Mówca: Tomasz Siemoniak
Data: 2017-05-24 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Premier! Wysoki Sejmie! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska przedstawić wniosek o wyrażenie wotum nieufności wobec ministra obrony narodowej pana Antoniego Macierewicza. Ten wniosek w moim przekonaniu to wniosek szczególny, wniosek inny niż te, które są pewną rutyną Wysokiej Izby co jakiś czas, niezależnie od tego, kto rządzi. I to nie dlatego, że ten wniosek jest drugim wnioskiem w tej kadencji. Przypomnę, że Wysoka Izba rozpatrywała podobny wniosek w lipcu ub.r. Pomyślmy, ile złych rzeczy by się nie wydarzyło, gdyby wtedy Wysoka Izba przychyliła się do naszego wniosku. Ten wniosek jest szczególny nie dlatego, że mamy do czynienia z najgorszym ministrem obrony po 1989 r., nie dlatego, że mamy do czynienia z najgorszym ministrem tego rządu, stałym liderem rankingów nieufności. Szczególny paradoks tego wniosku polega na tym, że to obóz rządzący chciałby, żeby Antoni Macierewicz został odwołany, a wielu polityków opozycji życzyłoby sobie, żeby ktoś, kto dostarcza tylu skandali i tylu kontrowersji, jak najdłużej pozostał ministrem obrony narodowej. (Oklaski) Pozostawanie Antoniego Macierewicza na tym stanowisku szkodzi bezpieczeństwu Polski. Ja jako osoba, której leży na sercu bezpieczeństwo Polski, wcale się nie cieszę z tego, że tak zły minister tymi sprawami się zajmuje. Mało tego, szanowni państwo, badania pokazują, że trzecia część wyborców Prawa i Sprawiedliwości chciałaby odejścia Antoniego Macierewicza. I ja się domyślam, kto jest trzecią częścią w pierwszej ławie rządowej, która by chciała jego odejścia. (Oklaski) Bardzo bym chciał przekonać 1/3 tej ławy właśnie do tej decyzji. (Poseł Jan Mosiński: A ilu was popiera, panie pośle?) Chciałbym przekonać tych, którzy w państwa klubie liczą się bardzo ze środowiskiem Radia Maryja i pamiętają słowa pani poseł Anny Sobeckiej do ministra Macierewicza, która napisała w liście publikowanym w ˝Naszym Dzienniku˝: Wypowiedź pana ministra jest nie tylko niegodziwa i kłamliwa, ale to także policzek w twarz wymierzony blisko pół miliona obywatelom, którzy podpisali się pod projektem ustawy. Może państwo posłowie związani z Radiem Maryja zechcą rozważyć zagłosowanie... (Głos z sali: Jakiej ustawy?) Państwo wiedzą dobrze, jakiej ustawy. (Głos z sali: Opinia publiczna nie wie.) A może... (Głos z sali: Wiemy, wiemy, ale opinia publiczna nie wie.) (Głos z sali: O jaką ustawę chodzi?) Chodzi o ustawę aborcyjną. (Poseł Piotr Kaleta: A to związane jest z obronnością?) Dajcie... (Głos z sali: Ma to coś wspólnego z wnioskiem?) Ma to coś wspólnego z Antonim Macierewiczem, bo w tej sprawie, panie pośle, się wypowiadam. (Głos z sali: Manipulacja!) (Głos z sali: Ad rem.) (Poseł Grzegorz Schetyna: Nie przerywaj.) Szanowni państwo, a może dzielni członkowie komisji partyjnej PiS, która zajmowała się Bartłomiejem Misiewiczem - dzielni, bo Antoni Macierewicz powiedział, cytuję, że uderzenie w Misiewicza to przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu państwa, ale na szczęście ważni politycy PiS nominowani przez pana prezesa nie zlękli się tych słów - zdecydują się na głosowanie w interesie kraju? Może pan marszałek Joachim Brudziński? Jego bliskim współpracownikiem jest przewodniczący sejmowej komisji obrony pan Michał Jach... (Poseł Paweł Szefernaker: Co to ma do rzeczy?) ...w Wojsku Polskim od 1969 r. Musi mieć znajomych, którzy mu mówią, jak wygląda sytuacja w wojsku. (Poseł Anna Milczanowska: A jak wygląda sytuacja w wojsku?) A może pan minister Mariusz Kamiński? Przecież prowadził audyt w Polskiej Grupie Zbrojeniowej, podległej Antoniemu Macierewiczowi. W wyniku tego audytu został wyrzucony, zwolniony z funkcji prezesa bliski Antoniemu Macierewiczowi pan Arkadiusz Siwko. Panie ministrze, czekamy na ujawnienie tego audytu. A może pan poseł Marek Suski? Czujny zawsze na kobiety z Rosji. Może zastanowi go, dlaczego wokół Antoniego Macierewicza kręciła się rosyjska tłumaczka, której zlecał tłumaczenie raportu o WSI? Otóż właśnie z Antonim Macierewiczem jest problem taki, że wielu ludzi ma o nim zupełnie inne zdanie, niż jest w rzeczywistości. To janusowe oblicze Antoniego Macierewicza zatruwa polską politykę od bardzo, bardzo wielu lat. (Poseł Anna Milczanowska: Od ilu? Od ponad 40?) Najpoważniejszym grzechem Antoniego Macierewicza jest to, że wielu myśli, że on naprawia armię, poprawia cokolwiek, a tymczasem tę armię demoluje. Dedykuję wszystkim słowa byłego szefa Sztabu Generalnego pana Mieczysława Cieniucha, chyba szanowanego przez różne strony sceny politycznej, który powiedział ostatnio: W wojsku Macierewicza trzeba dziś umieć mniej i mniej robić. Jeśli nadal będziemy niszczyć naszą armię, to najpierw dostrzegą to nasi sojusznicy, a potem wrogowie. Antoni Macierewicz niszczy najlepsze nasze jednostki. Dywizja pancerna z Żagania będzie rozczłonkowana, czołgi będą przenoszone w inne miejsca. W GROM-ie na dowódcę powołano osobę skompromitowaną, osobę, którą żołnierze nazywają nie bez przyczyny ˝Pontonem˝. 10% stanów jednostki odchodzi, a sam Antoni Macierewicz lubi przebierać się w kurtki wojskowe, w mundury. Ileż w tym jest obłudy. Kolejna sprawa: obrona terytorialna. Wydaje się, że to ukochane dziecko Antoniego Macierewicza. Oczywiście obrona terytorialna jest w Polsce potrzebna i należy uszanować te osoby, które mimo Antoniego Macierewicza decydują się na to, żeby poświęcać swój czas dla obrony kraju, natomiast w takim wydaniu, w jakim to jest prowadzone, odbywa się to ewidentnie kosztem armii zawodowej, kosztem pieniędzy armii zawodowej, kosztem innych jednostek, z których są przenoszeni dowódcy, oficerowie po to, aby tylko podtrzymać tę fikcję, że tworzone są dowództwa brygad obrony terytorialnej. Jest tak jak w Białymstoku, co samo Ministerstwo Obrony Narodowej przyznało w odpowiedzi na jedną z interpelacji, mianowicie tworzenie brygady obrony terytorialnej będzie odbywało się kosztem normalnego, zawodowego, prawdziwego wojska, kosztem 18. pułku i kosztem brygady rozpoznawczej, która miała tam być tworzona. (Poseł Anna Milczanowska: Zwłaszcza że służba zawodowa została przedłużona powyżej 12 lat.) Rządy Antoniego Macierewicza to także czystki. I tu nie chodzi wcale o prezentowane liczby odchodzących generałów czy pułkowników. Te liczby się zmieniają, zależą od różnych rzeczy. W Wojsku Polskim w ostatnich miesiącach doszło do kwestii absolutnie bezprecedensowej. W jednym momencie odeszli ze swoich stanowisk szef Sztabu Generalnego, dowódca generalny, dowódca operacyjny - ten skończył kadencję, ale mu tej kadencji nie przedłużono - odszedł szef Inspektoratu Uzbrojenia, który odpowiada za modernizację polskiej armii. Szefa Sztabu Generalnego powołał prezydent Andrzej Duda w maju 2016 r. Generał Mieczysław Gocuł rzucił papierami na początku swojej kadencji, podobnie dowódca generalny Mirosław Różański. Nie było takiej sytuacji nigdy w Polsce, nie było takiej sytuacji w innym kraju, żeby w jednym momencie najważniejsi dowódcy, najwyżsi dowódcy odchodzili, nie widząc możliwości współpracy z Antonim Macierewiczem. To jest też efekt atmosfery w wojsku: upokarzania, łamania regulaminów i pragmatyki wojskowej, wzywania w nocy, poniżania, meldowania Bartłomiejowi Misiewiczowi i oddawania mu honorów. Również czarną kartą Antoniego Macierewicza jest modernizacja. Sprawa śmigłowców, wszystkie inne sprawy zostały przenicowane w Wysokiej Izbie i bardzo dokładnie omówione. Będę jeszcze chciał wrócić do tego wątku. Mogę powiedzieć też tyle, że wczoraj usłyszeliśmy w ramach ofensywy Antoniego Macierewicza w ostatnich dniach kolejne fantastyczne plany, zmieniające wcześniejsze plany, zapowiadające nowe rzeczy, lokujące ten stan pełnego bezpieczeństwa Polski i pełnej modernizacji w 2032 r. lub - jak mówiono na tej konferencji - za 10 lub 12 lat. Przypomnę, może pan prezes to pamięta, jak Nikita Chruszczow ogłosił, że w 12 lat Związek Radziecki dogoni Stany Zjednoczone. To jest właśnie... Ja nie pamiętam, ale czytałem o tym, panie prezesie. A więc tego rodzaju zapowiedzi, że coś się wydarzy w 2032 r., należy włożyć między bajki. Ale nawet i w takich sytuacjach Antoni Macierewicz się zabezpiecza, bo pamiętają państwo, jak odniósł się do swojej wypowiedzi o śmigłowcach. Kilka tygodni później powiedział: moja wypowiedź nigdy nie była aktualna. Jak tak się powie, można powiedzieć wszystko, bo następnego dnia może to nie być już aktualne. (Poseł Anna Milczanowska: A jak się wyrwie z kontekstu, to też można powiedzieć wszystko.) (Poseł Krystyna Skowrońska: Nie było wyrywane, nie było.) Wielu ludzi myśli, że Antoni Macierewicz jest przyjacielem Stanów Zjednoczonych i ma jakieś szczególne relacje z naszymi amerykańskimi sojusznikami. Otóż przypomnę Wysokiej Izbie, że Antoni Macierewicz jest pierwszym polskim ministrem obrony od wielu, wielu lat, który do tej pory nie został zaproszony do Pentagonu. (Oklaski) Dwa razy był w Waszyngtonie. Nie spotkał się z nim żaden sekretarz obrony: ani poprzedni, ani obecny. Trudno to uznać za przypadek. Już nie będę dodawał, bo ta sprawa była w Wysokiej Izbie omawiana, że Antoni Macierewicz w czasie ostatniej wizyty w Waszyngtonie znalazł czas, żeby spotkać się z lobbystą Alfonsem D’Amato. Nie chcę rozwijać tutaj sprawy bogatej przeszłości lobbysty D’Amato, rodzin Gambino, Genovese i Lucchese, dla których pracował. (Wesołość na sali, oklaski) Wielu też myśli, że Antoni Macierewicz jest jednym z najbardziej antyrosyjskich polskich polityków. Nic bardziej mylnego. (Głos z sali: Donald Tusk jest bardziej prorosyjski.) Media bardzo obszernie donosiły o różnych relacjach Antoniego Macierewicza z osobami typu Robert Luśnia czy Jacek Kotas, nazywany rosyjskim łącznikiem, któremu to Służba Kontrwywiadu Wojskowego kierowana przez Antoniego Macierewicza w 2007 r. wystawiła poświadczenie bezpieczeństwa. Ludzie, którzy blisko współpracowali politycznie i biznesowo z Antonim Macierewiczem, są związani w tej chwili z proputinowską partią Zmiana, która jest podejrzewana o przyjmowanie pieniędzy z Kremla, organizowała akcję przeciwko szczytowi NATO w Warszawie i otwarcie popiera aneksję Krymu. Wspominałem również o sprawie tłumaczki, pani Iriny O. Ta historia z tłumaczeniem raportu z likwidacji WSI na język rosyjski, zanim został on opublikowany w języku polskim, daje bardzo wiele do myślenia. Już nie mówię czegoś takiego, co jest aż banalne: aneksu do raportu WSI nie zobaczyliśmy do tej pory wbrew zapowiedziom Antoniego Macierewicza jeszcze przed wyborami. Wielu ludzi myśli, że nie ma osoby, która bardziej by zwalczała WSI i jej ludzi niż Antoni Macierewicz. Nic bardziej mylnego. Oficerowie WSI po 1,5 roku Macierewicza w ministerstwie obrony nadal zajmują eksponowane stanowiska w attachatach obrony. Inni za zgodą pana Macierewicza przygotowują się do objęcia w nich stanowisk w najbliższych tygodniach. Jeszcze inni nadal zajmują istotne stanowiska w służbach wojskowych; np. 2 miesiące temu dyrektorem jednego z ważniejszych departamentów w służbach wojskowych został pułkownik z WSI. Jak to się dzieje, pani premier? Jak to się dzieje, panie ministrze Macierewicz? Wielu ludzi myśli, że Antoni Macierewicz chociaż czasami mówi prawdę. Badałem tę sprawę. Nic bardziej mylnego. Pamiętają państwo, bo to padło z trybuny sejmowej, kłamstwo w sprawie sprzedaży przez Egipt okrętów Mistral Federacji Rosyjskiej. Antoni Macierewicz powiedział tak: Jest prawdą, że mistrale zostały sprzedane do Egiptu, i jest prawdą, że w ostatnich dniach zostały de facto przekazane Federacji Rosyjskiej za jednego dolara. Ta operacja miała rzeczywiście miejsce. Już nie dodam, że Antoni Macierewicz nigdy się z tej wypowiedzi nie wycofał, nigdy za tę wypowiedź nie przeprosił. Ta wypowiedź poza tym, że była powtórzona za rosyjskim fejkowym portalem, tak naprawdę zdyskwalifikowała kompetencje Antoniego Macierewicza jako ministra obrony narodowej, bo powinien wiedzieć, że tego rodzaju rzeczy w taki sposób się nie dzieją i że jeżeli chce się coś powiedzieć Wysokiej Izbie z trybuny sejmowej, to trzeba to poważnie sprawdzić. Myślę, że nawet zdziesiątkowane wojskowe służby specjalne byłyby w stanie dla ministra Macierewicza stan faktyczny bardzo szybko ustalić. Jest cała seria wypowiedzi Antoniego Macierewicza na temat śmigłowców, black hawków, które miały przylecieć do końca ubiegłego roku - także, co bardzo przykre, wypowiadanych w obecności pani premier. Pani premier musiała być świadkiem tego rodzaju fantazji, które bardzo szybko okazały się kompletnymi bzdurami. Pamiętamy wszyscy show Antoniego Macierewicza przy tzw. audycie. Antoni Macierewicz powiedział z tej trybuny: Niestety na skutek audytu byłem zmuszony do skierowania do prokuratury ponad 350 zawiadomień o popełnieniu przestępstwa na szkodę bezpieczeństwa państwa. Jak ustalili dziennikarze jednej ze stacji telewizyjnych, przez 15 miesięcy urzędowania minister i podlegli mu urzędnicy wysłali nie 350, a sześć zawiadomień. Czyli sześć i 350 - to jest skala przesady, która może być jakimś punktem referencyjnym dla oceny tego, co mówi i robi Antoni Macierewicz. Bartłomiej Misiewicz, bardzo bulwersująca w wojsku sprawa oddawania mu honorów. Antoni Macierewicz powiedział tak: Taki wypadek miał raz miejsce, blisko rok temu, i nigdy więcej się nie powtórzył. Tymczasem w następnych dniach media, Internet przedstawiły co najmniej trzy następne filmy, na których widać było, jak żołnierze zmuszeni są do oddawania honorów Bartłomiejowi Misiewiczowi. Tłumacząc czystki, Antoni Macierewicz mówił tak: Chodziło o to, żeby przyszli oficerowie obejmujący stanowiska nie byli zaangażowani w kształtowanie błędnego systemu dowodzenia armią, który został zaplanowany, a następnie zrealizowany pod kierunkiem czy też patronatem prezydenta Komorowskiego. Tymczasem Antoni Macierewicz o to zawnioskował, a prezydent Andrzej Duda powołał na stanowisko dowódcy operacyjnego gen. Wojciechowskiego, który współkierował Zespołem do Spraw Nowego Systemu Kierowania i Dowodzenia Siłami Zbrojnymi RP. Minimum konsekwencji, panie ministrze. Sprawa Eurokorpusu. Ministerstwo obrony oświadczyło: Nie jest prawdą, że Polska wycofuje się z Eurokorpusu. Następnie media ujawniły dokument Sztabu Generalnego, w którym była mowa o tym, że szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego poinformował Komitet Wspólny Eurokorpusu o wycofaniu się z Eurokorpusu. Pomijam już szkodliwość tej decyzji i jej skutki polityczne, chodzi o elementarną przyzwoitość i elementarną wierność prawdzie. To sprawa oczywiście przykra, a tym bardziej te kłamstwa i różne wypowiedzi mogą boleć, bo chodzi o kwestię katastrofy smoleńskiej. W momencie kiedy Antoni Macierewicz został ministrem obrony i poruszył tę kwestię w NATO, powiedział, że przedmiotem moich rozmów z panem gen. Scaparrottim i z politykami, w tym z panem Michaelem Fallonem - to sekretarz obrony Wielkiej Brytanii, była także sprawa związana z tragedią smoleńską, dlatego że wydaje się, iż najwyższy czas, by NATO włączyło się do wyjaśnienia tej sprawy, do wsparcia Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego, która w tej materii działa. I uzyskałem taką zapowiedź zarówno ze strony pana gen. Scaparrottiego, jak i pana Michaela Fallona. Co powiedział Antoni Macierewicz kilka dni później? NATO nie zobowiązało się do badania przyczyn katastrofy, ani ja o to nie prosiłem, ani się z tym nie zwracałem, ani gen. Scaparrotti o tym nie mówił. Jak można takie rzeczy robić? Jak można w ciągu kilku dni mówić zupełnie coś innego? W jakim celu, po co to się dzieje? Byliśmy tego świadkami w komisji obrony, gdzie jesienią poprosiliśmy podkomisję pana Berczyńskiego o przedstawienie posłom, na jakim etapie są prace. Pan minister Macierewicz powiedział: Na skutek nowych informacji ujawnionych przez Komisję Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego przewodnicząca MAK Anodina zwróciła się o podjęcie rozmów w sprawie nowych badań nad katastrofą. Pytany chwilę później pan Wacław Berczyński potwierdził, że to on zwrócił się do MAK, a nie MAK do niego. Jak możliwe są tego rodzaju kłamstwa, nieporozumienia, niezrozumienia? Sprawa Smoleńska, jeśli już o niej mówię, to jest właśnie przykład janusowego oblicza Antoniego Macierewicza. Wielu myśli, że jego misją życiową, misją polityczną stało się wyjaśnienie przyczyn tej katastrofy, ale przecież znamy badania sprzed kilku tygodni mówiące, że od czasu, kiedy Antoni Macierewicz jest ministrem, i od czasu, kiedy zaangażował aparat państwowy w sprawy tej katastrofy, odsetek wierzących w to, że w Smoleńsku doszło do zamachu, znacząco spada. Tu nie ma przypadku. Jeśli dzieją się takie rzeczy, jak eksperymenty polegające na tym, że wysadzany jest na łące barak z namalowanymi oknami, gdy mówi się o bombie termobarycznej, to nic dziwnego, że tak traktowana polska opinia publiczna widzi, że ta sprawa jest wyłącznie instrumentem politycznym. Jak w tym kontekście wygląda, nazwijmy to, nagły wyjazd pana Wacława Berczyńskiego? Tej postaci trzeba poświęcić trochę uwagi. Ta sprawa, ogromnie bulwersująca polską opinię publiczną, stała się bezpośrednio przyczyną naszego wniosku. Jest sprawą bezprecedensową, że ważny współpracownik ministra obrony narodowej, zatrudniony w ministerstwie, przewodniczący państwowej komisji, udziela wywiadu, w którym nawet niepytany o to, bo dziennikarka go o to w ogóle nie pytała, ogłasza, że wykończył postępowanie przetargowe i że był pełnomocnikiem Antoniego Macierewicza do sprawy śmigłowców. MON oczywiście nerwowo, szybko zaprzecza, twierdzi, że to nieprawda, ale potem wychodzą na jaw różne bardzo trudne i przykre dla Antoniego Macierewicza fakty. Dał panu Wacławowi Berczyńskiemu dostęp do dokumentacji przetargowej, wcale niearchiwalnej, postępowanie kończyło się w październiku 2016 r. Jeśli ktoś sam się przyznaje, że wykończył przetarg za 13,5 mld zł, nie mając do tego jakichkolwiek upoważnień, czyli działa nielegalnie, jest to sytuacja niesłychanie poważna. Uważam, że tego rodzaju zamknięcie tej sprawy, że Antoni Macierewicz pożegnał pana Wacława Berczyńskiego słowami: dziękuję ci, Wacku, za wspólną służbę, nie zamyka tej sprawy. Wierzę w to, że prokuratura kierowana przez pana Zbigniewa Ziobrę... Dziś pokazał się jako osoba, która na tle pana ministra Błaszczaka potrafi mówić na temat. Można się z nim zgadzać lub nie, ale jakaś taka cząstka wiary w polską prokuraturę po tym wystąpieniu jest we mnie, w to, że prokuratura nie pozwoli, żeby tę sprawę absolutnie zamieść pod dywan, bo sprawa jest bezprecedensowa. Pytający nas obywatele czy dziennikarze zagraniczni nie mogą pojąć, gdzie jesteśmy. Czy Polska jest jakąś republiką bananową, gdzie współpracownik ministra obrony może ogłosić, że wykończył przetarg za 13,5 mld zł, i nic się nie dzieje i spokojnie wyjeżdża za granicę. (Głos z sali: Nie, wcześniej była ośmiorniczka.) Gdzie my jesteśmy w takich sprawach? (Oklaski) Nie można nie wspomnieć oczywiście o Bartłomieju Misiewiczu. To jest osoba, czy państwo chcą, czy nie, która stała się jedną z twarzy Prawa i Sprawiedliwości, jedną z najbardziej znanych osób. Jest to osoba, można tego czasami pozazdrościć, która stała się częścią normalnego języka, stała się symbolem pewnego typu kariery, pewnej niekompetencji, bezwzględności. Komisja, o której tutaj już mówiłem, stwierdziła, że pan Misiewicz nie miał żadnych kompetencji do zajmowania, pełnienia jakichkolwiek funkcji publicznych. Komisja nie dopowiedziała, kto za to odpowiada, że tak niekompetentna osoba się tu znalazła, bo by musiała uznać, że Antoni Macierewicz w tej sprawie grubo się pomylił. Ale przecież nie tylko Bartłomiej Misiewicz jest osobą, która zasiliła szeroko rozumiane struktury resortu obrony narodowej. Dominują znajomi Antoniego Macierewicza, jego prywatny adwokat pan Lew-Mirski zatrudniony za 100 tys. zł w Ministerstwie Obrony Narodowej, znajomi córki, wierni współpracownicy, a także ich rodziny. To taka rodzina na państwowym. Znajdziemy w ministerstwie obrony ojca i syna, siostrę i siostrę, brata i siostrę... (Poseł Paweł Suski: Pana Kazimierza.) ...a jeśli chodzi o córkę męża przyjaciółki córki, siostrę przyjaciółki córki - w służbach. Takie nazwiska jak: Misiewicz, Janniger, Berczyński, Binienda, Nowaczyk, Szymańska-Jakubowska, Szymańska, gen. Głąb, płk Parafianowicz, dyrektor Peterman to są wyznaczniki polityki kadrowej... (Poseł Marcin Kierwiński: Pan Kazimierz.) ...pan Kazimierz, dziękuję, polityki Antoniego Macierewicza. Panie marszałku Joachimie Brudziński, myślę, że pańska komisja będzie miała dużo pracy z tymi kadrami Antoniego Macierewicza. (Oklaski) Wielu ludzi myśli, że Antoni Macierewicz promuje osoby, które sam zatrudnił, osoby kompetentne. Chciałbym przy tej okazji przedstawić Wysokiej Izbie pewną historię. W 2007 r. Antoni Macierewicz jako szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego zatrudnił w tej służbie pewną młodą osobę. W następnych latach znakomicie się sprawdziła, służyła w Afganistanie, uzyskując tam za tajne operacje najwyższe wyróżnienie dowództwa operacji NATO w Afganistanie, narażała życie i zdrowie, aktywnie uczestniczyła w złapaniu rosyjskiego szpiega w Warszawie. Co zrobili ludzie Antoniego Macierewicza natychmiast po objęciu władzy? Otóż tę osobę zdegradowali. Awansowała za złapanie rosyjskiego szpiega, a ludzie Antoniego Macierewicza ją zdegradowali, bo ludzie Antoniego Macierewicza nie łapią rosyjskich szpiegów, nie mają w tym względzie żadnych osiągnięć. (Oklaski, poruszenie na sali) Tym się różni ta dzielna oficer od ludzi Macierewicza, że latała helikopterem z komandosami z GROM-u na operacje bojowe w Afganistanie, a pan Bączek, obecny szef SKW, boi się zdechłej wiewiórki. (Wesołość na sali, oklaski) I druga historia. Trwają ćwiczenia Anakonda w Toruniu, trwa wielki desant, skacze 6. brygada i skacze brygada amerykańska. Jest zwyczajem, że dowódcy skaczą ze swoimi brygadami. Amerykański generał, gen. Clark, szef sztabu, który przyjechał na te ćwiczenia, pyta na trybunie najpierw, gdzie leci polski generał, polski dowódca 6. brygady. Słyszy odpowiedź: Nie leci. To gdzie on jest? Tu stoi, na trybunie VIP-ów. Pyta, jaką dowodził kompanią. Oficer odpowiada: Nie dowodziłem. A kiedy byłeś w Afganistanie? - pyta go amerykański generał. Nie byłem. A kiedy wykonywałeś skoki ze swoim wojskiem? Nie wykonywałem. (Oklaski) (Poseł Rafał Grupiński: To jest skandal.) To nie jest koniec tej historii, bo ten oficer, płk Hałupka, w wieczorowym fikcyjnym kursie w akademii sztabu wojennego kończy, w cudzysłowie, kurs generalski i bez uprawnień zostaje generałem, i dowodzi 6. brygadą. Takie kadry pan promuje w tej chwili w wojsku, panie ministrze Macierewicz. (Głos z sali: Skandal.) Bizancjum. To niezamierzone skojarzenie z panem ministrem Zielińskim, więc przepraszam, nie będę o tym w ogóle mówił, bo pan mówił o Bizancjum w Policji, a tymczasem prawdziwe Bizancjum stworzył Antoni Macierewicz. 30 limuzyn, część już rozbita (Wesołość na sali), pięć samolotów dla VIP-ów... (Głos z sali: To źle, że są samoloty dla VIP-ów wreszcie?) ...2 mld zł wydane w ciągu 3 tygodni bez przetargu... (Poseł Rafał Grupiński: Z wolnej ręki.) ...Krajowa Izba Odwoławcza - przecież to nie jest jakieś ciało Platformy Obywatelskiej ani ciało opozycji - stwierdza, że Ministerstwo Obrony Narodowej faworyzowało jedną z firm. Przecież to jest bez precedensu, przecież to jest sprawa niesłychanie poważna. (Oklaski) (Poseł Cezary Grabarczyk: Skandal!) Jak można wydać 2 mld zł w 3 tygodnie bez przetargu, faworyzując jedną firmę? (Poseł Krystyna Skowrońska: Kryminał.) Nie wiem, jak skomentować ten fakt, że pani premier w zeszłym roku dała najwyższą nagrodę - 33 tys. zł - Antoniemu Macierewiczowi... (Poseł Krystyna Skowrońska: Za co?) ...bo wydaje mi się, że wielu ministrów w pani rządzie bardziej by na takie nagrody zasługiwało, ale przykro mi, że pani taką decyzję podjęła, bo nagrody to też jest znak firmowy Antoniego Macierewicza. Zgadnijcie państwo, kiedy zostały wypłacone pierwsze nagrody przez ministra Macierewicza po objęciu obowiązków? Po 12 dniach już wypłacił nagrody w wysokości 10 tys. zł podległym mu szefom służb wojskowych na początku grudnia 2015 r. Tak się spieszyło do kasy, panie ministrze, tym ludziom? (Oklaski) (Poseł Anna Milczanowska: Przecież nagradzał oficerów, którzy z wami współpracowali.) Dodam, że obecnie w ministerstwie obrony mamy rekordową liczbę wiceministrów, łącznie pięciu, nigdy tak nie było, dwóch sekretarzy stanu. I są takie sytuacje, jak cała Polska zobaczyła, że żandarmi wstrzymują ruch uliczny, aby minister mógł przejść przez jezdnię, choć 15 m dalej są pasy, jest sygnalizacja świetlna. Wiem o tym, setki razy, chodząc do Belwederu, tamtędy przechodziłem. (Poseł Anna Milczanowska: Też wstrzymany był ruch?) (Poseł Monika Wielichowska: Pasami.) (Głos z sali: A skąd pani wie?) Szanowni Państwo! Wszyscy powinni czuć się bezpiecznie, jak mają za sobą ministra obrony, ale nie ci, którzy 25 stycznia o godz. 18.20 jechali drogą w Lubiczu. (Poruszenie na sali) (Poseł Grzegorz Schetyna: Mówił o tym. Słuchajcie.) Pan minister Macierewicz z panem Kazimierzem najechali z tyłu na ludzi. Pan Kazimierz zbiegł z miejsca wypadku. Jak przyznał oficer żandarmerii na posiedzeniu Komisji Obrony Narodowej, dopiero po 3 godzinach poddał się badaniu alkomatem. Czy to jest to państwo panów, o którym pan prezes mówił? Że ktoś może być poza prawem? (Poruszenie na sali) Że ktoś nie musi czekać na... (Poseł Anna Milczanowska: Nie, TVN. Informacje z TVN-u.) ...Policję w miejscu wypadku? Na prokuraturę? Czy pan Kazimierz - prawa ręka pana Antoniego Macierewicza - jest osobą, która nie podlega normalnym procedurom, tak jak każdy obywatel? Wielu także myśli, że minister obrony musi być odważnym człowiekiem. Ale fakty temu przeczą. 60 ochroniarzy, dwa auta ochronne, mieszkanie wynajęte przez żandarmerię naprzeciwko mieszkania Macierewicza. Nie było takiego ministra obrony, który by się tak bał ludzi. (Oklaski) Czego pan się boi, panie ministrze Macierewicz? (Poseł Anna Milczanowska: Waszego szczucia.) Debaty z nami pan się boi. I przed wyborami pan odmówił, i w ostatnich tygodniach, mimo moich bardzo ciepłych słów: Panie Antoni, pan się nie boi. (Poseł Arkadiusz Czartoryski: Ciekawe, skąd taki wywiad pan poseł posiada?) Mało tego, dzisiaj pan nie przyszedł na posiedzenie komisji obrony, która rozpatrywała wniosek o pańskie odwołanie. To jest sytuacja bezprecedensowa. To posiedzenie komisji zresztą też było bezprecedensowe, bo nie pozwolono posłom zadawać pytań. Bardzo szybko poseł PiS-u złożył wniosek o to, żeby zamknąć dyskusję. (Poseł Arkadiusz Czartoryski: Jeszcze nazwiska pan poda tych oficerów.) (Poseł Anna Milczanowska: Panie pośle, już dość kompromitacji.) (Poruszenie na sali) I ostatnia sprawa, o której chcę powiedzieć, szczególnie bulwersująca, która zaczęła się dziać bardzo szybko po rozpatrzeniu przez Wysoką Izbę naszego wniosku o poprzednie wotum nieufności. (Poseł Anna Milczanowska: I co się zmieniło?) Mianowicie chodzi o konflikt z powstańcami warszawskimi, którym Antoni Macierewicz próbował wmusić na ich uroczystościach apel smoleński, i karę dla prezesa Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej pana Leszka Żukowskiego, który nie otrzymał awansu jako jedyny z listy 63 kombatantów Armii Krajowej, bo pozwolił sobie głośno pana ministra skrytykować. (Głos z sali: Wstyd.) Panie ministrze, to naprawdę było haniebne. (Oklaski) Oczywiście zdarzają się tacy politycy czy tacy ludzie w świecie, jak pan Antoni Macierewicz, mijający się z prawdą, słabo zorientowani, mitomańscy, obawiający się ludzi, ogarnięci manią prześladowczą. (Poseł Anna Milczanowska: Pan się też zdarzył, panie pośle.) Jednak dziś rozmawiamy o osobie, która nadzoruje 100-tysięczną armię dużego dumnego państwa, dysponuje budżetem wynoszącym blisko 40 mld zł, państwa, które jest państwem frontowym NATO. Od tej osoby oczekujemy realnej oceny zagrożeń i budowania wiarygodnych relacji z sojusznikami. W jednym minister ma rację: polskie bezpieczeństwo jest zagrożone. Zagrożone przez samego ministra Macierewicza. W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska wnioskuję o odwołanie Antoniego Macierewicza ze stanowiska ministra obrony narodowej. Panie prezesie, to pan tego dżina wypuścił z butelki. (Oklaski) Pan ma butelkę, my mamy zakrętkę, tam jest dżin. Schowajmy tego dżina z powrotem do butelki, a Polska na tym skorzysta. Zróbmy to. (Oklaski)