Mówca: Barbara Chrobak
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Rzeczniku! Z uwagą wysłuchałam sprawozdania pana rzecznika praw dziecka Marka Michalaka z działalności, jaką podejmował w roku ubiegłym, pełniąc funkcję rzecznika praw dziecka. Muszę przyznać, że sposób organizacji biura pana rzecznika oraz jego osobiste zaangażowanie w działalność na rzecz ochrony praw dzieci zasługują na moją dobrą ocenę jako posła, ale przede wszystkim jako rodzica i babci. Oczywiście właściwy czas, aby wystawić końcowe świadectwo, przyjdzie z upływem drugiej, i zarazem ostatniej kadencji pana rzecznika na tym stanowisku, przypadającej na sierpień 2018 r. Wracając jednak do sprawozdania, jednego aspektu zabrakło mi w merytorycznym sprawozdaniu z działalności pana rzecznika - danych dotyczących działalności jego biura w zakresie spraw karnych, w których występują małoletni, a w których rzecznik praw dziecka, jak mniemam, również poprzez swoją inicjatywę instrumentalną mógłby wywołać pozytywny skutek. Panie rzeczniku, w ilu sprawach zawiadomił pan organy ścigania o prawdopodobieństwie popełnienia przestępstwa na rzecz dzieci? W ilu sprawach pana urząd występował na zasadzie amicus curiae, czyli przyjaciela sądu? Jakie efekty przyniosły te działania? Czy monitorował pan los swoich zawiadomień? W jaki sposób sprawował pan pieczę nad dziećmi - uczestnikami postępowań karnych? Jakie były tego efekty? Czy na podstawie prowadzonych postępowań przygotowawczych powodował pan po powzięciu wiadomości o sytuacji dzieci działania, np. kontrolne w placówkach, i jakie przyniosły one efekty? Odpowiedzi na te pytania nie znalazły odzwierciedlenia w pana sprawozdaniu w sposób wyczerpujący. Jak pan zapewne wie, z punktu widzenia obywateli udział pana urzędu również w funkcjonowaniu szeroko pojętego wymiaru sprawiedliwości w takim zakresie, jakiego wymaga ochrona praw dzieci, jest niezbędny. W tym miejscu, z tej mównicy chciałabym bardzo podziękować panu Sławomirowi Kowalskiemu, konsulowi Rzeczypospolitej Polskiej w Oslo, za olbrzymie zaangażowanie w pomoc polskim rodzinom i dzieciom na emigracji. Miałam przyjemność poznać pana konsula osobiście, będąc z wizytą w Oslo. Rozmawiałam z rodzinami, które dotknęła tragedia odebrania dzieci przez norweskie urzędy i które w samych superlatywach wypowiadały się o pracy pana konsula. Cieszy mnie, że nasi rodacy w Norwegii mogą liczyć na pomoc pana konsula, a jednocześnie jestem bardzo zaniepokojona tragediami polskich rodzin. Przykładem jest rodzina, z którą się spotkałam, a której odebrano 13-letnią córkę tylko dlatego, że rodzice nie pozwolili jej grać na komputerze, a ona w reakcji na to wyszła z domu do koleżanki. Skutek tego był taki, że rodzina tej koleżanki zawiadomiła tamtejszy urząd, który odizolował ją od biologicznych rodziców prawie na rok, umieszczając ją w rodzinie norweskiej. Pierwszy kontakt po 2 miesiącach, kolejne - raz na kwartał. Pierwszy kontakt tylko przez 15 minut. Prawie roczny pobyt poza domem spowodował, że dziewczynka próbowała targnąć się na życie, samookaleczając się. Tylko wytrwałość pana konsula spowodowała, że udało się dziewczynce wrócić do domu. Trauma, jaką przeżyli rodzice i dziecko, jest nie do opisania. Dziewczynka cały czas jest pod opieką psychologów. Proszę zauważyć, że tam wystarczy tylko siniak spowodowany upadkiem dziecka, aby odebrać dziecko rodzicom. Takich przypadków jak ten jest wiele, i nie tylko w Norwegii. I tutaj zwracam się do pana rzecznika o podjęcie aktywnej współpracy z konsulatami Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie ochrony polskich dzieci. Szanowni państwo, mając świadomość, iż szereg kompetencji nakłada na urząd rzecznika w istocie ogrom obowiązków, ilość kluczowych zadań od opieki poprzez edukację, resocjalizację po walkę z wykluczeniem i ubóstwem inklinuje ogrom podejmowanych aktywności, pozytywnie należy ocenić działalność pana rzecznika i w imieniu klubu Kukiz’15 rekomenduję przyjęcie sprawozdania z działalności rzecznika praw dziecka pana Marka Michalaka. (Oklaski)