PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2014-04-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Ministrze! Rząd stał się zakładnikiem własnych nieprzemyślanych rozwiązań. Po pierwsze, chodzi o obietnice pana premiera dotyczące uzawodowienia opiekunów dzieci niepełnosprawnych. Po drugie, chodzi o brak gotowości do dialogu z opozycją w czasie prac nad nowelizacją ustawy dotyczącej opiekunów dorosłych osób niepełnosprawnych. Pozbawienie tych świadczeń oznaczało, że 140 tys. osób z dnia na dzień zostało pozbawionych nie tylko świadczeń, ale również prawa do ubezpieczenia zdrowotnego. W ubiegłym tygodniu, w sobotę, spotkałem na ulicy w Gnieźnie pana, który ma 60 lat i jest na utrzymaniu swojej 86-letniej obłożnie chorej mamy. Zapytał mnie, w jaki sposób rząd chce rozwiązać ten problem, bo został pozbawiony tego świadczenia. W czasie prac wielokrotnie zwracałem się do pani minister Seredyn, mówiąc, że drugim z kryteriów, które pozbawią 1/4 opiekunów osób niepełnosprawnych prawa do tego świadczenia, obok kryterium dochodowego, jest kryterium dotyczące rezygnacji z zatrudnienia, a trzecim - pozostanie w zatrudnieniu. 1/4 z tych osób, będąc w gotowości do zatrudnienia, będąc zarejestrowana w urzędzie pracy, podjęła się tej opieki nad osobami niepełnosprawnymi i została pozbawiona świadczenia. Jak wynika z zestawienia ośrodków pomocy społecznej w powiecie gnieźnieńskim, w 10 gminach takich świadczeń zostało pozbawionych 418 osób. Na nowych zasadach prawo do tych świadczeń ma 31 osób. To prawo ma 31 z 418 osób, co znaczy, że ta tragedia wynika z wprowadzonych rozwiązań, które, co też warto podkreślić - nie wiem, czy jest to świadome - antagonizują opiekunów osób niepełnosprawnych. Stąd chciałbym zapytać, czy pan minister w trakcie prac nad tą ustawą, o której dzisiaj rozmawiamy, jest gotowy również na zmiany dotyczące kryterium dochodowego uprawniającego do specjalnego zasiłku oraz zniesienie tej bariery dotyczącej osób, które wyrażają gotowość do zatrudnienia. Dziękuję. (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Jerzy Wenderlich)
Mówca: Krzysztof Michałkiewicz
Data: 2014-04-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W Polsce rośnie liczba osób wymagających opieki i wsparcia. Wiadomo, że opieka i wsparcie są najtańsze, kiedy mają miejsce w rodzinie. Przedstawiony przez rząd projekt ustawy nie załatwia żadnych problemów tego środowiska. Szczegółowe zapisy także budzą pewne wątpliwości. Moje zdziwienie wzbudziły zapisy, które rozbudowują system kontroli osób starających się o to świadczenie. Potrzebne jest orzeczenie o niepełnosprawności lub oświadczenie o spełnieniu warunków do otrzymania świadczenia, które jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej. Oprócz tego wprowadzone są zapisy, które mówią o tym, że kierownik ośrodka pomocy społecznej będzie przeprowadzał wywiad rodzinny i środowiskowy, żeby sprawdzić, czy faktycznie ta opieka jest sprawowana. Panie ministrze, tak naprawdę zapomniał pan, że nadużycia są bardzo często po drugiej stronie, czyli przy przyznawaniu świadczeń i przy ich wypłacaniu, bo będzie to zadanie zlecone. Może warto by było wpisać zadania dla wojewody dotyczące kontroli przyznawania i wypłacania tych świadczeń. Zamiast martwić się tylko osoby, które starają się o to świadczenie, proszę także pomyśleć o tych, które je przyznają. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2014-04-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Obecny rząd PO-PSL podzielił opiekunów osób niepełnosprawnych na lepszych i gorszych, którzy zostali przez rząd zmuszeni do protestów w Sejmie i przed Sejmem. Prawo i Sprawiedliwość przestrzegało przed tymi złymi zmianami i skarżyło tę ustawę do Trybunału Konstytucyjnego. Mam pytanie do posła wnioskodawcy Stanisława Szweda. Co się dzieje z wnioskiem Prawa i Sprawiedliwości do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności ustawy o świadczeniach rodzinnych z konstytucją? Chciałbym, żeby pan poseł przybliżył, czego dotyczy wniosek Prawa i Sprawiedliwości. Chciałbym się jeszcze odnieść do tego, że nie ma tutaj ani pana premiera, ani ministra finansów. Mogą mieć obowiązki, ale powinni być obecni na sali przynajmniej ich zastępcy. W odniesieniu do tego, o czym mówił w wystąpieniu poseł Twojego Ruchu, trzeba powiedzieć, że w swoim wystąpieniu wyskoczył jak Filip z konopi chyba indyjskich. Cynikiem w tej sali jest Twój Ruch, który chciał zbijać kapitał polityczny na niepełnosprawnych. Poseł Palikot, którego już nie ma, ale który tu był, dzisiejszą obecnością chciał zrobić dobrą minę chyba do złej gry. Panie ministrze, mam pytanie do pana. Czy zamierzacie obciążyć kolejnymi obowiązkami, czyli dodatkowymi wywiadami środowiskowymi i aktualizacjami co pół roku, pracowników socjalnych, którzy są już niebotycznie przeciążeni zadaniami biurokratycznymi i których jest za mało, a wy nic nie zrobiliście przez ostatnie lata, aby zwiększyć liczbę pracowników socjalnych? (Dzwonek) Chciałbym jeszcze powiedzieć, że skandaliczną rzeczą jest wprowadzenie do tej ustawy kryteriów dochodowych dotyczących tych świadczeń. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2014-04-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Pierwsza kwestia to kwestia finansowa. Otóż świadome błędy pana resortu powodują ogromne dodatkowe wydatki z budżetu państwa choćby w postaci odsetek. Błąd pana poprzedniczki i całego rządu, a później większości koalicyjnej, to sprawa emerytów, którym zawieszono wypłaty świadczeń w kwocie ponad 1 mld zł z licznikiem odsetek, przypomnę, 13-procentowym. Sprawa opiekunów dorosłych niepełnosprawnych - ogromne zaległości i znowu licznik odsetek. Nie bardzo wiadomo, kiedy uchwalimy tę ustawę, a przecież zainteresowani będą mieli jeszcze 4 miesiące na składanie odpowiednich wniosków. Wszyscy ci będą mieli wypłacane świadczenia razem z odsetkami rzędu 13%. Chciałbym pana zapytać, ile to nas, podatników, będzie kosztowało - te odsetki - gdyby pan był uprzejmy, jeśli chodzi o tę ustawę, wyjaśnić. Druga kwestia, którą chciałbym poruszyć. Panie ministrze, przy wszystkich protestach matek dzieci niepełnosprawnych, osób dorosłych pojawia się ze strony rządu argument dotyczący tego, że budżet nie jest z gumy. Otóż, panie ministrze, parokrotnie z tej trybuny sejmowej posłowie Prawa i Sprawiedliwości prezentowali projekty ustaw, które dawały dodatkowe duże dochody do budżetu, przynajmniej taka była propozycja. Przypomnę podatek bankowy, niestety odrzucony przez większość koalicyjną, podatek o hipermarketach - także odrzucony. Sumarycznie, lekko licząc, byłaby to rocznie kwota przynajmniej 8 mld zł dodatkowo, wtedy te wszystkie sprawy załatwilibyśmy, ale to tylko przypomnienie. Panie ministrze, chciałbym zapytać (Dzwonek), dlaczego na przykład Fundusz Pracy albo Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych nie może być źródłem finansowania tego rodzaju świadczeń pielęgnacyjnych w przypadku uzawodowienia. Aż się prosi, żeby uruchomić Fundusz Pracy, wiemy, że ma on nadwyżkę 4 mld zł. Co stoi na przeszkodzie, żeby w tej dramatycznej sytuacji minister finansów zgodził się na uruchomienie tej nadwyżki? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek
Data: 2014-04-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Myślę, że zdaje pan sobie sprawę z tego, że gdyby projekt, z którym państwo dzisiaj przychodzicie na tę salę, był dobry i zadowalający dla osób, które protestują i z którymi państwo niejeden raz rozmawialiście, to chyba tych protestujących osób dzisiaj by nie było. Zresztą ten projekt nawet w wystąpieniu klubowym został poddany krytyce. Panie ministrze, po pierwsze, chciałbym zapytać, czy zdaje pan sobie z tego sprawę. Myślę, że jest pan świadomy. Moim zdaniem pan ani pół kroczku nie może zrobić, jak by pan chciał, gdyby pan premier nie powiedział: tak, zgoda. To jest niemożliwe. To po pierwsze. Po drugie, panie ministrze, ustawa, która została podważona przez Trybunał Konstytucyjny, też była poddana krytyce w czasie debaty na tej sali i państwo chyba zdawaliście sobie sprawę z tego, że niestety będzie to podważone i uchylone. Tak więc wtedy też prawdopodobnie symulowaliście, że trzeba ludziom wypłacić te zaległości. Nie wiem, czy mieli państwo świadomość tego. Znam pana na tyle, że jestem wręcz przekonany, iż pan o tym wiedział, ale pan nie mógł uczynić, jak mówię, ani pół kroczku. Panie ministrze, nie wchodzę w szczegóły, bo tutaj już tyle tych szczegółów padło i prawdopodobnie będą one jeszcze raz rozważane na posiedzeniu komisji, ale gdy patrzę globalnie na polską emigrację i na młodych ludzi, którzy opuszczają rodziny, w których ojcowie (Dzwonek), dziatki wymagają opieki, a za granicą wykonują te czynności, to jest mi po prostu wstyd jako posłowi Rzeczypospolitej, że w Polsce nie możemy temu przeciwdziałać. To jest podstawowa rzecz: ludziom, którym należy się pomoc, nie możemy jej udzielić. Okropne. Czy pan nie ma takiego wrażenia i odczucia? Dziękuję.
Mówca: Mirosław Pluta
Data: 2014-04-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Projekt ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, druk nr 2252, ma na celu realizację wyroku Trybunału Konstytucyjnego i zmierza do przywrócenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego osobom, które to prawo utraciły. Moje pytanie dotyczy okresu od momentu utraty zasiłku, czyli od 1 lipca 2013 r., do dnia wejścia w życie nowelizacji ustawy, bo projekt zakłada obowiązek wypłaty zaległych należności wraz z odsetkami. Kiedy i w jakiej formie odbędzie się wypłata tych należności? Czy ten okres również będzie podlegał kontroli zasadności wydatków? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Wojciech Zubowski
Data: 2014-04-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W omawianym dziś rządowym projekcie ustawy znajduje się informacja o planowanej wysokości zasiłku dla opiekunów osób niepełnosprawnych. Byłaby to ponownie kwota, jaka obowiązywała jeszcze przed lipcem 2013 r., czyli 520 zł. Proszę o informację, na podstawie jakich kryteriów wskazaliście państwo tę kwotę. Czy sprawdzono, na ile zaspokaja ona zgłoszone potrzeby, jakie wydatki ponoszą opiekunowie osób niepełnosprawnych, jak bardzo obciążone są ich rodziny i - co najważniejsze - jak do tej propozycji ustosunkowali się sami opiekunowie? Dlaczego pytam o to ostatnie? Bo w uzasadnieniu projektu ustawy jest skąpa informacja o tym, że o opinię o projekcie zapytano m.in. Stowarzyszenie Opiekunów Osób Niepełnosprawnych ;Stop Wykluczeniom;, Platformę Oburzonych RP - Ruch Oburzonych, Stowarzyszenie ˝Stop Bezprawiu˝ i wiele innych podmiotów, zabrakło jednak informacji, jaka była ich opinia. Dlatego proszę o informację, jak ten projekt został przyjęty i zaopiniowany przez tych, którzy są nim najbardziej zainteresowani, czyli przez opiekunów osób niepełnosprawnych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Łybacka
Data: 2014-04-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie ministrze, na tym posiedzeniu Sejmu przeważała problematyka osób niepełnosprawnych: z jednej strony kwestia opiekunów dorosłych osób niepełnosprawnych, z drugiej strony kwestia rodziców dzieci niepełnosprawnych, ale rozmawiamy o tej problematyce, poruszając tylko jeden aspekt, niezwykle ważny, ale tylko jeden - finansowy. Natomiast pan minister doskonale wie, że jeśli chodzi o tę problematykę, wymaga to kompleksowych, systemowych działań. Podam panu tylko trzy przykłady spraw, które wymagają, według mnie, pilnej korekty. Sprawa pierwsza. Wysokość części oświatowej subwencji ogólnej jest zwiększana w każdej sytuacji, kiedy w zespole klasowym są dzieci niepełnosprawne, ale pieniądze te nie są znaczone. One nie trafiają do tych potrzebujących, tylko do jednego dużego zbioru pieniędzy, a więc wymaga to korekty, żeby były one należycie wykorzystane. Sprawa druga. Program wczesnego wspomagania jest bardzo dobrym programem, tylko nie ma jednoznacznej wykładni, na jakiej podstawie kwalifikować, które dzieci powinny z tego programu korzystać. Dwukrotnie pisałam interpelację z prośbą o przesłanie informacji o takiej wykładni, ponieważ interpretacja jednostek prowadzących, które próbują oszczędzać, jest bardzo różna. Sprawa trzecia jest niezwykle aktualna i w tym zakresie proszę o interwencję. W tej chwili procedujemy - zresztą za moment będziemy to robili - nad nowelizacją ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Na studentów niepełnosprawnych uczelnia otrzymuje zwiększone środki, ale już w przypadku doktorantów, którzy studiują na studiach doktoranckich prowadzonych przez Polską Akademię Nauk, nie ma tego zwiększenia, a problem polega na tym, że dla części osób niepełnosprawnych (Dzwonek) jedyną drogą awansu naukowego jest właśnie Polska Akademia Nauk, gdzie nie trzeba prowadzić zajęć dydaktycznych, a część dysfunkcji tych osób sprawia, że nie mogą ich prowadzić. Proszę, aby pana przedstawiciel, który weźmie udział w posiedzeniu komisji, poparł poprawkę, która będzie zgłoszona, żeby stosowne środki na niepełnosprawnych doktorantów - podobnie jak to jest w przypadku uczelni - trafiły do instytutów badawczych Polskiej Akademii Nauk, które prowadzą studia doktoranckie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Henryk Smolarz
Data: 2014-04-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Pani poseł zakończyła apelem, a ja zacznę od apelu o poparcie tych poprawek, które zostały przygotowane przez klub Polskiego Stronnictwa Ludowego. Będą one dotyczyły prawa do świadczeń dla osób ubezpieczonych w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Rozumiem, że rząd wykazuje zrozumienie w stosunku do tego, bo zostało ono wyrażone w opinii, w stanowisku rządu wobec projektu zawartego w druku nr 1443, który zawierał większość z tych zmian, które będziemy przedstawiali. Chciałbym w dwóch zdaniach odnieść się do tej dyskusji, która pojawiła się przy okazji zadawania pytań. Zupełnie nie mogę zrozumieć głosów, które kwestionują konieczność przeprowadzania wywiadów środowiskowych. Świadczą one o zupełnym niezrozumieniu okoliczności, bowiem wszyscy wiemy - a jeżeli nie wiemy, to też proszę pana ministra o krótkie przypomnienie, chociaż pan minister już to czynił - jak wzrastała liczba osób, które pobierały świadczenia pielęgnacyjne, i jakie pojawiały się nieprawidłowości. Ten mechanizm oczywiście ma na celu wyeliminowanie ich i kierowanie pomocy - ma to być bardzo celowe i precyzyjne - do tych, którzy jej potrzebują. Pojawiają się w tej dyskusji także głosy bardzo polityczne. Słyszałem głos z prawej strony, że Sejm nie poparł podatku bankowego, później, że nie poparł rozwiązań, które obciążałyby hipermarkety. Przypomnę - sprawdźcie to państwo w głosowaniach - że kiedy głosowaliśmy nad nowymi rozwiązaniami podatkowymi dotyczącymi równego obciążenia podatkami podmiotów prowadzących działalność gospodarczą różnego rodzaju, mających różne formy organizacyjne, dotyczyło to spółek komandytowych, a właśnie w formie spółek komandytowych prowadzona jest większość działalności określanej jako hiper- i supermarkety, niewielka część posłów z Prawa i Sprawiedliwości poparła ten projekt. (Dzwonek) Proszę sobie sprawdzić, jak głosowali posłowie pozostałych klubów. Ostatnie zdanie, panie marszałku. Bardzo dziwi mnie też takie podejście, w którym posłowie Prawa i Sprawiedliwości pochylają się z wielką troską nad tym, że te świadczenia są niezbyt wysokie, że można było szybciej. Naprawdę nie wypada być złośliwym, ale trzeba jednak przypomnieć, że kiedy państwo sprawowaliście władzę, nic w tym obszarze nie zrobiliście. To świadczenie, o którym mówimy, nie zostało przez was podwyższone, a dzisiaj pytacie ministra o to, jakie będą koszty ustawowych odsetek przysługujących osobom, które będą otrzymywały to świadczenie. Należy pamiętać, że przecież te odsetki także powiększą kwotę, którą otrzymają te osoby jako wsparcie w związku z opieką nad dziećmi niepełnosprawnymi. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2014-04-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pan Sławomir Piechota, poseł Platformy, grał na takich naszych czułych instrumentach, i słusznie. Natomiast ja chcę powiedzieć coś wprost. Dziwi się pan, że mówimy o pieniądzach. O tym jest projekt rządowy. Rząd zaproponował nam tylko i wyłącznie debatę o pieniądzach. I rząd na skutek swoich decyzji wywołanych zapowiedziami premiera spowodował to, że powstały, co jest nieakceptowane, trzy grupy osób w sposób różny traktowane, że mamy trzy grupy opiekunów osób niepełnosprawnych. Stąd ja próbowałam zmieścić się w limicie czasu i choć trochę powiedzieć o tym, że to, z czym rząd przyszedł, to za mało. Oczywiste jest, mamy tego pełną świadomość, że powstała cała masa rozwiązań korzystnych dla niepełnosprawnych - sama byłam współtwórcą ustawy o rehabilitacji i zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - tak żeby poprzez pracę się rehabilitowali. Mam tego świadomość i zapewniam pana posła, że mój klub też. To za czasów naszych pierwszych rządów, że tak powiem, powstawały pierwsze warsztaty terapii zajęciowej, zakłady aktywizacji zawodowej itd. Jest tyle mankamentów w przepisach, które przez lata powstawały, podczas gdy świadomość, jak powiedziałam przed chwilą, rośnie, oczekiwania rosną i wiedza co do tego, co jest źle rozwiązane w ustawach, rośnie, a klimatu do poprawiania czegokolwiek nie ma. Projekty opozycyjne są odrzucane prawie a priori, a rząd, pewnie z wyrzutami sumienia, dzisiaj ustami pana ministra mówi: przyjdziemy z całościowym projektem. (Dzwonek) O to się dopominamy, żeby nie było tak - co jest wywołane dyskusją na skutek obietnic premiera złożonych matkom, słusznych obietnic, tak jak słuszne są ich oczekiwania - że oto mamy do czynienia z tym, że debatujemy tylko o pieniądzach na rzecz osób niepełnosprawnych. Pieniądze są ważne, bardzo ważne, i one będą antagonizować społeczeństwo, bo od tego się zaczynają problemy, od niemocy ekonomicznej. Natomiast rząd jest od tego, żeby przynajmniej tymi swoimi decyzjami nie zaogniać konfliktów, tylko próbować je łagodzić. Tak więc zgadzamy się z panem, zgadzamy się z tym, że te środowiska są wykorzystywane do tego, żeby tylko jeden punkt widzenia lansować, ale pozostaje nam dzisiaj tylko i wyłącznie debata o pieniądzach na skutek tego, że rząd i państwo tylko to nam fundujecie. A to za mało. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sławomir Jan Piechota
Data: 2014-04-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, dziękuję. Jedno mocne sprostowanie. Nie grałem na uczuciach, nie grałem. (Poseł Anna Bańkowska: Przepraszam.) Jestem dumny z Polski, z jej osiągnięć w tych trudnych sprawach społecznych. I dlatego, kiedy słyszę padające z tej mównicy słowa, że się wstydzimy za Polskę, odpowiadam, że ja się nie wstydzę, jestem dumny. (Oklaski)
Mówca: Edward Siarka
Data: 2014-04-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Oczywiście w wielu punktach mógłbym się zgodzić z wystąpieniem pana posła Piechocińskiego. Nasz problem jednak polega na tym, że dzisiaj często musimy z tej trybuny... (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Piechoty.) Piechoty, przepraszam. ...mówić o rzeczach czysto egzystencjalnych, stąd też może ta dyskusja jest trochę utrudniona. Panie ministrze, chciałbym zapytać o trzy sprawy. Pierwsza kwestia dotyczy kryteriów utrzymania czy też kategoryzacji ośrodków, które zajmują się dzisiaj osobami niepełnosprawnymi. Chodzi o takie ośrodki jak środowiskowe domy pomocy czy warsztaty terapii, czy zamknięte ośrodki, jakie są na moim terenie, w Białce Tatrzańskiej, gdzie siostry zakonne opiekują się osobami niepełnosprawnymi w tak znacznym stopniu, że każdy, kto tam wejdzie i popatrzy na te ciężkie przypadki, naprawdę musi wyjść z pokorą. Wiele z tych ośrodków nie ma stabilności finansowej potrzebnej do prowadzenia codziennej działalności. Jaki jest pomysł na to, aby zapewnić w miarę możliwości stabilne finansowanie wszystkim tym ośrodkom? To pierwsze pytanie. Drugie pytanie dotyczy tego, co stało się w tamtym roku, czyli wtedy, kiedy weszła w życie ustawa, na podstawie której osoby, które opiekują się osobami niepełnosprawnymi, musiały de facto wybierać: albo pracujesz, albo otrzymujesz świadczenie. W swoim biurze poselskim doświadczyłem tego, że wtedy rzeczywiście stało się coś bardzo niedobrego, bo wiele osób, które na przykład opiekowały się rodzicami, przychodziło i mówiło: Panie pośle, co ja mam zrobić? Ledwo wiążemy koniec z końcem, moja mama leży obłożnie chora, a ja muszę zrezygnować z pracy, żeby otrzymywać świadczenie. (Dzwonek) Fatalna sytuacja. Jaka jest możliwość powrotu tych osób na rynek pracy? Bardzo prosiłbym o rozwinięcie tego tematu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2014-04-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Na wstępie chciałabym - myślałam, że zrobi to poseł Siarka, ale mu to umknęło - bardzo intensywnie zaprotestować przeciwko temu, żeby w takich bardzo ważnych, bardzo emocjonalnych debatach w sposób negatywny wykorzystywać pojedyncze przypadki i ośmieszać, a nawet obrażać polskich strażaków, zarówno ochotników, jak i tych zawodowych, robiąc z nich etatowych podpalaczy. Mam nadzieję, że ten głos zostanie usłyszany i przez tych, którzy próbowali to robić, i przez tych, których próbowano obrazić. A teraz przystępuję do zadawania pytań. Szanowny panie ministrze, przewijało się tu już tak dużo tematów odnoszących się do niepełnosprawności w ogóle. Moje pytanie jest następujące. Mówimy o pieniądzach. Proszę powiedzieć, jak duża grupa polskich niepełnosprawnych, niesamodzielnych, jak tu słusznie zauważono, dzieci i osób dorosłych nie korzysta dzisiaj z różnych względów z wczesnego wsparcia ani z ośrodków rehabilitacyjno-edukacyjno-wychowawczych czy z warsztatów terapii zajęciowej. Jaka jest to grupa, w jakim stopniu chodzi tu o ciężki stopień niepełnosprawności, a w jakim - o trudności z dostępem do takich placówek? Jak wygląda na chwilę obecną finansowanie takich ośrodków z budżetu państwa, z PEFRON-u, z Narodowego Funduszu Zdrowia? Jak pan minister na dzień dzisiejszy ocenia braki w finansowaniu i dostępności tejże opieki? Jest to niezmiernie ważne. Powiedziano już bardzo dużo na ten temat, mówił o tym między innymi pan poseł Piechota. (Dzwonek) Już kończę. Zadania takich ośrodków są następujące. Po pierwsze, chodzi o rehabilitację i edukację na poziomie odpowiednim dla danego stopnia niepełnosprawności. Po drugie, ważne jest też odciążenie rodziców i opiekunów na czas przynajmniej kilku godzin dziennie, kiedy mogą albo pracować, albo po prostu zająć się sobą. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Żyżyński
Data: 2014-04-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wiele już tutaj powiedziano. Oczywiście musimy pochylić się nad tym, o czym mówił pan Piechota, bo jest on człowiekiem doświadczonym i wiele wie. Chciałbym jeszcze powiedzieć kilka słów. Otóż, proszę państwa, bez pieniędzy tych problemów nie da się rozwiązać. Chciałbym przypomnieć, że według budżetu na 2014 r. dochody budżetowe spadają z 14,6% do 14,44%. (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: PKB.) PKB, chodzi o udział PKB. Odnosi się to do dochodów podatkowych ogółem, do ok. 10 mld zł. Jak mówią specjaliści - nie będę ich przywoływał po nazwiskach, ale powszechnie to wiadomo - dla całych branż stworzono furtki podatkowe, tak żeby mogły praktycznie unikać płacenia podatków. Przypadkiem są to akurat branże opanowane przez kapitał zagraniczny, więc tu, niestety, widać pewną hipokryzję. (Oklaski) Z jednej strony mówi się, że budżet nie jest z gumy, że nie ma pieniędzy, a pomija się milczeniem to, o czym mówił poseł Kuźmiuk, że w różnych miejscach można znaleźć te pieniądze, a z drugiej strony zezwala się na to, żeby dochody podatkowe i ogółem wydatki budżetowe spadały. Wydatki budżetowe spadły też o kilkanaście milionów złotych, o ok. 20 mld zł. Trzeba pochylić się nad tymi sprawami. Państwo nie może uciekać od odpowiedzialności. Problem, który widzimy, stanowi to, że państwo tak właśnie robi. Słyszymy o standardach europejskich dla więźniów, ale o standardach europejskich dla ludzi pokrzywdzonych przez los, niestety, zapominamy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)