PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Krzysztof Ćwik
Data: 2014-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kończy się powoli sierpień, który jest szczególny wśród miesięcy całego roku. Oto bowiem, jak Polska długa i szeroka, całe rzesze Polaków wyruszają właśnie w sierpniu na piesze wędrówki, których celem jest miejsce, gdzie bije, jak mówi się potocznie, serce polskiego narodu. Setki tysięcy pielgrzymów wędrują z najdalszych zakątków naszej ojczyzny, by dotrzeć do celu - na Jasną Górę. Co powoduje, że rokrocznie odradza się fenomen pielgrzymek, pomimo wieszczenia przez niektóre środowiska końca tej formy wyrażania religijności, pomimo nagłaśniania przez niektóre media pojedynczych przypadków niewłaściwych zachowań? Podejmowany trud, wysiłek, wspólna modlitwa i dawanie świadectwa, radość i entuzjazm - to łączy wszystkich wędrujących polskimi drogami. Pielgrzymka jest namiastką naszej życiowej wędrówki. To czas, gdy każdy, wędrując, przypomina sobie o tym, że przez całe życie jest w drodze. Przez te parę dni zostawia za sobą wszystko inne, a skupia się na tej szczególnej wędrówce. To wspaniałe dni, które zostają w pamięci na zawsze. Rokrocznie na tym szlaku pojawia się wielu młodych ludzi, którzy dają dowód na to, że polska młodzież kultywuje wartości, opowiada się po stronie ewangelii i nauczania Kościoła. Wśród wielu pielgrzymek jest ta szczególnie mi bliska, w której uczestniczę od kilkudziesięciu lat. Jest to Piesza Pielgrzymka Krakowska, która w dniu 6 sierpnia wyruszyła w tym roku już po raz 34., aby 11 sierpnia stanąć na szczycie Jasnej Góry. Wzięło w niej udział ok. 9 tys. pielgrzymów. Myślę, że to ważne, aby w polskim parlamencie wybrzmiały słowa mówiące o ruchu pielgrzymkowym, o tym, że pielgrzymki piesze są, trwają, wędrują co roku i wciąż się rozwijają. Szacunkowe dane wskazują, że może być nawet 200 tys. pielgrzymów pieszych rocznie. Niech te słowa będą docenieniem trudu organizatorów i uczestników pieszych pielgrzymek jasnogórskich, tego olbrzymiego zapału. Osobiście bardzo sobie cenię ten czas i możliwość udziału. Z tego miejsca pozdrawiam wszystkich pielgrzymów. Do zobaczenia na pielgrzymim szlaku w następnym roku. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! ˝Bez niepodległej Ukrainy nie ma niepodległej Polski, a bez niepodległej Polski nie ma niepodległej Ukrainy˝. Te bardzo mądre słowa i jakże ważne dziś przed laty wypowiedział Jacek Kuroń. Oczywiście są one króciutką kwintesencją założeń tzw. polityki jagiellońskiej, którą próbował realizować Józef Piłsudski, a zakładała ona sojusz Polski z państwami środkowo-wschodniej Europy i tym samym miała gwarantować bezpieczeństwo wobec mocarstwowych interesów Rosji. Pomimo że te słowa wypowiedział jeden z liderów Unii Wolności i polityk stawiany przez przywódców obecnej ekipy za wzór do naśladowania, to jednak jego przesłanie dla obecnie rządzących, jak się okazuje, nie ma żadnego znaczenia. Nie dość, że w rezultacie rządów Platformy Obywatelskiej zdolność armii do obrony naszej ojczyzny wyraźnie spadła, to jeszcze ta ekipa nie potrafi prowadzić korzystnej dla Polski polityki międzynarodowej. A wracając do koncepcji polityki jagiellońskiej, wszyscy doskonale wiemy, co może się stać, jeśli opór Ukrainy zostanie jednak złamany - że Ukraińcy nie otrzymają jednak pomocy i w rezultacie będą zmuszeni pójść na jakieś ustępstwa, nawet kosztem kolejnych terytoriów. Nie muszę chyba nikomu uświadamiać, że następnym państwem za Ukrainą jest właśnie Polska. To w naszym interesie jest grać pierwsze skrzypce. Tak działałby Piłsudski, dlatego widzieliśmy na wiecu w Tbilisi prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Rząd Donalda Tuska, nie czekając na Zachód, powinien jednak realnie rozważyć pomoc w zakresie sprzętu wojskowego dla walczącej Ukrainy. Wtedy nie byłoby też innego problemu, a mianowicie na negocjacje w sprawie Ukrainy zostalibyśmy zaproszeni i występowalibyśmy tam jako pełnoprawny partner państw zainteresowanych rozwiązaniem tego konfliktu, a przede wszystkim zainteresowany zachowaniem niepodległości i budowaniem silnej pozycji międzynarodowej w Europie.
Mówca: Bogdan Rzońca (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 22 lipca br. Muzeum Podkarpackie w Krośnie obchodziło jubileusz 60-lecia swojego istnienia. Niewątpliwie instytucja ta należy do najciekawszych obiektów muzealnych nie tylko na Podkarpaciu, ale w skali całego kraju. Słynie z największej w Europie kolekcji lamp naftowych, a jego siedziba mieści się na terenie Starego Miasta w Krośnie, w dawnym Pałacu Biskupim. Idea utworzenia muzeum sięga początków wieku, jednak plany wielu znakomitych krośnian oraz władz miejskich niejednokrotnie krzyżowały doświadczenia wojenne XX w. W roku 1950 inicjatywę utworzenia muzeum podjął krośnieński oddział Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Trzy lata później władze miasta udostępniły na potrzeby muzeum pomieszczenia w Pałacu Biskupim. Oficjalną datą powstania krośnieńskiego muzeum jest 22 lipca 1954 r. Od 2000 r. funkcjonuje ono pod nazwą Muzeum Podkarpackie w Krośnie. Choć muzeum najbardziej znane jest z unikatowej kolekcji lamp naftowych, to zabytki związane z historią oświetlenia nie są bynajmniej jedynymi skarbami ukrytymi w Pałacu Biskupim. Muzeum szczyci się swoimi zbiorami archeologicznymi oraz największą w Polsce kolekcją współczesnego szkła użytkowego i artystycznego. Gromadzone są również zabytki dotyczące historii regionu oraz dzieła sztuki twórców związanych z Krosnem. Ponadto muzeum prowadzi intensywną działalność edukacyjną, naukowo-badawczą i wydawniczą. W strukturze muzeum funkcjonują działy merytoryczne realizujące prace naukowo-badawcze oraz edukacyjne: archeologiczny, historyczny, artystyczny, historii oświetlenia, historii szkła i przemysłu szklarskiego, oświatowo-promocyjny oraz działy: administracyjny i finansowo-księgowy. Ponadto w muzeum działa biblioteka z bogatym księgozbiorem, a także dwie pracownie konserwatorskie. Odwiedzając Muzeum Podkarpackie w Krośnie, nie można pominąć biblioteki. Księgozbiór liczy ponad 25 000 woluminów i blisko 200 starodruków z XVI-XVIII w. Najstarszym drukiem jest wydane w 1570 r. w Krakowie dzieło ˝Statua i przywileje koronne˝ Jana Herbuta. Najcenniejszym jest jednak dzieło ˝Graduale Romanum de tempore et sanctis˝. Wydane zostało w Krakowie w 1651 r. Muzeum Podkarpackie w Krośnie to unikalny w skali kraju i Europy ośrodek gromadzący pamiątki przeszłości i zabytki naszej kultury, którego nie można pominąć, odwiedzając południowo-wschodnią Polskę. Pragnę złożyć serdeczne gratulacje z okazji jubileuszu 60-lecia muzeum wszystkim pracownikom, na czele z panem dyrektorem Janem Gancarskim, oraz podziękowania za liczne działania podejmowane na rzecz zachowania pamięci o przeszłości, krzewienia polskiej kultury oraz za wkładane w nie serce, zaangażowanie i życzliwość. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie w sprawie śmierci Antoniego Kopaczewskiego, założyciela rzeszowskiej ˝Solidarności˝ Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! 2 sierpnia tego roku zmarł w Rzeszowie Antoni Kopaczewski, współzałożyciel rzeszowskiej ˝Solidarności˝, działacz niepodległościowy, radny miasta Rzeszowa od 1990 r. Antoni Kopaczewski był synem Antoniego Kopaczewskiego ps. Lew, polskiego wojskowego, żołnierza AK, partyzanta antykomunistycznego, członka Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość, zamordowanego jesienią 1946 r. podczas obławy jego oddziału Lew przez funkcjonariuszy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Antoni Kopaczewski wyniósł z rodzinnego domu głęboki patriotyzm i wielką miłość ojczyzny. Kiedy w 1980 r. zaczęto tworzyć w Polsce pierwsze struktury NSZZ ˝Solidarność˝, Antoni Kopaczewski, pracownik WSK ˝PZL - Rzeszów˝, zaczął organizować tam wolne związki zawodowe. W sierpniu 1980 r. uczestniczył w strajku w swoim zakładzie pracy. Został wybrany przewodniczącym Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Rzeszowie. Był delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów ˝S˝ w Gdańsku, gdzie został wybrany do władz Komisji Krajowej ˝Solidarności˝. Brał udział w zorganizowanym w Rzeszowie strajku w Domu Kolejarza, po którym był sygnatariuszem porozumień rzeszowsko-ustrzyckich. Po wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 r. był internowany do sierpnia 1982 r. Był radnym miasta Rzeszowa I, III, IV, V i VI kadencji. Miałem honor współpracować z Antonim Kopaczewskim w strukturach ˝Solidarności˝, a później jako prezydent Rzeszowa i radny miasta Rzeszowa. W pogrzebie Antoniego Kopaczewskiego wzięli udział działacze ˝Solidarności˝, ˝Solidarności Walczącej˝, ˝Solidarności Rolniczej˝, Ojcowizny, samorządowcy, mieszkańcy Rzeszowa, Podkarpacia i różnych części Polski. Został pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu Wilkowyja. Żegnałem kolegę Antoniego z wicemarszałkiem Sejmu Markiem Kuchcińskim, posłami i senatorami Prawa i Sprawiedliwości.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kilka dni temu rząd podwyższył próg, od którego bogatsze województwa będą musiały odprowadzać tzw. janosikowe. W konsekwencji biedniejsze województwa, wśród których jest m.in. Podkarpacie, stracą ogromne sumy pieniędzy konieczne do ich rozwoju. Przykładowo, jedno z najbiedniejszych polskich województw, województwo podkarpackie, straci co najmniej 47,5 mln zł w porównaniu z 2014 r. Janosikowe miało zniwelować przepaść pomiędzy bogatymi a biednymi regionami kraju, a teraz okazuje się, że wsparcie zostaje ograniczone. Dzieje się tak głównie dlatego, że głosy sprzeciwu podnieśli mieszkańcy tych regionów, które muszą płacić dodatkowy, wyższy podatek. Twierdzą oni, że to niesprawiedliwe i że okradanie bogatych, a dawanie biednym do niczego nie prowadzi. Nie zauważają jednak, że to na ich utrzymanie pracują często Polacy z pozostałych części Polski. Cała Polska odbudowywała Warszawę po II wojnie światowej, na Dolnym Śląsku rozbierano budynki, by cegły można było przewieźć do stolicy i przeznaczyć na jej odbudowę, a teraz warszawiacy najgłośniej protestują przeciwko wspieraniu rodaków z biedniejszych regionów. Janosikowe nie byłoby potrzebne, gdyby dochody były ujednolicone w całej Polsce. W Warszawie zarabia się o wiele więcej na tym samym stanowisku niż np. w Rzeszowie. Stolica przechwytuje także większość pieniędzy, w związku z tym że to w niej mieszczą się wszystkie urzędy centralne. Ogromna liczba firm jest właśnie tam zarejestrowana, a więc tam odprowadza podatki. Janosikowe zatem to nie okradanie bogatych i oddawanie biednym, ale sprawiedliwa i solidarna walka o zrównoważony rozwój, który rozpędzi gospodarkę i pchnie cały kraj do przodu. Dobra kondycja Polski B przyniesie wymierne efekty Polsce A. A co do całego Mazowsza, które być może cierpi w wyniku zawyżania wskaźników dochodowych przez stolicę, to rozsądnym rozwiązaniem wydaje się wyłączenie Warszawy z województwa mazowieckiego i utworzenie oddzielnego województwa stołecznego. W ten sposób zarówno stolica, jak i reszta Mazowsza będą sprawiedliwie potraktowane. Przebieg posiedzenia
Mówca: Eugeniusz Tomasz Grzeszczak
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie pośle. Będzie pytanie dodatkowe, które będzie zadawał pan poseł Romuald Ajchler, Sojusz Lewicy Demokratycznej. Proszę bardzo. Poseł Romuald Ajchler Dziękuję. Panie ministrze, bardzo proszę. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi Tadeusz Nalewajk Dziękuję, panie ministrze. Kolejne pytanie dotyczy usuwania skutków powodzi w województwie małopolskim i jest kierowane do ministra administracji. Pytanie zadawał będzie pan poseł Siarka, Klub Parlamentarny Sprawiedliwa Polska, a odpowie na nie sekretarz stanu Stanisław Huskowski. Bardzo proszę, panie pośle. Poseł Edward Siarka Dziękuję bardzo. Proszę pana ministra Stanisława Huskowskiego o udzielenie odpowiedzi. Bardzo proszę, panie ministrze. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji Stanisław Huskowski
Mówca: Elżbieta Achinger
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Według danych Głównego Urzędu Statystycznego w tamtym roku urodziło nam się w Polsce ok. 370 tys. dzieci. Z tego, co wiemy, w obecnym półroczu jest tych dzieci zdecydowanie więcej, z czego tylko należy się cieszyć. Oczywiście przeważnie urodziły się one na oddziałach ginekologiczno-położniczych. Zdarzają się jednak sytuacje, w których konieczne staje się objęcie noworodka natychmiastową opieką lekarską z uwagi na jego bardzo ciężki stan zdrowia w momencie urodzenia albo komplikacje związane z porodem, co dla rodziców i oczywiście bliskich jest sytuacją niezwykle trudną i bolesną. Do obowiązków szpitala powinno należeć zapewnienie bliskim takiego dziecka podstawowej opieki psychologicznej. Do mojego biura poselskiego ostatnio docierało wiele takich apeli rodziców, którym w takiej trudnej sytuacji życiowej pomoc nie została udzielona. W związku z tym chcę zapytać pana ministra: Czy szpital zobowiązany jest zatrudnić psychologa, który będzie sprawował opiekę wyłącznie nad pacjentkami oddziałów ginekologiczno-położniczych i szeroko rozumianymi ich rodzinami, a nie będzie tylko tzw. psychologiem ogólnodostępnym dla wszystkich pacjentów danej placówki? Jakie działania podejmuje Ministerstwo Zdrowia w zakresie kontroli dotyczącej zapewnienia tym właśnie pacjentkom dużego wsparcia psychologicznego? Dziękuję.
Mówca: Joanna Bobowska
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! W uzupełnieniu chciałabym prosić o taką informację: Czy ministerstwo posiada dane na temat liczby porad udzielonych właśnie w zakresie pomocy na oddziałach ginekologiczno-położniczych, poradnictwa psychologicznego? Czy ta pomoc była udzielana właśnie w szczególnie trudnych dla młodych rodziców sytuacjach? Interesuje mnie również, w jakim zakresie w ogóle monitoruje się taką opiekę psychologiczną. Czy w opinii pana ministra potrzebne są ewentualne zmiany w obliczu tego problemu? Dziękuję bardzo.
Mówca: Krzysztof Jurgiel
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Od kilku lat od wschodu rozprzestrzenia się afrykański pomór świń. W lutym stwierdzono przypadki występowania tej choroby także w Polsce i od razu dało się zaobserwować, że Polska jest nieprzygotowana do zwalczania skutków ASF. Rząd wykazał indolencję. Odbywały się spotkania z rolnikami. Obietnice ministra rolnictwa są niespełniane, jeżeli chodzi o dezyderat komisji rolnictwa w tym zakresie, który wskazywał na szereg spraw, które należy rozwiązać. W szczególności dotyczyło to wyrównania strat, które ponieśli rolnicy od dnia stwierdzenia istnienia ASF. Tych postulatów było siedem. Następnie 21 lipca podlascy rolnicy zorganizowali protest, w którym przesłali za pośrednictwem pana wojewody postulaty do premiera rządu pana Donalda Tuska. W ślad za tym producenci trzody chlewnej, branża mięsna, zakłady technicznej obsługi rolnictwa też zwrócili się na początku sierpnia do pana premiera o podjęcie zdecydowanych i odważnych działań w walce z afrykańskim pomorem świń. Dzisiaj rozpoczyna się siedmiodniowy protest organizowany przez Stowarzyszenie Producentów Trzody Chlewnej ˝Podlasie˝, w którym weźmie udział bardzo wielu rolników. Domagają się oni po prostu realizacji postulatów, które zostały przesłane w lipcu. Dlatego też mam kilka pytań. Dlaczego rząd nie podchodzi poważnie do sprawy ASF w Polsce? (Dzwonek) Dlaczego nie ma programu likwidacji skutków występowania ASF na terenie Polski? Dlaczego nie przewidziano pełnych odszkodowań i rekompensat za wynikłe szkody oraz nie prowadzono właściwego zmniejszania populacji dzików? Czy istnieje program przyszłościowy dotyczący zwalczania ASF w Polsce, aby nie powtórzyła się sytuacja z lutego bieżącego roku?
Mówca: Krzysztof Jurgiel
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku.
Mówca: Artur Dębski
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chcielibyśmy zadać pytanie dotyczące stanu gotowości bojowej przede wszystkim naszych samolotów, mówię o 48 sztukach F-16 i 32 samolotach MiG-29. Chcielibyśmy się dowiedzieć, jak wygląda sytuacja związana z gotowością bojową tychże samolotów, to znaczy ile z nich jednocześnie jest w stanie wznieść się w powietrze i spełniać swoje funkcje bojowe. Interesuje nas to samo, jeżeli chodzi o nasze siły pancerne, szczególnie trzy rodzaje naszych czołgów PT-91 Twardy, Leopard oraz T-72, trzy podstawowe rodzaje czołgów naszej armii. Chcielibyśmy się też dowiedzieć, jak wygląda sytuacja związana z przystosowaniem czołgów Leopard do standardów NATO-wskich. Były doniesienia prasowe na temat tego, że strona niemiecka w tej chwili uniemożliwia nam pozyskanie tego rodzaju oprzyrządowania, które doprowadziłoby czołg do klasy tych najnowocześniejszych niemieckich. Chcielibyśmy się także dowiedzieć, czy każdy z tych rodzajów uzbrojenia dysponuje odpowiednią obsługą, jeżeli chodzi o samoloty, to również obsługą naziemną, chodzi też o wyszkolenie pilotów. Czy mamy wystarczającą liczbę pilotów w przypadku samolotów F-16 i MiG-29 oraz wystarczającą liczbę operatorów, jeżeli chodzi o nasze siły pancerne? O to samo pytamy, jeżeli chodzi o nasze strategiczne systemy uzbrojenia, wyrzutnie oraz innego rodzaju sprzęt, który możemy określić jako sprzęt strategiczny w naszej armii. Jeżeli chodzi o systemy uzbrojenia, które są wykorzystywane w Wojsku Polskim, chcemy też zapytać o kwestie mobilizacyjne, o to, jak wygląda sytuacja z ewentualnymi rezerwistami, którzy mieliby zajmować się tym sprzętem. W sytuacji zagrożenia nasze siły rezerwowe są według naszej opinii zupełnie niewystarczające. Dziękuję.
Mówca: Artur Dębski
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, w drodze wyjątku, chodzi o bezpieczeństwo państwa. Kiedy te 115 tys. naszych żołnierzy będzie do dyspozycji? Bo w tej chwili z naszych informacji wynika, że naszych żołnierzy w kraju mamy 90-95 tys., taka jest ilość. Natomiast jeszcze chcielibyśmy się dopytać: Jak wygląda struktura naszej armii, czyli ilu w polskim wojsku jest generałów, ilu wysokich oficerów, czyli pułkowników, podpułkowników, majorów, ilu oficerów niższych, chorążych, podoficerów oraz szeregowych? I teraz kolejna struktura, czyli ilu żołnierzy mamy w jednostkach bojowych, ilu w Sztabie Generalnym, ilu w głównym dowództwie rodzajów wojsk, ilu w tzw. szeroko pojętej administracji, a ilu po prostu takich, którzy mogą bronić naszej ojczyzny, bronić naszych granic? Ilu kapelanów? - przy okazji chcielibyśmy się dowiedzieć. I ilu naszych żołnierzy w kraju jest gotowych do natychmiastowego użycia? (Dzwonek) Tak że jeżeli odpowiedź na piśmie nie będzie dla państwa stanowiła problemu, to bardzo proszę o taką odpowiedź na piśmie. Szczególnie chodzi o stan techniczny tych samolotów oraz czołgów, bo o niemieckiej Luftwaffe możemy czytać w Internecie, a z naszych F-16 czy MiG-29 robimy jakąś tajemnicę. Bardzo dziękuję.
Mówca: Artur Dębski
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, już.
Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Otóż problematykę podwójnego opodatkowania w obecnym stanie prawnym reguluje Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Kanadą w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu wraz z Protokołem, podpisane w Ottawie 14 maja 2012 r. oraz ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Organ skarbowy, stosując w brzmieniu dosłownym przepis art. 27 ust. 1-8 ustawy o podatku dochodowym, podatek określa w ten sposób, że do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione z tego podatku i od sumy dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1 bez odwołania się do przepisu art. 21 konwencji zwalniającego w całości dochody uzyskane w królestwie Kanady z opodatkowania w Polsce, dokonując w ten sposób de facto podwójnego opodatkowania, co rodzi wątpliwości odnośnie do zasadności postępowania polskich organów skarbowych oraz konstytucyjności przepisu art. 27 ust. 8 pkt 1 ustawy z lipca 1991 r. Stąd nasze pytanie, panie ministrze, prosilibyśmy o udzielenie na nie odpowiedzi. Czy obywatel polski mieszkający na stałe w Polsce, który uzyskuje świadczenie emerytalne w Kanadzie, od którego został już odprowadzony podatek w Kanadzie, jest zobowiązany (Dzwonek) do płacenia od tego świadczenia podatku naliczonego w Polsce pomimo podpisania przez obydwa kraje umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania? Dziękuję bardzo.
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Od sierpnia bieżącego roku obowiązuje embargo wprowadzone przez Federację Rosyjską na wiele gatunków owoców i warzyw. Tak się składa, że wiele tych roślin, zarówno owoców, jak i warzyw, było eksportowanych w dużych ilościach do Federacji Rosyjskiej. Pierwszym gatunkiem, którego to dotyczyło, były owoce jabłoni, później jeszcze doszło kilka gatunków owoców, jak również warzywa kapustne, czyli kapusta biała, kapusta czerwona, warzywa psiankowate, czyli pomidor, oberżyna i papryka w różnych kolorach. Po kilku dniach, 7 sierpnia, doszły również pieczarki, kiedy embargo zostało rozszerzone na inne gatunki owoców i warzyw, jak również na produkty mięsne, rybne i mleczarskie. Sytuacja wielu gospodarstw, w których te gatunki dominują, jest bardzo trudna. Wielu z nich grozi bankructwo. Jaka jest obecnie sytuacja na tych rynkach? Chciałbym, żeby pan minister powiedział, ilu gospodarstw, w których podstawowym źródłem dochodu były gatunki eksportowane do Federacji Rosyjskiej, dotyczy ten problem? Jakie rząd zamierza podjąć działania? Pewne już podjął. Jesteśmy informowani przez media, co robią rząd i minister rolnictwa. Jaka w dalszej kolejności będzie pomoc dla gospodarstw, dla których rynki Federacji Rosyjskiej były podstawowymi rynkami zbytu owoców i warzyw? A w wielu gospodarstwach, tych mniejszych, sadowniczych czy warzywniczych, często jeden gatunek, na przykład papryka, a to jest warzywo, którego nie da się długo przechowywać, był podstawowym źródłem dochodu, szczególnie na terenie południowego Mazowsza, czyli w powiecie przysuskim czy białobrzeskim. Dziękuję.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Wydaje mi się, nie mnie, ale rolnikom, że to, co robi rząd, i to, co robi Komisja Europejska, to jest pozorowanie udzielania pomocy rolnikom w związku z embargiem. Proszę sobie tylko wyliczyć. Jeżeli Komisja Europejska proponuje na całą Unię 125 mln euro, to są to niewielkie pieniądze. Pewnie pan powie za chwilę, że to jest pierwsza transza, panie ministrze, ale jakbyśmy to odnieśli do cennika, do tych rekompensat, które mają rolnicy, to są to wielkości po prostu śmieszne. Szkoda, że tak późno, ale dobrze, że jednak w tym przypadku związki wpłynęły na decyzję Komisji Europejskiej i być może wspólnymi siłami coś się uda zrobić. Panie ministrze, skoro 85% produktów jest niezagospodarowane, bo tak sam pan tutaj wyliczał, to pytam, co z tymi produktami. (Dzwonek) Mówił pan o nowych rynkach. Ciągle mamy temat nowych rynków, będziemy dzisiaj o tym mówić na posiedzeniu komisji rolnictwa. Proszę powiedzieć, jakie rynki zostały pozyskane w ostatnim czasie po wprowadzeniu embarga przez Rosję i jak dużo produktów, warzyw, owoców, trafiło na te rynki. Proszę podać skalę. Zresztą wysłałem w tej sprawie interpelację do pana ministra, żeby mieć tę odpowiedź na piśmie. Z embargiem ze strony Rosji będziemy mieli do czynienia zawsze wtedy, kiedy stosunki polityczne będą niestabilne. Chodzi o mięso, o warzywa, a za chwilę może ono dotyczyć nośników energii. Trzeba pójść w kierunku poszukiwania innych rynków i stabilizacji na innych rynkach, a do Rosji sprzedawać tylko nadwyżkę.