Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2013-05-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzisiaj debatujemy nie nad nowelizacją ustawy o LOT, tylko o uchyleniu tejże ustawy, a więc jest to inna jakościowo sytuacja. Przypomnę, a warto o tym wiedzieć, że ustawę tę uchwalono w 1991 r., w czasie kiedy już obowiązywała w Polsce ustawa z 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, a więc tak de facto można byłoby pokusić się o to, żeby nie uchwalać tejże ustawy, która była specrozwiązaniem dla lotniczego przewoźnika państwowego, jakim niewątpliwie jest LOT o ponad 80-letniej tradycji budowanej już od okresu międzywojennego, znakomicie zapisujący się na kartach historii Rzeczypospolitej. Wtedy rządy lewicowe, chciałbym przypomnieć, tak w 1991 r., jak w 1996 r. razem z PSL uznały, że trzeba przyjąć dla LOT-u szczególny model prywatyzacji. Ten model polegał na tym... (Poseł Jan Bury: To były bardzo dobre rządy.) To były rzeczywiście mądre rządy i mam nadzieję, że PSL wyciągnie z tego w końcu odpowiedni wniosek. Przy głosowaniu się okaże. Otóż chciałbym powiedzieć, że w 1996 r. znowelizowano tę ustawę, ale podtrzymano art. 2, który mówi o tym, że Skarb Państwa winien zachować w tej spółce co najmniej 51-procentowy pakiet akcji. Chciałbym też przypomnieć, że dopiero w 2000 r. skomercjalizowano i sprywatyzowano pod rządami tejże ustawy, także ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstwo LOT. To było w okresie rządów pana ministra Wąsacza i premiera Jerzego Buzka, Akcji Wyborczej Solidarność, gdyby ktoś tego nie pamiętał, i Unii Wolności, czytaj: dzisiejszej Platformy Obywatelskiej, częściowo też PiS. Do czego zmierzam? Otóż do tego zmierzam, że pierwszy rok po prywatyzacji to jest strata w wysokości 315 mln zł, oczywiście na samej działalności przewozowej - już nie mówię o innej działalności, gdzie też odnotowano stratę - rok 2001 to strata wynosząca 633 mln zł, kolejny rok po prywatyzacji, rok 2002 - 111 mln, 2003 r. - 65 mln zł. To już jest zmniejszająca się strata pod rządami koalicji SLD i Polskiego Stronnictwa Ludowego. Rok 2004 to strata w wysokości 78 mln, a w 2005 r. firma po raz pierwszy wypracowała zysk w wysokości 92 mln zł. Niestety ta przygoda się skończyła, w roku 2006 bowiem rządy w Polsce przejął PiS i była strata w wysokości 43 mln zł. W roku 2007 przy sprzedaży dużej części majątku wykazano zysk w wysokości 73 mln zł. To był ostatni zysk w historii tej firmy. Rządy Platformy Obywatelskiej i niestety także Polskiego Stronnictwa Ludowego spowodowały, że od roku 2008 mamy totalny zjazd, a szczególnie w roku 2008, gdzie mało profesjonalny zarząd, zabezpieczając ceny paliw, musiał zapłacić z tego tytułu dodatkowo 600 mln zł. Tak zabezpieczył, że dołożył do tego przedsięwzięcia 600 mln zł. Żeby pokazać, jaka to jest skala obciążeń dla tej firmy, powiem, że ma ona przychody wynoszące około 3 mld zł, a więc 600 mln zł to jest 20% przychodów. Nikt nie jest w stanie udźwignąć takiego dodatkowego obciążenia. I od tego momentu zaczynają się nieszczęścia LOT-u, które trwają do dzisiaj. Oprócz tego, że jest strata na działalności przewozowej, to rosną też w sposób astronomiczny odsetki od zobowiązań, szacowane dzisiaj już na ponad 100 mln zł rocznie. Tak więc firma wpadła w klasyczną spiralę zadłużeniową. Teraz jest kwestia podjęcia decyzji, co z tym fantem zrobić. Oczywiście nie będę mówił o braku nadzoru właścicielskiego, o nieprofesjonalnym zarządzaniu. Nie jest panaceum, sposobem na wyjście z kryzysu powołanie pana prezesa Mikosza, bo przecież nie kto inny, tylko ten pan prezes w latach 2009-2010 zarządzał tą spółką i wtedy wtopił, że tak brzydko powiem, ponad pół miliarda złotych z działalności przewozowej tejże spółki. Tak więc ten pan nie ma możliwości skutecznego przeciwstawienia się kryzysowi, który się pojawił w tej firmie. Powiem ponadto, że dzisiaj właściwie LOT, pomijając aktywa, jakie posiada w Eurolocie, tak na dobrą sprawę jest wydmuszką. Faktycznie nie ma żadnego własnego samolotu. Nie wiem, czy na 46 jednostek samolotowych jeszcze 3 są we władaniu LOT-u, bowiem były one przeznaczone do sprzedaży w roku 2013. Pozostałe jednostki to jest leasing operacyjny albo leasing finansowy. Co to oznacza? Oznacza to, że są to dodatkowe koszty związane z eksploatacją nie swoich samolotów. Tak więc jak można być konkurencyjnym na tym bardzo wymagającym rynku przewozowym? Reasumując, Panie Marszałku, Wysoka Izbo, Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej nie poprze wniosku o uchylenie ustawy o LOT. Dziękuję bardzo.