Mówca: Krzysztof Jurgiel
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje oświadczenie wygłaszam w sprawie tego, czy strategia ˝Europa 2020˝ jest szansą dla rozwoju obszarów wiejskich. W wyniku wstępnej analizy stanu prac nad dokumentami dotyczącymi programowania rozwoju po 2013 r., dotyczącymi realizacji strategii ˝Europa 2020˝, mającymi wpływ na rozwój obszarów wiejskich w Polsce w latach 2014-2020, można sformułować uwagi ogólne oraz konkluzje do dalszej dyskusji, do dalszych prac. Po pierwsze, od wejścia Polski do Unii Europejskiej obserwujemy systematyczne i coraz bardziej dokuczliwe pogłębianie się dysproporcji pomiędzy klasycznymi obszarami wiejskimi, małymi miasteczkami a największymi ośrodkami miejskimi. Dotyczy to praktycznie wszystkich usług publicznych oraz infrastruktury komunalnej. Efektem tego jest wyludnianie się polskiej prowincji, upadek przedsiębiorstw oraz inwestycji zewnętrznych. Po drugie, w strategii ˝Europa 2020˝ nie odniesiono się do potrzeby zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego i zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich jako wyzwań stojących przed Europą w perspektywie 2020 r. Po trzecie, liberalizacja handlu przenosząca produkcję poza Europę i ograniczająca możliwości włączenia sektora rolnego w proces zrównoważonego rozwoju. Po czwarte, przyjęta koncepcja przestrzennego zagospodarowania kraju bez przyjęcia długofalowej strategii rozwoju kraju, która wytycza priorytety rozwoju kraju, cele i kierunki strategicznych działań do 2030 r. W ˝Koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju 2030˝ zapowiadany jest model osiągania celów rozwojowych w polityce zagospodarowania przestrzennego kraju. Jest to model polaryzacyjno-dyfuzyjny, w którym sieć największych miast w powiązaniu z głównymi centrami gospodarczymi i innowacyjnymi Unii Europejskiej będzie motorem wzrostu i procesów rozwoju w całym kraju. W ˝Koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju 2030˝, przy określeniu zakresu przedmiotowego planu przestrzennego, obszary problemowe zostały całkowicie pominięte i przemilczane. Obszary problemowe o znaczeniu krajowym to: a) obszary produkcji rolnej, b) obszary przedsiębiorczości w kraju, w regionach i wewnątrz miast. Jednocześnie stwierdzam, że strategia ˝Europa 2020˝ jest szansą rozwoju obszarów wiejskich w Polsce, ale rząd powinien, po pierwsze, przygotować instrumenty kompleksowej polityki rozwoju obszarów wiejskich do 2020 r., w tym systemu wykorzystania funduszy Unii Europejskiej - tzn. ze środków polityki spójności, wspólnej polityki rolnej, wspólnej polityki rybackiej oraz instrumentów krajowych. Po drugie, konsekwentnie ująć w dokumentach strategicznych, w programach operacyjnych w ramach polityki spójności w Polsce odpowiednie zapisy gwarantujące wsparcie obszarów wiejskich, skoordynowane i komplementarne z instrumentami wspólnej polityki rolnej, wspólnej polityki rybackiej. Po trzecie, wypracować system zróżnicowania terytorialnego polityki rozwoju obszarów wiejskich i wdrożyć ją w istotnym zakresie na poziomie regionalnym. Po czwarte, wyodrębnić konkretną pulę środków przeznaczoną wyłącznie na obszary wiejskie, na politykę wiejską. Po piąte, zmienić zasady prowadzenia polityki rozwoju w Polsce realizowane od 2008 r. Po szóste, uznać, że rolnictwo i produkcja żywności to strategiczne zadania państwa. Po siódme, wprowadzić do koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju i przyjąć obszary problemowe, co skutkowałoby zagospodarowaniem lokalnego popytu przez produkty polskie oraz realnym wzrostem zatrudnienia w rodzimej produkcji rolnej i rozwojem przedsiębiorczości. Dziękuję bardzo. (Oklaski)