Mówca: Jerzy Żyżyński
Data: 2016-01-27 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Jak słyszę tutaj o tych, co się znają na gospodarce, to po prostu ręce opadają, i nie mógłbym teraz przewracać tych kartek. (Dźwięk telefonu komórkowego) Przepraszam bardzo. (Głos z sali: Prezes dzwoni.) (Poseł Krystyna Skowrońska: Mówią, że nieprawdę pan profesor mówił.) (Poseł Piotr Kaleta: Bo nie bardzo wiedzą, co mówić.) (Głos z sali: Prezes dzwoni.) Już, moment. Trzeba ich wyłączyć, żeby nie przeszkadzali. (Głos z sali: Prezesa tak zrzucić...) (Głos z sali: Ha, ha, ha.) (Poseł Sławomir Neumann: Gospodarka dzwoni.) Tak, na pewno, szanowni państwo, dzwonią... (Poseł Piotr Kaleta: Na trwogę.) ...ci, którzy są przerażeni tym, co słyszą od państwa. Tych, co się znają na gospodarce, to ja chciałbym zapytać, czy państwo wiecie, że miejsce Polski według takiej statystyki, udział kosztów związanych z zatrudnieniem w produkcie krajowym brutto, czyli ta liczba, która mówi, ile społeczeństwo, ile obywatele dostają z tego, co wytworzono, ile wynosi w Polsce udział kosztów związanych z zatrudnieniem w produkcie krajowym brutto. Otóż na takiej długiej liście krajów Polska jest na szóstym miejscu od końca, za nami są Cypr, Rumunia, Indie i Meksyk. Ten wskaźnik wynosi 37,4, podczas gdy jeszcze w 2010 r. wynosił 37,9, więc spadł. Ci, co się znają na gospodarce, doprowadzili do takiego stanu. Oczywiście na pierwszym miejscu jest Szwajcaria, są Stany Zjednoczone, Francja i mają wskaźnik około... Szwajcaria ma prawie 60%, jeśli chodzi o ten wskaźnik, większość krajów ma ok. 50%, Polska ma 37,9. Czyli tak mało zostawiacie ludziom i właśnie po to jest ten element socjalny i wsparcia rodzin 500+, żeby poprawić trochę sytuację rodzin, które dostają bardzo mało pieniędzy. Gospodarka trochę rosła, trochę rosła, ale tego, co zostawiano ludziom, było coraz mniej, co mogło też sprzyjać rozwojowi poprzez popytowy bodziec rozwoju gospodarczego. Druga taka ciekawa liczba: produkt krajowy brutto według parytetu siły nabywczej na głowę, na mieszkańca - jesteśmy na dalekim miejscu. (Poseł Krystyna Skowrońska: A w 2007 r.? Które miejsce?) Za 2014 r. jesteśmy na dalekim miejscu, za Rosją, panie ministrze, za Rosją. (Poseł Krystyna Skowrońska: A w 2007 na którym byliśmy?) Za Rosją - z 24 872, a Rosja ma 25 tys. na głowę, na mieszkańca. (Poseł Magdalena Kochan: A w 2007 r.?) (Poseł Sławomir Neumann: Teraz to się zmieni.) Jesteśmy co prawda za Grecją, oczywiście za Grecją też, za nami jest Chorwacja, Rumunia, Turcja, Białoruś itd. Ale trzeba powiedzieć, że jeszcze w 2005 r. Rosja była za Polską, a teraz my jesteśmy za Rosją. To są właśnie efekty pracy tych, co się znają na gospodarce. Relacja eksportu towarów i usług do PKB. Panie ministrze, zna się pan na gospodarce, proszę mi powiedzieć, chodzi o Polskę i - powiedzmy sobie - o taki kraj jak Niemcy, który z tych krajów ma wyższy wskaźnik udziału eksportu PKB, Niemcy czy Polska. Nie będę pana dręczył, Polska ma wyższy wskaźnik eksportu w stosunku do PKB niż Niemcy, żeby to było jasne. I wynosi on 47,4, a Niemcy mają 45,7. (Poseł Teresa Piotrowska: Co z tego wynika?) (Poseł Krystyna Skowrońska: Nie produkujemy polskich samochodów.) Tak więc my z wysokim stosunkowo wskaźnikiem udziału eksportu w PKB mamy niestety mizerny wzrost i bardzo niski poziom życia. Już nie mówię o tym, o czym nawet jest w dzisiejszej prasie... (Głos z sali: O 70%.) ...że Polscy emeryci są najbiedniejsi w Europie, najbiedniejsi w Europie. Patrzę jeszcze, przepraszam, ale nie mogę tutaj wypatrzyć Chin. Jeśli chodzi o Chiny, jaki jest wskaźnik udziału eksportu w Chinach? Wszyscy myślą, że bardzo duży, nie, mniejszy niż w Polsce - 26,2, a Polska ma 47,4. Który kraj się szybciej rozwija? Powinniśmy się szybko rozwijać dzięki eksportowemu bodźcowi. (Poseł Krystyna Skowrońska: Nie ma tam ZUS-u, nie ma ubezpieczeń emerytur. Co pan opowiada?) Nie, nie rozwijamy się, bo owoce tych dochodów z eksportu są transferowane z Polski. Do tego doprowadzili ci, którzy się znają na gospodarce. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!) Ci, którzy się znają na gospodarce. Słyszeliśmy o tym długu, deficycie, tu zdania są, proszę państwa, podzielone, ale w każdym razie Polska tu też jest, proszę państwa, na stosunkowo dalekim, dalszym miejscu w gruncie rzeczy: 50,4, jeśli chodzi o udział długu w produkcie krajowym brutto. Wcześniej udział długu wynosił 46,7, w 2005 r., ten udział długu w PKB wzrósł, wszyscy o tym wiemy, więc nie będę tego tematu bardzo rozwijał. No ale też trzeba wiedzieć, proszę państwa, że Hiszpania ma 99,3, Francja ma 88,2, Wielka Brytania 85,1 itd. Tak więc twierdzenie, że ten rating Polski to jest coś, co odzwierciedla cokolwiek, jest po prostu niepoważne, bo ten rating jest, jak wiadomo, wszyscy to wiedzą, sprowokowany w celach politycznych i tajemnicą poliszynela jest, kto tam jeździł do tego Standard & Poor’s i to, proszę państwa, nakręcał, nakręcał ten biznes. (Głos z sali: Nieprawda, to kłamstwo.) (Poseł Gabriela Masłowska: Wstyd.) To mówią ci, co się znają na gospodarce. (Poseł Krystyna Skowrońska: To jest tak dobrze czy tak źle? No jak jest?) (Poseł Sławomir Neumann: No pojechał.) Proszę państwa, ci, co się nie znają na gospodarce - szkoda, że wyszedł pan Petru - mówią, że nie deficyt, tylko nadwyżka, a to znaczy, że państwo ma więcej wziąć od obywateli, niż im oddać, bo przypominam, że deficyt oznacza... (Poseł Paulina Hennig-Kloska: Spłacić swoje długi, panie pośle. Spłacić długi.) ...że państwo poprzez swój budżet, poprzez wydatki oddaje społeczeństwu, a poprzez dochody zabiera społeczeństwu po to, żeby oczywiście finansować potrzeby nie swoje, państwa, tylko potrzeby społeczeństwa w sferze budżetowej, w sferze budżetowej, żeby to było jasne. (Poseł Paulina Hennig-Kloska: Ale jeżeli kiedyś państwo się...) Otóż nadwyżka, szanowna pani, porozmawiamy o tym na seminarium, możemy sobie je zrobić i ja panią czegoś nauczę.