PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tomasz Kulesza
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pan prezydent Obama, wygrywając wybory w 2012 r., obiecał Polakom zniesienie wiz. Ambasador USA w Polsce pan Stephen Mull zapowiedział zmiany amerykańskiej polityki wizowej. W jednej z audycji w rozgłośni radiowej stwierdził, że Waszyngton rozważa plany złagodzenia przepisów imigracyjnych. Bez wiz będą mogli przyjeżdżać obywatele państw, w przypadku których odsetek odmownych decyzji wjazdowych będzie niższy niż 10%. Chciałbym zapytać, jaki jest dzisiaj odsetek odmów w przypadku polskich obywateli, jeśli chodzi o wizy amerykańskie. Jakie są losy ustawy o zniesieniu wiz dla Polaków złożonej w Senacie Stanów Zjednoczonych? Chciałbym zaznaczyć, tak jak stwierdził wysoki komisarz do spraw handlu Unii Europejskiej, że częścią umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi powinno być zniesienie wiz do USA dla wszystkich obywateli Wspólnoty. Czy nie warto byłoby się zastanowić, w jaki sposób polski rząd powinien wspierać wszystkie te inicjatywy, m.in. tę przedstawioną przez wysokiego komisarza do spraw handlu Unii Europejskiej? Dziękuję bardzo.
Mówca: Dorota Arciszewska-Mielewczyk
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Chciałabym zapytać pana ministra, czy obecnie umówienie się z konsulem jest związane z kosztami, jeżeli chodzi o polskich obywateli. Swego czasu pisałam na ten temat interpelację do państwa, to było parę lat temu. Odpowiedzieliście państwo, że rozmawiacie, czekacie, rozważacie, ponieważ macie świadomość, że nawet obywatele Bułgarii zwolnieni są z tego typu opłat i że w 60 krajach są zwolnienia z opłat telefonicznych, jeżeli chodzi o chęć umówienia się z konsulem. Rozumiem, że te opłaty nadal są. Jeżeli są, to proszę to potwierdzić, a jeżeli już państwo z ambasadą amerykańską uzgodniliście, że z tych opłat rezygnują, to czy również stało się to faktem? Opieram się na interpelacji z 2010 r., do której pan minister może zajrzeć. My tu wszyscy chyba - nie przysłuchiwałam się dyskusji - mówimy z pozycji przyjaciół, jeżeli chodzi o Stany Zjednoczone Ameryki Północnej, ale jestem głęboko przekonana, że jest coraz więcej opinii rzeszy Polaków, którzy uważają, że wizy do USA nie są nam potrzebne. I można powiedzieć, że z przyczyn obiektywnych, takich, o których tu była mowa wcześniej, z powodu takiego sposobu traktowania, jaki do tej pory obowiązywał, część osób po prostu rezygnuje z ubiegania się o wizy, bo nie chce przeżywać tej gehenny związanej z tłumaczeniem się, odpowiadaniem na okropne pytania, o których dzisiaj też była mowa. (Dzwonek)
Mówca: Monika Wielichowska
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Taka oto historia prawdziwa, jedna, ale jedna z setek i tysięcy na pewno w skali ostatnich lat. Kobieta lat 58, emerytka, żona, mama, babcia. W Stanach od 17 lat mieszka jej córka, zięć i wnuk. Mają amerykańskie obywatelstwo, ona skończyła tam studia, nadal się uczy, pracuje, oczywiście legalnie, odprowadza podatki, rzecz jasna. Mama, babcia miała wizę, szczęśliwie udało się jej pozyskać ją za pierwszym razem, mogła zatem widywać się z córką i wnukiem w ich nowej ojczyźnie. Jeździła tam w określonym czasie, w pierwszym kwartale każdego roku. Nigdy w Stanach nie pracowała, nigdy nie przekroczyła terminu pobytu, zawsze była w porządku wobec rygorystycznych przepisów nałożonych na Polskę. Wiza straciła ważność i trzeba było ubiegać się o nią ponownie. I co się stało? Ponownie zapłaciła duże pieniądze, ponownie przejechała ponad 200 km do Krakowa. Spotkanie z urzędnikiem trwało minutę. Nie chciał słuchać, o nic nie zapytał, nic nie chciał wiedzieć. Odmowa - odmowa bez słowa wyjaśnienia. Zatem mama, babcia wróciła do domu z płaczem, rozgoryczona powiedziała, że nigdy tam nie wróci, nie będzie się już upokarzać. To historia jedna z wielu. Jeśli tak się będzie działo, jeśli tak nasi obywatele będą traktowani, Polska nigdy, ale to przenigdy nie będzie objęta ruchem bezwizowym, nigdy nie zmieści się w żadnym limicie. Stany Zjednoczone jeszcze w recesji, już dawno straciły swoją atrakcyjność pod względem wyjazdów za chlebem. Polacy korzystają z atrakcyjniejszych ofert pracy w Unii Europejskiej, gdzie jest bliżej, dostatniej, mogą legalnie wrócić i znowu wyjechać. Chcą w tej chwili zwiedzać Amerykę, chcą odwiedzać swoje rodziny, swoich przyjaciół. Zatem, panie ministrze, to pytanie dzisiaj każdy zadaje, od lewej strony po prawą stronę... (Dzwonek)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytanie do pana ministra. Chodzi o to, żeby pan ewentualnie potwierdził lub zaprzeczył tym deklaracjom, które składał nie tak dawno wiceminister gospodarki pan Andrzej Dycha. W jednej ze swoich wypowiedzi mówił on, że obecnie jest negocjowane porozumienie handlowe między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi i że Polacy w wyniku tego porozumienia będą jeździć do Stanów Zjednoczonych bez wiz. Jego zdaniem częścią od 9 miesięcy negocjowanej umowy dotyczącej transatlantyckiego partnerstwa handlowego i inwestycyjnego, częścią tego porozumienia ma być między właśnie zniesienie wiz i generalnie ruch bezwizowy. Pan minister Dycha mówił także: ˝To prawie zdecydowane. Jesteśmy po konsultacjach w tej sprawie z naszymi amerykańskimi partnerami. Dzięki temu porozumieniu Polacy nie będą potrzebowali wiz, aby wyjeżdżać do Stanów Zjednoczonych˝. Jest to dosyć kategoryczne stwierdzenie. Czy MSZ w ogóle o czymś takim wie, czy tylko jest to taka wypowiedź, która by świadczyła o tym, że jeden minister nie wie, co mówi drugi minister? Jeśli poważna prasa cytuje te wypowiedzi i Polacy czytają takie wypowiedzi, to aż się prosi albo o potwierdzenie, albo zdementowanie - albo po prostu nie ma jednej spójnej polityki rządu w zakresie wiz, tylko są różnego rodzaju wypowiedzi, takie frywolne, na użytek, powiedzmy, wyborczy czy inny kampanijny po prostu prezentowane. A więc czy zdaniem pana ministra pan minister Dycha ma rację, jest coś na rzeczy? Czy rząd ma jedną spójną politykę wizową, czy po prostu jest tak, że w jednych środowiskach mówimy o wizach do Ameryki, ich zniesieniu, a w innych środowiskach w ogóle o tym nie wspominamy? I czy w rzeczywistości MSZ posiada informacje wskazujące na to, że ewentualne porozumienie między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi w zakresie ruchu bezwizowego może szybko nastąpić, na skutek czego będzie ruch bezwizowy? Czy Unia Europejska jest nam w ogóle cokolwiek przychylna i przydatna w tym zakresie? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zawadzki
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Od szeregu lat ze zdumieniem zauważam, że kolejne kraje byłego bloku wschodniego uzyskują dla swych obywateli prawo do bezwizowego przekraczania granicy ze Stanami Zjednoczonymi. To jest zrozumiałe, niezrozumiały natomiast jest fakt utrzymania wiz jedynie dla nas. Decyzja o ewentualnym zniesieniu wiz dla Polaków, jak wiemy, zależy od Senatu USA. Panie ministrze, chciałbym zapytać: Czy to prawda, że Polska jako jedyna, oprócz Rumunii i Bułgarii, nie wykorzystała szansy, którą Amerykanie dali krajom Europy Środkowej, czasowo podwyższając limit odmów wizowych potrzebnych do zniesienia wiz z 2 do 10%? Z danych z konsulatów USA w Polsce wynika, jak słyszeliśmy, że obecnie jest ponad 10% odmów. Chciałbym zapytać: Czy okienko 10% nadal obowiązuje? Pytam, bo na pewno Polsce trudno będzie zejść w odmowach poniżej limitu 2%. I w tym kontekście kolejne pytanie. Jak ministerstwo ocenia wolę strony amerykańskiej, jeżeli chodzi o zmianę podejścia, może już zbyt anachronicznego, polegającego na tym, że podstawą decyzji jest procent odmów dotyczących przydzielania wiz? Może należy sprawdzić, jaki procent polskich obywateli postępuje zgodnie z rygorem dotyczącym terminu powrotu. Czy posiadamy informacje i dane, ilu Polaków wraca w terminie? Czy ten czynnik może być bardziej korzystny, jeżeli chodzi o omawiany dziś problem? Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przysłuchując się tej dyskusji, dochodzę do wniosku, że faktycznie rację ma mój kolega, mówiąc, że te mityczne 10% jest po prostu wyssane z palca. Wydaje się, że jeżeli ten limit będzie na poziomie 15%, 10% czy 2%, zawsze sią okaże, że Polacy będą mieli 15,3%, 15,03% czy 10,1%. W każdym razie uważam, że zawsze będziemy ten limit przekraczali. Przychylam się do zdania jednego z moich kolegów klubowych, że to jest hańba, żeby tyle lat po Jałcie, w której sprzedał nas między innymi prezydent Stanów Zjednoczonych, obowiązywały wizy. Inny prezydent Stanów Zjednoczonych, przyjeżdżając do Polski, chodzi o George’a Busha seniora, jeżeli dobrze pamiętam, wiele lat temu powiedział, że jeżeli Polska stanie się krajem demokratycznym, wizy zostaną zniesione. Jesteśmy krajem demokratycznym czy nie jesteśmy krajem demokratycznym? (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Bardzo dobre pytanie.) Następna sprawa. Mówimy o tych 10%. Jaka jest skala zjawiska? 10% z ilu aplikacji? Czy my mamy taką wiedzę? Jaka jest kompletna przestrzeń, jeżeli chodzi o ten problem? Co więcej, tak jak tutaj było powiedziane, wiza otrzymana w placówce dyplomatycznej w naszym kraju jest niczym innym, jak tylko promesą, czyli obietnicą. Pytanie jest takie: Czy mamy wiedzę, ile osób jedzie do Stanów Zjednoczonych i jest przez urzędnika imigracyjnego odsyłanych? I ostatnie pytanie, bo jest troszeczkę za mało czasu. Czy staraliście się o dostęp do materiałów, które pokazują z amerykańskiej strony, w jaki sposób kontrolowana jest praca pracownika imigracyjnego? Czy państwo macie dostęp do takich materiałów? Chodzi o to, mówiąc krótko, kto to jest, na jakim poziomie w ogóle są ci ludzie itd. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Iwona Kozłowska
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Chciałabym podejść do problemu z innej strony, a mianowicie zapytać o zaangażowanie Unii Europejskiej. Czy dopuszcza się możliwość wprowadzenia przez Unię Europejską wiz dla Amerykanów? Czy jeśli w ciągu trzech miesięcy Stany Zjednoczone nie zmienią przepisów, to na wniosek Polski, Bułgarii, Rumunii, Cypru i Chorwacji Unia weźmie pod uwagę wprowadzenie wiz dla amerykańskich dyplomatów? To jest trochę przekorne pytanie, ale Bruksela mogłyby ewentualnie w ten sposób poprzeć starania pięciu krajów, których obywatele nie mogą swobodnie wjeżdżać do Ameryki. Bardzo dziękuję.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Trzy kwestie. Pierwsza kwestia dotyczy tego, co mówił pan o statystyce. Rozpoczął pan od 2009 r., jeżeli dobrze zarejestrowałem, i liczby odmów na poziomie 25%. Następnie mówił pan o kolejnych latach i o liczbie odmów na poziomie 10%. Czy państwo badaliście ten przeskok? Można powiedzieć, że statystycznie jest on olbrzymi. Kryteria, jak pan zauważył, są ustalane po stronie amerykańskiej. Czy one się zmieniły? Czy może zmieniły się zachowania Polaków, którzy ubiegają się o amerykańską wizę? Czy państwo z tego przeskoku wyciągnęliście jakieś wnioski? Czy można je wyciągnąć? Czy mamy na ten temat wiedzę? Druga sprawa, panie ministrze, dotyczy prawa amerykańskiego, czyli ustanowienia na stałe limitu na poziomie 10%. Mówił pan o zablokowaniu tego projektu w Izbie Reprezentantów. Proszę powiedzieć, czy państwo wiążecie nadzieje z tym projektem jeszcze w trakcie trwania tej kadencji instytucji amerykańskich. Jeżeli są tam sprawy imigracyjne, to nie sądzę, żeby to porozumienie nastąpiło. Być może trzeba zabiegać o rozdzielenie tych kwestii. Jak państwo do tego podchodzicie? I wreszcie trzecia rzecz, która jest związana z prawem europejskim. Jakie ma pan w tej kwestii nadzieje? Czy rzeczywiście jest szansa, żeby to stało się szybko - chodzi o to rozporządzenie unijne - czy też jest to kwestia miesięcy, a być może lat? Czy to nie jest nadzieja z poważnym znakiem zapytania? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z doniesień prasowych wynika, że istnieją szanse na zniesienie systemu wizowego dla wszystkich państw Unii Europejskiej, a więc również dla Polski. To wynik negocjowanego transatlantyckiego partnerstwa handlowego i inwestycji. Według wypowiedzi wiceministra gospodarki Andrzeja Dychy, która była już tutaj przypominana, rozmowy o wolnym handlu pomiędzy Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi mają dotyczyć również swobodnego przepływu osób pomiędzy dwiema stronami. Chciałbym zapytać, czy prawdą jest to, co powiedział wiceminister Andrzej Dycha: to prawie zdecydowane, jesteśmy po konsultacjach w tej sprawie z naszymi amerykańskimi partnerami. Bariery wizowe również tworzą barierę w handlu. Panie Ministrze! Polska jest obecnie jednym z czterech krajów, obok Bułgarii, Rumunii i Cypru, które znajdują się poza programem Visa Waiver Program. Uczestnictwo w tym programie dawałoby Polakom gwarancję dotyczące przyjazdu do Stanów Zjednoczonych bez wizy na okres do 90 dni. Jakie są formalne przeszkody, że Polska, obok trzech innych krajów Unii Europejskiej, nie jest objęta programem Visa Waiver Program? I kolejne pytanie: Ilu Polaków w 2013 r. otrzymało wizy turystyczne do Stanów Zjednoczonych? Jak te liczby, jeżeli chodzi o wizy przyznane Polakom, kształtują się w ostatnich trzech latach? Czy tendencja jest wzrastająca, czy malejąca? Bardzo dziękuję.
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Całkowicie zgadzam się z tezą - wygłoszoną tutaj przez mojego kolegę pana posła Krzysztofa Szczerskiego - że to Stany Zjednoczone i Amerykanie tracą na tym, że nie są utrzymywane jak najżywsze kontakty między Polakami a obywatelami Stanów Zjednoczonych. Ale tutaj odpowiadamy na pytanie, cóż polski rząd zrobił w tym zakresie, żeby znieść obowiązek wizowy. Bardzo bym prosił pana ministra, żeby podjął próbę odpowiedzi na to pytanie w kontekście swoich własnych informacji. Powiedział pan mianowicie, zgodnie ze znanym stanem faktycznym, że główną przyczyną tego, że ruch wizowy jest jednak utrzymywany, jest procent odmów, zbyt wysoki w świetle przepisów amerykańskich. To jest z kolei następstwem tego, że zbyt wielu Polaków nielegalnie pozostaje na terenie Stanów Zjednoczonych. Pozostają tam nielegalnie, bo wolą żyć i pracować w Stanach Zjednoczonych niż w swoim ojczystym kraju. Jak więc widać, nasze pytanie jest ściśle związane z pytaniem bardziej generalnym: Co polski rząd robi, by polscy obywatele woleli żyć i mieszkać tutaj, w Polsce, w swoim ojczystym kraju? Co robi pański rząd, pan tu jest teraz przedstawicielem rządu, by uruchomić tanie budownictwo mieszkaniowe, by umożliwić rozwój mikro-, małej i średniej przedsiębiorczości? Co generalnie robi dla zwykłych, prostych obywateli, którzy nie są zbyt ustosunkowani, a muszą żyć w swoim kraju? Tak na marginesie, właśnie wczoraj pańscy koledzy, posłowie Platformy Obywatelskiej, złożyli wniosek o odrzucenie projektu ustawy wprowadzającej przepisy antylichwiarskie, czyli działają w interesie możnych, a nie zwykłych obywateli. Panie ministrze, cóż pański rząd zrobi, by polscy obywatele woleli żyć w swoim własnym, ojczystym kraju, chcieli tu żyć i tu pracować? (Oklaski)
Mówca: Wiesław Janczyk
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nieobecność ministra spraw zagranicznych pana Radosława Sikorskiego, a także nieobecność osobiście ambasadora Stanów Zjednoczonych w Polsce w czasie dyskusji na ten temat w Wysokiej Izbie powoduje, że można ocenić, że cała ta debata, zastanawianie się nad tym obszarem spraw ma charakter drugo- albo trzeciorzędny. Jest to próba schowania tego tematu, to są metody na to, żeby tak było. Chciałbym wrócić na sekundę do pewnego momentu, do 2003 r., do drugiej wojny w Zatoce Perskiej. Polska była czwartym państwem wspierającym Stany Zjednoczone po ataku z 11 września w walce z terroryzmem, w walce, jak wówczas się mówiło, z zagrożeniem użyciem broni masowego rażenia, broni chemicznej, broni atomowej, w walce z Al-Kaidą. Straciliśmy wtedy naprawdę poważne rynki zbytu, poważne szlaki handlowe. Nasze firmy nigdy nie odzyskały pieniędzy z trwających tam kontraktów budowlanych, a były obecne na tym rynku przez dziesiątki lat. Były to duże polskie firmy eksportowe, które budowały tam drogi, elektrownie, infrastrukturę. Mówiło się, że Polacy będą mieli to zrekompensowane. Nigdy do tego nie doszło na taką skalę, żeby było to wymierne i odczuwalne. Warto o tym przypomnieć i w tej dyskusji podnosić ten temat. Wydaje mi się, że nigdy tak jak wówczas ta sytuacja, jeśli chodzi o załatwienie sprawy wiz, nie była prostsza. Minęło ponad 10 lat, jesteśmy dalej w tym samym miejscu. Chciałbym, żeby tego upokorzenia nie powiększał fakt opłaty za rozpatrzenie wniosku o wizę, która dalej jest wysoka, wynosi 230 dolarów. Przypomnę, że po odmowie wizy (Dzwonek) koszt rozpatrzenia powtórnego wniosku wynosi 530 dolarów.
Mówca: Wiesław Janczyk
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Pytanie, czy w innych krajach te opłaty są takie same i dlaczego są tak wysokie. Czy w pierwszej fazie nie należałoby od nich odstąpić? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Zofia Ławrynowicz
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! W imieniu Komisji Kultury i Środków Przekazu mam przyjemność i zaszczyt zabrać głos w kwestii projektu uchwały w sprawie uczczenia setnej rocznicy śmierci Józefa Chełmońskiego (druki nr 2108 i 2222). 6 kwietnia tego roku minie 100 lat od śmierci jednego z największych i najwybitniejszych polskich mistrzów w dziedzinie malarstwa, wielkiego artysty, którego dorobek ma szczególne znaczenie dla dziedzictwa narodowego. O Józefie Chełmońskim mawiano: ˝był mistykiem w sztuce, którą żywiołowo odczuwał wszelkimi instynktami swojego bogatego zrozumienia i spostrzegawczości. Naturę kochał, wypatrywał ją i chwytał na gorącym uczynku, spijając tajemnicę jej czaru, jak rosę niebieską, wdychał pełną piersią jej boskie zapachy, wchłaniał w duszę jej kształty, barwy, jej ciszę lub niepokój˝. Chełmoński kształcił się w Warszawie w Klasie Rysunkowej i w pracowni Wojciecha Gersona. W latach 1871-1874 studiował w akademii w Monachium, ale ważniejszy wpływ wywarło nań tamtejsze polskie środowisko artystyczne. W latach 1875-1887 przebywał głównie w Paryżu, gdzie wystawiał na salonach i działał jako grafik i rysownik ilustrator. Oryginalność, dynamika i egzotyka jego obrazów zapewniły mu dużą popularność w Paryżu, jednakże liczne zamówienia obniżyły poziom artystyczny jego prac. Od 1887 r. mieszkał na stałe w Polsce, gdzie nastąpiło odrodzenie jego malarstwa. W 1889 r. osiadł w Kuklówce Zarzecznej, tworząc w izolacji od współczesnych mu prądów sztuki. Kilkakrotnie wyjeżdżał na Litwę, Podole, Polesie i Ukrainę; wybitny pejzażysta i ilustrator tamtejszego życia wiejskiego. Sławę przyniosły Chełmońskiemu żywiołowe i wirtuozerskie przedstawienia pędzących zaprzęgów konnych, np. obraz zatytułowany ˝Czwórka˝ z 1881 r., a także sceny rodzajowe o tematyce wiejskiej, jak chociażby ˝Sprawa u wójta˝ czy ˝Na folwarku˝. Po powrocie do kraju malował liryczne i nastrojowe pejzaże, ożywione niekiedy motywem dzikiego ptactwa i sceny podkreślające związek człowieka z naturą. Współtwórca polskiego malarstwa realistycznego, obdarzony zdolnością chwytania ruchu i chwili w naturze. Wysoka Izbo! Komisja Kultury i Środków Przekazu po przeprowadzeniu pierwszego czytania oraz rozpatrzeniu tego projektu uchwały na posiedzeniu w dniu 19 marca 2014 r. wnosi, aby Wysoki Sejm raczył uchwalić projekt uchwały w następującym brzmieniu: ˝Uchwała w sprawie uczczenia pamięci Józefa Chełmońskiego W setną rocznicę śmierci Józefa Chełmońskiego - wybitnego malarza przełomu XIX i XX wieku i wielkiego patrioty - Sejm Rzeczypospolitej Polskiej czci Jego pamięć i wyraża szczególne uznanie dla artystycznego dorobku, który na trwałe wpisał się do kanonu polskiej sztuki˝. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Dorota Rutkowska
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska, który mam zaszczyt reprezentować, jest wnioskodawcą tej uchwały, uchwały, którą Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uczci pamięć Józefa Chełmońskiego, jednego z najwybitniejszych polskich malarzy, w setną rocznicę jego śmierci. Urodził się w Boczkach koło Łowicza w 1849 r. Już od najmłodszych lat przejawiał umiejętności plastyczne. W dygresji dodam, że rodzice mieli z nim nieraz sporo kłopotów, bo potrafił węglem drzewnym wymalować na chałupach sąsiadów swoje koniki, co oczywiście wzbudzało zawsze sprzeciw sąsiadów. Jako osiemnastolatek przyjechał do Warszawy uczyć się rysunku. Trafił między innymi do pracowni Wojciecha Gersona. Może to, że urodził i wychował się na wsi, sprawiło, że ukochał polską wieś i polską przyrodę. Nawet gdy malował w Monachium czy w Paryżu, bo w czasach mu współczesnych nie znajdował uznania dla swojej twórczości w Warszawie, polska ziemia była dla niego najważniejsza. Odtwarzał jej piękno z fotograficzną wręcz dokładnością. W 1887 r., po 15 latach pobytu za granicą, wrócił do kraju. Przez dwa lata mieszkał w stolicy, ale nie było to miejsce dla niego. Marzył o wsi. Kupił dworek w Kuklówce koło Grodziska Mazowieckiego, gdzie mógł mieć swoje ukochane konie, gdzie mógł dokarmiać ptaki, mógł mieć w ogródku mrowisko. Tutaj mieszkał aż do śmierci w 1914 r. Pochowany został na cmentarzu w Żelechowie w sąsiedniej gminie Żabia Wola. Maciej Masłowski, historyk sztuki, napisał o Chełmońskim znamienne słowa, że artysta ów zaklął w swoim malarstwie tajemnicę polskości. Dowody to ˝Babie lato˝, ˝Bociany˝, ˝Burza˝, ˝Orka˝, ˝Krzyż w zadymce˝ czy jego tzw. trójki i czwórki zaliczane do kanonu sztuki polskiej. Setna rocznica śmierci Józefa Chełmońskiego przypada w najbliższą niedzielę, 6 kwietnia. W wielu miejscach w naszym kraju, z którymi artysta był związany, w szkołach noszących jego imię organizowane są uroczystości i wydarzenia rocznicowe. Niektóre samorządy przyjęły uchwały ustanawiające rok 2014 rokiem poświęconym temu wybitnemu artyście. Uchwałą, którą rekomendujemy Wysokiej Izbie, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wyrazi swoje uznanie dla dorobku artystycznego wielkiego malarza i wzmocni wszelkie działania o charakterze lokalnym i regionalnym. Cel jest jeden - pamięć o wielkich Polakach i ich dorobku, w tym przypadku chodzi o Józefa Chełmońskiego. Nie pozostaje mi nic innego jak w imieniu klubu Platforma Obywatelska prosić państwa (Dzwonek) o jednomyślność w przyjęciu tej uchwały. Wyrażam nadzieję, że pamięć o Józefie Chełmońskim będzie trwała zawsze. Dziękuję bardzo.