Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2020-08-14 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Ministrze! Mam zaszczyt w imieniu klubu parlamentarnego Lewicy przedstawić stanowisko w sprawie ustawy o zmianie ustawy o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych. Po pierwsze, klub parlamentarny Lewica popiera to przedłożenie rządowe, uważając, że okresy działalności opozycyjnej, o których mowa, cechowały się brakiem dochodów, utratą tych dochodów i demokratyczne państwo prawne jest zobowiązane do tego, żeby te okresy wyrównać. Po drugie, art. 19 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej mówi, że Rzeczpospolita Polska specjalną opieką otacza weteranów walk o niepodległość, zwłaszcza inwalidów wojennych. To również zobowiązanie konstytucyjne nasze wobec uczestników walk o niepodległość. Chcę jednak zauważyć w kontekście wniosku przedmówczyni, że to rozwiązanie przewiduje, iż osoby uprawnione, czyli działacze opozycji antykomunistycznej i osoby prześladowane z powodów politycznych, te 9,5 tys. osób, o których mówił pan minister Szwed, będą otrzymywały oprócz świadczenia wyrównawczego do kwoty 2400 zł również świadczenie pieniężne w wysokości 441,77 zł, czyli na tej samej zasadzie co kombatanci i osoby represjonowane. W związku z powyższym to nie będzie jedyne świadczenie, które będą otrzymywać w wyniku tej ustawy działacze opozycji antykomunistycznej. Po drugie, wprowadzamy tym rozwiązaniem, to prawda, identyczne rozwiązania jak w ustawie o kombatantach i osobach represjonowanych - rozwiązania związane z ulgami komunikacyjnymi w komunikacji miejskiej oraz komunikacji publicznej. Po trzecie, wprowadzamy rozwiązanie, które będzie dotyczyło pewnie niewielu osób, ale mimo wszystko ważne. Mianowicie jeśli chodzi o te osoby, które nie mają tytułu do emerytury i renty, za nie będzie mógł opłacić składkę zdrowotną szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. To jest rozwiązanie bardzo dobre i identyczne jak to, które funkcjonuje w ustawie o kombatantach i osobach represjonowanych. Myślę, że wszyscy razem jesteśmy zgodni, że trzeba to rozwiązanie przyjąć. Ale przy tej okazji chciałbym zwrócić uwagę na jedną rzecz. Mówimy o osobach szczególnie zasłużonych, to prawda, ok. 12 tys. osób, 9,5 tys. uprawnionych. Przy tej okazji warto zasygnalizować, że po waloryzacji świadczeń emerytalno-rentowych w bieżącym roku 333 tys. osób w Polsce nie ma emerytury minimalnej, czyli ma poniżej 1 tys. zł. To też musi być przedmiotem uwagi naszej Izby i prac rządu. Ponadto ta najniższa emerytura, dzisiaj podnoszona systematycznie, dzisiaj w wysokości 1200 zł, też powinna być podnoszona systematycznie. W tej sprawie procedowaliśmy na początku roku nad projektem ustawy autorstwa klubu poselskiego Lewicy, aby podnieść najniższą emeryturę do kwoty 1600 zł, jednak głosami Prawa i Sprawiedliwości oraz Platformy Obywatelskiej zostało to odrzucone. Szkoda, bo również dotyczyłoby to tych osób, które dzisiaj pobierają te niskie świadczenia, a są szczególnie zasłużone dla Polski. Biorąc pod uwagę sprawę ważną, z inicjatywy rządu przedstawiono więc ustawę dobrze policzoną, uzasadnioną. Koszty wdrożenia tej ustawy to ok. 62 mln zł, z tego 59 mln to świadczenia wyrównawcze, dalej, to rekompensata przewoźnikom, dofinansowanie również działań związanych z opieką świadczoną przez organizacje pozarządowe. Klub poselski Lewicy opowiada się za zgłoszonym wnioskiem o przejście niezwłocznie do drugiego czytania. Dziękuję. (Oklaski)