Mówca: Krzysztof Paszyk
Data: 2018-06-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Jak co roku przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa przedstawiał Sejmowi i Senatowi informację o działalności Krajowej Rady Sądownictwa za ostatni zamknięty rok, ale ten zwyczaj, wydaje się, przeszedł do historii. Posiedzenie Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka, jego skandaliczny przebieg, swoistego rodzaju oczernianie składu poprzedniej Krajowej Rady Sądownictwa, epitety, które padały pod adresem chcących rozmawiać posłów, każą uznać ten zwyczaj za miniony. Obrady tego gremium pod przewodnictwem przewodniczącego posła Stanisława Piotrowicza przebiegały jak zwykle chaotycznie, burzliwie i skandalicznie. Sprawozdanie za rok 2017 było przygotowane przez poprzednią Krajową Radę Sądownictwa, chociaż w sumie nasuwa się pytanie, czy aby uprawnione jest posługiwanie się sformułowaniem ˝poprzednią˝ - przecież zgodnie z art. 187 ust. 3 konstytucji kadencja wybranych członków KRS-u, a nie całej rady, trwa pełne 4 lata. Co prawda Trybunał Konstytucyjny w zaledwie 5-osobowym składzie w dniu 20 czerwca 2017 r. orzekł inaczej, ale wiemy, że obecny Trybunał Konstytucyjny trudno uznać za funkcjonujący w oparciu o zasady określone w konstytucji. W trakcie posiedzenia komisji pan sędzia Drajewicz przyznał, że poprzednia Krajowa Rada Sądownictwa - uwaga - była ukształtowana w sposób odbiegający od proporcji wyrażonych liczbą sędziów poszczególnych rodzajów i szczebli sądów. Rodzi się pytanie: Jak w takim razie została ukształtowana reprezentatywność obecnej Krajowej Rady Sądownictwa po nowelizacji ustawy o KRS z końca 2017 r.? Uwaga, na 15 sędziowskich członków Krajowej Rady Sądownictwa nie ma ani jednego reprezentanta Sądu Najwyższego i ani jednego reprezentanta sądów wojskowych wszystkich szczebli. Spośród sądów powszechnych nie ma ani jednego reprezentanta jakiegokolwiek sądu apelacyjnego, zaś ze wszystkich sądów administracyjnych - żadnego sędziego z Naczelnego Sądu Administracyjnego. O jakiej reprezentatywności, Wysoka Izbo, można mówić w tym wypadku? Na 15 sędziowskich członków rady 14 stanowią przedstawiciele sądów powszechnych, z czego zaledwie jeden jest z sądu okręgowego, a pozostałych 13 to sędziowie sądów rejonowych. Sądownictwo administracyjne reprezentuje jedna sędzia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przy tej okazji nie sposób nie odnieść się do wystąpienia wiceprzewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa, który według własnego mniemania jest idealistą. Pomijając fakt, że pan sędzia do tej pory 20 razy nieskutecznie ubiegał się o awans sędziowski, to jeszcze negatywnie ocenił poprzedni skład rady w kontekście stosowania merytorycznych przesłanek przy obsadzaniu wakujących stanowisk sędziowskich. Wiceprzewodniczący obecnej Krajowej Rady Sądownictwa jest, z tego, co wiadomo, wiceprezesem Sądu Okręgowego w Warszawie, będąc przy tym jedynie sędzią sądu rejonowego. Jak ktoś, kto nie był nigdy sędzią sądu okręgowego, orzekając w sądzie niższej instancji, może być jednocześnie kimś, kto kieruje taką instytucją? Z tego, co wiem, takich idealistów w tej radzie jest znacznie więcej. Najlepszy przykład stanowi pani sędzia Dagmara Pawełczyk-Woicka, która również, będąc sędzią sądu rejonowego, jest nawet nie wiceprezesem, a prezesem sądu okręgowego. (Poseł Krystyna Pawłowicz: Przecież mówimy o 2017 r. Pani sędzi nie było.)