Mówca: Henryk Kowalczyk
Data: 2012-03-01 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec uchwały Senatu w sprawie ustawy budżetowej. Oczywiście Senat tego budżetu nie poprawił, chociaż miał szansę. Było złożonych wiele dość istotnych poprawek. Niestety tych przyjętych 11 poprawek to tak naprawdę poprawki nieistotne. Nadal ten budżet jest zły, nadal ten budżet jest wyrazem stagnacji. W tym budżecie mamy przykłady takich chaotycznych cięć, oszczędzania w jednym miejscu, np. poprzez zamrożenie płac w administracji, by w drugim miejscu przewidzieć wypłatę milionowych nagród. A więc to są tylko pozorne ruchy oszczędnościowe. Zawyżone są prognozy dochodów podatkowych, niewpisany jest żaden zysk NBP, co znaczy, że przewiduje się pewnie, że ten zysk zniweluje różnicę w dochodach wynikającą z niedoboru wpływów podatkowych, który wystąpi w ciągu roku. Niestety te oszczędności, jak podkreślam, chaotyczne odbiją się źle na polskiej gospodarce, na bezrobociu, tak jak choćby kolejne zamrożenie wydatków Funduszu Pracy, kiedy bezrobocie przekroczyło już 13%. Czy wobec tego oszczędności na środkach, które wpłacają pracodawcy, jest dobrym sposobem łatania dziury budżetowej? Nie wiem. Wydaje mi się, że to przyniesie więcej negatywnych skutków, niż gdyby Fundusz Pracy funkcjonował w sposób normalny. Jedyna rzecz dobra, jeśli chodzi o wzrost wynagrodzeń, to to, że nie zapomniano - bardzo słusznie zresztą - o kolejnych podwyżkach dla nauczycieli, ale niestety wywołuje to takie skutki, że samorządy coraz więcej dopłacają do bieżącego finansowania oświaty. Dyskutowaliśmy już wielokrotnie na temat stojącej przed samorządami konieczności zamykania wielu szkół. Samorządy dokładają już ponad 4 mld zł do subwencji oświatowej z przeznaczeniem na wydatki bieżące tylko, podkreślam, bez uwzględnienia inwestycyjnych. A więc rząd oferuje wzrost wynagrodzeń dla nauczycieli, ale tak naprawdę w większości to są środki z cudzej kieszeni, czyli z kieszeni samorządowej. Do tego dokłada się ograniczenia w zakresie deficytu samorządowego, zakłada kaganiec na kredyty samorządowe, i samorządy znajdują się w coraz trudniejszej sytuacji. W tak złej sytuacji jeszcze nie były od początku samorządności, czyli od 1990 r. Proszę posłuchać opinii samorządowców, tego, co w tej chwili mówią o tym, w jakiej są sytuacji. Niepotrzebne jest ograniczanie wydatków na budowę dróg lokalnych. Rząd deklaruje potrzebę równomiernego rozwoju Polski, ale jak można o ten równomierny rozwój Polski dbać, jeśli nie będzie tam dróg, jak można tam zlokalizować jakąkolwiek inwestycję, jak można zachęcić do inwestowania jakąkolwiek firmę? Należy zredukować inne wydatki rządowe, a nie ograniczać te, od których zależy rozwój biedniejszych regionów kraju, bo wtedy te obszary będą skazane na wegetację. A można próbować poszukać innych źródeł dochodów. W raporcie pracodawców np. podano, że w roku 2010 Skarb Państwa, budżet, stracił 6 mld zł we wpływach z akcyzy głównie z powodu przemytu alkoholu, tytoniu, paliw. A Senat zgłasza poprawkę, żeby zmniejszyć finansowanie służb celnych, a zwiększyć środki akurat na urzędników. Co prawda, jest to może drobna kwota, ale jakże symboliczne to posunięcie, że zmniejsza się bezpośrednio wynagrodzenia tych, którzy tam, na granicy, powinni pilnować i zabezpieczać przed przemytem. Zmniejsza się tu finansowanie, a wycieka nam 6 mld zł. Wiele jeszcze innych takich przykładów można by podać. Takim kolejnym przykładem, który już właściwie przynosi skutki z powodu tego złego budżetu, są wydatki na rolnictwo, z roku na rok coraz mniejsze - jeszcze w 2007 r. sięgające blisko 3% PKB, obecnie jest to 1,7% PKB, a więc znacznie mniej. A już w szczegółowych rozwiązaniach mamy tego skutki - środki na kredyty preferencyjne zostały zmniejszone dziesięciokrotnie w stosunku do roku poprzedniego. A więc tak naprawdę akcja udzielania kredytów preferencyjnych została całkowicie zlikwidowana. Mimo dyskusji i wniosków składanych w czasie obrad Senatu rząd twardo przeciwstawiał się zwiększeniu środków na dotacje, refundację kredytów preferencyjnych, a więc tak naprawdę wszystkie te kredyty, które miały służyć pomocą rolnikom, na wykup ziemi itd., stały się praktycznie fikcją, bo co można zrobić, kiedy już limit się skończył, a jeszcze rok na dobre się nie rozpoczął. A więc tu już widać skutki finansowe, skutki rzeczywiste tych - podkreślam - chaotycznych oszczędności finansowych. Kolejna rzecz to dramatyczna sytuacja Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Rząd proponuje zwiększenie wieku emerytalnego, czyli leczenie skutków, a nie przyczyn, bo leczeniem przyczyny byłaby polityka prorodzinna. Wtedy za dwadzieścia czy trzydzieści lat byłoby więcej pracujących niż emerytów. A jeśli politykę prorodzinną zaniedbujemy, to tak naprawdę leczymy skutki, a nie przyczyny. Powinno się więc nie w tym miejscu oszczędzać, nie tu zabierać pieniądze. Odnosząc się już precyzyjnie do poprawek Senatu, chciałbym powiedzieć, że uznajemy, iż poprawka 1. Senatu, która zwiększa limit pożyczek dla BGK, może spowodować lepszą akcję kredytową dla samorządów i w odniesieniu do innych potrzeb, więc ta poprawka będzie przez klub Prawo i Sprawiedliwość poparta. Trudno poprzeć 2. poprawkę, która przenosi wydatki z wynagrodzeń Służby Celnej na wynagrodzenia dla urzędników. Jak mówiłem, zupełnie nie w tym kierunku te pieniądze powinny być przesuwane. W 3. poprawce Senat próbuje powrócić chociaż w części do finansowania opieki nad Polonią i Polakami za granicą. Nie wiedzieć czemu, rząd wymyślił, że w tym roku ją zabierze - i to w trakcie roku - do Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Tak naprawdę, nie podważając może samej idei przenoszenia tych wydatków, nie robi się tego w trakcie roku, powodując kolejny chaos, brak finansowania co najmniej do lipca dla tych organizacji polonijnych. A więc to jest zupełny błąd i próba Senatu, aby przywrócić chociaż część pieniędzy, zasługuje na uwagę. Mam nadzieję, że wszystkie kluby tę poprawkę Senatu poprą, bo rzeczywiście pozwoli to na uniknięcie kolejnego chaosu w dofinansowaniu Polonii i Polaków za granicą. Jeżeli chodzi o kolejne poprawki, jest tam przeniesienie wewnątrz sądu, są kwestie mniej istotne. Natomiast myślę, że każda kolejna poprawka zmniejszająca wydatki Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji zawsze zasługuje na poparcie, choćby nawet były to kwoty symboliczne. Trudno zrozumieć sens poprawek 7., 8., 9., na przykład poprawki 8., która dokonuje zmian kosztem wydatków Narodowego Funduszu Zdrowia, jeśli chodzi o bibliotekę lekarską. Jeśli już chcemy cokolwiek wspierać, to nie zabierajmy pieniędzy bezpośrednio z tych przeznaczonych na potrzeby Narodowego Funduszu Zdrowia, bo chyba potrzeby dotyczące zdrowia są dość ważne i nie sądzę, żeby akurat był nadmiar pieniędzy Narodowego Funduszu Zdrowia na potrzeby lecznicze. Również zupełnie niezrozumiałe są propozycje zmian w poprawce 10., gdzie proponuje się przenieść środki na przejścia graniczne z województwa podkarpackiego do województwa lubelskiego. To znaczy źle był przygotowany budżet czy, nie wiem, przejścia graniczne w województwie podkarpackim to nie są przejścia graniczne na przykład z Ukrainą, jak w województwie lubelskim, jak to się tłumaczyło. Chyba mniej więcej są. To jest ten sam kraj (Dzwonek) graniczny. Również trudna do wyjaśnienia jest bardzo szczegółowa poprawka przenosząca wiele kwot, ale bardzo drobnych, w województwie małopolskim. Świadczy to jednak o złym przygotowaniu tego budżetu. Stąd trudno, abyśmy takie poprawki, które wynikają z wadliwego przygotowania pierwotnego budżetu, w tym momencie uznawali za stosowne. Podsumowując, oczywiście te poprawki Senatu, bardzo małe, i tak nie naprawiają w żaden sposób tego budżetu. Ten budżet jak był zły, tak niestety nadal pozostaje zły, mimo tych 11 poprawek senackich, które tak naprawdę niczego w tym zakresie nie zmieniają. Dziękuję bardzo. (Oklaski)