Mówca: Sprawozdawca Ewa Wolak
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! W imieniu Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa pragnę przedstawić sprawozdanie odnośnie do poselskiego projektu uchwały w sprawie rozpoczęcia przez Rząd RP renegocjacji pakietu klimatyczno-energetycznego na szczeblu Unii Europejskiej z respektowaniem zobowiązań Stron Konwencji Klimatycznej ONZ i Protokołu z Kioto (projekt uchwały jest przedstawiony w druku nr 142, sprawozdanie komisji w druku nr 251). W dniu 17 stycznia projekt został skierowany do pierwszego czytania na posiedzeniu Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. Odbyła się dyskusja z udziałem ministra środowiska, posłowie zapoznali się z opinią ekspertów. Szanowni Państwo! Protokół z Kioto do Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu został przyjęty, ratyfikowany i zatwierdzony w całości przez Sejm RP oraz podpisany przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Jest zatem aktem prawnym powszechnie obowiązującym. Polska z dużą nawiązką spełniła wymagania wynikające z protokołu z Kioto. Cel zapisany w Kioto to 6% redukcji, natomiast krajowa emisja gazów cieplarnianych została obniżona o ponad 32% od 1988 r. do 2009 r. Sukces ten osiągnięto przede wszystkim przez zmiany systemowe i wprowadzenie gospodarki rynkowej. Protokół z Kioto nie uszczegółowiał, czy strony protokołu osiągną redukcję emisji gazów cieplarnianych całkowicie tylko w ramach działań krajowych. Unia Europejska ustanowiła wspólnotowy system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych. W ciągu kolejnych lat dyrektywa z 2003 r. była kilkakrotnie nowelizowana poprzez dodanie nowych regulacji i wydanie kolejnych aktów zmieniających. Podejmowane w Europie wysiłki redukcji emisji gazów cieplarnianych nie mają jedynie charakteru deklaratywnego, ale stworzono kilka dokumentów o charakterze legislacyjnym, które to obligują kraje Unii Europejskiej do skutecznych działań na rzecz wypełniania zobowiązań protokołu z Kioto. Ważnym działaniem Unii Europejskiej była próba zintegrowania polityki klimatycznej i energetycznej przez opracowanie pakietu energetyczno-klimatycznego. W grudniu 2008 r. osiągnięto porozumienie między Parlamentem Europejskim i Radą Unii Europejskiej. Przyjęto pakiet energetyczno-klimatyczny, a publikacja jego poszczególnych elementów nastąpiła w czerwcu 2009 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. W związku z powyższym Komisja Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa ma zastrzeżenia do samego sformułowania wynikającego z zapisu w projekcie uchwały z druku nr 142, a mianowicie sformułowania ˝renegocjacje pakietu klimatyczno-energetycznego˝. Komisja większością głosów, po zapoznaniu się z ekspertyzami profesorów znających tę tematykę, uważa, że te sformułowania są mało precyzyjne, w związku z czym będzie rekomendowała Wysokiej Izbie odrzucenie projektu uchwały. Przez pakiet klimatyczno-energetyczny rozumie się przyjęte przez Parlament Europejski oraz kraje członkowskie Unii Europejskiej dokumenty o charakterze legislacyjnym. Jest to m.in. dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady w celu usprawnienia i rozszerzenia wspólnotowego systemu handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych. Jest to decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie starań podejmowanych przez państwa członkowskie zmierzających do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do 2020 r. zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych. Jest to dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgła wraz ze zmianą dyrektyw pochodnych oraz dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych. A zatem projekt uchwały mógłby dotyczyć zmian aktów prawnych. Nie może dotyczyć renegocjacji pakietu klimatyczno-energetycznego. Szanowni Państwo! Projekt uchwały w sprawie rozpoczęcia przez Rząd RP renegocjacji pakietu klimatyczno-energetycznego na szczeblu Unii Europejskiej z respektowaniem zobowiązań Stron Konwencji Klimatycznej ONZ i Protokołu z Kioto jest według komisji prawnie i merytorycznie słabo uzasadniony. W związku z powyższym rekomenduję Wysokiej Izbie odrzucenie projektu uchwały z druku nr 142, o co wnosi komisja w sprawozdaniu przedstawionym w druku nr 251. Dziękuję.