Mówca: Ludwik Dorn
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Solidarna Polska jest tutaj w trudnej sytuacji - w trudnej sytuacji z tego powodu, że niektóre podstawowe idee, koncepcje, założenia tej ustawy odpowiadają temu, co jest słuszne, co służy dobru Rzeczypospolitej, co służby służbie. Oczywiście można mówić, że w Policji tylko 1% funkcjonariuszy odchodzi ze służby po 15 latach, ale jeżeli średni wiek przechodzenia na emeryturę w Policji to jest, o ile sobie przypominam, 28 lat, to podstawowa grupa funkcjonariuszy, która udaje się na emeryturę, to emeryci od 47. do 52. roku życia, w zależności od tego, czy rozpoczęli służbę bezpośrednio po ukończeniu szkoły średniej czy szkoły wyższej, poza tym systemem kształcenia policyjnego. Emerytów 35-letnich jest mało, ale 40-letnich jest już dużo. Można, tak jak PiS i pan poseł Zieliński, tego bronić, natomiast tu pojawia się pewna dygresja natury historycznej. Pan poseł Zieliński, który był przy mnie - gdy byłem ministrem - sekretarzem stanu, ponieważ jego poprzednik, pan poseł Czartoryski, musiał złożyć, ze względów całkowicie prywatnych, niezwiązanych z polityką, dymisję - wtedy zdecydowałem się na posła Zielińskiego; nie był to strzał w dziesiątkę - dokładnie wie, że jako minister w rządzie Jarosława Kaczyńskiego - miałem tu pewne błogosławieństwo premiera - też chciałem przeprowadzić taką właśnie reformę, bo analizowałem budżet i widziałem, że mam już więcej emerytów niż funkcjonariuszy i że to się w ogóle nie skleja. Innymi słowy, to, co odpowiada Solidarnej Polsce w tym projekcie, to są dwie zasady: po pierwsze, pozostanie przy systemie zaopatrzeniowym ze względu na to, że to jest służba, a nie praca, po drugie, podwyższenie wieku, a więc dwa czynniki: wiek i staż pracy uprawniający do przejścia na emeryturę. Natomiast jest jeden punkt, który sprawia - wstrzymamy się bowiem od głosowania nad wnioskiem o odrzucenie w pierwszym czytaniu - jest jeden punkt, panie ministrze, który sprawia, że być może w trzecim czytaniu będziemy przeciw tej ustawie - to jest 10 lat. To jest 10 lat. Możemy dyskutować, i bardzo tego oczekujemy od rządu, czy to mają być 3 czy 4 lata, czy ma to być 5 lat, ale nie 10 lat. Dlaczego? Oczywiście, jest tak... I nie zgadzam się tu z panią posłanką Łybacką, że to pompowanie podstawy emerytalnej dotyczy i wśród żołnierzy, i wśród funkcjonariuszy wyłącznie szarż wyższych. Nie, to dotyczy każdego, jest to niepisana zasada solidarności w służbach, sądzę, że w wojsku też. Komendant czy dowódca może nienawidzić żołnierza czy funkcjonariusza, ale trzyma w ostatnim roku żelazną solidarność. To jest oczywista patologia i to trzeba zmienić. Natomiast jaki ma realny skutek wydłużenie tego okresu do 10 lat, jeżeli spojrzeć na ścieżkę przebiegu służby żołnierzy i funkcjonariuszy? Ano demotywuje do podwyższania kwalifikacji i ubiegania się o awans, bo ludzie są najefektywniejsi w służbie, kiedy mają już doświadczenie, a jeszcze im się chce. Jeżeli rozkładamy to na 10 lat, to znacznej części z nich przestanie się chcieć, bo wynik tego, efekt tego dla podstawy emerytalnej owszem będzie, ale niewielki, czasami niewspółmierny do ponoszonych kosztów, czasu zainwestowanego w podwyższanie kwalifikacji, często kosztem życia rodzinnego, napięć w rodzinie itd. Innymi słowy, to jest punkt niesłychanie sporny, to jest kość niezgody. I jest pytanie, czy rząd jest gotów na uczciwą rozmowę i elastyczność w komisji. Obawiam się, że nie, dlatego że wymyślono, by posłać to do Komisji Nadzwyczajnej. Dlatego zgłaszam kontrwniosek wobec propozycji Prezydium Sejmu, by ten projekt ustawy odesłać do Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Obrony Narodowej z obowiązkiem zasięgnięcia opinii Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Komisji do Spraw Służb Specjalnych. Bo po co ten rząd robi komisje nadzwyczajne? Po to, żeby walec przejechał. Łapki w górę, kto jest za, kto przeciw i kto się wstrzymał, nie widzę - i leci. To jest bardzo jasny, czytelny sygnał. Jest jeszcze jedna sprawa, o której chcielibyśmy podczas prac przed drugim czytaniem rozmawiać. To jest krytyka, panie ministrze, za to, czego w tej ustawie nie ma, a co powinno się znaleźć. To jest krytyka za to, że nie ma tam finansowego pomysłu, jak przywileje od tych funkcjonariuszy, którzy są już w służbie, wykupić. Innymi słowy, bardzo bym namawiał pana ministra do rozmowy o tym z ministrem finansów. Opozycja nie jest w stanie przedstawić takiego rozwiązania w komisji, bo to trzeba mieć dane i aparat, trzeba liczyć. Ale do takiego rozwiązania, skoro średnia to jest 28 lat, skoro mamy 52-letnich emerytów, być może należałoby każdy rok służby po skończeniu 50. roku życia dla tych, którzy obecnie są w służbie, jakoś premiować, prawda, wykupywać przywileje. Oczywiście każdy żołnierz czy funkcjonariusz, który jest już w służbie, ma możliwość zdecydowania, czy wybiera stary, czy nowy system. Tylko nie uważajmy żołnierzy i funkcjonariuszów za przygłupów. Każdy wybierze stary system, prawda, bo to nie są przygłupy. Naprawdę to może się Rzeczypospolitej i obywatelom, także żołnierzom i funkcjonariuszom, opłacać. Na jakiej zasadzie? Więcej ludzi będzie zostawało w służbie, w związku z tym konieczność naboru będzie mniejsza, czyli wydatki na kształcenie i szkolenie będą bardziej rozłożone w czasie, bo szkolenie kosztuje, każdy to wie. Pan to wie, ja to wiedziałem, jak byłem ministrem. W dodatku, zwłaszcza jeśli chodzi o Policję, mamy problem dziury etatowej. Na przełomie I i II kwartału zawsze była dziura, tylko że za moich czasów to było 5 tys., a teraz jest 8 tys. Skąd się ona bierze? Ze zlikwidowania powszechnego poboru do wojska, prawda, bo nie ma służby zastępczej. To się mniej więcej dokładnie zgadza. Nie znaleźliście sposobu, jak zapełnić tę dziurę, która powstała w oddziałach prewencji, bo przecież tych w służbie zastępczej kierowaliśmy do oddziałów prewencji, zarówno działających w szyku zwartym, jak i w służbie patrolowej. To jest problem bezpieczeństwa w wielkich miastach. Innymi słowy, jest tak, że dostarczacie niższą jakość usług w dziedzinie bezpieczeństwa publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego. To rozwiązanie, co do którego mam ideę, ale nie mam szczegółów, jeżeli będzie jakaś rozmowa - tu rząd, czyli pan z ministrem Rostowskim, musi się porozumieć - przynajmniej po części rozwiązuje ten problem. Jest jeszcze kwestia Straży Marszałkowskiej. W pełni jestem za tym, by objąć ją systemem zaopatrzeniowym, tylko należy zrobić jedno: ustawę pragmatyczną, prawda? Nie może być systemu zaopatrzeniowego, jak nie ma ustawy pragmatycznej, w związku z tym liczę tutaj na Prezydium Sejmu, bo rzecz jest ważna, sam chciałem to zrobić jako marszałek, ale nie starczyło czasu. Po prostu musi być ustawa o służbie marszałkowskiej, bo to są de facto funkcjonariusze, choć w rozumieniu Kodeksu pracy pracownicy, ale też mają, jak przyjdzie co do czego, obowiązek narażania zdrowia i życia, a realnie rzecz biorąc komendant Kuras wyciska na nich te ćwiczenia, utrzymywanie sprawności itd. Załatwmy to ustawowo. Takie są przesłanki naszego stanowiska, w związku z tym, reasumując, wstrzymamy się od głosu w głosowaniu nad wnioskiem o odrzucenie w pierwszym czytaniu. Jeżeli przejdzie 10 lat, będziemy przeciw. Co więcej, jeżeli przejdzie te 10 lat naliczania do emerytury, to apelujemy do wszystkich obecnych i przyszłych funkcjonariuszy: w tych wyborach, które będą, głosujcie na nas, a nie na Platformę, bo jak my będziemy współtworzyć władzę, to te 10 lat zlikwidujemy. Dziękuję.