Mówca: Marek Plura
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Platforma Obywatelska RP wspiera i wspierał ten akt i moment, do którego dziś dążymy w postaci przygotowania ustawy umożliwiającej ratyfikację Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych przyjętej przez Narody Zjednoczone. To, co przed chwilą przypomniał, o czym powiedział przewodniczący Sławomir Piechota, nasza droga do tej ratyfikacji to czas wielu pozytywnych zmian w obszarze tworzenia równych praw i przeciwdziałania dyskryminacji osób niepełnosprawnych w Polsce. Zdaję sobie sprawę z tego, że w środku Europy, w kraju należącym do Unii Europejskiej, w XXI wieku takie stwierdzenie: niepełnosprawni dyskryminowani może budzić pewne zdziwienie. Jednak kiedy spoglądamy na codzienność, na bariery ograniczające aktywność osób niepełnosprawnych, to jesteśmy w stanie przyznać temu stwierdzeniu rację, zawsze gdy osoba niepełnosprawna może na równych prawach kupić bilet kolejowy, ale nie zawsze może z niego skorzystać, gdy niepełnosprawności nie towarzyszą rozwiązania, które służą wyrównaniu szans na możliwie samodzielne życie, życie nieoparte na zasadach pomocy społecznej, życie oparte na korzystaniu z własnych talentów, sił, energii i ambicji, których niepełnosprawnym Polakom zdecydowanie nie brakuje. Polska droga do ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych to, jak już powiedziałem, wiele dobrych, pozytywnych zmian. O tych kardynalnych wspomniał już pan poseł Sławomir Piechota. W celach edukacyjnych chciałbym dodać tylko o kilku zmianach odnoszących się do sytuacji na szczęście już minionych. Przecież ledwie kilka lat temu w oparciu o polskie prawo, korzystając z niego, musielibyśmy stwierdzić, że nauczyciel z widoczną niepełnosprawnością nie może pracować w szkole. Jeszcze kilkanaście miesięcy temu osoba niewidoma nie mogła samodzielnie i z sankcją prawną podpisywać aktów prawnych dotyczących jej samej, musiała korzystać z pomocy notariusza. Na szczęście to i wiele innych sytuacji ograniczających naszą samodzielność mamy już za sobą. Dzięki ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych budujemy nie tylko historię, nie tylko możemy powiedzieć o rzeczach minionych, ale przede wszystkim wyznaczamy sobie nowe cele cywilizacyjne. Konwencja to bowiem opis sytuacji optymalnej, a jednocześnie skład tych podstawowych praw i zasad społecznego współżycia, które stanowią o tym, iż z chwilą jej ratyfikacji niepełnosprawność przestaje być już sprawą prywatną, a staje się sprawą publiczną. Może konkretniej: staje się zobowiązaniem dla wszystkich, którzy prowadzą jakąkolwiek publiczną działalność - zarówno tych, którzy sprawują władzę na szczeblu lokalnym czy państwowym, jak i tych chociażby, którzy prowadzą różnego rodzaju działalność publiczną, handlową, usługową. Wszędzie tam niepełnosprawność musi być brana pod uwagę, a szczególnie tworzenie warunków, które na równych szansach i z równymi prawami pozwolą korzystać z tego, co wspólne naprawdę wszystkim, w tym także osobom niepełnosprawnym. Polska doga do ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych to także swoista ścieżka edukacyjna. Tworząc nowe prawo, prawo wyborcze, prawo wspierające zatrudnienie, nowe prawo w edukacji, otwierając drzwi dla aktywności osób niepełnosprawnych, uczyliśmy się także wspólnie, czym ta aktywność jest. Uczyliśmy się wspólnie również tu, w Wysokiej Izbie, tego, czym powinna być prawidłowa relacja w stosunku do osób niepełnosprawnych. (Dzwonek) W czasie tej nauki, jak powiada przysłowie, zjedliśmy beczkę soli. Wiele dla mnie osobiście gorzkich słów padało wtedy, kiedy słyszalny był sprzeciw wobec zmian w prawie wyborczym ustanawiających pełnomocnika osoby niepełnosprawnej w wyborach czy chociażby sprzeciw wobec idei poszerzenia zakresu dostępnych lokali wyborczych. Te głosy mówiły: po co to tworzyć, skoro można pomóc, wyręczyć, doprowadzić? Mam nadzieję, że takie głosy już w tej sali i gdzie indziej nie padną, gwarantuje to omawiana konwencja. Jest to gwarancja zrozumienia tego, że aktywność osób niepełnosprawnych opiera się przede wszystkim na ich własnym zaangażowaniu w uczestniczeniu w życiu publicznym i umożliwieniu im tego. Dlatego jeszcze raz, z radością, w imieniu klubu Platforma Obywatelska RP chciałbym wesprzeć projekt ustawy umożliwiającej ratyfikację Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych ustanowionej przez Narody Zjednoczone. Dziękuję. (Oklaski)