PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jarosław Żaczek
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Zgodnie z obowiązującą ustawą o drogach publicznych odcinek drogi krajowej zastąpiony nowo wybudowanym odcinkiem z chwilą oddania go do użytkowania zostaje pozbawiony dotychczasowej kategorii i zaliczony do kategorii drogi gminnej. Powyższy przepis ma zastosowanie w wielu przypadkach w następstwie budowy obwodnic, dróg ekspresowych i autostrad. Na podstawie tego przepisu odcinek drogi krajowej nr 12 wraz z mostem na Wiśle, zastąpiony obwodnicą miasta Puławy, został przekazany na rzecz gminy Puławy i gminy miasta Puławy. Obecnie, na mocy zawartego porozumienia, zarządcą starego mostu jest miasto Puławy. Każdego roku gminy składają się na jego utrzymanie. Są to bardzo wysokie kwoty dla samorządów. W ostatnich miesiącach dokonano przeglądu stanu technicznego mostu, z którego wynika, że wymagana jest jego pilna naprawa w związku z szybko postępującą degradacją nawierzchni oraz korozją konstrukcji stalowej. Szacowany koszt remontu to prawie 14 mln zł. Dla budżetów samorządów zarządzających mostem jest to kwota bardzo wysoka, zamykająca możliwości inwestycyjne na wiele lat. Panie Ministrze! Zaliczenie tego odcinka do kategorii dróg gminnych jest nie tylko sprzeczne z logiką, ale przede wszystkim z obowiązującymi przepisami dotyczącymi kryteriów zaliczania dróg do poszczególnych kategorii. Ta droga wraz z mostem posiada parametry techniczne i użytkowe odpowiadające kategorii drogi krajowej, a na pewno już wojewódzkiej lub powiatowej, ale na pewno nie gminnej. Szanowny Panie Ministrze! Czy po analizie przytoczonych argumentów przewiduje pan nowelizację przepisów ustawy o drogach publicznych poprzez wprowadzenie zapisów umożliwiających zaliczenie drogi zastąpionej nowo wybudowanym odcinkiem do kategorii drogi odpowiadającej kryteriom wynikającym z odpowiednich regulacji prawnych, aby wykluczyć w przyszłości tego typu sytuacje nieprzewidziane przez ustawodawcę? A jeśli nie - drugie pytanie - czy podjęte zostaną przez resort działania mające celu udzielenie pomocy finansowej w remoncie mostu, obiektu strategicznego, tak by budżety samorządów nie zostały pozbawione możliwości prowadzenia własnych inwestycji na kolejne lata z powodów błędów legislacyjnych, żeby mogły normalnie funkcjonować? Dziękuję.
Mówca: Tadeusz Arkit
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Na stronie internetowej Ministerstwa Zdrowia znajduje się projekt ustawy z dnia 19 października 2011 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w zakresie wyboru świadczeniodawcy podstawowej opieki zdrowotnej. Proponowane przez ministerstwo zmiany w tym projekcie rodzą wątpliwości dotyczące interpretacji zapisów art. 28 i dodanego ust. 1a oraz dodanych w art. 56 ust. 1, 2 i 6 w nowym brzmieniu. Wydaje się, że zapisy nowelizacji ustawy o systemie wyboru świadczeniodawcy w odniesieniu literalnym ograniczają możliwość wyboru lekarza, pielęgniarki i położnej tylko do jednego świadczeniodawcy, który ma zakontraktowany pełny zakres świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej. Zmiana ta spowoduje, że pacjent będzie musiał jednocześnie wybrać cały pakiet świadczeń, zostanie więc niejako narzucona pielęgniarka, położna lub zostanie narzucony lekarz. Taka regulacja naruszałaby prawo do swobodnego wyboru lekarza, pielęgniarki i położnej. Tak zaproponowane w nowelizacji zmiany ograniczyłyby samodzielność zawodową pielęgniarek i położonych, a praktyki lekarza rodzinnego znalazłyby się na dominującej pozycji, co naruszałoby podstawowe zasady konkurencyjności. Uwagi środowiska pielęgniarskiego znalazły odniesienie w postaci komunikatu znajdującego się na stronie internetowej Ministerstwa Zdrowia, w którym to komunikacie stwierdza się, że nie ma narzuconej konieczności jednoczesnego wyboru lekarza, pielęgniarki i położnej u jednego świadczeniodawcy. Wydaje się, że w tej sytuacji proponowane zapisy wymagają korekty, tak aby nie stwarzały możliwości interpretacyjnych, aby były jednoznaczne, tym bardziej że intencje ministerstwa wyrażone w komunikacie są zgodne - tak mi się wydaje - z oczekiwaniami środowisk pielęgniarskich. Pytanie, panie ministrze: Czy ministerstwo, zgodnie z treścią komunikatu, przewiduje wprowadzenie zmian w projekcie ustawy, które jednoznacznie określą intencje ustawodawcy oraz wyeliminują możliwość interpretacji cytowanych przepisów? Dziękuję.
Mówca: Piotr Polak
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W ostatnich dniach listopada zostały rozstrzygnięte organizowane przez Łódzki Oddział Wojewódzki NFZ konkursy na zabezpieczenie bezpieczeństwa zdrowotnego mieszkańców w zakresie ratownictwa medycznego. Do tego czasu zadania te realizowały będące w strukturach SPZOZ-ów bądź w przekształconych spółkach jednostki ratownictwa medycznego. Przez minione lata samorządy będące organami założycielskimi SPZOZ realizowały liczne inwestycje, zapewniając ratownikom nowoczesne warunki lokalowe, zakupując nowe karetki. Decyzja łódzkiego NFZ pozbawiła kontraktów na ratownictwo medyczne połowę szpitali powiatowych. Kontrakty te przejęła duńska prywatna spółka. Te decyzje bulwersują i wywołują liczne protesty. Panie Ministrze! Czy sposób wydawania państwowych pieniędzy, dużych pieniędzy, na państwowe ratownictwo medyczne w tak kontrowersyjny sposób będzie przez pana popierany? Czy przez taką decyzję NFZ nie będzie zagrożone właściwe wykonanie zadań państwowego systemu ratownictwa medycznego? Kto zwróci samorządom i szpitalom pieniądze zainwestowane w sprzęt i bazę lokalową? (Poseł Marek Matuszewski: Ratownictwo medyczne było w poprzedniej kadencji rządu jedynym...)
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Miło mi, ale czas poleciał, panie marszałku. Myślę, że pan doliczy.
Mówca: Robert Telus
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na wstępie powiem, panie ministrze, że jest pan w błędzie, to znaczy wprowadzono pana w błąd. Konkursy ofert odbywają się w systemie tajnym i nie można zajrzeć do oferty konkurencji, nie można zobaczyć, co w tej ofercie jest zapisane. Myślę, że to narusza również ustawę o zamówieniach publicznych, do której pan się odwoływał. Pan minister wie, że w ustawie o ratownictwie medycznym jest zapis, że ratownictwo medyczne powinno być państwowe. Czy nie szukacie rozwiązań, żeby ratownictwo medyczne było tak traktowane w Polsce, jak są traktowane Policja czy Państwowa Straż Pożarna, chodzi o bezpieczeństwo, żeby to było ratownictwo państwowe? Jeżeli chodzi o te oferty tajne, panie ministrze, naprawdę dochodzi do wielkich nadużyć. Firma, która wygrywała te przetargi, wpisywała do oferty lekarzy z całej Polski, nie z terenu województwa łódzkiego, a po wygranym przetargu dopiero szuka w tej chwili lekarzy. (Dzwonek) To są przykłady, które są aktualne i znane. Następna rzecz, to są oferty tajne, nie możemy zobaczyć, co jest w tych ofertach. Były sytuacje, że szpitale powiatowe miały największą, maksymalną liczbę punktów i przegrywały przetargi. W ustawie o zamówieniach publicznych w takich momentach jest mowa o negocjacjach, dlaczego więc nie było negocjacji? Panie marszałku, ostatnie zdanie.
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, co z karetką ze Zgierza? Czy podejmie pan interwencję, żeby jej nie zabrano?
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Kieruje nami wspólna troska o pełny dostęp do edukacji dzieci niedowidzących i niewidzących. Środowiska i organizacje pomagające takim dzieciom i takiej młodzieży i pracujące z nimi skarżą się na trudności w dostępie do podręczników. Problemy są właściwie dwa. Pierwszy dotyczy zmiany podstawy programowej - od 2012 r. do szkół ponadgimnazjalnych wchodzi nowa podstawa programowa, w tej chwili obowiązuje już w szkołach szczebla niższego. Drugi problem dotyczy innego typu zaopatrzenia tych dzieci i tej młodzieży w podręczniki, mianowicie chodzi o drogę elektroniczną. To jest bardzo dobry wybór, żeby nie drukować wszystkich podręczników z tego dużego wachlarza podręczników dopuszczonych, lecz drukować tylko te, które są potrzebne. Jednak wymaga to przygotowania i specjalnego oprogramowania do zapisu tych podręczników alfabetem Braille˝a, a także pewnej sprawności. Zarówno Polski Związek Niewidomych, jak i sami rodzice narzekają, że tych podręczników jest za dużo, a przede wszystkim, że nie docierają one na czas. Zatem zwracam się z pytaniem: Jak ministerstwo ocenia tę dostępność podręczników dla młodzieży niepełnosprawnej, przede wszystkim jaki procent podręczników jest przetłumaczony czy też zapisany alfabetem Braille˝a i jaka jest ich dostępność? Może należałoby to określić procentowo, żebyśmy zobaczyli problem lub jego brak, jeśli takiego problemu państwo nie stwierdzacie. To jest pierwsza sprawa. Druga dotyczy (Dzwonek) zabezpieczenia środków na rok przyszły. Czy podręczniki elektroniczne, czy są zabezpieczone w resorcie środki, aby w przyszłym roku wszystkie dzieci mogły otrzymać podręczniki? Ostatnie zdanie, panie marszałku. W tym roku dzieci i młodzież niewidoma, w ogóle uczniowie nie mogą otrzymać komputerów z tego programu Homer. Jeśli zatem nie mogą otrzymać komputerów, które byłyby dla nich dużą pomocą, jeśli nie ma pełnej dostępności podręczników, to rzeczywiście dostęp do edukacji jest bardzo utrudniony. Bardzo prosimy o odpowiedź. Dziękuję bardzo.
Mówca: Wiesław Suchowiejko
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. To bardzo cieszy, panie ministrze, że jest wzrost, jeżeli chodzi o liczbę środków finansowych na to zadanie. Ale pytanie nasze jest bardzo konkretne: Czy ta liczba jest wystarczająca w stosunku do potrzeb? To chcielibyśmy usłyszeć. Chcielibyśmy także usłyszeć odpowiedź na pytanie, czy dla każdego poziomu edukacyjnego, z czterech istniejących, jest choćby jeden podręcznik napisany w systemie Braille˝a. Chciałbym także rozwiać pewną wątpliwość. Czy nie jest przypadkiem tak, że ministerstwo w piękny sposób przerzuciło koszty wydawnicze na szkoły i organy prowadzące? Wiadomo, że ze strony internetowej ORE można pobierać podręczniki, ale ten, który je pobiera, który musi to wydrukować, musi dysponować specjalistyczną drukarką z systemem Braille˝a. Czy ministerstwo monitoruje, jaki jest stopień wykorzystania tego linku, jaki jest stopień drukowania tych podręczników w szkołach? Czy wspiera jakoś organy prowadzące lub szkoły w tym zadaniu? Dziękuję.
Mówca: Jan Szyszko
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W niedzielę zakończyła się XVII Konferencja Stron Konwencji Klimatycznej i VII spotkanie Stron Protokołu z Kioto w Durbanie. Mówię specjalnie o VII spotkaniu Stron Protokołu z Kioto, gdyż jest to przedostatni okres rozliczeń zobowiązań wynikających z protokołu z Kioto. Chcę równocześnie przypomnieć, że Polska z nawiązką wywiązała się ze swoich zobowiązań wynikających zarówno z konwencji klimatycznej, jak i z protokołu z Kioto. A więc z tego powodu Polsce winno zależeć na tym, aby te polskie sukcesy były rzeczywiście widoczne na całym świecie. To z tego powodu w roku 2006 na XII konferencji stron strona polska zaproponowała, aby XIV Konferencja Stron Konwencji Klimatycznej odbyła się w Poznaniu. To był pierwszy okres rozliczeń protokołu z Kioto. Niestety nastąpiła zmiana rządów, XIII Konferencja Stron Konwencji Klimatycznej odbyła się na Bali, polska delegacja pojechała w bardzo okrojonym składzie, 13 osób, i - przyjmując na Bali tak zwaną ścieżkę, mapę drogową - zrezygnowała z tego, aby w Poznaniu rozpocząć okres rozliczeń. Odbyła się k onferencja w Poznaniu i wtedy, chcę przypomnieć, rząd polski pod przewodnictwem pana premiera Tuska tego samego dnia pojechał do Brukseli i tam podpisał pakiet klimatyczno-energetyczny, który przez pana premiera został określony jako największy sukces, jako sukces równy sukcesowi rządu Kazimierza Marcinkiewicza. Panie ministrze, w Durbanie odbyło się spotkanie. Jakie było stanowisko Polski wynikające z konwencji klimatycznej i jakie było stanowisko Polski na VII Spotkaniu Stron Protokołu z Kioto? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Szyszko
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Mam tylko minutę. Najpierw chciałbym panu pogratulować tego, że został pan ministrem, i podziękować za to, że pan jako minister konstytucyjny jako jedyny przyszedł na tę debatę. A te pytania są niezwykle ważne dla państwa. To nie są drobne sprawy, to są sprawy niezwykle ważne dla państwa. Nie obciążam pana żadną odpowiedzialnością, dlatego że pan dopiero objął to stanowisko. Natomiast chcę powiedzieć, że Polska nie reprezentowała swojego stanowiska, i to jest skandal. Wszystkie państwa Unii Europejskiej prezentowały - na wysokim szczeblu - na posiedzeniu swoje stanowisko, łącznie z Danią, Dania była również reprezentowana. Tak jak pan teoretycznie reprezentował prezydenturę, tak Connie Hedegaard reprezentowała Komisję Europejską, a pomimo wszystko minister Danii jednak się wypowiadał w tej sprawie. Panie ministrze, jest to ogromna porażka Polski. Najwyższy czas, żeby zobaczyć, że te sprawy, najistotniesze dla państwa, rozgrywają się również w ramach konwencji klimatycznej, protokołu z Kioto. Nie mówmy o tym, co będzie w przyszłości (Dzwonek), zastanówmy się nad tym, co żeśmy zrujnowali u nas, w Polsce, nierozsądną polityką klimatyczną, nazwijmy to tak, nierozsądnym przyjęciem pakietu klimatyczno-energetycznego. Jeszcze raz panu serdecznie dziękuję za przyjście, ale równocześnie chcę powiedzieć i zaoferować to samo, panie marszałku, co oferowałem cztery lata temu. W sprawach ważnych nie ma opozycji. W sprawach ważnych jest interes państwa. I tutaj bardzo proszę, panie ministrze, żeby jednak korzystać z pomocy również opozycji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Środowiska Marcin Korolec
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Nie do końca rozumiem to, co pan poseł mówi o porażce tego szczytu i porażce stanowiska Polski na tym szczycie, bo wszystkie cele, które były założone, zostały zrealizowane. Chcę sprostować: pani komisarz Hedegaard nie reprezentowała stanowiska Królestwa Danii. Królestwo Danii było reprezentowane przez ministra duńskiego, który był na sali. A jeśli chodzi o nasze trudności w dialogu na tematy klimatyczne wewnątrz Wspólnoty, to wydaje mi się, że tutaj odpowiedzialność na wszystkie grupy polityczne jest podzielona. I pan, panie pośle, panie ministrze, doskonale o tym wie. Decyzje polityczne dotyczące wprowadzenia pakietu klimatycznego były podejmowane w 2007 r., kiedy pan poseł był ministrem środowiska, a te kierunkowe decyzje były podejmowane na posiedzeniu Rady ds. Środowiska, kiedy pan reprezentował Rzeczpospolitą Polską. Dziękuję. (Poseł Jan Szyszko: Panie marszałku, wymieniono moje nazwisko. Muszę sprostować.)
Mówca: Jan Szyszko
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Pani Connie Hedegaard reprezentowała Komisję Europejską i Unię Europejską razem z panem - pomimo wszystko to były minister środowiska Danii, który reprezentował stanowisko Danii. Pan reprezentował razem z panią Connie Hedegaard Unię Europejską, ale polski minister się nie wypowiadał i o tym mówiłem. I druga rzecz, panie ministrze. Pakiet klimatyczno-energetyczny został podpisany, z dokładnością do jednego dnia, o ile mnie pamięć nie myli, 14 grudnia 2008 r., kiedy odbywał się szczyt - High Level Segment - w Poznaniu. Podpisał go pan premier Tusk i natychmiast ogłosił, że to jest największy sukces jego rządu, taki sam jak sukces Kazimierza Marcinkiewicza, gdyż uzyskał 65 mld euro.
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Zgodnie z ustawą o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych z dnia 30 sierpnia 1996 r. osoby ubiegające się o akcje pracownicze powinny spełniać między innymi następujące warunki, które są zawarte w tej ustawie w art. 2 pkt 5: były pracownikami przedsiębiorstwa w dniu wykreślenia go z rejestru komercjalizowanych przedsiębiorstw państwowych, przepracowały co najmniej 10 lat w komercjalizowanym przedsiębiorstwie lub jego poprzedniku, a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w wyniku przejścia na emeryturę lub rentę albo z przyczyn niedotyczących pracownika. Z kolei art. 38 ust. 1 daje pracownikom uprawnienia do skorzystania z prawa do nabycia akcji nieodpłatnie, o ile w ciągu 6 miesięcy od dnia wpisania spółki do rejestru złożą pisemne oświadczenie o zamiarze nabycia akcji. Niezłożenie tego oświadczenia powoduje utratę tego prawa. Ta procedura także obowiązywała w przypadku upublicznienia akcji w Jastrzębskiej Spółce Węglowej. Te oświadczenia należało złożyć między 8 kwietnia a 9 października 1997 r. Niestety okazuje się, że wielu emerytowanych pracowników nie wiedziało o tej konieczności, stąd też, jak wynika z informacji Zarządu Jastrzębskiej Spółki Węglowej, pojawiły się odwołania w tej sprawie. Tych odwołań złożono ponad 5400. Właśnie te osoby zgłaszają się do naszych biur poselskich o interwencję w tej sprawie, rozżalone przede wszystkim tym, że przepracowały 25, 30, ponad 30 lat, a nie otrzymają akcji. A przecież niedawno, przed upublicznieniem pan minister skarbu głośno mówił, że akcje Jastrzębskiej Spółki Węglowej otrzymają, również nieodpłatnie, pracownicy nieuprawnieni. Pozwolę sobie zacytować wystąpienie, w którym zarówno Zarząd Jastrzębskiej Spółki Węglowej, jak i Ministerstwo Skarbu Państwa oraz Ministerstwo Gospodarki wyszły po raz pierwszy w Polsce z bezprecedensową propozycją nieodpłatnego przekazania akcji pracownikom nieuprawnionym. W związku z tym, panie ministrze, chciałbym zapytać: Czy istnieje jeszcze możliwość objęcia byłych pracowników zakładów Jastrzębskiej Spółki Węglowej prawem do nieodpłatnego otrzymania akcji pracowniczych - chodzi mi o tych pracowników, którzy nie złożyli oświadczenia - i ewentualnie czy istnieje jakaś forma rekompensaty dla byłych pracowników za te akcje, skoro bezpłatnie otrzymują je pracownicy, którzy nie mieli takiego prawa, zgodnie z wcześniej wymienioną ustawą? Dziękuję bardzo.
Mówca: Wojciech Saługa
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Mówił pan o szerokiej akcji informacyjnej chyba w 1997 r. Nie pamiętam tej akcji, ale ponad 5 tys. ludzi z samej Jastrzębskiej Spółki Węglowej nie zareagowało prawidłowo i nie zapisało się na te akcje. Mam pytanie, czy wtedy wszyscy byli pisemnie informowani o tym fakcie, czy to była tylko taka informacja krążąca w mediach, w telewizji czy prasie. Po prostu tego nie pamiętam. Mam też pytanie, panie ministrze, czy była kiedykolwiek rozważana jakaś nowela ustawy. Czekają nas jeszcze duże prywatyzacje, chociażby w górnictwie, mam na myśli Kompanię Węglową, holding węglowy. Problem prawdopodobnie się powtórzy. Czy jest rozważana jakakolwiek ścieżka, aby w przyszłości znaleźć jeszcze rozwiązanie? Dziękuję.
Mówca: Sławomir Neumann
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kurs wielu walut na świecie dzisiaj zachowuje się mniej więcej podobnie jak rynek długu czy rynek akcji - jest bardzo nerwowo i bardzo nieprzewidywalnie. Dotyczy to także polskiej złotówki. Ta inicjatywa, o której mówił pan minister na końcu swojego wystąpienia, uśrednianie w pewnym sensie kursu walutowego przy przeliczaniu długu, ma olbrzymi sens, bo chroni państwo przed nagłymi spekulacyjnymi atakami. Łatwo je sobie wyobrazić, bo jeżeli cofniemy się pamięcią o kilka miesięcy, przypomnimy sobie, co działo się z frankiem szwajcarskim, z tym uderzeniem na franka szwajcarskiego, który niebotycznie szybował do góry, co groziło rozbiciem silnej gospodarki szwajcarskiej. Dopiero twarda decyzja banku centralnego Szwajcarii o sztywnym powiązaniu z euro zablokowała ten wzrost wartości franka. Pokazuje to jednak, jakie nawet silne waluty mogą mieć dzisiaj kłopoty związane tak naprawdę ze spekulacjami na rynku walutowym, co nie jest niczym złym, a więc to jest ważna rzecz. Polska i polska złotówka są w pewnym koszyku Europy Środkowo-Wschodniej. Tutaj nawet silne podstawy gospodarcze czasami nie mają znaczenia dla inwestorów i warto też nieraz zwracać uwagę na to, co w ocenach o Polsce, o polskim złotym mówią eksperci z innych instytucji, z instytucji międzynarodowych. W ostatnich dniach jedna z amerykańskich gazet opublikowała ocenę IMF, w której to Międzynarodowy Fundusz Walutowy ocenił niedowartościowanie, niedoszacowanie polskiej złotówki na 30%. To pokazuje, jaka jest różnica dzisiaj między ceną realną i ceną rynkową. Ważne jest i warto na to zwrócić uwagę, że Polsce nie grozi druga Grecja, tu nie na takich podstaw. (Dzwonek) Mówienie i straszenie drugą Grecją, nawet przy wysokim kursie euro, jest nieuzasadnione, w Grecji były zupełnie inne podstawy do kryzysu niż są w Polsce. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Żyżyński
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Witam! Wysoka Izbo! Chciałem powiedzieć, że z pewnym zażenowaniem słuchałem pana Kopycińskiego, zasiadającego z drugiej strony naszego Sejmu, bo to jest skrajna lewica, a my w wielu sprawach mamy podobne obawy, chociaż nie jesteśmy skrajną prawicą, tylko jesteśmy racjonalnie (Wesołość na sali) podchodzącymi do problemów naszego kraju posłami. Otóż chciałem przypomnieć, że Prawo i Sprawiedliwość - kiedy miało większość parlamentarną - powołało komisję ds. prywatyzacji banków, ponieważ już wtedy duże zaniepokojenie wielu ludzi budziła sprawa oddania znacznej części, za dużej części naszego sektora bankowego inwestorom zagranicznym. Teraz się mówi o udomowieniu banków. Ta komisja oczywiście została, po przejęciu większości przez Platformę Obywatelską, rozwiązana, nie powołano jej ponownie, a problem pozostał. Pan poseł rozsądnie mówił, że to są ważne problemy kursowe. Chciałem zapytać o to samo, dlatego to mówię. Ale chciałbym jeszcze usłyszeć: Jak rząd się zabezpiecza przed tym problemem, niestety, znacznego osłabienia złotego? To bowiem, co się mówi, to jest problem właśnie ze strony tych banków, przenoszenia środków nawet do Niemiec, do naszego zachodniego sąsiada. Dlaczego? Mówi się po prostu, że opłaca się lokować środki, jak najwięcej środków w bankach niemieckich, ponieważ niektórzy grają już na rozbicie euro - mówiłem o tym wczoraj - i stworzenie północnoeuropejskiego euro, które pójdzie w górę. Wtedy oczywiście odzyskaliby znaczne pieniądze. Nie mamy pełnych informacji, ale mówi się, że robią to banki, robią to firmy, które lokują tam środki. Pytam, bo może to są tylko takie pogłoski (Dzwonek): Czy to jest zgodne z prawdą i jak rząd ocenia to zjawisko? Jest to niestety bardzo niepokojące. Słusznie bowiem mówił pan o tym, że przebicie tego kursu złotego, dalszy spadek kursu złotego spowoduje niebezpieczeństwo związane z umieszczeniem w konstytucji - od dawna to krytykuję - tych progów, a to tylko powoduje tę grę spekulantów na osłabienie złotego. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Eugeniusz Tomasz Grzeszczak)