PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Janusz Dzięcioł
Data: 2015-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić Wysokiemu Sejmowi opinię dotyczącą poselskich projektów ustaw zawartych w drukach nr 3683 i 3853. Proponowane projekty ustaw mają na celu określenie zasad i trybu przeciwdziałania marnowaniu żywności oraz zasad przeciwdziałania negatywnym skutkom wynikającym z marnowania żywności. W obu poselskich projektach ustaw, zawartych w drukach 3683 i 3853, proponuje się zdefiniowanie następujących pojęć: marnowanie żywności, organizacje pożytku publicznego, nałożenie na przedsiębiorców prowadzących sklepy obowiązku nieodpłatnego przekazywania żywności organizacjom pożytku publicznego i zawarcia z taką organizacją pisemnej umowy o przekazywaniu żywności. Obecnie w Polsce staramy się regulować kwestię marnowania żywności przepisami podatkowymi, co w wielu wypadkach jest niewystarczające. Proponowane projekty ustaw dają przedsiębiorcom prowadzącym sprzedaż żywności na powierzchni powyżej 250 m 2 , których sprzedaż środków spożywczych przekracza 50% obrotu w stosunku do wszystkich towarów, możliwość podjęcia działań zmierzających do zapobiegania marnowaniu jedzenia i pokazuje mechanizm nieodpłatnego przekazywania jedzenia z zastosowaniem ulg podatkowych w tym zakresie. W projekcie ustawy z druku nr 3853 proponuje się obowiązek raportowania do ministra do spraw gospodarki o ilości i wartości przekazywanej żywności, zarówno przez tych, którzy tę żywność przekazują, jak i tych beneficjentów, którzy tę żywność otrzymują. Przekazywanie ma odbywać się na podstawie umów określających zasady przekazywania i przyjmowania. Jednym z istotnych rozwiązań projektu ustawy zawartego w druku nr 3853 jest nowelizacja przepisu art. 52 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, który przewiduje nieobecność na rynku produktów żywieniowych po upływie terminu przydatności. Szanowny Panie Marszałku! Klub Platforma Obywatelska poleca oba projekty do dalszego procedowania. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Patryk Jaki
Data: 2015-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Oczywiście w tej chwili mogę się odnieść tylko do drugiego projektu, bo stanowisko wobec naszego jest oczywiste. W mojej ocenie one są podobne i jesteśmy zwolennikami tego, aby pracować w komisji również nad drugim projektem. Dziękuję. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!)
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2015-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Korzystając z pani obecności, nawiążę do zagadnienia, które w sposób może nie bezpośredni, ale pośredni wiąże się z kwestią marnowania żywności. Otóż polskie banki żywności pękają w szwach. To jest powszechna opinia. Jest problem z dystrybucją tej żywności. Głównie wiąże się on z kryteriami dostępu, które są na takim poziomie, że eliminują znaczną część tych, którzy powinni korzystać z żywności, jaka znajduje się w bankach żywności. Proszę powiedzieć, skąd wzięło się tak zaporowe, niskie - jedno wynosi niewiele ponad 600 zł, a drugie ponad 800 zł - kryterium dostępu do żywności. Proszę powiedzieć, dlaczego jest tak powszechne narzekanie na szalenie zbiurokratyzowany system oraz system kar, na bardzo małą elastyczność w porównaniu z programem, który obowiązywał jeszcze w roku 2014. To jest pierwsze pytanie dotyczące banków żywności. Drugie pytanie. Ponieważ do tej pory szeroko rozumianym zagadnieniem marnowania żywności nie zajmowaliśmy się w polskim parlamencie, proszę powiedzieć, jakie jest stanowisko, jeśli nie rządu - niektóre projekty zostały złożone stosunkowo niedawno i być może jeszcze nie ma tego stanowiska - to resortu, wobec tych projektów. Czy państwo macie dane, jak dotychczasowy system tzw. marchewki, czyli stworzona organizacjom charytatywnym możliwość nieodprowadzania VAT-u od żywności, funkcjonuje w polskiej rzeczywistości i w jakim stopniu organizacje charytatywne korzystają z tego systemu? Dziękuję.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2015-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Dwa pytania. Pierwsze pytanie kieruję właśnie do pani minister jako osoby, która ma doświadczenie również w działalności samorządowej. Czy w trakcie prac nie powinniśmy jednak rozszerzyć podmiotów pozarządowych, jak wspomniałem już w wystąpieniu, o wszystkie organizacje pozarządowe posiadające zdolność do czynności prawnych i przewidujące w swojej działalności statutowej chociażby działalność charytatywną? Drugie pytanie, może do wnioskodawców jednego i drugiego projektu. Mianowicie przewiduje się składanie raportów do ministra właściwego do spraw gospodarki. Szanowni państwo, gdybyśmy szli tylko i wyłącznie drogą projektu mówiącego o tym, że przekazuje się tę żywność do organizacji pożytku publicznego - one co roku dwa tygodnie po walnym zgromadzeniu, maksymalnie do 15 lipca składają swoje sprawozdanie z działalności OPP - to wystarczyłoby zmodernizować tam jeden zapis mówiący o żywności. Jest cała baza u ministra właściwego do spraw polityki społecznej, w związku z powyższym nie trzeba tworzyć... Ostatnio przy okazji nowelizacji wprowadziliśmy przepis, że również fundacje są zwolnione z przekazywania swoich sprawozdań do właściwych ministrów, tylko tam składają, jeśli mają status organizacji pożytku publicznego. A więc obejmujemy wszystkie podmioty OPP tym sprawozdaniem. Warto by było rozważyć ewentualnie dołożenie kolejnej rubryczki w tej sprawie, a nie nakładać kolejny obowiązek składania tego do innego ministra. Dziękuję.
Mówca: Patryk Jaki
Data: 2015-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym odpowiedzieć na dwa pytania, które zostały do mnie skierowane. Jedno to pytanie pana posła Tomaszewskiego dotyczące formuły przekazywania informacji na temat żywności. W mojej ocenie to, co mówił pan poseł, jest absolutnie racjonalne. Najważniejsze jest to, aby te informacje były prawdziwe i aby nam pomogły skuteczniej uchwalać prawo. Jeżeli chodzi o drugie pytanie, pytanie pani minister Rafalskiej dotyczące poszerzenia katalogu organizacji i instytucji, które mogłyby brać udział w rozdysponowaniu tej żywności, to również uważam, iż jest to pomysł godny poparcia. Dziękuję.
Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2015-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Ministro! Chciałabym się odnieść do dwóch kwestii poruszonych podczas debaty. Pierwsza to kwestia organizacji pożytku publicznego. Powodem, dla którego w swoim projekcie uwzględniłam te organizacje, było to, że tylko przedsiębiorcy przekazujący żywność organizacjom pożytku publicznego mogą odliczać VAT. Czyli kryterium, którym się kierowałam, był fakt, że przekazywanie innym organizacjom społecznym nie zwalnia ich z VAT-u. Oczywiście jestem otwarta na dyskusję. Jeżeli pojawią się inne możliwości rozwiązania tego problemu, to jak najbardziej. Myślę, że wszyscy jesteśmy zainteresowani rozszerzeniem katalogu tych organizacji, ale tu tak naprawdę chodziło o podatek VAT. Druga kwestia. Jeśli chodzi o sprawozdawczość i raportowanie, uważam, że to jest bardzo dobry pomysł. Nie chodzi o to, żeby przeciążać organizacje nadmierną sprawozdawczością. Jeżeli można byłoby to zrobić w prostszy sposób, przez rozszerzenie tej rubryki czy dodanie odpowiedniej rubryki w tych corocznych obowiązkowych raportach, to myślę, że jest to bardzo dobry pomysł i taka zmiana powinna mieć miejsce. Na zakończenie chciałabym bardzo serdecznie podziękować państwu ze wszystkich ugrupowań za niezwykle merytoryczną i konstruktywną dyskusję. Cieszę się, że jest to temat, który łączy wszystkich na tej sali. Jest to dla nas bardzo ważna sprawa i chcielibyśmy zrobić jak najwięcej, by rozwiązać ten poważny, nabrzmiały społecznie problem marnowania żywności. Mam nadzieję, że uda nam się to zrobić jeszcze w tej kadencji, bo nie ma na co czekać. Tak że dziękuję za dyskusję i do zobaczenia w komisjach. Liczę na pomoc i wsparcie przy wypracowywaniu najlepszego projektu ustawy. Dziękuję.
Mówca: Andrzej Bętkowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nawiązując do omawianego poselskiego projektu ustawy o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności, pragnę odnieść się do proponowanego brzmienia art. 2 pkt 1 i art. 3 projektu ustawy i zadać pytania. Jakie obiektywne kryterium powinno być przyjęte, aby produkty żywnościowe, o których mowa w art. 2 pkt 1, mogły być określone jako te, które ˝doskonale nadają się do spożycia i mogą być przeznaczone do konsumpcji przez ludzi˝? Kto będzie uprawniony do oceny, czy dana kategoria produktów znajdująca się w sklepie handlu detalicznego lub hurtowego o całkowitej powierzchni powyżej 250 m 2 , w których jest prowadzona sprzedaż żywności, kwalifikuje się do dystrybucji, o której mowa w omawianym projekcie ustawy? Czy spowoduje to konieczność powołania specjalnych służb sanitarno-spożywczych do oceny i wydania stosownej opinii co do bezpieczeństwa produktów żywnościowych, które mogą być przekazane, jeśli chodzi o ˝marnowane˝ produkty spożywcze? Czy nie pociągnie to za sobą dodatkowych kosztów obsługi takich przedsięwzięć? Należy przy tym pamiętać o zagrożeniu epidemiologicznym i chorobowym, a priorytetem powinno być takie rozdysponowanie ˝marnowanych˝ produktów spożywczych, o których mowa w art. 2 pkt 1 omawianego projektu ustawy, żeby poprzez dystrybucję żywności w opakowaniach uszkodzonych lub po dacie przydatności do spożycia nie doprowadzić do zatrucia pokarmowego ostatecznych beneficjentów wskutek działalności wnioskowanej przez twórców projektu. Jak twórcy projektu rozumieją przekazywanie ˝marnowanych˝ produktów spożywczych, o czym mowa w art. 3 omawianego projektu ustawy? Czy przez przekazywanie należy rozumieć dostawę takich produktów do organizacji na koszt sklepu, czy to określone organizacje będą zobowiązane odbierać takie produkty na własny koszt? Dziękuję.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Przeciętny unijny konsument marnuje około 16% kupowanej żywności, a Polacy marnują jej ok. 9 mln t rocznie. Najwięcej marnujemy pieczywa, ziemniaków, wędlin oraz warzyw i owoców. Za główną przyczynę marnowania żywności uważa się niewłaściwe przechowywanie, a popularnym błędem jest zawijanie wędlin oraz pieczywa w woreczki foliowe. Zamiast karać, należy uświadamiać społeczeństwo, wskazując na skutki marnotrawstwa. Zużywanie wody i azotu na marnowaną później żywność szkodzi środowisku. Ważną rolę do odegrania w zakresie zmniejszenia marnotrawstwa mają banki żywności. Są one przygotowane do przejmowania nadmiaru żywności od strony sanitarnej, posiadają odpowiednie magazyny, chłodnie, odpowiednie samochody-chłodnie do przewożenia żywności. Sklep czy hurtownia, a także producent nie ponoszą żadnych kosztów, bo bank odbiera taki towar. Bank żywności powinien uświadamiać społeczeństwu, że można rozwiązywać problem dostępu do żywności poprzez niemarnowanie żywności pośrednio przez indywidualnych konsumentów i bezpośrednio przez branżę spożywczą. Zamiast utylizować żywność, można ją przekazywać organizacjom pożytku publicznego, takim jak banki żywności.
Mówca: Wojciech Zubowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Proszę przedstawiciela wnioskodawców druku nr 3683 o przedstawienie informacji na temat rozwiązań tego typu, jak dziś omawiane, funkcjonujących na terenie innych krajów Unii Europejskiej. Proszę też o informację, czy projekt ten był konsultowany z przedstawicielami stowarzyszeń i instytucji zrzeszających przedsiębiorców i firmy zajmujące się sprzedażą żywności w sklepach wielkopowierzchniowych. I najistotniejsze - czy sprawdzaliście państwo zgodność proponowanych rozwiązań z przepisami podatkowymi, bo jeżeli dobrze rozumiem, to będziemy mieć do czynienia z darowizną, a to już podlegać może opodatkowaniu. Jak najbardziej godne docenienia są intencje przyświecające wnioskodawcom, jednakże do rzetelnej dyskusji potrzebna jest odpowiedź między innymi na te pytania.
Mówca: Killion Munyama
Data: 2015-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić, a zarazem rekomendować do przyjęcia zawarty w druku nr 3860 rządowy projekt ustawy o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA, czyli Foreign Account Tax Compliance Act. W dniu 28 marca 2010 r. w Stanach Zjednoczonych została przyjęta ustawa o ujawnianiu informacji o rachunkach zagranicznych dla celów podatkowych. Celem FATCA było zobligowanie zagranicznych instytucji finansowych do zawierania porozumień bezpośrednio z amerykańską administracją skarbową zobowiązujących do przekazywania do Stanów Zjednoczonych danych o stanach rachunków, uzyskiwanych dochodach oraz ich właścicielach będących podatnikami tego kraju dla celów weryfikacji prawidłowości zobowiązań podatkowych. Intencją FATCA było zapobieżenie wykorzystywaniu przez amerykańskich podatników zagranicznych instytucji finansowych w celu ukrywania dochodów lub tworzenia struktur agresywnego planowania podatkowego. Uzasadnione jest, aby regulacje całego procesu dotyczącego identyfikowania amerykańskich rachunków raportowanych i przekazywania przez instytucje finansowe odpowiednich informacji w dziedzinie opodatkowania pomiędzy Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki zostały zebrane w jednym akcie prawnym specjalnie dedykowanym temu celowi oraz w wydanych do tego aktu przepisach wykonawczych. Umowa pozwoli na uproszczenie całej procedury oraz rozjaśnienie jej przepisów. Projekt poddany został konsultacjom publicznym z zainteresowanymi podmiotami, na które będzie oddziaływał. W wyniku tych konsultacji wypracowane zostały rozwiązania zadowalające każdą ze stron. Ustawa wpłynie korzystnie na instytucje finansowe, które po zawarciu międzyrządowej umowy nie będą musiały płacić 30-procentowego podatku od dochodów u źródła. Kwestia ta jest bardzo istotna, gdyż w przypadku nieprzyjęcia ustawy instytucje finansowe, a także osoby uzyskujące dochody w Stanach Zjednoczonych za pośrednictwem tych instytucji mogłyby być zmuszone do odstąpienia od inwestowania na rynku amerykańskim ze względu na brak opłacalności tych inwestycji. Mając na uwadze, że zobowiązania określone umową FATCA dotyczącą relacji na płaszczyźnie władz podatkowych obu państw, a zatem dotyczą obowiązków tych instytucji jedynie pośrednio, niezbędne jest oczywiście wprowadzenie rozwiązań legislacyjnych, które dookreślą te obowiązki w relacjach między instytucjami finansowymi a krajową władzą podatkową. Projekt ustawy jest wysoce pożądany nie tylko ze względu na instytucje finansowe, ale również z uwagi na to, że od początku przemian w 1989 r. w Polsce byliśmy, jesteśmy i będziemy sojusznikami Stanów Zjednoczonych we wszystkich dziedzinach. Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska popiera projekt ustawy i wnosi o jego przyjęcie w dalszej pracy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Materna
Data: 2015-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam kilka pytań. Po pierwsze, parlament Szwajcarii ratyfikował porozumienie z USA. Umowa Szwajcarii z USA gwarantuje, że informacje o amerykańskich podatnikach nie mogą być przekazane bez zgody klienta. Jeśli klient się nie zgodzi, dane o jego rachunku zostaną przekazane w postaci zbiorczej i anonimowej. Jak to jest u nas? Po drugie, banki, fundusze inwestycyjne i firmy ubezpieczeniowe nie unikną kosztów związanych z modyfikacją systemu i dostosowania się do FATCA. Czy pan minister orientuje się, jakie to będą koszty? Po trzecie, brytyjski urząd skarbowy po podpisaniu porozumienia między Stanami Zjednoczonymi a Wielką Brytanią wyliczył, że regulacje FATCA dotyczyć będą 75 tys. podmiotów gospodarczych w tym kraju, choć wcześniej szacowano je na 300 tys. Jednorazowe koszty implementacji wyniosą od 900 do 1,6 mld funtów, potem od 50 do 90 mln funtów rocznie. Jak nasz rząd ocenia, ile będzie podmiotów i jakie będą koszty? Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Kłosowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA, zawartego w druku sejmowym nr 3860. Jak powiedział kiedyś amerykański polityk Benjamin Franklin, na tym świecie pewne są tylko dwie rzeczy: śmierć i podatki. Przedstawiony Wysokiej Izbie projekt ustawy wkomponowuje się w to powiedzenie. Celem przedmiotowego projektu ustawy jest wprowadzenie regulacji umożliwiających wykonywanie umowy FATCA. Ustawa o ujawnianiu informacji o rachunkach zagranicznych dla celów podatkowych została przyjęta w USA w marcu 2010 r. Celem regulacji było nałożenie na zagraniczne instytucje finansowe obowiązku zawierania porozumień z amerykańską administracją skarbową. Porozumienia miały obligować do przekazywania do USA danych o stanach rachunków, uzyskiwanych dochodach oraz ich właścicielach, będących podatnikami tego kraju, dla celów weryfikacji prawidłowości zobowiązań podatkowych. W razie odmowy zawarcia porozumienia przewidziano dla instytucji finansowych oraz osób uzyskujących dochody z USA za pośrednictwem tych instytucji sankcję. Polegała ona na obciążeniu dochodów uzyskiwanych ze źródeł w USA podatkiem w wysokości 30%. Zawarcie porozumień przez polskie instytucje finansowe bezpośrednio z amerykańską administracją skarbową byłoby niezgodne z prawodawstwem krajowym i unijnym. Z uwagi na te uwarunkowania, przemawiające za przyjęciem przez Polskę modelu współpracy międzyrządowej z USA, podpisano umowę FATCA. Umowa międzynarodowa została ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie. Niniejszy projekt służy realizacji postanowień umowy FATCA. Zakres przedmiotowy ustawy obejmuje: 1) obowiązki raportujących polskich instytucji finansowych w zakresie identyfikowania amerykańskich rachunków raportowanych i przekazywania informacji o amerykańskich rachunkach raportowanych, 2) tryb weryfikacji wypełniania przez raportujące polskie instytucje finansowe obowiązków w zakresie identyfikowania rachunków, 3) zasady ochrony i udostępniania danych gromadzonych w związku z wykonywaniem umowy FATCA, 4) obowiązki organu właściwego w zakresie wymiany informacji o amerykańskich rachunkach raportowanych. Projekt przewiduje wprowadzenie sankcji karnych skarbowych za nieprzestrzeganie obowiązków nakładanych na raportujące polskie instytucje finansowe. Projekt zakłada również zmiany w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej w zakresie terminów do przeprowadzenia kontroli oraz zakazu prowadzenia jednoczesnych kontroli. Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej opowiada się za skierowaniem rządowego projektu ustawy o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA do dalszych prac parlamentarnych.
Mówca: Killion Munyama
Data: 2015-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ogromny sukces odnieśli uczniowie Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Grodzisku Wielkopolskim: Hubert Badura, Łukasz Bendowski, Jakub Rabiega i Filip Szymanowski. Grodziszczanie zajęli pierwsze miejsce w międzynarodowym konkursie filmowym pt. ˝My Town’s Jewish History˝. Konkurs został zorganizowany przez organizację Centropa, która ma siedziby w Stanach Zjednoczonych, w Austrii i na Węgrzech. Zajmuje się ona zbieraniem i opracowywaniem za pomocą nowoczesnych technologii dziejów europejskich Żydów. Polskim partnerem Centropa jest Żydowskie Muzeum ˝Galicja˝ w Krakowie. Uczniowie z nauczycielami opiekunami: historykiem Sebastianem Tulińskim i informatykiem Wojciechem Lacherskim poświęcili filmowi kilkanaście tygodni ciężkiej pracy. Pracując nad filmem, uczniowie mogli wykorzystać wiedzę zdobytą w szkole podczas lekcji historii, informatyki i języka angielskiego, ponieważ film wzbogacony został o napisy w języku angielskim. Nagrodzony film pt. ˝Żydowska historia Grodziska Wielkopolskiego˝ można obejrzeć w serwisie internetowym YouTube. Jako poseł z powiatu grodziskiego serdecznie gratuluję. Dziękuję bardzo.
Mówca: Lech Sprawka
Data: 2015-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W czasie obecnego posiedzenia Sejmu odbyły się dwa posiedzenia Komisji Zdrowia, których tematyka związana była z oceną realizacji i przyszłości ˝Narodowego programu ochrony zdrowia psychicznego˝. Wiążą się z nimi niestety dwie smutne wiadomości. Po pierwsze, krytycznie należy ocenić nie sam program, ale jego realizację przez rząd PO-PSL w latach 2011-2015. Po drugie, przegłosowana dzisiaj, 11 września, ustawa o zdrowiu publicznym wprowadza chaos do przyszłego ˝Narodowego programu ochrony zdrowia psychicznego˝. Pierwotny rządowy projekt tej ustawy eliminował całkowicie ten program. Pod naciskiem środowiska społecznego i opozycji rząd koalicji częściowo ustąpił, zachowując co prawda program, ale tak zmieniono ustawę o ochronie zdrowia psychicznego, że zburzono jego kompleksowość i integralność. Dotychczas obejmował on realizację trzech zadań. Pierwsze zadanie to promocja zdrowia psychicznego i zapobieganie zaburzeniom psychicznym, drugie to zapewnienie osobom z zaburzeniami psychicznymi wielostronnej i powszechnie dostępnej opieki zdrowotnej oraz innych form opieki i pomocy niezbędnych do życia w środowisku rodzinnym i społecznym, a trzecie zadanie to kształtowanie wobec osób z zaburzeniami psychicznymi właściwych postaw społecznych, a zwłaszcza zrozumienia, tolerancji i życzliwości, a także przeciwdziałanie dyskryminacji tych osób. Nowe rozwiązanie zaproponowane przez ministra zdrowia przenosi to pierwsze zadanie dotyczące promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom do innego Narodowego Programu Zdrowia ustanowionego ustawą o zdrowiu publicznym, dezintegrując dotychczasowy program ochrony zdrowia psychicznego. Mimo protestów ze strony społecznej oraz posłów Prawa i Sprawiedliwości koalicja PO-PSL nie odstąpiła od tego fatalnego rozwiązania. Sam osobiście proponowałem, aby nie naruszając integralności ˝Narodowego programu ochrony zdrowia psychicznego˝, w ustawie o zdrowiu publicznym tylko się do niego odwołać w zakresie promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym. Niestety, pomysł ten został również odrzucony. Wbrew wcześniejszym deklaracjom rząd i posłowie koalicji przeforsowali swoje fatalne rozwiązania. Jeśli Senat tego nie zmieni, jedyną szansą będzie zmiana niekorzystnych zapisów przez nowy rząd i parlament jeszcze w 2015 r. Dziękuję.
Mówca: Szymon Giżyński
Data: 2015-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Nawet najbardziej wzięty nowojorski psychoanalityk miałby kłopoty z wytłumaczeniem, skąd u Stefana Niesiołowskiego bierze się obsesyjnie utrwalona, bo niemal codziennie publicznie potwierdzana, wściekła zapiekłość i nienawiść do Jarosława Kaczyńskiego, chyba że ów właściciel ekskluzywnej kozetki na Manhattanie zdiagnozowałby przypadek Niesiołowskiego, posiłkując się aforyzmem Mikołaja Gogola: Największa to rozkosz, będąc niczym, występować przeciw potężnej sile. Dziękuję uprzejmie.