Mówca: Jan Kaźmierczak
Data: 2012-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Proszę pozwolić, że rozpocznę wystąpienie w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska od złożenia podziękowań grupie posłów wnioskodawców tego projektu ustawy. Chciałbym powiedzieć, że - tu może warto przedstawić pewien rys historyczny - zmiany, które zostały wprowadzone przez pakiet ustaw, które przyjęliśmy w tej Izbie w 2010 r., były zarówno oczekiwane przez środowisko naukowe, jak i stanowiły, w moim głębokim przekonaniu, istotny impuls do tego, żebyśmy jako kraj doszli do pewnego modelu, który w tej chwili jest bardzo mocno promowany, ale w wielu odczuciach czy wypowiedziach pozostaje w sferze pewnej abstrakcji, mianowicie państwa realizującego model gospodarki opartej na wiedzy. Żeby w Polsce mogło się to stać, niewątpliwie potrzebne były zmiany w systemie nauki, które zostały wprowadzone. Co warto podkreślić, zmiany te były przyjęte przy pełnej zgodzie ponad podziałami politycznymi Wysokiej Izby. O ile dobrze pamiętam wyniki głosowań, bardzo wyraźnie w tych wynikach było widać właśnie ten aspekt. Co więcej, chciałbym podkreślić tutaj pełne zaangażowanie wszystkich, także ministerstwa, bardzo aktywny udział pani minister Barbary Kudryckiej praktycznie na wszystkich posiedzeniach, nawet podkomisji, która pracowała nad tym pakietem projektów ustaw. Sądzę, że warto także powiedzieć o wielu dziesiątkach czy nawet setkach godzin, które podkomisja do spraw nauki i szkolnictwa wyższego pod przewodnictwem pani poseł Krystyny Łybackiej poświęciła temu pakietowi. I wydaje mi się, że doszliśmy do sytuacji, kiedy te dość nowatorskie w naszych warunkach rozwiązania, przy pełnej zgodzie ponad podziałami politycznymi, zostały przyjęte. Tym niemniej z natury rzeczy pojawiają się pewne sytuacje, o których być może twórcy prawa nie pomyśleli. Mamy do czynienia właśnie z taką sytuacją. Zwracano już na nią uwagę w czasie, który minął po wejściu w życie ustaw w październiku 2010 r. Chodzi o tzw. ocenę parametryczną, kategoryzację jednostek naukowych, czyli ruchu, który de nomine oznacza kolejkę po pieniądze budżetowe związane z tzw. środkami na badania statutowe jednostek naukowych i uczelni, ale tak naprawdę stanowi swoistą nobilitację jednostki. Przyznanie danej jednostce kategorii wyższej lub niższej niewątpliwie wpływa nawet na determinację pracowników jednostki, poszczególnych badaczy, którzy będą czuć się lepiej w jednostce mającej wyższą kategorię niż w takiej mającej kategorię niższą. W związku z tym uważam, że warto wziąć pod rozwagę głosy środowiska, które zwracało uwagę nie tylko na to, o czym mówiła pani poseł sprawozdawca, czyli na kwestię czasu. Muszę powiedzieć jako członek Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych, że był on pewnie w stanie przygotować całą procedurę w czasie, który wynikał z zapisów ustawy. Jednak tutaj warto wskazać na ten element, który też już był tutaj wymieniany, mianowicie sprawę wielokrotnego oceniania tego samego przedziału czasowego. I to nawet nie jest związane z zastrzeżeniami prawnymi. Były takie opinie, zasięgał ich Komitet Ewaluacji Jednostek Naukowych, które sprowadzały się do odpowiedzi prawników, że nie ma tutaj jakiś wskazań negatywnych. Proszę jednak pamiętać, że przy znanym systemie oceny polityka naukowa poszczególnych jednostek, wydziałów, uczelni i instytutów badawczych jest w jakimś sensie kierunkowana właśnie kształtem tego sposobu oceny. W związku z tym walor tego, że tylko jeden rok po przesunięciu tej daty będzie brany pod uwagę podwójnie, ma tutaj swoje znaczenie. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Klub Platforma Obywatelska jednoznacznie poprze projekt ustawy, nad którym debatujemy. Dziękuję bardzo. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Eugeniusz Tomasz Grzeszczak)