Mówca: Sprawozdawca Tadeusz Tomaszewski
Data: 2025-09-10 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Ministrze! Mam zaszczyt w imieniu Komisji Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki przedstawić sprawozdanie o rządowym projekcie nowelizacji, ustawy o zmianie ustawy o sporcie, druk nr 1482. Od 2018 r. toczył się spór o częściowe wyłączenie z użytkowania orlika, m.in. w wyniku decyzji sądu w Puławach. Następuje kumulacja tego sporu. Prezydent Puław został wezwany do odbycia 5-dniowego aresztu za niezapłacenie kary nałożonej właśnie w wyniku tego postępowania, które nakazało częściowe wyłączenie orlika z użytkowania, chodzi o użytkowanie go po południu. Rozpoczęła się debata publiczna, w jaki sposób należy uregulować to prawnie, aby do takich sytuacji nie dochodziło, dlatego że upowszechnianie sportu wśród dzieci i młodzieży, osób dorosłych, osób z niepełnosprawnościami to jedna z polityk publicznych. Art. 68 ust. 5 naszej konstytucji mówi, że władze publiczne wspierają rozwój kultury fizycznej, zwłaszcza wśród dzieci i młodzieży. Także polskie państwo, zarówno jeśli chodzi o politykę zdrowotną, jak i właśnie tę sportową, czyni w ostatnich latach wiele, aby poprawiła się infrastruktura do uprawiania sportu powszechnego, sportu szkolnego również jako elementu poprawy kondycji fizycznej i integracji społecznej. Został uruchomiony m.in. wielki program budowy boisk ˝Moje boisko - Orlik 2012˝. W wyniku realizacji tego programu mamy w Polsce ponad 2,5 tys. orlików. Tylko w tym roku przeznaczamy 144 mln zł w budżecie resortu sportu na modernizację tychże obiektów sportowych, ale także na budowę nowych, również z wieloma nowymi funkcjami tychże boisk sportowych. Dlatego też rząd, analizując sytuację prawną, przeprowadził konsultacje zarówno z Polskim Komitetem Olimpijskim, jak i z Polskim Komitetem Paralimpijskim, instytucjami samorządowymi, aby przygotować rozwiązanie, które skuteczniej chroniłoby funkcje tych obiektów sportowych jako tych, które są dostępne publicznie. W pierwszej kolejności tropy prowadziły do nowelizacji stosownego rozporządzenia na podstawie ustawy dotyczącej ochrony środowiska, ale jednak po głębszej analizie rząd doszedł do wniosku, że trzeba przygotować nowelizację ustawy o sporcie, w której będzie dodany nowy art. 38a. Ten art. 38a ma na celu jednoznaczne doprecyzowanie, że hałas generowany w wyniku korzystania z ogólnodostępnych obiektów infrastruktury sportowej takich jak boiska, korty tenisowe, bieżnie, skateparki w ramach szkolenia sportowego, aktywności sportowych o charakterze szkolnym lub rekreacyjnym nie podlega wartościom określonym dla pozostałych obiektów i działalności będącej źródłem hałasu, o których mowa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 113 ustawy - Prawo ochrony środowiska. Wprowadzenie nowego przepisu art. 38a w ustawie o sporcie wynika z potrzeby przeciwdziałania zjawisku, jak wspomniałem, ograniczania funkcjonowania, a nawet zamykania ogólnodostępnych obiektów sportowych w związku ze skargami mieszkańców dotyczącymi hałasu generowanego przez użytkowników tych obiektów. Właśnie w ostatnich latach, w szczególności w związku z rozwojem tej infrastruktury orlikowej, ta sytuacja miała miejsce. Media podawały informacje o takiej sytuacji w Poznaniu i w innych miejscowościach, gdzie ten wspólny wysiłek, wysiłek związany najpierw z oczekiwaniem społecznym dotyczącym potrzeby funkcjonowania takiego obiektu, potem ten wysiłek organizacyjny i finansowy związany z budową tego obiektu, był - można powiedzieć - przekreślany decyzjami sądów. Stąd ten problem, o którym mówimy, właściwie wynika z niejednoznaczności przepisów w zakresie kwalifikacji dźwięków generowanych przez aktywność sportową. W przypadku sporów sąsiedzkich sądy powszechne niejednokrotnie wydawały rozstrzygnięcia, w których uznawano, że nawet hałas mieszczący się w dopuszczalnych normach środowiska może stanowić niedozwolone oddziaływanie na nieruchomość sąsiedzką. Prowadzi to właśnie do stanu niepewności, jeśli chodzi o możliwość korzystania z tych obiektów, ale także godzi w interes publiczny, o którym już mówiłem, i ograniczenie możliwości aktywności fizycznej w tej przestrzeni publicznej. Stąd też właśnie ta inicjatywa rządu. Pierwsze czytanie tego projektu odbyło się na posiedzeniu Komisji Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki w dwóch terminach. Dlaczego w dwóch terminach? Dlatego, że w czasie pierwszego czytania strona samorządowa zgłosiła sugestie, że kiedy w ustawie wymieniamy rodzaje obiektów sportowych, nie wszystkie te, które są powszechne i wokół których rodzi się ten ewentualny konflikt, są wymienione w ustawie. Dlatego też poprosiliśmy stronę rządową, aby odbyły się konsultacje wspólne z przedstawicielami korporacji samorządowych. Chciałbym podziękować panu ministrowi Piotrowi Borysowi i resortowi sportu za odbycie tych konsultacji oraz przedstawienie tego rozwiązania, które zawarte jest w art. 38a, a które mówi, że uprawianie sportu na boiskach, kortach, bieżniach, lodowiskach, siłowniach plenerowych, skateparkach, rolkowiskach, pumptrackach stanowi powszechne korzystanie ze środowiska w rozumieniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, jeśli odbywa się w ramach szkolenia sportowego albo aktywności sportowej o charakterze szkolnym lub rekreacyjnym. Ustawa ma wejść w życie 14 dni od dnia ogłoszenia. Chcę jednak podkreślić, że jeśli chodzi o to rozwiązanie, to ono oczywiście nie ogranicza prawa obywateli również do występowania w takich kwestiach zarówno do organów ochrony środowiska, jak i do sądów. Były też sugestie kierowane do rzecznika praw obywatelskich, że ograniczamy tym rozwiązaniem prawa obywatelskie. Nie, jest wręcz odwrotnie. Gestorzy tej bazy mogą podejmować działania, które uznają za stosowne, jeśli chodzi o ograniczenie hałasu. W imieniu sejmowej Komisji Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki wnoszę, Wysoka Izbo, o uchwalenie nowelizacji ustawy o sporcie, zawartej w druku nr 1482. Dziękuję. (Oklaski)