PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-05-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Zakończyły się wybory i dla sztabów wyborczych oraz kandydatów nadszedł czas podsumowań. Mam nadzieję, że w analizach, których pewnie będzie bez liku, nie zabraknie rozważań na temat roli telewizji publicznej w czasie kampanii wyborczych. Jak niedawno przeliczyli dziennikarze jednego z portali internetowych, w marcu TVP Info poświęciło 1660% więcej czasu antenowego Bronisławowi Komorowskiemu niż jego głównemu konkurentowi - Andrzejowi Dudzie. Oznacza to dokładnie 6 godzin i 27 minut dla jednego kandydata, 22 minuty dla drugiego i 19 minut dla kolejnego. Wiele lat temu premier Jan Olszewski, wypowiadając się na temat zaproponowanej przez komunistów i, o dziwo, zaakceptowanej przy okrągłym stole fatalnej dla Polski koncepcji wyborów w 1989 r., stwierdził, że tamten system wyborczy w XX w. mógłby być uznany za demokratyczny chyba tylko w jakimś afrykańskim bantustanie. Obserwując to, co obecnie dzieje się w publicznych mediach, ma się wrażenie, że ten system wyborczy sprzed lat i to, co było w niemałym stopniu także jego konsekwencją, sprawiło, że w naszym kraju od pewnego czasu zaczynają obowiązywać standardy jakiegoś afrykańskiego bantustanu. Przykładem także mogą być ostatnie wybory samorządowe, które w takiej formie nie mogłyby się odbyć w żadnym innym unijnym kraju, natomiast postępowanie mediów publicznych w tej kampanii w wielu wypadkach łamie wszelkie zasady i budzi skojarzenia, niestety, z systemem sprzed lat.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-05-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie obchodów 60-lecia rzeszowskiej orkiestry symfonicznej Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Dwa tygodnie temu Filharmonia Podkarpacka obchodziła jubileusz 60-lecia Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Podkarpackiej im. Artura Malawskiego w Rzeszowie. 29 kwietnia 1955 r. odbył się pierwszy koncert rzeszowskiej orkiestry symfonicznej, która wystąpiła w 33-osobowym składzie w Wojewódzkim Domu Kultury w Rzeszowie. Obecnie zespół Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Podkarpackiej liczy 80 muzyków, a orkiestra występuje nie tylko w sali koncertowej pięknej Filharmonii Podkarpackiej, lecz także na całym świecie, m.in. w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej, we Francji, w Austrii, Szwecji i Hiszpanii. Wielkim sukcesem - w roku jej jubileuszu - był koncert orkiestry symfonicznej w kwietniu tego roku w Złotej Sali Musikverein w Wiedniu. Rzeszowska orkiestra wykonała tam trwające trzy godziny oratorium ˝Pory roku˝ Józefa Haydna, przyjęte owacyjnie przez wiedeńską publiczność. Orkiestra w swojej historii współpracowała z wybitnymi dyrygentami, m.in. z Janem Krenzem, Jerzym Maksymiukiem, Tadeuszem Wojciechowskim, Krzysztofem Pendereckim. Z orkiestrą występowali światowej sławy soliści, jak kantor Joseph Malovany, laureatka konkursu im. Wieniawskiego Soyoung Yoon i skrzypek Roby Lakatos. W minionym roku orkiestra symfoniczna wystąpiła z José Carrerasem na Muzycznym Festiwalu w Łańcucie. Z okazji swojego 60-lecia Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Podkarpackiej wystąpiła pod dyrekcją Pawła Przytockiego i z Krzysztofem Jabłońskim, fortepian, wykonując IV koncert fortepianowy G-dur op. 58 Ludwiga van Beethovena i V symfonię B-dur Franza Schuberta. Z okazji jubileuszu nagrodzono kilkudziesięciu muzyków i pracowników Filharmonii Podkarpackiej. Z gmachu polskiego Sejmu składam wszystkim filharmonikom serdeczne gratulacje z okazji pięknego jubileuszu. Szczególne gratulacje kieruję do pani prof. Marty Wierzbieniec, dyrektor Filharmonii Podkarpackiej.
Mówca: Zofia Czernow
Data: 2015-05-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! W ostatnim czasie wiele polskich miast, które nie mają statusu miasta wojewódzkiego, z niedowierzaniem przyjęło wiadomość o pozbawieniu ich możliwości systemowego, horyzontalnego wsparcia z Programu Operacyjnego ˝Infrastruktura i środowisko˝. Program ten na etapie opracowania i konsultacji zakładał wsparcie systemowe i horyzontalne miast subregionalnych i regionalnych. Konsekwencją tego zapisu było powołanie wielu aglomeracji w Polsce, w tym aglomeracji jeleniogórskiej czy wałbrzyskiej, do których przystąpiło wiele gmin oraz miast na prawach powiatu. Przyszli beneficjenci przystąpili do opracowywania dokumentów strategicznych i branżowych wymaganych w Programie Operacyjnym ˝Infrastruktura i środowisko˝. Niestety, zapisy programu wykluczyły miasta subregionalne ze wsparcia systemowego i horyzontalnego. Podkreślić należy, że miasta te posiadają ogromne potrzeby, m.in. w zakresie priorytetu inwestycyjnego dotyczącego promowania strategii niskoemisyjnych czy głębokiej kompleksowej modernizacji energetycznej budynków. Jest to decyzja niesprawiedliwa wobec dużych ośrodków miejskich, niemających statusu województw. Stawia pod znakiem zapytania zapowiadane wcześniej stosowanie zasad polityki regionalnej dla tych ośrodków. Zwracam się do pana ministra z prośbą o udzielenie odpowiedzi na pytanie, jakie są szanse zmiany niekorzystnego rozstrzygnięcia dla miast subregionalnych. I drugie pytanie. Jakie są możliwości wprowadzenia na etapie wdrażania programów krajowych rozwiązań pozwalających na uzyskanie wsparcia dla tych miast? Dziękuję.
Mówca: Agnieszka Kołacz-Leszczyńska
Data: 2015-05-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Rzeczywiście, konsekwencje, jakie niosą ze sobą zapisy w Programie Operacyjnym ˝Infrastruktura i środowisko˝ wykluczające możliwość systemowego horyzontalnego wsparcia miast subregionalnych, to np. dla mojego rodzinnego miasta brak możliwości finansowania takich projektów, jak rozwój niskoemisyjnego transportu publicznego, czy brak środków na termomodernizację i projekty OZE. My, jako miasto, jako aglomeracja podjęliśmy działania w tym zakresie i jeśli pan minister pozwoli, przedstawię propozycję rozwiązań, które bardzo byśmy prosili wziąć pod uwagę, rozważyć w ministerstwie. Czy np. ZIT subregionalne mogłyby wnioskować o wsparcie z PO IiŚ w trybie konkursowym w zakresie projektów imiennych wpisanych do strategii ZIT? W tym celu zapewne należałoby odpowiednio dostosować linię demarkacyjną? Czy jest taka możliwość? Jest i drugie rozwiązanie, które również pozwoliliśmy sobie przygotować. Czy np. projekty niewpisane imiennie do strategii ZIT, a realizowane na obszarze ZIT subregionalnych nie mogłyby korzystać ze środków właśnie z budżetu RPO, o którym pan minister wspominał? I trzecie rozwiązanie, podpowiedź, zapytanie. W ramach PO IiŚ proponowalibyśmy zastosować preferencje dla ZIT subregionalnych w postaci np. dodatkowych punktów w ramach kryteriów wyboru projektów we wszystkich możliwych przypadkach. Czy przewidujecie państwo w ministerstwie taką możliwość wsparcia ośrodków subregionalnych, takich jak aglomeracja wałbrzyska czy jeleniogórska? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2015-05-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Opinii publicznej znana jest afera podkarpacka, afera korupcyjna ujawniona w 2013 r. z ówczesnym marszałkiem województwa podkarpackiego z PSL Mirosławem Karapytą w roli głównej. Panu Karapycie postawiono zarzuty prokuratorskie, innym osobom także. W wyniku ujawnionej afery rządząca dotąd województwem podkarpackim koalicja PO-PSL-SLD utraciła większość, utraciła władzę, a przejęła ją inna koalicja. Niedawno media ujawniły nowy wątek tej afery dotyczący działań posła PSL, przewodniczącego Klubu Parlamentarnego PSL Jana Burego, który miał po głosowaniu nad zmianą Zarządu Województwa Podkarpackiego odwołać się do swoich kontaktów z zastępcą komendanta głównego Policji generałem Mirosławem Schosslerem i wpływać na niego, aby znalazł, aby Policja znalazła haki na rodzinną firmę Lucjana Kuźniara, jednego z działaczy, który był członkiem Zarządu Województwa Podkarpackiego w poprzednim układzie koalicyjnym, a który poparł nową koalicję. Od tego czasu, po jakimś niedługim czasie zaczęły się działania Policji i chyba innych służb wobec firmy pod nazwą Zakład Tłuszczowy Białoboki. Chciałem zapytać panią minister, ale nie ma pani minister, jest pan wiceminister Karpiński, więc jego chciałbym zapytać o to (Dzwonek), jak ta sprawa wyglądała w rzeczywistości, jakie były kontakty przewodniczącego klubu PSL posła Jana Burego z zastępcą komendanta głównego Policji, czego dotyczyły, czy spisano treść tych rozmów, czy powstały notatki służbowe sporządzone przez pana generała, jaka jest ich treść, jaki był wpływ tych spotkań, rozmów telefonicznych czy bezpośrednich na dalszy bieg zdarzeń. Na tym etapie to tyle, bo więcej nie mogę powiedzieć. Zapewne w pytaniu dodatkowym jeszcze coś dodam.
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2015-05-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! PKP InterCity konsekwentnie tnie koszty i likwiduje połączenia. W ostatnim czasie zmiany te szczególnie odczuwają mieszkańcy wschodniej Polski, w tym Białegostoku, Terespola, Białej Podlaskiej. Zmniejszenie liczby połączeń na południowym Podlasiu wpisuje się w tendencję, którą można zaobserwować już od dłuższego czasu. Najpierw zlikwidowano połączenie Szczecin - Terespol, ograniczono kursowanie TLK ˝Kraszewski˝, zlikwidowano połączenie weekendowe InterRegio ˝Bug˝, a teraz ograniczono kursowanie pociągu Warszawa - Mińsk białoruski. Podczas gdy społeczeństwo informowane jest o wprowadzeniu pociągów Pendolino na trasach Polski centralnej i zachodniej, na wschodzie pociągi są likwidowane. Do tej pory podróżni z Białej Podlaskiej mogli się dostać do Warszawy rano, już o godz. 3.18, to było najwcześniejsze bezpośrednie połączenie ze stolicą, a o 20.05 z Warszawy Centralnej mogli bez przesiadek wrócić do Białej. Jednak od 15 marca PKP zlikwidowały to międzynarodowe połączenie. Powodem miały być ponoć koszty obsługi składu oraz brak ministerialnej dotacji. Ta sytuacja spowodowała, że ostatni pociąg z Warszawy do Terespola odjeżdża już o godz. 18 i później nie ma żadnego połączenia. Odcięcie tego regionu od połączeń kolejowych pozbawia mieszkańców szansy na dogodny dojazd do stolicy i powoduje dalszą peryferyzację wschodnich regionów. W związku z powyższym pytam, jaka była przyczyna wycofania ostatnio pociągu Warszawa - Mińsk białoruski i kiedy w ramach polityki transportowej Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju przewiduje uruchomienie wycofanego pociągu.
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2015-05-14 (Sejm RP, kadencja 7)

A ja na przykład, jeśli przedłużą się obrady, nie wrócę do domu, bo ostatni pociąg jest o godz. 18, a wiecie, do której trwa posiedzenie Sejmu.
Mówca: Zbyszek Zaborowski
Data: 2015-05-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Połączył pan dwie osoby. Pan premier Leszek Miller też jest już obecny, ale to ja, Zbyszek Zaborowski, rozpocznę. Z niepokojem obserwujemy sytuację krakowskiej huty stali należącej obecnie do spółki ArcelorMittal Poland, ponieważ zawieszono decyzję o remoncie ostatniego wielkiego pieca martenowskiego, co grozi zwolnieniami 1500 z 3300 osób, bo tyle liczy cała załoga. Potrzebne są jakieś decyzje, ponieważ zaprzestanie produkcji surówki w Krakowie i ograniczenie się jedynie do przetwórstwa stali siłą rzeczy uderzy nie tylko w pracowników, lecz także w budżet miasta i całego regionu - Małopolski. To są istotne wpływy podatkowe, to są istotne miejsca pracy. Firma podjęła rozmowy z rządem o wsparciu w procesie inwestycyjnym, oczekując ulg podatkowych na podobnych zasadach jak w specjalnych strefach ekonomicznych i wsparcia z funduszy unijnych na modernizacje ekologiczne, które również są niezbędne w tej hucie. Polska jest jednym z trzech krajów Unii Europejskiej, które nie skorzystały z możliwości odliczenia akcyzy w przypadku przemysłów energochłonnych. To oczywiście dotyczy całego polskiego hutnictwa, jak również innych branż energochłonnych. W Europie normą jest wsparcie w formie obniżek cen energii elektrycznej, ponieważ jest to zasadnicza część kosztów produkcji w takiej hucie jak krakowska huta stali. Oczekujemy od rządu, pani minister, szybkiego działania, tak aby uzgodnić program inwestycyjny i aby ta huta mogła normalnie funkcjonować. Dziękuję bardzo.
Mówca: Leszek Miller
Data: 2015-05-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowna Pani Minister! Dotknęła pani, jak sądzę, istoty sprawy, dlatego że, jak już mój kolega mówił, Polska jako jeden z trzech krajów Unii Europejskiej nie zwolniła sektorów gospodarki o wysokim wykorzystaniu energii elektrycznej z podatku akcyzowego. Otóż, tak jak pani mówi, rzeczywiście jest szansa, aby w nowej sytuacji, która wynika ze zdjęcia procedury nadmiernego deficytu, można było pomoc dla huty w Krakowie uwzględnić. Serdecznie prosimy o upór w tej sprawie, bo z doświadczenia wiemy, jakim sknerą potrafi być minister finansów, niezależnie od rządu. Tu się nic nie zmienia. Gdyby pani potrzebowała jakiegoś wsparcia ze strony parlamentarzystów, posłów Sojuszu Lewicy Demokratycznej, to chętnie będziemy panią wspierać, życząc powodzenia, bo sytuacja jest bardzo trudna. (Dzwonek) Spotkałem się niedawno ze związkami zawodowymi, które wyrażały olbrzymi niepokój, że ludzie mogą stracić pracę.
Mówca: Tadeusz Woźniak
Data: 2015-05-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Podczas konferencji prasowej w Moskwie 10 maja br. Władimir Putin powiedział: Pakt Ribbentrop-Mołotow miał na celu zapewnienie bezpieczeństwa Związkowi Radzieckiemu. Kanclerz Niemiec Angela Merkel nie zgodziła się z oceną prezydenta Rosji, mówiąc: Pakt Ribbentrop-Mołotow trudno zrozumieć, jeśli nie uwzględni się tajnego protokołu do niego. Z tego punktu widzenia uważam, że to było niewłaściwe, że zostało to uczynione bezprawnie. W odpowiedzi Putin oświadczył, że Polska w 1939 r. padła ofiarą polityki, którą sama próbowała prowadzić w Europie. Putin pytany o obawy Polski i krajów bałtyckich dotyczące systemu bezpieczeństwa, którego budowę proponuje Rosja, oznajmił, że strach jest wewnętrznym stanem tych, którzy się boją. Te skandaliczne wypowiedzi prezydenta Rosji, nie pierwsze zresztą, nie spotkały się ze zdecydowanym sprzeciwem ze strony polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Strona polska, nie reagując na te oburzające słowa, w pewnym sensie zgodziła się na ich rozpowszechnianie w światowych mediach. Putin po raz kolejny naruszył bezkarnie nasze dobre imię, a polski rząd pominął ten fakt milczeniem. W tym kontekście, jak i w kontekście oburzających wypowiedzi wysokich rangą polityków i urzędników niektórych państw bezpodstawnie obwiniających Polskę na przykład o współudział w zagładzie Żydów, należy zapytać o współczesną polską politykę historyczną lub, jak kto woli, politykę pamięci. Mając powyższe na uwadze, prosimy o odpowiedź na następujące pytania: Jaką politykę w zakresie obrony polskiego imienia, dobrego imienia Polski prowadzi polski rząd oraz prezydent Rzeczypospolitej Polskiej? Dlaczego Ministerstwo Spraw Zagranicznych pozwala na deprecjonowanie roli, jaką Polska odegrała w walce z nazistowskimi Niemcami i komunistycznym Związkiem Sowieckim? Dlaczego Ministerstwo Spraw Zagranicznych nie zareagowało w sposób stanowczy na kolejne naruszenia dobrego imienia Polski na arenie międzynarodowej? Czy polski rząd zamierza naśladować sprawdzone rozwiązania, które przyjął np. Izrael w zakresie obrony dobrego imienia państwa i narodu żydowskiego? Jakie działania podejmie minister spraw zagranicznych, aby uniknąć w przyszłości dalszego rozpowszechniania obrażających Polskę stwierdzeń polityków, a także ukazywania Polski i Polaków w nieprawdziwym świetle w literaturze i sztuce, także filmowej, z czym wielokrotnie mamy do czynienia zarówno za granicą, jak i niestety w Polsce, co tym chętniej podchwytywane jest poza granicami naszego państwa? Dziękuję.
Mówca: Aleksandra Trybuś-Cieślar
Data: 2015-05-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Sytuacja dietetyka w Polsce bardzo różni się od pozycji tego zawodu w wielu krajach na świecie, gdzie dietetyk stanowi ważny, a niekiedy kluczowy element zespołu terapeutycznego. Obecnie w Polsce dietetyk jest kontraktowany przez NFZ wyłącznie w poradniach diabetologicznych i metabolicznych, bardzo często na niewielką część etatu, w efekcie czego jego obecność w tych poradniach często jest fikcją. Przeważnie wizyta u dietetyka, jeśli już, odbywa się tylko w gabinetach prywatnych, co powoduje bardzo ograniczony dostęp do świadczonych przez niego usług, ponieważ jest to świadczenie kosztowne i ma charakter komercyjny. Kwalifikacje tych dietetyków są niezweryfikowane. Dzisiaj każdy, niezależnie od posiadanych kwalifikacji, może założyć gabinet dietetyczny i świadczyć usługi doradztwa żywieniowego. Dodatkowo rozporządzenie ministra zdrowia z 2009 r. reguluje wykształcenie tylko tych dietetyków, którzy są zatrudnieni w szpitalach, jednak nie ma regulacji dotyczących obecności dietetyków w szpitalach, tak jak jest w wielu innych krajach, gdzie ściśle określono liczbę dietetyków przypadającą na liczbę łóżek. Pragnę w tym miejscu zwrócić uwagę, jak ważną rolę może odgrywać dietetyk, zarówno w profilaktyce zdrowotnej, jak i podczas procesu leczenia. Nieuregulowana sytuacja dietetyków w ochronie zdrowia ogranicza nie tylko dostęp pacjentów do usług, ale również pozytywny wpływ, jaki mogliby mieć na proces leczenia. 9 kwietnia na posiedzeniu parlamentarnego zespołu przeciwdziałania otyłości była przedstawiana trudna sytuacja dietetyków w Polsce, dlatego proszę ministra zdrowia o odpowiedź i stanowisko w tej sprawie. Moje pytania brzmią: Czy ministerstwo planuje przedstawić, a jeśli tak, to kiedy, projekt ustawy o niektórych zawodach medycznych, w tym o zawodzie dietetyka? Czy istnieje możliwość kontraktowania dietetyków w poradniach podstawowej opieki zdrowotnej? Czy ministerstwo zauważa istotną rolę dietetyków w procesie leczenia? (Dzwonek) Proszę odpowiedzieć, ponieważ zaniepokojenie budzi fakt, że na kierunkach medycznych powstaje specjalizacja obesitologia, i dietetycy boją się o swój status. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Nemś
Data: 2015-05-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Brak tych regulacji prawnych, o których przed chwilą mówiliśmy, i jednolitych zasad określających dostęp do wykonywania niektórych zawodów medycznych utrudnia weryfikację kwalifikacji osób zajmujących się szeroko pojętym poradnictwem dietetycznym. Brak takich kwalifikacji może doprowadzić do istotnych dla zdrowia i życia pacjenta zagrożeń. Należy dodać, iż ciągle niska jest świadomość społeczeństwa dotycząca roli prawidłowego odżywiania. Czy ministerstwo w związku z alarmującym wzrostem otyłości naszego społeczeństwa, zarówno wśród dorosłych, jak i wśród dzieci, nie uważa, że należy wprowadzić systemowy udział dietetyków już w przedszkolu, w szkołach? Czy nie należy zwiększyć akcji informacyjnej, prowadzonej począwszy od tych instytucji, czyli przedszkolno-szkolnych? W zawodzie dietetyka kształci 40 uczelni. (Dzwonek) Przyjęto w ostatnim roku 1600 osób, chętnych było 5800, prawie 6000. Czy nie należałoby zwiększyć liczby przyjęć na studia medyczne w tym zawodzie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2015-05-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zakład Ubezpieczeń Społecznych zatrudnia w całym kraju blisko 50 tys. osób. Na temat ZUS można usłyszeć wiele cierpkich słów, ale trzeba w końcu zadać pytanie: Czy jest to wina ludzi pracujących w jednostkach organizacyjnych ZUS w całej Polsce, czy jest to wina tworzonych przez nas złych przepisów prawa i złego zarządzania ZUS? Od 5 lat pracowników dotykają przeróżnego rodzaju niesprawdzające się zmiany organizacyjne. Związki zawodowe skierowały miesiąc temu do pani premier kolejne pismo. To dramatyczny apel o zainteresowanie się sprawą Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W piśmie pracownicy podnoszą temat informatyzacji w ZUS, ciągłych zmian organizacyjnych, mobbingu, przeciążenia pracą oraz fatalnego wynagradzania. Z protestu można się dowiedzieć o utworzonych bez sensu centrach usług, jak na przykład centrum usług telefonicznych, które jest fatalnie oceniane przez klientów z powodu niskiej jakości informacji i trudności dostępu do niej. Pracownicy skarżą się także na zarządzanie procesowe, które doprowadziło do dodatkowego obciążenia pracowników, każda czynność opisana została jako proces. Do blisko 600 procesów dodano niezliczoną ilość procedur, zasad i instrukcji. Panie Ministrze! Związki zawodowe weszły w spór zbiorowy, bo pracownicy domagają się podwyżek, gdyż mimo zapisów układu zbiorowego nie dostali ich od pięciu lat. To jest naturalne działanie związków zawodowych, które w sytuacji zagrożenia pracowników walczą o ich prawa. Jednak najważniejsza kwestia dotyczy tego, jak był i jest zarządzany ZUS. Na jego serwerach znajduje się jedna z największych baz danych. Zarządzanie tym systemem jest co najmniej dziwne. Mnoży się aplikacje, a każdą nowość wprowadza inna firma. Ciągle zwiększa się ilość pracy, którą zleca rząd. Pracownicy ZUS apelowali do pani premier w trosce nie tylko o swój los, ale i o los każdego ubezpieczonego. Mimo dużej redukcji etatów w zakładzie wciąż nakłada się nowe obowiązki. Kolejnym czynnikiem są niekompatybilne systemy informatyczne. Pracownik zajmujący się daną sprawą musi użyć kilku aplikacji, co wydłuża czas załatwienia sprawy. Stworzono ranking oddziałów, który przyczynił się do wprowadzenia zasady wyścigu szczurów. Pracownicy zamiast zajmować się sprawami merytorycznymi, tracą czas na pisanie sprawozdań związanych z tymi rankingami. Najgorsze jest to, że tracą na tym nie tylko pracownicy i ich rodziny, ale też ubezpieczeni i płatnicy składek. Mamy więc pytania: Jak wygląda nadzór premiera nad ZUS? Czy możemy liczyć na poprawę warunków pracy i płacy pracowników ZUS? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jacek Świat
Data: 2015-05-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie ministrze, cieszę się, że pan podkreślił, że to wystąpienie pracowników miało rzeczowy charakter, ale trzeba też pamiętać, że to wystąpienie było bardzo dramatyczne. To rzadkość w naszej rzeczywistości. Naprawdę musi się źle dziać, skoro pracownicy w ten sposób protestują. List został wysłany miesiąc temu. Czy w tym czasie doszło już do spotkania przedstawicieli pracowników ZUS-u z zarządem, czy może z przedstawicielem ministerstwa? Czy jest plan dialogu pomiędzy załogą a zarządem, a może też ministerstwem? Jakie są warunki wstępne do ewentualnie takiego dialogu? Czy jest już jakiś harmonogram tych rozmów, tego dialogu? Podkreślam słowo ˝dialog˝, bo myślę, że (Dzwonek) rozmawiając, można nawet najtrudniejsze sprawy rozwiązać.