PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Joanna Bobowska
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Projekt ochrony pracowników szeroko, a powierzchownie zakrojony, formułowany jest przez partię, która silnie wspiera przedsiębiorców. W tym projekcie o obszernej treści budzi zdziwienie to, skąd ta prosocjalna postawa, czemu ona ma służyć. (Poseł Anna Grodzka: Pracownikom.) Populistyczne podejście do poważnego tematu. Trzeba stwierdzić, że zapisy ustawy są sprzeczne z założeniami ekspertów wielu instytucji gospodarczych, a przede wszystkim nie były poddane konsultacjom. Dlaczego partia, która tak zdecydowanie chce zabiegać o poszerzenie praw i warunków funkcjonowania firm, zwłaszcza małych i średnich, proponuje rozwiązania niesłużące rozwojowi rynku pracy, jeżeli chodzi o ważne priorytety, o równowagę w relacji pracownik - pracodawca? Nie rozumiem. (Dzwonek) W związku z tym proszę wnioskodawcę o odpowiedź na pytanie, w jakim zakresie projekt ma zmienić problemy bezrobocia. Wygląda na to, że projekt ma służyć jedynie wzbudzeniu zainteresowania u określonych grup społecznych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Chciałbym pani poseł zadać pytanie, które dotyczy ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji. Z jakich powodów projektodawcy chcą ograniczyć zbiór osób, które mogą ubiegać się o wybór przez pracowników do rady nadzorczej jako ich przedstawiciela? Stawia się tam kryteria wyższego, i to odpowiednio kierunkowego, wykształcenia itd. Przecież w Kodeksie spółek handlowych w stosunku do innych członków rad nadzorczych nie ma takich ograniczeń. Nie wiem, skąd ten pomysł. Teraz druga kwestia, która rzeczywiście wymaga regulacji. Pracownicy wybierają swojego przedstawiciela do rady nadzorczej firmy, ale on, mimo tego, że w art. 14 ust. 2 jest zapis mówiący, że wybór jest wiążący dla walnego zgromadzenia akcjonariuszy, nie jest powoływany przez zebranie, walne zgromadzenie akcjonariuszy. Co się dzieje? Może tutaj wprowadzilibyście takie rozwiązania, które byłyby jednoznaczne, jeżeli chodzi o wykonanie. (Dzwonek) I pytanie na koniec, panie ministrze: Kiedy będzie projekt rządowy, o którym pan już tak dawno z trybuny w tej Izbie mówił? Dziękuję bardzo.
Mówca: Joanna Bobowska
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałabym powiedzieć pani poseł wnioskodawcy, że zgadzam się w pełni, iż budowanie relacji przedsiębiorca - właściciel - firma - pracownik jest bardzo ważną rzeczą, ale w moim przekonaniu tej dobrej relacji na pewno nie zbudujemy poprzez regulacje ustawowe, tylko w zupełnie innej formie, m.in. poprzez edukację przedsiębiorców. Tak że podzielam zdanie, ale nie w tej formule. (Oklaski) (Poseł Anna Grodzka: Fundamentalnie się nie zgadzamy.)
Mówca: Elżbieta Achinger (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W odniesieniu do projektu ustawy szczególne wątpliwości natury interpretacyjnej budzi propozycja nowelizacji art. 31 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych. W obecnym stanie prawnym czynnikiem decydującym o wymiarze zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy na okres kadencji w zarządzie zakładowej organizacji związkowej jest liczba członków tej organizacji. Stosownie do proponowanego brzmienia art. 31 ust. 1 czynnikiem decydującym o wymiarze zwolnienia, obok liczebności organizacji związkowej, jest wymiar godzin pracy pracownika, któremu zwolnienie ma przysługiwać. Zaproponowane rozwiązanie może budzić wątpliwości z uwagi na art. 183a Kodeksu pracy dotyczący zakazu dyskryminacji. W przypadku gdy pracownik wytypowany przez organizację związkową do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy jest zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy, zwolnienie mu udzielone będzie niższe, niż w przypadku gdyby był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy. Niejednoznaczny jest również sposób obliczania wymiaru zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy, w przypadku gdy ze zwolnienia ma korzystać więcej niż jeden pracownik. Przykładowo, w przypadku gdy związek liczy od 501 do 1000 członków zatrudnionych w zakładzie pracy, zwolnienie przysługuje czterem pracownikom, jednak w zakresie nie większym niż połowa wymiaru godzin pracy tych pracowników. Dlatego też mam pytanie do wnioskodawców projektowanej ustawy, a mianowicie: Czy w ich ocenie wymiar zwolnienia liczy się wspólnie dla czterech pracowników, a następnie dzieli, czy też dla każdego pracownika liczy się osobno, uwzględniając jego wymiar czasu pracy? To niezwykle ważna kwestia, ponieważ wątpliwości mogą spowodować problemy z praktycznym zastosowaniem ww. przepisów przy udzielaniu zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy.
Mówca: Krystyna Ozga (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

1. Kto w przypadku nowelizacji ustawy byłby zobowiązany do wypłaty odszkodowania, które przysługuje na podstawie art. 18 3d Kodeksu pracy osobie, wobec której naruszono zasadę równego traktowania w zatrudnieniu? 2. Dlaczego projekt nie uwzględnia wyroku z dnia 2 grudnia 2008 r. Trybunału Konstytucyjnego o istnieniu różnic w treści poszczególnych typów umowy o pracę i pomija ten wyrok? 3. Co oznacza pojęcie: ˝osoba zatrudniona w ramach stosunku niepracowniczego˝? 4. Dlaczego w projekcie zawarto wewnętrznie sprzeczne zapisy, chodzi o art. 22 K.p., wprowadzenie w § 1 elementu sprzecznego z zapisem § 1 4 , a także art. 22 § 1 3 stoi w sprzeczności z przepisami Kodeksu cywilnego?
Mówca: Kazimierz Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (druk nr 1948) przewiduje wprowadzenie licznych zmian w Kodeksie pracy, jak również w ustawach pozakodeksowych regulujących prawa i obowiązki stron stosunku pracy. Wiele z nich budzi wątpliwości. Po pierwsze, chciałbym zadać pytanie: Dlaczego przedłożony do oceny projekt nie został poddany konsultacjom społecznym? Czyżby było to spowodowane wprowadzeniem pojęcia tożsamości płciowej (w art. 1) do Kodeksu pracy, a tym samym cichą próbą przemycenia gender do Kodeksu pracy? Równocześnie w proponowanym art. l pkt 1 wskazano, iż obok dyskryminacji zakazana jest także jakakolwiek forma mobbingu w pracy. Zapis ten można uznać za zbędny, gdyż zgodnie z art. 18 3a § 5 pkt 2 K.p. mobbing jest podany jako jeden z przejawów dyskryminacji, a zakaz jego stosowania w miejscu pracy regulowany jest przepisem art. 11 3 K.p. (katalog otwarty). Można mieć więc wrażenie, że zaproponowana zmiana ma jedynie charakter wprowadzenia nieczytelności prawa i najprawdopodobniej w żaden sposób nie wpłynie na uściślenie prawa. Z kolei zaproponowano art. 37 1 K.p.: ˝W okresie wypowiedzenia umowy o pracę, pracodawca może z własnej inicjatywy za pisemną zgodą pracownika lub na wniosek pracownika, zwolnić pracownika z obowiązku świadczenia pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.˝ Artykuł ten nie wyjaśnia w pełni kwestii odnośnie do sposobu obliczania wynagrodzenia za czas takiego zwolnienia. Na jakiej zasadzie ustalane byłoby to wynagrodzenie? Dziwi mnie również fakt propozycji zmiany art. 97 § 2 1 w aspekcie wydłużenia do 14 dni terminu na wystąpienie do pracodawcy z wnioskiem o sprostowanie świadectwa pracy, a także na wystąpienie do sądu pracy z takim żądaniem, jeżeli pracodawca odmówił sprostowania świadectwa pracy. Obecnie termin ten wynosi 7 dni. Mając na uwadze dobro pracowników, należy dążyć do jak najszybszego ustalenia prawidłowej treści świadectwa pracy. Czy wydłużanie tych procedur nie będzie tylko zbędnym przeciąganiem nieprzyjemnych procedur oraz niemożności zarejestrowania się jako osoba bezrobotna celem jak najszybszego poszukiwania lub rozpoczęcia nowej pracy? Świadectwo pracy jest dokumentem niezbędnym do podjęcia wyżej wymienionych działań.
Mówca: Bożena Szydłowska
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wielki to dla mnie zaszczyt, że mogę dzisiaj przedstawić stanowisko mojego klubu, klubu Platforma Obywatelska, w sprawie uchwały, którą mamy podjąć dla uczczenia pamięci Augusta Cieszkowskiego w 200. rocznicę jego urodzin. Otóż 200 lat temu właśnie, 12 września 1814 r., urodził się wybitny filozof, ekonomista, działacz społeczny i polityczny, hrabia August Cieszkowski. Był jednym z najwybitniejszych intelektualistów europejskich XIX w., człowiekiem o zadziwiającej wszechstronności zainteresowań. Jego związki z Poznaniem, w którym mieszkał przez ostatnie lata swojego życia, rozpoczęły się w latach 40. XIX w., kiedy przyjechał do podpoznańskiej Wierzenicy i aktywnie uczestniczył w życiu społecznym oraz politycznym Wielkopolski i Europy. Był współzałożycielem i pierwszym prezesem Towarzystwa Przyjaciół Nauk, którym kierował przez trzy kolejne kadencje, podejmował parlamentarne próby utworzenia uniwersytetu w Poznaniu, założył i wyposażył materialnie Wyższą Szkołę Rolniczą w Żabikowie. Głosząc filozofię czynu i optymistyczne przekonanie o możliwości ukształtowania sprawiedliwego ustroju społecznego opartego na powszechnej edukacji i pokojowym współdziałaniu państw, widział w tych postulowanych przemianach szczególne posłannictwo narodu polskiego. Łączył w swojej wizji świata głęboką religijność, mesjanizm narodowy i - oparty na wiedzy naukowej - pozytywistyczny program działań gospodarczych. Klub Platforma Obywatelska w pełni popiera przedłożony projekt uchwały, a wspominając postać hrabiego Augusta Cieszkowskiego, podkreśla jego znaczenie dla dziejów Polski, Wielkopolski i Poznania oraz aktualność jego patriotycznego i pozytywistycznego przesłania. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ze swej strony chciałabym państwa zaprosić na centralne, kulminacyjne uroczystości obchodów 200. rocznicy jego urodzin, które się odbędą w najbliższą sobotę, 13 września, w małym drewnianym kościółku w Wierzenicy, gdzie spoczywają jego doczesne szczątki. Dziękuję państwu bardzo za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Przede wszystkim należą się podziękowania sejmowej komisji kultury za to, że dostrzegła okazję, by przypomnieć i uhonorować Augusta hrabiego Cieszkowskiego, wybitnego Polaka i jednego z najwspanialszych Europejczyków jego czasów. Rok bieżący to 200. rocznica urodzin i 120. rocznica śmierci tego gruntownie wykształconego myśliciela, doktora filozofii, patrioty więzionego za miłość do naszej narodowej wspólnoty, twórcy i współtwórcy instytucji naukowych, w tym w Wielkim Księstwie Poznańskim, gdzie w końcu osiadł. Można go uznać za spiritus movens zorganizowania Wielkopolsce środowiska światłych polskich umysłów, co po odrodzeniu Polski było podstawą do utworzenia polskiego uniwersytetu. August hrabia Cieszkowski pisał prace z zakresu filozofii, historii, nauk przyrodniczo-technicznych, ekonomicznych i społecznych, w tym pedagogicznych. Był twórcą własnego systemu filozoficznego zwanego filozofią czynu, a też współtwórcą polskiej filozofii narodowej. Był jednym z pierwszych teoretyków cywilizacji naukowo-technicznej, dostrzegał potrzebę sprawiedliwego ładu społecznego. Był nie tylko myślicielem, ale i działaczem społecznym. Znaczną część życia poświęcił działaniom praktycznym. Dążył do utworzenia w Wielkim Księstwie Poznańskim interdyscyplinarnego ośrodka naukowego. Ostatecznie doszło do tego w 1857 r. w postaci powołania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, które istnieje do dziś. Był pierwszym prezesem towarzystwa, a potem jeszcze dwukrotnie, w sumie przez 20 lat. Towarzystwo było substytutem polskiej wyższej uczelni, która nie mogła istnieć na ziemiach zagrabionych przez Prusaków. Uczelnię zresztą utworzył, w 1870 r. założył Wyższą Szkołę Rolniczą im. Haliny w Żabikowie. Szkoła nosiła imię ukochanej, nieżyjącej już wtedy żony hrabiego. Szkoła miała wysoki poziom naukowy i wyjątkowy profil praktyczny. Istniała niestety tylko kilka lat, bo Prusacy metodami administracyjnymi doprowadzili ją do upadku. Uczelnia ta jest uznawana za prekursora wyższego szkolnictwa rolniczo-leśnego w Wielkopolsce, które w pełni zaczęło się rozwijać po zakończeniu I wojny światowej - najpierw na Uniwersytecie Poznańskim, później zaś w wyodrębnionej uczelni, która przez krótki czas nosiła nazwę Akademii Rolniczej im. Augusta Cieszkowskiego. Kontynuator tej akademii, czyli dzisiejszy Poznański Uniwersytet Przyrodniczy nie zainteresował się niestety moją inicjatywą uwidocznienia w swojej nazwie imienia i nazwiska Augusta hrabiego Cieszkowskiego, o co zabiegałem. Nadanie imienia przywróciłoby w przestrzeni publicznej pamięć o tym (Dzwonek) europejskim myślicielu, pragmatyku i Polaku - patriocie, którego dłużnikami jesteśmy. Dobrze, że w formie uchwały Sejmu oddajemy hołd Augustowi Cieszkowskiemu. Mój klub będzie głosował za tą uchwałą.
Mówca: Stanisław Kalemba
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego z dużym zadowoleniem przyjmie omawiany projekt uchwały z okazji 200. rocznicy urodzin Augusta Cieszkowskiego. August Cieszkowski to jeden z najznamienitszych polskich, a w szczególności wielkopolskich działaczy społecznych i narodowych oraz naukowców XIX w. Warto podkreślić, że August Cieszkowski związany był z Wierzenicą przez 52 lata i jest największym Polakiem gminy Swarzędz - naszej gminy Swarzędz, pani poseł. Warto też podkreślić, że reprezentował tak ceniony wtedy odłam działających na rzecz sprawy narodowej polityków, działaczy, którzy zasługiwali się społeczeństwu pracą, a nie szablą. Tu była mowa, nie będę tego powtarzał, o dziedzinach nauki i kultury, sferze społecznej i sferze rolnictwa. Warto podkreślić, że wielką uwagę zwracał na wykształcenie dzieci, szczególnie wiejskich. W swojej pracy parlamentarnej, po raz pierwszy w 1851 r., wystąpił z wnioskiem - kilkakrotnie później to ponawiał - w sprawie zwiększenia ilości szkół średnich dla Polaków i założenia uniwersytetu z polskim językiem wykładowym w Poznaniu. W 1867 r. założył jedno z pierwszych w Wielkopolsce kółek rolniczych. Te organizacje najbardziej rozwinęły się w Wielkopolsce, a pierwsze kółko powstało w 1862 r. I, co było bardzo istotne jak na tamte czasy, w Wierzenicy wprowadził w życie swój pomysł dopuszczania robotników folwarcznych do udziału w zyskach z gospodarstwa. W 1870 r., o czym już mówiono, własnym sumptem i własnym staraniem doprowadził do powstania Wyższej Szkoły Rolniczej im. Haliny w Żabikowie - pierwotnie była ona planowana w Wierzenicy. W połowie lat 90. miałem tę przyjemność, że tu w Sejmie (Dzwonek) przeprowadziłem projekt nadania imienia Augusta Cieszkowskiego wtedy Akademii Rolniczej. Dzisiaj Uniwersytet Przyrodniczy już nie ma tego tytułu, ale właśnie ta szkoła w Żabikowie im. Haliny jest takim pierwowzorem, pierwowzorem, jeżeli chodzi o uniwersytet przyrodniczy. Gmina Swarzędz szanuje swojego bohatera, wielkiego Polaka. W sobotę, 13 września, dzień po tej wielkiej rocznicy odbędą się uroczyste obchody, m.in. na rynku w Swarzędzu nastąpi odsłonięcie pomnika Augusta Cieszkowskiego i odbędzie się msza święta w kościele pw. św. Mikołaja w Wierzenicy, tam gdzie jest krypta Augusta Cieszkowskiego i jego rodziny. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Roman Kotliński
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jestem zobowiązany przez swój klub do tego, aby przy każdej podobnej okazji przypominać, że klub Twojego Ruchu jest przeciwny honorowaniu jakichkolwiek osób przez Wysoką Izbę. Niezmiennie uważamy, że Wysoka Izba, polski Sejm jest od tego, aby pracować, pochylać się, zgłębiać problemy, rozwiązywać problemy teraźniejszości i przyszłości, a przeszłość zostawić czy to Instytutowi Pamięci Narodowej, który otrzymuje 100 mln rocznie na swoją działalność, czy to, nie wiem, może Senatowi Rzeczypospolitej. My powinniśmy dbać o interesy tu i teraz żyjących Polaków, o ich portfele, o ich umysły, o ich majątki. Zostawmy te sprawy innym instytucjom. Oczywiście nie negujemy przy tym konieczności honorowania różnych ludzi, wydarzeń historycznych z naszej historii, znamiennych, takich, które powinny być upamiętnione i uhonorowane. My co jakiś czas czujemy się, powiedziałbym, skonfundowani, bo jesteśmy zaskakiwani takimi uchwałami jak ta, dotyczącymi osób pokroju Augusta Cieszkowskiego. Tutaj niejako jesteśmy postawieni pod ścianą, nie mamy wyjścia, bo osoby tak zasłużone nie powinny zostać nieuhonorowane, jeśli już wpływają takie uchwały. Dlatego w imieniu klubu Twojego Ruchu oświadczam, iż będziemy głosować za podjęciem tej uchwały. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marian Cycoń
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo Posłowie! Od 16 czerwca tego roku Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej realizuje program Ogólnopolska Karta Dużej Rodziny. Jak wszyscy wiemy, program ten na zasadzie dobrowolności zrzesza firmy i instytucje oferujące rodzinom z minimum trójką dzieci system zniżek i promocji. Celem zainicjowanej przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Bronisława Komorowskiego Ogólnopolskiej Karty Dużej Rodziny, podobnie jak już istniejących lokalnych kart wydawanych w miastach i gminach, było aktywne wsparcie rodziny realizowane poprzez ułatwienie rodzinom wielodzietnym dostępu do instytucji kultury, turystyki oraz korzystania z ofert firm prywatnych różnych branż. Program działa już prawie trzy miesiące, co pozwala całą odpowiedzialnością stwierdzić, że podobnie jak w przypadku lokalnych kart była to inicjatywa trafiona. Dowodem na to jest ponad 75 tys. wydanych kart i pozyskanie 106 partnerów programu. Nie bez znaczenia jest aktywna rola Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, które aktywnie poszukuje nowych partnerów programu, czego efektem jest stale rosnąca ich liczba. Niezwykle ważny jest także ekonomiczny wymiar programu. Już teraz wiele firm i instytucji postrzega uczestnictwo w programie w charakterze partnera jako przywilej i niezwykle ciekawą formę promocji. Pragnę podkreślić, że Ogólnopolska Karta Dużej Rodziny jest jednym z niewielu narzędzi polityki prorodzinnej, które aktywnie promuje wielodzietność i przede wszystkim nie stawia rodziców w pozycji beneficjentów pomocy społecznej. Prócz pomocy równie ważne jest przecież to, aby rola rodzica rodziny wielodzietnej była doceniana i postrzegana przez pryzmat zwiększonej odpowiedzialności za wychowanie młodego pokolenia. Istotne jest to, by rodziny wielodzietne nie były uznawane za ciężar dla społeczeństwa, lecz aby właśnie przez przyjęcie takiej formy, jaką posiada program, państwo dawało sygnał, że wielodzietność to powód do nobilitacji, a nie pierwszy krok do dyskryminacji społecznej. Myślę, że jest to jeden z najistotniejszych powodów, dla których polskie rodziny coraz chętniej składają wnioski o wydanie takiej karty, co pozwala sądzić, że w niedługim czasie program obejmie większość uprawnionych. Program Ogólnopolska Karta Dużej Rodziny jest tylko jednym z elementów polityki prorodzinnej. Jest jeszcze wiele wyzwań, jeśli chodzi o proces tworzenia spójnego systemu wsparcia rodziny. Tym bardziej cieszy to, że stworzono narzędzie, które w przemyślany sposób łączy element ekonomiczny z pomocowym. Daje to podstawę do patrzenia w przyszłość z optymizmem, a zarazem stanowi zachętę do dalszych działań promujących polskie rodziny. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Król
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W grudniu br. ma wreszcie ruszyć w Polsce szybka kolej, tzw. Pendolino. Z przykrością stwierdzam, że Pendolino będzie omijać Bydgoszcz, ósme pod względem wielkości miasto w Polsce. Jakby tego było mało, portale branżowe, portale kolejowe informują, że od grudnia tego roku równolegle ma dokonać się zmiana rozkładów jazdy pociągów ekspresowych. Likwidacji mają ulec również trzy pociągi w relacji Bydgoszcz - Warszawa. Uważam tę sytuację za niedopuszczalną i zamierzam aktywnie zabiegać o to, by Bydgoszcz miała odpowiednią liczbę połączeń kolejowych, w tym szczególnie realizowanych przez pociągi ekspresowe. Mam nadzieję, że w 2015 r. uda się zlikwidować tę niedobrą tendencję i Bydgoszcz odzyska odpowiednią liczbę połączeń kolejowych, szczególnie realizowanych przez pociągi ekspresowe. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Elżbieta Achinger
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W bieżącym roku minister kultury i dziedzictwa narodowego wydał decyzję o utworzeniu w gminie Koszyce Szkoły Muzycznej I stopnia. Jest to zwieńczenie kilkuletnich starań rodziców dzieci oraz władz samorządowych tej gminy. Otwarcie państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia w Koszycach to niezwykle ważne wydarzenie dla całego regionu. Jestem przekonana, że nowa placówka będzie kształcić wiele pokoleń młodych koszyckich artystów. Powstanie tej instytucji będzie również dodatkowym impulsem do edukacji muzycznej dzieci i młodzieży, które chcąc się kształcić muzycznie, do tej pory musiały dojeżdżać do znacznie oddalonych jednostek, co w wielu przypadkach zmuszało rodziców do rezygnacji z kształcenia dzieci. Właśnie dlatego należy w sposób szczególny podziękować Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wydanie pozytywnej decyzji o utworzeniu tej szkoły muzycznej. Inwestycja w kształcenie muzyczne najmłodszych służy nam wszystkim i pozwala na wychowanie młodzieży wykształconej, świadomej i wrażliwej na odbiór kultury. Jako posłanka tego regionu jestem przekonana, że poszerzenie oferty edukacyjnej gminy o szkołę muzyczną w Koszycach będzie impulsem do rozwoju wielu nowych talentów artystycznych z tego terenu oraz wpłynie bardzo pozytywnie na wychowanie dzieci i młodzieży zgodnie z wartościami, które daje kształcenie artystyczne. Wszystkim nauczycielom, pracownikom oraz uczniom nowo powstałej szkoły życzę wielu dalszych dokonań, sukcesów w codziennej pracy, a także entuzjazmu i radości w realizacji nowych celów i marzeń na tym polu. Dziękuję. (Oklaski)