Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2015-07-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! W imieniu koła Ruch Palikota mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko w sprawie zmiany ustawy o pomocy społecznej. To są ważne zmiany, szczególnie jeżeli chodzi o te instytucje opieki środowiskowej. W związku z tym, że nasze społeczeństwo jest społeczeństwem starzejącym się, coraz więcej jest osób wymagających opieki, a te organizacje w znacznym stopniu pomagają rodzinom w jej sprawowaniu. Niemal wszyscy posłowie z Komisji Polityki Społecznej i Rodziny zostali zarzuceni korespondencją dotycząca tych środowiskowych domów samopomocy i chyba jest to odpowiedź na ich oczekiwania. Bardzo ważne jest, że zajęto się również osobami z upośledzeniem umysłowym, z Alzheimerem, dlatego że to też jest ogromny problem. Natomiast mam pewne uwagi odnośnie do innych rozwiązań proponowanych w tym projekcie ustawy, chodzi mi m.in. o kwestię bezdomności, jako że jest to bliskie moim zainteresowaniom. Jest to niesamowita tragedia naszego kraju, że doprowadziliśmy do takiego stanu państwo polskie, które w zasadzie od 20 lat nie potrafi rozwiązać problemów mieszkalnictwa. Sami wpakowaliśmy się w taki ślepy zaułek. Nie chodzi tu tylko o 8 lat rządów Platformy. To na obywateli scedowano, by zapewnili sobie mieszkania, kupili je sobie na kredyt, podczas gdy stare kamienice, w których mieszkali ludzie, poodawano właścicielom prywatnym, a nowe lokale - i to niestety jest chyba jeden z największych błędów Prawa i Sprawiedliwości - sprzedano dotychczasowym najemcom. Nie neguję tego gestu, ale trzeba było budować mieszkania pod wynajem, a nie do kupienia na kredyt, bo gdy ludziom noga się potknie, stają się bezdomnymi. To są niesamowite tragedie. Problem mieszkaniowy w tym kraju jest równie ważny jak problem miejsc pracy. Jest tyle nieprawidłowości, jeśli o to chodzi. Zaczęłam o tym mówić na początku tej kadencji. W zasadzie wszyscy w tej chwili mówią o mieszkaniach pod wynajem, ale akurat ja zajmowałam się tym zawodowo, znam na wylot ten temat i uważam, że to są ogólniki, bo ten temat trzeba przetrawić i to nie ponad podziałami, bo ludzie wyjeżdżają za granicę nie tylko za pracą, lecz także po to, by mieć mieszkanie. Osoby na socjalu w Anglii to są w zasadzie ci ludzie bezdomni, którzy tam trafili, żeby się czegoś uczepić. Wracając do tematu projektu ustawy o pomocy społecznej, powiem, że absolutnie zgadzam się z panem posłem odnośnie do tych osób nietrzeźwych. Niestety tzw. klienci pomocy społecznej to nie fiołki. To są ludzie, którzy mają określone problemy, najczęściej są w trudnej sytuacji, stoczyli się, mają problemy alkoholowe, ale to są ludzie i szczególnie w okresie zimowym nie można ich w żaden sposób pozbawić dachu nad głową, ciepłego schronienia. Jeszcze jedna uwaga. Tam jest skonstruowany taki zawód superwizer, wizjer, nie wiem. Czy my po polsku nie potrafimy określić tego stanowiska, tylko musi to być coś w rodzaju robota? Dla mnie tak to brzmi. Nie używajmy takich niezrozumiałych słów i zacznijmy mówić po polsku, po ludzku, bo ten super-ktoś-wizjer to jest chyba z angielskiego, ale można to przetłumaczyć. Skoro tutaj jest moda na żeńskie końcówki, to już (Dzwonek) naprawdę potrafimy to przetłumaczyć na polski. Poprzemy te zmiany, ale uważamy je za niewystarczające. Dziękuję.