PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Elżbieta Królikowska-Kińska
Data: 2015-05-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Chciałabym tylko podziękować wszystkim klubom za to, że zgadzają się, przedstawiają jednolite stanowiska, a rządowi za przygotowanie projektu, który był bardzo dobrze przygotowany. Oczywiście drobne poprawki w trakcie procedowania zawsze się pojawiają, chyba nie ma takiego projektu, do którego nie byłoby poprawek. Wszyscy podkreślali też charakter edukacyjny tej ustawy. Dziękuję bardzo. Mam nadzieję, że wszyscy będziemy jednolicie głosować.
Mówca: Sprawozdawca Artur Dunin
Data: 2015-05-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! W imieniu Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi mam zaszczyt przedstawić państwu sprawozdanie dotyczące projektu ustawy o finansowaniu wspólnej polityki rolnej, którego pierwsze czytanie odbyło się 14 maja 2015 r. Chciałbym państwu powiedzieć również kilka słów odnośnie do samej ustawy. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Projekt ustawy o finansowaniu wspólnej polityki rolnej stanowi wdrożenie do prawodawstwa krajowego przepisów o finansowaniu wspólnej polityki rolnej określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady, w szczególności w zakresie wskazania organów odpowiedzialnych za funkcjonowanie systemu finansowania i monitorowania programów i płatności w ramach wspólnej polityki rolnej, uregulowania zasad przypływu środków na realizację tej polityki, warunków wypłaty wyprzedzającego finansowania z budżetu państwa i zaliczek beneficjentom niektórych działań i poddziałań oraz pomocy technicznej w ramach PROW na lata 2014-2020. Założono, że ustawa będzie obowiązywać w okresie dłuższym niż obecny okres programowania, czyli lata 2014-2020, w związku z brakiem sygnałów o potrzebie reformy zasad wspólnej polityki rolnej po roku 2020. W zakresie wyznaczenia instytucji właściwej do akredytacji agencji płatniczych i specjalnej akredytacji dla jednostki koordynującej nie przewiduje się zmian w stosunku do przepisów obecnie obowiązujących. Ale z uwagi na to, że tę akredytację się odnawia, taką ustawę powinniśmy uchwalić, aby można było rozliczyć środki. Jeżeli projekt tej ustawy nie zostałby przyjęty, to brak ciągłości specjalnej akredytacji dla jednostki koordynującej oznaczałby brak możliwości wysyłania sprawozdań i deklaracji wydatków do Komisji Europejskiej w celu otrzymania przez Rzeczpospolitą Polską refundacji poniesionych wydatków. Kilka słów odnośnie do przebiegu prac Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, która przyjęła sprawozdanie. Chciałbym bardzo serdecznie podziękować wszystkim parlamentarzystom za wkład w te prace. Była zgłoszona jedna poprawka, której komisja nie przyjęła, natomiast było kilka poprawek, które zgłosiło Biuro Legislacyjne i które pani minister przyjęła jako autopoprawki. W tym miejscu chciałbym bardzo serdecznie podziękować również Biuru Legislacyjnemu, które zgłosiło swoje uwagi na pewno poprawiające ten projekt pod względem legislacyjnym. Szanowni państwo, jeszcze raz chcę podkreślić, że ustawa jest bardzo potrzebna do tego, aby rząd, żeby Polska otrzymała środki finansowe z PROW na lata 2014-2020. Dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Łukasz Tusk
Data: 2015-05-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska w sprawie projektu ustawy o finansowaniu wspólnej polityki rolnej, druki nr 3365 i 3403. Projekt ustawy o finansowaniu wspólnej polityki rolnej wdraża do przepisów krajowych postanowienia przepisów unijnych regulujących zasady finansowania mechanizmów wspólnej polityki rolnej w obecnej perspektywie finansowania, a w szczególności rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1306/2013 mówiącego o finansowaniu wspólnej polityki rolnej, zarządzaniu nią i monitorowaniu jej. W projektowanej ustawie przede wszystkim określono funkcje poszczególnych uczestników procesu finansowania i kontroli wspólnej polityki rolnej. I tak zostały określone funkcje instytucji akredytacyjnej, czyli ministra finansów, funkcje agencji płatniczych, Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz Agencji Rynku Rolnego, funkcje jednostki certyfikującej, czyli głównego inspektora kontroli skarbowej, funkcje jednostki koordynującej prace agencji płatniczych oraz współpracę ministra rolnictwa i rozwoju wsi z Komisją Europejską. Ustawa będzie obowiązywała w okresie dłuższym, jak już wcześniej wspomniał mój przedmówca, czyli do 2023 r. Ponadto określono przepływy finansowe środków z budżetu Unii Europejskiej, współfinansowanie z budżetu krajowego w celu realizacji wspólnej polityki rolnej. Projekt omawianej ustawy nie generuje negatywnych skutków finansowych dla budżetu państwa i jednostek samorządu terytorialnego, innych niż te, które wynikają z programu PROW na lata 2014-2020. W projekcie ustawy zaproponowano jedynie wcześniejsze uruchomienie środków z PROW np. dla jednostek samorządu terytorialnego, aby otrzymywały środki na wyprzedzające finansowanie kosztów kwalifikowanych operacji realizowanych w ramach działań dotyczących transferu wiedzy i działalności informacyjnej, usług doradczych, podstawowych usług z zakresu odnowy wsi, współpracy i wspierania rozwoju lokalnych inicjatyw w programie Leader. W imieniu klubu Platformy Obywatelskiej rekomenduję przyjęcie projektowanej ustawy. Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Popiołek
Data: 2015-05-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! W imieniu klubu Zjednoczonej Prawicy przedstawiam opinię dotyczącą sprawozdania Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi o rządowym projekcie ustawy o finansowaniu wspólnej polityki rolnej, druk nr 3365. Projekt ustawy wdraża do ustawodawstwa krajowego przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013. Przepisy te dotyczą finansowania wspólnej polityki rolnej na lata 2014-2020. Przedłożony projekt wskazuje organy państwa odpowiedzialne za prawidłowe wydatkowanie środków na wspólną politykę rolną. Opisuje również, w jaki sposób będą te środki docierały do beneficjentów, a także w jaki sposób będzie prowadzony monitoring realizacji programów. Ważnym elementem tej polityki będzie możliwość uzyskiwania wypłat wyprzedzających finansowanie, co przy spadku dochodów rolniczych jest bardzo istotne. Szkoda tylko, że zaliczki będą udzielane w tak małych wysokościach. Można przypuszczać, że większość beneficjentów, szczególnie rolników, będzie posiłkować się kredytami. Fakt ten skutkuje dalszym drenażem kieszeni rolnika na rzecz banków, a że większość banków to banki zachodnie, to spora część środków dotacyjnych z Unii Europejskiej wróci do tych samych krajów. Odniosłem się do przepisów tej ustawy, które dotyczą bezpośrednio beneficjentów indywidualnych. Nie będę omawiał pozostałych zaproponowanych rozwiązań, z którymi bezpośrednio beneficjent nie będzie miał kontaktu. Zainteresowanych, którzy chcą poznać mechanizmy funkcjonowania akredytacji, kontroli itp., odsyłam do pierwotnego druku zawierającego projekt lub do sprawozdania komisji. Beneficjentowi praktycznie one nie są potrzebne, gdyż opisują relacje na linii Komisja Europejska - rząd polski. Klub Parlamentarny Zjednoczona Prawica poprze w głosowaniu przedłożony projekt ustawy. Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Jurgiel
Data: 2015-05-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam dwa pytania. Czy prawdą jest, że w jednym z wystąpień poseł Polskiego Stronnictwa Ludowego powiedział, że Polsce nie wypada występować o wyrównanie dopłat, bo przecież musieliby stracić Niemcy albo Francuzi? To jest pierwsza sprawa. Druga sprawa dotyczy środków finansowych na ten cel, perspektyw finansowych. Pytanie kieruję do rządu: Jaka była wysokość środków przeznaczonych dla Polski w propozycji Komisji Europejskiej w 2011 r. w cenach bieżących? Czy była to kwota około 35 mld? Podzielam pogląd posła Ajchlera, że Polska w 2013 r., zgodnie z traktatem z 2002 r., miała uzyskać i uzyskała wyrównanie poziomu płatności, które wynosiły w tym roku 3 mld euro. Jeśli pomnożymy to przez siedem następnych lat, to daje to 21 mld euro. Tyle zaproponowała, jeśli chodzi o I filar, Komisja Europejska, natomiast po tych nieudanych negocjacjach prowadzonych przez pana premiera Tuska, który ustępował i Francuzom, i Niemcom, Polska otrzymała 18,8 mld euro. Tak samo było w przypadku PROW: proponowano nam kwotę podobną do kwot z lat 2007-2013, a więc około 14,3 mld euro, a ostatecznie skończyło się na 9,8 mld euro. (Dzwonek) Czy to jest prawda? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Krzysztof Ardanowski
Data: 2015-05-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wspólna polityka rolna, która od początku organizowania się struktur europejskich, Wspólnot Europejskich, jest ich ważnym osiągnięciem, podlega oczywiście na naszych oczach rozlicznym modyfikacjom i przekształceniom, ale wskazuje na wyraźne opowiedzenie się Wspólnot Europejskich za potrzebą ochrony własnego rolnictwa i specyfiki obszarów wiejskich. Coraz większy nacisk kładzie się na kwestie obszarów wiejskich, na czym traci rolnictwo, a w szczególności tracą kraje, które w późniejszym czasie wchodziły do Unii Europejskiej, co dotyczy również Polski. Kraje, które korzystały ze wspólnej polityki rolnej od początku istnienia ogromnego wsparcia, uzyskują większą konkurencyjność niż kraje, które weszły do Unii razem z nami, jak również po nas. Coraz częściej słyszy się jednak głosy krytyki na temat wspólnej polityki rolnej. Wielu twierdzi, że jest to nadużycie, nieuprawnione wsparcie dla tego sektora. Nie rozumieją, co mówią, ci, którzy w ten sposób argumentują. Dlatego ustawa, która porządkuje w jakiś sposób instytucje, sposób kontroli, akredytowania, ale jednocześnie pokazuje tym wszystkim, którzy oceniają efektywność wydatkowania środków, ile tych środków otrzymują poszczególni beneficjenci, jest jak najbardziej potrzebna. Tylko że czytając projekt, dochodzę do wniosku, że choć mówimy o uproszczeniu polityki rolnej, następuje proces dokładnie odwrotny (Dzwonek), coraz większego jej komplikowania. Czy rząd jest przygotowany do tego, by beneficjentom, zarówno instytucjonalnym, jak i indywidualnym, te szczegóły przybliżyć w postaci jakiejś dużej, zmasowanej akcji informacyjnej? (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2015-05-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani minister, myślę, że po dzisiejszej debacie dostanę te informacje na piśmie, za co z góry serdecznie dziękuję. Są mi one potrzebne przede wszystkim, pani minister, z jednego powodu. Bardzo często uczestniczę w spotkaniach z rolnikami, właściwie 80% mojego posłowania stanowią tego typu spotkania. Niejednokrotnie prowadzę spory merytoryczne z kolegami, którzy mówią: Nie jest o 5 mld więcej, Ajchler się myli, proszę nie opowiadać takich rzeczy. Teraz wyjmę dokument z kieszeni i powiem: Panie ministrze, były ministrze lub panie pośle, proszę porównać te dane, które dostałem z resortu rolnictwa, i proszę więcej nie dyskutować, nie wprowadzać w błąd. To jest cel, który chcę osiągnąć, po to by uniknąć takich sytuacji. Wrócę do kwestii przyszłej polityki rolnej. Chciałbym dowiedzieć się - bo przecież dzisiaj ministrowie prowadzą politykę, spotykają się na forum Unii Europejskiej, tam troszeczkę szybciej odbywa się planowanie na następne lata, już nawet na okres po 2020 r. - jakie jest stanowisko Polski w tej sprawie. Czy rolnicy mogą liczyć na jakieś pieniądze w tej perspektywie, czy już definitywnie, jak to się dzisiaj mówi, środki, które są przeznaczane na wspólną politykę, znajdą innego rodzaju ujście? Chcemy to wiedzieć (Dzwonek), bo rolnictwo to nie warsztat krawiecki czy szewski, z wielkim szacunkiem do tychże, profil produkcji jest troszeczkę inny, trwa ona dłużej, rolnicy muszą z wyprzedzeniem wiedzieć o pewnych działaniach, które politycy mogą im w perspektywie czasu zafundować. To tyle, dziękuję.
Mówca: Krzysztof Jurgiel
Data: 2015-05-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani minister, panie marszałku, powiedziała o jakichś nieformalnych dokumentach. W czerwcu 2011 r. Komisja Europejska położyła na stół propozycje dla Rady Ministrów Unii Europejskiej ds. Rolnictwa. To nie są nieformalne dokumenty. I w tych dokumentach było 35 mld euro na wspólną politykę rolną dla Polski. Po dwuletnich negocjacjach w lutym 2013 r. pan minister Kalemba i pan Tusk podpisali porozumienie, w ramach którego otrzymaliśmy tylko 28,6 mld euro. (Dzwonek) Nie mówmy o jakichś nieformalnych dokumentach. (Oklaski)
Mówca: Artur Dunin
Data: 2015-05-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Dostaliśmy poprawkę zgłoszoną przez klub Prawa i Sprawiedliwości. Chciałbym poinformować w imieniu prezydium, że zapraszam na godz. 8.30, będziemy tę poprawkę rozpatrywać. Jutro, o godz. 8.30. Natomiast chciałbym podziękować za dotychczasową pracę. Mam nadzieję, że również jutro będzie merytoryczna dyskusja nad tą poprawką. Jeżeli mogę, jeszcze od siebie coś dodam. Rozumiem, panie pośle, że jesteśmy dalej jakby w czasie wyborów, ale to było niepotrzebne. Dokumenty mówią same za siebie. To zupełnie niepotrzebna dygresja, niemerytoryczna, panie pośle, odnośnie do tak ważnej ustawy dla rolnictwa, która wprowadza możliwość finansowania z pieniędzy PROW polskiego rolnictwa. Bardzo serdecznie dziękuję. Panie marszałku, dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Witold Pahl
Data: 2015-05-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska chciałbym przedstawić stanowisko mojego klubu wobec sprawozdania Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach, druk nr 3355. Materia tego przedłożenia została omówiona przez pana posła sprawozdawcę Roberta Maciaszka bardzo skrótowo, ale syntetycznie, bardzo merytorycznie, a także kompetentnie. Nie ulega wątpliwości, że ratio legis tego przedłożenia jest przede wszystkim poprawienie konstytucyjnego standardu, jakim jest prawo nie tylko do sprawiedliwego, ale i do szybkiego rozstrzygnięcia sprawy. Dotyczy ono również poprawienia pewności prawa poprzez usunięcie tych wątpliwości interpretacyjnych, które są dzisiaj podstawowym problemem, jeśli chodzi o wykładnię prawa w orzecznictwie sądów. Warto zwrócić uwagę chociażby na element podniesiony przez pana posła sprawozdawcę, a więc na kwestię kolizji czy zbiegu egzekucji w postępowaniach sądowym i administracyjnym. Chodzi także o odpowiednie nałożenie obowiązków na referendarzy, aby odciążyć sędziów od wykonywania niektórych czynności. Chodzi o czynności, które co prawda mają charakter orzeczniczy, ale w przypadku których to odciążenie może umożliwić przeniesienie ciężaru pracy sędziego na pracę czysto orzeczniczą, merytoryczną, która w odczuciu społeczeństwa, jeśli chodzi o procedowanie, nie spełnia dzisiaj standardu dotyczącego szybkości postępowania. Oczywiście wprowadzenie rozwiązań informatycznych jest narzędziem, a nie celem. To narzędzie, jak już wiemy chociażby na przykładzie zapisu rozpraw cywilnych, umożliwiło w znaczący sposób przyspieszenie terminu rozpatrywania spraw. Wprowadzenie tych rozwiązań, jeśli chodzi o tę część wykonawczą, egzekucyjną, jest kolejnym potwierdzeniem konsekwencji rządu Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego w tworzeniu tzw. przyjaznego wymiaru sprawiedliwości, co oznacza szybkie, sprawiedliwe i bezstronne załatwianie spraw. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jeśli chodzi o samo sprawozdanie, chciałbym zaawizować w imieniu klubu Platformy Obywatelskiej wolę zgłoszenia 10 poprawek. Te poprawki w dużej, w zdecydowanej części są konsekwencją orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14 kwietnia br. o sygnaturze P 45/12 uznającego instytucję bankowego tytułu egzekucyjnego za niespełniającą standardu konstytucyjnego. W związku z tym zaistniała konieczność usunięcia ze sprawozdania regulacji, które dotyczyły tejże instytucji. Ostatni element mojego wystąpienia odnosi się do poprawek, które mają charakter doprecyzowujący czy uzupełniający, a dotyczą nie tylko przekazywania pisma procesowego za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu lub potwierdzonego podpisem, profilem zaufanym ePUAP, ale także konieczności systemowego rozwiązania w zakresie korelacji z obowiązującymi już przepisami. Tak że będzie to dotyczyło również obowiązku prowadzenia list przez radców i adwokatów. Dlatego też w imieniu klubu przekazuję panu marszałkowi stosowne poprawki. Dziękuję.
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2015-05-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Właśnie przechodzę do konkluzji. Analizując projekt nowelizacji zawarty w druku nr 3355, należy zarekomendować jego odrzucenie w całości. Pomimo faktu, iż możliwe jest wyłonienie z niego kilku interesujących pomysłów, nowelizacja jako całość pozostaje niemożliwa do zaakceptowania. Dlatego mój klub będzie głosował przeciw. Kończąc, chciałabym jeszcze dodać, że niedługo przed nami nowa kadencja Sejmu. Rozpoczęła się nowa kadencja Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego i może faktycznie komisja przygotuje nowy projekt Kodeksu cywilnego, nowy projekt Kodeksu postępowania cywilnego, a nie róbmy ciągle wrzutek, tak jak to się ostatnio dzieje, ponieważ to tylko szkodzi naszemu prawu. Dziękuję.
Mówca: Józef Zych
Data: 2015-05-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego po zapoznaniu się z rządowym projektem ustawy o zmianie ustawy Kodeks cywilny, ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, a także ze sprawozdaniem Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach oświadcza, że ta nowelizacja z wielu względów zasługuje na uwagę. Na wstępie chciałbym powiedzieć, odnosząc się do poprzedniego wystąpienia, że my również uważamy, iż prawo powinno być stabilne, tylko jeżeli pani poseł była uprzejma powołać się na Komisję Kodyfikacyjną Prawa Cywilnego, to chcę powiedzieć, że w tej komisji już od wielu lat trwają prace nad projektem Kodeksu cywilnego. Zaczęło się dawno, dawno temu, jeszcze za życia śp. prof. Radwańskiego, i jakoś nie widać końca. To jest jedna rzecz. Druga sprawa: w moim przekonaniu i w przekonaniu naszego klubu są tu elementy, które niejako rozwijają to, nie tylko zawierają teoretyczne rozważania, które miały miejsce, lecz także uzupełniają to w sposób zasadniczy, a więc np. przepisy dotyczące oświadczenia woli. Zresztą zarówno pan poseł sprawozdawca, jak i pan poseł Pahl wypowiadali się na ten temat. Mamy pewne wątpliwości co do zapisu art. 358. Pozwolę sobie przytoczyć § 1, który stanowi, że jeżeli przedmiotem zobowiązania podlegającego wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest suma pieniężna wyrażona w walucie obcej, dłużnik może spełnić świadczenie w walucie polskiej, chyba że ustawa, orzeczenie sądowe będące źródłem zobowiązania lub czynność prawna zastrzega spełnienie świadczenia wyłącznie w walucie obcej. Nie byłoby co do tego wątpliwości, gdyby taki wyrok zapadł w innym państwie Unii Europejskiej i gdybyśmy czynili to w ramach przepisów, które przyjęliśmy, o wzajemnym wykonywaniu orzeczeń sądowych, innymi słowy, gdyby zasądzono tam świadczenie w walucie obcej. Jeżeli jednak byłaby taka sytuacja, że działoby się to w polskim sądzie i sąd by to rozpatrywał, to oczywiście powstałoby pytanie, czy powinien zasądzać w walucie obcej, chociaż byłoby merytoryczne uzasadnienie. Za naszymi wątpliwościami przemawia także zapis § 3, który stanowi, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia, wierzyciel może żądać spełnienia świadczenia w walucie polskiej według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski. A więc zachodzi pytanie: Jaka jest istotna różnica, że jeżeli zobowiązanie wykonuje się w Polsce, to można spełnić świadczenie w walucie polskiej lub obcej, a jeżeli dłużnik opóźnia się, to wtedy w walucie polskiej? Wysoki Sejmie! Co do poprawek zgłoszonych przez Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska, to odniesiemy się do nich po zapoznaniu się z nimi. Dziękuję. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Elżbieta Radziszewska)
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-05-26 (Sejm RP, kadencja 7)

1. Dokumentem jest nośnik informacji umożliwiający jej odtworzenie. Co należy rozumieć pod definicją dokumentu i czy nie jest ona zbyt szeroka? 2. Do art. 50 § 3 K.p.c. Czemu ma służyć takie rozszerzenie kompetencji sędziego, skoro dotychczas mógł on w takiej sytuacji wykonywać jedynie czynności niecierpiące zwłoki? Czy nie doprowadzi to w konsekwencji do sytuacji, w których ostatecznie wyłączony sędzia przeprowadzi całe postępowanie? Czy będzie to miało skutek w zakresie nieważności czynności? 3. Do art. 130 § 6 K.p.c. W jaki sposób możliwe będzie wniesienie pisma za pośrednictwem systemu teleinformatycznego wraz z opłatą? Czy niewniesienie od razu opłaty spowoduje bezskuteczność czynności sądu? 4. Do art. 254 § 1 1 -2 1 K.p.c. Czy można sobie wyobrazić w tych sytuacjach odstąpienie od korzystania ze specjalnej wiedzy biegłego? Jakie będą możliwości uzyskania nośnika i dokumentu od osoby trzeciej?
Mówca: Henryk Siedlaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-05-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Instytucja umorzenia postępowania egzekucyjnego z mocy prawa na podstawie art. 823 K.p.c. jest w praktyce źródłem wielu wątpliwości. Proponuje się zatem uchylenie tego przepisu. Bezczynność wierzyciela będzie stanowiła przesłankę umorzenia postępowania w drodze postanowienia wydawanego z urzędu przez organ egzekucyjny (projektowany art. 824 § 1 pkt 4 K.p.c.). Jednocześnie przewidziano skrócenie (do sześciu miesięcy) okresu, z upływem którego będzie wydawane postanowienie o umorzeniu postępowania. Czas ten jest zwykle wystarczający do podjęcia przez wierzyciela czynności koniecznych do dalszego prowadzenia postępowania. Projektowany przepis uwzględnia też potrzebę ochrony interesów dłużnika, który nie powinien zbyt długo pozostawać w niepewności co do swojej sytuacji prawnej i stanu swojego majątku (np. gdy składniki majątkowe są zajęte). Pytanie: Czy nie należałoby wydłużyć jednak okresu, z upływem którego będzie wydawane postanowienie o umorzeniu postępowania z uwagi na dobro wierzyciela, jako że w uzasadnionych wypadkach okres 6-miesięczny może okazać się zbyt krótki?
Mówca: Maria Zuba
Data: 2015-05-26 (Sejm RP, kadencja 7)

...dla wielu pracowników. W związku z tym, szanowni państwo, Wysoka Izbo, w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość składam poprawki do tego projektu ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2015-05-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Sprawa ZUS. W tej chwili centra obsługi podatników będą tworzone przy urzędach skarbowych. Natomiast istnieje możliwość tworzenia takich centrów również przy centrach obsługi ZUS. Ostatnie pytanie: Czy minister planuje jakąś nowelizację czy podjęcie kroków prawnych w tym kierunku, aby punktów czy centrów obsługi podatnika było więcej? Nie tylko przy urzędach skarbowych, ale również przy oddziałach ZUS. Dziękuję bardzo.
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2015-05-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Na początek jedna rzecz, żeby była jasność. Wydaje się, że docelowym modelem poboru danin publicznych powinna być jedna instytucja pobierająca wszystkie daniny publiczne. Pobór danin publicznych kosztuje nas 8 mld zł, co w przeliczeniu na koszty budżetowe daje 2,5% corocznego budżetu. Wracając na poziom legislacji, trzeba powiedzieć, że podczas konsultacji międzyresortowych Zakład Ubezpieczeń Społecznych zwracał uwagę Ministerstwu Finansów, że przy tworzeniu centrów obsługi podatnika należałoby wziąć pod uwagę również stan posiadania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w którym bądź co bądź pracuje 43 tys. pracowników i który ma w tej chwili własne centra obsługi podatników, i to o nie można by z powodzeniem, prawdopodobnie po niewielkich zmianach organizacyjnych, w systemie informatycznym, czy po szkoleniach, również rozszerzyć katalog miejsc, w których podatnicy mogą dowiadywać się o różne rzeczy i załatwiać swoje sprawy (Dzwonek) zarówno podatkowe, jak i związane z ubezpieczeniem. Dlaczego upadł ten pomysł, aby oprócz urzędów skarbowych również w oddziałach ZUS tworzone były centra obsługi podatnika? Dziękuję.