PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie W sprawie utrudnień na autostradzie A4, odcinek Katowice - Kraków. Odcinek autostrady A4 łączący Katowice z Krakowem od lat jest permanentnie remontowany. Nikt już nie pamięta, kiedy był w pełni, bez ograniczeń, przejezdny. Aby dojechać z aglomeracji śląskiej do Krakowa, na dwóch bramkach trzeba zapłacić w sumie 18 zł. Sytuacja ta jest już dla większości podróżujących nie do zniesienia. Nie tylko muszą płacić skandalicznie dużą opłatę za przejazd 60 km, to w wielu miejscach muszą ograniczać prędkość i uważać na to, co się dzieje w zakresie remontów, nie mówiąc już o jakości nawierzchni w okolicy miejsc, które się w danym momencie naprawia. Wiem, że umowa pomiędzy Stalexportem a rządem RP uniemożliwia rządowi ingerowanie w wysokość opłat, jak również w przywrócenie właściwych zasad dotyczących podróżowania. Dlaczego więc nie odtajnia się tej umowy, nie narzuca się firmie, która pobiera opłaty, koniecznych standardów i dlaczego się ich nie egzekwuje? Odnoszę wrażenie, że jest to wynik całkowitej niekompetencji pracowników ministerstwa transportu. Jeżeli tak ma być dalej, to zbudujmy trasę równoległą do autostrady i skierujmy na nią ruch, co wpłynie z pewnością na jakość poruszania się. Wiem, że na to narzekają wszyscy, pojawiają się polemiki, dyskusje, co można, a czego nie można. Z reguły jest to pustosłowie. Ja natomiast postuluję w moim odczuciu bardzo proste rozwiązanie, proste, a przede wszystkim skuteczne. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby minister właściwy ds. transportu wydał rozporządzenie, w którym będzie zapis, że pobór opłat przez koncesjonariuszy na poszczególnych odcinkach będzie możliwy wtedy, gdy na danym odcinku nie trwają prace remontowe, a parametry tego odcinka są zgodne z normami. W sytuacji gdy koncesjonariusz nie dostosuje się do rozporządzenia, należy zamknąć ruch na tym odcinku i poczekać, aż sam zrezygnuje on z koncesji. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Niestety, Euro nie było spoko, bo chyba każdy przyzna, że nasza drużyna odpadła zbyt szybko. Oczywiście, tym problemem zajmie się Ministerstwo Sportu, PZPN i, mam nadzieję, wyciągną właściwe wnioski na przyszłość. Co prawda, nie mam zamiaru dzielić się piłkarskimi refleksjami, lecz jak najbardziej w pomistrzowskiej atmosferze chciałbym zwrócić uwagę na inwestycyjne aspekty tych rozgrywek. Pośpiech ekipy rządzącej, trzeba przyznać, był godny uwagi. Oczywiście byłoby to także pewnie godne pochwały, gdyby nie fakt, że pośpiech sam w sobie jest często czymś fatalnym. Na przejezdnym odcinku autostrady A2, czyli dopuszczonym do ruchu (nie mylić ze sprawnym technicznie), doszło do tragicznego w skutkach wypadku. W przechodzącego autostradą kilkusetkilogramowego łosia wjechały trzy samochody i w rezultacie jedna osoba poniosła śmierć, a cztery zostały ranne. Śmierć tego kierowcy i cierpienie pozostałych to cena, jaką przyszło zapłacić za czyjąś bezmyślność i pośpiech, które zaskutkowały wtargnięciem zwierzęcia na autostradę. Czy warto było chwalić się nową autostradą, gdy wkrótce wskutek ewidentnych błędów dochodzi tam to tak tragicznego karambolu? W tych mistrzostwach było coś ponurego, a mianowicie to pragnienie rządu, aby odnieść sukces za wszelką cenę. Z sukcesu naszych piłkarzy, niestety, nic nie wyszło i nasi decydenci nie będą mogli się pod niego podpiąć. Sukcesów inwestycyjnych też nie było, bo wszystko robiono zbyt późno, a pewnych dróg po prostu nie ukończono. Jest jednak coś niepokojącego, co zasygnalizował wspomniany wypadek, a mianowicie jakość tych przedmistrzowskich inwestycji. Często słyszę, jak Polacy zadają pytanie: Czy w tym pośpiechu i chaosie wszystko wykonano z należytą starannością, czy też może pewnego dnia zacznie się to psuć i walić? Osobiście mam nadzieję, że wtedy nikogo nie będzie w pobliżu, a ofiary rozpędzonego łosia są ostatnimi ofiarami bezmyślności czy też może głupoty projektanta i odbierającego tę autostradę.
Mówca: Piotr Szeliga (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Linia Hutnicza Szerokotorowa była sztandarowym przedsięwzięciem PKP realizowanym w drugiej połowie lat siedemdziesiątych. LHS miała służyć transportowi rudy żelaza, siarki (co uwidoczniono w nazwie) oraz węgla do ówczesnego ZSRR, bez przeładunku towarów na granicy. LHS jest najdłuższą linią szerokotorową w Polsce i jest najdalej wysuniętą na zachód linią szerokotorową (o prześwicie 1520 mm) w Europie. Mało tego, na niej znajduje się np. największa w naszym kraju rampa towarowa (na stacji Sławków Południowy w Zagłębiu) czy pierwsza, jaką wybudowano, przeprawa mostowa posadowiona na palach wielkośrednicowych (na Wiśle w miejscowości Matiaszów). Dnia 2 stycznia 2001 r. rozpoczęła swoją działalność spółka PKP LHS sp. z o.o., przejmując wydzielony ze struktur PKP Zakład Eksploatacji PKP w Zamościu i stając się zarządcą linii nr 65 Sławków Południowy - Hrubieszów - granica państwa (LHS). Od tego momentu LHS zarządza jedna spółka podległa bezpośrednio zarządowi PKP. Tym samym doszło do historycznego wydarzenia - zmiany nazwy linii z Linii Hutniczo-Siarkowej na Linię Hutniczą Szerokotorową. Nowy zarząd tłumaczy konieczność tej zmiany kilkuletnim brakiem przewozów siarki po torach LHS. W planach Parlamentu Europejskiego jest oddzielenie działalności przewozowej i zarządzania infrastrukturą przez PKP LHS. Należy zwrócić uwagę, czy UE jest konsekwentna w procesie liberalizacji na wszystkich rynkach. Bo czy Komisja Europejska z równą konsekwencją domaga się liberalizacji na kolejach francuskich i niemieckich? Komisja Transportu Parlamentu Europejskiego poparła wyłączenie polskiej spółki z procesu liberalizacji kolei. Niestety Komisja Europejska przy poparciu Rady Unii przeforsowała rezygnację z tego rozwiązania. Linia Hutnicza Szerokotorowa to jedyna szerokotorowa linia kolejowa w Polsce. Wybudowana w połowie lat siedemdziesiątych, miała służyć transportowi węgla, rudy żelaza i siarki do ówczesnego ZSRR. W tej chwili LHS jest najdłuższą linią szerokotorową w Polsce i najdalej wysuniętą na zachód linią szerokotorową w Europie. W wyniku decyzji Parlamentu Europejskiego nastąpiło odrzucenie tzw. wyjątku polskiego, czyli pozostawienia spółki kolejowej LHS w dotychczasowej postaci. Istnieje realne zagrożenie, że spółka LHS będzie musiała zredukować swoją liczącą dzisiaj 1300 osób załogę, a także istnieje realna groźba prywatyzacji. Dlatego zwracam się z apelem do premiera Donalda Tuska o podjęcie starań przez rząd polski zmierzających do ratowania LHS i przywrócenia wyjątku polskiego dotyczącego LHS.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Swoje oświadczenie poselskie chcę poświęcić wielkiemu sukcesowi sportowemu polskich siatkarzy, którzy w ostatnią niedzielę zdobyli w Bułgarii tytuł mistrza Ligi Światowej, pokonując w finale tego prestiżowego turnieju światowego siatkarzy Stanów Zjednoczonych. Po nieudanych występach polskich piłkarzy w turnieju Euro 2012, w którym zdobyli oni zaledwie dwa punkty w swojej grupie eliminacyjnej, nastroje Polaków poprawił świetny występ naszej tenisistki Agnieszki Radwańskiej w finale turnieju w Wimbledonie oraz fantastyczny występ polskich siatkarzy. Te dwa sukcesy to pozytywny impuls dla naszych reprezentantów, którzy będą walczyć za dwa tygodnie o medale olimpijskie w Londynie. Historia polskich sukcesów sportowych siatkarzy rozpoczęła się w 1974 r. po zdobyciu tytułu mistrzów świata przez zespół prowadzony przez legendarnego trenera Huberta Jerzego Wagnera. W składzie tego zespołu znaleźli się siatkarze Resovii Rzeszów, drużyny z mojego rodzinnego miasta. Rok później polski zespół zdobył wicemistrzostwo Europy w Jugosławii. Ale największym sukcesem zespołu Huberta Wagnera było zdobycie złotego medalu na olimpiadzie w Montrealu w 1976 r. Wyróżniającym siatkarzem meczu o złoty medal z drużyną Związku Radzieckiego był siatkarz Resovii Rzeszów Marek Karbarz, którego po przegraniu pierwszego seta wprowadził do pierwszej szóstki za Rybaczewskiego trener Wagner. Po igrzyskach olimpijskich z pracy z reprezentacją zrezygnował trener Hubert Wagner. Na kolejne sukcesy przyszło czekać 30 lat. W 2006 r. polscy siatkarze zostali wicemistrzami świata w Japonii. Trzy lata później, w 2009 r., drużyna polskich siatkarzy zdobyła tytuł mistrzów Europy w Turcji. Dwa lata później w finale Ligi Światowej w Gdańsku w 2011 r. Polacy zdobyli brązowy medal. W tym samym roku polscy siatkarze zostali wicemistrzami Pucharu Świata w Tokio. Zdobyty ostatnio tytuł mistrza Ligi Światowej jest świadectwem wzrostu poziomu i potęgi polskiej siatkówki męskiej. Z gmachu polskiego Sejmu gratuluję siatkarzom, trenerowi kadry narodowej i trenerom drużyn ligowych tego wielkiego sukcesu i życzę podobnych sukcesów podczas turnieju olimpijskiego w Londynie.
Mówca: Jan Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Zwracam się do państwa w sprawie sytuacji polskich stadionów po mistrzostwach Euro 2012. Utrzymanie tych obiektów wiąże się z gigantycznymi kosztami. Prąd, ogrzewanie, sprzątanie, czyszczenie elewacji, koszenie trawy, ochrona, naprawa wind i ubezpieczenie, w przypadku stadionu na 40-45 tys. widzów, kosztują 10-12 mln zł rocznie. Wiemy również, że koszt utrzymania Stadionu Narodowego im. Kazimierza Górskiego wyniesie 30 mln zł rocznie. Większość kosztów będą musiały ponieść samorządy, które mają obecnie ogromne problemy finansowe. Najważniejszym elementem dobrego funkcjonowania stadionów piłkarskich po mistrzostwach jest stworzenie dobrego biznesplanu, by nie powtórzyć błędów popełnionych po mistrzostwach w Korei i Japonii (mundial w 2002 r.) i Portugali (Euro 2004), gdzie stadiony do dziś przynoszą straty, świecąc pustkami. Stadionowy biznesplan zaczyna się od wyłonienia operatora odpowiedzialnego za skomercjalizowanie obiektu. Chodzi o to, by z tych ton betonu, stali i plastiku uczynić sprawny mechanizm generowania przychodów. Mam nadzieję, że stadiony nie zostaną pozostawione same sobie i otrzymają na początkowym etapie pomoc od polskiego rządu, by mogły funkcjonować i przynosić zyski. Przebieg posiedzenia
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Prognozy ekspertów dotyczące kształtowania się cen energii w Polsce nie są optymistyczne. Wszyscy zgodnie zapowiadają znaczne ich podwyższenie w najbliższych latach. Stanie się tak za sprawą wzrostu kosztów produkcji, potrzeby wielomiliardowych inwestycji w energetykę oraz ewentualnych konsekwencji funkcjonowania pakietu klimatycznego. Wyższe ceny energii uderzą ze zdwojoną siłą w część polskich przedsiębiorców, wpływając bezpośrednio na obniżenie ich konkurencyjności. Dramatyczna sytuacja może wystąpić w Zakładach Górniczo-Hutniczych Bolesław w Małopolsce, które na chwilę obecną, jako grupa kapitałowa, dają pracę ponad 3 tys. osób. Są największym pracodawcą w powiecie, gdzie bezrobocie jest wyższe od średniej wojewódzkiej i krajowej. W dodatku zwiększenie obciążeń wynikających z pozyskiwania droższej energii w perspektywie likwidacji pionu górniczego kopalni przynależącej do tychże zakładów prawdopodobnie przyczyni się do upadku przedsiębiorstwa i zwolnień pracowniczych. Koszty społeczne takiego scenariusza będą ogromne. We wszystkich innych krajach Unii Europejskiej powszechnie stosowane są rozwiązania systemowe dedykowane producentom energochłonnym. Takie rozwiązania przewiduje dyrektywa Rady z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej. W rozumieniu przepisów w niej zawartych przez zakład energochłonny rozumie się jednostkę gospodarczą, w której koszty nabycia produktów energetycznych i energii elektrycznej wynoszą przynajmniej 3% wartości produkcji. Jest ustanowione również, że państwa członkowskie mogą stosować obniżki dotyczącego energii elektrycznej dla zakładów energochłonnych. Polska niestety takich obniżek nie stosuje, nawet mimo faktu, że Rada Ministrów w dniu 23 marca 2010 r. zobowiązała ministra finansów, ministra gospodarki, ministra skarbu państwa i ministra spraw zagranicznych do opracowania propozycji rozwiązań systemowych redukujących koszty pozyskiwania energii dla przedsiębiorstw energochłonnych. W związku z tym moje pytania. Mając na uwadze, że obecnie koszty energii elektrycznej dla ZGH Bolesław wynoszą już blisko 25% kosztów działalności spółki i nadal rosną, chcę zapytać: Czy Ministerstwo Gospodarki zna prognozę dotyczącą konkurencyjności ZGH Bolesław na rynkach w najbliższym dziesięcioleciu? Jakie działania i w jakim terminie ma zamiar podjąć Ministerstwo Gospodarki w celu obniżenia kosztów energii elektrycznej dla przedsiębiorstw energochłonnych, tak aby mogły funkcjonować na tych samych prawach co inne przedsiębiorstwa energochłonne w Europie...
Mówca: Józef Lassota
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Oczywiście ZGH Bolesław to jest bardzo duży zakład, ponad 3 tys. ludzi w Małopolsce. Jak pan minister powiedział, jest to istotny, ale tylko przykład, bo w Polsce takich zakładów energochłonnych jest więcej. Czy pan ma orientację, jaka jest skala, jeśli chodzi o element pracowniczy w całym kraju? Jaka to by była skala finansowa, gdyby obniżać opłaty, chociażby przez świadectwa? Bo akcyza na razie nie może być obniżona, jak słyszę. Jaka jest skala finansowa całej operacji?
Mówca: Beata Szydło
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Szanowni Państwo! Deficyt budżetu państwa za okres styczeń-maj 2012 r. wyniósł 77% deficytu zaplanowanego na ten rok. Oznacza to, że jest on wyższy niż w analogicznym okresie roku poprzedniego o ponad 3 mld zł. Dochody w okresie styczeń-maj są wykonane na poziomie ponad 38% założonych na ten rok, z czego z PIT wynoszą ok. 38%, z podatku akcyzowego - ok. 38%, a z podatku VAT - ok. 39%. Jednocześnie rząd przyjął zmiany w podatku dochodowym od osób fizycznych, likwidujące m.in. ulgę rodzinną dla rodzin mających jedno dziecko i osiągających w roku budżetowym dochody ponad 112 tys. zł oraz ulgę internetową. Tym samym rząd po raz kolejny - po podwyżce VAT oraz składki rentowej dla przedsiębiorców - podwyższa podatki. W związku z powyższym zwracamy się z następującym pytaniem: Czy przyjęte przez rząd zmiany w podatku dochodowym od osób fizycznych wynikają z konieczności zmniejszenia nadmiernego deficytu, są wynikiem konieczności poszukiwania dodatkowych wpływów dochodów do budżetu, aby osiągnąć założony cel wskaźnikowy? Szczególnie niepokojące jest to, że po raz kolejny jest to próba obciążenia podatników tego typu rozwiązaniami. Niepokój i nasz sprzeciw budzi przede wszystkim proponowana likwidacja ulgi prorodzinnej. W związku z tym chcielibyśmy zapytać: Czy te rozwiązania, które rząd przyjął w tej chwili do realizacji, są wynikiem tego dramatycznego poszukiwania dodatkowych wpływów do budżetu, ażeby osiągnąć te wskaźniki (Dzwonek), o których m.in. mówił również w poprzedniej odpowiedzi pan minister Tomczykiewicz? Dziękuję.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Pani Minister! Chciałbym zapytać o dochody z podatku VAT. Pani była uprzejma zauważyć, że one są nieco niższe niż zaplanowane - minister finansów zaplanował to w budżecie - ale, pani minister, chodzi o naprawdę spore pieniądze. Być może jako posłowie opozycji nie powinniśmy się specjalnie martwić tym, jak spływają podatki w państwie, ale I półrocze tego roku, jeżeli chodzi o wpływy z VAT, powinno być bardzo optymistyczne. Kończyły się wszystkie inwestycje związane z Euro. Finansował je nie tylko budżet państwa, ale także wiele miast, a więc płatności z tego tytułu powinny być wyższe, niż to wcześniej planowano. Mamy wyższą, niż przyjęto w założeniach budżetowych, inflację. Przypominam, że inflacja wynosi 2,8. W pierwszych miesiącach tego roku to była inflacja, w ujęciu rocznym, 5-procentowa, teraz jest ponad 4-procentowa. A więc są czynniki sprzyjające temu (Dzwonek), aby wpływy z VAT były przynajmniej takie, jakie są w planie, natomiast wzrost tych wpływów jest 1-procentowy. Przypominam, że w projekcie budżetu wpływy z VAT miały być wyższe od ubiegłorocznego wykonania chyba o ponad 7%. A więc jest pytanie: Jeżeli w I półroczu nie udało się tego zrealizować, to w jaki sposób zrealizuje się to w II półroczu i co będzie, co wypełni tę 8-miliardową dziurę, jeżeli wpływy z VAT w II półroczu będą takie, jak w pierwszym?
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowna Pani Minister! Z ostatnich informacji prasowych, które są publikowane bodajże od 4 lipca 2012 r., dowiadujemy się o fakcie, że firma Progress Framework została zwycięzcą konkursu na projekt ˝E-podręcznik do kształcenia ogólnego˝. Chciałbym przypomnieć, że według informacji ten projekt kosztuje 45 mln zł. Według pozycjonowania wskazana firma zajmuje się pośrednictwem w sprzedaży jednostek inwestycyjnych. Dopiero po ogłoszeniu wyników konkursu firma uruchomiła swoją stronę, która podaje informacje, że firma posiada doświadczenie w branży e-learningowej. O wyniku konkursu poinformował Ośrodek Rozwoju Edukacji, agenda podległa Ministerstwu Edukacji Narodowej. Dowiadujemy się również, że obecna wiceminister pani Joanna Bredzik była wcześniej dyrektorem Ośrodka Rozwoju Edukacji. Wspomniana wcześniej firma Progress Framework, według publikacji, realizowała kilka zleceń wyłącznie dla Centrum Edukacji Obywatelskiej, fundacji, z którą przez okres trzech lat współpracowała obecna pani minister. Stąd nasuwa się pytanie do pani minister: Czy Ministerstwo Edukacji Narodowej rozpoczęło już kontrolę w podległym mu Ośrodku Rozwoju Edukacji w związku ze zwycięstwem w konkursie na partnera technologicznego do realizacji projektu e-podręcznik? Oraz drugie pytanie: Czy pani minister Bredzik była szefem Studiów Podyplomowych Liderów Oświaty w Centrum Edukacji Obywatelskiej, fundacji odpowiadającej za program ˝Cyfrowa szkoła˝? Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Borkowski
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Pani Minister! Chciałbym zwrócić uwagę na jedną bardzo ważną sprawę. Uchwalając ustawę, podwyższając wiek emerytalny, obiecaliśmy szczególnie absolwentom, obiecaliśmy też Polakom, że będziemy stosować różne aktywne formy, jeżeli chodzi o walkę z bezrobociem, o tworzenie miejsc pracy. W związku z tym jest taka informacja, która chyba jest zasadna i prawdziwa, że w tej chwili ponad 5 mld zł leży u ministra finansów na koncie Funduszu Pracy. Są to ogromne pieniądze, środki, które przeznaczone są właśnie na ten cel i powinny być kierowane do powiatowych i wojewódzkich urzędów pracy. Dzisiaj - z tego, co wiem - jest to problem, ponieważ pan minister finansów zatrzymuje te środki. Również minister pracy i polityki społecznej skierował stosowne pismo, wniosek, wystąpienie, żeby udało się przekazać na ten cel chociaż 500 mln już w tej chwili, bo przecież skończył się rok szkolny, są nowi absolwenci. Chodzi o to, żeby w tej chwili podjąć takie działania. Natomiast - z tego, co też wiem - nie ma w ogóle na ten wniosek odpowiedzi. Czy w ogóle będzie odpowiedź i czy będą środki przekazane na ten cel? Przecież ważniejsze jest chyba to, żebyśmy nie patrzyli tylko, jak wyglądają słupki w budżecie, tylko długofalowo, żeby te słupki w budżecie dobrze wyglądały nie tylko na chwilę, bo nie ma nic ważniejszego niż praca. Bez pracy nie będzie żadnych podatków, ani PIT, ani CIT, ani innych podatków czy pośrednich, czy bezpośrednich. Jeżeli będziemy tak krótkowzrocznie myśleli, to do niczego nie dojdziemy. Dlatego zadaję pytanie, czy środki z Funduszu Pracy będą uruchomione przez Ministerstwo Finansów, kiedy to nastąpi i czy jest taka szansa. (Dzwonek) Czy wszyscy bezrobotni, a szczególnie rzesza absolwentów, którzy skończyli obecnie naukę albo skończą niebawem, dostaną pracę i czy pracodawcy będą mogli aktywnie włączyć się w ten cały proces poprzez urzędy pracy? Mam na myśli staże, doposażenie stanowisk pracy, prace interwencyjne, ale szczególnie staże. Dziękuję bardzo.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przez ostatnie kilka tygodni przez nasz kraj niemal codziennie przechodzą nawałnice połączone z gradobiciem, huraganem, w wyniku czego wiele gospodarstw domowych zostało zniszczonych. Ale te gospodarstwa domowe to nie tylko wieś, to także miasta i miasteczka. Rolnicy, których dotknęła ta nawałnica, utracili niejednokrotnie stuprocentowo plony. W związku z powyższym chciałbym zapytać pana ministra: Jaką rząd przewiduje pomoc szczególnie dla tych gospodarstw, które nie zostały ubezpieczone, a nie zostały ubezpieczone nie z własnej winy, ale z tego powodu, iż rząd przez ostatnie cztery lata obiecuje opracowanie nowej ustawy, która ma obowiązywać także w rolnictwie, jednak nie można się jej doczekać? Ostatnie zapewnienia ministra rolnictwa były takie, iż koniec roku 2011 jest okresem, w którym tę ustawę będzie można w Wysokiej Izbie procedować. Mija rok 2012, zapowiedzi nie ma. Ale my wiemy dlaczego. Otóż rząd nie ma środków finansowych na pomoc dla rolników, a szczególnie dla tych, których ta pomoc dotyczy, a przede wszystkim nie ma środków na realizację ustawy, o której tutaj mówiłem. Ostatnio pytali mnie rolnicy z gminy Ostroróg w powiecie szamotulskim, którzy nie są ubezpieczeni, a z trudem odnowili utracone podczas zimy uprawy, co mają zrobić i do kogo mają się zwrócić. Sojusz Lewicy Demokratycznej pyta zatem pana ministra, co w szczegółach będą również oglądać ci, którzy składali do nas zapytanie: Co pan minister im zaoferuje? Kiedy projekt ustawy? Kiedy pomoc? Jaka pomoc? Czy ciągle muszą być zadowalani tylko obietnicami? Kiedy przejdziecie państwo od obietnic do realnej realizacji tego, co zapowiadaliście i w ubiegłej, i w bieżącej kadencji?
Mówca: Leszek Aleksandrzak
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie ministrze, jedna wiadomość była dobra: że nie będzie już opadów. Ale pozostałe sprawy chcielibyśmy jeszcze raz doprecyzować. Po pierwsze, jeszcze raz pytamy, kiedy będzie zapowiadana już od 4 lat ustawa o ubezpieczeniach plonów. Bo to jest bardzo istotna sprawa, to spowodowałoby, że nie byłoby tego problemu. Po drugie, panie ministrze, mamy informacje, że kredyty preferencyjne skończyły się po tygodniu ich udzielania. W bankach nie ma już środków na kredyty preferencyjne, więc rolnicy nie mogą ich otrzymać. Następna sprawa to jest kwestia zgłaszanych przez mieszkańców wielu terenów spraw związanych z inwestycjami typu wały i zbiorniki retencyjne. Mam pytanie: Czy zaczniemy, zabierzemy się za odbudowę wałów? Bo w wielu miejscach tam, gdzie nie ma wałów, po raz kolejny po prostu woda zalała teren. Jeszcze pytanie - może już rzeczywiście szczegółowe, ale dość istotne - w kwestii gminy Ostroróg. Wielu mieszkańców stamtąd zgłasza problem plonów i braku ubezpieczeń - czyli w tym temacie, konkretnie Wielkopolska. Dziękuję bardzo.