PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jadwiga Wiśniewska
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mamy obecnie w Polsce zapaść demograficzną. Polki chętnie rodzą, ale w Wielkiej Brytanii i w Irlandii. Pojawia się więc pytanie, dlaczego. Szanowni państwo, w Wielkiej Brytanii VAT na ubranka dziecięce, tak jak w Irlandii, wynosi 0%. Państwo polskie pod rządami Platformy Obywatelskiej i PSL nie ma żadnej polityki prorodzinnej. Rzeczywiście przodujemy w Unii Europejskiej, jeśli chodzi o liczbę głodnych i biednych dzieci. Co trzecie dziecko w Polsce żyje w biedzie. Prawo i Sprawiedliwość przygotowało dla rządu wniosek do Komisji Europejskiej o tzw. środek specjalny, o powrót do obniżonej stawki VAT. Wystarczyło go podpisać. Pani poseł z Platformy tak krytykuje (Dzwonek) rzekome niedoróbki w projekcie przedstawianym przez Prawo i Sprawiedliwość. Jeśli państwo uważacie, że nasz projekt nie jest dobry, to pochylmy się nad nim w komisji i zatroszczmy się o to, żebyśmy nie byli krajem wymierającym. Proponujecie państwo podnieść wiek emerytalny do 67 lat, a jednocześnie nie robicie nic, żeby wprowadzić jakąkolwiek politykę prorodzinną, tak aby ratować nasz kraj przed zapaścią demograficzną. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Moskal
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pytanie pierwsze: Czy mamy problemy demograficzne, czy jest kryzys demograficzny, czy też go nie ma? Czy rząd to dostrzega, czy nie? To jest pierwsze pytanie. Chciałbym uzyskać jasną odpowiedź. Kolejna sprawa to te niedoróbki. Czy wszystkie projekty rządowe są tak cudowne i wspaniałe, czy pani poseł dostrzega też wiele uchybień? Nawet wcześniej była o tym mowa. Kolejna sprawa. Jeżeli mówimy o pewnej logice, to niech pan minister powie, jaki jest podatek od pieluch wielorazowego użytku i jednorazowego użytku. Gdzie tu jest logika i przy okazji gdzie jest jeszcze ekologia? Niech pan minister powie, jaki jest podatek np. na chipsy i na niektóre zdrowe artykuły żywnościowe. Gdzie tu też jest polityka zdrowotna? Niech pan minister o tym powie w związku z logiką, o której mówiła pani poseł. Panie ministrze, czy, a jeśli tak, to jakie, narzędzia widzi minister finansów, które można by zastosować w celu złagodzenia w jakimś stopniu czy eliminowania kryzysu demograficznego? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Agnieszka Hanajczyk
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Podczas poprzedniego wystąpienia krótki czas rzeczywiście umożliwił mi tylko ustosunkowanie się do błędów techniki legislacyjnej. W takim razie teraz pytanie kieruję do pani poseł wnioskodawcy: Czym państwo kierowaliście się, nie uwzględniając kryterium dochodowego w tym projekcie? (Poseł Jadwiga Wiśniewska: Złożymy wniosek w sprawie kryterium dochodowego.) Który moment jest momentem weryfikowalności uprawnienia do zwrotu świadczenia? Innymi słowy, jeżeli otrzymam rachunek na zwrot za odzież, będzie to odzież dla mnie, to czy można to zweryfikować, a jeśli tak, to gdzie? Pani poseł, czy ma to weryfikować urząd skarbowy, czy jakiś inny podmiot? Debatujemy dzisiaj nad tym projektem ustawy. Prawdopodobnie miałabym zdecydowanie mniej argumentów, gdybyśmy rozmawiali np. o zwiększeniu świadczenia rodzinnego w postaci zasiłku rodzinnego. Jako były pracownik socjalny twierdzę, że taka ustawa jest niemożliwa do stosowania w życiu. Biorąc pod uwagę kanalizowanie pieniędzy, ciągle niewystarczających pieniędzy, tym bardziej należy rozsądnie patrzeć... (Dzwonek) Pani marszałek, jeszcze tylko jedno zdanie. Chciałabym jeszcze zapytać o jedno, ale to już jest pytanie natury formalnej. Czym państwo kierowaliście się w związku z tym, że uregulowanie w debatowanym projekcie ustawy dotyczy wydatków ponoszonych od 1 stycznia 2011 r., a zmieniony podatek VAT-owski na ubranka wszedł w życie w styczniu 2012 r.? Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Polak
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przed chwilą, bo godzinę temu, tutaj, w tej sali, dyskutowaliśmy o dobrym projekcie ustawy, który wychodził naprzeciw oczekiwaniom ministerstwa i w sposób znaczący mógł wesprzeć budżet państwa polskiego, budżet, z którym, jeśli chodzi o dochody, niestety jest bardzo źle. Niestety wolą koalicji rządzącej prawdopodobnie ten projekt zostanie odrzucony. Gdy dwa lata temu, prawie dwa lata temu, tutaj, w tej sali, była dyskusja na temat wzrostu VAT na ubranka i buty dziecięce, też państwo głosami koalicji rządzącej przeforsowaliście ten projekt ustawy. Wiem, że okoliczności wynikały z pewnych ustaleń ogólnoeuropejskich, ale nikt z państwa nie zawahał się wtedy, podnosząc rękę za tymże projektem. Teraz ten projekt klubu Prawo i Sprawiedliwość wychodzi naprzeciw oczekiwaniom właśnie rodzin wychowujących małe dzieci. Jest jednym z elementów (Dzwonek) polityki prorodzinnej i okazuje się z kolei, że nie jest do zaakceptowania przez państwa, właśnie przez koalicję rządzącą. Chciałbym zapytać pana ministra, ile projekt ustawy, który uchwalaliśmy półtora roku temu, a który podnosił VAT z 8% do 23%, przyniósł do budżetu państwa, bo akurat zakończył się już rok 2011, wpływów z tego tytułu przez jeden rok. Ile miliardów złotych więcej uzyskaliśmy w budżecie państwa z tytułu podniesienia VAT na ubranka i obuwie dziecięce? Dziękuję.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Otóż każdy pieniądz, który jest kierowany do rodzin w obecnej sytuacji materialnej, ale także w sytuacji, w której byliśmy rok wcześniej, jest warty poparcia i każda idea, która idzie w kierunku wspierania rodzin, a szczególnie najuboższych, jest Sojuszowi Lewicy Demokratycznej bardzo bliska. Mówię tu o samej idei, już nie odnoszę się do tego, co powiedziała pani poseł z Platformy Obywatelskiej, ale jeśli, pani poseł, chce się coś zrobić, chce się pomóc i ten projekt byłby skierowany do dalszych prac, to można byłoby go przygotować w sposób taki bardzo logiczny legislacyjnie, aby tę pomoc nieść, tylko najpierw musi być ta podstawowa chęć pomocy rodzinie. Zresztą Sojusz Lewicy Demokratycznej w ubiegłym roku złożył projekt ustawy podobnej treści, lepiej dopracowany, nie było tej krytyki, że jest niedopracowany. I co? Utknął po pierwszym czytaniu w komisji. (Dzwonek) W przypadku państwa projektu koalicja poszła dalej, dlatego że jest odrzucenie tegoż projektu w pierwszym czytaniu. Życzę państwu szczęścia, ale znam już efekt tego. Panie Ministrze! Chcę zadać pytanie: Ile zdaniem pańskiego resortu ten projekt ustawy by kosztował? A być może macie państwo inne, lepsze pomysły niż Prawo i Sprawiedliwość w tej kadencji i idziecie w innym kierunku, aby pomóc rodzinie. Być może byłaby tutaj jakaś alternatywa, ale na razie o takiej pomocy nie słyszałem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Moskal
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ja tutaj wskazałem między innymi na chipsy, panie ministrze. Pewnie, że wszystko jest zdrowe, bo jest dopuszczone, tylko jeżeli szerzej i głębiej popatrzymy, to do innego wniosku dojdziemy - że nie jest to artykuł, który powinien być tak bardzo zalecany, jak np. woda mineralna, a jeśli porównamy te stawki, one są na korzyść chipsów. I pytałem jeszcze o coś innego - pieluszki jednorazowego użytku i wielorazowego użytku. Dlaczego jest ta różnica? To samo niby, ale dlaczego od pieluszek jednorazowego użytku jest mniejszy podatek, a od wielorazowego - 23%? O to pytałem. A ekologia gdzie jest? Dziękuję bardzo.
Mówca: Agnieszka Hanajczyk
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani poseł, mówiąc o technice legislacyjnej, nie chciałam w żaden sposób kogokolwiek urazić, natomiast mówię o całym procesie legislacyjnym nad tą ustawą od 2011 r. Mam wrażenie, bo tak naprawdę, pani poseł, to jest to już czwarty projekt. Mam takie wrażenie, pani poseł... (Poseł Anna Elżbieta Sobecka: Jak to?) Tak, bo najpierw był projekt - druk nr 3900 - potem była autopoprawka, teraz jest listopad 2011 r. i znowu jest autopoprawka. Tak jakbyśmy wracali do autopoprawki z 2011 r., ale chcę o czym innym powiedzieć, pani poseł. Mam wrażenie, że państwo sami nie jesteście przekonani co do kręgu podmiotowego i przedmiotowego. I ja też, żeby się ustosunkować do ustawy - nie chodzi o technikę legislacyjną - muszę wiedzieć, do czego mam się ustosunkować. Muszę wiedzieć, czy państwo myślicie o niemowlakach, czyli o populacji w wieku do 1 roku, czy o dzieciach do 13 lat, bo wtedy mówimy o zupełnie innych finansach. Muszę wiedzieć, czy państwo mówicie o odzieży dla dzieci, a dodatkach odzieżowych dla niemowląt. Ja o tym mówię. Ta niespójność nie jest li tylko niespójnością legislacyjną i prawodawczą, ona ma przełożenie na ogromne pieniądze w finansach publicznych. Tylko dlatego mówiłam o tym. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani poseł, rozumiem pani wątpliwości, tylko muszę pani powiedzieć, że nie było czterech projektów ustaw, tylko były dwa. W poprzedniej kadencji razem złożyliśmy i projekt ustawy, i autopoprawkę, do laski marszałkowskiej, tyle że odczekało to swój czas, i to bardzo długi, tak że nie zdążyliśmy przepracować i przegłosować tego w komisjach. Jeżeli chodzi o drugą rzecz, o której pani wspomina, to sądzę, że wszystko to można dopracować w komisjach. O pani wątpliwościach już mówiłam. Dziękuję bardzo.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dlaczego to oświadczenie? Pewna 80-letnia kobieta, chcąc polecieć do Stanów Zjednoczonych m.in. w celu poprawienia stanu zdrowia, została w pociągu na trasie Kraków - Warszawa zwyczajnie okradziona. W tym został jej skradziony paszport. Oczywiście nie wyleciała do Stanów, ale pozostał problem, co z nowym paszportem, kiedy uzyska dokument, który zezwoli jej na wyjazd. Jakie było moje zdziwienie, kiedy po godzinie od złożenia prośby do urzędnika otrzymałem od niego odpowiedź, iż w związku z taką sytuacją do końca tygodnia wymieniona kobieta otrzyma paszport i będzie mogła wylecieć do Stanów Zjednoczonych Ameryki. Nie ukrywam, że byłem mile zaskoczony, ale także zdziwiony tak szybkim skutkiem interwencji. Ale to znaczy, że idziemy w dobrym kierunku. Dlatego w tym oświadczeniu wygłoszonym w Sejmie Rzeczypospolitej chciałbym podziękować panu Stanisławowi Chmielewskiemu - proszę nie mylić z wiceministrem sprawiedliwości w rządzie Rzeczypospolitej Polskiej - kierownikowi wydziału paszportów w Krakowie za tak ludzkie podejście do sprawy. Panie kierowniku, serdecznie dziękuję za to, co uczynił pan dla tej pani. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Nemś
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałabym odnieść się do pewnej w moim odczuciu niezwykle ważnej kwestii społecznej, jaką jest nierówne traktowanie ojców przed sądami rodzinnymi w sprawach o opiekę nad dzieckiem. Teoretycznie ojcowie mają takie same prawa jak matki. Prawa te gwarantowane są im przez konstytucję, a nawet przez pełnomocnika rządu do spraw równego traktowania. W rzeczywistości mężczyźni, którzy decydują się na samodzielne wychowywanie dziecka, spotykają się z różnymi barierami w życiu codziennym, a ich wybór traktowany jest nawet jako swoista ekstrawagancja. Szczególnie dotkliwym przykładem dyskryminacji ojców są wyroki sądów rodzinnych w sprawach o przyznanie opieki nad dzieckiem. Rozwód oznacza najczęściej dla ojca utrudnienie kontaktów z dzieckiem. Polskie sądy rodzinne prawo do opieki nad dzieckiem przyznają z reguły matce jako rodzicowi niejako z natury bardziej predysponowanemu do sprawowania opieki. Jak wynika z przeprowadzonych przez GUS badań statystycznych, aż w ponad 95% przypadków sądy rodzinne przyznają sprawowanie władzy rodzicielskiej matkom. Niejednokrotnie o takich właśnie wyrokach decyduje jedna jedyna opinia biegłego, która wykonywana jest najczęściej jednorazowo podczas trwania całego procesu rozwodowego. Niezmiernie rzadko bada się autentyczne kompetencje rodziców. Jest tak nawet w przypadkach, kiedy ojcowie zgłaszają brak kompetencji drugiej strony, sugerują, że posiadają wyższe kompetencje albo wnoszą o wspólną opiekę nad dzieckiem. Ojcowie zakładają ogólnopolskie stowarzyszenia oraz fundacje, aktywnie walczą o obronę swoich praw, przeciwstawiają się dyskryminacji i krzywdzie dzieci wyrządzanej przez niesprawiedliwe, stronnicze wyroki sądów rodzinnych. Z pewnością nie tylko samo prawo dyskryminuje polskich ojców, ale bardziej mentalność ludzka, obyczajowość i niestety rutyna urzędnicza. Chociaż miłość ojcowska jest inna niż miłość matki, to jednak może być ona dla dziecka nie mniejszym źródłem radości i szczęścia. Wszystkim mężczyznom, którzy realizują na co dzień odpowiedzialne, pełne miłości i troski ojcostwo, a jednocześnie uważają je za swój najważniejszy obowiązek, należą się powszechny szacunek i uznanie. Uważam, że przepisy dotyczące sprawowania władzy rodzicielskiej przez ojców oraz orzekania w tym zakresie powinny jak najszybciej ulec zmianie, nowelizacji, aby wyroki sądów rodzinnych były kompatybilne z rzeczywistą sytuacją i najważniejszymi potrzebami małoletnich dzieci. Polscy ojcowie chcą wychowywać swoje dzieci, mają do tego pełne prawo. My zaś, jako posłowie RP obecnej kadencji, musimy stać na straży tego właśnie prawa. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Anna Paluch
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Wysoka Izbo! 27 lutego tego roku przypadnie 25. rocznica śmierci sługi Bożego księdza Franciszka Blachnickiego, wybitnego kapłana polskiego Kościoła, człowieka wielkiego ducha i mocnej wiary. Z perspektywy tych 25 lat, które upłynęły od jego śmierci, coraz lepiej widać tę wspaniałą postać i ogromny wpływ, jaki wywarł na kształt polskiego Kościoła, polskiego katolicyzmu, a także na polskie życie społeczne. Dla bardzo wielu polskich katolików spotkanie z księdzem Franciszkiem Blachnickim było niezmiernie ważnym doświadczeniem w życiu, wielką inspiracją i wielkim przeżyciem. Ksiądz Franciszek Blachnicki pozostawił dziedzictwo duchowej odnowy człowieka, metody ewangelizacyjnej, duszpasterskiej, opartej na nauczaniu Soboru Watykańskiego II, konsekwentnej wiary, która przemieniała życie bardzo wielkiej, licznej grupy ludzi w Polsce i poza jej granicami. Swoją gorącą wiarą i heroicznym przykładem pociągał świeckich i duchownych do Boga. Przemieniał życie kapłanów, kleryków, osób konsekrowanych, ale także dzieci, młodzieży, całych rodzin. W ramach oaz przekazywał inspiracje nauczaniem Soboru Watykańskiego, odnowionej liturgii, pojmowania Kościoła jako wspólnoty. Mieszkańcy Krościenka nad Dunajcem, do których mam honor się zaliczać, doskonale pamiętają początki ruchu oazowego w połowie lat 60: pierwsze działania księdza Franciszka Blachnickiego, założenie Ruchu Światło-Życie, pierwsze oazy, które z Krościenka promieniowały na całą Polskę i poza jej granice. Trudno w tym oświadczeniu nie zawrzeć osobistego akcentu i osobistego mojego wspomnienia. Ksiądz Blachnicki wspominał doświadczenie obozu koncentracyjnego i doświadczenie ponadrocznego więzienia, które pozwoliło mu usystematyzować i zapisać swoje przemyślenia. Stworzył oazę - ten właśnie sposób oddziaływania na wiernych. Jego dorobek naukowy, zwłaszcza w zakresie teologii pastoralnej, liturgiki, katechetyki, kształtował świadomość całego pokolenia kapłanów i polskich katolików. Ksiądz Franciszek Blachnicki, sługa Boży, założył Ruch Światło-Życie i stowarzyszenie Diakonia Ruchu Światło-Życie, Instytut Niepokalanej Matki Kościoła, stowarzyszenie Unia Kapłanów Chrystusa Sługi, Krucjatę Wyzwolenia Człowieka. Te wszystkie jego dzieła stanowią oblicze współczesnego polskiego Kościoła. Ogromną radością i wzruszeniem napawa mnie fakt, że w przeddzień 25. rocznicy śmierci sługi Bożego księdza Franciszka Blachnickiego w Krościenku nad Dunajcem, w miejscu jego wiecznego spoczynku, między 25 a 27 lutego odbędą się uroczystości, które upamiętnią tę wielką postać. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! W pierwszej kadencji Platforma Obywatelska zapewniała, że będzie się żyło lepiej, oczywiście wszystkim, a gdy większość przekonała się, że lepiej już nie będzie, a co najwyżej może się pogorszyć, przed kolejnymi wyborami partia ta mamiła elektorat spotami o 300 mld zł, jakie miała ˝załatwić˝ dla Polski. Nie ulega wątpliwości, że ten medialny spektakl w dużej mierze przyczynił się do zwycięstwa PO i niestety wiele wskazuje na to, że ma się on nijak do rzeczywistości. Po pierwsze, wiadomo, że aż jedenaście państw członkowskich, w tym Niemcy i Francja, dąży do zmniejszenia projektu budżetu UE z 1020 mld euro do ok. 900 mld euro. Jeśli te pieniądze zostaną zaoszczędzone, to oczywiście na dwóch najważniejszych politykach unijnych: regionalnej i rolnej, czyli tych, z których głównie korzysta nasz kraj. Już przy tym, co zaprojektowała Komisja Europejska, środki na wspólną politykę rolną, a dokładnie na II filar tej polityki, czyli modernizację terenów wiejskich, pieniądze mają być mniejsze aż o 50 mld euro w stosunku do obecnego siedmiolecia. Z polityką regionalną będzie zapewne podobnie. Te 120 mld euro trzeba przecież gdzieś zaoszczędzić, więc sięgnie się przede wszystkim do środków, które miały przypaść największym beneficjentom, w tym Polsce. Oczywiście trzeba jeszcze uwzględnić składkę na inne kraje europejskie, takie jak: Grecja, Portugalia i Irlandia, Włochy czy Hiszpania. Rząd coraz częściej mówi, że jeśli nie wyłożymy na te kraje 6 mld euro z naszych rezerw walutowych na ratowanie strefy euro, to nie skorzystamy z budżetu UE na lata 2014-2020. Jak wynika z prostej kalkulacji, żeby cokolwiek z niego wziąć, musimy najpierw pożyczyć aż 6 mld. Reasumując, obiecanych 300 mld najprawdopodobniej już nie będzie, a nam pozostał pewien niesmak, a to dlatego, że w tych spotach wzięli udział znani w Europie polscy politycy, którzy swoim autorytetem przekonywali wyborców do kolejnego propagandowego chwytu Platformy. Mam także wrażenie, że był to chyba jeden z ostatnich tak skutecznych PR-owskich zabiegów tego ugrupowania, bo rząd nareszcie zetknął się z twardą rzeczywistością i wiele wskazuje na to, że jego ostatnich niepowodzeń nie da się już zamaskować bannerami, billboardami, telewizyjnymi show i rzucanymi od czasu do czasu obietnicami bez pokrycia. To doprawdy przykre dla specjalistów od robienia dobrego wrażenia, gdy rzeczywistość wymusza na nich, żeby nareszcie wzięli się do porządnej roboty. Przebieg posiedzenia
Mówca: Zbigniew Dolata
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W ciągu ostatnich 4 lat rządów Platformy i PSL mamy do czynienia z niebywałą wręcz falą likwidacji szkół. W trakcie tych 4 lat zlikwidowano ponad 2 tys. szkół. Na rok bieżący zaplanowano likwidację ponad 500 szkół. Ideą, celem propozycji Klubu Parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości było przyznanie instrumentu, który by mógł być wykorzystywany celem zapobieżenia likwidacjom szkół. Chodziło o to, żeby przyznać kuratorom oświaty zabraną przez Platformę nowelizacją z marca 2009 r. kompetencję, aby opinia kuratora oświaty była wiążąca. I pytanie do pani minister Szumilas, która niestety nie brała udziału ani w debacie dotyczącej tej ustawy, ani w debacie dotyczącej sześciolatków. (Dzwonek) Pytanie brzmi następująco. Pani minister, dlaczego pani minister nie chce takiego instrumentu, który mógłby pozwolić na zachowanie szkół często likwidowanych na terenach wiejskich, co wywołuje ogromne zaniepokojenie społeczne? I pytanie do pani marszałek o tryb konsultacji. Pani marszałek, dlaczego projekt tej ustawy był konsultowany przez Związek Województw RP? Przecież województwa nie są organami prowadzącymi szkoły podstawowe. Dlaczego wobec tego konsultacje były prowadzone właśnie w ten sposób? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Rząd prezentuje radosne przeświadczenie, że szkoły są przygotowane do przyjęcia w 2014 r. sześciolatków, my twierdzimy, że tak nie jest. Rzeczywistość jest inna aniżeli wizja propagandowa, którą przedstawia rząd Platformy i PSL. Jednak nie wszystkie szkoły są przygotowane, nie wszędzie są place zabaw, nie wszystkie sale są przygotowane w takiej liczbie, która umożliwiłaby nauczanie sześciolatków i dzieci 7-letnich w 2014 r., bo w 2014 r. do szkół przyjdzie wyż demograficzny. W tym samym czasie przyjdą dzieci 7-letnie, 6-letnie i 5-letnie, które będą uczyły się w oddziałach przedszkolnych. Na dodatek nie wszyscy nauczyciele wychowania przedszkolnego w związku ze zmianą podstaw programowych przeszli przez doskonalenie zawodowe. Państwo tutaj cały czas (Dzwonek) prezentujecie wizję, że szkoły są przygotowane, natomiast my pytamy, na czym tę błędną wizję opieracie. W ogóle nie panujecie państwo także nad procesem likwidacji szkół. Zliberalizowaliście ustawę o systemie oświaty? Tak naprawdę państwo polskie wycofało się...
Mówca: Sławomir Kłosowski
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Właściwie chciałbym przedstawić sytuację bieżącą, panującą tej chwili, jeżeli chodzi o poziom edukacji. (Poruszenie na sali) Otóż, proszę państwa, wszyscy wiemy... Będzie pytanie, proszę się nie niecierpliwić, panie ministrze. W tej chwili wiadomo, że sytuacja jest fatalna, bo rodzice, młodzież, dzieci protestują, odbywają się strajki okupacyjne w szkołach. Tego nie było od dawien dawna. Od czasów zaborów rodzice i dzieci nie protestowali w szkołach zamykanych na siłę przez rząd. To jest z jednej strony. Z drugiej strony samorządy protestują, wytykają rządowi, że środków z subwencji oświatowej nie wystarcza na utrzymanie bieżące szkół i dlatego je likwidują. Z trzeciej strony mamy huraoptymistyczną, jak w czasach minionych, informację rządu o przygotowaniu obiektów szkolnych do obowiązku szkolnego, według której wszystko gra, wszystko jest w najlepszym porządku, pieniędzy jest aż za dużo. I czwarty fakt - oficjalne przesunięcie przez rząd ustawą rządową obowiązku szkolnego na 2014 r., czyli o dwa lata, a więc przyznanie się, że jest źle. Pani minister, pytanie: To jak w końcu jest? Czy wy wiecie w ogóle, jak jest, czy nie wiecie w ogóle, jak jest? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Edukacji Narodowej Krystyna Szumilas
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Każda zamykana szkoła to powód troski dla ministra edukacji, dla samorządu terytorialnego i lokalnej społeczności. Ale niż demograficzny powoduje, że w niektórych szkołach nie ma po prostu uczniów i te szkoły muszą być zamykane. Opinia kuratora oświaty - kiedy była wymagana opinia kuratora oświaty, kiedy pan poseł Kłosowski był wiceministrem edukacji narodowej i miał w ręku to narzędzie dotyczące możliwości blokowania przez kuratora oświaty likwidacji szkół, zlikwidowano 650 szkół (Gwar na sali), a teraz, kiedy tego narzędzia nie ma, bo samorząd musi stanąć przed lokalną społecznością i rozmawiać z mieszkańcami, zlikwidowano 300 szkół. To pokazuje, że ten mechanizm był nieskuteczny i nie powinniśmy go wprowadzać. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Jadwiga Wiśniewska: Pani mówi nieprawdę.)
Mówca: Sławomir Kłosowski
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Pani Minister! Spodziewałem się tego, że pani minister nie odpowie na moje pytanie, bo trudno odpowiedzieć na to pytanie w sposób merytoryczny. Rząd, pan premier Tusk po prostu, mówiąc po piłkarsku, zakiwał się, z jednej strony likwidując, z drugiej strony nie dając pieniędzy, a z trzeciej strony przesuwając ten termin. A jeżeli chodzi o odpowiedź na troskliwe pytanie pani minister co do mojej skromnej osoby, to doskonale pani wie, że jeżeli chodzi o te likwidacje, to były likwidacje szkół dawno już opustoszałych, a wy w tej chwili likwidujecie szkoły, które liczą po 300, 400 dzieci. Taka jest prawda. (Poruszenie na sali) Zapytajcie samorządów. (Oklaski) Dziękuję bardzo.