PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Fundacja Ekorozwoju z siedzibą we Wrocławiu przy współpracy narodowego funduszu ochrony środowiska i Unii Europejskiej podjęła się reintrodukcji motyla niepylaka apollo, Parnassius apollo, na terenie RP. Motyl ten jest jednym z najrzadszych motyli Europy i Azji, dlatego też znalazł się w czerwonej księdze zwierząt chronionych, co oznacza, że nie można niszczyć jego stanowisk, łapać, zabijać, a nawet przechowywać egzemplarzy kolekcjonerskich. Parnassius apollo występował niegdyś w Polsce na wielu stanowiskach, niestety pod koniec XX wieku praktycznie całkowicie wyginął. Pozostała jedynie niewielka populacja w Pieninach i najprawdopodobniej w Tatrach. W roku 1991 podjęto się odbudowy gatunku w Pieninach. Dosłownie z kilku egzemplarzy poprzez hodowlę udało się ustabilizować występowanie populacji w liczbie ponad 1000 sztuk co roku. Motyle te występują wyłącznie w miejscach, w których rośnie ich roślina żywicielska, jaką jest rozchodnikowiec wielki, Hylotelephium maximum. Niestety na skutek zmian środowiskowych stanowiska tej rośliny na terenie RP zostały mocno ograniczone. Tak więc sukces reintrodukcji w Karkonoszach, Górach Stołowych i w Górach Kruczych uzależniony jest od znalezienia odpowiednich stanowisk. Program o nazwie ˝Infrastruktura i środowisko˝ został ujęty w ramach czasowych od 1 stycznia 2010 r. do 30 czerwca 2013 r. Pierwsze motyle do hodowli zamkniętej sprowadzono z Pienin w liczbie 250 jajeczek. Pozwoliło to na wyhodowanie od roku 2005 ponad 5 tys. dorosłych osobników. Pani Monika Szyrmer prowadząca projekt w imieniu Fundacji Ekorozwoju nie podjęła jeszcze decyzji, kiedy na stanowiska rozchodnikowca wielkiego w obrębie Karkonoskiego Parku Narodowego zostaną wypuszczone pierwsze motyle. Należy zakładać, że będzie to w roku 2012. Środki, jakie zostały przeznaczone na ten projekt, to 2,8 mln zł, z czego 85% wydatkuje Unia Europejska, a pozostałą część narodowy fundusz ochrony środowiska. Myślę, że są to środki wystarczające. Środowisko entomologów trzyma kciuki za powodzenie projektu. Jesteśmy prawie pewni, że projekt zakończy się sukcesem porównywalnym z tym, który osiągnęli czescy entomolodzy na stanowisku w rezerwacie Bilá hora. Powrót tego przepięknego motyla na swoje pierwotne stanowiska będzie wielkim sukcesem wszystkich ludzi, którym ochrona środowiska jest bliska sercu. Dziękuję.
Mówca: Marek Stolarski
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pozwolę sobie zacytować mój list otwarty, jaki wystosowałem do marszałka województwa śląskiego: Szanowny Pan Marszałek Adam Matusiewicz Do napisania tego listu skłoniło mnie ogromne zainteresowanie planowaną likwidacją Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu. Od dłuższego czasu mówi się o tym głośno, natomiast nikomu nie są znane żadne konkrety. Z tego, co mi wiadomo, nawet dyrektor muzeum nie jest informowany o sytuacji. Jak to jest możliwe, że wszelkie wiadomości dotyczące tak ważnego ośrodka kultury, jak Muzeum Górnośląskie, uzyskiwane są jedynie z niepotwierdzonych źródeł, a Pana, Panie Marszałku, nie stać na rzetelne zabranie głosu w tej sprawie? Rozumiem, że chce pan pozostawić po sobie ˝pomnik˝, jakim będzie budowa Muzeum Śląskiego w Katowicach, ale proszę mi wytłumaczyć, dlaczego kosztem najbardziej zasłużonego i najstarszego, przypominam, o stuletniej tradycji, ośrodka muzealnego w regionie. Czy rozumie pan, co to będzie znaczyć dla miasta, które niestety dzięki nieudolnej polityce prowadzonej w ostatnich latach tak strasznie upada? Czy kosztem Bytomia, który według rządzących miastem polityków jest już skazany na zagładę, chce pan budować swoją pozycję? Czy zdaje pan sobie sprawę, że wpisuje się pan w katastrofalną politykę obecnego prezydenta Bytomia Piotra Koja? Bytom można nazwać określeniem ˝miasta do likwidacji˝. Likwidowane są szkoły, tu przykład głośnej likwidacji Technikum Elektryczno-Energetycznego. Planowana jest likwidacja przedszkoli i żłobków. Czy powstała jakaś nowa instytucja kulturalna, oświatowa czy jakakolwiek inna? W Bytomiu jedynie likwiduje się i wyburza. Kiedyś o Bytomiu mówiło się jako o mieście kultury, wysokiego poziomu kształcenia, a teraz jedynie o likwidacjach i protestach mieszkańców. Chce pan marszałek w zgodzie z panem prezydentem zrobić z Bytomia zaścianek Śląska? Oczekuję od Pana Marszałka szybkiego wyjaśnienia tak ważnego problemu, jak likwidacja Muzeum Górnośląskiego, i konkretnej odpowiedzi na pytania nurtujące mieszkańców w tej kwestii. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Artur Bramora
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To już sto dni. I co mamy? Nic. Zgodnie z oczekiwaniami rządzących pan premier Donald Tusk realizuje swój zaplanowany wcześniej misterny plan krok po kroku. Najpierw powołał nowy - stary rząd dla PO. Któż z wybitnych pozostał w ekipie pana premiera? Minister bez teki w starym rządzie pan Arłukowicz został ministrem zdrowia. To nieważne, że leki jednak są droższe i społeczeństwo zaczyna to odczuwać. Ważne, że minireforma, mająca ogromne skutki finansowe dla społeczeństwa, przeszła, a pan minister chodzi z podniesionym czołem tylko dlatego, że nie udało się go odwołać. Pani minister Mucha, minister sportu. To nic, że stadiony są źle wykończone, premie należy wypłacać. Po wielkiej wrzawie ze słynną już premią w wysokości 570 tys. zł pani minister oburzona na poprzedników w styczniu, według doniesień prasowych, sama podpisuje odpowiednie rozporządzenie o wypłatach nowych premii w swoim resorcie bez względu na efekt końcowy prac związanych z budową i modernizacją stadionów. Pan Nowak, minister infrastruktury. To nic, że nie będzie planowanej autostrady A2, odcinków autostrady A4 łączących nas z Ukrainą. To nic, że nowa nawierzchnia jeszcze nieoddanych dróg już pęka. To nic, że kolejne są w kompletnej rozsypce. Ważne, że była zmiana na stanowisku. Szczytem wszystkiego była jednak zamiana kompetentnego ministra sprawiedliwości pana Kwiatkowskiego na posła Gowina. To nic, że słyszy krzyk zarodków. Ważne, że sądy sobie, prokuratura sobie stanowią interpretację prawa, które trzeba znowelizować, tylko że nie ma kto tego zrobić. Ale jest względny spokój. Spokój, który jak zwykle mistrz, czyli pan wicepremier Pawlak, ceni sobie najbardziej. Jak zwykle swoje ugra. Ale czy o to chodzi? Czy tak ma wyglądać nowoczesne, demokratyczne państwo? Kolejny stary-nowy gracz na scenie politycznej pan Leszek M. mówi, że zdrajcy polityczni, którzy przeszli do innych obozów, powinni oddać pieniądze za kampanię. Panie Leszku, zapomniał pan już o blamażu ostatnich dni pana rządu. Zapomniał pan już o blamażu na listach wyborczych Samoobrony. Zacytuję jednego z ulubionych pana klasyków: ˝Kończ... waść!... wstydu... oszczędź!˝. To już jest koniec, trzeba już iść. Pana Jarosława już też nie ma - przegrał z własnym fanatyzmem. Pytam więc PiS, SLD, ˝Solidarność˝ i innych związkowych lobbystów: Czy w kwestii polskiej demokracji, niepodległości również należy przeprowadzać stosowne referenda? Albo nad dalszą sensownością prowadzenia przez prokuraturę wojskową smoleńskiego śledztwa? Nie, bo to jest oczywiste, bo zobowiązuje nas do tego XXI w. Jedyną alternatywą jest Ruch Palikota - formacja, która wnosi świeżość do polityki, inne jej postrzeganie, inną mentalność. My nie chcemy w polityce tylko trwać. Mamy dość siły i charyzmy, aby tego dokonać. My chcemy nowoczesnej Polski. I możemy odejść. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Domaracki
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje dzisiejsze oświadczenie to jednocześnie apel, apel do ministra sprawiedliwości. Panie ministrze Gowin, w związku z próbami deregulacji zawodów przewodnika i pilota turystycznego w imieniu zainteresowanych zwracam się do pana o zaniechanie deregulacji ww. zawodów. W krajach Unii Europejskiej, w których turystyka jest istotną gałęzią gospodarki narodowej, wymienione zawody cieszą się dużym prestiżem i nie ma mowy o tym, aby ktoś niekompetentny, nieprzygotowany, przypadkowy, bez certyfikatu wydanego przez odpowiednie władze mógł je wykonywać. Przewodnik i pilot turystyczny to reprezentanci Polski, osoby przybliżające turystom nasz kraj, jego historię i przebogate dziedzictwo. Jest to bardzo odpowiedzialne zadanie. Mając na względzie wizerunek naszej ojczyzny, proszę jak na wstępie: panie ministrze Gowin, nie psujcie znowu czegoś tylko po to, by wykazać, że ciężko pracujecie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Chmielowiec (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W dniu 27 lutego br. w budynku Starostwa Powiatowego w Kolbuszowej na Podkarpaciu odbyła się uroczystość wręczenia odznaczeń Gwiazda Afganistanu i Gwiazda Iraku, medali ˝Za Zasługi dla Obronności Kraju˝. Odznaczenia te były podziękowaniem za poświęcenie w czasie nienagannej służby poza granicami państwa żołnierzy rezerwy. Medalami zaś, jako wyrazem szacunku i podziękowania, wyróżniono rodziców żołnierzy za trud, jaki włożyli w wychowanie synów w duchu patriotyzmu i oddania dla ojczyzny. Uroczystość wręczenia medali i odznaczeń, w której miałem przyjemność brać udział, odbyła się w uroczystej oprawie. Aktu odznaczenia w imieniu prezydenta RP oraz ministra obrony narodowej miałem zaszczyt dokonać wraz z szefem wojewódzkiego sztabu wojskowego płk. dyplomowanym Zbigniewem Winiarskim, wojskowym komendantem uzupełnień w Mielcu ppłk. Mirosławem Ciesielskim, starostą kolbuszowskim Józefem Kardysiem, wójtami i przedstawicielami gmin z terenu powiatu kolbuszowskiego. Wręczonych zostało 5 medali, 4 odznaczenia oraz dokonano aktu mianowania na wyższy stopień podoficerski. A uhonorowani zostali: złoty medal ˝Za Zasługi dla Obronności Kraju˝ otrzymała pani Aniela Furtak-Mularczyk z gminy Majdan Królewski, zaś srebrny medal ˝Za Zasługi dla Obronności Kraju˝ wręczony został pani Genowefie Dudzie z gminy Kolbuszowa, panu Wojciechowi Obarze z gminy Dzikowiec, a także pani Janinie Babiarz oraz państwu Bronisławie i Józefowi Maciągom z gminy Cmolas. Za udział w Polskim Kontyngencie Wojskowym w Afganistanie Krzysztof Gaweł oraz Józef Moczulski z gminy Kolbuszowa otrzymali odznaczenie Gwiazda Afganistanu. Natomiast odznaczenie Gwiazda Iraku odebrali Leszek Wilczarski z gminy Majdan Królewski i Paduch Marcin z gminy Cmolas za udział w Polskim Kontyngencie Wojskowym w Republice Iraku. Mianowany na wyższy stopień podoficerski starszego kaprala został Andrzej Wiewióra z gminy Niwiska. Uroczystość ta była również okazją do promocji obronności oraz różnych form służby wojskowej, Szanowna Pani Marszałek! Stojąc przed Wysoką Izbą w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej, pragnę wyrazić ogromne słowa wdzięczności i uznania rodzicom żołnierzy za trud włożony w patriotyczne wychowanie synów. W szczególny sposób słowa podziękowania kieruję również do samych żołnierzy rezerwy za ich poświęcenie i nienaganną służbę w polskich kontyngentach wojskowych za granicą oraz odważną postawę na wzór naszych ojców.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Na podstawie rozkazu wydanego przez Konstantego Rokossowskiego około 200 tys. młodych Polaków uznanych za ˝element niepewny klasowo˝ zostało w latach 1949-1959 skierowanych do zastępczej służby wojskowej w batalionach pracy w kopalniach i kamieniołomach. W rezultacie bardzo ciężkich warunków pracy, urągających wszelkim normom, i obozowych warunków zakwaterowania ponad 1000 z nich zginęło, a dziesiątki tysięcy przepłaciły to utratą zdrowia i przedwczesną śmiercią. Czas pobytu w batalionach wahał się między 24 a 36 miesiącami, a katorżnicza praca trwała po 16, a nawet 20 godzin na dobę. Ponadto żołnierzy górników źle karmiono i wysyłano na najtrudniejsze i najbardziej niebezpieczne odcinki. Bardzo często musieli pracować w pozycji pochyłej, a nawet leżącej, w źle wentylowanych korytarzach o wysokości od 80 do 120 cm. Obecnie żyje jeszcze około 40 tys. z nich, w tym zaledwie 200 górników z kopalni rud uranu. Z tych ostatnich nieomal wszyscy, wskutek napromieniowania, są niezdolni do samodzielnej egzystencji. Pozostali z żyjących to w większości ludzie bardzo chorzy, nieposiadający dostatecznych środków do życia, a tym bardziej środków na leczenie schorzeń, których przyczyną bardzo często była niewolnicza praca w kopalniach. Ponieważ tym ludziom zbrodniczy system odebrał młodość i zdrowie, a przez następne dziesięciolecia ich szykanowano, liczę na inicjatywy i działania ze strony tego rządu, który winien zagwarantować im wsparcie finansowe, a tym samym próbować zapewnić godną starość. Przebieg posiedzenia
Mówca: Ewa Wolak
Data: 2012-03-01 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Na Dolnym Śląsku rokrocznie mają miejsce zalania, nawiedzają go powodzie. Powodzie w 1997 r. i 2010 r. spowodowały ogromne straty gospodarcze, społeczne. Mieszkańcy wielokrotnie, kiedy zbliża się wiosna, są zaniepokojeni. Borykają się też z ogromnymi problemami zalań. Wiem, że prowadzone są prace w dorzeczu Odry w celu poprawy zabezpieczenia przeciwpowodziowego terenów usytuowanych na obszarze Wrocławia oraz miejscowości zlokalizowanych w bezpośrednim sąsiedztwie. Stan techniczny węzła odrzańskiego wpływa na bezpieczeństwo przeciwpowodziowe Dolnego Śląska. W styczniu br. rozpoczęły się prace związane z poszerzeniem i udrożnieniem Odry. Wiem też, że środki finansowe będą pochodziły ze wsparcia zaoferowanego przez Unię Europejską w ramach Programu Operacyjnego ˝Infrastruktura i środowisko˝. Chciałabym zapytać: Jak dokładnie zostaną wykorzystane środki finansowe? Czy są one wystarczające w walce z tak wielkim żywiołem, jakim jest woda? Panie ministrze, jaki jest poziom wdrożenia unijnej dyrektywy powodziowej z 2007 r., bo to też wiąże się z planowanymi pracami? Na jakim etapie są prowadzone prace naprawcze? Chciałabym mocno podkreślić, że ważne jest, by nastąpiła modernizacja w zakresie udrożnienia kanału powodziowego wraz z międzywalem na odcinku od dolnego stanowiska jazu Bartoszowice do ujścia Starej Odry i udrożnienia Starej Odry od dolnego stanowiska jazu Psie Pole do mostów kolejowych poznańskich. Bardzo ważne jest też przedsięwzięcie, jakim jest przystosowanie kanału miejskiego Wrocławia do przepuszczania wód powodziowych. Dziękuję.
Mówca: Mirosław Pluta
Data: 2012-03-01 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Moje pytanie, panie ministrze, będzie dotyczyło południowo-wschodniej Polski. Chciałbym powiedzieć, że tereny południowo-wschodniej Polski i górnej Wisły, w szczególności interesującego mnie Podkarpacia, w ostatnich latach kilkakrotnie, tj. w 1997 r., w 2001 r., w 2011 r., zostały dotknięte powodziami. Obawy, które mieli mieszkańcy, ciągle wracają, stąd pytanie, które chciałbym zadać panu ministrowi. Jakie działania podjął rząd w sprawie poprawy zabezpieczenia przeciwpowodziowego górnej Wisły i jak przebiega ich realizacja? W szczególności chodzi mi o dolinę Wisły i Sanu na Podkarpaciu, które - jak wiemy - kilkakrotnie zostało dotknięte bardzo dużą powodzią. Dziękuję bardzo.
Mówca: Krzysztof Jurgiel
Data: 2012-03-01 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rolnicy, organizacje rolnicze kierują do nas listy, na spotkaniach pytają, dlaczego po raz kolejny rząd oszukał polską wieś, polskich rolników. Obiecywano równe dopłaty, coraz wyższe dopłaty. Wiemy, że podczas health check, który ocenialiśmy krytyczne, teraz okazuje się, że mieliśmy rację, doprowadzono do tego, że nasi rolnicy otrzymają mniejsze dopłaty. Chodzi o 101 mln euro dla 117 tys. polskich rolników, którzy otrzymują powyżej 5 tys. euro płatności obszarowych. Jest to krzywdzące dla polskich rolników. Podczas posiedzenia komisji minister wstępnie wyjaśniał nam powód tego, co zaszło, natomiast ta odpowiedź nie była jednoznaczna. Chcemy odpowiedzi na trzy pytania: Dlaczego ta informacja była ukrywana przed polskimi rolnikami? Bo też takie pytania padają. Jak do tego doszło? Kiedy to się stało i co rząd zrobił, aby do tego nie dopuścić? Są to pytania zasadnicze. Dalej uważamy, że ten rząd nie dba o sprawy polskiej wsi. Health check w 2008 r., konkluzja węgierska i teraz propozycje pakietu legislacyjnego wspólnej polityki rolnej - wszystko to prowadzi do tego, że po 2014 r.... Okazuje się, że w tym roku dopłaty będą mniejsze o 100 mln (Dzwonek), w roku następnym o 300 mln. Polski rolnik po prostu jest ciągle okradany. Dziękuję.
Mówca: Jan Krzysztof Ardanowski
Data: 2012-03-01 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z wypowiedzi pana ministra wynika, że polscy rolnicy dostali do tej pory za duże dopłaty. Z taką argumentacją, z taką logiką, absolutnie nie mogę się zgodzić, biorąc pod uwagę duże różnice między dopłatami dla rolników starej Unii i w Polsce. Dopłaty bezpośrednie mają kluczowe znaczenie dla konkurencyjności polskiego rolnictwa. O tym, że zostały wynegocjowane niesprawiedliwe, wszyscy wiemy. Łagodzić to miały dopłaty krajowe. I kolejne rządy, kolejne parlamenty niezależnie od tego, jaki był stan kasy państwowej, przestrzegały tej zasady wsparcia krajowego. W tym roku zostało to złamane. Nie uzyskaliśmy od pana ministra odpowiedzi, kiedy polski rząd wyraził zgodę na te krzywdzące warunki. Chcę powiedzieć, że jeżeli podejście do rolników byłoby uczciwe, to nawet jeżeli nie można byłoby tej kwoty wypłacić w postaci dopłat bezpośrednich, to jest wiele innych tytułów, które są wspierane ze środków krajowych, takich jak dopłaty do ubezpieczeń roślin i zwierząt, do paliwa rolniczego, do materiału siewnego. Ba, na kredyty preferencyjne, których w tej chwili nie ma w bankach. Rząd miał wiele innych możliwości, z których nie skorzystał. Pytania są takie: Kiedy ostatecznie została podjęta decyzja akceptująca te niekorzystne dla Polski rozwiązania na tle Unii Europejskiej? Dlaczego rząd nie wykorzystał innych możliwości wsparcia krajowego na te działania, dla rolników?
Mówca: Krzysztof Jurgiel
Data: 2012-03-01 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękujemy. Jeszcze jedno pytanie, panie marszałku, sprostowanie, ponieważ pan minister powiedział, że zwrot paliwa jest od 2004 r. Nie jest to prawdą, bo to dopiero rząd Prawa i Sprawiedliwości w 2006 r. wprowadził ten dodatkowy instrument. Dziękuję bardzo. (Sekretarz Stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi Kazimierz Plocke: Tak, tak, zgoda.)
Mówca: Marek Gos
Data: 2012-03-01 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Bardzo duży niepokój wśród samorządów i mieszkańców powiatów wywołała zapowiedź ministra sprawiedliwości likwidacji 122 sądów rejonowych w Polsce. Za główne kryterium, decydujące o tym, który sąd ma być zlikwidowany, a który pozostawić, przyjęto liczbę sędziów, a za podstawowy cel - uzyskanie poprawy funkcjonowania sądownictwa i uzyskanie oszczędności. Ja i moje ugrupowanie PSL jesteśmy za reformą sądownictwa, ale uważamy, że nie należy jej zaczynać od likwidacji mniejszych sądów. Likwidacja sądów oznacza w przyszłości zmianę miejsca działalności funkcjonujących w ich otoczeniu kancelarii notarialnych, adwokackich czy radcowskich oraz zamknięcie dla młodych ludzi dostępu do miejsc pracy, odbywania staży czy praktyk. To w końcu początek degradacji i pauperyzacji powiatu i miasta będącego jego siedzibą. Przypomnę, że jednym z warunków utworzenia powiatu, zgodnie z reformą samorządową z 1998 r., było funkcjonowanie na jego terytorium sądu. W świętokrzyskim planuje się likwidację aż 5 spośród 12 sądów rejonowych. Los likwidowanych sądów, o czym coraz głośniej słychać, mają podzielić w niektórych powiatach kolejne instytucje powiatowe, takie jak chociażby sanepidy czy inspekcje nadzoru budowlanego, a to coraz bardziej martwi i daje powody do myślenia. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zapytuję więc pana ministra sprawiedliwości, po pierwsze, czy została przeprowadzona analiza i ocena skutków społecznych i ekonomicznych likwidacji sądów rejonowych. Jeśli tak, to co z niej wynika? Po drugie, jaki sens i jaką logikę w świetle planowanych od dawna działań reformatorskich miało zainwestowanie w ostatnich latach w remonty i budowy siedzib typowanych dziś do likwidacji sądów setek milionów złotych? Przykłady ze Świętokrzyskiego: budowa siedziby sądu we Włoszczowie zakończona w 2009 r. pochłonęła ponad 23 mln zł, a niebawem zakończy się remont kapitalny sądu w Pińczowie za kolejne niemałe przecież pieniądze publiczne. Po trzecie, dlaczego likwidacji mają podlegać małe, sprawne i efektywne sądy, które nie generują zaległości czy przewlekłych postępowań, a stawia się na duże scentralizowane jednostki, które dziś okazują się niewydolne i opieszałe? I, po czwarte, dlaczego minister sprawiedliwości nie chce skorzystać z propozycji złożonych przez Polskie Stronnictwo Ludowe? Bardzo dziękuję.
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2012-03-01 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie ministrze, mam następujące pytanie. Mamy w kraju podobno nieco poniżej 300 firm, które są jednoosobowymi spółkami Skarbu Państwa, a które od 20 lat nie zostały sprywatyzowane. Firmy te mają różną kondycję finansową. Pojawiły się ostatnio informacje, że Skarb Państwa podejmuje decyzję, że chce wszystkie te firmy poddać procesowi likwidacji. Taka informacja nie sprzyja rozwojowi czy dobrej sytuacji wielu podmiotów. Najbardziej interesuje mnie sytuacja dotycząca Inofamy SA w Inowrocławiu, ponieważ w tej firmie pracowałam ponad 25 lat i wiem, ile starań trzeba było podjąć, żeby utrzymać tę firmę w dobrej kondycji. Chcę powiedzieć, że jest to firma, która wygenerowała w minionym roku ponad 2,5 mln zysku, ma też zysk za styczeń i wypełniony portfel zamówień zarówno w zakładzie konstrukcji stalowych, jak i ocynkowni, piątej co do wielkości w kraju, jeśli chodzi o przerób. Ma też bardzo dobre rokowania dotyczące następnych ofert. Zatrudnionych jest w niej ponad 360 osób i obok tego 80 w spółkach zależnych. To drugie pod względem wielkości przedsiębiorstwo w Inowrocławiu, a jest to miasto dotknięte bardzo wysoką, bo prawie 22-procentową stopą bezrobocia, czyli utrzymanie miejsc pracy jest bardzo, bardzo istotne. Co ważne, firma ma zatwierdzony przez radę nadzorczą i realizowany w tej chwili program restrukturyzacji zmierzający do prywatyzacji poprzez zbycie zorganizowanych części przedsiębiorstwa. Chcę powiedzieć, że informacja dotycząca likwidacji nie sprzyja w tej chwili korzystnym dla Inofamy decyzjom dotyczącym zawarcia następnych kontraktów oraz wydzierżawiania czy pozbywania się części zbędnego w tym momencie majątku. Dlatego bardzo istotna jest konkretna odpowiedź ministerstwa skarbu na pytanie, jakie plany ma ministerstwo wobec jednoosobowych spółek Skarbu Państwa i czy rzeczywiście chce wszystkie firmy poddać likwidacji. Ja uważam, że byłoby to największym błędem. Dziękuję.