Mówca: Artur Górczyński
Data: 2015-06-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu klubu Sojuszu Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko dotyczące sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o grach hazardowych, druki nr 2927 i 3444. Trzeba wrócić do lipca 2008 r., do początku tzw. afery hazardowej, po której, zamiast ukarać winnych, przyjęto projekt ustawy z błędem legislacyjnym, przez który do dziś mamy spore problemy w Unii Europejskiej. Wtedy przyjmowano ten projekt szybko, bez przeprowadzenia badań, oczywiście nie wspomnę po raz kolejny, że bez notyfikacji. Trzeba było dać społeczeństwu igrzyska. Zapomniano natomiast, że już w starożytnym Rzymie społeczeństwo domagało się chleba i igrzysk. Tego chleba nie dano. Ustawa jak na razie ma tylko i wyłącznie negatywne skutki. Już kilkakrotnie mówiłem o stratach w budżecie państwa, rocznie szacuje się je na 6-9 mld zł. Pan minister w ostatnim czasie powoływał się bardzo często na wyrok Trybunału Konstytucyjnego, który tak naprawdę nic nie wyjaśnia. Mam pytanie, czemu nie powołujecie się tak chętnie na wyroki Trybunału Konstytucyjnego w innych kwestiach, prospołecznych. Od grudnia 2013 r. czeka na wykonanie wyrok, który ma za zadanie przywrócenie świadczenia opiekunom osób niepełnosprawnych. Nic się w tej sprawie nie dzieje. Dlaczego? Bo jedne wyroki są dla was wygodne, a drugie nie są. Panie Ministrze! Koledzy i Koleżanki Posłowie! Tej ustawy nie ma co nowelizować, trzeba napisać całkowicie nowe prawo. Dziś ustawa hazardowa nie powinna przynosić żadnych skutków prawnych, biorąc pod uwagę błędy legislacyjne z 2009 r. Pan minister Neneman podczas prac podkomisji powiedział, że ta nowelizacja usuwa braki z 2009 r., tyle że, panie ministrze, nie załatw to sprawy. Projekt tej noweli złożyliście w listopadzie. Tak, tym razem wysłaliście ją do notyfikacji. Komisja Europejska oraz Malta jako kraj członkowski złożyły istotne uwagi do tego projektu, co zmusiło komisję finansów do prac nad jego zmianą. I co? Powstał zupełnie nowy projekt, który, czy wam się to podoba, czy nie, trzeba znowu przesłać do notyfikacji, inaczej kolejny raz powielimy błąd legislacyjny. Zgodnie z art. 10 ust. 1 tiret 6 dyrektywy 98/34/WE państwo członkowskie jest zwolnione z obowiązku powtórnej notyfikacji aktu zmienianego tylko wtedy, kiedy, cytuję: ˝ogranicza się do wprowadzenia zmiany przepisów technicznych w rozumieniu art. 1 pkt 11, zgodnie z wnioskiem Komisji zmierzającym do usunięcia przeszkód w handlu lub, w przypadku zasad dotyczących usług, w swobodnym przepływie usług lub w swobodzie przedsiębiorczości podmiotów gospodarczych w dziedzinie usług˝. Natomiast w sytuacji wykroczenia poprawkami poza ten wniosek obowiązek notyfikacji określony w art. 8 ust. 1 zdanie 3 dalej istnieje. Niestety w toku prac komisji sejmowej nie ujawniono brzmienia opinii Komisji Europejskiej, posłowie tak naprawdę nie wiedzieli, nad czym pracują. Powołując się na nadaną temu dokumentowi klauzulę ograniczonego dostępu, zamiast pisma z Komisji Europejskiej przedstawiono jedynie rozumienie tych uwag sformułowane przez resort finansów. Przepraszam, resort finansów już raz się pomylił, w 2009 r. Robicie z nas, posłów koalicyjnych i opozycyjnych, maszynki do głosowania. Nie wiemy, nad czym tak naprawdę będziemy głosować, czy to jest dobre prawo, czy złe prawo. Rząd wymyślił, nakazał, więc posłowie koalicji - chociaż nie, nie wszyscy, z tego, co widzę - będą głosowali za. Mam nadzieję, że niektórzy się wyłamią i nie wyobrażam sobie, żeby ten projekt poparł ktokolwiek z opozycji. Do projektu wprowadziliście 22 poprawki. Nie wiemy, czy są one zgodne z uwagami Komisji Europejskiej, jak wspomniałem wcześniej, wszystkie te uwagi utajniono przed posłami. Dotarłem do pisma wewnętrznego pana Jacka Cichockiego, szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, który alarmuje i prosi o wyjaśnienie, dlaczego projekt przyjęty przez Radę Ministrów różni się od tego skierowanego po pracach komisji. Co z tego wynika? To, że cały akt prawny tak naprawdę powinniśmy raz jeszcze przesłać do notyfikacji i oczywiście prawdopodobnie nie zdążymy go przyjąć przed końcem kadencji. Wykazujecie taki pośpiech w tej sprawie, że nie wiem, czy chcecie coś ukryć, coś ugrać rzutem na taśmę, nie rozumiem tego, ale znów społeczeństwo i polski Sejm naraża się na śmieszność (Dzwonek) i niestety, na konsekwencje, za które nie zapłacicie z własnej kieszeni, koszty będzie ponosiło społeczeństwo. Przekazanie posłom interpretacji resortu co do stanowiska Komisji Europejskiej nie może być dla odpowiedzialnego posła podstawą do wyrażenia zgody na taki tryb uchwalenia ustawy. Może utajnienie tych uwag dotyczy tylko etapu konsultacji, a nie prac legislacyjnych? W takim przypadku oczekujecie, że Sejm będzie głosował w ciemno, a to jest niedopuszczalne w demokratycznym kraju. Takie instrumentalne traktowanie posłów musi się kiedyś skończyć, bo odium tej decyzji spadnie niestety na wszystkich posłów. Szanowna Platformo, bo widzę, że PSL chyba się sprzeciwi temu projektowi, władza nie oznacza monopolu na nieomylność. Władza nie nadaje sensu nonsensom. Przecież tak nie może być. W 2009 r. wprowadziliście ustawę. Tłumaczyliście, że wprowadzacie ją tak szybko dlatego, że jest wzrost uzależnień od hazardu, nie podając żadnych badań. W uzasadnieniu ustawy definicji hazardu poświęciliście trzy wersy. Już kończę, panie marszałku. Cytuję: Pojęcie ˝hazard˝ ma szerokie znaczenie. Jest ono kojarzone także z aktywnością, której wynik zależy wyłącznie od przypadku. Osoby uprawiające hazard mimo braku kontroli nad biegiem wydarzeń zawierzają losowi ich wynik, z nadzieją wygranej. Wydatki polskiego społeczeństwa na hazard stale rosną. Owo bogactwo znaczeniowe zawarte w tej definicji z uzasadnienia wykorzystał pan dr Marcin Górski z katedry prawa Uniwersytetu Łódzkiego podczas zorganizowanej przeze mnie debaty w Sejmie na ten temat. Dokonał jednej zmiany, jak się okazało, bardzo znaczącej: zamiast słowa hazard użył słowa ˝polityk˝, ˝polityka˝. I co z tego wynikło? Pojęcie ˝polityka˝ ma szerokie znaczenie. Jest ono kojarzone także z aktywnością, której wynik zależy wyłącznie od przypadku. Osoby uprawiające politykę mimo braku kontroli nad biegiem wydarzeń zawierzają losowi ich wynik, z nadzieją wygranej. Wydatki polskiego społeczeństwa na polityków stale rosną. Oczywiście klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej będzie głosował przeciwko przyjęciu tego projektu ustawy. Dziękuję. (Oklaski)