PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Iwona Guzowska
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! 10 minut to i dużo, i mało. Ja tego czasu na pewno nie wykorzystam, dlatego że pan minister syntetycznie, ale bardzo konkretnie streścił informację na temat działalności w 2013 r. Sprawozdawczyni komisji pani poseł Domicela Kopaczewska potwierdziła tylko ten ogrom pracy, którą wykonuje pan minister z grupą swoich ludzi, którzy w mojej ocenie są nie do zastąpienia. Szanowni Państwo! Rok Korczaka, który zakończył się w 2013 r. obchodami w Rydze, był bardzo ważnym rokiem. Janusz Korczak powiedział, że dzieci to połowa ludzkości. Pokazuje to nam, jak niezwykle ważna jest funkcja rzecznika praw dziecka, bo przecież każdy, kto jest dorosły, najpierw musiał być dzieckiem, a powiedział to Charlie Chaplin. Drodzy Państwo! Zakres pracy rzecznika praw dziecka jest ogromny. Z jednej strony bardzo się cieszę i chciałabym wyrazić ogromne słowa uznania panu ministrowi za tę pracę, którą wykonuje, ale z drugiej strony bardzo się smucę, że ten zakres obowiązków jest coraz większy, coraz szerszy, że potrzeba coraz większych wysiłków, żeby paradoksalnie edukować dorosłych. To, że rzecznik praw dziecka w tak wielu zakresach musi dzisiaj wykonywać ogromny wysiłek, żeby dbać o godność małego człowieka, świadczy tylko o nas, o ludziach dorosłych, którzy nie potrafią podołać swoim obowiązkom, które są wpisane w sam fakt bycia rodzicami, bo od tego trzeba zacząć, rodzina jest najważniejszym miejscem dla dziecka. Szanowni Państwo! Rzeczywiście liczba spraw zgłaszanych do rzecznika praw dziecka jest porażająca. Mnie osobiście bardzo martwi to, że prawie 10 tys. tych spraw dotyczy przemocy wobec dziecka, również przemocy seksualnej. Od razu też wyrażam ogromną nadzieję, że szybko zostanie ratyfikowana konwencja z Lanzarote, która jest konwencją o przeciwdziałaniu przemocy seksualnej wobec dzieci. Tych słów na temat działalności rzecznika praw dziecka mogłabym wypowiedzieć jeszcze wiele, tak jak mogliby to zrobić kolejni posłowie, którzy zaraz tutaj staną, ale niezwykłym dla mnie zaszczytem jest powiedzieć, że klub Platformy Obywatelskiej w całości przyjmuje i akceptuje informację o działalności rzecznika praw dziecka w roku 2013. Mamy tylko nadzieję, że tych obowiązków z czasem jednak będzie coraz mniej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

...które dotyczą dzieci, i kiedy omawiane są te sprawy, zawsze jest pan rzecznik. Trzecia sprawa. To wynika z mobilności działania, wykorzystania nowoczesnych technologii informacyjnych, bo praktycznie (Dźwięk telefonu komórkowego) na jaki portal nie wejdę, to są informacje, które są bądź przekazywane przez instytucje, bądź powielane przez grono rosnących przyjaciół i sympatyków rzecznika praw dziecka. Gratuluję, że tych przyjaciół jest coraz więcej. Świadczy to o tym, że rzecznik praw dziecka rośnie w siłę, a chyba wszystkim nam na tym zależy, tym bardziej że jest coraz więcej przypadków wcześniej nieprzewidywalnych, a wynika to ze zmieniających się relacji społecznych i zróżnicowania ekonomicznego polskich rodzin. To są główne powody. Praktycznie zmienia się świat, zmieniają się również, jak to mawialiśmy... Nasi rodzice mówili nam, że jesteśmy innym pokoleniem. Te inne pokolenia też rosną i one troszeczkę inaczej odbierają świat. Tutaj jest widoczna reakcja instytucji na te działania. Czwarta kwestia to są działania prewencyjne, wszelkie akcje społeczne, które są podejmowane. One niejako wyprzedzają zdarzenia, które mogą się zdarzyć, i na pewno wyprzedzają wiele instytucji państwa, instytucji państwowych, również instytucji samorządowych, które nie nadążają, bo jednak inna jest ich mobilność, ich spojrzenie na te sprawy jest bardziej konserwatywne. Widać, że impulsy poprzez akcje społeczne wychodzą właśnie z tej instytucji. Piąta sprawa to jest, jak już wspominałem, wzrost zaufania wśród dzieci i młodzieży, co potęguje i zwiększa rangę działania, a jest to widoczne w kwestiach rozpoznawalności wśród dzieci i młodzieży instytucji i samego pana Marka Michalaka jako rzecznika. Kolejna kwestia. Z uwagi na to, że jest to moje szóste sprawozdanie, które przedstawiam w imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego, powiem, że właśnie szóstka jest tą oceną, którą wystawia klub Polskiego Stronnictwa Ludowego, ponieważ najlepszą oceną jest uśmiech dziecka. (Dźwięk telefonu komórkowego) To jest najpiękniejszy przejaw szczęścia, jaki młodzież przekazuje w związku z działaniami pana rzecznika. Dlatego też chciałbym, korzystając z tego, że mam jeszcze dwie minuty, w imieniu całego klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego - tak jak stanowimy jedność - przekazać serdeczne podziękowania za te działania. Liczymy na to, że będziemy nadal inspirowani pana działaniem i będziemy wspólnie stwarzać lepsze warunki dla naszych dzieci i dla naszej młodzieży, żeby te przypadki, które się zdarzają, były jak najrzadsze. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Artur Ostrowski
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

I na to zwracam uwagę pana rzecznika. Myślę, że jest bardzo wiele, jak wspomniałem, dziedzin życia do poprawy, i myślę, że jest wiele jeszcze pracy przed panem rzecznikiem. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja również chciałabym się odnieść w pytaniach do pana rzecznika do art. 2 ust. 1 ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka, który mówi: ˝Dzieckiem jest każda istota ludzka od poczęcia do osiągnięcia pełnoletności˝, i wspominanego art. 3, dobitnie wskazującego, że rzecznik, w sposób określony, ma podejmować działania mające na celu zapewnienie dziecku pełnego i harmonijnego rozwoju, z poszanowaniem jego godności i podmiotowości, oraz ma działać na rzecz ochrony praw dziecka, w szczególności prawa do życia i ochrony zdrowia. Tymczasem na bezczynność rzecznika praw dziecka w powyższym zakresie od dłuższego czasu zwraca uwagę coraz więcej organizacji społecznych, a także sami obywatele. Na przykład Fundacja PRO - Prawo do życia kilkakrotnie w ciągu ostatniego roku zwracała się do rzecznika praw dziecka o podjęcie działań w celu powstrzymania zabijania dzieci przed narodzeniem, zwłaszcza dzieci chorych. Do tej pory nie doczekała się odpowiedzi i w ciągu roku życie straciło kilkaset niepełnosprawnych dzieci. Mimo zapisów w ustawie, na mocy których rzecznik praw dziecka ma obowiązek chronić nienarodzone, bezbronne dzieci, wyraźnie widać, że przez swoją obojętność wobec zabijania chorych dzieci sprzeniewierza się ślubowanym zasadom. (Dzwonek) W mojej ocenie niedopuszczalne jest to, aby człowiek, który bezczynnie przygląda się zabijaniu chorych dzieci, mógł pełnić funkcję rzecznika praw dziecka. Jeszcze jedno zdanie. Jakie zatem działania podjął pan, aby ratować kilkaset niepełnosprawnych, nienarodzonych dzieci, które w ciągu ostatniego roku straciło życie? Jakie działania na rzecz ochrony praw dziecka...
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

...w szczególności prawa do życia i ochrony zdrowia, podejmował pan podczas pełnienia swojej funkcji i w jaki sposób uczestniczył pan w pracach parlamentu przy tworzeniu prawodawstwa chroniącego dzieci od poczęcia? Dziękuję uprzejmie. Dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Maria Nowak
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie ministrze, mam trzy, można powiedzieć, bardzo konkretne sprawy i liczę na konkretną odpowiedź. Pierwsza kwestia odnosi się do spraw dotyczących nieletnich ze względu na biedę czy złe warunki lokalowe zabranych od rodziców czy od najbliższych do ośrodków. Rozpatrywanie tych spraw w sądach znacznie się przedłuża i trwa po kilka miesięcy. Znam osobiście i mogę przedstawić przypadek z Chorzowa, gdzie sprawa się ciągnie w sądzie ponad cztery miesiące, teraz już chyba pięć miesięcy, mimo że warunki znacznie się już poprawiły, polepszyły. Dzieci, trzech chłopców, nadal znajdują się w ośrodku, a nie u babci, gdzie warunki są już teraz bardzo dobre. Druga sprawa. Pada ciągle wiele słów o znaczeniu rodziny w procesie wychowania dziecka, o wadze współdziałania szkoły z rodziną. Myślę, że jest to nie do przecenienia. Pamiętamy, że to właśnie rodzice są pierwszymi i najważniejszymi wychowawcami i opiekunami. To gwarantuje im Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Czy pan minister zna program, który realizuje Centrum Wspierania Inicjatyw dla Życia i Rodziny, które to centrum zaczęło wydawać certyfikaty ˝Szkoła przyjazna rodzinie? Prosiłabym o opinię pana ministra w tej sprawie, ponieważ ministerstwo na ten program zareagowało bardzo nerwowo. Kwestia trzecia, ostatnia. Otóż rzecznik praw dziecka powinien dbać o przestrzeganie praw wszystkich dzieci. Co do tego jesteśmy tutaj chyba zgodni. Ten problem już się tu pojawiał, mianowicie jakie działania podejmuje pan na rzecz realizacji praw dzieci jeszcze nienarodzonych. One także mają prawo domagać się, by ich prawo do życia było przestrzegane. Proszę powiedzieć konkretnie, jakie i kiedy działania podejmował rzecznik. Dziękuję bardzo.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przede wszystkim, korzystając z okazji, chciałabym podziękować nie tyle za samo przygotowanie sprawozdania jako takiego, ile za zmianę jakości zdecydowanie na lepszą, jeżeli chodzi o pełnienie funkcji rzecznika. Rzecznik jest obecnie rozpoznawalny, dobrze kojarzony z pozytywnymi inicjatywami. Od kilku lat ta sytuacja jest coraz lepsza. Mam natomiast pytanie. Wiadomo, że ogólny dobrostan dziecka jest dla nas ważny, bo dziecko musi być zdrowe, szczęśliwe, radosne, mieć zabezpieczone podstawowe potrzeby. Zwrócę uwagę na pewną kwestię dotyczącą zdrowia jako lekarz: Czy na dzień dzisiejszy docierają do pana ministra sygnały o tym, że dzieci mają zdecydowanie dobry dostęp do leczenia, do nowych technologii i że ta słynna już kolejkowość w ochronie zdrowia nie obowiązuje w odniesieniu do wielu grup dziecięcych? Czy może jest jeszcze tutaj dużo do zrobienia? Jest to niezmiernie ważne, bo dzieci powinny być kolejkowane nieco inaczej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Serdecznie dziękuję za tę informację, jak również za wszystkie działania, jakie podejmuje pan i pański urząd. Materia, którą się pan zajmuje, jest niezwykle złożona i rozległa, obejmuje bowiem grupę obywateli, która ze względu na swój wiek, małe doświadczenie, wiedzę, taką szczerą ufność, może doświadczyć bezpośrednio na sobie wszelkich złych sytuacji, które funduje im współczesny świat, jest na to szczególnie narażona. Złożoność tej sytuacji wynika również z faktu, że tak naprawdę ani dziecko, ani pan, ani pański urząd, ani my wszyscy nie wiemy, nie jesteśmy w stanie stwierdzić, skąd nadejdzie niebezpieczeństwo: czy ze strony rodziców, ze strony rodziny, szkoły lub nauczycieli, a może pospolitych przestępców, grupy rówieśniczej, środków masowego przekazu, czy też wręcz z powodu nieograniczonego dostępu młodych ludzi do różnorodnych źródeł informacji. Ta sytuacja to wielkie wyzwanie dla pana, panie ministrze, ale również, jak myślę, dla nas wszystkich. Tak mi się wydaje. Bo my, politycy często oburzamy się, gdy pojawiają się takie pojedyncze przypadki dotyczące dzieci, a przy tej okazji niejednokrotnie obwiniamy pana rzecznika za te sprawy. Prawo, które ustanowiliśmy, prawo chroniące dzieci wydaje się być wystarczające, by zapewnić im godność i chronić ich prawa. Niestety dynamika zdarzeń, postaw, zachowań we współczesnym świecie zdaje się nieco nas wyprzedzać. W tym kontekście chciałbym pana ministra zapytać, czy dysponujemy odpowiednimi instrumentami prawnymi, które mogą uniemożliwić niektórym rodzicom, niektórym rodzinom wykorzystywanie swoich dzieci do czynów, działań, zachowań, które z naukowego punktu widzenia mogą być szkodliwe dla ich zdrowia psychicznego bądź fizycznego. Mam tu na myśli sesje fotograficzne lub reklamowe z wykorzystaniem dzieci bądź czynny udział dzieci w sportach walki. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Piotr Polak
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Rzeczniku! Chciałbym zapytać pana rzecznika o indywidualny przypadek, który zresztą opisałem, bo skierowałem do pana wystąpienie poselskie w tym temacie. Chodzi o kwestię pomocy dzieciom, które są wychowywane przez jedno z rodziców, konkretnie przez ojca. To, że nie ma z tymi dziećmi matki, nie jest spowodowane faktem, iż matka dzieci opuściła, odeszła i założyła inną rodzinę, więc z tego tytułu ojciec nie może się starać chociażby o świadczenia alimentacyjne. Nie ma matki nie z tego powodu, że umarła, bo żyje, ale ta osoba, żona, matka jest leczona w zamkniętym zakładzie leczniczym ze względu na stan zdrowia psychicznego. Utrzymanie, opłata za pobyt w tym zakładzie, mimo że jest renta, też ojca tych dzieci i męża kosztuje. W jaki sposób pomóc tym dzieciom? Świadczenia alimentacyjnego nie ma, taki ojciec nie może dostać 50-procentowego wsparcia finansowego chociażby przy zakupie wyprawki szkolnej, nie ma świadczenia rodzinnego ze względu na to, że samotnie wychowuje dzieci. Naprawdę dramatyczna sytuacja. Oby takich przypadków było jak najmniej, ale one są w Polsce. Czy dałoby się uregulować tę kwestię w sposób formalny poprzez stosowne zapisy ustawowe? W takich przypadkach pomoc państwa jest potrzebna, jest bezwzględnie konieczna. Ja czekam na odpowiedź, bo pan zadeklarował, że pan rozpatrzy ten przypadek i odpowie. Mam nadzieję, że nastąpi to szybko, ale przede wszystkim mam nadzieję na to, że pojawi się konkretna propozycja wsparcia i pomocy tejże rodzinie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Włodkowski
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jednym z dużych obszarów, którymi pan się zajmuje, jest obszar interwencji bieżących podejmowanych przez pana ministra. Do mojego biura wpłynął list od jednej z matek, która prosiła pana ministra o interwencję. Bardzo panu ministrowi dziękuję, ponieważ Madzia, za którą pan się wstawił, po stronie której pan się opowiedział, jest dzisiaj dzieckiem zdrowym. Okazało się, że to nie był nowotwór, lecz jakiś inny problem medyczny. Za to bardzo panu ministrowi dziękuję. Drugi obszar, o który chciałbym zapytać, to sprawa rozpadu małżeństw i losów dzieci, które sądy rodzinne najczęściej oddają pod opiekę matce. Wcale niemało jest takich przypadków, że z różnych powodów matki nie radzą sobie z samodzielnym zajmowaniem się rodziną. Wówczas rozpoczyna się sądowy proces o uzyskanie zgody na to, aby ojciec mógł wychowywać dziecko. Niestety, sądy rodzinne bardzo rzadko - takich przypadków znam naprawdę niewiele - wyrażają zgodę na to, aby dziecko było razem z ojcem. Panie ministrze, czy pan minister prowadzi dialog z sądami rodzinnymi, z sędziami sądów rodzinnych? W jakim kierunku zmierza, chciałoby się powiedzieć, edukacja sędziów? Czy to zjawisko jest trochę lepiej rozumiane przez sędziów rodzinnych? Czy jest szansa na to, aby jedynym warunkiem, kryterium tego, z którym rodzicem zostanie dziecko, nie była płeć, czyli aby nie zawsze była to matka? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Domicela Kopaczewska
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zarówno na posiedzeniach połączonych komisji, jak i dzisiaj, o czym już wcześniej mówiłam, posłowie z zainteresowaniem wysłuchali sprawozdania pana ministra, przedstawili pytania i uwagi, jeżeli chodzi o dalszą działalność. Większość z nich była merytoryczna i wynikała z troski o właściwe funkcjonowanie urzędu rzecznika. Niestety, część z nich nie była skierowana do pana rzecznika, ponieważ wychodziła poza zakres kompetencji, którymi pan rzecznik dysponuje na mocy ustaw sejmowych. W związku z tym myślę, że potrzebna jest inna debata w innej sprawie. Panie rzeczniku, jeszcze raz dziękuję bardzo za pracę, którą wykonał pan na rzecz dzieci. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Pawłowicz
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Chciałabym po prostu zaprotestować i poprosić, żeby na przyszłość nie ograniczać praw posłów. Mamy 2-godzinne przyspieszenie, a nie było jakiejkolwiek informacji. Miałam zgłoszone pytania, przygotowywałam się, odmierzałam sobie czas, żeby się zmieścić w minucie, która mi przysługiwała, a nie miałam żadnej informacji, że jest 2-godzinne przyspieszenie. To jest ograniczenie praw posłów.
Mówca: Krystyna Pawłowicz
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

No ale... umiem czytać.
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

...powiada, iż mogę wystąpić w sprawie przebiegu obrad. W poprzednim czasie do godz. 15.15 brałam udział w posiedzeniach komisji, gdzie były bardzo ważne sprawy, i przyszłam z wyprzedzeniem 45 minut, miałam prawo przyjść z takim wyprzedzeniem, żeby zabrać głos w sprawie, która żywotnie mnie interesowała, i zapisałam się pierwsza do tej dyskusji. Pan marszałek mógł wszakże przez swoje służby zawiadomić mnie o tym, iż jest przyspieszenie. Służby są przygotowane do tego, żeby taką wiadomość esemesem przesłać. Dlatego zgłaszam wniosek formalny, aby jeśli następuje zmiana w harmonogramie obrad, który został przyjęty i zatwierdzony przez Konwent Seniorów, posłowie zainteresowani tym byli na czas powiadamiani. Bardzo dziękuję, panie marszałku, za udzielenie głosu.
Mówca: Rafał Grupiński
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Platforma Obywatelska chciałbym powiedzieć kilka słów o zmianie ustawy o ustanowieniu programu wieloletniego dla Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ostatnia zmiana, nowelizacja ustawy, którą przeprowadziliśmy jako Izba w 2010 r., była zmianą waloryzacyjną poprzez zwiększenie kwoty kosztorysowej, o czym była już mowa, do ponad 600 mln, a także poprzez wzrost dofinansowania z budżetu państwa. Dzisiaj mamy potrzebę nowelizacji, która wynika z dbałości o tę waloryzację, z dbałości o finanse uniwersytetu i finanse budżetu państwa. Z punktu widzenia prowadzonych w tej chwili zadań inwestycyjnych warto przypomnieć, że dzięki tej rewaloryzacji z 2010 r. rozbudowany został kampus na Morasku, m.in. poprzez dokończenie budowy Wydziału Chemii, przez rozbudowę obiektów sportowych, przez budowę wydziału humanistycznego. Przede wszystkim chodziło tutaj oczywiście o Wydział Historyczny - dla tych, którzy śledzą to bliżej - a także po wykupach gruntów i zbrojeniu terenu plany związane z budową domów studenckich i doktoranckich. Należy pochwalić władze uniwersytetu, że wiedząc dobrze, że ten plan ma ścisłe ramy czasowe i że utrudnia to negocjowanie kwestii zarówno cen wykupienia gruntów koniecznych do realizacji tego planu, jak i cen związanych z budową domów dla studentów i doktorantów, postanowiły wystąpić do Wysokiej Izby z prośbą, aby przesunąć termin wykonania ustawy, tak by ta presja czasowa nie powodowała wzrostu kosztów, wzrostu wydatków zarówno uniwersytetu, jak i ze środków budżetowych i by można było spokojnie to realizować, bez presji czasu negocjować odpowiednio wszystkie te kwestie, które wiążą się czy to z wykupem gruntów, czy z partnerstwem publiczno-prywatnym, które ma być tutaj elementem podstawowym, jeśli chodzi o kolejne budowy, a mam tutaj na myśli przede wszystkim budowę domów studenckich i doktoranckich. Tak więc jesteśmy za tą zmianą, wydłużeniem okresu realizacji programu wieloletniego, tak aby można było te zadania realizować, a środki z tej waloryzacji, której dokonaliśmy w 2010 r., pozwolić Uniwersytetowi im. Adama Mickiewicza wydać w sposób właściwy, oszczędny i racjonalny. W imieniu klubu Platforma Obywatelska wspieram oczywiście powyższą nowelizację ustawy o ustanowieniu programu wieloletniego dla Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza zgodnie z przedłożeniem odpowiednich komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Kalemba
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Mam wielką przyjemność w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego poprzeć sprawozdanie Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży oraz Komisji Finansów Publicznych z druku nr 2461 dotyczące projektu nowelizacji ustawy o ustanowieniu programu wieloletniego ˝Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu 2004-2015˝. Akurat brałem udział w pracach przy uchwalaniu i tej pierwotnej ustawy, i przy nowelizacji w 2010 r. Przypomnę, że ustawa została uchwalona 22 lipca 2004 r. w związku z przypadającą w 2011 r. 400. rocznicą utworzenia przez króla Polski Zygmunta III Wazę uniwersytetu w Poznaniu. Ustanowiono wtedy program wieloletni na lata 2004-2011. W związku z inflacją i długim procesem inwestycyjnym w 2010 r., dokładnie 5 sierpnia, Wysoka Izba dokonała nowelizacji ustawy. W zasadzie zbliża się więc 10-lecie uchwalenia tego bardzo dobrego, dobrze realizowanego programu rozwoju Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Tak się zdarzyło, że brałem udział w otwarciu zdecydowanej większości obiektów, które są wymienione w uzasadnieniu. Warto zwrócić uwagę, że te inwestycje następują nie tylko w Poznaniu, ale i w Pile. Nastąpiło otwarcie kolegium, przygotowywane są dalsze inwestycje w Kaliszu. Trzeba podkreślić, że ten program dotyczy uniwersytetu, sądzę, znajdującego się w trójce najlepszych uniwersytetów w Polsce, wielce zasłużonego. Jak powiedział pan poseł sprawozdawca Paweł Arndt, ten program inwestycyjny jest bardzo dobrze odbierany w środowisku Poznania, Wielkopolski, ale też przez rzeszę, ok. 50 tys., studentów. Warto podkreślić, że następuje tutaj zmniejszenie łącznych nakładów z 600 937 tys. do 546 753 tys., to dotyczy oczywiście cen z 2009 r. Jednocześnie jestem przekonany, że to będzie ostatnia nowelizacja i że nakłady z budżetu państwa nie będą mogły przekroczyć kwoty 500 711 tys. zł. Jestem też przekonany, że ta inwestycja, dokończenie tego programu dobrze przysłuży się kształceniu na poziomie wyższym młodych Polaków, a jednocześnie przyczyni się do prowadzenia badań naukowych na wysokim poziomie. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)