PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Czas długi, ale i sprawa ważna. Może zmiana nie taka duża, zmiana, która wynika - jak to już było wielokrotnie podkreślone - z wyroku Trybunału Konstytucyjnego, ale biorąc pod uwagę liczbę zmian, których dokonujemy w kodeksach, ja chciałabym zaapelować do pana ministra, aby na tym etapie, bo w tej chwili będziemy mogli rozpatrzyć tylko poprawkę, którą myśmy zgłosili jako Prawo i Sprawiedliwość... Ja zaczęłam mówić o jeszcze innych wątpliwościach, bo mnie osobiście wydaje się, że w § 1 powinno być wprost napisane, że postanowienie stwierdza, że tytuł egzekucyjny uprawnia do egzekucji. Poprzednio w § 1 było podobne sformułowane, w tej chwili po zmianach zostało ono przeniesione dalej i w kolejnym paragrafie jest taki zapis, jest takie stwierdzenie, tyle że ja nie wiem, czy tutaj wprost nie należałoby napisać o tym, że postanowienie stwierdza, że tytuł podlega egzekucji. W tej chwili, już po wyjściu ustawy z naszej Izby, z Sejmu, ja bym miała prośbę i pytanie do pana ministra - ja wiem, że to już zależy od Senatu - czy nie należałoby jeszcze chwileczkę zastanowić się nad tym projektem, żeby nasze nowelizacje nie były robione w ten sposób, o czym dużo mówiliśmy przy okazji nowelizowania Kodeksu wyborczego, że co rusz następuje zmiana, bo wydaje się, że znowelizowaliśmy wszystko, że zrobiliśmy wszystko, a potem okazuje się, że zmiany nadal są niekompletne i znów trzeba nowelizować. Dzisiaj w Polsce sytuacja jest taka, że biura prawne, które obsługują klientów, tak naprawdę powinny zajmować się tym, co robi Sejm, aby dobrze funkcjonować. Przecież w odniesieniu do wszystkich stosowana jest zasada ˝ignorantia iuris nocet˝, a naprawdę trudno się połapać w tych przepisach, które wychodzą od nas, z Sejmu (Dzwonek), jest ich za dużo, wychodzą one za często i są niekompletne. Stąd apel, pytanie, czy nie należałoby jednak w § 1 wrócić do tego rozwiązania, że postanowienie stwierdza. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Ozga
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Do procedowanej materii mam kilka pytań. Pytanie pierwsze. Czy aktualnie obowiązujący stan prawny reguluje w jakikolwiek sposób nadawanie klauzuli wykonalności w tzw. trybie uproszczonym? Pytanie drugie. Czy nie jest bezspornym faktem, że dodanie lub przeniesienie normy zawartej w regulaminie urzędowania sądów powszechnych nie powinno polegać na dodaniu zapisu do obecnej regulacji zawartej w art. 783 Kodeksu postępowania cywilnego, albowiem regulacja ta dotyczy zupełnie innego zagadnienia? Pytanie trzecie. Czy wobec takiej treści nie nastąpi sytuacja, w której dla jednych tytułów pieczęć będzie postanowieniem, dla innych zaś nie? Pytanie czwarte. Mam również zastrzeżenie co do zapisu: podpisie przez skład sądu. Na podstawie art. 782 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego postanowienie o nadaniu klauzuli sąd wydaje jednoosobowo. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Wojtkowski
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Mam zaszczyt przedstawić opinię Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska w sprawie projektu ustawy, który bardzo szczegółowo i kompetentnie omówił przed chwilą poseł sprawozdawca. Chciałbym przypomnieć, że chodzi o rządowy projekt ustawy o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych i ostateczne sprawozdanie z prac komisji zawarte w druku nr 1989. Chciałbym ustosunkować się do tylko kilku kwestii, ponieważ pan poseł sprawozdawca, jak już powiedziałem, uzasadnił tę kwestię bardzo szczegółowo. Szanowni państwo, bardzo dobrze, że ta ustawa, która w polskim porządku prawnym funkcjonuje od 1933 r., zostanie wreszcie zmieniona. Myślę, że taki był postulat wielu środowisk, które już od kilku lat zgłaszały taką konieczność. Cieszę się, że Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji, które jest reprezentowane tutaj przez pana ministra i panią dyrektor, te postulaty uwzględniło, bo projekt, nad którym procedujemy, w dużej mierze upraszcza sposób prowadzenia zbiórki publicznej w naszym kraju. Sam fakt, co tutaj, w tym projekcie, podkreślono, że przede wszystkim nie trzeba zgłaszać wniosku i prosić samorządu terytorialnego czy też ministerstwa o pozwolenie na przeprowadzenie takiej zbiórki, stanowi wielki ukłon w stronę różnego rodzaju organizacji o charakterze obywatelskim, organizacji wolontariackich. Wystarczy samo zgłoszenie, które później ukazuje się, jest publikowane na portalu internetowym. Powoduje to, że, powiedzmy, nastąpi w dużej mierze odformalizowanie tych kwestii. Stanowi to też wyraz pewnego zaufania w stosunku do obywateli. Myślę, proszę państwa, że wszyscy, którzy prowadzą zbiórki publiczne, chodzi tu o organizacje pozarządowe czy też komitety społeczne, docenią ten fakt, bo przecież ofiarność Polaków jest znana, bardzo często z niej korzystamy, a każdy, kto organizował takie zbiórki publiczne, mam nadzieję, doceni ten fakt. W ostatnim roku również organizowałem taką zbiórkę publiczną w ramach stowarzyszenia i spotkałem się z taką sytuacją, że później, po przeprowadzeniu tej zbiórki oczywiście musiałem zamieścić oficjalne ogłoszenie o jej rezultatach i okazało się, że moja organizacja musiałaby z tego tytułu ponieść określone, dość wysokie koszty. W tej chwili dzięki publikacji tego typu informacji na portalu internetowym nie będzie już takiej konieczności. Proszę państwa, w związku z tym, że pan poseł sprawozdawca dokładnie wszystko omówił, chciałbym tylko powiedzieć, że wprowadzenie zmian, o których właśnie dzisiaj rozmawiamy, jest naprawdę konieczne. Propozycje zmian są bardzo praktyczne, oddające ducha naszych czasów, merytoryczne, w związku z czym Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska je popiera. Dziękuję bardzo.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Obecna ustawa o zbiórkach publicznych jest jedną ze starszych ustaw obowiązujących w Polsce. Z uwagi na stopień implementowanej biurokracji wymaga oczywiście zmiany, dlatego też poziom odformalizowania procesu zbiórki publicznej określony w przedłożonym przez Komisję Administracji i Cyfryzacji oraz Komisję Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii projekcie ustawy trzeba uznać za właściwy. Niezależnie od powyższego, mając na względzie wnioski płynące z debaty publicznej, jaka rozgorzała w tej materii, oraz doświadczenia innych państw, należałoby również rozważyć możliwe pojawienie się elementu rywalizacji w organizacji zbiórek publicznych. Łatwość ich przeprowadzenia może sprawić, że podmioty będą się bardziej niż dotąd prześcigać w formach agitacji o potencjalne środki, o tę ofiarę. Często mamy do czynienia z sytuacją, że osoba obdarowująca otrzymuje za złożoną ofiarę symboliczny gadżet, cegiełkę w formie obrazka, naklejki lub ewentualnie czegoś innego, mało kosztownego. Czasami jest to jednak coś bardziej wartościowego. Czy tego typu symboliczne odwdzięczanie się nie powinno zostać dookreślone w ustawie? Czy koszty, jakie poniesie organizator zbiórki właśnie na ten cel mogą być rozumiane jako przewidywane w trybie art. 10 ust. 2 pkt 7 procedowanej ustawy? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Iwona Kozłowska
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! W rozdziale 3.: Przepisy zmieniające, w art. 23 procedowanej ustawy mówi się o karach za przeprowadzenie zbiórki w sposób niezgodny z prawem, a także o przepadku przedmiotów i pieniędzy pochodzących ze zbiórki. Paragraf 5 mówi, iż przedmioty, co do których orzeczono przepadek, należy przekazać instytucji pomocy społecznej lub instytucji kultury. Pan poseł Tomaszewski zaproponował również organizacje pozarządowe, z czym się oczywiście zgadzam. Ale moje pytanie do ministerstwa brzmi: Kto i w jakim trybie będzie podejmował decyzję o tym, dla jakiej instytucji czy organizacji zostaną przekazane przedmioty pochodzące ze zbiórki, co do których orzeczono przepadek? Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marian Cycoń
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Projekt ustawy przewiduje pewien katalog miejsc uznanych za miejsca publiczne, gdzie będzie można prowadzić zbiórkę, w szczególności ulice, place, parki, cmentarze oraz inne miejsca ogólnodostępne dla nieokreślonej liczby osób. Czy ten katalog nie jest zbyt nieostry? Czy nie należałoby się zastanowić nad tym, by do tego katalogu dodać np. różnego rodzaju areny sportowe? Co prawda nie są to miejsca ogólnodostępne, choć zdarza się również, że odbywają się na nich imprezy niebiletowane, ale z punktu widzenia organizatorów zbiórki publicznej są atrakcyjne. Czy nie należałoby jeszcze popracować nad tym katalogiem? Podczas debaty nad tym projektem podnoszono również kwestię tzw. crowdfundingu, czyli formy finansowania różnego rodzaju projektów przez społeczność, która jest zorganizowana wokół tych projektów. Upowszechnienie się Internetu pozwala na łatwe informowanie o projektach i tworzenie wokół nich społeczności, co przyczyniło się do rozwoju tej formy zbierania pieniędzy. Określenie to jest zwykle używane w odniesieniu do zbiórek prowadzonych na stworzonych w tym celu platformach internetowych. Chciałbym poznać zdanie pana ministra na temat kwestii, czy to zjawisko wymaga przygotowania specjalnych regulacji, ponieważ wydaje się to coraz ważniejszą formą aktywności społecznej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Niewątpliwie ustawa długo czekała na nowelizację. Ważne, że dzisiaj debatujemy na ten temat, w tej fazie już jakby końcowej. Oczywiście dobrze, że poszliśmy w kierunku wydawania zgody, że tutaj jest tylko zgłoszenie. To bardzo ważny element, który Platforma poruszała od lat: żebyśmy szli na zasadzie zaświadczeń, zgłoszeń, a nie prośby o udostępnienie, o zgodę, żebyśmy przejęli na siebie tę odpowiedzialność. Ale nie ukrywam, że niepokoi mnie centralizacja tego systemu, tego portalu. Do tej pory to wszystko działo się właściwie w ramach jednostki samorządu terytorialnego. Gminy wydawały, kontrolowały. Było to bardzo blisko obywatela. Pytania do pana posła sprawozdawcy. Czy komisja w ogóle zajęła się tym tematem? Czy ten temat był uważnie rozpatrywany? Czy państwo nie widzieliście możliwości pozostawienia tego elementu, portalu, zgłoszenia tego do gminy, a nie do ministra? Rozumiem, że minister ma dużo pracy. Ta władza zawsze schodziła bliżej obywatela. To była też taka ideologia Platformy dotycząca przekazania tej władzy niżej, a tu wracamy do ministra. Dziękuję bardzo.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Otóż zbiórka publiczna to ważny element w życiu społeczno-gospodarczym, celowo tak to określam, dlatego że poprzez tego typu akcje wiele osób może korzystać z pomocy. Słyszymy, niejednokrotnie mamy tego typu sytuacje, że Narodowy Fundusz Zdrowia odmawia pokrycia kosztów czy zwrotu kosztów poniesionych na leczenie. Tego typu zbiórki prowadzone przez społeczeństwo niejednokrotnie ratują życie. Bardzo duże znaczenie ma to także wówczas, kiedy dosięga kogoś na przykład klęska żywiołowa, pożar czy powódź, mieliśmy tego przykłady. To warto poprzeć i ta ustawa idzie w tym kierunku, aby ułatwić zbieranie środków. Moje pytanie jest następujące. Otóż coraz częściej obserwujemy, zresztą panie i panowie posłowie z pewnością mają z tym do czynienia, apele o nieprzekazywanie jakichś tam rzeczy, a środków finansowych, które pochodzą z SMS-ów. W związku z powyższym chciałem zapytać: W świetle obowiązującej ustawy, nad którą pracujemy, kto się będzie z tego rozliczał: czy ten obdarowany SMS-em, czy ten, który będzie przekazywał środki z telekomunikacji? Jak to w sumie będzie traktowane, tego typu zbiórka? Jeśli chodzi o formalności związane ze zbiórką, to czy musi to także przejść przez tę całą procedurę, którą przewiduje ustawa? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Chciałbym zapytać przedstawicieli ministerstwa. Zbiórkę publiczną będzie można prowadzić, wpisując się na portal w obszarze działalności pożytku publicznego. Ta sfera zadań publicznych obejmuje poz. 33-34 sfery zadań publicznych. Ale tam nie ma czegoś takiego, jak na przykład budowa świetlicy wiejskiej. W związku z powyższym: Czy pan minister zinterpretuje to jako działalność na rzecz kultury i powie, że budowa świetlicy wiejskiej to jest działalność kulturalna, bo taki będzie osiągnięty cel? A na przykład budowa chodnika, ulicy lub przysłowiowego ogródka jordanowskiego, jak tutaj pan będzie postępować, bo oczywiście sfera zadań publicznych jest bardzo szeroka, zgoda, natomiast nie wszystko jesteśmy w stanie przewidzieć, na przykład co obywatele w ramach swojej aktywności chcą robić za środki zgromadzone ze zbiórek publicznych. Stąd pytanie: Czy tutaj będzie taka szersza interpretacja, czy będzie to jednak zawsze odnoszenie się do sfery zadań publicznych, a w tej sferze zadań publicznych coś takiego, jak budowa obiektów czy ulic, po prostu nie występuje. Jest co prawda wspieranie aktywności obywatelskiej, wspieranie rozwoju gospodarczego, przedsiębiorczości, szereg innych rzeczy, integracja, działalność charytatywna itd., natomiast takich form nie ma. Czy będzie szeroko pojmowana życzliwość, czyli, krótko mówiąc, cel zbiórki publicznej, który chce się osiągnąć, to na przykład dostęp do obiektów kultury? Czy środki na świetlicę wiejską będą mogły być gromadzone w drodze tej ustawy? Dziękuję.
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Pan poseł Tomaszewski wcześniej mówił o uczniowskich klubach sportowych, które w pewien sposób podlegają staroście i są zrzeszone w rejestrze u starosty. Koła gospodyń wiejskich w większości nie mają KRS-u, nie mają NIP-u, nie mają REGON-u, działają w ramach zrzeszenia, czyli Krajowego Związku Rolników, Kółek i Organizacji Rolniczych, to tak wygląda formalnie. Są rady rejonowe kół gospodyń wiejskich, które też nie mają osobowości prawnej. Stąd moje pytanie: Czy te organizacje, czy koła gospodyń wiejskich, które praktycznie we wszystkich dożynkach, festynach biorą udział, ale również wiele z nich próbuje zbierać pieniądze w ramach zbiórki publicznej, mogą to robić czy też nie? Jeśli mogą, to czy muszą wypełnić ten obowiązek, że trzy osoby z danego koła gospodyń wiejskich, czytaj: zarząd, bo tak to wygląda, będą musiały się rejestrować zgodnie z tym projektem ustawy? Drugie pytanie, odnośnie do ochotniczych straży pożarnych. W wielu regionach kraju kultywowane jest tradycyjne oblewanie mieszkańców wokół strażnic czy z tych wiosek, które są najbliżej danej strażnicy, jest to tzw. śmigus-dyngus, czyli oblewanie mieszkańców i zbieranie datków finansowych, pieniężnych, a nawet rzeczowych. Czy to jest zbiórką publiczną w myśl tej ustawy czy też nie? Nie chciałbym, żeby straże pożarne miały z tym kłopot. Straże pożarne są w KRS-ie, mają NIP, REGON i część z nich jest w krajowym systemie ratowniczo-gaśniczym, czyli jeszcze w kolejnym rejestrze. Mam jeszcze pytanie odnośnie do parafii. Chodzi mi o to, czy jest zbiórką publiczną zbieranie przez proboszcza danej parafii (Dzwonek), a wiele jest parafii, których teren działania obejmuje nie jedną, a kilka gmin, na remont plebanii, całej tej infrastruktury, czy budynków gospodarczych, bo wiele parafii ma ziemię, budynki gospodarcze? Czy zbiórką publiczną jest zbieranie na chodnik wokół danego kościoła? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Tak jak już mówiłem w swoim wystąpieniu klubowym, to jest największa słabość tej ustawy - ewentualne kłopoty z uzyskaniem wpisu na portalu zbiórek publicznych przez osoby korzystające z tradycyjnej drogi papierowej. To, co przynajmniej w teorii było stosunkowo łatwe na gruncie starej ustawy - bo o wydaniu zgody na udzielenie zezwolenia na zbiórkę decyzja zapadała na poziomie gminy - o tyle w tej chwili zostało to scentralizowane i przesunięte do Warszawy. Państwo z ministerstwa już podczas posiedzenia komisji wielokrotnie zapewniali, że te terminy - trzeba przyznać, iż szybkie jak na standardy polskiej administracji, bo chyba takim standardem jest załatwianie sprawy w terminie 30-dniowym, a w tym projekcie mamy dwa terminy: 3-dniowy i 7-dniowy - będą zachowane. A więc chciałbym jeszcze raz usłyszeć: W jaki sposób ministerstwo chce zapewnić i zorganizować system obsługi zgłoszeń zbiórek publicznych, aby te terminy: 3-dniowy i 7-dniowy, były faktycznie dotrzymywane? Druga sprawa, o której mówiłem zarówno ja, jak i poseł Suski, to kłopoty dla osób niekorzystających z tego ze względu na jakieś wykluczenie cyfrowe czy chociażby ze względu na nieposiadanie, jeszcze banalniejszy przykład, certyfikatu bezpiecznego podpisu. Czy przewidujecie państwo jakąś formułę pewnego pośrednictwa? Nie neguję tego, że portal zbiórek publicznych powinien być prowadzony centralnie ze względu na stosukowo niewielką liczbę tych zbiórek w skali Polski. Jeżeli to byłoby na poziomie gminy, to byłby to nie portal, tylko po prostu wyliczano by pojedyncze zbiórki odbywające się w danej gminie. (Dzwonek) A więc być może poczta, być może dom kultury, a może biblioteka mogłaby być takim ogniwem pośredniczącym, dzięki któremu osoby niekorzystające bezpośrednio z Internetu albo niemające epuap-u czy bezpiecznego podpisu mogłyby w sposób sprawny skorzystać z umieszczenia zgłoszenia swojej zbiórki na portalu? Dziękuję.
Mówca: Adam Abramowicz
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Dotychczas grupa osób, która chciała przeprowadzić zbiórkę publiczną na rzecz na przykład pomocy sąsiadowi czy pomocy osobie potrzebującej, aby dostać pozwolenie na tę zbiórkę, musiała wnieść 82 zł opłaty skarbowej. Jest bulwersujące to, że osoby, które chcą poświęcić swój czas dla innych, muszą jeszcze być obciążane opłatą, że państwo polskie żąda tego od tych osób. Napisałem w tej sprawie do pana ministra finansów interpelację i dostałem odpowiedź, że z tej opłaty skarbowej są zwolnione organizacje pożytku publicznego, ale przecież nie wszędzie taka organizacja będzie docierać. Oczywiście w odpowiedzi było też, że dana grupa obywateli może zwrócić się do burmistrza, wójta czy prezydenta miasta o umorzenie tej opłaty, ale to jest jakby odwrócenie porządku - to nie ta grupa powinna zwracać się o łaskę do urzędnika, tylko powinno być odwrotnie i to urzędy powinny wspomagać takie inicjatywy. Mam w związku z tym pytanie. Chyba ta nowa ustawa nie zmienia tych opłat, opłaty będą. Czy na pewno jest to w interesie publicznym? Czy nie należy tutaj nad tym jak najszybciej popracować i zwolnić z opłat skarbowych wszystkie inicjatywy, które chcą podjąć sami obywatele, prowadząc samopomoc w ramach danej grupy, bloku, parafii czy pomocy sąsiedzkiej? Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Paluch
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałabym zapytać o art. 22, który odsyła do przepisów wykonawczych wydanych na jego podstawie. Jaki jest stan przygotowań do wdrożenia tych przepisów? Czy one już są? Nie miałam okazji brać udziału w pracach nad projektem w podkomisji, tak że chciałabym wiedzieć: Czy one są dostępne i gdzie można zapoznać się z nimi na obecnym etapie? Kwestia druga. Art. 2 jasno definiuje, że zbiórką publiczną nie są na przykład prowadzone loterie. Niejednokrotnie organizacje pożytku publicznego sygnalizują, że przepisy dotyczące loterii są bardzo trudne w obsłudze, trudne w użyciu. Czy jest szansa na złagodzenie przepisów dotyczących loterii? Te kwoty graniczne to jest coś, co nastręcza ogromnych trudności. I trzecie, krótkie pytanie. Chciałabym zapytać o konkretny przypadek: Czy jest możliwe przeprowadzenie zbiórki publicznej przez parafię, która prowadzi przedszkole dostępne publicznie jako parafialną inwestycję? Krótko mówiąc, jest to wykonywanie zadań publicznych. Jak będzie wyglądało przeprowadzenie zbiórki publicznej na ten cel w świetle przepisów nowej ustawy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Waldemar Sługocki
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Nie ma ograniczeń, ale szczerze przyznaję, że dwóch godzin nie chcę wykorzystać. (Głos z sali: Dwie godziny w nowym roku.) Bardzo dziękuję. Nie ukrywam, że to bardzo nurtująca i ważna kwestia, ale nie sądzę, żebym był w stanie zagospodarować, nawet przy tak ciekawej materii, aż dwóch godzin. Dziękuję za łaskawość nie tylko panu marszałkowi, który ją naturalnie wyraził, ale także panom posłom, bo przynajmniej z pierwszych rzędów Wysokiej Izby wyrazy akceptacji do mnie docierają. Nie wykorzystam tego czasu, ale odnosząc się do pytania pana posła Krzysztofa Gadowskiego, mojego klubowego kolegi, na które już odpowiedział pan minister, to oczywiście ta ustawa w żaden sposób nie centralizuje procesu zbiórek publicznych. Jest to ustawa, która w pełni decentralizuje proces zbiórek publicznych. Złudne jest to, że portal jest prowadzony przez organ administracji centralnej. Jeżeli ktoś próbuje tworzyć taką analogię, to mimo wszystko powinien zwrócić uwagę, że terminy rejestracji, przepraszam, zgłoszenia zbiórek publicznych w zależności od sposobu są 3- i 7-dniowe. Analogicznie, jeżeli właściwy minister zauważy uchybienia, w tym samym czasie, w zależności od tego, w jaki sposób był zgłaszany wniosek, musi udzielić odpowiedzi. Proszę zwrócić uwagę, że jest to kwestia formalna. Jeszcze raz wrócę do tego wątku, który podkreślałem. W moim interesie jako podmiotu prowadzącego zbiórkę publiczną leży to, żebym jak najefektywniej, jak najstaranniej, najdokładniej zgłoszenie wypełnił, bo to ja chcę realizować ważny dla mnie cel publiczny, a zapewniam państwa, nie wszyscy panie i panowie posłowie mieli pewnie w ręku projekt rozporządzenia, że zarówno zgłoszenie, jak i wzór tego dokumentu są szalenie proste, wszystkie załączniki są przygotowane bardzo przejrzyście, w sposób zrozumiały, myślę, dla każdego Polaka, nawet tego, który legitymuje się jedynie wykształceniem podstawowym. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Cezary Tomczyk
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pan poseł sprawozdawca dosyć dogłębnie opowiedział o temacie, więc niewiele można dodać. Natomiast jest kilka spraw, na które warto zwrócić uwagę. Przede wszystkim Europejski Fundusz Rozwoju to stawianie na współpracę z rejonami świata, które niekoniecznie dotyczą Europy. Najpierw to była Afryka, później były Pacyfik i Karaiby. To jest też bardzo ważny instrument dla wzmacniania współpracy pomiędzy tymi rejonami świata. Tak naprawdę w każdej perspektywie finansowej znajdowały się środki na pomoc dla tej części globu. Wcześniej to były środki niewielkie w porównaniu z tą ogromną sumą 30 mld euro, a w poprzedniej perspektywie finansowej były to 22 mld euro. Polskie zaangażowanie jest dosyć skromne, natomiast, myślę, bardzo duże jak na nasze możliwości - 600 mln euro. Jest to ogromna kwota i w skali polskiego budżetu, i w skali polskiego zaangażowania w Unię Europejską. Mamy przed sobą bardzo ważny cel, bo celem jest likwidacja ubóstwa, trwały, zrównoważony rozwój, integracja krajów mniej rozwiniętych z gospodarką światową. Mamy bardzo ciekawe instrumenty w Europejskim Funduszu Rozwoju, takie jak dotacje, kapitał ryzyka, pożyczki dla sektora prywatnego, ale oczywiście musimy sobie odpowiedzieć na pytanie, czy warto. Znajduję tutaj przynajmniej dwa argumenty co do odpowiedzi na tak. Po pierwsze, to taki aspekt moralny, czy warto pomagać biedniejszym? Warto. Ale to też jest trochę kwestia europejskiego egoizmu - to drugi argument - bo zawsze lepiej żyć w świecie, który jest dostatniejszy, a przez to i bezpieczniejszy. A więc jeżeli możemy pomagać innym, a przy okazji pomagać sobie, to naprawdę warto. Dziękuję bardzo.