Mówca: Paulina Hennig-Kloska
Data: 2022-01-12 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! No cóż, tak jak można było przewidzieć, po miesiącu od pierwszej tarczy antyinflacyjnej musicie poprawiać własne błędy. Od początku mówiliśmy, że tarcza będzie nieskuteczna, bo jest po prostu zbyt skąpa i w jej efekcie w zasadzie wpływ na obniżenie inflacji był pewnie do 0,5%, a inflacja dalej rośnie z powodu innych czynników, które na to wpływają. Ta druga tarcza antyinflacyjna oczywiście będzie skuteczniejsza. Szacujemy, że trochę powyżej 1,5% obniży globalnie wzrost cen. Te działania jednak nie rozwiążą problemów rozchwianej gospodarki i galopujących cen. Szacujemy, że poziom średniorocznej inflacji w tym roku przy uwzględnieniu nawet tej inflacji będzie wynosił nawet 7% i będzie to dalej poziom nieakceptowalny dla portfeli Polek i Polaków, ale także dla portfeli gospodarczych, bo to jednak będzie rzutować na dyskomfort naszego życia. Zauważalna jest już spirala płacowo-cenowa - i to niestety bez innych działań rządu będzie się dalej nakręcać. Oczywiście mamy największy problem, problem wzrostu cen gazu, który może - powiedzmy sobie wprost - zabić małe firmy, a osoby prywatne doprowadza często do płaczu. O ile po południu mamy ustawę - tutaj w porządku obrad - która ma wyciągnąć rękę do tych osób prywatnych, które dostały najwyższe podwyżki cen na rachunkach za gaz, o tyle dla firm nie przygotowaliście kompletnie nic. A prawda jest taka, że będzie drożeć z tego powodu pieczywo, że będą drożeć usługi gastronomiczne, że będą drożeć wakacje, bo przecież hotele ogrzewające się gazem będą po prostu podnosić swoje ceny. I w wielu innych miejscach ten poziom cen gazu, jeżeli nie zostanie opanowany, będzie powodował wzrost innych cen. Co trzeba zrobić? To mówimy od dawna: umocnić złotówkę, odbudować zaufanie inwestorów do Polski, ograniczyć galopujący wzrost długu, zwłaszcza długu poza budżetem. Wzrost przez ostatnie 2 lata na poziomie 1/3 długu publicznego to jest coś, co nie mogło nie przynieść efektów w postaci inflacji, zwłaszcza że ten dług został skupiony przez bank centralny w zasadzie bezzasadnie. Premier Morawiecki musi też spełnić w końcu swoją obietnicę. Mówił głośno o modernizacji gospodarki, o przestawianiu gospodarki na nowe tory, o zwiększaniu wydajności produkcji. Tymczasem średnia stopa (Dzwonek) inwestycji w Unii Europejskiej to 22%, a u nas 17%. Celem premiera Morawieckiego było 25%. Bez zwiększania wydajności naszej gospodarki, przy lawinowo rosnących kosztach pracy, wprowadzaniu tych wszystkich opłat, podatków, opodatkowania pracy, opodatkowania produkcji kolejnymi pozycjami inflacja zawsze będzie się pojawiać, a ceny będą rosnąć. Oczywiście musi mieć też miejsce transformacja energetyczna, wydawanie środków, jeśli chodzi o CO 2 , na to, na co powinniście. I jedno pytanie na koniec do pana ministra: Czy ktoś w rządzie pochyla się i kalkuluje ryzyko kryzysu zadłużeniowego? To niezwykle ważny element, który w ogóle nie jest przez rząd w tym momencie, przynajmniej publicznie, podejmowany. Czy ktoś kalkuluje, jak wzrost stóp procentowych wpłynie na obsługę zadłużenia kredytów, w tym kredytów hipotecznych przez obywateli, a na ile może doprowadzić to do kryzysu nie tylko na rynku kredytów i pożyczek, ale też nieruchomości?