Mówca: Dariusz Bąk
Data: 2018-06-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Niepodległość jest jak drogocenna perła, której należy strzec. Niepodległość to wolność wyrażająca się w podejmowaniu suwerennych decyzji. Jej owocem jest umiejętność wybierania tego, co dobre dla nas wszystkich i przede wszystkim uczciwe. Odpowiedzialność za naszą przyszłość ponosimy wszyscy: parlamentarzyści, rząd i obywatele. Jesteśmy również odpowiedzialni za naszą przeszłość, aby ocalała prawdziwa historia naszych ojców, aby nikt nie odebrał nam zwycięstw, bohaterstwa przodków, cierpień narodu i polskiego majątku. To dlatego tak ważne jest, aby cały naród mobilizował się w działaniach skutecznie wzmacniających naszego ducha i nasze przywiązanie do prawdy o Polsce i świecie. Żyzna jest nasza ziemia. Rosną na niej wysokie, szlachetne zboża, aby chleb ubogacał polskie stoły. Wyrastali na niej ludzie wielcy duchem i czynami. Wielcy ludzie nie rodzą się na ugorach. Kształtowała ich kultura bogata w wartości, które przeminąć nie mogą. Zrodziła je i ugruntowała atmosfera domów szlacheckich. Te domy, wbrew komunistycznym przekazom, to miejsca narodzin na wskroś polskiej kultury i wzniosłego patriotyzmu. W domach szlacheckich ˝Mazurek Dąbrowskiego˝ rozbrzmiewał ciągle, bo nasz hymn wygrywały zegary. Na ścianach wisiały obrazy z wizerunkami bohaterów narodowych wykreowanych na polskich świętych, a kiedy one wisieć nie mogły, bo zakazywała tego cenzura, wieszano trofea myśliwskie, zasuszone kwiaty i zioła z polskich pól. Symbolizowały one bogactwo polskich lasów i pól, piękno naszej natury i polskiej duszy. Już widać, że dom polski jest wyjątkowy i odgrywa w rodzinie ogromną rolę. Przechodził różne etapy rozwoju, ale kto z nas nie wie, jak wyglądał dom szlachecki, dworek? Z różnych wytworów kultury wiemy, że był zacny, starożytny, bogobojny, gościnny, bezpieczny, pogodny, z charakterystycznym otoczeniem: drzewami w podwórzu, gościńcem i bramą wjazdową gościnnie otwartą. Ten dom jest bytem tyle realnym, co wyśnionym, unikatowym. On sam nabierał wielkiej wartości, do której odwoływano się już w każdym momencie życia, zwłaszcza w chwilach nieszczęść, rozłąki. Powoli stawał się symbolem całej ojczyzny. Nasze prawo rodzinne było zupełnie inne niż w Europie. Tam majątek dziedziczył najstarszy syn. Reszta rodzeństwa była wyposażana na życie i dom rodzinny opuszczała. U nas majątek należał do całej rodziny i wszystkie dzieci otrzymywały swoją część. Wprawdzie było to przyczyną rozdrobnienia majątku, ale utrzymywały się ściślejsze więzi rodzinne, bez poczucia krzywdy. Polacy wybierali poczucie rodzinności i sprawiedliwości. Dom rodzinny nie tracił swojego ciepła, atmosfery bliskości, wspólnotowości. Myślę, że dlatego w tym domu rodziły się wartości, które nasz naród wyróżniały. Stały się one polskim centrum kultury, bo obejmowały wartości centralne, najistotniejsze. Do nich zawsze należały: ziemia rodzinna, barwy narodowe - biel i czerwień - godło, język ojczysty, wiara, szacunek do pracy, umiłowanie wolności, godność osobista, zdolność do bezgranicznych poświęceń i ofiar w imię wspólnoty, honor i posłuszeństwo, rodzina i rodzinność, dom rodzinny, gościnność, hojność, szacunek dla kobiety, ukochanie dziecka, przywiązanie do własnej historii i wiara w jej wyjątkowość, a także nadzieja wbrew nadziei, brak okrucieństwa, zdolność przebaczania, tolerancja, obywatelskość, demokracja i krytycyzm wobec władzy. Wzorce i wartości domu szlacheckiego przeniosły się do chłopskich chat i rodzin mieszczańskich. Stąd trwałość polskiej kultury. Jeśli dziś ktoś o tym zapomina, wywołuje to zdziwienie: Bo jak to, ty, Polak, o tym nie wiesz? Starsi ludzie, słysząc o czyimś niegodnym postępowaniu, pytają: Jak on, będąc Polakiem, może tak postąpić? Nadszedł czas, aby naszych bohaterów narodowych ożywiać, przypominać ich wielkość, hart ducha i ofiarne czyny. Na nas w 100-lecie odzyskania niepodległości, na wszystkich Polakach ciąży obowiązek uczyć, jak kochać ojczyznę z jej trudną wolnością. Dziękuję.