Mówca: Czesław Sobierajski
Data: 2016-04-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Dnia 20 kwietnia minęła 143. rocznica urodzin Wojciecha Korfantego, wielkiego syna śląskiej ziemi, przywódcy polskiego ruchu narodowego na Górnym Śląsku walczącego o prawa polityczne, wolnościowe i społeczne ludu śląskiego, komisarza plebiscytowego, przywódcy zwycięskiego III powstania śląskiego, którego 95. rocznicę obchodzimy właśnie w tym roku, posła do Landtagu i Reichstagu, komisarza Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu w czasie powstania wielkopolskiego, ministra do spraw wojska i polityki, posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej i Sejm Śląski, senatora Rzeczypospolitej, dziennikarza, publicysty, lidera Chrześcijańskiej Demokracji. Pragnę złożyć Wojciechowi Korfantemu, z najwyższym szacunkiem, należny mu hołd i podziękowanie za wielkie rzeczy, które uczynił dla Śląska i Polski, w szczególności za największe dzieło jego życia, jakim było ponowne zjednoczenie części Górnego Śląska z Polską. Wojciech Korfanty urodził się 20 kwietnia 1873 r. w Sadzawce, osadzie robotniczej, dzisiaj dzielnicy Siemianowic Śląskich, w rodzinie Józefa Korfantego, górnika, i Karoliny z Klechów, jako najstarsze z pięciorga dzieci. Wzrastał w środowisku etnicznie polskim. Rozpoczął naukę w szkole ludowej. Dalszą edukację kontynuował w gimnazjum w Katowicach, z którego za swoją antyniemiecką działalność i propolską postawę tuż przed maturą został relegowany i obarczony tzw. wilczym paszportem. Pogłębiło to u młodego Wojciecha poczucie patriotyzmu. Jak sam stwierdził: Zasługę mojego uświadomienia narodowego przypisać muszę hakatystycznym profesorom w gimnazjum, którzy zohydzeniem wszystkiego, co polskie i co katolickie, wzbudzili we mnie ciekawość do książki polskiej, z której pragnąłem się dowiedzieć, czym jest ten lżony i poniżany naród, którego językiem w mojej rodzinie mówiłem. I pokochałem naród mój, przeszłość i dolę jego i poczułem się synem jego. Na ławie szkolnej usiłowałem zaszczepić moim kolegom, jak ja w domu po polsku mówiącym, miłość do Polski i dumę z jej przeszłości. Nie mając styczności z młodzieżą w innych dzielnicach, zakładałem tajne kółka w gimnazjum, w których rozczytywaliśmy się w dziejach narodu, w arcydziełach naszych poetów, uczyliśmy się poprawnego mówienia i pisania po polsku. Maturę zdał eksternistycznie, mając 22 lata. Następnie rozpoczął studia na politechnice, a w roku 1898 przeniósł się do Wrocławia, gdzie studiował prawo i ekonomię. Korfanty robił błyskotliwą karierę polityczną. Zaczął wydawać polskie pismo ˝Górnoślązak˝. W 1903 r. wygrał wybory do Reichstagu i wszedł odważnie do koła polskiego jako pierwszy poseł z Górnego Śląska. Był to moment zwrotny w dziejach Śląska. Wojciech Korfanty w swoim życiu doświadczył wielu niesprawiedliwości ze strony ówcześnie rządzących II Rzecząpospolitą, z uwięzieniem i emigracją włącznie, jednak zawsze wierzył w Polskę, dla której poświęcił całe swoje życie. Jakże przejmująco brzmi przesłanie Wojciecha Korfantego do ludu śląskiego, które zostało umieszczone na cokole jego pomnika na pl. Sejmu Śląskiego w Katowicach: Jedną tylko wypowiadam prośbę do ludu śląskiego, a mianowicie by został wierny swym zasadom chrześcijańskim i swemu przywiązaniu do Polski, by nie ustawał w pracy i poświęceniu, aby z niej zrobić Polskę godną naszych marzeń, Polskę wielką, mocarstwową, Polskę katolicką, praworządną i zawsze sprawiedliwą. Jakże ta odezwa, prośba Wojciecha Korfantego do ludu śląskiego jest aktualna dzisiaj, kiedy różne skrajne grupy, fałszywi prorocy podważają polskość Śląska, wypaczają prawdę o powstaniach śląskich. Dajmy odpór tym, którzy wprowadzają podziały i antagonizują lud śląski. Nie dajmy poniewierać ofiarą krwi naszych bohaterskich praojców walczących z niemieckim zaborcą o polskość Śląska. Wojciech Korfanty zmarł 17 sierpnia 1939 r. w Warszawie, wkrótce po uwolnieniu z więzienia. Jego pogrzeb, który odbył się w Katowicach 20 sierpnia 1939 r., przekształcił się w wielką manifestację, tysiące Ślązaków żegnało swojego ukochanego przywódcę. Został pochowany w Katowicach na cmentarzu przy ul. Francuskiej. Wojciech Korfanty całe swoje życie przeżył ofiarnie w nieustającej służbie dla Śląska i Polski. Poprzez umiłowanie ojczyzny i ogromne poświęcenie sprawił, że część Górnego Śląska powróciła do Polski. Niech pamięć o Wojciechu Korfantym, wspaniałym człowieku: Ślązaku, Polaku i Europejczyku będzie zawsze żywa i stanowi wzór dla nas wszystkich i kolejnych pokoleń. Wszyscy bowiem możemy w nim dzisiaj odnaleźć przewodnika wśród dylematów, przed którymi staje także nasze pokolenie. Dziękuję. (Oklaski)