PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Ryszard Wilk
Data: 2025-12-03 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Mam pytanie, czy planowane jest wprowadzenie obowiązku jakiegoś potwierdzenia odbioru korespondencji elektronicznej przez klienta, analogicznego do zwrotki w przesyłce poleconej. Drugie pytanie, które pojawiało się tutaj już wielokrotnie, brzmi: Jakie przewidziano rozwiązania na wypadek, gdyby wiadomość trafiła np. do spamu, serwer uległ awarii lub, co ciekawe, gdyby klient zmienił adres e-mail? Co w takim przypadku? Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Barbara Dolniak
Data: 2025-12-03 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W ustawie o ubezpieczeniach obowiązkowych proponowany jest zapis dotyczący komunikacji na piśmie w postaci papierowej, a w przypadku gdy zgłaszający roszczenie wyraził na to zgodę - w postaci elektronicznej. Natomiast w ustawie o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej ten fragment, to sformułowanie brzmi: na piśmie w postaci papierowej, a w przypadku gdy zgłaszający roszczenie wyraził na to zgodę - na innym trwałym nośniku. Rodzi się więc pytanie, czy jednak w ramach deregulacji nie powinniśmy tworzyć jednolitych zapisów. Niby dotyczą one dwóch ustaw, ale tematyka jest tożsama lub bardzo podobna. W związku z tym wydaje się, że nawet jeżeli w poszczególnych ustawach mamy już określone sformułowanie, to tworząc nowe zapisy, powinniśmy używać takich sformułowań, które są tożsame (Dzwonek), bo zawsze w innych sytuacjach będzie to budzić wątpliwości prawne. Dziękuję bardzo.
Mówca: Bartłomiej Dorywalski
Data: 2025-12-03 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zadać kilka pytań. Czy ministerstwo przewiduje mechanizmy zapewniające skuteczne doręczenie dokumentów elektronicznych osobom, które wyraziły zgodę na ich otrzymywanie, w sytuacji, gdy wiadomość e-mail trafi do folderu spam lub nie zostanie odebrana? Czy przewidziano procedurę awaryjną, aby nie narazić obywateli na skutki prawne związane z niedostarczeniem dokumentu? Czy ministerstwo przewidziało zabezpieczenia chroniące obywateli przed negatywnymi skutkami błędów systemów elektronicznych, takich jak opóźnione doręczenia, niedostępność skrzynek lub błędne potwierdzenie wysyłki? Czy projekt przewiduje jakiekolwiek sankcje wobec podmiotów w sytuacji, gdy dokumenty elektroniczne nie zostaną doręczone z winy nadawcy lub z powodu wadliwego systemu, a obywatel poniesie realne konsekwencje prawne? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józefa Szczurek-Żelazko
Data: 2025-12-03 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozmawiamy dzisiaj o uproszczeniu zasad funkcjonowania ubezpieczeniowych funduszy gwarancyjnych i relacji między klientem a zakładem ubezpieczeniowym. Rodzi się pytanie, które tu wielokrotnie było powtarzane, o kwestie chociażby wyrażenia zgody. Ustawa stanowi, że jeżeli klient wyrazi zgodę, to korespondencja będzie wysyłana w formie elektronicznej. W jakiej formie ta zgoda ma być wyrażona? Wiemy doskonale, że niektóre instytucje przesyłają dokumenty, w których zaznacza się w jakichś krateczkach krzyżyki czy kółeczka, i jest to traktowane jako wyrażenie zgody. Bardzo łatwo może dojść do pomyłki, szczególnie w przypadku osób starszych, które nie do końca zrozumieją treść tego dokumentu. Czy państwo nie obawiacie się tego, że w związku z powyższym mogą powstać roszczenia klientów, którzy nie zostaną powiadomieni we właściwy sposób (Dzwonek) i nie będą mogli dochodzić swoich praw? Może to stanowić zagrożenie dla równowagi między klientem a zakładem ubezpieczeniowym. (Oklaski)
Mówca: Anna Kwiecień
Data: 2025-12-03 (Sejm RP, kadencja 10)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam dwa, właściwie trzy pytania odnośnie do tej procedowanej ustawy. Czy rząd może zapewnić, że wprowadzenie komunikacji elektronicznej na życzenie klienta nie będzie prowadziło do ukrytego nacisku ze strony podmiotów ubezpieczeniowych, aby klienci rezygnowali z tradycyjnej formy papierowej? Wiemy doskonale, że ta ustawa na pewno skłania się do tego, by zyski z tego tytułu przede wszystkim czerpali ubezpieczyciele. Jak rząd planuje monitorować stosowanie nowych przepisów, aby zapewnić, że komunikacja elektroniczna będzie stosowana wyłącznie za dobrowolną, świadomą i udokumentowaną zgodą klienta, a nie domyślnie lub automatycznie? I jeszcze jedno pytanie: Czy jesteście państwo pewni, że to rozwiązanie nie będzie wykluczać osób starszych (Dzwonek), które mają problem z poruszaniem się w świecie cyfrowym? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2025-12-03 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Chciałbym zapytać: Jakie mechanizmy kontrolne zaproponowano, aby zapobiec praktyce hurtowego zbierania zgód na doręczenia w ogólnych formularzach? Czy ministerstwo planuje doprecyzowanie, w jakiej formie zgoda na doręczenie elektroniczne ma być składana, tak aby ona była wyraźna i zrozumiała, a nie ukrywana w gąszczu innych postanowień umowy? Czy przewidziano ocenę, jak nowe regulacje wpłyną na terminowość likwidacji szkód i dotrzymywanie ustawowych terminów wypłaty odszkodowania? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Mariusz Krystian
Data: 2025-12-03 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W kontekście procedowanego projektu ustawy mam cztery pytania. W konsultacjach czytamy, że Urząd Ochrony Danych Osobowych zwraca uwagę na konieczność przeprowadzania tzw. testu prywatności i oceny skutków dla ochrony danych, zwłaszcza jeśli chodzi o bardzo wrażliwe dane o zdrowiu. Dlaczego ministerstwo w takim razie uznało, że taki test nie jest potrzebny? Jakie minimalne standardy bezpieczeństwa danych będą wymagane od zakładów ubezpieczeń przy korzystaniu z elektronicznej formy przekazywania decyzji oraz innych dokumentów? Chciałem również zapytać, czy państwo bierzecie pod uwagę to, że różne zakłady ubezpieczeń mogą różnie interpretować pojęcie trwałego nośnika. To może być chmura, to może być link do dokumentu w chmurze, to może być aplikacja mobilna. Czwarte pytanie: Skoro ten projekt dotyczy przede wszystkim relacji z klientami (Dzwonek), to dlaczego w procesie konsultacji w zasadzie nie widać typowych organizacji konsumenckich? Dominują tutaj głównie podmiotu rynku finansowego, czyli izby ubezpieczeniowe, związki banków i brokerzy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marcin Skonieczka
Data: 2025-12-03 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ta ustawa wpisuje się w proces deregulacji. Jest ona ciekawym rozwiązaniem, bo ułatwi komunikację klientów z firmami ubezpieczeniowymi. Mam wrażenie, że to dzieje się już od wielu lat, że firmy ubezpieczeniowe komunikują się elektronicznie z większością klientów - przynajmniej ja mam takie doświadczenia - i że to funkcjonuje. Jak rozumiem, potrzebna jest regulacja prawna, która zapewni pewność tego obrotu. Chciałem podbić wątpliwości, które się tutaj pojawiły, ponieważ komunikacja elektroniczna nie zawsze jest pewna, szczególnie jeśli chodzi o usuwanie roszczeń. Tam są różnego rodzaju terminy. Klient może np. otrzymać wezwanie do uzupełnienia dokumentacji, a ta informacja może wpaść do spamu. Jak to będzie traktowane? Czy klient będzie miał prawo odwołać się z tego tytułu, że takiej informacji nie otrzymał, czy też ten termin przepadnie? Czy państwo na etapie tworzenia tej regulacji analizowaliście te ryzyka i czy są przewidziane jakieś rozwiązania w tym zakresie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony)
Data: 2025-12-03 (Sejm RP, kadencja 10)

Projekt dodaje wymóg uzyskania uprzedniej zgody na doręczenie oświadczenia w formie elektronicznej, co ma znaczenie dla przerwania i rozpoczęcia biegu przedawnienia. Pytania. W jaki sposób rząd gwarantuje, że zakłady ubezpieczeń nie będą wykorzystywały nowej regulacji do obchodzenia obowiązku doręczeń oraz wydłużania realnego czasu informowania klientów, zwłaszcza osób starszych? Jakie minimalne standardy techniczne i dowodowe przewidziano, aby uniknąć sporów co do tego, czy zgłaszający roszczenie rzeczywiście wyraził zgodę na formę elektroniczną? Czy rząd przeanalizował ryzyko, że brak możliwości wykazania odbioru przez klienta będzie źródłem sporów sądowych dotyczących biegu przedawnienia? Zmiany wprowadzają możliwość doręczania kluczowych informacji elektronicznie, o ile klient wyrazi na to zgodę. Pytanie: Dlaczego projekt nie przewiduje obowiązku domyślnego stosowania formy papierowej jako bezpieczniejszej dla osób niekorzystających z Internetu, w tym osób starszych i osób wykluczonych cyfrowo? Z dokumentów wynika, że UODO zgłosił poważne zastrzeżenia, w tym konieczność przeprowadzenia testu prywatności, zwłaszcza że zmiany dotyczą przetwarzania danych wrażliwych (raport z konsultacji, s. 1-2). Resort finansów zignorował uwagi UODO. Pytania. Dlaczego rząd odmówił wykonania testu prywatności, mimo że zmiany dotyczą przetwarzania danych wrażliwych, w tym medycznych, a UODO wskazał taki obowiązek? Czy rząd może zagwarantować, że proponowane rozwiązania są zgodne z RODO, skoro merytoryczny organ do spraw ochrony danych osobowych zgłosił wątpliwości, które nie zostały uwzględnione? Czy Ministerstwo Finansów konsultowało projekt z ekspertami do spraw cyberbezpieczeństwa, aby ocenić ryzyko naruszenia prywatności w związku z planowanym rozszerzeniem komunikacji elektronicznej?
Mówca: Sprawozdawca Marek Jan Chmielewski
Data: 2025-12-03 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedstawię poprawione sprawozdanie z prac Komisji do Spraw Deregulacji oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, druki nr 1608, 1667 oraz 1947. W dniu 20 listopada 2025 r. nastąpiło ponowne rozpatrzenie procedowanej ustawy w trybie art. 47 ust. 3 regulaminu Sejmu. Tryb ten przewiduje rozpatrzenie jako podstawowego tekstu projektu ustawy przyjętego w sprawozdaniu z druku nr 1667. Na podstawie łącznie pięciu zgłoszonych i przegłosowanych poprawek powróciliśmy do pierwotnego tekstu ustawy z druku nr 1608, dlatego proszę pozwolić, że krótko przypomnę cel projektu. Przedstawiony dokument to projekt ustawy o zmianie przepisów dotyczących planowania i zagospodarowania przestrzennego przedłożony Sejmowi przez prezesa Rady Ministrów w lipcu 2025 r. Głównym celem tej inicjatywy jest zwiększenie transparentności oraz skrócenie czasu trwania procedury zintegrowanego planu inwestycyjnego. W tym celu projekt wprowadza możliwość, by rada gminy ustalała w formie aktu prawa miejscowego ogólne i jasne zasady dotyczące postanowień umów urbanistycznych zawieranych z inwestorami. Ma to zapewnić, że oczekiwania gminy względem realizacji inwestycji uzupełniających będą znane na wczesnym etapie negocjacji, co zminimalizuje zaskoczenie. Autorzy podkreślają, że jest to projekt deregulacyjny, który wpłynie pozytywnie na mikro-, małych i średnich przedsiębiorców poprzez usprawnienie procesu inwestycyjnego. Komisje wnoszą o uchwalenie projektowanej ustawy w pierwotnej wersji. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Golińska
Data: 2025-12-03 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałku! Wysoka Izbo! Na początku warto przypomnieć ciekawą historię tego projektu. Miał on de facto dwa pierwsze czytania i dwa drugie czytania. Niestety nikt z rządu 13 grudnia ani spośród posłów wspierających ten rząd nie potrafił nam wyjaśnić, z czego wynika taki niespotykany i dość niejasny tryb. Mam jednak pewne podejrzenia. Wyłapaliśmy wasze prawdziwe intencje i musieliście się z nich wycofać, a jednocześnie chcieliście tak zakręcić procedurą, żeby nikt nie koncentrował się na treści, a wszyscy na trybie. A jak było? Początkowo dość prosty, wydawałoby się, projekt deregulacyjny w trakcie pierwszego czytania w komisji przeszedł intensywne, głębokie i w moim przekonaniu groźne zmiany. Posłowie koalicji rządzącej na wyścigi wrzucali tam kolejne poprawki, dalece wychodzące poza pierwotne przedłożenie. Ingerowali w ustawy, których ten projekt wcale nie dotykał, a w konsekwencji stworzyli swego rodzaju prawny koszmarek. Słyszeliśmy o zwykłej deregulacji. Miało być uproszczenie, uporządkowanie, zwiększenie przejrzystości, ale w trakcie prac nagle pojawiły się poprawki, które z deregulacją nie miały nic wspólnego. Miały za to wiele wspólnego z próbą otwarcia tylnych drzwi chociażby dla inwestycji wiatrowych bez zgody lokalnych społeczności. Były to też próby obejścia weta prezydenta właśnie w tym aspekcie. Powiedzmy sobie jasno: propozycja, by procedować nad decyzją środowiskową w sprawie inwestycji wiatrowej już na etapie podejmowania uchwały o przystąpieniu do zmiany planu zagospodarowania, była próbą ominięcia obowiązujących bezpieczników. Bez planu miejscowego, bez udziału mieszkańców i bez realnych konsultacji. To rozwiązanie uderzało w podstawową zasadę, którą wprowadził rząd Prawa i Sprawiedliwości właśnie po to, by chronić społeczności lokalne. Chodzi o zasadę, że lokalizacja turbin wiatrowych na lądzie musi wynikać z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a ten z kolei powstaje w jawnym procesie z udziałem ludzi, którzy są tą inwestycją zainteresowani i którzy będą być może potem z tą inwestycją musieli żyć. Zmiany proponowane wtedy przez opcję rządzącą były pewnie wygodne dla inwestorów, dla gmin - ryzykowne, dla mieszkańców - zdecydowanie krzywdzące. W trakcie drugiego czytania odbywającego się po raz pierwszy mocno podkreślaliśmy konieczność usunięcia tych zmian. Po naszym sprzeciwie, po nagłośnieniu tego tematu, po wskazaniu zagrożeń i absurdów proponowanych rozwiązań wycofujecie się na szczęście z własnych zmian. To właściwa decyzja, która pokazuje, że presja ma sens. Obroniliśmy przed wami prawo mieszkańców do współdecydowania o swoim otoczeniu. Jeszcze raz powtórzę: presja ma sens. Jednocześnie, żeby doprecyzować i uszczelnić zapisy, które dzisiaj są w druku nr 1947, składam właściwe poprawki, m.in. uzupełniające delegacje dla rady gminy o konkretne bezpieczniki, w tym jawność zawieranych umów. Chcemy w ten sposób ograniczyć uznaniowość, ujednolicić praktyki pomiędzy gminami, zapewnić przewidywalność i realną transparentność działań, co z pewnością spodoba się i pomoże inwestorom. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Michał Krawczyk
Data: 2025-12-03 (Sejm RP, kadencja 10)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Na początek dwa słowa do mojej przedmówczyni: szukanie wszędzie spisku, pani posłanko, jest niezdrowe. To po pierwsze. (Poseł Anna Paluch: Po coście z nią tak wydziwiali?) Po drugie, te zmiany w ustawie, poprawki, które zostały zgłoszone do pierwotnego projektu, a później faktycznie wycofane, przekraczały zakres regulacji. Tak było. Zostały przyjęte w odrębnym projekcie ustawy. I proszę tutaj nie siać nieprawdziwych informacji na ten temat. Zresztą to był dobry projekt ustawy. Mam nadzieję, że głosowaliście za tym projektem. Natomiast odnośnie do samego projektu ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, druk 1608, chcę powiedzieć, że w ostatnich miesiącach rząd konsekwentnie realizuje szeroki program legislacyjny, który ukierunkowany jest na uporządkowanie, uproszczenie przepisów, które przez lata nadmiernie obciążały zarówno administrację publiczną, jak i obywateli. Mówimy tu o procesie deregulacyjnym. Dzisiejsza nowelizacja stanowi część tego procesu i koncentruje się na wzmocnieniu efektywności działania samorządów w zakresie planowania przestrzennego. Projekt ustawy zmierza do zwiększenia przejrzystości procedury sporządzenia zintegrowanych planów inwestycyjnych oraz skrócenia czasu ich przygotowania. Kluczową zmianą jest dodanie do art. 37ed ustawy trzech nowych ustępów. Na ich podstawie rada gminy będzie mogła w drodze uchwały określić ogólne zasady kształtowania treści umów urbanistycznych, czyli dokumentów stanowiących fundament współpracy między gminą a inwestorem przy realizacji inwestycji wymagających zintegrowanego planu. Rozwiązanie takie pozwoli gminom stworzyć jednolite określone ramy dotyczące m.in. zakresu zobowiązań inwestora, sposobu ustalania kryteriów różniących te zobowiązania. Mogą to być kryteria związane z wielkością przedsięwzięcia, jego funkcją, parametrami zabudowy, takimi jak intensywność, powierzchnia użytkowa lub liczba mieszkań w przypadku inwestycji o charakterze mieszkaniowym. Uchwała obejmować będzie wszystkie umowy urbanistyczne zawierane przez gminę, dzięki czemu proces negocjacji będzie znacznie bardziej transparentny, a jego zasady spójne i przewidywalne. Wprowadzenie możliwości takiego uregulowania na poziomie gminnym to ważny krok w stronę usprawnienia postępowań planistycznych. Wzmacnia to gminy w rozmowach z inwestorami, ponieważ zasady będą od początku znane, jednakowe dla wszystkich. Po drugie, ogranicza to ryzyko przypadkowości, niejednolitości ustaleń, co zwiększa wiarygodność samorządów. Po trzecie, przyspiesza sam proces tworzenia zintegrowanych planów inwestycyjnych, eliminując potrzebę każdorazowego negocjowania podstawowych warunków. Projektowana nowelizacja służy więc zarówno uporządkowaniu relacji między inwestorem a gminą, jak i podniesieniu jakości planowania przestrzennego. To rozwiązanie jest pragmatyczne, systemowe, sprzyjające bardziej zrównoważonemu rozwojowi lokalnemu. W naszej ocenie stanowi ono istotne wsparcie dla samorządów oraz krok w kierunku bardziej przejrzystego i efektywnego systemu gospodarowania przestrzenią. Bardzo dziękuję.
Mówca: Michał Pyrzyk
Data: 2025-12-03 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Polskie Stronnictwo Ludowe będzie popierać ten kolejny projekt rządowy o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który wraca do tej Izby w poprawionym sprawozdaniu. O szczegółach tej regulacji mówił pan poseł Chmielewski w sprawozdaniu komisji. Głównym cel to uproszczenie procedury uchwalania, opracowywania zintegrowanego planu inwestycyjnego, a w kontekście tego również ustalanie przez rady gmin w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego ogólnych zasad, postanowień dotyczących umów urbanistycznych. W toku prac połączonych komisji, tak jak powiedziałem wcześniej, ten projekt wrócił do pierwotnej wersji. Po prostu wyeliminowano te wszystkie poprawki, które były przyjęte, a wykraczały poza zakres pierwotnej regulacji. Natomiast jeśli mówimy tu, że coś jest jakimś potworkiem prawnym, to trzeba za taki uznać te wszystkie zapisy w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, które wprowadzono w ubiegłej kadencji. Ciągle musimy tę ustawę nowelizować. Przypomnę chociażby to, że zagrożone było istnienie i działanie ogrodów działkowych na terenach miejskich. O tym, jakie problemy występują na etapie opracowywania planów ogólnych, za chwilę wszyscy się dowiemy. Mówią o nich samorządy, a także urbaniści. Pomysłem bez sensu było moim zdaniem wpisanie terminu uchwalania planów ogólnych do kamieni milowych, jeśli chodzi o Krajowy Plan Odbudowy, bo to postawiło wiele samorządów pod niepotrzebną presją czasu. (Poseł Anna Paluch: Była szansa na wsparcie finansowe samorządów z KPO.) Tak, była szansa na wsparcie i cały czas jest taka szansa, tyle że zakładanie kagańca czasowego było zupełnie niepotrzebne, bo widzimy, jak to wygląda w gminach, kiedy muszą opracowywać plan ogólny, z którym cały czas mają trudności, a w międzyczasie wydawać setki decyzji o warunkach zabudowy. To gminy i samorządowcy sygnalizują te problemy, nie mówiąc już o kwestii wskaźników dotyczących stref zabudowy mieszkaniowej i innej. Myślę, że również o problemach praktycznych państwo usłyszycie. (Poseł Anna Paluch: Planowania przestrzennego pan nie rozumie.) Tak jak powiedziałem na początku, klub parlamentarny Polskie Stronnictwo Ludowe będzie popierać tę ustawę w pierwotnym przedłożeniu rządowym. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Wilk
Data: 2025-12-03 (Sejm RP, kadencja 10)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Państwo z ministerstwa! Panie i Panowie Posłowie! Projekt ustawy z druku nr 1608, nad którym debatujemy, jest projektem ustawy trochę technicznej, ale o bardzo dużym znaczeniu dla samorządów, mieszkańców i inwestorów, ponieważ ustawa będzie porządkowała jeden, ale kluczowy element systemu planowania, czyli zintegrowane plany inwestycyjne i umowy urbanistyczne. Dzisiaj w wielu gminach jest tak, że każda inwestycja wymaga odrębnych negocjacji, innych warunków i ustaleń oraz innych zobowiązań. Jaki jest efekt? Taki, że nie zawsze wiadomo, kto i ile płaci, kto i co buduje i na jakich zasadach inwestuje. Ta ustawa ma to zmienić. Daje ona gminom prawo do uchwalania jasnych, publicznych, jednakowych zasad współpracy z inwestorami. Czyli będzie koniec z uznaniowością, koniec z negocjacjami w zaciszu gabinetów i koniec z zasadą: kto, jak i z kim się dogada. Zamiast tego będzie jeden regulamin znany każdemu inwestorowi i każdemu mieszkańcowi. To bez wątpienia będzie realne wzmocnienie przejrzystości. Co więcej, ustawa zostawia gminom pewną elastyczność, ponieważ będą inne zasady dla osiedla, inne dla magazynu, inne dla elektrowni, inne dla centrum logistycznego itd. Ta ustawa, tak w dużym skrócie, to będzie sygnał do inwestorów, że będzie pewna przewidywalność. Inwestor będzie wiedział, co go czeka, jakie ma obowiązki, na jakich zasadach będzie działał. To poprawi klimat inwestycyjny bez luzowania wymagań wobec inwestorów. Jednocześnie skorzystają też mieszkańcy, ponieważ to nie będą plany na papierze, tylko realne drogi, szkoły, przedszkola, parki, parkingi i infrastruktura techniczna. To nie będzie rozwój kosztem mieszkańców, tylko z mieszkańcami. Jako Konfederacja będziemy się dalej przyglądać pracom nad tym z pozoru dobrze wyglądającym projektem ustawy, ale pewne zastrzeżenia z różnych środowisk wpływają, więc będziemy się im bacznie przyglądać. Bardzo dziękuję.
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2025-12-03 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rządowy projekt ustawy z druku nr 1608 dotyczący zmian w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ma na celu umożliwienie radzie gminy ustalenia w drodze uchwały wytycznych dotyczących umów urbanistycznych zawieranych w procedurze sporządzania zintegrowanego planu inwestycyjnego. Najważniejsza zmiana polega na umożliwieniu radzie gminy uchwalenia jako aktu prawa miejscowego ogólnych zasad określenia postanowień umów urbanistycznych. Oznacza to, że jeszcze przed rozpoczęciem negocjacji inwestor będzie znał podstawowe reguły, zakres potencjalnych zobowiązań czy standardy dotyczące tzw. inwestycji uzupełniających. I to jest dobry kierunek. Natomiast jednocześnie podkreślić trzeba, że transparentność nie może oznaczać tworzenia kolejnych barier biurokratycznych. Uchwały w sprawie wytycznych do umów urbanistycznych muszą być narzędziem ułatwiającym negocjacje, a nie kolejnym katalogiem obowiązków nakładanych na przedsiębiorców, które w praktyce mogą prowadzić nawet do nadużyć. Mowa o takich sytuacjach jak obciążenie inwestorów kosztami infrastruktury, które nie służą obsłudze jego inwestycji, czy też dyskryminacja mniejszych inwestorów. Co istotne, według tego projektu rady gminy otrzymują bardzo dużą uznaniowość, co może prowadzić do tworzenia sztywnych wzorów umów ingerujących w swobodę negocjacyjną inwestorów. W tym zakresie konieczne jest ustanowienie elementów obligatoryjnych, jakie powinny znaleźć się w wytycznych zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego. Niestety obawiamy się, że bez tego ustawa może przynieść więcej szkód niż pożytku. Dziękuję.