Mówca: Izabela Kloc
Data: 2017-02-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chociaż bardzo bym chciała, to jednak mimo wszystko nie pokuszę się, nie odniosę się do różnych wycieczek naszych kolegów z opozycji. Wydaje mi się, że żyją w jakieś wirtualnej rzeczywistości. Dlatego też w swoim wystąpieniu, pozwoli pan minister i Wysoka Izba, odniosę się do bardzo konkretnych kwestii dotyczących członkostwa Polski w Unii Europejskiej i naszych priorytetów w polityce unijnej. Pan minister podkreślił, że największym wyzwaniem politycznym dla Polski i Unii Europejskiej w najbliższych miesiącach będzie poszukiwanie takich rozwiązań reformujących Unię, które pogodzą interesy zarówno narodowe, jak i szersze, europejskie. Jesteśmy świadkami wzrostu braku zaufania, kwestionowania dorobku Unii Europejskiej w wielu państwach unijnych. Pokazało to chociażby referendum brytyjskie. Słyszeliśmy również, że w ocenie rządu niezbędne są głębokie reformy Unii Europejskiej. W naszym przekonaniu musimy potwierdzić główną zasadę funkcjonowania Unii, że motorem działań są państwa członkowskie i ich obywatele. Instytucje europejskie powinny odgrywać swoją rolę wspierającą zgodnie z zasadą subsydiarności, winny realizować priorytety polityczne uzgodnione przez państwa członkowskie a nie narzucać własne, często typowo ideologiczne. Konieczna jest więc odnowa Unii Europejskiej jako organizacji zrzeszającej suwerenne państwa narodowe. I tak z zakresu zagadnień instytucjonalnych w dyskusji o przyszłym kształcie Unii powinniśmy odnieść się zarówno do sprawy instytucji, jak i obszaru polityk, którymi Unia Europejska się zajmuje. Kwestia Rady Europejskiej. Rada jest organem posiadającym legitymację demokratyczną i z tego też tytułu powinna wykonywać traktatowy mandat do nadawania Unii Europejskiej impulsów rozwojowych, wytyczania kierunków i priorytetów. To właśnie konkluzje Rady Europejskiej muszą stanowić ramy działania dla pozostałych instytucji Unii. Niestety bardzo często w konkretnych rozwiązaniach prawnych nie są one respektowane przez Komisję Europejską, Komisja zaś zgodnie z traktatami winna pełnić funkcje koordynacyjne, wykonawcze i zarządzające. Tymczasem co robi Komisja i jej przewodniczący? Są nadmiernie upolitycznieni, skupieni na własnym funkcjonowaniu, jak podkreślił pan minister, nie liczą się z dobrem społeczeństwa, ale realizują plany ideologiczne elity europejskiej. Mówiąc więc o przyszłości Unii, nie powinniśmy unikać debaty o zmianach traktatowych, głębszych zmianach. W mojej ocenie Polska może wnieść w niej wiele konstruktywnych propozycji i je wnosi. Jest kwestia chociażby parlamentów narodowych. Od lat sukcesywnie wzrasta ich znaczenie, ale ich rola dalej jest niezadowalająca. Mieliśmy tutaj przykład chociażby takich narzędzi traktatowych jak żółta kartka. Wydaje się, że pozycja parlamentów narodowych powinna być silna i stabilna i że powinny one również mieć bardzo konkretny wpływ na rozwiązania legislacyjne dotyczące instytucji unijnych. Mechanizm wczesnego ostrzegania niestety jest traktowany przez elity europejskie, Komisję Europejską w sposób niezadowalający. A więc z jednej strony architektura instytucjonalna, ale też z drugiej dopasowanie agendy unijnej do rzeczywistych potrzeb państw członkowskich i ich obywateli. Wielokrotnie tak się dzieje, jak chociażby w Bratysławie, gdzie wyznaczone główne jej obszary, a są to: migracje, bezpieczeństwo, gospodarka, ujmowane również w szerszym kontekście, takim jak globalizacja, relacje transatlantyckie czy zmienne uwarunkowania geopolityczne. Głównym wyzwaniem dla Europy dzisiaj wydaje się bezpieczeństwo. Mamy niestabilną sytuację, konflikty w naszych sąsiedztwie, kryzys migracyjny, wreszcie stosunki Unia Europejska - Rosja, zagrożenie terrorystyczne. Ja chciałabym zwrócić uwagę szczególnie na bardzo poważny kryzys bezpieczeństwa, który jest związany z dwoma granicami - i z tą z południa, i z tą ze wschodu. Istotne jest to, aby oba źródła zagrożeń dla bezpieczeństwa europejskiego były dostrzegane i oceniane wspólnie, a stanowiska w tym zakresie odzwierciedlały zróżnicowane uwarunkowania. Wysoka Izbo! Kolejny aspekt relacji to polityka Unii Europejskiej wobec Rosji. Uważamy, że wprowadzenie sankcji unijnych wobec Rosji jest efektem polityki Moskwy łamiącej prawo międzynarodowe. Wymaga to stanowisko pełnego podtrzymania, brak absolutnie zgody na zniesienie sankcji. Kwestia Brexitu. Myślę, że kolega Głębocki będzie jeszcze o tym mówił. Ja tylko chciałam powiedzieć, że należy położyć nacisk na proces negocjacji, budowania relacji, na ścisłą współpracę z Londynem, jednak nie powinno to oznaczać w żadnym wypadku specjalnych rozwiązań, które by powodowały, że Wielka Brytania będzie jedynym państwem spoza Unii, które będzie miało uprzywilejowaną pozycję w stosunku do wspólnego rynku czy też samej Unii. Kolejna sprawa to kwestia relacji Unia Europejska - Stany Zjednoczone. Powinny one pozostać w żywotnym interesie obu stron. Może jeszcze dzisiaj zbyt wcześnie, żeby ostatecznie mówić o kształcie polityki zagranicznej USA, jednak Unia Europejska winna wysłać czytelny sygnał, że współpraca transatlantycka pozostanie jednym z filarów jej polityki zagranicznej. Zapewnienia o tym zresztą również słyszeliśmy ze strony ministra. Wysoka Izbo! Mówiąc o bezpieczeństwie - jest to temat niezwykle istotny, jeśli chodzi o Unię Europejską - trzeba powiedzieć o bezpieczeństwie wewnętrznym, a w ramach tego też o bezpieczeństwie dostaw energii. I tu pozwolę sobie zwrócić uwagę na pakiet zimowy, który opublikowany został 30 listopada przez Komisję Europejską, ˝Czysta energia dla wszystkich Europejczyków˝. Z punktu widzenia Polski najważniejsze zapisy zawarte w tym pakiecie odnoszą się do wytycznych co do rynku mocy i prac nad planem krajowym dotyczącym energii i klimatu na lata 2021-2030. Niestety wśród propozycji, które Komisja Europejska wysunęła, nasze największe zaniepokojenie budzą projektowane przepisy dotyczące mechanizmów wsparcia w postaci rynku mocy, które faworyzują gaz, a eliminują technologie oparte na węglu. Dla Polski, dla polskiego bezpieczeństwa energetycznego są to rozwiązania nie do przyjęcia. Mamy przecież możliwości uwzględniania wzrostu efektywności instalacji węglowej, również zastosowania różnych technologii czystego spalania węgla. Tu potrzeba rzeczywiście również ze strony parlamentu dyplomacji. Liczymy na zrozumienie, i prosimy o to zrozumienie, wyjątkowości, specyfiki uwarunkowań polskiej polityki energetycznej (Oklaski), która jest oparta głównie na węglu. Ja ze swej strony jako Ślązaczka również bardzo proszę o wsparcie całą Wysoką Izbę. Dalej, kolejne problemy, kwestie dotyczące agendy gospodarczej. Wspólny rynek przekłada się na realne korzyści dotyczące obywateli. Należy więc to kontynuować i szczególnie zwracać uwagę na znaczenie sektora usług i przemysłu w celu zwiększenia konkurencyjności, zrównoważonego rozwoju Unii Europejskiej, niwelowania nierówności społecznych w Unii Europejskiej. Oczekujemy szybkich działań w celu wzmocnienia modernizacji bazy przemysłowej jednolitego rynku. Wreszcie pan minister poświęcił wiele uwagi wymogom rewolucji cyfrowej. Trzeba jak najszybciej usunąć przeszkody w swobodnym przepływie danych w Unii Europejskiej. Naszym strategicznym postulatem jest przy tym zapewnienie równomiernego rozłożenia korzyści na europejskim rynku cyfrowym. To bardzo ważne dla naszych obywateli. Wreszcie pakiet usługowy, redukcja barier administracyjnych dla przedsiębiorców, w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw. To też ważny element. Ale będą także podobno - tak zapowiedziała prezydencja maltańska - toczyły się prace nad kontrowersyjnym dla Polski dokumentem, projektem zmiany dyrektywy dotyczącej delegowania pracowników w ramach swobody świadczenia usług. Tu Komisja dzisiaj jest jeszcze niewzruszona. Mam głęboką nadzieję, że państwa Unii Europejskiej zrozumieją sytuację tych państw, które jednak wystosowały żółtą kartkę. Kwestia reformy handlu emisjami. Polska będzie konsekwentnie podkreślać specyfikę swojej sytuacji paliwowej z dominującą rolą węgla i konieczność przyjęcia specjalnego podejścia do kwestii ograniczenia emisji dla naszego kraju, dla Polski. I wreszcie polityka migracyjna. Też nie chcę wchodzić w szczegóły, tylko chciałabym powiedzieć ze swej strony, ponieważ w Komisji do Spraw Unii Europejskiej bardzo często o tym mówimy, że Polska powinna dalej podtrzymywać swój sprzeciw wobec jakichkolwiek rozwiązań opartych na obowiązkowej alokacji uchodźców. I, Wysoka Izbo, na koniec, cele polityki w kwestiach związanych z członkostwem są ambitne, ale nie możemy zapomnieć, że nie realizujemy ich sami. Zarówno na poziomie rządowym, jak i na poziomie parlamentarnym - mogę o tym poświadczyć i moja komisja również - współpracujemy w ramach Grupy Wyszehradzkiej, szeroko definiowanych krajów Europy Środkowo-Wschodniej, grupy państw bałtyckich, projektu Trójmorza czy - o czym wczoraj mówił pan minister na posiedzeniu komisji - trójkąta flanki wschodniej z Turcją i Rumunią. Wiemy, że razem możemy więcej. Jednakże ta współpraca, co szczególnie podkreślam, jest nakierowana na działanie na rzecz wzmacniania Unii Europejskiej. Opozycja niestety nieraz tego nie chce zrozumieć, tych naszych intencji. Wszyscy przecież ostatecznie chcemy - taką mamy nadzieję - Unii opartej na zasadzie: równi z równymi i wolni z wolnymi. Realizację tej zasady zapewni idea solidarnych państw w Unii Europejskiej, której Polska jest gorącym orędownikiem. Dziękuję bardzo. (Oklaski) I przepraszam za mój głos.