PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2013-07-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowna Pani Rzecznik Praw Obywatelskich! Szanowna Pani Profesor! Chciałbym w moim wystąpieniu wzniecić niektóre kwestie mniejszości narodowych w obszarze pracy rzecznika praw obywatelskich. Otóż, czy kwestie ochrony prawnej mniejszości narodowych, kwestie spraw majątkowych, spraw odszkodowawczych, uzyskania obywatelstwa były przedmiotem prac urzędu rzecznika? Czy mówiąc o miejscach upamiętnień, mamy na myśli również powojenne obozy pracy, wywózki, deportacje, miejsca męczeństwa i obozy pracy na terenie Polski i za granicą w tym czasie? Czy urząd rzecznika zajmował się problemem bezdomności np. wśród mniejszości romskiej? Czy zgłaszano problemy związane z zapisem nazwisk i miejscowości w języku mniejszości na podstawie stosownych przepisów w kraju i za granicą? I na koniec powrócę do spraw majątkowych np. w relacjach polsko-niemieckich w jednym tylko aspekcie. Otóż, zawsze jakieś prawo działało, a jego niewłaściwe stosowanie (Dzwonek) czy wręcz niedbalstwo lub ignorancja urzędnicza doprowadziły do dzisiejszych problemów. Jaka to skala i jak wygląda identyczna kwestia w relacjach polsko-ukraińskich, polsko-litewskich? Czy te kwestie były przedmiotem prac rzecznika praw obywatelskich? Dziękuję bardzo.
Mówca: Zofia Czernow
Data: 2013-07-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pani Rzecznik! Ja pragnę podjąć sprawę indywidualną, z tym że ta sprawa jest znana wszystkim posłom członkom komisji sprawiedliwości. Chodzi mianowicie o sprawę pana Romana Orłowskiego z Jeleniej Góry, który czuje wielką niesprawiedliwość w związku z działaniami i ustaleniami organów ścigania w sprawie śmierci jego córki. Według ustaleń prokuratury przyczyną śmierci było samobójstwo, z czym kategorycznie nie zgadza się pan Roman Orłowski, ojciec córki, i twierdzi, że przyczyną śmierci było zabójstwo. W toku działań organów ścigania bezpośrednio po wypadku nie zabezpieczono wszystkich śladów, zdaniem pana Orłowskiego popełniono wiele błędów proceduralnych, istnieją także sprzeczne ekspertyzy. Mimo to prokuratura odmawia wszczęcia postępowania w tej sprawie. Mam pytanie, jak pomóc panu Orłowskiemu w dochodzeniu do ustalenia i wyjaśnienia prawdy. Jak w takich sprawach postępować, w sytuacji gdy Sejm nie może bezpośrednio kontrolować takich spraw? Pytam, bo ludzie oczekują na sprawiedliwość. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wiesław Janczyk
Data: 2013-07-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Rzecznik! Chciałbym zapytać, jakie pani ma rzeczywiste dokonania i jakie urząd podejmował działania w zakresie próby ograniczenia niekończącej się fali krytyki naszego kraju i naszych obywateli na różnych portalach internetowych, w programach telewizyjnych, w programach radiowych, co niewątpliwie jednoznacznie ma służyć generowaniu niskiej samooceny naszych obywateli. Pytam o to szczególnie w trosce o ludzi młodych, gdyż niska samoocena może skutkować w dalszym ich życiu tym, że będą podejmować wyzwania nieadekwatne do swoich możliwości. Pytam o to również w kontekście słabo zdanej w ostatnim roku matury, 19% osób zostało zdołowanych przez nasz system oświaty. Pytanie, czy zdaniem rzecznika praw obywatelskich konstytucyjne zadanie zostało wykonane przez ministerstwo oświaty, przez rząd we właściwy sposób. Czy egzaminy, pytania zarówno w gimnazjum, jak i w szkole średniej są sformułowane w sposób adekwatny do programu (Dzwonek), czy są tylko wyścigiem zbrojeń naukowców, którzy nie znają programu i tworzą pytania sami dla siebie, skoro aż tak wysoki odsetek ludzi został skazany na to, że właściwie pozostaje bez szansy na rozwój swojej drogi edukacyjnej i zawodowej. I ostatnie pytanie. Panie marszałku, proszę wybaczyć, zadam je bardzo szybko. Czy pani rzecznik widzi problem w porównaniu obywateli naszego kraju z obywatelami krajów Unii Europejskiej w związku z tym, że jako społeczeństwo zachowujemy się bardzo szorstko i surowo w odniesieniu do ludzi, którzy nie mają pracy? Otóż w innych krajach Unii Europejskiej takie osoby mają świadczenia, a u nas po upływie kilku miesięcy...
Mówca: Wiesław Janczyk
Data: 2013-07-10 (Sejm RP, kadencja 7)

...nie mają żadnych świadczeń. Czy tak dalej ma być i czy pani rozmawiała na ten temat z premierem? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2013-07-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Pani Rzecznik! Panie i Panowie Posłowie! Zwracam się do pani rzecznik z ogromną troską o sprawy dzieci niepełnosprawnych, bo z tego, co rozumiem, pani rzecznik podejmuje i takie interwencje w kontekście regulacji prawnej podjętej wspólnie z rzecznikiem praw dziecka. Rzecz wydaje się prosta. Matka przychodzi do lekarza rodzinnego z chorym dzieckiem, w poczekalni oczekują inne chore dzieci ze swoimi rodzicami. Ale poziom znieczulicy jest taki, że prośba o przyjęcie bez kolejki napotyka na odpowiedź ze strony personelu pielęgniarskiego, że nie ma takich przepisów. A wydaje się, że wrażliwość nasza na potrzeby drugiego człowieka, tego, który sobie nie może poradzić (Dzwonek), który ma trudniejszą sytuację, powinna być znacznie większa. Mam bardzo wielką prośbę do pani rzecznik w kontekście podejmowanych działań. Ja wielokrotnie z rzecznikiem, z panią rzecznik, ale i z poprzednimi rzecznikami, zajmowałam się różnymi sprawami i one znajdowały szczęśliwy koniec. Wydaje się, że taka sytuacja, gdzie nie potrzeba pieniędzy, a trzeba pokazać wrażliwość i nasze otwarte serca na potrzeby drugiego człowieka, dotyczyłaby dzieci niepełnosprawnych, a także osób z orzeczonym znacznym stopniem niepełnosprawności, bo dzisiaj jest bariera wśród ludzi, a to wydawałoby się nam oczywiste, że powinno być zrealizowane. W innych sprawach będę w kontakcie z panią rzecznik. Gratuluję takiej wysokiej oceny, pani rzecznik. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Moskal
Data: 2013-07-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowna Pani Rzecznik! Instytucja rzecznika praw obywatelskich jest bardzo ważną instytucją w państwie prawa. Zresztą praca jest niełatwa, pani rzecznik o tym mówiła, wymaga ogromnego wysiłku, ale też i pewnej bezstronności. Wiele problemów pani rzecznik przedstawiła. Po pierwsze, niepokoi, że niektóre organy państwowe nie do końca widzą potrzebę współpracy z panią rzecznik. I mam pytanie: Czy na przykład minister zdrowia zwracał się do pani rzecznik, że te pani interwencje są niewłaściwe? Czy pani rzecznik informowała pana premiera o tej nie do końca właściwej współpracy i w jaki sposób pan premier zareagował? Pani rzecznik mówiła też o niewłaściwej współpracy z prokuraturą. Miałbym pytanie: Jakie są przesłanki, że ta współpraca jest niewłaściwa czy też niedoskonała? (Dzwonek) I może jeszcze jedna sprawa, bo pytań jest wiele. Podobną instytucją jest rzecznik praw dziecka. Na ile pani rzecznik współpracuje z rzecznikiem praw dziecka, na ile wspólne działania przyczyniają się do tego, że pewnie najważniejszy podmiot naszego życia, dzieci, czują się lepiej i bezpieczniej? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2013-07-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pani Rzecznik! Czasu trochę mało, ale kilka kwestii trzeba poruszyć. Pierwsze moje pytanie. Pani rzecznik bardzo obszernie mówiła o problemach związanych z wydawaniem do ustaw rozporządzeń wykonawczych, które są zatwierdzane, co powoduje dosyć duże perturbacje co do wdrożenia pewnych zapisów ustawowych w życie. Moje pytanie: W pani ocenie, bo tego nie usłyszałam w sprawozdaniu, jaka w ogóle to jest skala problemu i której dziedziny życia społecznego, czyli de facto ministerstwa lub grupy ministerstw, to dotyczy, w jakim zakresie jest najwięcej skarg? Druga sprawa, kwestia prokuratury. W naszych biurach poselskich ta sprawa jest również bardzo często poruszana, prawie na każdym spotkaniu z przedstawicielami naszych wyborców. Często zdarza się to, co już było tu poruszane (Dzwonek), że dosyć długo przetrzymywani są podejrzani. Czasami przedłużane są kolejne trzymiesięczne okresy zatrzymania. W tym czasie nawet nikt nie przesłuchuje podejrzanego, w związku z czym jest to i obciążenie psychiczne dla tych osób, które, jak później często okazuje się, są uniewinniane, i obciążenie dla podatnika, bo w konsekwencji kończy się to też wnioskami o odszkodowania. Mam pytanie: Jaka jest skala tego zjawiska i jakie jest obecnie obciążenie odszkodowawcze dla budżetu państwa, czyli dla nas wszystkich? Dziękuję bardzo za sprawozdanie. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-07-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Rzecznik! Mam pytanie dotyczące spraw relacji skarg przedsiębiorców, ogólnie obywateli, właśnie na urzędy. Jaka jest skala tego zjawiska, jak się pani właśnie tym zajmuje i jakie pani stosuje rozwiązania? Czy to jest de facto tak, jak często bywa właśnie w naszych biurach, że skargi skutkują tylko jakimiś tam pismami, nie ma jednak żadnych rozwiązań systemowych? Czy pani w ostatnich latach starała się, jeśli tak, to jakim organom państwowym, przekazywać swoje uwagi i jakie były tego efekty?
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2013-07-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Szanowna Pani Rzecznik! W swoim wystąpieniu mówiła pani o problemach związanych z przestrzeganiem prawa, w szczególności o kwestiach, które adresowane są do Wysokiej Izby. Można powiedzieć, że to, o czym pani mówiła, jest jak soczewka, jeżeli chodzi o sprawy, które również są zgłaszane do nas, parlamentarzystów, w czasie dyżurów poselskich. Chciałbym, po pierwsze, podziękować pani rzecznik za złożenie skargi do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zmiany ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw z 7 grudnia. W tej sprawie zgłaszanych jest bardzo dużo interwencji przez ludzi, którzy otrzymali świadczenia bezterminowo, a dzisiaj tą zmianą, niestety, są ich pozbawiani. Po drugie, pani rzecznik wspomniała o tym, że otrzymała nowe zadanie dotyczące Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych. Ja dzisiaj, przed chwilą, na posiedzeniu komisji sportu oraz edukacji sygnalizowałem pewne wątpliwości dotyczące przestrzegania tej konwencji, jeśli chodzi o rozwiązania dotyczące sportu osób niepełnosprawnych, w szczególności nierównego traktowania sportowców olimpiad specjalnych oraz igrzysk głuchych, jeśli chodzi o rozwiązania podatkowe, ale także dostęp do służby zdrowia, z uprzejmą prośbą o zainteresowanie się również tą tematyką. Dziękuję.
Mówca: Jerzy Wenderlich
Data: 2013-07-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Myślę, że wyjaśnienia pani profesor były bardzo szczegółowe. Chyba nikt nie wnosi o dodatkowe wyjaśnienia. Serdecznie pani profesor dziękuję. Rzecznik Praw Obywatelskich Irena Lipowicz: Bardzo dziękuję. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Lidia Staroń
Data: 2013-07-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Rzecznik! Chciałabym oczywiście bardzo podziękować za sprawozdanie, za wyczerpujące przedstawienie faktycznych problemów, czyli rzeczywistych, realnych problemów ludzi, nie tych zastępczych, nie tych, o których bardzo często mówi się w mediach, ale tych faktycznych, bo tak naprawdę do pani i do naszych biur poselskich, ale przede wszystkim do pani docierają rzeczywiste problemy Polaków, skupiają się tam jak w soczewce i pokazują, w jakich obszarach - ponad podziałami, ponad wszelkimi różnicami politycznymi - posłowie powinni pracować, czym mają się zająć. Ale też przede wszystkim pokazuje to zaległości i zaniechania poszczególnych kadencji i poszczególnych rządów, bo to są zaniechania często sprzed wielu lat. Choćby te mieszkania zakładowe, sztandarowe, o których pani mówiła - w 2005 r. zmieniła się ustawa, ale przecież wcześniejsza pozwalała na to, aby przekazywać osobom prawnym całe budynki, całe obiekty z ludźmi, pozwalała na faktyczną sprzedaż ludzi w tychże mieszkaniach - czy też sprawa ogrodów działkowych, o których pani mówiła - trybunał orzekł, że jest to absolutny monopol, niezgodność z konstytucją, i dzisiaj te rozwiązania trzeba właśnie tak opracować, aby chronić tych ludzi, by mieli prawa do działek, a nie żeby walczyć o PZD, które właśnie tym monopolistą jest zgodnie z orzeczeniem trybunału. Mówiła też pani o sprawach spółdzielni, w których mieszka kilkanaście milionów ludzi, i dzisiejszych przepisach niezgodnych z konstytucją. Podniosła też pani sprawę parabanków; uważam, że tutaj niestety nie wystarczy zapis co do nadzoru, ponieważ można powiedzieć, że to jest wręcz czasami lichwa i obchodzenie przepisów właśnie za sprawą tych wszystkich innych opłat. Ja nawet robiłam sprawozdanie, pisałam interpelacje -niektóre firmy w stosunku rocznym 27 000% potrafią wziąć, tak oprocentować swoje pożyczki różnego rodzaju. Inna bardzo ważna rzecz, o której pani mówiła, i gdzie jest nadzieja - pamiętam, byłam inicjatorem utworzenia tego oddziału w Olsztynie, jest rzeczywista potrzeba tworzenia takich oddziałów na terenie kraju, bo przez to ludzie mają możliwość uzyskania pomocy, której brakuje, ale też pokazania rzeczywistych, faktycznych problemów. I sprawa prokuratury, jakby już podsumowując - to wystąpienie, to sprawozdanie pani rzecznik pokazuje, że tę ustawę trzeba zmienić, bo wydaje się, że prokuratura wyalienowała się troszeczkę od społeczeństwa. Tę sytuację rzeczywiście trzeba naprawić. Kończąc, bardzo serdecznie dziękuję. Widzę też ten ogrom pracy i bardzo się cieszę ze współpracy z nami, parlamentarzystami. Liczę, że ona będzie dużo większa, łącznie ze współpracą z komisją, i liczę też na efekty właśnie w wymiarze zmian legislacyjnych. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Rzecznik Praw Obywatelskich Irena Lipowicz: Dziękuję raz jeszcze.)
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-07-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Jednym z największych atutów rzecznika praw obywatelskich powinna być umiejętność przekazania ważnych problemów szerszemu odbiorcy. Czy obecna pani rzecznik jest osobą rozpoznawalną, można by dyskutować. Poza dyskusją jest jednak fakt, że rzecznik powinien być medialnym orędownikiem praw i wolności obywatelskich. Czy pani rzecznik jest osobą rozpoznawalną, tego jeszcze nie można potwierdzić. Godnych pochwały jest kilka działań rzecznika, m.in. zajęcie się sprawą podsłuchów rozmów telefonicznych. Tajną obserwacją, podglądem oraz kontrolą listów mogło się w Polsce zajmować aż dziewięć służb specjalnych. Jak informowały media, w 2011 r. uprawnione organy pytały o te dane 1,4 mln razy, co nas postawiło w niechlubnej czołówce państw UE. Mamy też nakaz najdłuższego w UE czasu przechowywania danych - przez dwa lata. Pani rzecznik Teresa Lipowicz, co należy również podkreślić i zapisać na plus, zaskarżyła do TK przepisy o udostępnianiu organom państwa, w tym służbom specjalnym, danych telekomunikacyjnych obywateli, czyli informacji, do kogo należy dany numer telefonu komórkowego, wykazów jego połączeń, danych o lokalizacji telefonu oraz numeru IP komputera. RPO zakwestionowała zasadność przepisów, które nie regulują precyzyjnie celu gromadzenia billingów oraz nie nakazują służbom niszczenia tych nieprzydatnych. Inną ważną kwestią poruszaną przez rzecznika praw obywatelskich były przepisy o fotoradarach, a precyzując, o gromadzeniu danych i obrazów z fotoradarów przez Inspekcję Transportu Drogowego, które uznano za niezgodne z konstytucją.
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2013-07-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Ruch Palikota mam zaszczyt przedstawić stanowisko naszego klubu w sprawie zmiany ustawy Kodeks pracy, z projektem aktu wykonawczego, druki nr 909 i 1481. Bardzo szczegółowo problematykę tych zmian omówiły zarówno pani przewodnicząca Mrzygłocka, jak i koleżanka z Platformy Obywatelskiej, dlatego nie będę wracać do tego, co już zostało powiedziane, natomiast chciałabym się ustosunkować do tego nieszczęsnego miesiąca, który wyłonił się w czasie pracy komisji. Chodziło o definicję rodzica samotnie wychowującego dziecko, który przy takim rozwiązaniu byłby dyskryminowany, jeżeli chodzi o długość urlopu wychowawczego. Zaproponowane rozwiązanie w art. 186 § 9 wyszczególnia tylko trzy bardzo oczywiste kategorie, gdzie samotne wychowywanie dzieci przez rodziców nie budzi wątpliwości. W czasie prac w komisji mieliśmy świadomość, że życie przyniesie jeszcze inne przypadki rodziców samotnie wychowujących dzieci. Niemniej wobec braku jasnego zdefiniowania w systemie polskiego prawa pojęcia samotnie wychowującego rodzica mamy pełną świadomość niedoskonałości takiego rozwiązania i takiego brzmienia zmienianego art. 186 § 9 i 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, przepraszam, Kodeksu pracy. Wydaje nam się również, że z kolei takie przedłużanie, jak proponuje kolega z Prawa i Sprawiedliwości, też w rezultacie przyczynia się do pewnego rodzaju nierówności wobec prawa i zachwiania zasad konstytucyjnych. Błąd tutaj jest tego rodzaju, że praktycznie jako tę podstawę przyjęliśmy, że dziecko jest wychowywane przez oboje rodziców i oboje rodzice w sposób solidarny dzieckiem powinni się zajmować. Niestety, od tego ideału są najrozmaitsze odstępstwa i jest to oczywiste w przypadku rozwodu, pozbawienia władzy rodzicielskiej lub w przypadku śmierci jednego z rodziców. Niemniej zdajemy sobie sprawę, że będzie jeszcze szereg przypadków, gdzie będzie to samotne wychowywanie, ale nie będzie to prawnie uregulowane. Należałoby się nad tym jeszcze dokładnie zastanowić. Wydaje mi się, że to dopiero praktyka pozwoli na stworzenie definicji samotnie wychowującego rodzica, która jest potrzebna nie tylko w tej ustawie, lecz także w ustawach z zakresu opieki społecznej. Klub Ruch Palikota niejednokrotnie wskazywał na równouprawnienie obojga rodziców w procesie wychowania dziecka. Zagłosujemy za przyjęciem zaproponowanych zmian, oczekując, że będzie to monitorowane. Chodzi o to, żeby nie krzywdzić osób, w przypadku których trud wychowywania spoczywa tylko na jednym z rodziców, i żeby jakieś zmiany były jeszcze dopuszczalne, kiedy ustawa będzie funkcjonowała. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2013-07-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Ministrze! W czasie pierwszego czytania rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks pracy najistotniejszą kwestią poruszoną w czasie wszystkich wystąpień, ale także w wystąpieniu Klubu Poselskiego SLD, była kwestia wprowadzenia koncepcji nieprzenoszalnej części urlopu wychowawczego, co powodowałoby skrócenie tego urlopu wychowawczego o miesiąc, ewentualnie o dwa miesiące. Stąd w pracach podkomisji i komisji pojawiło się rozwiązanie, które zostało przyjęte w § 9 i 10. Moim zdaniem wychodzi ono naprzeciw tym wątpliwościom. Oczywiście nie do końca rozwiązuje problemy, ale mam nadzieję, że przed nami jeszcze proces legislacyjny drugiej Wysokiej Izby, czyli Senatu, a więc możliwość szukania tych rozwiązań, ale także propozycja, którą przedstawił pan poseł Szwed. Myślę, że warto ją również rozważyć, kiedy będziemy już podejmować ostateczne decyzje. Inną sprawą, która jest różna w przypadku projektu rządowego i sprawozdania, które zostało przedstawione przez panią przewodniczącą, jest konsekwencja rozwiązań przyjętych już wcześniej w ustawie dotyczącej urlopu rodzicielskiego. Wówczas to z inicjatywy Klubu Poselskiego SLD przyjęto rozwiązanie, zgodnie z którym ten urlop rodzicielski, a w naszym wypadku urlop wychowawczy, może być udzielany na okres nie dłuższy niż do ukończenia przez dziecko 5. roku życia, a było do 4. roku życia. To rozwiązanie jest spójne, jak pani przewodnicząca wspomniała, z tym rozwiązaniem, które wcześniej przyjęliśmy. Nie wiem, czy będzie powodowało potrzebę zmiany samego tekstu rozporządzenia, ale na pewno uzasadnienia, bo w uzasadnieniu jest mowa właśnie o tym wcześniejszym rozwiązaniu, czyli możliwości udzielenia tego urlopu do ukończenia przez dziecko 4. roku życia. Pozostałe elementy, które zostały zaproponowane w projekcie rządowym, już nie budziły takich kontrowersji. Możemy powiedzieć tak: szkoda, że nie udało się uzgodnić tej sprawy w Komisji Trójstronnej, ale tam, niestety, nie udało się ustalić wspólnego stanowiska. Stąd rząd przyszedł do Sejmu z tym rozwiązaniem, które mogło ograniczać wymiar urlopu wychowawczego w związku z tą koncepcją nieprzenoszalnej części urlopu wychowawczego jednego z rodziców. To rozwiązanie przyjęte przez podkomisję i komisję, zdaniem klubu poselskiego, wychodzi naprzeciw potrzebom. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej udzieli wsparcia temu projektowi, ale także poprawce, która została zgłoszona w czasie drugiego czytania i której celem jest wydłużenie tego urlopu do 37 miesięcy, a w ten sposób pełna ochrona dotychczasowego urlopu wychowawczego. Dziękuję.
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-07-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jak już powiedziano w debacie, proponowane regulacje są korzystne dla pracowników - rodziców, natomiast na nic najbardziej korzystne regulacje, jeżeli rodzice - pracownicy nie będą korzystać z dobrodziejstwa tych przepisów. Chciałbym zapytać, czy ministerstwo prowadzi monitoring funkcjonowania przepisów dotyczących urlopów wychowawczych. Jak często pracownicy korzystają z tych urlopów, jak często korzystają w pełnym wymiarze? Pytam nie bez kozery, dlatego że sytuacja na rynku pracy jest taka, iż pracownik, zwracając się do pracodawcy o udzielenie takiego urlopu, boi się, że gdy wróci po 3 latach do pracy, może się okazać (Dzwonek), że tego stanowiska pracy już po prostu nie ma, a w przypadku małych zakładów nawet może nie być zakładu. A więc jeszcze raz powtarzam pytanie: Czy jest prowadzony monitoring funkcjonowania tych przepisów z punktu widzenia tego, w jakich zakładach, jakich branżach pracownicy najczęściej korzystają z urlopów wychowawczych, a w jakich nie, np. w małych zakładach pracy? Dziękuję.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2013-07-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Ministrze! W sprawozdaniu o projekcie ustawy o zmianie ustawy Kodeks pracy w art. 186 § 3 jest mowa o tym, że urlop wychowawczy przysługuje również z tytułu opieki nad dzieckiem, które ma potwierdzone orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Urlop wychowawczy może być wykorzystany do ukończenia przez dziecko 18. roku życia. Czy państwo mają dane dotyczące tego, jak często rodzice, opiekunowie korzystają z tej możliwości prawnej, jeśli chodzi o opiekę nad dzieckiem niepełnosprawnym do 18. roku życia? Drugie pytanie dotyczy rozwiązania, które przyjęły komisje, a mianowicie § 9, w którym jest mowa między innymi o tym, że rodzic dziecka ma prawo do urlopu wychowawczego w wymiarze do 36 miesięcy (Dzwonek), jeżeli drugiemu rodzicowi nie przysługuje władza rodzicielska lub rodzic został pozbawiony tej władzy rodzicielskiej. Chodzi mi o pkt 3. Jeśli w trakcie trwania urlopu wychowawczego drugi z rodziców zostanie pozbawiony władzy rodzicielskiej, jak będzie rozliczane to prawo do 36 miesięcy? Dziękuję.
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2013-07-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym zapytać o proces konsultacji społecznych i o potwierdzenie mojej propozycji wydłużenia urlopu do 37 miesięcy, bo taki projekt państwo przedłożyliście do konsultacji społecznych. Był zapis dotyczący 37 miesięcy, sprawa wydawała się dosyć prosta, a później, w ramach ostatecznych rozwiązań, co nie podlegało już konsultacjom społecznym, państwo zaproponowaliście 36 miesięcy. Chciałbym, żeby pan minister potwierdził to z tej mównicy. Drugie pytanie jest uzupełniające. Pytał o to również pan poseł Ast. Ilu rodziców korzysta dzisiaj z urlopu wychowawczego w pełnym zakresie, czyli 36 miesięcy, gdyby pan minister mógł to podać, a ile osób korzysta w skróconym zakresie? I jaki to jest problem? Wydaje mi się bowiem, że kruszymy kopię o jeden miesiąc, a problemu tak naprawdę nie ma, bo rodziców, którzy korzystają z urlopu wychowawczego, który udzielany jest na ich wniosek, nie jest znowu tak dużo w skali kraju, żebyśmy nie mogli tego jednego miesiąca dodać do urlopu wychowawczego. Dziękuję.