Mówca: Jan Kilian
Data: 2017-04-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W tym roku przypada tragiczna rocznica wydarzeń, które kładą się cieniem na naszych dziejach. Przed 77 laty, kiedy po zdradzieckiej napaści na Polskę Związek Radziecki okupował nasze Ziemie Wschodnie, w lutym 1940 r. dokonano pierwszej masowej deportacji, a 3 miesiące później - pierwszego masowego mordu, pozbawiając życia wiele tysięcy polskich jeńców, głównie oficerów i policjantów. Plan likwidacji państwa polskiego, unicestwienia inteligencji i wyniszczenia biologicznej substancji narodu realizowany w okresie II wojny światowej przez naszych sąsiadów był zbrodnią ludobójstwa potępioną przez zwycięskie mocarstwa, ale ograniczoną jedynie do działań hitlerowców. Wojenne zbrodnie sowieckie pokryto zmową milczenia, zapominając także o tym, że systematyczną likwidację żywiołu polskiego Stalin i jego poplecznicy zaplanowali już 3 lata przed wybuchem wojny. Dzień 13 kwietnia 1940 r. to początek egzekucji polskich oficerów, policjantów i urzędników, którzy dostali się do sowieckiej niewoli po upadku kampanii wrześniowej. Dziesiątki tysięcy żołnierzy dostało się do niewoli w walkach obronnych na Kresach Wschodnich. Żołnierzy umieszczono w kilku obozach jenieckich: w Charkowie, Katyniu, Miednoje i Ostaszkowie. Na osobisty rozkaz Stalina rozpoczęto likwidację ponad 22 tys. oficerów i przedstawicieli polskiej inteligencji kresowej, wśród których byli urzędnicy zarówno samorządowi, jak i administracji państwowej różnego szczebla, a także leśnicy, pocztowcy i inni. Polska poniosła ogromne straty, tracąc kresowe elity intelektualne w wyniku bestialskich mordów strzałem w tył głowy. Wśród ofiar tych zbrodni byli także oficerowie 2. Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich, którzy przed wojną stacjonowali w Starogardzie Gdańskim, a po jej wybuchu udali się na wschodnie tereny Polski, gdzie dostali się do sowieckiej niewoli. Wśród nich był także m.in. płk Józef Trepto, ostatni dowódca pułku. Symboliczny grób płk. Józefa Trepto znajduje się na starym cmentarzu, gdzie mają miejsce uroczystości rocznicowe. Wraz z nim zamordowano także innych żołnierzy. Jedną z wielu ofiar tamtych strasznych dni na tej nieludzkiej ziemi był mój stryj Józef Kilian, ppor. rezerwy. Pełnił służbę w 4. Kompanii Szkoły Podchorążych Piechoty, 1. Batalionie Strzelców w Chojnicach i 64. Pułku Piechoty jako dowódca plutonu. Więzień Starobielska. Tabliczkę identyfikacyjną z jego nazwiskiem można znaleźć na cmentarzu w Charkowie. Musiało upłynąć 27 lat od historycznego wydarzenia, gdy staraniem emigracji niepodległościowej i brytyjskich przyjaciół na Cmentarzu Gunnersbury w Londynie stanął pierwszy w świecie pomnik upamiętniający ofiary mordu dokonanego na oficerach polskich w Katyniu. Wybudowanie londyńskiego monumentu zapoczątkowało serię podobnych działań. Prawda była zakłamywana i przemilczana przez kilkadziesiąt powojennych lat. Dopiero po rozpadzie bloku wschodniego świat dowiedział się, co naprawdę wydarzyło się w Katyniu i innych obozach jenieckich. Niech w naszej narodowej świadomości będzie pielęgnowana pamięć o ofiarach tej zbrodni, a ofiara życia naszych bohaterów niech nigdy nie będzie zapomniana. Dziękuję. (Oklaski)