PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józef Brynkus
Data: 2017-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jestem zdumiony, że przedstawicielka Platformy Obywatelskiej zechciała się odnieść do poprawek, które myśmy proponowali do tej ustawy. Jak już powiedzieli tutaj państwo poprzednio, projekt ustawy jest po debatach zarówno w podkomisji, jak i w komisji. Przyjęto podczas nich pewne poprawki, np. tę rozszerzającą obowiązek złożenia oświadczenia lustracyjnego także na członków rady programowej Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej - poprawkę, którą zaproponował klub Kukiz’15. Projekt ustawy, w odniesieniu do którego przedstawiam stanowisko klubu Kukiz’15, jest dobrym rozwiązaniem, idącym w dobrym kierunku, zawiera bardzo cenne elementy dotyczące przede wszystkim zasad funkcjonowania instytucji rządowych i innych, odnoszące się do zapobiegania nepotyzmowi. To nowa jakość w projektach rządowych. Ustawa o NAWA ma sens. I tu powtórzę to, co mówiłem wcześniej w Sejmie na ten temat. Rzeczywiście istnieje potrzeba zwiększenia umiędzynarodowienia nauki polskiej, ale jest tu przynajmniej kilka kwestii, które wymagają wyjaśnienia. Nauka polska nie może występować w roli sieroty. Nie da się też jej jakości oceniać wyłącznie przez pryzmat niektórych wskaźników powszechnie stosowanych. W proponowanej ustawie, właściwie, można powiedzieć, w uzasadnieniu poważne wątpliwości budzi kwestionowanie i lekceważenie - chodzi o wyeksponowanie argumentu za powołaniem Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej - współpracy naukowej z krajami bezpośrednio sąsiadującymi z Polską: Ukrainą, Słowacją, Białorusią, Rosją i Czechami. Jak to się ma do współpracy Polski w ramach Grupy Wyszehradzkiej? Kolejna kwestia to to, że ta ustawa tak naprawdę nie przysporzy polskiej nauce pieniędzy, które są jej niezwykle potrzebne, ale wydaje się, że za pośrednictwem tejże agencji, powoływanej na mocy ustawy, da się zracjonalizować wymianę zagraniczną w obszarze kadry naukowej, jak też potencjalnych studentów. Tak zracjonalizować, by zarówno naukowcy, jak i studenci realizowali projekty ważne gospodarczo i dla dobra Polaków. Klub Kukiz’15 proponuje pewne poprawki w tej ustawie - poprawki, które mają ustawę ulepszyć, a nie ograniczyć czyichkolwiek kompetencji i praw. Te poprawki odnoszą się do składu rady programowej agencji, która ma zajmować się wyznaczaniem kierunków pracy agencji. Chcemy, by środowisko akademickie - bo przecież sama nazwa tej agencji do terminu ˝akademicki˝ się odnosi - miało faktyczny, merytoryczny, bo przecież nie formalny i administracyjny, wpływ na działalność Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej. Poprawki Kukiz’15 odnoszą się również do kwestii kwalifikowania wniosków do udziału w programach i konkursach. Rezygnacja w procedurze z oceny merytorycznej oraz uznanie za równoprawne kryterium aktywności społecznej jest wadą tego projektu. Miejmy nadzieję, że większość sejmowa zechce wziąć to pod uwagę podczas głosowania na plenarnej sesji Sejmu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Krystian Jarubas
Data: 2017-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego mam przyjemność przedstawić stanowisko dotyczące sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej, druki nr 1550 i 1671. Szanowni Państwo! Idea powstania instytucji, której podstawowym celem będzie stymulowanie procesu umiędzynarodowienia polskiego szkolnictwa wyższego i nauki, jest bez wątpienia krokiem w dobrą stronę. Nie obyło się oczywiście bez kilku merytorycznych poprawek na poziomie komisji, niestety - także bez nierozwianych wątpliwości. Nikt nie podważa zasadności istnienia proponowanej agencji, jednak już nadzór nad nią i brak konkursu na dyrektora mogą budzić wątpliwości. To samo tyczy się rady agencji, konkretnie jej składu osobowego. Jak wynika z zapisu w projekcie, przedstawiciele środowiska akademickiego są w mniejszości. To może nieść za sobą, po raz kolejny, pewne niebezpieczeństwa. Nikt bowiem nie chciałby, żeby środowiska akademickie były marginalizowane na korzyść partyjnych działaczy, którzy zostaną obsadzeni w nowo powstałej instytucji, szczególnie że przed nią duże wyzwania. Polska nie jest ani w czołówce, ani z tyłu, jeśli chodzi o liczbę studentów zagranicznych. Plasujemy się w rankingu liczbowym mniej więcej w środku, ale mamy ambicje, by poprawić ten wynik. Jest to związane z tym, że zagraniczni studenci często wspomagają uczelniane budżety, płacąc czesne za naukę. Według danych zebranych przez rektorów dużych polskich uczelni docelowo za kilka lat w Polsce liczba zagranicznych studentów mogłaby osiągnąć 10% ogółu. Nie da się ukryć, że wpływ na przyjazd studentów z zagranicy do Polski ma też wysokość stypendiów. Jak rozumiem, deklaracje rządzących dziś są wiążące, a te dotyczące podwyżki stypendiów o kilkaset złotych są oczywistością. NAWA, jak rozumiem, ma zająć się ściąganiem do Polski zagranicznych studentów, ale też polskich absolwentów, którzy kończyli studia za granicą. Z danych GUS wynika, że dziś w optyce studentów zagranicznych są głównie dwa miasta: Warszawa i Kraków. Warto zadać pytanie, jaki pomysł mają twórcy agencji na to, by poszerzyć tę listę i zainteresować studentów także uczelniami w innych polskich miastach. Na koniec kilka pozytywów, bo warto docenić tu wkład pracy pana ministra Gowina w walkę z izolacją Polski. Bardzo dobrze, że resort nauki próbuje nadrobić, naprawić błędy Ministerstwa Spraw Zagranicznych na poziomie edukacji. To dobry prognostyk dla polskich relacji zagranicznych w przyszłości, gdy PiS już przestanie rządzić. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie za projektem. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Szulowski
Data: 2017-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W dzisiejszych czasach rozwój polskiej nauki zależy w dużej mierze od współpracy międzynarodowej. Wskaźniki międzynarodowe, niska pozycja naszej nauki w rankingach, poziom cytowalności i jakości publikacji, także naszych odkryć naukowych - wszystko to wskazuje, że nasze umiędzynarodowienie nauki nie jest na satysfakcjonującym nas poziomie. Stąd rozwiązania zapisane w ustawie to oczywiście wielki skok w dobrym kierunku. Postanowiłem zadać to pytanie, ponieważ tę kwestię poruszyła pani posłanka Schmidt. Moje pytanie dotyczy bardzo ważnego segmentu instytucji naukowych: instytutów badawczych, mających znaczny udział w badaniach naukowych i pracach rozwojowych. Ustawa wydaje się traktować naukę jako przypisaną prawie wyłącznie uczelniom. Stąd pytanie, czy z dobrodziejstw ustawy będą mogły korzystać też instytuty, oczywiście zakładając, że po reformie nadal będą one spełniać role nie tylko innowacyjno-wdrożeniowe (Dzwonek), ale też jak dotychczas stricte naukowe. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2017-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ustawa zakłada szeroki wachlarz zajęć, kompetencji i spraw, którymi będzie zajmowała się agencja, tj. od informacji poprzez umiędzynarodowienie, informacje o nauce, potwierdzanie dyplomów. Jednym z punktów jest nauka języka polskiego, promocja języka polskiego. To w tej chwili są dwa ministerstwa: Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego i Ministerstwo Edukacji Narodowej. Pierwsze zajmuje się sprawami nauczania języka polskiego na poziomie akademickim, drugie - pozaakademickim, niższym. Ponieważ powołanie NAWA miało na celu integrację zadań, chciałabym spytać, jaka obecnie będzie relacja, czy te zadania, które podlegają realizacji w Ministerstwie Edukacji Narodowej, będą włączone do NAWA, czy nie. I drugie pytanie, dotyczące (Dzwonek) wyższych uczelni: Czy NAWA także będzie się zajmowała i w jakim stopniu wyższymi uczelniami, w jaki sposób będzie wspierała te wyższe uczelnie zagraniczne, gdzie są Polish studies czy wręcz polonistyka?
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2017-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Bo na ten temat nie mam informacji. Dziękuję i przepraszam, panie marszałku.
Mówca: Włodzimierz Bernacki
Data: 2017-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ja przede wszystkim chciałem podziękować parlamentarzystom, którzy brali udział w pracy nad projektem ustawy, z kilku powodów. Pierwszy jest mianowicie taki, że spotkaliśmy się 7 czerwca tutaj, na sali posiedzeń, i przeprowadziliśmy podobną do tej dzisiejszej dyskusję, i odpowiedzi były podobne, udzielane przez pana ministra Bobkę. Później spotkaliśmy się 8 czerwca na posiedzeniu komisji. Powołaliśmy wtedy podkomisję i podkomisja zajęła się tym projektem 20 czerwca. Znów przeprowadziliśmy bardzo wyczerpującą, ale nie w sensie fizycznym czy mentalnym, czy intelektualnym, tylko w takim sensie merytorycznym, debatę - bardzo za to dziękuję. I wreszcie 22 czerwca na posiedzeniu Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży znów przeprowadziliśmy debatę na temat sprawozdania podkomisji, która zajmowała się projektem rządowym. Tutaj znów nie było zmiłuj się. Dziękuję panu ministrowi i dziękuję wszystkim członkom Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży za to samozaparcie i dyskusję, i debatę. Spotkaliśmy się dzisiaj po to, aby przedyskutować te same punkty, ten sam projekt, i znów wydaje się, że odpowiedzi udzielone tutaj przez pana ministra są odpowiedziami, które trafiają w sedno. I wreszcie rzecz druga, też w mojej opinii bardzo istotna i bardzo ważna. O tym mówiłem w trakcie spotkania, posiedzenia 7 czerwca. Otóż, szanowni państwo, tak naprawdę dziwię się jako poseł sprawozdawca opinii wyrażonej przez przedstawiciela Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska, ponieważ w dużej części ten projekt rządowy jest jak gdyby wypełnieniem tej pustki, która pojawiła się w następstwie zrealizowania pewnych projektów przez Sejm i rząd, przez Sejm VII kadencji, a rząd PO-PSL, ponieważ stworzenie NCN-u i NCBR-u musiało i powinno być dopełnione, przynajmniej na tym etapie, pojawieniem się tej właśnie instytucji. Ale odłóżmy to zrzędzenie. Jeszcze raz dziękuję wszystkim parlamentarzystom za aktywny udział w pracach i komisji, i podkomisji, i w dwóch posiedzeniach plenarnych nad rządowym projektem ustawy o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej, druk nr 1550. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Zwiercan (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu koła Wolni i Solidarni przedstawię nasze stanowisko wobec sprawozdania Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży o rządowym projekcie ustawy o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej. W czasie prac komisji niektóre kwestie bardzo poruszyły zgromadzonych. Jedną z nich była poprawka PO i Nowoczesnej, która zakładała umiejscowienie siedziby Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej w Łodzi zamiast w Warszawie. Na szczęście poprawka ta została odrzucona. W moim przekonaniu to Warszawa jest właściwym miejscem dla siedziby tak ważnej państwowej instytucji. Dyskutowano również o wymaganiach językowych wobec dyrektora agencji, pozostając przy pierwotnej wersji projektu, by swobodnie porozumiewał się w języku obcym. Jednak najwięcej kontrowersji wzbudził zapis w ustawie dotyczący samodzielności, jaką będzie miał dyrektor powołanej agencji. Część zgromadzonych podkreślała, że jako organ podległy ministrowi tę swobodę będzie mieć ograniczoną. Uważam, że trudno wykluczyć nadzór ministerstwa nad agencją, dlatego zupełnie naturalne wydaje się zatwierdzanie istotnych spraw związanych z funkcjonowaniem agencji przez właściwego ministra. Chcę podkreślić, że procedowany projekt ustawy przede wszystkim powołuje do życia Narodową Agencję Wymiany Akademickiej, której głównym celem jest umiędzynarodowienie szkolnictwa wyższego i nauki. Liczę na to, że agencja będzie spełniać swoją rolę, a aktywność Polski na arenie międzynarodowej w kwestiach związanych z nauką będzie w końcu wyraźnie widoczna. Polska musi stać się ośrodkiem, w którym warto się kształcić, a polscy naukowcy będą dostrzegani w rankingach międzynarodowych. W związku z powyższym koło Wolni i Solidarni wnosi o dalsze procedowanie ustawy.
Mówca: Sprawozdawca Ewa Tomaszewska
Data: 2017-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży z prac nad ustawą o zmianie ustawy o zasadach finansowania nauki oraz niektórych innych ustaw, druk nr 1598. Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy odbyło się na posiedzeniu komisji w dniu 22 czerwca 2017 r. Ustawa dotycząca finansowania nauki określa tryb podejmowania decyzji o podziale środków finansowych pomiędzy jednostki naukowe. Minister nauki i szkolnictwa wyższego przyznaje jednostkom naukowym kategorię naukową, bazując na kompleksowej ocenie jakości działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej jednostek naukowych. Oceny dokonuje Komitet Ewaluacji Jednostek Naukowych. Ocenie podlega jednocześnie ok. 1 tys. jednostek naukowych. Jednolity standard oceny uwzględnia ok. 1 mln osiągnięć naukowych prezentowanych przez jednostki naukowe. Oceny dokonuje ok. 200 ekspertów z różnych dziedzin. Ankiety wypełniane przez jednostki naukowe obejmują ponad 780 tys. publikacji, dotyczą niemal 33 600 projektów naukowych, prawie 94 tys. pracowników naukowych. Dotyczą także ponad 78 tys. produktów objętych ochroną patentową i niemal 67 tys. efektów praktycznych badań naukowych. Komitet Ewaluacji Jednostek Naukowych określa jednostki referencyjne dla kategorii naukowych A i B. Kompleksowa ocena wykorzystana w algorytmie określonym w rozporządzeniu ministra nauki i szkolnictwa wyższego pozwala na zobiektywizowany podział środków finansowych. Postępowanie konkursowe nie ma charakteru zindywidualizowanego. To różni je od innych postępowań administracyjnych. Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o zasadach finansowania nauki oraz niektórych innych ustaw ma na celu uproszczenie trybu ubiegania się jednostek naukowych o środki finansowe, usuwając konieczność stosowania procedur przewidzianych Kodeksem postępowania administracyjnego. Cel wprowadzenia tej zmiany prawnej nie budził wątpliwości poza zgłoszoną w dyskusji obawą, czy tryb odwoławczy będzie po wprowadzeniu tej zmiany równie skuteczny. Do projektu ustawy zgłoszono cztery poprawki poszerzające możliwość wyłączenia stosowania k.p.a. oraz umożliwiające ściągnięcie należności od dłużnika, który uzyskał niezbędne środki finansowe przed przedawnieniem roszczenia. Komisja rozpatrzyła poprawki i przyjęła je. Komisja Edukacji, Nauki i Młodzieży przedstawia Wysokiej Izbie jednolity tekst projektu ustawy o zmianie ustawy o zasadach finansowania nauki oraz niektórych innych ustaw, druk nr 1670, i rekomenduje Wysokiej Izbie jej uchwalenie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ewa Tomaszewska
Data: 2017-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić Wysokiej Izbie stanowisko naszego klubu wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o zasadach finansowania nauki oraz niektórych innych ustaw, druk nr 1598. Projekt ustawy zmienia ustawę o zasadach finansowania nauki, ustawę o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju i ustawę o Narodowym Centrum Nauki. System przyznawania środków finansowych dla jednostek naukowych nie jest zindywidualizowany. Środki finansowe przyznaje się zgodnie z algorytmem zawartym w rozporządzeniu ministra nauki i szkolnictwa wyższego. Minister nauki i szkolnictwa wyższego przyznaje jednostkom naukowym kategorię naukową, bazując na kompleksowej ocenie jakości działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej jednostek naukowych. Oceny dokonuje komitet ewaluacji jednostek naukowych. Ocenie podlega jednocześnie ok. 1 tys. jednostek naukowych. Dokonuje jej ok. 200 ekspertów z różnych dziedzin. Dla uzyskania odpowiedniej oceny jednostki naukowe prezentują informacje odnoszące się łącznie do ponad 780 tys. publikacji i niemal 33,6 tys. projektów naukowych. Dotyczą one ponad 78 tys. produktów objętych ochroną patentową, niemal 67 tys. efektów praktycznych badań naukowych i prawie 5 tys. wdrożeń wyników badań naukowych. Kompleksowa ocena wykorzystana w algorytmie określonym w rozporządzeniu ministra nauki i szkolnictwa wyższego pozwala na zobiektywizowany podział środków finansowych. Postępowanie konkursowe nie ma charakteru zindywidualizowanego. To różni je od innych postępowań administracyjnych. Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o zasadach finansowania nauki oraz niektórych innych ustaw ma na celu uproszczenie trybu ubiegania się jednostek naukowych o środki finansowe, przy czym usuwa konieczność stosowania procedur przewidzianych Kodeksem postępowania administracyjnego. Uznając cel ustawy za słuszny, nasz klub zgłosił do projektu cztery poprawki poszerzające wyłączenia stosowania k.p.a. oraz umożliwiające ściągnięcie należności od dłużnika, który uzyskał niezbędne środki finansowe przed przedawnieniem roszczenia. Chciałabym także zwrócić uwagę na zapis art. 25 w zmianie nr 6. W ciągu ostatnich kilku lat dwukrotnie spadła liczba publikacji monografii. Pełny, otwarty dostęp przez Internet do wydawanych czasopism i monografii oznacza nieopłacalność działalności wydawniczej w tym zakresie. Z jednej strony warto dla ułatwienia rozwoju nauki udostępniać pracę naukową, z drugiej strony zapis ten nie sprzyja poszerzeniu działalności wydawniczej w sferze nauki. Należy rozważyć ten problem i znaleźć właściwsze dla niego rozwiązanie. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował za przedstawionym projektem ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Brynkus
Data: 2017-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedstawiam stanowisko klubu Kukiz’15 wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o zasadach finansowania nauki oraz niektórych innych ustaw, druk nr 1598. Projekt ustawy, jak już wspomniano, reguluje kilka kwestii. Pierwsza odnosi się do przyznawania przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego środków na funkcjonowanie jednostek naukowych i uczelni w związku z ich kategorią naukową. Proponowane rozwiązanie faktycznie racjonalizuje przyznawanie środków ze względu na kategorie posiadane przez jednostki naukowe, specyfikę prowadzonej działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej, jej uwarunkowania, znaczenie zadań realizowanych przez jednostki naukowe w związku z postępem cywilizacyjnym i wzrostem innowacyjności gospodarki. To rozwiązanie jest dobre ze względu na faktyczny rozwój nauki i wspieranie działalności badawczo-rozwojowej jednostek naukowych i uczelni. Druga kwestia regulowana tym projektem dotyczy wyłączenia stosowania części przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w procesie przyznawania środków finansowych pochodzących z Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, Narodowego Centrum Nauki oraz przyznawania środków na funkcjonowanie jednostek w związku z kategoryzowaniem uczelni. Tutaj pojawiają się pewne wątpliwości, bo o ile słuszne jest uznanie, że to jednostka naukowa dba o przyznanie jej odpowiedniej kategorii naukowej, przekazując do stosownych organów odpowiednie dane, i że te dane muszą być prawdziwe, to jednak pozbawienie jej możliwości odwołania się na drodze przewidzianej w Kodeksie postępowania administracyjnego skłania do zadania pytania, czy wyłączenie zasady czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania administracyjnego nie skutkuje uchybieniami w zakresie formalnej poprawności procesu wydawania decyzji. Trzecia sprawa odnosi się do możliwości umarzania, odraczania, lub rozkładania na raty należności finansowych związanych z przyznawanym finansowaniem. W przypadku kwoty do 150 tys. zł mogłoby to być dokonane bez zgody ministra właściwego do spraw nauki. Upoważnieni do podejmowania takich decyzji mieliby być dyrektorzy Narodowego Centrum Badań i Rozwoju oraz Narodowego Centrum Nauki. Wątpliwości w tej sprawie budzi sama procedura, ale też przesłanki umarzania, odraczania lub rozkładania na raty należności finansowych, jak również stosunkowo wysoka kwota, w przypadku której samodzielną decyzję podejmują dyrektorzy NCN i Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. Mogą z tym być problemy wręcz natury prawnej, a nie tylko merytorycznej. O tym, że mieliśmy do czynienia z nadużyciami i nieprawidłowościami w zakresie przyznawania środków finansowych na funkcjonowanie jednostek naukowych, jak też z ich wydatkowaniem, świadczy przypadek aresztowanych naukowców z jednej ze znanych polskich uczelni. Reasumując, należy stwierdzić, iż projektowana regulacja, choć jest działaniem idącym w dobrym kierunku, to jednak zgodnie z propozycją poprawki przedstawioną przez pana posła z Platformy Obywatelskiej, prof. Nykiela, wymaga dopracowania, i za tym się opowiadamy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Joanna Schmidt
Data: 2017-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Posłanki i Panowie Posłowie! Zgodnie z opinią zawartą w uzasadnieniu nowelizacji wprowadza się rozwiązania, które usprawnią proces przyznawania kategorii naukowej jednostkom naukowym oraz środków finansowych na przedsięwzięcia naukowe, a także podwyższą poziom umiędzynarodowienia prac badawczo-rozwojowych prowadzonych w Polsce. Ministerstwo zwraca w nim uwagę, że obecnie nie jest możliwe pełne stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w postępowaniach w sprawie przyznania kategorii naukowej jednostkom naukowym oraz w postępowaniach w sprawie przyznania środków finansowych prowadzonych przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju oraz przez Narodowe Centrum Nauki. Wynika to ze specyfiki prowadzonych postępowań, w tym w szczególny sposób z merytorycznej oceny wniosków dokonywanej przez ekspertów. W nowych regulacjach przewidziano częściowe wyłączenie stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W ten sposób wyeliminowano wątpliwości prawne wynikające z odmiennego sposobu przyznawania kategorii naukowej jednostkom naukowym oraz środków finansowych przez NCBR i NCN w stosunku do reguł określonych w k.p.a. Według wnioskodawcy zapewni to przyspieszenie i zracjonalizowanie procesu oceny wniosków składanych w tych postępowaniach. Proponowane zmiany są kosmetyczne, ale pozytywne. Brakuje jednak zaufania - przekonania, że to, co zawiera ustawa i uzasadnienie, będzie w przyszłości w takim właśnie kształcie realizowane. Przyszłość oczywiście pokaże, czy intencje były zbieżne ze stosowaną praktyką. Nowoczesna popiera procedowaną nowelizację ustawy o zasadach finansowania nauki oraz innych ustaw. Jednocześnie składamy poprawkę. Panie marszałku, przekazuję tę poprawkę.