Mówca: Marek Gos
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Państwo z Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej! Przedmiotem pierwszego czytania dziś jest obywatelski projekt dotyczący ustawy o ochronie zwierząt. Stanowi on, jak już z tego miejsca zostało powiedziane, próbę udoskonalenia czy też poprawienia obowiązującej ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. pod tym samym tytułem. Jak również zostało dzisiaj podkreślone, ustawa, a w zasadzie jej nowela, obowiązuje od nowego roku. Według mnie i moich koleżanek i kolegów z Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego trudno dziś oceniać tę nowelę. Nie uczestniczyłem w pracach nad kształtem ostatecznym tej ustawy, ale słyszę tu od koleżanek i kolegów z innych ugrupowań, którzy przedstawiali swoje stanowiska, że ustawa ta zrobiona była w pośpiechu, bez należytej staranności, że była aktem, który ukazał się przed wyborami. Powiem, że jestem dziś trochę zaskoczony tymi stanowiskami, że chcemy już zacząć prace nad nowelizacją, nad zmianą ustawy, którą parlament w poprzedniej kadencji przyjął. Mam pokazane tutaj wiele tych nowych zapisów, ale biorąc pod uwagę, że jednak większość z państwa, łącznie z naszymi koalicjantami - Platformą Obywatelską, wnioskuje o przekazanie projektu obywatelskiego do dalszych prac, nie będę wracał do tych, wydaje się, ciekawych i potrzebnych w pewnym momencie zapisów. Natomiast chcę zwrócić uwagę na te obszary, te zapisy w tym projekcie, które są bardzo niebezpieczne z punktu widzenia, wprost to powiem, i gospodarczego, i społecznego. Uznaję, że to, iż ta ustawa została znowelizowana - bez względu na to, w jakim trybie i w jaki sposób, ale jednak stało się to faktem i pojawiło się wiele ciekawych zapisów, wynikających z prostych potrzeb i nowych wyzwań cywilizacyjnych - stanowi o pewnej wrażliwości polskiego parlamentu i reagowaniu na bieżąco na pojawiające się potrzeby. Chcę również zaznaczyć, że obowiązująca dziś ustawa implementuje akty prawa Unii Europejskiej, a więc jest zgodna z prawem Unii Europejskiej, a projekt obywatelski niestety jest niezgodny w tym obszarze. Tak że bardzo proszę, starajmy się być tu obiektywni. Mam wrażenie, że większość z nas trochę działa pod publikę i z tą obiektywnością się mija. Bo, drodzy państwo, zmiany ustawy o ochronie zwierząt, które mamy dzisiaj przyjęte, w większości wychodzą na wprost oczekiwaniom środowiska ekologów, miłośników zwierząt. I, szanowni państwo, chcemy iść dalej, nie wiedząc, jak na dobrą sprawę te regulacje, te rozstrzygnięcia okażą się potrzebne w praktyce, skuteczne w praktyce. Zastanawiamy się w klubie Polskiego Stronnictwa Ludowego i zadajemy sobie pytanie, jak daleko można pójść z wprowadzeniem regulacji, ważnych regulacji na styku człowiek - zwierzę, ludzie - zwierzęta, aby w pewnym momencie nie doprowadzić do absurdu polegającego na odwróceniu ról czy podległości w tych relacjach. Gdy analizuje się obywatelski projekt ustawy o ochronie zwierząt, nasuwa się wiele pytań i wątpliwości, takich jak chociażby to, czy potrzebny nam dziś w Polsce kolejny urząd, w tym przypadku krajowa i wojewódzka inspekcja do spraw zwierząt, czy wystarczy do obsadzenia 50 etatów i 5 mln zł na funkcjonowanie tej inspekcji, czy na samorządy należy nałożyć nowe, trudne zadania, kiedy jeszcze nie zmierzyły się z tymi, które obowiązują od nowego roku, a wynikają z ustawy o ochronie zwierząt. Pamiętajmy również, że samorząd terytorialny, a szczególnie samorządy gmin za chwilę przystąpią czy już przystąpiły do wdrażania ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i za chwilę poniosą pełne konsekwencje, pełne skutki jej wdrażania. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pomijając instytucjonalne i finansowe możliwości wprowadzenia proponowanych przez komitet obywatelski przepisów, zastanawiamy się też w klubie parlamentarnym, jakie negatywne skutki chociażby w postaci wzrostu cen żywności mielibyśmy w Polsce po wprowadzeniu proponowanych regulacji. Dziś już rolnicy prowadzący chów i hodowlę różnych gatunków zwierząt borykają się z wielkimi trudnościami, aby móc sprostać wyśrubowanym wymaganiom zarówno sanitarnym, jak i weterynaryjnym, związanym między innymi z zapewnieniem odpowiedniego dobrostanu zwierząt. Państwo wnioskodawcy proponujecie wprowadzenie zakazu chowu zwierząt futerkowych. A ja pytam: Czym różni się w istocie chów czy hodowla zwierząt futerkowych od chowu czy hodowli pozostałych zwierząt gospodarskich? Czy aby na pewno chów bezściołowy czy bezściółkowy, jak go się poprawnie nazywa, którego chcecie państwo zabronić, jest gorszym systemem dla utrzymania czystości, higieny sanitarnej, a co za tym idzie, komfortu utrzymywanych zwierząt, od systemu ściółkowego? Kolejne pytanie: Czy nie bezpieczniejsze zarówno dla samicy, jak i jej potomstwa jest stosowanie kojców porodowych niż pozostawienie rodzącej ciężarnej, często w gorączce i mocno pobudzonej, samopas i pozwolenie jej na bardzo niebezpieczne zachowania, szczególnie w stosunku do rodzącego się potomstwa? W myśl projektu ustawy o ochronie zwierząt stosowanie kojców porodowych byłoby zabronione. Czy w końcu uśmiercenie zwierzęcia uzasadnione koniecznością sanitarną musi być poprzedzone uzyskaniem zgody od głównego inspektora sanitarnego? Po co więc inspekcje weterynaryjne na poziomie powiatu czy województwa? Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Państwo Wnioskodawcy! Biorąc jednak pod uwagę, że większość klubów parlamentarnych jest za dalszym procedowaniem projektu obywatelskiego w komisjach, Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego również do tego typu procedowania nad tym projektem w dalszej części prac się przyłącza i będziemy się starać, skoro ta przez państwa niedawno znowelizowana ustawa jest tak kiepska, żeby również nasze siły pozwoliły ją poprawić. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski) (Poseł Monika Wielichowska: Tamta dotyczyła domowych, a ta - zwierząt gospodarskich.)