PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Zofia Ławrynowicz (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W dnu 22 sierpnia tego roku w budynku ośrodka rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych odbyła się konferencja pn. ˝Mieszkalnictwo wspomagane ważnym ogniwem rehabilitacji społecznej osób niepełnosprawnych intelektualnie˝. Konferencja została zorganizowana przez Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym - Koło w Stargardzie Szczecińskim. Patronat nad konferencją objął pełnomocnik rządu ds. osób niepełnosprawnych Jarosław Duda, którego reprezentowała dyrektor biura p. Teresa Hernik. Wśród zaproszonych gości byli m.in. parlamentarzyści Sejmu i Senatu, prezes honorowa PSOUU p. Krystyna Mrugalska oraz doradca prezesa zarządu PFRON p. Roman Uhlig. Uczestnicy konferencji wysłuchali 20-letniej historii systemu placówek koła PSOUU, którą przedstawił prezes koła p. Kazimierz Nowicki, ze szczególnym uwzględnieniem mieszkalnictwa wspomaganego. Niepełnosprawni lokatorzy opowiadali, jak wygląda ich życie w mieszkaniach wspomaganych. Goście mogli zapoznać się z warunkami, w jakich podopieczni koła żyją na co dzień. Przesłanką zorganizowania konferencji był nie tylko obchodzony w tym roku jubileusz 20-lecia koła, ale także pojawiające się coraz częściej problemy, z jakimi boryka się mieszkalnictwo wspomagane w wielu miastach w kwestii dofinansowania ze środków PFERON. Stargardzkie koło PSOUU zrzesza ponad 120 upośledzonych umysłowo osób. W swojej strukturze ma warsztat terapii zajęciowej, środowiskowy dom samopomocy, mieszkalnictwo wspomagane oraz Zakład Aktywności Zawodowej Centralna Kuchnia. Koło w Stargardzie Szczecińskim jako pierwsze w kraju zapoczątkowało realizację autorskiego programu samodzielnych mieszkań dla osób niepełnosprawnych intelektualnie. Pierwsze mieszkania w porozumieniu z władzami samorządowymi i stargardzkim towarzystwem budowlanym dla bardziej samodzielnych podopiecznych koła powstały w 1999 r. Trzy lata później powstało kolejnych 11 mieszkań. W 2004 r. powstały mieszkania dla podopiecznych, którzy wymagają największej opieki. Obecnie 12 kobiet i 21 mężczyzn ma szansę żyć w 33 komfortowych mieszkaniach. Jest to ogromna pomoc dla rodzin, w szczególności rodziców, którzy często nie mają już zdrowia do samodzielnej opieki nad niepełnosprawnymi dziećmi. Również przyszłość dziecka, kiedy rodzic odejdzie, powinna być w jakiś sposób unormowana. W tym właśnie celu zostały stworzone mieszkania wspomagane. Dają one podopiecznym poczucie normalnego życia, samodzielności, prywatności i - co ważniejsze - godności na co dzień. Niestety, funkcjonowanie mieszkań wspomaganych jest kosztowne i istnieją duże problemy z finansowaniem tego systemu. Konferencja zakończyła się apelem do parlamentarzystów i przedstawicieli rządu o podjęcie stosownych działań w tej kwestii na drodze legislacyjnej i ten apel przekazuję dalej.
Mówca: Anna Nemś (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Z przeprowadzonego przed kilku laty przez Europejską Szkołę Kształcenia Korespondencyjnego badania pod nazwą ˝Regionalny ranking języków obcych˝, w którym uczestniczyło 12 000 osób z całej Polski, wynika, iż najlepszą znajomością języków obcych mogą się pochwalić mieszkańcy województwa mazowieckiego, zaś najgorszą - mieszkańcy województwa warmińsko-mazurskiego i opolskiego. Dobrą znajomością języków obcych mogą się również poszczycić mieszkańcy województw: łódzkiego, małopolskiego, świętokrzyskiego, a także dolnośląskiego. Zaskakująco niskie miejsca w rankingu osiągnęły natomiast województwa: wielkopolskie, pomorskie oraz śląskie. Z kolei w rywalizacji dużych miast bezapelacyjnie wygrał Wrocław. Drugie miejsce zajęła Warszawa, trzecie Kraków, a następne Poznań i Lublin. Najsłabiej wypadł Gdańsk oraz Katowice, które jednak uzyskały najlepsze wyniki w języku niemieckim. Lider wymienionej klasyfikacji - Wrocław - wypadł najlepiej w języku angielskim i włoskim, natomiast Warszawa uzyskała świetne wyniki z języka francuskiego. Mieszkańcy Szczecina znają najlepiej język hiszpański, zaś gdańszczanie wykazali się zaskakująco niską znajomością języka niemieckiego. Wyniki przeprowadzonego badania wskazują, że są w naszym kraju regiony, w których znajomość języków obcych jest bardzo słaba. Są to najczęściej regiony typowo rolnicze, słabiej zaludnione i o utrzymującej się znacznej stopie bezrobocia. Jednak nie zawsze dotyczy to województw z tzw. ściany wschodniej. W tym kontekście sporządzony ranking łamie funkcjonujący stereotyp o Polsce kategorii A i B. Chociaż województwa lubelskie, podlaskie i podkarpackie wypadły słabo w ogólnej klasyfikacji znajomości języków obcych wśród mieszkańców, to jednak osiągnięte wyniki były porównywalne do wyników województw: zachodniopomorskiego, lubuskiego oraz kujawsko-pomorskiego. Informacje zawarte w ˝Regionalnym rankingu języków obcych˝ jednoznacznie wskazują na to, że aby skutecznie nauczyć się języka obcego, trzeba przede wszystkim umieć pracować samodzielnie. Zadaniem nauczyciela jest tak naprawdę tylko korygowanie wymowy lub wyjaśnianie zawiłości gramatycznych. Każdy musi zdawać sobie sprawę z faktu, iż nie opracowano jak dotąd takiej metody nauczania języków obcych, która bez samodzielnej, systematycznej pracy gwarantowałaby w tym względzie jakiekolwiek sukcesy.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Afera Amber Gold zatacza coraz szersze kręgi, ale wsłuchując się w przekaz niektórych mediów, nie sposób nie odnieść wrażenia, że ich zdaniem najbardziej godnym uwagi aspektem tej sprawy jest trzymilionowa dziura w budżecie filmu o Lechu Wałęsie. W związku z tym niektórzy dziennikarze, politycy i ludzie związani z kulturą zdają się prześcigać w ubolewaniu nad tym faktem, a co za tym idzie nad opóźnieniem w stworzeniu tego rzekomo wiekopomnego dzieła. Jednak ich rozpaczliwy ton jakoś specjalnie nie robi na mnie wrażenia, ponieważ jestem przekonany, że obecni decydenci zrobią wszystko, aby ten film został rychło ukończony, w odróżnieniu np. od produkcji filmowej o żołnierzu wyklętym - sierżancie Dziemieszkiewiczu, której autorzy po zmianie władzy w telewizji zostali zmuszeni do zbierania pieniędzy na ukończenie filmu podczas organizowanych w całej Polsce zbiórek publicznych. Ponadto widzę, jak ostatnio, w czasie rządów Platformy Obywatelskiej, skutecznie zablokowano wiele cennych dla naszej historii i kultury inicjatyw. W moim rodzinnym Tarnowie ma zostać wydane opracowanie naukowe poświęcone represjom komunistycznym na terenie powiatu tarnowskiego. Niestety wobec obcięcia budżetu i tym samym braku dostatecznych środków na ten cel Instytut Pamięci Narodowej musi szukać sponsorów. Ponadto od wielu dni z uwagą śledzę informacje na temat prac archeologicznych na terenie Cmentarza Powązkowskiego, gdzie na tzw. Łączce wydobywane są ciała ofiar komunistycznych zbrodni. Tak jak wielu Polaków czekam na ostateczne wyniki prac archeologów, genetyków i historyków z IPN, które być może pozwolą ustalić nazwiska ofiar, a także będą bezcennym materiałem oskarżającym zbrodniarzy aparatu komunistycznego. Niestety w międzyczasie dowiedzieliśmy się, że IPN wkrótce może zostać pozbawiony swojej głównej siedziby w Warszawie i wiele wskazuje na to, że Ministerstwo Skarbu Państwa może nie przygotować dla tej ważnej instytucji nowego budynku. A więc z jednej strony niby robi się wszystko, żeby wesprzeć działania instytutu, a z drugiej nagle spółka Ruch sprzedaje swój budynek i tym samym instytut może nie tylko stracić swoją siedzibę, lecz co gorsza wkrótce jego statutowa działalność może stanąć pod znakiem zapytania. Czy to przypadek? W obecnych realiach szczerze wątpię i bardzo nad tym ubolewam, że przyszło nam żyć pod rządami tych, którzy najwyraźniej za bardzo faworyzują niektórych styropianowych bohaterów, a pamięci o tych autentycznych chyba najzwyczajniej się obawiają.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Swoje oświadczenie poselskie pragnę poświęcić obchodom Święta Wojska Polskiego w Rzeszowie. Tak jak w latach poprzednich 15 sierpnia obchodzono w stolicy Podkarpacia Święto Wojska Polskiego, które rozpoczęła uroczysta msza święta odprawiona w kościele garnizonowym pod przewodnictwem ks. bp. Edwarda Białogłowskiego. Podczas uroczystej mszy świętej dyrektor Caritasu Diecezji Rzeszowskiej ks. Stanisław Słowik oraz ks. bp. Edward Białogłowski wręczyli dowódcy 21. Brygady Strzelców Podhalańskich gen. Stanisławowi Olszańskiemu statuetkę Miłosiernego Samarytanina przyznaną przez zarząd Caritasu za 20 lat owocnej współpracy z żołnierzami Podkarpacia na polu charytatywnym, m.in. w sytuacjach klęsk żywiołowych oraz integracyjnych spotkaniach z osobami niepełnosprawnymi. W uroczystościach Święta Wojska Polskiego w Rzeszowie wzięli udział żołnierze 21. Brygady Strzelców Podhalańskich, reprezentacje Policji, Straży Pożarnej, Straży Granicznej, Służby Więziennej, Związek Strzelecki ˝Strzelec˝, kombatanci, harcerze, samorządowcy, wojewoda podkarpacki, marszałek województwa podkarpackiego. Miałem honor, jako poseł z Rzeszowa, brać udział w tej uroczystości, podobnie jak w latach poprzednich od chwili ustanowienia tego święta przez Sejm RP w lipcu 1992 r. Po mszy świętej uczestnicy uroczystości udali się ulicami Rzeszowa do Parku Jedności Polonii z Macierzą, gdzie przed pomnikiem gen. Władysława Sikorskiego odbyły się dalsze uroczystości. Po wystąpieniach dowódcy 21. Brygady Strzelców Podhalańskich, pani wojewody i marszałka województwa podkarpackiego wręczono odznaczenia i wyróżnienia najbardziej zasłużonym żołnierzom z Rzeszowa. Następnie odbył się apel poległych, a po nim składano przed pomnikiem wieńce i kwiaty. W okresie II Rzeczypospolitej obchodzono Święto Żołnierza dla upamiętnienia walk w obronie ojczyzny toczonych w 1920 r. Święto to nie zostało nigdy formalnie zniesione. Obchodzono je również w czasie II wojny światowej w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie i w Wojsku Polskim do 1947 r. W następnych latach zaprzestano obchodów tego święta i wprowadzono Dzień Wojska Polskiego - 12 października. Ten dzień nie był akceptowany przez wiele środowisk ze względów moralnych i politycznych. W latach 1990-1992 Święto Wojska Polskiego obchodzono w dniu 3 maja. Dopiero ustawa sejmowa z 30 lipca 1992 r. przywróciła obchody Święta Wojska Polskiego w dniu 15 sierpnia.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! W dniu 18 sierpnia 1942 r. na karę śmierci została skazana ˝poznańska piątka˝, wychowankowie salezjańskiego oratorium. Byli to: Czesław Jóźwiak, Edward Kaźmierski, Franciszek Kęsy, Edward Klinik i Jarogniew Wojciechowski. Ci dwudziestoparoletni bohaterowie zostali przewiezieni z Zwickau do Drezna, a 24 sierpnia zgilotynowani. Przed egzekucją o godz. 19.45 zamknięto ich wszystkich razem w celi śmierci, skąd po kolei wyprowadzano na zgilotynowanie. Godzinę później zaintonowali religijną pieśń, co wywołała furię strażników. O towarzyszenie im przy egzekucji poprosili ks. kapelana. Na życzenie chłopców ksiądz trzymał wysoko w górze oblacki krzyż. Ich pragnienie w ten sposób zostało spełnione. Chcieli, aby ten krzyż był ostatnią rzeczą, jaką w życiu widzieli. Na samą egzekucję szli w milczeniu. Niemiecki kapelan więzienia i ich spowiednik ks. Bänsch powiedział, że umierali jak święci. W dniu egzekucji - 24 sierpnia 1942 r. - wszyscy wyspowiadali się i w celach śmierci uczestniczyli w ostatniej w swoim życiu komunii. Nie stracili wiary do końca. Mimo usilnych prób czynionych przez Niemców żadnego z bohaterów nie udało się złamać. Chociaż naciskano na nich, aby donosili na członków Narodowej Organizacji Bojowej, do której należeli, i na siebie nawzajem. Przed egzekucją umocnieni sakramentami świętymi napisali pożegnalne listy do swoich bliskich. W listach znajduje się niespotykany ładunek prawdziwej wiary, która ujawniła się w najgorszej życiowej próbie. Wiedząc, że czeka ich śmierć, potrafili przed zgilotynowaniem napisać niesamowite słowa, które poruszają. W jednym z więziennych listów jeden ze straceńców napisał do swojej mamy: Kochana mamo, dziękuję ci za to, co mi dałaś, za wiarę, którą mi przekazałaś, nie martw się, nie płaczcie, kochani rodzice, jutro będę w niebie u Ojca. Nie płaczcie po mnie, miałem dobre życie, dziękuję wam za wszystko i przepraszam, przepraszam za wszystko co zrobiłem... Choć od momentu beatyfikacji ˝poznańskiej piątki˝ przez papieża Jan Pawła II nie minęło jeszcze nawet 10 lat, już teraz widać, że kult błogosławionych oratorian rozwija się szybko. Regularnie odbywają się także międzynarodowe spotkania poświęcone ˝poznańskiej piątce˝ i podróże po miejscach związanych z ich męczeństwem. Cześć ich pamięci!
Mówca: Jerzy Ziętek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Artysta i pedagog, człowiek angażujący się w ważne sprawy Górnego Śląska, prof. Maciej Bieniasz, został tegorocznym laureatem nagrody ˝Lux ex Silesia˝. Nazwisko tegorocznego laureata zostało ogłoszone tradycyjnie 17 sierpnia, w uroczystość św. Jacka, głównego patrona metropolii katowickiej, przez arcybiskupa Wiktora Skworca podczas mszy św. w Archikatedrze Chrystusa Króla w Katowicach. Profesor Marek Bieniasz jest wybitnym malarzem i grafikiem. Jego prace znajdują się w galeriach Warszawy, Krakowa, Poznania i wielu innych miast Polski. Urodził się w roku 1938 w Krakowie, ukończył Wydział Malarstwa krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Od 1974 r. jest związany z Katowicami i Śląskiem, przede wszystkim jako pedagog Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach, wcześniej katowickiej filii krakowskiej ASP. W działalności twórczej pana profesora pierwsze miejsce zajmuje człowiek i jego niepokoje. W swoich pracach nawiązuje do ikonografii czasów biblijnych. ˝Lux ex Silesia˝ (czyli ˝Światło ze Śląska˝) to doroczna nagroda ufundowana w 1994 r. przez metropolitę katowickiego, abp. Damiana Zimonia. Otrzymują ją osoby, które w swej działalności naukowej lub artystycznej ukazują wysokie wartości moralne i wnoszą trwały wkład w kulturę Górnego Śląska. Jej dotychczasowi laureaci to: Irena Bajerowa (językoznawca), Wojciech Kilar (kompozytor), abp Alfons Nossol (ordynariusz diecezji opolskiej, teolog, ekumenista), Jerzy Zieliński (lekarz urolog), August Chełkowski (fizyk, marszałek Senatu RP), ks. Stanisław Tkocz (wieloletni redaktor naczelny ˝Gościa Niedzielnego˝), Kornel Gibiński (lekarz, prekursor m.in. gastroenterologii), Franciszek Kokot (lekarz nefrolog, endokrynolog i patofizjolog), Tadeusz Sławek (anglista, poeta, historyk i teoretyk literatury, rektor UŚ), Henryk Mikołaj Górecki (kompozytor), Julian Gembalski (organista, konstruktor organów), ks. Remigiusz Sobański (prawnik kanonista), Anna Sekudewicz (dziennikarka Polskiego Radia Katowice), abp Szczepan Wesoły (duszpasterz Polonii na świecie), Wilibald Winkler (naukowiec związany z Politechniką Śląską), Zespół Pieśni i Tańca ˝Śląsk˝, Jan Malicki (dyr. Biblioteki Śląskiej w Katowicach). Do tego zacnego grona dołączy szanowny pan profesor Marek Bieniasz. Nagroda zostanie wręczona panu profesorowi 14 października br. podczas międzyuczelnianej inauguracji roku akademickiego. Dziękuję państwu za uwagę.
Mówca: Jan Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Chciałem w moim dzisiejszym wystąpieniu poruszyć temat sytuacji w polskim sporcie w kontekście właśnie zakończonych igrzysk olimpijskich w Londynie. W niedzielę 12 sierpnia zakończyły się XXX Nowożytne Letnie Igrzyska Olimpijskie, które odbyły się tym razem w Londynie. Pojawia się pytanie, jak podsumować zakończoną olimpiadę. Niestety ocena musi być bardzo krytyczna dla polskiego sportu. Klasyfikację medalową wygrały USA, które zdobyły 104 medale, w tym 46 złotych. Drugą pozycję w klasyfikacji zajęły Chiny z 88 medalami, trzecie Wielka Brytania z 65 medalami. Polska jest w tym zestawieniu na 30. miejscu. Nasza olimpijska reprezentacja zdobyła łącznie 10 medali (2 złote, 2 srebrne i 6 brązowych), tym samym osiągając jeden z najsłabszych wyników w historii. Nasza reprezentacja w Londynie liczyła 218 olimpijczyków. Media podają, iż na plan przygotowań olimpijskich wydano około 130 mln zł, co oznacza, iż jeden medal kosztował nas aż 13 mln zł. Należy szybko zareagować na złą sytuację w polskim sporcie. Wszyscy specjaliści i sportowcy jednym głosem wskazywali na problemy naszego sportu. Ich zdaniem problemami są m.in. brak możliwości szkolenia dla młodzieży, brak miejsc, gdzie można trenować, brak jednolitego planu rozwoju polskiego sportu, brak odpowiednich stypendiów finansowych dla najwybitniejszych sportowców, skostniałe i niechętne reformom związki sportowe. Nasz rząd musi zacząć szybko reagować na złą sytuację w polskim sporcie. Musimy pamiętać, iż wykształcenie medalisty olimpijskiego jest zadaniem, które wymaga wieloletnich treningów i przygotowań. W związku z powyższym musimy już dzisiaj rozpocząć reformę w polskim sporcie, aby kolejne igrzyska olimpijskie były naszym sukcesem. Dziękuję za uwagę. Przebieg posiedzenia
Mówca: Sprawozdawca Maria Małgorzata Janyska
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Niniejszym przedstawiam sprawozdanie Komisji Gospodarki dotyczące rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych oraz ustawy o koncesji na roboty budowlane i usługi (druki nr 455 i 653). Wnioskodawca w nowelizacji ustawy Prawo zamówień publicznych zaproponował wprowadzenie następujących grup przepisów. Pierwsza grupa to przepisy, które będą implementowały bezpośrednio do polskiego porządku prawnego normy dyrektywy nr 81 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania niektórych zamówień na roboty budowlane, dostawy i usługi przez instytucje lub podmioty zamawiające w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa i dyrektywy zmieniające tę dyrektywę, czyli mówiąc krótko, tzw. dyrektywę obronną. Druga grupa przepisów będzie wykraczała poza implementację dyrektywy obronnej. Są to przepisy dotyczące dyrektyw z zakresu zamówień publicznych, a także związane z wyrokami Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w tym zakresie oraz zamiaru zwiększania elastyczności dla zamawiającego podczas udzielania zamówień publicznych. Projekt zmian został skierowany do Komisji Gospodarki do pierwszego czytania w dniu 12 czerwca. Pierwsze czytanie odbyło się na posiedzeniu komisji 26 czerwca, po czym komisja powołała podkomisję nadzwyczajną, która pracowała szczegółowo nad przedłożonym projektem. Podkomisja spotkała się 3 razy, przeanalizowała projekt oraz skierowane do niej propozycje, opinie i uwagi. W toku prac członkowie podkomisji wnieśli poprawki. Miały one charakter merytoryczny, proceduralny i porządkowy. W dniu 26 lipca podkomisja zakończyła swoje prace i skierowała sprawozdanie do Komisji Gospodarki, które zostało przez nią rozpatrzone w dniu 28 sierpnia. Komisja również wniosła swoje poprawki i zakończyła swoją pracę sprawozdaniem zawartym w druku nr 653, które tu kieruję, i rekomenduję Wysokiej Izbie jego przyjęcie. Dziękuję.
Mówca: Edmund Borawski
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawić stanowisko w sprawie przedłożonego projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych oraz ustawy o koncesji na roboty budowlane lub usługi. Jak wynika z druku nr 455, projekt ma na celu wykonanie prawa Unii Europejskiej. Z tego względu szczególnej wagi nabierają wątpliwości i zastrzeżenia co do zgodności projektu z regulacjami unijnymi wyrażone przez ministra spraw zagranicznych w pismach z dnia 24 maja i 31 sierpnia 2012 r. Pobieżnie przypomnieć jedynie należy, że w części dotyczącej art. 24 ust. 1 projektu wątpliwości te dotyczą zgodności z art. 258 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, których wyjaśnienie powinno nastąpić wraz z wydaniem wyroku przez Trybunał Sprawiedliwości w jednym z toczących się przed nim postępowań. W pozostałej części wątpliwości co do zgodności z regulacjami unijnymi dotyczą obawy naruszania zasad proporcjonalności przez zbyt szeroko przyjęte w projekcie wykluczenie wykonawcy, przewidziane w art. 24 projektu ustawy. Z uwagi na znaczną objętość zarówno samego projektu, jak i jego uzasadnienia w tym wystąpieniu nie sposób odnieść się do wszystkich szczegółowych zapisów projektu. Wskazać jednak należy, że również pozostałe krytyczne opinie, zarówno Narodowego Banku Polskiego, jak i stowarzyszenia pracodawców polskich Lewiatan, wydają się zasługiwać na uwagę i szczegółowe rozpatrzenie w dalszych pracach komisji. Istotne jest przy tym, że w części dotyczącej podstaw i zakresu wykluczenia wykonawców opinie te w pewnym stopniu dotyczą tej samej tematyki i uzupełniają wątpliwości podnoszone przez ministra spraw zagranicznych. Z drugiej strony należy wykazać, że projekt niewątpliwie dotyczy istotnych kwestii ważnych dla interesu publicznego. Wobec tego konieczna jest dalsza praca nad treścią powyższego projektu, tak aby zapewnić realizację jego celów i wyeliminować jego niedoskonałości i wątpliwości co do jego treści. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował za skierowaniem projektu do dalszych prac. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Prezesie! Niewątpliwie zapisy ustawy Prawo zamówień publicznych zawsze wzbudzały emocje, czy to po stronie zamawiającego, czy to po stronie wykonawcy, zawsze były zarzuty dotyczące szczególnie konkretnych zapisów. Ustawa jest niewątpliwie jedną z ważniejszych ustaw regulujących życie gospodarcze tych przedsiębiorstw, jak i zamawiających, w kontekście zamówień publicznych. W ostatnim czasie dość często słyszymy jednak o upadku firm, które wygrały przetargi i przystąpiły do realizacji tych zadań, a po krótkim okresie odstępowały od realizacji konkretnych zadań i upadały. I w tym świetle, panie prezesie, chciałbym pana zapytać, czy Urząd Zamówień Publicznych stara się monitorować te zdarzenia i porównywać zapisy ustawy, które w swojej rozciągłości być może przyczyniają się do takiego stanu rzeczy. Czy Urząd Zamówień Publicznych i rząd planują szerszą nowelizację ustawy Prawo zamówień publicznych, choćby w tym kontekście, o którym szeroko mówi się w świecie biznesu, mam na myśli likwidację tej ceny najniższej i najwyższej, tego jedynego kryterium, które nie do końca tak funkcjonuje i nie do końca jest jedynym kryterium? Wiemy bowiem dobrze, że jeśli chodzi o przygotowanie specyfikacji zamówienia publicznego, może to wyjaśnić wiele kwestii i można konkretnie sprecyzować, natomiast zawsze jest problem z tą ceną najniższą i najwyższą. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Nawiązując do mojego wystąpienia, mam pytanie do pana ministra. Czy rząd ma pomysł, tak jak wspomniałem wcześniej, na całkowite znowelizowanie tej ustawy, bo jest to bardzo ważna ustawa, która decyduje często o losie firm, które wygrywają lub przegrywają przetargi? To ustawa, która może uporządkować przetargi w taki sposób, aby nie było możliwości, aby nie było zakusów korupcyjnych, aby było sprawiedliwe rozstrzyganie przetargów, a nie tylko przez to, że są one w jakiś sposób ustawiane. Dlatego mam pytanie, czy rząd ma pomysł na całkowitą nowelizację tej ustawy, która jest bardzo ważną ustawą, tak jak wspomniałem wcześniej. Proszę o odpowiedź. Dziękuję bardzo.