Mówca: Jacek Protasiewicz
Data: 2018-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Kiedy czytałem tę ustawę i przysłuchiwałem się debacie toczonej dotychczas w Wysokiej Izbie, nieodparcie przychodziła mi na myśl scena z wybitnej książki ˝Przygody dobrego wojaka Szwejka˝. Otóż jak opisuje Hašek, żołnierze z eskorty za przepierzeniem postanowili grać w salonowca. Co z tego, że reguły przypominały rzeczywiście znaną towarzyską grę salonową, kiedy wszystko inne raczej przypominało atmosferę koszar, a nie salonu. I mamy rzeczywiście do czynienia z bardzo podobną sytuacją. Pozornie bardzo poprawna ustawa, do tego realizująca zalecenia Komisji Europejskiej dotyczące tego, jak powinny być finansowane media publiczne, jak powinna być finansowana misja publiczna realizowana w mediach w krajach członkowskich. Na papierze wszystko wygląda bardzo rozsądnie i sensownie, ale jaka jest rzeczywistość? Rzeczywistość jest dokładnie taka jak ten oto rysunek, jak ta grafika. Ta grafika pokazuje półtoraroczną realizację misji publicznej, której celem jest, zresztą zapisanym w tej ustawie, m.in. służba demokratycznym, społecznym i kulturalnym potrzebom społeczeństwa oraz pluralizm mediów. W najważniejszym programie informacyjnym telewizji - zwanej kiedyś publiczną, a dzisiaj narodową albo jeśli już publiczną, to raczej w tym pejoratywnym znaczeniu - jakim są ˝Wiadomości˝, mieliśmy przez 1,5 roku 415 przedstawicieli obozu rządzącego, Prawa i Sprawiedliwości, i tylko 131 przedstawicieli całej opozycji, przedstawicieli Platformy, Nowoczesnej, Kukiz’15, SLD i PSL. Ponad trzy razy częściej występowali przedstawiciele i politycy Prawa i Sprawiedliwości niż przedstawiciele opozycji. Czy to odzwierciedla w jakikolwiek sposób sytuację w tej Izbie, gdzie posłów Prawa i Sprawiedliwości jest nieco - nieco - więcej? A czy to odzwierciedla sympatie Polaków wyrażone w głosowaniu w 2015 r., kiedy Prawo i Sprawiedliwość otrzymało ledwie 37% głosujących, niecałe 18% całego społeczeństwa? W najmniejszym stopniu nie odzwierciedla. Kiedy patrzę na was, i jeszcze na tę grafikę, przychodzi mi na myśl inna scena z grą w salonowca, tym razem już z polskiej kultury, z filmu ˝Rejs˝ Marka Piwowskiego, gdzie jest tylko dwóch uczestników, jak dobrze pamiętacie: inteligent i świetnie grający swoją rolę na służbie Stanisław Tym. Tam rzeczywiście jeden z nich próbuje odgadnąć, kto wymierza klapsa, a Stanisław Tym za każdym razem mówi: To nie ja. I mamy do czynienia dokładnie z taką samą sytuacją dzisiaj, z próbą mistyfikacji, próbą udawania, że obudowuje się media publiczne w Polsce oprzyrządowaniem europejskim, oprzyrządowaniem cywilizowanym, a w istocie będziemy mieli nadal do czynienia z partyjną, nierealizującą misji publicznej telewizją narodową, która nie jest finansowana przez Polaków, bo oni nie mają ochoty finansować takiej jakości telewizji, jest finansowana z budżetu państwa. Chciałbym zapytać przy okazji, co z pożyczką w kwocie 800 mln, którą w zeszłym roku budżet państwa przekazał Telewizji Polskiej. Czy została już rozliczona, czy została zwrócona? (Głos z sali: To nie ten temat.) I jeszcze chciałbym zapytać, co robi Rada Mediów Narodowych, powołana pośpiesznie, zupełnie zbędnie przez Prawo i Sprawiedliwość na początku kadencji, której koszty funkcjonowania w zeszłym roku zbliżyły się do prawie 1 mln zł. (Głos z sali: Ponad.) Pięciu członków tej rady, wśród nich wyłącznie posłowie Prawa i Sprawiedliwości, w postaci wynagrodzeń otrzymało ponad 300 tys. zł. Przypominam, że wychodzi ok. 60 tys. na członka, czyli jakieś 5 tys. brutto miesięcznie. Takie są realia funkcjonowania mediów publicznych w Rzeczypospolitej Polskiej rządzonej przez Prawo i Sprawiedliwość. Ta ustawa w najmniejszym stopniu tej praktyki, tej koszarowej praktyki, nie zmieni. Dlatego klub Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów będzie miał poważny (Dzwonek) problem...