Mówca: Krystyna Pawłowicz
Data: 2013-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Proszę Państwa! Kończący się obecny układ polityczny zabezpiecza strategiczne miejsca w strukturze władz publicznych, które pozwolą mu, mimo ewentualnej przegranej wyborczej, na blokowanie i unicestwianie decyzji podjętych dla ratowania państwa przez politycznych zwycięzców. Prezydent Komorowski złożył projekt ustawy o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym, który przewiduje przejście sędziego Sądu Najwyższego w stan spoczynku po ukończeniu 75. roku życia. Obecnie jest to 70 lat. W uzasadnieniu prezydent pochyla się nad budżetem państwa, twierdząc, że wydłużenie okresu aktywności zawodowej sędziów Sądu Najwyższego przyczyniłoby się niewątpliwie do znacznych oszczędności w zakresie wydatków publicznych, tym bardziej że, jak mówi prezydent, sędziowie kończący obecnie 70 lat wykazują w ogromnej większości pełną sprawność psychofizyczną i intelektualną. Zdaniem prezydenta należy umożliwić sędziemu posiadającemu ogromną wiedzę prawniczą i doświadczenie dalsze pełnienie służby dla dobra państwa i społeczeństwa. Koniec cytatu. Przesunięcie granicy wieku do 75 lat dla przejścia w stan spoczynku dotyczyłoby też, i na to uwagę zwrócił prokurator generalny, odpowiednio sędziów Trybunału Konstytucyjnego, których dotyczą wymogi formalne dla piastowania stanowiska sędziego Sądu Najwyższego. Co do sędziów Trybunału Konstytucyjnego przyjęcie ustawy oznaczałoby, iż skoro kandydować mogliby do 75. roku życia, a ich kadencja trwać może 9 lat, mogliby swą sprawność psychofizyczną i intelektualną eksperymentować w służbie Polski do 84. roku życia. Przyjęcie proponowanej ustawy oznaczałoby więc zabetonowanie korpusu osobowego Sądu Najwyższego na kolejne lata oraz przesadne, trudne do zaakceptowania, chociażby ze względów zdrowotnych, postarzenie Trybunału Konstytucyjnego. Projektowi prezydenta dotyczącemu zmiany ustawy o Sądzie Najwyższym należy się stanowczo sprzeciwić także ze względów moralnych, etycznych i politycznych. Sędziowie kończący wkrótce 70. rok życia robili kariery, kształtowali się w kulturze prawnej i praktyce wymiaru sprawiedliwości w czasach PRL. Można powiedzieć, że akurat to pokolenie sędziów, oczywiście nie wszyscy, tu trzeba zastrzegać, nie zapisało jasnej karty polskiego wymiaru sprawiedliwości. Całe środowisko sędziowskie odmówiło po roku 1989 samooczyszczenia po spuściźnie PRL, nie rozliczyło się z przestępstw sądowych i sędziowskich, jak naiwnie zakłada pan prof. Strzembosz. To sprawia, że sędziowie Sądu Najwyższego, oczywiście nie wszyscy, są obciążeni podejrzeniami szkodliwego dalszego konserwowania i przekazywania swych specyficznych PRL-owskich nawyków i doświadczeń nabytych w czasie swego dojrzałego życia zawodowego. Wobec nieoczyszczenia się środowiska sędziowskiego jako grupa nie mają oni moralnego prawa oczekiwania wydłużenia im czasu pracy i czasu pozostawania w służbie nowego systemu, innego niż ten, który przez większość swego życia zawodowego chronili. Przeciwnie, elementy obecnego systemu niektórzy z nich efektywnie zwalczali. Dziś jeszcze niektórzy sędziowie PRL-owskich nawyków nie ukrywają ani nie wstydzą się ich. Wystarczy przypomnieć tylko jedną nie tak dawną uchwałę Sądu Najwyższego, w której Sąd Najwyższy uznał, że sędziowie stanu wojennego nie ponoszą odpowiedzialności za stosowanie ogłoszonego tylko w mediach dekretu o wprowadzeniu stanu wojennego, choć konstytucja dla jego ważności wymagała ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. Uchwała ta zablokowała rozliczenie sędziów dawnego PRL za przestępstwa sądowe i za sprzeniewierzenie się podstawowej zasadzie prawa ˝nullum crimen sine lege˝, czyli że nie może być kary bez podstawy prawnej. To środowisko w większości nadal więc broni dawnego systemu i jest raczej przeszkodą dla sprawiedliwej oceny okresu socjalizmu i komunizmu w Polsce. Środowisko sędziów Sądu Najwyższego, oczywiście niecałe, jako grupa nie zasługuje więc na zaszczyt dłuższej służby dla dobra państwa polskiego. Przedłużenie czasu ich pracy godziłoby w podstawowe interesy Polski i oczywiste poczucie sprawiedliwości. W tej sytuacji klub Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował przeciwko propozycji przedstawionej przez pana prezydenta. (Oklaski)