Mówca: Teresa Hoppe (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! 21 września br. zmarł Kazimierz Małkowski - miłośnik Gdyni, Kaszub i Pomorza, zwany w swym rodzinnym mieście chodzącą encyklopedią Gdyni. Kazimierz Małkowski urodził się w 1933 r. w Gdyni. Jego rodzice przybyli do młodego, rodzącego się miasta 3 lata wcześniej. Pochodzili z Kociewia i Wielkopolski. Podczas II wojny światowej rodzina Małkowskich nie przyjęła niemieckiej grupy narodowościowej. Wielu jej członków włączyło się w działania konspiracyjne przeciwko niemieckiemu okupantowi. Łącznikiem w Tajnym Hufcu Harcerzy był także nastoletni Kazimierz. Po zakończeniu wojny pozostali w Gdyni. Małkowski ukończył Państwowe Gimnazjum i Liceum Męskie - obecnie Liceum Ogólnokształcące nr 2 przy ul. Wolności. Uczęszczając do wspomnianej szkoły, był członkiem 4. Gdyńskiej Drużyny Harcerskiej. Po latach włączył się w działania zmierzające do konsolidacji środowiska byłych harcerzy legendarnej Czarnej Czwórki. Studia inżynierskie z zakresu ichtiologii ukończył w 1956 r. na Wydziale Rybackim w Wyższej Szkole Rolniczej w Olsztynie. Swoje życie zawodowe związał początkowo z gospodarką morską, pracując w zakładach i instytucjach związanych z rybołówstwem. W późniejszych latach ukończył studia ekonomiczne na Akademii Rolniczej w Szczecinie i andragogikę na Uniwersytecie Warszawskim. Oprócz pracy zawodowej był przez lata aktywnym społecznikiem. W 1986 r. przeszedł na rentę. Nigdy nie zrezygnował jednak z aktywnego życia i działalności społecznej. W późniejszym czasie pracował w Towarzystwie Wiedzy Powszechnej w Gdańsku i wykładał w Wyższej Szkole Turystyki i Hotelarstwa w Gdańsku. Od wielu lat poza pracą zawodową uczestniczył w różnych przedsięwzięciach - współorganizował służby ratownictwa morskiego w dawnym województwie gdańskim oraz Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe. Będąc instruktorem w tej organizacji, wykształcił blisko 3 tys. ratowników wodnych. W kręgu zainteresowań Kazimierza Małkowskiego były również turystyka i krajoznawstwo. W 1963 r. zorganizował przy gdyńskim Polskim Towarzystwie Krajoznawczym pierwszy kurs przewodników turystycznych. Rok później założył w Gdyni Koło Przewodników Turystycznych, którego przez 17 lat był prezesem. Przez lata był przewodnikiem po Gdyni i Pomorzu. Przez pół wieku wykształcił całe zastępy przewodników w Trójmieście oraz na Pomorzu Gdańskim. Jako pilot wycieczek zjeździł całą Europę. Jego największą pasją była jednak Gdynia i jej dzieje. Swoją regionalną pasję utrwalił także w słowie. Jest autorem wielu przewodników, bedekerów i artykułów przybliżających piękno Gdyni, Kaszub i Pomorza. Lekturą obowiązkową dla miłośników tego miasta jest dwukrotnie wznawiany ˝Bedeker Gdyński˝. Pasjonaci wymienionej tematyki pamiętają z pewnością blisko stuodcinkowy cykl ˝Gdyńskie wędrówki˝, ukazujący się w ˝Dzienniku Bałtyckim˝ od 1997 r. Artykuły Kazimierza Małkowskiego znajdziemy także w wielu tomach ˝Rocznika Gdyńskiego˝, w czasopismach regionalnych i branżowych, tj. ˝Pomerania˝, ˝Jantarowe Szlaki˝, ˝Przegląd Morski˝, ˝Rybak Morski˝, ˝Zachariasz˝, ˝Wiadomości Gdyńskie˝ i ˝Nautologia˝. W 1969 r. wspólnie z Jerzym Heidrichem i Stanisławem Ostrowickim był założycielem Koła Starych Gdynian, które przyczyniło się do ocalenia od zapomnienia wiedzy osób, które budowały Gdynię w latach międzywojennych. Koło Starych Gdynian było w późniejszych latach inicjatorem stworzenia Towarzystwa Miłośników Gdyni. Za swą pracę zawodową i społeczną był wielokrotnie wyróżniany - medalem ˝Za zasługi dla WOPR˝, odznaką ˝Za zasługi dla turystki˝. Jego rodzinna Gdynia uhonorowała go prestiżowym medalem im. Eugeniusza Kwiatkowskiego ˝Za wybitne zasługi dla Gdyni˝. Został także odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Jest laureatem australijskiej nagrody ˝Polcul Foundation˝ oraz członkiem honorowym Deutsch-Polnische Gesellschaft w Kilonii i Ostsee-Akademie w Lubece. Wczoraj, 26 października 2012 r., tłumy gdynian pożegnały Kazimierza Małkowskiego na Cmentarzu Witomińskim w Gdyni.