PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Henryk Kowalczyk
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wczoraj stawiałem to pytanie, natomiast rozumiejąc, że pan minister odpowiadał w momencie, kiedy sala się zapełniała tuż przed głosowaniem i nie było warunków do udzielenia odpowiedzi, powtórzę je jeszcze raz. Liczę teraz na odpowiedź. Moje pytanie, przypomnę, brzmiało tak: Jak usytuowani są w tej ustawie, przy tym zwrocie rolnicy, którzy nie prowadzą działalności gospodarczej w sensie ogólnym, tylko prowadzą działalność rolniczą, a jednocześnie zadeklarowali się jako podatnicy podatku VAT? Jakie jest ich usytuowanie w tej ustawie? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Z całą pewnością stwierdzenie zasadności wykorzystywania pojazdów do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej jest trudne, ale czy to jest aż tak ogromny problem w przypadku podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą jednocześnie wykorzystującego samochód firmowy do celów prywatnych? Większość przedsiębiorców wykorzystuje samochody wyłącznie w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Mam pytanie do wnioskodawców: Na czym będzie polegać prawidłowość prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów? Czy to będzie system elektroniczny? Dlaczego obciąża się przedsiębiorców dodatkową biurokracją? Jeśli chodzi o drugie pytanie, to chciałabym wiedzieć: Czy rozważano przy wprowadzaniu zmian w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu pojazdów, jaki będzie popyt na tego typu samochody i czy nie będzie zagrożenia, że zainteresowanie zakupem samochodów zdecydowanie zmaleje? Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Ryszard Zbrzyzny: Może tak być.)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać o ujemne skutki dla budżetu państwa, zakładając hipotetycznie, że nie ma tej ustawy. Po drugiej stronie stawiam warunki, które wynikają z tej ustawy, i to, że ona wchodzi w życie, tak jak chcielibyście, jak to wynika z tego przedłożenia. W uzasadnieniu bowiem przeczytałem, że gdyby tej ustawy nie było, to ujemne skutki dla budżetu w kolejnych dwóch latach, 2014 r. i 2015 r., bo w 2016 r. to jest porównywalne, to 4,1 mld zł. Zakładając, że ta ustawa w niezmienionym kształcie przejdzie, a to jest wielce prawdopodobne, to ujemne skutki dla budżetu państwa wyniosą 2,3 mld. Różnica to 1,8 mld. Chciałbym zapytać: Kto tutaj zyska, a kto straci? Na pewno nie zyskają przedsiębiorcy, na pewno nie zyskają firmy na konkurencyjności w stosunku do innych firm działających obok, na południowej czy na zachodniej granicy Rzeczypospolitej, na pewno nie zyskają pracownicy, jeśli chodzi o możliwości pozyskiwania lepszych wynagrodzeń, już nie mówię o miejscach pracy. I na pewno szara strefa w obrocie paliwami nie będzie ograniczona, bowiem do połowy roku 2015 nie przewiduje się z tego tytułu jakichkolwiek zwolnień z podatku VAT, a zwolnienia z podatku VAT, choćby 1-procentowe, powodują, że kupując paliwo, trzeba wziąć fakturę VAT-owską, a więc trzeba mieć udokumentowaną transakcję kupna-sprzedaży. Chciałbym zatem zapytać: Kto zyska, a kto straci? (Oklaski)
Mówca: Adam Rogacki
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Po raz kolejny mamy do czynienia z sytuacją, w której pojawia się derogacja i kwestia wprowadzenia przepisów w życie w naszym kraju powoduje, że zamiast ułatwić przy tej okazji różne rozwiązania, w tym przypadku dotyczą one chociażby przedsiębiorców, w okresie spowolnienia gospodarczego, bo wiemy, że powoli wychodzimy ze spowolnienia gospodarczego, ale droga jest jeszcze daleka, to robi się właściwie wszystko, żeby tym przedsiębiorcom tylko podkładać kłody pod nogi. Zatrważający jest w tym wszystkim brak zaufania i wymyślanie z jednej strony wysokich sankcji, a z drugiej strony niejasnych kryteriów. Teraz bowiem ten pomysł używania pojazdów wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej naprawdę może być bardzo w interpretacji trudny do sprawdzenia, zweryfikowania. Nie wiem, czy państwo w ogóle jesteście w stanie to potem w jakikolwiek sposób weryfikować, czy dzisiaj nie ufając, potem będziecie ufali, że faktycznie rozpisano to według tej ewidencji prawidłowo, czy będziecie w jakikolwiek sposób próbowali to kontrolować i sprawdzać. Wiemy wszyscy, że najlepsze i najefektywniejsze są proste systemy podatkowe. A więc państwo bardzo często mówicie o zmniejszeniu biurokracji, a z drugiej strony za każdym razem tylko czynicie te przepisy bardziej skomplikowanymi. Tak samo jest w tym przypadku. A więc pytanie: Skąd pomysł na takie właśnie dzielenie możliwości odliczenia tych kosztów i różnicowanie tak naprawdę? Czy nie lepiej zrobić to według jednego sposobu? I te przepisy, których, wydaje mi się, nie wymyśliłby sam śp. Stanisław Bareja. Skąd pomysł sprawdzania i uzależnienia egzekwowania odpisów podatkowych od miejsca zamieszkania czy prowadzenia działalności gospodarczej? (Oklaski)
Mówca: Zbyszek Zaborowski
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jaka jest sytuacja na rynku motoryzacyjnym, każdy widzi, nadal spada sprzedaż nowych samochodów. Przynajmniej sektor sprzedaży dla przedsiębiorców można by na nowo niejako uruchomić, ale 50-procentowy odpis VAT-u od połowy 2015 r. to zapewne krok raczej bardzo skromny, w niezbyt właściwą stronę. Chciałbym zapytać pana ministra: Czy rząd studiuje doświadczenia czeskie i słowackie? Myślę, że tym bardziej warto studiować doświadczenia naszych południowych sąsiadów, którzy wprowadzili 100-procentowy odpis, że jeżeli chodzi również o inwestycje w przemyśle motoryzacyjnym, to te państwa znacząco nas wyprzedziły, bezpośrednio wręcz konkurując swego czasu o nowych inwestorów czy to koreańskich, czy francuskich. Wygrywali tę rywalizację, stosując właściwe metody przyciągania inwestorów. Tutaj chodzi o instrument uruchomienia produkcji i sprzedaży nowych samochodów. Czy rząd nie zdaje sobie sprawy, że takie działania przeszkadzają w uruchomieniu przemysłu motoryzacyjnego i polskiej gospodarki?
Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Marszałku! Panie i Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Jesteśmy w pełni świadomi, że dzisiaj mamy tzw. okienko derogacyjne, czyli okres pomiędzy wygaśnięciem derogacji z końcem grudnia a wejściem przepisów derogacyjnych zakładanych przez rząd z początkiem marca 2014 r. Mam pytanie, ponieważ pojawia się bardzo poważna wątpliwość: Czy rząd, przepraszam, czy minister finansów ma informacje, ile podmiotów, ilu przedsiębiorców w okresie okienka derogacyjnego skorzystało z możliwości 100-procentowego odliczenia podatku VAT? To jest kwestia niezwykle istotna, niezwykle ważna. I na jakich warunkach? Jest tu bowiem spór z panem ministrem, ale nie będę mówił, czego on dotyczy, jestem uprzejmy wobec pana ministra, więc będziemy ewentualnie mogli w kuluarach na ten temat porozmawiać. To jest pierwszy aspekt. Drugi aspekt, niezwykle ważny. Chodzi o intencje rządu, i premiera, i ministra finansów. Propozycje były takie, ażeby ta derogacja obowiązywała nie do 2016 r., ale do 2018 r. Wprowadzona została na dwa lata, a teraz jest wprowadzona na ile lat? 2014-2018, taka była propozycja. Co więcej, ograniczenie możliwości odliczenia tego podatku też w propozycjach pierwotnych, które zakwestionowała Komisja Europejska, miało mieć wartość kwotową. Otóż procentowo już to ustaliliśmy, 8 tys. zł, czyli 50%, ale nie więcej niż 8 tys. zł Proszę państwa, jeżeli spojrzymy na intencje pana premiera (Dzwonek), to zdajemy sobie z tego jasno sprawę. Pytanie zasadnicze brzmi: Czy rząd chce pomagać polskim przedsiębiorcom, czy chce im przeszkadzać? Co więcej, czy chce im zabierać jak najwięcej środków, które oni mają? Jeszcze jedna sprawa. Zakwestionowaliście ważną zasadę podatku VAT należnego i naliczonego. To jest ważna kwestia. (Oklaski)
Mówca: Genowefa Tokarska
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jako sprawozdawca komisji pragnę serdecznie podziękować wszystkim posłom, którzy wzięli udział w tej aktywnej debacie nad sprawozdaniem Komisji Finansów Publicznych. Kluby parlamentarne, jak podsumowałam, zgłosiły w sumie 15 poprawek, niektóre z nich są powtórzeniem poprawek z dnia wczorajszego, co wcale nie zmienia faktu, że za chwilę pochylimy się nad nimi na najbliższym posiedzeniu Komisji Finansów Publicznych. Jeszcze raz dziękuję za pracę, za udział w dyskusji, w debacie i za złożone poprawki. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Dwie kwestie. Po pierwsze, nie zaprzeczył pan, że polski rząd starał się o derogację, która jest tak naprawdę pogorszeniem warunków przedsiębiorców w dostępie do tego odliczenia w stosunku do proponowanych czy zalecanych rozwiązań unijnych. To po pierwsze. I po drugie, gdyby ta propozycja, która jest zawarta w ustawie, m.in. to 100-procentowe odliczenie, nie była obwarowana takimi sankcjami, jak państwo proponujecie, to (Dzwonek) byłoby to rozwiązanie realne. Natomiast moim zdaniem z tego całego uzasadnienia wynika, że tylko najodważniejsi zdecydują się na taki ruch. Dlatego podnosiłem tę wątpliwość. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sprawozdawca Borys Budka
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przypadł mi w udziale zaszczyt zaprezentowania sprawozdania sejmowej Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach dotyczącego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego. Jest to projekt senacki, który w swoim założeniu ma na celu zrealizowanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który to wyrok dotyczył konieczności wprowadzenia do polskiego porządku prawnego możliwości zaskarżenia postanowienia w przedmiocie m.in. zwrotu kosztów postępowania, jeżeli takie postanowienie wydawane jest przez sąd drugiej instancji. Otóż Senat zaproponował rozwiązanie, które spotykamy w polskim porządku prawnym, a mianowicie możliwość zaskarżenia takiego postanowienia - z wyjątkiem postanowień, które są wydawane jako postanowienia drugiej instancji w procesie zażaleniowym na ewentualne postanowienie przy zwrocie kosztów w pierwszej instancji - możliwość wniesienia takowego zażalenia, tyle że to zażalenie byłoby rozpatrywane przez sąd tej samej instancji, oczywiście przez inny skład orzekający. Komisja przychyliła się do proponowanych przez Senat rozwiązań, przedstawiając sprawozdanie, które mam zaszczyt w tym momencie zdawać i które to sprawozdanie obejmuje tylko i wyłącznie dwa artykuły: po pierwsze, rozszerzenie w art. 394 w § 1 pkt 9 Kodeksu postępowania cywilnego, który to punkt przyjmuje nowe brzmienie, wprowadzając właśnie te wymagane przez Trybunał Konstytucyjny składniki czy rodzaje orzeczeń, które będą podlegały zaskarżeniu, po drugie, nowe brzmienie art. 394 2 § 1, który właśnie wprowadza omawianą przeze mnie zasadę, możliwość złożenia zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji, w którym to postanowieniu jego przedmiotem jest właśnie m.in. orzeczenie o kosztach, w tym kosztach nieopłaconej pomocy prawnej. Komisja, wsłuchując się w argumenty strony rządowej, a także w to, że Senat, przedstawiciele Senatu nie byli w stanie określić, co stałoby się, gdyby przyjąć proponowany przez Senat art. 2, a więc możliwość powrotu i zaskarżania postanowień już wydanych w sprawach zakończonych przed wejściem w życie tej ustawy, zdecydowała się na wykreślenie proponowanego art. 2 w nowelizacji w brzmieniu przedłożonym przez Senat i wprowadzenie w art. 2 tylko i wyłącznie wskazania, kiedy ustawa wchodzi w życie. Dlatego też w imieniu Komisji Nadzwyczajnej proszę Wysoką Izbę o przyjęcie przedłożonego sprawozdania i uchwalenie zmian Kodeksu postępowania cywilnego zawartych w przedłożeniu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Renata Janik
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego, druk nr 1379. Senacki projekt ustawy ma na celu dostosowanie systemu prawa cywilnego procesowego do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2012 r. stwierdzającego niezgodność z konstytucją art. 394 1 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego. W projektowanym akcie proponuje się uzupełnienie brzmienia art. 394 § 1 pkt 9 Kodeksu postępowania cywilnego o sformułowanie wskazujące na możliwość wniesienia zażalenia na orzeczenie sądu pierwszej instancji, którego przedmiotem jest zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Identyczne sformułowane ma zostać dodane w nowelizowanym art. 394 2 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego w odniesieniu do zażaleń od postanowień sądu drugiej instancji. Przedłożone zmiany legislacyjne doprowadzą do stanu zgodności przepisów postępowania cywilnego w kwestii możliwości złożenia zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z wyrażoną w art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą dwuinstancyjności postępowania sądowego. Projekt dostosuje procedurę cywilną do wskazanego wyżej wyroku Trybunału Konstytucyjnego oraz ostatecznie przesądzi w sposób jednoznaczny o możliwości zaskarżenia postanowienia sądu pierwszej instancji, którego przedmiotem jest zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Prace nad zmianą ustawy były prowadzone przez Komisję Nadzwyczajną do spraw zmian w kodyfikacjach, która skierowała powyższy projekt ustawy do podkomisji stałej do spraw nowelizacji prawa cywilnego. Prace doprowadziły do uwzględnienia w finalnej wersji uwag Rady Ministrów. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska sprawozdanie przedłożone przez Komisję Nadzwyczajną do spraw zmian w kodyfikacjach opiniuje pozytywnie i będzie głosować za jego przyjęciem. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Adam Rogacki
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To kolejny projekt, który trafia do nas z Senatu, inicjatywy wykonującej orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego. Niekwestionowane, jak myślę, przez Wysoką Izbę jest prawo do obrony w postępowaniu sądowym, które w przypadkach określonych ustawą ma zapewnić bezpłatna pomoc prawna. Wydaje się, że nie tylko te proceduralne argumenty, lecz także to stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny, że za pracę należy się wynagrodzenie, legło u podstaw inicjatywy legislacyjnej Senatu, która jest dzisiaj omawiana. Faktycznie, tak jak przedstawia poseł sprawozdawca, ten projekt wprowadzał również rozwiązania retroaktywne, które dawały możliwość dochodzenia swoich praw, chociażby w odniesieniu do dzisiejszego stanu prawnego, który takiej możliwości nie daje. Myślę, że jest tutaj zgoda Wysokiej Izby co do tego, że tego typu rozwiązania powinny być stosowane naprawdę tylko w jakichś wyjątkowych sytuacjach. Chyba akurat w tym przypadku nie ma takiej potrzeby. Istnieje potrzeba, by uregulować to na przyszłość. W związku z tym klub Prawa i Sprawiedliwości przychyla się do tych rozwiązań i wyrazi swoje stanowisko w jutrzejszym głosowaniu.
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Twój Ruch mam zaszczyt przedstawić stanowisko naszego klubu wobec uchwały Senatu w sprawie zmiany ustawy Kodeks postępowania cywilnego, druki nr 1379 i 2060. Przedmiotem senackiego projektu ustawy jest realizacja wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2012 r., sygn. akt SK 20/11, stwierdzającego niezgodność przepisu art. 394 1 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego z art. 176 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim nie przewidywał zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji oddalające wniosek pełnomocnika ustanowionego z urzędu o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed sądem drugiej instancji. Przyjęta w orzecznictwie Sądu Najwyższego i aprobowana w piśmiennictwie wykładnia obowiązujących aktualnie przepisów w art. 394 § 1 pkt 9 K.p.c. pozwala na dekodowanie normy, zgodnie z którą zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji w omawianym zakresie jest dopuszczalne. Wykładnia ta, mimo iż jest oparta na mocnych argumentach natury systemowej, wykracza jednak poza tekst ustawy. Dlatego też przedstawiony projekt, który proponuje stosowne zmiany do ustawy, szczegółowo omówione przez moich poprzedników, zasługuje na pełną akceptację. Popieramy projekt. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Zych
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego zapoznał się zarówno z pierwotnym projektem ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego, druk nr 1379, jak i ze sprawozdaniem komisji przedstawionym w dniu dzisiejszym. Klub parlamentarny podziela stanowisko komisji i będzie głosować zgodnie z tym stanowiskiem. Przy okazji chciałbym tylko jedno zagadnienie podnieść, a mianowicie to, że od dłuższego czasu jest konsekwencja w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, a także w naszej działalności parlamentarnej co do tego, że bezwzględnie w polskim ustawodawstwie powinna obowiązywać zasada możliwości zaskarżania, procedowania według zasady dwuinstancyjności. Obserwujemy to od dłuższego czasu, a zaczęło się od problemów postępowania dyscyplinarnego w przypadku adwokatów i radców prawnych. Jest to w pełni uzasadniona konsekwencja. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Stanisława Prządka
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przypadł mi w udziale zaszczyt przedstawienia stanowiska Klubu Parlamentarnego Sojusz Lewicy Demokratycznej wobec senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego. Projekt ustawy ma na celu dostosowanie systemu prawa cywilnego procesowego do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2012 r., który stwierdził niezgodność z konstytucją art. 394 1 § 1 pkt 2 w zakresie, w jakim przepis ten nie przewidywał zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji oddalające wniosek pełnomocnika ustanowionego z urzędu o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed sądem drugiej instancji. Ponadto projekt jednoznacznie przesądza o możliwości złożenia zażalenia do sądu drugiej instancji na postanowienie sądu instancji pierwszej, którego przedmiotem jest zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pan poseł sprawozdawca, ale także moi przedmówcy bardzo szczegółowo omówili propozycje zawarte w sprawozdaniu Komisji Nadzwyczajnej do spraw kodyfikacji, dlatego też, żeby nie powtarzać tych argumentów, ograniczę się do jednej kwestii, na którą pragnę zwrócić uwagę. Przy okazji prac nad tym projektem wysuwano wnioski de lege ferenda, które się pojawiały z różnych klubów, aby podobne rozwiązania zastosować w Kodeksie postępowania karnego oraz w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem z całą pewnością jest to uzasadnione względami praworządności. Na gruncie wymienionych wyżej procedur nadal bowiem nie są realizowane standardy konstytucyjne w zakresie dwuinstancyjności postępowania w odniesieniu do problematyki kosztów postępowania w ogólności. W tym zakresie wydaje się potrzebna, niezbędna kompleksowa regulacja tej sprawy. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Klub Parlamentarny Sojusz Lewicy Demokratycznej popiera przedmiotowy projekt i zgodnie z wnioskiem Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach będzie głosował za jego przyjęciem w zaproponowanym brzmieniu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Dera
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko co do proponowanej zmiany Kodeksu postępowania cywilnego. Nasz klub zawsze przyjmuje jedno proste założenie: nie należy dyskutować z wyrokami Trybunału Konstytucyjnego, jeżeli one stwierdzają, że jakiś przepis w polskim systemie prawnym jest niezgodny z konstytucją. Zadaniem i obowiązkiem naszej Izby jest usuwanie przepisów w związku z ich niezgodnością z konstytucją stwierdzoną przez Trybunał Konstytucyjny. Ten projekt ustawy, który zmienia Kodeks postępowania cywilnego, uwzględnia stanowisko trybunału, które zostało przedstawione w sprawie SK 20/11, a ogłoszone wyrokiem z 30 października 2012 r. Podstawowym jego skutkiem będzie zastąpienie tej regulacji, która nie spełnia wymogów konstytucyjnych, takimi, które w pełni odzwierciedlają standard wynikający z art. 45 ust. 1 konstytucji. W wyniku uchwalenia tego projektu jednoznacznie zostanie przesądzone, że postanowienia w przedmiocie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, i to zarówno zapadłe w pierwszej, jak i w drugiej instancji, mogą zostać zaskarżone w drodze zażalenia. Jednocześnie w przypadku orzeczeń sądu drugiej instancji, co do których jak dotąd nie dopuszczano możliwości kontroli, określone zostaną tryb oraz sąd właściwe do rozpoznania zażalenia. Materia sprawy nie budzi najmniejszej wątpliwości, a standardy konstytucyjne w projekcie, który został przedłożony, pozostają zachowane, a więc klub Solidarnej Polski w pełni popiera to przedłożenie i będzie głosował za wprowadzeniem tych zapisów do powszechnie obowiązującego prawa, czyli w tym przypadku do Kodeksu postępowania cywilnego. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Pawlak
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam dwa pytania. Pierwsze: Czy art. 394 2 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego nie jest w istocie rzeczy efektem implementacji do Kodeksu postępowania cywilnego wyroków Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 marca 2007 r., sygn. SK 3/05, oraz z dnia 2 czerwca 2010 r., sygn. SK 38/09, na co słusznie zwrócił uwagę prokurator generalny? I drugie pytanie. Czy wobec poszerzenia przedmiotowego przepisu art. 394 2 § 1 K.p.c. o wskazany rodzaj postanowień zakres dotychczasowego modelu zaskarżalności do Sądu Najwyższego nie przyjmie postaci modelu zażalenia poziomego? Dziękuję bardzo.
Mówca: Borys Budka
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ta wola była wyrażona jeszcze zanim pan minister Kozdroń zabrał głos, ale jak zawsze pan minister wyczerpał to, co miałem do powiedzenia, więc dziękuję bardzo i przychylam się do tego, żeby podziękować wszystkim członkom komisji kodyfikacyjnej, którzy byli zaangażowani w te prace, Senatowi, jak zawsze, za inicjatywę. Otóż tu zwrócono uwagę, że jest to inicjatywa Senatu. Tak, oczywiście jest to inicjatywa Senatu, dlatego że jedną z ról Senatu jest właśnie zwracanie uwagi i proponowanie projektów, które mają na celu wykonanie wyroków Trybunału Konstytucyjnego. Natomiast trzeba z całą mocą podkreślić, że oczywiście to zażalenie poziome, które jest proponowane w tym projekcie i co do którego tu nie było wątpliwości, właśnie ma na celu odciążyć Sąd Najwyższy, i tutaj pełna zgoda ze słowami pana ministra, bo gdyby Sąd Najwyższy musiał zajmować się zażaleniami w przedmiocie zwrotu kosztów czy też spraw takich naprawdę wpadkowych, można by kolokwialnie powiedzieć, to mógłby zostać zasypany i ta efektywność pracy Sądu Najwyższego zostałaby pogorszona. Tak więc, szanowny panie marszałku, panie ministrze, Wysoka Izbo, jeszcze raz dziękuję za tak zgodny głos przedstawicieli wszystkich klubów parlamentarnych. Wierzę, że te zmiany, które proponujemy w Kodeksie postępowania cywilnego, usprawnią orzekanie, również eliminując te mankamenty, które były wcześniej. No i wierzę, że jutro Wysoka Izba przychyli się do tego zdania, które najpierw komisja kodyfikacyjna wyraziła, a później poszczególne ugrupowania parlamentarne. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Fotyga
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dobrze, tak zrobię. (Oklaski)