PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marian Cycoń (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-11-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowne Panie Posłanki i Szanowni Panowie Posłowie! W roku bieżącym mija 140. rocznica urodzin wybitnego artysty malarza Edmunda Cieczkiewicza, który zasłynął jako pejzażysta, a także portrecista. Znane pejzaże południowej Małopolski tegoż artysty są dziś cennymi eksponatami w wielu kolekcjach dzieł sztuki w Polsce i w zbiorach zagranicznych. Edmund Cieczkiewicz urodził się l stycznia 1872 r. w Barszczowicach w powiecie lwowskim, a zmarł 31 stycznia 1958 r. w Rytrze, gdzie spoczywa na parafialnym cmentarzu. Nazywany był ostatnim uczniem Matejki. Nauki pobierał w szkołach w Krakowie, Przemyślu i Nowym Sączu. Od 1888 r. studiował w Szkole Sztuk Pięknych, późniejszej Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, której dyrektorem był Jan Matejko. Kształcił się wspólnie z Józefem Mehofferem, Stanisławem Wyspiańskim i Xawerym Dunikowskim. Uprawiał malarstwo kompozycyjne w oleju, akwareli i tuszu. Jest autorem licznych pejzaży Beskidów, Tatr oraz Pienin. Po studiach, zmuszony sytuacją rodzinną, podjął pracę w kolejnictwie, nie rezygnując z twórczości. Słynne pejzaże olejne Edmunda Cieczkiewicza zdobiły zabytkowe wnętrza dworców kolejowych w Tarnowie i Nowym Sączu. Obecnie obrazy z wnętrz nowosądeckiego dworca są przechowywane i wrócą na dawne miejsce, gdy zakończy się remont obiektu. W 1929 r. Cieczkiewicz namalował również słynny afisz reklamowy Powszechnej Wystawy Krajowej w Poznaniu, przekształconej później w Międzynarodowe Targi Poznańskie. Niektóre pejzaże artysty już przed I wojną światową były reprodukowane na kolorowych pocztówkach. Portrety autorstwa Cieczkiewicza są dziś rarytasem domów aukcyjnych, nawiązujące stylem do portretów Jacka Malczewskiego oddają ducha epoki malarstwa okresu Młodej Polski. Po pierwszej wojnie światowej artysta zamieszkał w Wierchomli, a następnie mieszkał w Kamionce Wielkiej, Piwnicznej i Rytrze. Edmund Cieczkiewicz wystawiał swoje prace w 1897 r. we Lwowie, w 1935 r. w Sosnowcu, w 1938 r. w Nowym Sączu. Dwie wystawy pośmiertne artysty urządzono również w Nowym Sączu: większą w 1959 r. (111 obrazów olejnych, ponadto akwarele i rysunki) oraz mniejszą (68 prac, bez tatrzańskich) w 1982 r. W Nowym Sączu uhonorowano także postać artysty malarza, nadając jednej z ulic nazwę Edmunda Cieczkiewicza.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-11-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Jak ostatnio przypomniał na portalu Niezależna.pl profesor Nowak, w czasie stanu wojennego generał Jaruzelski nie miał nic przeciwko obchodzeniu 120. rocznicy powstania styczniowego. W związku z tym można było np. udać się na zorganizowaną z tej okazji sesję Instytutu Badań Literackich w Warszawie i wysłuchać m.in. znakomitego wykładu Jarosława Marka Rymkiewicza. Wykład zatytułowany ˝Nie ma Polski, nie ma Rosji, nie było powstania˝ poświęcony był Ludwikowi Jenikemu, który w czasie powstania styczniowego był dziennikarzem ukazującego się w Warszawie ˝Tygodnika Ilustrowanego˝. Jak podkreśla profesor Nowak, Jarosław Marek Rymkiewicz na podstawie ˝Tygodnika Ilustrowanego˝ znakomicie przedstawił medialny mechanizm stosowany przez uzależnioną od Rosji prasę polegający przede wszystkim na przemilczeniu. Trudno to sobie wyobrazić, ale to czasopismo przez cały rok 1863 nie wspomniało ani słowem o tym, że trwa w Polsce jakaś walka, że leje się krew, giną ludzie, a przede wszystkim nie wspomniało w ogóle o Rosji, tak jakby nie istniało to imperium, które sprawowało nad ziemiami polskimi realną władzę, a jego wojska właśnie tłumiły nasz wolnościowy zryw. Okoliczności zorganizowania przed laty tej sesji i znakomity wykład naszego wybitnego językoznawcy i poety skłaniają nas, współczesnych, do zadania pytania: O co tak naprawdę chodziło politykom Platformy Obywatelskiej, którzy na posiedzeniu sejmowej komisji kultury głosowali przeciwko ogłoszeniu roku 2013 Rokiem Powstania Styczniowego? Przecież nawet generał Jaruzelski w stanie wojennym wyraził zgodę na pewne rocznicowe akcenty. Takie zachowanie polityków obozu rządzącego jest niezrozumiałe i budzi niezadowolenie. Gdy powstanie styczniowe upadło, ci, co przeżyli, tysiącami poszli na syberyjską katorgę, a w kraju zostały groby, skonfiskowane majątki, kobiety w czarnych sukniach i osierocone dzieci. Jednak nie tylko - po powstańcach zostały przekazywane z pokolenia na pokolenie wspomnienia, pamiątki, a prawdziwi Polacy stawiali krzyże i budowali pomniki, natomiast teraz nadszedł czas na to, by przypomnieć o powstaniu. Właśnie teraz potrzebujemy dobrych wystaw, koncertów, kolejnych książek i filmów, które utrwalą w pamięci, szczególnie młodych Polaków, tamten narodowy zryw.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-11-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W niedzielę 11 listopada Polacy obchodzili swoje święto narodowe. Dzień 11 listopada ustanowiono świętem niepodległości ustawą z 23 kwietnia 1937 r. Przed wybuchem II wojny światowej święto to było obchodzone tylko dwukrotnie: w 1937 r. i 1938 r. W okresie wojny, w latach 1939-1944, obchodzenie tego święta było niemożliwe. Również w czasach PRL-u święto to zostało wykreślone z kalendarza świąt państwowych. Po powstaniu ˝Solidarności˝ środowiska solidarnościowo-niepodległościowe obchodziły nieoficjalnie święto niepodległości. Po wprowadzeniu stanu wojennego uczestnicy obchodów tego święta byli brutalnie rozpędzani przez oddziały ZOMO. Dopiero 15 lutego 1989 r. Sejm ustanowił dzień 11 listopada Narodowym Świętem Niepodległości. W tym roku święto to było obchodzone w większości polskich miast w spokoju i powadze. W moim rodzinnym mieście Rzeszowie podobnie jak w latach poprzednich uroczystości rozpoczęto mszą świętą w kościele farnym pod przewodnictwem ks. bp. Edwarda Białogłowskiego. Kazanie wygłosił ks. prałat Stanisław Potera. Powiedział w nim m.in.: ˝Dzisiaj wspominamy ten wyjątkowy dzień, dzień 11 listopada, kiedy to Polska po 123 latach odzyskała niepodległość. Nie byłoby tego dnia, gdyby nasi przodkowie nie otworzyli się na Boga. Nasi praojcowie przez szereg lat nie dali się zniewolić, szukając wsparcia w kościele. O tym my, Polacy, musimy stale pamiętać i wołać: My chcemy Boga w naszym kraju! (...) Dziś zgromadzeni w tej świątyni pragniemy dziękować za dar niepodległości i dziękować ludziom, którzy oddali swe życie w służbie Bogu˝. Po mszy świętej uczestnicy uroczystości udali się pod pomnik płk. Leopolda Lisa-Kuli, gdzie wystąpili wojewoda i marszałek województwa. Delegaci złożyli wieńce i kwiaty. Wojsko wykonało salwę honorową, po czym odbyła się defilada służb mundurowych. Szkoda, że inaczej przebiegało to święto w Warszawie. Widać tam było olbrzymie podziały, a Policja niechlubnie wpisała się w ten scenariusz. Premier Donald Tusk nie obchodził święta narodowego w Polsce, a niczym ˝premier na uchodźstwie˝ wyjechał do Kosowa, aby tam obchodzić to święto. Znów Polacy z niesmakiem obserwowali polityczne igrzyska, w które wciągnięto Policję.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-11-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Sukces polskiego rolnictwa zależy w dużej mierze od profesjonalnego i ogólnodostępnego doradztwa. Mieszkańcy wsi utrzymujący się z rolnictwa wymagają, ale i oczekują więcej wiedzy o tym, jak pozyskać dodatkowe środki na modernizację swoich gospodarstw, jak stosować nowoczesne technologie produkcji, wprowadzać nowe rasy zwierząt i odmiany roślin, stosować efektywnie nawozy i środki ochrony roślin. Do zadań ODR-ów należy ponadto organizacja wystaw, kiermaszów, targów, konferencji, upowszechnianie najnowszych osiągnięć nauki i praktyki rolniczej, pomoc w organizacji grup producenckich. Prowadzą one również szkolenia z marketingu i przedsiębiorczości, inicjują działania w kierunku unowocześniania wiejskiego gospodarstwa domowego i rozwoju agroturystyki, propagowania ekologii i ochrony środowiska czy programów rolnośrodowiskowych. Dlatego doradztwo rolnicze jest uznawane za podstawowy czynnik podniesienia konkurencyjności polskiego rolnictwa względem europejskiego. Obecnie, przy okazji nowelizacji ustawy o jednostkach doradztwa rolniczego, toczy się dyskusja nad przyszłym jego kształtem. Decyzją rządowej koalicji PO i PSL poprzedniej kadencji ośrodki doradztwa rolniczego przekazane zostały sejmikom wojewódzkim. Jednak władze samorządowe województw postrzegały je jako jednostki samofinansujące się, świadczące odpłatnie usługi dla rolników. Okazało się jednak, że jest małe zapotrzebowanie na płatne usługi, dlatego istnieje zagrożenie, że placówki będą likwidowane, a przecież zapowiedziane zmiany we wspólnej polityce rolnej po 2013 r. oraz zapowiedzi pana premiera Tuska o obowiązkowej rachunkowości w rolnictwie będą wymagały sprawnego systemu publicznego doradztwa rolniczego, który przyjmie na siebie główny ciężar informowania o nowych obowiązkach i przeszkoli rolników. W obecnej sytuacji ekonomicznej polskiej wsi nie stać na poniesienie dodatkowych kosztów korzystania z usług doradztwa. Doradztwo rolnicze powinno być państwowe pod nadzorem Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi i nie powinno się zmuszać kierowników ODR-ów do konkurowania na rynku z odpłatnym doradztwem prywatnym. Dziękuję. Przebieg posiedzenia
Mówca: Sprawozdawca Marek Wójcik
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Spraw Wewnętrznych o pilnym rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych oraz niektórych innych ustaw. Projekt został zawarty w druku sejmowym nr 835. Wysoka Izbo! Pierwsze czytanie przedmiotowego projektu ustawy odbyło się na posiedzeniu Komisji Spraw Wewnętrznych 7 listopada br. Warto przedstawić Wysokiej Izbie główne założenia rządowego projektu ustawy. Otóż zmiany przewidziane w projekcie można podzielić na trzy grupy. Pierwsza grupa: przesunięcie terminu wejścia w życie ustawy o dowodach osobistych i rezygnacja z warstwy elektronicznej dowodu osobistego. W drugiej grupie znajdują się przepisy dotyczące wejścia w życie ustawy o ewidencji ludności, przesunięcia terminu wejścia w życie tej ustawy oraz przesunięcia terminu wejścia w życie likwidacji obowiązku meldunkowego. Trzecią grupą przewidzianych w projekcie przepisów są bardzo korzystne dla obywateli zmiany procedur związanych z dopełnianiem obowiązku meldunkowego. W tej grupie chciałbym wymienić takie zmiany, jak: likwidacja obowiązku meldunkowego wczasowiczów i turystów, możliwość dopełniania obowiązku meldunkowego przez pełnomocnika, co do tej pory nie było możliwe, wprowadzenie możliwości wymeldowania w trakcie procedury zameldowania się w nowym miejscu, po to, aby obywatele nie musieli już jeździć do miasta, z którego się właśnie wyprowadzili, w celu dopełnienia tych uciążliwych procedur administracyjnych. Kolejnymi istotnymi zmianami są: wydłużenie terminu na realizację obowiązku meldunkowego z obowiązujących dziś 4 dni do 30 dni, a także zniesienie sankcji karnej za niedopełnienie obowiązku meldunkowego. Wysoka Izbo! Komisja Spraw Wewnętrznych powołała podkomisję. W trakcie prac nad przedłożeniem rządowym w podkomisji wprowadzono poprawki o charakterze porządkującym, jak również dwie poprawki o charakterze merytorycznym przygotowane w oparciu o opinie Biura Analiz Sejmowych. Wysoka Izbo! Proszę o przyjęcie przedkładanego projektu ustawy. Dziękuję. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Marek Kuchciński)
Mówca: Grzegorz Raniewicz
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pragnę przedstawić stanowisko klubu Platforma Obywatelska wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych oraz niektórych innych ustaw (druki nr 835 i 878). Pełny zakres argumentacji odnośnie do projektu ustawy jest przedstawiony przez ministerstwo. Jest to pilny rządowy projekt, jest tam pełna, wyczerpująca argumentacja. Pan poseł sprawozdawca przedstawił zakres procedowania. Zdiagnozowane przez ministerstwo problemy przedstawione w uzasadnieniu zdeterminowały podjęcie kilku ważnych decyzji, w tym m.in. konieczność dokonania powyższych zmian prawnych przedstawionych w projekcie. Należy jednoznacznie zgodzić się ze stanowiskiem ministerstwa prezentowanym w projekcie ustawy. W związku z tym w imieniu klubu Platforma Obywatelska wyrażam pełne poparcie dla niniejszego projektu ustawy o zmianie ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych oraz niektórych innych ustaw, druki nr 835 i 878. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Henryk Kmiecik
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zmiany, które wprowadza ta ustawa, choć nie są do końca zgodne z oczekiwaniami całego społeczeństwa, pozwalają mieć nadzieję, że działania Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji idą w dobrym kierunku, wychodzą tym samym naprzeciw postulatom zgłaszanym przez dużą część obywateli naszego kraju. Przesunięcie terminu wejścia w życie ustawy o ewidencji ludności i ustawy o dowodach osobistych jest związane z kwestią zrealizowania projektu pl.ID; termin ten określono na dzień 1 stycznia 2015 r. Koszt projektu to ok. 370 mln zł, z czego w wysokości 85% ma być zrefundowany z budżetu unijnego. Nowelizacja tej ustawy i zmiany, które ona wprowadza, pozwolą na wprowadzenie zniesienia obowiązku meldunkowego od 1 stycznia 2016 r. Ważnymi korzyściami z tej ustawy są także zniesienie od 1 stycznia 2013 r. obowiązku zameldowania się na pobyt do 30 dni - a jest to ważne dla wczasowiczów, turystów czy kuracjuszy sanatoriów - oraz dodatkowo zniesienie obowiązku meldunkowego na pobyt czasowy do 3 miesięcy. Ważne jest także to, że wprowadza się możliwość automatycznego wymeldowania spod poprzedniego adresu w momencie zameldowania się w nowym miejscu zamieszkania. Negatywnym aspektem tej nowelizacji jest to, że zrezygnowano z warstwy elektronicznej dowodu osobistego, a przez to z zamieszczenia w warstwie elektronicznej dowodu karty ubezpieczenia zdrowotnego. Spowoduje to, że Ministerstwo Zdrowia zmuszone będzie do opracowania takiej karty we własnym zakresie i że przybędzie nam dodatkowy dokument, na który trzeba przeznaczyć z budżetu państwa duże środki, choć można byłoby zachować projekt tej karty w dowodzie osobistym i zaoszczędzić pieniądze pochodzące z kieszeni podatnika. Z uwagi na to, że nowelizacja tych ustaw ma więcej pozytywnych stron niż negatywnych, mam zaszczyt powiedzieć, że Ruch Palikota zagłosuje za przyjęciem nowelizacji tych ustaw. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na wielu stronach uzasadnienia projektu tej ustawy pojawiają się informacje nieprawdziwe, nierzetelne, nieobiektywne, mętne, pokrętne, bo tak naprawdę zupełnie inny jest powód tego, że dzisiaj musimy rozpatrywać projekt ustawy, i to zgłoszony do Sejmu w trybie pilnym, żeby przesunąć, zresztą po raz kolejny, terminy wprowadzenia rozwiązań, które są przedmiotem tego projektu. Otóż, tak naprawdę - i do tego trzeba się przyznać - powodem tego, że to wszystko jest odsuwane w czasie, jest po prostu nieudolność rządu, totalna nieudolność, korupcja w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, brak nadzoru, krótko mówiąc, totalna klęska tego rządu w tym zakresie. Proszę to jasno powiedzieć, przyznać, nie szukać żadnych uzasadnień zewnętrznych, bo to nikogo nie przekonuje. To jest rzecz pierwsza. Przy tym trzeba zauważyć, że wydano już naprawdę sporo środków finansowych, z tych 370 mln zł 182 mln zł zostały już wydane. Komisja Europejska wstrzymała certyfikację dalszych środków nie dlatego, że były jakieś przyczyny obiektywne związane choćby z postępem technologicznym, tylko dlatego, że po prostu była korupcja w MSWiA i środki europejskie nie mogły być w takich warunkach wydawane. Mam dwa zasadnicze pytania związane z tą sprawą, a może nawet trzy, jeżeli zdążę. Po pierwsze, panie ministrze, dlaczego ten projekt ma być realizowany przez MSW, mimo że zostało powołane osobne Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji i jego częścią jest właśnie Centrum Projektów Informatycznych, które powinno zajmować się taką sprawą z natury rzeczy? Po co ten chaos, po co to nowe ministerstwo wobec tego zostało w ogóle wyodrębnione, po co podatnik ponosi koszty z tym związane? To po pierwsze. Po drugie, jaka jest gwarancja, że nowe terminy podane w tym projekcie ustawy będą zrealizowane? W moim przekonaniu nie będą, bo nic się nie zmieniło na lepsze (Dzwonek) w chaosie, który trwa wokół tych spraw w rządzie. I po trzecie, jak to jest, z czego wynika ta trudność, że nie można wydać w XXI w. dowodu elektronicznego - czy to jest tak skomplikowane - kiedy inne kraje dawno sobie z tym poradziły i zawrzeć w nim także kartę ubezpieczenia społecznego, co obniżyłoby koszty? Bo okazuje się, że po chaosie, po zmianach wielokrotnych w tej sprawie, jeżeli nawet dowód osobisty kiedyś uda się wydać, to nie będzie zawierał właśnie tej karty ubezpieczenia społecznego, a trzeba będzie ją drukować, przygotowywać osobno i ponosić dodatkowe koszty. Co jest w tym tak skomplikowanego? (Oklaski)
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Oczywiście, dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozpatrywana przedmiotowa ustawa przywodzi wiele refleksji, a i wspomnień. Takie chyba najbardziej plastyczne jest wspomnienie czegoś, co miało się nazywać przyjaznym państwem, a co skutkuje dzisiaj tym, że znowu słyszymy: Polacy, nic się nie stało. I praktycznie gdyby nie zapis w harmonogramie dzisiejszego dnia o tym, że rozpatrywana przedmiotowa ustawa ma charakter pilny, to myślę, że nikt nie zwróciłby większej uwagi na to - mówię oczywiście o zewnętrznych obserwatorach - czego dotyczy ta ustawa. A przechodząc do meritum sprawy, chciałbym zapytać o następujące kwestie, mianowicie: Kiedy realnie przedmiotowa ustawa wejdzie w życie, kiedy nastąpi prawdziwa realizacja tych wszystkich zamierzeń cyfryzacyjnych? Ile to będzie kosztowało? Jaki to będzie miało wymiar nie tylko finansowy, ale przede wszystkim cywilizacyjny? Wydaje mi się, że mamy do czynienia z początkiem czegoś, co się nazywa w Europie cyfryzacyjnym ubóstwem. Bardzo proszę o odpowiedź na te pytania. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Leszek Dobrzyński
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To jest trochę tak, jak czasami bywa z naszym obecnym rządem. Najpierw były gromkie zapowiedzi, wielkie plany, wielkie wizje, dęcie w wielką tubę propagandy, a potem jak w przysłowiu: im dalej w las, tym ciemniej. Szanowni państwo, myślę, że należałoby zapytać, co dalej z tym projektem, co dalej z tymi początkowymi zapowiedziami, co dalej z tym wszystkim, co się działo? Bo są takie trochę gorzkie pytania. Bo wiele państw sobie z tym problemem, z tymi rozwiązaniami znakomicie poradziło, a u nas to ugrzęzło. Więc pytanie, czy był to projekt zbyt ambitny, czy też ekipa realizatorów okazała się zbyt mało fachowa i zbyt mało zdeterminowana. Może miała zbyt mały nadzór, w końcu wszyscy wiemy o tym nieprzyjemnym zapachu, jaki wokół tego projektu się rozniósł. Mówię o wszystkich sprawach już związanych z zarzutami kryminalnymi. I pytanie, jakie też się nasuwa w związku z tym: Ile czasu i pieniędzy tak naprawdę przy tym wszystkim zmarnowano? I pytanie dla nas wszystkich: Jakie wnioski rząd ma zamiar z tej sprawy wyciągnąć? Mówię tutaj już o takiej stronie technicznej, realizatorskiej. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Artur Górski
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Mam pytanie do pana ministra, które w sposób naturalny pojawia się przy tego typu sytuacjach. Przypomnijmy sekwencję zdarzeń. 20 kwietnia 2012 r. Komisja Europejska podjęła decyzję o wstrzymaniu certyfikacji środków unijnych na realizację 7. osi priorytetowej Programu Operacyjnego ˝Innowacyjna gospodarka˝, w tym projektu pl.ID. Także w kwietniu Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji opublikowało raport ˝Państwo 2.0. Nowy start dla e-administracji˝, który mówi wyraźnie, że projekt pl.ID praktycznie nie będzie możliwy do realizacji we wskazanym ustawowo terminie. 4 czerwca 2012 r. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji oraz Ministerstwo Rozwoju Regionalnego przygotowało plan działań naprawczych w celu poprawy zarządzania i kontroli projektów realizowanych w ramach 7. osi priorytetowej PO IG, w tym projektu pl.ID. Jednak program naprawczy był przewidziany na wiele miesięcy i nie rokował pozytywnych efektów przed końcem roku. Już kilka miesięcy temu wiedziano, że w Komisji Europejskiej trwają prace nad utworzeniem do końca 2015 r. jednolitego rynku cyfrowego. Mam zatem pytania. Dlaczego Ministerstwo Spraw Wewnętrznych nie uczestniczyło w opracowaniu planu działań naprawczych odnośnie do projektu, który ma realizować? Czy po unieważnieniu przetargu na realizację projektu pl.ID nie było wiadomo, że ona nie dojdzie do skutku w tym roku i dlaczego wówczas nie przygotowano projektu stosownej nowelizacji? I wreszcie, dlaczego dopiero 29 października projekt wpłynął do Sejmu jako pilny? Dlaczego po raz kolejny rząd posługuje się formułą pilnego projektu, żeby zdyscyplinować posłów i abyśmy musieli pracować w pośpiechu? Nie ma wątpliwości, że nawet jeżeli przedłożone przez rząd propozycje są w swojej cząstkowej warstwie pozytywne, to praca w trybie pilnym na pewno nie sprzyja dobrej, właściwej legislacji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Raniewicz
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać pana ministra w związku z tym, że mamy możliwość skorzystania z jego obecności. W uzasadnieniu czytamy, iż projekt przewiduje również przesunięcie terminu zniesienia obowiązku meldunkowego na dzień 1 stycznia 2016 r. Termin ten jest zależny od uprzedniego zakończenia realizacji projektu polska karta ID, w szczególności od przebudowy, modernizacji rejestru PESEL - tak aby mógł on być rejestrem referencyjnym dla innych baz danych administracji publicznej. Chciałbym zapytać: Jakie zagrożenia widzi pan minister w dotrzymaniu tego terminu? Jakie będą koszty związane z realizacją projektu? Czy ministerstwo przewiduje w przyszłości, jeszcze przed rokiem 2016 rozwiązania prawne, które byłyby potrzebne, aby ta realizacja doszła do skutku? Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Polak
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przysłuchując się dzisiejszej debacie nad tą ustawą, wiemy jedno - że tak naprawdę warstwy elektronicznej dowodu osobistego nie będzie, a realizacja ambitnego projektu pl.ID i zawartych w nim zadań związanych z budową rejestrów, jak już jeden z posłów zauważył, jest głęboko w ciemnym lesie. W związku z tym chciałbym zapytać pana ministra: Ile tak naprawdę w całości realizacja tego projektu do tej pory kosztowała? Słyszeliśmy tu o pewnych kwotach, słyszeliśmy też o aferalnym wątku związanym z tym tematem. Na jakim etapie jest już realizacja tego projektu w tym wymiarze? Nie wiem, może poprosiłbym o przedstawienie jakichś wskaźników procentowych, jeśli jest to możliwe. Chciałbym również zapytać, na jakim etapie są inwestycje czy zadania realizowane w gminach. Chodziłoby mi o te instalowane aplikacje, które miały wspomagać urzędy gmin właśnie w zakresie prowadzenia ewidencji czy wydawania dowodów osobistych. I pytanie, tutaj ten temat też już się przewinął, o współpracę z nowo powołanym Ministerstwem Administracji i Cyfryzacji: Czy nowe ministerstwo włączyło się we współpracę z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych właśnie w zakresie realizacji tego projektu, czy ten temat był wspólnie konsultowany? W jaki sposób pan minister Boni odnosi się do zagrożeń, które wynikły z realizacji tego projektu? Dziękuję.