PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2015-06-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Sytuacja jest taka - o czym mówiłem, a pan poseł Stefaniuk właśnie to potwierdził - że chcieliśmy po prostu osiągnąć pewną równowagę. Bywają postacie tragiczne, pozornie wielkie, w przypadku których później okazuje się, że nie tylko były małe, lecz także łamały prawo. Przedstawiciel Prawa i Sprawiedliwości ma wątpliwości co do sformułowania ˝skazali na śmierć setki niewinnych ludzi˝. Skazali, setki niewinnych ludzi zginęło, setki niewinnych ludzi było rannych, były ogromne straty. Moje pytanie do sprawozdawcy jest następujące: Czy w sytuacji, gdy Piłsudski wyrażał się w najgorszych słowach o Sejmie, łamał elementarne prawa w odniesieniu do posłów i senatorów, więził posłów i senatorów, Sejm powinien przyjąć taką uchwałę? Francuzi mówią: c’est qui est différé, est perdu - to, co jest odłożone, jest stracone. Jeżeli teraz nie przyjmiemy tej uchwały, to znaczy, że Sejm VII kadencji już jej nie przyjmie. I co to ma za znaczenie, taka czy inna okrągła rocznica? To nie ma żadnego znaczenia. Chciałbym również powiedzieć, że porównywanie tego ze stanem wojennym nie ma sensu. Oczywiście było ok. 100 ofiar w stanie wojennym, ale stan wojenny, jego wprowadzenie, to przykład klasycznej sytuacji, o której Machiavelli 500 lat temu mówił: lo malo minore - mniejsze zło - bo wtedy groziło większe zło, wkroczenie wojsk radzieckich do Polski. (Poseł Stanisław Pięta: To jest nieprawda.) Natomiast w przypadku Piłsudskiego (Dzwonek) zamach majowy był to ewidentnie zamach wewnętrzny. Łamano elementarne zasady demokracji odrodzonej II RP wprowadzone w Polsce przedwojennej. (Oklaski)
Mówca: Piotr Babinetz
Data: 2015-06-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na początek uspokajam: marszałek Piłsudski był jeden i zawsze działał na rzecz niepodległej Polski. (Poseł Tadeusz Iwiński: Pan nie ma racji.) Natomiast jeżeli chodzi o sprawę, którą poruszał pan marszałek w imieniu Polskiego Stronnictwa Ludowego, to zaszło małe nieporozumienie. Mówiłem o tym, że Maciej Rataj był w PSL ˝Piast˝, mówiłem też o tym, że klub Prawo i Sprawiedliwość oddaje cześć i hołd wszystkim poległym żołnierzom - jak i wszystkim osobom cywilnym, które zginęły w efekcie przewrotu majowego - niezależnie od tego, po której stronie walczyli. Kolejna rzecz, generał Tadeusz Jordan-Rozwadowski, rzeczywiście jeden z najwybitniejszych polskich wojskowych XX w., tak jak wcześniej wspominany Kazimierz Sosnkowski, jednak więziony, prześladowany, ale nie zamęczony, umarł później. Trzeba też pamiętać, że w trakcie przewrotu majowego wydał rozkaz ujęcia przywódców przewrotu, nie oszczędzając ich życia. Co jeszcze? Rok 1981 - to sowiet, to agentura sowiecka stanęła przeciwko Polakom, więc tego rzeczywiście nie można porównywać, ale zupełnie z innych powodów. W ogóle trzeba mieć dziwny stosunek do państwa polskiego, żeby porównywać Berezę Kartuską do niemieckiego nazistowskiego obozu w Dachau. Pytania do pana posła sprawozdawcy. Pytanie pierwsze: Czemu w 1996 r. i w innych latach, kiedy koalicja SLD i PSL miały olbrzymią większość w polskim Sejmie, nie została podjęta takowa uchwała? To troszkę dziwna sytuacja. Drugie pytanie. 9 maja 1926 r. (Dzwonek) ukazał się wywiad z Wincentym Witosem w ˝Nowym Kurierze Polskim˝, w którym Witos mówił tak: Niechże wreszcie marszałek Piłsudski wyjdzie z ukrycia, niechże stworzy rząd. Jeśli tego nie zrobi, będzie się miało wrażenie, że nie zależy mu naprawdę na uporządkowaniu stosunków w państwie. Była jeszcze druga część tego wywiadu skonfiskowana właśnie przez ówczesny rząd, a nie marszałka Piłsudskiego, wręcz przeciwnie, właśnie przez rząd Witosa. Maciej Rataj wspomina - Maciej Rataj był wybitnym człowiekiem, który zawsze chciał porozumienia w tej sprawie i oddał życie za wolną Polskę, został zamordowany przez Niemców - że był taki fragment wywiadu z Wincentym Witosem: Mówią, że Piłsudski ma za sobą wojsko. Jeśli tak, to niech bierze władzę siłą. Ja bym się nie wahał tego zrobić. Jeśli Piłsudski nie zrobi tego, to zdaje się, że nie ma jednak tych sił za sobą. Pytanie do pana przewodniczącego. Czy to nie był też czasem program Wincentego Witosa, żeby jednak była silna władza ustawodawcza, czy może było to wręcz prowokowanie marszałka Piłsudskiego do tego, aby doszło do tak bardzo trudnego rozwiązania, do jakiego doszło w następnych dniach? Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Jerzy Fedorowicz: Zrobiła się debata historyczna.)
Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2015-06-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana posła reprezentującego wnioskodawców. Pan poseł w jednym wystąpieniu zdołał powołać się na Karola Marksa, odmówić honoru marszałkowi Piłsudskiemu, mówić o hańbie, przyrównać Berezę Kartuską do Dachau. Tak bardzo wam zależy na uczczeniu ofiar zamachu majowego? Może pan poseł reprezentujący wnioskodawców byłby łaskaw przypomnieć sobie swoje słowa, które padły, gdy tutaj debatowaliśmy o upamiętnieniu, uczczeniu Grzegorza Przemyka. Jakie wtedy było wasze stanowisko? Muszę powiedzieć, że wystąpienie pana marszałka Stefaniuka, przyrównanie ataków na PSL ˝Piast˝, rzekomo trwających do dziś, do współczesnych ataków wydaje mi się nie do końca trafne. Panie marszałku, gdyby Wincenty Witos zobaczył to, co dzisiaj robicie razem z Platformą Obywatelską, to sam zorganizowałby zamach. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2015-06-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Mówiłem bardzo precyzyjnie, nawet nie wypowiadałem swojej opinii, że niektórzy traktowali Berezę Kartuską jako polskie Dachau, co wydaje mi się pewną przesadą. To nie była moja opinia. Odnosząc się do kwestii śmierci Grzegorza Przemyka, chciałbym przypomnieć, że SLD opowiadał się i ostatecznie jednoznacznie opowiedział się za wyrażeniem smutku i za potępieniem tych, którzy dokonali tego haniebnego czynu. Natomiast tylko proponowaliśmy skreślenie 6 słów, że doszło do tego na rozkaz najwyższych władz. Tylko o to chodziło. Akurat w tamtym przypadku doprowadzenie do śmierci Grzegorza Przemyka było wewnętrzną próbą zablokowania - jak na tamte czasy - reformistycznego nurtu w ramach władzy. Ono było wymierzone bezpośrednio w generała Jaruzelskiego. A więc to, co zostało później (Dzwonek) przyjęte, było nieprawdą, bo nie było żadnego dowodu, że dokonano tego zabójstwa na rozkaz najwyższych władz. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Kalemba
Data: 2015-06-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wystąpienia posłów PiS i - z pełnym szacunkiem - klubu PO są pokrętne. Przecież chodziło tylko o to, nie wchodząc w ocenę polityczną, żeby uczcić ofiary zamachu majowego. Dlaczego dorabiacie do tego ideologię? Chodziło o uczczenie ofiar zamachu majowego, 379 osób, bez oceny politycznej. Dlaczego brakuje wam odwagi? Dziwię się, że posłowie PiS, kiedy są wybory, jadą do Wincentego Witosa, a dzisiaj zabrakło tu szacunku dla tej osoby. Mówienie, panie pośle Babinetz, o nieposzanowaniu przez Wincentego Witosa grosza publicznego jest wysoce nieuczciwe, natomiast marnotrawstwo grosza publicznego za rządów obozu sanacji, prywata są udokumentowane, opisane m.in. w pamiętnikach Witosa. Tego nie brakuje. Uważam, panie pośle sprawozdawco, z pełnym szacunkiem, że brakuje, jak na demokrację, państwo obywatelskie, wolnej woli w tym Sejmie, wyjścia ponad podziały, żeby uczcić ofiary zamachu majowego, bez względu na to, po której stronie się jest. I na to zabrakło odwagi w tej Izbie. Natomiast Wincenty Witos broni się sam: Prawdę mówić (Dzwonek), prawdą się kierować, prawdy dochodzić, prawdy żądać. 28 grudnia 1975 r. - pani marszałek, jeszcze dosłownie chwila, bardzo krótko - kiedy prymas kardynał Wyszyński, Prymas Tysiąclecia, odsłaniał tablicę poświęconą Wincentemu Witosowi, w obecności kardynała Karola Wojtyły i biskupa Ablewicza, powiedział o Wincentym Witosie takie słowa, że tak jak Pan Bóg powołał Dawida na króla Izraela od owiec, tak w 1920 r. naród polski powołał Wincentego Witosa od pługa na prezydenta Rządu Obrony Narodowej. Wtedy wszyscy politycy z Warszawy pouciekali. Wincenty Witos bronił. Pierwszy użył określenia ˝cud nad Wisłą˝, o czym pisze ksiądz prof. Bartnik. A więc pełen szacunek. Jeszcze raz tylko przypomnę, proszę posłuchać, pan się kulturą zajmuje, panie pośle... (Poseł Jerzy Fedorowicz: To nie są oświadczenia, tylko pytania.)
Mówca: Stanisław Kalemba
Data: 2015-06-12 (Sejm RP, kadencja 7)

O tym, jaki szacunek miał Wincenty Witos, trzykrotny premier, świadczy to, że św. Jan Paweł II podczas pielgrzymek do Polski, jak się powoływał, to się powoływał na Wincentego Witosa. Naród i prawdziwi Polacy oddali mu szacunek. A dzisiaj brakuje wam odwagi, żeby uczcić te 379 ofiar zamachu majowego, trzeba czekać rok. (Oklaski)
Mówca: Jan Kulas
Data: 2015-06-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Przypomnę, że miesiąc temu podjęliśmy uchwałę w 80. rocznicę śmierci marszałka Józefa Piłsudskiego. W tej uchwale wyraźnie mówiliśmy o naszym wielkim bohaterze narodowym, symbolu polskiej niepodległości. Zawsze podkreślam, że Józef Piłsudski był także pewnym wzorem - wzorem szlachetnej, bezinteresownej służby dla Polski, dla ojczyzny, wzorem niedoścignionym w tym zakresie, powiedziałbym. Bo też chodzi o intencje autorów tej uchwały. Gdyby nie było tego ataku na marszałka Piłsudskiego, nazywania tej uchwały sprzed miesiąca uchwałą hagiograficzną, należałoby się z największą uwagą nad tym zastanowić. Jest jeszcze czas. Ale nie ma żadnych przesłanek, podstaw, żeby tu postponować marszałka Józefa Piłsudskiego. Kto powinien pisać historię? Historycy oczywiście. Jak pisano w PRL-u, jak pisano o stanie wojennym, trzeba mieć odwagę i o tym też mówić oczywiście. (Poseł Marek Balt: To lekcja historii.) Panie sprawozdawco, jest sekwencja pytań, więc mam to na uwadze. Zwykle uchwały podejmujemy w okrągłe rocznice, bo one mają pewien wymiar symboliczny. Ale ważny jest element pewnej zgody, porozumienia. Czy rzeczywiście jest w tej chwili taka możliwość? Jeżeli takiej zgody, możliwości nie ma, to może rzeczywiście lepiej to odłożyć do okrągłej 80. rocznicy. Bo symbolika jest ważna, ale symbolika wtedy przemawia... (Poseł Jerzy Fedorowicz: 90. rocznica, 80. była dawno.) Dziewięćdziesiąta. 1926-2016. Jasna sprawa. Symbolika (Dzwonek) wtedy przemawia, gdy jest klimat zgody, poszanowania, najgłębszej refleksji w trosce o dobro wspólne, pro publico bono. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Zbyszek Zaborowski
Data: 2015-06-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam pytanie do posła sprawozdawcy oraz posłów wnioskodawców: Dlaczego ich zdaniem polska prawica nie chce uczcić pamięci ofiar zamachu majowego z 1926 r.? Wspomniane już ofiary stanu wojennego wielokrotnie w tej Izbie czczono, natomiast pamięci ofiar zamachu majowego należy w końcu oddać hołd. Dlaczego waszym zdaniem polska prawica usprawiedliwia wojskowy zamach stanu? Dlaczego usprawiedliwia uwięzienie przywódców Centrolewu w twierdzy brzeskiej i Berezę Kartuską? To jest głęboko niezrozumiałe w państwie demokratycznym, niepodległym, kierującym się zasadami demokracji parlamentarnej. Nawet hagiograficzny stosunek do osoby Józefa Piłsudskiego tego faktu nie wyjaśnia. A więc proszę, panie pośle Fedorowicz, o wyjaśnienie mi tego fenomenu. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Jerzy Fedorowicz: Wyjaśnię z przyjemnością.)
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2015-06-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pan poseł Kalemba przypomniał postać Wincentego Witosa, a ja przypomnę w kilku zdaniach postać marszałka Józefa Piłsudskiego. Marszałek Józef Klemens Piłsudski był wielkim działaczem społecznym i niepodległościowym, mężem stanu, członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej, twórcą Organizacji Bojowej PPS, Legionów Polskich i Polskiej Organizacji Wojskowej. Był naczelnym wodzem armii polskiej, naczelnikiem państwa i pierwszym marszałkiem Polski, dwukrotnym premierem Polski. Dlatego przy okazji tej debaty nad projektem uchwały z druku nr 3379 zwracam się do wnioskodawców z pytaniem: Czy marszałek Józef Piłsudski zasługuje na pomniki, które już powstały, i na pomniki, które dalej chce się budować, czy też z powodu przewrotu majowego należy degradować zasługi marszałka Piłsudskiego? Dziękuję bardzo.
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2015-06-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Postawiono wnioskodawcom dwa pytania. Po pierwsze, chodzi o pomniki. Nie, nie widzę powodu, żeby likwidować pomnik Józefa Piłsudskiego, dlatego że tak bywa na ogół w odniesieniu do bohaterów, do wielkich postaci w różnych kręgach cywilizacyjnych, w różnych okresach historii, że nie są to postacie, osoby, jak by powiedzieli Francuzi: sans reproche, bez skazy, miały one różne fazy w swoim działaniu. Jeżeli mówiłem, używając pewnej metafory, o tym, że było dwóch Piłsudskich, to nie chodziło mi o to, że Piłsudski miał brata bliźniaka, tylko o to, że prowadził zupełnie inną działalność, wniósł historyczny wkład w pierwszym okresie swojego życia, w proces odrodzenia Polski, a następnie sprzeniewierzył się ewidentnie zasadom demokracji, obalił legalny rząd i podjął decyzje, które doprowadziły do śmierci wielu, wielu osób. Tak więc nie jest to albo albo, gdyby użyć słów wybitnego duńskiego filozofa Kierkegaarda, to nie jest albo albo, to jest i to, i to. Trzeba myć ręce i nogi, a nie pytać, czy myć tylko ręce, czy tylko nogi. Jeżeli chodzi o pytanie, dlaczego tak się zachowuje prawica, to jako człowiek lewicy nie będę na to odpowiadał, zresztą odpowiedź na to zasługiwałaby na niejedną książkę. Wydaje mi się, że ważny element tej odpowiedzi leży w dość specyficznym rozumieniu patriotyzmu. Patriotyzm jest kategorią dynamiczną. Każde pokolenie na nowo musi zinterpretować pojęcie patriotyzmu. Polska prawica, która ujawniła się po 1989 r. w całej mocy - obawiam się, że po październikowych wyborach będzie bardzo trudno przyjąć tego typu uchwałę dotyczącą pamięci ofiar zamachu majowego - ta polska prawica działa w sposób selektywny. Nie chce patrzyć holistycznie, całościowo na procesy, tylko uważa, że jeżeli się zwróci uwagę na pewien element, który jest słabością danej postaci, pewnych procesów, to oznacza to zrzucenie jej z piedestału. To jest krótkowzroczne spojrzenie, dlatego że prawdziwy patriotyzm powinien polegać na wielobarwności spojrzenia na procesy historyczne. Dziękuję bardzo.
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2015-06-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Chciałbym tylko przypomnieć, że nasza uchwała nie odnosi się do kwestii pomników czy upamiętnienia Józefa Piłsudskiego, dotyczy oddania czci i hołdu 379 ofiarom zamachu majowego. Nie zawiera też oceny któregokolwiek z przywódców zasłużonych dla Polski, a takim przywódcą po odzyskaniu niepodległości, w trakcie odzyskiwania niepodległości, był niewątpliwie Józef Piłsudski, wcale się do tego nie odnosiliśmy. Natomiast ta uchwała dotyczy potępienia takich czynów, które powodują, że giną niewinni ludzie, niewinni Polacy. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Fedorowicz
Data: 2015-06-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Wiedziałem, że to się tak skończy, dlatego chcieliśmy spokojnie przeprowadzić debatę w komisji albo nawet na sali sejmowej, ale w normalnym, porządnym trybie, żeby uczcić pamięć tych ofiar, bo chodzi o te ofiary. Mam głębokie przekonanie, że w 2016 r. Sejm podejmie debatę na temat przewrotu majowego. Oczywiście padały tutaj głosy z obydwóch stron sceny politycznej, były interpretacje historii, a można wierzyć historykom, niektórzy posłowie są zawodowymi historykami i ich argumenty mnie przekonują. Jednak jeżeli pada z tej mównicy stwierdzenie, że sam Witos czy sam Maciej Rataj prosił o to, dopominał się, mówił, że silna władza jest potrzebna, to czy to jest prowokacja? Odpowiedź możemy uzyskać po rzeczowej analizie historyków. Odpowiadam na zarzuty, że prawica, czyli teoretycznie PiS i Platforma, są przeciwne. Otóż zwykle tak bywa, bo jestem od lat w tej komisji, że jak czcimy na przykład 80-lecie śmierci Józefa Piłsudskiego, to natychmiast jest pomysł, żeby uczcić ofiary przewrotu majowego. Tak było pięć lat temu, tak było i teraz. Tylko że, pani marszałek, do naszej komisji przychodzi to za późno, żeby ta debata mogła być rzeczowa, podobnie było w tym roku. Poseł Zaborowski zadał mi pytanie, na które właściwie odpowiedzi udzielił pan poseł Babinetz, dlaczego od tego się uchylamy. Panu posłowi Zaborowskiemu uprzejmie przypominam, że 70-lecie przewrotu majowego było w roku 1996, kiedy władzę w kraju, a w Sejmie większość koalicyjną, mieli przedstawiciele wnioskodawców, czyli SLD i PSL. Mogę zawsze zadać pytanie, dlaczego wtedy właśnie, w 70. rocznicę, okrągłą, nie podjęto w ogóle debaty. A jeżeli ją podjęto, nie byłem wtedy w Sejmie, to dlaczego nie została przyjęta uchwała? (Poseł Marek Balt: Wtedy nie uprawiało się polityki historycznej.) To jest odpowiedź, tylko, panie pośle, politykę robi się w ten sposób, że jak się ma władzę, to się samemu decyduje o polityce. Jak pan dorośnie, to pan to zrozumie. Chciałbym jeszcze raz bardzo gorąco podziękować za debatę w komisji. Uważałem, i większość z nas tak uważa, że należy uniknąć, zwłaszcza w takim trudnym okresie wyborczym, w jakim znajduje się nasz kraj, tej debaty na sali sejmowej. Uważam, i będę o to wnosił w przyszłości, po raz kolejny, że debaty typu historycznego, kiedy czcimy pamięć ofiar... Podobnie, przypominam panu posłowi Iwińskiemu, było ze sprawą związaną z bitwą pod Lenino. Odbył się gorszący spór tutaj, na terenie naszej Izby, ale w rezultacie, kiedy pochyliliśmy się nad niewinnymi, politycznie zaangażowanymi żołnierzami, to cała sala wstała i przerwała tamtą debatę. I mnie, jako człowiekowi, który jest człowiekiem absolutnego kompromisu w tych sprawach, tylko o to idzie. Pani marszałek, dziękuję bardzo za to miejsce, rząd przepraszam, że to tak długo trwało, a dzieci, młodzież i dorosłych serdecznie pozdrawiam. Sejm jest miejscem poważnej debaty. Cieszę się, że jesteście tutaj z nami. Do widzenia.
Mówca: Alicja Dąbrowska
Data: 2015-06-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska przedstawić stanowisko wobec sprawozdania z realizacji zadań wynikających z ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz sprawozdania dotyczącego przestrzegania praw pacjenta na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, obejmującego okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r., druk nr 3071. Rok 2013 był kolejnym rokiem obowiązywania ustawy. Rzecznik praw pacjenta na mocy art. 58 ustawy złożył sprawozdanie ze swej działalności. Sejmowa Komisja Zdrowia omówiła to sprawozdanie na posiedzeniu. W dniu 13 maja odbyła się również dyskusja z udziałem pani rzecznik. W roku 2013 do Biura Rzecznika Praw Pacjenta wpłynęło 69 tys. zgłoszeń, czyli o ok. 5 tys. zgłoszeń więcej niż w roku poprzednim Najczęstszą formą kontaktu z rzecznikiem była ogólnopolska bezpłatna infolinia (53% zgłoszeń). W 2013 r. przyjęto 485 osób, które zgłosiły się w biurze osobiście, oraz powyżej 20 tys. pisemnych zgłoszeń. Również w roku 2013 prowadzono 794 postępowania wyjaśniające: 180 z nich podjął rzecznik z własnej inicjatywy, 640 - na podstawie pisemnych zgłoszeń lub osobiście. W 11% przypadków umorzono postępowania, w 51% spraw nie stwierdzono naruszeń praw pacjenta, a 38% takich sytuacji stanowiły naruszenia praw pacjenta, na które rzecznik praw pacjenta zareagował. Przedmiot prowadzonych postępowań najczęściej stanowiły naruszenia praw pacjentów do świadczeń medycznych, do dokumentacji medycznej i do informacji. Rzecznik w roku 2013 realizował również działania na rzecz edukacji oraz popularyzacji wiedzy o prawach pacjenta. Uczestniczył w licznych spotkaniach. Warto zwrócić uwagę na fakt, że wśród polskich pacjentów z roku na rok rośnie świadomość ich praw, dowodem czego jest również codzienne realizowanie ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Klub Platformy Obywatelskiej ocenia pozytywnie przedstawione sprawozdanie i rekomenduje jego przyjęcie. Wielu spraw nie poruszałam ze względu na bardzo obszerne sprawozdanie, które przedstawiła pani rzecznik czy poseł sprawozdawca. Sprawozdanie jest naprawdę rzeczowe, konkretne i ukazuje, jak ważna była decyzja o przyjęciu tej ustawy w roku 2008. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Sońta
Data: 2015-06-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Chciałbym zwrócić uwagę na wysoką liczbę zdarzeń, które były zgłaszane do pani rzecznik w województwie mazowieckim, i na tym tle podać przykład konkretnego szpitala z mojego okręgu, z Radomia. W 2013 r. został on przekształcony w spółkę prawa handlowego. Od tamtej pory szpital w tej formie organizacyjnej ze skutkami dla pacjentów zsuwa się po równi pochyłej. Jest to Mazowiecki Szpital Specjalistyczny, dla którego organem jest marszałek województwa mazowieckiego. Zacytuję pana doktora Juliana Wróbla, pracownika i przedstawiciela Okręgowej Izby Lekarskiej w Radomiu: Taki system zarządzania wprowadzony w szpitalu jest chory - zamiast menedżerów mamy partyjnych mianowańców zarządzających nie tyle szpitalem, co zdrowiem i życiem Radomian. A zarządzanie wygląda tak, że do wojewody mazowieckiego zostały zgłoszone do likwidacji dwa oddziały: internistyczny i pediatryczny, na SOR nie ma kto przyjmować. A jest to szpital, który udzielił 344 tys. świadczeń, przyjął 344 tys. pacjentów w 2013 r. Sytuacja jest dramatyczna, organ założycielski w ogóle na to nie reaguje. Mam w związku z tym (Dzwonek) pytanie do pani rzecznik. (Poseł Jan Kulas: Pani marszałek, czas.) Chodzi o te zdarzenia, które w sprawozdaniu pani rzecznik podnosi, ten 1%, o którym mówił pan poseł Latos, te 59 zdarzeń badanych na miejscu, w tym 8 na Mazowszu. Czy wśród nich są zdarzenia badane w tym szpitalu w Radomiu, na Józefowie? Powiem tak: Jeśli nie były badane, to byłbym zdziwiony, bo właśnie w 2013 r. jednego dnia centralne serwisy informacyjne były otwierane tym, że było tam zdarzenie medyczne. Nie chcę go przywoływać, ale było takie zdarzenie medyczne, które poruszyło całą Polskę. Dziękuję bardzo.
Mówca: Dariusz Piontkowski
Data: 2015-06-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na str. 66 w swoim sprawozdaniu pani rzecznik pisze o dostępie pacjentów z rozpoznanymi chorobami rzadkimi do kompleksowych świadczeń zdrowotnych. Brak tam jest jednak elementu, który opisywałby dostęp pacjentów, którzy potrzebują rehabilitacji medycznej w szczególnych przypadkach. Zgłosiła się do mnie pacjentka, która miała zespół Sudecka po skręceniu nogi, który charakteryzuje się m.in. zanikiem kości i bardzo ostrym bólem. Normalna rehabilitacja nie przynosiła efektów. Co prawda miała skierowanie do NFZ i do jednego z gabinetów, jednak ta pomoc nie przyniosła efektu i musiała korzystać z pomocy pełnopłatnej. Gdy po pewnym czasie zwróciła się do pani rzecznik z prośbą o pomoc, uzyskała odpowiedź, że w zasadzie powinna szukać pomocy w placówkach, których adresy są na stronie Podlaskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Wydaje się to mało skutecznym rozwiązaniem problemu tej pacjentki, tym bardziej że, jak wspominała, nie tylko w województwie podlaskim, ale i w innych województwach miała problemy z dostępem do rehabilitantów, którzy potrafiliby pomóc jej w takiej sytuacji. Czy nie warto więc wśród działań dotyczących chorób rzadkich uwzględnić również tych chorób, które są związane z rehabilitacją m.in. stawów? Dziękuję bardzo.