Mówca: Stanisław Wziątek
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowna Pani Poseł! Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Ustawa o służbie żołnierzy zawodowych, tak naprawdę ustawa pragmatyczna, tak powszechnie wszyscy o niej mówimy, jest ustawą, która była bardzo oczekiwana przez środowisko wojskowych. Przede wszystkim reguluje ona zasady, które mówią o powoływaniu do służby, o odwoływaniu, zwalnianiu ze służby, mówi o przebiegu służby, obowiązkach, uprawnieniach, ale także o uposażeniach i różnego rodzaju należnościach, a więc o wszystkim, co dotyczy konkretnego żołnierza. To jest rozwiązanie, które ma charakter systemowy, ale które przekłada się na satysfakcję bądź brak satysfakcji konkretnego żołnierza. Mogę powiedzieć z satysfakcją, że te rozwiązania, które proponujemy, są rozwiązaniami, które mogą stworzyć znacznie większe bezpieczeństwo służby dla wszystkich żołnierzy. Przede wszystkim chciałbym, panie ministrze, powiedzieć, że ta atmosfera, która została stworzona przy pracy nad tą ustawą, pozwoliła nam skoncentrować się na określonych sprawach, na określonych problemach. Nie było żadnej gry politycznej. Dlaczego tak było? Strona rządowa pokazała, pokazali przedstawiciele resortu, pan, panie generale i pana współpracownicy, że jesteście otwarci na dialog, debatę i dyskusję, że potraficie wsłuchiwać się w głos osób, które, być może, mają inne zdanie o określonych rozwiązaniach. Powiem więcej, te propozycje przyjmowaliście, ta otwartość była niezwykle istotna, bo wszyscy mieliśmy poczucie, że koncentrujemy się nie na tym, żeby swoje pomysły na siłę przeforsować, nie na tym, żeby powiedzieć: rząd ma rację, bo tak postanowił i tak będzie, tylko na tym, żeby ta ustawa była po prostu lepsza. Dlatego też przyjmowaliście państwo propozycje poprawek posłów, którzy pracowali w podkomisji, ale także innych partnerów zewnętrznych. To przede wszystkim zasługuje na uznanie i szacunek. Chciałbym w sposób szczególny podkreślić kilka aspektów, które zostały w tej ustawie uregulowane, bo oczywiście ta ustawa dotyka wielu różnego rodzaju szczegółowych spraw. Pierwsza kwestia wiąże się z elastycznością, która dotyczy związku pomiędzy stanowiskami a stopniami. Te widełki są bardzo ważne, bo pozwalają, bez konieczności przenoszenia na różnego rodzaju stanowiska, utrzymywać określonego żołnierza z określonym stopniem w określonym miejscu jego służby. To szersze spojrzenie, dające takie możliwości, po prostu przystaje do potrzeb, do rzeczywistości. Warunki służby się zmieniły. Zmienia się rzeczywistość i taka elastyczność, nie tak bardzo ograniczające, jednoznacznie wskazujące rozwiązania są po prostu potrzebne. Moim zdaniem ważne jest także to, że kiedy zmienia się różnego rodzaju uwarunkowania służby i likwiduje niektóre stanowiska, można określonego żołnierza przenieść na inne stanowisko za jego zgodą, być może nawet na niższe stanowisko, i niekoniecznie musi on odchodzić ze służby. Jeżeli jest w pełni sił, jeżeli ma wolę, chęć dalszego funkcjonowania w wojsku i wyraża na to zgodę, to może funkcjonować na innym, niższym stanowisku. Chciałbym podkreślić jedną zmianę, która tak naprawdę pokazała, że generalny inspektor ochrony danych osobowych może być partnerem w określonej sprawie i proponuje rozwiązania, które są lepsze od tych proponowanych wcześniej w projekcie ustawy przez rząd czy konkretnie przez Ministerstwo Obrony Narodowej. Taka potrzeba wsłuchiwania się w głos partnerów jest niezwykle istotna. Ostatnia sprawa, o której chciałem powiedzieć, to jest kwestia tego, co nazywamy potocznie martwymi stopniami. Jest to zasadne, oczywiste, o truizmach nie rozmawiajmy. Chciałbym poprosić, panie ministrze, o to (Dzwonek), żeby wdrażając te zasadę w życie, zwłaszcza kierując ją do osób, które pozostają poza służbą, które są w stanie spoczynku, zrobić to uroczyście, zrobić z tego wydarzenie, bo one, przebywając w stanie spoczynku, w dalszym ciągu wojsko mają w sercu i ten awans jest dla nich ogromną radością i życia, i służby. Dziękuję. (Oklaski)