Mówca: Krzysztof Paszyk
Data: 2016-11-03 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawić nasze stanowisko w sprawie sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki oraz niektórych innych ustaw. Zgadzam się z tymi opiniami, które zostały wyrażone przed chwilą - mniej więcej one zmierzają ku takiemu wnioskowi, że bardzo dobra diagnoza przyświecała projektodawcom, bo tu trudno mieć zastrzeżenia, pewnie się z tym w większości zgodzimy, natomiast różni nas sposób na leczenie tej materii, o której projektowana ustawa mówi. I to nie zmieniło się, mam takie odczucie, od pierwszego czytania mimo różnych sugestii, dyskusji, która miała miejsce przy okazji pracy nad tym projektem w komisji. Owszem, omawiany projekt wynika z konieczności wykonania orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 7 lipca 2015 r. Owszem, Europejski Trybunał Praw Człowieka w treści rozstrzygnięcia wskazał na konieczność podjęcia przez władze krajowe działań legislacyjnych mających na celu zagwarantowanie zgodności orzecznictwa sądów krajowych rozpoznających skargi na przewlekłość z ugruntowanymi standardami wynikającymi z postanowień Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Ale też nie będę tu oryginalny, padło to z ust przedmówców - właśnie ten sposób implementacji mógł być lepszy, wyodrębniony przede wszystkim, nie łączony w jednym akcie. Konieczne jest również implementowanie do ustawy Prawo o ustrojów sądów powszechnych zaleceń opracowanych przez IV rundę ewaluacyjnej Grupy Państw przeciwko Korupcji Rady Europy wskazujących na konieczność podjęcia środków w celu zapewnienia, aby postępowania dyscyplinarne dotyczące niewłaściwego postępowania sędziów i prokuratorów kończyły się przed upływem okresu przedawnienia. Tu też możemy się zgodzić. Projektowana nowelizacja ustawy o skardze ma na celu uniemożliwienie sądom ograniczanie rozpoznania skargi tylko do etapu, na jakim znajduje się postępowanie, co zostanie osiągnięte przez modyfikację kryteriów oceny pojęcia rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie. Proponowana nowelizacja uwzględnia wytyczne Trybunału zmierzające do zagwarantowania adekwatnej wysokości rekompensaty za naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Zostanie to osiągnięte poprzez zobowiązanie sądów do wzięcia pod uwagę przy ustalaniu odpowiedniej sumy pieniężnej w związku ze stwierdzeniem przewlekłości całej długości postępowania, od chwili wszczęcia aż do momentu rozpoznania skargi. Natomiast zasadnicze i budzące wielkie nierozumienie ze strony Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego jest wprowadzenie jawności oświadczeń majątkowych sędziów jako ten czynnik, który ma przeciwdziałać wszelkim nieprawidłowościom, patologiom i korupcji. To chyba nie jest droga we właściwą stronę. Przecież - też już nie będę oryginalny - zgodnie z obowiązującymi przepisami oświadczenia majątkowe sędziego badane są przez kolegium właściwego urzędu skarbowego. Organ ten w ramach ustawowych kompetencji analizuje dane zawarte w oświadczeniach. W sytuacji kiedy tam widać nieprawidłowości, jest to do stwierdzenia. To nie wymaga aż tak daleko idącej zmiany, bo ona też, bądźmy świadomi, będzie pociągała to, że będą kolejne kategorie osób w ramach wymiaru sprawiedliwości, potem innych obszarów, byśmy dalej poszerzali katalog osób, których oświadczenia majątkowe będą jawne. To do niczego nie doprowadzi. W tym kształcie projektu ustawy (Dzwonek), w którym go otrzymaliśmy po wyjściu z komisji, Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego nie widzi możliwości jego poparcia. Dziękuję bardzo. (Oklaski)