PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Maria Zuba
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Czy pan wie, że żadne inne państwo w Europie poza Polską nie oferuje swoim obywatelom tak niskiej kwoty zasiłków na dzieci? Czy pan zna raport UNICEF mówiący o ubóstwie dzieci w naszym kraju? W naszym kraju 20% polskich dzieci nie ma dostępu do dwóch posiłków dziennie. Podczas gdy 1,5 mln dzieci powinno być objętych programem dożywiania, 130 tys. nie otrzymuje żadnej pomocy, a gminy likwidują szkolne stołówki. Ubóstwo dotyka nie tylko rodzin, w których rodzice są bezrobotnymi. Coraz częściej ubóstwo dosięga rodzin pracujących, szczególnie zatrudnionych na umowy śmieciowe. W tym samym kraju urzędnicy ministerialni i Kancelarii Sejmu przyznają sobie nagrody w wysokości 40 tys. zł. Mówimy: szklanka mleka dla dziecka, kiedy dzieci w szkołach nie mają dostępu do wody pitnej. Panie Ministrze! Jednego możemy być pewni. Premier i rząd skutecznie pracują na bardzo słabe społeczeństwo, które w przyszłości będzie miało duże kłopoty zdrowotne. Czy premier tego rządu i minister finansów zdają sobie sprawą, że to państwo utrzymywane jest przez najuboższych? Czy zdają sobie sprawę, że nie ma w Europie drugiego kraju, gdzie kwota wolna od podatku byłaby porównywalnie niska? Przykładowo u nas to niespełna 3 tys. zł, gdy w Wielkiej Brytanii, Austrii, Grecji i Luksemburgu to około 40 tys. zł, w Finlandii ponad 60 tys. zł, a na Cyprze aż 80 tys. zł. I chodzi nie tylko o to, że tam ludzie zarabiają lepiej. Tam kwota wolna od podatku stanowi bowiem znacznie większy procent średnich zarobków rocznych niż w Polsce, bo u nas to zaledwie 7%, gdy w Luksemburgu i w Austrii (Dzwonek) to ponad 25%, a w Finlandii blisko 50%. Co rząd zamierza zmienić w tym zakresie, aby odciążyć najuboższe rodziny, jeśli chodzi o ten ciężar dźwigania polskiej gospodarki? (Oklaski)
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Statystyki dotyczące ubóstwa i dzieci głodnych są znane. Chciałbym rozdzielić te kwestie: ubóstwo a dzieci głodne, bo przede wszystkim to bardzo mocno ich dotyka. Czy wiadomo, które dzieci są głodne? Bo są dzieci głodne, ale z drugiej strony inne statystyki mówią o potężnych ilościach marnującej się żywności. W tym miejscu rodzi się pytanie, panie ministrze, czy pan minister podejmuje współdziałania z ministrem finansów w zakresie możliwości nieodpłatnego, bezkosztowego przekazywania nadmiaru żywności na rzecz potrzebujących, bo w wielu podmiotach nadmiar tej żywności jest. Druga kwestia. Wiadoma sprawa, że ubóstwo tworzy przecież bezrobocie, bezrobocie to jest podstawowy czynnik ubóstwa. Zgłaszają się do mnie, zresztą i posłowie o tym mówili, osoby poszukujące pracy. Przychodzą do posłów prawnicy, nauczyciele, ekolodzy, socjolodzy, marketingowcy, psycholodzy, którzy dziś poszukują pracy. Natomiast nie zauważyłem w swojej długoletniej działalności, żeby przyszli hydraulicy, elektrycy, stolarze, murarze, technolodzy produkcji. W tym zakresie, panie ministrze, powinno być, myślę, współdziałanie z innymi resortami w zakresie nawet ukierunkowania wykształcenia potrzebnego do pobudzania gospodarki, bo dzisiaj ci wszyscy, którzy szukają tylko biurka i komputera, nie pobudzą gospodarki. Wiem, że czas mija, ale jeszcze na jedną rzecz chciałbym zwrócić uwagę: bezdomni a pustostany na wsi. I jeszcze jedna kwestia do rozważenia przez wszystkich: żebyśmy ważyli słowa, wiedzieli, co mówimy, bo w latach 90. bombardowano nas słowami, mówiono, że powinniśmy się wstydzić, ponieważ w rolnictwie jest przeludnienie (Dzwonek), za duże zatrudnienie itd., a to były miejsca pracy.
Mówca: Urszula Augustyn
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Posłanki i Panowie Posłowie! Bardzo łatwo powołujemy się tutaj na różnego rodzaju badania i na różnego rodzaju przeprowadzone sondaże, które pokazują bardzo różne wyniki. Chciałabym wzmocnić tę prośbę, która płynęła tu już z wielu ust, ponieważ te wyniki w zależności od tego, kto chce ich używać i że używa ich w bardzo różny sposób, szalenie różnią się od siebie, i chciałabym poprosić pana ministra o odniesienie się do tego i odpowiedź na pytanie: Czy ministerstwo samo ma jakieś narzędzia, którymi kontroluje, monitoruje, jaka jest prawdziwa skala ubóstwa? Bo naprawdę trudno jest pogodzić się z tym faktem, kiedy jedni mówią o ogromnych ilościach, a inni mówią o zupełnie innych. A ja chcę powiedzieć o rzeczy, która jest zapisana na papierze i która oficjalnie została podana. Otóż od 2006 r. czy właściwie 2005 r. funkcjonuje program ˝Pomoc państwa w zakresie dożywiania˝ i od 2006 r. do 2012 r. czy 2013 r. wydano na ten program 6 mld zł. A więc, proszę państwa, na miły Bóg, zobaczmy, że są programy, które są bardzo precyzyjnie realizowane, są pieniądze, które są bardzo precyzyjnie adresowane do tych, którzy są potrzebujący. 550 mln zł rocznie trafia z tego programu do tych, którzy naprawdę są w potrzebie. W 2009 r. zrealizowaliśmy zapisem ustawowym możliwość, że te osoby, te dzieciaki - szczególnie chodzi o dzieci, bo państwo o tym dzisiaj mówią - które z różnych przyczyn nie są badane w tym sensie, czy rodzina jest w potrzebie, czy też nie, mogą być dokarmiane. Te dzieci są dożywiane w szkołach i poza szkołami, bo jest to realizowane nie tylko przez szkoły, ale także gminy. Zapotrzebowanie, które zgłaszają wojewodowie, jest realizowane w 100%. Chcę zapytać pana ministra raz jeszcze: Skąd biorą się dane, które opowiadają o nie wiadomo jakich kwotach, w sytuacji, kiedy wiemy, że część tych pieniędzy wraca, bo nie są wykorzystywane. Tutaj nie ma potrzeby angażowania funduszy gminy. (Oklaski)
Mówca: Gabriela Masłowska
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Miałam marzenie. Marzyła mi się dostatnia i ludna polska wieś, która jest skarbnicą wartości. Tymczasem polska wieś ulega degradacji, polska wieś pustoszeje. Czy państwo wiecie, że z oficjalnych danych GUS, i tu nie potrzeba dodatkowych badań, wynika, że największy zasięg ubóstwa ekonomicznego ma miejsce wśród gospodarstw domowych rolników? Aż 8,9% osób znajduje się poniżej minimum egzystencji, poniżej relatywnej granicy ubóstwa - 25%, a poniżej ustawowej granicy ubóstwa - 20,1%. Rolnictwo w Polsce bije niechlubne rekordy. Ubóstwem zagrożone są nie tylko gospodarstwa rolników, i tu znowu oficjalne dane GUS, ale cała wieś. Z oficjalnych danych GUS wynika, że w porównaniu z miastem trzykrotnie wyższe są niechlubne wskaźniki minimum egzystencji. Jeśli porównamy miesięczne wydatki na osobę z pozostałymi grupami gospodarstw w Polsce, to w gospodarstwach rolników na ochronę zdrowia wydaje się dwukrotnie mniej, na kulturę i edukację trzykrotnie mniej, a we wszystkich grupach wydatków wydaje się od 50% do 150% mniej niż w innych gospodarstwach. Sytuację pogarsza migracja, która z powodu trudnej sytuacji dochodowej po prostu się nasila. W co drugim domu mamy do czynienia z eurosierotami. Sytuację pogarsza bezrobocie ukryte, nie muszę tego tematu rozwijać, państwo wiecie, o co chodzi. Nawet pan premier nie upomniał się o polską wieś, bo przywiózł obietnice dotyczące środków unijnych, w których jest o 4 mld euro mniej na wspólną politykę rolną. To do pana, panie ministrze, i do rządu należy odpowiedź na pytanie, jak zatrzymać degradację rodzin wiejskich i rolniczych. Dziękuję.
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Podobnie jak wielu moich przedmówców będę przedstawiał liczby, ale nie ad hoc, by nie prezentować liczb, które są od siebie zupełnie rozbieżne. Na temat biedy dość szczegółowe badania przeprowadził GUS, używając wielu narzędzi i metod badawczych. Z opublikowanego raportu wynika, że w sferze ubóstwa istnieje wiele paradoksów. Jednym z nich jest na przykład to, że około 13,5% gospodarstw domowych jest zagrożonych ubóstwem z powodu niemożności zaspokojenia co najmniej 10 z 30 wybranych potrzeb życiowych i materialnych, od tych podstawowych, czyli opłat, jedzenia, lekarstw, po świadczące o przynależności do pierwszego świata, czyli brak pralki, lodówki, samochodu, dostępu do Internetu. Okazuje się, że w Polsce jest dużo biedy, ale paradoksalnie żyjemy za dobrze, jeżeli chodzi o porównanie do kłopotów, jakie mają mieszkańcy byłych republik Związku Radzieckiego, Afrykanie czy część ludzi w Azji, zarazem jesteśmy zbyt biedni, by cieszyć się tym, czym cieszą się dzisiaj mieszkańcy Europy Zachodniej. Mam pytanie do pana ministra. Padło tutaj wiele liczb, prezentowano wiele wskaźników procentowych, które były opracowane przez różne podmioty. Według jakich wskaźników, badań i danych statystycznych ministerstwo opiera swoje plany działania na rzecz walki z szerokim obszarem ubóstwa? I drugie pytanie, które chciałbym zadać jako nauczyciel: Jaka jest efektywność programów dożywiania dzieci w polskich szkołach? Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Z całym szacunkiem do pana, ale pan mówił, że rząd przekazał do urzędów pracy 1200 mln zł. Przecież są to pieniądze pochodzące z Funduszu Pracy, które w całości powinny być przeznaczone na walkę z bezrobociem, a nie w większej części blokowane przez ministra finansów. Ubóstwo jest związane z bezrobociem, ale nie tylko, bo ubóstwo dotyka w szczególności rodzin z dziećmi. Jakie są fakty? Od 2004 r. spadła o połowę liczba dzieci, na które wypłacane są zasiłki rodzinne. W 2004 r. było to 5500 tys. dzieci, a obecnie 2768 tys. Niestety nie wynika to z poprawy sytuacji materialnej rodzin, ale z faktu, że przez ponad 8 lat nie podnoszono progów dochodowych. Od 2004 r. próg dochodowy wynosił 504 zł i według założeń przepisów ustawy, która wprowadzała ten próg, miał być podnoszony co 3 lata. Rząd Platformy Obywatelskiej i PSL obejmował władzę w 2007 r., zatem w tym momencie, kiedy po raz pierwszy powinien być ten próg dochodowy podniesiony. A co się stało? Od 2004 r. musiało minąć 8 lat, 5 lat sprawowania rządów przez Platformę Obywatelską i PSL, by próg dochodowy został w końcu podniesiony. O ile? O niespełna 7%. Panie ministrze, czy rząd, który pan reprezentuje, wie, o ile w tym czasie wyniosła inflacja, o ile wzrosły ceny mediów, żywności? Panie ministrze, na jakiej podstawie ustaliliście próg dochodowy na poziomie 539 zł? Czy pan wie, ile kosztuje utrzymanie dziecka? I ostatnie pytanie: Czy pan wie, że w sytuacji, kiedy dwoje rodziców pracuje, nie otrzymają oni świadczeń rodzinnych, mimo iż osiągają minimalne wynagrodzenie i mają dwójkę dzieci? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Agnieszka Hanajczyk
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Myślę, że bardzo długo moglibyśmy dzisiaj ogólnie rozmawiać o pojęciu ubóstwa, które możemy relatywizować w zależności od kraju, w którym żyjemy, od postępu cywilizacyjnego. Natomiast jest takie zjawisko społeczne, na które absolutnie nie możemy się godzić i które nie należy nawet do kategorii zjawiska niepokojącego czy dramatycznego. Tym zjawiskiem jest głód. Na to się nie możemy godzić. Był tutaj podnoszony ten temat, bo jesteśmy w czołówce krajów europejskich, gdzie żywność jest wyrzucana. Chcę zapytać państwa, którzy tak dużo mówicie o głodzie dziecka, czy w waszych okręgach wyborczych spotykacie się z sytuacją, kiedy do burmistrza, wójta, prezydenta i radnych przychodzi zainteresowany głodnym dzieckiem nauczyciel, pedagog, sąsiad, ktokolwiek z ulicy i spotyka się z odmową. Jestem przekonana, szanowni państwo, że jeśli tak jest i samorządowiec woli wybudować stadion czy zrobić nowe oświetlenie niż zapewnić żywność, podstawową żywność dziecku, to twierdzę, że gdybyśmy wrzucili kolejne wielkie pieniądze, nie przyniosłoby to żadnego efektu. Będziemy nadal rozmawiać o głodzie, dlatego że jest to sprawa zwykłej wrażliwości, przyzwoitości i jakichś elementarnych wartości każdego człowieka. Panie ministrze, mam tylko takie pytanie: Czy ma pan dużo zgłoszeń ze strony samorządów, które dotyczą niewystarczających środków na dożywianie? Jakiego rodzaju jest to problem i jaka jest jego skala? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maria Nowak
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Nie zadziałał mikrofon, panie marszałku, nie róbmy tutaj jakichś sprintów.
Mówca: Janusz Śniadek
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Płace w Polsce spadają. Według GUS, porównując styczeń do stycznia ubiegłego roku, mamy co prawda nominalny wzrost o 0,4%, ale to oznacza realny spadek o 1,4%, to najgorzej od 10 lat. Globalny fundusz wynagrodzeń zmniejszył się wprawdzie tylko o 0,4%, ale siła nabywcza tego funduszu zmalała o 2,1%. Według GUS co dziesiąty pracownik w Polsce wraz z rodziną żyją w biedzie. Praca nie gwarantuje wyrwania się z ubóstwa. Płace maleją, a więc biedni są jeszcze biedniejsi. Rośnie bezrobocie, maleje zatrudnienie. Chronić popyt - to jest generalna zasada, o której mówi dzisiaj cały świat. Co robi polski rząd? Dzisiaj w tej Izbie będziemy rozmawiali o projekcie zmian do Kodeksu pracy, w którym nie chodzi o nic więcej jak o ordynarne sięgnięcie do kieszeni pracowników, jak o obniżenie płac, wynagrodzeń. Pod eufemizmem uelastycznienia tak naprawdę chodzi o zmniejszanie wynagrodzeń pracowników. (Dzwonek) Zmniejsza się popyt, zmniejsza się siłę nabywczą polskiego społeczeństwa, działa się wbrew polskiej racji stanu, wbrew polskiej gospodarce.
Mówca: Marek Polak
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jak pokazują statystyki GUS, grupę najbardziej zagrożoną skrajnym ubóstwem stanowią właśnie rodziny wielodzietne, czyli te, które podejmują trud wychowania nowego pokolenia Polaków. W rodzinach tych rzadkością jest, aby dorastające dzieci korzystały z letnich atrakcji i letniego wypoczynku, a jest niemal normą, że okres wakacyjny kojarzą raczej z poszukiwaniem dorywczej pracy, aby sprostać wydatkom związanym z nowym rokiem szkolnym. Pytanie do rządu: Jaki rząd ma pomysł na system pomocy tym właśnie rodzinom, dzięki którym pojawia się jedyna szansa i nadzieja na zachowanie pokoleniowej równowagi demograficznej? Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Moje pytanie będzie dotyczyło minimum egzystencji w powiązaniu z pracą, czyli z minimalną płacą. Mamy do czynienia z taką sytuacją, że dzisiaj można pracować i mieć poziom minimalnej płacy, a nie mieć zagwarantowanego minimum egzystencji, czyli poziomu, jaki jest niezbędny do przeżycia. W polskim parlamencie jest projekt obywatelski złożony przez ponad 2 mln obywateli, w którym proponuje się, aby płaca minimalna była uzależniona od produktu krajowego brutto, ale żeby również dochodziła do 50% średniej płacy, co spowodowałoby, że ten warunek dotyczący minimum egzystencji mógłby być w jakiś sposób spełniony. Czy rząd przewiduje poparcie tego projektu? Dlaczego ten projekt nie jest procedowany? Jak zapewnić minimum egzystencji tym, którzy mają pracę, a tego minimum nie uzyskują? Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Michałkiewicz
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W ośrodkach pomocy społecznej główną przyczyną świadczenia pomocy jest ubóstwo. Wśród rodzin zagrożonych ubóstwem są rodziny z osobą pracującą, której nie stać na utrzymanie rodziny, są emeryci i renciści, których nie stać na wykup lekarstw, zakup opału czy opłacenie mieszkania. Problem ubóstwa jest problemem bardzo złożonym. Panie ministrze, czy ministerstwo prowadzi lub zleca badania o charakterze jakościowym? Czy ministerstwo prowadzi lub zleca badania i analizy rozmiarów i skutków ubóstwa oraz skuteczności realizowanych programów i stosowanych środków zaradczych? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Polak
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wprawdzie nie ma rzecznika praw dziecka i pana ministra rolnictwa, ale chciałbym zapytać, jakie działania podejmowali ci ministrowie w celu ograniczenia wykluczenia dzieci wiejskich z powodu biedy z możliwości uczestniczenia w letnim czy zimowym wypoczynku. Od kilku lat współorganizuję taki wypoczynek dla dzieci, które mają możliwość skorzystania z niego, ale warunkiem jest to, żeby rodzice byli ubezpieczeni w KRUS. Niestety, z roku na rok jest problem ze znalezieniem chętnych na taki wypoczynek, mimo że jest on dofinansowany, i to w dość znaczącym stopniu. Niestety, właśnie z powodu biedy i niskich dochodów rolników dzieci nie mogą uczestniczyć w takim wypoczynku, a bardzo często ten czas, który mogliby poświęcić na wypoczynek, muszą poświęcić na pracę w gospodarstwach swoich rodziców. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dyrektor Polskiego Czerwonego Krzyża pan doktor Jerzy Zaborowski informuje, że PCK nie wysyła już pomocy za granicę, ponieważ potrzeby w Polsce są ogromne. To coś przerażającego, że nawet 700 tys. dzieci w europejskim kraju, gdzie nie ma wojny i innych katastrof, może być niedożywionych - mówi dyrektor PCK. To są, panie ministrze, dane ze stycznia 2013 r. Rząd Platformy Obywatelskiej i PSL doprowadził do tego, że polskie rodziny biednieją, a dzieci w polskich rodzinach głodują. Panie ministrze, jakie ma pan pomysły, aby doprowadzić do tego, żeby nie było w polskich rodzinach takiej biedy, jaka jest obecnie? Jakie działania rząd podejmie, aby przeciwstawić się tej sytuacji biedy w polskich rodzinach? (Dzwonek) Polskie dzieci - jeszcze raz apeluję do pana, panie ministrze - biednieją i za chwilę być może będą umierać z głodu. Takie są najnowsze informacje z UNICEF, panie ministrze. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z badań socjologicznych przeprowadzonych w 2011 r. wynika, że województwo podkarpackie pod względem liczby osób zagrożonych wykluczeniem i wykluczonych zajmowało drugie miejsce w Polsce po województwie lubelskim. Pod względem liczby osób zagrożonych wykluczeniem województwo podkarpackie znalazło się na niechlubnym pierwszym miejscu z wynikiem 33%. Stopa bezrobocia zarejestrowanego wynosiła w styczniu 2013 r. 17%, a liczba osób bezrobotnych zarejestrowanych w urzędach pracy wynosiła 163 tys. Bez prawa do zasiłku pozostawało na Podkarpaciu blisko 140 tys. osób. Z tej liczby blisko 23% to osoby bezrobotne do 25. roku życia. Te dane statystyczne pokazują obraz biedy i ubóstwa na Podkarpaciu. Stąd moje pytanie do pana ministra: Jakie działania planuje podjąć rząd, aby poprawić tę sytuację w województwach o najgorszych wskaźnikach dotyczących wykluczenia i bezrobocia, w tym w województwie podkarpackim? Dziękuję.
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W nawiązaniu do wypowiedzi mojego przedmówcy: województwo warmińsko-mazurskie - ponad 22% bezrobocia, powiat piski - 35% bezrobocia, Węgorzewo - 31%, Kętrzyn - 31%, najniższy wskaźnik aktywizacji zawodowej, najniższy wskaźnik zatrudnienia, wynagrodzenia na poziomie 80% średniej krajowej. Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Czy znajdzie się wreszcie program, znajdzie się pomysł, który takim województwom, jak warmińsko-mazurskie i podkarpackie, oraz całej Polsce wschodniej przyniesie realną pomoc i szansę poprawy sytuacji.
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nasza dzisiejsza debata dowiodła, że temat ten powinien być częściej przedmiotem analiz także w komisjach sejmowych. Mówimy o dzieciach, o dzieciach żyjących w ubóstwie. Być może macie państwo o to pretensje. Ale to jest najważniejszy zasób, jakim dysponuje dzisiaj nasze społeczeństwo. Wobec dzieci mamy obowiązek nie tylko konstytucyjny, ale jeśli do kogoś z państwa to dociera, mamy także obowiązek moralny. Nasza debata wykazała, że nie wystarczą badania prowadzone przez Główny Urząd Statystyczny, chociaż i te badania pokazują narastający poziom rozwarstwienia dochodowego w Polsce. 20% najuboższych gospodarstw domowych absorbuje tylko 6% dochodu społecznego. 20% najbogatszych - absorbuje 42% dochodu społecznego. Nie ma żadnego usprawiedliwienia dla tego, aby w roku 2011 dochody rolników spadły o ponad 27%, tak jak nie ma usprawiedliwienia, aby dochody mieszkańców Podkarpacia były o 24% niższe od przeciętnych dochodów w Polsce. Wymaga to interwencji, ale nie tylko interwencji, bo interwencja jest doraźna. To, o czym mówimy, wymaga rozwiązań systemowych. Wiem, panie ministrze, że łatwo powiedzieć, ile milionów, a może miliardów, jak dużo. Tylko problem polega na tym, że z tego systemu, który państwo stosujecie, nic nie wychodzi. To jest system, który utrwala ubóstwo. (Oklaski) To jest system, który sprawnie utrzymuje w sferze ubóstwa ok. 1/3 społeczeństwa. Diagnoza społeczna, krytykowana zresztą w różnych środowiskach, pokazuje, że 30% osób to osoby niezadowolone ze swojego położenia. To są problemy, które trzeba rozwiązywać systemowo, a więc zmienić system, który nie utrwalałby tego ubóstwa, tylko skutecznie wyprowadzał, może najpierw dzieci, z tej strasznej sfery ubóstwa. Dziś w Polsce młody obywatel, który myśli o swojej przyszłości, ma do wyboru dwie drogi. Jedna droga: przystosować się do życia w kulturze ubóstwa, na poziomie ubóstwa, na niskim poziomie zaspokojenia potrzeb. Druga droga to ucieczka od ubóstwa. Ale ta ucieczka od ubóstwa może być w Polsce realizowana tylko i wyłącznie przez ucieczkę z własnego kraju. To jest ten ogromny koszt, który Polska będzie ponosiła przez wiele następnych pokoleń. Zaczynamy dzisiaj tę debatę, ale bardzo prosimy, aby wrócić do tego tematu. Debata jest za krótka, sami to przyznajemy, pan minister także. Oszczędzam czas, bo powinien już być omawiamy następny punkt. Te pytania moich koleżanek i kolegów, które nie zostały tutaj dzisiaj zadane, przekażę panu ministrowi z wielką nadzieją, że otrzymamy na nie pełną odpowiedź, a także że do tego tematu będziemy systematycznie wracać. Bardzo dziękuję.
Mówca: Zbigniew Chmielowiec (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Ubóstwo to również problem niedożywionych dzieci. Z badań przeprowadzanych przez różne instytucje wynika, że liczba dzieci głodujących w Polsce jest jedną z najwyższych w całej Unii Europejskiej, a gorzej jest tylko w Rumunii i Bułgarii. Z badań wynika również, że choć 93% gmin wdrożyło przynajmniej jeden program mający na celu dożywianie dzieci, to w wielu przypadkach nie otrzymują one nawet jednego ciepłego posiłku, ale np. jabłko, sok lub szklankę mleka. Z powodu zbyt małej subwencji oświatowej samorządy w wielu przypadkach zamykają lub ograniczają funkcjonowanie stołówek szkolnych. Oszczędza się na dzieciach, które potem chorują. Czy pan minister będzie wnioskował o dodatkowe środki finansowe w ramach subwencji oświatowej na funkcjonowanie stołówek szkolnych? Czy i jakie instytucje sprawdzają, czy posiłki są pełnowartościowe, odżywcze? Ile jest dzieci niedożywionych pod względem ilościowym, a ile pod względem jakościowym? Czy resort posiada dane, jaki jest udział banków żywności w pomocy dla rodzin ubogich?
Mówca: Jarosław Kaczyński
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Z pamięcią u pana jest chyba nie najlepiej. (Wesołość na sali) Byłem wielokrotnie wspomniany. (Głos z sali: Trzydzieści razy!) Oczywiście nie będę odpowiadał długo. Rzeczywiście, przemysł pogardy to jest główny powód obecnej sytuacji sondażowej, choć ona się pozytywnie zmienia, natomiast jest jeszcze drugi powód, panie pośle Dorn. Otóż Platforma Obywatelska ma pomocników, w tym pana i pańską partyjkę. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-03-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Otóż pan poseł Adam Szejnfeld - szkoda, że pan marszałek nie zwrócił na to uwagi - podczas swojego wystąpienia dwukrotnie przywoływał mnie do porządku, a to, panie pośle, przede wszystkim nie należy do pana. W swoim wystąpieniu mówił pan o wszystkim, tylko nie o jednej rzeczy, nie mówił pan o człowieku. (Oklaski)