PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przedłożony projekt ustawy ma charakter przede wszystkim techniczny i wdrożeniowy. Jego zasadniczym celem jest włączenie Polski do europejskiego pojedynczego punktu dostępu do informacji finansowych, czyli ESAP. Chodzi o to, aby informacje istotne dla rynków finansowych, inwestorów i uczestników obrotu były dostępne w sposób bardziej jednolity, porównywalny i uporządkowany w skali całej Unii Europejskiej. Z jednej strony trzeba zauważyć, że projekt może przynieść pewne korzyści systemowe. Może poprawić przejrzystość rynku, zwiększyć dostępność danych o polskich podmiotach i ułatwić inwestorom oraz instytucjom finansowym porównywanie informacji w skali europejskiej. Istotne jest również to, że projekt przewiduje wykorzystywanie formatów umożliwiających odczyt maszynowy oraz metadanych, co odpowiada dzisiejszym standardom obrotu gospodarczego i analizy danych. Z drugiej strony nie można pominąć kosztów i obciążeń, jakie wiążą się z tym projektem. Dla wielu podmiotów oznacza on nowe obowiązki sprawozdawcze, techniczne i organizacyjne. Konieczne będzie dostosowanie procedur, systemów informatycznych, formatów raportowania, a w części przypadków także uzyskanie identyfikatora LEI. To wszystko oznacza wzrost obowiązków oraz ryzyko, że nawet uchybienia o charakterze technicznym mogą rodzić konsekwencje regulacyjne. Warto również zwrócić uwagę, że ciężar wdrożenia spadnie nie tylko na przedsiębiorców i instytucje rynku finansowego, ale również na organy państwa, przede wszystkim Krajowy Rejestr Sądowy oraz Komisję Nadzoru Finansowego. To od ich sprawności organizacyjnej i technicznej będzie zależało, czy nowe rozwiązania rzeczywiście usprawnią dostęp do informacji, czy też staną się kolejną warstwą biurokratyczną. Dlatego ten projekt należy oceniać spokojnie i rzeczowo. Nie jest to ustawa o charakterze politycznym czy ideologicznym, lecz element szerszego procesu integracji polskiego rynku z unijną infrastrukturą informacyjną. Kluczowe pytanie nie brzmi więc, czy sam cel jest słuszny, lecz czy wdrożenie będzie proporcjonalne, wykonalne i możliwie najmniej uciążliwe dla podmiotów zobowiązanych. W tym sensie projekt zasługuje na merytoryczną analizę i staranne dopracowanie, tak aby zwiększając przejrzystość rynku, nie doprowadzić jednocześnie do nadmiernego wzrostu kosztów administracyjnych po stronie przedsiębiorców i instytucji publicznych. Dziękuję.
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam pytanie. Projekt ustawy wprowadza nowe obowiązki informacyjne związane z funkcjonowaniem europejskiego pojedynczego punktu dostępu - ESAP. Czy w związku z tym rząd przeprowadził analizę wpływu tych nowych obowiązków sprawozdawczych na mniejsze instytucje finansowe, w szczególności banki spółdzielcze? Czy przewidziano jakiekolwiek rozwiązania, które ograniczą nadmierne obciążenia administracyjne dla tych podmiotów? Dziękuję.
Mówca: Bartłomiej Dorywalski
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przejrzystość rynku finansowego jest ważna, ale równie ważne jest, aby nowe regulacje nie tworzyły kolejnych biurokratycznych barier dla polskiej gospodarki i instytucji finansowych. Projekt oznacza kolejne obowiązki raportowe i informacyjne dla instytucji finansowych, które w praktyce będą musiały dostosować swoje systemy informatyczne i procesy raportowania do nowej platformy. Powstaje pytanie o koszty organizacji tego systemu po stronie państwa, a także o to, kto w praktyce będzie odpowiadał za jakość i aktualność przekazywanych danych. Dlatego pragnę zapytać: Jakie koszty wdrożenia nowych obowiązków poniosą polskie instytucje finansowe oraz administracja publiczna i czy nowe obowiązki informacyjne nie zwiększą nadmiernie obciążeń regulacyjnych dla polskich podmiotów działających na rynku finansowym, szczególnie dla mniejszych firm inwestycyjnych? Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Budowa europejskiego pojedynczego punktu dostępu to odpowiedź na realne potrzeby inwestorów, którzy szukają sprawdzonych i łatwo dostępnych informacji finansowych o podmiotach działających w całej Unii. Polska jako nowoczesne państwo musi aktywnie uczestniczyć w tym procesie, zapewniając naszym przedsiębiorcom widoczność na arenie międzynarodowej i przyciągając kapitał, który do tej pory mógł omijać mniejsze rynki ze względu na bariery informatyczne. Dzięki cyfryzacji i ujednoliceniu formatów danych polskie firmy zyskają równe szanse w rywalizacji o inwestorów, a sam rynek stanie się bardziej przejrzysty i bezpieczny. Przedmiotowy system ma zacząć funkcjonować etapowo, a polska Komisja Nadzoru Finansowego będzie pełniła rolę organu zbierającego. Chciałam zapytać: Czy instytucja ta jest już technologicznie przygotowana (Dzwonek) do obsługi tak dużej ilości danych w nowych formatach i czy przewidziano dodatkowe środki na modernizację systemów informatycznych komisji w celu zapewnienia pełnej kompatybilności z europejską infrastrukturą?
Mówca: Artur Szałabawka
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Docierają do nas informacje, że te wszystkie informacje w ESAP będą dostępne bez opłat. Bardzo dobrze, że ani budżetu samorządu, ani budżetu państwa to nie obciąży, czyli wdrażanie tego nie będzie żadnym obciążeniem. A więc pytam: Czy są szacunkowe koszty wdrożenia tej platformy dla małych i średnich instytucji finansowych? To one będą musiały to wdrażać i prowadzić, pilnować na bieżąco tych szacunkowych danych, tego wszystkiego. To nie jest tak, że to będzie raz i koniec, tylko to będzie cykliczne i z tym będą związane koszty. Chodzi mi o to, żeby powiedzieć, czy będą koszty dla małych i średnich instytucji czy nie.
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Panie ministrze, chciałem zapytać, czy ministerstwo ma wyliczenia, ile podmiotów będzie musiało uzyskać identyfikator LEI. Jaki będzie realny koszt tego obowiązku? Jak rząd chce uniknąć sytuacji, w której błędy czysto techniczne, zły format, brak metadanych, brak LEI będą prowadziły do konsekwencji nadzorczych, mimo braku merytorycznego naruszenia? Jak zostanie rozwiązana kwestia odpowiedzialności za błędne lub niepełne przekazanie danych do ESAP? Czy będzie to traktowane jako uchybienie formalne, czy jako pełnoprawne naruszenie nadzorcze? Dziękuję.
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Pan minister odpowiedział na państwa pytania. Natomiast chciałabym zwrócić uwagę na dwa elementy tego rozwiązania. Po pierwsze, musiało być ono wprowadzone, dlatego że dyrektywa, a także rozporządzenie jej dotyczące są z 2023 r. A zatem przed rokiem 2023, sięgając wstecz, te kwestie cały czas były uzgadniane. Efektem tego jest konieczność implementacji przepisów do polskiego porządku prawnego. To jest jedna sprawa, musimy to zrobić. Postarano się zrobić to w sposób jak najbardziej przyjazny dla klienta, wypełniając zobowiązanie, które jest zawarte w dyrektywie. Kiedyś postulowałam i wielokrotnie mówiłam o uzgodnieniach, o przygotowaniu się do danej dyrektywy i omawianiu regulacji przed, w trakcie i po, bo my jako parlamentarzyści nie jesteśmy włączeni w niektóre elementy. Kiedyś sporządzało się i nadal się sporządza COREP-y dotyczące stanowiska Komisji do Spraw Unii Europejskiej w sprawie danej dyrektywy. Potem czekamy na ostateczny środek, organy rządowe uzgadniają, jak będzie wyglądała ostatecznie dyrektywa. Gdybyśmy mieli w trakcie tego procesu informacje i gdybyśmy mogli się przygotować, to inaczej by to po prostu wyglądało. Czy parlamentarzyści byliby zainteresowani tego rodzaju pracą, nie wiem, dlatego że wymagałoby to dodatkowych prezentacji na danym etapie, pokazania, co przyjmuje się w Unii Europejskiej, jaki jest kierunek zmian, a następnie przygotowania się do przyjęcia ostatecznych rozwiązań. Z jednej strony uważam, że byłoby łatwiej, bo informacje wcześniej docierałyby do szerszej grupy i przynajmniej przeprowadzono by szerszą dyskusję. Takie rozwiązanie mamy dzisiaj, z szeroką dyskusją w poszczególnych komisjach i z szerokimi konsultacjami. Projekty i informacje o przeprowadzonych konsultacjach pokazują dogłębność konsultacji prowadzonych z podmiotami, które są tym zakresem rozwiązań ustawowych zainteresowane. Druga rzecz dotyczy dostępu do tej informacji. Naprawdę on jest potrzebny w bardzo wielu przypadkach. Gdybyśmy mieli takie rozwiązanie, chodzi o ESAP, to prawdopodobnie nie byłoby paru afer na polskim rynku, bo inwestorzy mieliby dostęp do rzetelnych danych. To powoduje również, że nadzór, np. Komisja Nadzoru Finansowego, zdecydowanie wcześniej na niektóre nieprawidłowości w systemie bankowym, mieliśmy np. aferę GetBack, musiałby zareagować. Poza elementem dostępu do informacji jest tu również element pokazania, że Komisja Nadzoru Finansowego również przy przekazywaniu tych danych, jeżeli je zbiera, ma możliwość zareagowania, sprawdzenia niektórych informacji. Myślę, że jest to, tak jak powiedziałam, ważne dla rynku. Dlatego mówiłam na końcu swojego wystąpienia, że mam nadzieję, że prezydent to podpisze, bo naprawdę to służy obywatelom. Inna sytuacja byłaby w tym przypadku niezrozumiała. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Gembicka (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozpatrywany projekt ustawy ma na celu dostosowanie polskiego prawa do przepisów Unii Europejskiej, dlatego mam kilka pytań w tym zakresie. Czy rząd przeprowadził analizę sposobu wdrażania tych przepisów w innych państwach członkowskich UE, zwłaszcza w krajach o rozwiniętych rynkach kapitałowych, takich jak Niemcy, Francja czy państwa nordyckie? Jeśli tak, to czy sposób wdrożenia jest podobny jak w Polsce, czy może przyjęto inne rozwiązania? Czy przeanalizowano, jakie rozwiązania przyjęto tam w celu ograniczenia obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorców, w szczególności dla małych i średnich spółek korzystających z rynku kapitałowego? Czy polski projekt ustawy korzysta z najlepszych praktyk stosowanych w innych państwach, czy też wprowadza rozwiązania bardziej restrykcyjne niż te stosowane w pozostałych krajach Unii, czyli mamy do czynienia z tzw. zjawiskiem gold platingu?
Mówca: Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Projekt ustawy stanowi wykonanie prawa Unii Europejskiej i ma na celu dostosowanie krajowych regulacji do funkcjonowania europejskiego pojedynczego punktu dostępu, ESAP, który ma zapewnić scentralizowany dostęp do publicznie dostępnych informacji istotnych dla rynków finansowych, inwestorów oraz organów nadzoru. W praktyce oznacza to wprowadzenie nowych obowiązków przekazywania danych oraz metadanych w ujednoliconych formatach, tak aby informacje mogły być automatycznie przetwarzane i porównywane w skali całej Unii Europejskiej. Z perspektywy przejrzystości rynku finansowego jest to kierunek zrozumiały. Dostęp do uporządkowanych i łatwo porównywalnych danych może zwiększać bezpieczeństwo obrotu gospodarczego, poprawiać jakość nadzoru oraz wzmacniać pozycję inwestorów, w szczególności tych mniejszych, którzy dotąd mieli utrudniony dostęp do wielu informacji rynkowych. Jednocześnie tak szerokie zmiany - obejmujące kilkanaście ustaw regulujących różne sektory rynku finansowego - wymagają szczególnej uwagi pod kątem proporcjonalności nowych obowiązków. Wdrażanie europejskich standardów przejrzystości nie powinno prowadzić do nadmiernego obciążenia administracyjnego mniejszych podmiotów rynku ani tworzyć barier technologicznych, które w praktyce będą trudne do przekroczenia. Dlatego projekt należy oceniać przede wszystkim przez pryzmat równowagi między zwiększaniem transparentności rynku a zachowaniem proporcjonalności nowych obowiązków informacyjnych oraz bezpieczeństwa obrotu gospodarczego.
Mówca: Norbert Jakub Kaczmarczyk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nowa unijna platforma danych finansowych to kolejne obowiązki dla polskich spółek. Chciałbym uzyskać informację, ile polskich podmiotów zostanie objętych tym systemem w pierwszych etapach wdrażania. Jakie będą szacunkowe koszty dostosowania systemów IT i obsługi raportowania, które obciążą nasze firmy? Czy rząd sprawdził, czy te wymogi nie pogłębią przewagi wielkich zachodnich koncernów nad mniejszymi polskimi spółkami, dla których bariera biurokratyczna może być zbyt wysoka? Proszę także o wskazanie, kto w Polsce będzie odpowiedzialny za bezpieczeństwo i poprawność tych danych.
Mówca: Mariusz Krystian (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania 1. Jakie konkretne korzyści dla polskich inwestorów i przedsiębiorstw przyniesie wprowadzenie europejskiego pojedynczego punktu dostępu ESAP i czy rząd przeprowadził analizę wpływu tej regulacji na konkurencyjność polskiego rynku kapitałowego? 2. Czy obowiązek przekazywania dodatkowych informacji do systemu ESAP nie spowoduje nadmiernych obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw, szczególnie dla małych i średnich firm działających na rynku finansowym? 3. Jak rząd zamierza zapewnić bezpieczeństwo danych finansowych i poufnych informacji przedsiębiorstw udostępnianych w europejskim pojedynczym punkcie dostępu? 4. Które instytucje w Polsce będą odpowiedzialne za przekazywanie, weryfikację i aktualizację danych w systemie ESAP oraz czy administracja publiczna posiada już odpowiednią infrastrukturę technologiczną do realizacji tych zadań? 5. Czy projekt ustawy przewiduje mechanizmy wsparcia dla podmiotów zobowiązanych do raportowania danych, tak aby wdrożenie nowych obowiązków wynikających z prawa Unii Europejskiej było możliwie najmniej kosztowne i skomplikowane?
Mówca: Grzegorz Lorek (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Zmiany wprowadzane w ustawie dla niektórych podmiotów oznaczają nowe obowiązki sprawozdawcze i organizacyjne. Konieczne będzie dostosowanie procedur, systemów informatycznych, formatów raportowania, a w części przypadków także uzyskanie identyfikatora LEI. To wszystko oznacza wzrost obowiązków compliance i kosztów zakupu i wdrożenia nowych programów oraz ryzyko, że nawet uchybienia o charakterze technicznym mogą rodzić konsekwencje regulacyjne.
Mówca: Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Czy rząd przeprowadził analizę kosztów wdrożenia nowych obowiązków raportowych dla przedsiębiorstw, w szczególności małych i średnich spółek, które będą musiały dostosować systemy informatyczne do formatów umożliwiających ekstrakcję danych i odczyt maszynowy? W jaki sposób rząd ocenia ryzyko nadmiernego obciążenia administracyjnego przedsiębiorstw, wynikającego z obowiązku przygotowywania metadanych oraz uzyskiwania identyfikatora podmiotu prawnego (LEI)? Czy przeprowadzono analizę, ile podmiotów w Polsce nie posiada obecnie identyfikatora LEI, a będzie zobowiązanych do jego uzyskania na mocy tej ustawy? Jakie będą średnie koszty uzyskania i utrzymania identyfikatora LEI dla przedsiębiorstw i czy rząd rozważa jakąkolwiek formę wsparcia dla podmiotów, które będą zobowiązane do jego uzyskania?
Mówca: Sprawozdawca Artur Jarosław Łącki
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Cóż, to jest drugie podejście do tej ustawy. Pierwsze, jak państwo posłowie i panowie posłanki wiedzą, miało miejsce jakiś czas temu, zostało zawetowane przez pana prezydenta. Tę ustawę musimy przeprocedować, przegłosować, dlatego że jest to związane z prawem europejskim. Jakie problemy chcieli rozwiązać wnioskodawcy w tej ustawie? Głównym problemem jest brak implementacji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady Europy w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. To jest pierwszy problem. Drugi problem dostrzeżony przez wnioskodawców dotyczy różnych interpretacji art. 21 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Ustawa ta była procedowana na posiedzeniach komisji w dniach 26 i 27 lutego. Za dzień 26 lutego jeszcze raz chciałbym wszystkich państwa przeprosić, bo niestety wtedy ze względów zdrowotnych nie mogłem uczestniczyć w tej komisji. Została przesunięta na 27 lutego, kiedy udało nam się to bardzo sprawnie przeprocedować. Procedowanie nad ustawą, zresztą długą i dosyć skomplikowaną, zajęło nam kilka godzin. Strona rządowa przyszła jeszcze z 34 poprawkami, które uchwaliliśmy. Wszystkie one znajdują się w tym projekcie ustawy, który został szanownej Izbie przedstawiony. Dzisiaj, mam nadzieję, będzie już finał procedowania nad tą ustawą. Moja koleżanka z Koalicji Obywatelskiej przedstawi państwu dodatkowe poprawki, już tylko techniczne, które chcielibyśmy przedłożyć pani marszałek. Mam nadzieję, że tym razem uda się to doprowadzić do szczęśliwego końca, przez Senat, że pan prezydent podpisze tę ustawę i nie będziemy płacili kar za brak implementacji tego. Dziękuję bardzo. (Poseł Krystyna Skowrońska: Podpisze.)
Mówca: Marek Wesoły
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Rozpatrywany dziś projekt ustawy dotyczy implementacji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej o numerze 2020/2184 w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Sam cel regulacji, tj. zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa zdrowotnego wody, jest oczywiście słuszny i nie budzi żadnych wątpliwości. Chcę na początku jasno powiedzieć, że dobrze się stało, że w nowej wersji projektu w części uwzględniono uwagi prezydenta, jak również wcześniejsze uwagi klubu Prawo i Sprawiedliwość podczas pracy nad poprzednim projektem. Chodzi o uwagi prezydenta, który zawetował poprzednią ustawę. W szczególności ograniczono zakres obowiązków nakładanych na właścicieli i zarządców budynków oraz w pewnym stopniu doprecyzowano kompetencje organów państwa. To krok w dobrą stronę i należy to uczciwie odnotować. Niestety mimo tych zmian projekt nadal zawiera rozwiązania, które wykraczają poza wymagania dyrektywy unijnej. Mamy tu do czynienia z klasycznym zjawiskiem nadregulacji, z sytuacją, w której dokładamy, implementując przepisy europejskie, do nich dodatkowe obowiązki, biurokrację i koszty, których prawo unijne wcale nie wymaga. W praktyce oznacza to m.in. rozbudowany system raportowania i sprawozdawczości, przerzucenie części obowiązków państwa na przedsiębiorstwa wodociągowe, dodatkowe wymagania organizacyjne i monitoringowe. Trzeba powiedzieć jasno, każdy taki obowiązek regulacyjny ma swoją cenę, a w sektorze wodociągowym ta cena niemal zawsze ostatecznie jest częścią rachunków mieszkańców, taryf za wodę i za ścieki. Dlatego pojawia się zasadnicze pytanie. Rząd Donalda Tuska od miesięcy zapowiada szeroki program deregulacji, ograniczania biurokracji i uwalniania gospodarki od nadmiernych obowiązków administracyjnych. Tymczasem dziś procedujemy nad projektem, który zamiast deregulować, w wielu miejscach wprowadza kolejne obowiązki, kolejne raporty i kolejne procedury. To jest dokładnie odwrotny kierunek niż zapowiadany przez premiera rządu. Polska powinna implementować prawo unijne rozsądnie i proporcjonalnie, tak aby zapewnić bezpieczeństwo zdrowotne wody, ale jednocześnie nie tworzyć dodatkowych barier dla przedsiębiorstw i nie zwiększać kosztów dla obywateli. Zabrałem głos w tej sprawie w imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość. Informuję Wysoką Izbę, że jeśli projekt tej ustawy nie ulegnie zmianie poprzez poprawki w czasie dalszych prac, to Prawo i Sprawiedliwość będzie wstrzymywało się od głosu w kwestii przyjęcia go, głównie ze względu na ten proces nadregulacyjny, który, jak uważamy, niestety jest grzechem tego rządu w przypadku wielu, wielu ustaw, nad którymi procedujemy. Nie wiem, dlaczego, z jakiego powodu chcemy być bardziej papiescy niż papież, mówiąc kolokwialnie, i po prostu nie implementujemy prawa europejskiego tak, jak tego wymaga Unia. Zawsze chcemy zwiększać obowiązki, a co za tym idzie, koszty ponoszone przez obywateli. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Zacznę od pierwszej rzeczy. Bardzo dobrze, że się wycofaliście z tego niedorzecznego pomysłu, żeby przedsiębiorcy musieli zapewniać klientom pół litra wody za darmo, szczególnie kiedy sami przedsiębiorcy musieliby za to płacić. Dobrze, że tego już nie ma. Ten projekt ma wdrożyć unijną dyrektywę dotyczącą jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Oczywiście nikt nie kwestionuje tego, że jakość wody musi być wysoka i bezpieczna. Pojawia się jednak pytanie, czy do osiągnięcia tego celu potrzebujemy aż tak rozbudowanych regulacji i nowych kosztów. Istnieje ryzyko, że obciążenia dla przedsiębiorstw wodociągowych, szczególnie mniejszych, będą niewspółmierne do ich możliwości, a koszty tych regulacji ostatecznie znajdą się w rachunkach mieszkańców. Ponadto automatyczne działania administracyjne mogą prowadzić do niepotrzebnego niepokoju społecznego i spadku zaufania do jakości wody z kranu. Tym bardziej że pojedyncze dodatnie wyniki, zwłaszcza dla bakterii grupy coli, mogą wynikać z błędów przy poborze lub transporcie próbek. Jako zasadne wydaje się wprowadzenie badań kontrolnych przed wydaniem decyzji administracyjnych. Jako Konfederacja podchodzimy do tego projektu z dużą ostrożnością. Wdrażanie dyrektywy nie powinno oznaczać nadmiernych kosztów, nadregulacji i dodatkowej biurokracji. Dziękuję.