Mówca: Izabela Kloc
Data: 2019-03-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałabym przedstawić stanowisko klubu Prawo i Sprawiedliwość i odnieść się przede wszystkim do kwestii związanych z polityką unijną. Pan minister Czaputowicz, mówiąc o kwestiach europejskich, w swoim wystąpieniu zwrócił uwagę na dwa ważne wydarzenia w 2019 r. 1 maja będziemy obchodzić 15-lecie przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, a 26 maja odbędą się wybory do Parlamentu Europejskiego, które rozpoczną nowy cykl instytucjonalny. Te wydarzenia skłaniają nas do podsumowań, ale też wyznaczania nowych horyzontów naszej Wspólnoty Europejskiej. Trzeba podkreślić, że bilans członkostwa Polski w Unii Europejskiej jest z całą pewnością dodatni. Polska staje się krajem konkurencyjnym dzięki inwestycjom współfinansowanym ze środków unijnych, otwartym granicom, wspólnemu rynkowi. Nasza zamożność stale się powiększa. Art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej mówi o tym, że celem Unii Europejskiej jest zapewnienie pokoju, jej wartości i dobrobytu jej narodów. I to się dzieje. Polska dzięki pracy Polaków, ale też wspólnej polityce rolnej oraz polityce spójności, zwiększa swoje PKB, które w przeliczeniu na osobę wzrosło o 23% od 2004 r. Dziś dzięki dobremu rządzeniu przez Prawo i Sprawiedliwość, 5-procentowemu wzrostowi gospodarczemu i uszczelnieniu systemu podatkowego możemy sobie pozwolić na zmniejszenie dysproporcji dochodowych Polaków, ale też na równanie do bogatszych krajów Unii Europejskiej. Służą temu programy społeczne, w tym ostatnio ogłoszona przez prezesa Jarosława Kaczyńskiego nowa piątka Prawa i Sprawiedliwości. To na wskroś europejski program. Tak więc Polska dobrze wykorzystuje swój udział we Wspólnocie Europejskiej. Czują to też mieszkańcy. Według badań Eurobarometru 70% Polaków uważa, że członkostwo w Unii Europejskiej jest czymś dobrym, a 87% sądzi, że integracja europejska jest dla Polski korzystna. Nasze wyniki są wyższe, o wiele wyższe niż średnia unijna - odpowiednio 62% i 68%. Obecnie w Unii Europejskiej odbywa się debata nad jej przyszłością. Niewątpliwie przyczynkiem do głębszej refleksji jest brexit. W Parlamencie Europejskim poszczególni szefowie rządów prezentują swoje wizje rozwoju Unii Europejskiej. Naszą polską wizję zaprezentował pan premier Mateusz Morawiecki 7 lipca 2018 r. Premier przedstawił diagnozę egzystencjalnych kryzysów, z jakimi zmaga się Unia Europejska w ostatnich latach, ale też polską wizję przyszłości integracji, w której postuluje się przede wszystkim odnowę kontraktu społecznego gwarantującego europejskim narodom poczucie bezpieczeństwa i nadziei na dobrobyt gospodarczy. Pan premier skoncentrował się na trzech obszarach: Unia Europejska jako forpoczta czwartej rewolucji przemysłowej, pogłębiony wspólny rynek, unia bezpieczna, czyli zdająca sobie sprawę z geopolitycznych wyzwań, gotowa odpowiadać na nie jednym głosem i wreszcie unia obywatelska, unia społecznie wrażliwa, wspierająca, broniąca swoich obywateli przed siłą globalnych korporacji. Od ponad tygodnia po Europie krąży widmo manifestu prezydenta Macrona, który polaryzuje dyskusję na temat przyszłości Unii Europejskiej. Prezydent Francji chce więcej centralizacji, biurokracji i nowych instytucji unijnych. Ten centralistyczny trend nie jest zresztą czymś nowym. Przez ostatnie lata administracyjne struktury Unii Europejskiej przypisują sobie coraz więcej kompetencji i uprawnień kontrolnych, choć nie ma o tym mowy w traktacie lizbońskim. Wiele krajów, również na naszych posiedzeniach szefów komisji ds. Unii Europejskiej, zwraca na ten wielki problem uwagę. Tej atmosfery oczywiście nie wytrzymała Wielka Brytania. Akurat tutaj należy się zgodzić z prezydentem Marconem, że brexit jest symbolem unijnego kryzysu. Warto przy tym doprecyzować, że nie jest on przyczyną, lecz skutkiem wewnętrznych problemów, które trapią unijną wspólnotę, czego efektem jest malejące poparcie obywateli poszczególnych państw dla integracji, szczególnie właśnie w Europie Zachodniej. Polska jest chwalebnym wyjątkiem. Polska jest też dobrze przygotowana do tej bezprecedensowej sytuacji. Właśnie w tej chwili w Sejmie procedujemy nad ustawami, które przygotowują nas nawet do tego twardego brexitu. Rząd robi wszystko, aby status Polaków na Wyspach się nie pogorszył, by ich prawa były respektowane, dba również o polski biznes i przedsiębiorców. Warto też pamiętać, że w odróżnieniu od wielu prominentnych polityków Unii Europejskiej my nie obraziliśmy się na Brytyjczyków. Chcemy nadal rozwijać z nimi strategiczne bilateralne, partnerskie kontakty, podobnie zresztą jak z innymi krajami. Jeżeli chodzi o Niemcy, dzieli nas podejście, rzeczywiście, do Nord Stream 2, ale są naszym najważniejszym partnerem handlowym oraz kluczowym sojusznikiem NATO. Tego trzeba się trzymać, planując wzajemne relacje na najbliższe lata. Jestem też przekonana, że zbliżająca się inauguracja Polsko-Francuskiego Roku Nauki stanie się dobrym pretekstem do ocieplenia atmosfery na linii Warszawa - Paryż. Stawiamy na dobre bilateralne relacje, bo są one najlepszą, sprawdzoną formą budowania i cementowania międzynarodowych więzi. Bardzo się też cieszę, że najbliższe spotkanie Trójkąta Weimarskiego, szefów komisji ds. Unii Europejskiej odbędzie się 7 i 8 kwietnia w Berlinie. Tam na pewno podejmiemy bardzo rzeczową i bardzo konkretną rozmowę. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałabym mocno pokreślić, że Polsce zależy na sukcesie Unii Europejskiej. Pragniemy wzmocnienia jej osiągnięć oraz utrzymania jedności. Siła Unii Europejskiej nie wynika przecież z potencjału państw ją tworzących, dlatego że on jest różny. Siła Unii Europejskiej wynika z tego, że tworzymy wspólnotę. Powinniśmy więc zabiegać o tę jedność, szukać kompromisów w kwestiach trudnych, których przecież nie brakuje. Musimy dbać o Unię Europejską, bo jesteśmy to winni naszym obywatelom. Jesteśmy w czołówce wszystkich rankingów euroentuzjazmu. Problemem więc nie jest Polska, ale kraje znajdujące się pod kreską. Czy dalsza centralizacja, mnożenie biurokracji, nakładanie na państwa członkowskie kolejnych ograniczeń zachęci narody znajdujące się na dole tej tabeli do polubienia Unii Europejskiej? Myślę, że nie. Jak wynika ze statystyk, Europa jest w sercach Polaków, a Polska jest sercem Europy. Te słowa stały się ostatnio bardzo popularne dzięki konwencjom Prawa i Sprawiedliwości, ale to nie jest tylko medialne hasło, to opis geopolitycznej rzeczywistości. Ze względu na położenie, rosnący potencjał gospodarczy i niczym niezmącony euroentuzjazm mamy wszelkie prawo sądzić, że to właśnie Polska stanie się motorem dobrych zmian w Unii Europejskiej w tym nowym cyklu instytucjonalnym. Dlatego musimy dbać, aby serce Europy biło głośno i równo. Szanujemy poglądy prezydenta Macrona, ale inaczej diagnozujemy unijne problemy i proponujemy w ich przypadku inne rozwiązania. Nie są nam potrzebne odrodzenie, rewolucja czy nawet ewolucja Unii Europejskiej. Wystarczy wrócić do źródeł, czyli do traktatu lizbońskiego, który podkreśla podmiotowe znaczenie państw narodowych. Ich rola w Unii Europejskiej była, jest i - jestem o tym przekonana - pozostanie kluczowa. I właśnie jedną z przyczyn demokratyczno-instytucjonalnej słabości Unii Europejskiej jest w istocie brak możliwości należytego zaangażowania parlamentów narodowych w jej funkcjonowanie. W konsekwencji obywatele mają poczucie utraty kontroli nad procesami, które dzieją się we Wspólnocie. Symbolem malejącego znaczenia parlamentów narodowych w stanowieniu unijnego prawa stała się nieskuteczność procedury tzw. żółtej kartki. Ten mechanizm miał zapobiegać samowoli instytucji unijnych, zwłaszcza Komisji Europejskiej, a w praktyce niestety stał się drwiną z demokracji. Unijni statystycy doliczyli się 370 nieudanych prób uruchomienia procedury tzw. żółtej kartki przez parlamenty narodowe. Powiodło się trzy razy i tylko w jednym przypadku Komisja Europejska wycofała projekt. Tak więc trzeba rozmawiać i dyskutować nad rozwiązaniami dotyczącymi czy to czerwonej kartki, czy zielonej kartki, które pozwolą parlamentom narodowym odzyskać znaczenie. Szanowni Państwo! Na koniec powiem, że optymistyczne jest to, iż Polska nie jest w Unii osamotniona w walce o przywrócenie należnej rangi parlamentom narodowym. Wsparcie przyszło z najmniej oczekiwanego kierunku. Już kończę. Proszę posłuchać tego cytatu na zakończenie: Nowa Europa nie może powstać bez państw narodowych. To one wnoszą legitymację demokratyczną i identyfikację. To państwa członkowskie formułują i łączą własne interesy na szczeblu europejskim. Tak napisała w swoim artykule programowym Annegret Kramp-Karrenbauer, nowa szefowa CDU, następczyni na tym stanowisku Angeli Merkel. Politycy CDU wręcz wskazywali, że propozycje Macrona oznaczają wzrost biurokracji i praktyk protekcjonistycznych w obrębie Unii. Szanowni Państwo! Oczywiście wiele pomysłów prezydenta Francji zasługuje na uwagę. Postuluje on m.in., aby nowa Europejska Rada ds. Innowacji stała się globalnym liderem w rozwoju sztucznej inteligencji. Podpisujemy się pod tym, ale proponujemy, by w planach reformowania Unii Europejskiej sięgnąć także po zasoby ludzkiej inteligencji, nie tylko sztucznej. Ludzka mądrość i kreatywność ratowały już Europę i świat nie z takich opresji. Polska mądrość i kreatywność nieraz wyzwalały całe narody z opresji. Chcemy, by Europa na nowo stała się przewodniczką cywilizacji światowej. Wyzwólmy naszą wspólną kreatywność i mądrość. Dziękuję. (Oklaski)