PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Hanna Gill-Piątek
Data: 2020-01-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! My również odnosimy się bardzo pozytywnie do omawianej ustawy, do rozszerzenia listy podmiotów, które będą mogły z niej korzystać. Chcielibyśmy odnieść się tylko do tego, że warto byłoby przemyśleć listę podmiotów i to, czy ona rzeczywiście jest pełna. W art. 9a, w którym wprowadzacie państwo te dotacje termomodernizacyjne i możliwość otrzymania tych pieniędzy na zasób komunalny, jest mowa o gminie i spółkach, natomiast proszę pamiętać o tym, że wskutek niedawnej nowelizacji ustawy o ochronie praw lokatorów gmina, jeżeli przekazuje swój zasób mieszkaniowy do spółki, musi również powierzyć zadanie zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, i te gminy, które tego nie zrobiły, będą spod tego artykułu wyłączone. Będzie również problem z TBS-ami, które przecież, jak np. w Szczecinie, dostają czasami całe kwartały do modernizacji starej zabudowy. I tu chcielibyśmy jako Lewica bardzo prosić o powtórne pochylenie się nad tym artykułem, tak żeby rzeczywiście zasoby mieszkaniowe gmin i TBS-ów, jak również tych, które pozostają w zarządzaniu spółek, a nie są delegowane uchwałą gminy, mogły być objęte tym przepisem. Chodzi o to, żeby te pieniądze mogły szeroko trafiać do gmin w różnych formach. Drugą zmianą postulowaną przez nas w formie poprawki, którą zaraz przekażę, jest zmiana w art. 2, która polega na zwiększeniu o 120 mln rocznie kwot, które państwo proponujecie. Dlaczego chcemy zwiększenia? Dlatego, że zgodnie z zapisami innej ustawy, ustawy dopłatowej, która przewiduje dopłaty do indywidualnych czynszów w ramach programu ˝Mieszkanie+˝, środki przewidziane w następnym roku są planowane w wysokości do 800 mln, a później krocząco do 2023 r. osiągają pułap do 2 mld, natomiast jak zauważyliśmy ostatnio w prezentacji budżetowej, te środki właściwie zupełnie nie są wykorzystywane. Rozumiem, że istnieją jako pewna rezerwa przewidziana na program, który, delikatnie mówiąc, nie udaje się i nie jest realizowany. Myślę, że aby te środki pozostały w mieszkalnictwie, powinny być skierowane przynajmniej na termomodernizację, tak żebyśmy wiedzieli, że one nie wypłyną z puli mieszkaniowej szeroko rozumianej, natomiast jeżeli nie przydają się lokatorom nieistniejących mieszkań w ramach programu ˝Mieszkanie+˝, to przynajmniej przydadzą się podmiotom korzystającym z ustawy zmienianej tym projektem. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jarosław Gonciarz
Data: 2020-01-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Uzasadnienie projektu ustawy wskazuje, że o podwyższoną premię można się ubiegać w przypadku przedsięwzięć, które dotyczą m.in. wyłącznie budynków wielorodzinnych, których jedynym właścicielem jest jednostka samorządu terytorialnego. Praktyka pokazuje jednak, że w ciągu ostatnich lat wykupiono wiele mieszkań komunalnych, a liczba budynków, w których gmina jest jedynym właścicielem, jest coraz mniejsza. Prosiłbym o doprecyzowanie, czy ten przepis dotyczy budynków, gdzie gmina ma 100% swoich mieszkań, czy też budynków komunalnych zarządzanych przez jednostki samorządu terytorialnego, ale w których wykupiono przynajmniej jedno mieszkanie. Dziękuję.
Mówca: Marek Dyduch
Data: 2020-01-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! To nie jest pierwszy program termomodernizacji, a chciałem zapytać o kwestię tego, ile nam jeszcze zostało, patrząc na stare budownictwo komunalne, ile w metrach, jakkolwiek by to liczyć, czy jaką liczbę budynków trzeba by było jeszcze stermomodernizować, żeby ten program zamknąć. Ja nie mówię, że ten, ten jak każdy następny. I drugie pytanie. Przy każdym programie termomodernizacyjnym szacujemy, ile oszczędzą mieszkańcy. Jest pytanie, ile tutaj szacujemy oszczędności z tego tytułu dla mieszkańców, przy tym nakładzie x, który będziemy przekazywać, ile oni zaoszczędzą. I następne pytanie jest takie, czy ktoś to sprawdzał, kiedy np. wprowadzaliśmy program i mieliśmy oszczędzić tyle, 100% jakiejś tam kwoty, ile w rzeczywistości zaoszczędziliśmy. A więc jaki efekt przynoszą te programy? Czy my mamy takie rozeznanie? (Dzwonek). Zwracam się tu też do rządu. Dziękuję.
Mówca: Beata Mateusiak-Pielucha
Data: 2020-01-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pani poseł sprawozdawca komisji bardzo wyczerpująco omówiła ten punkt, ponieważ faktycznie projekt nowelizacji jest krótki. On właściwie dotyczy wyłącznie wprowadzenia przepisu przejściowego do ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy Prawo geologiczne i górnicze oraz niektórych innych ustaw. W projekcie sprecyzowano, iż do postępowań dotyczących udzielenia koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin objętych własnością górniczą, z wyłączeniem złóż węglowodorów, wszczętych przed dniem 31 grudnia 2014 r. i dotychczas niezakończonych stosowane będą przepisy dotychczas obowiązujące w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2014 r. Przepis ten jest konieczny ze względu na nadal będące w toku postępowania koncesyjne toczące się przed Ministerstwem Klimatu w II instancji na skutek orzeczeń sądów administracyjnych uchylających poprzednie rozstrzygnięcia. Ze względu na to, iż ww. postępowania były wszczęte przed wejściem w życie ustawy o zmianie Prawa geologicznego i górniczego na podstawie przepisów wówczas obowiązujących, a obecnie w II instancji nie można zastosować nowych regulacji, należy rozstrzygnąć ustawowo, iż te postępowania powinny zakończyć się na podstawie tych samych regulacji, na podstawie których zostały wszczęte. Minister klimatu ze względu na wagę ww. postępowań koncesyjnych musi mieć pewność, jakie przepisy należy zastosować do tych postępowań, a tę pewność dają jedynie regulacje ustawowe. Zresztą tych postępowań - bo takie też były pytania - jest zaledwie kilka. Z tego względu klub Prawa i Sprawiedliwości rekomenduje przyjęcie tej ustawy.
Mówca: Krystian Kamiński
Data: 2020-01-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Jako Konfederacja z nieukrywanym zdziwieniem przyjmujemy do wiadomości to, że na posiedzeniu komisji nie ujawniono, jakich konkretnie podmiotów dotyczy omawiana ustawa. Czy wynika to z niewiedzy, złej woli czy coś innego musimy podejrzewać? Tego nie wiemy, ale jesteśmy raczej pewni, że dlatego właśnie jest to projekt poselski, a nie rządowy, tak. Dobrze wiemy, że został on jednak opracowany w ministerstwie, a nie przez posłów. Z raportu Najwyższej Izby Kontroli jednoznacznie wynika, że bez rozpoznania pozostaje powyżej 13% wniosków o udzielenie lub zmianę koncesji na poszukiwanie i rozpoznanie złóż miedzi, a kolejne 2,5% to sprawy w toku. Z uwagi na toczące się postępowania sądowo-administracyjne branża wydobywcza obejmująca złoża miedzi jest niestety sparaliżowana w sytuacji, w której mamy światowy boom, jeśli chodzi o zapotrzebowanie na miedź, co potwierdza chyba każdy, kto się na tym zna. Światowe wydobycie opiera się w tej chwili na rynkach, które bądź są niestabilne, czyli mają niestabilną sytuację polityczną, bądź - tak jak chociażby Chiny - blokują zewnętrzny dostęp. Należy podkreślić, że to właśnie poprzedni rząd nie zadbał o należyte przepisy intertemporalne w projekcie zmian własnej ustawy z 2014 r. W konsekwencji tych niedomagań z uwagi na kolejną implementację przepisów unijnych blokowane są dziś nawet wnioski złożone na 4 lata przed nowelizacją z 2018 r. Koło Poselskie Konfederacja opowiada się za uproszczeniem procedur dotyczących koncesji na poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobycie złóż miedzi, aby skorzystać z koniunktury na te dobra naturalne, ponieważ dzisiaj cena miedzi jest bardzo wysoka, a nikt z nas nie wie, jak będzie za 10, 15 czy 20 lat. Dlatego nie możemy dłużej czekać na wydobycie tego drogocennego surowca. Ja jako poseł z ziemi lubuskiej... Nam szczególnie na tym zależy, ponieważ w naszym okręgu złoża miedzi są ogromne i chcielibyśmy, aby były jak najszybciej wydobywane, ponieważ byłaby to gwarancja ogromnego rozwoju dla całego województwa lubuskiego. Dodatkowo uważamy, iż nadwyżki pochodzące z opodatkowania rud miedzi lub ze sprzedaży tego surowca powinny na wzór norweski stanowić zabezpieczenie przed dramatycznie pogarszającą się w Polsce sytuacją w systemie ochrony zdrowia i ubezpieczeń społecznych. Dziękuję.
Mówca: Urszula Zielińska
Data: 2020-01-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wydaje mi się, że państwo wnioskodawcy stosujecie sztuczki prawne. Nie wiem, pytam. A nawet chcecie zastosować prawo wstecznie, potencjalnie dla wygrania kolejnych koncesji wydobywczych w czasie, kiedy powinniście zamykać istniejące kopalnie, istniejące złoża, a pracownikom kopalni zaoferować plan sprawiedliwej transformacji. (Poseł Anna Paluch: Za jakie pieniądze?) Tymczasem Ministerstwo Klimatu wydaje kolejne koncesje na wydobycie choćby węgla kamiennego nawet na terenach tak cennych przyrodniczo jak Rezerwat Biosfery UNESCO Polesie Zachodnie w otulinie Poleskiego Parku Narodowego, na terenach torfowisk chronionych konwencją Ramsar itd., itd. W szufladzie macie państwo kolejny projekt ustawy jeszcze z poprzedniej (Dzwonek) kadencji, który będzie pozwalał na wydawanie koncesji w 21 dni. Czy naprawdę chcecie państwo...
Mówca: Urszula Zielińska
Data: 2020-01-22 (Sejm RP, kadencja 9)

...doprowadzić ten kraj do katastrofy ekologicznej i klimatycznej? (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Gawkowski
Data: 2020-01-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam taką wątpliwość co do tego aktu prawnego. Co wy chcecie w nim ukryć? Dlaczego nie chcecie odpowiedzieć na pytania, które stawiać można przecież w wypadku każdej ustawy, ale ta z perspektywy inicjatywy poselskiej powinna być jasna i otwarta. Dlaczego nie powiecie jasno, że chodzi o kasę? Bo przecież chodzi o kasę. Tylko kto na tym zyska? Dlaczego podajecie obszary, a nie podajecie firm, które mogą być uprzywilejowane w związku z przyjęciem tego aktu prawnego, który de facto będzie nielegalny, bo to jest prawo, które ma działać wstecz. Mam konkretne pytanie: O jakie podmioty chodzi i o jakie pieniądze, jeśli ta ustawa zostanie przyjęta i kto na tym konkretnie będzie mógł skorzystać? Dziękuję bardzo.
Mówca: Małgorzata Janowska
Data: 2020-01-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana ministra. Czy jest możliwe rozstrzygnięcie zaległych postępowań koncesyjnych w II instancji bez zmiany w ustawie Prawo geologiczne i górnicze z 2014 r.? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Dyduch
Data: 2020-01-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Mam takie pytanie. Pani sprawozdawca, pani przewodnicząca Paluch powiedziała, że to jest wina tych wszystkich, co przyjęli nowelizację w 2014 r. Chciałem zapytać, co rząd robił w 2015 r. i koalicja rządząca w 2016 r., koalicja rządząca w 2017 r., koalicja rządząca w 2018 r. i koalicja rządząca w 2019 r. Dlaczego państwo tego nie uregulowaliście? Tam była cała lista instytucji, które czekały na decyzję. (Poseł Anna Paluch: Pan w ogóle mnie nie słuchał.) Słuchałem. Wiem, że chodzi o sprawy sądowe... (Poseł Anna Paluch: Nieuważnie.) Uważnie słuchałem. Teraz państwo mówicie, że możecie to rozpatrzyć po nowelizacji, bo wracamy do starej ustawy. No to jak wracamy do starej ustawy, to po co było wszystko inne przez te lata? No po co to było? (Dzwonek) Mam drugie pytanie: Ile stracili ci inwestorzy, którzy czekają na te decyzje o rozstrzygnięciu na temat koncesji? (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Lorek
Data: 2020-01-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Muszę powiedzieć, że to jest długo oczekiwana ustawa. Dam przykład dotyczący Bogatyni. Na każdą ścianę potrzebna jest koncesja. Co 5 lat kopalnia prosi o wydanie tej koncesji. Wiem, że członek klubu PSL jest byłym dyrektorem i on bardzo dobrze wie, jaką walkę musiał toczyć co 5 lat, żeby tę koncesję uzyskać. My jeszcze walczymy o Złoczew, pani poseł. Myślę, że pracownicy kopalni węgla brunatnego ucieszą się z pani słów. Natomiast chcę powiedzieć pani to, co pani poseł sprawozdawca powiedziała, mianowicie, że wreszcie mamy szansę to uporządkować, te działania, które są bardzo długotrwale robione w różnych instancjach. I pytanie. Panie ministrze, czy ta zmiana ułatwi procedowanie, czy mamy wreszcie szansę zamknąć to (Dzwonek) w ciągu kilku miesięcy? Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Gosiewska
Data: 2020-01-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję bardzo. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Klimatu Piotr Dziadzio: Wszyscy zdajemy sobie sprawę, jakie podmioty chcą uzyskać koncesje. My chcemy te koncesje wydać, ażebyśmy mogli świadomie udostępniać zasoby naturalne i z nich korzystać. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Paluch
Data: 2020-01-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Już będzie bardzo krótko. Myślę, że wystarczająco obszernie wyjaśniłam całe tło sprawy, więc nie będę tego powtarzać. Jeśli chodzi o pytania, które padały, to raczej można sądzić, że nie wszyscy uważnie słuchali. Szanowni Państwo! Dziękuję przedstawicielowi PSL za rozsądne stanowisko, bo to przede wszystkim rozsądku trzeba w takich ściśle technicznych czy proceduralnych ustawach. To nie jest próba obejścia sądów. Przecież sądy, rozstrzygając, muszą brać pod uwagę przepisy prawa. Nie ucierpi na tym interes mieszkańców. Postępowania toczące się w II instancji są przecież kontynuacją tego wniosku, który został złożony przed laty. Co do wątpliwości Biura Legislacyjnego, to spodziewam się, że takie same wątpliwości Biuro Legislacyjne wyrażało w momencie procedowania nad ustawą z dnia 11 lipca 2014 r. Wtedy ówcześnie rządzącej większości, którą dzisiaj reprezentował pan poseł z Platformy Obywatelskiej, nie drgnęła powieka, żeby dziesiątki wniosków złożonych 3 miesiące przed terminem wejścia w życie ustawy wyrzucić do kosza i, że tak powiem, nikt się wtedy nie przejmował retroaktywnością. I retroaktywność, która temu towarzyszyła, i to bardzo dolegliwa i, powiedziałabym, nielicząca się z konsekwencjami, jest źródłem problemów, które mamy w tej chwili. Więc, proszę państwa, dziękuję tym klubom i tym posłom, którzy wykazali się zdrowym rozsądkiem, bo przede wszystkim tym powinniśmy się kierować, procedując nad tak ważnymi ustawami. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2020-01-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję, pani marszałek. Moje oświadczenie dotyczy jednego z największych problemów ekologicznych, by nie powiedzieć: bomby ekologicznej na Górnym Śląsku. Toksyczne odpady po zlikwidowanych Zakładach Chemicznych Tarnowskie Góry uznawane są za jeden z największych problemów ekologicznych. Funkcjonujące od 1922 r. przedsiębiorstwo było jednym z największych w kraju producentów chemicznych związków nieorganicznych. Jego odpady poprodukcyjne przez całe dziesięciolecia deponowane były na zwałowiskach wokół zakładu bez odpowiedniego zabezpieczenia, a doprowadziło to do skażenia zarówno gleby, jak i wód powierzchniowych i podziemnych. Sytuacja ta jest jednym z najbardziej wyrazistych przykładów obrazujących to, w jaki sposób zakłady chemiczne, jeśli na czas nie podejmie się środków zaradczych, mogą negatywnie wpływać na środowisko naturalne regionu. Od 1994 r. na likwidację zagrożenia wydano już ok. 230 mln zł, unieszkodliwiając ponad 1 mln m 3 odpadów. Do neutralizacji pozostało jeszcze ponad 400 tys. m 3 odpadów. Sytuację komplikuje obecnie status prawny Zakładów Chemicznych Tarnowskie Góry. Miała się ona poprawić w ubiegłym roku po uruchomieniu procedury wpisania byłych zakładów chemicznych do rejestru tzw. historycznych zanieczyszczeń powierzchni ziemi. Miała, bo bomba ekologiczna, z jaką przyszło żyć mieszkańcom Tarnowskich Gór, nadal funkcjonuje. Jak długo mają jeszcze oni czekać, by nasze państwo skutecznie poradziło sobie z tym problemem? Czy życie i zdrowie ludzi nie powinno być priorytetem? Prowadzone od wielu lat obserwacje gleby i ziemi na tych terenach wskazują na bardzo wysokie poziomy zanieczyszczeń, których szkodliwe oddziaływanie na środowisko zostało potwierdzone w licznych opracowaniach naukowych i technicznych. Z analizy wyników badań pozyskanych w ramach prowadzonego monitoringu wód podziemnych stwierdzono wysokie stężenia takich pierwiastków jak arsen, bar, bor, cynk, kadm, ołów czy stront. Wszystkie odpady poprodukcyjne zakładów chemicznych zalicza się do grupy odpadów szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi. Co warto podkreślić, wciąż zalegające odpady stwarzają realne niebezpieczeństwo dla mieszkańców gmin położonych w zasięgu oddziaływania głównego zbiornika wód podziemnych nr 330 Gliwice, który stanowi rezerwuar wody pitnej dla północno-zachodniej części aglomeracji górnośląskiej. Popierając zabiegi, jakie w tej sprawie podjął powiat tarnogórski oraz rady gmin Tarnowskie Góry, Świerklaniec, Zbrosławice, Tworóg, Wielowieś, Rudziniec, Pyskowice, Gliwice, Zabrze oraz zarząd Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii, zwracam się do władz Rzeczypospolitej Polskiej z apelem o podjęcie natychmiastowych oraz skutecznych działań mających na celu ostateczną likwidację zagrożeń, jakie stwarzają odpady po przedsiębiorstwie państwowym Zakłady Chemiczne Tarnowskie Góry w Tarnowskich Górach w likwidacji. Czas najwyższy, aby niebezpieczne odpady zostały wreszcie całkowicie usunięte. Ja deklaruję ze swej strony, że na pewno będę się tym problemem zajmować aż do pozytywnego zakończenia tej sprawy. Dziękuję.
Mówca: Monika Falej
Data: 2020-01-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Ust. 1 art. 10 Konstytucji Rzeczypospolitej mówi: Ustrój Rzeczypospolitej Polskiej opiera się na podziale i równowadze władzy ustawodawczej, władzy wykonawczej i władzy sądowniczej. Wielokrotnie mówi się, wręcz alarmuje, że ten podział w Polsce jest zagrożony. Ja dziś chcę państwu powiedzieć: ust. 1 art. 10 polskiej konstytucji jest wręcz jawnie łamany. W Polsce polskie władze łamią konstytucję. 21 stycznia do Kancelarii Sejmu przybył sędzia Sądu Rejonowego w Olsztynie, by wykonać prawomocne postanowienie sądu, czyli dokonać wglądu do list poparcia sędziów nowej KRS. Kancelaria Sejmu złamała wczoraj prawo, odmawiając ujawnienia tych list, naruszyła także jeden z artykułów konstytucji, właśnie art. 10, powołując się przy tym na absurdalny argument cofnięcia przez szefa Sądu Rejonowego w Olsztynie delegacji sędziemu Juszczyszynowi. Powinno to głośno wybrzmieć: Cofnięcie delegacji nie jest i nie może być cofnięciem prawomocnego postanowienia sądu. Kancelaria Sejmu miała i wciąż ma obowiązek przedstawienia tych list poparcia. Kolejną niepokojącą sytuacją jest zachowanie prezesa Sądu Rejonowego w Olsztynie - czyli cofnięcie delegacji - i, co istotne, członka nowej rady Macieja Nowackiego, który specjalnie przerwał urlop, by cofnąć delegację sędziemu Juszczyszynowi, co jest ewidentnym utrudnieniem wykonywania czynności służbowych przez podległego mu sędziego. Skłaniam się do refleksji, że i prezes Nowacki prawdopodobnie narusza ten sam artykuł konstytucji. Zgodnie z prawem, a potwierdza to rzecznik olsztyńskiego sądu rejonowego, sędzia Juszczyszyn przebywał w Kancelarii Sejmu w pełni legalnie i należało okazać mu listy. Pragnę zatem wyrazić głębokie zaniepokojenie ewidentnym łamaniem prawa, zarówno przez Kancelarię Sejmu, jak i przez prezesa sądu rejonowego, oraz próbę wywierania nacisku przez tego ostatniego na niezależność pracy sędziego. Ten przykład obrazuje patologię i fasadowość rządów prawa w Polsce. Cieszę się z jednej strony, że w TVP powstał nowy program interwencyjny nagłaśniający nieprawidłowości w funkcjonowaniu instytucji publicznych w Polsce. Mam nadzieję, że już niedługo usłyszymy w nim o tym przypadku. Przypomnę tylko nazwę tego programu, by można było uświadomić sobie, jak szybko ta sprawa powinna tam się pojawić: ˝Kasta˝. Jak widać, kasty PiS-u w Polsce mają się bardzo dobrze. Liczę również na to, że nie tylko telewizja, ale przede wszystkim minister sprawiedliwości zajmie się tym przypadkiem, sprawdzi, czy rzeczywiście akurat ten artykuł konstytucji został złamany, i wyciągnie konsekwencje wobec prezesa sądu rejonowego. Dziękuję.
Mówca: Jan Szopiński
Data: 2020-01-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Rada Powiatu Tucholskiego w województwie kujawsko-pomorskim zajęła stanowisko, w którym wyraża swoje zaniepokojenie sytuacją, w której Szpital Tucholski nie ma możliwości zapewnienia we właściwej formie nocnej i świątecznej opieki medycznej. Informacja przedstawiona przez prezesa Szpitala Tucholskiego na sesji rady powiatu jednoznacznie wskazuje, że problem z właściwą realizacją opieki jest związany z brakiem kadry medycznej. W celu zwiększenia liczby personelu medycznego powiat tucholski w roku szkolnym 2018/2019 w Tucholskim Centrum Edukacji Zawodowej prowadził kształcenie zawodowe w zawodzie opiekun medyczny. 37 absolwentów w pełni przygotowanych do tego zawodu trafiło na rynek pracy. Niestety w szkołach na poziomie powiatowym nie można kształcić innej kadry medycznej. Należy zwiększyć liczbę kształconych lekarzy i pielęgniarek, trzeba jednak liczyć się z tym, że efekt nastąpi dopiero za kilka lub kilkanaście lat. Uważamy, stwierdza rada powiatu, że w tej sytuacji do poprawy funkcjonowania służby zdrowia mogą się przyczynić jedynie zmiany organizacyjne. Szpitale powiatowe nie powinny same realizować nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. Rada Powiatu Tucholskiego apeluje o podjęcie działań, które rozwiążą problem w sposób systemowy, co wpłynie na poprawę sytuacji związanej z zapewnieniem szeroko rozumianego bezpieczeństwa zdrowotnego mieszkańców. Pod apelem podpisała się przewodnicząca rady powiatu pani Dorota Gromowska. Dziękuję, pani marszałek.
Mówca: Piotr Król
Data: 2020-01-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Swoje dzisiejsze oświadczenie chciałbym poświęcić Fordonowi, największej dzielnicy Bydgoszczy, a 100 lat temu samodzielnemu miastu. 20 stycznia 1920 r. do Fordonu zbliżał się oddział 1. dywizjonu 15. pułku artylerii wielkopolskiej. Jego zadaniem było zabezpieczenie mostu kolejowo-drogowego na Wiśle. Wśród żołnierzy jechał młody ppor. Wacław Wawrzyniak. Jeszcze wówczas nie przeczuwał, jak ważną rolę będzie pełnił w historii miasta Fordon, którego potem został burmistrzem. Niemiecki burmistrz Fordonu jeszcze w listopadzie 1919 r. wyjechał z miasta. Komisarycznym burmistrzem został restaurator i przedsiębiorca Konstanty Krygier. W skład komitetu miasta Fordon weszli m.in. Jan Bross, rektor szkoły Stanisław Born czy restaurator Franciszek Płotka. Przewodniczący rady miejskiej przekazał zarząd w ręce Konstantego Krygiera, a chwilę później nauczyciel Jan Bross wygłosił do zgromadzonych tłumnie mieszkańców płomienne przemówienie. Ludzie spontanicznie zaśpiewali ˝Rotę˝ oraz wznieśli trzykrotny okrzyk na cześć Polski. Następnie wszyscy zgromadzeni ruszyli z pochodem przez Fordon. Ulice były odświętnie przybrane, wisiały flagi, girlandy oraz patriotyczne hasła. Uniesieni duchem wolności ludzie obeszli dosłownie całe miasto, jakby ich obecność miała podkreślić, kto tu jest gospodarzem. Kiedy szczęśliwi i zmęczeni powrócili na rynek, czekał na nich z kazaniem ksiądz wikary Leon Tychnowski z kościoła pw. św. Mikołaja. Słowa księdza były równie porywające jak słowa nauczyciela Brossa. Ludzie spontanicznie zrobili zbiórkę pieniędzy na rzecz polskich patriotów z Górnego Śląska. W ten sposób chcieli podzielić się radością z dopiero co uzyskanej wolności z tymi, którzy musieli o wolność walczyć. Podniosły i historyczny dzień zakończył się wspólnym obiadem dla wszystkich uczestników manifestacji. Lokalni restauratorzy postanowili podjąć mieszkańców poczęstunkiem oraz zorganizowali dla nich wspólną zabawę. 100 lat temu mieszkańcy Fordonu cieszyli się z odzyskanej wolności, a polscy żołnierze z 1. dywizjonu 15. pułku artylerii wielkopolskiej zaciągnęli wartę przy moście. Przez cały okres międzywojnia był to najdłuższy w Polsce most na Wiśle. Swoje dzisiejsze oświadczenie chciałem dedykować dwóm osobom, które niezwykle dbały i dbają o historię Fordonu: panu Henrykowi Wilkowi, autorowi wielu publikacji na temat historii Fordonu i najstarszej fordońskiej parafii, parafii pw. św. Mikołaja, oraz panu Damianowi Amonowi Rączce, autorowi jedynego przewodnika po Fordonie, człowiekowi, który społecznie oprowadza wycieczki po Fordonie i który na bieżąco prowadzi Starofordoński Spichlerz Historii poświęcony właśnie historii Fordonu. Dziękuję serdecznie.