Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2013-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Poselskiego Ruch Palikota mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie wniosku o wotum nieufności wobec pana ministra Bartosza Arłukowicza. W pierwszej kolejności w imieniu klubu chciałbym podziękować z tego miejsca posłom wnioskodawcom za wniosek. 400 dni urzędowania pana ministra to średnio 2-3 porażki dziennie (Oklaski), więc uzasadnienie powinno zawierać przynajmniej kilka tomów - zmieściło się na dwóch stronach. Ministrów zdrowia było wielu, panie ministrze. Każdy otrzymywał resort w złym stanie, ale pracował i przynajmniej starał się. Wszyscy też pozostawili resort w złym stanie. Pana następca odziedziczy ministerstwo w stanie tragicznym, nie przedzawałowym, ale pozawałowym. A teraz kilka merytorycznych elementów. Padł eWUŚ. Ta namiastka potrzebnych rozwiązań urodziła się z takimi wadami wrodzonymi, że za sukces należy uznać 23 dni życia w województwie śląskim i 24 dni w województwie dolnośląskim. Panie ministrze, gdzie są karty pacjenta z zapisem chorób i wskazań? Gdzie jest jednolity system komputerowy? To przerasta pańskie możliwości, również pana Boniego. Teraz lekarze biorą oświadczenia i pakują je do kartotek. To kolejny wybryk biurokracji i skuteczny sposób na ograniczenie lesistości naszego kraju. 103 osoby i koszt 80 mln - to był eWUŚ, a nie działa. In vitro. Gdzie pańskie rozwiązania, panie ministrze? Nie ma. To pan postulował odrzucenie regulacji Ruchu Palikota i dzięki temu projekt leży od lipca w zamrażarce. Ludzie czekają, a pomysłów brak. Pana ministerstwo po raz kolejny przekazuje Komisji Europejskiej obietnice, których z góry nie zamierza dotrzymać. Mówię tu o obietnicy wprowadzenia nadzoru nad klinikami leczenia niepłodności i bankami komórek rozrodczych oraz zarodków. I za nic pan ma konieczność takiego nadzoru, który wynika wprost z dyrektyw unijnych. Polska miała obowiązek wdrożyć ten system 7 lat temu. Pan przez 14 miesięcy nawet raz się nie zająknął. Skandalicznie niechlujna ustawa refundacyjna nie daje szansy na to, aby lekarz bez narażenia się na konsekwencje i kary finansowe sięgające od 50 do 200 tys. zł mógł wypisać spokojnie recepty. Książka z instrukcją, zaleceniami i obostrzeniami dotyczącymi recept ma 115 stron. Średnio dwa razy na kwartał zmieniał pan wzór recept, właściwie to NFZ zmieniał go tak często, że nawet lekarze nie zdążyli zapełnić recept. (Oklaski) Na liście świadczeń refundowanych widnieje na przykład wstawienie endoprotezy stawu biodrowego, ale nikt nie określił typu. Pacjenci rzekomo mniej płacą, a apteki stoją na krawędzi bankructwa, panie ministrze. Udało się panu zasiać ziarno niezgody, konfliktu między lekarzami a pacjentami. To pan obarczył lekarzy odpowiedzialnością nie za leczenie, lecz za formalizmy. Teraz lekarz, zamiast leczyć, musi wypisywać przeróżne formułki w kartach pacjenta, pobierać często bzdurne zgody. To pana działalność doprowadziła do tego, że stawki ubezpieczeń OC lekarzy w minionym roku wzrosły kilkakrotnie. I nie wystarczy jedno ubezpieczenie, trzeba mieć ich kilka, jedno na leczenie NFZ, drugie na leczenie prywatne, jeszcze inne na pracowników. Zapomniał pan o tym, że prawdziwym powołaniem lekarzy jest leczyć, a nie wypełniać formularze. (Oklaski) Brak chociażby namiastki rzetelnej wyceny świadczeń medycznych. Najwyraźniej zapomniał pan, że leczenie szpitalne to nie tylko koszt podawanych leków, ale również koszty wyżywienia, personelu szpitalnego, ubezpieczenia pracowników czy chociażby utrzymania budynku. Szpitale bankrutują albo nadmiernie się zadłużają, bo NFZ nie płaci za nadwykonania. Standaryzacja leczenia to kolejny filar sprawnego systemu opieki zdrowotnej, który pan całkowicie zignorował. Niedostępność profesjonalnej diagnostyki, na którą niejednokrotnie trzeba czekać miesiącami, w sposób katastrofalny podraża wszystkie procedury. Pacjent, zamiast być leczony i wyleczony szybko, czeka niedysponowany, aż otrzyma wyniki. Ale miał pan jeden sukces, panie ministrze, i do dzisiaj nie wiem, czy był to przypadek czy świadome działanie. Kiedy zmieniono rejestrację do chemioterapii i wszystkie wydziały onkologiczne w Polsce podniosły larum, rzeczywiście podjął pan czynności, które po trzech tygodniach nerwów doprowadziły do tego, że na dwa dni przed tragedią leki doszły. Specjalizacje i rezydentury, szczególnie pana podejście do tych zagadnień, już wkrótce przyniosą opłakane efekty. Nie ma sensu podawać panu definicji, co to jest rezydentura, bo przez 14 miesięcy nie był pan w stanie tego pojęcia zrozumieć. Profilaktyka to kolejne zagadnienie, które pan zlekceważył. Programy profilaktyczne wynikające z obowiązków ustawowych wprowadzane są z opóźnieniem, a często w ogóle nierealizowane. Gdy pytamy pana w interpelacjach o losy programów profilaktycznych, to otrzymujemy wyłącznie zdawkowe ogólniki. Brak jakiejkolwiek rozsądnej polityki wobec szpitali przejawia się małymi bądź większymi sensacjami na terenie całego kraju. Jako przykład podam bezsensowny pomysł połączenia szpitali w Piekarach i Ustroniu tylko po to, aby wicedyrektor szpitala w Piekarach, były kandydat PO i niedoszły poseł, mógł mieć swoje oddzielne od szefa miejsce pracy. Koszt takiego działania wyniósłby kilka milionów bez żadnych efektów. W marcu 2012 r. obiecał pan jako poseł i minister poród bez bólu. Rodzenie siłami natury i leczenie siłami natury to pańska dewiza. I największy pana sukces - swoimi działaniami wspiera pan medycynę naturalną, ziołolecznictwo i działania znachorów. (Wesołość na sali, oklaski) Panie ministrze, nie mam wątpliwości, że siłami PO i PSL-u pozostanie pan na swoim stanowisku. (Poseł Stefan Niesiołowski: To dobrze.) Ale dobrym piłkarskim zwyczajem, jak zawodnik nie daje rady za piłką gonić i nie jest w stanie jej kopnąć, a nawet nie wie, do której bramki gra, jest wskazanie trenerowi takiego znaku, panie ministrze. To znaczy: zmiana. Niech pan wskaże. (Oklaski) Zachowuje się pan jak dziecko we mgle. Funkcja ministra pana przerosła. Być może dla pana bycie ministrem to czas dobrej zabawy, ale dla korzystających z opieki zdrowotnej to codzienny koszmar. Jeżeli zależy panu choć odrobinę na pacjentach, jeżeli chce pan, aby już nigdy nie dochodziło do ludzkich tragedii spowodowanych niewydolnością systemu, za który pan odpowiada - tragedia Bartusia i jego rodziców, bo też za nią pan odpowiada - apeluję, aby sam pan podał się do dymisji. (Oklaski) I kończąc, chciałbym dodać taką małą uwagę. Ze względu na to, że komputeryzacja, którą pan obiecywał, chciał wdrażać, nie wyszła z eWUŚ-em, to chcę przypomnieć, że osoba, która wprowadziła takie karty w województwie śląskim, trafiła do sądu za to, że na tej stronie pojawiły się reklamy, a właściwie się nie pojawiły reklamy. Ciekawe, czy pan trafi do sądu za to, że od 1 stycznia te karty już w ogóle nie działają. Bo tu już nie chodzi o reklamę, tylko o pewien system i funkcję. Jeżeli coś było, to trzeba to było zniszczyć. Dziękuję za uwagę. (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Cezary Grabarczyk)