Mówca: Spraw Wewnętrznych i Administracji Mariusz Kamiński
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Do dzisiejszej procedury podchodzę z pełną pokorą i bez arogancji. Jestem w stałej dyspozycji. To są kwestie oczywiste, być może brzmią banalnie i są banalne, ale oczywiste. Minister jest zawsze w dyspozycji premiera i zawsze w dyspozycji parlamentu. Nie przesądzam, jaki będzie wynik głosowania. Zakładam, że może być pozytywny dla mnie, bo jak widać po dzisiejszych głosowaniach, jest stabilna większość w parlamencie, ale nie o to chodzi, proszę państwa. Zgodnie z pewną sejmową procedurą zostałem wezwany tu przez was, opozycjo, żeby złożyć wyjaśnienia jako minister spraw wewnętrznych. To nie jest seans nienawiści dotyczący Mariusza Kamińskiego. Zgodnie z procedurą odpowiadam jako minister spraw wewnętrznych na zarzuty, które formułujecie wobec mnie. Tak naprawdę to nawet chciałbym odpowiedzieć na te zarzuty, bo jako minister spraw wewnętrznych w zasadzie ich nie dostrzegam. Pewne kwestie są sygnalizowane tutaj, na sali, również wczoraj na posiedzeniu komisji o tym dyskutowaliśmy, natomiast to nie jest tak, że w ramach tej procedury można zadawać dowolne pytania i przeprowadzać dowolne ataki na nielubianego polityka. Tak, odpowiem na te kwestie, które wiążą się z moją rolą jako ministra spraw wewnętrznych. Szanowni Państwo! Czytałem uważnie wniosek i jego uzasadnienie. Odnalazłem tam osiem zarzutów wobec mojej osoby, z czego tak naprawdę jeden dotyczy mnie jako ministra spraw wewnętrznych. Mówię o zarzutach, a nie faktach, tak naprawdę można powiedzieć: o insynuacjach, które tam są zawarte, często dementowanych, oczywistych. Słusznie pan poseł Sipiera wskazał na znamiennie sformułowania z tego wniosku, takie jak ˝z dużą dozą prawdopodobieństwa można domniemywać˝. To jest cytat z waszego uzasadnienia. Kolejny: ˝Zgodnie z doniesieniami mediów˝, czyli konkretnie ˝Gazety Wyborczej˝, prawda? Nomen omen. (Głos z sali: Ha, ha, ha!) ˝W opinii publicznej panuje przekonanie˝ - takie są uzasadnienia insynuacji, które wobec mnie formułujecie. Ale odpowiem na zarzuty, bo tu pada jeden zasadniczy zarzut: brutalne tłumienie prawa, fundamentalnego dla obywateli prawa do swobodnego gromadzenia się i artykułowania swoich poglądów. Tak, uważam, że jest to prawo fundamentalne, prawo święte. Mówicie o brutalnym tłumieniu legalnych manifestacji. W uzasadnieniu znajduje się zdanie: ˝Tłumienie pokojowych i legalnych protestów obywateli przeciwko działaniom władzy przywodzi na myśl najczarniejsze karty historii PRL˝. To jest zdanie z waszego uzasadnienia. Wstydźcie się. Wstydźcie się. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!) Zadałem na posiedzeniu komisji pytanie: Jakie to najczarniejsze karty z historii PRL przywodzi wam na myśl to, co się działo w ostatnich miesiącach w Polsce? Jakie? O jakie czarne karty w kontekście dławienia zgromadzeń publicznych chodzi? Poznań 1956 r. wam przychodzi na myśl? Grudzień 1970 r.? (Głos z sali: Grudzień 1981 r.) Kopalnia Wujek? Kopalnia Wujek wam przychodzi na myśl? (Głos z sali: Popiełuszko?) To pomyślcie nad tym, co piszecie, co mówicie, co formułujecie, bo nie mnie obrażacie. (Poseł Cezary Grabarczyk: Grudzień 1981 r. i 1982 r.) Teraz ja, panie pośle, mówię. (Poseł Cezary Grabarczyk: Jest pytanie, jest odpowiedź.) Bo nie mnie obrażacie. Obrażacie ofiary komunistycznych zbrodni, banalizując zło, banalizując zbrodnie, porównując happeningi jednego z kandydatów na prezydenta do zbrodni komunistycznych. Nie macie do tego prawa, bo obrażacie te ofiary, którym należy się pamięć i szacunek. (Oklaski) (Głos z sali: Mamy.) A dodatkowo obrażacie 100 tys. polskich policjantów, porównując ich do komunistycznych zbrodniarzy. (Poseł Cezary Grabarczyk: Nie. Tego, kto wydaje rozkazy.)