Mówca: Agnieszka Ścigaj
Data: 2018-06-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Premierze! Pani Premier! Pani Minister! (Poruszenie na sali) Nie wiem, czy już mogę zacząć. Mogę, tak? No właśnie, szanowni państwo, wracam do mojego poprzedniego wystąpienia i do waszej personalnej i politycznej wojenki. Wojna między Platformą a PiS-em to jest wojna, w której pewnie ktoś wygra. Dzisiaj zapewne wygra PiS, bo tak wynika z arytmetyki, ale nasuwa się pytanie, czy wygrają przy tym osoby niepełnosprawne. Moim zdaniem nie, więc nie będę się odnosić personalnie do pani minister i do tych spraw, ponieważ uważam, że nawet zmiana na stanowisku ministra, personalna w całym układzie, w całym tym systemie, nic nie zmieni. Dlatego wolałabym, aby pani minister odpowiedziała na pytania. Pójdę tokiem merytoryki i tego, co trzeba naprawić w systemie. Chciałabym się dowiedzieć, kiedy zostanie naprawiony system orzecznictwa tak, aby osoby niesamodzielne otrzymywały pieniądze na swoje godne życie, a osoby, które są niepełnosprawne, ale z różnymi stopniami niepełnosprawności, korzystały z innych systemów wsparcia, adekwatnych do tych niepełnosprawności. Kiedy wyeliminujemy z tego systemu osoby, które w okresie transformacji przeszły po prostu na bezrobocie i otrzymują świadczenia socjalne? Mało tego, jest mnóstwo osób, które państwo finansuje podwójnie, np. zatrudniając je i finansując miejsca pracy z PFRON, i dlatego nie starcza pieniędzy na osoby niesamodzielne. Dlatego od tego trzeba było zacząć. Mam następne pytanie. Kiedy pani minister rozpocznie prace, czy już rozpoczęła, nad prawdziwą reformą dwóch systemów: pomocy społecznej i urzędów pracy? Przecież pani wie, że 70% klientów to są osoby tych dwóch systemów dokładnie te same. Mało tego, to są klienci, którzy pobierają różne świadczenia i trwają w tym przez 10 lat, a w ich buty wchodzą kolejne pokolenia, bo taki mamy właśnie system. Chciałabym się dowiedzieć, czy pani myśli o połączeniu tych dwóch systemów, żeby zaoszczędzić pieniądze na to, aby dać np. osobom niepełnosprawnym w taki sposób, jak proponuje od samego początku Kukiz’15, żeby tak naprawdę mądrze i efektywnie zarządzać pieniędzmi w systemie pomocy społecznej. Chciałabym się też dowiedzieć, kiedy państwo rozpoczniecie poważną pracę nad ekonomią społeczną, która jest nadzieją i szansą na to, żeby ludzi aktywizować, żeby dawać rybę, a nie wędkę... (Głos z sali: Odwrotnie.) ...bo pieniądze unijne się skończą, a niestety w tym momencie tylko i wyłącznie jest to finansowane z pieniędzy unijnych. Państwo mówicie o pracy dla osób niepełnosprawnych. Zakłady aktywności zawodowej i inne miejsca zapewniają tylko 5 tys. miejsc pracy. Drodzy państwo, co to jest 5 tys.? To jest taka znikoma grupa. Jeżeli nawet mówimy o 280 tys. osób niepełnosprawnych od urodzenia, to te osoby nie dostaną pracy w zakładach aktywności zawodowej. Mało tego, ze względu na ten zbiurokratyzowany, instytucjonalny system zakłady aktywności zawodowej są kontrolowane przez pięć instytucji. Tak właśnie utrzymuje się biurokrację. I jeżeli w tej puli pieniędzy na politykę społeczną uwzględniacie również państwo kolejnych urzędników, którzy są powołani do kontrolowania tych wszystkich instytucji, to ja się nie dziwię, że wychodzą takie kwoty, a osoby niepełnosprawne nadal nie mają pieniędzy na swoje utrzymanie. Na koniec pytanie. Wracam znowu do tego, że nie chciałabym, aby było politycznie, i uważam, że wniosek o pani odwołanie jest polityczny, dlatego tak konsekwentnie mówię, że nie chcieliśmy tego wniosku, bo on nic nie zmieni w sytuacji osób niepełnosprawnych. Proszę mi tylko odpowiedzieć, pani minister, ponieważ w zamrażarce leżą trzy projekty absolutnie niepolityczne, złożone przez nasz klub, drobne, poprawiające w prosty sposób życie osób niepełnosprawnych. Jeden dotyczy karty parkingowej, żeby taka osoba, zamiast zgłaszania się do trzech urzędów, od razu dostawała kartę wraz z orzeczeniem, drugi dotyczy tego, żeby przyznawać miejsca osobom niepełnosprawnym w rodzinnych domach pomocy prowadzonych przez spółdzielnie socjalne, a trzeci, który już raz został odrzucony, a teraz został złożony po raz drugi, dotyczy instytucji ubezwłasnowolnienia, ograniczenia tej instytucji, czyli instytucji opiekuna medycznego. Projekty nic nie kosztują, wymagają trochę pracy. Projekty nie były używane do walki politycznej, dotyczą małej grupy osób, nie są adresowane do dużej grupy. Leżą w zamrażarce. Dlaczego? Dlatego, że są złożone właśnie przez inne ugrupowanie. I to też jest robienie polityki na osobach niepełnosprawnych. (Oklaski) Właśnie takiej debaty oczekiwalibyśmy, nad takimi projektami powinniśmy debatować. A więc jeżeli ten wniosek jest polityczny, to tak samo trzymanie w zamrażarce projektów dobrych i naprawdę nieskutkujących w żaden sposób diametralnie politycznie jest uprawianiem polityki, więc wszyscy państwo uprawiacie politykę, a nie rozmawiacie o poważnych reformach. Dziękuję bardzo. (Oklaski)