PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2013-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W przygotowanym projekcie strategii wielokrotnie powtarzają się słowa Unia Europejska, innowacje, zielona energia. Niestety, bardzo niewiele jest na temat tego, w jaki sposób chcemy układać swoje stosunki na kierunku wschodnim. Sąsiadujemy przecież i z Białorusią, i z Ukrainą, w której teraz przebiegają dramatyczne procesy przy podejmowaniu decyzji, czy na Wschód, czy na Zachód, ale graniczymy też z Federacją Rosyjską, graniczymy przez obwód kaliningradzki. Można o tych relacjach mówić na różne sposoby. Jeżeli chodzi o aspekt obronny, to jest to nadal obszar niezmiernie zmilitaryzowany. Można mówić o aspekcie gospodarczym. Od lat marzymy, żeby relacje, stosunki gospodarcze wyglądały tam inaczej niż dzisiaj, czyli po prostu o normalnej wymianie, normalnej współpracy gospodarczej. Ale mamy też problem Zalewu Wiślanego, o którym w ogóle w strategii nie wspomniano. Chciałbym jeszcze powiedzieć kilka słów dotyczących niezwykle istotnej sprawy i postawić konkretne pytanie. Otóż w obwodzie kaliningradzkim rozpoczęto budowę elektrowni atomowej. Ta elektrownia atomowa oczywiście, żeby mogła funkcjonować, żeby miała rację bytu, musi sprzedawać energię na zewnątrz. Obwód kaliningradzki nie potrzebuje tak wielkiej ilości energii, jaka tam będzie produkowana. W związku z tym chciałbym zapytać: Dlaczego w tej strategii ta sprawa nie jest w ogóle poruszona? Przecież (Dzwonek) wszyscy wiemy, że w Polsce rośnie deficyt w energii elektrycznej, że mówi się o budowie nowych elektrowni, mówi się o problemach sieci przesyłowych. Jeżeli u naszej granicy powstaje gigantyczny obiekt energetyczny, to przecież jest oczywiste, że Rosjanie będą chcieli w jakiś sposób nam tę energię sprzedawać. Dlaczego tej sprawy nie poruszono w przygotowanym projekcie strategii? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zenon Durka
Data: 2013-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przypadł mi w udziale zaszczyt przedstawienia stanowiska Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska w sprawie dwóch poselskich projektów ustaw o zmianie ustawy Kodeks karny, druki nr 1827 i 1878. Przedmiotowe projekty mają na celu ochronę praworządności oraz interesów ofiar przestępstw seksualnych popełnionych wobec dzieci. Istotą propozycji jest wprowadzenie zasady, że przedawnienie karalności takiego przestępstwa nie będzie mogło nastąpić przed upływem 28. roku życia ofiary w projekcie z druku nr 1827 i 30. roku życia w projekcie z druku nr 1878, czyli 10 lub 12 lat po uzyskaniu przez pokrzywdzonego pełnoletności. Projekty te są zgodne z prawem Unii Europejskiej, a wręcz pozwalają pełniej urzeczywistnić jego zasadę. Ze względu na to, że rozdział XI Kodeksu karnego posługuje się wyłącznie okresami stanowiącymi wielokrotność 5 lat, aby nie zaburzać porządku kodeksu, wydłużenie okresu przedawnienia do 10 lat od uzyskania pełnoletności przez ofiarę wydaje się bardziej celowe. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska wnosi o przekazanie przedmiotowych projektów do właściwej komisji. Dziękuję bardzo.
Mówca: Małgorzata Sadurska
Data: 2013-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Oczywiście Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość popiera rozwiązania zawarte w tych dwóch projektach nowelizacji Kodeksu karnego. Opowiadamy się za skierowaniem tych projektów do prac w komisji kodyfikacyjnej. Przychylamy się do uzasadnienia tych dwóch projektów, gdzie jest mowa o tym, że zwiększenie okresu przedawnienia o 5 czy 7 lat - to jest oczywiście kwestia do dyskusji w samej komisji - da ofiarom szansę na to, żeby dochodzić sprawiedliwości i ukarać sprawcę. Zdajemy sobie sprawę z tego, że często się zdarza, że osoby dopuszczające się przestępstw pedofilskich są bliskimi ofiar. Jest rzeczą oczywistą, że z jednej strony każda skrzywdzona osoba potrzebuje czasu na otrząśnięcie się z traumy, której doznała, na wyzwolenie się bardzo często również z poczucia winy, bo te osoby, o czym mówią psychologowie, mają bardzo często wmawiane poczucie winy. Z drugiej strony chodzi o to, że mają prawo decydować o własnym życiu, kiedy usamodzielniają się i uniezależniają od opieki osób bliskich czy finansowania przez nie. Decydują o swoim dorosłym życiu, więc mogą podejmować kroki prawne. Te projekty, tak jak powiedziałam, wydłużające o 5-7 lat okres przedawnienia nie rozwiązują do końca sytuacji, nie rozwiązują problemu, nie zmniejszają cierpienia ofiar, ale dają czas na podjęcie decyzji, czas na zgłoszenie się do odpowiednich organów, czy to na Policję, czy do prokuratury. Tak jak powiedziałam na początku, przychylając się do tych dwóch projektów, uznając je za słuszne, wnosimy o skierowanie ich do dalszych prac w komisji kodyfikacyjnej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Dera
Data: 2013-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska przedstawić nasze stanowisko wobec dwóch poselskich projektów ustaw dotyczących zmiany ustawy Kodeks karny, druki nr 1827 i 1878. Te dwa projekty tak naprawdę dotyczą jednej rzeczy, wydłużenia przedawnienia karalności przestępstw określonych w art. 199 § 2 i 3, art. 200, art. 202 § 4 i 4c, art. 204 § 3, jak również przestępstw określonych w art. 197, 201, 202, 203 i 204, gdy pokrzywdzonym jest małoletni. Chodzi tutaj o wydłużenie okresu przedawnienia karalności przestępcy. Nasz klub w pełni popiera obydwa przedłożenia. Nie chcemy prowadzić na tym etapie dyskusji na temat tego, czy to ma być lat 10, 12 czy 15. Nasz klub będzie proponował, aby okres przedawnienia był jak najdłuższy, żeby był maksymalnie długi, tak mogę powiedzieć. Taka jest nasza intencja i będziemy w tym przypadku w pierwszej kolejności popierać projekt Sojuszu Lewicy Demokratycznej, bo mówi on o 12-letnim okresie przedawnienia. Rzeczywiście można przyjąć ten okres maksymalny, tj. 30 lat od momentu popełnienia przestępstwa, natomiast jeżeli będzie konsensus, żeby ten czas jeszcze wydłużyć, to będziemy to popierać. Nie będziemy jednak popierać okresu bezterminowego, bo nie może być tak, że łamiemy fundamenty polskiego systemu karnego. Według nas nie ma takiej możliwości, żebyśmy znieśli okres przedawnienia, tak się raczej nie da, bo chodzi też o kwestie praktyczne. Bardzo trudno jest jednak potem udowodnić takie przestępstwo, to byłoby naprawdę praktycznie niemożliwe, jeżeli ktoś jest w wieku, nie wiem, 60, 70 lat, a łatwo można byłoby oskarżyć. Tym, co nas do tych projektów przekonało, jest to, że te dwa projekty bronią ofiar strasznych przestępstw, i to jest istotne. Rzeczywiście mamy z tym do czynienia, co rusz słyszymy o ohydnych przestępstwach, które są popełniane na małych dzieciach. Dzieci niosą tę traumę przez całe dzieciństwo, potem również przez życie dorosłe. Ten czas musi być wydłużony do momentu, w którym te osoby będą całkowicie uniezależnione od swoich opiekunów. Często mówimy o związkach, o przestępstwach które występują, przeciwko osobom bliskim. To jest największa tragedia. Te dwa projekty biorą w obronę ofiarę. Nasz klub zawsze będzie wspierał wszelkie uregulowania prawne, które większe prawa dają ofiarom. To jest właśnie ten kierunek, który w pełni popieramy. Wysoka Izbo! Panie Marszałku! Wnoszę, aby te dwa projekty skierować do dalszych prac w komisjach. Nasz klub chciałby pomóc, chcemy bardzo rzetelnie przyłożyć się do tych prac i zrobić to jak najszybciej. Dzisiaj naszym obowiązkiem, Wysoka Izbo, jest to, żebyśmy jak najszybciej ten problem rozwiązali i uchwalili prawo, które ten okres, w którym te przestępstwa nie przedawniają się, wydłużyli. To jest nasz obowiązek, to jest nasze zadanie. Chciałbym, żebyśmy zrobili to szybko, bo wystarczająco dużo czasu już zmarnowaliśmy. Czas na marnotrawstwo się skończył, teraz czas na wytężoną, szybką i dobrą pracę. O to z tego miejsca apeluję. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Istotnie te projekty idą w dobrym kierunku. Nie może być tak, żeby sprawcy okrutnych przestępstw wobec osób nieletnich pozostawali bezkarni. Mam pytanie do wnioskodawców, również do pana ministra: Czy nie obawiacie się państwo, że wydłużenie tego okresu przedawnienia nastręczy w momencie ścigania sprawcy pewnych problemów dowodowych? O tym wspominał Andrzej Dera w swoim wystąpieniu, ale w kontekście bezterminowości, czyli w ogóle wprowadzenia jakby nieprzedawniania się tego rodzaju przestępstw, ale to wydłużenie też może te problemy stwarzać, stąd moje pytanie. Dziękuję.
Mówca: Mirosław Pawlak
Data: 2013-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! W odniesieniu do druku nr 1827 mam trzy pytania. Pierwsze: Czy nie byłoby zasadne nadanie temu przepisowi bardziej abstrakcyjnego charakteru poprzez ogólne odwołanie się do przestępstw określonych w rozdziale XXV Kodeksu karnego, zamiast do enumeratywnie wyliczonych? Pytanie drugie: Jakie dane zarówno empiryczne, jak i kryminologiczne przemawiają za proponowanym rozwiązaniem? Pytanie trzecie: Czy wobec faktu, iż w Ministerstwie Sprawiedliwości toczą się prace legislacyjne nad obszerną nowelizacją Kodeksu karnego, celowa będzie na tym etapie nowelizacja cząstkowa? Pytania odnoszące się do druku nr 1878. Czym kierowali się posłowie wnioskodawcy, określając okres lat 12 od ukończenia przez pokrzywdzonego 18 lat? Czy w tej sytuacji, tj. podobnie jak w przypadku projektu z druku nr 1827, nie należałoby poczekać na kompleksową nowelizację ustawy Kodeks karny opracowaną w resorcie sprawiedliwości? Dziękuję bardzo.
Mówca: Paweł Suski
Data: 2013-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Rzeczniku! Szanowni Państwo! Statystyki są nieubłagane, są wręcz zatrważające. Przytoczono wskaźnik mówiący o 14% dzieci, osób małoletnich pokrzywdzonych przestępstwem seksualnym. To są przypuszczenia wynikające z badań prof. Lwa-Starowicza. Jest to olbrzymia populacja dzieci skrzywdzonych przestępstwami, które naznaczyły ich życie, również dorosłe. I odwrotnie: statystyki osób ukaranych są zatrważająco niskie. Oznacza to, że mamy poważny problem. Te dwa projekty uwzględniają pewnie jeden z czynników, które warunkują tak niską wykrywalność tego rodzaju przestępstw. Tak się wydaje. Z tego miejsca chciałbym bardzo serdecznie podziękować paniom za tę inicjatywę, ponieważ dajemy szansę tym wszystkim, których w młodości, w dzieciństwie dotknęło znamię przestępstwa na tle seksualnym, by mieli okazję zmierzyć się z tym, dać odpór i wskazać sprawcę. Rozmawiamy tutaj przede wszystkim o długości okresu przedawnienia. Chciałbym zapytać panią poseł Lidię Staroń jako wnioskodawcę, przedstawiciel grupy, którą (Dzwonek) reprezentuje: Jak rzeczywiście kształtuje się ten okres? Zgodzę się z wnioskiem pana posła Dery, że nie możemy nie przedawniać czy odstąpić od możliwości karania tego typu przestępstw, ale również zainteresowała mnie propozycja rzecznika praw dziecka, który mówił, że jest pewna grupa przestępstw, które rzeczywiście mogłyby nie ulegać przedawnieniu. Bardzo proszę o odniesienie się do tych rzeczy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2013-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rzeczywiście ustawodawca powinien zapewnić realną możliwość pociągnięcia sprawcy do odpowiedzialności karnej. W przypadku przestępstw o charakterze seksualnym popełnionych na szkodę małoletniego konieczne jest stworzenie warunków, w których pokrzywdzony jest na tyle dorosły, by móc świadomie, samodzielnie i bez obaw podjąć odpowiednie kroki prawne. Strach i brak samodzielności finansowej pokrzywdzonego nie może stanowić okoliczności wpływającej na uniknięcie odpowiedzialności karnej przez sprawcę. Obecne prawo może sprzyjać przestępcom, którzy używając przemocy fizycznej, psychicznej czy wykorzystując zależność ekonomiczną ofiary, zapewniają sobie bezkarność, natomiast prawo powinno chronić ofiarę. W związku z tym pytam: Czy z uwagi na wysoką szkodliwość skutków przestępstw seksualnych popełnionych wobec dzieci, szczególnie wobec dzieci, nie byłoby zasadne wydłużenie okresu przedawnienia karalności, tak jak w wypadku przestępstwa wobec osoby małoletniej, do osiągnięcia przez nią chociażby 38. roku życia, czy nawet nie należałoby zastanowić się nad nieprzedawnianiem karalności takiego przestępstwa? Może nie jestem oryginalny w tym, co mówię, ale wydaje mi się, iż stosowanie kryterium wieku wobec ofiary nie jest racjonalne. Jest winny, jest ofiara. Wydaje mi się, iż decyzja o ściganiu sprawców tak ohydnych przestępstw nie powinna być skodyfikowana czasowo. Dziękuję.
Mówca: Adam Rogacki
Data: 2013-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozmawiamy dzisiaj o poważnym problemie i wydaje się, że chyba wszystkich powinna cieszyć duża zgodność Wysokiej Izby, niezależnie od tego, jak ostatecznie w tych projektach, gdy trafią do Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach, po przepracowaniu, zostanie ustalony wiek przedawnienia. Wydaje się, że wszyscy jesteśmy zgodni, że to jest sprawa ponad podziałami politycznymi, która powinna być załatwiona, a wystąpienie rzecznika praw obywatelskich tylko nas przekonuje, że ta skala jest dosyć duża i ten problem jest poważny. Przy okazji tego problemu mam pytanie do przedstawicieli resortu sprawiedliwości. Słyszymy, że w różnego rodzaju sprawach, czasami poważnych, czasami dotyczących chociażby poważnych afer, dochodzi do przedawnienia wskutek tak naprawdę niewydolności wymiaru sprawiedliwości, różnego rodzaju sztuczek adwokackich czy stosowanych przez podsądnych. Tak naprawdę nie ma możliwości skazania, gdy dowody często są ewidentne i tylko, jak się wydaje, ta niewydolność wymiaru sprawiedliwości powoduje, że dana osoba, mimo popełnienia czynu, nie jest karana. Chciałem zapytać: Czy w związku z tym resort sprawiedliwości prowadzi statystyki, jak dużo (Dzwonek) spraw w skali na przykład ostatnich lat ulega przedawnieniu? Z drugiej strony, czy planuje się jakieś zmiany w kodeksach, które uniemożliwiłyby tego typu proceder w przyszłości?
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zapytam już konkretnie o skalę przedawnień przestępstw dotyczących pedofilii. Czy państwo mają takie statystyki, ile było postępowań, które zostały umorzone z powodu przedawnienia?
Mówca: Andrzej Jaworski
Data: 2013-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Nie ma ważniejszego zadania dla posłów niż ochrona naszych dzieci, dlatego oba te projekty idą we właściwym kierunku. Mam pytanie i pewną wątpliwość, chociaż zdaję sobie sprawę z tego, że prawo nie powinno działać wstecz. Czy przyjmując tego typu rozwiązania, nie powinniśmy jednak doprowadzić do takiej sytuacji, jeśli chodzi o te osoby, te dzieci, które sześć lat temu podlegały tego typu zachowaniom, że będzie można zastosować tę ustawę, w momencie gdy jednak uchwalimy ją i będzie ona obowiązywała, w przypadku tych, którzy dopiero tę pełnoletniość będą osiągać? Czy nie powinniśmy zrobić jakiegoś wyjątku i czy nasi prawnicy nie powinni pochylić się nad taką konstrukcją, aby tego przedawnienia po prostu nie było? Dziękuję.
Mówca: Andrzej Jaworski
Data: 2013-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Myślę, że pań wnioskodawczyń.
Mówca: Mirosław Pluta
Data: 2013-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pytanie kieruję do posłów wnioskodawców. Zgadzając się w całości z uzasadnieniem projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny, mam jedno pytanie: Co było podstawą wprowadzenia zasady, że przedawnienie karalności przestępstwa, o którym mówi ustawa, nie może nastąpić przed upływem 10 lat od ukończenia przez pokrzywdzonego 18. roku życia? W praktyce może się okazać, że zarówno dla sądu, jak i dla wymiaru sprawiedliwości i samej ofiary przestępstwa może to być za krótki czas. Dziękuję bardzo.
Mówca: Lidia Staroń
Data: 2013-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Odpowiadając na pytania, które padły tutaj, przede wszystkim chciałabym wszystkim klubom bardzo podziękować, dlatego że dokładnie wszyscy ich przedstawiciele w swoich wypowiedziach zawarli stwierdzenie, że prawo powinno chronić ofiarę, a nie sprawcę. I to wynika też z projektów. To jest tutaj najistotniejsze, ale także to, że ponad podziałami wszystkie kluby te inicjatywy poparły. Mam nadzieję, że to prawo dość szybko wejdzie w życie i będzie powodowało, że sprawcy przestępstw, tych okrutnych przestępstw, nieuchronność kary będą bardziej czuli, a ofiary będą przez to bardziej chronione. Odpowiadam na pytania, które tutaj padły, w sprawie, która tu się przewijała w nich wszystkich. Przede wszystkim chodzi o to, dlaczego taki okres, 10 czy 12 lat. Oczywiście jest to sprawa otwarta. Nam zależy na tym, żeby ten okres był przede wszystkim dłuższy, niż jest dzisiaj, bo w aktualnym stanie prawnym jest on za krótki, zdecydowanie za krótki. Zależy nam na tym, żeby był jak najdłuższy i stąd te prace. Wczoraj mówiłam, że on powinien w moim przekonaniu być nawet dłuższy, wynosić co najmniej 15 lat. Natomiast to będzie podlegało pracy już w komisji. I tam, biorąc pod uwagę wszystkie argumenty każdego klubu poselskiego, tych, którzy będą nad tym pracowali, którzy będą zgłaszali uwagi, mam nadzieję, wypracujemy taki projekt, który będzie projektem konsensusu i będzie miał na celu ochronę ofiary przestępstwa, ofiary tegoż pedofila. Dlaczego to projekt cząstkowy? Zależało nam przede wszystkim na tym, aby to prawo jak najszybciej weszło w życie, tak aby chroniło ofiary przestępstw, tak aby one jak najszybciej z tego prawa mogły skorzystać. Jeden z posłów też pytał o to, dlaczego dane artykuły się znalazły w naszej propozycji dotyczącej wydłużenia okresu przedawnienia. Mówiłam, jakiego typu to są przestępstwa. To są wszystko przestępstwa przeciwko dzieciom, przeciwko osobom małoletnim, czyli oprócz obcowania płciowego z małoletnim to jest prezentowanie małoletniemu czynności seksualnej, to są przestępstwa polegające na prezentowaniu treści pornograficznych, rozpowszechnianiu ich, utrwalaniu, zapoznawaniu się z nimi, produkowaniu i przechowywaniu treści przedstawiających małoletniego uczestniczącego w czynności seksualnej, treści pornograficznych związanych z prezentowaniem przemocy, to jest gwałt, czyli już najcięższe przestępstwo, gwałt kazirodczy, czy też uprowadzenie małoletniego w celu uprawiania prostytucji za granicę. To wszystkie najcięższe typy przestępstw, te które dotyczą dzieci. I one zostały dlatego przywołane w art. 101 § 4 Kodeksu karnego. I w tym przypadku ten okres przedawnienia powinien w naszym przekonaniu zostać wydłużony. Tak więc jeszcze raz dziękując przede wszystkim za to, że wszystkie kluby ponad podziałami popierają tę inicjatywę, bardzo liczę na taką rzeczywiście szybką drogę legislacyjną i na to, że te przepisy naprawdę szybko wejdą w życie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2013-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Rzeczniku! Wysoka Izbo! Mogę się tylko przyłączyć do słów przed chwilą wypowiedzianych przez panią poseł Lidię Staroń. Bardzo wszystkim dziękuję za to wzorcowe, ponad podziałami zachowanie. Rzeczywiście można tylko marzyć o takim zachowaniu wszystkich klubów, o tym, żeby tak zgodnie podejmować decyzje o skierowaniu do komisji, bo jak rozumiem, tak to się zakończy, że projekty się tam znajdą. Już nie mówię o tym, że pan minister też wykazał tak duże zrozumienie i poparcie dla tych projektów, co mnie również bardzo cieszy. Zatem zakładam, że ta ścieżka rzeczywiście będzie szybka i uda nam się przeprowadzić to prędko, ponieważ nie mamy na co czekać, to jest coś, co trzeba pilnie załatwić. Niezależnie od tego, jakie będą projekty większych zmian w Kodeksie karnym, to to, jeszcze przy takiej zgodzie ponad podziałami, trzeba zrobić bardzo szybko. Pan minister wspomniał o tym, że został przyjęty projekt zmiany implementujący dyrektywę i to świeżutko, 19 listopada, czyli to też za chwilę pewnie trafi do nas do pracy. Więc możemy się tylko cieszyć, że tak się stało. W zasadzie wszystkie sprawy zostały wyjaśnione. Proszę państwa, faktem jest, że my to wszystko musimy sobie teraz przećwiczyć w komisji i tę podstawową kwestię, kwestię okresu, który przedłużamy, musimy sensownie opracować, tak żeby zachować pewne proporcje, tzn. przedłużamy, ale zachowujemy rozsądek, np. z myślą, o czym też była mowa, o późniejszym dowodzeniu, bo to też jest istotne, czy będzie możliwość przeprowadzenia postępowania dowodowego. Tu trzeba znaleźć złote rozwiązanie. Ja gorąco wierzę w to, że to się odbędzie przy wsparciu wszystkich klubów, jest tylko kwestia procedowania w komisji, być może pozyskania jeszcze jakichś opinii, które będą nam z pewnością potrzebne. Ale przy tak dobrej woli, jaką dzisiaj okazali wszyscy posłowie, z pewnością nam się to uda. Jeszcze raz serdecznie za to dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Bętkowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nawiązując do poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny, pragnę odnieść się do brzmienia art. 1 omawianego projektu ustawy i zapytać: Dlaczego twórcy projektu, proponując wprowadzenie zasady, że przedawnienie karalności takiego przestępstwa wobec osoby małoletniej nie będzie mogło nastąpić przed upływem 12 lat od momentu ukończenia przez pokrzywdzonego lat 18, nie zastosowali się do pewnej utrwalonej praktyki prawnej, którą można zauważyć w szczególności w rozdziale XI ustawy Kodeks karny, gdzie ustawodawca posługuje się wyłącznie okresami stanowiącymi wielokrotność 5 lat? Czy nie należałoby uznać za bardziej celowe wydłużenia okresu przedawnienia przestępstw wskazanych przez twórców projektu do wielokrotności lat 5 - aby nie zaburzać porządku i pewnej logiki kodeksu? Dziękuję.
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny, druk nr 1753. Projekt zmierza do nowelizacji Kodeksu karnego, a konkretnie do nowelizacji art. 106a. Nowelizacja miałaby polegać na wyłączeniu zatarcia skazania w stosunku do przestępstw, zbrodni popełnionych z art. 148 Kodeksu karnego. W intencji wnioskodawców ten zamiar polega na tym, że jeżeli z dobrodziejstwa instytucji zatarcia skazania nie mogą korzystać osoby skazane za przestępstwo pedofilii, to istotnie można byłoby się zastanawiać nad tym, czy osoby, które dopuściły się zbrodni zabójstwa, z tej instytucji korzystać mogą. To jakby legło, jak rozumiem, u podstaw propozycji klubu Solidarnej Polski. Faktycznie nad tą propozycją należałoby się pochylić, a przynajmniej poddać ją głębszej dyskusji, bo wątpliwości są, o tych wątpliwościach mówiła moja przedmówczyni. Jeżeli chodzi o przestępstwa z art. 148, to naprawdę mają one bardzo różny charakter. Mamy tutaj wielokrotnych, seryjnych zbrodniarzy z jednej strony, z drugiej strony osoby, które popełniły zabójstwo w afekcie czy w wyniku przekroczenia granic obrony koniecznej. Istotnie gdyby te osoby nie mogły skorzystać z dobrodziejstwa zatarcia skazania, byłoby to rażącą niesprawiedliwością. Przede wszystkim oczywiście ta instytucja ma na celu przewrócenie społeczeństwu zresocjalizowanych przestępców i jest ugruntowana w naszym porządku prawnym. Ale nie sposób też jakby odmówić racji wnioskodawcom. W tej sytuacji wydaje mi się, że polem do ścierania się na argumenty będzie komisja. W komisji wysłuchamy opinii i konstytucjonalistów, i karnistów, zważymy te argumenty i wtedy będzie można podjąć ostateczną decyzję. W związku z powyższym w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wnoszę o skierowanie tego projektu do dalszych prac legislacyjnych w Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach. Dziękuję.