Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2012-01-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość dotyczące rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks cywilny, zawartego w druku nr 74. Na początek w swoim wystąpieniu pozwolę sobie odnieść się do zmian zaproponowanych w art. 49 Kodeksu cywilnego. Obszernego uzupełnienia tegoż artykułu dokonano już ustawą z dnia 30 maja 2008 r. Rozszerzyliśmy wówczas materiał regulacji zawartej w art. 49 kodeksu poprzez dodanie § 2 mówiącego o przyznaniu wskazanym osobom roszczenia o przeniesienie własności urządzeń przesyłowych. Obecnie rząd przedstawia propozycję kolejnej nowelizacji art. 49, i to propozycję identyczną z projektem złożonym w poprzedniej kadencji. Dziwię się temu, bo przedstawione propozycje wówczas nie uzyskały żadnej w pełni pozytywnej opinii, a wręcz przeciwnie - pojawiło się szereg opinii negatywnych - była to znacząca ilość - oraz pojawiły się poważne wątpliwości natury konstytucyjnej. Pozwolę sobie zacytować chociażby opinię pana prof. dr hab. Edwarda Gniewka, a każdy cokolwiek interesujący się prawem własności wie, że jest to jeden z najwybitniejszych znawców tego tematu. Pan profesor napisał w swojej opinii: ˝Mamy tu bowiem do czynienia z ograniczeniem (na skutek instalacji oraz eksploatacji odpowiednich urządzeń technicznych) cudzego prawa własności˝ - a dalej - ˝Generalnie poddaję pod skrupulatny osąd organów legislacyjnych zaproponowany w projekcie zabieg przedmiotowego rozszerzenia zakresu regulacji art. 49 kodeksu (w ścisłym powiązaniu z art. 305 1 -305 4 ) na urządzenia infrastruktury komunikacyjnej. Daleko tutaj, patrząc wstecznie, od pierwowzoru urządzeń przesyłowych, a niebawem, patrząc naprzód, możemy dojść do urządzeń wszelakiej najbardziej wyszukanej infrastruktury technicznej, nie patrząc na to, jaka była niegdysiejsza, okrojona, ale uzasadniona intencja ustawodawcy; nie tędy droga legislacyjna (zagubiliśmy się już zresztą w szczegółach)˝. Tyle pan profesor Gniewek. Ale eksperci BAS wskazywali również na fakt, że ˝proponowane zasady rozstrzygnięcia kwestii własności i sposobu korzystania z urządzeń przesyłowych i innej infrastruktury technicznej wiążą się z istotnymi teoretycznymi i praktycznymi wątpliwościami co do zakresu nowelizacji i zasad ochrony interesu właścicieli nieruchomości i stwierdzają, że szereg rozwiązań proponowanych w nowelizacji wywołuje istotne wątpliwości˝. Odnosząc się do tego projektu, pragnęłabym również wspomnieć o licznych protestach mieszkańców Podhala. Pozwolę sobie też posłużyć się cytatami z pism, które były kierowane m.in. do sejmowej komisji kodyfikacyjnej: ˝Federacja Obrony Podhala zrzeszająca stowarzyszenia i komitety protestacyjne na Podhalu zdecydowaniu sprzeciwia się i protestuje przeciwko procedowaniu zmiany Kodeksu cywilnego. Projekt rządowy zakłada rozszerzenie o tzw. transport linowy art. 49, który reguluje status prawny tzw. urządzeń przesyłowych, które służą do doprowadzania lub odprowadzania wody, pary, gazu, prądu elektrycznego, czyli celom publicznym. Już samo ustanowienie tzw. prawa przesyłu bez konsultacji społecznej z właścicielami nieruchomości budzi wiele kontrowersji i niepokój społeczny. Projektuje się także rozszerzenie uprawnień do uzyskania tzw. służebności przesyłu o transport linowy, który jest sklasyfikowany jako koleje napowietrzne, koleje gondolowe, koleje krzesełkowe i wyciągi˝. Dalej stowarzyszenie powołuje się na wyrok Sądu Administracyjnego, który stwierdził, że inwestycje, tj. trasy narciarskie, wyciągi narciarskie, koleje napowietrzne, koleje gondolowe i koleje krzesełkowe oraz urządzenia towarzyszące nie mogą być uznawane za inwestycje celu publicznego, bowiem nie służą zaspokajaniu potrzeb powszechnych. Nie są inwestycją nakierowaną na urzeczywistnienie interesu publicznego istotnego dla zbiorowości. Sąd uznał, według tych pism, iż realizacja budowy wyżej wymienionych inwestycji nie należy do spraw najpowszechniej spotykanych, służących zaspokajaniu bieżących potrzeb ludności i niezbędnych do funkcjonowania wspólnoty samorządowej. W dalszej części tych pism (Dzwonek) czytamy: Należy się zastanowić, czemu i komu ma służyć ta zmiana w ustawie. Nie trzeba domniemywać, że upolitycznionemu biznesowi narciarskiemu. Żądamy, aby zgodnie z postanowieniami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo własności było honorowane i kształtowane zgodnie z poszanowaniem praw obywatelskich. Tyle, koniec cytatów z tego pisma. Panie marszałku, temat jest tak skomplikowany, że jeżeli pan pozwoli, troszeczkę przedłużę.