PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jerzy Materna
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy zawartego w drukach nr 2035 i 2069. Republika Liberii położona jest w Afryce Zachodniej, zajmuje powierzchnię 111 370 km 2 , liczy blisko 3,6 mln mieszkańców, jej PKB szacowane jest na poziomie 1,7 mld dolarów. Sytuacja gospodarcza i polityczna Republiki Liberii jest niestabilna, co jest skutkiem przewrotów wojskowych i dwóch wojen domowych w latach 1989-1996 i 1999-2003 r. Republika Liberii jest krajem rolniczo-surowcowym, główną uprawą przemysłową jest kauczukowiec. Ponadto uprawia się banany, kawę, kakaowiec. Wydobywa się rudy żelaza, diamenty i złoto, które są ważnymi surowcami eksportowanymi między innymi do Niemiec, Stanów Zjednoczonych i Włoch. Przemysł przetwórczy obejmuje zakłady przemysłu spożywczego i drzewnego, obroty z zagranicą sięgają ponad 6 mld dolarów, eksport sięga 1 mld dolarów, a import 5 mld. Wartość polskiego eksportu do Liberii w 2012 r. wynosił 112 mln dolarów. Liberia jest znana jako kraj taniej bandery. Zarejestrowane tu statki tworzą największą flotę na świecie. System podatkowy dla osób prawnych wynosi standardowo 35%, a alternatywny 2% od obrotu. Dla osób fizycznych podatek jest progresywny i wynosi maksymalnie 35%. Polska nie zawarła dotychczas umowy o wymianie informacji w sprawach podatkowych z tym państwem. Zawarcie niniejszej umowy stało się możliwe dzięki zmianie podejścia administracji Liberii do kwestii wymiany informacji podatkowych. Umowa pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Liberią została przygotowana w oparciu o modelową umowę OECD o wymianie informacji w sprawach podatkowych. W przypadku Polski jest to podatek dochodowy od osób prawnych, od osób fizycznych oraz podatek od towarów i usług. W przypadku Liberii są to wszelkie podatki bez wzglądu na ich rodzaj i nazwę nałożone po dacie podpisania niniejszej umowy. Modelowa umowa jest wynegocjowaną umową ograniczającą się do wymiany na żądanie, nie obejmuje wymiany spontanicznej lub automatycznej. Wejście w życie umowy będzie skutecznym narzędziem weryfikacji do deklarowanych podstaw opodatkowania przez podatników osiągających dochody i będzie miało pozytywny wpływ na wysokość dochodów budżetowych Skarbu Państwa. Zawarcie umowy jest ważnym krokiem w kierunku zawarcia pełnej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Minister finansów będzie sprawował nadzór nad realizacją umowy. Umowa zawiera 14 artykułów. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość popiera projekt ustawy i będzie głosował za jego przyjęciem. Dziękuję.
Mówca: Wojciech Saługa
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Klub Platforma Obywatelska przychylnie odnosi się do projektu ustawy w sprawie ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską o Republiką Liberii o wymianie informacji w sprawach podatkowych, podpisanej w Nowym Jorku dnia 7 sierpnia 2013 r., i będzie głosował za przyjęciem wyżej wymienionej ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Materna
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam następujące pytanie: Jakie są inwestycje bezpośrednio polskich przedsiębiorców w Liberii i Liberyjczyków w Polsce? Czy pan minister posiada takie informacje? Ponieważ w druku sejmowym nie było tego. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Górczyński
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu połączonych komisji: Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Finansów Publicznych, chciałbym podziękować przedstawicielom poszczególnych klubów za jednomyślność i pogratulować panu ministrowi dobrze przygotowanych dokumentów. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Wojciech Saługa
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu połączonych komisji finansów i spraw zagranicznych mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie komisji o projekcie ustawy o ratyfikacji Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Malezji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Protokołu do tej Umowy, podpisanych w Kuala Lumpur dnia 8 lipca 2013 r., zawarte w druku nr 2070. Obowiązująca umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta między polskim rządem a rządem Malezji została podpisana w 1977 r., więc jest już umową dość nieprzystającą do obowiązujących rozwiązań prawnych w nowych warunkach gospodarczych i w nowej sytuacji międzynarodowej zaistniałej po 1989 r. Zawarte w latach 70. umowy podatkowe nie odpowiadają współczesnym wymogom wynikającym z przystąpienia Polski do Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju i do Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Istnieje zatem potrzeba wynegocjowania nowych umów z partnerami gospodarczymi Polski, do których niewątpliwie zalicza się Malezja. Mamy już zawarte takie umowy z Norwegią, Wielką Brytanią, Kanadą, Finlandią, Singapurem, Stanami Zjednoczonymi, Republiką Czeską, Cyprem, Indiami, Islandią, Luksemburgiem, Maltą, Norwegią, Słowacją i Szwajcarią, i sądzę, że takich umów będzie w najbliższym czasie więcej. Umowa reguluje takie zagadnienia jak płacenie podatków dochodowych, opodatkowanie dywidend, odsetek od dochodu, kwestie należności licencyjnych, zysków z przeniesienia własności majątku, sprawy dotyczące pracy najemnej i unikania podwójnego opodatkowania. Wysoka Izbo! Projekt wpłynął do Sejmu 9 grudnia 2013 r., 7 stycznia skierowano go do pierwszego czytania w komisjach finansów i spraw zagranicznych, które na wspólnym posiedzeniu w dniu 22 stycznia jednogłośnie wniosły, aby uchwalić omawiany projekt ustawy bez poprawek. Dziękuję bardzo.
Mówca: Killion Munyama
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić, a zarazem rekomendować do przyjęcia, projekt ustawy o ratyfikacji Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Malezji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Protokołu do tej Umowy, podpisanych w Kuala Lumpur w dniu 8 lipca 2013 r. Projekt ustawy będący przedmiotem debaty stanowi znaczący krok w stosunkach prawno-podatkowych między Rzecząpospolitą Polską a Malezją, powodowany koniecznością uszczelnienia systemu fiskalnego poprzez eliminację możliwości wyprowadzania należnych polskiemu Skarbowi Państwa zobowiązań podatkowych. Malezja jest potężnym i bardzo prężnie rozwijającym się rynkiem. Stanowi jeden z najlepiej rozwiniętych gospodarczo krajów Azji Południowo-Wschodniej. Podstawą obecnego rozwoju gospodarczego Malezji jest nowy model ekonomiczny na lata 2010-2020, którego nadrzędnym celem jest wprowadzenie Malezji do grona państw wysoko rozwiniętych do 2020 r. Aby osiągnąć ten cel, rząd Malezji deklaruje wsparcie tych gałęzi gospodarki, które mają największy potencjał wzrostu oraz rodzime, innowacyjne rozwiązania techniczne, a także przekształcenie systemu edukacji tak, aby opuszczali go absolwenci kierunków najbardziej poszukiwanych na rynku pracy, oraz doprowadzenie do włączenia wszystkich malezyjskich grup społecznych do korzystania z bogactw kraju. Ze względu na potencjał omawianego rynku i wzrost wzajemnej wymiany handlowej ustalenie czytelnych, jasnych i możliwie skutecznie zapobiegających nieuczciwym praktykom norm prawnych staje się słuszne i konieczne. Zawarcie umowy jest ważnym krokiem w kierunku rozwoju dwustronnej współpracy podatkowej, dlatego, podkreślając pełną aprobatę połączonych komisji wobec zapisów protokołu, wyrażającą się jednogłośnym jego przyjęciem po przedyskutowaniu jego zapisów w dniu 22 stycznia 2014 r., wnoszę o przyjęcie ustawy ratyfikacyjnej w przedłożonym brzmieniu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Materna
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec rządowego projektu ustawy, zawartego w drukach nr 2036 i 2070. Malezja to państwo położone w Azji Południowo-Wschodniej na Półwyspie Malajskim i wyspie Bornego. Zajmuje obszar 330 tys. km 2 i liczy ponad 29 mln mieszkańców. Głową państwa jest król, a władza ustawodawcza należy do dwuizbowego parlamentu. Władzę wykonawczą sprawuje rząd z premierem mianowanym przez króla. Malezja obecnie należy do najlepiej rozwiniętych gospodarczo krajów Azji. Jej PKB sięga 322,5 mld dolarów amerykańskich, a w przeliczeniu na mieszkańca 11,3 tys. dolarów. Roczny wzrost PKB od kilku lat kształtuje się na poziomie od 4 do 5%, a inflacja i bezrobocie są na poziomie 3%. Malezja uchodzi za jeden z najbardziej bezpiecznych i łatwych do podróżowania krajów. Innym ważnym faktem godnym odnotowania jest surowość kar. Na przykład handel narkotykami podlega w Malezji karze śmierci. W Malezji dominuje przemysł ropy naftowej i gazu ziemnego, usługi finansowe, handel hurtowy i detaliczny, turystyka i informatyka, edukacja, przemysł elektryczny i elektroniczny oraz rolnictwo. Obrót handlowy Malezji z Polską sięgają 900 mln dolarów, eksportujemy na poziomie 200 mln dolarów, a importujemy za 700 mln dolarów, więc saldo wynosi minus 500 mln dolarów. Eksportujemy do Malezji metale szlachetne, urządzenia mechaniczne i elektryczne, przyrządy i aparaty optyczne, tworzywa sztuczne i wyroby z kauczuku. Importujemy natomiast urządzenia mechaniczne i elektryczne. Według danych z 2011 r. wartość bezpośrednich inwestycji malezyjskich w Polsce wyniosła 198 mln zł. Z kolei polskie inwestycje bezpośrednie w Malezji wyniosły 301 mln zł. Obowiązująca umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Malezją sięga 1977 r. Wymagała więc ona urealnienia. Nowa umowa oparta została na aktualnej wersji Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku. W przypadku Polski dotyczy to podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych. W przypadku Malezji będzie to podatek dochodowy oraz podatek dochodowy od ropy naftowej. Polska będzie stosowała metodę zaliczania proporcjonalnego jako właściwą dla unikania podwójnego opodatkowania. Minister finansów będzie sprawował nadzór nad realizacją umowy. Umowa zawiera 26 artykułów. Zawarcie umowy jest ważnym krokiem w kierunku rozwoju dalszej dwustronnej współpracy gospodarczej i podatkowej. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość popiera projekt ustawy i będzie głosował za jej przyjęciem. Dziękuję.
Mówca: Maciej Mroczek
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Twój Ruch mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec sprawozdania Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Malezji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Protokołu do tej Umowy, podpisanych w Kuala Lumpur dnia 8 lipca 2013 r., druki nr 2036 i 2070. Aktualnie obowiązująca umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Malezji została podpisana jeszcze w 1977 r., dlatego też istnieje obecnie konieczność jej uaktualnienia do m.in. innych warunków gospodarczych oraz innej sytuacji międzynarodowej. Nowa umowa między Polską a Malezją o unikaniu podwójnego opodatkowania opiera się na bieżącej wersji Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku. Obejmuje w przypadku Polski podatek dochodowy od osób fizycznych i osób prawnych, natomiast w przypadku Malezji będzie to podatek dochodowy i podatek dochodowy od ropy naftowej. Nowa umowa zakłada usunięcie ekonomicznego podwójnego opodatkowania dochodów grup kapitałowych. W Polsce w dotychczasowej umowie wykorzystywano metodę zaliczenia proporcjonalnego w stosunku do kategorii dochodów. Metoda ta znajdzie zastosowanie również w nowej umowie jako odpowiednia dla unikania podwójnego opodatkowania. Wymiana informacji zostanie poszerzona o możliwość żądania informacji, nawet jeśli drugie umawiające się państwo nie potrzebuje ich na własny użytek. Klub Poselski Twój Ruch uważa, że wejście w życie umowy nie pociągnie za sobą skutków ubocznych dla budżetu państwa. Uważamy, że nastąpi wzrost relacji gospodarczych z uwagi na niższe stawki podatku u źródła dochodów pasywnych, co nie przewiduje skutków na płaszczyźnie społecznej. Sądzimy, że podpisanie nowej umowy będzie istotne dla rozwoju i obustronnej współpracy gospodarczej i podatkowej, a wejście w życie umowy nie będzie powodem do modyfikacji w ustawodawstwie wewnętrznym. Mając powyższe na uwadze, Klub Poselski Twój Ruch pozytywnie opiniuje projekt ustawy o ratyfikacji Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Malezji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Protokołu do tej Umowy, podpisanych w Kuala Lumpur dnia 8 lipca 2013 r. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Matuszczak
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o ratyfikacji Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Malezji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Protokołu do tej Umowy, podpisanych w Kuala Lumpur dnia 8 lipca 2013 r. Obecnie obowiązująca umowa pomiędzy Polską a Malezją została zawarta w 1977 r. i nie odpowiada międzynarodowym standardom ani nowej sytuacji ekonomiczno-gospodarczej, w której Polska znalazła się po roku 1989. Wymiana handlowa Polski z Malezją, dynamicznie rozwijającym się państwem położonym w Azji Południowo-Wschodniej, wynosi niespełna 1 mld dolarów rocznie i zdecydowanie więcej towarów importujemy, niż eksportujemy. Podatki, których dotyczy umowa, to w przypadku Polski podatek dochodowy od osób fizycznych, podatek dochodowy od osób prawnych oraz podatek VAT, a w przypadku Malezji podatek dochodowy oraz podatek dochodowy od ropy naftowej. Umowa ogranicza się do wymiany informacji na wniosek oraz określa, jakie warunki wniosek powinien spełniać. Przewiduje również, że strona proszona o pomoc nie jest zobowiązana do udzielania informacji podatkowych, które nie znajdują się w jej posiadaniu lub w posiadaniu jej organów. Umowa określa także sytuacje, w których wniosek może zostać odrzucony, szczególnie gdy przekazane informacje mogą naruszać tajemnicę handlową, gospodarczą lub przemysłową jednego z umawiających się państw. Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej popiera omawiany projekt ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Materna
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W tej kadencji ratyfikowaliśmy umowy między rządami w sprawie unikania podwójnego opodatkowania z dziesięcioma państwami, teraz jest jedenaste. Podpisaliśmy także umowy z pięcioma państwami o wymianie informacji. Najwyższy czas na podsumowania. Czy widać tego efekty w budżecie? Czy państwo to zauważyli? Czy są w ogóle prowadzone badania na temat tego, jakie są po prostu pozytywne tego efekty? To tyle. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Wojciech Saługa
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! W imieniu połączonych komisji chciałbym podziękować panu ministrowi i przedstawicielom wszystkich klubów za współpracę i za jednomyślność przy procedowaniu nad tym projektem ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Łopata
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, pani marszałek. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam zaszczyt zaprezentować stanowisko klubu co do ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług z druku nr 2065. Ponieważ pan minister i moi przedmówcy bardzo szczegółowo omówili zakres zmian obejmowanych tą ustawą zawartą w druku nr 2065, poinformuję na wstępie, że jesteśmy jako klub za skierowaniem tego projektu do dalszych prac do Komisji Finansów Publicznych. Może tylko dwa czy trzy zdania co do wykazania różnic między dotychczasowym i proponowanym stanem prawnym. Przypominam, że obowiązujący stan prawny to ustawa z 5 lipca 2001 r., a więc siłą rzeczy blisko 13 lat funkcjonowania i doświadczeń każe zmienić ten stan i dostosować go do realiów gospodarki i życia dzisiejszego. Jeśli chodzi o te różnice, to przede wszystkim w proponowanym stanie prawnym zmianie ulegnie zakres przedmiotowy ustawy regulującej kwestię cen z uwagi na odstąpienie od zamieszczania w niej obowiązku indywidualnego oznaczania towarów, tzw. metkowania, o tym już wielokrotnie moi przedmówcy mówili, uciążliwego niewątpliwie i wymagającego dużego wysiłku, a także od przepisu upoważniającego Radę Ministrów do określenia wykazu towarów, od upoważnienia ministra właściwego ds. finansów publicznych do określenia w drodze rozporządzenia cen urzędowych i marż handlowych urzędowych na towary i usługi określone w wykazie oraz upoważnienia organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego do ustalania cen urzędowych za usługi przewozowe w publicznym transporcie zbiorowym w zakresie zadania o charakterze użyteczności publicznej. To jest ta podstawowa grupa zmian i różnic między prawem, które, jak mówiłem, dotychczas obowiązuje, z 5 lipca 2001 r., a tym proponowanym w projekcie ustawy, nad którym, co stwierdzam jeszcze raz w imieniu klubu, chcielibyśmy pracować w Komisji Finansów Publicznych, zawartym w druku nr 2065. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Matuszczak
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko co do rządowego projektu ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług. Przedłożony projekt ustawy reguluje sposób informowania o cenach oferowanych towarów i usług oraz określa sankcje za nieprzestrzeganie jej zapisów. Dotychczas obowiązujące przepisy nakładają na sprzedawcę obowiązek naklejania cen na poszczególne towary albo jednostkowe opakowania, w których te towary zostały umieszczone, poprzez tzw. ich metkowanie, co wymaga, szczególnie od mikroprzedsiębiorców, dużego nakładu pracy. Obecnie wyjątkiem od zasady metkowania cen są produkty o wartości poniżej 5 zł oraz towary o małych gabarytach. Ponadto naklejania cen na każdy produkt nie stosują dyskonty i hipermarkety, gdyż dysponują systemami oznaczania cen kodami kreskowymi, a także służącymi do tego czytnikami. Nowe przepisy odstępują od obowiązku metkowania cen oferowanych towarów. Projekt ustawy przewiduje, że wysokość ceny będzie musiała być uwidoczniona w sposób, który nie budzi wątpliwości klienta. Drobni sprzedawcy będą mogli stosować wywieszki z ceną lub też formy oznaczenia elektronicznego. Projektodawca przewiduje również sankcje karne za uchylanie się od stosowania nowych przepisów. Brak właściwego oznakowania cen oferowanych towarów oraz niepoinformowanie o przyczynie ich przeceny może skutkować karą do 20 tys. zł. Z kolei w przypadku trzykrotnego naruszenia przepisów w ciągu roku kara będzie wynosiła do 40 tys. zł. Projekt ustawy w dołączonym rozporządzeniu przewiduje szczegółowe zasady uwidaczniania i rozmieszczania informacji cenowych oraz ich treść, tak by były jednoznaczne i czytelne dla konsumenta. Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej jest za skierowaniem omawianego projektu ustawy do właściwej komisji sejmowej w celu dalszych prac legislacyjnych. Dziękuję bardzo.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przedłożony projekt ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług z jednej strony jest długo wyczekiwaną przez polskiego konsumenta regulacją, ale jeżeli - jak już wiadomo - jest zgodność wszystkich klubów i przechodzimy do procedowania, warto zwrócić uwagę na pewne rzeczy, które ewentualnie można by jeszcze w czasie prac zmodyfikować. Mam tu na myśli przede wszystkim aspekt wprowadzania dwóch dziewiątek do ceny, które najczęściej lokowane są w dziesiątej i setnej części ceny towarów i usług. Kwestia ta doczekała się już stosownych obwarowań w wielu krajach unijnych, dlatego byłoby chyba niedobrze, gdybyśmy przy okazji kolejnych prac nad niniejszym projektem ustawy przeoczyli ten temat. Nie jest bowiem żadną tajemnicą, że ludzka psychika bywa podatna na promocje formułowane za pośrednictwem tzw. zabiegów inżynierii cenowej. Cena 299,99 zł, mówiąc językiem marketingowców, jest o wiele bardziej cool niż cena 300 zł, pomijając już zupełnie kwestie zobrazowania ceny, gdzie dziesiąta i setna część ceny, a więc owe 99 po przecinku, bywają bardziej wyeksponowane za pomocą odpowiedniej wielkości czcionki niż pierwsza od lewej cyfra ceny. Naukowo udowodnione jest to, że tak ujęte ceny produktów sprzyjają podejmowaniu mniej racjonalnych decyzji zakupowych. Co więcej, jako stanowiący prawo powinniśmy w tej materii wykonać jeszcze jeden, dalej idący krok. A mianowicie wiemy, że w pewnej perspektywie przystąpimy do strefy euro. Ta okoliczność niewątpliwie wymusi konwersję cen ze złotówek na euro. Dla przykładu podam, że dzisiejsza cena 20,99 zł uległaby zmianie, przyjmijmy tak szybko podział przez 4, co dałoby nową cenę, w wysokości 5,24 euro. Ta nowa cena nie jest jednak cool z punktu widzenia marketingu. W tym przypadku ceną atrakcyjną dla oka będzie 5,29 euro. Jak widzicie państwo, jeśli nie pomyślimy o tej dobrej regulacji już dzisiaj, później może być trudno uniknąć bezzasadnej podwyżki cen. Dlatego bardzo proszę Wysoką Izbę i komisję, a przede wszystkim ministerstwo, abyśmy w dalszych pracach nad ustawą wzięli pod uwagę opisany przeze mnie mechanizm dla obrony naszych interesów konsumenckich. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Moje pytanie dotyczy części fiskalnej omawianego projektu ustawy o cenach towarów i usług. Art. 4 mówi o obowiązku uwidaczniania ceny oraz ceny jednostkowej towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W przypadku obniżki ceny należy także uwidocznić informację o przyczynie wprowadzenia obniżki. Przepis ten nie precyzuje, jak ma być sformułowana informacja o przyczynie wprowadzenia obniżki. Czy zatem nie tworzy się dla inspektorów Inspekcji Handlowej pokusy do nakładania tych wysokich kar, kar w wysokości 20 tys. zł? To jest jednak kara mocno restrykcyjna. Czy w przypadku obniżenia cen np. artykułów spożywczych z powodu zbliżania się terminu ważności artykułów ta informacja musi być zamieszczona na każdym artykule, na przykład przy każdym słoiku, kostce masła, wędlinie, owocach itd.? Czy mały sklep, kiosk, który nie dochowa zasad, jeśli chodzi o informację dotycząca ceny, będzie zagrożony karą 20 tys. zł? Była tu już o tym mowa. Choć ustawa opisuje niejako gradację możliwości ustalania tej ceny, to ostatecznie decyzję podejmuje inspektor. A więc dajemy silne władztwo do rąk inspektora Inspekcji Handlowej. Dlatego zadaję panu ministrowi pytanie, czy ta restrykcyjność nie powinna być zróżnicowana ustawowo. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Swoim pytaniem nawiążę do wcześniejszej wypowiedzi mojego kolegi. Ustawa przewiduje obowiązek podawania cen i powodów ewentualnej ich obniżki, a jednocześnie upoważnia Inspekcję Handlową do nakładania moim zdaniem wysokich kar. W uzasadnieniu projektu ustawy eksponuje się jej walor deregulacyjny, ale pytanie, czy ten krok deregulacyjny jest wystarczający. Wyobraźmy sobie młodego człowieka, który chce założyć sklep, w krótkim czasie przybywa do niego inspektor Inspekcji Handlowej i nakłada na niego karę, bo nie dopatrzył on obowiązków przewidzianych ustawą, obowiązków, o których nie miał on zielonego pojęcia, co jest przecież u młodych ludzi i w ogóle handlowców dosyć częste. Panie Ministrze, czy jest konieczność nakładania w drodze ustawy obowiązku, który zakłada działanie i tak wykonywane przez handlowców, bo to leży w ich interesie? (Oklaski)