Mówca: Joanna Augustynowska (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-01-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska chcę przedstawić stanowisko dotyczące projektu zmian w ustawach, którego dotyczy ta debata. W naszej ocenie ta ustawa jest potrzebna, bo zmniejszy koszty ponoszone przez firmy oraz obciążenia biurokratyczne. Ułatwi też życie pracownikom, bo zabezpieczy ich interesy w zakresie dostępu do dokumentacji pracowniczej. Trzeba jednak zauważyć, że ustawa ta zupełnie pomija inny problem w tym zakresie, na który kilka miesięcy temu zwróciła uwagę Najwyższa Izba Kontroli w swoim raporcie. Chodzi o dostęp do dokumentacji pracowniczej sprzed 1999 r. z przedsiębiorstw, które dziś już nie istnieją. Ich byli pracownicy muszą poświęcać mnóstwo czasu i środków na to, aby ustalić, kto przechowuje ich dokumentację. Zdarzają się przypadki, że dokumenty są w firmach, które nie mają do tego odpowiednich uprawnień. Konsekwencje ponoszą pracownicy, którym ZUS według obowiązującego dziś prawa odmawia naliczania świadczeń emerytalno-rentowych, bo albo dostaje dokumenty z niewłaściwych źródeł, albo dokumentacji w ogóle brakuje. NIK zwróciła uwagę, że za rozwiązanie tego problemu powinno zabrać się Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej oraz Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Czy podjęły one działania? Nic o tym nie wiemy, a tych zmian oczekują Polacy. W podsumowaniu 2017 r. minister Elżbieta Rafalska zachwalała go jako rok świetny dla rynku pracy. Z tą oceną trudno się zgodzić. Na rynku pracy mamy mnóstwo problemów do rozwiązania, ale nie słychać o działaniach PiS w tych sprawach. Nadal borykamy się ze zjawiskiem zastępowania umowami cywilnoprawnymi umów o pracę. Nasze społeczeństwo się starzeje. Prognozy demograficzne publikowane przez Główny Urząd Statystyczny są jednoznaczne. W 2020 r. blisko 20% Polaków będzie miało 65 lat lub więcej, a w kolejnych latach ten odsetek będzie rósł. To grozi załamaniem wymiany pokoleniowej na rynku pracy i zapaścią systemu emerytalnego w Polsce. Dlatego pilnym zadaniem rządu jest opracowanie spójnej polityki senioralnej, zakładającej m.in. aktywizację zawodową osób starszych. Rząd o tym wie, ale co z tej wiedzy wynika dla Polaków i naszego rynku pracy? PiS na to pytanie nie ma odpowiedzi. Postanowił za to skrócić wiek emerytalny, co sprawiło, że w 2017 r. ok. 173 tys. osób aktywnych zawodowo złożyło wnioski emerytalne. Te osoby zniknęły z rynku pracy, pogłębiając i tak spory deficyt pracowników. To dowód na zupełny brak odpowiedzialności PiS w polityce wobec rynku pracy. Polska staje się coraz bardziej atrakcyjnym miejscem pracy dla obcokrajowców, zwłaszcza z państw zza naszej wschodniej granicy. Ich zatrudnianie wiąże się jednak z mnóstwem biurokracji, a administracja państwowa jest niewydolna. Przedsiębiorcy z Wrocławia informowali mnie, że Dolnośląski Urząd Wojewódzki potrzebuje nawet kilku miesięcy na wydanie pozwolenia na pracę lub pobyt tymczasowy w Polsce. To bardzo utrudnia firmom zatrudnianie obcokrajowców. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Obowiązujący Kodeks pracy przyjęto w 1974 r. Sama data wskazuje na to, że ten dokument wymaga głębokiej przebudowy, aby dostosować prawo do obecnej rzeczywistości na rynku pracy. To wielkie wyzwanie, za które odpowiedzialność spoczywa na PiS. Musimy pamiętać o prostej zasadzie: im mniej obowiązków biurokratycznych i formalności, tym więcej czasu na pracę. A z pracy bierze się dostatek i siła polskiej gospodarki. Dziękuję.