Mówca: Marek Ruciński
Data: 2019-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Projekt ustawy o zmianie ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych wydaje się z pozoru dotyczyć prostej podwyżki kwoty bazowej wykorzystywanej do obliczania wynagrodzeń w sektorze ochrony zdrowia. Niestety w tym projekcie znalazły się przepisy, które zamiast uzdrowić system, będą potęgować zadłużenie wielu szpitali. Kiedy 2 lata temu Prawo i Sprawiedliwość przedstawiło swoją propozycję, w konstrukcji bardzo podobną do projektu obywatelskiego, największe wątpliwości budziły współczynniki pracy przypisane poszczególnym profesjom. Różniły się one bardzo znacząco od tych zgłaszanych przez środowisko medyczne. Nie zwracając jednak uwagi na te opinie, rządzący przyjęli projekt, w którym dla każdego zawodu nakreślona została wieloletnia perspektywa dojścia do określonego poziomu wynagrodzeń. To pozwoliło dyrektorom szpitali zaplanować budżet przeznaczony na płace. Szkoda jednak, że tym razem kompletnie zapomniano o tym, że mamy środek okresu rozliczeniowego, a wysokość ryczałtu przyznanego szpitalom nie ulegnie już zmianie. Dodatkowe środki, co wyraźnie powiedziała wczoraj na posiedzeniu komisji pani minister, są przeznaczane na pokrycie wzrostu związanego z wyceną świadczeń. Z uwagi na fakt, że wiele z tych świadczeń jest skrajnie niedoszacowanych, one dopiero teraz zaczną się bilansować. Tym samym środki te nie mogą być przeznaczone na finansowanie podwyżek pracowników i pochodnych z tym związanych. Dyrektorzy wszystkich jednostek z początkiem roku opracowali plany finansowe, których realizacja już w chwili obecnej wymaga wiele wysiłku. Koszty wynagrodzeń stanowią w nich bardzo znaczącą pozycję i właśnie dlatego muszą być znane z odpowiednim wyprzedzeniem. Oczywiście rozumiem podejście związków, które walczą o wzrost płac, jednak również one zwracają uwagę na to, że kluczowa w tym względzie powinna być zmiana współczynników, a nie żonglowanie kwotą bazową. Obecnie to właśnie współczynniki są przyczyną wielu dyskusji wewnątrz środowiska i źródłem protestów poszczególnych grup zawodowych. Dla przykładu wymienię diagnostów laboratoryjnych, fizjoterapeutów czy farmaceutów. Ich praca często jest niezauważana, jednak bez ich udziału system ochrony zdrowia nie funkcjonowałby normalnie. Tymczasem osoby o wyższym wykształceniu i znakomitych kwalifikacjach w chwili obecnej często zarabiają ok. 2250 zł brutto. Dla nich ta podwyżka będzie znikoma, bo współczynnik w przypadku ich pracy jest po prostu karygodnie niski. Panie i Panowie Posłowie! Zbliża się koniec kadencji. Nowelizacja, o której dzisiaj rozmawiamy, ma charakter typowo wyborczy. Dowodem, że ten projekt został przygotowany na szybko i niedbale, jest to, że będziemy głosować nad rozwiązaniami, które będą wchodziły w życie ze wsteczną datą. Co więcej, obawiam się, że podwyższanie kwoty bazowej może stać się pewną normą. Rządzący będą woleli po raz kolejny nowelizować ustawę, niż faktycznie uzależnić wynagrodzenia w sektorze ochrony zdrowia od średniej krajowej. Jako lekarz oczywiście popieram postulaty środowiska i chcę, by pracownicy systemu ochrony zdrowia mieli godne warunki pracy i płacy. Muszę też jednak mieć na uwadze głos dyrektorów szpitali oraz organów założycielskich, podmiotów leczniczych, którymi często są powiaty. Ten niestety jest jednoznaczny. Wielu szpitali po prostu nie stać na podwyżki wprowadzane w środku okresu rozliczeniowego z zaskoczenia, bez konsultacji i przyznania dodatkowych środków na ich realizację. Działania mające na celu przegłosowanie popularnych rozwiązań, za które zapłacą inni, jest skrajnie nieodpowiedzialne. Wiedząc, jak ciężka jest sytuacja finansowa wielu szpitali, nie mogę zgodzić się na ich kolejne obciążanie tylko dlatego, że trwa kampania wyborcza. Jeżeli pani marszałek pozwoli, chciałbym złożyć podziękowania na ręce pana prezesa Andrzeja Jacyny za 3 lata skutecznego zarządzania Narodowym Funduszem Zdrowia, bankiem naszych pieniędzy, bankiem Polaków, którzy co miesiąc przelewali pieniądze na nasze konta - były to konta zdrowia. Pan prezes kierował tym funduszem mimo pewnej mizerii finansowej, która była spowodowana narzucaniem odgórnie obowiązków płatniczych, których NFZ nie powinien nigdy realizować. Ostatnio procedowane ustawy dobitnie to potwierdzają poprzez niewskazywanie źródeł ich finansowania. Poglądy pana prezesa dotyczące przyszłości finansowania opieki zdrowotnej były zawsze racjonalne, a z ostatnimi wypowiedziami pana prezesa, które doprowadziły do jego zdymisjonowania, trudno się nie zgodzić. Życzę panu doktorowi, i mocno w to wierzę, aby w niedalekiej przyszłości zarządzał pan konkurencyjnym płatnikiem, który złamie monopol NFZ-etu. Pan dr Jacyna po prostu się na tym zna. Dziękuję bardzo. (Oklaski)