PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Za rządów Prawa i Sprawiedliwości było wiele miejsc pracy, można powiedzieć - miliony tych miejsc. Mikro- i mali przedsiębiorcy stwarzali te miejsca pracy, bo Prawo i Sprawiedliwość, my tu w Sejmie umieliśmy tworzyć odpowiednie przepisy, aby zachęcać tych małych i mikroprzedsiębiorców do zatrudniania. (Poseł Izabela Katarzyna Mrzygłocka: Koniunktura była.) Bo kto, szanowni państwo, stworzy miejsca pracy, jak nie przedsiębiorcy? A Platforma Obywatelska mówi tak: jak najbardziej poprzez przepisy zablokować rozwój mikro- i małych przedsiębiorstw, doprowadzić do tego. Bo taka jest prawda, proszę jechać i zobaczyć, co się dzieje. Mali i średni przedsiębiorcy zwalniają, bo stworzona jest przez was taka koniunktura, szanowni państwo, jeśli chodzi o przepisy, że muszą zwalniać i bankrutują. (Poseł Izabela Katarzyna Mrzygłocka: Bo jest kryzys.) Wy stwarzacie oczywiście świetne perspektywy dla inwestorów z zewnątrz. Dla tych inwestorów z zewnątrz, dla inwestorów zagranicznych dajecie ulgi. Stwórzcie, pani minister, ulgi dla naszych firm, dla małych, średnich firm. Dlaczego nasz rząd, szanowni państwo, nie umie zabrać pieniążków, które nam się należą, z banków, z supermarketów? Ja może podam pani minister przykład i pani przekaże to panu ministrowi Rostowskiemu: tylko za 4 miesiące 2012 r. banki zarobiły na czysto 5 mld. A z tego, szanowni państwo, do banku UniCredit, do banku matki Pekao SA zostało wytransferowanych ponad 800 mln. (Poseł Izabela Katarzyna Mrzygłocka: A SKOK-i?) Wysoka Izbo! To jest po prostu nieprawdopodobna rzecz. Dlaczego minister Rostowski nie umie stworzyć przepisów, które spowodują, że banki będą płacić tu pieniążki? (Dzwonek) I wtedy nie będzie problemów, bo będziemy mieli pieniążki, którymi...
Mówca: Maria Nowak
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Poruszę, pani minister, problem wysokiego bezrobocia wśród ludzi młodych. Przed chwilą na galerii była młodzież, czyli potencjalni bezrobotni. W województwie śląskim, podam to jako przykład, 18% zarejestrowanych jako bezrobotni to młodzież, bo są to osoby do 25. roku życia. Na walkę z tym problemem zostały przeznaczone środki finansowe, ale, pani minister, by efektywnie wykorzystać te środki, potrzebna jest systematyczna ewaluacja realizowanych programów i ocena racjonalności wykorzystania zaangażowanych w te programy środków. Dlatego pytam: Czy prowadzi się systematyczną ocenę programów rynku pracy realizowanych na przykład przez OHP, gdzie tylko jeden program zatytułowany ˝OHP jako realizator usług rynku pracy˝ to koszt 100 mln zł? Jeżeli taką ocenę się prowadzi, to jaka jest ta ocena? Jak ten program wpłynął na rynek pracy młodych? Czy przeprowadzono rzetelną ewaluację tego programu, zestawiono nakłady i efekty, w tym te efekty długoterminowe? Jak działają powołane w ramach tego programu lokalne instytucje, jak na przykład punkty pośrednictwa pracy, ośrodki szkolenia zawodowego, młodzieżowe centra kariery? W sumie tych ośrodków jest kilkadziesiąt. Proszę powiedzieć, jakie są ich koszty i jakie dają efekty. Czy materiały opracowane w ramach tego programu, dotyczące pośrednictwa pracy, dotyczące doradztwa zawodowego, opracowane przecież przez doświadczonych doradców zawodowych, są wykorzystywane także przez powiatowe urzędy pracy? Jak wygląda ta współpraca? Jak ocenia się efektywność wykorzystania środków przez OHP? Przekazywane są tam dosyć duże środki. Jak one są wykorzystywane, jak jest to oceniane przez ministerstwo? (Dzwonek) Ostatnie pytanie: Jaki program, jakie konkretnie programy, programy sprawdzone będą wprowadzane w tym roku z myślą o absolwentach szkół? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Gabriela Masłowska
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Chciałabym zapytać, pani minister, czy macie państwo jakieś konkretne propozycje, chociażby w postaci programów pilotażowych, by tworzyć miejsca pracy, chodzi na przykład o zakładanie firm przez młodych ludzi. W moim regionie jest ośrodek akademicki. Szczególnie bolesne jest bezrobocie wśród ludzi młodych. Jest to Lubelszczyzna, region o bezrobociu większym ponad średnie, 43 osoby na jeden wakat. Nie ma pracy dla ludzi młodych. Jest to dla nas jako narodu ogromna i niepowetowana strata, dlatego że ich potencjał intelektualny i fizyczny, ich przedsiębiorczość to coś nie do odrobienia w miarę upływu lat, gdy tkwi się w takiej sytuacji, jest się bezrobotnym. Czy państwu znana jest koncepcja tzw. pustych firm? Według mnie jest to atrakcyjny pomysł. Warto ułatwić zakładanie firm młodym ludziom z dużą wiedzą wyniesioną z uczelni: ekonomiczną, finansową i z innych branż. Ich działalność polegałaby na tym, że młodzież ta, wykorzystując swoją aktywność i wiedzę, stanowiłaby ogniwo pośrednie pomiędzy skomplikowanym, trudnym, zmieniającym się rynkiem międzynarodowym i jego wymogami a potrzebami informacyjnymi w tym zakresie polskich małych i średnich przedsiębiorców. Sami przedsiębiorcy nie są w stanie uzyskać wielu informacji, podczas gdy ci młodzi ludzie specjalizujący się w różnych branżach mogliby być tym ogniwem pośrednim i mieliby miejsca pracy. Chodzi o to, żeby państwo uczestniczyło finansowo w założeniu takiej pustej firmy - bo wiadomo, że ci ludzie tuż po skończeniu studiów nie mają pieniędzy, żeby na przykład wynająć biuro, wyposażyć je w komputery, Internet - a w odpowiednim momencie wycofało się, kiedy oni już staną na nogi i zaczną działać. Sądzę, że byłaby to ciekawa propozycja. Czy państwo chociażby w ramach programów pilotażowych nie rozważylibyście takiej możliwości, wdrożenia tej koncepcji? (Dzwonek) Poza tym proszę zwrócić uwagę na fakt występowania bezrobocia ukrytego, co jest w wielu regionach bolesne, dotkliwe, zwłaszcza tam, gdzie są obszary wiejskie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Dorota Arciszewska-Mielewczyk
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Macie państwo rację, bezrobocie nie ma granic, ale jeśli chodzi o rozpatrywanie go przez każdy kraj, to każdy ma swoją politykę dotyczącą likwidacji bezrobocia, zapobiegania bezrobociu. Nam nie chodzi tutaj o to, aby pocieszać się statystykami, bo niezależnie od barw politycznych powinniśmy naprawdę uczciwie na ten temat rozmawiać. Mam pytania do państwa jako koalicji rządzącej. Czy chcecie państwo zlikwidować bezrobocie, zatrudniając wszystkich w administracji państwowej? Mam wrażenie, że państwo, którzy się wypowiadacie na ten temat, macie komfort psychiczny, bo macie tam otwarte drzwi. Liczba urzędników, jaką w tej chwili mamy, i różne listy i rankingi, które się pojawiają, wymieniając osoby powiązane z państwa klubami, na to wskazują. (Poseł Izabela Katarzyna Mrzygłocka: Każdy sądzi według siebie.) To są opinie dziennikarzy i informacje, które do nas napływają. Ja takiego komfortu nie mam i nigdy nie miałam, nawet kiedy byłam w koalicji rządzącej. Mam jednak dzieci, które wejdą na rynek. Musze je wychować, wiedząc, jaka będzie ich przyszłość. Walczę o lepsze warunki dla wszystkich Polaków z perspektywą, że chcę, żeby moje dzieci pracowały w Polsce. Jak państwo sobie wyobrażacie, kto będzie zatrudniał te młode osoby, ale nie tylko, bo jest też problem z ludźmi z dużym doświadczeniem w wieku 50+, jeżeli nie ma produkcji w Polsce? Zwijacie państwo, to państwo nie funkcjonuje. Wprowadzacie po cichu, nawet nie poprzez ustawy, ale poprzez rozporządzenia, różne rozwiązania, które utrudniają życie przedsiębiorcom. Odbieracie różnego rodzaju zwolnienia, ulgi. Proszę porozmawiać z przedsiębiorcami. (Poseł Izabela Katarzyna Mrzygłocka: Rozmawiamy.) Przecież jesteście partią polityczną, która ma z nimi tak bliski kontakt. Stwarzacie warunki, mówicie o obcym kapitale. Przepraszam bardzo, chciałabym, żeby miejsca pracy były również tworzone przez polskich pracodawców, rzemieślników, małych, średnich, a nie tylko wielkich, którzy sobie poradzą. Drodzy państwo, mam pytanie do pani minister: Czy jest prowadzona analiza? (Głos z sali: Czas.) Mam wrażenie, że pan minister Rostowski zabiera pieniądze, bo wie, że one będą nieefektywnie wykorzystane.
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka...
Mówca: Jadwiga Wiśniewska
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Dwa miliony Polaków jest poza granicami kraju, 80% z tego stanowią ludzie młodzi. W Polsce liczba bezrobotnych przekroczyła 2200 tys. Wiemy, że co drugi młody człowiek jest bez pracy. Milion młodych ludzi jest na umowach śmieciowych. Mówimy coraz częściej i głośniej o pokoleniu tysiąca złotych, to ci, którzy pracują na umowach śmieciowych. Sytuacja tak naprawdę jest dramatyczna. O tym mówią liczby, to są fakty, z którymi jako parlamentarzyści powinniśmy się zmierzyć. A tymczasem gdybyśmy popatrzyli na program, plan pracy Sejmu w styczniu, to nie było w nim ani jednej ustawy gospodarczej, która zmieniałaby porządek prawny i dawałaby szansę przedsiębiorcom, żeby ich firmy nie upadły. W ubiegłym roku w Polsce upadło ponad 950 firm. Analitycy rynku gospodarczego mówią, że w tym roku ta liczba zwiększy się o ponad 50%. A więc jakie szanse mają młodzi ludzie? Co jako państwo mamy im do zaoferowania? Młodzi ambitni ludzie kończą studia i trafiają na bezrobocie. Coraz powszechniejsza wśród młodych bezrobotnych ludzi jest depresja, strach przed wyjściem z domu, przed kolejnym odrzuceniem. Co oferuje im państwo Donalda Tuska? Spory światopoglądowe, zastępcze tematy. A tymczasem każdy dzień przynosi tym młodym ludziom ból. Chciałabym zapytać, czy pani minister jako przedstawiciel rządu mogłaby wskazać, jakie projekty gospodarcze (Dzwonek), które ruszyłyby naszą gospodarkę, dawałyby szansę na znalezienie pracy, generowałyby nowe miejsca pracy, ma rząd, który dzisiaj pani minister reprezentuje. Dziękuję.
Mówca: Janusz Śniadek
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! W pani wystąpieniu padła zapowiedź - wśród nielicznych konkretnych działań - przedłożenia uelastycznienia Kodeksu pracy jako sprawdzonego rozwiązania antykryzysowego. Domyślam się, że tutaj chodzi o wydłużenie okresu rozliczeniowego, nie wiem, czy jeszcze o jakieś rozwiązania. Powoływanie się na to rozwiązanie jako na sprawdzone działanie antykryzysowe jest, w moim przekonaniu, bardzo nieuczciwe. Zaraz wyjaśnię dlaczego. Przypomnę, co to był pakiet antykryzysowy. W reakcji na oświadczenie pana premiera Donalda Tuska, że jak nie wiadomo, co robić, to najlepiej nic nie robić, pracodawcy i związkowcy usiedli do stołu i wynegocjowali porozumienie będące bardzo delikatnym i trudnym kompromisem. Elementem tego było wydłużenie czasu rozliczeniowego. Ale po drugiej stronie - nie będę wyliczał wszystkich - leżały inne bardzo konkretne rozwiązania, między innymi ograniczanie, wzorem różnych rozwiązań europejskich, zawierania umów na czas określony oraz rozwiązania dotyczące subsydiowania zatrudnienia, zresztą powszechne w całej Europie. Wiadomo, że tańsze jest subsydiowanie przejściowe w kryzysie trudnych firm niż tworzenie nowych miejsc pracy. To jest prawda znana jak świat. Wydłużanie okresu rozliczeniowego to nie jest nic więcej jak ordynarne przerzucanie kosztów kryzysu na pracowników z korzyścią dla przedsiębiorców. Rozwiązania antykryzysowe polegają na stymulowaniu popytu, a nie na jego gaszeniu. Ograniczanie siły nabywczej pracowników to jest gaszenie popytu, nakręcająca się spirala tłumienia gospodarki. Wybieranie pojedynczych rozwiązań z pakietu jest po prostu nieuczciwe. Jakie jest stanowisko Komisji Trójstronnej, partnerów społecznych wobec takiego wybierania niektórych rozwiązań z pakietu antykryzysowego? (Oklaski)
Mówca: Adam Abramowicz
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Za czasów tego rządu nie wszędzie maleje liczba miejsc pracy. Jest dziedzina, gdzie te miejsca pracy powstają. Jest to kilkadziesiąt tysięcy miejsc w administracji samorządowej i rządowej, które budżety tych instytucji kosztują kilka miliardów złotych. Jednak oczywiście nie wszyscy mogą tam się zatrudnić. Jak pisze ˝Gazeta Wyborcza˝, rekrutacja na te miejsca jest niejasna i nierynkowa. W związku z tym trzeba zatroszczyć się o tych, którzy nie są znajomymi królika i którzy chcą pracować i utrzymywać swoje rodziny. Jeżeli taki młody człowiek przejdzie już wszystkie instytucje i okaże się, że tam pracy dla niego nie ma, chce założyć działalność gospodarczą. Proszę państwa, kiedy ją założy, natychmiast zderza się z tym, że musi płacić ponad tysiąc złotych składki ZUS-owskiej. Oczywiście ktoś może powiedzieć, iż ma dwa lata ulgi, ale te dwa lata też szybko mijają. Porównam to z Wielką Brytanią, do której ci młodzi ludzie wyjeżdżają, gdy okazuje się, że w Polsce działalności gospodarczej na małą skalę prowadzić się nie da. A więc w Wielkiej Brytanii składka na ubezpieczenie społeczne właśnie takich małych firm w przeliczeniu funtów na złotówki to 50 zł. Tam 50 zł, u nas 1 tys. zł. Czy w związku z tym rząd zamierza zająć się tym problemem? Nie stworzymy bowiem tylu miejsc pracy w biurokracji, administracji, żeby wszyscy tam mogli pracować, więc powinniśmy stworzyć warunki do zakładania małych, drobnych firm, do prowadzenia działalności gospodarczej. Rząd Platformy to obiecywał. A więc czy zajmie się problemem składki ZUS-owskiej, która dla rozpoczynających działalność jest składką natychmiast eliminującą ich z rynku? Jeżeli ktoś o tym nie wie i zaczyna prowadzić działalność, wpada w ogromne kłopoty i długi. Popatrzmy na inne kraje, popatrzmy na kraje, które wspomagają działalność gospodarczą, właśnie na Wielką Brytanię, gdzie wyjechało kilkaset tysięcy Polaków. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Wszyscy wiemy, że jest źle, i państwo też temu nie zaprzeczycie. Dzisiaj potrzeba radykalnych rozwiązań, a odpowiedzialne za to jest nie tylko jedno ministerstwo, lecz przede wszystkim odpowiedzialny jest obecny rząd. Rodzina, można powiedzieć, szkoła, praca. Rodzina musi być wspierana, bo muszą być przyszłe pokolenia. Dzisiaj zasiłki rodzinne, wsparcie matek czy wasze rozwiązania, które dyskryminują na przykład tzw. matki z pierwszego kwartału, świadczą o tym, że nie przejmujecie się tym, ilu będzie Polaków za 10, za 20, za 30 lat, a wszyscy wiemy, jakie to będzie miało konsekwencje w przyszłości. Szkoła. Musicie państwo wreszcie podejść kompleksowo do problemu szkolnictwa, i to zarówno do szkolnictwa zawodowego, jak i wyższego. Dlaczego Niemcy w poszczególnych landach potrafią przewidzieć, ilu wykształconych obywateli będą potrzebować na danym kierunku studiów? Planują to już wcześniej i po prostu nie przyjmuje się ludzi. Później nie ma rozczarowań, nie ma rozterek. Z drugiej strony państwo zachęca do studiowania czy kształcenia się w danych zawodach, w danych branżach, w których za kilka lat potrzebnych będzie najwięcej ludzi. Praca. W przypadku pracy zarówno od strony pracodawcy, jak i pracownika, jeżeli państwo bierzecie się już za te rozwiązania, to albo kosztem pracownika, albo kosztem pracodawcy. Tak jak tutaj wielu posłów wcześniej mówiło, musicie zachęć pracodawców do tworzenia nowych miejsc pracy, musicie umożliwić im takie rozwiązania, które są w innych krajach, bo nie ma przypadku w tym, że ktoś przerejestrowuje firmę, rejestruje ją na Słowacji czy w Anglii. Powinniście zainteresować się właśnie tym, dlaczego, czy lepiej tego człowieka nawet na tych samych warunkach zatrzymać w Polsce, czy lepiej, żeby uciekał ze wszystkimi podatkami poza granice naszego kraju. Pracownik - wiemy, od lat podnosi się temat umów śmieciowych i różnych zabezpieczeń. Człowiek, który jest zadowolony ze swojej pracy, jest także wydajniejszy. (Dzwonek) Trzeba podchodzić do tych problemów kompleksowo, a państwo miotacie się z jednej strony na drugą, rządzicie już drugą kadencję i naprawdę Polacy dłużej tego nie wytrzymają. Musicie podejść poważnie do tych wszystkich problemów i zacząć je normalnie rozwiązywać, a nie tylko udawać, że coś wprowadzicie, sprzedajecie to medialnie, a dopiero później, po iluś miesiącach, okazuje się, że jednak te rozwiązania są nie takie jak zapowiadane. Dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Minister! Z takim zarzutem uprawiania demagogii spotykam się po raz pierwszy. Tak się składa, że już blisko 18 lat wykonuję różnego rodzaju funkcje z mandatu, z nadania publicznego, społecznego, i po raz pierwszy spotkał mnie taki zarzut. Pani minister, pani, oskarżając mnie o demagogię, jednocześnie przyznała mi rację. (Poseł Krystyna Skowrońska: Nieprawda, pan źle zrozumiał.) Bardzo proszę mi nie przeszkadzać. Ja nie prostuję pani wypowiedzi, tylko prostuję swoją źle zrozumianą wypowiedź. Otóż pani sama przyznała, że ministerstwo dysponuje danymi za poprzedni miesiąc w ciągu 3 dni roboczych następnego miesiąca. (Poseł Zbigniew Babalski: Ja już mam.) A więc już we wtorek pan poseł Babalski miał te dane ze swojego województwa. Państwo macie te dane. Dzisiaj, dzięki Bogu, jest czwartek i państwo ich nie upubliczniacie, bo bezrobocie w styczniu najprawdopodobniej wzrosło o 1,5 punktu procentowego. Ogłoszenie dzisiaj przez ministerstwo pracy, że wskaźnik bezrobocia za styczeń osiągnął prawie 15%, byłoby przykryciem negocjacji toczących się w Brukseli, byłoby bardzo złą informacją, a przecież całe media są nastawione na to, żeby transmitować jutro i ogłosić sukces pana premiera, a nie czarne informacje z rynku pracy. (Oklaski) (Poseł Krystyna Skowrońska: Pan też powinien tego oczekiwać.) Właśnie dlatego osuwa się ta informacja. A więc bardzo proszę, żeby nie oskarżać mnie o demagogię, bo zawsze jestem odpowiedzialny za słowo. I pani pośrednio potwierdziła to, co mówiłem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, widzę, że pani poseł Skowrońska ma słabą pamięć, tak samo jak pani minister ma słabą pamięć do liczb.
Mówca: Krzysztof Lipiec (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z powiatowych urzędów pracy w całym kraju docierają informacje o tym, że urzędy te muszą wysyłać listy do wszystkich, którzy w ubiegłym roku byli zarejestrowani jako bezrobotni. W pismach wysyłanych do bezrobotnych powiatowe urzędy pracy informują ich o wysokości składek wpłacanych do ZUS. Zdaniem urzędników i ekspertów to marnotrawstwo czasu i pieniędzy, które przy rosnącym bezrobociu powinny być wykorzystane na aktywizację zawodową osób bez pracy. Druki z pośredniaków mogą przydać się jedynie tym osobom, które pobierały w ubiegłym roku zasiłek. W takim przypadku urząd zapłacił za nie także składkę na ubezpieczenie społeczne, a dzięki pismu z urzędu dowiedzą się, o ile w tym roku powiększył się ich kapitał emerytalny. Takie osoby to jednak w urzędach mniejszość. W zależności od urzędu prawo do zasiłku ma zaledwie 20-30% bezrobotnych. Pisma takie trafią także do tych bezrobotnych, którzy w ubiegłym roku nie otrzymywali zasiłku. Osoby te uzyskają w ten sposób informację, że na ich konto w ZUS nie przekazano żadnych składek. Jeden z kierowników powiatowego urzędu pracy powiedział mi: Te pisma to nikomu niepotrzebne śmieci i najwyżej można sobie zrobić z nich samolocik. Niestety, musimy je wysyłać, bo taki obowiązek nakłada na nas ustawa. Bardzo powierzchowne wyliczenia dotyczące całej tej operacji mówią o tym, że będzie to kosztowało ponad 30 mln zł. Nawet sami urzędnicy z powiatowych urzędów pracy podkreślają, że w sytuacji gdy bezrobocie w Polsce przekracza 13%, tak duże pieniądze przeznacza się na wysyłanie nikomu niepotrzebnych listów, zamiast przeznaczyć je na aktywne formy pomocy bezrobotnym. Mam w związku z tym tylko jedno pytanie i chcę je skierować do pana premiera: Czy tak ma wyglądać tanie państwo, o którym pan mówił w swoim exposé? Czy to pańskie tanie państwo musi w tak perfidny sposób okradać ludzi pozostających bez pracy?
Mówca: Marek Polak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ponad 2 mln bezrobotnych to grono młodych, zdolnych, dobrze wykształconych ludzi, którzy chcą zakładać rodziny, rozwijać się i wychowywać swoje dzieci. Niestety przegrywają oni na rynku pracy z aktywnymi zawodowo młodymi emerytami, mającymi często godziwe emerytury, a czasem samodzielne już potomstwo, i chętnie zawierają umowy-zlecenia bądź umowy o dzieło, stając się bardziej konkurencyjnymi w oczach pracodawców. Na takie zatrudnienie nie mogą sobie pozwolić matki i ojcowie oraz młodzi Polacy chcący założyć rodziny, którzy zmuszeni są domagać się bardziej stabilnej formy zatrudnienia, co znacznie zmniejsza ich szanse na rynku pracy. Mam w związku z tym pytanie do rządu: Czy wobec nieustannie rosnącego bezrobocia rząd zamierza podjąć działania zmierzające do zminimalizowania różnic pomiędzy bezrobotnymi a aktywnymi zawodowo emerytami, których liczba podobno zbliżona jest do liczby bezrobotnych? Dziękuję.
Mówca: Jan Łopata
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Tym razem mam zaszczyt zabrać głos w imieniu mojego klubu parlamentarnego w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym i niektórych innych ustaw zawartego w druku sejmowym nr 992. Wysoka Izbo! Przed paroma minutami zgodnie z regulaminem Sejmu prezentowałem ten projekt zmian w imieniu wnioskodawców. Nie chcąc powtarzać tych samych argumentów, stwierdzam tylko, iż wnioskuję w imieniu klubu o skierowanie omawianego projektu do Komisji Finansów Publicznych i o w miarę szybką pracę nad nim, bo w codziennej rzeczywistości przykładów na wykorzystywanie klientów nie brakuje. Przykład z ostatnich dni. Tytuł w prasie ˝Kredyt Alicja. Wzięła 38 tys., bank chce 200 tys.˝. Jak to możliwe? Możliwe, bo w umowie zaszyto mechanizm łagodzący skutki wysokiej inflacji i odsetek. Klient spłacał co miesiąc tylko ich część, resztę dopisywano do kapitału. Raty były niskie, ale wartość kredytu co miesiąc rosła o doliczane odsetki. A efekt? No właśnie, o efekcie już mówiłem. Takich przypadków czy innych niepokojących danych jest znacznie więcej. Mogę powiedzieć, że według ostatnich danych ogólna kwota zaległości polskiego społeczeństwa od maja 2009 r., bo takimi danymi dysponuję, wzrosła prawie czterokrotnie, z niecałych 10 mld zł do 40 mld zł na koniec ub.r. Średnie zadłużenie statystycznego dłużnika wynosi obecnie ponad 16 tys. zł. Wzrosło ono od tego roku, od połowy roku 2009, ponaddwukrotnie - z poziomu 7 tys. zł. Jeszcze jedna ciekawostka, choć trudno to może nazwać ciekawostką. Liczba zajmowanych przez komorników nieruchomości w ciągu ostatnich dwóch lat zwiększyła się ponaddwukrotnie. W I kwartale, przepraszam, w I półroczu 2012 r. komornicy zajęli ponad 90 tys. nieruchomości w zamian za niespłacone długi, podczas gdy w całym 2011 r. przeprowadzono niecałe 100 tys. takich czynności. W większości, ok. 60%, są to długi osób biorących tzw. chwilówki w instytucjach kredytowych niepodlegających żadnemu nadzorowi, mówimy czasami: w parabankach. Ich liczba będzie rosła, gdyż według szacunków Biura Informacji Kredytowej parabanki udzielają ok. 80 tys. pożyczek miesięcznie, a liczbę ich klientów szacuje się na 400-600 tys. W 80% zabezpieczeniem tych pożyczek, tych chwilówek, są właśnie nieruchomości. Takie przykłady można zapewne mnożyć, więc jeszcze raz w imieniu wnioskodawców proszę o pilną pracę nad tym projektem. Dziękuję bardzo.