PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ten projekt dotyczy czegoś, co jeszcze kilka lat temu wielu osobom wydawało się ˝mniejszym problemem˝ niż tradycyjne papierosy. Dziś już wiemy, że tak nie jest. E-papierosy bardzo mocno weszły, szczególnie wśród młodych ludzi. Często są przedstawiane jako ˝bezpieczniejsze˝, ˝nowocześniejsze˝, ˝mniej szkodliwe˝. Kolorowe, modne, łatwe do ukrycia. I właśnie dlatego państwo nie może udawać, że problemu nie ma. Projekt ma doprowadzić do sytuacji, w której e-papierosy działające na zasadzie indukcji elektromagnetycznej będą obciążone akcyzą w podobny sposób jak urządzenia z klasyczną grzałką elektryczną. Mówiąc prościej, chodzi o uszczelnienie systemu i zamknięcie luki, która powodowała nierówne opodatkowanie bardzo podobnych produktów. Sam kierunek wydaje się racjonalny, bo trudno zaakceptować sytuację, w której producenci praktycznie tych samych wyrobów konkurują głównie tym, kto lepiej ominął przepisy podatkowe. Ale jednocześnie trzeba uważać, żeby państwo nie ograniczyło się wyłącznie do fiskalnego podejścia, bo problem uzależnień młodych ludzi nie rozwiąże się samą akcyzą. Potrzebujemy też edukacji zdrowotnej, skutecznej kontroli sprzedaży nieletnim i realnego ograniczania agresywnego marketingu kierowanego do młodych osób, bo dziś naprawdę wielu nastolatków traktuje e-papierosy jak coś całkowicie normalnego. I to powinno nas wszystkich niepokoić.
Mówca: Mariusz Krystian (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania 1. W projekcie ustawy zrywa się z jednolitym kryterium klasyfikacji e-papierosów i wyłącznie dla urządzeń indukcyjnych przyjmuje się kryterium obecności elementu ferromagnetycznego. Dlaczego rząd punktowo trafia w jedną technologię, zamiast kompleksowo uregulować rynek w przygotowywanym równolegle projekcie UD 363? Czy nowa definicja nie będzie obchodzona poprzez prostą zmianę konstrukcyjną wkładów? 2. W projekcie ustawy klasyfikuje się jako odrębne wyroby akcyzowe zarówno urządzenie zasilająco-sterujące z elementem ferromagnetycznym (lit. c), jak i zbiornik do napełniania z takim elementem (lit. d) - każdy po 40 zł. Czy w przypadku zestawu sprzedawanego konsumentowi akcyza będzie pobierana dwukrotnie i jakie skutki cenowe rząd oszacował w OSR? 3. Ustawa wchodzi w życie po 14 dniach od dnia ogłoszenia, a nowe definicje stosuje się po upływie kolejnych 2 miesięcy. W tym oknie podmioty mają się zarejestrować w CRPA, uzyskać zezwolenia z art. 84 ust. 1 pkt 1, 3a i 6, zamówić znaki akcyzy i wpłacić przedpłatę. Czy termin 2 miesięcy jest realny i czy KAS jest gotowa kadrowo na falę zgłoszeń? 4. W projekcie ustawy nakłada się na posiadaczy zapasów legalnie wprowadzonych do obrotu przed zmianą kwalifikacji obowiązek oznaczenia ich legalizacyjnymi znakami akcyzy w terminie 14 dni. Czy nie jest to retroaktywne pogorszenie sytuacji legalnie działających przedsiębiorców i jak rząd uzasadnia konstytucyjność tego rozwiązania w świetle zasady ochrony praw nabytych?
Mówca: Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Na jakich konkretnych ekspertyzach rynkowych i analizach technologicznych oparto rozszerzenie definicji papierosów elektronicznych o urządzenia wykorzystujące indukcję elektromagnetyczną i dlaczego te rozwiązania nie zostały uwzględnione w nowelizacji, która weszła w życie zaledwie 1 kwietnia 2025 r.? Dlaczego projekt zakłada opodatkowanie samych urządzeń (tzw. podów/kartridży) jako wyrobów akcyzowych, a nie skupia się wyłącznie na płynie do papierosów elektronicznych, co prowadzi do wielokrotnego opodatkowania różnych komponentów tego samego produktu? W jaki sposób Ministerstwo Finansów odnosi się do zarzutów organizacji przedsiębiorców (m.in. Konfederacji Lewiatan i Polskiego Towarzystwa Gospodarczego), że obecna konstrukcja przepisów doprowadziła już do faktycznej likwidacji segmentu podów do urządzeń wielorazowych w legalnym obrocie? Czy resort dysponuje danymi potwierdzającymi, że po wejściu w życie przepisów z lipca 2025 r. nastąpił realny spadek konsumpcji nikotyny, czy też - jak wskazują podmioty rynkowe - nastąpiło jedynie przesunięcie popytu do szarej strefy? Na jakiej podstawie oszacowano, że zmiana definicji i objęcie indukowania akcyzą przyniesie zakładane wpływy do budżetu, skoro dotychczasowe doświadczenia wskazują na znikanie opodatkowanych produktów z półek sklepowych?
Mówca: Wioleta Tomczak (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jako ustawodawcy jesteśmy zobowiązani do podejmowania takich legislacyjnych inicjatyw, które będą chronić zdrowie i życie ludzi. Dzięki konsekwentnej postawie 1 kwietnia 2025 r. weszła w życie ustawa, która wprowadziła opodatkowanie akcyzą wielorazowych papierosów elektronicznych oraz podniosła akcyzę na płyn zawarty w jednorazowych papierosach elektronicznych. Była to dobra, potrzebna, odważna zmiana w kreowaniu prozdrowotnej polityki publicznej państwa. Według szacunków Instytutu Badań Strukturalnych z codziennego korzystania z e-papierosów mogło od tamtej pory zrezygnować ok. 600 tys. osób, z czego 1/3 w ogóle zrezygnowała z używania wyrobów nikotynowych. Twórcy tej ustawy nie mieli szans jednak zauważyć działań jednej z firm tytoniowych, która z pewnością wiedziała, do czego dążymy, a wbrew temu, co zrobiliśmy, wyszła naprzeciw zapisom ustawy i we wrześniu wprowadziła na rynek nowy produkt. I branża, jej sprzymierzeńcy nie kryli tego, sama firma nie kryła tego na posiedzeniu sejmowej Komisji Finansów Publicznych. Wszyscy wręcz oponują, by zaczekać ze zmianą do czasu procedowania nad ustawą udostępnioną w Rządowym Centrum Legislacji pod numerem UD 363. I owszem, jeżeli przyjmiemy zapisy tego kolejnego projektu, to potraktujemy problem holistycznie, ale nie powinniśmy dziś zwlekać. Odpowiedzialność przemawia za tym, że powinniśmy poprzeć propozycję przygotowaną przez rząd. Stąd Polska 2050 popiera projekt ustawy z druku nr 2457 i apeluje do Wysokiej Izby o głosowanie za jego przyjęciem.
Mówca: Jacek Świat
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Mam przyjemność przedstawić stanowisko klubu Prawo i Sprawiedliwość w sprawie uchwały w 120. rocznicę urodzin prof. Tadeusza Wacława Korzybskiego. Nie będę ukrywał, że postać prof. Korzybskiego nie była mi znana. Myślę, że nie jest to wielki wstyd, bo to nazwisko znali przede wszystkim ci, którzy związani są z pracami naukowymi w dziedzinach fizjologii, biochemii czy medycyny, a także mieszkańcy rodzinnej Mławy, gdzie profesor się urodził i spoczął. Podstawowe fakty z życiorysu prof. Korzybskiego wymienia uchwała. To przypomnę. M.in. współpraca z prof. Weiglem w instytucie zwalczania duru, gdzie uratowano bardzo wielu żołnierzy podziemia. Praca nad uruchomieniem produkcji polskiej penicyliny. Już nie da się zliczyć, ile to istnień ludzkich uratowało. Także bardzo pionierskie prace nad antybiotykami. Pod koniec życia - decyzja o powołaniu Fundacji im. Korzybskich, co profesor sfinansował. Samo wymienienie jego dokonań, aktywności, zainteresowań w pracy naukowej, społecznej, edukacyjnej dalece przekroczyłoby ramy i tej uchwały, i naszych krótkich prezentacji. To, co mnie szczególnie zafascynowało w postaci profesora Korzybskiego, to to, że skupia w sobie wszystkie najlepsze cechy polskiej inteligencji. Mówi to nie tylko o nim, ale też o całej jego rodzinie, ojcu lekarzu czy bracie naukowcu. Fachowość, solidność, oddanie pracy, niezwykła energia, pracowitość, a także bardzo szerokie horyzonty intelektualne czy wrażliwość społeczna. Znów można by długo wymieniać te pozytywne cechy. Jego długie życie, bo przypomnę, że przeżył 96 lat, może być wzorcem dla nas wszystkich, ale też dla następnych pokoleń Polaków. Bardzo dobrze, że za pomocą tej uchwały Sejm może odkryje trochę dla Polaków tę fascynującą, niezwykłą postać profesora Tadeusza Wacława Korzybskiego. Mój klub oczywiście z przyjemnością poprze tę uchwałę.
Mówca: Maria Joanna Koźlakiewicz
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Koalicja Obywatelska z pełnym przekonaniem popiera projekt uchwały w sprawie upamiętnienia 120. rocznicy urodzin profesora Wacława Tadeusza Korzybskiego, wybitnego polskiego naukowca, lekarza, biochemika, patrioty i społecznika, którego życie i działalność stanowią piękny przykład służby nauce, państwu i drugiemu człowiekowi. Prof. Wacław Tadeusz Korzybski był człowiekiem niezwykłym - uczonym światowego formatu, którego dorobek naukowy miał ogromny wpływ na rozwój polskiej biochemii i medycyny. Już jako młody naukowiec angażował się w badania naukowe, współpracując z najwybitniejszymi przedstawicielami świata akademickiego. W czasie II wojny światowej, mimo niezwykle trudnych warunków okupacyjnych, prowadził działalność naukową i medyczną, uczestnicząc w działaniach ratujących ludzkie życie. Po zakończeniu wojny odegrał niezwykle ważną rolę w rozwoju polskiej nauki oraz ochrony zdrowia. To właśnie profesor był twórcą polskiej penicyliny. Osiągnięcie to miało ogromne znaczenie dla powojennego społeczeństwa i ratowania zdrowia milionów ludzi. Był autorem licznych publikacji naukowych, wychowawcą wielu pokoleń badaczy oraz człowiekiem o szerokich zainteresowaniach humanistycznych i społecznych. Wysoki Sejmie! Dzisiejsza uchwała jest nie tylko formą upamiętnienia wybitnego naukowca, ale także wyrazem szacunku dla wszystkich polskich uczonych, którzy swoją codzienną pracą budowali siłę i prestiż Rzeczypospolitej. Dla mnie osobiście ten projekt ma również wymiar szczególny. Profesor Korzybski był związany z Mławą, miastem, z którego również ja pochodzę. Jako Mławianka jestem dumna, że właśnie tutaj, w polskim parlamencie, możemy oddać należny hołd człowiekowi, który rozsławiał Polskę swoją wiedzą, pracą i patriotyczną postawą. To ważny moment nie tylko dla naszego regionu, ale także dla wszystkich, którzy wierzą, że pamięć o wybitnych Polakach powinna być pielęgnowana i przekazywana kolejnym pokoleniom. Szanowni Państwo! Chciałabym również bardzo serdecznie powitać obecnych dziś na galerii sejmowej członków rodziny prof. Wacława Korzybskiego, w tym stryjeczną wnuczkę profesora Blankę Wyszyńską-Walczak wraz z rodziną. Jestem przekonana, że dzisiejsza debata i procedowana uchwała są dla państwa momentem wyjątkowym i wzruszającym. Obecność rodziny profesora nadaje w tej chwili szczególny wymiar i pokazuje, że pamięć o jego dorobku nadal żyje, zarówno w rodzinie, jak i w społeczeństwie. Wysoki Sejmie! Wierzę, że ponad politycznymi podziałami potrafimy wspólnie oddać szacunek ludziom, którzy swoją pracą i życiem zasłużyli na trwałe miejsce w historii Polski. W imieniu klubu zwracam się do Wysokiej Izby o poparcie projektu uchwały w sprawie upamiętnienia 120. rocznicy urodzin profesora Wacława Tadeusza Korzybskiego. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Samborski
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Polskie Stronnictwo Ludowe popiera oczywiście projekt uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie upamiętnienia 120. rocznicy urodzin profesora Tadeusza Wacława Korzybskiego, człowieka, który jak napisali autorzy tego projektu, całe życie poświęcił poznawaniu świata i służbie człowiekowi. To poznawanie świata w wymiarze formalnym to właśnie bycie członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk, to profesura w Instytucie Biochemii i Biofizyki Polskiej Akademii Nauk, to autorstwo ok. 130 publikacji naukowych, to opracowywanie słowników i encyklopedii oraz kształcenie młodych naukowców. Epokową wręcz zasługą prof. Tadeusza Wacława Korzybskiego było stworzenie polskiego preparatu penicyliny oraz podjęcie badań nad antybiotykami. Początek kariery naukowej Tadeusza Korzybskiego należy wiązać z jego pracą w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami we Lwowie. To właśnie tam, w grodzie Semper Fidelis, współpracował z prof. Rudolfem Weiglem, wynalazcą pierwszej na świecie szczepionki przeciw tyfusowi plamistemu. W zespole prof. Weigla pracował także późniejszy kapłan i prof. Henryk Mosing, który po wojnie pozostał we Lwowie, aby leczyć tam naszych rodaków, którzy nie chcieli opuścić swojego ukochanego miasta. Ci wyżej wspomniani badacze i uczeni wyprodukowali we Lwowie szczepionkę przeciwtyfusową i uratowali przed śmiercią z rok niemieckich okupantów setki polskich obywateli, zatrudniając ich w instytucie Weigla. Chociaż Lwów i Warszawa to miasta, w których prof. Tadeusz Korzybski realizował swoją pasję naukową, to jako człowiek urodzony w Mławie czuł specjalną więź z tą miejscowością. Uzdolniona młodzież z Mławy mogła liczyć na fundowane przez niego stypendia prywatne. Wspieranie lokalnej nauki i kultury znalazło swój wyraz w inicjatywie utworzenia Fundacji im. Korzybskich czy też w akcie darowizny pamiątek rodzinnych dla lokalnego muzeum. Prof. Tadeusz Korzybski był człowiekiem niepospolitym. Jego wyjątkowość polegała także na tym, że oprócz nauki pasjonowały go sztuka, muzyka, językoznawstwo, historia i filozofia. Na przykładzie prof. Tadeusza Korzybskiego można też prowadzić rozważania o znaczeniu, sile i magii tzw. małych ojczyzn. W odniesieniu do profesora sprawdza się piękny postulat intelektualno-historyczny zawarty w twierdzeniu (Dzwonek), iż małe ojczyzny uczą żyć w ojczyźnie wielkiej. Klub Parlamentarny Polskie Stronnictwo Ludowe z całym przekonaniem zagłosuje za podjęciem procedowanej uchwały. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Projekt uchwały dotyczy upamiętnienia 120. rocznicy urodzin prof. Tadeusza Wacława Korzybskiego - wybitnego polskiego naukowca, pioniera badań nad antybiotykami oraz twórcy polskiego preparatu penicyliny. Cieszę się także, że przysłuchuje się nam rodzina pana profesora, o czym dowiedziałem się właśnie z tej debaty. Witam. Bardzo się cieszę, że mogą państwo być świadkami tej debaty. Muszę przyznać, że postać profesora nie była mi wcześniej znana, dlatego uważam, że tym bardziej niezwykle cenne jest, aby podejmować takie uchwały, które przybliżają nam, posłom, ale i także wszystkim Polakom sylwetki wybitnych rodaków. Prof. Korzybski poprzez swoją trwającą dziesięciolecia działalność wniósł ogromny wkład w rozwój polskiej nauki, biochemii i medycyny. Był autorem licznych publikacji naukowych, członkiem Polskiej Akademii Nauk oraz osobą zaangażowaną w kształcenie kolejnych pokoleń polskich naukowców. I to dobrze, że Wysoka Izba pamięta o postaciach, które swoją pracą budowały dorobek polskiej nauki i przyczyniały się do rozwoju medycyny oraz badań naukowych w naszym kraju. Konfederacja z całym przekonaniem będzie popierać uchwałę. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Barbara Okuła
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Kiedy wspominamy dziś prof. Tadeusza Korzybskiego, mówimy nie tylko o wybitnym biochemiku, ale też o człowieku, którego praca realnie decydowała o ludzkim życiu. W czasach, gdy zwykła infekcja mogła oznaczać wyrok, medycyna zyskała przełom: antybiotyki. Prof. Korzybski współtworzył i rozwijał polskie metody produkcji penicyliny oraz uczestniczył w organizacji jej wytwarzania w sposób, który umożliwiał jej realne zastosowanie w leczeniu pacjentów. To był moment, kiedy nauka zaczęła w praktyce wygrywać z chorobami, które wcześniej były niemal nie do zatrzymania. Dziś antybiotyk jest czymś oczywistym i ogólnodostępnym, ale ta oczywistość ma swoją cenę i swoją historię, historię ludzi, którzy szukali skutecznych rozwiązań. Dzięki nim zakażenia, które kiedyś zabijały, stały się w pełni uleczalne. Trudno wyobrazić sobie dziś świat bez antybiotyków, świat, w którym zapalenie płuc, zakażona rana czy powikłanie po operacji często kończyły się śmiercią. I dlatego właśnie wkład prof. Korzybskiego miał znaczenie fundamentalne. Zmieniał rzeczywistość, w której żyli zwykli ludzie. Jego biografia pokazuje też coś więcej niż naukę. W czasie wojny pracował w instytucie prof. Weigla, gdzie tworzono szczepionkę przeciw tyfusowi plamistemu. To miejsce, w którym nauka ratowała życie, ale też dawała ludziom schronienie w warunkach okupacji. W świecie strachu i przemocy wybierał pracę, odpowiedzialność i pomoc innym. Prof. Korzybski był uczonym o szerokich horyzontach. Łączył biochemię z humanistyką, naukę z językiem i kulturą. Kierował się zasadą: rozumieć wszystko. I to nie było hasło, ale sposób myślenia, dążenie do całościowego zrozumienia świata i człowieka. Jednocześnie pozostał wierny ludziom i miejscom, z których wyrósł. Wspierał młodzież, fundował stypendia, nie odcinał się od swojej lokalnej wspólnoty. Pokazywał, że wielka nauka nie wyklucza skromności. Dziś ta postać przypomina nam coś ważnego: prawdziwy postęp nie zawsze jest głośny. Często dokonuje się w laboratoriach, w wyniku cierpliwej pracy, której efektem jest czyjeś uratowane życie. Dlatego ta uchwała jest czymś więcej niż gestem pamięci, jest gestem uznania dla człowieka, który swoją pracą przesunął granice między chorobą a zdrowiem, między zagrożeniem a ratunkiem. W imieniu Klubu Parlamentarnego Centrum wyrażam pełne poparcie dla tej uchwały. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ewa Schädler
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wielce Szanowna Rodzino! Dzisiejsza uchwała ma charakter symboliczny, a symbole mają znaczenie, ponieważ budują pamięć o osobach, których dorobek pozostawił trwały ślad w historii Polski. Prof. Tadeusz Wacław Korzybski był wybitnym polskim biochemikiem i jednym z pionierów badań nad antybiotykami w Polsce. Współtworzył pierwszy polski preparat penicyliny, przyczyniając się do rozwoju powojennej medycyny i ratowania życia ludzkiego. Zajmował się również badaniami nad biochemią, gruźlicą, rozwojem polskiej terminologii naukowej. Był współzałożycielem Polskiego Towarzystwa Biochemicznego oraz nauczycielem kolejnych pokoleń badaczy. To właśnie tacy naukowcy pokazują, że rozwój państwa opiera się nie tylko na decyzjach politycznych, ale także - a może przede wszystkim - na codziennej pracy wielu ludzi nauki. Klub Polska 2050 podkreśla, że upamiętnienie wybitnych postaci powinno iść w parze z realnym wsparciem współczesnej nauki, badań i szkolnictwa wyższego. Tylko wtedy możemy mówić o prawdziwej kontynuacji dorobku takich osób jak profesor. Wysoka Izbo! Popierając tę uchwałę, oddajemy hołd konkretnej postaci, ale także wyrażamy szczere przekonanie, że nauka i edukacja pozostają fundamentem nowoczesnego państwa. Klub Polska 2050 poprze prezentowany projekt uchwały. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na wstępie również dołączam się do pozdrowień rodziny pana profesora. Witam państwa. Przedłożony projekt uchwały zasługuje na poparcie. Upamiętniamy dziś prof. Tadeusza Wacława Korzybskiego, uczonego, którego dorobek jest ważny nie tylko dla historii polskiej nauki, lecz także dla historii polskiej odpowiedzialności za zdrowie publiczne. Prof. Korzybski należał do pokolenia ludzi, którzy rozumieli naukę jako służbę. Był jednym z twórców polskiej biochemii, pionierem badań nad antybiotykami i twórcą polskiego preparatu penicyliny. Współorganizował produkcję penicyliny krystalicznej, a więc uczestniczył w dziele, które realnie ratowało zdrowie i życie tysięcy Polaków. Szczególne znaczenie ma również jego postawa w czasie II wojny światowej. Pracował w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami we Lwowie. Było to miejsce nauki, ale także odwagi. Instytut zapewniał wielu Polakom ochronę przed represjami niemieckimi, a szczepionki trafiały również do ludzi szczególnie zagrożonych, w tym do więźniów warszawskiego getta. Prof. Korzybski pracował także na tajnym uniwersytecie we Lwowie. To pokazuje, że jego biografia łączy wielką wiedzę z obywatelską odwagą. Wysoka Izbo! Warto podkreślić jeszcze jeden wymiar tej uchwały. Prof. Korzybski nie był naukowcem zamkniętym wyłącznie w laboratorium. Był członkiem Polskiej Akademii Nauk, profesorem Instytutu Biochemii i Biofizyki PAN, autorem ponad 130 publikacji naukowych. Był człowiekiem, który kształcił młodych naukowców, współtworzył polską terminologię biochemiczną, słowniki i encyklopedie. Był przykładem uczonego kompletnego, rzetelnego, wszechstronnego i głęboko zakorzenionego w polskiej kulturze. Takich postaci nie wolno pozostawiać wyłącznie w przypisach historii. Trzeba je przywracać pamięci publicznej, bo pokazują młodemu pokoleniu, że nauka, państwo i służba człowiekowi mogą i powinny iść razem. Popieram projekt tej uchwały. To wyraz szacunku dla wielkiego polskiego uczonego, a także przypomnienie, że prawdziwa elita państwa to ludzie wiedzy, pracy, odwagi i skromności. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam pytanie. Czy planowane są dalsze działania popularyzujące dorobek prof. Tadeusza Wacława Korzybskiego, szczególnie wśród młodych ludzi? Chodzi o to, by pamięć o jego wkładzie w rozwój polskiej medycyny i biochemii miała nie tylko charakter symboliczny. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Dołączając się, pani marszałek, do pytania zadanego przez pana posła Witolda Tumanowicza, chciałbym zadać ministerstwu dwa inne pytania. Proszę o odpowiedź na piśmie. Czy Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego planuje program popularyzacji dorobku polskich biochemików, w tym prof. Korzybskiego jako jednego z twórców polskiej biochemii? Czy państwo polskie ma w pełni zdigitalizowaną i publicznie dostępną dokumentację dorobku naukowego pana profesora, w tym jego publikacje, słowniki, opracowania i materiały archiwalne? Czy planowane jest ustanowienie stypendium, konkursu albo nagrody imienia prof. Tadeusza Wacława Korzybskiego dla młodych naukowców z obszaru biochemii, biotechnologii, farmacji lub nauk medycznych? Dziękuję.
Mówca: Marcin Porzucek
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowna Rodzino! Oczywiście przyłączam się do tych ciepłych słów upamiętniających pana profesora. Natomiast moje pytanie, a właściwie apel, bo nie mamy tutaj przedstawiciela ministerstwa edukacji, dotyczy tego, aby zamiast różnych kontrowersyjnych pomysłów honorować właśnie takich ludzi. Chodzi o to, by mieli swoje miejsce nie tylko na kartach uchwał naszego Sejmu, ale także na kartach podręczników do biologii. Niech polskie dzieci poznają jego dorobek i kierują się jego przykładem. Niech profesor będzie drogowskazem dla młodego pokolenia. Dziękuję bardzo.
Mówca: Patryk Wicher
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Droga Rodzino! Pan profesor jest wybitną, wielowymiarową postacią. To jest prawdziwy polski patriota, który swoją ciężką pracą i oddaniem stworzył potęgę polskiej nauki, biochemii. Zresztą współtworzył tak naprawdę nowoczesną biochemię w Polsce. Preparat penicyliny to jedno z jego wielu odkryć, bo później były też szczepionki i nie tylko. To jest postać wyjątkowa, która wraz ze swoim zespołem ratowała swoją pracą tysiące, a może miliony ludzi. W związku z tym aż trudno uwierzyć, że szerszej publiczności, nawet naukowej, ta osoba nie jest dzisiaj dobrze znana. Dlatego też faktycznie mogę się tylko przyłączyć do takiego apelu, żeby stworzyć jednak profil ministerstwa, na którym będziemy promować i przywracać pamięć tak wielkich postaci, którymi możemy się szczycić na całym świecie, a które tworzyły te prawdziwe przedwojenne elity, które dzisiaj chcemy odbudować, których nam dzisiaj tak brakuje, a na takich filarach, na takich przykładach jesteśmy w stanie (Dzwonek) odbudowywać jakość polskiej nauki. Dziękuję serdecznie.