Mówca: Michał Kamiński
Data: 2017-09-15 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Rzeczniku! Szanowni Państwo Posłowie! Unia Europejskich Demokratów oczywiście będzie głosować za przyjęciem pana sprawozdania, ponieważ bardzo wysoko oceniamy pana pracę i wysoko oceniamy też to konkretne sprawozdanie, a nad nim także przecież, w sensie formalnym, odbywa się dzisiejsza debata. Będziemy to czynili ze świadomością, której pewność daje nam pana działalność, że pan byłby kłopotem dla każdej władzy niezależnie od tego, czy w Polsce rządziłaby bardziej lewicowa, czy bardziej prawicowa formacja polityczna. Pan z całą pewnością każdej władzy z równą determinacją patrzyłby na ręce, choć zapewne różnym partiom w różnych sprawach trzeba na te ręce patrzeć bardziej. Chcę jednak mimo wszystko powiedzieć, że przyszło panu sprawować ten ważny dla Polaków urząd w czasach bardzo trudnych. W czasach, w których w każdym normalnym kraju rzecznik praw obywatelskich ma coś do roboty, bo w każdym kraju, nawet tym najbardziej demokratycznym, zdarzają się ludzie, którzy z różnych powodów praw obywatelskich nie szanują. Jednak najczęściej tego typu problemy dotyczą średniego i niższego szczebla władzy, dotyczą pewnych procesów, pewnych struktur, które można zmienić. Polska dzisiaj znalazła się w sytuacji, w której zły przykład płynie z góry. Chodzi mi nie tylko o konkretne zmiany legislacyjne, które wołają o pomstę do nieba, o zamach na sądy, o zamach na media, ale także o język polityczny, jaki w Polsce się słyszy, o filozofię polityczną, która w Polsce panuje. Jeśli bowiem przeciwnik polityczny w tej Izbie nie przez człowieka z politycznego marginesu jest nazywany obywatelem drugiego sortu, jeżeli przeciwnik polityczny przez lidera partii politycznej, która w Polsce rządzi, jest nazywany kanalią, to z całą pewnością coś w naszym kraju dzieje się takiego, co stawia nas coraz dalej nie tylko od głównego nurtu Europy czy Unii Europejskiej, ale też od głównego nurtu zachodniej cywilizacji. I nic dziwnego, że dzisiaj w Polsce narastają zjawiska, które mają miejsce w najbardziej liberalnych i najbardziej demokratycznych państwach Zachodu, takie jak język nienawiści, przemoc wobec mniejszości. Jednak w Polsce coraz więcej ludzi ma świadomość, że ten język, a nawet ta przemoc, ma ciche przyzwolenie na najwyższej górze, że atmosfera, jaka w Polsce panuje, daje przyzwolenie na tego typu zachowania. Kwintesencją tego były te straszne zdjęcia, w których marsz ludzi, którzy chcieli czcić rocznicę urodzin Adolfa Hitlera, był osłaniany przez policję przeciwko zwykłym obywatelom, kiedy przeciwko takim bandytom na całym świecie ochrania się zwykłych obywateli, a nie odwrotnie. To pokazuje skądinąd całą pułapkę tzw. symetryzmu. Na symetryzm można bowiem sobie pozwolić w normalnym, demokratycznym kraju, ale na symetryzm nie ma zgody. I bardzo dobrze ilustruje to przykład dwóch polskich lewicowych poetów, z których jeden parę lat przed wojną napisał: rzuć karabinem, bagnet o bruk, bo był pacyfistą i apelował do wszystkich ludzi, żeby nie było wojny. Piękny apel i bardzo moralny: rzuć karabinem, bagnet o bruk. Ale drugi polski lewicowy poeta, kiedy wojna wybuchła, napisał: ˝Bagnet na broń˝. ˝Kiedy przyjdą podpalić dom˝ nie ma miejsca na symetryzm, bo kiedy przychodzą podpalić dom, to po prostu ten dom w pewnym momencie płonie i trzeba gasić ogień. Dziękuję panu, panie rzeczniku, że pan także nie wpadł w pułapkę, która dałaby pretekst dzisiejszej większości do realnego ataku na pana. Spotyka się pan z wieloma nieprzyjemnościami, z wieloma złośliwościami, ale zdaje się, że dzisiaj jeszcze nie chcą na pana instytucję i na pana podnieść ręki, bo pan prowadzi to w sposób dla mnie naprawdę zdumiewająco skuteczny. Stonowany język, rzeczowa argumentacja, ale także otwartość na ludzi wobec których, w moim przekonaniu, często trudno być otwartym. Na koniec chcę panu podziękować za bardzo ważny aspekt pana działalności w ostatnim roku - za obronę funkcjonariuszy państwa polskiego, ludzi, którzy swoim życiem, swoim zdrowiem i swoim życiem rodzinnym także ryzykowali w walce o to, abyśmy czuli się bezpieczniejsi - funkcjonariuszy naszej Policji, naszych służb, którzy tą tzw. ustawą dezubekizacyjną zostają w sposób brutalny ugodzeni. To pokazuje zresztą, że władza, która odwołuje się do szczytnych ideałów - coraz bardziej w przypadku tej władzy leżących w błocie - tak naprawdę kończy się krzywdą dla zwykłego człowieka. Dziś dotyczy to funkcjonariuszy państwa polskiego, jutro - oby nie - będzie to dotyczyć każdego. (Dzwonek) Panie rzeczniku, dziękuję panu za obronę praw obywatelskich. (Oklaski)