Mówca: Barbara Dziuk
Data: 2017-02-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dzisiejsze oświadczenie będzie dotyczyć 30. rocznicy śmierci ks. Franciszka Blachnickiego. Zacznę od cytatu. Gdyby Pan pozwolił mi jeszcze żyć i działać, jednego bym tylko pragnął: abym mógł skuteczniej i owocniej ukazywać pośrodku współczesnego świata piękno i wielkość tajemnicy Kościoła - sakramentu, czyli znaku i narzędzia jedności wszystkich ludzi - napisał w 1986 r. w testamencie ks. Franciszek Blachnicki. 27 lutego przypada 30. rocznica śmierci księdza. To postać niezwykła. Urodził się na Śląsku, w Rybniku, w marcu 1921 r. w wielodzietnej rodzinie Józefa Blachnickiego i Marii Miller. Był uczniem tarnogórskiego gimnazjum i harcerzem. W 1938 r. zdał maturę i poszedł do wojska. W 1939 r. wziął udział w kampanii wrześniowej. Po kapitulacji rozpoczął działalność konspiracyjną. Poszukiwany i ujęty, zostaje wywieziony do Auschwitz. Przeżywa w obozie 14 miesięcy, z czego 9 w karnej kompanii i miesiąc w bunkrze. Zabrany stamtąd do Zabrza i Katowic, zostaje skazany na karę śmierci przez ścięcie. Po ponad 4 miesiącach zostaje ułaskawiony. Wyrok zmieniono na 10 lat więzienia po zakończeniu wojny. W Katowicach ks. Blachnicki, skazaniec, nawraca się i oddaje swoje życie na służbę Chrystusowi. W swoim testamencie pisze: ˝Dzisiaj, w 44. rocznicę największego dnia mojego życia, dnia moich narodzin w celi skazańców na oddziale BI katowickiego więzienia, chciałbym ku chwale Boga Ojca i Syna, i Ducha Świętego wyznać z wdzięcznością, że oprócz niezliczonych innych darów otrzymałem w swoim życiu cztery niezwykłe dary, które uważam według mojej obecnej zdolności rozeznania za największe˝. Wymienia dar wiary, dar wizji żywego Kościoła obejmującego program życia i działania, dar II Soboru Watykańskiego i jego wizji Kościoła, communio - działanie to zamyka się w charyzmacie Ruchu Światło-Życie. Dar trzeci to dar wspólnoty Niepokalanej, Matki Kościoła. I dar czwarty - dar uczynienia siebie darem całkowitym. Ksiądz Franciszek Blachnicki od 1942 r. do 1945 r. przebywa w obozach i więzieniach. W 1945 r. wraca do kraju i wstępuje do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. W 1950 r. zostaje kapłanem. Już jako wikariusz pracuje nad powołaniem dziecięcych rekolekcji. Czynnie uczestniczy też w pracach tajnej kurii. W międzyczasie w Niepokalanowie studiuje duchowość o. Maksymiliana Kolbego. Po powrocie z Niepokalanowa pracuje w katowickiej kurii i ˝Gościu Niedzielnym˝, powołuje Krucjatę Wstrzemięźliwości - ruch odnowy religijno-moralnej. Władze likwidują ruch i aresztują ks. Blachnickiego. Wyrok brzmi: 13 miesięcy więzienia w zawieszeniu na 3 lata. W 1961 r. ks. Franciszek podejmuje studia na KUL-u i pisze licencjat ˝Metoda przeżyciowo-wychowawcza dziecięcych rekolekcji zamkniętych˝. Powracając do swojego drugiego daru, który uważa za najważniejszy, broni doktoratu. Habilitacji nie zatwierdza mu Ministerstwo Oświaty. W proteście ks. Blachnicki rezygnuje z pracy na KUL-u i dalej pracuje nad koncepcją teologii personalnej i na rzecz posoborowej liturgii. W 1963 r. wraca do koncepcji oazy - wprowadza 15-dniowe rekolekcje oparte na modlitwach. Wiele dobra ks. Franciszek przekazał młodzieży. Dzisiaj tylko pokrótce przybliżyłam tę postać, która w moim życiu odegrała bardzo istotną rolę, ponieważ oazowiczem jest się do końca życia. Dzisiaj jako członek tego ruchu przybliżam go i staram się zachęcić właśnie do odnowy moralnej, o której nauczał ks. Franciszek. (Dzwonek) Dziękuję. (Oklaski)