Mówca: Jakub Szulc
Data: 2012-12-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo serdecznie dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! Pan minister co prawda zabrał mi część argumentów, które chciałbym przytoczyć podczas dzisiejszej debaty... (Poseł Anna Paluch: Proszę powtórzyć, jeśli są prawdziwe.) Myślę, pani poseł, że nie będzie takiej potrzeby, bo materiału i tak zostawiliście państwo dość - kiedy przysłuchiwałem się... (Poseł Anna Paluch: Jeśli są nieprawdziwe, to nawet powtarzanie nic nie pomoże.) ...dyskusji, zabierającym głos niektórym przedstawicielom klubów, to miałem wrażenie, że oscylujemy gdzieś pomiędzy horrorem a kabaretem, by nie rzec dosadniej: cyrkiem. I myślę, że to powinno być zapisane z bardzo mocnym podkreśleniem... (Poseł Anna Paluch: Kabaretem to jest ten budżet.) Pan poseł Bogucki z jednej strony... (Poseł Anna Paluch: Bo to jest kabaret.) Pani poseł, jeżeli pani pozwoli, to ja będę kontynuował, dobrze? Otóż pan poseł Bogucki z jednej strony wskazuje na to, że państwo pobiera zbyt dużo podatków i zbyt dużo pieniędzy wydaje, z drugiej strony mówi o tym, jak tragiczna jest sytuacja osób opłacanych ze sfery budżetowej, bo mamy kolejny rok zamrożenia ich płac. Panie pośle, albo - albo, w obie strony się nie da. Natomiast w moim przekonaniu nie to jest najgorsze, bo chciałbym przypomnieć Wysokiej Izbie, i to powinno być zapisane, że pan poseł Bogucki zaproponował nic innego, jak tylko moratorium na spłatę zadłużenia. Bo skoro pan poseł pytał, dlaczego płacimy tak wielkie odsetki bankom zagranicznym, i mówił, że powinniśmy przestać je płacić, to, rozumiem, stąd o krok tylko do decyzji, która zapadła w roku 1982 i odcięła Polskę od jakichkolwiek środków zewnętrznych i jakiegokolwiek finansowania zewnętrznego aż do połowy lat 90. Myślę, że to powinno być zapisane, bo rozumiem, że to jest propozycja Solidarnej Polski w momencie, kiedy dojdzie do władzy. Pan poseł Kopyciński przedstawił był 5901 dokładnie poprawek, z których 5899 stanowi dokładne powtórzenie i powielenie, toczka w toczkę, kropka w kropkę, tej samej poprawki. Jeżeli mamy w ten sposób debatować i jeżeli tak ma wyglądać poważna rozmowa na temat budżetu, to myślę, że nikt na tej sali nie chce się w taką debatę wpisywać, zwłaszcza że od tej debaty do słynnej konferencji szefa tego ugrupowania Janusza Palikota z dwoma gadżetami przedstawionymi w Lublinie jest już tylko krok. Na tym tle wypowiedź pani poseł Szydło o tym, jak to wszyscy cieszyliśmy się i jakim hurraoptymizmem tryskaliśmy przed Euro 2012, jest tak naprawdę wypowiedzią delikatną, acz chciałbym tylko wskazać, że delikatnie również zakłamuje rzeczywistość, dlatego że to państwo po prawej stronie sali wskazywaliście, jaką tragedią i porażką będzie Euro 2012 - nie mówię o wystąpieniach polskiej reprezentacji narodowej, tylko o poziomie przygotowań do tegoż Euro. (Poseł Anna Paluch: Jednorazowe autostrady, stadion bez dachu.) Dziwnym trafem okazuje się, że wszyscy, którzy przyjechali do Polski, a było tych widzów nie najmniej, byli zadowoleni z przyjęcia, ze sposobu organizacji i z tego, jak Euro 2012 miało szansę zafunkcjonować. Ale to tyle, Wysoka Izbo, tytułem dygresji. W tym momencie chciałbym się odnieść do rzeczy, które były poruszane, odnoszących się faktycznie do budżetu i faktycznie do gospodarki. A więc przede wszystkim pani poseł Szydło wskazywała na rentowność obligacji, że chwalimy się, iż rentowność polskich obligacji jest w tym momencie najniższa w historii, natomiast nie mówimy nic o tym, że w dalszym ciągu relacja w rentowności pomiędzy polskimi obligacjami a obligacjami niemieckimi czy polskimi obligacjami a obligacjami czeskimi jest gorsza niż w roku 2007. Nie będę w tym momencie przywoływał jednej drobnej różnicy, że powinniśmy się odnosić do stóp, do oprocentowania denominowanego w takiej samej walucie, a nie w różnych walutach. Chciałbym jednak wskazać na jedno, nie porównując nas w żaden sposób do Portugalii, Hiszpanii, Włoch, Grecji czy innych państw Unii Europejskiej, gdzie mamy nominalne oprocentowanie polskich obligacji, denominowanych, wyrażone w euro, zdecydowanie niższe niż oprocentowanie obligacji w tych krajach, bo przecież nie do tego zmierzamy i to nie jest nasz cel. Pragnę tylko przypomnieć o jednym. Pan minister Rostowski mówił o tym, jak wyglądają dzisiaj stopy procentowe w poszczególnych krajach. A więc stopa banku centralnego Unii Europejskiej wynosi dzisiaj 0,75%, stopa podstawowa banku czeskiego - 0,05%, stopa referencyjna w Polsce - 4,25. Ale chciałbym, ponieważ faktycznie, tak jak powiedział pan minister, to stopy referencyjne mają główny wpływ na oprocentowanie, na rentowność obligacji, powiedzieć, jak to wyglądało 5 lat temu, w roku 2007. Otóż stopa referencyjna EBC - 3,50 versus dzisiaj 0,75, stopa referencyjna w Czechach, denominowana w koronie czeskiej - 3,5% versus dzisiaj 0,05%, stopa referencyjna w Polsce - wtedy 4%, dzisiaj 4,25. Już samo to pokazuje, że oprocentowanie polskich obligacji nie mogło w tym czasie dorównać, to znaczy spadek rentowności polskich obligacji nie mógł dorównać w tym czasie spadkowi rentowności w pozostałych państwach. Mówiliście państwo o tym, że potrafimy tylko zadłużać Polskę, wskazywaliście na to, że dług publiczny wzrósł do 840 mld zł w połowie roku 2012, nie - tak jak chciał pan poseł Zbrzyzny - do 1024 mld, ale dokładnie do 842 mld w połowie roku 2012. To prawda, to zadłużenie przyrasta. Pan minister Rostowski mówił o tym, jak to wygląda w relacji do innych państw. Ale ja przypomnę inny fakt, że w czasie absolutnej prosperity, kiedy gospodarka światowa, gospodarka europejska, gospodarka polska rosły w tempie 6-7% w skali kraju, mówię o latach 2005-2007, odnotowaliśmy przyrost długu publicznego na poziomie ok. 150 mld zł. Teraz warto byłoby zestawić, jak te dane mają się do produktu... (Poseł Henryk Kowalczyk: Kłamstwo.) ...krajowego... Dokładnie, za waszych rządów, panie pośle, 126 mld. (Głos z sali: To nie 150.) (Poseł Jakub Rutnicki: A wasz rząd?) Warto byłoby odnieść się do tego, jak te dane mają się do produktu krajowego brutto, a nie tylko do swoich wartości nominalnych. (Gwar na sali, dzwonek) (Poseł Anna Paluch: Co to jest wobec waszych 350?) W końcu... (Głos z sali: Ale nieprawda.) ...w końcu mówicie państwo o tym, że nikt nie przejmuje się sytuacją finansów publicznych... (Poseł Anna Paluch: Proszę nie kłamać tak bezczelnie.) ...że budżet jest budżetem stagnacji, a nie budżetem rozwoju... Panie marszałku, mógłbym prosić o zwrócenie uwagi państwu posłom? (Dzwonek) (Poseł Anna Paluch: Proszę uspokoić pana posła.) Dziękuję bardzo.