Mówca: Urszula Augustyn
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Otóż świadoma jestem faktu, że to jest ostatnie sprawozdanie tej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, kończy się bowiem także kadencja 6-letnia. Jest to sprawozdanie dobre, przejrzyste, zwarte, merytoryczne, kreatywne. Zarówno układ, jak i treść wyjątkowo trafnie odzwierciedlają priorytety i filozofię działania krajowej rady. Takiego właśnie modelu działania, jako instytucji samodzielnej, kompetentnej, konsekwentnej, należy się spodziewać po organie konstytucyjnym państwa. Dokument jest zbudowany logicznie, jest solidny, jest obszerny, pokazuje strategię, tworzenie prawa, kontrolę nadawców, udział w pracach instytucji międzynarodowych, pokazuje realizowanie celów konstytucyjnych powierzonych krajowej radzie, dostępność, różnorodność, niezależność mediów, równą konkurencję nadawców, ochronę dzieci i młodzieży, właściwe wydawanie publicznych pieniędzy. Posiedzenie komisji kultury, już z wieloletnią tradycją w tej materii, w istocie przeistoczyło się w okazję do odwiecznego oskarżania krajowej rady o wszystkie zbrodnie wobec jednych nadawców. Była tam także podnoszona kwestia rzekomo skandalicznego poziomu, zwłaszcza telewizji publicznej, w okresie sprawozdawczym. Okazuje się, że Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji to typowy chłopiec do bicia dla PiS-u. Przypuszczam, że rada nie jest winna jedynie XIX-wiecznej epidemii kokluszu w Afryce, choć pewności w tej materii nie mam. Władze tzw. mediów narodowych ustami posłów PiS chętnie wykażą, że to krajowa rada, a nie one, odpowiada za drenaż widzów publicznych stacji w ostatnich miesiącach. Zapewne rada odpowiada również za ogromny, 25-procentowy spadek stawek za emisję reklam w Telewizji Polskiej. Otóż za ucieczkę widzów oraz reklamodawców odpowiada Prawo i Sprawiedliwość, jego medialna polityka, polityka, którą można nazwać powrotem do reżimowych mediów służących wodzowi i partii, a nie obywatelom. Taką telewizję wstyd oglądać. W dobrym tonie jest niesłuchanie też takiego radia. Jest to wątpliwy, niestety, sukces mediów narodowych, a nie krajowej rady. Ją można jedynie pochwalić, że przestrzegała przed tego typu działaniami, choć na próżno. Posiedzenie komisji kultury tradycyjnie pokazało, że posłowie są naczelnymi recenzentami mediów publicznych. Analizowano podział czasu antenowego, wypowiedzi redaktorów, personalnie. Zresztą przed momentem mieliśmy także próbkę dokładnie tego samego. I w tym miejscu pozwolę sobie uzupełnić sprawozdanie komisji, nie rozumiem bowiem tego narzekania posłów na czas obecności kandydatów na antenie telewizji publicznej, jako że także podczas posiedzenia tej komisji padła wyraźna sugestia, że najwyraźniej ta obecność innym kandydatom zaszkodziła. Oczywiście każdy wobec mediów publicznych ma swoje wymagania, oczekiwania i ma swoje gusta. Chciałabym z mocą przypomnieć, że Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji jest regulatorem dla wszystkich nadawców, niezależnie od tego, w jaki sposób stara się dbać o media publiczne. Rynek mediów się zmienia i trzeba umieć się do tych zmian dostosować. Przewodniczący Dworak wspominał dzisiaj w swoim wystąpieniu o globalnym dostępie do źródeł, szybkości informacji, łatwości dostępu do treści i o nowym rodzaju dziennikarstwa, które realizowane jest m.in. na stronach internetowych serwisów społecznościowych, a łączy się to z koniecznością selekcji danych, dostosowania formy do treści. Nowoczesność, nowe formy wymagają także nie tylko od dziennikarzy, ale i od krajowej rady elastyczności w podejściu do tego, w jaki sposób realizować swoją misję i w jaki sposób realizować swoje cele. Analizując dokładnie sprawozdania, dochodzimy do wniosku, że działalność profiluje krajową radę jako bardzo rozważnego, wyważonego regulatora rynku medialnego. Chodzi mi o inicjatywy na forach międzynarodowych, o próby inicjowania pewnych rozwiązań legislacyjnych. Przypomnę, że sama krajowa rada inicjatywy w tym zakresie nie ma, ale przecież w ciągu swojej kadencji wielokrotnie uczestniczyła w konsultacjach, pracach, podpowiadała, pomagała także tworzyć ustawy. A więc, jak mówię, w sprawozdaniu widzę liczne pozytywy, czego podczas posiedzenia komisji dostrzec się nie udało, a w mniejszości byli na nim ci, którzy głośno próbowali o tym powiedzieć i dziękowali za to, w jaki sposób krajowa rada swoją misję przez sześć lat kadencji realizowała. Te pozytywy to jest to, co leży w kompetencjach krajowej rady, to są jej ustawowe zadania - prowadzenie postępowań koncesyjnych, ochrona nieletnich przed nieodpowiednimi treściami, sprawowanie kontroli nad rynkiem, podział publicznych środków i nadzór nad właściwym ich wykorzystaniem przez nadawców, udział we współpracy międzynarodowej regulatorów w ciele doradczym Komisji Europejskiej. To jest również doprowadzenie do stworzenia kodeksu dobrych praktyk, np. w przypadku usług na żądanie, także ochrona małoletnich. To jest też doprowadzenie do porozumienia nadawców w kwestii zakazu reklamy np. niezdrowej żywności dla dzieci do lat 12. Jednym słowem, to są bardzo ważne i warte podkreślenia dokonania polskiego regulatora, wpisujące się w to, co dzieje się także w Europie, bo w Europie te dokonania zostały także zauważone oraz nagrodzone i polecone do wykorzystania. A więc chwała krajowej radzie za to. Jeszcze chciałabym wspomnieć o czymś, co bardzo się obecnie rządzącym nie podoba, a ja uważam, że to jest bardzo ważna kwestia, i mimo że dzisiaj już z tej trybuny padły o tym słowa, ale jedynie z ust przewodniczącego Dworaka - nikt więcej tego zauważyć nie chciał - to ja się postaram to podkreślić. Ustawa z 6 sierpnia 2010 r. określiła nowe zasady wyłaniania członków zarządów i rad nadzorczych mediów publicznych, przewidywała wprowadzenie jawnych, otwartych konkursów przy współudziale organów uczelni publicznych, w konsultacji z przedstawicielami stowarzyszeń i organizacji pozarządowych. I pojawiły się w wyniku tego, co dzisiaj też zostało zaakcentowane, postaci z doskonałym wykształceniem, bardzo kompetentne. Nawet jeśli ktoś miał zastrzeżenia do konkursów, to warto było tę formę udoskonalić, nie likwidować. Zaznaczę raz jeszcze, z likwidacji, z wyrzucenia do kosza nie będziemy mieli budowania pluralizmu. W konkursach krajowa rada stosowała zasadę niełączenia funkcji, teraz w nowej ustawie mamy specjalne zapisy, które otwierają furtkę dla posłów. Pojawia się możliwość powoływania przez ministra skarbu, bez trybu konkursowego. No i komu to przeszkadzało? Sami państwo twierdzicie, że to w imię pluralizmu i wolności słowa. O ironio, pluralizm i wolność słowa w narodowej telewizji ma na imię Jacek Kurski. Media publiczne nie są oddzielone od świata polityki, ale to, co proponują dziś rządzący... (Poseł Anna Paluch: Na temat, pani poseł, na temat.) ...jest absolutnym przekroczeniem wszelkich granic przyzwoitości. A wracając do samej krajowej rady, do jej sprawozdania, przypomnę, że jakość pracy biura krajowej rady poddana była kontroli Najwyższej Izby Kontroli, na którą bardzo chętnie w innych okolicznościach państwo rządzący się powołują, z wynikiem pozytywnym, bez uwag. Oceniona została ona jako dobra, tak jak właściwe wykorzystanie środków. Pojawiły się także wielokrotnie pozytywne opinie różnych instancji sądowych, strona internetowa została nagrodzona jako ta szczególnie dostępna dla osób z niepełnosprawnościami. A więc jest tu wiele pozytywów. Państwo rządzący bardzo boją się o tych pozytywach mówić, bo opisujecie świat tylko z własnej perspektywy. No cóż, znamy wynik głosowania. Trudno. Koń, jaki jest, każdy widzi i każdy liczyć potrafi. Ja w imieniu klubu Platformy Obywatelskiej wnioskuję o przyjęcie tego sprawozdania. Jeśli państwo rządzący chcecie naprawić media publiczne, to nie patrzcie na krajową radę, bo to dzisiaj wy ponosicie odpowiedzialność za media publiczne. I jeszcze jedno odwołanie się do dzisiejszego wystąpienia szefa krajowej rady. Powoływał się pan na światowy indeks wolności prasy. Chcę przypomnieć, że w 2006 r. Polska była w tym indeksie na 58. miejscu, w 2015 - na 18. Nie będę cytować tego, co dalej, ale samo to zestawienie lat 2006 i 2015 to też jest recenzja pracy Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wnioskuję o przyjęcie sprawozdania złożonego przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji. Dziękuję. (Oklaski)