PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Proceder wprowadzania do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tzw. dopalaczy ma charakter rozwojowy. Świadczyć o tym mogą hurtowe ilości preparatów eliminowanych dzięki działaniu służb izb celnych i Państwowej Inspekcji Sanitarnej. W ostatnim kwartale 2014 r. było to ok. 8 tys. produktów. Mimo to wydaje się, że kierunek planowanych zmian w prawie nie zapewnia zwiększenia skuteczności nadzoru nad wytwarzaniem lub wprowadzaniem do obrotu środków zastępczych. Proponowane zmiany, obejmujące kontrolą ustawową nowe substancje o działaniu psychoaktywnym oraz wywierające wpływ na układ nerwowy, nie spowodują usprawnienia procesu administracyjnego, ponieważ zamknięty wykaz tych substancji nie ogranicza możliwości wprowadzania na rynek dowolnych ich modyfikacji, choćby pod zmienioną nazwą. Właśnie ten specjalny status dla substancji odurzających poprzez nadanie im nazw typu: dopalacze, środki zastępcze itp., to wyciąganie ich spod postanowień istniejących i sprawdzających się w praktyce przepisów prawnych, służących do walki z przestępczością narkotykową. Pragnę tu bardzo wyraźnie podkreślić, że poprzez nadawanie nazw środkom odurzającym stwarza się furtkę dla przestępczości narkotykowej. Produkcją i handlem dopalaczami zajmują się zorganizowane grupy, do walki z którymi nie są przystosowane cywilne organy administracji państwowej. Kompetencje Państwowej Inspekcji Sanitarnej jako organu nadzoru sprowadzają się do żmudnego postępowania administracyjnego, polegającego na kontrolowaniu sklepów i nakładaniu wysokich kar pieniężnych, których z reguły nie można wyegzekwować, bowiem szybko powstają inne placówki, a istniejące dokonują zmian nazw spółek czy też zmian personalnych w organach tych spółek. Wobec wnoszenia przez kancelarie prawne licznych odwołań, zażaleń, skarg organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie mają praktycznie szans na skuteczne działanie. W związku z tym zwracam się do pana ministra z pytaniami. Czy Ministerstwo Zdrowia posiada dane, zna liczbę osób trafiających na oddziały toksykologiczne w związku z używaniem dopalaczy? To jedno. I drugie, bardzo ważne. Czy w odniesieniu do dopalaczy nie można byłoby zastosować takiego sposobu postępowania, jak w przypadku środków odurzających (Dzwonek) i substancji psychotropowych, ujętych w załącznikach do ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii? Dziękuję.
Mówca: Tomasz Kulesza
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ryzykowne zachowania wśród dzieci i młodzieży przybierają coraz częściej różne formy. Alkohol, narkotyki i inne środki psychoaktywne stanowią śmiertelne niebezpieczeństwo dla młodzieży z całej Polski. Wiele form i metod przeciwdziałania tym zjawiskom zostało przez rząd wdrożonych. Nauczyciele, służby mundurowe, organizacje pozarządowe stoją na stanowisku postulującym przeciwdziałanie tym bardzo niekorzystnym zjawiskom. Chciałbym zapytać pana ministra o formy i metody współpracy z samorządami. W jaki sposób pana resort współpracuje czy też widzi współpracę z samorządami lokalnymi w przypadku tych niekorzystnych zjawisk? Dziękuję bardzo.
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Nasze pytanie kierujemy do pani premier, ale skoro do odpowiedzi został oddelegowany pan minister, to rozumiem, że pan odniesie się do tematu wyczerpująco. Grupa PKP Cargo to drugi w Europie, a największy w Polsce operator kolejowych przewozów towarowych, w którym Skarb Państwa nadal ma pakiet kontrolny akcji. Jednak to ostatnie działania ministra skarbu pracownicy uważają za ˝niszczenie tego narodowego przewoźnika˝ - na ten temat związkowcy skierowali wczoraj list do pani premier. Dzisiaj o godz. 9 na wniosek Prawa i Sprawiedliwości rozpoczęło się posiedzenie Komisji Infrastruktury w sprawie właśnie PKP Cargo. Bo temat jest poważny. W wyniku planowanego przeniesienia centrali Cargo z Krakowa do Katowic pracę może stracić kolejnych ponad 100 pracowników w Krakowie. Należy pamiętać, że z byłego zakładu Cargo w Nowym Sączu (obecnie siedziba zakładu w Katowicach) w styczniu br. w ramach programu dobrowolnych odejść zwolniono blisko 400 pracowników. Panie ministrze, w innych krajach Unii Europejskiej każde miejsce pracy jest przez rząd chronione. Co dzieje się u nas? Czy premier polskiego rządu i minister pracy i polityki społecznej interesują się tym tematem? Panie ministrze, dlaczego degradacja struktury organizacyjnej spółki Cargo skupia się głównie na Małopolsce i Sądecczyźnie? W ostatnim czasie to u nas likwiduje się wszystko, co jest możliwe - jednostki terenowe (przykład Jasła, Stróż, Tarnowa, Nowego Sącza), zakłady (jeszcze w 2010 r. były dwa zakłady Cargo, w Krakowie i w Nowym Sączu, obecnie nie ma żadnego), zamierza się przenieść centralę Cargo do Katowic, zwalnia się ludzi, używając do tego różnych narzędzi, w tym programu dobrowolnych odejść, proponuje się pracę w Warszawie albo w Katowicach, tam próbuje się przenosić pracę. Dlaczego praca, która była i jest jeszcze na terenie Małopolski i Sądecczyzny (Dzwonek), wyprowadzana jest w inne rejony kraju? A nieświadczenie pracy? Z czego ludzie mają żyć, wnosić opłaty czy spłacać kredyty? Rząd nie może mówić, że go to nie obchodzi. Panie ministrze, każdy obywatel jest ważny i każde miejsce pracy jest ważne. Dlaczego podejmujecie tak pochopne decyzje? Dziękuję.
Mówca: Edward Czesak
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Zadaję pytanie w imieniu pracowników bazy napraw wagonów z Tarnowa, zlokalizowanej optymalnie z punktu widzenia potrzeb naprawczych taboru PKP Cargo. Mam tu na myśli tzw. widełki rozjazdowe linii kolejowych Kraków - Tarnów - Medyka oraz Kraków - Tarnów - Muszyna i dalej przejścia graniczne. Wygaszanie pracy tego warsztatu, według załogi, nie ma uzasadnienia ekonomicznego i społecznego. Tarnów ma złe doświadczenia związane z reorganizacją spółek Skarbu Państwa, czego przykładem jest choćby Karpacka Spółka Gazownictwa czy ZRUG w Podgórskiej Woli. Czy prawdą jest, że strategia PKP Cargo nie przewiduje żadnych perspektyw rozwojowych w Polsce południowo-wschodniej i stąd te działania wygaszające w Tarnowie? Dziękuję.
Mówca: Piotr Krzysztof Ćwik
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Ja już bardzo krótko, panie marszałku. Panie Ministrze! Mówił pan na temat strategii PKP Cargo. W tym kontekście chciałbym zapytać o sprawę związaną ze sprzedażą budynku w Krakowie. Planuje się sprzedaż budynku przy ul. Kamiennej i przeniesienie centrali PKP Cargo do Katowic, do budynku, który będzie wynajmowany. Jak pan minister wytłumaczy tę sytuację? Chodzi o pozbywanie się majątku w jednym mieście, przeniesienie się do innego miasta i tam wynajmowanie budynków potrzebnych do funkcjonowania spółki. Dziękuję.
Mówca: Jacek Tomczak
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Przedsiębiorstwo Państwowe ˝Porty Lotnicze˝ jest zarządzającym Lotniskiem Chopina w Warszawie i lotniskiem w Zielonej Górze i ich właścicielem. Ponadto posiada udziały w 10 spółkach, w regionalnych portach lotniczych. Zasadność przeprowadzenia komercjalizacji PPL łączy się z koniecznością dostosowania formy prowadzenia przez ten podmiot działalności gospodarczej z jednej strony do rozwiązań funkcjonujących w przeważającej mierze w Unii Europejskiej, z drugiej strony - też do realiów gospodarki rynkowej oraz ustroju politycznego. Należy wskazać na ogólną tendencję odchodzenia od prowadzenia działalności gospodarczej w formie przedsiębiorstwa państwowego. Przedsiębiorstwo to jest jednym z ostatnich działających w takiej formie. Znakomita większość przedsiębiorstw została już przekształcona w jednoosobowe spółki Skarbu Państwa. Wiemy, że ministerstwo przygotowało ten proces, przygotowuje się do niego od dłuższego czasu. Chciałbym zadać pytanie: Na jakim etapie są te przygotowania i jaki jest planowany termin przeprowadzenia komercjalizacji Przedsiębiorstwa Państwowego ˝Porty Lotnicze˝?
Mówca: Michał Jaros
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Posłanki i Panowie Posłowie! Chciałbym zadać pytanie, ale najpierw chciałbym powiedzieć, że Przedsiębiorstwo Państwowe ˝Porty Lotnicze˝ również jest udziałowcem portu znajdującego się w moim rodzinnym mieście, we Wrocławiu. Bardziej chciałbym zadać pytanie o Lotnisko Chopina, bo tak naprawdę Lotnisko Chopina nie jest konkurencją dla Wrocławia, Poznania czy Krakowa, tylko dla lotniska w Pradze, Budapeszcie czy lotnisk w innych europejskich stolicach. Jak komercjalizacja wpłynie na konkurencję, która rzeczywiście jest między tymi lotniskami? Jaki będzie miała ona wpływ i czy jest ona potrzebna? Według nas tak, dlatego że wspólnie z panem posłem Tomczakiem uczestniczyliśmy w spotkaniu Zespołu ds. Wolnego Rynku, również z przedstawicielami, z dyrektorem generalnym PPL-u. Usłyszeliśmy wiele argumentów przemawiających za tą komercjalizacją. (Dzwonek) W związku z tym popieramy tę komercjalizację. Chciałbym też dopytać o wątek społeczny, bo pan minister mówił o tym, że konsultacje społeczne były przeprowadzone, bo przy komercjalizacjach zawsze budzi to pewne wątpliwości. Strona społeczna jest dosyć ważna, istotna. Jak to wygląda w rzeczywistości? Czy strona społeczna w pełni akceptuje komercjalizację, którą proponuje ministerstwo infrastruktury? Kiedy planujecie zakończyć ten proces? Rozpoczyna się on 24, ale kiedy planujecie go zakończyć? Czy jeszcze w tym roku, żeby w przyszłym roku można już było powiedzieć, że Lotnisko Chopina i całe przedsiębiorstwo jest konkurencyjne w stosunku do innych tego typu przedsiębiorstw w całej Europie? Dziękuję bardzo. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Eugeniusz Tomasz Grzeszczak)
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Pracownicy, których firmy upadły w latach 90., zgłaszają liczne problemy z otrzymaniem dokumentów Rp-7 potrzebnych do uzyskania prawa do emerytury albo z niehonorowaniem przez ZUS zaświadczeń wydawanych przez firmy, które choć przechowują akta kadrowo-płacowe, to nie są prawidłowo zarejestrowane w urzędzie marszałkowskim. Sprawa jest złożona. Dziś odpowiada na to pytanie minister kultury, a obszar działalności raczej dotyczy ministra pracy i ZUS. W czym problem? Dokumenty pracownicze powinny być przechowywane przez 50 lat. W przypadku upadłości firmy dokumenty trafiają do firm, które się specjalizują w przechowywaniu akt. Te zaś powinny być zarejestrowane, ale wśród 1700 podmiotów przechowujących dokumenty 11 mln pracowników jest kilkaset podmiotów niezarejestrowanych. Dokumenty wystawiane przez podmioty niezarejestrowane nie są honorowane przez ZUS, przez co pracownicy ubiegający się o emeryturę mają niższy kapitał początkowy, a w konsekwencji tego - niższą emeryturę. Dzieje się tak, dlatego że rozporządzenie ministra pracy nie pozwala na honorowanie zaświadczeń wystawianych przez niezarejestrowane podmioty. Sprawa jest społecznie ważna. Dokumenty powinny być pełne, a emerytura zupełna. Dlatego chciałbym postawić takie pytanie: Czy państwo, to znaczy minister kultury wraz z ministrem pracy, widzą jakieś wyjście z tej patowej, dosyć skomplikowanej sytuacji? Czy nie należałoby na przykład doprowadzić do skutecznej rejestracji firm, które przechowują taką dokumentację, albo przeniesienia tych akt do zarejestrowanych podmiotów lub tak zmienić prawo, w tym rozporządzenie ministra pracy z 11 października 2011 r. (Dzwonek), żeby honorowano zaświadczenia wszystkich podmiotów, które przechowują dokumentację kadrowo-płacową. Dziękuję.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Trochę zmienię tryb pytania po odpowiedzi pana ministra. Nie może być takiej sytuacji, że nie ma możliwości rozwiązania tak ważnego problemu społecznego, dlatego myślę, że w konsekwencji tegoż pytania i z uwagi na to, że problem jest znaczący dla dużej grupy społecznej, będziemy jednak prosić o przygotowanie wspólnego stanowiska obu ministerstw co do tej jakże bardzo ważnej kwestii. Rozumiem, że dzisiaj pan minister w pewnych zakresach nie mógł udzielić nam odpowiedzi, a, jak sam podkreślił, jest to konieczne. I jeszcze jedno pytanie. Czy rozwiązaniem problemu, przynajmniej po części, i rozsądnym wyjściem z sytuacji nie byłoby wprowadzenie elektronicznej archiwizacji dotychczasowych dokumentów? Jest to oczywiście pewna praca logistyczna, trudna do wykonania, ale (Dzwonek) zdecydowanie uprościłoby to dostęp do tychże informacji. Dlatego bardzo prosimy o kompleksową odpowiedź na piśmie i przedstawienie stanowiska ministerstw w tej sprawie.
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Już kończę. Jeszcze chociaż jedno zdanie, bo jest całe mnóstwo zagadnień, można mówić i dwie godziny. Panie ministrze, czy naprawdę jesteście państwo tak nieudolni, że trzeba było specjalnego pełnomocnika premiera rządu do tego, aby przyjąć ustawę o zdrowiu publicznym? Ona leży u was, w ministerstwie w szufladzie od paru lat, ale Arłukowicz i inni nie wystarczyli, trzeba było specjalnego pełnomocnika rządu. (Oklaski)
Mówca: Maciej Orzechowski
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! W Polsce corocznie udzielanych jest 140 mln porad u lekarzy rodzinnych, corocznie udzielanych jest także 80 mln porad u lekarzy specjalistów... (Poseł Tomasz Latos: Pięknie.) (Poseł Józefa Hrynkiewicz: Dostanie pan medal.) ...i 8 mln hospitalizacji. Pewnie na tej sali padną za chwilę przykłady pojedynczych porad, które nie odbyły się albo odbyły się niezgodnie z oczekiwaniami pacjentów. Ale proszę zważyć na liczbę, o której wcześniej mówiłem, porad udzielanych przez wielu, wielu fantastycznych lekarzy, którzy codziennie od rana, często na dyżurach nocnych, poświęcają swój czas, swoje zdrowie, swoją energię i swoje świetne wykształcenie, żeby leczyć pacjentów najlepiej jak potrafią. (Poseł Tomasz Latos: Mamy tego świadomość, ale minister im przeszkadza.) Doskonale państwo wiecie, jakie nakłady i środki były przeznaczane na lecznictwo onkologiczne przed niespełna paroma laty... (Poseł Tomasz Latos: Takie same.) ...i jak mocno, to znaczy trzykrotnie, one wzrosły. Co więcej, wiecie państwo, jak przebiega realizacja ˝Narodowego programu zwalczania chorób nowotworowych˝, który z roku na rok był systematycznie poprawiany, i o ile zwiększył się dostęp do takich badań, jak tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny czy PET, doskonale państwo to wiecie. Dzisiaj pewnie padną pojedyncze przykłady, że coś gdzieś nie zadziałało. Proszę pamiętać, że wśród tych kilkuset milionów porad zawsze mogą się zdarzyć takie, które nie będą spełniały oczekiwań pacjentów. Czy program onkologiczny działa, czy działa dobrze? Jak powiedział pan minister, jak każdy program, zwłaszcza nastawiony na bardzo specyficzną chorobę, chorobę nowotworową, który rozpoczął się w Polsce, to przede wszystkim szansa dla pacjentów. (Dzwonek)
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z informacji Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego wynika, że ok. 23% dzieci w wieku do 18 lat powinno znajdować się pod stałą opieką lekarzy. Z informacji wynika też, że zaniechano opieki medycznej w szkołach. Brakuje powszechnie lekarzy pediatrów, a oddziały pediatryczne są permanentnie niedofinansowane i z powodu braku lekarzy oraz złego stanu finansowego likwidowane. Tak jest w wielu województwach, informuje o tym NIK w swoich raportach. Jakie działania podejmuje Ministerstwo Zdrowia, aby stan opieki medycznej nad dziećmi w Polsce uległ istotnej poprawie? Kiedy ta poprawa nastąpi? Drugie moje pytanie dotyczy Instytutu Reumatologii w Warszawie. Panie ministrze, po co niszczyć dobrze działający, jedyny w Polsce Instytut Reumatologii, który prowadzi badania, leczy, konsultuje, kształci i specjalizuje lekarzy w reumatologii. W jakim celu zamierza się doprowadzić do ruiny jedyną placówkę specjalistyczną w Polsce? Powołanie na miejsce Instytutu Reumatologii instytutu geriatrii, reumatologii, rehabilitacji, bez kadry naukowej w dziedzinie geriatrii, bez pieniędzy, bez programu badań nie będzie działaniem sprawdzającym deklarację pani premier. Będzie działaniem sprowadzającym deklarację pani premier do poziomu karykatury, kabaretu. Zniszczy się przy okazji bardzo poważną placówkę naukową, dobrze działającą od ponad 60 lat. Co w takim razie Ministerstwo Zdrowia zamierza zrobić z tym instytutem? Ostatnie moje pytanie, panie marszałku, dotyczy systemu informacyjnego w ochronie zdrowia. Pytam: Ile podsystemów działa? Ile środków i czasu potrzebuje jeszcze ministerstwo, żeby ten system działał? Ile wydano na ten cel pieniędzy? (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie będę mówił o jakiś domniemanych przypadkach, jak pan doktor był łaskaw założyć, że będziemy w ten sposób dyskutować. Chciałem pochylić się, korzystając z okazji, nad wartością wycen czy w ogóle sensem wyceniania i oferowania takiego, jak nazywają to dzisiaj w Ministerstwie Zdrowia, produktu, czyli procedury stomatologicznej. Jest to bardzo specyficzna usługa, polegająca na tym, że gabinety stomatologiczne w swojej większości są skomercjalizowane i rynek wymusił pewien poziom cen. Co się dzieje? Oczywiście NFZ wyznacza sobie pewne parametry, ceny poszczególnych procedur i tego się trzyma. Jeżeli lekarz chce mieć kontrakt, podpisuje ten kontrakt. Co jest dalej? Żeby gabinet mógł funkcjonować przy tak głodowych stawkach, które oferuje NFZ, zaczyna się ogólnokrajowe, powiedzmy, wyszukiwanie tzw. procedur intratnych, czyli tam, gdzie można, umówmy się, coś zarobić. Kiedyś, dawno temu, była taka akcja, że pół Polski korzystało z procedury fluorowania, więc cała Polska była zafluorowana. Po roku, kiedy obcięto to, już nikt nie fluorował. Pan minister się śmieje, pan doskonale wie, o czym mówimy. Praktycznie co roku, w momencie kiedy się pojawia nowa wycena, zaczyna się polowanie i ustawianie tych procedur. Panie ministrze, czy naprawdę tak trudno jest to przewidzieć czy prawidłowo wycenić albo podać te kontrakty we właściwych kierunkach czy celach, akurat jeżeli chodzi o stomatologię, czyli to słynne S06? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panowie Ministrowie! Temat tej informacji brzmi: W sprawie dostępu do świadczeń medycznych i sytuacji polskich pacjentów w systemie ochrony zdrowia. Ta informacja dotyczy nie tylko pakietu onkologicznego. Ale, panie ministrze, niestety będziemy się różnić. Pan swoje... Mam wrażenie, że państwo po prostu siedzicie za biurkami i załatwiacie sprawy administracyjne, bo gdybyście poszli do gabinetów, różnych, i specjalistycznych, i rodzinnych, to zastalibyście inną sytuację. Ja nie jestem lekarzem, jestem pacjentem. Drodzy państwo, liczba obywateli polskich w naszym kraju maleje, nakłady od 2005 r. wzrosły o 100%, taka jest prawda, panie ministrze, a sytuacja według mnie naprawdę jest coraz gorsza. Niestety, panie ministrze, różnimy się w tej ocenie. Ja nie wyobrażam sobie czy nie wyobrażałem sobie, żeby do lekarza rodzinnego zapisywać się w kolejkę. Nie wyobrażałem sobie jeszcze w tamtym roku. W tym roku trzeba się zapisywać, bo nie ma szans się dostać. W rozmowach z lekarzami - tak się niestety stało, że musiałem pójść - lekarze narzekają na to, co Sejm uchwala, a tę ostatnią ustawę oceniają bardzo negatywnie, oceniają ją tak i pacjenci, i lekarze, a nawet pracownicy administracyjni. To ja nie rozumiem, gdzie tkwi przyczyna. Pan, panie ministrze, mówi, że jest bardzo dobrze, a już nie mówię o ministrze Arłukowiczu, bo to już wszystko jest super hiper, to jest dżentelmen, który mówi, że jest super i lepiej sobie nie wyobraża. Nie wiem, gdzie on przebywa. Panie ministrze, proszę odpowiedzieć na to pytanie. Naprawdę mam w tej sprawie diametralnie inne stanowisko niż pan. Dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rząd chwali się tą wysoką dostępnością świadczeń medycznych. Niestety ta ocena nie pokrywa się z oceną samych pacjentów. Ja zalecałabym państwu trochę więcej pokory, sięgnięcia do źródeł i rozmowę z pacjentami, bo to w rozmowie z pacjentami państwo dowiecie się, gdzie są poważne wady systemu. Rząd chwali się pakietem onkologicznym, chce pomagać chorym na raka. Jak to w praktyce wygląda? Ja rozmawiałam z pacjentką, u której zdiagnozowano raka rok temu. Tej pacjentce przepisano 6 tzw. chemii. Ona za każdym razem przed pojawieniem się w szpitalu na kolejny tego typu zabieg musi się udać do lekarza pierwszego kontaktu albo do onkologa po skierowanie, tak jakby za każdym razem rozpoczynała tę terapię. Czemu to ma służyć? W praktyce wygląda to tak, że ona sama ze względu na osłabienie nie jest w stanie iść do lekarza, więc wysyła rodzinę. Ale być może są pacjenci, którzy nie mogą liczyć na tego typu pomoc, być może będą musieli się dosłownie doczołgać do lekarza pierwszego kontaktu po to, żeby w ciągu minuty wypisał kolejne skierowanie, bo ten lekarz, co oczywiste, nawet nie bada pacjenta, tylko automatycznie wypisuje mu skierowanie. Czemu ma służyć takie umęczenie, upodlenie pacjentów? Czemu to ma służyć? Czy ma to służyć waszej satysfakcji, żeby jeden z panów posłów albo pan minister stwierdził, że zwiększyła się liczba porad lekarskich? To są sztuczne porady, to jest czysta papierologia. (Dzwonek) To nie ma nic wspólnego z realną pomocą chorym. Proszę mi również...
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Mamy dziś mówić o sytuacji polskich pacjentów, rozumiem, że sytuacji całościowej, a nie skupiać się tylko i wyłącznie na jednym pakiecie, chociaż w związku z tym, że jest on niejako nowy w systemie, pewnie najwięcej wątpliwości wzbudza u wszystkich, zarówno u polityków, jak i u pracowników ochrony zdrowia. Muszę wam powiedzieć, że z praktyki swojej wiem, że najmniej wątpliwości wzbudza u pacjentów. Najbardziej zadowoleni z tego, że te przepisy zostały wprowadzone, choć być może wymagają poprawy w wielu zakresach, są właśnie polscy pacjenci, których poczucie pewnego rodzaju bezpieczeństwa jest zdecydowanie wyższe. Panie ministrze, ja mam takie pytanie. Skoro mamy mówić o całościowym systemie opieki nad pacjentem, proszę nam przedstawić informacje o tym, jak wygląda kwestia potrzeb zdrowotnych i ich zabezpieczenia w aspekcie takim, że jeszcze kilka lat temu nakłady na ochronę zdrowia były o ponad połowę niższe i liczba wykonywanych procedur, zarówno diagnostycznych, jak i terapeutycznych, była zdecydowanie niższa. W związku z tym pytam, czy jest tak źle, jak niektórzy próbują tu mówić, czy po prostu wzrastają zarówno nasze możliwości, jak i generalnie poziom świadczonych usług zdrowotnych w Polsce, bo lepiej diagnozujemy, zapewniamy większą dostępność świadczonych usług, nie tylko terapeutycznych, ale przede wszystkim profilaktycznych. Proszę zwrócić uwagę na to, że opieka nad zdrowym dzieckiem w Polsce jest jedną z najlepszych w Europie. Proszę o potwierdzenie tego lub ewentualnie podanie innych statystyk, panie ministrze, jeżeli takowe są. (Dzwonek) Jeszcze jedno zdanie.
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoki Sejmie! Jaka jest polska służba zdrowia za czasów PO i PSL-u? Nie ma już służby zdrowia, jest działalność lecznicza. Według tego rządu medycyna ma zarabiać, a procedura i pieniądz mają rządzić w ochronie zdrowia. Postępuje odhumanizowanie medycyny. Miejsce szpitali... (Poseł Marzena Dorota Wróbel: Wy się powinniście wstydzić, bo strona rządowa...) (Poseł Lidia Gądek: Nieprawda...)