PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Ewa Kołodziej
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Wczoraj na posiedzeniu komisji podzieliłam się swoimi spostrzeżeniami i obawami. Bardzo mnie niepokoi, jak w praktyce będzie wyglądać zniesienie limitów dotyczących rehabilitacji dla osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności. Pani minister, przecież tych osób jest ok. 950 tys. Bardzo głośno słychać ze strony rządowej, że będzie rehabilitacja bez kolejki. Ale, pani minister, cały system rehabilitacji jest oparty właśnie na kolejkach. To są z reguły działania planowe i nie da się ich wykonać dziesiątkom tysięcy - nie mówię, że setkom tysięcy, a przecież tyle ich jest - w sposób oczywisty i prosty w czasie zerowym, tak by nie było kolejek i nie było limitów. Po pierwsze, trzeba komuś zabrać miejsce w tej kolejce, wypchnąć go z istniejących już w placówkach medycznych kolejek. Po drugie, jestem głęboko przekonana, iż protestującym w Sejmie RP rodzicom osób niepełnosprawnych absolutnie nie chodziło o to, by robić coś kosztem innych obywateli. Po trzecie, nawet gdybyście skierowali olbrzymie środki, pieniądze na ten projekt, o czym nic nie wiemy, to i tak te pieniądze, nawet duże, tak jak wspomniałam, przy tak dużej grupie potrzebujących rehabilitacji nie załatwią sprawy kolejek i nie rozwiążą problemów tych osób pilnie potrzebujących rehabilitacji. Bo kim i czym chcecie tę rehabilitację wykonać? Chciałabym też wyraźnie z tego miejsca powiedzieć, że jestem z całego serca za pomocą (Dzwonek) osobom niepełnosprawnym i że należy im się rehabilitacja bez limitu, tylko mam poważne obawy co do wykonania tego zapisu.
Mówca: Ewa Kołodziej
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Finansów nie macie. Rozumiem, że ten projekt ma tylko ładnie wyglądać na papierze i ładnie brzmieć propagandowo. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Joanna Scheuring-Wielgus
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szkoda, że nie ma pani minister. Szanowni Państwo! Ten projekt, który państwo przedstawiliście, jest kompletnie niepotrzebny, dlatego że artykuły, które zawieracie w tym projekcie, już istnieją, są w Karcie Praw Osób Niepełnosprawnych oraz są w Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych. To już istnieje wiele, wiele lat, tylko po prostu jest nieprzestrzegane, więc tworzenie kolejnego dokumentu, który mówi dokładnie o tym samym, jest kompletnie bez sensu. Pani minister Rafalska zadała takie pytanie: Jak wybrnąć z tej matni? Z tej matni można wybrnąć w bardzo prosty sposób. Najlepsze są najprostsze rozwiązania. Podam trzy naprawdę najprostsze. Pierwsze to jest propozycja niepełnosprawnych dorosłych osób, które protestują tutaj od 21 dni, które mówią o tym, żeby te 500 zł wrzucić do renty socjalnej, wtedy to obejmie te 280 tys. osób. Koszt tego wyniesie niecałe 2 mld. To jest jedno rozwiązanie. Drugie rozwiązanie: 500+. Po co 500+ mają dostawać ci, którym powodzi się najlepiej? Chociażby my tutaj, którzy pobieramy 500+ dla swoich dzieci. Oszczędności: 4,5 mld. Można byłoby również środki na pewne rzeczy z okazji stulecia odzyskania niepodległości zainwestować właśnie w środowisko osób z niepełnosprawnościami, które jest zaniedbane od dwudziestu kilku lat. Pani Minister! Jeżeli pani mnie słyszy, to proszę posłuchać. Mówiła pani o temperamencie. Bardzo panią proszę. Czasami są takie momenty, kiedy trzeba zaryzykować i sprzeciwić się tym, którzy nie chcą pani pomóc. Proszę mieć odwagę (Dzwonek) sprzeciwić się rządzącym, Morawieckiemu i znaleźć te pieniądze dla niepełnosprawnych. (Oklaski)
Mówca: Monika Rosa
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałkini! Pani Minister! Wysoka Izbo! Dzisiaj jeden ojciec dziecka niepełnosprawnego napisał do mnie z prośbą, żebym zapytała państwa, twórców projektu ustawy, co ma oznaczać natychmiastowy dostęp do rehabilitacji bez limitów, ponieważ on, żeby dotrzeć na rehabilitację, musi pokonywać 130 km, gdyż w pobliżu miejsca jego zamieszkania rehabilitacja publiczna nie jest możliwa. Stąd pytanie: Jaka jest siatka dostępu do rehabilitacji, jeśli ma to być dostęp natychmiastowy? Czy wprowadzenie tego projektu ustawy nagle sprawi, że tych lekarzy specjalistów będzie więcej? Czy sprawi, że będzie więcej rehabilitantów? Bardzo bym prosiła także o szczegółowe wyliczenia dotyczące tego projektu ustawy, tzn. ile to będzie naprawdę kosztowało i skąd na to będą pieniądze, bo z jednej strony mamy bardzo konkretne propozycje, które wychodzą od środowiska osób z niepełnosprawnościami, także tych, które dzisiaj tutaj protestują, z drugiej strony niestety obawiam się, że mamy dość pozorny dokument, który tak naprawdę powinien być już dawno wdrożony - czyli dostęp zarówno do środków, jak i do świadczeń - natomiast jest tylko i wyłącznie na papierze, tak samo jak dokument ˝Za życiem˝, którego rozwiązania, które państwo swego czasu tak zachwalaliście, także nie są wdrażane z racji braku środków, braku możliwości i tak naprawdę braku lekarzy czy też świadczeń, które są do tego potrzebne. Stąd moje pytanie: Jaki jest państwa pomysł na rozwiązanie także tej sytuacji, która jest tutaj, czy państwo wysłuchają w końcu osoby niepełnosprawne i ich opiekunów? (Oklaski)
Mówca: Bernadeta Krynicka
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Minister! Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Czy prawdą jest, że zniesienie osobom z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności okresów użytkowania i ograniczeń dotyczących liczby wyrobów medycznych, bezkolejkowe korzystanie przez nie ze świadczeń zdrowotnych i usług farmaceutycznych, umożliwienie im rehabilitacji w sposób nieograniczony w placówkach, które same wybiorą, oraz korzystanie ze świadczeń specjalistycznych bez konieczności uzyskiwania skierowania pozwoli im czy ich opiekunom zaoszczędzić 200 zł, 300 zł, 500 zł czy 1200 zł? Przytoczę słowa wypowiedziane jakiś czas temu: Dzisiaj renta socjalna to 644 zł netto. Ta kwota ma wystarczyć dorosłej osobie niepełnosprawnej, żeby przeżyć cały miesiąc. Jest to niemożliwe, dlatego że godzina rehabilitacji kosztuje 100 zł. Czy zgadniecie państwo, kto to wypowiedział? Jedna z matek protestujących w Sejmie. Czy po przyjęciu tego projektu ta pani nie zaoszczędzi pieniędzy na rehabilitacji swojego dziecka? I prośba do pani poseł Niedzieli. Pani poseł, proszę ważyć słowa. Większość osób niepełnosprawnych nie życzy sobie, aby nazywać je swoimi dziećmi. Pani poseł Hennig-Kloska, niech nie wypacza pani moich wypowiedzi. Ja nie każę iść do pracy osobom niepełnosprawnym. Mówię o możliwościach społecznej integracji i rehabilitacji. To rodzice powinni przygotować swoje niepełnosprawne dzieci do tego, aby jak najbardziej mogły korzystać z życia w społeczeństwie, aby w miarę możliwości aktywizować je społecznie, zawodowo, a nie zamykać w czterech ścianach. Prawdą jest (Dzwonek), że nie wszyscy odnajdą się na otwartym rynku pracy, ale dla niektórych nadal najdogodniejszą formą będzie integracja społeczna i zawodowa w postaci warsztatów terapii zajęciowej, środowiskowych domów pomocy.
Mówca: Bernadeta Krynicka
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

...osoby niepełnosprawne przetrzymywane w Sejmie narażone są na utratę zdrowia fizycznego, psychicznego i na pewno będą tego odległe skutki zdrowotne, o których się nie dowiemy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie i Panowie! Rodzice Dzieci Niepełnosprawnych! Ci, którzy protestujecie w Sejmie! Trzymajcie się, trzymajcie się i nie dajcie sobie wmówić, że tym projektem rozwiązuje się problem, o którym mówicie. Ten projekt jest obok. I mówicie państwo z rządu, że jest 1 mld zł więcej w Narodowym Funduszu Zdrowia. Nie ma. Nie widzieliśmy. To są takie same obiecanki jak wczoraj. Komisja pracowała wczoraj od godz. 21 do godz. 1 w nocy, ale nie uzyskaliśmy tych odpowiedzi. Wraz z tym projektem powinien się pojawić projekt zmiany planu finansowego Narodowego Funduszu Zdrowia, żeby wiedzieć, że nikomu z tych, którzy stoją w kolejce, nie odbierzecie tego miejsca, że te pieniądze w całości przeznaczycie właśnie na cel związany z rehabilitacją. Tego oczekują rodzice osób niepełnosprawnych. Oczekują na wyrównanie swoich rent pobieranych z różnych tytułów na opiekę nad dorosłymi. I co? I ta ustawa jest słynną ustawą PiS-u o pieluchomajtkach, bo tylko o tym mówicie. Nie mówicie o godności, nie mówicie o tym, że tym osobom warto dać wsparcie. Wykorzystaliście je w kampanii wyborczej, wykorzystujecie je dzisiaj. Góra urodziła mysz. Pieluchomajtki będą sztandarem tego projektu. To wstyd. (Dzwonek) A pani minister Rafalskiej chciałabym zwrócić uwagę, że wszystkie renty w ZUS-ie są z budżetu państwa, a nie z tego, że jest więcej pieniędzy, że jest więcej zapłacone.
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Warto o tym pamiętać i nie mylić pojęć z mównicy, pani minister. (Oklaski)
Mówca: Jakub Rutnicki
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Pytanie jest proste: Dlaczego tak naprawdę nie chcecie spełnić postulatów protestujących matek, ojców? 21 dni czekają na konkretne rozwiązania, a nie na tanią propagandę i slajdy, które pokazujecie. Tak naprawdę ta ustawa, o której mówimy, to jest mydlenie oczu. To jest podobna ustawa do tej, o której niedawno przecież słyszeliśmy, o dentobusach, które będą jeździć i naprawiać zęby polskim dzieciom. I co z tymi dentobusami? Stoją zepsute, nikt nie chce się tą sprawą zająć. Mówicie, że nie ma pieniędzy. Pani minister, to poszukajmy. Zacznijmy od pani minister. Szanowni państwo, przypominam: pani minister Rafalska otrzymała ponad 70 tys. zł premii. Przecież nikt tych premii nie chce zwracać. Szukajmy dalej. Nie ma pieniędzy dla matek, nie ma pieniędzy dla dzieci, ale bardzo szybko znalazł się 1 mld zł na działalność nie publicznej, tylko PiS-owskiej telewizji. Poszukajmy dalej. Polska Fundacja Narodowa. Szanowni państwo, tak naprawdę ta fundacja kompromituje nas i nasz kraj przez ostatni czas. Gdyby te 250 mln przekazywanych przez spółki Skarbu Państwa przeznaczyć na pomoc dla tych dzieci, to myślę, że wszyscy nie mielibyśmy tego typu problemów. Co tak naprawdę zaproponowaliście? Najdroższy rejs dookoła świata. (Dzwonek) Na koniec, pani minister, zapytam, czy ktoś przeprosi za te skandaliczne słowa wypowiadane przez posłów PiS-u w stosunku do tych osób, które protestują w polskim Sejmie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bożena Borys-Szopa
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Szanowna Pani Marszałek! Szanowna Pani Minister! Wysoka Izbo! Panie pośle, gdybyście byli tacy skrupulatni, to dzisiaj nie mielibyśmy tego problemu. Gdybyście przez 8 lat umieli policzyć te pieniądze, znaleźć te pieniądze, to tych problemów dzisiaj by nie było. (Oklaski) (Poseł Jakub Rutnicki: 3 lata - miliard na telewizję, premie dla swoich.) (Poseł Artur Dunin: Gdzie pieniądze z budżetu na 2016 r.?) (Poseł Krystyna Skowrońska: Pieluchomajtki.)
Mówca: Bożena Borys-Szopa
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Mam pytanie do wnioskodawcy, czyli do pani poseł minister Joanny Kopcińskiej, która jest tu chyba w imieniu wnioskodawców, czy prawdą jest, że do tej pory z budżetów domowych opiekunów osób niepełnosprawnych wydawano pieniądze m.in. na świadczenia rehabilitacyjne, także w gabinetach komercyjnych. Czy po wprowadzeniu tej ustawy te koszty, tj. 500 zł lub więcej, pokryje Narodowy Fundusz Zdrowia i w istocie te pieniądze zostaną w portfelach rodzin osób niepełnosprawnych? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zofia Czernow
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Pani Minister! Chciałabym zapytać, dlaczego rząd chce decydować za osoby niepełnosprawne, z jakich świadczeń opieki zdrowotnej te osoby powinny korzystać. Te osoby i ich opiekunowie doskonale wiedzą, z czego mają korzystać, a z czego nie powinni korzystać. Nie potrzebują narzucania im tego. Dlaczego rząd odmawia pomocy finansowej, proponując w zamian to, co wszystkim Polakom się należy, co powinno być standardem, co nie jest żadnym specjalnym rozwiązaniem ani pomocą? Pomoc rzeczowa nie powinna zastępować pomocy finansowej. Kiedy rząd spełni przedwyborcze obietnice PiS, bardzo głośno przedstawiane, i przyzna deklarowane dodatki dla osób niepełnosprawnych? Nie proszą o wiele. Są skłonni zaakceptować nawet niższe kwoty. Jak długo jeszcze rząd będzie się biernie przyglądał ogromnej determinacji osób niepełnosprawnych i ich opiekunów w walce o godne życie? To ich podstawowe prawo, a rząd ma obowiązek to prawo zrealizować. Chciałabym jeszcze zapytać o budżet. Przecież słyszymy wszędzie: budżet jest świetnie realizowany, że na dzień dzisiejszy jest nadwyżka budżetowa. Są pieniądze na różne wydatki, a dla najsłabszych, najbardziej potrzebujących nie ma. Jaka jest prawda? Jak to jest i dlaczego? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Agnieszka Kołacz-Leszczyńska
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Gdyby ten projekt został zgłoszony do procedowania zaraz po objęciu przez Prawo i Sprawiedliwość władzy jako pierwszy krok wypełniający deklaracje wypowiadane głośno w kampanii wyborczej, świadczyłoby to rzeczywiście o państwa prawdziwej trosce o osoby z niepełnosprawnościami, którym wtedy mocnymi słowami składaliście kolejne, puste, jak się okazało, wyborcze obietnice. Dzisiaj tym projektem wprost pokazujecie kolejnej grupie osób, tym razem tej grupie najbardziej potrzebującej naszego wsparcia, potrzebującej z jednej strony delikatności, a z drugiej strony konkretnych rozwiązań, że nie interesuje was tak naprawdę, co mają do powiedzenia. Swoim zwyczajem, jak zawsze, mówicie, że wy wiecie najlepiej, co jest dla nich najlepsze do życia, że wy wiecie najlepiej, co jest im potrzebne w ich codzienności. I stąd moje dwa proste pytania: Który z postulatów osób z niepełnosprawnościami protestujących w Sejmie od 21 dni został zrealizowany czy zostanie zrealizowany tą ustawą? I drugie pytanie: Czy we wczorajszych nocnych obradach komisji rodziny i spraw społecznych brali udział przedstawiciele protestujących od 21 dni w Sejmie, a jeśli nie, to dlaczego ich tam nie było? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Genowefa Tokarska
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Oczywiście debaty nad tym punktem nie da się przeprowadzić bez emocji, ponieważ wiemy, że właśnie w budynku parlamentu protestują osoby najbardziej potrzebujące. Moje pytanie nie jest przewrotne, tylko wynika z pewnego niezrozumienia sytuacji. Przy realizacji dotychczasowych programów i tych zapowiadanych, 500+, 300+, powtarzacie często, że to rodzice wiedzą najlepiej, na co wydać te pieniądze, na co przeznaczyć te pieniądze. Moje pytanie brzmi: Dlaczego tej samej maksymy nie chcecie zastosować w przypadku osób niepełnosprawnych? Przecież ich niepełnosprawności są bardzo różnorodne. Jedni rzeczywiście potrzebują rehabilitacji fizycznej, inni - może psychologa, inni - logopedy. Ktoś chciałby mieć program komputerowy, a ktoś inny zwyczajne pampersy, a może wszystko razem. Dlatego wrzucanie wszystkich do jednego worka i jakaś tam oferta rehabilitacyjna enigmatycznie wyliczona na 520 zł naprawdę wydaje się nieprawdziwą propozycją. Wydaje mi się, że jeszcze można to zmienić, że ta oferta w gotówce, tak jak życzą sobie protestujący, będzie najuczciwsza, że tego oczekują nie tylko parlamentarzyści opozycji (Dzwonek), ale - mam wrażenie - także Polacy w całym kraju. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Kornelia Wróblewska
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Bardzo żałuję, że nie ma już z nami pani minister, bo chciałam zwrócić... (Poseł Jakub Rutnicki: Jest.) A, przepraszam najmocniej, pani minister. Bardzo się cieszę, że pani wróciła, bo właśnie chciałam powiedzieć, że jest mi przykro, że rozmijamy się w tym, co mówimy. Mam wrażenie, że używamy tych samych słów do określenia, opisu różnych sytuacji. To jest niestety bardzo przykre, bo mówimy o osobach, które są tu w Sejmie, które protestują, które domagają się swoich praw. Mówimy niby o tym samym, niby tymi samymi słowami, a jednak okazuje się, że sytuacje, do których się odnosimy, są różne. Chciałabym zwrócić uwagę na to, co pani minister mówi, odnosząc się do programów ˝Za życiem˝ i Dostępność+. To wszystko jest na papierze. Dorosłe dzieci mają tylko rentę i zasiłek. Wiele z tych dzieci nie ma dostępu do placówek ze względu na swoją niepełnosprawność. Co będzie z tymi dziećmi, pani minister? Co z realizacją zapisów programu ˝Za życiem˝? Rodzice piszą petycje do komisji petycji, ale też udostępniają je w formie elektronicznej. Szybciutko przeczytam: Walczę o małe środowiskowe domy samopomocy dla dorosłych z autyzmem, niepełnosprawnością sprzężoną i intelektualną po to, by ludzie tacy jak my zwyczajnie mogli przetrwać. Dajmy szansę osobom niepełnosprawnym na godne, możliwie samodzielne życie. Muszą one kontynuować terapię, muszą przetrwać, gdy zabraknie najbliższych. Co rząd robi dla tych dzieci? Czekamy na odpowiedź na dezyderat. (Dzwonek) Pani Minister! Proszę o przemyślenie tej odpowiedzi w kontekście tego, co mamy w Sejmie, i tego protestu. Naprawdę te wszystkie rozwiązania są potrzebne. (Oklaski)
Mówca: Joanna Schmidt
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Pani minister Rafalska odnosiła się do limitu dochodowego przyznawanego świadczenia 500+ dla rodzin z dzieckiem z niepełnosprawnością: dla pierwszego dziecka - 1200 zł, dla pozostałych rodzin czy dzieci - 800 zł. Rzeczywiście, pani minister, to jest duże rozróżnienie. Przypomnę, że byliście pierwszymi krytykami kryterium dochodowego, gdy rozmawialiśmy właśnie o 500+. To Nowoczesna wskazywała na oszczędności w budżecie, ale przede wszystkim na realizację priorytetów osób, którymi odpowiedzialne, demokratyczne państwo powinno się zająć. Wtedy właśnie ze strony posłów Nowoczesnej padały słowa: Jak możemy rozdawać 500+ rodzinom, w których dochód wynosi ponad 2500 zł netto na osobę, gdy są niezaspokojone potrzeby dzieci z niepełnosprawnością, emeryci czy nauczyciele, których zawód z roku na rok jest coraz bardziej dezawuowany, czekają na podwyżki. Na posiedzeniu komisji polityki społecznej, jeszcze przed długim weekendem majowym, minister podawał, jak małe by były te oszczędności w programie 500+, ale przyjął - nie wiem, czy to była umyślna manipulacja - 5 tys. zł na osobę w rodzinie. Gdzie wasza logika w rozdawnictwie - to jest moje pytanie - bo przy 500+ mówiliście, że państwo nie powinno ingerować, na co te pieniądze będą wydawane, a przecież przy dzieciach zdrowych możemy z dokładnie powiedzieć (Dzwonek), że to może być pomoc dentystyczna, to mogą być dofinansowania zajęć sportowych czy podręczniki?
Mówca: Joanna Schmidt
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Czy naprawdę posunęliście się tak daleko, aby być sędzią w sprawie rodzin z dziećmi, z osobami niepełnosprawnymi, aby wiedzieć dokładnie, jakie są ich potrzeby? (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Stępień
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję, pani marszałek, za głos. Pani Minister! Szanowni Państwo! Wysoka Izbo! Nawiązując do uzasadnienia tejże ustawy, której cel mówi o regulacji, określeniu szczególnych uprawnień w dostępie do świadczeń opieki zdrowotnej, usług farmaceutycznych oraz wyrobów medycznych osób posiadających orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, zapytam jeszcze raz. Debata, która w tej chwili odbywa się na sali plenarnej, to jest tak naprawdę kilkunastokrotne powtarzanie tego samego: Dlaczego nie pozwolicie zdecydować o potrzebach osób niepełnosprawnych tym osobom albo ich opiekunom? Czy to jest próba użycia takiej zasłony dymnej, że chcemy wam coś dać, ale robimy to po prostu substytucyjnie? Nie ma miejsca na substytuty, tutaj chodzi o konkretną pomoc. Rodzice czy też osoby niepełnosprawne sami chcą decydować, w jaki sposób mają wydatkować te pieniądze. Czy takiej rehabilitacji więcej czy innego rodzaju, czy turnusy takie czy takie. Szanowni Państwo! Kiedy wydawaliście decyzję na temat 500+, pamiętam, jak pani minister jasno określiła: rodzice doskonale wiedzą, na co mają wydać te pieniądze, więc nie będzie pomocy rzeczowej. Czym się różnią rodzice osób niepełnosprawnych, czy sami niepełnosprawni, od rodziców, którzy dostają 500+? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Iwona Michałek
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Pani Minister! Szanowni Państwo! Słuchając wypowiedzi posłów opozycji w tej naprawdę trudnej sytuacji, jestem zdumiona, bo jak rządzili, to naprawdę, moim zdaniem, nic nie zrobili dla niepełnosprawnych. (Poseł Jakub Rutnicki: To premier załatwił sprawę, w odróżnieniu od waszego.) Mogli przecież to zrobić, gdyby uszczelnili np. podatek VAT, wypływy z VAT-u. Morze pieniędzy wypływało dzięki wam. (Poseł Jakub Rutnicki: Jest uszczelniony.) Dzięki wam wypływało. Czemuście tego nie zrobili? Czemuście tego nie zrobili? (Poseł Jakub Rutnicki: To trzeba załatwić, jak jest uszczelniony. To czemu pani tego nie robi?) Dlatego że dajemy np. 500+. (Poseł Jakub Rutnicki: Aha, czyli nie ma.) A wyście tego nie zrobili. To znaczy między innymi.
Mówca: Iwona Michałek
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowni Państwo! Chciałam zapytać jeszcze... (Poseł Artur Dunin: Czyli nie zrobią.) Niektórzy mówią, że ta ustawa dzieli niepełnosprawnych - pieluchomajtki są tutaj bardzo... na sztandary sobie państwo to wrzucili - na tych, którzy potrzebują pieluchomajtek, i na tych, którzy nie potrzebują pieluchomajtek, na tych, którzy potrzebują wózków, i na tych, którzy nie potrzebują wózków. Chciałam zapytać panią minister, jak naprawdę jest z tym podziałem. Czy ta ustawa rzeczywiście dzieli niepełnosprawnych? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jacek Protasiewicz
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Chciałbym zadać kilka pytań związanych bezpośrednio z zapisami ustawy, a może i nieco wykraczających poza te zapisy. Po pierwsze, chciałbym zapytać, gdyż pierwszeństwo w dostępie do specjalistów i usług medycznych finansowanych ze środków publicznych jest już zapisane w ustawie z 2012 r., wprowadzającej do polskiego porządku prawnego Konwencję Praw Osób Niepełnosprawnych ONZ, czy w związku z powyższym ten projekt, zwyczajnie rzecz biorąc, nie powiela rozwiązań, które istnieją już w polskim prawie? Drugie moje pytanie. Czy ta ustawa ogranicza zakres świadczeń wyłącznie do usług finansowanych ze środków publicznych, a zatem z NFZ, i pomija bardzo wysokiej jakości, bardzo dobre usługi rehabilitacyjne świadczone przez podmioty komercyjne, niemające kontraktu z NFZ? Trzecie pytanie, bardzo istotne. Dlaczego, z jakich powodów ta ustawa ogranicza się wyłącznie do osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności, co oznacza wykluczenie osób, dzieci małoletnich do 18. roku życia, bowiem w przypadku takich osób takiego stopnia niepełnosprawności się nie określa, nie definiuje? Ostatnia rzecz, która jest związana z interwencją, jaką otrzymałem od pani Beaty z Jankowa Przygodzkiego, która mimo I grupy inwalidzkiej stara się prowadzić samodzielne życie jako prawniczka, pracuje w domu, a ze względu na otrzymywany dochód zostało jej cofnięte świadczenie rentowe. Na skutek tego pani Beata pozbawiona jest możliwości (Dzwonek) skorzystania ze skutecznej rehabilitacji, a np. za wymianę wózka inwalidzkiego, na którym zasiada, musiała zwrócić z własnych pieniędzy ZUS-owi 5 tys. zł, bowiem był on dofinansowany przez firmę, w której pracuje.
Mówca: Jacek Protasiewicz
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Czy takich absurdów nie należałoby wykluczyć w pierwszej kolejności?