PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jan Kaźmierczak
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Zacznę od stwierdzenia, które jest tak oczywiste, że aż trywialne. Najlepszy program nie będzie skuteczny, jeżeli nie zapewnimy mu dwóch warunków: po pierwsze, odpowiednio licznej grupy kompetentnych i zaangażowanych wykonawców, po drugie, sprzyjającego środowiska społecznego, w którym ten program jest osadzony. O obu tych czynnikach była już tutaj mowa, zarówno w sprawozdaniu z debaty w komisji, jak i w wystąpieniach państwa posłów. Ale ja chciałbym dopytać o pewne rzeczy z tym związane. Nie jestem lekarzem, natomiast mam spory komfort, ponieważ jako poseł z Gliwic mogę korzystać z wiedzy i doświadczenia znakomitej jednostki, jaką jest Instytut Onkologii w Gliwicach, co zresztą zrobiłem. Przed kilkoma dniami rozmawiałem na przykład z panem prof. Chorążym, który zwracał mi uwagę właśnie na kwestię pierwszą, o którą chciałbym dopytać, mianowicie sprawę kształcenia lekarzy onkologów. Czy można by prosić panią minister o ustosunkowanie się do tego i odpowiedzenie na pytanie, czy istnieje jakiś realny program dojścia do sytuacji, w której ta grupa wykonawców programu jest odpowiednio liczna i kompetentna? I druga sprawa. Była tutaj mowa o kłopocie z dotarciem do zainteresowanych badaniami, na przykład do pań, które nie mogą, nie chcą, nie wiedzą, że powinny się poddać badaniu. A wydaje mi się, że to, co też tutaj padło, czyli kwestia edukacji, mogłoby być rozwiązaniem tego tematu. Prawdopodobnie gdybyśmy (Dzwonek) potrafili skutecznie w szkołach wdrożyć program oświatowy związany z tym tematem, to dzieci pewnie bardzo skutecznie przekonają mamy, babcie o tym, że warto się do programu dołączyć. Chciałbym tu pani minister przekazać pewien materiał, który dostałem - jest to przewodnik dla nauczycieli przygotowany przez Polski Komitet Zwalczania Raka oddział gliwicki - i powiedzieć, że wspólnie z panią Krystyną Szumilas, która oprócz tego, że jest ministrem edukacji narodowej, jest posłem z Gliwic, zamierzamy w oparciu o ten materiał wdrożyć w gliwickich szkołach czy w szkołach w okręgu gliwickim taki pilotażowy program. Zobaczymy, jak to pójdzie. A w związku z tym to drugie pytanie dotyczy w zasadzie tego, jak Ministerstwo Zdrowia widzi możliwość edukowania młodych ludzi także w aspekcie przełożenia tej edukacji młodzieży na przekonywanie starszego pokolenia o tym, że warto pewne rzeczy robić. Dziękuję bardzo.
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoki Sejmie! Pani minister, w tym programie są pieniądze, ba, nawet mamy problem z ustawowym ich wykorzystaniem. Wobec powyższego, pani minister, bardzo pilne pytanie. Proszę o odpowiedź na piśmie, albowiem wymaga ono zasięgnięcia opinii i podjęcia konkretnej i stosownej decyzji. U większości pacjentek po operacyjnym leczeniu raka piersi rozwija się obrzęk limfatyczny po stronie operowanej, bardzo uciążliwy, przewlekający się, doprowadzający do wielu poważnych powikłań. Zarówno obrzęk limfatyczny po mastektomii jako najczęstszej jego przyczynie, jak i obrzęk innego pochodzenia może być skutecznie leczony, tak jak się to dzieje w krajach europejskich. To tzw. kompleksowa terapia limfatyczna, specjalistyczny drenaż limfatyczny, bandażowanie kompresyjne i ukierunkowane ćwiczenia odbarczające. Niestety, ta procedura nie jest ujęta w procedurach finansowanych ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, co jest karygodnym i długoletnim zaniedbaniem. Kobiety po mastektomii, federacja stowarzyszeń kobiet po mastektomii, Międzynarodowe Towarzystwo Limfologiczne, stowarzyszenia amazonek z wielu miast Polski, m.in. z Kołobrzegu, Koszalina, ze Szczecinka, lekarze różnych specjalności, począwszy od lekarzy rodzinnych, poprzez specjalistów, w tym psychologów, aż po dermatologów i angiologów, wszyscy proszą, apelują, błagają i w końcu żądają, by kompleksowa terapia limfatyczna była wreszcie objęta refundacją z Narodowego Funduszu Zdrowia. Szanowna pani minister, pomóżmy tym paniom, być może nawet w ramach tego programu. One i tak już przeszły swoistą drogę przez mękę lub są w jej trakcie. Wesprzyjmy i wzmocnijmy je w ich niesamowitej dzielności. To jest nasz obowiązek. I konkretne pytanie: Czy pani minister konkretnie i skutecznie rozwiąże ten problem? Oczekuję na odpowiedź na piśmie, oczywiście o pozytywnym charakterze. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marcin Witko
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Jeszcze niedawno mieliśmy możliwość przeczytania w rozmaitych gazetach tytułów, pozwolę sobie przytoczyć cztery z nich z ulubionej gazety Platformy Obywatelskiej: ˝Odesłali bez leków pacjentów chorych na raka˝, ˝Wojna szpitali z NFZ˝, ˝Brakuje leków dla chorych na raka˝, ˝Kto ma umrzeć, a kto będzie żył˝. A dzisiaj dyskutujemy o bardzo ważnym sprawozdaniu i jest nas garstka posłów, ogólnie mówiąc. (Poseł Maciej Orzechowski: Was jest garstka. Można na palcach jednej ręki policzyć.) Jeden klub nawet nie zaprezentował swojego stanowiska w tej ważnej sprawie. Zobaczcie państwo, jaki to paradoks, jaka ta zbieżność sytuacji z sytuacją tych, o których dzisiaj mówimy. Oni też bardzo często cierpią w ciszy, w samotności, mniej więcej tak, jak my dzisiaj obradujemy nad tą niesłychanie ważną sprawą. (Poseł Maciej Orzechowski: My nie obradujemy w ciszy.) Pacjenci cierpiący na choroby nowotworowe bardzo często skarżą się na to, że mają nierówny dostęp do leczenia onkologicznego. Drogę dotarcia do lekarza nazywają istnym torem przeszkód. Często zdarza się, że szpital odsyła do poradni tuż przed zabiegiem w celu wykonania dodatkowych badań, co wydłuża niesamowicie czas leczenia. Pacjenci skarżą się na słaby dostęp do informacji na temat możliwości terapii, na ograniczony dostęp do nowoczesnych terapii i na brak zaufania do skutecznego systemu opieki zdrowotnej. Szanowni Państwo! Polski Stadion Narodowy kosztował blisko 2 mld zł. ˝Narodowy program zwalczania chorób nowotworowych˝ - to blisko 2,5 mld zł, z jednym zastrzeżeniem, na 10 lat. Na 10 lat 2,5 mld zł. Wydatki w przeliczeniu na głowę, jeśli chodzi o onkologię, wyglądają mniej więcej tak: Niemcy - 216 euro, Szwecja - 207, Francja - 205, A słabsze ekonomicznie kraje: Czechy - 72 euro na głowę, Węgry - 61, Słowacja - 68 euro. Ile Polska, proszę państwa? 41 euro na pacjenta. Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Chciałbym skierować następujące pytania: Czy rząd zamierza wprowadzić właściwe finansowanie, adekwatne do wzrostu liczby chorych i rozwoju nowych technologii? I jakie działania podejmiecie państwo, aby poprawić dostęp do wszystkich elementów skojarzonego leczenia, to jest do chirurgii, radioterapii i leczenia farmakologicznego? Dziękuję państwu bardzo. (Oklaski)
Mówca: Alicja Olechowska
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Duże środki przeznaczone na profilaktyczne badania dla kobiet nie przynoszą oczekiwanych efektów. Samorządy terytorialne bardzo często ogłaszają informację, że autobus, którego załoga zajmuje się badaniem kobiet, będzie podstawiony w określonym miejscu w mieście czy we wsi. Okazuje się potem, że nikt nie przychodzi do tego autobusu, że stoi pusty i odjeżdża, a kobiet nie przebadano. Dlaczego w takim razie zwykle jest tak, że te autobusy stoją w miejscach, do których kobiety niechętnie nawet się zbliżają? Nie ma troski ze strony samorządów, by było to jakieś miejsce szczególne, sympatyczne, tylko na ogół jest to skwerek w centralnym miejscu miasta, na którym zwykle zatrzymują się osoby popijające piwo. Chciałabym zapytać również, dlaczego w ramach środków, które przeznaczane są dla samorządów na edukację związaną z prewencją, nie znajdują się środki na edukację kobiet, które np. w młodym wieku, jako jeszcze uczennice np. szkół średnich, zaczynają chorować na endometriozę. Co dziesiąta kobieta w Polsce dzisiaj choruje na endometriozę. Prowadzi to przecież do niepłodności, a co za tym idzie, zmniejsza się wskaźnik urodzeń. Kiedy w końcu rząd zajmie się propagowaniem informacji (Dzwonek) na temat tej choroby, edukacją lekarzy, którzy nie potrafią stwierdzić, że młoda osoba właśnie zaczęła chorować, i pomocą tej osobie, która bardzo często wykluczona jest ze środowiska społecznego, także ze środowiska pracy z powodu cierpień, jakie przechodzi z tytułu tej choroby? Dziękuję.
Mówca: Piotr Zgorzelski
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Dwa krótkie pytania. Pierwsze: Czy pacjenci cierpiący na chorobę nowotworową, dotychczasowi uczestnicy programów terapeutycznych będą mieli niezakłócony dostęp do świadczeń w ramach programów lekowych? I drugie: Dlaczego Ministerstwo Zdrowia tak długo nie reagowało na sygnały ze szpitali o braku leków oraz o limitowaniu środków na radioterapię i chemioterapię przez Narodowy Fundusz Zdrowia? Dziękuję.
Mówca: Maciej Orzechowski
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Czy ja dobrze widzę? Pięciu? Pięciu sprawiedliwych ludzi? (Poruszenie na sali) Gdyby nie obecność pana marszałka Kuchcińskiego, który nam towarzyszy, to niecałe 4% klubu Prawa i Sprawiedliwości. Jeszcze nie tak dawno... (Poseł Czesław Hoc: Liczy się jakość, a nie ilość.) ...mnóstwo konferencji prasowych na temat onkologii, a dzisiaj co? Omawiamy ˝Narodowy program zwalczania chorób nowotworowych˝, a państwa jest tak mało? (Poseł Marcin Witko: Was jest mniej procentowo.) Szanowni państwo, jeśli chodzi o ten program, to mamy dwa aspekty, których moim zdaniem nie wykorzystujemy w pełni, nie potrafimy ich wykorzystać. I tu pytanie do pani minister. Wiemy, że corocznie hospitalizowanych jest kilka milionów pacjentów. Ci pacjenci to również pacjenci obejmowani programami skriningowymi. Chciałbym dowiedzieć się, jeśli nie dzisiaj, to w formie pisemnej, ilu z tych pacjentów, mimo że mają takie możliwości, nie wchodzi do takiego programu skriningowego, czyli w trakcie hospitalizacji, kiedy mogliby mieć zrobione takie badanie, nie mają go zrobionego. I drugi problem, coś, czego chyba nie wykorzystujemy, bo to nie tylko zaproszenia, wiedza, edukacja, choć to wszystko to ważne rzeczy. Chodzi o pozycję i siłę lekarza rodzinnego. Jaki znaleźć sposób, żeby to w ramach kartoteki lekarza rodzinnego było zapewnione, żeby pacjent, który jest pod opieką (Dzwonek), miał wykonane badanie, żeby lekarz rodzinny miał pewność nie tylko co do tych schorzeń, którymi się zajmuje, ale i tych, którymi zajmują się specjaliści - pewność, że jego pacjenci są bezpieczni. To chyba takie dwa aspekty, których nie potrafimy w pełni wykorzystać do tego, żeby zwiększyć efektywność leczenia w ramach programu przeciwnowotworowego. Jeszcze jedna uwaga do wypowiedzi mojego poprzednika. Stadion Narodowy rzeczywiście kosztował ok. 2 mld zł, ale to również nie jest stadion na jeden rok. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Nemś
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Tak jak zaznaczali moi poprzednicy, nie wyobrażamy już sobie dzisiaj funkcjonowania bez programu zwalczania chorób nowotworowych. Te tendencje, jeśli chodzi o zachorowania, rzeczywiście są niekorzystne, ale nie wyobrażam sobie też, by te programy nie były bardzo szybko modyfikowane i by te wszystkie rzeczy, o których dzisiaj wiemy, nie były jak najszybciej do tych programów wprowadzone. W mojej ocenie profilaktyka jest kluczem do tego, o czym dzisiaj mówimy. Najdroższe urządzenia, najlepsze terapie nie uratują ludzi, jeżeli nie będą zastosowane w odpowiednim momencie. Tak jak mówił już kolega i wiele innych osób występujących przede mną, chodzi o to, żeby ten lekarz rodzinny i szkolenia... żeby nam się chciało, żebyśmy przełamali pewną mentalność, bariery w mówieniu o tym. Ktoś przychodzi do przychodni. Zwracam na to uwagę - nigdy nie zauważyłam wywieszonych informacji, może o szczepieniach są gdzieś na ścianie wywieszone. Powinno to być może coś niekonwencjonalnego, co pozwoli nam zainteresować lekarzy, pozwoli nam uruchomić mechanizmy, żeby byli oni zmuszeni do informowania, do przekazania później państwu informacji zwrotnej, czy przeprowadzili zwykłą rozmowę z taką osobą. Może w czymś tu tkwi błąd? Chodzi o to, żebyśmy zwrócili uwagę na to, że ten pierwszy kontakt jest najważniejszy. Jeżeli ktoś dostanie zaproszenie i kartkę, to jest to coś suchego, ale jeżeli specjalista, jeżeli lekarz rodzinny, któremu się ufa, porozmawia z nami, to może będzie to bardziej przekonujące. Czy jeśli chodzi o tę tematykę, zamierzacie państwo zintensyfikować swoje działania? Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Cele ˝Narodowego programu zwalczania chorób nowotworowych˝ są bardzo obszerne i wyczerpujące. Ze strony Ministerstwa Zdrowia kierowane są duże nakłady finansowe, bo w 2010 r. wyniosło to 250 mln zł. Jestem przekonana, że środki finansowe wydawane są z zamierzonym efektem, to jednak wiedza społeczeństwa jest wciąż niewystarczająca. Mam pytanie. Czy nie należałoby skierować środków finansowych bezpośrednio do jednostek samorządu terytorialnego w formie dotacji celowej na profilaktykę zwalczania chorób nowotworowych? Każdy wójt, burmistrz, prezydent podejmie ze swej strony konkretne działania i mając bezpośredni kontakt z mieszkańcami, łatwiej przekona i zachęci mieszkańców do skutecznej profilaktyki. Dziękuję.
Mówca: Marcin Witko
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Wysoka Izbo! Panie Posłanki! Panowie Posłowie! Szanowny panie pośle, otóż zgoda, Stadion Narodowy będzie służył przez lata. A czy wie pan, jaka jest zachorowalność na choroby nowotworowe? 160 tys., blisko 160 tys. rocznie i prognozy są wzrastające. Wydawało mi się, że pan jako lekarz, bo o ile się nie mylę, jest pan z zawodu lekarzem, w szczególny sposób podejdzie do tej mojej wypowiedzi, która przede wszystkim nawoływała do tego, żeby zwiększyć tak bardzo potrzebne nakłady, poprawić sytuację pacjentów chorych na nowotwory. Ale wydaje mi się, że pan kompletnie tego nie rozumie i jest mi z tego powodu przykro. Dziękuję bardzo.
Mówca: Beata Bublewicz
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie marszałku, mam pytanie do pani minister. Jaki ma pani pomysł na skuteczniejsze dotarcie do kobiet zapraszanych na badania cytologiczne i mammograficzne, tym bardziej że są to badania bezpłatne? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Beata Małecka-Libera
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pani minister, a właściwie mam dwa. Jedno będzie związane z tym, o czym mówiła moja poprzedniczka, a dotyczy ona właśnie tego, aby jak najszybciej przebadać jak największą grupę kobiet, gdyż niewątpliwie element czasu jest tutaj najważniejszy. Chodzi o to, ażeby różne formy zachęty i wiedza, którą przekazujemy kobietom, były na tyle interesujące, żeby one chciały się badać, bo to jest najważniejsze. W świetle tego mam pytanie takie. Dlaczego forma zaproszeń z Narodowego Funduszu Zdrowia, jakie kierujemy do kobiet, jest tak sucha, oficjalna? To po pierwsze. Po drugie. Zaproszenia są najczęściej wysyłane, jak wynika z tego, co mówią kobiety i świadczeniodawcy, dopiero pod koniec roku. Dlaczego tak się dzieje, że zaproszenia trafiają do nich dopiero około października i wtedy to jest problem, ażeby świadczeniodawca zgodnie z umową mógł taką usługę także zrealizować? Drugie pytanie dotyczy tego, czy rada ekspertów, która doradza w ramach tego programu, analizuje epidemiologię? Z mojej wiedzy wynika, że następuje bardzo gwałtowny wzrost, jeżeli chodzi o nowotwory głowy i szyi. To jest związane m.in. z cywilizacją, z obyczajowością i ze stylem życia, jaki prowadzimy. (Poseł Czesław Hoc: HPV.) Dokładnie. W związku z tym może warto już teraz przyjrzeć się temu problemowi. Być może również włączyć do tego programu jakiś pilotażowy program. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Profilaktyka, profilaktyka, profilaktyka i tak pewnie można by było bez końca mówić. Pewnie nie ma na tej sali osoby, która by się z tym nie zgodziła. Bardzo się cieszę, że tych programów profilaktyczno-edukacyjnych jest dużo i o nich była mowa w ramach informacji. Moja prośba jako nauczyciela jest taka, by również starać się sprowadzać te programy na poziom szkół wyższych, szkół ponadgimnazjalnych, a więc do osób dorastających, którym też profilaktycznie trzeba by pokazywać takie przerażające dane. Rzeczywistość jest nieubłagalna. Ludzie chorują, jednak czas leczenia nowotworów można dzisiaj skrócić dzięki zastosowaniu nowoczesnych metod, m.in. dzięki wszczepianiu radioaktywnych aplikatorów. Można je stosować, wiem, bo zasięgałem opinii fachowców, w przypadku raka piersi u kobiet i w przypadku raka gruczołu krokowego u mężczyzn. Leczenie, jak twierdzą fachowcy, dzięki tym metodom można bardzo znacznie skrócić. Niestety jest ono jednak bardzo drogie i nierefundowane przez NFZ. Trzeba wziąć to pod uwagę, doliczyć koszty zwolnień lekarskich, długotrwałego leczenia, nieobecności w pracy. Mam pytanie: Czy te nowoczesne metody radioaktywnych aplikatorów mogłyby być finansowane przez Narodowy Funduszu Zdrowia? Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Marek Gos
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pani Minister! Chcę zapytać o dwie kwestie. Mianowicie wspominano już dzisiaj o mammobusach. Proszę powiedzieć, jak sytuacja wygląda na dziś. Ile zakupiono tych mammobusów? Jaka jest ich efektywność? Jakie jest ich wykorzystanie? Wydawało się, że jest to bardzo dobry pomysł, żeby dojechać na miejsce, w teren. (Poseł Czesław Hoc: Czy te badania są wiarygodne?) No, toczyły się w związku z tym dyskusje. Pan doktor, pan poseł ma rację, że były problemy z wiarygodnością badań, ale myślę, że dzisiaj już ich nie ma, bo kwestia jakości badań również w tym programie funkcjonuje. Jak ministerstwo, jak pani minister patrzy na możliwość dotarcia do pacjentek w ten sposób? I kwestia druga, mianowicie pozytonowa tomografia emisyjna. Jak ona dzisiaj wygląda w skali kraju? A także produkcja radiofarmaceutyków. Czy jest wystarczająca, czy mamy do niej dostęp? I czy ten zamierzony cel związany z obniżeniem kosztów radiofarmaceutyków jest rzeczywiście osiągnięty przez to, że uruchomiliśmy produkcję tutaj w kraju, nie musimy importować radiofarmaceutyków? Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Henryk Siedlaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

W przedstawionym sprawozdaniu znajdujemy informację, że na realizację ˝Populacyjnego programu profilaktyki i wczesnego wykrywania raka szyjki macicy˝ wydano ponad 12,5 mln zł, w tym ponad 7 mln na promowanie badań profilaktycznych za pomocą mediów czy wysyłki zaproszeń. Efektem podjętych działań było zgłoszenie się na badania zaledwie 27% kobiet ze wskazanej w programie populacji, a to bardzo niewiele. Chciałbym zapytać, czy nie warto w tej kwestii zastanowić się nad modyfikacją programu zwalczania chorób nowotworowych. Być może przed wprowadzeniem zmian warto byłoby także przeprowadzić badania, dlaczego kobiety tak niechętnie zgłaszają się na badania cytologiczne?
Mówca: Marzena Okła-Drewnowicz
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska przedstawić projekt ustawy o zmianie ustawy o samorządzie gminnym. Projekt ustawy przewiduje zmianę art. 28g ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zmiana zakłada rozszerzenie katalogu przeszkód w wykonywaniu zadań i kompetencji wójta, burmistrza, prezydenta miasta, które są podstawą przejęcia zadań i kompetencji przez zastępcę wójta, o zastosowanie środka zapobiegawczego przewidzianego w art. 276 Kodeksu postępowania karnego. Obecnie na podstawie art. 28g wyżej wymienionej ustawy zastępca bądź pierwszy zastępca, oczywiście w sytuacji gdy jest ich kilku, przejmuje obowiązki wójta wyłącznie wtedy, gdy jest on tymczasowo aresztowany, odbywa karę aresztu lub pozbawienia wolności za przestępstwo nieumyślne, albo jest niezdolny do pracy z powodu choroby trwającej powyżej 30 dni. W przypadku przemijającej przeszkody w wykonywaniu zadań przez wójta, burmistrza, prezydenta dochodzi do przejęcia kompetencji wójta z mocy ustawy bez konieczności wydawania jakichkolwiek upoważnień, z równoczesnym zawieszeniem jego mandatu. Co warte podkreślenia, substytucja nie polega na tym, że następuje zmiana na stanowisku wójta, a jedynie przejęcie jego kompetencji. Natomiast we wskazanym przepisie, który jest zbudowany enumeratywnie, nie wymieniono środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia w wykonywaniu czynności służbowych. W związku z powyższym, w sytuacji gdy w danym samorządzie gminnym wobec wójta, burmistrza, prezydenta zastosowano środek zapobiegawczy przez prokuraturę bądź też sąd, nie ma możliwości, żeby zastępca wójta, burmistrza, prezydenta przejął jego kompetencje. Jest to też o tyle trudne i skomplikowane, że w tej sytuacji, gdy nie ma również zastępcy, nawet wojewoda nie może wystąpić z wnioskiem o pełnomocnika. Uzupełniając tak naprawdę brakującą przesłankę, dajemy możliwość, aby w sytuacji zawieszenia wójta, burmistrza, prezydenta w wykonywaniu czynności służbowych przez prokuratora czy też sędziego albo jego kompetencje przejął zastępca, albo, w sytuacji gdy go nie ma, wojewoda mógł skierować wniosek o pełnomocnika. Dlatego też w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska rekomenduję skierowanie tej nowelizacji ustawy o samorządzie gminnym do dalszych prac, do drugiego czytania we właściwych komisjach. Dziękuję.
Mówca: Łukasz Borowiak
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam przyjemność przedstawić stanowisko wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o samorządzie gminnym, druk nr 356. Przepisy ustawy o samorządzie gminnym nie przewidują możliwości przedłużenia lub powierzenia na nowo misji wykonywania zadań i kompetencji wójta w przypadku zawieszenia wójta w czynnościach służbowych. Mamy do czynienia z ewidentną luką prawną. Przepis art. 28g ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym zawiera zamknięty katalog czterech przypadków, w jakich można powierzyć zadania i kompetencje wójta, tj. tymczasowe aresztowanie, odbywanie kary pozbawienia wolności wymierzonej za przestępstwa nieumyślne, odbywanie kary aresztu, niezdolność do pracy z powodu choroby trwającej powyżej 30 dni. W proponowanych zmianach we wskazanym przepisie nie wymieniono środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia w wykonaniu czynności służbowych na podstawie art. 276 Kodeksu postępowania karnego. Przypomnę, że art. 276 K.p.k. stanowi, że tytułem środka zapobiegawczego można zawiesić oskarżonego w czynnościach służbowych lub w wykonywaniu zawodu, albo nakazać powstrzymanie się od określonej działalności. Brak odpowiednich uregulowań prawnych powoduje, że jednostka samorządu terytorialnego może stać u progu paraliżu spowodowanego brakiem organu wykonawczego. Brak wójta lub osoby wykonującej jego obowiązki powoduje, że w gminie nie mogą być wykonywane zarządzenia oraz projekty uchwał dotyczące zmiany budżetu, co ma szczególne znaczenie dla dalszego funkcjonowania samorządu. Ja chciałbym tylko powiedzieć, dlaczego jest ta inicjatywa, ponieważ jestem świadkiem, jesteśmy świadkami w moim powiecie akurat przypadku, kiedy od 30 kwietnia nie będzie organu wykonawczego. Jest to w powiecie leszczyńskim. Ja byłem też głównym inicjatorem dokonania zmian, ponieważ pani sekretarz jest na wypowiedzeniu, z dniem 30 kwietnia kończy swoją pracę, wicewójt nie może wykonywać swoich obowiązków, a wójt, który wyszedł niedawno z aresztu, nie może pełnić swoich obowiązków związanych z funkcjonowaniem gminy czy zarządzaniem nią. W związku z tym w najbliższym czasie może nastąpić ogromny paraliż, jeżeli chodzi o organ wykonawczy. Dlatego uważam za niezbędne przyspieszenie tej ścieżki legislacyjnej, która spowoduje, że w najbliższym czasie będzie powołana osoba, która będzie pełniła obowiązki wójta w tej gminie. W związku z powyższym w imieniu klubu Platformy Obywatelskiej wnioskuję o skierowanie projektu do Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej w celu prowadzenia kontynuacji prac nad tą ustawą. Dziękuję bardzo.