PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Paulina Hennig-Kloska
Data: 2018-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Nie da się ukryć, że ujednolicenie zasad opodatkowania gruntów przeznaczonych na budowę linii przesyłowych czy też dystrybucyjnych płynów, pary, gazów jest dzisiaj po prostu koniecznością. Dlaczego jest koniecznością? Tego tak naprawdę w całym procesie legislacyjnym nie udało nam się ustalić. Padło wiele pytań, dlaczego nagle zrobił się z tego problem i czy faktycznie jest tak, że nagle organy skarbowe zaczęły wymuszać na samorządach, jednostkach samorządu terytorialnego, żeby przyznawały wyższe stawki podatku. Z drugiej strony np. Lasy Państwowe zaczęły się burzyć, czy jakiś inny impuls spowodował, że te różnice, rozbieżności w ostatnim okresie zaczęły się pojawiać. Prawdą jest jednak to, że niegdyś takich rozbieżności w interpretacji, jeżeli chodzi o to, w jaki sposób ten podatek powinien być naliczany, nie było. One się pojawiły w ostatnim okresie, ale skoro się pojawiły, faktycznie problem trzeba rozwiązać. Czym innym jest opodatkowanie nieruchomości podatkiem leśnym, zupełnie inną kwotą jest podatek od nieruchomości. Te rozbieżności są tak duże i tak istotne, że docelowo mogą wpłynąć na ceny usług dystrybułowanych do obywateli albo iść w koszty innych instytucji. Do tego nie możemy doprowadzić, bo rozbieżność interpretacji to niepewność inwestycyjna, niepewność cenowa świadczonych właśnie usług, z których przecież ostatecznie korzystają obywatele, ale też rozbieżność interpretacji, która rodzi niepotrzebne postępowania sądowe. Sądy powinny zajmować się sprawami obywateli, aby szybciej orzekać w najważniejszych dla nich sprawach. Nie powinny się zajmować niwelowaniem różnic w interpretacji przepisów podatkowych. Jeżeli przez szybkie procedowanie nad krótkim prawem możemy to zlikwidować, to jak najbardziej powinniśmy to zrobić. Dlatego klub Nowoczesna poprze to rozwiązanie. Będziemy głosować za przyjęciem tej ustawy. Podtrzymuję to wcześniejsze stanowisko, ponieważ w trakcie prac w komisji nie wprowadzono do projektu żadnych istotnych poprawek, które mogłyby ostatecznie zadecydować o zmianie tego pozytywnego wobec ustawy stanowiska klubu Nowoczesna. Tak więc będziemy głosować za przyjęciem tego projektu ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Wojciechowski
Data: 2018-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Służebność przesyłu pojawiła się w Kodeksie cywilnym w 2008 r., jednak sądy, rozpatrując np. sprawy odszkodowawcze, orzekają zasiedzenie służebności, że trwała ona 30 lat. Ewidentne działanie prawa wstecz. Spotkałem się nawet z sytuacją, w której Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim orzekł zasiedzenie prawa przesyłu w przypadku instalacji, która jeszcze nie istnieje, która ma zostać wybudowana. W przypadku gruntów z taką zasiedzianą służebnością przesyłu to prawo własności jest znacznie ograniczone, możliwości wykorzystania tych gruntów są znacznie ograniczone, natomiast obciążenia, które ponoszą właściciele, są takie same jak w przypadku innych gruntów. (Dzwonek) Nie mogą uzyskać możliwości jakiegoś dofinansowania ze strony właściciela tych instalacji. Jaka jest tutaj sytuacja? Czy ona będzie zmieniana w przyszłości czy w tej ustawie? Zmienia się sytuacja właścicieli gruntów, w odniesieniu do których obowiązuje instytucja zasiedzenia. Dziękuję bardzo. Przepraszam za przedłużenie.
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2018-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowni Posłowie! Uregulowaliśmy pewną kwestię - będzie ona wkrótce uregulowana - dotyczącą wysokości podatku od nieruchomości. Ale mamy w Polsce samorządy, które rozsądnie, zgodnie z jakąś normalnością pobierały podatek gruntowy, rolny czy leśny tam, gdzie ulokowano inwestycje elektroenergetyczne, ale były również samorządy, które wykorzystywały lukę i nadmiernie obciążały podatkami szczególnie właśnie osoby prywatne, osoby fizyczne. I teraz chciałem zapytać, jaki mechanizm będzie zastosowany, aby jakoś zrekompensować tym podmiotom prywatnym poniesienie strat z powodu nieuczciwości samorządów lokalnych. Dziękuję.
Mówca: Gabriela Masłowska
Data: 2018-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Ministrze! Do mojego biura poselskiego zgłaszają się osoby, rodziny, które są bardzo mocno rozgoryczone, rozżalone takim oto faktem, że w pobliżu ich domu, w odległości 50 m od granicy działki, niewiele więcej od domu lokalizowane mają być stacje, np. trzy w jednym miejscu, o mocy powyżej 100 kW, co jest dla nich zaskoczeniem, bo często budowali ten dom ogromnym wysiłkiem, jest to dorobek całego ich życia. Jest to akurat kwestia np. Lubartowa, podobna jest w Kurowie. Mieszkańcy są zaskoczeni taką decyzją. Wiadomo, że działka straci wartość, traci wartość cała nieruchomość budynkowa, tracą na znaczeniu walory krajobrazowe. Myślę, że nie bez znaczenia jest także promieniowanie, które temu towarzyszy, względy zdrowotne są tu bardzo istotne. (Dzwonek) Czy obecny rząd, który jest, jak uważam, bardzo wrażliwy na różne tego typu problemy, zamierza w jakiś sposób zaostrzyć te przepisy, tak aby nie były one tak liberalne? Nie liczyłabym tu na dobrą wolę, bo samorząd mówi: to linie energetyczne PGE, PGE tak chciało, a PGE mówi tak: to tu samorząd wyznaczył nam lokalizację, mimo że są wolne tereny niewiele dalej. Trudno liczyć tutaj na dobrą wolę, jeśli nie będzie jednoznacznych regulacji. Chciałabym usłyszeć...
Mówca: Gabriela Masłowska
Data: 2018-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Czy pan minister myśli o tym, żeby zaostrzyć te przepisy? Dziękuję.
Mówca: Mirosław Maliszewski (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Klub PSL-UED popiera ten projekt jako mający na celu unormowanie sytuacji poboru podatków od posadowionych na gruncie urządzeń przemysłowych. Mówiłem już o tym w pierwszym czytaniu, zwracając uwagę na potrzebę kompleksowego uregulowania tych kwestii, w tym samego procesu inwestowania.
Mówca: Sprawozdawca Grzegorz Wojciechowski
Data: 2018-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o komisyjnym projekcie ustawy o zmianie ustawy o rzeczach znalezionych, druk nr 2582. Marszałek Sejmu zgodnie z art. 37 ust. 1 i art. 40 ust. 1 regulaminu Sejmu po zasięgnięciu opinii Prezydium Sejmu skierował w dniu 5 czerwca 2018 r. powyższy projekt ustawy do Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej do pierwszego czytania. Komisja Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej po przeprowadzeniu pierwszego czytania oraz rozpatrzeniu tego projektu ustawy na posiedzeniu w dniu 21 czerwca 2018 r. wnosi, aby Wysoki Sejm raczył uchwalić załączony projekt ustawy. Ustawa jest projektem komisyjnym, dotyczy zmiany w art. 5 ust. 3. Dotychczasowe brzmienie tego artykułu: Kto znalazł pieniądze, papiery wartościowe, kosztowności, o których mowa w art. 21 ust. 4, lub rzeczy o wartości historycznej, naukowej, artystycznej i nie zna osoby uprawnionej do ich odbioru lub nie zna jej miejsca pobytu, oddaje rzecz niezwłocznie właściwemu staroście. Projekt przewiduje, że do tej części zdania zostanie dołożona dalsza część, chyba że znalezione zostały jedynie pieniądze, a ich kwota nie przekracza 100 zł lub równowartości tej kwoty obliczonej według średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia znalezienia pieniędzy, a w przypadku gdy w tym dniu nie ogłoszono takiego kursu, według ostatniego kursu ogłoszonego przed tym dniem. I art. 2: Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Do tej pory każdy, kto znalazł najdrobniejszą kwotę czy jakąkolwiek rzecz tutaj wymienioną, musiał ją oddać właściwemu staroście. Nawet kwota 1 gr zgodnie z prawem powinna zostać przekazana temu staroście. Wiąże się to z niewspółmiernymi kosztami w stosunku do wartości rzeczy, która została znaleziona. Projekt komisyjny przewidywał, aby była to kwota 100 zł, przepraszam bardzo, 50 zł, jednak w toku prac została ona zmieniona, zmniejszona do kwoty 100 zł. Wynikało to z kilku przyczyn, m.in. z tego, że podobne rozwiązania są w innych krajach, gdzie są to kwoty wyższe, czyli 100-150 euro w krajach Unii Europejskiej. Ta kwota 100 zł wynika też z progu, który jest w art. 15 ust. 3 nadany staroście. Ten próg ogłoszenia jest na tablicy ogłoszeń. Jeżeli ta osoba jest nieznana w przypadku wyższych kwot, to są już konieczne ogłoszenia. A więc aby nie tworzyć dodatkowych progów, komisja uznała, że będzie to kwota 100 zł, spójna z całością ustawy. Dyskusja była stosunkowo krótka, merytoryczna i zakończyła się jednogłośnym skierowaniem tej ustawy do dalszych prac w komisjach. Dziękuję bardzo, pani marszałek. Dziękuję, Wysoka Izbo. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Adam Woźniak
Data: 2018-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić opinię dotyczącą druków nr 2582 i 2658. Jest to nowelizacja ustawy o rzeczach znalezionych. Jest to dosyć krótka nowelizacja, to są dwa artykuły. Celem projektowanej ustawy jest takie ukształtowanie przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rzeczach znalezionych, aby osoba, która znajdzie niewielką kwotę pieniędzy do 100 zł lub równowartość tej kwoty w walucie obcej i która nie jest w stanie ustalić ich właściciela, nie była zobowiązania do niezwłocznego przekazania tych pieniędzy staroście, co często może być dla tej osoby kłopotliwe, uciążliwe i wiązać się z koniecznością ponoszenia dodatkowych kosztów dojazdu do siedziby starosty, poświęcenia czasu, urlopu itd. Zgodnie z aktualnymi przepisami osoba, która znajdzie nawet bardzo niewielką sumę pieniędzy i nie zna jej właściciela ani nie jest w stanie ustalić tego właściciela, jest zobowiązana niezwłocznie oddać znalezione pieniądze staroście. Ustawa nie przewiduje w tym zakresie żadnego wyjątku, a więc norma prawna nakłada taki obowiązek na znalazcę, tak jak powiedział przedmówca, nawet jednogroszowej monety. W proponowanej nowelizacji w art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie: Kto znalazł pieniądze, papiery wartościowe, kosztowności, o których mowa w art. 21 ust. 4, lub rzeczy o wartości historycznej, naukowej lub artystycznej i nie zna osoby uprawnionej do ich odbioru lub nie zna jej miejsca pobytu, oddaje rzecz niezwłocznie właściwemu staroście, chyba że znalezione zostały jedynie pieniądze, a ich kwota nie przekracza 100 zł lub równowartości tej kwoty obliczonej według średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski z dnia znalezienia pieniędzy, a w przypadku gdy w tym dniu nie ogłoszono takiego kursu, według ostatniego kursu ogłoszonego przed tym dniem. W związku z tym, że nowelizacja, tak jak powiedziałem, jest bardzo krótka, ale zasadna, wnoszę w imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość o przyjęcie nowelizacji tej ustawy i dalsze procedowanie nad tym. Dziękuję bardzo.
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2018-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec komisyjnego projektu ustawy o zmianie ustawy o rzeczach znalezionych, zawartego w drukach nr 2582 oraz 2658. Obecnie obowiązujące przepisy nakładają na znalazcę obowiązek niezwłocznego oddania znalezionej rzeczy. Chodzi również o znalezione pieniądze, niezależnie od wartości lub kwoty. Zgodnie z art. 12 ust. 4 obecnie obowiązującej ustawy starosta może odmówić przyjęcia rzeczy, w tym pieniędzy, jeżeli szacunkowa wartość rzeczy nie przekracza 100 zł, chyba że jest to rzecz o wartości historycznej, naukowej lub artystycznej. Jest to dla uczciwych znalazców uciążliwe, bo są oni zgodnie z przepisami zobowiązani do oddania nawet przysłowiowego grosza. Rodzi to po ich stronie określone koszty związane z organizacją dojazdu do starostwa i czasem na to poświęconym. Zatem znalazca, stosując się do obowiązujących obecnie przepisów ustawy z 2015 r., ma obowiązek niezwłocznego zwrócenia do starostwa rzeczy nawet o niskiej wartości, a starosta może odmówić jej przyjęcia. Proponowana nowelizacja ustawy jest wynikiem prac komisji nad petycją, która nie określa wysokości kwoty. Chodziło w niej o to, by ograniczyć obowiązek niezwłocznego przekazywania rzeczy lub znalezionych pieniędzy do jakiejś określonej wartości. Zaproponowane 50 zł lub równowartość tej kwoty w obcej walucie miało swój początek w trakcie prac Komisji do Spraw Petycji. Wyrażając stanowisko Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska, pragnę podkreślić, iż nowelizacja we wskazanym w petycji kierunku jest właściwa i jak najbardziej potrzebna. W trakcie posiedzenia Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej pierwotny tekst ustawy zmieniającej ustawę o rzeczach znalezionych poddany został drobnej poprawce redakcyjnej oraz zmieniona została kwota - z 50 zł na 100 zł. Zgodnie uznaliśmy, że ta kwota jest za niska, a jest tendencja w krajach europejskich, aby ją podnosić, np. w Niemczech - do 50 euro. Propozycję zmian w przedstawionym powyżej zakresie w pełni popiera Związek Miast Polskich. Takie stanowisko na posiedzeniu Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej przekazał pan Marek Wójcik, pełnomocnik Zarządu Związku Miast Polskich do spraw legislacyjnych. Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska nie wnosi uwag do zaproponowanego projektu nowelizacji ustawy o rzeczach znalezionych wypracowanego w trakcie posiedzenia Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej w dniu 21 czerwca i przedstawionego w sprawozdaniu zawartym w druku nr 2658. Wnosimy o procedowanie nad nim i jego przyjęcie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Stępień
Data: 2018-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję, pani marszałek. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam przyjemność przedstawić stanowisko klubu Nowoczesnej wobec komisyjnego projektu ustawy o zmianie ustawy o rzeczach znalezionych. Dokładnie dotyczy to druku nr 2582 oraz sprawozdania z druku nr 2658. Komisja uznała przedłożoną petycję za zasadną, a zmiana przepisów zakłada, że gdy znalazca nie zna pierwotnego właściciela danej sumy pieniędzy bądź nie jest w stanie go ustalić, nie będzie musiał oddawać pieniędzy staroście, o ile znaleziona kwota nie przekracza 100 zł. W przypadku walut obcych jest to równowartość tejże kwoty przeliczana po średnim kursie NBP danego dnia. Aktualny przepis stanowi, że kto znalazł rzecz i nie zna osoby uprawnionej do jej odbioru lub nie zna jej miejsca pobytu, niezwłocznie zawiadamia o znalezieniu rzeczy starostę właściwego ze względu na miejsce zamieszkania znalazcy lub miejsce znalezienia rzeczy. Ustawodawca jednak nie przewidział żadnego wyjątku od tego zapisu i już najmniejszą znalezioną kwotę, np. 1 gr, należałoby przekazać staroście. Jednak sumienność uczciwego znalazcy mogłaby i tak zostać zaprzepaszczona, ponieważ aktualny stan prawny daje dziś staroście możliwość odmowy przyjęcia takich kwot, również z zastrzeżeniem, że szacunkowa wartość oddawanego w ręce urzędnika przedmiotu nie przekracza 100 zł, chyba że jest to rzecz o wartości historycznej, naukowej lub artystycznej. Stanowi o tym choćby art. 12 ust. 4 ustawy, który mówi: Właściwy starosta może odmówić przyjęcia rzeczy, której szacunkowa wartość nie przekracza 100 zł, chyba że jest to rzecz o wartości historycznej, naukowej lub artystycznej. Skutkiem wejścia w życie procedowanej ustawy będzie eliminacja zapisu sprzecznego z zasadami współżycia społecznego, który nakłada na znalazcę często kłopotliwy, a w przypadku tak niewielkich kwot - nieuzasadniony interesem społecznym obowiązek. Ponadto procedowana ustawa w przypadku wejścia w życie nie będzie miała wpływu na finanse publiczne, na finanse podmiotów gospodarczych ani na działanie gospodarki. Powyższa ustawa nie koliduje również z prawem Unii Europejskiej, ponieważ kwestie dotyczące reżimu własności leżą poza zakresem regulacji tego prawa. Kończąc, Nowoczesna jest za poparciem tego projektu, a poza tym jesteśmy również usatysfakcjonowani ze względu na dostosowanie tej ustawy do potrzeb. W zasadzie odwołuje się ona do racjonalności. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Kazimierz Smoliński
Data: 2018-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o referendum lokalnym oraz ustawy o referendum ogólnokrajowym, druk nr 2434. Sejm na posiedzeniu w dniu 6 czerwca skierował powyższy projekt do Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej w celu rozpatrzenia. Obie komisje po rozpatrzeniu tego projektu ustawy na posiedzeniu w dniu 3 lipca 2018 r. wnoszą, aby Wysoki Sejm uchwalić raczył projekt ustawy z druku nr 2434 bez poprawek. Przedłożony do zaopiniowania projekt ustawy zmierza do nowelizacji art. 35 ust. 3 zdanie trzecie ustawy o referendum lokalnym i art. 44 ust. 3 zdanie drugie ustawy o referendum ogólnokrajowym. Projekt wprowadza możliwość wznowienia postępowania prowadzonego przez sąd apelacyjny w drugiej instancji w sprawach referendalnych związanych z rozpowszechnianiem nieprawdziwych informacji w materiałach referendalnych. Obecnie w przypadku wykrycia okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, strona postępowania nie jest upoważniona do wniesienia środka zaskarżenia na postanowienie sądu apelacyjnego. Projektowana nowela zmierza do ustanowienia takiego środka. Dlatego komisje postanowiły, jak już wcześniej to przedstawiłem, i jeszcze raz wnoszę, aby projekt został przyjęty bez poprawek. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Bartosik
Data: 2018-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o referendum lokalnym oraz ustawy o referendum ogólnokrajowym, druk nr 2434. Projekt ustawy stanowi wykonanie obowiązku dostosowania systemu prawa do orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Ustawa jest krótka, zawiera trzy artykuły. Wysoka Izbo! Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 20 kwietnia 2017 r. uznał za niezgodne z konstytucją Rzeczypospolitej przepisy art. 44 ust. 3 ustawy o referendum ogólnokrajowym oraz art. 35 ust. 3 ustawy o referendum lokalnym. Zgodnie z tym od postanowień sądu apelacyjnego wydanych w trybie referendum w sprawach związanych z rozpowszechnianiem nieprawdziwych informacji w materiałach referendalnych nie przysługuje środek zaskarżenia, czyli wniosek o wznowienie postępowania. Trybunał zwrócił uwagę, że bardzo krótkie terminy rozpoznawania sprawy w pierwszej i drugiej instancji w postępowaniach referendalnych mają zapewnić wydanie rozstrzygnięcia w takim czasie, aby wyborcy mogli zapoznać się z ustaleniami sądu przed dniem głosowania oraz aby pozbawiona nieprawdziwych informacji kampania referendalna trwała wystarczająco długo. Niemniej uproszczenie i skrócenie postępowania w opinii Trybunału Konstytucyjnego nie może skutkować utrzymywaniem rozstrzygnięcia niezgodnego z prawdą materialną, czyli nieodpowiadającego wymogom praworządności. Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wnoszę o przyjęcie zaproponowanych w ustawie zmian. Dziękuję bardzo za uwagę.
Mówca: Marek Sowa
Data: 2018-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Nowoczesna mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu wobec sprawozdania komisji o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o referendum lokalnym oraz ustawy o referendum ogólnokrajowym. Projekt ustawy uwzględnia wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2017 r. stwierdzający niezgodność z konstytucją ustawy o referendum lokalnym i ustawy o referendum ogólnokrajowym. Ta regulacja została wprowadzona w art. 35 ustawy o referendum lokalnym oraz art. 44 ustawy o referendum ogólnokrajowym. W związku z powyższym Klub Poselski Nowoczesna będzie głosował za przedłożonym projektem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wojciech Bakun (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam przyjemność przedstawić stanowisko klubu Kukiz'15 w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o referendum lokalnym oraz ustawy o referendum ogólnokrajowym. Projekt ten stanowi wykonanie obowiązku dostosowania prawa do orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 kwietnia 2017 r. stwierdzającego niezgodność z konstytucją przepisów ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym i ustawy z dnia 15 września 2000 r. o referendum lokalnym. Celem dyskutowanego projektu jest wprowadzenie możliwości wznowienia postępowania po postanowieniu sądu wydanym w trybie referendalnym w sprawach związanych z rozpowszechnianiem nieprawdziwych informacji w wypowiedziach, ulotkach i innych materiałach wyborczych kolportowanych w trakcie kampanii referendalnej. Klub Kukiz'15 w toku prac nad projektem ustawy nie zgłaszał poprawek i wnioskuje o poparcie omawianego projektu w zaproponowanej formie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Waldy Dzikowski (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam przyjemność w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska przedstawić stanowisko w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o referendum lokalnym oraz ustawy o referendum ogólnokrajowym, druki nr 2434 i 2696. Przypomnę, że projekt ustawy wprowadza możliwość wznowienia postępowania po postanowieniu sądu apelacyjnego wydanym w trybie referendalnym w sprawach, które miały miejsce w kampanii referendalnej. Projekt wykonuje orzeczenie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 kwietnia 2017 r., stwierdzającego niezgodność przepisów ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym oraz ustawy z dnia 15 września 2000 r. o referendum lokalnym z Konstytucją RP. Trybunał zakwestionował obecnie obowiązujący przepis, tj. że od postanowienia sądu apelacyjnego nie przysługuje środek prawny i że podlega ono natychmiastowemu wykonaniu. Odbyło się jedno posiedzenie połączonych Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej oraz Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka. Zostało ono zakończone sprawozdaniem, które przejęto bez uwag. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska popiera przedłożony projekt ustawy. Dziękuję.
Mówca: Sprawozdawca Jacek Świat
Data: 2018-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Źródłem ustawy, o której rozmawiamy, jest petycja obywatelska. Jej autor wskazał na konieczność likwidacji w Prawie prasowym trzech anachronizmów. W końcu ub.r. Komisja do Spraw Petycji przeprowadziła dyskusję z udziałem przedstawiciela Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego i postanowiła wystąpić z inicjatywą ustawodawczą. Dyskusja ta wykazała konieczność dokonania jeszcze dwóch zmian zasugerowanych przez ministerstwo oraz Sąd Najwyższy. Te zmiany jako wykraczające poza zakres przedłożenia petycji zostały zgłoszone w Komisji Kultury i Środków Przekazu w formie poprawek poselskich. Na posiedzeniu w dniu 21 czerwca br. komisja kultury jednomyślnie przyjęła projekt ustawy. Projekt ten zawiera 5 poprawek do obecnego Prawa prasowego. Może nie będę szczegółowo omawiał tych poprawek, są one opisane w uzasadnieniu ustawy. Powiem tylko, że omawiana ustawa ma charakter czyszczący, dostosowuje archaiczne już Prawo prasowe do aktualnego stanu prawnego. Dodam też, że to już druga tego typu inicjatywa ustawodawcza Komisji do Spraw Petycji i mam nadzieję, że już więcej takiej potrzeby nie będzie. Te pozornie drobne zmiany nie wpływają oczywiście na codzienne życie redakcji, dziennikarzy i odbiorców mediów, natomiast mogą mieć wielkie znaczenie w sytuacjach konfliktowych czy w sytuacjach procesowych. Co równie ważne, te proponowane zmiany służą podniesieniu powagi polskiego systemu prawnego. Zatem w imieniu Komisji Kultury i Środków Przekazu, a także Komisji do Spraw Petycji wnoszę o przyjęcie ustawy z druku nr 2353. Dziękuję.