Mówca: Krzysztof Szczerski
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Miałem sen, w moim śnie było prawo dla opozycji do tego, żeby wnosiła projekty uchwał dotyczących ważnych spraw Polski. W moim śnie było też tak, że koalicja rządząca podejmuje projekt, który przedstawia opozycja, i debatuje nad nim. (Poseł Romuald Ajchler: Kiedyś się spełni ten sen, panie pośle.) Tym razem stało się inaczej. Po tym, jak Prawo i Sprawiedliwość zgłosiło swój projekt uchwały, koalicja rządząca nie podjęła dyskusji z nami, tylko zaproponowała obejście tego poprzez zaproponowanie odrębnej, drugiej uchwały. Tak więc, panie pośle, to nie jest tak, że Prawo i Sprawiedliwość uporczywie trzyma się swojej uchwały. Mógłbym zapytać, dlaczego komisja nie pracowała nad naszym projektem uchwały, tylko był pomysł, żeby zgłosić drugi projekt. Niestety jest tak - niezgodnie z tym, jak powinniśmy procedować w Izbie i mnie wydaje się to dziwne - że kiedy popatrzymy na numery druków sejmowych, to widzimy, że nasz projekt uchwały jest pierwszy, jego druk ma niższy numer, a państwo zgłosiliście potem drugi, konkurencyjny projekt uchwały. Tak więc tak naprawdę to nie jest tak, że mamy do czynienia z projektem jednej partii i projektem kompromisowym. Mamy do czynienia z projektem, który został ujęty w druku sejmowym nr 845 jako pierwszy, i z kontrprojektem. Dziwię się, że taka sytuacja nastąpiła, dlatego że w moim śnie o normalnym parlamencie byłoby tak, że państwo zgłosilibyście poprawkę do naszego projektu i jeden projekt wyszedłby z komisji. Tak należało tę sprawę procedować, zwłaszcza należało zgłaszać poprawki do naszego projektu, bo był pierwszy, jego druk ma niższy numer. A dzisiaj tylko w wyniku manipulacji procedurą parlamentarną rozpatrujemy go jako drugi, po projekcie komisyjnym. Zgodnie z rachunkiem i zgodnie z logiką wpływania druków sejmowych, projekt Prawa i Sprawiedliwości powinien być projektem wyjściowym do dyskusji na temat uchwały Sejmu. Tak więc trzymajmy się faktów i mówmy, jak to powinno wyglądać. Tak powinien wyglądać ten sen, sen o normalnym parlamencie, w którym opozycja zgłasza projekt uchwały, a koalicja rządząca nad nim debatuje. Sen ten kiedyś się spełnił. To był czerwiec 2007 r., kiedy były negocjacje traktatu z Lizbony. Wtedy właśnie zgłoszono projekt uchwały, która miała stanowić stanowisko parlamentu w sprawie negocjacji traktatu z Lizbony, tego pierwiastka. Tam znalazły się, panie i panowie posłowie, wezwania do rządu i wtedy wicemarszałek Komorowski, który to wpisał do uchwały, nie mówił, że jest to niestosowne. Wtedy Sejm, na wniosek opozycji - koalicja rządząca, czyli Prawo i Sprawiedliwość, zgodziła się na to, poparła to - taką uchwałę podjął. Tak było jak w moim śnie: opozycja zgłasza wniosek w sprawie uchwały z tekstem o wzywaniu rządu, koalicja rządząca, czyli wówczas Prawo i Sprawiedliwość, do tego się dołącza, zgłasza poprawki, i jest wspólny projekt. Ten sen kiedyś się spełnił, tylko to było w 2007 r., kiedy rządziło Prawo i Sprawiedliwość. W 2012 r., kiedy rządzi Platforma Obywatelska i PSL, z poparciem innych klubów parlamentarnych, taki sen już nie może się spełnić. I to dla mnie jest ta różnica w parlamencie po pięciu latach, z 2007 r. i 2012 r. W parlamencie roku 2007 przechodziła uchwała z tekstem o wzywaniu rządu, w 2012 r. już ona nie może przejść. I to dla mnie jest naprawdę bardzo smutna i taka niezwykle czytelna cezura pokazująca, jak zmienił się parlament polski przez pięć lat. Wówczas w parlamencie opozycja zgłaszała projekt z wzywaniem rządu i on przechodził także głosami ówczesnej koalicji rządzącej. W tym parlamencie jest to już niemożliwe. Państwo proponujecie kontrprojekt po to, żeby projekt PiS-owski, Prawa i Sprawiedliwości, do tego jeszcze procedowany jako drugi, wyglądał na projekt dziwaczny. Tak po prostu nie powinno być. Mówię to naprawdę z wielkim smutkiem i bardzo spokojnie, dlatego że chciałbym, żeby ta dyskusja była spokojna. Ale naprawdę jest tak, że w tym przypadku prosiłbym o to, żeby chociaż troszkę pracować nad powagą parlamentu. Wydaje mi się, że powaga parlamentu wymagałaby takiej procedury, jak wtedy w 2007 r., kiedy to odbyło się z pełnym uznaniem dla praw opozycji w parlamencie. Nasz projekt dlatego utrzymujemy cały czas w debacie, bo uważamy po prostu, że także jest prawem opozycji to, żeby jej projekty przeszły całą drogę legislacyjną. Po prostu był zgłoszony, został mu nadany normalny bieg. Uważam, że nasz projekt, jak projekt każdego klubu partyjnego, jest godny tego, żeby odbyć nad nim pełną pracę legislacyjną. On jest, w naszym przekonaniu, znacznie lepszy oczywiście od projektu kompromisowego - w naszym przekonaniu jest znacznie lepszy, dlatego że zawiera dużo bardziej czytelny opis tego, co jest polskim interesem narodowym. Odsyłam do niego, bo warto go przeczytać także dlatego, żeby zobaczyć, jak tak naprawdę można opisać to, co jest polskim interesem narodowym w tych negocjacjach budżetowych. Dlatego bardzo proszę Wysoką Izbę o to, aby przyjąć projekt uchwały autorstwa Prawa i Sprawiedliwości. Dziękuję. (Oklaski)