Mówca: Agnieszka Ścigaj
Data: 2018-10-02 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt zaprezentować stanowisko Klubu Poselskiego Kukiz’15 w sprawie projektu ustawy o Solidarnościowym Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych z druku nr 2848, łącznie ze stanowiskiem wobec poselskiego projektu ustawy o pomocy osobom niesamodzielnym z druku nr 2771. Zacznę od uzasadnienia projektu ustawy o podatku solidarnościowym, w którym pan minister mówił, że ma on zapewnić kompleksowość wsparcia osób niepełnosprawnych. To po prostu absurd w głównym zdaniu, ponieważ nie można zapewnić kompleksowości wsparcia, w przypadku kiedy nie wiemy, ile mamy w Polsce osób niepełnosprawnych. A nadal tego nie wiemy, ponieważ 3 lata państwo obiecujecie, że przeprowadzicie reformę systemu orzecznictwa i wreszcie dowiemy się, do kogo jaką pomoc, jakie pieniądze należy adresować. Wprowadzacie po prostu zwykły podatek. Geneza tej ustawy, tego podatku, jak pan przypomniał, sięga strajku, który odbywał się w Sejmie. Podczas tego strajku postulaty osób niepełnosprawnych były jasne i klarowne: zwiększyć osobom niepełnosprawnym ze znacznym stopniem niepełnosprawności ilość pieniędzy na życie do minimum socjalnego, do 1400 zł. Wtedy pan premier, chcąc wybrnąć z trudnej sytuacji, powiedział, że wprowadzi nowy podatek, który rozwiąże problemy osób niepełnosprawnych. W tym całym uzasadnieniu absolutnie nie ma korelacji pomiędzy tymi postulatami a tym obowiązkiem. Mamy tylko podatek, który będzie kolejnym tworem, będzie tworzył kolejny fundusz celowy. Mam tutaj kartkę. Mamy już 28 takich funduszy celowych. 28, drodzy państwo. To jest 28 funduszy resortowych. Kiedyś pan prezes Kaczyński mówił o funduszach resortowych. Mówił o tym, że to są pieniądze, które są poza budżetem i są w dyspozycji pewnych księstw ministerialnych, i że tam chodzi o miejsca dla swoich ludzi. Ja to potwierdzam. To jest kolejny twór, który naprawdę nie poprawi sytuacji osób niepełnosprawnych. Mamy już takie fundusze. Przyjrzyjmy się, jak te pieniądze są wydawane. Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Fundusz Pracy, bo o tych pieniążkach mówimy, to jest... Może podam przykład, jak funkcjonuje wydawanie środków w oparciu o zły system orzekania. Mamy takie osoby, które są w systemie w związku ze znacznym i umiarkowanym stopniem niepełnosprawności np. dlatego, że kiedyś były w służbach mundurowych, odeszły z tych służb, załatwiły sobie orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Świetnie im się żyje, mają różne dodatki, w tym zasiłki pielęgnacyjne, a jeszcze do tego państwowy fundusz rehabilitacji finansuje im miejsca pracy w firmach ochroniarskich. A więc ilekolwiek byście państwo pieniędzy do tego systemu włożyli, wszystkie te pieniądze uciekną i nie trafią do tych osób, które naprawdę ich potrzebują. Nie krytykuję tego rządu, żeby było jasne. Krytykuję fatalną politykę wobec osób niepełnosprawnych uprawianą tak naprawdę od lat. Krytykuję rząd za zaniechanie, bo państwo od 3 lat macie idealne narzędzia, macie władzę wykonawczą, władzę ustawodawczą, macie wszystkie możliwe instrumenty i nie przeprowadzacie reformy. Tworzycie kolejny fundusz, który tak naprawdę spowoduje tylko tyle, że ludzie w miarę dobrze zarabiający po prostu wyprowadzą swoje firmy. Ludzie chcą się dzielić pieniędzmi, ale nie chcą patrzeć, jak ich pieniądze są marnowane, a niestety w tej chwili one są marnowane. Przykład kompleksowego podejścia do osób niepełnosprawnych. Proszę przyjrzeć się zakładom pracy chronionej. Mamy trzy instytucje, trzy sztaby urzędników, które kontrolują, dystrybuują pieniądze z PFRON-u z pozycji województwa: PFRON, urząd marszałkowski i urząd wojewódzki. Prowadziłam taką instytucję. Naprawdę, proszę mi wierzyć, jak państwo dołożycie jeszcze kolejny fundusz, z kolejnymi urzędnikami, kolejne funkcje kontrolne, to każda instytucja, która rzetelnie zajmuje się osobami niepełnosprawnymi, po prostu będzie uciekać od tych pieniędzy. Państwo chcecie mieć taki fundusz, przy którym znowu będziecie dzielić między organizacje pozarządowe, bo wprowadzacie taki tryb, jak uznanie właściwego ministra. Te pieniądze pozakonkursowo trafią do jakichś fundacji, do jakiejś zaprzyjaźnionej instytucji, która np. zrealizuje jakieś kolejne konsultacje. Nie korzystacie państwo z olbrzymich pieniędzy, miliardów z Unii Europejskiej, które zostały wprowadzone na testowanie innowacyjnych metod pracy z osobami niepełnosprawnymi. Nie ma korelacji pomiędzy orzecznictwem a programami wchodzenia osób niepełnosprawnych na rynek pracy, a np. już w poszczególnych instytucjach, w zakładach pracy chronionej, warsztatach terapii zajęciowej, ZAZ-ach macie diagnozę osób niepełnosprawnych, natomiast dlatego że one zaczynają pracę, odbiera im się stopień niepełnosprawności. Jedna wielka dziura. Chcę na koniec powiedzieć o tym projekcie. Być może dyskusja nad zmianą tego systemu byłaby dobra, gdybyśmy rozmawiali łącznie. Projekt Platformy Obywatelskiej, o dziwo, nie został poddany pod dyskusję parlamentarną przez 8 lat, a mógł być poddany, bo zawiera dobrą intencję dotyczącą zindywidualizowanej pomocy i możliwości wyboru pieniędzy na usługi. Nie został on wprowadzony. Gdybyśmy chociaż widzieli połączenie, czyli że pieniądze są (Dzwonek) ściągane z ludzi na jedno i adresowane do jakiejś grupy pomocy, ale nie ma tego powiązania, więc ta dyskusja po prostu jest bezsensowna. Dziękuję. (Oklaski)