PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Ewa Kołodziej
Data: 2023-06-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zmiana ustawy o zmianie ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, druk nr 3259, wprowadza Fundusz Kompensacyjny Zdarzeń Medycznych, którego dysponentem ma być rzecznik praw pacjenta. Czy planowane przekazanie środków publicznych do funduszu nie spowoduje znacznego zmniejszenia liczby świadczeń zdrowotnych dla pacjentów w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia, a co za tym idzie - pogorszenia jakości i dostępności świadczeń? Ponadto Polacy coraz częściej korzystają ze świadczeń zdrowotnych w placówkach prywatnych i nie powinni być pozbawieni możliwości pozasądowego trybu dochodzenia swoich roszczeń. Moje pytania: Dlaczego nowy system kompensacji szkód ma obejmować tylko zdarzenia medyczne, które nastąpiły w wyniku leczenia szpitalnego finansowanego ze środków publicznych? Dlaczego całkowicie pomija się zdarzenia medyczne, które miały miejsce w klinikach prywatnych i były finansowane ze środków prywatnych? (Dzwonek) Dlaczego znowu chcecie podzielić Polaków, tym razem chcecie podzielić pacjentów na tych lepszych i na tych gorszych? Bardzo proszę o odpowiedź na moje pytania. Dziękuję ślicznie za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Anna Dąbrowska-Banaszek
Data: 2023-06-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Fundusz kompensacyjny jest jak najbardziej zasadny - zaproponowane w projekcie ustawy rozwiązania ułatwią możliwość uzyskania rekompensaty za zaistniałe zdarzenia. Pozyskane przez pacjenta środki pozwolą na szybszy powrót do zdrowia. Ważne, aby takich zdarzeń było jak najmniej, stąd ważne jest opracowanie, przestrzeganie i w razie potrzeby modyfikowanie procedur medycznych. Niestety nawet wtedy, gdy dokłada się należytej staranności do wykonywanej pracy, może wystąpić działanie niepożądane. I moje pytanie, panie ministrze: Z czego wynika fakt, że z funduszu kompensacyjnego będą mogli skorzystać tylko pacjenci leczeni w podmiotach finansowanych ze środków publicznych? Drugie pytanie: Ustawa przewiduje wydanie zaświadczeń dla pacjenta, które umożliwią mu skorzystanie z potrzebnych świadczeń poza kolejnością - czy to dotyczy w jednakowym stopniu wszystkich pacjentów, którym przyznano odszkodowanie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Katarzyna Lubnauer
Data: 2023-06-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie i Panowie Posłowie! Panie Marszałku! Nie będzie dobrej jakości świadczeń medycznych, nie będziemy mieli do czynienia z sytuacją, w której pacjent będzie bezpieczny, jeżeli mamy sytuację, w której placówki służby zdrowia masowo się zadłużają. W okresie rządów waszych poprzedników zadłużenie szpitali wzrosło zaledwie z niecałych 10 mld zł do 10,8 mld zł. Natomiast dowiadujemy się, że według najnowszych danych zadłużenie szpitali wzrosło w ostatnich latach z 10,8 mld do 19 mld zł, praktycznie prawie się podwoiło. Chciałabym się dowiedzieć, kiedy wreszcie zrobicie coś z tym, żeby szpitale się dalej nie zadłużały. Bo na pewno nie jest żadnym pomysłem to, że teraz zaczynacie zadłużać jeszcze Narodowy Fundusz Zdrowia, wpisując tam kolejne zadłużenie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Dariusz Stefaniuk
Data: 2023-06-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zacytuję fragment uzasadnienia tej ustawy: Treści pornograficzne, w przeważającej części dostępne bezpłatnie w Internecie, są wymieniane jako jeden z głównych czynników przyczyniających się do destabilizacji psychiki i zdrowia małoletnich. Dla wielu małoletnich pornografia pozostaje jednym ze źródeł informacji o seksualności człowieka, co w połączeniu z brakiem należytego nadzoru nad korzystaniem z Internetu przez dzieci może skutkować zachwianym postrzeganiem seksualności i ról płciowych w okresie dojrzewania i utrwalaniem potencjalnie patologicznych poglądów po wejściu w dorosłość. I to jest chyba, szanowni państwo, clou ustawy, nad którą będziemy procedować. Jako klub Prawo i Sprawiedliwość jesteśmy za tym, żeby poprzeć te rozwiązania. Cieszę się, że będziemy mogli przynajmniej procedować nad rozwiązaniami blokującymi dostęp do treści pornograficznych dla młodych osób, czyli dla osób do 18. roku życia. Oczywiście jest już wiele programów komputerowych i aplikacji komercyjnych, które rodzice mogą instalować i wykorzystać. Można się więc zapytać: To czemuż ustawa jest potrzebna? Natomiast jak wszyscy dobrze wiemy - patrzę też na pana posła Dziambora, bo chyba się tu zgadzamy - wielu rodziców nie korzysta z tego i wielu naszych znajomych rodziców, bo też mamy dzieci, dziwi się i mówi: Ale jak to zrobić, ale co mam z tym zrobić? Dlatego też być może ułatwi sytuację to, że operator będzie w stanie blokować tego typu treści na wyraźną prośbę czy polecenie rodzica. Wiem, że część środowisk oburza się tym, że nie będzie to blokowane z automatu, ale to rodzic odpowiada za swoje dziecko i wydaje się, że jest to sensowne rozwiązanie. Mam nadzieję, że samo uruchomienie - czy aplikacji, czy samego procesu - będzie bardzo proste dla rodziców, dla opiekunów osób niepełnoletnich. Szanowni państwo, wszystkie dane pokazują, że to nie przez komputer, ale właśnie przez smartfon, przez telefon komórkowy dziecko ma dostęp do 80% treści pornograficznych, dostęp bardzo łatwy, bardzo prosty. W innych krajach jest wiele rozwiązań, które idą dużo dalej w stronę blokady, np. wykorzystanie aplikacji takiego typu jak nasz mObywatel do badania tożsamości rodzica czy odbiorcy. Ta forma ustawy, którą dzisiaj pani minister w imieniu rządu przedstawia, może nie jest aż tak drastyczna, ale z drugiej strony, jeżeli będziemy chcieli, to będziemy mogli ochronić nasze dzieci przed tymi niewłaściwymi treściami. Tak jak powiedziałem, klub Prawa i Sprawiedliwości popiera ww. ustawę. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Napieralski
Data: 2023-06-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Dzieci są czymś najpiękniejszym, najwspanialszym, najważniejszym dla nas, dorosłych, i ta ustawa jak najbardziej jest ważna. Ale czy to jest ustawa, która je ochroni? Ta ustawa ma 41 artykułów, z których tak naprawdę 10 dotyczy systemu ochrony małoletnich, panie pośle, 16 artykułów nadaje ministrowi różne inne funkcje kontrolne, ale kilkanaście artykułów mówi o zupełnie czymś innym, niezwiązanym z ochroną dzieci, np. o zmianie w dodatkach dla pracowników ratownictwa medycznego, o zmianie w sposobie gospodarowania Funduszem Szerokopasmowym, o zmianie w dostępie osób dorosłych do psychologa, o zmianie w zakresie leczenia uzależnień, o sportowcach małoletnich. Gdzie tu bronimy przed złymi treściami młodych ludzi? To jest 1/3 ustawy. Szanowni Państwo! Co wyście zrobili? Tak wygląda ochrona najmłodszych w naszym kraju, że 1/3 ustawy tego nie precyzuje, bo pierwsze 10 artykułów tego nie precyzuje i nie daje nam pełnej gwarancji ochrony naszych dzieci. To, jak te treści mają być blokowane, jest napisane tak ogólnie, że tak naprawdę będzie więcej blokowane niż mniej. Nie wiadomo też na jakich zasadach. Będą spisy tych, którzy zablokowali, a którzy nie zablokowali. Mali przedsiębiorcy będą musieli blokować w salonach fryzjerskich, w kawiarniach, więksi przedsiębiorcy - w galeriach handlowych. Raczej wszyscy będą blokowali więcej niż mniej, bo za to będą kary. Do tego jeszcze minister wpisał sobie w tę ustawę jej promocję, czyli w czasie kampanii wyborczej, bo od 1 września ustawa wchodzi w życie, minister Cieszyński będzie występował w telewizji, będzie za nasze pieniądze mówił, jak wspaniale broni naszych dzieci przed pornografią. Likwidowany... Dokonywana jest zmiana w Funduszu Szerokopasmowym i pieniądze na realizację takich działań będzie pan minister w 100% kierował do odpowiednich gmin. Wiemy już, do jakich gmin, możemy się domyślać - do swoich, do swoich fundacji, fundacji swoich kolegów i koleżanek na jakieś działania, również w czasie kampanii wyborczej. Jest jeszcze jedna rzecz: definicję pornografii tak naprawdę spisano z przepisów unijnych, tylko wykreślono słowo: dziecko. To jest taka definicja. Pierwszy raz pojawia się w takiej ustawie. Zamiast tę ustawę dobrze napisać, spojrzeć na doświadczenia innych krajów, bardziej ją rozbudować, żeby zabezpieczyć nasze dzieci, napisano ją szybko, znowuż de facto na kolanie, i wrzucono nam w ostatniej chwili. Do tego jeszcze mamy 1/3 ustawy tak naprawdę niezwiązaną z ochroną dzieci. To jak mamy to zrobić? Dlaczego nie z komisją edukacji? Dlaczego nie z komisją polityki społecznej? To jest naprawdę poważny problem. Powinniśmy chronić nasze dzieci. I co się z tym dzieje? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Monika Rosa
Data: 2023-06-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ustawa o ochronie małoletnich przed dostępem do treści nieodpowiednich w internecie - to bardzo szeroka nazwa, tylko niestety projekt ustawy jest bardzo wąski. Bo czym są szkodliwe treści w Internecie? To nie tylko pornografia. Od lat wiemy, że to także patostreaming, rzecz bardzo szkodliwa dla dzieci. Regularny kontakt ma z nim ponad 40% nastolatków. To przemoc rówieśnicza on-line, czyli cyberprzemoc. Polska wśród krajów Unii Europejskiej zajmuje trzecią pozycję od końca, jeśli chodzi o cyberprzemoc wśród dzieci i młodzieży. To mowa nienawiści. 40% polskich uczniów zetknęło się ze zjawiskiem cyberprzemocy. To treści pornograficzne z udziałem małoletnich, wykorzystywanie seksualne dzieci on-line, czyli grooming. 44% młodych ludzi, w wieku 9-17 lat, przyznało się do kontaktu z nieznajomym w Internecie. To seksting, czyli wysyłanie półnagich albo nagich zdjęć, między małoletnimi osobami. To nadużywanie Internetu, problem z uzależnieniem od Internetu, dezinformacja. Na te wszystkie wyzwania ten projekt ustawy, o tak szumnej nazwie, w ogóle nie odpowiada. W samym uzasadnieniu projektu ustawy piszecie państwo, że należy mieć na uwadze, że dla wielu małoletnich pornografia pozostaje jedynym źródłem informacji o seksualności człowieka. Oczywiście, że tak jest, ponieważ w szkole nie ma edukacji seksualnej, bo państwo jesteście jej przeciwni. To skąd młodzi czerpią informacje? Z Internetu, bo - nie oszukujmy się - bardzo często nie rozmawiają z rodzicami. Nie rozmawiają z rodzicami o cyberprzemocy, nie rozmawiają o zagrożeniach, o strachu, o nienawiści w Internecie, o uzależnieniach. Dlaczego? Bo nie ma żadnej kampanii społecznej, którą państwo moglibyście zrobić, skierowanej do rodziców, do nauczycieli, dotyczącej tego, jak rozmawiać z uczniami i mówić do uczniów. Czegoś takiego po prostu nie ma. Jest bardzo skromny projekt ustawy. Państwo może i będziecie się nim chwalić, ale wyjaśnijcie mi, dlaczego pełna odpowiedzialność leży w tym momencie po stronie dostawców Internetu, a nie twórców stron pornograficznych, jak to ma miejsce w innych krajach Unii Europejskiej. Dlaczego to dostawcy mają odpowiadać? Chodzi o bardzo szeroką definicję pornografii. Co się wpisze (Dzwonek) w tę definicję? Także strony internetowe z serialami, filmami - bo pokazują nagość. Niestety projekt ustawy jest zbyt wąski, będzie trudny do wdrożenia i nie ochroni dzieci przed tymi wszystkimi rodzajami przemocy, które wymieniłam.
Mówca: Grzegorz Braun
Data: 2023-06-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Szczęść Boże małoletnim, pełnoletnim, ale ratuj się kto może, kiedy rząd Zjednoczonej łże-Prawicy zabiera się za rozwiązywanie problemów, które na poły sam wytwarza. Zamknęliście dzieci w domach, razem z dorosłymi, na lata. Zerwaliście naturalne więzi rówieśnicze, międzyludzkie, rodzinne. No i z tego są kłopoty, więc potrzeba terapii, leczenia, konsultacji psychiatrycznej, psychologicznej. A zatem łatacie tę dziurę i w okresie postpandemicznym zostawiacie te rozwiązania, któreście wcześniej wprowadzili: że tak, można stanąć w kolejce bez skierowania. Czy do tego trzeba ustawy, na dodatek jeszcze szumnie nazwanej ustawą - to mi się spodobało - o treściach odpowiednich i nieodpowiednich dla dzieci? Przez chwilę nawet pomyślałem sobie, przeczytawszy ten tytuł, że wracamy do jakiejś elementarnej normalności i zdrowego rozsądku. Tak, są rzeczy dobre i niedobre, odpowiednie i nieodpowiednie. Ale kto o tym ma decydować? Czy mądry pan władza, pan minister w Warszawie, czy może po prostu powinniśmy się skupić na ochronie praw rodzicielskich? - państwo stojące na straży praw rodziców do decydowania o tym, co odpowiednie, a co nieodpowiednie. Tytuł zapowiadał się tak szumnie, ale wystarczyło otworzyć projekt ustawy. Tam już wchodzicie w jakieś definicje trochę straszne, trochę śmieszne. Oczywiście tu rację mają niestety posłowie totalnej opozycji, którzy was krytykują za to, że to i tak nie ogarnia tej przepotwornej rzeczywistości, która się czai na nasze dzieci nierzadko w Internecie po otwarciu dowolnego urządzenia. Notabene takie urządzenia właśnie wręczyliście dzieciom za pieniądze wszystkich obywateli i teraz będziecie dzieci zabezpieczać przed niebezpieczeństwami z tym związanymi. Generalnie nie możemy się sprzeciwiać ustawie w tym wymiarze, w którym ona staje na straży praw rodzicielskich. Ale będziemy się sprzeciwiać tej ustawie w tym wymiarze, w którym ona z rządu, władzy czyni superobercenzora, przerzucając koszta tej operacji na operatorów sieci. Bardzo jestem ciekaw, jak oni to zrobią, jak oni będą odsiewać te treści, które wyście tak zdefiniowali, czy będą, może powstaną specjalne firmy do wertowania stron internetowych i do wskazywania, które mają (Dzwonek) być przeznaczone do zamknięcia, a które nie. Pomysł, że ustawa ułatwia rodzicom wyłączenie za naciśnięciem guzika, za jednym kliknięciem, czegoś, co uważają za nieodpowiednie, to dobry pomysł. Ale czy to wymaga aż ustawy? Przecież są różne sposoby...
Mówca: Grzegorz Braun
Data: 2023-06-13 (Sejm RP, kadencja 9)

...którymi władza moderuje proces rozwoju tej branży. Czy aż ustawy potrzeba? W pytaniu odniosę się do tego kuriozalnego rejestru miar i wag dzieci i młodzieży.
Mówca: Michał Gramatyka
Data: 2023-06-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! To oczywiście jest bardzo potrzebna ustawa. Powinniśmy mieć prawo i możliwość blokowania dostępu do serwisów pornograficznych, głównie dla bezpieczeństwa i dobra dzieci i młodzieży. Ja również jakby powielam te wszystkie tezy, które padły z tej mównicy. Nie ma tu żadnych elementów edukacyjnych, a to tak naprawdę jest klucz. Niestety to nie jest dobre prawo. To jest nawet bardzo złe prawo. Uciekacie państwo w taką pułapkę, która jest dość znana, to znaczy, usiłujecie zdefiniować, czym jest pornografia, a czym pornografia nie jest. Był taki sędzia Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych, nazywał się Potter Stewart, który w latach 50. powiedział, że on nie jest w stanie zdefiniować zjawiska pornografii, ale jak widzi, to wie, że to jest pornografia. My niestety mamy nieco inny system prawny, więc takie definicje siłą rzeczy muszą się tutaj pojawiać i w prawie karnym te definicje wynikają z doktryny, z orzecznictwa Sądu Najwyższego. A wasza definicja zjawiska jest niezwykle szeroka - to są wszelkie treści ukazujące rzeczywiste lub symulowane zachowania o charakterze seksualnym. Panie ministrze, co to są zachowania o charakterze seksualnym? Ja się zgadzam z posłanką, moją przedmówczynią, że jak się człowiek uprze, to w tej definicji zmieszczą się dzieła Michała Anioła Buonarrotiego. Sąd Najwyższy daje konkretne definicje. Przecież polskie państwo ściga pornografię, ściga przestępstwo rozpowszechniania pornografii. Polskie prawo karne radzi sobie bez jednego ustawowego zdefiniowania tego zjawiska. Wbrew pozorom to są niezwykle ważne sprawy. Przykłady innych krajów pokazują, że jeżeli te definicje wprowadzi się w sposób zły, w sposób nieodpowiedzialny, to np. dochodzi do blokowania stron internetowych, które mają w nazwach jakieś tzw. nieodpowiednie treści - dotyczy to np. firm transportowych zawierających słowo ˝trans˝ albo np. historii bombowca Enola Gay, z którego zrzucono jedną z bomb atomowych, zdaje się, na Hiroszimę. To nie wszystko, co tutaj budzi nasze wątpliwości. Art. 9 - obowiązek raportowania. Też jedna z przedmówczyń wspominała o obowiązku raportowania. On jest zakreślony dosyć szeroko, ale co najważniejsze, jest przerzucony na dostawców sieci. To dostawcy sieci mają decydować o tym, co pornografią jest, a co pornografią nie jest, co zablokować, a czego nie blokować. Ale prawdziwe cuda dzieją się po tej ˝pornograficznej˝ części ustawy. Ustawa zmienia np. sposób prowadzenia ewidencji sportowych talentów, sposób pozyskiwania skierowań do psychologa w związku z pandemią COVID-19 (Dzwonek), sposób uzyskiwania zleceń na naprawę sprzętu medycznego. Co to ma wspólnego z pornografią? Jaki jest cel utrzymywania takiego legislacyjnego miszmaszu w sytuacji, w której przez Sejm podczas tego posiedzenia przechodzą ustawy medyczne, ustawa o jakości w ochronie zdrowia, ustawa o zawodach medycznych?
Mówca: Michał Gramatyka
Data: 2023-06-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Koło Polska 2050 przedłoży poprawki, które czyszczą tę ustawę ze wszystkiego, czego ona nie dotyczy. Bardzo dziękuję i przepraszam za przekroczenie czasu.
Mówca: Dobromir Sośnierz
Data: 2023-06-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Byłem przekonany, że chociaż tym razem będziemy się tu wszyscy zgadzać, poza rządem, w krytyce rządu za taką nadgorliwość legislacyjną. Ale znowu się przeliczyłem, licząc na rozsądek lewej strony sali. Jeśli mieliśmy krytykę, to w wielu przypadkach była to krytyka, że za mało jest w tej ustawie ograniczeń, że nie dość daleko idąca jest ta ustawa, że wy byście to poszerzyli, że jeszcze tego byście zakazali, tamtego, tu była wyliczanka pani poseł Rosy, cała długa litania rzeczy, których ona by jeszcze chciała zakazać. A więc żeby wyborcy mieli świadomość, że jeśli będą między tymi dwoma biegunami, to nawet jeżeli obalą rządy PiS-u, ale wybiorą sobie tamtych, to po prostu ci zakażą jeszcze więcej niż tamci. I na tym polega różnica, że ci wam chcą zakazać, a ci wam chcą zakazać więcej. Co do samej ustawy, próbuje nas ona zbawić od dostępu do pornografii, jeśli chodzi o dzieci. Takie rozwiązania już są na rynku, jest popyt, jest podaż, nie ma powodu, żeby państwo przesądzało, jakie usługi i na jakich zasadach mają być dostępne na rynku. Do tej pory cieszą się te usługi ograniczonym zainteresowaniem, jak już tutaj mówiono, ale to być może dlatego, jak tu też pan minister powiedział, że ludzie o nich nie wiedzą. Jeśli nie wiedzą, to można zrobić najwyżej jakąś akcję promującą. Też bym nie... Ale jeśli już, to może byłoby to wystarczające, a nie wymuszanie wprowadzania takich usług. Co więcej, te usługi ktoś tam wprowadził, one są niedrogie, ale jednak płatne, ktoś zainwestował swój czas, kapitał, żeby te usługi zaprojektować i wprowadzić, a teraz rząd wprowadza ustawę, dzięki której one mają być bezpłatne. To jest nic innego jak forma nacjonalizacji tych usług. Tutaj mamy w ogóle cały wysyp nieprecyzyjnych pojęć w tej ustawie, będziemy musieli polegać na zdrowym rozsądku urzędów w rozstrzyganiu, czy one podpadają pod te definicje czy nie, ale rząd już nie chce polegać na zdrowym rozsądku obywateli i usługodawców i wymusza pewne rzeczy. Co więcej, usługa ma być nieodpłatna, ale kary już jak najbardziej będą realne i liczone w setkach tysięcy złotych. Skuteczność. Wymagana jest skuteczność w ustawie, ale wszystko jest do obejścia. Co to znaczy skuteczność? W razie czego będzie bat na każdego przedsiębiorcę oferującego usługi. Jak będzie jakiś do utrącenia, to mu się powie, że to jest nieskuteczne. Nie da się zapewnić pełnej skuteczności jakichkolwiek blokad bez urzędnika, który by stał nad obywatelem i patrzył, co on tam ogląda w Internecie. Weryfikacja albo anonimowość, tak? Mamy dwie sprzeczne wartości. Albo chcemy mieć pełną weryfikację użytkowników, czy oni mają dostęp do tego, albo chcemy mieć anonimowość. (Dzwonek) Ja opowiadam się zdecydowanie za anonimowością, która będzie nie do zachowania w obliczu wymuszania weryfikacji. Zadam jeszcze pytanie. (Oklaski)
Mówca: Monika Rosa
Data: 2023-06-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Pan poseł Sośnierz nie zrozumiał, akurat nic dziwnego w tym, że nie zrozumiał, bo często nie rozumie rzeczywistości, która go otacza, więc powtórzę: mowa nienawiści w Internecie jest czymś złym i trzeba jej przeciwdziałać. Szczucie na dzieciaki w Internecie i to, że dzieci się krzywdzą nawzajem w Internecie, jest czymś złym i trzeba temu przeciwdziałać. Wykorzystywanie nagich zdjęć dzieci w Internecie jest czymś złym i trzeba temu przeciwdziałać. Dezinformacja jest czymś złym i trzeba temu przeciwdziałać. To wszystko są złe zjawiska. Uzależnienie od Internetu jest czymś złym i trzeba temu przeciwdziałać. Trzeba dać narzędzia nauczycielom, rodzicom i dzieciom. I edukować. (Oklaski)
Mówca: Paweł Szramka
Data: 2023-06-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Są takie sfery naszego życia, gdzie prawo najczęściej nie nadąża, i myślę, że jedną z takich sfer jest właśnie Internet. Jeśli za czymś nie nadążamy, pojawiają się zagrożenia, to przede wszystkim musimy myśleć o tym, jak im przeciwdziałać. Kiedy ja myślę o przeciwdziałaniu, to przede wszystkim mam na myśli edukację. Edukacja to rozwój, edukacja to przyszłość, natomiast jeśli mamy nauczycieli, których pensje są bardzo bliskie najniższej krajowej, to ciężko mówić o przyszłości, rozwoju, edukacji na takim poziomie, jakbyśmy sobie tego życzyli. Tak więc przede wszystkim, zanim zaczniemy myśleć o tym, jak rozwiązywać takie problemy, pomyślmy o edukacji, bo od edukacji bardzo dużo zależy. Wiele problemów w ogóle by zniknęło z naszej przestrzeni, gdybyśmy bardziej stawiali na edukację, gdybyśmy doceniali nauczycieli i doceniali polskie szkoły.
Mówca: Grzegorz Braun
Data: 2023-06-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Ten rejestr dzieci, który chcecie stworzyć tą ustawą, jest kuriozalny. Chodzi o to mierzenie, ważenie. Panie ministrze, inwigilacyjny charakter tej ustawy głęboko narusza, długotrwale narusza prywatność, odbiera na resztę życia jakąś część prywatności dziecku i jego rodzinie. Przechodzę do kwestii praktycznej. Dzieci potrafią urosnąć parę ładnych centymetrów w ciągu jednego sezonu. Kto będzie odpowiadał za aktualizację tych danych? Przewiduje pan jakieś represje? To absurd. Czy walcząc z pornografią, uzależnieniami i bezeceństwami w sieci, zabezpieczając dzieci przed tym, co je tam czeka, jednocześnie tworzycie jakąś bazę danych dla centralnej państwowej agencji pedofilskiej, która łowi młode talenty? O co chodzi z tym rejestrem? (Dzwonek)
Mówca: Anita Sowińska
Data: 2023-06-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Człowiek jest istotą seksualną. To całkowicie normalne, że dzieci i młodzież szukają informacji o seksie. Tak było kiedyś, tak jest też teraz, a zmieniły się jedynie źródła pozyskiwania tych informacji. Dzieci szukają informacji tam, gdzie są one łatwo dostępne, czyli w Internecie. Niestety znajdują tam strony pornograficzne, które dają im fałszywy obraz seksu i mogą negatywnie wpłynąć na ich życie. Pytanie brzmi: Dlaczego dzieci i młodzież szukają informacji w Internecie? Odpowiedź brzmi: bo nie otrzymują rzetelnych informacji w szkole. Nie straszcie edukacją seksualną. W przedszkolu i w szkole powinna odbywać się rzetelna i dostosowana do wieku dziecka edukacja seksualna. To dzięki niej dzieci i młodzież będą umiały reagować np. na molestowanie seksualne. To dzięki niej jako dorosłe osoby będą (Dzwonek) potrafiły nawiązywać partnerskie, wartościowe relacje. Mam pytanie: Dlaczego chcecie zbierać informacje o sportowcach? Przecież to jest zupełnie niezwiązane z tą ustawą. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Szopiński
Data: 2023-06-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Oczywiście dostrzegam zagrożenia związane z pornografią i nie chciałbym, aby polskie dzieci były wystawione na jej szkodliwe oddziaływanie. Chciałbym jednak zapytać o to, kto będzie w Polsce wyznaczał granice tego, co można oglądać i kto może to oglądać. Minister Czarnek? Minister Ziobro? Może ten ostatni oddeleguje do tego zadania swoich partyjnych aktywistów? Żaden z lokalnych dostawców nie ma fizycznych możliwości wdrożenia postanowień tego projektu. Widzę tutaj zupełnie inne zagrożenie. Otóż ten projekt niewątpliwie daje rządowi możliwość wglądu do tego, co każdy z nas czyta, na jakie strony wchodzi, wglądu bez pozwolenia sądu, bez postawienia zarzutów. To kolejny krok do stworzenia państwa policyjnego pod szczytnym hasłem ochrony dzieci, stworzenia państwa policyjnego na czas wyborów. Dziękuję. (Oklaski)