PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Rzeczywiście jest to dość kontrowersyjny projekt ustawy, ja zresztą, tak jak większość z pań i panów posłów, wsłuchałem się w debatę. Mam więc do pana, panie ministrze, pytanie następującej treści. Mamy problem z uzyskaniem odpowiedzi Komisji Europejskiej w związku ze stanowiskiem rządu. Czy mógłby pan poinformować Wysoką Izbę, jakie jest stanowisko Komisji Europejskiej? Bo jeśli dostalibyśmy odpowiedź dotyczącą zmiany dyrektywy, wówczas nie byłoby tychże problemów, ale rząd pokazałby własne oblicze, jak kombinuje podatkiem VAT, jeśli chodzi o samochody. Jeżeli pan nie może udzielić odpowiedzi, to prosiłbym, aby trafiła ona do mnie na piśmie. Dziękuję bardzo. (Poseł Leszek Aleksandrzak: Na piśmie, bardzo dobrze.) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Cezary Grabarczyk)
Mówca: Sławomir Kopyciński
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Ten projekt ustawy mówi nam o dwóch ważnych rzeczach. Po pierwsze, o tym, że rząd ma wielkie zamiłowanie do pieniędzy polskich przedsiębiorców, a po drugie, o tym, że ma również wielkie zamiłowanie do kratek montowanych w samochodach przedsiębiorców. (Oklaski) Dlatego też, wychodząc wam naprzeciw, proponuję, abyśmy w drodze ustawy wprowadzili nakaz zamontowania tychże kratek we wszystkich limuzynach rządowych. (Oklaski) Z tym że ta kratka powinna być zamontowana między kierowcą a przedziałem pasażera. (Wesołość na sali) Myślę, że pan premier i jego rząd powinni się przyzwyczajać do widoku tych kratek. (Oklaski) Bo jeżeli do władzy dojdzie pan Jarosław Kaczyński, jeżeli do władzy dojdzie pan Macierewicz, którego pan premier chroni i osłania, nie pozwalając na powołanie komisji śledczej, to wcześniej czy później pan i pańska ekipa za tymi kratami wylądujecie. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Myślę, że przed ostatecznym rozstrzygnięciem musimy mieć świadomość tego, o co idzie gra. A gra idzie o ok. 2 mld zł, 2 mld zł w latach 2014 i 2015, łącznie oczywiście, oczywiście z kieszeni przedsiębiorców. Tak więc chciałbym zapytać pana ministra: Czy prawdą jest, że brak tej regulacji, a więc odrzucenie tego projektu ustawy, spowoduje ujemne skutki dla budżetu państwa w roku 2014 w wysokości 1900 mln, w 2015 r. - 2200 mln - razem to 4100 mln zł, a przyjęcie tego projektu ustawy też spowoduje ujemne skutki dla budżetu, ale w 2014 r. będzie to niespełna miliard, a w 2015 r. 1400 mln, czyli łącznie ok. 2,3 mld zł? Różnica to 1,8 mld zł, oczywiście na korzyść budżetu państwa. Ale ten przychód budżetu państwa to są koszty przedsiębiorcy. Tak więc jest taki pytanie a jednocześnie refleksja. (Dzwonek) Na ostatnim posiedzeniu Sejmu uchwaliliśmy kontrybucję od Lasów Państwowych na kwotę 1600 mln, a dzisiaj uchwalimy od przedsiębiorców na 1800, jeżeli będziecie głosować ˝za˝. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Łukasz Gibała
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowny Panie Premierze! Wysoka Izbo! Jeśli ta ustawa wejdzie w życie, to polscy przedsiębiorcy będą w zdecydowanie gorszej sytuacji niż przedsiębiorcy w wielu krajach Unii Europejskiej. Na przykład w Niemczech każdy przedsiębiorca może co do zasady odliczyć 100% VAT przy zakupie samochodu, przy zakupie paliwa i jeśli chodzi o naprawę tych samochodów. W Polsce będzie inaczej - 50% odliczenia VAT, jeżeli chodzi o zakup samochodu, 50%, jeżeli chodzi o naprawy, i 0% przez półtora roku co najmniej, jeżeli chodzi o zakup paliwa. W związku z tym moje pierwsze pytanie do pana, panie premierze, brzmi: Jak pan to sobie wyobraża, jak polski przedsiębiorca ma konkurować z przedsiębiorcą niemieckim, skoro pan co chwila stwarza dla niego gorsze warunki, skoro w Polsce są gorsze warunki prawne niż w Niemczech? To jest pierwsze pytanie. I drugie pytanie. Ta ustawa to nic innego jak kolejna podwyżka podatku. 2 mld zł - tyle chcecie wyciągnąć z kieszeni polskich przedsiębiorców. Przedłużyliście okres obowiązywania podwyższonego VAT, podnieśliście akcyzę, zlikwidowaliście ulgę budowlaną, ograniczyliście ulgę internetową, planujecie oskładkować umowy (Dzwonek) cywilnoprawne. Mamy do czynienia z całą serią podwyżek podatków. I pytanie do pana, panie premierze: Czy pan może tutaj wyjść i uczciwie powiedzieć, ile jeszcze podwyżek podatków zamierza pan w najbliższym czasie wprowadzić dla polskich obywateli i polskich przedsiębiorców? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Przemysław Wipler
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Mam pytanie do ministra finansów i do pana premiera. Niemiecki przedsiębiorca płaci podstawowy VAT w wysokości 19%. Polski przedsiębiorca po podwyżkach wprowadzonych przez pana premiera, przez większość sejmową, przez rząd płaci 23%. Niemiecki przedsiębiorca może odliczyć w pełni VAT od zakupu samochodu, paliwa samochodowego i części samochodowych. Polski przedsiębiorca po zmianach, które planujecie wprowadzić, będzie mógł odliczyć tylko połowę. Niemiecki przedsiębiorca może na korzystniejszych zasadach rozliczać amortyzację w zakresie podatku dochodowego od zakupionego samochodu, a polski przedsiębiorca ma w tym zakresie dużo gorsze warunki. (Poseł Cezary Olejniczak: To już Gibała mówił.) Panie premierze, panie ministrze finansów: W jaki sposób mamy konkurować w wielu branżach, w branży logistyki, w branżach (Dzwonek) wykorzystujących w dużym stopniu samochody, z niemieckimi przedsiębiorcami? Oferujecie coś w zamian polskim przedsiębiorcom, czy tylko podnosicie im o 2 mld właśnie rocznie podatki? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Premierze! Panie, Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Panie premierze, pan z tej mównicy deklarował, że jest przyjacielem polskich przedsiębiorców. Panie premierze, czy pan zechciałby mnie posłuchać? Pan ma problem z uchem, do laryngologa, panie premierze, trzeba byłoby się udać. (Poseł Magdalena Kochan: Ciszej, panie pośle.) Pan tu deklarował, że pan jest przyjacielem polskich przedsiębiorców, ale pan robi wszystko, żeby tym przedsiębiorcom zaszkodzić. Dzisiaj tą ustawą pan wyciąga z kieszeni polskich przedsiębiorców 2 mld zł. Ale pan nie tylko jest wrogiem polskich przedsiębiorców, pan jest wrogiem Lasów Państwowych, bo od nich chce pan wziąć 1600 mln zł. (Poseł Krystyna Skowrońska: O, nie!) Zgadza się pan? Co więcej, pan jest wrogiem Polaków, bo to pan im zagarnął, ukradł prawie 130 mld zł. (Poseł Stefan Niesiołowski: Grzeczniej.) Najogólniej mówiąc, pan nie ma w ogóle przyjaciół, pan jest wrogiem wszystkich osób. Dziękuję bardzo. (Wesołość na sali)
Mówca: Jan Vincent-Rostowski
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Ja mam też pytanie do ministra finansów. Chciałbym zapytać, czy nie jest prawdą, że w Niemczech przedsiębiorcy podlegają progresywnemu podatkowi PIT, który sięga bodajże 40%, w odróżnieniu od Polski, gdzie mamy dla przedsiębiorców liniowy podatek PIT na poziomie 19%, i że w Niemczech jest podatek CIT, łącznie federalny i krajowy, który sumuje się w niektórych przypadkach do ponad 40%, kiedy w Polsce, jak wiemy, wynosi on 19%.
Mówca: Jan Vincent-Rostowski
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

I trzecie pytanie. Czy nie jest tak, że sytuacja przedsiębiorców, jeśli chodzi o VAT od samochodów, znacznie się poprawi w porównaniu z sytuacją w ubiegłym roku? I myślę, że to już chyba wystarczy (Dzwonek), żeby pokazać, że sytuacja przedsiębiorców w Polsce jest naprawdę znacznie lepsza w porównaniu z prawie wszystkimi krajami Europy. Ostatnie pytanie. Czy nie jest prawdą, że Polska ma siódmy najniższy poziom relacji podatków i innych danin do PKB w całej Unii Europejskiej? Dziękuję.
Mówca: Artur Górczyński
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Za chwilę będziemy głosować nad sprawozdaniem z realizacji ustawy, która w swoim tytule ma m.in. wsparcie rodzin, ale tak naprawdę to, jak polski rząd wspiera rodziny, pokazał inny raport, pokazał raport GUS, który mówi o tym, że 27% polskich rodzin żyje na granicy ubóstwa. Jak się pan z tym czuje, panie premierze? Jak się pan czuje z tym, że wasza polityka względem polskich rodzin to polityka trzech B: ból, bieda, bezrobocie? Wstyd, panie premierze! (Oklaski)
Mówca: Czesław Czechyra
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! W imieniu Komisji Zdrowia mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie z realizacji zadań wynikających z ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz przestrzegania praw pacjenta na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Obowiązek przedłożenia takiego sprawozdania wynika z art. 58 wspomnianej ustawy. 26 września 2012 r. Komisja Zdrowia rozpatrzyła sprawozdanie obejmujące okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2011 r. Rzecznik praw pacjenta, tak jak w dniu dzisiejszym, również na posiedzeniu komisji bardzo szczegółowo, obszernie przedstawił materiał zawarty w sprawozdaniu. Zaprezentowane zostały przede wszystkim sposoby inicjowania postępowań przed rzecznikiem, a w szczególności funkcjonowania ogólnopolskiej infolinii dla pacjentów. Na uwagę czy na podkreślenie, niestety, zasługuje fakt, iż najczęściej stwierdzanym naruszeniem praw pacjenta jest naruszenie prawa dostępu do dokumentacji medycznej oraz prawa do świadczeń zdrowotnych. Ponadto stwierdzone naruszenia dotyczyły również prawa pacjenta do tajemnicy informacji z nim związanych, prawa pacjenta do wyrażania zgody na udzielanie świadczeń zdrowotnych oraz prawa pacjenta do poszanowania intymności i godności. Niepokoił nas wtedy fakt braku rzeczników praw pacjenta szpitala psychiatrycznego w województwach opolskim oraz lubelskim. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Wiele działań podejmowanych przez rzecznika wpłynęło na poprawę jakości świadczeń zdrowotnych udzielanych przez zakłady opieki zdrowotnej oraz inne placówki. Nadal niezbędne jest dostosowywanie pomieszczeń szpitalnych zgodnie z wymogami zawartymi w rozporządzeniu w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej. Więcej uwagi należy zwrócić na zatrudnienie fachowego personelu, sytuację i warunki pobytu pacjentów w szpitalach psychiatrycznych. Największa liczba skarg dotyczyła naruszeń prawa pacjenta do świadczeń zdrowotnych polegających głównie na długim oczekiwaniu na zabiegi i świadczenia specjalistyczne oraz utrudnień w dostępie do informacji i dokumentacji medycznej, prawa pacjenta do poszanowania intymności i godności oraz do zgłaszania sprzeciwu wobec opinii lub orzeczenia lekarza. Podczas posiedzenia Komisji Zdrowia przeprowadzono ożywioną dyskusję nad treścią sprawozdania zawartego w druku nr 692. Rzecznik praw pacjenta odpowiadała na szereg bardzo szczegółowych pytań. Komisja Zdrowia po rozpatrzeniu sprawozdania z realizacji zadań wynikających z ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz przestrzegania praw pacjenta na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wnosi o przyjęcie sprawozdania z druku nr 692. Panie marszałku, przechodzę teraz do przedstawienia następnego sprawozdania.
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Rzecznik! Wysoka Izbo! Mam świadomość tego, jak wielką pracę państwo wykonujecie. Dziękuję za nią. Dziękuję w imieniu tych wszystkich pacjentów, którzy w swej bezradności, czasami pewnie też złości, zwracają się do państwa o pomoc. Oczekują jej, liczą na nią i otrzymują ją. Za to dziękuję. Mam jedno pytanie, które dotyczy rozwinięcia wątku. Może jeszcze jedno pytanie metodologiczne dotyczące opracowania materiałów w przyszłości. Też jestem zdania, iż jeśli ta statystyka, tak dokładna, jest na piśmie, ona jest nam, posłom, bardzo przydatna, natomiast potem, podczas referowania, oczekiwałabym raczej, żeby to było pewne sprawozdanie, w którym ja, jako poseł zajmujący się z konieczności przecież wieloma sprawami, zobaczę efekt działania nie w liczbach, ale w meritum, w pomocy pacjentowi i we wnoszeniu o pewne zmiany. Tego też będzie dotyczyła moja wypowiedź, dostępności świadczeń wykonywanych należycie. Czas na zadanie pytania jest bardzo krótki, więc poproszę o odpowiedź na piśmie. Odnoszę się do słowa ˝należycie˝. Co to znaczy ˝należycie˝? W jakim terminie? Jakie są kryteria, które państwo przyjmujecie? Kiedy jest należycie, a kiedy jest nienależycie? (Dzwonek) Takie drobne sprawy. Podam tylko jeden przykład, jeśli pan marszałek pozwoli. Otóż bardzo długie oczekiwanie na rehabilitację wynika głównie z przedłużających się procedur, bo kiedyś zlecenie dawał lekarz domowy, potem lekarz domowy, ortopeda, a teraz lekarz domowy, ortopeda i lekarz rehabilitacji. To wydaje się... Na całym świecie, proszę mi wierzyć - chętnie prześlę ekspertyzę - to rehabilitant, który jest magistrem, bardzo często daje takie zlecenie. Chciałabym spytać, czy w takich wypadkach, kiedy widzi się niecelowość tych działań, zbyt długie procedury, w ilu takich wypadkach, w jakich wypadkach pani jako rzecznik interweniowała. Bo interweniowała pani bardzo wiele razy. Ponad jedna interwencja dziennie to jest ho, ho, żeby to sprawnie przygotować. Czapki z głów. Będę prosiła o odpowiedź pisemną właśnie na pytanie dotyczące rozwinięcia wątku merytorycznego. Dziękuję. Dziękuję panu marszałkowi za przedłużenie czasu. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, panie marszałku, za tę życzliwość z pańskiej strony. Wysoka Izbo! Pani Rzecznik! Jedna ze spraw, o którą chciałem panią spytać, została już poruszona w wystąpieniu klubowym. Myślę, że zdecydowanie łatwiej byłoby dotrzeć do państwa, do pani, gdyby były placówki przynajmniej wojewódzkie, już nie twierdzę, że w mniejszych miejscowościach, ale przynajmniej placówki wojewódzkie, nie tylko dotyczące psychiatrii. Wiem, że są pewne ograniczenia finansowe, więc ze swojej strony też deklaruję, że chętnie poprzemy panią w Komisji Zdrowia, jeżeli będzie tego typu inicjatywa. Natomiast chciałbym prosić panią o tę inicjatywę, bo inaczej trudno będzie dotrzeć pacjentom, osobom, które czują się pokrzywdzone, do państwa. W związku z tym trudno będzie o skuteczną pomoc. To jest jedna sprawa. Druga sprawa jest związana z państwa inicjatywą. Przyznam szczerze, że mam wrażenie, że państwo, owszem, macie dużo spraw, ale to jest raczej, powiedziałbym, bierna czy może pasywna działalność. Brakuje mi pewnych działań. Na przykład jest problem kolejek, zresztą premier postawił na baczność ministra zdrowia. Państwo już wcześniej powinniście interweniować w sprawie kolejek. Jednym słowem, dlaczego nie ma tego typu działań i czy państwo w takim razie (Dzwonek) w przyszłości będziecie takie działania podejmować? Czy być może jednak jakieś uzależnienie od instytucji rządowych ogranicza państwa w tej mierze? Wreszcie trzecia sprawa, też z tym związana, dotyczy takich zdarzeń jak chociażby to tragiczne zdarzenie we Włocławku. Czy państwo sami, z własnej inicjatywy, kontaktujecie się z osobami, które w tym przypadku i podobnych były pokrzywdzone? Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pani Rzecznik! Bardzo serdecznie chciałabym podziękować za te niezmiernie obszerne, dokładne i wyczerpujące sprawozdania. Niektórzy uważali, że może nawet były zbyt drobiazgowe, ale, jak widać, praca rzecznika m.in. na tym polega. Praca rzecznika przez kilka lat już utrwaliła się w świadomości zarówno pacjentów, jak i pracowników systemu ochrony zdrowia i wbrew temu, co czasem się sądzi, jest pomocna zarówno dla jednych, jak i dla drugich, ponieważ dla pracujących w gąszczu przepisów, ciągle zmieniających się w systemie ochrony zdrowia, też czasami jest pomocna. Moje pytanie do pani rzecznik jest troszeczkę z innego obszaru. Społeczeństwa obywatelskie, szczególnie Europy Zachodniej, te wysoko rozwinięte, w chwili obecnej zwracają coraz większą uwagę na współpracę z organizacjami pacjenckimi. Dużo łatwiej poruszać się w gąszczu przepisów i w gąszczu wymogów związanych z postawą pacjenta wobec systemu, jeżeli pracuje się w pacjenckiej grupie stowarzyszeniowej. Jak wygląda współpraca rzecznika z coraz prężniej funkcjonującymi w Polsce organizacjami pacjenckimi? Czy pani rzecznik widzi ewentualnie płaszczyzny, które jeszcze trzeba by było rozwijać w tym zakresie, żeby poprawić pozycję polskiego pacjenta i polskiego pracownika systemu ochrony zdrowia w naszych warunkach? Dziękuję bardzo.
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Wysoki Sejmie! To było bardzo interesujące i rzeczywiście obszerne, jak mówiła poprzedniczka, wystąpienie. Momentami, nie chcę być złośliwy, przypominało mi troszkę sprawozdanie urzędu statystycznego, bo było tak szczegółowe i obejmowało różne przekroje, ale być może było to też nieuchronne. Kwestia jest dużej wagi, bowiem według wszystkich badań problem służby zdrowia jest uważany za problem numer 1 dla Polski i jeżeli często mówi się o inflacji instytucji rzecznika, bo rzeczników mamy już tylu, że mało kto ich policzy, to na pewno rzecznik praw pacjenta z definicji powinien spełniać właściwą rolę. Mam trzy krótkie pytania. Po pierwsze, ponieważ jest to instytucja, która przyszła do nas z zewnątrz, z Zachodu, prosiłbym, żeby porównała pani doświadczenia rzeczników funkcjonujących w innych państwach, szczególnie tam, gdzie poziom służby zdrowia jest bardzo rozwinięty, i u nas - doświadczenia, plusy, minusy. Po drugie, nie słyszałem - być może było to mówione, ale akurat wyszedłem na chwilę - jakie są relacje i kontakty urzędu rzecznika z samorządami lekarskim i pielęgniarskim, bo to jest bardzo ważne. Czy one są właściwe? Czy są jakieś sugestie? Po trzecie: Czy po kilku latach funkcjonowania tej instytucji - pani lekko się do tego odnosiła - pani urząd proponowałby nowelizację tej ustawy i w jakich dziedzinach, żeby zwiększyć skuteczność jej działania? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Rzecznik! Państwo z ministerstwa! Szanowni Państwo! Dostęp do dokumentacji medycznej, intymność, dostęp do rzecznika praw pacjenta są oczywiście niezwykle ważne dla pacjenta. Ale moim zdaniem najważniejszy jest, z czym mamy dzisiaj największy problem, dostęp do lekarzy, dostęp do specjalistów. Chciałabym zapytać głównie przedstawicieli ministerstwa. W dzisiejszej sytuacji, kiedy kolejki do poradni specjalistycznych są wielomiesięczne, jeżeli nie wieloletnie, i czasami chodzi o taką konsultację, która może ratować życie, zabieg, który może ratować życie, dzisiaj, gdy słyszymy o ograniczeniu czasu pracy lekarzy, ten niepokój może się znacząco zwiększyć. Chciałabym zapytać: Jak do sytuacji tych długich kolejek będzie miało się ograniczenie czasu pracy lekarzy? Czy to ograniczenie nastąpi, czy są to tylko wiadomości medialne? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Pawlak
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pani Rzecznik! Mam cztery pytania. Pierwsze. Co było najczęstszą przyczyną niepodjęcia sprawy przez rzecznika? Jak wykazano, były 264 takie sprawy. Drugie pytanie. Z czym wiązała się tak duża liczba spraw, bo było ich 88, przekazanych okręgowym inspektorom Służby Więziennej? Pytanie trzecie. Czy zdarzały się przypadki naruszenia praw pacjentów - kombatantów i osób represjonowanych, a jeśli tak, czego generalnie one dotyczyły? W jakim przypadku prezes sądu okręgowego może objąć świadczeniodawcę nadzorem? Ostatnie pytanie. Jak układała się w roku sprawozdawczym współpraca rzecznika praw pacjenta z rzecznikiem praw osób uzależnionych? Dziękuję bardzo.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać panią rzecznik, czy ma takie prawo i czy podejmowała jakąkolwiek interwencję w sprawie oszczędności, które wygenerował Narodowy Fundusz Zdrowia. Czy nie było czasem tak, że oszczędności te powstały kosztem pacjenta? Czy była jakaś reakcja rzecznika praw pacjenta w tym zakresie? Druga rzecz. Czy rzecznik praw pacjenta zajmuje się sytuacją osób niepełnosprawnych, czy ma na uwadze chorych i niepełnosprawnych? Słyszałem o rozlicznych problemach osób niepełnosprawnych, jeśli chodzi o kolejki, dostęp do świadczeń medycznych. Jakie wnioski zostały przedstawione w tym sprawozdaniu, jeśli chodzi o kwestie dotyczące opieki nad chorymi niepełnosprawnymi, o ile w ogóle są jakieś wnioski? Czy mogłaby pani rzecznik trochę o nich powiedzieć? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Lassota
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Mam pytanie związane z sytuacją, która mnie kiedyś spotkała, dotyczy chorych psychicznie. Otóż jest to na pewno dziedzina szczególnie wrażliwa i pewnie nacisk też jest położony szczególnie na te kontakty. Wielokrotnie telefonowała do mnie pacjentka szpitala psychiatrycznego, bo rzekomo czuła się trochę zagubiona. Oczywiście zdaję sobie sprawę z tego, że w przypadku pacjenta szpitala psychiatrycznego trzeba podejść do tego z pewnym dystansem. Moje pytanie jest takie: Czy jeśli chodzi o to szczególnie wrażliwe pole, pacjenci i rodzina są wystarczająco dobrze poinformowani o funkcjonowaniu rzecznika praw pacjenta szpitala psychiatrycznego, jego możliwościach i metodach działania? Czy nie należałoby położyć jednak jakiegoś szczególnego nacisku na kwestię tego informowania? Wiem, że są wywieszone różne informacje itd., ale być może nie zawsze jest to zauważalne. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Gos
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, dziękuję bardzo za udzielenie głosu. Wysoki Sejmie! Pani Rzecznik! Mam następujące pytanie. Chciałbym wrócić na chwilę do tematu wojewódzkiej komisji do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych i zapytać panią rzecznik, jakie działania należy podjąć, żeby był sens funkcjonowania tych komisji? Czy są jakieś pomysły, czy pani ma pomysł, co zrobić, żeby te komisje naprawdę spełniały swoją rolę? Jeżeli nie, to warto zastanowić się nad dalszą racjonalnością ich funkcjonowania. Wrócę do ważnej kwestii, która już dwukrotnie została podniesiona dzisiaj na tej sali, mianowicie formuły ewentualnego utworzenia biur. Trzeba byłoby wtedy tworzyć biura regionalne, żeby to miało sens, żeby pokrywało się to z funkcjonowaniem płatnika. Nawet te dane, które pani przytoczyła, związane z liczbą spraw, które trafiają do rzecznika z woj. mazowieckiego i z pozostałej części Polski, pokazują, że na dobrą sprawę dostęp pacjentów spoza Mazowsza jest znacząco utrudniony, a tych z odległych województw - wręcz ograniczony. Oczywiście chodzi mi o bezpośredni dostęp, bo telefon równie sprawnie działa w całej Polsce, ale ten bezpośredni dostęp byłby dobry. Czy próbowała pani szacować potrzeby, którym musiałaby sprostać struktura? Jak ta struktura ewentualnie powinna wyglądać? Warto się nad tym po prostu zastanowić. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Ziobro
Data: 2014-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pytanie do pani rzecznik. Kiedy czytamy chociażby doniesienia medialne, okazuje się, że dużo jest przypadków nieprzyjęcia pacjentów, często nawet umierających w przychodniach czy w kolejkach. W związku z tym mam pytanie: Czy pani może interweniować tylko wtedy, kiedy pacjent zwróci się do pani imiennie, czy też, widząc, że system jest chory, że są przypadki, którymi należałoby się zająć, interweniuje pani z urzędu? Kolejna sprawa. Może to trochę powielam, ale chciałbym podkreślić, że w 2012 r. pozostało ponad 2 mln zł środków, a podstawowym problemem pacjentów jest dostęp do świadczeń lekarskich. Niektóre urządzenia medyczne stoją niewykorzystane, a są bardzo drogie. Czy pani się tym zajmuje? Kolejna rzecz to kwestia pracy nad wiedzą i świadomością pacjentów. W jaki sposób dociera pani do pacjentów? Czy podaje pani namiary do siebie, do placówek wojewódzkich? Czy w ośrodkach zdrowia, w przychodniach, w szpitalach są ogólnie dostępne informacje, w jaki sposób można się skontaktować z rzecznikiem praw pacjenta? Dziękuję. (Oklaski)