Mówca: Piotr Paweł Bauć
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Pani Minister! Wysoka Izbo! Chciałem zająć się dzisiaj wnioskiem o wotum nieufności wobec pani minister Krystyny Szumilas, ale uważam, że w tej sali, szczególnie w kontekście, jaki zawsze niesie ze sobą debata o edukacji, należałoby chyba zgłosić wniosek o wotum nieufności dla całej klasy politycznej, która doprowadziła do edukacyjno-ideowej zapaści Polski, w tym zapaści naszego systemu edukacyjnego. (Oklaski) Mówię tu o edukacji zawartej w całości systemu społecznego, a więc nie tylko o oświacie, szkołach podstawowych, gimnazjach, liceach, ale też o szkołach wyższych, o czym ostatnio mogliśmy dużo informacji uzyskać z różnych możliwych miejsc. Można powiedzieć, że w którymś momencie podpisano pakt z diabłem, z neoliberalnym programem edukacyjnym i konsekwentnie ten program jest wprowadzany. Polak przed szkodą i po szkodzie nie potrafi krytycznie odnieść się do ofert, pokus, blichtru rynku, buchalterii, łatwych, wręcz prostackich konstrukcji rozumu, zysków finansowych. My tu o tym mówimy, o braku pieniędzy, że nie ma, że jest itd., i na tym kończymy rozmowę o reformie edukacji. A propos, czy nie dają nam właśnie do myślenia wczorajsze czy przedwczorajsze wypowiedzi ministra Nowaka, pysznego Sławomira, jak go nazwałem w klubie Ruch Palikota, który musi jednak niepysznie ogłosić, że państwo, które w neoliberalnej ideologii nie ma miejsca i udziału w gospodarce, to ideologicznie przekreślone państwo, państwo ideologii, której właśnie uczymy dzisiaj w szkołach, zapłaci długi neoliberalnego rynku, i to szeleszczącymi banknotami, w monecie dźwięczącej? Kolejny przykład klęski neoliberalnego programu edukacyjnego, który nasza szkoła tak radośnie od dwudziestu lat realizuje, to również porażka zarządzania systemem ochrony zdrowia. Nie mówimy o zdrowiu, nie mówimy o profilaktyce, tylko mówimy o kasie, o tym, gdzie wyrwać kasę, jak zapewnić zysk korporacjom farmaceutycznym. Ministerstwo Zdrowia, Narodowy Fundusz Zdrowia zajmują się wyłącznie buchalterią na rzecz firm farmaceutycznych. Tym właśnie zajmuje się minister Bartosz Arłukowicz. I w ten neoliberalny program bez mrugnięcia okiem wpisało się również Ministerstwo Edukacji Narodowej, które prowadzi polityczny dyskurs edukacyjny ze społeczeństwem. W ślad za buchalteryjnym modelem rozwiązań problemów społecznych nakreślonym przez ministra Jacka Vincent-Rostowskiego, jak chociażby ostatnia reforma emerytalna będąca w istocie księgowaniem ludzi i ich losów jako pozycji w budżecie, również Ministerstwo Edukacji jedyne co ma do zaproponowania w ramach reformy edukacji, to kolejne dokumenty będące w istocie pozycjami oświatowej buchalterii. Przypomina mi się pieśń żołnierska, niestety tworzy się taki konsonans, pani minister, proszę nie obrażać się: szumi dokoła las, czy to jawa czy sen, co ci przypomina ta reforma. Przypomina mi mnóstwo reform, które przeżyłem i o których nie pamiętam - one wszystkie były takie same. Czy więcej czegoś, czy mniej; czy 10 lat, czy 7 lat, czy 5 lat, czy 3 lata; czy od ósmej, czy od siódmej - nic. Od czasu herbartowskiego pomysłu na klasowo-lekcyjną organizację dydaktyki i treści nauczania w systemie edukacji nie wydarzyło się nic, szczególnie mówię tutaj o systemie edukacji obowiązkowej, również w naszej ojczyźnie. Nadal mamy buchalterię dotyczącą dzieci, pieniędzy, klas, sal, nauczycieli, szkół. Pozycje w tabelach jak magiczne przedmioty przyciągają wzrok decydentów, liczą się godziny, pieniądze. Czysty instrumentalizm. Zresztą nawet dzisiaj debata cały czas była prowadzona w ten sposób. Aktualna reforma nie wybiegła z utartych torów. Co gorsze, łyknęła, jak niemowlę matczyne mleko, neoliberalny program edukacji po 1989 r., w którym jak najmniej państwa, a jak najwięcej zysków wydartych temu państwu jest tezą do zapamiętania i tezą do stosowania. Ruch Palikota absolutnie krytycznie ocenia dotychczasowe reformy oświatowe, nie tylko tego rządu, ale i poprzednich; krytycznie jako złe i krytycznie jako takie, które pod przykryciem realizują właśnie ten neoliberalny program edukacyjny, w którym absolwenci szkół mają być bezrefleksyjnymi, potulnymi, słabo wykształconymi prekariuszami, proletariatem biedy, którym neoliberalny kapitał będzie bezwzględnie rządził. I to robi. Nawet dzisiaj nowa klasa, jaka powstała, a więc klasa średnia, małych przedsiębiorców, jest niczym innym jak jednoosobowymi albo miniprzedsiębiorstwami, które tyrają dzisiaj na wielkich budowach przed Euro 2012 - w telewizji można obejrzeć, w radiu wysłuchać - za głodowe stawki pod batem oligarchii globalnego rynku. I tak ma być w tej neoliberalnej edukacji, w tym programie, w którym neoliberalny kapitał bezwzględnie rządzi, banalizuje rolę państwa, między innymi nawet w dyskusji, jak ma wyglądać idea edukacyjna. Państwo tylko rachuje i sprowadza utrzymywanie oświaty do produkcji posłusznych robotników. Ruch Palikota na ten stan rzeczy nie zgadza się i nie zgodzi się. Będziemy twardo i nieustępliwie działać w swej pracy, by wyrwać Polskę ze szpon zysku ponad wszystko, tego neoliberalnego materializmu, zadekretowanego jednak cichaczem w umowie biurokracji państwowej z kapitałem. To myślenie kapitałem jest tutaj właśnie ewidentne. Składamy wotum nieufności dla całej klasy politycznej realizującej neoliberalny program edukacyjny, którego konsekwencją jest buchalteryjna filozofia społeczna, łącznie z buchalteryjną filozofią edukacji. Dziękuję. (Oklaski)