Mówca: Jacek Protasiewicz
Data: 2018-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Niecały tydzień temu pan Andrzej Duda na posiedzeniu Zgromadzenia Narodowego powiedział, że nie można zwycięskiej większości odmawiać prawa do realizacji jej programu. Miał na myśli tzw. reformę sądów. Otóż chcę wyraźnie z tego miejsca powiedzieć: nie macie prawa do tej reformy. Nie macie prawa do łamania konstytucji, a w szczególności art. 173, który mówi, że sądy i trybunały są władzą odrębną i niezależną od innych władz. Nie macie prawa do skracania kadencji pierwszej prezes Sądu Najwyższego, która w konstytucji określona jest wyraźnie na 6 lat. Nie macie prawa, bo nie otrzymaliście 2/3 mandatów w tym Sejmie. Prezydent Duda w swoich wyborach też nie otrzymał 2/3 głosów Polaków, które upoważniałyby go do tego, ażeby łamać postanowienia chociażby art. 190 mówiącego, że orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne. O tym, że to nie jest żaden program, tylko chaotyczny skok na sądownictwo w Polsce, świadczy również biegunka legislacyjna. Te kolejne projekty poprawiające projekty i ustawy w ciągu ostatnich miesięcy przygotowywane pospiesznie na kolanie. Mamy zatem do czynienia z procesem, który niektórzy publicyści nazywają glajchszaltowaniem niezależnego sądownictwa w Polsce. Tak, to jest prawda, to jest bardzo dobre określenie tego, co robicie i co tą dzisiejszą ustawą również chcecie zrobić. Symbolem tego procesu glajchszaltowania są cztery zjawiska. Pierwsze - prokuratorzy PRL-owscy, którzy odmawiają prawa do orzekania obrońcy działaczy opozycyjnych w stanie wojennym. Mam tu na myśli pana sędziego Zabłockiego. Drugim symbolem tego, co robicie, co nieudolnie nazywacie reformą, a co reformą nie jest, tylko jest skokiem na niezależność sądownictwa, jest kompromitacja w związku z naborem i rekrutacją ławników do Sądu Najwyższego. Przypomnę tylko cytat z wypowiedzi osoby, która przed komisją senacką mówiła: jeśli chodzi o prawo, to ja jeszcze mogę doczytać, i która została przez was uczyniona ławnikiem w tym najważniejszym z sądów Rzeczypospolitej Polskiej. Trzecim przykładem jest odbieranie prawa do wypowiedzi tu, w tym Sejmie, na posiedzeniu Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka przez prokuratora stanu wojennego rzecznikowi praw obywatelskich. To jest skandal. (Oklaski) I wreszcie czwarta rzecz, może najmniej istotna, ale warto dzisiaj o tym wspomnieć, zwłaszcza że bohaterka tego wątku właśnie pojawiła się na sali. Czwartym symbolem tej deformy, tego skoku, tego skandalu, tego, co wyprawiacie z polskim sądownictwem, są obelgi miotane przez panią poseł Pawłowicz tu, na tej sali, na posiedzeniach komisji i wreszcie w Internecie. Otóż, pani poseł, wczoraj miała pani czelność nazwać lewą część tego Sejmu bydlęciem, bydłem. Otóż chcę pani powiedzieć jedną rzecz. Zasiadam w lewej części tego Sejmu... (Poseł Krystyna Pawłowicz: Pana wybór.) (Głos z sali: Skandal!) ...i mogę pani powiedzieć, że nie czuję się w najmniejszy sposób obrażony użytym przez panią określeniem, tak samo jak zapewne nie czują się obrażeni ani moje koleżanki, ani moi koledzy z lewej części. I choć domyślam się, że chodzi pani o sprowokowanie porównania tej części sali, pani i pani sąsiadów, do innego oborowego przykładu, to powiem pani, że jednak skorzystam z rady Marka Twaina, który wypowiedział kilkadziesiąt lat temu słowa: nigdy nie dyskutuj z prostakiem, najpierw sprowadzi cię do swojego poziomu, a potem pokona doświadczeniem. (Oklaski) I tak jak powiedział pan poseł Paszyk, chciałbym na piśmie przedłożyć wniosek o odrzucenie w pierwszym czytaniu tego projektu ustawy. (Oklaski)