PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Paweł Suski
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam dwa pytania. Jedno z nich wpisuje się oczywiście w tematykę naszego spotkania. Chcę nawiązać do obecnej sytuacji w Afganistanie, gdzie siły ISAF przejmują Amerykanie, przejmując także nasze bazy. Chcę zapytać, panie ministrze, które z baz zostały już przejęte i jak wygląda układ sił w samej prowincji Ghazni w kontekście bezpieczeństwa naszych żołnierzy. Strategią naszego rządu, a także poprzednich, było nie do końca militarne, bojowe, ofensywne angażowanie się w operację. Zarzucano nam również, że podczas tej misji za mało aktywnie walczymy z rebeliantami, z talibami. Działania naszego kontyngentu były nazywane ofensywnymi. Jak wygląda to obecnie? W jakim zakresie uczestniczymy w potyczkach? Czy prawdą jest, że w tej chwili w samej prowincji Ghazni, w tych dystryktach i w tych bazach, w których znajdują się sojusznicze wojska w ramach kontyngentu, mamy za zadanie, cała ta operacja ma za zadanie do końca roku zmieść talibów z ich pozycji i zrobić porządek w tej prowincji? Drugie pytanie, które chciałbym zadać, panie ministrze, dotyczy ˝tarczy Polski˝, pojęcia, które jest związane z polską innowacyjną myślą technologiczną i z polską Grupą Bumar, która przygotowuje alternatywną propozycję wobec tarczy antyrakietowej, o której rozmawiamy od wielu lat. Chciałbym zapytać, jakie są ustalenia w tym zakresie po szczycie w Chicago. Czy ewentualna koncepcja, forsowana zresztą przez niektóre media, przez niektórych ekspertów wojskowych, kosztująca w założeniu bardzo, bardzo dużo, bo mówi się o kwocie około 15 mld, warta jest, by się nad nią pochylić i spróbować podjąć w tym względzie jakieś decyzje? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Opioła
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Panowie Generałowie! Mam kilka pytań do pana ministra. W sprawie wycofywania się Polski z Afganistanu zostało już na tej sali wiele powiedziane. Ze swojej strony chciałbym krótko nawiązać do kilku najważniejszych z punktu widzenia polskiej armii kwestii dotyczących wycofania się z Afganistanu. Panie ministrze, który z trzech wariantów ewakuacji polskich żołnierzy zostanie wybrany? Druga kwestia dotyczy sprzętu. Czy zostanie on przekazany stronie afgańskiej, czy zezłomowany? Przypomnę, że podczas kampanii w 2010 r. wypowiadali się na ten temat m.in. premier Tusk i marszałek Komorowski, żądając jak najszybszego wycofania się z Afganistanu, czy też obecny na tej sali szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego, który 21 lutego 2011 r. przedstawił własną koncepcję wycofywania polskiego kontyngentu. Panie ministrze, w jaki sposób, na podstawie przedstawionej koncepcji szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego, będzie przebiegało zredukowanie zadań, zakończenie operacji bojowych i przekazywanie dystryktów do 2012 r.? Należy wziąć pod uwagę, że przekazywane dotychczas dystrykty były najspokojniejsze, a te, które należy jeszcze przekazać administracji afgańskiej, są najbardziej niebezpieczne. Czy planuje pan zmniejszyć liczbę operacji i zadań realizowanych przez jedenastą i późniejsze zmiany polskiego kontyngentu? Czy nasi sojusznicy wyrazili zgodę na taką redukcję naszej obecności? Jak w świetle dotychczasowych uzgodnień z naszymi sojusznikami będzie przebiegało przekazywanie poszczególnych dystryktów? Panie ministrze, czy polski rząd przygotowuje taki wariant, że PKW w Afganistanie nie wycofa się w roku 2014? Proszę powiedzieć, czy na szczycie NATO w Chicago polski rząd zadeklarował, że Polska zostanie w Afganistanie poza zakończeniu misji ISAF, czy też nie. Proszę o precyzyjną odpowiedź. Jeszcze dwa pytania, panie marszałku. Czy po roku 2014 na terytorium Afganistanu będą obecni polscy żołnierze w ramach PKW? Ostatnie pytanie: Czy w ramach porozumienia z Chicago, dotyczącego kontrybucji finansowych, wartość sprzętu, jaki PKW zostawi w Afganistanie, zostanie odliczona od wkładu, jaki Polska ma zapłacić? Prosiłbym o odpowiedź na piśmie, panie ministrze. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Górczyński
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Ministrze! Panowie Generałowie! Polskie zaangażowanie w Afganistanie trwa od marca 2002 r. Od 2007 r. kolejne zmiany polskiego kontyngentu wykonują największą od 1989 r. operację wojskową Rzeczypospolitej Polskiej. Z jednej strony operacja afgańska stanowi nieoceniony wkład w ograniczenie ataków terrorystycznych w Europie, a z punktu widzenia zmian systemowych w polskiej armii pozwoliła na zebranie doświadczeń. Z drugiej jednak strony okupiona została krwią polskich żołnierzy i dużymi nakładami finansowymi. Chciałbym zadać pytanie. Jakie zadania, oprócz misji szkoleniowej, chcemy realizować we współpracy ze stroną afgańską po 2014 r.? Czy planowane są inicjatywy gospodarcze w zakresie infrastruktury? Czy po dziesięciu latach stacjonowania sił międzynarodowych Afganistan, który był największym światowym producentem opium, zmniejszył produkcję narkotyków i o ile? Dziękuję.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Ministrze! Ostatni szczyt NATO w Chicago przyjął określoną mapę postępowania w sprawie obecności wojsk NATO w Afganistanie. Czy w kontekście ustaleń szczytu NATO zmienia się polska droga wycofywania naszych wojsk? Jak wcześniej sygnalizowali to prezydent i premier, wycofywanie wojsk ma zostać zakończone do 2014 r. Czy po szczycie coś się w tej sprawie zmienia? Po drugie, czy na szczycie polska delegacja zaproponowała jakąś inną formę udziału Polski po 2014 r. w misji w Afganistanie? Jakie będą to formy poza tymi, o których mówiono publicznie? Chodzi o ewentualny wkład finansowy. Trzecia kwestia dotyczy żołnierzy oraz ich rodzin. Czy w kontekście naszej obecności w Afganistanie, ale także na innych misjach międzynarodowych, przyjmowane w ostatnich latach rozwiązania prawne dotyczące ochrony zdrowia, pomocy państwa dla powracających żołnierzy, oraz ostatnio zapisy ustawy dotyczącej właśnie kombatantów dobrze zabezpieczają polskich żołnierzy, którzy są na misjach międzynarodowych? Jaka jest pana ocena w tej sprawie? Na ostatnie pytanie proszę o odpowiedź na piśmie. Ile środków do tej pory, od początku misji, wydano z polskiego budżetu na naszą obecność w Afganistanie? Dziękuję.
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Powiedział pan dzisiaj z tej mównicy, że cała akcja wycofywania wojsk z Afganistanu powinna być zakończona do końca roku 2014. Odbieram to w ten sposób, że jest tu pewien znak zapytania. Pytam pana: Jakie to wątpliwości panem targają, że nie oświadczył pan jednoznacznie, że do tego czasu będą te wojska wyprowadzone? Sądzę, że ustalenia szczytu NATO w Chicago są jednoznaczne. Rozumiem, że są to pewne informacje wrażliwe, więc nie zadaję szczegółowych pytań, ale chciałbym zadać takie pytanie z tym związane. Otóż największą ofiarą, jaką może być naznaczony nasz pobyt w Afganistanie, jest utrata życia żołnierzy. Tych żołnierzy zginęło bardzo dużo. Uważam, że objęcie swoim protektoratem akurat dystryktu Ghazni było błędem. Nie mieliśmy wsparcia, zginęło dużo żołnierzy. Chciałbym zapytać: W jaki sposób Polska wspomaga teraz te rodziny, z których pochodzili ci żołnierze, którzy zginęli, jak im pomaga? Polska powinna mieć to na uwadze. Chciałbym uzyskać od pana tę odpowiedź. Skoro mówimy o kosztach, to nie wiem, czy jest możliwa odpowiedź, ale pytam. Ile kosztowała Polskę ta operacja od samego początku naszego pobytu w Afganistanie do dnia dzisiejszego i ile będzie kosztowała do końca 2014 r. po całej tej procedurze wycofywania i logistyce, którą pan tu zaprezentował? Dziękuję.
Mówca: Anna Nemś
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Padło już pytanie o ocenę wyników szkolenia przeprowadzonego przez polskich żołnierzy w ramach przygotowania żołnierzy afgańskich do przejęcia Ghazni. Chciałabym, panie ministrze, żeby poszerzył pan tę odpowiedź o to, czy są jakieś problemy i jakiego rodzaju? Czy wszystko przebiega zgodnie z przyjętym harmonogramem, czy są opóźnienia? Jakie są trudności? Oprócz tego chciałabym zapytać: Ilu psychologów przebywa na misji w Afganistanie, ilu lekarzy? Czy jeśli chodzi o tę materię, występują tam jakieś znaczące problemy? Czy po zakończeniu misji, już u nas, w kraju, żołnierze również są pod opieką psychologów? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Polskie wojska stacjonujące w Afganistanie mają zostać ostatecznie wycofane do 2014 r. Tak wynika z deklaracji pana ministra. Wycofanie się z Afganistanu będzie jednak bardzo skomplikowaną operacją. Obecnie stacjonuje tam ok. 2,5 tys. polskich żołnierzy. Kolejnym krokiem będzie najpierw stopniowe wycofywanie żołnierzy, a potem ewakuacja sprzętu znajdującego się w Afganistanie. Będzie to operacja bardzo trudna, szczególnie pod względem logistycznym. Mam nadzieję, że polskie wojsko jest w stanie wycofać się bez żadnego problemu, jeśli chodzi o żołnierzy. Ewakuacja sprzętu to co innego. Konieczne jest znalezienie dobrych partnerów do przeprowadzenia operacji wycofania. Chodzi głównie o udostępnienie tras transportowych i baz wojskowych. Czy są obecnie prowadzone rozmowy z Kazachstanem i Rosją na temat przerzutu czy rozmowy z Pakistanem, tak jak tu pan minister powiedział, o kierunkach i trasach? W pierwszej kolejności wywieziony zostanie sprzęt logistyczny, m.in. mieszkalne kontenery. Jednak nie cały sprzęt wróci do kraju, część sprzętu zostanie przekazana Afgańczykom, a część zostanie pewnie zezłomowana. Mam pytanie. Czy już trwają rozmowy ze stroną afgańską na temat przejęcia sprzętu? Jeśli tak, to jaki sprzęt zostanie im przekazany? Mam pytanie, panie ministrze. Na jakim etapie jest przeszkolenie wojsk afgańskich w prowincji Ghazni? Na ile są one już przygotowane do przejęcia tej prowincji? Jakie będą trasy wycofania sprzętu? Pan minister bardzo krótko to przedstawił. (Dzwonek) Jeżeli mógłby pan coś przybliżyć, to prosiłbym o to. Która z tych tras, według pana ministra, zostanie prawdopodobnie wybrana? Czy trwają rozmowy ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki Północnej na temat pomocy w wycofywaniu sprzętu? Chodzi głównie o pomoc w transporcie lotniczym, w szczególności bezpłatną. Czy takie rozmowy trwają? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Kalemba
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Nie ma co ukrywać, że ocena znacznej części Polaków dotycząca naszego udziału w Afganistanie, naszej misji, była i jest krytyczna. Trzeba bardzo pozytywnie przyjąć tę informację ze szczytu NATO w Chicago, że po prostu w 2014 r. ta misja się kończy. Trzeba zgodzić się z hasłem, że razem weszliśmy i razem wyjdziemy z Afganistanu. Panie ministrze, jakie było stanowisko Francji w związku ze zmianą na stanowisku prezydenta, bo tutaj opinie są różne? Czy Francja też akceptuje tę właśnie zasadę? Panie ministrze, jaka jest ocena wojskowa dotychczasowej misji? Trzeba przyznać, że biorąc pod uwagę obecny etap, pan minister przedstawił dosyć przejrzysty plan wycofania, bardzo konkretny. Daj Boże, żeby to zrealizować i żeby nasi żołnierze już może na Gwiazdkę 2014 r. wrócili do swoich rodzin, byli przynajmniej poza Afganistanem. I pytanie, które było już zadane. Panie ministrze, zginęło dużo żołnierzy. Największe straty, straty nie do odrobienia, poniosły rodziny. Czy te rodziny są otoczone właściwą opieką, jeśli chodzi o sytuację bytową, psychologiczną itd.? Czy mamy czyste sumienie, jeśli o to chodzi? Dziękuję.
Mówca: Zbyszek Zaborowski
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wojna w Afganistanie jest nie do wygrania. Nie wygrali Brytyjczycy w XIX w., Rosjanie walczyli od roku 1979 do roku 1989 i wycofali się, NATO też planuje się wycofać. Oczywiście walczyć z terroryzmem trzeba, ale innymi metodami, nie wprowadzając dywizji do Iraku czy do Afganistanu, ale używając wywiadu, sił specjalnych, a nawet samolotów bezzałogowych, co zresztą jest czynione. Taka otwarta interwencja powoduje tylko koszty, a ludność cywilna traktuje wojska międzynarodowe jak okupantów. W ciągu najbliższych dwóch lat nic się nie zmieni. Nie wiem, dlaczego ta misja ma być przedłużona. Misja, która przynosi koszty i straty, również straty polityczne w tym regionie świata. Panie ministrze, jakie były koszty tej interwencji na przestrzeni ostatnich 10 lat poniesione przez polski budżet? Jakie były straty w sprzęcie i w ludziach? Bardzo proszę, żeby pan minister jeszcze raz je przedstawił. Co do wspólnego wchodzenia i wspólnego wychodzenia to przypominam, że jeśli chodzi o poważne zaangażowanie się Polski, zaczęło się to w 2007 r. Wcześniejsza misja była symboliczna, miała raczej charakter polityczny. Jeśli chodzi o nasz udział, było to wsparcie dla misji koalicji chętnych. Dzisiaj mówi się, że trzeba razem wyjść, bo razem wchodziliśmy. Różne państwa na różnym etapie mocniej angażowały się w tę misję - Polska po zakończeniu naszego udziału w interwencji irackiej. Myślę, panie ministrze, że dzisiaj trzeba razem wychodzić, ale z Francuzami. Im szybciej, tym lepiej: mniej strat, mniej kosztów, mniej problemów (Dzwonek) związanych z tą niepotrzebną interwencją afgańską. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Budnik
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Generale! Wysoki Sejmie! Mam trzy pytania, w tym jedno dotyczy wprost Afganistanu, a drugie problemów bezpieczeństwa globalnego i bezpieczeństwa naszego kraju. Jeśli chodzi o Afganistan, panie ministrze, mam pytanie o zaawansowanie na tym etapie programu ochrony afgańskich pracowników polskiego kontyngentu. Jesteśmy im to winni, gdyż zostawiamy Afganistan w sytuacji jeszcze nieustabilizowanej i może im grozić niebezpieczeństwo. Taki program istniał w stosunku do irackich pracowników naszego kontyngentu, został już zrealizowany, mamy doświadczenia i dobre, i złe. Z tych złych trzeba wyciągnąć wnioski, żeby nie powielić błędów, które wtedy popełniliśmy. One były niezawinione, bo przecież dopiero się uczyliśmy, jak te programy realizować. W każdym razie chodzi o to, na jakim to jest etapie, czy się o tym myśli, czy częścią operacji wyjścia z Afganistanu jest także program ochrony afgańskich pracowników polskiego kontyngentu. To pytanie dotyczyło Afganistanu, a teraz przechodzę do problemu stabilizacji bezpieczeństwa globalnego i naszego kraju. Czy w czasie szczytu NATO w Chicago rozmawiano na temat współpracy transatlantyckiej w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony oraz wspólnych ćwiczeń wojskowych w ramach państw Unii Europejskiej i NATO? Jeżeli tak, to czy podjęto jakieś wiążące Polskę ustalenia? Proszę o bardzo ogólną odpowiedź, bo prawdopodobnie będziemy jeszcze rozmawiali na ten temat na posiedzeniach Komisji Obrony Narodowej. Drugie pytanie. Czy Centrum Szkolenia Sił Połączonych, które zorganizowano w Bydgoszczy, jest przygotowane do ćwiczeń sojuszniczych na terenie naszego kraju? (Dzwonek) Panie marszałku, mogę zadać jeszcze jedno pytanie, które się wiąże z drugim pytaniem? Czy rozmawiano w Chicago, w kuluarach być może, o Redzikowie? Bo coraz mniej się o tym mówi, a Amerykanie są z nami związani porozumieniem, które obowiązuje obie strony. Czy przejdziemy do fazy realizacji tego porozumienia? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Witold Waszczykowski
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Mam pytanie dotyczące Afganistanu, tak zwanej sojuszniczej solidarności. Nasze wieloletnie zaangażowanie w Afganistanie bardzo często było tłumaczone sojuszniczą solidarnością. Chciałbym zapytać o bilans korzyści tej sojuszniczej solidarności. Nie o bilans strat, nie o bilans kosztów, jakie zostały poniesione, lecz o to, czy jest bilans korzyści, jakie odnieśliśmy z faktu uczestniczenia tak długo w tej misji, bilans polityczny w regionie, gdzie są nasze wojska, bądź w NATO, bądź w relacjach z naszymi sojusznikami. Pytam o to w kontekście znaczącego zaangażowania i istotnej zmiany charakteru naszej misji w latach 2008-2009, która były często uzasadniana właśnie sojuszniczą solidarnością i możliwością uzyskania korzyści politycznych. Pamiętamy na przykład próbę zawalczenia o stanowisko sekretarza generalnego dla polskiego polityka. Druga kwestia. Ponieważ dyskusja została rozszerzona o szczyt w Chicago, chciałbym zapytać o tarczę antyrakietową, o której tam dyskutowano, i o wypowiedź polskiego polityka dla mediów, który wspomniał, że nie pali nam się do tarczy antyrakietowej. Szczyt w Chicago był już drugim szczytem natowskim, który potwierdził konieczność budowy tarczy antyrakietowej, i ta wypowiedź nie koresponduje z ustaleniami tego szczytu. Pytam o to również w tym kontekście, iż jutro duża delegacja z Sejmu uda się na posiedzenie Zgromadzenia Parlamentarnego NATO, gdzie nasi koledzy mogą pytać, jakie są powody takiej wypowiedzi, i będzie pewna konfuzja, gdzie jesteśmy w takim razie jako państwo, jeśli nasi politycy wypowiadają się w ten sposób, iż nie pali nam się do tarczy antyrakietowej, mimo iż szczyt natowski w Chicago po raz kolejny potwierdził tę potrzebę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Kulesza
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wojna z terroryzmem toczy się na całym świecie, akty terrorystyczne pochłonęły już setki tysięcy ofiar. Afganistan jest tego najlepszym przykładem. Potrzebował pomocy od świata i taką pomoc uzyskał, także od naszego narodu, od Polaków. Solidarność z narodami walczącymi ze światowym terroryzmem to nie tylko nasz moralny obowiązek, ale także odpowiedzialność za podpisane międzynarodowe umowy. Panie ministrze, w związku z tym, że nasza misja w Afganistanie dobiega końca, chciałbym zapytać, w jaki sposób wojska polskie będą opuszczały Afganistan i czy jest przygotowany już dokładny plan ewakuacji naszych formacji. Pytanie drugie, ilu żołnierzy polskich po roku 2014 zostanie w Afganistanie, jaką misję będą pełnili i w jakim charakterze tam pozostaną? Po trzecie, w jaki sposób zostanie zabezpieczony sprzęt wojskowy pozostawiony w Afganistanie? Czy zostanie przekazany władzom wolnego demokratycznego kraju, jakim w przyszłości, jak sądzę, będzie Afganistan? Pytanie następne, w jaki sposób przebiega proces szkolenia formacji wojskowych w Afganistanie i jakie jest zaangażowanie w niego żołnierzy polskich? I pytanie ostatnie, w jaki sposób rząd, przede wszystkim Ministerstwo Obrony Narodowej dba o rodziny żołnierzy poległych w Afganistanie? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pytanie, które chciałem zadać, już padło, ale powtórzę je z uwagi na wagę sprawy. Otóż chciałbym się dowiedzieć, ile sprzętu i jaki pozostanie w Afganistanie, z racji tego, że nie będzie się opłacało go nawet transportować do kraju. Jak państwo szacujecie, jaka to jest wartość? Ile w ogóle będzie nas kosztowało wycofanie wojsk z Afganistanu? Jaki liczebnie pozostanie stan szkoleniowy, który Polska zamierza pozostawić po wycofaniu wojsk? Dziękuję bardzo.
Mówca: Adam Rogacki
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zadać pytanie panu ministrowi. Nie tak dawno, nie minęły jeszcze dwa miesiące, mieliśmy okazję usłyszeć o założeniach polskiej polityki zagranicznej. Przedstawiał je tutaj pan minister Radosław Sikorski. Na wyraźnie zadane przez posła Mariusza Kamińskiego pytanie, czy przewiduje zaangażowanie finansowe po 2014 r., nasz rząd, pan minister Sikorski odpowiedział: nie przewiduje. Teraz po szczycie słyszymy, jak pan prezydent mówi o entuzjazmie, jeśli chodzi o zaangażowanie finansowe, o te 20 mln dolarów rocznie. Co prawda entuzjazm jest ograniczony, ale jednak entuzjazm to entuzjazm. Zatem tak naprawdę nie wiemy, jakie jest w tej chwili stanowisko naszego państwa. Do tego dochodzi pan wicepremier Waldemar Pawlak. Tu wypowiedź pana posła Kalemby, PSL tradycyjnie chce być w koalicji i nie chce być w koalicji, z jednej strony mówi o kontrowersyjnej misji, a z drugiej strony pan Waldemar Pawlak wypowiada się o tych 20 mln, że to nie jest kwota, która byłaby trudna do udźwignięcia przez polski budżet, i jest to cena bezpieczeństwa w regionie. W związku z tym chciałbym zapytać: Czy są jakiekolwiek konkretne ustalenia, być może nawet nie pisemne, czy jakiekolwiek deklaracje co do kwoty, jeśli chodzi o nasze zaangażowanie? Chciałbym także poznać stanowisko ministra obrony polskiego rządu w tej sprawie. Czy to zaangażowanie, pana zdaniem, powinno wynosić 20 mln dolarów rocznie, czy powinno być finansowanie afgańskiej armii? Chciałbym usłyszeć od pana odpowiedź. I chciałbym też się dowiedzieć, czy pan sądzi, że w dzisiejszych warunkach prawnych jest to możliwe. (Oklaski)
Mówca: Dorota Rutkowska
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wyobrażam sobie, że proces wycofywania naszych wojsk z Afganistanu będzie ogromnym przedsięwzięciem organizacyjnym. Pan minister wspominał, że na tych ostatnich zmianach, XIV i XV, będzie do tysiąca żołnierzy, a tak naprawdę do samego końca będzie potrzebny sprzęt. Mówił pan także o dwóch wariantach transportowych. Czy obydwa będą wykorzystywane? Czy w zależności od sytuacji będzie brany pod uwagę jeden z nich? Ogólnie chodzi mi o zabezpieczenie wyprowadzania naszych wojsk z Afganistanu i stan przygotowań do tego od strony logistycznej. Drugą kwestią, którą chciałam poruszyć, jest osłona wywiadowcza. Jakich ryzyk możemy się spodziewać? Jak jesteśmy do tego przygotowani i czy zarówno logistycznie, jak i wywiadowczo będziemy bazować na obsadzie tam stacjonującej, czy też będziemy wysyłali do wsparcia od nas z Polski jakieś dodatkowe siły? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Polak
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Sojusznicy misji ISAF na szczycie NATO w Lizbonie w listopadzie 2010 r. wyznaczyli datę opuszczenia Afganistanu na rok 2014. Jak słyszeliśmy, polski rząd konsekwentnie dąży do tego i podtrzymuje ten termin, dlatego chciałbym zapytać, czy na wypadek zmiany ustaleń lizbońskich i wycofania się NATO z uzgodnień na szczycie Polska pracuje nad własną koncepcją wycofania się z Afganistanu w wyznaczonym czasie? Wiem, że nie możemy tam pozostawić samych sobie zarówno naszych dotychczasowych sojuszników, jak i narodu afgańskiego i wycofać się z misji z dnia na dzień, bo musi to być poprzedzone stopniowym przekazywaniem odpowiedzialności za organizację bezpieczeństwa, gospodarki i życia społecznego Afgańczykom, co - jak wiadomo - wymaga uprzedniego systematycznego przekształcania naszej misji w szkoleniowo-stabilizacyjną. Chciałbym zapytać, czy proces przekształcania misji i bezpiecznego wycofania wojsk już się rozpoczął i czy przyjęta strategia, o ile taka w ogóle istnieje, rokuje nadzieję na jej realizację w wyznaczonym czasie, gwarantując jednocześnie - co jest niezwykle ważne - stabilizację zarówno w tym kraju, jak i w regionie? Proszę też powiedzieć, czy oczekiwania związane z tą misją zostały spełnione, a postawione cele osiągnięte i czy rok 2014 to rzeczywiście odpowiedni czas na wyjście naszych wojsk? Dziękuję za uwagę.