PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Spraw Zagranicznych Radosław Sikorski
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zapewnić pana posła, że (Wesołość na sali) debata ogólna na temat polskiej polityki zagranicznej odbędzie się (Wesołość na sali), tak jak tradycja nakazuje, na początku roku i wtedy będę chciał przedstawić szerzej nasze zamierzenia. Chciałbym dwa drobne przypisy do pańskiego wystąpienia dodać. Mianowicie Polska ratyfikowała Kartę Praw Podstawowych Unii Europejskiej. To jest trochę bardziej skomplikowane, niżby wypowiedź pana posła sugerowała. Ponadto chcę powiedzieć, że zgodnie z zasadami, które wynikły na mocy pokoju westfalskiego, później pokoju w Wiedniu, w związku z konwencją wiedeńską o traktatach, co jest podstawą stosunków dyplomatycznych na całym świecie, wszystkie państwa są równe, a więc równe jest także państwo Gabon, w którym być może powinna być ambasada naszego kraju, ale tytułem sprostowania chcę powiedzieć, że ja nie zamykałem polskiej ambasady w Gabonie, bo jej nigdy tam nie mieliśmy. (Wesołość na sali) Natomiast chciałbym upewnić prawą stronę sali, że nie zamierzam zamykać ambasady przy Stolicy Apostolskiej. (Poseł Anna Zalewska: Bardzo się cieszymy.) (Głos z sali: No dobra. Brawo!) (Poseł Elżbieta Rafalska: Jesteśmy pod wrażeniem.) Co więcej, zamierzamy ściśle współpracować ze Stolicą Apostolską w walce o prawa chrześcijan na całym świecie. To powinno zainteresować także lewą stronę, bo pamiętamy z historii, także naszej historii, że gdzie narusza się wolność sumienia, gdzie łamie się prawa mniejszości religijnych, tam przeważnie łamie się też inne prawa. Chciałbym was przekonać, że sprawa wolności sumienia, religii jest sprawą ważną także dla agnostyków i ateistów, jeśli są tacy wśród was... (Głos z sali: Czyli są tacy od dawna...) ...bo chrześcijaństwo jest dzisiaj najbardziej prześladowaną religią na świecie. Można mieć swoje zdanie o roli Kościoła w państwie, ale gdy się w Pakistanie wysadza w powietrze kościoły albo pali ludzi żywcem, albo dokonuje pogromów, albo prowadzi się wieloletnią politykę wypychania chrześcijaństwa z regionu, w którym ono się narodziło, czyli na Bliskim Wschodzie, to jest to, jak uważam, sprawa takiej podstawowej, międzyludzkiej solidarności, nawet jeśli się nie jest chrześcijaninem. (Poseł Robert Biedroń: Panie ministrze, to nie ambona.) (Głos z sali: Dobrze, Radek, dobrze.) Cokolwiek byście sądzili o roli Kościoła w Polsce, to oświadczam, że tak długo jak ja jestem ministrem, Polska w Unii Europejskiej będzie współpracowała z państwami, które sprawy prześladowań chrześcijan na świecie będą podnosić. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Spraw Zagranicznych Radosław Sikorski
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Wypada się zgodzić z panią poseł co do tego, że konstytucja naszego kraju obowiązuje. Tylko żałuję, że w odczytywaniu jej artykułów pani poseł się zatrzymała w którymś momencie, bo tam jest też artykuł, który mówi, że politykę zagraniczną naszego kraju prowadzi Rada Ministrów. Natomiast... (Głos z sali: Na podstawie prawa.) ...co do stwierdzenia, że polski rząd próbuje doprowadzić do wrogiego przejęcia Polski, jest to wypowiedź niegodna posła... (Poseł Anna Zalewska: Bardzo godna.) ...niegodna posła (Oklaski) i prosiłbym panią o wycofanie się z tych słów. Prosiłbym panią albo o zacytowanie choćby jednego stwierdzenia na poparcie tej tezy, albo o wycofanie się, a tu jest dalej idąca propozycja, o złożenie mandatu. (Poruszenie na sali, oklaski) Pani poseł w swojej wypowiedzi kojarzy wiele rzeczy z wieloma innymi rzeczami. Zaczęła pani swoją wypowiedź od tego, że kojarzę się pani z talibami. (Poseł Krystyna Pawłowicz: Ma pan poczucie humoru.) Chciałbym pani wytłumaczyć, kim byli talibowie. Słowo talib oznacza studenta. Był to ruch pasztuński, salaficki powstały w 1993 r., który uzyskał wsparcie służb wywiadu pakistańskiego i w 1995 r. wydarł kontrolę nad stolicą Afganistanu, Kabulem, z rąk Sojuszu Północnego, mudżahedinów. Faktycznie, w latach 80. spędziłem wiele miesięcy wśród mudżahedinów. Mudżahedini to byli bojownicy, którzy walczy ze Związkiem Radzieckim. Dwa kraje w historii wygrały wojny ze Związkiem Radzieckim. Jednym była Polska w 1920 r., drugim był Afganistan w 1989 r. Tego dokonali mudżahedini. Tak, sympatyzowałem z nimi, uważają oni nawet, że im pomogłem. Ale mudżahedin to nie talib. I taka jest mniej więcej precyzja reszty pani wypowiedzi. (Wesołość na sali, oklaski) Dziękuję bardzo.
Mówca: Krystyna Pawłowicz
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Chciałam panu powiedzieć, że mówiłam wyraźnie - pan jest przejęty, może pan się zdenerwował, jak mówiłam - że nie możecie być pomocnikami we wrogim przejęciu Polski. Tak, nie wiem nawet, co pan powiedział, nie możecie być pomocnikami, jest to oczywiste. A pan jest obrażalski albo pan nie ma poczucia humoru. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Otóż wspólna Europa to nie są granice, to nie jest Parlament Europejski, to nawet nie są relacje pomiędzy poszczególnymi narodami, to jest, proszę państwa, standard życia obywateli. Wspólna Europa narzuciła, właściwie zgodziliśmy się na to wszyscy, pewne standardy zachowań i postępowań, w tym na przykład wspólną politykę celną. Dzięki tej polityce, proszę państwa, staliśmy się krajem eksporterów, a nie importerów. Mamy dodatni bilans handlowy. Skończyło się prześladowanie polskich eksporterów przez celników, skończyły się kolejki, skończyły się problemy, proszę państwa, zaczął się handel i zaczął się biznes. Proszę państwa, swoboda przepływu towarów spowodowała to, że zniknęły bzdury w postaci różnego rodzaju rejestracji, na przykład rejestracji leków, zniknęły bezsensownie istniejące instytucje, które zajmowały się mnożeniem papierków i komplikowały życie biznesowi. (Poseł Anna Zalewska: Nie ma pan pojęcia, o czym mówi.) To samo dotyczy, proszę państwa, prawa budowlanego, współfinansowania inwestycji. Są również zakresy, których, niestety, do tej pory Unia Europejska nam nie dała, są to sądownictwo i euro, proszę państwa, jako nasza waluta. Dzisiaj, proszę państwa, ludzie ciężko pracujący w gospodarce nie śpią po nocach, bo zastanawiają się, jaki jutro będzie kurs euro, czy wzrośnie, czy spadnie i ile kto straci. To jest, proszę państwa, standard życia obywateli. Chciałem powiedzieć prawej stronie sali: im więcej Europy, tym mniej głupoty. (Poseł Andrzej Rozenek: Brawo!) Szkoda, że pan minister wyszedł, ale proszę państwa, gdy pan minister Sikorski przemawiał w Berlinie, jako Ślązak poczułem się dumny, że jest to mój minister. Za to panu ministrowi chciałem podziękować. Kieruję również do pana ministra jako członek partii opozycyjnej zasiadającej w Sejmie trzy słowa: więcej, szybciej, lepiej do Europy! Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Rozenek
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Najpierw chciałbym się odnieść do słów pana ministra Sikorskiego, które tutaj padły. Otóż rzeczywiście nie zamykał pan, panie ministrze, ambasady w Gabonie, to prawda, ale zamknął pan ambasadę w Kongo. Polska w Kongo powinna czynnie i aktywnie działać i chyba nie muszę panu tłumaczyć, dlaczego. To tytułem jedynie uzupełnienia do wypowiedzi mojego kolegi, posła Kotlińskiego. Natomiast wracając do treści dzisiejszej debaty, rzeczywiście pan premier Donald Tusk celnie przytoczył tutaj cytat z pana Jarosława Kaczyńskiego, który mówił: Europa powinna być jak Stany Zjednoczone. Brawo! Nagle o tych słowach pan prezes Kaczyński zapomniał. Pytam: Co się stało, jaki czynnik wypłynął na amnezję u pana prezesa Kaczyńskiego? (Głos z sali: Psychotropy.) Gdy nasz poseł Armand Ryfiński poprosił o sprawdzenie, czemu zaszła tak diametralna zmiana w stanowisku prezesa PiS, spotkał się z natychmiastową reakcją: właśnie przed chwilą Komisja Etyki Poselskiej ukarała go naganą. (Głos z sali: Skandal.) Chcę państwu powiedzieć jasno i wyraźnie: W ten sposób ust nam nie zamkniecie. Będziemy tę sprawę drążyć, bo musimy się dowiedzieć, co się stało. (Oklaski) Czemu Prawo i Sprawiedliwość stało się nagle partią antyeuropejską? Zakończę cytatem, bo to nie nadaje się na dyskusję. Z prawą stroną rzeczywiście nie da się dyskutować. Zakończę cytatem z dedykacją dla państwa. (Oklaski) Cytat będzie z Johanna Wolfganga von Goethe... (Głos z sali: Goethego.) ...Najgłupszą rzeczą na świecie jest czynna ignorancja. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jacek Kwiatkowski
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Może szybko, bo jest mało czasu. Prawa strona tyle mówi o niepodległości, o utracie niepodległości, o suwerenności. Może krótko powiem tak: mam małą propozycję, abyśmy wypracowali jakiś konsensus w tej sprawie. Jak pamiętamy, jeszcze nie tak dawno ostoją niepodległości był Londyn. A więc, drodzy państwo, proponuję wyjechać, stworzyć tam rząd na uchodźstwie, wybrać parlament i wybrać swojego jedynego, ukochanego prezydenta. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Fotyga
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie pośle, zdaje się, że już jest późna godzina i pan ma prawo być zmęczony, bo mylą się panu procedury, mylą się wnioski. Za kilka godzin będziemy debatowali nad wotum nieufności, bo tego dotyczył wniosek, wobec ministra spraw zagranicznych Radosława Sikorskiego. Jutro zaś na wniosek grupy posłów prawicy, bo Prawa i Sprawiedliwości oraz Solidarnej Polski, reprezentujących 1/3 składu Komisji do Spraw Unii Europejskiej pan minister stawi się przed komisją. Szkoda, że to nastąpi późno, że już po posiedzeniu Rady Europejskiej, bo naszą intencją było porozmawianie z panem ministrem przed posiedzeniem Rady Europejskiej, tak jak to się na ogół dzieje w innych parlamentach. Proszę więc nie wprowadzać opinii publicznej w błąd. Nie będę się odnosiła do całego pańskiego wywodu, bo moim zdaniem wynika on z głębokiego niezrozumienia przede wszystkim politycznych mechanizmów w Unii Europejskiej. Do widzenia. (Oklaski) (Poseł Marek Krząkała: Z wzajemnością, pani poseł.)
Mówca: Spraw Zagranicznych Radosław Sikorski
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Z uwagą wysłuchałem przemówienia pani poseł. Oburzała... (Poseł Anna Zalewska: To niewłaściwe słowo.) Szczególną moją uwagę przyciągnęły dwie kwestie. Pierwsza to to, że jakoby ograniczeniem suwerenności Grecji, taką niedemokratycznością było to, że nie było entuzjazmu w Unii co do referendum w Grecji. Ma pani rację. (Poseł Anna Zalewska: Nie tak powiedziałam.) To źle zrozumiałem. (Poseł Anna Zalewska: A to nie była parabola w moim wystąpieniu.) To źle zrozumiałem. OK, zgoda. Natomiast jest druga kwestia. Chyba dobrze zrozumiałem, że uważa pani, że wybór przewodniczącego Rady odbył się w sposób niedemokratyczny. On się odbył na zasadzie decyzji Rady Europejskiej, a więc wybrali przewodniczącego szefowie państw i rządów reprezentujący swoje demokratyczne kraje w formule Rady, czyli posiedzenia. My też jesteśmy tutaj przedstawicielami tych, którzy nas wybierają, i też np. marszałka Sejmu wybiera nie bezpośrednio naród, tylko my spośród siebie. Ale rozumiem, i podzielam pani stanowisko, że przewodniczący Rady Europejskiej: a) jako przedstawiciel państw członkowskich powinien mieć więcej do powiedzenia; b) powinien może nawet być demokratycznie wybierany. Bardzo się cieszę, że Prawo i Sprawiedliwość za pani pośrednictwem poparło moim zdaniem daleko idący pomysł pani kanclerz Angeli Merkel, aby bezpośrednio wybierać przewodniczącego Rady Europejskiej. (Oklaski) (Poseł Anna Zalewska: Nadinterpretacja.)
Mówca: Anna Zalewska
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie ministrze, myślę że zauroczyłam pana dygresjami na temat paraboli i cały czas pan, poruszając się w sferze metaforycznej nadinterpretacji, próbował dyskutować o sferze absolutnie materialnej mojej wypowiedzi. Ani razu pana zrozumienie mojego tekstu nie było prawdziwe. Ale podyskutujemy za moment o tym, panie ministrze. To była nadinterpretacja. Nie wolno ugrywać kwestii różnego rodzaju stanowisk w zaciszu gabinetów, tak jak nie wolno ugrywać różnego rodzaju interesów. Ma się to toczyć przejrzyście i jednoznacznie. (Głos z sali: To po co te kalambury?) Proszę? (Głos z sali: To pani powiedziała.)
Mówca: Spraw Zagranicznych Radosław Sikorski
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Chciałbym zabrać głos dlatego, że z panem posłem Sellinem znamy się od wielu lat, lubimy i niepokoi mnie jego ewolucja ideowa. (Poseł Dorota Arciszewska-Mielewczyk: Ale pana była większa.) (Poseł Anna Zalewska: To nie była ewolucja, tylko rewolucja.) Dlatego chciałbym wyjaśnić mu parę spraw. Pan poseł mówi, używając słów: zgodziliście się na unię 26 krajów. Chciałbym zrozumieć, co pan ma na myśli, mówiąc: zgodziliście się. Jak można zgodzić się na coś, co nie wymaga naszej zgody? Próbowaliśmy doprowadzić do powstania traktatu w kręgu 27 państw. Nie dopuścił do tego członek Rady Europejskiej, premier z waszej grupy politycznej w Unii Europejskiej, premier Wielkiej Brytanii, więc jeżeli macie pretensje do kogoś, że traktat nie powstał w gronie 27 państw, to nie do nas. (Poseł Anna Zalewska: Z przyzwoitości chciał naród zapytać.) Natomiast informuję pana, że jeżeli na Radę Europejską przyjeżdża kilka państw, które mówią, że zamierzają uzgodnić porozumienie międzyrządowe, np. w gronie strefy euro, to nie wymaga to naszej zgody. Jeśli oni chcą to zrobić, to zrobią to. My się na to zgodziliśmy w takim samym sensie, w jakim mogliśmy się zgodzić na Jałtę czy na parę innych traktów międzynarodowych. (Oklaski) Wybór... (Poseł Antoni Macierewicz: Tak, tak, to dobre porównanie.) Proszę sobie dać spokój ze swoją demagogią. Próbuję panu wytłumaczyć procedurę. Jeżeli grupa państw mówi... Proszę o przywołanie pana posła do porządku, bo znowu jest nadmiernie podekscytowany.
Mówca: Krzysztof Szczerski
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Nazwał mnie pan idealistą. Dziękuję, że pan słuchał moich słów, jak sam pan powiedział, uważnie. Myślę, że to jest błędna konstatacja. To nie były ideały, to był bardzo konkretny opis tej Unii, jakiej chcemy. Chciałbym jednak powiedzieć coś innego. Obawiam się, po tym, co słyszałem teraz od pana, bo każda kolejna wypowiedź trochę dopowiada stan rozumienia przez państwa spraw europejskich, że pan jest realistą, ale słabego kraju. Wszystko, co pan powiedział, to był opis takiej rzeczywistości, jakby był pan przedstawicielem słabego kraju. Mówi pan, że nie ma na nic wpływu, że oni zrobią to tak czy owak, coś się stanie, a my możemy być wykluczeni, pociąg nam ucieknie. Panie ministrze, więcej odwagi, pan naprawdę dużo może, niech pan zrozumie, że pan dużo może w tej Unii. Może się pan nie zgodzić na różne rzeczy, może pan przedstawić alternatywne propozycje. (Głos z sali: Włączyliśmy się do peletonu.) Nie jest tak, że oni się zgodzą... (Minister Spraw Zagranicznych Radosław Sikorski: Proponowaliśmy.) Nie, bo pan powiedział, że jedyną pana wersją jest to, że albo nam uciekną, albo nam nie uciekną. Naprawdę jest tak, że to wszystko może być dużo ciekawsze. To nie jest tylko jeden stół i karta dań. Naprawdę to wszystko może być ciekawsze. Mam nadzieję, że jutro na posiedzeniu Komisji do Spraw Unii Europejskiej pani przewodnicząca Pomaska pozwoli nam swobodnie rozmawiać, więc pogadamy sobie dłużej na ten temat. Wydaje mi się, że naprawdę to jest pewien problem, który istnieje od samego zarania. Chodzi o opis rzeczywistości. Państwo po prostu rozumiecie rzeczywistość jako realizm, ale słabego państwa, a pan nie jest przedstawicielem słabego państwa. Proszę uwierzyć w siłę Polski. (Oklaski)
Mówca: Kosma Złotowski
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Dzisiaj jest dzień cudów w tej Izbie. Rano objawił się pan premier Tusk i kazał w siebie wierzyć. Potem pan marszałek Schetyna wszedł w rolę lidera brytyjskiej opozycji i skrytykował ostro premiera Camerona. Wreszcie szczekał pan poseł, pan marszałek Niesiołowski i tam było kilka słów, które dały się zrozumieć.
Mówca: Anna Fotyga
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jeżeli mówimy o interesach, jeżeli mówimy o tym, kto najbardziej korzysta na ratowaniu strefy euro, chciałabym zacytować wypowiedzi niemieckiej konferencji kościołów. (Poruszenie na sali) Otóż po opublikowaniu raportu dotyczącego eksportu Republiki Federalnej Niemiec, eksportu broni, wypowiedziała się ona krytycznie na temat korzyści, jakie Niemcy wyciągają ze zwiększonego eksportu broni do takich państw, jak Grecja i Portugalia, pogłębiając ich zadłużenie. To jest debata wewnątrzniemiecka, więc proszę nam nie mówić, że ratowanie strefy euro to nasza korzyść. Pani kanclerz Angela Merkel mówiła o tym wyraźnie w Bundestagu i w mediach. Proszę nie porównywać integracji w ramach Unii Europejskiej do integracji w ramach strefy euro. To są dwie zupełnie inne kwestie. (Oklaski)
Mówca: Anna Zalewska
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Zwracam się z wnioskiem o 5 minut przerwy i proszę o zreflektowanie się, pani marszałek, że rechotanie marszałka razem z panem ministrem na okoliczność sformułowania... ...że wzywa pogotowie ratunkowe, i tolerowanie zachowań poniżej poziomu szkoły podstawowej, rozwydrzonych dzieci jest czymś nieprawdopodobnym w tej Izbie. Jeszcze raz proszę o przerwę. Proszę się spotkać ze swoim własnym klubem, przeprowadzić lekcję wychowawczą i wrócić do pracy. Dziękuję.
Mówca: Antoni Macierewicz
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, pani marszałek. Rzeczywiście chciałbym sprostować moje słowa źle zrozumiane ze strony pana ministra Sikorskiego. Ja nie wiem, kto panu ministrowi Sikorskiemu mówi o Indianach w Europie, ja nie wiem, kto panu ministrowi (Poruszenie na sali) Sikorskiemu donosi, informuje o tym, że ja twierdzę, że Europa Konzentrationslager. Ja nie wiem, kto panu takie głupoty na mój temat donosi. To, że to są głupoty, widać po tej całej charakterystyce mojego działania, którą pan raczył tutaj w sposób fałszywy, kłamliwy i absurdalny przytoczyć. Ale zostawiam to, może to jest kwestia pana przyjaźni z panem pułkownikiem, przepraszam, już generałem Dukaczewskim. Nie wiem, kto panu to donosi (Poruszenie na sali), ale na pewno nie ma to nic wspólnego z prawdą. Nigdy nie mówiłem o żadnych Indianach, za to mówiłem o czymś innym, ale na to pytanie pan nie odpowiedział, a ono jest kluczowe. Czy to nie jest tak, proszę państwa, że są kwoty na produkcję mleka w Polsce? (Głos z sali: Są.) Czy to nie jest tak, że są kwoty na cukier? Czy to nie jest tak, że ograniczyliśmy produkcję cementu, ba, nawet ją zlikwidowaliśmy w ogóle? Czy to nie jest tak, że ograniczyliśmy produkcję naszych hut? To wszystko jest nieprawda, to jest fikcja, tego nie ma? To w takim razie dlaczego, niech pan mi powie, dlaczego, z Warszawy do Gdańska jedzie się godzin 10? 10! (Głos z sali: Cztery! Cztery!) Tak, w tej wspaniałej perspektywie, o której pan nam opowiada, w tym wspaniałym, niesłychanym rozwoju, w tej wielkiej cywilizacji. Do Łodzi, Krakowa i Gdańska szybciej jechało się w roku 1925 niż pod rządami Platformy Obywatelskiej, która chce nas jeszcze bardziej zintegrować z tym zacofaniem. Proszę państwa, proponuję panu ministrowi, a także panom, żebyście przejechali się do Piotrkowa Trybunalskiego szosą, którą tak zniszczyliście, że wygląda jak po bombardowaniu w czasie drugiej wojny światowej i nie ma żadnych perspektyw, żeby szybko odzyskała swój kształt. A na koniec ostatnia sprawa, najważniejsza. Niech pan mi powie, dlaczego z każdego euro, które płynie do Polski, 85% dostają obywatele pani Merkel, a nie pańskiego rządu, z każdego euro. To jest istota rachunku, którego pan niestety nie umie przeprowadzić. Może pan nieźle się kształcił w różnych...
Mówca: Marcin Święcicki
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałem się ustosunkować do kilku kwestii. Jedna to jest kwestia niemiecka. Mianowicie w propozycjach premiera Tuska, w wystąpieniu w Berlinie pana ministra Sikorskiego nie proponowano zwiększenia roli Niemiec w strukturach, w instytucjach unijnych nawet o jeden milimetr. Niemcy we wszystkich instytucjach są niedoreprezentowani, jeśli chodzi o ich potencjał demograficzny, jeśli chodzi o ich potencjał gospodarczy: i w liczbie eurodeputowanych, i w liczbie głosów w Komisji Europejskiej, i w liczbie komisarzy, i w Trybunale Sprawiedliwości. Lepiej, gdy Niemcy są w tych strukturach europejskich głęboko zakorzenione, niż żeby te struktury się rozerwały i Niemcy występowały jako samodzielne mocarstwo. Druga sprawa, kwestia suwerenności. Proszę państwa, dzisiaj na suwerenność trzeba patrzeć tak, czy my jako kraj, jako wspólnota, jesteśmy w stanie w tym klubie uczestniczyć, czy też możemy sobie z niego wyjść bez powstań, bez walki, bez zbrojnego wysiłku, tylko własną naszą decyzją. Natomiast jak są podzielone decyzje, czy podejmuje je Bruksela, czy podejmujemy je na szczeblu krajowym, czy na szczeblu regionów, jest to kwestia pragmatyki, kwestia zasady pomocniczości, gdzie te decyzje optymalnie należy podejmować. Chciałbym powiedzieć, że w wielu sprawach tak rozumianą XIX-wieczną suwerenność już oddaliśmy. W sprawach polityki handlowej - jest to w kompetencjach Unii, w sprawach bardzo wielu standardów, polityki rolnej, strefy Schengen, w wielu tych dziedzinach Unia albo w całości, albo w części przejęła kompetencje narodowe i uczestniczymy w tym procesie ogólnonarodowym. Tak że naszą suwerenność zachowujemy, dopóki mamy zdolność decydowania - należymy do tego klubu i czy możemy z niego wyjść. Tę wolność cały czas zachowujemy. Jest wiele spraw, w których nam się opłaca zwiększyć tę suwerenność, między innymi w sprawach dyscypliny finansowej, bo wiele krajów sobie poszalało znacznie bardziej niż Polska i trzeba je jakoś sprowadzić, czy na przykład w sprawach polityki energetycznej. Gdybyśmy mieli tę suwerenność, może nie byłoby tak, że Gazprom zawierałby umowy indywidualnie z każdym krajem, tylko może byłaby jakaś wspólna polityka europejska w tej sprawie, itd. Ostatnia sprawa, małe czy duże kraje. Tak się akurat składa, że te najmniejsze kraje są największymi zwolennikami integracji europejskiej, mam na myśli kraje Beneluksu, Luksemburg, który stał się najbogatszym krajem Unii Europejskiej, Islandia, jak się pojawiły kłopoty, raptem chce wstępować do Unii. Tak że to nie jest taka zależność w Unii Europejskiej, że duży dużo znaczy. Odwrotnie, ta struktura wzmacnia rolę i możliwości działania małego. Tak więc nie bójmy się pogłębiania integracji, patrzmy na to pragmatycznie, a jak będziemy dalej suwerenni, to będziemy sami mogli podejmować w tej sprawie decyzje, jakie kompetencje komu powierzamy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)