Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Zbrodnia katyńska to zbrodnia komunistyczna, której wynikiem było rozstrzelanie blisko 22 tys. obywateli polskich - oficerów Wojska Polskiego i Korpusu Ochrony Pogranicza, funkcjonariuszy Policji Państwowej, Policji Województwa Śląskiego, Straży Granicznej i Straży Więziennej. Oficerowie ci osadzeni zostali w obozach w Kozielsku, Ostaszkowie i Starobielsku. Rozstrzelano także więźniów przetrzymywanych w innych więzieniach NKWD od Tarnopola, Stanisławowa, Lwowa, Drohobycza aż po Grodno, Wilejkę, Berezwecz i Mińsk. Tej okrutnej zbrodni dokonano na mocy decyzji najwyższych władz sowieckich zawartej w tajnej uchwale Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 r. (tzw. decyzja katyńska). To nie przypadek, że w Katyniu zamordowani zostali przedstawiciele elity społecznej i intelektualnej II Rzeczpospolitej. Znaleźli się wśród nich powołani do wojska inżynierowie, poeci, dziennikarze i lekarze. Ofiary, uznane za wrogów władzy sowieckiej, strzałami w tył głowy z broni krótkiej mordowała radziecka policja polityczna NKWD. W kwietniu 1990 r. władze ZSRR oficjalnie przyznały, że była to ˝jedna z ciężkich zbrodni stalinizmu˝, chociaż w latach 1940-1990 zaprzeczały swojej odpowiedzialności za zbrodnię katyńską. Ofiary zbrodni pogrzebano w zbiorowych grobach w Katyniu pod Smoleńskiem, Miednoje koło Tweru, na przedmieściach Charkowa, Bykowni koło Kijowa, jak również w innych nieznanych miejscach. Rozstrzeliwania odbywały się w ścisłej tajemnicy, ale już w 1943 r. ujawniono zbiorowe groby w Katyniu koło Smoleńska. Rodziny ofiar zbrodni osadzonych w więzieniach na terenie okupowanych przez ZSRR kresów wschodnich Rzeczypospolitej Polskiej przebywające na tych terenach - ponad 60 tys. osób - wysiedlono w kwietniu 1940 r. do Kazachstanu na podstawie uchwały Biura Politycznego KC WKP(b) z 2 marca 1940 r. podjętej na wniosek Ławrientija Berii i Nikity Chruszczowa. Zbrodnia ta ze względu na jej ideologiczne umotywowanie względami klasowymi, a w rzeczywistości narodowymi, masowość i ówczesny sojusz ZSRR z III Rzeszą, jest według oceny prawnej Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu - pionu śledczego Instytutu Pamięci Narodowej uznawana za ludobójstwo, zbrodnię przeciwko ludzkości i zbrodnię wojenną, w sprawie której od 30 listopada 2004 r. prowadzone jest śledztwo o sygnaturze S 38/04/Zk. Polska ocena prawna zbrodni jest negowana przez stronę rosyjską, następcę prawnego ZSRR. W dniu 16 kwietnia 2012 r. Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu w wydanym przez siebie wyroku nazwał zbrodnię katyńską ˝zbrodnią wojenną popełnioną przez władze ZSRR˝. W lipcu 2012 r. rodziny ofiar zbrodni katyńskiej odwołały się od tego wyroku do Wielkiej Izby Trybunału, wnioskując, by zbadała, czy Rosja rzetelnie prowadziła śledztwo katyńskie. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Wprawdzie podczas procesów norymberskich Związkowi Sowieckiemu nie udało się obarczyć Niemców winą za tę zbrodnie, jednak wina ZSRR nie została poddana osądowi. Ponadto strona rosyjska odmawia wznowienia śledztwa w sprawie zbrodni popełnionej w 1940 r. na polskich oficerach i przedstawicielach elity państwowej. W tym roku mija 73. rocznica zbrodni, a wiele kwestii związanych ze zbrodnią katyńską do tej pory nie zostało wyjaśnionych. Dziękuję.