PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jerzy Meysztowicz
Data: 2017-06-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Projekt zakłada, że powstanie 30 tys. mieszkań. Mam pewne wątpliwości, czy przy zmianie struktury zatrudnienia i w ogóle życia Polaków, które się zmienia, bo czasami jest podyktowane sytuacją na rynku pracy, nie trzeba jednak większego nacisku kłaść na to, żeby budowane były mieszkania na wynajem, dlatego że wtedy rzeczywiście mobilność Polaków się automatycznie zwiększa. Rzeczywiście tu było powiedziane, że liczba tych mieszkań nie jest duża. Mam pytanie do pana ministra. Czy pan minister wie, gdzie się podziały 3 mln mieszkań, które Prawo i Sprawiedliwość obiecało w 2005 r.? Bo gdyby one były, to chyba te 30 tys. nie stanowiłoby problemu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Cezary Grabarczyk
Data: 2017-06-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zmieniając ustawę, rozpoczynamy już od art. 1. Wykreślamy to, że celem ustawy jest wspieranie budownictwa mieszkań na wynajem. Oczywiście ratio legis tego rozwiązania dotyczy rozszerzenia zakresu stosowania ustawy także na mieszkania budowane przez spółdzielnie z przeznaczeniem dla spółdzielców. Chodzi o spółdzielcze lokatorskie prawo do mieszkań. Mam pytanie. W trakcie konsultacji społecznych część TBS-ów wyrażała sprzeciw wobec tego rozwiązania. Rozumiem, że chodzi o ograniczoną pulę środków. Tu trzeba będzie podzielić się ze spółdzielniami. Jakie jest zainteresowanie spółdzielni? Ile spółdzielni wyraziło już chęć korzystania z tej formy wsparcia? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2017-06-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję, pani marszałek. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Ta debata jest niezwykle ważna, bo mówimy o kilku komponentach, czyli możliwościach, programach, które wspierają zaspokojenie potrzeb. Mówimy dzisiaj o ustawie o mieszkaniach na wynajem, ale zdecydowanie zmieniamy tę ustawę, dając możliwość ich wykupu oraz dokonując m.in. zmiany kryteriów dochodowych. To jest jeden segment, ta forma wsparcia: tam gdzie nie ma zdolności kredytowej, jest to formuła możliwości posiadania własnego mieszkania. Tym bardziej zasadne wydaje się pytanie o realizowanie i wielkość wsparcia dla projektu ˝Mieszkanie dla młodych˝. Dzisiaj w debacie pan poseł Grabarczyk o tym mówił. Raz jeszcze apelujemy o to, bo Platforma Obywatelska dwukrotnie składała projekt zwiększenia środków na tę formę wsparcia, a zatem przy zmianie kryteriów (Dzwonek) tym bardziej zasadne byłoby to i chciałabym pana ministra zapytać, czy państwo to rozważycie. Dajecie możliwość poprzez ten program wykupu mieszkań, dajcie i tym, którzy mają taką możliwość zakupu mieszkań. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sylwester Chruszcz (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-06-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Mam pytanie dotyczące nowego brzmienia art. 29, w którym dodaje się ust. 5 mówiący o tym, że osoba fizyczna może dokonać przeniesienia praw i obowiązków wynikających z umowy na rzecz wskazanego przez siebie najemcy, pod warunkiem że najemca jest krewnym. Określenie ˝krewny˝ jest bardzo ogólne i nie rozstrzyga, jak bliskie ma to być pokrewieństwo. Czy nie uważa pan, że to może w przyszłości rodzić pewne nieścisłości i komplikacje? Proszę o odpowiedź na piśmie. Dziękuję.
Mówca: Sprawozdawca Jacek Kurzępa
Data: 2017-06-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Sprawozdanie Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej, druk nr 1538. Sejm na 42. posiedzeniu w dniu 25 maja 2017 r., na podstawie art. 39 ust. 2 regulaminu Sejmu, skierował powyższy projekt ustawy do Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej w celu rozpatrzenia. Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisja Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej po rozpatrzeniu tego projektu ustawy na posiedzeniu w dniu 7 czerwca 2017 r. wnoszą: Wysoki Sejm uchwalić raczy załączony projekt ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wojciech Wilk
Data: 2017-06-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska chciałbym przedstawić stanowisko dotyczące sprawozdania Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej, druk nr 1616. Wniesiony przez Senat, a przeanalizowany przez połączone komisje projekt ma na celu zmianę ustawy uchwalonej w kwietniu 2016 r. Wnioskodawcy proponują wprowadzenie do ustawy możliwości zmiany z mocy prawa nazw szkół, szpitali, instytucji kultury, nazw osiedli propagujących komunizm lub inny ustrój totalitarny. W myśl proponowanych przepisów także pomniki propagujące ustroje totalitarne miałyby być usuwane. Należy stwierdzić, że tego typu symbole są obecne w przestrzeni publicznej, moim zdaniem w stopniu nieznacznym, ale są. Działając zgodnie z literą prawa, zachowując zdrowy rozsądek, powinny być sukcesywnie usuwane. Mówię o zdrowym rozsądku, bowiem tego typu zmiany bardzo często wywołują pewne kontrowersje wśród lokalnych społeczności. Spotkałem się z takimi pytaniami, czy zgodnie z proponowanymi zapisami zmianie powinna ulec nazwa np. szkoły im. Partyzantów Lubelszczyzny czy też osiedla XXX-lecia. Myślę, że z takimi problemami będziemy musieli zmierzyć się w praktyce, w rzeczywistości. Podczas pierwszego czytania mówiłem, że debatujemy nad projektem wymagającym pewnych zmian. Swoje uwagi do projektu zgłaszali m.in. prokurator generalny, wskazując na wątpliwości interpretacyjne definicji pojęcia ˝inny ustrój totalitarny˝. Podobne wątpliwości zgłaszała również strona mniejszości na posiedzeniu Komisji Wspólnej Rządu i Mniejszości Narodowych i Etnicznych. Wnioskodawcy nie przedstawili również, chociażby w przybliżeniu, kosztów realizacji przedmiotowego projektu ustawy. Co prawda w stosunku do pierwotnych założeń zrezygnowano z przepisu dookreślającego pojęcie ustroju totalitarnego, nakazującego uznać za taki m.in. faszyzm, nazizm, nacjonalizm ukraiński i litewski, militaryzm pruski, rosyjski, niemiecki. Przepis ten, jak już wspomniałem, spotkał się z dość powszechną krytyką środowisk. Natomiast użyte w projekcie ustawy - tym, o którym mówimy - sformułowanie ˝inny ustrój totalitarny˝ dalej stwarza pewnego rodzaju dolegliwość interpretacyjną. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Projekt, o którym mówimy, nie jest projektem doskonałym, ale biorąc pod uwagę jego ideę i zasadniczy cel, jakim jest likwidacja nazewnictwa i symboli związanych z systemami totalitarnymi, nie będziemy głosować przeciwko rozwiązaniom proponowanym w projekcie ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Mieszkowski
Data: 2017-06-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jak słucham tych wystąpień, to właściwie nie wierzę własnym uszom i zastanawiam się, czy żyjemy w jakimś demokratycznym kraju, czy w jakiejś paranoi demokratycznej czy właściwie totalitarnej. Czy ci czyściciele kamienic, czy ci higieniści symboliczni, oni po prostu są groźni dla naszej rzeczywistości, nie tylko kulturalnej, ale dla naszej rzeczywistości historycznej. Szanowni Państwo! Projekt ustawy to kolejny jaskrawy przykład manipulowania pamięcią historyczną. Czy proponujecie państwo, aby wymazać 50 lat polskiej historii najnowszej w imię prymitywnych wartości państwa PiS, wymazanie z przestrzeni publicznej wybitnych dzieł sztuki polskich artystów? Według szacunków z terenu całego kraju może zniknąć kilkaset pomników, rzeźb i dzieł sztuki, które nie podobają się obecnej władzy, wśród nich dzieła Hasiora, Aliny Szapocznikow czy pomniki poświęcone wielkim postaciom polskiej kultury: Wisławie Szymborskiej, Władysławowi Broniewskiemu, Julianowi Tuwimowi, Jerzemu Grotowskiemu. Warszawa, Poznań, Łódź, Wrocław, Opole, Płock, Koszalin, Szczecin mają zostać pozbawione istotnych elementów kształtujących nową polską tożsamość. Może jednak mimo wszystko, mimo że się wycofaliście z tego zapisu, może jednak zrównać z ziemią Pałac Kultury i Nauki? To, że mieszczą się tam kina, teatry i muzea, nie ma żadnego znaczenia. Może trzeba zburzyć jednak MDM? Po cholerę ten MDM nam tutaj bałagani przestrzeń publiczną? A może trzeba zburzyć wszystkie budynki przy pl. Konstytucji? To przecież jest pomiot architektury socrealistycznej. A może trzeba zburzyć ministerstwo rolnictwa przy Wspólnej? Możemy wyburzyć całą Polskę, tak naprawdę, symboliczną. Do czego państwo zmierzacie? Co państwo proponujecie w zamian? Kolejne pomniki żołnierzy wyklętych i Lecha Kaczyńskiego? To nie jest dekomunizacja. To degradacja przestrzeni publicznej. Czy mamy uprawiać kulturę symbolicznego odwetu, kulturę resentymentu, czy kulturę symbolicznej przemocy? Boję się kolejnego kroku, który wyrzuci z sal muzealnych dzieła Fangora, Zamoyskiego czy Wróblewskiego. A potem wejdziecie do naszych mieszkań i będziecie szperać w naszych półkach, na naszych ścianach będą wisiały te obrazy, które będą wam się podobały. Jeden z polityków PiS-u, przysłuchiwałem się tej tak naprawdę strasznej debacie w publicznym Polskim Radiu, zaproponował, by wyprowadzić z Powązek pochowanych tam PRL-owskich dygnitarzy. Kolejna ekshumacja? Co wy wyprawiacie, drodzy państwo, z polską przestrzenią symboliczną? Polska kultura jest czymś niezwykle ważnym, czy ona jest dobra, czy zła. My musimy się z nią mierzyć. Wy nie możecie tego robić ani za nas, ani za obywateli, ani za kogokolwiek. To jest domena historyków i to jest również dobre prawo społeczeństwa obywatelskiego. To jest dobre prawo ludzi, którzy żyją w polskiej demokracji, mimo wszystko i ciągle, i będziemy o to walczyć. I nie popieramy tej ustawy oczywiście. (Oklaski)
Mówca: Ewa Tomaszewska
Data: 2017-06-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mamy w Warszawie złe doświadczenia w zakresie działań na rzecz usuwania obiektów i nazw propagujących komunizm i związane z nim postaci. Chciałabym zapytać, czy ta nowa regulacja umożliwi bardziej skuteczne działania w tym kierunku, choćby w zakresie zmian nazw ulic czy obiektów. Do dziś Pałac Kultury i Nauki nosi imię Józefa Stalina. Dziękuję.
Mówca: Józef Brynkus
Data: 2017-06-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Niestety pan poseł Niesiołowski wyszedł, ale muszę się do niego odnieść. Albo ma problem z dykcją, albo ze słuchem. Ja reprezentuję klub Kukiz’15. Byłoby dobrze, gdyby pan Niesiołowski na przyszłość to zapamiętał. Natomiast mam pytanie albo do wnioskodawców, albo do strony rządowej, której nie ma. Problem polega na tym, że dekomunizacja jest konieczna w Polsce, umysłu zwłaszcza. Podam taki przykład. Henryk Słabek, zwany profesorem, napisał książkę o historii społecznej Polski w latach 1944-1989, którą zaleca się studentom nie tylko jako lekturę, ale wręcz podręcznik. W tej książce, bulwersującej, bo opartej na artykułach Słabka z lat 1988-1989, powtarza się takie same kłamstwa i nieprawdziwe rzeczy jak w czasach komunistycznych. W związku z tym mam pytanie do wnioskodawców: Czy istnieje jakaś szansa na zdobycie funduszy na edukację patriotyczną, obywatelską i dekomunizację świadomości umysłów posłów krytyków tej ustawy? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Meysztowicz
Data: 2017-06-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ustawa jasno określa, że decyzję o tym, żeby zmienić nazwę i usunąć pomnik czy jakąś formę upamiętniającą osoby związane z tą niechlubną przeszłością, podejmuje wojewoda. Są jednak takie przypadki, że osoby, które wywodziły się z takiego okresu, zrobiły bardzo dużo dla lokalnych społeczności, dla różnych regionów, czasami dla miasta. Samorządy, które do tej pory nie przeprowadziły takiej zmiany, uznały prawdopodobnie, że ta osoba zasługuje na jakieś upamiętnienie. Ta ustawa nie dopuszcza jakiejkolwiek możliwości, żeby te samorządy mogły w pewnym sensie odwołać się i wykazać, że nie powinno się dokonywać takich zmian. Dlaczego państwo nie dopuszczacie do głosu samorządów, które czasami lepiej wiedzą, kto jaką funkcję pełnił w historii? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jacek Kurzępa
Data: 2017-06-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na samym początku dziękuję klubom parlamentarnym, które poparły wniosek o przyjęcie tej ustawy. Odniosę się do zadanych pytań. Pani poseł Tomaszewska wskazała na doświadczenia warszawskie. Bardzo pani poseł za tę refleksję dziękuję. Chciałbym zwrócić państwa uwagę na to, że w związku z dokumentacją, która została przedłożona na posiedzeniu komisji, mieliśmy również możliwość zapoznania się z faktografią związaną z tą oto okolicznością, że takich obiektów w Polsce, bez województwa mazowieckiego, jest jeszcze 460. Nie wszystkie samorządy odpowiedziały na zapytanie Instytutu Pamięci Narodowej w odniesieniu do zidentyfikowania tego typu obiektów. Środki, które zostały na to przeznaczone, to 5 mln zł. W tym rozdaniu jest to 3,3 mln, bez tych 167, które powinny być jeszcze, jak zakładamy, zidentyfikowane w przestrzeni województwa mazowieckiego. Pani poseł pytała o nazwę Pałacu Kultury i Nauki. W powiązaniu z odpowiedzią na pytanie pana posła Meysztowicza chciałbym zwrócić uwagę, że samorządy w tym wypadku mają głos. To nie jest kwestia wyłącznie dyrektywy wojewody, który zarządza. Jest rok na uporządkowanie tej sprawy. Wobec powyższego samorząd m.st. Warszawy - tak samo jest w przypadku wszystkich innych samorządów w Polsce - może zabrać głos, argumentując swoje racje. Przeciw tym racjom prawdopodobnie pojawi się ekspertyza Instytutu Pamięci Narodowej. W tej równowadze między jednym a drugim punktem widzenia zostanie wydana decyzja. Chciałbym również podziękować panu posłowi prof. Brynkusowi za tę refleksję dotyczącą dekomunizacji umysłów. Szanowni państwo, ustawa, nad którą dzisiaj procedujemy, to nie jest wyłącznie fizyczne zdjęcie obelisków, zmiana tablic czy zniesienie pomników, ale jest to również zaproszenie nas wszystkich, Polaków, żebyśmy zrzucili mentalne jarzmo systemu totalitarnego, żebyśmy pozwolili sobie na odwagę w myśleniu, że Polska bez tych symboli będzie piękniejsza. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Zwiercan (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-06-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko co do sprawozdania Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej. Procedowana ustawa, jak wspominałam już wcześniej, jest dopełnieniem ustawy dekomunizacyjnej. Bez wątpienia jest właściwym wyznacznikiem działań dla samorządu terytorialnego, który już teraz jest zobligowany, by komunizm nie pojawiał się w nazwach budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej, w tym dróg, ulic, mostów i placów. Niestety poprzednia ustawa nie objęła swym zakresem nazw m.in. szkół, szpitali, instytucji kultury, osiedli oraz pomników gloryfikujących ustrój totalitarny. Dlatego nowelizacja ustawy jest niezwykle potrzebna, by zwolennicy komunizmu nie mogli szkodliwie wpływać na polskie społeczeństwo. Ustawa ta wróciła do Sejmu po poprawce Senatu, który wykreślił kontrowersyjny zapis o nacjonalizmie litewskim, ukraińskim i pruskim. Podczas prac w komisji przedstawiciel Senatu podkreślał, że swoją opinię przedłożył IPN, który m.in. postulował rozszerzenie ustawy również na pomniki znajdujące się na cmentarzach. Cieszę się, że komisja nie zdecydowała się zgłosić poprawek w tej sprawie. Uważam, że wyłączenie cmentarzy jako szczególnych miejsc czci oddawanej zmarłym jest właściwym kierunkiem i powinno to zostać w ustawie pominięte. Liczę na to, że skutkiem wprowadzenia tej ustawy, zgodnie z zamierzeniami projektodawców, będzie symboliczne zakończenie komunizmu w Polsce, co będzie widoczne w postaci nowych, właściwych dla naszej ojczyzny nazw. Mam nadzieję, że zamiast ludzi zasłużonych dla poprzedniego systemu w nazwach szkół czy instytucji kultury będziemy czcić bohaterów naszych czasów, naszego systemu demokratycznej wolności, ludzi, którzy Polsce i Polakom naprawdę się zasłużyli. Koło Wolni i Solidarni oczywiście będzie popierać ten projekt ustawy. Dziękuję.
Mówca: Sprawozdawca Andrzej Maciejewski
Data: 2017-06-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Sprawozdanie Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o pracownikach samorządowych, druk nr 1324. Sejm na 42. posiedzeniu 25 maja 2017 r. zgodnie z art. 46 ust. 2 regulaminu Sejmu skierował powyższy projekt do dwóch komisji: Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej, w celu rozpatrzenia. Wspomniane komisje: Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisja Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej, rozpatrywały ów projekt 7 czerwca br. Była dyskusja, były różne głosy. I w wyniku głosowania, które nie było jednomyślne, wnioskują one o odrzucenie projektu z druku nr 1324, stąd tutaj poddajemy to pod rozwagę Wysokiej Izby i kierujemy do rozpatrzenia. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Adam Woźniak
Data: 2017-06-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o pracownikach samorządowych z druku nr 1324, który zakłada usunięcie przepisów dotyczących gabinetów politycznych funkcjonujących na poszczególnych szczeblach samorządów, przy wójcie, burmistrzu, prezydencie miasta, staroście czy marszałku województwa. Projekt zakłada, że umowy z pracownikami samorządowymi gabinetów politycznych zatrudnionymi na stanowiskach doradców, asystentów ulegną rozwiązaniu z dniem wejścia w życie powyższej ustawy. W obecnie obowiązującym systemie prawnym poszczególni szefowie samorządu, wójtowie, burmistrzowie, prezydenci, starostowie i marszałkowie mają możliwość zatrudnienia asystentów i doradców na podstawie umowy o pracę. Ustawa natomiast nie określa zadań, jakie mają te osoby wykonywać na tych wymienionych stanowiskach jako doradcy czy asystenci. Na uwagę zasługuje również fakt, że zasady wynagradzania doradców i asystentów są takie same jak w przypadku pozostałych pracowników samorządowych. Doradcom i asystentom przysługuje wynagrodzenie stosowne do zajmowanego stanowiska oraz posiadanych kwalifikacji zawodowych, w tym wynagrodzenie zasadnicze, dodatek za wieloletnią pracę, nagroda jubileuszowa i wszystkie z tym związane przywileje. Likwidacja gabinetów politycznych w samorządach pozwoli na redukcję biurokracji i szukanie oszczędności w administracji, a zatem wychodzi naprzeciw oczekiwaniom społecznym. Klub Prawo i Sprawiedliwość omawiany projekt popiera i będzie pracował nad nim podczas posiedzenia komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Halina Rozpondek
Data: 2017-06-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Sytuacja się powtarza. Tu pan poseł zresztą wyszedł już z sali. Otóż na posiedzeniu komisji większość posłów PiS, którzy są członkami komisji, była przeciw temu projektowi ustawy. Ostatnia wypowiedź pana posła Wilka była bardzo logiczna i rzeczowa i chyba wszyscy się z nią zgadzaliśmy. Gdy doszło do procedowania na sali sejmowej, słyszymy, że klub Prawa i Sprawiedliwości jest za tym projektem ustawy, który w naszym przekonaniu, w przekonaniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska, jest zbędny. I wobec powyższego popieramy po raz drugi już stanowisko Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej, zawarte w druku nr 1615, a odrzucamy druk nr 1324, tj. projekt ustawy o zmianie ustawy o pracownikach samorządowych. Komisja samorządu, jak mówiłam, odrzuciła projekt, panie pośle, zdecydowaną większością głosów. Nasze stanowisko jest takie samo. Wnosimy o odrzucenie tego projektu, bo według naszej opinii jest on zbędny. W obecnie obowiązującej ustawie jest przede wszystkim zapis fakultatywny dotyczący doradców i asystentów i większość jednostek samorządu terytorialnego w ogóle ich nie powołała. Poza tym tam, gdzie takie stanowiska istnieją, musi mieć to odzwierciedlenie w budżecie gminy, powiatu czy województwa zatwierdzanym przez rady gmin, powiatów bądź sejmiki. Trzeba też pamiętać, że liczba asystentów i doradców jest limitowana w zależności od wielkości jednostki samorządu terytorialnego. Wysoki Sejmie! Podczas uchwalania ustawy w 2008 r. w wyniku szerokiej konsultacji wyodrębniono tę grupę pracowników, która z wójtem, starostą lub marszałkiem przychodzi do urzędu, a po zakończeniu kadencji wraz z nim odchodzi. Jest to bardzo czytelne. Społeczeństwo lokalne, wybierając nowego wójta, nową radę powiatu czy też nowy sejmik lub powierzając im ponownie obowiązki, daje jednocześnie możliwość doboru najbliższych pracowników i to społeczeństwo rozliczy ich potem w kolejnych wyborach. Gdyby Wysoka Izba przyjęła ten projekt zmian w ustawie, to dzisiaj funkcjonujący asystenci i doradcy staliby się regularnymi pracownikami urzędów samorządowych. Przypomnę, że proponowany projekt ustawy spotkał się także z negatywną opinią środowisk i organizacji samorządowych. Ustawa o pracownikach samorządowych ma 10 lat i z pewnością - i ja wiem o tym - potrzebuje zmian, i warto o nich podyskutować, jednak nie w proponowanym zakresie. Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska będzie głosował przeciw projektowi ustawy i poprze stanowisko Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej. Dziękuję.
Mówca: Marek Sawicki
Data: 2017-06-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Myślę, że pan poseł Jaskóła, który mówił z tej trybuny, że żaden porządny wójt nie będzie protestował przeciw tej ustawie, tak naprawdę nie zna wójtów ani nie zna samorządów. Z tym, żeby zatrudniać pracowników, asystentów, osoby, do których ma się pełne zaufanie, czy będzie ta ustawa, czy jej nie będzie, każdy wójt, każdy samorządowiec doskonale sobie poradzi. To niestety przykład regulacji zbędnej, przykład tego, co - chcemy czy nie chcemy - w naszym parlamencie już od wielu kadencji kwitnie: co roku jest kilkaset ustaw, bo coś, jakiś fragment trzeba doregulować. Panie pośle Jaskóła, byłem wójtem prawie dwie kadencje. Później rozdzieliła to ustawa, nie można było łączyć funkcji posła i wójta. Byłem radnym sejmiku wojewódzkiego. Byłem także, jak pan wie, prawie dwie kadencje ministrem rolnictwa. W drugiej kadencji zrezygnowałem z gabinetu politycznego, chyba dwa resorty tego gabinetu nie miały. Nie potrzeba przepisów prawnych tego typu, żeby dobry gospodarz wiedział, jak ma się zachować. W odróżnieniu od nadzoru centralnego, któremu, widzę, zaczyna pan wtórować za Prawem i Sprawiedliwością, ludzie na dole doskonale wiedzą, czy zatrudnieni urzędnicy są kompetentni i potrzebni i czy właściwie zajmują się sprawami. Jeżeli są niekompetentni, to tak jak w ostatnich wyborach samorządowych... Ponad 1/3 samorządowców nie potwierdziła swojego mandatu. Widać wyraźnie, że weryfikacja społeczna jest najlepszym sposobem na to, żeby administracja funkcjonowała sprawnie i żeby tego typu nadmiernych wydatków na jej funkcjonowanie nie było. Radziłbym zamiast zajmować się zbędnymi regulacjami poszukać innych, ciekawszych pomysłów na zafunkcjonowanie klubu Kukiz’15. Początkowo mówiliście, że zlikwidujecie asystentów, zlikwidujecie gabinety polityczne. Po to, żeby mieć poparcie Prawa i Sprawiedliwości, już od gabinetów politycznych odstąpiliście. Dla was solą w oku jest samorząd, natomiast administracja centralna już nie. Jeśli już chcecie tak to traktować, to wszystkich równo. A ja chcę wyraźnie podkreślić w imieniu mojego klubu, że nie będziemy głosowali za ustawą, która wprowadza zbędne regulacje. Dziękuję bardzo.