Mówca: Michał Szczerba
Data: 2015-09-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałkini! Pani Minister! Wysoka Izbo! Bardzo dziękuję za dyskusję nad sprawozdaniem Komisji Polityki Senioralnej. Dla przypomnienia powiem, że jest to projekt Komisji Polityki Senioralnej. Dla posłów, którzy nie zapoznali się, że tak powiem, z tym, kto jest autorem, to jest tylko przypomnienie. Bardzo dziękuję za wszystkie wystąpienia. Dziękuję panu posłowi Tomaszewskiemu także za to, że przypomniał, iż od listopada 2013 r. we wszystkich gminach w Polsce - jest ich 2497 - również dzięki inicjatywie poselskiej, mogą być tworzone gminne rady seniorów mające charakter konsultacyjny, doradczy, inicjatywny. Tych gminnych rad seniorów już jest blisko 150 w całym kraju i stanowią one ważne ciało w procesie decyzyjnym, jeśli chodzi o decyzje na poziomie lokalnym. Trzeba przyznać, i wszyscy to państwo wiecie, że jesteśmy na początku drogi. Ale bez dobrej diagnozy, wieloaspektowej, nie jesteśmy w stanie kształtować dobrych polityk publicznych. Przecież ostatnie 28 posiedzeń Komisji Polityki Senioralnej to było nieustanne wyciąganie informacji z różnych obszarów dotyczących osób starszych, od 18 ministrów konstytucyjnych. Czy to jest zadanie Komisji Polityki Senioralnej? Czy to jest zadanie stałej komisji, regulaminowej, która została powołana decyzją całej Izby? Nie. My wymagamy od Rady Ministrów, ktokolwiek będzie w tej Radzie Ministrów, kimkolwiek będzie premier i kimkolwiek będzie minister pracy i polityki społecznej, dobrej, rzetelnej informacji, a nie fragmentarycznych informacji niepowiązanych ze sobą. Chodzi o sytuację mieszkaniową, warunki bytowe, kwestie zdrowia, kwestię poziomu usług socjalnych i opiekuńczych. Żeby było jasne, państwo posłowie, my przecież uwzględniliśmy w tym projekcie wszystkie uwagi, także posłów opozycji, za co dziękuję pani poseł, dziękuję pani prof. Hrynkiewicz. To jest nasza wspólna praca i nasz wspólny sukces w jakiejś mierze. Jesteśmy na początku drogi. Ksiądz Adam Boniecki w zeszłym roku poświęcił cały numer ˝Tygodnika Powszechnego˝ starości i przygotowaniom do starości. Powiedział: Nie ma co się pocieszać, że to jeszcze nie teraz. Do starości musimy się przygotować, póki jesteśmy względnie młodzi. My jako społeczeństwo jeszcze jesteśmy względnie młodzi, ale w roku 2060 - nie wiem, czy jesteśmy w stanie, że tak powiem, objąć taki horyzont swoją wyobraźnią - co druga osoba w naszym kraju będzie miała więcej niż 54 lata. Co druga osoba, którą spotkamy na ulicy, będzie miała więcej niż 54 lata. Naprawdę trzeba się do tego przygotować. Oczywiście była dyskusja na temat tytułu ustawy. Przede wszystkim chcieliśmy podmiotowo potraktować osoby starsze. Mamy pełną świadomość, że to nie jest projekt skończony ani skończona ustawa. Ona będzie mogła, poprzez takie podmiotowe i w dużej mierze ogólne jej nazwanie, być aktem prawnym, który będzie mógł być stale uzupełniany. Będzie swoistą ustawą matką, fundamentem, gdzie ureguluje się pewne sprawy, jak również gdzie będzie możliwe przełożenie legislacyjne różnych polityk publicznych. Chciałbym także powiedzieć, że ten projekt powstał siłami komisji. Sami go pisaliśmy, oczywiście korzystając z najlepszej wiedzy ekspertów. Chciałbym podziękować prof. Piotrowi Błędowskiemu, byłemu prezesowi Polskiego Towarzystwa Gerontologicznego, prof. Bolesławowi Samolińskiemu, przewodniczącemu Rady ds. Polityki Senioralnej przy ministrze pracy i polityki społecznej, oraz prof. Januszowi Szymborskiemu z Rządowej Rady Ludnościowej. My wykonaliśmy tę pracę. My, w oparciu o dostępne narzędzia, określiliśmy także koszty tej ustawy i koszty przygotowania informacji. Z drugiej strony, nie krępując rąk prezes Rady Ministrów, obecnej, przyszłej, daliśmy również możliwość ukształtowania pewnych szczegółowych rozwiązań w ramach rozporządzenia prezesa Rady Ministrów. My nie mamy prawa na końcu kadencji regulować bardzo szczegółowo różnych kwestii, ponieważ to będzie zależało także od woli politycznej. Ja wierzę, że wolą polityczną tej Izby będzie, aby co roku Sejm i Senat otrzymywały kompleksową, spójną, logiczną, nie fragmentaryczną, ale całościową informację, oraz żądam, jako przewodniczący Komisji Polityki Senioralnej, razem z członkami tej komisji, aby rząd dokonywał stałego monitoringu sytuacji osób starszych, żeby mógł w sytuacjach stwierdzonych potrzeb reagować, również poprzez budżet corocznie uchwalany przez Wysoką Izbę. Jeszcze raz bardzo dziękuję państwu za współpracę i cieszę się, że można powiedzieć, że żaden z klubów nie wyraził wprost gotowości głosowania przeciwko temu projektowi. Mam nadzieję, że przy najbliższym głosowaniu projekt ten zostanie przyjęty bez głosu sprzeciwu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)