Mówca: Andrzej Duda
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przygotowując się do tego wystąpienia w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, zadałem sobie trud sięgnięcia do archiwalnych dokumentów, żeby ustalić, kiedy do ustawy o Trybunale Stanu wprowadzono zapisy, które dziś proponuje się zmienić tym projektem, i stwierdziłem, kiedy rzeczywiście zostały one wprowadzone. Głosowanie w Wysokiej Izbie odbyło się dokładnie 12 lutego 2010 r. W tym głosowaniu praktycznie cała Izba opowiedziała się za tym projektem. Nie podam w tej chwili dokładnie, ale było to grubo ponad 400 posłów, tylko 6 posłów było przeciwnych tym rozwiązaniom. Ale, proszę państwa, trzeba dzisiaj sobie powiedzieć jedną rzecz jasno i wyraźnie: tamto głosowanie odbyło się w trochę innych czasach. To pierwsza rzecz. Odbyło się ono przed tragedią smoleńską, która wiele zmieniła w naszym życiu publicznym, także w polityce, wiele zmieniła w spojrzeniu na funkcjonowanie organów administracji, przede wszystkim administracji rządowej. Ale też to głosowanie odbyło się już jakiś czas temu, w poprzedniej kadencji, i w tej kadencji mogliśmy w związku z tym testować rozwiązania, które są wprost w tej chwili określone w ustawie. Dawniej tutaj czerpano pomoc odpowiednio z norm Kodeksu postępowania karnego. Taka była zresztą motywacja wprowadzenia tej regulacji, bo przeczytałem też, lakoniczne bardzo, ale uzasadnienie projektu ustawy z 2009 r., rozpatrywanej w 2010 r. Wiele się zmieniło, Wysoka Izbo, dlatego że mamy nowe doświadczenia. Mamy niestety doświadczenia z ukrywaniem dokumentów, ukrywaniem faktów przez organa administracji publicznej, administracji rządowej. Nie dalej niż wczoraj było posiedzenie Zespołu Parlamentarnego do spraw wyjaśnienia przyczyn tragedii smoleńskiej, na którym przedstawiono dokument, raport polskiego akredytowanego Edmunda Klicha, z którego jasno wynika, że obciążał on zaraz po tragedii smoleńskiej winą za to, że doszło do niej, stronę rosyjską, czego przez ponad trzy lata rząd polski nie chciał społeczeństwu ujawnić. Jawność, proszę państwa, ginie dzisiaj. Jawność ginie m.in. także dlatego, że w Sejmie większość parlamentarna odmawia powołania komisji śledczych, które są im nie na rękę, komisji śledczych, których posiedzenia odbywały się publicznie, odbywały się przy otwartej kurtynie, gdzie ważne dla Polaków sprawy w zakresie funkcjonowania także polskiej polityki były przedstawiane w sposób transparentny. Przypomnę sprawę komisji śledczej w sprawie Amber Gold, w którą zamieszane były czołowe postaci Platformy Obywatelskiej przede wszystkim z Trójmiasta. Co się stało? Nie ma komisji. Wszystkie wnioski o nią na wszystkich poszczególnych szczeblach zostały w Wysokiej Izbie przez większość parlamentarną odrzucone. Stoję na stanowisku, reprezentując tutaj nasz klub parlamentarny, że w tych postępowaniach, w postępowaniach przed Trybunałem Stanu, w postępowaniach, które dotyczą polityków, dotyczą ich działania, jawność powinna być. Te sprawy powinny być rozpatrywane przy otwartej kurtynie, bo społeczeństwo powinno słyszeć, o co w nich chodzi, dlatego że nie możemy dopuścić do tego, bo jest to po prostu nieuczciwe, aby dochodziło do sytuacji, kiedy wylewane są na ludzi z wysokich szczebli polskiej polityki pomyje poprzez składanie wniosków, a następnie, gdy przedstawiają oni wyjaśnienia przed komisją, to wyjaśnienia te składane są w sposób niejawny i nie są oni w stanie oczyścić się z zarzutów, które wcześniej zostały im postawione publicznie, ponieważ nikt nie może usłyszeć ich wyjaśnień, ponieważ nikt nie może usłyszeć tego, jakie rzeczywiście były fakty, usłyszeć przesłuchań tych, którzy są obwinieni, przesłuchań świadków. To jest patologia, proszę państwa, to jest krzywdzenie ludzi, niezależnie od tego, kto w danym momencie rządzi, bo różnie w Polsce jeszcze może być, jeżeli chodzi o to, kto będzie miał w tej Izbie większość sejmową i komu pewne rozwiązania będą na rękę, a komu będą nie na rękę. Państwo doskonale o tym wiecie, bo w polskiej polityce występuje zmienność, i dobrze, że ona występuje, bo to jest charakterystyczne dla wszystkich normalnie funkcjonujących demokracji. Tak powinno być, tak powinno być nadal. Dlatego Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość opowiada się za tym, aby postępowanie przed Trybunałem Stanu było jawne, i Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość będzie ten projekt ustawy popierał. Niemniej chciałbym stwierdzić jasno i wyraźnie, że w projekcie rzeczywiście jest pewna bardzo istotna usterka, nieścisłość. Chodzi o wspominany tutaj już z tej trybuny przez moich przedmówców art. 28a ustawy. (Dzwonek) Otóż, szanowna pani marszałek, w imieniu klubu składam poprawkę, której celem jest usunięcie tego przepisu, albowiem jeżeli postępowanie ma być jawne, nie może być kary za ujawnienie informacji o tym, co się działo w trakcie tego postępowania. Chciałbym jednocześnie zaznaczyć, że jeżeli chodzi o pkt 2 lit. b projektu mówiący o czynnościach, w trakcie których rozprawa będzie zamknięta z uwagi na ujawnianie w jej toku informacji zakwalifikowanych jako informacje niejawne, to w tym zakresie żadna regulacja w tej ustawie nie jest potrzebna, albowiem kwestie ujawniania informacji niejawnych są uregulowane w Kodeksie karnym. Proszę państwa, art. 265 i art. 266 Kodeksu karnego regulują kwestie odpowiedzialności za ujawnienie tak informacji ściśle tajnych i tajnych, jak i informacji zakwalifikowanych jako mniej istotne, a jednak chronione, czyli choćby informacje poufne. Jeszcze raz powtarzam: Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość opowiada się za tym projektem, dlatego że opowiadamy się za transparentnością i jawnością polskiego życia publicznego. Społeczeństwo ma prawo dostępu do informacji o tym, jak w Polsce prowadzona jest polityka, a takie informacje prezentowane są właśnie w toku tego postępowania. I jeszcze krótka odpowiedź dla pana przewodniczącego Halickiego, który tak chwalił to postępowanie. (Oklaski)