Mówca: Kornelia Wróblewska
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Rozmawiamy dzisiaj o rozwiązaniach, jakie rząd proponuje osobom posiadającym orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności. Należy jednak zauważyć i mocno podkreślić, że nie jest to odpowiedź na protest osób z niepełnosprawnościami w Sejmie. Protestujący rodzice przedstawili na konferencji prasowej w dniu dzisiejszym 4-minutowy filmik prezentujący obietnice polityków PiS z czasów, gdy byli opozycją, i z okresu ostatniej kampanii wyborczej. Zachęcam państwa do zapoznania się z tym filmikiem. Jest on dostępny w Internecie. Poseł Kaczyński, poseł Rafalska, poseł Mazurek, premier Beata Szydło i prezydent Andrzej Duda oraz wielu innych. Jeszcze kilka lat temu wiedzieli, czym jest choroba, niepełnosprawność, poświęcenie, wspomniana miłość, która zmusza rodziców do najbardziej dramatycznych poświęceń. Sami umożliwili tej samej grupie, na tych samych korytarzach protest w Sejmie z postulatami zapewnienia godnego życia osobom wykluczanym przez system i wykłócali się z ówczesnym rządem o te należne niesamodzielnym i zależnym obywatelom Polski pieniądze. Dziś nawet do nich nie podejdą, nie zapytają, jak się czują, nie porozmawiają, tak czysto po ludzku, nie zrobią tego, co kilka lat temu było ich zdaniem do załatwienia jednym podpisem. To nie jest ustawa, która realizuje którykolwiek postulat osób protestujących. To nie jest nawet ustawa, która realnie cokolwiek zmieni w życiu osób z niepełnosprawnościami, bo nie ma na nią pieniędzy, a zapisy są o wszystkim i o niczym. Może będzie więcej darmowych pieluchomajtek i pierwszeństwo w kolejce w aptece czy brak konieczności posiadania skierowania do ginekologa, dentysty i na test HIV. To dla osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności. Pytanie, czy na wszystkie te badania dzisiaj skierowanie jest potrzebne. Ale czy tego tak naprawdę potrzebują niepełnosprawni? To kropla w oceanie potrzeb. Nowoczesna prawdopodobnie zagłosuje za tą ustawą, chociaż z wielką niechęcią, bo to ustawa napisana na kolanie, dla zagłuszenia protestujących. Ustawa zainspirowana przez rodzica osoby niepełnosprawnej, który po rozpoczęciu protestu w Sejmie napisał list do pani minister, w którym poprosił o darmową rehabilitację. Dziś ten pan zadzwonił do mnie, tłumacząc, niemalże płacząc, że jego pismo zostało źle zinterpretowane, że czuje się oszukany przez rząd, bo jego słowa stworzyły tę ustawę i wykorzystywane są teraz w rozmowach z protestującymi. A on wyraźnie zaznaczył, że osoby niesamodzielne oprócz pieniędzy do życia potrzebują również darmowej rehabilitacji, i o nią poprosił. Rząd zostawił tylko rehabilitację i tylko tę leczniczą. Bez informacji, w jakim wymiarze, na jakich zasadach będzie przydzielana osobom z niepełnosprawnościami. Ten oszukany ojciec za pośrednictwem mojej osoby przeprasza wszystkich niepełnosprawnych, że podsunął rządowi pomysł, który teraz jest wykorzystywany do wyciszenia protestu. Tak samo organizacje pozarządowe zostały wykorzystane do podpisania porozumienia z rządem, porozumienia, którego w sprawie protestu nigdy nie było, nie ma go do tej pory. Dlatego dalej na korytarzach sejmowych siedzą, leżą osoby z niepełnosprawnościami - 21. dzień. Na zakończenie chciałabym oddać jeszcze głos właśnie tym osobom, rodzicom osób niepełnosprawnych protestujących w Sejmie. To kilka zdań z ich oświadczenia z 28 kwietnia: Zaproponowane rozwiązania sankcjonują pozbawienie osoby niepełnosprawnej prawa do wyboru formy i rodzaju terapii oraz rehabilitacji, tj. świadczeń, jakie miałyby być finansowane ze środków z postulowanego dodatku rehabilitacyjnego, a także odbierają im możliwość zakupu usług niedostępnych w ramach NFZ. Wypłata świadczeń w formie rzeczowej funkcjonuje w przypadku świadczeń dla rodzin dysfunkcyjnych, gdzie występują problemy związane z uzależnieniami od alkoholu, narkotyków czy hazardu. Skierowanie do nas świadczeń w tym trybie to forma dyskryminacji i uprzedmiotowienia osoby niepełnosprawnej. Zredukowanie szerokiego pojęcia ˝rehabilitacja˝ do rehabilitacji stricte medycznej świadczy o braku identyfikacji potrzeb osób niepełnosprawnych, niekompetencji lub złej woli twórców tego zabiegu. Wyższe koszty życia ponoszone w związku z niepełnosprawnością to nie tylko i nie zawsze rehabilitacja medyczna, zaopatrzenie w sprzęt czy materiały medyczne. Część osób niepełnosprawnych wymagających terapii czy rehabilitacji wysokospecjalistycznej, rehabilitacji społecznej, specjalistycznej terapii psychologicznej, treningu umiejętności społecznych czy asystencji, osób ponoszących wyższe koszty chociażby mobilności czy diety w proponowanych przez rząd rozwiązaniach nie znalazłaby dla siebie żadnej oferty. (Dzwonek) Te i inne oferty absurdy, jakie znajdujemy w proponowanych rozwiązaniach, oraz ostentacyjne łamanie Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych zakładającej pełną podmiotowość osoby niepełnosprawnej sprawiły, że propozycja rządu została przez nas odrzucona. Mówimy: dość dyskryminacji osób niepełnosprawnych, protest trwa. Dziękuję bardzo. (Oklaski)