PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W przedłożeniu rządowym oszacowano wpływy do budżetu państwa z tytułu wprowadzenia tej ustawy na około 116 mln zł. Projekt przeszedł jednak wszelkiego rodzaju modyfikacje w komisjach. Zgodnie z tym, co usłyszałem w tej sali, zostały uwzględnione poprawki. Chciałbym się dowiedzieć, panie ministrze, czy w związku z wprowadzeniem tych poprawek i przy uporze przyjęcia ich wszystkich, myślę tutaj o gazie zużywanym do napędu pojazdów samochodowych, te dochody się nie zmniejszą, a jeśli tak, to co jest powodem. I druga kwestia, o czym mówił pan poseł Święcicki. Na wprowadzeniu tej ustawy nie stracą gospodarstwa domowe, nie straci przemysł. W takim razie pytam: Skąd biorą się te dochody, skoro nikt nie traci w związku z tą ustawą, tak jakby wprowadzenie tej dyrektywy było obojętne? Dlaczego państwo zakładacie takie wpływy i w której pozycji w ustawie mają odzwierciedlenie te dochody z tytułu podatku akcyzowego? Dziękuję.
Mówca: Artur Gierada
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Tylko jedna kwestia w zasadzie do poprawek złożonych przez Prawo i Sprawiedliwość, bo doceniam konsekwencję, z jaką tę poprawkę składacie. Powiem tylko jedną rzecz dla wyjaśnienia także Sojuszowi Lewicy Demokratycznej, który zapowiedział jej poparcie, i panu posłowi Boguckiemu z Solidarnej Polski, że ta poprawka nie jest narzucaniem czegoś nowego, a tak naprawdę pewnego rodzaju sprawiedliwym wyrównaniem szans. Tak jak mówiłem w swoim wystąpieniu, akcyza na to paliwo jest zdecydowanie niższa w porównaniu z LPG, a już nieporównywalnie niższa, jeśli weźmiemy pod uwagę olej napędowy czy choćby benzynę. Co najważniejsze w tym wszystkim, musimy zwrócić uwagę, że jest to rozwiązanie ekologiczne i że jest to duży plus na przyszłość. Jak tutaj poseł Prawa i Sprawiedliwości podkreślił, jest to mała kwota dla budżetu, ale chodzi o tę sprawiedliwość. Uważam, że w najbliższej perspektywie finansowej będą naprawdę duże pieniądze m.in. na zakup samego taboru składającego się z tego typu pojazdów. Zaraz powiem, dlaczego. Trzeba pamiętać, że do roku 2020 musimy dosyć znacznie obniżyć emisję CO 2 . Nie wybieramy sobie poszczególnych kategorii, a musi to być emisja również w transporcie zbiorowym, dlatego już dzisiaj są poważne programy, które dofinansowują ten tabor, a będą naprawdę jeszcze większe i myślę, że samorządy będą mogły z nich korzystać z większym rozmachem. Będzie to preferencyjne i pod względem zakupu taboru, i pod względem późniejszej eksploatacji, bo ta niska akcyza i tak powoduje, że cena tego paliwa jest bardzo konkurencyjna. Na zakończenie chciałbym jeszcze bardzo podziękować wszystkim klubom, bo dyskusja na temat tej ustawy była naprawdę bardzo rzeczowa. Uczestniczyliśmy wspólnie w posiedzeniach podkomisji, a poprawki, które składały poszczególne kluby, były bardzo zbieżne. Chciałbym bardzo podziękować Ministerstwu Finansów za to, że wykazało tutaj naprawdę dużą elastyczność. Trzeba powiedzieć, że zupełnie przewartościowało finansowo swój projekt. Muszę podkreślić, że Ministerstwo Finansów spojrzało nie na kwestię dochodową budżetu państwa, a przede wszystkim na polskich przedsiębiorców. Podam tutaj choćby przykład huty w Ostrowcu Świętokrzyskim czy kilku innych przedsiębiorstw, które dzisiaj, w dobie kryzysu, przynoszą straty. Ta ustawa pozwoli im nie pogłębiać strat i utrzymać konkurencyjność, jeśli chodzi o inne państwa. Dziękuję bardzo.
Mówca: Michał Jach
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Procedowana dzisiaj ustawa jest dosyć szczególna, ponieważ nie wzbudzała żadnych kontrowersji w czasie prac Sejmu. Mimo jej istnienia i funkcjonowania przez 10 lat - tak na marginesie powiem, że dokładnie dzisiaj mija 10 lat od przyjęcia jej przez Sejm w 2003 r. - jest to trzecia poważna nowelizacja, ale wszystkie nowelizacje mają uzasadnienie merytoryczne. W tym przypadku, tak jak przy poprzednich nowelizacjach, wiem o tym, była pełna współpraca zarówno między wszystkimi klubami, jak i z ministerstwem. My, przedstawiciele klubu Prawa i Sprawiedliwości, mamy takie poczucie, że wszelkie te zmiany wychodzą naprzeciw oczekiwaniom kadry, ich zadaniem jest albo ułatwić życie, albo poprawić możliwości rozwoju merytorycznego, a także kariery zawodowej. Dlatego w trakcie prac nad tą ustawą, przede wszystkim w podkomisji, bo gros pracy zostało wykonane w podkomisji, wszyscy członkowie tej podkomisji mogli stwierdzić, że prace, które wykonujemy, wykonujemy w interesie zarówno żołnierzy zawodowych, jak i całych Sił Zbrojnych. Wobec tego, że wszystkie aspekty, wszystkie zmiany zostały już omówione przez moich przedmówców, stwierdzam, chcę potwierdzić, że klub Prawa i Sprawiedliwości w pełni popiera zmiany i będzie głosował za przyjęciem ustawy w całości. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mieczysław Marcin Łuczak
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Panie Generale! Szanowni Państwo! Cóż, każda ustawa, która jest wdrażana, ma swoje walory i wady. Przewodniczący podkomisji, a jednocześnie poseł sprawozdawca omówił bardzo szczegółowo projekt ustawy, moi wszyscy poprzednicy mówili zaś o tym, co zawiera i co wprowadza. Niemniej jednak trzeba powiedzieć prawdę, że nie do końca jesteśmy ukontentowani tym, co wprowadzamy. Chciałoby się więcej, jednak nie zawsze można to zrobić. W każdym razie rozpatrywany projekt ustawy w istotny sposób zmienia zasady pełnienia zawodowej służby wojskowej. Wypracowane w toku prac rozwiązania zmierzają do poprawy warunków służby wojskowej. Można by było skwitować to tak w całości, bo o szczegółach praktycznie po kolei powiedzieli moi przedmówcy. Ceniąc czas pana marszałka, pana ministra, pana generała, koleżanek i kolegów, nie będę się rozwodził, choć wiem, że zostały mi jeszcze prawie 3 minuty. Powiem tak: wojsko to jest coś więcej niż każda inna służba. Bezpieczeństwo wewnętrzne, ale także bezpieczeństwo zewnętrzne to jest coś bardzo ważnego. Komisja Obrony Narodowej jest miejscem, gdzie przeważnie z niewielkimi różnicami zdań zawsze dochodzimy do konsensusu i to, co jest dobre dla obronności kraju, dla polskiego żołnierza, zawsze jest uchwalane, przyjmowane. W związku z tym, tak jak powiedziałem, działając dla dobra polskiej obronności i polskiego żołnierza - wiem, obiecałem - oświadczam, iż Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował za przyjęciem projektu ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Renata Butryn
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dwa pytania. Pierwsze pytanie o wykształcenie i awans. Część żołnierzy, którzy marzą o stopniu oficerskim, będzie musiała po prostu uzupełnić wykształcenie. Czy przewidujecie państwo jakąś pomoc w uzyskaniu wykształcenia? Spotkałam chociażby w Marynarce Wojennej bardzo zdolnych żołnierzy, którzy muszą uzupełnić wykształcenie, żeby awansować. Po drugie, pytanie o kobiety i zróżnicowanie wymagań, jeśli chodzi o ocenę ich służby, bo wiadomo, że będą kryteria. Czy przewidujecie opracowanie kryteriów, które będą uwzględniać różnicę płci? Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Wziątek
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Mówiłem o otwartości strony rządowej na etapie procedowania projektu ustawy w Sejmie, w naszej komisji i podkomisji. Chciałbym zapytać, panie ministrze, o otwartość na składane wnioski, propozycje, postulaty kierowane przez stronę społeczną, przez konwent dziekanów na poziomie konsultacji społecznych tego projektu. Czy były uwzględnione wszystkie propozycje zgłaszane przez stronę społeczną, czy część z nich nie została uwzględniona? Jakie są to propozycje i dlaczego nie zostały uwzględnione? Dziękuję.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytanie dotyczące punktu, który dotyczy wprowadzenia możliwości wyznaczania na niższe stanowiska służbowe żołnierzy zawodowych za ich zgodą w przypadku likwidacji lub zmiany dotychczas zajmowanych przez nich stanowisk służbowych. Z jednej strony wiadomo, że to rozwiązanie jest dobre w przypadku reorganizacji, z drugiej strony pojawia się pytanie techniczne: Czy za ich zgodą? Czy w wojsku będzie zgoda, czy będzie jednak rozkaz? Czy będzie dyskusja, czy jednak żołnierz na służbie dostanie rozkaz i go wykona? Czy to się wiąże z utratą uposażenia, po prostu przejściem na mniejsze zarobki dla żołnierzy? Czy przewidują państwo jakieś inne rozwiązania?
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zainteresowanie żołnierzy tym projektem ustawy było znaczące. Nie zajmuję się tą dziedziną w Sejmie, ale także i do mnie trafiały pytania. Mam przyjemność mieć znakomitego kolegę, jakim jest kolega Wziątek, który te wszystkie sprawy zbiera od naszych posłów, przede wszystkim sprawy związane z dojazdami do pracy. Będąc tutaj, chciałbym zapytać, ile ta ustawa będzie kosztować budżet państwa, zwłaszcza jeśli chodzi o sprawy związane z awansami żołnierzy.
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

1. Czy członek składu orzekającego wojskowej komisji lekarskiej zgłaszający sprzeciw do projektu orzeczenia podpisuje to orzeczenie, czy też nie? 2. Czy po nowelizacji ustawy stopień etatowy będzie musiał odpowiadać stopniowi wojskowemu, czy też powraca się do dowolności i uznaniowości? 3. Jaka będzie istotna różnica w powoływaniu osoby posiadającej stopień tzw. inny niż wojskowy do służby kontraktowej w Siłach Zbrojnych RP w odniesieniu do stanu obecnego? 4. Czy na wniosek samego żołnierza zawodowego będzie można mu sporządzić opinię służbową w każdym czasie? 5. Czy żołnierzy pełniących zawodową służbę wojskową jako stałą bez ich zgody będzie można skierować na misje wojskowe poza granice kraju?
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W górnictwie nie ma tanich i szybkich inwestycji. Od podjęcia decyzji do pierwszego efektu widocznego dla postronnego obserwatora często mija wiele lat. Jednym z przykładów takiej inwestycji jest budowa w kopalni Marcel w Radlinie blisko 2-kilometrowego chodnika schodzącego 400 m pod ziemię, która trwała wiele lat. Inwestycja zwróci się w ciągu 4 lat. Węgiel z kopalni Marcel w Radlinie zamiast - jak dotąd - szybem będzie wydobywany na powierzchnię tzw. upadową, czyli pochyłym chodnikiem łączącym wyrobisko z zakładem przeróbczym. Budowa upadowej kosztowała 90 mln zł. To największa w ostatnich latach taka inwestycja w górnictwie. Komuś może się wydawać, że to informacja niegodna uwagi. Kto tak myśli, ten jest w błędzie. Budowa upadowej w Marcelu jest przykładem tego, że górnictwo podąża za nowoczesnością. Upadowa oznacza usprawnienie transportu węgla na powierzchnię. Maleją koszty eksploatacji, poprawia się bezpieczeństwo pracy, bo urządzenia pracujące w upadowej stwarzają mniejsze zagrożenie. Decyzja o budowie upadowej została podjęta przynajmniej jakieś 10 lat temu. Przepraszam, jeżeli się mylę. Dlaczego akurat upadowa? Otóż decyzja o kosztownej inwestycji została podjęta po dokładnej analizie ekonomicznej. Tylko takie rozwiązanie gwarantowało, że kopalnia będzie wydobywać przynajmniej 9,5 tys. t węgla na dobę, a koszty transportu nie spowodują, że będzie to wydobycie nieopłacalne. Dzięki upadowej można transportować na dół duże urządzenia w całości, bez konieczności ich rozbierania na mniejsze segmenty. Górnicy z Marcela oszczędzają dzięki temu czas i pieniądze. Są także w czołówce innowacyjnych kopalń, chociaż historia Marcela rozpoczęła się w 1883 r. Też w tych czasach pracę rozpoczął w tej kopalni mój pradziadek, Filip Piechaczek z Marklowic. W pierwszym roku normalnej eksploatacji wydobyto tylko 83 t węgla, ale już w następnym wydobyto 19 tys. t, a w 1885 r. - 85 tys. t. Aby wykorzystać miał powstający przy urabianiu węgla, w 1890 r. wybudowano na terenie kopalni pierwszą na Górnym Śląsku brykietownię. W 1906 r. kopalnia posiadała już 3 takie brykietownie, wyposażone łącznie w 6 pras. W 1894 r. oddano do użytku kuźnię, a wciągu kilku następnych lat zelektryfikowano powierzchnię kopalni oraz uruchomiono produkcję cegły. Powtarzam: w 1894 r. W 1958 r. zastosowano w kopalni Marcel po raz pierwszy kombajn węglowy. W tym samym roku wprowadzono pierwszy w polskim górnictwie strug węglowy oraz zastosowano zmechanizowaną obudowę firmy Reinstahl. Górnictwo nie jest skansenem, nie jest także schyłkową gałęzią gospodarki. Między innymi od nas zależy, czy stworzymy dla tej branży warunki rozwoju. Kopalnia Marcel, obok Koksowni Radlin, jest największym zakładem przemysłowym w Radlinie i w okolicy. Jak to często bywa na Śląsku, bez kopalni ludzi czeka nędza. Sam pochodzę z rodziny, która od pokoleń żyje tylko dzięki tej kopalni. Wiedzą o tym lokalne społeczności, wiedzą także lokalni politycy oraz ci, którzy zarządzają kopalnią. Dlatego od 130 lat kolejne pokolenia górnicze dbają, aby kopalnia jak najlepiej funkcjonowała. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Całą Polską wstrząsnęła sprawa pięciolatka z Kokorzyc pod Środą Śląską, który może zostać odebrany dwojgu kochających go dziadków, ponieważ kurator z zespołu kuratorskiej służby sądowej sądu rejonowego uznała, że dziecko jest za grube. Wspomniana kurator złożyła właśnie w tej sprawie wniosek do sądu w Środzie Śląskiej. Kilkukilogramowa nadwaga, którą ma wspomniany pięciolatek, nie jest dostatecznym powodem, żeby kochane dziecko odbierać rodzinie. Jestem przekonany, że tak właśnie uzna sąd, ale sam fakt, że doszło do takiego zdarzenia, budzi poważny niepokój społeczeństwa i specjalistów. Bo oznacza to, że równie dobrze podobne wnioski można składać, jeżeli ktoś uzna, że nasze dziecko jest za szczupłe, za niskie, za ciepło ubierane lub np. chodzi w niemodnym obuwiu. Jednak o wiele niebezpieczniejsze są sytuacje, które już mają miejsce w naszym kraju, a mianowicie odbieranie dzieci rodzinom, które mają poważne problemy materialne. I co takiego się dzieje z dzieckiem, któremu rodzice pozbawieni pracy, chociaż kochają je nad życie, nie są w stanie zagwarantować pewnych standardów? Dziecko trafia do zawodowych rodzin zastępczych i rodzice zastępczy otrzymują za to pieniądze. Jak obliczył jeden z ogólnopolskich portali informacyjnych, na czworo dzieci państwo daje nawet 9 tys. zł. W związku z tym rodzi się pytanie, dlaczego dopuszczamy do tak tragicznych paradoksów. Czy może chodzi o osłabienie rodziny, która nie otrzymuje dostatecznego wsparcia od państwa? I nic dziwnego, że z roku na rok wzrasta liczba zawodowych rodzin zastępczych, które podejmują się wychowywania cudzych dzieci, oczywiście za niezłe pieniądze. Czy ktoś wreszcie w naszym kraju zrozumie, że lepiej jest pomagać rodzinie, bo jeśli ona materialnie nie poradzi sobie z utrzymaniem dzieci, to i tak potem trzeba przeznaczać często o wiele większe środki dla rodzin zastępczych lub domów dziecka.
Mówca: Bogdan Rzońca (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Z niepokojem obserwuję rozpadający się system edukacji narodowej, zagrażający uczniom, nauczycielom, rodzicom, narodowi, państwu. Przejawem tego rozpadu są diametralne różnice w ocenie systemu edukacji wprowadzanej przez koalicję PO-PSL przez rodziców i uczniów oraz urzędników i pseudoreformatorów angażowanych przez MEN do forsowania niezrozumiałych reform. W świetle badań można stwierdzić, że uczniów w szkołach trapią stresy i depresje, że trwa mechaniczny proces przymuszania sześciolatków do pójścia do szkoły. Ogromnym problemem są niekorzystne tendencje uzależniania jakości kształcenia od zasobów finansowych samorządów terytorialnych, które prowadzą do tego, że uczniowie mają bardzo różne warunki uczenia się. Dramatycznie przedstawia się kwestia wychowania patriotycznego w szkołach wynikająca z pozbawienia obowiązku uczenia się historii przez wszystkich uczniów w całym cyklu kształcenia. Wielką pomyłką jest również ograniczenie liczby godzin, m.in. z fizyki i chemii, w szkołach średnich, a przede wszystkim w liceach ogólnokształcących. Niepokój budzi odpływ ze szkół ogromnej rzeszy doświadczonych nauczycieli tracących etaty, znakomitych wychowawców, animatorów zajęć pozaszkolnych. Kompletnie niezrozumiała jest dla nauczycielskich związków zawodowych sytuacja, w której MEN nie prowadzi dialogu z nimi, czego przykładem jest odrzucenie wszystkich poprawek związkowców do zmian w ustawie Karta Nauczyciela. Destabilizacja ujawnia się też w ostatnich miesiącach przy sprawie etatowego czasu pracy dla nauczycieli specjalistów: pedagogów, psychologów, logopedów, socjoterapeutów itd. Brakuje regulacji centralnych, więc samorządy terytorialne zaczynają to robić na własną rękę. Odrębnym problemem w szkole jest przerost biurokracji dotykający nauczycieli muszących gromadzić dowody swej pracy, biegających za zaświadczeniami, co nie uwidacznia prawdziwego obrazu pracy nauczyciela. Wielka szkoda, że zniknęła specjalizacja nauczycieli, która prowadziła do realnego podniesienia ich umiejętności dydaktycznych i wychowawczych. Wymieniane mankamenty mają tylko symboliczny charakter, bo obraz polskiej szkoły jest coraz bardziej przygnębiający. Czy ta koalicja PO-PSL rozumie, co robi? Czy pani minister Szumilas posiada kompetencje do kierowania tak ważnym resortem? W Polsce zniszczono już wiele w obszarze materialnego majątku narodowego. Apeluję więc o zaprzestanie dewastacji polskiego systemu edukacji narodowej, apeluję o dialog w sprawie naprawy sytemu edukacji narodowej. Apeluję, by rząd wziął pod uwagę postulaty NSZZ ˝Solidarność˝ w zakresie naprawy polskiej oświaty.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W moim oświadczeniu poselskim pragnę zwrócić uwagę Wysokiej Izby na przedłużający się proces legislacyjny związany ze zmianą ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, z 10 maja 2012 r. Senat na posiedzeniu w dniu 10 maja 2012 r. podjął uchwałę w sprawie wniesienia do Sejmu projektu przedmiotowej ustawy. Celem projektu jest zmiana ustawy z 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu związana z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2004 r. Szczególnie chodzi w projekcie ustawy o sanację skutków wypowiedzenia stosunku służbowego funkcjonariuszom ABW i AW w oparciu o przepis uznany za niezgodny z konstytucją. Proponuje się, by przyjąć regulację przewidującą, że w przypadku funkcjonariusza pozostającego poza służbą w związku ze zwolnieniem na podstawie niekonstytucyjnego przepisu do okresu liczonego do wysługi lat doliczyć okres równy różnicy między skróconym niekonstytucyjnym wypowiedzeniem, a okresem, który powinien się do niego stosować wedle ogólnych zasad. Z pisma uzupełniającego skierowanego przez senatora Piotra Wacha do pani marszałek Ewy Kopacz wynika, że szacowana wysokość tych skutków oscyluje wokół kwoty 100 tys. zł w skali roku. Kwota ta zostałaby pokryta bezpośrednio z budżetu agencji. Mimo że 28 sierpnia 2012 r. projekt ustawy skierowano do Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych i Komisji do Spraw Służb Specjalnych do pierwszego czytania, do dzisiaj projekt ustawy jest praktycznie zamrożony. Kilkuset funkcjonariuszy nie może się doczekać ważnego dla nich rozstrzygnięcia prawnego. Dlatego zwracam się w imieniu funkcjonariuszy, którzy kierują do biur poselskich prośby o pomoc w tej sprawie, do pani marszałek o przyspieszenie procesu legislacyjnego przedmiotowej ustawy.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Jak dowiadujemy się ostatnio z prasy, Ministerstwo Edukacji Narodowej z listy lektur szkolnych usunęło ˝Pana Tadeusza˝ Adama Mickiewicza. Fakt ten powinien być oburzający nie tylko dla polonistów uczących w szkołach, ale przede wszystkim dla każdego Polaka. Nie na darmo bowiem utwór ten nazywany jest epopeją narodową. Przez lata był przykładem patriotyzmu, umiłowania domu rodzinnego i ojczyzny, jednak najwidoczniej wg MEN zaszły w tym względzie jakieś zmiany. Podstawa programowa języka polskiego w szkole podstawowej i gimnazjum podaje, że celem ogólnym kształcenia jest m.in. kształtowanie u uczniów hierarchii wartości, wrażliwości, gustu estetycznego, poczucia własnej tożsamości i postawy patriotycznej. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Wypada więc postawić pytanie, jakimi środkami nauczyciel ma budować tę patriotyczną postawę i tożsamość ucznia bez czołowego utworu polskiego, jak ma kształtować gust estetyczny, kiedy zamiast klasycznej literatury polskiej zmuszony jest omawiać z uczniami zagraniczne komiksy czy książki fantasy już niemal na wszystkich etapach edukacji. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Istnieje obawa, że takie postępowanie MEN zdominowanego przez posiadających małą wyobraźnię polityków doprowadzi do tego, że w niedalekiej przyszłości młodzi ludzie nie będą znać jednego z najważniejszych cytatów literatury polskiej: ˝Litwo! Ojczyzno moja!˝ ani żadnych konotacji z nim związanych. Niech ironicznym podsumowaniem i refleksją będą tu słowa innego znanego poety polskiego Mikołaja Reja: ˝A niechaj narodowie wżdy postronni znają, iż Polacy nie gęsi, iż swój język mają˝. Dziękuję.
Mówca: Jan Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie sytuacji ludzi młodych w Polsce Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Zwracam się do państwa w sprawie dramatycznej sytuacji ludzi młodych w Polsce. Pod względem zatrudnienia młodzi Polacy borykają się z tymi samymi problemami co ich rówieśnicy w wielu innych krajach. Jednym z głównych problemów w Europie jest obecnie bezrobocie wśród młodych ludzi. Według badań Eurostatu w krajach Europy Zachodniej oscyluje ono obecnie w granicach 20%. W Polsce jest to ok. 22%, a coraz więcej bezrobotnych to absolwenci wyższych uczelni. W wielu krajach sytuacja jest jednak jeszcze gorsza - uwidoczniły to szczególnie strajki młodych Hiszpanów i Greków. Według danych Eurostatu w Hiszpanii aż 45% osób do 25. roku życia nie ma pracy, w Grecji - 38%, w Irlandii - 28%. W Polsce są ponad 2 mln osób trwale bezrobotnych, z czego ponad 400 tys. osób bez pracy nie ukończyło 25. roku życia. W interesie całego społeczeństwa jest, by młodzi ludzie znajdowali zatrudnienie, dzięki temu osiągali dochody, przyczyniali się do wzrostu konsumpcji, generowali wzrost PKB oraz zakładali i powiększali rodziny. Aby walczyć z problemami, jakie na rynku pracy dotykają osoby młode, konieczne jest tworzenie aktywnych ˝trójkątów wiedzy˝ z udziałem ośrodków edukacyjnych, pracodawców i instytucji otoczenia biznesu. Taka współpraca pozwoli zmniejszyć nie tylko problem bezrobocia wśród młodych, lecz także niedopasowania kompetencji i niedostosowania kierunków kształcenia do potrzeb pracodawców. Ma to miejsce w takich krajach jak Niemcy czy Austria, gdzie system kształcenia jest dualny, co oznacza, iż kładzie równie duży nacisk na teorię, jak i praktykę. Dziękuję.