Mówca: Jakub Szulc
Data: 2013-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo serdecznie dziękuję. Pani Marszałek! Panie Premierze! Państwo Ministrowie! Panowie Prezesi! Wysoka Izbo! Pan poseł Jan Łopata apelował przed momentem z tej mównicy o większą obiektywność, o większy obiektywizm tej debaty i o to, żeby nadać jej wymiar bardziej rzetelny, by można było rozmawiać o tym, co faktycznie miało miejsce przy wykonywaniu budżetu państwa w roku 2012, a co nie. Ja nie będę apelował, bo nie mam takich złudzeń, te debaty zawsze, niestety, wyglądają tak samo. (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: To jest debata polityczna.) Szkoda tylko, że mają tak bardzo niewiele wspólnego z rzeczywistością. Nie dyskutujemy o liczbach. Wiem, że pan poseł Elsner nie chciałby, aby podstawowy dokument finansowy państwa, jakim jest budżet państwa, traktował o liczbach. Najlepiej, żeby był to dokument od początku do końca życzeniowy. Ale tak, panie pośle, nie da się, niestety, tego zrobić. Jakkolwiek byśmy chcieli, budżet państwa jest po to, żeby można było rozliczyć co do złotówki finanse państwa. Innego dokumentu nie będziemy przyjmować - i dzięki Bogu innego dokumentu przyjmować nie będziemy. Natomiast podczas dyskusji zarówno nad przyjęciem budżetu, jak i nad sprawozdaniem z wykonania budżetu państwa za kolejne lata cały czas ma się nieodmienne wrażenie, że część państwa posłów funkcjonuje w zupełnie innej rzeczywistości, niestety, dlatego że z jednej strony mówicie państwo o tym, jakie cele nie zostały zrealizowane i o ile więcej wydatków na określone zadania powinniśmy ponosić, a z drugiej strony zarzekacie się, że to fatalnie, że mamy tak wysoki deficyt, fatalnie, że mamy przyrosty zadłużenia publicznego. Notabene od 3 lat one się zmniejszają w relacji do produktu krajowego brutto. O tym powinniśmy pamiętać, a o tym z tej mównicy dzisiaj w zasadzie nie mówiono, jak również cały czas wskazujecie państwo na to, że pieniędzy nam brakuje, tylko że budżet państwa ma stronę ˝winien˝ i stronę ˝ma˝. To jest dokument księgowy i nie da się, Wysoka Izbo, funkcjonować w rzeczywistości równoległej, która polega na tym, że niezależnie od tego, ile pieniędzy wygeneruję, przeznaczę, będę wydawał, to nie będę miał przyrostu po stronie długu, nie będę miał przyrostu po stronie deficytu. Tak się nie da. (Poseł Elżbieta Rafalska: Lepsze rozwiązania, lepsze reformy.) Pani poseł Rafalska bardzo słusznie wskazuje, że trzeba wprowadzać lepsze rozwiązania i lepsze reformy, tylko przypominam o jednej rzeczy. W momencie, kiedy ten rząd usiłował wprowadzać czy wprowadzał jakiekolwiek reformy, które zmierzałyby do długofalowego ustabilizowania sytuacji finansów publicznych, to państwo, pani poseł, byliście przeciwni. (Poseł Elżbieta Rafalska: Ale wy macie większość.) (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Podatek bankowy.) Chodzi m.in. o tzw. reformę 67, polegającą na podwyższeniu wieku emerytalnego, żeby można było w długim okresie finanse państwa ustabilizować. Państwo jesteście przeciwni. Wiem, że debata dotyczy dzisiaj wykonania budżetu za rok 2012, ale zapominacie państwo o tym, że ten rząd w trudnych latach, bo rok 2013 jest niewątpliwie rokiem trudnym, wprowadza rozwiązania, które są rewolucyjne, jeśli chodzi o politykę prorodzinną. Mam na myśli wydłużenie urlopu rodzicielskiego do 1 roku. Państwo mówicie, że nic się nie dzieje. Niestety, nie da się zrobić tak, żeby przy ograniczonych środkach można było zrobić wszystko i jeszcze przy okazji wygenerować nadwyżkę budżetową. W ten sposób tego nie zrobimy. Rozumiem, że państwo macie lepsze pomysły, ale myślę, że Polakom takich pomysłów życzyć nie powinniśmy. Przy tej debacie oczywiście nie dało się uciec od dyskusji nad tą zmianą, która była wczoraj omawiana w Wysokiej Izbie. Chodzi o nowelizację ustawy o finansach publicznych. W momencie, kiedy rząd wychodzi i z otwartą przyłbicą komunikuje, że musimy dokonać pewnych zmian, że wprowadzamy regułę wydatkową, która jest zdecydowanie lepszym rozwiązaniem niż dzisiejszy procykliczny próg 50% i daje możliwości reagowania... (Poseł Elżbieta Rafalska: My to popieramy.) ...to państwo momentalnie wieszczycie, że w finansach publicznych jest dramat i od przepaści dzieli nas już tylko krok. Wysoka Izbo, tak się niestety nie da. Dzisiaj można się było spodziewać tego, że będziemy o tym rozmawiać, tylko że to są naprawdę dobre rozwiązania. Z jaką kreatywną księgowością, jak państwo byście chcieli, mamy tutaj do czynienia? Można było wygenerować przy pomocy zapisów księgowych taką sytuację, żeby uniknąć zwiększenia deficytu o 16 mld zł. (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Za krótki dywan.) Jest kilka bardzo prostych sposobów, ale wychodzimy i mówimy, że przychody państwa nie będą w tym roku zrealizowane, a w związku z tym konieczna jest nowelizacja budżetu. Co w tym strasznego? Jednocześnie pokazujemy, w jaki sposób finanse państwa w długim okresie będą mogły być stabilizowane. Mówię o tym, czego ta debata dzisiaj powinna tak naprawdę dotyczyć, a czego w żaden sposób nie dotyczy. Za chwilę, jak państwo byście chcieli, do każdego sprawozdania z wykonania budżetu państwa będziemy powoływać komisję śledczą. Przecież to jest absurd. Na szczęście nie żyjemy w takiej rzeczywistości. To jest Polska, XXI w., a nie dziki kraj. (Poseł Elżbieta Rafalska: To wasz cytat.) Myślę, że przy okazji liczb, które powinny dzisiaj częściej padać, a nie padały, warto jest popatrzeć na to, jak faktycznie wyglądała realizacja polityki zarówno przychodowej, jak i wydatkowej naszego państwa, a nie odnosić się tylko i wyłącznie do tego, czego państwo w żaden sposób nie chcecie zrozumieć, uważając, że budżet państwa jest mechanizmem z gumy, który da się dowolnie rozciągać: z jednej strony większe wydatki, a z drugiej mniejszy deficyt. Serdecznie gratuluję. Dziękuję bardzo. (Oklaski)