Mówca: Jarosław Rzepa
Data: 2020-12-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W pierwszych słowach chciałbym podziękować, panie ministrze, za to, co się stało w roku 2019, tym wszystkim, którzy realizowali te zadania. Bo muszę powiedzieć, że jeśli chodzi o plan i wykonanie, został on zrealizowany, tak jak państwo założyliście. Natomiast pewnie moglibyśmy być bardziej ambitni, jeśli chodzi o kwoty wydatkowania, ale to też jest uwarunkowane - jak państwo wiecie - wieloma rzeczami. Dobrze się dzieje, szanowni państwo, że jeżeli chodzi o politykę w stosunku do kwestii linii brzegowej, o wszystkie inwestycje, które się dzieją, to jest to chyba ta branża albo ta dziedzina, w której jednak kontynuujemy to, co rozpoczęliśmy. I za to również, panie ministrze, bardzo dziękuję. Kontynuacja tego, co jest jeszcze do zrobienia, poprawianie tego, czego nie udało się zrealizować - bo pewnie wielu rzeczy się nie udało - ale również słuchanie samorządów, o tym mówił pan poseł Łącki. Na tym obszarze, panie ministrze, myślę, że trzeba jeszcze wiele poprawić. Samorządy jednak funkcjonują w tym obszarze. Oczywiście mamy wiele różnych interesów, tutaj mamy zabezpieczenie, tutaj mamy turystykę, tutaj mamy rybactwo. Musimy znajdować często złoty środek. Chciałbym, panie ministrze, bardzo serdecznie prosić pana o to, żeby w tych wszystkich inwestycjach, które państwo planujecie, element konsultacji i wsłuchania się w interesy samorządów był mocno, mocno słyszany. Bo to jest bardzo, bardzo istotne. Nie będę odnosił się do inwestycji mierzei, przekopu Mierzei Wiślanej. Szanowni państwo, kolega z Konfederacji bardzo dużo słów mówił o tym, jak to będziemy niezależni. Mam inne zdanie na ten temat, szanowni państwo, bo chciałbym widzieć ten zwrot, jeżeli chodzi o gospodarkę. Tutaj niestety się tego nie doszukuję. Natomiast, panie ministrze, pozwoli pan, że z tego miejsca mimo wszystko jednak nawiążę do jednego tematu, który mnie bardzo boli. Pan pewnie wie, o czym powiem, o stoczni remontowej Gryfia. Szanowni państwo, za kilka dni będziemy mieli święta, a kilkanaście dni temu, panie ministrze, również pana decyzjami 201 osób dostało wypowiedzenia. Mogliśmy mówić o restrukturyzacji przedsiębiorstwa, mogliśmy mówić o ochronie tego miejsca, mogliśmy mówić o ochronie tych stoczniowców. Panie ministrze, pan sobie dokładnie zdaje sprawę, że ci ludzie nie będą jeździć każdego dnia 120 km w jedną, 120 km w drugą stronę, po 8 godzinach pracy jeszcze 4 godziny w samochodzie. Wydaje mi się, że jest jeszcze czas na to, żeby cofnąć tę złą decyzję, żeby uratować to miejsce, żeby znaleźć środki na to, żeby stocznia remontowa Gryfia w Szczecinie mogła realizować swój bardzo ambitny - słuszny, ale ambitny, panie ministrze - plan, ale nie kosztem tego samego zakładu. To są polscy stoczniowcy. Uważam, że... Zresztą pan, panie ministrze, niejednokrotnie na posiedzeniu komisji gospodarki morskiej mówił o tym, że dzisiaj się nie buduje statków, dzisiaj się remontuje. Jeżeli dzisiaj zamykamy, niszczymy jak gdyby... Powrotu do tego w Świnoujściu już nie będzie. Nie wiem, czy zespół portów znajdzie sposób na to. Może dzisiaj nie mają tego pomysłu, ale panie ministrze, wydaje mi się, że polską racją stanu jest dzisiaj ratowanie tych miejsc pracy, ratowanie tych stoczniowców, dawanie szansy, a nie odsyłanie ich, powiedzmy sobie, do domu. Od dzisiaj nie świadczą przez 3 miesiące pracy, później dostaną odprawy. To będzie kilka milionów złotych straty, panie ministrze, straty. Wolałbym, panie ministrze, żebyśmy szukali rozwiązań. Zachęcam do tego, bo ci ludzie naprawdę chcą tam pracować, chcą pracować dla Gryfii, w ramach tego zakładu - jeżeli nie ma woli, żeby to rozdzielić - nadal funkcjonować. Jeszcze raz, panie ministrze, z tego miejsca proszę w imieniu tych ludzi. Nie wiem, czy pan by im dzisiaj zrobił lepszy prezent na święta, gdyby poinformował pan: cofamy tę decyzję, cofamy, szukamy sposobu na restrukturyzację, ale taką restrukturyzację, która pozwoli na to, żeby te miejsca pracy tam w Świnoujściu uratować. Panie ministrze, bardzo proszę. A za to, co pan zrobił w tym obszarze, o którym dzisiaj mówimy, bardzo serdecznie dziękuję. Dziękuję bardzo. (Oklaski)