Mówca: Waldemar Andzel (tekst niewygłoszony)
Data: 2016-05-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Oświadczenie poselskie w sprawie 115. rocznicy urodzin Witolda Pileckiego Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 13 maja br. obchodzimy 115. rocznicę urodzin Witolda Pileckiego, rotmistrza kawalerii Wojska Polskiego, współzałożyciela Tajnej Armii Polskiej, żołnierza Armii Krajowej, więźnia i organizatora ruchu oporu w KL Auschwitz. Witold Pilecki urodził w 1901 r. w Ołońcu, mieście w północno-zachodniej Rosji. Pochodził z rodziny szlacheckiej pieczętującej się herbem Leliwa. Był synem Juliana Pileckiego i Ludwiki Osiecimskiej. Miał czworo rodzeństwa. W 1910 r. rodzina Pileckich zamieszkała w Wilnie, gdzie Witold uczył się w szkole handlowej. 4 lata później wstąpił do zakazanego przez władze rosyjskie harcerstwa, gdzie z czasem założył własną drużynę. Po rewolucji lutowej Witold Pilecki wraz z innymi starszymi harcerzami przedostał się na tereny odradzającej się Polski. Maturę zdał w 1921 r. W latach 1918-1921 służył w Wojsku Polskim i walczył podczas wojny z bolszewikami. Brał udział m.in. w bitwie warszawskiej i w buncie Żeligowskiego. Dwukrotnie odznaczono go Krzyżem Walecznych. W sierpniu 1939 r., po ponownej mobilizacji, Pilecki walczył w kampanii wrześniowej jako dowódca plutonu w szwadronie kawalerii dywizyjnej 19. Dywizji Piechoty Armii ˝Prusy˝, a następnie w 41. Dywizji Piechoty na przedmościu rumuńskim. Ostatnie walki jego oddział prowadził jako jednostka partyzancka. Po rozwiązaniu plutonu Pilecki przeszedł do konspiracji. Przedostał się do Warszawy, gdzie został jednym z organizatorów Tajnej Armii Polskiej pod dowództwem mjr. Jana Włodarkiewicza. Na początku 1940 r. gestapo aresztowało kilku członków TAP, którzy po krótkim pobycie na Pawiaku zostali wysłani do obozu w Auschwitz. Pojawiła się wówczas propozycja, aby ktoś ze ścisłego kierownictwa przedostał się do niemieckiego obozu Auschwitz w celu skontaktowania się z uwięzionymi członkami organizacji, zebrania informacji na temat jego funkcjonowania oraz zorganizowania wewnątrz ruchu oporu. Pilecki od razu zgłosił się na ochotnika. Do obozu trafił w nocy z 21 na 22 września 1940 r. wraz z tzw. drugim transportem warszawskim. Podczas prawie 3-letniego pobytu w obozie, jako więzień nr 4859, był głównym organizatorem konspiracji w ramach siatki Związku Organizacji Wojskowej. Pilecki opracowywał m.in. sprawozdania o ludobójstwie w Auschwitz. Jeszcze jako więzień obozu został awansowany do stopnia porucznika, a już po ucieczce - do stopnia rotmistrza. W latach 1943-1944 służył w oddziale III Kedywu KG AK i brał udział w powstaniu warszawskim, a następnie trafił do niewoli niemieckiej. W grudniu 1945 r. Witold Pilecki wrócił do Warszawy. Kilka miesięcy później dowiedział się, że otrzymał rozkaz opuszczenia kraju. Nie wyjechał, ponieważ nie miał zastępcy, a jego żona odmówiła wyjazdu z kraju razem z dziećmi. Pilecki rozważał skorzystanie z amnestii, ostatecznie jednak postanowił się nie ujawniać. 8 maja 1947 r. został aresztowany, a niecały rok później skazany na karę śmierci. Prezydent Bolesław Bierut nie zgodził się na ułaskawienie. Wyrok wykonano 25 maja w więzieniu mokotowskim przy ul. Rakowieckiej. Rotmistrz został zamordowany strzałem w tył głowy. Miejsce pochówku było nieznane. Do roku 1989 wszelkie informacje o dokonaniach i losie rtm. Pileckiego podlegały cenzurze, w 1990 r. nastąpiło jednak unieważnienie wyroku skazującego. Pośmiertnie, 16 lat później, Witold Pilecki otrzymał Order Orła Białego, a w 2013 r. został awansowany do stopnia pułkownika. Cześć i chwała Jego pamięci! Dziękuję.