PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Sławomir Zawiślak
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Po raz kolejny stajemy przed projektem, który przedstawiany jest jako techniczne usprawnienie działania państwa. I po raz kolejny okazuje się, że pod hasłem usprawnienia kryje się dokładnie to samo co zawsze: więcej automatyzacji, więcej informatyzacji, więcej wiary w system, ale mniej odpowiedzialności człowieka. Rząd mówi nam dziś: nie martwcie się państwo, nie trzeba będzie wydawać postanowień, doręczać pism, prowadzić postępowań, wystarczy adnotacja w systemie. I właśnie to powinno budzić największą ostrożność. Bo obywatel nie zawiera umowy z systemem teleinformatycznym, nie prowadzi działalności gospodarczej z tym systemem, nie dochodzi swoich praw przed systemem. Obywatel ma do czynienia z państwem, urzędem i sądem. Jeśli przez lata państwo prowadziło rejestr w sposób powodujący narastanie setek tysięcy starych wpisów, to nie jest to problem obywatela. To jest problem państwa, który trzeba mądrze rozwiązać. Jakie problemy powstają w związku z procedowanym projektem? Ograniczenie prawa do kontroli sądowej przez zastąpienie postanowienia adnotacją, brak doręczenia informacji stronie, której prawo może mieć realne znaczenie majątkowe, ryzyko błędnej adnotacji i niejasna ścieżka naprawy błędu. Największy problem zgłosił Sąd Najwyższy. Wskazał, że brak postanowienia, doręczenia i zaskarżenia może budzić wątpliwości na tle art. 45, art. 78, art. 175 i art. 176 konstytucji. Projektodawca tych uwag nie uwzględnił. Pomimo ww. ryzyk proponuje się rozwiązanie ustawowe polegające na tym, że gdzieś w systemie pojawi się adnotacja, a obywatel ma uznać sprawę za załatwioną. W uzasadnieniu czytamy też o wielkich kosztach informatyzacji i modernizacji systemów, integracji z CEPiK. Znowu wydajemy kolejne miliony złotych, wprowadzamy nowe rozwiązania informatyczne. A przecież słyszymy od lat, że państwo cyfrowe jest tańsze, prostsze, miało też być bliżej obywatela. Tymczasem jest dokładnie odwrotnie. Decyzje dotyczące praw obywatela, przedsiębiorcy coraz częściej zapadają nie w gabinecie urzędnika ponoszącego odpowiedzialność, lecz w bezdusznym systemie. Dlatego jako koło parlamentarne Konfederacja Korony Polskiej nie kwestionujemy potrzeby uporządkowania rejestru zastawów, kwestionujemy filozofię działania państwa. Państwo powinno być prostsze, tańsze, bliższe obywatelowi. Przede wszystkim powinno brać odpowiedzialność za własne błędy, zamiast ukrywać je za ekranem komputera.
Mówca: Lidia Czechak
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Mam trzy pytania dotyczące projektu z druku nr 2498. Projekt zakłada, że zastaw rejestrowy po upływie 20 lat od wpisu będzie uznawany za wykreślony z mocy prawa, bez konieczności wydawania postanowienia przez sąd. Czy projektodawca analizował ryzyko, że w pojedynczych przypadkach może dojść do wykreślenia zastawu mimo istniejącej nadal woli stron utrzymania zabezpieczenia, oraz jakie mechanizmy mają temu zapobiec? W uzasadnieniu wskazano, że sądy rejestrowe stoją przed koniecznością uporządkowania kilkuset tysięcy historycznych wpisów zastawów rejestrowych. Jakie oszczędności organizacyjne i kadrowe dla sądów powszechnych przyniesie projektowana zmiana oraz czy Ministerstwo Sprawiedliwości oszacowało skalę obciążenia sądów po wejściu w życie jednak tej ustawy? Projekt przewiduje 5-letni okres na zamieszczanie przez sądy adnotacji dotyczących zastawów, które już wcześniej wygasły z mocy prawa. Czy zdaniem projektodawców taki termin jest wystarczający do uporządkowania całego rejestru zastawów oraz czy przewidziano narzędzia informatyczne i organizacyjne wspierające sądy (Dzwonek) w realizacji tego zadania? Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Utrzymywanie nieaktualnych wpisów w publicznych rejestrach czy angażowanie sądów do wykonywania czynności o charakterze technicznym nie służy ani sprawności państwa, ani bezpieczeństwu obrotu gospodarczego. Dlatego wprowadzenie mechanizmu automatycznego wygasania zastawów rejestrowych po upływie 20 lat należy uznać za rozwiązanie racjonalne i potrzebne. Pozwoli ono uporządkować rejestr i ograniczyć zbędne formalności. Bardzo dobrze, że projekt wykorzystuje nowoczesne narzędzia teleinformatyczne. Automatyzacja części czynności, lepsza wymiana danych między rejestrami oraz ograniczenie zbędnych procedur to rozwiązania, które usprawnią funkcjonowanie systemu i odciążą sądy - to kierunek, którego oczekują zarówno obywatele, jak i przedsiębiorcy. Art. 5 przewiduje aż 5-letni termin zamieszczenia adnotacji dotyczących wygasłych zastawów. Chciałabym zapytać, jakie przesłanki przemawiały za przyjęciem tak długiego okresu przejściowego. (Dzwonek) Jaka szacunkowo będzie liczba wpisów i jaka liczba wpisów będzie dotyczyć tego rozwiązania? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dlaczego rząd proponuje automatyczne wygaśnięcie zastawu rejestrowego po 20 latach, skoro dla wielu wierzycieli może to oznaczać realną utratę zabezpieczenia przez zwykłe niedopilnowanie terminu? Ilu zastawów rejestrowych może dotyczyć ta zmiana? Czy rząd przedstawi analizę, ilu wierzycieli zostanie zmuszonych do przedłużenia zabezpieczeń? Dlaczego po wygaśnięciu zastawu nie będzie klasycznego postanowienia ani wpisu wykreślenia, tylko adnotacja w systemie teleinformatycznym? Teraz, jak myślę, jedno z ważniejszych pytań: Dlaczego sądy mają mieć aż 5 lat na zamieszczenie adnotacji przy starych zastawach, które wygasły przed wejściem w życie ustawy? Dziękuję.
Mówca: Michał Pyrzyk
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Ministrze! Mam jedno krótkie pytanie w kontekście wykonania przyszłej ustawy i też mi chodzi o ten 5-letni termin. Nie powiem: aż 5-letni, bo mam obawy, czy wyczyszczenie systemu z setek tysięcy wygasłych zastawów jest realne w tym czasie przy obecnej sytuacji kadrowej w sądach i po wzięciu pod uwagę tego, co padło dzisiaj z tej mównicy, czyli że chociażby w Krakowie jest ponad 30 tys. spraw tylko dla lat 1998-2001. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mariusz Krystian
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam trzy pytania. Czy uznanie zastawu rejestrowego za wykreślony z mocy prawa po 20 latach bez wydawania postanowienia sądu i bez zawiadomienia stron zapewnia wystarczającą ochronę praw zastawcy, zastawnika oraz dłużnika? Czy sądy rejestrowe będą miały odpowiednie zasoby kadrowe i techniczne do przejrzenia akt oraz wprowadzania adnotacji w systemie teleinformatycznym dla potencjalnych setek tysięcy wygasłych zastawów? Jakie zabezpieczenia przewidziano, aby automatyczne uznanie zastawu za wykreślony nie doprowadziło do błędnego usunięcia informacji o zabezpieczeniu, które strony chciały utrzymywać na kolejne lata? Dziękuję bardzo.
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Projekt przewiduje rezygnację z wydawania postanowienia o wykreśleniu zastawu i zastąpienie go adnotacją zamieszczaną w systemie teleinformatycznym. Jakie środki ochrony prawnej będą przysługiwały stronom w przypadku błędnego uznania zastawu za wykreślony? Rodzi się też pytanie, czy będzie zagwarantowana realizacja konstytucyjnego prawa do sądu. Dziękuję.
Mówca: Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Czasem dobra zmiana w prawie nie polega na wielkiej reformie, tylko na usunięciu z systemu czynności, które nikomu realnie nie służą, a zabierają czas sądom, obywatelom i przedsiębiorcom. Ten projekt właśnie do takich zmian należy. Jako poseł niezrzeszony oceniam jego kierunek pozytywnie. Zastaw rejestrowy ma zabezpieczać wierzytelność, np. przy finansowaniu samochodu czy innego składnika majątku. Ale jeżeli po 20 latach zastaw wygasa z mocy prawa, to państwo nie powinno tworzyć fikcyjnego obiegu dokumentów, w którym sąd musi wydawać i doręczać postanowienia tylko po to, żeby potwierdzić skutek, który już nastąpił. To szczególnie ważne w sytuacji, gdy sądy rejestrowe mogą mierzyć się z bardzo dużą liczbą dawnych wpisów. Każda zbędna czynność administracyjna oznacza mniej czasu na sprawy, w których obywatel naprawdę czeka na rozstrzygnięcie. Pozytywnie należy ocenić także uporządkowanie danych w rejestrze zastawów i przekazywanie informacji o zastawach na pojazdach do centralnej ewidencji pojazdów. Dla człowieka kupującego używany samochód najważniejsze jest bezpieczeństwo, wiedza, czy pojazd nie jest obciążony i czy dane w systemach publicznych są aktualne. Ten projekt nie rozwiązuje wszystkich problemów sądownictwa ani obrotu gospodarczego, ale porządkuje ważny fragment państwowej infrastruktury prawnej. A sprawne państwo to także takie, które nie zmusza ludzi i sądów do wykonywania czynności pozornych. Dlatego projekt zasługuje na poparcie.
Mówca: Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania W jaki sposób Ministerstwo Sprawiedliwości zamierza zabezpieczyć prawa podmiotowe uczestników obrotu gospodarczego w sytuacji, gdy na skutek błędu referendarza (orzecznika) lub usterki systemu teleinformatycznego dojdzie do omyłkowego uznania za wykreślony zastawu, który w rzeczywistości został przez strony prawidłowo przedłużony? Jakie środki odwoławcze przysługują stronom w takim przypadku, skoro zarządzenie o adnotacji ma mieć charakter czysto techniczny i nie podlega doręczeniu ani zaskarżeniu? Całkowity koszt modernizacji rejestru zastawów oszacowano w OSR na ok. 750 tys. zł, opierając się na ˝metodzie eksperckiej˝ i danych z lat poprzednich, skorygowanych o wskaźnik inflacji. Dlaczego ministerstwo nie dokonało wiążącej i szczegółowej wyceny zlecenia u aktualnego wykonawcy systemu teleinformatycznego przed skierowaniem projektu do Sejmu, ryzykując gwałtowny wzrost kosztów w toku wdrażania ustawy?
Mówca: Katarzyna Ueberhan (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Rozpatrujemy dziś rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów oraz ustawy - Prawo o ruchu drogowym, druki nr 2498 i 2639. Projekt ten ma przede wszystkim charakter porządkujący i techniczny. Jego głównym celem jest rozwiązanie problemu tysięcy, a nawet setek tysięcy dawnych wpisów zastawów rejestrowych, które formalnie pozostają w rejestrze, choć w rzeczywistości dawno wygasły. Rząd proponuje, aby po upływie 20 lat od wpisu zastaw wygasał i był uznawany za wykreślony z mocy prawa, bez konieczności prowadzenia czasochłonnych postępowań przez sądy rejestrowe. Ma to odciążyć sądy i uporządkować rejestr zastawów. Klub Lewicy dostrzega racjonalność tego rozwiązania. Państwo nie powinno angażować sędziów, urzędników i środków publicznych do wykonywania czynności czysto formalnych, zwłaszcza gdy sam zastaw już wcześniej wygasł z mocy prawa. Usprawnienie działania wymiaru sprawiedliwości jest potrzebne, szczególnie tam, gdzie nie wpływa na prawa stron postępowania. Pozytywnie oceniła to również Krajowa Rada Sądownictwa, która nie zgłosiła do projektu uwag. Jednocześnie chcę podkreślić kwestie istotne z punktu widzenia obywateli. Rejestr zastawów pełni ważną funkcję w zakresie bezpieczeństwa obrotu gospodarczego. Korzystają z niego przedsiębiorcy, banki, ale także zwykli ludzie kupujący używane samochody czy maszyny. Dlatego każda zmiana musi gwarantować, że informacje o wygasłych i aktualnych zastawach będą jednoznaczne, łatwo dostępne i aktualizowane bez opóźnień. Szczególnie ważne jest prawidłowe przekazywanie danych do centralnej ewidencji pojazdów, tak aby obywatele nie byli narażeni na niepewność prawną przy zakupie pojazdów. W opiniach zgłaszanych podczas konsultacji zwracano uwagę, że projekt ma charakter deregulacyjny i odpowiada na realne problemy praktyki sądowej. Jednak właśnie dlatego potrzebny będzie skuteczny nadzór nad wdrożeniem nowych przepisów i nad funkcjonowaniem systemów informatycznych, które mają przejąć część dotychczasowych czynności wykonywanych przez sądy. Lewica od lat podkreśla, że nowoczesne państwo powinno być jednocześnie sprawne i przyjazne obywatelowi. Jeśli można ograniczyć zbędną biurokrację, należy to robić. Ale oszczędności administracyjne nie mogą odbywać się kosztem pewności prawa i bezpieczeństwa uczestników obrotu gospodarczego. Dlatego klub Lewicy będzie popierał rozwiązania usprawniające funkcjonowanie rejestrów publicznych, oczekując jednocześnie, że rząd zapewni pełną przejrzystość nowych procedur oraz skuteczną ochronę interesów obywateli i przedsiębiorców.
Mówca: Lidia Czechak
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Jeszcze tylko krótko... Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Prawo i Sprawiedliwość to partia, która rozumie polską solidarność. Wiemy, że bez trzeciego sektora nie ma sprawnego państwa i poczucia sprawczości wspólnoty. Popieramy ułatwienia dla organizacji pozarządowych, bo każda, nawet najmniejsza ulga biurokratyczna i finansowa im się po prostu należy. Traktujemy ten projekt wyłącznie jako punkt wyjścia. Chcemy dalej pracować nad oczekiwanymi przez organizacje zmianami i żądamy od rządu odważniejszych decyzji, prawdziwej reformy systemowej, wyższych kwot wsparcia i realnego, a nie tylko symbolicznego szacunku dla pracy milionów polskich wolontariuszy. Klub Prawo i Sprawiedliwość oczekuje od pani minister jasnej deklaracji, kiedy ministerstwo przedstawi kolejne istotne zmiany legislacyjne oraz kiedy klub otrzyma projekt nowej ustawy wraz ze szczególnym harmonogramem prac nad tymi dokumentami.
Mówca: Lidia Czechak
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Na końcu chciałabym z tego miejsca złożyć najgłębsze i najszczersze podziękowania tym, o których dzisiaj tu debatujemy. Dziękuję wszystkim wolontariuszom, strażakom ochotnikom, członkiniom kół gospodyń wiejskich, społecznikom, działaczom fundacji i stowarzyszeń. Dziękujemy za wasz czas, za wasze oddanie oraz tytaniczną pracę na rzecz drugiego człowieka i naszych małych ojczych. To wy jesteście prawdziwą siłą polskiego społeczeństwa. Dziękujemy za odwagę. Dziękuję. Panie marszałku, składam poprawkę w imieniu klubu. (Oklaski)
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt dotyczy zasady współpracy administracji publicznej z organizacjami pozarządowymi oraz zmian w finansowaniu działalności pożytku publicznego. Część rozwiązań przedstawiona jest jako uproszczenie procedur i ograniczenie biurokracji. Wątpliwości budzi jednak rozszerzenie zakresu stosowania tzw. małych dotacji przyznawanych z pominięciem otwartego konkursu ofert. Podwyższenie limitów tych dotacji oraz zwiększenie ich udziału w ogólnej puli środków przeznaczonych dla organizacji pozarządowych oznacza, że większa część pieniędzy publicznych będzie mogła być rozdysponowywana w uproszczonym trybie. Wątpliwości budzi również zwiększenie limitu środków przeznaczonych na małe granty z 20% do 30% ogólnej puli dotacji dla organizacji pozarządowych. W praktyce może to osłabić znaczenie otwartych konkursów ofert, które powinny gwarantować równe i przejrzyste zasady dostępu do środków publicznych. Projekt likwiduje także Fundusz Wspierania Organizacji Pożytku Publicznego i przenosi środki do szerszego funduszu wspierania społeczeństwa obywatelskiego. To oznacza zmianę sposobu dystrybucji pieniędzy i rozszerzenie kręgu podmiotów, które mogą z nich korzystać. W naszej ocenie takie rozwiązania wymagają szczególnej ostrożności, aby nie prowadziły do uznaniowości i politycznego premiowania wybranych organizacji, co się zdarza przy każdych rządach i co krytykuje zarówno jedna strona, jak i druga. W tym zakresie dajecie sobie jeszcze większe kompetencje. Aktywność obywatelska oczywiście jest ważna. Dobrym przykładem jest np. Stowarzyszenie ˝Marsz Niepodległości˝, które oddolnie i przez lata dzięki tysiącom zaangażowanych obywateli i organizacji społecznych organizowało wydarzenie w Warszawie. To pokazuje, że społeczeństwo obywatelskie potrafi skutecznie działać bez szczególnej opieki państwa. To wydarzenie było finansowane nie z dotacji, tylko z dobrowolnych wpłat od obywateli. Nieprzypadkowo w Sejmie można dziś obejrzeć wystawę o pokoleniu Marszu Niepodległości. Zachęcam do obejrzenia. Ta wystawa jest poświęcona ludziom, którzy swoją aktywnością społeczną i patriotyczną współtworzyli jedno z największych wydarzeń obywatelskich w Polsce. Podsumowując, powiem, że środki publiczne przeznaczone dla organizacji pozarządowych muszą być wydawane w sposób przejrzysty, konkurencyjny i odporny na nadużycia. Ta ustawa tego nie gwarantuje, dlatego nie będziemy jej popierać. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Rozpatrujemy projekt, który na pierwszy rzut oka ma piękne hasła: społeczeństwo obywatelskie, wolontariat, organizacje pozarządowe, odznaka, Dzień Społeczeństwa Obywatelskiego. Brzmi dobrze. Tylko że po przeczytaniu przepisów pojawia się zasadnicze pytanie: Czy my naprawdę wzmacniamy obywateli, czy raczej wzmacniamy władzę nad obywatelami? Bo społeczeństwo obywatelskie nie polega na tym, że państwo rozdaje odznaki, prowadzi ewidencje, centralizuje fundusze, przejmuje środki i podejmuje decyzje, kto jest godny uznania. Społeczeństwo obywatelskie powinno być oddolne, niezależne, lokalne, różnorodne i często krytyczne wobec władzy. A tutaj widzimy coraz większą koncentrację kompetencji przez administrację rządową. Tworzy się odznakę ˝Za Zasługi dla Społeczeństwa Obywatelskiego˝. Odznakę nadaje przewodniczący komitetu. W sprawach jej nadania nie stosuje się Kodeksu postępowania administracyjnego. Dane osób wyróżnionych, w tym PESEL, mają być przechowywane przez 80 lat. Pytam: Po co aż tyle? Dlaczego tak długo? Jakie są gwarancje przejrzystości, bezstronności i ochrony danych? Kolejna sprawa - fundusze. Likwidowany jest Fundusz Wspierania Organizacji Pożytku Publicznego, a środki, prawa, obowiązki i postępowania przechodzą do nowego mechanizmu. To może wyglądać jak porządkowanie, ale może też oznaczać większą centralizację pieniędzy i większą zależność organizacji od decyzji politycznych. A organizacje społeczne nie mogą żyć w poczuciu, że jeśli są blisko władzy, dostaną wsparcie, a jeśli są niewygodne, będą pomijane albo kontrolowane. Jest też problem wkładu własnego. Im więcej nacisku na środki finansowe, tym trudniej najmniejszym organizacjom: kołom gospodyń, małym stowarzyszeniom, lokalnym OSP, klubom i grupom wiejskim. Duże organizacje poradzą sobie z dokumentacją, księgowością i wkładami. Małe, naprawdę obywatelskie inicjatywy mogą zostać zepchnięte na margines. Nie jesteśmy przeciwko wspieraniu społeczeństwa obywatelskiego. Przeciwnie - jest ono potrzebne Polsce. Ale właśnie dlatego nie wolno go upaństwawiać, dekorować według uznania władzy i uzależniać od centralnych funduszy. Prawdziwe społeczeństwo obywatelskie nie potrzebuje politycznej smyczy. Potrzebuje wolności, prostych zasad, przejrzystych konkursów i szacunku dla oddolnej pracy ludzi w małych miejscowościach. Dlatego ten projekt budzi poważne zastrzeżenia. Dziękuję.
Mówca: Sławomir Zawiślak
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Projekt przedstawiony w druku nr 2597 jest klasycznym przykładem ustawy zawierającej zarówno rozwiązania potrzebne, jak i rozwiązania całkowicie zbędne. Jeżeli rząd proponuje ograniczenie biurokracji wobec organizacji pozarządowych, ułatwienie dostępu do konkursów dla małych stowarzyszeń czy zwiększenie limitów lokalnych grantów, to są to kierunki, które należy poprzeć, ocenić pozytywnie. Wielu społeczników, szczególnie w małych miejscowościach, rzeczywiście nie mogło zrealizować swoich projektów nie dlatego, że brakowało im zaangażowania, ale dlatego, że brakowało im pieniędzy na wymagany wkład własny. Ale obok zawartych w uzasadnieniu wielkich słów o społeczeństwie obywatelskim, potrzebie aktywności obywatelskiej i wolontariatu rząd po raz kolejny wykazuje niepotrzebną skłonność do produkowania symboli, kosztownych urzędowych wyróżnień, powoływania nowych urzędów, kolejnych procedur, ewidencji i narzędzi kontroli. Rząd proponuje ustanowienie nowego święta - Dnia Społeczeństwa Obywatelskiego oraz odznaki ˝Za Zasługi dla Społeczeństwa Obywatelskiego˝. Pytam: Po co? Chyba że z uwagi na zbliżające się wybory parlamentarne. Taki kierunek to jest dokładnie odwrotność społeczeństwa obywatelskiego. Polacy potrzebują wolności do działania, oczekują mniejszej biurokracji, prostszych procedur i większego szacunku dla własnej samodzielności i celu wydatkowania środków publicznych. Problemem Polaków, też społecznie działających organizacji obywateli, są wysokie podatki, inflacja, wysokie ceny energii, koszty działalności i coraz dotkliwsza biurokracja. Projekt pokazuje, że to państwo chce decydować, kto jest właściwym społecznikiem, kto zasługuje na medal. A przecież społecznicy działają nie dla medali, ale dlatego, że czują odpowiedzialność za swoją wspólnotę, chcą bezinteresownie działać na rzecz mieszkańców. I właśnie na tym polega fundamentalny problem tego projektu. Wątpliwości budzi również koncentracja kompetencji finansowych i organizacyjnych w rękach przewodniczącego Komitetu do spraw Pożytku Publicznego. Powstaje pytanie o mechanizmy kontroli i przejrzystości. Niepokoi też zapis o tworzeniu nowej ewidencji osób odznaczonych, z numerami PESEL, danymi przechowywanymi aż przez 80 lat. Państwo, które nie potrafi skutecznie chronić własnych baz danych, które co chwilę doświadcza wycieków informacji, chce przez 8 dekad przechowywać dane kolejnych obywateli. Po co? Dlatego koło Konfederacji Korony Polskiej dostrzega w tym projekcie rozwiązania warte poparcia, ale jednocześnie uważa, że część przepisów wymaga istotnej korekty. Wysoka Izbo! Jeżeli naprawdę chcemy wspierać społeczeństwo obywatelskie, to przestańmy je reglamentować, przestańmy je odznaczać, przestańmy je wpisywać do kolejnych rejestrów. Mniej państwa, więcej obywateli, mniej centralizacji, więcej wspólnot lokalnych, mniej urzędników, więcej wolności. Tego potrzebuje polskie społeczeństwo obywatelskie. Dziękuję.
Mówca: Łukasz Ściebiorowski
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Projekt ustawy o zmianie ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz ustawy o grach hazardowych zawiera szereg rozwiązań mogących ułatwić funkcjonowanie organizacji pozarządowych, w tym ograniczenie wymogu wkładu finansowego przy realizacji zadań publicznych oraz zwiększenie limitów tzw. małych dotacji. Są to zmiany, które mogą szczególnie pomóc mniejszym, lokalnym stowarzyszeniom i fundacjom, które często dysponują dużym potencjałem społecznym, ale niewielkimi środkami finansowymi. Mam jednak pytanie do wnioskodawców. Projekt zakłada podniesienie limitu pojedynczej małej dotacji do 20 tys. zł oraz zwiększenie rocznego limitu dla jednej organizacji do 40 tys. zł. Czy przeprowadzono analizę, jaki wpływ te zmiany będą miały na dostępność środków dla mniejszych organizacji działających na terenach wiejskich i w małych miejscowościach oraz jakie mechanizmy zostaną zastosowane, aby większe i bardziej doświadczone podmioty nie zdominowały tego uproszczonego trybu finansowania? Dziękuję bardzo.