Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Ruch Palikota mam zaszczyt przedstawić stanowisko dotyczące zmiany ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw. Na początku chciałbym nadmienić, że właściwie nie jest to zaszczyt, ale obowiązek. Projekt ma na celu wykonanie prawa Unii Europejskiej i właściwie już samo to, że to wykonuje prawo Unii Europejskiej, jest błędem. Tu chodzi po prostu o dostosowanie. Druk nr 376 ma ponad 1000 stron. Osoba, która chciałaby przebrnąć przez to pod kątem merytorycznym i odnotować wszystkie nieścisłości i uchybienia, potrzebowałaby na to przynajmniej kilku tygodni. Te 1000 stron powoduje, że właściwie trudno spamiętać bohaterów. Jeżeli weźmiemy pod uwagę to, że homologacji, bo właściwie o tym jest mowa, będą podlegały bezpieczniki np. w trolejbusach, Wysoka Izbo, to ta spraw pojawia się w trzech różnych punktach i są trzy różne jej opisy. W załączniku nr 2 poznajemy kategorie pojazdów. Wszystkich kategorii jest 31 i są oznaczone kodowo. Na podstawie tych kategorii wprowadza się cały system homologacji poszczególnych części. I można by było dyskutować wiele godzin na temat tego, czy trzeba homologować wydech, silnik, czy trzeba homologować materiał, z którego jest wykonany silnik, i jakież to warunki wynikające z przepisów poszczególne zakłady produkcyjne, bo o nich tu musimy mówić, czy serwisy muszą spełnić, aby wymogom tej homologacji zadośćuczynić. Tak więc chodzi o skutki tej zmiany, skądinąd bardzo słusznej, dlatego że przyjęcie rozwiązań europejskich chociażby w zakresie nomenklatury i zasad homologacyjnych z pewnością ułatwi dostęp do rynku, poza tym sprawi, że rynek Unii Europejskiej będzie wspólny w pełnym zakresie, ponieważ można wymieniać się częściami w ramach handlu i mają te części te same homologacje i kody. Ale, proszę państwa, proszę zastanowić się nad takim skutkiem społecznym, głęboko uderzającym w małych producentów. Otóż oni będą musieli przeczytać całą tę ustawę i przeanalizować, czy to, co produkują, podlega homologacji. Przecież nie wszystkie części, ale część z nich, duża część, różnego rodzaju przepisom już wcześniej podlegała, panie ministrze, i trzeba było je w jakiś sposób rejestrować. Już nie chcę mówić o procesie produkcyjnym, choć akurat na tym się doskonale znam, o tym, że trzeba było pozostawić w magazynie próbki wyprodukowane itd. W każdym razie ta dyscyplina była bardzo dobrze uregulowana, tzn. to funkcjonowało. Teraz pytanie brzmi: Jak mały producent ma się dokładnie dowiedzieć, a na pewno w ustawie tego nie znajdzie, co należy zmienić, jak homologować, do kogo się zgłosić? I tutaj pochylę się nad dwoma przykładami. Pan minister raczył powiedzieć o tym słynnym nicie do tapicerki. Oczywiście, nie wyobrażam sobie, żebyśmy homologowali nity do tapicerki, ale, proszę państwa, jeżeli przyjrzymy się tym dyrektywom, to przecież nit do tapicerki może podlegać skarżeniu, kiedy np. zrobi kierowcy czy pasażerowi coś złego albo ktoś udowodni, że na skutek takiego a nie innego nitu wydarzyło się coś, co nie było pożądane. Nie znalazłem w tym dostosowaniu ustawy, może tak bym to określił, opisu metodyki weryfikacji instytucji homologacyjnych, czyli jeżeli coś produkuję, to muszę sobie znaleźć kogoś, kto mi to zahomologuje, a kiedy to już zrobię, to nie będę wiedział, czy to dobrze zrobiłem, to znaczy nie będzie tego, kto to rozsądzi. Kończąc, chciałbym powiedzieć, że każde prawo, które dostosowuje nasze prawo do Unii Europejskiej, niewątpliwie jest dobre, ale czy przy aż tak daleko idących przepisach i tak dużym obszarze można z łatwością procedować, czy można z łatwością to omówić (Dzwonek) podczas obrad komisji? Ruch Palikota zagłosuje za skierowaniem tego projektu do komisji, przy czym wszystkim posłom, którzy się będą pochylali nad nim, z całego serca współczuję ze względu na obszerność materii. Dziękuję. (Oklaski)