PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pani Minister! Organem prowadzącym w przypadku przedszkoli, szkół podstawowych i gimnazjów jest albo gmina, albo inny podmiot. Ale w powiecie zgierskim, panie pośle, jest tylko jeden zespół szkół gimnazjalno-licealnych, mieści się on w Głownie, a jego organem prowadzącym jest Starostwo Powiatowe w Zgierzu. (Poseł Ewa Drozd: Gmina, nie powiat.) Natomiast większość gimnazjów, czyli 99%, na terenie powiatu zgierskiego, to gimnazja prowadzone przez samorządy gminne, są to samorządy gminne wiejskie, gminy miejsko-wiejskie lub miasta, które znajdują się w powiecie zgierskim. (Poseł Marek Matuszewski: O to chodzi, o gminę.) Nie będę ich tutaj wymieniał, bo jest ich bardzo dużo, panie pośle. Jeszcze jedna rzecz. Chciałbym wszystkich poinformować, że nie tylko samorządy gminne i powiatowe prowadzą szkoły, ale są też inne organy prowadzące. Dziękuję.
Mówca: Artur Ostrowski
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Pani Minister! W trybie sprostowania chciałbym zwrócić uwagę pani poseł Elżbiecie Gapińskiej, która była łaskawa odnieść się do mojego wystąpienia, że pani poseł kompletnie nie zrozumiała problemów, o jakich mówiłem. Chciałbym natomiast podziękować pani minister za to, że dostrzegła problemy, których akurat nie dostrzegła, nie zrozumiała pani Elżbieta Gapińska. Dziękuję. Chodzi m.in. o problemy związane ze zmianowością, dotyczące czwartoklasistów czy też oddziałów przedszkolnych. Warto jednak wsłuchiwać się w głosy posłów, którzy przemawiają z tej mównicy. Pani poseł Gapińska jest posłem sprawozdawcą, więc zalecałbym więcej obiektywizmu w wystąpieniach, ponieważ pani reprezentuje stanowisko komisji w tej sprawie. Dziękuję.
Mówca: Elżbieta Gapińska
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Marszałku! Pani Minister! Szanowni Państwo Posłowie! Oczywiście zanim przejdę do mojej wypowiedzi, chciałabym tylko zwrócić uwagę panu posłowi Ostrowskiemu, że odnosiłam się tylko do tego fragmentu pana wypowiedzi, który dotyczy badań Instytutu Badań Edukacyjnych. Przytoczyłam dane i pokazałam panu i wszystkim państwu obecnym na dzisiejszym posiedzeniu Sejmu, że te wyniki są troszkę inne, niż pan przedstawił. Natomiast wracając do meritum sprawy, chciałabym serdecznie podziękować ministerstwu za bardzo wyczerpującą informację. Chciałabym także bardzo podziękować Najwyższej Izbie Kontroli za bardzo wyczerpującą informację, jeśli chodzi o przygotowanie szkół do przyjęcia sześciolatków. Chciałabym też podziękować państwu posłom za aktywność zarówno podczas posiedzeń merytorycznych komisji, jak i dzisiaj, na sali sejmowej. Myślę, że wszyscy pochylamy się z troską nad tym, jak funkcjonują sześciolatki w szkołach, chociaż trochę inaczej tę troskę rozumiemy. Chcę państwu tylko na koniec powiedzieć, bo chyba warto, że sześciolatki lub dzieci młodsze idą do klas pierwszych w szkołach w 22 krajach Unii Europejskiej, a część z tych krajów - mam na myśli Cypr, Grecję, Holandię i Wielką Brytanię - to są państwa, w których do szkół trafiają już dzieci 5-letnie, wobec tego Polska nie jest w tej decyzji odosobniona. Na koniec przytoczę to, co jest napisane na stronach Instytutu Badań Edukacyjnych, który podaje powód, dla którego bardzo istotne jest objęcie edukacją dzieci 6-letnich. Przedstawione powody są następujące. Po pierwsze, dlatego tak się dzieje, że dzieci w tym wieku bardzo dynamicznie się rozwijają i trzeba im dostarczać bodźce do szybszego rozwoju. (Poseł Maria Nowak: Ale edukacja była.) Po drugie, wsparcie jest potrzebne szczególnie dla tych dzieci, którym w stymulacji rozwoju nie mogą pomóc ich środowiska, z których pochodzą. Po trzecie, jest to ważne działanie z punktu widzenia redukowania nierówności... (Poseł Maria Nowak: Po co to moralizowanie w przedszkolu.) ...i tworzenia sprawiedliwej społecznie szkoły. Dziękuję serdecznie.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Z przedstawionej informacji nie wynika, że robiono badania pod kątem realizacji obowiązku szkolnego. Ponadto ani raport NIK, ani informacja ministra nie precyzują, ilu dzieciom zostało wydane orzeczenie o odroczeniu obowiązku szkolnego. Tak więc nie znamy odpowiedzi na bardzo istotne pytanie, jaki procent dzieci 6-letnich z pierwszego półrocza miało odroczony obowiązek szkolny przez poradnie psychologiczno-pedagogiczne. Pojawiały się skargi rodziców, którzy chcieli odroczyć obowiązek dziecka, ale z powodu długiego oczekiwania na wizytę u psychologa nie zdążyli zasięgnąć opinii do września, więc dziecko musiało pójść do szkoły. Niewątpliwie ważne i pilne jest rozwiązanie problemu zmianowości nauki, której w przypadku najmłodszych uczniów w ogóle być nie powinno. Najlepszą porą do takiej nauki dla maluchów jest zdecydowanie pierwsza zmiana.
Mówca: Jarosław Tomasz Jagiełło
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Celem programu ˝Pomoc państwa w zakresie dożywiania˝ jest ograniczenie zjawiska niedożywienia dzieci i młodzieży z rodzin o niskich dochodach lub znajdujących się w trudnej sytuacji, ze szczególnym uwzględnieniem uczniów z terenów objętych wysokim poziomem bezrobocia i ze środowisk wiejskich oraz osób dorosłych, w szczególności osób samotnych, w podeszłym wieku, chorych lub niepełnosprawnych. Liczba osób korzystających z tego programu systematycznie rośnie i wszystko wskazuje na to, że w kolejnych latach skorzysta z niego jeszcze więcej potrzebujących. Z danych przedstawionych w sprawozdaniu wynika, że wysokość środków poniesionych na realizację programu od 2010 r. systematycznie rosła. Największy wzrost odnotowano w 2013 r., wówczas na realizację programu wydatkowano kwotę ponad 870 mln zł i była ona wyższa o 23 mln zł od kwoty z roku 2012. Z analizy powyższych danych można wysnuć wniosek o zwiększającej się liczbie osób korzystających z pomocy państwa w zakresie dożywiania. Mam nadzieję, że poprawa sytuacji gospodarczej Polski sprawi, że coraz mniej osób będzie zmuszonych do korzystania z tego programu, który będzie kontynuowany co najmniej do 2020 r. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Tomasz Jagiełło
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. W latach 2010-2013 wielkość środków na realizację omawianego programu wynosiła 550 mln zł rocznie. Przewidziano finansowanie programu wspierania finansowego gmin w zakresie dożywiania ˝Pomoc państwa w zakresie dożywiania˝ na lata 2014-2020 w tej samej wysokości w kolejnych latach, w każdym kolejnym roku. W związku z tym nasuwa się pytanie: Czy w 2014 r. były to wystarczające środki finansowe? Kolejne pytanie. Niektóre szkoły nie posiadają warunków umożliwiających przygotowywanie lub wydawanie posiłków. Czy w takich przypadkach prowadzone są statystyki dotyczące liczby posiłków zorganizowanych poza szkołą? Jak wówczas realizowana jest zasada, że spożywane przez dzieci posiłki powinny być jednakowe pod względem ilościowym i jakościowym, z wyjątkiem posiłków w ramach diety? I trzecie pytanie. Program realizowany jest przy współudziale gmin. Czy programem dożywiania były objęte dzieci uczące się w szkołach artystycznych, np. w szkołach muzycznych, których organem prowadzącym nie są gminy (Dzwonek), a Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego? Dziękuję.
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Wczoraj przyjmowaliśmy sprawozdanie Rady Ministrów na temat ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 i było ono analitycznie bardzo dobrze przygotowane i obszerne. Dzisiaj mamy materiał, któremu przyglądam się trochę z zaskoczeniem, bo dotyczy on 3-letniego okresu funkcjonowania programu dożywiania, a w ogóle nie pokazuje nam obrazu programu dożywiania w układzie np. wojewódzkim. Od wielu lat jestem w Sejmie i pamiętam tamte coroczne sprawozdania, które były o wiele obszerniejsze, dawały nam taką wiedzę, że wracaliśmy do regionu i wiedzieliśmy, co się w tym zakresie dzieje. Dlaczego państwo odstąpiliście od wzorów, które kiedyś były stosowane corocznie, i daliście tak szczupłe sprawozdanie, jedno na 3 lata? Wiem, że to teraz wynika z wymogów ustawowych. I drugie pytanie, dotyczące finansowego wsparcia rozbudowy czy modernizacji stołówek szkolnych. (Dzwonek) Jak to wygląda, ponieważ przez wiele lat samorządy, szkoły korzystały ze środków tego programu, rozbudowywały stołówki, po czym te wyposażone, doposażone, zmodernizowane stołówki zamknęły, przeszły na katering i zaproponowały dużo gorsze dożywianie? Jaka jest tendencja? Czy państwo to obserwujecie i jesteście zwolennikami zamykania stołówek w szkołach? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Niezależnie od tego, jak bardzo koalicja rządząca zaklinałaby rzeczywistość, twarde dane są takie, jak te, które podał GUS, czyli 700 tys. głodnych dzieci w Polsce w 2014 r., a UNICEF mówi wręcz o milionie. Szczerze powiedziawszy, to wstyd dla Polski, że w XXI w. mamy jeszcze do czynienia z tak potężnym problemem głodu, i to wśród dzieci, młodzieży i osób starszych, a więc wśród tych, którzy najbardziej tej pomocy potrzebują. Powstaje zatem pytanie o kryterium, i to kryterium dochodowe, bo z informacji, które uzyskałam, wynika, że jednak nie wszystkie osoby potrzebujące pomocy tę pomoc otrzymują ze względu (Dzwonek) na niskie kryterium dochodowe. Pojawia się też problem barier biurokratycznych, okres działania niektórych ośrodków pomocy społecznej jest zbyt długi. Czy rząd w ogóle monitoruje ten problem? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Michałkiewicz
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Mam dwa pytania związane z programem dożywiania, chociaż nieodnoszące się wprost do sprawozdania. Program monitorowany był również przez ministra oświaty i w poprzednich sprawozdaniach zawsze mieliśmy także materiały z ministerstwa oświaty. Czy te materiały były uwzględniane w sprawozdaniu? Kontrola NIK-u, która dotyczyła dożywiania, mówiła, że często informacje w jednych i drugich materiałach różniły się między sobą. Czy moglibyśmy coś na ten temat usłyszeć? I drugie pytanie. Ja i pozostali wypowiadający się dużo mówiliśmy o kryterium dochodowym. W tym roku jest okres, gdy to kryterium albo będzie zmienione, albo nie. Czy rząd i ministerstwo przygotowują się do zmiany kryterium, czy zabezpieczyły środki finansowe? Jeżeli to kryterium jesienią zostanie zmienione, to czy fakt, o którym mówiliśmy, że nie odpowiada ono potrzebom osób korzystających z pomocy społecznej, będzie uwzględniony w tej zmianie? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ewa Kołodziej
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Pewnym zmartwieniem są gminy, które nie radzą sobie z organizowaniem dożywiania w dni wolne od pracy. Czy ministerstwo ma pomysł, jak im udowodnić, że będą w stanie zorganizować dożywianie dzieci w dniach wolnych od szkoły: w soboty i niedziele oraz w czasie dłuższych przerw, mianowicie w wakacje oraz w ferie zimowe? Czy nie można by było lepiej przedstawić i wypromować dobrych praktyk samorządów, które sobie świetnie radzą w tym zakresie, tak aby pokazać tym, co nie potrafią lub nie chcą z tych dobrych praktyk skorzystać, jak to powinny robić? I ostatnie pytanie. Jaki procent samorządów sobie nie radzi lub ma widoczny kłopot z dystrybucją żywności oraz z organizowaniem dożywiania w dni wolne? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maria Nowak
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Pani Minister! Program przewidywał rozwój bazy żywieniowej i wiem, że wiele samorządów skorzystało ze środków na doposażenie, czasem nawet na uruchomienie stołówki, kuchni itp. Czy ministerstwo posiada dane, ile z tych samorządów, które rozwijały bazę żywieniową w szkołach, teraz korzysta z kateringu? W ogóle bardzo bym chciała usłyszeć, czy ministerstwo ma dane, ile szkół w Polsce i w poszczególnych województwach korzysta z kateringu. Z moich obserwacji wynika, w moim województwie jest to już prawie 90% szkół. Czym to jest podyktowane, że szkoły przechodzą tak masowo na katering, mimo że wcześniej dostały środki na doposażenie stołówek? Jak to się zmienia, jeżeli chodzi o koszty? Bo nikt mnie nie przekona, że gotowanie w danej szkole nie jest bardziej ekonomiczne i przede wszystkim zdrowsze dla uczniów. (Dzwonek) I drugie, bardzo krótkie pytanie. Jak to wygląda w szkołach ponadgimnazjalnych? Chodzi mi o to, ile szkół ponadgimnazjalnych ma swoją stołówkę i młodzież jest dożywiana w szkole. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Beata Mazurek
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Kiedy słucham informacji na temat dożywiania, a jednocześnie czytam, co się o tym pisze w mediach, to mam wrażenie, że żyję w matriksie. Dlaczego? Dlatego, że rząd mówi, że wszystko jest ok, i to wynika z informacji, z drugiej strony w mediach pisze się o tym, że np. zdaniem fundacji ˝Maciuś˝ 800 tys. dzieci chodzi głodnych, PCK szacuje, że jest 700 tys. niedożywionych dzieci, UNICEF pokazuje, że 1 mln polskich dzieci cierpi niedostatek. Z kolei Polska Akcja Humanitarna, która realizowała program dożywiania w ramach programu ˝Pajacyk˝, wskazuje, że w ciągu ostatnich 3 lat z prośbą o pomoc w zakresie dożywiania zwróciło się do niej 691 szkół. Pomoc mogła być dana tylko połowie. Zatem pytam, pani minister: Jaka jest prawda? Po pierwsze, czy monitorujecie tak zwany trzeci sektor, organizacje pozarządowe, które realizują program dożywiania? Ilu podmiotom takie dożywianie jest oferowane? (Dzwonek) Ile dzieci jest nim objętych? Kolejna sprawa. Czy potwierdza pani to, co mówiłam o tych, w cudzysłowie, rewelacjach prasowych, czy też nie? Jeśli się okaże, że jest to prawda, to w jaki sposób rząd i samorządy mają zamiar dotrzeć do tych dzieci? Bo jeśli to prawda, to jest, proszę państwa, wstyd dla nas wszystkich, począwszy od prezydenta, a skończywszy na wójcie, że dzisiaj, na takim poziomie rozwoju kraju i świata, jaki mamy, są w Polsce niedożywione dzieci. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zawadzki
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Jako członek sejmowej komisji samorządu terytorialnego opiniuję jako koreferent budżet w zakresie rezerw celowych i zauważam, iż nie do końca są wykorzystywane środki finansowe na program dożywiania. Nie jest tajemnicą, że ten program najsłabiej jest realizowany w szkołach ponadgimnazjalnych i od lat nie potrafimy przełamać tej złej passy. Na ten fakt składa się pewnie wiele przyczyn. Chciałbym zauważyć, że w wielu szkołach ponadgimnazjalnych ten program nie funkcjonuje, a jak trzeba wspomóc jakiegoś ucznia, to robi to najczęściej rada rodziców na wniosek wychowawcy lub pedagoga. Możliwe, że w natłoku zadań szkoły zapominają, iż można wnioskować o takie środki. Chciałbym zapytać: Czy funkcjonuje jakiś mechanizm monitorowania tego typu szkół? Czy na przykład dyrektorzy na konferencji informują nauczycieli o takich możliwościach? Czy gmina przekazuje do szkół pisemną informację o tym programie? I najważniejsze: czy do młodzieży dociera dobra informacja, że istnieje taka możliwość? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ewa Drozd
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Jeszcze nie tak dawno dyrektorzy placówek rozkładali ręce w geście bezradności, gdyż nie mogli pomóc dzieciom, które tej pomocy wymagały, które nie mogły sobie pozwolić na spożycie posiłku. Dziś dyrektorzy posiadają takie narzędzie. Stąd moje pytania: W jakim procencie z tego korzystają? Jak to wygląda w poszczególnych regionach naszego kraju? Jeszcze jedno krótkie pytanie. Dużo ostatnio mówimy o niezdrowej żywności. Moje pytanie dotyczy tego, czy kontrolujecie państwo jakość posiłków, które są spożywane przez dzieci w ramach programu dożywiania. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jarosław Stawiarski
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Tak króciutko chciałbym się odnieść do pewnych rzeczy związanych z moimi przedmówcami. 16 października to światowy dzień walki z głodem. To wtedy pojawiły się w naszej polskiej prasie, w mediach dane o 700 tys. dzieci niedożywionych. To podawało PCK, to podawała Caritas, dlatego są to chyba dane prawdziwe. 700 tys. dzieci niedożywionych to jest cokolwiek za dużo jak na XXI w., jeśli chodzi o 20. potęgę świata. Dobrze, że nie ma tu specjalisty od szczawiu, mirabelek i ulęgałek, który mówił dwa lata temu, że w Polsce nie ma dzieci niedożywionych, bo szczaw, mirabelki i ulęgałki są na drzewach i na nasypach kolejowych. Chciałbym zapytać panią minister o jedną rzecz: Czy ma pani szacunkowe dane, ile pieniędzy wydają organizacje pozarządowe, takie jak PCK, Polska Akcja Humanitarna ze swoim programem ˝Pajacyk˝ (Dzwonek) czy też Caritas, na dożywianie dzieci, dorosłych? Bo wtedy ta suma 800 mln może wzrośnie do 1600 mln. Może trzeba by się było pokusić o to, by jednak państwo w XXI w., będąc 20. potęgą świata, jak nam się mówi, zwiększało znacząco swój udział: nie 550 mln, tylko np. 1 mld plus organizacje pozarządowe? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Agnieszka Hanajczyk
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Chciałabym zwrócić na coś uwagę. Za chwileczkę zadam pytanie. Rzeczywiście podpowiedziała mi to pani poseł Zofia Popiołek. Z jednej strony mówimy o głodzie, a z drugiej strony mówimy o bardzo poważnym problemie, jakim jest otyłość dzieci. Nie można też zapominać, że jesteśmy w czołówce krajów europejskich, która wyrzuca żywność do śmietników. Chcę zapytać: Czy przy okazji analizy realizacji programu macie państwo jakieś sygnały na poziomie lokalnym, czy od wojewodów, czy od samorządów, nie mówię tu oczywiście o pieniążkach, tylko o sprawie organizacyjnej, co można by było zrobić, żeby w jakiś sposób ulepszyć ten program? Bo to jest bardzo ważne. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Z przedstawionych w sprawozdaniu wykresów wynika, że liczba osób, które skorzystały z pomocy w ramach programu ˝Pomoc państwa w zakresie dożywiania˝, od 2010 r. zmalała z poziomu 2020 tys. osób do 1930 tys. osób w 2013 r. Jest to spadek o 4%. Czy ten spadek liczby korzystających z programu jest wynikiem poprawy sytuacji materialnej polskich rodzin czy braku środków potrzebnych do realizacji programu, czy też ograniczenia osobom dostępu do tego programu? Z danych wynika, że wzrost środków na realizację programu w latach 2010-2013 wyniósł tylko 3%. Jest to wzrost grubo poniżej trzyletniej inflacji. Zatem nastąpiło nominalne zmniejszenie środków na realizację tego programu. (Dzwonek) Pani Minister! W sprawozdaniu brak jest informacji o podziale terytorialnym środków na realizację programu. Stąd moje pytanie: Jak wygląda dostępność tych środków dla poszczególnych województw? W których województwach występuje największy wskaźnik procentowy osób korzystających z pomocy z programu w stosunku do całej populacji ludności w danym województwie? Dziękuję.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Nowy program przyjęty przez Radę Ministrów nie przewiduje środków na pomoc gminom w zakresie tworzenia bazy żywieniowej. Chciałbym zapytać: Czy ewentualnie z innych środków poza tym programem, takich jak środki europejskie, gminy mogą pozyskiwać środki na budowę, modernizację stołówek lub punktów żywieniowych? A jeśli tak, to powinniśmy wyciągnąć wnioski, że za tymi środkami powinna pójść umowa, umowa na określony czas funkcjonowania tejże stołówki. Tak jak wspomniałem, ze sprawozdania wynika, że w 2012 r. w porównaniu z 2006 r. zmniejszyło się to o 666 punktów żywieniowych i 1386 stołówek, mimo że w tym okresie wybudowano czy przekazano pieniądze na ponad 800 tychże stołówek. Kolejna kwestia dotyczy podniesienia kryterium uprawniającego do tego. (Dzwonek) Kiedy planuje się podniesienie tego kryterium? Czy w ramach pracy nad tymi kwestiami dotyczącymi, umownie rzecz biorąc, mechanizmu złotówka za złotówkę będzie to miało zastosowanie? A jeśli tak, to w jakiej formie ta złotówka za złotówkę zafunkcjonuje? Czy rodzice będą dopłacać do posiłków? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marzena Machałek
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Właściwie dzisiaj jest to już kolejne sprawozdanie, informacja rządu, która drastycznie mija się z rzeczywistością. Z jednej strony jest samozadowolenie, jest dobrze, a z drugiej strony są setki tysięcy głodnych dzieci w polskich szkołach. To są fakty. Od tych faktów nie możemy uciekać. Ostatnio mieliśmy skutecznie wypowiedzianą przez koalicję rządzącą wojnę z batonikami i chipsami w szkołach. Dobrze, że tę wojnę wypowiedziano, ale nadmiar chipsów i batoników nie dotyczy dzieci głodnych w szkole. Im jest po prostu potrzebna w szkole dobra stołówka. Moje pytanie jest takie. Jako Prawo i Sprawiedliwość przygotowujemy projekt o ustawowym przywróceniu stołówek i konieczności prowadzenia stołówek przez szkoły. Bo przecież to za waszych rządów zostały masowo zlikwidowane stołówki w szkołach. Albo stołówek w ogóle nie ma, albo jest katering. (Dzwonek) Czy poprzecie ustawowe gwarancje prowadzenia przez szkoły stołówek? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Agnieszka Hanajczyk
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! W imieniu komisji chciałabym podziękować wszystkim za udział w debacie dotyczącej realizacji programu dożywiania. Chyba jednoznacznie nie powiedziałam, co jest oczywiste, że komisja jednomyślnie przyjęła sprawozdanie, ale sądzę, że temat jest tak ważny, tak istotny i tak wrażliwy, że każdy głos inny, taki, który nie jest w zgodzie z tym sprawozdaniem, należy rozważyć, wziąć pod uwagę, oczywiście pod warunkiem, że nie jest to głos, który traktuje materię nieobiektywnie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Lech Sprawka
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowni państwo, na zakończenie chcę jeszcze raz podkreślić, że tak złego projektu, w którym część artykułów otrzymała oznaczenia czteroliterowe, takie jak np. art. 44zzza... To jest czytelna ustawa? Czegoś takiego w tym parlamencie jeszcze nie było. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej składam wniosek o ogłoszenie przerwy i zwołanie Konwentu Seniorów, naszym zdaniem bowiem drukowi poselskiego projektu ustawy, który jest dzisiaj przedmiotem sporu w Wysokiej Izbie, nadano numer, mimo że nie przeszedł on konsultacji społecznych. Pan marszałek ma taki obowiązek, ten obowiązek wynika z art. 34 regulaminu Sejmu. Mimo że tych konsultacji społecznych nie przeprowadzono, projekt tej ustawy został poddany procesowi legislacyjnemu, w związku z czym wnosimy o ogłoszenie przerwy i o to, żeby Konwent Seniorów jeszcze raz pochylił się nad procedowaniem tegoż projektu. Przed chwilą wróciłem z Katowic, gdzie miałem okazję spotkać się z przedstawicielami załóg pracowniczych protestujących kopalń, ale także ze wszystkimi przedstawicielstwami związków zawodowych, które funkcjonują w przemyśle węglowym. Odbiór tego tam jest jednoznaczny. Nadal wszyscy oczekują konsultacji społecznych w sprawie tak ważnego, jeśli chodzi o wymiar społeczny, projektu ustawy. W to całe przedsięwzięcie włączyły się już rodziny górnicze z dziećmi włącznie. Bardzo wzruszające dla mnie, a myślę, że i dla Wysokiej Izby, były napisy na transparentach, które niosły dzieci. Między innymi dzieci niosły transparent z napisem ˝Jak ojciec pracuje, to chleba nie brakuje˝. Myślę, że to jest także przesłanka dla tego, żebyśmy na tej sali zastanowili się nad tym, czy warto w tak dramatyczny sposób (Dzwonek) i w takich okolicznościach tę regulację przyjmować. To jest także mój apel do wszystkich posłów, od prawej do lewej strony tej Izby, w sali sejmowej. Tak więc, panie marszałku, jeszcze raz powtarzam: Zglaszam wniosek o ogłoszenie przerwy i zwołanie Konwentu Seniorów. Dziękuję. (Oklaski)