Mówca: Beata Kempa
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałabym rozpocząć od swoistego apelu i mam prośbę, bo rozmawiamy rzeczywiście na temat fundamentalny, mianowicie ustroju trzeciej władzy, władzy konstytucyjnej. Chciałabym, abyśmy rozmawiali, przedstawiając argumenty, a nie wzajemnie się obrażali, panie pośle Kabaciński, bo ja jednak wolę, żeby minister trzymał joystick, niż miałby trzymać jointa. Jak chcemy w ten sposób rozmawiać, też jestem gotowa. Natomiast uważam, że sprawa jest tak poważna, że trzeba zastanowić się nad nią wspólnie, ponad podziałami. Jest już teraz taka szansa, bo dochodzimy ponad podziałami do pewnych wniosków, ważnych wniosków. Panie ministrze, to nie jest tak, że jesteśmy za tym, żeby były utrzymane lokalne sitwy, że trzymamy front obrony prezesów czy front obrony tych wszystkich powiązań - nie. Bo pan tu dzisiaj podał przykład, że wtedy kiedy byłam skromnym wiceministrem sprawiedliwości, kiedy zaczęliśmy rozmawiać o tym, co z tą kwestią zrobić... Pan tu częściowo o tym powiedział. Tak, to my powołaliśmy taki departament analiz. Dzisiaj może i są skutki tego, ale wtedy rzeczywiście chcieliśmy bardzo dokładnie to policzyć i bardzo dokładnie przyjrzeć się tej statystyce, co takiego jest, że w jednych sądach dzieje się lepiej, jeśli idzie o zaległości, a w innych gorzej. Otóż przyczyny, panie ministrze, były bardzo różne i pan o nich również wie, tylko najważniejszy był ten złoty środek, to remedium. Dlatego doszliśmy pod koniec naszego urzędowania do wniosku, że właśnie likwidacja małych sądów nie będzie remedium na to wszystko, bo jeśli tak by było, to na pewno byśmy tego dokonali. Pan to wie, byliśmy bardzo odważni. Natomiast dzisiaj jesteśmy całkowicie gotowi na dyskusję i na przyjęcie rozwiązań - myślę, że wszyscy - żeby poprawić stan wymiaru sprawiedliwości i poczucia obywateli co do stanu funkcjonowania tego wymiaru sprawiedliwości. Ale, panie ministrze, bolączki są gdzie indziej. Powiem odważnie, może mi się oberwie w całej Polsce, ale powiem odważnie, bo trzeba to dzisiaj powiedzieć. Rzecz w tym, że owszem, mamy 10 tys. sędziów, to jest duża liczba, ale wciąż mamy w Polsce olbrzymi, narastający wpływ spraw do sądów. On jest dużo większy niż w innych krajach. Z czego to się bierze? Z tego, że wciąż jesteś kłótliwi? Nie. Z tego, że mamy właśnie takie, a nie inne procedury. Dlatego dzisiaj postulujemy: zróbmy kwerendę przypisów prawa i ograniczmy kognicję sądów. Zróbmy kwerendę przepisów prawa i niech nie jest tak, że część spraw wpływa tylko do warszawskich sądów gospodarczych, bo one pękają. Jeżeli zmienimy prawo, tak żeby sprawy równomiernie rozkładały się w Polsce, sytuacja będzie inna. Jest jeszcze jeden problem. To jest problem postępowań dyscyplinarnych. Dzisiaj, panie ministrze, w poprzednim punkcie o tym mówiłam. Jest projekt ustawy o innym podejściu do postępowania dyscyplinarnego wobec sędziów, prokuratorów, w ogóle osób wykonujących zawody prawnicze, bo tu też tkwi bardzo duży problem. I zgadzaliśmy się, że likwidacja sądu nie uzdrowi patologicznego postępowania jednego czy drugiego sędziego, bo jest cała rzesza tych, którzy uczciwie pracują, ale prawdą jest, że są ci, w odniesieniu do których państwo powinno absolutnie zadziałać. Projekt leży i nie upieram się, możemy go pozmieniać, możemy go absolutnie usprawnić, ale tu jest, myślę, sprawa pogrzebana. Siedzi tu minister finansów. Szukamy pieniędzy. Patrzymy też, w jaki sposób przyspieszyć postępowania. Panie ministrze, proszę zajrzeć do tych statystyk. Pan dyrektor Departamentu Budżetu Państwa ma te statystyki. To jest końcówka naszych rządów, bo chcieliśmy zrobić z tym porządek. To prawda, już nie zdążyliśmy, ale jak policzyliśmy - to jest ważna informacja - ilu spośród tych 10 tys. sędziów było na zwolnieniach lekarskich - choruje się, ja wiem - to nam wyszło, proszę państwa, że w ciągu jednego roku nieobecność wynosiła ponad 300 lat. Jest na to remedium. Jeżeli jest 100-procentowe chorobowe, to zastanówmy się: może wprowadzić jak dla zwykłych śmiertelników 80% i może w wielu miejscach to się skończy. A może przystąpmy do zmiany konstytucji właśnie w zakresie delegowania. Ale owszem, niech sędzia, jak dostał sprawę, ma ją od początku do końca. Strona ma się prawo odwołać, więc może się nie zgodzić z orzeczeniem. Ale niech też będzie możliwość delegowania tego sędziego. A może trzeba, żebyśmy zmienili konstytucję. Dlaczego nie? A kto powiedział, że mamy tego nie zrobić? Zmiany Prawa o ustrojów sądów powszechnych... (Dzwonek) Kończę, panie marszałku. Do małych sądów wpływa 90% wszystkich spraw z tego wielodziesięciomilionowego wpływu, jaki w ogóle jest - 90% spraw, do okręgów - 9%, do apelacji - tylko 1%. Co my likwidujemy? Tak jak tu ktoś powiedział, jak połączymy małe z małym, to przecież tam i tak wpływa taka, a nie inna ilość spraw. I ten sędzia w wydziale zamiejscowym jak orzekał, tak orzekał będzie, więc jak był w sitwie, tak w sitwie będzie, niezależnie od tego, jaką my tabliczkę przykręcimy. Dlatego trzeba zupełnie zmienić sposób myślenia. Pomijam fakt, że państwo polskie władowało olbrzymie środki w to, żeby te sądy jakoś wyglądały, żeby odbiór społeczny był inny, że to nie jest, za przeproszeniem, dziadostwo. To co, dzisiaj mamy to wszystko zwijać? Panie Ministrze! Kończę. Jesteśmy naprawdę gotowi na współpracę w zakresie poprawy funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, ale nie możemy zacząć od słowa: likwidacja. Bo to jest naprawdę jedno, to jest najmniejsza linia oporu, ale to absolutnie nie uzdrowi systemu wymiaru sprawiedliwości. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Solidarnej Polski również jest za odrzuceniem tejże informacji, bo jest przeciwny takiej kadłubkowej reformie wymiaru sprawiedliwości. Dziękuję bardzo. (Oklaski)