Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2014-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Otóż te dwa projekty ustaw idą naprawdę w dobrym, a co więcej, oczekiwanym przez rolników kierunku. Ten kierunek mianowicie jest taki jak w większości krajów Europy, nie tylko tych, które należą do Unii Europejskiej, ale i krajów poza nią, ale też krajów Ameryki Północnej. To, że rolnik jest w stanie sam coś wyprodukować, ale, co więcej, jest w stanie sam przetworzyć i sprzedać, albo sam, albo lokalnemu przedsiębiorcy, po to żeby on odsprzedał konsumentowi ten produkt, to kierunek, który pozwala, po pierwsze, zachować możliwość dalszej produkcji tych wyrobów, które często mają walor lokalny, tradycyjny, czyli produktów regionalnych, lokalnych albo tradycyjnych, wytwarzanych metodą nie przemysłową, ale chałupniczą, domową, pozwala zachować tę kulturę produkcji rolnej, ale też, po drugie, daje konsumentowi możliwość skosztowania produktu, który byłby na rynku przemysłowym w zasadzie tak naprawdę nieosiągalny, a więc wzbogaca nie tylko rolnika, ale też wzbogaca kulturę rolną, kulturę spożywczą, dając rolnikowi możliwość uzyskania dodatkowych dochodów. I co też jest niezwykle istotne dzisiaj przy tym naprawdę bardzo mocno skomercjalizowanym rynku wielkich korporacji, daje furtkę rolnikowi, a także konsumentowi, ażeby rolnik na tym rynku mógł swobodnie to, co wytworzy, przetworzyć i zaproponować konsumentowi lub lokalnemu zakładowi, chociażby gastronomicznemu, po to, ażeby ten sprzedał ów produkt konsumentowi. Dzisiaj, kiedy wszystko ma wymiar gigantyczny, ten wymiar niewielki, lokalny ma ogromny walor, ogromną wartość. Na to też trzeba zwrócić uwagę. I wiemy z doświadczenia, ale też z informacji, z przykładów, jeżeli chodzi chociażby o rynek włoski, ale nie tylko włoski, także inne rynki europejskie, np. francuski, że często agroturyści, przyjeżdżając gdzieś, oczekują czegoś więcej niż tylko tego, co mogą kupić w lokalnym supermarkecie. Oczekują czegoś wyjątkowego, czegoś niezwykłego, czegoś dobrego, czegoś, co ich zaskoczy w wymiarze także kulinarnym i zachęci do przyjazdu do danego regionu. Te dwa projekty, które tu są proponowane, właśnie w tym kierunku zmierzają. Dają one konsumentowi i agroturyście szansę, a rolnikowi zwiększają źródła dochodów, powodując, co niezwykle istotne dla rolnika, uchylenie tej mitręgi administracyjno-podatkowej, bo to jest też niezwykle istotny walor tychże regulacji. Ku czemu te regulacje, czyli po pierwsze, zmiana w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych i po drugie, powiązana z tym zmiana w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej zmierzają? Na czym te zmiany mają polegać? Zacznę od ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Otóż w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej mamy definicję legalną działalności wytwórczej w rolnictwie, która jest nieobjęta ustawą o swobodzie działalności gospodarczej, a więc ta działalność rolnicza nie wymaga ewidencji związanej z rejestracją działalnością gospodarczej, a co za tym idzie, rolnik nie musi, jeżeli nie prowadzi działalności przetwórczej, co podkreślam, ale tylko działalność wytwórczą, tej działalności ewidencjonować. To jest bardzo ważna rzecz. I tu w tym zakresie, jeżeli chodzi o zmianę ustawy o działalności gospodarczej, poszerza się zakres pojęcia działalności wytwórczej w rolnictwie o tzw. działalność przetwarzania czy produkcję powiązaną, która jest zdefiniowana w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc inaczej mówiąc, rolnik nie tylko nie będzie musiał ewidencjonować czy zgłaszać formalnie podjęcia działalności gospodarczej, jeżeli tylko coś wytworzy i będzie zbywał, ale też wtedy, kiedy będzie to przetwarzał w określonym zakresie, a ten zakres reguluje ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jaki to ma być zakres, bo to jest też niezwykle ważna rzecz? Otóż chodzi o produkty rolne, które są wytworzone albo też zawierają element wytworzony w gospodarstwie rolnym, jeżeli ta produkcja jest elementem własnym. Chodzi czy to o produkcję upraw rolnych, czy to o produkcję hodowlaną. Kolejnym niezwykle ważnym elementem jest to, że ta produkcja, to przetwarzanie, nie produkcja wytwórcza, ale właśnie przetwórcza, będzie się odbywała siłami samego rolnika albo jego domowników lub osób blisko z nim powiązanych. Na pewno nie będzie mogła się opierać na relacjach o charakterze prawnym, mianowicie o charakterze umów-zleceń, umów o dzieło, umów o pracę lub podobnych umów, a więc będzie miała walor niewielkiej produkcji wytwórczej. To jest niezwykle istotna rzecz. Co więcej, tu jeszcze są dwa elementy: będzie to sprzedawane temu konsumentowi końcowemu, a więc konsumentowi w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny, czyli tej osobie, która nie prowadzi działalności rolniczej, lub lokalnemu zakładowi detalicznemu, który może prowadzić działalność gospodarczą. Nie przeszkadza, jeśli jest on lokalnym, niewielkim zakładem, chociażby gastronomicznym. I co więcej, będzie też prowadzona ewidencja, która ma, jak rozumiem intencję projektodawców, określić, jaki charakter w relacji do prowadzonej działalności gospodarczej będzie miała ta działalność uboczna, działalność przetwórcza, żeby nie było takiej sytuacji, jak rozumiem tutaj te intencje projektodawców, że rolnicy będą ponad własne możliwości skupywać produkty hodowli czy uprawy i je przetwarzać jako produkty rzekomo z własnej produkcji. Szczerze mówiąc, przy tej działalności na pewno nie byłoby to zjawiskiem o wielkiej skali, nie byłoby to wykorzystywane przez rolników, bo mają to robić własnymi, co podkreślam, siłami. W związku z powyższym tej obawy, jak mi się wydaje, nie ma. Jest też przy okazji pytanie, czy warto prowadzić ewidencję związaną właśnie z wielkością przetwórczej produkcji rolniczej czy zwierzęcej, czy jest taka potrzeba, bo to jest dodatkowe utrudnienie dla rolnika. I co ważne, na co warto zwrócić uwagę, obecnie regulacje przewidziane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidują zwolnienie przedmiotowe, ale w bardzo ograniczonym zakresie, i nie spełniają oczekiwań rolników. Na to musimy zwrócić uwagę. Bo cóż jest istotą tych propozycji? Otóż mianowicie to, że rolnik po wyprodukowaniu czegoś przetworzy to i w sposób zgodny z przepisami - chociaż tu jest pewna wątpliwość co do zwolnienia z obowiązków wynikających z tych przepisów o bezpieczeństwie żywności i żywienia, jeśli chodzi o regulację europejską - co ważne, zaoferuje w przydomowym sklepiku albo nawet we własnym domu sprzedaż tychże produktów, da informację, że ma produkt lokalny, regionalny albo produkt własny, wytworzony własną, tradycyjną metodą i zaoferuje go konsumentowi, czy to turyście, czy też osobie, która przejeżdża przez daną miejscowość, przez daną wioskę, zatrzyma się i chętnie z takiego produktu skorzysta, kupi go. Tak w rzeczy samej jest w wielu krajach europejskich, gdzie właśnie tego typu produkty w taki sposób są oferowane klientom. To bardzo dobra regulacja, idąca, co podkreślam, w niezwykle dobrym kierunku. Pojawia się problem, o którym wspomniano w opinii dotyczącej ustawy. Chodzi o kwestie dotyczące bezpieczeństwa żywności i żywienia, więc tych rygorystycznych aspektów związanych z jakością oferowanych produktów. Można z zastrzeżeniami dotyczącymi opinii się zgadzać lub też poddawać je w wątpliwość. Była tu osoba, pan poseł, który jest jednym z wnioskodawców, która poddała w wątpliwość, czy to rzeczywiście jest niezgodne z prawem europejskim. Myślę, że w dalszym procesie legislacyjnym nad tym aspektem się zastanowimy. W jednym z projektów złożona została autopoprawka uchylająca tę regulację, która miałaby być wątpliwa, jeżeli chodzi o regulacje europejskie. Myślę, że powinniśmy się jeszcze nad tym zastanowić, dlatego że kontrole administracyjne są dla rolników niezwykle, niestety, powiedzmy sobie wprost, skomplikowane. Jeżeli chodzi o polskie rolnictwo, polskie produkty rolne, poziom higieny jest nadzwyczaj wysoki. O tym się przecież mówi już nie tylko w Polsce, zauważają to rolnicy europejscy, i nie tylko. Podam przykład. Do jednego z gospodarstw rolnych przyjechali Francuzi. Gdy zobaczyli, jak wygląda produkcja mleka w tym gospodarstwie rolnym, i to dosyć duża produkcja, byli zszokowani, przepraszam za to określenie, poziomem higieny. Zatem jako rolnicy, jako Polacy, jako polscy rolnicy nie mamy się czego wstydzić, dlatego że ta higiena, jakość tych produktów jest naprawdę najwyższej jakości. Wspomnę tylko, że jeżeli chodzi o produkcję niektórych serów we Włoszech, tak naprawdę nawet jest przewidziany w procedurze dostęp różnych owadów czy bakterii. Ten dostęp jest uzasadniony i akceptowany, bo dojrzewanie tych serów między innymi na tym polega. To, że są poddawane tym procesom, świadczy o ich walorach i charakterze. W związku z powyższym zastanawiamy się nad aspektem dotyczącym spraw żywności i żywienia. Myślę, że w toku dalszej debaty, w dyskusji rozstrzygniemy to w sposób definitywny. Mam nadzieję, że na korzyść rolników. Klub Parlamentarny Sprawiedliwa Polska ma na uwadze charakter, kierunek tychże regulacji, podanie rzeczywiście pomocnej dłoni polskim rolnikom, polskim konsumentom. Co ważne, chodzi także o zachowanie polskiej kultury żywności, co jest związane z produkcją lokalną czy regionalną. (Dzwonek) To jest element nie tylko konieczny, ale wręcz bardzo pożądany, bo ta tradycyjna produkcja może niestety zanikać. Będzie ona przejmowana przez duże korporacje, ale wtedy nie będzie miała już waloru lokalnego, tego smaku i tej jakości. Klub Parlamentarny Sprawiedliwa Polska te rozwiązania w całej rozciągłości popiera. Dziękuję bardzo.