PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jerzy Materna
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość przedstawić stanowisko wobec rządowego projektu ustawy, druki nr 726 i 753. San Marino uważa się za najstarszą republikę świata, utworzoną w 301 r., położoną w Europie Południowej, stanowiącą enklawę na obszarze Włoch. San Marino jest jedynym pozostałym do dziś włoskim miastem-państwem. San Marino jest jednym z najmniejszych państw Europy, jego powierzchnia to ok. 61 km 2 , liczącym ok. 29 tys. mieszkańców. Nie należy do Unii Europejskiej, za to od 1992 r. jest członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych. Władzę ustawodawczą w kraju sprawuje wybierana w wyborach powszechnych Wielka Rada Generalna złożona z 60 członków. Jej kadencja trwa 5 lat. Wielka Rada Generalna co 6 miesięcy mianuje pełniących rolę głowy państwa dwóch kapitanów regentów. Wybiera także Radę Dwunastu, która jest organem sprawiedliwości. Władza wykonawcza jest w rękach Kongresu Stanu złożonego z 10 ministrów i Rad Zamków zajmujących się poszczególnymi dziedzinami gospodarki. Obowiązującym językiem jest włoski. Wskaźnik PKB per capita to 41 700 dolarów. Ciekawostka. Nie istnieje dług publiczny. Bezrobocie jest jednym z najniższych w Europie, jest ono na poziomie 3%, a inflacja sięga 1,5%. Głównym źródłem dochodu San Marino jest turystyka - San Marino odwiedza ok. 3-4 mln osób - wytwarzająca ok. 50% PKB. Pozostałe gałęzie gospodarki to bankowość, przemysł odzieżowy, elektroniczny i ceramiczny. Rolnictwo obejmuje uprawę zbóż, winogron i sadownictwo, a także hodowlę bydła i trzody chlewnej. Obroty handlowe z San Marino sięgają ponad 22 mln euro. Saldo bilansu jest korzystne dla Polski - 10,5 mln euro. Wartość eksportu wynosiła 16,4 mln euro, były to wyroby włókiennicze, wyroby z kamienia, gipsu, cementu. Wartość importu to 5,9 mln euro, głównie były to urządzenia mechaniczne i elektryczne. Z informacji Narodowego Banku Polskiego wynika, że żaden podmiot polski nie zainwestował bezpośrednio w San Marino, ale w Polsce jest jeden podmiot, który zainwestował w San Marino. W San Marino dla osób fizycznych jest 7 stawek, tzw. progów podatkowych, od 12% do 50%, dla osób prawnych stawka wynosi 19%. Obowiązuje tam limit odliczania kosztów finansowych w wysokości 20%. Najważniejszym z podatków pośrednich, zastępującym podatek VAT, jest podatek importowy w wysokości 17%. Do 2010 r. San Marino według OECD było na tzw. szarej liście krajów. Po wdrożeniu standardów w zakresie opodatkowania wpisane zostało na tzw. białą listę. (Dzwonek) Wejście w życie umowy nie będzie miało ujemnego skutku dla dochodów sektora finansów publicznych. Zawarcie umowy o wymianie informacji podatkowych z San Marino może być ważnym krokiem w kierunku rozwoju dwustronnej współpracy podatkowej i może stanowić podstawę do podjęcia rozmów zmierzających do zawarcia pełnej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z San Marino. Minister finansów będzie sprawował nadzór nad realizacją umowy. Panie Marszałku! Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość popiera projekt ustawy i będzie głosował za jej przyjęciem. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Górczyński
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawiam nasze stanowisko dotyczące przedmiotowej umowy. Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką San Marino o wymianie informacji w sprawach podatkowych została podpisana w San Marino dnia 31 marca 2012 r. Sporządzono ją w oparciu o modelową umowę OECD w sprawie wymiany informacji w sprawach podatkowych. Najmniejsza republika świata była zaliczana do tzw. rajów podatkowych. Dla europejskich państw są one solą w oku. Jeszcze w 2009 r. OECD wprowadziło czarną listę rajów podatkowych, która została zamieniona na szarą po rozpoczęciu przez te kraje rozmów z organizacją na temat poprawy swoich przepisów. To właśnie OECD umieściła Republikę San Marino na szarej liście krajów, które zobowiązały się do przestrzegania międzynarodowych norm w dziedzinie opodatkowania. Od tego czasu Republika San Marino zwiększyła aktywność w zakresie zawierania umów dotyczących wymiany informacji podatkowych, a także wprowadziła rozwiązania czyniące system podatkowy bardziej transparentnym. Zaowocowało to wpisaniem San Marino w 2010 r. na tzw. białą listę krajów, które wdrożyły międzynarodowo uzgodnione standardy w zakresie opodatkowania. Podpisana w marcu 2012 r. umowa Polska - San Marino spełnia aktualne standardy OECD w zakresie wymiany informacji podatkowych i stanowi między innymi podstawę do obustronnej wymiany informacji znajdujących się w posiadaniu banków i innych instytucji finansowych oraz wszelkich osób, w tym przedstawicieli i zarządców, działających w charakterze pełnomocnika lub powiernika. Umowa będzie mieć zastosowanie do następujących podatków: ze strony San Marino do ogólnego podatku dochodowego od osób fizycznych oraz od spółek i od indywidualnej działalności gospodarczej, a także podatku od importowanych dóbr przeznaczonych do wewnętrznej konsumpcji, natomiast w przypadku strony polskiej umowa dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT), podatku dochodowego od osób prawnych (CIT), podatku od towarów i usług (VAT). Umowa umożliwia także przepływ informacji dotyczących partnerów spółek cywilnych, prawnych i rzeczywistych właścicieli spółek, zbiorowych programów inwestycyjnych, funduszy powierniczych, trustów, fundacji i innych osób, łącznie z informacjami o wszystkich takich osobach tworzących łańcuch właścicielski. Umowa z San Marino jest efektywnym narzędziem weryfikacji wysokości deklarowanych dochodów uzyskiwanych w relacjach z rezydentami tej jurysdykcji. Szczególne znaczenie dla ochrony polskich interesów podatkowych ma obowiązek uchylenia tajemnicy bankowej. Biorąc wyżej wymienione pod uwagę, Polskie Stronnictwo Ludowe wyraża zgodę na dokonanie przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką San Marino o wymianie informacji w sprawach podatkowych, podpisanej w San Marino dnia 31 marca 2012 r. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Matuszczak
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec sprawozdania Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką San Marino o wymianie informacji w sprawach podatkowych. W kwietniu 2009 r. OECD opublikowała trzy listy krajów: białą, do której zaliczono państwa przestrzegające zasad współpracy podatkowej; szarą, obejmującą kraje i regiony, które zobowiązały się do przestrzegania międzynarodowych norm w dziedzinie wymiany informacji, ale ich jeszcze w pełni nie zrealizowały; czarną, obejmującą państwa odmawiające współpracy w dziedzinie fiskalnej. Wymienione wyżej listy są na bieżąco aktualizowane. Ze względu na stosowane dotychczas rozwiązania podatkowe OECD umieściła San Marino na szarej liście, a więc na liście krajów, które nie stosują się do międzynarodowych standardów co do opodatkowania, oczywiście w całości. Ostatnio San Marino zwiększyło w tym zakresie aktywność, rozpoczęło zawieranie umów dotyczących wymiany informacji podatkowych. Zgodnie z raportem OECD w sprawie postępów w implementacji standardów dotyczących wymiany informacji podatkowej w październiku 2010 r. San Marino zostało usunięte z szarej listy i wpisane na tzw. białą listę. Polska dotychczas nie zawarła umowy o wymianie informacji w sprawach podatkowych z Republiką San Marino. Zawarcie umowy o wymianie informacji stało się możliwe z uwagi na zmianę podejścia administracji Republiki San Marino do kwestii wymiany informacji podatkowych. Podatki, których dotyczy umowa, to w przypadku Polski podatek dochodowy od osób fizycznych, od osób prawnych oraz od towarów i usług. W przypadku San Marino będzie to podatek dochodowy od osób fizycznych, od spółek, a także od indywidualnej działalności gospodarczej oraz podatek od importowanych dóbr przeznaczonych do wewnętrznej konsumpcji. Umowa ogranicza się do wymiany informacji na żądanie. Dokument zawiera ogólną zasadę, zgodnie z którą właściwy organ strony, która proszona jest o pomoc, na żądanie strony wnioskującej udziela informacji dla celów określonych w art. 1. Informacje będą wymieniane bez względu na to, czy strona proszona o pomoc potrzebuje ich dla własnych celów podatkowych, jak również niezależnie od tego, czy czyn podlegający dochodzeniu stanowi przestępstwo na podstawie prawa strony proszonej o pomoc, która jest zobowiązana do podjęcia wszelkich starań, aby dostarczyć informacje stronie wnioskującej. Nie zachodzi również w tym przypadku obawa, niebezpieczeństwo wykroczenia poza zasady obowiązujące (Dzwonek) w demokratycznym państwie prawa. Omawiana umowa stanie się częścią funkcjonujących już w Polsce mechanizmów wymiany informacji podatkowej, a dla organów podatkowych będzie stanowić ważne narzędzie w zakresie uzyskiwania informacji służących do prawidłowego określania podstawy opodatkowania. Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował za jej uchwaleniem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Odnośnie do ustawy ratyfikującej przedmiotową umowę mam pytanie do wnioskodawcy: Czy są analizy wskazujące, ilu osób dotyczyć ma ta ustawa? I drugie pytanie: Jakie przewidywane wpływy do budżetu przyniesie ta ratyfikacja? Dziękuję.
Mówca: Zbigniew Matuszczak
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Też mam dwa konkretne, krótkie pytania. Chciałbym zapytać, za jaki okres będzie można żądać informacji o należności podatkowej. Czy od chwili ratyfikacji, czy wzorem innych państw będzie można żądać z okresem wstecznym, np. 5 lat, 3 lat? Niczego w tej kwestii nie ma w uzasadnieniu. I konkretnie jakie instytucje będą mogły występować o tę informację? Pytam z tego względu, że mówi się, iż to minister finansów będzie upoważniał konkretne instytucje finansowe do tego, by mogły czerpać takie informacje na żądanie. Czy o taką informację będzie mógł występować np. wymiar sprawiedliwości, samodzielnie czy także poprzez upoważnienie ministra finansów? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Materna
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Korzystając z okazji, chciałbym ponownie zapytać pana ministra, kiedy wpłynie do Sejmu projekt ustawy o ratyfikacji umowy między Polską a Europejską Agencją Kosmiczną, ESA. Umowa o akcesji została podpisana 14 września 2012 r. w Warszawie. Mam zaszczyt być członkiem Parlamentarnej Grupy ds. Przestrzeni Kosmicznej. Sprawa wejścia do Europejskiej Agencji Kosmicznej sięga już 2007 r. Najwyższy czas tę umowę ratyfikować. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytania do pana ministra. Jakie konkretnie instytucje ze strony polskiej będą upoważnione do zasięgania tej informacji? Czy jest planowany jakiś okres, kiedy będzie można pytać wstecz, czy będzie to obowiązywało od momentu właśnie podpisania tego porozumienia? Czy państwo orientowali się, jak to wygląda w prawodawstwie San Marino, czy po tamtej stronie są takie mechanizmy? Bo pojawiają się różne sprzeczne opinie, czy w ogóle będzie można uzyskać właśnie te konkretne dane, które będą interesowały stronę polską. I czy są jakieś obliczenia, przewidywania, jaka to będzie skala - chodzi mi szczególnie o osoby fizyczne - ilu osób może dotyczyć właśnie to porozumienie?
Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Otóż mam pytanie, o którym w zasadzie mówiłem już w czasie wystąpienia, bo rzeczą oczywistą jest, że zakładam, iż przepisy prawa materialnego podatkowego w San Marino jak najbardziej są z całą pewnością wprowadzone w życie. Natomiast niepokoi mnie art. 10. Rodzi się pytanie, czy oni mają, ta umawiająca się strona ma przepisy chociażby procesowe. Należy tu wspomnieć chociażby o Ordynacji podatkowej czy postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ta dziesiątka jest po to, żeby do tych przepisów wprowadzić chociażby zapisy uchylające tajemnicę bankową. Czy to jest ta kwestia, czy też oni po prostu w ogóle nie mają takich regulacji w tej materii? Może mają jakieś ogólne regulacje i trzeba wprowadzić cały kompleks regulacji, chociażby procesowych czy egzekucyjnych, bo być może dokonują tych czynności w oparciu chociażby o przepisy procesowe prawa cywilnego, Kodeksu postępowania cywilnego. Nie mam wiedzy, więc pytam, czy chodzi o całe procedury, czy tylko o umieszczenie w tych procedurach tych zapisów, które uchylałyby chociażby zapisy Prawa bankowego lub inne przepisy ograniczające możliwość dostępu do określonych informacji. Nie bez kozery - zresztą o tym się mówi - druga umawiająca się strona na własne życzenie chciała, żeby dokonać pełnej implementacji zapisów tej umowy, i wprowadziła zapis art. 10 tejże umowy. U nas implementacja jest w zasadzie bezprzedmiotowa, mamy pełne regulacje w tej materii i w oparciu o te regulacje druga umawiająca się strona z całą pewnością może pozyskać te informacje. I kolejne pytanie: Czy mamy jakąś wiedzę - jeżeli ta implementacja nie nastąpiła, to z całą pewnością jeszcze tego nie uczyniono - jaki jest przewidywany czas takiej implementacji, w oparciu o którą moglibyśmy czy nasze właściwe organy mogłyby sięgać po te informacje, żeby nie można było z uwagi na przepisy wewnętrzne mieć wątpliwości, czy te informacje będzie można pozyskać? Nietrudno powiedzieć, jak w regulacjach wewnętrznych traktuje się z uwagi na charakter aktów prawnych wyższość jednego aktu czy w tym przypadku umowy międzynarodowej nad prawem wewnętrznym. (Dzwonek) Konkludując, czy moglibyśmy, żądając informacji, powoływać się tylko na umowę, czy jednak te regulacje wewnętrzne byłyby niezbędne, żeby uzyskać te informacje? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! O sprawę, o którą chcę zapytać, pytał już pan poseł Zbigniew Matuszczak z klubu Sojuszu Lewicy Demokratycznej, a mianowicie chodzi o możliwość cofania się przez urzędy nawet do 5 lat przy zasięganiu informacji co do podatnika. Na ostatnim posiedzeniu Sejmu, wtedy kiedy debatowaliśmy nad ratyfikacją - dotyczyło to ratyfikacji chyba protokołu z Luksemburgiem albo z Cyprem - pytałem pana wiceministra nie Grabowskiego, który dzisiaj jest, tylko pana poprzednika, który powiedział mi, odpowiadając na moje pytanie, że nie ma możliwości cofania się 5 lat. Ale pamiętam pana wypowiedź w przypadku podobnej umowy. Wówczas stwierdził pan, że urząd może 5 lat wstecz żądać informacji podatkowych na temat podatnika nawet wtedy, kiedy zostanie podpisana umowa ratyfikacyjna. Z racji tych niespójności w państwa wypowiedziach poprosiłem o wypowiedź na piśmie. Czekam z niecierpliwością i myślę, że to wyjaśnienie będzie. Dzisiaj natomiast chciałbym się zapytać, panie ministrze, o coś innego. Mamy podpisanych już wiele umów, także w przeszłości, wiele, wiele lat wstecz, takowe umowy były ratyfikowane. Chciałbym się dowiedzieć, jakie strona polska odniosła z tego korzyści. Czy jest możliwy do określenia wymiar tego, czy to tylko porządkuje pewne kwestie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Procedujemy nad ratyfikacją kolejnej umowy o wymianie informacji podatkowych, i to dobrze, bo rozumiem, że w ten sposób staramy się zabezpieczać interesy Skarbu Państwa, budżetu, natomiast coraz częściej słyszymy o dużych dziurach w systemie podatkowym. Mówi się, ba, jeżeli wnikliwie poczyta się prasę, to co rusz są ogłoszenia poszczególnych kancelarii zajmujących się sprawami podatkowymi, zachęcających do optymalizacji podatków - to się tak bardzo elegancko nazywa. Natomiast niektórzy eksperci mówią wręcz o prywatyzacji podatków polegającej na tym, że w zgodzie z obowiązującym w Polsce prawem nie płaci się podatków, a trafiają one po części do tych, którzy w tej sprawie działają, i po części zostają u podatników, a powinny wpłynąć do budżetu państwa. A więc chcę zapytać pana ministra, co w najbliższym czasie, jakie jeszcze kraje nam zostały, co do których doskonale wiemy, że nasi podatnicy uciekają tam, a jakimś dziwnym trafem nie możemy po to sięgnąć. Czy pan minister mógłby uchylić rąbka tajemnicy: Co w najbliższym czasie zamierzamy zrobić w tym zakresie, jeżeli chodzi choćby o wymianę informacji z poszczególnymi krajami? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie ministrze, pan mnie nie zrozumiał, to znaczy nie zrozumiał pan mojej wypowiedzi, dlatego też chciałbym powtórzyć. Otóż, jak powiedziałem, pytając za panem posłem Matuszczakiem, takie samo pytanie zadałem przy okazji poprzedniej debaty nad ratyfikacją dotyczącą Cypru czy Luksemburga, już nie pamiętam dokładnie, i wówczas wystąpiłem z prośbą z racji tego, że pana wypowiedzi diametralnie różniły się od wypowiedzi pana ministra, który odpowiadał na ostatnim posiedzeniu, bo on mówił, że będziecie wracać, a pan mówi z kolei, że nie ma takiej możliwości. Stąd prosiłem o to, abyście państwo uzgodnili stanowisko i poinformowali mnie o tym na piśmie. Dzisiaj również to powtarzam i taką prośbę kieruję. Dziękuję bardzo.
Mówca: Teresa Piotrowska
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Pan minister odpowiedział na wątpliwości i zadane pytania podczas debaty. Podkreślę tylko, że zawarcie umowy o wymianie informacji podatkowych z San Marino może być ważnym krokiem w kierunku rozwoju dwustronnej współpracy podatkowej, a efektywne funkcjonowanie tej umowy w następnych latach może stanowić podstawę do rozpoczęcia rozmów zmierzających do zawarcia pełnej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z San Marino. Ta dzisiejsza debata potwierdziła jednomyślną rekomendację połączonych komisji: Komisji Finansów Publicznych i Komisji Spraw Zagranicznych, dlatego chciałabym bardzo serdecznie podziękować wszystkim klubom, a także panom posłom zabierającym głos w tej debacie za atmosferę i pracę nad tym projektem ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Joanna Kluzik-Rostkowska
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ten projekt ma jedną poważną, podstawową wadę, to znaczy brak wskazanych źródeł finansowania. Co prawda w projekcie poselskim jest informacja o tym, że w pierwszym roku, czyli zaledwie w ciągu dwóch pierwszych miesięcy funkcjonowania tych nowych zasad, byłby to koszt w wysokości 200 mln zł, ale Ministerstwo Finansów i rząd oceniają to znacznie wyżej, mówiąc o kosztach przewyższających 700 mln zł. Rząd obliczył, że podniesienie tego kryterium do 50% przeciętnego wynagrodzenia - mam na myśli rok, który w tej chwili mija, a więc w przyszłym roku byłoby to jeszcze więcej - oznacza wpuszczenie do systemu ponad 2 mln dzieci. W związku z tym myślę, po pierwsze, że nierzetelnie zostały ocenione koszty, które ta zmiana miałaby ze sobą ponieść. Po drugie, w ogóle nie wskazano, jakie byłyby te koszty w kolejnych latach, a to jest tak naprawdę ta suma z dwóch miesięcy razy sześć. Nawet gdyby przyjąć państwa sposób rozumowania, że to jest tylko 200 mln, a nie 700 mln, jak obliczył to rzetelnie rząd, to i tak wtedy koszty roczne byłyby ponad 1600 mln. Po prostu tych pieniędzy dzisiaj w budżecie nie ma. Koalicja zdecydowała o podniesieniu tego kryterium. Jest ono podniesione skromniej, ale przykrojone zostało na miarę możliwości budżetu państwa. I jest to jeden podstawowy problem. Ale z pomysłem tego mechanizmu jest również drugi, czysto praktyczny problem - jak miałoby to wyglądać w praktyce, skoro płacę minimalną ustala się od stycznia do grudnia i jeszcze w dodatku z roku na rok ta suma jest inna, co wymaga bardzo szczegółowego wyliczania z roku na rok tych 50% czy 60% płacy minimalnej. Do tego dokłada się drugi problem, że tu mamy od stycznia do grudnia, a ustawa o świadczeniach rodzinnych zakłada, że świadczenie przyznaje się od początku listopada do końca października. To nie jest najpoważniejszy problem. Najpoważniejszym problemem jest brak zabezpieczenia pieniędzy w budżecie państwa. Ten mechanizm natomiast nie pomaga przejrzystości przyznawania tych świadczeń. W związku z tym Platforma Obywatelska będzie wnioskowała o odrzucenie tego projektu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Artur Górczyński
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Ruch Palikota dotyczące sprawozdania komisji o projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych (druki nr 212 i 574). Jak już słyszeliśmy, projekt zakłada zmianę sposobu naliczania zasiłku rodzinnego. I cóż, szanowne posłanki i szanowni posłowie, podczas debaty nad tym projektem w komisji polityki społecznej jako praktyk odnosiłem czasem wrażenie, że część jej członków myli świadczenie, jakim jest zasiłek rodzinny, z zasiłkami z pomocy społecznej. Tak jak mówiłem podczas pierwszego czytania w trakcie prac w komisji, projekt zgłoszony przez Prawo i Sprawiedliwość jest ciekawym rozwiązaniem dotyczącym zasiłków rodzinnych. (Poseł Elżbieta Rafalska: To system wsparcia.) Jego przyjęcie sprawiłoby, że wreszcie za politykę społeczną nie byłby odpowiedzialny minister finansów. Niestety, nie otrzymałem odpowiedzi od przedstawiciela wnioskodawców - może dzisiaj podczas tej debaty raczy pani poseł Rafalska mi odpowiedzieć - skąd wziąć fundusze na wprowadzenie tej ustawy. (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Co posiedzenie Sejmu o tym mówimy.) Powiem, że bezwzględnie konieczna jest szersza dyskusja nad zasiłkami rodzinnymi, ale skierowałbym ją raczej na kwestie związane z ich wysokością. Państwo ma obowiązek wspierania rodzin, natomiast wysokość zasiłku rodzinnego nie pozwala na to, aby był on realizowany zgodnie z jego przeznaczeniem. Ruch Palikota jest za rozwiązaniami prorodzinnymi. Uważamy, że potrzebna jest szczera debata na temat świadczeń rodzinnych i ogólnie na temat polityki prorodzinnej. Odnosimy jednak wrażenie, że projekt przedstawiony w druku nr 212, oprócz wskazanego wcześniej przeze mnie elementu, czyli wpływu ministra finansów, zbyt wiele nie zmienia, jeżeli chodzi o pomoc samym rodzinom. Uważamy, że, tak jak mówię, ważna byłaby tutaj debata na temat ewentualnego podwyższenia kwot zasiłku rodzinnego. Nie podjęliśmy jeszcze decyzji, czy będziemy popierać ten projekt, czy będziemy przeciw, zrobimy to przed samym głosowaniem. Dziękuję.