PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Gabriela Masłowska
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałabym zapytać o politykę zdrowotną państwa w kontekście realizacji budżetu. Proszę państwa, lubelskie centrum onkologii zakończyło pierwszy etap rozbudowy, którego koszt wyniósł 125 mln zł, przy czym 80% środków pochodzi z budżetu państwa. Ponadto około 67 mln zł przeznaczono na zakup nowoczesnego, specjalistycznego sprzętu, zatrudniono specjalistów. Niezrozumiałe są dla nas działania, które uniemożliwiają osobom chorym korzystanie z nowej bazy leczniczej Centrum Onkologii Ziemi Lubelskiej. Otóż Narodowy Fundusz Zdrowia oddział lubelski nie podpisał z tym centrum kontraktów od 1 lipca 2015 r., przesuwając termin załatwienia tej sprawy do połowy przyszłego roku. W naszej ocenie takie postępowanie zmierza do destabilizacji systemu leczenia onkologicznego w woj. lubelskim i pogorszenia kondycji Centrum Onkologii Ziemi Lubelskiej. W przekonaniu niektórych właśnie o to chodzi, bo będzie to łatwiejszy łup do prywatyzacji. Dlaczego pogorszenia? Dlatego, że ten stan rzeczy powoduje, iż wartość miesięcznych nierozliczonych świadczeń będzie wahała się w granicach 1200 tys. zł. Jednocześnie nadmieniam, że za radioterapię Lubelski Oddział Wojewódzki NFZ zapłacił za ubiegły rok w 85%. Zupełnie nierozliczone pozostają do tej pory nadwykonania w zakresie hospitalizacji, natomiast za nadwykonania w zakresie leczenia ambulatoryjnego NFZ nie płacił w latach ubiegłych. Jednocześnie w innych województwach za nadwykonania w zakresie radioterapii oraz hospitalizacji i chemioterapii NFZ płacił w 100%. (Dzwonek) Czym zasłużyło sobie woj. lubelskie na takie traktowanie i czy minister zdrowia podejmie działania w tej sprawie, aby zweryfikować ten stan rzeczy? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie miałem pytać o podatek miedziowy, ale pan minister mnie sprowokował, odnoszę bowiem wrażenie, że nie rozumie konstrukcji tego podatku. Chciałbym zatem zapytać, czy pan minister wie, że w konsekwencji funkcjonowania tego podatku w okresie 3 lat efektywna stopa podatkowa dla KGHM wzrosła z 39% do 82%, mało tego, ten stan się pogłębia. Im niższa cena, tym wyższa efektywna stawka podatkowa, co oznacza, że jeżeli firma wygeneruje 100 zł w ramach swojej działalności gospodarczej, to 82 zł musi oddać do budżetu państwa. Czy pan minister wie, że dzięki temu podatkowi kopalnia Lubin już od roku jest kopalnią deficytową? I czy pan minister wie, że setki osób z tej kopalni przenosi się na inne pola eksploatacyjne tylko i wyłącznie dlatego, że w tej kopalni zasoby przemysłowe zostały przeliczone od nowa i 300 mln t rudy jest już nie do wzięcia przy tej polityce podatkowej? Odnoszę zatem wrażenie, że pan minister ma dobre samopoczucie i nie za bardzo chce działać w interesie Skarbu Państwa, bo w interesie Skarbu Państwa jest wyeksploatowanie wszystkich złóż rudy miedzi, nawet tych 300 mln t, które przed wprowadzeniem tego podatku były złożami przemysłowymi, a więc były zyski, była rentowność. 300 mln t to w warunkach KGHM 10 lat pracy 12 tys. górników. A więc czy pan minister wie o tych zagrożeniach, jakie powoduje ten podatek? Jeżeli państwo niczego nie zrobicie w najbliższym czasie, to po roku 2015, a więc w roku 2016, trzeba będzie zwolnić tysiące górników i hutników polskiej miedzi i nie będzie żadnego wpływu z tytułu podatku. Nie mówię już o dywidendach. Dziękuję.
Mówca: Józef Rojek
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Państwo Ministrowie! Prezesi! Panie ministrze, nie wiem, czy się przesłyszałem, ale niedawno powiedział pan z tej mównicy coś takiego, jakoby Polacy żyli ponad stan. (Poseł Elżbieta Rafalska: W Brukseli.) Chyba że źle zrozumiałem, ale jeżeli istotnie pan tak powiedział, to jest to pewnego rodzaju groteska, naprawdę. Aby natomiast zadać państwu i panu pytanie, muszę odnieść się do wypowiedzi pana premiera Donalda Tuska, który powiedział z tej mównicy w dniu 23 listopada 2007 r. następujące słowa: To jest misja dla Platformy, naczelną zasadą polityki finansowej mojego rządu będzie stopniowe obniżanie podatków i innych danin publicznych. Dotyczy to wszystkich obywateli, i tych biedniejszych, i tych bogatszych. Będzie to marsz rozważny, ale zawsze tylko w jednym kierunku: niższych podatków i likwidacji danin. Panie ministrze, chciałbym zapytać, ile podatków zostało obniżonych w ostatnim roku, w roku 2014. Proszę bardzo, niech pan odważnie powie z tej mównicy. To jest zasadne pytanie. Drugie pytanie również odnosi się do wypowiedzi pana premiera Donalda Tuska w ramach exposé: Państwo, które żyje na kredyt, nie będzie dla obywateli godne zaufania. I prawdę powiedział. Tylko proszę się nie oburzać, jeżeli pytamy o ten dług publiczny, dlatego że od 2007 r. zadłużenie państwa zwiększyło się o drugie tyle, czyli o więcej jak 500 mld zł. Gdyby nie ściągnięcie pieniędzy z OFE, to dzisiaj byłoby to grubo ponad 1 bln. Polacy umieją liczyć i każdy Polak wie, na ile na dzień dzisiejszy jest zapożyczony, i wie, że każdy (Dzwonek), nawet ten, kto się dzisiaj urodził czy odchodzi na łono Abrahama, musi mieć w kieszeni 25 tys., żeby państwo oddłużyć. Proszę się nie dziwić, że o to pytamy, bo to dotyczy sprawozdania za 2014 r. Dziękuję bardzo.
Mówca: Wiesław Janczyk
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Panowie Prezesi! Na posiedzeniu Komisji Finansów Publicznych zadałem pytanie dotyczące tempa przyrostu rezerw walutowych, zwracając uwagę na fakt, że w omawianym okresie, w roku 2014, przyrosły one o ponad 30 mld zł i właściwie są w pełnej relacji do deficytu rocznego budżetu państwa. Jeśli porównamy sytuację sprzed kilku lat, kiedy te rezerwy były oprocentowane bardzo śladowo - owszem, w ostatnim roku dały wyższą stopę zwrotu, ale i tak była ona trzykrotnie niższa niż oprocentowanie długu publicznego - to zasadne wydaje się pytanie o to, czy tempo przyrostu rezerw dewizowych, rezerw walutowych w Polsce jest analizowane, jest oceniane, czy w tym zakresie jest jakiś projekt, jakiś plan, czy też tylko automatycznie działają mechanizmy wdrożone wiele lat temu. To jest jedna sprawa. I druga kwestia, o którą chciałbym zapytać. Przypominamy sobie, że parę lat temu Polska udzielała poręczenia zobowiązań greckich do Międzynarodowego Funduszu Walutowego. To była kwota, o ile pamiętam, 6 mld zł. Pytanie: Na jakich warunkach dzisiaj funkcjonuje to poręczenie? Czy musimy liczyć się z tym, że te pieniądze zostały stracone? W tym kontekście chciałbym również zapytać o dodatkowe ciężary finansowe, jakie ewentualnie Polska będzie musiała ponieść w związku z rozporządzeniem Rady Unii Europejskiej z roku 2010 ustanawiającym europejski mechanizm stabilizacji finansowej, który - jak się wydaje - dotyczy wszystkich państw Unii Europejskiej (Dzwonek), a nie tylko państw będących w unii monetarnej. Pytanie: Czy Narodowy Bank Polski opracowuje w związku z tym harmonogram albo scenariusz działań? Proszę o wyjaśnienia. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Ministrowie! Panowie Prezesi! Wysoka Izbo! Naprawdę, jak słucham pana ministra Szczurka, to aż mi się włos na głowie jeży. Otóż, panie ministrze, pan nie zrozumiał istoty rzeczy, chodzi o proporcje. Jeżeli 80% systemu bankowego w Polsce jest w rękach obcego kapitału, to pytam: Czy obcy kapitał zechce inwestować chociażby w polski gaz łupkowy? Czy nie jest tak, że np. francuski kapitał będzie chciał inwestować we francuskie elektrownie atomowe? W co będzie inwestował? To pytanie retoryczne, ale znacie państwo na nie odpowiedź. To jest istota rzeczy. A poza tym sprzedaliście kurę znoszącą złote jajka. Wybierając jednorazowy dochód do budżetu, pozbawiono Polaków możliwości czerpania dochodów z tego tytułu przez lat wiele, zresztą mówił o tym sam pan prezes Narodowego Banku Polskiego, zwracając uwagę na to, że te proporcje zostały wyraźnie zaburzone. To jest istota problemu. Dla gospodarki obieg finansowy jest jak krwiobieg, bez finansów gospodarka nie może funkcjonować. A kto ma generować te finanse? Właśnie sektor bankowy. Sprzedano coś za 25 mld, a tak naprawdę sprzedano polski sektor bankowy razem z całym polskim rynkiem, razem z lokatami, które były tam umieszczone. Niewiele zainwestowano i właśnie ci ludzie, te zewnętrzne podmioty finansowe czerpią z tego ogromne zyski. Tak funkcjonować gospodarka nie może. Gospodarka pozbawiona własnego systemu bankowego padnie, nie wytrzyma, bo to oni będą dyktować, w co i za ile mamy inwestować. Zapytajcie polskich przedsiębiorców, skąd w roku 2008 i latach późniejszych czerpali kapitał po to, żeby inwestować. Na pewno nie z banków komercyjnych, tylko z banków spółdzielczych. Takie są niestety fakty. To są konsekwencje głupich decyzji - podkreślam: głupich decyzji - jeżeli chodzi o sprzedaż polskiego sektora bankowego. Kolejne pytanie, dotyczące elastycznej linii kredytowej. Panie ministrze, tak naprawdę to pytanie do pana: Po co nam ta elastyczna linia kredytowa, skoro na 2014 r. mamy rezerwy walutowe na poziomie ponad 300 mld zł, a dokładniej - 352 mld zł? (Dzwonek) Nie było obaw, że będzie tak wielka fluktuacja, żeby co roku płacić kwotę prawie 400 mln zł za tę elastyczną linię kredytową, za sam fakt gotowości dawania przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy ponad 33 mld zł. Czy to my wspieramy Międzynarodowy Fundusz Walutowy? Na miły Bóg, czy on jest tak biedny, że będziemy go wspierali? Jednocześnie daliśmy Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu z Narodowego Banku Polskiego gwarancje na 6270 mln euro. Gdzie tu logika? Gdzie tu jest jakakolwiek logika? Dbajmy o polski interes. Zacznijcie, wy, Platforma Obywatelska, w końcu dbać o polski interes, interes Polaków, obudźcie się w końcu. (Poseł Krystyna Skowrońska: A pan niech to wreszcie zrozumie.)
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Moje pytania będą dotyczyć wykorzystania rezerw celowych w 2014 r. W ustawie budżetowej na 2014 r. zaplanowane zostały środki w wysokości 23,3 mld zł. W trakcie roku budżetowego rezerwy te zostały powiększone o kolejne 100 mln zł, do wysokości 23,4 mld. Rezerwy te wykorzystano tylko w 80%. Ponad 4,5 mld zł z pozycji: Wydatki nie wykorzystano. W ten sposób pan minister się chwali, że zmniejszono deficyt budżetu państwa. To tak, jakby prezydent miasta zaplanował budowę mostu za 30 mln, mostu nie wybudował i chwalił się przed mieszkańcami tym, jak ograniczył deficyt - ale to tylko takie wtrącenie. Proszę państwa, były również rezerwy, które wykorzystano w jeszcze mniejszym procencie. Rezerwa w pozycji 8 dotyczącej współfinansowania projektów realizowanych z udziałem środków europejskich była zaplanowana w kwocie 5,4 mld zł, a zrealizowano ją tylko w 52%, a więc kolejnych 2,6 mld zł nie wykorzystano. Rezerwa w pozycji 10: Koszty awansu zawodowego nauczycieli została zaplanowana w wysokości 19 mln zł, a wykorzystano ją tylko w 84%, ponad 3 mln zł nie wykorzystano. Stąd moje pytanie do pani minister edukacji narodowej: Z czego wynika zmniejszona liczba awansów zawodowych nauczycieli? Jaka jest obecnie struktura procentowa nauczycieli z poszczególnymi stopniami awansu zawodowego? Jeśli chodzi o pozycję 26: Środki na zadania w zakresie wyrównywania szans edukacyjnych dzieci i młodzieży (Dzwonek), to rezerwę zaplanowano w kwocie 800 mln zł, a wykorzystano tylko 613 mln, a więc 76% tego, co zaplanowano. Moje pytanie do pani minister edukacji jest takie: Dlaczego nie wykorzystano na ten szlachetny cel 187 mln zł? W ramach kolejnej rezerwy w zakresie oświaty w pozycji 44 dotyczącej dofinansowania programu ˝Radosna szkoła˝ plan zakładał 82 mln zł, wykorzystano tylko 47%. Dlaczego nie wykorzystano na ważne cele edukacyjne 43 mln zł, pani minister? Na koniec pozycja 48: Skutki zmian systemowych w szkolnictwie wyższym. Rezerwa - 40 mln zł. Minister szkolnictwa wyższego nie sięgnął po te pieniądze. Pytanie do ministra: Dlaczego nie wykorzystano tych środków dla szkolnictwa wyższego? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maria Zuba
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zgadzam się z panem ministrem, że metoda dopychania kolanem w procesie realizacji budżetu państwa jest niewskazana, ale dlaczego pan wyłącza spod swojego nadzoru zarządzanie funduszami celowymi? W budżecie państwa zostało powołanych ok. 30 funduszy celowych. Co do ich realizacji tych funduszy, sposobu zarządzania nimi, z roku na rok jest dłuższa lista uwag i zastrzeżeń. Tymczasem przypomnę, że te fundusze zostały powołane specjalnymi ustawami w celu realizacji wyspecjalizowanych celów i na ten cel przeznaczane są odpowiednio wysokie środki finansowe. Dlaczego wobec tego Fundusz Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym, tak naprawdę dysponując kwotą większą niż w ubiegłym roku, wykorzystał zaledwie 71% swojego funduszu i wykonał osiem zadań spośród 12? Dlaczego Fundusz Modernizacji Sił Zbrojnych na realizację zadań wykorzystał zaledwie 21% przychodów uzyskanych w badanym okresie i nie zawarł umów na realizację 27 zadań, to jest 43% ogólnej liczby zadań, przy czym z roku na rok stan konta tego funduszu rośnie? W 2010 r. było to 92 mln zł, a w 2014 r. - już 176 mln zł. Czy te fundusze mają stanowić dla rządu skarbonkę? Kolejny fundusz to Fundusz Pracy i jego zadania, których realizacja jest oczekiwana na rynku pracy. Tak naprawdę z roku na rok stan tego funduszu, jego środki rosną, a zadania nie są realizowane, o czym koleżanka mówiła w swoim sprawozdaniu w związku z budżetem. Panie Ministrze! Fundusze mają służyć społeczeństwu, a nie stanowić skarbonki, środków finansowych na pokrycie dziury budżetowej. Dziękuję.
Mówca: Barbara Bubula
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Postaram się nie wykorzystać swojego limitu czasu, choć jest taki ważny problem, o którym do tej pory za mało było mowy. Otóż posłowie Platformy Obywatelskiej bardzo dużo mówili o tym, jakie wyzwania w związku z tym sprawozdaniem budżetowym czekają nas na przyszłość. Rzeczywiście jedno z tych wyzwań nie zostało określone wystarczająco mocno, mianowicie bardzo bolesny problem wieloletniego, bo od 2007 r., zamrożenia funduszu wynagrodzeń w jednostkach sektora finansów publicznych. W wielu dziedzinach, zwłaszcza takich jak kultura, jest to problem bardzo bolesny, dlatego że tam, panie ministrze, ten gigantyczny wzrost płacy minimalnej, o której pan tutaj powiedział, oznacza, że wielu ludzi dopiero dzięki różnego rodzaju sztuczkom osiąga tę płacę minimalną, którą w tak gigantyczny sposób podnieśliście. W tej sferze wiele osób po prostu miało płacę poniżej płacy minimalnej. I to jest zamrożone od 2007 r. Chciałabym zapytać i proszę o odpowiedź na piśmie, bo czeka na nią wielu pracowników muzeów, bibliotek i innych państwowych instytucji kultury: Czy w przyszłorocznym budżecie, którego projekt rząd ma przyjąć i złożyć w Sejmie do 30 września, jest - i w jakiej wysokości - przewidziana podwyżka płac w jednostkach sektora finansów publicznych, a szczególnie jeśli chodzi o kulturę? Tam już mamy sytuację sporów zbiorowych, jest wielkie rozgoryczenie wśród tych ludzi tak marnie wynagradzanych od lat, którzy jednakowoż stanowią o przyszłości naszego kraju w zakresie tak ważnym jak kultura. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Jeśli pan marszałek pozwoli, to w imieniu posłów złożę tutaj życzenia pani przewodniczącej Komisji Finansów Publicznych Sejmu. Życzę jej, aby przy następnym budżecie pani przewodnicząca mogła każdemu, kto wystąpi o środki, przyznać je i aby minister i Sejm to zatwierdzili. (Oklaski) (Poseł Krystyna Skowrońska: Dziękuję bardzo.) Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Przystępuję do pytania. Chciałabym zapytać o pieniądze zdeponowane w otwartych funduszach emerytalnych w akcjach. Obligacje i papiery wartościowe zostały umorzone, natomiast zostało tam 48,5% funduszy. Większość osób, które były członkami OFE, przestała nimi być, już tego nie kontynuuje. Wobec tego chcę zapytać: Czy OFE dokonały rozliczeń z ZUS-em lub osobami, które na mocy ustawy zrezygnowały z dalszego uczestnictwa w OFE? Jaka jest skala tych rozliczeń? Czy te rozliczenia nastąpiły? Co się stało z tymi pieniędzmi? Czy też środki pobrane z ZUS-u są po prostu paliwem giełdowym i tak długo będą tym paliwem, aż znikną? Drugie moje pytanie: Czy otwarte fundusze emerytalne rozliczyły się z ZUS-em z oszczędności tych ubezpieczonych, którzy przed zgonem pobierali renty inwalidzkie, a ich oszczędności emerytalne na mocy ustawy powinny być zwrócone do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych? Ile tych środków zwrócono? Według moich szacunków to jest ok. 9 mld. Ile przy okazji zwrócono odsetek, w jakim terminie? Chciałam poprosić, żeby wyjaśnił mi to minister pracy, ale niestety odmówił tego wyjaśnienia. Liczę na to, że pani minister mi to przedstawi. Ostatnia sprawa (Dzwonek), jeśli pan marszałek pozwoli. Sprawa ta dotyczy kontroli wpłacania podatków od osób, które skorzystały z usługi outsourcingu, o czym państwa zawiadomiłam łaskawie w 2013 r. Jak dużo było środków, których państwo nie pobraliście, bo urzędy skarbowe nie kontrolowały wpłat do urzędów skarbowych podatku od osób fizycznych zatrudnionych przez osoby, które w sposób nieuczciwy namawiały przedsiębiorców do płacenia? Jaka to jest skala? Gdzie te podatki nie zostały zapłacone? Pani minister, co zrobiliście z pracownikami urzędów skarbowych, jak ukaraliście wewnętrzną kontrolę w urzędach skarbowych i szefów urzędów skarbowych za dopuszczanie takiego przestępczego procederu? Stwierdziło to już, pani minister, Centralne Biuro Śledcze. (Oklaski)
Mówca: Piotr Krzysztof Ćwik
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zanim zadam pytanie, chciałbym prosić, żeby pan minister, choć nie ma go na sali, skomentował określenie, którego użył, mówiąc o życiu ponad stan. Tak zastanawiamy się tu z posłami, kogo pan minister miał na myśli, bo chyba nie emerytów i rencistów, chyba nie polskie rodziny, które często żyją od pierwszego do pierwszego, czy młodych ludzi pracujących na umowach śmieciowych bądź w ogóle niepracujących. Moje pytanie jest związane ze sprawozdaniem z wykonania budżetu w dziale: Ochrona zdrowia. Znajdujemy tam zapis, który mówi o tym, że kwota ponad 864 mln została przeznaczona na inwestycje szpitali klinicznych, w tym na nową siedzibę Szpitala Uniwersyteckiego Kraków-Prokocim. Jako poseł z ziemi krakowskiej mam w tym kontekście pytanie do pana ministra, ponieważ w kwietniu 2015 r. pani premier Ewa Kopacz przyjechała do Krakowa i dokonała wmurowania kamienia pod tę inwestycję. Wcześniej zainwestowano podobno 50 tys. zł w plac budowy, żeby mogła się odbyć ta uroczystość, który następnie został zlikwidowany. Na stronie internetowej prowadzonej przez nową siedzibę Szpitala Uniwersyteckiego Kraków-Prokocim znajdujemy w zakładce: Dziennik budowy zapis: Zagospodarowanie placu budowy i pierwsze prace ziemne rozpoczną się w czerwcu 2015 r. W tym kontekście chciałbym prosić o odpowiedź na piśmie na pytanie: Jakie konkretnie wydatki z budżetu roku 2014 zostały poniesione na realizację tej inwestycji? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Maria Nowak
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Moje pytanie dotyczy środków, które były w dyspozycji ministra spraw zagranicznych. Proszę powiedzieć, jakie w 2014 r. środki łącznie zostały skierowane na pomoc Polonii i Polakom mieszkającym poza granicami Polski. Jakie były priorytety i strategia rozdziału tych środków? Kto otrzymał największe finanse na to zadanie i jaka była kontrola wydatkowania tych pieniędzy? Stawiam te pytania, ponieważ w czasie moich spotkań z naszymi rodakami poza granicami słyszę jedno, że sytuacja, o którą pytam, znacznie się pogorszyła po przejęciu środków przez MSZ. Często słyszę żale tych osób, że Polska o Polonii nie pamięta. Z żalem wspominają oni czasy, kiedy to Senat zajmował się tym zadaniem. Muszę dodać, że byłam ostatnio na obchodach 20-lecia istnienia stowarzyszenia ˝Polonia˝ w Jakucku w Rosji. To stowarzyszenie zrzeszające ludzi, którzy przyznają się do polskich korzeni - to są potomkowie głównie zesłańców carskich, ale nie tylko, także reżimu komunistycznego - nie otrzymało od kilku lat żadnej pomocy, nawet nie otrzymało pomocy na obchody 20-lecia istnienia, mimo że o te środki chyba dwukrotnie aplikowało. Proszę o odpowiedź na piśmie. Rozumiem, że w tej chwili trudno byłoby szczegółowo odpowiedzieć na wszystkie moje pytania, stąd proszę o odpowiedź na piśmie. Jakie, w jakiej wysokości finanse w 2014 r. zostały skierowane na pomoc Polonii i Polakom mieszkającym poza granicami naszego kraju? Dziękuję bardzo.
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dwa pytania do prezesa Belki. Podczas swojego wystąpienia rzucił pan hasło: podatek bankowy, nie kontynuując tego tematu. Minister Rostowski tak samo w 2012 r. rzucił hasło: tak dla podatku bankowego, później zmienił zdanie i już konsekwentnie mówił: nie dla podatku bankowego, mimo że taki podatek bankowy właśnie startuje w ramach Unii Europejskiej, w ramach 11 krajów Unii Europejskiej. W tej kadencji Sejmu były też dwa projekty, jeden Ruchu Palikota, drugi Sojuszu Lewicy Demokratycznej, dotyczące tego samego tematu - wprowadzenia podatku bankowego, a konkretnie podatku od transakcji finansowych. Projekt Sojuszu Lewicy Demokratycznej sugerował powołanie specjalnego funduszu pomocowego dla kredytobiorców, nie tylko zresztą frankowych, na bazie wpływów z podatku od transakcji finansowych. Zresztą jakiś uzysk budżetowy czy utworzenie na wzór BFG funduszu pomocowego dla kredytobiorców to tylko jeden z korzystnych elementów wprowadzenia podatku bankowego. Podatek bankowy, podatek od transakcji finansowych w jakimś stopniu też ogranicza skalę transakcji spekulacyjnych. A więc pytanie o pana opinię co do podatku bankowego: Czy podatek od transakcji finansowych powinien funkcjonować w Polsce? Drugie pytanie dotyczy strefy euro. Zarówno ja, jak i pan prezes byliśmy jeszcze nie tak dawno euroentuzjastami, jeżeli chodzi o szybkie wprowadzenie Polski do strefy euro. Pan prezes zresztą wspominał kiedyś, że być może należałoby rozpocząć dyskusję o ograniczeniu czasu trwania ERM II. W tej chwili, widząc sytuację panującą w strefie euro, widząc kazus Grecji, myślę, że zarówno pan prezes, jak i ja nie jesteśmy już (Dzwonek) tak wielkimi euroentuzjastami, jeżeli chodzi o szybkie wprowadzenie Polski do strefy euro, ale zapisy traktatu pozostają i ja dalej twierdzę, że bycie Polski w strefie euro jest korzystnym rozwiązaniem dla Polski. Ale prosiłbym właśnie o krótki komentarz do tej sytuacji, o której pan nie mówił w swoim wystąpieniu. Polska w strefie euro - kiedy i na jakich warunkach? Dziękuję.