PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Bożena Lisowska
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Projekt ustawy o systemie ochrony zdrowia został wniesiony przez posłów PSL i wprowadza on zmiany w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym zmianę dotyczącą wyłączenia z przychodu wartości abonamentów medycznych finansowanych przez pracodawcę oraz ulgę podatkową w wysokości 10% na wydatki rehabilitacyjne i zdrowotne. Ten zapis projektu oceniam bardzo dobrze. Projekt zmierza do rozwiązania problemu narastującego niedoboru finansowania Narodowego Funduszu Zdrowia, rosnącego zadłużenia samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, odnosi się do potrzeby zwiększenia efektywności zarządzania systemem poprzez mapowanie potrzeb zdrowotnych, a także do braku zachęt podatkowych do ponoszenia prywatnych (Dzwonek) wydatków zdrowotnych. To dobry kierunek zmian, ale wymaga doprecyzowania i dalszych zmian w komisji. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Monika Wielichowska)
Mówca: Marcin Józefaciuk
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam kilka pytań. Na jakich zasadach finansowych ma następować przekazanie szpitala powiatowego województwu, zwłaszcza gdy powiat przez lata finansował jego budynki, modernizację i sprzęt albo nadal spłaca kredyty i poręczenia związane z placówką? Jaki realny wpływ na przyporządkowanie szpitala do określonego szpitala wiodącego będą miały powiat, rada powiatu, pracownicy placówki i mieszkańcy, skoro zarządzenie wydaje marszałek, a możliwości jego sądowego zakwestionowania zostały istotnie ograniczone? Jak projekt zabezpiecza szpitale powiatowe przed odpływem lekarzy, pielęgniarek i pozostałych pracowników do szpitala wiodącego, zwłaszcza po zmianie zasad waloryzacji wynagrodzeń i centralizacji części świadczeń? Dlaczego nawet utworzenie nowej komórki, remont, zakup lub wynajem sprzętu, rozporządzanie nieruchomością czy zmiana organizacji oddziału mają wymagać opinii szpitala wiodącego i zatwierdzenia przez marszałka? Jakie terminy i wyjątki przewidziano w przypadku pilnych inwestycji? Dziękuję.
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nie mogę się nadziwić, że ten projekt pochodzi od PSL-u, który - wydawało się - zapowiadał, obiecywał, że będzie dbał o tzw. Polskę powiatową, bo tak naprawdę ten projekt prowadzi wprost do likwidacji powiatowych szpitali, bo ta konsolidacja, która też tutaj w projekcie wybrzmiewa... Jak ta konsolidacja może wyglądać, pokażę na przykładzie szpitala w Jaśle, który jest bardzo zadłużony. A dlaczego jest zadłużony? Bo przyjmował pacjentów, bo przyjmował potrzebujących i ma być poddany konsolidacji, czyli zostawić to, co nieefektywne, co się nie opłaca, w Jaśle, a resztę przenieść do Krosna czy do Rzeszowa. I taki projekt, dotyczący likwidacji tych powiatowych szpitali, składa PSL, zamiast dbać o te nasze powiatowe szpitale, tak potrzebne, które są blisko ludzi. Dziwię się też, po co mieszacie w składkach ubezpieczenia chorobowego. Dlaczego chcecie przenosić to (Dzwonek) do Narodowego Funduszu Zdrowia, który okazał się tak nieefektywny i właśnie przez który te szpitale powiatowe będą padać, z ZUS-u, który jednak mimo wszystko, mimo dużo obciążeń radzi sobie z tą sytuacją?
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Mam pytanie do kierownictwa PSL-u: Dlaczego zgodziliście się na uwłaczenie godności, dyskryminację i narażenie na niebezpieczeństwo utraty zdrowia i życia polskich kobiet ze wsi, z małych miasteczek, miasteczek powiatowych, które mają rodzić na SOR-ach? A więc bez godności, bez intymności, bez kontaktu z osobami bliskimi i w każdym razie, zawsze narażenie na niebezpieczeństwo, albowiem każda ciąża fizjologiczna może stać się ciążą patologiczną, może być przedwczesne odklejenie łożyska, silny krwotok, rzucawka poporodowa, dystocja barkowa, a mimo to kobiety z dużych miast, aglomeracji, metropolii będą rodzić w luklatywnych warunkach, natomiast kobiety ze wsi, z małych miasteczek, miasteczek powiatowych, gmin mają rodzić na SOR-ach. I na to zgodził się PSL? Z tamtego regionu i z tamtych ludzi wywodzicie się. A więc dlaczego tak zrobiliście? Dlaczego straciliście swoją twarz i straciliście w ogóle swoją godność i też (Dzwonek) empatię? Dziękuję bardzo.
Mówca: Grzegorz Lorek
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie Pośle Sprawozdawco! Na wstępie powiem, że według mnie, tak lekko szacując, 40 szpitali jest do likwidacji, przede wszystkim szpitali powiatowych. Podam panu taki przykład. W Piotrkowie Trybunalskim jest szpital, w Opocznie jest szpital, w Tomaszowie jest szpital, w Radomsku jest szpital, w Bełchatowie jest szpital, w Rawie Mazowieckiej jest szpital. Poza Piotrkowem wszędzie to są szpitale powiatowe. Który ma być wiodący? Który i dlaczego ma być wiodący? Czy ten piotrkowski, bo jest marszałkowski? Czy bełchatowski, który też jest marszałkowski? Czy radomszczański, który jest powiatowy? Itd., możemy tak sobie dyskutować. To będzie decyzja uznaniowa, oczywiście, że marszałka. Jeszcze dopowiem, że ten marszałek będzie się kierował swoim okręgiem wyborczym i swoim terenem. Nie rozwiążemy tak problemu służby zdrowia. Do tego otwieracie furtkę z ubezpieczeniami. Jeżeli ludzie (Dzwonek), pacjenci zobaczą, że mogą sobie odliczać, to naprawdę z tego skorzystają. Ale co to oznacza? To jest początek końca państwowej służby zdrowia i początek wielkiej prywatyzacji służby zdrowia. (Oklaski)
Mówca: Lidia Czechak (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam dwa pytania do ustawy z druku nr 2673. 1. W jaki sposób utworzenie szpitali wiodących w regionach ma poprawić koordynację leczenia pacjentów oraz ograniczyć dublowanie świadczeń i zadłużanie szpitali powiatowych? 2. Jakie korzyści dla pacjentów i dla stabilności finansowej systemu ochrony zdrowia przyniesie przeniesienie kompetencji dotyczących świadczeń z tytułu czasowej niezdolności do pracy z ZUS do NFZ oraz lepsza koordynacja tych zadań w jednym systemie?
Mówca: Anna Gembicka (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozmawiamy o projekcie, który w tytule ma: system ochrony zdrowia, ale po lekturze skutków finansowych pojawia się podstawowe pytanie: Czy to jest realna reforma, czy raczej kreatywna księgowość? Wnioskodawcy pokazują bardzo duże pozytywne efekty dla NFZ. Mowa jest o miliardach złotych już w pierwszym roku i o setkach miliardów w perspektywie 10 lat. Tylko że jednocześnie ten sam projekt przewiduje ulgi podatkowe na wydatki zdrowotne, zwolnienia podatkowe dla abonamentów medycznych i dodatkowe mechanizmy finansowania z innych części sektora finansów publicznych. Dlatego pytam wnioskodawców: Skąd dokładnie mają się wziąć te pieniądze? Czy to są prawdziwe oszczędności w systemie, czy jedynie przesunięcie środków z FUS, z budżetu państwa i z kieszeni podatników do NFZ? Czy prawdą jest, że projekt poprawia wynik NFZ, ale jednocześnie pogarsza saldo budżetu państwa? Jeżeli tak, to nie mówmy Polakom, że znaleziono cudowne miliardy. Powiedzmy uczciwie: przesuwamy obciążenia z jednego miejsca w systemie do drugiego. Kolejne pytanie: na jakiej podstawie założono, że ulga zdrowotna sama się sfinansuje, bo pacjenci zaczną brać faktury, a szara strefa nagle się skurczy? Czy macie państwo twarde dane, czy jest to tylko życzeniowe założenie wpisane do oceny skutków regulacji? I wreszcie: Czy nie jest tak, że zamiast naprawić finansowanie ochrony zdrowia, tworzycie skomplikowany mechanizm, w którym NFZ będzie wyglądał lepiej na papierze, ale koszty poniosą budżet, FUS, pracodawcy i obywatele? Ochrona zdrowia potrzebuje stabilnych pieniędzy, krótszych kolejek i uczciwego rozliczenia wydatków. Nie potrzebuje tabeli, w której cudownie pojawiają się setki miliardów oszczędności, podczas gdy jednocześnie wprowadza się nowe ulgi i przerzuca koszty po całym systemie. Dlatego proszę wnioskodawców o jasną odpowiedź: Ile w tym projekcie jest realnych oszczędności, a ile księgowego przesuwania pieniędzy?
Mówca: Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szpital powiatowy dla mieszkańca mniejszej miejscowości nie jest jednym z wielu elementów systemu. Często jest jedynym miejscem, w którym może szybko otrzymać pomoc, urodzić dziecko, trafić na internę, pediatrię, chirurgię albo rozpocząć diagnostykę bez dojazdu kilkudziesięciu kilometrów. Poselski projekt ustawy o systemie ochrony zdrowia proponuje utworzenie szpitali wiodących, które mają koordynować działalność szpitali podległych, w tym szpitali powiatowych. Sama koordynacja jest potrzebna. System nie powinien utrzymywać obok siebie niewykorzystanych oddziałów, powielać drogich inwestycji ani prowadzić walki o tych samych specjalistów bez wspólnego planu. Koordynacja nie może jednak oznaczać podporządkowania mniejszych placówek silniejszemu ośrodkowi bez wystarczającej ochrony mieszkańców i samorządów. Projekt pozwala wpływać na zakres świadczeń, inwestycje, zakupy sprzętu i strukturę szpitala powiatowego. Przewiduje również przekazywanie szpitali, nieruchomości, majątku, wierzytelności i zobowiązań z poziomu powiatu na poziom województwa. Tak głęboka zmiana wymaga jasnych gwarancji. Szpital powiatowy nie może zostać sprowadzony do roli filii wykonującej tylko te świadczenia, które zostaną uznane za opłacalne w planie regionalnym. Mieszkaniec nie może dowiedzieć się po reorganizacji, że najbliższa interna, pediatria albo porodówka znajduje się godzinę drogi od domu. Projekt podejmuje realny problem rozproszenia systemu, ale wymaga doprecyzowania zasad finansowania, odpowiedzialności za długi, ochrony pracowników oraz minimalnego zakresu świadczeń dostępnych lokalnie. Reforma szpitalnictwa jest potrzebna. Musi jednak wzmacniać szpitale powiatowe jako część spójnej sieci, a nie prowadzić do ich stopniowego opróżniania z kadr, kompetencji i odpowiedzialności za zdrowie lokalnej społeczności.
Mówca: Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Jakie konkretnie organizacje zrzeszające pacjentów, samorządy lekarskie, związki zawodowe pracowników ochrony zdrowia oraz ogólnopolskie związki samorządów terytorialnych, w szczególności reprezentujące powiaty, zostały włączone w proces konsultacji społecznych nad tym projektem? Jakie uwagi tych podmiotów zostały uwzględnione, a jakie odrzucone i z jakich przyczyn, biorąc pod uwagę, że w sekcji deklarowanych skutków regulacji (pkt 2) wprost wpisano informację, iż nie rozważano rozwiązań alternatywnych?
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! To, co się dzieje dziś wokół szpitali w Mielcu, Dębicy, Sanoku i Lesku, pokazuje, że nasze ostrzeżenia dotyczące rządowej reformy szpitali były w pełni uzasadnione. Rząd przekonywał, że konsolidacja ma uzdrowić system ochrony zdrowia. W praktyce oznacza ona odbieranie lokalnym społecznościom wpływu na własne placówki i przekazywanie decyzji do dużych ośrodków zewnętrznych. W Mielcu rada powiatu większością jednego głosu przyjęła uchwałę o zamiarze połączenia szpitala z Uniwersyteckim Szpitalem Klinicznym w Rzeszowie. Stało się to bez przedstawienia mieszkańcom analiz kosztorysów i jasnego planu działania. Mówimy o majątku wartym setki milionów złotych, budowanym przez pokolenia mieszkańców. Jednocześnie szpital, który wcześniej praktycznie bilansował swoją działalność, w krótkim czasie zanotował stratę przekraczającą 18 mln zł. Mieszkańcy mają prawo pytać, kto za to odpowiada i dlaczego receptą ma być teraz oddanie placówki pod zewnętrzny zarząd. Nic dziwnego, że wybuchły protesty mieszkańców, pracowników szpitala i związków zawodowych. Ludzie nie tylko sprzeciwiają się konsolidacji, ale rozpoczęli już zbiórkę podpisów pod referendum w sprawie odwołania władz powiatu. W protest aktywnie zaangażowali się również działacze Ruchu Narodowego. Mieszkańcy Mielca pokazują dziś, że nie chcą być jedynie widzami decyzji podejmowanych ponad ich głowami. Szpital należy do lokalnej społeczności, a nie do polityków. I właśnie dlatego coraz więcej osób mówi jasno o przyszłości tak ważnej placówki: powinni decydować o tym mieszkańcy, a nie partyjni nominanci za zamkniętymi drzwiami. Dziękuję bardzo.
Mówca: Grzegorz Lorek
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Prywatna ośmioklasowa szkoła męska Tadeusza Jacobsona rozpoczęła działalność w Piotrkowie Trybunalskim 20 stycznia 1906 r. Placówka powstała dla młodzieży relegowanej z rosyjskiego gimnazjum rządowego. Jej historyczna siedziba mieściła się w zabytkowym budynku przy dzisiejszej Al. 3 Maja 36/38. Szkoła odegrała kluczową rolę w walce o polską oświatę w okresie zaborów. Powstanie szkoły ściśle związane jest z wydarzeniami, które miały miejsce na arenie międzynarodowej oraz w Królestwie Polskim na początku XX w. Rewolucja w Cesarstwie Rosyjskim w 1905 r., strajki i demonstracje na ziemiach polskich były ze sobą integralnie powiązane. Prawie wszystkie większe miasta Królestwa Polskiego objęte zostały strajkiem szkolnym, do którego przyłączyła się również młodzież piotrkowska. Jednym z głównych postulatów strajkujących było wprowadzenie języka polskiego do szkół i urzędów. Bezpośrednią konsekwencją tamtych wypadków stała się uchwała władz rosyjskich wydana 10 czerwca 1905 r., która zezwalała na zakładanie prywatnych szkół z językiem polskim jako wykładowym. 20 stycznia 1906 r. swoją działalność na terenie Piotrkowa Trybunalskiego rozpoczęła ośmioklasowa szkoła męska prywatna Tadeusza Jacobsona. Założyciel wystąpił do władz rosyjskich o zgodę tuż po zakończeniu strajków szkolnych. Pod tą nazwą przetrwała do wybuchu I wojny światowej. Uroczysta inauguracja roku szkolnego odbyła się nieco później, mianowicie 1 lutego. Gimnazjum męskie powstało dzięki staraniom inż. Tadeusza Jacobsona, który pełnił funkcję naczelnika piotrkowskiej stacji kolejowej - drogi żelaznej warszawsko-wiedeńskiej. Prywatne gimnazjum powstało także dzięki zaangażowaniu wielu innych osób. Podkreślić należy szczególną rolę właściciela majątku ziemskiego w Jeżowie, w Kisielicach, gmina Rozprza, Nekanda oraz Trepków, którzy przekazali dla potrzeb szkoły nowo wybudowaną kamienicę przy ówczesnej (Dzwonek) Al. Aleksandryjskiej 36/38, obecnie Al. 3 Maja. Szkoda, że obecne władze Piotrkowa Trybunalskiego nic nie robią, żeby w 120. rocznicę uhonorować i przybliżyć tak ważne miejsce mieszkańcom Piotrkowa Trybunalskiego. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Paweł Sałek
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W przyszłym tygodniu, w środę, w dniu 24 czerwca, w Starej Miłosnej o godz. 18 zostanie odprawiona msza św. w intencji śp. prof. Jana Szyszko - w dniu jego imieniu. Z tej okazji warto przypomnieć słowa pana profesora, trzykrotnego ministra środowiska, także prezydenta konwencji klimatycznej COP5, który zmarł nagle w 2019 r. Cytat pierwszy: Lasy Państwowe to znakomity wzór zrównoważonego rozwoju, a jednocześnie ostatni bastion narodu. Lasy Państwowe korzystają z zasobów przyrodniczych, pozyskują drewno, które służy człowiekowi, a mimo to mamy go coraz więcej. Przez dziesięciolecia zbieraliśmy grzyby, jagody i polowaliśmy, a nie straciliśmy ani jednego z żyjących gatunków. Wręcz odwrotnie. Mamy ich coraz więcej, a gatunki, które z mapy wysoko rozwiniętej Europy Zachodniej już dawno zniknęły, stają się u nas pospolite i powszechne, czego przykładem jest choćby żubr, bóbr albo wilk. Cytat drugi: Polskie Lasy Państwowe to wielkie dziedzictwo naszego kraju, jeden z ostatnich bastionów państwa polskiego i szansa na przetrwanie narodu w jednoczącej się Europie. Polecam te słowa koalicji 13 grudnia, która z taką determinacją dewastuje i niszczy Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe od ponad 3 lat. Niestety mamy taką okoliczność, że ta koalicja rzeczywiście niszczy nasz narodowy dorobek pokoleń i nasz skarb narodowy, jakim są Lasy Państwowe. Dziękuję uprzejmie. Darzbór. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Oświadczenie dzisiejsze mam w sprawie skandalicznego ataku berlińskiej policji na Polaków z krzyżem i różańcem, w tym członków Ruchu Obrony Granic. Jeżeli przeszkadzają ci krzyż i różaniec, a nie przeszkadzają ci symbole innych religii, to problemem nie jest religia, tylko wybiórczość. To, co się stało w Berlinie, jest skandalem, bo ja jakoś nie widzę, by niemiecka policja z taką samą siłą zwalczała manifestacje Antify. Nie widzę, by reagowali, gdy islamscy migranci atakują niemieckie kobiety. Nie widzę, by reagowali, gdy niemieckie dziecko jest dręczone przez islamskich kolegów, gdy jest bite, kopane, poniżane, kamerowane i wystawiane na hejt w Internecie. Skoro Niemcom przeszkadzał Robert Bąkiewicz z krzyżem i różańcem, kultywujący politykę pamięci o ofiarach II wojny światowej, to nadciągająca islamizacja im przeszkadzać nie będzie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Bożena Lisowska
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Rząd złagodził przepisy SENT dla branży odzieżowo-obuwniczej i wprowadził nowe rozporządzenie, które ukazało się na stronach rządowych 15 czerwca br. To odpowiedź na głos przedsiębiorców z branży odzieżowej i obuwniczej, producentów i usługodawców działających w przemyśle lekkim. W zasadzie cała ta branża będzie wyłączona z obowiązku SENT, a procedurze tej będzie podlegać tylko wwóz towarów na teren Polski i tranzyt. To efekt negocjacji przedsiębiorców ze stroną rządową, które przyniosły satysfakcjonujące rezultaty. Cieszę się, że mogłam być częścią tego dialogu, bo na moim zespole parlamentarnym do spraw dialogu obywatelskiego dwukrotnie zebrała się branża, aby argumentować swoje postulaty stronie rządowej i przedstawiać skutki wprowadzonych regulacji. Dziś wspólnie możemy świętować zrealizowanie postulatów. Chcę bardzo podziękować ministrowi finansów i całemu departamentowi Krajowej Administracji Skarbowej za efektywny dwustronny dialog, którego mogłam być częścią jako posłanka. 22 czerwca w Krakowie odbędzie się wydarzenie ˝Razem dla Polskiego Handlu i Produkcji˝ i będzie to finał akcji ˝Stop SENT˝. Dzięki dobremu dialogowi w taki sposób się to zakończy. Branża chce okazać swoją solidarność, ale także podziękować polskiemu rządowi za okazane zrozumienie. Wszystkich zaangażowanych w tę sprawę pozdrawiam i dziękuję za dobrą współpracę.
Mówca: Klaudia Jachira
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Przeraża mnie, jak często jesteśmy bezsilni wobec przejawów rodzimego faszyzmu. To zupełnie zrozumiałe, że nie spodobała nam się decyzja prezydenta Ukrainy o nazwaniu brygady imieniem bohaterów UPA. Mamy prawo, a nawet powinniśmy zgłaszać swoje zastrzeżenia kanałami dyplomatycznymi, przypominać, że ta formacja dopuściła się ludobójstwa na ludności polskiej i w związku z tym nie powinno się ich w ten sposób honorować, nawet jeśli mają zasługi w walce z Sowietami. Moja rodzina też tego doświadczyła. Ciotka mojego dziadka wraz z mężem i dziećmi zostali zabici przez oddziały UPA. Ale to było podczas piekła poprzedniej wojny. A dzisiaj mamy zupełnie inną sytuację. To w Ukrainie trwa wojna. Tymczasem u nas jest pokój, a i tak to nasz demokratyczny rząd zawiesza prawo do azylu albo ogranicza pomoc dla ukraińskich uchodźców do tego stopnia, że pacjenci w czwartym stopniu raka z dnia na dzień zostali pozbawieni opieki. Więc chcę powiedzieć jasno: stoję murem za walczącą Ukrainą i nie wpisuję się w to szczucie na obcych. Jestem obywatelką Polski dumną z historii moich przodków, z pradziadka Jachiry z medalem od Mościckiego za zasługi w legionach, dumną z Piłsudskiego, naszej kultury, z języka polskiego, ze Sprawiedliwych wśród Narodów Świata, niebywałej, pokojowej transformacji 1989 r. i miliona innych rzeczy. Ale też krytycznie patrzę na ukrywane przez nas niewygodne fakty, na ciągłe ustawianie się w rolę ofiary, podkreślanie krzywd nam wyrządzonych, a pomijanie tego, co zrobiliśmy innym, zaczynając chociażby od naszej kolonialnej dominacji nad częścią ziem obecnej Ukrainy czy Litwy... (Poseł Barbara Bartuś: Kolonialnej?) ...przez rodzime niewolnictwo w postaci panowania szlachty nad chłopami, polskich wojennych szmalcowników i pogromy aż do wypędzenia ocalałych Żydów i przejmowania ich dobytku. (Poseł Barbara Bartuś: Rosyjska narracja.) Francuzi kiedyś rozpoczęli akcję ˝Je suis Charlie˝, więc dzisiaj chcę powiedzieć, że tak samo solidaryzuję się (Dzwonek) i dziś to ja jestem Ukrainką, dziś to ja jestem Żydówką, jestem Erytrejką, Czeczenką, Sudanką, Iranką, Somalijką, jestem Białorusinką, Palestynką i wszystkimi tymi, którymi gardzicie, a którzy nie mogą się sami bronić. Nie będę milczeć, gdy dzieje się zło. (Poseł Waldemar Andzel: Można złożyć obywatelstwo polskie.)
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W dniach 20-21 czerwca mija 86 lat od największej egzekucji dokonanej przez niemieckiego okupanta w Palmirach, miejscu nazwanym często Katyniem Zachodu. Nie bez powodu Palmiry przeszły do historii jako Katyń Zachodu. To właśnie tam niemiecki okupant prowadził zaplanowaną i systematyczną politykę wyniszczenia polskiej inteligencji oraz warstwy przywódczej narodu, dążąc do pozbawienia Polski ludzi, którzy swoją wiedzą, doświadczeniem i autorytetem współtworzyli siłę odrodzonej Rzeczypospolitej. Niemiecki okupant wiedział, tak jak i rosyjski, że aby złamać państwo, trzeba najpierw uderzyć w tych, którzy byli jego fundamentem. W latach 1939-1941 Niemcy zamordowali ponad 1700 polskich obywateli, obywateli Rzeczypospolitej. Tylko w ciągu 2 dni, właśnie 20 i 21 czerwca 1940 r., rozstrzelano ok. 360 przedstawicieli polskiej inteligencji, świata polityki, nauki, kultury i konspiracji. Wśród ofiar byli m.in. marszałek Sejmu Maciej Rataj, Janusz Kusociński czy Jan Pohoski. Dziś z mównicy Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej oddaję hołd wszystkim pomordowanym. W czasach, gdy coraz częściej spotykamy się z próbami relatywizowania historii i zacierania odpowiedzialności sprawców, nie możemy milczeć, gdy pamięć o polskich ofiarach zastępuje się pogardliwymi gestami. Niemcy do dziś nie wypłaciły Polsce należnych reparacji. (Dzwonek) W zamian ustawiono w Berlinie kamień. Jako Polka odbieram to nie jako zadośćuczynienie, lecz jako wyraz lekceważenia. W polskiej tradycji najważniejszym symbolem pamięci jest krzyż - znak wiary, ofiary i zwycięstwa. To dlatego krzyż obecny jest w najważniejszych polskich odznaczeniach i miejscach pamięci. Kilka dni temu Polacy nieśli taki krzyż i kwiaty pod berliński kamień. Zostali zaatakowani przez młodych niemieckich funkcjonariuszy, a krzyż sprofanowano. Dlatego naszym obowiązkiem jest domagać się prawdy historycznej, sprawiedliwości, reparacji materialnych, ale także domagać się należnego szacunku dla narodu polskiego. Dziękuję.