PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Sprawozdawca Piotr Polak
Data: 2021-12-17 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przedstawiam sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw, druk nr 1857. W dniu dzisiejszym Komisja Finansów Publicznych rozpatrzyła powyższą uchwałę i rekomenduje Wysokiej Izbie odrzucenie wszystkich ośmiu poprawek. Z tym że dwie uwagi: nad poprawkami 5. i 8. głosujemy łącznie, także łącznie głosujemy nad poprawkami 6. i 7. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Adam Gawęda
Data: 2021-12-17 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Pragnę przedstawić sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw, druk nr 1856. Pani marszałek skierowała, zgodnie z regulaminem Sejmu, w dniu 16 grudnia uchwałę Senatu w powyższej sprawie do Komisji Finansów Publicznych w celu rozpatrzenia. Pragnę tylko dodać, że proponowane w poprawkach Senatu rozwiązania mają na celu rozszerzenie katalogu paliw objętych czasową obniżką podatku akcyzowego o ciężkie oleje opałowe i niektóre paliwa gazowe. Jednak chcę podkreślić, że te rozwiązania są na poziomie minimum unijnym już określone i zostały zaakceptowane przez Wysoki Sejm i Senat wcześniej. Komisja Finansów Publicznych rekomenduje odrzucenie poprawek 1. i 2. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Tomasz Latos
Data: 2021-12-17 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie komisji o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz niektórych innych ustaw, druk 1889. Senat zaproponował osiem poprawek, z czego nad 1., 2. i 8. należy głosować łącznie, jak również nad 3. i 6. należy głosować łącznie. Komisja rekomenduje przyjęcie trzech poprawek: 3., 6. i 7., a pozostałe poprawki - rekomenduje odrzucić. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Grzegorz Matusiak
Data: 2021-12-17 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Sprawozdanie Komisji do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o uchwale Senatu w sprawie ustawy o dodatku osłonowym, druk nr 1865. Komisja przyjęła poprawki nr 1 i 4, a odrzuciła poprawki nr 2, 3 i 5. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Leszek Dobrzyński
Data: 2021-12-17 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Gospodarki i Rozwoju oraz Komisji Obrony Narodowej o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy - Prawo zamówień publicznych oraz ustawy o niektórych umowach zawieranych w związku z realizacją zamówień o podstawowym znaczeniu dla bezpieczeństwa państwa. Marszałek Sejmu, zgodnie z art. 54 ust. 1 regulaminu Sejmu, skierowała w dniu 16 grudnia 2021 r. uchwałę Senatu w powyższej sprawie do Komisji Gospodarki i Rozwoju oraz Komisji Obrony Narodowej w celu rozpatrzenia. Komisje: Gospodarki i Rozwoju oraz Obrony Narodowej po rozpatrzeniu powyższej uchwały na posiedzeniu w dniu 17 grudnia 2021 r. wnoszą, aby Wysoki Sejm raczył uchwałę Senatu odrzucić. Dziękuję. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!)
Mówca: Rafał Adamczyk
Data: 2021-12-17 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Z tego miejsca chciałem dzisiaj złożyć życzenia świąteczne wszystkim Polkom i Polakom. Zdrowia, szczęścia, pomyślności, spędzenia tych świąt w gronie rodzinnym. A przede wszystkim życzę wam zdrowia, bo zdrowie jest najważniejsze. I dużo pieniędzy. I mam nadzieję, że nikt ich wam nie zabierze. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Szopiński
Data: 2021-12-17 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 19 grudnia o godz. 7 ze Starego Rynku w Bydgoszczy wyruszy sztafeta biegowa wspierająca chorych na mukowiscydozę. Pokona blisko 300 km na trasie Bydgoszcz - Warszawa i do pana ministra Adama Niedzielskiego zaniesie listy chorych z prośbą o umieszczenie leków przyczynowych na mukowiscydozę na liście leków refundowanych. Mukowiscydoza to nieuleczalna choroba genetyczna, przy której średnia życia w rozwiniętych krajach europejskich wynosi ok. 40 lat. Według danych Polskiego Towarzystwa Mukowiscydozy w Polsce średnia wieku osób umierających na tę chorobę jest dużo niższa i wynosi zaledwie 24 lata. Od niedawna możliwe jest w Europie stosowanie leków przyczynowych w walce z mukowiscydozą. Pacjenci wiedzą, że leki te są przełomem w leczeniu i szansą na znaczne wydłużenie ich życia, dlatego tak boleśnie odbierają to, że są one dla nich zbyt drogie i niedostępne ze względu na cenę. W dniach 19 i 20 grudnia Stowarzyszenie Waleczne Serca organizuje sztafetę z Bydgoszczy do Warszawy, by w 30-godzinnym biegu podkreślić, jak ważna jest sprawa dostępności leków przyczynowych, ponieważ dotyczy to dosłownie sprawy życia lub śmierci osób chorych na mukowiscydozę. Do Ministerstwa Zdrowia oraz siedziby firmy Vertex produkującej te leki biegnący zaniosą pisemną prośbę o sfinalizowanie negocjacji dotyczących refundacji. W tym piśmie pan minister Niedzielski znajdzie m.in. takie słowa napisane przez pacjentów. Cytuję: Wszyscy wiemy, że leki te są przełomem w leczeniu mukowiscydozy i szansą na znaczne wydłużenie życia. Niestety są one dla nas nieosiągalne z uwagi na wysoką cenę. Wszyscy, dla których ważny jest los osób chorych na mukowiscydozę, są zaproszeni do udziału w tej sztafecie. Można dołączyć do niej w każdym momencie i przebiec dowolny odcinek. Zapraszamy. Szczegóły znajdą państwo na Facebooku Walecznych Serc. Ze swej strony pragnę poinformować, że 16 grudnia złożyłem do pana ministra interpelację i postulat, by refundacja leków przyczynowych na mukowiscydozę nastąpiła bez dalszej zwłoki. Dzięki uchwaleniu ustawy o Funduszu Medycznym minister zdrowia ma do dyspozycji na 2022 r. aż 4 mld zł i kilka miliardów oszczędności z poprzednich lat, m.in. na drogie terapie ratujące życie, w tym także na refundację kosztów leków na mukowiscydozę. Zatem pieniądze są, brakuje tylko inicjatywy pana, panie ministrze. Pacjenci, panie ministrze, liczą na to, że pańska akceptacja to jedynie kwestia najbliższych dni, a nie kolejnych lat, zatem ponawiam apel o pilne zakończenie procedur i wpisanie drogich leków przyczynowych na mukowiscydozę na listę refundacyjną. W niedzielę i poniedziałek biegniemy z Bydgoszczy do pana, panie ministrze. Waleczne Serca będą u pana i razem musimy wygrać. Liczymy na pana, panie ministrze. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Joanna Frydrych
Data: 2021-12-17 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Lekarze z oddziału hematologii Szpitala Specjalistycznego - Podkarpackiego Ośrodka Onkologicznego w Brzozowie złożyli wypowiedzenia. Oznacza to, że oddział ten za 2 miesiące może przestać funkcjonować. Powodem złożenia wypowiedzeń nie była niezadowalająca sytuacja finansowa lekarzy, a brak odpowiedniej ilości kadry na oddziale hematologii. W obecnej chwili na oddziale pracuje sześciu lekarzy. Dalsze funkcjonowanie w tak okrojonym składzie jest niemożliwe. Praca na oddziale hematologii onkologicznej jest bardzo wymagająca, związana z ogromnym stresem i obciążeniem psychicznym. Lekarze pracujący na tym oddziale od 2 lat proszą o pomoc. 2 lata temu również złożyli wypowiedzenia, ale po wybuchu pandemii konflikt udało się zażegnać. Problem braku kadry jednak pozostał i przez 2 lata nic się nie zmieniło. W tym momencie lekarze mówią: stop, dalej nie da się tak funkcjonować. W ramach oddziału hematologii onkologicznej brzozowskiego szpitala funkcjonuje pododdział przeszczepowy i poradnia, a także oddział dzienny. Oddział liczy 17 łóżek zwykłych i 10 przeszczepowych. Dwóch lekarzy przyjmuje dodatkowo w poradni i oddziale dziennym, gdzie codziennie jest 50-60 pacjentów. Są to chorzy w bardzo poważnych stanach, wymagający dużej atencji. Ordynator oddziału hematologii onkologicznej przedstawił statystyki przyjęć na swoim oddziale. To 1346 hospitalizacji i 617 pacjentów. W trybie jednodniowym oddział przyjmuje 1289 pacjentów i 2526 w poradni hematologicznej. Oddział wykonał już ponad 100 przeszczepów, w tym ponad 30 w ostatnim roku. To tytaniczna praca. Lekarzom nie chodzi o wzrost wynagrodzenia. Najważniejsze jest pozyskanie kadry niezbędnej do prowadzenia tego specjalistycznego oddziału. Lekarze liczą na działania starosty brzozowskiego, wojewody i marszałka województwa podkarpackiego. Apeluję do państwa o wsparcie i zajęcie się sprawą braku kadry na oddziale hematologii onkologicznej Szpitala Specjalistycznego - Podkarpackiego Ośrodka Onkologicznego w Brzozowie. Liczę również na szczególne zaangażowanie podkarpackich parlamentarzystów. Oddział ten musi nadal funkcjonować. Życie i zdrowie ludzkie jest bezcenne. Pamiętajmy o pacjentach onkologicznych, o ich dramacie. Dla nich jedynym ratunkiem i szansą jest podjęcie leczenia. Ten oddział musi pozostać, musi funkcjonować i ratować życie pacjentów onkologicznych. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Lorek
Data: 2021-12-17 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Niezłomny żołnierz Kościoła - tak czasami mówi ci, którzy znali abp. Antoniego Baraniaka. 1 stycznia będziemy obchodzić kolejną rocznicę jego urodzin. Przyszedł na świat 1 stycznia 1904 r. w Sebastianowie. Przez lata cierpliwie piął się w hierarchii kościelnej dzięki swojej pracowitości, stając się we wrześniu 1933 r. sekretarzem Augusta Hlonda. W kwietniu 1951 r. został biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej, a w latach 1957-1977 piastował godność metropolity poznańskiego. Zwykły, moglibyśmy powiedzieć, skromny człowiek, ale o wielkim życiorysie. Wybrał sutannę jako codzienny strój. Po prostu duchowny, salezjanin, zawsze dla ludzi. Nocą 25 września 1953 r. został, jak to ironicznie nazywano, internowany przez śledczych z Urzędu Bezpieczeństwa i osadzony w Warszawie na ul. Rakowieckiej. Był już wtedy bp Antoni Baraniak dyrektorem sekretariatu prymasa kard. Stanisława Wyszyńskiego i to właśnie tego wielkiego Polaka miały obciążyć jego zeznania. Próbowano zmusić go do nich przez bicie, głodzenie i tortury. Perfidny plan zakładał postawienie przed sądem prymasa kard. Wyszyńskiego. Proces miał być pokazowy. Miały służyć do tego zeznania współpracowników prymasa. Ówczesne władze chciały ostatecznie złamać Kościół katolicki, ostatnią instytucję, która nie chciała ugiąć się przed nowymi, komunistycznymi panami Polski. Badająca kolejne lata życia bp. Baraniaka Jolanta Hajdasz zwraca uwagę, że aresztowanie i torturowanie duchownego tej rangi było absolutnie bezprecedensowe. Komunistom wybitnie zależało na jego zeznaniach, stąd tak okrutne jego traktowanie. Proces, w którym prymas siedziałby na ławie oskarżonych, byłby spektakularnym sukcesem włodarzy nowego, zbrodniczego ustroju. Ze znalezionych dokumentów i z zeznań świadków wynika, że bp Baraniak nie złamał się, nie uległ i nikogo nie zdradził. Bardzo niechętnie mówił o tych 27 miesiącach poniżenia i aresztu. Osoby pielęgnujące go w ostatnich tygodniach życia potwierdzają jego rozległe blizny na plecach, które duchowny nazywał pamiątkami. Niechętnie też biskup mówił o szykanach i torturach, na jakie był narażony na Rakowieckiej. Niekiedy na spotkaniach w wąskim gronie pozwalał sobie na ponure wspomnienia. Opowiadał wtedy o biciu, o zamykaniu w karcerze pełnym wody, o wrzucaniu do celi, w której z sufitu padały na niego fekalia, o pozbawianiu snu i wielu innych torturach, na których wymyślenie mógł się zdobyć tylko jakiś wynaturzony umysł. Pomimo tego biskup wytrzymał. Ks. Grześkowiak tak powiedział o biskupie: ˝(...) był tak wykończony, był tak wymęczony, że mówił do siebie tylko jedno: 'Baraniak, ty się nie możesz ześwinić'. I nie podpisał. Jest to przejmujące świadectwo, dlatego że w przypadku biskupa można by było sądzić, że biskup będzie miał jakieś argumenty nadprzyrodzone, wiary, przywiązania do Kościoła, a tu chodziło o jakąś podstawową wewnętrzną uczciwość. 'Ty się nie możesz ześwinić, ty nie możesz ulec'. I nie uległ˝. Nie uległ dla Prymasa Tysiąclecia i nie uległ dla Polski. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Joanna Senyszyn
Data: 2021-12-17 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Czuję się w obowiązku wobec moich wyborców przedstawić motywy odejścia z partii i klubu Lewicy. Z SLD, demokratycznej partii, którą zakładałam i której dwukrotnie byłam wiceprzewodniczącą, nigdy bym nie odeszła. Odeszłam z partii zawłaszczonej przez przewodniczącego Czarzastego, partii, której władze są zakłamane i łamią nawet własny, niedemokratyczny statut, partii, która co innego głosi i co innego robi. Nie chciałam się dłużej tłumaczyć z rozmów z PiS, prowadzonych bez upoważnienia statutowych władz partii i w tajemnicy przed członkami klubu, wstydzić się seksizmu, jawnej dyskryminacji kobiet, dyktatorskich praktyk. Odeszłam, żeby skutecznie współpracować z całą demokratyczną opozycją w celu odsunięcia od władzy i rozliczenia PiS, które od 6 lat niszczy naszą ojczyznę. (Poseł Antoni Macierewicz: Oczywiście, bo Polskę budowało PZPR.) Nie mogłam tkwić w partii, która jest niewiarygodna jako wspólnik obalenia PiS, gdyż sama jest niedemokratyczna i walczy o prymat na opozycji zamiast z rządem Morawieckiego. Utworzyliśmy parlamentarne koło Polskiej Partii Socjalistycznej, aby wspólnie z całą demokratyczną opozycją pokonać PiS, przywrócić praworządność, umocnić pozycję Polski w Unii Europejskiej, zapewnić społeczeństwu dostatnie, spokojne życie, bez lęku o przyszłość. Wybraliśmy Polską Partię Socjalistyczną, bo to wiarygodny, sprawdzony w Senacie członek antypisowskiej opozycji. To partia ze 129-letnim dorobkiem, która dała Polsce niepodległość, Polkom prawa wyborcze, a pracownikom 8-godzinny dzień pracy, ubezpieczenia chorobowe, inspekcję pracy, zalegalizowane związki zawodowe, prawo do strajku, i to w ciągu 2 miesięcy, od listopada 1918 r. do stycznia 1919 r., za rządów premiera Moraczewskiego. Będziemy likwidować podziały powstałe w wyniku brutalnej polityki skłócania polskiego społeczeństwa. Zapraszamy do współpracy wszystkie lewicowe partie i ugrupowania. Nigdy nie zapomnę, że moją ojczyną są wszystkie Rzeczypospolite, w tym oczywiście PRL, a obowiązkiem jest pamięć i szacunek dla ludzi, którzy wzniecali powstania przeciw zaborcom, walczyli o wolność z hitlerowskim najeźdźcą, odbudowywali Polskę z powojennych ruin, przeprowadzili reformę rolną, uprzemysłowili kraj, zlikwidowali analfabetyzm. W działalności parlamentarnej będę kontynuować te patriotyczne, demokratyczne, wolnościowe tradycje mojej partii - PPS. Drodzy lewicowi wyborcy! Macie teraz w Sejmie i Senacie swoją reprezentację, która godnie zadba o wasze słuszne sprawy. To Polska Partia Socjalistyczna. Dziękuję.
Mówca: Marek Rutka
Data: 2021-12-17 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Grudzień w najnowszej historii Polski to miesiąc szczególny, miesiąc naznaczony tragicznymi, dramatycznymi wydarzeniami. Dla mnie jako gdynianina, rodzinnie związanego z tym miastem praktycznie od chwili jego powstania, szczególnie ważna i tragiczna jest data 17 grudnia 1970 r. Dziś obchodzimy 51. rocznicę tragicznych wydarzeń. Dzień, w którym Polak strzelał do Polaka. 11 lat później, 13 grudnia 1981 r., ogłoszono stan wojenny. Okres stanu wojennego to czas wielkiej próby, wielkiego sprawdzianu z odpowiedzialności, wielkiego sprawdzianu z patriotyzmu i obywatelskości. Z tego miejsca należy oddać hołd i cześć tym wszystkim, którzy zachowali się jak trzeba, prawdziwym patriotom, ludziom, którzy wykazali się cywilną odwagą. Żałuję, że dziś często kreuje się ludzi o papierowej odwadze, a zapomina o tych, którzy wykazali się prawdziwym heroizmem i godną naśladowania postawą obywatelską, postawą głęboko patriotyczną.Jedną z takich osób, jednym z takich bohaterów był Romuald Bukowski - poseł VIII kadencji Sejmu PRL. Urodzony w 1928 r. w Wilnie Romuald Bukowski w latach 1944-1945 był rysownikiem i plakacistą w Zarządzie Republikańskim oddziału Związku Patriotów Polskich w Wilnie. W 1948 r. zdał maturę w liceum w Olsztynie, po czym studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1951 r. rozpoczął studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku. W 1956 r. był współzałożycielem i redaktorem dwutygodnika ˝Kontrasty˝. Był też grafikiem i rysownikiem ˝Dziennika Bałtyckiego˝. Jako malarz był zaliczany do nurtu realistów. W latach 1970-1972 oraz 1990-1992 był prezesem Zarządu Gdańskiego Okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków. Od 1974 do 1981 r. pełnił funkcję dyrektora sopockiego Biura Wystaw Artystycznych. W 1975 r. był autorem oprawy plastycznej wystawy w Muzeum Stutthof w Sztutowie: ˝Pomorze w latach okupacji w świetle hitlerowskich plakatów i obwieszczeń˝. Romuald Bukowski był częstym gościem w moim rodzinnym, wielopokoleniowym domu. Był przyjacielem mojego dziadka, także artysty malarza, marynisty Józefa Bolesława Justa. Co takiego wyjątkowego było w postawie Romualda Bukowskiego? Romuald Bukowski w latach 1980-1985 pełnił mandat bezpartyjnego posła na Sejm z Gdańska. Tak, w Sejmie PRL byli także posłowie bezpartyjni. 25 stycznia 1982 r. Romuald Bukowski jako jedyny poseł, podkreślam: jedyny poseł, w polskim parlamencie głosował przeciwko ustawie o szczególnej regulacji prawnej w okresie stanu wojennego, która zatwierdzała dekret o stanie wojennym. Do 1989 r. ponosił konsekwencje swojej odważnej decyzji. Nigdy jednak za swój akt wielkiej odwagi, na którą, o czym jestem przekonany, dziś stać byłoby niewielu, nie został w żaden sposób doceniony. To przykre, że Instytut Pamięci Narodowej w żaden sposób nie uhonorował tego aktu wielkiej, cywilnej odwagi. Z tego miejsca apeluję i zwracam się do prezesa IPN pana dr. Karola Nawrockiego, także Gdańszczanina, o docenienie aktu odwagi dokonanego przez zmarłego przed 29 laty posła Romualda Bukowskiego. (Oklaski)
Mówca: Jacek Kurzępa
Data: 2021-12-17 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Idą święta. Jest to stosowna okoliczność, by zwrócić się do państwa z gorącymi życzeniami wszelkiej pomyślności i dobrego życia z okazji Bożego Narodzenia i nowego roku 2022. Zewsząd płyną do nas miłe słowa, miłe gesty i dobre intencje. Nie bądźmy wstrzemięźliwi, by być także nadawcami tych życzliwych fluidów, gdyż okazja ku temu jest oczywistą. Mijający rok wystarczająco nam nadojadł, opasując nasze pandemiczne doświadczenie stale rozwijającą się cmentarną szarfą. To nas przytłacza, niestety skutecznie tłumi gotowość do współświętowania i często nadmiernie wzbudza lęk przed spotkaniem z bliskimi. Chciałbym jakoś się z tym uporać, znaleźć sensowne rozwiązanie w przypadku ścierania się potrzeby wspólnoty i nomen omen bardzo dziś oczywistego pustego miejsca. Na nie wraz z wami chcę spojrzeć, na to puste miejsce przy wigilijnym stole. Ta pustka tego roku nie jest li tylko symboliczna, jest przejmująco realna. Opuszczone miejsce ze względu na śmierć któregoś z domowników, miejsce bolesne, miejsce oblewane łzami, obejmowane tęsknym wzrokiem i westchnieniem: jak mi ciebie brak. Opuszczone miejsce ze względu na lęk przed zarazą i tym, że ja mogę coś sprowadzić na moją rodzinę. Zatem miejsce niecierpliwości, irytacji i zżymania się, co z nami zrobiła ta pandemia. Mimo wszystko miejsce nadziei, że w świecie postpandemicznym znów zasiądziemy do stołu razem. Opuszczone miejsce lekkomyślnie, miejsce obrażalskiego czy obrażalskiej, którzy w codziennej emocjonalności demonstrują swoją nieakceptację dla domu, domowników, zwyczajów i symboli. Zatem miejsce i absencja, które budzą refleksję niedocenienia tego, co mamy tu i teraz. Przez własne egoistyczne zadęcie tracimy ten czas, tracimy ten moment bezpowrotnie. Jeśli zatem założymy te trzy przykładowe opisy pustego miejsca, to zamiast nim epatować, zróbmy wszystko, by ono, czy to symbolicznie, czy to realnie, zapełniło się. Zapraszajmy do wspólnoty wigilijnej w modlitwach, myślach i soczystej rozmowie obecnych przy stole o tych, których przy nim nie ma. Niech zasiądą duchowo obok nas. My zaś otwórzmy się na ich najpiękniejsze wspomnienie. Będzie kiedyś czas, kiedy i ty opuścisz to miejsce definitywnie. Zechciej więc uczynić to, co chciałbyś, by było czynione, gdy ciebie przy tym stole zabraknie. Paradoks tego miejsca we współczesnym COVID-owym kontekście polega na tym, że przysłania ważniejszą rzecz, narodziny Pana Jezusa. To jest clou dla nas, osób wierzących. Zapraszając dzieciątko Jezus do naszego domu, zapraszamy doń i cały świat. Obejmujemy rozbrajającą radością i ludzi, i zwierzęta, i przyrodę, budząc w sobie ponownie nadzieję, że ten świat będzie lepszy dla nas wszystkich przez fakt Bożego Narodzenia. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Szulowski
Data: 2021-12-17 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W dniach 12 i 13 grudnia 2021 r. w Puławach odbyły się uroczystości upamiętniające 40. rocznicę wprowadzenia stanu wojennego. Organizatorem obchodów była Organizacja Międzyzakładowa NSZZ ˝Solidarność˝ przy Grupie Azoty Zakłady Azotowe Puławy SA w Puławach. Obchody rozpoczęła msza święta w niedzielę 12 grudnia w parafii pw. św. Brata Alberta Chmielowskiego, której przewodniczył ks. kanonik Aleksander Zeń, emerytowany proboszcz parafii. W poniedziałek 13 grudnia uroczystości główne jak co roku odbyły się przed bramą nr 1 zakładów azotowych. W 1981 r. po wprowadzeniu stanu wojennego 14 grudnia w zakładach azotowych ogłoszono strajk. Wyłoniono wówczas komitet strajkowy, którego przewodniczącym został Zygmunt Woźny. Według oceny Służby Bezpieczeństwa strajkowało około 3 tys. osób. Był to najdłuższy strajk zakładowy na Lubelszczyźnie po wprowadzeniu stanu wojennego. W 6. dniu strajku, tj. 19 grudnia 1981 r., zakłady azotowe zostały spacyfikowane przez około 500-osobowy oddział złożony z żołnierzy, milicjantów i ORMO. W obchodach upamiętniających wydarzenia z grudnia 1981 r. wzięli udział poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, przedstawiciele władz samorządowych miasta Puławy i powiatu puławskiego, zakładów azotowych, związków zawodowych, szkół, organizacji pozarządowych, a także pracownicy zakładów oraz mieszkańcy Puław. W trakcie poniedziałkowych wydarzeń złożono kwiaty i znicze pod pamiątkową tablicą upamiętniającą ofiary wydarzenia stanu wojennego. Okolicznościowe słowo wygłosili Piotr Śliwa - przewodniczący Komisji Międzyzakładowej NSZZ ˝Solidarność˝ przy Grupie Azoty Zakłady Azotowe Puławy SA, Tomasz Hryniewicz - prezes zarządu Grupy Azoty Puławy oraz Krzysztof Szulowski - poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. W dalszej części uroczystości złożono wieniec oraz zapalono znicze pod pomnikiem upamiętniającym strajk w zakładach azotowych w 1981 r. i wszystkich tych, którzy pod sztandarami NSZZ ˝Solidarność˝ domagali się wolności, godności pracowniczej i demokratyzacji życia społeczno-politycznego. Głos zabrał radny rady miasta Puławy, były poseł internowany w stanie wojennym Ignacy Czeżyk. Wszystkim uczestnikom strajku w zakładach azotowych w 1981 r., bohaterom ˝Solidarności˝ ziemi puławskiej, wielu już nieżyjącym, składam wyrazy najwyższego szacunku i uznania. Dziękuję bardzo.
Mówca: Klaudia Jachira
Data: 2021-12-17 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Przewodniczący Komitetu ds. Bezpieczeństwa Kaczyński! Panie Ministrze Mejzo! Pani Marszałek! Kłamie Policja, kłamią świadkowie, kłamią eksperci, kłamie BOR, prokuratura kłamie. Kłamie prezenter, kłamie wydawca, telewizja kłamie. Kłamią gazety, kłamie radio, kłamią bilboardy, partia kłamie. Kłamie zakonnik, kłamie ksiądz, kłamie biskup, wierni kłamią. Kłamią na YouTube, kłamią na Facebooku, na Twitterze kłamią. Kłamie urzędnik, kłamią posłowie, ministrowie kłamią. Kłamie premierka, kłamie premier, kłamią marszałkowie, kłamie prezydent, prezes kłamie. Wszyscy kłamią, bo PiS to jedno wielkie kłamstwo. (Oklaski)