Mówca: Alicja Chybicka
Data: 2018-11-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Platforma Obywatelska w sprawie projektu ustawy dotyczącego e-skierowań. Platforma Obywatelska zawsze opowiadała się za informatyzacją systemu ochrony zdrowia oraz za wprowadzaniem wszelkich udogodnień związanych z wykorzystaniem systemów komputerowych. Proponowany obecnie przez rząd projekt ustawy obejmuje zmiany dotyczące 10 ustaw, przede wszystkim ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a ponadto dziewięciu innych ustaw w przedmiocie skierowań w postaci elektronicznej, tzw. e-skierowań, a także modyfikacji rozwiązań dotyczących list oczekujących na udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej. W związku z rozpoczęciem w IV kwartale 2018 r. pilotażu e-skierowania realizowanego przez Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia, platformę P1, konieczne jest dokonanie modyfikacji części przepisów dotyczących zasad udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w obszarze skierowań. W przedstawionym projekcie zawarty zdumiewający jest termin wprowadzenia poszczególnych przepisów tej ustawy w życie, bo ostatnie przepisy wchodzą w życie 1 stycznia 2020 r., a tak naprawdę ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Wydaje nam się, że idea ustawy jest bardzo słuszna, panie ministrze, natomiast tempo jest chyba zbyt szybkie. Dlaczego? Dlatego że aby wprowadzić skutecznie e-skierowania, potrzebujemy skutecznej informatyzacji wszystkich świadczeniodawców. Nie może stać się tak, że pacjent pozostanie zawieszony w próżni, bo nie będzie prądu, bo system komputerowy będzie nieskuteczny. I pytanie: Czy rzeczywiście są zapewnione w tak krótkim terminie dodatkowe środki na doinwestowanie nie tylko w ramach platformy P1, która te środki ma, ale także budżetu na 2019 r., aby można było błyskawicznie dosprzętowić te instytucje, które nie posiadają wystarczającego usprzętowienia w tym zakresie? Można powiedzieć, że jest bardzo zróżnicowany stopień informatyzacji, bo niektóre jednostki, np. ta, w której pracuję, będą bardzo zadowolone z wprowadzenia tego, ale patrząc na całą Polskę, jest to, wydaje nam się, zdecydowanie za szybko. Kolejna wątpliwość - w tym pilotażu biorą udział cztery małe ośrodki, prawda? Jeśli źle mówię, to proszę mnie poprawić. Czy to jest wystarczające? Czy rzeczywiście sprawdzi się ten pilotaż w przełożeniu na wielkie instytucje i miejsca, w których z kolei sieć instytucji medycznych jest bardzo rzadka? Wątpliwość budzi wystawianie wyłącznie elektronicznych skierowań pacjentom, którzy zupełnie nie są zinformatyzowani i którzy, wychodząc od świadczeniodawcy z informacją, że mają udać się w dane miejsce, a tam już dotarło ich skierowanie, nie będą tak naprawdę nawet wiedzieli, gdzie się udać. Rozumiem, że jest w ustawie zapis, widziałam go, że można, a nawet trzeba wydrukować takiemu pacjentowi owo skierowanie. Ale, jak mówię, nie zawsze to jest bardzo prosta sprawa. Nam zdarza się, jest to na porządku dziennym, że np. przez pół godziny nie ma prądu. I co wtedy ma zrobić świadczeniodawca? W zapisach ustawy na taką okoliczność nie ma żadnego dictum. Wielkie szpitale mają swoje generatory, ale w POZ-etach i w specjalistycznych poradniach tego nie ma. Platforma Obywatelska oczywiście popiera samą ideę i poprze dalsze procedowanie nad tą ustawą, trzeba jednak wprowadzić chyba trochę zmian do tej ustawy, tak aby żadne życie nie zostało zagrożone. Kolejne pytanie, które się rodzi, to są owe kolejki. Bo celem tej informatyzacji jest m.in. skrócenie kolejek. Ale wstępnie wydaje się, że to może nie skrócić (Dzwonek), tylko utrudnić pacjentom stanie w tych kolejkach. Bo jeśli system będzie kierował do kolejki np. pacjenta z Wrocławia do Szczecina, bo tam jest miejsce, a tu miejsca nie ma, to pytanie, czy to jest słuszne i czy on w ogóle będzie w stanie tam się udać. Dziękuję za uwagę.