Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2016-01-27 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym swoje oświadczenie poświęcić wydarzeniom, które miały miejsce w styczniu 2015 r., a konkretnie 17 stycznia 2015 r. 17 stycznia 2015 r. to bardzo ważna data, ważna data dla całej branży górniczej i całego Śląska, ale przede wszystkim dla pracowników Kompanii Węglowej. Styczeń i cały ubiegły rok to niełatwy czas dla polskiego górnictwa węgla kamiennego, ale na pewno bardzo ważny. Podejmowane od początku roku decyzje wynikały z sytuacji na rynku światowym węgla i jej skutków w Polsce. Na świecie spadek ceny, nadpodaż węgla, a w kraju spadek rentowności spółek węglowych. Początek roku, można powiedzieć, konkretny, zdecydowany co do decyzji rządu w sprawie naprawy polskiego górnictwa węgla kamiennego. Towarzyszy temu wiele emocji, pojawiają się niepokój, niepewność. Pamiętamy negocjacje rządu ze związkami zawodowymi w celu przyjęcia programu restrukturyzacji. Strajki, protesty od lat były nieodłącznym atrybutem związków zawodowych, strony społecznej w trakcie rozmów. Tak było i tym razem. To wszystko dzieje się bardzo szybko, w szybkim tempie. 7 stycznia Rada Ministrów przyjmuje plan naprawy dla Kompanii Węglowej, a 17 stycznia podpisano już porozumienie ze związkami zawodowymi. Cały Śląsk czekał na tę chwilę. Wszyscy odetchnęli po słowach pani premier Kopacz: ˝Chciałam podziękować za dobry, zdrowy kompromis. Dobry nie dla nas, ale dla przyszłości polskiego górnictwa˝. Przewodniczący Zarządu Regionu Śląsko-Dąbrowskiego ˝Solidarności˝ tak wtedy skomentował te wydarzenia: ˝Na tę chwilę jestem święcie przekonany, że to porozumienie wejdzie w życie i będzie dobrze skutkować dla Śląska i dla pracowników kopalń˝. Pamiętam wtedy wielką determinację pani premier Ewy Kopacz w ratowaniu polskiego górnictwa węgla kamiennego, która kilka miesięcy wcześniej, a konkretnie 22 września objęła urząd prezesa Rady Ministrów. Ktoś może powiedzieć: musiała, już było tak źle. No tak, niedobrze było, ale kilka miesięcy wcześniej, może rok, dwa lata wcześniej też było niedobrze. Pamiętamy wtedy próby tworzenia programu naprawy Kompanii Węglowej przez kolejnych prezesów przy współudziale wicepremierów, ministra gospodarki. Kończyło się odwołaniem prezesów i przesunięciem decyzji w czasie. Wtedy, 17 stycznia, pojawił się dodatkowy wątek, premier zadeklarowała również pracę nad programem dla Śląska. Mówiła: ˝Chcę, żeby tu, na Śląsku, biło serce przemysłu polskiego, a więc ten program będzie także dobrym wstępem do tego, żeby to centrum przemysłowe tutaj, na Śląsku, powstało˝. ˝Program wsparcia przemysłu Województwa Śląskiego i Małopolski Zachodniej Śląsk 2.0˝ został przyjęty przez rząd w Katowicach w czerwcu 2015 r. Cieszyłem się, że w tym programie zapisano także budowę Domu Solidarności w Jastrzębiu-Zdroju, doceniając górników, mieszkańców Śląska za to, co zrobili dla Polek i Polaków, dla Polski w latach 80. i nie tylko. Niewątpliwie bardzo duże znaczenie i wpływ na to, co wydarzyło się w styczniu i podczas całego ubiegłego roku, miał również kalendarz polityczny, zbliżające się wybory parlamentarne i trwająca od początku roku kampania prezydencka, ostra retoryka, potok nieprawdziwych informacji, przekształcanie faktów przez opozycję, którą mocno wtedy wspierały związki zawodowe. Wszystko to podnosiło emocje, wzbudzało niepokój wśród zdezorientowanych górników. To na Śląsku związki zawodowe mocno włączyły się w kampanię wyborczą. To tu obserwowaliśmy nawet wewnętrzne podziały w ramach jednej struktury związku, gdzie jedni wspierali PiS, inni Kukiza, ba, nawet mówi się o tym, że układali listy wyborcze. Te fakty nie ułatwiały negocjacji i przyjęcia planu naprawczego Kompanii Węglowej czy nowelizacji ustawy o funkcjonowaniu (Dzwonek) górnictwa węgla kamiennego, choć w tym przypadku strona społeczna popierała zapisy ustawy. Pani marszałek, już kończę. Dziś z perspektywy roku, kiedy opadł już kurz kampanii wyborczej, łatwo nam ocenić tamte wydarzenia. To nie był czas stracony dla górnictwa. Były ważne decyzje, dobre i zdrowe kompromisy, które podejmowane wtedy były na różnych szczeblach, w poszczególnych kopalniach, spółkach węglowych, z górnikami, ze związkami zawodowymi, z dyrekcją, z zarządami spółek, a nawet rządem. Wszystkim tym stronom i ich działaniom przyświecała odpowiedzialność za każde miejsce pracy, za zdrowe, ekonomiczne górnictwo. O słuszności wtedy podejmowanych decyzji niech świadczą dzisiejsze działania rządu Prawa i Sprawiedliwości, wcześniej opozycji krytykującej porozumienie i nowelizację...