PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jerzy Gosiewski
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! Każde wzmocnienie bezpieczeństwa uczestników szczytu NATO, jak również Światowych Dni Młodzieży jest bardzo dobrym rozwiązaniem. Omawiany projekt ustawy dokonuje zmian w ustawie o szczególnych rozwiązaniach związanych z organizacją Szczytu Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego w Rzeczypospolitej Polskiej w Warszawie w 2016 roku. Art. 1a ust. 1 słusznie nadaje się nowe brzmienie, zgodnie z którym zarejestrowane obrazy i dźwięki niezawierające dowodów popełnienia przestępstwa lub wykroczenia podlegają zniszczeniu nie później niż po upływie 30 dni od dnia zarejestrowania itd. Panie ministrze, by nie usunąć zbyt wcześnie ewentualnych dowodów, chciałbym zadać dwa pytania. Kto będzie decydował o zniszczeniu obrazów i dźwięków? Kto będzie stwierdzał, że dany obraz (Dzwonek) albo dźwięk nie zawiera konkretnych dowodów popełnienia przestępstwa lub wykroczenia? Bardzo dziękuję.
Mówca: Piotr Kaleta
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! W odniesieniu do wystąpienia przedstawiciela Platformy Obywatelskiej: Panie pośle, pan doskonale wie, bo obaj jesteśmy członkami sejmowej Komisji Obrony Narodowej, że na posiedzeniach tajnych są nam przedstawiane różne schematy, różne sposoby działania i jak w tej chwili wygląda stan polskiej armii. Pan doskonale wie, podobnie jak ja, że więcej nie możemy z tej mównicy powiedzieć, jak to strasznie tragicznie wygląda po waszych rządach. W związku z tym trochę szacunku do tego, co mówił pan minister Macierewicz, bo doskonale zdaje pan sobie sprawę, że on ma rację. Proszę Państwa! Co do tej sytuacji, jeśli chodzi o ograniczenie swobód: Znowu pan wie, że to jest ustawa czasowa. Jeśli nie daj Boże coś się stanie, to do kogo wówczas będziecie mieli pretensje? Trzeba myśleć za was w związku z tym, co zrobiliście, jaki bałagan. W związku z tym, żeby sprawę zakończyć pytaniem, pytam, panie ministrze: Czy nadal pan podtrzymuje, że te pięć punktów, o których tutaj rozmawialiśmy, które są absolutnie konieczne, należy w dalszym ciągu wprowadzić, żeby to, co przedstawia Platforma Obywatelska, nie było tylko czczym gadaniem, tylko żeby przedstawić im argumenty, jeżeli nie potrafią tak prostych rzeczy zrozumieć? Dziękuję. (Poseł Cezary Tomczyk: Panie marszałku...)
Mówca: Cezary Tomczyk
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Pośle! Po pierwsze, pan minister Macierewicz z tej mównicy, wydaje mi się, powiedział znacznie mocniejsze rzeczy niż wtedy, kiedy byliśmy na tzw. tajnym spotkaniu Komisji Obrony Narodowej. (Poseł Piotr Kaleta: Tajnym.) Poza tym z tej mównicy padały takie słowa, które dyskredytowały polską armię. (Poseł Piotr Kaleta: Były prawdziwe.) I, powtórzę to jeszcze raz: Powinien za te słowa... Gdyby pan mógł mi nie przerywać... (Poseł Piotr Kaleta: Mam alergię na kłamstwo.) Powtórzę to jeszcze raz, za te słowa Antoni Macierewicz powinien stanąć przed Trybunałem Stanu. Jeśli chodzi o czasowe ograniczenie wolności, wy się do tego przyznajecie - chcecie czasowo ograniczyć wolność obywatelską w postaci... (Poseł Piotr Kaleta: Przede wszystkim chcemy zabezpieczyć.) ...wolności zgromadzeń. I to jest w waszej ustawie, to jest w waszej ustawie. Do tej pory w Polsce były organizowane ogromne imprezy, takie jak Euro 2012, jak szczyty klimatyczne, i za każdym razem rozmaite organizacje... (Poseł Piotr Kaleta: Naprawdę nie rozumiecie tego?) ...pozarządowe protestowały na terenie Warszawy. Nie wyobrażam sobie sytuacji, kiedy to na terenie miasta stołecznego Warszawy... (Poseł Piotr Kaleta: Sytuacja się zmienia, nie widzicie tego?) ...wolność zgromadzeń będzie zakazana, bo to jest wstęp do tego, co chcecie zrobić. W waszej ustawie antyterrorystycznej jest to powtórzone...
Mówca: Cezary Tomczyk
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

...dokładnie, a ministrowi spraw wewnętrznych daje się jeszcze dalej idące uprawnienia. Nie ma na to... (Wicemarszałek wyłącza mikrofon) (Poseł Piotr Kaleta: Nie musi być na to waszej zgody.)
Mówca: Norbert Kaczmarczyk
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Będziemy mieli okazję gościć szczyt Paktu Północnoatlantyckiego w Polsce. Z tej okazji na pewno poruszony zostanie temat wsparcia w zakresie pobytu wojsk amerykańskich na terytorium Rzeczypospolitej czy tarczy antyrakietowej. Nasi sojusznicy mogą nam jednak pomóc również w mniej wymagający sposób. Planuje się stworzenie wojsk obrony terytorialnej. Takie jednostki na dzisiejszym teatrze działań wojennych bez specjalistycznego sprzętu momentalnie zostałyby zdziesiątkowane. A przecież nasi sojusznicy mogą nam pomóc, przekazując sprzęt również dla nich, np. drony, które pozwolą na rozpoznanie terenu ze znacznej odległości, czy transportery opancerzone. Do dziś w wojsku używa się wiekowych BWP-1. Mam nadzieję, że nie będzie pomysłu przekazania tych transporterów obronie terytorialnej i najnowszy sprzęt trafi zarówno do armii, jak i do wojsk obrony terytorialnej. Czy zamierza się w tym zakresie prosić o wsparcie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Sprawozdawca Ewa Tomaszewska
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ustawa, której projekt przedstawił Wysokiej Izbie Senat, jest realizacją wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 listopada 2014 r. opublikowanego w Dzienniku Ustaw z 26 listopada 2014 r. Dotyczy ona nowelizacji dwóch ustaw: ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, druk nr 370. Trybunał Konstytucyjny uznał za niewłaściwe odmawianie uprawnień do świadczenia pielęgnacyjnego rodzicowi niepełnosprawnego dziecka, który rezygnuje z zatrudnienia bądź innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad dzieckiem w sytuacji, gdy drugi z rodziców ma ustalone prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na inne niepełnosprawne dziecko w rodzinie. Trybunał Konstytucyjny uznał, że postępowanie takie jest niezgodne z art. 71 ust. 1 zdanie 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zaproponowany Wysokiej Izbie projekt nowelizacji wskazanych ustaw usuwa tę wadę. Komisja Polityki Społecznej i Rodziny w pracach nad tym projektem przyjęła dwie poprawki. Pierwsza z nich wprowadza przepis przejściowy stanowiący, że postępowania o ustalenie prawa rodzica do świadczeń pielęgnacyjnych niezakończone przed dniem wejścia w życie tej ustawy będą rozstrzygane pod rządami ustawy znowelizowanej, o ile Wysoka Izba tak postanowi. Druga poprawka zmienia datę wejścia ustawy w życie na 1 stycznia 2017 r. Ustawa rodzi skutki finansowe w wysokości ok. 30 mln zł, stąd wprowadzenie jej w życie w roku bieżącym byłoby trudne ze względu na fakt, że kwota ta nie została przewidziana w ustawie budżetowej. Komisja Polityki Społecznej i Rodziny zwraca się do Wysokiej Izby o przyjęcie przedstawionego projektu ustawy. Dziękuję.
Mówca: Elżbieta Duda
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, druki nr 370 i 499. Projekt likwiduje niektóre rażąco niesprawiedliwe zapisy ustawy o świadczeniach rodzinnych. Ustawa ta przez lata dopuszczała obowiązywanie zasady: jedno świadczenie rodzinne na jedną rodzinę. Trudno stwierdzić, co kierowało ustawodawcą, by we wrześniu 2005 r. rozszerzyć art. 17 ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych o pkt 4. W konsekwencji jego wprowadzenia rodziny wychowujące więcej niż jedno dziecko niepełnosprawne pozbawiono proporcjonalnych świadczeń pielęgnacyjnych. Nie ulega wątpliwości, że sytuacja tych rodzin jest znacznie trudniejsza niż rodzin wychowujących jedno dziecko niepełnosprawne. Takie rozstrzygnięcie godzi w art. 71 ustawy zasadniczej, który mówi o szczególnej pomocy udzielanej przez państwo rodzinom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej. Poprzednia władza nie przeprowadziła potrzebnych zmian w prawie. Być może była za bardzo zajęta innymi sprawami, np. urządzaniem gabinetu za 1 mln zł. Więcej takich przykładów podano w przedstawionym niedawno audycie. Nawet wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 18 listopada 2014 r. nie nakłonił poprzedniej władzy do zmiany niedobrego prawa, aby sytuacja rodzin z więcej niż jednym dzieckiem niepełnosprawnym rzeczywiście się poprawiła. Co prawda, trybunał uchylił niesprawiedliwy zapis, ale nadal obowiązują przepisy dające możliwość zastosowania zasady: jedno świadczenie rodzinie na jedno dziecko. Czas to zmienić. Czas przywrócić zaufanie najsłabszych rodzin do państwa, do tego zmierza proponowany senacki projekt ustawy. Już dość długo rodziny niepełnosprawnych osób czekały na sprawiedliwe traktowanie. Obecnie przeszkodą do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest zarówno ustalenie prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego bądź świadczenia pielęgnacyjnego, jak i przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego albo zasiłku dla opiekuna przewidzianego w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów. Stosownie do art. 16a ust. 8 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych specjalny zasiłek opiekuńczy nie przysługuje, jeżeli członek rodziny osoby sprawującej opiekę ma prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego, o którym mowa w art. 10 ustawy, specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenia pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów. Biorąc pod uwagę wyrok trybunału i obowiązywanie sprzecznych z jego istotą zapisów, można zauważyć, że prowadzić to może do niejednolitości w obowiązywaniu prawa. Proponuje się więc wprowadzenie również zapisu jednoznacznie rozstrzygającego powyższą kwestię. Po rozpatrzeniu przedłożonego projektu ustawy klub Prawo i Sprawiedliwość w pełni popiera przytoczony projekt ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów wraz z poprawkami. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystian Jarubas
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam przyjemność przedstawić stanowisko wobec sprawozdania komisji o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, druki nr 370 i 499. Szanowni Państwo! Trudno nie zgodzić się z celem projektowanej ustawy. Ustawa o świadczeniach rodzinnych była już wielokrotnie nowelizowana. Tym razem nowelizacja ma zlikwidować zasadę, że w jednej rodzinie może być przyznane tylko jedno świadczenie opiekuńcze. Osoba otrzymująca zasiłek dla opiekuna nie straci go, jeśli inny członek rodziny uzyska świadczenie pielęgnacyjne. Nie będzie to jednak dotyczyć specjalnego zasiłku opiekuńczego. Senacki projekt, o którym mówimy, pozwoli np. obojgu rodzicom pobierać świadczenie pielęgnacyjne, każde na inne dziecko. Na zmianie skorzystają opiekunowie dorosłych niepełnosprawnych. Gdy jedno z rodziców będzie zajmować się niepełnosprawnym dzieckiem, drugie może objąć opieką niedołężnego rodzica i w przypadku spełnienia warunków dochodowych oboje dostaną wsparcie od państwa. Proponowana nowelizacja ustawy jest zgodna z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z października 2014 r. Uznał on wtedy, że zasada, iż do rodziny, w której wychowuje się więcej niż jedno niepełnosprawne dziecko, może trafić tylko jedno świadczenie pielęgnacyjne, narusza zasadę sprawiedliwości społecznej. Niepełnosprawność kilkorga dzieci powoduje, że oboje rodzice muszą zrezygnować z pracy, by podołać obowiązkom. Żaden z rodziców nie powinien być więc pozbawiony świadczenia pielęgnacyjnego tylko dlatego, że jeden już je dostał. Tak uznał Trybunał Konstytucyjny i nakazał zmianę przepisów. Szanowni Państwo! Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W tym kontekście trudno nie odnieść się do kwestii Trybunału Konstytucyjnego. Dzisiaj, w sytuacji kiedy mamy kryzys związany z funkcjonowaniem tej instytucji, a wiele osób w Polsce traktuje ją jako czystą abstrakcję, ten przykład ustawy świetnie pokazuje, jak przydatną dla Polaków i ważną instytucją jest Trybunał Konstytucyjny. Dlatego też z tego miejsca apeluję raz jeszcze do przedstawicieli PiS, by wyszli naprzeciw oczekiwaniom społecznym, zakończyli kryzys, opublikowali wyroki Trybunału Konstytucyjnego... (Głos z sali: O Jezus.) ...i zajęli się pracą nad ustawą konsensualną, która zakończy paraliż trybunału. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zofia Czernow
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Niniejszy projekt ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, wprowadzający do systemu prawa rozwiązania będące wynikiem wyroku Trybunału Konstytucyjnego, nie budzi wątpliwości. Na tym przykładzie dobitnie widać, jak ważną rolę ma Trybunał Konstytucyjny w państwie prawa. Wątpliwości budzi natomiast termin wejścia w życie tej ustawy. Dlaczego większość parlamentarna chce wydłużyć proponowany przez Senat termin 14 dni aż do 1 stycznia 2017 r.? Argumentacja posłów Prawa i Sprawiedliwości uzasadniających ten projekt stoi w sprzeczności z proponowanym wydłużeniem terminu wejścia w życie ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Szymon Szynkowski vel Sęk
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Bardzo dobrze, że wreszcie mamy do czynienia z likwidacją tej niesprawiedliwości, która w sposób obiektywny uderzała w rodziny szczególnie wymagające wsparcia, z większą liczbą dzieci niepełnosprawnych niż jedno. Mam w związku z tym pytanie, bo z taką sytuacją miałem do czynienia w praktyce, zgłoszono się z interwencją w tej sprawie do mojego biura poselskiego: Co z sytuacją rodzica samotnie wychowującego dwójkę dzieci niepełnosprawnych? Miałem akurat możliwość poznać sytuację ojca, który wychowuje dwójkę dzieci niepełnosprawnych. Charakter tego świadczenia jest taki, że ma ono równoważyć koszty tego, że dana osoba nie pracuje, natomiast obiektywnie oceniając, samotna osoba wychowująca dwójkę dzieci niepełnosprawnych jest w gorszej sytuacji niż dwójka rodziców wychowujących dwójkę dzieci niepełnosprawnych. Czy nie należałoby w przyszłości uwzględnić również takiej sytuacji (Dzwonek), aby takim osobom udzielić dodatkowego wsparcia? Dziękuję.
Mówca: Ewa Tomaszewska
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałabym odpowiedzieć na trzy pytania, kwestie, które tu zostały poruszone. Pierwsza to jest sprawa daty. Otóż moim zdaniem byłoby najlepiej, gdyby ta ustawa weszła w życie 1 stycznia 2015 r. (Oklaski), bo przecież wyrok Trybunału Konstytucyjnego zapadł w 2014 r., a wadliwa ustawa, wadliwa w tym zakresie, została przyjęta w 2011 r. A więc, proszę państwa, moim zdaniem w tej chwili uwagi tych, którzy mieli możliwość podjęcia działań wcześniej, skutecznych działań wcześniej, uwagi dotyczące przyspieszenia wejścia w życie tej ustawy są niezbyt zasadne, szczególnie że projekt budżetu przygotowywany w roku ubiegłym także nie przewidział tej kwoty, a więc nie zakładał, że taka ustawa w ogóle wejdzie w życie. To jest jedna kwestia. Druga to sprawa konsultowania ze środowiskami związanymi z osobami niepełnosprawnymi. Otóż właśnie w tym roku został zrealizowany wieloletni, właściwie chyba ponaddwudziestoletni, postulat sekcji osób niepełnosprawnych i sekcji osób niewidomych NSZZ ˝Solidarność˝, by sprawami osób niepełnosprawnych nie zajmować się tylko na poziomie Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, ale by zajmować się nimi na szczeblu rządowym, ponieważ problemy osób niepełnosprawnych występują we wszystkich dziedzinach życia. Jest to kwestia zarówno budownictwa, jak i edukacji, jak i ochrony zdrowia, jak i zatrudnienia. Wobec tego mam nadzieję, że w tej chwili ta sprawa - sposób podchodzenia do problemów osób niepełnosprawnych - będzie realizowana inaczej, lepiej, z większym uwzględnieniem sytuacji tych osób. I trzecia kwestia... przepraszam, ktoś jeszcze zadawał pytanie... aha, jeśli chodzi o rodziców, jeśli chodzi o ten zasiłek. Niestety, te ustawy, które nowelizujemy, dotyczą zasiłków lub dodatków dla osób rzeczywiście sprawujących opiekę nad dziećmi. Jest oczywiste, że sytuacja osoby, która jest jedynym opiekunem rodziny, w której jest kilkoro dzieci niepełnosprawnych, jest trudniejsza, ale myślę, że tą kwestią powinniśmy się zająć bardziej systemowo, rozpatrując sytuację rodzin z osobami z niepełnosprawnością. I jeden apel. Może nie będzie to zbyt duże wykroczenie poza funkcję sprawozdawcy, jeśli poproszę państwa o nieprzeciwstawianie sobie interesów i problemów rodzin wielodzietnych i rodzin z dziećmi niepełnosprawnymi. Myślę, że jednymi i drugimi powinniśmy się zająć. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stefan Romecki
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Kukiz’15 mam zaszczyt - to wielkie wyróżnienie - przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług. Proponowana ustawa ma na celu implementację dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 maja 2014 r. Dotychczasowe regulacje prawne znajdowały się w dziale drugim w rozdziale IIa Kodeksu pracy: Warunki zatrudnienia pracowników skierowanych do pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa będącego członkiem Unii Europejskiej, a także w ustawie o Państwowej Inspekcji Pracy. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 96/71, zwana dyrektywą podstawową, reguluje sytuacje, w których pracownicy zostali tymczasowo oddelegowani przez swojego pracodawcę do innego państwa członkowskiego w ramach świadczonych w państwie usług. Zgodnie z art. 23 dyrektywy 2014/67 państwa członkowskie są zobowiązane do dnia 18 czerwca 2016 r. przyjąć przepisy ustawowe wykonawcze i administracyjne niezbędne do jej wykonania. Jak czytamy w uzasadnieniu do projektu ustawy, dyrektywa ta, której wdrożenie ma zapewnić niniejszy projekt ustawy, służy przede wszystkim zagwarantowaniu przestrzegania odpowiedniego poziomu ochrony praw pracowników delegowanych w celu transgranicznego świadczenia usług. Chodzi tu w szczególności o egzekwowanie minimalnych warunków zatrudnienia mających zastosowanie w państwie członkowskim, w którym usługa ma być świadczona, przy jednoczesnym ułatwieniu korzystania przez usługodawców ze swobody świadczenia usług oraz promowaniu uczciwej konkurencji między usługodawcami, a tym samym - wsparciu funkcjonowania rynku wewnętrznego. Ponieważ proponowana ustawa oznacza w konsekwencji zarówno zamieszczenie w jednym akcie prawnym przepisów wdrażających dyrektywę podstawową oraz przeniesienie ich z ustaw obowiązujących, jak i ustanowienie nowych regulacji stanowiących implementację dyrektywy 2014/67, Klub Poselski Kukiz’15 nie wnosi zastrzeżeń do przedstawionego projektu. Dziękuję.
Mówca: Krystian Jarubas
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam przyjemność przedstawić stanowisko dotyczące sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług, druki nr 408 i 500. Szanowni Państwo! Unia Europejska nakłada na nas obowiązek przestrzegania pewnych reguł. Niniejsza ustawa w większości przypadków będzie mieć zastosowanie do przedsiębiorców zagranicznych, trzeba jednak zaznaczyć, że jej poszczególne regulacje dotyczyć będą także rodzimych firm. Ta ustawa jest niezmiernie ważna, szczególnie w czasach, kiedy często dyskusja o prawach pracowniczych schodzi na drugi lub kolejny plan. Zgodnie z zasadą, która jest u podstaw ustawy, a jest wynikiem unijnej dyrektywy, warunki zatrudnienia delegowanego za granicę pracownika nie mogą być gorsze niż te obowiązujące w państwie, do którego pracownik został wysłany. W związku z tym państwa członkowskie zostały zobligowane do przyjęcia w swych porządkach prawnych wewnętrznych regulacji, których celem będzie zagwarantowanie takim pracownikom minimalnego poziomu warunków zatrudnienia na ich terytorium. W projektowanej ustawie zapisano też zasady dostępu do informacji o delegowaniu pracowników do Polski, a także składania oświadczeń przez firmę delegującą pracowników. Są też wyszczególnione sankcje za naruszenie przepisów, grzywny od 1 tys. do 30 tys. zł. Kary zapłacą też polscy pracodawcy, którzy delegują pracowników do innych krajów i nie dopełniają obowiązków wynikających z dyrektywy i przepisów ustawowych. Delegujący pracownika zapewnia mu m.in. warunki zatrudnienia, które są nie mniej korzystne niż określone w obowiązującym w danym kraju kodeksie pracy normy wymiaru czasu pracy, okresu dobowego i tygodniowego odpoczynku oraz wymiaru urlopu wypoczynkowego. Nie niższe od minimalnego musi być też wynagrodzenie za pracę. Zachowane muszą być również zasady wynagrodzenia za godziny nadliczbowe. Delegujący musi też zapewnić przewidziane w polskim prawie zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, równego traktowania i braku dyskryminacji w zatrudnieniu. Większość zapisów dotyczy nowych obowiązków Państwowej Inspekcji Pracy związanych z kontrolą pracowników delegowanych. Projekt zakłada, że pracodawcy z innych krajów spoza Unii Europejskiej mają stosować te same zasady wobec pracowników delegowanych do Polski. Szanowni Państwo! Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Już w czasie debaty nad projektem nie wnosiliśmy uwag do zaproponowanych rozwiązań, uznając, że Polska jako członek Unii Europejskiej musi stosować się do unijnych dyrektyw, szczególnie tych dotyczących spraw pracowniczych. Dlatego też klub Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował za przyjęciem proponowanych rozwiązań. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! 10 maja została uruchomiona tzw. procedura żółtej kartki wobec planów rewizji dyrektywy Unii dotyczącej delegowania pracowników. Tym razem parlamenty narodowe 11 państw członkowskich, w tym Polska, powiedziały stop kontrowersyjnej rewizji, która proponuje zmiany mogące zablokować delegowanie pracowników na rynku wewnętrznym, a Polska, jak wiemy, jest europejskim liderem w zakresie delegowania pracowników. Temat przepisów o delegowaniu pracowników jest niezwykle ważny. Wracając do procedowanej dziś ustawy, jeżeli chodzi o art. 12, przepisy pierwotne wprowadzały termin 7 dni roboczych na udzielenie Państwowej Inspekcji Pracy stosownych informacji. W trakcie prac komisji wydłużono ten termin do 10 dni, co jednak nadal, w przypadku dużych pracodawców i możliwego szerokiego zakresu wniosku o udzielenie informacji, może być utrudnieniem. Eksperci postulują, by termin wydłużyć do 15 dni. Byłoby to korzystniejsze dla pracodawców. Zatem chciałam zapytać: Czy rozważone zostanie wydłużenie proponowanego w poprawionej ustawie terminu jeszcze o kilka dni? Wydaje mi się, że te 15 dni byłoby wskazane. Dziękuję bardzo.
Mówca: Bożena Borys-Szopa
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję, ja jednym zdaniem. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wydaje mi się, że pani poseł Augustynowska z klubu Nowoczesnej jest chyba członkiem Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, razem pracujemy, takie mam wrażenie. Podczas prac w komisji ani pani, ani nikt z pani klubu nie wnosił żadnych ani tego typu zastrzeżeń, ani tego typu poprawek, a dzisiaj odczytała pani szereg wątpliwości, których większość została rozstrzygnięta w przyjętych poprawkach. Była pani świadkiem, że to na wniosek przedstawicieli pracodawców, mając zgodę pana ministra, a właściwie ministerstwa i akceptację całej komisji, wydłużyliśmy ten okres z 7 do 10 dni, na co przedstawiciel pracodawców wyraził zgodę. A już negatywna opinia Państwowej Inspekcji Pracy, to pani poseł, przepraszam bardzo, z sufitu chyba, bo Państwowa Inspekcja Pracy obecna podczas prac Komisji Polityki Społecznej i Rodziny nie zgłaszała żadnych uwag do projektu ustawy, ba, nawet wypowiadała się... (Poseł Mirosława Nykiel: Pani poseł, ale nie ma pani prawa tak się zwracać do posłanki.) Odpowiadam na wątpliwości, które nie są prawdziwe. (Poseł Mirosława Nykiel: Co to jest? Będzie strofować posła?) (Poseł Anna Kwiecień: Adwokat...)