Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pragnę podziękować autorom tego projektu za niezwykle odpowiedzialną, dobrą pracę na rzecz dzieci i młodzieży. Szanowni państwo, ten projekt jest projektem logicznym i potrzebnym. Pragnę przypomnieć, że już dzisiaj w art. 200 Kodeksu karnego jest zapisana penalizacja takich zachowań jak obcowanie płciowe z małoletnim poniżej 15. roku życia, prezentowanie mu treści pornograficznych także jest karane, to samo dotyczy przekazywania małoletniemu informacji na temat wykonania czynności seksualnej i pochwalania zachowań o charakterze pedofilskim. Jest więc oczywiste, że naturalną konsekwencją tych zapisów powinno być także karanie wszystkich tych, którzy publicznie propagują i pochwalają podejmowanie przez małoletnich w wieku poniżej 15 lat zachowań seksualnych. To jest logiczna konsekwencja wcześniejszych zapisów, które już przyjęliśmy, bo propagowanie zachowań seksualnych jest niczym namawianie do przestępstwa. Dziwię się zatem tym wszystkim klubom, które tej logiki nie dostrzegają. Przedstawiciele tych klubów opowiadają niestworzone rzeczy, a nie są w stanie dostrzec ciągu przyczynowo-skutkowego. To, co państwo mówicie, przeciwnicy tego zapisu, jest po prostu nielogiczne. Jeśli mówi się ˝a˝, to trzeba powiedzieć ˝b˝. Szanowni Państwo! Wielokrotnie mówiono tu już o tym, że w Polsce pojawiły się próby propagowania takiego typu edukacji seksualnej, która jest niezwykle groźna dla młodych ludzi, którzy mają prawo do tego, aby rozwijać się w sposób harmonijny i by interesować się, zwłaszcza w pierwszym okresie swojego rozwoju, przede wszystkim światem, a nie koncentrować się na zachowaniach seksualnych. To wymyśliła natura, dziecko do czasu dojrzewania znajduje się w okresie latencji, czyli uśpienia hormonów. Ten czas jest dziecku dany przez naturę po to, żeby uczyło się mówić, chodzić, żeby przyjmowało podstawowe informacje na temat funkcjonowania świata. Natura jest mądra, znacznie mądrzejsza od ludzi, i to natura wprowadziła ten okres wyciszenia hormonalnego. Dziecku w tym okresie nie jest potrzebne żadne wychowanie seksualne typu B, którego tak naprawdę jedynym celem jest rozbudzenie seksualne małoletniego. Mówiono tutaj - wiele osób o tym mówiło - o skandalicznych standardach wychowania seksualnego, które zostały zaprezentowane także w Polsce, Światowej Organizacji Zdrowia. Proszę mi powiedzieć, czy dziecku, które nie umie dobrze mówić, które dopiero uczy się poruszać, potrzebna jest wiedza na temat masturbacji i na temat przyjemności, które wynikają z masturbacji, a taki standard zaproponowano w odniesieniu do dzieci w wieku od 0 do 4 lat. Proszę mi powiedzieć, po co dziecku 6-letniemu potrzebna jest wiedza z zakresu antykoncepcji, a dziewięcio- i dwunastolatek ma już być ekspertem w zakresie stosowania środków antykoncepcyjnych. Proszę mi powiedzieć, czemu ma służyć wiedza na temat różnego typu związków seksualnych dzieci 6-letnich. Czemu to ma służyć? Czemu ma służyć standard rozumienia seksualności jako procesu uczenia się? Czy to nie jest zachęta do eksperymentowania z własną seksualnością? Proszę mi powiedzieć, jak można zaakceptować taki standard, że dzieci w wieku od 12. do 15. roku życia mają dokonywać już wolnych i odpowiedzialnych wyborów w zakresie partnerów i zachowań seksualnych. Zwróćcie państwo uwagę na sens tego zdania: ma dokonywać wolnych i odpowiedzialnych wyborów. Wolny i odpowiedzialny wybór może być dokonany wtedy, kiedy dziecko ma już doświadczenia, własne doświadczenia z tego typu zachowaniami. Tak więc piętnastolatek czy piętnastolatka, a właściwie dzieci w wieku od 12 do 15 lat, mają już mieć doświadczenia w tym zakresie. Przecież to jest skandal. To jest łamanie prawa polskiego, które ustanowiono w naszym Kodeksie karnym. (Dzwonek) (Oklaski) Ja państwa proszę, zwracam się w tej chwili do wszystkich klubów, o to, byście byli konsekwentni, byście wyciągnęli logiczne wnioski z tych przepisów prawa karnego, które już w Polsce funkcjonują. (Poseł Piotr Chmielowski: Wyciągniemy.) Jeszcze raz dziękuję panu przewodniczącemu i całemu komitetowi za to, że zajęliście się tą ważną sprawą dla całego społeczeństwa, ale przede wszystkim dla dzieci, że nie pozwalacie okaleczać naszych dzieci. To jest niezwykle istotne. Dziękuję. (Oklaski)