PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Waldemar Andzel (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie w sprawie 5. rocznicy śmierci Zbigniewa Religi Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 8 marca br. miała miejsce 5. rocznica śmierci prof. Zbigniewa Religi. Był on jednym z najlepszych polskich kardiochirurgów, który jako pierwszy w Polsce dokonał udanego przeszczepu serca. W latach późniejszych został senatorem RP III i V kadencji, natomiast w 2005 r. objął stanowisko ministra zdrowia. Był członkiem Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu oraz kawalerem i członkiem Kapituły Orderu Orła Białego. Dodatkowo otrzymał m.in. odznaczenie Krzyża Wielkiego Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyża Komandorskiego z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Zbigniew Religa urodził się 16 grudnia 1938 r. w Miedniewicach. Następnie uczęszczał do szkoły średniej w Warszawie, tam również podjął studia na Akademii Medycznej. Po ukończeniu studiów oraz odbyciu służby wojskowej podjął pracę w Szpitalu Wolskim w Warszawie. W latach 80. zajmował stanowisko docenta w Klinice Kardiochirurgii Instytutu Kardiologii w Warszawie, a następnie kierował Katedrą i Kliniką Kardiochirurgii w Zabrzu. W tym czasie Religa przeprowadził pierwszy udany zabieg przeszczepu serca w Polsce. Zdając sobie sprawę z trudności ze znajdowaniem dawców do przeszczepów, zaangażował się w prace nad sztucznym wspomaganiem mięśnia sercowego oraz stworzeniem polskiego sztucznego serca. W sumie sam prof. Religa wykonał ponad 400 przeszczepów. W 1990 r. został profesorem Śląskiej Akademii Medycznej. Rok później założył w Zabrzu Fundację Rozwoju Kardiochirurgii, której celem jest wprowadzenie do praktyki klinicznej najnowszych metod ratowania ludzkiego życia, gdy zagrożone jest serce. Następnie pełnił funkcję krajowego specjalisty ds. kardiochirurgii. W 2001 r. objął stanowisko dyrektora Instytutu Kardiologii w Warszawie. Starając się aktywnie uczestniczyć w życiu politycznym państwa, po licznych zmianach swojej przynależności do partii politycznych prof. Religa w 2005 r. wystartował w wyborach prezydenckich, ale ostatecznie wycofał się z kandydowania. W tym samym roku profesor został ministrem zdrowia w rządzie PiS. Pełnił tę funkcję do jesieni 2007 r. Od tamtego czasu był posłem klubu PiS i zasiadał w sejmowej Komisji Zdrowia. Wcześniej był senatorem III i V kadencji. Ten wybitny kardiochirurg zmarł 8 marca 2009 r. w Warszawie po ciężkiej walce z nowotworem złośliwym płuc. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Zostawił po sobie jako autor i współautor ponad 160 prac naukowych. Profesor Religa całe swoje życie poświęcił służbie człowiekowi. Praca lekarza nie była tylko zawodem, była jego pasją oraz powołaniem. Nawet w swojej karierze politycznej zawsze kierował się dobrem ludzi, a politykę traktował jako środek, którym można się posłużyć, by pomagać innym. Dziękuję.
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie wydobycia gazu łupkowego w Polsce Czy jesteście państwo świadomi tego, że o polskich łupkach jako remedium na nasze surowcowe problemy mówi się już siedem lat? Niedawno prof. Balcerowicz przypomniał w Polskim Radiu historię tej łupkowej groteski. Muszę się zgodzić z prof. Balcerowiczem. Polski gaz łupkowy to groteska. Dorzucę od siebie, że nigdy nie zostanie zrealizowana. Obecnie problemem jest opłacalność wydobycia. Technologia jest zbyt droga, nie opłaca się. W przyszłości pewnie się to zmieni. Za to nie zmienią się ludzie i nie pozwolą budować stanowisk wydobywczych. Czemu? Bo mają bardzo negatywny wpływ na otoczenie. Kto nie wie, jak wygląda teren objęty masowym wydobyciem gazu łupkowego, niech poogląda zdjęcia z USA i Kanady. Gdyby chcieć wydobywać gaz łupkowy w Polsce w skali ekonomicznie i strategicznie uzasadnionej, musielibyśmy pokryć pół Polski siecią gazociągów i dróg dojazdowych do pojedynczych stanowisk wydobywczych. A mówimy tu o stanowiskach oddalonych od siebie o maksymalnie kilka kilometrów. Jak szyby naftowe w Teksasie, tylko upchane na kilkunastokrotnie mniejszej powierzchni. Skutkiem będzie całkowite zniszczenie środowiska naturalnego na terenach, gdzie są potencjalne złoża. Ludzie nigdy się na to nie zgodzą. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Marian Cycoń (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie publikacji o żołnierzach niezłomnych, prezentowanej 1 marca br. w Nowym Sączu Szanowna Pani Marszałek! Szanowne Panie Posłanki i Szanowni Panowie Posłowie! Przed kilkunastoma dniami, w pierwszym dniu marca, upamiętnialiśmy żołnierzy wyklętych, patriotów niezłomnych. Z tej okazji w Nowym Sączu w ramach obchodów Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych odbyła się publiczna prezentacja książki wydanej przez Polskie Towarzystwo Historyczne Oddział w Nowym Sączu, Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu, prezydenta miasta Nowego Sącza oraz Instytut Pamięci Narodowej pt. ˝Masz synów w lasach Polsko...˝ Publikacja ta omawia trudne losy żołnierzy wyklętych wywodzących się z ziemi sądeckiej, ziemi, która wydała wielu patriotów płacących w walce o wolną ojczyznę bardzo często cenę najwyższą - cenę życia swojego i swoich najbliższych. W publikacji tej zamieszczono wiele pięknych i do tej pory mało bądź zupełnie nieznanych życiorysów żołnierzy niezłomnych wywodzących się z ziemi sądeckiej, między innymi: Jana Wąchały - pseudonim ˝Kamień˝, Feliksa Leśniowskiego - pseudonim ˝Larson˝, Andrzeja Szczypty - pseudonim ˝Zenit˝, Józefa Stadnickiego - pseudonim ˝Madej˝ i wielu, wielu innych. Prace redakcyjne nad książką trwały 2 lata. Siedzibą zespołu redakcyjnego było Oddziałowe Biuro Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej Oddziału w Krakowie, kierowane przez dr. Macieja Korkucia. Przed dwoma laty odbywała się duża konferencja naukowa poświęcona żołnierzom niezłomnym z terenów południowej Małopolski. Zaprezentowano wówczas wiele bohaterskich życiorysów, upubliczniono niektóre ocalałe dokumenty dotyczące życia, a także haniebnych procesów bohaterów wyklętych. Przez 2 lata, jakie upłynęły od tamtej konferencji, autorzy przedstawionych wówczas opracowań uzupełniali swoje referaty, które ostatecznie przybrały postać artykułów monograficznych dla opisów poszczególnych not biograficznych i wydarzeń. Książka jest pierwszym tak obszernym opracowaniem tematu antykomunistycznej, zbrojnej konspiracji działającej na ziemi sądeckiej, choć naukowcy z Instytutu Pamięci Narodowej zastrzegają, że sprawa zebrania kompletnego kompendium wiedzy na ten temat wymaga dalszych badań i studiów. Autorami artykułów zamieszczonych w publikacji są m.in: Elżbieta Pietrzyk, Dawid Golik, Leszek Zakrzewski, Maciej Korkuć, Piotr Sadowski i Michał Wenklar. W przedmowie do publikacji można przeczytać: Niniejsze wydawnictwo, będące owocem spotkania, konferencji odbywającej się w marcu 2012 r., w Miasteczku Galicyjskim w Nowym Sączu, zorganizowanej pn. ˝W hołdzie wyklętym˝, pokazuje nam dobitnie, jak jeszcze wiele kart z naszej współczesnej historii jest przed nami zakrytych. Zestaw przedstawionych w książce referatów jest wstrząsającym dokumentem mówiącym o setkach, tysiącach dramatów i tragedii Polaków, którzy nie chcieli pogodzić się z utratą suwerenności i nowymi, wprowadzanymi terrorem porządkami. Odczytując dzisiejsze oświadczenie poselskie, pragnę podziękować wszystkim instytucjom i osobom indywidualnym, którzy przyczynili się do powstania tej jakże wartościowej publikacji.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dnia 5 marca sekretarz generalny NATO Anders Fogh Rasmussen ogłosił, że w związku z wydarzeniami na Ukrainie NATO zawiesiło współpracę z Rosją. Tymczasem dzień później polskie wojsko przyjęło w 15. Giżyckiej Brygadzie Zmechanizowanej wysłanników sił zbrojnych Rosji i Białorusi. Jak powiedział sekretarz Rasmussen, sytuacja na Ukrainie spowodowała poważne skutki dla bezpieczeństwa i stabilności w rejonie euroatlantyckim. Rosja nie przestaje naruszać suwerenności i integralności terytorialnej Ukrainy. W związku z tym NATO zdecydowało się podjąć serię natychmiastowych działań. Wymienił te działania. Są to: zawieszenie przeprowadzenia pierwszej wspólnej akcji Rosja - NATO, wstrzymanie organizacji spotkań przedstawicieli NATO ze stroną rosyjską oraz podjęcie decyzji o pełnej rewizji stosunków z Rosją. Niestety, Polska przyjęła wojskowych z Rosji i Białorusi, mimo że jest członkiem NATO. Wojskowi próbowali tłumaczyć tę wizytę realizacją postanowień dokumentu wiedeńskiego z 1999 r., ale w obecnej sytuacji tego rodzaju tłumaczenia są nawet nieco groteskowe. Jesteśmy młodą demokracją i państwem, które aspiruje do pozycji lokalnego mocarstwa. W takim razie powinniśmy brać przykład z państw o ugruntowanej pozycji międzynarodowej, takich jak na przykład Kanada, której rząd dał żołnierzom rosyjskim 24 godziny na opuszczenie państwa. Przyjmowanie żołnierzy rosyjskich z honorami i informowanie o stanie naszej obronności, w czasie gdy NATO zawiesza jakąkolwiek współpracę z reżimem Putina, jest świadectwem niekorzystnych zmian w polskiej polityce zagranicznej, które miały miejsce za rządów Platformy Obywatelskiej.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie obchodów w Rzeszowie 95. rocznicy śmierci pułkownika Leopolda Lisa-Kuli Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! W dniu 6 marca 2014 r. odbyły się uroczystości patriotyczne związane z 95. rocznicą śmierci pułkownika Leopolda Lisa-Kuli oraz z inauguracją obchodów 100-lecia wymarszu I Kompanii Kadrowej. Leopold Kula urodził się 11 listopada 1896 r. w Kosinie koło Łańcuta. Był synem urzędnika kolejowego, wywodzącego się ze starego rodu rycerskiego Kulów. Patriotycznym wychowaniem i ukształtowaniem jego życiowej postawy zajmowała się matka Elżbieta. Związek Leopolda z Rzeszowem zaczął się z chwilą przeniesienia się rodziny Kulów z Kosiny do Rzeszowa. Tam uczęszczał do szkoły ludowej i II Gimnazjum Państwowego, obecnie II Liceum Ogólnokształcące im. płk. L. Lisa-Kuli. Wielki wpływ na dalsze życie Leopolda Kuli miało spotkanie z twórcą ruchu skautowego w Galicji Andrzejem Małkowskim w 1911 r. na rzeszowskich Olszynkach. W 1912 r. został już jednym z pierwszych organizatorów Związku Strzeleckiego w Rzeszowie. Po wybuchu I wojny światowej 5 sierpnia 1914 r. zameldował się ze swoimi strzelcami w krakowskich Oleandrach. W listopadzie 1914 r. zostaje podpułkownikiem, a w listopadzie tego roku pułkownikiem. Jako major zostaje skierowany na front wschodni, gdzie walczy pod Rawą Ruską, Bełżcem i Uhnowem Poryckim. 7 marca 1919 r. kierował natarciem na Torczyn. Podczas ataku został ciężko ranny i zmarł 8 marca 1919 r. Podczas uroczystości pogrzebowych 16 marca 1919 r. w Rzeszowie został złożony wieniec od naczelnego wodza Józefa Piłsudskiego. Rzeszowianie pamiętają o swoim bohaterze i corocznie organizują pod pomnikiem Leopolda Lisa-Kuli patriotyczne uroczystości. 6 marca w ramach tych uroczystości odbyło się spotkanie z żoną tragicznie zmarłego prezydenta Ryszarda Kaczorowskiego panią Karoliną Kaczorowską. Miałem honor i wielką satysfakcję nadawać jako prezydent Rzeszowa tytuł Honorowego Obywatela Rzeszowa prezydentowi Ryszardowi Kaczorowskiemu w rzeszowskim ratuszu. W piątek 7 marca uroczystości rozpoczęła msza święta w kościele farnym koncelebrowana pod przewodnictwem księdza biskupa Jana Wątroby. Po mszy świętej na placu Farnym odbyły się uroczystości z udziałem władz samorządowych, mieszkańców Rzeszowa i okolic, strzelców z jednostek strzeleckich Związku Strzeleckiego ˝Strzelec˝ z całego województwa podkarpackiego, służb mundurowych i licznie zgromadzonej młodzieży. Po salwie honorowej i pokazie sprawności strzeleckiej odbyła się defilada pododdziałów, a po niej złożono przed pomnikiem kwiaty i wieńce.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie księdza infułata Józefa Sondeja Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Niniejsze oświadczenie poselskie pragnę poświęcić osobie księdza infułata Józefa Sondeja, pochodzącego z Podkarpacia kapelana Armii Krajowej i rzeszowskiej ˝Solidarności˝. Jako proboszcz Parafii Chrystusa Króla w Rzeszowie przez 39 lat był ˝dobrym duchem miasta˝, kształtował antykomunistyczne postawy w społeczeństwie. Został odznaczony w 2008 r. Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski przez śp. prezydenta Lecha Kaczyńskiego między innymi za to, że całe swoje życie ukierunkował na odzyskanie niepodległości i suwerenności Rzeczypospolitej Polskiej. Poświęcił się działalności na rzecz przemian demokratycznych oraz kształtowaniu moralnych i patriotycznych postaw młodzieży. Ten wspaniały człowiek i niezłomny działacz l marca 2014 r. obchodził swoje setne urodziny. Ksiądz Józef Sondej urodził się w podkarpackiej wiosce Mazury w 1914 r. Przez wiele lat był nauczycielem i wychowawcą w szkole w Strzyżowie, gdzie niewątpliwie był wzorem dla uczniów. Kształtował u nich antykomunistyczne postawy, uczył walki w obronie wiary i polskości. W latach 1955-1994 był proboszczem Parafii Chrystusa Króla w Rzeszowie, która dzięki księdzu Sondejowi szybko stała się ośrodkiem wspierającym niezależne działania opozycyjne. Mimo że wielokrotnie był inwigilowany i szykanowany przez władze PRL, zawsze był księdzem niezłomnym. Jego stosunek do ideologii komunistycznej był jednoznaczny, czemu niejednokrotnie dawał wyraz zarówno w kazaniach, jak i w swoich czynach. Mimo podeszłego wieku ksiądz Sondej cały czas jest aktywny duszpastersko. Jest nadal cenionym przewodnikiem duchowym, rekolekcjonistą, kaznodzieją, spowiednikiem. Dumni są z niego mieszkańcy nie tylko Rzeszowa, ale i całego Podkarpacia. Jest przykładem prawdziwego, dzielnie wypełniającego swoją misję duszpasterza. Takiego, któremu zasług nie mogą odmówić nawet sceptycy i przeciwnicy Kościoła katolickiego. To właśnie na przekór takim ludziom, powinniśmy głośno mówić o odważnej i pełnej ideałów działalności polskich duchownych. Nie zapomnieliśmy o księdzu Józefie Sondeju w setną rocznicę jego urodzin, ale także o wszystkich, którzy w okresie komunizmu prezentowali postawy prawdziwie patriotyczne i pełne oporu wobec zgubnej ideologii narzuconej Polsce przez Stalina. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Żaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Kilka miesięcy temu środowisko żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych zwróciło się do prezydenta RP Bronisława Komorowskiego o zdegradowanie komunistycznego generała Tadeusza Pietrzaka do stopnia szeregowca i odebranie mu odznaczeń państwowych, w tym Orderu Virtuti Militari. Niestety apel środowiska pozostał bez echa. Brak reakcji prezydenta i szefa MON Tomasza Siemoniaka na ten apel skutkuje tym, że w dniu dzisiejszym, 14 marca 2014 r., a więc zaledwie w dwa tygodnie po uroczystościach państwowych, kiedy z honorami czciliśmy niezłomnych żołnierzy wyklętych, tuż obok kwatery ˝Ł˝ na warszawskich wojskowych Powązkach, gdzie wrzucano ciała pomordowanych przez komunistów polskich patriotów, z honorami wojskowymi, uroczyście złożony zostanie w grobie komunistyczny generał. Tadeusz Pietrzak brał udział w zamordowaniu we wrześniu 1946 r. 30 żołnierzy podziemia antykomunistycznego z oddziału kpt. Henryka Flame, ps. ˝Bartek˝, o czym w piśmie do prezydenta wspomniało środowisko NSZ. Ten fakt być może nie był znany prezydentowi, jednakże wiedza o tym, że w trakcie poznańskiego Czerwca T. Pietrzak był komendantem wojewódzkim MO w Poznaniu, w latach 1956-1957 pełnił funkcję zastępcy szefa Głównego Zarządu Informacji WP, później w Wojskowej Służbie Wewnętrznej, gdzie nadzorował Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego, jest powszechnie dostępna. W latach 1968-1978 był wiceministrem spraw wewnętrznych, w latach 1965-1971 komendantem głównym MO. W grudniu 1970 r. uczestniczył w naradzie w gabinecie I sekretarza KC PZPR Władysława Gomułki, podczas której podejmowano decyzję o użyciu broni wobec protestujących na Wybrzeżu. W nagrodę za wierną służbę został ambasadorem PRL w Budapeszcie. Był również autorem książek wychwalających komunistyczną partyzantkę. Pietrzak pełnił funkcję przewodniczącego Krajowej Rady Żołnierzy Armii Ludowej przy Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych. Pytam więc ministra obrony narodowej: Panie ministrze, dlaczego pozwolił pan na to, by w czasie ostatniej drogi komunistycznego generała na warszawskich Powązkach wojskowych rozbrzmiały salwy kompanii honorowej Wojska Polskiego? Przebieg posiedzenia
Mówca: Teresa Świło
Data: 2014-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Miron Sycz
Data: 2014-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o odpadach, druk nr 2119, zawiera propozycje uzupełnienia ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r. poz. 21, z późn. zm.) o nowy przepis przejściowy - art. 244a. Przepis ten ma umożliwić dokonywanie zmian decyzji dotyczących zamykania składowisk odpadów, tzn. zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części oraz decyzji o zamknięciu składowiska odpadów, wydanych na podstawie poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach. (Gwar na sali) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Wanda Nowicka)
Mówca: Sprawozdawca Miron Sycz
Data: 2014-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Przepis wskazuje również, co może ulec zmianie w wymienionych decyzjach. Zmiany mogą dotyczyć następujących kwestii: po pierwsze, technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, po drugie, harmonogramu działań związanych z rekultywacją składowiska odpadów, po trzecie, sposobu sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów, w tym monitoringu, oraz warunków wykonania tego obowiązku. Zarządzający składowiskiem odpadów, który uzyskał decyzję dotyczącą zamknięcia składowiska odpadów przed wejściem w życie nowej ustawy o odpadach, tj. przed dniem 23 stycznia 2013 r., uzyskał prawo nabyte do zamknięcia składowiska zgodnie z treścią decyzji. Nowa ustawa o odpadach nie wprowadziła bowiem obowiązku dostosowania tych decyzji do nowych przepisów. Na skutek zmiany okoliczności lub opóźnień w realizacji rekultywacji składowisk w wielu przypadkach konieczne jest dokonanie zmian treści tych decyzji. W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, że zmiana stanu prawnego, a w szczególności uchylenie w całości ustawy, na podstawie której zostały wydane decyzje, uniemożliwia dokonanie ich zmiany w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego, przykładowo w zakresie harmonogramu prac. Chcę podkreślić, że szczególnie harmonogram prac, który jest integralną częścią tej decyzji, sprawiał największe kłopoty i trudności z racji przeważnie braku środków na rekultywację. Umożliwienie dokonania takich zmian leży w interesie zarządzających składowiskami. W wielu przypadkach zaktualizowanie harmonogramów rekultywacji składowisk odpadów jest warunkiem wręcz koniecznym, aby było możliwe skorzystanie ze środków funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej na dokończenie lub wręcz przeprowadzenie prac rekultywacyjnych. Brak nowelizacji oznaczałby dla wielu podmiotów konieczność wystąpienia o wydanie nowej decyzji w zakresie zamknięcia składowisk i uchylenie decyzji dotychczasowej w tym zakresie, co jednocześnie wiązałoby się ze spełnieniem nowych wymagań, takich jak uzyskanie decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów. A zatem w imieniu Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej rekomenduję Wysokiej Izbie przyjęcie tekstu projektu ustawy według wersji ze sprawozdania zawartego w druku nr 2163. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Arkit
Data: 2014-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Projekt ustawy o zmianie ustawy o odpadach wprowadza istotne i niezbędne zmiany w systemie gospodarki odpadami w części dotyczącej składowisk. Wprowadzone zmiany pozwolą m.in. na zaktualizowanie harmonogramu rekultywacji składowisk, co jest warunkiem koniecznym do skorzystania ze środków funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej na przeprowadzenie prac rekultywacyjnych lub ich dokończenie. Projektowana nowelizacja zakłada również zmianę rozstrzygnięć w zakresie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części oraz sposobu sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów, w tym monitoringu, oraz warunków wykonania tego obowiązku. Dla całościowego rozwiązania problemu związanego z kwestią zamykania i rekultywacji składowisk odpadów, który reguluje przedstawiony projekt, niezbędne wydaje się wprowadzenie odpowiednich dodatkowych zmian. Dlatego też w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska składam poprawkę do projektu ustawy o zmianie ustawy o odpadach. Projektowana zmiana ma na celu uwzględnienie w projekcie ustawy możliwości dokonywania w decyzjach dotyczących zamykania składowisk odpadów wydanych na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach zmian nie tylko o charakterze przedmiotowym, lecz także w zakresie określania podmiotu będącego stroną tej decyzji. Przedłożona poprawka w ust. 3 pozwoli na wskazanie organu właściwego do wydania decyzji zmieniającej dotychczas wydaną decyzję w sprawie zamknięcia składowiska, ponieważ może powstać wątpliwość, czy ma to być organ, który wydał zmienianą decyzję, właściwy zgodnie z uchyloną ustawą o odpadach, czy też organ właściwy zgodnie z obecnie obowiązującą ustawą. Aby rozwiać wątpliwości interpretacyjne, które mogą się pojawić, składamy tę poprawkę. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wnoszę o przyjęcie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o odpadach oraz o uwzględnienie poprawki przedłożonej przez klub Platformy Obywatelskiej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Miron Sycz
Data: 2014-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Drogi Panie Pośle! Pomyliliśmy ustawy. W tej chwili debatujemy nad projektem ustawy o odpadach, a nie nad tzw. ustawą śmieciową. (Poseł Marcin Witko: Ale mówiłem o gospodarce śmieciami, a to jest z tym związane.) To jest projekt zupełnie innej ustawy, chciałbym to sprostować. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marcin Witko
Data: 2014-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie pośle, wiem o tym doskonale, mam tego świadomość. Jednakże problem gospodarowania odpadami porusza nie tylko ustawa o odpadach, ale również tzw. ustawa śmieciowa i szereg innych przepisów, które są nierozerwalnie ze sobą związane. Jest kwestia składowisk, nielegalnych składowisk, których jest masa. Nie panujecie nad tym, nie kontrolujecie tego, dzieje się tam, co chce, zgodnie z hasłem: róbta, co chceta. Dotyczy to właśnie tego projektu ustawy o odpadach. (Oklaski)