Mówca: Rafał Wójcikowski
Data: 2016-04-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dzisiaj mija 120. rocznica urodzin jednego z najwybitniejszych polskich przyrodników, entomologów, a także leśników -przed chwilą była mowa o ustawie o lasach - pana prof. Jana Karpińskiego, który pochodzi z Piotrkowa Trybunalskiego, z mojego okręgu wyborczego. Dlatego zdecydowałem się przypomnieć o tym wybitnym człowieku. Ponieważ dyskutujemy zawzięcie o Puszczy Białowieskiej, o Lasach Państwowych, o świętym prawie własności, o kornikach, które zjadają drzewa w Puszczy Białowieskiej, przypomnijmy tę postać, bo jest to postać wybitna. Jest to postać, osoba, która skończyła studia leśne jeszcze w Petersburgu, jeszcze w carskiej Rosji i na szczęście skończyła je w czerwcu 1918 r., zdążyła przed bolszewikami. Od 1919 r. ta osoba, pan prof. Jan Karpiński rozpoczyna pracę w Lasach Państwowych, prawie od samego początku, i jest tak dobry, że wkrótce tworzy w Białowieży rezerwat, zostaje jego pierwszym dyrektorem, a z tego rezerwatu powstaje drugi w historii Polski park narodowy - Białowieski Park Narodowy, którego jest pierwszym dyrektorem. Pracę doktorską pan prof. Karpiński broni bodajże w 1929 r., w 1933 r. I proszę sobie wyobrazić, że tytuł pracy doktorskiej, memento mori, po prostu brzmi: ˝Fauna korników w Puszczy Białowieskiej˝. Praca doktorska została opublikowana przez prof. Karpińskiego w 1933 r. W 1935 r. zostaje honorowym obywatelem Białowieży. Proszę sobie wyobrazić, że w czasie wojny jest na emigracji, głównie na Litwie, ale w październiku 1944 r. już wraca, kiedy Armia Czerwona, mówiąc w cudzysłowie, wyzwala wschodnie tereny, do Białowieży i momentalnie obejmuje swoje obowiązki, i pracuje już od października 1944 r. w Puszczy Białowieskiej. Jeszcze trwa wojna, zwłaszcza powstanie antykomunistyczne, a prof. Karpiński już dba o swoje drzewa, o swoją ukochaną puszczę. Proszę państwa, to jest jedyny znany mi człowiek, który dwukrotnie uzyskuje odznaczenie: Złoty Krzyż Zasługi. Pierwszy Złoty Krzyż Zasługi dostaje przed II wojną światową, w II Rzeczypospolitej, a drugi Złoty Krzyż Zasługi dostaje po II wojnie światowej od władz komunistycznych. To chyba jedyny znany mi człowiek, którego obie władze szanują i obie władze nagradzają tym odznaczeniem bez względu na to, jaką mieliśmy historię. To jest człowiek, który pełnił tę funkcję i przed wojną, i po wojnie i nigdy nie wstępuje do partii komunistycznej, nigdy nie wstępuje ani do PPR-u, ani do PZPR-u. Proszę państwa, jego brat Stanisław Karpiński to znany pilot, znany żołnierz RAF-u. Mimo to, mimo takiego obciążenia dla władz komunistycznych władze komunistyczne nie decydują się na represje, nie decydują się na... Oczywiście nie został ministrem, nie dostał funkcji kierowniczej w zakresie leśnictwa, nie został ministrem, tak jak mówię, nie został rektorem uniwersytetu, dziekanem żadnego wydziału leśnictwa. To było mu niedostępne. Niemniej jednak pracuje do końca swojego życia, tak jak mówię, ze swoimi kochanymi drzewami. Napisał mnóstwo książek, w tym książek dla dzieci, młodzieży, o przyrodzie, o Puszczy Białowieskiej, o Górach Świętokrzyskich. To człowiek, który pierwszy zrobił zdjęcia Puszczy Białowieskiej, które sławiły Puszczę Białowieską na całym świecie. Jest nawet dom w Puszczy Białowieskiej nazwany: Karpiński. To jest czwarty dom pod względem wielkości w Puszczy Białowieskiej. To też jest jego zasługa. I jeszcze dodam ostatnią ciekawostkę, zanim złożę cześć pamięci tego człowieka. W 1961 r. prof. Karpiński jako pierwszy na świecie wyhodował w warunkach laboratoryjnych, czyli w sztucznych warunkach, prawdziwki, czyli borowiki. Nikomu się to przed nim nie udało, a on, będąc jednocześnie dyrektorem, pełniąc te wszystkie funkcje, wyhodował jako pierwszy na świecie w warunkach laboratoryjnych owocniki borowika. Tak że mamy takie wybitne jednostki (Dzwonek), które zasługują na pamięć, a ponieważ urodził się tam, skąd jestem posłem, więc przypominam państwu o tej wybitnej osobie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)