PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marcin Witko (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-04-12 (Sejm RP, kadencja 7)

W odniesieniu do projektu ustawy zmieniającej ustawę Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawę Ordynacja podatkowa chciałbym zauważyć, że obecne brzmienie przepisu art. 50 K.p.a. i art. 155 Ordynacji podatkowej w sposób dostateczny chroni obywateli przed bezzasadnym wzywaniem do osobistego stawiennictwa przez organ administracji publicznej poprzez zastrzeżenie, że takie wezwanie ma miejsce wówczas, gdy jest to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy lub dla wykonywania czynności urzędowych. Ponadto - na przykładzie postępowania administracyjnego - zasady, którymi kieruje się organ administracji publicznej, takie jak posługiwanie się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej oraz podejmowanie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a także załatwienie sprawy, kierując się m.in. słusznym interesem obywateli, potwierdzają, że wzywanie do osobistego stawiennictwa nie jest instrumentem nękania obywateli, tak jak zostało to przedstawione w uzasadnieniu do niniejszego projektu. Treść art. 50 K.p.a. powinna być oceniana w odniesieniu do powyższych zasad postępowania administracyjnego, a w takim ujęciu nie można mówić o braku racjonalności w korzystaniu przez organ administracji publicznej z instytucji wzywania do osobistego stawiennictwa, ponieważ w danej sytuacji stosowania tego środka jest to środek uznany za najprostszy lub/oraz niezbędny. Nawet jeżeli wnioskodawcy projektu dostrzegają fakt nadużywania instytucji wezwania do osobistego stawiennictwa przez organ administracji publicznej, to pewne jest to, że wprowadzenie do ustawy zapisu o formie pisemnej jako formie pożądanej przez ustawodawcę dla złożenia wyjaśnień/zeznań nie zmieni kwestionowanej praktyki organu. Należy zwrócić uwagę na fakt, iż niekiedy uczestnikom postępowania zależy na osobistym stawiennictwie w celu złożenia zeznań lub wyjaśnień, ponieważ taka forma kontaktu z organem administracji pozwala na dokładniejsze, wyczerpujące i szybsze przedstawienie wszelkich okoliczności sprawy objętej postępowaniem administracyjnym. Mając powyższe na uwadze, proszę o udzielenie odpowiedzi na pytanie: Czy postanowienia projektu zostały poddane szerokim konsultacjom społecznym również wśród instytucji stosujących przepisy K.p.a., którym zarzucane jest nadużywanie środka wzywania do osobistego stawiennictwa? Jeśli tak, to proszę o przedstawienie ich wyniku.
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2012-04-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Uzasadniając potrzebę zmiany art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, projektodawca wskazuje, że jest on przedmiotem nadużyć ze strony organów administracji publicznej umożliwiającym im unikanie rozpoznania podań, zwłaszcza w sprawach skomplikowanych i pracochłonnych. W związku z tym chciałbym zapytać: Czy autorzy projektu przeprowadzili odpowiednie analizy, to znaczy, czy są w posiadaniu jakichkolwiek danych, które obrazowałyby, jak kształtuje się stosunek słusznie i niesłusznie nierozpatrzonych pytań przez organy administracji? Wydaje się bowiem, że powyższa argumentacja może być - powtarzam, może być - nieco za daleko idąca. Wszak organ w razie zaistnienia braków formalnych wynikających z przepisów prawa wzywa wnoszącego podanie do ich uzupełnienia i poucza o skutku w postaci nierozpoznania podania, jeśli tego nie uczyni. A więc od petenta zależy, czy braki uzupełni i jego podanie zostanie rozpatrzone, czy też organ nie podejmie żadnych czynności. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marian Cycoń
Data: 2012-04-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Oczywiście podzielam stanowisko mojego kolegi klubowego odnośnie do Kodeksu postępowania administracyjnego, niemniej jednak jako ten, który wiele lat był burmistrzem, mam pytania. W uzasadnieniu projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez wprowadzenie możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpoznania brakuje zasadniczego elementu. Mam na myśli fakt, że projektodawca nie odnosi się do ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która zapewnia stronom postępowania ochronę przed bezczynnością organów administracji. Mało tego, na niezałatwienie sprawy w terminie służy stronom zażalenie do organu wyższej instancji na podstawie art. 37 K.p.a. Chciałbym w związku z tym zapytać: Czy brak wspomnianego odniesienia jest przypadkowy? Ponadto proszę o przedstawienie powodów, które zdaniem wnioskodawcy czynią istniejące rozwiązania niewystarczającymi, oraz o przedstawienie, na czym polegać będzie jakościowa zmiana pozycji strony postępowania administracyjnego, skoro w obecnym stanie prawnym posiada ona środki do ochrony swych praw. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Szymański
Data: 2012-04-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na początku zgłoszę pewną uwagę tożsamą z tą, którą zgłosił kolega z Solidarnej Polski - że przedstawiony projekt jest sprzeczny z podstawowymi zasadami techniki prawodawczej. Zwrot: ˝Na postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpoznania stronie służy zażalenie˝ powinien być ujęty w oddzielnym paragrafie, nie zaś po kropce. Wysoka Izbo, jeżeli podanie zawiera braki formalne stwierdzone przez organ na podstawie przepisów prawa proceduralnego i materialnego, to nie wszczyna się postępowania, tylko wzywa się wnoszącego do usunięcia tych braków z określeniem terminu i pouczeniem, iż nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Wezwanie jest czynnością techniczną, a nie czynnością procesową. Moje pytanie będzie bardzo krótkie, mówił o tym również mój przedmówca: Czy art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego nie jest wystarczającym środkiem prawnym, który zabezpiecza przed negatywnym rozstrzygnięciem w postaci braku rozpoznania danego podania? Czy zażalenie w tym przypadku dotyczy zachowania organu, czy też potencjalnej jego bezczynności? Czy nie uważacie państwo - chodzi o ten zwrot, o którym mówicie - że wystarczające byłoby tak naprawdę realizowanie art. 37? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2012-04-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pan marszałek Zych cytował dane na temat tego, jak stanowimy prawo. Materia kodeksowa jest tą materią, w której przypadku nie powinniśmy tego robić, a niestety robimy, bo decyzją poszczególnych klubów znowu będziemy zajmować się tym w komisji kodyfikacyjnej. Pytanie do pana ministra. Pracowaliśmy, nie wiem, chyba dwa lata nad poprzednim drukiem (nr 266), nie znaleźliśmy kompromisu. Na końcu w komisji podjęliśmy decyzję, że składamy wniosek o odrzucenie. Sejm go rozpatrzył. Dzisiaj idziemy podobną drogą - będziemy w podkomisji i komisji próbować znaleźć rozwiązania. Podobna sytuacja jest z tym projektem. Pytanie do rządu. Mam nadzieję, że rząd albo przygotuje własne rozwiązania dotyczące Kodeksu postępowania administracyjnego, które będą jakąś całością, albo będziemy ścigać się na jakieś nowelizacje, na krótkie zmiany, z których nic nie będzie wynikać. Będziemy psuć prawo i będziemy tak dalej brnąć w tym, co robimy. Przecież czy Kodeks postępowania administracyjnego, czy inne kodeksy to jest wrażliwa materia dotycząca wielu dziedzin życia. Pytanie: Czy rząd przygotowuje takie nowelizacje i czy zajmie stanowisko odnośnie do tych projektów, tak jak zajmował stanowisko w przypadku poprzedniego projektu i było ono jednoznacznie negatywne - że w ten sposób nie powinniśmy do tego podchodzić? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-04-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ludziom trzeba pomóc. Panie marszałku, to jest właśnie to, o co chodzi, dlatego że w biurach poselskich najwięcej skarg jest właśnie na opieszałość, na bezczynność nie tylko administracji, ale także sądów. To jest podstawowa sprawa. Ludzie przychodzą ze skargami na to, iż nie uzyskali odpowiedzi na jakiś tam wniosek po pół roku. Co robi urząd wtedy, kiedy ma już komplet dokumentów, wszystkie sprawy formalne są załatwione, a sprawa wydaje się trochę skomplikowana zdaniem urzędu? Otóż wydłuża sam sobie okres na przykład o dwa, trzy miesiące, podając jedną przyczynę: sprawa jest skomplikowana, w związku z tym urząd potrzebuje więcej czasu na rozpatrzenie tej sprawy. Mija termin i jest podobna informacja kierowana do petenta, i dalsze przedłużanie sobie. Co się okazuje? Otóż urzędnik, który załatwiał sprawę, był na chorobowym, i to był główny powód nierozpoznania w terminie. Być może, że dobry, ale nie wiadomo było, czy i kiedy przyjdzie ponownie do pracy, chorobowe się przedłużyło, a petent czeka. Takie jest również wykorzystywanie decyzji administracyjnej. Po to, aby obywatel, który składa wniosek czy podanie, nie mógł tego zarzucić (Dzwonek), informuje się go, iż korzystają z własnych środków prawnych. Ale mamy konkretny projekt. Panie ministrze, chciałbym zapytać: Jaka to jest skala problemu, kiedy wnioski obywateli są bez podania przyczyny nierozpoznawane? Czy prowadzicie państwo taką ewidencję? Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2012-04-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jedna kwestia dotycząca właśnie tego, o czym wspomniał mój przedmówca, a mianowicie zasady techniki prawodawczej. Niestety w K.p.a. zauważa się, że czasami właśnie rozstrzygnięcie, jeżeli chodzi o postanowienie, jest w odrębnym paragrafie, w innym jest in fine w danym paragrafie, więc to różnie bywa. Niestety świadczy to o dużej niechlujności, trzeba to jasno powiedzieć, ustawodawczej. Ale tak jest. Mam pytanie, bo najczęstszym powodem w postępowaniu cywilnym co do zwrotu pozwu czy wniosku, pisma procesowego generalnie jest nienależycie wyliczona opłata czy w ogóle nieuiszczona opłata. Wynika to z różnych rzeczy. Jeżeli strona nie jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, to po prostu nie wie, jak tę opłatę wyliczyć, szczególnie przy stosunkowej opłacie. Dlatego pytam wnioskodawców: Czy ten brak fiskalny, nieuregulowany w tej nowelizacji, był przypadkowy? A jeżeli tak, czy zamierza się to zmienić i zapisać, że rzeczywiście jest kwestia nie tylko braku formalnego, ale i wezwania do uiszczenia opłaty właśnie w tym terminie określonym przez K.p.a., siedmiodniowym, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania, na które to postanowienie będzie służyło zażalenie? Mówię o tym dlatego, żeby nie było wezwań jakby wielokrotnych: najpierw względy formalne, a potem względy fiskalne, albo żeby nie różnicować: ze względów formalnych będzie zażalenie, ale ze względów fiskalnych już nie będzie postanowienia, na które nie będzie zażalenia. Nie różnicujmy tych samych stanów faktycznych, bo to jest istotny element. Ubierajmy je tak w przepisy prawne, aby status strony był taki sam w takiej samej sytuacji (Dzwonek) prawno-faktycznej. Pytanie: Czy to jest przeoczenie, czy też zamierzacie tą sprawą się zająć? Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Sławomir Kopyciński
Data: 2012-04-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Bardzo dziękuję za przeprowadzoną dyskusję, wszystkie wystąpienia klubowe w sprawie proponowanego projektu ustawy. Bardzo dziękuję za wnioski, szczególnie z klubu Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego, pana marszałka Zycha, o skierowanie tego projektu do dalszych prac w komisjach sejmowych. Jestem przekonany i takie stanowisko przedstawiam, że wszystkie uwagi, celne uwagi, które tutaj padły, również te zgłoszone przez pana posła Romanka, zasługują na poparcie i na uwzględnienie w toku dalszych prac w komisji. Odpowiadam: to zróżnicowanie jest tylko i wyłącznie przypadkiem, przyjmujemy tę uwagę i jeżeli tylko Wysoka Izba nam to umożliwi, poprawimy to w toku dalszych prac sejmowych. Nie jest dla nas absolutnie zrozumiały wniosek o odrzucenie, ponieważ we wszystkich opiniach, panie pośle, stwierdza się, że obecne uregulowania są niewystarczające. I to po prostu trzeba zmienić. Zarzut, że jest to mała nowelizacja, powiem tak, przyjmuję. Jest ona mała. Ale jest pytanie: Dlaczego nie ma kompleksowej nowelizacji Kodeksu postępowania administracyjnego? Co robi rząd, co robi ministerstwo, co robi centrum legislacji? Nie robi nic. Dlatego my próbujemy, tak jak możemy, to prawo małymi krokami, małymi nowelizacjami naprawiać. Innego wyjścia nie ma. Chociaż też uważam, że jeżeli chodzi o sprawy kodeksowe, to lepsze byłyby regulacje całościowe. No ale czekamy, pan minister sam przyznał, dwa lata, tak? Dwa lata pracowaliśmy, projekt do kosza, kolejne dwa lata nic się nie działo. A problem pozostaje. Tak że być może taka metoda pracy, małymi nowelizacjami, będzie bardziej efektywna i bardziej skuteczna. Co do statystyk, o które pytał pan poseł Siedlaczek, oczywiście nie mogę powiedzieć, że takie statystyki wiążące mamy, ale byłby to znakomity przedmiot interpelacji. Podejrzewam, że minister by się nie ucieszył, gdyby musiał szczegółowo zbadać, ile takich skarg wpływa. Ale nasza praktyka, te rozmowy w biurach, o których mówił poseł Ajchler, potwierdzają, że jest to problem, który trzeba uregulować. Jeszcze raz zwracam uwagę na to, że my absolutnie tutaj nie psujemy prawa, bo taki zarzut też padł, nie wynotowałem od kogo. Weźmy pod uwagę to, że my nie wymyślamy nic nowego. Takie samo, analogiczne rozwiązanie funkcjonuje w Ordynacji podatkowej, funkcjonuje od 10 lat i od 10 lat doskonale się sprawdza. Czyli przeniesienie jakby tego rozwiązania z Ordynacji podatkowej do Kodeksu postępowania administracyjnego powinno na logikę przynieść podobne pożądane skutki. Tak że jeszcze raz bardzo dziękuję, licząc na to, że w jutrzejszych głosowaniach projekt zostanie skierowany do dalszych prac w komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Bętkowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-04-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nawiązując do omawianego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, pragnę odnieść się do treści art. l projektu, który dotyczy zmiany brzmienia art. 64 ust. 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, i zapytać: Co projektodawcy rozumieją przez występujące w art. 64 ust. 2 K.p.a. sformułowanie ˝inne wymagania˝ i jak to się ma do procedury wnoszenia zażalenia w sytuacji, gdy np. brak oznaczenia wnioskodawcy (nie wiadomo, kogo zawiadomić o brakach uniemożliwiających nadanie dalszego biegu sprawie)? Jak wtedy zawezwać wnoszącego podanie? (Art. 64 ust. l K.p.a. mówi jedynie o braku adresu osoby wnoszącej podanie.) Czy w sytuacji wprowadzenia procedury zażalenia postanowienia o pozostawieniu podania bez rozpoznania (zgodnie z życzeniem projektodawców) nie spowodowałoby to nieuzasadnionego przeciągania spraw administracyjnych? Czy ponowne wniesienie przez petenta pisma w danej sprawie nie byłoby szybsze i prostsze niż uruchomienie procedury rozpatrywania wnoszonych zażaleń? Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-04-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego SLD pragnę przedstawić nasze stanowisko w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (druk nr 237). Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy Kodeks podstępowania administracyjnego przewiduje dodanie w art. 64 § 2 K.p.a. zdania, które ma umożliwić stronie postępowania składanie zażalenia na postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpoznania w sytuacji, gdy podanie wniesione przez stronę nie czyni zadość innym wymogom ustalonym w przepisach prawa niż wskazanie adresu wnoszącego, a strona została wezwana do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Zdaniem projektodawców pozostawienie podania bez rozpoznania nie podlega według obowiązującego dziś prawa żadnej kontroli instancyjnej, a proponowana przez nich regulacja ma zapobiegać nadużyciom ze strony organów administracji, które wykorzystują art. 64 § 2 K.p.a. jako pretekst do unikania rozpoznawania podań, zwłaszcza w sprawach pracochłonnych lub kłopotliwych dla organu. Obowiązujące przepisy z pewnością dają stronie możliwość obrony swojego interesu prawnego, bo bezpodstawne pozostawienie podania bez rozpoznania oznacza, że organ administracji publicznej właściwy w sprawie pozostaje bezczynny i na jego bezczynność służy na ogólnych zasadach skarga do sądu administracyjnego. Zdaniem NSA, jeżeli w ocenie składającego wniosek jego wniosek spełnił kryterium kompletności, to może on złożyć skargę na bezczynność i wynik tego postępowania zadecyduje o tym, czy wniosek spełniał wszystkie wymogi formalne. Jednak z drugiej strony nie sposób nie zauważyć opinii, że pozostawienie podania bez rozpoznania w jakiejkolwiek formie nie powoduje stanu bezczynności w załatwieniu sprawy, a także obowiązujących w zakresie postępowań administracyjnych norm szczególnych, które przewidują orzeczenia w formie postanowienia w sytuacji pozostawienia podania bez rozpatrzenia, na które to postanowienia jednocześnie przysługuje zażalenie. Zatem wskazane jest przeanalizowanie projektu pod kątem możliwości ewentualnego ujednolicenia stosowania formy postanowienia o pozostawieniu podania bez rozpoznania zarówno w K.p.a., jak i w przepisach szczególnych. Stąd KP SLD wnioskuje o przekazanie projektu do prac w komisji.
Mówca: Robert Kropiwnicki
Data: 2012-04-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przypadł mi zaszczyt reprezentowania klubu Platforma Obywatelska. Przede wszystkim chciałbym podziękować Senatowi za pracę nad tym projektem. Jest to ważna misja Senatu, wielokrotnie podkreślana, przygotowywanie propozycji legislacyjnych, które mają na celu wykonanie orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego. Chciałbym szczególnie podziękować, bo zgodnie z praktyką, którą próbuje wdrażać klub Ruch Palikota, mogło być co najmniej 6 projektów ustaw, na szczęście jest jeden projekt ustawy z druku nr 270, który dotyczy w dużej części zmiany w Kodeksie postępowania karnego w zakresie dodania art. 618a-618l, i dalej zmian: Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i ustawy Ordynacja podatkowa. Uważam, że to jest bardzo dobra metoda. W ten sposób zostaną ujednolicone przepisy dotyczące zwrotu kosztów biegłym, świadkom, opiekunom, specjalistom, czyli tym wszystkim, bez których postępowanie sądowe jest utrudnione i od aktywności i zaangażowania których zależy tempo pracy sądu, bo jak przyjadą, to rozprawa się odbędzie, a jak nie przyjadą, spóźnią się, to jest to bardzo utrudnione. Powinniśmy tym osobom, które są ważne dla postępowania, stwarzać jak najlepsze warunki do pracy i zachęcać je do pracy. Mam nadzieję, że jednolita regulacja przynajmniej w pewien sposób będzie ułatwiała pracę biegłym, świadkom, bo to jest bardzo istotny element w pracy sądów. Ważne jest to, że we wszystkich sprawach cywilnych czy karnych, czy administracyjnych będzie jednolita regulacja. Stan obecny sankcjonował, powiedziałbym, bardzo mocne różnicowanie, jako że dekretem zostały wprowadzone minimalne stawki, natomiast regulacje zawarte w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czy w ustawie o kosztach sądowych w sprawach cywilnych były zdecydowanie lepsze i bardziej znośne dla osób, które pracują na rzecz sądów. Myślę, że przyszedł czas, żeby ten dekret skasować i by odszedł on do historii, bo nie ma już w obecnym porządku prawnym takiego pojęcia jak ˝dekret˝, to jest już pojęcie historyczne. Sądzę, że jego formuła merytoryczna wyczerpała się i powinien stracić moc. Dlatego klub Platforma Obywatelska opowiada się za skierowaniem tego projektu do komisji kodyfikacyjnej, aby dalej nad nim pracować i jak najszybciej zakończyć prace, żeby tę lukę, która się pojawia, szybko wypełnić i by nie było krzywdzących różnic w zwrocie kosztów, jako że to dotyczy w dużej mierze nie wynagrodzenia, lecz zwrotu kosztów dojazdów. Wnosimy o skierowanie projektu do dalszych prac. Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2012-04-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Prawo i Sprawiedliwość odnośnie do projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (druk nr 270). Nie będę się specjalnie rozwodził. Przedstawiciel wnioskodawców pan senator Bohdan Paszkowski szczegółowo przedstawił zapisy projektu. Zarówno konstytucyjnie chroniona zasada równości, ważny interes wymiaru sprawiedliwości, sprawność postępowań przed sądem, a także słuszne prawa majątkowe stron wymagają przyjęcia tej propozycji. A że to będzie kosztowało? Będzie, ale niech rząd zwolni te 100 tys. urzędników, które przyjął przez ostatnie 4 lata, to będą środki na zaspokojenie słusznych praw majątkowych świadków, biegłych, tłumaczy i specjalistów. Będziemy popierać ten projekt. Wnoszę o skierowanie go do dalszych prac w komisjach. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Józef Zych
Data: 2012-04-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Senatorze! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego zapoznał się dokładnie z projektem ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw. Jest to senacki projekt. Chciałbym podkreślić, że zasługuje on w pełni na uwzględnienie z tego powodu, że jest, po pierwsze, wykonaniem orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, ale i słusznym jego wykonaniem. W zasadzie nad niektórymi kwestiami zrównania biegli - świadkowie można by dyskutować. Niemniej jednak przyjęcie jednolitej zasady jest wskazane. Natomiast, panie senatorze, mam poważną wątpliwość. Chciałbym, żeby kolega Kalisz posłuchał w tym momencie. Mianowicie proponujecie, żeby ustawa weszła w życie wcześniej, a sześć miesięcy później, jeszcze przez sześć miesięcy obowiązywały akty wykonawcze. Otóż będzie to ewenement i to bardzo mylący. Bo, po pierwsze, jeżeli już chcemy doprowadzić do takiej sytuacji, to mamy przecież praktykę vacatio legis. W moim przekonaniu sprawa powinna być uregulowana w ten sposób, że z datą, kiedy uchyla się dekret, oczywiście uchyla się wszystkie przepisy wykonawcze, które były wydane na jego podstawie. W związku z tym, zgadzając się co do wniosku o skierowanie do komisji, jesteśmy zdania, że nad tym problemem trzeba się wnikliwie zastanowić. Dziękuję. (Oklaski)