Mówca: Jerzy Kozłowski
Data: 2016-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam przyjemność przedstawić stanowisko klubu Kukiz’15 w sprawie zmiany ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji, druk nr 659. Warto w tym miejscu przypomnieć, że za rządów PO i PSL zmniejszono kwotę z 5 na 1,5%, co oznaczało kompletny brak szacunku dla osób starających się o odszkodowanie z tytułu dekretów nacjonalizujących w Warszawie. Tak, w Warszawie, ponieważ zakres terytorialny był również zawężony do m.st. Warszawy kosztem innych samorządów, także mających majątek komercjalizowany. Ciekawe, jak to się ma do ostatnich doniesień prasowych dotyczących urzędników magistratu warszawskiego wobec np. przekazywania działek. Polska jest ostatnim krajem bloku wschodniego, który nie przeprowadził ustawy reprywatyzacyjnej od 27 lat. Zrobiły to wszystkie kraje bloku. Niestety brak takiej ustawy spowodował to, że nie oddano majątku prawnym właścicielom. Brak tej ustawy spowodował uwłaszczenie się nomenklatury postkomunistycznej, a obecnie partyjnej. Polska nie wykorzystała szansy odbudowy polskiej klasy średniej, a taką szansę miała w latach 90. Teraz ponownie traci tę szansę. Politycy obecnego PiS jeszcze w rządzie Jana Olszewskiego obiecali ustawę reprywatyzacyjną. Niestety nie dotrzymali słowa. Głównymi założeniami obecnej ustawy jest to, że samorządy z całego kraju, a nie jak dotychczas Warszawa, będą mogły otrzymywać dotacje z Funduszu Reprywatyzacji na spłatę roszczeń wobec Skarbu Państwa wysuwanych przez byłych właścicieli majątków przejętych przez Skarb Państwa. Wcześniej ustawa przewidywała możliwość dotacji tylko dla miasta Warszawy. To jest pozytywne. Nadal udzielenie dotacji będzie fakultatywne, decyzję będzie podejmował minister skarbu. Samorząd będzie musiał wykazać szczególne okoliczności uzasadniające udzielenie dotacji. To może nadal dyskryminować pewne samorządy, ale mimo wszystko jest to dobry kierunek. Środki funduszu będą mogły zostać jeszcze w roku 2016 przeznaczone na podwyższenie kapitału zakładowego Telewizji Polskiej SA, Polskiego Radia oraz spółek radiofonii regionalnej. I tutaj mamy do czynienia z używaniem majątku Funduszu Reprywatyzacji na cele, które niekoniecznie są zamierzone. Zatem pieniądze, które miały być używane m.in. do stworzenia ustawy reprywatyzacyjnej, będą używane do podtrzymywania spółek Skarbu Państwa przejętych przez partyjne klany. Minister skarbu otrzymuje możliwość inwestowania środków funduszu w akcje spółek publicznych. Ten sam zarzut, co powyżej. Wprowadzono wymóg utrzymania minimalnego poziomu środków funduszu w wysokości dwukrotności wydatków poniesionych w poprzednim roku budżetowym. Ustawa wchodzi z dniem ogłoszenia. Fundusz Reprywatyzacji to państwowy fundusz celowy utworzony na podstawie art. 56 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji. Na rachunku funduszu gromadzone są środki pochodzące ze sprzedaży 5% akcji należących do Skarbu Państwa w każdej ze spółek powstałych w wyniku komercjalizacji oraz odsetki od tych środków z przeznaczeniem na cele związane z zaspokajaniem roszczeń byłych właścicieli mienia przejętego przez Skarb Państwa. Pod koniec 2015 r. stan funduszu wynosił blisko 5 mld zł, natomiast wydatki z funduszu w ciągu ostatnich 5 lat wynosiły średnio ok. 290 mln zł rocznie. Jaki wniosek? Ustawa będzie służyć finansowaniu nieradzących sobie spółek Skarbu Państwa. Obecne przewidywania są takie, że zyska na tym Telewizja Polska. Budżet skończy się jej w listopadzie, dlatego ta ustawa bez vacatio legis pozwala na podwyższenie kapitału zakładowego w tym roku. Ponadto możliwość inwestowania z funduszu w spółki Skarbu Państwa będzie formą dokapitalizowania takich spółek. Przypomnę, że przeznaczenie ustawowe środków funduszu to cele (Dzwonek) związane z zaspokajaniem roszczeń byłych właścicieli mienia przejętego przez Skarb Państwa. Dziękuję.