PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marek Domaracki
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Poselskiego Twój Ruch mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie projektu dotyczącego dążenia do pełnej transpozycji postanowień RWD. Nowe prawo będzie wdrażało do polskich przepisów unijne dyrektywy wodną, powodziową i ściekową. Niniejsza nowela zakłada m.in. modernizację w ciągu 10 lat około 300 oczyszczalni ścieków w celu ograniczenia ilości fosforu i azotu w ściekach. Związki te powodują eutrofizację wód, która prowadzi do gwałtownego rozrostu roślinności, co niekorzystnie wpływa na stan akwenu wodnego. Minister Gawłowski podczas posiedzeń komisji środowiska uspokajał, że samorządy udźwigną ciężar finansowy, jaki będą musiały ponieść w nadchodzących latach na przystosowanie oczyszczalni ścieków do standardów unijnych. Obiecuje pożyczki i dotacje m.in. z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz wojewódzkich funduszy ochrony środowiska. Trzymamy pana ministra za słowo. Nowe prawo ma również poprawić bezpieczeństwo przeciwpowodziowe. Nowelizacja wprowadza dotychczas niewdrożone przez Polskę definicje zawarte w dyrektywie wodnej. Tzw. masterplany, czyli kompleksowe dokumenty, dotyczące m.in. ochrony przeciwpowodziowej, energetyki i transportu dla Odry i Wisły, będą gotowe w sierpniu 2014 r. Również do końca tego roku mają powstać cyfrowe mapy 254 rzek, na których występowały bądź występują powodzie. Zgodnie z nowelą przemysł energetyczny zobowiązany będzie do ponoszenia opłat za korzystanie na przykład z rzek. Niepokoi fakt, że zgodnie z proponowanymi zmianami kosztami za korzystanie z rzek obarczeni zostaną również rolnicy oraz hodowcy, dla których woda z rzek niejednokrotnie jest jednym z podstawowych warunków funkcjonowania. Liczymy, że ministerstwo ustali takie stawki za 1m 3 wody z rzek, że nie będzie to zbyt negatywnie wpływać na działalność gospodarczą takich osób i instytucji. Nowe Prawo wodne zmienia też zasady administrowania wodami w Polsce. Za daną rzekę odpowiadać będzie jeden zarządca, według planów powstaną dwie duże instytucje, które odpowiedzialne będą za dorzecza Wisły i Odry. W takiej sytuacji pod ich nadzorem znajdować się będzie 50 rzek, pozostałymi akwenami mają zarządzać marszałkowie. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Klub Poselski Twój Ruch, mając świadomość tego, że wprowadzenie tej noweli jest potrzebne i obligatoryjne, poprze proponowane zmiany zawarte w drukach nr 2106 i 2284. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ewa Wolak
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W traktacie akcesyjnym przewidziano, że przepisy prawne Unii Europejskiej w zakresie odprowadzania i oczyszczania ścieków komunalnych określone w dyrektywie będą w pełni obowiązywały w Polsce od 31 grudnia 2015 r. Wiemy, że są efekty, jeżeli chodzi o wdrażanie tej dyrektywy. Wiem, że w latach 2003-2012 wydatkowano w sumie 46 mld zł, w tym około 32,5 mld zł na sieć kanalizacyjną oraz 13,5 mld zł na oczyszczalnie ścieków. Chciałabym, aby pan minister przedstawił dokładne efekty wdrażania tej dyrektywy, ile wybudowano sieci kanalizacyjnych, nowych oczyszczalni ścieków. W ramach tych inwestycji nastąpiła też rozbudowa i modernizacja oczyszczalni ścieków, proszę o jakieś liczby. Wiemy, że nadrzędnym celem wyznaczania obszaru i granic aglomeracji jest koncentracja zaludnienia, działalności gospodarczej, że sieciowe odprowadzanie ścieków z tych obszarów powinno być uzasadnione technicznie i ekonomicznie. Trzeba sobie szczerze powiedzieć, że większość aglomeracji nieprawidłowo zaplanowała inwestycje w zakresie sieci kanalizacyjnej. Aglomeracje będą musiały dokonać weryfikacji swoich planów. Mam pytanie do pana ministra: Jak wdrożona ustawa Prawo wodne, nad którą procedujemy, wpłynie na realizację zobowiązań Polski w zakresie prawa unijnego, dyrektywy, która nas obowiązuje? Proszę o przedstawienie pewnych liczb, bo wiem, że pan minister posiada takie dane. Dziękuję.
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Do tej pory gminy, jeśli chodzi o planowanie gospodarki wodno-ściekowej, wchodziły w skład tworzonych terytorialnie aglomeracji, bo takie były kiedyś programy, finansowano przedsięwzięcia międzygminne. Jednakże obecnie wydaje się, iż wyjście z takiej aglomeracji może ułatwić poszczególnym gminom rozwiązanie problemów gospodarki wodno-ściekowej. W związku z powyższym chciałbym zapytać, z mocy czyjej decyzji gmina może wyjść z aglomeracji, kto taką decyzję jednoznacznie powinien podjąć. Pytam dlatego, że z informacji wójtów i burmistrzów wynika, iż nie mogą uzyskać takich odpowiedzi w urzędach marszałkowskich. Jeszcze raz powtórzę pytanie: Z mocy czyjej decyzji gmina może wyjść z takiej aglomeracji i kto jednoznacznie powinien podjąć taką decyzję? Czy instytucja decydująca o wyjściu z aglomeracji podejmuje decyzję autonomicznie, czy musi oprzeć ją na innych opiniach? Panie marszałku, Wysoka Izbo, na dzień dzisiejszy istnieją problemy z tzw. małą melioracją, ogólną, szczegółową. Czy istnieje możliwość współfinansowania jej ze źródeł zewnętrznych, na przykład z WFOŚ? Jeżeli tak, to na ile jest to obligatoryjne, a na ile jest to uznaniowe? I na koniec: Czy jest jakiś pomysł, aby ożywić małą meliorację w Polsce? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Paluch
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Moje pytanie będzie krótkie. Dotyczy ono art. 119 Prawa wodnego. Są tam określone zasady i procedury stosowane przy opracowywaniu programu wodno-środowiskowego. Skąd ta zmiana 37., polegająca na uchyleniu ust. 6a, to znaczy odcięcie się od udziału społeczeństwa według takiej procedury, jaką przewiduje ustawa z dnia 3 października 2008 r.? Dlaczego podmiotom, na które będzie nakładało się tymi zmianami tak poważne i rodzące wielkie skutki finansowe obowiązki, nie daje się prawa udziału w postępowaniu? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zapewnienie dostępu do wody pitnej stanowi realizację jednego z podstawowych praw człowieka i należy bić na alarm wszędzie tam, gdzie to prawo jest zagrożone. Kilkakrotnie informowałem już z tej trybuny, ale również i w rozmowach z przedstawicielami Ministerstwa Środowiska, o zagrożeniach, jakie występują, jeśli chodzi o główny zbiornik wody pitnej nr 213 dla Olsztyna. Otóż nad tym zbiornikiem, i to w miejscu, gdzie praktycznie wystaje on z ziemi, bo ma bardzo niską obudowę, znajduje się złoże kruszywa naturalnego Gisiel, złoże, którego eksploatację od kilku lat próbuje rozpocząć inwestor nieliczący się z konsekwencjami takiego działania. Mieszkańcy protestują, używają różnych argumentów, piszą do ministerstwa, do instytucji, które są zobowiązane do zapewnienia dostępu do wody pitnej. Niestety, inwestor nadal bardzo aktywnie działa, aby rozpocząć tę inwestycję. W tej chwili gmina przystąpiła do sporządzania studium i planu miejscowego. Na całe szczęście marszałek województwa po konsultacji, po rozmowie z mieszkańcami, skierował wniosek o to, aby umieścić również planowane, projektowane obszary chronione, tak aby nie można było zniszczyć tego ujęcia wody. Niemniej jednak chciałbym zapytać, czy jest możliwe wprowadzenie takich zmian, które umożliwiłyby zrównanie de facto projektowanych obszarów chronionych z obszarami, które już są objęte ochroną ze względu na zbiorniki wody pitnej, tak aby na obszarach, które będą objęte ochroną w ciągu dwóch, trzech, pięciu lat, już dzisiaj obowiązywały te same ograniczenia, ale też i te same prawa dotyczące ochrony. (Dzwonek) Oczywiście zbiorniki pozostaną w tym samym miejscu, a to, czy są one wpisane rok wcześniej, czy rok później, może mieć kluczowe znaczenie w przypadku ich ochrony. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zawadzki
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W zmianie 6. w art. 22 ust. 1b brzmi: Utrzymywanie wód jest realizowane przez: wykaszanie roślin z dna oraz brzegów śródlądowych wód powierzchniowych, usuwanie drzew i krzewów porastających dno oraz brzegi itd. W dziewięciu punktach wymieniono różne zadania, i bardzo dobrze. Wydaje się, iż wcześniej te zadania również były realizowane. Chciałbym zapytać na przykładzie granicznej rzeki Olzy, powiat wodzisławski, która rozdziela dwa państwa Unii Europejskiej: Polskę i Czechy, kto i jak może spowodować, aby brzegi rzeki po polskiej stronie wyglądały tak, jak wyglądają po stronie czeskiej, gdzie jest czysto, są wykoszone brzegi, jest ścieżka rowerowa, po prostu jest pięknie. Walczą o to już od roku mieszkańcy gminy, interweniując, gdzie to jest tylko możliwe. Sprawę podjęły również lokalne media. Czy po wdrożeniu tej ustawy sytuacja się poprawi? Czy pan minister może podać, jakie środki przyznawane są na ten cel ogólnie w skali kraju i czy w przyszłości można spodziewać się większych możliwości realizacji tego zadania? Czy w świetle tej ustawy sytuacja będzie bardziej czytelna? Czy będzie na przykład wskazany odpowiedzialny za tego typu zadania? Na dzień dzisiejszy RZGW odpowiada, iż jest na etapie opracowywania koncepcji utrzymywania tej rzeki, i tak jest od dłuższego czasu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Lassota
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przedmówca w dużym stopniu zapytał już również o to, o co miałem pytać, ale rzeczywiście sprawa utrzymania brzegu, utrzymania urządzeń jest tą, która nieraz w zasadniczym stopniu decyduje o tym, czy spotka nas nieszczęście powodzi, czy nie. Wiadome jest, że od lat środki przeznaczane na ten cel zarówno przez RZGW, jak i przez marszałków, zarządy melioracji są zdecydowanie za małe. To jest zaledwie kilka, może kilkanaście procent potrzeb. Chciałbym pana ministra zapytać: Jak się kształtuje ta sprawa, powiedzmy, na przestrzeni czy w przedziale ostatnich 5 lat? Czy ta sprawa ulega poprawie? Szczególnie jeśli chodzi o środki, bo decyzja to jest jedna sprawa, jak nie ma pieniędzy, to nie ma możliwości zrealizowania tych zadań. Jak to wygląda? Czy w ocenie pana ministra następuje poprawa, i to istotna poprawa, czy też po prostu dalej brniemy w takie sytuacje, o których mówił tu kolega Zawadzki, że po stronie sąsiadów mamy pięknie utrzymane brzegi, a po naszej stronie nie ma komu wykosić trawy? Dziękuję.
Mówca: Marek Gos
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Chcę zapytać o wątek, który w swym wystąpieniu klubowym poruszył kolega poseł z Twojego Ruchu, a mianowicie chodzi o problematykę korzystania z wód rzek dla celów rolniczych, głównie produkcji roślinnej i produkcji zwierzęcej. Jakby pan minister był uprzejmy odnieść się do tego zagadnienia. Powiem szczerze, że nie dostrzegłem tych aspektów w nowelizacjach, ale może rzeczywiście są takie zapisy czy są dalej prowadzone prace, które zmierzałyby w tym kierunku, żeby za korzystanie ze źródeł rzek śródlądowych, z wody rzek śródlądowych w przypadku korzystania w celach nawodnieniowych rolnicy po prostu płacili. Jeżeli tak, to jak miałoby wyglądać to pobieranie opłat? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ramowa dyrektywa wodna obowiązuje od października 2000 r., Polska wstąpiła do Unii Europejskiej w 2004 r., a my ciągle mamy problemy z definicjami, stąd moje pytanie. Wiem, że np. Niemcy 7 lat dostosowywali swoje prawo do prawa unijnego, ale my robimy to już 10 lat i nie widać końca. Moje pytanie jest teraz takie: Czy te braki definicyjne, a właściwie ogromne zapóźnienia definicyjne nie spowodują trudności w rozliczeniu inwestycji finansowanych z Unii Europejskiej? Inwestorzy, którzy wykonywali pewne zadanie w obszarze wód, mogli wiedzieć, że jest tak albo tak. Stąd bardzo proszę o odpowiedź na takie pytanie: Czy ministerstwo widzi ten problem, że to opóźnienie rządu polskiego, państwa polskiego względem przyjęcia poszczególnych definicji może skutkować problemami w rozliczeniu inwestycji, w rozliczeniu ze środków unijnych? Jak ta kwestia będzie się miała na przyszłość? Wiemy, że np. traci swoją ważność, już go praktycznie nie ma, program dorzecza górnej Wisły, z rezerwy przepadło w tej chwili 22 mln zł, czyli programu tak jakby nie ma, a program górnej Wisły będzie oceniany po nowemu, jak wszystkie bardzo małe, bardzo mało znaczące inwestycje, jak te osiem inwestycji przygotowanych czy znajdujących się w katalogu inwestycji wodnych. Stąd też moje pytanie: Co z tymi obecnie projektowanymi inwestycjami, które są projektowane bez podstawowych, elementarnych definicji, które powinny być już dawno przygotowane? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pan minister wyraził wolę, aby objąć ochroną obszary nad zbiornikami wody pitnej i, jak powiedział, te strefy będą wpisywane z urzędu. Chciałbym prosić o doprecyzowanie co do zwrotu: z urzędu. Kto będzie tutaj inicjatorem - czy to będzie wojewoda, czy to będzie obowiązkiem marszałka, czy zarządów wodnych? Bardzo proszę o doprecyzowanie.
Mówca: Ewa Wolak
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Posłanki i Panowie Posłowie! Dziękuję bardzo za dobrą współpracę w ramach prac nad projektem ustawy Prawo wodne. Wszyscy tutaj jasno to podkreślamy, że ważny interes państwa wymaga natychmiastowego wejścia w życie tej ustawy. Pragnę tylko jeszcze podkreślić, że w czasie prac podkomisji, komisji projekt ten był konsultowany z samorządami, nawet wtedy kiedy już zgłosiliśmy poprawki. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Arkady Fiedler
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Państwo Ministrowie! Celem projektu ustawy o zmianie ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym oraz ustawy o działach administracji rządowej jest wprowadzenie nowego pojęcia - integracji społecznej. Umożliwi to Radzie Ministrów m.in. stworzenie nowego programu romskiego na lata 2014-2020, który może być kontynuacją wcześniejszego programu romskiego, z lat 2003-2013. Chcę dodać, że wprowadzenie pojęcia integracji społecznej właściwie ma pewien charakter kosmetyczny, z jednej strony, ale z drugiej strony, jest to bardzo ważne, ponieważ umożliwi Ministerstwu Finansów przekazywanie odpowiednich środków na rzecz mniejszości narodowych i etnicznych. Pragnę dodać, że zarówno UOKiK, jak i minister spraw zagranicznych, badający zgodność ustawy z przepisami Unii Europejskiej, oraz Sąd Najwyższy nie wnoszą wobec projektu tej ustawy żadnego sprzeciwu. To tyle, proszę państwa. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Twój Ruch mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko w sprawie zmiany ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym oraz ustawy o działach administracji rządowej (druk nr 2223). W zasadzie moi przedmówcy w tej sprawie powiedzieli niemal wszystko, szczególnie wyczerpująco to, czego dotyczy ta zmiana, przedstawił poseł wnioskodawca pan Arkady Fiedler. Ja chciałabym nawiązać do tego nowego sformułowania, które jest zawarte w tym projekcie, do integracji społecznej. Rzeczywiście na ten temat na posiedzeniu komisji odbyła się dyskusja, czy nie będzie to utożsamiane z asymilacją, czyli z zagrożeniem wcielenia i ujednolicenia narodowościowego, niezachowania odrębności narodowych. Wydaje mi się, że Polska ma tak ogromne tradycje tolerancji i współistnienia różnych narodów, że nie obawiałabym się tego. Jesteśmy mniej tolerancyjni, gdy chcemy zachować jednolitość w stosunku do narodowości Polaków, natomiast każda kultura obca, której przedstawiciele tutaj mieszkają, jest dla nas wartością dodaną, ubogaca nasz kraj. Ta ustawa jest bardzo potrzebna, bo w zasadzie powstała w celu kontynuowania romskiego programu. Moje ugrupowanie szczególnie jest uwrażliwione na zagrożenia związane z wykluczeniem, dlatego uznajemy, że ten projekt ustawy jest niezmiernie potrzebny, żeby choć w niewielkim stopniu, bo, jak mówię, środki są takie, jakie są, można było zapobiec wykluczeniu ludzi, którzy są w szczególnie trudnej sytuacji, czyli Romów. Oczywiście poprzemy projekt ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Myślę, że przedstawiając stanowisko dotyczące projektu ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym oraz ustawy o działach administracji rządowej, w zasadzie posłowie przedmówcy omawiali ze szczegółami wymiar zmian. Chciałbym powiedzieć, że wprowadzenie tych zmian wynika nie tylko z zapisów konstytucji czy z zaleceń Unii Europejskiej, ale także z takiej czysto ludzkiej potrzeby normalizowania stosunków społecznych, relacji społecznych, jak pan poseł Ast powiedział, ze wszystkimi mniejszościami, choć w tym przypadku chodzi o mniejszość romską. Myślę, że już czas, dojrzeliśmy do tego - jesteśmy państwem cywilizowanym - żeby nie było żadnych wykluczeń, i należy dołożyć wszelkich starań, aby wszystkie grupy społeczne, etniczne, jeszcze raz powtórzę: w tym przypadku chodzi o społeczność romską, były społecznościami cywilizowanymi, po prostu nieróżniącymi się. Chodzi o zacieranie różnic między wszystkimi obywatelami Rzeczypospolitej. Mówimy: mniejszość romska, ale Romowie mają obywatelstwo polskie. (Poseł Ryszard Galla: My też mamy obywatelstwo.) Patrzę na pana posła Ryszarda - też dokumentuje się jako mniejszość niemiecka, ale jest obywatelem Rzeczypospolitej. Stąd też wszyscy, którzy zaliczają się do mniejszości... Z drugiej strony chciałbym powiedzieć, że jestem członkiem sejmowej Komisji Łączności z Polakami za Granicą i tak jak nam zależy na normalizowaniu stosunków mniejszości polskich gdzieś poza granicami, żeby miały, powiedzmy, możliwość realizowania własnej kultury, własnych zwyczajów itd., tak samo tutaj w odniesieniu do wszystkich powinniśmy stosować to samo kryterium pełnej życzliwości. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego popiera ten projekt ustawy. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Galla
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Debatujemy dzisiaj nad nowelizacją ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym, ustawą, która została przyjęta w 2005 r., a więc upłynęło sporo czasu. Chyba jest to efekt długoletniej pracy nad tą ustawą, ale też mogę powiedzieć, że w ostatnim okresie bardzo często w środowisku mniejszości narodowych i etnicznych zgłaszane są propozycje zmian tej ustawy. Oczywiście nigdy nie było takiej sytuacji, jak w dniu dzisiejszym, że pewne warunki zewnętrzne zmusiły nas do tego, aby tę ustawę nowelizować. Bardzo dobrze, bo myślę, że zadania, które są do zrealizowania w środowisku romskim, dla mniejszości romskiej są bardzo ważne i wydaje mi się, że ta kontynuacja pozwoli na to, że rzeczywiście w środowisku romskim te trudne tematy będą rozwiązywane. Natomiast w związku z tym, że takie inicjatywy już się w środowisku mniejszości narodowych pojawiały, chciałbym zapytać pana ministra, czy ministerstwo przychyli się do tego, aby rozpocząć prace nad nowelizacją tej ustawy. Jeśli tak, to następne pytanie: Kiedy ewentualnie te prace by rozpoczęto i czy jest szansa, żeby jeszcze może w tej kadencji ta nowelizacja ustawy została przyjęta? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jak już wspomniałem w trakcie wystąpienia, podczas posiedzenia komisji były zgłaszane zastrzeżenia. Mam tutaj na myśli przedstawiciela mniejszości słowackiej. Z uwagi na to, że projekt ustawy był projektem poselskim, nie wymagał konsultacji społecznych. Wobec tego chciałbym się dowiedzieć, panie ministrze, czy były zgłaszane już w trakcie prac komisji, po pierwszym i drugim czytaniu, jakieś zastrzeżenia innych organizacji mniejszościowych dotyczące tej propozycji. Myślę, że nie pozostałoby to bez wpływu na ostateczny wynik głosowania. Kluby zadeklarowały oczywiście poparcie dla projektowanej nowelizacji, jednak uspokoiłaby mnie taka informacja, że nie ma zastrzeżeń, że przedstawiciele organizacji mniejszościowych ten projekt popierają. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Miron Sycz
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ustawa o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym bez wątpienia dobrze służy zarówno państwu polskiemu, jak i mniejszościom narodowym. Jest to na pewno duży sukces. Nowelizacja dotyczy wprawdzie mniejszości etnicznej romskiej, ale zapis jest tak sprecyzowany, że odnosi się do wszystkich mniejszości narodowych. Jak już mówił pan poseł Marek Ast, ze strony niektórych organizacji mniejszościowych, szczególnie chodzi tu o organizacje słowacką i łemkowską, pojawiały się wątpliwości, czy zapis wprowadzający pojęcie nowej integracji społecznej nie przyczyni się do asymilacji. Były to w zasadzie jedyne wątpliwości. Bardzo prosiłbym pana ministra, żeby ewentualnie je rozwiał. Sam uważam, że definicja integracji społecznej wyraźnie to precyzuje. Niemniej jednak pewne wątpliwości są. Pamiętajmy o tym, że ustawa o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym przede wszystkim zakłada podtrzymywanie tradycji narodowych, kulturalnych i innych. Panie ministrze, bardzo prosiłbym o odniesienie się do tego problemu, tak aby wszelkie wątpliwości zostały rozwiane. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Lassota
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Powiedziano tu wiele słów, szczególnie o mniejszości romskiej. Użyto również takich określeń jak: marginalizowanie społeczne, wykluczenie, zagrożenie wykluczeniem itd. Bardzo dobrze, że ten problem się zauważa i że w dużym stopniu wychodzi się mu naprzeciw. Niemniej jednak chciałbym wrzucić trochę dziegciu do beczki miodu, bo wszyscy tak słodko mówili o tym, jak to właśnie jest czy będzie świetnie. Trzeba sobie jednak jasno powiedzieć, że jeżeli chodzi o integrację społeczną, to pomoc dla mniejszości romskiej powinna być rzeczywiście świadczona, ale powinna być również odpowiednio przyjmowana. Otóż ważne jest, żeby ci, którym ta pomoc jest w różny sposób przekazywana, również zechcieli przestrzegać zarówno porządku prawnego, jak i porządku społecznego. Nie mówię tego, pan minister zapewne wie, gołosłownie, bo przecież jest w Polsce na pewno wiele takich miejsc, np. gmina Łącko w województwie małopolskim, gdzie właściwie sama grupa takich osób stworzyła pewnego rodzaju getto, a jej członkowie są wyłącznie roszczeniowi. Nie respektują oni żadnych zasad, np. tych dotyczących ochrony powietrza, palą tam różne sprzęty i opony, jak również niszczą różne rzeczy. Tak więc chciałbym panu ministrowi zadać pytanie. Oczywiście jestem za tym, żeby zachowali oni swoją tożsamość, żeby dobrze się u nas czuli, ale też nie może być tak, że obywatele Polski, rodowici Polacy, będą gorzej traktowani niż grupy etniczne, szczególnie romskie. Jakie działania są podejmowane w tym zakresie? Jakie są ich efekty? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Pluta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Projekt ustawy o zmianie ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz ustawy o działach administracji rządowej doprecyzowuje kompetencje ministra właściwego do spraw wyznań oraz mniejszości narodowych i etnicznych. Społeczność romska jest jedną z mniejszości etnicznych w Polsce. W latach 2004-2013 prowadzony był program na rzecz integracji społecznej tej grupy. W związku z tym chciałbym zapytać: Czy są opracowane wnioski z realizacji tego programu? Czy podobne działania będą kontynuowane w przyszłości? Jakie działania podejmowane są w stosunku do części społeczności romskiej odrzucającej integrację społeczną i nieakceptującej jej?