Mówca: Krzysztof Tchórzewski
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoki Sejmie! Medialnie sprawa ucichła, a sytuacja na Śląsku jest nadal zapalna. Trudno sobie wyobrazić funkcjonowanie polskich regionów w zakresie przemysłu. Trudno sobie wyobrazić polski przemysł bez Śląska. Śląsk jest liderem polskiej gospodarki i tak musi być nadal. Nie ulega jednak wątpliwości, że osiągnięcie przez Polskę suwerenności energetycznej jest możliwe tylko dzięki śląskiemu węglowi. Szanowni Państwo! Surowce energetyczne, węgiel, gaz i ropa naftowa nie są surowcami, nie są materiałami, które w handlu światowym podlegają regułom rynkowym. Są one elementem międzynarodowej gry politycznej, służą do budowania wpływów gospodarczych, służą nowoczesnemu podporządkowaniu jednych narodów drugim. Potwierdza to najbardziej klarownie sytuacja na rynku gazu. Nie jest efektem działania rynku to, że Niemcy płacą Rosji za gaz cenę 35% niższą niż cena, jaką płaci Polska. Nasuwa się taki wniosek, że wewnątrz kraju ta cena winna być regulowana przez państwo i w związku z tym w ramach Unii powinny być prowadzone takie rozmowy, żeby nie dać się wciągać w tego typu sytuację jak ta, która obecnie ma miejsce w Polsce. Inną bardzo ważną sprawą, właściwie politycznym sloganem stosowanym przez przedstawicieli Platformy Obywatelskiej i PSL, ten slogan jest jednocześnie obraźliwy dla Śląska, jest kłamstwo, że z budżetu państwa, a więc z pieniędzy polskich podatników, ciągle dopłaca się do górnictwa węgla kamiennego. Media to głoszą z taką pewnością siebie, że większość Polaków w to wierzy. Tymczasem sytuacja tak nie wygląda. Budżet państwa dotował górnictwo węgla kamiennego w latach 2008-2014 tylko raz - w 2010 r. kwotą 401 mln zł. Oprócz tego w latach 2008-2015, a więc już jakby z planem na rok obecny, wydatkowano - za pośrednictwem Spółki Restrukturyzacji Kopalń - na restrukturyzację zamkniętych kopalń, zabezpieczenie kopalń sąsiednich przed zagrożeniem wodnym, gazowym i pożarowym oraz naprawianie różnego typu szkód górniczych kwotę w wysokości 2,7 mld zł. A więc w latach 2008-2014 pomoc państwa dla górnictwa, właściwie nie bezpośrednio dla górnictwa, tylko w zakresie pomocy w likwidacji kopalń, wyniosła razem ok. 3,1 mld zł. W międzyczasie w 2010 r. za zgodą polskiego rządu, który mógł to oprotestować, te przepisy mogły nie wejść w życie, została przyjęta decyzja Rady Europejskiej zakazująca pomocy publicznej dla górnictwa. Jeżeli tak na to popatrzymy, to musimy w tym momencie, także jako parlamentarzyści, mieć bardzo wielkie pretensje do rządu o to, że w tym czasie zgodził się na likwidację pomocy publicznej dla górnictwa, a jednocześnie z tego górnictwa wyciągał pieniądze, drenował górnictwo z pieniędzy, zamiast zgodzić się na to, żeby te pieniądze zostały przeznaczone na inwestycje w górnictwie. Jeżeli mówimy o środkach finansowych, to górnictwo węgla kamiennego w latach 2008-2014 tylko w zakresie zobowiązań publicznoprawnych przekazywało Skarbowi Państwa 7,5 mld zł rocznie, czyli w ramach zobowiązań publicznoprawnych, a więc podatków, ZUS-u i tego wszystkiego, co właściwie jest dochodem budżetu państwa, wyniosło to 52,5 mld zł. Wynik finansowy górnictwa za te lata, mimo straty w 2013 r., wyniósł ok. 11 mld zł na plusie, a więc w latach 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 górnictwo węgla kamiennego przynosiło setki milionów, a jeśli chodzi o Jastrzębską Spółkę Węglową, to nawet miliardy zysków. (Dzwonek) W tym samym czasie sama Jastrzębska Spółka Węglowa wygenerowała 6 mld zysku. Skarb Państwa zyskał na akcjach Jastrzębskiej Spółki Węglowej 5,5 mld zł. A więc biorąc pod uwagę dywidendy, dodatkowo poza zobowiązaniami publicznoprawnymi Skarb Państwa wyprowadził z górnictwa węgla kamiennego jeszcze 4 mld zł. Jak te 60 mld zł ma się do 3,1 mld zł, które zostały wypłacone z tytułu kilkuletniej dotacji dla górnictwa ze strony Skarbu Państwa? Nie wolno tak oszukiwać i mówić o tym, że górnictwo węgla kamiennego jest finansowane przez budżet. Przecież jak bez tych 60 mld zł wyglądałby budżet państwa polskiego? Dziękuję. (Oklaski)