Mówca: Krzysztof Tchórzewski
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W dniu wczorajszym brałem udział w spotkaniu przewoźników zrzeszonych w tzw. Porozumieniu Białowieskim. To moje oświadczenie jest związane z tym, że uwzględniając punkt widzenia tych zebranych kilkuset przedsiębiorców z terenu całej Polski wschodniej, którzy ustosunkowywali się do problemów funkcjonowania granicy wschodniej, a więc także wschodniej granicy Unii Europejskiej, nabrałem pewnych przeświadczeń o bardzo złym funkcjonowaniu naszego państwa. Otóż z jednej strony bardzo narzekali na to, że niesłusznie są szykanowani, są od nich wyciągane niesłuszne kary, jeśli chodzi o naszego sąsiada, to znaczy Białoruś, że cyklicznie praktycznie każdy z nich styka się z zatrzymywaniem samochodów, nawet często na parę miesięcy, z powodu różnego typu drobnych przewinień albo tylko podejrzeń tych drobnych przewinień, które w rzeczywistości nie mają miejsca. Z drugiej strony wskazywali na to, że przepustowość granicy z naszej strony, to znaczy ok. 40 pojazdów na dobę, jest przepustowością niezwykle małą, która powoduje, że ich kierowcy stoją często na granicy po kilka dni. To powoduje opóźnienia i utrudnienia w transporcie ładunków z zachodu na wschód, w którym pośredniczą w jakimś zakresie właśnie ci przewoźnicy znad całej granicy wschodniej. Wskazywali na to, że jednym z problemów z wydłużeniem czasu przestoju samochodów jest wprowadzona i konsekwentnie utrzymywana mimo ich protestów zasada posiadania w zbiorniku przy powrocie do Polski paliwa zakupionego na Białorusi czy w Rosji - 600 l. Normalnie miarką jest mierzony poziom paliwa, jest to przeliczane na ilość litrów w zbiorniku i szacunkowo, według swego uznania, celnik dookreśla, ile tego paliwa jest. Później, jeżeli uzna, że jest nawet 20 czy 30 l więcej, rozpoczyna się procedura nałożenia opłaty celnej, a więc samochód jest trzymany na granicy, są wystawiane dokumenty związane z ukaraniem. To powoduje, że wielu polskich przewoźników, wracając z Rosji, nie jedzie prosto drogą na przykład przez przejście Brześć, Kukuryki czy też Białystok, tylko jedzie przez Litwę. Litwa, żeby ułatwić przejście graniczne, wprowadziła taką samą zasadę jak dla samochodów osobowych, to znaczy ile w zbiorniku fabrycznym ktoś posiada paliwa, tyle może do Polski wwieźć. W związku z tym większość naszych przewoźników jedzie do Polski właśnie przez Litwę. Nadrabiają oni kilkaset kilometrów, spalają dużo więcej paliwa, a mimo wszystko decydują się na to, ze względu także na kary stosowane, bo trudno uznać, jeśli chodzi o zbiornik, który ma ponad 1000 l pojemności, czy on ma te 600 l paliwa, czy nie, ile spalił od ostatniego zatankowania. Przewoźnicy twierdzą, że jeśli chodzi o skargi czy też zażalenia części stacji paliwowych na granicy, gdzie po przekroczeniu granicy czasami tankują, te skargi powodują, że minister finansów utrzymuje twarde stanowisko, nie chcąc przejść na system litewski. Tymczasem są koszty z tym związane, dodatkowe koszty, które ponoszą przewoźnicy, czyli wzrastają ich koszty w ogóle funkcjonowania. Z tytułu długich przestojów na granicy, które są wyjątkowo długie - cała zmiana, która to wykonuje, to do 500 samochodów na zmianę - ta granica właśnie całej Unii Europejskiej jest bardzo nieprzepustowa. Jest szereg innych utrudnień, których nie mam już czasu wskazać, a które wydają się błahe i łatwe do załatwienia przez rząd - od kilku już lat nie są załatwiane, nie są uwzględniane. Jeśli chodzi o ten sektor gospodarki, ponad 1 mld euro na plusie w wymianie gospodarczej tutaj notujemy, a więc on wymaga również jakiegoś szacunku i spojrzenia na to z punktu widzenia także zatrudnienia (Dzwonek), które jest na poziomie kilkuset tysięcy ludzi. Dziękuję bardzo. (Oklaski)