Mówca: Maria Nowak
Data: 2012-12-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W ostatnich dniach zrobiło się głośno o planowanych zwolnieniach w tyskiej fabryce Fiata. Dotyczy to 1500 pracowników. Przypomnę, że problem nie jest nowy i ani dla mnie, ani dla Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość nie jest zaskoczeniem. Pierwsze sygnały, że przyszłość tyskiej fabryki nie rysuje się różowo, otrzymaliśmy już 2 lata temu. Wtedy ani minister gospodarki Waldemar Pawlak, ani premier Donald Tusk nie zrobili niczego, co byłoby skuteczne, co wpłynęłoby na zmianę planów Włochów, którzy już wtedy myśleli o przeniesieniu produkcji modelu Fiat Panda z Tychów do swojego kraju. Związkowcy apelowali do ówczesnego wicepremiera, stwierdzając, że w obliczu światowego kryzysu wszystkie rządy zabiegają o interesy własnych gospodarek, rozwój przemysłu i ochronę miejsc pracy. Tak samo aktywny powinien być polski rząd. Niestety, nie był. Dziś ponosimy tego konsekwencje. Ja sama w tym roku, roku 2012, bo nie wspomnę już o moich interwencjach w tej sprawie w czasie poprzedniej kadencji, złożyłam dwie interpelacje, pytając m.in. o to, jakie działania podejmie ministerstwo, aby pomóc tyskiej fabryce. W odpowiedzi sekretarz stanu pan Jacek Męcina poinformował mnie, że zwolnieni pracownicy mogą skorzystać z pośrednictwa pracy, poradnictwa zawodowego, ze szkoleń i z pomocy w aktywnym poszukiwaniu pracy. Nie będę oceniała skali arogancji i tupetu pana ministra, który po poinstruowaniu mnie, jakie przywileje ma bezrobotny, wyraził przekonanie, że, cytuję: przedstawione informacje zostaną uznane przez panią poseł Marię Nowak za wyczerpujące. Otóż nie. Absolutnie nie zostały tak ocenione. Z kolei podsekretarz stanu pani Grażyna Henclewska w odpowiedzi na moją drugą interpelację poinformowała mnie, że: Kwestie dalszego rozwoju polskiego przemysłu i rynku motoryzacyjnego stały się kluczowymi tematami dyskusji prowadzonej w ramach powołanego przez prezesa Rady Ministrów Międzyresortowego Zespołu do spraw Wzrostu Konkurencyjności Przemysłu Motoryzacyjnego. Dlatego też przedstawiciele Ministerstwa Gospodarki uczestniczą czynnie w różnego rodzaju forach i pracach instytucji międzynarodowych. Jako swoistą formę uznania znaczenia Polski dla europejskiego sektora motoryzacyjnego należy wymienić zaproszenie Polski do udziału w pracach grupy wysokiego szczebla CARS 21. To także pozostawię bez komentarza. Tymczasem szef Fiata Sergio Marchionne w jednym z wywiadów przyznał, że decyzja o przeniesieniu produkcji Pandy do Włoch nie miała uzasadnienia ani ekonomicznego, ani technicznego, a miała na uwadze dobro jego kraju. Bo, jak powiedział, Włochom należy się pierwszeństwo, gdyż tam są korzenie Fiata. Ten patriotyzm prezesa jest dla mnie całkowicie zrozumiały. Mam natomiast wątpliwości, czy polski rząd w ówczesnym czasie, czyli przed dwoma laty, zrobił wszystko, co możliwe, aby takim decyzjom zapobiec lub czy przynajmniej prowadził negocjacje w tym zakresie. Czy w tym świetle jeszcze większym absurdem nie wydaje się być finansowanie przez Polskę długów innych krajów Unii Europejskiej, w tym Włoch? Sądzę, że wykonując obecnie nerwowe ruchy, polski rząd wystawia się jedynie na śmieszność. Decyzje zapadły grubo wcześniej. Dziś można już tylko łagodzić ich skutki, a i to w niewielkim stopniu. Nie wiem jeszcze, próbowałam zorientować się poprzez Internet, czy na posiedzeniu dzisiejszej Rady Ministrów zapadły jakieś decyzje. Ale wszystko, co zrobi dzisiaj rząd, jest dalece spóźnione. Na pewno nie uratuje się tych miejsc pracy. Ważne, żeby chociaż złagodzić tego skutki i być mądrym nie dopiero po szkodzie, ale i przed. Dziękuję bardzo. (Oklaski)