Mówca: Andrzej Adamczyk
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Jest strona rządowa, bardzo się cieszę. W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym oraz niektórych innych ustaw, druk nr 2241. Szanowni Państwo! Wydaje się, że ten projekt, jak moja przedmówczyni zacytowała z uzasadnienia, jest czyszczący, regulujący, ułatwiający funkcjonowanie ministerstwa właściwego do spraw transportu drogowego, budowy autostrad oraz budownictwa i mieszkalnictwa, nieruchomości. Po wnikliwej analizie projektu ustawy okazuje się, że nic bardziej mylnego. Dzisiaj możemy powiedzieć to jasno i wyraźnie, patrząc na kompetencje pierwszej rady, chodzi o Radę do Spraw Autostrad. Dzisiaj możemy już być pewni, że wszystko, co stało się podczas realizacji ˝Programu budowy dróg krajowych i autostrad˝ od 2008 r. - programów, bo przecież realizowany już jest drugi program w tym zakresie - te niepowodzenia, kłopoty, zmarnowane środki finansowe, niedokończone inwestycje drogowe, to także skutek tego, iż Rada do Spraw Autostrad nie była wykorzystywana w zasadzie w ogóle. Nie korzystano z pomocy ekspertów, nie korzystano z opinii być może niekoniecznie poprawiających nastrój premiera, a szczególnie ministra właściwego do spraw transportu, z opinii, które mogły mieć wpływ na racjonalizację podejmowanych działań, na racjonalizację procedur w zakresie budowy autostrad w Polsce. Przypomnę chociażby, że kompetencje tej rady to m.in. ocena kryteriów oceny dokumentacji wstępnej ofert w postępowaniu przetargowym czy wyników klasyfikacji wstępnej. Gdyby korzystano z porad tej rady, to kto wie, być może członkowie tej rady powiedzieliby ministrowi wyraźnie: waszym celem nie jest ogłoszenie przetargu i podpisanie umowy za wszelką cenę, bez względu na to, co stanie się z projektem, waszym celem jako inwestora odpowiedzialnego za środki publiczne jest zrealizowanie inwestycji od A do Z, od początku do końca. Zatraciliście się w tym wszystkim i dzisiaj decydujecie o likwidacji tej rady. To świadczy absolutnie o niekompetencji w zakresie wykorzystywania głosów doradczych. Ale przecież to nie tylko kwestia likwidacji Rady do Spraw Autostrad, ale także likwidacji rady do spraw nieruchomości. Ktoś powie: błaha rzecz, cóż tam rada do spraw nieruchomości. Ale to też ciało eksperckie, które pozwala zasięgać opinii ministrowi właściwemu do spraw budownictwa, nieruchomości. I cóż robi tenże minister? Minister Cezary Grabarczyk w latach 2007-2011 przez trzy lata przetrzymuje na swoim biurku decyzję o powołaniu członków rady. Zarówno w przypadku poprzedniego ciała, jak i tego, o którym teraz mówię, to minister jest kompetentny do tego, żeby wpływać na kształt tego zespołu, żeby powoływać, odwoływać członków, wreszcie żeby ustalać regulamin, czyli kryteria i zasady działania tychże podmiotów, to minister jest odpowiedzialny za to, jak kształtuje te ciała doradcze. I co? Absolutna inercja, absolutny brak jakichkolwiek działań w tym zakresie. Muszę powiedzieć, że z przykrością - jest tutaj przedstawiciel rządu, nie bez przyczyny pytałem - przyjmuję uzasadnienie do projektu ustawy, które obraża członków rady do spraw nieruchomości. Piszecie państwo, mówię tutaj o rządzie, że jak zwykle prezes Rady Ministrów Donald Tusk podpisał projekt ustawy. Donald Tusk pisze, że likwidacja Państwowej Rady Nieruchomości wpłynie m.in. na oszczędności finansowe wynikające z konieczności utrzymania rady, związane z kosztami delegacji jej członków i kosztami obsługi. Mamy wygłoszoną na posiedzeniu Komisji Infrastruktury wypowiedź jednej z członkiń tejże rady nieruchomości pani prof. Kalus. Pani profesor mówi wyraźnie: przysięgam, że nigdy nie otrzymałam grosza za uczestnictwo w radzie (Dzwonek), nawet nie otrzymałam zwrotu kosztów przejazdów na posiedzenia rady. Wstyd. Wstyd, panie ministrze, obrażać ludzi, którzy się angażują, wykorzystują swoją wiedzę, swój czas, swój dorobek naukowy, żeby wspierać działania rządu. Wstyd obrażać tych ludzi.