PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Dariusz Bąk
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Mam pytanie do sprawozdawcy projektu. Kto rządził Polską, kiedy wprowadzano stan wojenny? Bo według mojej wiedzy PZPR, ZSL i SD. (Poseł Ryszard Zbrzyzny: Niemożliwe.) Dzisiaj na tej sali mamy do czynienia z teatrem pogrobowców komunizmu w Polsce. (Oklaski) To są działacze PZPR, którzy próbują coś udowodnić. Wy udowodniliście swoim działaniem, nieszczęściu uległo kilkadziesiąt tysięcy ludzi właśnie w stanie wojennym, wielu oddało życie. Dzisiaj należy im się zadośćuczynienie w wolnej Polsce. (Poseł Leszek Aleksandrzak: Jasne.) Dlatego powinniście siedzieć cicho (Oklaski), a nie uzasadniać swoje racje. (Poseł Leszek Aleksandrzak: Trzeba wycenić walkę o niepodległość.) Wy służyliście obcemu mocarstwu i dlatego nie macie dzisiaj prawa zabierać głosu w sprawie zadośćuczynienia dla ofiar waszego barbarzyństwa. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To skandal! To skandal roku 2015 i skandal 8-letnich rządów Platformy Obywatelskiej, że dzisiaj tylu Polaków dostaje emeryturę w wysokości 880 zł. To, że dzięki tej ustawie dacie temu panu, tej pani albo tamtemu panu 400 zł więcej, nic nie zmieni. Bo ten projekt ustawy jest napluciem w twarz tym wszystkim, którzy też żyją w biedzie... (Poseł Rafał Grupiński: To skandal.) ...którzy też potrzebują pomocy, którym...
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

To są więźniowie wolnej Polski... (Poseł Leszek Aleksandrzak: A pan zadawał się...) ...więźniowie uwięzieni w swojej ekonomicznej beznadziei. To wywołało śmiech podczas mojego poprzedniego pytania. (Dzwonek) Ale powtórzę: nie dzielmy polskiej biedy, ona jedno ma imię. Pomagajmy wszystkim, nie tylko zasłużonym. Wszyscy są zasłużeni dla Polski. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Rafał Grupiński
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mój wniosek formalny ma charakter bardzo specjalny, dlatego że uważam, że członkowie klubu SLD w swoich wystąpieniach po prostu przekraczają wszelkie granice przyzwoitości. (Oklaski) Otóż chcę powiedzieć, że nazywanie tego projektu ustawy, dzięki któremu pomagamy najbiedniejszym, tym, którzy byli prześladowani w czasach komunizmu, kiedy rządzili wasi towarzysze, pluciem w twarz komukolwiek jest hańbą. (Oklaski) Ten projekt ustawy pomaga tym, którzy dzisiaj są najbiedniejsi, a którzy kiedyś walczyli o wolność, jaką dzisiaj mamy. Dzięki tej wolności zasiadacie dzisiaj w tych ławach, w których siedzicie, a atakujecie tych najbiedniejszych, którzy kiedyś walczyli o wolność, słowami o pluciu innym w twarz. (Głos z sali: Brawo!) Uważam, że naprawdę są pewne granice (Oklaski) retoryki politycznej i sposobu występowania w tych kwestiach. Dziękuję bardzo. (Oklaski) Przepraszam, panie marszałku, że nadużyłem trybu wniosku formalnego.
Mówca: Jacek Świat
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Za chwilę będziemy głosować nad projektem ustawy, na którą tak naprawdę czekamy wiele lat, na którą czekają ci z najdzielniejszych działaczy opozycji, którzy dziś klepią biedę, patrząc jednocześnie, jak towarzysze utuczeni w dawnym systemie czy w okresie transformacji mają się dobrze, koledzy tych panów, którzy dzisiaj w tak haniebny sposób wypowiadali się w Sejmie. Ale ten projekt ustawy jest też czy powinien być dla nas wszystkich powodem do wstydu, że pojawia się tak późno i w tak niewielkim stopniu realizuje postulaty środowisk dawnej opozycji. Ale oczywiście dobrze, że jest, nawet w tej okrojonej formie. Mój klub mimo wszystko poprze ten projekt ustawy, choć rodzi się pytanie. Przegłosowaliśmy przed chwilą kolejne (Dzwonek) przeniesienie terminu. Czy rzeczywiście musieliśmy tak długo czekać? Dlaczego ten projekt nie mógł pojawić się już przed wakacjami ubiegłego roku, tak jak to było pierwotnie planowane? Czy ktoś przeprosi mój klub i mnie osobiście za to padające również z tej mównicy oskarżenie, że jeśli chodzi o ten projekt ustawy, my to przeciągamy, gramy na zwłokę? (Oklaski)
Mówca: Leszek Miller
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zgłaszam wniosek formalny o zwołanie Konwentu Seniorów i przerwę, dlatego że pan marszałek nie zareagował, kiedy jeden z posłów wypowiadał się na temat tego, co posłom Sojuszu Lewicy Demokratycznej wolno, a czego nie wolno. Otóż chciałbym przypomnieć Wysokiej Izbie, że wszyscy tutaj zasiadający mają takie same prawa i takie same obowiązki i zostali wybrani dokładnie w ten sam sposób. Nikt tutaj nie został mianowany, nasze mandaty pochodzą z wyboru. Posłankom i posłom Sojuszu Lewicy Demokratycznej wolno robić dokładnie to samo, co wszystkim zebranym w tej Izbie. Na koniec chciałbym powiedzieć, że na szacunek zasługują ci, którzy rzeczywiście na ten szacunek zasługują, a nie ci, którzy tego wymagają.
Mówca: Dariusz Bąk
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W przeciągu jednego roku mamy do czynienia z trzecią zmianą ustawy o lasach. Wcześniej dotyczyło to nałożenia haraczu na Lasy Państwowe, później podniesienia podatku od lasów ochronnych o 50%, a teraz jest atak na system organizacyjno-prawny Lasów Państwowych. Do kiedy koalicja rządząca PO i PSL będzie zaśmiecać ustawę o lasach i niszczyć Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe? Dlaczego do chwili obecnej nie jest rozstrzygnięta sprawa referendum? Wniosek podpisało 2600 tys. Polaków, a jedno z pytań brzmi następująco: Czy jesteś za utrzymaniem dotychczasowego systemu funkcjonowania Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, określonego w ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach, co zabezpiecza dotychczasową rolę tego podmiotu w wypełnianiu potrzeb narodowych? Dlaczego, gdy społeczeństwo woła o referendum, nie realizujecie tego, tylko niszczycie dobrze funkcjonujące Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe? Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Jan Szyszko
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że ta ustawa to kontynuacja niszczenia polskiego systemu leśnego. (Poruszenie na sali) (Głos z sali: Przestań...) To nie ulega najmniejszej wątpliwości. W związku z tym mam pytanie do pana marszałka. A mianowicie czy pan marszałek zdaje sobie z tego sprawę, czy jest świadom tego, że uczestniczy w tym procesie? Pytanie to zadaję w związku z moimi poprzednimi pytaniami i odpowiedziami, które uzyskałem od pana marszałka, co do referendum. W związku z tym mam pytanie do pana marszałka: Panie marszałku, czy pan w ogóle zna konstytucję? Druga kwestia: Czy pan zna regulamin Sejmu i go przestrzega? Jeśli tak, to niech mi pan odpowie, czy pan odróżnia inicjatywę obywatelską od inicjatywy poselskiej. Jeśli nie uzyskam odpowiedzi, pozwolę sobie, panie marszałku, z bólem muszę to stwierdzić, napisać list otwarty do pana, w którym ujawnię pana odpowiedzi i pisma. Kontynuując, chcę powiedzieć, że na tej sali można odnieść wrażenie, że im się komu więcej ukradnie, tym dla niego lepiej. (Głos z sali: No przestań...) (Poseł Magdalena Kochan: Jak tak można?) Również chciałbym powiedzieć, że proszę zwrócić uwagę na to, że pracownik ZUL-u do ręki dostaje od 7 do 8 zł...
Mówca: Jan Szyszko
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Równocześnie prosiłbym o zwrócenie uwagi na to, jakie jest zatrudnienie w Lasach Państwowych, i niemanipulowanie tymi sprawami. Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Żelichowski
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Skoro mówimy tutaj o jakimś niszczeniu systemu, to ja chcę nieśmiało przypomnieć, że ustawa dotyczy sprowadzania nielegalnego drewna na teren Unii Europejskiej i na teren Rzeczypospolitej. Jeżeli mielibyśmy wzmocnić system Lasów Państwowych przez nielegalny wyrąb drewna gdzieś tam, to być może idziemy we właściwym kierunku. (Poseł Dariusz Bąk: Lasy nie importują drewna.) Natomiast, na miły Bóg, nie możemy pomijać tego, co jest treścią ustawy. Gdzie tu jest mowa o niszczeniu systemu Lasów Państwowych? (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Amerykanie, jak pan dobrze wie, mawiają, że tylko dwie rzeczy są na tym świecie pewne: śmierć i podatki. Dlatego ten projekt ustawy jest godny poparcia, reguluje on szereg kwestii. Ja natomiast chciałbym w nawiązaniu do wczorajszej dyskusji zapytać przedstawiciela rządu, czy skoro przewidziana jest zasada wzajemności i władze amerykańskie mają bardzo szybko od naszych władz uzyskiwać informacje na temat tego, jakie operacje przeprowadzają nad Wisłą obywatele amerykańscy, to rzeczywiście tak szybko, w takim terminie, czyli za rok 2014 do końca września tego roku, będą również przekazywane do Warszawy informacje na temat tego, kim są właściciele, jak wyglądają rachunki i obroty nad Potomakiem polskich obywateli? (Dzwonek) Czy to będzie rzeczywiście realizowane dokładnie w tym samym czasie?
Mówca: Józef Zych
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Poprawki 1. i 2. łączą się ściśle z najtrudniejszym, albo jednym z najtrudniejszych problemów w Kodeksie cywilnym, a mianowicie ustalaniem odszkodowania, zadośćuczynienia i nawiązki, przy czym żaden z przepisów Kodeksu cywilnego - mam na myśli art. 445, 446, 448 i 24 - nie przewiduje granic ani nie określa kwot, jakie mają być ustalane. To jest największy problem dla orzecznictwa sądowego. Zgodnie z Kodeksem karnym w procesie karnym można dochodzić zadośćuczynienia, odszkodowania i nawiązki, ale na zasadach prawa cywilnego. I co się dzieje? Otóż ta poprawka stanowi (Dzwonek) niedopuszczalną ingerencję w Kodeks cywilny, bo ustala, że nawiązka każdorazowo ma wynosić 10 tys. To jest sprzeczne z ustawą. Oprócz tego jest jeszcze jedna rzecz. To jest totalna pomyłka. Załóżmy, że odszkodowanie wynosi 2 tys., zadośćuczynienie drugie 2 tys. Zamiast zasądzić 4 tys., jest tu obowiązek zasądzenia 10 tys. Wysoki Sejmie! Ta poprawka powinna być odrzucona, bo narusza zasady Kodeksu cywilnego, co jest niedopuszczalne. (Oklaski)
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu koła Ruch Palikota mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko w sprawie informacji o funkcjonowaniu spółdzielni socjalnych w latach 2010-2011 i 2012-2013. Nie będę odnosić się do tych sprawozdań, gdyż w zasadzie już wszystko zostało powiedziane, są one zwięzłe, skondensowane i dobrze, że takie są. Naszym zdaniem ta forma aktywności beneficjentów zarówno urzędów pracy, jak i ośrodków pomocy społecznej jest ze wszech miar zasadna, słuszna i bardzo dobrze, że się rozwija. Natomiast chciałabym powiedzieć coś o spółdzielczości w ogóle, bo obawiam się, i tutaj w wypowiedzi pani poseł było takie zastrzeżenie, że zdefiniowanie spółdzielczości jako tylko tej socjalnej jest - moim zdaniem - jednym z większych błędów transformacji ustrojowej, w ramach której spółdzielczość zniszczono i potraktowano jak relikt minionej epoki, w zasadzie nie pamiętając o tym, że polska spółdzielczość, sięgająca tradycji przedwojennych, świetnie rozwija się na Zachodzie, a u nas nie. W tej chwili powrót spółdzielczości w formie tylko i wyłącznie socjalnej może spowodować, że będzie ona w ten sposób traktowana. Wydaje mi się, że przy braku od 25 lat jakiejkolwiek polityki, np. mieszkaniowej, powinno się zacząć mówić o tym, że taka forma jeszcze istnieje. Ona pewnie została w PRL-u wypaczona, ponieważ doprowadzono do tych wielkich molochów, ale spółdzielczość w trudnych latach, zarówno w czasach II Rzeczypospolitej, jak i zaraz po II wojnie, świetnie zdała egzamin. Ta idea spółdzielczości, czyli wzajemnej solidarności, nastawienia niekoniecznie na zysk, powinna być tutaj promowana. Tym problemom trzeba się szerzej przyjrzeć. Wprowadzenie tego, jeżeli chodzi o wykluczonych, może temu za bardzo nie służyć, stąd ta bardzo cenna uwaga zawarta w wypowiedzi pani poseł. Spółdzielnie socjalne - jak najbardziej, ale w zasadzie one powinny stanowić furtkę do reanimacji spółdzielni w różnych formach, a szczególnie jeżeli chodzi o mieszkalnictwo. Dziękuję bardzo. Oczywiście przychylnie się ustosunkowujemy do tych sprawozdań.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Chciałbym zapytać pana ministra o ilość środków finansowych, które przewidziane są w ˝Krajowym programie rozwoju ekonomii społecznej˝ na lata 2014-2020, i ewentualnie jakie instrumenty wsparcia ˝Krajowego programu rozwoju ekonomii społecznej˝ będą mogły być stosowane w przypadku spółdzielczości socjalnej. To po pierwsze. Po drugie, kontynuujemy kolejną edycję Programu Operacyjnego ˝Fundusz inicjatyw obywatelskich˝. Czy pan minister ma dane, jak wygląda zainteresowanie blisko 1300 podmiotów ekonomii społecznej tą edycją programu? W tej chwili trwa rozpatrywanie wniosków. Zakończony został etap formalnoprawny rozpatrywania wniosków. Czy rosnące zainteresowanie - również wśród spółdzielni socjalnych - tym instrumentem wsparcia, jakim jest Fundusz Inicjatyw Obywatelskich, jest nadal duże? Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Michałkiewicz
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Mam pytanie do pana ministra. Panie ministrze, celem wprowadzenia do ustawy obowiązku monitorowania funkcjonowania spółdzielni socjalnych była konieczność oceny ich efektywności jako instrumentu integracji społecznej dla osób wykluczonych i zagrożonych wykluczeniem. Mam pytanie do pana ministra: Ile spółdzielni socjalnych jest co roku likwidowanych? Czy likwidacja jest wynikiem tego, że faktycznie członkowie spółdzielni znaleźli pracę na otwartym rynku pracy, założyli własną działalność gospodarczą, czy też jest wynikiem tego, że sobie nie poradzili w tych warunkach prawnych z tym, żeby spółdzielnia funkcjonowała? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Spółdzielnie socjalne miały skutecznie rozwiązywać i rozwiązują problem dotyczący zwiększenia zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Chciałabym odnieść się tylko do pewnej grupy osób, właśnie do osób niepełnosprawnych, bo jest to największa grupa osób, które pozostają bez pracy. Słuchając tych wystąpień, dochodzę do wniosku, że jednak stosunkowo mały jest procent zatrudnionych osób niepełnosprawnych. Czy mogę prosić o takie informacje? Panie ministrze, prosiłabym o odpowiedź na piśmie, może nawet w liczbach bezwzględnych: Ile osób niepełnosprawnych jest zatrudnionych - nie tylko zatrudnionych, ale również pracujących - powyżej roku? Wiem, że w tej chwili pan minister nie dysponuje takimi informacjami. Prosiłabym jednak o odpowiedź na piśmie. Jeszcze jedno pytanie. Pozostaję przy temacie osób niepełnosprawnych i zatrudnianiu osób (Dzwonek) z tej grupy. Czy pana zdaniem forma spółdzielni socjalnej sprawdziła się, jeżeli chodzi o zatrudnianie osób niepełnosprawnych? Wydaje się, że zakłady aktywizacji zawodowej są formą pełniejszą czy też lepszą nie dlatego, że są one dofinansowywane, bo spółdzielnie socjalne również są na różne sposoby dofinansowywane, ale chyba dlatego, że sama struktura zatrudnienia i wsparcia osób niepełnosprawnych jest dużo skuteczniejsza w ZAZ-ach. Będę ogromnie wdzięczna, jeśli pan minister zechce udzielić na piśmie z podaniem danych liczbowych informacji o tym, jaka jest ocena likwidowania bezrobocia wśród osób niepełnosprawnych przy zastosowaniu formuły spółdzielni socjalnych. Dziękuję bardzo.
Mówca: Joanna Bobowska
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ponieważ w przedstawionej informacji również pojawiają się propozycje zmian i wszystkie dość szeroko opisane problemy, które w poszczególnych nowelizacjach mogłyby być rozwiązane, cieszy to, że przygotowana jest nowelizacja ustawy o spółdzielniach socjalnych. W jakim zakresie? To się okaże, bo nie wiadomo, na jak daleko idące zmiany pozwoli nam czas. Natomiast w temacie dolegliwości wskazywanych przez spółdzielnie socjalne pojawiła się kwestia dotycząca rachunkowości i stosowania uproszczonej rachunkowości. Czy tak jest? Te przepisy zostały wprowadzone, ale w pewnym sensie nie są one wykorzystywane w praktyce. Czy mogłabym prosić o odpowiedź (Dzwonek), jeżeli nie dzisiaj, to może szerzej na piśmie, czego dotyczy ten problem i w jakim zakresie mógłby on być rozwiązany - może jeszcze w tej kadencji? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marian Cycoń
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Złożoność przepisów związanych z uzyskaniem dofinansowania jest dla wielu spółdzielni barierą trudną do pokonania, jak wskazali spółdzielcy w trakcie jednego z badań ankietowych. Innymi finansowymi przeszkodami są trudności ze zdobyciem kapitału obrotowego w trakcie prowadzania działalności spółdzielni. Banki nie chcą współpracować w tym zakresie ze spółdzielniami socjalnymi. Jakimi argumentami można zachęcić banki do podejmowania efektywniejszej współpracy z tego typu podmiotami? Czy można wypracować takie argumenty? Drugie pytanie. Niegdyś zakładano, że naturalnym owocem wieloletniego pobytu podopiecznego w warsztatach terapii zajęciowej będzie wyszkolenie takiej osoby do podejmowania prostych prac albo w zakładzie aktywności zawodowej, albo w spółdzielni socjalnej. (Dzwonek) Dlaczego wciąż w naszym kraju jest zbyt mało wzorcowych modeli aktywizacji zawodowej złożonych z warsztatów terapii zajęciowej i spółdzielni socjalnych bądź WTZ i ZAZ. Same warsztaty terapii zajęciowej nie dadzą nigdy podopiecznemu szansy pełnego usamodzielnienia się zawodowego. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W debacie m.in. pani poseł Joanna Fabisiak pytała o osoby niepełnosprawne. Z tych raportów wynika, że w pierwszym okresie tworzenia spółdzielni, w latach 2010-2011, wśród członków założycieli 38,4% to były właśnie osoby niepełnosprawne. Kiedy pytano właśnie spółdzielców, kto jest u nich zatrudniony, to z odpowiedzi wynikało, że 40% osób zatrudnionych w spółdzielniach socjalnych to osoby z orzeczonym stopniem niepełnosprawności, czyli to jest znacząca grupa osób uczestniczących w życiu spółdzielni socjalnych. To jest nie tylko kwestia miejsca pracy i aktywizacji zawodowej, ale i włączania się w zarządzanie przedsiębiorstwem, bo przecież te małe spółdzielnie, do 15 osób, nie mają rady nadzorczej i każdorazowo spotkanie, walne zebranie tychże członków, w tym osób niepełnosprawnych, oznacza podejmowanie decyzji. Jest to bardzo istotny element udziału w zarządzaniu przedsiębiorstwem społecznym. Druga rzecz, o której tutaj była mowa, to jest również bardzo istotne: jak lepiej przygotować prawne instrumenty wsparcia osób, które dzisiaj są uczestnikami warsztatów terapii zajęciowej, aby ułatwić ich wejście na otwarty rynek pracy - może nie od razu na otwarty rynek pracy, ale ten, który jest zagospodarowywany przez spółdzielczość socjalną. I właśnie wczoraj na posiedzeniu podkomisji do spraw współpracy z organizacjami pozarządowymi rozważaliśmy rozwiązanie, zgodnie z którym najpierw byłby okres przejściowy, 12 miesięcy, kiedy to następowałoby podjęcie pracy na próbę w spółdzielni socjalnej przez uczestników warsztatów terapii zajęciowej. Korzystając ze środków Funduszu Pracy, z form zatrudnienia socjalnego, ci ludzie przygotowywaliby się w centrach integracji społecznej lub w klubach integracji społecznej do podjęcia pracy w spółdzielni socjalnej. Mówimy tu jednocześnie tak: jeśli ci się nie uda, będziesz miał prawo wrócić do WTZ. Gdybyśmy takiej możliwości nie przewidzieli, to nie byłoby gotowości do podjęcia ryzyka aktywizacji przez takie osoby. I ostatnia rzecz, która wydaje mi się ważna, biorąc też pod uwagę doświadczenia europejskie - umożliwiono nam kilka lat temu zapoznanie się z tym we Włoszech - bo one pokazują coś, co u nas jeszcze nie funkcjonuje: solidarność ruchu spółdzielczego ze spółdzielczością socjalną. My w tej sprawie mamy jeszcze wiele do zrobienia. Mamy przecież dobrze rozwiniętą spółdzielczość bankową, mieszkaniową, rolniczą, spółdzielczość pracy, a dzisiaj jest tak, jakby każdy sam rzeźbił sobie swoje pole tej aktywności, natomiast nie ma tej gotowości, ale też może brakuje instrumentów zachęcających do tego. A tam jest wiele instrumentów zachęcających, tam spółdzielczość jest, od przedszkola do uniwersytetu, jednym z elementów polityki państwa, polityki, której celem jest włączanie obywateli w zarządzanie i projektowanie własnej aktywności zawodowej, ale też walka z wykluczeniem społecznym. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Joanna Bobowska
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałabym wyrazić zadowolenie, że dyskusji na temat przedsiębiorczości społecznej poświęcamy w parlamencie dość dużo czasu, w tym na zapoznanie się z zarówno pozytywnymi przejawami działalności i osiągnięciami naszych spółdzielni socjalnych, jak i z problemami do rozwiązania, których jest na pewno sporo. Spółdzielczość to jest, można powiedzieć, taki system, który w naszym kraju odbudowujemy po latach braku zaufania do takiego działania, działania, które nie zawsze dobrze wspominamy w związku z poprzednią epoką. Myślę, że ten renesans jest rzeczywiście widoczny, świadczy o tym wzrost liczby konkretnych podmiotów, spółdzielni socjalnych, dobrze też prognozuje szerokie wsparcie przewidziane ze środków krajowych i ze środków Unii Europejskiej. Można więc powiedzieć, że pogoda dla przedsiębiorczości społecznej rzeczywiście jest wyjątkowa. Myślę, że Polacy skorzystają z tej szansy. My jako Polacy mamy nie najlepsze doświadczenia z budowaniem wspólnego zaufania, wspólnej odpowiedzialności, ale właśnie po to są wspólne idee, aby wzajemnie się wzmacniać, a zwłaszcza wspierać te osoby, które na otwartym rynku pracy nie potrafią się odnaleźć. Chciałabym na koniec bardzo podziękować za możliwość szerokiej dyskusji i wyrazić nadzieję, że projekt ustawy o przedsiębiorczości społecznej, ekonomii społecznej ujrzy niebawem światło dzienne i będzie procedowany w komisjach i, szerzej, przez parlament. Są tu nawet informacje z ostatniej chwili, że w tym zakresie są już przygotowywane dobre opinie ministerstw, to bardzo cieszy. Myślę, że to jest szansa na poszerzenie tej idei również o inne organizacje, firmy, które chcą działać dla dobra wspólnego, na rzecz zatrudnienia wszystkich potrzebujących tego osób na niełatwym dzisiaj rynku pracy. Dziękuję serdecznie. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Spółdzielnie socjalne są nowatorską formą nowego podmiotu prawnego działającego na pograniczu działalności gospodarczej i organizacji pożytku publicznego. Oprócz pozytywnych efektów działań spółdzielni socjalnych pojawiają się również nieprawidłowości czy nawet patologie w tym obszarze. Do mojego biura poselskiego wpłynęło pismo od osoby związanej ze Spółdzielnią Socjalną Akacja z Rzeszowa. W 2013 r. spółdzielnia ta uzyskała dofinansowanie w kwocie 380 tys. zł. Według autora listu środki te zostały zdefraudowane przez zarząd spółdzielni z inspiracji operatora projektu, Stowarzyszenia B-4. Kluczowym dowodem w tej sprawie według autora listu ˝jest faktura na wybudowanie kominka w domu prywatnym przez spółdzielnię, a zaksięgowana jako remont pieca w lokalu wynajmowanym przez spółdzielnię˝. Mimo zgłoszenia tej sprawy do organów ścigania nie ma efektów podjętych postępowań. Dlatego zwracam się do pana ministra o sprawdzenie, na jakim etapie jest sprawa zbadania nieprawidłowości działań przedmiotowej spółdzielni.