PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Myślę, że to nie kwestia władzy w Polsce, tylko kwestia władzy na Litwie. Na wstępie chciałbym podziękować serdecznie pomysłodawcom i autorom projektu uchwały, którą klub Polskiego Stronnictwa Ludowego popiera. Zresztą wszyscy ją popieramy, ponieważ dotyczy Polaków na Litwie. Chciałbym powiedzieć wprost mocnym głosem: To jest nieeleganckie ze strony Litwy. Polacy nie doprowadzają do destrukcji na Litwie, oni budowali ten kraj, to państwo, Polacy nie są jakimiś oportunistami w procesie stosowania systemu prawa na Litwie. Dziś należy zapytać: Dlaczego tak się stało? Polska zaspokaja wszelkie możliwe potrzeby mniejszości. Cały cywilizowany świat mówi, że każdy naród ma prawo do własnego języka, kultury, przekonań religijnych etc. A tam blokuje się takie możliwości, ogranicza się szanse polskiej młodzieży na zdobycie wykształcenia, stanie się równoprawnymi obywatelami na Litwie. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego wyrażam dezaprobatę dla tego, co się dzieje na Litwie. Kiedy Polacy na Litwie zapowiedzieli protest na początku września, to odpowiednik naszego ministra edukacji wypowiedział się, że trzeba zasiąść do stołu i rozmawiać. Myślę, że już od dawna trzeba było rozmawiać i że powinno się zasiąść do stołu wtedy, kiedy uchwalano określone przepisy niekorzystne dla Polaków. Dobrze, że w tej chwili mówi się o zespołach, które usiądą do stołu itd., bo, szczerze mówiąc, wobec tego, co dzieje się na świecie, co dzieje się za naszą wschodnią granicą, na Ukrainie, na Bliskim Wschodzie, gdzie mniejszości dochodzą do głosu w agresywnej formie, nie można do tego dopuścić na Litwie, bo to pogrąży Polaków, naszych braci, naszych współbraci. Dlatego też dialog jest jedynym lekarstwem na takie sytuacje. Popieramy tę uchwałę. Jeszcze raz wyrażam w tej kwestii i dezaprobatę, i słowa takiego niepozytywnego podziwu. (Dzwonek). Dlaczego tak jest na Litwie, której Polska wtedy, kiedy był tam okres przemian, pierwsza podawała rękę, którą Polska pierwsza wprowadzała do systemu wolnych państw? A w tej chwili co się stało? Dlatego też powiem wam jeszcze jedną rzecz. My powinniśmy czerpać naukę z tego wszystkiego, co dzieje się na świecie, i wytwarzać poczucie dialogu, poczucie braterskiej więzi nie na gruncie różnic politycznych, tylko na gruncie tego, że wszyscy jesteśmy Polakami. Dziękuję.
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Rozpocznę od cytatu. ˝Uczniowie polskich szkół na Litwie rozpoczęli strajk. Ponad 500 uczniów szkół polskich na Litwie nie poszło w środę do szkół, a wzięło udział we mszy świętej odprawionej w Wilnie przed obrazem Matki Bożej Ostrobramskiej. Msza święta rozpoczęła strajk polskich szkół na Litwie. (...) Strajkujący - uczniowie i ich rodzice - żądają m.in. odwołania ustawy o oświacie z 2011 r., która w ocenie litewskich Polaków dyskryminuje szkolnictwo polskie w tym kraju. Żądają rezygnacji z ujednolicenia egzaminu z języka litewskiego w szkołach litewskich i w szkołach mniejszości narodowych, przywrócenia obowiązkowego egzaminu z języka ojczystego (polskiego) na listę egzaminów maturalnych, zwiększenia finansowania szkół mniejszości narodowych˝. Organizatorzy protestu, czyli Forum Rodziców Szkół Polskich na Litwie i szkolne komitety strajkowe, wskazują, że akcja protestu jest wymuszona. Nie widzimy innej możliwości zwrócenia uwagi władz na palące problemy w oświacie mniejszości narodowej - powiedziała przedstawicielka Forum Rodziców Szkół Polskich na Litwie Danuta Narbut. Wysoki Sejmie, z dużą satysfakcją przyjmuję fakt, że za tym projektem uchwały opowiadają się wszystkie kluby polskiego Sejmu. Mam nadzieję, że będzie to, po pierwsze, bardzo istotny głos (Dzwonek) skierowany do władz Republiki Litewskiej, do litewskiego sejmu, ale też do litewskiego rządu, a po drugie, że dzięki jednolitemu i mocnemu głosowi polskiego Sejmu rząd polski będzie miał silniejszą kartę w rozmowach z rządem litewskim. Jak wspominało wielu moich przedmówców, wszystko zależy tak naprawdę od woli władz litewskich. Polacy żyjący od wieków na Litwie są lojalnymi obywatelami Republiki Litewskiej, chcą porozumienia, chcą żyć, chcą rozwijać swoją kulturę, chcą uczyć dzieci w języku ojczystym. My jako władza Rzeczypospolitej Polskiej, jako naczelna władza narodu polskiego jesteśmy zobowiązani, aby się o to upominać, aby cierpliwym, ale czasami stanowczym głosem mówić do naszych litewskich sąsiadów, by szanowali prawa polskiej mniejszości. Jako że w tym momencie debaty należy zadać pytanie, chciałbym, pani minister, żeby przedstawiła nam pani stan rozmów w tej sprawie z rządem litewskim. One się toczą, jak już było powiedziane. Jakie są w tej chwili szanse na to, żeby ta sprawa została załatwiona? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Smoliński
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Sytuacja, o której tu była mowa, jest dramatyczna i żenująca, a nawet nie boję się użyć sformułowania: skandaliczna. Widać, że dopiero na skutek działań wnioskodawców Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość rząd zaczął intensywnie zajmować się tym problemem. Niepokojące jest to, że wcześniej już nawet mniejszość niemiecka w Polsce ujmowała się za mniejszością polską na Litwie. Mam pytanie do posła Jerzego Szmita, przedstawiciela wnioskodawców, czyli Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość. Jakie według pana posła powinny być podjęte działania w celu poprawy sytuacji polskich szkół na Litwie? Czy stanowisko, które prezentuje rząd, jest wystarczające, czy należałoby wesprzeć rząd jakimiś innymi pomysłami? Myślę, że takich stwierdzeń nigdy nie jest za dużo, tak że proszę o odpowiedź. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo przepraszam. (Wesołość na sali)
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Myślałem, że pan poseł dokończy swoje wystąpienie, ale skoro trzeba przestrzegać harmonogramu, to teraz ja wystąpię. Wysoka Izbo! Jak już powiedziano, rodzice i uczniowie polskich szkół na Litwie są zdeterminowani. Tydzień temu ponad 500 uczniów polskich szkół nie poszło do szkoły. Rodzice ogłosili pogotowie strajkowe, a 9 września została zorganizowana pikieta Polaków pod gmachem Ministerstwa Sprawiedliwości. Podejmowane przez nasze Ministerstwo Sprawiedliwości i, jak usłyszeliśmy, również przez Ministerstwo Edukacji Narodowej działania dyplomatyczne nie są, jak dotąd, dość skuteczne. Chciałbym jednak jeszcze zapytać o drugą stronę tej sprawy. Czy polski rząd wspiera finansowo polskie szkoły na Litwie? Czy pani minister może powiedzieć, jaka jest skala pomocy finansowej przeznaczonej na działalność tych szkół? Czy to jest robione tylko przez organizacje pozarządowe, przez Stowarzyszenie ˝Wspólnota Polska˝? Czy jest instytucjonalna forma pomocy finansowej polskim szkołom na Litwie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja także chciałbym skierować swoje pytania do pana posła wnioskodawcy Jerzego Szmita. Po pierwsze, chcę zapytać o skalę protestu w polskich szkołach, żebyśmy zdali sobie z tego sprawę, bo to nie są odosobnione, pojedyncze wystąpienia. Drugie pytanie. Czy pan poseł widzi jeszcze jakąś możliwość niesienia pomocy dzieciom polskim i Polakom na Litwie poza rządem? Bardzo proszę o odpowiedź na to pytanie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Dziedziczak
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję uprzejmie. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Chciałbym zapytać o bilans tych ośmiu lat. Kończymy kadencję Sejmu, mijają kolejne cztery lata, ale tak naprawdę kończy się 8-letni okres rządów pana Donalda Tuska, a później pani premier Ewy Kopacz. Chciałbym zapytać panią minister, czy według państwa oceny w ciągu tych 8 lat sytuacja Polaków na Litwie poprawiła się, czy się pogorszyła. W wystąpieniu klubowym pan poseł Michał Dworczyk podkreślał i ukazywał dokonania krótkich, 1,5-rocznych rządów pana premiera Jarosława Kaczyńskiego. Warto przypomnieć... (Poseł Domicela Kopaczewska: Panie pośle, naprawdę, kto inny tam rządził.) ...że w tym okresie sytuacja Polaków na Litwie była bez porównania lepsza. Można mówić tutaj o polskich szkołach na Litwie, pieniądzach na te szkoły, nawet, ze strony litewskiej, o otwarciu filii uniwersytetu w Białymstoku w Wilnie z nauczaniem języka polskiego. Pamiętajmy, że to nasz rząd po 20 latach wyłącznie mówienia o tej sprawie w ciągu 1,5-rocznych rządów zrealizował ideę, pomysł Karty Polaka. Pamiętajmy również, że w tym okresie została zakupiona siedziba, w bardzo prestiżowym (Dzwonek) miejscu, polskiej ambasady w Wilnie. Chciałbym zapytać, jak państwo oceniacie bilans rządów pana Donalda Tuska i Ewy Kopacz w ciągu tych 8 lat w kontekście obrony Polaków na Litwie i skutków tej obrony. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Michał Dworczyk
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam dwa pytania do Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Po pierwsze, chciałbym zapytać, jakie systemowe rozwiązania - jednostronne oczywiście, bo tylko na te mamy wpływ, dlatego że jeśli chodzi o relacje bilateralne, to ze względów oczywistych one są ograniczone, natomiast jednostronnie możemy pewne rozwiązania dotyczące pomocy placówkom oświatowym z polskim językiem nauczania na Litwie przyjmować - zostały przyjęte właśnie po zmianie w 2011 r. ustawy oświatowej na Litwie. Nie pytam o przekazywanie wyprawek szkolnych, bo to chyba był jednorazowy albo dwukrotny taki gest. Czy jakieś rozwiązania systemowe zostały przyjęte? To jest pierwsze pytanie. I drugie pytanie. Czy w związku z tą trudną i niestety pogarszającą się sytuacją oświaty polskiej na Litwie powstał, jak było to postulowane, stosowny plan? Przypomnę, że w 2011 i w 2012 r. zarówno nasi rodacy z Litwy, jak i organizacje pozarządowe w Polsce postulowali utworzenie programów wspierania oświaty polskiej na Litwie po to, żeby nie robić tego ad hoc, żeby nie robić tego, gasząc pożary właśnie tylko wtedy, kiedy one wybuchają, ale żeby był długofalowy plan, dzięki któremu skutecznie moglibyśmy wspierać naukę w języku polskim na Litwie w szkołach z polskim językiem nauczania. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Dziedziczak
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Większość pytań była kierowana do rządu, natomiast chcę jednoznacznie powiedzieć, że przy całych różnicach między naszymi ugrupowaniami w Sejmie, które również uwidoczniły się w czasie debaty sejmowej, jest coś absolutnie ponadpartyjnego, łączącego nas, co nie jest w parlamencie takie częste. Mówił pan poseł Michał Dworczyk, pani poseł reprezentująca klub Platformy Obywatelskiej, mówiła pani minister. Mamy różne spojrzenia na to, w jaki sposób prowadzić politykę w sprawie naszych rodaków wobec państwa litewskiego, ale jednoznacznie nie zgadzamy się z tym, jako państwo polskie, w jaki sposób Polacy na Litwie są traktowani. Jest to zaprzeczenie tym wszystkim standardom, jakie są w Unii Europejskiej w XXI w., w Radzie Europy, wreszcie jest to również nieprzestrzeganie traktatu z 1994 r. Podkreślę jeszcze raz, chodzi o jednoznaczne, zgodne stanowisko polskiego parlamentu, które było wyrażone na posiedzeniu połączonych komisji: Komisji Łączności z Polakami za Granicą i Komisji Spraw Zagranicznych. Mam nadzieję, w sposób jednogłośny będzie to wyrażone w głosowaniu. Dziękuję parlamentarzystom wszystkich klubów za tak zgodną pracę w czasie posiedzeń komisji, dziękuję panu posłowi Szmitowi, dziękuję kolegom z Prawa i Sprawiedliwości za wniosek, za pomysł uchwały, za złożenie tego dokumentu. Dziękuję też państwu za zgodną debatę. Mamy różne oceny dotyczące prowadzenia polityki wobec Litwy, natomiast to, że Polacy są w sposób absolutnie nieakceptowalny traktowani na Litwie, jest zgodnym i ponadpartyjnym stanowiskiem całego Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Adam Rybakowicz (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Koła Poselskiego Ruch Palikota wobec sprawozdania komisji o poselskim projekcie uchwały w sprawie sytuacji polskich szkół na Litwie, druki nr 3501 i 3784. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szkoły litewskie w Polsce działają w gminie Puńsk, w gminie i mieście Sejny i w mieście Suwałki. W roku szkolnym 2005/2006 do szkół lub klas z litewskim językiem nauczania uczęszczało 757 uczniów. Liczba ta w ostatnich latach stanowczo wzrosła. Polska dokonała wszelkich starań, by mniejszość litewska zamieszkująca teren naszego kraju czuła się u nas swobodnie i mogła pielęgnować kulturę litewską. W szkołach, poza nauczaniem języka litewskiego, dzieci uczą się tradycyjnych litewskich tańców, działają zespoły wokalne, kółka dramatyczne. Do największych ośrodków kultury litewskiej należy litewskie liceum im. 11 marca w Puńsku, gdzie corocznie z okazji dnia odrodzenia niepodległego państwa litewskiego - 11 marca - odbywają się świąteczne koncerty. W liceum działa chór mieszany, zespół taneczny ˝salčia˝, klub miłośników poezji. Pomijając kwestie dotyczące dwujęzycznych tablic i ogólnie dobrej współpracy pomiędzy mniejszością litewską a lokalną społecznością polską, można uznać, że Polska zdała egzamin przy budowaniu więzi kulturowej, społecznej i ekonomicznej. Niestety na Litwie mniejszość polska już takich przywilejów nie ma. Od lat społeczność polskiego pochodzenia na Litwie domaga się odwołania przyjętej w marcu 2011 r. ustawy o oświacie, która m.in. ujednoliciła egzamin z języka litewskiego w szkołach litewskich i szkołach mniejszości narodowych. Na Litwie działa ok. 90 szkół, w których nauczanie odbywa się w języku polskim. W szkołach tych jest ok. 12 tys. uczniów. Polacy są najliczniejszą mniejszością narodową na Litwie, stanowią 6,6% mieszkańców. Strajk rodziców i uczniów, który odbył się na początku września bieżącego roku, jest nie tylko odezwą na gorsze traktowanie społeczności polskiego pochodzenia, ale przede wszystkim jest prośbą do nas, polskich parlamentarzystów, o stanowczą reakcję. Dlatego Koło Poselskie Ruch Palikota będzie głosowało za przyjęciem projektu uchwały. Dziękuję.
Mówca: Elżbieta Królikowska-Kińska
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Przedstawicielu Wnioskodawców! W dniu 15 kwietnia 2015 r. do marszałka Sejmu wpłynęło zawiadomienie o utworzeniu komitetu obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej w związku z projektem ustawy o ustanowieniu 17 października Dniem Sprzedaży Bezpośredniej. W dniu 23 lipca komitet dostarczył marszałkowi Sejmu wymaganą prawem liczbę podpisów popierających ten projekt ustawy. W następstwie tego dzisiaj mamy w naszym porządku obrad punkt dotyczący projektu z druku nr 3812. Doceniamy każdą działalność gospodarczą, w tym także środowisko realizujące sprzedaż bezpośrednią, ale mamy też poważne wątpliwości co do tego projektu. On jest krótki, nie chodzi tutaj o wątpliwości pod względem prawnym, o to, czy jest napisany dobrze, czy źle, ale o to, że jest to projekt precedensowy, gdyż jakaś grupa społeczna, a właściwie grupa gospodarcza, chce ustanowić swoje święto w drodze ustawy. Wydaje się, że w dzisiejszych czasach nie ma takiej potrzeby. Kiedyś rzeczywiście minister wydał rozporządzenie, w którym ustanawiał święta branżowe. To rozporządzenie już dawno jest uchylone, ono było z roku 1973. Dzisiaj mamy organizacje społeczne, organizacje gospodarcze i w naszym przekonaniu ustanawianie takiego święta jest właśnie ich domeną; te organizacje mogą takie święto ustanowić. Wymieniona przez pana organizacja, czyli Polskie Stowarzyszenie Sprzedaży Bezpośredniej, może ustanowić taki dzień, nie ma żadnych przeszkód, dlatego mam wrażenie, że zbędne jest ustanowienie tego dnia ustawą. Niemniej jednak uważamy, że należy skierować projekt do komisji i poczekać, aż komisja podzieli obawy bądź nie podzieli obaw, o których powiedziałam. Dziękuję.
Mówca: Jacek Świat
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Przedstawiciele Wnioskodawców! Wysoki Sejmie! Przedstawiam stanowisko klubu Prawo i Sprawiedliwość w sprawie projektu ustawy o ustanowieniu 17 października Dniem Sprzedaży Bezpośredniej. Omawiany projekt jest projektem obywatelskim, wspartym podpisami przeszło 110 tys. osób. Dobry parlamentarny obyczaj nakazuje traktować z najwyższym szacunkiem inicjatywy obywatelskie i przeprowadzać poważną debatę nad złożonymi projektami czy wnioskami. Za taką debatą jak najbardziej optujemy, taka debata jest niezbędna. Wiele problemów związanych z branżą, która złożyła ten wniosek, przedstawił wnioskodawca, pojawiło się wiele ciekawych wątków i kwestii, jednak ta ustawa może również budzić nieco kontrowersji. Zetknąłem się, jak chyba każdy, ze sprzedażą bezpośrednią czy to w formie akwizycji czy telesprzedaży, czy spotkań promocyjnych. Jestem pełen głębokiego szacunku dla ludzi, którzy wykonują tę pracę. Doceniam ich aktywność, operatywność, cierpliwość i optymizm, którego nam w Polsce chyba bardzo brakuje, i oczywiście nie mam nic przeciwko temu, by ta grupa zawodowa miała swoje święto. Myślę, że to jest wyzwanie dla Polskiego Stowarzyszenia Sprzedaży Bezpośredniej. Z drugiej strony dni ustanowione sejmową decyzją powinny mieć charakter wyjątkowy, szczególny, powinny być poświęcone ludziom czy wydarzeniom o nadzwyczajnym znaczeniu dla państwa, przywołam tu choćby Narodowy Dzień Pamięci ˝Żołnierzy Wyklętych˝. Oczywiście swoje święta mają poszczególne grupy zawodowe, nauczyciele, górnicy, strażacy, pamiętajmy jednak, że święta te mają swoją ogromną tradycję i zwykle wręcz wywodzą się od świąt związanych z patronami tych zawodów, św. Barbarą czy św. Florianem. Ustanawianie dni dla różnych grup zawodowych może być bardzo ryzykowne, bo oznaczałoby po prostu inflację sejmowego patronatu. Są to jednak wątpliwości, które, mam nadzieję, będziemy mogli rozwiać i przedyskutować podczas prac w komisji. Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Borkowski
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Drodzy Wnioskodawcy! Z uwagą słuchałem tego, o czym mówił przedstawiciel wnioskodawców, i nie ukrywam, że podchodzimy do tego jako klub Polskiego Stronnictwa Ludowego, i ja osobiście, w taki sposób, aby się do tej inicjatywy przychylić, nasuwa się jednak szereg pytań i pojawia się wiele niejasności, które przedstawili już moi przedmówcy. Świętami ustanowionymi ustawą są ważne święta państwowe czy też ważne święta poszczególnych grup zawodowych, którym zazwyczaj patronują jacyś patroni. Święta te są obchodzone od lat. Z kolei trudno, aby Sejm ustanawiał takie dni jak proponowany Dzień Sprzedaży Bezpośredniej, bo zaraz można byłoby ustanowić inne dni, np. dzień sprzedaży w marketach czy też dzień sprzedaży w jeszcze innych miejscach. Ważne jest natomiast to, co zostało zainicjowane, i to, że o tym mówimy, bo rozumiem, że przede wszystkim chodzi o skrócenie drogi od wytwórcy do konsumenta, nie ma tu pośredników. Ważne jest to, że wytwórcą jest zazwyczaj rodzina, która może wytwarzać produkty i potem oferować je bezpośrednio do sprzedaży w gospodarstwie rolnym czy też w gospodarstwie domowym bądź w inny sposób. Nasuwa się pytanie, czy mój kierunek myślenia jest dobry, iż to jest sposób przedstawiania i oferowania do sprzedaży bezpośredniej. Być może rzeczywiście jest to akwizycja czy telesprzedaż. Nie tak dawno przyjęliśmy ustawę, która daje szanse realizacji tzw. sprzedaży bezpośredniej, szczególnie na obszarach rolnych, i myślę, że ten kanał dystrybucji będzie się rozwijał, jak stwierdził wnioskodawca. Szczególnie ważne jest to w przypadku produktów tradycyjnych, regionalnych, żeby można było je sprzedawać i aby mieszkańcy naszego kraju, a także goście z zagranicy mogli poznawać ich walory smakowe, jak również to, co jest dobre, wytworzone regionalnie, a nie globalnie. I jest taka ustawa, o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, która wprowadza podatek zryczałtowany przy dochodach ze sprzedaży w kwocie do 600 tys. zł, natomiast w przypadku dochodów ze sprzedaży w kwocie do 7 tys. zł w ogóle nie wprowadza takiego podatku. Zmierza to - o czym mówił wnioskodawca - do wsparcia takiej sprzedaży. Cieszę się, że Polskie Stowarzyszenie Sprzedaży Bezpośredniej przygotowuje konferencje, organizuje różnego rodzaju spotkania i że przybywa zwolenników. Tak że, myślę, kierunek jest dobry, ale co do ustanawiania takiego dnia, są tu istotne pytania. Myślę, że komisje to rozstrzygną, w komisjach będziemy mogli pochylić się nad tym i dogłębnie to przedyskutować, być może poznać więcej szczegółów i rozwiać te niejasności. Tak że my jako klub Polskiego Stronnictwa Ludowego będziemy za tym, żeby skierować ten projekt do prac w komisjach, które marszałek wyznaczy. Oczywiście będziemy pracować w komisjach, pochylimy się nad tym i potem podejmiemy decyzję. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jacek Kwiatkowski
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Mam zaszczyt zaprezentować stanowisko Koła Poselskiego Ruch Palikota dotyczące obecnie rozpatrywanego punktu obrad Sejmu. Drodzy Państwo! Propozycja z projektu obywatelskiego jest uhonorowaniem osób, które zajmują się sprzedażą bezpośrednią, ponieważ dzisiaj, kiedy to mamy bardzo mocno nasycony rynek wszelkiego rodzaju dóbr i usług, osoby, które prowadzą bezpośrednią sprzedaż tych właśnie produktów czy usług, nie mają lekko. Tak naprawdę spędzają one codziennie wiele godzin, ciężko pracując, i to nie 8 godzin, tylko wielokrotnie dłużej. Widzę to w przypadku moich znajomych - poświęcają oni dużo, dużo więcej czasu właśnie na taką sprzedaż. Sam, nie ukrywam, też kiedyś miałem okazję sprzedawać pewien produkt bezpośrednio, czyli od drzwi do drzwi, i była to trudna praca. Rozumiem więc tych ludzi i w pełni się zgadzam z tym, żeby ich uhonorować. Oczywiście też my, posłowie, jesteśmy takimi osobami, które dzisiaj sprzedają produkty bezpośrednio, czyli tę politykę, nasze poglądy. Gdy przychodzi czas wyborów, czyli taki, jaki obecnie mamy, wielu z was też chodzi i puka do każdego mieszkania, domu i stara się rozmawiać z wyborcami. Jako koło Ruch Palikota będziemy popierać ten projekt i jesteśmy za tym, żeby skierować go do dalszego procedowania. Dziękuję.
Mówca: Tadeusz Woźniak
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Chciałbym zapytać, dlaczego mamy ten Dzień Sprzedaży Bezpośredniej ustanawiać w drodze ustawy. Pod jakim względem Dzień Sprzedaży Bezpośredniej jest ważniejszy od innych świąt ustanawianych przez Sejm na kolejne dni w roku, tak żeby go wyróżnić aż tak, by był przyjęty w drodze ustawy? Z tym pytaniem zwracam się do pana Michała Chodkowskiego. Pragnę jeszcze zwrócić uwagę na to, że proponowaliśmy uchwały niezwykle ważne dla całego państwa, dla wszystkich obywateli, np. uchwałę o ustanowieniu Dnia Praw Rodziny na 22 października, bo październik się tu nam dobrze kojarzy. Proszę państwa, po raz pierwszy ten projekt uchwały wpłynął do Sejmu w październiku 2009 r. Do końca VI kadencji Sejmu nie doczekał się pierwszego czytania. W VII kadencji już dwukrotnie podejmowaliśmy tę inicjatywę na nowo, ale do dnia dzisiejszego nie doczekał się ten projekt pierwszego czytania. Trudno mi pytać dlaczego. Mógłbym zapytać pana posła Piechotę, dlaczego nie doprowadził do pierwszego czytania projektu tej uchwały w swojej komisji, ale doskonale wiem, że sprawy rodziny są dla państwa z rządzącej koalicji, szczególnie dla Platformy Obywatelskiej, niewygodne, są czasami państwu obce, a kiedy zbliżają się wybory, to państwo chętniej popieracie także takie inicjatywy jak inicjatywa ustanowienia Dnia Sprzedaży Bezpośredniej. Dziękuję bardzo. (Poseł Krystyna Skowrońska: Dzień słońca jeszcze.)