PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Ewa Szymańska
Data: 2020-07-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoki Sejmie! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie ustawy o ratyfikacji Porozumienia między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białorusi o współpracy w dziedzinie ochrony i racjonalnego wykorzystania wód transgranicznych, podpisanego w Białowieży dnia 7 lutego 2020 r., druk nr 400. Granicę państwową między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Białorusi w znacznej mierze wyznaczają cieki wodne, w tym rzeki: Bug, Narew, Świsłocz. Ogólna długość odcinka wodnego wynosi ponad 240 km. Od czasu uzyskania w 1991 r. niepodległości Republiki Białorusi od ZSRR współpraca między Polską a Białorusią na wodach transgranicznych nie była uregulowana prawnie. Dążąc do uregulowania prawnego w tym zakresie, strona polska już w roku 2000 wystąpiła z propozycją umowy i z propozycją negocjacji. Po negocjacjach trwających z przerwą ok. 20 lat, tak jak już powiedział mój przedmówca, uzgodniono tekst i w dniu 7 lutego br. w Białowieży podpisano w tej sprawie porozumienie. Porozumienie to określa m.in. zakres współpracy, prawa i obowiązki stron, sposób użytkowania wód transgranicznych, wymianę informacji. W celu realizacji postanowień porozumienia powołana zostanie dwustronna polsko-białoruska komisja do spraw współpracy na wodach transgranicznych. Chciałam zaznaczyć, to już wybrzmiało, że w zakres i cel porozumienia wpisują się przepisy prawne dotyczące gospodarki wodnej w Rzeczypospolitej Polskiej i w Unii Europejskiej. Aktualnie, mimo braku uregulowań prawnych, koszty ponoszone w gospodarce wodnej na wodach transgranicznych z Białorusią są niezbędne i konieczne i są one ponoszone głównie przez stronę polską. Uregulowanie prawne powinno doprowadzić do zwiększenia udziału strony białoruskiej w kosztach inwestycji i utrzymania wód transgranicznych, co jest bardziej korzystne dla Polski. Mając na uwadze pozytywne skutki społeczne, gospodarcze, finansowe i prawne przedmiotowego porozumienia, Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość rekomenduje przyjęcie ustawy o ratyfikacji porozumienia z druku nr 400 i będzie głosował za jej uchwaleniem. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Przemysław Koperski
Data: 2020-07-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Woda wyznacza ponad połowę linii granicznej przebiegającej między Polską i Białorusią. Oba państwa są stronami Konwencji o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynarodowych z 1992 r., jednak do tej pory nie zawarliśmy z Republiką Białorusi porozumienia regulującego współpracę na wodach transgranicznych między naszymi krajami. W 2000 r. Polska przedstawiła stronie białoruskiej pierwszy projekt, ale dopiero teraz, po 20 latach, udało się uzgodnić ten tekst kompromisowo. Pokazuje to, panie ministrze, skalę zaniedbań, jakie polska dyplomacja ma na odcinku wschodnim. Z Republiką Białorusi łączy nas wspólna historia. To sąsiad niezwykle istotny dla bezpieczeństwa naszego kraju, dlatego dziś, w obliczu rosnącego napięcia w stosunkach międzynarodowych, szczególnie cieszy, że rządy obu państw są w stanie wypracować wspólne stanowisko. Porozumienie z Republiką Białorusi to efekt długich negocjacji, w trakcie których doprecyzować trzeba było pojęcia z różnych porządków prawnych. Tego typu porozumienia stopniowo zbliżają Białoruś do Europy i budują mechanizmy współpracy, które mogą zaprocentować także w dziedzinach niezwiązanych z gospodarką wodną. Białoruś zamieszkuje liczna mniejszość polska. Musimy pamiętać, że od naszej odpowiedzialnej polityki względem Republiki Białorusi zależy również los naszych rodaków. Omawiane porozumienie to krok we właściwym kierunku. Porozumienie niesie za sobą istotne korzyści dla środowiska. Dzięki niemu polepszy się ochrona przed zanieczyszczeniami oraz stan ekosystemów zależnych od wód, Polska uzyska wiedzę na temat jakości wód po stronie białoruskiej, NFOŚ uzyska możliwość finansowania w formie pożyczki działań w zakresie gospodarki ściekowej, co umożliwi redukcję zanieczyszczeń, i uzyskamy szerszy dostęp do zasobów wodnych dobrej jakości oraz lepszą ochronę przed powodziami i suszami. To istotne w kontekście dbania o nasz narodowy skarb, jakim jest Puszcza Białowieska. Polska związała się podobnymi dwustronnymi umowami z pozostałymi sąsiadami. Teraz czas na Republikę Białorusi. Dzięki porozumieniu powstanie komisja dwustronna do spraw wód transgranicznych. Co ważne, omawiane porozumienie nie niesie za sobą istotnych konsekwencji dla budżetu państwa. Obecnie w wyniku braku regulacji koszty działań gospodarki wodnej ponoszone są głównie przez stronę polską. Uregulowanie współpracy pozwoli zwiększyć udział strony białoruskiej w kosztach. Porozumienie nie niesie za sobą problemów politycznych czy konieczności istotnego dostosowania prawa krajowego. Mając na względzie to wszystko i korzyści wynikające z omawianego porozumienia, klub parlamentarny Lewica rekomenduje przyjęcie ustawy o ratyfikacji Porozumienia między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białorusi o współpracy w dziedzinie ochrony i racjonalnego wykorzystania wód transgranicznych, podpisanego w Białowieży dnia 7 lutego 2020 r. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Marek Sawicki
Data: 2020-07-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Koalicja Polska również pragnę dołączyć do poparcia przyjęcia tej ustawy ratyfikującej porozumienie pomiędzy rządem Rzeczypospolitej a rządem Republiki Białorusi. Oczywiście przyłączam się też do wcześniejszych wypowiedzi, wypowiedzi moich przedmówców w zakresie konieczności realizacji tej współpracy, tym bardziej że ta ratyfikacja i to porozumienie rzeczywiście dają duże szanse na to, żebyśmy zaangażowali również środki unijne, chociażby w zakresie poprawy czystości wód wspólnych z Białorusią, zanieczyszczanych po tamtej stronie. Chcę także powiedzieć, że jeśli chodzi o samo społeczeństwo białoruskie i możliwość współpracy z Polską, to po tamtej stronie zawsze była duża otwartość. Myślę, że niezależnie od tego, jakie dzielą nas ustroje polityczne i jacy politycy rządzą, ten poziom współpracy obywatelskiej powinien być rozwijany i pielęgnowany przez stronę polską i polskie samorządy, tym bardziej że Polacy na Białorusi również odgrywają istotną rolę. Jako minister rolnictwa wielokrotnie bywałem na Białorusi. Już wtedy dyskutowaliśmy na temat Kanału Augustowskiego, jego wykorzystania. Trzeba powiedzieć, że po stronie białoruskiej infrastruktura w zakresie odbudowy, odnowy tego kanału została zrobiona świetnie - choć gorzej z tą infrastrukturą turystyczną - natomiast po stronie polskiej były zobowiązania i tego do tej pory nie zrobiliśmy. Tak że tam jest ten kanał, jest to wspólne dziedzictwo II Rzeczypospolitej, a tu, po naszej stronie, niestety tego zabrakło. Chcę także powiedzieć, że w trudnych czasach, kiedy Rosja wprowadzała embargo na polską żywność, na polskie produkty, to m.in. dzięki dobrym relacjom osobistym, a także sąsiedzkim w sposób daleko nieformalny można było dużo polskich produktów żywnościowych sprzedawać na rynku białoruskim, a oni je eksportowali także na wielki rynek rosyjski. Z tego względu warto rzeczywiście - to, czego w mojej ocenie nam brakuje, począwszy od roku 1991 r. - poświęcić większą uwagę integracji Białorusi i Ukrainy z Polską i naszej wspólnej, że tak powiem, reprezentacji, oddziaływaniu na struktury Unii Europejskiej. Wtedy być może pozycja Polski nie tylko poprzez Grupę Wyszehradzką, ale również właśnie poprzez ten regionalny kontekst współpracy w ramach narodów II Rzeczypospolitej byłaby zdecydowanie ważniejsza. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystian Kamiński
Data: 2020-07-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wczoraj na wspólnym posiedzeniu Komisji Spraw Zagranicznych oraz Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej rozmawialiśmy właśnie na temat ratyfikacji porozumienia między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a rządem Republiki Białorusi o współpracy w dziedzinie ochrony i racjonalnego wykorzystania wód transgranicznych. Dobrze, że po 29 latach zmierzamy w końcu do uregulowania tej sprawy. Każdy powinien się cieszyć. Ale najpierw jedna uwaga. Nie może być tak, że posłowie są lekceważeni. Nie dostaliśmy żadnych merytorycznych dokumentów, żadnych analiz odnośnie do skutków tejże umowy. Czy naprawdę za każdym razem musi być ten sam problem? Na moje pytanie, czy takie dokumenty były w Wodach Polskich, czy Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej przygotowały takie dokumenty, dostałem odpowiedź: tak, przygotowały, tylko że nie zostały nam one dostarczone. Czy my naprawdę musimy debatować nad czymś, o czym nie mamy pełnej wiedzy? Po prostu prosiłbym na przyszłość o inne traktowanie posłów i dostarczanie im pełnych analiz. (Oklaski) Dodatkowo na moje pytanie w sprawie komisji do spraw współpracy na wodach terytorialnych dostałem odpowiedź, że strona białoruska już wyznaczyła swego współprzewodniczącego komisji, a my w dalszym ciągu nie mamy pomysłu, kogo wyznaczyć. (Poseł Jerzy Materna: Jak nie?) I to też uważam za ewidentny problem, ponieważ powinniśmy się lepiej do takich rzeczy przygotować. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Jerzy Materna: Boże!)
Mówca: Janusz Korwin-Mikke
Data: 2020-07-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wypada się cieszyć, że tę sprawę załatwiamy, natomiast trzeba sobie zadać pytanie, dlaczego robimy to do tej pory. Przypominam sobie, jak za poprzednich rządów PiS-u rozmawiałem z panią Fotygą, która traktowała pomysł wszelkich rozmów z Białorusią jak diabeł święconą wodę. Były polecenia z Berlina, Brukseli, Nowego Jorku, które nam tego zabraniały, a to Polska powinna torować drogę Białorusi jako sąsiad, a nie Ameryka. (Oklaski) Dopiero po tym, jak Amerykanie, jak pan Mike Pompeo przyjechał i pozwolił, my podpisujemy z Białorusią tego typu traktat. To jest rzecz oczywiście niedopuszczalna. Chcę przypomnieć, że gdy jako europoseł pilotowałem projekt, o którym właśnie była mowa, czyli projekt kanału Gdańsk - Odessa, to jedno województwo nie przepuściło, udostępniło tego terenu, bo przecież jak Korwin-Mikke to robi, to tę sprawę trzeba uwalić. Proszę państwa, przykro mi bardzo, nie może być tak, żeby sprawy gospodarcze zależały od polityki. Jeżeli można zrobić drogę, to trzeba ją zrobić. Jeżeli można uregulować stosunki, trzeba je uregulować. A Polska musi stać się dobrym sąsiadem Białorusi, ponieważ Białoruś dzieli nas od Rosji. Bardzo ważne jest, żeby istniały silne państwa: białoruskie i ukraińskie, które dzielą nas od Rosji. (Dzwonek) I trzeba bronić pana Łukaszenki, który w tej chwili broni niepodległości Białorusi przed atakiem Rosji. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Tomasz Olichwer
Data: 2020-07-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Oczywiście projekt ustawy o ratyfikacji porozumienia napawa optymizmem, ale chciałbym się odnieść do samego porozumienia. W art. 4, dotyczącym użytkowania wód transgranicznych, wpisano możliwość prowadzenia turystyki wodnej, choć w tym przypadku strony mogą zawierać odrębne umowy międzynarodowe. Jak wiadomo, turystyka wodna w tych często urokliwych pod względem krajobrazowym miejscach jest bliska zeru. Uważam, że wykorzystanie tych miejsc miałoby pozytywny wpływ nie tylko ze względu na samą możliwość korzystania z ich uroków, ale także ze względów ekonomicznych dla obu krajów. Dlatego chciałbym zapytać: Czy prowadzono już w tej sprawie jakieś rozmowy i czy w najbliższym czasie jest realna szansa na rozwój turystyki np. na Bugu? Jeśli tak, to czy rząd ma już jakiś gotowy pomysł w tej kwestii? Proszę o odpowiedź na piśmie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Braun
Data: 2020-07-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Pytanie: Co dalej? Rozumiem, że to jest na dobry początek, że to jest taki niekontrowersyjny drobiazg, od którego zaczynamy. Panie Ministrze Kochany! Przedmówco! Wówczas to jeszcze ppłk Prądzyński, później generał, szef sztabu w czasach powstania listopadowego, kopał ten Kanał Augustowski dla nas, a więc jakże to, że ten kanał leży odłogiem, prawda? Skończmy z tym. Będę spokojny, kiedy rząd Rzeczypospolitej Polskiej będzie negocjował z rządem białoruskim budowę jakiegoś tam, o, Hongkongu na wyspie, dajmy na to w miejscu, w którym Muchawiec wpada do Bugu, to jest w Brześciu. Znakomita lokalizacja. Zróbmy tam jakąś strefę wolnocłową, bo to był testament Katarzyny zwanej Wielką, żeby między wówczas Petersburgiem (Dzwonek) a Berlinem nie było żadnej innej stolicy. A więc nasze istnienie wzajemnie się warunkuje. Mińsk, Warszawa - wspólna sprawa. (Oklaski)
Mówca: Dariusz Wieczorek
Data: 2020-07-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Jestem ze Szczecina, więc urodziłem się... (Poseł Jerzy Materna: Daleko od Białorusi.) Słucham? (Poseł Jerzy Materna: Daleko ma pan do Białorusi.) No daleko, ale urodziłem się nad Odrą, dlatego chcę powiedzieć, że bardzo ważną rzeczą jest właśnie tego typu porozumienie i współpraca, jeżeli chodzi o kwestię wód transgranicznych i o ochronę przeciwpowodziową. I żeby była jasność - wody w tych rzekach nie czują polityki, nie znają polityki, są ponadpolityczne. A zatem nie ma wątpliwości co do tego, że jest to duży sukces, że takie porozumienie udało się podpisać. Natomiast w tym porozumieniu mamy punkt dotyczący tej wspólnej komisji. I moje pytanie jest takie. Są wyznaczeni współprzewodniczący, jeżeli chodzi o tę komisję, ale nie jest określona ilość podmiotów czy ilość osób w tejże komisji. Czy tu były jakieś uzgodnienia? I rzecz druga. Jest zapis mówiący o tym, że jak w tej komisji będą problemy, to będziemy to wszystko na drodze dyplomatycznej rozstrzygali. (Dzwonek) A więc też jest pytanie: Co pod tym pojęciem rozumiemy? Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Włodzimierz Czarzasty)
Mówca: Sprawozdawca Zbigniew Rau
Data: 2020-07-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Panie i Panowie Posłowie! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Komisji Spraw Zagranicznych oraz Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka w sprawie rządowego projektu ustawy o ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Argentyńską o ekstradycji, podpisanej w Buenos Aires dnia 5 grudnia 2019 r., druk nr 433. W stosunkach między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Argentyńską problematyka ekstradycji nie była dotychczas uregulowana. W odniesieniu do naszego kraju stan ten uniemożliwiał polskim prokuratorom występowanie z wnioskami o wydanie osób z terytorium Argentyny, co często tworzyło sytuację swoistej bezkarności dla osób przebywających na tymże terytorium, a oskarżonych w Polsce o przestępstwa, w tym te najbardziej poważne. Umowa zawarta w Buenos Aires 5 grudnia 2019 r. zmienia ten stan rzeczy. Określając zasady wzajemnego wydawania osób, tworzy podstawy umożliwiające sądom i prokuratorom prowadzenie postępowań ekstradycyjnych i w sposób szczegółowy reguluje wszelkie kwestie związane z tą problematyką. Przede wszystkim umowa przewiduje obowiązek ekstradycji osób znajdujących się na terytorium jednej ze stron na wniosek drugiej strony, jeżeli osoby te są ścigane w celu przeprowadzenia przeciwko nim postępowania karnego lub w celu wykonania orzeczonej już kary. Podstawę wydania stanowią przestępstwa, które zgodnie z prawem obu stron zagrożone są karą pozbawienia wolności o maksymalnym wymiarze co najmniej 2 lat lub karą jeszcze surowszą. Rozpatrywana umowa wzorowana jest m.in. na Europejskiej konwencji o ekstradycji, sporządzonej w Paryżu dnia 13 grudnia 1957 r., oraz innych umowach dwustronnych o podobnej tematyce wiążących Rzeczpospolitą Polską. Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Komisja Spraw Zagranicznych oraz Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka po przeprowadzeniu pierwszego czytania oraz po rozpatrzeniu projektu ustawy na posiedzeniu w dniu 21 lipca br. przyjęła sprawozdanie, w którym wnosi o uchwalenie przez Wysoką Izbę projektu ustawy w brzmieniu z druku nr 433, bez poprawek. Dziękuję. (Poseł Arkadiusz Mularczyk: Brawo!)
Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2020-07-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Tak więc chcę podkreślić, panie marszałku, Wysoka Izbo, że Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość w całości popiera przedłożony rządowy projekt o ratyfikacji niniejszej umowy. Pozwoli to uregulować kwestie, które dotychczas nie były uregulowane, w relacjach polsko-argentyńskich, i umożliwi ekstradycję najgroźniejszych przestępców, którzy popełniają przestępstwa na terytorium Polski czy też Argentyny. Ta sytuacja nie była dotychczas uregulowana, więc oczywiście to poszerzy bazę traktatową pomiędzy naszymi krajami i doprowadzi do sytuacji, której oczekujemy, a zatem do szybkiej ekstradycji i wymiany informacji oraz osób podejrzewanych o popełnienie przestępstwa z obu tych krajów. Tak że, reasumując - mieszczę się w minucie, panie marszałku - Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość popiera przedłożony projekt dotyczący umowy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tomasz Zimoch
Data: 2020-07-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Postaram się nie wykorzystać 3 minut, będę mówił zatem szybko. Boskie Buenos - śpiewała Kora. Boska jest podobno Argentyna i jej stolica. Ale dla niektórych koniec boskiego Buenos, bo bosko w Buenos, a i w całej Argentynie, mogli czuć się obywatele polscy, którzy chronili się tam przed organami ścigania. Argentyna dawała, jak słyszeliśmy, bezpieczne schronienie, bowiem jej ustawodawstwo przewiduje możliwość wydawania osób wyłącznie na wniosek sądów. Czas błogiego spokoju kończy się, bo odbiera go umowa o ekstradycji podpisana w grudniu ub. w Buenos Aires. Ponieważ dotyczy wolności, praw i obowiązków obywatelskich, wymaga tzw. dużej ratyfikacji. Prezydent ratyfikuję tę umowę po uzyskaniu zgody Sejmu wyrażonej w przedłożonym projekcie ustawy. To chyba jedna z najkrótszych procedowanych w Sejmie ustaw - ma tylko dwa artykuły i 39 słów. Klub Koalicji Obywatelskiej popiera uchwalenie tej ustawy, popiera ratyfikację umowy. Korzystam jednak z okazji, by zgłosić dwie wątpliwości. Jak podkreślono w uzasadnieniu, umowa wzorowana jest na Europejskiej konwencji o ekstradycji. Ale w kwestii przedawnienia, wydaje się, brakuje takiej spójności. W umowie polsko-argentyńskiej art. 5 mówi, że odmawia się wydania, jeżeli ściganie lub wykonanie kary uległo przedawnieniu według prawa strony wzywającej, konwencja zaś w art. 10 określa, że przedawnienie dotyczy dwóch państw. To rozbieżność zamierzona czy przypadkowa? Warto postawić takie pytanie i warto udzielić odpowiedzi, panie ministrze. Art. 4 umowy polsko-argentyńskiej zawiera obligatoryjne podstawy odmowy wydania. W pkt 7 określony jest taki przypadek: jeśli osoba może być narażona na okrutne, nieludzkie traktowanie. Dlaczego nie wpisano wprost tego, co zawiera jednak art. 55 ust. 4 konstytucji, czyli szerszego określenia: ekstradycja jest zakazana, jeśli będzie naruszać wolności i prawa człowieka i obywatela? Z praktycznego punktu widzenia pewnie nie ma wielkiego problemu, bo sądy w tych przypadkach zastosują na pewno przepisy konstytucji, ale dlaczego wprost nie powielono zapisu z konstytucji? Dzięki ratyfikacji umowy poważnie skurczy się świat dla przestępców. W Argentynie przestaną oni pić szampana, już pewnie nie będą mogli tego robić. Powtarzam, klub Koalicji Obywatelskiej popiera ratyfikację umowy, choć chciałoby się, by przepisy jej były jak najrzadziej stosowane, bo to będzie oznaczać, że Argentyna przestaje być schronieniem dla tych, co bardzo poważnie naruszyli polskie prawo.
Mówca: Maciej Gdula
Data: 2020-07-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Argentyna to kraj, który jest w zasadzie symbolem wolności. Jest rozległy geograficznie, wywalczył bardzo wcześnie niepodległość, na początku XIX w. Ale źle się dzieje, jeżeli ta wolność służy uchylaniu się od polskiego prawa i unikaniu sprawiedliwości. Dlatego klub Lewicy opowie się za ratyfikacją umowy o ekstradycji. Powinniśmy mieć tego typu regulacje w stosunkach z Argentyną. Teraz w Buenos Aires dochodzi godz. 16. Ci, którzy złamali polskie prawo, nie będą już mieli spokojnego wieczoru. I dobrze. Klub Lewicy przyłoży do tego rękę. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Sawicki
Data: 2020-07-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom pana marszałka - klub Koalicji Polskiej opowiada się za ratyfikacją Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Argentyńską o ekstradycji, podpisanej w Buenos Aires dnia 5 grudnia 2019 r. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krystian Kamiński
Data: 2020-07-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Tutaj inny problem jest. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wczoraj na wspólnym posiedzeniu Komisji: Spraw Zagranicznych oraz Sprawiedliwości i Praw Człowieka omawialiśmy ratyfikację umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Argentyńską o ekstradycji. Tę umowę można ocenić korzystnie, szczególnie w stosunku do stanu obecnego. Warto odnotować przy tym pozytywny kierunek rozwoju polskiej polityki zagranicznej, która dąży do pogłębienia współpracy z krajami Ameryki Południowej. Mam tutaj nadzieję, że w przyszłości będzie coraz więcej takich umów, sygnałów w tamtym kierunku. Jedyne pytanie, które padło, zresztą moje, odnosiło się do zachowania tajemnicy danych osobowych, art. 24 tej umowy. Prosiłem o rozwinięcie, w jaki sposób administrator ze strony polskiej ma ocenić zabezpieczenie danych osobowych w Argentynie. Ministerstwo zapewniło mnie, że będzie badane nie tylko prawodawstwo drugiej strony, ale też praktyka, a Argentyna jest na białej liście, jeśli chodzi o zachowanie tajemnic, ochronę danych osobowych. W związku z tym nie ma tutaj żadnych wątpliwości. Tak że Konfederacja poprze daną ratyfikację. Dziękuję.
Mówca: Sprawozdawca Andrzej Gawron
Data: 2020-07-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Gospodarki i Rozwoju dotyczące rządowego projektu ustawy o odpowiedzialności za naruszenie przepisów rozporządzenia w sprawie wzajemnego uznawania towarów zgodnie z prawem wprowadzonych do obrotu w innym państwie członkowskim oraz wskazaniu organu prowadzącego punkt kontaktowy do spraw produktów, druk nr 495. 20 lipca marszałek Sejmu skierowała projekt ustawy do Sejmu. Na posiedzeniu 22 lipca, czyli dzisiaj, projekt został rozpatrzony i przedyskutowany. Zgłoszono pewne poprawki redakcyjno-legislacyjne. Oczywiście komisja po przedyskutowaniu projektu, który dotyczy głównie dwóch merytorycznych zakresów, czyli odpowiedzialności przedsiębiorcy za ewentualne złożenie fałszywego oświadczenia oraz... Drugi merytoryczny zakres to jest umocowanie punktu kontaktowego, który służy przedsiębiorcom, w ustawie. To jest ustawowe umocowanie i to jest właśnie ta zmiana w porównaniu do poprzedniego stanu, bo taki punkt istnieje już od 2009 r. Komisja rekomenduje przyjęcie tego projektu ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Gawron
Data: 2020-07-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Może w jednym to się nie zamknie, szanowny panie marszałku, ale powiem, że jako klub Prawa i Sprawiedliwości wszystkie rozwiązania, które służą przedsiębiorcom, szczególnie tym, którzy chcą wchodzić na inne rynki - tutaj chodzi o rynki wewnętrzne Unii Europejskiej - wszystkie te działania popieramy. Ten rządowy projekt ustawy wpisuje się w te działania i oczywiście będziemy głosować za przyjęciem tego projektu. Nie zgłaszamy poprawek w drugim czytaniu. Te rozwiązania, które są proponowane, na pewno przysłużą się rozwojowi polskiej przedsiębiorczości. Dziękuję bardzo.