Mówca: Waldemar Andzel (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-07-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie 111. rocznicy urodzin Zdzisława Krasnodębskiego Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 10 lipca br. obchodzimy 111. rocznicę urodzin Zdzisława Krasnodębskiego, pilota Wojska Polskiego, dowódcy 303. Dywizjonu Myśliwskiego Warszawskiego im. Tadeusza Kościuszki. Zdzisław Krasnodębski przyszedł na świat 10 lipca 1904 r. w Woli Osowińskiej. Jego ojciec był zarządcą majątku Makowskich w Woli Osowińskiej. Dziadek młodego Zdzisława był uczestnikiem powstania styczniowego i zesłańcem na Sybir. W wieku 16 lat, podczas wojny polsko-bolszewickiej, Zdzisław Krasnodębski rozpoczął służbę żołnierską jako ochotnik w warszawskim 201. Pułku Piechoty. Mając 21 lat, ukończył Korpus Kadetów nr 1 im. Marszałka Józefa Piłsudskiego we Lwowie. Następnie wstąpił do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Po jej ukończeniu został promowany na stopień podporucznika z tytułem obserwatora. W 1929 r. odbył kurs pilotażu podstawowego w Dęblinie, po którym trafił do 111. Eskadry Myśliwskiej. Rok później ukończył kurs pilotażu wyższego w dywizjonie myśliwskim 2. Pułku Lotniczego w Krakowie. W roku 1935 Krasnodębski został dowódcą 111. Eskadry Myśliwskiej. Po dwóch latach awansowano go na stopień kapitana. Dowodził wtedy III Dywizjonem Myśliwskim 1. Pułku Lotniczego, który walczył podczas kampanii wrześniowej w składzie Brygady Pościgowej. 3 września 1939 r. Zdzisław Krasnodębski został zestrzelony, uratował się jednak skokiem ze spadochronem. Mimo odniesionych obrażeń wrócił do eskadry, z którą przedostał się do Francji. Po krótkim przeszkoleniu na samolotach francuskich Zdzisław Krasnodębski objął dowództwo nad grupą polskich pilotów dołączoną do francuskiego dywizjonu. Brał on wtedy udział w walkach z Niemcami. Następnie wraz ze swoją grupą ewakuował się do Wielkiej Brytanii, gdzie 2 sierpnia 1940 r. objął dowództwo nad 303. Dywizjonem Myśliwskim Warszawskim w Northolt. 6 września Krasnodębski został zestrzelony w czasie walki. Ponownie uratował się przed śmiercią dzięki skokowi ze spadochronem. Z ciężkimi poparzeniami trafił do szpitala, gdzie z rąk generała Władysława Sikorskiego otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. W czerwcu następnego roku, po rekonwalescencji, Zdzisław Krasnodębski udał się z misją wojskową do Kanady. Jego zadaniem było werbowanie w Ameryce młodych rekrutów do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Do zakończenia wojny pełnił wiele funkcji dowódczych naziemnego personelu obsługi lotnictwa: organizował 131. Skrzydło Myśliwskie, dowodził stacji myśliwskiej w Heston czy Polskiej Szkole Pilotów w Newton. Po zakończeniu wojny Zdzisław Krasnodębski na krótki czas osiedlił się w południowej Afryce, pracując tam jako kierowca. Na początku lat 50. przeprowadził się wraz z żoną Wandą do Kanady, gdzie pracował w jednej z tamtejszych firm lotniczych. Poświęcał się również pracy społecznej w organizacjach polonijnych, szczególnie w polskim środowisku lotniczym. Zmarł 3 sierpnia 1980 r. w Toronto. Tam też został pochowany. 29 lat później prezydent Lech Kaczyński pośmiertnie odznaczył go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Przed dwoma laty prochy Zdzisława Krasnodębskiego i jego żony przetransportowano do Polski. W maju ubiegłego roku spoczęły one na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Dziękuję.