Mówca: Beata Mazurek
Data: 2018-02-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie ministrze, proszę odpowiadać na pytania, a nie wchodzić w polemikę. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Krzysztof Michałkiewicz: O łączeniu pracy w zarządzie z pracą w WTZ już mówiłem. Jeśli chodzi o tworzenie warsztatów terapii zajęciowej, uważam, że to jest błąd, a nie korzyść dla osób niepełnosprawnych, że w jednym powiecie potrafi być sześć warsztatów i zwożą tam uczestników z połowy województwa, a w innym powiecie nie ma żadnego warsztatu. Chcemy, żeby w każdym powiecie, gdzie są potrzeby, powstawało tyle warsztatów, ile zaspokoi potrzeby osób tam mieszkających, osób niepełnosprawnych, żeby każdy powiat poczuł się odpowiedzialny za swoich niepełnosprawnych mieszkańców, a nie żeby to organizacje, pracownicy decydowali, czy stworzyć warsztat, czy go nie stworzyć. Może jednak uwzględnią potrzeby, które na danym terenie istnieją, tj. ile jest tam osób niepełnosprawnych, ile chce się dostać na warsztaty, ile nie może się dostać na warsztaty. Uważam, że to jest ważne i że to należy uwzględnić. (Poseł Zofia Czernow: Kto ma to sfinansować?) O odwołaniach już mówiłem, więc już drugi raz nie będę mówił. Waloryzacja zasiłku pielęgnacyjnego. Zgadzam się, faktycznie to zaczynają być kwoty, które niewiele zmieniają, na pewno są niewystarczające. Na pewno zastanawiamy się nad tym i analizujemy to, natomiast oczywiście musimy tutaj uwzględnić także harmonogram prac nad budżetem, bo oczywiście te pieniądze muszą być przede wszystkim zapisane w budżecie, który Wysoka Izba będzie przyjmować. Natomiast uważam, że faktycznie i zasiłek pielęgnacyjny, i dodatek pielęgnacyjny straciły swój charakter po tylu latach braku waloryzacji. O łączeniu funkcji już troszeczkę mówiłem. Będziemy dyskutować w komisji, ale ja uważam, że państwo muszą też pamiętać, że organy założycielskie warsztatów pełnią także funkcje nadzorcze i kontrolne. Nie mówię, że nie można łączyć, ale że łączenie funkcji jest wtedy bardzo trudne. Nie wyobrażam sobie, jak można samego siebie kontrolować, nadzorować, rozliczać, oceniać itd. Może można. Jeżeli państwo będą tak uważali, to oczywiście zostanie to wykreślone albo zmienione. O łączeniu funkcji mówiłem, o finansowaniu w klubach mówiłem. Analizowaliśmy w przypadku klubów, czy finansować je z algorytmu, czy z programu. Wydaje się, że na pewno na razie z programu. Jeżeli okaże się, że trzeba to zmienić, to będziemy otwarci na zmianę. Jest też zapis, w którym mówiliśmy o finansowaniu WTZ-etów. Jeżeli warsztat zarabia pieniądze, to chcieliśmy, żeby powiaty nie traktowały tego tak, że to jest te 10%, które trzeba dołożyć. Uważamy, że z jednej strony powiat ma dołożyć 10%, a dodatkowe środki mają być środkami dodatkowymi. To nie ma być to 10%, które jest finansowane przez powiaty. Tylko o to chodzi w tym przepisie. Jeżeli on jest źle napisany, to możemy nad tym dyskutować. Ale wydaje mi się, że nie ma co zwalniać powiatów z odpowiedzialności, z tego, żeby chociażby w tej symbolicznej wysokości finansowały warsztaty. O braku miejsc też troszkę mówiliśmy. Faktycznie chcemy, żeby w każdym powiecie powstały warsztaty. Uważamy, że to wstyd, że część powiatów nie chce zakładać tych warsztatów, nie chce ich finansować. Uważamy, że każda osoba niepełnosprawna ma mieć możliwość korzystania z takiej formy rehabilitacji i wsparcia. Jeśli chodzi o powiatowe zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności, to oczywiście są one kontrolowane i nadzorowane przez wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności. Można się odwołać, wojewódzkie zespoły mają też nadzorować. Można także odwołać się do sądu, więc sąd także jest organem, który nadzoruje i ocenia orzeczenia. My głównie zajmujemy się szkoleniem, żeby te osoby, które orzekają, miały tę samą wiedzę, te same definicje, stosowały te same standardy, żeby faktycznie bez względu na to, gdzie osoba trafi, było podobne orzeczenie. Pani poseł Tomaszewska, ma pani rację, ciągle brak jest wypracowanych form opieki nad dorosłymi osobami niepełnosprawnymi i ich wsparcia. Troszkę próbujemy w tej chwili w ramach środków europejskich tworzyć taki program koordynowanej opieki nad osobami, które w wieku dorosłym stały się niepełnosprawne. W tej chwili trwają intensywne prace nad strategią na rzecz osób niepełnosprawnych. W ramach strategii odpowiedzialnego rozwoju jest także, jako jedna ze strategii, strategia na rzecz osób niepełnosprawnych. Prace nad nią są zaawansowane, założenia są już gotowe. Są też prowadzone intensywne prace dotyczące takiego programu, który także wynika ze strategii na rzecz dostępnej i przyjaznej Polski, żeby także dla osób niepełnosprawnych, osób starszych, osób, które z różnych powodów mają ograniczone możliwości czy komunikowania się, czy poruszania, Polska stała się dostępna. Nad tym programem także prace trwają. A więc o różnych rzeczach pamiętamy, natomiast prosimy o troszkę czasu, żebyśmy mogli te prace dokończyć. Dziękuję bardzo. (Oklaski)