Mówca: Jerzy Ziętek
Data: 2013-06-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Posłanki i Panowie Posłowie! Od pokoleń mojej rodzinie bliski był Śląsk, a zaangażowanie na rzecz jego mieszkańców i tej ziemi było chlebem powszednim, czymś naturalnym, rzekłbym: wrodzonym. Najczytelniejszym tego wzorem był dla mnie dziadek, po którym zresztą otrzymałem imię, generał Jerzy Ziętek. W poniedziałek obchodziliśmy 112. rocznicę urodzin Jorga, bo tak nazywaliśmy go w rodzinnym domu, tak nazywali go przyjaciele i mieszkańcy regionu. Generał Ziętek urodził się 10 czerwca 1910 r. w Szobiszowicach. Dzisiaj jest to dzielnica Gliwic. Zmarł 20 listopada 1985 r. w Katowicach. W latach po I wojnie światowej był aktywnym działaczem niepodległościowym na Śląsku, uczestnikiem powstań śląskich. Później, w latach 1922-1939 pracował w samorządzie i autonomicznej administracji wojewódzkiej Śląska. Podczas II wojny światowej został zesłany na Sybir do jednego z obozów pracy. Od 1943 r. służył w Wojsku Polskim. Od zakończenia wojny aktywnie działał na rzecz Śląska w administracji państwowej. W latach 1945-1950 sprawował urząd wicewojewody śląsko-dąbrowskiego, od 1950 do 1964 r. pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego, a w latach kolejnych przewodniczącego Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach. W latach 1973-1975 był wojewodą katowickim. Wielokrotnie był posłem na Sejm. Już w latach 1930-1935 posłował z ramienia BBWR, potem od 1947 r. do 1952 r. był posłem na Sejm Ustawodawczy, a w latach 1957-1985 - posłem. 2 kwietnia 1980 r. otwierał VIII kadencję Sejmu jako marszałek senior. Jako wicewojewoda śląsko-dąbrowski powołał latem 1945 r. komisję, która nie tylko podjęła się spisu przymusowo wywiezionych do ZSRR przez Armię Czerwoną górników, ale przede wszystkim zainicjował działania zmierzające do zwolnienia deportowanych górników i ich powrotu do domu. Panie Posłanki i Panowie Posłowie! Dziadek nieustannie powtarzał, że ta ziemia zasługuje na pełen szacunek i ciężką pracę dla jej dobra. Był tytanem pracy. W rodzinnym domu bardzo często byłem świadkiem osobliwych sytuacji - gdy kładłem się spać, a nie była to pora zbyt wczesna, bo lubiłem czytać - dziadek jeszcze pracował, gdy skoro świt wstawałem - dziadek już pracował. W zasadzie aż do późnych lat, gdy z racji wieku sił nieco już brakowało, pracował bez ustanku i wytrwale. Dla całego regionu, od Beskidów po Zagłębie, zrobił bardzo wiele. Ilekroć przejeżdżam lub przechodzę koło naszego katowickiego Spodka, Wojewódzkiego Parku Kultury i Wypoczynku w Chorzowie, katowickiego ronda czy osiedli Tysiąclecia i Paderewskiego, służących nam już od ponad 50 lat Rept, szpitali klinicznych w Ochojcu, Uniwersytetu Śląskiego i Śląskiego Uniwersytetu Medycznego, wielkiego kompleksu sanatoryjno-rekreacyjnego w Ustroniu i wielu innych miejsc, których powstanie możliwe było dzięki staraniom i inicjatywie dziadka, przypominam sobie jego dzieła i postawę. Na pierwszym miejscu zawsze stawiał sprawy publiczne, służbę Polsce i regionowi, żywą i prawdziwą troskę o mieszkańców, a przy tym był przecież wspaniałym i oddanym rodzinie mężem, ojcem, dziadkiem i pradziadkiem. Wysoka Izbo! Wojewoda Ziętek nie znał tylko jednego zwrotu - ˝nie da się˝. Ten termin był mu kompletnie obcy. Uważał, że w każdej sytuacji, w każdej chwili można coś dobrego zrobić dla społeczeństwa. Miał też swój dekalog. W poniedziałek 10 czerwca wraz z młodzieżą ze szkół jego imienia i mieszkańcami zapaliliśmy znicze i złożyliśmy wiązanki kwiatów na jego grobie na cmentarzu przy ul. Damrota, pod popiersiem w Wojewódzkim Parku Kultury i Wypoczynku w Chorzowie oraz pod pomnikiem Jorga, tuż obok jego ukochanego pomnika Powstańców Śląskich i ronda im. gen. Jerzego Ziętka w Katowicach. Dziękuję bardzo.