Mówca: Paulina Hennig-Kloska
Data: 2021-05-21 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Druk nr 1164 to istotnie kolejny projekt ustawy o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji implementujący szereg... Mam tu wypisane w ośmiu pozycjach, i tak to zbijających, te wszystkie dyrektywy i rozporządzenia, które implementujemy, panie ministrze, już nie wiem, który rok, ale przynajmniej od początku mojej drogi politycznej, a więc od 6 lat. Zresztą sam fakt, że w 2021 r. implementujemy prawo, które ma naprawiać skutki i przyczyny kryzysu z 2008 r., pokazuje, jak długo ten proces trwa i jak bardzo rząd Prawa i Sprawiedliwości systematycznie poprawia swoje błędne implementacje albo błędne wdrożenia. Niektóre oczywiście wynikają również z wniosków wyciąganych z wdrażania w poszczególnych krajach członkowskich procesu restrukturyzacji instytucji finansowych, ale niektóre po prostu z błędnych implementacji. Faktycznie proces kontrolowanej restrukturyzacji instytucji finansowych powinien być jak najlepiej doprecyzowany, powinien przebiegać bardziej transparentnie, powinien mieć na celu dobro państwa i dobro klientów. Ale ta kolejna dyrektywa dalej nie rozwieje tej największej wątpliwości, która w zasadzie chyba od początku procesu restrukturyzacji przymusowej, ale także w świetle tych pierwszych doświadczeń, które w tym zakresie mamy, się pojawiła. A mianowicie chodzi o podwójną rolę Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, który w tych pierwszych przypadkach wystąpił w roli zarówno decydenta rozpoczynającego proces restrukturyzacji przymusowej, a więc tego podmiotu, który niejako rozpoczyna w przypadku danej instytucji finansowej proces restrukturyzacji, jak i zarządcy komisarycznego. Ja od początku, od dawna podnoszę ten problem, który do dziś nie został rozwiązany, że w zasadzie BFG występuje w takiej podwójnej roli - nie wiadomo, czy bardziej reprezentuje Skarb Państwa, czy bardziej jednak interes klientów i akcjonariuszy. Oczywiście w świecie idealnym to idzie w parze, w świecie nieidealnym jednak mimo wszystko dobrze by było, by te dwie role można było rozgraniczyć, a podmioty reprezentujące te interesy mogły wywierać na siebie wzajemny wpływ. Wtedy, myślę, ten proces restrukturyzacji... A przypomnę, że w przypadku ostatniej restrukturyzacji przymusowej pojawiły się wątpliwości co do tego, czy bank mógł zgodnie, w świetle prawa, ale też w świetle dobrej jakości restrukturyzacji, realizować swój plan restrukturyzacyjny bez nacisków. To są niezwykle ważne kwestie, które potem rzutują na zaufanie obywateli do państwa, jak również na zaufanie podmiotów gospodarczych do tego, że w świetle obowiązującego prawa mogą prowadzić działalność gospodarczą, ale także podejmować trudne decyzje w trudnych czasach bez nieczystych nacisków. Bo oczywiście te naciski, które wynikają bezpośrednio z prawa i do których instytucje publiczne są upoważnione, powinny mieć miejsce. Ale różnie to wyglądało. Znamy i taśmy Chrzanowskiego, znamy i wątpliwości wokół Idea Banku, ale znamy też ryzyka, które temu towarzyszą, i dobrze by było, by ten proces jednak przebiegał bardziej transparentnie. Jeżeli chodzi o ten dokument, oczywiście będziemy pracować nad nim w komisji. On wprowadza wiele procesów, zmian drobnych, ale jednak istotnych z punktu widzenia całego procesu właśnie pod kątem transparentności jego przebiegu. Przejrzeliśmy go. Na ten moment nie mamy większych uwag. Będziemy się przyglądać w sposób szczególny tym elementom, które, jak zawsze w przypadku waszego rządu, zostały wpisane do ustawy poza dyrektywą i niekoniecznie miałyby z niej wynikać. Nie wiem, czy pan minister zakłada prace w podkomisji nad tym dokumentem, ale myślę, że z uwagi na wagę i konieczność wprowadzania, myślę, już naprawdę takich ostatecznych ram tego procesu restrukturyzacji dobrze by było pochylić się nad tym głębiej i popracować w sposób (Dzwonek) bardziej stonowany. Dziękuję bardzo. (Oklaski)