Mówca: Krzysztof Sitarski
Data: 2018-01-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu klubu Kukiz'15 przedstawić stanowisko klubu dotyczące rządowego projektu ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych. Projekt dotyczy kwestii, które powinny być już dawno uregulowane w prawodawstwie polskim. W tym momencie dopasowujemy, że tak powiem, nasze ustawodawstwo do dyrektywy unijnej. I co tutaj mamy? Sam projekt jest mniejszy, jeśli chodzi o objętość, niż uzasadnienie. W uzasadnieniu w drugim zdaniu czytamy: Paliwa alternatywne w transporcie należy rozumieć jako paliwa lub źródła energii, które służą przynajmniej częściowo jako substytut dla pochodzących z surowej ropy naftowej źródeł energii w transporcie i które mogą potencjalnie przyczynić się do wzrostu neutralności klimatycznej transportu oraz poprawy ekologiczności sektora transportu. Są to m.in. energia elektryczna, wodór, biopaliwa, paliwa syntetyczne i parafinowe, sprzężony gaz ziemny CNG lub skroplony gaz ziemny LNG, gaz płynny LPG. Wspaniałe założenia, doskonałe uzasadnienie w pierwszych dwóch zdaniach, z tym że jest mały problem. W uzasadnieniu piszemy o wodorze, a faktycznie w rozdziale 3 w art. 32 jest mowa o tym, że generalny dyrektor dróg krajowych i autostrad opracowuje plan lokalizacji ogólnodostępnych stacji ładowania oraz stacji gazu ziemnego wzdłuż pozostających w jego zarządzie dróg sieci bazowej itd., itd. Gdzie jest wodór? Nie ma. Świat powolutku przestawia się także na wodór. Nie uwzględniono w ogóle stacji tankowania pojazdów na wodór. Takie samochody już jeżdżą od 2014 r. Mało tego, jest przewidziana sieć 1 tys. stacji samochodów zasilanych wodorem w całej Europie. Nie ma wodoru. Mało tego, na konferencji, Kongresie 590 polityka polskiego producenta traktorów przewidywała zasilanie wodorem. Tu jest pominięty bardzo duży, istotny problem. Można mówić długo na ten temat. Kolejna sprawa. Art. 39 stanowi, że w celu zapobieżenia negatywnemu oddziaływaniu na zdrowie ludzi i środowisko w związku z emisją zanieczyszczeń z transportu na obszarze zwartej zabudowy mieszkaniowej z koncentracją budynków użyteczności publicznej można ustanowić strefę czystego transportu, do której ogranicza się wjazd pojazdów innych niż elektryczne, napędzane wodorem, napędzane gazem ziemnym. Jak mają być te samochody napędzane wodorem, jak nie ma przewidzianych do rozwoju sieci stacji wodorowych? To raz. I druga sprawa. Dalej mówimy tutaj o opłatach: opłata za wjazd do strefy czystego transportu nie może być wyższa niż 30 zł dziennie. Mieszkańcy dużych aglomeracji i dużych miast, ścisłych miast niemający pieniędzy na nowy pojazd, wielokrotnie droższy od klasycznego, będą uiszczać łącznie kilkaset złotych opłat rocznie, oczywiście na rzecz samorządu. Jest dobrowolność ustanowienia takich stref, to jest pełna dowolność samorządu. Niestety, znając życie i polskie realia, te strefy zostaną ustanowione i te opłaty będą egzekwowane w górnej granicy cenowej. Nie będzie ulgi dla obywatela. Finalnie skończy się tak, że centra miast mogą pozostać tylko dla pięknych, bogatych i jeżdżących samochodami elektrycznymi ze Stanów Zjednoczonych albo jeżdżących samochodami kilkunastoletnimi, ale posiadającymi instalację LNG. Tyle i aż tyle. Oczywiście założenia są doskonałe: troska z powodu smogu, o jakość powietrza. Trzeba dodać, że wyłączeń jest tu bardzo dużo, że instytucje dotyczące bezpieczeństwa państwa, służby itd. są, że tak powiem, wyłączone z obligo stosowania napędów elektrycznych. Jeżeli jest taka troska o powietrze, to dlaczego limuzyny rządowe stojące np. pod budynkami Sejmu cały czas pracują na wolnych obrotach? Silniki 6-litrowe, prawda? Chyba nikt jeszcze tego nie zauważył, jak duża jest ta troska. W związku z tym, prezentując stanowisko klubu Kukiz'15, wnoszę o odrzucenie projektu w całości celem przedstawienia nowego, uwzględniającego wszystkie powyższe uwagi. Dziękuję bardzo. I proszę to zaprotokołować.