Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2015-04-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko dotyczące sprawozdania o projekcie ustawy o zmianie ustawy Prawo farmaceutyczne oraz niektórych innych ustaw, druk nr 2997. Na samym początku chciałbym zaznaczyć, że nasz klub nie będzie głosował przeciw przyjęciu tej ustawy. Pragnę jednocześnie wygłosić z tej mównicy kilka uwag na temat systemu tworzenia prawa w Polsce. Mamy do czynienia z projektem poselskim, który bardzo, powiedziałbym, ogólnie, ale przy okazji ostro narzuca pewne reguły zachowań podmiotów uczestniczących w rynku farmaceutycznym. Mówimy tutaj o aptekach, hurtowniach. Dzięki tej ustawie dowiadujemy się o metodyce funkcjonowania i działalności - które zresztą oceniam tutaj jako bardzo skuteczne - ministerstwa w zakresie kontraktacji zakupu tych leków. Dowiadujemy się również o pewnych patologiach, które na tym rynku występują. Sprowadza się to do możliwości wyeksportowania czegoś taniego po wcześniejszym pobraniu dodatku, za który płaci państwo, zwanego refundacją, a czasami bez tego dodatku. Uważam, że nie tędy droga. W tym systemie naszej służby zdrowia, który dzisiaj funkcjonuje, tego typu ustawa jest ustawą zupełnie zbędną, dodatkową. Pozwolę sobie na taki przykład. Kiedyś, dawno temu, kiedy jeszcze funkcjonowały kasy chorych, miałem okazję zobaczyć to zupełnie przypadkowo. Tak się składa, że znałem ówczesnego dyrektora do spraw farmacji Śląskiej Kasy Chorych. Odwiedziłem go kiedyś, przypadkowo oczywiście, w zupełnie innej sprawie, a on pokazał mi, jak pracuje. Wybrał lek i nacisnął klawisz ˝Enter˝. Wyświetliło mu się, w której aptece i ile tego leku wtedy zbyto. Otóż część aptek praktycznie go nie sprzedawała, a jedna z aptek sprzedawała go w setkach sztuk. Okazało się, że rzeczywiście lekarze masowo ten lek wypisywali, ale z zupełnie innego powodu. Nie chodziło o eksport, tylko o te słynne działania firm farmaceutycznych, te słynne wyjazdy. Natychmiast przeprowadzono kontrolę. Już żaden lekarz więcej tego leku sprzedawanego w tej aptece nie wypisał. System weryfikacji i kontroli lekarzy, który dzisiaj funkcjonuje w Narodowym Funduszu Zdrowia, jeżeli chodzi o wystawianie recept i ich realizowanie w aptekach, jest na tyle szczelny i skuteczny - jeżeli tylko jest wola, aby to analizować - że ta ustawa jest całkowicie zbędna. Jeżeli ktoś jest chory i musi skorzystać z leku, który jest w lekospisie, którego cenę wynegocjował minister zdrowia, a z tym lekiem jest związana jakaś refundacja itd., to ten chory idzie do apteki. Z czym? Z receptą. To jest oczywista sprawa. Tą receptę wypisał lekarz z krwi i kości. To nie jest recepta fikcyjna. Dlaczego? Bo ten lekarz zna jego historię choroby, którą NFZ zawsze może skontrolować. Zresztą każdy uprawniony do tego organ państwa może to sprawdzić. Następnie chory kupuje ten lek w aptece - pod warunkiem oczywiście, że jest dostępny - i go zażywa. Jeżeli tylko w ten sposób będziemy dystrybuowali leki z tej półki, tak jak je słusznie wynegocjowaliście, w dobrych cenach, a następnie poprzez hurtownie farmaceutyczne dostarczyliście do aptek, a ten system będzie szczelny, weryfikowany - nie musi być weryfikowany każdy lek, ale od czasu do czasu można to sprawdzić - to ta ustawa będzie całkowicie zbędna. Dlaczego? Bo nikt chory nie kupi leku po to, żeby jego jedną sztukę czy jedno opakowanie gdzieś eksportować. Ten model działania umożliwi dodatkowo jeszcze jedną rzecz: będziemy wiedzieli, w jaki sposób negocjować ilość. Jedyna rzecz, której akurat w tej ustawie również zabrakło - i tutaj chciałbym podziękować mojemu przedmówcy, że zwrócił na to uwagę - dotyczy ogólnokrajowej dostępności leków. Chodzi o to, żeby nie było wybranych hurtowni dla wybranych aptek, tylko żeby każda apteka mogła sobie kupić ten lek na tych naszych ustawowo, powiedzmy, ustalonych warunkach. (Dzwonek) Realizowana w ten sposób polityka w zakresie leków, które są, tak twierdzi ministerstwo, masowo eksportowane, z naszego punktu widzenia byłaby o wiele skuteczniejsza, tańsza, rozsądniejsza i nie wymagałaby dodatkowej ustawy. Przede wszystkim wymagałaby od pracowników NFZ odpowiednich w tej kwestii działań. Dziękuję bardzo. (Oklaski)