Mówca: Henryk Kowalczyk
Data: 2013-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko do projektu ustawy okołobudżetowej. Rzeczywiście większość rozwiązań, niestety, już tradycyjnie, z roku na rok powoduje zamrożenie płac w sektorze finansów publicznych, zamrożenie funduszu socjalnego. Powiem szczerze, że jestem zaskoczony tymi akurat propozycjami w kontekście ogłoszonego przez pana premiera Donalda Tuska końca kryzysu. Spodziewaliśmy się, że wreszcie płace zostaną odmrożone, skoro kryzys się skończył, a tu płace nadal są zamrożone, zamrożone są nawet fundusze socjalne, które służą czy pomagają osobom najbiedniejszym. Trudno odnosić się do wszystkich elementów ze względu na brak czasu, odniosę się do niektórych. Jak zwykle, w ubiegłym roku też tak było, zostawia się jakieś szczególne upoważnienie dla ministra finansów do ewentualnego odmrożenia tych płac dla niektórych, bez podawania kryteriów, które byłyby podstawą do tego, aby minister finansów mógł z takiego przywileju skorzystać. Niepokojące jest również to, że Fundusz Rozwoju Kultury Fizycznej zostaje obciążony zadaniami, które jemu nie przynależą. Wśród zadań Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej jest dofinansowanie inwestycji obiektów sportowych, rozwijanie sportu dzieci i młodzieży czy rozwijanie sportu wśród osób niepełnosprawnych. A te zadania, na które przewiduje się przeznaczyć środki finansowe, nie są wypisane w ustawie. Jest to trochę sięganie po pieniądze przeznaczone nie na ten cel. Podobnie - niestety, to też już stało się prawie tradycją - z Funduszu Pracy, a więc nieprzeznaczonego do tego celu, finansuje się staże i szkolenia lekarskie i pielęgniarskie. Jest to kwota 835 mln zł, znów bardzo duża w kontekście małych środków przeznaczanych na aktywizację bezrobotnych, a przecież bezrobocie jest bardzo wysokie i w założeniach budżetowych na przyszły rok nie przewiduje się, aby bezrobocie mogło się zmniejszyć, będzie ono na poziomie bliskim 14%. Zatem te pieniądze bardzo by się przydały na aktywizację bezrobotnych. Być może trudno dyskutować o części dochodowej, czyli wzroście akcyzy na papierosy i alkohol. Z jednej strony oczywiście trudno bronić spożycia alkoholu czy palenia papierosów, powodujących, jak myślę, niewątpliwe straty zdrowotne, panie pośle... W każdym razie ja bym miał wątpliwość co do zakładanego wzrostu przychodów z tego tytułu, bo wzrost wpływów z akcyzy na poziomie 780 mln zł z powodu wzrostu cen alkoholu wydaje mi się dość wątpliwy. Zwykle jest bowiem tak, że jeśli za mocno narzuca się fiskalizm, to wtedy zaczyna wpływać mniej pieniędzy w ramach rzeczywistych przychodów, czyli może to grozić rozszerzeniem się szarej strefy, sprowadzaniem alkoholu z przemytu czy wręcz produkowaniem go własnymi sposobami, a od takiego alkoholu akcyzy nikt odprowadzał przecież nie będzie. Chyba najbardziej kontrowersyjną sprawę stanowi zmiana w sposobie dofinansowywania zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Co prawda już od kilku lat istniały ograniczenia w stosunku do pierwotnych założeń dotyczących dofinansowywania miejsc pracy dla niepełnosprawnych. Chodzi tu o podleganie ograniczeniom - 70%, 90%. Dotyczyło to głównie miejsc pracy na otwartym rynku, nie odnosiło się to w tak drastycznym stopniu do zakładów pracy chronionej. Natomiast teraz proponowane rozwiązanie tak naprawdę stanowi kolejne ograniczenie. Chodzi tu o przejście z przeliczenia uzależnionego od płacy minimalnej do tego uzależnionego od płac kwotowych. Nie we wszystkich przypadkach prawdą jest to, że opierano się na wysokości płacy minimalnej z 2013 r. Jeżeli chodzi o dodatek dla osób z chorobą psychiczną, upośledzeniem umysłowym, to faktycznie ta kwota dokładnie się zgadza, zastosowano ten przelicznik, natomiast w pozostałych przypadkach nie jest (Dzwonek) on dokładnie taki sam. (Głos z sali: Jak to nie jest?) Stanowi to kolejną próbę znalezienia oszczędności, a mamy przecież do czynienia z dramatycznym obniżeniem dotacji dla zakładów pracy chronionej.