Mówca: Anna Zalewska
Data: 2014-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zgoda, panie przewodniczący, jest to projekt i oczekiwany, i spóźniony, i budzący wiele nie tylko emocji, ale i kontrowersji, dlatego że chodzi o rozwiązania, za które rzeczywiście zapłaci obywatel, ale na których będą zarabiać ogromne pieniądze inwestorzy. W związku z tym klub Prawa i Sprawiedliwości na pierwszym posiedzeniu komisji, zgodnie z regulaminem, będzie wnioskował o wysłuchanie publiczne - powód jest oczywisty i prosty - ponieważ chcemy usłyszeć opinię wszystkich wytwórców różnorodnej energii odnawialnej i razem z nimi liczyć pieniądze, bo tak naprawdę ta ustawa powinna być harmonijna pod względem bardzo wielu czynników, trochę utemperowana, jeżeli chodzi o politykę Komisji Europejskiej, bo kraje Unii Europejskiej nauczyły się żyć z energią odnawialną, policzyły koszty i ku zaskoczeniu wielu lobbystów energii odnawialnej w Polsce zaczynają bardzo głośno mówić o tym, że warto inwestować w czyste technologie węglowe. Jednocześnie pan minister powiedział czy odwołał się do ˝Polityki energetycznej Polski do 2030 r.˝, że w miksie energetycznym zaplanowano 15% energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych. Chyba musiało się coś zmienić, panie ministrze, ponieważ ten plan, który znałam, zakładał 19,9 z pełną dominacją - nigdy nie wiem, dlaczego tak jest, bo nigdy nie usłyszałam odpowiedzi - rzeczywiście energii wiatrowej. To jest druga uwaga. Żeby rzeczywiście poważnie podejść do tego tematu, zrównoważyć i stworzyć miks energii odnawialnej bez dominacji jednego elementu, dlatego że w Polsce nie ma takiej potrzeby, należałoby dokonać inwentaryzacji wszystkiego, co się wydarzyło, pokazać to posłom, którzy chcą głosować w sposób odpowiedzialny, nie chcą ulegać kolejnym lobbystom, bo gwarantuję panom ministrom, że rzeczywiście będą docierać do posłów lobbyści, wcale nie ci, którzy są zarejestrowani, a więc żeby była w tym harmonia, należałoby dokonać takiej inwentaryzacji i jednocześnie zrobić przegląd tego, co się wydarzyło w Unii Europejskiej. Bardzo interesujące są badania niemieckie. Bundestag powołał radę ekspertów, która dokonała analizy okresu 9 lat pod kątem wpływu energii odnawialnej na gospodarkę, wpływu na obniżenie emisji dwutlenku węgla i wpływu na cenę prądu. Pani kanclerz ma kłopot z tym raportem, bo jest on niestety dla niej, przecież orędowniczki energii odnawialnej, dosyć kłopotliwy, dlatego że, po pierwsze, te badania pokazują, iż owa energia odnawialna, tak skonstruowana, nie ma nic wspólnego z obniżeniem emisji dwutlenku węgla, po prostu to nie jest to miejsce, gdzie można emisję obniżać, po drugie, jeżeli chodzi właśnie o produkcję, instalacje energii odnawialnej, wcale nie ma konkurencji w gospodarce, a jednocześnie, to po trzecie, niemiecki obywatel nie chce już więcej płacić za prąd. To są trzy takie konkluzje i trzy wnioski - to jest dostępne, można sobie przeczytać. Wyciągajmy wnioski, nie wyważajmy drzwi, właśnie po to, żeby odpowiednio przygotować się do analizy tejże ustawy. Jednocześnie, proszę państwa, miejscem, gdzie musimy znaleźć tę harmonię, jest oczywiście polska gospodarka. Panie ministrze, nie przyjmuję takiej demagogii, słów o tym, że to rozkręci gospodarkę w Polsce, dlatego że wszyscy dobrze wiemy, że jeżeli chodzi o rynek energii odnawialnej, instalacje, urządzenia, to właściwie wszystko kupujemy - może jakieś elementy drobne wytwarzamy, ze dwie, trzy fabryczki, może przy transporcie, może przy instalowaniu coś robimy, bo opiekowania się tymi instalacjami to już nie dotyczy. Jednocześnie musimy pamiętać o konsekwencjach realizacji polityki energetycznej - nadal wyraźnie, panie ministrze, mówi się o tym, że mamy zejść z 90% do 60%, jeżeli chodzi o produkcję energii z polskiego węgla. To ma swoje konsekwencje, ale odwrotne, dla gospodarki, dlatego że równa się upadłości kopalń i potężnemu bezrobociu. Panie ministrze, ja wprawdzie nie mieszkam w Wałbrzychu, ale mieszkam pod Wałbrzychem, tam decyzją polityczną w ciągu 3-4 lat zlikwidowano wszystkie kopalnie. Proszę mi wierzyć, do dzisiaj Wałbrzych gospodarczo się nie podniósł - nawet dostał specjalną strefę ekonomiczną, ale nijak się to ma do tego, co się tam wydarzyło. Ta ustawa też musi, proszę państwa, doprowadzić do utemperowania i ucywilizowania inwestorów, o czym mówił pan przewodniczący Czerwiński, do bezwzględnego przestrzegania przepisów, do przyjęcia definicji bardzo precyzyjnych - jak czytam opinię w uzasadnieniu do ustawy, to rzeczywiście ta kwestia też była podnoszona podczas konsultacji społecznych. Jednocześnie trzeba tę ustawę zgrać z ilomaś jeszcze przepisami i pomyśleć, czy nie należy tych przepisów zmienić - nie wspomnę już o polskim krajobrazie, przy całym szacunku, inicjatywa pana prezydenta nie wypełnia tej luki krajobrazowej, niestety dalej krajobraz będzie niszczony. Musimy to zgrać z funduszami strukturalnymi, uwaga, panie ministrze, tak aby polski obywatel z tego skorzystał, dlatego że mimo zapisów i jakichś nadziei związanych z aukcjami istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że nie zrealizujemy założeń, tak, jak to się stało w Holandii, i utrwalimy to, co jest, tzn. duzi inwestorzy - patrz: lobbyści wiatrowi, bo oni są najwięksi w Polsce - będą te aukcje wygrywać, bo będą mieli przynajmniej taką możliwość, żeby obniżać cenę, nawet zaryzykują i będą to ceny dumpingowe. Przerabialiśmy to przy Chińczykach budujących autostrady, wiemy, jak to może wyglądać. I niestety trzeba będzie też zerknąć znowu do uchwały zawierającej krajowy plan zagospodarowania przestrzennego, bo ona właściwie pokrywa się w wielu aspektach z dokumentem określającym politykę energetyczną rządu do 2030 r., gdzie rzeczywiście dosyć niechlujnie, ale pokazywane są pewne dominanty, jeżeli chodzi o energię odnawialną. Rzeczywiście w tych przepisach tego nie ma. Duża odpowiedzialność ciąży na nas, bo obiecaliśmy obywatelom uporządkowanie kwestii energii wiatrowej. Każdy miesiąc to kolejna awantura, to kolejne nadzieje, że polski parlament w jakiś sposób oddali sprawę elektrowni wiatrowych, a już na pewno nie da nadziei na podłączenie 20 tys. MW. I znowu wracam do inwentaryzacji i planu energetycznego dla Polski, bo tam jest mowa o 6 tys. MW. Tak naprawdę trzeba będzie postawić jeszcze trzy - jeżeli one powstaną w taki sposób, jak te wcześniejsze, to będziemy mieć dramat. Jednocześnie musimy mieć świadomość, że nie ma planu odnośnie do tego, co po 2020 r. Oby się nie okazało, że w sposób nieodpowiedzialny przeprowadziliśmy tę ustawę i po 2020 r., kiedy Unia Europejska i obywatele powiedzą, że jednak nas na to nie stać i trzeba temu szaleństwu dać odpór, rzeczywiście będziemy złomowiskiem Europy, bo nawet inne instalacje niż elektrownie wiatrowe - płyty fotowoltaiczne czy solary - to bardzo często instalacje nie najnowszej generacji, które - musimy o tym pamiętać - trzeba zutylizować. (Dzwonek) Nie wszystkie nadają się do utylizacji albo ich utylizacja trwa setki lat. To też jest dla nas istotne. I to, co najważniejsze, mianowicie to, żeby pieniądze zostały w kieszeni obywateli, o prosumentach pewnie będziemy dyskutować. Zwracam uwagę, że jest to też podjęte jako wynik konsultacji społecznych. Chodzi o to, że zbyt sformalizowano dostęp obywatela, który chce i produkować tę energię, i korzystać z tejże energii. W tej ustawie brakuje też przepisów o instalacjach i urządzeniach, promocji takich urządzeń, które powstawałyby przy już funkcjonujących instalacjach, patrz: oczyszczalnie ścieków. Aż się prosi, żeby rzeczywiście...