Mówca: Sprawozdawca Maks Kraczkowski
Data: 2012-03-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam przyjemność dokonać prezentacji sprawozdania z prac Komisji Gospodarki w ramach rozpatrywania projektu ustawy o zmianie ustawy o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Komisja Gospodarki po przeprowadzeniu pierwszego czytania wnosi o odrzucenie projektu ustawy z druku nr 229. Warto zastanowić się nad tym, skąd taki wniosek Komisji Gospodarki. Myślę, że chwila refleksji będzie służyła poprawie jakości legislacji, a w każdym razie propozycji legislacyjnych ze strony Ministerstwa Gospodarki. Po pierwsze, kwestia o charakterze ogólnym. Projekt ustawy zawiera liczne zmiany. W trakcie posiedzenia komisji zwracał na to uwagę przedstawiciel służb prawnych Sejmu. Zgodnie z § 84 obowiązującego rozporządzenia prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie ˝Zasad techniki prawodawczej˝, jeśli mamy sytuację, w której wprowadzone w ustawie zmiany są liczne, mogą naruszać spójność aktów prawnych, lub zachodzi wielokrotny proces nowelizacji, zalecanym trybem legislacyjnym jest opracowanie nowego projektu ustawy. Biorąc pod uwagę to, że większość tych przesłanek zachodziła w przypadku omawianego projektu, służby prawne Sejmu zwróciły członkom komisji uwagę, że istnieje bardzo poważne prawdopodobieństwo naruszenia zasad techniki legislacyjnej. Kolejna kwestia, tym razem już o charakterze formalnym. Termin transpozycji prawa unijnego do krajowego porządku prawnego w zakresie projektowanej regulacji upłynął 30 czerwca 2011 r., to jest art. 18 ust. 1 zdanie 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 maja 2009 r. W kontekście terminu wykonania tej dyrektywy należy wskazać, że art. 18 ust. 1 zdanie 3 nakazuje państwom członkowskim Unii Europejskiej, stosownie do przepisów wdrażanej dyrektywy, uruchomienie nowego prawa, w cudzysłowie, wprowadzenie do porządku prawnego państw do dnia 30 czerwca 2012 r. W tym samym czasie art. 12 projektu określa termin vacatio legis na 14 dni od dnia ogłoszenia ustawy. Istotna w tym kontekście wydaje się również analiza przesłanego do Wysokiej Izby dokumentu zawierającego uwagi Sądu Najwyższego. Na dokumencie znajduje się podpis pierwszego prezesa Sądu Najwyższego. Zaniepokojenie komisji budziło to, że projekt został skierowany w formie bardzo licznych poprawek i z wielomiesięcznym opóźnieniem, szczególnie w kontekście tej koincydencji europejskiej. Mianowicie uchwalenie zmian koniecznych w ustawie jest oczywiście konsekwencją postępowania z obowiązującym prawem unijnym. Jak zauważa Sąd Najwyższy, środki podjęte przez państwa członkowskie w ramach jego wykonania powinny być publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Ostatnio opublikowana nota informacyjna, zawierająca przegląd tych środków w omawianym zakresie, zalicza Polskę, uwaga, do państw, które nie podjęły żadnych środków. Tym samym, co podkreślę po raz kolejny, termin transpozycji, który upłynął 30 czerwca 2011 r., powoduje uzasadnione niezadowolenie Komisji Gospodarki z przygotowanej przez rząd i przedłożonej Wysokiej Izbie propozycji zmian, tak ze względów formalnych, jak i faktycznych, o których mówiłem. Zostałem również upoważniony w toku dyskusji nad wnioskiem zgłoszonym w ramach pierwszego czytania do tego, aby podnieść kolejny argument. Tym argumentem niech będzie kwestia obecności posłów koalicji rządzącej na sali posiedzeń komisji w trakcie rozpatrywania tego projektu. Ta była na niezwykle niskim poziomie, co podnosił poseł wnioskodawca stawiający wniosek o odrzucenie w pierwszym czytaniu projektu. Bardzo dziękuję, panie marszałku.