PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Bronisław Foltyn (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Uśmiechnięta koalicja postanowiła już chyba ostatecznie dobić upadającą Pocztę Polską. Tym razem pomysł na zniszczenie Poczty Polskiej jest odrobinę wyrafinowany. Otóż już od poniedziałku, 25 maja, czyli za kilka dni, wszyscy polscy listonosze zostaną oficjalnie konfidentami, osiedlowymi tajniakami i wiejskimi donosicielami. Teraz już wiemy, dlaczego miesiąc temu dokonano nagłych zmian na stanowisku prezesa Poczty Polskiej. Sławomir Żurawski ma wdrożyć akcję dokumentowania odbiorników radiowych w napotkanych przez listonoszy samochodach. Wystarczy jedno zdjęcie wykonane przez szybę i jeśli nie zapłaciłeś abonamentu, to urząd skarbowy dostaje zielone światło do zajęcia twojego rachunku. Kary są całkiem spore i wynoszą blisko 1000 zł. Uśmiechacie się? Zapewne tak, bo oficjalne dane wskazują, że abonament RTV opłaca zaledwie garstka, czyli 800 tys. użytkowników. A ilu powinno zgodnie z prawem płacić? Biorąc pod uwagę, że w Polsce jest oficjalnie 14 mln gospodarstw domowych i 35 mln samochodów, to widać, że listonosze będą mieli pełne ręce roboty. Gołym okiem widać, że abonamentu nie płaci prawie nikt. Na koniec przypomnę jeszcze tylko, że Donald Tusk z przystawkami obiecał wam w 2023 r., że zlikwiduje tę archaiczną opłatę z czasów PRL-u. Ale skończyło się jak zwykle. W każdym normalnym kraju to byłby gwóźdź do trumny zarówno dla Tuska i jego ekipy, jak i dla Poczty Polskiej i TVP. Czasem zastanawiam się, gdzie jest granica, po przekroczeniu której wyborcy Tuska przestaną pozwalać się tak traktować. Ale szybko przypominam sobie, że przecież żyjemy w uśmiechniętym kraju, więc chyba nie ma takiej granicy i wyborcy Tuska łykną wszystko. W końcu to tylko 1000 zł. Zostawiam was więc z tymi kolejnymi wspaniałymi i uśmiechniętymi wiadomościami z polskiego Sejmu.
Mówca: Anna Gembicka (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 130 tys. zł - tyle ma zapłacić szpital w Aleksandrowie Kujawskim, bo senator, który do niedawna należał do Koalicji Obywatelskiej, potraktował go jak swój prywatny folwark. Zapłacą mieszkańcy, zapłacą pacjenci. A wiecie, kto nie zapłaci? Senator Lenz i Koalicja Obywatelska, bo im się wydaje, że wszystko jest w porządku, że jeśli członek rodziny polityka ma wrastający paznokieć, to mogą ściągać z dyżuru lekarzy z oddziałów chirurgii ogólnej i onkologicznej oraz intensywnej terapii. Przez długi czas bronili senatora Lenza, a kiedy sprawa okazała się nie do obrony, wyrzucili też ze swoich szeregów dyrektora szpitala, który nie chciał tuszować tego skandalu. Sytuacja jest prosta - według członków Platformy Obywatelskiej Polacy mają czekać w kolejkach i umierać, bo opieka zdrowotna jest tylko dla ich rodzin. Pani minister zdrowia faktycznie miała rację - pacjentom już jest lepiej, pod warunkiem że są członkami rodzin polityków koalicji rządzącej.
Mówca: Barbara Grygorcewicz (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W ostatnich dniach mamy do czynienia z sytuacją, która podważa elementarne zasady państwa prawa. Pomimo wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, wskazującego na przymus umożliwienia pracy nowym sędziom Trybunału Konstytucyjnego, sędziowie wciąż nie mogą wykonywać swoich obowiązków. Przyczyna jest zarazem prosta, jak i absurdalna: brak zaprzysiężenia przez prezydenta Karola Nawrockiego. W praktyce oznacza to, że formalny akt, który powinien mieć charakter czysto techniczny, staje się narzędziem blokującym funkcjonowanie konstytucyjnego organu państwa. Nie można akceptować sytuacji, w której wykonanie wyroku międzynarodowego trybunału zależy od decyzji o charakterze uznaniowym. Państwo prawa nie może działać wybiórczo - albo respektuje orzeczenia sądów, albo przestaje być państwem prawa. Brak rozwiązania tej kwestii to nie tylko problem prawny, lecz także poważny sygnał pokazujący podważanie wiarygodności instytucji publicznych.
Mówca: Czesław Hoc (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Czy pacjentom jest lepiej i czy się cieszą (?!) - jak twierdzi pani minister zdrowia. Dziś w systemie ochrony zdrowia dominuje myślenie magiczne. Najpierw poprzednia pani minister Izabela Leszczyna twierdziła, że wszystkie problemy w ochronie zdrowia znikną jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki. Jak wiemy, problemy nie zniknęły. Natomiast zaczęły znikać środki z NFZ. Z kolei nowa pani minister zdrowia Jolanta Sobierańska-Grenda nie tylko uwierzyła, ale wręcz wzmocniła wymiar myślenia magicznego. Otóż stwierdziła, że obecnie ˝pacjentom jest lepiej˝ oraz ˝jeżdżę po kraju i widzę, jak się ludzie cieszą˝. Niesamowite. Wszak z punktu widzenia medycznego myślenie magiczne jest naturalne u dzieci, choć u dorosłych często pojawia się w sytuacjach stresowych. Pani minister próbuje po prostu czarować rzeczywistość. A rzeczywistość jest niestety okrutna i nie widać planu ani strategii naprawy. Pacjenci utracili poczucie bezpieczeństwa zdrowotnego. Szpitale toną w długach. Nawet mają obowiązek oszczędzania na posiłku szpitalnym. Kolejki do specjalistów wydłużają się, a po decyzji o ograniczeniu specjalistycznych badań obrazowych i wprowadzeniu de facto limitów w poradniach specjalistycznych - pacjenci zaczynają się bać o swoje życie. Widzimy, że w tym szaleństwie jest metoda. Zresztą pani minister ani ogólnie koalicja 13 grudnia już nawet nie udają - sukcesywnie dążą do prywatyzacji polskiej ochrony zdrowia. Zatem najpierw deprecjacja etosu medycyny i powolna degradacja majątku szpitali, a następnie wprost wymuszona prywatyzacja. Czy zdążą?!
Mówca: Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ministerstwo Edukacji Narodowej po raz kolejny pokazuje, że najlepiej wychodzi mu tworzenie problemów tam, gdzie wcześniej ich nie było. Nowy projekt rozporządzenia uderza przede wszystkim w edukację domową. MEN chce całkowicie zablokować możliwość zdawania egzaminów klasyfikacyjnych on-line. Egzaminy mają odbywać się wyłącznie stacjonarnie, w szkole, pod nadzorem komisji. I znów pytam: Czy ktoś w ministerstwie rozumie, jak funkcjonuje edukacja domowa? Tysiące rodzin wybiera szkoły oddalone o setki kilometrów, bo tylko część placówek naprawdę wspiera edukację domową. Teraz rodzice będą musieli brać urlopy, organizować noclegi, ponosić koszty podróży i stresować dzieci wielodniowymi wyjazdami. A MEN w ocenie skutków regulacji twierdzi, że projekt nie wpłynie na rodziny. To kompletny absurd. Jeszcze bardziej niepokojące jest to, że nie przewidziano praktycznie żadnych wyjątków dla dzieci przewlekle chorych, neuroróżnorodnych czy zmagających się z zaburzeniami lękowymi. Druga sprawa to prace domowe. Najpierw słyszeliśmy wielką propagandę sukcesu: koniec z obowiązkowymi pracami domowymi. A dziś MEN mówi: prace domowe nadal będą nieobowiązkowe, ale ich systematyczne wykonywanie może wpływać na ocenę końcową. Czyli oficjalnie nie trzeba ich robić, ale jak uczeń ich nie robi, może zostać gorzej oceniony. To jest po prostu obchodzenie własnych przepisów tylnymi drzwiami. I wreszcie ocena z zachowania. Kolejne nieostre pojęcia: ˝postawa patriotyczna˝, ˝odpowiedzialność za własny rozwój˝, ˝współpraca˝. Coraz więcej uznaniowości, coraz mniej jasnych zasad. Najgorsze jest jednak to, że w całym projekcie nie ma badań, nie ma analiz, nie ma ewaluacji. Jest za to kolejny eksperyment na uczniach, rodzicach i nauczycielach. Dziękuję bardzo.
Mówca: Fryderyk Sylwester Kapinos (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Oświadczenie poselskie w sprawie 45. rocznicy zamachu na Jana Pawła II Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dziś przypada 45. rocznica zamachu na życie Ojca Świętego Jana Pawła II - papieża Polaka, który 13 maja 1981 r. podczas audiencji generalnej na pl. św. Piotra został ciężko ranny w wyniku zamachu dokonanego przez Mehmeta Alego A?cę. Był to wstrząs nie tylko dla Kościoła katolickiego, ale też dla całego świata. Miliony ludzi w Polsce i na wszystkich kontynentach modliły się o życie papieża, człowieka pokoju, dialogu i wolności. Jan Paweł II ocalał, a swoje ocalenie przypisał Opatrzności Bożej, wypowiadając pamiętne słowa: ˝Jedna ręka strzelała, a inna kierowała kulę˝. Tamte wydarzenia głęboko zapisały się również w pamięci Polaków. W wielu miastach organizowano modlitwy, czuwania i marsze solidarności. Szczególnym symbolem jedności stał się Biały Marsz, który przeszedł ulicami Krakowa 17 maja 1981 r. Zamiast studenckich juwenaliów tysiące młodych ludzi wybrało modlitwę, ciszę i wspólnotę. Pozwolę sobie przywołać osobiste wspomnienie z tamtych dni. Z powodu zamachu na JP II organizacje studenckie NZS, Społeczny Studencki Komitet Juwenaliowy i SZSP solidarnie zaapelowały o zaniechanie juwenaliów. W oświadczeniu napisały, że zamach na Ojca Świętego jest nie tylko atakiem na głowę Kościoła katolickiego na świecie, ale i na ludzi miłujących pokój, a kula mierzona w pierwszego obywatela świata trafiła w nas wszystkich. Zamiast juwenaliów 17 maja 1981 r. odbył się Biały Marsz zakończony na rynku krakowskim mszą św. w intencji papieża. Ja i moi najbliżsi koledzy w śnieżnobiałych koszulach pełniliśmy funkcję porządkowych. I wtedy znowu zobaczyliśmy tłumy ludzi zjednoczonych tragicznymi przeżyciami i modlitwą. W oczach prawie każdego był wielki smutek i pytanie: Dlaczego? Wysoka Izbo! Św. Jan Paweł II pozostawił nam wielkie dziedzictwo wiary, wolności, solidarności i szacunku dla godności każdego człowieka. Dzisiejsza rocznica jest nie tylko wspomnieniem tragicznego wydarzenia, ale również okazją do refleksji nad tym, jak wielką siłę mają jedność, modlitwa i odpowiedzialność za drugiego człowieka. Cześć i chwała św. Janowi Pawłowi II!
Mówca: Mariusz Krystian (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W miniony weekend w Zawoi Górnej, u stóp Babiej Góry odbyły się Gminne Obchody Dnia Strażaka. To był dzień szczególny, bo do parafialnego kościoła wprowadzono relikwie św. Floriana i św. Stanisława. Strażacka rodzina i wspólnota parafialna spotkały się pod jednym dachem pod opieką tego samego patrona. U nas, w Beskidach, właśnie strażnica i kościół to dwa filary, na których stoi nasza społeczność. Z tego miejsca chcę po ludzku podziękować druhnom i druhom ochotniczych straży pożarnych gminy Zawoja za każdą noc bez snu, za jazdę po krętych górskich drogach w deszczu i we mgle, żeby zdążyć tam, gdzie ktoś czeka na pomoc. Za to, że kiedy halny zerwie dachy, kiedy w lesie pojawi się dym, wy jesteście pierwsi. Zawsze pierwsi. Chcę powiedzieć z tej trybuny bardzo wyraźnie: OSP to jest sprawa, której się nie odpuszcza. Wspieraliśmy, wspieramy i będziemy wspierać ochotnicze straże pożarne w Sejmie, w rozmowach z ministerstwem, w walce o każdy wóz, każdy hełm, każdą złotówkę na remizę. To nie jest polityka. To jest obowiązek wobec ludzi, którzy bezinteresownie służą swojej małej ojczyźnie. Niech św. Florian czuwa nad każdym wyjazdem i sprowadza naszych strażaków zawsze całych do domu. Bogu na chwałę, ludziom na pożytek. Dziękuję bardzo.
Mówca: Wioletta Maria Kulpa (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzisiejsze oświadczenie pragnę poświęcić Dniu Bibliotekarza i Bibliotek - świętu wszystkich tych, którzy każdego dnia dbają o rozwój czytelnictwa, pielęgnowanie kultury oraz przekazywanie wiedzy kolejnym pokoleniom Polaków. Biblioteka to miejsce wyjątkowe. To nie tylko regały pełne książek, ale przede wszystkim przestrzeń spotkań, edukacji, rozmowy i budowania wspólnoty lokalnej. Szczególnie w mniejszych miejscowościach biblioteki bardzo często pełnią rolę lokalnych centrów kultury, integrując mieszkańców i zachęcając dzieci oraz młodzież do sięgania po literaturę zamiast świata pełnego pośpiechu i ekranów. Dlatego z tego miejsca pragnę serdecznie podziękować wszystkim bibliotekarkom i bibliotekarzom za ich codzienną pracę, cierpliwość, zaangażowanie i pasję. To dzięki państwa wysiłkowi książka nadal pozostaje ważnym elementem wychowania, edukacji i rozwoju społeczeństwa. Słowa uznania kieruję również do bibliotek działających na terenie mojego okręgu, zarówno bibliotek publicznych, szkolnych, jak i tych prowadzonych przez lokalne instytucje kultury. Wiele z nich, mimo ograniczonych środków, organizuje spotkania autorskie, konkursy, warsztaty i wydarzenia promujące historię oraz polską kulturę. W dobie dezinformacji i powierzchownego przekazu szczególnie potrzebujemy miejsc, które uczą myślenia, rozwijają wyobraźnię i uczą szacunku do słowa. Biblioteki odgrywają w tym procesie ogromną rolę. Raz jeszcze składam wszystkim bibliotekarzom i pracownikom bibliotek wyrazy wdzięczności oraz życzenia zdrowia, satysfakcji z pracy i nieustającej życzliwości czytelników. Dziękuję bardzo.
Mówca: Władysław Kurowski (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Oświadczenie poselskie z okazji narodowego święta Konstytucji 3 maja Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Drodzy Rodacy! Z okazji narodowego święta Konstytucji 3 maja, jednocząc się w poczuciu dumy i odpowiedzialności za losy naszej ojczyzny, pragnę przywołać fundament naszej tożsamości narodowej, jakim jest ustawa rządowa z 1791 r. To wiekopomne dzieło będące pierwszą w Europie i drugą na świecie nowoczesną konstytucją stanowi do dziś niepodważalny dowód politycznej dojrzałości oraz niezłomnej woli przetrwania narodu polskiego w chwilach największej próby. Waga tego dokumentu wykracza daleko poza ramy historyczne, stanowiąc moralny drogowskaz dla każdego pokolenia Polaków. Konstytucja jest sercem wolnego państwa, a jej nadrzędność oraz bezwzględne przestrzeganie stanowią jedyną gwarancję suwerenności i bezpieczeństwa obywateli. W tym uroczystym dniu należy z całą mocą podkreślić, że szacunek do litery prawa jest najwyższą formą patriotyzmu. Jednocześnie czuję się w obowiązku przestrzec każdego, kto dla doraźnych korzyści politycznych decyduje się na łamanie tych świętych zasad. Historia uczy nas bowiem brutalnie, że pogarda dla ładu konstytucyjnego zawsze prowadzi do słabości państwa i wystawia naszą wolność na najcięższą próbę. Zwracam się do wszystkich rodaków w tych wymagających czasach z życzeniami radosnego i godnego świętowania. Wyjdźmy dumnie na ulice naszych miast i wsi, manifestując nasze przywiązanie do barw biało-czerwonych. Niech ten dzień stanie się symbolem prawdziwego zjednoczenia i narodowej jedności, której tak bardzo dzisiaj potrzebujemy. Niech płynie z niego nadzieja, że Polska mimo wszelkich trudności i przeciwności losu, jakie nas obecnie dotykają, odnajdzie w sobie siłę, by znów stać się państwem wielkim i szanowanym. Wierzę głęboko, że wspólnym wysiłkiem, opartym na prawdzie i poszanowaniu prawa, zbudujemy przyszłość godną naszych wielkich przodków. Vivat Konstytucja, Vivat 3 Maj!
Mówca: Grzegorz Lorek (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Powstanie poznańskie z 1848 r. jest wydarzeniem, o którym się za mało mówi i pisze. Pruski gen. Friedrich von Colomb, nie czekając na polityczne rozwiązania, zaatakował polski obóz w Książu, który zdobył po zaciętym boju. Bitwa pod Książem, 29 kwietnia 1848 r., była jednym z najkrwawszych starć powstania wielkopolskiego. Niemiec, ignorując rokowania, uderzył na obóz powstańczy. Zginęło kilkuset Polaków, w tym dowódca, mjr Florian Dąbrowski, co miało ogromne znaczenie dla upadku zrywu. Oto kluczowe szczegóły tego wydarzenia w ramach Wiosny Ludów 1848 r.: siły pruskie, dążąc do stłumienia powstania przed obietnicami reform, zaatakowały polskie pozycje w Książu Wielkopolskim. Polacy, mimo przewagi wroga, stawili twardy opór, który przeszedł do historii jako przykład desperackiej walki o wolność w 1848 r. Śmierć mjr. Floriana Dąbrowskiego oraz wysokie straty wśród powstańców znacznie osłabiły morale i zdolności bojowe polskich oddziałów w tym rejonie, co przyczyniło się do upadku zrywu.
Mówca: Bartłomiej Pejo (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Oświadczenie w sprawie patologii systemu SENT i destrukcyjnych skutków dla przedsiębiorców Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z całą stanowczością sprzeciwiam się dalszemu rozszerzaniu systemu SENT na kolejne grupy przedsiębiorców, w szczególności na handel odzieżą i obuwiem. System, który miał służyć do walki z mafią paliwową i przestępczością podatkową, został przekształcony w narzędzie represji wobec legalnie działających i rozwijających się firm. Od miesięcy przedsiębiorcy alarmują, że obowiązki nakładane przez państwo są całkowicie nieadekwatne do realiów prowadzenia działalności gospodarczej. Zamiast wspierać uczciwy handel, administracja tworzy kolejne bariery biurokratyczne, generuje chaos organizacyjny i naraża firmy na gigantyczne kary za najdrobniejsze pomyłki formalne. Rząd próbuje przedstawiać kosmetyczne zmiany jako ˝ulgę˝ dla przedsiębiorców, jednak w praktyce są to działania wyłącznie PR-owe. Stworzono bardzo wąski katalog wyjątków, obwarowany szeregiem warunków, które w codziennej działalności są często niemożliwe do spełnienia dla podmiotów obracających odzieżą i obuwiem: wystarczy przekroczyć limit wagowy, zmienić miejsce handlu lub popełnić drobny błąd w dokumentacji, aby przedsiębiorca ponownie został objęty restrykcyjnym systemem i ryzykował dotkliwe sankcje finansowe. To nie jest realna reforma. To medialne gaszenie pożaru wywołanego przez samych autorów tych przepisów. Państwo po raz kolejny okazuje się silne wobec słabych. Zamiast ścigać rzeczywistych przestępców, skupia się na drobnych przedsiębiorcach, którzy każdego dnia próbują utrzymać swoje firmy i miejsca pracy. Resort finansów wymaga kolejnych dokumentów i raportów, mimo że większość danych znajduje się już w państwowych rejestrach, fakturach i systemach księgowych. Nakładanie dodatkowych obowiązków nie służy kontroli, jest przejawem skrajnej nadregulacji i braku zaufania do obywateli. W praktyce przedsiębiorcy zostali zmuszeni do permanentnego monitorowania każdej partii towaru, ważenia produktów i ciągłego aktualizowania danych pod groźbą kar administracyjnych. W realiach handlu detalicznego, gdzie masa towaru może zmieniać się choćby przez wilgoć, rodzaj materiału czy bieżącą sprzedaż, ryzyko nieumyślnego błędu jest ogromne. Państwo tworzy system, w którym uczciwy przedsiębiorca musi funkcjonować w ciągłym strachu przed sankcjami. Tak nie powinno wyglądać nowoczesne państwo. Rząd w sposób odpowiedzialny powinien zmierzać do ograniczenia systemu SENT wyłącznie do obszarów rzeczywiście związanych z przestępczością skarbową; likwidacji absurdalnych obowiązków wobec legalnie działających przedsiębiorców; odstąpienia od drakońskich kar za błędy formalne; przeprowadzenia realnych konsultacji z branżą oraz stworzenia prawa prostego, proporcjonalnego i możliwego do stosowania w praktyce. Stoję po stronie przedsiębiorców, którzy każdego dnia mierzą się z nadmierną biurokracją i chaosem legislacyjnym. Polska gospodarka potrzebuje wolności gospodarczej i stabilnych zasad, a nie kolejnych administracyjnych eksperymentów.
Mówca: Grzegorz Płaczek (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W polskich szpitalach narasta problem zawieszania i zamykania oddziałów z powodu braków kadrowych. Coraz więcej placówek nie jest w stanie zapewnić odpowiedniej liczby lekarzy, aby utrzymać normalne funkcjonowanie podstawowych oddziałów. Tylko w województwie śląskim w ubiegłym roku złożono dziesiątki wniosków o zawieszenie działalności oddziałów szpitalnych, a większość z nich była uzasadniona właśnie brakiem personelu medycznego. Szczególnie trudna sytuacja dotyczy oddziałów internistycznych oraz porodówek. Szpital w Pszczynie kolejny miesiąc sygnalizuje ryzyko zawieszenia oddziału ginekologiczno-położniczego i neonatologicznego z powodu niedoboru lekarzy specjalistów. W Częstochowie zawieszono działalność oddziału internistycznego w jednej z lokalizacji szpitala, natomiast w Katowicach trwa wygaszanie oddziału wewnętrznego z powodu braku lekarzy chętnych do pracy. To nie są pojedyncze przypadki, lecz obraz pogłębiającego się kryzysu ochrony zdrowia. Polacy mają coraz większy problem z dostępem do leczenia, a kolejki do specjalistów i zabiegów stale się wydłużają. Niestety rząd nie przedstawia żadnego realnego planu naprawy sytuacji. Zamiast systemowych reform obserwujemy dalsze dokładanie pieniędzy do niewydolnego systemu, bez rozwiązania podstawowych problemów kadrowych. Najbardziej dramatyczne jest jednak to, że konsekwencje tej sytuacji ponoszą pacjenci, dla których ograniczony dostęp do leczenia coraz częściej oznacza zagrożenie dla zdrowia i życia.
Mówca: Michał Połuboczek (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zwrócić uwagę na jeden z kluczowych tematów infrastrukturalnych dla północnej części województwa podkarpackiego - analizowane warianty nowego połączenia drogowego pomiędzy Mielcem a Dębicą oraz dalszą rozbudowę układu komunikacyjnego w kierunku autostrady A4. To temat niezwykle istotny zarówno dla mieszkańców, jak i dla rozwoju gospodarczego regionu. Mielec i Dębica to obszary o dużym znaczeniu gospodarczym i przemysłowym dla województwa podkarpackiego, dlatego sprawne połączenia drogowe mają kluczowe znaczenie dla lokalnych firm, transportu oraz codziennego życia mieszkańców. Obecnie trwają konsultacje społeczne dotyczące wariantów przebiegu nowej trasy drogi wojewódzkiej nr 985. Zgodnie z informacjami przekazywanymi przez samorządy, spotkanie konsultacyjne dla mieszkańców gminy Przecław odbędzie się 20 maja o godz. 17 w Domu Kultury w Przecławiu. Konsultacje odbędą się również na terenie gminy Dębica - 14 maja 2026 r. o godz. 16 w Zespole Szkół z Oddziałami Integracyjnymi w Pustkowie-Osiedlu. Zachęcam wszystkich mieszkańców regionu do aktywnego udziału w konsultacjach oraz przedstawiania swoich opinii i uwag dotyczących planowanej inwestycji. Tak ważne decyzje infrastrukturalne powinny być poprzedzone szerokim dialogiem społecznym i uwzględniać zarówno potrzeby komunikacyjne, jak i komfort życia mieszkańców. Dziękuję bardzo.
Mówca: Agnieszka Anna Soin (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 82 lata temu, 18 maja 1944 r., nad ruinami benedyktyńskiego klasztoru na Monte Cassino ukazała się biało-czerwona flaga. To właśnie wtedy polski żołnierz dokonał czynu, który przeszedł do legendy światowej wojskowości, otwierając aliantom drogę na Rzym. Dziś, stając przed Wysoką Izbą, pragnę złożyć hołd bohaterom z 2. Korpusu Polskiego pod dowództwem gen. Władysława Andersa. Byli to ludzie o niezwykłych losach - więźniowie sowieckich łagrów, którzy przez nieludzką ziemię, Bliski Wschód i piaski Afryki dotarli na Półwysep Apeniński, niosąc w sercach jeden cel: wolną Polskę. Bitwa o Monte Cassino to nie tylko strategiczne zwycięstwo. To przede wszystkim symbol niezłomności polskiego ducha. Cena tego zwycięstwa była jednak ogromna. Ponad tysiąc naszych rodaków spoczęło na tamtejszym cmentarzu wojskowym, pod napisem, który do dziś wzrusza każdego Polaka: ˝Przechodniu, powiedz Polsce, żeśmy polegli wierni w jej służbie˝. Pamięć o tych wydarzeniach to nasz patriotyczny obowiązek. To fundament, na którym budujemy tożsamość współczesnego Wojska Polskiego i świadomość młodych pokoleń. Czerwone maki, które piły polską krew, stały się symbolem ofiary, której nie wolno nam zapomnieć. Chciałabym również z tego miejsca wyrazić wdzięczność wszystkim stowarzyszeniom i osobom prywatnym, które dbają o polskie nekropolie we Włoszech. Państwa praca sprawia, że pamięć o 2. korpusie pozostaje żywa, nie tylko w podręcznikach historii, ale i w sercach Europejczyków.