PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Grzegorz Płaczek (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-12 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Od września zaczną obowiązywać nowe warunki techniczne (WT 2026), które w praktyce oznaczają kolejne ogromne obciążenia dla Polaków budujących własny dom. Nowe przepisy narzucają standard niemal zerowego zużycia energii dla nowych budynków jednorodzinnych, wielorodzinnych i publicznych. W praktyce oznacza to stopniową eliminację kotłów gazowych oraz przymus stosowania kosztownych rozwiązań, takich jak instalacje fotowoltaiczne, pompy ciepła, rekuperacja, dodatkowe ocieplenie, trzyszybowe okna czy obowiązkowe testy szczelności budynków. Wszystko to przekłada się na gigantyczny wzrost kosztów budowy domu, nawet o kilkadziesiąt tysięcy złotych. To kolejny przykład oderwanej od rzeczywistości polityki klimatycznej, która uderza przede wszystkim w zwykłych Polaków. Dla wielu rodzin własny dom staje się dziś marzeniem nieosiągalnym, ponieważ państwo zamiast ułatwiać życie obywatelom, dokłada im kolejne obowiązki i koszty. Nie można dopuścić do sytuacji, w której budowa domu stanie się luksusem wyłącznie dla najbogatszych. Polacy powinni mieć prawo samodzielnie decydować, w jaki sposób ogrzewają swoje domy i jakie technologie wybierają, bez ideologicznych nakazów płynących z Brukseli i bez kolejnych administracyjnych przymusów narzucanych przez rząd. Kluczowe jest dziś przywrócenie zdrowego rozsądku i zakończenie polityki, która pod pozorem walki o klimat prowadzi do dalszego wzrostu kosztów życia Polaków.
Mówca: Marcin Skonieczka (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-12 (Sejm RP, kadencja 10)

Oświadczenie poselskie dotyczące Międzynarodowego Dnia Pielęgniarek i Położnych Wysoka Izbo! 12 maja obchodzimy Międzynarodowy Dzień Pielęgniarek i Położnych - święto poświęcone wszystkim osobom wykonującym te niezwykle odpowiedzialne i pełne poświęcenia zawody. Święto zostało ustanowione przez Międzynarodową Radę Pielęgniarek w 1973 r. i przypada w rocznicę urodzin Florence Nightingale - pionierki nowoczesnego pielęgniarstwa oraz założycielki pierwszej szkoły pielęgniarskiej. To wyjątkowy dzień, który przypomina o ogromnej roli pielęgniarek i położnych w systemie ochrony zdrowia. Są one obecne przy pacjentach w najważniejszych i najtrudniejszych momentach życia - podczas narodzin, choroby, leczenia i opieki paliatywnej. Ich codzienna praca wymaga nie tylko wiedzy i doświadczenia, ale również empatii, cierpliwości oraz ogromnej odpowiedzialności. Mimo dynamicznego rozwoju technologii medycznych żadna aparatura nie jest w stanie zastąpić troski, wsparcia i obecności drugiego człowieka. To właśnie pielęgniarki i położne każdego dnia budują poczucie bezpieczeństwa pacjentów, wspierają ich rodziny i stanowią fundament funkcjonowania całego systemu ochrony zdrowia. Międzynarodowy Dzień Pielęgniarek i Położnych jest okazją do wyrażenia wdzięczności wszystkim przedstawicielom tych zawodów za codzienny trud, profesjonalizm i służbę drugiemu człowiekowi. W tym szczególnym dniu składam wszystkim pielęgniarkom, pielęgniarzom oraz położnym serdeczne podziękowania za zaangażowanie, troskę i wsparcie, które każdego dnia dają pacjentom. Życzę państwu zdrowia, siły, satysfakcji z wykonywanej pracy oraz wszelkiej pomyślności - zarówno w życiu zawodowym, jak i osobistym. Dziękuję.
Mówca: Artur Szałabawka (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-12 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 4200 mln zł strat w Grupie Azoty tylko w jednym kwartale. Jeszcze raz powtórzę: ponad 4 mld zł straty w strategicznej spółce Skarbu Państwa odpowiedzialnej za bezpieczeństwo żywnościowe, polskie rolnictwo i znaczną część krajowego przemysłu. I co słyszymy od koalicji 13 grudnia? Ciszę. Uniki. Propagandę. Próby przykrywania katastrofy kolejnymi politycznymi igrzyskami. Grupa Azoty nie jest zwykłą firmą. To jeden z filarów polskiej gospodarki. To bezpieczeństwo nawozowe państwa. To miejsca pracy dla tysięcy rodzin. To fundament funkcjonowania polskiego rolnictwa i całych sektorów przemysłu chemicznego. Tymczasem obecna władza doprowadza tę spółkę do dramatycznej sytuacji finansowej. Polacy mają prawo pytać: Gdzie są ci wszyscy ˝fachowcy˝, których miała przynieść nowa władza? Gdzie są ci rzekomi menedżerowie, którzy mieli ˝odpolitycznić˝ spółki Skarbu Państwa? Dzisiaj widzimy efekty tej polityki - gigantyczne straty i chaos zarządczy. Koalicja 13 grudnia bardzo chętnie organizuje konferencje prasowe i opowiada o ˝standardach europejskich˝, ale kiedy strategiczne przedsiębiorstwo notuje miliardowe straty, nagle wszyscy chowają głowy w piasek. Nie ma odpowiedzialnych. Nie ma wyjaśnień. Nie ma planu ratunkowego. Za to są polityczne nominacje, czystki kadrowe i podporządkowywanie spółek partyjnym interesom Donalda Tuska. Dzisiaj cierpi na tym polska gospodarka. Cierpią pracownicy. Cierpią rolnicy, którzy potrzebują stabilnego rynku nawozów i bezpieczeństwa cenowego. Cierpi całe państwo. Bo nie da się budować silnej Polski na niekompetencji i propagandzie. Nie da się zarządzać strategicznymi spółkami za pomocą politycznych haseł i medialnych trików. Gospodarka wymaga odpowiedzialności, wiedzy i doświadczenia, a tego obecnej ekipie dramatycznie brakuje. Prawo i Sprawiedliwość będzie domagało się pełnej informacji o sytuacji Grupy Azoty. Będziemy pytać o odpowiedzialność zarządów, o decyzje właścicielskie i o realny plan ratowania tej strategicznej spółki. Bo Polacy mają prawo wiedzieć, kto doprowadza narodowy majątek do tak gigantycznych strat.
Mówca: Monika Wielichowska (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-12 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Procedowany dziś projekt nowelizacji ustawy o podatku od spadków i darowizn jest wyrazem odpowiedzialności państwa wobec osób, które wciąż zmagają się ze skutkami tragicznej powodzi z września 2024 r. Dla wielu rodzin odbudowa domów, gospodarstw i lokalnej infrastruktury nadal trwa, dlatego przedłużenie zwolnień podatkowych dla darowizn przeznaczonych na ten cel jest rozwiązaniem potrzebnym i społecznie oczekiwanym. Projekt odpowiada na postulaty, które podczas mojej pracy na południu Dolnego Śląska, m.in. w Kłodzku, gminie Kłodzko, Stroniu Śląskim, Lądku-Zdroju i Bardzie, zbieram od samorządów, instytucji, organizacji pomocowych działających na terenach dotkniętych klęską żywiołową oraz mieszkańców. Dzięki proponowanym w projekcie ustawy zmianom wsparcie przekazywane osobom poszkodowanym nie będzie obciążane dodatkowymi formalnościami i kosztami podatkowymi, a pomoc będzie mogła trafiać szybciej i skuteczniej tam, gdzie jest nadal potrzebna. To również ważny sygnał solidarności i odpowiedzialności społecznej. Państwo powinno wspierać obywateli nie tylko w czasie samego kryzysu, ale także w długim procesie odbudowy i powrotu do normalnego życia. Dlatego rządowy projekt, w przypadku którego dziś odbyło się pierwsze czytanie, zasługuje na poparcie Wysokiej Izby.
Mówca: Tadeusz Woźniak (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-12 (Sejm RP, kadencja 10)

Wysoki Sejmie! W pierwszej połowie maja br. w wielu regionach naszego kraju wystąpiły nagłe i bardzo silne przymrozki sięgające nawet minus 15 stopni Celsjusza. Spowodowały one ogromne straty w rolnictwie i sadownictwie. W wielu gospodarstwach zniszczenia upraw i plonów sięgają od 80% do nawet 100%. Pomimo podejmowanych przez rolników i sadowników kosztownych działań ochronnych, takich jak ogrzewanie czy zraszanie sadów, nie udało się zapobiec negatywnym skutkom tych anomalii pogodowych. Mając powyższe na uwadze, oczekuję od prezesa Rady Ministrów, ministra rolnictwa i rozwoju wsi oraz od całego rządu natychmiastowej i realnej pomocy dla poszkodowanych rolników i sadowników. Wsparcie powinno zostać uruchomione jak najszybciej, tak aby umożliwić gospodarstwom przetrwanie tego niezwykle trudnego okresu i ograniczenie skutków poniesionych strat. Nie można dopuścić do sytuacji, w której polscy rolnicy pozostaną bez odpowiedniego wsparcia lub otrzymają pomoc symboliczną, niewystarczającą wobec skali zniszczeń. Brak szybkiej i skutecznej reakcji państwa będzie miał konsekwencje nie tylko dla producentów rolnych, ale również dla konsumentów - oznaczać będzie mniejsze plony, ograniczoną dostępność produktów oraz wzrost cen żywności. Czas najwyższy, aby rząd zaczął zmieniać się z władzy opresyjnej na władzę empatyczną, a solidarność ponownie nabrała właściwego znaczenia także w wymiarze społecznym. Solidaryzm, a nie liberalizm. Współodpowiedzialność, zaufanie oraz pomoc, a nie wyzysk i bezduszność. Hasło typu ˝róbta co chceta˝ zamieniałbym natychmiast na ˝kochaj i rób co chcesz˝, a ˝każdy orze, jak może˝ na ˝prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie˝. Dziękuję za uwagę. Przebieg posiedzenia
Mówca: Krzysztof Bojarski
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Rozpatrujemy dzisiaj projekt ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Proponowany projekt zawiera dwie istotne zmiany. Pierwsza zmiana dotyczy leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C u pacjentów osadzonych w zakładach penitencjarnych. Zmienia się sposób finansowania tych świadczeń. Dotychczas finansowane były z budżetu ministra właściwego do spraw zdrowia. Projekt zakłada finansowanie z budżetu Narodowego Funduszu Zdrowia. Zmiana jest konieczna w związku z brakiem przepisów pozwalających finansować profilaktykę w tym zakresie z budżetu Narodowego Funduszu Zdrowia, w którym zaplanowane są środki na pokrycie kosztów tych świadczeń. Druga zmiana dotyczy pacjentów zakażonych wirusem HIV. Chodzi o diagnostykę i leczenie antyretrowirusowe osób żyjących z wirusem HIV. Zmiana dotyczy pacjentów nieposiadających uprawnienia z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego, czyli pacjentów nieubezpieczonych. Wskazuje ona, że źródłem finansowania tych świadczeń będzie budżet państwa w części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia. W aktualnym stanie prawnym dostęp do diagnostyki i do produktów leczniczych wydawanych w ramach polityki zdrowotnej leczenia antyretrowirusowego dla osób zakażonych wirusem HIV, które są nieubezpieczone, jest utrudniony ze względu na brak finansowania tych świadczeń poza programem. To powoduje nieporozumienia i różną interpretację przepisów, co często prowadzi do podejmowania prób pobierania opłat od pacjentów. Jak wiemy, może to w sposób istotny ograniczać dostęp do diagnostyki i leczenia, które są bardzo istotne z punktu widzenia epidemiologicznego. W trakcie pierwszego czytania zgłoszono poprawkę przesuwającą termin złożenia zaświadczenia o zdaniu egzaminu z języka polskiego na poziomie B1 dla lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarek i położnych z Ukrainy, którzy uzyskali prawo wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki i położnej w trybie procedury uproszczonej. Były to przepisy wprowadzone po rozpoczęciu pełnoskalowej wojny w Ukrainie. Termin na złożenie zaświadczeń został przesunięty na maj 2027 r. Zmiana ta ma zapobiec utracie prawa wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki i położnej w przypadku osób, które z przyczyn obiektywnych - chodzi oczywiście o obywateli Ukrainy - nie złożyły zaświadczenia o znajomości języka polskiego na poziomie B1. Ten termin upłynął 30 kwietnia 2026 r. Zmiana wprowadza zapis, który spowoduje, że prawo wykonywania zawodu będzie zachowane. Klub Parlamentarny Koalicji Obywatelskiej popiera proponowany projekt. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Norbert Pietrykowski: Brawo!)
Mówca: Joanna Wicha
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Procedowany dziś projekt dotyczy kwestii, które dla większości społeczeństwa pozostają niewidoczne aż do momentu, gdy system zaczyna zawodzić. Mówimy o leczeniu HIV oraz wirusowego zapalenia wątroby typu C, czyli chorób zakaźnych, w przypadku których przerwanie terapii czy opóźnienie diagnostyki nie jest problemem wyłącznie pojedynczego pacjenta, ale jest problemem dla całego zdrowia publicznego. Projekt porządkuje finansowanie świadczeń związanych z leczeniem wirusowego zapalenia wątroby typu C oraz świadczeń dla osób osadzonych w zakładach penitencjarnych. Doprecyzowuje również zasady finansowania świadczeń towarzyszących terapii antyretrowirusowej osób żyjących z HIV, także tych nieposiadających ubezpieczenia zdrowotnego. To ważne, ponieważ skuteczne leczenie HIV pełni dziś dwie funkcje: terapeutyczną i profilaktyczną. Osoba skutecznie leczona, z niewykrywalnym poziomem wirusa nie zakaża innych. Z kolei przerwanie terapii oznacza nie tylko dramat zdrowotny konkretnego człowieka, ale także większe ryzyko dalszej transmisji zakażenia oraz wielokrotnie wyższe koszty leczenia ciężkich powikłań w przyszłości. Państwo musi myśleć o ochronie zdrowia nie tylko w kategorii tego, czy ktoś ma aktualny status ubezpieczeniowy, ale również w kategorii bezpieczeństwa zdrowotnego całego społeczeństwa. Jako Komisja Zdrowia wykorzystaliśmy pracę nad tym projektem do rozwiązania jeszcze jednej bardzo ważnej kwestii. Zaryzykuję teorię, że więcej osób na tej sali podniesie rękę, kiedy zapytam, kto posługuje się językiem angielskim, niż gdy zapytam, kto z państwa posiada certyfikat potwierdzający takie kompetencje językowe. Egzamin to kwestia nie tylko kosztów czy wygospodarowania czasu, ale także dostępności. Nie jest tak, że można w dowolnym momencie wejść do przypadkowej szkoły i po prostu taki egzamin zdać. Dlaczego o tym mówię? Ponieważ nie wszystkim medykom, którzy zasilili nasz system ochrony zdrowia, udało się w terminie przystąpić do wymaganego egzaminu ze znajomości języka polskiego. Zostałam posłanką już w trakcie pełnoskalowej rosyjskiej inwazji na Ukrainę. Jeszcze z czasów pracy jako pielęgniarka doskonale wiem, jak cennym wsparciem dla naszego systemu ochrony zdrowia są obywatele i obywatelki Ukrainy. Cieszy mnie, że podczas prac komisji dyskusja dotyczyła przede wszystkim technikaliów legislacyjnych, a nie samej zasadności wydłużenia tego terminu. Niekontrowersyjna była również konieczność uchwalenia przepisów zaproponowanych przez rząd w pierwotnym ich brzmieniu. Cieszę się za każdym razem, gdy ponad politycznymi podziałami panuje zgoda co do konieczności inwestowania w zdrowie publiczne. (Poseł Norbert Pietrykowski: Też się cieszymy.) Klub Lewicy będzie rzecz jasna głosował za tym projektem. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt dotyczy leczenia HIV i wirusowego zapalenia wątroby typu C. Powiem tak, zasada powinna być prosta. Osoby, które nie są ubezpieczone, powinny płacić za swoje leczenie. Mamy i tak już przeciążony system i wiele osób ubezpieczonych ma utrudniony dostęp do leczenia i czeka w kolejkach już w tej chwili. Rząd natomiast w uzasadnieniu projektu argumentuje, że przerwanie terapii antyretrowirusowej prowadzi do ciężkich powikłań, hospitalizacji i wielokrotnie wyższych kosztów leczenia niż regularna terapia profilaktyczna oraz w przypadku osób zakaźnych stwarza zagrożenie dla innych. Ja naprawdę się z tym zgadzam. Generalnie co do tej filozofii te argumenty oczywiście do mnie przemawiają. Natomiast wreszcie dostrzegacie państwo znaczenie profilaktyki oraz wczesnego leczenia. Szkoda, że zapominacie o tym, gdy robicie cięcia w świadczeniach dotyczących profilaktyki i diagnostyki w innych obszarach ochrony zdrowia, bo tniecie środki na badania jak opętani. Przypominam, że brak podstawowych badań diagnostycznych, takich jak kolonoskopia, gastroskopia czy rezonans magnetyczny, i tak wygeneruje zwielokrotnione koszty w przyszłości oraz utratę zdrowia, a nawet życia pacjentów. Robicie ustawę o leczeniu HIV i HPV. Jednocześnie postanowiliście zrobić wrzutkę. Dodaliście do tej ustawy przepisy, które przedłużają możliwość wykonywania zawodu przez lekarzy dentystów, pielęgniarki i położne bez potwierdzonej znajomości języka polskiego. Przepisy stanowią, że osoby te nie tracą prawa do wykonywania zawodu pomimo niedopełnienia obowiązku przedłożenia dokumentu poświadczającego znajomość języka polskiego w terminie. Powiem szczerze, że naprawdę nie rozumiem, jak można dopuścić do leczenia pacjentów osoby, które nie znają języka polskiego. To naprawdę nie jest praca przy taśmie produkcyjnej. To jest odpowiedzialność za zdrowie i życie ludzi. Nawet prezes Naczelnej Rady Lekarskiej powiedział wprost: Jeżeli ktoś nie umie mówić po polsku, nie powinien pracować w Polsce jako lekarz. Dlaczego wrzuciliście te przepisy później? Ja wiem. Bo chcieliście zrobić to po cichu, szybko, tak aby nikt się nie zorientował. Daliście te przepisy dopiero na etapie komisji, bo doskonale wiedzieliście, że gdyby ten pomysł pojawił się od początku projektu, wywołałby sprzeciw w środowisku medycznym i reszty społeczeństwa. Dlatego klub Konfederacji składa poprawkę wykreślającą przepisy dotyczące przedłużenia wykonywania zawodu bez potwierdzonej znajomości języka polskiego. Nie ma naszej zgody na narażanie zdrowia i życia ze strony lekarzy, którzy nie znają języka swoich własnych pacjentów. Dziękuję bardzo.
Mówca: Wioleta Tomczak
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polska 2050 mam zaszczyt przedstawić stanowisko dotyczące projektu ustawy z druku nr 2456 o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw. Ustawa ta zawiera szereg pomniejszych zmian, które, mam nadzieję, nie budzą wątpliwości i podobnie jak na posiedzeniu komisji sejmowej zostaną przyjęte bez zbędnych kontrowersji. Pierwsza zmiana dotyczy sposobu finansowania leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C u pacjentów osadzonych w zakładach penitencjarnych. Do tej pory koszty świadczenia pokrywał budżet Ministerstwa Zdrowia, po zmianie będzie ono finansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Jest to część szerszego zakresu działań zmierzających do uspójnienia finansowania świadczeń wewnątrz polskiego systemu ochrony zdrowia. Druga zmiana ma umożliwić dostęp do wizyt lekarskich, na których realizowany jest program leczenia antyretrowirusowego dla osób żyjących z wirusem HIV, niezależnie od statusu ubezpieczeniowego chorego. Taka regulacja wynika z podejścia, które jest nam w Polsce 2050 bardzo bliskie: lepiej zapobiegać niż leczyć. Terapia antyretrowirusowa umożliwia skuteczne leczenie, aż do poziomu niewykrywalności wirusa. Jednocześnie takie osoby nie będą w stanie przekazywać wirusa innym. Wprowadzając tę zmianę, jedną terapią ułatwiamy leczenie już chorym oraz ograniczamy rozprzestrzenianie się wirusa HIV. Z punktu widzenia zdrowia publicznego jest to skuteczne i ograniczające kolejne koszty. Ostatnia zmiana dodana została już na etapie prac komisji sejmowej, które to rozwiązanie było także zgłaszane Ministerstwu Zdrowia przez posłów Polski 2050. Lekarze oraz pielęgniarki z Ukrainy, którzy uzyskali prawo do wykonywania zawodu w Polsce na zasadzie tzw. procedury uproszczonej, zostali zobowiązani, aby w terminie do 1 maja tego roku uzyskać dokument poświadczający znajomość języka polskiego minimum na poziomie B1. To bardzo ważne, żeby osoby, które udzielają świadczeń opieki zdrowotnej w naszym kraju, były rozumiane przez polskich pacjentów. Jednakże dotarły do nas liczne głosy, że wielu medyków z Ukrainy nie zdążyło uzyskać samego zaświadczenia - to nie kwestia zdania egzaminu czy też woli podejścia do tego, by taki wymóg spełnić. Procedowany projekt wydłuża więc czas na spełnienie tego wymogu o rok i nie ma tu mowy o żadnym obniżaniu wymogów, a jedynie o dostosowaniu prawa do realiów. Każda z tych trzech zmian jest potrzebna i adresuje inny problem, z którym zmaga się obecnie system ochrony zdrowia. Tymczasem zwłaszcza ten ostatni punkt dotyczący uprawnień lekarzy, pielęgniarek, dentystów i położnych z Ukrainy wymaga natychmiastowego działania. Stąd Klub Parlamentarny Polska 2050 zagłosuje za przyjęciem tej ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Ten projekt trzeba nazwać po imieniu: to nie jest naprawa ochrony zdrowia. To jest dalsza, ordynarna destrukcja publicznego systemu leczenia i przygotowywanie Polaków do prywatnej służby zdrowia. Rząd już nawet nie udaje. Już nie mówi o realnym skracaniu kolejek, o ratowaniu szpitali, o stabilnym finansowaniu NFZ. Robi coś dokładnie odwrotnego: do już deficytowego, przeciążonego Narodowego Funduszu Zdrowia dorzuca kolejne koszty, kolejne obowiązki, kolejne programy, kolejne zobowiązania. A pacjent usłyszy: nie ma pieniędzy, proszę iść prywatnie. To jest prawdziwy mechanizm prywatyzacji. (Poseł Elżbieta Gelert: Ale to nie ta ustawa.) Nie przez jedną ustawę z napisem ˝prywatyzacja˝, tylko przez zagłodzenie publicznego systemu zdrowia. Chodzi o to, by najpierw doprowadzić NFZ do niewydolności, potem doprowadzić szpitale do długu, potem wydłużyć kolejki, potem powiedzieć pacjentowi: jeżeli chce pan żyć, niech pan płaci. I wy macie czelność nazywać to troską o pacjenta? Polacy czekają na operacje, Polacy czekają do specjalistów, Polacy słyszą, że terminy są za rok, że zabieg trzeba przesunąć, że pieniędzy nie ma. A śmiejący się Polakom w twarz rząd wpisuje nowe wydatki i udaje, że papier wszystko przyjmie. Papier przyjmie. Pacjent nie. Druga rzecz jest jeszcze poważniejsza: język polski w medycynie. Lekarz medycyny to nie lekarz weterynarii. Pacjent musi powiedzieć, gdzie boli, jak boli, od kiedy boli, jakie bierze leki, na co choruje, czego się boi. Lekarz musi to zrozumieć. Musi wyjaśnić diagnozę, ryzyko, leczenie, dawkowanie, zgodę na zabieg. W szpitalu jeden źle zrozumiany komunikat może kosztować zdrowie albo życie. A wy co robicie? Znowu przesuwacie termin. Nie budujecie poważnego systemu weryfikacji. Nie wzmacniacie bezpieczeństwa pacjentów. Nie wymagacie jasnych standardów. Po prostu odkładacie problem, bo tak jest politycznie wygodniej. To nie jest pomoc kadrom. To jest igranie z bezpieczeństwem chorych ludzi. Wysoka Izbo! Ten projekt pokazuje pełną arogancję władzy. Z jednej strony rząd dobija finansowo NFZ, z drugiej strony rozmywa odpowiedzialność między ministrem, funduszem i budżetem państwa, a z trzeciej strony obniża realne standardy bezpieczeństwa pacjentów. Nie mówicie już, że ratujecie publiczną ochronę zdrowia. Wy ją rozmontowujecie. Nie mówicie, że walczycie o pacjenta. Wy go wypychacie do prywatnego gabinetu. Nie mówicie, że to techniczna ustawa. To kolejny element wielkiego oszustwa wobec Polaków. Pacjent ma prawo do lekarza, który go rozumie. Ma prawo do leczenia finansowanego z publicznych składek. Ma prawo do szpitala, który nie jest bankrutem. Ma prawo do państwa, które nie ucieka od odpowiedzialności. Dlatego trzeba powiedzieć wprost: ten projekt jest fatalny. (Dzwonek) Ta ustawa nie służy pacjentom. To jest dalszy chaos w służbie zdrowia. Dziękuję.
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytania: Jak państwo sobie wyobrażają leczenie pacjenta przez lekarza, który nie ma potwierdzonej znajomości języka polskiego? Jak taki lekarz ma prawidłowo przeprowadzić wywiad medyczny? Jak pacjent ma dokładnie opisać swoje objawy, wcześniejsze choroby albo reakcje na leki? Jak lekarz ma przekazać informacje o ryzyku leczenia, sposobie przyjmowania leków czy możliwych powikłaniach, skoro nie zna języka pacjenta? To jest kwestia bezpieczeństwa. W medycynie jedno źle zrozumiane słowo może prowadzić do błędnej diagnozy albo zagrożenia zdrowia, a nawet życia. Generalnie tego typu sytuacja doprowadza do tego, że zaraz sami pacjenci obok ubezpieczenia będą musieli posiadać certyfikat znajomości języka ukraińskiego na poziomie B1, żeby zostać skutecznie wyleczonymi.