Mówca: Maciej Kopiec
Data: 2021-12-08 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zakłady Mechaniczne Bumar-Łabędy SA są w krytycznej sytuacji finansowej. W lipcu 2019 r. przedsiębiorstwo podpisało jedną umowę opiewającą na 1750 mln zł, dotyczącą modernizacji układów elektrycznych oraz malowania czołgów. Jest to o tyle niepokojące, że zakłady Bumar-Łabędy są zdolne do wyposażania czołgów w nowoczesne urządzenia polskiej produkcji, takie jak pancerz reaktywny, systemy kierowania ogniem czy kamery. W efekcie potencjał technologiczny spółki został niewykorzystany, a sama spółka ma kłopoty z rentownością. Dodatkowo zauważyć należy, że wartość bojowa polskich czołgów nie została podniesiona. Nie jest to jedyna kontrowersyjna sytuacja dotycząca spółki. W czasie gdy zakładem kierowała Elżbieta Wawrzynkiewicz, podpisana została umowa na modyfikację trzech czołgów T-72. Drugą stroną umowy były również zarządzane przez Elżbietę Wawrzynkiewicz Wojskowe Zakłady Motoryzacyjne SA w Poznaniu. Zgodnie z informacjami uzyskanymi od pracowników zakładu Bumar-Łabędy w drodze śledztwa dziennikarskiego umowę zaopiniować można jako zawierającą szereg niekorzystnych z perspektywy gliwickiej spółki zapisów, a pracownikom, którzy owe zapisy kwestionowali, grożono zwolnieniami. Kolejnym krokiem w stronę katastrofy finansowej przedsiębiorstwa było podpisanie kontraktu na tłumaczenie dokumentacji technicznej czołgu Leopard. Cena tłumaczenia zawarta w kontrakcie wydaje się wręcz absurdalna i w przeliczeniu wynosi 1390 zł za jedną stronę tłumaczonego dokumentu. Na domiar złego media donoszą, że zgodnie z nową strategią spółki wraz z końcem roku 2020 wstrzymano w zakładzie przyjmowanie zamówień cywilnych, które pozwalały utrzymywać zdolność produkcyjną wydziałów obejmujących kuźnię i odlewnię dzięki produkcji części na potrzeby hutnictwa czy kolei. Zakład bez środków finansowych zapewniających niezagrożoną ciągłość działalności nie jest w stanie dokonywać inwestycji w badania i rozwój. Zagrożone są także miejsca pracy zajmowane obecnie przez ludzi o cennych, rzadkich i niezwykle potrzebnych kompetencjach oraz posiadających doświadczenie w przemyśle zbrojeniowym, stanowiącym jeden z kluczowych i strategicznych dla Polski sektorów gospodarki. Ci ludzie mogą stracić pracę albo ich niezwykle cenne umiejętności zamiast wspierać potrzebną państwu gałąź przemysłu mogą służyć sektorowi prywatnemu. Biorąc pod uwagę opisane zdarzenia, równie niepokojący z perspektywy polskiego przemysłu zbrojeniowego jest zakup amerykańskich czołgów M1A2 Abrams. Eksploatacja w armii trzech typów czołgów jest zjawiskiem niepraktycznym, podwyższającym poziom kosztów i niezwykle rzadko spotykanym. Taka strategia może zaowocować zmuszaniem do poszukiwania oszczędności eksploatacyjnych, które zawsze kończą się zagrożeniem dla żołnierzy użytkujących sprzęt. W związku z powyższym chciałbym zaapelować do ministra aktywów państwowych pana Jacka Sasina oraz ministra obrony narodowej pana Mariusza Błaszczaka o pilne podjęcie konkretnych działań zmierzających do wdrożenia programu naprawczego w Zakładach Mechanicznych Bumar-Łabędy SA, póki firmę można jeszcze uratować. Apeluję o zakwalifikowanie Bumaru do planowanego Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych w celu ochrony miejsc pracy wysoko wykwalifikowanej kadry fachowców i inżynierów tam zatrudnionych oraz wytwarzanych przez nich polskich technologii. Apeluję także o zbadanie i wyjaśnienie doniesień nt. kontrowersyjnych działań pani Elżbiety Wawrzyniec, zarówno dotyczących zawarcia możliwie niekorzystnej umowy z WZM SA, jak i mówiących o mobbingu wobec pracowników, którzy odważyli się kwestionować działania niekorzystne dla spółki. Dziękuję bardzo.