PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jadwiga Wiśniewska
Data: 2012-01-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Wysoka Izbo! Procedujemy dzisiaj nad obywatelskim projektem ustawy o powrocie do Rzeczypospolitej Polskiej osób pochodzenia polskiego deportowanych i zesłanych przez władze Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. Projekt powstał dzięki inicjatywie wyjątkowego człowieka, śp. marszałka Płażyńskiego, a dzieło kontynuuje jego syn. Myślę, że pan marszałek Płażyński, czując bolesną materię tego tematu, chciał rozwiązać problem, którego państwo polskie nie potrafiło rozwiązać. Dotychczas funkcjonująca ustawa nie sprawdziła się. Niespełna 300 osób wróciło do Polski. Kiedy przysłuchuję się dzisiejszej debacie, to słyszę, że problemem może stać się to, w jaki sposób będą repatriantom przekazywane mieszkania. Mam wrażenie, że wyszukuje się tysiące powodów, żeby ten projekt rozłożyć na maleńkie, składowe części, żeby praca trwała długo. Mam nadzieję, że uczciwość tych państwa, którzy pójdą pracować w tej komisji, będzie polegała na tym, że będziecie z wielką determinacją i w dużym tempie procedować nad tym projektem ustawy. Na powrót do kraju czeka ponad 2600 osób. Jeśli będziemy mnożyć problemy prawne, jeśli będziemy wyszukiwać problemy i nadmuchiwać je jeszcze bardziej, to myślę, że będziemy wszyscy mieli jeszcze większy powód do wstydu. To jest sprawa honoru. Państwo polskie nie spisało się. Marszałek Płażyński przygotował projekt. My dzisiaj powinniśmy ten projekt przeprocedować bardzo szybko. Sejm tej kadencji, jak i poprzedniej, tak procedował nad różnymi ustawami, niekiedy bardzo kontrowersyjnymi, jak ustawa hazardowa. (Dzwonek) Teraz szybko będziemy procedować nad ustawą związaną z lekami refundowanymi. Mam nadzieję, że Najwyższa Izba, kierując się sumieniem i uczciwością, będzie mieć takie tempo w tej sprawie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Polak
Data: 2012-01-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowni Przedstawiciele Obywatelskiej Inicjatywy Ustawodawczej! Panie Ministrze! Na temat repatriacji, obywatelskiego projektu ustawy dyskutowaliśmy na tej sali już ponad rok temu, dokładnie 2 i 3 grudnia roku 2010. Od tego czasu minęło 13 długich miesięcy. Rzeczywistość prawna, jaka obowiązuje w tym wymiarze w Polsce, nie zmieniła się, bo mamy ustawę z roku 2000. A więc w tym segmencie nie ma pustki, są określone przepisy. Jakie one są, tutaj słyszeliśmy. Z wieloma zapisami można się nie zgadzać, jednak te przepisy są. W związku z tym chciałbym zapytać, panie ministrze - bo 13 miesięcy to jest długi okres - ile osób w tym czasie skorzystało właśnie z przepisów tejże ustawy, ilu naszych rodaków w tym czasie w ramach repatriacji powróciło do ojczyzny. I pytanie podobne, o te 13 miesięcy. Ile środków finansowych, które były rezerwowane w budżecie, zostało wydanych na ten cel przez te 13 miesięcy? Na te dwa pytania chciałbym usłyszeć odpowiedź. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Woźniak
Data: 2012-01-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Panie Jakubie! W zasadzie mam trzy pytania do trzech osób. Pierwsze jest do przedstawiciela wnioskodawców. Pewnie te pytania będą padały w trakcie prac w komisjach, niemniej jednak chciałbym usłyszeć już dzisiaj, jeśli to możliwe, jakie były powody tego, że podmiotem tej projektowanej ustawy nie są osoby, które zamieszkują tereny Ukrainy, Białorusi, Litwy, a także innych terenów europejskiej części byłego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. Wydaje mi się, że byłoby zasadne, żeby jednak te osoby były objęte procesem repatriacji na bazie tej projektowanej ustawy. Mamy jakby trzecią repatriację po wojnie. Pierwsza była w latach 40., druga w latach 50. i obecnie jakby trwa trzeci proces, trzeci etap repatriacji. Warto by było, aby ta repatriacja dotyczyła już wszystkich naszych rodaków, którzy znaleźli się poza granicami kraju nie z własnej woli, tutaj szczególnie mówimy o terenie byłego ZSRR. Drugie pytanie kieruję do przedstawiciela rządu. Ono wprawdzie padło, ale pozwolę sobie je powtórzyć. Panie ministrze, proszę powiedzieć Wysokiej Izbie, a w zasadzie proszę powiedzieć Polakom, wszystkim Polakom, tym w kraju, jak i tym za granicą, czy rząd Rzeczypospolitej Polskiej jest za przyjęciem tej ustawy, czy jest temu przeciwny. Bo jeśli rząd, a szczególnie prezes Rady Ministrów, będzie przeciwko uchwaleniu tej ustawy, to przecież z góry wiemy, jaki będzie efekt, a wszystkie nasze prace są marnowaniem czasu, przepraszam za takie określenie. Trzecie pytanie. Przepraszam, wiem, że generalnie tego się nie czyni (Dzwonek), ale pozwolę sobie na odstępstwo i zadam pytanie panu marszałkowi. Panie marszałku, czy nie byłoby zasadne, aby marszałek Sejmu wyznaczył termin zakończenia prac w komisjach, aby, że tak powiem, prace nie trwały do końca kadencji? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-01-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wprawdzie zabierałem głos w ramach wystąpienia klubowego, ale nie poruszyłem jednego tematu, który po prostu mi umknął, więc chciałbym zapytać o to wnioskodawcę. Otóż art. 14 ust. 1 - jest to zapisane na stronie 5 - mówi nam, że za repatrianta może być uznana osoba, która spełnia łącznie pewne warunki. Pkt 1, 2, 3, 4 - te warunki są logiczne. Natomiast chciałbym, żeby mi odpowiedziano, co ma znaczyć pkt 5, który mówi: złoży wniosek do wojewody w terminie 12 miesięcy od ukończenia szkoły wyższej. Czy mamy ściągać tylko osoby z wyższym wykształceniem i w dodatku w terminie 12 miesięcy od ukończenia szkoły wyższej? Tego nie rozumiem i proszę o odpowiedź. Dziękuję.
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2012-01-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie ulega wątpliwości, że naszym rodakom należy pomóc powrócić do ojczyzny, ale poza tym spoczywa na nas odpowiedzialność zapewnienia im godnego bytu. Przedstawiony projekt ustawy nakłada na ministra właściwego do spraw wewnętrznych obowiązek zapewnienia repatriantowi i jego rodzinie lokalu mieszkalnego. Lokal ten musi być zapewniony na okres co najmniej 24 miesięcy. Chciałbym zapytać: Co dalej w sytuacji, kiedy termin ten dobiegnie końca, a rodzina nie będzie miała gdzie się podziać? Czy istnieje niebezpieczeństwo, że zostaną bez dachu nad głową? Podobne pytanie rodzi się w przypadku zapewnienia świadczenia finansowego, które rodziny repatrianckie mają otrzymywać w okresie pierwszych 36 miesięcy. Jeżeli po upływie tych pierwszych trzech lat repatriantom lub członkom ich rodzin nie uda się stanąć na nogi, to czy w takiej sytuacji będą oni mogli liczyć na pomoc państwa polskiego? Otóż - zwracam się do pana Płażyńskiego, do pana Jakuba - dobrze się stało. W zeszłym tygodniu w moim biurze spotkałem się jako poseł ziemi raciborskiej z rodziną z Kazachstanu, która mieszka w Polsce już wiele lat. Korzystając z tych 40 sekund i mając na uwadze ich problem, powiem może w ten sposób. Ich problem dotyczy emerytur. Chodzi mianowicie o świadczenia emerytalne nabyte. Pracujący w Kazachstanie przyjeżdżają do Polski, mają swoje świadczenia nabyte. Pomimo iż Kazachstan nie ma podpisanej umowy z Polską, nie ma podpisanej umowy z Rosją... (Poseł Jan Dziedziczak: Pytanie do rządu.) ...jako kontynuacji tego wszystkiego, co miało miejsce w czasach ZSRR, po przepracowaniu 4 lat w Polsce na terenie Raciborza ich emerytura wynosi 400 zł. Jak im pomóc? Niektórzy mówią, że siła nabywcza ich emerytury w Kazachstanie była niewspółmiernie wyższa niż w Polsce. Czy nie można rozwiązać (Dzwonek) tego problemu w taki sposób, aby tym ludziom zagwarantować przelicznik emerytury według przepisów polskich, bez umów międzynarodowych? Dziękuję bardzo.
Mówca: Kosma Złotowski
Data: 2012-01-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowny Panie Jakubie! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Z wypowiedzi, które dzisiaj tutaj usłyszeliśmy, wynika, że wszyscy się zgadzamy, że repatriacja to jest nie tylko ważny, palący problem, ale jest to także dług, który państwo polskie ma wobec tych Polaków, tych rodaków, którzy nie z własnej winy znaleźli się poza granicami kraju. Jest to oczywiście prawda. Moje pytanie do rządu, do pana ministra, jest takie: Czy rząd bierze pod uwagę szerszy kontekst tej sprawy, czysto utylitarny? Chodzi o to, żebyśmy mieli więcej obywateli. W dzisiejszych czasach przyrost naturalny w Polsce jest katastrofalnie niski. Nie mamy zapewnionej prostej reprodukcji pokoleń. Może w związku z tym rząd zechciałby się przyłożyć do prac nad tą ustawą i nawet zwiększyć liczbę osób, które moglibyśmy na jej podstawie sprowadzić do Polski? Bo skoro tak trudno jest nam stworzyć nowych obywateli tutaj, to może należy przyłożyć dużą wagę do importu. W poprzedniej kadencji rząd, owszem, kiwał głową, że ustawa jest potrzebna, że bardzo dobrze, ale nic nie zrobiono. Może właśnie gdyby pan minister popatrzył na sprawę w tym kontekście, należałoby zintensyfikować prace i zakończyć je szybko i pomyślnie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Szymon Giżyński
Data: 2012-01-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Genialny artysta Salvador Dali pozostawił potomnym także taką oto zapisaną uwagę: Zdumiewa mnie zaślepienie ludzi, którzy robią wciąż to samo. Tak jak dziwię się, że urzędnik bankowy nie zjada czeku, tak samo dziwię się, że przede mną żaden malarz nie pomyślał o namalowaniu miękkiego zegarka. Ten ostatni passus to autoaluzja do arcydzieła Dalego, obrazu z 1931 r., zatytułowanego ˝Trwałość pamięci˝. Gdyby wielki Salvador Dali żył w naszych czasach, to niechybnie w duchu cytowanej uwagi miałby uzasadnione pretensje do samego Janusza Palikota, który co prawda w swoim Ruchu ma już całkiem sporo miękkich zegarków, za to na pozostałej niwie od dłuższego czasu robi to samo, popadając w nieznośną rutynę i zanudzając świat cały takimi samymi, sztampowymi prowokacjami. Jestem najzupełniej przekonany, iż w tej sytuacji Salvador Dali, czerpiąc z niewyczerpanych pokładów swojej boskiej dezynwoltury, doradziłby Januszowi Palikotowi, iżby ten, w duchu sumiennej ekspiacji, spróbował, tak na dobry początek, zjeść przynajmniej stenogramy swych wystąpień sejmowych. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Piotr Paweł Bauć
Data: 2012-01-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Źle się dzieje w państwie naszym. Dzisiaj mieliśmy do czynienia z arogancją władzy wykonawczej skierowaną do władzy ustawodawczej. Rząd przesłał dzisiaj do Sejmu w trybie pilnym projekt ustawy o składkach na ubezpieczenie zdrowotne rolników za 2012 r., mając od 26 października 2010 r. pełną świadomość, że ustawa proponowana w ww. projekcie musi być przeprowadzona do dnia 4 lutego 2012 r. Rząd RP przez 442 dni przygotowuje ustawę, która bezpośrednio dotyczy 1 488 986 obywateli, a więc ok. 4% mieszkańców Polski, co oznaczałoby, że ustawa jest ważna, po czym przedstawia tę ustawę Wysokiej Izbie do pracy nad nią, dając Izbie czas od dnia przedstawienia, a więc dnia dzisiejszego, do 4 lutego 2012 r., czyli daje 24 dni, i to w momencie, gdy Sejm jest bardzo zajęty pracami nad budżetem na 2012 r. Notabene te prace również przebiegają w bardzo szybkim tempie, gdyż rząd pana Donalda Tuska wniósł do parlamentu projekt ustawy budżetowej na 2012 r. także w ostatniej chwili. Zaczynamy mieć chyba jakąś taką specyficzną regułę. Byłbym skłonny zrozumieć zaistniałą sytuację pod warunkiem, że byłby to projekt ustawy - mówię o tej ustawie dotyczącej ubezpieczenia zdrowotnego rolników - regulującej na wiele lat sposób naliczania składki zdrowotnej przez rolników, mając również na względzie skomplikowaną materię ochrony zdrowia realizowaną przez polskie państwo. Niestety nawet tej odrobiny zrozumienia dla rządu pana Donalda Tuska nie mogę wyrazić, gdyż na str. 7 w druku nr 103, druku zawierającym właśnie projekt owej ustawy, czytam w uzasadnieniu, co następuje: Należy podkreślić, że przyjęte w projekcie ustawy rozwiązanie ma charakter tymczasowy. A więc rząd Donalda Tuska potrzebuje 442 dni na przygotowanie rozwiązania tymczasowego. Już to, co przedstawiłem, jednoznacznie świadczy o aroganckim stosunku rządu Donalda Tusku do władzy ustawodawczej. Sugerowanie obywatelom takim postępowaniem przez rząd przekonania, że Sejm jest jedynie maszynką do głosowania nad ustawami rządowymi, jest również arogancją w stosunku do wyborców, których reprezentujemy my, posłowie, tu, w Sejmie. Na to się nie godzimy.
Mówca: Marszałek
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie ministrze. Przystępujemy do kolejnego pytania. Pytanie nr 9 zadadzą posłowie Janusz Cichoń i Paweł Papke z Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska. Pytanie dotyczy odszkodowań za grunty przejęte z mocy prawa przez Skarb Państwa. Pytanie jest skierowane do ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej. Proszę pana posła Janusza Cichonia o zadanie pytania. Bardzo proszę. Poseł Janusz Cichoń
Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie pośle. Odpowiedzi na to pytanie udzieli podsekretarz stanu w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej pan Piotr Styczeń. Bardzo proszę, panie ministrze. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej Piotr Styczeń Dziękuję, panie ministrze. Pytanie dodatkowe zada pan poseł Paweł Papke. Bardzo proszę, panie pośle. Poseł Paweł Papke Dziękuję, panie pośle. Proszę, panie ministrze. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej Piotr Styczeń Dziękuję, panie ministrze. Przystępujemy do kolejnego pytania. Ostatnie pytanie na tym posiedzeniu zadadzą posłowie Stanisław Lamczyk i Jerzy Borowczak z Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska. Pytanie dotyczy zmniejszającej się liczby miejsc pracy oraz braku inwestycji w przemyśle drzewnym i jest skierowane do ministra środowiska. Jako pierwszy pytanie zada pan poseł Stanisław Lamczyk. Bardzo proszę. Poseł Stanisław Lamczyk Dziękuję, panie pośle. Na to pytanie odpowie podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowiska pan Janusz Zaleski. Bardzo proszę, panie ministrze. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Środowiska Janusz Zaleski Dziękuję, panie ministrze. Pytanie dodatkowe zada pan poseł Jerzy Borowczak. Bardzo proszę, panie pośle. Poseł Jerzy Borowczak Dziękuję, panie pośle. Panie ministrze, bardzo proszę. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Środowiska Janusz Zaleski Dziękuję, panie ministrze. Ponieważ wszystkie pytania włączone do bieżącego porządku dziennego zostały rozpatrzone, kończymy rozpatrywanie tego punktu porządku dziennego. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 6. porządku dziennego: Informacja bieżąca. Przypominam, że Konwent Seniorów jednomyślnie zaopiniował propozycję rozpatrzenia na bieżącym posiedzeniu Sejmu informacji w sprawie podsumowania polskiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej, o której przedstawienie wnosił Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska. Przypominam również, że przedstawienie uzasadnienia wniosku przez posła przedstawiciela wnioskodawców nie może trwać dłużej niż 5 minut, a udzielenie odpowiedzi przez przedstawiciela Rady Ministrów - dłużej niż 10 minut. Wystąpienia posłów w dyskusji nie mogą trwać dłużej niż 2 minuty. Na zakończenie dyskusji głos zabierają kolejno przedstawiciel wnioskodawców oraz przedstawiciel Rady Ministrów. Wystąpienie przedstawiciela wnioskodawców nie może trwać dłużej niż 5 minut, a wystąpienie przedstawiciela Rady Ministrów - dłużej niż 10 minut. Marszałkini Sejmu może wyrazić zgodę na przedłużenie wystąpienia przedstawiciela Rady Ministrów. Czas przeznaczony na rozpatrzenie punktu: Informacja bieżąca nie może być dłuższy niż 90 minut. Proszę o zabranie głosu przedstawiciela wnioskodawców pana posła Andrzeja Halickiego. Bardzo proszę, panie pośle. Poseł Andrzej Halicki
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dzień dobry. Szanowna Pani Marszałek! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nie tak dawno została podpisana umowa o małym ruchu granicznym pomiędzy okręgiem królewieckim a częścią Pomorza, Warmii i Mazur. Porozumienie to umożliwi wielokrotne przekraczanie granicy polsko-rosyjskiej przez mieszkańców strefy przygranicznej. Aby nie dopuścić do powstawania kolejek na granicy, trzeba by uruchomić dodatkowe przejścia i rozbudować infrastrukturę już istniejących przejść. Obecnie podróżni mogą przekraczać granicę w Braniewie, Grzechotkach, Bezledach i Gołdapi. Jest dosyć duże zainteresowanie możliwością przekraczania granicy polsko-rosyjskiej, szczególnie że jest to także granica pomiędzy Unią Europejską a Rosją. Mam tutaj na myśli intensywne kontakty samorządowców, ale także rozwój turystyki czy kontakty gospodarcze. Pomiędzy przejściami w Gołdapi i Bezledach jest stosunkowo duża odległość i biała plama, jeśli chodzi o przejścia graniczne pomiędzy Warmią i Mazurami a obwodem kaliningradzkim. W poprzedniej kadencji rozmawialiśmy z panem ministrem, że po uruchomieniu przejścia w Grzechotkach, do którego nasza strona była gotowa już dosyć dawno, a pewne opóźnienia były po stronie rosyjskiej, będziemy myśleli o kolejnych przejściach granicznych, chociażby takich jak Perły - Kryłowo i Michałkowo - Żeleznodorożnyj. Przejście w Grzechotkach jest już oddane, funkcjonuje. Chciałbym w związku z tym zapytać: Na jakim etapie rozpatrywania znajduje się sprawa utworzenia przejść granicznych Perły - Kryłowo i Michałkowo - Żeleznodorożnyj? Czy zostały podjęte jakieś działania bądź czy są w planach w najbliższym czasie? Dziękuję.
Mówca: Miron Sycz
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Mieszkamy niedaleko granicy polsko-rosyjskiej, doskonale znamy te problemy. Natomiast warto podkreślić, że ten mały ruch graniczny, porównując to chociażby z Ukrainą, przynosi przede wszystkim kolosalne korzyści dla strony polskiej. Mówię zwłaszcza o korzyściach handlowych. Na przykład na przejściach granicznych z Ukrainą w ciągu pierwszego kwartału obrót handlowy wzrósł o 0,5 mld zł. To są kolosalne korzyści. Mieszkamy w województwie o największym bezrobociu, szczególnie w strefie przygranicznej. Jest to dla nas rzecz niezwykle ważna. Wiemy, że problem jest w finansach. Przygraniczne samorządy gminne w porozumieniu z samorządami położonymi po stronie rosyjskiej złożyły deklarację wsparcia finansowego. Czy rozważa pan, czy rozważacie państwo udział samorządów w tworzeniu tych nowych przejść? Nie musiałyby one być aż tak rozbudowane, mieć tak dużej infrastruktury, jak obecne przejścia, w końcu chodzi nam o mały ruch graniczny. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Terlecki
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Wiadomość o tym, że decyzją Zarządu Polskiego Radia, a więc radia, przynajmniej formalnie, wciąż publicznego, ulega likwidacji jedyny w Polsce Chór Polskiego Radia, zbulwersowała nie tylko Kraków. Chór działa od ponad 60 lat, utrwala i rozpowszechnia dorobek polskiej kultury muzycznej, dokonując zarówno nagrań utworów historycznych, jak i dzieł polskich kompozytorów współczesnych. Chór współpracuje z europejskimi zespołami radiowymi i teatrami muzycznymi, bierze udział w ważniejszych festiwalach, występuje ze znakomitymi dyrygentami. W zeszłym roku ten chór uczestniczył w Brukseli w inauguracji polskiej prezydencji w Unii Europejskiej. Pomysł, aby zlikwidować tak ważną dla kultury polskiej instytucję, jest całkowicie nieuzasadniony, biorąc pod uwagę, że jego budżet w 2011 r. wynosił 1700 tys. zł, co stanowi mniej niż 1% budżetu spółki. W przypadku takiego zespołu choćby tylko zawieszenie jego działalności na okres kryzysu jest o tyle katastrofalne, że raz rozproszony zespół odbudować będzie bardzo trudno. Nie jest też możliwe przekładanie decyzji w tej sprawie o parę miesięcy czy o rok, bo przecież plany repertuarowe, koncertowe czy festiwalowe muszą być podejmowane ze znacznym wyprzedzeniem. Czy pan minister zdaje sobie sprawę ze szkód, jakie spowoduje likwidacja chóru i czy usłyszymy dzisiaj zapewnienie nie o tymczasowym utrzymaniu niepewnej sytuacji, ale o rozwiązaniu, które zapewni Chórowi Polskiego Radia finansową i organizacyjną stabilizację? Dziękuję.
Mówca: Andrzej Adamczyk
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Oczekiwaliśmy w dniu dzisiejszym na precyzyjną odpowiedź, nie tylko zadający pytanie, ale przede wszystkim pracownicy Chóru Polskiego Radia w Krakowie oraz wszyscy żywotnie zainteresowani jego istnieniem. Czy chór będzie miał możliwość normalnego funkcjonowania? A pan minister zdaje sobie sprawę z tego, że normalne funkcjonowanie to jest perspektywa czasowa kilku lat, która pozwala wiązać swoje życie z chórem, która pozwala realizować projekty, na które potrzeba więcej czasu aniżeli kilka miesięcy. Panie Ministrze! Czy dzisiaj może pan zadeklarować z mównicy sejmowej, że Chór Polskiego Radia w Krakowie będzie mógł funkcjonować, nie tylko egzystować, ale wykonywać swoje zadania, jak sam pan ocenił, na bardzo wysokim poziomie? Czy podejmie pan działania, których celem będzie uzyskanie przez Chór Polskiego Radia w Krakowie statusu chóru narodowego? Panie Ministrze! Proszę o precyzyjną odpowiedź. (Dzwonek) Słuchają nas krakowianie, słuchają nas wszyscy ci, którzy są żywotnie zainteresowani istnieniem Chóru Polskiego Radia.
Mówca: Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdan Zdrojewski
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Jedna rzecz wymaga wyjaśnienia. Otóż jeżeli chodzi o unarodowienie określonych instytucji, to taki proces w odniesieniu do nowych zespołów, nowych instytucji muzealnych, nowych przedsięwzięć, także teatralnych, nie istnieje. A więc prosiłbym o niewywieranie nacisku na decyzję, która nie ma szans na zaistnienie. Natomiast ma szansę zaistnieć sytuacja, w której to, co powiedziałem, ziści się, i to z dnia na dzień, tzn. aby partycypacja ministerstwa kultury pojawiała się natychmiast w momencie, w którym środki finansowe Polskiego Radia zostały wyczerpane albo okrojone. I to deklaruję. Chcę powiedzieć o jeszcze jednej rzeczy, bo obserwuję to w całym kraju. Obserwuję zainteresowanie i zaangażowanie poszczególnych województw w różnego rodzaju przedsięwzięcia artystyczne, w przedsięwzięcia związane z instytucjami i patrzę też, jak poszczególne samorządy reagują na kryzys. Te, które zaczynają od ograniczeń w obszarze kultury, nie mogą liczyć na moje zrozumienie, ale mogą liczyć na zrozumienie te instytucje, które mają bogaty dorobek, jak jest w przypadku polskiego chóru. Chcę wyraźnie podkreślić, że w tej chwili na mapie Polski pojawiły się aktywności w samorządach szczebla wojewódzkiego i miejskiego, na które muszę reagować, bo one są deklaracjami w sprawie wsparcia polskiej kultury na poziomie od 40% do nawet 70%, w związku z czym są kierowane do ministra prośby: panie ministrze, niech pan dołoży te 20% czy 30%. Jak nie będę miał środków finansowych na te 20-30%, to mi te 70% umknie. A ja tu deklaruję ponad 50% i proszę tylko, aby pozostałe instytucje samorządowe i spółki Skarbu Państwa uzupełniły ten brak po to, aby tę instytucję utrzymać. Wymienię, bo to zawsze dobrze zobaczyć, jak wygląda ta mapa. W chwili obecnej największe deklaracje na rok 2012 składa województwo śląskie. Ono w chwili obecnej deklaruje, że w ciągu najbliższych trzech lat na przestrzeń infrastrukturalną kultury, ale także na kulturę przeznaczy blisko 1 mld zł. Bardzo wysokie deklaracje dotyczące przeznaczenia środków na kulturę pojawiły się w chwili obecnej w województwie lubelskim. Tam te środki finansowe, które są deklarowane w związku ze startem Lublina w konkursie o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury, są na poziomie o około trzydziestu, trzydziestu paru procent wyższym, niż były w latach poprzednich. Ja też mam oczekiwania związane z moją aktywnością na rzecz Krakowa i na rzecz Małopolski, związane m.in. z uratowaniem funduszu ochrony zabytków Krakowa w wysokości około 40 mln zł, jak również z zadaniami wykonywanymi na rzecz dziedzictwa infrastrukturalnego, oczekiwania, że rozmowy zostaną podjęte także z udziałem Polskiego Radia i władz samorządowych jakiegokolwiek szczebla, abym jak najszybciej mógł skonsumować tę swoją deklarację. Podkreślam jeszcze raz: bez względu na to, w którym momencie tego roku pojawi się propozycja zawiązania współpracy finansowej w tej materii, do tej pomocy finansowej jestem gotowy już dziś. Dziękuję bardzo.