Mówca: Andrzej Czerwiński
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Panie Ministrze! Mina pana posła świadczy o tym, że satysfakcjonuje go odpowiedź. Mam nadzieję, że również nas będą satysfakcjonowały odpowiedzi pana ministra, zwłaszcza że wydawałoby się, że tematyka, o której podjęcie wniósł klub Platformy Obywatelskiej, jest jednoznaczna, aczkolwiek czytając prasę, czytając wypowiedzi różnych ludzi, można dostrzec, że budzi kontrowersje. Dlaczego mówię, że powinna być jednoznaczna? Bo na pytanie, czy chcielibyśmy żyć w dobrym klimacie, w przyjaznym, nietrutym środowisku, takim, by można było przekazać je następcom, dzieciom, wnukom, odpowiedź jest jednoznaczna. Po prostu to pytanie jest retoryczne. Każdy by tego chciał. Ale jeśli staniemy przed konkretnymi zadaniami, pytaniami, w jaki sposób osiągnąć ten cel, czy ja osobiście mogę się przyczynić do tego, żeby ten cel osiągnąć, co moja społeczność lokalna, moje sąsiedztwo, gmina, powiat, region, państwo, Europa czy świat mogą zrobić w tym zakresie, to już wtedy odpowiedzi stają się trudniejsze. Dlaczego ja, a nie sąsiad, dlaczego nasz kraj ma poddać się takim restrykcjom, a nie pozostałe, lepiej rozwinięte kraje Europy? Dlaczego akurat Europa ma zrobić w tym kierunku więcej niż cały świat, niż kraje, które w mierzalny sposób emitują więcej gazów cieplarnianych czy mniej efektywnie spalają paliwo pierwotne? Polskie społeczeństwo zaczęło uczestniczyć w procesie decyzyjnym dotyczącym osiągnięcia tego celu już w 1997 r. To wtedy pierwsze Prawo energetyczne nakładało na nas pewne reżimy, żebyśmy mogli być bardziej efektywni. Następnym kamieniem milowym w kierunku stworzenia, osiągnięcia przyjaznego dla ludzi klimatu był 2007 r., gdy Komisja Europejska postawiła pewne warunki i rząd polski zgodził się na te obciążenia. Teraz, w tym roku, konkretnie 22 i 23 października, w Brukseli obradowała Rada Europejska nad nowymi ramami polityki klimatyczno-energetycznej. No i co po tych debatach mogliśmy usłyszeć? Jedni mówią, że Polska poszła na łatwiznę i tanio sprzedała swoje warunki, a większość specjalistów i ludzi usłyszała, że Polska osiągnęła sukces. Mam nadzieję, że dzisiejsza informacja bieżąca i odpowiedzi pana ministra na ten temat rozwieją wątpliwości wielu osób. (Poseł Anna Paluch: Zawsze osiągacie sukces.) Dlaczego? Mamy pewne decyzje dotyczące 40-procentowej redukcji gazów cieplarnianych, 27-procentowego udziału odnawialnych źródeł energii i takiego samego procentu wzrostu efektywności energetycznej. Jakie wprowadzono mechanizmy? Wprowadzono mechanizm osiągnięcia tych celów w postaci 40-procentowych darmowych pozwoleń na emisję CO 2 . Dla naszego kraju też jest w związku z tym wynegocjowana dobra decyzja, bo znaleźliśmy się w specjalnej puli krajów z produktem krajowym brutto na 2013 r. nie wyższym niż 60% przeciętnej, i te warunki są specjalne dla Polski i podobnych krajów. Mamy również połowę 2-procentowej rezerwy, tj. na ok. 134 mln t CO 2 , co przekłada się na konkretne kwoty - miliardy złotych. Mamy wynegocjowaną przez Komisję Europejską możliwość indywidualnego dojścia do tych celów. Kraj, jakim jest Polska, może w indywidualny sposób udowodnić Komisji Europejskiej właściwą drogę do tych celów, wykorzystanie puli pieniędzy do 2030 r. na modernizację naszej polskiej energetyki. Jest osłabiona Komisja Europejska, która do tej pory w postaci dyrektyw zalecała pewne (Dzwonek) zadania, a w tej chwili mamy decyzję Komisji Europejskiej na zasadzie jednomyślności. Szanowny panie ministrze, chciałbym, aby pan potwierdził to, że Polska wróciła na tarczy, że jest wielka szansa przed nami, że to nie jest nam sprezentowane... (Poseł Zbyszek Zaborowski: Na tarczy!) (Poseł Anna Paluch: Podświadomość jest złośliwa.) Z tarczą, przepraszam bardzo. Opozycja bardzo się cieszy, ale pan minister będzie wiedział, co powiedzieć. ...że wróciliśmy z tarczą i że szansa jest ciągle przed nami bez względu na to, że nikt nam tego nie da za darmo. Bardzo dziękuję.