PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja także uważam, że depenalizacja jest jak najbardziej słuszna. Być może to uzasadnienie nie do końca jest trafione. I mam właśnie pytanie do pana ministra o skalę zjawiska. Ostatnie dane mówią o 25 przypadkach. Jak to było we wcześniejszych latach? Co w ogóle skłoniło państwa do tego, żebyśmy właśnie znieśli ten zapis? Dlaczego, tak jak wcześniej już było tutaj na sali mówione, rok temu zostało to odrzucone, podobny projekt dotyczący tego samego. Czy de facto dopiero to, że posłowie wcześniej, że tak powiem, chcieli znieść ten paragraf, sprawiło, że ministerstwo zareagowało? Jak państwo uważają, dlaczego właśnie musi to być przedstawione jako projekt rządowy, a nie mógł to być projekt poselski?
Mówca: Józef Lassota
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Słuchałem tej debaty i tak się zastanawiałem, bo z jednej strony oczywiście aż się prosi, żeby ta władza, w cudzysłowie, była bardziej obywatelska i na pewno to jest krok w tym kierunku. Jednocześnie nasuwają się pewne wątpliwości, szczególnie po wystąpieniu pana marszałka Zycha, który wprawdzie nie kwestionuje samej zmiany, ale w uzasadnieniu wskazał, takie pytanie zadał, czy można zupełnie dowolnie tę sprawę traktować. Otóż pan poseł Dera mówił, że rzeczywiście prezydenta trzeba chronić, bo jest z bezpośrednich wyborów i czy on się podoba, czy nie, szanować go trzeba. Ja się tak zastanawiam i mam takie pytanie, czy nie należałoby również pomyśleć o Sejmie i Senacie, bo przecież Sejm jest też z bezpośrednich wyborów i dla mnie - to nie dlatego, że dzisiaj jestem w Sejmie, bo jak nie byłem w Sejmie, też tak myślałem - jeśli ktoś obraża Sejm, to obraża mnie jako wyborcę. Może się komuś nie podobać w większości czy podobać, ale jednak jest to najważniejszy właściwie organ w państwie. Dlatego, panie ministrze, pytam, czy w swoich rozważaniach rząd brał pod uwagę również ten aspekt? Dziękuję.
Mówca: Józef Zych
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Mnie nie chodziło o to, żeby chronić organy państwa. Teraz już powiem brutalnie, o co chodziło w tym uzasadnieniu. Proszę zwrócić uwagę, że jest takie popularne w Polsce słowo nagminnie używane, które zaczyna się na ˝k˝ i jeżeli ktoś powie, że ten Zych to jest ˝k˝, to ja mogę dochodzić ścigania, bo mnie obraził, ale po zlikwidowaniu tego przepisu, jeżeli ktoś powie, że ten Sejm jest na taką literę... (Poseł Józef Lassota: No, właśnie o to chodziło.) O, właśnie. ...to będziemy mieć problem. (Oklaski) (Poseł Michał Kabaciński: Trzeba było od razu tak powiedzieć.)
Mówca: Witold Pahl (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska pragnę przedstawić stanowisko mojego klubu w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny (druk nr 1700). Przedłożenie rządowe w tej sprawie należy uznać za słuszne. Projektowane zniesienie karalności znieważenia albo poniżenia takich zbiorowych organów konstytucyjnych, jak m.in. Sejm, Senat, Trybunał Konstytucyjny czy też Rada Ministrów, nastąpi poprzez uchylenie § 3 z art. 226 Kodeksu karnego. Należy podzielić pogląd, że wystarczającą ochroną w tym względzie jest przepis § 1 tegoż artykułu, który chroni przed tego typu działaniami sprawcy funkcjonariusza publicznego sankcją do roku pozbawienia wolności, karą ograniczenia wolności bądź karą grzywny. Warto zwrócić uwagę na fakt, że u podstaw tego projektu leży zamiar zapewnienia w większym niż do tej pory zakresie prawa do wyrażania swoich poglądów i rozpowszechniania informacji określonego w art. 54 konstytucji. Trybunał Konstytucyjny już wcześniej zwrócił uwagę na nieostrość pojęcia znieważania czy też poniżania, co w konsekwencji stanowi o znacznej arbitralności sądów przy orzekaniu w tych sprawach. Nie ulega więc wątpliwości, że przyjęcie tego projektu przyczyni się do zwiększenia poziomu publicznej debaty w kwestiach dotyczących funkcjonowania tychże zbiorowych organów konstytucyjnych. Dodatkowym argumentem za uchyleniem tej jednostki redakcyjnej z Kodeksu karnego jest okoliczność znikomej liczby skazań za to przestępstwo - 25 w okresie ostatnich 10 lat. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Platforma Obywatelska jest za skierowaniem tego projektu do dalszych prac parlamentarnych. Dziękuję.
Mówca: Maks Kraczkowski
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak, oczywiście. Najważniejsze jest to, co wydarzy się na etapie prac w komisji, ewentualnie w podkomisji, ponieważ kwestie poruszane przez tak szeroką nowelę ustawy na pewno będą wymagały powołania licznego grona ekspertów, abyśmy na przyszłość uniknęli takiej dysfunkcji prawa, jak dotychczas. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Chodzi np. o reklamy wprowadzające w błąd. Edukacja w kierunku bycia świadomym konsumentem jest niezwykle istotna, gdyż obok leniency pomaga odkryć nieprawidłowe praktyki dotyczące koncentracji czy prób monopolistycznych. Uważam także, że bardzo istotne jest uświadamianie małych i średnich przedsiębiorców, że mają oni prawo zgłaszać wszystkie niepokojące ich procedery, których dopuszczają się duże firmy. To ich musimy chronić i ta ustawa powinna dbać o małe i średnie przedsiębiorstwa, gdyż tutaj jest nasz potencjał, którego nie możemy marnować, pozwalając na monopolistyczne zapędy potentatów w wielu branżach, np. telekomunikacji czy energetyce. Są plusy procedowanego projektu ustawy, ale są również minusy, dlatego też Ruch Palikota zwraca się z wnioskiem o skierowanie projektu do dalszych prac w komisjach. Dziękuję bardzo.
Mówca: Leszek Aleksandrzak
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! W zasadzie mam trzy pytania. Po pierwsze, czy tworząc nową ustawę, korzystano z jakichkolwiek uregulowań w Unii Europejskiej, które mają dzisiaj zastosowanie - wiemy, że te sprawy w wielu krajach są dobrze uregulowane i ta działalność jest dobrze prowadzona - i czy skorzystaliśmy, pisząc tę nową ustawę, z jakiegokolwiek prawa? Po drugie, ostatnio o czym nie dyskutowalibyśmy w Sejmie, w tym zakresie podnosimy kary. Tu również ma miejsce znaczące podniesienie kar za różnego rodzaju praktyki monopolistyczne. Ale czy rzeczywiście tylko podnoszenie kar, a nie sama nieuchronność kary się liczy? Bo tak to wygląda, że podnosimy mandaty za wszystko, za co można, dodajemy kary, jakbyśmy rzeczywiście dzięki nim mieli poprawić stan budżetu państwa. Może nie do końca dotyczy to działalności UOKiK-u, ale ponieważ wszystkie te działania, które są podejmowane, dotyczą głównie polskich przedsiębiorców, bardzo interesuje mnie jedna rzecz: Co z sieciami w Polsce, tymi zagranicznymi, które transferują pieniądze do swoich krajów? Myślę, że również można mówić w tym przypadku o zmowie cenowej, bo bardzo często te ceny są poniżej jakichkolwiek możliwych kryteriów. Czy UOKiK również w tym zakresie będzie obejmował badaniem te duże sieci handlowe? Dziękuję bardzo.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Niedawno na tej sali chyba dwukrotnie debatowaliśmy na temat sytuacji ekonomicznej polskiego rolnictwa, w tych wystąpieniach chodziło głównie o zmowy cenowe, jakie mogą występować i jakie występują, i że jest to bardzo trudne do udowodnienia. Zresztą czekam na wynik, bo w imieniu klubu Sojusz Lewicy Demokratycznej złożyłem stosowne wnioski. Ta sprawa musi być wyjaśniona. Nie bez przyczyny podaje się i stosuje się ceny, które z niczego nie wynikają. Jest podejrzenie, że mogła nastąpić zmowa cenowa, która ma przede wszystkim czy miała decydujący wpływ na to, co działo się na rynku artykułów rolno-spożywczych. Chciałbym przy tej okazji zapytać: Czy państwo, opracowując ten projekt ustawy, przewidzieliście ewentualnie tego typu konsekwencje? Natomiast chciałbym dowiedzieć się jeszcze, bo niedaleko stąd mieszkam i widzę bardzo często reklamy, które de facto wprowadzają w błąd tak konsumentów, jak i producentów. Dlaczego? Na tych reklamach są ceny na artykuły żywnościowe, które biorą się z niczego, biorą się ze zwykłej chęci namawiania klientów do tego, aby kupowali. Ale te produkty są sprzedawane poniżej kosztów produkcji, a trzeba było przecież za to zapłacić, ktoś miał zapłacić czy ten kupujący zapłacił. (Dzwonek) Natomiast potem wymusza się obniżkę cen na te artykuły poprzez różnego rodzaju chwyty marketingowe w stosunku do producentów. Chciałbym dowiedzieć się, czy państwo, opracowując ten projekt ustawy, również wzięliście tego typu kwestie pod uwagę? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Prezesie! Mam pytanie o skalę tych niedozwolonych porozumień w ostatnich latach. Ile państwo wszczęli postępowań? Jeżeli dysponuje pan dzisiaj danymi, to proszę podać, jaki procent czy jaka ich liczba doprowadziła do ujawnienia tych niedozwolonych porozumień? Ile podmiotów, jeśli chodzi o przedsiębiorstwa, skazano? Na jakie kwoty? Czy później w wyniku postępowań odwoławczych nałożone kary zostały zmniejszone? Jeśli tak, to jakie to były kwoty? Jeżeli nie dysponuje pan dzisiaj dokładnymi danymi, to prosiłbym o odpowiedź na piśmie.
Mówca: Elżbieta Kruk
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Kończę, panie marszałku. Tym bardziej wątpliwości co do celu, potrzeby i zakresu zapisów projektu nie pozwalają na poparcie tego przedłożenia. Każda nieuzasadniona regulacja, w szczególności jeżeli chodzi o działalność społeczną, obniża standardy demokracji. W związku z powyższym w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wnoszę o odrzucenie rządowego projektu ustawy o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych w całości w pierwszym czytaniu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Elżbieta Kruk
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mój przedmówca źle zrozumiał moje wystąpienie, udaje, że źle zrozumiał, bądź go nie słuchał. (Poseł Wincenty Elsner: Słuchałem.) W ani jednym zdaniu nie pochwaliłam obowiązującej ustawy. Wykazałam, że nowa ustawa, którą dostaliśmy, tak naprawdę niewiele się różni od tej, która obowiązuje dzisiaj. Natomiast fakt otrzymania nie nowelizacji, ale nowej ustawy sugeruje, że mamy tu do czynienia z zupełnie nową, fundamentalnie różną filozofią regulacyjną, a tak nie jest. Jednocześnie, co zresztą jasno padło i w uzasadnieniu, i dzisiaj z ust pana ministra, to oznacza, że na wiele lat odkładamy dyskusję o dalszej liberalizacji tego prawa. Poddawałam przecież i poddaję pod rozwagę również taką myśl, że może regulacje w tym zakresie w ogóle nie są potrzebne. Dziękuję bardzo. (Poseł Wincenty Elsner: Ale zostałyby te wszystkie stare przepisy.)
Mówca: Leszek Aleksandrzak
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Mam przyjemność przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej w sprawie rządowego projektu ustawy o zbiórkach publicznych, która to ustawa ma zastąpić ustawę przyjętą w 1933 r., czyli rzeczywiście już wiele lat temu. Ustawa ta ma ułatwić zbiórki publiczne w taki sposób, że będzie to w formie zgłoszenia, czyli bez potrzeby, która jest dzisiaj, uzyskiwania pozwolenia, a następnie rozliczane w sposób publiczny, czyli poprzez Internet, gdzie wszyscy darczyńcy, obywatele będą mieli prawo wglądu w to, na co poszły te środki i jak zbiórka przebiegła. W całej ustawie oczywiście jest jeszcze bardzo wiele innych rozwiązań szczegółowych dotyczących samej zbiórki. Pan minister, jak i koleżanki i koledzy posłowie szeroko omówili wszystkie zmiany, jakie są w tej ustawie. Myślę, że czas na to, aby szczegółowo nad tym dyskutować, będzie na posiedzeniu komisji lub podkomisji. Myślę, że dyskusja dzisiaj w czasie pierwszego czytania byłaby bezsensowna, więc nie chcąc powtarzać tych wszystkich rzeczy, które były prezentowane, pragnę powiedzieć, że klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej opowiada się za skierowaniem tego projektu do Komisji Administracji i Cyfryzacji i dalszą pracą nad nim. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Otóż ustawa, wydaje się, idzie w dobrym kierunku. Zresztą, jak powiedział pan poseł Aleksandrzak, warto będzie w komisji przyjrzeć się jej bardziej uważnie. Przede wszystkim ułatwia ona tym, którzy dokonują zbiórek publicznych, skrócenie bariery czasowej, jak było przy pozwoleniu, czasu, bo trzeba było 30 dni wcześniej ubiegać się o pozwolenie. W chwili obecnej mamy zgłoszenie, to jest w pewnym sensie ułatwienie. Chciałem się dowiedzieć, panie ministrze, bo często jest tak, że zbiera się środki finansowe przykładowo na różnego rodzaju operacje wykonywane także za granicą, środki masowego przekazu podają takie informacje, gdyż Narodowy Fundusz Zdrowia nie finansuje ich. Czy ta ustawa przewiduje również tego typu działalność i czy to będzie traktowane w ten sam sposób, co inne cele, bo cel jest szczytny. Oczywiście ci, którzy będą zbierać, bo to musi być grupa co najmniej trzech osób, rozliczą się z tego, bo wydadzą środki na leczenie. Ostatnia sprawa. Zbiera się często publicznie używaną odzież. Ona trafia na cele charytatywne. (Dzwonek) Zbierają to różne firmy, różne osoby, w tym także prawne, celując do odpowiednich ośrodków. Czy tego typu działalność mieści się w ramach tej ustawy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Tadeusz Woźniak
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Jak wspomniałem w moim wystąpieniu klubowym, zaproponowana przez rząd pana autorstwa ustawa, mimo że jest to dokument ciekawy, budzi pewne niepokoje, nie wszystko jest jasne, nie wszystko jest dla nas klarowne. Trzy takie elementy, które na gorąco budzą pewne wątpliwości. Prosiłbym o wyjaśnienie, w jaki sposób darczyńca, który przekaże środki finansowe w odruchu dobrej woli, w odruchu serca, przelewem przez Internet na rachunek zbierającego, będzie mógł de facto skontrolować tego zbierającego, ile środków zebrał, jak je wykorzystał, czy środki tego darczyńcy nie zostały zmarnotrawione? Jakie będą możliwości ministra kontrolowania tego zbierającego, na którego rachunek te środki będą wpływały? Wydaje się, że tutaj istnieją pewne niebezpieczeństwa. Drugie pytanie, myślę, że jeszcze ważniejsze. Czy jest pan minister pewien, że możliwość organizowania w jednym czasie nieograniczonej liczby zbiórek przez ten sam podmiot nie budzi niebezpieczeństwa wystąpienia zjawisk patologicznych? (Dzwonek) Przecież na pewno może się zebrać jakaś grupa hochsztaplerów, którzy ogłoszą, nie wiem, tysiąc zbiórek i będą zbierać, będą szukać różnych środowisk, a ludzie w odruchu dobrej woli, w odruchu serca będą wpłacać te pieniądze. A tam koszty operacyjne, koszty zatrudnienia i inne będą tak ogromne, że ci nieuczciwi ludzie generalnie przejedzą znaczne środki...
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pytania dotyczą zbiórek organizowanych przez komitety społeczne, bo one nie mają osobowości prawnej, i to jest ta najtrudniejsza do regulacji materia. Przede wszystkim zrezygnowaliście państwo z zakazu zbiórek w interesie osobistym, ja przynajmniej tak to odczytałem z tego projektu ustawy. To jest dobry kierunek, bo w tej chwili, powiedzmy, rodzina będzie miała szansę stworzyć komitet społeczny i zbierać pieniądze na chorego członka rodziny. Natomiast mam pytanie, czy nie sądzi pan minister, że wówczas, w takiej sytuacji, należałoby opcjonalnie dopuścić możliwość zbierania pieniędzy również za pomocą przelewów, to znaczy w sposób bezgotówkowy. W przypadku stowarzyszeń i fundacji sprawa jest prosta, tam są służby księgowe, które w jakiś sposób to realizują, również darowizny. Tutaj zaś może dojść do takiej sytuacji - powołuję się na tę rodzinę, o której mówiłem - że rodzina będzie zbierała gotówkę gdzieś tam do puszek, natomiast jeżeli ktoś ze znajomych czy darczyńców zechce przekazać to przelewem, to te przelewy będą musiały być osobno rozliczane jako indywidualne darowizny każdej z tych osób, tak że nie będą mogły być zaliczane do globalnego rozliczenia tej zbiórki. A więc oczywiście nieobowiązkowo, ale opcjonalnie, z punktu widzenia organizatora zbiórki, komitetu społecznego, byłoby to celowe. I kolejne pytanie dotyczące zasad opodatkowania, bo w projekcie ustawy nie ma o tym ani słowa, nie zmieniamy tą nowelą, zdaje się, żadnego z przepisów podatkowych. Jak wygląda sprawa opodatkowania komitetów społecznych? Dziękuję.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ja także chciałbym zapytać o ten wątek. Czy umożliwianie jednoczesnego przeprowadzania iluś tam zbiórek nie będzie jakąś taką zachętą, że stanie się to pewnym stylem życia dla niektórych osób? Wiadomo, że tam gdzie jest potrzeba - owszem, ale czy nie można by było w komisjach ograniczyć jakoś tej liczby, przykładowo w zakresie czasu rozliczenia tych zbiórek? Kolejna sprawa. Wiemy, że będą publikowane raporty, ale jakie konkretnie organy państwa będą kontrolować te zbiórki? Wiemy także z przekazów medialnych, że często dochodzi do licznych nadużyć. Przelewy można skontrolować, ale jeśli chodzi o to, kto i ile wrzucił do puszki, a później o wydatkowanie, to już jest trudniejsza sprawa. Jakie tutaj państwo widzą rozwiązania? Jakie konkretnie służby państwowe będą ewentualnie sprawdzały te rozliczenia? (Oklaski)
Mówca: Józef Lassota
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam pytanie związane z inną formą zbiórki, czyli 1% dla organizacji pożytku publicznego. Otóż tam, jak widzimy ze sprawozdań, wkradła się pewna patologia polegająca na tym, że jest dosłownie kilkanaście podmiotów, które zdominowały ten sposób zbierania. To są albo fundacje związane z mediami, albo z osobami, które są, jak to się dzisiaj nazywa, celebrytami. Czy w tym przypadku są jakieś mechanizmy, żeby móc się ustrzec przed tą patologią, żeby nie było tak, że rzeczywiście jakiś podmiot bardzo medialny, czy to jest podmiot prawny, czy osoba fizyczna, będzie konsekwentnie zbierał środki, nie mówię, że na zły cel, bo te cele są również zawsze określone jako bardzo szlachetne, niemniej jednak czy nie będzie tak, że on zdominuje te podmioty w taki sposób, że w zasadzie ci ofiarodawcy już nie będą chcieli więcej dawać? Wiadomo, że jeśli zbiera się na jakąś osobę, która jest powszechnie znana, lubiana itd., to po prostu tam się będzie dawało, a potrzeby są przecież znacznie szersze. Oczywiście na pewno nie z taką intencją jest przygotowany ten projekt ustawy, nie taką ma on intencję. Czy są jakieś mechanizmy albo czy przewiduje pan minister jakieś mechanizmy, które by zabezpieczały przed taką patologią? Dziękuję.
Mówca: Marcin Święcicki
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam takie praktyczne pytanie. Często się zdarza, że w czasie pogrzebu rodzina daje ogłoszenie, że zamiast kwiatów będzie zbierać pieniądze na jakiś szczytny cel albo prosi o przekazanie pieniędzy, dajmy na to, na komitet powązkowski. Chciałbym zapytać, czy według tego projektu ustawy będzie można wysłać na cmentarz, na pogrzeb, paru kwestarzy, np. z komitetu powązkowskiego, jeśli trzymamy się tego przykładu, i czy będą oni mogli zbierać pieniądze zamiast tych kwiatów, czy też trzeba będzie zrobić przedtem rejestrację, zgłoszenie, sprawdzenie czy coś jeszcze. Wpłacanie na rachunek przy takich okazjach się nie sprawdza, mam takie doświadczenie, że jak ludzie piszą, że zamiast kwiatów proszą o wpłacanie na rachunek taki i taki, na takie i takie stowarzyszenie czy hospicjum, czy też na jakiś zakład, który leczył chorego, to ludzie idą na pogrzeb, składają kondolencje, ale żeby potem iść na pocztę czy przesłać te pieniądze przez Internet na rachunek o bardzo długim numerze, o iluś tam cyfrach - oni tego nie robią. Czy można będzie na pogrzebach w prosty sposób zbierać do puszek pieniądze na rozmaite cele, jeśli rodzina sobie tego zażyczy?
Mówca: Administracji i Cyfryzacji Michał Boni
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bardzo dziękuję za te różne pytania. Nie ma pani poseł Kruk, która przedstawiła kilka sprzecznych ze sobą informacji na temat tego projektu ustawy. Tam pojawił się ten wątek związany z uznaniowością, że to minister będzie decydował i jakie to jest wielkie zagrożenie. Otóż w dzisiaj obowiązującej ustawie w art. 3 ust. 1 mamy zapis następujący: Pozwolenie na zbiórkę publiczną może być udzielane wówczas, gdy cel zbiórki nie jest przeciwny prawu oraz ze stanowiska interesu publicznego jest godny poparcia. To są dzisiejsze przepisy. Jak państwo sobie zinterpretujecie ocenienie, że jest godny poparcia, to już jakby zostawiam Wysokiej Izbie. Moim zdaniem tu jest element uznaniowości. W projekcie, który przedstawiamy, są trzy przesłanki, kiedy można odmówić przyjęcia zgłoszenia. Po pierwsze, gdy wskazany w zgłoszeniu cel zbiórki publicznej jest niezgodny z prawem. Po drugie, gdy wykracza poza sferę zadań publicznych określanych w art. 4 ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego, to są te 33 obszary, o których mówimy. Po trzecie, gdy sprawozdanie z poprzedniej zbiórki publicznej nie zostało przesłane w celu zamieszczenia go na portalu zbiórek publicznych. Jasne i proste trzy przesłanki. Więc... (Poseł Tadeusz Woźniak: A co, gdy ktoś nie uzupełni braków, panie ministrze?) Słucham? (Poseł Tadeusz Woźniak: Gdy nie uzupełni braków.) (Głos z sali: To trudno.) Jakiego rodzaju braków? (Poseł Tadeusz Woźniak: Wezwanie po trzech dniach do uzupełnienia braków.)
Mówca: Andrzej Bętkowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nawiązując do rządowego projektu ustawy o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych, pragnę odnieść się do brzmienia art. 6 i art. 20 omawianego projektu ustawy i zapytać: Czy fakt, że omawiany projekt ustawy zniesie dotychczasowy obowiązek uzyskania pozwolenia na organizację zbiórki i zastąpi go zgłoszeniem zbiórki dla zbiórek w formie ofiar w gotówce i w naturze w miejscach publicznych, nie powinien budzić wątpliwości co do rzetelności, a przede wszystkim celowości dużej liczby przeprowadzanych zbiórek? Czy brak obowiązku uzyskania pozwolenia na organizację zbiórki nie utrudni państwu pełnienia należytej kontroli w sferze zbiórek publicznych i czuwania nad ich prawidłowością? Czy okres dostępności na portalu zbiórek publicznych zgłoszeń zbiórki publicznej wraz ze stosownymi sprawozdaniami określony na 3 lata od dnia zamieszczenia ostatniego sprawozdania, określony w art. 20 omawianego projektu ustawy, nie jest zbyt krótki? Czy nie powinien być wskazany jako obligatoryjny okres minimum 5-letni przechowywania i udostępniania tych danych w sposób ogólnodostępny - w ogólnopolskim elektronicznym portalu internetowym (o którym mowa w art. 6)? Ma to szczególne znaczenie w szczególności w przypadku zbiórek organizowanych cyklicznie, corocznie, kiedy każdy będzie mógł porównać np. wielkość pozyskanych przez dany podmiot środków czy sposób ich wydatkowania w poszczególnych latach. A przecież wolą wnioskodawców - co ujęto w uzasadnieniu - jest, aby każdy mógł sam dowiedzieć się, jaki podmiot i na jaki cel prowadził lub prowadzi zbiórkę publiczną, oraz aby każdy miał dostęp do informacji o tym, jak dużo udało się zebrać oraz jak zebrana gotówka i dary zostały rozdysponowane. Dziękuję.