PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marek Domaracki
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałkini. Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Twój Ruch w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o bateriach i akumulatorach oraz niektórych innych ustaw, druki nr 2244 oraz 2522. Koledzy już poruszyli wiele tematów, dlatego, żeby się nie powtarzać, powiem o innych zagadnieniach dotyczących tej ustawy. Otóż według proponowanej ustawy przedsiębiorcy, co jest bardzo istotne, będą mogli przetwarzać zużyte baterie i akumulatory kwasowo-ołowiowe w zakładzie przetwarzania bez konieczności doposażenia takiego zakładu w hutę. Natomiast zakłady nieprowadzące recyklingu ołowiu i jego związków lub tworzyw sztucznych będą musiały przekazać frakcje ołowiu i tworzyw sztucznych do odpowiednich instalacji. Kara za niedopełnienie tego obowiązku będzie odpowiednio wysoka - od 5 tys. zł aż do 1 mln zł, z czego bardzo się cieszę. Dobrze również, że zaplanowano, iż z części obowiązków będą zwolnione małe firmy, które w przeciągu roku wprowadziły do obrotu baterie lub akumulatory o masie do 1 kg. Dotyczy to chociażby kiosków z prasą. W przypadku baterii i akumulatorów przemysłowych ich roczna masa nie będzie mogła być większa niż 100 kg. Przedsiębiorstwa takie mogą być zwolnione z obowiązków dotyczących osiągania wymaganych poziomów zbierania, przetwarzania, recyklingu i unieszkodliwiania zużytych baterii i akumulatorów, zawierania umowy ze zbierającym te odpady oraz prowadzącym zakład ich przetwarzania, a także składania wykazu zakładów przetwarzania. Projekt ustawy zakłada również, że w ewidencji baterii i akumulatorów wprowadzonych do obrotu nie trzeba będzie podawać informacji o ich liczbie, a jedynie o ich rodzaju i masie. Marszałek województwa będzie sporządzać i przekazywać ministrowi właściwemu do spraw środowiska sprawozdanie z wydajności recyklingu procesu recyklingu zużytych baterii i akumulatorów. Proszę państwa, głównym celem zmiany ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach jest uszczelnienie systemu gospodarowania zużytymi bateriami i akumulatorami oraz doprecyzowanie przepisów ustawy w celu uzyskania pełnej zgodności z przepisami dyrektywy nr 2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów. Ponadto w związku z przyjęciem rozporządzenia Komisji Unii Europejskiej nr 493/2012 z dnia 11 czerwca 2012 r. niezbędne jest wprowadzenie przepisów uzupełniających i ułatwiających stosowanie tych przepisów. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W związku z tym Klub Poselski Twój Ruch będzie głosował za przyjęciem rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o bateriach i akumulatorach oraz niektórych innych ustaw, druki nr 2244 oraz 2522. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać pana ministra o skalę problemu, bowiem coraz więcej pojazdów porusza się po naszych drogach, coraz więcej różnych urządzeń elektronicznych jest w posiadaniu obywateli, wszystkie albo zdecydowana większość tych przedmiotów jest napędzana bateriami, akumulatorami czy w pracach tych urządzeń biorą udział różnego rodzaju, różnej wielkości i różnej konstrukcji baterie i akumulatory. Chciałbym zapytać o obrót bateriami i akumulatorami w skali roku w Rzeczypospolitej Polskiej: Ile nowych baterii i akumulatorów wchodzi na rynek, jaka jest skala recyklingu tych baterii i akumulatorów i jaka jest luka między jedną a drugą wielkością, co więc się dzieje z pozostałą częścią? Czy nie są to odpady, które zanieczyszczają środowisko, są nie do końca zidentyfikowane i najczęściej spotykamy je na dzikich wysypiskach, w lasach czy gdzieś przy drogach? A więc czy ta ustawa, nad którą w tej chwili procedujemy w Sejmie, usprawni nieco ten cały proces i uszczelni tę lukę między wprowadzaniem na rynek baterii i akumulatorów a recyklingiem, zabezpieczaniem odpadów z baterii i akumulatorów? Dziękuję bardzo.
Mówca: Tadeusz Arkit
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Bardzo króciutko jako przewodniczący podkomisji ds. monitorowania gospodarki odpadami chciałbym serdecznie podziękować za kolejny etap prac związanych z ochroną naszego środowiska, z poprawą stanu środowiska naturalnego. Dziękuję panu ministrowi, dziękuję pani dyrektor Szymborskiej, wszystkim współpracownikom, bo naprawdę bardzo rzetelnie pracowaliśmy. Oczywiście dziękuję też wszystkim parlamentarzystom, którzy bardzo aktywnie brali udział w tych pracach, zgłaszali liczne poprawki, oraz wszystkim podmiotom, które zechciały fatygować się w czasie, kiedy to konsultowaliśmy. Dzięki temu ta nowelizacja na pewno jest lepsza i bardziej odpowiada potrzebom tych wszystkich, którzy są partnerami w grze dotyczącej odpadów. Nie wystarczy tylko uchwalić prawo, trzeba je również tak uchwalić, żeby wszyscy ci, którzy je stosują, mogli dobrze osiągać efekty, które sobie zakładamy. Jeszcze raz serdecznie dziękuję. To jest kolejny etap. Chcę powiedzieć, że mamy za sobą ustawę o utrzymaniu czystości, ustawę o odpadach, ustawę o opakowaniach, w uproszczeniu mówiąc, a to jest kolejna ustawa z tego wielkiego pakietu ustaw dotyczących gospodarki odpadami. Dziękuję bardzo.
Mówca: Henryk Siedlaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

W celu wprowadzenia nadzoru nad podmiotami, które pośredniczą w realizacji obowiązków wprowadzających baterie lub akumulatory, zaproponowano, aby taką działalność mogły wykonywać tylko podmioty posiadające wdrożony system zarządzania środowiskowego zgodny z wymaganiami systemu ekozarządzania i audytu (EMAS) lub z normą ISO 14001. Rozwiązanie takie pozwoli na kontrolę tych podmiotów w zakresie zgodności ich działalności z istniejącymi przepisami prawa. Przewiduje się również podwyższenie standardów wykonywanych usług przez podmioty pośredniczące. Czy ustawa reguluje, na czym konkretnie ma polegać podniesienie standardów wykonywanych usług przez podmioty pośredniczące?
Mówca: Brygida Kolenda-Łabuś
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Profesorze! Sprawozdanie jest wieloaspektowe, natomiast priorytetem w ocenie działania sądów administracyjnych jest ich skuteczność. W tym przedmiocie mam dwa pytania. Liczba grzywien z powodu niewykonywania wyroków szybko rośnie. W 2011 r. wynosiła 38, w 2012 r. - 56, a w 2013 r. - już 141. Czy ten wzrost jest związany z nowelizacją art. 149 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy następuje z innego powodu? Jeżeli chodzi o grzywny, to pan prezes podał maksymalną wysokość grzywny, natomiast w sprawozdaniu czytam, że również wymierza się grzywny w kwocie 100, 250, 300 zł. Chciałabym usłyszeć odpowiedź na pytanie: Czy grzywny w takiej wysokości są zdaniem prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego skuteczne? Druga sprawa dotyczy sygnalizacji, których w ubiegłym roku było tylko 7. Sygnalizacja do organów zwierzchnich, która dotyczy okoliczności mających wpływ na powstanie istotnych przyczyn naruszania prawa, zdaniem opracowującego sprawozdanie daje świetne rezultaty. Chciałabym zapytać: Czy w strategii Naczelnego Sądu Administracyjnego zostało ujęte zwiększenie liczby sygnalizacji? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Nemś
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Prezesie! Sądownictwo administracyjne jest ważnym elementem konstrukcji państwa prawnego i sukcesem jest zapewnienie dynamiki całego procesu sądowniczego. Tak jak tu wszyscy przede mną wspominali, ilość spraw rośnie z roku na rok. Chciałabym zapytać: Czy w kontekście tego nie uznaje pan prezes za zasadne, aby pochylić się nad sposobem, o którym mówili już moi poprzednicy, czyli mediacją? Na poprzednim posiedzeniu mieliśmy możliwość wysłuchania rzecznika praw obywatelskich. Pani prof. Lipowicz również wspominała, iż mediacja jest środkiem, który w naszym prawie jest absolutnie niewykorzystywany. To pierwsze pytanie. Drugie dotyczy rozbieżności orzecznictwa, zwłaszcza w sprawach, które są prawie jednoznaczne. Mówię o sprawach skarbowych, których zresztą jest najwięcej, tak jak państwo mówiliście. Jeszcze trzecie pytanie. Naczelny Sąd Administracyjny jest sądem dyscyplinarnym w sprawach dotyczących sędziów sądów administracyjnych. Przeglądając całe to sprawozdanie, może mi to umknęło. Czy można pana prezesa prosić o odrobinę statystyki, takiej najprostszej? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Prezesie! Wysoka Izbo! Rzeczywiście jeśli chodzi o przewlekłość, czas czekania na wyrok, to nie wygląda to dobrze. Podam panu przykład, bo pan mówił, że jest to m.in. spowodowane przez to, że np. ktoś przynosi zwolnienie lekarskie itd. Podaję panu przykład prostych spraw, bo przychodzą do mnie, do biura poselskiego ludzie z historiami, w których nikt nie choruje i wszystko odbywa się na jednym posiedzeniu sądu. Najpierw jest np. sprawa w samorządowym kolegium odwoławczym. Tam trwa to ok. dwóch miesięcy, później, jak pan powiedział, ktoś się odwołuje. Podaję przykład pierwszy z brzegu. Ktoś chce postawić warsztat samochodowy przy trasie, gdzie przejeżdża 60 tys. samochodów, ale ma to nieszczęście, że, tak jak pan powiedział, obok mieszka pan i wyprowadza sobie na jego działkę pieska. A więc w wojewódzkim sądzie administracyjnym, powiedział pan, około 0,5 roku, w NSA, powiedział pan, od 13 do 15 miesięcy. Sumując, daje to około 2 lat. Co często dzieje się w NSA? Uwzględnia się skargę (Dzwonek) kasacyjną, uchyla się wyrok i przekazuje się z powrotem do miasta, aby od nowa wydać warunki zabudowy. I znowu, szanowni państwo, sprawa trwa i przy pozwoleniach na budowę trwa. A więc można powiedzieć, że upłynie około 6 lat, zanim taki człowiek będzie mógł cokolwiek zrobić. Niech pan policzy, panie prezesie, panie profesorze. W skali kraju są to setki, tysiące spraw. Budżet na tym traci gigantyczne pieniądze, bo firmy, które mogą powstać, nie płacą podatków.
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

W związku z tym mam pytanie: W jaki sposób ma pan zamiar zreformować te procedury, aby przyspieszyć to, aby taka sprawa trwała łącznie 6 miesięcy, panie profesorze, od WSA po NSA? I tu jest też rola pana ministra sprawiedliwości, który powinien odpowiednio zadziałać. Być może trzeba coś niecoś zreformować, być może odciążyć niektórych sędziów, bo zbyt dużo jest stanowisk kierowniczych, i spowodować, żeby sądy działały szybciej. Dziękuję.
Mówca: Robert Kropiwnicki
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Panie Prezesie! Bardzo dziękuję za to uzupełnienie. Dziękuję wszystkim, którzy wzięli udział w tej debacie. Posłowie mieli wątpliwości, skąd się bierze taka liczba spraw. Oczywiście, że w części z błędnych decyzji, jak zawsze, ale też trzeba mieć świadomość rosnącej świadomości prawnej obywateli. Obywatele przestali się bać i odwołują się, jeżeli chodzi o urzędy skarbowe, wójta, burmistrza. Skarżą decyzje i bronią swego, i to jest bardzo istotne. Będzie coraz większa liczba spraw, tę uwagę kieruję do pana prezesa, właśnie ze względu na sprawy związane z przepisami Unii Europejskiej, z postępującą informatyzacją, czyli digitalizacją postępowań. Szczególnie młodzi ludzie będą coraz częściej korzystać z postępowań internetowych, bo to jest wymóg cywilizacyjny. Musimy się do tego przyzwyczaić, przygotować się na to. Nie unikniemy tego i musimy się na to szykować. Sądownictwo administracyjne stoi przed ogromnymi wyzwaniami. Raz jeszcze dziękuję za to sprawozdanie. Zapraszamy za rok, będziemy dyskutować o kolejnych problemach. Wszystkim państwu bardzo dziękuję.
Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie pośle Fedorowicz, proszę nie utrudniać i nie poprawiać pana prezesa, zwłaszcza wtedy, kiedy mówi poprawnie. (Poseł Jerzy Fedorowicz: Jak? To ja mówię poprawnie.) (Głos z sali: Cisza.) Bardzo proszę nie pouczać ani wicemarszałkini prowadzącej te obrady, ani pana prezesa. (Poseł Jerzy Fedorowicz: Przepraszam, pani marszałek.) Bardzo proszę, panie prezesie.
Mówca: Jerzy Fedorowicz
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie z posiedzeń komisji, która obradowała nad sprawozdaniem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z działalności za rok 2013 wraz z aneksem ˝Media publiczne˝ oraz informacją o podstawowych problemach radiofonii i telewizji w roku 2013. Powiedziałem, pani marszałek, że mam zaszczyt, bo 9 lat jestem w tej komisji i jeszcze nigdy nie miałem zaszczytu być sprawozdawcą, a komisja obraduje w sposób merytoryczny, tocząc oczywiście spory dotyczące rzeczy, na których większość członków komisji świetnie się zna, zwłaszcza że część opozycji to osoby, które były ministrami i przewodniczącymi krajowej rady. W związku z tym dyskusja zawsze jest ciekawa i interesująca. W kilku słowach mógłbym powiedzieć to, co pan przewodniczący był łaskaw omawiać przez godzinę, bo o tym samym rozmawialiśmy na posiedzeniu naszej komisji. Otrzymaliśmy ogromnie obszerny druk i komisja musiała pracować dwa razy, dlatego że po wystąpieniu pana przewodniczącego posłowie opozycji uznali, że powinien wystąpić też prezes telewizji pan Juliusz Braun i za zgodą pani przewodniczącej przerwaliśmy posiedzenie. Na następnym spotkaniu, 25 czerwca, odpowiadał na pytania pan Juliusz Braun, prezes Telewizji Polskiej. Oczywiście były to pytania dotyczące dwóch podstawowych rzeczy, czyli czasu antenowego dla partii i ugrupowań politycznych oraz problemów Telewizji Polskiej związanych ze zmianami w zatrudnieniu. Na wszystkie pytania nasi posłowie otrzymali odpowiedź. Nie wzbudziły one entuzjazmu kolegów z opozycji. Ale w rezultacie po dyskusji i głosowaniu komisja rekomenduje Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej sprawozdanie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z działalności w 2013 r. większością głosów. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Marek Kuchciński) O, pan marszałek! Dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Państwo z Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji! Otóż powiem tak: Polska mediasfera potwierdza, że żyjemy w epoce uwodzenia. Chlebem powszednim w mediach jest sączący się hedonizm, materializm i praktyczny ateizm. Kiedy zatem Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji zamierza zachować na rynku medialnym miarę proporcji między nadawcami katolickimi a liberalno-lewicowymi? Obserwując w praktyce działalność i funkcjonowanie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji i analizując, ile pieniędzy podatników kosztuje utrzymanie tego organu, ilu pracowników zatrudnia, dodając do tego UKE i Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji, szanowni państwo, możemy zauważyć, że jest to armia urzędników. Tak naprawdę ta instytucja nie funkcjonuje prawidłowo. Odwołuję się w tym miejscu do zdania odrębnego sędziego Wieczorka. Czy zatem w dobie Internetu i czasopism drukowanych, nad którymi krajowa rada nie panuje, rok 2014 nie powinien być rokiem zakończenia działalności Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji? Nie doczekaliśmy się bowiem przez długi czas położenia kresu dyskryminacji katolików ani przejrzystości i transparentności procesów koncesyjnych. (Dzwonek) Zaoszczędzilibyśmy dużo pieniędzy, zmniejszyłoby się bezrobocie młodych ludzi, zmniejszyłby się exodus młodych za pracą. Wielkie działania społeczne nie były dostrzegane przez krajową radę i nadal nie są. Każdy porządny urzędnik w Polsce powinien promować inicjatywy społeczne służące dobru wspólnemu. Chodzi o promocję postaw moralnych chroniących młodych przed pornografią, alkoholizmem i narkotykami. (Poseł Jerzy Fedorowicz: Panie marszałku, przepraszam, ale już po czasie.) Krajowa rada zamiast wspierać takie inicjatywy nakłada kary na katolickie stacje. To jest czysta degrengolada. Zamiast zająć się demoralizacją nieletnich w mediach atakuje się nadawców katolickich za reklamy. Panowie, nie pasujecie do XXI wieku, wasz czas powinien się już zakończyć. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Jerzy Fedorowicz: Nie może tak być.)
Mówca: Jerzy Fedorowicz
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Proszę jednak o to, żeby posłowie, którzy przekraczają czas, byli łaskawie upominani przez pana marszałka, że przekraczają czas o dwie lub trzy minuty. (Poseł Anna Elżbieta Sobecka: Byłam upominana dwa razy.) Nie stosuje pan tej metody, a my jednak chcemy pracować. Czy to jest wniosek formalny? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Fedorowicz
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Aniu, ja panią uwielbiam, ale nerwy...
Mówca: Barbara Bubula
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowna Krajowa Rado Radiofonii i Telewizji! Chciałabym zapytać: Jak długo jeszcze i dlaczego Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji nie tylko toleruje, ale wręcz, można powiedzieć, akceptuje rażącą nierównowagę w prezentowaniu opinii politycznych na antenie Telewizji Polskiej? Podam tutaj liczby, dane, które szokują. W styczniu zeszłego roku Platforma w TVP2 - 63 minuty, Prawo i Sprawiedliwość - 24 minuty, w TVP Info Platforma - 17 godzin, PiS - tylko 7 godzin. W lutym w TVP1 Platforma - 100 minut, PiS - 69 minut, w TVP2 PO - 56 minut, PiS - 10 minut, w Info PO - 19 godzin, PiS - 6 godzin. W marcu w TVP1 PO - 110 minut, PiS - 68 minut, w TVP2 PO - 60 minut, PiS - 9 minut, w Info PO - 20 godzin, PiS - 5 godzin. Takie są, proszę państwa, proporcje w prezentowaniu poglądów partii rządzącej i opozycji. W kwietniu w TVP1 PO - 88 minut, PiS - 61 minut, w Info PO - 19 godzin, PiS - 11 godzin. W maju w Info Platforma Obywatelska - 21 godzin, Prawo i Sprawiedliwość - zaledwie 8 godzin, trzykrotna różnica. Te proporcje są również w czerwcu, w lipcu, w sierpniu itd., itd. Nie mam więcej czasu, żeby prezentować te liczby (Dzwonek), ale są one rzeczywiście szokujące. Proszę nie prezentować poglądu, że tak musi być i tak ma być zawsze, bo to jest rząd. Rząd jest od tego, żeby tłumaczyć swoje decyzje nie tylko partii opozycyjnej, ale i dziennikarzom, a dziennikarze, proszę państwa, Telewizji Polskiej zawsze, kiedy rozmawiają z rządem, rozmawiają usłużnie, z uśmiechem i na kolanach, a kiedy rozmawiają z opozycją, wtedy ją atakują. I taka jest prawda o telewizji publicznej. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Jerzy Fedorowicz: 31 sekund w plecy.)
Mówca: Marek Polak
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Z przedłożonego sprawozdania jasno wynika, że w ubiegłym roku ponad 6,5 mln gospodarstw domowych używało niezarejestrowanych odbiorników radiowo-telewizyjnych. Mam jedno bardzo krótkie pytanie, które chciałbym skierować do przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji pana Jana Dworaka. A chciałbym zapytać: Jakie krajowa rada widzi metody i rozwiązania zmierzające do tego, aby ciężar finansowania mediów publicznych nie spoczywał tylko na jednej, odpowiedzialnej części społeczeństwa przy bezkarnym uchylaniu się od tego obowiązku pozostałych użytkowników odbiorników radiowo-telewizyjnych? To pytanie chciałem też skierować do przedstawiciela rządu, ale nie kieruję, ponieważ nie widzę nikogo w ławach rządowych. Dziękuję państwu za uwagę.
Mówca: Elżbieta Kruk
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Przewodniczący! Zapytam jeszcze o kwestię, z którą nie zdążyłam w swoim wystąpieniu. Otóż władze Telewizji Polskiej, uzasadniając to ratowaniem budżetu, zdecydowały się dokonać outsourcingu, tj. przeniesienia do firmy zewnętrznej 411 pracowników z 4 grup zawodowych: dziennikarzy, montażystów, grafików i charakteryzatorów. Sprzeciw wobec tych działań wyraziły różne środowiska, w tym związki zawodowe i rady programowe oddziałów telewizji. We wspólnym stanowisku rady programowe napisały, że powoduje to utratę wykwalifikowanej, doświadczonej, profesjonalnej kadry oraz negatywnie wpłynie na poziom i jakość oferty programowej. Przewodnicząca związku zawodowego Wizja informowała natomiast publicznie, że pierwszy przetarg na firmę zewnętrzną, który zakończył się bez rozstrzygnięcia, kosztował spółkę 122 mln zł. Założyła, że drugi przetarg, wskutek którego została wyłoniona firma LeasingTeam, kosztuje TVP co najmniej tyle samo. Czy więc oszczędność jest prawdziwym celem tych działań? Okaże się, że dalsze zatrudnienie tych ludzi kosztowałoby TVP taniej. Pamiętać też trzeba o aspekcie ludzkim, szczególnie bezduszności wobec pracowników zbliżających się do wieku emerytalnego. Miejmy nadzieję, że sprawa ta zostanie zbadana przynajmniej przez Najwyższą Izbę Kontroli, a może i prokuraturę. Towarzyszy temu inna skandaliczna sytuacja, a mianowicie kontrakty gwiazdorskie w TVP, które wynoszą 30-80 tys. miesięcznie, jak donoszą media. Tu grzech zaniechania może mieć bardzo poważne konsekwencje. (Dzwonek) Bardzo łatwo zrujnować media publiczne, a rynek sprzedać największym graczom. Godzi to jednak w polską rację stanu i naszą suwerenność kulturową. Cóż na to krajowa rada, skoro współkreowany przez radę oraz rząd zarząd telewizji publicznej prowadzi najwyraźniej działania zmierzające do całkowitej dezintegracji telewizji publicznej? Dziękuję bardzo. (Dzwonek)
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałabym zapytać o outsourcing: Czy Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji w ogóle reagowała na to moim zdaniem skandaliczne zjawisko? Oznacza to wyprowadzanie 4 grup pracowników z telewizji publicznej. Są to oczywiście biedacy, którzy zarabiają symboliczne pieniądze. To nie są rekiny medialne, które mają niebotyczne zarobki. Tych oczywiście nikt nie rusza. Natomiast to są ci szarzy pracownicy, którzy gdzieś tam na dole dobrze wykonują swoją pracę. W tej chwili zabrano im tak naprawdę pewność zatrudnienia, bo wyprowadzono ich z telewizji publicznej do firmy zewnętrznej. To jest skandal, bo ci pracownicy są utrzymywani między innymi z naszych opłat abonamentowych. W związku z tym chciałabym się dowiedzieć, czy Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji w jakikolwiek sposób na to zareagowała, bo w mojej ocenie to rozwiązanie organizacyjne może uderzyć w niezależność mediów. Na posiedzeniu rad programowych w Radomiu w dniu 8 czerwca bieżącego roku członkowie tych rad programowych, w tym również ja, z dezaprobatą odnieśli się do systemu zatrudniania grup twórczych na zasadach outsourcingu. (Dzwonek) Stwierdzili, że jest to utrata wykwalifikowanej, doświadczonej, profesjonalnej kadry i że to w sposób wyjątkowo negatywny wpłynie na poziom i jakość oferty programowej. Chciałabym się dowiedzieć, czy państwo widzą tutaj sprzeczność z art. 26 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji, który zakłada, że jednostki publicznej radiofonii i telewizji działają wyłącznie w formie jednoosobowej spółki Skarbu Państwa. Czy wyprowadzenie pracowników jest ingerencją w strukturę i zadania medium publicznego? Czy według państwa stanowi to zagrożenie dla niezależności dziennikarskiej? Proszę o odpowiedź na te pytania. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Ozga
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Przewodniczący! W związku z debatą nad przyjęciem sprawozdania z działalności Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji za 2013 r. pragnę panu przewodniczącemu zadać następujące pytania. Pytanie pierwsze: Jak pod względem wielkości wygląda realizacja kwot ustawowych dotyczących nadawania utworów słowno-muzycznych dla grup programów radiowych w 2013 r.? Pytanie drugie: Jak przedstawia się kontrola Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, jeżeli chodzi o nadawców? Z czego wynika fakt wydawania decyzji o ukaraniu tych nadawców? Pytanie trzecie: Czy w kontekście zastrzeżeń komercyjnych stacji telewizyjnych sugestie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, by gospodarzem multipleksu 8 była TVP SA, są słuszne? Dziękuję uprzejmie za uwagę.