Mówca: Jerzy Sądel (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-03-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Ksiądz Stanisław Guzik - kapłan i patriota Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 10 marca minie 70. rocznica tragicznej śmierci księdza Stanisława Guzika, pierwszego proboszcza parafii pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Częstochowie - Dźbowie. Chcę dziś oddać hołd temu kapłanowi oraz wszystkim księżom, którzy zginęli męczeńską śmiercią. Ksiądz Stanisław Guzik urodził się 18 listopada 1905 r. w Przesławicach w powiecie miechowskim. Maturę zdał w maju 1928 r. w V Gimnazjum Państwowym w Krakowie i w tym samym roku wstąpił do Seminarium Duchownego Diecezji Częstochowskiej w Krakowie. 4 czerwca 1933 r. otrzymał z rąk biskupa Teodora Kubiny święcenia kapłańskie i rozpoczął pracę duszpasterską w parafii św. Józefa Rzemieślnika w Częstochowie. Następnie został przydzielony do pomocy choremu księdzu proboszczowi parafii Poczesna. W 1936 r. otrzymał nominację na wikariusza parafii Wieluń, wkrótce został jednak mianowany ekspozytem nowo utworzonej parafii w Dźbowie. W ciągu dwóch lat załatwił wszystkie formalności i zgromadził materiały budowlane do budowy kościoła. Niestety wybuch II wojny światowej przerwał rozpoczęte prace. Warto dodać, że jeszcze w 1938 r. wspólnie z komitetem obywatelskim udało się postawić w Dźbowie pomnik ku czci 23 legionistów, mieszkańców Dźbowa, poległych w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 r. Ksiądz Stanisław Guzik był patriotą. Po wcieleniu parafii do Rzeszy Niemieckiej nie zaprzestał działalności w duchu polskości i miłości ojczyzny. Założył Stowarzyszenie Młodzieży Męskiej i Żeńskiej, organizował lekcje języka polskiego, historii i katechezy dla młodzieży, wspierał materialnie najuboższych, brał udział w ruchu oporu. Rozstrzelanie w listopadzie 1943 r. na rynku w Dźbowie 10 więźniów polskich nie złamało postawy księdza. Nadal współpracował z ruchem oporu, był przyjacielem i opiekunem konspiratorów i partyzantów, udzielał im schronienia i żywił ich. Na skutek donosu żandarmi przeprowadzili w październiku 1944 r. rewizję na plebanii. Nikogo nie złapano, ale na strychu odkryto ślady przebywania partyzantów. Mimo namowy parafian ksiądz nie uciekł, obawiając się, że za jego życie zostaną zabici inni. Następnego dnia żandarmi najechali na plebanię. Pochwycono księdza, który chwilę wcześniej złamał nogę, i przewieziono go do Blachowni, gdzie pozostał przez miesiąc w miejscowym areszcie gestapo, pozbawiony opieki medycznej. Tam poddano go wielu torturom, ale ksiądz Guzik nie wydał miejsca pobytu partyzantów. Wkrótce został wywieziony do obozu Gross-Rosen, a w początkach lutego 1945 r. do obozu Dora-Nordhausen. Chory, zmarł w obozie 10 marca 1945 r. Ksiądz Stanisław Guzik był społecznikiem i patriotą. Na przekór władzom niemieckim uczynił z parafii w Dźbowie ostoję polskiej kultury chrześcijańskiej. Żył bardzo biednie, ale zawsze blisko ludzi, Ădlatego był dla swoich parafian wzorem prawdziwego patrioty. Ci zachowali go w swoich sercach i upamiętnili księdza Stanisława Guzika, fundując w 25. rocznicę założenia parafii marmurową tablicę jemu poświęconą. Dziś chcą, by imieniem księdza Guzika nazwać nowe rondo. Popieram te starania. Nadal potrzebujemy przykładów godnych naśladowania - osób, które poświęciły życie w obronie najwyższych wartości.