Mówca: Mirosław Pluta
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jest to kolejne, trzecie moje oświadczenie. Dwa wcześniejsze oświadczenia zakończyłem dwoma przykładami, wspomnę o nich - chodzi o DOW-y i o ministra do spraw młodzieży. Są to przykłady działań, które moim zdaniem mogą stać się początkiem debaty i zmian w Polsce. Nie są to propozycje na dzień dzisiejszy, są to propozycje raczej wybiegające w przyszłość i mówiące o przyszłości. Proszę o popatrzenie na te moje oświadczenia w całości. Mój przyjaciel powiedział kiedyś do mnie po jednym z tych oświadczeń, że są one może zbyt górnolotne, może troszkę trącą pompatycznością. Odpowiedziałem mu, że niestety staram się być tylko patriotą i to wszystko jest po prostu we mnie. Dzisiaj spróbuję przedstawić, aby jaśniej zrozumieć całą koncepcję tego, co mówię, kilka założeń filozoficznych, które są podstawą wszystkich przedstawianych przeze mnie pomysłów. Nie będę oczywiście omawiał tych założeń, bo czas, który mamy przy oświadczeniach poselskich, nie pozwala na to. Wobec tego będą to tylko hasła. Pierwsze z nich to jest uświadamianie Polakom ich potencjału i kreatywności, drugie to wykorzystanie tego potencjału i tej kreatywności na rzecz działania w Polsce. Chciałbym również wprowadzić zasadę odpowiedzialności za samych siebie, zarówno instytucji, jak i każdego z nas, każdego człowieka, postawić na uczciwość i służbę drugiemu człowiekowi, traktować społeczeństwo jako świadomego uczestnika życia społecznego, docenić tę świadomość, która jest w naszym społeczeństwie, stworzyć mechanizmy, który nie przeszkadzają najlepszym, a jednocześnie chronią najsłabszych, urzeczywistnić prawdziwą zasadę solidarności społecznej - tworzenie prawa dla potrzeb obywateli, stała edukacja uczestnictwa w życiu publicznym, choćby np. nauka prawa w szkołach, wykorzystanie systemu demokracji do ciągłego poszerzania grona elit, bo wydaje mi się, że te elity będą nadawały ton naszemu krajowi w przyszłości, docenianie każdego, kto tworzył i tworzy nasz kraj, często się zauważa, że brakuje w Polsce myślenia o tych, którzy byli wcześniej, przed nami w Polsce i dzięki którym tu jesteśmy, premiowanie najlepszych, premiowanie za działania i pracę. To też są elementy tych założeń, które mają na celu ukierunkowanie naszego postępowania, aby nasza wspólnota budowała jedność w oparciu o podmiotowość każdego uczestnika - to bym podkreślił wyraźnie - i wprowadzała przede wszystkim samoograniczenie się władzy i jej samokontrolę. Przez te ostatnie kilka minut chciałbym podać kolejny przykład nowego systemu referendalnego, który wymyśliłem i który składam jako propozycję. Polegałoby to na tym: w każdej kadencji parlamentarnej proponuję wprowadzenie systematycznego, obligatoryjnego i wiążącego referendum. Odbywałoby się ono trzy razy w ciągu całej kadencji parlamentarnej, z wyjątkiem roku wyborczego. Tematy pytań, bardziej nawet, bo tu też chciałbym wprowadzić niewielkie zmiany, stwierdzeń referendalnych, przygotowane byłyby przez koalicję rządzącą, opozycję, byłyby również wnioski obywatelskie. Każda grupa maksymalnie mogłaby się zająć dwoma tematami i przygotować te stwierdzenia, na dzień dzisiejszy: pytania, zaraz wytłumaczę, o co chodzi, ale do każdego pytania i stwierdzenia dwie uczestniczące grupy, te, które byłyby zaangażowane w te referenda, mogłyby sformułować pytania, stwierdzenia przeciwne. Przygotowanie wniosków, według mnie, powinno odbywać się do czerwca, do końca sierpnia powinny być stworzone pytania i stwierdzenia przeciwne, we wrześniu powinniśmy mieć okres przekonywania do swoich idei i pomysłów w tych referendum, i w każdym roku, przez 3 lata, jak powiedziałem, w październiku powinno odbywać się referendum. Jeszcze jedna nowość w tych referendach, podam ją na konkretnym przykładzie, żeby zobrazować, jak to mogłoby wyglądać. Jeżeli wzięlibyśmy sprawę aborcji, przykładowe stwierdzenia, które mogłyby się znaleźć w takim referendum, pierwsza grupa, przyjmijmy, że to jest opozycja, stwierdza: jestem za całkowitym zakazem aborcji. Druga grupa, przyjmijmy, że to jest wniosek obywatelski: jestem za liberalizacją aborcji. Trzecia grupa, przyjmijmy, że to jest koalicja rządząca: jestem za dotychczasowym rozwiązaniem. W obecnej sytuacji wybór większościowy pierwszego lub drugiego stwierdzenia, opowiedzenia się za tym, skutkowałby przygotowaniem projektów ustawy, które w kolejnym (Dzwonek) roku, czyli za rok, przygotowane konkretne ustawy byłyby ponownie przegłosowane w tych referendach, o których mówię, które odbywałyby się systematycznie. Jeśli chodzi o konkretne rozwiązanie, również te grupy, które przegrałyby w poprzednich referendach, mogłyby przygotować swoje propozycje, zgodne z wynikiem tego pierwszego, ogólnego referendum. Jeżeli zdarzyłoby się, że za trzecim stwierdzeniem, czyli że jestem za dotychczasowym rozwiązaniem, czyli za obowiązującą ustawą, opowiedziałaby się większość, referendum zamykałoby ten temat i można by było powrócić do niego dopiero w następnej kadencji. Myślę, że takie rozwiązania pozwoliłyby uciec w Sejmie od ciągłej debaty na tematy światopoglądowe i wielu innych rzeczy. Wnioski obywatelskie mogłyby być realizowane. Oczywiście zdaję sobie sprawę, że trzeba by było zmienić konstytucję, że dochodzą problemy z udziałem w referendum, trzeba by się było zastanowić, czy nie można zmniejszyć tego udziału do 30%. Wiadomo, że jest to koszt, jest również jest sprawa głosowania przez Internet. To są już rzeczy, które wynikałyby z tego, jeżeli ta moja idea, ten mój pomysł gdzieś zostałby zauważony. Pani marszałek, serdecznie dziękuję, że pozwoliła mi pani na dokończenie wywodu.