Mówca: Ludwik Dorn
Data: 2013-05-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z przyjemnością zabieram głos w tej debacie, ponieważ po raz pierwszy od naprawdę bardzo długiego czasu najsilniejsza partia opozycyjna, czyli Prawo i Sprawiedliwość, przedstawiła projekt ustawy, który ma sens. Jest spójny, logiczny, tworzy pewną konstrukcję. Tak więc Solidarna Polska stwierdza: jest o czym rozmawiać. O ile dobrze rozumiemy ten projekt, można stwierdzić, iż przede wszystkim jest on komplementarny wobec rozwiązań, które już funkcjonują i w znacznej mierze okazały się ułomne. Jeżeli chodzi o realne efekty działania ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, to jeśli spojrzymy na aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu, widać, że mamy największą w Europie armię operatorów wózków widłowych i makijażystek. Przeszkolenie w ramach aktywnych form walki z bezrobociem operatorów wózków widłowych jest krótkie i wymaga niewielkich nakładów. Podobnie sytuacja wygląda w przypadku makijażystek. Tyle tylko, że ci przeszkoleni operatorzy i makijażystki nadal są bezrobotni. Realizacja tzw. pierwszego pakietu antykryzysowego z 2009 r. nie okazała się specjalnie skuteczna. O ile dobrze rozumiem wnioskodawców, zrobili oni pewien przegląd funkcjonujących już w wielu krajach Unii Europejskiej narzędzi służących przeciwdziałaniu bezrobociu, dokonali ich pewnej kompilacji oraz adaptacji do polskich warunków i stworzyli konstrukcję, powtarzam, może i niepozbawioną błędów, ale w punkcie wyjściowym mającą swoją własną logikę, nakierowaną przede wszystkim na małe i średnie przedsiębiorstwa oraz gminy zagrożone degradacją ekonomiczną. Cieszy nas zapowiedź klubu PiS, że gotów jest do dyskusji nad poszczególnymi rozwiązaniami. Widzimy potrzebę takiej dyskusji. Należy natomiast zadać pytanie, dlaczego - a jest to pretensja nie do Prawa i Sprawiedliwości, tylko do rządu, koalicji rządowej - rządowe propozycje dotyczące pakietu antykryzysowego zaczynają być formułowane, bo jeszcze ich nie ma, tak późno. Dopiero wczoraj Rada Ministrów określiła założenia tzw. drugiego pakietu antykryzysowego. Znowu, te przedsięwzięcia nie są błahe i nie sądzę, żeby spotykały się ze strony Solidarnej Polski z przeciwdziałaniem. Nasuwa się tu tylko pytanie o czas. Czy jest tak, że rząd wierzy w zapowiedzi ministra Rostowskiego, że nic się nie stanie, ponieważ odbicie, czyli wzrost gospodarczy, zostanie zapoczątkowane w drugiej połowie 2013 r.? Wygląda na to, że wierzył, ale w tej chwili najwięksi optymiści twierdzą bardzo ostrożnie, że jeżeli będziemy mieli do czynienia z powrotem na ścieżkę wzrostu gospodarczego, to stanie się to najszybciej w drugiej połowie 2014 r. Ponieważ rząd zaczyna pracować nad swoimi propozycjami tak późno, wygląda na to, że, niestety, uwierzył we własną propagandę. Otóż w propagandę nie należy wierzyć, nawet tę własną. (Poseł Anna Paluch: Zwłaszcza we własną.) Bo gdyby nie wierzył, to z poczucia obowiązku, ale także ostrożności prace sejmowe nad tymi rozwiązaniami już byłyby zakończone. Kolejną kwestię kieruję do wnioskodawców. Proszę państwa, uważajcie z tym optymizmem. Naprawdę milionami miejsc pracy nie należy szastać, bo wyjedzie tak jak w okresie, kiedy razem byliśmy w rządzie, z 3 mln mieszkań. Oczywiście 1200 tys. nowych miejsc pracy tutaj nie będzie... (Poseł Elżbieta Rafalska: Ale przez 10 lat.) ...ale w perspektywie 10 lat, ostrożnie rzecz biorąc, paręset tysięcy to sądzę, że będzie. I bardzo dobrze. Należy tutaj być ostrożniejszym. Ponadto, Solidarna Polska jest zdecydowanie krytyczna i pozostaje w twardej opozycji wobec rządu Donalda Tuska, ale istnieją granice niepowagi, śmieszności. Nie można mówić, że gdyby w 2008 r., 2009 r. i 2010 r. nie rządził Donald Tusk, tylko był jakiś inny rząd, to kryzysu gospodarczego by nie było. Naprawdę, to są już wypowiedzi cokolwiek humorystyczne. Byłby. Winą rządu Donalda Tuska jest to, że nie przygotował się wtedy, kiedy kryzys się zaczął, to znaczy uznał, że będzie pierwsza fala, a drugiej nie, i że jakoś to będzie. To jest jego bylejakość, za którą płacimy teraz. Jednak niezależnie od tego, jaki rząd by był i jak byłby sprawny, to z kryzysem mielibyśmy do czynienia. Tak że namawiam tutaj Prawo i Sprawiedliwość do tego, by forsując sensowne, warte dyskusji postulaty, jednak w śmieszność, nawet jeżeli to robi prezes tej partii, nie popadali. Kolejnym elementem wartym poruszenia w tej debacie jest wyjście poza rozwiązania ustawowe, ponieważ nic nie zastąpi racjonalnej, mądrej, długotrwałej polityki gospodarczej, której ten rząd nie prowadzi. Od czterech lat trwa praca nad dużym pakietem energetycznym, którego nie ma i nie wiadomo czy do końca tego roku będzie, co doprowadziło do rozregulowania otoczenia prawnego, także jeżeli chodzi o inwestycje i tworzenie miejsc pracy. Ja tak sobie z grubsza wyliczyłem, że to kosztuje nas w perspektywie 3, 4 lat nie 1 200 tys., ale parędziesiąt tysięcy miejsc pracy, które mogłyby być stworzone, a nie będą stworzone. Namawiam całą opozycję do wywierania tutaj nacisku na rząd i koalicję rządową. Solidarna Polska będzie głosować przeciwko wnioskowi o odrzucenie tego projektu w pierwszym czytaniu. Bardzo często jesteśmy pytani o to, czym się różnimy od Prawa i Sprawiedliwości. To prawica, to prawica, to opozycja, to opozycja. Ano właśnie tym się różnimy, że Prawo i Sprawiedliwość, jak chociażby w przypadku ustawy budżetowej, wstrzymywało się od głosu bądź głosowało przeciw najsensowniejszym, wychodzącym ze wspólnych założeń programowych poprawkom Solidarnej Polski, kiedy chodziło o przeznaczanie określonych kwot na dożywianie dzieci, na opiekę medyczną, bo to było Solidarnej Polski, czyli konkurencji, a my po złości nie będziemy się tak zachowywać i ten projekt ustawy w głosowaniu piątkowym poprzemy, będziemy głosować przeciw jego odrzuceniu. I na koniec jedna uwaga. Mówiłem na początku, że jest to pierwszy od wielu, wielu miesięcy sensowny projekt Prawa i Sprawiedliwości. Namawiam państwa do tego, by sensownych projektów zgłaszać więcej. Namawiam państwa do tego, byście się państwo przestali przejmować tym, że czynnik kierowniczy w Prawie i Sprawiedliwości ma określone, oderwane od rzeczywistości poglądy w kluczowych sprawach, np. w sprawach systemu ochrony zdrowia czy ubezpieczeń społecznych, w których jeżeli coś przedstawiacie, to jest to całkowicie bezsensu. Jeżeli coś będziecie przedstawiać z sensem, to będziemy to popierać. Dziękuję. (Oklaski)