Mówca: Łukasz Krupa
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z obywatelskimi projektami zawsze jest ten problem, że rzeczywiście kilkaset tysięcy podpisów zasługuje na pewien szacunek i pogłębioną dyskusję nad prezentowanymi postulatami. Jednak trudno mówić o szacunku dla projektu, który podpisało niespełna czy około 1% populacji naszego kraju, a którego zapisy, zapisy ustawy prezentowanej przez panią przedstawicielkę wnioskodawców, mają w konsekwencji dotyczyć całego naszego narodu, wszystkich Polek i Polaków i które mają za nich ostatecznie decydować. Dla mnie to nie jest demokracja, tylko jest to próba ubezwłasnowolnienia sumień Polek i Polaków. Jest to próba jakiegoś dyktatu, który w moim przekonaniu nie powinien w tym Sejmie mieć miejsca. Z drugiej strony wprowadzenie tak restrykcyjnych zapisów będzie po prostu pewnego rodzaju fikcją, dlatego że oczywiście pozornie wszyscy będą mówić, że w Polsce jest zakaz aborcji, a tymczasem podziemie aborcyjne będzie kwitnąć. Polki, które zdecydują się na tak trudną decyzję, będą wyjeżdżać do innych krajów, gdzie przepisy są bardziej liberalne i tak naprawdę ucierpią na tym osoby mało zamożne, których nie będzie stać na taki wyjazd, czy najmniej uświadomione, które po prostu o takiej możliwości wiedzieć nie będą. Tymczasem polskie przepisy w obecnym kształcie w żadnym miejscu nie nakazują przerywania ciąży, w żadnej sytuacji, w żadnej, nawet w tych trzech przypadkach, w których taka możliwość jest dopuszczona, czyli w przypadku gwałtu, ciężkiego uszkodzenia płodu czy zagrożenia życia kobiety. Ustawa daje tylko możliwość decydowania o sobie i podjęcia trudnej decyzji, bo to już też na tej sali padało, że aborcja w każdym przypadku jest bardzo trudną decyzją czy kobiety, czy pary, czy rodziny, której taka ewentualność dotyczy. Jest to decyzja oparta o własne wyznanie czy o własne sumienie i taką powinna pozostać. Tymczasem przedstawiciele wnioskodawców i środowiska z prawej strony sceny politycznej, partie z prawej strony sceny politycznej chcą wykorzystać zebrane podpisy, pewnie często nie do końca zebrane przy pełnej świadomości ludzi co do tego, co podpisywali, do zbijania kapitału politycznego. Ja uważam, że nie na miejscu jest retoryka, którą pani przedstawicielka wnioskodawców stosowała - drastyczne porównania, mówienie o zabijaniu - czy posłowie z prawej strony sceny politycznej, którzy odnoszą się do Jana Pawła II. Akurat Jan Paweł II był osobą, która miała też szacunek dla osób nie tylko wierzących. Jan Paweł II był uważany za człowieka dialogu, był też szanowany przez ateistów. A wy dzisiaj używacie dobrego imienia Jana Pawła II do partykularnej walki politycznej i mówicie o wartościach. Ja osobiście uważam, że żadna partia, choćby nie wiem, jaką liczbę podpisów zebrała, jeżeli nie podpisało się pod tym 100% obywateli, a tutaj mówimy o niespełna 1%, ani - przy całym szacunku - żadna pani przedstawicielka takiej grupy, która reprezentuje składających podpisy, nie ma prawa wchodzić w rolę strażnika dusz i decydować za obywateli. W tym przypadku uważam, że wniosek złożony przez Platformę Obywatelską, przez SLD i przez panią marszałek Nowicką jest właśnie wyrazem obywatelskości, dlatego że pozostawia obywatelom prawo do samodecydowania, do decydowania o sobie, a nie skazuje ich na dyktat jednej grupy politycznej, która pod tym wnioskiem by się podpisała. Dlatego jako poseł niezależny w pełni popieram ich wniosek i zagłosuję za odrzuceniem projektu tej ustawy w pierwszym czytaniu. Dziękuję. (Oklaski)