Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt odnieść się do druku nr 2959 - projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw - który ma na celu wykonanie postanowień rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 r., a dotyczy praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym. Ten projekt ustawy dotyczy też trzech innych ustaw polskich, mianowicie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych i ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym. Projekt został opracowany na podstawie założeń przyjętych przez Radę Ministrów w dniu 21 listopada 2013 r. i ma na celu wyznaczenie dworców autobusowych i autokarowych, na których będzie udzielana pomoc osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej w zakresie określonym w załączniku do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej. Zwracamy uwagę na to, że ten projekt ustawy przedkładany jest stosunkowo późno. We wszystkich innych krajach europejskich już taka ustawa działa od 1 marca 2013 r. Jest on dosyć wrażliwy społecznie, ponieważ dotyczy osób niepełnosprawnych, osób potrzebujących pomocy, które przemieszczają się między miastami czy podróżują jako turyści. Zapisy projektu ustawy w dalszym ciągu są niejasne. Była dosyć długa dyskusja w podkomisji i komisji, wydaje mi się, że art. 8a wciąż może budzić różnego rodzaju kontrowersje i powodować różne interpretacje, a artykuł ten dotyczy kwestii własnościowych w odniesieniu do dworca. Dyskusyjna jest też kwestia wymierzania kary pieniężnej. Przychylamy się tutaj jako komisja do poprawki - ta poprawka została wniesiona na wniosek strony społecznej. Pierwotny zapis o niepobieraniu kary pieniężnej po upływie pięciu lat od dnia wydania ostatecznej decyzji o nałożeniu kary zastępuje się zwrotem: po upływie dwóch lat. Zapewne okaże się też dyskusyjne przyjęcie w projekcie założenia, że 2 zł za zatrzymanie się przewoźnika na wyznaczonym dworcu zrekompensuje właścicielowi koszty utrzymania dworców. Taki zapis budzi niepokój, ale należy chyba zaczekać, aż ustawa zacznie działać, i wtedy trzeba będzie weryfikować proponowane w projekcie ustawy zapisy. Wątpliwości budzi również kwestia lokalizacji dworców na podstawie liczby obsługiwanych pasażerów w 2014 r. - tam, gdzie tych pasażerów było powyżej 500 tys. Ja rozumiem, że jest pewna trudność w ustaleniu tej liczby pasażerów, ale przyjęto takie założenie, że 2014 r. będzie rokiem bazowym. Niejasne zapisy dotyczą szacowania sprzedaży biletów miesięcznych. O tym też była mowa w komisji. Nie do końca jest jasne to, wedle jakich kryteriów zostały ustalone limity wydatków z budżetu państwa dla samorządów na przystosowanie dworców do obsługi osób niepełnosprawnych. Zatem potrzebna jest głębsza analiza sieci dworców w kontekście potrzeb osób niepełnosprawnych. Myślę, że w trakcie funkcjonowania tej ustawy, jeśli Sejm ją przyjmie z przedłożonymi czterema merytorycznymi poprawkami i poprawkami legislacyjnymi, pewnie zajdzie potrzeba dyskutowania ponownego na temat funkcjonowania projektu zawartego w druku nr 2959 - kiedy te przepisy zaczną być po prostu weryfikowane po wdrożeniu ustawy i po implementacji prawa europejskiego do prawa polskiego. Jako klub Prawa i Sprawiedliwości jeszcze analizujemy wszystkie poprawki zgłoszone wczoraj. Ponieważ projekt ustawy jest procedowany dosyć szybko, jest on bardzo złożony, jak to zawsze jest w wypadku implementacji prawa europejskiego, powoduje, szczególnie po stronie społecznej, a strona społeczna była reprezentowana na posiedzeniach podkomisji i komisji, pewne problemy interpretacyjne, ostateczną decyzję na temat tego, jak zagłosujemy, podejmiemy jutro podczas głosowania. Dziękuję bardzo za uwagę.