Mówca: Ludwik Dorn
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jestem pełen uznania dla pani prof. Józefiny Hrynkiewicz, dla pani poseł Anny Bańkowskiej, że z tej trybuny przedstawiały argumenty. Ja nie będę już przedstawiał argumentów, bo co tu uzupełniać. Nie będę także przedstawiał argumentów z jednego powodu. Jestem członkiem Komisji Nadzwyczajnej do spraw rozpatrzenia tych dwóch projektów ustaw. Jak wszyscy wiedzą, Komisja Nadzwyczajna zebrała się w piątek. Koalicja rządowa plus Ruch Palikota przegłosowały, że poprawki mają być do godz. 9 w poniedziałek i w tenże poniedziałek wszystkie poprawki rozpatrzono. Koalicja rządowa i Ruch Palikota odmówiły dyskusji. (Oklaski) Odmówiły tworzenia szerszego zaplecza politycznego dla tej zmiany, co wymagałoby mniejszej lub większej modyfikacji, wprowadzenia mechanizmów osłonowych, poważnego rozważenia reprezentowanej przez OPZZ i SLD koncepcji elastycznego czasu pracy. Gdyby chciano tutaj wprowadzić zmianę trwałą, bo rządy się zmieniają, większości parlamentarne się zmieniają, to tego rodzaju proces polityczny w Sejmie miałby miejsce, ale nie miał miejsca, podobnie jak nie miał miejsca przed złożeniem ustawy do laski marszałkowskiej, w tak zwanych konsultacjach społecznych, bo to, co było na wejściu, było też na wyjściu, a w przypadku mundurówek było jeszcze gorzej. W związku z tym nie ma specjalnego sensu i powodu, żebym po raz kolejny przywoływał argumenty, które padały wcześniej i w dniu dzisiejszym z ust moich wielce szacownych przedmówców. Jaką mamy sytuację? Mamy taką sytuację, że ustawy emerytalne razem z szeregiem innych ustaw i regulacji należą do czegoś, co można by nazwać konstytucją społeczeństwa. To nie jest jakaś tam sobie ustawa. To jest ustawa, która w sposób zasadniczy reguluje cały proces kooperacji społecznej, współpracy społecznej, współdziałania społecznego i podział zysków z tej współpracy - to w wymiarze społecznym. W wymiarze indywidualnym reguluje życie, olbrzymi fragment życia ludzi. W procesie podejmowania politycznych decyzji odrzucono kwestię siły argumentu, pozostał argument siły, tej siły arytmetycznej tutaj. Teraz po prostu odchodzimy od kwestii wymiany argumentów, czy to jest dobre, czy złe. Zdaniem Solidarnej Polski złe, ale Solidarna Polska uważa, że skoro odrzucono siłę argumentów, to trzeba sięgnąć do argumentu siły. Jaki jest argument siły w tej Izbie? Żaden, bo jest większość: koalicja rządowa plus Ruch Palikota. A zatem należy argumentu siły poszukiwać poza tą Izbą. Należy po prostu zagwarantować Polakom, że ten poroniony, nieszczęsny eksperyment nie przetrwa dłużej niż 2 lata od momentu wejścia tej ustawy w życie, że nie przetrwa wyborów w 2015 r. (Oklaski) To jest ten argument siły. W związku z tym prezes Solidarnej Polski pan Zbigniew Ziobro zaproponował trzem partiom reprezentowanym w tym Sejmie, które dzielą różne, raz mniejsze, raz większe, niekiedy bardzo ostre, różnice polityczne, swego rodzaju współdziałanie na poziomie minimalnym, na poziomie przyjęcia jednobrzmiącej deklaracji, że po wyborach w 2015 r. ta ustawa o gołym 67 zostanie uchylona. Tego rodzaju deklaracja miałaby potężną siłę oddziaływania, bo stanowiłaby jasny sygnał dla wszystkich, dla Polaków, że ten eksperyment nie przetrwa 2 lat, a obecna koalicja plus Ruch Palikota od momentu ogłoszenia takiej deklaracji działałyby, powiedzmy, w politycznej próżni. Mogłyby następować różne wdzięczenia się, różne gromkie przemowy, ale ten rząd, ta koalicja działałaby w politycznej pustce i próżni. Byłby to zagwarantowany początek końca tego układu władzy. Niestety jest tak, że pan przewodniczący Leszek Miller odpowiedział - od razu mówię - bardzo uprzejmie, ale odmownie, stwierdzając, że różnice między Solidarną Polską a SLD, między nim a panem prezesem Ziobrą są tak duże, że nawet współdziałanie w tej sprawie nie jest możliwe. Pan prezes Jarosław Kaczyński, wychodząc może z założenia, że brak odpowiedzi też jest odpowiedzią, w ogóle nie odpowiedział. (Głos z sali: Ojej!) Pomijam, czy to było uprzejme, czy nieuprzejme, bo nie o uprzejme relacje między politykami tutaj chodzi, ale o zasadniczą dla Polaków, dla społeczeństwa polskiego sprawę. Okazuje się zatem, że zawiązanie tego rodzaju współpracy jest niemożliwe. Pytanie: Co robić dalej? Jak szukać tego czynnika siły, tego argumentu siły, który należy przeciwstawić... (Głos z sali: Przecież to od was zależy.) ...rządowi i... (Głos z sali: Czy my musimy z Solidarną Polską?) Pani poseł, są sprawy ważniejsze niż wasze pretensje do Solidarnej Polski. Zastanówcie się, bez zapiekłości, bez tego jadu i żółci. (Poseł Jadwiga Wiśniewska: Niech się pan uspokoi.) Otóż gdzie należy szukać tego argumentu siły? Sprawa jest poważna... (Głos z sali: Ależ tak.) ...bo jeśli chodzi o funkcjonowanie społeczeństwa, to można powiedzieć tak: res ad triarios venit, sprawa przyszła aż do trzeciego szeregu - to był ten najsilniejszy szereg w legionach rzymskich, trzeci rząd manipułów. Jednocześnie mamy do czynienia z paradoksalną sytuacją: Kto jest konstytucyjnie suwerenem? Suwerenem jest naród polski. Co robi rząd i koalicja rządowa ze wsparciem Ruchu Palikota w tej sprawie? Moim zdaniem nawiązuje taki paradoksalny rokosz, bo rząd, legalna władza Rzeczypospolitej nawiązuje rokosz przeciwko uprawnieniom, przeciwko możliwości funkcjonowania suwerena. Jak w kategoriach politycznych na to odpowiedzieć? Ano należy zawiązać konfederację. Kiedy władza publiczna przestaje działać bądź działa wbrew interesom suwerena, obywatele zawiązują konfederację. To jest myśl polityczna i średniowieczna, i I Rzeczypospolitej. Jak zawiązać tę konfederację, która w perspektywie wyborów, demokratycznego aktu pogrzebie ten rząd, pogrzebie tę koalicję rządową i pogrzebie Ruch Palikota, skoro nie udaje się to w stosunkach międzypartyjnych? Jest pewien sposób, jest pewna nadzieja. Dlatego zwracam się z tej trybuny do związków zawodowych, zwracam się do przewodniczącego ˝Solidarności˝ pana Piotra Dudy, zwracam się do przewodniczącego OPZZ pana Jana Guza, bo w tej sprawie związki zawodowe współpracują bardzo, bardzo dobrze. Przyczyńcie się do zawiązania tej konfederacji, panowie przewodniczący. (Oklaski) W piątek będzie głosowanie nad tą ustawą. Na piątek zwołajcie pikietę czy konwencję pod Sejmem, opracujcie tekst takiej deklaracji i zaproście wspólnie - ˝Solidarność˝ i OPZZ - na tę konwencję przywódców trzech partii: Leszka Millera, Jarosława Kaczyńskiego i Zbigniewa Ziobrę. Zbigniew Ziobro na pewno przyjdzie, a pozostali dwaj, sądzę, też przyjdą, bo nie będą mieli wyjścia. Wtedy zostanie zawiązana związkowo-partyjna konfederacja przeciwko rokoszowi Platformy Obywatelskiej, PSL i Ruchu Palikota. (Oklaski) Wtedy uzyskacie to, o co słusznie się biliście i w czym was wspieraliśmy. Uzyskacie wreszcie referendum na temat tej gołej ustawy 67. Odmówiono tego prawa wam, odmówiono tego prawa Polakom, ale wybory w 2015 r. mogą stać się tym referendum, bo Polacy będą mieli pewność, że chociaż nie powstanie taki koalicyjny rząd, bo nie może powstać, to wspólnie i w porozumieniu, niezależnie od tego, czy ktoś będzie po stronie rządowej, czy będzie w opozycji, gołą ustawę 67 się uchyli. I to będzie zwycięstwo: zwycięstwo Polski, zwycięstwo Polaków, zwycięstwo związków zawodowych i zwycięstwo partii politycznych, członków tej konfederacji, niezależnie od tego, gdzie po 2015 r. zasiądą. Jeżeli tego typu konfederacja nie zostanie zawiązana, to przez następne lata, do wyborów, nie ten rząd, nie te partie, które popierają te zmiany, będą działały w politycznej próżni, w politycznej pustce. To opozycja, ta lewicowa i ta prawicowa, będzie działać w politycznej pustce i ktoś będzie za to ponosił odpowiedzialność. Dlatego jeszcze raz w imię uchylenia tej ustawy, której przyjęcie jest już przecież przesądzone, w imię zwycięstwa interesu społecznego, ludzi pracy w wyborach przyczyńcie się do zawiązania konfederacji przeciw 67. Innej drogi zwalenia ich z tego postumentu, wyrwania im podstawy politycznego działania nie ma. I mówię to ze świadomością wszystkich różnic. SLD chce stawiać Zbigniewa Ziobrę przed Trybunał Stanu - niech próbuje. To nie powinno uchylać możliwości współdziałania w tej sprawie. Jeszcze raz apeluję do tych dwóch partii, apeluję do dwóch jakże różnych związków zawodowych: stwórzcie perspektywy dla zwycięstwa, tnijcie tych, którzy tę ustawę popierają, po mandatach, bo innego języka oni nie zrozumieją, inny język jest im całkowicie obcy. A w początkach 2016 r., jeżeli taka deklaracja padnie, jeżeli taka konfederacja zostanie zawiązana, ustawa będzie ustawą martwą. I wtedy niech umarli grzebią umarłych, a jeszcze grób im pobielą. Klub Solidarna Polska składa wniosek o odrzucenie tego projektu ustawy w całości. Będziemy popierać wszystkie poprawki i PiS, i Sojuszu Lewicy Demokratycznej, ale przecież nie w głosowaniach rzecz. Stwórzmy argument siły, a potem niech umarli pogrzebią umarłych. Dziękuję (Oklaski)