Mówca: Zdzisław Gawlik
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Chciałbym zwrócić się również do przedstawiciela rządu, ale... (Poseł Ryszard Wilczyński: Nie ma.) ...mam odrobinę kłopotu z tym. W tej sytuacji będę kontynuował. Na początek w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska - Koalicja Obywatelska chcę złożyć dwa wnioski formalne, wpierw poprawki do przedmiotowego aktu prawnego, a jeżeli poprawki nie zostaną przyjęte, to wniosek o odrzucenie tego projektu ustawy w drugim czytaniu. Szanowni Państwo! W założeniu projektodawców projekt ustawy o zmianie ustawy o zasadach zarządzania mieniem państwowym oraz niektórych innych ustaw miał służyć poprawieniu nadzoru nad mieniem Skarbu Państwa, lepszemu nim gospodarowaniu. W toku prac legislacyjnych nie pojawiły się jednak żadne argumenty, które by wyjaśniały wątpliwości odnośnie do procesu nadzoru nad mieniem Skarbu Państwa. Dalej, te wątpliwości dotyczą poszczególnych rozstrzygnięć zawartych w tej ustawie. Czyli nic nie powoduje zmiany zapatrywania, jeśli chodzi o ocenę projektowanego aktu prawnego. Projektodawcy przewidują, że znowelizowana ustawa o zasadach zarządzania mieniem państwowym pozwoli na uporządkowanie kompetencji i zadań organów administracji rządowej po wprowadzeniu reformy dotyczącej zarządzania mieniem państwowym od 1 stycznia 2017 r. Wprawdzie mamy do czynienia z dość krótkim czasem obowiązywania nowych przepisów, nowego sposobu zarządzania mieniem państwowym, ale ten krótki czas od wprowadzenia tych zmian już pokazuje pewne prawidłowości w obszarze zarządzania mieniem państwowym. Można wręcz powiedzieć, że mamy tutaj do czynienia z rozwiązaniami, które nie poprawiły systemu nadzoru nad mieniem państwowym, a modele wprowadzone w tej ustawie nie wytrzymują próby czasu. Z braku czasu podam dwa przykłady. Złudne jest przekonanie, że skupienie wszystkich uprawnień nadzorczych w rękach prezesa Rady Ministrów sprawi, że ten nadzór będzie efektywniejszy, wydajniejszy. Przykład sektora energetycznego pokazuje, że tak nie jest. W rzeczywistości ustawa ta zbudowała Polskę sektorową, gdzie każdy z resortów ma swój pomysł na obszar, który jest mu przydzielony, podporządkowany na mocy aktu prawnego. Po drugie, w tej ustawie zbudowany został swoisty, piętrowy nadzór nad mieniem państwowym, np. w dziedzinie rozporządzania składnikami będącymi w dyspozycji poszczególnych państwowych osób prawnych. I do czego ten piętrowy nadzór nad mieniem państwowym prowadzi? W zasadzie doprowadza do sytuacji, że jeden ogląda się na drugiego i w efekcie tak naprawdę nie wiadomo, po czyjej stronie leży odpowiedzialność, gdzie jest przyczyna pewnych decyzji podejmowanych w przedmiocie zarządzania mieniem państwowym. Żeby nie być gołosłownym, posłużę się przykładem wątpliwości, jakie pojawiły się w odniesieniu do dyspozycji - chodzi o dysponowanie powierzchniami - jakich dokonało przedsiębiorstwo polskie ˝Porty Lotnicze˝. Jak mieliśmy okazję zauważyć, przedstawiciele ˝Portów Lotniczych˝ mówią: przecież prokuratoria też brała udział w tych decyzjach o zadysponowaniu mieniem, a zatem powinno być wszystko okej. Mamy tutaj do czynienia z wykreowaniem szeregu podmiotów, które uczestniczą w zarządzaniu tym mieniem państwowym, a w konsekwencji jeden ogląda się na drugiego i w zasadzie odpowiedzialność jest coraz bardziej rozmyta. Nie znajduje żadnego uzasadnienia utrzymanie w tej ustawie Funduszu Inwestycji Kapitałowych. Jest to swoista konstrukcja prawna, która zakłada, że w zasadzie dwoje ludzi w państwie otrzymuje prawo do dysponowania, w zasadzie poza wszelką kontrolą, 2 mld zł rocznie, przynajmniej taka kwota wynika z liczb, które zostały wskazane w uzasadnieniu do tej ustawy. Można te cele realizować w inny sposób, kontrolowany przez państwo, a nie w taki sposób, jaki proponuje się w tej ustawie. Równocześnie nie znajduje uzasadnienia to, żeby na wspomniany fundusz przeznaczone były środki z Funduszu Restrukturyzacji Przedsiębiorców. Przez lata środki z tego funduszu były wykorzystywane na pomoc dla przedsiębiorców, również z sektora prywatnego, będących w potrzebie. Dzisiaj te pożyczki, środki na pomoc udzieloną tym przedsiębiorcom są sukcesywnie spłacane. Razem z odsetkami (Dzwonek) stanowi to znaczne sumy. Proszę zwrócić uwagę, że jeżeli zrezygnujemy z tego funduszu, to równocześnie pozbawimy przedsiębiorców szansy na pomoc, a równocześnie przez utworzenie Funduszu Inwestycji Kapitałowych będziemy kontynuować proces nacjonalizacji polskiej gospodarki, bo do tego to zmierza. Chyba nie o to chodzi w gospodarce demokratycznej, w gospodarce rynkowej. Jak się wydawało do tej pory, gospodarka rynkowa jest oparta na własności prywatnej, a nie na zwiększaniu wolumenów własności państwowej. Stąd nasze wnioski do projektowanej ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)