Mówca: Anna Dąbrowska-Banaszek
Data: 2022-07-06 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Zygfryd Berezecki to wyjątkowy chełmianin. Pedagog, opiekun więźniów i wysiedleńców, katolicki prezbiter. Urodził się 25 lutego 1907 r. w rodzinie o tradycjach patriotycznych. Jego rodzice prowadzili zakład i sklep masarski w Chełmie i jednocześnie zajmowali się rolnictwem. Wielki wpływ na niego wywarła religijna matka. Po zajęciu Chełma przez wojska austriackie przyjęty został w 1915 r. do Chełmskiej Szkoły Filologicznej, przekształconej po odzyskaniu niepodległości w Państwowe Gimnazjum im. Stefana Czarnieckiego, do klasy humanistycznej. Uczył się gry na skrzypcach, dużo czytał, interesował się teatrem, filmem, tańcem i śpiewem. Był aktywnym harcerzem. Po maturze w 1927 r. wstąpił do seminarium duchownego w Lublinie. Podczas studiów był członkiem Sodalicji Mariańskiej i Kółka Abstynenckiego oraz Koła Starszych Harcerzy Alumnów jako bibliotekarz. W 1932 r. przyjął święcenia kapłańskie. Od tego roku był nauczycielem religii w Lublinie, kierował młodzieżowymi organizacjami patriotycznymi i religijnymi. W 1937 r. został ojcem duchownym Niższego Seminarium Duchownego w Lublinie. Mieszkał w gmachu Gimnazjum Biskupiego na Czwartku do zajęcia budynku jesienią 1939 r. przez Niemców. Ostrzeżony o zamiarach aresztowania księży przeniósł się do Chełma, zamieszkał przy ul. Reformackiej w domu u matki, u której schronili się także inni księża. W miarę posiadanych możliwości udzielał pomocy charytatywnej wysiedlonym z Wołynia i uciekinierom z obozów. Angażował się w akcje, przygotowywał z harcerzami zapasy żywnościowe, kompletował apteczki, wysyłał paczki jeńcom, organizował dla biednych i opuszczonych dzieci ˝kromkę chleba˝. Pracował w Radzie Głównej Opiekuńczej na rzecz ludzi poszkodowanych i biednych. W 1939 r. objął obowiązki wikariusza parafii mariackiej w Chełmie i pracował jako prefekt w szkolnictwie jawnym. Jednocześnie przez cały okres okupacji uczył w tajnych kompletach na poziomie gimnazjalnym. Po wojnie w 1946 r. udzielał pomocy aresztantom i więźniom oraz upominał się o ich ludzkie traktowanie. Nadal był aktywny w pracy społeczno-patriotycznej. Zwolniono go z obowiązków duszpasterskich, wikariatu. Poświęcił się wówczas głównie nauczaniu w szkołach i pracy z młodzieżą w organizacjach religijnych, wykorzystując cenioną przez niego metodykę harcerską: podziały na zastępy, stopnie, zbiórki, własny sztandar. W 1954 r. w związku z usunięciem ze szkół nauczania religii i prześladowaniem patriotycznych kapłanów ksiądz Berezecki został zwolniony z obowiązków katechezy i przeniesiony na emeryturę. Po usunięciu, mimo wielkiego sprzeciwu wiernych, przez władze komunistyczne dziekana parafii przyjął nominację na stanowisko administratora Kościoła pw. Rozesłania Świętych Apostołów w Chełmie, broniąc mimo nacisku funkcjonariuszy UB obrazu na bramie obok świątyni. Od 1957 r., po wprowadzeniu nauki religii w szkołach, pracował jako prefekt. Swoje dochody przeznaczył na Seminarium Duchowe w Lublinie i KUL oraz na budowę katedry lubelskiej (Dzwonek). W nocy z 27 na 28 lutego 1963 r. zmarł w opinii świętości samotnie, prawdopodobnie na zawał serca. Zygfryd Berezecki - bohater ziemi chełmskiej, przyjaciel ludzi, skromny człowiek o wielkim sercu, niezwykły kapłan, wychowawca młodzieży, dobry Polak, patriota. Pamiętamy. Dziękuję. (Oklaski)