Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedstawiam stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wobec poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks pracy i ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, druk nr 1040. Chodzi o wprowadzenie zasady, że za nieobecność w pracy spowodowaną chorobą koszty wypłaty chorobowego od początku i w całości byłyby finansowane z systemu ubezpieczeń społecznych, czyli z budżetu państwa. Dzisiaj przez pierwsze 33 dni obowiązek wypłacenia wynagrodzenia za czas przebywania na zwolnieniu lekarskim ponosi pracodawca, z wyjątkiem pracowników, którzy ukończyli 50. rok życia, wtedy pracodawca płaci tylko przez pierwsze 14 dni. Odnosząc się od razu do dyskusji, powiem, że niestety to rozwiązanie nie przyniosło jakichś zasadniczych zmian. W ostatnim czasie przyrost bezrobocia w grupie osób powyżej 50. roku życia jest znaczny, tak że samo obniżenie tej granicy nie spowodowało wzrostu zatrudnienia. Jeśli chodzi o inne uprawnienia, pracownik zachowuje prawo do 80% wynagrodzenia, w przypadku przebywania w szpitalu 70%, w przypadku wypadku jest wypłata 100%. Trzeba tutaj nadmienić, że składka obligatoryjna na zasiłek chorobowy wynosi 2,45%. Jest również składka dobrowolna dla tych, którzy prowadzą działalność gospodarczą. Tak że mamy dwa rodzaje wpłat na fundusz chorobowy. W uzasadnieniu projektodawcy argumentują, że obniży to w znaczny sposób koszty pracy, spowoduje wzrost zatrudnienia i spadek bezrobocia, jak również przyczyni się do ograniczenia wykorzystania zwolnień lekarskich przez pracowników, a także wzmocni kontrolę zwolnień, którą przejąłby Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Trudno się jednak do końca zgodzić z tezami zawartymi w uzasadnieniu. Niestety wnioskodawcy nie przedstawili skutków finansowych proponowanych zmian dla budżetu państwa, czyli dla nas wszystkich. Można było sobie zadać pytanie, czy wnioskodawcy proponują np. podniesienie składki na ubezpieczenie chorobowe, czy inne zasilenie Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z budżetu państwa, aby wypełnić tę lukę, która powstanie, gdybyśmy takie rozwiązanie przyjęli. Druga zasadnicza uwaga dotyczy tego, że ta propozycja w żaden sposób nie wyeliminuje nadużywania zwolnień lekarskich przez pracowników. Uważam, że wręcz odwrotnie - przy takich rozwiązaniach pracodawca może być zainteresowany, by pracownika wysyłać na chorobowe, jako że koszty będzie ponosił Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a nie bezpośrednio pracodawca. Dlatego przerzucenie całych kosztów wypłaty chorobowego na budżet państwa jest, w przekonaniu moim i mojego klubu, nie do zaakceptowania. Należy poszukiwać rozwiązań, aby obniżać koszty pracy, tak jak to zrobiło Prawo i Sprawiedliwość, obniżając składkę rentową, gdy premierem był Jarosław Kaczyński. Niestety obecnie koalicja rządowa ponownie zwiększyła składkę rentową. Na pewno trzeba uszczelnić system zwolnień lekarskich, aby nie było wykorzystywania w tym zakresie, niezgodnie ze stanem chorobowym pracownika. Wątpię też, że samo przeniesienie płacenia chorobowego do zakładu ubezpieczeń spowoduje, jak czytamy w opinii jednej z organizacji pracodawców, iż środki, które przeznaczają na wypłaty świadczeń chorobowych, pracodawcy przeznaczą na podwyżki dla pracowników, na nowe miejsca pracy. Trudno też dziwić się, że pozytywnie opiniują te zmiany pracodawcy, bo faktycznie wtedy ich koszty pracy byłyby niższe. Jeśli zaś chodzi o stanowisko związków zawodowych, to związki zawodowe te propozycje opiniują negatywnie. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Problem jest duży, powinniśmy nad nim dyskutować, prowadzić na ten temat rozmowy. Te propozycje są trudne do zaakceptowania, jednakże mój klub nie będzie zgłaszał wniosku o odrzucenie projektu w pierwszym czytaniu. Wstrzymujemy się, jeżeli chodzi o wniosek klubu Platformy Obywatelskiej, o propozycję odrzucenia projektu w pierwszym czytaniu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)