PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Sławomir Ćwik
Data: 2026-05-12 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Miałbym pytanie dotyczące tego, że w ocenie skutków regulacji Polska jest wymieniana jako kraj, gdzie jest najwięcej powództw typu SLAPP w ramach Unii Europejskiej. Chciałbym się dopytać: W jaki sposób te sprawy były kwalifikowane jako sprawy o charakterze SLAPP. W ilu z nich zastosowano możliwość odrzucenia pozwu jako oczywiście bezzasadnego? Pytam o to w kontekście, czy zapis w ustawie o oczywistej bezzasadności pozwu będzie wystarczający. Jeżeli działał on w obecnym stanie prawnym, to być może tak, natomiast jeżeli nie działał w obecnym stanie prawnym, nawet jeżeli zakwalifikowaliśmy sprawę jako SLAPP, to być może w tym zakresie powinniśmy popracować. Oczywiście jest także kwestia terminów rozpatrywania spraw. W mojej sprawie z powództwa posła Mentzena dopiero po roku sąd wyznaczył pierwszą rozprawę, na którą powód się nie stawił. Jego pełnomocnik twierdził, że jego kancelaria prawna zagubiła wezwanie. (Dzwonek) Następny termin jest wyznaczony na wrzesień. Ta sprawa będzie trwała lata. Dziękuję.
Mówca: Mariusz Krystian
Data: 2026-05-12 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Stworzenie przepisów, które mają chronić debatę publiczną w Polsce, jest ważne, ale to jest dopiero połowa sukcesu. Druga połowa, dużo ważniejsza, dotyczy tego, kto będzie stał na straży tych przepisów i kto te przepisy będzie realizował. Jeśli będzie je realizował Waldemar Żurek czy, jak wcześniej, minister Bodnar, to żadne przepisy nie będą chronić wolności debaty w Polsce. Bo przecież czy można nazwać wolną debatą publiczną w Polsce debatę, na czele której stoi nielegalnie przyjęta prokuratura? Czy na czele i na straży wolnej debaty publicznej w Polsce mają stać sędziowie, którzy są wskazywani ręcznie do składów sędziowskich? Bo przecież pan Żurek zlikwidował losowe wybieranie składów sędziowskich. Czy polityczne ściganie oponentów politycznych, jak to ma miejsce aktualnie, gdzie Interpol nie spełnia próśb (Dzwonek) pana Żurka o ściganie politycznych przeciwników, co wskazuje na jawne bezprawie w Polsce, nazywamy wolnością debaty publicznej? Nie. Dlatego przepisy to jedno, a drugie to to, kto stoi na straży tych przepisów, kto je będzie stosował, i to jest zdecydowanie ważniejsze. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-12 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wolność słowa i prawo obywateli do udziału w debacie publicznej są jednym z fundamentów demokratycznego państwa. Bez nich nie ma realnej kontroli społecznej, niezależnych mediów ani możliwości reagowania na nadużycia władzy czy silniejszych ekonomicznie podmiotów. Dlatego państwo musi reagować w sytuacjach, w których proces sądowy przestaje być narzędziem ochrony prawa, a zaczyna być sposobem wywierania presji, zastraszania albo finansowego wyniszczania ludzi za to, że zabrali głos w ważnej społecznie sprawie. I trzeba uczciwie powiedzieć: takie sytuacje się zdarzają. Bardzo często problemem nie jest nawet sam końcowy wyrok, ale wieloletni proces, koszty prawników, stres, utrata bezpieczeństwa finansowego czy zwykłe zmęczenie człowieka, który zostaje sam przeciwko dużo silniejszemu podmiotowi. Efekt jest prosty - ludzie zaczynają bać się mówić. Dlatego kierunek projektu należy ocenić pozytywnie. Próba ograniczenia pozwów typu SLAPP odpowiada na realny problem występujący również w Polsce. Szczególnie ważne jest to w czasach rosnącej polaryzacji społecznej, ogromnej siły mediów społecznościowych i coraz większej presji wywieranej na osoby angażujące się społecznie. Jednocześnie trzeba bardzo pilnować zachowania równowagi. Bo obok ochrony wolności słowa istnieje także prawo człowieka do ochrony swojego dobrego imienia, prywatności i prawa do sądu. Państwo nie może dopuścić ani do zastraszania obywateli procesami, ani do sytuacji, w której ktoś pozostanie bez realnej ochrony wobec kłamstw czy pomówień. Dlatego kluczowe będzie to, jak te przepisy będą działały w praktyce i czy rzeczywiście będą chroniły ludzi, a nie będą tworzyły nowych nierówności i nowych problemów.
Mówca: Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-12 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Dlaczego rząd zdecydował się na procedowanie odrębnej ustawy zamiast nowelizacji Kodeksu postępowania cywilnego, co według opinii Krajowej Rady Sądownictwa oraz Sądu Najwyższego prowadzi do rozproszenia przepisów i mniejszej czytelności systemu prawnego dla obywatela? Na jakiej podstawie merytorycznej uznano, że obecna ochrona wynikająca z art. 191 1 k.p.c., tj. oddalenie powództwa oczywiście bezzasadnego, jest niewystarczająca i wymaga wprowadzenia radykalnych odstępstw od ogólnych reguł procesu cywilnego? W jaki sposób projektodawca zamierza zapobiec arbitralności sądów przy interpretacji nieostrego pojęcia powództwa zmierzającego ˝głównie˝ do stłumienia debaty publicznej, skoro sam przyznaje w OSR, że jest to kategoria wysoce ocenna? Dlaczego w art. 13 projektu przewidziano rażąco wysokie sankcje finansowe, grzywny do 100-krotności minimalnego wynagrodzenia, tj. ponad 460 tys. zł, które mogą wywołać efekt mrożący u osób faktycznie pokrzywdzonych zniesławieniem, obawiających się ryzyka uznania ich powództwa za SLAPP? Dlaczego projekt dopuszcza udział organizacji pozarządowych w procesie na zasadach szerszych niż dotychczasowe ramy k.p.c., co może prowadzić do ideologizacji sporów cywilnych i wywierania pozaprocesowej presji na sądy? Jakie konkretne dane, poza raportem organizacji CASE, posłużyły do oceny skali zjawiska SLAPP w Polsce, skoro ministerstwo w uzasadnieniu wprost przyznaje, że nie dysponuje własnymi rzetelnymi statystykami w tym zakresie?
Mówca: Jolanta Zięba-Gzik
Data: 2026-05-12 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskie Stronnictwo Ludowe - Trzecia Droga przedstawiam stanowisko wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn. Projekt, który dziś rozpatrujemy, nie jest rozwiązaniem ani abstrakcyjnym, ani teoretycznym. To odpowiedź na bardzo konkretne dramaty ludzi, mieszkańców gmin dotkniętych powodzią z września 2024 r., powodzią, która zniszczyła domy, gospodarstwa, dorobek całego życia wielu rodzin, szczególnie na obszarach wiejskich i w małych miejscowościach. Istotą tej ustawy jest przedłużenie obowiązującego już zwolnienia podatkowego dla darowizn przeznaczonych na usuwanie skutków tej katastrofy. Projekt zakłada, że także w roku 2026 darowizny wykorzystywane na odbudowę i remonty nie będą podlegały podatkowi. To rozwiązanie jest nie tylko racjonalne, ale przede wszystkim sprawiedliwe. Skala zniszczeń była tak duża, że wielu poszkodowanych po prostu nie zdążyło wykorzystać otrzymanej pomocy w pierwotnym terminie do końca 2025 r. Proces odbudowy domu, gospodarstwa rolnego czy infrastruktury lokalnej to często miesiące, a nawet lata pracy, uzależnione od dostępności materiałów, wykonawców i środków finansowych. Dlatego nie można karać tych ludzi za to, że odbudowa trwa dłużej niż zakładano. Nie można wymagać od osób dotkniętych tragedią, by dodatkowo mierzyły się z obciążeniami podatkowymi. Projekt wychodzi naprzeciw tej sytuacji i wprowadza rozwiązanie, które porządkuje stan prawny oraz daje podatnikom więcej czasu na wykorzystanie otrzymanej pomocy zgodnie z jej przeznaczeniem. Projekt idzie dalej niż samo przedłużenie zwolnienia. Wprowadza także rozwiązania porządkujące sytuację podatników, umożliwia zawieszenie postępowań podatkowych, przesuwa terminy płatności podatku, a także daje możliwości zmiany lub uchylenia decyzji podatkowych w przypadku późniejszego przeznaczenia darowizny na odbudowę. To ważne mechanizmy, które ograniczają niepewność prawną i wzmacniają poczucie bezpieczeństwa obywateli. Szczególnie istotne jest to, że projekt obejmuje nie tylko bezpośrednio poszkodowanych, ale także wszystkich tych, którzy angażują się w pomoc, osoby fizyczne przekazujące środki na odbudowę. To wzmacnia solidarność społeczną, która na obszarach wiejskich i w małych społecznościach ma fundamentalne znaczenie. Wysoka Izbo! Ten projekt nie generuje zbędnych komplikacji, nie wprowadza nadmiernych obciążeń administracyjnych i nie stoi w sprzeczności z prawem Unii Europejskiej. Co więcej, uzyskał pozytywną opinię strony samorządowej, co pokazuje, że odpowiada na realne potrzeby lokalnych wspólnot. To jest właśnie przykład dobrej legislacji, celowanej i konkretnej, opartej na doświadczeniach obywateli. Dlatego klub Polskie Stronnictwo Ludowe będzie głosował za przyjęciem tego projektu. Uważamy, że jest to rozwiązanie uczciwe, potrzebne i zgodne z zasadą solidarności społecznej. Na koniec warto podkreślić jedną rzecz. Odbudowa po klęskach żywiołowych to nie jest tylko kwestia infrastruktury. To jest odbudowa poczucia bezpieczeństwa, stabilności i godności ludzi. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Arkadiusz Sikora
Data: 2026-05-12 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Panie i Panowie Posłowie! W imieniu klubu Lewicy chciałbym przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn, druk nr 2489. Dzisiejszy projekt, szanowni państwo, nie pojawił się przypadkiem. Jest to odpowiedź na te dramatyczne wydarzenia, które miały miejsce we wrześniu 2024 r., kiedy to powódź dotknęła wiele miejscowości i tysiące polskich rodzin, głównie na Dolnym Śląsku, Opolszczyźnie, ale też na Śląsku. Woda zabrała ludziom domy, dorobek życia, miejsca pracy i poczucie bezpieczeństwa. Wtedy państwo oraz społeczeństwo uruchomiły pomoc zarówno publiczną, jak i obywatelską. Wtedy to wszystko przyniosło efekty. Oczywiście to jest proces, który będzie trwał wiele, wiele lat. Jak już było wcześniej wspomniane, obecne przepisy, które dzisiaj ponownie uchwalamy, są konsekwencją tego, że zwolnienia z podatku od spadków i darowizn obowiązywały do tej pory do końca 2025 r. Dzisiaj właściwie je przedłużamy. Dzisiaj wiemy, że skala zniszczeń była tak duża, iż wiele rodzin nadal odbudowuje swoje domy i gospodarstwa. Dlatego samorządowcy, organizacje społeczne i mieszkańcy terenów dotkniętych powodzią apelowali o to, aby przedłużyć tego typu rozwiązania. Co prawda, staje się to faktycznie troszkę późno, ale nie zmienia to faktu, że każdy będzie mógł z tego przepisu i z tych rozwiązań skorzystać. Tak jak pan minister wspomniał, będzie taka możliwość do stycznia przyszłego roku. Rząd odpowiedział oczywiście na te postulaty, przygotowując projekt ustawy przedłużający to zwolnienie do końca 2026 r. Być może, jeśli będzie taka potrzeba, sięgniemy po podobne rozwiązanie już pod koniec tego roku, kiedy zobaczymy, czy właściwie te możliwości się wyczerpały, czy jeszcze jest taka potrzeba, aby projekt obniżający podatek od spadków i darowizn czy z niego zwalniający był przedłużony na kolejny, 2027 r. To bardzo ważne, ponieważ państwo nie może karać podatkiem ludzi, którzy pomagają sobie nawzajem po katastrofie. Solidarność społeczna nie może kończyć się na deklaracjach. Musi mieć realny wpływ, wymiar prawny i finansowy. Warto też podkreślić, że projekt uzyskał poparcie organizacji społecznych i środowisk samorządowych, o czym wspominał pan minister, ale też moi przedmówcy. Projekt jest również rozsądny ekonomicznie. W ocenie skutków regulacji wskazano, że zmiana nie obciąży dodatkowo finansów publicznych, a jednocześnie uprości procedury i ograniczy liczbę postępowań podatkowych wobec obywateli. Szanowni Państwo! Ta ustawa pokazuje, że państwo powinno być obecne tam, gdzie obywatel zostaje dotknięty tragedią. Rolą odpowiedzialnej polityki jest wspieranie ludzi, a nie mnożenie formalności wobec tych, którzy próbują odbudować swoje życie. Dlatego ten projekt zasługuje na poparcie jako wyraz solidarności, odpowiedzialności i zwykłej ludzkiej przyzwoitości. Takie też będzie stanowisko Nowej Lewicy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-05-12 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt z druku nr 2489 dotyczy wydłużenia zwolnienia z podatku od spadków i darowizn dla środków przeznaczonych na usuwanie skutków powodzi z września 2024 r. Chodzi o to, aby osoby poszkodowane oraz ci, którzy chcą pomagać w odbudowie zniszczonych terenów, mogli nadal korzystać ze zwolnienia podatkowego również w 2026 r. Klub Konfederacja oczywiście poprze ten projekt, ponieważ uważamy, że państwo nie powinno dodatkowo opodatkowywać pomocy przekazywanej ludziom, którzy ucierpieli w wyniku katastrofy. Ale trzeba też powiedzieć uczciwie, że to jest kolejny przykład tego, jak skomplikowany i absurdalny stał się polski system podatkowy. Najpierw państwo nakłada podatek, potem tworzy wyjątek od tego podatku, potem przedłuża wyjątek od wyjątku, a na końcu obywatele i tak muszą składać oświadczenia, pilnować terminów i prowadzić spory z urzędem skarbowym. Gdyby rządzący wcześniej posłuchali propozycji Konfederacji, dziś nie musielibyśmy rozwiązywać takich problemów kolejnymi specjalnymi ustawami. Konfederacja składała projekt zniesienia podatku od spadków i darowizn. Ten projekt został przez obecną większość odrzucony. Odrzucony mimo tego, że podatek od spadków i darowizn jest jednym z najbardziej niesprawiedliwych podatków, bo dotyczy majątku, który już wcześniej został opodatkowany. Dzisiaj ta sama większość przychodzi i mówi, że w wyjątkowej sytuacji jednak zwolnijmy ludzi z podatku, i to jeszcze w przypadku konkretnej katastrofy. Tylko że mówimy jasno: państwo w ogóle nie powinno opodatkowywać pomocy rodzinnej, pomocy sąsiedzkiej czy wsparcia przekazywanego osobom poszkodowanym. Projekt oczywiście rozwiązuje konkretny problem i dobrze, że osoby dotknięte skutkami powodzi nie będą musiały płacić podatku od środków przeznaczonych na odbudowę swoich domów czy gospodarstw. Dobrze również, że przewidziano możliwość zawieszenia postępowań podatkowych i uniknięcia dodatkowych formalności dla części podatników. Dlatego oczywiście klub Konfederacja będzie głosował za tym projektem. Jednocześnie podtrzymujemy nasze stanowisko, że najlepszym rozwiązaniem byłoby po prostu całkowite zniesienie podatków od spadków i darowizn, by nie było tylko i wyłącznie katastrof bardziej uprzywilejowanych, mniej uprzywilejowanych, żeby jednak mimo wszystko podchodzić do sprawy uczciwie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-05-12 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Miała być szybka pomoc, miało być sprawne państwo i pomoc od Unii. Była masa obietnic: miało być wsparcie dla ludzi, którym powódź zabrała domy, gospodarstwa, firmy i poczucie bezpieczeństwa. A co mamy? Spóźnioną ustawę, która pokazuje, że rząd najpierw zrobił medialną szopkę o pomocy, a dopiero potem zorientował się, że powodzianie zostali z terminami, podatkami, formularzami i urzędami. Ten projekt trzeba poprzeć, bo państwo nie ma prawa opodatkowywać ludzkiej solidarności. Jeżeli ktoś otrzymał darowiznę na odbudowę po powodzi, to fiskus nie powinien wyciągać ręki po te pieniądze - to jest oczywiste. Ale to, że dziś musimy procedować nad taką ustawą, jest aktem oskarżenia wobec rządu. Powódź była we wrześniu 2024 r. Rząd wiedział, że odbudowa domów i infrastruktury nie trwa kilka tygodni, wiedział, że ludzie nie zdążą wszystkiego zrobić do końca 2025 r., a mimo to nie przygotowano rozwiązania systemowego. Zamiast prostego mechanizmu na każdą klęskę żywiołową mamy kolejne łatanie dziury. Za każdym razem to samo: konferencja, kamera, wielkie słowa, a później obywatel zostaje sam z urzędem skarbowym. Największy problem polega na tym, że ten projekt nie tworzy trwałego rozwiązania. Przecież będą kolejne powodzie, wichury, pożary i gradobicia. Czy za każdym razem poszkodowani mają czekać, aż rząd łaskawie przypomni sobie o ustawie? Państwo powinno mieć prostą zasadę: darowizna na usunięcie skutków klęski żywiołowej nie jest łupem dla fiskusa, koniec. Bez proszenia, bez zawieszania postępowań, bez biegania po urzędach, a tutaj znowu ciężar spada na obywatela. Człowiek po powodzi ma odbudowywać dom, osuszać ściany, szukać wykonawców, ratować rodzinę, a państwo mówi mu: pilnuj dokumentów, pilnuj terminów, pilnuj zeznań podatkowych. I jeszcze termin do końca 2026 r. Kto uznał, że odbudowa po powodzi kończy się z datą wpisaną do ustawy? Domu nie odbudowuje się zgodnie z kalendarzem ministra. Dlatego tak, popieramy zwolnienie podatkowe, ale nie pozwolimy, żeby rząd przedstawiał tę spóźnioną łatę jako wielki sukces. To nie jest dowód sprawności państwa. To jest dowód, że państwo zadziałało za późno, za wąsko i bez wyobraźni. Projekt przedłuża zwolnienie dla darowizn przeznaczonych na usuwanie skutków powodzi z września 2024 r. do końca 2026 r., co samo pokazuje, że wcześniejsze rozwiązania były niewystarczające. Dziękuję.
Mówca: Włodzimierz Skalik
Data: 2026-05-12 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Rozpatrujemy rządowy projekt zwalniający z podatku darowizny przeznaczone na usuwanie skutków powodzi z września 2024 r. Powiedzmy sobie jasno: sam kierunek tej regulacji jest słuszny. Państwo nie powinno zarabiać na ludzkiej tragedii. Nie powinno stawiać fiskusa między darczyńcą a poszkodowanym. A jednocześnie trzeba powiedzieć drugą rzecz: ta ustawa pokazuje głębszy problem polskiego systemu podatkowego. Panie ministrze, skoro potrzebujemy specjalnego, epizodycznego przepisu po to, żeby nie opodatkować darowizn przeznaczonych na odbudowę po powodzi, to znaczy, że system jest źle ustawiony. Obywatel, który pomaga drugiemu obywatelowi po powodzi, nie powinien mierzyć się na wstępie z pytaniami, jaki formularz, jaki termin, jakie oświadczenie, jaki urząd skarbowy i czy fiskus uzna, że środki zostały wydane we właściwy sposób. Pomoc po klęsce żywiołowej powinna być prosta. Darczyńca pomaga. Poszkodowany odbudowuje dom, gospodarstwo, warsztat, podstawowe warunki życia. Państwo ma nie przeszkadzać. Tymczasem projekt jest rozwiązaniem punktowym. Dotyczy jednej powodzi, jednego okresu, jednego katalogu gmin i jednego przedłużenia terminu. Dziś, w maju 2026 r., naprawiamy złe prawo wobec powodzi z września 2024 r. A co przy kolejnej klęsce? Kolejna specustawa? Kolejny druk? Kolejne opóźnienie? Z perspektywy Konfederacji Korony Polskiej sprawa jest prosta: mniej fiskalizmu, mniej uznaniowości, mniej biurokracji, więcej zaufania do obywateli. Szczególnie tam, gdzie ludzie pomagają sobie nawzajem bez udziału państwa, z własnych pieniędzy, z potrzeby serca, z solidarności lokalnej, rodzinnej i sąsiedzkiej. Dlatego apelujemy: poprzyjmy tę ustawę, ale nie udawajmy, że problem zostanie rozwiązany systemowo. Rząd powinien przygotować stałą ustawę, zgodnie z którą darowizny przeznaczone na usuwanie skutków klęsk żywiołowych są zwolnione z podatku. Poprzemy projekt, bo pomaga poszkodowanym. Ale oczekujemy od rządu odwagi, żeby pójść dalej: nie tylko przesunąć termin zwolnienia, ale ograniczyć fiskalizm u źródła. Na koniec chcę podkreślić, że to nie państwo odbudowuje Polskę po katastrofach jako pierwsze. Najpierw są sąsiedzi, rodziny, lokalne wspólnoty, przedsiębiorcy (Dzwonek), parafie, fundacje, zwykli ludzie. Państwo powinno im pomagać, a nie stawiać przed nimi podatkowe znaki zapytania. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Gembicka
Data: 2026-05-12 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Projekt przedłuża zwolnienie z podatku od spadków i darowizn dla darowizn przeznaczonych na usuwanie skutków powodzi z września 2024 r. Sam kierunek jest oczywiście słuszny. Ale ta ustawa nasuwa szersze pytanie: Na ile państwo realnie pomogło ludziom, którzy stracili domy, gospodarstwa, majątek i dorobek życia? Jakie rozwiązania systemowe także na przyszłość przyjęto, żeby radzić sobie z takimi katastrofami? Chciałabym też zapytać konkretnie: Jakie środki unijne zostały realnie uruchomione na odbudowę po powodzi? Słyszeliśmy, że tyle dostaniemy dodatkowych środków, więc chciałam zapytać - myślę, że Ministerstwo Finansów ma te dane - ile Polska otrzymała, z jakich funduszy, na jakie programy, ile z tych pieniędzy faktycznie trafiło już do poszkodowanych samorządów, mieszkańców i rolników. I drugie pytanie: Ile środków przeznaczono konkretnie na pomoc rolnikom poszkodowanym wskutek powodzi? Proszę o podanie kwot z podziałem na województwa, liczbę gospodarstw, które (Dzwonek) otrzymały wsparcie, i informację, jakiego rodzaju straty pomoc objęła. Dziękuję.
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-05-12 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam pytanie odnośnie do postępowań podatkowych. Jakie były najczęstsze problemy zgłaszane przez osoby poszkodowane w związku z obecnie obowiązującymi przepisami i koniecznością rozliczenia darowizn po powodzi? Ilu podatników, według szacunków rządu, znajduje się obecnie na etapie postępowań podatkowych albo postępowań odwoławczych? Ile osób będzie mogło skorzystać z mechanizmu zawieszania postępowań przewidywanego w projekcie? I ostatnie pytanie, w sumie retoryczne: Dlaczego akurat tylko i wyłącznie kwestia katastrofy powodzi zasługuje na to zwolnienie od podatku? Są też inne katastrofy, mniej i bardziej spektakularne, są pożary, także ostatni. Kwestia jest taka, dlaczego tylko tę katastrofę obejmujemy zwolnieniem od podatku, a nie idziemy w kierunku tego, aby pomoc ludziom po katastrofie rzeczywiście była zwalniana od podatku. (Oklaski)
Mówca: Lidia Czechak
Data: 2026-05-12 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Mam dwa pytania odnośnie do tego projektu ustawy. Czy przedłużenie zwolnienia z podatku od spadków i darowizn do końca 2026 r. będzie wystarczające, panie ministrze, dla wszystkich osób poszkodowanych przez powódź z września 2024 r., które nadal odbudowują swoje domy i infrastrukturę? Jakie mechanizmy kontroli przewidziano, aby mieć pewność, że darowizny objęte zwolnieniem podatkowym rzeczywiście zostaną przeznaczone na usuwanie skutków powodzi, a nie na inne cele? Dziękuję.
Mówca: Wioletta Maria Kulpa
Data: 2026-05-12 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pomoc dla poszkodowanych przez powódź jest obowiązkiem państwa i nikt tego nie kwestionuje. Ale ten projekt jest jednocześnie aktem przyznania się rządu do własnej nieskuteczności. Skoro dziś wydłużacie o kolejny rok zwolnienie podatkowe, to znaczy, że proces odbudowy po powodzi nie działa tak, jak powinien. To nie jest systemowe rozwiązanie, tylko kolejna doraźna korekta skutków niewydolności administracji. Sam fakt, że ludzie po blisko 2 latach od katastrofy nadal nie są w stanie wykorzystać otrzymanych środków na odbudowę, powinien być dla rządu alarmem. Problemem nie jest bowiem podatek, lecz przewlekłość procedur, opóźnienia w wypłatach pomocy, problemy z odbudową infrastruktury, formalności administracyjne i realne bariery inwestycyjne. Skoro rząd uznaje, że konieczne jest wydłużenie zwolnienia podatkowego do końca 2026 r., to jakie konkretnie bariery systemowe zidentyfikowano, które uniemożliwiły poszkodowanym wykorzystanie środków w pierwotnym terminie? Ilu poszkodowanych nadal nie zakończyło odbudowy i jakie są rzeczywiste przyczyny tych opóźnień? Dlaczego rząd ogranicza się do kosmetycznej korekty podatkowej, zamiast (Dzwonek) przedstawić kompleksowy raport skuteczności pomocy popowodziowej obejmujący tempo wypłat, realizację odbudowy, decyzje administracyjne i wykorzystanie środków publicznych? Dziękuję bardzo.