Mówca: Agnieszka Ścigaj
Data: 2018-06-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Premierze! Pani Premier! Klub Kukiz’15 nie chciał tej debaty, nie chciał debaty politycznej i nie chciały tego osoby niepełnosprawne, również te, które protestowały w Sejmie. Naprawdę, panie premierze, klub Kukiz’15 miesiąc temu zwrócił się do pana, aby pan sporządził rzetelną informację na temat stanu prac, reform, jakie państwo chcecie przeprowadzić, żebyście państwo poinformowali polityków, poinformowali opinię publiczną, żebyście państwo poinformowali środowiska osób niepełnosprawnych, jakie macie plany, co chcecie zrobić z reformą orzecznictwa, co chcecie zrobić z reformami instytucji pomocy społecznej, z PFRON-em. Nie odpowiedzieliście na to. Wolicie debatę polityczną, wolicie tę własną wojenkę, którą tu mamy za każdym razem, żeby sobie powiedzieć - my zrobiliśmy tyle, a my tyle, my wydaliśmy tyle pieniędzy, a my wydaliśmy tyle pieniędzy. Coś jest nie tak, panie premierze, bo cały czas mamy 8 mln Polaków, którzy żyją w skrajnym ubóstwie, a co trzecia z tych osób jest osobą niepełnosprawną. Coś jest nie tak w tej polityce. Panie Premierze! Naprawdę nie mogę zrozumieć, dlaczego dyskutujemy znowu politycznie. Czy któraś z opcji... I wnioskodawcy mają co sobie zarzucić, i pani premier, pani wicepremier, i państwo jako rząd też macie za co uderzyć się w piersi, również w kontekście tego protestu osób niepełnosprawnych. W ogóle do tej pory te słowa nie padły. Nikt z państwa nie powiedział, czego nie zrobiliście. Czego nie zrobiliście? Mówicie cały czas, na co wydaliście pieniądze. Nie ma sensu się na tym skupiać i oceniać, bo wydawanie pieniędzy, drodzy państwo, nie jest miarą, że te pieniądze są dobrze wydawane, bo cały czas są grupy osób, które tego oczekują, cały czas mamy te same problemy. Chciałabym się dowiedzieć, jak to jest, panie premierze, że 71 mld - tak państwo mówicie na waszych stronach - wydajecie na polskie rodziny, skoro dalej mamy 8 mln ludzi żyjących w ubóstwie, bo takie są dane GUS-u i instytutu spraw społecznych. To jak państwo wydajecie te pieniądze? Gdybyście je wydali na te rodziny, które tego potrzebują, te osoby, to każda z nich otrzymałaby 8800 zł, czyli teoretycznie nie mielibyśmy ubóstwa. (Głos z sali: Jakie to ubóstwo było?) Coś jest nie tak w zarządzaniu tymi pieniędzmi w instytucjach. Drodzy państwo, od 30 lat, naprawdę, mamy system pomocy społecznej, system instytucji rynku pracy i wszelkie systemy, które się mieszczą w działach, które paniom podlegają, pani minister Rafalskiej i pani premier, są tak naprawdę niereformowalne. Zmieniła się struktura problemów społecznych, zmieniło się bezrobocie, wiele rzeczy się zmieniło, a tak naprawdę każdy rząd daje jedną receptę - powołamy nową instytucję, wrzucimy tam parę groszy. Przy okazji w tej nowej instytucji parę osób będzie pracować i jakoś te problemy się rozwiążą. No nie rozwiązują się, drodzy państwo, naprawdę się nie rozwiązują. Ile byśmy tych pieniędzy tam nie wrzucili, to będzie wyglądać niestety cały czas tak, jak widzieliśmy na korytarzach sejmowych. Cały czas będą grupy, które czegoś oczekują. Bo tak naprawdę sprawiedliwość społeczna, panie premierze, bo pan tu wiele o niej mówił, polega na tym, żeby najpierw zabezpieczyć środki dla tych, którzy tego bardzo potrzebują, dzielić je na podstawowe potrzeby życiowe, bo o to np. zabiegały te osoby, a potem dopiero dzielić te środki, jak już są, na inne potrzeby, wyższe potrzeby, potrzeby wyższego rzędu, dawać osobom, które wcale tego nie potrzebują. Nie ma takiej spójnej polityki. Państwo tego nie proponujecie, państwo przynajmniej o tym nie mówicie. Dlatego był nasz wniosek o tę debatę. Drodzy Państwo! Mamy tych instytucji tak dużo. Wracam do osób niepełnosprawnych. Proszę sobie wyobrazić, że miejsc, do których osoby niepełnosprawne mają się zwrócić, jest 11. Naliczyłam 11 instytucji, do których one muszą pójść. To są te instytucje, które przez lata narosły. PFRON jest na poziomie województwa, sejmików, wojewody, jest w PCPR-ach. Mamy instytucje rynku pracy, które też są rozdrobnione. Wszędzie tam pracują różni urzędnicy. Ta niepełnosprawna osoba gdzie indziej musi załatwić dowód, kartę parkingową, gdzie indziej musi stawić się po to, żeby otrzymać rentę, gdzie indziej musi otrzymać inne elementy. Przecież to jest nienormalne. Nie można za każdym razem powoływać nowych instytucji i za każdym razem zatrudniać ludzi, mówiąc, że rozwiązuje się jakiś problem. Tak daleko nie zajdziemy. Ilu byśmy tych ludzi nie zatrudnili w tych instytucjach, oni się zamieniają w urzędników, którzy zamiast naprawdę pomagać ludziom tylko i wyłącznie wypisują kolejne decyzje, papierki. Pan powołuje się na przykłady europejskie. Proszę się przyjrzeć różnym przykładom. Proszę się przyjrzeć, jak problem tych systemów rozwiązano na Słowacji, jak w innych krajach rozwiązuje się problemy społeczne, naprawdę efektywnie, kierując pieniądze tam, gdzie one są potrzebne, indywidualnie, na potrzeby osób, które tego potrzebują, a nie hurtowo przez różne instytucje. Ja już nie mam tu czasu, żeby się odnosić do innych form. Ja mam tylko jedno pytanie, panie premierze: Dlaczego wybraliście znowu debatę polityczną, a nie merytoryczną? (Dzwonek) Dlaczego nie chcecie rozmawiać merytorycznie, tylko politycznie? Dziękuję. (Oklaski)