PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Narkotyki to śmierć. Prędzej czy później - śmierć. Nawet niewinne zażycie, zdawałoby się, jakiegoś lekkiego narkotyku może prowadzić w konsekwencji do uzależnienia, zażywania o wiele groźniejszych środków, a potem dramatu. Jeden z panów posłów mówił tutaj o tym, że dilerzy parkują przed szkołą, sprzedają narkotyki z samochodów. To, proszę państwa, tak się nie odbywa. Dzisiaj narkotyki sprzedają sami uczniowie w szkołach. Pytanie: Czy ministerstwo w przygotowanych programach profilaktycznych uwzględnia takie sytuacje? Czy przygotowywane są programy zachęcające nauczycieli, rodziców, dyrekcje do skutecznej współpracy celem zapobiegania tej patologii? Poza tym istotne jest przekonywanie młodych ludzi o szkodliwości tych środków. Nikt nie potrafi tego zrobić lepiej niż rówieśnicy. Na przykład w Bielsku-Białej jest ksiądz Józef Walusiak - ilu osobom on pomógł, ile uratował. (Dzwonek) Ile młodych ludzi dotkniętych tym dramatem poszło do szkół i przekonywało swoich młodych kolegów o dramatach, które są konsekwencją spożywania, zażywania narkotyków? Czy tego rodzaju przeciwdziałanie, czyli zachęcanie byłych narkomanów do odwiedzania szkół, do dzielenia się swoimi wrażeniami, też uwzględniają wasze programy? Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Piotr Polak
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Moje pytanie będzie dotyczyło wpływu narkotyków na zdarzenia w ruchu drogowym, nie ukrywam, że chodzi o ostatnie tragiczne zdarzenie w Kamieniu Pomorskim, w którym to prawdopodobnie narkotyki przyczyniły się do tego, że było aż tyle ofiar śmiertelnych. Czytam raport z roku 2012, na str. 183-184 jest krótka informacja o danych na ten temat. Policja przeprowadziła w tym roku przeszło 8600 testów na obecność narkotyków, z tego mniej więcej 1/5 dała wynik pozytywny. Nie wiem, jak wygląda zestawienie podobnych testów w przypadku alkoholu, czy też jest aż tak dużo potwierdzeń udziału kierujących pojazdami pod wpływem alkoholu. Tu jest ich zastraszająco dużo i chciałbym zapytać o to zestawienie, bo właśnie 8600 to nie jest wielka liczba. Dalej czytamy, że było 26 wypadków drogowych, w tym 14 ze skutkiem śmiertelnym. Czy na temat bezpieczeństwa ruchu i tych, którzy kierują pod wpływem narkotyków, są jakieś przemyślenia w Ministerstwie Zdrowia? Czy nie warto zwiększyć liczby testów na obecność narkotyków? (Dzwonek) Dlaczego jest ich tak mało? Czy jest to spowodowane, nie wiem, wysokim kosztem takiego testu? Czy w ramach współpracy pomiędzy Ministerstwami Zdrowia i Spraw Wewnętrznych są jakieś przemyślenia w tej kwestii, żeby tutaj bardziej energicznie, że tak powiem, zająć się tematem wykrywania i karania kierujących pojazdami pod wpływem narkotyków? Dziękuję.
Mówca: Marek Gos
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Mam dwa pytania. Jedno kieruję bezpośrednio do pana ministra, a drugie bardziej do ministra edukacji. Myślę, że skoro pan reprezentuje tutaj rząd, to jesteście w stałej łączności, a takie sugestie przynajmniej warto przekazać pani minister. A mianowicie pierwsze pytanie jest takie: Czy dokumenty podstawowe, ustawa wiodąca i przyjęty niedawno narodowy program przeciwdziałania narkomanii, są dzisiaj skutecznymi instrumentami do walki z narkomanią? Czy są jakieś rekomendacje dotyczące zmiany tych dokumentów, czyli ustawy i aktu prawnego i wykonawczego, jakim w pewnym sensie jest program? To jest jedno pytanie. W drugim pytaniu, zwracałem na to uwagę w swoim wystąpieniu klubowym, chodzi o kwestię programów nauczania. Przeglądam od czasu do czasu podręczniki chociażby do nauki wiedzy o społeczeństwie na poziomie gimnazjum, liceum. Nie spotkałem tam absolutnie rozdziałów dotyczących tej problematyki, które byłyby związane z bardzo trudnym tematem, który dzisiaj podejmujemy, i które pokazywałyby problem, pokazywały zagrożenia i skutki tych zagrożeń dla najmłodszych. Wydaje mi się, że tutaj bez skoordynowanych działań, jeżeli chodzi o programy nauczania, z tym problemem sobie nie poradzimy. (Dzwonek) Akcyjne działania oczywiście są potrzebne jako działania uzupełniające, natomiast podstawowe powinno być, jak mówię, wprowadzenie tego do programów nauczania, chociażby wiedzy o społeczeństwie. A może są inne pomysły? Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jacek Kwiatkowski
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Patrzę na to, co się dzisiaj tak naprawdę dzieje, jeżeli chodzi o dopalacze, i one są dostępne wszędzie. Pochodzę z okręgu nr 37, osobiście sprawa dopalaczy też mnie bezpośrednio dotknęła, dlatego nie jest dzisiaj przyjemna dla mnie ta cała dyskusja na temat narkotyków, dopalaczy i spraw związanych właśnie z tym problemem. Dopalacze są obecne, tak jak mówiłem, wszędzie, są obecne pod przykrywką kwiaciarni, sklepów z upominkami, sklepów ? la po 5 zł i wielu, wielu innych działalności handlowych, na których można zarobić. Mam pytanie. Kiedy mówi się o narkotykach, to wszystkie te dane są w pewnym sensie wróżeniem z fusów, ponieważ wszystko jest oparte na czarnym rynku. Jeżeli chodzi o sklepy z dopalaczami, czy ministerstwo dysponuje dzisiaj danymi, ile tych sklepów było w 2011 r., w 2012 r., w 2013 r. i obecnie, dzisiaj? Ile z nich istnieje i jak szybko są zamykane? Rozmawiałem z Policją, Policja otrzymała w styczniu, 6 stycznia, informację, że być może (Dzwonek) taki sklep istnieje, i dopiero pod koniec stycznia, 31 stycznia, Policja z sanepidem weszła do tego lokalu na pełną kontrolę. Czy ministerstwo przewiduje zmianę tych procedur, żeby walka z tymi chemicznymi truciznami była szybsza i bardziej zdecydowana? Dziękuję.
Mówca: Maria Zuba
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przychylam się do pytań pani poseł Brygidy Kolendy-Łabuś i też chciałabym znać odpowiedź na te pytania. Chciałabym powiedzieć na wstępie, że jestem członkiem założycielem działającego od 2002 r. na terenie województwa świętokrzyskiego stowarzyszenia walczącego z narkomanią i uzależnieniami. Mam doświadczenia jako w pierwszym okresie prezes, a teraz prezes honorowy. Obecnie tym stowarzyszeniem kieruje ksiądz doktor Andrzej Drapała, który bardzo się poświęca, szanowni państwo, a to dlatego, że nasze marzenia, żeby założyć kilka punktów konsultacyjnych, niestety rozrosły się w dużym stopniu, gdyż zapotrzebowanie na pomoc niesioną tym młodym osobom, dzieciom rośnie z roku na rok. Tymczasem środki finansowe, które można pozyskać na programy, które na okrągło są pisane... Niestety z uwagi na brak środków te programy są odrzucane. Efekt jest taki, szanowni państwo, że dopiero w czerwcu stowarzyszenie (Dzwonek) może odetchnąć i powiedzieć, że może rozpocząć pełną działalność. Mam w związku z tym mam pytania do rządu: Dlaczego rząd nie chce zwiększyć środków na tę grupę, dlaczego nie prowadzi się profilaktyki i w mediach nie informuje się społeczeństwa o szkodliwości działania narkotyków, szkodliwości dla osoby, dla rodziny, dla otoczenia? Dlaczego polskiego rządu nie stać na takie kampanie? Dlaczego młody człowiek, kiedy w trakcie kampanii w 2011 r. podchodzę do niego i proszę o głos, pyta, z jakiego jestem ugrupowania? Gdy mówię: Prawo i Sprawiedliwość, odpowiada: to nie, bo wy nie pozwalacie rozprowadzać białego proszku. Dlaczego tak powiedział? Bo wielcy w tym kraju obnoszą się z tym, że właśnie marihuana, że branie w młodości narkotyków jest standardem i nikomu nie szkodzi. (Poseł Michał Kabaciński: Panie marszałku, proszę zareagować) Trzeba zmienić, szanowni państwo, mentalność społeczeństwa, ale trzeba zacząć od siebie. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Michał Kabaciński: Od siebie trzeba zacząć.)
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pan minister był uprzejmy zakwestionować dane, na które się powoływałem, więc spieszę wyjaśnić, że były to dane wzięte z obu sprawozdań, czyli to są państwa dane. Dwa zdania wyjaśnienia. Problem polega na tym, panie ministrze, że jeżeli mamy do czynienia z procesem wahliwym, który raz przyspiesza, raz zwalnia, raz idzie do przodu, raz się cofa, to bardzo trudno ustalić tendencję na podstawie jednego czy nielicznych parametrów. W swoim wniosku, że mamy do czynienia ze stabilnym zjawiskiem zażywania narkotyków, który zakwestionowałem, oparliście się państwo na danych wziętych z ankietowania osób, którym zadano pytanie, czy kiedykolwiek w życiu, chociaż raz, ankietowany zażył narkotyki. (Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia Igor Radziewicz-Winnicki: Taki jest standard.) Być może taki jest standard, tylko że właśnie to jest zły parametr do wychwycenia tendencji. Ja oparłem się na danych, które też państwo podajecie, mianowicie na danych ankietowych wynikających z odpowiedzi na pytanie o zażywanie narkotyków w ciągu ostatnich 12 miesięcy. Tutaj obraz jest o wiele mniej optymistyczny. W 2006 r. czy w 2007 r. ten odsetek wynosił ileś tam, a po czterech latach, w 2010 r. czy w 2011 r., był albo kilkukrotnie, albo przynajmniej około dwa razy większy. Z tego wynika, że mamy tutaj do czynienia zapewne z bardzo powolną, ale jednak z tendencją negatywną. Państwo to przeoczyliście w swoich sprawozdaniach.
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

1. Kto był adresatem artykułu ˝Nowe środki odurzające I-N - opis działania˝ opublikowanego w ˝Kwartalniku Kadry Kierowniczej Policji˝, nr 3/2011 KGP, i do kogo konkretnie on trafił? 2. Jaki konkretnie skutek odniosło pilotażowe szkolenie nauczycieli i pedagogów szkolnych w roku 2011? 3. Proszę o wyjaśnienie, dlaczego brak jest danych i informacji o liczbie odbiorców zrealizowanych programów w ramach ˝Szkolnej interwencji profilaktycznej˝. 4. Dlaczego województwo podlaskie nie wykazało za rok 2011 wpływu z opłat za wydanie zezwoleń na sprzedaż alkoholu? Z jakich zatem środków finansowano wydatki na obszar profilaktyki narkomanii? 5. Co w istocie rzeczy stało się przyczyną, że w roku sprawozdawczym 2011 województwo podlaskie jedynie w 10,6% organizowało lub dofinansowało szkolenia dotyczące podnoszenia kwalifikacji zawodowych osób zaangażowanych w działalność profilaktyczną?
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! To drugi raz, kiedy możemy dyskutować o projekcie, który budzi wiele kontrowersji, ponieważ dosyć drastycznie próbuje walczyć z problemem, z jakim borykają się osoby, które są ofiarami gwałtów czy pedofilii, a tym problemem jest okres przedawnienia. Niedawno Wysoka Izba mogła obradować nad projektem Platformy Obywatelskiej i SLD, które proponowały przedłużenie tegoż okresu o kolejno 10 lat lub 12 lat. Naszym zdaniem, co podkreślałem również w swoim wystąpieniu, jest to wydłużenie niewystarczające, i to nie wynika z czystej analizy, a po prostu z rozmów z osobami, które są ofiarami gwałtów, były kiedyś molestowane. Te osoby jednoznacznie oceniły, że okres 10 czy 12 lat jest niewystarczający. Uznaliśmy, że w wyniku tej dyskusji możemy to zmienić, choć w sposób minimalny, bo naszym zdaniem zwiększenie proponowane zarówno przez jeden, jak i drugi klub, jest minimalne, jeżeli chodzi o wyjście z tego problemu. Uznaliśmy, że dla dobra sprawy należy podjąć dalsze prace w komisji. Dlaczego dyskutujemy drugi raz nad tym projektem? Ponieważ na początku, kiedy był jeszcze zawarty w druku nr 531, również spotkał się z przychylną opinią Wysokiej Izby, następnie trafił do jednej z komisji sejmowych. Niestety, w tej komisji pozostał, nie było nad nim dalszych prac. Uznaliśmy, że aby ponownie wzbudzić dyskusję, należy wycofać ten projekt i złożyć go jeszcze raz. Dlatego dzisiaj mam zaszczyt przedstawiać założenia tego projektu. To oczywiście nie wymaga długiego uzasadniania, ponieważ nowelizacja jest krótka, dotyczy dwóch artykułów, 105 i 101 Kodeksu karnego. Słyszymy opinie z zewnątrz, że zrównanie tego ze zbrodnią przeciwko ludzkości, że odebranie instytucji przedawnienia jest nie do końca zgodne z praktyką, budzi wątpliwości szczególnie pod kątem egzekwowania. Chodzi o to, że dojście do sprawcy i udowodnienie mu po jakimś czasie, po 20-30 latach, w zależności od sytuacji, faktycznego dokonania któregoś z przestępstw, o których tutaj mówimy, może być bardzo trudne. Naszym zdaniem jesteśmy już jednak odpowiednio rozwinięci technologicznie i posiadamy różnego rodzaju możliwości śledcze, czego przykładem są chociażby ostatnie efekty pracy sekcji, która zajmowała się przestępstwami mającymi miejsce kilkanaście lat temu. W wyniku różnego rodzaju prac specjalistów w laboratoriach udaje się po bardzo długim czasie, mając tak naprawdę słabe dowody, znaleźć osobę, która była sprawcą. Nie wiem, dlaczego pan poseł z Prawa i Sprawiedliwości tak bardzo się uśmiecha... (Poseł Bartosz Kownacki: Bo patrzę na ten pęk i widzę, że nie jest merytorycznie przygotowany.)
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Chciałbym, żeby Wysoka Izba odpowiedziała sobie na pytanie: Czy jesteśmy w stanie zgodzić się na tego rodzaju praktykę? Naprawdę nie rozumiem żartów niektórych z posłów na tej sali i mam nadzieję, że reszta Wysokiej Izby potraktuje to poważnie, bo jakiś czas temu pracowaliśmy nad projektem, który wpłynął z rządu, jeżeli chodzi o postępowanie wobec osób szczególnie niebezpiecznych. Wtedy w tym projekcie zaryzykowaliśmy i Wysoka Izba naprawdę przedstawiła rozwiązanie, które jest powszechnie krytykowane przez środowiska prawników, bo jest na granicy prawa, które może być skutecznie stosowane, jest na granicy tego, czy jesteśmy w stanie zdiagnozować, że ktoś w przyszłości będzie popełniał przestępstwa. Myślę, że jesteśmy tutaj w podobnej sytuacji, gdy oceniamy to, czy za kilkanaście lat będziemy w stanie sprawdzić, czy na pewno oprawca był oprawcą i czy będziemy w stanie to udowodnić. Tam staliśmy przed takim wyzwaniem, czy postawić interes ofiary, interes osoby, która została pokrzywdzona, czy może jednak skupić się na poprawnej legislacji. Wtedy staliśmy przed takim dylematem. Wybraliśmy, większość Wysokiej Izby wybrała interes tejże właśnie ofiary. Ja także, będąc zarówno przewodniczącym tej komisji przez krótki okres, jak również posłem, który w różny sposób odnosił się do tej ustawy, pamiętałem jednak o tym, że dbamy o interes ofiary, interes społeczeństwa związany z poczuciem sprawiedliwości. Chciałbym, żebyśmy dzisiaj w podobnym tonie myśleli o ofiarach przestępstw pedofilii i gwałtów. Liczę na to, że posłowie Prawa i Sprawiedliwości będą w stanie razem z resztą Wysokiej Izby dyskutować w komisji. Możecie państwo oczywiście odrzucić projekt, ale chciałbym, żebyśmy chociaż poruszyli ten problem, czy 10 lat, czy 12 lat faktycznie będzie skuteczne, bo zarówno orzecznictwo, jak i dyrektywa Unii Europejskiej, co jest również w opinii BAS-u, podkreślają, że jest to już kwestia uzgodnienia państwa, jaki wybierze okres. Ważne jest to, żeby skutecznie ścigać oprawców. Myślę, że to powinno być punktem wyjścia do tej dyskusji. Bardzo proszę o poparcie tej inicjatywy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jarosław Pięta
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska przedstawić stanowisko wobec projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny, druk nr 2024. W projekcie ustawy proponuje się zmianę art. 105 ustawy Kodeks karny, polegającą na dodaniu w tym artykule § 3, zgodnie z którym do czynów określonych w art. 197, art. 200, art. 200a i art. 201 Kodeksu karnego, odnoszących się do obcowania płciowego czy też przestępstw o charakterze seksualnym, nie będą miały zastosowania zasady odnoszące się do przedawnienia karalności przestępstwa, wynikające z art. 101-103 Kodeksu karnego. W konsekwencji zmianie ulega w tym zakresie art. 101 § 4 Kodeksu karnego. W trakcie debaty w 2012 r. klub Platformy Obywatelskiej, jak i pozostałe kluby parlamentarne były za skierowaniem tego projektu do właściwej komisji. W komisji kodyfikacyjnej są również druki nr 1827 i 1878, które odnoszą się do podobnej materii. Pomimo negatywnych opinii prokuratora generalnego, Sądu Najwyższego i Krajowej Rady Sądownictwa klub Platformy Obywatelskiej wnosi o przekazanie tej nowelizacji do Komisji Nadzwyczajnej do spraw kodyfikacji. I na koniec chciałbym powiedzieć, odpowiadając w zasadzie na pytanie pana posła Michała Kabacińskiego, że zwyczajem komisji, co może potwierdzić pan poseł Bartosz Kownacki, jest to, że zapraszamy na posiedzenia przedstawicieli prokuratora generalnego, sądu, Iustitii i tych wszystkich podmiotów, które uczestniczą, mają wiedzę i doświadczenie w zakresie tworzenia i stosowania prawa. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W związku z tym, że będę mógł się odnieść do pytań, teraz ograniczę się tylko do stwierdzenia, iż oczywiście Twój Ruch, mój klub będzie za dalszymi pracami nad tym projektem w komisji. Dziękuję.
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ustawodawca zobowiązany jest do takiej konstrukcji przepisów prawnych, aby termin przedawnienia, jeżeli chodzi o wszczęcie postępowania w związku z przestępstwami o charakterze seksualnym, był wystarczający do skutecznego wszczęcia takiego postępowania po uzyskaniu przez pokrzywdzonego możliwości dochodzenia swoich praw przed wymiarem sprawiedliwości. W związku z tym pytam przedstawiciela wnioskodawców: Czy termin przedawnienia określony na poziomie 5 lat od ukończenia przez pokrzywdzonego 18 lat nie jest terminem zbyt krótkim? I czy z uwagi na szkodliwość czynów popełnianych na tle seksualnym, szczególnie względem ofiar małoletnich, docelowo ustawodawca nie powinien dążyć do całkowitego nieprzedawniania się tego rodzaju przestępstw? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

1. Czy posłowie wnioskodawcy wiedzą, że instytucja przedawnienia karalności i przedawnienia wykonania kary jest instytucją o charakterze materialnoprocesowym? 2. Jak można logicznie wytłumaczyć fakt, że w myśl założeń projektu zabójstwo małoletniego będzie podlegać przedawnieniu, podczas gdy samo złożenie małoletniemu propozycji obcowania płciowego za pośrednictwem systemu teleinformatycznego przedawniać się nie będzie? 3. Dlaczego posłowie wnioskodawcy kierowali się w projekcie wyrywkowością przestępstw mających nie ulegać przedawnieniu? 4. Czy nie razi niekompatybilność uzasadnienia z proponowanymi zmianami w relacji: główne motywy a zakres proponowanych zmian? 5. Projekt w całej rozciągłości nie spełnia konstytucyjnego kryterium racjonalności instrumentalnej wyrażonej w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.
Mówca: Marek Polak
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! W swoim oświadczeniu chciałbym poinformować, że w minionym miesiącu uczestniczyłem w spotkaniu opłatkowo-noworocznym zorganizowanym przez Oddział Miejsko-Gminny Związku Ochotniczych Straży Pożarnych na terenie mojego okręgu wyborczego. Obecny tam komendant Państwowej Straży Pożarnej w swoim wystąpieniu wyraził m.in. uznanie dla parlamentarzystów, niezależnie od ich opcji politycznej, za troskę i wsparcie polskiego parlamentu, za działania na rzecz funkcjonowania jednostek ratowniczo-gaśniczych w naszym kraju. Myślę, że jest to dowodem na to, iż nasze spójne działania nie pozostają niezauważone i są śledzone z dużym zainteresowaniem i uwagą. Ze względu na to, że byłem jedynym przedstawicielem parlamentu, komendant złożył te podziękowania na moje ręce, stąd też czuję się zobowiązany do przekazania ich wszystkim paniom i panom posłom, co niniejszym czynię, wybierając taką formę. Dziękuję państwu za uwagę.
Mówca: Szymon Giżyński
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Dzisiejsze, wyrachowane i starannie obmyślane, poranne sejmowe wystąpienie posła Armanda Ryfińskiego z Twojego Ruchu rozstrzyga dwie kwestie: po pierwsze, że już na pewno, zgodnie z wcześniejszymi sugestiami i opiniami, Ruch Palikota, czyli dzisiejszy Twój Ruch, musiał mieć swój początek w gabinecie premiera Donalda Tuska; po drugie, rewelacje Ryfińskiego przynoszą również informację, przynajmniej cząstkową, na temat tego, czyim bezwolnym narzędziem wpływu pozostaje de facto Donald Tusk. Poseł Ryfiński wyrokuje jednoznacznie i niewzruszenie, że Watykanu i Opus Dei. To nic, że to, co mówi Ryfiński, to halucynacyjne brednie i szaleństwa. Ważne jest to, iż są one wypowiadane na konkretny, polityczny obstalunek. Atakowanie, choćby kompletnie absurdalne, premiera Tuska za nauczanie religii w szkołach z budżetowych pieniędzy ma w zamiarze czynić zeń polityka umiarkowanego, w gruncie rzeczy sprzyjającego Kościołowi, co jest zabiegiem uwiarygodniającym i stwarza znakomitą zasłonę dymną i parawan dla rzeczywistej współpracy premiera i rządzącej koalicji PO-PSL z Twoim Ruchem, np. w zakresie infekowania polskiego życia publicznego, w tym szczególnie oświaty, edukacji i kultury, praktykami gender. Jest jasne, że ilekroć posłowie Palikot, Kotliński czy Ryfiński atakują premiera Tuska i koalicję rządzącą PO-PSL, zwłaszcza w sprawach relacji do wiary i rzekomej uległości wobec Kościoła, czynią to w interesie i na polityczne zamówienie premiera i jego koalicji. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Waldemar Andzel (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie 100. rocznicy urodzin Stanisława Wernera Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 1 lutego mieliśmy okazję obchodzić 100. rocznicę urodzin Stanisława Wernera, pseudonim Stasiak. Był on wybitnym fizykiem, a jednocześnie działaczem społecznym, uczestnikiem powstania warszawskiego oraz podporucznikiem Armii Krajowej. Za swoją obywatelską postawę otrzymał trzy odznaczenia, mianowicie: Krzyż Partyzancki, Krzyż Armii Krajowej oraz Warszawski Krzyż Powstańczy. Dodatkowo został mianowany honorowym obywatelem gminy Brwinów. Stanisław Werner urodził się w Brwinowie 1 lutego 1914 r. Pochodził z wykształconej rodziny. Jego ojciec Wacław Werner był fizykiem oraz wykładowcą w szkole wyższej. Sam ˝Stasiak˝ w późniejszych latach studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. Po rozpoczęciu się II wojny światowej Werner zaciągnął się do Armii Krajowej, by służyć w Bazie Lotniczej ˝Łużyce˝. Został oddelegowany do Wydziału Lotnictwa ˝Bociany˝, na oddział operacyjno-szkoleniowy. Podczas powstania warszawskiego, w 1944 r., zgłosił się na ochotnika do II Obwodu Warszawskiego Okręgu AK ˝Żywiciel˝ na Żoliborzu, gdzie zaskoczyła go godzina ˝W˝. Niestety, po klęsce powstania był zmuszony wyjść z miasta z pozostałą ludnością cywilną. Podczas okupacji niemieckiej miał okazję dokończyć studia z tytułem magistra inżyniera. Po wojnie pracował jako konstruktor odlewni. Następnie aktywnie zajął się popularyzacją fizyki, opracowując książki popularnonaukowe. Przygotował cykl kilkunastu zagadek z dziedziny fizyki dla Polskiego Radia, dwa cykle po kilkanaście audycji z dziedziny fizyki dla powszechnego uniwersytetu radiowego oraz kilkanaście słuchowisk z dziedziny popularyzacji fizyki. Współpracował też z ˝Młodym Technikiem˝ i ˝Światem Młodych˝. Był także autorem książek ˝Zagadki biblijne˝ oraz ˝Korzenie˝. Pisał wspomnienia, m.in. w ˝Podkowiańskim Magazynie Kulturalnym˝, opowiadania pełniące funkcję dokumentalną i inne. Stanisław Werner czuł potrzebę działania dla innych, którą realizował m.in. przez udzielanie się w komitecie pomocy bliźniemu w stanie wojennym, działalność w świetlicy osiedlowej w Brwinowie i w Towarzystwie Przyjaciół Brwinowa czy inicjując liczne imprezy kulturalne, upamiętniając rocznice historyczne. Współpracował także z parafią podkowiańską, gdzie w latach 70. zorganizował grupę oazową, której był animatorem. Przez lata członkowie grupy spotykali się regularnie, czytając i komentując Pismo Święte. Przyjaźnie zawiązane wówczas trwały do końca życia. Stanisław Werner zmarł 24 czerwca 2013 r., w wieku 99 lat. Pochowany został w rodzinnym grobowcu w Warszawie. Dziękuję.