PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Krzysztof Sitarski
Data: 2016-04-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Od dłuższego czasu prowadzone są negocjacje w sprawie umowy o wolnym handlu, TTIP. Samo transatlantyckie partnerstwo na rzecz handlu i inwestycji jest równocześnie szansą i zagrożeniem dla naszego kraju. Umowa przez dłuższy czas negocjowana między Stanami Zjednoczonymi a Unią Europejską... Może w tym momencie przytoczę przykłady na podstawie konkretnych państw. Stany Zjednoczone posiadają wypracowaną gospodarkę totalną. W zasadzie państwo mogłoby być samowystarczalne, przy bardzo dobrze wypracowanej strategii ekspansji na rynki zewnętrzne. Praktycznie jest to jeden partner i jeden polityczny byt. Unia Europejska ma gospodarkę zróżnicowaną, przy gospodarce konkurencyjnej, ale nie komplementarnej. Praktycznie to 28 państw członkowskich, 28 interesów społeczno-politycznych. Idee związane z akceptacją dla TTIP to deregulacja, inwestycyjny boom i kooperacja oparta na tzw. prawach własności intelektualnej. Poza tym USA posiada własne zasoby energetyczne i ma radykalnie niższe ceny energii. Największy producent żywności na świecie to także Stany Zjednoczone. Połowa powierzchni kraju to użytki rolne. Koncentracja produkcji rolnej i tańsza energia w USA to także niższe koszty wytwarzania, a zatem też niższa cena. Pytanie jest takie: Czy państwo polskie posiada swoich przedstawicieli w tzw. zespołach negocjacyjnych, jeśli chodzi o warunki TTIP? Kolejna sprawa: Czy zapisy umowy dotyczące dostępu do rynków zbytu są tożsame dla państw Unii Europejskiej i Stanów Zjednoczonych? W jakim zakresie przeprowadzano rewizję propozycji stawek celnych i czy ustanowiony zostanie bezcłowy handel między Stanami a Unią Europejską? Jakie efekty (Dzwonek) liberalizacji taryfowej w handlu transatlantyckim są spodziewane? I ostatnie pytanie ze względu na kończący się czas: Czy jest przewidywany zapis dotyczący wolnego eksportu zasobów gazu i ropy, skoro stawki w Stanach Zjednoczonych są dużo niższe niż w Unii Europejskiej? Dziękuję bardzo.
Mówca: Barbara Dolniak
Data: 2016-04-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie ministrze, może dokończymy odpowiedź po kolejnym pytaniu, będzie pan miał czas na pełną odpowiedź. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Rozwoju Radosław Domagalski-Łabędzki: Dobrze.
Mówca: Krzysztof Sitarski
Data: 2016-04-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Właśnie odnośnie do rolnictwa jest kolejne pytanie. Różne jest podejście do regulacji sanitarnych, fitosanitarnych czy też do roślin genetycznie modyfikowanych, więc czy Stany Zjednoczone zaakceptują unijne standardy w tym zakresie, które są jednak bardziej restrykcyjne niż w Stanach? Na ile procent szacowany jest wzrost udziału procentowego polskiego handlu zagranicznego bezpośrednio ze Stanami Zjednoczonymi? Czy taka sytuacja jest przewidziana? Prosiłbym także o scharakteryzowanie wpływów zapisów TTIP na umowy handlowe zawierane przez Polskę z państwami niebędącymi członkami Unii Europejskiej. Oprócz tego czy w trakcie negocjacji dotyczących umów będą zabezpieczone interesy polskich producentów wołowiny, wieprzowiny, drobiu? Czy polscy przedstawiciele w negocjacjach znają różnicę w kosztach produkcji żywności przy standardach amerykańskich i europejskich? Dotychczasowe informacje o negocjacjach rodzą jednak (Dzwonek) obawy o napływ na unijny rynek amerykańskiej żywności o niższych standardach bezpieczeństwa i jakości. Dziękuję.
Mówca: Mirosław Suchoń
Data: 2016-04-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wiemy, że system CEPiK to jest modelowy przykład nieudacznictwa, jeżeli chodzi o wdrażanie technologii informatycznych w administracji państwowej, tak że bardzo bym prosił pana ministra, żeby na początku scharakteryzował, w jakim stanie ten projekt był przejmowany, jakie tam były postępy. Z informacji, które posiadamy, wiemy, że ten projekt również nabrał trochę wiatru w żagle i dzisiaj to wygląda już zdecydowanie lepiej, ale też bardzo bym prosił, aby pan minister był uprzejmy scharakteryzować, jaki mamy na dzisiaj stan zaawansowania prac nad tym systemem - i od strony legislacyjnej, wydawania kolejnych aktów prawnych, ale i od strony technicznej, jeżeli chodzi o prace związane z interfejsami czy też przebiegiem procesów biznesowych. Czy te informacje są czy będą udostępniane potencjalnym użytkownikom, którzy będą zasilali bazy i korzystali z ich zawartości? Jeżeli to nie zostało jeszcze udostępnione, to kiedy nastąpi to udostępnienie, ponieważ wiemy, że były z tym problemy i poprzednia ekipa nie doceniała czasu, który jest potrzebny na prawidłowe i skuteczne wdrożenie tych procedur po stronie końcowych użytkowników. Chciałem też zapytać: Czy współpracują państwo na tym etapie projektowym z instytucjami, które dostarczają rozwiązania tym użytkownikom końcowym? Poprzednio to było dosyć, że tak powiem, niemile widziane, natomiast wydaje się, że ci końcowi użytkownicy najlepiej wiedzą, jak ta sprawa wygląda i jak to skutecznie przeprowadzić. Kiedy rozpoczną państwo zasilanie informacjami słowników (Dzwonek), które są podstawą działalności również CEPiK-u? I takie ogólne pytanie: Czy istnieje zagrożenie, że ten CEPiK nie ruszy od 1 stycznia, czy ewentualnie jest zagrożenie, że uruchomienie jakiejś części systemu zostanie odroczone?
Mówca: Jerzy Gosiewski
Data: 2016-04-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! W dniu 15 marca 2016 r. podczas wizytacji Puszczy Białowieskiej stwierdziliśmy katastrofalny stan jej drzewostanów i całych ekosystemów leśnych. Skala zaniedbań i konsekwencji błędnych decyzji ministrów środowiska w latach 2008-2015 jest ogromna. W tym okresie w całej puszczy, w tym szczególnie w lasach gospodarczych, wbrew prawu nie stosowano zasady powszechnej ochrony lasu, ponieważ szkodniki sieją ogromne spustoszenie, a błędne decyzje ministrów środowiska uniemożliwiały prawidłowe wykonywanie zadań przez Służbę Leśną. Trwałość lasów jest szczególnie zagrożona. Straty materialne są ogromne. Siedliska się niszczą. Ministrowie wbrew obowiązującym przepisom ulegali presji szeregu środowisk, w tym również środowisk naukowców, którzy wyciągali błędne wnioski, zawężając swe zainteresowania do bardzo wąskich zagadnień. Ekosystem leśny to nie tylko pojedyncze gatunki, które jednym podobają się bardziej, innym mniej, ale cały szereg populacji niezliczonej ilości gatunków roślin i zwierząt, z których cześć jest jeszcze do odkrycia. Ministrowie środowiska zatwierdzali błędne plany urządzenia lasu dla puszczy. Prowadzono nieuzasadniony zakaz ścinki zasiedlonych drzew. Odmawiano więc ochrony puszczy. Nie pozwalano na walkę ze szkodnikami lasów, w tym głównie ze szkodnikiem drukarzem. Usychające drzewa stwarzają zagrożenie pożarowe. Stojące obok umierające drzewa są bardzo niebezpieczne dla zdrowia i życia ludzi przebywających w puszczy. Obecny widok lasów Puszczy Białowieskiej jest przerażający. Najważniejszym w tej chwili zadaniem jest szczególnie szybkie przystąpienie do ratowania Puszczy Białowieskiej poprzez usuwanie z lasów wszelkich zasiedlonych świerków i nie tylko świerków, bo pozostałe gatunki drzew są tu również atakowane przez te i inne szkodniki. Panie ministrze, co pan zamierza uczynić dla ratowania Puszczy Białowieskiej? (Dzwonek) Co pan zamierza uczynić dla ratowania Puszczy Białowieskiej oraz dla wyjaśnienia przyczyn zaniedbań oraz w celu wyciągnięcia konsekwencji wobec winnych? Dziękuję.
Mówca: Kazimierz Gwiazdowski
Data: 2016-04-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Straty materialne w puszczy są ogromne. Straty dla środowiska są nieodwracalne. Winnych trzeba pociągnąć do odpowiedzialności, by w przyszłości nie powtórzyła się podobna historia. Miejscowa ludność najbardziej cierpi w wyniku dewastacji puszczy, którą pielęgnowali ich przodkowie z jednoczesnym korzystaniem z jej dóbr. Miejscowa ludność powinna być tu szczególnie traktowana priorytetowo, bo to jej przodkowie zostawili nam w spadku puszczę, która była i powinna być chlubą dla nas, Polaków. W wyniku błędnych decyzji ministrów środowiska w latach 2008-2015 miejscowa ludność była ograniczana w różny sposób, bo nie liczono się z jej zdaniem. Zaczęły padać firmy, miejscowa ludność ubożała. Panie ministrze, w jaki sposób rząd zamierza pomóc miejscowej ludności w dostępie do korzystania z dóbr lasów Puszczy Białowieskiej? Czy planowane są jakieś programy pomocowe dla samorządów i miejscowej ludności, które by równoważyły utracone dochody na rzecz ochrony przyrody? Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Gawron
Data: 2016-04-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Sejm przyjął ważną i potrzebną ustawę o wstrzymaniu sprzedaży nieruchomości Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw, chroniącą polską ziemię przed masowym wykupem przez obcokrajowców. Jest to ustawa, która korzysta z podobnych rozwiązań, jakie zastosowano w innych krajach Unii Europejskiej. Jej regulacje musiały jednak być ścisłe i dosyć restrykcyjne, ponieważ poprzednio obowiązujące przepisy mogły być omijane, np. przez podstawianie tzw. słupów, co mogło prowadzić do spekulacyjnego obrotu ziemią. Jedna z przyjętych poprawek do ustawy o obrocie ziemią zakłada, że związki wyznaniowe i Kościoły zachowują prawo do nabywania nieruchomości rolnych, co budzi pewne wątpliwości, gdyż jest to wyjątek od zawartej w ustawie zasady, że nabywcą nieruchomości rolnej może być tylko rolnik indywidualny. W tym momencie rodzi się pytanie: Czy oto nie będziemy mieli do czynienia z wyjątkiem, który w jakimś zakresie rozszczelni ten zbudowany system? Moim zdaniem sprawa wymaga bliższego i głębszego wyjaśnienia, a więc proszę ministra o czytelne stanowisko rządu w tej budzącej pewne kontrowersje sprawie. Jaki jest cel i sens takich uregulowań zawartych w ustawie i jakie mogą być tego skutki? Myślę, że pozwoli to rozwiać pewne obawy na temat przyjętych rozwiązań. Ponieważ nie będę zadawał drugiego pytania, jeszcze tylko dodam to: Czy widzi pan minister zagrożenie, że mogą powstawać takie związki, które by mogły wykorzystać właśnie możliwość handlu ziemią, i czy ministerstwo przewiduje jakiś program informacyjny dla rolników w związku z wejściem w życie ustawy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Bartłomiej Stawiarski
Data: 2016-04-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W lutym bieżącego roku wiceminister infrastruktury i budownictwa pan Piotr Stomma, obecny tutaj, informował - pisał o tym m.in. portal Rynek Kolejowy - że ˝Krajowy program kolejowy˝ wymaga dogłębnej analizy. W związku z tym chciałbym zapytać, czy ta procedura może w efekcie wpłynąć na zmiany na liście projektów podstawowych. Pytam konkretnie o linię kolejową nr 143 Kluczbork - Wrocław Mikołajów, zwłaszcza o odcinek Kluczbork - Namysłów - Oleśnica, która to linia pierwotnie na liście projektów podstawowych się znajdowała, a następnie decyzją poprzedniego rządu została przesunięta na listę projektów rezerwowych. Dla mojego regionu jest to linia strategiczna pod względem gospodarczym i społecznym, a jej obecny stan oba te potencjały rozwojowe blokuje. Panie ministrze, czy mieszkańcy powiatów kluczborskiego i namysłowskiego po stronie województwa opolskiego i powiatu oleśnickiego po stronie województwa dolnośląskiego doczekają się długo wyczekiwanego remontu, modernizacji tej linii kolejowej, czy znajdą się środki na jej remont i czy będzie gwarancja jej finansowania w postaci przywrócenia na listę projektów podstawowych? Przypomnę, że remont linii kolejowej nr 143 na odcinku Wrocław Mikołajów - Kluczbork został pierwotnie ujęty w pierwszych wersjach kontraktów terytorialnych dla województwa opolskiego i województwa dolnośląskiego. Podczas licznych konferencji prasowych poprzednia pani premier i poprzednia pani minister Wasiak deklarowały wielokrotnie, że remont na przedmiotowym odcinku kolejowym zostanie przeprowadzony w ramach bieżących prac utrzymaniowych. Chciałbym zwrócić uwagę, że to jest zdecydowanie za mało. Ta inwestycja, tak jak wspomniałem, znajdowała się na liście projektów podstawowych. Ostatecznie dokument ˝Krajowy program kolejowy do 2023 roku˝, przyjęty przez rząd 15 września 2015 r., linię kolejową nr 143 na odcinku Kluczbork - Oleśnica - Wrocław usytuował na liście projektów rezerwowych.
Mówca: Barbara Dolniak
Data: 2016-04-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie ministrze, może teraz dodatkowe pytanie i wtedy wszystko dokończy pan w tej drugiej części odpowiedzi, dobrze? Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Infrastruktury i Budownictwa Piotr Stomma: Dziękuję, pani marszałek. Przepraszam, że przedłużyłem.
Mówca: Bartłomiej Stawiarski
Data: 2016-04-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny panie ministrze, chciałbym zwrócić uwagę na strukturę sieci kolejowej w rejonie Dolnego Śląska i Opolszczyzny. Jeżeli pan minister przyjrzy się tej strukturze, to wyraźnie zobaczy, że Wrocław jest jednym z ważnych węzłów kolejowych zarówno gospodarczych, jak i pasażerskich, natomiast Kluczbork jest drugim takim ważnym węzłem zarówno towarowym, jak i pasażerskim, rozchodzi się stamtąd sieć kolejowa w stronę Wielkopolski, w stronę Częstochowy, w stronę Górnego Śląska. Natomiast między tymi dwoma ważnymi węzłami kolejowymi, między Wrocławiem a Kluczborkiem, powstanie biała plama kolejowa. Założono w kontekście tej linii 143 większy zakres prac utrzymaniowych w latach 2015-2017, który ma zabezpieczyć jedynie odcinek Wrocław - Oleśnica, w szczególności zlikwidować ograniczenia prędkości. Moje pytanie jest takie: Czy były prowadzone analizy ograniczeń prędkości konkretnie na tym odcinku? Bo w mojej ocenie akurat ten odcinek, Oleśnica - Wrocław, nie jest odcinkiem, gdzie ograniczenia prędkości występują w największym stopniu. (Dzwonek) Na przykład w okolicach Bierutowa jest odcinek, gdzie pociąg zwalnia do 5 km/h, z powodzeniem można iść pieszo obok niego.
Mówca: Andrzej Kryj
Data: 2016-04-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W związku z zapowiadanymi zmianami w rozkładzie jazdy pociągów PKP Intercity uprzejmie proszę o odpowiedź na pytanie, czy prawdą jest, że w nowym rozkładzie, który wejdzie w życie od czerwca 2016 r., zostanie zlikwidowane połączenie kolejowe Warszawa - Przemyśl Główny w piątek i Przemyśl Główny - Warszawa w niedzielę przez m.in. Skarżysko, Ostrowiec Świętokrzyski, Sandomierz. Czy ewentualna likwidacja tego połączenia nie utrudni dojazdu pasażerów w kierunku Bieszczadów i ich powrotu nie tylko do Warszawy, ale i do stacji pośrednich? Jednocześnie proszę o przedstawienie informacji o innych planowanych zmianach w rozkładzie jazdy pociągów PKP Intercity skutkujących likwidacją połączeń kolejowych bądź ich ograniczeniem. Pragnę w tym miejscu zauważyć, że wspomniane połączenie kolejowe Warszawa - Przemyśl Główny odgrywa istotną rolę w przemieszczaniu się podróżnych w kierunku południowo-wschodniej Polski. Ich zaniepokojenie wywołuje informacja, że w nowym rozkładzie jazdy pociągów PKP Intercity połączenie to nie zostało uwzględnione. Uważają oni, że zmniejszy to ich możliwości przemieszczania się w tamtym kierunku, nie tylko do miejscowości, w których zamieszkują, ale także utrudni dojazd i powrót turystów chcących przewieźć np. swoje rowery w rejon bieszczadzki. Proszę o udzielenie informacji na ten temat.
Mówca: Maciej Małecki
Data: 2016-04-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pytanie o dostępność zasobów ropy i gazu w przypadku sytuacji zakłócenia dostaw zewnętrznych zadam na konkretnych przykładach. Najpierw ropa. Przyjmijmy taką sytuację, że ustają dostawy z kierunku wschodniego - z różnych powodów, nasz wschodni sąsiad potrafi znakomicie uzasadniać nawet najbardziej karkołomne przyczyny zamknięcia dostaw czy ropy, czy gazu. Ale stan mamy taki: nie płynie ropa ze wschodu. W tym samym czasie jakiś kapitan statku pod np. modną ostatnio panamską banderą uszkadza ramię Naftoportu. Taki przykład już kiedyś podawałem w Sejmie. I teraz według ustawy o zapasach to, co mamy złożone - ropa, paliwa - powinno wystarczyć na 90 dni funkcjonowania naszej gospodarki. Ale gros ropy jest złożone w kawernach Solino i to, że Orlen przez wiele lat nie inwestował w dostosowanie podziemnych magazynów do wydobycia ropy w ciągu 90 dni, sprawiło, że ropa złożona w Solinie może być dostępna w ciągu 230 dni. Jak wygląda ta sytuacja w świetle tego, że 2 lata temu wprowadziliśmy do ustawy o zapasach zapis zmuszający Orlen do dostosowania systemu wydobycia do 90 dni? To jest pierwszy przykład. Drugi przykład dotyczy gazu ziemnego. Tutaj czarny scenariusz zakłada, że gaz przestaje płynąć ze wschodu na wszystkich trzech wejściach: Kondratki, Wysokoje, Drozdowicze, czyli ciśnienie na wejściu ze wschodu wynosi 0. Jak w takim wypadku rozprowadzimy po polskim systemie przesyłowym gaz dostarczany (Dzwonek) z innych kierunków? Bardzo dziękuję i proszę o odpowiedź.
Mówca: Iwona Arent
Data: 2016-04-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Panie ministrze, problem może być nie tylko z zaspokojeniem zapotrzebowania na gaz i ropę naftową, ale też z możliwościami dystrybucji zapasów, które tworzą naszą rezerwę strategiczną. W związku z tym bardzo bym prosiła o informację, jak wyglądają możliwości dystrybucji zgromadzonych zapasów. Czy nie grozi nam sytuacja, w której mamy zapasy surowców energetycznych, które powinny zaspokoić zapotrzebowanie np. na ok. 30 dni, ale ze względu na tzw. wąskie gardło w systemie ich dystrybucja będzie trwała dłużej i nie będziemy mogli, nie będziemy w stanie pokryć zapotrzebowania w 100%, a jedynie w jakiejś części, np. w 40% dobowego zaopatrzenia? Proszę o informację w zakresie tej dystrybucji. Dziękuję.
Mówca: Marzena Machałek
Data: 2016-04-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Odniosę się do uzasadnienia wniosku z informacji bieżącej. Tak naprawdę, pani poseł, to rewolucyjne zmiany miały miejsce w poprzednich dwóch kadencjach i ta rewolucja, niestety, miała swoje ofiary. A tymi ofiarami były dzieci, na których przeprowadzono szkodliwe eksperymenty pedagogiczne. (Poseł Izabela Leszczyna: To nie jest pytanie.)
Mówca: Marzena Machałek
Data: 2016-04-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Tym szkodliwym eksperymentem pedagogicznym było m.in. obniżenie wieku szkolnego czy demontaż liceów ogólnokształcących. Dzisiaj rzeczywiście mamy dobrą zmianę i ta dobra zmiana polega na tym, że przede wszystkim przywracamy wolność rodzicom co do wpływu i wyboru wieku szkolnego, jeśli chodzi o dzieci 6-letnie, ale przede wszystkim odbudowujemy wiarygodność - wiarygodność państwa, wiarygodność rządu i odpowiedzialność państwa za edukację. Jedną z tych zmian jest to, że pani minister rozmawia, że pani minister przeprowadza debaty, że nie jest tak, jak niektórzy oczekują, że będą już rozwiązania, nad którymi nie będziemy debatowali, tylko debata ma wypracować te rozwiązania. I myślę, że za to chyba możemy dziękować, a nie krytykować tak prowadzone debaty. Moje pytanie dotyczy właśnie efektów i dorobku tychże debat. Wiemy, że są na tych debatach dyskusje dotyczące systemu szkolnego, a więc ustroju, finansowania i programu. Chciałam tutaj zapytać panią minister, jak dyskutanci, jak uczestnicy debat odnoszą się do koncepcji przywrócenia 4-letniego liceum ogólnokształcącego, porządnie przygotowującego i kształcącego młodych Polaków, zniszczonego i zdemontowanego za czasów rządów PO-PSL. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Głos z sali: Bzdura!)
Mówca: Krystyna Szumilas
Data: 2016-04-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Ja może zadam pytanie pani minister: Dlaczego krzywdzi pani dzieci? (Głos z sali: Ooo...) Jest pani pierwszym ministrem, nie tylko w Polsce, ale chyba w Europie i na świecie, który namawia rodziców do tego, aby pozostawić dzieci na drugi rok w tej samej klasie. (Oklaski) (Poseł Piotr Kaleta: To skandal. Co wy żeście zrobili?) Dlaczego nie informuje pani rodziców o negatywnych skutkach drugoroczności? Na pewno zna pani publikacje prof. Hattiego, który przeanalizował ponad 200 badań naukowych na temat skutków drugoroczności. Wszyscy naukowcy są zgodni co do tego, że pozostawienie dziecka na drugi rok w tej samej klasie ma fatalne skutki nie tylko dla jego psychiki, ale też dla wiedzy i umiejętności. Dziecko pozostawione na drugi rok w tej samej klasie wcale nie umie po roku repetowania więcej, wręcz mniej, ma też zaburzone poczucie własnej wartości. Proszę nie mówić, że decyzja rodziców i przyzwolenie ministra to zmieni. Część dzieci, niewielka, pozostanie na drugi rok w tej samej klasie, natomiast ich rówieśnicy, koledzy z klasy, pójdą dalej. Dzieci są okrutne, pani minister, i dzieci będą przez cały czas miały, jedne, poczucie większej wartości, a drugie - poczucie mniejszej wartości... (Poseł Piotr Kaleta: To mówi była minister. To po prostu wstyd.) ...ponieważ będą powtarzać klasę. (Dzwonek) Te negatywne skutki są widoczne w następnych latach. O tym też pisze w swojej publikacji profesor, na podstawie ponad 200 badań. Pani minister, dlaczego nie informuje pani rodziców o negatywnych skutkach powtarzania klasy? Byłam na debatach i byłam, pani minister, również na panelach. Jeżeli tam nauczyciele, samorządowcy pytają o skutki (Dzwonek) reformy, to pani pracownicy, i pani również, informują ich o tym, że debata nie dotyczy tego tematu, że debata jest na inny temat... (Poseł Izabela Leszczyna: Skandal!) ...obok problemu.
Mówca: Katarzyna Lubnauer
Data: 2016-04-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie i Panowie Posłowie! Pani Marszałek! Pozwoliłam sobie jeszcze dodatkowo zgłosić się do pytania, ponieważ nauczyciele zobowiązali mnie do zadania jednego pytania. Od wielu lat nauczyciele nie otrzymują podwyżek, równocześnie ze względu na tę zmianę, która jest proponowana, wiemy, że od roku 2017 wydatki na subwencje dla samorządów będą niższe ze względu na to, że jeden rocznik będzie co najmniej niekompletny. Chciałabym się spytać w imieniu nauczycieli: Czy w związku z tym mogą liczyć na to, że w 2017 r. te środki zostaną przeznaczone na podwyżki dla nauczycieli, czy planują państwo takie działanie? Równocześnie chciałam powiedzieć, że w żaden sposób, myślę, nie uspokoiła nas pani ani nie rozwiała wątpliwości zarówno nauczycieli, jak i moich. Większość pani odpowiedzi to są dokładnie te same odpowiedzi, które słyszeliśmy w momencie, w którym ta reforma miała być wdrażana, czyli 29 grudnia. Przypomnę, że mamy już połowę kwietnia, wydaje się, że jest to taki czas, w którym tak naprawdę, korzystając z różnych danych, można by wykonać symulację, której wtedy nie otrzymaliśmy, dotyczącą tego, jak wygląda sytuacja w poszczególnych gminach, ilu nauczycieli naprawdę straci pracę, dlatego że po prostu gminy nie mają możliwości uruchomienia kolejnej grupy przedszkolnej, w związku z tym nie zostaną przesunięci do tej grupy przedszkolnej, i ile dzieci nie znajdzie miejsc w szkołach. W dalszym ciągu twierdzę, że powiedzenie, że mamy o 50 tys. miejsc za dużo w skali całego kraju w momencie, kiedy przedszkole to jest coś, co powinno być tuż obok, a nie w innej miejscowości, nawet w innej dzielnicy, a co dopiero w innym województwie, po prostu w żaden sposób nie może nas satysfakcjonować. To co się dzieje na Górnym Śląsku, ilość miejscowości, w których brakuje rzeczywiście tych miejsc, jest zatrważająca. Dodatkowo przypomnę, że w mniejszych miejscowościach rzadko kiedy tworzą się oddziały w przedszkolach prywatnych. To jest charakterystyczne dla dużych miast, nie dla małych miejscowości, gdzie naprawdę brakuje miejsc dla dzieci 3-letnich. (Oklaski)