Mówca: Marek Plura
Data: 2014-04-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Państwo Ministrowie! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Platforma Obywatelska mam dużą satysfakcję wygłosić w pewien sposób standardową kwestię, tym razem znacząco wspierającą projekt, który przedstawiła przed chwilą w imieniu wnioskodawców pani poseł Magdalena Kochan. Świadczenie, o którym mówimy, pojawiło się po raz pierwszy w roku 2004. Stanowiło ono wtedy kwotę 420 zł, czyli około 70% ówczesnej najniższej płacy krajowej. Propozycje zawarte w projekcie, nad którym dziś pracujemy i który omawiamy, czyli dwutorowe wsparcie rodzin z dzieckiem niepełnosprawnym w łącznej kwocie 1000 zł, nawet nieco przekraczają ten pierwotny poziom świadczenia wspierającego rodzica, który z tytułu niepełnosprawności dziecka i koniecznej całodobowej opieki nad nim musi zrezygnować z pracy. Ten sam projekt wprowadza także jasny, bardzo ściśle określony plan dalszych działań w tym zakresie: w przyszłym roku istotne przekroczenie tego pierwotnego poziomu relacji świadczenia do najniższej płacy krajowej, a od roku 2016 oparcie kwoty tego świadczenia na oczekiwanym obecnie poziomie najniższej płacy krajowej. To, co słusznie i w pełni określiła pani poseł Magdalena Kochan, jest tylko jednym z elementów wspierających rodzinę z dzieckiem niepełnosprawnym. Osobiście mam nadzieję, że jest to element, po który rodzina, szczególnie rodzice, będzie sięgała w ostateczności, kiedy nie można inaczej, kiedy w środowiskowym wsparciu, w systemie edukacji czy też w systemie wspierającym samodzielność niepełnosprawnego członka rodziny, również w pracy, nie można znaleźć rozwiązań pozwalających na to, aby rodzina, mimo niepełnosprawności już dorosłego dziecka, była jednak rodziną pełnosprawną, która nie jest przywiązana do tej niepełnosprawności, rodziną w pełni funkcjonalną. Naprawdę podstawową potrzebą osoby niepełnosprawnej jest oczywiście dążenie do maksymalnej samodzielności i samorealizacji. W toku dyskusji bardzo emocjonalnej, zwłaszcza poza murami Sejmu, poza posiedzeniami komisji, a w czasie posiedzeń sprowadzonej do argumentów merytorycznych, za co tu szczególnie wszystkim dziękuję, padały także argumenty, które należy przy tej okazji sprostować i może nawet wyszczególnić. Otóż finansowe wsparcie, które kierowane jest do rodziny, odnoszono nierzadko do poziomu kosztów utrzymania osoby niepełnosprawnej w domu pomocy społecznej, tak jak gdyby instytucje związane z budżetem państwa były tymi, które ten koszt ponoszą. Trzeba podkreślić - i zawsze o tym pamiętać - że tak nie jest. To nie budżet państwa, nie rząd pokrywa koszty pobytu osoby niepełnosprawnej w domu pomocy, ale pokrywa je gmina. W tym miejscu chciałbym zwrócić uwagę na istotny brak głosu czynnika samorządowego, ponieważ to gmina powinna być najbardziej zainteresowana tworzeniem takiego systemu wsparcia środowiskowego - szczególnie lokalnego - który, po pierwsze, jak najbardziej usamodzielni i rodzinę, i osobę niepełnosprawną, ale także w przyszłości nie będzie owocował tymi bardzo dużymi comiesięcznymi wydatkami gminy na pomoc poprzez finansowanie pobytu w domu pomocy społecznej. (Dzwonek) Mam przekonanie, że w dalszym toku prac nad całym systemem, również w zakresie rozwoju tej części sensu stricto finansowej tego elementu, nie zabraknie udziału, głosu i zaangażowania przedstawicieli samorządu terytorialnego. Bardzo dziękuję. (Oklaski)