Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2019-05-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Szanowni Goście na Galerii! W imieniu posłów wnioskodawców, moich koleżanek i kolegów z klubu Platforma Obywatelska - Koalicja Obywatelska, chciałabym przedstawić projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn, druk nr 3404. Chciałabym nadać omawianej ustawie tytuł: ustawa Kochamy dzieci. Dlaczego tak mówię? Postaram się to uzasadnić. Zmieniamy ustawę z 1983 r. Jako poseł reprezentujący wnioskodawców miałam okazję w 2006 r. przedstawić Wysokiej Izbie projekt zmiany ustawy o podatku od spadków i darowizn, który zwolnił z podatku osoby przekazujące darowizny i spadki w pierwszej grupie podatkowej, czyli wstępnych przekazujących spadek bądź darowiznę zstępnym: rodzice dzieciom, a dziadkowie wnukom oraz małżonków tak, aby nawet wtedy, kiedy jedno z nich umiera, drugie nie musiało płacić podatku od majątku wspólnego. Czekaliśmy na tę zmianę i ona się udała. Od wypracowanego wspólnie majątku, który stał się darowizną lub spadkiem, wcześniej zapłacono już podatek od zapracowanych pieniędzy, czyli podatek dochodowy, oraz podatek VAT, jeżeli budowano dom. Wydawało się to niesprawiedliwe, że w przypadku spadków i darowizn raz zapłacony podatek płaci się jeszcze raz. Cieszę się bardzo, że Wysoka Izba podzieliła to stanowisko i przyjęła projekt ustawy. Uważam, że przyjęcie tego projektu ustawy to duży sukces Wysokiej Izby i świadczy o zrozumieniu przez nią tematu. Mimo to musimy przyznać, że zapomnieliśmy o jeszcze jednej grupie, która naszym zdaniem nie powinna płacić podatku jeżeli otrzyma darowiznę lub spadek. Wnosimy o to w omawianym projekcie. Dotyczy to dzieci z rodzin zastępczych albo rodzinnych domów dziecka. To właśnie te osoby, które tworzą dla nich rodziny, mają prawo dysponować swoim majątkiem i przekazać go osobom, które kochają, a one mają prawo go otrzymać. Apelujemy do posłów z Prawa i Sprawiedliwości. Zależy nam na tym, żebyście państwo przyjęli to rozwiązanie. Pokazuje ono, że jeżeli żyjemy w rodzinie i mamy własne dzieci - urodzone i wychowywane w rodzinie - to nie powinny być one traktowane inaczej niż dzieci, które żyją, mieszkają w rodzinach zastępczych i też kochają swoich rodziców. Zależy nam na tym, aby ta grupa osób również nie płaciła podatku. Dzisiaj płaci ona ten podatek. Podam taki przykład. W przypadku spadku o wysokości ok. 500 tys. zł muszą one zapłacić trzydzieści kilka tysięcy złotych podatku. Przecież te osoby też pracowały na to, żeby rodzina mogła mieć określony majątek i były one w tej rodzinie bardzo kochane. Nie powinniśmy traktować tych dzieci, które urodziły się w rodzinie inaczej, niż te dzieci, które wychowały się w rodzinie zastępczej. Najwyższy czas, aby pokazać, że potrafimy to zrozumieć i naprawić ten naszym zdaniem istotny błąd. Oczywiście możemy mówić o konsekwencjach dla samorządów, bo przecież podatek od spadków i darowizn jest przychodem samorządów. Proszę mi wierzyć, że przedstawiając projekt w 2006 r. - później narodził się projekt ówcześnie rządzących - zgodziliśmy się na to, aby nie płacono takiego podatku. Najjaskrawszy przykład stanowiły wtedy sytuacje dotyczące majątku wspólnego małżonków. Kiedy jedno ze współmałżonków umierało, drugie musiało zapłacić podatek od wspólnie oszczędzanych pieniędzy. Wtedy wszyscy w tej Izbie uznaliśmy, że sprawiedliwie będzie, jeżeli w pierwszej grupie podatkowej nie będziemy płacić podatku od spadków i darowizn. Dzisiaj namawiam panie i panów posłów w Wysokiej Izbie, przedstawicieli wszystkich stron sceny politycznej, abyśmy wspólnie, ponad podziałami pochylili się nad tym projektem. On nie ma barw partyjnych. Mówi o sprawiedliwości w stosunku do tych, których kochamy. Mówi o swobodzie dysponowania swoim majątkiem przez tych, którzy chcieliby podarować go dzieciom, które kochają. I bardzo nam zależy, pomimo że nie ma wielu posiedzeń do końca tej kadencji, żeby to był nasz wspólny sukces. Tu nie ma miejsca na krytykę, tu nie ma miejsca na podziały. Potrafiliśmy przyjąć wspólnie projekt, tę nowelizację ustawy o podatku od spadków i darowizn ponad wszelkimi podziałami, pomimo dyskusji, czy powinna być kwota graniczna, pomimo dyskusji, ile stracą samorządy. Chodzi o naprawienie tej ustawy, aby dzieci z rodzinnych domów dziecka, dzieci wychowujące się w rodzinach zastępczych mogły z tego skorzystać. Śmiem twierdzić, że każda strona sceny politycznej będzie rozumiała, że każdy samorząd w tym przypadku będzie rozumiał, że ta ustawa jest potrzebna i że takie rozwiązanie możemy wprowadzić. To sprawa pierwsza. Druga sprawa, jeżeli mówimy o podatku i tej sprawie technicznej, naszego zakresu ustawodawstwa nie regulują żadne przepisy unijne. Zatem to od nas, od zebranych na tej sali zależy, czy ten projekt poprzemy. Chodzi o to, żebyśmy zrobili to szybko. Pozwólcie państwo, że podziękuję pani poseł Henryce Krzywonos, którą wszyscy znamy, która ma wielkie serce dla dzieci, jest kawalerem Orderu Uśmiechu, pomaga i zawsze będzie pomagać dzieciom. Powiedziała, iż tę sytuację należałoby naprawić. W tej sprawie może zabrakło nam wtedy wyobraźni, może nie czuliśmy tak jak ona. Tę grupę pominęliśmy. Myślę, że na tej sali w sytuacjach rodzinnych... Ona nie kosztuje budżetu wiele, ona na pewno jest potrzebna i ją poprzemy. Pokażemy, przyjmując tę krótką ustawę, że wszystkie dzieci kochamy. I jeszcze kwestie techniczne. Chodzi o wszystkie sprawy, o sytuację, kiedy nie dokonano ustalenia wysokości podatku od spadków i darowizn, czyli o ten przepis przejściowy. Wszystkie te sytuacje będą dotyczyły rozwiązań zaproponowanych w tej nowelizacji. Raz jeszcze, pani marszałek, namawiam wszystkich na tej sali, panie i panów posłów, by powiedzieli koleżankom i kolegom ze swoich klubów, że w tej sprawie nie powinniśmy się dzielić, że w tej sprawie powinniśmy być razem, że ta sprawa jest niezwykle ważna. Pani poseł Henryce Krzywonos w imieniu całego środowiska, którego dotyczyć będzie ten projekt ustawy... My poparliśmy. Pani poseł Henryka Krzywonos-Strycharska otrzymała bardzo wiele głosów, jak bardzo to rozwiązanie jest w tym środowisku oczekiwane. Jeśli kochamy, jeśli potrafimy pokazać wielkie serce, to w tym miejscu możemy zrobić mały kroczek, ale jakże potrzebny. Dziękuję bardzo. (Oklaski)