PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jan Krzysztof Ardanowski
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Prezesie! Wyniki kontroli NIK są w pewnym sensie fotografią stanu państwa, poszczególnych jego obszarów. Cieszymy się tam, gdzie ta fotografia pokazuje dobre funkcjonowanie instytucji państwa, ale niepokój budzą te wyniki kontroli, które pokazują stan patologii w różnego rodzaju obszarach. NIK jest może jedną z ostatnich instytucji bardzo dużego zaufania publicznego, dlatego trzeba się zastanowić, jak zwiększyć skuteczność wykonywania zaleceń i wniosków pokontrolnych, które Izba formułuje. Wnioski mają dwojaki charakter. Są wnioski, które mówią o wprowadzeniu zmian organizacyjnych, które chcą usprawnić pracę różnych instytucji, na przykład wnioski dotyczące zabezpieczenia przeciwpowodziowego. Ale są również wnioski adresowane ad personam, które powinny być wykonane niezwłocznie, a tak często nie jest. W tym kontekście chcę wspomnieć o sprawie spółki Elewarr. Ona tu była na różne sposoby już omawiana. Odkryliście państwo różnego rodzaju powiązania, które wskazują na wykorzystywanie majątku państwowego w sposób pazerny, chciwy, do celów prywatnych, Najwyższa Izba Kontroli to wskazała i udowodniła. (Dzwonek) Jest natomiast inne pytanie: Jak zapewnić, by te wnioski były skutecznie egzekwowane? Czy powinny być rekontrole, które pan zresztą zapowiedział w tym przypadku? Czy też trzeba zastanowić się nad zmianami legislacyjnymi natury konstytucyjnej, które w inny sposób będą sytuowały Izbę, by te wnioski, które państwo przedstawiacie i których realizację rekomendujecie, były przez organy państwa wykonywane? Dziękuję.
Mówca: Kazimierz Moskal
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Prezesie! Pewnie praworządność i uczciwość państwa polskiego byłyby na innym poziomie, gdyby nie ta instytucja, bo rzeczywiście od wielu lat ona robi wiele w tym zakresie. Te liczne wyróżnienia, nagrody pracowników Najwyższej Izby Kontroli też zasługują na docenienie, gratuluję. Natomiast mam kilka takich pytań, które niekoniecznie idą w tym kierunku, żeby chwalić. Zadam jeszcze tylko jedno pytanie: Ile tych wniosków skierowaliście do prokuratury i ilu instytucji rządowych i samorządowych - proszę tak je podzielić - to dotyczyło? Sprawa kolejna - mam świadomość, że często pan prezes jest tak zapracowany, że nie do końca docierają do niego informacje, jak działają delegatury. Zadam m.in. pytanie - bo pewnie też audyt, który był przeprowadzony, w jakimś stopniu dotyczył całości funkcjonowania Najwyższej Izby Kontroli - czy do pana prezesa doszły takie informacje, że dużo wcześniej politycy próbowali docierać do niektórych samorządów, mówiąc, że np. to będzie już trup polityczny, czy coś takiego. A po pewnym czasie okazuje się, że - rzeczywiście - Najwyższa Izba Kontroli robi swoje, a potem (Dzwonek) w jakimś stopniu są w to uwikłane instytucje prokuratury czy instytucje sądowe. Mam też pytanie o tych pracowników - nie mówię o prawie, ale o pewnej moralności, uczciwości - jeżeli przewodniczący rady powiatu jest też prezesem czy wiceprezesem zarządu ważnego związku ogólnopolskiego i ten człowiek pracuje też na uczelniach i w Najwyższej Izbie Kontroli, to czy tak powinno być, czy nie? Czy pan prezes ma taką wiedzę i czy podejmie jakiekolwiek działania w tej materii, żeby to skontrolować i żeby nie było takiej dwuznacznej sytuacji, że ktoś jest przewodniczącym jednostki samorządu terytorialnego z jednej strony, a z drugiej strony jest w kolegium na przykład Najwyższej Izby Kontroli, w jakiejś delegaturze? Bardzo proszę, panie prezesie, odpowiedzieć pisemnie też na te pytania. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Prezesie! Na ręce pana pragnę złożyć gratulacje dla wszystkich pracowników, bo wykonujecie państwo bez wątpienia kawał dobrej roboty. Ale mam takie pytanie: Z jednej strony - 250 mln zł budżetu, 4 mld zł odzyskane dzięki wam, około 200 wniosków do prokuratury, ale z drugiej strony ostatnio słyszymy o Elewarrze, o tym, że raporty były znane już rok temu i dopiero dzięki taśmom państwo zaczęło na to reagować, robić coś w tej dziedzinie - zobaczymy, w jakim stopniu skutecznie. Z trzeciej strony dzisiaj słyszymy o tym, że wypłacono 7,5 mln zł nagród w Ministerstwie Gospodarki bez podstawy prawnej, czyli jest kolejna afera. Czy państwo tak po ludzku nie odczuwacie, że mimo iż solidnie pracujecie, to jednak dochodzicie do jakiejś ściany, której pewnie sami nie możecie przebić? Stąd moje pytanie: Co proponowaliby państwo stronie rządowej, jakie uprawnienia dla siebie, w co was można wyposażyć, w jakie środki prawne, by to wasze działanie było skuteczniejsze, by wszystkie sprawy, które wykryjecie, szczególnie nadużycia, miały finał przed sądem?
Mówca: Stanisław Wziątek
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Prezesie! Informacja jest podstawą podejmowania decyzji. Informację taką dostarcza Najwyższa Izba Kontroli i powinna ona warunkować także raporty tych decydentów, do których trafia materiał. Mamy niestety takie wrażenie, że informacja, która do nich trafia, nie ma dobrego zastosowania do rzeczywistego działania. I w związku z tym pytanie nie jest szczegółowe, ale w dużym stopniu odnoszące się do systemu funkcjonowania Najwyższej Izby Kontroli: Panie prezesie, czy uważa pan, że Najwyższa Izba Kontroli powinna być umocowana inaczej albo pełniej kompetencyjnie, ustawowo po to, żeby reagować w sytuacjach, w których widzi, iż wskazanie pewnych nieprawidłowości nie znajduje odzwierciedlenia w działaniu u tych, u których powinno ono wystąpić. Drugie pytanie odnosi się do kwestii, która - przyznam - jest dosyć kontrowersyjna, a na pewno wprowadza pewną konsternację i w taką konsternację także w dniu dzisiejszym zostałem wprowadzony na posiedzeniu komisji. Z jednej strony Najwyższa Izba Kontroli określa, wskazuje pewne słabości, a z drugiej strony przedstawiciel administracji rządowej mówi, że (Dzwonek) tak naprawdę to on przyjmuje te uwagi, wnioski, ale nie zgadza się z nimi. I co dalej? Czy możemy przejść do porządku dziennego nad taką sytuacją? Czy nie uważa pan prezes, że to także powinno mieć odzwierciedlenie w prawie? Ostatni aspekt, bardzo szczegółowy, to kwestia dotycząca wykorzystywania przez Najwyższą Izbę Kontroli ekspertów. Mam pełną świadomość, że nie wszyscy pracownicy, którzy funkcjonują w NIK-u, mają tak szerokie uprawnienia i tak wielką wiedzę, że znają każdy aspekt merytorycznego działania. Czy państwo wykorzystujecie ekspertów? Jeśli tak, to na jakich zasadach? Dziękuję.
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Prezesie! Raport NIK-u dotyczący kontroli przekształcanych jednostek ochrony zdrowia pokazuje, że na 12 zbadanych szpitali, czy skontrolowanych jednostek, przekształconych i funkcjonujących już w spółce, 8 generowało stratę, 4 miało zysk. I to jest ten aspekt ekonomiczny, który z całą pewnością będzie dalej przedmiotem uwagi NIK-u. Natomiast to, na co też zwracam uwagę i co jest niezwykle niepokojące, to to, że państwo wykazujecie ograniczany dostęp do usług zdrowotnych, że są te dwie kolejki o różnych prędkościach, ta szybka kolejka, odpłatna i ta długa, i że ta dostępność niestety się nie poprawia. A w świetle raportu Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, który mówi również o zjawisku występowania selekcji ze względu na przykład na wiek pacjenta, przewlekłość hospitalizacji i inne aspekty, jest to bardzo ważny element. Stąd pytanie, czy NIK zamierza się zająć także tym zagadnieniem? Ponieważ wszyscy strasznie tu panu prezesowi słodzili, na koniec do tej beczki miodu dodam łyżkę dziegciu. Otóż wielokrotnie NIK (Dzwonek) kontrolował gorzowski szpital, który jest, czy był, jednym z najbardziej zadłużonych szpitali w Polsce. Państwo zarzucaliście samorządowi województwa, które jest organem założycielskim, brak konsekwencji w realizowaniu programu naprawczego, restrukturyzacji itd., a równocześnie sami nie wykazywaliście konsekwencji w egzekwowaniu zaleceń pokontrolnych, bo te kontrole wykazywały ciągle to samo. A więc jak to jest ze skutecznością oddziaływań NIK? Dziękuję i przepraszam. (Oklaski)
Mówca: Arkadiusz Czartoryski
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Prezesie! Wysoki Sejmie! Chodzi o niewielkie niezrozumienie mojej wypowiedzi, i to częściowe. Oczywiście nie chodziło mi, gdy mówiłem o efektywności i podawałem przykłady kontroli dotyczącej Elewarru, Smoleńska, Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji czy autostrad, o to, żeby Najwyższa Izba Kontroli stała się swego rodzaju trybunałem, który by mógł pokusić się o wymierzanie kar, ale myślę, że pozostał pewien niedosyt właśnie w tych obszarach. Zresztą na jeden z nich pan prezes życzliwie zwrócił uwagę - słyszeliśmy wszyscy właśnie na taśmach, że ktoś tam o kimś powiedział, że zajmuje zbędne stanowisko, że jest fikcyjnym ˝słupem˝; takie nawet określenie na tych taśmach padło. A więc tu być może właśnie ten artykuł by się przydał. Ale też myślę, że to jest może takie poczucie i stąd niezrozumienie, bo tu nie ma z mojej strony wniosków o jakimś ustawowym wręcz charakterze - może rzeczywiście w jakichś momentach ręka zadrżała, bo można było jednak skierować te wnioski do prokuratury bez względu na to, co się stanie w prokuraturze, bo też może być frustrująca ta sytuacja związana z umorzeniami. W takich rzeczach, jak losy najważniejszych osób w państwie czy w innych kwestiach, zabrakło może tych wniosków. Wydaje mi się, że to jest tylko niewielkie niezrozumienie - nie chodzi o zmiany, chodzi o to, żeby to można było jeszcze raz przeanalizować. I jeszcze jedna rzecz, bo pan prezes powiedział, że w Europie zmierza to w kierunku biura audytu - tak sobie to odnotowałem - chodzi o styl, który też reprezentuje Najwyższa Izba Kontroli. Rzeczywiście jest tak, że państwo dużo czasu poświęcacie na poświadczanie wiarygodności ksiąg finansowych, szczególnie w tych raportach, które (Dzwonek) dotyczą kontroli budżetowych.
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Prezesie Szanowny! Nikt z mówców, a w szczególności ja, nie postulował obligatoryjności wniosków Izby ani też przypisania Najwyższej Izbie Kontroli jakichś uprawnień egzekutywnych. Tak że pana odniesienie się do tej kwestii było, jak mi się wydaje, zbędne. Jeśli ja i, jak sądzę, inni mówiliśmy o poprawie efektywności, to chodziło o efektywność spożytkowania wyników kontroli. Nie tylko ja, ale wielu innych mówiło: ustalenia są, brakuje zwieńczenia w postaci na przykład wniosków do prokuratury. Nie chodzi o to, czy uwzględnianych jest 100%, 50%, czy 0% doniesień Najwyższej Izby Kontroli do prokuratury, chodzi o to, żeby one były, jeśli są ku temu przesłanki. Krótko mówiąc, może bardziej kolokwialnie, przydałaby się trochę większa ofensywność Izby. Tym bardziej że oczekiwania, jak pan wie, obywateli w stosunku do Izby są ogromne i byłoby dobrze, żeby te oczekiwania Izba spełniła, potwierdzając wysoką ocenę swojej pracy, na którą to ocenę Izba niewątpliwie zasługuje.
Mówca: Sprawozdawca Adam Żyliński
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoki Sejmie! Przypadł mi w udziale zaszczyt przedstawienia sprawozdania połączonych Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej oraz Edukacji Nauki i Młodzieży dotyczącego pilnego rządowego projektu ustawy o systemie informacji oświatowej oraz niektórych innych ustaw. Projekt ustawy trafił pod obrady połączonych komisji w dniu 12 lipca 2012 r. W celu jego rozpatrzenia powołano podkomisję nadzwyczajną, która w dniu 18 lipca dokonała szczegółowej analizy zaproponowanych w ustawie zmian. 23 lipca połączone komisje omówiły treść sprawozdania podkomisji, rekomendując Wysokiej Izbie przyjęcie projektu ustawy. Zmiany zaproponowane w pilnym rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o systemie informacji oświatowej mają charakter porządkujący i dostosowujący ustawę do innych ustaw, za wyjątkiem jednej zmiany - prowadzącej do zwiększania anonimowości danych gromadzonych w systemie. Właśnie ta zmiana, co zrozumiałe, wywoływała najwięcej emocji. W ocenie części posłów propozycja rządowa to krok w dobrym kierunku, ale niewystarczający i nadal wywołujący kontrowersje wokół sposobu gromadzenia danych dotyczących objęcia ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną oraz wokół metody gromadzenia danych o opiniach i orzeczeniach dotyczących potrzeby wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, kształcenia specjalnego i zajęć rewalidacyjno-wychowawczych. Jednakże przeważająca większość posłów uznała propozycje rządowe za bardzo pożądane wobec szeregu wątpliwości, jakie wywoływały dotychczasowe zapisy ustawy. Dzięki zaproponowanej przez rząd zmianie w ustawie dane o objęciu uczniów pomocą psychologiczno-pedagogiczną lokowane będą wyłącznie w lokalnej bazie danych systemu informacji oświatowej. Ponadto informacja o posiadaniu przez ucznia orzeczenia czy też opinii będzie przekazywana do bazy danych systemu informacji oświatowej wraz z danymi indentyfikacyjnymi dopiero w związku z organizowaniem przez szkołę lub placówkę oświatową odpowiedniej formy kształcenia, po przedłożeniu przez rodziców, prawnych opiekunów ucznia, opinii lub orzeczenia wydanego przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną. Ostatecznie, poza nielicznymi korektami o charakterze legislacyjnym, połączone komisje przyjęły rządowe propozycje zmian w całości. Zatem w imieniu Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej oraz Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży wnoszę, by Wysoki Sejm uchwalił projekt ustawy zawarty w druku nr 597. Dziękuję bardzo.
Mówca: Aleksandra Trybuś
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Marian Cycoń
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Przychylam się do stanowiska, które wygłosił kolega poseł Ostrowski odnośnie do GIODO. Pytanie jest takie: Czy rzeczywiście GIODO akceptuje założenia ochrony danych jednostkowych uczniów w nowym systemie informacji? Jeśli zakłada się, że nowy system SIO będzie przez pewien czas funkcjonował równolegle ze starym, z obecnym, to czy do jednego i drugiego systemu dostęp będą miały wszystkie osoby posiadające dotychczas uprawnienia i możliwość wglądu? Czy obecność w nowym systemie informacji oświatowej informacji dotyczących otrzymywania pomocy materialnej przez uczniów jest merytorycznie uzasadnione w chwili, gdy w każdym momencie można takie dane zweryfikować w lokalnych ośrodkach pomocy społecznej? Czy nie tworzy się kolejnej, w pewnych obszarach powielanej z innymi, bazy danych wrażliwych? (Dzwonek) Czy gromadzone w nowym systemie informacji oświatowej dane jednostkowe o uczniach, zawierające m.in. numery PESEL uczniów, nie będą narażone na możliwość wglądu przez osoby nieupoważnione? W jaki sposób w praktyce będą chronione te dane? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Mam pytanie do pani minister Szumilas, więc proszę jej to przekazać. W uzasadnieniu do druku nr 551 mówicie państwo, że wnoszone w poprawce zmiany do ustawy spowodują obniżenie jakości informacji, które będą uzyskane przez system informacji oświatowej. Proszę więc o udzielenie mi odpowiedzi na pytanie, jakie informacje pozyskane przez system informacji oświatowej będą niskiej jakości. Jeżeli tak, to należy sądzić, że będą mało przydatne do analiz i monitoringu wydatków oświatowych. W związku z tym czy będą to zmarnowane pieniądze? Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Paweł Bauć
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Mam pytanie związane z perswazyjną siłą w stosunku do głównego inspektora ochrony danych osobowych. Chciałbym się dowiedzieć, jakie były główne argumenty, które przekonały głównego inspektora, aby właśnie te dane były zbierane, żebym mógł rozstrzygnąć, czy były to faktycznie argumenty merytoryczne, związane z rzeczami niezbędnymi do zarządzania oświatą, czy jednak były tam jakieś innego typu wnioski, chęć pokazania, kto tu rządzi. Być może decyzja o zbieraniu tych danych była nieprzemyślana, natomiast powiedziano: nie ustąpimy, wszystkimi możliwymi siłami perswazji i retoryki przekonamy głównego inspektora. Nadmieniam, że inspektor powiedział własnymi słowami: to była dla mnie nauczka, czyli jednak coś tam niezbyt ładnie pachnie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Maria Nowak
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! W czasie posiedzenia komisji rzecznik uczniów niepełnosprawnych podnosił, że proponowane zmiany uniemożliwią monitorowanie sytuacji uczniów niepełnosprawnych czy ewaluację indywidualnych programów wsparcia, sygnalizując, że obecnie, jeżeli chodzi o pomoc uczniom niepełnosprawnym, sytuacja jest wysoce niezadawalająca. Sytuacja tak przedstawiona musi niepokoić, ale szukanie rozwiązania problemu, to jest szerszej możliwości udzielania uczniom niepełnosprawnym pomocy, zwłaszcza w uczestniczeniu ucznia w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych organizowanych przez placówkę oświatową, nie może polegać jedynie na zbieraniu danych jednostkowych w bazie systemu informacji oświatowej. Stąd moje pytanie, panie ministrze: Czy MEN diagnozuje problem związany z niewystarczającą pomocą udzielaną uczniom niepełnosprawnym? To po pierwsze. Jakie zamierza podjąć działania, by zwiększyć zakres tej pomocy, a także by tę pomoc przede wszystkim polepszyć? I trzecia sprawa. Czy w te działania zostanie także w szerszy sposób, aniżeli dotychczas, włączony nadzór pedagogiczny? Bo to jest chyba istota całej sprawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Łatas
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam przede wszystkim pytania do posłów Platformy Obywatelskiej z poprzedniej kadencji. Kiedy kolanem dopychaliście państwo tę ustawę, którą teraz nowelizujecie, kiedy nie słuchaliście opozycji, gdy mówiliśmy, że dane osobowe wrażliwe mają być anonimowe, mówiliście: nie. Pani Kozłowska-Rajewicz, obecna minister w rządzie PO-PSL, chodziła do programów telewizyjnych, mówiąc, że dane będą zabezpieczone lepiej niż serwer w Pentagonie. Jest tu pan minister Sławecki, który również głosował za tą ustawą. Panie ministrze, czy nie słuchaliście wtedy naszych argumentów, że nie wolno podawać tych danych przy nazwisku i imieniu, że te dane mogą być kiedyś wykorzystane przeciwko danej osobie? Panie ministrze, niech pan powie, co się stało, że nagle zmieniacie zdanie, nagle mówicie, że trzeba te dane chronić, trzeba wprowadzić anonimowość. Czy skłoniło was do tego skierowanie przez nas tej ustawy do Trybunału Konstytucyjnego? Czy jakieś inne względy? Mówił to już tutaj poseł Ostrowski. To, co zrobiliście z generalnym inspektorem danych osobowych, nadawałoby się, podejrzewam, na kolejną komisję śledczą, panie ministrze. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Michał Wojtkiewicz
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Trochę mnie to rozbawiło, ale sprawa jest bardzo poważna. To jest ustawa skandaliczna. Szanowni państwo, takiej inwigilacji w historii Polski jeszcze nie było. Czy państwo zdajecie sobie z tego sprawę? Dotyczy to każdej osoby. Czy zgadzacie się na to, żeby w przypadku waszych dzieci, wnuków prawie od urodzenia, od przedszkola wszystko było zapisywane? Co to znaczy: utajnienie tych wrażliwych danych? Jeżeli jest zapisane już nazwisko czy PESEL, to żadne utajnienie. Komu ma to służyć? Wiadomo, komu ma to służyć. Mogę powiedzieć: służbom specjalnym, wywiadowcom różnej maści... (Wesołość na sali) Może się śmiejecie, ale to są ważne sprawy, które mówią o państwie. Jeżeli byłyby zbierane dane tylko bez nazwiska, tylko ilu uczniów ma jakie ewentualnie zaburzenia, dobre, złe itd., to mówi nam to, jakie to państwo jest. I wy dzisiaj uważacie, że jeżeli będzie utajniona jakaś sprawa, że to już jest... (Dzwonek) Jeżeli raz zostało zapisane, to nie jest to absolutnie tajne. Bo jeżeli do tej pory rodzic miał wstęp, możliwość wglądu do tego razem z nauczycielem, wychowawcą, co się dzieje z jego dzieckiem, to jest zrozumiałe. Jeżeli jednak to się zapisuje na dziesięciolecia i pozostaje na dziesięciolecia, to jest największa inwigilacja w historii. I panowie, państwo, wy zagłosujecie za taką durną, głupią ustawą. (Oklaski)
Mówca: Ewa Malik
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Pozwolę sobie zacytować art. 31 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, bo wyraźnie nie wszyscy zdają sobie sprawę, nawet na tej sali, z własnych praw, jakie im przysługują. Art. 31 ust. 1: Wolność człowieka podlega ochronie prawnej. Ust. 3: Ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw. Proszę o wskazanie przez rząd odpowiedniego uzasadnienia dla wprowadzenia w życie zapisów tej bardzo szkodliwej ustawy. Zacytowane tutaj ustępy w art. 31 Konstytucji Rzeczypospolitej wyraźnie wskazują, że brak (Dzwonek) jest przesłanek dla tworzenia w Polsce prawa ewidentnie ograniczającego wolność jednostki poprzez praktyki ingerujące w wolność osobistą człowieka. Mam nadzieję, że Trybunał Konstytucyjny, do którego skierowano tę ustawę, stanie w tym wypadku na straży ochrony praw człowieka i to całe nieporozumienie z tą ustawą wreszcie się zakończy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Nemś
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jak placówki oświatowe na poszczególnych etapach edukacji będą mogły korzystać z informacji wprowadzonych już na poprzednich etapach edukacji? Czy dodatkowo trzeba będzie przeszkolić pracowników w zakresie bezpieczeństwa przetwarzania danych systemu informacji oświatowej? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zawadzki
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Chciałbym zadać dwa pytania. W jaki sposób system informacji oświatowej przyczyni się do zwiększenia efektywności funkcjonowania systemu finansowania zadań oświatowych na różnych poziomach, na przykład krajowym, wojewódzkim czy powiatowym? Czy rozważa się wykorzystanie tego systemu w innym celu? Baza SIO mogłaby stać się na przykład podstawą, na której poprzez referencję budowane mogłyby być spójne i sensowne aplikacje wspomagające samorządy lub nadzór pedagogiczny. Chciałbym zapytać również, czy rozważa się propozycję przygotowana odpowiedniego IP umożliwiającego dostęp do bazy danych z programów zewnętrznych lub przynajmniej eksport tych danych do jednego z ogólnie znanych formatów bazodanowych, a w ostateczności do formatu tekstowego. Niewątpliwie mogłoby się to przyczynić zwłaszcza do wspierania nadzoru pedagogicznego. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Lech Sprawka
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Nie będę odnosił się do kwestii danych wrażliwych, ale do całej ustawy. Ta nowelizacja to jest taki minikroczek, jeśli chodzi o próbę naprawiania tej ustawy, kompletnie bezsensownej ustawy monstrum. Czy państwo oceniliście bowiem, ile czasu trzeba będzie poświęcić na wprowadzenie danych kilku milionów uczniów, kilkuset tysięcy nauczycieli i innych pracowników, gdzie do konkretnego nazwiska przypisanych będzie kilkanaście, kilkadziesiąt informacji, gdzie każdą z nich trzeba będzie pojedynczo wprowadzić do systemu? Najpierw je zebrać, a później wprowadzić. Po co komuś informacja, że Jaś Kowalski ma kartę rowerową? Czy nie wystarczy państwu informacja, że w szkole, w danym oddziale jest 200 uczniów, a wśród nich jest 100 osób mających karty rowerowe, jeżeli już w ogóle ta informacja jest potrzebna? Po co wprowadzać 100 lub 200 jednostkowych informacji, że Jaś Kowalski (Dzwonek), Malinowski i ktoś tam jeszcze mają karty rowerowe? Proszę państwa, to jest strata czasu, pieniędzy. To jest kolejne zadanie, co zrobić, żeby w szkole nie uczyć i nie wychowywać. Dziękuję. (Oklaski)