Mówca: Jan Krzysztof Ardanowski
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja w przeciwieństwie do przedstawiciela relacjonującego pracę komisji uważam, że mimo tak późnej pory warto rozmawiać o sposobach wsparcia polskiego rolnictwa. Mam zaszczyt przedstawić opinię Prawa i Sprawiedliwości w sprawie ustawy o zmianie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z druku nr 2068. W tej ustawie decydujemy o tym, jakie wsparcie otrzymają polscy rolnicy w 2014 r. Przypomnę państwu posłom, że po wejściu Polski do Unii Europejskiej udało się zbudować system wsparcia krajowego choć w części rekompensujący niedostatki negocjacji akcesyjnych i gorsze traktowanie polskich rolników w pierwszych 10 latach po naszej akcesji. Poprzez uzupełniające płatności obszarowe w sektorze I poprawiliśmy konkurencyjność produkcji w uprawach podstawowych. Poprzez tzw. płatność zwierzęcą wprowadzoną przez Prawo i Sprawiedliwość zwiększyliśmy przede wszystkim opłacalność chowu bydła, ponieważ ten sektor nie uzyskał wsparcia w postaci premii za cielęta, premii ubojowej i premii dla krów mamek przy wejściu do Unii Europejskiej. Przez te lata Polska wspierała także sektory wrażliwe, takie jak tytoń, chmiel i skrobię. Okazuje się, że pomimo wcześniejszych zapowiedzi Unia Europejska utrzymała możliwość krajowego wsparcia dla różnych sektorów, także w latach 2014-2020. W rozporządzeniach z 17 grudnia 2013 r. zmieniono jedynie nazewnictwo tych środków i wprowadzono degresywność wsparcia w kolejnych latach, ale co do zasady utrzymano prawo krajów członkowskich do wspierania ważnych obszarów rolnictwa krajowego ze środków własnych. Czy zatem polski rząd, mając taką możliwość, chce wspierać polskie rolnictwo, jak miało to miejsce w latach minionych, niezależnie od tego, jakie koalicje sprawowały rządy? Otóż nie. Ta ustawa demoluje system wsparcia krajowego wypracowanego przez kolejne ekipy. Przepadły środki, które co roku były przeznaczane na płatności uzupełniające w pierwszym sektorze, zabrano płatność zwierzęcą, która stymulowała hodowlę i chów przeżuwaczy. Utrzymanie płatności niezwiązanych do tytoniu, do skrobi i do chmielu wynika raczej z faktu, że nie są to kwoty zbyt duże, wynoszą maksymalnie 47,6 mln euro. Jest to kwota niższa o 433,5 mln euro, czyli grubo ponad 1,5 mld zł, niż maksymalna wysokość pomocy krajowej za 2013 r. Zapewne cieszy się obecny minister finansów, następca sztukmistrza z Londynu, ale mam pytanie: Gdzie jest chłopski koalicjant, czyli PSL, ponoć obrońca spraw wsi i rolnictwa? Drastyczne zmniejszenie wsparcia krajowego przez Platformę i PSL jest tym bardziej przykre, że negocjacje pierwszego filara wspólnej polityki rolnej zakończyły się takim olśniewającym sukcesem - mam nadzieję, iż słyszą państwo ironię w moim głosie - że nawet pomimo ograbienia obszarów wiejskich ze środków rozwojowych poprzez przesunięcia 2343 mln euro z drugiego filara na płatności bezpośrednie, ogólna kwota tych płatności na 2014 r. ze środków unijnych i krajowych będzie niższa od tej, która była na rok 2013. Nie akceptujemy także sposobu procedowania tej ustawy, ale cóż zrobić, do tego lekceważącego parlament trybu w kolejnych latach już zdążyliśmy się przyzwyczaić. Nie zgłaszam poprawek w imieniu klubu Prawa i Sprawiedliwości, bo Platforma i PSL w swojej antychłopskiej logice są nieugięte i zdania nie zmienią, nie mam co do tego złudzeń. Polscy rolnicy muszą jednak wiedzieć, kto ich okrada, mamiąc jednocześnie PR-owskim mirażem sukcesów polskiego rolnictwa. My jako Prawo i Sprawiedliwość takiej ustawy, takiej logiki szkodzenia wsi nie możemy poprzeć. Dziękuję bardzo. (Oklaski)