PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Rozpatrywaną propozycję można nazwać krótko: nowym, rewolucyjnym wymiarem samorządu terytorialnego w Polsce. Widać ewidentnie elementy budowania nadstruktury samorządowej, takiej, jak się wydaje, legislacyjnej narośli o charakterze rakotwórczym na ciele polskiego samorządu. Bo czyż ta koncepcja jest zbieżna z koncepcją, którą przyświecała powstawaniu polskiego samorządu - mówię tu o decentralizacji? No chyba nie. Następna kwestia to kwestia poruszana przez moich przedmówców, ale jak najbardziej chciałbym uzyskać odpowiedź na to pytanie. Mianowicie czy konstrukcja tego powiatu, tej ustawy o powiecie metropolitalnym miała być jakimś motywem przewodnim kampanii wyborczej na Śląsku, na przykład do europarlamentu, w wyborach samorządowych i kolejnych, następnych, przez najbliższe dwa lata? To jest bardzo ciekawa sprawa. Nie widzę tu odpowiedzi na pytanie, od którego pan poseł zaczął. To znaczy dlaczego nie jest to ustawa o konurbacji śląskiej i w gruncie rzeczy dlaczego mówimy tutaj o powiatach metropolitalnych, a nie o ustawie specjalnej dla konurbacji śląskiej? Czekamy na nią. To już jest kolejny rok waszych rządów, obiecaliście, nie dotrzymaliście. Następna kwestia to kwestia konsultacji społecznych. Jakie i z kim państwo przeprowadzili konsultacje społeczne dotyczące tego projektu? Pytam o to szczególnie w kontekście tego - może koledzy i koleżanki z całej Polski o tym nie wiedzą - że zdanie (Dzwonek) prezydentów miast śląskich jest dosyć jednoznaczne, jeśli chodzi o ten projekt. Odniosę się tu tylko do bałaganu koncepcyjnego i kontrowersji związanych z systemem finansowania całego tego systemu. I ostatnie zdanie, jeśli można, w nawiązaniu do wystąpienia pani Marii Nowak, prośby o pochylenie się nad naprawdę prawdziwą ustawą dla konurbacji śląskiej. Przytoczę słowa napisane dzisiaj, parę godzin temu, przez panią Agatę Pustułkę: Bez względu na los tego projektu trzeba poważnie zastanowić się nad przyszłością konurbacji śląskiej. Nie tylko w odniesieniu do wyborów europejskich, samorządowych i następnych. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Łukasz Krupa
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Warszawa, aglomeracja górnośląska, Kraków, Łódź, Trójmiasto, Poznań, Wrocław, duopol Bydgoszcz i Toruń, Szczecin oraz Lublin - to dziesięć ośrodków metropolitalnych w rządowym dokumencie ˝Koncepcja przestrzennego zagospodarowania kraju 2030˝. Ośrodki te zostały wyznaczone na podstawie kryteriów unijnych, które zostały zaimplementowane do tego dokumentu, który powstawał przez kilka lat w oparciu o zieloną księgę, o białą księgę później. Tymi kryteriami są między innymi: liczba mieszkańców - powyżej 300 tys., zatrudnienie w sektorze usług rynkowych, liczba studentów, współpraca instytucji naukowych, lokalizacja infrastruktury, z lotniskiem włącznie, a także 4- i 5-gwiazdkowych hoteli i międzynarodowych wystaw w obiektach działalności wystawienniczej. Co to jest powiat metropolitalny? Szanowni państwo, Unia Europejska narzuca konsolidację, narzuca powstawanie głównych, dużych ośrodków połączonych funkcjonalnie, oddziałujących na siebie funkcjonalnie. Chodzi o to, abyśmy właśnie tworząc takie ośrodki metropolitalne - podobnie jak w zapowiadanej zresztą przez was ustawie metropolitalnej, której nie ma - mogli, mając takie ośrodki, konkurować z ośrodkami metropolitalnymi w Europie. I to jest powiat metropolitalny. Idąc tym tokiem myślenia, może za kilka miesięcy zobaczymy projekt ustawy dotyczący powstawania sołectw metropolitalnych. Dziękuję.
Mówca: Józef Rojek
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Oczywiście, panie marszałku, rozumiem. Panie Pośle! Chciałbym wyjaśnić źle zrozumianą wypowiedź, że będziemy głosować tak, że wstrzymamy się, bo ja znam proces legislacyjny, wiem, kiedy głosuje się w trzecim czytaniu za ustawą, ale mam na myśli piątek i kierowanie tej ustawy do dalszej pracy. A więc myślę o piątku, nie o ustawie, tylko o tym projekcie. Tyle. (Poseł Marek Wójcik: Dziękuję.)
Mówca: Izabela Kloc
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja również chciałabym sprostować moją wypowiedź. Chyba panowie z Platformy Obywatelskiej nie zrozumieli mojej wypowiedzi, jak również chyba nie zrozumiał jej obecny tutaj pan marszałek Sekuła, bo wyraźnie powiedziałam, że do tego projektu ustawy jest mnóstwo negatywnych opinii i uwag. Panie marszałku, te uwagi z urzędu marszałkowskiego mam przed sobą. Jest zaproponowanych do tego projektu ustawy 7 zmian, więc to chyba nie jest jakiś superidealny projekt, skoro z urzędu marszałkowskiego, od pana marszałka Sekuły przychodzi 7 zmian. Tak że chciałam to sprostować i powiedzieć panu marszałkowi Sekule, że mamy te dokumenty.
Mówca: Maria Nowak
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Ja też chcę sprostować, bo pan poseł Wójcik na pewno nie zrozumiał, zakładam, że nie zrozumiał... (Poseł Wojciech Szarama: Źle zrozumiał.) Źle zrozumiał, o, dziękuję bardzo za poprawienie mojej wypowiedzi. ...ponieważ nie chodziło mi o to, żeby przygotować dla aglomeracji górnośląskiej ustawę na wzór ustawy warszawskiej, czyli żeby Chorzów czy inne miasta wchodzące w skład tej aglomeracji były dzielnicami, tylko mówiłam, panie pośle, o tym, że tego rodzaju lex specialis istnieje, i podałam przykład ustawy dla stolicy, dla Warszawy. Chodziło tylko o to, żeby zastanowić się, dlaczego nie przygotowano pewnego projektu na zasadzie lex specialis dla aglomeracji górnośląskiej. Mówiłam tylko o tym.
Mówca: Wojciech Szarama
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Mam wniosek formalny, żeby w tym punkcie zabrała głos pani minister i powiedziała, jaki jest stosunek rządu do tej ustawy... (Głos z sali: Przecież pani minister zabierała głos.) ...bo przy braku pozytywnego stanowiska PSL i bez jednoznacznego poparcia rządu może... (Poseł Wojciech Szarama przemawia przy wyłączonym mikrofonie)
Mówca: Marek Wójcik
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Jeżeli chodzi o wypowiedź pani Kloc, odsyłam do stenogramu. Myślę, że stanowisko marszałka Sekuły jest tutaj jasne. Pan marszałek jak najbardziej popiera te rozwiązania. Jeżeli natomiast chodzi o propozycje merytorycznych zmian, tak jak zadeklarowałem, jesteśmy otwarci na dyskusję o wprowadzaniu poprawek do projektu ustawy... (Poseł Izabela Kloc: Ale szybko się dogadaliście.) ...w związku z czym w żadnym razie nie widzę niczego nadzwyczajnego w tym, że samorząd wojewódzki wtedy, kiedy opiniuje przedłożony Wysokiej Izbie projekt ustawy, proponuje również jakieś poprawki. Zawsze cieszę się, jeżeli takie poprawki są zgłaszane na piśmie. Są to konkretne sprawy, nad którymi możemy procedować, więc za to dziękuję. Natomiast wiem, że marszałek Sekuła popiera nasze prace. Dziękuję bardzo.
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

1. Projektowany art. 6 ust. 1 pkt 4 statuuje wojewodę jako uprawnionego do wydawania opinii w przedmiocie wydania rozporządzenia. Pytam zatem: Czy negatywna opinia wojewody uniemożliwi wydanie rzeczonego rozporządzenia oraz czy ten zapis nie pozbawi samego wojewody trybu nadzorczo-kontrolnego? 2. Który organ po ewentualnym wejściu w życie ustawy dokona wyznaczenia ostatecznych granic dróg krajowych i wojewódzkich, za które będzie odpowiadał przyszły powiat, bo już dzisiaj obserwuje się na tym polu niebotyczny bałagan? 3. W odniesieniu do zapisu art. 18 ust. 3 proszę wymienić kilka istotnych kwestii stanowiących istotny interes prawny starosty. Jest to pojęcie bardzo nieostre.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Zaproponowane w projekcie ustawy rozwiązania ustrojowe, mechanizmy finansowania, jak również sposób zarządzania obszarami metropolitalnymi budzą wiele zastrzeżeń. Oznacza to de facto powołanie swoistego czwartego szczebla samorządu terytorialnego w Polsce, rozbudowę administracji, odebranie kompetencji gminom i przekazanie ich bez środków finansowych powiatowi metropolitalnemu. Ustawa nie definiuje żadnych kryteriów, jakie muszą być spełnione, by utworzyć powiat metropolitalny, nie określa, czy powołanie nowego powiatu oznaczałoby automatycznie likwidację powiatów dotychczas funkcjonujących. Przyznanie zadań powiatowi metropolitalnemu spowoduje nakładanie się kompetencji j.s.t., wkracza w zadania gmin i województwa. Spory kompetencyjne skomplikowałyby i tak trudną sytuację na obszarach metropolitalnych. Wprowadzenie dodatkowej jednostki podziału administracyjnego kraju spowodowałoby zwiększenie kosztów funkcjonowania administracji publicznej, w żaden sposób nie usprawniło zarządzania obszarami metropolitalnymi i - co gorsza - wydłużyło procedury formalne. Projekt powinien być odrzucony w pierwszym czytaniu, jednak nasz klub parlamentarny proponuje pracę nad lepszymi rozwiązaniami, które będą proponowane podczas prac komisji.
Mówca: Rajmund Miller
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jednym z nowotworów, który sprawia większe problemy, a który może być w całości uleczalny czy w przypadku którego można przeprowadzić skuteczną profilaktykę, jest rak szyjki macicy. Chciałbym zapytać pana ministra: Na jakim etapie jest dopuszczenie czy też zastosowanie szczepionki przeciw HPV, jeśli chodzi o populację Polek? Co rok rozpoznaje się 4 tys. nowych przypadków, 2 tys. pacjentek umiera z powodu tego nowotworu. W krajach Unii Europejskiej, gdzie wprowadzono to jako element profilaktyki, bo nie tylko szczepienie, ale właśnie badania cytologiczne plus szczepienia, spowodowano, że liczba nowych przypadków raka szyjki macicy w radykalny sposób spadła. Jest pytanie: Czy sama profilaktyka polegająca na cytologii, gdzie pacjentki i tak zgłaszają się dość rzadko, bez szczepienia, jest wystarczającym działaniem profilaktycznym? Chciałbym tylko powiedzieć, że zgodnie z obliczeniami koszt leczenia pacjentki z powodu raka szyjki macicy wynosi między 6 tys. zł a 20 tys. zł. W związku z tym koszt leczenia 4 tys. pacjentek rocznie wynosi 52 mln zł. Czy w perspektywie zapobiegania nie powinniśmy pomyśleć, że jednak zamiast ponosić koszty na leczenie, również na to, że te osoby tracą sprawność, że są niezdolne do pracy, czyli ponosimy koszty społeczne, warto te pieniądze przeznaczyć na prowadzenie szczepień? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Ziętek
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mówimy o sprawozdaniu dotyczącym ˝Narodowego programu zwalczania chorób nowotworowych˝ w latach 2012, 2013 i 2014, ale mówimy też w tych założeniach o przyszłości, o roku 2015. Celem stworzenia strategii walki z rakiem jest zmniejszenie liczby zachorowań i zgonów z powodu nowotworów oraz poprawa jakości życia pacjentów poprzez systematyczne wdrażanie strategii opartych na dowodach w zakresie profilaktyki wczesnego wykrywania i diagnozowania. A więc strategia walki z rakiem to po prostu cancer plan, ukierunkowany już w tej chwili na lata 2015-2024, który moim zdaniem musi być drogowskazem mówiącym, jak powinien być zorganizowany cały system, jak ma wyglądać ścieżka chorego, jakie mają być najskuteczniejsze metody profilaktyki i leczenia, wreszcie jakie powinny być nakłady finansowe. O tym zresztą bardzo szeroko rozmawialiśmy na posiedzeniu Parlamentarnego Zespołu ds. Onkologii, który bardzo prężnie działa. Nad polskim dokumentem dotyczącym walki z rakiem, bo Polska jeszcze nie ma tego cancer planu, pracuje obecnie 10 grup roboczych, a w nich 124 wysokiej klasy merytorycznych specjalistów. Prace nad tym zasadniczym projektem idą pełną parą i to cieszy. W związku z tym mam takie pytanie. Stworzenie takiej strategii powinno być oczywiście punktem zwrotnym w zwalczaniu nowotworów w Polsce. Mam pytanie do pana ministra: Kiedy możemy spodziewać się podstawowej wersji projektu dokumentu, a kiedy jego ostatecznego kształtu, już po konsultacjach społecznych, tak abyśmy mogli wspólnie nad nimi debatować w Wysokiej Izbie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nie można ani nie należy akceptować sprawozdania z realizacji ˝Narodowego programu zwalczania chorób nowotworowych˝, ponieważ w Polsce rak nadal zwycięża, bo wbrew chwytliwym hasłom w Polsce nie mamy haka na raka, Polska, można rzec, wciąż umiera na raka. Jesteśmy niestety nadal w czołówce pod względem umieralności na nowotwory złośliwe. Co roku około 150 tys. Polaków dowiaduje się, że ma raka, i aż około 90 tys. z nich umiera. Według Światowej Organizacji Zdrowia w naszym kraju umiera na raka 57 osób dziennie. Najwięcej Polaków umiera na raka płuc - 31% zgonów u mężczyzn i 15% zgonów u kobiet, więcej niż na raka piersi u kobiet - 13%. Łącznie w Polsce na raka płuc umiera co roku 20 tys. osób. Każdego roku blisko 6 tys. kobiet umiera na nowotwory ginekologiczne, m.in. na raka jajnika, szyjki macicy. Tak więc codziennie umiera w Polsce 13 kobiet na raka piersi i 5 kobiet na raka szyjki macicy, a 10 mężczyzn codziennie umiera w Polsce na raka prostaty, zaś na raka jelita grubego rocznie około 11 tys. osób, zatem jest źle. W porównaniu z krajami zachodnimi za dużo Polek i Polaków umiera na raka. Jest też znaczna nadumieralność osób w młodym i średnim wieku, czyli do 65. roku życia. Co więcej, w Polsce żyje około 200 tys. pacjentów z rakiem, których nieznośny ból jest źle leczony lub w ogóle nie jest leczony. Tak więc nadal mamy niedobry wskaźnik pięcioletniego przeżycia od momentu rozpoznania raka, wciąż pacjent z rakiem, niejednokrotnie w dramatycznych okolicznościach, zbyt długo oczekuje na rozpoczęcie nowoczesnej terapii i nadal mamy jedne z najniższych nakładów na leczenie chorób nowotworowych w przeliczeniu na jednego mieszkańca. A zatem pytanie, panie ministrze: Kiedy wreszcie cancer plan, czyli narodowa strategia walki z rakiem (Dzwonek), kiedy wreszcie rakowi wypowiecie prawdziwą i konkretną wojnę? Tego oficjalnie i publicznie domagają się też autorytety naukowe w dziedzinie onkologii. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Damian Raczkowski
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie, które chciałbym skierować do pana ministra. Wielu moich przedmówców sygnalizowało, że warto byłoby wykorzystywać podstawową opiekę zdrowotną w systemie dbałości o osoby, które są zagrożone rakiem. Chciałbym zapytać, jakie pan minister ma zdanie w tym temacie i czy ministerstwo planuje jakieś głębsze włączenie POZ w realizację tych zadań profilaktycznych. W latach 2011 i 2012, jak wynika ze sprawozdania, przeszkolono ponad pół tysiąca chirurgów w zakresie diagnostyki i leczenia chorób nowotworowych. Chciałbym się dowiedzieć, czy szkoleniami mają zostać objęte również te osoby, które są zaangażowane w POZ. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Józef Lassota
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałbym zadać pytanie w konkretnej sprawie, związane z leczeniem nowotworów. W ubiegłym roku Narodowy Fundusz Zdrowia nakazał stosowanie limitów w finansowaniu leczenia pacjentów z ostrą białaczką szpikową. Konkretnie wyraża się to w tym, że fundusz będzie płacił szpitalom mniejszą kwotę za leki, aniżeli faktyczny ich koszt. Konkretnie chodzi o azacytydynę, lek ratujący życie w leczeniu tych pacjentów. Skutki tej decyzji uderzają w najsłabszą grupę chorych, dla których niepodjęcie leczenia lub jego przerwanie może niejednokrotnie skutkować śmiercią. Decyzja NFZ budzi wiele kontrowersji, gdyż sytuacja dotyczy tak naprawdę kilkuset chorych w całej Polsce. A przecież NFZ jest tylko płatnikiem i sam nie może ustalać ceny leku, gdyż ta ustalana jest przez Ministerstwo Zdrowia po negocjacjach z producentem. NFZ, wydaje się, nie może też ograniczać zakresu finansowania świadczenia gwarantowanego. Tymczasem NFZ zmienia zasady finansowania i nie informuje chorych, w jakiej są sytuacji, natomiast prawo nie pozwala pacjentowi na dopłacenie brakującej kwoty. Stawiam pytanie: Czy ta sytuacja jest tolerowana przez ministerstwo oraz czy zostały podjęte działania - i jakie - by zapobiec takim sytuacjom w przyszłości? Dziękuję bardzo.
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Panie ministrze, mamy niewątpliwie problem. Z jednej strony program, który jest realizowany już wiele lat, przyniósł wymierne korzyści w postaci zakupu chociażby sprzętu medycznego - ta sytuacja w wielu miejscach rzeczywiście znacznie się poprawiła - z drugiej strony efektywność nadal pozostawia wiele do życzenia. Już o tym mówiono w tej Izbie podczas dzisiejszej debaty. Parametry, jeżeli chodzi o wczesne wykrywanie chorób nowotworowych i o skuteczność leczenia, niestety w niewielkim stopniu się poprawiły albo w ogóle się nie poprawiły. Stąd moje pytanie nawiązujące do dyskusji na posiedzeniu komisji oraz do odsyłania i oczekiwania przez komisję, że państwo skorygujecie swoje sprawozdanie. Panie ministrze, kiedy wypracujecie państwo i przedstawicie realny program - oczywiście nie z roku na rok - poprawy tej sytuacji wraz z planem działań? Tego wymaga sytuacja, w jakiej jesteśmy, niezależnie od tego, czy będzie to związane ze zmianami systemowymi funkcjonowania ośrodków onkologicznych, czy z funkcjonowaniem programów profilaktycznych. Generalnie dotyczy to całości tych zagadnień. Co z kontynuacją tego programu? Został nam jeszcze ten rok i rok przyszły. Czy państwo przewidujecie i będziecie wnosić stosowną ustawę oraz czy będziecie chcieli, aby ten program był w kolejnych latach kontynuowany? Wreszcie na koniec: Czy przewidujecie państwo zmianę, jeśli nie w ramach tego programu, to w kolejnym, aby nie dochodziło do tak absurdalnych sytuacji? (Dzwonek) Dotyczy to chociażby screeningu nowotworów jelita grubego, gdzie program z roku na rok jest odnawiany, jest powtarzany. Aż się prosi, aby przygotować program na przykład na 3 lata, aby nie trzeba było co roku aplikować o środki i otrzymywać je w połowie roku. Wydaje się, że kilka tych ważnych spraw jest do uzupełnienia i poprawienia. Prosiłbym, panie ministrze, o odpowiedź na piśmie na moje pytania. Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chcę pana zapytać o konkretny szpital: Beskidzkie Centrum Onkologii - Szpital Miejski im. Jana Pawła II w Bielsku-Białej. Świetny szpital, znakomity personel: pielęgniarki, lekarze. Pierwszy problem, który był tu już wielokrotnie przedstawiany, to limity, kolejki, zadłużenie szpitala, niepłacenie za nadwykonania. Z informacji, jakie posiadam, wynika, że na koniec roku nie zapłacono 17 mln zł za nadwykonania. Czy w tej sprawie pan minister może coś pomóc, żeby ten szpital mógł normalnie funkcjonować? Druga, nie mniej ważna, sprawa dotyczy pracowników, ale przede wszystkim pacjentów. Tak jak powiedziałem, szpital świetnie funkcjonuje, ale potrzebuje inwestycji, potrzebuje nowej rozbudowy, wyposażenia oddziałów chirurgii, ginekologii onkologicznej, radioterapii, hematologii, onkologii klinicznej, rozbudowy i modernizacji nowych sal operacyjnych wraz z wyposażeniem. W ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego został złożony wniosek na kwotę 150 mln zł. Wydawało się, że środki, które zostaną skierowane na realizację tego zadania z puli środków w ramach tego programu, trafią do województwa śląskiego i pozwolą na realizację tej inwestycji. Z informacji, jakie posiadam, wynika, że zarząd województwa podjął decyzję, iż przeznaczy 30 mln zł na inwestycje, czyli, jak można policzyć, rozbudowa będzie trwała 5 lat. Tysiące ludzi czekają w kolejkach i przebywają w trudnych warunkach w tym szpitalu, czekając, że ta inwestycja w szybkim tempie będzie rozbudowa. Czy pan minister może w jakiś sposób pomóc w sprawie tej inwestycji, aby Beskidzkie Centrum Onkologii służyło pacjentom w sposób jak najlepszy i jak najbardziej godny? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytanie związane z badaniami profilaktycznymi. Otóż dzisiaj właściwie nie istnieje pojęcie przymusu badań, tzn. nie ma żadnej gradacji, np. wysokości składki, w momencie kiedy ktoś dba o swoje zdrowie, chodzi na badania itd. Systematycznie wiele kobiet w Polsce dostaje różnego rodzaju informacje listowne o tym, że będzie możliwe np. badanie mammograficzne. Oczywiście są również inne badania. Czy ministerstwo myśli, pracuje nad stworzeniem, nie chcę użyć słowa: przymusu, ale obowiązku wykonania badań w odpowiednim okresie życia, czyli np. badań mammograficznych, strzelę w tej chwili, pierwszego w 30. roku życia i za ileś lat następnego? Czy ministerstwo pracuje również nad tym, żeby lekarze pierwszego kontaktu, ci z POZ-ów, w momencie kiedy powezmą podejrzenie w tym sensie rzeczywiste, że prawidłowo coś zdiagnozują, dostali za to jakąś dodatkową gratyfikację? Prosiłbym, żeby pan minister był łaskaw na te pytania odpowiedzieć. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Lech Kołakowski
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Powszechnie uważa się, że hańbą dla polskiej medycyny jest nadmierna umieralność kobiet na raka szyjki macicy. Rocznie na tego raka umiera ok. 2 tys. kobiet. Jesteśmy za Rumunią i Albanią. Panie ministrze, co konkretnie zaproponuje pan polskim kobietom? Jaka jest strategia ministerstwa w kwestii wyszczepienia szczepionką przeciw HPV? Dziękuję.
Mówca: Lech Sprawka
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Tak jak wspomniałem w swoim wystąpieniu klubowym, niepowodzeniu szkolenia lekarzy rodzinnych winni byli lekarze i oferenci, w przypadku badań cytologicznych, mammograficznych przyczyną niepowodzenia są pacjentki, które się nie zgłosiły, okazało się, że w tym materiale winni są również posłowie. A mianowicie przyczyna niezrealizowania części programów zdaniem autorów sprawozdania tkwi w tym, że nie możecie państwo tych pieniędzy wydać, bo za późno są uruchamiane. Zapewniam, panie ministrze, a trochę doświadczenia w tym zakresie mam, że to nie jest wina posłów. To jest problem współpracy ministra zdrowia i ministra finansów. Jeżeli nie możecie przebrnąć przez tę barierę, to dobrym podmiotem do zgłoszenia zmiany ustawowej jest rząd. W związku z tym mam pytanie: Czy jest inicjatywa ze strony ministra zdrowia, żeby usunąć barierę, która jest barierą brzmiącą śmiesznie, a która skutkuje tym, że w niektórych przypadkach nawet 50% środków jest niewykorzystanych? Państwo w sprawozdaniu piszecie, że to jest wina posłów. Dalibóg, kompetencje, jeśli chodzi o władzę wykonawczą, są określone w tym zakresie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Gos
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Mam krótkie pytanie do pana ministra. Chodzi mi o problem radioterapii. Z raportu wynika, że mamy w Polsce 23 pełnoprofilowe ośrodki radioterapii, siedem prowadzi tylko wybrane formy radioterapii i mamy też siedem ośrodków niepublicznych. Chcę zapytać, jaki charakter mają te ośrodki niepubliczne. Czy one są pełnoprofilowe, czy działają tutaj tylko na zasadzie pewnego szukania, jak to mówią, rodzynek w cieście? Są bowiem sygnały, że rzeczywiście nie za bardzo te niepubliczne zakłady zabiegają o to, żeby kompleksowo świadczyć usługi, a jedynie wchodzą w obszary samego napromieniowania, co wydaje się, nie jest zbyt korzystne. To jest jedno pytanie. Drugie pytanie: Czy ośrodki niepubliczne w tym przypadku mają dostęp do wsparcia z naszego programu przy zakupie aparatury i sprzętu do wykonywania radioterapii? Dziękuję bardzo.