PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Chciałabym, aby pan minister odpowiedział na kilka pytań, które chcę postawić. Bo dzisiaj od początku tego posiedzenia rozmawiamy o bezpieczeństwie depozytów - i tak traktuję również ten projekt - przy ustawie o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, to jest o bezpieczeństwie ludzi, którzy tam złożyli swoje oszczędności, ale także ludzi, którzy złożyli oszczędności w bankach. Rozumiem, że o tym - bo to są ważne rozmowy - musimy rozmawiać poważnie. Chciałabym pana ministra zapytać, w jaki sposób i ile funduszy własnych przez lata zgromadziły banki, aby działać na tym rynku bezpiecznie. Bo z tego, że uchroniliśmy się, i z tego dobrego rozwiązania, dobrego działania banków nie można próbować wysnuwać wniosków, iż w polskim sektorze bankowym istnieje jakikolwiek cień zagrożenia dla oszczędności Polaków. A zatem chciałabym zapytać: Skoro wprowadzamy do systemu Bankowego Funduszu Gwarancyjnego nowe podmioty, dla których będzie gwarancja depozytów, czyli spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, czy te podmioty również, i w jakim stopniu, będą partycypowały we wpłacaniu środków na ten fundusz stabilizacyjny? Bo to jest istotne - czy wprowadzamy nowy podmiot, obejmując go systemem gwarantowania przez fundusz, bez wniesienia na początek opłat proporcjonalnych do sumy zgromadzonych depozytów. Chciałabym również pana ministra poprosić o wyjaśnienie w kwestii podatku i ryzyka po stronie banków, które (Dzwonek) dokonują wpłaty pomimo stworzenia rezerw na kredyty nieregularne. Dzisiaj banki odpisują sobie kredyty nieregularne, tworząc rezerwy, tak aby bezpiecznie można było gwarantować depozyty. Od tego również odprowadzają podatek. Gdyby pan minister był uprzejmy powiedzieć, ile jest kredytów nieregularnych, bo to będzie również suma zapłaconego podatku, który dochodem w przyszłości dla banków wcale nie musi być, gdyż jest to związane z ryzykiem m.in. niespłacenia kredytów. I ostatnia sprawa, dotycząca opinii, które zostały przekazane w tym kontekście. Czy w odniesieniu do banków spółdzielczych, które mają obowiązek przekazywania swoich środków, czyli lokowania ich w bankach regionalnych, od tej kwoty zarówno w banku, jak i w banku zrzeszającym, gdzie te środki są wnoszone, i są to te same pieniądze, będzie wnoszona ta opłata? A w przypadku podatków chciałabym zapytać pana ministra, jaka jest skala zapłaconego podatku w stosunku do... nawet trudno mi sformułować to pytanie. Jak wygląda podatek od sumy uzyskanego przychodu w bankach? Dziękuję.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

No właśnie, panie marszałku, bo pan minister podał teraz te dane. A więc, panie ministrze, rzeczywiście pan potwierdził tę moją obawę wyrażoną w poprzednim pytaniu. Ja pytałem właśnie, dlaczego, skąd ten opór przed sięgnięciem do sektora finansowego i wprowadzeniem tych środków do budżetu państwa. Rozumiem, fundusz gwarancyjny jest rzeczą ważną. Pan minister wymienił tutaj tę sumę, maksymalną i, jak rozumiem, minimalną - osiemset kilkadziesiąt milionów złotych. To jest, można powiedzieć, symboliczne obciążenie, mimo że nie będzie to koszt uzyskania przychodów. My mówiliśmy o podatku bankowym, choćby okresowym, z którego wpływy przy nie za wysokim obciążeniu aktywów sektora finansowego miały sięgnąć 7 mld zł. I myśleliśmy o przychodzie czy o dochodzie budżetu państwa. Ten upór Ministerstwa Finansów jest dla nas kompletnie niezrozumiały. To jest taki by-pass, można powiedzieć, który państwo stosujecie, żeby pokazać posłom, że jednak do sektora finansowego sięgacie, ale to jest sięgnięcie symboliczne. Co więcej, panie ministrze, pan doskonale przecież wie, że wchodzimy naprawdę w czas poważnego kryzysu w gospodarce i te dodatkowe pieniądze w budżecie będą potrzebne za chwilę jak powietrze. A więc tego uporu ja, mówiąc szczerze, nie rozumiem. Dziękuję bardzo. (Poseł Krystyna Skowrońska: Panie marszałku, to nie było sprostowanie.)
Mówca: Krzysztof Popiołek
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość przedstawiam opinię na temat sprawozdania Komisji Gospodarki, druk nr 1053, o rządowym projekcie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, druk nr 1001. Rząd przedłożył projekt wyżej wymienionej ustawy w związku z obowiązkiem wdrożenia do 16 marca 2013 r. przepisów Unii Europejskiej wynikających z dyrektywy nr 2011/7/UE. Rząd z niedobrą konsekwencją kieruje do Sejmu już kolejny projekt ustawy na przysłowiowy ostatni dzwonek, co w rezultacie prowadzi do przekroczenia narzuconego terminu. Dlatego wszystkie transakcje handlowe zawarte pomiędzy 16 marca 2013 r. a dniem wejścia w życie ustawy nie będą objęte jej regulacjami. Naszym zdaniem ustawa w dużej mierze pozostanie martwa, nie wpłynie na ograniczenie narastających zatorów płatniczych. Przedsiębiorca mierzący się na co dzień z rynkową konkurencją, i to w okresie wszechogarniającego kryzysu, nie skorzysta z narzędzi wynikających z tej ustawy wobec mało rzetelnego klienta, gdyż może to być dla niego ostatnia transakcja, którą z nim przeprowadził. Dla przedsiębiorcy problemem są kontrahenci niepłacący w terminie, ale prawdziwym nieszczęściem, a czasem wręcz tragedią są nieuczciwi tzw. przedsiębiorcy, inaczej oszuści, którzy biorą towar czy korzystają z usługi i w ogóle za to nie płacą. Jednakże w celu ukrócenia tych praktyk rząd, można powiedzieć, nie robi nic. Sprawy wniesione do sądów gospodarczych wloką się latami, daje się tym samym czas oszustom na upłynnienie resztek majątku, a potem sąd ogłasza upadłość, gdy w zasadzie już nie ma masy spadkowej. Co dzieje się z tzw. przedsiębiorcą? W niedługim czasie otwiera nową firmę na siebie lub na rodzinę i nikt nie pociąga go do odpowiedzialności, i nie pyta, skąd wziął pieniądze na nowy interes. Wracając do sprawy projektu ustawy, trzeba zaznaczyć, że na etapie prac komisyjnych posłowie wnieśli kilka dobrych poprawek, m.in. taką, iż upomnienie można doręczać drogą elektroniczną, oraz taką, która pozwala liczyć termin zapłaty od dnia otrzymania towaru, co będzie dobre w sytuacji, kiedy kontrahent uchyla się od przyjęcia faktury. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość nie wnosi uwag do sprawozdania komisji. Mamy nadzieję, że procedowany projekt ustawy chociaż teoretycznie poprawi los dostawców towarów choćby do sieci sklepów wielkopowierzchniowych. Ważne jest, aby w ogóle informacja o ustawie dotarła do przedsiębiorców. Po prostu żeby przedsiębiorcy mogli skorzystać z takiej ustawy, ważne jest, aby o niej wiedzieli. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Kuchciński
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dwie poprawki. Dziękuję. Głos ma pan poseł Krzysztof Borkowski, Polskie Stronnictwo Ludowe.
Mówca: Zbigniew Matuszczak
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec sprawozdania Komisji Gospodarki o rządowym projekcie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych. Chciałbym oświadczyć, że posłowie Sojuszu Lewicy Demokratycznej są jak najbardziej zainteresowani pełną ochroną polskich producentów w związku z opóźnieniami w zapłatach, co często prowadzi do utraty płynności finansowej, utraty rentowności i konkurencyjności. Jak się okazuje, jest to najczęściej skutek zatorów płatniczych. Dotychczasowe prawo, nieuwzględniające instrumentów wspomagających zmniejszenie opóźnień w zapłacie i niedyscyplinujących do stosowania krótkich terminów zapłaty, dotkliwie uderzało w małe i średnie przedsiębiorstwa. Problemy zatorów płatniczych dotyczą nie tylko transakcji między przedsiębiorcami, ale również zawieranych umów, których stroną są organy publiczne stosujące długie terminy zapłaty. W porównaniu z obecnie obowiązującą ustawą wprowadzono szereg nowych instrumentów dyscyplinujących strony transakcji handlowych do znacznego ich skrócenia. Daje to - może jeszcze nie w pełni satysfakcjonującą - nadzieję drobnym i średnim przedsiębiorcom na większą płynność finansową i stabilizację w działalności ich firm, gdyż dysponując takimi instrumentami prawnymi jak nowa ustawa o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, łatwiej będzie dochodzić swoich praw, przede wszystkim w postępowaniach przeciwko nierzetelnym kontrahentom. Klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej popiera projekt ustawy, popiera również zgłoszone poprawki, i będzie głosował za jej uchwaleniem. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tomasz Górski
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu klubu Solidarna Polska po raz kolejny przedstawić stanowisko wobec projektu ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, druk nr 1001, oraz sprawozdania Komisji Gospodarki dotyczącego tego projektu ustawy, druk nr 1053. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedstawiam stanowisko Solidarnej Polski po raz kolejny. Tak naprawdę zostało ono już przedstawione dnia 3 stycznia i od tamtego czasu niewiele się zmieniło. Solidarna Polska sądziła, że projekt ustawy zostanie znacząco zmieniony w Komisji Gospodarki, tak się jednak nie stało. O ile ten projekt ustawy spełnia wymóg wdrożenia przepisów unijnych, o tyle absolutnie nie spełnia swojego zadania w kwestii podstawowej: zwalczania pogłębiającego się problemu zatorów płatniczych poprzez wprowadzenie instrumentów wspomagających zmniejszenie opóźnień w zapłacie należności i dyscyplinowanie stron do stosowania krótkich terminów zapłaty. W tej kwestii ten projekt ustawy praktycznie niczego nie wprowadza. Po pierwsze, zapisy przedłożonej w projekcie ustawy nie mają charakteru obligatoryjnego i przedsiębiorcy mogą je wprowadzać, ale nie muszą. W praktyce, jeżeli będziemy mówili o relacjach: słaby przedsiębiorca contra duża firma narzucająca pewne warunki, oczywiste jest, że przedsiębiorca, bojąc się utraty kontrahenta, nie wprowadzi żadnych zapisów, to znaczy nie wprowadzi w życie przepisów tej ustawy, po prostu będą one martwe. Kolejną sprawą jest absolutne niedostrzeżenie problemów, z jakimi zmagają się polscy przedsiębiorcy, bo tak naprawdę mówienie o tym, że przedsiębiorca będzie mógł domagać się zapłaty i odsetek po 60 dniach czy nawet po 30 dniach praktycznie niczego nie wnosi. Rząd musi kompleksowo skoncentrować się na problemach polskich przedsiębiorców. Zdiagnozowaliśmy już przyczyny zatorów płatniczych: mała, słaba płynność finansowa polskich przedsiębiorców, słaby dostęp do kapitału, wysokie koszty pracy. To są wysokie podatki, niejednoznaczne przepisy, najróżniejsze interpretacje przepisów skarbowych przez różne izby skarbowe, to są problemy, do których rząd absolutnie nie odnosi się. Tak naprawdę ten projekt ustawy - ze względu na takie zapisy - jest totalną fikcją i tylko i wyłącznie, można powiedzieć, podkładką pod ewentualną karę ze strony Unii Europejskiej. Procedujemy bowiem nad projektem ustawy, który kompletnie niczego nie wniesie. Mam wrażenie - i Solidarna Polska - że rząd uważa, iż zajął się znacząco problemami zatorów płatniczych. Dlatego składam wniosek w imieniu Solidarnej Polski o zajęcie się wreszcie problemami polskich przedsiębiorców i nietworzenie jakichś absurdalnych, fikcyjnych przepisów tylko po to, żeby wykazać się przed Unią Europejską, że rząd coś robi. Wnoszę także o to, aby rząd przedstawił Sejmowi coś konkretnego, coś, co pomoże polskim przedsiębiorcom w rozwiązaniu tego trudnego problemu zatorów płatniczych. Solidarna Polska rozważy, czy zagłosować za omawianym projektem ustawy czy przeciw, bo, tak jak powiedziałem, ten projekt zawiera martwe przepisy i polscy przedsiębiorcy na pewno na tym nie zyskają. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Popiołek
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wrócę do mojego pytania sformułowanego w pierwszym czytaniu. Ponownie chcę zapytać, co rząd zamierza zrobić z bankowym tytułem egzekucyjnym. Wiemy już, że Trybunał Konstytucyjny wyraził opinię, iż nie jest on sprzeczny z konstytucją, ale jak to się ma do równości w obrocie gospodarczym? Dlaczego banki nie dochodzą swoich roszczeń przed sądem jak inni przedsiębiorcy? Skrzynki mailowe posłów zasypywane są prośbami o interwencję, szczególnie jeśli chodzi o Getin Bank. Banki w sposób bezwzględny korzystają z bankowego tytułu egzekucyjnego, doprowadzając do tragedii rodzinnych. Dzisiaj nikt nie chce zająć się takimi sprawami. Kiedy skierowałem pismo do KNF z prośbą o sprawdzenie tego banku w trybie nadzoru, otrzymałem pouczenie, że taką sprawę należy kierować do sądu, a nie do KNF. Dlaczego zatem na banki nie nałożono obowiązku kierowania spraw problemowych do sądu? I dopiero potem, jak każdy inny przedsiębiorca, mogłyby one dochodzić swoich należności, egzekwować je po uprawomocnieniu się wyroku w trybie egzekucyjnym. Natomiast dzisiaj mamy taką sytuację, że banki samowolnie egzekwują tyle, ile uważają za stosowne, doprowadzając ludzi do nędzy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy, jako zmierzający do zapewnienia, umocnienia, pewności obrotu gospodarczego, zyska pewnie przychylność uczestników tego obrotu, czyli przedsiębiorców, handlowców, ale tak jak w tej debacie już kilkakrotnie stwierdzono, część tych przepisów i tak pozostanie martwa. Czy zatem w trakcie procesu legislacyjnego nie pojawiały się postulaty, aby jakoś wzmocnić te przepisy - bo rzecz dotyczy zobowiązań cywilnoprawnych, wykonywania umów wzajemnych, terminów płatności - aby część tych zapisów znalazła się po prostu w Kodeksie cywilnym, czyli w ustawie, której ranga jest nieporównanie wyższa od rangi zwykłej ustawy? Dziękuję.
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Kiedy gospodarka świetnie się rozwija, gdy jest dobry rząd, szanowna Wysoka Izbo, wtedy problem zatorów jest minimalny. Niestety, w Polsce mamy rząd nieudaczników, którzy doprowadzają do tego, że małe polskie firmy, mikrofirmy, coraz częściej bankrutują. Wysoka Izbo! Według danych w ciągu 12 miesięcy 2012 r. zbankrutowało 877 przedsiębiorstw, czyli o 21% więcej niż w 2011 r. Jest to wynik najwyższy od 8 lat i aż o ponad 100% wyższy niż w 2007 r., który był ostatnim rokiem spadku liczby bankructw. Panie pośle Szejnfeld, wie pan, kto rządził w 2007 r. Dane są dla was okrutne. Doprowadzacie do tego, że nasze mikro-, małe i średnie firmy bankrutują i mają zatory, bo wiemy, jaka jest przyczyna zatorów. Przyczyną zatorów, panie Szejnfeld, jest to, że w gospodarce dzieje się źle, że poprzez ministerstwo nie umiecie zarządzać odpowiednimi instrumentami pobudzającymi gospodarkę. Pytam Ministerstwo Gospodarki: Jakie ministerstwo ma rozwiązania, aby wzmocnić polskie mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa? Wysoka Izbo! To jest obecnie dramat, jeśli chodzi o sytuację gospodarczą, do jakiej doprowadziła koalicja rządząca Platforma i PSL. Bierzcie wzór z rządów PiS w 2007 r. Podkreślam, wtedy była gospodarka kwitnąca. Bierzcie z nas przykład. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zdiagnozowano, wszyscy o tym wiemy, że jednym z głównych problemów wpływających właśnie na te zatory płatnicze są wieloletnie postępowania sądowe. Tutaj jest pytanie od przedsiębiorców: Dlaczego państwo nie robią nic w tym kierunku, żeby polepszyć tę sytuację, żeby jednak przedsiębiorcy swoje roszczenia w drodze postępowania mogli wyegzekwować szybciej? Wiemy, co dzieje się w Polsce. W sądzie siedzi się latami, często firmy te upadają w międzyczasie, bo nie są w stanie zapłacić ani podatków, ani utrzymać swoich pracowników. Czy państwo w ogóle w tym kierunku macie jakiekolwiek rozwiązania dla polskich przedsiębiorców? Czy dalej będziecie zajmować się tylko przystosowaniem do prawa unijnego, czy realnie pomożecie polskim przedsiębiorcom?
Mówca: Krzysztof Borkowski
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Niewątpliwie ustawa jest bardzo ważnym aktem, ale - mówiłem już to w wystąpieniu, lecz jeszcze raz chcę to zaakcentować - jak popatrzy się na polską mapę gospodarczą - patrzymy wszędzie - to w większości są to firmy handlowe, jest również kapitał zachodni, a bardzo niewiele jest firm produkcyjnych. W moim regionie pewnie jest 20% firm produkcyjnych, a 80% firm handlowych. Gdy patrzymy, jadąc przez Polskę, to są jeszcze rozmaite dyskonty - szczególnie dyskonty bardzo rozwijają się, sieci wielkopowierzchniowe mniej - a firm produkcyjnych nie widać. W związku z tym myślę, że ta ustawa co prawda wspomoże szczególnie producentów - szybciej będą otrzymywać zapłaty - ale ona nie załatwia czegoś, co jest najważniejsze. Wiele trzeba zmienić w przepisach karnych, żeby nieuczciwego kupca, który kupuje i wie, że nie zapłaci, zmobilizować Kodeksem karnym. Dzisiaj mówienie o prawie gospodarczym bez przepisów karnych nic nie daje. Mam pytanie do pana ministra, do Ministerstwa Gospodarki: Jak idzie współpraca, jeżeli chodzi o resort sprawiedliwości, i czy zmienia się coś w tym kierunku? Mówi się bowiem o tym dużo, ale niewiele z tego wynika. Do prokuratury każde złożone zawiadomienie jest zazwyczaj kierowane. Sprawa jest umarzana i trzeba dochodzić w procesie cywilnym, a sprawy cywilne trwają latami. A więc warto, myślę, pochylić się nad tym, żeby to zmienić. Jeszcze jedna sprawa. Mam tutaj podobne pytanie, jeśli chodzi o bankowe tytuły egzekucyjne. Rzeczywiście wielu drobnych przedsiębiorców czy nawet prywatnych obywateli nie potrafi sobie poradzić. (Dzwonek) Z bankowego tytułu egzekucyjnego bowiem jest prowadzona egzekucja, po czym okazuje się, że jest bezpodstawna i ten mniejszy zostaje bez opieki. A więc również mam takowe pytanie do pana ministra, może nie do tego, tylko raczej do ministra sprawiedliwości. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Również mam pytanie do pana ministra. Otóż wprowadzamy tutaj, na tej sali, kolejne rozwiązania, które mają służyć ograniczeniu, likwidacji zatorów płatniczych, natomiast zatory zamiast ograniczać się, niestety powiększają się. Mówiąc szczerze, obawiam się, czy to dostosowanie, wprawdzie dostosowanie do prawa unijnego, coś, szczególnie w sytuacji małych i średnich firm, poprawi. Nie ulega bowiem wątpliwości, że mamy tutaj swoisty dyktat dużych firm i on powiększa się wraz z narastającym kryzysem. To one narzucają uciążliwe warunki płatności i omijają już istniejące prawo. Potwierdzają to dane samego resortu gospodarki. Przypominam, że w uzasadnieniu do projektów ustaw, nad którymi tutaj debatowaliśmy, znajdowały się właśnie informacje liczbowe pokazujące, że zatory płatnicze pogłębiają się - nie zmniejszają się, tylko pogłębiają się. Panie ministrze, bo rozumiem, że to jest dostosowanie do prawa unijnego, jakie pan widzi rozwiązania, które rzeczywiście mogłyby poprawić tę sytuację? Czy ministerstwo pracuje nad jakimiś rozwiązaniami, które autentycznie mogłyby poprawić tę sytuację? Obawiam się bowiem, że my tutaj jakby uspakajamy się kolejnymi projektami, tym, że one powinny dać pozytywne rezultaty. Jednak one wchodzą w życie, a rezultatów nie widać. A więc rozumiem, że państwo oceniacie efektywność kolejnych instrumentów, rozwiązań i zastanawiacie się, co rzeczywiście mogłoby te zatory płatnicze ograniczyć. Dziękuję bardzo.
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam do pana pytanie, bo w tych informacjach, które uzyskaliśmy jako materiał z uzasadnieniem do ustawy, państwo podajecie, że przeprowadziliście ankietę. Ta ankieta co prawda była przeprowadzona w roku 2011. Później w jakiś sposób przekazujecie nam informacje z różnych rankingów, które zostały przeprowadzone czy to na początku roku 2012, czy trochę wcześniej. Mam pytanie do państwa: Czy prowadzicie taki monitoring? Czy sprawdzacie, czy będziecie w jakiś sposób kontrolować, jak wyglądają te zatory płatnicze? Czy dalej będzie to doraźne sprawdzanie przez ankiety wysyłane, tak jak słyszeliśmy, do ponad 6000 przedsiębiorców? Moim zdaniem odzew tego jest niewielki, bo jeśli otrzymujemy ponad 280 ankiet, to pytanie, co z tymi pozostałymi. Czy przedsiębiorcy nie chcieli odpisać, czy nie mają problemów? Czy państwo przewidujecie jakieś instrumenty, które na bieżąco będą to monitorować? Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Tym razem zwracam się do pana przewodniczącego, bo był uprzejmy wymienić moje nazwisko i mówić o sprawach upadłości. Tylko pół zdaniem o tym wspomniałem, ale, panie pośle, wprowadza pan w błąd opinię publiczną. Rozumiem, że ma pan obowiązek lukrowania rzeczywistości jako przedstawiciel koalicji rządzącej, ale ta rzeczywistość naprawdę skrzeczy. Te prawie 900 firm, które upadło, to są upadłości realizowane według kodeksu spółek, czyli przez sądy. Porównał to pan ze 100 tys. przedsiębiorstw w ogóle zarejestrowanych w Polsce, a więc generalnie przedsiębiorstw w większości jednoosobowych. To jest jakieś gigantyczne nieporozumienie. Jakieś gigantyczne nieporozumienie. Informuję, że właśnie tych dużych i średnich firm w formie spółek upadło o 1/3 więcej niż w roku 2011. To jest po prostu katastrofa. A w sektorze budowlanym jest dosłownie zapaść. Panie pośle, niech więc pan - jako człowiek reprezentujący koalicję i odpowiadający za sprawy gospodarcze w Platformie - naprawdę zdejmie różowe okulary, bo w gospodarce jest tragedia. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Dosłownie sekundę. Chciałbym powiedzieć panu Szejnfeldowi, że jest jednak dramat, naprawdę jest dramat wśród małych i średnich firm. Zapraszam pana chociażby do mojego powiatu zgierskiego. Zobaczy pan, co panu powiedzą przedsiębiorcy. Odbywam takie spotkania. Mówią, że w 2007 r. sytuacja była o 100% lepsza, panie ministrze. O 100% lepsza. Był pan kiedyś ministrem, więc mogę tak pana tytułować. Powinien pan wyciągać z tego jakieś wnioski, a nie - tak jak powiedział pan poseł Kuźmiuk - lukrować rzeczywistość. Dziękuję.
Mówca: Adam Szejnfeld
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, stosując się i do regulaminu, i do wymogów pana marszałka, nie będę tej polemiki kontynuował, ale przedstawione stanowiska i opinie wymagałyby repliki, więc powiem inaczej. Przecież bardzo wyraźnie mówiłem... (Poseł Marek Matuszewski:... że nie ma dramatu.) Ja tu występuję w imieniu komisji, w związku z czym nawet nie mam uprawnienia, żeby z panami polemizować, choć bardzo chętnie bym to uczynił, ale pan marszałek mi nie pozwoli, więc powiem tylko tyle. Przecież mówiłem, że tych niespełna 900 firm to jest co najmniej o kilkaset więcej, a nie ma takiej idealnej gospodarki, w której by nie było upadłości, niżbyśmy chcieli. Przecież nikt tego nie toleruje, nie akceptuje i nie chce. Powiedziałem tylko, że netto, a więc w wypadku zarejestrowanych firm i wyrejestrowanych, czyli niekoniecznie tych, które zbankrutowały, to i tak kilkadziesiąt tysięcy mamy do przodu. Ale też, panie pośle, oczywiście, że w 2007 r. było lepiej niż w latach 2009, 2010 albo 2013, bo wtedy była koniunktura w Europie i na świecie, a teraz jest dekoniunktura. (Oklaski)
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W Polsce jest bardzo dużo firm, które korzystają z usług podwykonawców i usiłują przerzucać na nich całe ryzyko inwestycji, dlatego do umów wprowadzają postanowienia, z których wynika, że termin zapłaty za prace zrealizowane przez podwykonawców jest uzależniony od tego, czy generalny wykonawca otrzyma zapłatę od inwestora. Takie postanowienia są dla tych często niewielkich, rodzinnych firm bardzo niekorzystne. Takie postępowanie krzywdzi małe firmy i jest niezgodne z prawem, bo sposób płatności jest uzależniony od zdarzenia przyszłego i niepewnego, gdyż nie ma pewności, czy i kiedy nastąpi rozliczenie inwestora z generalnym wykonawcą. Jak wiadomo, w świetle przepisów wymagalność może być umową odsuniętą w czasie, jednak musi być zdarzeniem pewnym. Jeśli w takich przypadkach są jakieś nieprecyzyjne zapisy lub luki w prawie, to przy okazji tej ustawy należałoby je uwzględnić i również uregulować. Dziękuję.