PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Renata Butryn
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Panie Ministrze! Według badań naszych naukowców ponad 30% uczniów szkół ponadpodstawowych codziennie sięga po e-papierosy. Nie ma zakazu, więc trudno jest walczyć z tym zjawiskiem, z tą modą na e-papierosy wśród młodzieży. Chciałabym zapytać, czy ministerstwo przewiduje, mimo że nie ma jeszcze ustawy, rozesłanie do szkół materiałów, które będą to propagować, informować o tym, do czego doszła Światowa Organizacja Zdrowia. I jeszcze jedna rzecz. Chciałabym zwrócić uwagę na to, że wiele samorządów - taka debata odbyła się m.in. w Krakowie, Płocku, Warszawie, Łodzi, Poznaniu czy Gdańsku - nie czekając na naszą ustawę, podjęło już decyzję o zakazie używania e-papierosów właśnie w miejscach publicznych, szczególnie w komunikacji miejskiej. Na to chciałabym zwrócić uwagę, bo to już zaczyna być wstydliwym problemem dla naszego parlamentu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Dziedziczak
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! Chciałbym zadać pytanie dotyczące sytuacji bez precedensu po 1989 r. Mianowicie dziennikarze stojący z boku, przyglądający się wydarzeniom, relacjonujący dla nas wydarzenie zostali zatrzymani przez policję i pomimo że wylegitymowali się, okazali legitymacje prasowe, mimo że wytłumaczyli, jasno wyjaśnili, że są dziennikarzami, zostali przez policję zatrzymani, wyprowadzeni w kajdankach i spędzili noc za przysłowiowymi kratkami. Taka sytuacja w Polsce po 1989 r. nie miała miejsca. Sytuacja ta bardzo niepokoi środowiska dziennikarskie. Jednoznaczne stanowisko w tej sprawie wydały stowarzyszenia dziennikarskie, ze Stowarzyszeniem Dziennikarzy Polskich na czele. Informacja o tych wydarzeniach pojawiła się również na stronach międzynarodowego stowarzyszenia ˝Reporterzy bez Granic˝, gdzie w bardzo mocnym artykule opisano te niebywałe praktyki, do jakich dochodzi w Polsce, dzisiaj, w 2014 r. Chcielibyśmy zapytać pana ministra, jak wyglądają wyjaśnienia dotyczące tej sprawy. Dlaczego dziennikarze zostali zatrzymani? Dlaczego - pomimo że pokazali legitymacje prasowe, pomimo że nie było żadnych wątpliwości, że są to dziennikarze stojący z boku, relacjonujący protest - spędzili oni 24 godziny za przysłowiowymi kratkami? Wreszcie chciałbym się zapytać, jakie było kryterium w przypadku zatrzymania dziennikarzy. Przedziwna sytuacja polega również na tym, że dziennikarze pewnych stacji nie byli zatrzymani, i bardzo dobrze (Dzwonek), a dziennikarze Telewizji Republika i Polskiej Agencji Prasowej nie tylko zostali zatrzymani, ale pomimo wyjaśnień, że są dziennikarzami, spędzili 24 godziny za kratkami. Nie muszę mówić normalnym ludziom, jak duże są to represje.
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pan minister ominął odpowiedź na główne, jak się wydaje, pytanie w tej sprawie. Mianowicie pytanie: Dlaczego, mimo wylegitymowania się przez dziennikarzy, niektórych, wybranych dziennikarzy zatrzymano? Mam pytanie, panie ministrze, bo pan też o tym tak wprost nie powiedział: Czy w ramach sprawowanego nadzoru minister spraw wewnętrznych przeprowadził badanie tej sprawy? Czy była kontrola postępowania Policji? Jakie są z tego wnioski? Bo w mojej ocenie zdecydowanie - pomijając wszystkie inne względy, które tu można przywołać - Policja zastosowała siły i środki nieadekwatne do sytuacji. Tam absolutnie nie było takiej potrzeby, która by uzasadniała taki krok wobec dziennikarzy. Ponadto proszę o odpowiedź na pytanie: Dlaczego Policja kontaktowała się z kancelarią prezydenta? Ja wiem, czyj to jest obiekt, ale tam podmiotem najbardziej zainteresowanym, którego dotyczył protest, była PKW. Dlaczego to nie z PKW (Dzwonek) podjęto jakiekolwiek decyzje dotyczące tego, czy jest potrzeba interwencji i na jaką skalę, tylko z kancelarią prezydenta? W związku z faktem, że prezydent Bronisław Komorowski zajął bulwersujące stanowisko wobec tego, co się stało w wyniku wyborów, wobec tego, co dotyczy nieprawidłowości wyborczych, można mieć tu różne podejrzenia. W związku z tym, panie ministrze, proszę uzupełnić odpowiedź na zadane pytania. Pamiętajmy, że już raz wydarzyła się sytuacja bardzo groźna, czyli wejście służby specjalnej, ABW, do redakcji jednego z tygodników. To jest drugi bardzo groźny przypadek...
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

...i musimy to wyjaśnić. Dziękuję.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Szanowna Pani Minister! Ustawa o świadczeniach rodzinnych wprowadza zasiłek pielęgnacyjny. Ten zasiłek pielęgnacyjny dotyczy dzieci do 16. roku życia posiadających orzeczenie o niepełnosprawności, pozostałych osób o znacznym stopniu niepełnosprawności, a także osób do 21. roku życia o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Do naszych biur poselskich trafia bardzo dużo ludzi, którzy podnoszą kwestię ich zdaniem z punktu widzenia społecznego pewnej niesprawiedliwości. Wczoraj istnienie tę niesprawiedliwości z tej trybuny potwierdził pan minister Jarosław Duda. Powiedział, że to jest niesprawiedliwe i że rząd będzie nad tym pracował. Chodzi o zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł przyznawany przez ośrodki pomocy społecznej. Zasiłek pełniący podobne funkcje, ale inny, mianowicie dodatek pielęgnacyjny wypłacany z systemu ubezpieczeniowego, wynosi w tej chwili 206 zł i 76 gr. Szanowna pani minister, oba te świadczenia startowały z tego samego poziomu. Przypomnę: w 2004 r. zasiłek pielęgnacyjny wynosił 144 zł, a dodatek pielęgnacyjny - 144,25 zł, 1 marca 2006 r. zasiłek pielęgnacyjny wynosił 153 zł, a dodatek pielęgnacyjny - 153,19 zł. Od tamtego momentu nie przeprowadzono żadnej waloryzacji, mimo że świadczenia rodzinne były podwyższane przez Radę Ministrów w 2009 r. i w 2012 r. Wówczas Rada Ministrów nie uznała za stosowną waloryzacji tego zasiłku. Klub poselski w marcu 2013 r. złożył stosowny projekt ustawy. Komisja polityki społecznej na wniosek rządu (Dzwonek) odrzuciła projekt poselski. Od 12 września 2013 r. do dziś ten nasz projekt leży w zamrażarce komisji polityki społecznej i Wysoka Izba nie chce go rozpatrzyć. Rząd PO, SLD w przyszłości, mam nadzieję, zmieniłby tę sytuację, ale teraz wygląda to tak, że rząd Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego wstydzi się nawet wyjść z tym na trybunę sejmową i rozpatrzyć ten bardzo ważny dla prawie miliona osób problem. Dziękuję.
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani minister, właściwie naprawdę nie macie czym się chwalić, że zasiłki rodzinne będą podwyższone pierwszy raz od 2004 r., czyli od czasu, kiedy tę ustawę wprowadził Sojusz Lewicy Demokratycznej. To wstyd, bo ustawa mówi o tym, że należy okresowo weryfikować te świadczenia. Chcę powiedzieć, że problem, o którym mówił pan poseł Tomaszewski, jest kolejną wstydliwą sprawą w niesprawiedliwej polityce społecznej rządu. Ja chcę dołożyć następną. Pani pochwaliła się tym, że podwyższono świadczenia pielęgnacyjne na dzieci. Fakt, bardzo się z tego powodu cieszymy, ale jak można, patrząc sprawiedliwie na sprawę, zostawić ten sam tytuł opiekuńczy za o połowę niższe pieniądze? Przecież opiekunowie osób dorosłych, które często uległy wypadkowi dzień po osiągnięciu 18. roku życia, mają o połowę niższe świadczenie, zupełnie inny dostęp oparty na kryteriach dochodowych itd. (Dzwonek) W moim przekonaniu ten wasz sukces jest waszą klęską, bo wprowadza niesprawiedliwość wobec najsłabszych, opiekunów osób, które nie są w stanie same żyć. Dlatego pytam, kiedy tę sprawę rozwiążecie. Ostatnia kwestia, ulgi prorodzinne. Ci, którzy mają dochody, mają ulgi. A co zrobić z 3 mln dzieci osób bezrobotnych, które nie mogą odliczać ulg, bo nie mają dochodu? Czy te dzieci są gorszego gatunku? Pomóżcie im też jakoś żyć. Dziękuję.
Mówca: Jan Łopata
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, pani marszałek. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowna Pani Prezes! Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, a konkretnie art. 15 ust. 1 tejże ustawy, stanowi, że czynem nieuczciwej konkurencji jest m.in. pobieranie innych niż marża handlowa opłat za przyjęcie towaru do sprzedaży. Intencją ustawodawcy było przeciwdziałanie praktykom sieci handlowych, które uzależniały przyjęcie towaru do sprzedaży od zapłacenia przez dostawców różnego rodzaju opłat. Niestety, i to trzeba wielokrotnie podkreślić, niestety, praktyka pokazuje, że sieci handlowe stosują różne formy tzw. opłat półkowych. Dysponuję informacjami o 40 oprócz marży handlowej różnego rodzaju dodatkowych opłatach. Oczywiście zdaję sobie sprawę, że mam tylko dwie minuty na zadanie pytania i nie sposób, nawet szybko czytając, wszystkie tu wymienić, ale chociażby kilka, dla informacji. Otóż są to takie opłaty, jak: opłaty za usługi promocyjne wyrażone w procentach lub wartości, opłaty za usługi reklamowe, akcje lojalnościowe, opłata za usługi półkowe, upusty zakupowe, upusty wyprzedażowe, akcje związane z gratisami, opłaty z tytułu otwarcia nowej placówki, opłata za zakup, przyjęcie innej sieci - szukam co ciekawszych - opłata za utrzymanie indeksów przez cały rok sprzedaży, opłata za audyt zakładu produkcyjnego dostawcy, opłata za okresowe badania kontrolne, opłata za obsługę działów prawnych sieci, opłaty za przeprowadzanie badań konsumenckich itd. Tak jak mówiłem, mam wypisanych 40 opłat. Nie sądzę, żeby to były wszystkie rozwiązania, które sieci handlowe stosują wobec dostawców. Więc mamy teorię czy zapis ustawowy i praktykę, o której wspomniałem, a dostawcy towaru twierdzą, że zawieranie umów, których celem (Dzwonek) jest promocja towarów w sklepie, zostało im narzucone i stanowi warunek konieczny przyjęcia przez sieci towarów do sprzedaży. W związku z tym mamy pytania, które przedstawiliśmy również w formie pisemnej: Czy ministerstwo dostrzega problem dotyczący stosowania przez duże sieci handlowe dodatkowych opłat? Czy nie należy znowelizować ustawy, o której wspomniałem, by była skuteczna? Dziękuję.
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Prezes! Otóż pani stwierdziła, że jest różnorodność stanów faktycznych. Jednak jeden stan faktyczny ma wartość stałą - dziś 80% społeczeństwa zaopatruje się w hipermarketach, wielkich powierzchniach handlowych, a wielkie powierzchnie handlowe w Polsce stanowią 100% zewnętrznego kapitału. Każda instytucja rządowa, każda instytucja konstytucyjna ma obowiązek działania na rzecz polskiej gospodarki i polskich konsumentów. Wyborcy skarżą się, że nie ma żadnych badań stanu towarów w hipermarketach, że konsumenci są narażeni na kupowanie mięsa o niewłaściwych parametrach, że wielkie powierzchnie handlowe nie podlegają kontroli polskich instytucji kontrolnych. To są problemy. I dziś jako Polacy spójrzmy sobie tu, w Sejmie, w Wysokiej Izbie... (Dzwonek) Przepraszam, pani marszałek, muszę jednak dokończyć tę myśl. Otóż mamy embargo zewnętrzne na polskie produkty. Dzisiaj nie mogę jabłka ani gruszki, ani owocu, który jest hodowany w Polsce, kupić w wielkiej powierzchni handlowej, gdzie się zaopatruję, bo są tam owoce portugalskie, włoskie etc. Czy istnieje możliwość, kieruję to do polskiego rządu, żeby odzyskać polski rynek we własnym kraju? Narzekamy bowiem, że mamy poblokowane rynki z zewnątrz, a jesteśmy w tej chwili sierotą na własnym rynku, własny rynek oddaliśmy bez wystrzału, jak to się mówi.
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Nasuwa się zasadnicze pytanie: Czy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów działa, zmierza w tym kierunku, żeby zbadać w zgodności z przepisami, normami unijnymi, w jaki sposób bronić polskiego rynku, bronić polskiego producenta?
Mówca: Andrzej Dąbrowski
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Ustawą z dnia 26 września 2014 r. do ustawy o finansach publicznych od dnia 1 stycznia 2015 r. dodany zostaje art. 83a, na podstawie którego minister finansów otwiera w Banku Gospodarstwa Krajowego rachunki, na których przechowywane są pieniądze przejęte do depozytów sądowych. Jednocześnie minister finansów jest upoważniony do czasowego zarządzania w celu sfinansowania potrzeb pożyczkowych budżetu państwa oraz w związku z zarządzaniem długiem Skarbu Państwa środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunkach depozytowych. W dotychczas obowiązującym stanie prawnym środki pieniężne pozostające na rachunkach depozytowych sądów nie mogły być wykorzystywane na potrzeby budżetu państwa i w celu obniżenia deficytu publicznego. Minister finansów nie posiadał również kompetencji do zarządzania takimi środkami w celach wskazanych w powyższym przepisie. Jak wynika jednak z cech instytucji depozytu sądowego, cele złożenia środków do depozytu sądowego są zgoła inne niż wynikające ze znowelizowanych przepisów ustawy o finansach publicznych. Depozyt sądowy służyć ma swego rodzaju pieczy nad środkami pieniężnymi przekazanymi przez składającego na przechowanie, nie polega on natomiast w swojej istocie na czerpaniu przez przechowującego korzyści z tych środków, co stało się celem przedmiotowej nowelizacji. W związku z wejściem w życie przedmiotowej nowelizacji od dnia 1 stycznia 2015 r. podmioty składające środki pieniężne do depozytów sądowych staną się faktycznie przymusowymi ˝pożyczkodawcami˝ Skarbu Państwa. Środki pieniężne złożone do depozytu sądowego, a więc środki niepochodzące z podatków czy innych danin publicznych, które powinny stanowić podstawowe formy zmniejszania deficytu państwa, zostaną niezależnie od woli podmiotów składających świadczenie do depozytu sądowego wykorzystane w celu obniżenia poziomu długu publicznego. Uregulowanie w przedmiotowy sposób wykorzystania środków zgromadzonych w depozytach sądowych narusza zasadę zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa oraz godzi w prawo własności, co daje uzasadnione podstawy do stwierdzenia, że powołane przepisy są niezgodne z zasadą poprawnej legislacji sformułowaną w art. 2 konstytucji oraz prawem do ochrony własności i innych praw majątkowych zgodnie z art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 64 ust. 3 konstytucji. (Dzwonek) Mając powyższe na uwadze, zwracamy się z wnioskiem o udzielenie informacji na temat przebiegu prac nad ustawą zarówno w fazie resortowej, jak i w fazie parlamentarnej, ze szczególnym uwzględnieniem odniesienia się do opinii prawnych wydawanych w toku prac nad ustawą co do jej zgodności z konstytucją oraz o wskazanie powodów rozpoczęcia prac nad przedmiotową zmianą w prawie, a także określonych przewidywanych korzyści dla Skarbu Państwa po wejściu w życie nowelizacji. Dziękuję i przepraszam za przedłużenie wystąpienia.
Mówca: Krystyna Kłosin
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Chciałabym się zwrócić z pytaniem dotyczącym trybu nadzoru nad majątkiem Polskiej Akademii Nauk, który wynika z art. 5 ust. 1 ustawy o PAN, o informację, czy zostały wypełnione przez Polską Akademię Nauk zapisy art. 70 ust. 1 i 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące system nauki. Termin wykonania przez władze PAN zobowiązania do przekazania wykazu nieruchomości niezbędnych do realizacji zadań statutowych PAN został przekroczony 1 października 2013 r., za rok natomiast władze Polskiej Akademii Nauk zgodnie z art. 70 ust. 2 omawianej ustawy będą zobligowane do wykonania wykazu nieruchomości zbędnych do realizacji zadań PAN, przeznaczonych do zbycia, przekazania do Skarbu Państwa lub gminy oraz utworzenia rezerwy. W związku z tym chciałabym zapytać: Czy Kancelaria Prezesa Rady Ministrów dysponuje sporządzonym zgodnie z art. 70 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące system nauki, aktualnym wykazem nieruchomości niezbędnych do realizacji zadań statutowych PAN? Chciałabym też zapytać o stan tego majątku, czy został on zewidencjonowany. Jaka jest jego wartość i jakie są przyczyny zakwalifikowania nieruchomości do majątku niezbędnego do wykonywania zadań statutowych? Czy istnieje majątek, który już w tej chwili można określić jako ten, który powinien zostać przekazany? Dziękuję.
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Chciałabym spytać głównie o to, jaka jest koncepcja Polskiej Akademii Nauk dotycząca przekazania tego majątku. Bowiem termin mija niebawem, tak jak powiedziała pani poseł, natomiast z mojej wiedzy wynika, że koncepcji nie ma (Dzwonek), chociaż w ustawie zawarte są jasne wskazania, jak należy ten problem rozwiązać. Zatem nawet po uzyskaniu pełnej ewidencji znów będziemy bardzo długo czekali, a to są pieniądze stracone dla nauki. Dziękuję.
Mówca: Adam Kwiatkowski
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Rzeczywiście pytanie kierujemy głównie do pani premier, dlatego że 14 listopada bieżącego roku pani premier z panią prezydent Warszawy w asyście dziennikarzy przejechała warszawskim metrem, więc z pewnością jest osobą najlepiej zorientowaną, jeśli chodzi o postęp prac w przypadku tej inwestycji, która, przypomnijmy, jest już opóźniona o ponad 2,5 roku. Miała być gotowa na Euro 2012, a dzisiaj nikt tak naprawdę nie wie, kiedy zostanie oddana do użytku. W Warszawie mamy sytuację dość kuriozalną, a można byłoby powiedzieć, że komiczną, czyli z jednej strony mamy wprowadzone na mapy komunikacji przystanki drugiej linii metra, często zresztą z błędami, a z drugiej strony nie wiadomo, kiedy ona będzie działała. W związku z tym chcielibyśmy się dowiedzieć, po pierwsze, na jakim etapie są odbiory techniczne. Podobno ta linia została zgłoszona do odbioru 30 września. Ile takich odbiorów zostało dokonanych, a ile jest w trakcie? Ile odbiorów tak naprawdę jest niemożliwych ze względu na złe lub nie takie jak powinno być wykonanie tych przystanków? Chcielibyśmy się dowiedzieć z jednej strony, jakie konsekwencje wynikają dla warszawskiego samorządu, a z drugiej strony czy wynikają jakieś konsekwencje dla budżetu państwa, bo jest to przecież sztandarowa inwestycja realizowana w oparciu o fundusze unijne, a to opóźnienie, o którym mówimy, w świetle tego, że nie wiadomo, kiedy ta linia metra zostanie oddana do użytku, może generować takie zagrożenie. Czy zostaną w związku z tym osiągnięte założone w tej inwestycji wskaźniki i jakie jest z tego tytułu potencjalne zagrożenie karami? Wreszcie kiedy zostanie uruchomiony odcinek drugiej linii metra? Przypomnijmy, że pani prezydent Gronkiewicz-Waltz w kampanii wyborczej mówiła o tym, że właściwie powinna już działać od 14 grudnia. Dziś mamy sytuację, w której tak naprawdę wszyscy zadajemy sobie pytania, jaki jest stan tej inwestycji, a znamy go tylko i wyłącznie ze zdjęć tych, którzy mogli być tam w środku, i te zdjęcia nie napawają jakimś optymizmem. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jacek Sasin
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie ministrze, z przykrością stwierdzam, że pan jednak na większość pytań nie odpowiedział. Nas nie trzeba przekonywać, jak ważne jest metro dla Warszawy, jak ważną rolę będzie odgrywać. Prosiłbym jednak o odpowiedź na pytanie: Po pierwsze, czy to opóźnienie, tak znaczące opóźnienie w oddaniu do użytkowania drugiej linii metra nie spowoduje konieczności zwrotu części środków z funduszu Unii Europejskiej? Po drugie, nie odpowiedział pan na pytanie, na jakim etapie są dzisiaj odbiory, a tych odbiorów dokonują służby podległe rządowi, więc, jak rozumiem, rząd taką informację powinien posiadać. Wreszcie po trzecie, słusznie pan minister powiedział, że najważniejsze w tej sprawie w tej chwili jest zapewnienie bezpieczeństwa użytkownikom. O tym również mówił pan prezydent Wojciechowicz, kiedy mówił, że zbyt wczesne korzystanie z tego metra to jest szafowanie życiem i zdrowiem warszawiaków. W związku z tym mam pytanie: Czy pani premier Ewa Kopacz była poinformowana 14 listopada, kiedy jechała tą linią metra, że jest to niebezpieczne i że pani prezydent Gronkiewicz-Waltz naraziła panią premier na niebezpieczeństwo utraty zdrowia i życia? (Dzwonek) Bo tak wynika z wypowiedzi pana prezydenta Wojciechowicza z 16 grudnia. I czy odpowiednie służby państwa odpowiedzialne za bezpieczeństwo najważniejszych urzędników państwowych, w tym pani premier - mam tutaj na myśli Biuro Ochrony Rządu - miały świadomość, że pani premier jest narażona na niebezpieczeństwo, korzystając z linii metra, która nie posiada aktualnych odbiorów, ani odbiorów technicznych, ani przede wszystkim odbioru w zakresie bezpieczeństwa? Bo mamy również informację z 10 grudnia prezydenta Wojciechowicza, który powiedział, że dopiero trwają odbiory stacji, te odbiory przeciwpożarowe. Cytuję: na razie aktualny odcinek drugiej linii metra sprawdzają strażacy, dokonują odbiorów stacji, dwie już sprawdzili, następne w najbliższych dniach. Tak więc nikt nie powinien jako pasażer jeździć drugą linią metra do czasu zakończenia wszystkich odbiorów, zarówno technicznych, jak i przede wszystkim tych przeciwpożarowych, decydujących o bezpieczeństwie. A pani premier jako pasażer drugą linią metra jeździła, została narażona przez panią Gronkiewicz-Waltz na niebezpieczeństwo.
Mówca: Jacek Sasin
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Proszę o wyjaśnienie tej sprawy.
Mówca: Konstanty Oświęcimski
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Zespół Morskich Portów Szczecin i Świnoujście to jedno z przedsiębiorstw o podstawowym znaczeniu dla naszej gospodarki. Jest to również jeden z największych zespołów portowych Morza Bałtyckiego. Jednym z głównych jego atutów jest uniwersalność. Porty Szczecina i Świnoujścia nie tylko przystosowane są do obsługi jednostek towarowych, ale również obsługują połączenia pasażerskie. Ostatnio Komisja Europejska podjęła decyzję o dofinansowaniu wspólnego polsko-szwedzkiego projektu autostrady morskiej pomiędzy Świnoujściem a Trelleborgiem. W ramach tego projektu zmodernizowana zostanie infrastruktura portowa i powstaną nowoczesne systemy zarządzania. Pozwoli to na obsługiwanie dodatkowych połączeń promowych. Skutkiem tego będzie wzmożony ruch kołowy na drodze krajowej S3 będącej drogą dojazdową do portu w Świnoujściu. Spowoduje to większą uciążliwość zarówno dla użytkowników dróg, jak i dla środowiska. Już teraz natężenie ruchu turystycznego w okresie wakacyjnym sprawia, że dotarcie drogą krajową S3 do najpopularniejszych kurortów Pomorza Zachodniego oraz portu świnoujskiego staje się coraz trudniejsze. Dlatego wydaje się niezbędne przyspieszenie prac zmierzających do modernizacji drogi krajowej S3 na północ od Szczecina na odcinku od miejscowości Miękowo do Świnoujścia. Tego oczekują mieszkańcy Pomorza Zachodniego, przedsiębiorcy i firmy prowadzące tutaj działalność oraz odwiedzający licznie nasz region turyści. W związku z tym zwracamy się do pana ministra z następującymi pytaniami: Na jakim etapie znajdują się obecnie prace zmierzające do przystosowania drogi krajowej S3 do standardu międzynarodowej drogi ekspresowej o dwóch pasach ruchu na odcinku przebiegającym na terenie Polski? Jaki jest stopień zaawansowania prac związanych z modernizacją drogi krajowej S3 na odcinku od miejscowości Miękowo do miejscowości Świnoujście? Kiedy Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad przystąpi do realizacji tych prac oraz które odcinki drogi krajowej S3 będą modernizowane w pierwszej kolejności? Dziękuję.