PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Anna Wasilewska
Data: 2016-03-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Zwracam się do pana ministra. Od 2015 r. jest jednak wiele faktów, które wskazują na to, że spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe są niewypłacalne, a przecież obsługują ponad 2,5 mln obywateli. Mam pytanie: Ile SKOK-ów na dzień dzisiejszy objętych jest programem naprawczym i jaka jest perspektywa wyjścia z tej trudnej sytuacji? Jaka jest kondycja SKOK-ów i jakie podjęto działania, żeby uzdrowić sytuację w SKOK-ach, które mają straty? Jak upadają banki, to przecież banki składają się na wypłaty, a jak upada SKOK, to wypłaty pokrywa fundusz gwarancyjny, który nie jest uzupełniany. Dlatego też zadaję takie pytanie w trosce o sytuację SKOK-ów. Mieszkańcy, obywatele naszego kraju nie czują się bezpieczni (Dzwonek), a jednak mają duże oszczędności właśnie w SKOK-ach. Dziękuję.
Mówca: Anna Krupka
Data: 2016-03-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szacunkowo ponad 1 mln pracowników rocznie jest delegowanych przez swoich pracodawców do pracy w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. Polska jest państwem, z którego delegowanych jest najwięcej pracowników w całej Unii: ok. 23-25% całkowitej liczby delegowanych w Unii Europejskiej. To jest tak naprawdę ok. 267 tys. Komisja Europejska proponuje nowelizację dyrektywy określającej zasady delegowania pracowników w postaci dyrektywy 2014/67/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług. Polska ma czas do 18 czerwca 2016 r. na transpozycję tej dyrektywy. Proponowane przez Komisję Europejską zmiany budzą wielkie zaniepokojenie. Ich przyjęcie oznaczałoby wprowadzenie zasady równej płacy, która doprowadziłaby prawdopodobnie do ograniczenia procesu delegowania pracowników z Polski, co z kolei pociągnęłoby za sobą negatywne skutki w postaci m.in. negatywnego wpływu na sektor małych i średnich przedsiębiorstw, zmniejszenia konkurencyjności polskich przedsiębiorstw i zmniejszenia środków na rozwój działalności gospodarczej. W związku z tym moje pytanie: Jaki jest stan wdrożenia dyrektywy 2014/67/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług? I drugie pytanie (Dzwonek), w związku z pojawiającymi się informacjami na temat planowanej zmiany dyrektywy podstawowej dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług, czyli dyrektywy 96/71/WE: Jakie jest stanowisko rządu w tej sprawie?
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2016-03-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Ja mam pytanie: W jakie grupy zawodowe uderzy wprowadzenie, wdrożenie dyrektywy dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług? Czy kosztem Polski Bruksela rozmontowuje wspólnotowy rynek pracowników i usług? Czy pan minister to potwierdza? Jaka jest szansa na koalicję państw blokujących w sprawie wdrożenia dyrektywy? I czy pan minister potwierdzi, że proponowane zmiany doprowadzą do wzrostu kosztów usług w Unii Europejskiej i obniżą konkurencyjność całej unijnej gospodarki? Chodzi o to, co tutaj już także się potwierdza: zmiana zasad dotyczących warunków zatrudnienia oznacza odejście od źródeł zagadnienia, tj. swobody i świadczenia usług, i stanowi zaprzeczenie sensu przyjęcia tej dyrektywy, a w konsekwencji prowadzi do faktycznego pozbawienia efektywności swobody świadczenia usług. Dziękuję bardzo.
Mówca: Edward Siarka
Data: 2016-03-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Myślę, że do zadania pytania w sprawie lekarzy rezydentów zmusza nas od lat sytuacja, która jest w służbie zdrowia i która od strony nie tylko pacjentów, ale i lekarzy wymaga dużych zmian i normalizacji. Studia medyczne dzienne na kierunku lekarskim co roku rozpoczyna w Polsce niewiele ponad 3100 osób - takie posiadam dane. W ciągu ostatnich 10 lat te studia kończyło średnio ok. 2,5 tys. lekarzy i 850 lekarzy dentystów. Z tej liczby faktycznie pracę lekarza podejmuje 1800 nowych medyków, z czego część specjalizację podejmuje już poza granicami naszego państwa. W 2015 r. wzrosła liczba lekarzy, którzy wyrazili chęć pracy za granicą, o 25%. Takie dane ma Naczelna Izba Lekarska. Praca lekarza wiąże się z wieloletnim procesem specjalizacji. Jednym z jego etapów jest odbycie rezydentury. Od lat nie zmienia się forma zatrudnienia młodych lekarzy. Są oni wynagradzani z Funduszu Pracy. Dalsze utrzymywanie tej sytuacji, zwłaszcza wysokości wynagrodzenia, skutkuje poważnymi konsekwencjami w całym obszarze służby zdrowia. Lekarze rezydenci są to przeważnie ludzie młodzi, którzy wchodzą w dorosłe życie i są zmuszeni do ponoszenia dużych kosztów związanych ze szkoleniami i przejazdami na te szkolenia, co powoduje szereg trudności życiowych i w wielu przypadkach zmusza te osoby do emigracji zarobkowej. Istnieje pilna potrzeba zmiany tego niekorzystnego trendu. Pytanie, panie ministrze, jest następujące: Jakie minister zdrowia podejmuje działania zmierzające do zwiększenia liczby kształconych specjalistów w ogóle? Czy przewidziane są korekty w sposobie opłacania lekarzy rezydentów oraz formy ich wspierania w procesie specjalizacji? I czy przewiduje się w związku ze wsparciem procesu nauczania młodych lekarzy wprowadzenie jakichś form programów lojalnościowych? Dziękuję bardzo.
Mówca: Joanna Borowiak
Data: 2016-03-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Do parlamentarzystów docierają liczne sugestie młodych lekarzy, lekarzy stażystów rozpoczynających rezydenturę, dotyczące czynników zniechęcających do dalszego kształcenia i wykonywania zawodu w kraju, o tym właśnie przed chwilką też była mowa. Wśród czynników, które ci lekarze wskazują, jest sam sposób przeprowadzania szkolenia, ale także rosnąca biurokratyzacja zawodu lekarza, nadmierne obciążanie prowadzeniem dokumentacji często kosztem nabywania możliwości rozwoju umiejętności praktycznych, co dla pacjentów jest najistotniejsze, dla samych lekarzy także, ale również nadmierne obciążanie lekarzy ilością pełnionych dyżurów. Często są oni przymuszani do pełnienia nawet kilkunastu dyżurów w miesiącu, a jest to kwestia nieuregulowana, bowiem są takie szpitale, w których dyżur trwa 6 godzin, są takie, w których trwa 12, a są również takie, w których dyżur trwa 24 godziny. (Dzwonek) W związku z tym pytanie: Czy Ministerstwo Zdrowia rozważa uregulowanie przebiegu rezydentury w taki sposób, by możliwe było skuteczne weryfikowanie jakości kształcenia, szczególnie w zakresie szkolenia praktycznego?
Mówca: Ryszard Bartosik
Data: 2016-03-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Od momentu wprowadzenia reformy ze środowisk prawniczych przekazywana jest informacja o tym, że reforma doprowadziła do tego, że w różnych sądach i regionach postępowania są różnie prowadzone. W niektórych przypadkach sąd z pełną konsekwencją nie podejmuje żadnych czynności dowodowych i jest tylko arbitrem, a w innych nic się nie zmieniło i ciężar postępowania dowodów spoczywa dalej na sędziach. Czy takie zróżnicowanie nie wpływa negatywnie na obraz wymiaru sprawiedliwości i ocenę jego profesjonalizmu?
Mówca: Arkadiusz Myrcha
Data: 2016-03-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Odnosząc się tylko pokrótce do wystąpienia pana ministra, żałuję, że w dużej części było ono oparte na pewnych ogólnikach, na pewnych teoretycznych gdybaniach, pokazujących możliwe zagrożenia, ale nie było ono o tym, z czym tak naprawdę w tej chwili mamy do czynienia w postępowaniu karnym. Otóż 3 lata temu została przygotowana w swej istocie rewolucyjna reforma postępowania karnego. Była ona efektem konsultacji z wieloma środowiskami, takimi jak sędziowskie, prokuratorskie czy naukowe. Jak zostało wskazane w zleconej przez Biuro Analiz Sejmowych opinii autorstwa profesora Uniwersytetu Śląskiego Kazimierza Zgryzka, przedstawiony został projekt spójny wewnętrznie, o przemyślanej i gruntownie uzasadnionej konstrukcji, rokujący powstanie w przyszłości klarownego i spójnego zbioru norm przesądzających - na co należy mieć nadzieję - o trwałości powstałego w efekcie przyjęcia projektu kodeksu. Celem reformy było przede wszystkim usprawnienie postępowania karnego, w szczególności poprzez wyeliminowanie podwójnego postępowania dowodowego. Przeprowadzenie go bowiem na etapie postępowania przygotowawczego jest uzasadnione, gdyż kończy się ono bądź sporządzeniem aktu oskarżenia, bądź umorzeniem danego postępowania. Wyposażenie sędziego w zbliżone w swej istocie do prokuratorskich narzędzia zakłóca jego rolę procesową jako instytucji oceniającej postępowanie stron. Mam 2 minuty. Tu uwaga do pana posła wnioskodawcy: są przepisy umożliwiające wprowadzenie postępowania z urzędu, więc nie jest on jakby całkowicie wyłączony. (Dzwonek) Moje pytanie dotyczy sfery funkcjonowania Policji, gdyż w tym zakresie reforma także wprowadzała szerokie zmiany. Mianowicie od stycznia 2015 r. funkcjonuje elektroniczny rejestr czynności dochodzeniowo-śledczych i chciałbym skierować pytanie...
Mówca: Arkadiusz Myrcha
Data: 2016-03-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Już kończę, pani marszałek. Chciałbym skierować pytanie: Jak oceniany jest przez funkcjonariuszy Policji i ministerstwo ten rejestr i w jakim zakresie wpłynął on na usprawnienie funkcjonowania postępowań dochodzeniowych? Dziękuję bardzo.
Mówca: Andżelika Możdżanowska
Data: 2016-03-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Dzień dobry. Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Mnie natomiast nie dziwią ogólniki, ponieważ nowe rozwiązanie dotyczące postępowania karnego zostało wprowadzone w lipcu 2015 r. Zostało ono poprzedzone prawie 2-letnią pracą wybitnych ekspertów z zakresu prawa karnego. Minęło jednak dopiero 8 miesięcy. Po tak krótkim czasie niezwykle trudno jest prawidłowo ocenić funkcjonowanie tych nowych rozwiązań. Nie dziwi mnie jednak temat dzisiejszej informacji bieżącej, bowiem już za 2 godziny będziecie państwo forsować nowelizację odwracającą mozolnie wypracowany konsensus w zakresie procedury karnej. Wasza nowelizacja wprowadza możliwość nielegalnych podsłuchów, na podstawie których będą prowadzone procesy, i to jest ta główna zmiana. Ponadto, jak wskazują w uzasadnieniu wnioskodawcy, prokuratorzy obawiają się wnosić akty oskarżenia. Jak pan minister ocenia takie sformułowania? Proszę mi odpowiedzieć: Dlaczego tak liczna grupa prokuratorów postanowiła odejść z zawodu oraz dlaczego niewygodnych prokuratorów zsyłacie państwo na drugi koniec Polski? Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Kwiecień
Data: 2016-03-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Od wielu miesięcy słyszymy o paraliżu postępowań karnych w związku z reformą wprowadzoną w lipcu poprzedniego roku przez koalicję PO i PSL. Moje pytanie jest zatem następujące: Jak zmiana procedury wpłynęła na ilość wnoszonych aktów oskarżenia? Jeśli prawdą jest, że liczba aktów prawnych spadła, to proszę o wskazanie, co konkretnie się do tego przyczyniło. (Poseł Arkadiusz Myrcha: Konsensualizm. Ale to jest dobre, że spadła.)
Mówca: Wojciech Wilk
Data: 2016-03-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam wrażenie, że działalność rządu pani premier Beaty Szydło, w tym Ministerstwa Sprawiedliwości, sprowadza się do bezrefleksyjnego cofania reform wprowadzonych przez rząd Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego - nie dlatego, że wprowadzone reformy są złe czy też nie przynoszą spodziewanych efektów, ale właśnie dlatego, że zostały wprowadzone przez Platformę Obywatelską i Polskie Stronnictwo Ludowe. Nie jest to dobra zmiana w wykonaniu Prawa i Sprawiedliwości, ale raczej zmiana byle jaka, zmiana dla samej zmiany. I taki jest moim zdaniem sens próby odwrócenia reformy procesu karnego wprowadzonej w ubiegłym roku, a przecież mamy z taką sytuacją do czynienia, bowiem za kilka chwil, za parę godzin będziemy debatować w drugim czytaniu rządowego projektu ustawy w sprawie zmiany Kodeksu postępowania karnego, który tego dotyczy. Przypomnę, że mówimy o procedurze, która zaczęła obowiązywać kilka miesięcy temu. Zachodzi pytanie, i chciałbym je zadać panu ministrowi, czy uważa pan, że jest to wystarczający czas, aby tę nową procedurę rzetelnie ocenić. Czy nie jest tak, że z góry założyliście państwo, że jest ona zła i należy ją zmienić? Przypomnę, że samo wprowadzenie tej reformy procesu karnego trwało 2 lata, zostało poprzedzone licznymi przygotowaniami, za tym poszły również konkretne środki. Chciałbym zapytać pana ministra, skąd ten pośpiech. Czy pana zdaniem, biorąc pod uwagę chociażby zaangażowane środki, nie należałoby poczekać choćby rok od dnia wejścia w życie ustawy wprowadzającej reformę i dopiero wówczas, opierając się na twardych danych, dokonać jej ewentualnej oceny? I ostatnie pytanie. Czy nie obawia się pan, że odwrócenie wprowadzonych w 2015 r. zmian i wprowadzenie tych zapowiadanych tak naprawdę doprowadzi do chaosu w polskim wymiarze sprawiedliwości i negatywnie odbije się na pracy sędziów (Dzwonek), prokuratorów, adwokatów czy też na samych uczestnikach postępowania? Dziękuję bardzo.
Mówca: Bernadeta Krynicka
Data: 2016-03-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Obecna procedura karna obowiązuje od lipca 2015 r. Zmieniła ona całą filozofię prowadzenia procesu na model kontradyktoryjny. W związku z tym mam pytanie. Czy zgodne z prawdą są pojawiające się komentarze, że po reformie postępowanie karne sprzyja oskarżonym z zasobnym portfelem? To znaczy że ci, którzy wynajmują... (Poseł Arkadiusz Myrcha: Nie.) ...drogich adwokatów, ekspertów czy nawet wykorzystują biura detektywistyczne, nie mając już przeciwko sobie sędziego, a jedynie prokuratora, są w stanie doprowadzić do uniewinnienia większej ilości oskarżonych, a niezamożny oskarżony korzystający z pomocy obrońcy z urzędu ma w tej sytuacji trudniej. Dziękuję.
Mówca: Zofia Czernow
Data: 2016-03-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Reforma procedury karnej wprowadzona przez Platformę Obywatelską i PSL zapewnia m.in. pomoc prawną obywatelom już na etapie postępowania przygotowawczego, a następnie podczas procesu sądowego. Prawo do takiej pomocy ma każdy obywatel niezależnie od sytuacji materialnej. To bardzo dobre rozwiązanie dla Polaków, gdyż udział obrońcy już na etapie przygotowawczym nie tylko pozwala wyjaśnić wszystkie aspekty sprawy, ale też dzięki temu można skrócić czas postępowania sądowego. Przypomnę, że przed reformą z pomocy prawnej można było skorzystać wyłącznie w postępowaniu sądowym i chodziło wyłącznie o osoby znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej. Mam pytanie o statystyki. Jak często obywatele korzystają z pomocy obrońcy na etapie przygotowawczym i jaki to ma wpływ na przyspieszenie postępowania sądowego? Dlaczego PiS odbiera Polakom prawo do obrońcy na etapie przygotowawczym, co jest szkodliwe dla Polaków? Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2016-03-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pojawiają się głosy, że proponowane przez rząd pani premier Beaty Szydło zmiany procedury karnej mają rzekomo uderzać w podstawowe prawa i wolności obywatelskie. Chciałbym zapytać: Czy szacunek dla prawdy materialnej uderza w podstawowe prawa i wolności obywatelskie? Czy szacunek dla ofiary przestępstwa uderza w podstawowe prawa obywatelskie? Chciałbym wiedzieć, czy proponowana zmiana nie wzmocni pozycji prokuratorów, bo dochodzą do nas informacje, że procedura przyjęta w lipcu ub.r. zmniejsza możliwości prowadzenia odpowiedniego postępowania dowodowego, osłabia pozycję prokuratury. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2016-03-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wydaje się, że dzisiejszy temat informacji bieżącej to wyraz braku szacunku dla uczestników procesu karnego - sędziów, prokuratorów, adwokatów, którzy poświęcili swój czas na naukę nowego modelu procesu karnego. Wdrożenie nowego modelu procesu karnego było koniecznym krokiem w demokratycznym państwie prawa. Wyrównuje ono szanse obu stron procesu, daje też nadzieję na sprawiedliwy wyrok. Jednym z sukcesów reformy jest to, że doszło do zwiększenia liczby spraw zakończonych przez prokuraturę poprzez zatwierdzenie porozumienia sprawcy z ofiarą. W 2015 r. zakończyło się tak ponad 70% spraw, tendencja jest nadal wzrostowa. To właśnie jest jedną z przyczyn zmniejszenia liczby aktów oskarżenia skierowanych do sądów. Panie ministrze, mam pytanie. W zakładanych zmianach jest mowa o stosowaniu tymczasowego aresztu tylko w oparciu o to, że za zarzucone przestępstwo grozi surowa kara, tymczasem każda decyzja wskazująca na popełnienie przestępstwa przez oskarżonego, zanim zapadł prawomocny wyrok, może być uznana za naruszenie zasady domniemania niewinności. Nie bardzo rozumiem: Czy to jest ta dobra zmiana? Dziękuję.
Mówca: Bożena Kamińska
Data: 2016-03-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Poprzednia reforma koalicji Platforma Obywatelska - PSL poszerzyła możliwości konsensualnego zakończenia postępowania karnego, czyli zakończenia procesu karnego na podstawie zgodnego oświadczenia stron, tzw. konsensusu. Dotyczyło to drobnych przestępstw, kiedy sprawca przyznaje się do winy i chce porozumieć się z pokrzywdzonym. Sprawy te nie trafiały do sądu i również przez to odciążały sądy, które mogły zająć się trudniejszymi sprawami karnymi. To rozwiązanie dało szansę usprawnienia postępowania karnego. Panie ministrze, mam pytanie: O ile zwiększyła się od 1 lipca 2015 r. liczba spraw na etapie skierowania do sądu i ile spraw o zabójstwo i zgwałcenie zostało zakończonych konsensualnie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Bartłomiej Wróblewski
Data: 2016-03-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dzisiejsza dyskusja wskazuje na fakt, że wprowadzona w 2015 r. reforma procesu karnego nie została przez koalicję Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego należycie przygotowana. Wbrew apelom środowisk, m.in. prokuratorskich, o ewolucyjne zmiany w zakresie postępowań karnych dokonano jednak pewnej istotnej zmiany, można powiedzieć, wręcz rewolucji. W konsekwencji doszło do spadku efektywności prowadzonych postępowań prokuratorskich. Stąd liczne sygnały ze środowisk prawniczych, ale także od obywateli o konieczności wycofania się z reformy bądź przynajmniej ograniczenia zakresu zmian. O konkretnych przykładach słabości mechanizmów kontradyktoryjnego procesu karnego mówił bardziej szczegółowo pan minister Patryk Jaki. Myślę, że za chwilę też odniesie się do pytań. Wskazał także na zmiany wprowadzone ostatnio przez Sejm, zmierzające do tego, aby sędzia ponownie był nie tylko arbitrem, ale także aktywnym uczestnikiem postępowania. Pan poseł Arkadiusz Myrcha wskazał, że reformę przygotowali wybitni prawnicy. Ja nie kwestionuję kunsztu prawniczego tych osób, niemniej trzeba odróżnić low-end books od low-end action. Innymi słowy, jedna rzecz to to, co nam się wydaje, często w wyniku abstrakcyjnych spekulacji, inne są doświadczenia konkretnych ludzi na sali sejmowej. Pan poseł Wojciech Wilk z Platformy Obywatelskiej pyta, czy decyzja o wycofaniu się z reformy nie jest przedwczesna. Można stawiać takie pytania, o czym powiem za chwilę, ale uważam, że bardziej istotnym elementem jest pytanie, czy reforma, którą przeprowadzono w zeszłym roku, aksjologicznie odpowiada podstawom polskiej konstytucji, naszego porządku prawnego, naszej tradycji prawnej. Ostatecznie bowiem w mojej ocenie to nie doskonałość rozwiązań instytucjonalnych, ale inny czynnik decyduje o negatywnej ocenie reformy Platformy Obywatelskiej i PSL. Odejście od zasady prawdy materialnej dodatkowo bowiem osłabia pozycję pokrzywdzonych. Działalność sądów określona jest w art. 175 ust. 1 konstytucji jako wymiar sprawiedliwości - wymiar sprawiedliwości, a nie wymiar prawa, nie stosowanie prawa. To wyraźna wskazówka aksjologiczna dla ustawodawcy i całej władzy publicznej. Sądy nie mogą być urzędami, które bezdusznie stosują przepisy prawa. Podstawowym celem musi pozostać ustalenie prawdy, a jednocześnie całościowa ocena okoliczności sprawy i sprawiedliwe orzeczenie.
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2016-03-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W pierwotnym brzmieniu ustawy zniesiono zapis mówiący o wykorzystywaniu w postępowaniach dowodów zdobytych wyłącznie w sposób legalny. Wywołało to burzliwe dyskusje oraz złożenie wniosku o odrzucenie projektu ustawy w pierwszym czytaniu. Pojawił się zapis stanowiący, że dowodu nie można uznać za niedopuszczalny wyłącznie na tej podstawie, że został uzyskany z naruszeniem przepisów postępowania lub za pomocą czynu zabronionego. W proponowanym zapisie rząd zezwala funkcjonariuszom organów ścigania na działanie bez podstaw prawnych i z naruszeniem granic prawa. Nie liczą się środki, ale liczy się cel. Tymczasem w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w art. 7 jest zapisane: Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Wysoka Izbo, w demokratycznym państwie prawa obywatelom przysługiwać powinna ochrona przed niezgodnymi z prawem działaniami własnego państwa. Dlaczego ograniczacie państwo obrońcę z urzędu? Czy państwo, jego instytucje nie muszą przestrzegać prawa, skoro wymagają tego od obywateli? Dziękuję bardzo.
Mówca: Witold Zembaczyński
Data: 2016-03-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Można by było zapytać rząd o owoce zatrutego drzewa, które pojawiają się w tym projekcie, i możliwość wykorzystania dowodu uzyskanego do celów postępowania karnego za pomocą czynu zabronionego. Można by było pytać o powrót aresztów wydobywczych w wersji XXL poprzez stosowanie ich wyłącznie w oparciu o przesłankę surowej kary już od 3 lat pozbawienia wolności. Można by pytać o obniżenie standardów prawa do obrony, wydłużenie terminu do kwestionowania wyroków, ograniczenie odpowiedzialności państwa za błędy wymiaru sprawiedliwości. Można by było pytać o zagrożenie konstytucyjnej wartości, jaką jest trwałość i pewność prawa, w stosunku do reformy, którą państwo odwracacie. Można by było pytać o to, co ze skróceniem przewlekłości procesu w sytuacji, w której sędziowie będą prowadzili postępowania już w tej chwili według trzech procedur. Pytania można mnożyć, ale zapytam państwa o coś innego. Czy rząd nie uważa, że brak kontroli następczej sądu nad czynnościami operacyjnymi stanowi naruszenie podstawowych, konstytucyjnych praw i wolności człowieka? Czy rząd nie dostrzega, że brak kontroli następczej sądu nad czynnościami operacyjnymi może prowadzić do poważnych nadużyć godzących w wolność i ochronę komunikowania się oraz prawo do ochrony życia prywatnego? Brak należytej kontroli ze strony niezależnych, niezawisłych sądów jest bardzo złym narzędziem, które może doprowadzić w sytuacji, w której tymi narzędziami będzie posługiwał się prokurator uzależniony politycznie od ministra sprawiedliwości, do szeregu nadużyć, do braku należytej kontroli organów państwa nad czynnościami operacyjnymi, jak wskazywał na to Trybunał Konstytucyjny w swoim orzeczeniu. Proponowana w projekcie nowelizacja, jeżeli chodzi o art. 1 pkt 35, prowadzi do naruszenia podstawowych praw i wolności wynikających z konstytucji. (Dzwonek) A więc pytań można zadawać wiele, niestety państwo na nie odpowiadać nie chcą. Dziękuję bardzo. (Oklaski)