PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Arkadiusz Litwiński
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Ministrze! Zarówno wiosną, jak i latem bieżącego roku z ust pana premiera Donalda Tuska i pani minister, pani premier Bieńkowskiej w Szczecinie, także w Warszawie, padały bardzo wyraźne, precyzyjne deklaracje co do zakończenia budowy drogi S3 na terenie województwa zachodniopomorskiego, jak rozumiem, w jej pełnym przebiegu, do roku 2020. Również w exposé pani premier Ewy Kopacz pojawiła się ta kwestia z podobnym zapewnieniem, z podobną deklaracją. My zabiegamy o to, ażeby zrealizować zapewnienia. Jeżeli coś jest na liście rezerwowej, niesie to niewątpliwie ryzyko tego, że nie zostanie zrealizowane. Ja głęboko wierzę w to, że te oszczędności, te uwarunkowania pozwalające zrealizować listę rezerwową wystąpią, ale chcielibyśmy, ażeby w maksymalny sposób zapewnienia, o których wcześniej powiedziałem, przełożyły się na język dokumentów rządowych. Zakładam, że plan (Dzwonek), który w tej chwili jest tworzony wspólnie przez resorty, skonsumuje te deklaracje, o których wcześniej mówiłem. Chciałbym spytać, kiedy zakończycie procedowanie nad tym planem. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Żyżyński
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Ja mam tutaj takie bardzo ciekawe opracowanie: ˝Planowanie przestrzenne w Polsce po wprowadzeniu ustroju samorządowego - diagnoza stanu i nowe propozycje˝. Duże dzieło znakomitych autorów, wydane przez Instytut Gospodarki Przestrzennej i Mieszkalnictwa. Otóż problem polega na tym, że wokół tego instytutu pojawiły się jakieś dziwne zabiegi w kierunku jego likwidacji. Te zabiegi trwają od jakiegoś czasu. Jeżeli chodzi o te negatywne zabiegi, pani minister Bieńkowska, która zapoznała się ze sprawą, to wstrzymała. Niestety teraz mamy nową sytuację związaną z instytutem. Nowa minister zmieniła pozytywną opinię ministerstwa, która była załączona do wniosku instytutu do Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego o przyznanie środków finansowych na działalność statutową na 2015 r., na negatywną. I teraz jest problem, bo instytut jest praktycznie w stanie likwidacji. Jest to instytut, który w 2013 r. otrzymał w ocenie parametrycznej instytutów badawczych, nauki i szkolnictwa wyższego lepszy wynik od tego, jaki miał wcześniej. A zatem idzie do przodu, poprawia swoją sytuację, jest jednym z lepszych instytutów. Pokazuję to dzieło, żeby tutaj państwu udowodnić, że instytut pełni ważną rolę. Są znakomici specjaliści, którzy badają kwestie dotyczące planowania przestrzennego, mieszkalnictwa. Chodzi o 45 zatrudnionych osób, znakomitych specjalistów, którzy rozwijają się naukowo. Teraz nagle się okazuje, że są jakieś dziwne zabiegi. Jest pytanie, jakie są tego przyczyny. Mówi się, niestety, że jest spór z Naczelną Izbą Kontroli o siedzibę przy ul. Krzywickiego. (Dzwonek) Przepraszam, minutkę, dwie minuty, już kończę.
Mówca: Jerzy Żyżyński
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Już kończę. Okazuje się, że zbyt szczerze, jak się mówi, manifestowali swoją negatywną opinię. Kontestowali nowelizację ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w 2003 r., czym narazili się, jeżeli chodzi o stronę merytoryczną, administracji ministerstwa. Tak nie może być. Po to są naukowcy, żeby krytykować również działania administracji i zabiegi zmierzające do praktycznej likwidacji ważnego instytutu. To jest niepokojące. To przykład, że państwo, które powinno wspierać naukę i z pokorą przyjmować opinie naukowców, nawet negatywne, podejmuje działania, które szkodzą temu instytutowi. Jest pytanie, jakie są tego przyczyny. Co faktycznie zamierza zrobić ministerstwo? Co zamierza zrobić pani premier, która nadzoruje nową panią minister? Dziękuję bardzo.
Mówca: Monika Wielichowska
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Drogi Panie Ministrze! Resort infrastruktury i rozwoju regionalnego zakończył dokonywanie uzgodnień międzyresortowych dotyczących projektu ˝Programu budowy dróg krajowych na lata 2014-2020˝. Program jest kontynuacją programu na lata 2011-2015 i określa kierunki działań i priorytety inwestycyjne w zakresie rozwoju sieci dróg krajowych w Polsce. O jakich pieniądzach, panie ministrze, jakich środkach na nowe drogi w ramach unijnej perspektywy 2014-2020 mówimy? Kiedy program ma być przyjęty przez rząd? Czy dokonana zostanie analiza białych plam na mapie drogowej Polski, których jeszcze nam trochę zostało? To pytanie wiąże się z kolejnym aspektem. Panie ministrze, głównym celem projektu programu na nową perspektywę unijną jest powstanie spójnej i nowoczesnej sieci autostrad i dróg ekspresowych. Do 2020 r. priorytetem będą inwestycje, które uzupełniają brakujące odcinki sieci. W programie nie ma budowy S-8 Wrocław - Kłodzko - Boboszów - granica państwa. Panie ministrze, obecnie ziemię kłodzką, ząbkowicką i dzierżoniowską z Wrocławiem i resztą Polski łączy droga krajowa nr 8. Droga ta stanowi element ciągu ruchu międzynarodowego E67 i na wielu odcinkach nie odpowiada parametrom technicznym wymaganym dla dróg ruchu międzynarodowego. Wielkość ruchu na drodze kształtuje się znacznie powyżej średniej krajowej, a geometria drogi na wielu odcinkach nie spełnia warunków widoczności poziomej i pionowej. Ograniczona jest także przepustowość tej drogi. Ważny jest też brak płynności ruchu, brak możliwości wyprzedzania. Te wszystkie aspekty powodują, że odcinek Wrocław - Kudowa Zdrój jest w czołówce odcinków krytycznych na drogach krajowych w Polsce. Panie ministrze, jakie szanse ma S8 na odcinku Wrocław - Kłodzko - Boboszów - granica państwa na wpisanie na rządową listę zadań do realizacji? Kiedy południowa część Dolnego Śląska będzie uczestniczyć w zrównoważonym rozwoju Polski i Dolnego Śląska właśnie?
Mówca: Mirosław Pluta
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W czasie przyjęć interesantów gościłem w swoim biurze Stowarzyszenie Przyjaciół Polaków na Wschodzie z Tarnobrzega, które zgłosiło zastrzeżenia dotyczące przyjętego przez MSZ warunku minimalnej kwoty wynoszącej 100 tys. zł dofinansowania zadań o charakterze polonijnym. Zwrócono uwagę, że wiele organizacji pozarządowych współpracujących z Polonią i Polakami za granicą realizuje zadania o zasięgu lokalnym i że zbyt wysoki próg przyjęty przez resort pozbawia je możliwości udziału w konkursie. Przypominam, że Senat przez wiele lat dofinansowywał wartościowe inicjatywy małych organizacji pozarządowych. W związku z powyższym chciałbym zapytać: Czy MSZ przeznaczyło pewną pulę środków na niskobudżetowe zadania realizowane przez małe stowarzyszenia?
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Środki z budżetu państwa powinny być efektywnie wydatkowane. Wysoki próg finansowy dotyczący dofinansowania zadań o charakterze polonijnym może zachęcać organizacje do zawyżania kosztów realizacji zadań. Senat przez wiele lat dofinansowywał wartościowe inicjatywy małych organizacji pozarządowych. To rozwiązanie było dobre, takie dynamiczne. W związku z tym chciałabym zapytać: Czy obniżenie przyjętej przez resort kwoty minimalnej na realizację zadań polonijnych wydłużyłoby procedurę konkursową? Dziękuję.
Mówca: Mirosław Pluta
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Po tym, co pan powiedział, mam jedno dodatkowe pytanie. Nowe stowarzyszenia, które powstają i startują w tych konkursach, mają dosyć utrudnione zadanie, jeśli chodzi o ich wygrywanie. Czy jest przewidziany jakiś sposób, żeby nowo powstałe stowarzyszenia mogły również dostawać granty czy jakieś drobne wsparcie na swoje działania na rzecz Polonii?
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Ministerstwo Spraw Zagranicznych może wspierać zadania o charakterze polonijnym również za pośrednictwem placówek dyplomatycznych. Są zgłaszane sygnały, że jest to trudne. Na czym polegają utrudnienia w uzyskiwaniu dofinansowania z konsulatów? Jak można je wyeliminować? Bardzo dobrze, że pan minister będzie o tym informował, że będzie pełna informacja, ale trzeba by było się nad tym zastanowić, żeby nie było sygnałów o takich utrudnieniach. Dziękuję.
Mówca: Paweł Arndt
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Pani Minister! Panie Posłanki i Panowie Posłowie! Kwestia opcji walutowych to problem dość złożony. Pewnie ta dyskusja, którą za chwileczkę odbędziemy, też tego będzie dowodziła. Chciałbym przypomnieć, ale pewnie wszyscy pamiętamy, początek roku 2008, kiedy to nasza waluta była wyjątkowo silna. Za dolara płaciliśmy wtedy ok. 2 zł, za franka szwajcarskiego, za euro niewiele ponad 3 zł, 3,20 zł. Przypominał o tym pan poseł Łopata, pan poseł wnioskodawca. W tym czasie wiele polskich rodzin zaciągnęło kredyty w walutach obcych, głównie we frankach szwajcarskich. Polskie firmy zaś, zwłaszcza eksporterzy, miały problem również ze wzmacnianiem się złotówki. I tu pojawiła się taka sytuacja, że niektóre firmy zaczęły zawierać umowy z bankami na tzw. opcje walutowe. Miały one zabezpieczyć te firmy przed dalszym umacnianiem się złotówki. Ale pojawiły się także firmy, które chciały na tym mechanizmie po prostu zarobić. I dopóki złotówka rosła, zarabiały. Gdy polska waluta osłabła, znalazły się w bardzo trudnej sytuacji. Jak mówił pan poseł Łopata, pan poseł wnioskodawca, organy nadzoru w niektórych krajach, między innymi w USA i w Wielkiej Brytanii, ukarały niektóre banki za manipulowanie kursami wymiany walut. Chciałbym spytać: Na czym polegały te manipulacje i czy one były podobne do sytuacji, która miała miejsce w Polsce? Bo rzeczywiście niektóre z tych banków działały i działają również (Dzwonek) dzisiaj w naszym kraju. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Pani Minister! Mam kilka pytań. Pozostałe, jeśli nie zdążę ich zadać, przekażę pani minister na piśmie. 6 listopada tego roku komisja finansów jednogłośnie przyjęła dezyderat w sprawie opcji walutowych. Od tego czasu minęło 1,5 miesiąca. Jakie ministerstwo podjęło działania w tej sprawie? Co zamierza minister finansów zrobić w zakresie wskazanym w dezyderacie? Kiedy komisja finansów może spodziewać się od ministra informacji w tej sprawie? Deklarowano także wydanie jednolitej interpretacji dotyczącej tych przepisów. Kiedy to otrzymamy? Dlaczego organy skarbowe w Polsce nie pozwalają przedsiębiorcom zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów opcji, które na mocy porozumienia z bankami były realizowane w terminie wcześniejszym, niż pierwotnie przewidywano? Następne pytanie: Czy Ministerstwo Finansów dysponuje danymi, ile polscy przedsiębiorcy łącznie stracili na opcjach walutowych? Dlaczego do tej pory nie opublikowano tych danych, jeśli one oczywiście są? Czy polski rząd lub Komisja Nadzoru Finansowego podjęły jakiekolwiek działania mające na celu przyłączenie się do takich postępowań, jakie były prowadzone w wielu krajach, lub podjęły jakiekolwiek inne kroki, aby ustalić, czy przestępcza działalność wielu banków miała miejsce również na terenie Polski i czy walutą będącą przedmiotem spekulacji był również polski złoty? Kto pilnuje polskiego rynku finansowego, kto pilnuje polskiego złotego? Czy Komisja Nadzoru Finansowego ma wystarczające zdaniem ministra finansów instrumenty, aby przeprowadzić stosowne śledztwa w tej sprawie? Czy rząd zamierza coś w tej sprawie robić? Czy polskie organy finansowe są przygotowane do tego, aby przeprowadzić śledztwo przeciwko bankom spekulantom? Jak zamierza rząd polski chronić (Dzwonek) polski rynek finansowy i polskich przedsiębiorców oraz obywateli, którzy na przykład spłacają kredyty w obcej walucie, jeżeli tego rodzaju spekulacje będą miały miejsce lub mają miejsce obecnie? Czy rząd przewiduje rekompensaty dla poszkodowanych? Komu będzie służyć, pani minister, kolejna fala bankructw polskich firm z powodu egzekucji podatkowych na skutek takiej, a nie innej kwalifikacji rozliczeń opcyjnych przez organy skarbowe? Pani marszałek, nie zdążyłam zadać wszystkich pytań, dlatego przekażę je do pana i pani minister na piśmie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Niewątpliwie to tematyka bardzo trudna, ale ja doskonale pamiętam 2009 r., kiedy to wiele firm polskich miało ogromne kłopoty z tytułu zawartych umów na opcje walutowe. Niektóre z tych firm padły, chociażby Krośnieńskie Huty Szkła, wymieniane tutaj magnezyty ropczyckie czy Odlewnie Polskie. Duże firmy, które zajmowały się eksportem i importem, zostały wrobione w opcje, bo tak trzeba to nazwać. Instytucje finansowe działały wtedy, kiedy już było wiadomo, że ten światowy kryzys finansowy zaczyna funkcjonować, wtedy właśnie najwięcej sprzedano opcji walutowych. I, co było znamienne, opcje walutowe nie były symetryczne. Dwukrotnie korzystniejsze były, mówiąc ogólnie, po stronie instytucji finansowych. Sprzedawano to bardzo sprytnie, w nocy, w okresie letnim, pod koniec lata, wtedy kiedy ludzie wypoczywali, byli rozluźnieni. Przez telefon zawierało się, na podstawie wcześniej zawartych umów ogólnych. A więc ja nawet teraz, mając to doświadczenie i tę wiedzę, jeżeli jakiś bank do mnie dzwoni i mówi, że rozmowa nasza jest nagrywana, na tym kończę rozmowę. Bo jest to, proszę państwa, bardzo niebezpieczne. Na podstawie tej rozmowy telefonicznej można wpaść w takie kłopoty jak nasze firmy. Dlatego chciałbym zapytać panią minister: Czy dzisiaj mamy już dokładnie zabezpieczone te instrumenty? Te nazwane i te nienazwane, bo może się pojawić szereg innych, które gdzieś funkcjonują. Czy dzisiaj przedsiębiorcy polscy mogą czuć się bezpieczni? Instytucje finansowe też kombinują, jak osiągnąć największy zysk. Niech osiągają zysk, ale w sposób uczciwy. (Dzwonek) Niech instytucja finansowa i przedsiębiorstwo będą partnerami na równych warunkach, a nie na zasadzie dominacji, a zawsze instytucja, która ma większy kapitał, większe pieniądze, lepsze doradztwo prawne, będzie w pozycji uprzywilejowanej. Czy dzisiaj przedsiębiorcy polscy mogą czuć się bezpieczni, bo nie zostaną wrobieni w podobne finansowe instrumenty pochodne? Dziękuję bardzo.(Oklaski)
Mówca: Zbyszek Zaborowski
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Posłowie Polskiego Stronnictwa Ludowego podjęli bardzo ważną sprawę. Ja się tylko zastanawiam, dlaczego po 5, 6 latach, a nie wcześniej, dlaczego wtedy skutecznie rząd, który również Polskie Stronnictwo Ludowe tworzyło, nie interweniował na rynku finansowym i nie pomógł przedsiębiorcom. Z wypowiedzi pani minister Leszczyny wynika, że w zasadzie pomoc jednak nie była potrzebna, ponieważ jakby tych strat faktycznie nie było, nic w gospodarce złego się nie wydarzyło. Jestem zadziwiony, ponieważ wiem, że kilkanaście firm upadło, ogłosiło upadłość, znam kilka, które poniosły bardzo duże straty, rzędu kilkudziesięciu milionów złotych. To był realny problem dla dużej grupy podmiotów gospodarczych. Zresztą pani minister w swoim wystąpieniu już zdążyła powiedzieć o kilku wnioskach na przyszłość, o zmianach legislacyjnych w prawie dewizowym i o innych środkach, które podjęła Komisja Nadzoru Bankowego. Pani minister, z czego się biorą rozbieżności, jeżeli chodzi o szacunki fachowej prasy, która podawała kwoty 40 i 60 mld zł, i wynikające z pani dzisiejszej informacji, gdzie była mowa o grupie ok. 100 podmiotów i o zaangażowaniu na kwotę 9 mld? Tych strat jednak pani minister nie pokazała. Jakie naprawdę były straty polskich przedsiębiorców? Co rząd w tej sprawie zrobił? I czy dzisiaj po tych zmianach legislacyjnych, o których pani mówiła, i krokach ze strony Komisji Nadzoru Finansowego polskie przedsiębiorstwa mogą się czuć bezpiecznie? Czy dzisiaj tego typu działalność instytucji bankowych i parabankowych nie będzie miała miejsca, jeżeli dojdzie do podobnej sytuacji na rynku? Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Rojek
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Państwo przyjechali dzisiaj do Sejmu z tych zakładów po to, aby usłyszeć, jak myślę, z ust pani minister bardziej konkretną odpowiedź niż ta, która była. To było takie przedstawienie historii. Jednak coś się wydarzyło. Pani minister, przede wszystkim to, co pani powiedziała - że nic się nie stało, Polacy, nie jest prawdą, bo wiele firm z tego powodu upadło. Z dzisiejszego punktu widzenia kiedy popatrzymy na to, co się stało wtedy, kiedy wartość tych walut w stosunku do złotego była tak niska, to oczywiście powiemy, że teoretycznie kupujący i sprzedający, wszyscy, mają rozum i oczy. Tylko że później, kiedy to się stało, to firmy, przedsiębiorstwa liczyły, że KNF czy ministerstwo coś zrobi, żeby im pomóc. Rozbieżność między tym, co wynika z pani wypowiedzi, a tym, co wynika z informacji, która pochodzi z mediów, co do tego, jakie straty poniosły te firmy, jest niepokojąca. Ten dysonans jest ogromny. Pani minister, weźmy to pod uwagę. Krośnieńskie Huty Szkła - nie wiem, czy pani tam była kiedykolwiek - to był potentat, a teraz padnięte, upadły, Odlewnie Polskie upadły, Elwo Pszczyna upadły. A tak jak mój przedmówca mówił, tych firm jest dużo, dużo więcej. Dzisiaj zapytujemy, co w tej sprawie na dzień dzisiejszy i na przyszłość robi ministerstwo czy KNF. Ja się w ogóle dziwię, że dzisiaj tutaj nie ma (Dzwonek) przedstawicieli KNF, bo przecież przy KNF jest sąd polubowny, który miał tak pomagać przedsiębiorcom. Nie ma ich. Nie ma nikogo. Pani minister, to niepokojące. Ta odpowiedź naprawdę jest niesatysfakcjonująca. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Nie jestem rzecznikiem KNF, ale informuję, że właśnie trwa posiedzenie Komisji Finansów Publicznych z udziałem Komisji Nadzoru Finansowego, jej szefa i wiceszefa. (Poseł Józef Rojek: Mogli się podzielić.) A teraz ? propos. Interesy zazwyczaj idą dobrze, gdy rynki zachowują się zgodnie z przewidywaniami, ale gdy rynek zachowuje się nieprzewidywalnie, to i bieg spraw przybiera zupełnie inny obrót. O instrumentach pochodnych, a więc i opcjach walutowych, trzeba powiedzieć, że to wyższa szkoła jazdy, że jest to instrument dla odważnych, ryzykantów i że nie jest on obligatoryjny. Przy stosowaniu instrumentów pochodnych należy się zachowywać z ostrożnością i raczej nie wchodzić w to, czego się nie zna i co jest ryzykowne. Umowy opcji walutowych stały się problemem, gdy gwałtowny światowy kryzys finansowy i gospodarczy zniweczył wszystkie prognozy dotyczące rynków europejskich i kursu walutowego. Działo się to w drugiej połowie 2008 r. Złoty zaczął tracić na wartości, a jednocześnie pojawiły się trudności związane z załamaniem popytu na rynkach europejskich i światowych. W tej sytuacji część przedsiębiorców stanęła w obliczu niemożności wypełnienia swoich zobowiązań jako wystawcy opcji walutowych. Dodać do tego należy, że część przedsiębiorców, bezkrytycznie podchodząc do prognoz trwałego trendu umacniania kursu złotego, potraktowała opcję jako element gry spekulacyjnej, potencjalnie dodatkowych przychodów, dodatkowych dochodów, licząc właśnie na dodatkowe zyski niezwiązane z normalną działalnością produkcyjną. Tutaj pojawiła się już ocena tych negatywnych skutków przedstawiona w lutym 2009 r. przez Komisję Nadzoru Finansowego na poziomie 9 mld zł. Chciałbym zapytać panią minister, czy podziela tę ocenę Komisji Nadzoru Finansowego, jeżeli chodzi o wysokość negatywnych skutków, czy należy ją rozumieć jako stratę przedsiębiorstw, a jeśli nie, to jaka była skala straty przedsiębiorstw z tytułu opcji walutowych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Żyżyński
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, skorzystam z tego mikrofonu. Pojawiło się tutaj bardzo wiele wątków. Można powiedzieć, że pan poseł Łopata, wywołując ten temat, zrobił wielką rzecz. Zgadzam się całkowicie z opinią, że za późno, bo już minęło pięć lat. Swego czasu minister Pawlak, wtedy wicepremier Pawlak, walczył w tej sprawie, niestety nieskutecznie. Chciałbym powiedzieć, po pierwsze, że to nie jest tak, że jest to ryzyko i każdy jest wystawiony, powinien wiedzieć. Owszem, powinien wiedzieć, ale powinien to przede wszystkim wiedzieć ten, kto oferuje takie instrumenty. Jest takie podejrzenie, że w gruncie rzeczy ten, kto oferował te instrumenty, wiedział, że na tym bardzo dobrze zarobi. Były już sygnały rynku światowego, że nastąpi kryzys, że to nasze umacnianie złotego pójdzie w odwrotną stronę i będzie wielkie osłabienie. Na tym osłabieniu polskie przedsiębiorstwa straciły. Ja się dziwię, pani minister. Pani minister mówi, że właściwie to nic się nie stało, nikt właściwie nie zbankrutował, straty były niewielkie, ale z drugiej strony słyszymy, że było wiele bankructw. Oczywiście bankructwa były wywołane też wieloma innymi czynnikami, generalnie kryzysem, to jest prawda, ale teraz nie mamy tutaj rzetelnego badania, rzetelnej odpowiedzi na pytanie, w jakim zakresie te bankructwa były spowodowane przez te kontrakty opcyjne. Na świecie walczy się z oszustwami finansowymi. Banki powinny być instytucjami zaufania publicznego i wszystkie inne instytucje działające na rynkach finansowych powinny być instytucjami zaufania publicznego. Dlaczego na świecie, który ma wielkie doświadczenia w tych sprawach, tak bardzo się walczy? Dlatego, że jest tam wielka asymetria informacyjna. Ten, kto oferuje, często bardzo dobrze wie, co tak naprawdę będzie, co się dzieje na rynkach, a ten, kto jest klientem, na ogół nie wie, jest zdezinformowany. Mam wobec tego pytanie do pani minister. Mamy niestety bardzo wiele sygnałów... (Dzwonek) Przepraszam, pani marszałek. ...że państwo polskie nie broni zwykłego polskiego obywatela. Polski obywatel jest właściwie na przegranej pozycji w walce z instytucjami finansowymi. Nie ma tutaj opiekuńczej roli państwa. Potrzebujemy tutaj opiekuńczej roli państwa. Obywatel, który jest wykorzystywany, którego niewiedza jest wykorzystywana, powinien być chroniony. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2014-12-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Nie jestem z Ropczyc, ale też was serdecznie pozdrawiam. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Panowie Posłowie! Polskie Stronnictwo Ludowe reagowało w 2009 r., tylko nie mogliśmy się przebić w Wysokiej Izbie z projektem ustawy, bo wielu posłów miało wielki strach w oczach przed instytucjami finansjery międzynarodowej. Natomiast, pani minister, podam tylko taki przykład. Otóż podmiot X z Białej Podlaskiej, firma przewozowa, która zawarła tę toksyczną umowę we wrześniu 2008 r., już 9 grudnia 2008 r. dowiedział się, że ma konto zablokowane, ponieważ poniósł straty. Zaczął interweniować, chciał rozwiązać umowę, ale okazało się, że prawnie niemożliwe jest rozwiązanie umowy. Dopiero po interwencji Komisji Nadzoru Finansowego, w styczniu czy w lutym 2009 r., w końcu lutego rozwiązano mu tę umowę. Znalazły się już przepisy prawne, z tym że w przypadku całej wielomilionowej straty, którą firma poniosła w tym krótkim czasie, bank egzekwował odsetki, odsetki od odsetek i w ten sposób następowało bankructwo, firmy traciły miejsca pracy itd. Natomiast dziś musimy powiedzieć jedną rzecz. Przedsiębiorca oczywiście zrobił błąd, że podpisał taką umowę. Tylko, pani minister, jak to by wyglądało? Gospodarz zaprószył ogień, dom się pali, a wszyscy mówią: zaprószyłeś ogień, to niech się pali, to sam sobie gaś. Nie możemy w ten sposób reagować, ponieważ to są nasze miejsca pracy i nasze pieniądze, przychody do naszego budżetu państwa etc. Słowa, które w tej chwili wypowiadam, pani minister, adresowane są do całej Rady Ministrów, do wszystkich naszych polityków, bo często na sali sejmowej, kiedy wnioskujemy o słuszne sprawy, z jednej i z drugiej strony znajdzie się głos sprzeciwu, że wy nie macie racji, bo wy jesteście akurat z PSL. (Oklaski)