PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Z dużym zdumieniem przeczytałam ustawę, która w ogóle nie odnosi się do warunków życia i potrzeb osób w starszym wieku. Jestem autorką dużego opracowania ˝Założenia polityki ludnościowej Polski˝ w części dotyczącej ludzi starych i niepełnosprawnych, a w tym projekcie ustawy nie zawarto niczego, co by odnosiło się do istotnych problemów, do sytuacji ludzi starych. Natomiast zadaję inicjatorom, autorom tego projektu ustawy pytanie: Jakie przepisy prawa w Polsce ograniczają osobom starszym, starym, seniorom, jakkolwiek państwo ich chcecie nazwać, nazw jest dużo, możliwość uczestniczenia w życiu społecznym, jaka ustawa? Konstytucja zapewnia równość i zakaz dyskryminacji, więc w gruncie rzeczy co ta ustawa ma rozwiązać? Chciałabym, abyście państwo wskazali istotne problemy ludzi starych, które rozwiąże ta ustawa, nad którą tutaj długo procedujemy, przy okazji nie zajmując się sprawami naprawdę istotnej wagi dla położenia ludzi starych, takich jak wysokość emerytur, takich jak ceny leków, takich jak dostępność opieki i pielęgnacji dla ludzi niezdolnych do samodzielnej egzystencji. To są problemy, nad którymi powinniśmy dzisiaj debatować (Dzwonek), a nie rozmawiać o tym, żeby powstała Rada Seniorów. Wstyd mi po prostu, że w czymś takim biorę udział. (Oklaski)
Mówca: Michał Szczerba
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowni Państwo! Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ksiądz Adam Boniecki powiedział: nie ma się co pocieszać, że to jeszcze nie teraz, do starości musimy się przygotowywać, póki jesteśmy względnie młodzi. Szanowni państwo, to jest inicjatywa, która nie zrodziła się na tej sali, nie zrodziła się w tym parlamencie, w tym gmachu. To jest inicjatywa środowisk seniorskich, chciałbym o tym bardzo wyraźnie powiedzieć. Rok 2012 to był Rok Uniwersytetów Trzeciego Wieku, rok uchwalony przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej jednomyślnie. Jednym z wydarzeń, które się odbyły w tym roku, był I Kongres Uniwersytetów Trzeciego Wieku. 2 tys. osób w Sali Kongresowej, reprezentujących 430 uniwersytetów trzeciego wieku, to jest 120 tys. słuchaczy. To chciałbym bardzo wyraźnie powiedzieć, że dajemy tak naprawdę narzędzie osobom starszym, żeby mogły współdecydować, kiedy spotkają samorząd terytorialny, który jest otwarty na potrzeby osób starszych. To nie jest coś, co powoduje jakąś obligatoryjność. To jest pewnego rodzaju narzędzie, to jest pewnego rodzaju forma, która nawiązuje do ustroju władz publicznych, która umożliwia dialog, który stanowi podstawę samorządności i zaangażowania obywatelskiego. Oczywiście możemy mówić o kondycji osób starszych, o sytuacji osób starszych w naszym kraju, ale to nie jest ta debata. To jest debata o partycypacji obywatelskiej, o tym, że osoby starsze mają prawo do swoich małych ojczyzn, prawo do miasta (Dzwonek), prawo do współdecydowania, chciałbym to bardzo wyraźnie powiedzieć. W tym zakresie odbyły się konsultacje, i to chciałbym bardzo wyraźnie powiedzieć, funkcjonuje od lutego tego roku Rada ds. Polityki Senioralnej, która reprezentuje kilkadziesiąt organizacji seniorskich, która jednoznacznie pozytywnie zaopiniowała ten projekt. Dziękuję bardzo.
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Może będę kontrowersyjny, pomimo iż podpisałem się pod zmianą ustawy. Otóż rzeczywiście dotychczas rady gmin podejmowały działania na rzecz wspierania i upowszechniania idei samorządowej wśród młodzieży poprzez wyrażenie zgody na utworzenie młodzieżowych rad gmin. Niewątpliwie gmina powinna sprzyjać solidarności międzypokoleniowej oraz tworzyć warunki do pobudzania aktywności obywatelskiej również innych niż młodzież grup wiekowych, z seniorami włącznie. W różny sposób, ale jednak taka aktywność samorządów funkcjonuje chociażby poprzez wsparcie uniwersytetów trzeciego wieku, kół emerytów różnych branż, związków inwalidów, kół byłych harcerzy, weteranów ochotniczych straży pożarnych i tym podobnych organizacji pozarządowych. Ludzie ci mają realne możliwości uczestniczenia w łonie samorządu i wspólnie z nim, stąd też jaki jest sens tworzenia nowej struktury w gminie? Czy rzeczywiście ustawa o samorządzie gminnym, powiatowym nic na ten temat nie mówi? Po co kolejny twór zajmujący się własną strukturą i jej tworzeniem, w obliczu rzeczywistości codziennej kompetencji i obowiązków gminy i jej instytucji? Dziękuję.
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kryzys demograficzny oraz prorodzinna polityka rządu przynoszą efekty. Widać je w postaci nadmiernej emigracji, zwłaszcza w segmencie osób młodych, które w gruncie rzeczy nie mają możliwości zdobycia pracy w naszym kraju na dzień dzisiejszy, ale także w takich zjawiskach, jak wyludnianie się miast i pauperyzacja społeczeństwa, zwłaszcza osób starszych. W związku z tym, jak czytamy w uzasadnieniu, wzrasta odsetek osób starszych w polskim społeczeństwie. Nabiera to już poważnego wymiaru, dlatego że przewiduje się, że w 2035 r. osoby w wieku powyżej 65. roku życia to będzie 1/4 społeczeństwa. W uzasadnieniu znajduję również inne stwierdzenie: Dialog społeczny stanowi podstawę samorządności i zaangażowania obywatelskiego. Nie wystarczy jednak stwierdzić, że jest on potrzebny, ale trzeba wykształcić właściwe jego formy, nawiązujące do ustroju władz publicznych. Tutaj przedmówca już wspomniał o konsultacjach z organizacjami, powiedzmy, obywatelskimi, związanymi z osobami starszymi. Chciałbym uzyskać odpowiedź na następujące pytanie, mianowicie istnieje taki twór, który się nazywa Komisja Wspólna Rządu i Samorządu Terytorialnego. Czy kiedy przedmiotowy projekt był rozpatrywany na posiedzeniu tej komisji i tych sześć organizacji samorządowych, które wchodzą w skład tej komisji i winny były wyrazić jakąś opinię, jakieś stanowisko w tej kwestii, przedstawiły swoje stanowisko? Chciałbym poznać to stanowisko. Dziękuję.
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Szanowna Pani Minister! Polskie społeczeństwo się starzeje, od kilku lat to widać. Były tu przytaczane liczby. Społeczeństwo starzeje się przede wszystkim na obszarach wiejskich. Są wsie, które się wyludniają, zostają starsze, samotne osoby, same w swoim gospodarstwie. Rolą organizacji pozarządowych, również przy okazji tego projektu ustawy, jest, żeby się tymi ludźmi, oprócz samorządu, który ma taki obowiązek, zajmować, ale również organizacji pozarządowych, które w środowisku wiejskim jeszcze funkcjonują mimo różnych zakusów, żeby je zlikwidować, utrudnić im życie, mam na myśli ochotnicze straże pożarne, koła gospodyń wiejskich. Te organizacje starają się w różnej formie nieść pomoc tym osobom. Są też inne organizacje, które działają czy to przy parafiach, czy przy innych instytucjach, które również na obszarze wiejskim funkcjonują. Można powiedzieć, że to dobrze, że grupa wnioskodawców chce powołać taką radę osób starszych przy gminie. Mam pytanie do wnioskodawców: Czy pojedyncze osoby fizyczne, które nie należą do żadnej z wymienionych przeze mnie organizacji, a które działają w środowisku wiejskim, będą mogły do tych rad przystępować? Bo w tej chwili w gminach przede wszystkim wiejskich są już rady do spraw młodzieży, rady do spraw sportu. W mojej gminie taka rada też powstała, zrzesza kluby (Dzwonek) sportowe, przedstawicieli klubów sportowych, którzy decydują o tym, jak sport w danej gminie ma funkcjonować. Stąd moje pytanie: Czy osoby fizyczne, które nie należą do żadnej organizacji, będą mogły do tej rady przystępować? Dziękuję bardzo.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Dialog obywatelski potrzebny jest na każdym poziomie funkcjonowania władzy publicznej. Brak dialogu obywatelskiego prowadzi do spotkań, które nam towarzyszą w tej chwili, a to jest między innymi efekt braku gotowości przedstawicieli rządu do dialogu, wtedy ten dialog toczy się na ulicy. Jeśli chodzi o osoby starsze, to one rzeczywiście nie będą wychodzić na ulicę, ale potrzebują rozmowy i współuczestniczenia w tworzeniu warunków do funkcjonowania w swoich małych ojczyznach, tam gdzie mieszkają. Myślę, że to rozwiązanie prawne, które zostało zaproponowane, czyli w ustawie o samorządzie gminnym, możliwość, podkreślam, możliwość powołania gminnej rady seniorów jest czymś, co może wzmocnić dialog obywatelski, ale także będzie wpływało na to, że te osoby poczują się potrzebne, będą mogły uczestniczyć w konsultacji chociażby czegoś takiego jak projekt budżetu gminy w zakresie, w jakim gminna rada seniorów będzie się tym zajmować. Będą mogły opiniować sieć placówek kultury i funkcjonowanie tych placówek między innymi na rzecz seniorów, na przykład w jaki sposób w danym mieście wykorzystać do rehabilitacji i zagospodarowania czasu wolnego basen, jak tej grupie seniorów stworzyć warunki umożliwiające korzystanie z tego, jak zastosować (Dzwonek) stosowne ulgi. Chciałbym zapytać przedstawicieli rządu, czy dzisiaj mogą odpowiedzieć, na podstawie istniejących rozwiązań dotyczących młodzieżowych rad gmin, na 2,5 tys. gmin ile rad gmin skorzystało z tej możliwości? W ilu radach gmin funkcjonują takie młodzieżowe rady gmin? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Otóż tak się składa, że dzisiaj już bez ustawowego umocowania funkcjonuje wiele rad, na przykład, rad młodzieży i one, co by nie powiedzieć, dobrze się mają w samorządzie, mimo że są ciałem doradczym i nie mają możliwości decyzyjnych w pewnych kwestiach. Ale w czasie, kiedy trwają obrady rady gminy, mają możliwość zabierania głosu, bo przecież to im umożliwiono, i na wiele spraw dotyczących młodzieży mogą zwracać uwagę. Wynikiem tychże działań jest inicjatywa powołania gminnych rad seniorów. Uważam, że to jest dobry pomysł, bo akurat to jest grupa osób, która ma trochę czasu, bo z reguły są to renciści i emeryci. Oni dzisiaj są zorganizowani w różnych gremiach, łącznie z Uniwersytetem Trzeciego Wieku, natomiast o ich sprawach, o sprawach tych ludzi niejednokrotnie mało się mówi na sesjach rad, stąd byłaby to znakomita okazja, aby podnieść sprawy służby zdrowia, tak czy inaczej funkcjonującej w samorządzie, czy wiele innych spraw dotyczących, o czym była mowa, nawet i tej rehabilitacji, dostępu do lekarza etc. Oczywiście ten organ nie ma możliwości decyzyjnych i rada gminy (Dzwonek) może, powiedzmy, tych postulatów nie przyjąć. Niemniej jednak zwracanie uwagi na ten palący problem, a on się nawarstwia czy narasta z roku na rok, z pewnością tym ludziom pomoże. Ba, niejednokrotnie jest tak, ja zresztą z mojej praktyki poselskiej to wiem, że przychodzą...
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Już kończę, panie marszałku. ...ludzie starsi po to do biura poselskiego, aby ktoś wysłuchał opowieści o ich problemach, niekoniecznie je rozwiązał. Nie wiem więc, czy to nie będzie takie dobre kworum kierowane do organów, które akuratnie w tych sprawach mogą zająć pozytywne stanowisko. Dziękuję bardzo, panie marszałku. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Rębek
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W jednej z nielicznych opinii, które wpłynęły do komisji samorządu terytorialnego odnośnie tego projektu ustawy, jest to m.in. opinia pana prof. dr. hab. Bolesława Samolińskiego, konsultanta krajowego w dziedzinie zdrowia publicznego i przewodniczącego Rady ds. Polityki Senioralnej, czytamy, to jest oczywiście fragment, że w związku z powyższym istotnym zadaniem jednostek samorządu terytorialnego staje się stwarzanie możliwości ułatwiania szerszego dostępu do diagnostyki i leczenia oraz wsparcia poprzez podnoszenie świadomości społeczeństwa w zakresie zdrowego starzenia się oraz promocji zdrowego stylu życia. To bardzo szlachetna opinia, nie mam żadnych wątpliwości, tylko to, jak ta inicjatywa została przedstawiona tym środowiskom, szanowni państwo, wysoki Sejmie, panie pośle - mówię do posła sprawozdawcy, posła inicjującego tę ustawę - stanowi pewnego rodzaju zagrożenie. To zagrożenie polega na tym, że uwaga przekierowana jest na samorząd terytorialny, że samorząd terytorialny będzie rozwiązywał problemy z zakresu ochrony zdrowia. Obawiam się, że nie jest uczciwe to, aby powstawało takie wrażenie. To jest pierwsza kwestia. Druga kwestia dotyczy, szanowni państwo, wprowadzania starszych ludzi w błąd. Jeśli taka sytuacja, podkreślam, miała miejsce, to jest to bardzo niepokojące, na to sobie pozwolić nie możemy. Dlatego mam pytanie: Jak te rozmowy były prowadzone? Chciałbym to wiedzieć i myślę, że większość z państwa również. Dziękuję serdecznie. (Oklaski)
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pomysł powołania rad seniorów gmin uważam za chybiony, wzorowany zapewne na pomyśle powołania rady mędrców przy Radzie Europy, tylko bez kompetencji decyzyjnych. W uzasadnieniu czytamy, iż dostrzegając potrzebę zwiększenia aktywności społecznej osób starszych, przyjęto rządowy program na lata 2012 i 2013. Jeśli to ma być jeden z pomysłów, to powiem tak: Szanowni państwo decyzyjni, rządzący, nie tędy droga. Wyżej wymieniona grupa wiekowa wymaga, co prawda, aktywności, ale przede wszystkim waszej, rządzących, aktywności, by tym ludziom nie brakowało chleba, środków na utrzymanie, środków płatniczych na leki, środków na leczenie, by nie brakowało dostępu do lekarzy specjalistów, by nie brakowało miejsc na rehabilitację itd., można by było mnożyć. Piszecie państwo dalej w uzasadnieniu: Rady te będą reprezentować interesy i potrzeby starszych mieszkańców wobec władz samorządowych. (Dzwonek) Czy te potrzeby nie są znane? Aż nadto, tylko rządzącym potrzeba zastępczych ustaw, w których byłyby zapisy pomijające to, co jest zbyt bolesną rzeczywistością. Kiedy państwo zaspokoicie podstawowe potrzeby ludzi starszych? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Brejza
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Szanowni Państwo! Proponowane zmiany zmierzają do pobudzenia aktywności obywatelskiej osób starszych w społecznościach lokalnych. Rady seniorów mają być w założeniu ciałami doradczymi, konsultacyjnymi i inicjatywnymi. W związku z projektowaną zmianą pojawia się kilka pytań, które pozwalam sobie skierować do posła wnioskodawcy. Jak rozumieć inicjatywność? Na czym w praktyce ma polegać funkcja inicjatywna rad seniorów, zwłaszcza w procesie legislacyjnym aktów prawa miejscowego? Czy projekt utworzenia rad seniorów był konsultowany z organizacjami samorządowymi? Jeśli tak, to z którymi? Czy przekazywano państwu jakiekolwiek uwagi? Pytanie zasadnicze: Jak ukształtowane będą relacje pomiędzy gminną radą seniorów a radą miasta? Wreszcie takie pytanie: Czy na terenie dwóch gmin, typowo wiejskich, gdzie nie występuje obszar miejski, małych gmin, których jest sporo w Polsce, możliwe będzie powołanie w drodze porozumienia wspólnej, jednej rady seniorów? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie wiem, czy pan poseł Szczerba wie o tym, że są takie ciała, samorządy osiedlowe, jednostki pomocnicze, gdzie normalnie odbywają się wybory, uczestniczące w pracach rady miasta. Czy pan poseł Szczerba wie, że są one najczęściej reprezentowane przez seniorów? Rozumiem, że pan Szczerba uznał, że trzeba się takimi projektami zajmować po słowach Donalda Tuska w Krynicy-Zdroju o końcu kryzysu. Panie Pośle Szczerba! W miastach samorządy pragną, abyście dali pieniądze na rodziny, szczególnie wielodzietne. (Głos z sali: Czy seniorzy nie mają żadnego prawa?) Niech pan się takimi projektami zajmie. (Głos z sali: A seniorami nie?) Tu są młodzi ludzie, którzy kiedyś będą zakładać rodziny. Jaką pan im daje perspektywę? Czym się pan zajmuje? Pan się powołuje na jednego z księży. Księża nawołują, aby dbać o rodzinę, o politykę prorodzinną. Dlaczego pan się tym nie zajmie? Ma pan teraz instrumenty, a próbuje pan robić to, co już świetnie funkcjonuje w samorządach, chodzi o samorządy osiedlowe. Bywam często jako stary samorządowiec na posiedzeniach rad... (Głos z sali: Nie taki stary.) Panie pośle Olejniczak, niech pan nie żartuje.
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

W każdym razie są tam reprezentowani seniorzy, mogą się zawsze wypowiedzieć i nikt im nie blokuje głosu. Tak więc, panie Szczerba, jeszcze raz pana proszę: niech pan skieruje swą aktywność raczej w kierunku pomocy polskiej rodzinie. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Grzegorz Schreiber
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Już wiele krytycznych opinii padło o tym projekcie, ale wypada mu się przyjrzeć nieco z bliska, spojrzeć na zapisy, które konkretnie proponujecie państwo jako posłowie, którzy przedstawiliście ten projekt Wysokiej Izbie. Moje wątpliwości dotykają dwóch kwestii. Otóż wprowadzacie państwo dualizm w ust. 1 i 2 tego artykułu, który przedstawiacie w początkowej wersji, a mianowicie wprowadzacie zapis o możliwości aktywizacji społeczności senioralnej - nazwijmy to tak - przez gminę w postaci budowania owych rad seniorskich, a jednocześnie proponujecie bardzo sztywny zapis mówiący o tym, że gmina ma obowiązek prowadzenia tego typu działań. Takie dualizmy źle służą prawu. To są moim zdaniem ewidentne błędy, które państwo wprowadziliście. Obiecaliście dokonać zmiany w trakcie drugiego czytania. Nie słyszałem jeszcze o tym, żebyście wprowadzili takie poprawki. Rozumiem, że żadnych nie złożyliście, że jedyna, która będzie omawiana w komisji, będzie naszą poprawką - Prawa i Sprawiedliwości. (Dzwonek) Wreszcie jest druga kwestia, zasadniczo jeszcze ważniejsza. Mam pytanie do posłów wnioskodawców, panie marszałku, jeżeli pan pozwoli. Mianowicie w ust. 3 wprowadzacie zapis mówiący o tym, że w radzie senioralnej muszą być przedstawiciele uniwersytetów trzeciego wieku. Jak to? Nawet tego państwo nie poprawiliście. Czyli doprowadzacie, chcecie doprowadzić do sytuacji, w której tylko i wyłącznie w tych gminach, w których funkcjonują uniwersytety trzeciego wieku, będzie można powołać tego typu rady. Przecież to jest ewidentny, logiczny błąd, który państwo popełniacie i którego to błędu... Mimo że przedstawiałem tę sprawę w komisji i proponowałem państwu tę zmianę, to tego nie zrobiliście.
Mówca: Grzegorz Schreiber
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. To pytanie kieruję do posłów wnioskodawców. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marcin Witko
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Sprawy osób starszych - wielokrotnie już dzisiaj tu o tym mówiono - są bardzo istotne. Osób starszych przybywa i każda inicjatywa sejmowa, ustawodawcza czy rad gmin, skierowana do osób starszych, jest godna polecenia. Niemniej jednak ustawa, z którą dzisiaj mamy do czynienia, budzi pewne wątpliwości. Ona w zasadzie poza tym, że wnosi pewien chaos, niczego nowego nie wnosi. To - o czym mówił mój przedmówca, pan poseł Schreiber - absolutnie nie rozszerza kompetencji, zadań gminy, ponieważ, tak jak było wspomniane, rada gminy może utworzyć gminną radę seniorów, ale utworzyć jej również nie musi. Mimo iż w pkt 1 obligujemy rady gmin do tego, aby tworzyły, to zaraz w następnym mówimy, że mogą, ale nie muszą. A jeśli już muszą albo nie muszą, ale utworzą, to pytanie brzmi: Czy przewidujecie państwo środki, przekazanie środków na realizację kolejnego zadania, które rodzi się dla gminy, czy gminy w swoim ubóstwie - dzisiaj można by wręcz powiedzieć: finansowym - muszą wykonywać kolejne zadania bez środków na ich realizację? (Dzwonek) Tak że, reasumując, zmiana absolutnie nie wnosi niczego nowego do polskiego prawodawstwa, tylko wręcz pogłębia chaos. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Polak
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Aktywność społeczna może być realizowana w każdym wieku i w wielu wymiarach. Dzisiaj państwo posłowie wnioskujący proponujecie jedną z takich form aktywności dla seniorów - utworzenie senioralnych rad gminnych. W uzasadnieniu projektu ustawy powołujecie się na casus młodzieży, która korzysta właśnie z takich form aktywności. Idąc tym tokiem myślenia, chciałbym zapytać, ponieważ młodzież bardzo dobrze realizuje się w innych formach aktywności, chociażby w młodzieżowych domach kultury czy - na przykładzie mojego miasta - młodzieżowych centrach edukacji europejskiej, czy przygotowujecie państwo kolejne projekty, które pozwolą skorzystać seniorom właśnie z takich możliwości, o których przed chwilą wspomniałem, i - co najważniejsze - czy rząd widzi możliwości wsparcia finansowego samorządów, jeśli byłaby stworzona taka możliwość, przy tworzeniu takich placówek, o jakich przed chwilą mówiłem, w jakich uaktywnia się młodzież. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! (Oklaski) Uważam, że sama idea jest słuszna i po prostu życie zweryfikuje, czy ten pomysł jest dobry, czy nie, czyli seniorom także powinniśmy dać szansę. Pytania do strony rządowej są takie: Czy państwo przewidywaliby wsparcie dla samorządów, gdyby gdzieś zaczęła funkcjonować gminna rada seniorów? A co ze wsparciem dla uniwersytetów trzeciego wieku? Czy jakieś większe środki będą przeznaczane na te cele? To też jest bardzo ważne.
Mówca: Iwona Kozłowska
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Projekt ustawy zawiera zapis, w którym jedna grupa przedstawicieli zawodów medycznych jest zobowiązana do przekazywania informacji o niekorzystnym działaniu produktów leczniczych, a druga grupa posiada tylko uprawnienia do tego typu czynności. Czy nie obawia się pan, panie ministrze, że taki sposób realizacji założeń programu spowoduje, iż dane w systemie będą niepełne, gdyż część przypadków zgłaszanych do przedstawicieli grupy posiadającej uprawnienia - myślę tutaj o ratownikach medycznych, technikach farmacji i pozostałych grupach - nie zostanie przekazana do prezesa urzędu na skutek zapisu, który nie zobowiązuje ich do tej czynności? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Balt
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym zapytać, dlaczego tak długo trwało przygotowanie tej ustawy i dlaczego przedstawiciele tylko części zawodów wymienionych w tej ustawie mają obowiązek przekazywania informacji o niepożądanych działaniach środków leczniczych. Przecież wszyscy chcemy, żeby tego typu informacje jak najszybciej docierały do odpowiednich instytucji ze względu na to, że tu chodzi o zdrowie i bezpieczeństwo obywateli. Negatywne skutki są takie, że bardzo często może to prowadzić do utraty zdrowia lub powodować działania niepożądane. W mojej ocenie zapis mówiący o tym, że osoby są uprawnione, może sprawić, że część osób, nie chcąc robić sobie dodatkowego problemu, będzie unikała zgłaszania, informowania o niepożądanych działaniach. Stąd z mojej strony pytanie o to, dlaczego w ustawie wymieniono tylko część zawodów, których przedstawiciele mają obowiązek zgłaszania nieprawidłowego działania leków. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Brejza
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Ministrze! Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jednym z celów regulacji jest wpływ na stan zdrowia społeczeństwa i przyczynienie się do zmniejszenia liczby zgonów spowodowanych działaniami niepożądanymi leków. Ma to nastąpić dzięki racjonalizacji terapii i eliminowaniu popełnianych błędów. Mam dwa, wydaje się, krótkie pytania. Jak obecnie kształtuje się liczba ciężkich powikłań i zgonów wynikających z niepożądanych działań produktów leczniczych? Jak projektodawca ocenia obecną świadomość społeczną w zakresie zagrożeń wynikających z samoleczenia? Dziękuję bardzo. (Oklaski)