PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Współczuję swoim koleżankom i kolegom nauczycielom, bo jak odnajdą się w świecie sprzecznych faktów, które, zestawione, staną się paradoksalne? Otóż jedni mówią, że nie będzie zwolnień, drudzy mówią, że będą zwolnienia. Jedni mówią, że cała ta operacja jest bezkosztowa i bezproblemowa, inni twierdzą, że koszty idą w miliony, a problemy się piętrzą. Jedni mówią, że dzieci ze specjalnymi potrzebami mogą chodzić do szkoły, drudzy, że nie. Gdzie tutaj jest prawda? Dziś uczeń ma nieograniczony dostęp do wiedzy, a nauczyciel winien nauczyć go, jak umiejętnie z tego skorzystać i, co uważam za najważniejsze, jak odróżnić ziarno od plew, jak odróżnić kłamstwo od prawdy. Używając słownika sportowego, można by rzec, że kłamstwo jest jak bieg sprinterski, przychodzi szybciutko i natychmiast osiąga efekt, natomiast prawda jest jak maraton, długo trzeba do niej dochodzić, ale warto na tę prawdę czekać. I my na tę prawdę, pani minister, będziemy czekać. I ona się już pokazuje. (Oklaski) W moim mieście Przemyślu, mieście rządzonym przez ortodoksyjny PiS, troje dyrektorów szkoły ma odwagę wystąpić pod nazwiskiem i zarzucić pani minister kłamstwo w sprawie podręczników. Nie ma podręczników w Przemyślu w szkołach podstawowych. (Oklaski) Proszę państwa, nauczycielka z Podkarpacia zwolniona w wyniku tej dereformy wygrywa sprawę w sądzie. Ja kiedyś powiedziałem z tej trybuny, że pani minister Zalewska jest grabarzem polskiej edukacji. Myliłem się. Otóż nie jest pani w stanie, pani minister Zalewska, pogrzebać polskiej edukacji, ponieważ ona obroni się mądrością rodziców, nauczycieli, polskich samorządowców i tych młodych ludzi, którzy tam siedzą na galerii. Ich mądrością polska edukacja się obroni. (Dzwonek, oklaski) A państwo jesteście współczesnymi Augiaszami. Zabrudziliście polską edukację. Jesteście synonimem niechlujstwa, bałaganu i chaosu.
Mówca: Krystyna Wróblewska
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Bardzo przykro mi jest, że totalna opozycja robi politykę na dzieciach niepełnosprawnych. (Poseł Ewa Drozd: Tak macie tam zapisane? Przy każdym wystąpieniu?) Tak, szanowni państwo, nie można. Ja natomiast bardzo się cieszę, że rząd pani premier Beaty Szydło wraz z ministerstwem edukacji w profesjonalny sposób pochylili się nad problemem dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. I to, szanowni państwo, widoczne jest zarówno w rozporządzeniach, jak i w ustawie o systemie oświaty, w Prawie oświatowym, jak powiedziała pani minister Wargocka. Szanowny państwo, tak jest. Proszę sobie przypomnieć, jak było za państwa rządów, jak wyglądały te rozporządzenia. Priorytetem jest to, że subwencja oświatowa naliczana jest w sposób szczególny w przypadku dzieci o szczególnych potrzebach edukacyjnych w zależności od ich potrzeb. Taka jest waga. Tego nie było. (Poseł Urszula Augustyn: Było.) Musi ona być wydatkowana profesjonalnie i dobrze na konkretne dziecko. Tego też za państwa czasów nie było. Ta subwencja była źle wydatkowana, bardzo często wcale nie szła na to dziecko niepełnosprawne. Świadczy o tym to, że przychodzili rodzice i mówili, że tyle pieniążków przysługuje na ich dziecko, a to wcale nie szło na ich dziecko. Przepisy prawa były źle interpretowane, co powodowało, że gdy przychodziły kontrole - pani minister dokładnie wie - trzeba było tę subwencję oświatową zwracać, gminy musiały tę subwencję zwracać. (Dzwonek) Dlatego dziękuję za te rozporządzenia i za tę ustawę. Serdecznie dziękuję. (Oklaski) (Poseł Krystyna Skowrońska: Szkoda, że mówicie nieprawdę. Pani poseł Krystyno, jak pani miała taką wiedzę poprzednio, to szkoda.)
Mówca: Kinga Gajewska
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie marszałku Joachimie Brudziński, nie wolno panu obrażać absolwentów ani gimnazjalistów. Panu po prostu nie wolno tego robić. Proszę może na Twitterze ich przeprosić. Natomiast jeśli chodzi o dzieci niepełnosprawne, proszę państwa, proszę zrozumieć nasz niepokój. To nie my wcześniej obcięliśmy 40% finansowania na nauczanie domowe. Do tego, że państwo nas obrażacie, że kierujecie w naszym kierunku inwektywy, się przyzwyczailiśmy, ale te wszystkie niepokoje, te wszystkie zdania, które my usłyszeliśmy, albo listy, które dostaliśmy, pochodzą od rodziców osób niepełnosprawnych. My sobie tego nie wymyśliliśmy. Wczoraj dostałam maila od zdruzgotanej matki: Jestem matką dziecka niepełnosprawnego mającego nauczanie indywidualne. Córka ma autyzm, ale bardzo dobrze radzi sobie w rówieśniczym środowisku. To jej pomaga. Nie jestem w stanie dowozić jej do szkoły integracyjnej oddalonej o 50 km. Będąc na indywidualnym nauczaniu w domu, córka będzie całkowicie odcięta od społeczeństwa. Proszę pomóc. To jest jeden list. Mamy świadectwa pana Pawła Kubickiego, który jest ze stowarzyszenia ˝Nie-Grzeczne Dzieci˝, kolejne cytaty pani Anny Niedźwiedzkiej, również z NGOs opiekujących się niepełnosprawnymi dziećmi. (Dzwonek) To nie są nasze wymysły, tylko to jest zdanie rodziców dzieci niepełnosprawnych. Proszę ich usłuchać. Dziękuję.
Mówca: Joanna Borowiak
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pani Minister! Marzy mi się, byśmy w polskim Sejmie doczekali się konstruktywnej opozycji, która nie będzie siała chaosu i zamętu, opozycji, która będzie słuchała merytorycznych argumentów, a nie manipulowała faktami, opozycji, która nie będzie posługiwała się dziećmi i ich rodzicami, uprawiając politykę, bo to państwo robicie. To jest karygodne. Wszyscy jesteśmy zobowiązani do troski o edukację i wychowanie dzieci i młodzieży, a grupą, której należy poświęcić szczególną uwagę, są uczniowie z niepełnosprawnościami i uczniowie przewlekle chorzy. (Poseł Krystyna Szumilas: Zamykacie ich w domu.) (Poseł Krystyna Skowrońska: Zamknąć w domu.) I z myślą o nich właśnie Ministerstwo Edukacji Narodowej przygotowało specjalne rozwiązania pozwalające dostosować edukację do ich potrzeb, które są wypracowane, co należy podkreślić, wspólnie z rodzicami i nauczycielami. Pani minister, czy prawdą jest, że dotychczas w celu realizowania nauczania indywidualnego przez szkołę konieczne było uzyskanie specjalnego orzeczenia z poradni psychologiczno-pedagogicznej o potrzebie takiego nauczania? Czy prawdą jest, że dziś takie orzeczenie nie jest potrzebne, by zapewnić dziecku indywidualną formę nauczania? I apel do opozycji: przestańcie państwo siać zamęt. Posługujcie się państwo prawdą. Pokażcie, że naprawdę chcecie dobra dzieci. Weźcie się w końcu do pracy, bo przespaliście 8 lat. Zacznijcie być merytoryczni i konstruktywni. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Krystyna Skowrońska: Pani poseł, nie kłamcie, tylko zacznijcie słuchać ludzi.)
Mówca: Lidia Burzyńska
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Rozwiązaniami dotyczącymi edukowania dzieci z niepełnosprawnościami Wysoka Izba zajmowała się już 11 maja, i to bardzo dobrze, bo te zagadnienia są bardzo, powtarzam, bardzo potrzebne do stworzenia takiego prawa, które będzie sprzyjać tym uczniom i ich rodzicom, a nie ich izolować. Pozwolę sobie tutaj przytoczyć słowa wypowiedziane w maju przez posłów opozycji, cytuję: rodzice dzieci niepełnosprawnych żądają, aby ich dzieci traktować na równi z pełnosprawnymi. (Poseł Krystyna Szumilas: Dlatego zamykacie je w domu.) Stąd moje zdziwienie, że z tej samej strony, czyli opozycji, dzisiaj słyszymy, że należy tym dzieciom zapewnić nauczanie indywidualne, czyli izolować, nie traktować ich na równi z pełnosprawnymi. Nauczanie indywidualne, bardzo proszę to wreszcie zrozumieć i nie przekazywać nieprawdziwych informacji, jest zarezerwowane dla grupy uczniów, którzy przejściowo nie mogą uczęszczać do szkoły, i to zarówno dla tych z niepełnosprawnościami, jak i dla tych, którzy czasowo nie mogą pobierać nauki w szkole. Natomiast wszystkie inne dzieci, zgodnie z prośbą zawartą w cytowanej wypowiedzi, powinny być włączane, powtarzam, proszę słuchać, włączane do nauki w szkole, aby te dzieci traktować na równi z pełnosprawnymi uczniami. (Dzwonek) Pani minister, czy wprowadzone rozporządzenia właśnie temu służą? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Wasilewska
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Po pierwsze, chciałabym powiedzieć, że ja naprawdę z wielkim zrozumieniem czytam wszystkie ustawy, na pewno znam potrzeby dzieci niepełnosprawnych, potrzeby ich rodziców, problemy, jakie mają nauczyciele, dlatego że 23 lata spędziłam w dużym ośrodku szkolno-wychowawczym dla dzieci niepełnosprawnych na wszystkich poziomach, od lekko upośledzonych do głęboko upośledzonych. I proszę mi wierzyć, że za czasów Platformy Obywatelskiej i PSL-u dzieci niepełnosprawne i szkoły specjalne naprawdę miały się dobrze. I dzisiaj pani minister powiedziała, że wiele rzeczy już było i należy to uporządkować. I ja się z tym zgadzam, bo tylko ten, kto nic nie robi, się nie myli. Uporządkujmy to, tylko zróbmy to w taki sposób, żeby nie było chaosu. I ja dzisiaj mam pytania do pani minister od nauczycieli, z którymi jestem cały czas w kontakcie. Po pierwsze, chodzi o indywidualne programy edukacyjno-terapeutyczne. Od dawna pracowaliśmy na takich programach, one były w trakcie monitorowane, uzgadniane były z rodzicami, z terapeutami. Dlaczego one 1 września 2017 r. tracą swoją ważność i nauczyciele muszą pisać nowe, skoro nie ma przepisów wykonawczych, na ile one się mają zmienić? Skoro jest uczeń na danym etapie edukacyjnym, to dlaczego w tej chwili ma być indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny zmieniany? (Dzwonek) To jest po pierwsze. Jeszcze tylko jedno. Przy wygaszaniu gimnazjów specjalnych nie wzięto pod uwagę wydłużonych etapów edukacyjnych, czyli uczniowie po ukończeniu gimnazjum 2 lata będą klasyfikowani, czyli skróci im się czas nauki.
Mówca: Ewa Szymańska
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Może to, o czym będę mówić, będzie trochę nudne, ale nie będę tutaj wzbudzać emocji. Na temat wprowadzonej w życie od dnia 4 września br. reformy oświaty i tutaj na tej sali, i w mediach, i na różnego rodzaju spotkaniach z nauczycielami, rodzicami wielokrotnie dyskutowano i przedstawiano tę reformę w szczegółach. Mówiono również o problemach dotyczących dzieci i młodzieży ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, w tym z różnego rodzaju niepełnosprawnościami. Mam zatem pytanie do pani minister: Czy wprowadzone ustawy związane z reformą oświaty, to jest Prawo oświatowe i Przepisy wprowadzające Prawo oświatowe oraz wydane na ich podstawie rozporządzenia zawierające rozwiązania prawne wspomagające reformę, uwzględniają również dotychczasowe rozwiązania prawne dotyczące dzieci i młodzieży ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi? I czy to prawda, że ponaddziewięciokrotnie zwiększono dofinansowanie kształcenia dzieci i młodzieży, w tym również z różnego rodzaju niepełnosprawnościami, dzieci i młodzieży ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi? Dziękuję.
Mówca: Grzegorz Furgo
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Drodzy Posłowie! Mówicie jedno, robicie drugie. Robicie doświadczenia na żywym organizmie. Obecnie mamy taki właśnie stan. Tylko dzieci, które otrzymały orzeczenie o potrzebie nauczania indywidualnego przed dniem 1 września 2017 r., będą mogły korzystać z niego na terenie szkoły i z włączeniem do klasy na starych zasadach. Nauczanie indywidualne będzie realizowane tylko w domu na podstawie orzeczeń po dniu 1 września 2017 r. Rozporządzenie wskazuje, że dyrektor placówki powinien - furtka - umożliwić uczniowi objętemu nauczaniem indywidualnym kontakt z grupą rówieśniczą i udział w zajęciach. Oznacza to, że dzieci objęte nauczaniem indywidualnym mogą - furtka - chodzić na niektóre zajęcia. Zastanawiam się, jak będzie wyglądało w praktyce włączanie na niektóre lekcje, szczególnie w kontekście dowozu i zapewnienia opieki na terenie szkoły dziecku, które ma nauczanie indywidualne w domu i tylko uczęszcza na wybrane zajęcia z klasą. Rano uczeń np. będzie przyjeżdżał na język obcy, potem zostanie odwieziony do domu - albo i nie - i przywieziony na czwartą albo piątą lekcję języka polskiego, czy też będzie czekał w zatłoczonej świetlicy? Dalej też nie wiadomo, jak będzie (Dzwonek) realizowane nauczanie w domu ucznia, który nie ma do tego warunków. Proszę państwa, o tym, czy dziecko będzie miało zajęcia jeden na jeden z nauczycielem, czy w małej grupie, decydować będzie szkoła. Nigdzie nie jest wskazane, że rodzice, rodzic może się nie zgodzić na takie...
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Jeżeli chodzi o pytanie, które funkcjonuje w przestrzeni publicznej, czy nowe przepisy o nauczaniu indywidualnym mogą być nadużywane wobec dzieci niepełnosprawnych, to ministerstwo już wyjaśniało, że szkoła ma zapewnić dzieciom niepełnosprawnym specjalne wsparcie realizowane w oparciu o indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny opracowany przez specjalistów z udziałem rodziców. W programie tym można, jeżeli dziecko tego potrzebuje, wskazać dodatkowe zajęcia indywidualne. Co ważne, program ten może być realizowany na terenie szkoły. Pani minister, czy Ministerstwo Edukacji Narodowej zapewniło w przepisach nawet uczniom objętym nauczaniem indywidualnym możliwość kontaktów ze szkołą, z rówieśnikami, jeśli tylko stan ich zdrowia na to pozwala? Pani minister, czy prawdą jest, że nauczanie indywidualne przeznaczone jest dla dzieci, których stan zdrowia nie pozwala na uczęszczanie do szkoły? Dziękuję bardzo.
Mówca: Wojciech Ziemniak
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Do tej pory nauczanie indywidualne specjalne mogło być w szkole i w domu. I to było bardzo dobre. Nowe rozporządzenie wprowadziło zakaz indywidualnego nauczania specjalnego w szkole. Dzieci te stały się wyobcowane, nie mają one udziału w procesie socjalizacji. Rodzice tym faktem są przerażeni, gdyż na nich spadł obowiązek zapewnienia całkowitej opieki całodobowej. Nie mają dostępu do pomocy naukowych, które są w szkołach. Nie mają dostępu do specjalistów, którzy są w szkołach. Dziecko w szkole integruje się z innymi, a będąc w domu, tego nie będzie miało. To rozporządzenie jest ze szkodą nie dla szkoły, ale dla rodziców i ich dzieci. Rozporządzenia o pomocy psychologicznej dla dzieci z orzeczeniami co do nauczania w domu i szkole są, ale nie dotyczą dzieci z orzeczeniami co do kształcenia specjalnego. I to jest właśnie problem uczniów szkół specjalnych. Mam pytanie, czy jest szansa na zmianę tych przepisów, gdyż rodzice są po prostu tą sytuacją rozgoryczeni. I mówię to po konsultacjach z dyrektorem szkoły specjalnej w Brzeziu koło Gostynia, gdzie mam przyjemność często przebywać i wsłuchiwać się w to, co oni mówią o swoich problemach. Dziękuję.
Mówca: Rafał Grupiński
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie ma pani minister Zalewskiej, jest pani minister, z którą popracowaliśmy w komisji przez pewien czas. Dlatego zastanawiam się nad jedną rzeczą. Ponieważ wiele zostało powiedziane o tym, co się dzieje dzisiaj z dziećmi z niepełnosprawnościami, jaki kłopot mają rodzice, jaki kłopot mają szkoły w związku z takim, a nie innym kształtem rozporządzenia, chciałem zapytać tak naprawdę o posiedzenie naszych połączonych komisji w czerwcu, 8 czerwca, które się odbyło w tej sprawie na wniosek posłanek Platformy Obywatelskiej, gdzie wyraźnie zaznaczaliśmy wszystkie problemy, jakie mogą wyniknąć z ówczesnego stanu prawnego, jaki państwo przygotowaliście. Właściwie moje pytanie jest tylko jedno i bardzo proste: Dlaczego to nie zostało zmienione mimo naszej dyskusji wówczas i mimo tego, że Ministerstwo Edukacji Narodowej obiecywało, że coś w tej sprawie zrobi, że nie jest tak, jak my to przedstawiamy? Proste pytanie, będę wdzięczny za prostą odpowiedź. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Kwiecień
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Mam krótkie pytanie: Czy system proponowany przez państwa jest na tyle elastyczny, że w sytuacji poprawy stanu zdrowia dziecka może być w miarę szybko zawieszone indywidualne nauczanie i dziecko może być skierowane do nauczania włączającego, i jakie mechanizmy wprowadzone przez państwa to umożliwiają? Dopytuję o to, dopytuję o tę elastyczność, bo ona gwarantuje podmiotowe traktowanie ucznia i jego rodziców. Wydaje się, i wynika z tego, co wcześniej rodzice zgłaszali, że tego podmiotowego traktowania nie było. Była czysta, bardzo mocno ugruntowana zasada, gdzie właśnie brakowało tej elastyczności, bo skoro było niby tak dobrze, to dlaczego było tak źle, dlaczego tak wielu rodziców krytykowało poprzedni system, i na bazie tego opracowaliśmy nowe zasady dla uczniów, których stan zdrowia tego wymaga. Dziękuję bardzo.
Mówca: Urszula Augustyn
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Dwie kwestie. Po pierwsze, bardzo proszę, żeby pani w swojej wypowiedzi wyprostowała wszystkie te błędne informacje, które tutaj padały, że nagle zwiększyliście państwo pieniądze, przeliczniki, kwoty na dzieci z niepełnosprawnością, bo to jest nieprawda. Tych pieniędzy... To znaczy przelicznik jest dokładnie taki sam, jaki był do tej pory. A po drugie, bardzo proszę o porównanie dwóch sytuacji i ocenę tych dwóch sytuacji, która z nich jest lepsza. Pierwsza sytuacja. Dziecko z orzeczeniem z poradni przywożone jest, przyprowadzane do szkoły, razem ze swoją klasą uczestniczy w zajęciach z muzyki, plastyki, WF-u, w innych jeszcze zajęciach. Osobno z nauczycielem pracuje np. na matematyce czy na języku polskim, czy na języku obcym. (Sekretarz Stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej Marzena Machałek: Tak robimy.) Spędza razem z pozostałymi dziećmi przerwy, jest razem z tymi dziećmi, po prostu korzysta z nauczania indywidualnego wtedy, kiedy potrzeba, a resztę czasu spędza z klasą. I teraz druga sytuacja. Dziecko... (Sekretarz Stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej Marzena Machałek: Tak robimy.) ...z orzeczoną przez poradnię potrzebą nauczania indywidualnego ma zajęcia w domu. Nauczyciel przychodzi do niego do domu, a tylko wtedy, kiedy dyrektor zaprosi dziecko, nie wiem, na zabawę choinkową czy na wspólną akademię, jest ono ze swoimi rówieśnikami. Dziecko, które jest w tej szkole raz, dwa, trzy razy do roku, jest wyobcowane i jest zupełnie usunięte i pozbawione możliwości przebywania ze wszystkimi. I w pani wypowiedzi, pani minister, i w wypowiedziach urzędników z ministerstwa - cytuję rozmowę z TOK FM (Dzwonek) sprzed 6 dni - pojawia się takie porównanie: nie możemy dziecka zamykać w osobnej klasie, bo to jest wyobcowanie. A możemy je zamykać w domu? I jeszcze jedno. Matka, która poszła do poradni 1 września, dostała orzeczenie o nauczaniu indywidualnym tylko w domu. No i co? (Poseł Teresa Wargocka: Dla dziecka chorego.) Nie. Dla dziecka, które do tej pory korzystało w szkole. (Oklaski)
Mówca: Urszula Pasławska
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Oczywiście kluczowym momentem będą odpowiedzi pani minister na pytania, ale chciałam powiedzieć, że ta dyskusja dzisiaj wywołana jest nie polityką... (Sekretarz Stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej Marzena Machałek: Oby.) ...to nie jest jakieś widzimisię klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego, to są konkretne przykłady rodziców, którzy się do nas zwrócili ze swoimi problemami. Nie wierzę, że pani minister nie wie o tym, że część dzieci nie ma możliwości uczenia się w szkole na dotychczasowych warunkach. Tej debacie przysłuchiwały się setki rodziców ze stowarzyszeń - za pośrednictwem mediów społecznościowych, dzięki bezpośredniej transmisji przez strony sejmowe. Niestety są oni bardzo zaniepokojeni, ponieważ nie otrzymali póki co żadnej odpowiedzi, tylko takie zapewnienia, frazesy: będzie dobrze, będzie lepiej, nie martwcie się, przez 8 lat zaniedbywaliście dzieci niepełnosprawne, a teraz przeszkadzacie nam wprowadzać naszą reformę. Nikt nie przeszkadza państwu wprowadzać waszej reformy, po prostu nie zepsujcie państwo tego, co udało nam się wypracować. Nikt jeszcze nie stworzył systemu idealnego, w którego ramach dzieci niepełnosprawne mogłyby korzystać ze wszystkiego, z czego by chciały, na takich warunkach, jakie są na całym świecie możliwe. Ale wierzę, że powinniśmy dążyć do stworzenia tego systemu. (Poseł Teresa Wargocka: Dążymy.) Powinniśmy tak wspierać dzieci niepełnosprawne, aby one były później samodzielne, aby miały tę możliwość samodzielnej pracy, wejścia w dorosłość. Niestety system, który państwo stworzyliście, jest niespójny, jest nieczytelny, jest po prostu zły. Przykro mi, że pani minister w pierwszej wypowiedzi, kiedy ustosunkowywała się do moich pytań, konkretnych pytań, które pani minister zadałam, a zadałam kilka konkretnych pytań, nie odpowiedziała na żadne, żadne z nich. Oczekuję dzisiaj odpowiedzi na przynajmniej część, ale bardzo konkretnie i merytorycznie. To, że państwo wiecie lepiej, to my widzimy, macie państwo znakomite samopoczucie. Natomiast dzisiaj w Polsce w wielu małych miasteczkach, bo podejrzewam, że ten problem bardziej dotyczy małych miasteczek, rozgrywają się tragedie w rodzinach. I bardzo proszę z taką empatią, ale też pokorą o podejście do tematu i odpowiedzi na nasze pytania. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Arkadiusz Mularczyk
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach o przedstawionym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projekcie ustawy o zmianie ustawy Kodeks wykroczeń. Otóż Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach rozpatrzyła projekt ustawy na posiedzeniu w dniu 18 lipca 2017 r. Komisja wnosi, ażeby Wysoki Sejm raczył uchwalić załączony projekt ustawy. Pozwolę sobie podkreślić, że w dyskusji, która odbyła się na posiedzeniu komisji, komisja jednogłośnie zaakceptowała, przyjęła zasadność przedstawionej nowelizacji. Zmierza ona do wprowadzenia do Kodeksu wykroczeń przepisów, które umożliwiają pociągnięcie do odpowiedzialności wykroczeniowej osób, które poprzez niepotrzebne czynności czy też fałszywe informacje blokują numery telefonów alarmowych. W wyniku dyskusji oraz pewnych uwag ekspertów, przedstawicieli ministerstwa te przepisy zostały doprecyzowane. W naszej ocenie spełnią swoją rolę, w sposób skuteczny będą zwalczać te wszystkie patologie, jakie miały miejsce dotychczas, a nie podlegały odpowiedzialności wykroczeniowej. Bardzo dziękuję.