PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Polak
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dzisiaj naprawiamy błędy rządu, naprawiamy bałagan, który niestety wprowadziła w życie niechlubna, niesławna ustawa z grudnia 2012 r., która pozbawiła zasiłków opiekuńczych ponad 100 tys., prawie 150 tys. osób. Dobrze się stało, że jest art. 17b, panie ministrze, bo rzeczywiście w wielu przypadkach spotykałem się z tym, że rolnicy byli pozbawiani prawa do zasiłku opiekuńczego. Chodzi o opiekę nad swoimi podopiecznymi, domownikami, osobami chorymi, niepełnosprawnymi. Chciałbym zapytać jednak o inną rzecz. Od lipca ubiegłego roku do momentu wejścia w życie tejże ustawy ileś z tych osób, które były niepełnosprawne, zmarło, już ich nie ma, nie żyją. W przeciągu czterech miesięcy będzie możliwość składania wniosków o te zasiłki. Czy w związku z tym będą je mogły składać osoby, które opiekowały się osobami, które już zmarły? (Dzwonek) Opiekunowie osób, które żyją, jak rozumiem, dostaną wyrównanie razem z odsetkami. Czy opiekunowie osób, które już zmarły, otrzymają to wyrównanie za tamten okres, kiedy opiekowali się nimi i byli pozbawieni tego zasiłku opiekuńczego? Dziękuję.
Mówca: Marzena Okła-Drewnowicz
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, że każdy przypadek osoby niepełnosprawnej, dorosłej osoby niepełnosprawnej jest inny. Potrzeby osób niepełnosprawnych są różne. Dzisiaj debatujemy o pomocy finansowej dla dorosłych osób niepełnosprawnych, natomiast nie mniej ważna jest też inna pomoc, m.in. pomoc instytucjonalna. Dlatego pytam pana ministra: Jak wygląda to inne, pozafinansowe wsparcie dla osób niepełnosprawnych? Jakiego rodzaju jest to wsparcie? Ile kosztuje? Kto za nie płaci? Jak się generalnie przedstawia? Ważne, abyśmy w kontekście debaty o pomocy finansowej mieli na uwadze wszechstronność potrzeb, które mają osoby niepełnosprawne. W jaki sposób jako państwo staramy się te potrzeby, również pozafinansowe, zabezpieczyć? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowni Przedstawiciele Rządu! Niestety, przyjmowane dzisiaj rozwiązania w dalszym ciągu będą antagonizować środowisko opiekunów osób niepełnosprawnych. Będą antagonizować, dlatego że decydujemy się zasadniczo na duże różnice we wsparciu państwa dla opiekunów zarówno dorosłych osób niepełnosprawnych, jak i dzieci. Robimy to w sposób świadomy, mimo że wcześniej mieliśmy zamiar, o czym wielokrotnie mówiła m.in. pani minister Seredyn, pracować nad systemowym rozwiązaniem wsparcia opiekunów osób niepełnosprawnych w zależności od nakładu pracy, od osoby niepełnosprawnej. Czy te prace będą kontynuowane? Czy dojdziemy do rozwiązań systemowych, jeśli chodzi o opiekunów dorosłych osób niepełnosprawnych? Czy dojdziemy do tego, że ci, którzy wkładają najwięcej pracy, opiekują się osobami obłożnie chorymi, docelowo również będą mieli to wsparcie państwa w wysokości płacy minimalnej? Jeśli tak, to kiedy te prace się rozpoczną i jaki będzie terminarz ich prowadzenia? Czy jest szansa, że z chwilą wprowadzenia rozwiązania systemowego dla opiekunów dzieci niepełnosprawnych, czyli według projektu rządowego 1 stycznia 2016 r., zacznie już funkcjonować (Dzwonek) to rozwiązanie systemowe dla opiekunów dorosłych osób niepełnosprawnych, zależne od nakładów? Chodzi o opiekę nad dorosłymi osobami niepełnosprawnymi. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Marzena Machałek
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ktoś powiedział, że gdyby od obietnic Donalda Tuska wyliczyć odsetki, to urósłby niezły kapitał zakłamania i hipokryzji. Niestety ten kapitał zakłamania i niespełnionych obietnic w szczególnie bolesny sposób dotyczy osób niepełnosprawnych. Pamiętamy wystąpienie Donalda Tuska, podczas którego obiecywał, że sytuacja osób niepełnosprawnych, a zatem ich opiekunów, zdecydowanie się poprawi. A tu mamy rzecz odwrotną, sytuacja się pogorszyła. Osoby niepełnosprawne są w dramatycznej sytuacji, ich opiekunowie protestują, mamy głodówkę - to jest jedna sprawa. Pytanie: Skoro dzisiaj próbujecie już cokolwiek naprawić, to dlaczego robicie to w taki sposób, wprowadzacie to w sposób tak niesprawiedliwy, wprowadzacie takie przepisy, które dla nikogo nie są zrozumiałe? Wydaje się, że jedynym motywem wprowadzenia tych przepisów jest uspokojenie chociaż trochę nastrojów, desperacji. Z drugiej strony uporczywie chcecie problemem osób niepełnosprawnych, nierozwiązaniem tego problemu do końca zasypywać swoją dziurę budżetową. To jest wyjątkowo niegodziwe, żeby sytuacją osób niepełnosprawnych i ich opiekunów zasypywać swoje problemy finansowe. (Dzwonek) Wprowadzacie niesprawiedliwe przepisy, dzielicie osoby niepełnosprawne i nie poprawiacie ich sytuacji. Apeluję o to, żeby wziąć pod uwagę projekty opozycji, projekty Prawa i Sprawiedliwości, wprowadzić te przepisy i rozwiązać tę sprawę. Jak zamierzacie spojrzeć w oczy ludziom, którzy są w Sejmie i pod Sejmem i głodują, bo domagają się słusznych rozwiązań w tak trudnej i bolesnej sytuacji? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Barbara Bubula
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Na początek zacytuję kilka zdań z listu, który napisała mama opiekująca się niezdolną do samodzielnej egzystencji córką: Zwracam się z prośbą o wyjście z inicjatywą ustawodawczą zmieniającą art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych dotyczący świadczeń pielęgnacyjnych, a także o zapis, który pozwoli przyznać to świadczenie osobie z ustalonym prawem do renty inwalidzkiej. Jestem inwalidką III grupy, mam rentę na stałe w wysokości 561,50 zł netto, mam też prawo do podjęcia pracy zarobkowej, z czego rezygnuję, ponieważ całodobowo opiekuję się moją niepełnosprawną, niezdolną do samodzielnej egzystencji, głęboko upośledzoną córką. Świadczenie pielęgnacyjne przyznano by mi, gdybym była zdrowa i w pełni sił. Czuję się więc pokrzywdzona w dwójnasób - ostatnie zdanie - proszę więc odpowiedzieć na pytanie, czy ustawodawca uważa, że gdybym poza 500-złotową rentą otrzymywała kilkusetzłotowe świadczenie, to od dobrobytu przewróciłoby mi się w głowie. Szanowni Państwo! Wysoki Sejmie! Sprawa rozwiązania kwestii opieki nad dziećmi i dorosłymi niepełnosprawnymi to wręcz podręcznikowy przykład, jak nie rozwiązywać problemów społecznych. Mam pytanie do rządu: Kiedy i w jakich okolicznościach zostanie przedstawiona ustawa, która w kompleksowy sposób rozwiąże ten problem, aby opiekunowie osób niepełnosprawnych otrzymywali po prostu pensję rodzica (Dzwonek) niepełnosprawnego dziecka, aby mieli potem pełne prawa do odpowiedniej emerytury, aby państwo polskie uwzględniło fakt, że ci ludzie wykonują zadanie, które zdejmuje z państwa polskiego obowiązek opieki nad tymi ciężko doświadczonymi przez los ludźmi? Drugie pytanie: Kiedy w takim razie i w jaki sposób rząd dokona przeglądu tych wydatków państwa, które są środkami wydatkowanymi rozrzutnie, wydatkami niepotrzebnymi, i skieruje wreszcie te środki na zaspokojenie potrzeb osób, które są najbardziej doświadczone przez los w naszym kraju? Dziękuję bardzo.
Mówca: Magdalena Kochan
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Miałam zadać dwa pytania, ale wobec poprzednich wystąpień nie mogę pozostać obojętna i muszę powiedzieć, że jest taka stara prawda - tysiąc razy powtórzone kłamstwo staje się niestety w powszechnym mniemaniu prawdą. Dlatego mam prośbę do sprawozdawcy komisji pana przewodniczącego o wyjaśnienie w całości, kompleksowo sposobu i istniejącego dzisiaj systemu wspierania osób z niepełnosprawnością i rodzin, które opiekują się osobami z niepełnosprawnością. Do pani minister kieruję prośbę o wyjaśnienie, czy zasiłek pielęgnacyjny jest jedyną finansową formą wspierania tych osób i ich rodzin. Jeśli nie, bardzo panią proszę o wymienienie tych wszystkich form, którymi dysponujemy i którymi wspieramy rodziny i osoby z niepełnosprawnością, którymi opiekują się ich najbliżsi. A teraz jeszcze jedno pytanie, dotyczące wysokości zasiłków, które przewidujemy dla dzieci rolników: Czy dzieci, którymi opiekują się rodzice, i opiekunowie dorosłych osób niepełnosprawnych w rolnictwie będą mieli równoległe i jednakowe świadczenia jak osoby spoza rolnictwa? Ostatnie już pytanie, do pana ministra, pełnomocnika rządu do spraw osób niepełnosprawnych: Czy trwają w rządzie prace (Dzwonek) dotyczące innego sposobu orzekania o niepełnosprawności i stwierdzania stopnia niesamodzielności, od którego to stopnia uzależniać będziemy wysokość wsparcia? Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Gdybyśmy, pani poseł, dzisiaj dyskutowali nad całym systemem, to pani pytania byłyby zasadne. My byśmy też taką... (Poseł Magdalena Kochan: Nie oceniałam pytań pana posła, proszę więc nie oceniać moich.) ...debatę podjęli, ale to państwo, premier zaproponowali temat debaty. Premier przyszedł na spotkanie z rodzicami nieprzygotowany i co zaproponował? Zaproponował, że będziemy rozmawiać o kwocie i z taką propozycją przyszedł rząd - rozłożenia tego. Nie zaproponował systemowych rozwiązań, tylko zaproponował konkretne kwoty. Dzisiaj dyskutujemy nie nad całością, tylko nad wykonaniem jednej rzeczy - wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Dlaczego był wyrok trybunału... (Poseł Magdalena Kochan: Proszę nie oceniać moich pytań.) Ale nie oceniam pani pytań, mówię do całej Izby. (Poseł Magdalena Kochan: Ja nie oceniałam pana pytań.) Co było przyczyną wyroku Trybunału Konstytucyjnego? Przyczyną było to, że to wyście wprowadzili złe rozwiązania, czyli koalicja rządząca, koalicja Platformy Obywatelskiej i PSL. (Poseł Magdalena Kochan: Wyście, wyście, wy - żadnych.) Wyście wprowadzili to rozwiązanie, a Trybunał Konstytucyjny orzekł, że jest ono niezgodne z konstytucją. A teraz chcecie przerzucić odpowiedzialność na nas wszystkich. Nie, to wy odpowiadacie za sytuację, jaka jest dzisiaj, za te protesty, a bezpośrednim sprawcą tego jest premier, bo to premier podzielił te grupy, proponując takie rozwiązania tym ludziom, którzy dzisiaj są na zewnątrz, że będą mieli specjalny zasiłek opiekuńczy w kwocie 520 zł. W drugim przypadku jeszcze będzie kryterium. To wy bierzecie za to odpowiedzialność. Dzisiaj nie rozmawiamy o systemie, a chcemy rozmawiać o systemie, tak jak ci ludzie, którzy są i na galerii, i przed budynkiem Sejmu. Oni też chcą rozmawiać o całym systemie. Dzisiaj jednak o tym nie rozmawiamy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przepraszam za spóźnienie, ale wystąpiła kolizja obowiązków, było posiedzenie innej komisji, tak że dziękuję za dopisanie mnie do listy mówców. Rzeczywiście wczorajsza dyskusja pokazała, że rozwiązanie zaproponowane przez rząd nie jest rozwiązaniem kompleksowym, przede wszystkim dzieli opiekunów. Stosuje się bowiem różne kwoty zasiłków czy świadczeń w przypadku często identycznych sytuacji życiowych. Dlatego Solidarna Polska ponownie proponuje, jak na posiedzeniu komisji, zgłoszenie poprawki do projektu ustawy. Chodzi o to, ażeby art. 3 projektu ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów brzmiał w ten sposób: zasiłek dla opiekuna przysługuje w wysokości świadczenia pielęgnacyjnego. Chciałbym ponownie złożyć tę poprawkę. I jeszcze jedna sprawa, która de facto została do mnie dzisiaj zgłoszona. Otóż być może celowo, być może przez nieuwagę została pominięta taka sytuacja, kiedy małżonkiem opiekującym się dzieckiem niepełnosprawnym jest osoba, która jest obywatelem kraju spoza Unii Europejskiej. Dostałem dzisiaj taką informację, że polska obywatelka ma męża, który jest obcokrajowcem, pochodzi z kraju spoza Unii Europejskiej. Ta osoba, mówię o matce, posiada stałą pracę, natomiast mąż, obywatel kraju spoza Unii, faktycznie opiekuje się dzieckiem i nie może otrzymać świadczenia pielęgnacyjnego z uwagi na to, że nie jest obywatelem polskim ani obywatelem kraju Unii Europejskiej. (Dzwonek) Odmówiono mu tego świadczenia, pomimo iż faktycznie opiekuje się dzieckiem, czego urząd nie kwestionuje. W związku z powyższym zwracam się do rządu, ażeby rozważył możliwość zainicjowania zmiany w Senacie i uzupełnienia tej regulacji w taki sposób, ażeby także obywatele krajów spoza Unii Europejskiej, którzy pozostają w związku małżeńskim z obywatelami polskimi, mogli występować o świadczenia pielęgnacyjne. Ewentualnie mogę tę sprawę przekazać pani minister, jeśli będzie pani zainteresowana. Dziękuję.
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W formie sprostowania do wypowiedzi pana przewodniczącego. Jeszcze raz powtórzę, temat debaty narzucił nam premier Donald Tusk, przychodząc do protestujących, i na tej podstawie jest trzyartykułowa zmiana dotycząca tylko świadczeń, niczego innego. Pan niech nie oczekuje od nas, że my w 5-minutowych wystąpieniach będziemy rozmawiać o całym systemie. Na posiedzeniach komisji zawsze - i tego nam pan nie zarzuci, że nie chcemy rozmawiać o tych sprawach - jesteśmy gotowi do merytorycznej dyskusji, bo o tych problemach trzeba rozmawiać. Ale dzisiaj wyście postawili nas i tych protestujących pod ścianą. Taki temat narzuciliście i na ten temat rozmawiamy, panie przewodniczący. Tyle.
Mówca: Beata Mazurek
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Przewodniczący! Kiedy mówiłam o tym, że dyskryminujecie państwo osoby niepełnosprawne ze względu na wiek, różnicując im wysokość świadczenia pielęgnacyjnego przy takim samym stopniu niepełnosprawności, czyli znaczne dla dzieci i znaczne dla osób dorosłych, to mówiłam to świadomie, wiedziałam, co mówię, ponieważ sprawdziłam przepisy konstytucji. Nie wolno nam dyskryminować ze względu na wiek i ja mam prawo tę działalność rządu w ten sposób oceniać, tym bardziej że, po pierwsze, żadnych ekspertyz prawnych na ten temat nie mieliśmy, a kiedy przyjmowaliście państwo ustawę, w wyniku której ponad 100 tys. dorosłych opiekunów osób niepełnosprawnych straciło te świadczenia, to ten argument był podnoszony i nie braliście go państwo pod uwagę. Z całym więc szacunkiem, oczywiście, jeśli ustawa zostanie przegłosowana, mam nadzieję, że zgłosimy ją do trybunału i wtedy trybunał niech rozstrzygnie, czy ona jest zgodna z konstytucją czy nie. Natomiast proponuję sprawdzić zapisy i konstytucji, i Karty Praw Osób Niepełnosprawnych, i konwencji ONZ dotyczącej osób niepełnosprawnych. Tam te zapisy dotyczące niedyskryminacji są, pan przecież o tym doskonale wie. (Oklaski) (Poseł Sławomir Jan Piechota: Panie marszałku, proszę o głos.)
Mówca: Sławomir Jan Piechota
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Pewnie jestem słabo komunikatywny i stąd wynika to niezrozumienie. Panu posłowi Szwedowi nigdy bym nie śmiał sugerować braku umiejętności polemicznych i umiejętności, by w krótkiej, 5-minutowej wypowiedzi poruszyć szerokie spektrum problemów, o których chciałby mówić. Dlatego jestem przekonany, że pan poseł Stanisław Szwed, i chciałem to wyrazić, i ma wiedzę, i umiejętności, by mówiąc o autobusie, nie skupić się na uszkodzonym lusterku albo słabym bieżniku w prawym tylnym kole, tylko żeby mówić o całym autobusie, czy on jest zdolny do jazdy, czy nie jest zdolny do jazdy. (Poseł Jadwiga Wiśniewska: Można mówić do rzeczy i od rzeczy.) Natomiast pani poseł Mazurek jeszcze raz chciałbym to przypomnieć i zachęcić do lektury wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który nie zakwestionował zróżnicowania świadczenia dla dzieci, dla opiekunów dzieci niepełnosprawnych i dla opiekunów dorosłych osób niesamodzielnych. Trybunał zakwestionował utratę z mocy prawa ważności decyzji administracyjnych o przyznaniu świadczeń wydanych bezterminowo. Dziękuję.
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W 2011 r. w ramach ˝Narodowego programu ochrony zdrowia psychicznego˝ kontynuowana była realizacja rządowego programu ˝Radosna szkoła˝ na lata 2009-2014. W ramach tego programu w roku 2011 na realizację trzeciej edycji przeznaczono 150 mln zł. Złożono 1151 wniosków dotyczących zakupu pomocy dydaktycznych na kwotę 12 277 354 zł oraz 1349 wniosków dotyczących utworzenia lub modernizacji szkolnych placów zabaw na kwotę 107 745 305 zł. W ramach trzeciej edycji programu wsparcie finansowe na zakup pomocy dydaktycznych otrzymało 1170 szkół, co stanowi 36% uprawnionych. Oznacza to, że 100 360 uczniów korzysta z kolorowych i nowoczesnych miejsc zabaw, w tym 4978 dzieci 6-letnich ma dostęp do pomocy dydaktycznych dostosowanych do swojego wieku. W związku z tym jaki jest całkowity koszt projektu ˝Radosna szkoła˝ oraz czy począwszy od 2015 r., należy spodziewać się jego kontynuacji? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W ramach terapii narkomanii działają różnego rodzaju punkty, poradnie, ośrodki oraz liczne organizacje pozarządowe. Warto tutaj wymienić m.in. Stowarzyszenie Katolickie Betania, Polskie Towarzystwo Zapobiegania Narkomanii, towarzystwo ˝Powrót z U˝, stowarzyszenia Karan, Familia czy też powszechnie znany Monar. Istnieje też forma leczenia substytucyjnego, czyli metadonem, który nie daje objawów odstawienia i głodu narkotycznego, blokuje euforyczne efekty krótko działających opiatów, ułatwia normalizację zaburzonej fizjologii uzależnienia. Według danych Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii w latach 2012-2013 z terapii odwykowej w Europie skorzystało 1,2 mln osób, a leczonych substytucyjnie było 730 tys. osób. W Polsce według danych 36 tys. pacjentów poddało się leczeniu ambulatoryjnemu, a tylko 1,6 tys. osób skorzystało z terapii substytucyjnej, co stanowi zaledwie 11% ludzi uzależnionych od opiatów, m.in. od kodeiny, morfiny czy też heroiny. Co stoi zatem na przeszkodzie, by w Polsce osiągnąć wskaźnik na poziomie 50, 60%, jeśli chodzi o leczenie substytucyjne? Chyba nie pieniądze, bo per saldo bardziej opłaca się leczenie substytucyjne niż powikłania, pogłębiająca się degradacja osobowości narkomana, a potem zapewnianie opieki i pomocy socjalnej temuż człowiekowi. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józef Lassota
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jakieś 20 lat temu byłem z psychiatrami, mimo że sam nie jestem lekarzem, na takim wyjeździe studyjnym w Basel w Niemczech i wówczas prezentowano nam taki ośrodek, właściwie nie ośrodek, bo tam normalnie mieszkali ludzie. Otóż stwierdzono wówczas, że tylko ok. 20% pacjentów, którzy mają jakieś dolegliwości psychiczne, kwalifikuje się do leczenia szpitalnego zamkniętego. Reszta najlepsze efekty uzyskuje wtedy, kiedy właśnie funkcjonuje wśród ludzi. Tak tam właśnie było to zorganizowane, ci ludzie tam mieszkali, oczywiście pod dyskretnym nadzorem, ale funkcjonowali, chodzili do jakiejś pracy, na jakieś zajęcia. To również zaczęło dziać się w Polsce, wiem, że w Krakowie też takie miejsca powstawały. Czy ta sprawa jest jakoś propagowana i czy jest postęp w tym zakresie? Niekoniecznie trzeba leczyć ludzi chorych psychicznie w oddziałach zamkniętych w szpitalach, tylko 20% kwalifikuje się do tego, a reszta powinna funkcjonować normalnie, choć oczywiście również pod nadzorem i przy wykorzystaniu metod leczniczych. Jak to w Polsce wygląda? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Debatujemy dzisiaj nad ˝Narodowym programem ochrony zdrowia psychicznego˝. Należy stanowczo podkreślić, że funkcjonowanie tego programu przez ostatnie lata zdecydowanie poprawiło dostępność i jakość opieki nad pacjentami z zaburzeniami psychicznymi, szczególnie jeżeli chodzi o pacjentów dorosłych. Moje pytanie nie dotyczy sprawozdania jako takiego, ale jest to bardziej pytanie do ministerstwa. Jakie państwo przewidujecie ewentualne zmiany w kwestii opieki psychiatrycznej nad młodym pokoleniem, ponieważ w tej dziedzinie niestety nie mamy jeszcze zadowalających efektów? Dostępność leczenia psychiatrycznego, psychologicznego dzieci i młodzieży jest stosunkowo niska, a jest to niezmiernie ważne, ponieważ w wypadku wielu zaburzeń, jeżeli terapię podejmie się w początkowym stadium rozwoju, jesteśmy w stanie zapobiec utrwaleniu się tychże zaburzeń w wieku dorosłym. Dlatego moje pytanie jest następujące: Jak rząd, jak ministerstwo widzi przygotowanie tegoż planu działania na przyszłość w stosunku do dzieci i młodzieży? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Janina Okrągły
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam takie króciutkie pytanie. W ˝Narodowym programie ochrony zdrowia psychicznego˝ podkreśla się znaczenie środowiskowego modelu opieki psychiatrycznej. Ponieważ w 2011 r. jednak nie opracowano standardów postępowania w takim modelu opieki psychiatrycznej, mam pytanie, czy są prowadzone prace i jeżeli tak, to na jakim są etapie, nad opracowaniem standardów postępowania w środowiskowej opiece psychiatrycznej? Jeszcze dodatkowe pytanie. Czy jest monitorowana jakość udzielania świadczeń w zespołach leczenia środowiskowego? W Komisji Zdrowia nie zostało to wyjaśnione, a ze strony przebywających tam psychiatrów pojawiły się wątpliwości. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W grudniu 2010 r. Rada Ministrów przyjęła rozporządzenie w sprawie ˝Narodowego programu ochrony zdrowia psychicznego˝. Działania programu przewidziane są na lata 2011-2015. Do realizacji tego programu zostały włączone samorządy terytorialne oraz ministrowie właściwi ze względu na cele tego programu, w tym minister nauki i szkolnictwa wyższego. Z informacji Rady Ministrów o realizacji działań wynikających z ˝Narodowego programu ochrony zdrowia psychicznego˝ w 2011 r. wynika, że ˝Program promocji zdrowia psychicznego w szkolnictwie wyższym i instytucjach nauki˝ nie został zrealizowany. Tymczasem przybywa w Polsce młodych ludzi, którzy potrzebują specjalistycznej pomocy. Obecnie ok. 10% młodych Polaków, tj. ponad 400 tys. dzieci i młodzieży, w tym młodzieży akademickiej, ma zaburzenia emocjonalne o różnym natężeniu. Z publikowanych wyników badań wynika, że coraz gorzej ze zdrowiem psychicznym jest wśród polskich studentów. Są oni coraz mniej odporni na stres, nadwrażliwi i nie radzą sobie z rywalizacją, problemami socjalnymi. (Dzwonek) Dlatego zwracam się z pytaniem do pana ministra: Dlaczego Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego odstąpiło od realizacji ˝Programu promocji zdrowia psychicznego w szkolnictwie wyższym i instytucjach nauki˝? Jaki procent polskich studentów ma problemy ze zdrowiem psychicznym? Jak wygląda statystyka samobójstw wśród studentów w ostatnich pięciu latach? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Dwa pytania. Pierwsze dotyczy samobójstw, o których w aspekcie tego problemu - zdrowia psychicznego - mówimy. Jakiś czas temu skierowałem zapytanie do ministerstwa, ale pan marszałek raczył tego nie puścić dalej, nie wiem, z jakiego powodu, czy to wiedza tajemna, czy nie, jeśli chodzi o samobójstwa w Polsce w minionym roku. Nie wiem, czy jest taka statystyka prowadzona, czy nie. Jeśli jest to wiedza tajemna, której państwo nie możecie publicznie przekazać, to proszę odpowiedzieć mi na piśmie - za ostatni rok albo za ten czas, kiedy macie statystykę. To jest związane z dzisiejszym tematem. Drugie pytanie dotyczy spraw samorządów, bo w tym programie państwo zaabsorbowaliście, zadali zadania samorządom. Na czym te zadania polegają i skąd środki na realizację tych zadań? Czy to samorząd, jednostka samorządu terytorialnego, czy województwo, czy powiat, czy gmina będą realizowały z to własnych środków, czy będą to pieniądze z Narodowego Funduszu Zdrowia? O tym była tutaj mowa, jeśli chodzi o stanowiska klubów i pana ministra. Proszę udzielić mi odpowiedzi na te pytania. Dziękuję bardzo. (Oklaski)