Mówca: Andrzej Czerwiński
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Państwo Ministrowie! Wysoka Izbo! Słuchając godzinnego wykładu pana profesora, mam takie nieodparte wrażenie, jakoby wnioskodawcy obudzili się nagle po 5-letnim śnie, stanęli w 2007 r. i nawoływali do przygotowywania się do nadchodzącej zimy. Tego śniegu już 5 lat nie ma. Teraz są inne wyzwania, inne zadania, jest rok 2012, przed nami jeszcze większa odpowiedzialność niż przed tymi, którzy podejmowali się działań, tak jak pan profesor, pan minister, pan poseł powiedział, w 1992 r. w Rio de Janeiro, gdy przygotowano rozwiązania wychodzące naprzeciw klimatowi, jak i tymi poszczególnymi ekipami polskiego rządu, które przekładały te nadzieje poprawy klimatu, zrównoważonego rozwoju, na akty prawne i angażowały się w tworzenie warunków do osiągnięcia tego celu. Chcę przytoczyć kilka faktów, żeby doprowadzić do tezy, którą postawię na końcu, i wniosku o odrzucenie w pierwszym czytaniu złożonego wniosku jako bezzasadnego, szkodliwego, niemającego nic wspólnego z racjonalnym podejmowaniem decyzji i rozwiązywaniem problemów. Społeczność ma to do siebie, że współistnieje i nie ma interesu publicznego poprzez rozwiązywanie problemów pojedynczego członka społeczności. To jest właśnie wspólnota. Wspólnota ma pewne dobro publiczne, wspólne. Tym dobrem publicznym jest dobro materialne, w tym wypadku, jeśli chodzi o podmioty gospodarcze, to są przedsiębiorstwa, to są zakłady energetyczne, to są linie przesyłowe, to jest infrastruktura, autostrady, drogi, wodociągi, kanalizacja itd. Oprócz tego mamy też dobro niematerialne: kulturę, naukę, rozwój, ale dobrem publicznym jest również ład prawny. Co dzisiaj słyszymy? Słyszymy, że wnioskodawcy chcą rozwalić, unicestwić ład prawny przyjęty już wiele lat temu, wynegocjowany przez poszczególne ekipy, i to ekipy od lewej strony po prawą stronę. Przypomnę, przez ostatnie 10 lat mamy w tym parlamencie dyskusję nad dwoma kluczowymi programami dotyczącymi klimatu, a w szczególności energetyki. Pierwszy przedstawił jeszcze minister Jerzy Hausner w postaci dokumentu polityki energetycznej do 2025 r., zawarł pewne tezy, z którymi zgadzaliśmy się, bo dyskusje nad tym programem były praktycznie jednomyślne. Później nasz rząd, koalicji Platformy Obywatelskiej i PSL, przedstawił program dla energetyki polskiej do 2030 r., uwzględniając zewnętrzne i wewnętrzne uwarunkowania. Co stanowiło podstawę zmian w pewnych dziedzinach, w tym dotyczących energetyki i klimatu? To jest właśnie konwencja klimatyczna i pakiet klimatyczny. Gdybyśmy chcieli zapytać, co to jest pakiet klimatyczny, przecież to nie jest dokument jednolity, który jest przyjęty i podany do wierzenia, tylko na podstawie pakietu klimatycznego wynegocjowanego na świecie, w Europie i w Polsce przygotowano rozwiązania prawne, w postaci dyrektyw i innych aktów prawnych, konsultowane z parlamentami krajowymi i przyjęte jako wspólne, kierunkowe działanie. Teraz się mówi o mapie drogowej prowadzącej do określonych celów. Krótko, żeby o tej historii za dużo nie mówić, przyjęto słynne 3x20, czyli ograniczenie emisji, wzrost efektywności i doprowadzenie do 20-procentowego udziału energii ze źródeł odnawialnych. Co dostaliśmy w spadku na etapie przejęcia władzy w 2008 r.? Dostaliśmy limity, dostaliśmy decyzję, że rok 2013 jest końcowy i że będą prowadzone aukcje dwutlenku węgla. Pamiętamy, że 11-12 grudnia w 2008 r. nasz rząd, premier, wynegocjował okresy przejściowe do 2020 r., czyli 70% darmowych emisji, uprawnień, i później stopniowe, co 10%, do 2020 r., ograniczenie tego limitu. Czy to był sukces, czy to nie był sukces, to niech nie mówią politycy, tylko niech mówią ci, których te decyzje dotyczyły - przedsiębiorstwa energetyczne, przedsiębiorstwa energochłonne i one dyskutują o tym wszystkim, bo wiedzą, że dla nich to jest bardzo trudna decyzja, ale jest możliwe wyjście z tej sytuacji. Dostali czas na przygotowanie. Od przyszłego roku są inwestycje, wspierane i objęte pewnymi derogacjami, po to, żeby nasze firmy mogły dostosować się do systemu, który przygotowuje Unia Europejska. Teraz jeszcze dwa słowa na temat dyskusji profesorskiej. Jeśli słuchalibyśmy profesorów, na przykład wymienił pan tutaj słynnego prof. Sokołowskiego, to ja słucham również drugiego profesora, Wojciecha Góreckiego, który mówi: przecież ta geotermia jest, ale nie jest taka, jak pan tu mówi, bo gdyby tak było, jak pan, panie ministrze, tu powiedział, to jest największe zagrożenie dla górnictwa, trzeba zamknąć kopalnie, bo przecież mamy według pana nadwyżkę energii geotermalnej. Prof. Górecki przed decyzją ojca Rydzyka w Toruniu, rozmawiałem z nim, powiedział, że ojciec Rydzyk ze specjalistami myli się o 20 km. Po prostu jest gorąca woda, ale nie tam, gdzie on ma, bo jest opracowany atlas gorącej wody... (Poseł Jan Szyszko: Ona już cieknie, już jest.) ...jest atlas geotermii opracowany przez naukowców, który mówi, gdzie można na przemysłową skalę wykorzystywać geotermię. Oczywiście, niech każdy, kto na zasadach rynkowych będzie mógł ją wykorzystać, to robi. Jest załącznik do polityki energetycznej, czyli bilans energetyczny naszego kraju, mówi o tym, że możemy użyć pewnej części energii odnawialnej. Teraz do rzeczy, czyli do wniosku. Jeśli ktoś przeczyta to pytanie, to tu trzeba powiedzieć, że uczciwie pan powiedział, że to pytanie jest, jak pan stwierdził, o ile dobrze pamiętam, kontrowersyjne. Ale to jest pytanie nieuczciwe. Jeśli ktoś mówi, że mamy składować dwutlenek węgla w ziemi i że będziemy za to płacić 100 dolarów, to gdzie jest sens, jak w tej chwili dostaliśmy wsparcie 200 mln euro do Bełchatowa na próbną instalację. Nie wiadomo, jak to wyjdzie, gdzie to będzie składowane itd., a jeśli popatrzymy na raport McKinseya, jest takie opracowanie, to mówi, owszem, CCS trzeba opracowywać, trzeba badać, ale on do zastosowania na skalę przemysłową będzie za 30 lat. Gdzie jest uczciwość w prowadzeniu dyskusji, to zrzucenie tego zamieszania na obywateli. My, mając specjalistów na co dzień, nie rozumiemy, nie wiemy, gdzie jest sedno sprawy, a obywatel nagle ma podjąć decyzję, mając przed sobą kartkę z pytaniem, które jest z gruntu nieuczciwe. A przecież, panie ministrze, pan był w Brukseli, pan był przy premierze Kaczyńskim, pan był przy prezydencie Kaczyńskim, gdy w 2007 r. Polska podejmowała decyzję o włączeniu się w te prawa. Czemu wtedy doprowadziliście do przyjęcia takiego prawa? Czy wtedy nie trzeba było podnieść takiego larum, wołać, że coś się dzieje, że Polska się rozleci przez przyjęcie niegodziwego prawa? Przecież my teraz nie uderzamy, następna władza nie powiedziała, że wszystko było źle za poprzedników. Po prostu trzeba się dostosować. Widzimy pewną szansę przed nami, widzimy szansę na nowoczesną energetykę. Jest w tym roku przygotowany pakiet ustaw Prawo energetyczne, Prawo gazowe, ustawa o odnawialnej energii, uspokoję pana, bo w tych założeniach, już kończę, które pana straszą tymi wiatrakami wszędzie (Dzwonek), jest najwyżej 8 tys. megawatów do przyjęcia przez nasz system z wiatru, i to tylko pod warunkiem uzgodnienia czy wdrożenia również tych farm morskich. Nie trzeba ludzi straszyć, tylko trzeba zaprosić do wykorzystania okazji, nowoczesnych technologii badań, do oczyszczenia klimatu, abyśmy mogli nasz kraj, Europę i świat oddać naszym następcom, dzieciom i wnukom, rozwinięty w sposób zrównoważony. Jak pan dobrze powiedział: ma być czyste środowisko, rozwój gospodarczy i podmiot - obywatel dobrze się w tym czujący. Panie marszałku, składam wniosek o odrzucenie tego projektu uchwały w pierwszym czytaniu. (Oklaski)