Mówca: Paulina Hennig-Kloska
Data: 2019-01-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Biorąc pod uwagę cały proces, który toczy się w związku z tą ustawą, to, że ona dzisiaj rano pojawiła się nagle na posiedzeniu Prezydium i że ma wejść z datą wsteczną od 1 stycznia, zaraz zastanawiam się, o co tak naprawdę w tym wszystkim chodzi. Bo to, że pan premier chciałby dołączyć do grona ministrów, którzy takie nagrody mogą przyznawać, wydaje się rzeczą zasadną. Przecież prezes Rady Ministrów, jeżeli ministrowie mają takie uprawnienia, powinien również takie uprawnienia posiadać, żeby móc w taki sposób wyróżnić osoby o szczególnie wybitnych osiągnięciach w zakresie sportu, kultury czy nauki. Ale biorąc pod uwagę, tak jak powiedziałam, tryb procedowania nad ustawą, a także datę jej wejścia w życie, zaraz zastanawiam się, o co tak naprawdę w tym wszystkim chodzi, czy pan premier przyznał już jakieś nagrody, do których przyznania uprawnień nie posiadał, albo komu pan prezes już obiecał, nie wiedząc, że nie ma takiej kompetencji. Pamiętamy powrót siatkarzy z ostatnich mistrzostw i wiemy, że takie obietnice z ust pana premiera padły. Ale to niejedyna moja wątpliwość. Druga podstawowa wątpliwość wiąże się z pamięcią o tym, jak wyglądała ostatnia kampania przy okazji wyborów samorządowych, i z myślą, że ten rok to kolejny rok wyborczy. Tak jak pan premier wcześniej jeździł po regionach, obiecując inwestycje, pod warunkiem że Prawo i Sprawiedliwość w danym województwie czy w danej miejscowości wygra wybory, tak, mam wrażenie, dzisiaj mamy do czynienia z bardzo podobną potrzebą, tylko szukacie sposobu, chodzi o to, jakie narzędzia dać panu premierowi, żeby jako twarz kampanii Prawa i Sprawiedliwości mógł jeździć po województwach, po miastach, po wsiach i przyznawać nagrody. Pan mówi, że mamy tu ograniczenie rezerwy ogólnej, ale dobrze wiemy - akurat jestem posłem pracującym w Komisji Finansów Publicznych - że ta rezerwa ogólna jest wyjątkowo duża w tym roku. Takie obawy już zgłaszaliśmy w trakcie prac w Komisji Finansów Publicznych, że z tej rezerwy ogólnej będą brane pieniądze po to, żeby obiecać kolejne inwestycje, korumpując w ten sposób obywateli albo ucząc ich takiego myślenia, że oto w zamian za poparcie w danym regionie rząd wybuduje to właśnie tu szkołę, to właśnie tu szpital, to właśnie tu nową halę. Nie, tak się nie da rządzić państwem, bo w gruncie rzeczy wszyscy obywatele na ten budżet się składają, niezależnie od regionu, miasta czy wsi, w których mieszkają. Takie podejście jest po prostu podejściem nieodpowiedzialnym. Rząd nie ma prawa rozdawać pieniędzy publicznych - do których się nie dokłada, na które składają się obywatele - według jakiegoś własnego, nikomu nieznanego albo dobrze znanego harmonogramu i zasad. Powinien je dzielić równo między wszystkich Polaków, bo wszyscy Polacy równo, tak jak powiedziałam, na budżet się składają. Tak że oczywiście jesteśmy za tym, żeby nad tą ustawą dalej pracować w komisji właściwej, natomiast, tak jak powiedziałam, te wątpliwości są. Zasada, że prawo nie działa wstecz, dzisiaj już was nie obowiązuje, mało tego - to, że prawa nie tworzy się wstecz, również, jak widać po tej ustawie, was nie obowiązuje. I to już jest dla nas rzecz nie do zaakceptowania. Dziękuję bardzo. (Oklaski)