PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Sławomir Jan Piechota
Data: 2015-12-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Pani Minister! Myślę, że podstawowe pytanie, które próbujemy gdzieś tu pominąć w tej debacie, a które trzeba wyraźnie postawić, brzmi: kto i ile na tym straci, bo oczywiście można obiecywać, że bez pracy ludziom będzie się żyło dostatnio, ale jest to taki poziom fikcji, że doprawdy przekracza granicę bezpieczeństwa. Może dzieciom powiemy, że gdyby chciały, to niech idą do szkoły, a jak nie chcą, to niech nie chodzą do szkoły. Czy zaakceptujemy taki sposób funkcjonowania społeczeństwa? Czy ktoś na tej sali ma wątpliwość, że dobrobyt ludzi bierze się przede wszystkim z pracy? Dobrobyt i bezpieczeństwo, dobrobyt tych ludzi, którzy pracują, dobrobyt ich rodzin, dobrobyt całych wspólnot. Jeżeli nie ma pracy, to gdzie tu myśleć o bezpieczeństwie, gdzie tu myśleć o dobrobycie? Praca to nie... Tutaj jakby skupiamy się wyłącznie na tym, czy nam wystarczy na emerytury, ale przecież tylko człowiek pracujący utrzymuje się sam, nie musi liczyć na pomoc, na życzliwość innych, tylko człowiek sam pracujący jest konsumentem, płaci podatki, płaci składkę zdrowotną i składkę ubezpieczeniową. Jeżeli przestanie pracować, przestanie to wszystko opłacać, a ta jego bezczynność będzie finansowana przez innych pracujących. (Dzwonek) Panie marszałku, tylko dodam - proszę mi pozwolić - o mechanizmie pozornego przywileju, który dewastuje pracę osób niepełnosprawnych. Kiedyś wielu było takich piewców: okażmy życzliwość, dobroć niepełnosprawnym, krótszy czas pracy, dodatkowy urlop, prawo do turnusu rehabilitacyjnego. Jak rozmawiamy z wieloma pracodawcami, pytamy, dlaczego wolicie płacić karę na fundusz rehabilitacji niż zatrudniać osoby niepełnosprawne, to wielu - oczywiście jeżeli ma zaufanie, że może sobie pozwolić na taką otwartość - mówi: proszę pana, krótszy czas pracy, dodatkowy urlop, obowiązek udzielenia zwolnienia na turnus rehabilitacyjny. Jak mam zapewnić funkcjonowanie mojej firmy, jeżeli tego człowieka ciągle z jakichś powodów nie ma? Nie brnijmy w takie pozorne uprzywilejowanie, które ludzie będą boleśnie odczuwać dopiero po latach, i będzie się trzeba z tego z bólem wycofywać. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Mieczysław Kazimierz Baszko
Data: 2015-12-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Trzy pytania. Dlaczego politycy PiS nie chcieli pracować nad naszym projektem umożliwiającym przejście na emeryturę po 40 latach pracy? Dlaczego nie chciano, aby projekty nasz i prezydencki zostały rozpatrzone wspólnie w komisjach, aby wypracować wspólnie dobre rozwiązania dla obywateli? Po drugie, czy wnioskodawcy znają faktyczne skutki finansowe, które określiliście na 40 mld? Czy to są rzetelne wyliczenia, czy tak jak w poprzednim prezydenckim projekcie wystąpił błąd w obliczeniach? Wyszło wam prawie 90 mld. Po trzecie, jakie są źródła finansowania proponowanych rozwiązań? Czy waszym jedynym pomysłem jest zwiększenie deficytu finansowego Rzeczypospolitej Polskiej? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Gapińska
Data: 2015-12-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałabym zapytać przedstawicieli pana prezydenta, jakimi merytorycznymi, podkreślę, merytorycznymi przesłankami kierował się pan prezydent, proponując w swoim projekcie ustawy powrót do poprzedniego wieku emerytalnego. Czy wskazują na to przesłanki ekonomiczne, demograficzne, czy też może jakieś innego rodzaju? Skąd pan prezydent zamierza wziąć środki na wypłatę emerytur przyszłym pokoleniom? Czy bierze pod uwagę, że system emerytalny będzie całkowicie niewydolny? Czy brak zrównania wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn jest zgodny z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego, który tak bardzo państwo atakujecie? Jaka będzie stopa zastąpienia dla kobiet, a jaka dla mężczyzn? Czy to przypadkiem nie będą te wartości, o których mówiła pani minister Izabela Leszczyna? Dlaczego - jeżeli będzie tak, jak mówiła - państwo nie powiecie o tym odważnie wszystkim naszym obywatelom? A może już z góry zakładacie, że oni po prostu nie będą mieli emerytur i będą korzystać z pomocy społecznej? Do jakiej sytuacji w końcu doprowadzicie nasze państwo po to, aby wykonywać pozorne, populistyczne ruchy? Gdzie jest ta granica? (Oklaski)
Mówca: Maria Małgorzata Janyska
Data: 2015-12-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! System emerytalny to jest jeden z ważniejszych warunków równowagi rynku pracy. W związku z tym mam pytanie do przedstawicieli wnioskodawców: Czy badaliście państwo - i przy pomocy jakich narzędzi - jak obniżenie wieku emerytalnego wpłynie na rynek pracy? Tym bardziej że dzisiaj już wyraźnie mamy rynek pracownika. W tej sytuacji to jest czysta fikcja i populizm, ponieważ pracodawcy zapewne będą prosili pracowników, żeby zostawali dłużej, żeby nie korzystali z możliwości przejścia na emeryturę, i będą to swoiste negocjacje na rynku pracy. Czy po osiągnięciu wieku emerytalnego według przepisów, które państwo zakładacie, będzie można jednocześnie korzystać z emerytury i pracować? To jest bardzo ważne, odpowiedź na to pytanie, ponieważ to jest kwestia równowagi finansów publicznych, gdyż pracownicy pracujący w administracji publicznej będą jednocześnie obciążeniem dla finansów publicznych z tytułu pracy, a z drugiej strony - z tytułu dopłaty do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. I ostatnia rzecz, też dość istotna. Jeśli obniżacie państwo wiek emerytalny, to zapewne też w nawiązaniu do długości życia, bo długość życia jest bardzo ważnym czynnikiem przy ustalaniu wieku emerytalnego. Czy w takim razie uważacie państwo, że Polacy żyją krócej? Bo pamiętam dyskusję, jak myśmy wydłużali wiek emerytalny. Mówiliście wówczas, że Polacy będą musieli teraz pracować do śmierci. W związku z tym mam pytanie: Czy darmowe leki również będą teraz przyznawane osobom (Dzwonek) młodszym niż 75-letnie? Bo jeśli przy 67 latach to była praca do śmierci, to dla kogo przygotowaliście państwo te darmowe leki w waszych projektach ustaw i w programie? Dla ludzi po śmierci?
Mówca: Bożena Kamińska
Data: 2015-12-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Starzenie się ludności i niska dzietność od ponad 20 lat są traktowane w Europie Zachodniej jako zagrożenia dla rynku pracy. Związany z nimi spadek zasobów siły roboczej grozi w nieodległej perspektywie poważnym niedoborem pracowników i załamaniem systemu emerytalnego. Prawo i Sprawiedliwość w swoim programie zapowiadało gruntowny przegląd całego systemu emerytalnego, debatę publiczną, a następnie referendum z pytaniami o najważniejsze zasady tego systemu, bo przecież chodzi o byt i przyszłość Polaków. Projekt wpłynął 30 listopada, pierwsze czytanie nastąpiło 2 grudnia i obawiam się, że podczas tego posiedzenia będziemy kończyli debatę nad tematem tak ważnych zmian, które dotyczą rzeszy Polaków i ich przyszłości. Mam pytanie: Czy i kiedy te zapewnienia, które były przez Prawo i Sprawiedliwość przedstawiane w kampanii wyborczej, zostaną spełnione i zrealizowane? I drugie pytanie: Dlaczego odrzucono kryterium okresu pracy, czyli stażu pracy - 40 lat - jako kryterium, które daje możliwość przechodzenia na emeryturę? Wielu Polaków również taki wariant (Dzwonek) przyjmowało. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Arkadiusz Marchewka
Data: 2015-12-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przekreślenie reformy emerytalnej sprzed 3 lat przyniesie katastrofalne skutki dla przyszłych emerytów. Spełnienie obietnic wyborczych w sposób nieodpowiedzialny daje Polakom złudzenie, że będą mogli krócej pracować, ale nikt z państwa nie zaznacza, że nikomu nie będzie się to opłacać. Dla przykładu: kobieta, która zarabia średnią krajową, będzie dostawać emeryturę o 36,5% niższą, czyli o jakieś 840 zł. Dlaczego o tym nikt nie mówi? Zgodnie z prognozą demograficzną Eurostatu mediana wieku w 2060 r. wzrośnie o 12 lat. Przeciętne trwanie życia zdecydowanie wydłuża się, dzisiaj na jednego emeryta przypada ok. 3 osób w wieku produkcyjnym, a w 2050 r. będzie to trochę więcej niż jedna osoba. Niestety ta ustawa wpisuje się w realizację programu wyborczego Prawa i Sprawiedliwości, ale wypisuje się niestety z racjonalnego i odpowiedzialnego sprawowania rządów w myśl dbania o przyszłe pokolenia. Nie myślicie, szanowni państwo, w kategoriach dbania o osoby, które za kilkadziesiąt lat osiągną wiek emerytalny (Dzwonek), ale tylko i wyłącznie w perspektywie krótkotrwałych interesów politycznych. Dlatego chciałbym zapytać panią minister, nawiązując do jednej z wypowiedzi - o tym, że koszty wprowadzenia tej ustawy wyniosą 40 mld zł. Bardzo bym prosił o wskazanie źródeł finansowania tego projektu i jednocześnie wskazanie horyzontu czasowego, na który te 40 mld zł zostały przewidziane. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Gosiewski
Data: 2015-12-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowna Pani Minister! Pan prezydent przyznał swoim wyborcom rację i przedłożył oczekiwany projekt ustawy. Bardzo za to panu prezydentowi chcieliśmy podziękować w imieniu tych, co szczególnie tego oczekują. Przykładów takich osób jest wiele, szczególnie chodzi o tych, co całe swe życie przepracowali w produkcji i stracili zdrowie, a dziś zmuszani są do pracy ponad siły. Każdy, kto na to zasłużył swą pracą, powinien mieć prawo do godnej emerytury. W przedłożonej ustawie znajduje się oczekiwane rozwiązanie. Proponowane zmiany z konieczności odnoszą się do istniejącego prawa, które jest wyjątkowo skomplikowane. Czy nie należałoby w przyszłości w maksymalnym stopniu upraszczać tego prawa? Czy nie powinno z prawa wynikać w sposób prosty i oczywisty, co i komu się należy i jakie każdy ma obowiązki, aby nie były uznawane różne interpretacje tego prawa? W przedłożonej ustawie wzorem już istniejących rozwiązań proponuje się np. w zmianach 12. i 13. w proponowanym brzmieniu art. 27 i 28 ustawy zasadniczej utrzymać dwa istniejące warunki, w tym m.in. to, że ubezpieczonym (Dzwonek) urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r. przysługuje emerytura, jeżeli osiągną wiek 60 czy 65 lat. Wiadomo, że oni wszyscy po 1 stycznia 2016 r. osiągną 67 lat. Czy w tej sprawie nie powinno być uproszczone prawo? I druga sprawa. W proponowanej ustawie przywoływanych jest wiele innych ustaw, w których określa się wiek emerytalny. Czy tego wieku w odniesieniu do wszystkich zawodów nie powinniśmy ustalić i wpisać do jednej ustawy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Warzecha
Data: 2015-12-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Podniesienie wieku emerytalnego przez koalicję PO-PSL pod rządami Donalda Tuska było przejawem braku sprawiedliwości. Nastąpiło to wbrew oczekiwaniom społeczeństwa. Zignorowano 1400 tys. podpisów pod wnioskiem o referendum. Aż 85% Polaków sprzeciwiało się propozycji wydłużenia wieku emerytalnego do 67 lat. Według danych Głównego Urzędu Statystycznego Polak, mężczyzna, żyje dziś przeciętnie 71 lat, więc z emerytury mógłby korzystać zaledwie przez 4 lata. Ustawa ta nie rozwiązywała żadnego z problemów rynku pracy: problemów demograficznych, ekonomicznych ani społecznych. Zajęte miejsca pracy przez pracujących mniej wydajnie 67-latków powodowały jeszcze większą emigrację młodzieży. Wydłużenie wieku emerytalnego kobietom jest także kolejnym ciosem w polskie rodziny. Młode Polki, które mogłyby oddać swoje dzieci pod opiekę babciom i pójść do pracy, nie mogły tego zrobić. To byłoby więc kolejnym powodem, dla którego Polacy nie chcą mieć więcej dzieci. Należy przypomnieć, że orędownik tych szkodliwych zmian premier Donald Tusk przejdzie na europejską emeryturę, mając 65 lat, a nie 67, i jego świadczenie, jeśli zostanie wybrany na kadencję następną, kadencję prezydenta Europy, wyniesie 80 tys. zł miesięcznie, czyli 40 razy więcej niż przeciętna emerytura w kraju. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! (Dzwonek) Przedstawiony przez prezydenta Andrzeja Dudę projekt ustawy jest sprawiedliwy, bo daje prawo do wcześniejszej emerytury, a nie narzuca takiego obowiązku. Jeżeli kobieta kończąca 60 lat, a mężczyzna - 65 lat uznają, że świadczenie naliczone przez ZUS jest niesatysfakcjonujące, będą mogli pracować dłużej. Dziękuję.
Mówca: Bożena Szydłowska
Data: 2015-12-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Analizując prezydencki projekt, dochodzę do wniosku, że to matrix dla Polek i Polaków, dla obecnych emerytów i rencistów oraz dla tych przyszłych, którzy świadomie bądź nie skorzystają z tych głodowych wcześniejszych emerytur. Mam pytanie. Czy pan prezydent i jego służby zastanowili się, skąd wezmą się na ten cel pieniądze? Przechodząc do realu, już dzisiaj wiemy, że dla 7 mln emerytów zabraknie tych pieniędzy w systemie, a składki, które w tej chwili są ściągane, już na to nie wystarczają. Skąd rząd, oczywiście w oparciu o mądrą politykę i pełną odpowiedzialność za finanse publiczne, dbając o Polki i Polaków, co często podkreślaliście państwo w kampanii, weźmie na ten cel środki? Bardzo proszę o odpowiedź. (Oklaski)
Mówca: Magdalena Kochan
Data: 2015-12-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Wprowadzenie zmian dotyczących podwyższenia wieku emerytalnego nie było operacją ani prostą, ani łatwą, ale konieczną i potrzebną w imię odpowiedzialności za przyszłe pokolenia. To nie jest łatwo powiedzieć komukolwiek, że będzie pracował o 5 lub 7 lat dłużej, bo nikt z rządzących odpowiedzialnie podchodzący do przyszłych pokoleń nie rzucałby takich podwyżek ot tak sobie, dla swojego własnego widzimisię. To jest odpowiedzialność. Czasem gorzkie lekarstwo jest najbardziej skuteczne. I takie decyzje stały przed poprzednikami państwa, decyzje te staracie się ze wszech miar zdyskredytować, mówiąc, że można mieć więcej, pracując mniej. To oczywista nieprawda. Ja nie wierzę w to, że państwo nie umiecie liczyć, naprawdę w to nie wierzę. Nie wierzę także w to, że nie wiecie, jakie są skutki tak źle podjętych decyzji. Wobec tego pozostaje pytanie, dlaczego to robicie, z jakich prawdziwych powodów. Ja znam takiego - pan marszałek także - prezydenta jednego z miast, który jedną uchwałą w końcu lat 90. zlikwidował wszystkie uchwały poprzednich rad, poprzedników. Czy państwo naprawdę chcecie zniszczyć każdy dorobek, wspólny dorobek wielu rządów w 25-, a właściwie już 26-leciu? (Dzwonek) Czy to jest jedyny powód wprowadzania zmian? Bo innych racjonalnych trudno się dopatrzyć. (Oklaski)
Mówca: Ewa Tomaszewska
Data: 2015-12-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Chciałabym zadać dwa pytania, ale najpierw może jedna refleksja. Widzę, że na tej sali we wszystkich ugrupowaniach i we wszystkich wypowiedziach widać troskę o to, jak ten system emerytalny będzie wyglądał. Myślę, że ta jedna ustawa, która dotyczy pewnej konkretnej kwestii, nie rozwiąże nam spraw na dziesięciolecia. Przed takimi problemami stoimy i może warto byłoby w późniejszym okresie rozpocząć porządną debatę na temat funkcjonowania i możliwości finansowania systemu ubezpieczeń społecznych. A teraz przejdę do pytań. Chciałbym zapytać, czy w pracach nad prezydenckim projektem ustawy brano też pod uwagę skutki nagminnego w Polsce i na najwyższą skalę w Unii Europejskiej stosowania umów śmieciowych, nieoskładkowanych. Czy brano pod uwagę ich skutek dla wysokości późniejszych świadczeń i dla kondycji Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, na co poprzedniemu rządowi wielokrotnie organizacje pracodawców w Komisji Trójstronnej zwracały uwagę? Niestety te wnioski były odrzucane i w bardzo niewielkim stopniu (Dzwonek) niedawno wzięte pod uwagę. Jeszcze jedno pytanie. Chciałabym zapytać o ochronę prawną zatrudnienia w wieku przedemerytalnym, szczególnie ze względu na wypychanie poza rynek pracy osób zatrudnianych w jednostkach finansowanych z budżetu państwa. Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Paszyk
Data: 2015-12-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Wiele miejsca zarówno w kampanii pana prezydenta Andrzeja Dudy, jak również w jesiennej kampanii parlamentarnej PiS-u zajmowało stworzenie dobrych warunków dla funkcjonowania małych przedsiębiorstw, małych przedsiębiorców. Dzisiaj wielu z nich jest zaniepokojonych właśnie kształtem tworzonych aktów prawnych, m.in. aktem, nad którym procedujemy, że tam mało tego, że nie zostaną stworzone dla nich lepsze warunki, to zostanie wprowadzonych wiele dodatkowych obciążeń. Chciałbym zapytać: Czy intencją pana prezydenta, który przedłożył ten akt prawny, nad którym procedujemy, jest w istocie podniesienie obciążeń dla małych przedsiębiorstw? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Katarzyna Lubnauer
Data: 2015-12-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Nigdy w Polsce nie było ograniczenia i braku wyboru, jeżeli ktoś chciał pracować dłużej na emeryturze. Mimo to większość Polaków idzie na emeryturę w dniu nabycia praw emerytalnych. To najczęściej nie pracownik, ale pracodawca decyduje o momencie, w którym pracownik idzie na emeryturę. Wynika to z faktu, że taki pracownik często jest droższy, czasem mniej sprawny, czasem po prostu można znaleźć młodego za najniższą krajową. Jeżeli będzie potrzebna redukcja zatrudnienia, na przykład w związku z tym, że nie będziemy mieli jednego rocznika sześciolatków, siedmiolatków w szkole podstawowej, to w pierwszej kolejności pracę, po wejściu tej ustawy, stracą nauczycielki 60+, dlatego że one nie będą miały w tym momencie wieku ochronnego. Wiek ochronny to cztery lata przed 60. rokiem życia i kończy się on w momencie nabycia praw do emerytury. Przypomnijmy, emerytura zależy od dwóch czynników. Jednym z tych czynników jest ilość zebranych przez nas składek, które są związane z naszym czasem pracy. Drugim czynnikiem jest tzw. czynnik aktuarialny. Czynnik aktuarialny to jest przewidywany czas życia na emeryturze. Kobiety żyją dłużej, w związku z tym więcej czasu spędzają na emeryturze, więc ich emerytury są niższe również ze względu na ten czynnik aktuarialny. Oznacza to, że 40% obecnych czterdziestolatek lub kobiet młodszych będzie miało tę emeryturę w wysokości 1/5 średniej krajowej. Oznacza to kwotę (Dzwonek), która nie wystarcza na przeżycie. Moje pytanie: Co zamierza uczynić prezydent, by zapobiec wzrostowi ubóstwa wśród przyszłych emerytów? Czy przewidujemy na to jakieś specjalne środki z pomocy społecznej? (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Kotowski
Data: 2015-12-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Mam trzy pytania i przejdę od razu, bez komentarza, do ich zadania. Po pierwsze, zakładając, że nowa ustawa wejdzie w życie w 2016 r., będzie to oznaczać, że prawo do emerytury uzyska ok. 150 tys. osób. Jak nasz budżet czy nasz ZUS będzie czy jest do tego przygotowany? Kolejne pytanie. Wysokość emerytury zależy od zgromadzonego kapitału oraz od spodziewanego czasu życia na emeryturze, tak to dzisiaj wybrzmiało w wypowiedziach. Mam pytanie: Czy to prawda, że w wyniku tej reformy emerytury kobiet mogą być dwukrotnie niższe od emerytur mężczyzn? Jak to pogodzimy z naszymi odczuciami, opinią, rolą kobiety w naszym życiu społecznym, w naszej społeczności, w naszej świadomości? Pytanie kolejne, trzecie. W projekcie dotyczącym obniżenia wieku emerytalnego nie ma odniesienia do okresu składkowego. Pan prezydent pominął tę kwestię, a m.in. połączenie wieku z długością okresu składkowego (Dzwonek) proponował NSZZ ˝Solidarność˝ i Polskie Stronnictwo Ludowe również przedkładało taki projekt, do którego będziemy chcieli wrócić. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2015-12-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Szkoda, że nie ma tutaj, na sali, pani minister Rafalskiej, bo zawsze tutaj pokazywała, jak niski jest poziom świadczeń emerytalnych. Debata dzisiejsza pokazuje, że wysokość tych świadczeń w dalszym ciągu będzie spadać. Mam pytanie, panie ministrze, czy prawdą jest to, bo trzeba całą prawdę mówić, nie tylko półprawdy... O ile spadną świadczenia emerytalne? Czy to rzeczywiście będzie, jeżeli chodzi o kobiety, spadek o 70%? To by był dramat dla kobiet. Szkoda, że dzisiaj nie dyskutujemy poważnie nad systemem emerytalnym, tylko takie wprost przejście robimy. To, o czym dzisiaj mówimy, takie zmniejszenie, obniżenie wieku emerytalnego, pasuje do poprzedniego systemu. Tam to było możliwe i to się przekładało w prosty i jasny sposób. Dzisiaj jesteśmy w innym systemie emerytalnym. Moje pytanie jest takie. Jak dzisiaj wygląda Fundusz Ubezpieczeń Społecznych? Ile do tego trzeba dopłacać w skali roku? Jak to będzie wyglądało w nowym systemie emerytalnym? Oczywiście zmiany są potrzebne, bo życie niesie pewne zmiany. Powinniśmy korzystać z tych doświadczeń, jakie mamy po wprowadzeniu tego podwyższonego wieku emerytalnego, wychodzić naprzeciw oczekiwaniom (Dzwonek) pracowników, dać swobodę przejścia na emeryturę, to, co proponowaliśmy. To jest najlepsze rozwiązanie, które rozwiązuje wszystkie problemy. Mam pytanie. Czy ministerstwo uwzględniało te propozycje? Myślę, że one są najbardziej trafne. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Szymański
Data: 2015-12-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja również dziwię się, że nie ma pani minister, ale jeszcze bardziej dziwię się, że nie ma pana ministra finansów, który de facto będzie musiał piankę z tego piwa spić, mając na uwadze to, że to on jako główny księgowy budżetu państwa będzie musiał zmierzyć się z problemem zabezpieczenia środków na planowaną przez państwa reformę. Wysoka Izbo! Prezydent w swoim projekcie, a przede wszystkim w uzasadnieniu, koncentruje się wyłącznie na wyborze możliwości skorzystania z wcześniejszej emerytury. Ja nie wiem, czy pani minister wie, ale z danych wynika, że to 10% osób, którym przysługuje prawo i uprawnienie do skorzystania z wcześniejszej emerytury, zamierza dłużej pracować. Pozostała reszta, czyli 90%, odchodzi w tym dniu na zasłużoną emeryturę. (Poseł Adam Abramowicz: Ale sama decyduje. Sama.) Nie ma w tym uzasadnieniu, Wysoka Izbo, żadnych konkretnych, ale przede wszystkim rzetelnych danych na temat tego, jakie to będą faktyczne obciążenia budżetu państwa, a przede wszystkim ile stracą obywatele, jaka będzie faktyczna wysokość świadczeń emerytalnych. Większość ekonomistów jasno mówi: emerytury będą drastycznie niskie, i obawiam się, panie prezydencie, pani minister, że fundujecie Polakom z mojego pokolenia tak naprawdę nędzę, głód i ubóstwo. Ale przechodząc do pytania. Współczynnik zastąpienia na dzień dzisiejszy, czyli stosunek emerytury do ostatniego wynagrodzenia, wynosi 62%. Proszę mi powiedzieć, pani minister: Jaki będzie współczynnik zastąpienia w roku 2040? I kolejna kwestia. Podczas dyskusji była podważona kwestia konstytucyjności ustawy. Ja również (Dzwonek) tę kwestię chcę podnieść. (Poseł Adam Abramowicz: Co?) Art. 33 ust. 2 nakłada wymóg jednakowego traktowania obu płci w zakresie prawa do zabezpieczenia społecznego. Jak to się ma do projektu pana prezydenta, który różnicuje poziom ubezpieczenia czy też zabezpieczenia społecznego kobiet i mężczyzn, twierdząc, że kobiety - i to jest w uzasadnieniu napisane - powinny pielęgnować seniorów i wychowywać wnuki? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2015-12-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Wszyscy wiemy, że planowana reforma systemu emerytalnego, obiecana przez prezydenta w trakcie kampanii wyborczej, będzie kosztowna. Są informacje ze strony Ministerstwa Finansów, że aby pokryć zwiększone wydatki, proponuje się pełne oskładkowanie umów zlecenia, umów o dzieło oraz dochodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. To, ogólnie rzecz biorąc, dobre rozwiązania w kontekście umów śmieciowych. Z kolei samozatrudnieni mieliby płacić zamiast ryczałtu składki od pełnych przychodów, a to oznacza wzrost kosztów pracy. (Poseł Adam Abramowicz: To było zdementowane.) Wyższe składki na ZUS to jednak w dłuższej perspektywie prawdopodobnie zwiększenie szarej strefy na rynku pracy, ukrywanie zatrudnienia i dochodów. Może to nieść ze sobą skutki dla naszej gospodarki nieodwracalne, dla przedsiębiorców, pracowników, bezrobotnych, dla całego rynku pracy. Mam pytanie: Jakie narzędzia przygotuje rząd, aby odpowiednio reagować na takie przyszłe negatywne efekty spodziewane na rynku pracy? Bo to nam po prostu państwo zgotujecie. Dziękuję. (Oklaski)