PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Michał Szczerba
Data: 2013-06-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chcielibyśmy z panem posłem Konwińskim zadać pytanie w sprawie przygotowań krajowej polityki miejskiej. Przyjęcie przez Radę Ministrów ˝Krajowej strategii rozwoju regionalnego 2010-2020: Regiony, miasta, obszary wiejskie˝ w lipcu 2010 r. oraz ˝Koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju 2030˝ w grudniu 2011 r. stworzyło podstawy do prowadzenia przez państwo ukierunkowanej terytorialnie polityki rozwoju. Ze względu na znaczenie dla ogółu procesów rozwojowych szczególny obszar działań polityki publicznej ukierunkowanej terytorialnie stanowią tereny miejskie. Wspomniane powyżej dokumenty rządowe określają różne aspekty działań polityki rozwoju wobec obszarów miejskich, brak jednak dotychczas było kompleksowej wykładni tej polityki, na przykład w taki sposób, w jaki dzieje się to w przypadku obszarów wiejskich. W związku z tym sformułowanie krajowej polityki miejskiej staje się niezbędnym elementem działań rządu mających na celu zwiększenie skuteczności i efektywności działań ukierunkowanych terytorialnie. Obszary miejskie zgodnie z zapisami ˝Koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju 2030˝ należy przy tym traktować funkcjonalnie, a nie administracyjnie. Zgodnie z projektami rozporządzeń regulującymi realizację polityki spójności po 2013 r. obszary miejskie zostaną znacząco wzmocnione. Według propozycji Komisji Europejskiej kraje członkowskie Unii Europejskiej będą musiały przeznaczyć znaczną część krajowej alokacji Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na zintegrowane działania miejskie, a także przygotować w tym zakresie specjalne rozwiązania implementacyjne włączające organy poziomu lokalnego. Pierwszym krokiem w przygotowaniu krajowej polityki miejskiej było opracowanie jej założeń, sformułowanie podstawowych zasad i tez w tym obszarze. W związku z powyższym zwracamy się do pana ministra z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania. Czym ma być w opinii Ministerstwa Rozwoju Regionalnego krajowa polityka miejska? Jakie są wnioski z prac nad założeniami krajowej polityki miejskiej, główne wątki tematyczne i dalsza mapa drogowa dojścia do ostatecznego dokumentu? Jakie jest znaczenie współpracy z partnerami samorządowymi, społecznymi - w tym miejscu chciałbym zwrócić uwagę na Kongres Ruchów Miejskich, który także przygotował swoje uwagi, uwagi społeczne do tego dokumentu - i partnerami gospodarczymi, a także istniejącym w tej kadencji Sejmu Parlamentarnym Zespołem ds. Polityki Miejskiej? Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Konwiński
Data: 2013-06-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, zastosowanie podejścia terytorialnego w politykach krajowych wpisuje się w trend europejski, światowy. W Unii Europejskiej dąży się obecnie do uznania wymiaru terytorialnego w poszczególnych politykach Unii Europejskiej, w tym w polityce spójności. Pan minister o tym wspomniał, o tych środkach dedykowanych konkretnie miastom w Polsce. Jest ponad 900 miast, ale mnie interesuje konkretnie tych ok. 40, o których mówimy, miast w dużej części średnich, które straciły status wojewódzki. Mówi się, że w nowej perspektywie unijnej ma im być specjalnie dedykowane nieco ponad 2 mld euro. Czy w ministerstwie już trwają prace? Pewnie trwają, ale czy coś więcej wiemy o tym, w jaki sposób średnie miasta będą mogły sięgać po te środki?
Mówca: Kazimierz Michał Ujazdowski
Data: 2013-06-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pytanie w istocie dotyczy tego, jak Ministerstwo Spraw Zagranicznych i minister spraw zagranicznych konkretnie reagują na procesy osób cywilnych, które dotyczą ochrony dóbr osobistych przeciwko kłamstwu o ˝polskich obozach śmierci˝ czy o ˝polskich obozach zagłady˝. Jest w Polsce kilka procesów, najgłośniejszym z nich jest proces, który wytoczył pan Zbigniew Osewski koncernowi wydawniczemu Die Welt, ale w ostatnich dniach mamy także zawiadomienie do prokuratury niemieckiej działającego w Niemczech adwokata Piotra Dubera o fałszywych i naruszających ochronę dóbr Armii Krajowej i środowisk kombatanckich tezach zawartych w komentarzach do słynnego już i głośnego serialu emitowanego w telewizji niemieckiej, a także, niestety, bez jakichkolwiek komentarzy - w telewizji polskiej. Chodzi nie o to, jak się Ministerstwo Spraw Zagranicznych ogólnie ustosunkowuje do tych procesów, tylko o odpowiedź na bardzo konkretne pytanie: Czy Ministerstwo Spraw Zagranicznych udzielało konkretnej pomocy osobom, które wytoczyły powództwa w tej kwestii - pomocy doradczej, eksperckiej, informacyjnej, w zakresie tłumaczeń dokumentów? Formułujemy to pytanie, dlatego iż są to w istocie procesy o ochronę dobrego imienia Polski i mają charakter publiczny, a nie prywatny. W związku z tym pytanie o konkretne zachowanie Ministerstwa Spraw Zagranicznych, konkretną pomoc (Dzwonek) i konkretne formy jest jak najbardziej na miejscu.
Mówca: Jarosław Sellin
Data: 2013-06-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowna Pani Minister! Wydanie przez UNESCO decyzji w 2007 r., o czym pani wspomniała, nie stanowiło sukcesu polskiej dyplomacji, tylko było efektem działań ówczesnego Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a konkretnie mojego szanownego kolegi, który był wówczas ministrem, i śp. Tomasza Merty, który pojechał załatwić tę sprawę aż do dalekiej Nowej Zelandii. Rzeczywiście udało się, zaczęto stosować to nowe sformułowanie, że Auschwitz-Birkenau był niemieckim nazistowskim obozem koncentracyjnym czy obozem zagłady. Proszę zwrócić uwagę na to, że nawet na początku swojej wypowiedzi stwierdziła pani, że Ministerstwo Spraw Zagranicznych od 10 lat prowadzi edukację na temat nazistowskich obozów koncentracyjnych. Tymczasem problem polega właśnie na tym, że należy bardzo konsekwentnie mówić, że te obozy były niemieckie. Jeżeli bowiem, można powiedzieć, wymywa się to ze świadomości społecznej, ze świadomości historycznej całego świata, to potem już nie wiadomo, czyje w sensie etnicznym były te obozy. Dlatego pojawiają się sformułowania: polskie obozy koncentracyjne czy polskie obozy zagłady. Wydaje się nam, że aktywność Ministerstwa Spraw Zagranicznych nie powinna się ograniczać wyłącznie do dążenia do publikowania sprostowań i przeprosin. Po prostu jest nam potrzebny, choćby precedensowy, twardy i surowy, wyrok sądowy w tej sprawie, tak żeby było się do czego odwoływać. Stąd wynikają nasze zatroskanie i pytanie o to, czy w Ministerstwie Spraw Zagranicznych uruchomiliście już jakiś instytucjonalny mechanizm w zakresie wspierania obywateli polskich czy Polaków żyjących za granicą, którzy decydują się na wszczęcie procesu sądowego przeciwko firmom używającym tego typu sformułowań. To zjawisko bowiem narasta, takich sytuacji może być coraz więcej. Ci ludzie powinni otrzymywać wsparcie o charakterze instytucjonalnym, chodzi mi o jakiś mechanizm wypracowany w ramach Ministerstwa Spraw Zagranicznych, a my powinniśmy po prostu dążyć do wydania przez sąd twardego wyroku, który stanowiłby dobry precedens i być może odstraszałby wszystkich innych, którzy tego typu sformułowań chcieliby jeszcze używać. Krótko mówiąc, chcielibyśmy jednak dopytać o to, czy jako Ministerstwo Spraw Zagranicznych możecie wypracować taki mechanizm wsparcia, nie ograniczając się tylko do monitoringu, szkoleń i akcji uświadamiających. Chodzi o to, aby można było w zdecydowany sposób pomóc polskim obywatelom bądź Polakom żyjącym za granicą, którzy decydują się na wszczęcie procesu sądowego, pomóc im w drodze do wydania przez sąd surowego, twardego wyroku. Obrona dobrego imienia Polski jest bowiem jednym z głównych zadań w domenie Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Jeżeli to dobre imię Polski jest szargane, trzeba dążyć nawet do ogłoszenia wyroku sądowego. Dziękuję bardzo.
Mówca: Kazimierz Michał Ujazdowski
Data: 2013-06-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Nazwa obozu w Auschwitz brzmi: były niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny. Tak więc albo chwalimy się sukcesem w tej sprawie i decyzją UNESCO, albo obawiamy się używania sformułowania: niemiecki. Mam nadzieję, że MSZ się tego nie boi, bo jeśli tak jest, to jakakolwiek akcja prawna, prowadzona zarówno przed sądami krajowymi, jak i międzynarodowymi, nie ma najmniejszego sensu. Więcej odwagi.
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2013-06-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Celowość i konieczność rozwoju biogazowni w Polsce są bezdyskusyjne. Głównym czynnikiem sprawczym jest potrzeba ochrony środowiska zgodnie ze współczesnymi standardami. Dyrektywa Rady Unii Europejskiej z 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów wprowadziła obowiązek redukcji odpadów ulegających biodegradacji przeznaczonych do składowania. To, co dotyczy tego wymogu, przeniesiono do przepisów krajowych ustawy o odpadach oraz do krajowego planu gospodarki odpadami z 2010 r. Uchwalono w nich poziomy ograniczenia masy odpadów ulegających biodegradacji, kierowanych do składowania w stosunku do masy tych odpadów wytworzonych. Dla krajów starej Unii Europejskiej dyrektywa obowiązuje od 2005 r. Skutkiem powyższych ustaleń winno być powstanie na terenie Polski sieci biogazowni wykorzystujących biomasę odpadową na skalę jednej lub kilku gmin. Mimo iż termin wejścia w życie dyrektywy jest bliski, samorządy nie podejmują, z nielicznymi wyjątkami, działań dla realizacji jej wytycznych. Ale wiadomo, że każda biogazownia musi posiadać inwestora, a te wyjątki dotyczące biogazowni, które powstały, jednak świadczą o tym, że obecnie inwestycja jest nieopłacalna ze względu na rachunek ekonomiczny. Nowo powstałym biogazowniom grozi upadłość, jeżeli nie będzie wsparcia państwa. W związku z tym zwracam się do pana ministra z prośbą o odpowiedź na pytanie, czy ministerstwo planuje wprowadzić program dofinansowania inwestycji w biogazownie. Na jakim etapie są prace zmierzające do wprowadzenia kompleksowego rozwiązania dotyczącego odnawialnych źródeł energii i dlaczego proces dotyczący tych prac, jego tempo jest tak spowolnione? Jeszcze pytanie, czy planowane są akcje propagujące wykorzystanie energii otrzymanej z biogazowni. Dziękuję.
Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2013-06-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Nasze pytanie zmierza do wyjaśnienia, w jaki sposób zostały zabezpieczone interesy Skarbu Państwa oraz interesy samorządu terytorialnego przy sprzedaży Polskich Kolei Linowych SA. Jak się dowiedzieliśmy, w ostatnim czasie Polskie Koleje Linowe zostały sprzedane przez PKP nowo założonej spółce powołanej przez cztery samorządy: miasto Zakopane, Bukowinę Tatrzańską, Poronin i Kościelisko, które utworzyły spółkę Polskie Koleje Górskie o kapitale zakładowym 400 tys. zł. Spółka Polskie Koleje Górskie nabyła od PKP w drodze przetargu Polskie Koleje Linowe za kwotę 215 mln zł. Okazuje się, że partnerem Polskich Kolei Górskich jest dosyć tajemniczy fundusz Mid Europa, który ma w konsekwencji tej prywatyzacji nabyć od Polskich Kolei Górskich nowo wyemitowane akcje za 215 mln zł. Jest to transakcja, jeśli chodzi o transparentność, nie do końca dla nas jasna - cztery samorządy założyły spółkę Polskie Koleje Górskie i intencją tej spółki było to, żeby Polskie Koleje Linowe pozostały w rękach polskich samorządów. Obecnie dowiadujemy się - bo te informacje są stopniowane, przekazywane dosyć powoli - że zostaną wyemitowane akcje i polskie samorządy, cztery gminy, będą miały w tej spółce kapitał wielkości 0,2%, co będzie oznaczało, że tak naprawdę te cztery samorządy będą właścicielskim, polskim listkiem figowym w Polskich Kolejach Górskich, a tajemniczy fundusz Mid Europa stanie się właścicielem większościowym. (Dzwonek) W związku z tym mam następujące pytania: Na jakie warunki finansowania transakcji sprzedaży akcji PKL SA o wartości 215 mln zł wyrażona została zgoda przy nabyciu tych akcji przez spółkę, której kapitał zakładowy wynosi jedynie 400 tys. zł? Jakie kryteria zostały zastosowane przy wyborze oferty zakupu akcji PKL SA? Czy w umowie zostały zabezpieczone interesy PKP SA i Skarbu Państwa? Jeżeli tak, to w jaki sposób? Czy kierowane przez pana ministerstwo posiadało wiedzę, że zakup akcji PKL SA ma być finansowany przez podmiot, który nie jest samorządową spółką celową, lecz cały jego kapitał jest zagraniczny? Czy przy wyborze oferty PKG SA brano pod uwagę konieczność uzyskania zezwoleń na nabycie nieruchomości przez cudzoziemców? Czy PKG SA dostarczyła dokumenty świadczące o ubieganiu się o otrzymanie takich zezwoleń wobec finansowania transakcji zakupu oznaczającego przejęcie PKG SA w ok. 98% przez spółkę zależną od spółki zagranicznej Mid Europa Partners? I ostatnie, kluczowe pytanie: Czy przy zawieraniu transakcji badane było spełnienie przez gminy wspólników PKG SA wymogów ustawy o samorządzie gminnym, w tym między innymi wynikających z art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g oraz lit. f mówiącego o wyraźnej zgodzie uchwały rad gmin na emisję akcji, w których uczestniczą te gminy? Bardzo dziękuję.
Mówca: Edward Siarka
Data: 2013-06-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Muszę powiedzieć, że z zainteresowaniem słuchałem pana wypowiedzi, która, wbrew temu, co byśmy sądzili, tak na dobrą sprawę jeszcze bardziej skłania nas do zadawania pytań, ponieważ cały ten proces prywatyzacji rzeczywiście wymaga gruntownego zbadania. Nasza wątpliwość - i na to chciałbym zwrócić uwagę szczególnie - związana jest z faktem, iż Polskie Koleje Górskie, będące spółką utworzoną przez te cztery samorządy, tak na dobrą sprawę nie mają umocowania w uchwałach rad poszczególnych gmin. Otóż na dzień dzisiejszy zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym spółka powinna mieć zgodę na emisję i zbycie akcji. Takiej zgody ze strony miasta Zakopane nie ma (Dzwonek) i to rodzi nasze wątpliwości, jak daleko ten proces rzeczywiście jest transparentny, jakie zobowiązania zostały podjęte przez samorząd, przez burmistrzów i wójtów, i szefostwo spółki, w sytuacji kiedy uchwały o emisji akcji i dalej o zbyciu tych akcji nie ma i wszystko wskazuje na to, że nie będzie, ponieważ nie ma zgody w radzie miasta na tego rodzaju operacje - chodzi o Radę Miasta Zakopane, chcę podkreślić. Również moje duże wątpliwości budzi zapis ustawy o sprzedaży ziemi cudzoziemcom, konkretnie art. 3e. Bezwzględnie ustawa mówi, że jeżeli sprzedajemy akcje spółki, która dysponuje gruntami, zwłaszcza na terenach przygranicznych, musi być zgoda Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Tej zgody na dzień dzisiejszy nie ma. W jaki sposób w takim razie ta sprzedaż się dokonała? To są bardzo poważne wątpliwości, które każą nam kolejny raz zadawać pytania. Dziękuję bardzo.
Mówca: Waldemar Sługocki
Data: 2013-06-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Europejska Współpraca Terytorialna to jeden z celów polityki spójności nie tylko w latach 2007-2013, ale także w perspektywie, która jest przed nami, czyli na lata 2014-2020. Polska ma bardzo pozytywne doświadczenia w tym zakresie, a szczególnie pozytywne doświadczenia ma polsko-niemieckie pogranicze, w tym samorządy z tego terytorium. Do tej pory na polsko-niemieckim pograniczu realizowano trzy programy Europejskiej Współpracy Terytorialnej, mianowicie: zachodniopomorskie - Meklemburgia-Przedpomorze, lubuskie - Brandenburgia i Dolny Śląsk - Saksonia. Płyną do nas bardzo niepokojące sygnały z Ministerstwa Rozwoju Regionalnego. Z jednej strony podtrzymywane jest status quo, czyli liczba owych programów operacyjnych - nadal realizowane będą trzy programy współpracy transgranicznej na pograniczu polsko-niemieckim. Natomiast to, co nas niepokoi, to fakt, że z programu lubusko-brandenbursko-de facto saksońskiego, nie będą mogły korzystać podmioty z obszaru województwa lubuskiego, a przypomnę, pan minister doskonale to wie, że dzisiaj, w perspektywie 2007-2013, dwa powiaty, powiat żagański i powiat żarski, właściwie podmioty funkcjonujące w granicach administracyjnych tych obu powiatów, w tym przede wszystkim jednostki samorządu terytorialnego, z tego wsparcia korzystają. Korzystają z tego także podmioty po drugiej stronie granicy, które realizują wspólne transgraniczne, bardzo ciekawe i ważne z punktu widzenia saksońsko-lubuskiego pogranicza projekty. Mam do pana ministra bardzo konkretne pytanie: Czy w tej perspektywie, która jest przed nami, perspektywie 2014-2020, także ta współpraca między podmiotami lubuskimi a saksońskimi będzie realizowana? Bardzo dziękuję.
Mówca: Michał Jach
Data: 2013-06-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak. Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Sytuacja w obrocie ziemią znajdującą się w zasobach Agencji Nieruchomości Rolnych od lat budzi protesty rolników, a w województwie zachodniopomorskim protesty te trwają już od ponad roku. W styczniu bieżącego roku podpisano porozumienie z ministrem Kalembą, lecz niestety zrealizowano je tylko częściowo. Rolnicy są zdesperowani i postanowili wznowić protest i zablokować drogę w Pyrzycach. Pragnę podkreślić, że ta forma protestu jest i była często używana przez rolników i w przeszłości rząd wielokrotnie nie karał rolników za takie postępowanie. Przyjęło się, że jest to dopuszczalna forma protestu. 29 maja rolnicy zablokowali drogę nr 3 na 3 godziny. Wcześniej powiadomiono telefonicznie burmistrza, a na spotkaniu rolników był rzecznik prasowy Policji z Pyrzyc. Protest przebiegł spokojnie i nie było żadnego zagrożenia bezpieczeństwa. Po tygodniu, w dniu 4 czerwca, po południu i wieczorem radiowozy Policji rozwoziły wezwania dla rolników do wstawienia się na Policję następnego dnia rano w celu złożenia zeznań i ukarania. Ten tryb ekstraordynaryjny, mówię: ekstraordynaryjny, bo jednemu z rolników dostarczono powiadomienie na polu, jako żywo przypomina czasy PRL-u i nękanie ówczesnej opozycji. Data 4 czerwca, niedawno uchwalony przez Sejm dzień wolności, również nasuwa smutne skojarzenia. Panie ministrze, czy akceptuje pan takie metody działania Policji? Czy w tych działaniach chodziło o zastraszenie rolników? Dziękuję.
Mówca: Michał Jach
Data: 2013-06-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Przepraszam, panie marszałku. Wiem, że na południu Polski pole to trochę co innego. Na polu, czyli podczas wykonywania prac polowych.
Mówca: Joachim Brudziński
Data: 2013-06-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pozwoli pan, że rozpocznę od cytatu jednego z rolników, szefa ˝Solidarności˝ rolników indywidualnych na Pomorzu Zachodnim pana Edwarda Kosmala. Powiedział on po tych wydarzeniach, że wraca komuna w najczystszej postaci. Panie ministrze, jako parlamentarzyści wiemy, wiedzą to również rolnicy, że pyrzycka Policja nie naruszyła prawa. Powiedział pan, że Policja użyła adekwatnych środków. Nie chciałbym tutaj stawiać znaku równości, broń Boże, ale jednak odnoszę wrażenie, że Milicja Obywatelska, kiedy wymierzała swoje ludowe ostrze sprawiedliwości przeciwko działaczom opozycji, również działała wtedy zgodnie z obowiązującym prawem. Pozostaje otwarte pytanie, czy adekwatnie do środków. Jako parlamentarzyści mamy takie wątpliwości, tym bardziej że przecież pyrzyccy policjanci to również mieszkańcy tego powiatu i w dużej mierze utożsamiają się z tym protestem. Wiemy też z nieoficjalnych relacji, że pyrzycka Policja powiatowa nie miała zamiaru wzywać rolników ani ich karać. Stąd pytanie, czy takie polecenie popłynęło z góry. Jeszcze jedna rzecz, panie ministrze. Otóż ten protest miał miejsce na parę dni przed zapowiedzianą manifestacją i powstaniem miasteczka namiotowego strony społecznej ˝Solidarności˝ na Wałach Chrobrego. (Dzwonek) Stąd nasze wątpliwości, czy te działania nie miały charakteru prewencyjnego, aby przestraszyć rolników, by odstąpili od tego protestu i nie pojawili się ponownie na Wałach Chrobrego. Panie ministrze, jeszcze jedna rzecz, ale niezwiązana bezpośrednio z tym protestem rolników. Parę dni temu, na początku czerwca, grupa patriotycznej młodzieży szczecińskiej zorganizowała przed jednym ze sklepów wielkopowierzchniowych protest w związku z tym, że były tam sprzedawane koszulki z symbolami komunizmu. Ta młodzież nie została wylegitymowana przez Policję, po czym operacyjnie dotarto do 2 młodych dziewcząt protestujących przed tym sklepem i również wezwano je na przesłuchanie. Dzisiaj tej młodzieży grożą podobne sankcje, bo rzekomo protest przed tym sklepem był nielegalny, chociaż w sposób oczywisty naruszono prawo, bo handlowano symbolami zakazanymi przez polskie prawo. Stąd takie pytanie: Czy to już będą takie standardy, czy działania, jak pan minister mówi, zgodne z prawem i adekwatne do zaistniałej sytuacji? Mamy tutaj duże wątpliwości. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2013-06-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! W ostatnim okresie przez Polskę przetoczyły się nawałnice z deszczem i gradem. Wiele gospodarstw zostało zalanych i zniszczonych. Zostały zniszczone uprawy rolne i budynki gospodarcze. Chcę zapytać panią minister, bo pana ministra nie ma, na jaką pomoc mogą liczyć rolnicy, którzy ponieśli szkody w uprawach rolnych w związku z klęskami gradobicia, powodzi, podtopienia, co spowodowało zniszczenie upraw rolnych, tj. szkodę znacznych rozmiarów, która zagraża dalszej egzystencji rolników czy zniszczeniem stad podstawowych zwierząt hodowlanych. Chcę powiedzieć, że w województwie podkarpackim straty w rolnictwie szacowane przez samorządy, według zgłoszeń przekazanych wojewodzie, dotyczą 30 gmin w województwie, zniszczonych jest 17-18 tys. ha. Byłam w powiecie mieleckim we wsi Rzędzianowice, we wsi Trzciana, gdzie 100% upraw uległo zniszczeniu, a w gospodarstwach rolników stoi w budynkach inwentarskich, w oborach po 100 sztuk bydła - rolnicy nie mają środków na to, aby zakupić paszę. Chcę powiedzieć, że to jest sytuacja trudna. Rolnicy nie ubezpieczyli swoich gospodarstw, swoich upraw. Mamy z tym do czynienia od wielu lat, ale wydaje się, że w sytuacjach nadzwyczajnych można uruchomić nadzwyczajne środki - poza samym uruchomieniem procedury kredytów klęskowych także wsparcie. Na jaki instrument, na jakie wsparcie i od kiedy będą mogli liczyć ci rolnicy, którzy ponieśli szkody? Dziękuję.
Mówca: Urszula Augustyn
Data: 2013-06-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! W takich sytuacjach najważniejszy jest czas. My sobie doskonale zdajemy sprawę z faktu, że rolnicy, i nie tylko rolnicy - rolnicy w odniesieniu swoich do upraw to jest jak gdyby jeden aspekt tego problemu, ale straty infrastrukturalne w ogóle, czy w gospodarstwach rolnych, czy w gminach, to jest druga strona medalu - ci wszyscy ludzie, którzy ponoszą straty po pierwsze i najważniejsze są zainteresowani są tym, co w danym momencie, natychmiast można im zaoferować. Tak więc moje pytanie odnosi się właśnie do terminów. Rozumiem, że państwo natychmiast uruchomili jakieś środki, a teraz trwa debata, czy z Komisją, czy z innymi ministerstwami, w jaki sposób tym ludziom pomoc. Możemy być pewni, że takich niespodziewanych zjawisk pogodowych w najbliższym czasie, w najbliższych latach będzie coraz więcej. Wszyscy meteorolodzy przestrzegają, że i trąby powietrzne, i wyjątkowo obfite opady deszczu mogą nas nawiedzać, bo klimat się zmienia. W związku z tym chciałabym zapytać także o to, czy państwo analizujecie tę sytuację i przygotowujecie jakieś systemowe rozwiązanie. Chciałabym wspomnieć o Małopolsce i np. o gminie Proszowice w Małopolsce, która do tej pory nigdy nie była dotykana takimi klęskami, bo nawet warunków geograficznych nie ma takich, żeby można było się spodziewać, że będą takie zagrożenia. Tymczasem jedna solidna ulewa spowodowała, że kilka wiosek nagle, w ciągu kilku godzin, ba, w ciągu kilkudziesięciu minut, znalazło się pod wodą. To były straty w infrastrukturze, bo to były i domy, i drogi, i zabudowania gospodarcze, i w zwierzętach, i w uprawach. Tak więc myślę o tym, i tak chciałabym sformułować pytanie do pani minister, czy państwo rozmawiacie i zastanawiacie się nad systemową pomocą, bo jeżeli przewidujemy, że takie zjawiska pogodowe będą miały miejsce, to rolnikom, i nie tylko rolnikom, pomoc będzie potrzebna i musimy być na to przygotowani. Dziękuję.