Mówca: Maria Nowak
Data: 2013-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Sejmik województwa śląskiego ogłosił rok 2013 Rokiem Księdza Kardynała Augusta Hlonda. 22 października przypadnie 65. rocznica jego śmierci. Z tą datą wiąże się ciekawy zbieg okoliczności. Właśnie 22 października niemal o tej samej godzinie, ale 30 lat później, na urząd papieski wprowadzony został Jan Paweł II. W tamtych dniach w rzymskiej bazylice św. Jana na Lateranie w czasie kazania kardynał Stefan Wyszyński powiedział: ˝Meldujemy ci, Sługo Boży, kardynale Auguście, który tam klęczysz u tronu Matki Bożej. Powiedziałeś za życia, że zwycięstwo, gdy przyjdzie, będzie to zwycięstwo Maryi. Zwycięstwo przyszło, przyszło przez Maryję. Przyszło w 30. rocznicę śmierci Sługi Bożego kardynała Augusta Hlonda˝. Jakiego formatu człowiekiem był kardynał August Hlond, świadczy chociażby wypowiedź arcybiskupa Westminsteru kardynała Bernarda Griffiniego, który na wieść o śmierci kardynała powiedział: Polska straciła jednego z największych synów jakich zna historia, świat - natchnionego przewodnika, Kościół - wiernego sługę i wielkiego kapłana. August Hlond urodził się w Brzęczkowicach, dzisiaj jest to dzielnica Mysłowic, w biednej, pobożnej i patriotycznej rodzinie Jana i Marii Hlondów, których czwórka spośród jedenaściorga dzieci została salezjanami. Zdał maturę we Lwowie, święcenia kapłańskie przyjął w Krakowie, w Rzymie ukończył z wyróżnieniem Papieski Uniwersytet Gregoriański. Miał doktorat z filozofii i teologii, studiował także germanistykę i polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Grał na fortepianie, komponował, znał siedem języków. W 1925 r. Pius XI mianował księdza Augusta Hlonda najpierw administratorem, a potem pierwszym biskupem nowo utworzonej diecezji katowickiej, a w 1926 r., czyli rok później, został on arcybiskupem gnieźnieńskim i poznańskim oraz prymasem Polski. Po następnym roku papież podniósł go do godności kardynalskiej. W herbie biskupim umieścił hasło: Daj mi dusze, resztę zabierz. I tak też postępował w życiu. Nigdy nie miał pieniędzy, bo je rozdawał. Nie oczekiwał wygód, spał na żelaznym łóżku, nosił najtańszy zegarek, już jako metropolita nie miał w Katowicach mieszkania ani samochodu, jeździł po prostu pociągami. Rodzina i znajomi złożyli się na zakup ubioru, aby godnie wyglądał podczas ingresu. W Katowicach przebywał niespełna rok, ale zdążył zorganizować kurię i sąd biskupi. Powołał do życia tygodnik ˝Gość Niedzielny˝. Przyczynił się do ukoronowania cudownego obrazu Matki Bożej Piekarskiej. Założył Ligę Katolicką. W czasie wojny Ignacy Mościcki rozważał możliwość powierzenia Augustowi Hlondowi urzędu prezydenta RP na uchodźstwie. Prymas nie przyjął tej propozycji. Po wojnie nie miał złudzeń co do panującego w Polsce ustroju. Pisał: ˝Nowoczesne pogaństwo, opętane jakby kultem demona, odrzuciło wszelkie idee moralne, wymazało pojęcie człowieczeństwa˝. Wielkim wydarzeniem w życiu Kościoła i narodu polskiego był dzień 8 września 1946 r., kiedy to w obecności miliona wiernych kardynał August Hlond dokonał aktu poświęcenia narodu polskiego Niepokalanemu Sercu Maryi. W pierwszych trzech latach PRL uchodził za duchowego przywódcę antykomunistycznej opozycji. Nigdy, mimo nacisków, nie pokazał się publicznie z Bolesławem Bierutem. Bezkompromisowa postawa księdza prymasa była bardzo niewygodna dla komunistycznych władz. Z niewyjaśnionych powodów, po udanej operacji wyrostka robaczkowego, na skutek nierozpoznanej infekcji 22 października 1948 r. kardynał August Hlond zmarł w warszawskim szpitalu. Miał zaledwie 67 lat. Był prawdziwym przywódcą duchowym Polski w latach 1926-1948, jednym z najwybitniejszych Ślązaków i Polaków. W 1992 r. otwarty został jego proces beatyfikacyjny. Wierzę, że także Wysoka Izba odda hołd prymasowi Augustowi Hlondowi w 65. rocznicę jego śmierci w stosownej uchwale. Dziękuję bardzo. (Oklaski)