Mówca: Lidia Gądek
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Według Światowej Organizacji Zdrowia niepłodność jest jedną z wielu chorób, z którymi borykają się człowiek jako jednostka, rodzina i społeczeństwo jako całość. W Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w art. 68 jest zapis: Każdy obywatel ma prawo do ochrony zdrowia i równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej, finansowanej ze środków publicznych. Warunki i zakres określa ustawa. Niestety, do dzisiaj żadna ustawa nie określa tego, o czym dyskutujemy, czyli kompleksowego leczenia niepłodności. W związku z tym nastał najwyższy czas, żeby wreszcie uregulować te sprawy, nie postępując według zasady, że nie widzimy problemu, tak jak małe dzieci, kiedy chowają się pod łóżko. Nie widzimy problemu, to znaczy, że go nie ma. Otóż problem jest. Jest to olbrzymi społeczny problem dotykający wielu rodzin na świecie, również w Polsce. Głównym celem rządowego projektu ustawy o leczeniu niepłodności jest kompleksowe rozwiązanie tego jakże ważnego problemu w najlepszy, jaki dzisiaj widzimy, możliwy sposób, zgodny z nowoczesną wiedzą medyczną i zasadami ochrony życia ludzkiego. Wbrew tym wypowiedziom, które padają tu czasami z różnych stron sali, propozycje przedstawione w projekcie rządowym świadczą o - zdecydowanie można to tak określić - konkretnym nastawieniu grupy, która go przygotowała, o jej byciu za życiem, gdyż zabezpiecza się tu kompleksowe podejście zarówno do diagnostyki, jak i do leczenia niepłodności. Procedura in vitro, które to określenie pada tutaj, na tej sali w różnych odmianach i w różnych kontekstach setki, a może tysiące, razy, stanowi tylko jeden ze sposobów kompleksowego leczenia niepłodności. W tym projekcie chroni się życie poprzez ochronę zarodka ludzkiego. To, czy określimy to grupą komórek, którą będziemy chronić, czy życiem ludzkim w formie zarodka, które będziemy chronić, to tak naprawdę ma dzisiaj mniejsze znaczenie. Ważne dla nas wszystkich jest to, że obejmujemy zarodek, czyli życie ludzkie, ścisłą ochroną. Dzisiaj tego nie mamy. Mamy się zgadzać nadal na ten funkcjonujący stan bezprawia, tak naprawdę? Jestem wielce zdziwiona informacją, która padła z ust niedawnego kolegi klubowego, że w fatalnym momencie procedujemy nad tymi ustawami. Kiedy był lepszy moment? Może wtedy, kiedy pan poseł, wówczas minister, miał wszystkie mechanizmy i możliwości, żeby zgłosić taki projekt ustawy, który od trzech lat mógłby już funkcjonować i dzisiaj nie mielibyśmy tego problemu. A może właśnie ten moment dwóch kampanii jest dobry, dlatego że skupimy się nad tym i przeprocedujemy najlepszy z możliwych projektów. Oczywiście w trakcie prac w komisji być może trzeba będzie wprowadzać zmiany do rządowego projektu, po to będzie praca w komisji. Ale to nie znaczy, że mamy odrzucić problem w całości i uznać, że go nie ma, bo on jest. W medycynie, proszę państwa - chodzi o zarzuty, które tu często padają, że to nie jest leczenie - leczenie to nie tylko naprawa danego organu czy układu, ale to również wszystkie działania, które zgodnie z prawem doprowadzają do możliwości funkcjonowania narządu w danym zakresie. W związku z tym to, że przeszczepiamy serce, nie powoduje, że wyleczymy serce, ale powoduje, że człowiek z przeszczepionym organem może żyć przez wiele lat. To, że w wypadku pewnej grupy pacjentów, pewnej grupy par nie jesteśmy w stanie usunąć przyczyny niepłodności żadną inną drogą, tylko metodą in vitro, to jest leczenie, proszę państwa, mówiąc tylko i wyłącznie z punktu widzenia medycznego. Teraz na chwilę skończę z teorią, którą tutaj wszyscy przepracowują na setki sposobów, i powiem tak. Wszystkich tych państwa, którzy mają różnego rodzaju wątpliwości, którym tak łatwo przychodzi mówienie, jakie to jest zło, jak to nie wolno, że to kampania wyborcza, jestem skłonna zaprosić, bardzo chętnie, do mojej praktyki, tam, gdzie przyjmuję pacjentów. Jestem lekarzem rodzinnym, a lekarz rodzinny ma to do siebie, że opiekuje się całą rodziną, od początku do naturalnego zgonu, w zdrowiu i w chorobie. I leczy całą dobę, 24 godziny na dobę, panie pośle, cały rok, niezależnie od zmian pogodowych i zmian, które wchodzą w życie, jeżeli chodzi o ustawę. (Poseł Małgorzata Sadurska: O czym pani mówi?) (Poseł Jacek Osuch: Pani posłanka leczy 24 godziny na dobę.) Pani marszałek, bardzo proszę o umożliwienie mi kontynuowania wystąpienia.