PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jerzy Żyżyński
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wiele już tu powiedziano. Pani sprawozdawca wyczerpująco omówiła ten temat i, trzeba przyznać, mój przedmówca także wiele o tym powiedział. Ustawa dotyczy nadzoru uzupełniającego nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi i jest właściwie wdrożeniem do polskiego systemu prawnego postanowień dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady. Klub Prawa i Sprawiedliwości oczywiście nie sprzeciwia się tu, popiera tę inicjatywę. Aczkolwiek, jak słusznie zauważono, nie ma polskich konglomeratów, jednak one na świecie się rozwijają i wchodzą na polskie rynki, więc sprawą kluczową jest zwiększenie nadzoru, które zapewni bezpieczeństwo przede wszystkim klientów i całego rynku, bo, jak wiadomo, ryzyko przenosi się na inne segmenty rynku finansowego, co zagraża stabilności całego systemu finansowego. Niemniej jednak pozwolę sobie zwrócić uwagę na to, że dotyczy to tylko rynku regulowanego, a powinniśmy dbać o to, żeby obejmować cały rynek finansowy nadzorem i regulacjami, tak samo tzw. nieregulowaną część tego rynku. Prawo i Sprawiedliwość będzie głosowało za przyjęciem tego projektu ustawy. Właściwie nie ma tu wiele więcej do powiedzenia. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Matuszczak
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec sprawozdania Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi w skład konglomeratu finansowego oraz niektórych innych ustaw. Zasadniczym celem nowelizacji ustawy jest wprowadzenie do polskiego systemu prawa postanowień dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/89 z dnia 16 listopada 2011 r. Główne zmiany, które zawiera projekt, to dostosowanie do zmieniających się przepisów wspólnotowych następujących definicji: konglomeratu finansowego, podmiotu dominującego, podmiotu zależnego sektora finansowego, sektora usług finansowych, spółki zarządzającej, zainteresowanych organów nadzoru, organów nadzoru dodatkowego oraz innych dominujących podmiotów w grupie kapitałowej. Jedną z istotnych zmian jest także objęcie nadzorem uzupełniającym zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi. Poza zmianami w ustawie o nadzorze uzupełniającym projekt przewiduje także zmiany w Prawie bankowym, ustawie o obrocie instrumentami finansowymi oraz ustawie o działalności ubezpieczeniowej. Zmiany te wynikają także z implementacji prawa unijnego do polskiego ustawodawstwa. Według projektodawcy zaproponowane zmiany pozytywnie wpłyną na rynek finansowy poprzez usprawnienie nadzoru wykonywanego w stosunku do podmiotów, które w przyszłości mogą tworzyć konglomeraty finansowe. Mówię: w przyszłości, gdyż obecnie żadna polska grupa finansowa nie spełnia kryteriów ich powołania. Nowelizacja ustawy nie wpłynie także na wzrost kosztów nadzorowanych podmiotów z tytułu rozszerzenia obowiązku przekazywania Komisji Nadzoru Finansowego wymaganych informacji. Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej popiera zaproponowane zmiany zawarte w omawianym projekcie ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Wiesław Janczyk
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zmiana w ustawie o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi w skład konglomeratu finansowego jest rzeczywiście oczekiwana, pożądana i idzie w dobrym kierunku. Daje ona nowe uprawnienia Komisji Nadzoru Finansowego dotyczące żądania danych od podmiotów, które spełniają kryteria i definicje wynikające z ustawy o konglomeratach, które będą tak kwalifikowane nie tylko w sytuacji uzyskania odpowiedniej sumy bilansowej, ale również z uwagi na działanie na różnych rynkach. W tym sensie ta nowela jest bardzo potrzebna, pomimo że konglomeratów dzisiaj w Polsce nie ma. Chciałbym natomiast zapytać o jedną rzecz: Czy nie wydaje się, że słuszne i konieczne byłoby jednak przy wprowadzaniu takich zmian ustawowych i takich regulacji, o jakich w tej chwili mówimy - dających nowe uprawnienia KNF, nowe obowiązki odnośnie do tych podmiotów w zakresie kontroli wewnętrznej, w zakresie zarządzania ryzykiem właśnie w tych podmiotach, ryzykiem wynikającym jakby z tej klasyfikacji - wprowadzenie do zapisów ustawowych również regulacji, które obejmowałyby inne instytucje niż Komisja Nadzoru Finansowego - mam tutaj szczególnie na myśli urzędy kontroli skarbowej, urzędy skarbowe, ale również prokuraturę - przepisów, za pomocą których mógłby działać i mógłby proponować działania minister sprawiedliwości, bo przy aferze Amber Gold okazało się, że regulacje i działanie KNF nie były wystarczające. Tysiące ludzi utraciły swoje oszczędności. Teraz pytanie: Czy równolegle do tych skomplikowanych regulacji nie powinniśmy (Dzwonek) podwyższać standardów działania w tych instytucjach, które mają wspierać KNF w tym obszarze, żeby nie dochodziło do przestępstw? Dziękuję bardzo.
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Chciałabym się odnieść do niektórych wystąpień klubowych i pytań, a także dokonać konstatacji dotyczącej rynku nieregulowanego. Myślę, że w najbliższym czasie, tak jak zapewniał rząd, w sprawie przyjęcia określonych przepisów dotyczących rynku nieregulowanego zostanie zaproponowane jakieś rozwiązanie. A zatem w tym przypadku oddzieliliśmy wprowadzenie czy implementację dyrektywy od tego, czego jeszcze oczekuje rynek, o czym przynajmniej po części mówił pan przewodniczący Janczyk. Jestem zadowolona z dwóch powodów. Myślę, że dla rynku to jest sprawa niezwykle ważna, to jest sprawa wskazywania m.in. adekwatności kapitałowej i przepływu pomiędzy podmiotami finansowymi należącymi do konglomeratu. To pokazuje, w jaki sposób i jakimi instrumentami możemy oddziaływać, żeby nie było nieprawidłowości dotyczących funkcjonowania instytucji w konglomeracie. A termin wprowadzenia, 14 dni, przygotowanie w tym przypadku, mówienie o nadzorze dodatkowym i nadzorze uzupełniającym pewno ma znaczenie dla rynku regulowanego - jesteśmy po prostu do tego przygotowani, gdyby taki konglomerat powstał, a jest to sytuacja dynamiczna i może tak być albo w przypadku kryzysu na rynkach finansowych, albo kiedy występuje takie działanie. Jesteśmy do tego przygotowani. Mówiliśmy o kosztach nadzoru uzupełniającego dla Komisji Nadzoru Finansowego. Przypomnę, że Komisja Nadzoru Finansowego w przypadku nadzorowania każdego z sektorów odrębnie posiada określone... Te instytucje dokonują określonych wpłat na rzecz nadzoru. Ważne są również kwestie dotyczące m.in. badania tych instytucji podnoszone przez posłów - czy powinny mieć tu wpływ instytucje podatkowe, czy prokuratura. Wydaje się, że instrumenty, które dotyczą instytucji finansowych w tym zakresie, m.in. obowiązków wynikających z rachunkowości, obowiązku badania co roku sprawozdań finansowych i ich publikowania - to jeden z instrumentów - a także przepływów finansowych, nadzoru generalnego inspektora informacji finansowej w zakresie transakcji noszących znamiona prania brudnych pieniędzy, czyli mówimy o realizacji ustawy o przeciwdziałaniu wprowadzaniu na rynek w sposób nielegalny pieniędzy, dają dzisiaj taką gwarancję podmiotom, które funkcjonują, a w szczególności w przypadku gdyby się połączyły i utworzyły konglomerat finansowy. Chciałabym na zakończenie podziękować wszystkim państwu posłom z podkomisji, a także posłom z Komisji Finansów Publicznych, że rozmawialiśmy o tym ważnym zagadnieniu w oczekiwaniu - wskazuję na to tak, jak inni członkowie podkomisji i komisji - na tę propozycję rządu dotyczącą takiego rozwiązania, które pozwoli przynajmniej w sposób minimalny ochronić uczestników rynku finansowego, gdy korzystają z usług podmiotów nieregulowanych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ewa Drozd
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Materia jest obszerna. Na uwagę zasługuje również fakt, że omawiany projekt ustawy zawiera przepisy, których celem jest przekształcenie sieci EURES w efektywny i wydajny instrument zatrudnieniowy, skutecznie przyczyniający się do realizacji strategii ˝Europa 2020˝, której celem jest budowanie konkurencyjnej gospodarki opartej na wiedzy oraz zapobieganie wykluczeniu społecznemu. Ważną zmianą w tej kwestii jest utworzenie Krajowego Funduszu Szkoleniowego, który w pierwszym roku byłby zasilony kwotą 140 mln zł z Funduszu Pracy, a docelowo ma być przeznaczone na ten cel około 2% wpływów ze składek Funduszu Pracy, tj. 200 mln zł. Co ważne, środki te nie będą mogły być przeznaczone na inne cele niż dofinansowanie kosztów projektu szkoleniowego. Należy również podkreślić, że - jak zostało to przewidziane w projekcie ustawy - minister właściwy do spraw rynku pracy po dwóch latach funkcjonowania przeprowadzi monitoring nowych rozwiązań, a jego wyniki przedstawi do publicznej wiadomości. Pozwoli to na określenie zarówno korzyści, jak i kosztów funkcjonowania aktu prawnego oraz określenie, jak wpływa on na poprawę sytuacji na rynku pracy. Będzie można także ocenić poprawę funkcjonowania urzędów pracy. Taka ocena pozwoli wskazać, czy dziś proponowane zmiany będą wymagać działań korygujących. Na zakończenie należy zauważyć, że zaproponowane rozwiązania są stosowane z powodzeniem w innych krajach Unii Europejskiej. Wysoka Izbo! Mając na uwadze powyższe argumenty oraz wzorowo i wyczerpująco prowadzone prace przez panią przewodniczącą Katarzynę Mrzygłocką w podkomisji, Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska będzie głosował za przyjęciem projektu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Do ustawy zaproponowaliśmy kilkanaście poprawek, które mają ją poprawić i dostosować do realnych potrzeb zarówno osób bezrobotnych, jak i urzędów pracy i organizacji pozarządowych. To poprawki dotyczące choćby zmiany nazwy, którą uważamy za zupełnie niepotrzebną, rad zatrudnienia na rady rynku pracy. Propozycję klubu Platformy Obywatelskiej, aby dopuścić zawieranie umów cywilnoprawnych przez agencje zatrudnienia, które korzystają grantów, uważamy za złą. Proponujemy również, aby wykreślić zapis, że zasiłek dla bezrobotnych jest obniżony do 80% dla tych, którzy mają krótszy staż pracy niż 5 lat. Jest jeszcze kilkanaście poprawek, których ze względu na brak czasu nie jestem w stanie omówić. Z pozoru mogłoby się wydawać, że projekt zawiera wiele sensownych rozwiązań. Niestety tak nie jest. Jest wiele pięknie brzmiących deklaracji, ale od samego mieszania herbata nie robi się słodsza. Tak samo będzie w przypadku funkcjonowania urzędów pracy - większa biurokracja, te same albo i mniejsze środki na funkcjonowanie, brak uregulowania kwestii opłacania składek zdrowotnych za bezrobotnych, czy to, o czym już mówiłem, że decydentem w odniesieniu do środków zgromadzonych w Funduszu Pracy jest tak naprawdę minister finansów. Dlatego Prawo i Sprawiedliwość uważa, że ten projekt nie poprawi dramatycznej sytuacji na polskim rynku pracy. Potrzeba nowej, opartej na prostych, jasnych i przejrzystych przepisach prawnych ustawy z odpowiednim wsparciem finansowym zarówno ze środków z Funduszu Pracy, jak i ze środków z funduszy europejskich, tak aby praca stała się dobrem powszechnie dostępnym. Dzisiaj niestety tak nie jest. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ostateczne głosowanie nad projektem zmiany ustawy uzależniamy od rozstrzygnięć w sprawie zgłoszonych przez nasz klub poprawek. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu klubu Twój Ruch mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko w sprawie zmiany ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw (druki nr 1949 i 2161). W pełni doceniając styl prowadzenia prac nad tą ustawą w podkomisji do spraw rynku pracy, mój klub nie może poprzeć projektowanych rozwiązań. Ja również tutaj użyłabym tej przenośni o herbacie, że się od samego mieszania nie robi ona słodsza, czyli w zasadzie nasuwa się mi tu ta sama myśl, która się pojawiła w wypowiedzi pana posła Szweda. Projektowane rozwiązania są tylko próbą usprawnienia działalności instytucji rynku pracy, niemniej w niewielkim stopniu przyczynić się mogą one do redukcji największego polskiego problemu, to jest braku miejsc pracy. Tylko wzrost gospodarczy, właściwe kształcenie młodych ludzi, czy wreszcie budowa tanich w utrzymaniu mieszkań może spowodować, że w sposób rzeczywisty, a nie fikcyjny ta sytuacja ulegnie zmianie. Wydaje się, że po przyjęciu tych rozwiązań rząd uśpi swoją aktywność w rzeczywistym rozwiązywaniu tych problemów. W czasie prac w podkomisji zaobserwowałam postawę niektórych dyrektorów wojewódzkich urzędów pracy, którzy do pełnionej przez siebie roli podchodzą w sposób bardzo komercyjny, podczas gdy w istocie wojewódzkie urzędy pracy są częścią instytucji działających w zakresie polityki społecznej. I taka powinna być ich rola, gdyż do urzędów pracy trafiają ludzie, którzy na rynku pracy się nie potrafią odnaleźć i w zasadzie tu powinna być polityka społeczna, a nie komercyjne podejście. Proponowany w ustawie bon zasiedleniowy powinien być tylko rozwiązaniem przejściowym, natomiast właściwa polityka zwiększenia mobilności na rynku pracy to tanie w utrzymaniu mieszkania pod wynajem, to rozwój polskiej rodziny, ponieważ ludzie młodzi wyjeżdżają za granicę nie tylko do pracy, ale również po to, żeby móc zakładać rodziny, bo tutaj nie mają gdzie mieszkać. Klub Twój Ruch docenia niektóre rozwiązania zaproponowane przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej. Zdajemy sobie sprawę, że walka z tym problemem to nie tylko sprawa resortu, ale całego rządu. My wstrzymamy się od głosu w czasie tego głosowania, uważając, że nie jest to rozwiązanie, które ten problem może zredukować. Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym pana dopytać. Myślę, że każdy z nas otrzymał list otwarty organizacji pozarządowych w sprawie projektu ustawy. Żałuję bardzo, że nie stało się to przedmiotem naszych prac w podkomisji, bo dość dużo ciekawych rozwiązań zawartych jest w tym liście, część znajdzie się również w poprawkach, które będziemy rozpatrywać. Jedna z tych poprawek związana jest z kwestią zmniejszenia liczby bezrobotnych, którzy będą przekazywani do agencji zatrudnienia, które będą otrzymywały granty. W ustawie mamy, że to będzie dotyczyć 200 osób w danym powiecie, organizacje pozarządowe proponują, aby to całkowicie zlikwidować, my w naszej poprawce proponujemy, żeby to było 20 osób. Chciałbym pana dopytać: Jaki jest pana pogląd na ten temat? I druga sprawa. Chciałbym, żeby pan minister powiedział, bo pojawiają się różne, sprzeczne informacje co do programu pilotażowego, który ministerstwo wdrożyło, dotyczące funkcjonowania grantu dla prywatnych agencji zatrudnienia w trzech województwach: Jak to dzisiaj wygląda, czy ten program w jakiś sposób się sprawdził? On też bowiem został przeniesiony bezpośrednio do projektu tej ustawy. Chodzi o przekazywanie najtrudniejszych bezrobotnych do prywatnych agencji zatrudnienia. Jest też kwestia płacenia za konkretnego już zatrudnionego bezrobotnego, jak i okresów trwania tego zatrudnienia, w momencie gdy agencja znajdzie już pracę takim osobom. Dziękuję bardzo.
Mówca: Agnieszka Kołacz-Leszczyńska
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dyskutujemy dziś o ustawie, na którą od bardzo długiego czasu czekają tak urzędy pracy, jak i organizacje pozarządowe czy ośrodki pomocy społecznej, ale przede wszystkim beneficjenci, czyli osoby bezrobotne. Chciałabym poprosić pana ministra o informację dotyczącą zapisów o inicjowaniu przez powiatowe urzędy pracy samodzielnie bądź we współpracy z ośrodkami pomocy społecznej aktywizacji zawodowej i integracji społecznej w ramach programu ˝Aktywizacja i integracja˝ w kontekście osób niepełnosprawnych. Według dostępnych danych ze świadczeń pomocy społecznej korzysta 2% osób niepełnosprawnych, a jeżeli są zarejestrowane w powiatowych urzędach pracy, mają status poszukujących pracy. Czy prawdą jest, że według zapisów tej ustawy te osoby mogą zostać wykluczone z tego programu, jeśli nie będzie zapisu wprost mówiącego o udziale w tym programie osób niepełnosprawnych, o orzeczonej niepełnosprawności i niepracujących zawodowo? Dziękuję bardzo.
Mówca: Ewa Kołodziej
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Moje pierwsze pytanie dotyczy art. 108 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw: Czy w tym artykule przewiduje się dodanie punktu, który będzie rozszerzać katalog wydatków powiatowych urzędów pracy z Funduszu Pracy na działania fakultatywne tych urzędów? Przepraszam, biegłam z posiedzenia komisji. Mam na myśli bynajmniej nie koszty osobowe, nie pracownicze, lecz koszty techniczne, które często występują w przypadku, kiedy pracownik musi się gdzieś udać, są to na przykład koszty za bilety bądź środki, które będą umożliwiały na przykład wynajęcie stanowiska na targach pracy. PUP-y sygnalizują nam, iż nie dysponują dodatkowymi funduszami, które pozwoliłyby im na efektywne utrzymywanie kontaktów z partnerami rynku pracy, w tym na korzystanie z możliwości prawidłowego monitorowania realizacji usług i instrumentów rynku pracy. Proszę pana ministra, żeby pan minister odniósł się do tego zagadnienia. Moje drugie pytanie związane jest z art. 18 ust. 2, dotyczy to przepisów przejściowych i środków z nowego instrumentu, jakim jest Krajowy Fundusz Szkoleniowy. W tym artykule jest informacja o nowych instrumentach aktywizujących bezrobotnych w latach 2014-2015 poprzez wsparcie kształcenia ustawicznego pracowników i pracodawców w wieku 45 lat i więcej. (Dzwonek) Na to zadanie będzie przeznaczone ok. 40 mln zł tylko w tym roku. Pytanie: Czy możemy rozszerzyć ten zapis na wszystkich bezrobotnych, niezależnie od wieku? Dodatkowo mam sygnały z PUP-ów, że pominięto w tym instrumencie, przy przyznawaniu środków dla PUP-ów, środki na obsługę wydatkowania tych pieniędzy przez nie, a takie środki dostały WUP oraz ministerstwo. Dlatego moje pytanie jest następujące: Czy można to jeszcze zmienić, tak aby wszystkie podmioty zajmujące się aktywizacją bezrobotnych mogły mieć do dyspozycji z tego instrumentu porównywalne środki finansowe na realizację swoich obowiązków? Dziękuję pięknie. (Oklaski)
Mówca: Joanna Bobowska
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W ˝Krajowym programie rozwoju ekonomii społecznej˝ wskazano na ważną rolę ekonomii w aktywizacji osób zagrożonych wykluczeniem, jednak ta rola wymaga popularyzacji w środowiskach służb zatrudnienia. W nowelizacji nie zostały ujęte szczegółowo role, jakie w promocji zatrudnienia mają odgrywać podmioty ekonomii społecznej, w tym podmioty zatrudnienia socjalnego. Pytanie: Jaka miałaby być rola ekonomii społecznej, jeśli chodzi o zadania powiatowych urzędów pracy? Czy ministerstwo w związku z tym przewiduje w tej lub w kolejnych nowelach poszerzenie definicji podmiotów zatrudnienia socjalnego o takie instytucje, jak centra lub kluby integracji społecznej, spółdzielnie socjalne lub ogólnie przedsiębiorstwa społeczne? Czy wachlarz instrumentów, które powiatowe urzędy pracy mogą zaproponować bezrobotnym, obejmuje udział w zajęciach organizowanych przez podmioty zatrudnienia socjalnego? Wreszcie ostatnie pytanie: Czy program dotyczący aktywnej integracji w ramach proponowanych zapisów noweli będzie mógł być realizowany w centrach bądź klubach integracji społecznej? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Janina Okrągły
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Proponowane zapisy wprowadzają segmentację bezrobotnych, przepraszam, profilowanie. Osoby bezrobotne zakwalifikowane do profilu ˝oddaleni od rynku pracy˝ będą mogły skorzystać z programu aktywizacji i integracji. Będzie możliwe prowadzenie takich programów przy współpracy powiatowych urzędów pracy oraz ośrodków pomocy społecznej z zaangażowaniem środków gmin. Moje pytanie brzmi: Czy były prowadzone prace pilotażowe, a jeżeli tak, to jakie są ich wyniki? Jak ministerstwo ocenia zainteresowanie samorządów i ośrodków pomocy społecznej wejściem w takie programy, bo to jest, że tak powiem, nowy mechanizm? Drugie pytanie. Wsparcie dla osób po 50. roku życia, dofinansowanie do wynagrodzenia osób bezrobotnych dla pracodawcy przez 12 miesięcy w przypadku zatrudnienia bezrobotnego pomiędzy 50. a 60. rokiem życia i do 24 miesięcy w przypadku zatrudnienia bezrobotnego po 60. roku życia - to według pracodawców mechanizm bardzo dobry i bardziej skuteczny niż np. ta 3-letnia ochrona przed zwolnieniem. Czy ministerstwo nie rozważa wprowadzenia podobnego mechanizmu w przypadku osób znajdujących się w okresie ochronnym zamiast np. odejścia od tego przedemerytalnego okresu ochronnego? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowny Panie Ministrze! Wiosną wystartuje w Polsce unijna inicjatywa na rzecz zatrudniania młodych. Te formy wsparcia mogą przysługiwać osobom w wieku 15-24 lata, które spełniają łącznie 3 warunki, tzn. nie pracują, nie kształcą się ani się nie szkolą. Tutaj pojawiają się wątpliwości, czy ten warunek nieszkolenia się dotyczy np. kursów na prawo jazdy, czy szkoleń e-learningowych, to znaczy czy te osoby, które przechodzą tego rodzaju kursy, nie będą wykluczone z tego programu. Jak przeprowadzić ocenę wniosku i zasadności udzielenia wsparcia z tych środków, w przypadku gdy te osoby bezrobotne i niekształcące się korzystają jednak z kursów przygotowywanych przez urzędy pracy? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Już sam fakt, że dyskutujemy w Sejmie o bezrobociu, zasługuje naprawdę na dużą uwagę, bo jest to absolutnie pilny i palący problem w Polsce. To, co zrobiła komisja, pochylając się nad tym projektem, też jest rzeczą, którą należy uznać za niezwykle ważną, ale w gruncie rzeczy jednak mamy obawy, czy czasem nie była to trochę syzyfowa praca, czy czasem to nie będzie tak, że ta państwa ciężka praca w komisji nie przyniesie jednak tych pożądanych efektów, na które czeka przeciętny bezrobotny. Chciałbym zapytać pana ministra o pewną rzecz. Jeżeli pojawiają się te możliwości nawiązania współpracy czy zawarcia umowy pomiędzy agencją zatrudnienia a starostą czy wojewódzkim urzędem pracy, to chciałbym zapytać o źródła finansowania. Z jakich źródeł będą finansowane te agencje pracy? Jakie programy są przewidywane i jakie kwoty będą dedykowane, jeśli chodzi o realizację zadań przez agencje pracy? Czy pan minister przewiduje, że to rozwiązanie spowoduje pojawienie się nowych agencji pracy oprócz tych, które już funkcjonują? Czy po prostu pojawią się nowe agencje pracy? Czy nie ma obaw, że dojdzie tutaj do pewnej patologii, którą znamy z życia, związanej z pojawieniem się pierwszych agencji pracy i agencji pośredniczących w zatrudnieniu? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Polak
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W mojej ocenie jedną z przyczyn utrzymywania się tak wysokiego poziomu bezrobocia jest aktywność zawodowa młodych emerytów, którzy mając stabilną pozycję życiową, nierzadko wysokie emerytury, chętnie podejmują pracę na umowę-zlecenie, nie dbając o sposób zatrudnienia. Stanowią oni nierówną konkurencję na rynku pracy dla młodych, chcących się rozwijać Polaków, mających często na utrzymaniu rodziny, którzy zmuszeni są domagać się bardziej stabilnej formy zatrudnienia. Chciałbym zapytać, czy rząd dostrzega potrzebę wyeliminowania tych różnic, które sprawiają, że aktywni zawodowo emeryci stanowią tak dużą konkurencję dla bezrobotnych Polaków w wieku produkcyjnym. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)