PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józefa Szczurek-Żelazko (tekst niewygłoszony)
Data: 2016-03-30 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzień Pracownika Służby Zdrowia oraz Światowy Dzień Zdrowia obchodzone są 7 kwietnia, w rocznicę powstania Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). Światowy Dzień Zdrowia ustanowiony został w roku 1948. Co roku obchodzony jest pod innym hasłem, a celem akcji w tym dniu jest zwrócenie szczególnej uwagi na najbardziej zaniedbane obszary i problemy związane ze zdrowiem społeczeństw na świecie. To również dzień, w którym warto zauważyć i docenić starania, poświęcenie i zaangażowanie pracowników służby zdrowia. Tegoroczny Światowy Dzień Zdrowia obchodzony jest pod hasłem ˝Pokonaj cukrzycę˝. Wraz z rosnącym rozpowszechnieniem cukrzycy coraz ważniejsze staje się posiadanie wiedzy o tym, jak można zminimalizować ryzyko wystąpienia tej choroby, a także o sposobach jej wykrywania i leczenia. Niemal 350 mln osób na całym świecie cierpi na cukrzycę - chorobę przewlekłą, do której dochodzi, gdy organizm nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny lub nie jest w stanie skutecznie wykorzystywać własnej insuliny w procesie metabolizmu cukrów pochodzących ze spożywanej żywności. Insulina to hormon regulujący poziom cukru we krwi, będącego źródłem energii potrzebnej nam do życia. W 2012 r. cukrzyca była bezpośrednią przyczyną ok. 1,5 mln zgonów na świecie, z których 80% miało miejsce w państwach o niskich i średnich dochodach. Według prognoz WHO do 2030 r. cukrzyca stanie się 7. najczęściej występującą przyczyną zgonów. Przy zastosowaniu właściwego leczenia wpływ cukrzycy na życie chorego można zminimalizować. Nawet osoby cierpiące na cukrzycę typu 1 mogą cieszyć się długim życiem w zdrowiu, jeżeli będą ściśle kontrolować poziom cukru we krwi. Dlatego bardzo ważne jest, by doprowadzić do zwiększenia wiedzy o rosnącym rozpowszechnieniu cukrzycy, ogromnym obciążeniu tą chorobą i jej poważnych następstwach. 7 kwietnia to również Dzień Pracownika Służby Zdrowia. Z tej okazji składam wyrazy uznania i wdzięczności wszystkim lekarzom, pielęgniarkom oraz całemu personelowi medycznemu za podejmowany trud i ofiarność w ratowaniu życia i zdrowia drugiego człowieka. Życzę, aby ta bardzo odpowiedzialna i trudna praca była największym darem oraz aby gotowość i radość niesienia pomocy cierpiącemu stały się dla państwa źródłem realizowanego powołania. Dziękuję również za troskę o zdrowie pacjentów oraz zaangażowanie w działania na rzecz poprawy dostępności i jakości udzielanych świadczeń zdrowotnych. Przebieg posiedzenia
Mówca: Joanna Kopcińska
Data: 2016-03-31 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Pani Marszałek! Pani Minister! Szanowni Państwo! 10 grudnia 2015 r. Komisja Europejska poinformowała o podjęciu decyzji o skierowaniu do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej skargi o naruszenie zobowiązań traktatowych w sprawie niedokonania przez Polskę kompletnej transpozycji dyrektyw dotyczących krwiodawstwa i krwiolecznictwa. Mając na uwadze istotę zagadnień, które muszą zostać uregulowane na gruncie prawa polskiego, obecny rząd opracował projekt ustawy o zmianie ustawy o publicznej służbie krwi oraz niektórych innych ustaw. Projekt ten wraz z aktami wykonawczymi wydanymi na jego podstawie w sposób całkowity i zupełny implementuje do polskiego systemu prawnego dyrektywy Unii Europejskiej w zakresie zarówno norm jakości, bezpiecznego pobierania, jak i systemu czuwania nad bezpieczeństwem krwi, zasad przewozu, przywozu krwi i jej składników spoza krajów członkowskich Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Przepisy znowelizowanej ustawy zapewnią wreszcie wdrożenie do polskiego prawa przepisów dyrektyw unijnych, które gwarantują bezpieczeństwo wszystkim biorcom i dawcom krwi oraz personelowi uczestniczącemu w procesie pobierania i preparatyki krwi lub jej składników. Wpłyną również na zachowanie odpowiednich standardów w całym procesie krwiodawstwa i krwiolecznictwa, od momentu pobrania krwi od dawcy przez jej zbadanie, preparatykę, transport, wydanie i w końcu przetoczenie u biorcy. Tym projektem nadrabiamy ogromne zaległości poczynione przez naszych poprzedników, ale ten projekt jeszcze nie został przyjęty, procedura trwa. Moje pytanie związane jest z konsekwencjami skierowania przez Komisję Europejską do Trybunału Sprawiedliwości skargi o naruszenie zobowiązań traktatowych. Pani minister, proszę o odpowiedź: Czym grozi, jakie skutki niesie niewdrożenie dyrektyw unijnych do polskiego prawa? Dziękuję.
Mówca: Anna Czech
Data: 2016-03-31 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Pani Marszałek! Pani Minister! Szanowni Państwo! Krótkie pytanie. Omawiany projekt wprowadza podstawy prawne, które umożliwią stworzenie systemu teleinformatycznego e-krew, zawierającego informacje o dawcach krwi, o zdarzeniach niepożądanych. Będzie on także służył sprawozdawczości, co bardzo ważne. Czy pani minister może rozszerzyć, uszczegółowić ten temat, szczególnie z uwzględnieniem kosztów tego projektu? Dziękuję.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2016-03-31 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Od urodzenia mieszkam i pracuję na wsi, więc z rolnikami widuję się codziennie. Do tej pory przychodzili wyłącznie do mojego gabinetu - lekarza rodzinnego. Ostatnimi czasy tłumnie nawiedzają również moje biuro poselskie, składają oficjalne pisma, prośby o interwencję w związku z opóźnieniami w wypłatach przyznanej im i naliczonej dotacji unijnej. Żalą się, bo w latach poprzednich nie odkładano tak daleko w czasie przelewów na ich konta. Kończy się zima, właściwie skończyła się, wiosna w pełni i nie ma się co dziwić rozżaleniu rolników, którzy chcieli przygotować się prawidłowo do sezonu. Przypomnę, że od wejścia do Unii Europejskiej polscy rolnicy dostają dopłaty do każdego uprawianego hektara. W minionym 2015 r. było to średnio ok. 1 tys. zł do hektara. Wnioski rolnicy wypełniają wiosną, pod koniec roku agencja z reguły wypłacała środki. Dotychczas pieniądze na kontach rolników pojawiały się w większości przypadków w listopadzie i grudniu, a w wyniku tej nowej, niby dobrej zmiany pieniądze nie trafiły do rolników nawet w połowie marca tego roku. Podczas jednej z konferencji pan minister stwierdził, że winnym wspomnianej zwłoki w wypłatach jest system informatyczny przygotowany przez poprzedników. Dlaczego zatem poprzednicy potrafili właściwie z niego korzystać i przelewać pieniądze na czas? Dlaczego teraz jest gorzej? Proszę pamiętać, że Unia Europejska wkrótce przeprowadzi audyt prawidłowości wypłat. Unijni audytorzy skontrolują, czy urzędnicy zajmujący się dopłatami przeszli odpowiednie szkolenia i czy wszystko zostało przeprowadzone zgodnie z prawem. I ostatnia kwestia. Wiceminister Bogucki w jednym z wywiadów powiedział, że rolnicy, którym brakuje gotówki, powinni wziąć kredyt na poczet dopłat, aby później go rozliczyć z agencją. W związku z powyższym kiedy tak naprawdę planujecie państwo wypłatę wszystkich należnych dopłat, skoro bez zastanowienia proponujecie rozwiązania alternatywne? Dlaczego podejmujecie (Dzwonek) próbę obciążania rolników kolejnym biurokratycznym obowiązkiem? Czy jest to wstęp do pełzającego wywłaszczenia rolników polskich? Dziękuję.
Mówca: Anna Nemś
Data: 2016-03-31 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Ministrze! Bardzo dobrze, że potwierdza pan, że terminy zostaną dotrzymane, bo to jest najważniejsze, żebyśmy do 30 czerwca wywiązali się ze wszystkich zobowiązań. Wiadomo, że i tak później będzie przez audytorów przeprowadzona kontrola. System informatyczny wymagał modyfikacji, bo w 2015 r. do płatności wprowadzono też m.in. zazielenienie, tak? Podobne zmiany w systemach informatycznych były wprowadzane. Czy te zmiany w systemach były tak kompleksowe i wymagały aż tak dużych... Czy w pana ocenie ten system był tak skomplikowany, że wszystko, co się wydarzyło od czasu przejęcia przez państwa kontroli nad tym systemem, było w takim stanie, że nie jesteście państwo w stanie jednak dotrzymywać tych terminów, w których w latach poprzednich rolnicy otrzymywali wynagrodzenie, przepraszam, płatności?
Mówca: Sylwester Chruszcz
Data: 2016-03-31 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję uprzejmie. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dokładnie wszyscy obserwujemy, widzimy, jaka jest sytuacja na granicach Unii Europejskiej i wewnątrz Unii Europejskiej. Fala imigrantów przez zimę zmalała, ale też widzieliśmy rok, 2 lata temu, że właśnie na wiosnę, latem ta fala powracała, szła do góry. I teraz powiem, jakie są fakty. Na granicach węgierskiej i słoweńskiej są już płoty, które szczelnie zabezpieczyły Unię Europejską od południa, zabezpieczyły też tamte państwa. Dzisiaj jest informacja o tym, że Austria powiększyła, poszerzyła kontrole na swoich granicach i będą one bardziej szczegółowe, będą bardziej kategoryczne. I teraz pojawia się luka w Unii Europejskiej, na granicach zewnętrznych Unii Europejskiej, luka w Polsce na granicy polsko-ukraińskiej. Wielu specjalistów, także Frontex, mówi, że kolejna fala imigrancka może przejść właśnie tamtędy. Chciałbym się zapytać, czy my jako państwo polskie przewidujemy i jakie przewidujemy zabezpieczenia. Dziękuję za bardzo dobrą odpowiedź, panie ministrze, którą otrzymałem na interpelację. Tam jest mowa o wieżach obserwacyjnych, o dodatkowych bezzałogowych statkach powietrznych. Tylko ja uważam, że my nie powinniśmy tylko i wyłącznie dbać o zabezpieczenie granic, żeby wyłapać imigrantów, my powinniśmy ich nie wpuścić. A to jest tym trudniejsze, że granica w Bieszczadach jest bardzo trudna do zabezpieczenia, tam mamy tylko 3228 pograniczników, którzy mają zabezpieczyć granicę, oni pracują na trzy zmiany. Moim zdaniem powinniśmy pomyśleć, raz, o płocie, może o mobilnych zabezpieczeniach, może o innych zabezpieczeniach. Bo na dzień dzisiejszy ja uważam, a także wielu specjalistów uważa, że nasza granica, właśnie ta granica z Ukrainą, nie jest (Dzwonek) zabezpieczona.
Mówca: Grzegorz Furgo
Data: 2016-03-31 (Sejm RP, kadencja 8)

Proszę Państwa! Na podstawie art. 195 w związku z art. 192 i 193 regulaminu Sejmu przedkładam panu ministrowi zapytanie poselskie w sprawie zaniepokojenia społecznego w związku z umieszczeniem elementów tarczy antyrakietowej w miejscowości Redzikowo k. Słupska na podstawie umowy zawartej z rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Inwestycja związana z instalacją tarczy już trwa. Jej kształt uległ znacznej zmianie na mocy protokołu do tzw. umowy o bazie, który został podpisany w dniu 3 lipca 2010 r. Na jego mocy elementy tarczy rakietowej zostały poszerzone o radar, w skrócie AN/SPY-1D, który pierwotnie miał zostać zlokalizowany w Czechach. Panie ministrze, pytanie jest podstawowe, gdyż ilekroć jestem w Słupsku, a jestem bardzo często, tylekroć widać bardzo duże zaniepokojenie ludzi, mediów. Oni mówią, że politycy jakby o nich zapomnieli, że ten Słupsk jest jednak w granicach Rzeczypospolitej. Są bardzo słabo poinformowani, co się będzie dalej działo. W związku z tym mam dwa podstawowe pytania. Czy jest pan gotów spotkać się z mieszkańcami Słupska i regionu w celu rozwiania ich wątpliwości, bo to zaniepokojenie naprawdę jest duże? I czy np. można by było zorganizować z jakimś wyprzedzeniem wyjazdowe posiedzenie Komisji Obrony Narodowej w Słupsku, podczas którego członkowie zapoznaliby się ze skalą zaniepokojenia? Bardzo dziękuję.
Mówca: Andżelika Możdżanowska
Data: 2016-03-31 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Szanowna Pani Marszałek! Szanowny Panie Ministrze! W myśl przepisów, które zaczną obowiązywać od stycznia 2017 r., by szpitalny oddział ratunkowy mógł funkcjonować, konieczne jest posiadanie przez niego całodobowego lądowiska lub lądowiska zlokalizowanego w takiej odległości, aby było możliwe przyjęcie osób, które znajdują się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, bez pośrednictwa specjalistycznych środków transportu sanitarnego, a w przypadku braku możliwości technicznych budowy lądowiska na terenie szpitalnym czas transportu nie może przekroczyć 5 minut. Według prognoz Związku Powiatów Polskich nawet w 150 szpitalach w całej Polsce mogą zostać zlikwidowane szpitalne oddziały ratunkowe w 2017 r., szpitale te są bowiem nieprzygotowane do wejścia w życie rozporządzenia nakładającego obligatoryjny wymóg posiadania całodobowego lądowiska. Aby sprostać wymaganiom, potrzebna jest spora inwestycja, na którą powiaty jednak nie do końca mają zagwarantowany budżet. Szczególnie ważne jest dla mnie bezpieczeństwo zdrowotne mieszkańców powiatu kępińskiego, w którym borykamy się z tym problemem. Panie ministrze, czy ministerstwo rozważa zmianę daty wejścia w życie rozporządzenia w sprawie szpitalnych oddziałów ratunkowych i obligatoryjnego uruchomienia lądowisk przy SOR-ach od stycznia 2017 r.? Czy prawdą jest także informacja, że szpitale, które nie zdążą z budową lądowisk, stracą możliwość posiadania szpitalnych oddziałów ratunkowych, co będzie spowodowane brakiem kontraktów z Narodowym Funduszem Zdrowia? A jeśli nie, czy są jakieś ewentualne konsekwencje? I czy Ministerstwo Zdrowia dysponuje środkami, które mogą zostać przekazane na budowę odpowiedniej infrastruktury? Myślę, że nie zdążę teraz zadać precyzyjnie kolejnych pytań, więc pozwolę sobie jeszcze na dodatkowe pytanie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ewa Malik
Data: 2016-03-31 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję, pani marszałek. Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Dziś zadajemy pytanie o strategię działalności na najbliższe lata Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 5 w Sosnowcu w związku z niepokojącymi informacjami zarówno od pacjentów, jak i od personelu szpitala dotyczącymi ewidentnych problemów dyrekcji w zarządzaniu szpitalem, bieżących problemów kadrowych oraz braku środków na bieżącą działalność. Personel i pacjenci od lat oczekują na poprawę wyposażenia w niezbędne do pracy środki - chodzi o środki ochrony osobistej, leki, zestawy diagnostyczne, sprzęt niezbędny do funkcjonowania oddziałów szpitalnych. Powszechną praktyką w tym szpitalu jest demonstracyjne, wręcz pałacowe wyposażenie niektórych oddziałów przy wykorzystaniu ogromnych nakładów finansowych, podczas gdy niektóre oddziały borykają się z dosłownie podstawowymi problemami. Istotnym problemem jest coraz gorsza atmosfera pracy, szczególnie na niektórych oddziałach, m.in. mam tu na myśli SOR i ortopedię, ale to dotyczy także innych oddziałów. Sytuacja ta doprowadziła do wewnętrznych konfliktów i w konsekwencji do odejścia z pracy uznanych specjalistów. Eskalacja konfliktu w szpitalnym oddziale ratunkowym, który jest przyczyną zwalniania pracowników medycznych, doprowadziła obecnie do sytuacji, że na dzisiaj powstał ogromny problem z dyżurami i bieżącą obsadą SOR. Są dni, kiedy obsada lekarska jest niezgodna z wymogami Narodowego Funduszu Zdrowia dla centrum urazowego. Od 1 kwietnia 2016 r. praktycznie SOR pozostaje bez obsady lekarskiej. W związku z tym mamy dwa zasadnicze pytania do pana ministra. Czy Wojewódzki Szpital Specjalistyczny nr 5 w Sosnowcu (Dzwonek) spełnia kryteria centrum urazowego, którego uruchomienie było warunkiem pozyskania ogromnych nakładów finansowych przeznaczonych na remont, z uwzględnieniem m.in. lotniska? Jak wytłumaczyć w dobie kryzysu kadrowego wśród lekarzy specjalistów odejście wielu osób, co skutkuje brakiem niezbędnej kadry spełniającej wymogi centrum urazowego? Specjaliści zamieniani są przez przypadkowe osoby, do dyżurów w ramach SOR przymuszani są rezydenci. Czy pan minister wie, co dzieje się w tym szpitalu?
Mówca: Wojciech Ziemniak
Data: 2016-03-31 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Mam następujące pytanie dotyczące planów budowy obwodnicy miast w południowej Wielkopolsce w powiecie krotoszyńskim, tj. Krotoszyna, Zdun i Cieszkowa, w ciągu drogi krajowej nr 15. Zobowiązanie do jej budowy znalazło się w porozumieniu zawartym między samorządami tych gmin a Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 21 listopada 2009 r. Natomiast w projekcie ˝Programu budowy dróg krajowych na lata 2014-2023˝ obwodnica ta w ciągu tej drogi nie została ujęta. Obwodnica nie znalazła się również w kontrakcie terytorialnym podpisanym przez władze województwa wielkopolskiego z Ministerstwem Infrastruktury i Budownictwa. Brak obwodnicy w powiecie krotoszyńskim stanowi duży problem komunikacyjny. W okolicach Krotoszyna nie zaplanowano budowy żadnej drogi szybkiego ruchu ani autostrady. Władze lokalne zwracają uwagę na poważne utrudnienia komunikacyjne dla mieszkańców, jakie wynikają z przebiegania przez miasta powiatowe dróg krajowych, które przyjmują cały uciążliwy ruch samochodowy. Nie istnieją trasy szybkiego ruchu, które ułatwiłyby komunikację samochodową z tym rejonem Wielkopolski. Ponadto stan techniczny drogi krajowej nr 15 pogarsza się głównie ze względu na intensywny ruch transgraniczny (trakt łączący południowy zachód z północnym wschodem Polski). Stąd nastąpiła reakcja samorządów na nieujęcie w projekcie ˝Programu budowy dróg krajowych na lata 2014-2023˝ obwodnicy Krotoszyna, Zdun i Cieszkowa w ciągu drogi krajowej nr 15. W związku z powyższym chcielibyśmy zapytać: Czy w ministerstwie infrastruktury są plany budowy dotyczące obwodnicy tych miast? Czy znane są terminy ewentualnego rozpoczęcia inwestycji? I, korzystając z możliwości, chcielibyśmy również zadać pytanie o plany budowy obwodnicy Koźmina Wielkopolskiego, które to miasto też leży właśnie w powiecie krotoszyńskim. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Urbaniak
Data: 2016-03-31 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Panie Ministrze! Może jednak za swój rząd, a nie za poprzedni? Od tego chciałbym zacząć. Rozmawiajmy o sprawie, a nie o tym, kiedy, która kadencja Sejmu, kiedy, który rząd rozpoczynał pracę, a który kończył, bo jest sprawa do rozwiązania. Po pierwsze, chciałbym zwrócić uwagę, że pomiar ruchu na wylocie z Krotoszyna to nie jest najlepszy pomysł, ponieważ Krotoszyn leży na skrzyżowaniu dwóch dróg krajowych: 15 i 36. I myślę, że mieszkańcy południowej Wielkopolski wiedzą, że nie na wylocie z Krotoszyna, ale w centrum, gdzie się obie drogi krzyżują, jest potężny problem. Dane, które pan podał, są z 2010 r., jeśli dobrze kojarzę liczbę 7 tys. na wylocie z Krotoszyna, więc spróbujmy pomyśleć, ile jest w 2015 r. (Dzwonek) W międzyczasie zaszły bardzo poważne zmiany gospodarcze polegające m.in. na tym, że koncern Mahle ma w tej chwili dwie potężne fabryki w sąsiadujących miastach, w Krotoszynie i Ostrowie, co generuje ogromny ruch transportu ciężkiego. I sprawa obwodnicy Koźmina. Porozumienie podpisano w 1996 r. To nie 8 lat, a 20. Panie ministrze, chciałbym się zapytać. Z taką dużą swobodą pan powiedział, że porozumienia są podpisywane, że w tych porozumieniach nie ma żadnego zobowiązania ze strony generalnej dyrekcji czy rządu. Łatwo się podpisuje w momencie, kiedy tam są zobowiązania do wydawania potężnych niejednokrotnie pieniędzy z budżetów samorządów. Koźmin to jest stare miasto, ale malutkie, z niewielkim budżetem.
Mówca: Jarosław Urbaniak
Data: 2016-03-31 (Sejm RP, kadencja 8)

Tak, już kończę, pani marszałek. Wydało 0,5 mln zł na realizację tego porozumienia. Tam będą poważne problemy techniczne, kiedy pod aktualnym przebiegiem drogi krajowej nr 15 zacznie się zawalać stara kanalizacja. Dziękuję bardzo.
Mówca: Dariusz Piontkowski
Data: 2016-03-31 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przed chwilą wspominał pan o jednym z korytarzy międzynarodowych, które przebiegają przez Polskę, o tzw. Via Carpatia, która ma połączyć kraje bałtyckie z krajami bałkańskimi, ma przebiegać wzdłuż wschodniej granicy Polski. W ogromnej większości ten szlak będzie pokrywał się z trasą S19. W południowej części, od Lublina do południowej granicy Polski - jako tako jest to już udokumentowane - rozpoczęły się wstępne prace i przeznaczone są na to pieniądze. Znacznie gorsza sytuacja jest na północnym odcinku tej trasy Via Carpatia, szczególnie na terenie województwa podlaskiego. Tam nie były gotowe żadne dokumenty, które pozwoliłyby na szybkie rozpoczęcie budowy tej trasy. Ponadto pojawiają się poważne wątpliwości co do samego przebiegu tej trasy. Zgłaszają się samorządy, przez których tereny ma przebiegać ten odcinek trasy Via Carpatia, zwłaszcza na obszarze na północ od Białegostoku. Tam trasa Via Carpatia ma przebiegać nieco na zachód od trasy, która dziś łączy bezpośrednio Białystok z Augustowem, Suwałkami i dalej prowadzi w stronę granicy z Litwą. W obecnym przebiegu ten odcinek z Białegostoku do Korycina, bo to jest taki punkt węzłowy, ma ok. 37 km. W myśl projektowanej, nowej trasy, nowego przebiegu będzie on miał ok. 50 km. Na terenie województwa podlaskiego już raz mieliśmy do czynienia z taką sytuacją, że w czasie budowy obwodnicy Augustowa znacznie zwiększono długość obwodnicy tego miasta wobec pierwotnie planowanej, z zaledwie kilku kilometrów do ponad 20 km. Efekt jest taki, że ogromna część kierowców, którzy mogą poruszać się drogami miejscowymi, nadal porusza się starą trasą z Augustowa do Suwałk, a jedynie tiry (Dzwonek), które są do tego zmuszone, jeżdżą tą trasą. Podobnie może być z tym fragmentem trasy Via Carpatia na północ od Białegostoku. Czy w związku z tym nie warto przystąpić do przepracowania tego odcinka, żeby w ogóle ten odcinek był funkcjonalny? Tym bardziej że jesteśmy na bardzo wstępnym etapie koncepcyjnym, bo jeszcze nie wyznaczono ostatecznie przebiegu trasy Via Carpatia na tym obszarze.
Mówca: Kazimierz Moskal
Data: 2016-03-31 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Bardzo krótko, panie ministrze, bo pan wspomniał o Unii Europejskiej, o tym, że Via Carpatia nie jest tutaj priorytetem. Czy mógłby pan minister powiedzieć: Czy posłowie Parlamentu Europejskiego zajmowali się tym problemem? (Dzwonek) Jaka była ich postawa, bo z tego, co wiem, niektórzy posłowie bardzo opornie do tego tematu podchodzili? Które z państw Unii Europejskiej najwcześniej wykona na swoim terytorium te odcinki Via Carpatia? Czy ma pan minister takie informacje? Kiedy my ostatecznie to wykonamy? Czy do 2050 r., panie ministrze? (Oklaski)
Mówca: Anna Milczanowska
Data: 2016-03-31 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję serdecznie. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Przyjęcie programu 500+ wspierającego rodziny posiadające potomstwo poprzez wprowadzenie mechanizmów umożliwiających przyznanie świadczenia wychowawczego jest niewątpliwie wielkim sukcesem rządu Prawa i Sprawiedliwości, a także parlamentu, a przede wszystkim narodu polskiego. Nie możemy jednak zapominać, iż uchwalenie ustawy wprowadzającej program 500+ stanowiło jedynie pierwszy krok, a przynajmniej jeden z pierwszych w drodze do poprawy warunków materialno-bytowych polskich rodzin. W Polsce co roku do użytku oddawanych jest ok. 150 tys. mieszkań. W ostatnim czasie liczba ta rośnie, podobnie jak liczba wydawanych zezwoleń na budowę budynków mieszkalnych. Jednak wraz ze wskazanym wzrostem nie następuje niestety wzrost stopnia zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych rodzin polskich. Dostrzec można wręcz tendencję odwrotną. Powodów nieosiągnięcia satysfakcjonującego poziomu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych rodzin polskich doszukiwać się możemy - oprócz zmniejszonej podaży kredytów hipotecznych oferowanych przez banki komercyjne - m.in. w cenach mieszkań oferowanych na rynku zarówno pierwotnym, jak i wtórnym. Zgodnie z danymi GUS cena 1 m 2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego oddanego do użytkowania w roku 2015 wynosiła ok. 4 tys. zł. Rzeczywiste koszty zakupu mieszkania mogą być jednak znacznie większe. Zatem pomimo znajdującej się w dobrej sytuacji branży budowlanej w Polsce nadal istnieje znaczny odsetek rodzin, które nie mogą pozwolić sobie na zrealizowanie marzeń o posiadaniu własnego mieszkania. Rozwiązaniem niniejszego problemu mogłoby być wsparcie budownictwa społecznego, komunalnego, które umożliwiałoby budowanie mieszkań po znacznie niższych cenach. Mając powyższe na uwadze, zwracam się do pana ministra z pytaniami. Czy i kiedy ministerstwo zamierza podjąć działania mające na celu wsparcie tzw. budownictwa społecznego? Jakie mechanizmy mające na celu zwiększenie dostępności dla polskich rodzin tańszych mieszkań planuje wprowadzić ministerstwo?