PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Renata Butryn
Data: 2012-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt zaprezentować stanowisko klubu Platforma Obywatelska wobec rządowego projektu ustawy o ratyfikacji Konwencji o zakazie użycia, składowania, produkcji i przekazywania min przeciwpiechotnych oraz o ich zniszczeniu, sporządzonej w Oslo dnia 18 września 1997 r. (druki nr 508 i 681). Tak jak moja poprzedniczka stwierdziła, konwencja została zawarta w duchu głębokiego humanitaryzmu i była podyktowana ogólnoświatowym przekonaniem, że miny przeciwpiechotne to wyjątkowo niebezpieczna i nieludzka broń. Konstrukcja i zasady działania miny przeciwpiechotnej powodują, że ten, kto posłużył się nią na polu walki, nie ma już żadnego wpływu na to, kogo i kiedy może ona porazić, uśmiercić. Pola zaminowane w ten sposób mogą zagrażać przez wiele lat ludności cywilnej, czego my doświadczamy cały czas, bo mamy jeszcze pola minowe wręcz po II wojnie światowej. Żadna armia nie sporządza dokumentacji pozwalającej szybko oczyścić pola minowe. Celem konwencji jest między innymi całkowite wyeliminowanie min przeciwpiechotnych z arsenałów wojskowych i zaprzestanie ich produkcji. Polska dołączy w ten sposób po ratyfikacji do 159 państw stron konwencji i da wyraz szacunku dla podstawowych wartości humanitarnych. Polska już od 1998 r., nie będąc stroną konwencji ottawskiej, przygotowywała się do ratyfikacji, dobrowolnie wypełniając najważniejsze jej założenia - między innymi nie produkujemy i nie wykorzystujemy min przeciwpiechotnych w operacjach wojskowych. Rezygnacja z tego typu broni nie osłabiła i nie osłabia naszego systemu obrony. Większość zasobów tego środka bojowego pozostającego w dyspozycji Sił Zbrojnych Polski to typy min, których konstrukcja wywodzi się z końca II wojny światowej. W ramach konwencji będziemy zobowiązani do zakończenia procesu niszczenia wszystkich składowanych min przeciwpiechotnych najpóźniej w ciągu 4 lat od wejścia w życie konwencji ottawskiej do polskiego porządku prawnego. Uważamy, że będzie to najważniejsze w sensie logistycznym wyzwanie dla wojska. Otrzymaliśmy w komisji zapewnienie, że Agencja Mienia Wojskowego będzie dysponować odpowiednimi środkami finansowymi na utylizację min i że nie będzie to kosztowna operacja. Wydaje się, że środki, które są zaplanowane czy muszą być zaplanowane w budżecie Ministerstwa Spraw Zagranicznych na świadczenie pomocy na rzecz ofiar i regionów, w których miny stanowią ogromne zagrożenie, nie są wygórowane i pomogą także w rozwoju ekonomicznym tych społeczności, które cierpią z tego powodu. W związku z tym, biorąc pod uwagę wszystkie te argumenty, również finansowe, co nie jest bez znaczenia dla naszego państwa w dobie kryzysu, mój klub opowiada się za pełną ratyfikacją konwencji ottawskiej jak najszybciej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mariusz Antoni Kamiński
Data: 2012-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wystąpić podczas debaty w drugim czytaniu rządowego projektu ustawy o ratyfikacji Konwencji o zakazie użycia, składowania, produkcji i przekazywania min przeciwpiechotnych oraz o ich zniszczeniu, sporządzonej w Oslo dnia 18 września 1997 r. Na ten temat odbyła się bardzo szeroka dyskusja w połączonych Komisjach: Obrony Narodowej oraz Spraw Zagranicznych. Padło bardzo wiele pytań, również bardzo wiele wątpliwości, bo mimo zgadzania się z ogólną ideą, iż ten rodzaj broni powinien być powoli wycofywany z użytku ze względu na swój niehumanitarny charakter, jednak do tej pory i w rządzie Prawa i Sprawiedliwości w latach 2005-2007, jak też później przez większą część okresu rządów Platformy Obywatelskiej, panował pewien konsensus, aby jak najbardziej oddalić w czasie ratyfikację tej konwencji. Z kilku względów. (Poseł Renata Butryn: Wypełnialiśmy ją.) Przypomnę, że została ona zawarta zresztą w 1997 r. W pierwszej kolejności ze względów finansowych. Mieliśmy naprawdę wiele min do zutylizowania i to były dosyć spore koszty. Ale przyznaję, udało się tego dokonać, jest ich już naprawdę niewiele do utylizacji, więc wątek finansowy nie jest tutaj aż tak ważny. Natomiast najbardziej istotne są chyba założenia geopolityczne. Po pierwsze, konwencji tej nie ratyfikowali i zapewne nie ratyfikują najwięksi gracze na arenie globalnej, czyli Stany Zjednoczone, Chiny, Rosja. Po drugie, były wątpliwości co do tego, czy nie osłabi to jednak polskiego potencjału militarnego. Mam nadzieję, że pan minister jeszcze raz podkreśli z pełną odpowiedzialnością, że rzeczywiście to nie będzie miało wpływu na obniżenie tego potencjału Polski. Wreszcie, co jest chyba również bardzo istotne, jednym z elementów tej konwencji jest fakt, iż zabronione jest prowadzenie wspólnych działań, manewrów, uczestniczenie we wspólnych misjach międzynarodowych z państwami, które nadal używają min przeciwpiechotnych. Wiadomo, że Polska jako sojusznik Stanów Zjednoczonych, aktywny członek NATO uczestniczy w misjach NATO i zapewne będzie uczestniczyła w następnych. Jest aneks do ratyfikacji tej umowy. Było tu pytanie do pana ministra, czy będzie on respektowany przy wszystkich, czy nie wpłynie to na pewne konflikty w związku z wejściem w życie tej konwencji. Te pytania pozostawiam otwarte. Na pewno warto dalej na ten temat dyskutować. Podczas posiedzenia komisji mój klub parlamentarny, Prawo i Sprawiedliwość, wstrzymał się od głosu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bartłomiej Bodio
Data: 2012-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałoby się powiedzieć: nareszcie. Ta konwencja została podpisana przez Polskę 15 lat temu. Do 2009 r. Polska zniszczyła około 97% swoich zasobów min. To bardzo dobrze i trzeba się tym chwalić. Co 20 minut na świecie wybucha mina przeciwpiechotna, 500 min tygodniowo, 2000 min w każdym miesiącu. 160 krajów przyłączyło się do konwencji ottawskiej. Przeciwko stosowaniu min protestują gwiazdy światowego show-biznesu, protestowała księżna Diana, protestowała Angelina Jolie, protestował Brad Pitt. Dzisiaj do tego protestu, do walki ze stosowaniem min przeciwpiechotnych przyłączy się Ruch Palikota, popierając tę ustawę. Pozostaje tylko pytanie: Cóż z tego, że my wszyscy się przyłączamy, że przyłącza się 160 państw, podczas gdy 40 państw cały czas pozostaje poza konwencją? Należy pamiętać o tym, że to są takie państwa, jak USA, jak Rosja, jak Chiny, jak Pakistan, jak Izrael. Te 160 państw, które przystępuje do tej konwencji, tak naprawdę ma się nijak do tych 40 czy nawet do tych 5 państw, które wymieniłem, a które w tej konwencji nie uczestniczą. Chciałbym powtórzyć pytanie do pana ministra. Czy w związku z ratyfikacją tej konwencji Polska nie będzie brała udziału np. we wspólnych manewrach ze Stanami Zjednoczonymi? Dziękuję bardzo.
Mówca: Mieczysław Marcin Łuczak
Data: 2012-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Panowie Oficerowie! Cóż, w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawiam stanowisko w sprawie ratyfikacji Konwencji o zakazie użycia, składowania, produkcji i przekazywania min przeciwpiechotnych oraz ich zniszczeniu, sporządzonej w Oslo 18 września 1999 r. Szanowni państwo, humanitaryzm. Należałoby się zastanowić nad znaczeniem tego słowa. W wystąpieniach, które tu dziś przedstawiamy, każdy z troską patrzy na to, jak wykorzystywane jest uzbrojenie, na jakie uzbrojenie nas stać było i stać dziś, na jaką technologię. To wszyscy dobrze wiemy. Dziś miny przeciwpiechotne stosowane są - tak jak mówił mój przedmówca, powiedzmy sobie prawdę, jeżeli to jest prawdą, co powiedział, bo tego dokładnie nie wiedziałem - przez potęgi militarne. Podpisywanie tej konwencji, choć jestem za jej podpisaniem, odbywa się trochę na takiej zasadzie - nasuwa mi się taka refleksja - jak w przypadku CO 2 . Otóż wszyscy w Europie ograniczamy produkcję, a Chińczycy robią swoje, Amerykanie robią swoje. To jest na takiej zasadzie. Inne porównanie. Sąsiad ma na podwórku bałagan, a ja mam idealny porządek. Zawiał wiatr i obaj mamy bałagan. Praktycznie z tą konwencją można to zestawić. Z drugiej strony w różnym czasie, w różnych systemach politycznych, w różnych doktrynach obronnych czy wojennych obowiązywały różne zasady i stosowaliśmy różne uzbrojenia. Największą tragedią jest to, że właśnie po tym uzbrojeniu, po tych urządzeniach, czyli minach piechotnych, zostają ludzie okaleczeni do śmierci. Niedawno pokazywany był film o żołnierzu, który stracił obie ręce i obie nogi. Był to saper, który rozminowywał, nie chcę kłamać, działo się to w Afganistanie albo w Iraku, i to właśnie była ta mina. Dlatego też żeby być konsekwentnym, jeśli chodzi o to, co się dzieje, trzeba zrozumieć to, o czym mówił poseł Mariusz Kamiński - że odsuwano czas ratyfikacji ze względu na nasze uzbrojenie, na środki, jakie były. Dziś nadszedł czas, aby naprawdę podjąć temat do końca, dokonać ratyfikacji tegoż dokumentu, przeprowadzić faktyczną likwidację tego uzbrojenia. Nie zgadzam się natomiast z tym, żeby to był materiał ćwiczebny. Pierwszy będę (Dzwonek) głośno mówił, że nie wolno tego stosować, bo uzbrojona mina piechotna jest takim samym zagrożeniem zarówno gdy leży na stole, jak i w polu. Będziemy głosowali za podpisaniem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Wziątek
Data: 2012-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Pozwólcie państwo, że przejdę od razu do rzeczy i wyrażę ogromne zadowolenie z faktu, że przyjmujemy ustawę, która pozwoli ratyfikować konwencję. Chciałbym od razu w tym momencie zapytać, dlaczego tak późno. (Poseł Renata Butryn: Jak nie podpisaliśmy, to wypełnialiśmy.) Możemy oczywiście próbować znajdować usprawiedliwienie dla tego, ale jeżeli weźmiemy pod uwagę to, że ofiarami min przeciwpiechotnych na całym świecie, tam gdzie one są i były stosowane przez prawie ostatnie 100 lat, były przede wszystkim osoby cywilne, zwłaszcza dzieci, to fakt, że ratyfikujemy tak późno, jest, najdelikatniej powiem, słabością. Jeśli w uzasadnieniu do projektu ustawy piszemy, że przyjęcie tej ustawy będzie dla nas swego rodzaju walorem, a wręcz podniesie nasz prestiż, będziemy bardziej wiarygodni, to powiem, że ze wstydem powinniśmy powiedzieć, iż robimy to jako ostatni w Unii Europejskiej. Ze wstydem powinniśmy przyznać, że jako kraj członek NATO obok Stanów Zjednoczonych robimy to ostatni. Z krajów NATO tylko Stany Zjednoczone, po przyjęciu przez nas, nie będą członkiem tej konwencji. To jest jednak wstyd i porażka. Oczywiście z pełną satysfakcją i szacunkiem przyjmuję wyjaśnienia, które padły na posiedzeniu połączonych komisji, że jesteśmy gotowi do tego, żeby szybko te miny neutralizować. Jeżeli zostały nam 44 tys. min i mamy na to cztery lata - to jest informacja, którą uzyskaliśmy na posiedzeniu komisji - to może warto zastanowić się, czy nie możemy zrobić tego szybciej. Prosiłbym, panie ministrze, właśnie dlatego że mieliśmy ten czas zaniechania, abyśmy pokazali - mamy cztery lata, ale to zrobimy w rok. Możemy to zrobić. Druga sprawa odnosi się do celów szkoleniowych. Absolutnie nie zgadzam się z myśleniem, które przedstawił mój przedmówca pan poseł Łuczak. Jest wiele innych państw, które stosują te miny. W wielu miejscach, takich jak chociażby Afganistan, obok min przeciwpiechotnych pojawiają się improwizowane ładunki wybuchowe, które muszą neutralizować nasi żołnierze. Uważam, że nie da się wszystkiego przećwiczyć na symulatorach, że trzeba ćwiczyć także z wykorzystaniem takich min, które będą dawały gwarancję skuteczności działań naszych saperów. Cieszę się, że z materiału, który został nam przedstawiony, wynika, że państwo planujecie pozostawienie kilku min nie po to, żeby ich używać, ale po to, żeby nasi żołnierze byli ekspertami, specjalistami od ich neutralizowania i pomagali innym, którzy tej pomocy potrzebują. Dziękuję. (Poseł Renata Butryn: Jakie stanowisko?) (Poseł Arkadiusz Mularczyk: Przedstawi w głosowaniu.) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Eugeniusz Tomasz Grzeszczak)
Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2012-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Solidarnej Polski wobec rządowego projektu ustawy o ratyfikacji Konwencji o zakazie użycia, składowania, produkcji i przekazywania min przeciwpiechotnych oraz ich zniszczeniu, sporządzonej w Oslo 18 września 1997 r. Solidarna Polska podziela większość argumentów, a w zasadzie wszystkie, które przedstawili przedstawiciele innych klubów co do tego, że miny przeciwpiechotne powinny być wycofane z użycia w wojsku we współczesnych świecie. Natomiast żyjemy w takim świecie, w jakim żyjemy. To jest banał, ale powstaje pytanie, dlaczego takie kraje, jak: Stany Zjednoczone, Chiny czy Rosja nie wycofały się z używania tych min i czy w interesie Polski, jeżeli chodzi o jej bezpieczeństwo, leży wycofywanie się z ich używania. To pytanie do naszego resortu obrony, do przedstawicieli resortu wojskowego, którzy są na tej sali. Państwo twierdzicie, że to w żaden sposób nie osłabi naszego potencjału obronnego, czy też nie wpłynie na naszą sytuację, jeśli chodzi o nasze bezpieczeństwo. Jednak powstaje pytanie, dlaczego główni gracze na scenie międzynarodowej -najważniejsze, najmocniejsze od strony militarnej państwa - nie ratyfikowali tej konwencji. Czy Polska w tym przypadku musi i powinna być wśród krajów, które inicjują ratyfikację tej konwencji? Tak że mając na uwadze te wszystkie racje, Solidarna Polska w dniu jutrzejszym przedstawi stanowisko w głosowaniu. Bardzo dziękuję.
Mówca: Stanisław Wziątek
Data: 2012-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Ponieważ nie mogłem tego zmieścić w czasie klubowym, pragnę zadać dwa pytania, które może pomogą nam w pełni zrozumieć dotychczasowe działania. Po pierwsze, jest pytanie dotyczące informacji, którą państwo dość kategorycznie sformułowaliście w materiale stanowiącym uzasadnienie projektu ustawy, że Polska nie produkuje, nie eksportuje i nie stosuje min przeciwpiechotnych. Chciałbym, panie ministrze, poprosić pana o jednoznaczną deklarację, że od 1997 r. Polska nie wyeksportowała żadnych min przeciwpiechotnych. Czy rzeczywiście może pan z całą odpowiedzialnością to stwierdzić i za to przyjąć na siebie odpowiedzialność? Drugie pytanie odnosi się do działań związanych z aktualnie prowadzonymi badaniami nad nowym środkiem, który może zastępować miny przeciwpiechotne. (Dzwonek) Są to najnowszej generacji miny, które nie będą minami pozostawianymi samym sobie, tylko będą używane w określonych sytuacjach, w sytuacjach szczególnego zagrożenia. Panie ministrze, czy używanie tego rodzaju min, jeżeli one pojawią się za dwa lata, bo taki to ma być mniej więcej okres, będzie zgodne z tą konwencją czy może tę konwencję naruszać? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2012-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Konwencja z Oslo ma 15 lat, natomiast polski udział w rozwiązywaniu problemu - 70 lat. Akurat mija 70 lat od czasu, kiedy polski inż. Józef Kosacki wymyślił taki przedmiot, który się nazywa wykrywacz min. Myślę, że to jest dobry czas, żeby postawić tu pytania, choć może też powtórzę pytanie pana posła Mularczyka, ale on przecież formułował je zupełnie poza moją wiedzą i świadomością. W komisji stwierdzono, że Wojsko Polskie posiada inne środki pozwalające zastąpić broń, jaką są miny przeciwpiechotne. Pytanie dotyczy potencjału obronnego kraju w sytuacji zastąpienia tej broni, jak rozumiem, inną bronią. To jest jedna sprawa. I druga sprawa. Czy, patrząc z racjonalnego punktu widzenia, a jestem z Gliwic, ze Śląska, tam są Zakłady Mechaniczne Bumar Łabędy, które według wszelkich znaków na ziemi i na niebie mają zostać zamknięte, państwo (Dzwonek) rozważali przy podejmowaniu tej decyzji kwestię wykorzystania innych zakładów w Polsce? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Bartłomiej Bodio
Data: 2012-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałbym zadać pytanie, nawiązując do tego, że cały świat jest zestawem naczyń połączonych. To, że my podejmujemy pewne działania, a inne kraje tego nie podejmują, wcale nie oznacza, że jesteśmy skazani na sukces, nawet wręcz przeciwnie. Chciałbym zapytać: Czy polskie Ministerstwo Obrony Narodowej planuje przedsięwziąć jakiekolwiek działania związane z rozpowszechnieniem naszego stanowiska w sprawie min w innych krajach? Czy będziemy prowadzić jakiegoś rodzaju akcje, czy być może faktycznie zaprzestaniemy wspólnych ćwiczeń z partnerami, którzy tej konwencji nie ratyfikowali? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bożena Sławiak
Data: 2012-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Wykonywanie postanowień konwencji ottawskiej spoczywać będzie na wielu resortach, jeśli ją ratyfikujemy. Ministerstwo Gospodarki będzie musiało uregulować kwestie związane z kontrolą eksportu, Ministerstwo Zdrowia powinno podjąć działania określające zakres udzielania pomocy zdrowotnej dla ofiar min przeciwpiechotnych. Wiele zadań będzie też spoczywać na ministrze finansów, ministrze nauki i szkolnictwa wyższego, ministrze pracy i polityki społecznej, a także ministrze spraw wewnętrznych, choćby w zakresie ścigania przestępstw stanowiących naruszenie postanowień konwencji. Czy jest już ustalone, kto będzie koordynował te prace? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Renata Butryn
Data: 2012-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie pod adresem Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Art. 6 konwencji zobowiązuje każde państwo - stronę do świadczenia pomocy na rzecz ofiar i regionów, w których miny stanowią zagrożenie dla lokalnych społeczności i są barierą uniemożliwiającą rozwój ekonomiczny. Ministerstwo Spraw Zagranicznych ma zaplanować corocznie w swoim budżecie pieniądze na niesienie pomocy rozwojowej. Jakiego rzędu będą to kwoty? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To, że Sojusz Lewicy Demokratycznej poprze ratyfikację konwencji, powiedział pan poseł Wziątek. Zastanowiła mnie jednak informacja podana w debacie i chciałbym się właśnie zwrócić do pani poseł z pytaniem. 40 państw nie ratyfikowało konwencji i nie ma zamiaru tego czynić, w tym największe mocarstwa, bo do nich zaliczamy Stany Zjednoczone, Chiny, Rosję, Pakistan, a także kraje arabskie, które właściwie dominują, jeśli chodzi o produkcję tej broni, myślę tu o minach. Padła także informacja, że Stany Zjednoczone jako jedyne państwo należące do NATO nie ratyfikowało tej konwencji. Przypuszczam, panie ministrze, że znacie państwo powody, dla których tej ratyfikacji ze strony Stanów Zjednoczonych nie ma, bo przecież rozmawiacie w NATO (Dzwonek) na ten temat. Podobna sytuacja, przypuszczam, jak w przypadku Stanów Zjednoczonych jest w przypadku Chin czy Rosji. Stąd moje pytanie: Jakie są argumenty tych państw, kiedy mówi się o tych kwestiach, jeśli chodzi o nieprzystąpienie do ratyfikacji, o której mowa? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Mariusz Antoni Kamiński
Data: 2012-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pierwsze pytanie do Ministerstwa Spraw Zagranicznych: Czy były naciski na Polskę ze strony państw, które ratyfikowały konwencję ottawską, abyśmy szybko ją ratyfikowali? Po drugie, skąd takie nagłe przyspieszenie? Był jednak konsensus między wcześniejszymi rządami Prawa i Sprawiedliwości, potem Platformy Obywatelskiej, aby ratyfikować tę konwencję mniej więcej w 2015 r. albo trochę później. A więc skąd to przyspieszenie? Wreszcie trzecie pytanie, również o art. 6, czy zdaniem państwa jest fakultatywny czy obligatoryjny? Czy on zobowiązuje nas, aby każdego roku wykładać pewną sumę z budżetu Ministerstwa Spraw Zagranicznych na pomoc ofiarom min przeciwpiechotnych w różnych krajach, których to dotyka, czy też nie musimy zawsze tego robić? Jednak trudno będzie wytłumaczyć Polakom, że w dobie kryzysu jednocześnie przeznaczamy jakieś środki na inne kwestie poza granicami kraju. Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Wziątek
Data: 2012-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Chciałbym sprostować swoje wystąpienie, bo być może nie dość precyzyjnie wypowiedziałem się i pan minister mnie nie zrozumiał. Nie chciałbym tego nazywać polemiką ze stwierdzeniem, czy było zaniechanie, czy nie. Dla jasności sprawy: nie obciążam ani pana, ani rządu Platformy Obywatelskiej. Mówię o tym w kategoriach państwa polskiego. Jeżeli weźmiemy pod uwagę daty 1997, 2009, 2012, to bez względu na to, jakich użyjemy argumentów, także tych merytorycznych, możecie sami państwo odpowiedzieć na pytanie, czy to było zaniechanie, czy nie. Natomiast moja prośba do pana kierowana jest także w odniesieniu do tego, co się może zdarzyć. Uzyskaliśmy informację, że prowadzone są prace badawcze nad przygotowaniem nowego środka, który może zastąpić miny przeciwpiechotne. Jeżeli on się pojawi, to czy on będzie klasyfikowany jako mina przeciwpiechotna, czy jako zupełnie inny rodzaj broni, który nie będzie do tej konwencji dostosowywany czy też nie będzie z nią utożsamiany, co może Polsce grozić niewypełnieniem zasad, które są w niej zawarte? Dziękuję. (Poseł Renata Butryn: Czarnowidztwo.)
Mówca: Jadwiga Zakrzewska
Data: 2012-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, chciałabym podziękować wszystkim klubom, panu ministrowi, jak również panom ministrom, chociaż nie ukrywam, że odczuwam pewien niedosyt, ponieważ dwa kluby wstrzymały się z poparciem. Był to klub Prawo i Sprawiedliwość, co niestety budzi zdziwienie, bo przecież ten klub ma w swojej nazwie wyraz: prawo, więc prawo humanitarne powinno być jednym z założeń tej partii. Brak zdecydowania ze strony Solidarnej Polski również budzi zdziwienie, ponieważ powinni być oni solidarni z państwami promującymi prawo humanitarne. (Poseł Renata Butryn: Zadziorna posłanka.) Ratyfikacja konwencji umożliwi dalsze włączenie się w proces politycznej promocji prawa humanitarnego oraz rozbrojenia humanitarnego, co zgodne jest z założeniami polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej. Dziękuję wszystkim za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Zofia Czernow
Data: 2012-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie projektu ustawy o zmianie zakresu obowiązywania Konwencji o prawach dziecka, przyjętej 25 maja 1989 r. w Nowym Jorku, druk nr 490. W świetle zmian wprowadzonych do ustaw Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz Prawo o aktach stanu cywilnego zaistniała potrzeba weryfikacji zasadności dalszego podtrzymywania zastrzeżenia do art. 7 Konwencji o prawach dziecka. Celem zastrzeżenia było uniknięcie dowolnych interpretacji warunku realizacji prawa dziecka do poznania swoich rodziców. Obecne regulacje Prawa o aktach stanu cywilnego spełniają wymóg, by wszystkie informacje dotyczące rodziców biologicznych były rejestrowane i przechowywane po to, by umożliwić dziecku poznanie jego rodziców. Jest to zgodne z wymogami Komitetu Praw Dziecka. Ponadto nastąpiły zmiany w przepisach prawa dotyczące zastrzeżeń do art. 38 konwencji. Obecnie na gruncie polskiego ustawodawstwa do odbycia obowiązkowej i ochotniczej zasadniczej służby wojskowej mogą zostać powołane wyłącznie osoby, które ukończyły 18. rok życia. Wobec powyższego zasadne jest i możliwe wycofanie zastrzeżeń do art. 7 i art. 38 Konwencji o prawach dziecka. Pragnę dodać, że wycofanie zastrzeżeń do konwencji jest elementem budowania pozytywnego wizerunku Polski na arenie międzynarodowej. Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska popiera projekt ustawy. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)