Mówca: Dobromir Sośnierz
Data: 2023-02-07 (Sejm RP, kadencja 9)

Po raz kolejny do prawa pracy wprowadzamy kolejne wynalazki, dodatkowe urlopy, przerwy, obowiązki, rozpatrzenia tego, tamtego, obowiązki informowania o wolnych stanowiskach, ścieżkach awansu i oczywiście znowu jest to w większości na koszt, na ryzyko, na odpowiedzialność pracodawcy. Kto ma to wszystko zapewnić? No jak zawsze pracodawca na własne ryzyko. Przecież znowu w ten sposób odstraszacie ludzi od bycia pracodawcami. Nie dziwcie się, gdy za rok okaże się, że będzie jeszcze mniej małych firm, a jeszcze większą część rynku zawłaszczą korporacje, bo je stać jest na to, żeby te wszystkie normy wypełniać. Tego wszystkiego w ogóle nie trzeba i nie powinno się regulować. Tu jest cały pies pogrzebany. Nie trzeba całego życia, pogódźcie się z tym, opisywać ustawami od kołyski do grobu. Już chyba po raz trzeci czy czwarty w tej kadencji grzebiemy przy zmianach rozszerzających możliwość pracy zdalnej. Ale tego nie trzeba nigdzie wpisywać do ustawy, ludzie już się dawno tak poumawiali. Ameryka już odkryta, już naprawdę nie musicie tego robić. Jedyne, czego potrzebujemy, to ewentualnie skasowania zbędnych przepisów, które do tej pory to uniemożliwiały, a nie dopisywania nowych, np. że pracodawca ma tam w ciągu iluś dni odpowiedzieć na wniosek pracownika. To się samo dzieje, ludzie się dogadują i nie potrzebują pisania do tego ustaw, że im wolno. To jest tak, jakby PiS teraz odkrył nagle, że ludzie ze sobą np. rozmawiają, i w związku z tym nie ma na ten temat żadnej, o zgrozo, ustawy. No to trzeba napisać jakieś prawo konwersacyjne. Trzeba napisać, że ludziom wolno ze sobą rozmawiać na dowolne tematy, w tym przez komunikatory elektroniczne, chyba że namawiają się na przestępstwo, to wtedy nie wolno. Tak, trzeba by to napisać. Ale któryś z kolegów z PiS-u usłyszał od kolegi, że jest taki problem, że ludzie czasem nie odpisują na wiadomości, bo on ma taką koleżankę, kolegę, którzy mu nie odpisują, on nie wie, czy może się z tą drugą osobą umówić, że to jest denerwujące. Więc trzeba by to wpisać do jakiejś ustawy, że w takim razie jest poprawka: rozmówca ma obowiązek udzielić w ciągu tygodnia odpowiedzi na zadane mu pytanie albo wyjaśnić, dlaczego nie chce tej odpowiedzi udzielić. Ale ktoś inny mówi: może być na wakacjach. No tak, to musimy dopisać, że chyba że jest na wakacjach. Albo że musi być taka opcja, że komunikator pokazuje, czy wiadomość jest odczytana. Dobrze, ale ktoś może nie chcieć, żeby pokazywać, że wiadomość była odczytana. No dobrze, to musimy zrobić, chyba że nie chce, że jest odczytana, wtedy na początku rozmowy trzeba kliknąć w takie wyskakujące okienko, czy się zgadzamy na to, że wiadomość jest odczytana czy nieodczytana. Ale ktoś może w ogóle nie chcieć odpowiadać na korespondencję, która jest niechciana. No dobrze, to musimy napisać, że chyba że jest odpowiedź na korespondencję niechcianą, to musimy stworzyć taki urząd moderacyjny, żeby ktoś rozstrzygał, czy to jest korespondencja chciana czy niechciana. I tak wygląda nasze regulowanie rynku pracy. To jest nieustanne gonienie króliczka, którego nie da się złapać. Gdybyśmy zaczęli pisać prawo komunikacyjne, to tak (Dzwonek) by właśnie to wyglądało.