Mówca: Beata Kempa
Data: 2015-06-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Prokuratorze! Chciałoby się powiedzieć: Pani Premier! Wysoka Izbo! Pytanie podstawowe: Gdzie jest rząd? Gdzie jest dzisiaj, podczas tej bardzo ważnej debaty rząd? (Poseł Marek Suski: W Amber Room.) Nie chcę być złośliwa i powtórzyć, że może w restauracji Sowa i Przyjaciele, może w Amber Room, może w jeszcze jakimś innym przybytku, gdzie myślą, że być może już ich nie podsłuchują. To jest skandal, bo dzisiaj nasze wypowiedzi są nie tylko skierowane do pana prokuratora generalnego, o czym będę mówić, ale powinny być skierowane przede wszystkim do rządu Rzeczypospolitej Polskiej z panią Ewą Kopacz na czele, a pewne elementy powinny być odniesione również do byłego premiera Donalda Tuska. Dzisiaj trzeba ogłosić, parafrazując słowa jednej z najlepszych aktorek: 9 czerwca upadło w Polsce przekonanie, że może być sprawiedliwie, że może być uczciwie, że może być silne państwo z organami, do których obywatele będą mieli zaufanie. Obywatele, którzy płacą podatki, ciężko pracują i mają prawo wymagać od nas wszystkich, żeby mieć zaufanie do sprawnie działającego państwa. A co mamy dzisiaj? Otóż wydaje mi się, że niektórzy z moich przedmówców dobrze załadowali taczki, tylko pojechali nie w tę stronę. Otóż dzisiaj chce się przekierować całe przekonanie opinii publicznej, właściwie jest usilny ciąg na to, żeby znaleźć kozła ofiarnego, a tym kozłem ma być dzisiaj pan prokurator Seremet. Tak, tym kozłem ma być dzisiaj pan prokurator Seremet. Jeżeli ja dzisiaj od rana słyszę pytanie, czy ma się podać do dymisji, to ja państwu odpowiadam: ja się w ten rydwan nie zaprzęgnę, z kilku podstawowych przyczyn. Przed chwilą padł zarzut, że rozdzielenie funkcji prokuratora generalnego od funkcji ministra sprawiedliwości służyło temu, żeby prokuratura została odpolityczniona. To teraz chcę wam powiedzieć, że ustawą z 2009 r. związaliście prokuratorowi ręce, nogi i każecie mu pływać. Nie bronię, panie prokuratorze, bo możemy polemizować i pewnie od wczoraj polemizujemy, czy można było zastosować art. 156 § 5 i być może ze względu na dobro śledztwa zastanowić się, które elementy, które fragmenty ujawnić, które zostawić. Co do tego możemy dyskutować. Możemy dyskutować, w jaki sposób poprawić prawo w tym zakresie, bo zdaje się, że postulaty de lege ferenda przede wszystkim dzisiaj powinny paść z tej mównicy, a nie padły. Tyle tylko, że chcę mojemu przedmówcy powiedzieć, że ustawa z 2009 r. pozbawiła prokuratora generalnego możliwości inicjatywy ustawodawczej. On nic w tej sprawie nie może. A czy jest politycznie niezależny? Jeśli premier przyjmuje lub odrzuca sprawozdanie, to nie mówcie mi, że to jest polityczna niezależność, bo to może przyjąć tylko naiwny człowiek, który kompletnie nie chce znać się na prawie i na funkcjonowaniu państwa. Ale dzisiaj moją rolą nie jest obrona tego, czego już się nie da obronić. Mleko się rozlało. Sprawa jest bardzo poważna. Dlatego myślę, że to, co się dzisiaj dzieje, jest próbą przekierowania zainteresowania opinii publicznej na sprawy, o których powiedziałam, które są do załatwienia. Podejrzewam, że prokuratura bardzo szybko to ustali, mając metryczkę, wykaz osób, które miały dostęp do akt. W tym momencie, w mojej ocenie, przy pomocy dobrego informatyka nie jest to trudne. Ważniejszą kwestią jest to, co chcecie ukryć, droga Platformo. Chodzi o treść nagrań. Tą operacją chcecie to skrzętnie ukryć. Pytam, kto za nią dzisiaj stoi? Czy pierwszym celem jest dzisiaj wymiana prokuratora generalnego i zastąpienie go kolegą jakiegoś prominentnego polityka? Pytam, wolno mi w moim kraju. Zastanówcie się, co robicie. Postępowanie trwa rok, ale gdyby Donald Tusk się nie zaparł i nas nie okłamywał, że do września będzie wszystko wyjaśnione, gdyby pan wicepremier Piechociński dotrzymał słowa i we wrześniu podał się do dymisji, tak jak obiecywał, to dzisiaj mielibyśmy zupełnie inną sytuację. Gdyby wreszcie Platforma niczego się nie bała i zgodziła się na komisję śledczą w ubiegłym roku, to dzisiaj mielibyśmy zupełnie inną sytuację. Dziś znowu jest kombinowanie, ale macie zdecydowanie bardziej kiepskiego PR-owca. Jeśli uważacie, że przykryjecie to tym, o czym mówiliście, to jesteście w błędzie. To dlatego dzisiaj nie ma tego rządu. Chodzi o wstyd i strach. W takim razie pytanie kieruję w pustkę, nie do pana prokuratora. Panie prokuratorze, powtarzam jeszcze raz, będziemy polemizować. Ustawę o prokuraturze trzeba dogłębnie zmienić. Wszyscy doskonale wiemy o tym, że zbankrutowało i skompromitowało się to, co uchwaliliście w 2009 r. Rozmowa Sienkiewicz - Belka. Gdzie są konsekwencje? Rozmowa Parafianowicz - Nowak. Gdzie są konsekwencje? Rozmowa Bieńkowska - Wojtunik. Gdzie są konsekwencje? Pomijam te moralne, jeżeli chodzi o słowa, że za 6 tys. zł to pracuje tylko złodziej albo idiota. W takim razie kogo jeszcze chcecie obarczyć? Kto jest dzisiaj ofiarą, jeżeli chodzi o to wszystko? Czy ofiarami są ci, którzy siedzą w tych wypasionych restauracjach? Za czyje pieniądze tam siedzą? To też wynika z tego, co wyciekło. (Poseł Robert Kropiwnicki: Do rzeczy, pani posłanko.) Bez nerwów, panie pośle Kropiwnicki, bo to pan pierwszy próbował przekierować, zaczarować opinię publiczną, ale się panu zupełnie nie udało. Uważacie, że ci, którzy pracują za 1200 zł, tak jak pielęgniarki, w porywach 1500 zł, jak mają więcej godzin, młodzi ludzie na śmieciówkach to... Nie będę powtarzać, żeby się nie zniżać do tego poziomu, który zaprezentowała wywodząca się z waszej partii pani Bieńkowska. Wreszcie bardzo ważny element dotyczący podstaw ekonomicznych państwa. Chodzi o rozmowy dotyczące przyszłości polskiego górnictwa i węgla. To biło w podstawy ekonomiczne państwa. Pytam, co zrobił pan minister Wojtunik. Co zrobił pan minister Wojtunik w tej sprawie? Służba ma obowiązek przede wszystkim zapobiegać. Ma obowiązek zapobiegać wszędzie tam, gdzie może dojść do bardzo poważnego uszczerbku. Do takiego uszczerbku doszło. Doskonale wiemy o tym, co stało się z polskim górnictwem. Są rozmowy pewnych osób. Już nie chcę tego powielać. Cytaty są bardzo proste: Dajcie osobę decyzyjną i złóżcie ofertę. Mało? Jeszcze mało? Jak się w naszym kraju rządzi? W związku z powyższym, kochani, ten zabieg się nie uda. Nadszedł kres waszych rządów. Czas najwyższy. Nie szukajcie kozłów ofiarnych. Macie taką ustawę, jaką przygotowaliście. Nie płaczcie nad tym, że dzisiaj jest źle. To są skutki waszych rządów, od początku do końca. To, co się stało, nie przywróci już nadziei na sprawne państwo. Nadzieję mogą przywrócić tylko wybory. W związku z tym, panie marszałku, Wysoka Izbo, w ocenie naszego klubu parlamentarnego po raz pierwszy w pełni wypada mi się zgodzić z panem ministrem Sienkiewiczem. Państwo naprawdę istnieje tylko teoretycznie. Odróżnijmy jednak, idąc za głosem kardynała Stefana Wyszyńskiego, państwo od rządu. To jest zasadnicza różnica. Państwo da się jeszcze uratować, ale pod warunkiem, że po tym, co się stało, ten rząd poda się do dymisji, i to jak najszybciej. Ze względu na co? Ze względu na to, że za granicami naszego państwa mamy konflikt. Dzisiaj nie jest nam potrzebne infiltrowanie nas przez służby, które będą wykorzystywały te słabości. Są to słabości powstałe na skutek waszych 8-letnich działań, i przyjmijcie to raz na zawsze do wiadomości. Poczytajcie jeszcze raz te stenogramy i zobaczcie, że ofiarą tego, co się stało, jest nasze społeczeństwo. Ofiarami są Polacy, dzieci niepełnosprawne, bo nie macie pieniędzy na ich opiekunów. Przeczytajcie te stenogramy. Poczytajcie o tym, na co macie pieniądze, jak wymienia się ministra finansów tylko po to, żeby uratować własne cztery litery w wyborach. Tylko to się dla was liczy, reszta nie istnieje. Jak zatrzymać nasz najlepszy kapitał, jakim są młodzi ludzie? Jak zostali potraktowani? Dzisiaj uciekają m.in. przez wypowiedź pani Bieńkowskiej. Zdaje się, że mają rację. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nic dodać, nic ująć. Tak naprawdę Platforma Obywatelska utopiła polskie państwo w drogim winie, w ośmiorniczkach, we wszystkich... (Głos z sali: W głupocie...) Tak, pani poseł, potwierdzam, we własnej głupocie. To pani słowa. Uważam, że nasze państwo na to nie zasługuje. Wstydu oszczędźcie, podajcie się do dymisji. Dzisiaj widać, że za bardzo nie chcecie podać się do dymisji. Moje pytania są następujące. (Dzwonek) Pierwsze pytanie: Gdzie jest rząd? Drugie pytanie, panie prokuratorze, dotyczy tych wszystkich wątków, które jednak z tych rozmów wynikają. Nas nie przekonuje takie twierdzenie, że jeżeli ktoś został nielegalnie podsłuchany, a był przecież wiceministrem czy ministrem konstytucyjnym, to nie jest ważne, gdzie on to mówił. Jeżeli te wypowiedzi, kontakty, rozmowy...