PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Barbara Dolniak
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Strasznie mało pan tego czasu daje. Panie Ministrze! Nie dostałam odpowiedzi na żadne z postawionych przeze mnie pytań. W związku z tym proszę o ich udzielenie na piśmie. Kwestia sprostowania. Mianowicie z 29 kwietnia 2008 r. jest ta uchwała Sądu Najwyższego, która ujednoliciła orzecznictwo w przedmiocie zgody inwestora. Sąd orzekł, że do zgody wymaganej przez art. 647 1 § 2 k.c. nie stosuje się normy art. 63 § 2 Kodeksu cywilnego. Poza tym, wbrew pańskiemu twierdzeniu, ten projekt nie eliminuje tego, że inwestor zapłaci pieniądze i wykonawcy generalnemu, i podwykonawcy, bo to jest zupełnie inna kwestia, która dotyczy tego przepisu, tej regulacji, która jest projektem senackim objęta. Jeszcze jedna kwestia. Albo inwestor udziela zgody, czyli czyni to czynnie przez swoje czynności lub pisemnie, albo w ogóle się nie oświadcza. To jest działanie, w przypadku którego trudno mówić o braku świadomości ze strony inwestora. (Dzwonek) Przepis jest jasny.
Mówca: Paweł Lisiecki
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość przedstawić Wysokiej Izbie stanowisko mojego klubu w sprawie rządowego projektu ustawy o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich zawartego w sprawozdaniu Komisji Gospodarki i Rozwoju. Projekt ten jest odpowiedzią na dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz na rozporządzenie w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich. Podstawowym celem projektu jest zapewnienie konsumentom możliwości składania wniosków o rozstrzyganie sporów z przedsiębiorcami do podmiotów oferujących niezależne, bezstronne, przejrzyste, skuteczne i szybkie metody ich alternatywnego rozwiązywania. Zgodnie z założeniami pakietu legislacyjnego dostęp do tanich i efektywnych sposobów rozwiązywania sporów konsumenckich będzie korzystny zarówno dla konsumentów, jak i dla przedsiębiorców, którzy uzyskają instrument pozwalający na uniknięcie długotrwałych i kosztownych procesów sądowych w sytuacjach spornych z konsumentami. Mimo że w Polsce można zaobserwować stałą tendencję wzrostową do tego, aby polubownie rozwiązywać spory konsumenckie, mechanizmy polubownego rozstrzygania sporów konsumenckich w Polsce są nadal zbyt mało rozwinięte i upowszechnione. Natomiast, jak pokazuje rzeczywistość, sądy polubowne oraz inne formy pozasądowego rozstrzygania sporów konsumenckich są skutecznym i tanim środkiem dochodzenia przez konsumentów swoich praw, w szczególności w sprawach drobniejszych, w przypadku dochodzenia których system sądownictwa powszechnego nie sprawdza się ze względu na przewlekłość postępowania, wysokie koszty, sformalizowane procedury oraz opory natury psychologicznej związane z wikłaniem się konsumentów w postępowanie sądowe. Skutkiem uchwalenia i wejścia w życie tego projektu powinny być: poprawa skuteczności i efektywności postępowań związanych z polubownym rozwiązywaniem sporów konsumenckich w Polsce, wprowadzenie jednolitych metod działania podmiotów i zapewnienie spójności całego systemu, spopularyzowanie tej formy rozstrzygania sporów wśród polskich przedsiębiorców i konsumentów. Dodatkowo należy zauważyć, że projekt ten nie ma na celu narzucania podmiotom zajmującym się pozasądowym rozwiązywaniem sporów konsumenckich gotowych rozwiązań, ale ma na celu stworzenie ram, które będą dawały z jednej strony możliwość wkroczenia odpowiednich urzędów w przypadku złego lub wadliwego działania podmiotów, z drugiej strony będą dawały podmiotom rozwiązującym spory dużą dozę swobody poprzez możliwość tworzenia własnych regulaminów ich funkcjonowania. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość popiera projekt ustawy o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich, zawarty w druku sejmowym nr 630, wraz z przyjętymi poprawkami. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Długi
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bardzo krótko. Oczywiście wprowadzenie tej ustawy jest koniecznością, bo wynika z naszego uczestnictwa w Unii Europejskiej. Co do tego nie mamy wątpliwości. Nie mamy też wątpliwości, że jest potrzeba społeczna, aby powstał zwarty system rozsądzania sporów, który byłby rozsądzaniem sporów pozasądowo. Sprawy konsumenckie są sprawami częstymi, są sprawami czasami skomplikowanymi i wymagającymi specyficznej wiedzy, ale niekoniecznie powinny być angażowane sądy powszechne czy też inne. Sądy powszechne, które są zresztą przeciążone, niewydolne, drogie, bardzo często działają kontrowersyjnie. Wobec tego procedowanie nad tą tematyką jest konieczne. Oczywiście zaproponowany projekt, tak jak przed chwilą chyba mój przedmówca powiedział, zawiera wiele mankamentów. Faktem jest, że na pierwszy rzut oka, dla mnie przynajmniej, największym mankamentem było właśnie takie ogólne, ideowe powtarzanie dyrektywy, co niewiele daje w zakresie wzmacniania naszego prawa, pokazuje jakieś tam kierunki. Mam nadzieję, że w ramach prac komisji tego rodzaju problemy zostaną usunięte. Zastanawiamy się również nad tym, jaki sposób zrobić, aby jednak ten system był bardziej przejrzysty i dostępny dla przeciętnego śmiertelnika. Idea tego całego systemu, który ma być tworzony, jest taka, aby to było łatwe i dostępne dla przeciętnego konsumenta, aby mógł on w sposób łatwy, tani osiągnąć skutek, czyli aby rozsądzono jego sprawę, jego problem. Tak czy inaczej to jest dopiero początek prac. Myślę, że konieczność ulepszenia tego systemu jest ponadpartyjna i nie będzie tutaj poza merytorycznymi żadnych innych problemów. Tego życzę sobie i wszystkim państwu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Meysztowicz
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Prezes! Rzeczywiście to jest dobry projekt, dlatego że wszyscy mamy świadomość, jak są obciążone sądy powszechne. W związku z tym każda rzecz, która będzie służyła temu, żeby mniej tych spraw trafiało do rozpatrzenia przez sądy, jest właściwa. Mam przyjemność przedstawić stanowisko klubu Nowoczesna wobec sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich, druk nr 630. Projekt ten, jak już to było wcześniej powiedziane, wynika z dyrektywy unijnej z 2013 r. Ten nowy model systemu ADR ma opierać się na podejściu mieszanym, w którym istnieją obok siebie zarówno niepubliczne, jak i publiczne podmioty ADR. Aby uzyskać status podmiotu uprawnionego do pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich, muszą zostać wpisane do rejestru podmiotów uprawnionych do prowadzenia przez prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Ustawa ma też zastosowanie do postępowań mających na celu pozasądowe rozwiązywanie krajowych i transgranicznych sporów dotyczących zobowiązań umownych wynikających z umów sprzedaży, jak również z innych umów zawieranych z konsumentami przez przedsiębiorców mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W projekcie określono wymagania, jakie są konieczne do prowadzenia podmiotu ADR. Podstawową zasadą postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich jest wszczęcie tej procedury na wniosek konsumenta, jednak podmiot ADR będzie mógł przewidzieć w swoich regulacjach wewnętrznych możliwość wszczęcia postępowania ADR również na wniosek przedsiębiorcy. Projektowany system ADR opiera się na zasadzie dobrowolności, zgodnie z którą postępowania ADR powinny być dla stron dobrowolne i nie powinny zamykać drogi sądowej. Klub Nowoczesna rekomenduje głosowanie za tym projektem. Dziękuję bardzo.
Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego wyrazić poparcie dla przedstawionego tutaj projektu. Myślę, że jest to dobry projekt, potrzebny, ale jak zaznaczył pan poseł sprawozdawca Antoni Mężydło, bardzo trudny projekt, bo wymagał przerobienia praktycznie w całości. Technicznie to jest dla przeciętnego obywatela, konsumenta trudne do zrozumienia, więc myślę, że to będzie wymagać przy jego wdrażaniu podjęcia odpowiednich działań upowszechnieniowych. Projekt jest potrzebny, bo jak to już było powiedziane, nie chcę wchodzić w szczegóły, zgoda buduje i czym mniej mamy tych konfliktów, tym korzystniejsze jest to dla wszystkich - dla konsumentów, dla przedsiębiorców. Nakładają się również transgraniczne sprawy, czyli wchodzimy na rynek międzynarodowy. Szybkie załatwianie tych wszystkich sporów przynosi tylko korzyści, dlatego też chcę tutaj, pełen podziwu, wyrazić podziękowanie dla pana posła Antoniego Mężydły za ten ogromny wkład pracy, bo żeby przerobić w podkomisji praktycznie cały przedstawiony projekt, potrzebne były ogromne zaparcie i ogromny wysiłek. Wydaje się nam wszystkim dzisiaj po posiedzeniu komisji, że zostało to perfekcyjnie przeprowadzone. Polskie Stronnictwo Ludowe popiera te rozwiązania i oby jak najlepiej, jak najszybciej zostały one wdrożone do naszego codziennego życia. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni mam przyjemność przedstawić stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich. Projekt ustawy wynika z konieczności implementacji pakietu legislacyjnego, który został opublikowany 18 czerwca 2013 r. Pakiet legislacyjny ma pozwolić na właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego w Unii Europejskiej oraz zapewnić konsumentom rozstrzyganie sporów z przedsiębiorcami bez udziału sądu. Takie rozwiązanie jest korzystne zarówno dla konsumentów, jak i dla przedsiębiorców, którzy dotychczas na spory sądowe tracili niepotrzebnie wiele czasu i ponosili duże koszty. Dotychczas w Polsce funkcjonuje model mieszany systemu pozasądowego rozwiązywania sporów. System oparty jest na dwóch filarach: Inspekcji Handlowej obejmującej swym zasięgiem cały kraj, chodzi m.in. o mediację prowadzoną przez wojewódzkie inspektoraty Inspekcji Handlowej, oraz sądownictwie polubownym. Drugi z filarów tworzą tzw. podmioty ADR o charakterze sektorowym, utworzone dla rozwiązywania ściśle określonych sporów w konkretnych sektorach rynku. Do rozstrzygania sporów wykorzystują mediację, arbitraż bądź też obie z tych form. Rozwiązania te były rzadko wykorzystywane przez polskich obywateli. Zakres przedmiotowy projektu ustawy dotyczy sporów konsumenckich obejmujących zobowiązania umowne wynikające z umów sprzedaży oraz innych umów zawieranych z konsumentami. Projekt ustawy wprowadza przepisy, które mają zapewnić sprawiedliwe traktowanie stron podczas rozwiązywania sporów konsumenckich. Podczas prac w podkomisji wiele kontrowersji wzbudził fragment art. 13 ust. 1 i 2 dotyczący formy internetowej i nieinternetowej, w jakiej może być prowadzone postępowanie w sporze konsumenckim. Ten fragment budzi również nasze wątpliwości. W ustawie wprowadzono bardzo ważną regulację, która gwarantuje, że podczas trwania wszystkich rodzajów postępowań w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich nie będzie upływał termin przedawnienia roszczenia, które jest przedmiotem sporu. Trzeba również podkreślić, że proponowany sposób pozasądowego rozstrzygania sporów nie zamyka drogi do postępowania sądowego. Strony wybierają dobrowolnie sposób rozstrzygania sporu. W ustawie zostały również jasno określone obowiązki podmiotów uprawnionych do prowadzenia postępowań ADR, a także przedsiębiorców. W projekcie określono dodatkowe zadania prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, m.in. monitorowanie prawidłowego wykonywania obowiązków przez podmioty uprawnione do pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich. Koło Poselskie Wolni i Solidarni będzie głosowało za przyjęciem ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Gonciarz
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zgodnie z art. 17 projektu ustawy postępowanie ADR jest dla konsumentów nieodpłatne, lecz regulamin tego postępowania może przewidywać pobieranie od konsumentów opłat, jeżeli ich łączna wartość nie utrudnia nadmiernie konsumentowi dostępu do pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich. Proszę o wskazanie przesłanek pobierania opłaty, czyli możliwości zastosowania wyjątku od generalnej zasady, jaką jest nieodpłatność postępowania. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Grzegorz Piechowiak
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Niewątpliwie ta ustawa przyczyni się do tego, że te postępowania będą dużo szybsze, ale chciałbym zadać pytanie w związku z art. 14 ust. 1, który mówi, że podmiot uprawniony zapewnia to, że osoby prowadzące postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich będą posiadały wiedzę i umiejętności w dziedzinie pozasądowego lub sądowego rozwiązywania sporów, jak również ogólną znajomość prawa, a ust. 2 mówi, że minimalny poziom wiedzy i umiejętności będzie określony w regulaminie. Ponieważ wiemy, że pozasądowe spory to jest również mediacja i że jest już określone, kto może być mediatorem i jakie warunki musi spełnić, chciałem zapytać, co to znaczy ten ˝minimalny poziom wiedzy i umiejętności˝, kim ta osoba może być. Dziękuję bardzo.
Mówca: Iwona Michałek
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo! W art. 40 procedowanej ustawy zapisano, że wynik postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania spraw konsumenckich podmiot uprawniony przedstawia stronom w terminie 90 dni. Moje pytanie brzmi: Skąd te 90 dni? Czy to jest termin narzucony przez Komisję Europejską? Czy wnioskodawcy dysponują danymi dotyczącymi czasu rozpatrywania spraw w tej chwili? Czy te 90 dni jest realne? Dziękuję bardzo.
Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przy tak technicznej ustawie chciałbym też o taką jedną techniczną rzecz zapytać. Kiedy powstawały powiaty w 1999 r., przy starostwach powołano rzeczników praw konsumentów, którzy też w dużej mierze mieli się zajmować załatwianiem sporów konsumentów. Czy w świetle tej ustawy zmienia się pozycja tego rzecznika, czy zajdą jakieś zmiany, jeżeli chodzi o rzecznika praw konsumentów funkcjonującego na szczeblu powiatu? Dziękuję bardzo.
Mówca: Waldemar Buda
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja mam pytanie do wnioskodawców, do strony rządowej. Czy są przeprowadzone analizy, z których by wynikało, w jakim stopniu postępowanie pozasądowe konsumenckie odciąży sądy i usprawni postępowania w tych wszystkich sprawach, które do sądów trafiają, i jak to wpłynie na długość trwających postepowań? Dziękuję bardzo.
Mówca: Grzegorz Wojciechowski
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Konsumenci przy sporach konsumenckich spotykają się z coraz silniejszą drugą stroną. Firmy, z którymi się zderzają w przypadku sporów, są coraz większe, coraz silniejsze, często dalej położone, siedzibę mają daleko od miejsca zamieszkania konsumenta, więc te spory są utrudnione dla konsumenta i w związku z tym jest ich mniej. Sporów na pewno w tym wypadku będzie więcej, ale moje pytanie brzmi: Czy ta ustawa dostatecznie zabezpiecza równość stron w przypadku sporu konsumenckiego pomiędzy konsumentem a dużą firmą, która posiada dużą liczbę prawników, pełnomocników (Dzwonek), biegłych itd., którzy są w stanie występować w tym procesie? Dziękuję bardzo, panie marszałku.
Mówca: Antoni Mężydło
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym bardzo podziękować wszystkim klubom za merytoryczne podejście do tego przedmiotu projektu ustawy, do tego projektu ustawy i sprawozdania komisji, które zostało ocenione bardzo pozytywnie. Tu niektóre pochlebstwa, szczególnie te, które pod moim adresem skierował Mieczysław Kasprzak, być może są uprawnione, ale to nie tylko dla mnie. One najbardziej są uprawnione dla Biura Legislacyjnego, które podjęło się trudnej przeprawy przez tę ustawę, jak również dla prezes UOKiK-u, która zgodziła się na takie procedowanie i dostosowała się do warunków, które komisja narzuciła, również powinny być skierowane do wszystkich panów posłów członków podkomisji. Tu widzę pana posła Pawła Lisieckiego, ale również innych, którzy bardzo przychylnie traktowali te uwagi Biura Legislacyjnego i akceptowali te zmiany. Myślę, że rzeczywiście mamy dzisiaj dobrze sformułowany projekt ADR-owski. Mam nadzieję, że przysłuży się on naszemu rynkowi i będzie chronił konsumentów, ale również będzie pomagał przedsiębiorcom. Praca była rzeczywiście trudna, to były wielogodzinne nasiadówki ze względu na termin, bo ten projekt ustawy długo się tworzył. Konsultacje międzyresortowe i społeczne trwały dosyć długo. Być może te miękkie regulacje byłyby bardziej elastyczne, natomiast my - również ze względu na przyzwyczajenia itd. - lubimy twarde regulacje prawne, twarde przepisy, a nie takie rozmiękczone. Również nasza obecność tutaj, w Sejmie, wytworzyła to, iż mimo że dzisiaj na świecie jest moda na miękkie regulacje prawne, to jednak my zachowujemy ten system twardych przepisów prawa, norm prawnych, a nie opisowych przepisów. Bardzo serdecznie wszystkim dziękuję. Największe podziękowania należą się przedstawicielom Biura Legislacyjnego, którzy stale pracowali w zespole trzyosobowym. Ta praca włożona nie tylko w czasie posiedzeń podkomisji, ale również w okresie między posiedzeniami komisji naprawdę była bardzo żmudna i wyczerpująca, tak więc wszystkim bardzo serdecznie dziękuję. Dziękuję również za zrozumienie i niewnoszenie poprawek do tego sprawozdania, bo to sprawozdanie naprawdę jest już bardzo dobrze dopracowane. Dziękuję bardzo, panie marszałku. (Oklaski)
Mówca: Leszek Dobrzyński
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Najpierw zaznaczmy, że przedstawiony tutaj projekt to jest uzupełnienie tych zmian, które już od ponad roku funkcjonują w tak naprawdę nowo powołanej Agencji Mienia Wojskowego. Nam przedstawiono projekt krótki, lecz niezwykle istotny, którego sednem jest kilka zmian w funkcjonowaniu właśnie tejże Agencji Mienia Wojskowego. A więc zmianie ulegają przepisy o obsadzaniu stanowisk kierowniczych, o czym była tutaj przed chwilą już mowa. I tak wedle tego projektu wnioskodawcy wskazują, słusznie skądinąd, że w agencji wykonywanie zadań na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa, a w tym obrót z zagranicą towarami oraz technologiami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, przechowywanie i obrót materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym i policyjnym, a także współpraca z przedsiębiorstwami i przedsiębiorcami realizującymi powyższe czynności wymaga umożliwienia prezesowi Rady Ministrów powoływania i odwoływania na wniosek ministra obrony narodowej prezesa Agencji Mienia Wojskowego, a co za tym idzie, rezygnacji z dokonywania naboru w trybie otwartym i konkurencyjnym, czyli konkursu. Następnie, schodząc w dół w hierarchii zarządzania agencją, prezes otrzymał możliwość szybkiego i efektywnego dobierania kadry, co oczywiście również będzie konsekwencją rezygnacji z przeprowadzanych konkursów. Następnym punktem dosyć istotnym jest punkt dotyczący zmian przepisów umożliwiających Agencji Mienia Wojskowego aktywniejsze wejście na rynek handlu uzbrojeniem i sprzętem wojskowym. To również jest dopełnienie tych przepisów, które w lipcu ub.r. zostały wprowadzone. Projekt precyzuje również kompetencje dyrektorów oddziałów regionalnych agencji, usuwając tym samym wątpliwości interpretacyjne, jakie zostały właśnie przez ten okres od lipca ub.r. zasygnalizowane. Ulega również zmianie sprawa przedstawienia planu finansowego. Wedle tego projektu agencja będzie przedstawiała jednolity plan finansowy, nie zaś zbiór regionalnych planów finansowych. Warto by jeszcze zaznaczyć, że doprecyzowane zostały, jeżeli chodzi właśnie o plan finansowy, przepisy, które umożliwią korekty tegoż planu. Szanowni państwo, reasumując, przedstawiony nam projekt pozwala usprawnić działalność Agencji Mienia Wojskowego i przekształcić ją w nowoczesny i sprawny urząd, zdolny do efektywnej współpracy z Ministerstwem Obrony Narodowej oraz z innymi ministerstwami i podmiotami gospodarczymi, podmiot zdolny do efektywnego uczestnictwa w realizowaniu zadań i wspomagania polskiego przemysłu zbrojeniowego, a co za tym idzie, polskiej polityki obronnej. Dodam na końcu, że od nas samych zależy, czy chcemy, aby Agencja Mienia Wojskowego kojarzyła się głównie z wyprzedażą gruntów i zabudowań po zlikwidowanych garnizonach albo z handlem starymi kalesonami i pantoflami gimnastycznymi, czy też chcemy, aby stała się sprawnym instrumentem na miarę wyzwań. Klub Prawo i Sprawiedliwość będzie wspierał te rozwiązania. Dziękuję.
Mówca: Sławomir Nitras
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy, który został zaprezentowany, nie powinien nazywać się projektem ustawy o Agencji Mienia Wojskowego, powinien nosić nazwę: ustawa o wzięciu w jasyr agencji i jej pracowników, ponieważ ta ustawa całą instytucję oraz właśnie jej pracowników bierze, oddaje w swego rodzaju niewolę ministrowi Macierewiczowi. Nie będą już obowiązywały żadne konkursy, jakiekolwiek zasady przy zatrudnianiu i zwalnianiu, nie będzie obowiązywał Kodeks pracy, a mówimy o pracownikach, a nie o niewolnikach. Posunęliście się tak daleko, że zapisaliście w ustawie, iż zwolnieni nie będą mieli prawa pójść nawet do sądu pracy. Wczoraj byliśmy świadkami wielkiego spektaklu, podczas którego pani premier dzielnie do późnych godzin nocnych walczyła z desantem pana Misiewicza na Polską Grupę Zbrojeniową. Ten desant był możliwy tylko dlatego, że państwo zlikwidowaliście zasady, zasady zatrudniania i zasady kompetencji. Dzisiaj po tym spektaklu pani premier likwidujecie te same zasady w Agencji Mienia Wojskowego i wykorzystujecie do tego Sejm. To jest nieprzyzwoite. To jest nieprzyzwoite, żeby Izbę, w której powinniśmy stanowić dobre prawo, Izbę, która powinna stać na straży obywateli, wykorzystywać do takiego niecnego procederu. Sejm to nie jest fabryka do produkcji Misiewiczów. I nie możemy jako Platforma Obywatelska na to się zgodzić i przyłożyć do tego ręki. Naszej zgody na taką ustawę nie będzie. Dziękuję. (Oklaski)