Mówca: Anna Kwiecień
Data: 2016-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wczoraj w katedrze radomskiej zakończyły się uroczystości pogrzebowe abp. Zygmunta Zimowskiego. W swoim dzisiejszym wystąpieniu chciałabym przybliżyć państwu postać arcybiskupa, postać wyjątkową, która już na stałe wpisała się w historię diecezji radomskiej. Arcybiskup Zygmunt Zimowski urodził się 7 kwietnia 1949 r. w Kupieninie jako syn Stanisława i Marii. Po uzyskaniu w 1967 r. świadectwa dojrzałości wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie. Święcenia kapłańskie przyjął 27 maja 1973 r. w Tarnowie. W 1975 r. został skierowany na studia specjalistyczne z zakresu teologii dogmatycznej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Tam uzyskał licencjat z teologii pt. ˝Pneumatologiczny wymiar Konstytucji dogmatycznej˝. Następnie, zgodnie z wolą biskupa tarnowskiego Jerzego Ablewicza, kontynuował studia w Innsbrucku w Austrii. Od 1 lutego 1983 r. rozpoczął pracę w watykańskiej Kongregacji Nauki Wiary, równolegle pomagając w duszpasterstwie w parafii pw. Matki Bożej Dobrej Rady w Rzymie, a od 1991 r. pełnił funkcję kapelana w Domu Macierzystym Sióstr Benedyktynek. Biskupem radomskim został mianowany przez św. Jana Pawła II w Wielki Czwartek 28 marca 2008 r. Funkcję tę pełnił do 2009 r. W 2008 r. abp Zimowski zwołał Synod Diecezji Radomskiej, którego celem było zwiększenie uczestnictwa parafian we mszach św., zatrzymanie młodych ludzi w Kościele. Pragnął zwiększyć liczbę rad parafialnych, które mają duży wpływ na życie duchowe parafian i ich działalność na rzecz rozwoju Kościoła. Przez 19 lat współpracował z kard. Ratzingerem w watykańskiej Kongregacji Nauki Wiary. W 2009 r. papież Benedykt XVI powołał go na stanowisko przewodniczącego Papieskiej Rady do spraw Służby Zdrowia i Duszpasterstwa Chorych i podniósł go do godności arcybiskupa. Arcybiskup Zygmunt Zimowski wrócił do Watykanu. 4 maja 2011 r. został członkiem Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, a rok później Kongregacji do spraw Biskupów. Podstawowym zadaniem Papieskiej Rady do spraw Służby Zdrowia i Duszpasterstwa Chorych jest promowanie badań i działalności prowadzonych przez międzynarodowe organizacje, grupy i stowarzyszenia katolickie w dziedzinie zdrowia. Wcześniej funkcjonowała ona jako Komisja do spraw Duszpasterstwa Służby Zdrowia i stanowiła część Papieskiej Rady do spraw Świeckich. Komisja koordynowała działania różnych instytucji kościelnych zajmujących się służbą zdrowia i jej problemami oraz wyjaśniała i rozpowszechniała nauczanie Kościoła w tej dziedzinie. Te zadania podjęła również po podniesieniu jej do rangi Papieskiej Rady do spraw Duszpasterstwa Służby Zdrowia. Jednym z jej zadań jest także przygotowanie obchodzonego 11 lutego Światowego Dnia Chorego. Zadanie to zlecił Jan Paweł II w 11. rocznicę zamachu na swoje życie. Arcybiskup Zimowski był bardzo zaangażowany w działania rady. Zawsze starał się czynnie uczestniczyć we wszystkich wydarzeniach i przekazywać parafianom swoją wiedzę i dobrą radę. Arcybiskup pytał: Dlaczego Matka Boża od czasu do czasu opuszcza niebo i przychodzi do ludzkości? Bo Ona chce przypominać nam, że istnieje niebo, że nie można odrywać ziemi od nieba, a dziś niektórzy chcieliby oderwać ziemię od nieba. Nie dajmy sobie oderwać ziemi od nieba. Arcybiskup wskazywał na trzy wymiary odpowiedzialności, jakie powinny realizować się w cierpieniu przeżywanym przez chorego. To odpowiedzialność za siebie i swoje zbawienie, odpowiedzialność za innych na wzór pouczenia św. Pawła: jedni drugich brzemiona noście, i odpowiedzialność za Kościół. To my tworzymy Kościół. Czasami słyszymy głosy: Chrystus tak, Kościół nie. Jaka to niekonsekwencja. Kościół narodził się przecież z przebitego boku Chrystusa. Tam narodziły się sakramenty, a wśród nich także ten, sakrament chorych, który dziś przyjmujemy. Trzeba nam kochać Kościół. (Dzwonek) Trudno iść do celu w pojedynkę. To wszystko mówił abp Zimowski. Odszedł 12 lipca, tuż przed północą. Niedawno został odznaczony przez prezydenta Andrzeja Dudę Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Arcybiskup zmarł w szpitalu w Dąbrowie Tarnowskiej po długiej chorobie nowotworowej jako piękny przykład kapelana ludzi chorych, ludzi, którzy odchodzą w cierpieniu. W ostatnim momencie, na kilka godzin przed jego śmiercią zdążył do niego zadzwonić osobiście papież Franciszek. Ojciec Święty udzielił mu swego błogosławieństwa oraz zapewnił chorego arcybiskupa o swojej łączności duchowej oraz o modlitwie. My także zawsze będziemy pamiętać o abp. Zygmuncie Zimowskim. (Oklaski)