Mówca: Zdrowia Konstanty Radziwiłł
Data: 2016-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Proszę państwa, strajk ma to do siebie, że odbywa się według określonych przepisów prawa. Tym prawem jest przede wszystkim ustawa o rozwiązywaniu sporów zbiorowych. I chciałem państwa poinformować, że ten strajk jest, można powiedzieć, kulminacją sporu zbiorowego, który rozpoczął się 8 grudnia 2014 r. To nie jest nic nowego. Został on zapoczątkowany pod jednym tylko postulatem. (Poseł Kazimierz Plocke: Przez Platformę.) Jedyny postulat organizacji zakładowej Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych to było 35% podwyżki wynagrodzenia zasadniczego pielęgniarek w stosunku do poziomu wynagrodzeń właśnie z tamtego dnia - 8 grudnia 2014 r. Postulat ten, mimo wprowadzanych od tamtego czasu podwyżek, nie jest zmieniany przez następne 1,5 roku, aż do 27 maja, czyli czwartego dnia strajku. We wrześniu 2015 r. odbywa się referendum strajkowe. To znaczy to referendum to też jest taka trochę dziwna sprawa. Ono się odbyło, ale dokładna data, frekwencja, precyzyjny wynik głosowania nie są nikomu znane, nie ma żadnego protokołu z tego faktu. We wrześniu, tu już było to wspominane, dochodzi do porozumienia między Ogólnopolskim Związkiem Zawodowym Pielęgniarek i Położnych na poziomie ogólnokrajowym i ministrem zdrowia. Pod porozumieniem widnieją podpisy zarówno przewodniczącej Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych, ówczesnej prezes Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, ówczesnego prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, jak i ówczesnego ministra zdrowia. Nastąpiło to 23 września 2015 r. To porozumienie zostało przez stronę rządową wypełnione, zgodnie z tym zostało opublikowane rozporządzenie nowelizujące rozporządzenie o ogólnych warunkach umów. Ze strony Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych było takie zobowiązanie w tym porozumieniu, że, po pierwsze, związek zawiesi od dnia 30 września ogólnopolską akcję protestacyjną - pod warunkiem, który został spełniony, nie będę już wszystkich tych sformułowań cytował - i ta akcja została zawieszona, po drugie, zakończy ogólnopolską akcję protestacyjną najpóźniej w terminie 7 dni od dnia podpisania rozporządzenia, i to zostało zrobione, i, to trzeci punkt, związek zawodowy zobowiązał się wówczas, że niezwłocznie po zakończeniu ogólnopolskiej akcji protestacyjnej, co zostało zrealizowane w pkt 2, podejmie działania zmierzające do zakończenia sporów zbiorowych prowadzonych przez zakładowe organizacje związkowe Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych w części dotyczącej warunków wynagradzania. Wydaje się niestety, że po stronie związku ten punkt trzeci nie jest realizowany, bo w bardzo wielu szpitalach trwają spory zbiorowe takie jak ten w Centrum Zdrowia Dziecka. Mimo tego, co się wydarzyło, mimo że w 100% wywiązujemy się - pomimo pewnych wątpliwości, które zgłaszały środowiska pielęgniarskie wtedy, kiedy rząd się zmienił - realizujemy zobowiązanie podpisane przez mojego poprzednika, zobowiązanie w postaci rozporządzenia ministra zdrowia, które, przypominam, gwarantuje pielęgniarkom 400-złotową podwyżkę przez pierwszy rok obowiązywania tego przepisu, 800-złotową przez następny rok, 1200-złotową przez kolejny i w czwartym roku 1600-złotową, przy czym wielokrotnie zapewniałem panie pielęgniarki, z którymi spotykałem się wielokrotnie od początku mojego urzędowania, że to zobowiązanie rządu nie jest zagrożone... I nie jest. Realizujemy to tak, jak to zostało zapisane zgodnie z wcześniejszym ustaleniem między rządem i związkiem zawodowym. W dniu poprzedzającym rozpoczęcie strajku, czyli 23 maja, o godz. 9 odbyło się pierwsze spotkanie z dyrekcją Centrum Zdrowia Dziecka w sprawie postulatu - jednego, o którym mówiłem - związku zawodowego. Dopiero na kilkanaście godzin przed rozpoczęciem strajku, ok. godz. 14.50 w dniu poprzedzającym strajk, związek zawodowy poinformował centrum, że strajk przybierze aż tak radykalną formę, jak to się stało. Proszę państwa, tutaj trzeba powiedzieć, że jest to sytuacja, która zdarza się tak naprawdę po raz pierwszy w historii polskiej służby zdrowia, taka, że pracownicy medyczni odchodzą, nie, jak to się mówi, od łóżek pacjentów, ale od pacjentów, od najciężej chorych dzieci. Jest to nasz wspólny dramat. Myślę, że powinniśmy się tym martwić nie tylko w kontekście tego, co... (Poseł Krystyna Skowrońska: A kiedy pan był tam?) ...się dzieje w Centrum Zdrowia Dziecka, ale w kontekście, powiedziałbym, pewnego przekroczenia granicy, która dotychczas nie była przekraczana. Niestety granicę przekroczyły panie pielęgniarki. I to jest coś, co trzeba zauważyć. To jest coś, co budzi moje osobiste... (Poseł Cezary Tomczyk: Waszą arogancję też trzeba zauważyć.) ...zaniepokojenie i lęk przed tym, co będzie nas czekało dalej. Oczywiście, tak jak pani premier mówiła, pracownicy, w tym także pielęgniarki, mają prawo do domagania się swoich praw, w tym także do tych bardziej radykalnych form domagania się ich czy protestowania, ale zarówno zgodnie z odpowiednim prawem, które mówi, że granicą tego jest bezpieczeństwo, m.in. bezpieczeństwo zdrowia i życia, jak i, wydaje się, w kontekście zawodów medycznych jest również druga bariera, tj. kierowanie się przede wszystkim, na pierwszym miejscu, dobrem chorych, tutaj szczególnych chorych. O 7 rano 24 maja rozpoczęcie strajku, ok. 2/3 pielęgniarek odchodzi od łóżek dzieci. Obecność pielęgniarek została ograniczona do oddziałowych i jednej pielęgniarki w oddziale. To oczywiście nie zapewnia odpowiedniej opieki, w związku z tym natychmiast organizują się inni pracownicy, przede wszystkim lekarze, którzy zajmują się dziećmi poprzez zwiększenie obsady na wszystkich zmianach i dyżurach. Dyrekcja zwiększyła tę liczbę lekarzy w oddziałach z uwagi na bezpieczeństwo. Mali pacjenci, których stan wymagał dalszej ich hospitalizacji - zwracam uwagę, że w Centrum Zdrowia Dziecka, ze względu na jego specyfikę, jest bardzo dużo pacjentów 1, 2, 3-dniowych, a więc takich dzieci, które leżą dłużej, jest stosunkowo niewiele - powtarzam, ci, których stan wymagał dalszej ich hospitalizacji, a istniała możliwość przekazania ich do innych placówek, zostali tam przekierowani. Przy okazji chciałem bardzo podziękować wszystkim tym dyrektorom szpitali, a także ordynatorom oddziałów - bo, tak jak powiedziałem, załatwialiśmy to po prostu z godziny na godzinę, ˝ręcznie˝ - za daleko idącą gotowość do współpracy. Na pierwszym miejscu wymienię tutaj dyrektora szpitala uniwersyteckiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, to szpital przy ul. Trojdena, który od razu przyjął niektóre dzieci, tak żeby możliwe było kontynuowanie ich leczenia. Pacjenci, którzy pozostali w centrum, mają zapewnioną właściwą opiekę, głównie przez personel lekarski. W Centrum Zdrowia Dziecka mimo strajku przez cały ten okres przebywa od 200 do 300 dzieci, ich liczba jest zmienna. Natychmiast po rozpoczęciu strajku o godz. 9 dyrekcja podjęła rozmowy i negocjacje z pielęgniarkami. W tym samym dniu, kiedy strajk się rozpoczął, rzecznik praw dziecka napisał do mnie z prośbą o spotkanie, a jednocześnie zawiadomił prokuraturę, z prośbą o zbadanie, czy nie dochodzi do złamania prawa. 25 maja dyrekcja centrum kontynuuje negocjacje z protestującymi. 26 maja po trwających całą noc negocjacjach strajkujące przedstawicielki związków zawodowych odrzucają propozycję podwyżki wynagrodzenia średnio o 90 zł brutto, co oznaczałoby faktyczną podwyżkę średnio o 130 zł, uwzględniając wszystkie dodatki, które są uzupełnieniem wynagrodzenia podstawowego pielęgniarek. Dyrekcja proponowała szczególnie, aby skierować tę podwyżkę do pielęgniarek najmniej zarabiających. To są najmłodsze pielęgniarki. Wysoka Izbo, tutaj trzeba na marginesie poinformować państwa, że Centrum Zdrowia Dziecka jest dosyć specyficzną placówką, jeśli chodzi o rozłożenie akcentów czy wysokość wynagrodzeń pielęgniarek, o których zaraz powiem. Można powiedzieć, że tak jak starsze pielęgniarski z dłuższym stażem zarabiają więcej niż przeciętnie w innych szpitalach, tak młodsze pielęgniarki zarabiają mniej niż w innych szpitalach. Efektem tego jest mała atrakcyjność centrum dla pielęgniarek kończących szkoły i poszukujących pracy. Dyrekcja w związku z tym zwróciła się, ponieważ był ten postulat, nieformalny postulat strajkowy, ale postulat, aby bardziej jeszcze niż dotychczas - bo trzeba powiedzieć, że te działania są prowadzone od zawsze - próbować pozyskać większą liczbę pielęgniarek do pracy w centrum, żeby właśnie zasilić tą podwyżką te pielęgniarki czy te grupy pielęgniarek, które dopiero przychodzą do pracy jako najmłodsze. A teraz trochę o tych wynagrodzeniach. Proszę państwa, wszystkie kwoty, które podaję, to są oczywiście kwoty brutto, bo takimi operujemy. Te kwoty są zsumowaniem wszystkich dość licznych elementów wynagrodzenia pielęgniarki. To są takie elementy jak: wynagrodzenie zasadnicze, dodatek stażowy, dodatek za pracę w nocy, dodatek za pracę w dni świąteczne, premie. Jak to wszystko się zsumuje, to proszę państwa, średnie wynagrodzenie pielęgniarki w Centrum Zdrowia Dziecka wynosi 4940 zł. Ponieważ niektórzy bardziej biegli w matematyce wiedzą, że średnia nie zawsze obrazuje to, co się dzieje, to podaję medianę. Mediana, czyli można powiedzieć ważona średnia, wynosi 4800 zł brutto miesięcznie. Tylko 6% pielęgniarek, tych właśnie zwykle z najkrótszym stażem zarabia poniżej 3 tys. 20% pielęgniarek zarabia od 3 do 4 tys., 32% - od 4 do 5 tys., 25% - od 5 do 6 tys., a 17% pielęgniarek w Centrum Zdrowia Dziecka zarabia powyżej 6 tys. zł brutto. (Poseł Andżelika Możdżanowska: Za ile godzin?) W dniach 28-29 maja, podczas kolejnych dni negocjacji dyrekcja uwzględniła wszystkie pozapłacowe postulaty protestujących - na marginesie mówiąc, pozapłacowe to nie znaczy niemające konsekwencji finansowych - mimo że pojawiły się dopiero podczas trwania strajku i nie były wcześniej przedmiotem sporu zbiorowego. Instytut zobowiązał się m.in. do: automatycznego wliczania do podstawy wynagrodzenia przyszłych podwyżek z rozporządzenia dotyczącego kolejnych dodatków z września ubiegłego roku, czyli kolejnych 400-złotowych podwyżek, włączania pielęgniarek - tak na marginesie, w Centrum Zdrowia Dziecka panie pielęgniarki jako jedne z nielicznych w całej Polsce mają już od początku wliczany ten dodatek do wynagrodzenia zasadniczego - do zespołów badawczych w projektach naukowych z konsekwencją w postaci wynagrodzenia za to, dokonywania wspólnych ze związkiem zawodowym przeglądów zatrudnienia dwa razy w roku i w oparciu o ich wyniki dostosowywania obsady pielęgniarskiej, ustalenia maksymalnego limitu godzin nadliczbowych znacznie niższego niż ustawowy oraz dodatku wypłacanego do godzin nadliczbowych wyższego o 50% od ustawowego. I wreszcie, zwłaszcza w kontekście przedłużającego się strajku, bo to kwota coraz wyższa, zapłacenia protestującym wynagrodzenia za czas strajku. To jest lista nawet nie wszystkich pozapłacowych postulatów, poza tym sporem zbiorowym, który jest w końcu formalnie prowadzony według określonych zasad. W zasadzie wszystkie postulaty, które były zgłaszane w ciągu kolejnych dni - też nie jako pakiet, tylko w sposób, można powiedzieć, zaskakujący dla dyrekcji, bo często w sposób zmienny, czasem jedne postulaty się pojawiały, inne znikały i odwrotnie - już kilkakrotnie były uzgodnione. 30 maja Rada Naukowa Centrum Zdrowia Dziecka zwróciła się z apelem do strajkujących o zmianę drastycznej formy protestu, jaką jest odejście od pacjentów. Rada uznała, że dalsze odmawianie leczenia chorych stanowi poważne zagrożenie dla dzieci. 31 maja strajkujące pielęgniarki otrzymują kolejną ofertę podwyżki, tym razem już do 250 zł brutto do wynagrodzenia zasadniczego. To oznacza, proszę państwa, ok. 360 zł, uwzględniając dodatki, które są naliczane do tej kwoty podstawowej. Ze względu na dobro dzieci, potrzebę zapewnienia ciągłości funkcjonowania centrum oraz mając na uwadze zapowiedzi ze strony Ministerstwa Zdrowia dotyczące zmiany wyceny procedur pediatrycznych, które są wycenione bardzo nisko - i trzeba powiedzieć, że wśród innych procedur gorzej niż inne - dyrekcja zdecydowała się na tę bardzo kosztowną propozycję, która, mówiąc szczerze, w kontekście tego, co pani premier już pokazywała, a dodatkowo trzeba powiedzieć, że w tym ogromnym długu są też środki, które mają charakter długu wymagalnego, tak na marginesie, który na szczęście udało się ograniczyć po tej pożyczce 100 mln w styczniu, ale nie zlikwidować zupełnie, to wszelkie propozycje ze strony dyrekcji obarczone są ogromnym ryzykiem utraty płynności przez Centrum Zdrowia Dziecka, na co zwracam uwagę. Tak że te dyskusje czy negocjacje odbywają się naprawdę na granicy bezpieczeństwa. Większa podwyżka niż te 250 zł średnio oznaczałaby po prostu całkowitą utratę płynności, i to już w krótkim czasie. Propozycja, mimo wstępnego zaakceptowania i wypracowania nawet tekstu wspólnego porozumienia, została ponownie odrzucona przez panie pielęgniarki. 1 czerwca z inicjatywy dyrekcji Centrum Zdrowia Dziecka odbyło się spotkanie z zarządem związku pielęgniarek i położnych, podczas którego podjęto kolejną turę rozmów dotyczącą zażegnania konfliktu. Strajkujące zostały poproszone o zgłoszenie w jakiś uporządkowany sposób postulatów pozapłacowych. Związek zaproponował wówczas kolejny postulat - wprowadzenia do porozumienia rozwiązań wzmacniających rolę pielęgniarek oddziałowych. Propozycja ta została zaakceptowana przez dyrekcję, ale strajkujące nie zgodziły się na zakończenie lub zawieszenie strajku oraz przyjęcie kompromisowych propozycji płacowych. 2 czerwca przedstawicielki związku zawodowego poinformowały, że rozważają przeprowadzenie referendum w sprawie zaostrzenia formy protestu - całkowitego opuszczenia pacjentów najciężej chorych, bo dotychczas, oprócz oddziałowych i jednej pielęgniarki na oddziale, w tych oddziałach, gdzie są najciężej chore dzieci, strajk nie przybrał takiego charakteru. Na szczęście pielęgniarki wycofały się z tej decyzji. Do strajkujących w tym dniu dotarł list podpisany przez 359 pracowników centrum, nie pielęgniarek, którzy obawiają się konsekwencji, jakie strajk ma dla pacjentów oraz funkcjonowania centrum i jego stabilności finansowej. Zwracają uwagę strajkujących, że instytut to miejsce pracy różnych grup zawodowych, dla których brak wynagrodzenia lub utrata stanowisk pracy będzie osobistym dramatem. 3 czerwca z inicjatywy dyrekcji centrum odbyło się spotkanie z zarządem związku, podczas którego podjęto kolejne rozmowy dotyczące zakończenia sporu i strajku. Bez rezultatu. Przewodnicząca komitetu strajkowego niezgodnie z prawdą informuje w mediach o braku kontaktu ze strony dyrekcji. Chciałem tutaj, Wysoka Izbo, zaznaczyć, że na miejscu praktycznie dyrekcja jest ciągle obecna, rozmowy toczą się we wszystkich, najbardziej nieprawdopodobnych godzinach, często w nocy, a także że, praktycznie rzecz biorąc, ciągle, od początku strajku do dzisiaj, na miejscu obecni są przedstawiciele Ministerstwa Zdrowia, co najmniej dwóch przedstawicieli, a także że w ciągu całego tego okresu, tak jak już zresztą pani premier mówiła, odbyły się wielokrotne spotkania zarówno ze strajkującymi w dużej sali wykładowej, tam gdzie panie siedzą, jak i z zarządem - spotkania już w tej chwili czterech przedstawicieli kierownictwa Ministerstwa Zdrowia, w tym ze mną dwukrotnie. (Poseł Bartosz Arłukowicz: A kiedy drugi raz?) 5 czerwca w południe przed instytutem odbyła się pikieta pod hasłem ˝Solidarni z dziećmi z Centrum Zdrowia Dziecka˝. Manifestujący trzymali kartki z napisami: solidarni z dziećmi, zmieńcie formę protestu, wróćcie do chorych dzieci. Z inicjatywy dyrekcji odbyło się kolejne spotkanie z zarządem związku, podczas którego podjęto kolejne rozmowy dotyczące zakończenia sporu i strajku. W spotkaniu kolejny raz uczestniczy jeden z wiceministrów. 6 czerwca dyrekcja po raz kolejny spotkała się z pielęgniarkami, które odrzuciły kolejną propozycję porozumienia. W centrum był obecny wiceminister zdrowia, który stwierdził, że nie wie, dlaczego pielęgniarki eskalują swoje żądania, skoro było już blisko porozumienia. Chcę zwrócić uwagę Wysokiej Izby, że za każdym razem kiedy mówię, że było blisko porozumienia, oznacza to sytuację, w której zespół negocjujący ze strony pań pielęgniarek i zespół negocjujący z dyrekcji dopracowują się wspólnego tekstu, który jest wypracowany we współpracy dwóch prawników z obu stron, i ten w zasadzie niebudzący już wątpliwości ani kontrowersji tekst jest następnie w niezrozumiały dla nikogo już tam na miejscu sposób odrzucany, i okazuje się, że niemożliwe jest podpisanie go. (Poseł Krystyna Skowrońska: Tak piszecie.) 6 czerwca wieczorem doszło do kolejnych rozmów między dyrekcją i pielęgniarkami, podczas których dyrekcja zaakceptowała propozycję złożoną przez pielęgniarki. Strajkujące poprosiły jednak o przełożenie podpisania - to jest też znaczące, proszę państwa - na dzień następny, nie podając racjonalnego uzasadnienia. Chcę zwrócić uwagę, że 1 dzień strajku w centrum oznacza stratę w wysokości 0,5 mln zł. Porozumienie było gotowe szóstego wieczorem i panie powiedziały, że prawdopodobnie po południu następnego dnia - czyli strajk będzie trwał mimo wypracowanego porozumienia - dopiero dojdzie do podpisania tego porozumienia. 7 czerwca rozpoczęła się kolejna tura negocjacji. Wcześniej pielęgniarki w informacji dla mediów powiedziały, że jeżeli dojdzie do porozumienia, to ze względu na bezpieczeństwo pacjentów, a nie - spełnienie ich żądań. Mówię o dniu wczorajszym. Został znowu przygotowany projekt porozumienia. W tej chwili czekamy. Prawdopodobnie o godz. 11 dojdzie do ponownego spotkania strajkujących z przedstawicielami dyrekcji, także w towarzystwie przedstawicieli Ministerstwa Zdrowia, jak ciągle. Szanowni Państwo! Sytuacja, jaką przedstawiłem, jest naprawdę trudna. Ona jest trudna i bez względu na to, co i w jaki sposób doprowadziło do niej, w tej chwili stoi przed nami po prostu wspólne zadanie doprowadzenia do tego, aby ten szpital rozpoczął pracę ponownie. Dramatyczna decyzja o ograniczeniu działania Centrum Zdrowia Dziecka, podjęta przez dyrekcję po porozumieniu ze mną, o zawieszeniu działania niektórych oddziałów, nie ma nic wspólnego z wolą, jak niektórzy mówią, zamknięcia, wygaszenia czy likwidacji Centrum Zdrowia Dziecka. Jest po prostu tak, że jeśli na oddziale leży jedno albo dwoje dzieci, a na innym oddziale też są dzieci, to podjęliśmy wspólnie decyzję, żeby zabezpieczyć personel, który jest do dyspozycji w oddziałach, które praktycznie nie działają, umieścić go na tych oddziałach, gdzie jeszcze są dzieci i potrzebują pomocy. To są decyzje dramatyczne, oczywiście w każdej chwili, podkreślam, w każdej chwili mogą być odwołane i odwieszenie funkcjonowania tych oddziałów jest możliwe praktycznie z chwili na chwilę. Wszystko jest w rękach pań pielęgniarek. Prosiłbym, mimo że ta debata, to przedstawienie, ta informacja odbywa się w izbie politycznej, wszystkich o maksimum powściągliwości w wypowiadaniu się na ten temat, bo wydaje się, że polityka wokół tego konfliktu w Centrum Zdrowia Dziecka nie służy rozwiązaniu tego konfliktu. (Poseł Krystyna Skowrońska: Trzeba było robić to wcześniej.) Tutaj naprawdę chodzi o ciężko chore dzieci i o nic więcej. Panie pielęgniarki mają w tej chwili... (Poseł Ewa Kopacz: Ale jakie propozycje?) ...przed sobą kolejną propozycję rozwiązania tego konfliktu, naprawdę maksymalnie wychodzącą naprzeciw ich oczekiwaniom, zarówno po stronie płacowej, jak i całej długiej listy innych spraw. W trakcie licznych spotkań, osobiście będąc na miejscu, zaproponowałem paniom pielęgniarkom, że zostanie ustanowiony taki pełnomocnik ministra zdrowia do spraw kontaktów ze środowiskiem pielęgniarskim... (Poseł Ewa Kopacz: Ale ma pan zespół w ministerstwie.) ...w Centrum Zdrowia Dziecka, jakby poza innymi różnymi miejscami, w których dochodzi do spotkań ze środowiskiem. Chodzi o to, żeby panie pielęgniarki z Centrum Zdrowia Dziecka, tego wyjątkowego szpitala, miały pewność, że istnieje specjalny nadzór, specjalna, powiedziałbym, troska o to, żeby tam dobrze się działo, ze strony ministra zdrowia. To jest dodatkowa gwarancja, dlatego że takie porozumienie, jeśli do niego dojdzie, będzie rzeczywiście wykonywane. W tej chwili dostrzegam szansę, że dzisiaj to porozumienie zostanie podpisane. Chociaż muszę państwu powiedzieć, że jednym z problemów, które jeszcze w tej chwili są zgłaszane przez panie pielęgniarki... Wśród warunków zakończenia tego protestu jest oczekiwanie ze strony dyrekcji, aby został zakończony nie tylko ten spór zbiorowy, pod którego rządami toczą się te negocjacje, ale także jeszcze jeden spór zbiorowy, w którym ten związek uczestniczy, spór zbiorowy pozostałych pracowników, też z dalekiej przeszłości, po prostu dlatego, że środowisko pielęgniarskie, o tym była już dzisiaj mowa, nie jest jedynym środowiskiem, ale ono po zakończeniu tego strajku, po podpisaniu tego porozumienia naprawdę będzie potraktowane w sposób szczególnie korzystny. Panie pielęgniarki chcą sobie zostawić coś w rodzaju takiego straszaka na dyrekcję w postaci jeszcze drugiego sporu zbiorowego, który jest tylko zawieszony, żeby można było powrócić do narzędzia, jakim jest strajk, w łatwy sposób. To jest nie do przyjęcie dla dyrekcji i myślę, że to jest zupełnie oczywiste. W tym zakresie dyrekcja ma także poparcie ministra zdrowia. Już kończę. Prosząc o to wsparcie, myślę, że powinniśmy się pochylić nad jakością tego, o czym już wspominałem, tzn. czegoś, co się nazywa umową społeczną. Ta umowa społeczna, proszę państwa, została zawarta przez poprzedniego ministra zdrowia. Została podpisana przez wszystkich, którzy uczestniczyli w tym konflikcie, mam na myśli porozumienie z 23 września. Umowa społeczna to jest coś, co wykracza daleko poza Centrum Zdrowia Dziecka, poza pacjentów. To jest pewnego rodzaju świętość, której powinno się przestrzegać. Nie chcę tutaj przywoływać starożytnych przysłów, które mówią o tym, że podpisanych umów należy przestrzegać, ale wydaje się, że jest to wartość, której warto, żebyśmy wszyscy razem poświęcili jakąś uwagę i ją chronili. Muszę powiedzieć, że panie pielęgniarki w tej chwili bardzo wyraźnie tę równowagę, która zapanowała we wrześniu ubiegłego roku, mimo dramatycznych okoliczności, w których została zawarta, naruszają. To jest coś, co należałoby zauważyć, także jeśli chodzi o polityków, dostrzegając wartość tego, żeby, krótko mówiąc, wtedy kiedy się umówimy, tego przestrzegać, a nie za każdym razem... (Poseł Krystyna Skowrońska: Gdzie są górnicy?) ...następnego dnia, za miesiąc, za pół roku wracać do tego tak, jakby nic nie było podpisane. To jest sytuacja, którą trudno zrozumieć. Mam nadzieję, że również po tej dzisiejszej rozmowie w Sejmie ta informacja czy ta prośba do pań pielęgniarek dotrze. Bardzo serdecznie dziękuję za uwagę. (Oklaski) (Poseł Krystyna Skowrońska: Gdzie są górnicy?)