PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Trybunał Konstytucyjny zajął się, powiedziałabym, dyskutowaną i bardzo dyskusyjną sprawą, która zawsze powodowała, że w momencie tworzenia regulacji prawnych zastanawiano się, na ile ktoś, kto prowadzi działalność gospodarczą, może swobodnie kształtować swoją sytuację, a na ile nie. Powiem szczerze, że pamiętam taki czas, kiedy nie było górnej granicy ubezpieczenia dla osób prowadzących działalność gospodarczą. Wtedy zdarzały się różne sytuacje. Teraz trybunał wytyka, i słusznie, na przykładzie sytuacji pewnego obywatela niesprawiedliwość, która - zgodnie z prawem - jest w zakresie świadczeń chorobowych. Różnicowane są prawa pracownicze do zasiłku chorobowego i uprawnienia dla osób niebędących pracownikami, ubezpieczonych fakultatywnie, jeśli chodzi o czas, w jakim trzeba być ubezpieczonym, ale również podstawa wymiaru zasiłku jest różna. Pracownik, który pracował niepełny miesiąc i zachorował, ma dopełnienie do miesiąca, jeśli chodzi o podstawę zasiłku, osoba fakultatywnie ubezpieczona - nie. Jest to szczególnie niesprawiedliwe w przypadku osób samozatrudnionych. Właściwie ta nazwa jest nieadekwatna. One samozatrudniają się, ale często nie z własnej woli i one na tym traciły. Kuriozalne jest to, że osoba, która była pracownikiem, przestała nim być, ubezpieczyła się dobrowolnie i zachorowała, bo o takich osobach mówimy, często jest w gorszej sytuacji niż osoba, która była pracownikiem, przestała nim być, nie jest ubezpieczona i zachorowała w tym samym czasie, co ta pierwsza. Ta druga osoba jest w lepszej sytuacji, jeśli chodzi o zasiłek, niż ta pierwsza. Taką nielogiczność po prostu musimy zlikwidować, dlatego jesteśmy za przyjęciem tego projektu ustawy, który rzeczywiście spowoduje, że będziemy mieć bardziej sprawiedliwe przepisy. To tyle, dziękuję bardzo. SLD oczywiście poprze ten projekt. (Oklaski)
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Najpierw takie słowo wstępne, panie ministrze. Myślę, że nadchodzi czas, żebyśmy podjęli przegląd ustaw o emeryturach i rentach i o systemie ubezpieczeń społecznych, bo chyba wszyscy mamy dość tej częstotliwości, jeśli chodzi o zmiany tych przepisów. Mam następujące pytanie. Otóż 10 czerwca otrzymałam list od obywatela. Dotyczy on możliwości wyciągania niesłusznie, wyłudzania pieniędzy z ZUS, jak pisze. Jeden problem przekażę panu ministrowi przy innej okazji, a teraz przeczytam fragment i poproszę pana ministra o ustosunkowanie się, jeśli można, to dzisiaj, jeśli nie, to na piśmie. Otóż ten pan pisze: Drugi sposób winien być już powszechnie znany od dwóch lat, ale okazuje się, że nic nie można zrobić. Dotyczy to też pań rozpoczynających prowadzenie działalności gospodarczej, które deklarują podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne w maksymalnej wysokości 250% przeciętnego wynagrodzenia - cytuję dosłownie - bo tak mogą, i po krótkim czasie przedstawiających zwolnienie, np. z powodu ciąży. Wystarczy właściwie, jak pisze ten pan, podjąć działalność na jeden dzień, np. w zakresie udzielania korepetycji członkom rodziny lub znajomym albo działalności związanej z Internetem, bo to trudno sprawdzić, opłacić składki za jeden dzień i stać się niezdolną do pracy. Daje to gwarancję utrzymania na przyzwoitym poziomie przez następny rok lub dłużej. Dlaczego tak musi być? Czy nie można by zmienić przepisów w ten sposób, że podstawę wymiaru zasiłku chorobowego dla osób podlegających ubezpieczeniu chorobowemu dobrowolnie ustalano by z 12 miesięcy, a w przypadku krótszego okresu ubezpieczenia - z podstawy (Dzwonek) w wysokości 60% przeciętnego wynagrodzenia, aż upłyną pozostałe miesiące brakujące do 12 miesięcy? Czy to taki wielki problem zmienić przepisy w ten sposób, żeby uniemożliwić wyłudzanie wspólnych pieniędzy? Dlatego w okresie szukania oszczędności wszędzie i wszelkich poddaję pod rozwagę możliwość niewielkich i zasadnych zmian w przepisach. Jeśli posłowie tego nie zrobią, to kto ma pilnować publicznych pieniędzy bez środków do tego? - nazwisko zachowuję do swojej wiadomości. Prośba o komentarz. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Państwo Ministrowie! Wysoka Izbo! Otóż wrócę do tego, o czym mówiłem wcześniej. W rzeczy samej te ustawy ubezpieczeniowe czasami rodzą bardzo poważne problemy. Czasami odnosi się wrażenie, że one są niekonsekwentne w swojej treści, czasami wręcz, można powiedzieć, że są sprzeczne, chociaż mają uzasadnienie, tak jak chociażby moment powstania ubezpieczenia, ten okres oczekiwania dla osób ubezpieczonych obligatoryjnie, osób ubezpieczonych fakultatywnie. Ale jeżeli w tej ustawie, nad którą dzisiaj debatujemy, o której dzisiaj mówimy, o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, kwestia dotycząca tych pracowników, innych osób, ubezpieczonych na wniosek, pracowników oczywiście obligatoryjnie, podstawa chociażby wymiaru składek została już uregulowana i raczej nie powinna czy też nie budzi większych kontrowersji, zresztą o tym mówiła w czasie wcześniejszego wystąpienia pani poseł, co do tej górnej granicy, to podstawa wymiaru zasiłku stanowi rzeczywiście, jak zauważył Trybunał Konstytucyjny, poważny problem. Moje pytanie sprowadza się do tego, o czym mówiłem wcześniej - rzetelnej, racjonalnej, rozsądnej legislacji, nie takiej szarpanej legislacji. Czy w istocie rzeczy w tym zakresie, o którym mówimy, co zresztą też odnosiłoby się do orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, który mówi: można różnicować, zresztą w tej ustawie te różnice są wyraźne, dla osób ubezpieczonych na wniosek i osób ubezpieczonych obligatoryjnie, czy w tym kontekście, o czym zresztą powiedział też Trybunał Konstytucyjny, propozycje - o ile takowe są, a jeżeli dobrze doczytałem się w opiniach załączonych do tego projektu, tak w rzeczy samej jest - ministerstwa są inne niż to, które zaproponował Senat? A jeżeli tak, to w jakim zakresie ta różnica by się mieściła? Czy powinniśmy nad tą ustawą procedować? Czy nie okaże się, że ta ustawa pójdzie do komisji, będziemy procedować, będzie drugie czytanie, uchwalimy ją, a ministerstwo zaproponuje coś, co pozostanie albo w sprzeczności z tym, co zaproponujemy, albo będzie tak dalece różne, że tak naprawdę cała nasza praca pójdzie na marne? W związku z tym bardzo proszę o odpowiedź, w jakim kierunku (Dzwonek), w jakim zakresie chce to regulować ministerstwo, jaki projekt w tej materii przygotowało. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Iwona Guzowska
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Podsumowanie może być tylko i wyłącznie krótkie i bardzo pozytywne. Udało się bardzo szybko, jak zauważył pan minister, przeprowadzić proces legislacyjny, w komisji również ta zmiana spotkała się z całkowitą akceptacją, co oczywiście nas bardzo cieszy w kontekście przyszłych zmian. Mam nadzieję, że wszystkie prace, które w naszej komisji będą dotyczyły tych pozytywnych zmian, będą równie szybko przebiegały. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Jakub Szulc
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedłożyć sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym oraz niektórych innych ustaw (projekt ustawy zawarty w druku sejmowym nr 1045 oraz sprawozdanie komisji zawarte w druku nr 1431). Wysoka Izbo! Sejm skierował projekt przedmiotowej ustawy do rozpatrzenia w dniu 6 lutego. Komisja Finansów Publicznych zajmowała się tym projektem na dwóch posiedzeniach, 7 lutego i 12 czerwca. Nad tym projektem trwały też prace w podkomisji stałej do spraw instytucji finansowych. Na posiedzeniu w dniu 12 czerwca komisja finansów zdecydowała się przedmiotowy projekt ustawy przyjąć i zarekomendować Sejmowi jego przyjęcie. Bardzo serdecznie dziękuję.
Mówca: Zbigniew Matuszczak
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt nowelizowanej ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym zakłada nałożenie na banki opłaty na fundusz uporządkowanej likwidacji. Zgodnie z projektem nowelizacji Bankowy Fundusz Gwarancyjny ma przygotowywać oraz przeprowadzać postępowania dotyczące właśnie tej uporządkowanej likwidacji banków. Nowela zakłada wprowadzenie w związku z tym nowej opłaty na tzw. fundusz uporządkowanej likwidacji banków. Maksymalna wysokość stawki opłaty ma wynieść nie więcej niż 0,2% aktywów ważonych ryzykiem banków, czyli tyle samo, ile proponowana w poprzednich projektach noweli dla funduszu stabilizacyjnego. Nowy projekt ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym zakłada, że jeden i drugi fundusz miałyby funkcjonować równolegle, razem z dotychczasowym funduszem wypłaty środków gwarantowanych. Zgodnie z projektem nowa opłata na fundusz uporządkowanej likwidacji mogłaby być traktowana jako koszt uzyskania przychodu. Zdaniem projektodawcy utworzenie funduszu powinno zwiększyć zaufanie małych i średnich przedsiębiorców oraz gospodarstw domowych do sektora bankowego. W przyszłości środki z funduszu mogłyby zostać wykorzystane również na restrukturyzację banków i uporządkowanie ich prawidłowej likwidacji. Nowe przepisy będą obowiązywać po 30 dniach od daty ich ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej popiera omawiany projekt ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jak już wspomniałem, 26 maja 2010 r. Komisja Europejska wskazała na potrzebę tworzenia funduszy zasilanych z opłat pobieranych od banków. Przedstawiona wówczas propozycja pobierania opłat od banków uzyskała akceptację rządów państw członkowskich podczas posiedzenia Rady Europejskiej 17 czerwca 2010 r. Szereg państw odpowiedziało na tę propozycję i wprowadziło różnego rodzaju opłaty i podatki bankowe już w roku następnym - 2011 r. Polska tego nie zrobiła, robi to dopiero po trzech latach od 2010 r. Pytanie: Dlaczego? Co spowodowało taką zwłokę, czy tylko chęć pozostawienia bardzo wysokich zysków w bankach, czy istnieją jakieś uzasadnione przyczyny? Bo na pewno nie trudna sytuacja banków, ponieważ akurat w tych latach banki osiągały ponadprzeciętne zyski. Przypominam, że były to zyski rzędu 15-16 mld zł netto. Drugie pytanie. Jakiś czas temu, około roku temu, wydawało się, że Unia Europejska będzie zmierzała w kierunku wprowadzenia na terenie Unii podatku FTT, podatku od transakcji finansowych, niemniej prace zostały zahamowane, na początku wskutek działań Wielkiej Brytanii, która w sposób oczywisty jako największe centrum finansowe nie była zainteresowana tym podatkiem, ale również z innych względów. Pytanie brzmi: Jaka jest, wedle wiedzy ministerstwa, szansa powrotu do koncepcji wprowadzenia powszechnego podatku FTT na terenie Unii Europejskiej? Dziękuję.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Mam pytanie do pana ministra i prośbę, żeby pan minister troszeczkę szerzej wyjaśnił tę decyzję. Mianowicie proponowaliśmy parokrotnie tradycyjny podatek bankowy, choćby okresowy, i sięgnięcie do kieszeni banków, zwłaszcza że nawet przy spowolnieniu banki zarabiają z roku na rok coraz więcej. Wymieniane były tu sumy. Zysk netto rzędu 17,5 mld zł o tym dobitnie świadczy. I mamy to rozwiązanie, które jest symbolicznym sięgnięciem do tej kieszeni. Skąd właśnie taki wybór? Nie dodatkowy, stały, choćby na 3-4 lata, dochód do budżetu, tak jak szacowaliśmy, rzędu przynajmniej 5-6 mld zł, ale symboliczne wsparcie funduszu stabilizacyjnego. Dlaczego jest taka decyzja ministerstwa? Druga kwestia związana jest z problemem, który był już poruszany w tej sali. Czy rzeczywiście dopiero teraz resort spodziewa się jakichś kłopotów w systemie bankowym w Polsce, bo przecież nie w polskim systemie bankowym, ale w systemie bankowym w Polsce, że uruchamia dopiero teraz ten podatek stabilizacyjny? Dziękuję bardzo.
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Warto było dzisiaj posłuchać sprawozdania i warto było wysłuchać głosu opozycji, która po raz pierwszy mówiła o tym, że cena energii elektrycznej spada. Warto było posiedzieć na tej sali i posłuchać, jak opozycja to mówi, bo jeszcze kilka miesięcy temu inaczej mówiono - że energia drożeje, jest coraz droższa, i trzeba w jakiś sposób wspierać tych najsłabszych. Z tego miejsca chciałbym serdecznie podziękować panu ministrowi Tomczykiewiczowi i rządowi za to, że w tym projekcie ustawy po raz pierwszy znalazł się zapis związany z odbiorcami wrażliwymi. Do tej pory nie było takiego zapisu. Dzisiaj to zadanie bierze na siebie rząd, czyli pojawia się wypłata dodatku energetycznego jako zadanie administracji rządowej, które wykonywać będzie samorząd. I wszystko fajnie, dopóki nie wgłębimy się w szczegóły, ale one pewnie w trakcie realizacji tej ustawy będą wychodziły na wierzch. Otóż okazuje się, że to zadanie będzie realizowane przez samorząd, a na ten dodatek, czyli na koszty realizacji tego zadania przez gminy, przeznaczono 2%. Chciałbym pana ministra zapytać: Czy to jest jakoś mierzalne, że rząd zgodził się na te 2%, czy są tutaj możliwości korekty? I drugie pytanie jest takie. Wydatki na dodatki energetyczne ustalono bardzo sztywno. W poszczególnych latach, od roku 2014 do roku 2023, jest to od 115 mln do 155. Chciałbym zapytać: Czy ta kwota będzie rewaloryzowana? Czy ona jest tym jednoznacznie sztywnym wydatkiem, który będzie realizowany w danym roku, a którego kontrolą będzie zajmował się minister gospodarki? Czy będzie dochodziło, tylko w sytuacjach trudnych, kiedy tych środków będzie brakowało, do obniżenia wielkości tego dodatku? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Szczerski
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pierwsze pytanie mam do pana marszałka, bo jest dla mnie rzeczą nieustannie zadziwiającą, dlaczego do tego projektu po raz drugi podchodzimy i po raz drugi procedowany jest on w Izbie niezgodnie z trybem przewidzianym dla prawa implementującego prawo Unii Europejskiej, mimo że w pierwszym zdaniu uzasadnienia do tego projektu napisane jest jak byk, że ten projekt ma implementować prawo Unii Europejskiej. Tymczasem jest on procedowany nie w trybie przewidzianym dla implementacji prawa europejskiego, tylko w trybie zwykłym. Gdyby pan marszałek był łaskaw powiedzieć, dlaczego marszałek Sejmu podjął taką decyzję, żeby ten projekt nie był procedowany w trybie odpowiednim dla prawa europejskiego, bo to jest rzecz, która mnie nieustannie zadziwia, muszę powiedzieć. Drugi raz do tego podchodzimy i drugi raz jest to samo. Do pana ministra mam następujące pytania, ponieważ, jak tutaj było już powiedziane, procedujemy nad tym projektem w związku z gilotyną, czyli czymś, co nam grozi ze strony Trybunału na wniosek Komisji. Po pierwsze, czy musiało do tego dojść, że procedujemy pod presją czasu? Dlaczego rząd nie wywiązał się z implementacji trzeciego pakietu energetycznego? Po drugie, czy pan minister może nam zagwarantować, że poza kwestią inteligentnego opomiarowania ten projekt rozwiązuje wszystkie inne problematyczne kwestie dotyczące implementacji trzeciego pakietu i skarga stanie się bezprzedmiotowa, jeśli ta ustawa wejdzie w życie? Po trzecie, jak jest w innych krajach, jeśli chodzi o implementację trzeciego pakietu energetycznego, i czy inne kraje mają także w tej sprawie kłopoty? Po czwarte, na jakim etapie jest dzisiaj ta skarga Komisji i jaki jest dzisiaj stan procedowania Trybunału nad tą sprawą? Generalnie proszę o wyjaśnienie całości relacji rząd - Trybunał - Komisja w sprawie trzeciego pakietu. Dlaczego musiało do tego dojść? Czy ta ustawa rzeczywiście w całości tę skargę unieważnia? Pana marszałka proszę o odpowiedź na pierwsze pytanie. (Oklaski)
Mówca: Anna Paluch
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje pierwsze pytanie kieruję do wnioskodawców. Mianowicie chcę państwa zapytać o nadzór premiera nad prezesem Urzędu Regulacji Energetyki. To znajduje się w tym projekcie. Po pierwsze, dlaczego chcecie to zrobić? Jakie są powody takiego rozstrzygnięcia, które wprowadzono do ustawy? Druga kwestia. Jaka będzie skuteczność nadzoru, który w zasadzie jest pozbawiony instrumentów? Przecież premier nie ma żadnych instrumentów ani żadnej wiedzy, ani żadnych zobiektywizowanych kryteriów, ani tradycji, żeby ten nadzór sprawować. Jaka więc będzie skuteczność tego nadzoru? Pytanie trzecie, uzupełniające. Czy państwo umiecie wyciągać wnioski z wydarzeń, które w rzeczywistości zachodzą? Swego rodzaju studium przypadku w tym zakresie stanowi tzw. osobisty nadzór premiera nad służbami specjalnymi sprawowany od roku 2008 osobiście przez pana premiera Tuska. Chodzi także o wszystkie skutki, które dla was m.in. jako środowiska politycznego z tego wynikły. To jest pierwsza kwestia i pytania, które kieruję do wnioskodawców. Druga grupa pytań jest skierowana do rządu. Panie ministrze, dlaczego rząd opóźnia prace nad ustawą o odnawialnych źródłach energii? Mówi się o tym, że pójdą do dużego trójpaku, że później, nie teraz, za chwilę, za tydzień, za dwa. Przecież gołym okiem widać, że jest nadprodukcja energii z odnawialnych źródeł. Te wszystkie ułatwienia, które zostały wprowadzone, i wszystkie instrumenty dowartościowujące skutkują po prostu spadkiem cen. Swego rodzaju przykładem jest sytuacja Zespołu Elektrowni Wodnych Niedzica. Jest to spółka Skarbu Państwa położona, że tak powiem, w moim rejonie. Kilka lat temu była traktowana po prostu jako łakomy kąsek do wzięcia i wszyscy po to wyciągali ręce. Obecnie jest traktowana jak gorący kartofel, który chce się gdzieś upłynnić, i to z taką determinacją, że minister skarbu chce wnieść majątek Zespołu Elektrowni Wodnych Niedzica do spółki ENERGA mającej siedzibę w województwie pomorskim. Wszyscy boimy się, jak poradzi sobie spółka, która nie umie zarządzać elektrowniami na górskiej rzece. Czy to nie będzie zagrożenie dla bezpieczeństwa mieszkańców? Dziękuję bardzo.
Mówca: Tomasz Piotr Nowak
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W trakcie procedowania obudziły się demony, których nie było w ogóle w trakcie prac podkomisji. Te demony dotyczyły inteligentnych sieci, a dokładnie OIP, czyli inteligentnego opomiarowania. Okazało się nagle, że te inteligentne sieci mają być rodzajem wielkiego brata. W mediach zaczynała narastać taka atmosfera, że chcemy oglądać wszystkich i chcemy wiedzieć, co kto robi w domach, za pomocą sieci energetycznych. To mnie zdumiało, ale też otworzyło oczy, że rzeczywiście jest nacisk w tej chwili, żebyśmy wprowadzali inteligentne sieci w tej ustawie bez: a) przeprowadzenia konsultacji społecznych, b) wyjaśnienia odbiorcom, użytkownikom, że to nie jest narzędzie inwigilacji, i wytłumaczenia, do czego tak naprawdę te inteligentne sieci służą. Bez tego rodzaju instrumentów może dojść do bardzo dużych napięć społecznych i te napięcia mogą być właśnie na tle ochrony danych osobowych. To bardzo ważne, dlatego wydaje się, że przesunięcie sprawy OIP, przesunięcie inteligentnych sieci do dużego trójpaku ma bardzo duże uzasadnienie również społeczne. Stąd, panie ministrze, pytanie, czy ministerstwo zamierza przeprowadzić akcję edukacyjną, w której pokaże, że OIP jest sensownym systemem. Czy w dużym trójpaku, pracując nad inteligentnymi sieciami, zabezpieczymy maksymalnie interesy odbiorców w zakresie ochrony wrażliwych danych osobowych? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym zapytać, na jakim etapie są obecnie prace zmierzające do wprowadzenia kompleksowego rozwiązania dotyczącego odnawialnych źródeł energii i dlaczego prace te toczą się w spowolnionym tempie. Sytuacja jest taka, że inwestorzy mieli wielkie nadzieje na rozwój nowo powstałych biogazowni. Biogazownie, które powstały z oszczędności inwestorów, z kredytów i przy udziale unijnych środków, muszą produkować, natomiast produkcja jest nieopłacalna i generują one straty. Odpowiedzmy sobie na pytanie, czy zmierzamy w kierunku promowania odnawialnej energii, czy w takim kierunku, żeby ci pionierzy po prostu zbankrutowali. Boję się jednego, panie ministrze, ponieważ mam doświadczenie wynikające z pracy w tej Wysokiej Izbie. W 2004 r. procedowaliśmy nad ustawą o biopaliwach. Wtedy ruszyła wielka kampania dotycząca tego, że silniki się zepsują, jeżeli będzie dodawany biokomponent. Panie marszałku, dzisiaj we wszystkich paliwach jest udział biokomponentu, ponieważ obowiązuje w tej sprawie dyrektywa Unii Europejskiej. Kilka razy zadawałem pytanie, za czyją sprawą była przeprowadzona wtedy ta akcja. Powinien zająć się tym wymiar sprawiedliwości, bo to był niedozwolony lobbing, to było oszustwo. Prezydent zablokował tę ustawę, a Wysoka Izba ponownie jej nie uchwaliła ze strachu. Jedynie PSL się ciskał i jeszcze nam wymyślano, że zakontraktowaliśmy rzepak i chcemy sobie uchwalić ustawę. Na takich kłamstwach chce się wspomóc polskie podmioty gospodarcze. Dzisiaj dodawany jest biokomponent, z tym że nie wiemy, gdzie on jest produkowany, i to jest problem - nie w Polsce.
Mówca: Antoni Mężydło
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałoby się powiedzieć: nareszcie. Nareszcie mamy drugie czytanie, bo z ogromnymi perypetiami, ale dobiegamy do końca. Może w tym tygodniu Sejm uchwali tę ustawę. Jednak wszyscy rozpoznają problem energetyki. Wiemy, że energetyka jest dzisiaj dziedziną bardzo innowacyjną, mocno rozwijającą się, niektórzy nawet porównywali ją do komputeryzacji, informatyki, czyli dziedzin najbardziej prężnych, jeżeli chodzi o innowacyjność. Bardzo się cieszę, że wszyscy znają problemy energetyki, ale nie wiem, czy będzie pełna zgoda co do tego, jak rozwiązać te problemy, bo, panie ministrze, to nie bierze się z trudności regulacyjnych. Trudności regulacyjne biorą się bowiem z sytuacji, jaką mamy na rynku, i sytuacji rządu, ze względu na to, że mamy na rynku energetycznym monopol państwowy. Monopol państwowy nie oznacza: jakieś tam państwo itd., nie. Ten sam podmiot reguluje rynek i ten sam podmiot jest właścicielem największych firm, które istnieją na rynkach. Te problemy wcale nie wynikają z tego, że rząd chce realizować. Jeżeli nawet chce, to bardzo często interes monopoli przeszkadza mu w realizacji odważnych, reformatorskich działań na rynku energetycznym. Jeżeli chcemy teraz dużego trójpaku i wszyscy o tym mówią, i raczej istnieje co do tego zgoda, bo wszyscy słusznie rozpoznają tę problematykę, to myślę, że nadal będzie istniał ten sam problem, bo mimo że część energetyki, którą powinniśmy dzisiaj rozwijać właśnie w oparciu o inteligentne sieci, jest jak najbardziej nie tylko innowacyjna, ale i najbardziej obywatelska, bo to jest prokonsumencka energetyka (Dzwonek), to mimo wszystko wyrywamy część tego rynku tym monopolom, czyli właścicielowi, a właścicielem jest rząd, właścicielem jest państwo, to są przedsiębiorstwa państwowe. Uważam, że u nas tylko na tyle posuwamy się do przodu, na ile ten reformatorski trend jest wymuszany. Jak nie dyrektywy unijne, to sytuacja gospodarcza, bo dzisiaj prywatyzacja tego sektora energetycznego trochę posunie się do przodu ze względu na to, że są potrzebne pieniądze na polskie inwestycje, dlatego ten sektor częściowo nadal będzie prywatyzowany. Jeżeli wszyscy życzymy dobrze energetyce, to chciałbym zapytać, czy istnieje konsensus co do tego, że ten sektor też powinien być prywatyzowany. Oczekuję również odpowiedzi pana ministra na to pytanie, bo inaczej tego ważnego sektora gospodarczego nie zreformujemy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)