PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józef Racki
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Z upoważnienia Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego odniosę się do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (druk nr 376). Przedłożony projekt wprowadza do porządku prawnego naszego kraju 11 dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów. Celem zmian jest doprowadzenie do zharmonizowania procedur homologacji w ramach Unii Europejskiej, ujednolicenie pojęć, procedur, nazw, warunków, jakie musi spełniać jednostka uprawniona do przeprowadzenia badań homologacyjnych oraz badań potwierdzających spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych dotyczących danego pojazdu. Homologacja jest procedurą zatwierdzenia przez właściwą władzę typu pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części. Każdy pojazd, który ma być wprowadzony do obrotu, musi spełniać wymagania techniczne odpowiednie dla danej kategorii pojazdu. Badania homologiczne będą prowadzone przez jednostki uprawnione, wyznaczone przez właściwego ministra. Również producenci pojazdów kategorii M, N, O będą mogli prowadzić homologację w ograniczonym zakresie. Ustawa precyzuje, jakie zespoły całościowe podlegają homologacji, ale także jakie części tych zespołów winny być poddane szczególnej homologacji. Wprowadza m.in. definicję świadectwa homologacji, kategorii pojazdów, pojazdu produkowanego w małych seriach, pojazdu z końcowej partii produkcji, ciągnika rolniczego, tramwaju i trolejbusu. Określa ona, jakie typy pojazdu nie wymagają homologacji. W dodanym art. 70f wprowadza się odpowiedzialność producenta pojazdu skompletowanego w zakresie uzyskania świadectwa homologacji typu przedmiotów wyposażenia lub części. Art. 70g zakazuje wprowadzenia do obrotu pojazdu bez wymaganego odpowiedniego świadectwa homologacji oraz zawiera zapisy dotyczące sankcji za niestosowanie przepisów prawa. Art. 70u nakłada na producenta obowiązek podjęcia działań w celu usunięcia zagrożeń dla bezpieczeństwa ruchu drogowego w pojazdach wprowadzonych do obrotu. Po dziale 5a dodano dział 5b określający kary pieniężne. Projekt ustawy wprowadza też zmiany w innych ustawach mających związek z ustawą Prawo o ruchu drogowym. Mając na uwadze pilną potrzebę ujednolicenia pojęć w prawie polskim i Unii Europejskiej, Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego wnosi o przekazanie omawianego projektu do Komisji Infrastruktury. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Marian Cycoń
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W uzasadnieniu przedłożonego projektu czytamy, że w wyniku jego zamieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej do ministerstwa wpłynęła uwaga Stowarzyszenia Dystrybutorów i Producentów Części Motoryzacyjnych dotycząca nieprecyzyjnego określenia w projekcie zakresu wymagań, których spełnienie jest konieczne do uzyskania świadectwa homologacji typu przedmiotu, wyposażenia lub części, oraz że uwagę powyższą wyjaśniono. Przez ostatnie dni do mojego biura wpłynęło kilkaset zapytań w tej sprawie. Tymczasem poza przytoczoną wyżej uwagą wspomniane stowarzyszenie podnosi jeszcze szereg innych wątpliwości związanych z projektem nowelizacji. Dotyczą one m.in. braku ustawowych definicji takich pojęć, jak część, układ oddzielny, zespół techniczny czy typ części. Wątpliwości dystrybutorów części motoryzacyjnych budzą także regulacje zawarte w art. 3 ust. 26, art. 70d ust. 1, ust. 6 oraz wielu innych przepisach. Chciałbym więc zapytać, czy ministerstwu znane są te postulaty. Pewnie tak. A jeżeli tak, to proszę o wyjaśnienie powodów ich nieuwzględnienia. Dziękuję bardzo.
Mówca: Grzegorz Adam Woźniak
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Rozważamy dziś implementację, chodzi o ustawę Prawo o ruchu drogowym. Moje pytanie jest następujące. Dlaczego w tak dużym zakresie zwiększamy ingerencję tej ustawy w przemysł motoryzacyjny w Polsce w porównaniu do innych krajów europejskich? W tym momencie producenci naszych części... Chodzi głównie o producentów, później o konsumentów, ponieważ my jako ostatni pokryjemy koszty całego procesu zmian - w warsztacie, przy odbiorze samochodu. Żaden kraj europejski tak nie zrobił. Ostatnio patrzyłem szczególnie na rynek hiszpański, biorąc pod uwagę ilość części i liczbę naszych producentów, którzy dostarczają je do sklepów i do dystrybutorów w Hiszpanii, widać, że jesteśmy bardzo konkurencyjni. W tym momencie poprzez zwiększenie obciążenia, poprzez homologacje i cały ten proces, o którym tu dzisiaj była mowa, powodujemy, że nasi producenci przestają być konkurencyjni na tym rynku. Powoduje to nie tylko straty dla konsumentów, ale będzie to powodowało straty również dla naszej gospodarki m.in. poprzez ograniczenie zatrudnienia. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nowelizacja w obecnym kształcie prowadzi do przeregulowania rynku i znacząco wykracza poza obszar określony w unijnej dyrektywie. Europejska dyrektywa określa, że wymogi stawiane producentom w zakresie homologacji części powinny uwzględniać nie tylko kwestie bezpieczeństwa i ochrony środowiska, ale również interesy konsumentów, producentów i dystrybutorów. Dlaczego wprowadzenie tej dyrektywy nie odbywa się w sposób jak najbardziej prawidłowy, to znaczy taki, jak na przykład w Czechach czy w Wielkiej Brytanii? Czy polskie ministerstwo bierze pod uwagę straty, jakie poniosą przedsiębiorcy i konsumenci po wprowadzeniu tej nowelizacji w zaproponowanej wersji? Czy ministerstwo wprowadzi w tej nowelizacji odpowiednie zmiany, które będą korzystne dla polskiej gospodarki i polskiego konsumenta? Na podstawie tej nowelizacji widać jak na dłoni, że nie chronicie w żaden sposób małych firm, tylko super sprzyjacie dużym koncernom. Branża małych i średnich firm to potężny płatnik do budżetu. Przez waszą nieudolność - nie wiem, czy rozmyślną, czy bezmyślną - doprowadzicie do tego, że koszty produkcji wzrosną o 20% i skorzystają na tym inne kraje, na przykład Turcja, bo ich części będą o wiele tańsze. Panie Ministrze! Porządny, dbający o interesy Polski minister, gdyby dostał taką nowelizację, natychmiast zwolniłby tych, którzy taką regulację mu przygotowali. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytanie typowo techniczne. Otóż weźmy dowolnego producenta, nazwijmy to, małego. Ma on warsztat, w którym coś tam dłubie. Do kogo ma się on zwrócić, panie ministrze, o informacje, a właściwie o ściągę - bo tutaj rozmawiamy o pewnego rodzaju dokumentach, które trzeba sobie ściągnąć i wypełnić - żeby dostać całą procedurę homologacyjną? Ułatwię panu odpowiedź, chodzi na przykład o ten słynny nit, prawda, jeżeli byśmy to wzięli. Czy ministerstwo pomyślało wcześniej, że przed wprowadzeniem czy w ogóle procedowaniem tego typu ustawy należy przygotować pewną metodykę zdobywania tej homologacji? Bo on może mieć dobry produkt, umówmy się, ale nie potrafi wygrzebać się, jeśli chodzi o papiery, albo będzie go to bardzo dużo kosztowało. To jest największy problem. Myślę, że tutaj ministerstwo powinno wskazać miejsce, gdzie to można otrzymać. Dziękuję.
Mówca: Jan Cedzyński
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dlaczego implementując dyrektywę, ministerstwo rozszerzyło jej zakres? Po wprowadzeniu ustawy w zaprezentowanym kształcie nałożymy na naszych przedsiębiorców tak rygorystyczne obostrzenia, że nie będą oni mogli konkurować z firmami z innych państw Unii, gdzie przepisy są bardziej przyjazne. Dlaczego rząd chce postawić polskie firmy na przegranej pozycji w walce konkurencyjnej z przedsiębiorstwami z innych krajów Unii Europejskiej? Jaki jest cel nałożenia na przedsiębiorców obowiązków homologowania każdej części, a nie tylko elementów mających wpływ na bezpieczeństwo? Rozumiem konieczność homologowania klocków hamulcowych, tarcz hamulcowych czy amortyzatorów. Nie rozumiem, jaki jest sens homologowania dziesiątek, setek, a nawet tysięcy pozostałych elementów. Jaki wpływ na moje bezpieczeństwo ma pokrętło głośności w radiu albo uchwyt na napoje? Ustawa w projektowanym kształcie może doprowadzić do znacznego wzrostu kosztów wytwarzania części poprzez zwiększenie obowiązkowych nakładów na homologację. (Dzwonek) Czy rząd oszacował skalę wzrostu cen i sposób, w jaki odbije się to na budżecie kierowców? Dyrektywa mówi o wymogu homologacji wyłącznie układów istotnych ze względu na bezpieczeństwo lub ochronę środowiska. Ministerstwo rozszerza ten wymóg na wszystkie części. Jeszcze raz pytam: po co? Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozumiem, że musimy dostosowywać nasze prawo wewnętrzne do prawa europejskiego, albowiem ta regulacja odnosi się do regulacji europejskiej, a więc do stosownej dyrektywy Unii Europejskiej, ale czy musimy przeregulowywać własny rynek? Czy nie moglibyśmy w naszym projekcie prawa wewnętrznego umieścić wyłącznie regulacji, które wynikają wprost z dyrektyw Unii Europejskiej? Tak zrobiły Czechy - wprost przepisały z dyrektywy europejskiej do swojego prawa te wszystkie obostrzenia. Czy prawdą jest, że z tytułu wprowadzenia w życie tej ustawy będziemy mieli do czynienia z ewidentnym wzrostem cen części zamiennych w przemyśle motoryzacyjnym, a szacuje się, że to jest ok. 20%? Czy aż tak wysoki, drastyczny wzrost cen będzie miał tutaj miejsce? Czy przez to przeregulowanie rynku nie doprowadzimy do sytuacji odwrotnej od zamierzonej, mianowicie do tego, że nie będzie poprawy bezpieczeństwa, a wręcz odwrotnie, bowiem konsumenci, użytkownicy pojazdów będą kupować stare części albo, nie daj Boże, ze złomowisk? Dziękuję.
Mówca: Krystyna Ozga
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W przeważającej części nowelizacja ustawy Prawo o ruchu drogowym ma na celu implementację do prawa polskiego dyrektyw Unii Europejskiej. Proszę zatem o wyjaśnienie, czy dyrektywa Rady 96/53/WE z dnia 25 lipca 1996 r. o ustanowieniu dla pojazdów drogowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalnych dopuszczalnych wymiarów będzie mieć także zastosowanie do pojazdów używanych w akcjach ratowniczych, a więc uprzywilejowanych? Pytanie drugie. Jakie kryteria stosowane będą w odniesieniu do pojazdów marki SAM zbudowanych przy wykorzystaniu nadwozia, podwozia lub ramy konstrukcji własnej? Kolejne pytanie. Proszę o ustosunkowanie się do wątpliwości w zapisie traktującym o nowych pojazdach specjalnych na przykład Sił Zbrojnych, Policji, ABW, Straży Granicznej, gdzie mówi się o nieobowiązkowej homologacji typu WE pojazdu, a zaraz potem, że producent może uzyskać świadectwo tego typu po spełnieniu określonych warunków. W jakich sytuacjach będzie mogła być stosowana procedura mieszana w ramach homologacji typu WE pojazdu? Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W ustawie wymieniono różne elementy i części do poszczególnych typów pojazdów. Między innymi są wymienione części sprzętu elektrycznego do pojazdów typu tramwaj czy trolejbus. Czy na przykład bezpieczniki będą miały podwójną homologację? Pytam, ponieważ wcześniej, zgodnie z prawem, trzeba je zarejestrować jako osprzęt elektryczny. Czy ta ustawa umożliwi nam jedną homologację, czy będą te dwie homologacje i czy będziemy wybierać tę, która będzie lepsza? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zawadzki
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zdaję sobie sprawę, iż omawiany projekt ustawy będzie procedowany w komisji, ale chciałbym panu ministrowi przedstawić wątpliwości zgłoszone przez wydziały komunikacji starostw, które rejestrują pojazdy. W art. 70e pkt 1w świetle art. 72 ust.1 pkt 3 daje się możliwość obchodzenia przepisów o homologacji. Wystarczy, że przed organem rejestrującym właściciel pojazdu oświadczy, że pojazd został złożony jako używany do celów sportowych po drogach i organ nie ma prawa żądać dokumentów dotyczących homologacji. Może słowo ˝przeznaczonego˝ należy zastąpić słowami ˝uczestniczącego wyłącznie w zawodach sportowych˝? Wydaje się, że art. 70zn ust. 3 należy doprecyzować. Przepis dotyczy także maszyn budowlanych zbudowanych na podwoziu ciągnika rolniczego, przyczepy lub na ramie. Wobec takich pojazdów powstaje wątpliwość, czy podlegają rejestracji, ponieważ są raczej maszynami, a nie pojazdami. Agregaty prądotwórcze, agregaty tynkarskie na podwoziu przyczepy, także koparki, ładowarki - nie są to pojazdy wolnobieżne, bo konstrukcja umożliwia im poruszanie się powyżej 25 km/h, a jednak w praktyce rzadko się je rejestruje. Często na tym tle dochodzi do sporów. Ostatnia rzecz, panie marszałku. W dalszym ciągu brak jest w słowniczku w art. 2 definicji pojazdu unikatowego, o którym mowa w art. 79. Rodzi to problemy przy rejestracji. Absurdalnie można uznać pojazd za unikatowy tylko wtedy, gdy był wyrejestrowany na podstawie tego artykułu, a następnie zarejestrowany ponownie.
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam dwa pytania do pana ministra. Otóż, panie ministrze, filozofię implementacji dyrektyw unijnych można podzielić na dwa nurty. Pierwszy nurt mówi, że trzeba implementować wprost wszystkie rozwiązania. Zgodnie z drugim nurtem przy okazji można dorzucać jeszcze parę innych rzeczy, które chcemy załatwić po drodze albo przy okazji. Pytam, dlaczego rząd wybrał tę drugą filozofię, czyli rozszerzające implementacje dyrektyw. Chciałbym przypomnieć, że jeszcze miesiąc temu na tej sali dyskutowaliśmy o implementacji dyrektywy, która dotyczyła wprowadzenia audytu bezpieczeństwa ruchu drogowego. Wówczas rząd, również pana resort, przyjął zupełnie inną filozofię, mianowicie ograniczonego implementowania, czyli maksymalnie ograniczanego wpływu na polskie prawodawstwo. Dlaczego jest inna filozofia podejścia do tych dwóch dyrektyw i ich implementacji? (Dzwonek) Drugie pytanie dotyczy sposobu konsultowania. Otóż z informacji, które mamy, wynika, że najpoważniejsze organizacje, które zrzeszają producentów, dystrybutorów, nie zostały wprost wprowadzone do procesu konsultacji, tylko musiały same przedkładać swoje uwagi, gdy mogły przeczytać projekt na stronach internetowych. Dlaczego wprost nie konsultowano tych projektów z organizacjami producentów i dystrybutorów? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Panie ministrze, dlaczego niszczycie polskich przedsiębiorców? Dlaczego obniżacie konkurencyjność polskich firm? W czyim interesie tak naprawdę jest ta implementacja? Kto będzie głównym beneficjentem implementacji tej dyrektywy? Czy nie jest tak, że głównym beneficjentem będą międzynarodowe koncerny? Nie dziwię się, bo dyrektywy Komisji Europejskiej są głównie w interesie firm europejskich. Zadaniem ministra polskiego rządu jest ochrona interesu polskich firm i polskiej przedsiębiorczości, zatem jeszcze raz pytam, dlaczego niszczycie polskich przedsiębiorców.
Mówca: Chmielowski zadał dobre pytanie
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

procedura homologacyjna a mały producent. Rzeczywiście może się on czuć zagubiony. Powiem państwu, że wzory dokumentacji są w rozporządzeniu. Określono tam, jak mają wyglądać rysunki części, jak mają wyglądać dokumenty, do których urzędów trzeba się zwrócić. Tam naprawdę wszystko jest, trzeba po prostu zajrzeć do środka. Pytanie jest dobre, bo rzeczywiście mały producent części będzie miał prawo czuć się zagubiony, bo nagle nie wiadomo, jak to udokumentować, na jakich wzorach dokumentów, gdzie pójść, jednak wszystko jest w rozporządzeniu. Z tego punktu widzenia jest to przyjazne. Jeśli chodzi o pytanie pana posła Cedzyńskiego, to powtarzam jak mantrę, że nie wyszliśmy poza dyrektywę. Chyba lekkim nadużyciem jest mówienie o gałce od radia czy o pojemniku na napoje. Przepraszam, ale odnoszę wrażenie, że to przeglądałem i takich rzeczy tam nie ma. (Poseł Jan Cedzyński: Homologacja kilku tysięcy części, taki jest duch.) Wiem, jaki jest duch. (Poseł Ryszard Zbrzyzny: Różnie bywa z tym duchem.) Nie my jesteśmy autorami katalogów tych części, naprawdę. Nie my jesteśmy autorami katalogów. Do mojej koleżanki Krystyny Ozgi: Krysiu, na piśmie Ci odpowiem, bo trochę mnie zaskoczyłaś tymi pytaniami. (Wesołość na sali) Jest to dopuszczalne. Pan poseł Borkowski martwi się o to, że będą potrzebne jeszcze jakieś inne badania czy homologacje. (Poseł Jerzy Borkowski: Nie inne, tylko która...) Aha, tak. Panie pośle, ustawa o homologacji. Nie ma mowy w tej ustawie o innych wymaganiach, ja nie wiem, to jest tylko o homologacjach. (Głos z sali: Producent bezpiecznika robi bezpieczniki do samochodów, trolejbusów i do domu.) Ustawa o homologacjach. Proszę pana, jeżeli na asortyment, to nie homologuje całej fabryki do produkcji, tylko asortyment. Panu posłowi Zawadzkiemu, którego już też nie widzę, również odpowiem na piśmie, bo to jest dość złożone pytanie. Pan poseł Szmit. Panie pośle, mówi pan o dwóch filozofiach. Albo robimy tak, jak jest napisane w rozporządzeniu, albo robimy jakieś jeszcze dokładki. Tym razem mamy, powtarzam to już piąty raz, do czynienia z sytuacją, że jest filozofia - pan tu użył takiego określenia - wprowadzania w dokładnym brzmieniu, literalnie. Wiem, że mieliśmy przypadki, kiedy rozszerzaliśmy bądź też próbowałem to załatwić jeszcze... Konsultacje sprowadzały się do tego - bo chyba o konsultacje też pan pytał, tak mi się wydaje - że konflikty interesów trochę dyktowały nam to, że trzeba być bardzo czujnym, a mieliśmy o tyle komfortową sytuację, że nawet nie dało się ulec wpływom grup interesów, dlatego że gdy literalnie wdraża się rozporządzenie, jak gdyby nie ma pola na zmianę zapisów. Jeśli wszystkim państwu odpowiedziałem, to powiem, że myślę, iż będzie wypadało pochylić się nad ustawą i to zajmie nam trochę czasu. Dziękuję bardzo, panie marszałku.
Mówca: Krzysztof Kwiatkowski
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie, Panowie Posłowie! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego, ustawy o prokuraturze oraz ustawy o ustroju sądów powszechnych. Wniesiony przez posłów z klubu ruchu poparcia Janusza Palikota projekt, bardzo szczegółowo przedstawiony przez przedstawiciela wnioskodawców pana posła Andrzeja Rozenka - dziękuję za tak szczegółowe i pogłębione przedstawienie intencji wnioskodawców - a zawarty w druku sejmowym nr 379, jest projektem ważnym i istotnym. Cieszę się, że on wpłynął, ponieważ stanowi okazję do merytorycznej dyskusji nad przedmiotem proponowanych zmian. Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska przywiązywał i przywiązuje dużą uwagę do tej niezwykle ważnej społecznie i niezwykle delikatnej problematyki, jaką jest dziedzina prawa karnego, a w szczególności jej część dotycząca postępowań przygotowawczych. Przedmiotowy projekt zakłada zmiany m.in. artykułów 310, 310a w Kodeksie postępowania karnego - zmiany te dotyczą terminów, w których powinno być ukończone śledztwo, ograniczenia ich czasu, sytuacji, w których osoba może mieć status podejrzanego, oraz odszkodowania za niesłuszne postawienie zarzutów albo oskarżenie. Dodatkowo projektowana regulacja przewiduje zmiany między innymi artykułów 12, 68, 70, 72, 73, 76, 83 i 83a ustawy o prokuraturze w zakresie odpowiedzialności dyscyplinarnej prokuratorów oraz utworzenie wydziałów do spraw nadzoru nad postępowaniami przygotowawczymi i czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi w sądach okręgowych. Nie przez przypadek przywołałem zakres przedmiotowej zmiany, bo terminy określające zakończenie postępowania przygotowawczego, zakres odpowiedzialności dyscyplinarnej prokuratorów, czynności operacyjno-rozpoznawcze to tematy od zawsze wywołujące wyjątkowo ożywioną dyskusję, której często towarzyszą emocje. Niewątpliwie towarzyszy jej też wspólna troska o to, co zrobić, żeby działania i praca prokuratorów były lepsze, bardziej skuteczne w zakresie realizacji misji prokuratury jako organu ochrony prawnej obywateli. Muszę zauważyć w obecności przedstawicieli Ministerstwa Sprawiedliwości, że propozycja legislacyjna, którą nam przedstawiono, na dzień dzisiejszy konkuruje z propozycjami zmian w tym zakresie zawartymi w projektach ustawy nowelizacyjnej przygotowanej przez Komisję Kodyfikacyjną Prawa Karnego, która pracuje przy ministrze sprawiedliwości pod kierunkiem prof. Zolla. Na uwagę zasługuje również fakt, iż Kodeks postępowania karnego, jako trzon procedury karnej, jak również ustawa o prokuraturze były już nowelizowane kilkadziesiąt razy, co może nieść za sobą zagrożenie, że za którymś razem te zmiany przekształcą się w nie do końca uporządkowany zbiór norm porządku prawnego. Aby uniknąć takiej sytuacji, w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska wnoszę o przekazanie przedmiotowego projektu nowelizacji do prac w odpowiednich komisjach w celu wypracowania wspólnego stanowiska w kwestiach objętych nowelizacją. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego, ustawy o prokuraturze, ustawy o ustroju sądów powszechnych. Projekt, jak przedstawił przedstawiciel wnioskodawców, dotyczy nowelizacji art. 310 K.p.k., 552 K.p.k. i wprowadzenia art. 310a do Kodeksu postępowania karnego. W zamierzeniu wnioskodawców nowelizacja Kodeksu postępowania karnego ma usprawnić przebieg postępowania przygotowawczego, z jednej strony, rozszerzyć katalog osób uprawnionych do występowania z roszczeniem o odszkodowanie, z drugiej strony, mam na myśli osoby, którym niesłusznie postawiono zarzut czy niesłusznie postawiono w stan oskarżenia. Rzeczywiście te propozycje mogłyby zasługiwać na uwagę, gdybyśmy je rozpatrywali w oderwaniu od dalszych propozycji. Dalsze propozycje zmierzają do zmiany ustawy o prokuraturze i do dalszego uniezależnienia prokuratury od władzy wykonawczej. Z tymi propozycjami głęboko się nie zgadzamy, bo nie jest tajemnicą, że bardzo krytycznie oceniamy decyzję Sejmu poprzedniej kadencji, rządu Donalda Tuska, o rozdzieleniu funkcji ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego. Pan poseł wnioskodawca mówił o jakości pracy prokuratury, o tym, że właściwie prokurator tak naprawdę odpowiada sam przed sobą i że trzeba to zmienić, i z tym się zgadzamy. Tylko że, panie pośle, nie tędy droga. Nie usprawni się postępowań przygotowawczych, wprowadzając wyłącznie zmiany do Kodeksu postępowania karnego. Rzeczywiście trzeba zwiększyć nadzór nad prokuraturą i klub Prawa i Sprawiedliwości absolutnie uważa, że jednym z elementów poprawy funkcjonowania prokuratury jest powrót do stanu poprzedniego, do zwiększenia kompetencji ministra sprawiedliwości i stworzenia takiej sytuacji, kiedy minister sprawiedliwości będzie odpowiadał za funkcjonowanie prokuratury i jako przedstawiciel rządu będzie miał możliwość podjęcia działań, które wyeliminowałyby patologie w działaniu prokuratury, takie jak opisywane bardzo często chociażby na łamach ˝Rzeczpospolitej˝. Zgadzamy się, że w wyniku działań prokuratury często dochodzi do takich sytuacji, o których wspominał pan poseł wnioskodawca. Jak powiedziałem, rzeczywiście w resorcie jest przygotowywany projekt zmian w Kodeksie postępowania karnego i on pewnie niedługo trafi do Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach. W związku z tym, że bardzo krytycznie oceniamy propozycje z drugiej części projektu ustawy, w imieniu mojego klubu parlamentarnego wnoszę o odrzucenie projektu ustawy w pierwszym czytaniu. Dziękuję bardzo. Panie marszałku, proszę.