Mówca: Iwona Śledzińska-Katarasińska
Data: 2013-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Pan marszałek bardzo wysoko postawił poprzeczkę, a właściwie to nasz kolega pan poseł Fedorowicz, ale mam nadzieję, że wszystkie kluby obronią tę dobrą opinię o trosce parlamentu o język polski. Panie i Panowie Posłowie! Jeśli mnie pamięć nie myli, to nad sprawozdaniem Rady Języka Polskiego ze stanu ochrony polszczyzny dyskutujemy na forum plenarnym Sejmu po raz pierwszy. Z reguły składane co dwa lata sprawozdanie trafiało do Komisji Kultury i Środków Przekazu. Tam toczyła się często burzliwa debata ale na przeniesienie jej tu, do tej sali, już brakowało czasu. Czuję się więc w obowiązku złożyć podziękowania obecnemu Prezydium i pani marszałek osobiście, z tego, co wiem, iż dzisiaj rzeczywiście wypełniamy ten regulaminowy obowiązek, aby tak ważny temat był przedmiotem debaty ogólnej. Jeśli już mowa o historii, bo przypomniałam sobie dawne czasy, to podczas prac nad ustawą o języku polskim uchwaloną w końcu 1999 r., czyli w poprzednim wieku - efektem tej ustawy jest m.in. upublicznianie prac Rady Języka Polskiego - nie brakowało sceptycyzmu. Bo czyż można literą prawa bronić ducha języka? Zadanie bez mała niewykonalne. Rzeczywistość pełna wulgaryzmów, prymitywnych skrótów myślowych, bezrozumnych skojarzeń i całej tandety językowej, zaśmiecającej przestrzeń publiczną, do czego niestety przyczyniają się, i tu będę miała odmienne zdanie niż pan poseł sprawozdawca, i parlament, i media, zdają się ów sceptycyzm potwierdzać. Jednak dla poprawy nastroju zacytuję ostatnie zdanie wstępu do omawianego dziś sprawozdania, autorstwa profesora Walerego Pisarka: W sumie miniona kadencja Sejmu i Senatu, w przeciwieństwie do dwóch poprzednich, była pomyślna dla prawnego umacniania statusu polszczyzny jako języka urzędowego w Rzeczypospolitej Polskiej. To dobra recenzja, czyli mimo wszystko ustawą da się bronić języka, przynajmniej w tej warstwie, którą górnolotnie można by nazwać polską racją stanu. Tym większa chwała Radzie Języka Polskiego, która w sprawozdaniu z lat 2010-2011 zajęła się, zgodnie z duchem czasu, poprawnością i komunikatywnością materiałów pisemnych zamieszczanych na stronach internetowych przez wybrane ministerstwa i instytucje centralne. Efektem dyskusji nad sprawozdaniem w komisji kultury było sformułowanie dezyderatu, o czym już mówił pan poseł sprawozdawca, kierowanego do prezesa Rady Ministrów, sugerującego wsparcie służb ministerialnych profesjonalnym doradztwem językowym. Powtarzam to, bo ta decyzja jest, jak sądzę, najlepszą recenzją ustaleń Rady Języka Polskiego. Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska, który mam zaszczyt reprezentować, podziela niepokój i sugestie zawarte w druku nr 1083. Gdyby nawet pominąć drobne uchybienia stylistyczne czy interpunkcyjne, często klasyczne tzw. literówki, w tekstach zamieszczanych na stronach internetowych, ich grzechem zasadniczym jest znikoma komunikatywność treści przekazywanych obywatelom za pośrednictwem Internetu. Pozostaje mieć nadzieję, że instytucje poddane ocenie w latach 2010-2011 także dla własnego dobra potrafią zmienić styl porozumiewania się z obywatelami. Panie i Panowie Posłowie! Rozmawiamy o języku urzędowym, ale krytycznych uwag nie szczędzono m.in. Ministerstwu Kultury i Ministerstwu Edukacji Narodowej. Nigdy za dużo powtarzania tego, bo to od działań tych dwóch resortów zależy przede wszystkim jakość polszczyzny, którą posługujemy się zarówno urzędowo, jak i potocznie. Mam nadzieję, że dzisiejsza debata i sprawozdanie zwracające uwagę na uchybienia druków urzędowych także w tych dwóch resortach rozpoczną dyskusję, jakie są potrzebne działania, programy, ile potrzeba zapału, by przywrócić naszej rzeczywistości, naszemu dniu codziennemu troskę o piękno języka. Jak zwykle nie mam w ogóle możliwości konkurowania z panem posłem Jerzy Federowiczem. (Głos z sali: Nieprawda.) Nie wiedząc, iż będzie się posługiwał poezją, wybrałam fragment prozy liczącej sobie dobre kilkadziesiąt lat, prozy, która unaocznia, jak można używać języka polskiego. Postaram się w miarę sprawnie to odczytać: ˝Tej długiej i pustej zimy obrodziła ciemność w naszym mieście˝...