PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Sprawozdawca Jarosław Katulski
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Do Komisji Zdrowia zostały skierowane dwa poselskie projekty ustaw: jeden projekt, z druku nr 388, dotyczył nowelizacji ustawy o działalności leczniczej, nowelizacji ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia i wyrobów medycznych, a także ustawy o gwarancjach wolności sumienia i wyznania, drugi projekt, opatrzony nr 449, dotyczył nowelizacji ustawy o działalności leczniczej, o prawach pacjenta, o publicznej służbie krwi, o szkolnictwie wyższym, o lecznictwie uzdrowiskowym oraz o Państwowym Ratownictwie Medycznym. Komisja Zdrowia w celu pracy nad tymi projektami wyłoniła podkomisję nadzwyczajną, która na trzech posiedzeniach pracowała nad obydwoma projektami. Dnia 6 czerwca Komisja Zdrowia, przyjmując sprawozdanie podkomisji i pracując nad tymi projektami, przyjęła ostateczne sprawozdanie, które znajduje się w druku nr 450, dostarczonym państwu posłom. Najważniejsze dwie zmiany dotyczą ustawy o działalności leczniczej, przede wszystkim tego, żeby opóźnić wejście w życie obligatoryjnego ubezpieczania szpitali od zdarzeń medycznych, a także działalności prowadzonej na przykład przez hospicja, które w rozumieniu nowej ustawy są przedsiębiorstwami, ale de facto prowadzą działalność, która jest nieodpłatną działalnością pożytku publicznego. Nie mogłyby wtedy otrzymywać darowizn, różnego rodzaju grantów od darczyńców i rzeczywiście spowodowałoby to nawet uniemożliwienie prowadzenia działalności w wypadku niektórych tego typu instytucji. Prace nad ustawami przebiegały w sposób merytoryczny. Zgłoszono do sprawozdania 9 poprawek, 4 poprawki zostały przyjęte, co jest uwidocznione w ostatecznym druku, natomiast 5 zostało odrzuconych i stanowią one w tej chwili wnioski mniejszości załączone do sprawozdania. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Dera
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska przedstawić nasze uwagi do sprawozdania komisji o projektach ustaw o zmianie ustawy o działalności leczniczej oraz niektórych innych ustaw. Ta nowelizacja jest niezbędna, bo trzeba nowelizować ustawę, która zawiera wiele wad i jest po prostu słabą ustawą, o czym była już mowa dużo wcześniej - było sygnalizowane, że wiele zapisów, które zostały przyjęte w tej ustawie, trzeba zmienić. Jednym z podstawowych problemów, który był już dużo wcześniej zauważony, jest kwestia dalszego funkcjonowania hospicjów i działalności organizacji pożytku publicznego, jeżeli chodzi o lecznictwo paliatywne. I w tym sensie ta nowelizacja jest niezbędna, konieczna i nasz klub będzie popierał te rozwiązania, bo to rzeczywiście trzeba poprawić. To, co nas niepokoi, to tryb pracy nad tymi zmianami, bo, powiedzmy sobie szczerze, informacje o tym, że trzeba to zrobić, padały dużo wcześniej, strona rządowa kolejny raz zaspała, ministerstwo zajmuje się innymi sprawami i na ratunek rzuciło posłów. Na szczęście zdążymy, widzę, przed 1 lipca, bo na tym posiedzeniu zostanie ta ustawa przyjęta. Mam nadzieję, że Senat też w szybkim tempie to zrobi i te instytucje, niezbędne z punktu widzenia polskiej służby zdrowia, będą mogły dalej działać, funkcjonować. Trudno sobie wyobrazić dzisiaj polską służbę zdrowia bez tych placówek, które czynią tyle dobrego i tak naprawdę wchodzą w tę dziedzinę, gdzie państwu bardzo trudno wejść i wspierać tych, którzy potrzebują tej nadziei, pomocy, którzy są pacjentami tych placówek. Nasz klub będzie również popierał wnioski mniejszości, gdyż są sensowne i potrzebne. Natomiast z uwagi na to główne przesłanie, niezależnie od wyników głosowań, które odbędą się, podejrzewam, w dniu jutrzejszym, nasz klub będzie popierał tę ustawę, bo złe prawo trzeba eliminować i zastępować dobrym, takim, które nie budzi wątpliwości. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jacek Czerniak
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej w sprawie poselskich projektów ustaw o zmianie ustawy o działalności leczniczej oraz niektórych innych ustaw. Przypomnę, iż Wysoki Sejm w tamtej kadencji, 15 kwietnia 2011 r., uchwalił ustawę o działalności leczniczej, która weszła w życie 1 lipca 2011 r. Jedna z istotnych zmian wprowadzanych w projekcie ustawy nowelizującej dotyczy działalności leczniczej wykonywanej jako działalność pożytku publicznego. Proponuje się w tej nowelizacji wprowadzenie przepisu stanowiącego, iż działalność lecznicza wykonywana jako działalność pożytku publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie oraz działalność charytatywno-opiekuńcza nie stanowi działalności regulowanej. Tę zmianę Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie popierał. Ta zmiana jest zawarta w art. 16 ust. 1a, który brzmi: ˝Nie stanowi działalności regulowanej w rozumieniu ustawy z dnia 1 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej działalność lecznicza wykonywana jako działalność pożytku publicznego oraz działalność charytatywno-opiekuńcza˝. Jest to zmiana oczekiwana przez środowisko i tę zmianę, jak powiedziałem, będziemy popierać. Kolejna istotna zmiana dotyczy ubezpieczenia od zdarzeń medycznych. Według proponowanej nowelizacji suma ubezpieczenia wynosiłaby nie mniej niż 300 tys. zł i byłaby również uzależniona od liczby łóżek w szpitalu, przy czym suma ubezpieczenia w odniesieniu do jednego łóżka szpitalnego, wyliczono to na podstawie średniej, wynosiłaby nie mniej niż 1000 zł. Jesteśmy tutaj za doprecyzowaniem określenia ˝zdarzenie medyczne˝, tak żeby było ono bardziej, można powiedzieć, ostre, precyzyjne, żeby nie budziło wątpliwości. Ponadto w zakresie ubezpieczeń od zdarzeń medycznych proponuje się przepis umożliwiający zawieranie umów ubezpieczeniowych z udziałem własnym podmiotu leczniczego nie wyższym niż 50% sumy ubezpieczenia. Inne kwestie, które zostały zaproponowane w szerokiej nowelizacji, dotyczą również spraw związanych z modyfikacją w zakresie udzielania zamówienia na udzielanie w określonym zakresie świadczeń zdrowotnych, uporządkowania nazewnictwa i wyeliminowania różnych błędów technicznych. Natomiast jeśli chodzi o tryb, to nie będę przypominał, że 5 kwietnia zebrała się komisja, później podkomisja, pracowaliśmy w dość szybkim trybie pomimo kwestii proceduralnych, bo podjęliśmy decyzję, żeby obradować pomimo niedostarczenia dokumentów w terminie 7-dniowym. Ta sprawa dotyczy osób, które są po drugiej stronie systemu, czyli pacjentów, w związku z tym abstrahując od trybu wprowadzenia tego, klub poselski będzie popierał podstawowe rozwiązania, które dotyczą nowelizacji. Dziękuję bardzo.
Mówca: Maria Nowak
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Od 1 stycznia br. obowiązuje już przepis prawny zobowiązujący podmioty prowadzące szpitale do obowiązkowego ubezpieczania się od zdarzeń medycznych. Według informacji, jaka do mnie dotarła, tylko PZU przygotowało ofertę w tym zakresie i podyktowało wysokie, zbyt wysokie jak na możliwości szpitali, składki. Dlatego pierwsze pytanie: Czy ministerstwo analizowało, dlaczego inne podmioty, które przecież są liczne na rynku ubezpieczeń, nie przedstawiły swoich ofert? I jaki procent szpitali był w stanie wywiązać się z tego obowiązku? Wiemy, że to obowiązkowe ubezpieczenie jest bardzo uciążliwe dla kondycji finansowej szpitali i moim zdaniem po prostu trzeba tutaj znaleźć jakieś inne rozwiązanie. Stąd pytam pana posła sprawozdawcę, czy komisja debatowała nad tym tematem. Widzę, że komisja nie wypracowała wniosku mniejszości, nie chce tego poprzeć, ale czy jest w stanie zaproponować jakieś inne sensowne rozwiązanie w tym względzie? Panie ministrze, wiemy, że coraz częściej sprawy przeciwko szpitalom trafiają na wokandy, do sądów. Chciałabym zapytać, ile było spraw sądowych wytoczonych szpitalom przez pacjentów lub ich rodziny w ostatnim czasie. Czy jest tu zauważalna tendencja zwyżkowa? Ile spraw (Dzwonek) zakończyło się wynikiem obciążającym szpital i jakiego rzędu były to kwoty? Jeszcze do ministerstwa kieruję pytanie: Czy ministerstwo uważa, że trzeba znaleźć jakieś inne rozwiązanie, może powołać jakiś specjalny fundusz, który regulowałby te sprawy, a zarazem odciążałby finansowo szpitale? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Chciałbym zadać pytanie panu ministrowi, posłowi sprawozdawcy i panu przewodniczącemu. Otóż procedowaliśmy nad tym projektem ustawy w komisji w tygodniu, w którym nie było posiedzenia, czyli wniosek jest prosty: komuś zależało na tym, żeby nie wszyscy mogli być obecni, tak można domniemywać. (Poseł Bolesław Grzegorz Piecha: Znacie regulamin Sejmu?) Chciałbym wszystkich zapytać: Dlaczego ta nowelizacja była aż tak szeroka, podzielona na wiele druków, tak wielowątkowa? Najprawdopodobniej rzeczywiście chodzi o to, żeby coś umknęło uwadze osób, które to po prostu czytają i opracowują - przynajmniej takie jest moje zdanie. Chciałbym w odpowiedzi usłyszeć, że moje domniemanie jest nieprawdziwe. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Fatalna ustawa o działalności leczniczej jest z dnia 15 kwietnia 2011 r. Co prawda, jej główne dramatyczne skutki będą odczuwalne w roku 2013, kiedy to dziesiątki, a nawet setki polskich szpitali będą zmuszone do komercjalizacji, czyli przekształcenia w spółki prawa handlowego, a w konsekwencji do podziału pacjentów na bogatych i biednych. Natomiast już dzisiaj pojawił się palący, a jednocześnie bulwersujący problem, albowiem rząd Platformy Obywatelskiej i PSL postanowił w tej ustawie, że z dniem 1 lipca 2012 r. hospicja prowadzone przez stowarzyszenia, a także inne wspaniałe dzieła, placówki prowadzone przez Kościoły, zgromadzenia zakonne będą - uwaga - przedsiębiorstwami. Niedowierzanie i skandal. Tak więc chodzi o zysk, jeśli chodzi o hospicja, zakłady pielęgnacyjno-opiekuńcze, zakłady dobroczynne, tzw. ochronki, i jednocześnie pozbawienie ich 1-procentowego odpisu od podatku, pozbawienie darowizn wynikających z ustawy refundacyjnej. Tym samym doprowadzi to większość hospicjów do likwidacji. Stąd od kilkunastu miesięcy nasilone są protesty stowarzyszeń z całej Polski, zgromadzeń zakonnych, Kościoła, kościelnych osób prawnych w tej sprawie. Rząd Platformy Obywatelskiej i PSL nie reagował. Dopiero projekt nowelizacji ustawy Prawa i Sprawiedliwości łaskawie pobudził rząd do działania. Kilka dni temu, bez procedowania nad projektem nowelizacji Prawa i Sprawiedliwości, z godziny na godzinę przedstawiono poselski projekt tej nowelizacji, procedowano nad nim w całkowitym pośpiechu, bez konsultacji społecznych. Panie ministrze, mam pytania. Po pierwsze, skąd w ogóle wziął się taki pomysł, absurdalny, by hospicja prowadzone przez stowarzyszenia, Kościoły i inne podmioty pożytku publicznego były przedsiębiorstwami? Po drugie, dlaczego procedujemy nad projektem nowelizacji ustawy w tej kwestii? Dlaczego pracowano nad tym kilka dni temu w godzinach nocnych, w pośpiechu, bez konsultacji społecznych, po drodze odrzucając wcześniejszy projekt nowelizacji Prawa i Sprawiedliwości, skoro był na to czas od 1 lipca 2011 r., kiedy ta ustawa weszła w życie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Poprosiłabym o debatę, w której padają argumenty. Odpowiem, bo bulwersuje mnie wypowiedź pana posła Hoca dotycząca tego, że dzielimy ludzi na bogatych i biednych w zakresie ochrony zdrowie. Poproszę w sumieniu rozważyć 2007 r., kiedy krzywdziliście całe regiony, jeśli chodzi o algorytm. I to wystarczy za całe uzasadnienie. Pan poseł Chmielowski mówi, że procedowaliśmy w tygodniu niesejmowym, aby coś umknęło. Myślę, że posłowie mogą również w tygodniu niesejmowym przyjechać na posiedzenie komisji i szczegółowo przygotować się do wystąpień. Chciałabym jednak odnieść się do zakresu proponowanych zmian. Chodzi o zmianę 46. do art. 197. Panie ministrze, chciałabym zapytać, bo istnieją wątpliwości samorządów związane z pomocą w zakresie zobowiązań sprzed roku 2009. Mamy tutaj zapisaną pożyczkę, którą spłaca samorząd za ZOZ, a nie mamy sytuacji odwrotnej, kiedy spłaca ZOZ kredyt, który był poręczony przez samorząd. Miałabym wielką prośbę, abyśmy w trakcie procedowania rozmawiali o tych rzeczach. I jeszcze sprawa ubezpieczeń od zdarzeń medycznych. Jest to rzecz niezwykle potrzebna. Jeśli chodzi o ustalenie kryteriów dotyczących minimalnej kwoty ubezpieczenia ogółem, to jest kwota 300 tys. zł, i na jedno łóżko - 1 tys. zł. Na posiedzeniu komisji prosiłam, abyśmy rozmawiali o ryzykach w tym zakresie, m.in. zakażeniu wewnątrzszpitalnym, reoperacjach. Czy i jak w procesie uzgodnień w sprawie ryzyk, bo to dotyczy działalności ubezpieczeniowej, resort będzie uczestniczył i jak będzie wyglądał przegląd w późniejszym okresie, aby można było ustalić poza początkowymi kryteriami sytuację rzeczywistą poprzez monitoring? Dziękuję bardzo.
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Myślę, że to oczywiście dobrze, że państwo poprawiacie popełnione przez siebie błędy. Tylko, panie ministrze, po pierwsze, dlaczego tak późno? Dlaczego państwo nie słuchacie opozycji? Przecież wielokrotnie mówiliśmy o tych sprawach zarówno tu, z tej mównicy, jak i na posiedzeniach komisji. Jest kwestia tego, czego dotyczy ta ustawa. To nie jest nic nowego. Naprawdę nie trzeba było tego załatwiać w ostatniej chwili. Na początek mam więc propozycję, abyście państwo jednak przyjrzeli się temu, zrobili pewne résumé tego, o czym mówi opozycja, jakie są błędy w całym pakiecie ustaw pani minister Kopacz. Może warto pochylić się nad kolejnymi problemami, które z tych ustaw wynikają. Panie ministrze, jeżeli poprawiono kwestię związaną z ubezpieczeniami dodatkowymi, też o tym mówiliśmy od początku roku, i jest tutaj wprowadzona pewna fakultatywność, to zastanawiam się, w jakim w ogóle stopniu zafunkcjonuje ta znowelizowana ustawa o prawach pacjenta, czy w ogóle będzie możliwa jej realizacja, czy może będzie ona martwym zapisem prawnym. W moim przekonaniu ta ustawa, panie ministrze, również wymaga pilnej nowelizacji i załatwienia sprawy, tak aby to, co jest tam opisane, nie było czystą fikcją (Dzwonek), poczynając oczywiście od zdarzenia medycznego, a kończąc na szczegółowych rozwiązaniach. Dziękuję bardzo.
Mówca: Krzysztof Michałkiewicz
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Panie Ministrze! Mam pytanie w sprawie hospicjów. Od wielu miesięcy organizacje pozarządowe, opinia publiczna, działacze społeczni alarmują, że ustawa, którą uchwaliliśmy rok temu, jest ogromnym zagrożeniem dla hospicjów. Są one w większości, bo prawie wszystkie oprócz dwóch, prowadzone przez organizacje pozarządowe, w części tylko finansowane są z kontraktów. Odgrywają one ogromną rolę, jeśli chodzi o pacjentów paliatywnych i ich rodziny, bo to przecież także dotyczy ich rodzin. Problemy te były też sygnalizowane posłom. Uspokajaliśmy, że ministerstwo wie o tym już od wielu miesięcy, że przygotowuje zmiany, że założenia tego projektu ustawy o zmianie ustawy już trafiły do Rady Ministrów, że za chwilę zostanie przeprowadzona zmiana ustawy. Natomiast za 2 tygodnie wchodzi w życie ustawa o działalności leczniczej, a hospicja do tej pory nie mają pewności, jak będą funkcjonować za 2 tygodnie, czy mogą, czy nie mogą funkcjonować w dotychczasowej formule. Co się stało, że rząd przez tyle miesięcy nie był w stanie poddać pod obrady Sejmu projektu ustawy, nad którym od tylu miesięcy pracuje? Czy pan minister zdaje sobie sprawę z tego, ile to kosztuje niepokoju tych, którzy prowadzą hospicja, ale także pacjentów i ich rodzin? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Panie ministrze, mam do pana pytanie. Dlaczego tak późno? Takie jest pierwsze pytanie. W czasie debaty w związku z wypowiedziami przedstawiciela Ruchu Palikota nasunęło mi się pytanie: Czy ministerstwo uznaje, że potrzebne są placówki prowadzone przez Kościół, a szczególnie przez Caritas? Wiemy, że w Polsce takich placówek jest ok. 330. Co by się stało, gdyby, nie daj Boże, Ruch Palikota doszedł do władzy i zabronił Kościołowi prowadzenia takich placówek? Czy rząd, czy ministerstwo byłoby w stanie zająć się tymi chorymi ludźmi? (Poseł Maria Nowak: Mam nadzieje, że pan do tego nie dopuści.) Panie ministrze, konkretnie: Czy jest potrzeba, aby właśnie Caritas prowadził w Polsce takie placówki? (Oklaski)
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Oczywiście nowelizacja jest jak najbardziej nie tylko potrzeba, ale konieczna. Chwała za to, że ona w tej chwili jest. Dziwię się tym, którzy mówią, że musieliśmy pracować w nocy, w tygodniu, kiedy nie ma obrad Sejmu itd. No przecież po to jesteśmy, żeby pracować dla dobra naszej społeczności. (Oklaski) (Poseł Andrzej Dera: Ale nikt tego nie mówi.) Powiem bardzo krótko, właściwie mam jedno pytanie. Panie ministrze, jaka jest intencja wprowadzenia zapisu przyznającego wojewodzie dodatkowe uprawnienia kontrolne? (Gwar na sali) Proszę państwa, ja nie przeszkadzałam, kiedy państwo zabieraliście głos. Trochę kultury politycznej. (Poseł Bolesław Grzegorz Piecha: My też nie przeszkadzamy.) No, panie przewodniczący. (Poseł Jarosław Katulski: Jak to? Czesio mówi.)
Mówca: Kazimierz Moskal
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Tutaj padły niepokojące słowa ze strony przedstawiciela Ruchu Palikota. Czy w Polsce zdarzyło się w ogóle, żeby podmiot leczniczy prowadzony przez Kościół katolicki nie udzielił wsparcia, pomocy np. ateiście? Padło bowiem takie pytanie. To jest niegodne, żeby pomawiać. Druga rzecz. Czy zdarzyło się pranie brudnych pieniędzy? To było tutaj bowiem przywołane. Czy... (Głos z sali: To...) Oczywiście, ale my nie możemy nie reagować, kiedy takie słowa padają z trybuny sejmowej. Mam jeszcze jedno pytanie. Panie ministrze, jak to jest obecnie z ubezpieczeniami? Ile podmiotów leczniczych ubezpiecza się? Jaka to jest kwota? Jak pan minister przewiduje, ile będzie do 2013 r. podmiotów ubezpieczonych? Na jaką kwotę? A ile po 2013 r.? Dziękuje bardzo. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Nowelizacja tej ustawy to jest absolutne ratownictwo, to co tu państwo uprawiacie. Ja jednak chciałabym zapytać o inną nowelizację. Czy prawdą jest, że toczą się prace nowelizacyjne w związku z artykułami, które dotyczą tego obowiązku, który jest bardzo groźny dla samorządów, a mianowicie pokrywania ujemnego wyniku finansowego szpitali, który będzie obowiązywał od 2013 r.? Docierały informacje medialne, że w Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego toczą się prace nad przedłużeniem tego terminu. Pochodzę z województwa lubuskiego, tam są m.in. dwa szpitale, wojewódzki szpital w Gorzowie zadłużony na 230 mln i szpital w Kostrzynie, który jest w likwidacji od 2007 r., z zadłużeniem 100 mln przy budżecie samorządu wynoszącym trzydzieści parę milionów. Pokazuje to obraz i skalę zagrożenia dla funkcjonowania samorządów. Co więc zrobicie państwo z tymi zapisami ustawy? O tym, że ta ustawa była bardzo zła dla polskiej służby zdrowia, Prawo i Sprawiedliwość mówiło od początku, mówiło o zagrożeniach komercjalizacją a potem prywatyzacją. Mam przykłady w województwie lubuskim, kiedy spółki początkowo samorządowe, przekształcone szpitale są dzisiaj sprywatyzowane. I pewnie w całym województwie niedługo będziemy mieli w połowie szpitale prywatne, a za parę lat całkowicie. Mam też pytanie dotyczące tej nowelizacji, konkretnie zmiany piątej. W art. 16 po ust. 1 dodaje się ust. 1a, który wyłącza właśnie tę działalność organizacji pożytku publicznego z tej, jak gdyby, działalności gospodarczej. (Dzwonek) Czy ta zmiana i ust. 1a likwiduje wszelkie obawy hospicjów zgłaszane wcześniej? Czy te instytucje mogą być spokojne, jeżeli chodzi o ich działalność? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Bolesław Grzegorz Piecha
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Chciałbym tutaj w trybie sprostowania odnieść się do wypowiedzi pana posła Chmielowskiego co do zwoływania posiedzeń Komisji Zdrowia w jakichś tam terminach. Nie będę odnosił się do wypowiedzi niemądrych albo głupich, bo to jest prawo posła, on sam wystawia swoją twarz na ocenę publiczną. Natomiast, panie pośle Chmielowski, mamy ustawę o wykonywaniu mandatu posła i senatora. W rozdziale 3, poczynając od art. 13, jest szereg przepisów, które nas po prostu obligują do pracy. Jako że pan jest ze Śląska, to powiem prosto. Pan tu nie jest na wczasach, panie pośle, pan tu przyszedł do roboty. Dziękuję.
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Ustawa z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej weszła w życie 1 lipca 2011 r., a artykuł o funkcjonowaniu organizacji pożytku publicznego, hospicjów, stowarzyszeń prowadzących hospicja, zakłady opiekuńczo-lecznicze itd. miał wejść w życie 1 lipca 2012 r. Panie ministrze, od kilkunastu miesięcy kościoły, stowarzyszenia, kościelne osoby prawne, zgromadzenia zakonne apelowały, wnioskowały, prosiły o zmianę w tym zakresie i pochylenie się nad nowelizacją ustawy o działalności leczniczej, żądały tego. Gdybyście, państwo, mieli czyste intencje, to już dawno - kilka miesięcy temu - tę nowelizację byście wprowadzili. Spokojnie konsultowalibyśmy ją społecznie, spokojnie byśmy procedowali, nie byłoby tego dzisiejszego pośpiechu i - rzeczywiście - nie byłoby tych zwołań na chybcika posiedzeń komisji itd. Zresztą, najlepszym dowodem na to, że protest społeczny był, jest to, że ludzie wyszli z sali, bo przedstawiliście w ciągu pół godziny kilkanaście poprawek, których nikt jeszcze nie zdążył przeczytać, i procedowaliście nad nimi. Co z tego, panie ministrze, że dzisiaj, w czerwcu 2012 r., mówię, że od 2013 r. będzie obowiązywała ustawa o działalności leczniczej - dramatyczna w skutkach, powtarzam: dramatyczna w skutkach? Polskie publiczne szpitale będą zmuszane do przekształcenia się w spółki prawa handlowego. I co z tego, że my apelujemy, mówimy, wnioskujemy, krytykujemy, jak pan kpiąco, z lekceważeniem...
Mówca: Maria Nowak
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Ja bardzo krótko. Dziękuję, pani marszałek. Panie Ministrze! Na ani jedno pytanie pan nie odpowiedział, a to były bardzo konkretne pytania. Rozumiem, że dzisiaj pan nie umie na nie odpowiedzieć, stąd bardzo proszę o odpowiedź na piśmie. Dziękuję bardzo.