PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marian Cycoń (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowne Koleżanki i Koledzy Posłowie! Przed kilkoma dniami w Turcji aktualne wicemistrzynie Polski w siatkówce dokonały sztuki, która nie udała się jeszcze nigdy żadnej żeńskiej polskiej drużynie siatkarskiej - zawodniczki klubu Bank BPS Muszynianka Fakro Muszyna wywalczyły europejski puchar klubowy CEV. W przypadku siatkarek z Muszyny droga na karty sportowej chwały wiodła przez Stambuł, gdzie siatkarki Bogdana Serwińskiego wygrały z Fenerbahçe. Rangę tego sukcesu uwypukla fakt, że trzeba było czekać 50 lat, aż polska drużyna w ogóle zagra w finale jakichkolwiek europejskich rozgrywek. Ten sukces wprowadza ˝mineralne˝ do grona najlepszych zespołów na Starym Kontynencie. Początki klubu sięgają 1982 r., kiedy ówczesny prezes Ludowego Zespołu Sportowego Poprad w Muszynie Adam Mazur założył sekcję piłki siatkowej. Powstał zespół, który uczestniczył w rozgrywkach A klasy. W 1985 r. zespół z Muszyny awansował do III ligi, ale już z nowym trenerem, którym został Bogdan Serwiński. Z powodu trudności finansowych zarząd Popradu postanowił jednak wycofać drużynę z rozgrywek. Dorobek muszyńskiej siatkówki uratowali Bogdan Serwiński i Grzegorz Jeżowski, którzy zgłosili do rozgrywek klasy okręgowej nowy klub - Międzyszkolny Klub Sportowy Kurier Muszyna. Obaj do dziś są związani z klubem: Bogdan Serwiński jako trener i członek zarządu, a Grzegorz Jeżowski jak dyrektor i również członek zarządu. Dzięki pracy i zaangażowaniu wielu osób po kilku latach Muszynianka znalazła się w ekstraklasie. Z okazji awansu siatkarek w Muszynie, przy pomocy finansowej sponsora klubu oraz miejscowych władz, udało się wybudować nową halę sportową. Pierwszy sukces nadszedł w 2006 r., kiedy klub zdobył pierwsze mistrzostwo Polski. Od tego czasu dzięki talentom menedżerskim zarządu Bank BPS Muszynianka Fakro Muszyna, bo tak brzmi nazwa oficjalna klubu, jest już czterokrotnym mistrzem Polski. Dwa razy zdobył srebrny medal tych rozgrywek. W gablocie z trofeami ma również Puchar Polski i Superpuchar Polski. Sześciokrotnie startował w prestiżowej Lidze Mistrzów. W Muszynie grały zawsze najlepsze polskie siatkarki, w składzie roiło się od reprezentantek Polski, grywały w Muszynie gwiazdy siatkówki europejskiej, a kibice dzięki grze w europejskich pucharach mogli oglądać w małym małopolskim uzdrowisku najlepsze zespoły świata. Zespół Muszynianki to obecnie sportowa marka rozpoznawana niemal pod każdą szerokością geograficzną, w każdym razie tam, gdzie gra się w siatkówkę. Na mecze do Muszyny przyjeżdżają kibice z całej Polski, a podczas rozgrywek pucharowych - z całej Europy. Sukcesy klubu nie przyszły od razu, ale są dowodem na to, że pracą, poświęceniem, determinacją i talentem można z malutkiej miejscowości uczynić najważniejszy od prawie 10 lat punkt na siatkarskiej mapie w Polsce, a klub ambasadorem regionu i Sądecczyzny w świecie.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Wskaźnik bezrobocia przekroczył już 14% i nadal wzrasta, chociaż zdaniem rządu rosnąć nie powinien. W założeniach do budżetu na 2013 r. rząd przyjął stopę bezrobocia w wysokości 13% na koniec bieżącego roku. Rosnące bezrobocie oznacza oczywiście powiększające się obszary biedy. Takim bardzo niepokojącym sygnałem sprzed kilku tygodni jest informacja o wyraźnym spadku spożycia artykułów żywnościowych przez Polaków. Jednak bezrobocie to obecnie nie jedyny poważny problem społeczny. Okazuje się, że czasami w równie trudnej sytuacji co osoby bezrobotne znajdują się pracujący, którzy od dłuższego czasu nie otrzymują wynagrodzenia. Jak poinformował Główny Inspektorat Pracy, w 2012 r. o ponad 50% w stosunku do roku poprzedniego wzrosła liczba przypadków niewypłacenia pensji w skontrolowanych zakładach pracy. Natomiast o 66% wzrosła kwota niewypłaconych należności z tytułu wynagrodzeń i innych świadczeń wskazanych w decyzjach inspektorów pracy. W konsekwencji wzrost zaległości w wypłacie wynagrodzeń w 2012 r. w stosunku do 2011 r. wyniósł ponad 12,8 mln zł. To są tylko suche liczby, które jednak w wielu wypadkach mogą oznaczać, że rodziny osób pracujących mogą także być zagrożone ubóstwem albo wręcz znajdować się w ubóstwie. Tak gwałtowne ubożenie naszego społeczeństwa dokonało się w ciągu ostatnich kilku lat, czyli za rządów Platformy Obywatelskiej. Nasi decydenci, pomimo płynących zewsząd ostrzeżeń, nie przygotowali naszego kraju na nadchodzący kryzys, a ponadto dzierżąc władzę od tylu lat, nie dokonali zasadniczych zmian w kierunku ułatwienia działalności gospodarczej. Nadal zbyt wysokie pozapłacowe koszty pracy, niestabilne prawo i zatory płatnicze to zdaniem ludzi biznesu uciążliwości, które utrudniają działalność gospodarczą, czyli de facto rozwój rynku pracy. Oczywiście nie sposób także nie wspomnieć o lukach w prawie, które, jak pokazują liczne afery, z powodzeniem wykorzystują nieuczciwi przedsiębiorcy. Jednak takim sztandarowym świadectwem niekompetencji w zarządzaniu inwestycjami jest budowa autostrad, co między innymi przyczyniło się do bankructwa wielu firm i tym samym dalszego wzrostu bezrobocia.
Mówca: Marek Stolarski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Chciałbym zwrócić się do posłów Platformy Obywatelskiej. W okręgu gliwickim mamy 9 posłów, w tym 6 posłów PO. Jak widać, jest to ogromna większość. W związku z tym chciałbym państwa zapytać: Jak to możliwe, że tak duża grupa posłów nie robi absolutnie nic dla mieszkańców Gliwic? Jak to możliwe, że nikt z państwa nie dopilnował środków na budowę drogowej trasy średnicowej, która w tej chwili wkracza na ostatni odcinek, to znaczy na teren Gliwic? Inwestycja jest finansowana przede wszystkim z pieniędzy przekazywanych przez rząd. Budowa obydwu gliwickich odcinków ˝średnicówki˝ ma kosztować ogółem 1200 mln zł. Są to środki pochodzące z kredytu zaciągniętego przez państwo w Europejskim Banku Inwestycyjnym, z rządowej rezerwy subwencji ogólnej, z funduszy Unii Europejskiej, zagwarantowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego, oraz z wkładu budżetu miasta. Na obydwa odcinki jest to około 50 mln zł. Na realizację całej drogowej trasy średnicowej zabraknie w sumie ponad 330 mln zł. Koszty całego przedsięwzięcia okazały się wyższe, niż zakładano we wstępnych kosztorysach w 2007 r. W Zabrzu po wprowadzeniu nowych przepisów związanych z ochroną środowiska zmienił się na przykład przebieg jednego z odcinków, a na drugim odcinku w Gliwicach koszty wzrosły między innymi z powodu wydłużenia tunelu i większej liczby miejsc, w których sieć uzbrojenia koliduje z linią trasy. Czy posłowie koalicji rządzącej nie mieli wiedzy na ten temat? Czy w takim razie nie macie państwo żadnych możliwości sprawczych w Sejmiku Województwa Śląskiego, gdzie, jak wiadomo, PO sprawuje władzę? Czy w takim razie mam rozumieć, że uznajecie prezydenta miasta Zygmunta Frankiewicza za tak doskonałego urzędnika, że nie wymaga on wsparcia posłów koalicji rządzącej? Dlaczego w takim razie wszelkie inicjatywy prezydenta są przez Platformę Obywatelską ustawicznie torpedowane? Chciałbym państwa zapytać: Jakie zamierzacie poczynić kroki, aby wspomóc władze miasta, a tym samym mieszkańców aglomeracji w dokończeniu budowy tak newralgicznej inwestycji, jaką jest drogowa trasa średnicowa? Czy zamierzacie państwo kiedykolwiek zainteresować się problemami okręgu, z którego zostaliście wybrani?
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W dniu 1 marca 1951 r. zostało zastrzelonych w mokotowskim więzieniu na Rakowieckiej w Warszawie siedmiu członków IV Zarządu Głównego Zrzeszenia ˝Wolność i Niezawisłość˝. Mieczysław Kawalec urodził się 5 lipca 1916 r. w Trzcianie koło Rzeszowa. Tam skończył szkołę podstawową, następnie uczęszczał do gimnazjum im. S. Konarskiego w Rzeszowie. Świadectwo dojrzałości zdobył w tym gimnazjum w 1934 r. W latach 1934-1935 odbył zasadniczą służbę wojskową i ukończył szkołę podchorążych rezerwy piechoty. Następnie rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, które ukończył w 1939 r. Został na tej uczelni asystentem prof. Władysława Grabskiego. Po wybuchu wojny brał udział w obronie Lwowa. Dowodził plutonem 17. pułku piechoty. Walczył też w rejonie Dynowa i Przemyśla. W 1940 r. wrócił to Trzciany i w stopniu majora został zaprzysiężony do Związku Walki Zbrojnej, Armii Krajowej. Podjął działalność w komórce wywiadu i kontrwywiadu Obwodu ZWZ Rzeszów. W 1942 r. przeniósł się z Trzciany do Rzeszowa i podjął pracę w ubezpieczalni społecznej. W październiku 1944 r. objął stanowisko oficera wywiadu rzeszowskiego obwodu AK. Od listopada 1944 r. aż do rozwiązania Armii Krajowej pełnił funkcję komendanta tego obwodu. W maju 1945 r. został komendantem Obwodu DSZ Rzeszów, a jesienią podjął działalność w Zrzeszeniu ˝Wolność i Niezawisłość˝. Został kierownikiem Wydziału Informacji i Propagandy IV Zarządu Głównego Zrzeszenia WiN. W lutym 1948 r. został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa w Poroninie. Po trwającym trzy lata śledztwie nadzorowanym przez NKWD 14 października 1950 r. został skazany na czterokrotną karę śmierci. Wyrok został wykonany 1 marca 1951 r. przez rozstrzelanie w mokotowskim więzieniu. Miejsce pochówku nie jest do dzisiaj znane. Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego 17 września 1992 r. unieważnił wyrok z 1950 r. W rodzinnej Trzcianie upamiętniono męczeństwo Mieczysława Kawalca na tablicy wmurowanej w ścianę kościoła parafialnego. W Rzeszowie podobną tablicę umieszczono na ścianie bazyliki oo. Bernardynów. Na cmentarzu komunalnym Wilkowyja wzniesiono symboliczny grób siedmiu członkom IV Zarządu Głównego Zrzeszenia WiN, w tym Mieczysławowi Kawalcowi.
Mówca: Jan Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Zwracam się do państwa w sprawie ostatnich skandali w służbie zdrowia, które doprowadziły do śmierci kilkorga dzieci w polskich szpitalach przez nieudzielenie im jakiejkolwiek pomocy medycznej. W ostatnich miesiącach w Polsce ma miejsce coraz więcej skandali związanych z nieudzieleniem pomocy pacjentom. Skutkowało to zgonami kilkorga dzieci, m.in. w ostatnim tygodniu. W związku z nagłośnieniem sprawy przez media w całej Polsce pojawiają się rodzice, którzy stracili dzieci wskutek braku pomocy ze strony różnych jednostek służby zdrowia lub wskutek błędów lekarzy. Niestety przed naszymi oczami jawi się obraz polskiej służby zdrowia, która jest całkowicie nieskuteczna i nie jest w stanie wykonywać nałożonych na nią zadań. Szpitale nie chcą przyjmować pacjentów, a dyspozytorzy karetek odsyłają chorych od jednego do drugiego szpitala. Taki stan rzeczy jest nie do przyjęcia i z tego miejsca apeluję do ministra zdrowia i całego rządu o zajęcie się na serio reformą polskiej służby zdrowia. Dzisiaj miliony Polaków są w praktyce pozbawione dostępu do usług medycznych. Przebieg posiedzenia
Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2013-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie pośle. Proszę teraz o zabranie głosu pana posła Witolda Waszczykowskiego z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość. Bardzo proszę, panie pośle. Poseł Witold Waszczykowski Dziękuję bardzo, panie pośle. Głos zabierze pan poseł Łukasz Gibała z Klubu Poselskiego Ruch Palikota. Bardzo proszę, panie pośle. Poseł Łukasz Gibała Dziękuję bardzo za uwagę. Bardzo proszę kontynuować, panie pośle. (Głos z sali: W jakim trybie?) Poseł Łukasz Gibała Dziękuję, panie pośle. Głos zabierze pan poseł Stanisław Żelichowski z Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego. Bardzo proszę, panie pośle. Poseł Stanisław Żelichowski Dziękuję bardzo, panie pośle. Głos zabierze pan poseł Tadeusz Iwiński z Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej. Bardzo proszę, panie pośle. Poseł Tadeusz Iwiński
Mówca: Adam Lipiński
Data: 2013-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie wiem, ile mam czasu, bo się nie wyświetla.
Mówca: Krzysztof Szczerski
Data: 2013-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani posłanka Pomaska była łaskawa wymienić moje nazwisko, więc muszę odpowiedzieć.
Mówca: Antoni Macierewicz
Data: 2013-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ten slajd, który możecie państwo oglądać na monitorach, pokazuje to, czego państwu nie chciano przez lata pokazać. Pokazuje, jak naprawdę wyglądał i wygląda wrak samolotu. Przepraszam, już nie wygląda, dlatego że Rosjanie już go pocięli za zgodą pana ministra Sikorskiego i Platformy Obywatelskiej. Tak wyglądał zaraz po katastrofie. Tak właśnie dzisiaj wygląda polityka zagraniczna pana ministra Sikorskiego. To jest obraz stanu, do którego doprowadziliście państwo polską politykę. Sprawa roli Ministerstwa Spraw Zagranicznych i osobiście ministra Sikorskiego w tragedii smoleńskiej, w tym także w śledztwie smoleńskim, ma istotne znaczenie dla oceny działania tego ministerstwa i oceny linii politycznej rządu Donalda Tuska. Ale oczywiście jest tylko częścią tej polityki i jej ewolucji, której punktem zwrotnym była zagłada polskiej elity państwowej z prezydentem na czele. Było oczywiście nieprawdą sprowadzanie polityki zagranicznej pana Sikorskiego do tej jednej kwestii. (Poseł Stefan Niesiołowski: Tylko psychiatra.) On przecież dba o śledztwo smoleńskie tak jak o włamanie do garażu, i to do cudzego garażu, i to są sformułowania nie Prawa i Sprawiedliwości, lecz posła, polityka lewicy. (Poseł Stefan Niesiołowski: Na Pradze.) Jest jednak coś szczególnego w tym, że minister spraw zagranicznych w obliczu tak straszliwego dramatu narodu i państwa uważa za najwłaściwsze oskarżanie polskich pilotów i podtrzymuje tę nieprawdziwą, szkodliwą dla Polski, rosyjską wersję przez całe trzy lata do dnia dzisiejszego, a następnie koncentruje się na wywieraniu publicznej presji na prokuraturę, by zrezygnowała z traktowania wraku samolotu jako istotnego dowodu w tej sprawie. Gdyby ten postulat zrealizować, katastrofa smoleńska byłaby pierwszą w historii katastrofą, którą badano bez badania wraku i głównych dowodów. (Poseł Stefan Niesiołowski: To nie ta debata. Debaty pomylił.)
Mówca: Antoni Macierewicz
Data: 2013-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Poseł, który przed chwilą przemawiał, w sposób oczywisty źle zrozumiał moje słowa. (Poseł Stefan Niesiołowski: Jak zawsze.) Ja, panie pośle, nie insynuowałem panu Sikorskiemu działania na szkodę państwa polskiego, a zwłaszcza na szkodę prokuratury i tego śledztwa, ja przytaczałem fakty, wypowiedzi, konkretne dowody tego, że on tak działa. (Poseł Stefan Niesiołowski: A ty na czego szkodę działasz?) On działa na szkodę tego śledztwa. Jeżeli ktoś próbuje wymusić na prokuraturze zrezygnowanie z traktowania najważniejszego materiału dowodowego jako dowodu, jeżeli polscy prokuratorzy, którzy właśnie rozmawiają w tym momencie w Rosji, żeby zwrócić ten wrak jako dowód, a pan Sikorski oświadcza publicznie, że to nie jest żaden dowód, to jest to cios w plecy polskiej prokuratury. To jest najostrzejsze działanie przeciwko temu śledztwu. Pan po prostu mnie nie zrozumiał. (Poseł Stefan Niesiołowski: Kończ już.) A jeżeli chodzi (Dzwonek) o zawłaszczanie tragedii smoleńskiej, to jest pan po prostu niepoważny. (Poseł Tomasz Lenz: Pana nie rozumie większość społeczeństwa polskiego.) Śmierć marszałka Szmajdzińskiego jest dla mnie tak samo ważna jak śmierć każdego z moich przyjaciół. Dochodzę prawdy o tych śmierciach, bez względu na to, jaki miały kolor polityczny. Jeżeli pan tego nie rozumie, to niech pan popatrzy na to, co robi zespół parlamentarny. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Stefan Niesiołowski: Kłamiesz.)
Mówca: Killion Munyama
Data: 2013-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Poświęcę parę minut, które zostały, na polską politykę w krajach Afryki Subsaharyjskiej przede wszystkim. Proszę zwrócić uwagę na to, że w polityce zagranicznej należy również poświęcić właśnie kilka słów na ten temat, ponieważ mówimy o kontynencie, który mimo kryzysu rozwija się niezwykle dynamicznie, i o ludziach, którzy oczywiście dzięki ciężkiej pracy starają się gonić za poziomem rozwoju państw zachodnich. Wreszcie w społeczeństwach, które od lat stoją przed wyborem ustroju politycznego i rozważają pytania dotyczące przyczyn tego, że w naszym interesie jest niesienie im pomocy oraz przekonanie do wzorców ustrojowych, którymi sami się rządzimy. Pragnę tutaj zaznaczyć, że Polska od lat wspiera po prostu swoją pomocą państwa afrykańskie. Wspiera, by to oczywiście metaforycznie określić, zarówno na płaszczyźnie ducha, jak i ciała, zapewniając właśnie z jednej strony pomoc humanitarną, a z drugiej zaś merytoryczne i finansowe wsparcie dla przemian demokratycznych w poszczególnych państwach regionu. Obecne ramy przekazywanej pomocy reguluje obowiązująca od 1 stycznia 2012 r. ustawa o współpracy rozwojowej. Precyzuje ona oczywiście najważniejsze pojęcia związane ze współpracą rozwojową oraz wprowadza najważniejsze zasady jej koordynacji. Dyskutowany plan współpracy rozwojowej na 2013 r. jest elementem wykonawczym ustawy i wchodzi właśnie w skład wieloletniego programu współpracy rozwojowej na lata 2012-2015. Tutaj głównym narzędziem, za pomocą którego udzielana jest pomoc rozwojowa w Afryce Subsaharyjskiej, są dofinansowania udzielane w głównej mierze polskim organizacjom pozarządowym w ramach konkursu: Polska pomoc rozwojowa. Zgodnie z założeniami ˝Planu współpracy rozwojowej w 2013 r.˝ działania będą realizowane w różnych obszarach i praktycznie można powiedzieć, że do głównych beneficjentów należą właśnie dzieci, szczególnie w wieku wczesnoszkolnym, którym praktycznie ułatwiany jest dostęp do szkół i poprawiane są warunki kształcenia, oraz kobiety. Ale oprócz tego trzeba zwrócić uwagę na to, że Polska powinna położyć duży nacisk na współpracę gospodarczą z krajami afrykańskimi. Jest to olbrzymi kontynent, z olbrzymimi możliwościami i myślę, że współpraca gospodarcza będzie po prostu stanowiła przyszłość zarówno Polski, jak i całego kontynentu afrykańskiego. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Antoni Macierewicz
Data: 2013-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, panie marszałku. Proszę o przerwę dla klubu Prawa i Sprawiedliwości, zwołanie Konwentu Seniorów w związku ze skandalicznym zachowaniem podczas ostatniej debaty pana marszałka, który tolerował mowę nienawiści, wyzwiska, brutalność ze strony posłów Platformy Obywatelskiej: pana Lentza i pana Niesiołowskiego, skierowane przeciwko posłom Prawa i Sprawiedliwości. Ostatnio takie wyzwiska czytałem przed laty w ˝Trybunie Ludu˝, wtedy gdy opozycja niepodległościowa była traktowana tak jak dzisiaj pan marszałek pozwolił traktować posłów Prawa i Sprawiedliwości niepodległej Rzeczypospolitej. To jest rzeczywiście polityka Platformy Obywatelskiej, dlatego prosiłbym, panie marszałku, żebyśmy mogli omówić tę sprawę na posiedzeniu Konwentu Seniorów. Dziękuję bardzo.
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2013-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wiem, że w czasach, o których tak dużo dziś pan mówił, nie było problemu z surowcami energetycznymi. W czasach cesarstwa rzymskiego, w czasach Kazimierza Wielkiego podstawowe zasoby energetyczne stanowiły wszechobecne lasy i rozległe łąki jako paliwo dla ówczesnych środków lokomocji. Niemniej dzisiaj jedną z kluczowych polityk każdego państwa jest polityka dostępu i korzystania z surowców energetycznych, dywersyfikacji zakupu, uniezależnienia energetyki kraju od możliwych zawirowań politycznych, zwłaszcza w kraju o ograniczonych zasobach surowcowych, jakim jest Polska. Są kraje, które gotowe są wszczynać konflikty zbrojne na terenach bogatych w złoża ropy naftowej i gazu. Są kraje, które wykładają miliardy dolarów, by prowadzić swoje gazociągi, ropociągi drogami wytyczonymi nie przez ekonomię, tylko przez politykę. Polityka bezpieczeństwa energetycznego to w przypadku Polski jeden z kluczowych wyznaczników polityki zagranicznej. I nie da się od tego uciec. (Dzwonek) Co pan, panie ministrze, powiedział dziś na ten temat? Nic, po prostu nic. I nic dziwnego, bo to znacznie trudniejsze niż pańskie dzisiejsze wpisywanie kwadratu w trójkąty i robienie trójkątów bardziej równoramiennymi.
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2013-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Mam cztery pytania do pana ministra. Pierwsze pytanie: Czy 13 kwietnia 2010 r. był pan na spotkaniu z najwyższymi władzami Federacji Rosyjskiej na temat katastrofy smoleńskiej i jakie były ustalenia? Jeśli pana nie było, to kto tam był? Drugie pytanie: Jaka jest doktryna migracyjna Polski, która w czasach transformacji stała się głównym rezerwuarem taniej siły roboczej w Europie? Pytam o generalne zasady oraz o działania ministra spraw zagranicznych w sprawie emigracji i imigracji. Trzecie pytanie: Co robi rząd w sprawie dyskryminacji Polaków na Litwie i jak ocenia swoje osiągnięcia w tym zakresie? I wreszcie moje ostatnie pytanie dotyczy losów inicjatywy obywatelskiej śp. pana marszałka Macieja Płażyńskiego w sprawach repatriacji. O ile wiem, od roku nie odbyło się ani jedno (Dzwonek) posiedzenie podkomisji na ten temat. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2013-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do ministra. Nie będzie ono miało charakteru napastliwego. Chodzi o zrozumienie pewnej intencji. Otóż jednym z priorytetów działalności służb zagranicznych naszego kraju jest wspieranie biznesu. Mamy doskonałe przykłady - może je tutaj przytoczę - dzięki pani minister, jeżeli chodzi o działalność np. konsulatu we Lwowie, gdzie wszystko funkcjonuje w sposób właściwy, jest właściwa obsługa. Niestety w większości konsulatów na świecie taka obsługa jest w jakimś sensie ograniczona. Pozwolę sobie zwrócić uwagę na konsulat w Kolonii - chodzi tutaj o RFN - gdzie właściwie jest tylko jeden konsul, pan konsul Hebda. On się stara, ale jest sam. Dlaczego ministerstwo nie prowadzi polityki uświadamiania czy informowania przedsiębiorców, przede wszystkim przedsiębiorców izb handlowych, stowarzyszeń, o tym, że mogą korzystać (Dzwonek) z naszych placówek za granicą? Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Terlecki
Data: 2013-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pan minister spraw zagranicznych martwił się o przyszłość Unii Europejskiej, jak się wyraził, na wieki. W trakcie swojego wystąpienia m.in. pouczał Wielką Brytanię, że jej bardziej samodzielna pozycja w Europie spowoduje polityczną, a przede wszystkim gospodarczą marginalizację. Porównał też Unię Europejską do cesarstwa rzymskiego, co moim zdaniem jest porównaniem bardzo ryzykownym, które źle wróży przyszłości zarówno Unii, jak i europejskiej integracji. Ale w tym wystąpieniu nie usłyszeliśmy, wydaje mi się, o problemie kluczowym. Mianowicie jak polski rząd w ogóle widzi przyszłość Unii Europejskiej? Za jakim rozwiązaniem z tych, które pojawiają się choćby w tej chwili w przestrzeni publicznej, się opowiada? I czy jedynym sposobem myślenia o przyszłości (Dzwonek) jest zdanie się na projekty, które narzucą państwa silniejsze? To jest moje pytanie. Czy poza hasłem: więcej Unii w Unii, pan minister ma w ogóle w tej sprawie coś do powiedzenia? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jacek Najder
Data: 2013-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Prezydencie! Wysoka Izbo! Panie premierze, zamiast zajmować się produkcją slajdów, tworzeniem fikcyjnej, obrazkowej rzeczywistości proszę zabrać się do prostej, technicznej roboty. Zamiast ćwierkać, czytaj: bredzić, na Twitterze trzeba zabrać się za merytoryczną pracę. Proszę udowodnić, że jest pan realnym, kompetentnym ministrem, a nie animowaną kukiełką w teatrze Donalda Tuska. Dla formalności pytam: Kiedy rząd dokona pełnej implementacji dyrektywy 2009/28/WE? Przecież odnawialne źródła energii to klucz do wzrostu bezpieczeństwa energetycznego kraju. A 6-miesięczne opóźnienie w procesie implementacji postanowień dyrektywy dotyczącej charakterystyki energetycznej budynków to dowód nieudolności. Panie premierze, czas do pracy. To od pana zależy, czy będzie pan ministrem spraw zagranicznych, czy ministrem ćwir, ćwir, z angielskiego: tweet, tweet. Dziękuję.