Mówca: Lidia Gądek
Data: 2012-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Pragnę złożyć oświadczenie na okoliczność 50. rocznicy nadania praw miejskich miejscowości Bukowno. Miejscowość, położona w północno-zachodniej Małopolsce, jest wyjątkowa z wielu względów. Pragnę przedstawić co najmniej trzy z nich. Po pierwsze, mimo że formalnie miasto istnieje dopiero od 50 lat, posiada niezmiernie bogatą tradycję i historię. Geneza niektórych jego dzielnic sięga średniowiecza. Po drugie, społeczność lokalna Bukowna w ostatnim półwieczu wielokrotnie udowodniła, że potrafi doskonale dostosować się do ciągłych przeobrażeń ustrojowych i gospodarczych. I po trzecie, jest to wyjątkowe miejsce, które ma charakter właściwie przemysłowy, a jednocześnie jest malowniczo położoną miejscowością turystyczno-wypoczynkową. Każdy z tych powodów pokrótce przedstawię. Pierwsza wzmianka w źródłach historycznych pochodzi z 1402 r., kiedy to wieś Starczynów została nabyta przez miejską radę królewską wolnego miasta górniczego Olkusz od rycerza Rafała z Miechowa. Sama nazwa Bukowno pojawiła się jednak dopiero w 1470 r. przy okazji przekazania wsi Michałowi z Proszowic przez biskupa krakowskiego Zbigniewa Oleśnickiego. Już w 1524 r. burmistrz Krakowa zakłada tutaj pierwszą kuźnię, a 25 lat później król Zygmunt August nakazuje budowę odwadniającej sztolni starczynowskiej. W 1555 r. z kolei jeden z żupników olkuskich buduje tu pierwsze huty ołowiu. Prawdziwe zainteresowanie bogactwami naturalnymi tej ziemi nastąpi jednakże dopiero w XIX i XX w., kiedy powstały kopalnie Ulisses, Leonidas i Jerzy. Był to zapewne jeden z powodów, dla których zdecydowano się tędy właśnie przeprowadzić kolej iwangorodzko-dąbrowską. Tuż po II wojnie światowej osadę zamieszkiwało zaledwie 1000 mieszkańców. Obecnie miasto liczy ponad 10 tysięcy. Bezpośredni impuls do powstania miasta dały prężnie działające Zakłady Górniczo-Hutnicze ˝Bolesław˝. Zaczęły ściągać tutaj grupy pracownicze, osiedlali się nowi mieszkańcy. 7 lipca 1962 r. rozporządzeniem prezesa Rady Ministrów powstało miasto Bukowno. Na krótko po tym wydarzeniu dokonano tu wielu zmian, między innymi elektryfikację linii kolejowej oraz wybudowano szerokotorową linię hutniczo-siarkową, która połączyła zagłębie z byłym Związkiem Radzieckim i służyła do przewozu rud żelaza na potrzeby Huty Katowice oraz przez pewien czas przewozów pasażerskich na trasie Olkusz - Moskwa. Okres trudnych przeobrażeń rozpoczął się w 1975 r., kiedy to ze względu na silne wpływy gospodarcze górnośląskiego okręgu przemysłowego miasto przyłączono do województwa katowickiego, wcześniej należało do województwa krakowskiego. W rok później miasto mimo wielkich zmian uzyskało tytuł Mistrza Gospodarności w konkursie ogólnopolskim. W 1992 r. historia zatoczyła koło: na skutek reformy administracyjnej Bukowno weszło w skład nowo utworzonego powiatu olkuskiego i powróciło pod zwierzchnictwo władz województwa małopolskiego. Tak wiele przeobrażeń i wiążących się z tym komplikacji nie miało jednak wpływu na dynamiczny, pięćdziesięcioletni okres rozwoju miejscowości. Odnotowano błyskawiczny wzrost liczby inwestycji, odremontowano budynki użyteczności publicznej, wybudowano wiele nowych, unowocześniano infrastrukturę drogową, stworzono strefę aktywności gospodarczej, przyciąga się stale inwestorów. Dziś można z całą stanowczością stwierdzić, że Bukowno ma nie tylko charakter industrialny, ale jest przede wszystkim miejscem przyjaznym swoim mieszkańcom, osobom prowadzącym działalność gospodarczą oraz turystom. Turyści wyjeżdżają z Bukowna zawsze urzeczeni pięknem Sztoły, Diablej Góry czy lasem bukowym, od którego pochodzi nazwa miejscowości. Jest to prawdziwy raj dla miłośników ciszy i spokoju oraz osób oddających się wypoczynkowi na łonie natury. Najważniejszym jednak czynnikiem rozwoju miasta w ciągle zmieniających się warunkach funkcjonowania samorządu są zawsze ludzie. Bukowno jest miejscem życia wielu wspaniałych pokoleń, które cechowały się pracowitością w latach pokoju i odwagą w czasie wojen i powstań, a które teraz swoim zaangażowaniem i innowacyjnością zmieniają lokalną rzeczywistość. Jestem dumna z mieszkańców Bukowna, którzy stworzyli i tworzą nadal tę bogatą historię miasta. Gratuluję mieszkańcom i składam najszczersze dowody uznania. Jako puenta mojego wystąpienia niech służy zdanie wypowiedziane przez prezydenta Lincolna: ˝To piękne, gdy człowiek może być dumny ze swojego miasta, lecz jeszcze piękniej, gdy miasto może być dumne z niego˝. Dziękuję bardzo. (Oklaski)