PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Mieczysław Marcin Łuczak
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Pośle! Doszło do niezrozumienia. Pan mnie źle zrozumiał i pańscy koledzy chyba również mnie źle zrozumieli. Mnie nie chodzi o to, żeby dzielić, bo dzielimy w tym kontekście, iż w tym projekcie jest zapisane, że sędzia, strażnik więzienny, który był żołnierzem podziemia okupacyjnego, nie może tego otrzymać. Przepraszam bardzo, jak możemy tak weryfikować ludzi, którzy byli solidni, nie skrzywdzili nikogo, rozpatrywali sprawy odpowiednio, w więzieniu traktowali swoich podopiecznych, więźniów nawet lepiej niż przysługiwało? Oni też mają ponosić konsekwencje tej ustawy? Nie, to jest niezrozumienie. Chciałbym, abyśmy potraktowali wszystkich ludzi, którzy walczyli o Polskę, niezależnie z której strony szli, jednakowo. Tak jak powiedziałem. Dziękuję.
Mówca: Andrzej Duda
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie pośle, a ja bym chciał, żeby Polska wreszcie oddała honor tym, którzy byli przez lata poniewierani, a ten honor im się należy. Trzeba podkreślić jeszcze raz. Nie odbiera się tego honoru i nie odbiera się tego statusu tym weteranom, którzy walczyli nawet w armii Berlinga, ale nie byli później w komunistycznym aparacie represji. Natomiast kto w nim był, temu się po prostu ten honor bycia weteranem nie należy. I to jest bardzo zasadnicza sprawa. A dzisiaj niestety mamy taką sytuację w Polsce, że sądy orzekają, iż wszyscy tajni współpracownicy nikomu krzywdy nie wyrządzili. Niestety tak jest, proszę państwa. (Oklaski)
Mówca: Mieczysław Marcin Łuczak
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak jest, sprostowanie do sprostowania. Szanowni państwo, dalej nie rozumiecie jednej rzeczy - że żyją na tym świecie ludzie, którzy nie mają nic na sumieniu i chcąc uszanować ich, powinniśmy to udokumentować. A co z tymi, którzy byli w AK, a pracowali w aparacie ucisku? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Terlecki
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To pytanie już padło, ale chciałbym rozszerzyć jego zakres. To pytanie o uczestników ostatniego polskiego powstania, uczestników buntu z Poznania w czerwcu 1956 r., którzy walczyli z bronią w ręku. Zdobywali tę broń, odbierając ją funkcjonariuszom UB, wojsko atakowali, rozbrajali posterunki milicji wokół Poznania, i używali tej broni do walki, także wtedy, kiedy już wygasły demonstracje uliczne. No ale jeżeli przyznamy im status weteranów, który im się moim zdaniem należy, to trzeba się zastanowić, co zrobić z tymi, którzy też stawiali czynny opór władzy komunistycznej, ale broni już nie mieli. Myślę o grudniu 1970 r., kiedy straty były po obu stronach, to znaczy zginęli także funkcjonariusze bezpieki i wojska, jednak używano przeciwko nim nie broni palnej, czy o oporze górników co najmniej w kopalniach Manifest Lipcowy i Wujek, którzy też stawili czynny opór i do których strzelano, a niektórych z nich zabito. To rozszerzanie w tym zakresie tej ustawy pociągnęłoby za sobą następne pytanie: Co zrobić z uczestnikami tych demonstracji, w czasie których użyto broni palnej przeciwko demonstrantom? Myślę o Lubinie, Gdańsku, Nowej Hucie, o wielu przypadkach w czasie stanu wojennego. Tak więc moje pytanie, oczywiście do pana posła sprawozdawcy: Jak tę kategorię weteranów, uczestników walki zbrojnej traktować w tych wszystkich sytuacjach, gdy przeciwko walczącym o sprawiedliwość i niepodległość użyto broni palnej? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z tego, co słyszy się w tej debacie, można wyciągnąć wniosek, że niebawem kombatantów nam się namnoży. Ale nie oceniam, czy słusznie, czy niesłusznie, nie w tym kierunku idzie moja wypowiedź. Ja tylko chciałbym się przyłączyć do apelu pana posła Łuczaka, który podniósł ważną sprawę, bo mamy zwyczaj różnicowania ludzi w zależności od tego, czy w słusznym miejscu w danym momencie się znaleźli. Tak było z Ludowym Wojskiem Polskim. Tutaj różnicujemy tych ludzi w zależności od tego, czy byli w Armii Krajowej, w Batalionach Chłopskich, czy w Armii Ludowej. No, proszę państwa, tą droga daleko nie zajdziemy. Zawsze będzie nić nieporozumienia w tej sprawie, a tego typu kwestie w moim przekonaniu powinny być załatwiane w całkowitej zgodzie czy w ramach konsensusu. Ale, Wysoka Izbo, mamy przecież oprócz tych spraw ważnych, o których mówimy, niezałatwione sprawy dotyczące w ogóle drugiej wojny światowej, a przede wszystkim ludzi, którzy przeszli gehennę nie tylko na frontach, tych którzy przymusowo pracowali czy byli deportowani do pracy na różnych terenach, począwszy od Związku Radzickiego, skończywszy na Niemczech, czy tych którzy byli deportowani wewnątrz kraju, a najczęściej dokonywano deportacji z Warthegau do GG. I teraz ten podział między nimi polega na tym, że mamy około 70-80 tys. ludzi, tak zwane dzieci wojny, którzy czekają na jakiekolwiek świadczenia, aby można im zadośćuczynić to, co przeszli, a my mnożymy dalszych kombatantów. Nie twierdzę, że nie. Ale tutaj jest pytanie, panie ministrze, i chciałbym się tego dowiedzieć: Jakie środki na kombatantów, którzy dzisiaj są za takich uznani, budżet państwa przeznacza corocznie? Czy nie warto by było waloryzować tych środków, które w chwili obecnej oni otrzymują? Myślę tutaj nie tylko o kombatantach, ale także o tych, którzy otrzymali w przeszłości świadczenia za pracę niewolniczą w Trzeciej Rzeszy. Załatwmy sprawy po kolei. Być może wtedy damy satysfakcję chociaż ludziom starszym, w wieku 80-85 lat, bo o takich mówię. Przecież ustawa leży od 4 lat w Sejmie, jest w zamrażarce, i darmo tego dochodzić. To nie są wielkie pieniądze, a ci ludzie maję niewielkie - jeszcze raz powtórzę: niewysokie - emerytury. Warto by o tym pomyśleć. Panie ministrze, drugie pytanie. Jakie jest właściwie stanowisko rządu odnoszące się do tego projektu, gdyż trzy czy cztery lata temu stanowisko było takie, jakie tu przed chwilą usłyszałem? Być może rząd je zmodyfikował. Ale też prosiłbym, aby pan minister odniósł się do różnicowania ludzi, których ta ustawa dotyczy, w kontekście tych, którzy mają być kolejnymi wykluczonymi. Dziękuję
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dziwię się memu przedmówcy, że zauważa jakieś mnożenie kolejnych weteranów. Niestety sytuacja jest taka, że ci bohaterowie często dzisiaj odchodzą, bo są w takim a nie innym wieku. A jeżeli do tej pory państwo zaniedbywało i nie zauważyło weterana, któremu pomoc i wdzięczność się należy, to powinno to być wstydem dla państwa. Jeżeli dojdzie jedna czy ileś tam osób, które dzięki tej ustawie uzyskają takie uprawnienie, to nie będzie to żadne mnożenie, tylko zadośćuczynienie, bo ci ludzie zasłużyli na coś takiego. Kto jak nie my ma dziś dbać o naszych bohaterów, o tych ludzi, dzięki którym tutaj, w tej sali, się znajdujemy. (Poseł Romuald Ajchler: Ale ja tego nie mówiłem. Trzeba słuchać.) Ale ja panu nie przeszkadzałem, panie pośle. Kolejna sprawa to przeciwstawianie sobie osób, które przeżyły wojnę w takich czy innych warunkach. Przy takiej ustawie to nie jest na to czas i nie jest na to miejsce, bo, słusznie, zadośćuczynienie się należy wszystkim, ale dyskutujmy na temat. Dyskutujmy na taki temat, że ludziom tym to się należy. Tak że to nie było żadne różnicowanie ze względu na to, że ktoś przypadkiem się znalazł w takiej czy innej służbie po wojnie, jako że często świadomie się tam znalazł, a dzisiaj kat ma takie same prawa jako oprawca. Na to nie można pozwolić. Trzeba wreszcie uporządkować także naszą historię, Nie można się tego bać. Żadne krzyki i pohukiwania niczego nie zmienią, bo ludzie tam, na dole, w Polsce wiedzą, kto był prawdziwym bohaterem, a kto był katem.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie pośle, jeżeli pan słucha, to niech pan słucha chociaż ze zrozumieniem. Nic nie powiedziałem na temat mnożenia grup kombatanckich, powiedział to pan poseł Terlecki, o ile dobrze słyszałem. Jeśliby pan był na sali i słuchał tego, co mówił pan Terlecki, to nie odnosiłby się pan w żadnym razie do mojego wystąpienia. Nie kwestionowałem tego, że następne pokolenia, następne grupy mogą być kombatantami. Nie mówiłem o tym. Mogą być. Zgadzam się co do czerwca 1956 r. Miałem wtedy 7 lat, kiedy te wypadki się rozpoczęły, i trochę pamiętam z tych czasów. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Paweł Bauć
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie chcę dalej podgrzewać atmosfery tej rozmowy między nami, bo to chyba już nie jest debata, rozmowa. Mam tylko jedno pytanie, pytanie trochę diagnostyczne. Dlaczego państwo wpisujecie pewne liczby, jeżeli chodzi o pochówek - 400% albo nie więcej niż ileś - zamiast napisać po prostu: zwrot kosztów, jakie ponosi rodzina? I drugie pytanie już nie do wnioskodawców, tylko do przedstawicieli rządu, bo jestem w pewien sposób zszokowany. Uważałem, że my już dawno załatwiliśmy sprawę odpowiedniego, należytego zabezpieczenia bytu, życia, zarówno jeżeli chodzi o ich stan zdrowia, jak i szeroko rozumiany dobrobyt, weteranów walki o naszą niepodległość. Koleżanki i koledzy, jeżeli nie załatwiliście tego przez 20 lat zasiadania w Sejmie - tu zwracam się do posłów, którzy zasiadają od sześciu, pięciu, czterech kadencji - to jest już wstyd i nic więcej. Już dawno, na początku lat 90., powinna być uchwalona ustawa, która wskaże, że minister załatwi tę sprawę w drodze rozporządzenia. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Podczas tej dyskusji odnoszę wrażenie, że właściwie chyba nie trafiliśmy z tematem, to znaczy, że ci, którzy chcą osiągnąć pewien cel, po prostu się z tym celem rozminęli. Otóż tak bywa, że ludzie giną podczas różnych konfliktów albo umierają po tych konfliktach. Każdego z nas to czeka. Pozostają po nich groby i my powinniśmy szanować wszystkie te groby bez względu na to, czy ktoś uważa, że ktoś walczył lepiej lub gorzej, lub w ogóle może nie po tej stronie. Tak się składa, że Polska usiana jest różnymi grobami, z jednej strony żołnierzy, a z drugiej strony ludzi, którzy na przykład wprowadzali bezprawie. Czy to jest powód, żeby nie szanować ich wszystkich i z ich życia oraz późniejszej śmierci nie wyciągnąć właściwych wniosków, aby nie pojawiły się organizacje, które były wspominane z tej mównicy, jak np. SB, czy działania agenta Tomka? Dziękuję. (Oklaski) (Głos z sali: Ooo...)
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W tym roku obchodzimy 150. rocznicę powstania styczniowego. Jeśli cofniemy się do przekazów historycznych, które mówią, w jaki sposób powstańcy styczniowi byli traktowani w 20-leciu międzywojennym, to myślę, że nam wszystkim powinno się zrobić głęboko wstyd. Ci ludzie byli na piedestale, byli zawsze zapraszani na wszelkie uroczystości, byli honorowani, byli ludźmi otoczonymi powszechnym szacunkiem i powszechnym podziwem. Dzisiaj tematem debaty sejmowej jest projekt ustawy, która mówi o tym, że tak naprawdę my, Polacy, cenimy tych, którzy walczyli o niepodległość naszego kraju, że chcemy docenić ich rolę, ich poświęcenie, ich ofiarę. Znowu zaczyna się jednak dyskusja, niestety, jak to w Polsce, o tym, czy to na pewno byli bohaterowie, czy oni się nie pomylili, czy się pomylili itd. Szanowni państwo, zgódźmy się, że mówimy o ludziach, którzy walczyli o niepodległość naszego kraju, i nie targujmy się teraz o te wszystkie szczegóły, zapomnijmy o tych jakichś elementarnych różnicach, które się tutaj ujawniają. Po co? (Poseł Romuald Ajchler: Ale w ustawie nie mówi się...) Mówię jasno i wyraźnie: o osobach, które walczyły o niepodległość Polski. Mówię to jasno i wyraźnie, panie pośle. Pamiętajmy jeszcze o dwóch kategoriach osób, przyłączam się tu do pana posła. Chodzi o dzieci wojny, bo rzeczywiście jest to kategoria osób, które też nie są właściwie traktowane przez Polskę, przez nasze państwo, i o ofiary stanu wojennego. Szanowni państwo, te sprawy nadal są niezałatwione. Nadal wiele tych osób naprawdę żyje w nędzy, nie stać ich nawet chociażby na lekarstwa, na elementarną opiekę. To też dla nas wszystkich w tej Wysokiej Izbie powinien być wstyd. Gdy ktokolwiek próbuje to uregulować, wówczas zaczyna się właśnie taka dyskusja, jak dzisiaj: A czy na pewno? A czy może się ktoś pomylił? A czy się nie pomylił? A czy ważne, po której kto był stronie? Proszę państwa, to ważne, bo gdybyśmy mówili, że nic nie jest ważne w naszym życiu, to nie wiem, czy w ogóle miałaby sens taka debata, którą dzisiaj prowadzimy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowni Państwo! Spraw niezałatwionych z tego obszaru jest bardzo wiele. Chciałbym jeszcze zapytać panów ministrów o następującą rzecz. Otóż na Podkarpaciu funkcjonuje stowarzyszenie poszkodowanych junaków, wziętych na siłę do pracy w ramach organizacji ˝Służba Polsce˝. Chodzi tu o tych młodych chłopców nie tylko z Podkarpacia, ale także z całej Polski. Jest ich niewiele, oni sami liczą, że może to być ok. 5 tys. osób. W 2007 r. był już przygotowany dotyczący ich projekt ustawy, ale Sejm został rozwiązany, natomiast nikt nie podejmuje tego tematu pomimo moich interpelacji i uzyskanych odpowiedzi. Uważam, że następuje cały czas pomieszanie dwóch grup, a więc tych, którzy otrzymali rekompensaty, a pracowali w kopalniach i wykonywali różnego rodzaju prace jako pełnoletni, nawet idąc tam na ochotnika, oraz tych, którzy jako 17- i 18-letni chłopcy - jestem w posiadaniu dokumentów, które na to wskazują - byli brani do służby zastępczej i do tej pory nie mają żadnej rekompensaty z tego tytułu. Jest chyba jakaś luka prawna, bo żaden z ministrów, którzy odpowiadali na interpelacje, nie dotknął sedna sprawy. Wobec tego chciałbym zapytać, czy ten projekt ustawy w jakiejś mierze mógłby konsumować jeszcze przypadki osób, które działają w tym stowarzyszeniu poszkodowanych junaków, młodych chłopców wziętych do pracy bezpośrednio z domu, którzy nie poszli do tej pracy na ochotnika. Dziękuję bardzo. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Wanda Nowicka)
Mówca: Sprawozdawca Wiesław Suchowiejko
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Z wielką satysfakcją a jeszcze większą nadzieją przedstawiam sprawozdanie Komisji Kultury i Środków Przekazu o poselskim projekcie uchwały w związku ze 120. rocznicą powstania Polskiej Partii Socjalistycznej (druk nr 994) oraz o poselskim projekcie uchwały w 120. rocznicę powstania Polskiej Partii Socjalistycznej (druk nr 995). Komisja Kultury i Środków Przekazu przeprowadziła pierwsze czytania, rozpatrywała te projekty na posiedzeniach w dniach 6 i 21 lutego, w międzyczasie powołując podkomisję, która spotkała się 7 lutego w składzie: mówiący te słowa, a także posłowie Tadeusz Iwiński, Andrzej Dąbrowski, Piotr Bauć i Piotr Babinetz. Pracowaliśmy w składzie czteroosobowym, gdyż pana posła Dąbrowskiego nie było, wypracowując jednolity tekst, który przedstawiliśmy na posiedzeniu komisji kultury w dniu 21 lutego. W uzgodnionym przez podkomisję tekście komisja wprowadziła poprawkę zgłoszoną przez panią przewodniczącą poseł Iwonę Śledzińską-Katarasińską. Poprawka ta dotyczyła trzeciego zdania w trzecim akapicie, które w uzgodnionym przez podkomisję tekście miało brzmienie: ˝Po II wojnie światowej wielu przywódców i działaczy PPS ówczesne władze skazały na długoletnie więzienie, a niektórzy z nich zostali zamordowani˝. Po poprawce zdanie to uzyskało brzmienie: ˝Po II wojnie światowej wielu przywódców i działaczy PPS ówczesne komunistyczne władze skazały na długoletnie więzienie, a niektórzy z nich zostali zamordowani˝. Taki tekst załączamy w druku nr 1074, w którym zawarte jest sprawozdanie komisji. Wnosimy, ja jako sprawozdawca wnoszę w imieniu komisji, aby Wysoki Sejm raczył uchwalić załączony projekt uchwały. Komisja, zgodnie z art. 43 ust. 3 regulaminu Sejmu, przedstawia na żądanie wnioskodawcy, a jest nim pan poseł Tadeusz Iwiński... Przy okazji składam gratulacje w związku z wyborem na przewodniczącego Grupy Socjalistycznej w Radzie Europy. (Poseł Tadeusz Iwiński: Wiceprzewodniczącego.) Przepraszam. Myślę, że w przyszłości uda się to nadrobić, panie przewodniczący. Ten wniosek mniejszości dotyczy tego samego zdania, o którym już mówiłem. W trzecim akapicie zdanie trzecie otrzymałoby brzmienie: ˝Po II wojnie światowej wielu przywódców i działaczy PPS ówczesne niedemokratyczne władze skazały na długoletnie więzienie, a niektórzy z nich zostali zamordowani˝. Jak powiedziałem, wnioskodawcą jest poseł Tadeusz Iwiński. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Terlecki
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Polska Partia Socjalistyczna była tą partią polskiej lewicy, która nigdy nie sprzeniewierzyła się idei niepodległości Polski. Wystarczy przytoczyć, przypomnieć nazwiska wybitnych jej działaczy, chociażby premiera pierwszego rządu Rzeczypospolitej na uchodźstwie Tomasza Arciszewskiego czy Kazimierza Pużaka, przewodniczącego parlamentu Polskiego Państwa Podziemnego. Co do tego, że należy uczcić rocznicę powstania tej partii, nie mieliśmy żadnych wątpliwości. W dodatku przyjęty został w gruncie rzeczy projekt według naszej koncepcji. Spór dotyczył i dotyczy jednego słowa. Zdarzyło się mianowicie coś zaskakującego w czasie spotkań tej komisji - pan poseł Tadeusz Iwiński wystąpił, wyraził swoje przekonanie, że w Polsce nie było władzy komunistycznej i że słowo ˝komunistyczne˝ jest tu nie na miejscu. Od upadku komunistycznej dyktatury minęło ponad 20 lat. Szczęśliwie nie istnieje już PZPR, nie ma, przynajmniej formalnie, urzędu cenzury, rozwiązano bezpiekę, działają wolne uniwersytety, toczy się normalne życie naukowe, wydano setki, może tysiące książek poświęconych najnowszej historii Polski. Odnośnie do pewnych kwestii nikt nie ma już, wydaje się, wątpliwości i w czasie obrad komisji poseł partii lewicy nie z niewiedzy - jak inny poseł, któremu pomyliło się powstanie warszawskie z okrągłym stołem - tylko z powodu przekonań, jakiegoś politycznego uporu stwierdza, że w Polsce nie było komunizmu, nie było władzy komunistycznej. Moim zdaniem jest to zdarzenie kuriozalne, które nie wiem, jak traktować. Pan poseł jest profesorem, wieloletnim parlamentarzystą, przez te całe 20 lat uczestniczył w życiu publicznym i po tych 20 latach występuje z tak zaskakującą, zdumiewającą i radykalnie nieprawdziwą tezą. (Dzwonek) Wyrażam więc oczywiście najwyższe zdziwienie wobec tego faktu i też - jeżeli to jest stanowisko klubu pana posła - oburzenie. Stwierdzam, że będziemy głosować naturalnie za projektem, który jest zgodny z nauką, prawdą historyczną, wiedzą, jaką wszyscy posiadamy, oczywiście pan poseł także. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Paweł Bauć
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Oczywiście nie będę w imieniu pana profesora tłumaczył, jaka jest różnica między państwem realnego socjalizmu a państwem komunistycznym w ujęciu Marksa - nie mówię marksizmu, tylko Marksa - natomiast odniosę się do procedowania, ponieważ siedzi przede mną szanowny pan poseł, który był szefem podkomisji, i wiemy, że w zasadzie procedowanie podkomisji polegało na tym, czy będziemy mówili o tym, czy było komunistycznie, czy było niedemokratycznie. Jeżeli mamy rozważać sprawę Polskiej Partii Socjalistycznej, to oczywiście jest kwestia dotycząca tego, czy to, co się wydarzyło przed zakończeniem II wojny światowej, było dobre. Uważamy, że tak, że było dobre, pomimo że funkcjonowały tam osoby, które wcale nie posługiwały się demokratycznymi metodami, chociaż mówiły, że gdzieś tam z tramwaju wysiadły - pewnie teraz by wysiadły z jakiegoś superekspresu - na przystanku niepodległość. Powiem też o innych osobach, bo chyba należy oceniać historię przez pryzmat działania osób, a nie naszych wyobrażeń. W obozie koncentracyjnym w Auschwitz był Józef Cyrankiewicz, działacz Polskiej Partii Socjalistycznej, a był też rotmistrz Pilecki, który miał wejść do tego obozu, dowiedzieć się, co się dzieje, i wyjść z niego z informacją, i zdaje się, że korzystał w tym obozie właśnie z pomocy socjalistów. Jestem młody, przynajmniej czuję się młodo, i wolałbym nie myśleć o komunistach, bo ich chyba - poza Związkiem Radzieckim - zaciekłych, w Polsce nie było, i wolałbym jednak przychylić się do tej poprawki w trzecim akapicie, o tym, że to były niedemokratyczne władze, bo one w pewien sposób były niedemokratycznie, jednak wybrane, a to, czy one były komunistyczne, socjalistyczne czy realsocjalistyczne, pozostawmy historykom do debaty. W związku z tym Ruch Palikota będzie oczywiście głosował za tym, żeby uczcić 120. rocznicę powstania (Dzwonek) Polskiej Partii Socjalistycznej, z przyjęciem tej poprawki w akapicie trzecim. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Dąbrowski
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt mówić w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego o projekcie uchwały związanej ze 120. rocznicą powstania Polskiej Partii Socjalistycznej. Dyskutowaliśmy na ten temat w trakcie prac komisji. Szczerze mówiąc, głęboko wierzyłem, że uda nam się dojść do konsensusu podczas prac komisji. Usilnie starała się pani przewodnicząca i pan poseł przewodniczący podkomisji - niestety się nie udało. To jest przykre, bo nikt z tej mównicy nie zaprzeczał, nie odbierał zasług PPS-u dla odzyskania niepodległości Polski, jak też nikt nie odbierał zasług działaczom PPS-u z okresu II wojny światowej ani też tego, że działali oni na rzecz niepodległości naszego kraju po wojnie. Niestety losy części z nich, większości, potoczyły się tak, że zostali aresztowani i zamordowani. Nie można zaprzeczać też faktom historycznym, że zostali zamordowani w systemie, przez system, przez ludzi działających w imieniu systemu komunistycznego. W pierwszych latach po wojnie jednak duży wpływ miała tutaj działalność - nie mówię o Polakach - Armii Czerwonej, która wdrażała ten system komunistyczny, niekiedy bardzo brutalnymi metodami. Uważam więc, że jeżeli chodzi o to zdanie, ten akapit, który podjęliśmy zdecydowaną większością głosów podczas prac komisji, to rozwiązanie zaproponowane - bo było ich parę - przez panią przewodniczącą jest adekwatne, trafne i w sposób bardzo dobry oddaje intencje tej uchwały i chęć uczczenia pamięci działaczy Polskiej Partii Socjalistycznej. Powiem od siebie i w imieniu swojego klubu, że to jest naprawdę troszeczkę przykre, że kłócimy się tutaj i spieramy w takich momentach, kiedy chodzi o pamięć ludzi bezsprzecznie zasłużonych dla Polski, dla niepodległości naszego kraju, naszego państwa. Szkoda, że tak się stało, ale pragnę powiedzieć, że Polskie Stronnictwo Ludowe przychyli się do tego - oczywiście jesteśmy za uczczeniem 120. rocznicy powstania Polskiej Partii Socjalistycznej - i zagłosuje za wnioskiem, który przeszedł, tak jak mówię, zdecydowaną większością głosów w trakcie prac komisji. Dziękuję bardzo.