Mówca: Agnieszka Ścigaj
Data: 2016-11-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Chciałam powiedzieć w taki sposób: ta informacja, którą pan minister przedstawił, to, co rząd planuje zrobić, to, z całą sympatią do tego, co ten rząd chce zrobić, bo rzeczywiście będzie mógł powiedzieć, że wy zrobiliście tyle, a my zrobimy tyle, niestety wygląda trochę tak, jak głaskanie kota od ogona po głowę, w górę, i jeszcze mówienie: bądź cicho, przecież jesteś głaskany. Te wszystkie informacje, te wszystkie pytania powinny rząd skłonić do jednej podstawowej rzeczy - nie wystarczy dawać po 100 zł, 50 zł, trochę więcej, trzeba dokonać sensownych zmian. Całkiem niedawno w komisji zadawałam pytania przy sprawozdaniu rocznym z realizacji tej konwencji, o której tutaj wspominamy, proste pytania: jak mam ocenić, czy rząd zrobił to, co do niego należało, skoro w żadnym z tych sprawozdań nie napisano, co planował zrobić, jak zamierzał zmienić wskaźniki. I w tych wszystkich pytaniach zmierzamy do tego, żebyście państwo podeszli nie nakładkowo, rzucając stówkę, 50 zł, tylko w taki sposób, żeby rzeczywiście rozwiązać tę sytuację. Panie ministrze, biurokracja. Pan tego tematu tu nawet nie tknął. Panie ministrze, nie można nic zrobić, nie można wydawać żadnych pieniędzy publicznych, jeżeli nie wie się, czy one przyniosą naprawdę efekt, bo tak zawsze będzie, każdego roku, i tak mamy, że każdy rząd będzie mówił: zrobiliśmy tyle, a państwo nie zrobiliście tyle, prawda? I nie na tym to polega. Naprawdę osoba niepełnosprawna chodzi po różnego typu urzędach, które to państwo bardzo dużo kosztują. Pan tutaj wspominał, że rzeczywiście nie ma pieniędzy. Ja się z tym zgodzę, budżet nie jest z gumy, ale naprawdę proszę przejrzeć sposób wydawania pieniędzy. 2% prowizji PFRON-owskiej, urzędy pracy, które w tej chwili nie są potrzebne, ponieważ maleje bezrobocie, a osoby bezrobotne długotrwale, w tym osoby niepełnosprawne, idą do pomocy społecznej, wypadają wam ze statystyk. 4 mld zł, a mogłabym wymieniać mnóstwo tego typu urzędów. Zrobicie dobrze w momencie, kiedy naprawdę nie każecie osobie niepełnosprawnej chodzić po 11 urzędach - tyle naliczyłam. Do mnie pisze pan, który był sześć razy w urzędzie, żeby załatwić kartę parkingową. Pan mówił o legitymacjach, ja mówię o systemie orzekania. Pan chce realizować projekt. Jaki projekt? Projekt będzie trwał 2 lata i po 2 latach dowiemy się, że nadal nie wiemy, jak zmieniać ten system. Wy mieliście 8 lat na to, żeby przygotować się do prawdziwej zmiany systemowej, oszczędzić pieniądze tam, gdzie nie trzeba ich wydawać, a dać tam, gdzie naprawdę trzeba je dać. Żeby załatwić jakiekolwiek dofinansowanie do turnusu rehabilitacyjnego, trzeba przynieść stos papierów i każda osoba niepełnosprawna musi się naprawdę zastanowić, do którego urzędu ona musi te papiery zanieść. Panie ministrze, to nie są reformy. Dobrze, że cokolwiek dajecie - ja już teraz krótko powiem. Pan powiedział o podniesieniu świadczenia pielęgnacyjnego. Dobrze, że na końcu pojawił się element związany z wykonaniem wyroku trybunału, który nie będzie różnicował opiekunów bez względu na to, kiedy powstała niepełnosprawność. Mówimy tutaj o opiekunach osób dorosłych, którzy pobierają 520 zł, teraz trochę to świadczenie również będzie podniesione. Wynika to jakby z normalnej podwyżki, natomiast nadal nie znamy terminu, kiedy ten wyrok zostanie zrealizowany. 772 to numer druku, który leży od lipca w zamrażarce sejmowej i mówi o wyrównaniu różnic między tymi paniami z EWK a innymi opiekunami. Można zacząć go procedować. Dzisiaj okazało się, że przeprowadziliście ustawę w 3 dni. Możecie państwo to zrobić, macie urzędników, którzy po prostu w taki sposób potrafią procedować, chyba że chodzi o tematy, które dla was są niewygodne. Pan wspomniał środowiskowe domy, tutaj też to padało. Owszem, 1260, ta dotacja jest zamrożona, ale ona będzie kwotowo taka, już pani minister Bojanowska to wyjaśniała. Ale proszę zwrócić uwagę, że jeśli chodzi o bieżące wydatki, wrzuciliście wszystko w rezerwę celową i ŚDS-y do końca przyszłego roku nie będą mogły tego wydawać, nie będą mogły podnieść pensji ani np. opłacić posiłku, bo to będzie zamrożone, a jak nie - to dyscyplina finansów publicznych. Wszystko, co państwo robicie, robicie właśnie tak, jak o tym wspomniałam. Naprawdę trzeba wziąć się za zmianę systemową. To wszystko, te wszystkie pytania powinny państwu służyć do zebrania informacji. Nie zespoły, bo te zespoły i rady funkcjonują od lat. 21 postulatów to jest to, co wy - bo macie do tego uprawnienia, macie możliwości, macie większość parlamentarną - możecie po prostu przeprowadzić. Zmniejszcie biurokrację. Oszczędzicie pieniądze, będziecie mieć na prawdziwe wydatki. Dziękuję bardzo. (Oklaski)