PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Paweł Skutecki
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wszyscy sobie dzisiaj wycierają buzię dobrem dziecka, a ja mam parę pytań. Podstawowe pytanie jest takie: Dlaczego nie ma na sali rzecznika praw dziecka? Dlaczego nie ma na sali rzecznika praw obywatelskich? Tak są zainteresowani tą tematyką w rzeczywistości. Mówicie państwo o dobru dziecka, w tę stronę ma iść zmiana, którą państwo proponujecie. To zastanówmy się. Dobro dziecka jest zagrożone w Polsce tak naprawdę z dwóch powodów - ze względu na sytuację materialną opiekuna, rodzica i ze względu na coś, co się nazywa alienacją rodzicielską. Chcecie państwo karać bezwzględnym więzieniem rodzica, niekoniecznie ojca, który uchyla się od płacenia alimentów nie zawsze uczciwie przyznanych przez sąd, który nie zawsze bierze pod uwagę możliwości czy faktyczne zarobki tego rodzica, a nie karzecie rodzica, który uniemożliwia kontakt z dzieckiem drugiemu rodzicowi. (Oklaski) Jeżeli chcecie zaostrzać kary - jestem całym sercem za - to karzmy bezwzględnym więzieniem rodzica, który nie płaci alimentów, i rodzica, który uniemożliwia kontakty z dzieckiem drugiemu rodzicowi. Wtedy to będzie uczciwe. Pytanie do pana ministra: Czy toczą się prace nad zmianą prawa w tym kierunku? Dziękuję.
Mówca: Stefan Romecki
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zmiany w Kodeksie karnym polegające na karaniu tzw. alimenciarzy to próba łatania drewnianej beczki wykałaczkami. Co ma w planach rząd, żeby sądy orzekały alimenty na podstawie rzeczywistych dochodów, a nie możliwości zarobkowania? Dla przykładu gość zarabia 3 tys., a alimentów ma 2 tys. Traci pracę, popada w długi, a dzieci, jak były krzywdzone przez rodziców czy przez ojca, który nie płacił, tak dalej są. Do mnie często zgłaszają się osoby po chleb, po różne rzeczy, po artykuły spożywcze, po odzież, po wsparcie. Serce boli, że takie dzieci zostały nawet bez jedzenia z powodu takiego ojca, ale stwórzmy, dopracujmy to wszystko tak, żeby mógł ten ojciec, alimenciarz tak zwany... Może to brzydka nazwa, bo nie wszyscy są tacy, znam osoby, które płacą. Ciężko jest takim matkom, nazywam je nieraz bohaterkami, a tym bardziej jak przychodzi do mnie matka, ojciec nie płaci, a jeszcze dziecko jest niepełnosprawne... Serce boli nad takimi. Ale coś się ruszyło i chciałbym, żeby to dopracować, żeby naprawdę było super, żeby można było wyciągać te pieniądze od tych rodziców, żeby oni płacili - bo to są nie tylko faceci, są też kobiety, które zostawiają dzieci, porzucają, a idą za... Nie wiem za czym. Dziękuję bardzo za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Ewa Tomaszewska
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana ministra: W jaki sposób rząd zamierza zapewnić płatną pracę więźniom, którzy utracą wolność ze względu na niepłacenie alimentów? Są tacy, którzy się od nich uchylają, często zarabiając wiele i przepisując swoje mienie na konto innych członków rodziny, i są tacy, którzy są bezrobotni i nie mają szans na rzeczywiste realizowanie swoich zobowiązań wobec dzieci. Jeżeli ta kara ma być karą, która będzie przynajmniej próbą wyprostowania jakoś tych relacji z dzieckiem poprzez zapewnienie mu właściwego poziomu życia, to istnieje konieczność takiego pokierowania więźniem, by przebywał w zakładzie, który np. ma umowę z jakimiś zakładami pracy i ma możliwość zapewnienia pracy, co będzie skutkowało spłacaniem zadłużenia wobec dziecka osoby uwięzionej z tytułu zadłużenia wobec funduszu alimentacyjnego. Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Paszyk
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym jedno takie fundamentalne pytanie zadać, panie ministrze, mianowicie: Dlaczego nie skorzystaliście państwo na etapie przygotowywania tego projektu z bardzo bogatej oferty, propozycji strony społecznej? Można tu było niejednokrotnie skorzystać z bardzo dobrych pomysłów. Liczę, że nie wszystko w tym zakresie jest stracone. W szczególności taki jeden postulat, który strona społeczna zgłaszała, wydaje się pomysłem ciekawym, mianowicie wprowadzenie powszechnego świadczenia alimentacyjnego dla dzieci, których rodzice nie płacą alimentów. To rozwiązanie przeniosłoby problem wyegzekwowania zaległych płatności alimentów z relacji rodzic - rodzic na relację rodzic - państwo. Niepłacenie alimentów nie byłoby odtąd problemem dzieci, matek, na które przedmówca też wskazywał. Byłaby tu powinność państwa. Być może też dawałoby to szereg dobrych narzędzi, żeby niekoniecznie wszędzie i bezwzględnie wiązało się to z więzieniem, ale żeby doprowadzić do tego, żeby te świadczenia trafiały do osób, które na nie w wielu wypadkach... Bo wypada się zgodzić, myślę, ponad wszelkimi podziałami: tam trafiać powinny. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Kwitek
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Zaproponowane zmiany są niezbędne, gdyż zmiana ustawy pozwoli na efektywniejsze i skuteczniejsze zwalczanie patologii niealimentacji. Jej celem jest poprawa efektywności egzekwowania świadczeń alimentacyjnych oraz wyeliminowanie aktualnych niepożądanych zjawisk w postaci celowego uchylania się osób zobowiązanych do alimentacji od prawnego obowiązku alimentacji przez zatajanie uzyskiwanych dochodów i posiadanego majątku. W ustawie proponuje się nowelizację dotyczącą przestępstwa niealimentacji przede wszystkim przez eliminację dotychczasowych znamion w postaci uporczywości i niemożności zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych osoby uprawnionej na rzecz bardziej obiektywnego kryterium w postaci zaległości alimentacyjnych stanowiących równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych albo opóźnienia zaległego świadczenia innego niż okresowe, wynoszącego co najmniej 3 miesiące. W uzasadnieniu ustawy wskazano, iż w związku z prewencyjnym charakterem zmiany liczba osób uchylających się od zobowiązań alimentacyjnych na przestrzeni lat zmniejszy się. Jednocześnie możliwe jest, że w początkowym okresie obowiązywania regulacji wzrośnie ilość postępowań sądowych. Zgodnie z twierdzeniami zawartymi w uzasadnieniu ustawy zakłada się, iż w porównaniu z latami poprzednimi w pierwszych 2 latach do zakładów karnych za przestępstwa z art. 209 Kodeksu karnego trafi więcej skazanych. W związku z powyższymi rozważaniami mam dwa pytania. Czy ministerstwo posiada aktualne informacje na temat liczby wolnych miejsc w zakładach karnych oraz czy w związku z równoległą nowelizacją ustawy Kodeks karny zaostrzającą przepisy w zakresie ruchu lądowego ministerstwo przygotowane jest na ewentualne rozwiązanie problemu osadzania ponadprzeciętnej ilości więźniów w zakładach karnych podczas pierwszych 2 lat obowiązywania nowelizacji? I drugie pytanie: Czy ministerstwo posiada szacunkowe dane dotyczące informacji, o ile niższy będzie średni wskaźnik liczby osób uchylających (Dzwonek) się od alimentów po okresie 2 lat od momentu obowiązywania nowelizacji? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stefan Romecki
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Ja króciutko do pana ministra. Pan minister mówił o tych cwaniaczkach... Ja nie chcę bronić, tylko znam realia. W moim okręgu zarobić 3 tys. zł jest ciężko. Chodzi o to, że 2 tys. zł alimentów... Ja nie chcę ukrywać, bo jestem za tym, żeby karać i żeby rodzice płacili te pieniądze. U nas w okręgu jest tak, że po tych 27 latach obiecanek wszystkich rządów ludzie zarabiają średnią krajową, najniższą średnią krajową, mają umowy śmieciowe, stąd obawa, że później wpadają w zadłużenia... To jest bolączka, że później zadłużają się i to już zostaje do końca życia, o to się martwię, nie o cwaniaków. Cwaniaków też tępiłbym i karał jak najwięcej. Dziękuję.
Mówca: Waldemar Buda
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko w zakresie projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, druk nr 1231. Projekt ustawy w zasadzie dotyczy dwóch obszarów. Jeden obszar to wydłużenie okresu przedawnienia karalności wykroczeń, a drugi to zaostrzenie odpowiedzialności przy kilku typach przestępstw. Jeżeli chodzi o wydłużenie okresu przedawnienia karalności w przypadku wykroczeń, wydaje się ze wszech miar zasadna propozycja wynikająca chociażby ze statystyk przywołanych przez pana ministra, ale też z innych powodów. To, że wiele obron, czyli wiele starań obwinionego i obrońcy, nakierowanych jest na to, ażeby doprowadzić nie do uniewinnienia, ale do przedawnienia karalności, to jest jedna okoliczność, natomiast druga okoliczność jest też taka, że angażuje się wymiar sprawiedliwości, cały aparat wymiaru sprawiedliwości do prowadzenia postępowania chociażby przez prawie 2 lata czy przeszło 2 lata, a ostatecznie sprawę należy umorzyć. Czyli ta praca i zaangażowanie wymiaru sprawiedliwości są bezzasadne, niewykorzystane, nie powodują wymierzenia odpowiedzialności, więc chociażby z tego powodu również to wydłużenie okresu karalności przestępstw jest jak najbardziej wskazane. Zaostrzenie odpowiedzialności w przypadku zbiegnięcia z miejsca zdarzenia, w przypadku kierowania bez uprawnień czy też spowodowania wypadku pod wpływem alkoholu bądź innych środków odurzających, w świetle tej statystyki, która została przedstawiona, również należy uznać za zasadne. Okazuje się, że dzisiaj obowiązujące widełki odpowiedzialności karnej, czyli te widełki odpowiedzialności, w ramach których sąd się porusza, są niewłaściwe, ponieważ najczęściej sądy korzystają z ich dolnej granicy. W świetle tych wyroków, które wskazują na skandalicznie niskie kary w przypadku przestępstw, które bulwersują opinię publiczną, podniesienie dolnych granic, jeżeli chodzi o odpowiedzialność, jest jak najbardziej wskazane. Wobec powyższego klub Prawo i Sprawiedliwość oczywiście będzie popierał ustawę. Dziękuję bardzo.
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Przepisy ruchu drogowego obok przepisów skarbowych mają największy wpływ na każdego nas i dotykają każdego z nas. Niezależnie od tego, czy jesteśmy kierowcami, czy innymi użytkownikami dróg, możemy stać się ofiarą wypadku skutkującego śmiercią lub ciężkim uszkodzeniem ciała. Ze szczególną dezaprobatą społeczną spotykają ci uczestnicy ruchu, którzy powodują wypadek pod wpływem alkoholu lub środków odurzających. Ważne jest to, że często są to osoby młode, które nie boją się konsekwencji prowadzenia pojazdów pod wpływem środków zakazanych. Istotną grupę stanowią tu także recydywiści, których dotychczasowa kara nie powstrzymała przed popełnieniem ponownie tego czynu. Dzieje się tak, dlatego że obowiązujące prawo w zakresie ruchu drogowego nie jest zbyt precyzyjne i nie przewiduje zbyt dotkliwych kar dla popełniających wykroczenie drogowe. Istotny wpływ na niewielką zmianę w złych nawykach kierowców ma niewątpliwie krótki termin, po którym przedawniają się wykroczenia i w konsekwencji sprawcy wykroczeń drogowych pozostają bezkarni. Dlatego zgadzam się z projektodawcami, że czyny takie należy karać wyjątkowo szybko i wydłużać termin, po którym ulegają one przedawnieniu. W dotychczasowym stanie prawnym zagrożenia karne w wypadku niektórych rodzajów przestępstw związanych z naruszeniem bezpieczeństwa w ruchu lądowym są nieadekwatne do popełnionych czynów. Zaliczyć do nich należy spowodowanie w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego wypadku, którego następstwem jest śmierć innej osoby albo ciężki uszczerbek na jej zdrowiu. Dzisiaj dolna granica kary za ten czyn wynosi tylko 9 miesięcy. Projektodawca słusznie w moim przekonaniu chce podniesienia jej do 2 lat. Uregulowania i doprecyzowania wymagają także przepisy dotyczące odpowiedzialności karnej za prowadzenie pojazdu mechanicznego przez osoby, którym cofnięto uprawnienia do kierowania pojazdami. Projekt ustawy wprowadza nowy typ czynu zabronionego - ucieczkę przed pościgiem. To coraz częstszy proceder na polskich drogach, stanowiący poważne zagrożenie dla zdrowia i życia osób znajdujących się na trasie ucieczki takiego pojazdu. Moim zdaniem przestępstwo to powinno być karane surowiej niż doprowadzenie do wypadku drogowego, ponieważ jest popełniane świadomie. Koło Poselskie Wolni i Solidarni w pełni popiera przedstawiony projekt i wnosi o jego jak najszybsze procedowanie. Dziękuję.
Mówca: Stefan Romecki
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ustawa z druku nr 1231 zakłada nowelizację Kodeksu karnego i wprowadzenie obowiązku orzekania o środku karnym w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w przypadku skazania za nowe przestępstwo z art. 178b Kodeksu karnego. Kto, pomimo wydania przez osobę uprawnioną do kontroli ruchu drogowego, poruszającą się pojazdem lub znajdującą się na statku wodnym albo powietrznym, przy użyciu sygnałów dźwiękowych i świetlnych, polecenia zatrzymania pojazdu mechanicznego nie zatrzymuje niezwłocznie - co już zauważył mój kolega Jachnik, i to jest kontynuacja, jak bardzo ważna to jest rzecz - pojazdu i kontynuuje jazdę, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Przepis ten zawiera obowiązek niezwłocznego zatrzymania pojazdu. Proszę o odpowiedź na pytanie: Jak traktowane będzie zatrzymanie niezwłoczne pojazdu w przypadku, kiedy nie będzie to możliwe, np. ze względu na bezpieczeństwo w ruchu drogowym? Czy takie brzmienie tego przepisu nie spowoduje wątpliwości interpretacyjnych? Przypominam, że przepisy karne muszą być wyjątkowo precyzyjne i ściśle określone. Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wykroczenia drogowe mają się przedawniać w sprawach, w których wszczęto postępowanie, dopiero po 3 latach, a nie po 2 latach od momentu ich popełnienia. W 2015 r. ponad tysiąc sprawców groźnych wykroczeń drogowych nie spotkała żadna kara, bo ich sprawy się przedawniły. Chciałam zapytać o to, czy w ocenie autorów zmian wydłużenie okresu przedawnienia wykroczenia wpłynie na zmianę tej sytuacji. Bo to wciąż jest związane z karą, której sprawcy świadomie unikają, a nie z prewencją. I jeszcze jedna kwestia. Sądy podczas rozpatrywania spraw dotyczących wykroczeń drogowych będą miały za każdym razem przekazywaną przez Policję historię kierowcy na temat ilości i rodzaju popełnionych przez danego kierowcę wykroczeń czy wcześniejszego zatrzymania uprawnienia. Czy nie należy wprowadzić przepisów wymierzających wprost, zamiast pozostawiać to ocenie sądu, ostrzejsze kary dla sprawców wykroczeń drogowych będących recydywistami w tym zakresie? Kodeks wykroczeń stwierdza jedynie, że takiej osobie można wymierzyć karę aresztu nie dłuższą niż 1 miesiąc. Wydaje mi się, że to zdecydowanie zbyt niskie kary. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Pampuch
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytanie natury ogólnej, ponieważ w zasadzie od grudnia 2015 r. jesteśmy w Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach informowani o trwających pracach nad kompleksową regulacją związaną z nowelizacją Kodeksu karnego. Natomiast w roku ubiegłym mieliśmy sześć zmian Kodeksu karnego. Obecnie na każdym posiedzeniu Sejmu mamy zmianę Kodeksu karnego, na tym posiedzeniu Sejmu nawet dwie zmiany Kodeksu karnego. Odnoszę nieodparte wrażenie, że zmiany podyktowane są wyłącznie celami populistycznymi, rozgrywaniem tutaj przepisów karnych w celach wyłącznie politycznych, a nie w celu wprowadzenia określonych przepisów. Tak że proszę o odpowiedź, kiedy możemy się spodziewać kompleksowej nowelizacji Kodeksu karnego, żeby te wszystkie zmiany były spójne. Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Prawo i Sprawiedliwość odnośnie do projektu zawartego w druku nr 1166. Wysoka Izbo! To oczywiste, że w przypadku śmierci w wyniku przestępstwa konieczne jest przeprowadzenie oględzin i otwarcia zwłok. Prokurator lub sąd muszą mieć możliwość zarządzenia ekshumacji. W naszej ocenie ten projekt jest nieuzasadniony, zbędny, a z punktu widzenia celu śledztwa, z punktu widzenia prokuratora - wręcz szkodliwy, bo gdyby rzeczywiście obowiązywał, to utrudniłby prowadzenie śledztwa. W związku z tym składam wniosek o odrzucenie w całości tego projektu w pierwszym czytaniu.
Mówca: Arkadiusz Myrcha
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska w sprawie proponowanych zmian w Kodeksie postępowania karnego, objętych drukiem nr 1166. Przedstawiciel wnioskodawców w sposób wyczerpujący wyjaśnił przyczyny uzasadniające konieczność wprowadzenia proponowanych zmian. W tym zakresie nie mam żadnych zastrzeżeń. Otóż, jak zostało wskazane, w obecnym stanie prawnym oględziny i otwarcie zwłok przeprowadzane są, gdy zachodzi podejrzenie przestępnego spowodowania śmierci. Co ważne, czynności te podejmowane są w sposób obligatoryjny, gdy prokurator jednostronnie uzna to za stosowne. Pragnę w tym miejscu wyjaśnić, że wnioskodawcy nie kwestionują w projekcie ustawy tego środka dowodowego i nie zamierzają go wykreślić z Kodeksu karnego. Proponowana zmiana ma na celu jedynie uregulowanie kwestii kontroli stosowania tego środka dowodowego. Regulacja w obecnym stanie prawnym budzi bowiem szereg uzasadnionych zastrzeżeń. Dlatego za słuszną należy uznać zmianę w art. 209 Kodeksu postępowania karnego poprzez dodanie § 6. Brakowało bowiem, jak wskazał przedstawiciel wnioskodawców, wyraźnej podstawy prawnej do odstąpienia od przeprowadzenia oględzin, gdy zmiana okoliczności nastąpiła już po podjęciu decyzji o przeprowadzeniu tych czynności dowodowych. To istotna propozycja z punktu widzenia praktycznego ujęcia postępowania przygotowawczego lub sądowego. Jeżeli bowiem po przeprowadzeniu innych czynności dowodowych zostanie wyjaśniona kwestia przestępnego spowodowania śmierci, będzie można odstąpić od przeprowadzenia oględzin. Wszyscy mamy świadomość, że dla rodzin i osób bliskich ofiary czynności te są zawsze trudne i wywołują wiele emocji. Istotniejszą jeszcze kwestią wydaje się zmiana w art. 210 Kodeksu postępowania karnego. Wprowadza ona bowiem kontrolę decyzji o przeprowadzeniu oględzin zwłok. W obecnym stanie prawnym te dość trudne dla osób bliskich, jak już wspomniałem, czynności dowodowe nie podlegają jakiejkolwiek kontroli. Powoduje to, że nawet uzasadnione argumenty, czy to osób bliskich, czy to zgłaszane przez inne osoby, nie będą miały znaczenia, gdy prokurator nie będzie ich podzielał. Prowadzi to często do wielu dramatycznych sytuacji, których można byłoby zwyczajnie uniknąć. Dlatego wnioskodawcy wprowadzają możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie prokuratora lub sądu w tym zakresie. Wpisuje to się w realizację konstytucyjnych zasad prawa do zaskarżenia decyzji, jak i ochrony życia prywatnego. Nie ulega bowiem wątpliwości, że czynności związane z oględzinami zwłok wpływają na sferę życia prywatnego osób bliskich ofiary, a w szczególności rodziny. W tym zakresie państwo powinno zapewniać prawne narzędzia, które gwarantowałyby obywatelom ochronę ich konstytucyjnych praw i wolności. W związku z tym klub Platformy Obywatelskiej pozytywnie ocenia proponowane zmiany w Kodeksie postępowania karnego i wnosi o skierowanie druku do dalszych prac w komisji. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Barbara Chrobak
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przedstawiony projekt dotyka dwóch istotnych sfer. Pierwsza z nich to prawa rodziny do decydowania o postępowaniu ze zwłokami najbliższych. Druga sfera to obowiązek państwa w zakresie ustalenia przyczyn śmierci w przypadku podejrzenia jej przestępnego spowodowania. Nie mam żadnych wątpliwości, że ta druga sfera jest szczególnie istotna. Jest to sfera pełnej autonomii prokuratora reprezentującego państwo w dążeniu do ustalenia prawdy materialnej o przyczynach śmierci. Ta sfera nie może podlegać ograniczeniom, gdyż dążenie do ustalenia przyczyn śmierci w wypadku przestępstwa jest najwyższą powinnością państwa. Wyrazem tego dążenia musi być obligatoryjność przeprowadzenia otwarcia i oględzin zwłok czy też ekshumacji po stronie strażnika praworządności, jakim jest prokurator. Tu nie może być żadnej fakultatywności, która spowodowałaby, że np. prokurator pod presją opinii publicznej, pod presją mediów mógłby odstępować od swoich podstawowych obowiązków w dążeniu do ustalenia przyczyn śmierci. Nie możemy tworzyć tutaj żadnego wyłomu dla prokuratorów, gdyż byłoby to szczególnie niebezpieczne. Taki wyłom zapewne wygenerowałby w przyszłości pewnie nieliczne, ale jednak przypadki, w których prokuratorzy z różnych motywacji porzucaliby bezwzględne dążenie do ustalenia np. przyczyn zabójstwa. Nie idźmy tą drogą pod dyktando niektórych rodzin smoleńskich, które nie chcą znać przyczyn tragedii smoleńskiej albo którym wydaje się, że ją znają, zanim zakończyło się śledztwo. W tym znaczeniu projekt jest swoistego rodzaju manifestacją polityczną jednej ze stron sporu politycznego toczącego się wokół tragedii. Wysoka Izbo, nie idźmy tą drogą. Proces karny, obowiązek państwa w zakresie ustalenia przyczyn śmierci musi być nadal kategoryczny i nie może być paraliżowany przez strony, które składają zażalenie - wstrzymałoby to bieg czynności procesowych, de facto paraliżując postępowanie karne. Jesteśmy stanowczo przeciwni temu, aby cały proces karny, cały system wywracać z powodu jednej sprawy, nie bacząc, jaki to może mieć skutek dla innych postępowań w przyszłości. Jeśli rodziny ofiar smoleńskich, niektórych, podkreślam, nie chcą znać przyczyn katastrofy, nie chcą wiedzieć, kto spoczywa w grobowcu, czy to na pewno jest ich bliski, to jest ich prywatna sprawa. Obowiązkiem państwa jest ustalenie prawdy w tym zakresie. Dlatego też klub Kukiz’15 jest za odrzuceniem tego politycznego manifestu dezorganizującego esencję postępowania karnego w całości. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Pampuch
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Nowoczesna mam przyjemność przedstawić stanowisko klubu w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego. Celem projektowanej zmiany jest dodanie do art. 209 zapisów umożliwiających prokuratorowi odstąpienie od przeprowadzenia otwarcia zwłok w przypadku, w którym w toku śledztwa uzna on, że przeprowadzenie takiego dowodu przestało być uzasadnione, a także wprowadzenie możliwości odwołania się od postanowień organów wymienionych w art. 210 k.p.k. Za wprowadzeniem projektowanych przepisów przemawiają obowiązujące standardy konstytucyjne, takie jak prawo do sądu, prawo do ochrony życia prywatnego. Projekt zakłada również postulowaną przez Nowoczesną zmianę polegającą na dodaniu kontroli instancyjnej postanowienia w sprawie ekshumacji. Kontrola instancyjna wyeliminowałaby możliwość subiektywnej oceny prokuratora dotyczącej przesłanek ekshumacji, co jest istotne w przypadku obecnie upolitycznionej prokuratury, a tym samym zwiększyłaby konstytucyjne prawo do ochrony życia prywatnego. Klub Poselski Nowoczesna popiera przedłożony projekt ustawy i wnosi o skierowanie tego projektu do właściwej komisji. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Gryglas
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Projekt nowelizacji ustawy Kodeks postępowania karnego powstał na kanwie postępowania dotyczącego katastrofy smoleńskiej. Myśmy od początku, w momencie podejmowania decyzji o ekshumacji, twierdzili, że należy w tym procesie, jakże delikatnym, uszanować wolę rodzin, tam gdzie to jest możliwe. Z drugiej strony wielokrotnie z tej mównicy podkreślałem, że w tej Izbie powinniśmy unikać podejmowania decyzji o kształtowaniu prawa w oparciu o takie incydentalne przesłanki, ale w moim przekonaniu ta ustawa nie należy do takich aktów prawnych, bo rzeczywiście będzie stosowana nie tylko do tego konkretnego przypadku. Powinniśmy uszanować konstytucyjne prawo do tego, by obywatele mogli mieć dostęp do sądu, by ich życie prywatne było należycie chronione. Stąd popieramy tę regulację i postulujemy jej przyjęcie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)