Mówca: Sprawozdawca Wiesław Janczyk
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pani Minister! Mam zaszczyt w imieniu Komisji Finansów Publicznych przedłożyć sprawozdanie z prac komisji nad projektem z druku nr 1441 dotyczącym zmiany ustawy Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw. Sprawozdanie jest zawarte w druku nr 3268. Informując uprzedzająco o finalnym rozstrzygnięciu prac komisji finansów, nadmienię, że komisja przygotowała wniosek o odrzucenie projektu ustawy. Przegłosowano to głosami 22 posłów, przy sprzeciwie 9 posłów. To jest jakby clou, jeśli chodzi o prace komisji, ale pozwolicie państwo, że opowiem trochę o historii procedowania nad tym projektem, która jest dosyć długa, prawie dwuletnia, i dotyczy debaty w Wysokiej Izbie i na forum Komisji Finansów Publicznych, a także podkomisji do spraw instytucji finansowych, która trwała przez wiele miesięcy i była jedną z najpoważniejszych dyskusji o rynku usług finansowych i narzędziach, jakimi dysponuje się w tym zakresie. Warto przypomnieć, mówiąc o tym poselskim projekcie przygotowanym przez posłów Prawa i Sprawiedliwości, pewien fakt. Zdarzyło się to 26 lipca 2013 r., kiedy odbywało się pierwsze czytanie i w Wysokiej Izbie głosowano nad wnioskiem o odrzucenie tego dokumentu w całości. Wtedy, powiedziałbym, bardzo asertywne wystąpienie pana posła Abramowicza uratowało ten projekt ustawy przed odrzuceniem. Przypomnę, że w głosowaniu 220 posłów było za jego odrzuceniem, tylko o 4 więcej było przeciw, a 4 wstrzymało się od głosu. To było bardzo ważne i stanowiło pełne zaskoczenie dla wszystkich, dlatego że przedstawiciele koalicji byli przeciwni procedowaniu nad tym pomysłem dotyczącym wykluczenia z Prawa bankowego możliwości użycia bankowego tytułu egzekucyjnego przez instytucje finansowe. Jest to kwestia podnoszona w wielu okolicznościach przez przedsiębiorców jako przykład rozwiązania wyjątkowego w polskim systemie prawnym i stawiającego wierzycieli w dużo mniej uprzywilejowanej pozycji w stosunku do banków. Trzeba przyznać, i powiedzieć to z tego miejsca, że jedynie ten projekt dawał szansę na to, aby to z Wysokiej Izby, z Sejmu poszedł komunikat, że posłom, a może koalicji albo takiemu czy innemu ugrupowaniu zależy na równym traktowaniu uczestników obrotu gospodarczego. Niestety, tak się nie stało. Dopiero 14 kwietnia br. w wyroku Trybunału Konstytucyjnego uznano za niezgodne z konstytucją przepisy podnoszone w tym dokumencie jako przepisy wymagające usunięcia. Warto o tym powiedzieć z jednego powodu. Nie po raz pierwszy mamy do czynienia z sytuacją, w której w przypadku słusznych postulatów podnoszonych przez posłów czy grupy posłów z różnych ugrupowań nie znajduje się najlepszego rozwiązania, rozstrzygnięcia na forum Sejmu, a korzystniejsze rozwiązanie przychodzi od instytucji spoza Sejmu. Trochę szkoda i rozumiem rozgoryczenie tych, którzy pracowali nad tym projektem. Winien jestem jeszcze jedno objaśnienie. Dlaczego prace trwały tak długo? Dlatego, że cały czas była nadzieja na pewną refleksję i ona towarzyszyła wnioskodawcom, przedstawicielom wnioskodawców. Warto nadmienić - bo nie padło to w dyskusji przed głosowaniem w dniu dzisiejszym, która dotyczyła podobnego zakresu spraw - że równolegle był procedowany inny projekt, projekt Polskiego Stronnictwa Ludowego. Cały czas była nadzieja na ułożenie tej sfery regulacji prawnych, nie traciliśmy tej nadziei, natomiast stało się tak, że po wyborach samorządowych brakowało posłów z grona wnioskodawców tamtego projektu, chodzi o podpisy, i stał się on bezprzedmiotowy. Prace nad nim zostały przerwane, stąd to sprawozdanie dotyczy już tylko propozycji rozwiązań pierwotnie zawartych w druku nr 1441. Szanowni państwo, jeszcze na moment wrócę do tego przykładu. To drugie rozwiązanie, którego oczekiwaliśmy właśnie na forum Sejmu, w zakresie rynku usług finansowych, przyszło spoza Wysokiej Izby i dotyczyło na przykład oprocentowania kredytów konsumenckich w Polsce. Wielokrotnie podnoszona - proszę wybaczyć mi tę dygresję - przez posłów na forum tej Izby i przez posłów członków sejmowej Komisji Finansów Publicznych propozycja zrównania kosztów dla kredytobiorców kredytów konsumenckich w Polsce nie znalazła akceptacji większości koalicyjnej. Takie rozwiązanie w zakresie warunków korzystania z kredytów konsumenckich w Polsce pojawiło się dopiero w rozstrzygnięciu Rady Polityki Pieniężnej, która obniżyła stopę lombardową w taki sposób, że te kredyty docelowo potaniały o 6 punktów procentowych, co dzisiaj pozwala obywatelom naszego kraju płacić za usługi w tym segmencie 8 mld zł rocznie mniej. Mamy także drugi przykład przy okazji tej ustawy, sytuację, w której dopiero Trybunał Konstytucyjny uznał niekonstytucyjność przepisów, które wcześniej można było zmienić na forum Sejmu, korzystając z propozycji zawartej w druku nr 1441. Jako sprawozdawca Komisji Finansów Publicznych chciałem Wysokiej Izbie przedłożyć te sprawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)