PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2014-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! We wtorek na Wiejskiej przed parlamentem protestowali związkowcy z ˝Solidarności˝, pracownicy zatrudnieni w placówkach handlowych, w większości w sklepach wielkopowierzchniowych. Protestujący poprosili mnie i panią poseł Beatę Mazurek o przekazanie tej petycji na ręce pani minister. Kierują w niej uwagi, prośbę i wnioski do Państwowej Inspekcji Pracy związane ze zwiększeniem kontroli nad warunkami pracy w sklepach wielkopowierzchniowych, sklepach dyskontowych poprzez uruchomienie osobnych, kompleksowych programów kontrolnych powierzonych do realizacji Państwowej Inspekcji Pracy. Petycja jest podpisana przez pana Alfreda Bujarę, przewodniczącego Sekretariatu Krajowego Banków, Handlu i Ubezpieczeń NSZZ ˝Solidarność˝. Przekazuję pani minister tę petycję. (Dzwonek) Proszę równocześnie o udzielenie odpowiedzi na pytanie: Jakie państwo dotychczas prowadziliście kontrole i jakie są efekty tych kontroli prowadzonych w sklepach wielkopowierzchniowych oraz jak zmienia się sytuacja pracowników, jeżeli chodzi o bezpieczeństwo i warunki pracy w sklepach wielkopowierzchniowych? Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2014-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Państwowa Inspekcja Pracy w ramach swoich zadań i planów wieloletnich stara się realizować skrupulatnie i rzetelnie swoje zadania, co słyszeliśmy przed chwilą w wystąpieniach. Mam inne pytanie do pani minister. Otóż wszyscy wiemy, że żadna z krajowych baz danych nie rejestruje wszystkich wypadków przy pracy. Nie jest to odosobniony wyjątek w skali krajowej, polskiej, bo również kraje unijne, w których statystyki nie są powiązane z systemem ubezpieczeń społecznych, mają takie problemy, ale u nas o tyle warto wskazać ten element, że dotyczy to również wypadków śmiertelnych i ciężkich. Dlatego chciałbym zapytać panią minister, jak to wygląda w sensie udoskonalenia aktualnie obowiązujących procedur, w szczególności powiązanych z ZUS, GUS oraz PIP. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Janusz Śniadek
Data: 2014-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Kiedy kilkanaście lat temu, na przełomie wieków, stałem na czele delegacji ˝Solidarności˝ w Republice Południowej Afryki w Durbanie na zjeździe zjednoczeniowym dwóch światowych central związkowych, tamtejsze związki poprosiły nas, ˝Solidarność˝, o spotkanie i o radę, gdyż toczył się u nich bardzo poważny spór. Południowoafrykański rząd niesłychanie naciskał na związki, aby odstąpić od obowiązującego kodeksu pracy, argumentując to koniecznością obniżenia kosztów pracy po to, by utrzymać konkurencyjność w globalizującej się gospodarce. Odpowiedzieliśmy im krótko: Jak zgodzicie się raz, nie wrócicie już nigdy do tego kodeksu. W najczarniejszych snach nie przypuszczałem, że kilkanaście lat później w Polsce polski rząd będzie prowadził dokładnie taką samą politykę jak tamtejszy, południowoafrykański, i że będzie niweczył, argumentując to potrzebą utrzymania konkurencyjności, Kodeks pracy. (Dzwonek) Mam pytanie w zasadzie skierowane do rządu nieobecnego tutaj i do przewodniczącej Rady Ochrony Pracy. W sprawozdaniu jako jeden z pierwszych postulatów legislacyjnych postawiony został postulat dotyczący wprowadzenia obowiązku wręczania umowy o pracę na piśmie przed dopuszczeniem do pracy. To jest postulat powtarzający się w sprawozdaniach inspekcji pracy od lat. Tymczasem rządząca koalicja, polski rząd, nie reaguje na te postulaty, utrzymuje ciągle stan prawny, zgodnie z którym, prawdę mówiąc, praca na czarno jest praktycznie legalna, bo nie ma żadnych instrumentów do ścigania tego. Jak długo jeszcze będzie ignorowany ten stan i jak długo jeszcze w wystąpieniu Rady Ochrony Pracy będziemy słyszeli statystyki, a nie odniesienie się do postulatów Państwowej Inspekcji Pracy? Dziękuję.
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2014-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Szanowna Pani Inspektor! Chciałbym zapytać o kwestię stosowania ustawy o emeryturach pomostowych w kontekście ustaleń merytorycznych dotyczących zatrudnionych w szczególnych warunkach bądź w szczególnym charakterze, jako że w tej ustawie są przepisy, które nie do końca korelują z art. 11a ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy. Jest problem z ustalaniem, jakie stanowiska należy zaliczyć do stanowisk o szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, a inspektorzy pracy uważają, że nie mają stosownego umocowania prawnego, żeby być w tym wypadku stroną czy decydentem. Natomiast zgodnie z ustawą o emeryturach pomostowych to pracodawca decyduje o tym, jakie stanowiska można byłoby zaliczyć do tej kategorii, a z drugiej strony nie ma interesu ekonomicznego, żeby je zaliczać, bo z tego tytułu ma wyższe koszty. A więc jest tu problem, który trzeba rozwiązać. Stawiam pytanie: Czy macie państwo na to pomysł, a być może jakąś inicjatywę? Jeżeli nie macie, to oczekuję podpowiedzi, my włączymy się w ten proces. Dziękuję.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Jak co roku, również i w tym podczas omawiania sprawozdania PiP podnoszony jest problem, który posłowie klubu PiS chcieli usunąć w czasie prac sejmowej Komisji Nadzwyczajnej ds. zmian w kodyfikacjach. Proponowane przez posłów rozwiązanie dotyczyło pierwszego dnia pracy i przewidywało, że jeżeli umowa nie została zawarta z zachowaniem formy pisemnej, pracodawca powinien przed dopuszczeniem zatrudnionego do pracy potwierdzić na piśmie ustalenia co do stron umowy, jej rodzaju oraz warunków. Na podstawie obowiązujących przepisów firma musi dopełnić takiego obowiązku najpóźniej pierwszego dnia pracy. Wiemy doskonale, że niektórzy nieuczciwi przedsiębiorcy wykorzystują ten przepis do zatrudniania na czarno. W razie kontroli Państwowej Inspekcji Pracy tłumaczą się, że osoba wykonująca obowiązki bez umowy jest w pracy pierwszy dzień i firma do końca dnia podpisze z nią umowę. Jest to ewidentny sposób na unikanie opodatkowania wynagrodzenia i innych świadczeń ze stosunku pracy, a także obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. Rozwiązanie, które zaproponowali posłowie PiS, w znacznym stopniu ułatwiłoby Państwowej Inspekcji Pracy kontrole. Bardzo źle się stało, że na posiedzeniu podkomisji do spraw kodeksowych odrzucono proste rozwiązanie polegające na wręczeniu umowy o pracę przed dopuszczeniem do niej. Brak umowy uniemożliwia również skontrolowanie przez PiP przestrzegania przepisów dotyczących szkoleń BHP.
Mówca: Waldemar Andzel (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie w sprawie 445. rocznicy śmierci Mikołaja Reja Wysoka Izbo! Dokładnie 445 lat temu, na jesieni, pomiędzy 8 września a 5 października 1569 r., zmarł polski wieszcz, poeta, dramaturg Mikołaj Rej. Pisarz ten jest uznawany za ojca polskiej literatury oraz istotnego twórcę polskiego renesansu. Urodził się on 4 lutego 1505 r. w Żurawnie. Lata młodości spędził w rodzinnej wsi, gdzie skupiał się głównie na zachwycaniu się światem natury. Do wykształcenia nie przykładał zbyt dużej wagi, dlatego też naukę w szkole pobierał jedynie fragmentarycznie. Wszystko to zmieniło się w chwili, gdy jego ojciec wysłał go na dwór magnacki Andrzeja Tęczyńskiego, wojewody sandomierskiego. Tam Mikołaj musiał nauczyć się ogłady, dobrego zachowania, a także zdobył ogólną wiedzę na temat literatury. Po śmierci ojca zdecydował się powrócić na wieś oraz zarządzać majątkiem. Jednocześnie postanowił zbliżyć się do społeczeństwa poprzez udawanie prostszego człowieka, niż był w rzeczywistości. Mikołaj Rej był jednym z pierwszych poetów piszących świadomie w języku narodowym. Ukształtował on kierunki polskiej literatury na całe lata, skupiając się na sprawach społecznych i narodowych. Twórczość Reja ma ogromne znaczenia dla języka literackiego. W swoich utworach prezentował słownictwo polskiej wsi. Dominowały: prostota, obrazowość, gawędziarstwo, mowa potoczna. Do najpopularniejszych dzieł Mikołaja Reja należą przede wszystkim: ˝Postylla˝, ˝Krótka rozprawa między... Panem, Wójtem a Plebanem˝ oraz ˝Zwierzyniec˝. Za życia był to pisarz równie popularny jak po śmierci. Najbardziej znanym i najczęściej cytowanym utworem poetyckim tegoż pisarza jest wiersz ˝Do tego, co czytał˝, który powstały w 1562 r. Sentencja ˝A niechaj narodowie wżdy postronni znają, iż Polacy nie gęsi, iż swój język mają˝ przeszła do historii polskiej twórczości. Ostatnim dziełem Mikołaja Reja przed śmiercią było ˝Zwierciadło˝, traktat podsumowujący poglądy pisarza na człowieka i świat. Sam pisarz zmarł w 1569 r., prawdopodobnie we wrześniu albo październiku. Dokładna data jego śmierci nie jest nam jednak znana. Rok 2005, z okazji 500. rocznicy urodzin Mikołaja Reja, został ogłoszony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Rokiem Reja. W całej Polsce znajduje się kilkanaście jego pomników, m.in. w Rejowcu - polskiej osadzie, którą najprawdopodobniej on sam założył. Dziękuję.
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie utrzymania czystości w składach Pendolino W dniu 8 października 2014 r. PKP InterCity, właściciel 20 składów Pendolino, otworzyło koperty z ofertami na usługę sprzątania wagonów i toalet na zaplanowanych trasach kursowania pociągów. Umowa ma być zawarta na okres 12 miesięcy, w 7 lokalizacjach, nie wliczając bazy serwisowej Pendolino w Olszynce Grochowskiej. W założeniach kosztowych dla całego programu na obsługę sanitarną i sprzątania przeznaczono kwotę 6 mln PLN rocznie. Jedynym ocenianym w przetargu kryterium była cena. Tymczasem do wczorajszego otwarcia ofert zgłosiła się jedna firma. Wyceniła swoje doświadczenie i profesjonalizm w świadczonej usłudze na kwotę 44 mln PLN rocznie. W porównaniu z budżetem przewidzianym na sprzątanie pociągów w całym PKP InterCity (ok. 70 mln rocznie) kwota ta robi wrażenie. Policzmy: 20 składów, niech jeżdżą przez 350 dni w roku (pozostałe dni to, załóżmy, serwis i postój), to daje nam kwotę ok. 6300 PLN dziennie za sprzątanie jednego pociągu. 125 000 PLN dziennie ma według oferenta kosztować sprzątanie wszystkich pociągów Pendolino. Inną kwestią pozostaje zaplecze infrastrukturalne w punktach serwisowych wyznaczonych dla tych składów albo raczej kompletny brak tego zaplecza. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

W sprawie dramatycznego braku oddziałów geriatrycznych i miejsc w zakładach opiekuńczo-leczniczych w naszym kraju już zabierałem głos, jednak w ostatnim czasie nie stało się nic, co by zapowiadało jakąś zasadniczą zmianę w tym zakresie. Sytuacja jest o tyle niepokojąca, że nasze społeczeństwo zaczyna się starzeć. Jeżeli w porę nie zaczniemy myśleć o rozwoju geriatrii w Polsce, to potem może już być na to za późno. Jak podkreślają specjaliści, nie będzie szans na poprawę sytuacji bez zmian wyceny usług medycznych w dziedzinie geriatrii. Te zgodnie z rzeczywistością powinny być mniej więcej dwa razy droższe niż obecnie są wyceniane. W przeciwnym razie szpitale nadal nie będą zainteresowane tworzeniem oddziałów geriatrycznych, bo to im się po prostu nie opłaca. W naszym kraju obecnie jest około 280 lekarzy geriatrów, a potrzeba ich przynajmniej trzy razy tyle. Gdyby jednak w najbliższym czasie przybyło geriatrów, to i tak nie mieliby oni gdzie leczyć. Oddziały geriatryczne w Polsce można policzyć na palcach. Niech takim przykładem sytuacji w tej dziedzinie lecznictwa będzie Podlasie, gdzie jest 21 łóżek geriatrycznych, czyli dziesięć razy mniej, niż przewidują normy europejskie, a starsi ludzie mają do dyspozycji zaledwie jedną przychodnię geriatryczną. Spotykam się ze starszymi, chorymi ludźmi i słyszę od nich, że nierzadko wizyty w placówkach służby zdrowia pozostawiają u nich wrażenie, że w Polsce starszych ludzi już się nie chce leczyć. To nie jest prawdziwy obraz, bo u nas jest wielu wspaniałych, ofiarnych lekarzy, lecz niestety przyszło im pracować w złym systemie. Nieprzypadkowo formułuję takie myśli właśnie teraz, gdy premierem rządu został lekarz. Czy może to oznaczać, że do końca kadencji doczekamy się jakiegoś jasnego programu rozwoju geriatrii w naszym kraju?
Mówca: Bogdan Rzońca (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie XIV Dnia Papieskiego Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 12 października br. w całej Polsce obchodzić będziemy już XIV Dzień Papieski. Decyzją Konferencji Episkopatu Polski tegoroczny Dzień Papieski odbywać będzie się pod hasłem ˝Jan Paweł II - Świętymi bądźcie!˝. Nie inaczej będzie również w Zręcinie w powiecie krośnieńskim na moim rodzimym Podkarpaciu, gdzie uczestniczył będę w uroczystych obchodach V Powiatowego Dnia Papieskiego. Temat świętości jako fundamentalny w nauczaniu Kościoła i tym samym w myśli wielkiego Polaka - Ojca Świętego Jana Pawła II towarzyszyć będzie jako główne przesłanie kolejnemu Dniu Papieskiemu. Świętość jest niewątpliwie dla dzisiejszego świata tematem z jednej strony wstydliwym i wręcz niechcianym, ale z drugiej jednak niezwykle pożądanym. Niektórzy zdają się nie interesować świętością w ogóle, czasem odrzucają ją jako niemożliwą do osiągnięcia lub nawet zupełnie nikomu niepotrzebną. Tolerują świętość tylko o tyle, o ile rozpatrują ją w sferze pragnień innych. Jednak rzesze ludzkich dusz wciąż poszukują świętości i łakną jej. Świadczą o tym całe rodziny, które rokrocznie z tak wielką ochotą uczestniczą w tej odbywającej się w całej Polsce uroczystości poświęconej pamięci św. Jana Pawła II i jego nauczaniu. Rodzina była bowiem dla papieża Polaka niewątpliwie ogromną wartością, tym bardziej cieszy fakt, iż polskie rodziny w tym dniu pamiętają o nim i oddają mu w ten sposób należny hołd i cześć. Pamiętajmy każdego dnia, że świętość jest wśród nas, a niech życie św. Jana Pawła II służy nam za wzór do naśladowania. Myślę, że warto podczas XIV Dnia Papieskiego spojrzeć na kwestię świętości w zgodzie z nauczaniem św. Jana Pawła II, zwłaszcza w roku, w którym dokonano jego kanonizacji. Wyniesienie na ołtarze Jana Pawła II było z pewnością znakomitą okazją do ponownego postawienia pytania o obecność świętości, zarówno w życiu poszczególnych jednostek, jak i całych społeczności, aż po wielką ludzką rodzinę.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie w sprawie prowadzenia kampanii wyborczych wójtów, burmistrzów czy prezydentów z wykorzystaniem środków publicznych Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Po ogłoszeniu terminu wyborów samorządowych na dzień 16 listopada tego roku do biur poselskich kierowane są interwencje mieszkańców w sprawie wykorzystywania przez niektórych wójtów czy prezydentów infrastruktury komunalnej i instytucji gmin do kampanii wyborczej. Prezydent jednego z miast w okresie kampanii wyborczej rozprowadza ulotki zawierające wykaz swoich dokonań, nagród, wyróżnień. Ulotki te w nakładzie dziesiątek tysięcy sztuk zostały wyprodukowane za pieniądze budżetu miasta. Ich kolportażem zajęli się roznosiciele dokumentów, pism itp., zatrudnieni przez urząd miasta. Ulotki te, z wizerunkiem prezydenta miasta, są rozdawane m.in. w punktach obsługi mieszkańców ulokowanych, o dziwo, w galeriach handlowych i hipermarketach. Prezydent z grupą urzędników miasta, instytucji podległych urzędowi, prezesów spółek komunalnych i innych instytucji miejskich uczestniczy w spotkaniach wyborczych organizowanych w jednostkach podległych miastu, np. w domach kultury. Prezydent zamieszcza w prasie regionalnej prezentacje wykonanych inwestycji, innych osiągnięć miasta, rankingów promujących miasto i prezydenta. Wszystkie tego typu ogłoszenia są finansowane przez urząd miasta. Działanie te są jednoznacznie odbierane przez część mieszkańców jako finansowanie kampanii wyborczej urzędującego prezydenta miasta ze środków budżetu miasta. Dlatego kieruję pytania do ministra administracji i cyfryzacji. Czy wymienione praktyki urzędujących jednoosobowych organów gminy naruszają prawo? Czy nawet na płaszczyźnie etyczno-moralnej takie działania prezydenta czy wójta należy uznać za niedopuszczalne, deprecjonujące pełniony przez nich urząd?
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Kazirodztwo to rodzaj patologicznego zaburzenia, a właściwie dewiacji, polegającego na przejawianiu zachowań seksualnych w stosunku do osoby blisko spokrewnionej. W naszej kulturze samo słowo ˝kazirodztwo˝ kojarzy się jednoznacznie negatywnie, u większości osób wywołuje niesmak. Zachowania kazirodcze w naszym kraju nigdy nie były tolerowane. Nawet z biologicznego punktu widzenia kazirodztwo uniemożliwia efektywne przemieszanie materiału genetycznego, przez co jest negatywnie oceniane w kontekście prawidłowego rozwoju populacji wszystkich gatunków: roślin, zwierząt i oczywiście ludzi. Na potwierdzenie tego stanu rzeczy można przytoczyć chociażby polskie prawo. W obowiązującym obecnie systemie prawnym kazirodztwo jest przestępstwem określonym w art. 201 Kodeksu karnego i podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Jak zatem wytłumaczyć zachowanie i wypowiedzi pełnomocnika rządu do spraw równego traktowania pracującego w kancelarii premiera pani Małgorzaty Fuszary popierające kazirodztwo? Pani Fuszara w 2012 r. na konferencji naukowej zorganizowanej przez Doktoranckie Koło Naukowe Gender i Queer Uniwersytetu Warszawskiego wygłosiła wykład, w którym podważyła sens utrzymywania zakazu kazirodztwa w kontekście rodzicielstwa oraz wyraziła wątpliwości dotyczące tego, czy w dzisiejszych czasach jest rzeczywiście konieczność utrzymywania zakazu małżeństw między rodzeństwem. To skandal, że w kraju, w którym dominują wartości rodzinne, katolickie, ale przede wszystkim uniwersalny system moralny, wysokie stanowisko ministerialne piastuje osoba, która popiera kazirodztwo. Niezależnie od tego, czy wypowiedź została osadzona w kontekście naukowym, czy też nie, należy pamiętać, że pani Fuszara pracuje na stanowisku opłacanym z podatków wszystkich obywateli. Mamy więc niezbywalne prawo do decydowania o tym, czy osoba z takimi poglądami powinna zajmować się sprawami ważnymi dla społeczeństwa. Rozpoczęta przed dwoma laty przez Małgorzatę Fuszarę dyskusja dotycząca kazirodczych związków może stać się pierwszym krokiem do debaty o ich legalizacji w naszym kraju, na co w żadnym wypadku nie może być przyzwolenia. Trzeba również pamiętać, że w dobie powszechnego dostępu do Internetu także korzystające z niego dzieci i młodzież będą mimowolnymi świadkami polemiki o kazirodztwie, co może negatywnie wpłynąć na ich rozwój psychoseksualny. Dziękuję.
Mówca: Jan Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie rozpoczynającego się właśnie roku akademickiego 2014/2015 Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Zwracam się do państwa w sprawie rozpoczynającego się właśnie roku akademickiego 2014/2015. Zwracam się dzisiaj do wszystkich studentów, którzy dnia l października rozpoczęli rok akademicki, i życzę wam wszystkim samych sukcesów w nauce oraz w życiu osobistym. Życzę także, byście zdobytą wiedzę umieli przekuć w sukces w późniejszym życiu oraz w pracy zawodowej. Wiem, że dzisiejsze czasy są trudne, a wielu wyśmiewa się z wykształcenia. Wiem, że władza przyzwyczaiła nas już do tego, że to nie wykształcenie i umiejętności, ale znajomości są kluczową cechą, która pozwoli nam zdobyć pracę. Jednak uwierzcie, iż te ciemne czasy dla Polski kiedyś się skończą i wreszcie wasza wiedza, doświadczenie i umiejętności będą decydowały o tym, iż znajdziecie dobrze płatną i satysfakcjonującą pracę. Na ciemnych kartach przeszłości zapiszą się czasy, w których przynależność do Platformy Obywatelskiej lub znajomości z prominentnymi politykami partii rządzącej będą warunkowały wasz sukces życiowy. W tej kwestii nasze życie publiczne należy wypalić ˝żywym ogniem˝ i wyplenić szalejący wszechobecnie nepotyzm. Często rozmawiam z młodymi Polakami, studentami oraz uczniami. Są oni załamani i zdruzgotani rzeczywistością, którą zafundował im premier Tusk. Dodatkowo życzę wszystkim pracownikom naukowym, aby rozpoczynający się rok akademicki przyniósł im wiele satysfakcji oraz sukcesów naukowych. Posiadamy bardzo dobrą, jedną z najlepszych na świecie, kadrę naukową. Musimy w nią inwestować. Osoby związane z nauką muszą być godziwie wynagradzane. Muszą posiadać także instrumenty i finansowanie do prowadzenia pracy naukowej. Nauka, innowacyjność i nowe technologie są dzisiaj dziedzinami, które Polska musi rozwijać. Jeszcze raz życzę studentom oraz pracownikom naukowym samych sukcesów i powodzenia. Przebieg posiedzenia
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zgłaszam wniosek formalny o to, żeby ogłosić przerwę i zwołać Konwent Seniorów, podczas którego pan marszałek omówi sprawy dotyczące poważnego traktowania Sejmu, czyli rozpoczynania obrad tak, jak jest to ustalone w porządku. (Oklaski) Są na sali wicemarszałkowie, którzy - jak sądzę, jak mam prawo zakładać - czuli się niezręcznie. Otóż mieliśmy rozpocząć obrady o godz. 12.30. Pan marszałek łaskaw był przyjść z 20-minutowym opóźnieniem, zakładam, że uzasadnionym. Dobra organizacja pracy wymaga jednak tego, żeby wicemarszałkowie w tym momencie rozpoczęli obrady albo przynajmniej należało nas poinformować, że będzie opóźnienie. (Głos z sali: Miał konferencję.) Pan marszałek wszedł, jak gdyby nigdy nic, i bez słowa ˝przepraszam˝ rozpoczyna swoją rolę. Na to nie będzie zgody. (Oklaski)
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, ależ o to właśnie chodzi. Niech pan organizuje czas tak, żeby nie nadwyrężać cierpliwości Sejmu, a równocześnie nie podpadać dziennikarzom na skutek wypowiedzi, które postawiły pana w świetle nie wiem, jakim, dobrym czy złym, ale którymi dziennikarze na pewno byli zainteresowani. No, tak nie może być. (Oklaski) (Głos z sali: Potrzebne dobre wychowanie.)
Mówca: Marek Suski
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Otóż regulamin Sejmu mówi, że można zgłosić wnioski formalne o przerwę i można je uzasadnić. Tak więc nie wiem, dlaczego pan marszałek twierdzi, że poprzedni wniosek o przerwę nie był formalny. Zgodnie z regulaminem był. Dołączam się do tego wniosku o przerwę, ponieważ pan marszałek nie tylko nie wyjaśnił, dlaczego się spóźnił, ale nawet nie raczył powiedzieć słowa ˝przepraszam˝. Myślę, że przynajmniej tyle się należy Izbie za 20-minutowe spóźnienie. Rozumiem, że być może Pendolino się panu spóźniło albo były jakieś inne okoliczności, ale tutaj czeka cała Izba, mamy posiedzenia komisji, a pan marszałek sobie przychodzi, jak gdyby nigdy nic. (Gwar na sali) Panie marszałku, naprawdę proszę poważnie traktować Izbę. Jest pan marszałkiem Sejmu, nie jest pan tutaj panem i władcą, jest pan pierwszym spośród równych i niech pan Sejm traktuje po partnersku. (Poseł Urszula Augustyn: Niech pan nikogo nie poucza.) Jak tak dużo mówicie o tym, żeby współpracować z opozycją, to jej nie lekceważcie. Bo takie lekceważenie powoduje, że później wy nie jesteście traktowani poważnie i cała Izba, Sejm jest traktowany przez Polaków niepoważnie. Jeżeli można przyjść do pracy 20 minut później i nie powiedzieć nawet jednego słowa, to wszyscy Polacy mogą powiedzieć, że mogą lekceważyć swoją pracę. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Urszula Augustyn: Ale śmieszne.) (Poseł Jakub Rutnicki: A gdzie prezes?)