PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2013-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Otóż wspomnę tylko 2005 r., 750 tys. podpisów Platformy Obywatelskiej, pana premiera Donalda Tuska, który nazwał polityków klasą próżniaczą. Tak powiedział wówczas pan premier Donald Tusk i zapowiadał oczywiście likwidację immunitetu. Ale clou sprawy, proszę państwa, jej istota jest tu, w konstytucji, i trzeba mieć tego pełną świadomość. Jeżeli Platforma Obywatelska chciałaby rzeczywistych zmian, to mówiłaby o zmianie konstytucji, a nie o lukrowaniu rzeczywistości, pani poseł. To jest lukrowanie rzeczywistości. Pani ma tego zdecydowanie pełną świadomość. Przechodzę jednak do istoty rzeczy. Jaka jest różnica między statusem prokuratora a statusem sędziego, w tym sędziego w stanie spoczynku? Przypomnę, prokuratorów jest około 7 tys., sędziów plus sędziów w stanie spoczynku 12 tys. I tu, i tu w tym wypadku odpowiadają oni dyscyplinarnie. Dlaczego ten projekt, o którym pani mówi, projekt wycinkowy i tak naprawdę niczego niezmieniający, jeżeli chodzi o status osoby objętej immunitetem, nie obejmuje tej grupy, czyli sędziów. Też jest regulacja w ustawie zasadniczej tak jak w odniesieniu do posłów (Dzwonek), także odpowiadają oni jak prokuratorzy dyscyplinarnie. I wyłącza się z zakresu tej dyscyplinarnej odpowiedzialności prokuratorów tylko XI rozdział ustawy prawo o wykroczeniach. Przecież to jest kompletne nieporozumienie, absurd. W pozostałym zakresie będzie odpowiedzialność dyscyplinarna. W związku z tym jest pytanie: Dlaczego? Dlaczego jest to wycinkowe? Bardzo proszę o odpowiedź.
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2013-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bezspornym faktem jest, iż nad ustawą należy pracować. Problem jest bardzo delikatny, bo dotyczy immunitetu i jego oddziaływania, obszaru ochrony osób szczególnych w państwie, czy się to komuś podoba czy nie. Czy rzeczywiście idziemy w dobrym kierunku? Czy oddanie posłów na pastwę rzeczywistości to dobry kierunek? Swego czasu w jednym z parlamentów europejskich posłowie znieśli immunitet i jak szybko go zniesiono, tak natychmiast przywrócono go wobec ponad 60 spraw sądowych wytoczonych jednemu z posłów przez policję, której przyglądał się bardzo skrupulatnie. Ponadto jeżeli mamy traktować się serio pomimo subtelności sprawy, to pytam: Czy nie postępujemy niesolidarnie? Dlaczego nie ograniczamy immunitetu wszystkim, którzy go posiadają? Dlaczego my znowu się biczujemy? Zastanówmy się nad etosem i majestatem Sejmu Rzeczypospolitej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2013-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Immunitet jest nieodłącznym atrybutem parlamentaryzmu, jednakże winien on służyć możliwości nieskrępowanego wykonywania służby dla społeczeństwa, a nie własnej korzyści i swego rodzaju poczuciu bezkarności w kwestii drobnych wykroczeń drogowych, dlatego też proponowane zmiany idą zdecydowanie w dobrym kierunku. Ale jednocześnie należy zwrócić uwagę, iż wszystkie grupy uprzywilejowane immunitetem winny być traktowane równo, po obywatelsku. Czy w zmianie przepisu nie należałoby przewidzieć jednoznacznej konieczności poddania się karze, tak by nie zostawiać tu dowolności? W wypadku obywateli nie ma tu dowolności, więc zostańmy w tej kwestii równi, jeżeli już idziemy w kierunku zmian. I drugie moje pytanie, a właściwie bardziej wniosek. Jeżeli już zaczynamy procedowanie nad tak ważnymi kwestiami, dlaczego od razu nie włączymy do tego innych wykroczeń, przeciwko osobie, przeciwko zdrowiu i mieniu albo obyczajności publicznej, tylko ograniczamy się do stosunkowo bardziej medialnych wykroczeń drogowych? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Dariusz Joński
Data: 2013-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Podpisałem się pod projektem pani marszałek Ewy Kopacz. Nie mam pytania do pani poseł sprawozdawcy, ale miałbym pytanie do pana premiera. Nie ma premiera, ale chciałbym uzyskać odpowiedź na piśmie. Chodzi o szefa Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego, który, chyba w międzyczasie, kiedy rozstawia fotoradary, notorycznie łamie przepisy ruchu drogowego. Jak to jest w Polsce, że ci, którzy powinni dawać przykład, po prostu tego nie robią i łamią przepisy co rusz? Widzimy zdjęcia w kolejnych tabloidach, jak szef Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego, instytucji, która za to odpowiada, łamie przepisy. To samo dotyczy ministra transportu. Są równi i równiejsi? Jak to jest? To pytanie kieruję do pana premiera. Mam nadzieję, że pan premier odpowie na pytanie, ile mandatów zostało nałożonych na samochody i ministra transportu, i szefa Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego i jaka kwota została uiszczona za te mandaty? Dziękuję bardzo.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Sądzę, że też warto by było wystąpić w takim razie, kiedy ograniczamy immunitet, pani poseł, w sprawie posłów do Europarlamentu, objąć także tą samą procedurą wszystkich posłów Europarlamentu. Nie może być tak, że jest różnica między posłami jednego kraju, że europarlamentarzyści będą tutaj sobie do woli z tego tytułu korzystać. Jeśli równo, to wszyscy, i wtedy nie będę miał nic przeciwko temu. A przy okazji, pracuję w komisji regulaminowej i wiem, ile rozpatrujemy wniosków o zniesienie immunitetu poselskiego w sprawach dotyczących wykroczeń w ruchu drogowym. Mniej więcej kilkanaście takich spraw przypada na rok. Stąd nie rozumiem tego. To nie jest wielkim problemem. A skoro nie jest to wielkim problemem, to chciałbym przy okazji zapytać, i kieruję to pytanie do ministra spraw wewnętrznych i administracji: Ilu policjantów ukarano mandatem karnym za przekroczenia przepisów ruchu drogowego? Ilu w ogóle oficerów, mundurowych, też ukarano, bo wiem o solidarności mundurowej (Dzwonek) w stosunkach pomiędzy na przykład wojskowymi a policjantami? Tutaj tego typu kwestie są trochę inaczej traktowane. Ale najbardziej mnie interesuje to, czy jest świadomość tego, że to nie tylko chodzi o przekraczanie prędkości, a mówimy o przekraczaniu prędkości, że ta sprawa, zniesienie immunitetu, dotyczy wszystkich wykroczeń, które można objąć mandatem karnym, nawet jeżeli ktoś rzuci papierek czy papierosa w nieodpowiednim czasie, pani poseł. Pewnie, że trzeba najpierw postawić popielniczkę, żeby było go gdzie wyrzucić. Trzeba by było z tej strony o to popytać, czy nie warto by także tego typu kwestiami się zająć. Jeżeli się w nieodpowiednim momencie wejdzie do instytucji, gdzie nie powinno się wejść, to też to będzie podlegało mandatowi karnemu. To dotyczy tego wszystkiego. To nie jest tylko sprawa tego, o czym mówimy, że dotyczy to przede wszystkim przekroczenia prędkości, a to mamy głównie na uwadze.
Mówca: Andrzej Kania
Data: 2013-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Myślę, że kierunek projektu tej ustawy jest jak najbardziej słuszny. Pewnie wszyscy, spotykając się ze swoimi wyborcami, te tematy, które są poruszane, a więc zrównanie czy też pozbawienie parlamentarzystów, posłów, immunitetu w zakresie wykroczeń drogowych uznali za jak najbardziej słuszne. Niepokoi jednak trochę to, że ustawa wskazuje równych i równiejszych, to znaczy nie obejmuje wszystkich tych, których mogłaby objąć - przypomnę, że dzisiaj ponad 13 tys., z tego co przeczytałem, prokuratorów, ponad 10 tys. sędziów. Myślę, że my, parlamentarzyści, nie jesteśmy nad jakimiś kierowcami, którzy szczególnie popełniają wykroczenia drogowe, po prostu jesteśmy przedstawicielami ludzi i popełniamy wykroczenia tak jak wszyscy. Dlatego też myślę, że w dalszych pracach może udałoby się zrównać (Dzwonek) wszystkich tych, którzy mają immunitet. Chciałbym spytać panią poseł sprawozdawcę, czy dysponuje może danymi, ile osób, liczbowo, ta ustawa obejmuje, a ile osób, liczbowo, ta ustawa pomija, to znaczy ile osób ewentualnie byłoby pozbawionych immunitetu, a ile osób jednak ten immunitet zachowa w tym obszarze, który regulowany jest przez ten projekt ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Poznański
Data: 2013-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pani poseł wnioskodawcy i pytanie retoryczne do pań posłanek i posłów: Czy posłowie nie strzelają sobie w kolano, wprowadzając albo ograniczając immunitet? Dlaczego? Czy w momencie, kiedy zniesiemy ten przywilej - jak zwał, tak zwał - posłowie czy posłanki będą interweniować w sprawach obywateli, które wiążą się z Policją, z prokuraturą? Czy wtedy przykładowo nie będzie możliwości zatrzymania posłanki, posła i sprawdzenia na przykład, czy ma gaśnicę itd. - mógłbym wyliczać? Czy nie będzie to jakby furtka do gnębienia posłów i posłanek? Oczywiście jestem za tym, żeby posłowie odpowiadali za przekraczanie prędkości, bo nie może być tak, że w Polsce będą równi i równiejsi. Oczywiście w tej Izbie są osoby, które nadwyrężają to prawo. Zastanówmy się jednak, szanowni państwo, czy nie będzie furtki dla różnego rodzaju władz do gnębienia i uprzykrzania życia posłom. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do wnioskodawców. Ponieważ ten projekt, to przedłożenie w sposób oczywisty zmierza do ograniczenia immunitetu poselskiego, wobec powyższego chciałbym wiedzieć, jak państwo rozumiecie immunitet. Czy tak, jak to zostało wyrażone przez jednego z członków klubu Ruchu Palikota, bodaj posła wypowiadającego się w imieniu klubu, który stwierdził, że w zasadzie to jest nieuzasadniony przywilej, czy też traktujecie immunitet jako jeden z gwarantów demokratycznego państwa prawa, jako zdobycz demokracji? Pytam o to, bo też chcę wiedzieć. Rzeczywiście ustawa zmierza do rozwiązania określonego problemu i, tak jak wielokrotnie tutaj zostało powiedziane, idzie w dobrym kierunku, ale czy nie idzie przypadkiem też w tym kierunku, aby całkowicie znieść (Dzwonek) immunitet parlamentarny, co byłoby ograniczeniem demokracji. To jest jedna sprawa. Jeszcze jedno pytanie, bo pani poseł sprawozdawca wielokrotnie mówiła w swoim wystąpieniu: tak, poseł ma płacić mandat i koniec. Stąd pytam: Czy poseł ma mieć mniej praw niż zwykły obywatel, bo zwykłemu obywatelowi przysługuje prawo odmowy przyjęcia mandatu, gdyż są sytuacje sporne, również w przypadku zatrzymania za przekroczenie prędkości czy innego naruszenia przepisów Prawa o ruchu drogowym. Dlatego apelowałbym: poseł w sytuacji spornej po prostu też powinien mieć prawo odmowy przyjęcia mandatu i skierowania sprawy na zwykłą drogę postępowania. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Polak
Data: 2013-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Wiadomo, że osoby czy podmioty wskazane w projekcie nie wyczerpują w pełni katalogu osób, którym przysługuje ochrona w postaci immunitetu. Mam krótkie pytanie do przedstawiciela wnioskodawców: Dlaczego wnioskodawcy nie wypracowali jednocześnie takich rozwiązań, aby umożliwić przyjęcie mandatu wszystkim podmiotom, w tym również tym, które chronią zapisy ustawy zasadniczej, czyli innymi słowy konstytucji? Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Killion Munyama
Data: 2013-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić opinię wobec senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo bankowe, ustawy o Banku Gospodarstwa Krajowego oraz ustawy o funduszach inwestycyjnych. Jest to projekt ustawy, który - w rozumieniu mojego klubu - przede wszystkim wyrównuje szanse i najpełniej w odniesieniu do tej gałęzi prawa wysławia zasadę równości stron w postępowaniu cywilnym, dostosowując je właściwie do treści wyroków Trybunału Konstytucyjnego z 15 marca 2011 r. oraz 11 lipca 2011 r. W orzeczeniu z dnia 15 marca Trybunał Konstytucyjny uznał za niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 2 zdanie 1 i art. 76 Konstytucji RP przepis art. 95 ust. 1 Prawa bankowego w zakresie, w jakim przyznaje on w związku z art. 244 § 1 i art. 152 Kodeksu postępowania cywilnego charakter dokumentu urzędowego księgom rachunkowym banków i wyciągom z tych ksiąg w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych w postępowaniu cywilnym prowadzonym przeciwko konsumentom. W uzasadnieniu wyroku Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że nie ma wystarczającego uzasadnienia dla utrzymywania mocy dokumentu urzędowego ksiąg rachunkowych banku i wystawionych na ich podstawie wyciągów w stosunku do konsumentów przede wszystkim z uwagi na fakt, że utrudnia to przeprowadzenie dowodu nieistnienia dochodzonego przez bank roszczenia bądź innej wysokości takiego roszczenia. W uzasadnieniu wyroku trybunał wskazał także, że konsekwencje nadania mocy prawnej tym dokumentom w postępowaniu cywilnym w największym stopniu obciążają pozwanego konsumenta. Przywilej ten powoduje, że pozycja prawna konsumenta w postępowaniu cywilnym ulega dodatkowemu osłabieniu w sporze z wysoko wyspecjalizowanym podmiotem profesjonalnym. W związku z tym proponowana w senackim projekcie nowelizacja art. 95 ust. 1 ustawy Prawo bankowe oraz art. 194 ustawy o funduszach inwestycyjnych polega na pozbawieniu dokumentów bankowych i dokumentów funduszy sekurytyzacyjnych mocy dokumentów urzędowych. Regulacja ta będzie więc miała zastosowanie nie tylko w odniesieniu do konsumentów, lecz także wobec innych podmiotów, w tym przedsiębiorców. Dokumenty te nadal jednak będą mogły stanowić podstawę dokonania wpisów w księgach wieczystych. Konsekwencją proponowanej zmiany w art. 95 ust. 1 jest zmiana art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o Banku Gospodarstwa Krajowego. W pełni uzasadnione jest również, by dokumenty te były traktowane jako dokumenty prywatne niezależnie od rodzaju postępowania, w którym miałyby być przedstawione jako dowód, i niezależnie od tego, z czyim udziałem miałoby się toczyć takie postępowanie. Mając na uwadze powyższe, Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska w pełni popiera przedłożoną Wysokiej Izbie nowelizację i wnosi o jej przyjęcie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Genowefa Tokarska
Data: 2013-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam zaszczyt przedstawić stanowisko, opinię w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo bankowe, ustawy o Banku Gospodarstwa Krajowego oraz ustawy o funduszach inwestycyjnych, druk nr 605, jak również sprawozdania Komisji Finansów Publicznych, druk nr 1196. Tak jak już podkreślali moi przedmówcy, zmiany zaproponowane w projekcie ustawy są związane z wyrokami Trybunału Konstytucyjnego z 15 marca oraz z 11 lipca 2011 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł w nich niezgodność art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z art. 95 ust. 1 ustawy Prawo bankowe oraz art. 194 ustawy o funduszach inwestycyjnych w części, w jakiej te przepisy nadają moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym banków i wyciągom z ksiąg rachunkowych w postępowaniu cywilnym prowadzonym wobec konsumenta. Przedstawiając to w daleko idącym uproszczeniu, powiem, że Senat zaproponował projekt ustawy, w którym dokumenty bankowe będące dokumentami dowodowymi w postępowaniu cywilnym prowadzonym zarówno wobec konsumentów, jak i wobec przedsiębiorców tracą moc urzędową. Tą propozycją Senatu rozszerzony został również zakres podmiotowy o przedsiębiorców, na co Trybunał Konstytucyjny nie zwracał uwagi. Pragnę podkreślić, że w toku prac legislacyjnych zgromadzono bardzo wiele opinii i analiz instytucji państwowych, finansowych, nawet organizacji pracodawców, a także niezależnych ekspertów. Projekt ustawy podlegał bardzo szerokiej i wnikliwej analizie zarówno w trakcie prac w podkomisji do spraw instytucji finansowych - o czym mówił przewodniczący tejże podkomisji pan poseł Janczyk - jak i w trakcie prac w Komisji Finansów Publicznych. Wynikiem tychże prac jest projekt ustawy o zmianie ustawy Prawo bankowe, ustawy o BGK oraz ustawy o funduszach inwestycyjnych, zawarty w druku nr 1196, przedłożony Wysokiej Izbie do uchwalenia. W mojej ocenie jest to dość racjonalny projekt, niwelujący niezgodności wskazane przez Trybunał Konstytucyjny i dość rozsądnie rozstrzygający kwestie podmiotów mogących być stroną sporu z bankiem, a tym samym uwzględniający zasadę równości stron. Mój klub, klub Polskiego Stronnictwa Ludowego, pozytywnie opiniuje niniejszy projekt ustawy. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Matuszczak
Data: 2013-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec sprawozdania Komisji Finansów Publicznych o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy Prawo bankowe, ustawy o Banku Gospodarstwa Krajowego oraz ustawy o funduszach inwestycyjnych. Omawiany projekt ustawy jest wynikiem dwóch wyroków Trybunału Konstytucyjnego, które stanowią, że art. 95 ust. 1 ustawy Prawo bankowe w części, w jakiej nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym banków i wyciągom z tych ksiąg w postępowaniu cywilnym prowadzonym wobec konsumenta, jest niezgodny z konstytucją. Podobnie w tym zakresie odniósł się Trybunał Konstytucyjny do art. 194 ustawy o funduszach inwestycyjnych. Trybunał Konstytucyjny stanął na stanowisku, że w ramach postępowania cywilnego, które jest postępowaniem kontradyktoryjnym i w którym powinna występować równość stron, nadanie dokumentom bankowym mocy dokumentów urzędowych stawia bank w pozycji uprzywilejowanej w stosunku do klienta banku. Oznacza to także, że w sporze sądowym sporządzony przez bank dokument mający moc urzędowego jest z zasady niepodważalny i to nie bank jako powód musi udowodnić swoje powództwo, tylko strona pozwana musi udowodnić, że jest niewinna, że powództwo banku jest nieuzasadnione. Natomiast dotychczasowa praktyka dowodzi, że w sporze klienta z instytucją finansową zasadnicza reguła sporu cywilnego stanowiąca, że to na powodzie spoczywa obowiązek dowodowy, została przerzucona na pozwanego. Zaproponowane przez Senat zmiany, które zostały następnie zweryfikowane przez podkomisję i Komisję Finansów Publicznych, realizują wyroki Trybunału Konstytucyjnego i pozbawiają mocy prawnej dokumenty urzędowe przedkładane przez banki, fundusze inwestycyjne w postępowaniu cywilnym. Przywraca to równość stron w postępowaniu, odbiera nieuprawnione przywileje bankom i nakłada na nie ciężar dowodu w sporze sądowym wszczętym z ich powództwa. Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej popiera omawiany projekt ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2013-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Wyroki Trybunału Konstytucyjnego przywołane w uzasadnieniu do omawianego projektu ustawy czy w załączonych do projektu opiniach prawnych powodują de facto, że właściwie wiadomo, że parlament przyjmie poprawki w zaproponowanym brzmieniu. Niewątpliwie jednak odebranie mocy prawnej dokumentów urzędowych księgom rachunkowym banków oraz wyciągom sporządzonym na podstawie tych ksiąg przysporzy problemów szczególnie klientom banków, którzy w ewentualnych postępowaniach sądowych mieliby przedstawić dowód w postaci dokumentu wystawionego przez bank. Czy pan minister widzi możliwość wprowadzenia dodatkowych zapisów zgodnych z konstytucją, sprawiających, że postępowania sądowe nie będą bardziej czasochłonne? Jest zresztą o tym mowa w samym rozdziale o skutkach finansowych projektowanej ustawy. Druga kwestia, aktualnie zaksięgowanie operacji dokonywanych przez klientów banków odbywa się często w dużej odległości od miejsca złożenia dyspozycji, w centrach rozliczeniowych, co tylko utrudnia możliwość osobistej interwencji albo kontroli poprawności zapisów w księgach wieczystych. Czy nie jest to wystarczający powód, aby zgłosić na szczeblu unijnym potrzebę ujęcia tej kwestii w przepisach wspólnotowych? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wiesław Janczyk
Data: 2013-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ponieważ ostateczne brzmienie tego dokumentu, o którym mówimy, tej ustawy, zostało nadane pod sam koniec prac, a wcześniej towarzyszyły nam obawy o to, że jednak po zmianie prawa w tym obszarze obywatele - mieszkańcy naszego kraju i klienci instytucji finansowych - będą zmuszeni do potwierdzania dokumentów u notariuszy i poświadczania ich w innych instytucjach, np. w organach samorządowych, u wójta czy burmistrza, i mogło to spowodować duże zamieszanie, mam pytanie, czy dzisiaj w ocenie ministerstwa to brzmienie, które zostało nadane dokumentowi, uwolni od takich czynności wszystkich obywateli w 100%, w pełnym stopniu, czy też spowoduje takie sytuacje w postępowaniach administracyjnych, że te wyciągi bankowe będą musiały uzyskać poświadczenie notarialne. Ile może być takich sytuacji, czy one w ogóle wystąpią, jaka będzie skala tego zjawiska i tych uciążliwości? I moje drugie pytanie, w odniesieniu do tego, co było już wnioskowane na posiedzeniach komisji, podczas prac podkomisji, czyli w odniesieniu do propozycji wyjęcia z Prawa bankowego likwidacji przywileju bankowego tytułu egzekucyjnego. Chciałbym prosić o słowo komentarza, jakie jest stanowisko resortu. Czy są prowadzone badania w tej sprawie, badania porównawcze w stosunku do innych krajów Unii Europejskiej i jakie jest bieżące stanowisko resortu? Czy moglibyśmy je poznać w odniesieniu do takiej propozycji? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Killion Munyama
Data: 2013-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bankowy tytuł egzekucyjny, mówiąc najprościej, to zabezpieczenie dla banku lub firmy udzielającej pożyczkę. Ten punkt umowy oczywiście zawiera opis kroków, jakie podejmuje bank, termin, w którym bank po prostu wystąpi do sądu o wyegzekwowanie pożyczonych pieniędzy, oraz to, jak wysokie będą roszczenia finansowe, oczywiście w przypadku, gdyby klient właśnie zaprzestał spłacania pożyczonych mu pieniędzy. Brzmi to oczywiście może niezbyt przyjemnie, ale jest to naprawdę bardzo ważne. Mam pytanie do posła sprawozdawcy, a mianowicie: Czy przy dobrze funkcjonującym systemie bankowym na tle innych krajów Europy można pozwolić sobie na likwidację BTE, tak jak to proponuje klub Prawo i Sprawiedliwość? Dziękuję bardzo. (Oklaski)