Mówca: Finansów Jan Vincent-Rostowski
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Premierze! (Głos z sali: I koalicjanci!) Chciałoby się, chciało. Znaczy się, pamiętam te słowa o koalicji. Rozumiem, że to jest powód do przedstawienia propozycji wotum nieufności wobec rządu. Ale powiem panu premierowi, że wolimy koalicjanta, którego mamy dzisiaj. Myślę, że jest bardziej racjonalny, jest lojalny, a my wobec niego jak najbardziej też i bardzo dobrze się nam z nim rządzi. (Wesołość na sali) (Poseł Ryszard Zbrzyzny: I ma dobry zegarek.) Dziękuję za propozycję, ale jeszcze poczekamy i może nawet bardzo długo nie będziemy musieli z niej korzystać. (Gwar na sali) (Poseł Leszek Miller: Jest pan głupi.) (Poseł Krystyna Skowrońska: Trzeba mieć klasę, ale jak komuś słoma z butów wychodzi, to trudno.) Pani poseł, pani poseł, pani poseł, naprawdę, osobiście wobec pani, tak, słowo: przepraszam, bo ewidentnie niewystarczająco jasno i klarownie wypowiedziałem tę pierwszą część mojego wystąpienia. Gdybym to zrobił, usłyszałaby pani, jaka jest relacja długu do PKB w Polsce, jak ona spadła jednak w 2012 r. w Polsce jako jednym z chyba pięciu krajów w całej Unii Europejskiej, jak to w Polsce wzrosła najmniej poza czterema innymi krajami Unii Europejskiej, jak w odniesieniu do Polski można by powiedzieć, że byliśmy na trzecim miejscu, gdyby nie efekt systemu OFE. Wobec tego wiedziałaby pani, że nie tylko traktujemy tę relację długu do PKB jednak dalej jako bardzo ważną, ale też że nasza polityka właśnie doprowadziła do tego, że mimo to, co stało się w innych krajach, nie tylko Unii Europejskiej, ale i świata, mimo gigantycznego wzrostu relacji długu do PKB w Stanach Zjednoczonych do poziomu 108% PKB, to, co stało się w Polsce, w porównaniu z tym jest naprawdę bardzo chwalebne i jest wynikiem ostrożnej, odpowiedzialnej i twardej polityki finansowej państwa przez te lata. Ewidentnie, jak mówię, przepraszam, widocznie w niewystarczająco obrazowy i jasny sposób umiałem przekazać pani te fakty. Myślę, że jeden z panów, który wypowiadał się z ramienia jednego z klubów, także ewidentnie albo był nieobecny, albo był nieobecny duchem. Pan przewodniczący Miller apelował o plan uzdrawiania finansów publicznych. Panie przewodniczący, co roku publikujemy aktualizację planu konwergencji, która właśnie ma doprowadzić do wyeliminowania nadmiernego deficytu. Oczywiście musimy każdego roku, w trakcie roku także, reagować na wydarzenia. Te wydarzenia czasami niestety są trudne do przewidzenia nie tylko dla nas, ale także dla prezesa Europejskiego Banku Centralnego, Komisji Europejskiej, jak wspominał pan profesor Rosati. Nieprawdą jest, już nie pamiętam, kto z państwa posłów to powiedział, że organizacje międzynarodowe nie popierają naszej polityki. Proszę czytać komunikaty Międzynarodowego Funduszu Walutowego, Banku Światowego, Komisji Europejskiej, to będziecie państwo wiedzieli, że bynajmniej tak nie jest. Pani przewodnicząca Szydło wspomniała o wysiłku fiskalnym wynoszącym 4,6% w ciągu lat 2010-2012 i wyciągnęła chyba nie całkiem słuszny wniosek z faktów, które zaprezentowała. Doprawdy wysiłek fiskalny wynosił 4,6 punktów procentowych PKB, 2,3%, jak pani powiedziała - bezpośrednie efekty wydatkowe, ale 0,6 punktu procentowego. Mimo że objawiły się jakby w formie wyższych dochodów, nie były skutkiem podwyższenia lub utrzymania na poprzednich poziomach stawek podatkowych, tylko były skutkiem reform strukturalnych, takich jak na przykład wprowadzenie emerytur pomostowych, co spowodowało wyższy poziom zatrudnienia. Nie uważam, aby wyższe dochody sektora publicznego wynikające z tego rodzaju reform należało klasyfikować jako działania nakierowane na wyższe przychody czy wyższe dochody. One mają taki skutek, ale jakby motywacją tych działań było zwiększenie zatrudnienia. To był uboczny skutek, także pożądany, dlatego że więcej ludzi pracowało, były wyższe dochody, dochody sektora publicznego. Co więcej, 1,1 punktu procentowego PKB wiązało się ze zmianą w systemie OFE, która jest zaliczana po stronie dochodowej, ale tak naprawdę to nie są dochody. Wobec tego bezpośrednie dochodowe działania stanowiły 0,6 punktu procentowego PKB w porównaniu z 2,9%, co wynikało z ograniczeń wydatkowych i reform strukturalnych. Jeśli chodzi o działania czy propozycje Prawa i Sprawiedliwości w 2009 r., to według naszych obliczeń wynosiły... (Głos z sali: W 2013 r.) ...czy zwiększyłyby deficyt sektora finansów publicznych i dług państwowy, państwowy dług publiczny, o jakieś 75 mld zł w samym 2009 r. Wobec tego w 2009 r. przekroczylibyśmy ówczesny 55-procentowy próg ostrożnościowy. Co gorsza, jeśli chodzi o obniżenie VAT-u o 3 punkty procentowe, jak proponował śp. prezydent Lech Kaczyński, czy program antykryzysowy, który wyceniliśmy wtedy na 19 mld zł i nie mieliśmy... (Głos z sali: No, no, jak zwykle zna się pan najlepiej.) ...kontry z waszej strony, czy to, że byliście przeciwni nowelizacji budżetu i oszczędnościom 12,5 mld zł, które były wtedy wprowadzone w tamtym budżecie, czy jeśli chodzi o kilka innych waszych działań, trudno sobie wyobrazić, że te działania byłyby odwrócone w 2010 r., natychmiast po ich wprowadzeniu. Wobec tego skutki byłyby takie, że prawdopodobnie, oczywiście pewności nie ma, ale istniałoby duże zagrożenie dotarcia do czy nawet przekroczenia progu konstytucyjnego w 2010 albo w 2011 r. Oczywiście nie chcę jakby prognozować przeszłości, ale na pani miejscu jednak byłbym trochę ostrożny. Jeśli chodzi o finanse gmin, to widać, że jeden z posłów, który o tym wspominał, niespecjalnie się na tym zna, bo... (Głos z sali: Panu wydaje się, że pan się zna.) ...z informacji, które mam, wynika, że gminy kilkakrotnie w ciągu roku zmieniają swoje budżety, czasami nawet dziesięciokrotnie. Oczywiście nie sugeruję, że państwo powinno coś takiego robić, ale może to nie był najbardziej fortunny przykład. Dziękuję bardzo. (Oklaski)