Mówca: Eugeniusz Czykwin
Data: 2012-01-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Sejm X kadencji, w której wspólnie z panem posłem Żelichowskim miałem zaszczyt być posłem, uchwalił ustawę o Lasach Państwowych, która nakłada na Radę Ministrów obowiązek przedstawiania Sejmowi informacji o stanie lasów i realizacji ˝Krajowego programu zwiększania lesistości˝. Już sam fakt nałożenia na rząd takiego zobowiązania świadczy o istniejącej w polskim społeczeństwie świadomości, że lasy to jedno z największych naszych narodowych bogactw. Przedłożony Wysokiej Izbie materiał pozwala na przeanalizowanie procesów zachodzących w gospodarce leśnej, choć z uwagi na trwający dziesiątki lat cykl leśny w krótkiej, dwuletniej czy czteroletniej, perspektywie trudno ocenić rzeczywiste zachodzące w lasach tendencje i procesy. Niemniej przedstawione nam materiały pozwalają na dokonanie obiektywnej oceny sytuacji lasów. Jeśli pokusić się o zawarcie tej oceny w kilku słowach, to należy stwierdzić, że w omawianym okresie lasy miały się dobrze. Istotne, że takie konkluzje wynikają z doręczonych wraz z informacją opinii przedstawicieli świata nauki i głosów posłów, członków Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. Dzisiejsza dyskusja to też potwierdza. W strukturze własnościowej lasów w Polsce dominują oczywiście lasy publiczne, jest ich blisko 80%, zarządzane przez Państwowe Gospodarstwo Leśne ˝Lasy Państwowe˝. Gospodarka w Lasach Państwowych, była już o tym mowa, jest zdecydowanie lepsza niż w prywatnych, przede wszystkim ze względu na rozdrobnienie tych ostatnich. Wysoka Izbo! Istotnym czynnikiem gospodarki leśnej jest poziom pozyskiwania drewna. W ostatnich latach obserwujemy korzystną tendencję zapewniającą trwałość lasów i zwiększanie ich zasobów. Rocznie pozyskiwane drewno stanowi około 60% przyrostu rocznego, nawet mniej, co oznacza, że każdego roku przybywa ponad 20 mln m 3 grubizny drzewnej. Warto tu postawić pytanie, czy rząd właściwie i skutecznie wykorzystuje to, że w Polsce tak znacznie zwiększają się zapasy drewna na pniu. Pytanie jest o tyle zasadne, że ze strony organizacji pozarządowych słyszymy często zarzuty o złym gospodarowaniu, wręcz o grabieżczych wobec przyrody działaniach służb leśnych. Wiele sygnałów wskazuje na istniejącą rywalizację między służbami ochrony przyrody i swoisty dyktat dyrekcji ochrony środowiska wobec leśników. Obserwujemy także próby wprowadzenia takiego dyktatu ze strony niektórych organizacji pozarządowych. Niestety, trudno się oprzeć wrażeniu, że rząd takim naciskom ulega. Przykład Puszczy Białowieskiej jest tu dobry. Nie chcę być monotematyczny, ponieważ niedawno odbyło się pierwsze czytanie obywatelskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie przyrody, zresztą pan minister mówił dzisiaj o takim niewielkim imporcie drzewa. Sytuacja, w której nieduże zakłady przemysłowe, które przetrwały, np. w Hajnówce, muszą importować brzozę z Litwy, kiedy w tym samym czasie około 2 mln drzew gniją w Puszczy Białowieskiej, co wywołuje niezgodę, napięcia i protesty ludzi, którzy zawsze tam żyli, przeciwko takiemu gospodarowaniu, wymaga zastanowienia. Mam nadzieję, że w czasie prac nad tą ustawą ze strony rządu będą jakieś informacje, jak ten problem chcecie państwo rozwiązać. Wysoki Sejmie! Realizacja ˝Krajowego programu zwiększania lesistości˝ jest zagrożona, była o tym mowa. Przyczyny są natury obiektywnej. Najważniejsze z nich to czynniki ekonomiczne, wspominali o tym moi przedmówcy. W zaistniałej sytuacji, w zderzeniu z instrumentami ekonomicznymi stosowanymi w obszarze rolnictwa, samo Ministerstwo Środowiska nie ma możliwości realizacji ˝Programu zwiększania lesistości˝, dlatego winien się on stać przedmiotem troski w pierwszej kolejności całego rządu, ale też parlamentu. Wysoki Sejmie! To, że ocena stanu lasów, co znalazło wyraz w stanowisku Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, jest dobra, nie oznacza, że nie ma problemów i poważnych wyzwań. Mówił o tym pan poseł Żelichowski. Mamy świadomość, że konieczne są działania na rzecz poprawy gospodarki w lasach niestanowiących własności Skarbu Państwa. Potrzebne są działania służące rozwojowi technicznemu i koncentracji usług leśnych, modernizacji sieci dróg leśnych. Bardzo ważne są inicjatywy edukacyjne, współpraca z organizacjami pozarządowymi, a szczególnie, co chciałbym bardzo podkreślić, z lokalnymi samorządami. Przedstawione dokumenty są rzetelne i wyczerpujące. Odzwierciedlają rzeczywisty stan polskich lasów, dlatego też klub Sojusz Lewicy Demokratycznej, który mam zaszczyt reprezentować, będzie głosował za ich przyjęciem. Na zakończenie chciałbym powiedzieć, że będąc z zawodu kolejarzem, pracowałem w instytucji, która w pewnym sensie byłaby dla mnie porównywalna z Lasami Państwowymi. Chcę wyrazić podziękowanie wszystkim leśnikom, pracowników Lasów Państwowych za to, że udało się państwu w ubiegłym roku obronić przed zakusami ministra finansów i że tak ważna, istotna i tak pozytywnie dzisiaj oceniana instytucja uniknęła takiej sytuacji, jaka spotkała Polskie Koleje Państwowe. Po kolejnych reformach i podziałach nie bardzo wiadomo, co z nimi zrobić. Jak mówią moi przyjaciele, którzy są już w wieku emerytalnym lub zbliżają się do wieku emerytalnego, praktycznie nie ma dla nich ratunku. Lasy są dobrym przykładem i za to wszystko państwu dziękujemy. (Oklaski)