Mówca: Marek Niedbała
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Poselskiego SLD mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej, druki nr 2606 i 2800. Tzw. ustawa Wilczka z 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej liczyła 54 artykuły, była czytelna i przejrzysta. Ile musiało się zmienić, by trzeba było dojść do czwartego już pakietu deregulacyjnego, a i tak można przyjąć za pewnik, że będzie ich jeszcze co najmniej kilka. Jeśli ustawa Wilczka jest passe, to może metoda Michała Anioła przekona rządzących do podjęcia bardziej zdecydowanych działań - usunąć wszystko co zbędne, co przeszkadza i ogranicza. Wysoka Izbo! Celem projektowanej ustawy jest poprawa warunków wykonywania działalności gospodarczej. Wniosek, jaki sam się nasuwa, jest oczywisty: zdano sobie sprawę, że w ciągu ostatnich lat warunki wykonywania działalności gospodarczej radykalnie się pogorszyły pod każdym względem, a zwłaszcza ze względu na jej zbiurokratyzowanie, nieprzejrzystość i ogromne skomplikowanie przepisów prawa gospodarczego i finansowego oraz dużą dowolność interpretowania przepisów przez służby państwowe. Każdy z nas, a przedsiębiorca w szczególności, potrzebuje kontroli rzeczywistości, ale też poczucia własnej godności, zwłaszcza w kontaktach ze służbami państwa. Dlatego niezbędna jest czytelna i jednoznaczna wykładnia przepisów prawa, zwłaszcza prawa podatkowego. Prawo, które chroni silniejszego i niszczy słabszego, zaczyna się tam, gdzie łamie się je, powołując się na wyższe racje, potrzeby ochrony interesów, na przykład żony, lub prosi się kolegę o przysługę. Panie i Panowie Posłowie! W omawianym dokumencie w uzasadnieniu ustawy mówi się m.in., że przedkładane propozycje mają charakter powszechny i będą korzystnie oddziaływać w szczególności na małe i średnie przedsiębiorstwa, a przedsiębiorcy w skali roku mają na proponowanej regulacji zarobić 851 mln zł. Tylko się cieszyć. Ale czy zarobią? Myślę, że to pytanie pozostaje otwarte, bo z GUS-owskiego opracowania ˝Działalność gospodarcza przedsiębiorstw o liczbie pracujących do 9 osób w 2012 r.˝ wynika, że w Polsce mamy ok. 1,8 mln małych firm, z czego 1,2 mln to samozatrudnieniowcy. Ze wstępnych wyliczeń wiadomo, że w przyszłym roku będą oni płacić co miesiąc do budżetu ok. 2 mld zł. I tu pojawia się problem równego traktowania podmiotów gospodarczych przez m.in. państwowego ubezpieczyciela. Małe firmy traktuje się źle, niejednokrotnie jak potencjalnych złodziei, natomiast duże zakłady: stocznie, kopalnie, huty, szpitale itp., nad wyraz łagodnie. Nie ściąga się zaległych składek, bo na przykład mogłoby to spowodować ich paraliż lub zbiorowe zwolnienia. A tysiące małych firm? Czy ich byt już nikogo nie interesuje? Czas najwyższy, by państwowy ubezpieczyciel zaczął traktować wszystkie podmioty gospodarcze równo, z jednakową konsekwencją i skrupulatnością. Stąd moja wątpliwość co do skali zysku z proponowanych regulacji. Warto pamiętać, że małe i średnie firmy wytwarzają w Polsce około 67% tzw. produktu krajowego brutto, dając pracę prawie 3/4 Polaków. Takie firmy stanowią ponad 99% przedsiębiorstw w Polsce. Jeszcze jedno. Niedawno opublikowano wyniki raportu Najwyższej Izby Kontroli. Zakończono badanie pn. ˝Przestrzeganie praw podatników przez niektóre organy skarbowe˝. Wyniki niestety nie są optymistyczne. Wiele odwołań sąd uznał za zasadne, czyli organy państwa, oględnie mówiąc, mijały się z prawem. Czy w takich warunkach można mówić o ułatwieniach w prowadzeniu działalności gospodarczej? Jeśli to, co napisał w liście otwartym do premiera Tuska pan Cezary Kaźmierczak, prezes Związku Przedsiębiorców i Pracodawców, jest prawdą, robi się strasznie. Wysoka Izbo! Mówimy o gospodarce, rozwoju naszego państwa, a w tle mamy ogromny problem bezrobocia i emigracji młodych Polaków. Na dodatek do dziś nie znaleziono sposobu wykorzystania kwalifikacji, energii, zapału i pomysłów ludzi młodych do poprawy ich bytu i wykorzystania tkwiącego w młodych potencjału w gospodarce narodowej. Może nadszedł już czas, by powiedzieć otwarcie, że celem naszego działania jest jakość życia Polaków - nie magiczny produkt krajowy brutto, nie rynek, a jakość życia naszych obywateli. Zwłaszcza my, parlamentarzyści, musimy pamiętać, że w społeczeństwach, które wybrały strategię rozwojową, sytuacja młodzieży jest znacznie lepsza niż tych, którzy idą do przodu z głową zwróconą do tyłu, którzy grzęzną w strategii stagnacji. Efekty takiego działania widać gołym okiem: emigracja, czyli wypłukiwanie społeczeństwa z ludzi młodych, dynamicznych i ambitnych, a z drugiej strony niepokojąco wzrósł odsetek młodych Polaków, którzy mówią, że jeśli sprawy w Polsce dałoby się rozwiązać bez demokracji, to oni na to by poszli. Obiektywnie patrząc, trudno im się dziwić, bo wielu kojarzy demokrację z brutalnie (Dzwonek) obchodzącym się z ludźmi systemem ekonomicznym, systemem, w którym, pracując przez całe życie, nie daje się zapracować na własne mieszkanie. Rozmawiamy o gospodarce, naturalne i zasadne jest pytanie, jaki interes ma Polska i polska gospodarka w stawaniu się państwem frontowym w tej części Europy? Wysoka Izbo! To, że trzeba dążyć do ułatwienia prowadzenia działalności gospodarczej, jest oczywistością. Z zadowoleniem zatem przyjmujemy zapewnienia rządu, że wprowadzone przepisy zmienią filozofię relacji między przedsiębiorcą i administracją na bardziej przyjazną, wprowadzając między innymi zasadę domniemania uczciwości przedsiębiorcy i pierwszeństwo pouczenia przed sankcją oraz zwolnienie, zniesienie wielu uciążliwości czysto administracyjnych. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował za przyjęciem projektu ustawy o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej. Dziękuję. (Oklaski)