PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoka Izbo! W odniesieniu do art. 194 i 195 projekt przewiduje podwyższenie granicy zagrożenia karą do lat trzech w przypadku, gdy czynów w nich określonych dopuszcza się funkcjonariusz publiczny podczas wykonywania swoich funkcji lub w związku z ich wykonywaniem. W demokratycznym państwie obowiązki funkcjonariuszy są liczniejsze niż zwykłych obywateli, stąd sprzeniewierzenie się swojej funkcji i ograniczenie człowieka w przysługujących mu prawach ze względu na jego przynależność wyznaniową albo bezwyznaniowość musi się łączyć ze szczególną odpowiedzialnością. Co do art. 196 Kodeksu karnego, celem postulowanych zmian jest głównie pogodzenie ochrony uczuć religijnych z takimi fundamentalnymi wartościami jak wolność myśli, sumienia i słowa oraz twórczości artystycznej i korzystania z dóbr kultury, o czym mówi art. 73 konstytucji. W obecnym stanie prawnym przedsięwzięcie artystyczne może być poczytane jako obraza uczuć religijnych nawet wtedy, gdy ma miejsce w galerii sztuki. Niniejszy projekt postuluje penalizację czynów umyślnych, które polegają na znieważeniu miejsca przeznaczonego do wykonywania obrzędów religijnych lub znajdującego się w tym miejscu przedmiotu czci religijnej. Ochronie powinny podlegać kościoły, kaplice i świątynie wyznań niechrześcijańskich. Inne miejsca powinny być wolne od tego typu ograniczeń, co oczywiście nie pozbawia nikogo prawa do wystąpienia o naruszenie dóbr osobistych w procesie cywilnym. Projekt przewiduje także obniżenie górnej granicy zagrożenia karą pozbawienia wolności do sześciu miesięcy. Dziś to są dwa lata. Naruszenia wartości subiektywnych i partykularnych, takich jak uczucia religijne, powinny być karane łagodniej niż obraza wartości ogólnopaństwowych. Kodeks w przypadku znieważenia, uszkodzenia lub usunięcia flagi, godła, sztandaru przewiduje karę pozbawienia wolności do jednego roku. Wysoka Izbo! Mam nadzieję, że projekt zawarty w druku nr 2357, który przedstawiłam w imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej, zostanie skierowany przez Sejm do dalszych prac. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Pięta
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska przedstawić stanowisko w sprawie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny, druk nr 2357. Tak naprawdę możemy powiedzieć, że chodzi o druk nr 383, który klub SLD złożył wcześniej. Mówię o tym dlatego, że w moim odczuciu różnice zachodzące pomiędzy przedstawionymi projektami są tak naprawdę niewielkie. Polegają one na modyfikacji zagrożenia ustawowego proponowanego za przestępstwa określone w art. 194 § 1 i 2 oraz w art. 195 § 1 i 3. Skoro różnice są niewielkie, a drukiem matką był druk nr 383 - wtedy większość sejmowa zdecydowała o przekazaniu go do komisji sejmowej - mój klub jest za skierowaniem również tego projektu do komisji kodyfikacyjnej. Chciałbym jeszcze zaznaczyć, że teraz w komisji mamy również dwa inne druki odnoszące się do tego zagadnienia. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Zych
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego zapoznał się z projektem zmiany ustawy Kodeks karny, druk nr 2357. Na wstępie powiem to, o czym już tu była mowa, że przecież to nie jest nowość. Od dłuższego czasu mamy projekty bardzo zbliżone, odpowiadające sobie wzajemnie itd. i w zasadzie nie mamy nic przeciwko jednej rzeczy, czyli przeciwko temu, żeby dyskutować. Ale podzielam pogląd kolegi, pana posła Asta. Nie może być tak, że traktuje się na równi na przykład obrazę uczuć religijnych z inną, już nie będę przytaczał tutaj przykładów, a jeżeli już, to powinna być jednak pewna równowaga. Zagadnienie jest znane nie tylko w Polsce, ale i w świecie, tylko czasami pewne kwestie są u nas, tak jak to zwykle bywa, szczególnie podkreślane. Pani poseł Szmajdzińska bardzo trafnie zwróciła uwagę na jedną rzecz, że jeżeli chodzi o naruszenie dóbr osobistych na gruncie prawa cywilnego, to mamy to zagadnienie rozpracowane w art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego i w bardzo bogatym orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego. Bo w ogóle powstał problem, co należy traktować jako dobro osobiste szczególne. Jeżeli tam sięgniemy, to w prawie cywilnym mamy określone prawa i definicje, jest i prawo do odszkodowania w różnych sytuacjach uregulowane również art. 448 Kodeksu cywilnego. Wysoki Sejmie, oczywiście nie będzie takiej idealnej zgody w Sejmie, gdybyśmy chcieli wprowadzić tego typu regulację jako taką, powiedzmy, ponadklubową, ponadpartyjną, z tego względu, że niektóre okoliczności, które są podnoszone, jednak zahaczają o problemy bardzo indywidualne i związane z pewnymi kwestiami i zwyczajem itd. Na przykład w klubie Polskiego Stronnictwa Ludowego obowiązuje zasada, że jeżeli chodzi o kwestie wyznaniowe, etyczne itd., nie możemy wprowadzać dyscypliny, a więc trzeba to także mieć na uwadze. Oczywiście jeśli chodzi o problem skierowania i dyskusji, tym bardziej że jest kilka tych projektów, nie mamy nic przeciwko temu, ale to nie oznacza, że w głosowaniu, jak będzie projekt, to zaakceptujemy go. To wszystko zależeć będzie od tego, jaki będzie jego ostateczny kształt. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Wojciech Szarama
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo proszę, bo z pewnością osób jest niewiele, żeby pan określił czas zadania pytania na 2 minuty.
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam następujące pytania. Czym według autorów projektu jest mowa nienawiści? Czym ona się różni od racjonalnej krytyki? Jak wnioskodawcy rozumieją pojęcie równego traktowania? Przypomnę tylko, że w państwie demokratycznym jest to pluralizm, a nie dyktat mniejszości. Z jakimi konserwatywnymi środowiskami były konsultowane proponowane zmiany? I jeszcze jedno. W ostatnich latach mamy do czynienia z licznymi atakami oraz aktami mowy nienawiści wobec Kościoła katolickiego. Chodzi o podpalanie świątyń, obrażanie krzyża i uczuć religijnych katolików. W jaki sposób obowiązujące przepisy będą chronić Kościół katolicki przed mową nienawiści? Wczytując się w projekt autorstwa SLD, trudno uciec od porównania z działaniami, które były prowadzone przez Departament IV Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. (Dzwonek) Dokładnie w 1943 r. ukazała się stalinowska dyrektywa, która mówiła o tym, że gdy obstrukcjoniści staną się zbyt irytujący, należy ich nazwać faszystami, nazistami albo antysemitami. Skojarzenie to, wystarczająco często powtarzane, stanie się faktem w opinii publicznej. Patrząc na dzisiejszy projekt SLD, widzimy, że historia lubi się powtarzać, a forsowana cenzura nie jest wymierzona przeciwko językowi nienawiści, tylko językowi krytyki rządu i grup nacisków. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytanie do pani poseł wnioskodawcy. Tak jak powiedziałem, celem tej ustawy jest rozszerzenie kanonu reguł politycznej poprawności. Czy państwo nie obawiacie się, że ta ustawa będzie swoistym młotem na czarownice, że rozpocznie się po prostu polowanie na takie wypowiedzi, jakie zacytowała pani na początku swojego wystąpienia? Chodzi o wypowiedzi zupełnie nieszkodliwe, bez żadnej złej intencji. Opisuje się je jako mowę nienawiści, więc będzie się za nie ścigać. Zatkamy sądy, zatrudnimy rzesze urzędników, stworzymy może jakąś osobną instytucję, która będzie tę mowę nienawiści tropiła, co wiąże się z olbrzymimi kosztami. Natomiast do pana ministra mam pytanie: Czy znane są panu przypadki, gdy funkcjonariusz publiczny jest ścigany z art. 194-195? Chodzi o to, czy funkcjonariusz publiczny zakłócił na przykład przebieg uroczystości pogrzebowej albo innej uroczystości religijnej. Czy są znane takie przypadki? Projekt zakłada bowiem podwyższenie kary dla sprawców przestępstw z tych artykułów, jeżeli są funkcjonariuszami publicznymi. Dziękuję.
Mówca: Beata Kempa
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Będę miała pytanie do pani poseł Szmajdzińskiej, przedstawiciela wnioskodawców. Panią poseł darzę bardzo wielkim szacunkiem, ale w uzasadnieniu zabrakło mi chociażby... Uzasadnienie jest bardzo jednostronne. Przytoczyła pani przypadek pana posła Biedronia. Czy państwo jesteście w stanie to unieść i wnieść poprawkę, żeby w tym uzasadnieniu znalazły się słowa o dyskryminacji lekarzy, którzy podpisali deklarację wiary na Jasnej Górze, a dzisiaj są jawnie z tego powodu dyskryminowani? Stosuje się wobec nich mowę nienawiści. Mam wreszcie na myśli w ogóle katolików, wobec których - bardzo często w sposób niewybredny - stosuje się tę mowę ze względu na ich światopogląd, wyznanie, a są oni określoną grupą w naszym kraju, i to ponad 90-procentową. Czy w tej materii wzmocnienie tej odpowiedzialności będzie działało w dwie strony? Mnie przypadek pana posła Biedronia w jakiś określony sposób nie przekonuje z tego względu, że w orzecznictwie jest podniesione, że my, posłowie, mamy mieć grubszą skórę i znosić więcej z tego powodu, że pełnimy funkcję publiczną. Oczywiście nie zgadzam się, jeśli funkcjonariusze publiczni, a posłowie są funkcjonariuszami publicznymi, stosują wobec siebie taką mowę nienawiści. Wobec mnie od pewnego czasu również jest ona stosowana, i to akurat z prawej strony sceny politycznej. (Dzwonek) Jestem nazywana zdrajcą, separatystą, i to przez posłów, którzy mają akurat zerową aktywność na tej mównicy. Muszę to znieść. Może warto jeszcze i tę kwestię podkreślić w uzasadnieniu, może warto podyskutować. Generalnie myślę, panie marszałku, mówię to także do pani poseł wnioskodawcy, że ustawa jest mocno wydumana, mocno przekombinowana, stanowi ochronę tylko jednej, bardzo wąskiej grupy i nie służy, moim zdaniem, niczemu dobremu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wojciech Szarama
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Na wstępie chciałbym przeprosić panią poseł Szmajdzińską za przerwanie wystąpienia. Wynikało to tylko z chęci prowadzenia polemiki, bo rzeczywiście ten przykład nie był zbyt trafny, jeżeli chodzi o tę drugą sprawę, o której mówiłem, a która dotyczyła tego posła. Wracając do rzeczy, w wystąpieniu pani poseł Prządki zostało bardzo mocno podkreślone, że państwu, paniom chodzi bardziej o kulturę polityczną niż o zmianę przepisów prawa karnego. Wprowadzenie tych przepisów w tym brzmieniu do prawa karnego da części prokuratorów, sędziów pole do popisu w sprawach, którymi nie powinni się zajmować. Jeśli te przepisy miałyby zostać potraktowane na przykład przez prokuraturę poważnie, a czasem taka akcyjność ma miejsce, że minister prosi prokuratorów, prokurator generalny również im mówi, żeby ścigać przestępstwa o zabarwieniu rasistowskim. Wszystkie przestępstwa trzeba ścigać jednakowo, zgodnie z obowiązującym prawem. Obecne przepisy są wystarczające. Ponieważ czas się kończy, mam konkretne pytanie do pani poseł wnioskodawczyni. (Dzwonek) Otóż z tego, z czym się zapoznałem, być może się mylę, wynika, że te przestępstwa, czyny mają być ścigane z urzędu, bo w większości tego typu przypadków tego typu czyny, znieważenia, naruszenia nietykalności cielesnej, albo są ścigane z oskarżenia prywatnego, albo są ścigane przez prokuraturę, ale na wniosek. (Poseł Andrzej Dera: Na wniosek, tak.) Niech mi teraz pani powie: Jeśli to ma być ścigane z urzędu, jak będzie wyglądała sytuacja, jeśli ktoś, na przykład znieważony...
Mówca: Wojciech Szarama
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

...powie, że on się nie czuje znieważony, bo odbiera to jako niesmaczny żart? Czy prokurator będzie prowadził to postępowanie zgodnie z obowiązującymi...
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym na wstępie się zastrzec, że stoję na gruncie szacunku do każdej osoby, bez względu na płeć, urodzenie, kolor skóry, rasę, status społeczny, (Oklaski) ekonomiczny, przekonania religijne, uczucia i tak dalej. (Poseł Beata Kempa: Zgadzamy się.) Chciałbym tylko zapytać: Gdyby ktoś mnie naraził pod względem cielesnym i tak samo naraził inną osobę i wymieniane tutaj osoby, które chce się chronić - bo ja stoję na gruncie ochrony tych osób - czy w świetle obowiązującego prawa sprawca byłby inaczej karany za narażenie takiej czy innej osoby? Zmierzam do tego: Czy trzeba zmieniać Kodeks karny, żeby chronić i darzyć szacunkiem każdego człowieka? (Poseł Andrzej Dera: Każdego.) Zachęcam wszystkich do tego, żebyśmy zaczęli prezentować kulturę prawną, społeczną, żebyśmy często nawiązywali ze sobą relacje i przyjęli taką zasadę, że jeżeli ktoś ma inny pogląd niż ja, to nie znaczy, że jest moim przeciwnikiem czy wrogiem. (Poseł Beata Kempa: Albo zdrajcą u pana.) Ale jeżeli tak jest, to usiądźmy i szukajmy drogi, środka, żeby poprawić (Oklaski) relacje - jak zawsze z szacunkiem do lewej i do prawej strony. Dziękuję. Jeszcze jedno, panie marszałku, mój klubowy kolego, jak ja się cieszę (Dzwonek), że Solidarna Polska dziś mi bije brawo.
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzisiaj rano Sejm podjął uchwałę w 70. rocznicę bitwy o Monte Cassino. 20 lat temu uczestniczyłem w obchodach 50. rocznicy bitwy o Monte Cassino. Powiem, że obecność tam wywarła na mnie takie wrażenie, że chwyciłem za pióro i poświęciłem kilka słów żołnierzowi spod Monte Cassino. Dlatego, Wysoka Izbo, proszę o cierpliwość i wysłuchanie: Słowa modlitwy za nimi dziś płyną. Żywi pytają podziwu wyrazem: Kim jesteś, potężne Monte Cassino, że tylu szaleńców uwiodłeś zarazem? Czy ścianom twych stoków historia wybaczy? Czyż mają tę wartość, by krwi wodospady ze źródeł żył polskich żołnierzy tułaczy obmyły twą ziemię od grzechów zarazy? Drogi krzyżowej ciernista golgota przywiodła ich z łagrów sowieckich siepaczy, przez mękę gnała za Polską tęsknota, a duch bojowy się rodził w rozpaczy. Dziś, po pół wieku, gdy znicze płoną, pytam, co męstwa było przyczyną, że w ogniu walki ducha wyzionął. On Polskę widział przez Monte Cassino. Uleciał obłokiem do Matki strapionych i znalazł krainę, za którą ginął, bohater cierni bolesnej korony, szaleniec Ojczyzny spod Monte Cassino. Ten cmentarz męstwa dzień każdy po dniu wspomina historię Monte Cassino, a słowa mówią: Pamiętaj, przechodniu, żem tutaj za Polskę - Ojczyznę zginął. Gdy ktoś nie pamięta, niech Bóg wybaczy, nam łzy wzruszenia po twarzy płyną. Pamiętam, żeś walczył za Polskę w rozpaczy, żołnierzu tułaczu spod Monte Cassino. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Od dłuższego czasu w środowisku medycznym można zauważyć mechanizm odchodzenia od standardów etycznych, które obowiązywały w medycynie już w epoce Hipokratesa. To właśnie sformułowana przez niego przysięga ˝primum non nocere˝ stała się wzorem przyrzeczenia lekarskiego obowiązującego w naszej kulturze, według której lekarz ma ratować i chronić ludzkie życie. Tymczasem coraz wyraźniej można zaobserwować proces odchodzenia od tych zasad. Dostrzega się, że różne grupy nacisku wymuszają na środowisku medycznym postawę sprzeczną z kodeksem lekarskim. W obliczu tych zmian prof. Wanda Półtawska, bliska przyjaciółka św. Jana Pawła II, zaapelowała do medyków, by stanęli w obronie zagrożonych wartości chrześcijańskich i podpisali zainicjowaną przez nią ˝Deklarację wiary w przedmiocie płciowości i płodności ludzkiej˝. Dokument ten dotyczy postawy w zakresie problemów, które w naszych czasach zostały cywilizacyjnie wypaczone, oraz jest uwypukleniem standardów leczenia, w ramach których życie ludzkie jest chronione od momentu poczęcia aż do naturalnej śmierci. Nie od dziś wiadomo, że to, co mówią katolicy w sprawach związanych z obroną ludzkiego życia, w niektórych kręgach spotyka się z agresywnym sprzeciwem. Dlatego środowiska lewicowe próbują wykorzystać to oświadczenie wiary jako pretekst do zaatakowania tych, którzy mają odwagę powiedzieć to, co myślą, i zadeklarować to, w co wierzą, tak jak miało to miejsce w Lublinie, gdzie próbowano zakwestionować zasadność piastowania stanowiska przez wojewódzkiego konsultanta do spraw ginekologii i położnictwa z powodu podpisania przez niego tej deklaracji. Przykład ten pokazuje, że mamy do czynienia z absurdalną nagonką na lekarzy, którzy przecież mają konstytucyjne prawo kierować się sumieniem w swojej pracy. Stwierdził to także sąd lekarski, wskazując, że w świetle przepisów Kodeksu etyki lekarskiej oraz wolności wyznania wynikającej z Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie ma absolutnie żadnych podstaw do wyciągania konsekwencji wobec lekarzy, którzy podpisali tzw. deklarację wiary. Przypisywanie im innych zamiarów jest po prostu kłamstwem. Deklaracja wiary jest nacechowana szacunkiem i troską o chorego, dlatego podpisało się pod nią już ponad 3 tys. medyków. Wszystkim, którzy podjęli się tego wyzwania, gratuluję oraz przekazuję wyrazy wsparcia i uznania, bowiem w świecie, który potrzebuje świadectwa prawdziwej wiary, ta postawa jest niesłychanie ważna i potrzebna. Dziękuję państwu za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Piotr Łukasz Babiarz
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W dniu dzisiejszym kilka minut po godz. 9 złożyłem ślubowanie poselskie przed marszałkiem i Wysoką Izbą. Z tego miejsca w pierwszym dniu pełnienia mandatu poselskiego chciałbym serdecznie podziękować tym wszystkim, dzięki którym mogę tu, w tym miejscu, wystąpić. W szczególności dziękuję moim rodzicom, dziękuję mojej małżonce za cierpliwość, a dzieciom za wyrozumiałość. Dziękuję wyborcom Prawa i Sprawiedliwości z mojego macierzystego okręgu wyborczego, a szczególnie wyborcom i mieszkańcom powiatu milickiego, miejsca mojej młodości - na nich zawsze mogłem liczyć. Chciałbym podziękować mieszkańcom Wrocławia, gdzie mieszkam, bo z nimi także współpracuję. Chciałbym z tego miejsca oświadczyć, że ze wszystkich sił będę starał się godnie reprezentować ich, moich wyborców, ale także tych, którzy dobrze życzą Dolnemu Śląskowi, Wrocławiowi, innym drogim mi miastom dolnośląskiej ziemi. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Franciszek Jerzy Stefaniuk: Brawo!)
Mówca: Renata Janik
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje oświadczenie dotyczy I Świętokrzyskiego Kongresu Zdrowego Starzenia, który jest kontynuacją Kongresu Zdrowego Starzenia, jaki miał miejsce w dniach 30-31 stycznia br. w Warszawie. Idea zorganizowania I Świętokrzyskiego Kongresu Zdrowego Starzenia powstała z potrzeby pogłębionej dyskusji na temat zdrowego i bezpiecznego starzenia się, a także aktywnej polityki regionalnej uzasadniającej niepokojące dane demograficzne. Rosnąca średnia długość życia i trwały spadek liczby narodzin stanowią jedno z największych wyzwań stojących również przed samorządami terytorialnymi i polityką regionalną. Województwo świętokrzyskie to ważny punkt na mapie polskiej polityki senioralnej. Cechuje się trudną sytuacją demograficzną, stałym i coraz szybszym ubytkiem liczby ludności, w szczególności osób młodych, a także dość wysokim wskaźnikiem obciążenia demograficznego. Co piąty mieszkaniec województwa świętokrzyskiego jest dzisiaj na emeryturze. Na każdą osobę w wieku emerytalnym pracuje średnio zaledwie trzech kielczan. Podczas sesji I Świętokrzyskiego Kongresu Zdrowego Starzenia będą poruszane zagadnienia dotyczące m.in. demografii starzejącego się społeczeństwa, opieki nad ludźmi starszymi, działań samorządu w obszarze polityki senioralnej, problemu starzenia się w kontekście zdrowia publicznego, aktywizacji i przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu osób starszych. Organizowane spotkanie ma w założeniu wymiar praktyczny i jest dedykowane środowisku seniorów w województwie świętokrzyskim. Dzięki organizowanym warsztatom zaproszeni uczestnicy nie tylko otrzymają praktyczne porady dotyczące zdrowego trybu życia, codziennej ochrony i bezpieczeństwa, ale będzie to również okazja do nawiązania nowych relacji oraz integracji środowiska seniorów, co jest niezmiernie ważne dla tej grupy wiekowej. Do udziału w kongresie zostali zaproszeni eksperci, autorytety, przedstawiciele władz publicznych, samorządów, dla których ważne jest stworzenie warunków do jak najdłuższego utrzymania zdrowia, stworzenie przestrzeni przyjaznej seniorom i warunków do rozwoju inicjatyw dedykowanych osobom starszym. Wspólnie z Fundacją na rzecz Zdrowego Starzenia się, założoną przez prof. Bolesława Samolińskiego, konsultanta krajowego w dziedzinie zdrowia publicznego, przewodniczącego Koalicji na rzecz Zdrowego Starzenia się, przewodniczącego Rady do Spraw Polityki Senioralnej przy Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej, chciałabym zaprosić państwa posłów do udziału w I Świętokrzyskim Kongresie Zdrowego Starzenia, który odbędzie się 12 czerwca br. w Kielcach, w Kieleckim Centrum Kultury na Placu Moniuszki 2. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Szymon Giżyński
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Maleńki dopisek do 25-lecia zwycięstwa i wolności. Znana z internacjonalnej troski o los bratniej Polski Agencja Prasowa Nowosti tak w roku 1981 pisała o polskich robotnikach: ˝bracia klasowi dotknięci nieszczęściem˝. Takie samo określenie: ˝bracia klasowi dotknięci nieszczęściem˝ pasuje znakomicie i wiernie oddaje kondycję i położenie polskich uczniów powstałe w wyniku reform oświatowych przeprowadzonych przez ministry Platformy Obywatelskiej: Katarzynę Hall, Krystynę Szumilas i ostatnio Joannę Kluzik-Rostkowską. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Jan Rzymełka
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Równo 25 lat temu startowałem w wyborach do Sejmu zwanego kontraktowym i moje oświadczenie właśnie temu jest poświęcone. Wczoraj w trakcie wielkiej uroczystości na tej sali i koło zamku wymieniany był pan prezydent Wałęsa. Chciałbym trochę opowiedzieć o drużynie Lecha Wałęsy, która stworzyła Obywatelski Klub Parlamentarny. To była drużyna z pierwszej ligi walki o nową Polskę, o to, żeby na tej sali naprawdę zaczęło bić serce Polski. Ten proces rozpoczął się równo 25 lat temu. Chciałbym złożyć hołd moim kolegom z ław poselskich z OKP, z których wielu już odeszło od nas, szczególnie kolegom posłom i senatorom z woj. śląskiego, prof. Chełkowskiemu, który już nie żyje, Waleremu Pańce czy koledze Sobieszczańskiemu - tym, których pamiętam. Naprawdę wtedy na tej sali byli ludzie, którzy walczyli o Polskę. Warto o nich pamiętać, bo dzisiaj mówimy tylko, że ˝Freedom was born in Poland˝, że tu narodziła się wolność, ale tę wolność wywalczyli ludzie z pierwszego szeregu, z Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego i z innych partii, które wtedy współpracowały dla nowej Polski. Wielu z nich już nie ma, a my o nich zapominamy. Dlatego chwała wojewodzie śląskiemu panu Litwie, który organizuje spotkanie wszystkich byłych posłów i senatorów Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, którzy 25 lat temu zaczęli walkę o nową Polskę. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pamiętajmy o naszych pierwszych posłach, którzy w Sejmie okrągłostołowym rozpoczęli budowę tego, co my dzisiaj kontynuujemy. Dziękuję bardzo.