PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Beata Mazurek
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Konwencja o ochronie dzieci przed seksualnym wykorzystywaniem i niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych weszła w życie 1 lipca 2010 r. Dlaczego zatem przez te kilka lat w Polsce jej nie ratyfikowano? Czy polskie ustawodawstwo jest zgodne z postanowieniami konwencji i nie musimy już wprowadzać żadnych zmian? Jeśli tak, to kiedy ostatnie zmiany w tym zakresie zostały wprowadzone, kiedy nastąpiła pełna zgodność prawa polskiego z konwencją? I w związku z tym, że tę konwencję będziemy ratyfikować: Czy rząd planuje przeprowadzenie akcji społecznej w tym zakresie? Jeśli tak, to kiedy, za pomocą jakich środków i metod ta akcja zostanie przeprowadzona? Pytam, bo ona rzeczywiście będzie skutecznie, mam nadzieję, chroniła dzieci przed niebezpieczeństwami, które w naszym kraju niestety je dotykają. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józef Lassota
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać o sprawę szczegółową. Wydaje się, przynajmniej z pozoru, że zapisy konwencji niekoniecznie są spójne z zapisami Kodeksu karnego, a dotyczy to określenia, zdefiniowania dziecka. Otóż zgodnie z konwencją dziecko oznacza osobę poniżej 18. roku życia. W Kodeksie karnym mówimy o małoletnim, zresztą w tym nowelizowanym 4 kwietnia tego roku Kodeksie karnym, gdzie jest kwestia pornografii i wykorzystywania, rozpowszechniania, również jest mowa o małoletnim. Czy te zapisy są rzeczywiście spójne, zapis konwencji i zapisy w naszym Kodeksie karnym, a małoletni to jest poniżej 15. roku życia, czy też należy niejako domniemywać, że tak jest? Być może dla specjalistów prawa karnego jest to sprawa jasna, ale gdy się to czyta, niekoniecznie wydaje się to jest spójne. Bardzo proszę o wyjaśnienie. Dziękuję.
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wszyscy wypowiadają się za przyjęciem konwencji, a jednak niektórzy mają wątpliwości, ale nie o to chciałem zapytać. Problemem jest dostęp dzieci, dostęp małoletnich do pornografii w Internecie. Już kiedyś zadawałem pytanie, czy istnieje możliwość, żeby zabezpieczyć dzieci przed dostępem do pornografii. Ale przychodzi inna myśl: Czy istnieje możliwość, żeby Internet w ogóle oczyścić z pornografii, ponieważ ona nic dobrego nie wnosi? Takie oto pytanie zadaję. (Oklaski)
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Tak dla ratyfikowania konwencji, to jest oczywiste. Pytanie moje dotyczy takiego zjawiska, kiedy przemocy seksualnej wobec dziecka dokonuje nie dorosły, a inne dziecko. Seksualizacja naszego życia powoduje, iż zjawisko sekstingu, obecne w Europie, obecne także w Polsce, nie jest dostrzegane przez nauczycieli czy też przez resort edukacji, jest ukrywane. To jest naturalne, że nie ma się czym chwalić, ale istnieją badania, i taką też otrzymałam odpowiedź na moją interpelację, uniwersytet bydgoski prowadził na ten temat badania w wielu szkołach i potwierdził istnienie zjawiska sekstingu wśród dzieci, a więc ohydnej przemocy seksualnej dziecka wobec dziecka. Będę prosiła pana ministra o zainteresowanie się tą sprawą, o odpowiedź, jak ocenia pan to zjawisko czy też skalę tego zjawiska. Rzecz druga. To prawda, że przemoc seksualna jest ukrywana, ale nie zawsze. Jeśli spojrzymy na nasze drogi czy też jedziemy drogami, to widzimy tam prostytutki. To jest niewolnictwo seksualne, a jak powiedziała mi policja, bardzo często, jest to nawet do 20%, są to dziewczynki w wieku do 15, 16 lat. Na ogół są to dzieci niepolskie, ale jest to tym bardziej ohydne, że właśnie do Polski istnieje eksport z biedniejszych krajów dziewczynek, które muszą wykonywać takie usługi niewolniczo. Chciałabym spytać, bo konwencja obejmuje 30 krajów, zatem większość tych krajów, w których to zjawisko występuje, jest już po ratyfikowaniu konwencji, Polska podpisała umowę, chciałabym spytać, prosząc o odpowiedź na piśmie (Dzwonek), będę prosiła panią marszałek o skierowanie do stosownej instytucji, jaka jest skala tego problemu, czyli prostytucji, tzw. tirówek, i jaki jest udział w tym dzieci małoletnich, czyli do 15. roku życia, i jakie są podejmowane działania. Wydaje mi się, że jednak niedostateczne czy też w ogóle niewielkie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Kontynuując wypowiedź pani posłanki Fabisiak, mógłbym stwierdzić, że jest popyt, jest podaż. Niestety dzieci stają się przedmiotem rozgrywek rynkowych na tzw. wolnym rynku. Myślę, że ta konwencja ma za zadanie m.in. przeciwdziałać takim sytuacjom, takim zjawiskom. Przysłuchując się dzisiejszej dyskusji, chciałbym zapytać o rzeczy następujące. Ile państw, i jakie, podpisało tę konwencję? Dlaczego rozpatrujemy tę konwencję po siedmiu latach - przyłączam się do głosu pani poseł Nowak i moich koleżanek i kolegów z klubu. Rozumiem, że ścieżka legislacyjna innych rozwiązań powoduje jakieś opóźnienia, ale siedem lat to jest bardzo długo. Następna kwestia to jest skuteczność egzekwowania prawa. Jedną z cech państwa jest umiejętność egzekwowania prawa, zwłaszcza na swoim terenie. W związku z tym chciałbym zapytać konkretnie o dzieci, które są odbierane, o sieroty społeczne, osoby, które są odbierane rodzinom, zazwyczaj wielodzietnym, biednym, i umieszczane w różnych miejscach. Czy państwo, mówię o państwie polskim, monitoruje w jakikolwiek sposób, co się z tymi dziećmi dzieje, zwłaszcza czy są wychowane w takim duchu, w jakim życzyłyby sobie tego osoby, które mają pieczę prawną nad nimi, to znaczy rodzice biologiczni? Chciałbym zapytać o takie rzeczy w aspekcie tych krajów, które już to podpisały, chciałbym (Dzwonek) zapytać o zjawisko tzw. dobrego i złego pedofila. Może tyle na ten moment. Chodzi o brak przyzwolenia dla takich praktyk. Czy ta konwencja rozwiązuje tego typu zjawiska? Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo proszę nie przerywać panu ministrowi. Proszę kontynuować. Rzecznik Praw Dziecka Marek Michalak: Dzisiaj jesteśmy na takim etapie, że już nie należy się zastanawiać, czy edukować, czy nie. Raczej stawiałbym pytanie, jak, w jakim kierunku ona powinna pójść. (Poseł Marzena Dorota Wróbel: Ale pan nie...) Pani poseł, ja teraz chciałbym, dobrze? (Poseł Borys Budka: Proszę nie przeszkadzać.) Pani posłanko, bardzo proszę nie przeszkadzać panu ministrowi w odpowiedzi. Pani posłanko, utrudnia pani prowadzenie obrad. Bardzo proszę nie utrudniać panu ministrowi odpowiedzi. Bardzo proszę kontynuować. Rzecznik Praw Dziecka Marek Michalak: Bardzo ważne jest badanie jakości, sprawdzanie, jakie treści, na jakim etapie, w jakim okresie są podawane, a na pewno nie taki kierunek, że tak czy nie, tylko jak, to jest istotne. Było też pytanie, do którego się odniosę i które chyba było kierowane bezpośrednio, ale pan minister ewentualnie uzupełni. Chodziło o odbieranie dzieci. Rozumiem, że w kontekście omawianego dzisiaj tematu mówimy o odebraniu dzieci wykorzystywanych seksualnie, żeby je uchronić. To jest właściwy kierunek. Trzeba dzieci chronić i nie dopuszczać do sytuacji wykorzystywania seksualnego przez kogokolwiek, szczególnie przez najbliższych. Dziękuję bardzo.
Mówca: Borys Budka
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Otóż nie pozostaje mi nic innego, jak tylko podziękować wszystkim państwu, którzy wzięliście udział w dyskusji, za to wyjątkowe mówienie jednym głosem. Ta konwencja jest potrzebna. Wzmacnianie ochrony małoletnich przed tymi wszystkimi negatywnymi zjawiskami, które pojawiają się we współczesnym świecie, jest konieczne. Dlatego też w imieniu połączonych komisji dziękuję za zaprezentowane stanowiska. Wierzę, że jeszcze podczas tego posiedzenia Sejm jednomyślnie przyjmie projekt ustawy zaprezentowany w druku nr 2681. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Maria Nowak
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie ministrze, chyba zostałam źle zrozumiana. Nie mówiłam o tym, czy wprowadzić edukację seksualną, czy nie, bo dzisiaj edukacja seksualna w polskich szkołach, począwszy od szkoły podstawowej, jest realizowana w ramach programu przygotowania do życia w rodzinie. Pytałam, czy pan minister uważa, że to, co jest dzisiaj, jest realizowane dobrze, czy też może to, co proponuje ideologia gender - edukacja od przedszkola i ten program - pana zdaniem będzie służyć naszym dzieciom. Tylko o tym mówiłam.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Dotychczasowe przepisy są zbyt mało rygorystyczne i należy ostrzej karać głównie producentów i odbiorców pornografii dziecięcej, a także osoby korzystające z prostytucji dziecięcej. Pewne obawy może jednak budzić wprowadzenie dobra chronionego, jakim jest rozwój psychoseksualny małoletnich. Zagrożenie z tym związane pojawiłoby się, gdyby został jakimś sposobem przeforsowany projekt ustawy o ustalaniu płci. Dla przykładu, gdyby na jakimś etapie rozwoju dziecko, chłopiec oznajmił rodzicom, że czuje się dziewczynką, a rodzice nie chcieliby tego uznać, to wówczas ten chłopiec lub jego pełnomocnik mógłby powołać się na zapisy o dobru chronionym. Czy więc wtedy zachowanie rodziców można by uznać za godzenie w rozwój psychoseksualny dziecka? Już dziś dobrze byłoby wiedzieć, o jaką płeć będzie chodzić, o biologiczną czy społeczną. W związku z tym może zasadne jest wprowadzenie zapisów chroniących dzieci zarówno przed treściami pornograficznymi, jak i przed ideologią gender.
Mówca: Beata Bublewicz
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję uprzejmie. Podkreśla się związek pomiędzy osiąganiem równości płci a eliminacją przemocy wobec kobiet zarówno w prawie, jak i w praktyce. Równość płci zmniejsza zagrożenie przemocą, dlatego też zapobieganie przemocy wiąże się z promowaniem równości płci rozumianej jako równość szans kobiet i mężczyzn, solidarne i sprawiedliwe dzielenie się prawami i obowiązkami zarówno w życiu rodzinnym, jak i zawodowym. Zapobieganie przemocy wobec kobiet to także podejmowanie niezbędnych działań, by promować zmianę społecznych i kulturowych wzorców zachowań kobiet i mężczyzn, tak aby wykorzenić uprzedzenia, zwyczaje, tradycje oraz inne praktyki oparte na idei niższości kobiet lub na stereotypowym postrzeganiu ról społecznych kobiet i mężczyzn. Konwencja wyraźnie zachęca państwa do stosowania jej postanowień wobec wszystkich ofiar przemocy domowej. (Dzwonek) Już kończę, pani marszałek. Profesor Małgorzata Fuszara, pełnomocnik rządu do spraw równego traktowania, podkreśla: Nie jest prawdą, że konwencji nie stosuje się do mężczyzn. Państwa są zachęcane, żeby konwencja była stosowana wobec wszystkich. Pamiętajmy, że konwencja nie jest pisana wyłącznie dla Polski, lecz dla wszystkich. Pewne formy przemocy zdarzają się na szczęście daleko od nas, co nie znaczy, że nigdy nie mogą zdarzyć się na naszym terytorium. Nie ma żadnych wątpliwości, że taki akt poświęcony zwłaszcza przemocy wobec kobiet jest niesłychanie potrzebny. Nie ma mowy nie tylko o równości, ale i o poszanowaniu podstawowych praw człowieka - koniec cytatu. Podsumowując, chcę wyraźnie i stanowczo podkreślić, że ratyfikacja konwencji pozwoli skuteczniej zwalczać przemoc wobec kobiet, w tym również przemoc w rodzinie, a zawarte w niej postanowienia są ważnym krokiem w kierunku respektowania praw człowieka i ochrony ofiar przemocy. W związku z tym klub Platformy Obywatelskiej będzie głosować za jej przyjęciem. Słabszych trzeba zawsze chronić. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Sadurska
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Proszę wszystkich posłów, dla których ważny jest chrześcijański system wartości, dla których ważna jest polska rodzina, aby zagłosowali przeciwko tej szkodzącej konwencji, która godzi w polską rodzinę i w polską kobietę.
Mówca: Robert Biedroń
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Pani Ministro! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Twój Ruch mam przyjemność przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o ratyfikacji Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, sporządzonej w Stambule dnia 11 maja 2011 r. Wysoka Izbo! Przemoc ma płeć. Wielokrotnie już dzisiaj o tym wspominano. Nieprzypadkowo dzieje się tak, że ofiarami przemocy są kobiety, a sprawcami przemocy w zdecydowanej większości są mężczyźni. Żyjemy w społeczeństwie, w którym przemoc przybiera nie tylko formę agresji fizycznej - choć chyba każdy z nas na tej sali spotkał się z tą formą przemocy, szczególnie w najbliższym otoczeniu - ale bardzo często ta przemoc ma charakter i psychiczny, i seksualny, i ekonomiczny. Kompletnie niezrozumiałe jest dla mnie to, że w czasie tak ważnej dyskusji, którą dzisiaj odbywamy, dyskusji na tak bardzo poważny temat Wysoka Izba, członkowie Wysokiej Izby próbują wprowadzać wątki, które w mojej ocenie nie powinny mieć miejsca. Bo każdy w tej Izbie, jestem o tym głęboko przekonany, zna w swoim najbliższym otoczeniu ofiary przemocy. Każdy z nas, a my szczególnie jako posłowie i posłanki, ma moralny obowiązek tej przemocy przeciwdziałać. Próby bagatelizowania tego tematu, próby straszenia społeczeństwa, że konwencja Rady Europy, o której dzisiaj mówimy, to wybieg ideologiczny, to szkodzenie racji stanu, są próbą ukrywania, udawania, że tej przemocy nie ma, chowania głowy w piasek. A przecież wszyscy wiemy, szczególnie panie, które pozwalają sobie nawet na rechot w czasie tej dyskusji, że bardzo często... (Poseł Jan Dziedziczak: W związku homoseksualnym stosowana jest większa przemoc.) ...także wasze matki, córki i babki padają ofiarami tej przemocy, jeśli nie wy same. (Poseł Krystyna Pawłowicz: Niech pan mówi o sobie.) Dzisiaj najwyższa...
Mówca: Beata Kempa
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

...a nie pani marszałek... (Oklaski)
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Zakończę w takim układzie cytatami, a pozostały wywód zostawię na pytania. Ci, którzy zaproponowali konwencję, chcą, żebyśmy dołączyli do światłych krajów Europy Zachodniej, w których ta konwencja została wprowadzona. A więc zacytuję wskaźniki przemocy, analizy dotyczące zjawiska przemocy, które zostały przygotowane przez Agencję Praw Podstawowych. Najwyższy wskaźnik przemocy odnotowano w krajach skandynawskich: Dania 52%...
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Nikt nie pochwala przemocy. Natomiast proszę nam nie narzucać rozwiązań ideologicznych i organizacyjnych, które są gorsze od naszych. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Pawłowicz
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Projekt ustawy zezwalającej na ratyfikację i włączenie do polskiego systemu prawnego patologicznych w swej treści, nienaturalnych, wywołujących wojny społeczne i ideologiczne postanowień konwencji o przemocy jest przez to właśnie drastycznie sprzeczny z konstytucją, jej przepisami i wartościami. Ustawa zezwala na obalenie konstytucyjnych konstrukcji dotyczących modelu życia społecznego, rodzinnego, małżeństwa, godności poddawanych demoralizacji dzieci. Ustawa umożliwia rozpoczęcie wojny między państwem a Kościołem, który ma być przez władzę zwalczany jako stereotyp. Obali zasadę światopoglądowej neutralności państwa, wprzęgając je w wojnę z własnym społeczeństwem. Ustawa zezwoli na obalenie polskiego systemu prawa w sprawach rodziny i małżeństwa, zmieniając członków rodziny w walczących ze sobą wrogów, wprowadzi nienaturalną definicję płci społecznej. Rząd ani Sejm nie mają mandatu wyborczego, by obalać model rodziny w Polsce i podważać ład społeczny. Nie było zresztą na ten temat żadnych konsultacji społecznych. Chcę też dodać, że subiektywne zastrzeżenie obecnego rządu na początku konwencji, że Rzeczpospolita będzie stosować konwencję zgodnie z zasadami i przepisami konstytucji, nie ma żadnego znaczenia prawnego. (Oklaski) Wprowadza w błąd, bo to nie rząd jest od badania zgodności z konstytucją. (Dzwonek) Zresztą już teraz założenia i główne treści konwencji są tak drastycznie sprzeczne z konstytucją, że nie należy oczekiwać, że rząd lewicowo-feministyczny, który siłą, wbrew opinii publicznej, forsuje ideologię, kiedykolwiek powie, że nie stosuje jej zgodnie z konstytucją.
Mówca: Antoni Błądek
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Debatujemy dzisiaj nad ratyfikacją przez polski parlament Konwencji o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej. Jakkolwiek to zabrzmi, ta konwencja jest całkowicie zbędna, niepotrzebna, a wręcz szkodliwa, ponieważ to wcale nie jest konwencja o zwalczaniu przemocy wobec kobiet. Jej nazwa ma się nijak do tego, co jest zapisane w jej postanowieniach. Pod szczytnymi hasłami zwalczania i zapobiegania przemocy domowej chce się przenieść hasła gender. Próba zdefiniowania płci w oderwaniu od jej biologicznych podstaw, próba narzucenia sposobów myślenia, wymuszanie wręcz na polskim ustawodawstwie wprowadzenia i zalegalizowania tzw. związków partnerskich na pewno nie będzie służyło rozwiązywaniu poważnych problemów rodzinnych, jakimi są m.in. przemoc wobec kobiet, dzieci i ogólnie pojęta przemoc domowa. Serwowanie pod obrady Sejmu tego rodzaju niedorzeczności jest niczym innym, jak odwróceniem uwagi od problemów bezrobocia, emigracji młodych Polaków za chlebem, beznadziejności i polskiej biedy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoki Sejmie! Polacy pamiętają, że nie tak umówiliśmy przed przystąpieniem do Unii Europejskiej. Oto treść uchwały Sejmu z dnia 11 kwietnia 2003 r. w tej sprawie: W obliczu zbliżającego się referendum w sprawie przystąpienia Polski do Unii Europejskiej Sejm Rzeczypospolitej Polskiej stwierdza, że polskie prawodawstwo w zakresie moralnego ładu życia społecznego, godności rodziny, małżeństwa i wychowania oraz ochrony życia nie podlega żadnym ograniczeniom w drodze regulacji międzynarodowych. I oto rząd Platformy Obywatelskiej proponuje nam teraz konwencję - rzekomo antyprzemocową, czyli tak naprawdę pozbawia Polskę suwerenności w sprawach moralności i rodziny na rzecz kontroli międzynarodowych instytucji. Jak przewiduje konwencja, bo jeśli wejdzie w życie, będzie aktem prawnym obligującym do zmiany ustawodawstwa, łącznie z konstytucją, wszystkie państwa unijne. Konwencja zdecydowanie osłabia małżeństwo i rodzinę oraz tradycyjne role związane z rodzeniem i wychowaniem dzieci, ponieważ te podstawowe wspólnoty mają być rzekomo odpowiedzialne za przemoc. Co więcej, konwencja nie wprowadza nowych instrumentów pomocy ofiarom przemocy. Nie wprowadza nowych rozwiązań prawnych służących przeciwdziałaniu i zapobieganiu przemocy oraz nie identyfikuje i tym samym nie pozwala eliminować rzeczywistych przyczyn przemocy wobec kobiet. W zamian forsuje założenia radykalnych postaci ideologii gender. Definiuje płeć jako społecznie skonstruowane role, zachowania, działania i cechy, a więc bez wymiaru biologicznego, bez wartości kariotypu (Dzwonek), zresztą wbrew art. 18 konstytucji nakazującego wspierać związek kobiety i mężczyzny, rodzinę, macierzyństwo i rodzicielstwo. Konwencja wprowadza obowiązek walki z tradycją i dorobkiem cywilizacyjnym. Jeśli np. kobieta dobrze spełnia się w macierzyństwie, to należy z tym walczyć. Wprowadza obowiązek edukacji dość dziwnej i niebezpiecznej, np. o niestereotypowych rolach płciowych, np. obowiązek promowania transseksualizmu czy też homoseksualizmu. Zatem...
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Już kończę. ...pod pozorem zwalczania i zapobiegania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej wprowadza się w tej dziedzinie antycywilizacyjne i czysto ideologiczne rozwiązania. Tak więc można powiedzieć, że ubrał się diabeł w ornat i ogonem na mszę dzwonił. (Oklaski)
Mówca: Jan Dziedziczak
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pod niewinną nazwą konwencji kryje się legislacyjny potworek. Nikt normalny oczywiście nie jest za przemocą wobec kobiet. Nasz klub zdecydowanie nie jest, wielokrotnie to udowadniał. W przeciwieństwie do innych klubów myśmy opowiadali się choćby w tej kadencji Sejmu za podwyższeniem kar za przemoc domową. Niestety, inne kluby, których przedstawiciele tak wiele dzisiaj mówią o walce z przemocą domową, wtedy kiedy realnie się rozstrzygały te sprawy, nie poparły nas. A swoją drogą mam pytanie i do przedstawicieli rządu, i do sprawozdawcy: Dlaczego państwo nie popieraliście naszych postulatów, żeby rzeczywiście karać przestępców, którzy katują jakieś osoby w swoich domach? Chciałbym zapytać: Czy rzeczywiście państwa zdaniem to tradycja, kultura i religia powodują przemoc domową? Według nas jest zupełnie inaczej. Jest wręcz przeciwnie: to tradycja, kultura i religia - tak, religia chrześcijańska - przemawia za poszanowaniem kobiety, za miłością, za odrzuceniem przemocy. Tak samo jest w polskiej tradycji. Odwołam się tutaj choćby do wielkich kobiet w naszej historii, do braku dyskusji w 1918 r., czy przyznawać kobietom prawa wyborcze, czy nie. W Polsce nie było takiej dyskusji. W Szwajcarii dopiero pod koniec lat 70. kobietom je przyznano. Tak że my jesteśmy krajem zdecydowanie stawiającym na kobiety od dawna. Kolejne pytanie i do sprawozdawcy, i do przedstawicieli rządu: Jak to jest, państwo odrzucają tradycję, kulturę, religię, czyli co, stawiamy zamiast na małżeństwa sakramentalne na konkubinaty? W konkubinatach jest więcej przypadków przemocy, czy w małżeństwach? (Dzwonek) Proszę powiedzieć, gdzie jest więcej przypadków przemocy - proszę się powołać na statystyki policyjne - bezdyskusyjnie więcej. Słyszymy zawsze w radiu, w telewizji, że konkubent skatował dziecko, bardzo rzadko słyszymy, że to był mąż i ojciec. Najczęściej, w 90% to są przypadki skatowania przez konkubenta. Tak więc proszę o podanie nam szczegółowych informacji, czy w konkubinacie jest więcej przestępstw i przemocy domowej, czy w małżeństwach. Bardzo ciekawe są...
Mówca: Jan Dziedziczak
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Już, chwileczkę. ...też badania z Zachodu, gdzie są dozwolone tzw. związki homoseksualne. Drodzy państwo, tam gdzie jeszcze dopuszczono, o zgrozo, adopcję dzieci, jest wylęgarnia patologii i przestępczości. (Oklaski) Gigantyczne statystyki wskazują na to, że - i tak jest naprawdę - zamiast jednego, dwóch procent kilkadziesiąt procent to są patologie w związkach lesbijskich i homoseksualnych. Wiem, że to niewygodne, oczywiście.
Mówca: Jan Dziedziczak
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Proszę państwa, my jesteśmy za wolnością. Niech sobie religię, tradycję i kulturę każdy wybiera taką, jaka ma obowiązywać w jego własnym domu. A państwo chcecie nam to na siłę narzucić. I tym się różnimy. Dziękuję bardzo. (Poseł Krystyna Pawłowicz: Tak jest.)
Mówca: Maria Nowak
Data: 2014-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Doceniam znaczenie i konieczność zapobiegania i przeciwdziałania przemocy wobec wszystkich ludzi, wszystkich, tj. dzieci, kobiet, mężczyzn, zwłaszcza tych słabszych. Ale muszę zauważyć, że polskie ustawodawstwo posiada obszerne regulacje w tej materii i nie ma żadnej potrzeby przyjmowania konwencji, która nic pozytywnego do prawa polskiego nie wnosi, a wręcz przeciwnie, szkodzi, szkodzi rodzinie, szkodzi dzieciom i młodzieży. Ze względu na czas zadam tylko jedno pytanie, odnośnie do art. 12 pkt 1. Konwencja zobowiązuje państwo do wykorzenienia, panie ministrze, tradycji i zwyczajów opartych na stereotypach i tradycyjnym modelu rodziny. Proszę powiedzieć, kto, w jaki sposób, jakimi metodami, czym się kierując, będzie określał i wykorzeniał te stereotypy w modelu polskiej rodziny. W pkt 5 pojawia się odniesienie do kultury, zwyczajów, religii, tradycji, które traktowane są jako zagrożenie dla realizacji celów tej konwencji. Jest to ewidentnie sprzeczne z zapisami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a zwłaszcza z art. 48 i 53 pkt 3. Bardzo chciałabym usłyszeć, na czym polega to zagrożenie ze strony naszej kultury, tradycji dla polskich kobiet, tych takich feministek bardzo uciśnionych. Nie możemy, szanowni państwo, nie mamy prawa przyjąć tej konwencji, która osłabia polską rodzinę i jest sprzeczna z naszą ustawą zasadniczą. Dziękuję.