Mówca: Dariusz Piontkowski
Data: 2014-01-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Projekt, o którym rozmawiamy, jest reakcją na to, co się dzieje na świecie od wielu lat, panie ministrze. I mamy wrażenie, że w ostatnim czasie niestety ten proceder się nasila. Pańskie informacje o tym, że polski MSZ jest bardzo skuteczny i zmienił sytuację, chyba nie za bardzo odnoszą się do rzeczywistości, bo według samego polskiego MSZ w roku 2012 było około 130 zewidencjonowanych przypadków użycia określenia ˝polskie obozy śmierci˝ bądź ˝polskie obozy zagłady˝. Jest to ewidentnie zafałszowane, co pan także tutaj potwierdza. Chwalił się pan tym, iż polski MSZ złożył do UNESCO wniosek o zmianę używania określenia, nazwy ˝obozy Auschwitz-Birkenau˝ na ˝niemieckie nazistowskie obozy śmierci˝. I bardzo słusznie, zapomniał pan tylko dodać, że to nie pan ani resort pod pańskim kierownictwem, tylko poprzedni rząd, poprzednia pani minister, poprzedni pan minister kultury wnieśli ten projekt i to dzięki ich staraniom doszło do zmiany tej nazwy i próby zmiany nazewnictwa na arenie międzynarodowej. Szkoda, że pan gwoli prawdy historycznej, bo o niej w tej chwili mówimy w dużej mierze, nie zechciał tego powiedzieć. Jeden z posłów twierdził tutaj, że używanie określeń ˝polskie obozy śmierci˝, ˝polskie obozy zagłady˝ jest czystym przypadkiem. Jak można więc wytłumaczyć tego typu intencje w zestawieniu ze stwierdzeniem jednego z niedawno zmarłych historyków żydowskich prof. Israela Gutmana związanego przez wiele lat z instytutem Yad Vashem, który mówił o tym w ten sposób: takie określenia są jedną z form negowania Holokaustu. Jest to forma zamiany ofiary w kata i próba rozmycia kwestii odpowiedzialności za popełnione zbrodnie. Państwo reprezentujący rząd mówią, że zapisy, które proponujemy, są zupełnie nieskuteczne. My mówimy, że one są trudne do wyegzekwowania. Ale to samo można było powiedzieć kiedyś o Państwie Izrael, które starało się doprowadzić do tego, aby w porządku formalnoprawnym wprowadzić pojęcie kłamstwa oświęcimskiego. Początkowo wydawało się to praktycznie nie do zrobienia. Dzisiaj kłamstwo oświęcimskie stało się jednym z zapisów formalnoprawnych używanych w większości państw demokratycznych. A więc długoletnie konsekwentne starania rządu izraelskiego przyniosły efekt. Państwo z kolei mówią: nie, od razu wycofajmy się, bo nic nie da się zrobić. Jeżeli takie będzie podejście polskich władz, to na pewno niczego nie zrobimy. Czy my musimy uciekać się w tej chwili do pomocy izraelskiego parlamentu, którego delegacja ma przyjechać w końcu stycznia do Polski i przyjąć uchwałę, w której potępi używanie określeń ˝polskie obozy śmierci˝ i ˝polskie obozy koncentracyjne˝? Czy to rząd Izraela ma zmieniać polski rząd, jeśli chodzi o dbanie o interesy polskiego narodu? Panie ministrze, czas, żebyśmy my, reprezentanci polskiego narodu, zaczęli w końcu walczyć o swoje prawa i swój honor na arenie międzynarodowej. Nie dajmy się wyręczać innym państwom w tym zadaniu. (Oklaski) Pan poseł pytał, czy dzisiaj, w obecnym porządku prawnym polski rząd może coś zrobić z tą sprawą. Pan minister w zasadzie odpowiedział, że prawie nic, poza tym, że możemy prosić międzynarodowe agencje, tytuły prasowe, właścicieli tych tytułów o to, aby nie używali tych obraźliwych określeń. Sama statystyka, którą przytoczyłem, pokazuje, że jest to nieskuteczne, bo co roku wręcz kilkaset razy ta sytuacja się powtarza. Często te same określenia pojawiają się w tych samych tytułach. Okazuje się więc, że działania polskiego rządu, polskiej dyplomacji są nieskuteczne. Dodatkowo w ostatnich dniach, na co zupełnie nie mieliśmy wpływu, okazało się, że polska prokuratura nie chciała wszcząć postępowania z doniesienia jednej z polskich organizacji pozarządowych z Niemiec, która złożyła wniosek do prokuratury Warszawa-Mokotów, aby wszcząć postępowanie przeciwko niemieckiej gazecie, która użyła określenia ˝polskie obozy koncentracyjne˝. Proszę sobie wyobrazić, że polska - z nazwy - prokuratura stwierdziła, że nie może rozpocząć procesu z powodu braku znamion popełnienia przestępstwa. To wyraźnie oznacza, że zgodnie z polskim porządkiem prawnym, według polskich prokuratorów, nie można ścigać za tego typu określenia. Co w związku z tym robi państwo polskie? Mamy położyć uszy po sobie, powiedzieć: nie, tego nie da się zrobić? My mamy obowiązek wobec Polaków, wobec tych, którzy walczyli o niepodległą Polską i którzy dzisiaj są oskarżani o hańbiące działania, przynajmniej próbować coś z tym zrobić. Nasza próba idzie wyraźnie w tym kierunku, aby również polscy urzędnicy byli świadomi, że muszą zrobić coś w tej sprawie. Nie może być tak, że polscy prokuratorzy rozkładają ręce. Nie może być tak, że w podobnych sytuacjach, gdy pojawia się serial, wyprodukowany przez niemiecką telewizję publiczną, w kłamliwy sposób przedstawiający polskie podziemie, zarzucający mu działania antysemickie i udział w Holokauście, z jednej strony polscy ambasadorowie w Niemczech i w Stanach Zjednoczonych próbują walczyć o niedopuszczenie do rozprzestrzenienia tego serialu w innych państwach świata i Europy - wydawałoby się, że jest to logiczne działanie, ja je popieram i pewnie większość z nas na tej sali również - a z drugiej strony inny polski urzędnik, bo trudno inaczej nazwać prezesa polskiej telewizji publicznej, zakupuje ten serial i emituje go w polskiej telewizji publicznej. To jak w takiej sytuacji polski urzędnik w Niemczech, w Stanach Zjednoczonych czy gdziekolwiek indziej będzie mógł zabiegać o to, aby w Niemczech, przepraszam, w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii czy jakimkolwiek innym państwie nie dopuścić do emisji takiego serialu? Te przepisy, nawet jeżeli w niektórych miejscach są wątpliwe i można by o nich dyskutować, są konieczne do tego, aby rozpocząć proces dyskusji na temat walki o polski honor, o polską pamięć historyczną i o to, jak historia najnowsza jest postrzegana nie tylko przez Polaków, ale także na arenie międzynarodowej. (Oklaski) O tym, że jest to konieczne, może świadczyć oświadczenie wydane ostatnio przez kierowników placówek muzealnych, które powstały na terenie dawnych niemieckich nazistowskich obozów koncentracyjnych. Mam tu na myśli takie placówki, jak Auschwitz-Birkenau, Stutthof, Gross-Rosen. Ci kierownicy wyraźnie mówią: używanie kłamstwa może doprowadzić do tego, że zwłaszcza młodzi cudzoziemcy zaczną uznawać, że Polacy byli co najmniej współwinni Holocaustu. Czy państwo chcą do tego doprowadzić? Jeżeli nie, czas rozpocząć dyskusję na temat rozwiązań prawnych, które zmuszą polski rząd do reagowania na tego typu sytuacje. Dziękuję bardzo. (Oklaski)