PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Naprawdę nie chciałabym wychodzić i mówić w związku z takim tematem, ale skoro pan poseł dotknął mnie tak osobiście w tym momencie, to chciałabym to podkreślić. Podkomisja pracowała 7 lipca, a 8 lipca komisja przyjęła jej sprawozdanie. W tym czasie na zlecenie pani marszałek wykonywałam inne obowiązki i nie miałam takiej możliwości. Właśnie o tym mówię, w dwa dni został rozpatrzony projekt nowelizacji, teraz jest w Sejmie. Mówię o tej szybkości prac. Panie pośle, to naprawdę nie chodzi o mnie. Chodzi o to, że często zmieniamy prawo, często brakuje nam tego namysłu, a prawo powinno być stabilne. Niestety w Polsce prawo nie jest stabilne, jest zbyt często zmieniane. W tych dniach, 7 i 8 lipca, procedowano nad bardzo wieloma kodeksami i dokonano wielu zmian. Naprawdę nie chodzi o mnie. Chodzi o to, że zbyt często, kierując się dobrymi intencjami, zmieniamy prawo, a później te zmiany przynoszą wiele szkody. Naprawdę już wielokrotnie (Dzwonek) tak było. Dziękuję.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Jak szacuje resort gospodarki, konflikty dotyczące spraw gospodarczych w Polsce mogą kosztować przedsiębiorców rocznie ok. 40 mln zł. Dlatego wprowadzenie i upowszechnienie instytucji mediacji łagodzącej spory lub doprowadzającej do polubownego załatwienia konfliktu jest krokiem w dobrym kierunku. Należy położyć nacisk na wysoką jakość mediatorów, którzy byliby akceptowani przez obydwie strony konfliktu i potrafili skutecznie mediować. Dobrym rozwiązaniem jest także wprowadzenie możliwości nakazania stronom udziału w spotkaniu informacyjnym dotyczącym mediacji przed wyznaczeniem rozprawy oraz to, że sąd może skierować strony do mediacji na każdym etapie postępowania, także więcej niż raz w toku postępowania. Za upowszechnieniem tej metody rozwiązywania sporów przemawia m.in. uniknięcie kosztów sądowych, utraty prestiżu marki, renomy firmy oraz zaufania u klientów. Problem jest niestety w tym, że liczba dotychczas zawieranych ugód w wyniku postępowania mediacyjnego była znikoma i nie przekraczała nawet 1% spraw cywilnych rozpoznawanych przed polskimi sądami.
Mówca: Sprawozdawca Robert Maciaszek
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panowie Ministrowie! Mam przyjemność przedstawić sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach o komisyjnym projekcie ustawy o zmianie Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oraz Kodeksu postępowania cywilnego, druk nr 2361. Zmiana dotyczy adopcji ze wskazaniem, która polega na wyrażeniu przez rodziców biologicznych zgody na adopcję z równoczesnym wskazaniem przez nich kandydatów na przysposabiających. Praktyka pokazuje, że dochodzi przy tym do procederu polegającego na poszukiwaniu przez rodziców biologicznych, np. poprzez fora internetowe, ewentualnych kandydatów do przysposobienia w zamian za gratyfikację finansową i na umawianiu się z nimi. Tym samym dochodzi do nagannego procederu tzw. handlu dziećmi, z którym komisja i wnioskodawcy chcą raz na zawsze skończyć czy też wyeliminować go w znacznym stopniu. Jak to zrobić? Chcemy wyeliminować tzw. podziemie adopcyjne, proponując następujące zmiany w prawie. Adopcja ze wskazaniem będzie dotyczyć tylko i wyłącznie krewnych rodziców dziecka lub małżonka jednego z rodziców. Każdy, kto będzie chciał adoptować dziecko, będzie musiał przejść procedurę weryfikacyjną w ośrodku adopcyjnym i odbyć tam szkolenie. Ośrodek wyda również opinię o kandydacie, która później trafi do sądu. O toczącym się postępowaniu w sprawach, w których wniosek o adopcję dotyczy dziecka niezgłoszonego do ośrodka adopcyjnego, sąd opiekuńczy zawsze będzie zawiadamiał prokuratora. Przed wydaniem orzeczenia sąd opiekuńczy będzie występował o opinię do ośrodka adopcyjnego, a w razie potrzeby uzasadnionej dobrem dziecka będzie on mógł także zasięgnąć opinii innej specjalistycznej placówki. Opinia ośrodka adopcyjnego będzie zawierała m.in. opinię kwalifikacyjną o kandydacie, ustalenie relacji między kandydatem a dzieckiem oraz wskazanie, czy wśród krewnych lub innych osób bliskich dziecku znajdują się osoby mogące je adoptować. To najistotniejsze zmiany w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym oraz Kodeksie postępowania cywilnego, a także w ustawie o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józef Zych
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panowie Ministrowie! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego z dużym zainteresowaniem zapoznał się z komisyjnym projektem ustawy o zmianie Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oraz Kodeksu postępowania cywilnego. Wysoki Sejmie! Wszystko, co zmierza do poprawienia sytuacji małego dziecka, co zmierza do stworzenia mu szans życia w normalnej rodzinie, co zmierza do tego, aby rozwijał się, wyrósł na człowieka godnego, praworządnego, zasługuje na uwagę. I oczywiście ten projekt wychodzi temu naprzeciw i wykazuje tę troskę. Zarówno prokurator generalny, o czym przed chwilą pani wspomniała, jaki i inne podmioty wskazują na pewne niebezpieczeństwa. Otóż w moim przekonaniu uwagi prokuratora generalnego zmierzają do tego, aby, jeżeli jest ta adopcja ze wskazaniem, badać bardzo dokładnie, czy te wskazane osoby rzeczywiście spełniają wymogi, aby to dziecko mogło w ramach adopcji rozwijać się prawidłowo. Na tym tle, muszę powiedzieć, że mamy w Polsce w tej chwili pewien problem, a mianowicie problem pojęcia członka rodziny i najbliższego członka rodziny, który wykracza tutaj poza ten zakres, który funkcjonuje w Kodeksie cywilnym. Krąg osób uznawanych za najbliższych członków rodziny jest o wiele szerszy i sądzę, oczywiście tu już nie ma do tego okazji, ale w przyszłości warto by również nad tym się zastanowić, bo badając okoliczności związane m.in. z wypadkami drogowymi, doszliśmy do przekonania, że w Polsce funkcjonuje 13 różnego rodzaju określeń dla różnych celów, jeżeli chodzi o pojęcie najbliższego członka rodziny. Zmierzam do tego, że nie ma w Polsce jednej definicji i warto by podjąć takie prace w przyszłości, i to by znacznie ułatwiło sytuację. Wysoki Sejmie! Skoro ten projekt i te rozstrzygnięcia będą kolejnym krokiem dla zabezpieczenia przed tymi nieprawidłowymi sytuacjami i przyniosą rozwiązania korzystne dla tych dzieci, które z konieczności muszą być oddane, czy nawet jeżeli za tym kryją się inne okoliczności, to my takie rozwiązania popieramy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Beata Kempa
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

...podstawowe terminy z zakresu psychologii, psychologii rozwojowej dziecka, socjologii, pedagogiki, a także być może nawet urzędnicze? Podejrzewam, że jest to spory problem. Do tego ktoś się jeszcze zaweźmie i uważa, że jego decyzja jest najsłuszniejsza na świecie, a potem już wszyscy inni przeszkadzają w jego słusznie podjętej decyzji. To, że dobro dziecka zostało tak naprawdę podeptane w całym majestacie, nikogo nie interesuje. Dlatego jest to nasza wielka troska. Panie ministrze, przy tej okazji, gdy będzie pan być może odpowiadał na jakieś pytania, zajrzę do protokołu. Za chwilę mam też inne obowiązki, ale zajrzę do tego protokołu. Będzie to też przedmiotem, jak myślę, wielu interpelacji. Co w tej sprawie zostało tak naprawdę zrobione, żeby te dzieci uratować? Tak być nie może. Panie rzeczniku, myślę też, że w tej sprawie trzeba podjąć daleko szersze działania niż tylko te zakreślone. Trzeba przystąpić do tego postępowania, i to bezwzględnie. (Poseł Magdalena Kochan: Już dużo się robi.) Bardzo się cieszę. Taki mam stan wiedzy z mediów. Być może wiele rzeczy już się zadziało od dwudziestego któregoś czerwca.
Mówca: Beata Kempa
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. I przy tej okazji trzeba na to zwrócić szczególną uwagę. Trzeba położyć szczególny nacisk na decyzję sądu, bo decyzja sądu w tej materii, nad którą procedujemy, też będzie niezwykle ważna i nie zawsze pozytywna. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu koła Ruch Palikota mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko w sprawie zmiany Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oraz K.p.c., druki nr 2361 i 3631. Przede wszystkim chciałabym bardzo podziękować pani Magdalenie Kochan za to, że problem, jakim jest ten proceder handlu dziećmi, wydobyła spod dywanu, wydobyła na powierzchnię ziemi. Często pewne zjawiska negatywne - tak jest nam łatwiej - ukrywamy. Udajemy, że czegoś nie ma, gdy coś ten problem stanowi. Dlatego te rozwiązania, które przyjęto w ustawie, które tak uszczelniają system adopcji ze wskazaniem, będziemy popierać. Natomiast nietrudno o dostrzeżenie pewnego paradoksu w przypadku wypowiedzi koleżanek z prawej strony. Z jednej strony mówi się li tylko o tej rodzinie, a z drugiej strony pani Bartuś mówiła o szerszym kręgu osób ze wskazaniem, czyli jest jakaś nielogiczność w tym wszystkim. Uważam również, że kontrola ośrodków adopcyjnych, kontrola osób wyspecjalizowanych jest ze wszech miar potrzebna. Chyba najłatwiej jest być rodzicem biologicznym, natomiast jeśli przyjmuje się jeszcze na wychowanie obce dziecko, to trzeba rzeczywiście do pewnych rzeczy dorosnąć, mieć jakieś kwalifikacje i zmierzyć się z oceną kogoś trzeciego. Nie chodzi tylko o jakieś apele, a później porzucenie itd. To zadanie nie jest łatwe. To nie jest zadanie na tydzień, na dwa tygodnie, ale na całe życie. Chodzi o związanie się z dzieckiem. Dlatego mówię, że jest to bardzo dobry projekt. Będąc w parlamencie, powinniśmy zwracać uwagę na te negatywne zjawiska, na brak podmiotowości i nie dopuszczać do tego, aby towarem stawało się dziecko, mały człowiek. Natomiast chciałabym się polemicznie odnieść, nie ma pani posłanki Kempy, do tego przypadku, jeżeli chodzi o tę rodzinę. Ten przypadek znam z mediów, ale mam doświadczenie osobiste, jeżeli chodzi o moją działalność społeczną. Kiedy byłam jeszcze bardzo młoda, wydawało mi się, że rodzona matka jest najlepsza, bo to jednak jest matka, że dziecko nie powinno być odbierane rodzicom. I mam straszne wyrzuty sumienia wobec pewnego chłopca. Stanęłyśmy wówczas w obronie matki. Był kurator, który zaapelował o odebranie tej matce władzy rodzicielskiej. Być może z tego chłopaka wyrósłby porządny człowiek, a tak dziecko zostało bardzo zaniedbane. W tej chwili jest to człowiek z marginesu społecznego. Dlatego nie chciałabym uogólniać, że pozostawienie dziecka w rodzinie jest najlepszym rozwiązaniem, bo są różne przypadki. Odebranie dziecka, zabranie dziecka rodzinie to bardzo poważna sprawa. Byłoby lepiej, gdyby asystent rodziny, który został powołany w innej ustawie, mógł się prawnie zaopiekować. Jak mówiłam, to nie jest tak, że to można uogólnić, że jest jakieś panaceum na wszystkie przypadki. Każdy przypadek jest bardzo indywidualny i nie można generalizować. Oczywiście popieramy ten projekt. Jeszcze raz dziękuję, pani posłanko.
Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo proszę, panie ministrze. Rzecznik Praw Dziecka Marek Michalak: ...Kempa zapytała. Ja z zasady nie komentuję publicznie spraw indywidualnych, ponieważ one wkraczają w bardzo delikatną materię. Tak naprawdę instytucją upoważnioną do ujawnienia informacji zawartych w aktach jest przedstawiciel sądu. Chciałbym tylko zapewnić, że rzecznik praw dziecka nie tylko poinformował rodziców, co mogą i powinni zrobić, ale i wstąpił do tego postępowania, a także złożył swoje wnioski. Aktualnie wniosek o wizytację i podjęcie działań przez sąd apelacyjny oczekuje na rozstrzygnięcie. Pani poseł, która zadała pytanie, dostanie także szczegółową informację na piśmie. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam marzenie i chciałbym się tym marzeniem z panem podzielić. Mam nadzieję, że kiedyś doczekamy takiej chwili, że ta Izba zrealizuje to marzenie. Chodzi o to, żeby jednak prawo rodzinne, łącznie z kwestiami adopcyjnymi, ogarniała jedna ustawa, ustawa, która wszystkie te problemy by rozwiązywała, a przynajmniej próbowałaby rozwiązać. To jest jedna kwestia. Druga kwestia jest taka, że gdy patrzę na polskie realia, to wydaje mi się, mam obawy, że po prostu rozwiązanie to nie będzie rozwiązaniem, które będzie skuteczne. W związku z tym bardzo proszę o odpowiedź na pytanie: Dlaczego pan uważa, że stanowione prawo nie zawiedzie, tak jak, o czym słyszeliśmy, w niektórych przypadkach dotyczących rodzin zastępczych? Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Magdalena Kochan
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Ja powiem inaczej. Moim marzeniem jest to, żebyśmy nie musieli tego rodzaju prawa stanowić, żeby dzieci miały swoich rodziców, a adopcje następowały tak, żeby rodziny były szczęśliwe, i dzieci w tych rodzinach, i rodzice. Jakim sposobem prawnym to się stanie, to zupełnie drugorzędne. Chcę także powiedzieć, że obie panie posłanki, pani Barbara Bartuś i pani poseł Kempa, moim zdaniem opierały swoje opinie na pierwszym druku, który trafił do komisji, natomiast już nie brały w swoich wystąpieniach pod uwagę tego, co w procesie legislacyjnym poprawiliśmy. Stąd bardzo trudno się odnosić do tych zarzutów, a jeszcze trudniej odnosić się do takiego oto zarzutu, że ograniczenie ułatwionej, bez zbędnych procedur, adopcji ze wskazaniem do kręgu rodziny dziecka jest błędem, że lepsze byłoby wskazanie jeszcze przyjaciół dziecka. Jestem przekonana, że wprowadzona zasada opiniowania przez ośrodek adopcyjny także relacji między dzieckiem a przyszłymi rodzicami adopcyjnymi spowoduje, że sędzia oczywiście weźmie pod uwagę wskazanie dobrych relacji jako plus, ale sąd musi je zbadać, gdy między dzieckiem a osobami, które są wskazane przez rodzica, nie ma relacji krwi. Przystąpienie prokuratora do takiej sprawy, kiedy dziecko jest adoptowane bez umieszczenia go w ośrodku i sprawdzenia, uporządkowania jego sytuacji prawnej przez ośrodek adopcyjny, przystąpienie prokuratora do tego postępowania jest rzeczą bardzo istotną i chroniącą dziecko. Każda wolność, także moja jako rodzica, kończy się tam, gdzie się zaczyna krzywda drugiego człowieka. Jeśli krzywdzony jest mały człowiek, musimy w jego obronie stawać bardzo jednoznacznie i bardzo, ale to bardzo konsekwentnie. Dlatego dziękuję panu ministrowi Kozdroniowi także za zmianę stosunku do tego projektu, który w pierwszej wersji spotykał się z bardzo jednoznacznym i bardzo krytycznym spojrzeniem albo krytyczną oceną Ministerstwa Sprawiedliwości. W toku wspólnej pracy wypracowaliśmy kompromisy, a wnioskodawcy specjalnie nie musieli ustępować i, szczerze powiedziawszy, z niczego nie ustąpili, ale uzupełniliście państwo prawnicy te zapisy, być może tylko niezbyt fortunne albo szczelne, o te, które z chęcią dla dobra dzieci przyjęliśmy. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zenon Durka
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przypadł mi w udziale zaszczyt przedstawienia stanowiska Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska w sprawie senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny, druki nr 2682 i 3633. Senacki projekt przewiduje zmianę art. 191 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny poprzez dodanie w nim § 1a oraz 3. Przedmiotem zmian jest penalizacja stosowania przemocy innego rodzaju, to znaczy przemocy pośredniej, skierowanej do rzeczy, a nie do człowieka, w sposób uporczywy lub utrudniający innej osobie zaspokajanie jej podstawowych potrzeb życiowych. Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach po dokonaniu w dniach 9 października 2014 r. i 8 lipca 2015 r. zmian rozszerzających przedmiotową regulację o przepisy ustawy Prawo budowlane i ustawy Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia wnioskuje o uchwalenie przedmiotowej noweli. Zmiany te kompetentnie omówił przed chwilą mój szanowny przedmówca. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska wnosi o przyjęcie przedmiotowej noweli ze sprawozdania komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Zych
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego po zapoznaniu się z projektem ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny, druk nr 2682, oraz ze sprawozdaniem Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny oświadcza, iż głosować będzie za przyjęciem proponowanych zmian w Kodeksie karnym. Chciałbym jednak zauważyć, nawiązując do wystąpienia mojego przedmówcy, że istotnie, jak przeanalizujemy nowelizacje naszych kodeksów w ostatnim roku, będziemy mogli zobaczyć, że nowelizacje Kodeksu karnego, postępowania cywilnego są wprowadzane bardzo szybko. Naprawiamy różnego rodzaju niedoróbki, czasami decydujemy się na załatwianie spraw doraźnych. Problem jest w tym, żeby teraz te przepisy były stosowane. To jest klucz do całej sprawy. Jeżeli będzie tylko tak, że ciągle będziemy próbować naprawiać to przepisami, a instytucje, które są zobowiązanie do stosowania tego, będą stać z boku, przyglądać się albo mówić, że te przepisy są ciągle niejasne, to nic z tego nie wyjdzie. Proszę bardzo, dzisiaj dziennikarze dyskutują, jak to się dzieje, że po przyjęciu nowego Kodeksu karnego czy Kodeksu postępowania karnego od dość dawna jest zamieszanie w sądach, bo podobno jest dalsze oczekiwanie na przepisy wykonawcze. W związku z tym jest pytanie: Jak długo wobec tego można, jeżeli chodzi o środowiska prawnicze, się uczyć? Sądzę, że był dostatecznie długi czas. Tak samo rzecz polega na tym, żeby poważnie podchodzić do tych nowelizacji z punktu widzenia przede wszystkim ich stosowania. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Wystarczy, dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Państwo Ministrowie! Poseł Andrzej Dera zwracał uwagę na to, że projekt zawarty w sprawozdaniu w stosunku do przedłożenia senackiego jest bardzo, ale to bardzo rozbudowany. Z jednej strony rzeczywiście, jest ta kazuistyka, ale z drugiej strony chcę zapytać posła sprawozdawcę, czy nie obawia się pan poseł, że przekroczyliśmy zakres przedłożenia. Chodzi o to, żeby nam nie postawiono zarzutu niekonstytucyjności tej ustawy. I pytanie do ministerstwa. Czy wiemy, w jaki sposób były prowadzone konsultacje ze środowiskiem właścicieli nieruchomości? Ten projekt ma na celu ukrócenie praktyk nękania lokatorów mającego doprowadzić ich do wyprowadzenia się, w zasadzie przymusowego, z lokalu mieszkalnego, ale z drugiej strony jest to, o czym mówiła pani poseł Popiołek, że ochrona praw właścicielskich też powinna nam leżeć na sercu. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Pięta
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W trakcie dyskusji padło kilka pytań, postaram się na nie odpowiedzieć, ale na początek chciałbym wszystkim podziękować za poparcie tego projektu, bo myślę, że to jest najważniejsze. Pan Bartosz Kownacki w swoim wystąpieniu nie odniósł się do kwestii prawnych. Raczej było to wystąpienie polityczne, więc odpowiem również w taki sposób. Klub Prawa i Sprawiedliwości miał szansę na złożenie swojego projektu, tym bardziej że kwestia czyścicieli kamienic nie występuje od miesiąca czy roku, ale od bardzo wielu lat. Bardzo serdecznie chciałbym podziękować panu Andrzejowi Derze. Rzeczywiście, na początku była to jednoartykułowa zmiana, ale komisja nad tym niewielkim projektem obradowała wielokrotnie. Biorąc pod uwagę przede wszystkim opinie i dyskusje, zawęziliśmy zmianę art. 191 § 1. Czy jest to rozwiązanie szczęśliwe, czy nieszczęśliwe, zobaczymy. To już będzie kwestia interpretacji. Ale poszliśmy dalej, jeśli chodzi o tę część administracyjną. Myślę, że zgodziliśmy się wszyscy, że jest to bardzo dobre rozwiązanie dające szansę nie tylko w trybie administracyjnym, ale i w trybie wykroczeniowym, w związku z powyższym rozwiązanie, które będzie służyć wszystkim. Co do dalszej interpretacji, zobaczymy, jak będzie się kształtować orzecznictwo w tym zakresie. Pani poseł Zofia Popiołek mówiła o nowym projekcie, że jest jego pomysłodawcą. Nie chciałbym się odnosić do tego projektu, aczkolwiek rzeczywiście zapoznałem się z nim. Nie jest on przedmiotem dzisiejszej debaty, ale jedno rzuca się w oczy - nie ma on pozytywnych opinii, pani poseł. (Poseł Zofia Popiołek: 20 lat żyliśmy w błędzie.) Nie ma żadnej pozytywnej opinii. Wszystkie te opinie są, delikatnie mówiąc, niezbyt przychylne dla tego projektu. (Poseł Zofia Popiołek: Panie pośle, powtarzam, 20 lat.)
Mówca: Jarosław Pięta
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Ale to cenna uwaga, bo problem istnieje od 20 lat, jak pani poseł zauważyła, co przeczy opinii pana posła Kownackiego. Jeśli chodzi o pytanie zadane przez pana posła Marka Asta, to szukam tego teraz na szybko w druku i nie mogę znaleźć. Senat konsultował to z wieloma podmiotami, ale najprawdopodobniej tych podmiotów, o które pan pytał, nie było. Natomiast nie mam wątpliwości co do tego, zresztą sam lojalnie to stwierdziłem, że jeśli chodzi o zakres, było to sygnalizowane. Uważam, że to uzupełnienie Kodeksu karnego poprzez Kodeks postępowania administracyjnego i Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia broni się samo, powinno to być rozpatrywane jako całość i da się to obronić. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krajowej Rady Sądownictwa Roman Hauser
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Proszę mi pozwolić, że bardzo gorąco podziękuję za dyskusję, za odniesienie się do sprawozdania, które miałem zaszczyt państwu przedstawić. Słowa, które usłyszałem, odbieram w istocie jednoznacznie. Te słowa świadczą o pozytywnej ocenie funkcjonowania Krajowej Rady Sądownictwa. To oczywiście nie jest zasługa przewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa, ale członków Krajowej Rady Sądownictwa, którym w tym miejscu chciałbym bardzo gorąco za zaangażowanie w pracy podziękować. Chciałbym się odnieść do dwóch kwestii, które w dyskusji zostały podniesione. Pierwsza kwestia dotyczy wspólnych działań z ministrem sprawiedliwości zmierzających do powołania rzecznika prasowego sądów. Proszę państwa, w badaniach przeprowadzonych przez jedną z fundacji osiągnięto następujące rezultaty. Negatywnie wymiar sprawiedliwości oceniły osoby, które nie miały kontaktu z sądem. Te oceny były na poziomie ponad 60%. Spośród osób, które miały kontakt z sądem, czyli były stronami czy uczestnikami postępowań, było 70% ocen pozytywnych. Co wynika z tego badania? Wynika, że w swej istocie kształt czy ocena wymiaru sprawiedliwości kształtowane są przez media. Jeśli wymiar sprawiedliwości sam, wspólnie z ministrem sprawiedliwości, nie stworzy mechanizmu ukazującego rzeczywiste funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości, to ta ocena będzie się pogłębiała. Stąd tak duże znaczenie przywiązuję do tego rozwiązania. Gdy chodzi o udział wśród osób przedstawianych prezydentowi spośród innych zawodów prawniczych, pani poseł, sprawa jest dość złożona. Nie ma szczególnie chętnych adwokatów czy radców prawnych aplikujących do wyższych instancji sądowych, bo tam są pewne wymagania związane z wiekiem i na ogół ci adwokaci i radcowie prawni mają już nieźle funkcjonujące kancelarie. Adwokaci i radcowie prawni prokuratury co do zasady aplikują do sądów najniższych, czyli do sądów rejonowych. I to jest pokłosie tej fali, która doszła do wolnych zawodów sędziowskich, czyli to są byli referendarze i asystenci, którzy poszli na wolny rynek i na tym wolnym rynku bądź się nie sprawdzili, nie mają klientów, bądź uznali, że nie jest to ten zawód, który chcieliby wykonywać. W związku z tym porównanie wieloletniego referendarza sądowego i dwuletniego adwokata bardzo często wychodzi potem na niekorzyść tego adwokata, tym bardziej że we wszystkich tych sprawach, kiedy aplikują osoby spośród adwokatów, radców prawnych, rejentów, w trakcie przesłuchania jest przedstawiciel Naczelnej Rady Adwokackiej, radców prawnych czy notarialnej. Często słyszymy od przedstawicieli tego samorządu, że ten kandydat nie jest dobrym kandydatem do wymiaru sprawiedliwości. Ale jest tu także postęp. Myślę, że z latami tych dobrych kandydatów, którzy będą chcieli przystąpić do wymiaru sprawiedliwości, będzie więcej. Jeszcze raz paniom i panom posłom dziękuję za życzliwe zainteresowanie funkcjonowaniem Krajowej Rady Sądownictwa, za oceny. Panie marszałku, bardzo gorąco dziękuję. (Oklaski)