Mówca: Jerzy Wenderlich
Data: 2015-07-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, przerwę panu na chwilę. Szanowne Panie Posłanki! Często byłyście panie uprzejme przychylać się do moich próśb, więc wierzę, że tak będzie i tym razem. Proszę o ciszę i nieodkrzykiwanie z sali. Panie ministrze, proszę kontynuować. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju Paweł Orłowski: Bardzo dziękuję. Cieszę się, że mogę to przybliżyć, bo myślę, że co do stanu projektu, co do diagnozy jesteśmy zgodni. Gdyby było inaczej, gdybyśmy nie podzielali zdania, mam na myśli rząd i posłów Komisji Infrastruktury, którzy wnieśli ten projekt, co do diagnozy, że w tym wypadku nad urządzeniami dotyczącymi energii wiatrowej należy sprawować nadzór techniczny i nadzór budowlany, to oczywiście inne byłoby stanowisko rządu, który takiego projektu by nie popierał, a posłowie by go nie zaproponowali. A więc myślę, że tu jesteśmy zgodni. Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju wypowiadało się jednoznacznie, jeżeli chodzi o to, że w obecnym stanie prawnym nie ma możliwości płacenia za plan. Takie sytuacje mogą występować w praktyce, jak wskazuje Najwyższa Izba Kontroli, co jest oczywiście łamaniem prawa, ma swoje konsekwencje. Obecny stan prawny nie pozwala na uzasadnianie, uwarunkowywanie, uzależnianie stworzenia planu miejscowego od płatności, i jest to również nasze jednoznaczne stanowisko, jeżeli chodzi o odpowiedź na informację Najwyższej Izby Kontroli. Jeśli chodzi o kolizję z innymi inwestycjami celu publicznego, o której mówiła pani poseł Hrynkiewicz, to ten projekt również to załatwia, ponieważ procedura planistyczna umożliwia połączenie, koordynację różnych inwestycji, świadome planowanie ze strony gminy. Jeśli chodzi o kwestię symultanicznego przyjmowania studium uwarunkowań, kierunków rozwoju przestrzennego i planu miejscowego, to oczywiście jest to bardzo dobra regulacja. Samorządy od lat postulowały wprowadzenie tej regulacji, choć oczywiście nie był to warunek przesądzający. Postulowały także środowiska architektów i urbanistów. Przypomnę tylko, że również ministerstwo współpracuje z Główną Komisją Urbanistyczno-Architektoniczną jako głównym ciałem doradczym ministerstwa, które składa się z czołowych architektów i urbanistów w Polsce. Również to ciało doradcze wypowiadało się na temat propozycji ustawowych, które są powielone w procedowanej aktualnie nowelizacji ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Mówiło, że jest to dobre rozwiązanie. To rozwiązanie pozostawia oczywiście sekwencję, jeżeli chodzi o równoległe procedowanie. Oczywiście jest to następcze w tym sensie, że regulacje dotyczące studium wyznaczają możliwe regulacje dotyczące planu miejscowego. Zgodność planu miejscowego ze studium jest zawsze chroniona w sposób ustawowy. Co więcej, jeżeli chodzi o brzmienie przepisów, ta zgodność jest nadzorowana przez wojewodę. Dopiero po terminie 60 dni może być przyjmowany plan. A więc jest to likwidacja zbędnej procedury, która powoduje, że przyjmowanie planów jest niepotrzebnie przedłużane. To zapewnia i zabezpiecza zgodność studium z planem miejscowym. Tak jak powiedziałem, to szeroko konsultowane rozwiązanie było przyjmowane przez architektów i urbanistów, postulowane przez samorządy. Jeśli chodzi o terminy, wskażę tylko, że ta poprawka, którą zgłosił klub Platforma Obywatelska, nie przedłuża vacatio legis, jeżeli chodzi o wszystkie inwestycje, w tym w szczególności inwestycje w zakresie energetyki wiatrowej. Poprawka odnosi się do małych instalacji. Temat dotyczący małych instalacji był przez państwa posłów poruszany. (Poseł Anna Zalewska: Są mikroinstalacje do 40 kW, a małe są do 200 kW. To jest niekompatybilne z ustawą.) Serdecznie... (Poseł Anna Paluch: Uwarunkowanie kierunków...) Pani poseł... Panie ministrze, proszę kontynuować. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju Paweł Orłowski: Serdecznie zapraszam do zapoznania się z poprawkami. One odnoszą się do małych instalacji, a więc do takich pomiędzy 40 kW a 200 kW. Jest to właśnie słuszne rozwiązanie, ponieważ nie odnosi się do instalacji większych niż małe, czyli 1 MW. Jak wspominałem, mówimy o inwestycji o powierzchni średnio 2 ha, dotyczy to do małych instalacji i tylko do nich odnosić się będzie ewentualnie nie tyle dłuższe vacatio legis, ile możliwość otrzymywania jeszcze w ciągu jednego roku decyzji o warunkach zabudowy. Tak więc chodzi o te instalacje, które można jeszcze określać jako instalacje niemające charakteru produkcyjnego. W tym sensie jest to dobre rozwiązanie. Dlaczego taki okres jest związany z realizacją pozwoleń na budowę na podstawie decyzji o warunkach zabudowy? Nie możemy stworzyć takiego stanu prawnego, aby prawomocne decyzje o warunkach zabudowy nie mogły być skonsumowane. Patrząc na wszystkich interesariuszy tego aktu prawa, musimy myśleć o tym, że również przedsiębiorcy podejmują jakieś decyzje inwestycyjne. Jeśli mają oni prawomocne decyzje o warunkach zabudowy, które możemy ocenić jako takie, że nie są to podstawowe akty, na podstawie których powinno się realizować inwestycje, mimo że jest to podtrzymane także przez orzecznictwo sądowe, to nie możemy w ciągu jednego dnia przerwać tego procesu. Ten akt docelowo spowoduje właśnie przejście na plany miejscowe. Mam kluczową, fundamentalną uwagę w odniesieniu do wystąpienia pana posła Najdera. Nie tworzy się tutaj nowych obowiązków, nie tworzy się nowych barier, nie tworzy się jakiegoś nowego stanu prawnego, który ma wpływać na energetykę wiatrową czy w ogóle na odnawialne źródła energii. Ja bym proponował odnieść się, o czym zresztą wspominał pan poseł Abramowicz, do powszechnie obowiązującego prawa, dzisiejszego stanu prawnego, czyli ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Co mówi ten akt prawa? Mówi o tym, że jeżeli planujemy lokalizację odnawialnych źródeł energii powyżej 100 kW, to wyznacza się taki obszar w studium, a następnie w planie miejscowym. Taki jest dzisiejszy stan prawny. To jednak, że on został w mojej ocenie wypaczony orzecznictwem, to jest zupełnie inny problem, na który państwo właśnie próbujecie odpowiedzieć tym projektem ustawy. Chodzi o to, by przywrócić pierwotne brzmienie, pierwotne znaczenie tej ustawy. Myślę, że to jest podstawowa, fundamentalna sprawa, o której należy pamiętać. Prosumenci nie są z tego wyłączeni tymi przepisami. Przypomnę, że w przypadku instalacji do 40 kW dalej są możliwe decyzje o warunkach zabudowy. Tu właśnie w wypadku wartości do 40 kW mówimy o prosumentach, więc ich interes jest zabezpieczony, kiedy nie mówimy o inwestycjach produkcyjnych. Udzielanie odpowiedzi zakończę tą ostatnią uwagą. Odniosę się do wypowiedzi pana posła Adama Abramowicza. Tak, my również nie podzielamy takiej oceny, w niektórych wypadkach przejmowanej przez wójtów, burmistrzów i prezydentów, o urządzeniach infrastruktury technicznej. Ten projekt również do tego się odnosi, podobnie jak procedowana nowelizacja ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Tak więc zmieniamy stan prawny, tak aby było to zgodne z prawem, by nie było to wykorzystywane do lokalizowania inwestycji na podstawie decyzji o warunkach zabudowy. Także w indywidualnych przypadkach staramy się reagować, jeśli mamy taką wiedzę. Kontaktujemy się również z wójtami i burmistrzami, przekazując im jednoznaczne stanowisko, że nie można stosować prawa w ten sposób. (Poseł Anna Paluch: Pan minister musi pojeździć po Polsce.) Pani poseł, bardzo chętnie, przyjmuję zaproszenie. Myślę, że to już wszystkie odpowiedzi. Jeśli jakiejś jednak nie udzieliłem, to chętnie odniesiemy się do pytań na piśmie. Bardzo dziękuję. (Oklaski) (Poseł Józefa Hrynkiewicz: Nie odpowiedział pan na moje pytania.) (Poseł Anna Zalewska: I nie odpowie.) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Elżbieta Radziszewska) (Poseł Jacek Najder: Pani marszałek...)