PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Zgorzelski
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o rzeczach znalezionych oraz zmianie niektórych innych ustaw, druk nr 2064. Zasadniczą ideą przyświecającą ustawodawcy była potrzeba dostosowania przepisów do aktualnych warunków społeczno-gospodarczych oraz wypełnienia powstałej luki prawnej. Projekt w swej materii obejmuje dwa istotne zagadnienia: uporządkowanie przepisów dotyczących rzeczy znalezionych lub zgubionych i utworzenie krajowego rejestru utraconych dóbr kultury, czyli powstanie ogólnopolskiej bazy zaginionych zabytków, muzealiów, materiałów bibliotecznych i archiwalnych. Jeżeli chodzi o pierwsze zagadnienie, potrzeba zmiany ustaw w zakresie rzeczy znalezionych wynika z faktu, iż Kodeks cywilny w omawianym przedmiocie nie był w istotny sposób nowelizowany od czasu wejścia w życie, tj. od 1965 r. Na mocy wyroku Trybunał Konstytucyjny uchylił art. 6 dekretu o likwidacji niepodjętych depozytów i nieodebranych rzeczy. Konsekwencją uchylenia powyższego artykułu było uchylenie rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie orzekania o przejściu depozytów na własność Skarbu Państwa, co spowodowało lukę prawną w dziedzinie regulacji dotyczącej rzeczy znalezionych. Drugą istotną kwestią projektu jest utworzenie krajowego rejestru utraconych dóbr kultury i wyłączenie ujawnionych w nim przedmiotów spod działania przepisów o zasiedzeniu oraz nabyciu od nieuprawnionego. Proponowane rozwiązania zakładają utworzenie drugiego rejestru po krajowym wykazie skradzionych lub wywiezionych za granicę dóbr niezgodnie z prawem. Rejestr utraconych dóbr będzie miał duże znaczenie praktyczne, ponieważ ograniczy proces nabywania dóbr przez osoby pozostające w dobrej wierze. Dotychczas obowiązujące przepisy dawały możliwość nabycia własności przez nieprzerwane posiadanie przez okres 3 lat oraz występowanie u posiadacza dobrej wiary. Proponowany rejestr będzie funkcjonował w formie elektronicznej w trybie jawnym, co oznacza, że każdy będzie miał do niego dostęp, więc dobra wiara nie będzie miała zastosowania. Proponowane rozwiązanie będzie chronić właścicieli, którym rzecz została ukradziona lub którzy ją zgubili. Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego opowiada się za dalszą pracą w komisji nad rządowym projektem ustawy o rzeczach znalezionych oraz zmianie niektórych innych ustaw. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Procedowany projekt ustawy jest obszernym projektem, który z pewnością będzie wymagał głębokiej analizy podczas prac w komisji, ale oczywiście nie ma wątpliwości co do tego, że problematyka tej ustawy musi być właściwie uregulowana, tym bardziej że po uchyleniu - o czym już mówiono - przez Trybunał Konstytucyjny art. 6 dekretu z 1954 r. o likwidacji niepodjętych depozytów i nieodebranych rzeczy powstała luka prawna w dziedzinie regulacji odnoszącej się do rzeczy znalezionych. Moc obowiązującą utraciły rozporządzenia, wprowadzenie zatem nowych unormowań stało się koniecznością, i to na poziomie ustawy. Nie można też zapomnieć o tym, że praktycznie od wejścia w życie Kodeksu cywilnego - jak pamiętamy, było to w roku 1965, bardzo dawno temu - przepisy odnoszące się do rzeczy znalezionych generalnie nie były zmieniane, a przecież nawet przez sam fakt, że po 50 latach od uchwalenia Kodeksu cywilnego żyjemy w zupełnie innych warunkach społeczno-gospodarczych, do których należy dostosować przepisy, zakres zmian powinien być istotny. Stąd też, jak sądzę, zrodził się pomysł rozdzielenia regulowanej materii pomiędzy ustawę o rzeczach znalezionych i Kodeks cywilny. Chcę zwrócić uwagę Wysokiej Izby na jeden z tematów, który pojawia się przy okazji analizy projektu. Oczywiście już o tym mówiono, wiem. Poseł Biedroń powiedział, żebyśmy już nic nie mówili, ale pozwolę sobie mimo wszystko. (Poseł Piotr Zgorzelski: Trzeba mówić, co to znaczy, że nie.)
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak, tak, już mówię. Mam na myśli regulację odnoszącą się do ochrony interesów właścicieli dóbr kultury. W naszym kraju, tak dotkliwie doświadczonym przez historię, ale i przez zdarzenia z ostatnich lat, szczególnie w sytuacji, gdy wciąż pojawiają się informacje o kolejnych kiedyś zrabowanych i zaginionych dziełach sztuki, stworzenie krajowego rejestru utraconych dóbr kultury i wyłączenie ujawnionych w nim przedmiotów spod działania - to bardzo ważne - przepisów o zasiedzeniu i o nabyciu od nieuprawnionego można uznać z pewnością za krok w dobrym kierunku. Dotychczas zabytki i dzieła sztuki były traktowane w obrocie tak jak inne występujące w nim przedmioty. Prawo cywilne eksponuje, jak słusznie zauważono, jedynie towarowy status zabytków i dzieł sztuki. Nie możemy też zapomnieć o tym, że rocznie popełnianych jest około 1 tys. przestępstw przeciwko przedmiotom zabytkowym, chodzi zatem o to - co do tego pewnie nikt nie ma wątpliwości - żeby wzmocnić pozycję właścicieli szczególnie cennych dóbr kultury. Wysoka Izbo! Myślę, że dyskusja o szczegółowych rozwiązaniach zaproponowanych w ustawie będzie toczyć się w komisji, dziś tylko sygnalizujemy to, co wydaje się najistotniejsze. Dlatego bez najmniejszych wątpliwości Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej jest za niezwłocznym skierowaniem projektu do dalszych prac. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Myślę, że w sposób bardziej zwięzły przedstawię swoje stanowisko, bowiem jest logiczne, że jeżeli powstała luka prawna po wyroku Trybunału Konstytucyjnego i jest jakiekolwiek podejrzenie o niekonstytucyjność tego rozporządzenia, o którym pan minister mówił, to logiczne jest, że trzeba nad tym się pochylić, dmuchając na zimne. Solidarna Polska, mój klub, będzie głosować za tym, aby skierować projekt do komisji w celu dalszych prac. Każda ustawa, nad którą pochylamy się na tej sali, ma takie wątki, o których trzeba mówić szczegółowo, i myślę, że o tym będzie mówiło się w komisji, bowiem są też pewne uwagi różnych środowisk, które z pewnością będą rozpatrzone. Takie stanowisko prezentujemy, panie marszałku. (Oklaski)
Mówca: Iwona Kozłowska
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałabym odnieść się do rozdziału 2 omawianego projektu ustawy, dotyczącego obowiązków i praw znalazcy rzeczy. Panie ministrze, jeżeli znalezione zostaną pieniądze, papiery wartościowe, kosztowności lub rzeczy mające wartość historyczną, naukową lub artystyczną, a osoba uprawniona do odbioru nie jest znana, lub nie jest znane jej miejsce pobytu, znalazca oddaje znalezioną rzecz niezwłocznie właściwemu staroście, chyba że wartość rzeczy nie przekracza 50 zł. Moje pytanie: Czy znalazca sam określa wartość znalezionego przedmiotu? Czy nie jest to zapis dający znalazcy możliwość przetrzymania przedmiotu, podając jako powód oszacowanie wartości na kwotę mniejszą niż 50 zł? Bardzo dziękuję.
Mówca: Brygida Kolenda-Łabuś
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Być może moje pytanie powinno być skierowane do przedstawiciela Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, ale jako że ten projekt był konsultowany, być może pan minister mi odpowie. Ani w ustawie, ani w projekcie rozporządzenia ministra kultury nie eliminuje się obecnie prowadzonego przez generalnego konserwatora zabytków krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem. Jak tutaj już było wielokrotnie powtarzane, ten wykaz nie ma takiego działania prawnego, jak proponowany rejestr utraconych dóbr kultury, bowiem nie powoduje żadnych skutków prawnych, choćby tych w postaci wyłączenia możliwości zasiedzenia czy nabycia od nieuprawnionego. Czy nie rozważano prowadzenia wyłącznie jednego rejestru, tego rejestru, który wprowadzany jest ustawą, jako rejestru dającego większą ochronę dziedzictwu narodowemu, najogólniej mówiąc? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Kiedy pochylałem się nad tą ustawą, od razu cisnęło mi się na usta pewne pytanie. Nadal mnie to pytanie nurtuje, dlatego je zadaję. Dlaczego Sejm pochyla się nad tym tak późno? Od 1954 i 1966 r. minął już kawał czasu. Pewne zapisy oczywiście są powtarzane w tej ustawie. Trochę sobie sam odpowiedziałem. Sądzę, że dzisiaj spekulacja, jeśli chodzi o te skradzione dobra, o wartości muzealne, biblioteczne, historyczne i tak dalej, jest na czasie. Być może to skłoniło ministerstwo, chyba że było to coś innego. Panie ministrze, dlaczego tak późno i dlaczego akurat teraz? Dziękuję bardzo.
Mówca: Brygida Kolenda-Łabuś
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Chyba nie dość wyraźnie i jednoznacznie się wyraziłam, bo odpowiedź wskazuje na to, że nie zostałam zrozumiana. W art. 23 obecnej ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami został przewidziany wykaz zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem. On po wprowadzeniu tej ustawy i zmian w ustawie o ochronie zabytków pozostaje w porządku prawnym, a w art. 24a dodaje się obowiązek prowadzenia krajowego rejestru utraconych dóbr kultury. Moje pytanie jest takie. Utracone dobra kultury to jest pojęcie szersze niż zabytki skradzione lub wywiezione za granicę. Czy z ekonomicznego punktu widzenia, ale również z praktycznego, nie jest zasadne rozważenie prowadzenia jednego rejestru z tymi skutkami, o których tu już dzisiaj wiele razy mówiliśmy, zwłaszcza że ten Rubens, ten Breughel to jest właśnie w tym wykazie zabytków, który tych cech prawnych nie posiada. Tego dotyczy moje pytanie: Czy nie byłoby celowe nadanie... Bo, prawdę mówiąc, legitymacja do składania wniosku o wpis jest taka sama w przypadku krajowego wykazu, jak i w przypadku krajowego rejestru. Muszę powiedzieć, że na podstawie takiego zapisu ustawy, jaki będzie po wprowadzeniu procedowanej ustawy, miałabym wątpliwości, do którego rejestru zgłosić zagubiony czy ukradziony, może zagubiony nie, ale ukradziony przedmiot będący zabytkiem. Tego dotyczyło moje pytanie, bo jeden i drugi (Dzwonek) wykaz dotyczy tego samego rodzaju zdarzeń, tylko jeden ma skutki prawne w postaci...
Mówca: Brygida Kolenda-Łabuś
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

...wyłączenia zasiedzenia i nieuprawnionego nabycia, a drugi takich skutków nie przewiduje, bo jest tylko zapisem ewidencyjnym. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

(Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego) 1. Czy postępowanie z rzeczami znalezionymi lub znalezionymi, ale pochodzącymi z przestępstwa nie było w ogóle dotychczas uregulowane? 2. Jakie regulacje prawne będą sankcjonować sytuacje wyzbycia się własności? 3. Czy w siedzibach starostw utworzone zostaną odpowiednie stanowiska pracy do spraw rzeczy znalezionych? 4. Budzi wątpliwości zapis art. 20 ust. 1 o sprzedaży przez znalazcę rzeczy ulegającej łatwemu zepsuciu. Czy osoba taka nie będzie mogła z łatwością zostać posądzona np. o kradzież? A co z otrzymaną za sprzedaż kwotą? 5. Czy przepisy o zagubionych dokumentach lub mapach wojskowych odnoszą się do tzw. starych dokumentów, czy też i do obecnych, np. opatrzonych klauzulą niejawności - bo chyba w tym przypadku należałoby poinformować Żandarmerię Wojskową?
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

...i na tyle odważni, że podejmiemy prawdziwą walkę z narkomanią. Dziękuję bardzo.
Mówca: Iwona Kozłowska
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W aptekach powszechnie dostępne są preparaty zawierające pseudoefedrynę, z której w prosty sposób można wyekstrahować metamfetaminę. Jest to często stosowane przez osoby uzależnione od amfetaminy. W związku z powyższym czy tego typu preparaty nie powinny być dostępne jedynie na receptę lekarską? Nie istnieje do tej pory przepis prawny, który ograniczałby ilość sprzedawanych opakowań w aptekach. I kolejne pytanie: Jakie kroki zamierza podjąć ministerstwo, aby systematycznie podwyższać kwalifikacje zawodowe osób zaangażowanych w działalność profilaktyczną? Czy resort bierze pod uwagę również szkolenia kierunkowe pod kątem ściśle określonych substancji psychoaktywnych? Czy nie rozważa się również obligatoryjności realizacji programów profilaktyki, głównie uniwersalnej, w przedszkolach, szkołach i innych tego typu instytucjach, skierowanych przede wszystkim do rodziców, opiekunów i nauczycieli? I tutaj odniosę się do tego, co powiedział wcześniej pan poseł Kabaciński - że wielokrotnie nie ma otwartości ze strony placówek na profilaktykę. Myślę, że tutaj może brakuje współpracy i świadomości co do tego, że taka profilaktyka powinna systematycznie być prowadzona w każdej placówce, aby uświadomić rodzicom, opiekunom i nauczycielom, w jaki sposób rozpoznawać problem u dzieci, u młodzieży. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Rajmund Miller
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Otrzymaliśmy bardzo dokładny raport z działalności. W tym raporcie bardzo uczciwie zostały zapisane również słabe strony i to, co nie zostało zrealizowane. Stąd pytanie: Czy państwo w następnym rozdaniu, czyli w programie przyszłorocznym, będziecie, i w jaki sposób, próbowali poprawić stan rzeczy w tych dziedzinach, w których nie uzyskaliśmy oczekiwanych efektów? A w drugim pytaniu chciałbym nawiązać do tego, o czym mówiła moja przedmówczyni. Proszę państwa, wydajemy rocznie 200 mln zł na program przeciwdziałania narkomanii. Prowadzimy działania w zakresie ograniczania dostępności preparatów uzależniających. I faktycznie jest pytanie do ministerstwa: Czy ministerstwo się pochyli nad problemem preparatów zawierających pseudoefedrynę sprzedawanych w aptekach, mało tego, powszechnie reklamowanych na każdym kanale telewizji? A na stronach internetowych są dostępne dla narkomanów recepty na wyekstrahowanie z tego metamfetaminy, czyli prekursora amfetaminy. Proszę państwa, chciałbym jeszcze powiedzieć, ale nie będę używał nazw tych środków, że jeżeli chodzi o to, co robią polscy narkomanii, to powstaje środek, który zawiera mangan uszkadzający trwale mózg. W województwach południowych mamy pielgrzymki osób z Czech, które wykupują masowo te preparaty. W 2011 r. apteka, która w południowej Polsce pobiła rekord, sprzedała 90 tys. opakowań z pseudoefedryną. Z tym trzeba bezwzględnie skończyć. Musi to być lek wypisywany na receptę lekarską. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mogę tylko dzisiaj przyklasnąć drugiemu ze sprawozdawców panu posłowi Rajmundowi Millerowi i kontynuując niejako jego wypowiedź zapytać: Panie ministrze, co takiego stoi tu na przeszkodzie, skoro wiemy o tym - państwo to wiecie, my to wiemy - od miesięcy? Nie jest to chyba specjalnie skomplikowana sprawa zmienić czy ustawę, czy rozporządzenie, czy listę leków, którą przecież mamy korygowaną co trzy miesiące. Panie ministrze, namawiam pana do tego, aby to po prostu wykonać, bo jakie są skutki, widzimy. Wydaje się, że to sprawa prosta, banalna. Proszę wybaczyć, nie chcę tu być w żaden sposób złośliwy, ale to pokazuje pewną bezradność władzy, nie można tego inaczej określić. Jeżeli spraw prostych nie można załatwić, to co dopiero ze sprawami skomplikowanymi. A druga kwestia, o którą niejako tradycyjnie pytam, także przy okazji tego sprawozdania, i właściwie tradycyjnie brakuje mi informacji na ten temat, to jest kwestia monitorowania używania narkotyków przez kierowców i związanych z tym danych, twardych danych. Mamy długie weekendy, a po nich w ˝Wiadomościach˝ wieczorem słyszymy, że policja, która kontrolowała masowo kierowców, złapała, powiedzmy, 200, 300, 500 takich, którzy prowadzili samochody po spożyciu alkoholu (Dzwonek), a nie ma żadnych danych statystycznych na temat narkotyków. Tak więc wniosek jest taki: albo szwankuje sprawozdawczość, albo te badania rutynowe nie są wykonywane. Państwo zawsze mówicie mi, że one są wykonywane, ale w żaden sposób nie mogę być do tego przekonany, skoro zawsze brakuje tego typu informacji. Bardzo bym prosił, abyśmy w tej sprawie się czegoś dowiedzieli, tym bardziej że ten problem naprawdę narasta, a najczęściej jest to kwestia połączenia alkoholu i narkotyków. Przepraszam, panie marszałku, i dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Brygida Kolenda-Łabuś
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Sprawy poruszane przed chwilą przez moich poprzedników dotyczyły takich działań ministerstwa, które są bezkosztowe, ja będę pytać o kosztowe rzeczy. Chciałabym wiedzieć, czy ministerstwo dysponuje informacją o ilości funkcjonujących aktualnie, w 2014 r., może w 2013 r., placówek leczenia osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych w systemie zamkniętym oraz ile jest hosteli i mieszkań readaptacyjnych. Z tym związane są kolejne pytania: Czy zauważalna jest tendencja do wzrostu liczby tych placówek, jakie są zidentyfikowane potrzeby, jeśli chodzi o ich funkcjonowanie, i czy poziom zaspokojenia tych potrzeb jest równomierny we wszystkich województwach w naszym kraju? Dziękuję.
Mówca: Maria Nowak
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Bardzo krótkie pytanie. Ponieważ uczestniczę równocześnie w posiedzeniu komisji, więc zadam tylko krótkie pytanie. Czy w prawie polskim dopuszczalne jest promowanie narkotyków i czy w ogóle marihuana uważana jest dalej za narkotyk? Dlaczego o to pytam? Coraz więcej widzę na ulicach koszulek promujących marihuanę, a już chyba zupełnie niemoralne jest noszenie w klapie przez parlamentarzystów w klapie znaczków z marihuaną. To jest dla mnie promocja tego narkotyku. Dlatego mam pytanie: Czy to jest karalne, bo że to nie jest moralne, to dla mnie jest oczywiste? Chodzi o to, czy to jest karalne i jaki jest stosunek ministerstwa do tego faktu, który stwierdzamy prawie codziennie, gdy jesteśmy na sali obrad. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pytaniami chciałbym nawiązać do kwestii odmówienia przez prokuraturę udziału w realizacji jednego z segmentów ˝Krajowego programu przeciwdziałania narkomanii˝. Moje pytanie jest następujące: Jak rząd zareagował na tę odmowę, czy pozostał bierny, czyli nie podjął żadnych działań, czy wprost przeciwnie - zareagował, próbował prokuraturę skłonić do tego, by jednak wzięła udział w tym obywatelskim i narodowym przedsięwzięciu? A jeśli takie działania podjął, to jakie? I wreszcie ostatnie pytanie, bardziej do premiera skierowane niż do pana ministra, ale pan jest tutaj przedstawicielem rządu: Czy ten fakt nie jest swoistym i cząstkowym dowodem na autonomizowanie się prokuratury względem naszej państwowej wspólnoty? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W zasadzie moje pytanie wyczerpał pan poseł Latos, ponieważ ja też chciałbym się dowiedzieć, czy jest jakaś statystyka wypadków spowodowanych przez kierowców prowadzących pojazd pod wpływem narkotyków, bo o tych, którzy prowadzą pojazd pod wpływem alkoholu, wszyscy wiemy. To pytanie zadaję dlatego, nie jest jeszcze jedna kwestia, czy jest to możliwe do wykrycia, tak jak przy użyciu alkomatu można wykryć wpływ alkoholu. Natomiast o co mi chodzi? Chodzi o to, że w wypadku alkoholu, w szczególności po tych drastycznych wypadkach w tym roku, jest bardzo mocne napiętnowanie społeczne, a myślę, że jednym z elementów profilaktyki jest właśnie napiętnowanie społeczne. O narkotykach absolutnie nic się nie mówi. Ubolewamy, często wylewamy krokodyle łzy, że jest tyle a tyle - zastraszająca statystyka - młodzieży, która bierze narkotyki, zażywa narkotyki, ale nie mówi się o tym zniszczeniu czy o tych szkodliwych aspektach dotyczących osób będących pod wpływem narkotyków. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! ˝Krajowy program przeciwdziałania narkomanii˝ zakładał cel główny: ograniczenie używania substancji psychoaktywnych i związanych z tym problemów społecznych i zdrowotnych. Zatem spójrzmy na ich realizację i pewne dane, które, niestety, nie są pocieszające. Oto protokół NIK z 2013 r.: Krajowe programy przeciwdziałania narkomanii w przypadku szkół są zbyt ogólnikowe i sformułowane w sposób, który nie pozwala na ocenę stopnia ich wykonywania i skuteczności. Szkoły nie wykorzystują skutecznych i sprawdzonych programów profilaktycznych. Dyrektorzy często nie mają o nich wiedzy. I dalej: Tylko ok. 15% osób uzależnionych objętych jest formą leczenia substytucyjnego, programem metadonowym. W roku 2013 resort zdrowia opublikował informację o realizacji tego programu i też, niestety, konstatacją jest to, że realizacja jest niewystarczająca. Należy zintensyfikować działania adresowane do szkół, do dzieci i młodzieży zagrożonych uzależnieniem i demoralizacją. W maju 2013 r. Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii zaprezentowało doroczny raport narkotykowy opisujący rynek substancji zakazanych w Europie. Okazuje się, że 17,1% Polaków miało kontakt z marihuaną w ciągu ostatniego roku. To, niestety, drugi wynik w Europie. Nadal przepis art. 62a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii: nieznaczne ilości substancji zakazanych na własny użytek, jest różnie interpretowany w różnych regionach kraju przez organy ścigania i wymiar sprawiedliwości. Ciągle nie wiemy, co to znaczy ˝nieznaczna ilość substancji zakazanych˝ zapisana w nowelizacji. (Dzwonek) Sąd Apelacyjny w Krakowie mówi na przykład, że to musi być kilkadziesiąt tysięcy działek. Znowelizowany art. 72 ustawy, który mówi o zawieszeniu postępowania do czasu zakończenia leczenia, nadal jest różnie interpretowany i stosowany w różnych regionach kraju. Nadal nie ma sukcesu w zwalczaniu narkobiznesu i dilerów, w tym dilerów w polskich szkołach. Nadal istnieje, niestety, rynek dopalaczy. Nadal można w dowolnych ilościach - o tym mówił pan poseł Miller - nabyć w aptekach pseudoefedrynę. Nadal nie wiemy, bo nie ma kontroli i normalnych, konkretnych standardów karania kierowców, ilu kierowców jeździ po spożyciu lub pod wpływem narkotyków. Można przytaczać jeszcze wiele innych danych. Panie ministrze, czy wreszcie za rok, przy kolejnej informacji, będziemy mieli lepsze i bardzo konkretne efekty? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Z inicjatywy premiera rządu Rzeczypospolitej Polskiej w 2010 r., a także poprzez przyjęcie stosownych regulacji prawnych podjęto walkę z tzw. dopalaczami. Wówczas wyszło na ulice 3 tys. policjantów, weszli do tysiąca sklepów, ale od tamtego czasu minęło kilka lat i sprawa ucichła, a sklepy z dopalaczami powstają jak grzyby po deszczu. W moim między innymi okręgu, w Gnieźnie, w Koninie i w innych miejscowościach, łączą się młodzi ludzie z Twojego Ruchu, z SLD, z Platformy Obywatelskiej, żeby protestować przeciwko właśnie tym sklepom, które prowadzą handel podejrzanymi substancjami, podejrzanymi jako dopalacze. Władze samorządowe często mówią, że w tej sprawie nie mają instrumentów do oddziaływania, poza oczywiście inspekcją sanitarną i policją. Czy, jeżeli chodzi o tę sprawę, rząd monitoruje poprzez swoje służby problem powracających do sklepów dopalaczy? Jaki to jest dzisiaj problem w skali całego kraju i czy te instrumenty prawne, które dzisiaj są, są wystarczające do walki z dopalaczami, czy ewentualnie rząd pracuje nad zmianą ustawy, aby skuteczniej zwalczać dopalacze w polskich sklepach, w obrocie szczególnie niebezpiecznym dla dzieci i młodzieży? Dziękuję. (Oklaski)