Mówca: Jacek Kurzępa
Data: 2018-06-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Koleżanki i Koledzy Posłowie! Słuchacze! Wracam w dzisiejszej rozmowie do tego, nad czym wczoraj z wami reflektowałem, a mianowicie starałem się dokonać reinterpretacji jako osoba świecka płomiennego i głębokiego duchowo kazania bp. Grzegorza Rysia wygłoszonego w dniu 3 czerwca br. w Świątyni Opatrzności Bożej w czasie mszy świętej dziękczynnej za dar odzyskania przez Polskę niepodległości przed stu laty. Ksiądz biskup odnosił się w swojej myśli do dwóch aspektów doświadczania niepodległości, rozumianej także jako doświadczanej wolności w perspektywie indywidualnej, o czym rozmawialiśmy wczoraj, oraz tej będącej doświadczaniem wspólnotowym nas jako narodu, członków tej samej wspólnoty, wiary, kultury, tradycji, tych samych wartości, znaków w sferze symbolicznej i faktycznej. Kaznodzieja podkreślił, że - cytuję - miarą świętowania wyzwolenia jest nie tylko własne doświadczenie wolności, ale także umiejętność podzielenia się tym darem z innymi, co podkreślił. Dodał, że otwierać przed innymi doświadczenie wolności, zgoła nie takie to oczywiste i proste. Okazuje się, że to również trudno nam przychodzi: tak jak boimy się własnej wolności, tak samo boimy się wolności drugich. Czy można im zaufać, skoro mogą wszystko? Albo czy można im zaufać, by mogli wszystko? Pytał arcybiskup. Jeśli zatem chwilę przystanę nad tym pytaniem, to skieruję je w sprzężeniu zwrotnym w takim oto układzie: Jak inni mają się z moją wolnością? I jak ja mam się z doświadczaniem, przeżywaniem, konsumowaniem wolności przez innych? Czy aby nie jest to stan nieuprawnionej, aczkolwiek najbardziej oczywistej relatywności? Wszak moje poczucie wolności pozwala mi na więcej niźli innym, wszak to ona, moja wolność, upoważnia mnie do zasłaniania nią każdej innej. Bywa tak? A zdaje się, że zarówno twoja, jak i moja wolność dla nas samych ma tę samą cechę: bezdyskusyjność. Jak zatem w tej perspektywie znaleźć wspólne przestrzenie wolności? Dobrotliwy, acz wymagający kaznodzieja mówił: Wolność można świętować z ludźmi, którzy pragną jej równie mocno dla drugich, jak dla siebie. Tak się pojawia słowo, które stworzyło naszą wolność, słowo ˝solidarność˝ - podkreślił. I dodał: Solidarność jest możliwa jedynie z ludźmi sumienia. Tutaj wracamy do wczorajszej refleksji związanej z osobistym doświadczaniem i przeżywaniem wolności. Chodzi o to, żeby w swoim egoistycznym jej zawłaszczaniu nie odbierać innym prawa do jej doświadczania, jednocześnie dbając o jej jakość. Zdaje się, że warto tu również przywołać, jaka ta wolność jest. Czy jest frymarczona, zblazowana, zmanipulowana, będąca zaledwie lustrzanym odbiciem prawdziwej wolności, czy szlachetna, czysta i otwierająca? Wchodzimy w ten sposób w powiązanie wolności z odpowiedzialnością. Wydaje się, że im więcej wolności, tym więcej odpowiedzialności, zarówno za samego siebie, jak i za świat, który mnie otacza. Ten czas niedzielnego świętowania dziękczynienia za odzyskaną niepodległość jest także dobrym czasem ku temu, żeby dziękując bp. Rysiowi za słowo, samemu zatopić się w poszukiwaniu odpowiedzi o jej sens, jakość i znaczenie dla każdego z nas osobno i dla wspólnoty narodu. Bp. Grzegorzu, dziękuję za drogowskazy. Dodam, że historia toczy się tu i teraz, nasze życie jest jej wypełnieniem. Historia naszej wspólnoty to także wkład mojej osobistej biografii. Zważajmy tedy, jakie ślady po sobie zostawiamy, jak przeżywamy swoją (Dzwonek), naszą wolność i jak jej doświadczamy. (Oklaski)