Mówca: Beata Małecka-Libera
Data: 2012-01-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Premierze! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu klubu Platforma Obywatelska przedstawić nasze stanowisko w sprawie złożonego wniosku o wyrażenie wotum nieufności w stosunku do naszego ministra - ministra zdrowia Bartosza Arłukowicza, druk nr 100. Trudno inaczej powiedzieć niż tak, że jest to typowy wniosek polityczny. Wniosek o wyrażenie wotum nieufności w stosunku do ministra zdrowia został złożony 3 stycznia, a tak naprawdę meritum sprawy odnosi się do wdrożenia ustawy refundacyjnej. Ustawa obowiązuje od dnia 1 stycznia, tak więc naprawdę ocenialiście państwo tylko 1 dzień funkcjonowania tejże ustawy. O cóż więc tak naprawdę chodziło? (Głos z sali: Dziękujemy za te...) A więc jak zwykle opozycja postanowiła wykorzystać moment, wykorzystać sytuację, wykorzystać pacjentów i uderzyć. Nieważne, czy znalazła rozsądny cel, czy też nie. Wrzawa medialna, burza polityczna to jest to, co najczęściej przyświeca opozycji, a nie rozwiązania konstruktywne, nie argumenty merytoryczne. Zresztą dzisiaj na tej sali, bo siedzimy tutaj już kilka godzin, też mieliśmy okazję zobaczyć właśnie takie pokazy typowo medialne: a to z jednej strony, a to z drugiej. (Głos z sali: Ze środka najwięcej.) Ze środka właśnie najmniej i myślę, że całe szczęście. Kilka słów na temat samego wniosku, bo też wydaje mi się bardzo istotny fakt, że całe uzasadnienie tego wniosku to pół strony, dlatego że tak naprawdę nie znalazły się argumenty merytoryczne. (Poseł Andrzej Dera: Wasze były krótsze, i to wszystkie takie same.) Panie pośle, rozmawiał pan na ten temat już dzisiaj. Słuchałam pana wypowiedzi. Niewątpliwie wniosek typowo polityczny. Nie chęć pomocy, nie chęć rozwiązania problemu, ale, tak jak powiedziałam, typowa gra polityczna. Przecież taki wniosek o odwołanie ministra zdrowia w takim momencie, kiedy wdrażana jest nowa ustawa, nie może pomóc ani ustawie, ani pacjentom. Nie ma też żadnych konstruktywnych rozwiązań. Właściwie po tylu latach pracy w Komisji Zdrowia mogłabym ja i mogłyby osoby, które pracują w tej komisji, oczekiwać jakiegoś merytorycznego wsparcia. W takiej trudnej sytuacji, kiedy trudna ustawa wchodzi w życie, kiedy rodzą się emocje i niepokój, kiedy należy wyciszać te emocje, to państwo właśnie eskalujecie, podgrzewacie sytuację, a w efekcie tego składacie wniosek o wyrażenie wotum nieufności. Mam wrażenie, iż przyświeca wam przede wszystkim taka myśl, że im gorzej, tym lepiej i tym lepsze wasze interesy polityczne. To rzeczywiście dość ciekawa i oryginalna konstrukcja, aby po jednym dniu funkcjonowania ustawy wyeliminować ministra, a więc tak naprawdę pozostawić wszystkie strony w sporze, w takiej sytuacji, w jakiej się znajdują, i zapomnieć o tym, że jest minister, który ma doprowadzić do końca wdrożenie ustawy i doprowadzić do końca również to zamieszanie, które, fakt, z tego wynikło. Co jest głównym zarzutem w złożonym wniosku o wyrażenie wotum nieufności? Otóż nowa ustawa refundacyjna. W tym miejscu przede wszystkim będę zwracała się do pacjentów i po raz kolejny będziemy cierpliwie wyjaśniać, jakie są zasady i dlaczego ta ustawa była tak ważna. Ustawa refundacyjna, która wymagała zmian, była rozważana także przez poprzednie ekipy rządowe, tylko że nikt do końca tejże ustawy nie wdrożył. Najważniejszą, najpotrzebniejszą treścią całej tej ustawy jest konieczność wprowadzania nowych leków na listę refundacyjną, ale także tańszych leków. Dlatego też w trakcie prac nad ustawą o refundacji brali udział nie tylko przedstawiciele Ministerstwa Zdrowia, ale także eksperci. Chodziło o to, ażeby tak wynegocjować ceny, aby zapewnić pacjentom jak najlepsze, jak najnowocześniejsze leki, a równocześnie obniżyć ich cenę. To głęboka, bardzo ważna, duża, systemowa zmiana. Wiadomo, że przy tego typu zmianach, przy tego typu ustawach zawsze jest gra różnych interesów. Dotyka to środowiska lekarzy, farmaceutów, aptekarzy, ale także olbrzymich koncernów farmaceutycznych, hurtowni, aptek, a przede wszystkim pacjentów. I cóż się dzieje? Zamiast uspokoić ich emocje, są one podgrzewane. Pacjenci w grudniu rzeczywiście ustawiają się w kolejkach, bo są zdezorientowani, nie wiedzą, co mają robić. Kupują leki. A co państwo robicie? Dalej zastraszacie, mało tego, już na początku stycznia składacie wniosek o wotum nieufności. (Głos z sali: Dajcie mu kwiaty.) Jak trzeba będzie, damy. Szkoda, że dochodziło do takich sytuacji. Szkoda, że poprzez państwa działanie, poprzez podgrzewanie tej sytuacji pacjenci czuli się zdezorientowani. Minister objął urząd i zaczął przede wszystkim od kontynuacji polityki, która była poprzednio. Rzeczywiście był to gorący okres, ale jako priorytet wyznaczył sobie uspokojenie nastrojów i rozwiązanie problemu, który narastał. Działał bardzo konstruktywnie i szybko w trakcie różnych spotkań, także tutaj z tej trybuny przeprosił pacjentów i starał się za wszelką cenę te nastroje uspokoić. Czego w związku z tym można było jeszcze oczekiwać? Trudno zarzucić ministrowi bezczynność przez ten jeden miesiąc, w którym przyszło mu pracować. Zainicjował spotkania ze środowiskami lekarzy i aptekarzy. Monitorował cały czas ustawę. Pozostawał w ścisłym i stałym kontakcie z rzecznikiem praw pacjenta i z szefem Narodowego Funduszu Zdrowia. Dlaczego to robił? Gdyż działał w interesie pacjenta. Równocześnie trwały spotkania środowisk, które negocjowały z producentami na temat ostatecznego kształtu listy leków refundowanych. W wyniku tego na listę trafiło jeszcze jedenaście dodatkowych leków, a wy cały czas zarzucaliście mu bezczynność. Właśnie w trakcie tej pracy i podjętych działań został zgłoszony wniosek o wotum nieufności - w najgorszym, najbardziej gorącym momencie. Mimo to pan minister dalej konsekwentnie działał. Rozpoczął również poprawianie ustawy w drodze negocjacji. W trybie pilnym zrealizował porozumienie, przekazał je do rządu, a następnie w postaci zmian ustawowych zostało to przekazane do parlamentu. Nowela została w trybie pilnym przepracowana zarówno przez Sejm, jak i przez Senat, podpisana przez pana prezydenta. Sytuacja została opanowana i wyciszona. Mam nadzieję, że wniosek ten jest dowodem na to, iż zupełnie niepotrzebnie po raz kolejny podgrzewamy jeszcze raz te same nastroje. Na zakończenie swojego wystąpienia chciałabym przytoczyć państwu cytat. Jest to wypowiedź waszego partyjnego kolegi, który tydzień temu na posiedzeniu w Senacie tak oto komplementował cały przebieg postępowania pana ministra zdrowia w ciągu ostatniego miesiąca: ˝Opozycja, koalicja rządząca, wszyscy życzą panu dużo sukcesów, bo pańskie sukcesy w poważny sposób odbijają się na polskim społeczeństwie, i to na tej biedniejszej, bardziej schorowanej, starszej części tego społeczeństwa. Dlatego życzymy panu tego szczerze i autentycznie. (...) Chcę powiedzieć, że naprawdę będziemy obserwować sytuację z życzliwą uwagą i jeśli będzie pan potrzebował jakiegokolwiek wsparcia, to może pan (Dzwonek) na nie liczyć˝. To są właśnie słowa waszego kolegi pana senatora Pęka. (Oklaski) W związku z tym mam pytanie: Czy odpowiada prawdzie wasz wniosek, który został złożony, czy prawdą jest to, co mówi wasz senator, komplementując pana ministra zdrowia? Mam wrażenie, że wniosek został złożony nie po to, żeby poprawić cokolwiek, ale żeby was lansować, żeby po raz kolejny media przez dwie godziny mogły opowiadać o tego typu historiach, o jakich wy tu opowiadaliście. W związku z powyższym uważamy, że wniosek jest czysto polityczny, nie ma absolutnie żadnego odzwierciedlenia w faktach, jest bezzasadny. Klub będzie wnioskował o jego odrzucenie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)