PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jarosław Katulski
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Chciałbym zadać pytanie, patrząc niejako z drugiej strony na propozycję nowelizacji tejże ustawy: Czy pan minister nie obawia się, że takie umożliwienie szerszego niż dotychczas funkcjonowania, szczególnie pediatrom, ale również internistom w podstawowej opiece zdrowotnej, może spowodować odpływanie tychże lekarzy ze szpitali, szczególnie ze szpitali powiatowych, w których już dzisiaj notuje się bardzo duży brak, szczególnie pediatrów. Czy nie spowoduje to takiej sytuacji, że jeśli dzisiaj pediatra ze szpitala powiatowego rzeczywiście czasami podpisuje umowę z POZ i po swojej normalnej pracy w szpitalu jedzie tam i przyjmuje 2-3 godziny, jeśli nie ma tam specjalisty leczenia chorób dzieci, a my to umożliwimy, to w ten sposób okaże się, że stworzymy taką oto zachętę, że praktycznie szpital powiatowy, szczególnie w tych mniejszych miejscowościach, będzie miał olbrzymi problem, żeby w ogóle znaleźć i zatrudnić pediatrę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Niewątpliwie nad tą ustawą będziemy pracowali w komisji, natomiast żeby mieć pełny obraz sytuacji, chciałbym zapytać o następujące szczegóły bezpośrednio związane z liczbą lekarzy, którzy, będąc pediatrami, teoretycznie będą mogli przejść do podstawowej opieki zdrowotnej. Chciałbym również wiedzieć - ci lekarze, jak rozumiem, gdzieś w tej chwili pracowali, mieli kontrakty - czy tam, gdzie w specjalistyce są niedofinansowania, w przypadku NFZ nie jest to metoda ratowania miejsc pracy czy przesunięcia tych osób na inny front, to znaczy do innego miejsca gdzieś, gdzie oczywiście będą niewątpliwie przydatni, ale czy nie jest to sposób rozwiązania problemów, który będzie się wiązał z jednej strony z zapewnieniem tym osobom kontraktów, z drugiej zaś strony jaką mamy liczbę lekarzy, którzy, będąc specjalistami, będą mogli przejść do tej opieki. Produkujemy rocznie..., to znaczy ilu jest absolwentów tych specjalności, którzy będą mogli w ten sposób znaleźć pracę. (Dzwonek) To są bardzo ważne pytania, dlatego że nie możemy sobie pozwolić na taką sytuację, że to jest ustawa ratunkowa. My musimy mieć pewność, że to jest kompleksowe, dobrze przemyślane rozwiązanie, panie ministrze. Dziękuję,
Mówca: Marek Balt
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam pytanie i proszę o odpowiedź na piśmie na to pytanie, bo chciałbym dokładnie wiedzieć, ile jest osób, pacjentów, którzy przepisują się od lekarza rodzinnego raz, dwa razy, trzy razy, cztery razy i więcej w ciągu jednego roku. W mojej ocenie cały czas wydawało mi się, że to nie jest taka duża ilość, ale też docierają do mnie głosy, że w pewnych grupach wiekowych to może być dużo osób. Chcielibyśmy jako Sojusz Lewicy Demokratycznej w tej sprawie mieć pełne dane. Poprosiłbym o takie dane na piśmie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Rozmawiamy o podstawowej opiece zdrowotnej, natomiast w poczcie mamy bardzo dużo maili odnoszących się do zmian, które dotyczą podpisania kontraktów na 2014 r. przygotowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Federacja Związków Pracodawców Ochrony Zdrowia Porozumienie Zielonogórskie przekazała do centrali swoje uwagi. Jedną z kilku uwag jest informacja o tym, że to zarządzenie prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia jest złamaniem porozumienia z 2010 r., kiedy to po wielogodzinnych negocjacjach między Porozumieniem Zielonogórskim i ministrem zdrowia, pod patronatem pana premiera Donalda Tuska, jednym z punktów tego wynegocjowanego porozumienia było doprecyzowanie i sformułowanie definicji porady udzielanej w podstawowej opiece zdrowotnej. W projekcie zarządzenia prezesa NFZ usunięto, zdaniem Porozumienia Zielonogórskiego, te ważne przepisy. Chciałbym zapytać, czy ma pan minister informacje, czy toczą się normalne rozmowy prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia ze stroną społeczną w sprawie warunków kontraktowania na rok 2014. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Podstawowe pytanie: Dlaczego wracamy do tych wcześniejszych praktyk i w tej chwili właśnie zaświadczenia będą składane już nie u lekarza? Co to usprawni, jeżeli chodzi o pacjenta? Czy to będzie lepsze rozwiązanie? Bo jeżeli coś zmieniamy, to powinno to być lepsze dla pacjenta przede wszystkim. Kolejna sprawa to właśnie kwestia internistów i pediatrów. Czy nie obawia się pan, że możliwość przejścia do podstawowej opieki zdrowotnej sprawi, że będzie problem z lekarzami w szpitalach, szczególnie powiatowych? Także specyfika pracy jest inna. Czy tutaj będą jakieś programy szkoleniowe? Jak pan to widzi? Jak to będzie rozwiązane? Czy tylko ustawowo dacie państwo możliwość, a na pacjentach będzie wszystko, że tak powiem, testowane?
Mówca: Piotr Polak
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Moje pytanie, panie ministrze, będzie dotyczyło lekarzy pediatrów, ale nie w tym wymiarze, o którym mówi dzisiejszy projekt ustawy. Chodzi mi mianowicie, panie ministrze, o fakt, iż od bodajże 1992 r., chyba przez około 20 lat, niestety ze szkodą dla dzieci, ze szkół zniknęły gabinety lekarskie, w których przyjmowali właśnie pediatrzy, odbywały się szczepienia i miała miejsce pełna profilaktyka lekarska w stosunku do dzieci. W efekcie tego pojawiają się informacje - może nie są to częste przypadki, ale są - że dzieci chorują na gruźlicę, czy ostatnio chociażby na różyczkę. Ja wiem, że pan minister jest lekarzem pediatrą i pewnie ze szczególnym względem traktuje tę grupę lekarską. Czy pan minister widzi potrzebę powrotu do szkół właśnie lekarzy pediatrów z pełną profilaktyką, ze szczepieniami, poprzez otworzenie gabinetów lekarskich? Czy w tym względzie trwają jakieś prace czy przymiarki w Ministerstwie Zdrowia, żeby przywrócić kontraktowanie świadczeń w tym wymiarze właśnie dla lekarzy pediatrów, żeby przyjmowali dzieci w gabinetach lekarskich w polskich szkołach, tak aby nie było takich przypadków, o których mówiłem, że pojawiają się zachorowania na gruźlicę czy różyczkę. Dziękuję.
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Naprawdę krótko, panie marszałku. Panie ministrze, oczywiście nie będę wchodził w polemikę, bo nie o to chodzi. Myślę, że wbrew pozorom w pewnych sprawach jednak się rozumiemy. Natomiast chodzi mi o coś zupełnie innego. Panie ministrze, skoro widzi pan pewne niedoskonałości funkcjonowania POZ i lekarza rodzinnego, w związku z tym nie odpowiedział pan na pytanie, kiedy i czy będzie nowelizacja ustawy, bo to jest kluczowe. Na pewno to musi być podstawa systemu i na pewno pewne rzeczy trzeba tam zmienić, również pomóc lekarzom rodzinnym, tylko kiedy i czy, gdyby pan mógł powiedzieć. Dziękuję.
Mówca: Zdrowia Bartosz Arłukowicz
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

W połowie przyszłego roku chcemy zaproponować systemowe zmiany w podstawowej opiece zdrowotnej. W tej chwili w resorcie, po pierwsze, pracuje zespół złożony z ekspertów, po drugie, w pracach tego zespołu pracują także lekarze rodzinni, w tym też posłowie lekarze rodzinni. Bardzo, panie przewodniczący, zapraszam, tam wszystkiego pan się dowie. (Poseł Tomasz Latos: To proszę mnie zaprosić.) Już pana serdecznie zapraszam do tego zespołu. Proszę wziąć udział w pracach prowadzonych w resorcie. Dużo łatwiej rozmawia się przy roboczym, eksperckim stole niż w debacie politycznej o tak trudnym sektorze, jakim jest, po pierwsze, zdrowie, a po drugie, na pewno trudny system, jakim jest system lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Wszyscy lekarze na tej sali wiedzą, ale też pacjenci, że droga między POZ, czyli podstawową opieką zdrowotną, lekarzem rodzinnym a lekarzem specjalistą często jest długa, kręta i trudna. Nasze prace zmierzają do tego, żeby pacjent mógł szybciej i efektywniej skorzystać z porady specjalisty, ale też żeby ten specjalista po zdiagnozowaniu, wskazaniu drogi terapeutycznej tego pacjenta z powrotem przekierował do lekarza rodzinnego czy lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Taki jest kierunek, taka jest intencja naszych prac. Oczywiście to jest bardzo trudne, bo spotyka się z wieloma różnymi opiniami środowiska lekarzy rodzinnych, także specjalistów, którzy prowadzą AOS-y. Padał także z tej mównicy zarzut, z którym głęboko się nie zgadzam, bo wychodząc na mównicę bardzo łatwo jest powiedzieć: Panie ministrze, kiedy nastąpią wielkie zmiany systemowe? Zmiany systemowe. Uważam, że w tym sektorze, sektorze ochrony zdrowia, właśnie takie zmiany są potrzebne, spokojne zmiany zmieniające poszczególne systemy: POZ, AOS, szpital. Rewolucja zdrowiu nie służy. Nie chcemy gwałtownie przeprowadzać wielkich, głębokich zmian, jednego dnia, natomiast planujemy zmiany w takich zakresach, jak: refundacja, POZ, specjalistyka, szpital, żeby pacjent, który przecież nie ma najłatwiejszej drogi w tym systemie, jak najmniej odczuwał w sensie organizacyjnym zmiany, które proponujemy, zaś żeby poprawiała się jakość opieki nad pacjentem. W związku z tym rozumiem stwierdzenia: wielkie zmiany systemowe, wielkie kierunki, natomiast trochę więcej pozytywizmu, takiej codziennej pracy. Tak że, panie pośle, zapraszam. (Oklaski)
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Trudno nie zgodzić się z moimi przedmówcami. Faktycznie, skoro mamy dużą nowelizację, gdzie zmieniliśmy tak naprawdę model postępowania, zapewniliśmy większy udział przed sądem, prokurator ma ograniczoną możliwość dowodową, budzi to wątpliwości co do tego, czy ten projekt jest aktualny. (Poseł Andrzej Dera: Jak to - ma ograniczoną możliwość?) Dzisiaj mamy też kontradyktoryjność, panie pośle. Natomiast jest jeszcze jeden problem. Ten projekt jest tożsamy z projektem, który złożył klub Ruch Palikota ponad rok temu, mówił tu o nim Andrzej Rozenek, z druku nr 531, mam również na myśli nowelizację z druku nr 552. Tak że to już było w polskim Sejmie, projekty leżą w komisji. I tu jest pytanie: Czy z tym projektem nie będzie tak samo? To jest wyraz pewnej obawy. Wtedy posłowie byli przeciw odrzuceniu w pierwszym czytaniu, bo był taki wniosek i Polskie Stronnictwo Ludowe głosowało za nieodrzucaniem, ale później w komisji gdzieś to się rozmyło. I teraz znowu jest pytanie, czy też nie robimy populistycznego ukłonu w stronę opinii publicznej, sygnalizując, że jednak chcemy to zmienić, ale później, gdy pójdzie to do komisji, tego nie zmienimy. Ja mam pewne obawy, m.in. właśnie o to, czy ten projekt jest aktualny, i tu ograniczę się tylko do tego. Oczywiście będziemy za dalszymi pracami w komisji, żeby spróbować wypracować właściwe regulacje, chociaż, jak mówię, przy obecnej zmianie modelu postępowania, przy zwiększonej kontradyktoryjności ten projekt może się okazać nie do końca trafiony, a już na pewno nie w tej formie. Dosyć lakonicznie pewne rzeczy są sformułowane i trudno mi się nie zgodzić z kolegą z Prawa i Sprawiedliwości, z uwagą o pewnego rodzaju obawach prokuratora, bo faktycznie dorzucamy mu jeszcze jeden ciężar. Ale na pewno ten problem trzeba rozwiązać. Kwestia tego, że w Polsce ta sprawa nie jest uregulowana, tego, czy faktycznie to powinno być w Kodeksie karnym, czy próba uzyskania odszkodowania nie powinna przypadkiem następować na podstawie Kodeksu cywilnego, to już jest rzecz wtórna. Dzisiaj mamy propozycję Polskiego Stronnictwa Ludowego, za tą propozycją będziemy oczywiście głosować, za dalszymi pracami w komisji. Ale jeszcze raz podkreślam i pytam wnioskodawców: Czy w momencie, kiedy przeprowadziliśmy przez Sejm bardzo dużą nowelizację, nie wydaje się wam, że ten projekt po prostu już jest nieaktualny, oczywiście w tej postaci, i czy jako wnioskodawcy będziecie w komisji próbowali zmienić ten projekt, aby go jakoś zaktualizować? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Zych
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Oczywiście jesteśmy za zmianą tego wszystkiego, co możliwe, tak żeby była to zmiana istotna. Natomiast, panie pośle, jeżeli przyjąć, że Polskie Stronnictwo Ludowe chce tutaj postępować populistycznie i że to jest pewnego rodzaju, jak zrozumiałem, nadużycie, to chciałbym powiedzieć, że można by to odwrócić i zapytać, jak to jest, że przy tej wielkiej nowelizacji Kodeksu postępowania karnego nikt nie dostrzegał problemu, który jest od wielu, wielu lat, od dziesiątków lat podnoszony. To jest pierwszy problem. I drugi - nigdy bym się nie wpisywał w nurt jakiejkolwiek... Ja swoich kolegów przestrzegam i wielokrotnie przestrzegałem, gdy proponowano projekty - panowie, najpierw porozmawiajmy, zastanówmy się, czy jest sens, czy nie ma sensu. Jeżeli chodzi o tę dużą nowelizację, to, proszę panów, nie ma sprzeczności, bo przecież prokurator, czy gromadzi pełny czy niepełny materiał, musi go ocenić, wyjść z aktem oskarżenia. Nie czepiamy się postępowania, mówimy tylko o ostatecznym werdykcie. Czy on będzie miał więcej czy mniej materiałów, to przecież gdy decyduje się na akt oskarżenia, powinien je mieć. Chodzi tylko o to. A więc absolutnie zgadzam się z wszystkimi, że to należy jeszcze raz bardzo dokładnie przeanalizować. Tak, to jest błąd. Panie pośle, to jest błąd - użycie dwóch niesprecyzowanych pojęć, nie ma żadnych wątpliwości. Uważam, że jeżeli podyskutujemy i z tego wszystkiego zrobimy coś pozytywnego, to przede wszystkim wypełnimy tę lukę. Wykazano, że na gruncie prawa cywilnego dzisiaj nie da rady. Jest wiele orzeczeń, w których odrzucano to, uznawano, że art. 417 absolutnie nie może stanowić podstawy, bo musi być najpierw decyzja. A więc chcę zapewnić w imieniu kolegów wnioskodawców - zresztą to nie jest projekt wymyślony przez nas, nas, mój klub, inspirowali naukowcy, którzy występowali - że przyjęliśmy to przede wszystkim w dobrej intencji. Co bowiem może na tym zyskać PSL? Po prostu dążymy do tego. Jeżeli będzie inna wola, to oczywiście przyjmiemy to z szacunkiem, ze zrozumieniem. Uważam jednak, że przyszedł czas, żeby tak było. Panie pośle, wydaje się, że prokuratura powinna czuć nad sobą pewną odpowiedzialność i być mobilizowana, jeżeli okazuje się, że można. Ile razy tu, w tej Izbie, przy różnych okazjach mieliśmy do czynienia z przedstawianiem różnych sytuacji nagannych. Powiem tylko tyle w odniesieniu do prokuratury: To nagle my mamy dbać o to, żeby prokurator, broń Boże, nie bał się? Właśnie ma się bać, w sensie pozytywnym - ma porządnie prowadzić postępowanie. A gdy już występuje, to powinno być tak, jak napisaliśmy - że nie można przyczepić się do danego aktu oskarżenia. To jest problem przede wszystkim tych, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji, którzy mogliby się odwoływać. Daj Boże, żeby nigdy nikt nie występował o takie odszkodowanie. Dziękuję.
Mówca: Andrzej Dera
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

...zagadnienie jest bardzo istotne, bardzo ważne, nasz klub opowiada się za tym, żeby skierować ten projekt do dalszych prac w polskim parlamencie, natomiast uważa, że będzie on wymagał bardzo poważnego przemyślenia, bardzo poważnej analizy i jednak bardzo poważnych zmian. Naprawdę trzeba się zastanowić, jak go tu umiejscowić, czy on ma dotyczyć istniejącego stanu prawnego, który już niedługo przestanie obowiązywać, czy ma dotyczyć tego stanu, który będzie obowiązywał już niedługo. Tak więc wymaga to dużo pracy, ale myślę, że potrzebnej i ważnej, bo rzeczywiście osoba, która w taki sposób zostaje oskarżona, musi mieć jakiś instrument, a taki instrument w tym projekcie, choć może nie do końca idealny, jest przewidziany, tylko trzeba nad nim popracować, żeby on był po prostu skuteczny, dobry. Dziękuję bardzo.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Moje pytanie dotyczy kwestii projektowanej instytucji odszkodowania oraz zadośćuczynienia od Skarbu Państwa za oczywiście niesłuszne oskarżenie. Bezspornie jest to inicjatywa słuszna oraz niezbędna dla domknięcia systemu odpowiedzialności państwa za działania jego organów wobec jednostki w sferze szeroko rozumianego prawa represyjnego. Niemniej wątpliwości wywołuje przesłanka oczywistości, której zaistnienie wedle projektu jest warunkiem dochodzenia roszczeń związanych z niesłusznym postawieniem w stan oskarżenia. Jawi się ona bowiem już przy pobieżnej analizie jako określenie pojemne i dosyć nieostre, mogące stwarzać rozbieżności interpretacyjne w konkretnych stanach faktycznych. Zwracam się przeto do projektodawców, a przede wszystkim do pracujących w komisji o wyjaśnienie zakresu znaczeniowego przesłanki oczywistości zawartej w proponowanej nowelizacji Kodeksu postępowania karnego oraz określenia z jednej strony przewidywanych finansowych skutków wejścia w życie omawianej instytucji oraz z drugiej strony realności dochodzenia roszczeń przyznawanych osobom uniewinnionym przez projektowane rozwiązanie. Bardzo dziękuję.
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W sposób oczywisty osoba niesłusznie oskarżona powinna liczyć na zadośćuczynienie ze strony państwa. Mam jednak pewną obawę, że sam fakt, iż te w sposób oczywisty niesłuszne oskarżenia będą skutkowały wypłatą odszkodowań, nie powstrzyma prokuratorów, aby takie akty oskarżenia formułować i popierać. W gruncie rzeczy ten prokurator musiałby też ponosić osobistą odpowiedzialność w wyniku tego rodzaju działań. Tego dotyczy właśnie pytanie, bo dzisiaj wiemy, że odpowiedzialność dyscyplinarna prokuratora za błędny akt oskarżenia czy w sposób oczywisty niesłuszny akt oskarżenia jest właściwie iluzją. Wobec powyższego trzeba byłoby się, panie marszałku, zastanowić, wprowadzając te skądinąd oczywiście słuszne przepisy, nad którymi będziemy, mam nadzieję, w komisji dalej procedować, nad takimi regulacjami w ustawie o prokuraturze, które spowodowałyby, że prokuratorzy 10 razy by się zastanowili, zanim sformułowaliby niesłuszny akt oskarżenia, by nie było patologii, które opisywał chociażby film ˝Układ zamknięty˝. Dziękuję.
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zawód prokuratora to zawód ogromnej odpowiedzialności. Wiele jest przypadków, mam wiele próśb o interwencję różnych ludzi pokrzywdzonych przez prokuraturę. Myślę, że każdy z siedzących w tym momencie w tej Izbie posłów ma do czynienia z osobami, które zgłaszają się z prośbą o interwencję. Panie Ministrze! Nie może być tak, jak dotychczas, bo w zasadzie nie ma żadnej odpowiedzialności za to, że właściciele dobrych firm są bezpodstawnie oskarżani, chodzi na przykład o kazus Kluski. Śledztwo trwa dwa lata, firmy bankrutują. Przecież to jest dramat, panie ministrze, dla budżetu, bo firma pada, pracownicy idą na bezrobocie. Mam pytanie do zacnego posła seniora: Czy nie można doprowadzić do tego - nie jestem posłem związanym z komisją sprawiedliwości - żeby była odpowiedzialność prokuratorów? Nie może być tak, że są tylko przywileje, że to jest dobry zawód, bardzo wielkiego, tak jak powiedziałem, zaufania społecznego, a nie ma w zasadzie żadnych kar. Spotykam się z tym, o czym mówię w tej chwili na tej sali, bardzo często. Są osoby, które były poszkodowane w różnych sprawach, chodzi chociażby o kradzieże, i te sprawy są umarzane. W zasadzie wielu prokuratorów tak załatwia te sprawy. Panie pośle, wpłyńmy w jakiś sposób na to, aby odpowiedzialność prokuratorów wreszcie była taka, jak oczekuje społeczeństwo. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie marszałku, mam pytanie: Czy w trakcie późniejszych prac w komisjach przewiduje pan doprecyzowanie pojęcia ˝w przypadku oczywistego braku podstaw oskarżenia˝? Z czym wiąże się słowo ˝oczywisty˝? Nie wiem, czy to znaczy, że coś jest bzdurne, czy że absolutnie nie powinno zaistnieć. Chodzi o to, jak to będzie w przyszłości interpretowane, żeby nie doszło, że tak powiem, do tego, że ktoś na przykład stwierdzi, że to jednak nie było takie oczywiste, jak mogłoby być oczywiste. Co pan marszałek przewiduje? Kolejne pytanie. Z debaty wynika, że prawdopodobnie jest podobny bądź tożsamy projekt Ruchu Palikota, który jest już w komisji. Czy pan marszałek coś na ten temat wie? Dlaczego projekt nie jest dalej procedowany? Czy nie warto wspólnie, że tak powiem, procedować nad tymi dwoma projektami w komisji?
Mówca: Andrzej Bętkowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nawiązując do poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego, pragnę odnieść się do brzmienia art. 1 ust. 1 omawianego projektu ustawy, w którym wprowadza się po art. 552 art. 552 1 , i zapytać: Czy wprowadzenie art. 552 1 w proponowanym brzmieniu nie spowoduje lawiny wniosków lub pozwów o zapłatę odszkodowania za poniesioną szkodę oraz zadośćuczynienie za doznaną krzywdę w sytuacji oskarżonego uniewinnionego prawomocnym wyrokiem w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji lub w postępowaniu przed sądem odwoławczym? Czy nie spowoduje to wzrostu pieniactwa procesowego przez łączenie niejako na siłę stanu faktycznego oskarżonego albo też przez wyolbrzymianie rozmiaru szkód poniesionych przez daną osobę w związku z przeprowadzonym przeciwko niej postępowaniem karnym? Czy sytuacja taka nie będzie negatywnie skutkowała na proces karny zarówno na płaszczyźnie wykrywania, jak i karania przestępstw? Wreszcie czy Skarb Państwa jest w stanie ponieść ewentualne koszty związane z wprowadzeniem w życie proponowanych zmian? Czy dokonano już przynajmniej wstępnej kalkulacji kosztów powyższych zmian legislacyjnych (gdyż należy domniemywać, że skoro kwoty wskazane w uzasadnieniu ww. projektu opiewają na przytoczone przez projektodawców sumy, a wynikają one z obecnego stanu prawnego w tej materii, art. 552 Kodeksu postępowania karnego, to w przypadku wprowadzenia proponowanych zmian w życie koszty mogą być wielokrotnie większe)? Czy Skarb Państwa jest na to przygotowany? Dziękuję.
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

1. Jeśli nawet małymi krokami chcemy w tej Izbie przywrócić poszanowanie prawa, poszanowanie godności osoby ludzkiej, to czy mając przykre doświadczenia z już zasądzonymi przez sądy odszkodowaniami, nie należałoby egzekwować tychże odszkodowań wprost od prokuratorów, którzy wielokrotnie zarówno wobec kruchych dowodów, jak i w przypadku braku oczywistych podstaw oskarżenia kierują do sądu akt oskarżenia na zasadzie ˝jakoś to będzie˝, ˝niech martwi się sąd˝? 2. Czy prokurator, jako nie zwykły, podrzędnej rangi urzędnik, nie posiada instrumentów do rozeznania się w sytuacji, w której osoba składająca zawiadomienie o przestępstwie z góry wie, że nie zostało ono popełnione, lub z organu ścigania czyni straszak na niewygodną dla siebie osobę? 3. Jeszcze jedno, bodaj najważniejsze uregulowanie, które stałoby się naturalnym hamulcem - aż prosi się o zmianę przepisu dotyczącego sankcji karnej za składanie fałszywych zeznań - bez warunkowego zawieszenia wykonania kary.