Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2016-10-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu klubu chciałem odnieść się do dokumentu zaprezentowanego przez pana ministra. Bardzo się cieszę, że po raz pierwszy widzę w Sejmie konstytucyjnego ministra, który przykłada taką wagę do niezwykle ważnego problemu. To rokuje, że rzeczywiście nie tylko będziemy mówić o rekomendacjach i o potrzebnych zmianach, ale sam pan minister osobiście będzie nadzorował te kwestie, bo w gruncie rzeczy na polskich drogach giną ludzie - giną pasażerowie, giną piesi, giną kierowcy. Ta ilość dramatów powoduje, że wszyscy powinniśmy się zastanowić nad tym, co zrobić, żeby tych tragedii było mniej, żeby koszty tych tragedii były mniejsze. Możemy sobie wyobrazić przecież taką sytuację, że na polskich drogach któregoś dnia nikt nie zginie. Można sobie to wyobrazić. To jest bardzo idealne założenie, ale może i do tego dojdziemy. Oby tak się stało. Raport o stanie bezpieczeństwa ruchu drogowego jest bardzo wymowny. W latach 2006-2015 w Polsce zginęło 42 tys. ludzi. W tamtym roku, w 2015 r., zginęło ok. 3 tys. ludzi. Straty spowodowane w 2014 r. na skutek tych właśnie zdarzeń drogowych wyniosły 48 mld zł, a więc jest się czym zajmować. Polska zajmuje końcowe miejsce pod względem liczby ofiar śmiertelnych w przeliczeniu na jednego mieszkańca Unii Europejskiej. Trzeba więc bardziej zharmonizować wszystkie działania wszystkich instytucji odpowiedzialnych za bezpieczeństwo w ruchu drogowym na poziomie kraju, województwa, powiatu i gminy. Tu mamy pewne rozproszenie. Musimy dopracować się rozwiązań bardziej efektywnych i jakościowo lepszych oraz prawnie lepszych, by właśnie w 2020 r. osiągnąć cel, o którym mówił pan poseł sprawozdawca. Zakładamy, że będzie te 2 tys. tragedii, oby było ich jak najmniej, ale jeśli jeszcze kilka lat temu 6 tys. osób ginęło na drogach, dziś mówimy o 3 tys., a w 2020 r. o 2 tys., to jest to dobry progres. Znacząco trzeba doskonalić infrastrukturę drogową, o tym wiemy, organizację ruchu drogowego, eliminować ryzyko pobytu na drodze samochodu, człowieka i mienia. Działania te muszą być po prostu skorelowane z doskonaleniem nadzoru nad ruchem drogowym, a także ratownictwem drogowym. Niestety ryzyko śmierci na polskich drogach jest wciąż duże, większe niż średnie w Unii Europejskiej. A zatem programowanie bezpieczeństwa musi bardziej precyzyjne, skorelowane i powinno wymusić większe zaangażowanie wszystkich aktorów wdrażania ˝Narodowego programu bezpieczeństwa ruchu drogowego˝ i programów realizacyjnych. Ścieżka realizacji programów realizacyjnych musi być mocniej nadzorowana pod kątem realizacji wytyczonych celów. O tych celach mówił pan minister, ale szereg tych celów po prostu nie jest realizowanych. Polska jest wśród krajów, gdzie następuje spadek liczby ofiar śmiertelnych, to dobrze, ale jeśli ginie w Polsce w 2015 r. 2938 osób, to źle, bo w Hiszpanii jest 1668 ofiar śmiertelnych, w Rumunii 1893, a w Szwecji 260. Niestety dynamika pozytywnych zmian jest właśnie zbyt średnia i nie dogonimy tych najlepszych krajów, jeśli ona będzie ciągle średnia, czyli tych dramatów nie będzie ubywać. W strukturze zabitych dominują piesi, w strukturze wypadków - zderzenia boczne, najwięcej jest wypadków z udziałem pieszych. Co smutne, najwięcej ofiar śmiertelnych na 100 wypadków jest na skutek np. najechania na drzewo. Najwięcej ofiar wypadków było wśród kierowców samochodów osobowych, i to w wieku od 20 do 24 lat, a sprawcami tych wypadków właśnie byli kierujący w wieku od 20 do 24 lat, czyli młodzi ludzie powodują wypadki. Kierujący powodujący wypadek nie umiał dostosować prędkości do warunków ruchu albo jechał zbyt szybko na danym odcinku drogi. Piesi ginęli najczęściej z powodu nieostrożnego wtargnięcia na jezdnię. Ludzie ginęli na drogach w większości, proszę państwa, w dzień, większość wypadków miała miejsce także w dzień i przy dobrych warunkach atmosferycznych oraz na prostych odcinkach drogi. Rekomendacje, o których mówił pan minister, są bardzo istotne. Ja też je powtórzę. Zwrócę uwagę np. na to, że mamy duży problem np. z przeoznakowaniem dróg. Na to zwracają nam uwagę wójtowie, na to zwracają uwagę piesi. Nieraz jak się jedzie drogą gminną czy powiatową, to po prostu ciężko jest zauważyć te znaki. To jest horror, pewien horror. Z tym trzeba coś zrobić. Trzeba oczywiście znaleźć środki finansowe na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Środki trzeba znaleźć, to się musi stać. Mamy świetny ˝Program likwidacji miejsc niebezpiecznych˝. Bardzo dobrze. Ten program jest przyjęty, cieszą się z tego gminy. Ale też, panie ministrze, ja się już zwróciłem z taką propozycją, żeby też widzieć gminy (Dzwonek), które nie są ujęte w tym programie, a chcą dać pieniądze na chodniki, żeby poza tym programem też były te pieniądze. Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Tak że opowiadam się jako poseł w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość za przyjęciem tego raportu, za przyjęciem tych rekomendacji i życzę szczęśliwej realizacji tych pomysłów. Dziękuję bardzo. (Oklaski)