Mówca: Rajmund Miller
Data: 2013-01-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Dziękuję za wniesione uwagi, ponieważ one pozwolą nam procedować dalej. Przypominam, że dzisiaj mamy kolejne posiedzenie komisji. Uważam, że te uwagi są bardzo cenne, niemniej chciałbym zaznaczyć, że głównym celem nowelizacji tej ustawy było spełnienie warunku wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Pani poseł Zalewska już wyszła - w jej wypowiedzi był zarzut, że nie określa się najniższej sumy. Trybunał Konstytucyjny w swoim wyroku odnosił się tylko do określenia maksymalnej sumy opłaty za pobyt w izbie wytrzeźwień. Chciałbym również państwu powiedzieć, że te 300 zł to jest kwota, która wynika z uśrednienia kosztów utrzymania izb wytrzeźwień w całym kraju - średnio te koszty sięgają od dwustu kilkudziesięciu do 350 zł. W związku z czym proponowana jest średnia. Stąd w tej ustawie mamy przewidziane sześć miesięcy - to jest czas dla samorządów na to, żeby mogły dokładnie określić koszty utrzymania i proponowane koszty dla osób przetrzymywanych. Co do wypowiedzi pana posła Chmielowskiego, chciałbym przypomnieć, że zatrzymanie czy przewiezienie do izby wytrzeźwień nie jest rodzajem sankcji, kary. Ustawa wyraźnie mówi o tym, że jest to również zabezpieczenie życia i zdrowia tych osób. Wyobraźcie sobie państwo teraz osobę nietrzeźwą, która pozostaje zimą na mrozie. Przewiezienie jej do takiego miejsca, w którym może wytrzeźwieć i przebywać w ludzkich warunkach, pod opieką lekarza i personelu, jest wręcz wskazane, to jest wręcz konieczne. Jeżeli chodzi o zarzuty, które wysunął któryś z panów posłów, dotyczące wyłapywania, przypomnę państwu, że ustawa bardzo wyraźnie określa w art. 40 ust. 1, jakie osoby podlegają przewiezieniu do izb wytrzeźwień: osoby w stanie nietrzeźwości, które swoim zachowaniem dają powód do zgorszenia w miejscu publicznym lub w zakładzie pracy, znajdują się w okolicznościach zagrażających ich życiu lub zdrowiu albo zagrażają życiu lub zdrowiu innych osób. Proszę państwa, jest to więc również dbałość o bezpieczeństwo publiczne. W związku z tym ustawa bardzo dokładnie daje delegację dla Policji, jakie mogą być powody, żeby te osoby przewieźć do takiego miejsca, jakim jest izba wytrzeźwień. W ustawie są również określone zasady badania tych osób. A więc w izbie wytrzeźwień przeprowadza się badanie na zawartość alkoholu i stwierdza się, czy daną osobę można określić jako nietrzeźwą, czy też nie. Mogą to być również, przypominam, osoby chore np. na cukrzycę czy osoby z chorobami psychicznymi, gdzie również objawy, generalnie, oceniane nie przez lekarzy, mogą wskazywać, że te osoby są pod wpływem alkoholu. Ale to również jest dla ich bezpieczeństwa. Jeżeli nie stwierdza się tego, a te osoby dobrowolnie poddają się badaniu na zawartość alkoholu, one nie są zatrzymywane w izbie wytrzeźwień i nie są obciążane kosztami przewozu, dowozu i badania. Chciałem państwu wyjaśnić te wątpliwości. W przypadku tego projektu chodziło o to, żeby uchwalić tę ustawę w związku z wymaganiami, wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego. My również mamy pewne zastrzeżenia, jeżeli chodzi o tzw. depozyt. Natomiast musimy skutecznie popracować nad tym, jakie będą skutki prawne w przypadku tego depozytu. Trybunał Konstytucyjny nie wniósł zastrzeżeń co do prawidłowości czy niezgodności z konstytucją tego zapisu dotyczącego depozytu. Mało tego, jeżeli chodzi o przymus bezpośredni, tam są bardzo dokładne zapisy dotyczące zastosowania tego przymusu bezpośredniego i tu akurat nie obawiałbym się o zdrowie czy bezpieczeństwo tych osób, które będą przebywały w izbie wytrzeźwień czy w tego typu placówkach wskazanych przez samorządy. Ja już może zakończę, bo można byłoby mówić o tym bardzo dużo. Dzisiaj na pewno poświęcimy jeszcze czas i pochylimy się nad propozycjami poprawek do tej ustawy. Dziękuję bardzo.