PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Jako śląski poseł ziemi gliwickiej chciałbym wiedzieć, czy rząd bierze pod uwagę zdanie bardzo wielu ekspertów, którzy twierdzą, że niepodległość Kosowa to niebezpieczny precedens na rzecz prawa do secesji nie tylko dla tradycyjnych mniejszości Europy - myślę tutaj o Baskach, Korsykanach, Katalończykach czy Szkotach - lecz również dla napływających od kilkudziesięciu lat do Europy emigrantów (Dzwonek) z państw muzułmańskich, którzy w niektórych częściach praktycznie wszystkich rozwiniętych krajów Europy zaczynają stanowić większość ludności. Próby uniezależnienia się od prawa i władzy we Francji czy w Wielkiej Brytanii wydają się być już praktycznie kwestią czasu. Precedens niepodległości Kosowa zostanie wówczas z pewnością przytoczony i wykorzystany. Jeszcze raz jako poseł ziemi śląskiej chciałbym zapytać: Czy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych bierze pod uwagę fakt, że precedens ten może też zostać wykorzystany jako element gry pewnych środowisk na Śląsku i o Śląsk? Dziękuję.
Mówca: Jerzy Wenderlich
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

To już inne sprawy, panie pośle. Proszę umożliwić panu ministrowi wypowiedź. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Janusz Cisek: Mówimy o państwach, które mają pewne problemy mniejszościowe i które z tych powodów nie uznają niepodległości Kosowa. Wydaje się, że utrzymywanie obecnego stanu byłoby niekorzystne dla tendencji, o których była mowa w pytaniach, lepiej więc, idąc w ślad za 99 państwami, które uznały już niepodległość Kosowa, doprowadzić w ten sposób do stabilizacji tego bardzo kluczowego dla pokoju w Europie regionu. (Poseł Małgorzata Gosiewska: Przez tyle lat to się nie udało, panie ministrze.) Dziękuję.
Mówca: Piotr Cieśliński
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Środowisko polskich fizjoterapeutów od wielu lat sygnalizuje potrzebę ustawowego uregulowania zasad dotyczących wykonywania zawodu fizjoterapeuty. W kwietniu ubiegłego roku podsekretarz w Ministerstwie Zdrowia pan Aleksander Sopliński, odpowiadając na interpelację w przedmiotowej sprawie, złożoną przez pana posła Rajmunda Millera, powiedział: Pragnę zapewnić, iż również zauważam zagrożenia, które mogą wynikać z braku regulacji dotyczących uzyskiwania kwalifikacji i wykonywania zawodu fizjoterapeuty. Poinformował też, iż pod koniec ubiegłej kadencji Sejmu Ministerstwo Zdrowia opracowało projekt ustawy o niektórych zawodach medycznych i zasadach uzyskiwania tytułu specjalisty w innych dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia. Niestety w odpowiedzi tej zabrakło informacji co do losów wspomnianego projektu w bieżącej kadencji Sejmu. W związku z tym zwracam się do pana ministra z pytaniem: Czy prace związane z tym projektem zostały podjęte przez Ministerstwo Zdrowia w tej kadencji Sejmu? Jeżeli nie, to kiedy ministerstwo zamierza się zająć tą regulacją, tak ważną z punktu widzenia środowiska fizjoterapeutów, a także samego ministerstwa, o czym mówił jego przedstawiciel, odpowiadając na interpelację nr 3185? Dziękuję.
Mówca: Paweł Papke
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytanie dotyczące wykształcenia lekarzy. Wobec kłopotów, o których pan minister tutaj wspomniał, dotyczących specjalistów w zakresie rehabilitacji, czy słuszne jest cały czas powiększanie i konieczność wykształcenia lekarzy w kierunku rehabilitacji w sytuacji, kiedy powinniśmy, mam wrażenie, specjalizować się w wykształceniu lekarzy o specjalnościach deficytowych, w kierunkach istotnych dla poprawy świadczeń medycznych. Mam na myśli np. pediatrów, onkologów, endokrynologów, czy ostatnio nagłośniony przez Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy problem dotyczący geriatrów. Dziękuję bardzo.
Mówca: Bożena Kamińska
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! 4 marca 2011 r. została uchwalona przez Sejm nowelizacja tej ustawy. Niestety w niecałe 2 lata od jej uchwalenia pojawiły się poważne problemy w stosowaniu niektórych przepisów tej ustawy, które znacząco ograniczają rozwój gmin uzdrowiskowych i uzdrowisk. Do najważniejszych kwestii zaliczyć należy te dotyczące przepisu art. 2 pkt 13, w którym zawarta jest definicja zakładu przemysłowego przyjęta na potrzeby stosowania ustawy uzdrowiskowej. Przepis art. 2 pkt 13 brzmi następująco: zakład przemysłowy - zespół budynków i urządzeń wraz z terenem, na którym prowadzi się działalność wytwórczą polegającą na przekształcaniu mechanicznym, fizycznym lub chemicznym materiału, substancji lub ich części składowych w nowy produkt. Według tak przyjętej definicji zakładem przemysłowym jest np. ciastkarnia, piekarnia, lodziarnia, rozlewnia wody leczniczej, która siłą rzeczy musi być ulokowana w uzdrowisku. Tak przyjęta definicja zakładu przemysłowego powoduje, że w wielu starostwach wstrzymany został proces wydawania pozwoleń budowlanych na lokalizację ww. inwestycji w uzdrowiskach, co oznacza dla wielu samorządów brak możliwości rozwoju gospodarczego. Panie ministrze, czy Ministerstwo Zdrowia zamierza zmienić przepisy w ustawie o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych w taki sposób, by wyłączyć strefę C z zakazu prowadzenia działalności przemysłowej? Chciałabym nadmienić, że dotychczasowy zakaz prowadzenia działalności przemysłowej wcześniej obejmował tylko strefy A i B, a po tej nowelizacji właśnie wszedł również w obszar strefy C. Bardzo proszę o odpowiedź.
Mówca: Elżbieta Radziszewska
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie ministrze, dostępne bez recepty leki zawierające pseudoefedrynę, czyli leki na schorzenia górnych dróg oddechowych, tabletki, syropy, krople, na katar, na kaszel czy na chore zatoki, stały się składnikiem wielu mieszanek narkotykowych używanych przez dzieci i młodzież. Te mieszanki narkotykowe powodują wystąpienie nieodwracalnych zmian w układzie nerwowym. Wiedzę o tym, że te leki mogą służyć jako składnik mieszanki dającej tzw. kopa z pseudoefedryną czy kodeiną, jak sporządzić taką mieszankę narkotyczną, dzieci czerpią z Internetu. Wystarczy wejść na dowolną stronę internetową, wklepać: efedryna, narkotyki i pokazuje się kilkaset stron, które pouczają, co zrobić, żeby z lekarstwa zrobić preparat narkotyczny. Dzieci wędrują od apteki do apteki, kupują w wielu aptekach po wiele opakowań leków. Aptekarze praktycznie są bezsilni, ponieważ leki są dostępne bez recepty. Nie ma żadnych ograniczeń - ani wiekowych, ani co do liczby opakowań sprzedawanych leków. Oczywiście jest problem w małych miejscowościach, gdzie jest jedna apteka, ale wykorzystuje się różne sposoby, żeby w różnym czasie zeskładować sobie duże ilości leków. Aptekarze w takiej sytuacji są absolutnie bezsilni, ponieważ praktycznie nie mogą odmówić sprzedaży tego leku. Może go kupić każdy i w każdej ilości. Pracownicy wszystkich ośrodków w Polsce dla osób uzależnionych alarmują, że przypadków leczenia następstw toksycznego działania tych mieszanek narkotycznych jest coraz więcej. Jest to po kilkadziesiąt osób w każdym roku praktycznie w każdym ośrodku w Polsce. Wiadomo, że chorzy nie są w stanie normalnie funkcjonować. Mieszanka błyskawicznie uszkadza mózg, nie mówiąc już o uszkodzeniach spowodowanych innymi lekami, które są lekami przeciwzapalnymi, ale wywołują skutki uboczne. Praktycznie po 6 miesiącach młody człowiek nie jest zdolny do samodzielnego życia. Panie ministrze, jakie działania zamierza podjąć resort zdrowia? W jakim kierunku będą one zmierzać? Wiemy, że dyskusje trwają już drugi rok. Jakich działań resortu zdrowia w tej kwestii możemy się spodziewać? Bardzo dziękuję.
Mówca: Jerzy Wenderlich
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, mam propozycję, żeby pan zostawił jeszcze jakieś asy w rękawie, kiedy pytanie dodatkowe... Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia Igor Radziewicz-Winnicki: Dziękuję uprzejmie, panie marszałku.
Mówca: Maciej Orzechowski
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bardzo dziękuję panu marszałkowi za to, że pan marszałek dba o to, żeby pan minister miał jeszcze o czym opowiedzieć. Myślę, że moglibyśmy długo dyskutować. Temat jest ważny. Bardziej by nas interesowało z panią minister Radziszewską to, kiedy pojawi się jakieś ograniczenie. Oczywiście zgadzamy się, że absurdalne by było zbyt mocno ograniczanie dostępności takiego leku, ale też warto powiedzieć o twardych danych. Rynek leków OTC, czyli rynek leków bez recepty, rośnie, ale nie rośnie tak wysoko jak rynek leków OTC zawierających pseudoefedrynę, bo są to wzrosty kilkudziesięcioprocentowe w skali rocznej, co zdecydowanie świadczy o tym, że te leki są wykorzystywane w zupełnie innych celach, a nie w tych celach, do jakich są produkowane. Również geolokalizacja, mówiąca o tym, że są to najczęściej apteki, albo w ogóle sprzedaż, na terenie południowej Polski, świadczyć może o tym, że te leki są transferowane do naszego południowego sąsiada. (Dzwonek) Natomiast krótka burza mózgów wystarczy, żeby te leki z jednej strony nie mogły być sprzedawane osobom niepełnoletnim, to po pierwsze. Po drugie, żeby mogły być sprzedawane w ilościach, o których mówił pan minister, czyli ilościach niehurtowych. I wreszcie jest to naszym zdaniem rola nadzoru farmaceutycznego. Bo jeśli okazuje się, że jedna apteka w Karpaczu czy jedna apteka gdzieś tam może sprzedać rząd 10 tys., 20 tys. opakowań w ciągu dwóch dni, to myślę, że jest to zdecydowanie kwestia dla nadzoru farmaceutycznego. A są takie firmy, jak IMS Health, która to firma nadzoruje rynek farmaceutyczny i bardzo szybko państwu pokaże w swoim raporcie, z których aptek czy z których miejsc te leki wypływają w tak olbrzymich ilościach. Wreszcie jedna rzecz, leki OTC nie muszą być sprzedawane w aptece, mogą być również sprzedawane w sprzedaży pozaaptecznej, na stacjach benzynowych. Oczywiście pan minister powie za chwileczkę, że leki z pseudoefedryną tam nie trafiają, tak, ale...
Mówca: Maciej Orzechowski
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

...to również jest to miejsce, gdzie takie substancje wypływają. Dziękuję.
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

...odwróconej hipoteki, dlatego SLD złożył swój projekt i mam nadzieję, że znajdzie poparcie. Przyczyną trudności osób starszych jest również frustracja i niezadowolenie z biernego życia, poczucie nieprzydatności, brak ulg w dostępie do kina, teatru, zbyt skromna oferta kulturalna, i jeszcze często nie w miejscu zamieszkania. Wspomniane problemy osób starszych to lista najpilniejszych zagadnień, które w obliczu prognozowanych zmian demograficznych powinny być już dziś przez nas dostrzeżone. Dlatego pragnę zapytać rząd w imieniu Sojuszu Lewicy Demokratycznej: Czego dobrego mogą się spodziewać seniorzy, szczególnie niesamodzielni fizycznie i ekonomicznie? Na jaką zwiększoną pomoc ze strony państwa mogą liczyć? Czy i kiedy poprawi się ich los? Na jaką zwiększoną pomoc państwa mogą liczyć rodziny, które całodobowo muszą świadczyć usługi opiekuńcze dla swoich krewnych? Co zmieni się w dostępie do służby zdrowia i kiedy to się stanie? Słowem, kończąc, panie ministrze, kiedy starość w Polsce dla wszystkich, również dla tych bardzo chorych, niesamodzielnych, samotnych, będzie złotą, a nie szarą, jesienią życia? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Plura
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przyłączę się również do podziękowań, które pan minister skierował do wnioskodawcy dzisiejszej debaty, do klubu Lewicy Demokratycznej, i złożył na ręce pani poseł przewodniczącej Anny Bańkowskiej, podziękowań za to, że ten ważny, zawsze ważny, temat dzisiaj znajduje swoje miejsce w tej Izbie podczas obrad plenarnych i jak gdyby wychodzi poza obszar bezpośrednich działań i dyskusji prowadzonych w Komisji Polityki Społecznej, dyskusji bardzo rzeczowych, zawsze pełnych konkretnych i postulatów, i rozwiązań. Jestem przekonany, że także dziś tu i w pytaniach, a przede wszystkim w odpowiedziach taki właśnie charakter dyskusji utrzymamy. Rozpoczynając zadawanie pytań, chciałbym więc zwrócić się do pana ministra także z prośbą o ocenę już funkcjonujących rozwiązań, poza nowo zaproponowanymi, ze szczególnym zwróceniem uwagi, odniesieniem się do rozwiązań, które mnie wydają się rzadko wykorzystywane, zwłaszcza w obszarze koniecznego wsparcia całodobowego osób starszych, czy, szerzej, osób niepełnosprawnych. Przede wszystkim słabo oceniam funkcjonowanie instytucji, która już od wielu lat istnieje w polskim prawie, takie jak rodzinne domy pomocy. Czy rząd ma jakąś propozycję co do tego, by promować to rozwiązanie, współdziałając z samorządem, jako zbliżające podopiecznego do życia w swoim środowisku naturalnym, a także mniej kosztowne pod względem finansowym? Dziękuję.
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! W Polsce jest od 1600 tys. do 2 mln niesamodzielnych osób. W 2006 r. prof. Religa powołał zespół ekspertów pod kierunkiem pani prof. Anny Wilmowskiej. W 2007 r. zespół ten przedstawił diagnozę sytuacji osób niesamodzielnych oraz program działań zawierający kompletne rozwiązania prawne, organizacyjne, kadrowe, finansowe. Co stało się z wynikami tych prac? Drugie moje pytanie dotyczy prywatyzacji opieki nad osobami niesamodzielnymi. Otóż w powszechnym przekonaniu, jak wskazują badania, opieka nad osobami niesamodzielnymi należy do rodziny. Czy wobec tego rządowi znany jest potencjał opiekuńczy rodziny? Czy problematykę tę ktoś bada, analizuje, diagnozuje, monitoruje? Czy rząd, wydłużając wiek emerytalny kobiet o 7 lat, a aż o 12 lat rolniczek, ocenił skutki tej zmiany dla potencjału opiekuńczego rodziny oraz możliwości świadczenia opieki osobom niesamodzielnym? (Oklaski)
Mówca: Jacek Kwiatkowski
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Wiele statystyk pan minister przedstawił. Jasno wynika z nich, że nasze społeczeństwo się starzeje. Mamy wiele programów aktywizacji zawodowej, w których często pojawia się kurs opiekunów osoby starszej lub niepełnosprawnej, a po ukończeniu takich szkoleń brakuje ofert pracy. Obecne działania w zakresie pomocy państwa udzielanej osobom starszym są ograniczone i niewystarczające. Rząd wspomaga dynamicznie program budowy ˝Orlików˝, a zapomniał o budowie obiektów dla osób starszych, by czynnie spędzały każdy dzień. Program budowy takich obiektów mógłby być skierowany do spółdzielni mieszkaniowych, zespołów ogródków działkowych, domów opieki oraz gmin. Opiekunami osób w podeszłym wieku mogłyby być osoby z grupy 60+, czyli takie, które często obawiają się utraty pracy i braku nowych ofert pracy. Czy ministerstwo rozważa stworzenie modelu opieki międzypokoleniowej oraz uruchomienie programu budowy wcześniej wspomnianych obiektów? Czy ministerstwo planuje zmiany systemowe w tym kierunku, bo problem starości dotyka lub dotknie każdego z nas? Dziękuję.
Mówca: Jan Łopata
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! W miniony poniedziałek odbyła się w lubelskim studiu telewizyjnym konferencja o tematyce bardzo podobnej do tematyki, o której dyskutujemy. W tym miejscu serdeczne podziękowania dla organizatorki pani redaktor Ani Dąbrowskiej, ale i dla pana ministra Władysława Kosiniaka-Kamysza, który wziął czynny udział w tej konferencji. Z tej konferencji wynikają też pewne wnioski, są tam petycje. I o jeden z takich wniosków chciałbym zapytać. Otóż w chwili obecnej wedle standardów orzekania, określonych w rozporządzeniu ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej - takie ministerstwo wtedy było - z 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności, nie ma mierzalnych, standaryzowanych, obiektywnych skal oceny funkcjonowania poddawanych orzekaniu osób. Ocena ograniczeń w ich funkcjonowaniu, o ile w ogóle ma miejsce, jest dokonywana w sposób uznaniowy - tak myślę. Z upośledzeniem funkcji narządów i struktur ciała nie musi się wiązać ograniczenie aktywności i uczestniczenia w życiu społecznym. Aktualna choroba lub jej przebycie nie są równoznaczne z niepełnosprawnością. W konsekwencji wadliwego orzekania o niepełnosprawności wiele osób, które trudno określić jako niepełnosprawne z punktu widzenia konwencji ONZ ratyfikowanej przez Polskę, otrzymuje uprawnienia i ulgi. Do wynagrodzeń osób z takimi orzeczeniami pracodawcy w Polsce otrzymują przecież wielomiliardowe dofinansowanie z PEFRON oraz korzystają z tego tytułu z innych przywilejów. Przy tym zawarta w konwencji definicja niepełnosprawności bezwzględnie wymusza zmiany w polskim systemie prawnym. I pytanie wprost: Czy w resorcie trwają prace nad zmianą rozporządzenia, nad dostosowaniem tych standardów do konwencji? Dziękuję bardzo.
Mówca: Dariusz Joński
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Na początku chciałbym podziękować pani poseł Annie Bańkowskiej za to, że zaproponowała, żebyśmy rozmawiali na dzisiejszym posiedzeniu o tych sprawach, bo to pierwsza taka dyskusja, debata na temat opieki nad osobami starszymi. Natomiast mam pytanie do pana ministra. Otóż coraz więcej osób starszych, z uwagi na zbyt niskie dochody, ulega namowom firm, które dość często reklamują się w środkach masowego przekazu, i te osoby dostają dodatkowe wynagrodzenia, jednocześnie oddając majątek. Część z tych osób starszych, podpisując umowy, nie jest świadoma, że przekazuje ten majątek. W związku z tym mam pytanie. Pan minister dzisiaj mówił, że prace trwają. One trwają już od 2 lat, słyszymy, że w czerwcu mają zostać zakończone, natomiast klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej dwa tygodnie temu złożył projekt dotyczący odwróconej hipoteki. Pytanie: Czy nie warto by było przyspieszyć tych prac? Z każdym tygodniem przybywa osób, które korzystają z tzw. odwróconej hipoteki, a przecież doskonale wiemy, że prawo tego do tej pory nie reguluje. I drugie pytanie. Kiedy w końcu zostanie wprowadzony już dawno zapowiadany bon na opłatę usług pielęgnacyjnych? To w Europie jest dość popularne. Za kwotę 200-300 zł osoba starsza mogłaby wykupywać taką usługę pielęgnacyjną, ten bon mogłaby dostawać. To jest bardzo istotne, ważne, było to zapowiadane również w kampanii, do dzisiaj tego projektu nie ma. Pytam pana ministra: Kiedy konkretnie zostanie wprowadzony bon na opłatę usług pielęgnacyjnych? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Ziobro
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Tak naprawdę w Polsce niewiele się mówiło ostatnio o sytuacji ludzi starszych. Nieuchronne starzenie się naszego społeczeństwa to jest tak naprawdę nasza rzeczywistość. Światowy Dzień Praw Osób Starszych, dzień seniora czy też dzień ludzi starszych to są święta, które są obchodzone w większości krajów Unii Europejskiej, też w większości krajów na naszej kuli ziemskiej. Jednak ja chciałbym się odnieść do kontekstu spraw związanych z geriatrią. Jak wygląda sytuacja oddziałów geriatrycznych i jaka jest ilość szpitali w Polsce przygotowanych właśnie do opieki medycznej przeznaczonej dla ludzi starszych? W wielu ekspertyzach czy też statystykach pojawiają się takie dane, iż na 120 tys. mieszkańców powinien przypadać jeden oddział lub też szpital geriatryczny. Jak to wygląda i jak to funkcjonuje w naszym kraju, jaka jest też kondycja szpitali geriatrycznych? Jak państwo też uważają: Co należy zrobić, by poprawić sytuację szpitali geriatrycznych? Przecież w ostatnim czasie też przez Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy były zbierane pieniądze w tej sprawie. Czy państwo macie również zamiar nie tyle może aktywizować, co zachęcać młode osoby do tego, żeby kształciły się właśnie na kierunkach geriatrycznych? Jak wiemy, w Polsce jest bardzo mało specjalistów związanych z tymi kierunkami. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Galla
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Z roku na rok zwiększa się liczba obywateli państw Unii Europejskiej zainteresowanych korzystaniem z usług świadczonych w domach pomocy społecznej oraz domach dziennego pobytu w Polsce. Sprawy związane z kierowaniem do domów pomocy społecznej regulują oczywiście przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Dzisiaj, w roku 2013, pojawiają się problemy i właśnie w tym kontekście chciałbym skierować pytania do pana ministra. Pierwsze pytanie: Czy obywatel państwa Unii Europejskiej może korzystać z usług świadczonych przez niepubliczne domy pomocy społecznej czy też domy dziennego pobytu w Polsce? Jeśli tak, to na jakich zasadach skonstruowane jest finansowanie pobytu takiej osoby? Czy jest możliwy pobyt obywatela Unii Europejskiej także w publicznym domu pomocy społecznej pod warunkiem wniesienia pełnej odpłatności? Panie ministrze, pytam o tę problematykę, ponieważ szczególnie w ostatnim okresie w moim regionie, w woj. opolskim, zwiększa się ilość osób w wieku dojrzałym, które ubiegają się o takie miejsca pobytu. Są to szczególnie osoby, które mają korzenie w woj. opolskim czy też na Śląsku, natomiast na dzień dzisiejszy nie posiadają obywatelstwa polskiego, są obywatelami państwa Unii Europejskiej. Dziękuję.
Mówca: Michał Szczerba
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Polityka społeczna wobec osób starszych nie może być wyłącznie polityką pomocy osobom starszym, ale powinna być polityką pomocy w organizowaniu ich życia i życia ich rodzin. Dlatego istotne jest - i za to chciałbym podziękować - że temat dotyczący potrzeby podjęcia prac nad wsparciem opiekunów nieformalnych, rodzin, bliskich osób niesamodzielnych został w ogóle poruszony. Chciałbym jednak przypomnieć, że dyskusja na temat sytuacji osób starszych w naszym kraju toczyła się przez cały rok 2012, który był Europejskim Rokiem Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej, a także Rokiem Uniwersytetów Trzeciego Wieku. Można więc powiedzieć, że mamy na czym budować. Właśnie tę budowę rozpoczął pan minister Kosiniak-Kamysz, przede wszystkim kreując w ramach struktury swojego resortu Departament Polityki Senioralnej, czyli komórkę, której dotychczas w administracji publicznej nie było, a która koordynuje wszystkie prace związane z tworzeniem długofalowej polityki senioralnej wobec osób starszych. Utworzył także Radę do spraw Polityki Senioralnej, która opracowuje dobre rozwiązania, które będą mogły być implementowane. Najważniejsze jest jednak to, że uruchomił on ˝Rządowy program aktywności osób starszych na lata 2012-2013˝, który został uznany za jedną z trzech najważniejszych inicjatyw na forum Unii Europejskiej w ubiegłym roku. Chodziło oczywiście o inicjatywy służące właśnie osobom starszym. Tak więc pytanie, jakie mam do pana ministra, jest następujące. Czy zakładamy kontynuację rządowego programu dotyczącego aktywności osób starszych także w kolejnych latach? Drugie pytanie. Parlamentarny Zespół ds. Uniwersytetów Trzeciego Wieku od dłuższego czasu proponuje dyskusję na temat możliwości powstania działu administracji rządowej zajmującego się osobami starszymi. Czy zakończenie prac nad długofalową polityką może skutkować także powstaniem nowego działu administracji, którego zakres kompetencji rzeczywiście w sposób kompleksowy obejmowałby tę problematykę? Dziękuję bardzo.