PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Stefan Romecki
Data: 2018-11-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowna młodzieży na galerii! Przedstawiam stanowisko klubu Parlamentarnego Kukiz’15 wobec ustawy o Kodeksie pracy. Zgodnie z uzasadnieniem przedmiotowego projektu ustawy celem jest wprowadzenie skróconego czasu pracy dla pracowników, którzy pełnią opiekę nad dzieckiem do lat 15. Jeżeli oboje rodzice lub opiekunowie dziecka są zatrudnieni, z uprawnień skróconego czasu pracy będzie mógł skorzystać jeden z rodziców lub opiekunów dziecka. Zgodnie z projektem pracownik opiekujący się dzieckiem do ukończenia przez nie 15. roku życia będzie mógł korzystać ze skróconego czasu pracy w wymiarze 7 godzin na dobę. Pracownik zachowa prawo do wynagrodzenia za czas nieprzepracowany w związku ze zmniejszeniem wymiaru jego czasu pracy. W opinii projektodawców oprócz możliwości krótszego czasu pracy dla kobiet, które karmią dzieci w pierwszych latach życia, konieczne jest także wprowadzenie skróconego czasu pracy z przeznaczeniem na opiekę nad dzieckiem do lat 15. Uzyskany czas pozwoli jednemu z rodziców m.in. na odwiezienie dzieci do szkoły czy przedszkola. Klub Poselski Kukiz’15 obawia się skróconego czasu pracy dla pracowników, którzy pełnią opiekę nad dzieckiem do lat 15, gdyż w rzeczywistości odniesie to skutek odwrotny do zamierzonego. Należy zauważyć, iż pracodawcy będą obawiać się zatrudniać osoby posiadające dzieci do 15. roku życia z uwagi na konieczność zapewnienia im skróconego czasu pracy w porównaniu z innymi pracownikami, którzy będą objęci pełnym czasem pracy. Projektodawcy przyjęli ramy wieku do 15. roku życia. Czy nakreślenie takiej granicy zostanie poparte stosownymi badaniami, czy też przyjęli sobie orientacyjnie taki wiek według swojego mniemania? Nasuwa się pytanie, czy projektodawcy posiadają odpowiednie uprawnienia i doświadczenia w zakresie analizy dojrzałości i samodzielności człowieka z uwagi na jego wiek? Klub Kukiz’15 nie zgadza się ze stwierdzeniem, iż przedmiotowy projekt ustawy wychodzi naprzeciw oczekiwaniom rodziców i stanowi kontynuację polityki prorodzinnej państwa, co zostało wskazane w uzasadnieniu projektu. Projektodawcy wskazują ponadto szereg udogodnień dla osób posiadających dzieci, ale z całą pewnością należy stwierdzić, iż jest to wyliczenie, które nie odnosi się do meritum wskazanego projektu ustawy. Z punktu widzenia istotnych okoliczności, które powinny być wskazane w jego uzasadnieniu, po prostu nie mają one znaczenia. Nie przewidziano również szeregu problemów, które mogą wynikać z wprowadzenia opisywanej nowelizacji, tj. w zakresie pracy zmianowej, obliczeń księgowych, ewidencji urlopów i etc. Zważając na powyższe, Klub Poselski Kukiz’15 jest za dyskusją o czasie pracy, jednak w kategoriach elastyczności, dlatego jesteśmy za skierowaniem projektu do komisji. A nawiasem mogę powiedzieć, że często pracodawcy nie interesują się tym, że rodzice mają dzieci, naprawdę. Z własnego życia wiem, że są problemy, nie chcą zwalniać. Uważam, że musimy procedować, żeby jakoś ułatwić rodzicom opiekę nad dziećmi. To jest dobra ustawa i będziemy ją popierać. Dziękuję.
Mówca: Piotr Misiło
Data: 2018-11-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Wysoka Izbo! Poselski projekt o zmianie ustawy Kodeks pracy jest moim zdaniem błędnie sformułowany. Powinien być bowiem dostosowany do już zawartych w kodeksie przepisów o normie i wymiarze czasu pracy, art. 129 i następne Kodeksu pracy. Wnioskodawcy twierdzą, że przedmiotowy projekt ustawy wychodzi naprzeciw oczekiwaniom rodziców i stanowi kontynuację polityki prorodzinnej państwa. Takie wnioski są zastanawiające z uwagi na brak konsultacji społecznych tego projektu. Nie tylko nie uwzględniono stanowisk przedstawicieli zainteresowanych projektowaną zmianą pracowników, pracodawców i ich organizacji, ale też nie dano szansy na policzenie rzeczywistych skutków wprowadzania takiej zmiany. Vacatio legis powinno być dostosowane do okresów rozliczeniowych czasu pracy stosowanych przez pracodawców. Okres ten może trwać do 12 miesięcy, zatem ustawa powinna wejść w życie nie wcześniej niż po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia. W przeciwnym razie skomplikuje pracodawcom rozliczenia trwającego okresu rozliczeniowego w chwili wejścia zmiany w życie, ponieważ nie ma takich krótkich okresów rozliczeniowych jak 14 dni. Z projektowanego przepisu powinno wyraźnie wynikać, że chodzi w nim o dobową normę czasu pracy, bo teraz brakuje takiego zwrotu jak np. ˝na dobę˝. Jeżeli projektowany przepis nie wspomina o normie tygodniowej czasu pracy, to dalej jest to przeciętnie 40 godzin w okresie rozliczeniowym, ale wtedy trudno wypełnić normy, pracując 5 dni w tygodniu. Z jednej strony pracownik opiekujący się dzieckiem do 15 lat dobowo pracuje krócej o godzinę, ale z drugiej strony pogarsza się jego sytuację, bo w dzień normalnie wolny musi przyjść do pracy na 5 godzin, żeby osiągnąć przeciętną tygodniową normę czasu pracy. Okoliczność opieki nad dzieckiem do 15. roku życia nie uzasadnia skrócenia dobowej normy czasu pracy, czyli byłby to przepis uprzywilejowujący w sposób nieuprawniony niektórych pracowników. Dla pracowników ze znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności ustawodawca przewidział wyjątki od skrócenia dobowej i tygodniowej normy czasu pracy, art. 16 ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych. W przedmiotowej ustawie odgórnie założono, że rodzic pracuje krócej i nie może dłużej, nawet jak tego sam chce. Dlatego chciałbym w imieniu klubu Nowoczesnej prosić o odesłanie tego projektu do komisji, abyśmy mogli doprecyzować wszystkie jego ułomności, o których przed chwilą wspomniałem. Dziękuję bardzo.
Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2018-11-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Już nie będę powtarzał, bo reprezentuję posłów wnioskodawców. Ten projekt wychodzi naprzeciw oczekiwaniom rodziców, naprawdę. Już raz nad nim debatowano w Sejmie, państwo pamiętacie. Dlaczego go przedstawiamy w tej chwili, my, Polskie Stronnictwo Ludowe - Unia Europejskich Demokratów, po raz drugi? Bo odezwały się głosy i pytania, kiedy ten projekt w końcu wejdzie. Kiedy zrobimy coś dla młodych rodziców? Rodziców, którzy wychowują dzieci w wieku do 15 lat. Przyjęliśmy, zmieniliśmy datę, okres z 10 na 15 lat, dlatego że nastąpiła zmiana w systemie oświaty i mamy już jedną ośmioklasową szkołę podstawową dla dzieci w wieku od 7 do 15 lat, więc to wynika z tego. Oczywiście jest to dyskusyjny temat, bo pytanie, dlaczego 15. Może być 14, jeżeli dojdziemy do wniosku, że może to być 14, ale jakaś propozycja wyjściowa musi być. Nie chodzi o jakąś licytację, tylko o przyjęcie najbardziej efektywnego rozwiązania. Co również nas do tego zmusiło? Coraz więcej pracodawców naprawdę widzi problem pomocy dla swoich pracowników, oczywiście m.in. z tego powodu, że dobry pracownik to wydajny pracownik, to pracownik, któremu można bardziej zaufać i być pewnym, że praca, którą wykonuje, jest wykonana właściwie. Wielu pracodawców wychodzi naprzeciw oczekiwaniom pracowników. Nawet jest wyznaczony któryś dzień w roku, kiedy godzinę wcześniej - w tej chwili nie pamiętam - z pracy będą zwalniani pracownicy, którzy chcą z tego skorzystać. Tak że to nie jest coś abstrakcyjnego, tylko jest taka potrzeba. Natomiast jest potrzeba dyskusji nad tym problemem. Elastyczny czas pracy. To właśnie wpisuje się w tę problematykę, bo to jest elastyczny czas pracy. Ta godzina to nie musi być godz. 16 czy godz. 17, to może być godzina w trakcie pracy. To jest właśnie ten elastyczny czas pracy. Przecież do 3. roku życia dziecka mama może skorzystać z jednej godziny wolnej na karmienie dziecka. Czy ktoś to kwestionuje? Czy to zaburza funkcjonowanie tego pracownika? Oczywiście trzeba dostosować warunki pracy, trzeba dokonać pewnych zmian, ale jest to powszechnie akceptowane i to funkcjonuje. Dlatego uznaliśmy, że skrócenie czasu pracy o jedną godzinę dla jednego rodzica, który poświęca dziecku najwięcej czasu, jest korzystne i wskazane. Dlaczego Polacy mają pracować najdłużej w Europie? Rodzi się takie pytanie, Polacy też zadają to pytanie. Nie chcemy skracać czasu pracy, jak niektórzy proponują, robić dodatkowego dnia wolnego. Chcemy jednej godziny dla rodziny. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Brynkus
Data: 2018-11-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! To, że dyskutujemy o prawach pracowniczych, o przywilejach, które chcemy dodatkowo stworzyć, ma sens, ale problem polega na tym, że obowiązujące przepisy w wielu przypadkach i tak nie są respektowane. Mało tego, polski wymiar sprawiedliwości nagminnie umarza sprawy dotyczące łamania praw pracowniczych. Przykładem jest sytuacja związana ze spółką w Tychach, Polska Appliance sp. z o.o. Miało się tam odbyć referendum strajkowe dotyczące praw pracowniczych, ale dyrekcja utrudniła jego przeprowadzenie: najpierw nie chciała wydać list pracowników, następnie w dniu referendum zmieniła miejsce jego przeprowadzania. Co minister zrobił z przedstawianym mu wcześniej kilkakrotnie projektem zmian w prawie pracy, opracowanym w oparciu choćby o doświadczenia Fiata Auto Poland w Tychach? Kiedy i kto zajmie się tego typu problemami? W jaki sposób ministerstwo chce pomóc w rozwiazywaniu tych problemów? (Dzwonek) Problem polega na tym, że ministrem pracy jest człowiek z ˝Solidarności˝, który niewiele w tej sprawie robi. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Polak
Data: 2018-11-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Myślę, że dodatkowa godzina dla rodziców najmłodszych dzieci to w niektórych przypadkach rzeczywiście znaczna pomoc i ułatwienie, ale mam pytanie do przedstawiciela wnioskodawców. Chciałbym zapytać pana posła, dlaczego w projekcie proponują państwo skrócony czas pracy do 15. roku życia dziecka, kiedy powszechnie wiadomo, że dzieci od lat 7 mogą samodzielnie poruszać się po drogach publicznych, nie wspominając już o dzieciach nastoletnich, dwunasto- czy czternastolatkach, które w moim przekonaniu nie tylko nie wymagają, ale często nie życzą sobie towarzystwa rodziców w drodze zarówno do szkoły, jak i ze szkoły. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ewa Tomaszewska
Data: 2018-11-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Zjawiskiem bardzo niekorzystnym, które się rozszerza, są rozwody, szczególnie w rodzinach z dziećmi, z małymi dziećmi. Wówczas sądy często orzekają opiekę naprzemienną. Ta kwestia także powinna być rozwiązana w tej ustawie. Czy państwo wnioskodawcy tę kwestię rozwiązali, czy też, jeśli nie, planują przygotować w tej sprawie jakieś zmiany na okres pracy w komisji? Dziękuję.
Mówca: Norbert Kaczmarczyk
Data: 2018-11-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jako członek Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi chciałbym zapytać posłów wnioskodawców, jakie widzieliby rozwiązanie, jeżeli chodzi o rolników, w tej ustawie. Jest to duży problem ze względu na to - państwo jako członkowie Polskiego Stronnictwa Ludowego doskonale zdają sobie z tego sprawę - że praca na roli jest bardzo ciężka i ciężko będzie rodziców dzieci wychowujących się na wsi uwzględnić w takiej ustawie. Na pewno nie jest to propozycja skierowana do rolników i ich dzieci, do rodziców. Natomiast wydaje mi się, że może jakiś pomysł mógłby być ewentualnie w ramach późniejszego procesu legislacyjnego zaproponowany. Dlatego jest pytanie do posła wnioskodawcy, w jaki sposób widziałby w ramach podobnego procesu legislacyjnego to, aby wesprzeć rolników w tym zakresie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tomasz Kostuś (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-11-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedmiotowy projekt zawiera bardzo prostą, ale niezwykle istotną w swych założeniach regulację, która z całą pewnością jest odpowiedzią na potrzeby tysięcy młodych Polek i Polaków. Skrócenie o jedną godzinę dziennego wymiaru czasu pracy pozwoli wielu ludziom na pogodzenie licznych obowiązków związanych z rodzicielstwem z realizacją własnych ambicji na niwie zawodowej. Należy w tym miejscu przypomnieć, że w maju 2017 r. Wysoki Sejm odrzucił analogiczny projekt ustawy PSL-u, zakładający 7-godzinny dzień pracy dla rodziców dzieci do 10. roku życia. Jest to jaskrawy przejaw obłudy partii rządzącej, która z jednej strony kreuje się na ugrupowanie prowadzące rozwiniętą politykę prorodzinną, a z drugiej strony odrzuca rozsądne projekty będące odzwierciedleniem potrzeb wielu polskich rodzin. W tym miejscu należy zadać pytanie minister Rafalskiej: Czy projekt ten znajduje uznanie w oczach pani resortu oraz czy oznaczać to będzie poparcie ze strony partii rządzącej? Jeżeli nie, to jakie rozwiązanie zaproponuje w miejsce procedowanego projektu kierowany przez panią minister resort?
Mówca: Małgorzata Zwiercan (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-11-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko odnośnie do poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks pracy. Rodzina stanowi podstawę naszego społeczeństwa i jest jego największą wartością. Troska o nią, zakorzeniona od pokoleń, dla wielu z nas jest priorytetem i czynnikiem napędzającym nasze działania. Nie mam wątpliwości, że państwo rozumiejące wartość rodziny powinno ją wspierać pod każdym względem. Omawiana nowelizacja jest drugą próbą wprowadzenia do polskiego porządku prawnego rozwiązania, które - w moim odczuciu - nie przysłuży się nikomu. Projektodawcy proponują obligatoryjne skrócenie czasu pracy dla rodziców dzieci do 15. roku życia do 7 godzin dziennie przy jednoczesnym zachowaniu przez nich dotychczasowej wysokości wynagrodzenia. Powołując się na badania świadczące o efektywności osób zadowolonych z życia rodzinnego, piszą, że jest to rozwiązanie wychodzące naprzeciw oczekiwaniom rodziców. Według mnie wniosek ten jest zbyt daleko posunięty. Godzenie życia rodzinnego z pracą jest dużym wyzwaniem i wymaga od rodziców dużego poświęcenia. Nie oznacza to jednak, że przymusowe skrócenie czasu ich pracy przełoży się na zwiększenie satysfakcji z posiadania dzieci i życia rodzinnego. Tym bardziej że wprowadzenie takiego rozwiązania może szkodliwie wpłynąć na pozycję rynkową rodziców. Projekt nie uwzględnia bowiem opinii pracodawców, którzy mogą nieprzychylnie przyjąć zawarte w nim przepisy. Nie sposób też nie wspomnieć o dyskryminacyjnym charakterze tego projektu. Dyskryminowane mogą poczuć się osoby, które nie posiadają dzieci, zaś za dłuższy czas pracy - zgodnie z proponowanymi regulacjami - będą otrzymywały wynagrodzenie równe osobom uprzywilejowanym. Ponadto 7-godzinny czas pracy rodziców może przełożyć się na zwiększenie ilości obowiązków służbowych osób bez dzieci. Znając rzeczywistość, wiem, że są rzeczy, które po prostu muszą być wykonane. Jestem przekonana, że takie sytuacje nie przysłużą się budowaniu pozytywnej atmosfery w miejscach zatrudnienia, a tym bardziej efektywności pracowników. Jak wspominałam na początku, rodzina stanowi jedną z naszych najwyższych wartości. Mam jednak poważne wątpliwości, czy omawiany dziś projekt ustawy można uznać za prorodzinny czy jedynie wzbudzający kontrowersje. Koło Wolni i Solidarni nie przychyla się do argumentacji wnioskodawców tej nowelizacji i będzie głosować za jej odrzuceniem.
Mówca: Izabela Katarzyna Mrzygłocka
Data: 2018-11-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić opinię o poselskim projekcie zmiany ustawy Kodeks pracy, zawartym w druku sejmowym nr 2584. Celem projektowanej regulacji jest zapewnienie nieprzerwanego, co najmniej 11-godzinnego odpoczynku dobowego pracownikom zarządzającym w imieniu pracodawcy zakładem pracy. W rezultacie projektowanych zmian praca poza wyznaczonymi z góry godzinami stanowiłaby zawsze pracę w godzinach nadliczbowych. Projekt zakłada również zmianę artykułu, który reguluje problematykę dyżuru pracowniczego. Nowelizacja wprowadza zasadę, że czas dyżuru ma być wliczony do czasu pracy pracownika, a za okres pozostawania pracownika w gotowości do pracy należałby mu się czas wolny w wymiarze odpowiadającym długości dyżuru. Obecnie czas dyżuru nie wlicza się do czasu pracy, jeżeli podczas dyżuru pracownik nie wykonywał pracy. Przepisy nie przewidują również żadnej rekompensaty za czas pełnienia dyżuru. Zdaniem projektodawców obecnie przepisy nie gwarantują prawa do godziwego wynagrodzenia za pracę i prawa do wypoczynku wobec m.in. osób kierujących zakładem pracy w imieniu pracodawcy. Projektodawcy uzasadniają konieczność zmiany przepisów negatywnymi praktykami pracodawców, którzy w ich ocenie nagminnie wykorzystują obecne przepisy i pozbawiają pracowników m.in. dodatku z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych. Omawiając przedmiotowy projekt, należy przypomnieć, że Kodeks pracy definiuje pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy jako pracowników kierujących jednoosobowo zakładem pracy i ich zastępców lub pracowników wchodzących w skład kolegialnego organu zarządzającego zakładem pracy oraz głównych księgowych. Warto zaznaczyć, że posiadają oni szeroką autonomiczność w podejmowaniu decyzji o swoim rozkładzie czasu pracy oraz przysługuje im zgodnie z art. 132 § 3 Kodeksu pracy równoważny okres odpoczynku. Przyjęcie proponowanego rozwiązania jest negatywnie oceniane ze względu na możliwość nadużyć ze strony osób zarządzających. Tak jak wspomniałam, osoby te same organizują sobie pracę, dlatego trudne, a niekiedy wręcz niemożliwe, byłoby obiektywne ocenianie konieczności wykonywania przez nich pracy w nadgodzinach. Ponadto należy również stwierdzić, że projekt jest niedopracowany, wymaga daleko idących zmian legislacyjnych. Przepisy nie zawsze są sformułowane prawidłowo i budzą wątpliwości interpretacyjne, wymagają zmian redakcyjnych. Ja rozumiem pana posła wnioskodawcę i tę jego chęć, żeby ten projekt był procedowany, ale w obecnym kształcie on nie może być procedowany, dlatego Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska negatywnie ocenia projektowane zmiany i wnosi o odrzucenie projektu. Dziękuję.
Mówca: Maciej Masłowski
Data: 2018-11-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ja jestem zawsze zwolennikiem efektywnej pracy parlamentu, dlatego nie będę wygłaszał przemówienia przez całe 5 minut, bo byłoby to marnowanie czasu, zwłaszcza że już padły dwa wnioski o odrzucenie. Pani poseł Mrzygłockiej dziękuję, że się tutaj pojawiła i wyraziła, wskazała przynajmniej, jakie są błędy czy jakieś nieprawidłowości w tym projekcie, o tyle żałuję, że przedstawiciel Prawa i Sprawiedliwości nawet nie miał możliwości odniesienia się... Nie miałem możliwości wysłuchania, co mu się w projekcie nie podobało, bo zdalnie, na odległość złożył wniosek o odrzucenie. Żałuję więc, że nie popracujemy w komisji, chyba żeby podczas głosowania coś się jeszcze zmieniło. Natomiast już zapewniam, że rozdzielę te dwie kwestie, tę menedżerską i dyżury pracownicze, czyli w tym momencie projekt ustawy będzie miał trzy linijki, o ile się nie mylę, i uzasadnienia na dwie strony. Może wtedy zdobędę przychylność zarówno rządu, jak i partii rządzącej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Misiło
Data: 2018-11-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Szanowne Posłanki! Szanowni Posłowie! Szanowni Państwo! Według opinii przewodniczącej Forum Związków Zawodowych propozycja zmiany art. 132 Kodeksu pracy wprowadzająca obligatoryjny 11-godzinny odpoczynek w każdej dobie dla pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy nie zasługuje na poparcie. Ta kategoria pracowników bowiem sama organizuje sobie pracę, nie pozostając w podporządkowaniu służbowym, zatem w ich gestii jest zapewnienie sobie 11-godzinnego nieprzerwanego odpoczynku. W tym przypadku przyjęcie proponowanego rozwiązania uniemożliwia obiektywne ocenianie konieczności pracy przez nich w nadgodzinach, co mogłoby prowadzić do nadużyć. Reasumując, z jednej strony nasz ustawodawca nie wykorzystał wszystkich dopuszczalnych dyrektywą unijną wyjątków w zakresie odpoczynku, więc można sobie spokojnie wyobrazić projekt idący w kierunku przeciwnym do tego, a z drugiej strony analiza odpoczynku osób zarządzających przez pryzmat konstytucyjnego prawa do wypoczynku uprawnia do wniosku, że istnieją nieprawidłowości. Myślę, że trzeba znaleźć rozwiązanie zmierzające do uzyskania zgodności z konstytucją, inne niż zarówno obecnie obowiązujące, jak i projektowane, tzn. korzystniejsze dla osób zarządzających niż obecne, ale nie aż tak ekstremalne jak te projektowane. Zastanawiające jest również wyszczególnienie dyżurów. Skoro ureguluje się to zgodnie z intencją autorów projektu, to mogą pojawić się głosy, żeby wyraźnie napisać w podobny sposób np. o delegacji czy szkoleniu. Jestem przekonany, że zdecydowanie lepszym rozwiązaniem byłaby zmiana kompleksowa, czyli napisanie nowego Kodeksu pracy aniżeli wklejanie takich nowości do obecnego. Dlatego Klub Poselski Nowoczesna będzie rekomendował Wysokiej Izbie odrzucenie tego projektu w pierwszym czytaniu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Norbert Kaczmarczyk
Data: 2018-11-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pusta Izbo! To jest jakaś groteska, połowa posłów składa oświadczenia na piśmie, poseł z największej partii, która ma większość, składa oświadczenie na piśmie, jeszcze śmie składać wniosek o odrzucenie. To są jakieś kpiny. Droga młodzieży, tak właśnie wygląda polski parlament, tak to wygląda, zobaczcie i uczcie się, nikogo nie ma w robocie, piąteczek, piątunio, wszyscy pojechali do domu. (Poseł Małgorzata Chmiel: A ja?) Zaraz się odniosę. Ci państwo są, państwo pracują, jest dziesiątka osób, proszę sobie zobaczyć, sprawdzić nazwiska tych posłów. Reszta pojechała do domu... (Poseł Jan Mosiński: Łącznie z Kukizem.) ...i człowiek, który składa projekt ustawy, zaraz będzie miał odrzucony ten projekt. Nie będzie pracy w komisji, nie będzie żadnej roboty. Po prostu będzie tak, jak sobie ustaliło kierownictwo, państwo tutaj przyszli, odrzucą projekt i wszystko będzie dobrze, wszystko będzie po staremu. O to tutaj chodzi. Po co ta praca? Praca jest po to, żeby właśnie w komisji decydować o takich rzeczach, a nie robić cyrk z Wysokiej Izby. Młodzieży, zobaczcie, jak to właśnie wygląda. (Oklaski)
Mówca: Piotr Misiło
Data: 2018-11-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowna Młodzieży! Mój drogi kolego, być może tak być nie powinno... (Głos z sali: Ojoj!) ...to prawda, ale to jest zły projekt, on jest nieprzemyślany. Chciałem państwu powiedzieć ad vocem tego, co mówił mój kolega, że czasami tak bywa, że posłów nie ma w ławach, ale są przedstawiciele poszczególnych klubów. Ja jestem z Nowoczesnej, są moje koleżanki z Platformy, do PiS-u się przyzwyczaiłem, do tego, że nie przychodzi, więc nie uogólniajmy... (Poseł Jan Mosiński: Jestem. Halo! Okulary.) Kto jest, przepraszam? O, świetnie, a dlaczego pan nie zabiera głosu, panie pośle? (Poseł Jan Mosiński: Słucham was.) Pewnie nie ma pan nic do powiedzenia w tej sprawie.
Mówca: Piotr Misiło
Data: 2018-11-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Chodzi o to, szanowni państwo, że to jest zły projekt, i czasami tak jest, że jeśli są złe projekty, to jestem w stanie sobie wyobrazić, że nie wszyscy posłowie chcą o nich debatować, bo szkoda na nie ich czasu. Gdyby ten projekt był lepiej skonstruowany, myślę, że mielibyśmy więcej posłów, więc bardzo bym prosił, aby następnym razem włożyć nieco więcej pracy w przygotowanie takiego projektu. Bardzo dziękuję.