Mówca: Ryszard Zbrzyzny (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoka Izbo! Głęboka troska Platformy Obywatelskiej o poprawę warunków życia została udowodniona. Jest najszczerszą prawdą, ale tylko częściową. Można ją oszacować na poziomie zaledwie kilku procent, czyli dotyczy ona wyłącznie tych, których miesięczne zarobki liczone są w dziesiątkach lub setkach tysięcy złotych. Natomiast ludzie, którzy muszą się utrzymać za 30-40 zł dziennie, wliczając w to wszystkie opłaty, niech nawet nie marzą o tym, że państwo wyciągnie do nich pomocną dłoń. Platforma Obywatelska roztacza parasol ochronny wyłącznie nad bogaczami. Wielkimi przedsiębiorcami, prezesami spółek giełdowych i spekulantami. Milionerami, którzy to, co przeciętny człowiek zarabia przez miesiąc, potrafią wydać na jedną skromną kolację. Tak długo, jak obecna rządowa koalicja będzie miała w Sejmie decydujący głos, miliony Polaków będą skazane na nędzny żywot. Na dodatek wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że w tempie geometrycznym będą poszerzać się zarówno obszary biedy, jak i majątki bogatych. Powyższe twierdzenia dobrze udowodnił przebieg debaty sejmowej nad projektem ustawy przygotowanej przez SLD w porozumieniu z OPZZ wprowadzającej dodatkowe progi podatkowe dla najbogatszych i obniżającej obciążenia skarbowe dla najbiedniejszych: stawkę 15% przy rocznym dochodzie do opodatkowania do kwoty 20 160 zł oraz stawkę 50% przy rocznym dochodzie powyżej 360 tys. zł. Inaczej mówiąc, złagodzenie obciążeń fiskalnych dla ludzi zarabiających na poziomie minimalnego wynagrodzenia (w 2015 r. wyniesie ono 1680 zł) oraz zwiększenie podatku dla tych, których miesięczne dochody przekraczają 30 tys. zł. Prezentując w imieniu mojego klubu poselskiego to rozwiązanie, miałem świadomość, że niecałkowicie rozwiązuje ono problem ogromnej skali ubóstwa i wykluczenia społecznego, z jakim w kraju mamy do czynienia. Jest jednak krokiem w dobrym kierunku, który najwyższa pora zrobić, a nie tylko opowiadać o nim. Uważam bowiem, że jest czymś niemoralnym obciążanie wysoką stawką podatkową ludzi, których dochody nie gwarantują godnego, choć skromnego poziomu życia. Milionów Polaków, którzy żyją w skrajnym ubóstwie. Wśród nich są nie tylko renciści, emeryci i bezrobotni, ale również pracujący za kilkuzłotowe stawki godzinowe. Według różnych szacunków jest to od 60% do nawet 80% społeczeństwa. Co prawda, zaproponowana zmiana podatkowa w pierwszym roku zmniejszyć może wpływy do budżetu państwa o około 10 mld zł, jednak wszelkie wyliczenia i analizy pokazują, iż w kolejnych latach ten ubytek szybko by został uzupełniony poprzez wzrost konsumpcji i popytu wewnętrznego, co sprzyjać będzie ożywieniu gospodarczemu, oraz poprzez możliwość zmniejszenia wydatków na pomoc społeczną. Niestety wszystkie te argumenty - zarówno etyczne, jak i finansowe - nie znalazły zrozumienia zarówno w szeregach posłów Platformy Obywatelskiej, jak i wśród ludowców. Oba kluby zapowiedziały, że ich nie poprą i będą głosować za odrzuceniem projektu w pierwszym czytaniu. Tak się stało. Jednym z najbardziej cynicznych uzasadnień, jakie przy tej okazji wygłoszono, był zarzut, iż według rządzącej koalicji proponowana zmiana skali podatkowej nie wpłynie znacząco na obniżenie obciążeń podatkowych osób o najniższych dochodach. Inaczej mówiąc, 500-600 zł więcej w rocznym dochodzie najuboższych rodzin to zbyt mało, by poprzeć takie rozwiązanie. Zwłaszcza że milionerom przyszłoby zapłacić kilka tysięcy złotych podatku więcej. Jeszcze by się nieszczęśnicy zdenerwowali i zmniejszyli swoje wsparcie dla partii, które tylko z nazwy są obywatelskie i ludowe. Przebieg posiedzenia