Mówca: Finansów Mateusz Szczurek
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie mogę powstrzymać się przed szybką interwencją po tej serii... (Poseł Elżbieta Rafalska: Nie dziwimy się.) ...bardzo interesujących tez, które właśnie przed chwilą zostały postawione. Pozwolą państwo, że sprostuję kilka z nich. (Poseł Anna Paluch: Prawda boli.) Przede wszystkim rzeczywiście było tak, że podczas debaty budżetowej w styczniu 2013 r. pojawiały się głosy, iż budżet będzie wymagał nowelizacji, i te głosy padły z tej mównicy, te słowa padły z ust mojego poprzednika. Wtedy podczas procesu tworzenia budżetu sytuacja gospodarcza pogarszała się z każdym miesiącem i pod koniec tego procesu było jasne, że ta nowelizacja będzie możliwa czy być może nawet konieczna. Ale cele polityczne, które przyświecały takiemu właśnie podejściu do tworzenia budżetu i zostawieniu tej furtki, możliwości jego nowelizacji w ciągu roku, to cele, które służą Polakom i Polsce, a nie Platformie Obywatelskiej. Mianowicie chodzi o prowadzenie takiej polityki, która dostosowuje skalę oszczędności, które są konieczne, do sytuacji gospodarczej w celu osiągnięcia jak najwyższego wzrostu gospodarczego. I tak właśnie się stało. Gdyby ta nowelizacja, gdyby ta zmiana ustawy miała odzwierciedlać to, jak gospodarka była postrzegana w styczniu 2013 r., to budżet byłby znacznie ciaśniejszy, zostałoby znacznie mniej pieniędzy na cele społecznie użyteczne i skala oszczędności musiałaby być znacznie, znacznie większa, a udało się tego uniknąć. Parę razy usłyszeliśmy o rządowej koparce, o wzroście zadłużenia Polski, życiu na kredyt, który trzeba będzie spłacać czy który będą spłacały pokolenia Polaków. (Poseł Maria Zuba: A nie jest tak?) To nie jest tak. (Głos z sali: Jest!) Otóż nie jest tak. Według prognoz Komisji Europejskiej dług publiczny w Polsce między rokiem 2007 a 2014 wzrośnie o 4,2 punktu procentowego. To jest drugi najniższy wynik w Unii Europejskiej. Jest tylko jeden kraj, gdzie wzrost tego długu będzie mniejszy, jest nim Szwecja. Owszem, część tego niewielkiego wzrostu wynika ze zmian w systemie OFE, ale nawet nie uwzględniając tego, a biorąc pod uwagę stan na koniec 2013 r. w porównaniu z 2007 r., Polska jest na czwartym najniższym miejscu, jeśli chodzi o wzrost długu publicznego. Przeciętna w Unii Europejskiej między 2007 a 2014 r. to 30 punktów procentowych, w Polsce - 4,2. Tak wygląda nadmierne zadłużanie Polski w tym okresie. Wracając do tematu długu i Polaków zmuszanych do życia na kredyt, powiem, że pani poseł zapomniała, kiedy następował wzrost zadłużenia kredytami konsumpcyjnymi Polaków. Polecam spojrzeć na statystyki dostępne na stronie Narodowego Banku Polskiego i sprawdzić, kiedy kredyt konsumpcyjny rósł najszybciej. Wzrósł on dwukrotnie w stosunku do PKB podczas rządów PiS i różnych koalicji, a zwiększył się właściwie marginalnie, o jakiś ułamek punktu procentowego, w ciągu ostatnich 7 lat. Jeżeli więc zadłużenie Polaków kredytem konsumpcyjnym jest wyższe niż średnia w Europie, to nie dlatego, że rządy były prowadzone w taki sposób w ciągu ostatnich 7 lat. Nie, to jest znacznie starsza sprawa, kto inny jest za to odpowiedzialny. Jeśli chodzi o rynek pracy... (Poseł Henryk Kowalczyk: Tragedia! 14%...) ...priorytetem rządu jest... (Głos z sali: Dramat!) ...wzrost zatrudnienia. Od 2008 r. wyniósł on 4,8%. Powstało 716 tys. miejsc pracy. Jest jeden kraj w Europie, Niemcy, który stworzył więcej miejsc pracy w tym okresie. (Oklaski) (Głos z sali: Porażka!) Pod koniec rządów... (Poseł Anna Paluch: Za naszych rządów było 1300 tys. miejsc pracy.) (Gwar na sali, dzwonek) Pod koniec rządów SLD Polska zajmowała niechlubne pierwsze miejsce w Unii Europejskiej, jeśli chodzi o poziom bezrobocia. Rządy PiS zmieniły tę sytuację diametralnie - wyprzedziliśmy Słowację i byliśmy na drugim miejscu w Unii Europejskiej. (Gwar na sali) (Głos z sali: No i co?) Dziś... (Głos z sali: Bezrobocie zmalało o 6 punktów procentowych.) ...bezrobocie w Polsce jest o 1 punkt procentowy poniżej średniej w Unii Europejskiej. Jest to diametralna zmiana w porównaniu z tym, co było w roku 2007, nie mówiąc już o 2005 r. (Oklaski) (Głos z sali: Te operacje...) (Głos z sali: A ile osób wyjechało za granicę?) Właśnie, doskonałe pytanie. Ile osób wyjechało za granicę? Otóż za granicę za rządów PiS wyjechało milion Polaków, od 2007 do 2012 r... (Poseł Elżbieta Rafalska: Niech pan nie kugluje.) (Poseł Anna Paluch: Proszę nie kłamać.) To są najnowsze oficjalne dane, które mamy. ...przyjechało 100 tys. netto Polaków. (Oklaski) Brawo. (Gwar na sali) Mówi się często o zagrożeniu wpadnięcia Polski w pułapkę średniego dochodu. Otóż Polska w tę pułapkę wpaść nie może, gdyż według definicji Banku Światowego Polska nie jest krajem o średnim dochodzie. Nie wiem, czy państwo zauważyli, ale od kilku lat dochód w Polsce przekracza ten poziom, który według Banku Światowego ustalony jest dla kraju rozwiniętego o wysokim dochodzie. Tym samym z pułapki średniego dochodu wyszliśmy, nawet nie zauważając, że ona istnieje. Wzrost dochodu na głowę w Polsce w porównaniu do średniej unijnej był niemal dwa razy większy w ciągu ostatnich 7 lat niż w czasie poprzednich 10 lat. A więc jak dotąd to zagrożenie, które jest istotne - tu przyznaję, że zawsze trzeba dbać o to, aby rozwój gospodarczy był zrównoważony, aby trwał - z pewnością się nie materializuje. Jakość zwrotu gospodarczego, akumulacja oszczędności. No cóż, zarzut mówiący o braku akumulacji oszczędności w Polsce to chyba nie jest najlepszy pomysł, dlatego że bilans obrotów bieżących, który stanowi, jak bardzo musimy zapożyczać się za granicą jako kraj, aby finansować konsumpcję, inwestycje, jak bardzo musimy wyprzedawać polskie aktywa czy zapożyczać się... W styczniu 2008 r. - 6,2% PKB, dziś Polska eksportuje oszczędności. Oszczędzamy więcej niż wydajemy, 1,3% deficytu, nie uwzględniając bilansu środków europejskich, tych nie zwracamy, mamy więc nadwyżkę już od niemal dwóch lat. Jeśli chodzi o uwolnienie nadpłynności w sektorze bankowym przez Narodowy Bank Polski, to powstrzymam się od komentarzy, zostawię to prezesowi Belce, ale to jest jeszcze bardziej kuriozalne. Na tym zakończę. (Głos z sali: I bardzo dobrze.) Musiałem sprostować kilka spraw. (Głos z sali: Ooo...) Dziękuję bardzo. (Oklaski)