Mówca: Zdzisław Gawlik
Data: 2018-12-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Mówimy o ustawie z 16 grudnia 2016 r. Myślę, że ta ustawa, jak i dzień 16 grudnia 2016 r. nie będą należały do chlubnych tradycji polskiego parlamentaryzmu. Skala zmian w tej ustawie potwierdza jakość przyjętego 16 grudnia 2016 r. modelu zarządzania mieniem państwowym. Usłyszałem z ust pana ministra sporo słów optymistycznych, jeżeli chodzi o raport NIK-u dotyczący zarządzania majątkiem państwa. Myślę, że ten optymizm jest nieuprawniony, sądząc po ocenach, które tam się znalazły, a skala zmian, jakich dokonuje się w tej ustawie, jest najlepszym wyróżnikiem i oceną tego, jak ta jakość zarządzania wygląda. Ponieważ jest to ogromna skala zmian, nie sposób mówić o wszystkich. Ja chciałem zająć się jedną kwestią, która dość razi. Wprowadzono w tej ustawie, mianowicie jest to rozdział 5a, Fundusz Inwestycji Kapitałowych. Ja z tej mównicy... Znaczące osoby z PiS-u mówiły o tym: czemu nie trzeba robić, na wszystko wystarczy. Dzisiaj przed południem mówiliśmy o Funduszu Reprywatyzacji: powoli, w ciągu 3 lat konsumpcja tego funduszu się skończy. Mówimy o nowym Funduszu Inwestycji Kapitałowych - jak policzyłem, biorąc pod uwagę to, co znajduje się w uzasadnieniu projektowanego aktu prawnego, licząc średnioroczne wyniki z ostatnich 10 lat, w funduszu tym znajdą się, mogą się znaleźć duże pieniądze, ok. 2 mld zł. Proszę zauważyć, gdzie tu logika? To wszystko, te 2 mld zł nie wzięły się znikąd, to były przychody budżetu. Nagle ktoś uznaje za stosowne to, by utworzyć specjalny fundusz do dyspozycji de facto dwóch osób wskazanych w tej ustawie, przeznaczyć do dysponowania przez nich 2 mld zł. Bo tak naprawdę te dwie osoby to prezes Rady Ministrów i, to druga osoba - to również kuriozum, jeżeli chodzi o stanowienie prawa w polskim systemie i nadzór nad majątkiem Skarbu Państwa - szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, który jako jedyny zgodnie z tą ustawą może być umocowany do realizacji zadań dysponenta funduszu. Wypisz wymaluj, panują tutaj obrazki pokazywane wczoraj w jednej z telewizji komercyjnych, prezentujące pana ministra, który ˝wędruje˝ po Polsce późną nocą samolotem wyczarterowanym do jego dyspozycji. Na pytanie: ile to kosztowało, jest odpowiedź: znaczące kwoty. Po co pan jechał? W ważnym interesie państwa, miałem załatwiać ważne sprawy w interesie państwa polskiego. Proszę zauważyć, że stosownie do treści art. 33c ust. 1 wszystko to się mieści, czyli w zasadzie, mając w teczce zapakowane 2 mld zł, można te pieniądze wydawać w sposób dowolny. Czy nie widzicie państwo tutaj niebezpieczeństwa związanego z wprowadzeniem tego typu przepisu i takiej dowolności, jeżeli chodzi o dysponowanie tymi 2 mld zł w tym przypadku w skali roku? To są bowiem pieniądze, które będą zgromadzone w funduszu w skali roku, a tych 2 mld zostaną pozbawione przychody budżetu państwa. Chciałbym jeszcze zapytać, jakie są cele, jakie są przyczyny tego, że szukamy kolejnego funduszu celowego, którego środkami moglibyśmy obracać w celu nabywania, obejmowania akcji przez Skarb Państwa? Gdzie tu są takie potrzeby? Skąd nagle takie potrzeby się wykreowały? Przecież są inne narzędzia, fundusze i również w budżecie mogą być przewidziane środki na to, żeby tego typu decyzje mogły być podejmowane w oparciu o pieniądze w sposób jasny, przejrzysty, klarowny i transparentny, żeby nikt nie miał wątpliwości. A tutaj nagle, w ciągu 3 lat, wyjechało sporo pieniędzy, zostały one skonsumowane, zjedzone i budujemy nowy fundusz, także na majątku Skarbu Państwa, i wyposażamy w uprawnienia dwie osoby, żeby mogły to robić. Oczywiście są w tej ustawie przepisy stanowiące o tym, że zakupy tych akcji nie mogą być dokonywane poniżej cen rynkowych. Pytam: To po co taki przepis? Czy w logice PiS-u jest to, że można nabywać akcje po cenie niższej niż cena rynkowa? Czy jest potrzebna ustawa, żeby w niej zapisać, że akcja może być nabywana tylko po cenach rynkowych? Nie wiem, czyście państwo oszaleli. Jaki jest sens tych przepisów, które znalazły się w tej ustawie? Tych rozwiązań jest sporo. Udajecie państwo jak gdyby (Dzwonek), że są kolejne spółki, które są jednoosobowymi spółkami Skarbu Państwa, a równocześnie jest przepis, który stanowi, że za zgodą prezesa Rady Ministrów można sprzedać wszystko. A więc to jest po prostu picerka, udawanie. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Małgorzata Kidawa-Błońska)