PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-06-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Chciałbym tylko sprostować, bo chyba pani nie zrozumiała mojej wypowiedzi albo może się po prostu w tym zgubiła. Otóż jeżeli piszemy sprawozdanie, to w tym sprawozdaniu oczywiście muszą być zawarte wszystkie dane, to jest jasne, wszystkie skutki, muszą być opinie na temat tych skutków, niezależności itd. Pani tutaj dwukrotnie powtórzyła, że takie coś odbywa się podczas prezentacji w Komisji Infrastruktury. Tak, proszę pani, to jest fantastyczna prezentacja, z pięknymi przeźroczami, natomiast to nie jest druk sejmowy, do którego możemy się odnosić. Prezentację można zmienić po jej przedstawieniu, czy to w przypadku zdjęć, czy czegoś innego, natomiast tu chodzi o to, żeby to było udokumentowane. Po prostu jest druk sejmowy, na podstawie tego pracują posłowie, do tego muszą się odnosić i szukają źródeł, które państwo stosujecie. Ja tak tylko chciałem zwrócić pani minister uwagę i tylko w ten sposób chciałem się wypowiedzieć, nic więcej nie miałem na myśli. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2012-06-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Przywołała pani tę część mojego wystąpienia, która dotyczyła gminy Rewal. Otóż przygotowując się do dzisiejszego wystąpienia, pozwoliłem sobie zapoznać się z literaturą. I podam źródło, z którego korzystałem, żeby nie pozostawiać wątpliwości. Jest to taka wypowiedź: ˝Chciałbym podkreślić, że ten symbol polskiego wybrzeża - ruiny kościoła w Trzęsaczu - w całości zostały uratowane przez samorząd gminy Rewal ze środków budżetowych. Urząd morski dołożył tam środki tylko na opaskę w wysokości 300 tys. zł, natomiast wszystko kosztowało ponad 3 mln. Wtedy to był taki projekt, na który państwa polskiego nie było stać, więc gmina Rewal wzięła to na swoje barki˝. Wygłosił to w czasie posiedzenia połączonych Komisji Infrastruktury i Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa 26 kwietnia, więc w czasie dyskusji nad tym dokumentem, pan poseł Konstanty Oświęcimski z Platformy Obywatelskiej, który kilka chwil temu się wypowiadał, dlatego chciałbym, żeby to źródło informacji, które na tej sali padły, zostało jasno potwierdzone. Dziękuję bardzo.
Mówca: Edward Siarka
Data: 2012-06-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! W imieniu Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko w sprawie sprawozdania ministra spraw wewnętrznych z realizacji w 2011 r. ustawy z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców. Sprawozdanie, jak co roku, jest sporządzane dla Sejmu i zawiera informację o wydanych zezwoleniach na nabywanie nieruchomości przez cudzoziemców, rodzaju i obszarze oraz terytorialnym rozmieszczeniu nieruchomości, których dotyczy zezwolenie, zasadach udzielania zezwolenia oraz przyczynach wydania decyzji odmownych. Wszystkie elementy tego sprawozdania zostały tutaj właściwie omówione przez kolegów posłów, pana ministra i sprawozdawcę. Nie będę przytaczał wszystkich danych. Jak łatwo zauważyć, zasady nabywania nieruchomości przez cudzoziemców reguluje ustawa z 1920 r. Mimo upływu czasu ustawa ta cały czas funkcjonuje w naszym systemie prawnym. Dziś można by powiedzieć, że Sejm powinien sobie życzyć tak dobrej legislacji, jak chociażby ta ustawa, która sprawdziła się w historii mimo wielu zmian, które zaszły w Polsce od roku 1920. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Odnosząc się do przedłożonego sprawozdania, należy zaznaczyć, że w 2009 r. zakończył się 5-letni okres przejściowy dotyczący ograniczeń w nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców w związku z wejściem Polski do Unii Europejskiej. Jak wynika z przedłożonego sprawozdania, zezwolenia na nabywanie nieruchomości w większości były udzielane obywatelom Unii Europejskiej. W 2011 r. cudzoziemcy otrzymali 309 zezwoleń na nabywanie nieruchomości o łącznej powierzchni 108 ha, w tym 217 zezwoleń dotyczących nieruchomości rolnych i leśnych, przy czym zgoda na nabywanie tych ostatnich nieruchomości jest również uzależniona od zgody ministra rolnictwa. W 2011 r. bez obowiązku uzyskania zezwolenia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji cudzoziemcy nabyli 4095 nieruchomości o powierzchni 2596 ha, czyli łączna powierzchnia nabytych nieruchomości przez cudzoziemców z zezwoleniami i bez zezwoleń ministerstwa wyniosła w 2011 r. 3142 ha. Przedstawione Wysokiej Izbie sprawozdanie ministra spraw wewnętrznych o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców nie budzi wątpliwości i zawiera wszystkie dane wymagane ustawą. Klub Parlamentarny Solidarna Polska jest za przyjęciem przedłożonego sprawozdania. Bardzo serdecznie dziękuję.
Mówca: Anna Nemś
Data: 2012-06-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Notariusze są zobowiązani ustawą do tego, żeby informację o zakupie, kopię aktu notarialnego wysłać w ciągu 7 dni do ministra spraw wewnętrznych. W 2010 r., jak wynika z raportu, takich naruszeń, czyli niedotrzymania tego obowiązku, było ok. 170. W 2011 r. liczba ta znacząco już wzrasta - jest ich ponad 500. Chciałabym zapytać - jest to bardzo ważne, bo od tego zależy rzetelność tych rejestrów - co państwo robicie, żeby to naruszenie ze strony notariuszy w jakiś sposób po prostu zniwelować, żebyśmy mieli rzetelną informację i żeby wywiązywali się oni ze swojego obowiązku. Dziękuję.
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2012-06-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z dużą satysfakcją słuchałam wypowiedzi przedmówców, stanowisk klubów, w których posłowie po kolei wyrażali satysfakcję z tak dobrego i tak dobrze realizowanego prawa, bo sprawa jest przecież bardzo ważna. Moje pytanie miałoby zatem charakter jak gdyby korygujący ten dobry stan czy też charakter dopytania o pewne kwestie. Jedna z nich została już poruszona. Otóż minister właściwy może tylko skierować do ministra sprawiedliwości interwencję w sprawie niewłaściwego działania czy opieszałości działania notariuszy. Martwi trochę fakt, że te interwencje nie przynoszą należytego skutku, skoro ich liczba rośnie. Zatem pytanie, czy macie państwo jeszcze jakiś arsenał dodatkowych możliwości, jeśli chodzi o to uporządkowanie? Jeszcze jedna rzecz. Otóż na 98 umów zawartych w tym roku 77 wymagało interwencji ministra. To dowód, że jest bardzo dobra kontrola, bo wyłapujecie to państwo. Czy macie też sposób na to, żeby jednak nie zajmować się tym, by ta praca na dole była lepsza, by te umowy były lepiej przygotowywane, bo to zaoszczędzi pracy? Jaki jest wasz pomysł, przy tak dobrze funkcjonującym prawie, by to jeszcze poprawić? Dziękuję.
Mówca: Anna Nemś
Data: 2012-06-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałabym tylko podziękować za sprawozdanie 100-stronicowe. Jest ono bardzo dokładne, przenikliwe i daje nam wiedzę. Wydaje mi się, że jego przedmiot jest delikatny i tu powinniśmy monitorować to, co się z tym dzieje. Tak jak mówili już moi przedmówcy, niezależnie od miejsca, gdzie siedzą, jest to prowadzone perfekcyjnie. Jest tak także w mojej ocenie. Dziękuję, panie ministrze. Dziękuję państwu.
Mówca: Andrzej Orzechowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-06-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zasadność reglamentacji zezwoleń na kupno gruntów i dużych nieruchomości jest oczywista, ale reglamentacja nie jest oczywista w przypadku kupna mieszkania w bloku i w ślad za tym cząstkowego udziału w drodze dojazdowej do bloku lub terenie wewnątrzosiedlowym. Pomimo że MSW już raz przyznało, że zezwolenie na nabywanie tego rodzaju cząstkowych udziałów nie znajduje uzasadnienia, to rygorystycznie wymaga go od nabywców. Z innych przepisów wynika, że takie kupno jest obligatoryjne. Co więcej, MSW wzywa notariuszy do wzruszenia aktów notarialnych i wykorzystuje drogę sądową, przegrywając kolejne sprawy. Panie Ministrze! Trzeba pójść po rozum do głowy i nie utrudniać życia przedsiębiorcom i obywatelom tam, gdzie to jest zbędne. Czy MSW nie zamierza uregulować problemu, tak aby w tego rodzaju przypadkach ograniczyć biurokratyczną mitręgę do niezbędnego minimum?
Mówca: Bożena Kamińska
Data: 2012-06-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje dzisiejsze oświadczenie chcę poświęcić kwestii przyspieszenia prac związanych z budową obwodnicy miasta Suwałki oraz obwodnicy miasta Augustów. Suwałki i Augustów to miasta położone w północno-wschodniej części Polski w województwie podlaskim. Miasta te położone są przy międzynarodowej drodze krajowej nr 8 prowadzącej na Litwę do przejścia transportowego w Budzisku. Przejście to jest drugim co do ilości przejeżdżających samochodów ciężarowych w ciągu roku w naszym kraju. Te miasta są ważnymi ośrodkami tranzytowymi, przejeżdża przez nie około 8 tys. tirów dziennie. Tak duża liczba pojazdów ciężarowych, które przejeżdżają przez te miasta, zagraża zdrowiu, a także bezpieczeństwu mieszkańców tych miast. Wielu z nich już zginęło lub zostało okaleczonych na tych drogach. Co roku rośnie liczba ofiar wypadków na drodze krajowej nr 8 z udziałem tirów i autobusów. Dlatego od lat są podejmowane starania o budowę obwodnic tych miast. Pierwsze plany zbudowania obwodnic Suwałk i Augustowa sięgają początku lat 80. - to już ponad 30 lat. Obwodnica Augustowa jest już na etapie rozstrzygniętego przetargu, ale obwodnica Suwałk niestety po raz kolejny jest odsuwana w czasie. Czymś niezrozumiałym dla mieszkańców Suwalszczyzny jest wybudowanie obwodnicy miasta Gołdap w województwie warmińsko-mazurskim, która prowadzi do przejścia granicznego Gusiew z Rosją, a po której nie jeżdżą tiry i samochody ciężarowe, bo przejście graniczne nie jest przejściem transportowym. Problem braku dogodnych połączeń komunikacyjnych, który stanowi istotną barierę rozwoju Suwałk i regionu, był wielokrotnie poruszany zarówno przez władze miasta, jak i przedstawicieli władz centralnych, którzy sami twierdzili, iż ˝do was to ani dojechać, ani dolecieć˝. Takie same stwierdzenia słyszymy od potencjalnych inwestorów i turystów. Mieszkańcy obszarów peryferyjnych takich jak Suwalszczyzna nie mogą czuć się obywatelami drugiej kategorii pozbawionymi szans na rozwój, dlatego ˝Koncepcja przestrzennego zagospodarowania kraju 2030˝ powinna w większym stopniu uwzględniać potrzeby i oczekiwania obszarów słabiej rozwiniętych i zurbanizowanych. Suwalczanie i mieszkańcy północno-wschodniej Polski oczekują od rządu Rzeczypospolitej Polskiej wsparcia i szans na rozwój, szczególnie w zakresie infrastruktury komunikacyjnej, drogowej i kolejowej, oraz przeznaczenia niezbędnych środków finansowych na ten cel. Budowa obwodnic Augustowa i Suwałk jest dla naszego regionu zadaniami priorytetowymi dla godnego i bezpiecznego życia mieszkańców tych miast. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Nemś
Data: 2012-06-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W ostatnich latach coraz powszechniejszym zjawiskiem i szczególnie negatywnym elementem szkolnej rzeczywistości staje się agresja uczniów wobec nauczycieli. W mediach pojawia się wiele informacji na temat agresywnego zachowania uczniów wobec nauczycieli, a coraz częściej również innych pracowników szkół. Nauczyciele doświadczają od swoich uczniów zarówno agresji fizycznej, prowadzącej w niektórych przypadkach nawet do poważnych uszkodzeń, jak i agresji psychicznej, przejawiającej się najczęściej w stosowaniu wobec nich gróźb słownych, obelżywych wyzwisk, lekceważącym traktowaniu czy też notorycznym poniżaniu ich w oczach pozostałych wychowanków. Psychologowie podkreślają, iż przyczyny agresywnych zachowań uczniów wobec nauczycieli mogą być bardzo różne. Najczęściej chodzi o swoiste urozmaicenie szkolnej rutyny, zaznaczenie swojej przywódczej pozycji w grupie klasowej, zemstę za zbyt niskie oceny, chęć zdobycia uznania wśród rówieśników czy też poczucie odrzucenia ze strony kolegów, a co za tym idzie, potrzebę wzbudzenia zainteresowania swoją osobą. W roku 2007 nauczyciele uzyskali status funkcjonariusza publicznego i jako tacy zostali objęci specjalną ochroną prawną. Zgodnie z art. 222 § 1 Kodeksu karnego, każdy, kto narusza nietykalność cielesną funkcjonariusza publicznego w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych, może spodziewać się kary pozbawienia wolności do lat trzech. Wszystkie akty agresji nauczyciele powinni zgłaszać dyrektorowi szkoły, zaś ten zgodnie z obowiązującymi przepisami powinien powiadomić o nich organ prowadzący. Dopiero gmina może, a wręcz ma obowiązek, powiadomić o zaistniałej sytuacji służby Policji. Okazuje się jednak, iż szkoły i gminy nie są najczęściej zainteresowane nagłaśnianiem faktu, że w ich placówkach dochodzi do niebezpiecznych sytuacji związanych z przejawami agresji słownej lub fizycznej uczniów wobec nauczycieli. Również większość pedagogów nadal obawia się, iż zgłaszając policji tego rodzaju incydenty, narazi się na zarzuty braku kompetencji zawodowych i nieradzenia sobie z podopiecznymi lub śmieszność. W związku z tym do skazania uczniów za agresywne zachowanie wobec nauczycieli dochodzi sporadycznie, i to tylko w sytuacjach, kiedy sprawa zostaje odpowiednio nagłośniona przez poinformowane o wszystkim media. Tymczasem przeciwdziałanie zjawisku agresji wobec nauczycieli oraz wyciąganie wszelkich możliwych konsekwencji wobec prowodyrów tego rodzaju zachowań powinny leżeć w interesie wszystkich nauczycieli oraz dyrektorów szkół, a nie tylko tych, którzy takiej agresji doświadczyli. Jestem przekonana, iż tylko zgodna współpraca dyrekcji, ogółu nauczycieli, pracowników niepedagogicznych szkół, rodziców oraz organów prowadzących placówki szkolne może skutecznie zredukować już istniejące zjawiska agresji uczniów oraz zapobiegać ich powstawaniu w przyszłości. Dziękuję.
Mówca: Anna Fotyga
Data: 2012-06-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Podczas dzisiejszych głosowań nad projektami aktów prawnych, występując z trybuny sejmowej w debacie na temat pakietu klimatyczno-energetycznego, prezes Rady Ministrów pan Donald Tusk po raz kolejny - jeżeli dobrze sobie przypominam, było to już po raz trzeci - dopuścił się zupełnie nikczemnego potraktowania tragicznie zmarłej głowy państwa, śp. prezydenta Lecha Kaczyńskiego, zarzucając mu wręcz zdradę interesów narodowych w trakcie negocjowania założeń politycznych do pakietu klimatyczno-energetycznego, co miało miejsce 8 marca 2007 r. w Brukseli podczas wiosennej Rady Europejskiej. Rzeczpospolitą Polską reprezentował wtedy rzeczywiście prezydent Lech Kaczyński. Zgodnie z uregulowaniami przedstawiał stanowisko Polski przyjęte 9 lutego w trakcie posiedzenia Komitetu Europejskiego Rady Ministrów. Może przypomnę to stanowisko i to, co prezydent wówczas wynegocjował. Po pierwsze, podtrzymanie założeń, które funkcjonowały już w podpisanym przez Polskę protokole z Kioto, a mianowicie redukcja o 20% emisji do 2020 r. w stosunku do roku bazowego, roku 1990. To było troszeczkę przesunięcie roku bazowego z protokołu z Kioto. Jeżeli jednak weźmiemy pod uwagę to, że w trakcie przemian - w tym mieści się likwidacja bardzo energochłonnych gałęzi przemysłu - Polska tak naprawdę dokonała przeszło 30-procentowej redukcji emisji, to te zobowiązania mieliśmy już wykonane. W pkt 28 konkluzji zawarte było stwierdzenie, że każdemu państwu członkowskiemu Unii Europejskiej mają być zapewnione bezpieczne dostawy energii. Poza tym pkt 2 stanowi, że pakiet ma zapewnić konkurencyjność wszystkich gospodarek państw członkowskich Unii Europejskiej, w tym dostaw energii po przystępnych cenach. Prezes Rady Ministrów złamał te wszystkie ustalenia, zmienił rok bazowy na rok 2005, który jest skrajnie niekorzystny dla Polski, i w tej chwili posługuje się cytatem z wypowiedzi prezydenta, który jest całkowicie zmanipulowany. To jest nikczemne. Dziękuję.
Mówca: Waldemar Andzel (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-06-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 4 czerwca br. mija 52. rocznica śmierci generała Józefa Hallera, generała broni Wojska Polskiego, odznaczonego m.in. orderami Orła Białego i Virtuti Militari, wybitnego działacza politycznego i społecznego, legionisty. Generał Haller pochodził z rodziny religijnej, pielęgnującej tradycje patriotyczne. Przekazane wzorce i zasady moralne zaowocowały w jego dorosłym życiu. Działał aktywnie w ruchu spółdzielczym, skautowym i w słynnym Towarzystwie Gimnastycznym ˝Sokół˝. W czasie I wojny światowej dowodził 3. Pułkiem Legionów Polskich, który walczył m.in. na terenie Karpat Wschodnich, 2. Brygadą Legionów Polskich, 5. Dywizją Strzelców Polskich i 2. Korpusem Polskim na Ukrainie. Generał Haller kierował także powstałą w 1918 r. we Francji Armią Polską (zwaną Błękitną Armią), która po powrocie do ojczyzny zasłużyła się w wojnie polsko-ukraińskiej. Warto przypomnieć, że podczas bitwy warszawskiej generał stał na czele wojsk broniących stolicy. Po zakończeniu działań wojennych bohater pełnił liczne funkcje polityczne i społeczne (był przewodniczącym Związku Harcerstwa Polskiego, posłem na Sejm RP, prezesem Polskiego Czerwonego Krzyża). Podczas II wojny światowej pełnił funkcję ministra oświaty w polskim rządzie na uchodźstwie. Po zakończeniu wojny w 1945 r. pozostał na emigracji. Zmarł w Londynie w wieku 86 lat. Życiorys generała Hallera, jego poświęcenie i odwaga, z jaką służył Polsce w jednym z najtrudniejszych momentów w jej dziejach, zasługują na pamięć i najwyższy podziw. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-06-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Wysoka Izbo! Mikołowskie Dni Muzyki zainicjowane zostały w 1991 r. Od tego czasu odbywają się co roku na przełomie maja i czerwca. Dzięki wydarzeniom artystycznym najwyższej rangi Mikołowskie Dni Muzyki stały się jednym z najważniejszych festiwali muzycznych nie tylko na Śląsku, lecz także w skali całego kraju. Już od ponad 20 lat niemal całe miasto ożywa muzyką, zarówno domy kultury i biblioteka, jak i słynące ze znakomitej akustyki mikołowskie świątynie, w których znajdują się wartościowe organy, a wśród nich jedne z najlepszych zabytkowych organów na Górnym Śląsku - w kościele św. Wojciecha. Te uwarunkowania narzucają - w pewnym stopniu - ramy repertuarowe festiwalu: dominuje muzyka symfoniczna, wokalna, organowa, kameralna. Tegoroczna impreza rozpoczęła się 19 maja bardzo mocnym akcentem. Był to wieczór premierowych wykonań, Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii Lwowskiej poprowadził Krzesimir Dębski. Pojawił się w podwójnej roli: jako dyrygent oraz kompozytor, który specjalnie na to wydarzenie przygotował utwór napisany na klarnety. Trudno wymienić wszystkie atrakcje, jakie przygotowali organizatorzy Mikołowskich Dni Muzyki. Cała impreza trwała do 9 czerwca, więc to aż trzy tygodnie muzycznych wrażeń i emocji. Dziękuję.
Mówca: Andrzej Lewandowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-06-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na podstawie art. 185 uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej składam oświadczenie poselskie w sprawie 20. rocznicy powstania Centralnego Ośrodka Szkolenia Straży Granicznej im. Marszałka Polski Józefa Piłsudskiego w Koszalinie. W maju Centralny Ośrodek Szkolenia Straży Granicznej im. Marszałka Polski Józefa Piłsudskiego w Koszalinie obchodził 20-lecie istnienia. Tegoroczny wyjątkowy jubileusz szkoły stanowi doskonałą okazję do spojrzenia wstecz na odległe z perspektywy czasu początki tworzenia ośrodka, na zaangażowanie i wysiłek wielu ludzi, którzy potrafili wznieść się ponad wyżyny i stworzyć współczesny wizerunek nowoczesnej kuźni kadr Straży Granicznej - szkoły, której mury opuściło w minionym dwudziestoleciu blisko 75 tys. absolwentów, w tym prawie 2 tys. oficerów, 5 tys. chorążych i 3 tys. podoficerów. W dniu 16 maja 1991 r. na bazie rozformowanych jednostek Wojsk Ochrony Pogranicza zarządzeniem ówczesnego ministra spraw wewnętrznych powołano do życia w celu ochrony granicy państwowej na lądzie i morzu nową, umundurowaną i uzbrojoną formację o charakterze policyjnym - Straż Graniczną. W niecały rok później, 19 marca 1992 r., zarządzeniem nr 019 komendanta głównego SG powołano do życia Centralny Ośrodek Szkolenia Straży Granicznej w Koszalinie. Koszaliński ośrodek jest jedną z trzech szkół w Polsce, które kształcą kadry współczesnej Straży Granicznej. Wywodzi się z dawnego Ośrodka Szkolenia Podoficerów i Młodszych Specjalistów Łączności i Radiolokacji Wojsk Ochrony Pogranicza, istniejącego początkowo przy Bałtyckiej Brygadzie WOP w Koszalinie, a później przy oddziale o tej samej nazwie. Rok po przekształceniu formacji w Straż Graniczną koszalińska szkoła stała się ośrodkiem szkolenia nowej formacji. Przez 20 lat istnienia szkoła stała się bardzo ważną instytucją w regionie. Prawdziwą dumą napawa fakt sukcesów szkoleniowych kadry ośrodka oraz uznanie w całej Polsce i za granicą, ponieważ współpraca międzynarodowa jest dla władz szkoły niezwykle ważna. Z perspektywy 20 lat widać, że nawet mimo trudnych warunków, w których przyszło jej działać, Straż Graniczna okazała się jednym z filarów naszej ojczyzny. Nie byłoby to możliwe, gdyby nie ludzie, którzy na co dzień pracują w szeregach Straży Granicznej. Z okazji jubileuszu Centralnego Ośrodka Szkolenia Straży Granicznej w Koszalinie życzę pracownikom i osobom związanym ze szkołą niesłabnącego zapału i wytrwałości w tej niezmiernie ważnej i odpowiedzialnej pracy, a także powodzenia w realizacji nowych, ambitnych zamierzeń.