Mówca: Kultury i Dziedzictwa Narodowego Piotr Gliński
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Celem projektowanej ustawy o zmianie ustawy o opłatach abonamentowych oraz ustawy o radiofonii i telewizji, zawartej w druku sejmowym nr 1587, jest poprawa skuteczności poboru opłat abonamentowych jako źródła finansowania realizacji misji publicznej radiofonii i telewizji. Ustawa nie wprowadza jakichkolwiek nowych opłat dla jakiejkolwiek grupy obywateli. Tak jak ma to miejsce w chwili obecnej, do zarejestrowania odbiorników oraz uiszczenia opłat abonamentowych zobowiązany jest i będzie każdy posiadacz odbiornika radiowego lub telewizyjnego, który to odbiornik gotowy jest do odbioru emisji. Projektowana regulacja ma służyć jedynie zagwarantowaniu bardziej adekwatnego, stabilnego i niezależnego finansowania zadań mediów publicznych, tak aby te zadania mogły być realizowane bez ulegania presji komercyjnej. Potrzeba przyjęcia projektowanej ustawy wynika z praktycznej dysfunkcjonalności istniejących rozwiązań dotyczących opłat abonamentowych. Przeciwdziałać temu proponuje się poprzez nowelizację ustawy o opłatach abonamentowych włączającą dostawców usług telewizji płatnej w ułatwianie rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych oraz identyfikację gospodarstw domowych obowiązanych do uiszczania opłat abonamentowych. Jak wygląda stan aktualny w zakresie tych opłat abonamentowych w Polsce? Aktualnie definicja opłat abonamentowych uregulowana jest w ustawie, mają one charakter specyficznej daniny publicznej. Jest to przymusowe, bezzwrotne, celowe i pozabudżetowe świadczenie publicznoprawne służące realizacji konstytucyjnych zadań państwa w zakresie finansowania misji publicznej mediów. Ustawa łączy je z używaniem odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych przy domniemaniu, że osoba posiadająca odbiornik w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programów używa tego odbiornika. Na potrzeby pobierania opłat abonamentowych odbiorniki podlegają zarejestrowaniu pod rygorem kary administracyjnej w wysokości 30-krotnej miesięcznej opłaty. To wszystko jest w dotychczasowej ustawie. Jednym z głównych powodów dysfunkcjonalności istniejącego systemu poboru opłat abonamentowych jest niedopełnianie obowiązku rejestracji odbiorników. W połączeniu z brakiem realnych środków kontroli używania, posiadania odbiorników w lokalach mieszkalnych ww. sytuacja sprzyja nieszczelności systemu. Od 1994 r. notowany jest stały spadek liczby zarejestrowanych abonentów radiowo-telewizyjnych. W 1993 r. było ich prawie 11 mln, w tym ok. 1 mln zwolnionych z wnoszenia opłat, natomiast w 2015 r. zarejestrowanych abonentów było niespełna 7 mln, w tym nieco ponad 3 mln zwolnionych. W Polsce jest zaś ok. 13,6 mln gospodarstw domowych. Według danych GUS w ok. 97% z nich znajdują się odbiorniki telewizyjne, a ok. 66% gospodarstw domowych korzysta z usług telewizji płatnej, w tym operatorów sieci kablowych, satelitarnych, platform cyfrowych IPTV itd. Tymczasem obowiązku rejestracji odbiorników dopełnia 49,5% gospodarstw domowych, z czego 47,2% korzysta ze zwolnień. Szacuje się, że gospodarstw domowych regularnie uiszczających opłaty abonamentowe w Polsce, po odjęciu wpłat zaległych i należności uzyskanych w drodze egzekucji, jest ok. 13%. A więc tylko 13% gospodarstw domowych regularnie płaci abonament. Opłaty abonamentowe od odbiorników używanych poza gospodarstwami domowymi - chodzi o przedsiębiorców i instytucje - reguluje ok. 12% podmiotów. W rezultacie Polska ma największy wśród krajów europejskich ubytek w poborze opłat abonamentowych. W innych krajach ubytki w poborze zbliżonych opłat wynoszą zwykle nie więcej niż kilka procent. U nas szacunkowo, bo to zależy, jaką miarę zastosujemy, ten ubytek wynosi na pewno ponad 50%, najprawdopodobniej 60-70%. W wyniku dysfunkcjonalności systemu poboru opłat abonamentowych w Polsce finansowanie publiczne mediów publicznych jest niestabilne i niewystarczające, co powoduje tendencję do komercjalizacji oferty programowej, co odbywa się z uszczerbkiem dla realizacji misji publicznej. W skali całego systemu mediów publicznych wyraźnie widoczne są wahania, a w dłuższej perspektywie zaobserwować można spadek środków przekazywanych tym nadawcom z opłat abonamentowych. Działalność misyjna radiofonii publicznej finansowana jest w ok. 60-80% z abonamentu, zaś koszty misji Telewizji Polskiej - jedynie w ok. 30%. W efekcie udział środków publicznych w budżecie telewizji publicznej jest w Polsce najniższy w Europie. Od lat wskazuje się, że poziom finansowania publicznego polskich mediów publicznych jest niewystarczający w stosunku do realizacji ich ustawowych zadań. Sytuacja staje się tym bardziej poważna i pilna, że według prognoz KRRiT na 2017 r. pokrycie kosztów misji TVP z abonamentu ma dalej spadać, aż do poziomu ok. 22%, a w przypadku Polskiego Radia i rozgłośni regionalnych - odpowiednio do 66% i 71%. Nakłady na media publiczne w Polsce są niskie na tle innych krajów europejskich, także w świetle ogólnych wskaźników ekonomicznych. Przykładowo, podczas gdy w 2013 r. przychody mediów publicznych w kilku badanych krajach europejskich stanowiły średnio 0,23% PKB, w Polsce udział ten wynosił 0,04% PKB. Ogólne założenia proponowanych zmian. Proponuje się poprawienie poboru opłat abonamentowych poprzez włączenie dostawców usług telewizji płatnej do procesu ułatwiania rejestracji odbiorników oraz identyfikacji podmiotów obowiązanych do wnoszenia opłat abonamentowych. Jest szczególnie rażące, jeżeli w sytuacji korzystania z takich usług, kiedy oczywiste jest posiadanie odbiornika, nie dochodzi do jego rejestracji i uiszczania opłat abonamentowych. Często bowiem dochodzi do szczególnej konfuzji wynagrodzenia za prywatnoprawną usługę dostarczania telewizji płatnej, niewłaściwie zwanego abonamentem, i daniny publicznej, która jest abonamentem i którą stanowią opłaty abonamentowe przeznaczane na realizację misji publicznej radiofonii i telewizji. Należy zaznaczyć, że u podstaw opłat abonamentowych - przypominam, u podstaw obecnie obowiązującego już prawa - leży założenie, że całe społeczeństwo w wymiarze wspólnotowym odnosi korzyści z realizacji przez publiczną radiofonię i telewizję jej misji publicznej. Dlatego też system opłat przeznaczanych na ten cel w Polsce i w innych krajach nie jest zależny od tego, czy dany obywatel korzysta z programów i innych usług mediów publicznych, czy też korzysta z usług innych mediów. Opłaty te nie mają charakteru ekwiwalentnego. To, że ktoś płaci za telewizję satelitarną czy kablową, nie znaczy, że automatycznie płaci abonament. Opłaty abonamentowe korespondują z powszechnym charakterem usług publicznych mediów i ich rolą w realizacji prawa do informacji, dostępu do dóbr kultury czy uczestnictwa w debacie społecznej. W proponowanej nowelizacji nie proponuje się nałożenia na dostawców usług telewizji płatnej obowiązku poboru opłat abonamentowych, lecz jedynie powierzenie im obowiązku o charakterze czysto informacyjnym, związanego z przekazywaniem podstawowych danych osób, z którymi mają zawarte umowy o dostarczanie usług telewizji płatnej. W ich ramach dostawca usług telewizji płatnej miałby obowiązek informowania tzw. operatora wyznaczonego, w tym wypadku będzie nim Poczta Polska, tak jak dotychczas, o każdej zawartej przez niego nowej umowie o dostarczanie telewizji płatnej, a operator wyznaczony miałby uprawnienie do żądania informacji o abonentach od dostawcy usług telewizji płatnej w celu ustalenia podmiotu obowiązanego do uiszczenia opłaty abonamentowej, jej poboru lub egzekucji. Przy zawarciu umowy dostawca usług telewizji płatnej miałby także obowiązek przekazania klientowi informacji o obowiązku zarejestrowania odbiornika oraz uiszczania opłat abonamentowych. A więc chodzi tylko o przekazanie informacji. Klient byłby przy tym poinformowany o tym, że niektóre jego dane osobowe zostaną przekazane operatorowi wyznaczonemu. Powtarzam, podkreślam, będę jeszcze o tym mówił - tylko niektóre dane osobowe. Regulacja przejściowa przewiduje także jednokrotne przekazanie przez dostawcę telewizji płatnej operatorowi wyznaczonemu informacji o odbiorcach jego usług również w ww. celu oraz przekazanie przez niego klientom komunikatu o domniemaniu, iż umowa o dostarczenie telewizji płatnej łączy się z posiadaniem odbiornika telewizyjnego, który podlega obowiązkowi rejestracji. Dostawca usług telewizji płatnej będzie obowiązany także do poinformowania swoich klientów w ww. komunikacie, że przekaże ich niektóre dane osobowe operatorowi wyznaczonemu. Dostawca usług telewizji płatnej będzie miał także obowiązek przekazywania zgłoszeń rejestracyjnych, jeżeli klient podejmie decyzję o rejestracji odbiornika za pośrednictwem tego dostawcy. Rejestracja za pośrednictwem dostawcy usług telewizji płatnej będzie więc jedynie uprawnieniem klienta. To nie będzie nakaz - będzie mógł z tego skorzystać, albo nie. W dalszym ciągu czynności związane z rejestracją odbiorników, poborem opłat, kontrolą abonamentową i weryfikowaniem zwolnień realizowane będą przez operatora wyznaczonego, czyli tak jak dotychczas - przez Pocztę Polską. Rozwiązania szczegółowe. Ustawa wprowadza domniemanie posiadania odbiornika telewizyjnego przez osobę będącą stroną umowy o dostarczanie telewizji płatnej. Domniemanie to uzasadnione jest tym, że niecelowe byłoby zawieranie umowy z dostawcą usługi telewizji płatnej bez posiadania odbiornika umożliwiającego korzystanie z jego usług. Projektowana regulacja zakłada zdefiniowanie kluczowych pojęć dla proponowanych rozwiązań, w tym pojęcia dostawcy usług telewizji płatnej oraz pojęcia umowy o dostarczanie tej usługi. Dostawcą takiej usługi byliby operatorzy rozprowadzający programy telewizyjne - a nie np. nadawcy kodowanych programów płatnych - zapewniający dostęp do programów w pakietach na podstawie umów, a nie np. operatorzy multipleksu otwartej naziemnej telewizji cyfrowej. W chwili obecnej definicja dostawców usług telewizji płatnej obejmie takie podmioty jak operatorzy sieci kablowych, operatorzy platform telewizji cyfrowej, dostawcy usług rozprowadzania programów za pośrednictwem sieci xDSL oraz usług typu IPTV - to są nowe typy kablówek, nowe typy, w których korzysta się z nowych technologii sieci teleinformatycznych. Ograniczamy więc ten zakres do podmiotów, które spełniają określoną definicję. Istnieją już w tej chwili w przestrzeni publicznej zarzuty, że np. nie dotyczy to korzystania z wideo na żądanie czy nie obejmuje naziemnej telewizji cyfrowej. Ustawa często musi być dostosowana do rzeczywistości. Zdecydowaliśmy się na taki zakres usług i taką definicję podmiotów, które prosimy o współpracę w osiągnięciu celu tej ustawy, jakie są możliwe z punktu widzenia zastosowanego narzędzia prawnego. Jak zostało wyżej wskazane, ustawa utrzymuje obowiązek zarejestrowania odbiornika radiowego lub telewizyjnego. Posiadacz odbiornika będzie mógł wykonać ten obowiązek za pośrednictwem Poczty Polskiej lub dostawcy usług telewizji płatnej. To jest jego decyzja. Brak dokonania rejestracji za pośrednictwem dostawcy usług telewizji płatnej nie będzie wpływał na ważność umowy o dostarczanie telewizji płatnej ani na sposób świadczenia usług przez dostawcę. Osoba, która nie zarejestruje odbiornika w placówce Poczty Polskiej lub za pośrednictwem dostawcy, będzie jednak, ale dokładnie tak, jak ma to miejsce w chwili obecnej, podlegała opłacie za używanie niezarejestrowanego odbiornika w wysokości trzydziestokrotności opłaty abonamentowej. A więc nie wprowadzamy także żadnej nowej kary. To jest kara, która wynika z dotychczas obowiązującego prawa. W ustawie proponuje się poprawę mechanizmów kontrolnych. I to jest główny cel tej ustawy, jak mówiłem - uszczelnienie systemu, który po prostu w Polsce nie działa. W pierwszej kolejności dostawcy usług telewizji płatnej zostaną zobowiązani do przekazywania informacji o każdej umowie o dostarczenie telewizji płatnej oraz podstawowych informacji dotyczących osoby, z którą taka umowa została zawarta. Dzięki temu operator wyznaczony, czyli Poczta Polska, będzie na bieżąco informowany o osobach, które powinny dokonać rejestracji odbiornika i uiścić opłatę abonamentową. Ponadto operatorowi wyznaczonemu w zakresie zleconego mu ustawą publicznego zadania poboru opłat abonamentowych przyznaje się kompetencje do żądania informacji od dostawców usług telewizji płatnej co do osób korzystających z tych usług. Podobnie operatorzy telewizji płatnej też będą wykonywali pewną podstawową w gruncie rzeczy usługę czy, krótko mówiąc, zgodnie z terminologią prawniczą, będą wykonywali zadanie publiczne. Takie zadania publiczne są narzucane na nierządowe, niepubliczne instytucje przez wiele innych ustaw obowiązujących w Polsce i nie jest to nic szczególnego, to nie łamie porządku prawnego i jest z punktu widzenia prawnego lege artis. Żądanie takie miałoby charakter indywidualny, tj. polegałoby na zapytaniu i dotyczyło poszczególnych osób lub poszczególnych adresów. Operator wyznaczony nie będzie miał możliwości zwracania się do dostawców usług telewizji płatnej z ogólnym wnioskiem dotyczącym wszystkich klientów lub ich grup. Każdy wniosek operatora wyznaczonego będzie dotyczył pojedynczego klienta. W sytuacji, w której operator wyznaczony będzie informowany o każdej zawartej umowie o dostarczanie telewizji płatnej, zakłada się, że żądanie informacji od dostawcy telewizji płatnej byłoby kierowane jedynie w wyjątkowych przypadkach, np. w razie wyrejestrowania odbiornika przez osobę, która miała zawartą umowę o dostarczenie telewizji płatnej, lub gdy w inny sposób uprawdopodobnione zostanie, że pod adresem osoby, firmy lub instytucji znajdują się odbiorniki. Uzyskanie tych danych jest niezbędne dla ustalenia podmiotu obowiązanego do uiszczenia opłaty abonamentowej, jej poboru lub egzekucji. Bez posiadania tych danych operator wyznaczony nie miałby możliwości prowadzenia postępowania związanego z poborem opłat abonamentowych od osób, które posiadają niezarejestrowane odbiorniki radiofoniczne lub telewizyjne. Także zakres danych przekazywanych operatorowi wyznaczonemu spełnia wymóg adekwatności, tj. proporcjonalności danych. Dostawcy telewizji płatnej posiadają znacznie szersze bazy danych dotyczące klientów, wśród których znajdują się nie tylko dane adresowe, ale także szczegółowe informacje dotyczące umów, pakiety i programy preferowane przez klienta, historia transakcji czy informacje dotyczące wysokości płatności. Dane te są niezbędne do prowadzenia działalności dostawców usługi telewizji płatnej, nie mają jednak żadnego wpływu na obowiązek uiszczania opłat abonamentowych. I te dane w tej ustawie nas nie interesują. Pobranie jedynie części danych posiadanych przez dostawcę usług telewizji płatnej nie może więc być uznane za kopiowanie zbiorów danych. Będą oni zobowiązani do przekazania spośród znaczącej liczby danych jedynie części informacji o swoich klientach, która jest niezbędna dla ustalenia podmiotu obowiązanego do uiszczenia opłaty abonamentowej, jej poboru lub egzekucji. Objęte obowiązkiem informacyjnym byłyby jedynie relewantne dane, tj. imię i nazwisko oraz nazwa klienta i jego adres, adres korzystania z usługi oraz data rozpoczęcia korzystania z usługi czy nr PESEL, a w przypadku gdy ktoś nie ma PESEL-u - numer dowodu tożsamości, NIP lub KRS, w zależności od tego, co jest dostępne, co się znajduje w umowie. Ponadto żądanie informacji i odpowiadający mu obowiązek dostawcy przekazania informacji będzie dotyczył wyłącznie klientów korzystających z usług telewizji płatnej, a nie innych usług świadczonych przez jej dostawcę, np. telefonicznych czy dostępu do Internetu, bo one nie są związane z posiadaniem odbiornika gotowego do odbioru. Należy podkreślić, że przekazanie danych operatorowi wyznaczonemu nie będzie także stanowiło naruszenia tajemnicy przedsiębiorstwa. Ochronie podlegałyby bazy zawierające wszystkie informacje wymieniane pomiędzy przedsiębiorcą a klientem, w sytuacji gdy ich przekazanie mogłoby zostać wykorzystane do działalności konkurencyjnej przez podmiot, który otrzyma dane. Projekt w zasadniczy sposób ogranicza liczbę danych osobowych, o czym mówiłem, przekazywanych operatorowi wyznaczonemu. Powtarzam, nie będzie więc przekazywania pozostałych danych znajdujących się w bazach danych dostawców telewizji płatnej, takich jak szczegółowe informacje dotyczące umów, pakiety, programy preferowane itd., historia transakcji czy informacje dotyczące wysokości płatności. Operator wyznaczony będzie mógł wykorzystywać otrzymane dane wyłącznie w celu pobierania opłat abonamentowych. Nie istnieje zatem zagrożenie, że wykorzysta te dane do działalności konkurencyjnej wobec dostawców usług telewizji płatnej. Tym bardziej że Poczta Polska takiej działalności nie prowadzi. Projekt zakłada umożliwienie korzystania z otrzymanych danych wyłącznie w ściśle określonym celu - poboru publicznoprawnej daniny. Przewiduje się, że informacje o umowach o dostarczanie telewizji płatnej oraz o osobach, z którymi zawarto takie umowy, przekazywane będą za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, który zostanie stworzony przez operatora wyznaczonego. Ten system będzie zawierał rejestr osób posiadających odbiornik radiofoniczny lub telewizyjny oraz będzie umożliwiał dostawcy usług telewizji płatnej przesyłanie ww. informacji. Z uwagi na fakt, iż operator wyznaczony pobiera prowizję od pobranych opłat abonamentowych, uzasadnione jest, aby był on obowiązany do stworzenia takiego systemu, a następnie bezpłatnego jego udostępnienia dostawcom usług telewizji płatnej. System ten będzie musiał zapewniać bezpieczeństwo danych osobowych i spełniać wymagania określone w rozporządzeniu wydanym na podstawie ustawy o informatyzacji, regulującym działalność podmiotów realizujących zadania publiczne. Kontrolę funkcjonowania systemu sprawował będzie minister właściwy do spraw łączności. Przekazując dane osobowe operatorowi wyznaczonemu, dostawca usług telewizji płatnej będzie obowiązany do poinformowania o tym fakcie klienta, którego te dane dotyczą. Do przekazywania danych operatorowi wyznaczonemu nie będzie wymagana zgoda każdego klienta dostawcy telewizji płatnej. Zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych przetwarzanie danych jest dopuszczalne bez zgody osoby, której te dane dotyczą, jeżeli ˝jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa˝. I z takim przypadkiem mamy do czynienia w ramach proponowanej regulacji, tak że różnego typu zarzuty, które już na zapas niejako pojawiają się w przestrzeni publicznej, dotyczące tej proponowanej nowelizacji i mówiące o tym, że jest to sprzeczne z ustawą o ochronie danych osobowych, nie mają podstaw prawnych. Polskie prawo w szczególnych przypadkach wynikających właśnie z przepisów prawa pozwala na przekazywanie części danych w odpowiedni sposób i przy spełnieniu odpowiednich warunków. Wysoki Sejmie! Wszystkie obowiązki nakładane na dostawców telewizji płatnej, przewidziane w projektowanej nowelizacji ustawy jako generujące po stronie tych podmiotów koszty będą wiązały się z przyznaniem im rekompensaty. Podstawą tej rekompensaty będą koszty poniesione przez dostawców, ale jej elementem będzie także rozsądny zysk - nie niższy niż 6% i nie wyższy niż 10% poniesionych kosztów. KRRiT określi, w drodze rozporządzenia, wysokość rekompensaty oraz sposób i tryb jej wypłaty. Rekompensata ta będzie płatna z wpływów z opłat abonamentowych pobranych przez Pocztę Polską. Liczymy w tej kwestii, w ogóle w kwestii realizacji tej ustawy, na współpracę z operatorami telewizji płatnej. Jednocześnie proponuje się modyfikację zasad ustalania rekompensaty z tytułu wykonywania zadań publicznych dla operatora wyznaczonego. Obecnie wynagrodzenie ustalone jest w drodze umowy zawartej przez Pocztę Polską z Krajową Radą Radiofonii i Telewizji. Proponuje się, aby rekompensata dla operatora wyznaczonego ustalana była w takim samym trybie jak dla dostawców usług telewizji płatnej. W ustawie wskazane zostanie, że operatorowi wyznaczonemu przysługuje rekompensata z tytułu świadczenia określonych usług publicznych, a jej wysokość oraz sposób i tryb wypłaty określone zostaną w rozporządzeniu KRRiT. Kontrolę realizacji obowiązków dostawcy telewizji płatnej w zakresie pobierania zgłoszeń rejestracyjnych, a także udzielania informacji o osobach, które zawarły umowę o dostarczanie telewizji płatnej, w odpowiedzi na indywidualne zapytania operatora wyznaczonego proponuje się powierzyć Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji. Odpowiada to funkcji tego organu jako właściwego w zakresie finansowania misji mediów publicznych mieszczącej się w interesie publicznym w radiofonii i telewizji, na którego straży w świetle art. 213 ust. 1 konstytucji stoi KRRiT. Organ ten posiada także kompetencje w stosunku do dostawców usług telewizji płatnej w związku z prowadzeniem przez przewodniczącego KRRiT rejestru rozprowadzanych programów. W ramach kontroli realizacji powołanych obowiązków nałożonych na dostawców usług telewizji płatnej przewodniczący KRRiT będzie mógł żądać od nich przekazania informacji w zakresie niezbędnym dla takiej kontroli. Naruszenie obowiązku przedstawienia informacji podlegać będzie sankcji w postaci pieniężnej kary administracyjnej nakładanej w drodze decyzji administracyjnej przez przewodniczącego KRRiT w wysokości do 5% przychodu dostawcy usług telewizji płatnej osiągniętego z tytułu dostarczania usług telewizji płatnej w poprzednim roku podatkowym, a w przypadku gdy okres działania dostawcy usług telewizji płatnej jest krótszy niż rok kalendarzowy, nowelizacja zakłada karę pieniężną w wysokości do 500 tys. zł. Proponuje się także wprowadzenie sankcji za naruszenie przez dostawcę usług telewizji płatnej obowiązków dotyczących przekazywania zgłoszeń rejestracyjnych, a także informacji o klientach, w postaci nakładanej przez KRRiT pieniężnej kary administracyjnej w wysokości 500 zł za każdy przypadek naruszenia. Biorąc pod uwagę, że naruszenie tych obowiązków może prowadzić do niemożliwego do ustalenia zaniechania rejestracji odbiornika, co w razie ustalenia podlegałoby karze 30-krotności należnej opłaty abonamentowej, proponowana kara jest adekwatna. Jak wskazano wyżej, ustawa przyznaje operatorowi wyznaczonemu dostęp do danych z niektórych rejestrów publicznych, np. rejestru PESEL, oraz uprawnienia do uzyskiwania informacji o klientach dostawców usług telewizji płatnej. Konieczne jest więc zapewnienie odpowiedniej ochrony danych. Na wstępie należy podkreślić, że wykonywanie na podstawie ustawy zadania realizowanego dla dobra publicznego stanowi cel, dla którego dopuszczalne jest przetwarzanie w koniecznym zakresie danych osobowych. Nie budzi wątpliwości, że pobór danin publicznych, w tym opłat abonamentowych przeznaczonych na realizację misji publicznej radiofonii i telewizji, stanowi takie właśnie zadanie realizowane dla dobra publicznego. Do danych osobowych zbieranych i przetwarzanych w związku z poborem opłat abonamentowych będą miały zastosowanie przepisy ustawy o ochronie danych osobowych. Biorąc pod uwagę, że nie wszystkie dane przetwarzane przez operatora wyznaczonego w związku z poborem opłat abonamentowych będą danymi osobowymi, a także z uwagi na skalę działalności w tym zakresie, celowe jest wprowadzenie szczególnego uregulowania dotyczącego bezpieczeństwa danych. Zabezpieczenia te będą miały w pierwszej kolejności charakter strukturalny. Administratorem danych osobowych będzie operator wyznaczony. Zadania związane z przetwarzaniem danych osobowych będą mogły być powierzone wydzielonej jednostce operatora wyznaczonego, która wskazana zostanie w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw łączności w porozumieniu z KRRiT. Ta wydzielona jednostka, obecnie jest to Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej, będzie przetwarzała dane uzyskane w drodze kontroli oraz dostępu do danych z rejestru PESEL oraz danych o klientach usług telewizji płatnej. Operator wyznaczony w celu zabezpieczenia danych powoła administratora bezpieczeństwa informacji, którego zadania określa ustawa o ochronie danych osobowych. Z uwagi na prowadzenie przez operatora wyznaczonego różnych rodzajów działalności wskazanie wydzielonej jednostki wraz z dalszymi uregulowaniami służyć będzie zapobieżeniu wykorzystaniu danych w działalności innej niż pobór abonamentu. Dane będą mogły być wykorzystane wyłącznie w celu ustalenia podmiotu obowiązanego do uiszczania opłaty abonamentowej, jej poboru lub egzekucji. Niedozwolone będzie przekazywanie danych innym jednostkom operatora wyznaczonego niż wyżej wskazana wydzielona jednostka operatora wyznaczonego, a także innym podmiotom niż prowadzące postępowania egzekucyjne dotyczące zaległości z tytułu nieuiszczania opłat abonamentowych oraz niedozwolone będzie ich wykorzystywanie do innych celów niż określone w niniejszej ustawie. Przetwarzanie danych indywidualnych podmiotów będzie mogło być prowadzone w ramach wydzielonej jednostki operatora wyznaczonego wyłącznie w celu ustalenia podmiotu obowiązanego do uiszczenia opłaty abonamentowej, jej poboru lub egzekucji oraz przy użyciu środków zapewniających bezpieczeństwo danych. W celu wzmocnienia ochrony danych przetwarzanych w wykonaniu ustawy wprowadzona zostanie szczególna ochrona związanej z tym tajemnicy. Przedmiotem ochrony będą indywidualne dane podmiotów obowiązanych do uiszczania opłat abonamentowych oraz podmiotów z nich zwolnionych, uzyskane przez operatora wyznaczonego w wyniku wykonywania ustawy. Podmiotami podlegającymi obowiązkowi zachowania tych danych w tajemnicy będą osoby sprawujące funkcje kierownicze, pracownicy i współpracownicy wydzielonej jednostki organizacyjnej operatora wyznaczonego, a także inni pracownicy i współpracownicy operatora wyznaczonego uzyskujący w związku z czynnościami służbowymi - np. osoby zatrudnione w placówkach pocztowych - dostęp do tych danych. Do tajemnicy tej znajdą zastosowanie przepisy dotyczące tajemnicy pocztowej. Punkt 4., przepisy przejściowe. Po wejściu w życie niniejszej ustawy dostawcy usług telewizji płatnej zostaną zobowiązani do jednorazowego przekazania operatorowi wyznaczonemu informacji o każdej osobie będącej stroną umowy o dostarczanie telewizji płatnej. Przekazane dane mają dotyczyć wyłącznie osób, które mają zawarte umowy w dniu wejścia w życie ustawy. Proponuje się, aby przekazanie informacji o klientach nastąpiło w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie projektowanej ustawy. Umożliwi to przygotowanie się dostawców do wykonania tego obowiązku. Dostawcy będą także zobowiązani do poinformowania swoich klientów o obowiązku zarejestrowania odbiornika i uiszczania opłat abonamentowych. Czynności te, podobnie jak inne obowiązki dostawców usług telewizji płatnej przewidziane nowelizacją, jak mówiłem, będą odpłatne. Wysokość rekompensaty zostanie ustalona analogicznie, jak ma to miejsce w odniesieniu do innych obowiązków dostawców usług telewizji płatnej. Przewidziane w projektowanych przepisach przejściowych jednorazowe obowiązki dostawców usług telewizji płatnej muszą podlegać kontroli. Podobnie jak przy nowych obowiązkach dostawców przewidzianych projektem, właściwym organem do przeprowadzenia kontroli będzie KRRiT. Dostawca usług telewizji płatnej będzie obowiązany przekazać KRRiT sprawozdanie z wykonania tych obowiązków w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Będą to jedynie dane statystyczne, nie ma więc konieczności obejmowania ich szczegółowymi przepisami dotyczącymi ochrony danych osobowych. Na podstawie sprawozdania możliwe będzie dokonanie oceny poprawności działań podjętych przez dostawcę usług telewizji płatnej. Na podstawie otrzymanej informacji KRRiT będzie mogła ustalić, czy wszystkie osoby zostały poinformowane o nowych przepisach, a także czy dane wszystkich osób obowiązanych do uiszczania opłat abonamentowych zostaną przekazane do dyspozycji operatora wyznaczonego. Informacje te mogą również służyć ocenie skuteczności przyjmowanych rozwiązań. Niezłożenie sprawozdania albo złożenie sprawozdania nierzetelnego podlegać będzie administracyjnej karze pieniężnej nakładanej przez przewodniczącego KRRiT. Ponadto ustawa zakłada abolicję dla osób, które zarejestrowały odbiornik, ale zalegają z opłatami abonamentowymi. Obecnie, proszę państwa, te zaległości dotyczą 2 mln podmiotów i 3 mld zł. Proponuje się, aby możliwe było umorzenie postępowania egzekucyjnego wobec osób zalegających z tytułu nieuiszczania opłat abonamentowych, które w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy dopełnią swoich obowiązków, czyli dokonają rejestracji odbiornika, jeśli nie jest zarejestrowany, oraz uiszczą opłatę z góry za co najmniej 6 miesięcy. Ponadto wobec takich osób nie byłoby możliwe wszczynanie nowych postępowań egzekucyjnych dotyczących zaległości powstałych przed wejściem w życie ustawy. Tego rodzaju rozwiązanie doprowadzi do umorzenia znacznie większych kwot wynikających z zaległości niż kwoty niezbędne do uiszczenia w celu uzyskania abolicji. W celu zagwarantowania i podkreślenia braku retroaktywności projektowanej ustawy, czyli jej niedziałania wstecz, proponuje się także podkreślenie, że nie będzie możliwe nakładanie opłat z tytułu używania nierejestrowanego odbiornika za okres sprzed dnia wejścia ustawy w życie. Proponuje się, aby ustawa weszła w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu dotyczącego systemu teleinformatycznego, który wejdzie w życie w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy, co jest warunkowane po prostu technicznymi wymogami budowy takiego systemu. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W związku z powyższym wnoszę o uchwalenie przez Sejm projektu ustawy o zmianie ustawy o opłatach abonamentowych oraz ustawy o radiofonii i telewizji zawartego w druku sejmowym nr 1587. Projekt ten był przedmiotem szerokich konsultacji publicznych oraz uzgodnień międzyresortowych. Przedłożony projekt uwzględnia znaczną część uwag zgłoszonych w ramach tych uzgodnień. Pragnę także podkreślić, że projekt uzyskał pozytywną opinię Rady Legislacyjnej. Przedstawiona propozycja przyczyni się do zwiększenia poziomu finansowania mediów publicznych w Polsce, a także poprawy jakości misji publicznej świadczonej przez media publiczne. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Barbara Dolniak)