PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Elżbieta Radziszewska
Data: 2015-07-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo proszę. W trybie sprostowania? (Poseł Jacek Najder: Tak, pani marszałek.) Proszę bardzo. Poseł Jacek Najder Dziękuję bardzo. Do sprostowania zgłosiła się jeszcze pani poseł Józefa Hrynkiewicz, Prawo i Sprawiedliwość. Proszę. Poseł Józefa Hrynkiewicz Dziękuję, pani poseł. Nie widziałam, żeby pan minister z czegokolwiek się śmiał. Bardzo proszę, pani Anna Paluch w trybie sprostowania. Pan minister źle zrozumiał pani wypowiedź, tak? (Poseł Anna Paluch: Tak jest.) Proszę. Poseł Anna Paluch Dziękuję bardzo. Pan minister Paweł Orłowski, podsekretarz stanu w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju. Pan minister uzupełni swoją wypowiedź. Bardzo proszę. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju Paweł Orłowski Bardzo dziękuję panu ministrowi. Zamykam dyskusję w tym punkcie. Teksty wystąpień niewygłoszonych: Poseł Jan Warzecha W związku z tym, że w czasie drugiego czytania zgłoszono do przedłożonego projektu ustawy poprawki, proponuję, aby Sejm ponownie skierował ten projekt do Komisji Infrastruktury oraz do Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej w celu przedstawienia sprawozdania. Jeśli nie usłyszę sprzeciwu, będę uważała, że Sejm propozycję przyjął. Sprzeciwu nie słyszę. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 3. porządku dziennego: Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (druki nr 3581 i 3639). Bardzo proszę panią poseł Bożenę Szydłowską o przedstawienie sprawozdania komisji. Poseł Sprawozdawca Bożena Szydłowska Dziękuję bardzo pani poseł sprawozdawcy. Przystępujemy do dyskusji. Sejm ustalił, że w dyskusji nad tym punktem porządku dziennego wysłucha 5-minutowych oświadczeń w imieniu klubów i kół. Otwieram dyskusję. W imieniu klubu Platforma Obywatelska głos zabierze pani poseł Magdalena Gąsior-Marek. Bardzo proszę. Poseł Magdalena Gąsior-Marek Bardzo dziękuję, pani poseł. Bardzo proszę, pan poseł Andrzej Szlachta, Prawo i Sprawiedliwość. Poseł Andrzej Szlachta Bardzo dziękuję panu posłowi. Proszę bardzo, pan poseł Jan Łopata z Polskiego Stronnictwa Ludowego wygłosi oświadczenie w imieniu swojego klubu. Pan poseł ma 5 minut. Proszę bardzo. Poseł Jan Łopata
Mówca: Urszula Pasławska
Data: 2015-07-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawić stanowisko klubu w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz ustawy o świadczeniach rodzinnych. Projektowana regulacja dotyczy zmian wprowadzanych w ustawie o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz w ustawie o świadczeniach rodzinnych. Celem projektowanej regulacji jest przede wszystkim uproszczenie procedur, o których mowa w przedmiotowych ustawach, stosowanych przez właściwe organy, a ponadto ujednolicenie brzmienia przepisów ze względu na zbieżny charakter regulowanej materii. Zmiany w ustawie o pomocy osobom uprawnionym do alimentów polegają w szczególności na likwidacji egzekucji administracyjnej należności dłużnika wobec Skarbu Państwa z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego. Po wejściu w życie projektowanych zmian należności te będą egzekwowane w drodze jednej egzekucji sądowej, która najczęściej i tak jest prowadzona w związku z wnioskiem wierzyciela o egzekucję alimentów. Nastąpi też zmiana podziału środków pochodzących z egzekucji od dłużników alimentacyjnych należności budżetu państwa z tytułu świadczeń wypłacanych z funduszu alimentacyjnego. Po wejściu w życie proponowanych zmian całość zwrotów wpływających do gminy właściwej dla wierzyciela - w części należnej gminie wierzyciela - oraz dłużnika stanowić będzie dochód gminy wierzyciela bez konieczności dokonywania rozliczeń z gminą dłużnika. Ponadto nastąpi uproszczenie działań podejmowanych przez organ właściwy dłużnika wobec dłużników alimentacyjnych. Po wprowadzeniu zmian kolejny wniosek o podjęcie działań wobec samego dłużnika alimentacyjnego nie będzie skutkował koniecznością przeprowadzenia wszystkich działań określonych w art. 5 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Organ właściwy dłużnika będzie obowiązany do podjęcia wobec dłużnika tylko wstępnych działań, do których zalicza się przeprowadzenie z dłużnikiem wywiadu alimentacyjnego oraz odebranie od niego oświadczenia majątkowego. Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował za przyjęciem projektu ustawy oraz przekazuje dwie poprawki do art. 4 i art. 10. Dziękuję.
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2015-07-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! W imieniu koła Twój Ruch mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz ustawy o świadczeniach rodzinnych, druki nr 3584 i 3618. Projekt ustawy dotyczy wprowadzenia uproszczeń w dochodzeniu roszczeń alimentacyjnych, gdyż aktualnie przewlekłe procedury egzekucyjne administracyjne i sądowe są kosztowne i nieefektywne. Dlatego jesteśmy absolutnie za. Bardzo istotną kwestię poruszyli pani poseł Mazurek i kolega Górczyński, a przede wszystkim Najwyższa Izba Kontroli. Chodzi o to, że nasze dotychczasowe działania odnośnie do polityki rodzinnej są bardzo niespójne, czasami zupełnie sprzeczne. Jest tu np. mowa o podwyższeniu alimentów z funduszu alimentacyjnego. A trzeba wiedzieć, że czasami w interesie takiej osoby, która zostaje porzucona przez ojca dzieci, jest utrzymywanie przy życiu tego ojca, niekiedy alkoholika, bo gdy on umiera, wtedy przysługuje renta rodzinna, która jest znacznie niższa niż świadczenia alimentacyjne. Ta ustawa jest w zasadzie taką drobną korektą w drodze do tego, do czego powinniśmy zmierzać. Ustawodawstwo dotyczące wszelkich zadań powinno być szersze i bardziej spójne, bo - tak jak mówię - w tej chwili jest dużo różnych sprzeczności, nielogiczności w tym, co mamy. Oczywiście techniczna i usprawniająca ustawa zasługuje na poparcie, ale to jest tylko takie malutkie preludium, ponieważ u nas o polityce społecznej mówią praktycznie różne ugrupowania, ale nie ma spójnej polityki. Każdy wyrywa sobie po kawałku, wyciąga jakiś temat, jakąś ustawę, przeforsowuje ją w odniesieniu do jakiejś grupy osób, które mają otrzymać jakieś świadczenia od państwa, i to się, za przeproszeniem, kupy nie trzyma. Dlatego akurat w przypadku alimentów powinniśmy dążyć przede wszystkim do tego, żeby rodzicielstwo było odpowiedzialne. To jest główna przyczyna. Przyczyną jest właśnie nieodpowiedzialne rodzicielstwo. Stąd są alimenty. Później ponoszone są przez państwo dalsze koszty, ponieważ tych alimenciarzy, tatusiów pakuje się do więzienia i znów są utrzymywani przez państwo. Tak że to jest błędne koło. Naprawdę zastanowienia wymaga to, co my w polityce społecznej, szczególnie tam, gdzie są dzieci, robimy. Tak jak mówię, to nie powinna być gra na jakieś postulaty wyborcze. W takiej sytuacji demograficznej każde dziecko w tym kraju powinno być, że tak powiem, tak zaopiekowane, żeby mogło w przyszłości przyczyniać się do rozwoju państwa. Dziękuję bardzo.
Mówca: Beata Mazurek
Data: 2015-07-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Powtórzę to, o czym już mówiłam - i w komisji, i tu - czy rząd ta kwota, 725 zł, od ośmiu lat jest taka sama i dostęp do pieniędzy z funduszu alimentacyjnego w wypadku samotnych rodziców jest coraz bardziej ograniczony. Po drugie, czy rząd przewiduje wprowadzenie przy funduszu alimentacyjnym zasady złotówka za złotówkę, bo przecież fundusz jest uzależniony od kryterium dochodowego, a państwo taka zasadę wprowadziliście. Po trzecie, oszczędności z tytułu wprowadzenia tej ustawy w 2016 r., jak wynika z uzasadnienia, to ok. 39 mln zł. Na co zostaną przeznaczone te pieniądze? Czy one zostaną we właściwych gminach? Czy państwo macie koncepcje, jak je wykorzystać? System alimentacyjny jest niekorzystny dla osób uprawnionych do alimentów, wynika to, w mojej ocenie, z nieskuteczności egzekucji zasądzonych alimentów. Dlaczego za tę nieskuteczność mają odpowiadać dzieci? Pani minister, to tak jest, państwo nie jest skuteczne, (Dzwonek), a tak naprawdę cierpią na tym dzieci, które powinny żyć na takim poziomie, na jakim żyją ich rodzice. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Suski
Data: 2015-07-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zadać pytanie przedstawicielowi wnioskodawców czy też sprawozdawcy komisji, chodzi mi o statystyki - w jakim zakresie ta ustawa, po pierwsze, skróci drogę do ewentualnego ściągania alimentów, druga spraw, ile procent postępowań administracyjnych było skutecznych, bo to znaczy, że te skuteczne, nieliczne być może, administracyjne działania są likwidowane i to pokazuje słabość państwa i słabość tak naprawdę aparatu administracyjnego, który sobie z tym nie radził. Kolejna sprawa: Jakie będą z tego tytułu straty dla matek i dzieci, bo jeśli to będzie szło drogą komorniczą, to najpierw komornik z tego, co ściągnie, wypłaci sobie, i tak jest, bo mam takie informacje od matek, a dopiero to, co zostanie, przekaże (Dzwonek) na dzieci. Czy ta ucieczka od trybu administracyjnego nie jest kapitulacją państwa wobec niespłacających alimentów alimenciarzy i jednocześnie czy nie jest to tylko i wyłącznie w interesie komorników? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maria Nowak
Data: 2015-07-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Mam pytanie do pani minister. Zgłosiła się do mnie ostatnio matka piątki dzieci, w tym dwójka to dzieci niepełnosprawne, jedno z autyzmem. Dostawała ona dotychczas alimenty z banku alimentacyjnego, ale jej mąż, ojciec tych dzieci, zmarł. Dzieci nie mają żadnej szansy na rentę po ojcu, ponieważ ojciec nigdy nie pracował. I teraz tak: nie dostają alimentów z banku, nie mają szans na rentę rodzinną. Mówimy o dobru dziecka - z jakich środków ta matka ma te dzieci wyżywić, ubrać, posłać do szkoły, a wszystkie są w wieku szkolnym, gdy sama nie może podjąć pracy ze względu na dwójkę dzieci niepełnosprawnych. To co daje ośrodek pomocy społecznej, to kropla w morzu potrzeb dzieci, które muszą się rozwijać, muszą chodzić do szkoły. Bardzo proszę o odpowiedź (Dzwonek) dla mnie, ale także dla tej matki - skąd ona ma oczekiwać, gdzie ma szukać pomocy? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Wenderlich
Data: 2015-07-21 (Sejm RP, kadencja 7)

I ja dziękuję, pani minister. Czy jeszcze chciałaby pani minister może coś dodać, żeby pan poseł Suski był częściowo usatysfakcjonowany? (Poseł Marek Suski: Nie chodzi o mnie, chodzi o matki.) Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej Elżbieta Seredyn: Panie marszałku, bardzo przepraszam, ale pan poseł... Zgoda, ale pan to przekaże osobom, które do pana zwróciły się z tą prośbą. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej Elżbieta Seredyn: Panie marszałku, jeśli pan pozwoli. Zrozumiałam, że pytanie, które pan poseł kierował, było do wnioskodawcy, więc rozumiem, że pani... (Poseł Domicela Kopaczewska: Wnioskodawcą był rząd.) W takim razie na to pytanie odpowiemy w całości pisemnie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Lucjan Marek Pietrzczyk
Data: 2015-07-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Platforma Obywatelska generalnie opowiada się za przyjęciem projektu ustawy o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i ustawy Prawo budowlane, przedłożonego w druku nr 2964. Jednak wsłuchując się w dyskusję o odnawialnych źródłach energii i w głos środowisk, dodam, że wszystkich, i tych ekologicznych, i tych, w których są inwestorzy, i naukowych, zajmujących się odnawialnymi źródłami energii, zgłaszamy jako klub dwie poprawki. Pierwsza poprawka dotyczy przedłużenia terminu występowania o decyzję o warunkach zabudowy dla małych instalacji o jeden rok, czyli do końca 2017 r. Do końca 2017 r. można jeszcze występować o decyzję o warunkach zabudowy. Druga poprawka idzie w parze z pierwszą i przyspiesza możliwość równoległego procedowania i przyjmowania studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania i planów zagospodarowania przestrzennego, co w sumie pozwoli przyspieszyć procesy inwestycyjne. Przypomnę, że w gminach można zauważyć problemy z terminami ustanawiania planów zagospodarowania przestrzennego. W chwili obecnej tylko ok. 30% kraju ma plan zagospodarowania przestrzennego, a reszta jest w toku. Musimy więc wyjść naprzeciw oczekiwaniom, ale również zobowiązaniom europejskim i oczekiwaniom rynków energii odnawialnej. Szczegóły poprawek przekazuję w formie drukowanej na ręce pana marszałka. Dziękuję.
Mówca: Józef Racki
Data: 2015-07-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Z upoważnienia Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego odniosę się do sprawozdania Komisji Infrastruktury oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o komisyjnym projekcie ustawy o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i ustawy Prawo budowlane, druk nr 3640. Dotychczasowy zapis w art. 10 ust. 2a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nakłada obowiązek na gminy, aby w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmina wyznaczała obszary, na których rozmieszczone będą urządzenia wytwarzające energię z odnawialnych źródeł energii o mocy przekraczającej 100 kW, a także ich strefy ochronne związane z ograniczeniami w zabudowie oraz zagospodarowaniu i użytkowaniu terenu. Omawiany zapis w nowym brzmieniu nakłada obowiązek na organ samorządowy, aby opracował studium zagospodarowania, a następnie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uwzględniający lokalizację instalacji odnawialnych źródeł energii o mocy powyżej 40 kW. Przyjęcie takiego zapisu skomplikuje budowę małych lokalnych źródeł energii w małych i średnich przedsiębiorstwach oraz rodzinnych gospodarstwach rolnych. Budowa mikroinstalacji i małych instalacji nie stanowi istotnej ingerencji w przestrzeń i krajobraz, jak ma to miejsce w przypadku turbin wiatrowych. Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego wnosi do pana marszałka poprawki do ust. 2a i 2b w art. 10 oraz do art. 11a, art. 17a i art. 64 ust. 3. Zmiana przyjęta w art. 11 pkt 10 polega na rozszerzeniu treści dotychczasowego zapisu o wyrazy ˝wraz z prognozą oddziaływania na środowisko˝. W dodanym art. 11a zapisano, że w przypadku wniosku do samorządu gminy dotyczącego uwzględnienia w projekcie studium lokalizacji instalacji odnawialnych źródeł energii wniosek powinien zawierać podstawowe informacje dotyczące funkcji i wielkości planowanej inwestycji, planowanego rodzaju instalacji i jej mocy. W dodanym ust. 4 w art. 15 opisano treść, jaką powinien zawierać plan miejscowy. W dodanym art. 15a doprecyzowano dotychczasowe zapisy w przypadku jednoczesnego sporządzania studium i planu miejscowego. Uchwalenie miejscowego planu może nastąpić dopiero po upływie 60 dni od dnia przekazania studium wojewodzie. W art. 62 dodano ust. 3 w brzmieniu: ˝Jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy inwestycji, której lokalizacja może nastąpić wyłącznie na podstawie planu miejscowego, odmawia się wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy˝. Art. 4 zawiera zapis, iż od dnia 1 stycznia 2017 r. nie będą wydawane decyzje o warunkach zabudowy dla instalacji odnawialnych źródeł energii innych niż mikroinstalacje, tj. do 40 kW. Ważność wydanych decyzji o warunkach zabudowy wydanych na podstawie dotychczasowych zapisów wynosi 4 lata od dnia wejścia w życie ustawy. Klub Poselski Polskiego Stronnictwa Ludowego podejmie decyzję w tej sprawie w głosowaniu, po rozpatrzeniu zgłoszonych poprawek. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Józef Racki
Data: 2015-07-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Składam panu marszałkowi poprawki.
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2015-07-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu koła Ruch Palikota mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko w sprawie komisyjnego projektu ustawy o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i ustawy Prawo budowlane, druki nr 2964 i 3640. My wstrzymujemy się od głosu. A dlaczego? Dlatego że nie chcemy uczestniczyć w czymś, co jest swego rodzaju licytacją, kłótnią o coś, co dotyczy wszystkich ekip rządowych, i to nie przez ostatnie 8 lat. Niszczenie planowania przestrzennego zaczęło się po 1990 r., kiedy to uznano, że w nowym systemie planowanie jest zbędne, że wszystko będzie się odbywało w oparciu o jakieś nowe unormowania, co załatwi sprawę, nie bacząc na to, jak jest w Europie, jak jest na świecie. Tylko my wymyśliliśmy taką formułę lokalizacji inwestycji. O ile PRL z uwagi na ograniczenia normatywne pozostawił po sobie szereg szpetnych budowli, o tyle w tej chwili również mamy różne przykłady szpetnych budowli, bo zadziałały przepisy dotyczące warunków zabudowy i powstały gdzieś tam wciśnięte... Buduje się na terenach zalewowych, buduje się w różnych dziwnych miejscach. Likwidacja w tej kadencji izby urbanistów i zawodu urbanisty jako zawodu zaufania publicznego to też był bardzo niedobry pomysł przedstawicieli prawicy, ponieważ były pan minister sprawiedliwości jest w tej chwili po tej stronie układu. Natomiast zawód urbanisty jest w moim odczuciu, jeżeli chodzi o zawody budowlane, zawodem najpoważniejszym bo dopiero w oparciu o dobry plan zagospodarowania można wznosić zarówno budowle kubaturowe, jak i całą infrastrukturę. Tak że dzisiaj, oprócz kwestii tej ustawy, o której mówię, wstrzymujemy się od głosu. Będzie też w nocy rozpatrywana moim zdaniem historyczna ustawa o rewitalizacji, gdzie jest pozytywny kierunek odwrócenia tych trendów. To nie jest sprawa 8 lat, bo, jak mówię, dopełniła tej zbrodni na planowaniu przestrzennym ustawa z 2003 r., kiedy wyeliminowano, praktycznie wyrzucono do kosza często dobre opracowania urbanistyczne, które można było modernizować, a nie pozbywać się ich całkowicie. To tak jakby wyrzucono z dnia na dzień Kodeks drogowy, stosuje się wolną amerykankę. W tej chwili przepychanki na zasadzie, co jest lepsze, i takie pobieżne załatwianie spraw moim zdaniem nie ma sensu. Naprawdę trzeba poważnie podjąć temat planowania, uderzyć się w piersi, że planowanie jest potrzebne, że tylko dobre planowanie przestrzenne spowoduje to, że nie będzie konfliktów, bo to będzie załatwiane na etapie opracowywania planów i inwestycje będą harmonijnie budowane. Dziękuję bardzo. Wstrzymujemy się od głosu.
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2015-07-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W tej ustawie chodzi o to, żeby wyrzucić mikroinstalacje po prostu i otworzyć szersze pole do ekspansji wiatraków. Dlatego pytam pana ministra: Czy ta ustawa, regulująca jakoby kwestie lokalizacji wiatraków, co jest bardzo potrzebne, rozwiązuje takie oto problemy: brak konsultacji społecznych, brak nadzoru technicznego nad instalowanymi urządzaniami oraz nad ich działalnością, niewyeliminowanie wpisanej w dotychczasowe rozwiązania prawne korupcji, szczególnie na poziomie gmin - porównaj raport Najwyższej Izby Kontroli - brak wyrównania krzywd materialnych ponoszonych przez nieświadomych sąsiadów, którzy mają swoje nieruchomości nieopodal wiatraków, niewyeliminowanie kolizji budowanych wiatraków z elementami infrastruktury, np. infrastruktury drogowej, oraz innymi rodzajami działalności, np. działalność uzdrowiskowa w Rymanowie i nachalna budowa dużej liczby wiatraków? I następne pytanie: Czy ta ustawa, panie ministrze, rzeczywiście eliminuje te wszystkie problemy, na które tak zdecydowanie zwraca uwagę Najwyższa Izba Kontroli w swoim raporcie? (Poseł Tadeusz Jarmuziewicz: Pierwsze dwa - tak.) Ja rozumiem, że pana ministra to bardzo śmieszy, ale, panie ministrze, pan zajmuje się, zdaje się, administracją, a administracja też ma dużo do zrobienia w tej sprawie. (Dzwonek) Dlatego prosiłabym, żeby pan jednak, jeśli pan już jest, jeśli pan jest tak łaskawy, że jest pan na sali, słuchał, o czym tu mówimy, bo to pana także dotyczy. A więc chciałabym zapytać: Czy rzeczywiście ona eliminuje te wszystkie braki, które podkreśla w swoim raporcie Najwyższa Izba Kontroli, pokazując zbiór, panie ministrze, głębokich patologii, które w tym zakresie występują? Otóż mamy do czynienia z taką sytuacją, że przyjmujemy ustawę, jak zwykle, w końcu kadencji, gdzieś pod stołem, ustawę poselską albo ustawę komisyjną, nie ustawę rządową, i po prostu dalej uprawiamy ten proceder przestępczy.
Mówca: Anna Paluch
Data: 2015-07-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana ministra w nawiązaniu do pozytywnej opinii rządu co do przedstawionych zmian, a w szczególności w nawiązaniu do kwestii, którą już poruszałam w wystąpieniu klubowym, mianowicie symultanicznej zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Panie ministrze, no tak to jest: z uporem godnym lepszej sprawy zdołowaliście urbanistów, znosząc ich organizację zawodową, korporację zawodową, ale nie można tak kompletnie lekceważyć zasad planowania przestrzennego. Przecież jest jasne, że w Polsce planowanie przestrzenne to proces dwuetapowy: w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego zawiera się ogólne zapisy dotyczące kształtowania polityki przestrzennej, to powinien być dokument spójny i zwarty, który uwzględnia wzajemne zależności i oddziaływanie na siebie różnych czynników, które kształtują zagospodarowanie przestrzenne dla konkretnego terenu, i dopiero na podstawie tych ustaleń sporządza się miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który ma rangę prawa miejscowego i formułuje szczegółowe wskazania odnośnie do gospodarowania przestrzenią właśnie na podstawie studium uwarunkowań. A więc ta cała proteza, którą żeście tutaj wymyślili, po prostu podważa istotę (Dzwonek) naszego systemu planowania przestrzennego. To pierwsze pytanie. I drugie pytanie: Dlaczego żeście się uparli, żeby na pięć i pół roku konserwować status quo, które jest po prostu jedną wielką patologią? Art. 4 ust. 2 stanowi, że po upływie trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie wstrzymuje się postępowań, a postępowania wszczęte się umarza - dwa i pół roku do 1 stycznia 2017 r. - i jeszcze dajecie trzy lata dodatkowego terminu. Dlaczego uparliście się psuć wszystkie zasady państwa prawa w odniesieniu do lokalizacji elektrowni wiatrowych?