Mówca: Marek Balt
Data: 2012-01-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Sojusz Lewicy Demokratycznej chciałbym na początku podziękować, panie ministrze, za to, że w końcu doczekaliśmy się tej informacji, tylko że ta informacja była potrzebna na początku stycznia, wtedy kiedy były największe problemy, wtedy kiedy miliony Polaków nie wiedziały, gdzie i czy mogą kupić, wykupić leki, otrzymać receptę od lekarza i czy zapłacą za tę receptę 100%, czy kwotę refundowaną. (Głos z sali: Lekarze wiedzieli.) Ale ludzie nie wiedzieli. Ja wiedziałem, tak, ale ta informacja była potrzebna obywatelom Polski, była potrzebna obywatelom. Po pierwsze, nie szkodzić - tak powinno brzmieć motto każdego lekarza. A tutaj co mamy? Po pierwsze, szkodzić - w mojej ocenie tak brzmi motto ustawy refundacyjnej. Przygotowana przez rząd ustawa jeszcze zanim zaczęła obowiązywać, zaczęła szkodzić zdrowiu obywateli Polski. Tego scenariusza nie powstydziłby się nawet Hitchcock. Co mieliśmy na początku? Na początku mieliśmy trzęsienie ziemi, a potem było już tylko gorzej. Grudzień to kolejki do lekarzy i aptekarzy. Jaki cel? Kupić leki na zapas. To jest to, o czym mówimy, czego chcielibyśmy unikać. Ludzie zaczęli kupować leki na zapas, bo obawiali się tego, że nie otrzymają należytego leczenia po nowym roku, w roku 2012. Jaki jest skutek? Trzy razy większe wydatki NFZ na refundację leków i brak środków na zapłacenie za nadwykonania dla szpitali za 2011 r. Do czego to doprowadzi? Do tego, że szpitale, które robiły nadwykonania, po 10, 15, 20 mln zł, i oczekiwały na zwroty za te nadwykonania, nie dostaną tych pieniędzy. I to będzie ich gwóźdź do trumny. Te pieniądze będą musiały zapłacić samorządy, zgodnie z ustawą. Dzisiaj ustawa refundacyjna powinna nazywać się inaczej. Dzisiaj ustawa refundacyjna powinna się nazywać ustawą eksterminacyjną, bo jej wynikiem będzie upadłość wielu szpitali, gdyż dzisiaj samorządy są zobowiązane do pokrycia zobowiązań, straty albo muszą przekształcić te szpitale w spółki, które będą obciążone garbem długu. Do czego to jeszcze doprowadzi? Doprowadzi to do tego, że będzie bardzo ograniczony dostęp do służby zdrowia, bo szpitale, mając niezapłacone nadwykonania, będą się bały przyjmować pacjentów i ich leczyć, kiedy im się skończy kontrakt z Narodowym Funduszem Zdrowia. Co jeszcze, oprócz niepokojów społecznych, osiągnięto dzięki ustawie eksterminacyjnej? O 302 mln wzrośnie kwota, którą pacjenci dopłacą do leków refundowanych, to wszyscy wiemy, to wynika z analizy firmy, która się zajmuje badaniem rynku leków już od dłuższego czasu. Kolejne to pogorszenie i tak już złego dostępu do leków refundowanych. Pan minister zdaje sobie na pewno sprawę z tego, że lista refundacyjna spowoduje wzrost współpłacenia za leki przez pacjentów z 34% do 38%. W rankingu państw europejskich to najgorszy wynik. Może pan premier Donald Tusk wpisze to sobie do CV, będzie się wtedy cieszył. W wypadku tylko 45 schorzeń odpłatność pacjentów została zwiększona o blisko 600 mln zł. To wynik ustawy refundacyjnej. Jeśli ktoś zarzuci mi, że mówię nieprawdę, to, panie ministrze, proszę przedstawić, niech rząd przedstawi wyliczenia, opublikuje wyliczenia dotyczące poziomu dopłat pacjentów do leków po wejściu w życie ustawy refundacyjnej. Kolejną rzeczą jest to, że dostęp pacjentów do leków w programach terapeutycznych, w szczególności leków szpitalnych... Do końca czerwca programy terapeutyczne NFZ mają być zastąpione przez tzw. programy lekowe. Jestem pewien, że Ministerstwo Zdrowia nie zdąży tego zrobić, po tym, co mieliśmy okazję widzieć z dużo prostszą rzeczą, która była wprowadzana od 1 stycznia, do końca czerwca nie uda się panom ministrom przygotować tych zmian. Na liście refundacyjnej wiele leków ma ceny wyższe niż te, po których były sprzedawane w wyniku przetargów szpitali. To kolejny cios dla zadłużonych szpitali, za który zapłacą ledwo wiążące koniec z końcem samorządy. Problem jest olbrzymi, na przykład za lek na obniżenie cholesterolu, który szpitale kupowały po 92 gr, dzisiaj muszą zapłacić blisko 20 zł, środek podawany w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, który kupowano po 3,70, teraz kosztuje ponad 9 zł. Wysoka Izbo! Ustawa nie przewidziała różnic pomiędzy apteczną a szpitalną dystrybucją leków. Pacjent, który kupuje jedno opakowanie jednego leku, i szpital, który kupuje setki opakowań setek leków, będą płacić za lek taką samą cenę. Już dzisiaj szpitale dostają pisma od hurtowni, od producentów z informacją, że za leki szpitale będą płacić więcej. Przepraszam, ale to mógł wymyślić tylko idiota. (Poseł Jarosław Katulski: No nie, takie słowa, panie pośle, to brak kultury.)