PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Mirosław Suchoń
Data: 2021-10-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Uprzejmie dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić w imieniu Koła Parlamentarnego Polska 2050 stanowisko wobec poselskiego projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2022 Rokiem Marii Grzegorzewskiej. Wysoka Izbo! Maria Grzegorzewska, pedagog specjalny, tyflopsycholog, tyflopedagog, w czasie okupacji prowadziła tajne nauczanie i brała udział w powstaniu warszawskim jako sanitariuszka. Jako pierwsza w Polsce podjęła systematyczne badania nad zagadnieniami pedagogiki niepełnosprawnych, stworzyła jej podstawy. W sposób szczególny zajmowała się psychologią i opieką wychowawczą nad niewidomymi. Jej zasługą jest opracowanie teoretycznych założeń pedagogiki specjalnej, jak również metodologii. Prowadziła rozległe badania naukowe i prace badawcze na światowym poziomie. Pod wpływem bezpośredniego zetknięcia się z różnego rodzaju upośledzeniami fizycznymi i psychicznymi szkolnictwo specjalne, jak i pedagogika stały się jej pasją. Pisząc zdanie: ˝wprowadzenie społeczne ludzi kalekich różnego rodzaju jako użytecznych pracowników i wyrównywanie krzywdy społecznej tych jednostek˝, zdefiniowała zarazem swój cel w życiu. Traktowała pedagogikę jako naukę integralnie związaną z praktyką wychowawczą. Uważała, że nauczanie musi służyć aktualnej rzeczywistości wychowawczej, a pedagog obok wiedzy fachowej winien posiadać kwalifikacje moralne. Jednocześnie podkreślała znaczenie aktywności wychowanka, zwracała uwagę na rolę wpływu danego środowiska, rodziny, grupy rówieśniczej czy wychowania pozaszkolnego. Redagując czasopismo ˝Szkoła Specjalna˝, umożliwiała nauczycielom szkół specjalnych poznanie najnowszych osiągnięć pedagogiki specjalnej. Zwracała uwagę na znaczenie metod pracy z dziećmi o różnych brakach rozwojowych, profilaktykę, usuwanie ich wad, jak również rozpoznawanie. Opracowała oryginalną metodę nauczania, która nosi dziś nazwę metody ośrodków pracy, obecnie powszechnie stosowaną w szkolnictwie specjalnym. Zgodnie z założeniem ta metoda nie ogranicza się do nauczania, ale obejmuje kształt problemów rewalidacyjno-wychowawczych dzieci upośledzonych. Za najistotniejsze swoje osiągnięcie uważała prace związane z kształceniem nauczycieli. Uznawała, że powodzenie procesu dydaktyczno-wychowawczego jest uzależnione przede wszystkim od nauczyciela. W ˝Listach do młodego nauczyciela˝ pisze: ˝Każdy człowiek musi przejść przez szkołę. Im lepszy będzie nauczyciel, tym lepszy będzie świat i życie każdego człowieka˝. Motywem, który dominował w jej działalności, i dewizą życia było zdanie: ˝Nie ma kaleki, jest człowiek˝. Walczyła o pełne prawo do nauki, do pracy i do szacunku wobec osób upośledzonych. Przekonywała, że kalectwo nie pomniejsza wartości i godności człowieka (Dzwonek), co w dzisiejszym świecie odgrywa istotną rolę w kształtowaniu zachowań w społeczeństwie. Z tych wszystkich powodów, Wysoka Izbo, Koło Parlamentarne Polska 2050 popiera ustanowienie roku 2022 rokiem Marii Grzegorzewskiej i zachęca całą Izbę do poparcia tego wniosku. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Szopiński
Data: 2021-10-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nazwisko pani Marii Grzegorzewskiej to nazwisko nierozerwalnie związane z edukacją osób niepełnosprawnych. Edukacją bardzo wymagającą dla wszystkich pracowników związanych z placówkami kształcącymi osoby dotknięte niepełnosprawnością. W Bydgoszczy funkcjonuje Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy nr 3, który nosi zaszczytne imię Marii Grzegorzewskiej. Z tego miejsca chciałbym przekazać serdeczne pozdrowienia dla całego grona pedagogicznego oraz pozostałych pracowników ośrodka i życzyć im w roku 2022, roku będącym rokiem ich patronki, wielu sukcesów zawodowych i osiągnięć pedagogicznych. Bardzo też liczę na przychylne potraktowanie tej i podobnych placówek edukacyjnych przez nasze władze. Bez nauczycieli wyspecjalizowanych w kształceniu osób niepełnosprawnych nie można mówić o współczesnej, nowoczesnej i sprawnie działającej szkole.
Mówca: Iwona Maria Kozłowska
Data: 2021-10-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Bardzo dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Z postacią Marii Grzegorzewskiej przyszli nauczyciele spotykają się już na studiach, bo trudno wyobrazić sobie, aby pedagodzy, wychowawcy nie poznali twórczyni podstaw organizacyjnych i teoretycznych pedagogiki specjalnej, dla której dziecko z niepełnosprawnością było w centrum uwagi. Ale tu chciałabym przytoczyć krótką anegdotę związaną z zaangażowaniem Marii Grzegorzewskiej. Kiedy w okresie międzywojennym miała okazję przedstawić problemy, z którymi spotykała się w trakcie swojej pracy, ówczesnemu ministrowi oświecenia publicznego Wacławowi Jędrzejowiczowi, ten zirytowany przerwał jej: Niech pani pamięta, że rozmawia pani z ministrem. Pani Maria odpowiedziała: Pamiętam o tym dobrze. Właśnie dlatego, że jest pan ministrem, przyszłam to panu powiedzieć. Panie Ministrze Czarnek! Jak widać, nie od dziś warto i należy słuchać nauczycieli, bo to oni wiedzą najlepiej, co jest najbardziej potrzebne w szkole. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Suchoń
Data: 2021-10-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Bardzo dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałem zwrócić się z pytaniem do rządu, ponieważ o życiu i dorobku Grzegorzewskiej dużo powiedziałem w trakcie wystąpienia klubowego. Natomiast wydaje się, że jej podejście do szeroko pojętej pedagogiki mogłoby być wzorem m.in. w działaniach ministerstwa edukacji, a także samego pana ministra. W związku z tym bardzo proszę o odpowiedź na pytanie, jakie działania zamierza podjąć ministerstwo i rząd, aby rzeczywiście w roku, który będzie rokiem Grzegorzewskiej, to jej dziedzictwo zostało docenione również w sposób materialny. Bardzo proszę o odpowiedź na piśmie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sprawozdawca Marek Suski
Data: 2021-10-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie z prac Komisji Kultury i Środków Przekazu nt. uchwały w sprawie upamiętnienia 45. rocznicy powstania Komitetu Obrony Robotników. Szanowni Państwo! Jestem w trudnej sytuacji, bo to wielki zaszczyt mówić o historii wspaniałych Polaków, którzy dokonali rzeczy wielkiej, mieli odwagę w czasach komunizmu stanąć po stronie prawdy, ludzi pokrzywdzonych, prześladowanych, mordowanych, wyrzucanych z pracy, więzionych. Szanowni Państwo! Rozpoczęliśmy prace komisji w sytuacji, w której w Prezydium Sejmu nie doszło do porozumienia co do treści uchwały. Został wyrażony sprzeciw i Prezydium Sejmu odesłało nas do prac w komisji, żebyśmy spróbowali znaleźć kompromis. Ale, szanowni państwo, trudno jest znaleźć kompromis z ludźmi, którzy podważają to, co stało się w tamtych czasach, mają pewnie inne poglądy. I kiedy, szanowni państwo, rozpoczęliśmy prace nad uchwałą, pojawiły się różne głosy. Jedne, że trzeba dodać do tej uchwały, tak jak ze strony Konfederacji, późniejsze aspekty historyczne, dotyczące tego, co było po 1989 r., ale pojawiły się też głosy, że ta uchwała jest troszkę za ostra. Pojawiły się też głosy mówiące o tym, że przecież nie było sowieckiej okupacji. Pan poseł Adamowicz mówił, że to jest rzecz, która miała miejsce od 1939 r. do 1941 r., wtedy kiedy Sowieci wkroczyli na terytorium Polski, a później to było państwo uznawane przez... (Głos z sali: Ale byłoby fajnie, gdyby pan był sprawozdawcą, a nie wykładowcą historii.) Właśnie sprawozdawca opowiada, co było na posiedzeniu komisji. (Poseł Małgorzata Kidawa-Błońska: Nie, to pan mówił.) (Poseł Monika Wielichowska: Kworum nie było.) Szanowni państwo, cytuję to, co mówił wasz pan poseł Adamowicz. Tak mówił. (Poseł Piotr Adamowicz: Panie pośle, ja cytowałem literaturę, a nie sam siebie.) Mówił pan o tym, że było to państwo, mówię tutaj o PRL-u, uznawane przez inne państwa świata. Nawet pan używał takiego określenia, mówił, że przecież był to najweselszy barak w obozie socjalistycznym. A okupacja sowiecka? Pytał pan, co to takiego było, a ja próbowałem tłumaczyć. A więc, szanowni państwo, doszło do sytuacji, w której z jednej strony, czyli ze strony Lewicy, była krytyka - sądzę, że wynikająca z tego, że komuna nie lubiła KOR-u, bo przeciwstawiał się komunistycznej dyktaturze i pomagał ludziom prześladowanym przez komunistów - a z drugiej strony, ze strony Koalicji Obywatelskiej, pojawiła się krytyka rozpoczynająca się od podważenia pierwszego zdania. W tej sytuacji, skoro i tak nie było konsensusu, zaproponowałem kilka poprawek, które to doprecyzowują i tak naprawdę opowiadają o prawdziwej historii Polski, mówiąc o tym, co... (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Włodzimierz Czarzasty)
Mówca: Sprawozdawca Marek Suski
Data: 2021-10-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie marszałku, otóż sprawozdawca komisji ma nie tylko prawo, ale i obowiązek przedstawić to, co działo się w komisji, a nawet przedstawić atmosferę posiedzenia komisji. Ma na to 15 minut. Ja jeszcze nie mówię 5 minut, więc pańskie ponaglanie i popędzanie, jak sądzę, jest wynikiem tego, że opowiadam o historii PRL-u, i zachowania postkomunistyczne... (Wicemarszałek wyłącza mikrofon)
Mówca: Włodzimierz Czarzasty
Data: 2021-10-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie pośle, ale niech pan nie recenzuje marszałka, bo pójdę po marszałka Terleckiego. Niech pan kontynuuje, dobrze? Jakoś rozsądnie. Niech pan nie krytykuje marszałka, bo jakby pan popatrzył, co robi pan marszałek Terlecki... (Poseł przemawia przy wyłączonym mikrofonie) Ale i tak pana nie słychać. Rozumie pan? Czy pan ma ochotę kontynuować, czy pan ma ochotę sobie pogadać? Panie pośle, nie słychać pana. Ma pan ochotę dalej mówić?
Mówca: Sprawozdawca Marek Suski
Data: 2021-10-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję bardzo. Otóż, szanowni państwo, w tych poprawkach zawarłem przypomnienie tego, co było w 1976 r. podczas wystąpień robotników w Radomiu, w Ursusie, w Płocku. Dodałem fragment o zamordowaniu, tak naprawdę zakatowaniu, ks. Romana Kotlarza, który modlitwą wspierał wychodzących na protest robotników z Radomia, którzy protestowali przeciwko drakońskim podwyżkom żywności w czasie PRL-u. Później postanowiłem uzupełnić to o pamięć o Janie Olszewskim, mecenasie, który reprezentował tych ludzi bitych, poniewieranych, wyrzucanych z pracy, jak również przypomniałem o roli Kościoła, bez którego z całą pewnością Polska by nie odzyskała niepodległości, a który był wściekle zwalczany przez komunistów. Dzisiaj przez postkomunistów też jest zwalczany, ale to jest kontynuacja. Szanowni Państwo! Kiedy mówiłem o historii, o zamordowanym Pyjasie, o tym, jak polscy bohaterowie tamtego czasu mimo różnic... Mówiłem o tym, że są różnice. Państwo po prostu opuścili salę, mówiąc o tym, że to skandal, że należałoby tutaj wymienić nazwiska... Słyszałem o Kuroniu i jeszcze być może inne nazwiska. Zaproponowałem, taka zresztą była propozycja dotycząca tej uchwały, żeby członków KOR-u nie wymieniać, bo te podziały są dziś bardzo ostre, a wtedy ci wszyscy ludzie razem walczyli o wolną Polskę, o to, żeby Polska mogła być suwerenna, żeby w Polsce nie katowano ludzi, żeby nie zamykano ich w więzieniu za to, że mają inne poglądy czy choćby walczą o godność. Niestety to wszystko zostało skrytykowane. Państwo wyszliście, próbowaliście zerwać kworum, co się nie udało, bo jednak kworum było. I ta uchwała została przygotowana z treścią poprawioną, z uzupełnieniem właśnie o rolę duszpasterstwa akademickiego, które pomagało w dotarciu do osób prześladowanych, o rolę Kościoła, ludzi zamordowanych przez komunistów, czyli to jest uchwała, która tak naprawdę przypomina historię bez słodzenia, bez ogródek, bez kastrowania prawdy o tamtym czasie. Przykro mi, że tego rodzaju uchwała, która mówi prawdę, spowodowała państwa wyjście z sali. Mam nadzieję, że jednak ta uchwała zostanie poparta i będziemy mogli cieszyć się z tego, że uczciliśmy pamięć bohaterów, bo wśród nich byli ludzie również z naszej strony, z waszej strony sceny politycznej. Oni wtedy zgodnie pracowali. Proponuję więc, żebyśmy my również ich pamięć zgodnie uhonorowali. Dziękuję bardzo państwu.
Mówca: Agnieszka Soin
Data: 2021-10-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość stanowisko w sprawie projektu uchwały w 45. rocznicę powstania Komitetu Obrony Robotników, druki nr 1627 i 1653. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość popiera stanowisko wyrażone przez Komisję Kultury i Środków Przekazu i pozytywnie ocenia zmiany w uchwale w 45. rocznicę powstania Komitetu Obrony Robotników. Należy tu krótko przypomnieć genezę powstania KOR-u. W odpowiedzi na represje władzy po ogłoszeniu przez komunistyczną dyktaturę podwyżek cen żywności na ulice wyszło tysiące protestujących. W setkach zakładów pracy w całej Polsce podjęto strajki. Wówczas władza ugięła się i podwyżki zostały odwołane. Jednak dokonała zemsty, używając propagandy nienawiści oraz prześladując brutalnie robotników kilkuset zakładów pracy, w tym Ursusa, Radomia i Płocka. Uczestników protestów spotykały tortury oraz wyroki wieloletniego więzienia, a ks. Roman Kotlarz wspierający modlitwą strajkujących został zamęczony na śmierć. Powstał spontaniczny ruch obywatelski zainicjowany przez harcerzy 1. Warszawskiej Drużyny Harcerzy, którzy wraz z młodzieżą duszpasterstw akademickich dotarli do rodzin prześladowanych z pomocą materialną, wsparciem prawnym i finansowym uzgodnionym z prawnikami skupionymi wokół mec. Jana Olszewskiego. Dzięki ich determinacji 23 września 1976 r. narodził się Komitet Obrony Robotników, do którego przystąpili weterani walk o niepodległość Polski, kapłani, pisarze i naukowcy, harcerska młodzież kształcona na legendzie Starych Szeregów i hufców polskich oraz uczestnicy protestów Marca 1968. Byli to ludzie o różnych poglądach ideowych, ale wspólnie upominający się o prawa obywatelskie i wolność człowieka, a także inicjatorzy walk o niepodległość ojczyzny. Zmiany w projekcie uchwały mają uczcić pamięć ofiar i bohaterów, którzy w tamtych trudnych czasach pomagali, wykazując się wielką odwagą. Powyższa uchwała jest istotna ze względu na oddanie tym ludziom, którzy tworzyli KOR, i narodowi prawdy historycznej. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Adamowicz
Data: 2021-10-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję, panie marszałku. Ponieważ pan poseł Suski był łaskaw poświęcić mi kilka zdań, poświęcił mojej osobie kilka zdań, muszę się do tego odnieść. Otóż niestety, szanowni państwo, pan poseł Suski albo nie zrozumiał, albo w sumie dopuścił się manipulacji. Mówiąc o okupacji sowieckiej, mówiłem o wyniku poszukiwań w pracach naukowych. Termin ˝okupacja sowiecka˝ ma zastosowanie do lat 1939-1941. W publikacjach naukowych czy nawet w publikacjach IPN-u nie ma tego typu stwierdzeń. Nie chcę przedłużać. Wystarczy porównać to, co powiedział pan poseł Suski, relacjonując prace Komisji Kultury i Środków Przekazu, z zapisem stenograficznym posiedzenia tychże komisji. Wtedy każdy wyrobi sobie opinię i zdanie o tym, kto w tym momencie ma rację: czy pan poseł Suski, czy ja, czy też koleżeństwo. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Iwona Śledzińska-Katarasińska
Data: 2021-10-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Pośle Suski! To nie jest sprawozdanie Komisji Kultury i Środków Przekazu. To jest sprawozdanie grupy posłów Prawa i Sprawiedliwości, którzy są autorami tej uchwały. To są pana... To nawet nie jest tak do końca, jak się w to wczytać, wbrew temu, co mówiła moja przedmówczyni, oddanie hołdu i docenienie KOR-u. To jest tekst tak zagmatwany, tak wzbogacony różnymi wątkami, że sama rocznica powstania Komitetu Obrony Robotników gdzieś w tym ginie. Proponowaliśmy kilkakrotnie powrót do pierwotnego tekstu uchwały, notabene autorstwa Prawa i Sprawiedliwości, więc także z panem jako wnioskodawcą. (Poseł Piotr Adamowicz: I posła Suskiego.) Nie, bo pan przyniósł nam własną wersję historii. Wobec tego proszę się nie dziwić, że wszyscy posłowie opozycji, wszyscy ze wszystkich klubów opozycyjnych po prostu wyszli. Jeszcze raz powtarzam: to jest wasze sprawozdanie, Prawa i Sprawiedliwości, i wasza uchwała. A jeżeli pan tak bardzo chciał oddać hołd bohaterom KOR-u, bo rzeczywiście im się to należy, to wystarczyło sięgnąć do dokumentu, który konstytuował KOR, do apelu do społeczeństwa i władz PRL-u wystosowanego przez grupę 14 założycieli. Być może pan nie znalazł tego dokumentu, to ja panu przeczytam w tej chwili tylko jeden fragment: ofiary obecnych represji nie mogą liczyć na żadną pomoc i ochronę ze strony instytucji do tego powołanych, np. związków zawodowych, których rola jest żałosna. Pomocy odmawiają też agendy opieki społecznej. W tej sytuacji rolę tę musi wziąć na siebie społeczeństwo, w interesie którego wystąpili prześladowani. Społeczeństwo bowiem nie ma innych metod obrony przed bezprawiem jak solidarność i wzajemna pomoc. Po 45 latach te słowa nadal są aktualne. Ten apel podpisali Jerzy Andrzejewski, Stanisław Barańczak, Ludwik Cohn, Jacek Kuroń, Edward Lipiński, Jan Józef Lipski, Antoni Macierewicz, Piotr Naimski, Antoni Pajdak, Józef Rybicki, Aniela Steinsbergowa, Adam Szczypiorski, Jan Zieja (Dzwonek), Wojciech Ziembiński. Co panu przeszkadzało umieścić te nazwiska w pańskiej propozycji? Są w niej trzy nazwiska, żadne z tych, które wymieniłam. Być może państwo się zastanowicie i przemyślicie to jeszcze raz. Może warto odejść od swoich chorych idei i wrócić do waszego projektu? Klub Koalicji Obywatelskiej ten wasz projekt zgłasza w tej chwili jako poprawkę. Dziękuję bardzo.
Mówca: Paulina Matysiak
Data: 2021-10-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pan przewodniczący Suski stwierdził, że nie chcemy upamiętnić Komitetu Obrony Robotników. Myli się pan, panie pośle. Dla nas w partii Razem KOR to nasza tradycja. To ważna część historii wolnościowej Lewicy. Dlatego nie pozwolimy podmienić historii KOR na pańską dziwaczną opowieść. Według pana KOR nie był organizacją, w której spotkali się ludzie o bardzo zróżnicowanych poglądach, by wspólnie nieść pomoc represjonowanym robotnikom, walczyć o demokrację, walczyć o prawa człowieka, tylko był jakąś wstępną wersją Porozumienia Centrum. Nie będę ukrywać, że dla mnie jako przedstawicielki Razem, jako socjalistki szczególnie ważny jest udział w KOR Jana Józefa Lipskiego, Ludwika Cohna, Anieli Steinsbergowej, Jacka Kuronia, Antoniego Pajdaka. To tradycja polskiego demokratycznego socjalizmu. Na posiedzeniu komisji przewodniczący Suski raczył sugerować, że ci, którzy walczyli w KOR o demokratyczny socjalizm, nie chcieli niepodległej Polski. To ignorancja, panie przewodniczący, zwykła ignorancja i zaślepienie ideologiczne. Ja nie będę gumkować z historii KOR ludzi prawicy, nie będę wymazywać działalności opozycyjnej posła Macierewicza czy posła Naimskiego. Oczekuję wzajemności. Oczekuję elementarnego szacunku dla polskich demokratycznych socjalistów. Lewica składa poprawkę i zamiast waszej obsesyjnej, zideologizowanej wersji proponujemy następujące brzmienie uchwały: ˝23 września 1976 r. w proteście przeciwko represjom władz PRL wobec robotników z Radomia i Ursusa powstał Komitet Obrony Robotników (KOR), założony przez działaczy opozycyjnych reprezentujących różne pokolenia i środowiska. Głównym celem Komitetu było niesienie pomocy prawnej i finansowej prześladowanym robotnikom i ich rodzinom. KOR był pierwszą jawną organizacją opozycyjną w PRL. KOR odegrał ważną rolę podczas strajku w sierpniu 1980 r. i przyczynił się do legalizacji pierwszych za żelazną kurtyną wolnych związków zawodowych. Najważniejszym sukcesem KOR było przełamanie społecznej apatii i lęku przed komunistyczną dyktaturą. W opinii historyków KOR dał początek innym inicjatywom i organizacjom opozycji antykomunistycznej w czasach PRL. Dzisiaj dla wielu Polaków - zarówno dla pamiętających komunistyczną rzeczywistość, jak i dla pokolenia urodzonego w III Rzeczypospolitej - KOR stanowi piękną kartę historii polskich dążeń do niepodległości i wyzwolenia się spod dominacji Związku Sowieckiego. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej postanawia niniejszą uchwałą wyrazić najwyższą wdzięczność twórcom i działaczom Komitetu Obrony Robotników oraz wszystkim Polakom, którzy wspierając KOR, dobrze przysłużyli się Polsce˝. Mam nadzieję, że jutro na posiedzeniu Komisji Kultury i Środków Przekazu poprze pan tę poprawkę, panie Suski. To jest rozsądne, kompromisowe rozwiązanie. Liczę na to, że nie będziecie mieli problemu z tą poprawką. Nie powinno wam być trudno (Dzwonek) ją zaakceptować, bo jest to tekst uchwały Sejmu z 2016 r. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Rzepa
Data: 2021-10-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Ja też byłem uczestnikiem wczorajszego posiedzenia komisji. Odebrałem je, panie przewodniczący, zupełnie inaczej, niż pan je przedstawił jako sprawozdawca tego posiedzenia. Można powiedzieć: taka ważna historycznie data, a tak bardzo można to zepsuć. Delikatnie mówiąc, panie przewodniczący, mija się pan z prawdą, jeśli chodzi o okupację sowiecką. Rozumiem, że jest to pana historia, pan ją wczoraj pisał. My znamy tę historię z przekazów tych, którzy zajmują się historią zawodowo, i brzmi ona trochę inaczej. Panie pośle, pana intencja pewnie była dobra. Jesteśmy przekonani, że ona jest taka, jak pierwotnie zakładano, dlatego jako klub parlamentarny złożymy poprawkę, która jest tożsama z poprawką klubu Koalicji Obywatelskiej. Poprawka mówi, że jutro możemy do tego wrócić. Panie przewodniczący, pan przewidział ten ruch i zaprosił nas pan jutro na godz. 8. Panie pośle, panie przewodniczący, przewidział pan to. Już pan to wiedział. Myślę, panie przewodniczący, że damy panu szansę na powrót do tej neutralnej wersji, która może nas połączyć i spowodować, że będziemy w stanie podjąć uchwałę przez aklamację. W innym przypadku, panie przewodniczący, poniesie pan sromotną klęskę. Na tę sromotną klęskę nie zasługują ci, którzy w tych ciężkich dniach, w tych trudnych momentach historii naszego narodu właśnie to zrobili. Dlatego apeluję do pana, żebyśmy przyjęli tę poprawkę, żebyśmy jutro o godz. 8 - zaprosił nas pan - spotkali się na posiedzeniu Komisji Kultury i Środków Przekazu i wrócili do wersji, która była zaproponowana przez prezydium tej komisji, i jednogłośnie ją przyjęli, z małymi zmianami, które sygnalizowaliśmy podczas wczorajszego posiedzenia, tak abyśmy mogli to przyjąć wspólnie przez Sejm Rzeczypospolitej przez aklamację. W innym przypadku, panie przewodniczący Suski, to będzie pana wina. Dziękuję bardzo.
Mówca: Michał Urbaniak
Data: 2021-10-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W zasadzie mam wątpliwość, czy powinniśmy procedować nad tą uchwałą, przynajmniej z dwóch powodów. Pierwszym jest to, jak skandalicznie wczoraj wyglądało posiedzenie komisji, na którym pan przewodniczący Suski próbował coś poważnego zrobić, ale średnio mu to wychodziło. Natomiast drugi aspekt z mojej perspektywy i z perspektywy Konfederacji jest znacznie bardziej istotny. Otóż wielu ludzi, którzy tworzyli Komitet Obrony Robotników, to byli patrioci, to byli ludzie, którzy mieli dobre intencje, jak już wcześniej wspomniany ks. Roman Kotlarz. W to nie wątpię. Część działaczy KOR-u później też pracowała przy tworzeniu NSZZ ˝Solidarność˝. Przecież to był 10-milionowy ruch. Natomiast, szanowni państwo, jeśli chcemy upamiętniać KOR, to pamiętajmy też o tym, co wydarzyło się później, jakie było dziedzictwo KOR-u. Otóż nie możemy o tym zapomnieć, że część społeczeństwa, część Polaków ma spory opór przed tym, by w ten, a nie inny sposób upamiętniać sprawę, ponieważ KOR, część działaczy, która w nim działała, dopuściła się do grzechu zaniechania, czyli pozwoliła na nierozliczenie komunistów, na brak lustracji, na politykę grubej kreski czy na uwłaszczanie się na polskim majątku. I na to nie może być naszej zgody. Dlatego zgłaszamy poprawkę, która będzie ten aspekt uwzględniała. Dziękuję. Zgłaszam. Bardzo proszę. (Oklaski)