Mówca: Sprawozdawca Iwona Arent
Data: 2017-06-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Zadania zespołu zostały wskazane w zarządzeniu w sposób wyczerpujący i mają one charakter wyłącznie opiniodawczo-doradczy oraz koordynujący. I tak samo co do drugiego zespołu. Głównym celem powstania zespołu, o którym mowa w tym drugim zarządzeniu, jest właśnie koordynowanie, tj. zharmonizowanie, zapewnienie sprawnego współdziałania w zakresie działań podejmowanych przez właściwe organy administracji rządowej w celu zwiększenia efektywności w zwalczaniu przestępczości zorganizowanej. Zgodnie z treścią zarządzenia nr 40 utworzony został Międzyresortowy Zespół do Spraw Zwalczania Przestępczości Kryminalnej jako organ pomocniczy Rady Ministrów. Także nie będę tutaj państwu mówiła o zadaniach tego zespołu. Możecie sięgnąć do sprawozdania. Pracami zespołu kierować miał także przewodniczący, on też zwoływał posiedzenia zespołu, mógł powoływać grupy robocze, a obsługę techniczno-organizacyjną zapewniało Ministerstwo Sprawiedliwości. Przewodniczący zespołu na bieżąco miał informować prezesa Rady Ministrów o wynikach prac i działaniach zespołu. Przypomnę, że za rządów Platformy Obywatelskiej i PSL pan premier Donald Tusk podobne zespoły powoływał. Także treść tego zarządzenia nie pozwala na przyjęcie, że nadawało ono ministrowi sprawiedliwości uprawnienia zwierzchnie względem pozostałych członków zespołu, czym innym jest bowiem przewodniczenie pracom zespołu, a czymś zupełnie innym są uprawnienia zwierzchnie dotyczące wykonywania przez osoby wchodzące w skład zespołu własnych kompetencji przypisanych do funkcji i stanowisk, jakie zajmowały, w tym polegające na żądaniu udzielenia informacji o podejmowanych działaniach i wydawaniu powyższym organom wiążących poleceń. Z treści zarządzenia nie wynika taka kompetencja ministra sprawiedliwości. Zadania zespołu wskazane w zarządzeniu mają charakter wyłącznie opiniodawczo-doradczy oraz koordynujący i dotyczą zwalczania przestępczości zorganizowanej w Polsce. Także w przypadku tego zarzutu we wniosku wstępnym nie został wskazany sposób, w jaki miałoby dojść do wykazania motywacji premiera, która doprowadziła go do wydania zarządzenia, jako działania w celu uniemożliwienia działalności politycznej i społecznej przeciwników politycznych partii Prawo i Sprawiedliwość poprzez usiłowanie wykazania, iż w polskim życiu politycznym, społecznym i gospodarczym funkcjonuje rzekoma sieć powiązań polityczno-biznesowo-towarzyskich o charakterze przestępczym. Co do faktu wydania zarządzeń i ich treści przeprowadzenie postepowania dowodowego w postaci przesłuchań świadków i dowodów z innych źródeł, w tym przesłuchań prowadzonych w innych postępowaniach oraz materiałów z tych postępowań, okazało się zbędne w zakresie wykraczającym poza treść zarządzeń. Dodać jednak należy, że żaden ze świadków przesłuchiwanych przez komisję nie potwierdził intencji czy motywacji, jakie są przypisywane byłemu prezesowi Rady Ministrów przy wydawaniu powyższych zarządzeń. Żaden ze świadków nie potwierdził zatem w istocie żadnej z przesłanek czynu opisanego w zarzucie 1. i 2. wniosku wstępnego. Byłoby to zresztą z powodu wcześniej przedstawionych niemożliwe. (Poseł Andrzej Halicki: Ale po co pani kłamie?) Komisja oddaliła w tym zakresie pozostałe wnioski dowodowe, bowiem nie mogły one zmierzać do wykazania ani faktu wydania zarządzeń, ani ich celu, który został w nich sformułowany w sposób niebudzący wątpliwości. (Poseł Rafał Grupiński: Po co te kłamstwa?) Co do pozostałych wniosków dowodowych zauważyć należy w pierwszej kolejności, że wniosek wstępny nie formułował żadnej tezy dowodowej, do wykazania której miałby zmierzać. Oddalano zatem wnioski o przeprowadzenie dowodu z protokołu przesłuchań Janusza Kaczmarka, Konrada Kornatowskiego, Jarosława Marca w postępowaniu, które odbywało się w Prokuraturze Okręgowej w Zielonej Górze. Tutaj już nie będę państwu mówiła, bo możecie doczytać, jak dalej procedowaliśmy, czego dotyczyły sprawy w prokuraturze. Z tym możecie państwo się zapoznać w sprawozdaniu. Żeby nie przedłużać... (Oklaski) Nie, nie, jeszcze nie koniec. ...przejdę do zarzutu opisanego w punkcie 3. wniosku wstępnego. W punkcie 3. wniosku wstępnego o... (Poseł Krystyna Skowrońska: 1. i 2.) Przecież omawiałam 1. i 2. Chyba słuchała pani. Dosyć długo omawiałam.