PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Panie ministrze, czy z czystej ciekawości albo chociażby dla celów poznawczych, skoro nie dla wszystkich Polaków, policzył pan kiedyś, jaki byłby prawdziwy deficyt, jaka byłaby wysokość deficytu, gdyby wszystkie środki z funduszy celowych były wydatkowane na przykład zgodnie z przeznaczeniem, a więc gdybyśmy nie zamrozili w Funduszu Pracy 7 mld zł, tylko wydali na aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu? Z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych 4 mld były przeznaczone na ustawę antykryzysową, Fundusz Ubezpieczeń Społecznych ma zobowiązania na ponad 26 mld zł, w tym z tytułu pożyczek powinien zwrócić do budżetu prawie 19 mld zł. Powinniśmy te pieniądze nie w formie pożyczki, ale w formie wystarczająco wysokiej dotacji dawać na wypłatę emerytur i rent. Doliczmy do tego Krajowy Fundusz Drogowy, który na koniec I kwartału 2013 r. ma zadłużenie ponad 40, ok. 45 mld zł, a otrzymał ostatnio możliwość rolowania swojego zadłużenia, więc pewnie te zobowiązania będą jeszcze większe. Tak naprawdę Krajowy Fundusz Drogowy buduje nam drogi na krechę, panie ministrze, co nie jest budujące. Zastanawiam się, czy pan konkuruje z ministrem Baucem, bo tak jak sobie z grubsza policzyłam, to wygląda na to, że ta dziura budżetowa jest znacznie większa. To są takie finansowe sztuczki, które naprawdę wyjdą nam bokiem. Teraz chciałabym odnieść się do tej deklaracji, w której mówi się, że te oszczędności, które będą czynione w tym znowelizowanym budżecie, i to, co dzisiaj robimy, nie będzie dotyczyło sfery społecznej. Otóż, panie ministrze, rząd ma taką umiejętność, że coś daje (Dzwonek), a tak naprawdę dając, zabiera. Chciałabym powiedzieć, że podniesienie kryterium dochodowego o 35 zł po 6 latach rządzenia to jest naprawdę wstyd dla tego rządu. Państwo nie zabieracie, ale kompletnie nie uaktualniacie, nie waloryzujcie świadczeń, które należą się tym Polakom, którzy albo są bezrobotni, albo zupełnie sobie z tą trudną kryzysową rzeczywistością nie radzą i kompletnie nie mają pojęcia o czym mówi w diagnozie społecznej prof. Czapiński, że 80% Polaków jest zadowolonych z sytuacji w Polsce. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Analiza wydatków i przychodów budżetowych już po kilku miesiącach 2013 r. wskazywała na deficyt w granicach między 10 a 20 mld zł, a mimo wszystko reakcja ministerstwa była nieadekwatna do sytuacji. Pomimo zapewnień ministra Rostowskiego, że naszym finansom nic nie zagraża, zanotowano słabsze tempo PKB, niż zakładano, bo słabszy był popyt krajowy, którego konsekwencją jest niska inflacja. Stan finansów jest zły, stoimy w obliczu prawdziwych trudności, ponieważ ocieramy się o kolejny próg 55%. Notowana obecnie niska inflacja nie jest efektem konkurencyjności i wzrostu wydajności, a jej przyczyna tkwi w słabym popycie. W takim otoczeniu ekonomicznym jesteśmy świadkami ekspresowego tempa prac nad ustawą zawieszającą pierwszy próg ostrożnościowy. O pośpiechu świadczy choćby fakt, że w ciągu kilku dni zapowiedziano projekt i już przyznano mu numer druku sejmowego. Posłowie Prawa i Sprawiedliwości od początku ostrzegali, że obecny budżet jest oparty na nierealnych założeniach. Można się domyślać, że ten stan finansów oznacza, że nie będzie wielu planowanych inwestycji, ciągle pozostaną niedokończone drogi, niedofinansowana będzie służba zdrowia, a emerytury i renty - nisko zwaloryzowane.
Mówca: Mirosław Pawlak
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! W związku z faktem, iż obowiązujące przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o odszkodowaniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji uległy głębokiej dezaktualizacji, rząd całościowo, kompleksowo przedstawił parlamentowi nowe regulacje. Odpowiadają one zarówno obecnym zmianom prawnym dokonanym na przestrzeni tak długiego okresu, oczekiwaniom społecznym, jak i rozwiniętej wiedzy medycznej. Zgoła suchy akt prawny, ma jednak kolosalne znaczenie dla wszystkich tzw. służb mundurowych, których będzie dotyczył i które będzie obowiązywał. Systemowo uregulowano kwestię uprawnień nabywanych w związku z wypadkami w trakcie służby, a także chorobami. Ten akt dotyczyć będzie funkcjonariuszy i żołnierzy. W projekcie skonkretyzowano pojęcie jednorazowego odszkodowania, dotyczy to także rodzin osób zmarłych. Uściślono pojęcia zdarzeń i wypadków w drodze do i ze służby, na które pracodawcy nie mają żadnego wpływu. To rozwiązanie zaczerpnięto z systemu powszechnego ubezpieczenia. Istotnym novum jest wprowadzenie definicji choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Prezesowi Rady Ministrów proponuje się nadanie uprawnień do określania w drodze aktów wykonawczych w odmiennym trybie zasad określających uprawnienia funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego, zaś minister właściwy do spraw wewnętrznych określać będzie wykaz chorób, o których mowa powyżej, w odniesieniu do funkcjonariuszy Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej i Biura Ochrony Rządu. Projekt wprowadza definicje pojęć niezdefiniowanych, np. urazu, stałego uszczerbku na zdrowiu i długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Zawarto w nim też katalog wyłączeń odpowiedzialności odszkodowawczej. Zmianie ulegnie sposób wyliczania odszkodowania. Regulacją objęto podmioty uprawnione do jednorazowych odszkodowań. Szczególną rangę projekt nadaje komisji powypadkowej, statuując jej skład i uprawnienia. Panie i panowie posłowie, z uwagi na ograniczone możliwości czasowe pozwoliłem sobie właściwie pobieżnie zaprezentować nowy projekt, który z pewnością czeka długa ścieżka legislacyjna. Na uwagę zasługuje również fakt, iż minister spraw wewnętrznych przedłożył i załączył wersję roboczą rozporządzenia, co z pewnością państwu posłom i procedującej komisji pozwoli na uszczegółowienie zagadnienia. Istotne jest to, że prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych już wyraził swoje stanowisko, nie zgłaszając uwag do przedłożenia rządowego. Wysoki Sejmie! Jako poseł reprezentujący klub Polskiego Stronnictwa Ludowego, ale także członek i sekretarz Rady Ochrony Pracy przy Sejmie RP, wyrażam nadzieję, że tak bardzo potrzebna kompleksowa regulacja niezmiernie istotnych kwestii pracowniczych zostanie przyjęta ze zrozumieniem. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego opowiada się za skierowaniem projektu ustawy do Komisji Spraw Wewnętrznych do dalszego procedowania. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Ludwik Dorn
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam po prostu pewne pytanie i od uzyskania odpowiedzi na nie uzależniony będzie stosunek Solidarnej Polski do tego projektu ustawy zarówno podczas głosowania nad przesłaniem projektu do komisji, jak i później. Mianowicie istotę stanowi tutaj kwestia wysokości odszkodowań. W samym uzasadnieniu nie padają kwoty. Więcej dowiadujemy się z oceny skutków regulacji. Pytanie jest następujące. W obecnym stanie prawnym, mówiąc w skrócie, wysokość odszkodowania odnosi się do uposażenia funkcjonariuszy. Słusznie zauważa się, że ustawy pragmatyczne w odniesieniu do każdej służby są nieco inne, jeżeli chodzi o definicję uposażenia. Wszystko to jest w porządku. W związku z tym rząd proponuje, aby punktem odniesienia było średnie uposażenie. W takim razie pytanie jest zasadnicze: Czy chodzi o kwotę większą czy mniejszą? Nie jest żadną odpowiedzią na to pytanie zawarte w ocenie skutków regulacji stwierdzenie, że tego oszacować nie można, bo mamy do czynienia ze zdarzeniami przyszłymi i niepewnymi. Można jednak dokonać pewnej symulacji w odniesieniu do 2012 czy 2011 r. Pytanie jest takie. Jeżeli założymy, że wypadkowość uszczerbku na zdrowiu będzie taka sama w przyszłym roku, po wejściu w życie tej ustawy, jaka była, powiedzmy, w 2012 r., to czy przy zmianie referencji, odniesienia kwoty wypłacane funkcjonariuszom, którzy ponieśli uszczerbek na zdrowiu, lub rodzinom tych, którzy utracili życie, będą większe czy mniejsze? To można zrobić. Czy taką symulację przeprowadzono? Tego dotyczy nasza zasadnicza wątpliwość. Czy akurat w tej sprawie z racji ciężkiej sytuacji budżetowej rząd nie chce funkcjonariuszy i ich rodzin skubnąć? Jeżeli bowiem chce ich skubnąć, to naszego poparcia tutaj w żaden sposób nie uzyska. Jeżeli nie, możemy na posiedzeniach komisji rozmawiać dalej. Powtarzam: To można zrobić, jeżeli wiemy, jak było w 2011, w 2012 r., pod rządami obecnej ustawy czy ustaw, jeżeli zmienia się zasada obliczania wysokości jednorazowego odszkodowania poprzez odniesienie do średniego uposażenia. Jest to pytanie zasadnicze, od odpowiedzi na które, powtarzam, Solidarna Polska uzależnia swój stosunek do tego projektu. Nad innymi kwestiami można bowiem dyskutować. Nie widzę powodu, aby zgłaszać jakiś zasadniczy protest, że nie ma tu odszkodowania za rzeczy zniszczone, jeżeli rząd podaje - a nie ma powodu, by mu nie ufać - że to w ogóle były kwoty zerowe bądź minimalne. I tyle. Czekam na odpowiedź pana ministra i na tym kończę. Dziękuję.
Mówca: Maria Zuba
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W ostatnich latach, kiedy pracujemy nad budżetem państwa, co roku obserwujemy, że ministerstwo wyraża zgodę na to, aby środki finansowe przeznaczone na służby mundurowe, w tym w szczególności na Policję, były ograniczane. Również przy okazji tej ustawy rząd pozwala sobie ograniczać środki na służby mundurowe. Moje pytanie dotyczy świadczeń odszkodowawczych za wypadki i uszczerbek na zdrowiu w drodze do pracy i drodze z pracy. Jakiego rzędu są to oszczędności i czy rzeczywiście państwo kierujecie się tylko kryterium oszczędnościowym, czy jakieś inne przesłanki powodują, że rząd zdecydował się wprowadzić taką zmianę? Druga sprawa dotyczy propozycji, jaką złożyła federacja związków pracodawców ochrony zdrowia Porozumienie Zielonogórskie. Proponuje ona, aby objąć takimi świadczeniami odszkodowawczymi również lekarzy, którzy narażeni są na swoich stanowiskach pracy na różny uszczerbek na zdrowiu spowodowany różnymi przypadkami, chociażby chorobami zakaźnymi. Czy jesteście państwo gotowi poszerzyć katalog przypadków uznawanych za wypadek pozostający w związku z pełnieniem służby? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Dariusz Joński
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak, ale już kończę. Mam pytanie do pana ministra sprawiedliwości. O ostatnio zadawałem takie samo pytanie panu ministrowi Gowinowi. Pytanie do pana ministra: Czy są analizy, które wskazują na to, że po wejściu w życie pełnej deregulacji te 150 tys. osób znajdzie pracę? Czy takie analizy pan minister po wejściu do ministerstwa sprawiedliwości znalazł, czy tylko pan minister Gowin mówił o nich, a wcale ich nie zrobił? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Duda
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Mam pytania do pana ministra. Dwie kwestie rzuciły mi się w oczy podczas, powiedzmy, wstępnej lektury projektu i jego uzasadnienia. Jak już podkreślił jeden z kolegów posłów, czasu na zapoznanie się z projektem było niewiele, czy też nawet bardzo niewiele, bo projekt jest obszerny - on sam z uzasadnieniem bez dodatkowych dokumentów liczy 300 stron - więc jego szczegółowa analiza wymaga dłuższego czasu. Mam dwa pytania zasadnicze. Pierwsze jest takie. Państwo proponujecie likwidację samorządu urbanistów. Oczywiście, my, jako Prawo i Sprawiedliwość i ja osobiście, jesteśmy także zwolennikami dekorporacjonizacji, czyli generalnie likwidowania korporacji, ale przede wszystkim w tym zakresie, w jakim te korporacje utrudniają dostęp do zawodu, a zatem blokują rynek pracy. I jest pytanie do pana ministra: Jakie dane wskazują na to, że ten samorząd, jakim jest samorząd urbanistów, blokuje dostęp do zawodu, bo z samego uzasadnienia wynika, że egzamin w ostatnich 10 latach zdawało 20 osób, a zdało 15, pozostali wchodzą do samorządu bez żadnego egzaminu. Jest też pytanie następujące (Dzwonek): Czy nie powinien zatem istnieć samorząd zawodowy, który w jakiś sposób jednak będzie mógł weryfikować choćby odpowiedzialność tych ludzi za wykonywane projekty, bo miałby sprawować pieczę nad należytym wykonywaniem zawodu? To jest pierwsze pytanie. Czy jest sens w takim razie likwidować taki samorząd, który de facto rynku pracy jako takiego nie blokuje w żaden sposób? I to jest pierwsza rzecz. Druga rzecz, o którą chciałbym zapytać...
Mówca: Andrzej Duda
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo krótko. ...to jest kwestia osób, które przyjmują zakłady wzajemne i prowadzą kolektury. Tam państwo odstępujecie od wymogu świadectwa zawodowego na rzecz szkolenia. Czy rzeczywiście jest to sensowne rozwiązanie? Pytam, bo szkolenie, jak rozumiem, oczywiście będzie odpłatne i może się okazać, że szkolenie będzie większą barierą finansową do tego, żeby móc wykonywać te zawody, niż samo uzyskanie świadectwa. Takie jest moje pytanie. Kolejna kwestia. Zupełnie nie rozumiem tego rozwiązania, że osoby, którym wygaśnie ważność świadectwa, będą musiały odbyć szkolenie w ciągu czterech miesięcy, chyba że przewidujecie państwo, że szkolenie będzie miało określoną ważność. Jeżeli tak nie jest, to skoro te osoby wcześniej zdały, uzyskały świadectwo, to oznacza, że musiały się legitymować wiedzą. Powstaje teraz pytanie, jaki jest sens szkolenia, czy tak naprawdę nie chodzi tylko o to, żeby wyciągnąć od nich pieniądze, bo od razu taka myśl się tu nasuwa. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jarosław Górczyński
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! Bardzo konkretne techniczne pytanie. W trosce o właściwe przygotowanie absolwentów wyższych uczelni technicznych do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie środowisko polskiego budownictwa wyraża zdecydowany sprzeciw przeciwko znacznemu skróceniu wymiaru praktyki projektowej wymaganej do uzyskania uprawnień budowlanych oraz wprowadzeniu możliwości zwolnienia z egzaminu na uprawnienia budowlane i uznania praktyk studenckich za całość praktyki zawodowej wymaganej do uzyskania uprawnień budowlanych. Przypomnę, że obowiązek odbycia praktyki zawodowej był immanentną cechą każdego systemu nadawania uprawnień budowlanych obowiązującego od 1928 r. do chwili obecnej. Dlatego też propozycję zwolnienia z obowiązku odbycia praktyki zawodowej należy uznać za niewłaściwą i bardzo ryzykowną. Wątpliwości budzą: zakres merytoryczny praktyki studenckiej oraz zasady odbywania i sposób zaliczania takiej praktyki. Praktyka studencka jest zbyt krótka i wąska, przez co nie gwarantuje właściwego przygotowania zawodowego. Środowiska uczelni technicznych: Politechniki Warszawskiej, Politechniki Krakowskiej, Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie, i Polskiej Akademii Nauk popierają stanowisko Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa i wskazują na następujące rzeczy. Poziom techniczny realizowanych budów, a także efektywność zarządzania procesami inwestycyjnymi na pewno obniżą się, wpłynie to również na bezpieczeństwo ludzi zarówno w trakcie budowy, jak i potem, podczas eksploatacji. (Dzwonek) Ewentualne błędy popełniane prze inżyniera w sferze projektowania mogą mieć daleko idące konsekwencje dotyczące życia i bezpieczeństwa ludzi oraz poważne skutki finansowe. Argument, który upada, dotyczy samego egzaminu. Bardzo wysoki procent zdawalności egzaminów dających uprawnienia potwierdza, że nie mają one charakteru zaporowego, broniącego interesów już funkcjonującej grupy zawodowej, i nie powinny być traktowane jako utrudniające dostęp do wykonania zawodu. Uprawnienia przecież pozostają. Dlatego też prośba. Idąc śladem mojej koleżanki z klubu, pani poseł Tokarskiej, powiem, że chcielibyśmy na etapie prac komisji złożyć wniosek, aby w tej części pozostawić to w dotychczasowym zakresie, jeżeli chodzi o inżynierów o specjalności projektowej. Dziękuję bardzo.
Mówca: Adam Szejnfeld
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zanim dojdę do pytania, chciałbym zwrócić uwagę na specyfikę wręcz kabaretową, jaka niekiedy panuje w Wysokiej Izbie. Z 46 tys. urzędników jeden z posłów PiS zrobił 100 tys., a poseł z SLD nie chciał być gorszy, więc zrobił 150 tys. Przypuszczam, że do końca naszej kadencji będziemy mieli więcej o jakiś 1 mln urzędników. To są jakieś bzdury opowiadane na co dzień w zaufaniu, że ludzie, obywatele nie mają rozumu i nie potrafią kłamstwa odróżnić od prawdy. Ja chciałbym zapytać o bardzo ciekawą rzecz. Na podstawie rozwiązania wypracowanego z minister nauki i szkolnictwa wyższego proponuje się w projekcie rozwiązanie, które wydaje się bardzo interesujące, a mianowicie takie, aby uczelnie wyższe tworzyły studia o takim oto profilu, że absolwent danego kierunku mógłby podejmować się wykonywania zawodu bez uzyskiwania dodatkowych kwalifikacji, przynajmniej w części, a w niektórych zawodach pewnie w ogóle. Moim zdaniem to jest fantastyczna rzecz, bo to daje podstawy do tego, żeby widzieć jakiś sens w tym, że się idzie na studia, a nie do roboty, że tak powiem, i po tych studiach nie trzeba będzie odbywać kolejnych szkoleń, zdawać kolejnych egzaminów, by móc pracować. Jeśli pan minister mógłby w dwóch zdaniach przybliżyć to rozwiązanie, to byłbym wdzięczny. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Można powiedzieć: lepiej późno niż wcale, jeśli chodzi o deregulację. Przecież wszyscy doskonale wiemy, że przez to, że nie było deregulacji, że Platforma nie realizowała od samego początku, sześć lat temu tego, co rozpoczęło PiS, mamy takie skutki, że zawody były zamknięte, szczególnie dla młodych ludzi po uczelniach technicznych. Mojemu przedmówcy tylko powiem, że nie ma się z czego cieszyć, na skutek utrudnień w wielu zawodach jest bardzo dużo urzędników w administracji. A pana zapytam, dlaczego w Unii, w tej Unii socjalnej jest tylko 150 zawodów regulowanych, a w Polsce jest ich aż 300. Do roboty, panie pośle, a szczególnie panie ministrze. Zapytam jeszcze o jedno - mam bardziej konkretne pytanie, jeśli chodzi o architektów... (Poseł Adam Szejnfeld: Mieliście szansę zmniejszyć tę liczbę.) ...bo widzimy, panie ministrze, że będą naciski na pana, żeby pan się cofał w rozwiązaniach deregulacyjnych - z pana klubu, z PSL-u itd. Czy pan się cofnie? To jest pytanie. Czy cofnie się pan pod wpływem tych różnych izb czy samorządów? Jest prośba - niech pan się nie cofa. (Dzwonek) I ostatnia rzecz, chodzi o urbanistów. Nie wiem, czy dobrze zrozumiałem, ale pan wiceminister mówił - i chciałbym, żeby to zostało wyjaśnione - że jeśli chodzi o usługi urbanistyczne dla samorządów, mają być jakieś bariery. Ja wiem doskonale, że w wielu samorządach, jako poseł sprawdzałem to, te same firmy urbanistyczne od lat to robią. A więc pytanie: Czy będą tu jakieś bariery? Powinni wchodzić ci, którzy mają...
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Wielu posłów prosi, żeby pan powiedział podstawową rzecz, jeśli chodzi przykładowo o zawód architekta. Czy magister inżynier po politechnice będzie mógł wykonywać ten zawód, robić projekty itd.? Niech pan to powie, konkretnie, bo ja nie wiem. Dziękuję bardzo.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Otóż pan poseł Darek Joński, który występował w imieniu klubu Sojuszu Lewicy Demokratycznej, poparł generalnie ten projekt, ale, jak w każdym rozwiązaniu prawnym, jest tu szereg wątpliwości albo obaw raczej i ta debata między innymi ma te obawy rozwiać. Nie bez kozery wracam do opinii Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, która mówi wyraźnie, i prosiłbym, aby pan skomentował to wystąpienie: Projektowane rozwiązanie stwarza zagrożenie obniżenia poziomu przygotowania inżynierów do wykonywania zawodu, co w konsekwencji przyczyni się do powstania zagrożeń bezpieczeństwa obiektów budowlanych. Brzmi to bardzo groźnie. Jako szeregowy poseł, który właściwie bardziej się zajmuje sprawami związanymi z rolnictwem i tym, co funkcjonuje na polskiej wsi, czytam taką opinię i wydaje mi się zasadne zadanie pytania, czy nie idziemy za daleko, czy nie warto by było rozwiać tych obaw, które przedstawia Polska Izba Inżynierów Budownictwa, chociażby na tej sali czy ewentualnie podczas dalszych prac. I jest następna kwestia związana z tą informacją - przede wszystkim budzi także sprzeciw, i to rozumiem, próba (Dzwonek) delegalizacji czy likwidowania samorządu zawodowego urbanistów. Pewnie, że to środowisko jest zainteresowane tym, aby w tym tkwić, ale czy na tym etapie i w chwili obecnej jest właśnie w tej dziedzinie - tutaj standardy muszą być bardzo wysokie - uzasadnienie dla likwidacji? Przede wszystkim chodzi o obawy, które tutaj przedstawia polska izba. Prosiłbym, aby pan minister odniósł się do tego. Dziękuję bardzo.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać o jeden z zawodów deregulowanych, mianowicie o zawód agenta celnego. Kilka tygodni temu zaangażowaliśmy się w obronę Urzędu Celnego w Sanoku, nie udało się, minister finansów go skasował, ale przy okazji powziąłem kilka informacji na temat funkcjonowania zawodu agenta celnego i stąd moje pytanie. Na czym tu będzie polegała deregulacja, jeśli chodzi o zawód agenta celnego? Nie potrzebuję tej odpowiedzi dzisiaj, może być ona udzielona na piśmie, ale byłbym zobowiązany. W wykazie kryteriów dostępu do zawodu agenta celnego jest 8 kryteriów, w tym między innymi wykształcenie średnie. Czy tu coś się zmieni, np. w zakresie konieczności zdobycia wykształcenia wyższego, czy przy deregulacji zawodu agenta celnego chodzi o coś innego? Bardzo proszę o odpowiedź, na czym polega istota deregulacji, jeśli chodzi o agenta celnego. I kolejna kwestia, którą chciałbym poruszyć. Otóż jest tak, że każdy zdający egzamin końcowy na aplikację radcowską, adwokacką, notarialną itd. zdaje 5 części egzaminów. Mówimy tu o deregulacji, czyli o upowszechnieniu dostępu do pewnego zawodu, prawnego lub innego. Otóż kiedy ktoś nie zdaje jednej z tych 5 części, musi czekać rok, żeby od nowa zdawać wszystko. Czy tu pan minister, czy, powiedzmy, my wszyscy (Dzwonek) jako Sejm nie widzimy takiej możliwości, żeby w sytuacji, kiedy ktoś nie zdał tylko jednego egzaminu końcowego spośród tych 5 części, można było zorganizować powtórkę? Myślę, że to by była prawdziwa deregulacja, bo ta osoba, która nie zdała jednego egzaminu spośród tych 5 części, od nowa zdaje wszystko, i to po roku. Dziękuję bardzo.