Mówca: Ryszard Zbrzyzny (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-05-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Patriotyzm - slogan propagandowy czy realna wartość narodowa? Łopoczące na wietrze flagi, parady wojskowe, rekonstrukcje historycznych wydarzeń, płomienne przemówienia polityków, kwiaty, proporczyki i ordery. Uściski dłoni, uśmiechy i fajerwerki. Początek maja przebiegał w świątecznej atmosferze. Pod znakiem patriotyzmu i dumy narodowej rząd celebrował dzień po dniu: 10-lecie naszego przystąpienia do Unii Europejskiej, święto flagi i godła polskiego oraz rocznicę Konstytucji 3 maja. Zapewne z tego natłoku okazji nie zauważył w kalendarzu tradycyjnych obchodów Święta Pracy. W oficjalnej propagandzie i relacjach mediów głównego nurtu ten temat przemknął bokiem. Jakby wstydliwy relikt przeszłości, o którym powinniśmy jak najszybciej zapomnieć. Nie psuć atmosfery na salonach zadowolonych z siebie celebrytów niewygodnymi pytaniami o stan naszej gospodarki i o udział w niej obcego kapitału, hasłami mówiącymi o braku dialogu społecznego i nędznych zarobkach, o emigracji milionów młodych Polaków lub o kolejnych milionach tkwiących w ojczyźnie na umowach śmieciowych - wyjętych spod prawa pracy i bez perspektyw rozwoju, w stanie całkowitej tymczasowości i bylejakości, o całe stracone pokolenie, które nie mogąc znaleźć pracy, bez zarobków pozwalających na utrzymanie rodziny, musiało schować głęboko do plecaka swój patriotyzm i ambicje życiowe. Pomimo entuzjastycznych przemówień premiera o czekającej nas świetlanej przyszłości pod jego rządami badania ankietowe tegorocznych maturzystów pokazują, że aż 64% z nich uważa, że tylko poza Polską będzie miało możliwość realizacji swoich aspiracji życiowych i zawodowych. Błąd wychowania czy trzeźwa ocena rzeczywistości? Dla większości młodego pokolenia nasze członkostwo w UE oznacza tylko ułatwienie w osiedleniu się gdzieś daleko od Wisły. W jakimś kraju, gdzie za zarobione pieniądze jest możliwość normalnego życia. W państwie, które bierze odpowiedzialność za swoich obywateli. Gdzie opieka medyczna i socjalna nie jest fikcją, ale należnym świadczeniem opłacanym z zebranych od ludzi podatków. Smutna to konstatacja w dziesiątą rocznicę naszej akcesji. Miało być zupełnie inaczej. Godnie, spokojnie i radośnie. Jednak by tak było, nikt inny, tylko my musimy na co dzień dbać o nasze interesy geopolityczne i gospodarcze, chronić własny rynek i nie godzić się na niekorzystne dla nas dyrektywy, rozsądnie wydawać fundusze unijne - tworzyć za nie miejsca pracy, a nie trwonić na zbędne błyskotki, które tylko generują koszty. Nie podpisywać szkodzących nam dokumentów, m.in. takich jak pakiet klimatyczny zmierzający do drastycznej redukcji CO 2 , co w efekcie grozi całkowitą likwidacją naszego przemysłu węglowego. Takie treści powinny stać za słowami mówiącymi o naszym patriotyzmie. W przeciwnym razie są one niewiele znaczącymi i wyświechtanymi komunałami. Dobitnie to wyrażali dwa dni przed majowymi obchodami protestujący w Katowicach górnicy. Zarzucili rządowi kupowanie gorszego jakościowo węgla z Rosji i Chin po dumpingowych cenach, co w konsekwencji przyczynia się do załamania górnictwa i uzależnienia nas od importu. Domagali się wdrożenia spójnej polityki energetycznej, odrzucenia unijnego pakietu klimatycznego i oparcia gospodarki na węglu, którego mamy pod dostatkiem. To nie tylko nasza duma narodowa, ale prawdziwy majątek, którego nie wolno zaprzepaścić. Przebieg posiedzenia