Mówca: Katarzyna Ueberhan
Data: 2021-03-16 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Zgodnie z art. 13 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym prezes trybunału przedkłada corocznie Sejmowi informację o istotnych problemach wynikających z działalności i orzecznictwa trybunału. To przepis rozumiany przez obecnie urzędującą panią prezes jako publikacja na stronie internetowej, bo tam mogliśmy się z tą informacją jako posłowie i posłanki zapoznać, bo tylko tam, tak jak rok wcześniej, została ta informacja umieszczona. Sędzia Przyłębska nie pojawiła się na posiedzeniu komisji sejmowej, by tę informację przedłożyć, tak jak wszyscy jej poprzednicy, by odpowiedzieć na pytania, tak jak wszyscy prezesi trybunału przed nią. I tu muszę się zgodzić z posłem sprawozdawcą, debata była, jaka była, tak jak było sprawozdanie z prac komisji i stanowisko klubu. Niedobra zmiana nie oszczędza trybunału niekonstytucyjnego, nie tylko władzy ustawodawczej, co tutaj możemy obserwować, ale niestety też sądowniczej, tej na najwyższym szczeblu. Prezes Przyłębska uważa, że nie ma obowiązku stawiania się przed Izbą, bo kieruje się koniecznością ochrony trybunału przed naruszającym podstawy państwa prawa publicznym podważaniem jego konstytucyjnej pozycji. To był cytat. Czy na pewno trzeba chronić trybunał przed posłami i posłankami opozycji? To jedno z tych pytań, które pozostanie bez odpowiedzi, pytań o podstawowe zadania trybunału, czyli sądową kontrolę konstytucyjności prawa. Nie mogliśmy ich zadać. Pozostaje analiza opublikowanej w styczniu 2021 r. na stronie internetowej, przepraszam, przedłożonej Sejmowi informacji za rok 2019. A teraz parę liczb: 2015 r. - 173, 2016 r. - 99, 2017 r. - 88, 2018 r. - 72, 2019 r. - 70. Wiedzą państwo, co to jest? To liczba orzeczeń trybunału. Dramatyczny jej spadek. Tak niskiej liczby wydanych orzeczeń nie było od ponad 20 lat. Rosną za to wydatki. Czy dlatego w statystyce za 2019 r. autorzy zrezygnowali z dotychczasowej praktyki porównywania wyników z poprzednimi latami? W sierpniu 2019 r. sędzia Przyłębska uspokajała widzów reżimowej telewizji, mówiąc, że mimo tych wszystkich zaklęć pojawiających się w mediach trybunał działa całkowicie normalnie. Cóż, normalność działania Trybunału pod wodzą Przyłębskiej nie przejawia się w liczbie wydanych orzeczeń, za to omawiany 2019 r., trzeci rok prezesury sędzi Przyłębskiej, to ostateczne potwierdzenie upolitycznienia trybunału. W listopadzie sędziami zostali wtedy politycy PiS: Stanisław Piotrowicz i Krystyna Pawłowicz. Upolityczniony trybunał działa zgodnie z wolą rządu i w zależności od potrzeb potwierdza wersję PiS lub pomaga minimalizować wizerunkowe straty. Wykorzystany został do legitymizowania deformy sądownictwa. W marcu 2019 r. trybunał zalegalizował neo-KRS. Wniosek złożyli sami członkowie neo-KRS. To trybunał Przyłębskiej sam siebie zalegalizował, legalizując wybór sędziów dublerów na miejsca już obsadzone. Przyklepał też ustawę o zgromadzeniach publicznych. Do swoich celów trybunał wykorzystują ministrowie tego rządu, tak jak minister niesprawiedliwości Ziobro. Ogólnie obowiązuje zasada, że jak trwoga, to do Przyłębskiej. Przykład? Politycy partii Kaczyńskiego wezwali sędzię na pomoc choćby w głośnej sprawie list poparcia do neo-KRS. To też trybunał sprząta po Ziobrze, jak w przypadku pełnego błędów i nieścisłości projektu nowelizacji Kodeksu karnego z czerwca 2019 r., pisanego na kolanie, kolanem przepchniętego ekspresowo przez Sejm, wiadomo, z naruszeniem regulaminu Sejmu i konstytucji. Podobnie było z nowelizacją ustawy o IPN-ie autorstwa Ziobry, która wywołała międzynarodowy skandal i kryzys w stosunkach Polski z Izraelem, USA i Ukrainą. Uznanie niezgodności z konstytucją, rozciągnięcie w czasie oszczędza blamażu rządowi i jego ministrowi. A to wszystko tylko 2019 r. Wszystko to składa się na tragiczną rzeczywistość pozakonstytucyjnego państwa PiS, którego rządy wykreowały postkonstytucyjne instytucje i ustrojową tragifarsę, w której aktorzy dublerzy grają sędziów, a prawdziwi obywatele i obywatelki są zmuszani do brania udziału w spektaklu reżyserowanym z Nowogrodzkiej. Są tak naprawdę pozbawieni konstytucyjnej gwarancji bezstronnego rozpatrzenia ich spraw. Boleśnie (Dzwonek) doświadczyłyśmy tego w przypadku wyroku na kobiety, który został wydany na kolejne polityczne zamówienie przez marionetkowy trybunał. Ale to już 2020 r. Dziękuję.