PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Aleksandra Trybuś
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana ministra, stwierdzając z satysfakcją, że dzisiaj jesteśmy na tej sali wyjątkowo zgodni. Pytanie jest następujące. Chciałabym pokrótce usłyszeć wyjaśnienie przyczyn tego problemu, który wyniknął w związku z finansowaniem absolwentów szkół niepublicznych przez niektóre samorządy za miesiące wakacyjne. Na jakiej podstawie samorządy podejmowały decyzje o wstrzymaniu dotacji za te miesiące, skoro tak naprawdę rok szkolny kończy się 31 sierpnia? Tym wyjaśnieniem pragnę dać nadzieję tym organom prowadzącym szkoły niepubliczne na rychły zwrot pieniędzy, które tak naprawdę im się należą. Chciałabym po prostu troszkę ich uspokoić tym wyjaśnieniem pana ministra. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sławomir Kłosowski
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam bardzo ogólne pytanie do ministerstwa, do pana ministra. Panie ministrze, co się dzieje w ministerstwie edukacji? Pytam o to ze względu na to, że w tej kadencji najważniejsze projekty ustaw to są projekty obywatelskie albo poselskie. Przypomnę, jeżeli chodzi o kwestię dotyczącą sześciolatków, ustroju szkolnego, to był projekt obywatelski odrzucony przez Platformę Obywatelską. Jeśli chodzi o zapowiedź regulacji kwestii subwencjonowania przedszkoli, o tym już mówił pan poseł Sprawka, pilnego zajęcia się tą sprawą, bardzo ważną, fundamentalną, związaną z pieniędzmi, z tym, że samorządy odczuwają fatalną sytuację finansową, dalej nic nie mamy w tym względzie. Co do wniosków z wotum nieufności dla pani minister Szumilas, przypomnę, chodzi o samorządy, o dowozy uczniów do szkół - kwestia niezałatwiona, kwestia krótkiej nowelizacji. Czekacie, aż zrobią to posłowie, aż pojawi się projekt obywatelski. Kolejny problem dotyczy ubezpieczenia ZUS-owskiego osób, które przejmują szkoły niepubliczne, osób fizycznych lub prawnych - sprawa nadal nieuregulowana. Panie ministrze, co się dzieje w ministerstwie? Na koniec prozaiczne pytanie, ale jakże ważne w tej kwestii. Panie ministrze, czy jest już stanowisko rządu w sprawie obywatelskiego projektu tej ważnej ustawy regulującej tę kwestię? Na posiedzeniu komisji edukacji takiego stanowisko rządu nie było. Jeżeli dzisiaj na sali plenarnej potwierdzi się, że dalej nie ma stanowiska rządu w tej sprawie, to będzie to skandaliczne. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Wiesław Suchowiejko
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wiem, że powszechnym życzeniem osób obecnych na tej sali jest, abym krótko podsumowywał tę dyskusję, więc tak będzie. Chciałbym powiedzieć, że miło jest brać chwałę, że tak powiem, na klatę autorowi tego projektu, ale wszyscy dobrze wiemy, że tak do końca nie było. To jak najbardziej projekt poselski, ale we współpracy z Ministerstwem Edukacji Narodowej i byłbym absolutnym niewdzięcznikiem, gdybym nie podziękował ani nie powiedział, tak jak zresztą mówił pan minister Sławecki, że ta współpraca układała się harmonijnie. Panom ministrom Sławeckiemu i Jakubowskiemu bardzo dziękuję za tę współpracę, także nieobecnemu tu panu dyrektorowi Grzegorzowi Pochopieniowi i obecnemu panu naczelnikowi Jerzemu Jakubczukowi szczególne wyrazy podziękowania za to, że wspólnie ten projekt, choć poselski, udało się napisać. Dziękuję też posłom, posłankom z opozycji, że udało nam się razem pracować nad nim szybko. Panie pośle Ostrowski, punktowo, więc można było tak szybko, bo warto było, trzeba było tak szybko, gdyż naprawdę ratujemy w ten sposób ponad tysiąc szkół niepublicznych i ich dotacje za czas wakacji. Bardzo wszystkim dziękuję. Panie marszałku, dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Chciałoby się zapytać przedstawicieli rządu, dlaczego tak późno pracujemy nad tym projektem ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty. Zapewne do ministerstwa wpływały interpelacje posłów i pisma od samorządów o potrzebie uregulowania tej kwestii. Najbardziej dramatyczna sytuacja dotyczyła szkół trzyletnich, czyli gimnazjów i liceów, bo absolwenci ostatniego rocznika stanowili jedną trzecią uczniów, na których nie otrzymywano środków. Dlatego w szkołach, które nie pobierały czesnego, nie starczało środków na wynagrodzenia dla nauczycieli. Funkcjonowanie szkół pociąga za sobą koszty nieograniczające się tylko do wydatków w okresie od września do czerwca, gdy odbywają się lekcje, ale także w czasie wakacji potrzebne są środki na utrzymanie bazy lokalowej i wynagrodzenia nauczycieli. Dlatego konieczne jest doprecyzowanie przepisów w taki sposób, aby przekazywanie środków w czasie wakacji na absolwentów ostatniego rocznika nie budziło żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Dziękuję.
Mówca: Borys Budka
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Po tak wnikliwym przedstawieniu najważniejszych celów i projektowanych zmian chciałbym zaznaczyć - tak jak przy pierwszym czytaniu - że Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska jest oczywiście za przyjęciem zaproponowanych zmian. Chciałbym dodać, że podczas prac komisji poparliśmy jednogłośnie, to znaczy komisja na wniosek posłów, jedną poprawkę, która to poprawka tylko pod względem terminologicznym wprowadza niezbędne zmiany. Tak jak już wskazał poseł sprawozdawca, konieczne są dwa obręby tej nowelizacji w zakresie dostosowania polskiego prawa do wymogów dwóch decyzji ramowych: przede wszystkim z poziomu międzyrządowego schodzi na poziom międzyresortowy współpraca czy to organów prowadzących postępowanie, czy później organów sądowych stosujących środki zapobiegawcze, jak również zostaje wprowadzona w ramach tej nowelizacji bardzo ważna, fundamentalna zasada dotycząca unikania podwójnego karania za ten sam czyn, co jest możliwe na gruncie obecnie obowiązujących przepisów. Tak więc, żeby nie przedłużać, panie marszałku, Wysoka Izbo, Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska opowiada się za przyjęciem proponowanych zmian. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Ryszard Kalisz: I tak za długo.)
Mówca: Marek Ast
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego (druki nr 492 i 596). Jak już zostało powiedziane, projekt ma na celu implementację do polskiego porządku prawnego decyzji ramowych Rady, które z jednej strony dotyczą zapobiegania konfliktom jurysdykcyjnym w postępowaniach karnych prowadzonych na terenie państw Unii Europejskiej, a z drugiej strony wzajemnego uznawania decyzji w sprawie środków nadzoru stanowiących alternatywę dla tymczasowego aresztowania. Po tak rzeczywiście wnikliwym i dogłębnym zniuansowaniu, przeanalizowaniu przez posła sprawozdawcę meandrów projektu ustawy nie pozostaje mi nic innego niż to, żeby powiedzieć, że Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość nie widzi żadnych kontrowersji w proponowanym przedłożeniu. W związku z powyższym oczywiście będziemy głosowali za przyjęciem projektu ustawy. Dziękuję.
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Klub Poselski Ruch Palikota popiera nowelizację. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Ryszard Kalisz: Młody, a uczy się szybko.)
Mówca: Józef Zych
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego bardzo dokładnie zapoznał się z tą nowelizacją, popiera ją, głosować będzie za, chociaż nie jestem przekonany do końca, czy nie będzie bałaganiku, jak zaczną się kontakty między prokuratorami i sądami. Ale, panie marszałku, ponieważ pan jest dziś bardzo życzliwy, chciałbym wrócić do jednej rzeczy, bo jeszcze mam chwilę, a mianowicie do tej interpretacji Prezydium, że tylko wymienienie nazwiska upoważnia posła do repliki. Otóż niekoniecznie. Gotowy jestem udowodnić, że nawet jak nie wymienię nazwiska Kalisz, a powiem, że tamten poseł, który ma w kieszeni chusteczkę, głupstwa opowiadał przed chwilą, będzie mógł on replikować. (Poseł Ryszard Kalisz: Ale to był tylko przykład.) Tak jest.
Mówca: Ryszard Kalisz
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

No właśnie. Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chcę tylko poinformować pro memoria, do protokołu, że szanowny pan marszałek, wielce zasłużony, wielki autorytet, używając mnie jako przykładu - człowiek z chusteczką - wymieniając moje nazwisko, dawał właśnie tylko przykład, a nie mówił, że w jakimś stanie faktycznym nie miałem racji czy mówiłem głupio. Niech to pozostanie już w protokole. W tej chwili pan marszałek mówi ze swojego miejsca, że tak właśnie było. Tak że proszę, niech dla potomnych będzie to zapisane. Po tak wnikliwym, dokładnym przedstawieniu sprawozdania przez pana posła sprawozdawcę Jerzego Kozdronia nic innego mi nie pozostaje, jak tylko poinformować Wysoką Izbę, a w szczególności pana marszałka, że na posiedzeniu Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka, którą to komisją kieruję, była niezwykle interesująca dyskusja co do metod i sposobów implementacji dyrektyw ramowych Komisji Europejskiej, w szczególności w zakresie podstawowych organicznych ustaw, takich jak Kodeks postępowania karnego. Dyskusja zakończyła się, jak to w Sejmie bywa, głosowaniem. I poza tym nie mam nic do dodania. Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej popiera sprawozdanie komisji i przedłożony projekt rządowy i będzie głosował w trzecim czytaniu za. Nie zgłasza też żadnych poprawek. Dziękuję bardzo. I dobranoc. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Krystyna Kłosin
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Przypadł mi w udziale zaszczyt zaprezentowania sprawozdania z prac Komisji Zdrowia zawartego w druku nr 600 o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (druk nr 489). Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych jest odpowiedzią na postulaty zgłaszane przez jednostki służby zdrowia, a przede wszystkim przez polskich pacjentów zwracających uwagę na duże obciążenia biurokratyczne i utrudnienia związane z potwierdzaniem praw do świadczeń opieki zdrowotnej. Projekt ten wprowadza nowy sposób potwierdzania prawa pacjentów do świadczeń opieki zdrowotnej poprzez system bezpośredniego sprawdzania ich uprawnień przez świadczeniodawców w Centralnym Wykazie Ubezpieczonych prowadzonym przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Udostępnienie świadczeniodawcom przez NFZ elektronicznego interfejsu dającego możliwość potwierdzania prawa do świadczeń opieki zdrowotnej znacznie uprości i usprawni proces weryfikacji uprawnień pacjentów do świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych. Marszałek Sejmu zgodnie z art. 37 ust. 1 i art. 40 ust. 1 regulaminu Sejmu w dniu 19 czerwca 2012 r. skierowała ten projekt do pierwszego czytania. Komisja Zdrowia po przeprowadzeniu pierwszego czytania w dniu 11 lipca przekazała projekt do dalszej pracy w podkomisji, która rozpatrywała go na posiedzeniu w dniu 12 lipca 2012 r. Komisja Zdrowia na kolejnym posiedzeniu w dniu 24 lipca br. wysłuchała sprawozdania podkomisji i przeanalizowała przedłożony projekt rządowy wraz z uwagami podkomisji. W czasie pracy komisji zgłoszono dziewięć poprawek, które w zdecydowanej większości dotyczyły kwestii redakcyjno-legislacyjnych. Komisja przyjęła osiem poprawek, a jedną odrzuciła. Poprawka ta zgodnie z art. 43 ust. 3 regulaminu Sejmu została zgłoszona jako jedyny wniosek mniejszości. Projekt ustawy wraz z wnioskiem mniejszości jest zgodny z prawem Unii Europejskiej. Komisja zwraca się do Wysokiego Sejmu o uchwalenie załączonego do sprawozdania projektu ustawy. Dziękuję bardzo za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Marek Gos
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panowie Ministrowie! Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych jest pierwszą z poważniejszych, bo systemowych, prób uporządkowania kwestii rozliczeń pomiędzy płatnikiem, jakim jest Narodowy Fundusz Zdrowia, a świadczeniodawcami. Od wielu lat istnieje nierozwiązany problem komunikacyjny pomiędzy płatnikiem świadczeń zdrowotnych a jednostkami ochrony zdrowia, głównie szpitalami, w zakresie identyfikowania, określania i wykazywania osób uprawnionych do korzystania z bezpłatnych usług medycznych, a więc ubezpieczonych, płacących składki zdrowotne. Te kwestie z tego miejsca na tej sali poruszane były już kilka razy, i to w tej kadencji Sejmu. Osobiście prezentowałem nieco inny sposób podejścia do tej problematyki, niż dzisiaj proponuje strona rządowa. Mianowicie biorąc pod uwagę, że ten odsetek nieubezpieczonych jest tak niski, to według mnie wszystkie zabiegi i cały system, który dziś tworzymy, koszt tego może być porównywalny, ale wcale nie do końca, z tymi kosztami, które trzeba było ponieść, świadcząc usługi dla tych nieubezpieczonych. Oczywiście mam świadomość, że w ten sposób, w który próbujemy postępować, w sposób dosyć precyzyjny określamy tych beneficjentów, którzy powinni otrzymać wsparcie z Narodowego Funduszu Zdrowia, powinni otrzymywać środki na leczenie, natomiast również zapraszamy do współfinansowania świadczeń za tych, którzy nie są ubezpieczeni, wskazane prawem instytucje. Projekt jest dokumentem dosyć skomplikowanym, jeżeli chodzi o poszczególne przepisy, ale biorąc pod uwagę to, że ma regulować zinformatyzowanie systemu zbierania, gromadzenia, przetwarzania i przekazywania danych pomiędzy wszystkimi elementami systemu, takimi jak ZUS, KRUS, Narodowy Fundusz Zdrowia i jednostki organizacyjne ochrony zdrowia, te przepisy powinny być precyzyjne i jednoznaczne. Sprawne zarządzanie danymi ubezpieczonych leży u podstaw jasnych i czytelnych zasad wzajemnych rozliczeń finansowych pomiędzy płatnikiem a świadczeniodawcami. Ułatwi również poruszanie się pacjentów po rynku usług medycznych. Warto również podkreślić, co moi przedmówcy również akcentowali w swoich wystąpieniach, że proponowane rozwiązania mają znieść ze świadczeniodawców odpowiedzialność za potwierdzanie prawa poszczególnych osób do świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych. Była również mowa o kosztach wdrożenia tych nowych rozwiązań. Wskazywane są one jak gdyby w dwóch obszarach, pierwszy to jest ten tzw. rozruch, a później utrzymanie systemu. Wydaje się, że 77 mln, w rozłożeniu na 10 lat, które będą po stronie Narodowego Funduszu Zdrowia i urzędów skarbowych, chciałbym też w to wierzyć, jest nieporównywalnych w stosunku do korzyści, jakie możemy uzyskać, wdrażając w życie przedmiotowe regulacje. Reasumując, w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego chcę powiedzieć, że będziemy głosować za przyjęciem przedłożenia rządowego w tym zakresie. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Marek Balt
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! W imieniu klubu Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko odnośnie do sprawozdania komisji o projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Według naszej opinii, ogólne założenia, które zostały przedstawione w rządowym projekcie wspomnianej ustawy, są zgodne z wnioskami, które składali nasi posłowie na posiedzeniach Komisji Zdrowia i w dyskusji plenarnej. W pełni je popieramy. Nasze zastrzeżenia budzi zapis, według którego świadczeniobiorca ma prawo do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej po okazaniu - w przypadku osób, które nie ukończyły 18. roku życia - legitymacji szkolnej. Ten zapis: do ukończenia 18. roku życia, powinien zostać wykreślony. Według nas, wspomniany zapis dyskryminuje osoby, uczniów w wieku powyżej 18. roku życia i studentów, którzy także powinni mieć prawo do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej po okazaniu przez nich legitymacji studenckiej. Niestety, zmiana ustawy zakłada wzrost zatrudnienia w administracji publicznej o 122 etaty, a skutki finansowe wzrostu zatrudnienia w NFZ i w urzędach skarbowych łącznie mają wynieść blisko 77 mln. Dziwi mnie kwota 8148 zł średnio na jeden etat w urzędach skarbowych i blisko 6 tys. zł średnio na jeden etat w Narodowym Funduszu Zdrowia, przy średniej płacy w Polsce wynoszącej około 4 tys. zł i minimalnej płacy w Polsce wynoszącej 1500 zł. Gdzie jest program rządu lansowany pod hasłem taniego państwa? Gdzie ograniczenia zatrudnienia w administracji obiecywane przez rząd Donalda Tuska? Dzisiaj rząd powinien dać przykład, biorąc na siebie dodatkowe zadania i nie zwiększając zatrudnienia. Dlatego złożyliśmy poprawkę do ustawy, aby skreślić § 6, w którym zapisane są pomysły rządu na wzrost zatrudnienia w administracji. Jeśli minister finansów pan Rostowski powie, że bez 28 dodatkowych etatów nie będzie w stanie sprostać dodatkowym zadaniom nałożonym na urzędy skarbowe na mocy nowelizacji ustawy, to się po prostu ośmieszy, bo przecież jest największym zwolennikiem oszczędności, ale wygląda na to, że tylko realizowanych przez innych. A i w NFZ znajdą się rezerwy, dzięki którym będzie można obsłużyć zadania nakładane przez ustawę. Pracuje tam przecież armia ok. 5000 urzędników. Jeśli nie usłyszymy deklaracji ze strony rządu, że zmiana ustawy nie spowoduje wzrostu zatrudnienia w administracji publicznej i kosztów ponoszonych przez podatników, to klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej nie będzie mógł poprzeć tych zmian. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Ziobro
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Mam pytania dotyczące projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. Pierwsze pytanie: Czy aby zasadne jest zgłaszanie do ubezpieczenia dzieci i młodzieży uczących się, do 18. roku życia? Przecież wysokość składki zdrowotnej opłacanej przez rodziców z racji świadczenia pracy czy bycia w ewidencji bezrobotnych nie jest uzależniona od ilości zgłoszonych do ubezpieczenia członków rodziny. Nie wpływa to na wielkość środków finansowych wpływających na konto Narodowego Funduszu Zdrowia. Obecnie mamy ok. 1300 tys. dzieci niezgłoszonych przez swoich rodziców do ubezpieczenia z różnych powodów. Dzieci do 18. roku życia niedostatecznie odpowiedzialnych, nieświadomych, może i patologicznych rodziców nie mogą mieć ograniczonego lub utrudnionego dostępu do opieki zdrowotnej. Uważam, że należy wprowadzić zasadę dalszego ogólnego, zbiorowego ubezpieczenia zdrowotnego, czyli prawnego zagwarantowania im bezpłatnego dostępu do usług medycznych, bez konieczności sprawdzania ich ubezpieczenia. Ograniczy to m.in. potrzebę wprowadzania zaplanowanych dodatkowych etatów zarówno w Narodowym Funduszu Zdrowia, jak i KRUS-ie. Środki te, zamiast na administrację, mogą i powinny być przeznaczone, zgodnie z celowością, na leczenie. Drugie pytanie: Czy zasadne jest, aby zgodnie z art. 50 ust. 11 świadczeniodawca (Dzwonek), tj. lekarz czy szpital, udzielając pomocy medycznej w tzw. stanach nagłych, brał na siebie ryzyko egzekwowania kosztów leczenia w przypadku, kiedy świadczeniobiorca nie był ubezpieczony, a świadczeniodawca z przyczyn obiektywnych nie mógł uzyskać takiej wiedzy przed udzieleniem pomocy medycznej, np. od pacjenta nieprzytomnego? Czy aby ta sytuacja przy asekuracyjnej postawie niektórych lekarzy nie narazi na szwank życia lub zdrowia pacjenta wymagającego pełnej natychmiastowej pomocy medycznej? Dziękuję.
Mówca: Marek Balt
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytanie: Czy Ministerstwo Zdrowia pytało Ministerstwo Finansów i NFZ, czy urzędy te dałyby radę bez zwiększania zatrudnienia zrealizować założenia ustawy? Jeśli tak, to jaka była odpowiedź?
Mówca: Dariusz Cezar Dziadzio
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Mam pytanie o te 150 tys. osób. Jest założenie w odniesieniu do pierwszego roku, że aż tyle osób, powiem krótko, oszuka Narodowy Fundusz Zdrowia. Natomiast mam pytanie, ponieważ system, jaki ma być wytworzony, ma pracować dopiero od 1 stycznia: Czy w związku z tym pojawią się jakieś problemy, że ten system nie zostanie odpalony we wszystkich możliwych przychodniach i szpitalach? To jest jedno pytanie. Drugie pytanie. Na jakiej podstawie opierano się na liczbie 150 tys. osób rocznie, jeżeli chodzi o osoby, które nie mają prawa do świadczeń? Trzecie pytanie. Panie ministrze, chciałbym chciałbym uzyskać odpowiedź: Po co w ustawie pojawiają się informacje i zapisy w paragrafach odnośnie do rejestrowania i wyrejestrowywania osób małoletnich, niepełnoletnich, skoro w tej chwili art. 2, który jest w tej ustawie, zapewnia im leczenie do 18. roku życia? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Gos
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panowie Ministrowie! Mam pytanie do panów ministrów, do rządu, czy założone są prace nad rozszerzeniem formuły związanej z korzystaniem ze świadczeń zdrowotnych przez ubezpieczonych w formie karty, która była ćwiczona chociażby przez ostatnie lata na Śląsku. Chodzi o kartę ubezpieczonego, na której pewne świadczenia byłyby wpisywane, identyfikowane, gdzie można by prowadzić pewne historie chorób, a więc coś, co wykracza znacznie poza obszar dzisiejszego przedłożenia i dzisiejszej debaty. Wydaje się, że po wdrożeniu tych rozwiązań, nad którymi dziś procedujemy, ważne byłoby, aby posunąć się dalej i aby te wzorce, wydaje się, dosyć dobre i już przećwiczone w jednym z naszych regionów można było rozszerzyć na obszar całej Polski. Bardzo dziękuję.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! To dobrze, że wprowadzenie elektronicznego sposobu potwierdzania prawa do świadczeń opieki zdrowotnej zdejmuje ciężar windykacyjny z jednostek systemu ochrony zdrowia i przenosi go na Narodowy Fundusz Zdrowia. Rozwiązanie to umożliwia otrzymywanie z systemu poprzez PESEL informacji, że pacjent jest uprawniony do korzystania ze świadczenia. Z punktu widzenia pacjentów i lekarzy, a także jednostek ochrony zdrowia można dostrzec dla nich korzyści. Czy nie jest jednak tak, że do wprowadzenia tego projektu zmusiło rząd pismo z Komisji Europejskiej grożące wstrzymaniem płatności w ramach 7. osi? Czy nie powinna zostać wprowadzona dla pacjentów, gdy będą już uporządkowane wszystkie zasoby informacyjne, karta ubezpieczenia zdrowotnego? Czy nie powinno się, mając na uwadze łączne koszty w wysokości 20 mln zł, jakie muszą ponieść NFZ, ZUS i KRUS na tzw. interfejsy, jak je nazwał pan minister Boni, już zacząć prac nad elektroniczną kartą ubezpieczenia zdrowotnego, aby móc ją dopasować do tych zasobów informacyjnych, które już niedługo będą dostępne? Dziękuję.