Mówca: Magdalena Kochan
Data: 2016-05-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chcę powiedzieć, że to jest bardzo dobry projekt, zmieniający i precyzujący prawo, które chroni wartość konstytucyjną, jaką jest dobro dziecka. Nie dba bowiem o interesy rodziców, którzy mając swoje prawa, mają także absolutnie z tymi prawami związane obowiązki, mają obowiązek wychowania i utrzymania swojego dziecka. Jeśli zatem jest tak, że wspomagamy rodzinę, a przede wszystkim dzieci, w tym, żeby one dorastały nie w biedzie, ale w dostatku, spokoju, radości, to trzeba powiedzieć, że nie jest to forma, która zwalnia któregokolwiek z rodziców od łożenia na swoje dziecko. Sprecyzowanie tego w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym bardzo mnie cieszy, tym bardziej że - co w uzasadnieniu bardzo dobitnie powiedziano - wynika ono z dwóch przesłanek prawnych: po pierwsze, z orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego - bardzo się cieszę, że szanujemy te orzeczenia - po drugie, z Konwencji o prawach dziecka, nie tak dawno ratyfikowanej w tej Izbie. A zatem dobro dziecka na pierwszym planie. Co więcej, Kodeks rodzinny i opiekuńczy w propozycji pana prezydenta jasno precyzuje także, że nie tylko zasiłek wychowawczy, ale też wszystkie inne zasiłki na dziecko, które pochodzą z budżetu państwa, czyli na które składamy się my wszyscy, podatnicy, nie zwalniają rodziców z obowiązku świadczenia alimentacyjnego, jeśli takie świadczenie alimentacyjne jest przyznane, czego żadnemu dziecku nie życzę, bo lepiej, żeby to nie były alimenty, ale to dobrze, że ten projekt ustawy także uwzględnia wszystkie inne zasiłki, które nie zwalniają z obowiązku alimentacyjnego. Druga sprawa. Jeżeli wspieramy dziecko, to tego rodzaju świadczenia nie mogą być przedmiotem zajęć komorniczych, choćby z tego powodu, że dziecko nie może ponosić konsekwencji błędów swoich rodziców. Dobro dziecka jako wartość konstytucyjna jest tu przestrzegane. Ułatwienia, jakie wyłaniają się z tych zapisów na potrzeby obywateli, ułatwienia dla obywateli, a nakładanie pewnego rodzaju obowiązków na banki, wydaje mi się, to krok w bardzo dobrym kierunku. W związku z tym mój klub na pewno poprze tę ustawę i prosimy o skierowanie jej do dalszych prac. Natomiast za ogromny błąd uważamy niewzięcie pod uwagę podczas rządowych prac legislacyjnych nad programem 500+ uwag samorządu komorniczego co do tego, że komornik jednak nie widzi, skąd pochodzą pieniądze na rachunku bankowym, i może je zająć, uwagi te nie zostały uwzględnione. Polecam także uwadze pana prezydenta każde dziecko. Każde dziecko, nie drugie i nie trzecie, tylko każde, które winno być objęte tym wsparciem, szczególnie dziecko samotnie wychowywane przez jednego z rodziców albo dziecko w przypadku, gdy dochód jego rodziców przekracza o 1 zł próg i w związku z tym świadczenie jest już tylko na drugie dziecko. Polecam rozwiązania, które stosujemy w przypadku innych świadczeń - na zasadzie: złotówka za złotówkę, polecam także dzieci z instytucjonalnej pieczy zastępczej, które jako jedyne nie zostały objęte świadczeniem w ramach programu 500+, panie ministrze, a które wychodząc w swoją samodzielność, mając lat 18 lub niewiele więcej, wychodzą właściwie niewyposażone w nic, bo tych parę tysięcy wpierających ich samodzielność naprawdę na niewiele starcza. Byłoby dobrze, gdyby powiaty odpowiedzialne za te dzieci przekazywały świadczenia w ramach programu 500+ na ich specjalne konta powiernicze, dzięki czemu potem można byłoby tym dzieciom pomagać w ich samodzielnym życiu. Polecam także dzieci między 16. a 18. rokiem życia, dzieci posiadające orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu niewielkim, które wypadają z systemu. Gdybyśmy je objęli wsparciem 500-złotowym, to często do 16. roku życia ich rehabilitacja, kontynuowana później jeszcze przez 2 lata, dawałaby im szansę na samodzielność czy w ogóle wyjście z niepełnosprawności. Te rozwiązania polecam uwadze (Dzwonek) pana prezydenta, bo wszystkie poprawki składane w tej kwestii przez mój klub w trakcie procedowania ustawy 500+ nie zostały uwzględnione...