Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2016-01-29 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Obserwując otoczenie polityczne naszego kraju, widzimy, jak dynamicznie od wielu lat, od kilku już właściwie lat, zaczęło się ono zmieniać. Zmiany te mają swoje konsekwencje. Są nimi zarówno zagrożenia, jak i szanse dla bezpieczeństwa Polski, bezpieczeństwa, które jest nam niezbędne dla zachowania naszej niepodległości, dla zachowania wartości wynikających z naszej tradycji, jak i dla, a może przede wszystkim, bezpiecznego rozwoju naszej polskiej wspólnoty. Właśnie z takiej perspektywy patrzymy na przynależność naszego kraju zarówno do Unii Europejskiej, jak i do NATO. Najważniejsze zadania, jakie się tutaj rysują w przestrzeni bezpieczeństwa zewnętrznego naszego kraju, to utrzymanie spójności NATO wobec obecnych wyzwań, kwestia fundamentalna, kwestia imponderabilna, dlatego że aby istnienie NATO miało sens w dzisiejszych realiach, musi mieć miejsce solidarność wszystkich krajów, które należą do tej wspólnoty. Kwestia następna, dla nas bardzo ważna, to kwestia rozmieszczenia w naszym kraju baz NATO, ze szczególnym uwzględnieniem wojsk amerykańskich, które powinny w nich funkcjonować. I chodzi nie tylko o bazy o charakterze materiałowym czy o rotacyjne kontyngenty. Mówimy tutaj o bazach stałych, bazach, które będą funkcjonowały w przestrzeni tzw. flanki północno-wschodniej, o sytuacji, w której będą mogły one szybko i sprawnie reagować w razie zagrożenia któregokolwiek z członków Sojuszu czy Sojuszu jako całości. Kolejna kwestia to jest kwestia utrzymywania podstawowych funkcji NATO jako euroatlantyckiego sojuszu obronnego, w szczególności kwestia umocnienia północno-wschodniej flanki NATO. Jest to sprawa imponderabilna z tego względu, że, jak państwo wiecie, są dwa zasadnicze, najważniejsze zagrożenia dzisiaj dla Europy. To jest kwestia związana właśnie z tą flanką północno-wschodnią, czyli zagrożenie, które może napłynąć od strony Rosji, Wschodu. A drugie zagrożenie idzie od Morza Śródziemnego. To jest kwestia napływu uchodźców z Syrii. Sprawa flanki wschodniej to jest szersza sprawa, bo to jest kwestia współkształtowania z Sojuszem polityki w stosunku do Rosji i państw Europy Wschodniej. Z jednej strony musimy mieć gwarancje, że nasze interesy i interesy wszystkich naszych przyjaciół w Europie Środkowo-Wschodniej są przestrzegane w rozmowach z partnerem rosyjskim, ale z drugiej strony chcemy, żeby pod uwagę były brane takie sprawy, jak współpraca NATO z takimi krajami jak Gruzja, Mołdawia, żeby wzięty był pod uwagę fakt, że Czarnogóra za chwileczkę przystąpi do Paktu. A także przy dzisiejszym układzie sytuacyjnym zwłaszcza na flance północno-wschodniej bardzo ważne, istotne są kontakty z naszymi partnerami szwedzkimi i fińskimi. Kolejna kwestia to jest przygotowanie szczytu NATO w Warszawie. Wszystkie sprawy, o których mówimy, w zakresie bezpieczeństwa zewnętrznego Polski to są sprawy, które nie będą podjęte na tym szczycie. Tam zapadną już finalne decyzje. Jak liczymy, będą one dla nas przychylne zarówno ze względu na kwestię rozmieszczenia tych baz, jak i kwestię wzmocnienia siłami NATO, przede wszystkim siłami armii Stanów Zjednoczonych, flanki północno-wschodniej. Kolejna kwestia to jest kwestia, która wynika z konieczności udziału w misjach NATO i Unii Europejskiej. To kwestia, która powoduje, że działając w tej przestrzeni, również wspieramy bezpieczeństwo zewnętrzne naszego kraju. Kwestia udziału we wspólnej polityce bezpieczeństwa i obrony Unii Europejskiej to jest kwestia, która nie pozostawia tutaj żadnych wątpliwości, tak samo jak umocnienie bezpieczeństwa ekonomicznego, energetycznego i ekologicznego Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez działania na rzecz objęcia gazociągów Nord Stream II oraz OPAL reżimem trzeciego pakietu energetycznego, no i oczywiście kwestie dotyczące ustaleń ostatniego grudniowego paryskiego szczytu klimatycznego. To są kwestie dla nas o tyle ważne, że w ten sposób chronimy nasz rynek, a kraj, którego obywatele bogacą się, może więcej środków wydawać na własną obronę. Kwestia następna to jest kwestia zadania, które jest bardzo istotne z punktu widzenia naszego bezpieczeństwa zewnętrznego, to jest wspieranie przez naszą dyplomację współpracy międzynarodowej dotyczącej polskiego przemysłu obronnego. Te kwestie do tej pory są raczej po macoszemu traktowane, kończą się zazwyczaj informacjami o sporach wewnętrznych w przestrzeni tej tzw. zbrojeniówki polskiej, ewentualnie kolejnymi roszadami na stanowiskach szefów spółek czy tworzeniem nowych holdingów. Myślę, że jednolita polityka zagraniczna w przestrzeni dotyczącej polskiego przemysłu obronnego będzie z radością przyjęta chociażby przez pracowników gliwickich Zakładów Mechanicznych Bumar-Łabędy, jedynej do niedawna fabryki w Polsce, w której byliśmy w stanie wyprodukować czołg, bo w chwili obecnej nie mamy chyba takiej możliwości, ale zobaczymy. Następna kwestia, następne zadanie to jest udział w pracach nad usprawnieniem systemu redukcji kontroli zbrojeń, zarówno konwencjonalnych w Europie, jak też prace nad włączeniem do tych traktatów kwestii związanych z rozbrojeniem jądrowym. Szanowni państwo, te kwestie wydają się mało ważne, niezauważalne wręcz nawet, ale są niezwykle istotne z punktu widzenia polskiego bezpieczeństwa zewnętrznego w Europie. Kolejna kwestia to jest kwestia, która jest praktycznie osobną kwestią, osobnym zadaniem. To jest kwestia, która wynika z galopującego wręcz rozwoju, powiedzmy, cywilizacji - sprawa cyberbezpieczeństwa. W kwestii dotyczącej cyberprzestrzeni mamy niestety dużo do nadgonienia i kwestia, która jest z naszego punktu widzenia najbardziej... W kwestii bezpieczeństwa zewnętrznego kraju imponderabilia to sojusz, strategiczny sojusz z jedynym krajem, który gwarantuje, jest w stanie na dzień dzisiejszy zagwarantować stabilność w Europie, czyli sojusz ze Stanami Zjednoczonymi. Wydaje się to być oczywistą oczywistością. Dziękuję. (Oklaski)