PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie dotyczy przejezdności autostrady A1 od węzła Świerklany do węzła Gorzyce. Jak powszechnie wiadomo, od kilku miesięcy pomimo wykonania prac budowlanych nie można przejechać tym odcinkiem autostrady. Na przeszkodzie stoi wiadukt w Mszanej. Wadliwa konstrukcja i wadliwe wykonanie zaowocowały nieodebraniem tej konstrukcji przez wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego. Mówi się - trudno, trzeba zburzyć i zbudować od nowa. Jednak nie to jest przedmiotem mojego oświadczenia. Największym problemem w chwili obecnej w tym miejscu jest brak jakiegokolwiek rozsądnego objazdu. W końcu dzięki autostradzie A1 możemy przekraczać granicę, ale nikt nie pomyślał o tym, aby sprawnie pokierować ruch na istniejący już odcinek autostrady w okolicach Gorzyc. Otrzymałem bardzo dużo skarg od wyborców i w końcu sam postanowiłem sprawdzić. Pomimo dobrego wyposażenia w mapy i system nawigacji satelitarnej również miałem znaczne problemy z dotarciem do granicy. W jednym miejscu, wprawdzie przypadkowo, ale spotkałem objazd objazdu. Czy naprawdę tak trudno, wiedząc o tym, że wiadukt w Mszanej najprawdopodobniej nie będzie przejezdny w 2013 r., wytyczyć bezpieczny i szybki objazd? A jeżeli trudno go znaleźć w istniejącej sieci dróg, to może pokusić się o wykonanie drogi tymczasowej, co z pewnością podniosłoby jakość poruszania się po tym odcinku autostrady? Dziękuję za uwagę.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Odeszła już prawie w niepamięć koncepcja budowy tarczy antyrakietowej, a biorąc pod uwagę brak poważniejszych rezultatów polityki modernizacji armii, nawet przeznaczanie na wojsko prawie 2% naszego PKB zupełnie nie zmienia sytuacji w tym zakresie. Dlatego coraz częściej możemy już dyskutować nie tyle o naszej obronności, co raczej bezbronności. Jak podkreślają specjaliści, nasza Marynarka Wojenna jest w rozsypce, zaprzepaszczono 400 mln zł na budowę wielozadaniowej korwety, która na dodatek nie będzie kontynuowana, żołnierze na misjach niejednokrotnie nie mają sprawnego podstawowego sprzętu, a w kraju, jak się okazuje, nie ma komu bronić naszych granic. Mimo to w blasku reporterskich fleszy prezydent i MON zapewniają o dobrej kondycji polskiej armii. Niestety nasze Siły Zbrojne cierpią na podstawową dolegliwość, a mianowicie mają poważny problem z zapewnieniem pełnego stanu kadrowego, zarówno w armii czynnej, jak i w Narodowych Siłach Rezerwowych. Dramatyczna sytuacja w polskim wojsku spowodowana jest tym, że coraz częściej ze służby odchodzą doświadczeni żołnierze zawodowi, głównie podoficerowie. Tylko w ubiegłym roku na własną prośbę do cywila odeszło 7,4 tys. żołnierzy, choć niemal połowa nie osiągnęła nawet jeszcze wieku emerytalnego. Dzieje się właśnie coś, przed czym już kilka lat temu przestrzegali specjaliści, dając wyraźnie do zrozumienia, że stworzenie armii w pełni zawodowej wymaga lepszego przygotowania. Poza tym nie udał się w pełni program zbudowania Narodowych Sił Rezerwowych. Pomimo dużej kampanii marketingowej tam także brakuje żołnierzy. Nadal obsadzona jest jedynie połowa z przewidzianych 20 tys. stanowisk. W tej sytuacji mówienie o modernizacji armii, tej, która przede wszystkim zakłada budowę tzw. polskiej tarczy antyrakietowej, jest jak najbardziej potrzebne, lecz chciałbym zwrócić uwagę na fakt, że przede wszystkim należałoby więcej energii i środków poświęcić przeciwdziałaniu degradacji naszych Sił Zbrojnych, bo w przeciwnym razie w najbliższym czasie możemy stanąć wobec wyzwania modernizacji czegoś, co już do modernizacji nie bardzo będzie się nadawać.
Mówca: Piotr Szeliga (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W dniu dzisiejszym posłowie opowiedzieli się przeciwko aborcji na życzenie w pierwszych 12 tygodniach ciąży, odrzucając odpowiedni projekt Ruchu Palikota. Do dalszych prac skierowany został projekt Solidarnej Polski przewidujący zakaz aborcji ze względu na upośledzenie dziecka. Wniosek o odrzucenie projektu Ruchu Palikota poparło 365 posłów, 60 było przeciw, a 7 wstrzymało się od głosu. W myśl projektu aborcja byłaby wykonywana na życzenie kobiety. Ruch Palikota proponował, by w pierwszym trymestrze ciąży kobieta miała prawo do aborcji bez ograniczeń. Powyżej 12. tygodnia ciąży dziecko nienarodzone można byłoby zabić, jeżeli ciąża stanowiłaby zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety, występowałoby duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu lub gdy ciąża byłaby następstwem czynu zabronionego. Projekt przewidywał również wprowadzenie do szkół obowiązkowego przedmiotu wiedza o seksualności człowieka w wymiarze nie mniejszym niż jedna godzina tygodniowo. Lekcje miałyby obowiązywać od pierwszej klasy szkoły podstawowej. Autorzy projektu chcieli także, by środki antykoncepcyjne były refundowane (również środki wczesnoporonne). Za odrzuceniem projektu Solidarnej Polski głosowało 189 posłów, 207 było przeciw, a 30 wstrzymało się od głosu. Wniosek o odrzucenie projektu w pierwszym czytaniu zgłosiła na poprzednim posiedzeniu Sejmu m.in. PO. W klubie nie było jednak dyscypliny podczas głosowania, za dalszymi pracami nad projektem opowiedziało się 40 posłów PO, a 28 wstrzymało się od głosu. Wśród posłów PSL 19 było za dalszymi pracami, 5 było przeciw, a 2 wstrzymało się od głosu. Za odrzuceniem projektu opowiedziały się Ruch Palikota i SLD. Za dalszymi pracami zagłosowali wszyscy posłowie PiS i SP. Projekt nowelizacji ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży zgłoszony przez posłów Solidarnej Polski wprowadziłby zakaz aborcji, gdy występuje duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu. Jest to sukces obrońców życia, organizacji pro-life, Solidarnej Polski i wszystkich posłów, którzy poparli tę inicjatywę. Pragnę także podziękować wszystkim osobom, które modliły się w tej intencji. Wierzę, że dalsze prace w Sejmie nad tą nowelizacją zakończą się pełnym sukcesem i razem zagwarantujemy prawo do życia wszystkim dzieciom.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Moje oświadczenie poselskie pragnę poświęcić inauguracji roku akademickiego, która odbyła się na najstarszej uczelni Podkarpacia, Politechnice Rzeszowskiej im. Ignacego Łukaszewicza. W dniu 5 października na Politechnice Rzeszowskiej odbyła się 62. inauguracja roku akademickiego. Historia tej uczelni sięga 30 września 1951 r., kiedy to otwarto w Rzeszowie Wieczorową Szkołę Inżynierską. Studia techniczne rozpoczęło wówczas 50 osób, głównie pracowników WSK Rzeszów. Na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dniem 25 czerwca 1963 r. utworzono w Rzeszowie Wyższą Szkołę Inżynierską z Wydziałem Ogólnotechnicznym i Mechanicznym. Kolejno powstawały Wydziały: Elektryczny w 1965 r., Budownictwa Komunalnego w 1967 r. i Wydział Chemiczny w 1968 r. Z dniem 1 października 1974 r. rozporządzeniem Rady Ministrów została powołana Politechnika Rzeszowska. Obecnie Politechnika Rzeszowska kształci na sześciu wydziałach ok. 16 tys. studentów, w tym jako jedyna w kraju uczelnia kształci pilotów lotnictwa cywilnego. 62. inauguracja roku akademickiego na Politechnice Rzeszowskiej odbyła się w nowoczesnym budynku Centrum Dydaktyczno-Administracyjnego uczelni oddanym w ubiegłym roku. Politechnika w tym roku akademickim kształci na 26 kierunkach ok. 16,5 tys. studentów. W swoim wystąpieniu inauguracyjnym nowy rektor Politechniki Rzeszowskiej prof. dr hab. inż. Marek Orkisz podkreślił, że mimo spadku liczby kandydatów na studia w Polsce na Politechnikę Rzeszowską zgłasza się stabilna liczba kandydatów. Ambicją władz uczelni jest ˝kształcenie nowoczesne, ciekawe i pożyteczne, dostosowane do szeroko pojętego rynku pracy˝. Rektor zadeklarował ˝tworzenie nowych kierunków studiów według potrzeb gospodarki dla regionu i kraju˝. ˝W procesie edukacyjnym będę wymagał takiej modyfikacji programów nauczania, abyśmy mogli wyposażyć naszych absolwentów nie tylko w niezbędną wiedzę teoretyczną, ale także dobrze przygotować ich do pracy zawodowej˝. ˝Studenci muszą w większym stopniu nauczyć się organizacji pracy, przedsiębiorczości i innowacyjności, wykorzystania nowoczesnych technologii, a także umiejętności pracy zespołowej i współpracy z otoczeniem społeczno-gospodarczym˝. Z okazji 62. inauguracji roku akademickiego na Politechnice Rzeszowskiej pragnę złożyć panu rektorowi, wysokiemu senatowi, wszystkim pracownikom i studentom uczelni wszelkiej pomyślności, sukcesów naukowych i dydaktycznych.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W dniu 29 września 2012 r. w marszu patriotyczno-religijnym pod nazwą: ˝Obudź się, Polsko˝, który był zarazem protestem przeciwko szerzącemu się złu w szeregach władzy i dyskryminacji katolickich mediów publicznych, uczestniczyły setki tysięcy rodaków. Do Warszawy przyjechało 500 autokarów, 4 pociągi specjalne i kilkadziesiąt busów, a bardzo wielu uczestników dotarło do stolicy własnym transportem. Pierwsi manifestanci zbierali się w centrum miasta już od wczesnych godzin porannych i uczestniczyli w konwencji Prawa i Sprawiedliwości w Sali Kongresowej Pałacu Kultury i Nauki. Według większości obserwatorów była to największa manifestacja niezadowolenia społecznego wyrażona po 1989 r. Społeczeństwo polskie pokazało jednoczącą się siłę sprzeciwu wobec dyskryminującej Telewizję Trwam decyzji nieprzyznającej koncesji na nadawanie cyfrowe, podjętej przez KRRiT, sprzeciwu wobec wydłużenia wieku emerytalnego, szerzącemu się bezrobociu i afer z udziałem osób mających stać na straży porządku w państwie. Socjologowie dostrzegają wyjątkowość sobotniej pokojowej manifestacji, uznając, że mogła ona dać początek narodowemu zrywowi. Obecność szerokiej palety środowisk oznacza według nich ujawnienie nieodkrytego dotąd społecznego potencjału, wskazuje na to, że tworzy się ruch sprzeciwu wobec zadufanej w sobie władzy. Socjologowie zwracają również uwagę na dobrą organizację marszu i dowodzą, że mamy do czynienia z przekształceniem ruchu chaotycznego protestu w pojedynczych sprawach o charakterze reaktywnym w ruch posiadający własny integralny program, mogący zrzeszać różne zbiorowości Polaków. Podkreślają, że żadna siła polityczna poza prawicą nie ma dziś mocy, aby zmobilizować tak wielu ludzi. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Uczestnicy marszu dostrzegli, że zmiany w Polsce są konieczne, a obecna władza PO-PSL, która utrzymuje się dzięki zabiegom marketingowym i wsparciu mediów tzw. głównego nurtu, nie zasługuje już na mandat zaufania. Dziękuję.
Mówca: Jan Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Chciałbym w moim dzisiejszym wystąpieniu powiedzieć kilka słów na temat obronnej kampanii wrześniowej z 1939 r. 6 października 2012 r. minęły właśnie 73 lata odkąd II Rzeczpospolita została pokonana przez III Rzeszę Niemiecką i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. II wojna światowa rozpoczęła się od podstępnego ataku hitlerowskich Niemiec na Polskę. Wojsko Polskie było dobrze przygotowane na wypadek ataku i w swej strategii miało się bronić przez kilka dni do czasu zaatakowania Niemiec przez naszych zachodnich sojuszników. Samodzielna obrona zaplanowana na kilka dni przeciągnęła się jednak do sześciu tygodni. Dodatkowo w dniu 17 września 1939 r. Związek Radziecki, gwałcąc wszelkie zasady prawa międzynarodowego, podstępnie zaatakował Polskę ze wschodu. Polska nie była w stanie prowadzić wojny obronnej na długości wszystkich swoich granic. Mimo ogromnego poświęcenia i wielu ofiar polska armia skapitulowała ostatecznie 6 października 1939 r. Ostatnim aktem walki regularnych jednostek Wojska Polskiego w 1939 r. była kapitulacja Armii Polesie pod Kockiem. Należy jednak wskazać, iż w czasie wojny obronnej 1939 r. polskie wojska odbyły wiele bitew i potyczek. Niektóre okazały się dla nas zwycięskie. Wszystkie były okupione ogromną liczbą ofiar żołnierzy oraz cywilów. Najważniejsze bitwy 1939 roku to m.in.: nad Bzurą, pod Mławą, pod Ostrołęką, pod Łowiczem, pod Kockiem, obrona Westerplatte, pod Mokrą, pod Tomaszowem Mazowieckiem, pod Pułtuskiem, pod Wizną, obrona Warszawy i wiele innych. W kampanii wrześniowej zginęło około 66 tys. naszych żołnierzy. Jednocześnie Wojsko Polskie było pierwszym, które stanęło na drodze nazistowskim Niemcom. Jesteśmy dzisiaj winni oddać cześć wszystkim bohaterom września 1939 r. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Jarosław Żaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym serdecznie podziękować za zaproszenie mnie na obchody jubileuszu 15-lecia istnienia Lubelskiego Hospicjum im. Małego Księcia. Niestety obowiązki poselskie, trwające właśnie posiedzenie Sejmu, nie pozwoliły mi na osobiste uczestnictwo w uroczystościach, jednak skierowane zaproszenie jest dla mnie wielkim zaszczytem. Długo zastanawiałem się, jakie słowa będą właściwe, bo choć uroczystość i misja hospicjum są wspaniałe, to jednak wszyscy życzylibyśmy sobie, by takie placówki i inicjatywy w ogóle nie były potrzebne, by nasze dzieci rozwijały się, były zdrowe, radosne i nie znały bólu i cierpienia. To wizja świata utkanego nicią marzeń... Rzeczywistość jest jednak brutalna i stawia nasze dzieci i nas przed trudnymi do wyobrażania wyzwaniami: miłości, pokory, wytrwałości i rozstania z tymi, których kochamy i dla których chcielibyśmy lepszego życia niż nasze. To wymagający wielu wyrzeczeń i zapomnienia o sobie czas, w którym niezwykle ważna jest fachowa pomoc i poczucie, iż są osoby, na które w najgorszych chwilach można liczyć. Taką misję realizujecie państwo na co dzień w hospicjum. Jesteście, oferujecie pomoc medyczną, wsparcie psychologiczne i takie zwykłe ludzkie współczucie, a co najważniejsze, zrozumienie, że nie ma lepszego miejsca niż dom rodzinny i codzienne życie wśród bliskich, i takie warunki staracie się zapewniać. Nie ma właściwych słów, które pozwolą oddać ogrom trudu, poświęcenia i miłości do drugiego człowieka, którą kierujecie się państwo w hospicjum - wszystko, co powiem, będzie i tak niewystarczające. Szanowni Państwo! Gratuluję wytrwania w trudach realizacji misji hospicjum przez minione 15 lat i życzę kolejnych lat pełnych miłości i służenia najmłodszym i ich rodzinom w codziennym stawianiu czoła trudnościom. Przebieg posiedzenia
Mówca: Tadeusz Arkit
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W ostatnim czasie obserwuje się liczne przypadki działań przedsiębiorców, którzy chcąc zoptymalizować swoje obciążenia podatkowe, a głównie oszczędzić na podatku dochodowym, przekształcają spółki kapitałowe w spółki osobowe, spółki komandytowo-akcyjne. Spółki te są spółkami osobowymi, w których za zobowiązania odpowiada co najmniej jeden wspólnik bez ograniczenia, zwany on jest komplementariuszem, a co najmniej jeden wspólnik jest akcjonariuszem, który nie odpowiada za zobowiązania spółki. Skutkiem przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę komandytowo-akcyjną jest przesunięcie w czasie obciążeń z tytułu podatku dochodowego. Spółka komandytowo-akcyjna nie oblicza i nie odprowadza comiesięcznych zaliczek na podatek dochodowy, tak jak spółka akcyjna lub spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wspólnicy spółki komandytowo-akcyjnej w dniu otrzymania dywidendy wypłaconej na podstawie uchwały walnego zgromadzenia w przedmiocie podziału zysku. Dokonywanie przekształceń spółek kapitałowych w spółki komandytowo-akcyjne było szeroko propagowane przez doradców podatkowych głównie ze względu na korzyści płynące z opodatkowania takiej formy działalności i o ile odroczenie w czasie należnego podatku dochodowego nie uszczupliłoby poszczególnych budżetów, ponieważ byłyby one zasilane w późniejszym terminie, o tyle ostatnio dochodzi do sytuacji mających na celu całkowite wyeliminowanie płacenia podatku dochodowego, który zasila budżet państwa oraz w pewnym procencie budżety jednostek samorządu terytorialnego. Niepokojącym sygnałem jest przenoszenie większości akcji spółek komandytowo-akcyjnych do funduszu inwestycyjnego zamkniętego, notabene tworzonego na potrzeby tej transakcji. Zauważona tendencja sprowadza się do pozostawienia komplementariuszowi 0,01% akcji spółki komandytowo-akcyjnej, zaś fundusz inwestycyjny zamknięty staje się akcjonariuszem posiadającym 99,99% akcji spółki komandytowo-akcyjnej. Celem takiej operacji jest uniknięcie płacenia podatku dochodowego, ponieważ fundusze inwestycyjne działające na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych są zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych. Pytanie do pana ministra. Czy ministerstwo planuje wprowadzenie takich przepisów, które uniemożliwią unikanie płacenia podatku dochodowego przez spółki kapitałowe, wykorzystujące możliwość przekształcenia w spółkę komandytowo-akcyjną, a następnie, tak jak mówiłem, przeniesienia większości akcji spółki komandytowo-akcyjnej do funduszu inwestycyjnego zamkniętego? Dziękuję bardzo.
Mówca: Urszula Augustyn
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, panie marszałku. Panie ministrze, już z samej pańskiej wypowiedzi wynika, że materia, o której dyskutujemy, jest naprawdę bardzo delikatna i trudna. Rozumiem także, że ministerstwo pozostaje w stałym kontakcie z samorządami, dla których wpływy do budżetu są bardzo istotne, i nie ma się co dziwić, że zwracają nam uwagę na to, że na ich terenie działają różnego rodzaju spółki i niektóre z nich prowadzą taką politykę, żeby niekoniecznie trzeba było zasilać budżety samorządowe. A istotne jest chyba też to, że rozmawiamy o spółkach, które mają bardzo duże dochody, wpływy, więc nie ma się co dziwić samorządom, że i one chciałyby część tych wpływów, czyli podatek, który od tych obrotów jest odprowadzany czy powinien być odprowadzany, a nie jest, zobaczyć w swoich budżetach. Tak więc naprawdę materia jest delikatna i warto na nią zwrócić uwagę. Chciałabym zapytać o to, czy państwo, współpracujący z samorządami, macie jakiekolwiek szacunki na temat tego, jakie to mogłyby być pieniądze, to znaczy ile takich spółek funkcjonuje i jakie to byłyby przychody dla samorządów. Samorządy, każdy w swojej skali, próbują takie szacunki przeprowadzić, i wydaje się, że są to naprawdę dosyć znaczne środki, które gdyby wsparły samorządy, mogłyby być bardzo dobrze wykorzystane. Skoro w listopadzie te przepisy mogą trafić pod obrady Izby, to moje pytanie jest następujące: Czy uchwalone przepisy byłyby w stanie zapewnić zasilenie budżetów już w 2013 r., bo to jest istotne? (Oklaski)
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Jak wszyscy wiemy, 29 września br. w Warszawie odbył się marsz w obronie wolności i demokracji ˝Obudź się, Polsko˝. Mimo niespotykanej, ogromnej liczby uczestników, marsz przebiegał bez żadnych zakłóceń. Jednak już w ramach przygotowań do tego marszu funkcjonariusze Policji, niejednokrotnie po cywilnemu, w wielu miejscach w kraju podejmowali działania w stosunku do organizatorów i uczestników marszu, wyjazdów na marsz, mogące nosić znamiona inwigilacji. Od organizatorów marszu domagano się list z danymi uczestników, wykonywano telefony do prywatnych mieszkań organizatorów, zbierano informacje o firmach wynajmujących autokary. Zadawane przez policjantów pytania nie dotyczyły stanu technicznego pojazdów czy ewentualnie przewożonych przedmiotów, były natomiast skoncentrowane na pozyskaniu informacji, w tym danych osobowych dotyczących organizatorów i uczestników marszu. Użyte siły i środki podjęte wobec uczestników pokojowej manifestacji były zupełnie nieadekwatne do charakteru marszu i wskazują, że działania Policji mogły nosić znamiona inwigilacji wobec obywateli korzystających z przysługującego im w demokratycznym państwie prawa do udziału w pokojowej manifestacji. Podkreślam: pokojowej manifestacji. Jest to tym groźniejsze, że dotyczyło to organizatorów marszu z całej Polski i miało miejsce w różnych częściach kraju, jak Polska długa i szeroka, na przykład w Tomaszowie Lubelskim, Puławach, Bytomiu, Jeleniej Górze, Płocku, Opocznie, Gdańsku, Kluczborku, Bolesławcu, Łochowie czy Wyszkowie i w szeregu innych miejsc. Działania te i związane z nimi próby inwigilacji mogły więc wynikać - i raczej wynikały, bo nie sądzimy, żeby było inaczej - z odgórnych dyspozycji. Chcemy zapytać: Panie ministrze, kto i jakie dyspozycje i polecenia w tej sprawie wydawał, jaki był ich cel i jaka podstawa prawna? Bo to jest sytuacja niespotykana. Oburzeni są również sami policjanci, którzy nie rozumieli, dlaczego muszą te działania podejmować. Zacytuję, panie ministrze, wypowiedź jednego z nich: Pracuję w Policji - mówi policjant - z poczuciem obowiązku, chęcią zwalczania bandytyzmu i trudno byłoby pogodzić pracę ze świadomością, że jesteśmy ponownie wykorzystywani do walki politycznej, jak niegdyś milicja czy SB. Panie ministrze, to jest głos bardzo charakterystyczny. Proszę o odpowiedź: Kto i jakie polecenia w tej sprawie i dlaczego wydawał?
Mówca: Małgorzata Sadurska
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie ministrze, jeżeli wiarygodność pana resortu jest taka jak wiarygodność podawanych przez pana danych dotyczących liczby uczestników marszu ˝Obudź się, Polsko˝, to powiem, że szkoda pieniędzy podatników na utrzymywanie pana resortu. To po pierwsze. Po drugie, panie ministrze, obraził pan Polaków, obraził pan uczestników, tych, którzy brali udział w marszu. Deklaruję, że przyślę panu płytę CD i zdjęcia, żeby mógł pan sobie po prostu paluszkiem policzyć, ile było ludzi na marszu. Gwarantuję panu, że było ok. 200 tys., nie była to ta liczba, którą pan podaje. Panie ministrze, mam pytanie: Dlaczego w czasie Marszu Niepodległości Policja nie zachowała takiej gorliwości, kiedy np. niemieckie lewackie bojówki biły później Polaków? Dlaczego wtedy ich nie sprawdzaliście? Mam pytanie: Czy tak samo, w cudzysłowie, zabezpieczacie państwo np. marsze równości? Panie ministrze, mam pytanie, prośbę o konkretną odpowiedź. Niech pan nie ucieka w różne bajeczki dotyczące wszystkich zgromadzeń, tylko da konkretną odpowiedź (Dzwonek) na pytanie dotyczące marszu ˝Obudź się, Polsko˝: Kto wydał decyzję o wchodzeniu do biur poselskich, bo w moim biurze poselskim była Policja, o wchodzeniu do autokarów, o żądaniu list uczestników, liczby autokarów, o dzwonieniu do firm, które wynajmowały autokary? Proszę o precyzyjną odpowiedź. Proszę nas nie obrażać, panie ministrze, bo pana odpowiedź była skandaliczna.
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, przecież były pytania o działania inwigilacyjne, o wchodzenie do autobusów, o żądanie list uczestników, danych osobowych. Co to jest w ogóle za odpowiedź? Panie marszałku, niech pan zareaguje, dlatego że jest to obrażanie posłów i Sejmu. Żądamy odpowiedzi na konkretne pytania, a nie tych bajek.