Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2014-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt i przyjemność przedstawić stanowisko mojego Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość dotyczące poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r., druk nr 2417. W pierwszej kolejności również pragnę stwierdzić, że problem przewlekłości postępowań administracyjnych jest zauważalny i niestety istotny. Podjęcie działań mających na celu wyeliminowanie tego zjawiska wydaje się więc nawet konieczne. Jednocześnie z przykrością stwierdzam, że przedłożona nowelizacja czy regulacja nie rozwiązuje problemu, jest chybiona. W szczególności pragnę podkreślić to, że terminy załatwiania spraw określone w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego pozostają wyłącznie terminami instrukcyjnymi, co w uzasadnieniu zaznaczają nawet sami wnioskodawcy. W tym stanie rzeczy nakładanie sankcji na organ za naruszenie terminu, którym de facto nie jest on związany, jest całkowicie bezpodstawne i nieuprawnione. Propozycja zawarta w projekcie prowadzi bowiem do nałożenia kary za niedopełnienie obowiązku, który nie pozostaje wprost sprecyzowany w przepisach prawa. Art. 35 K.p.a. posługuje się pojęciem niezwłoczności w odniesieniu do oczekiwanego terminu załatwiania spraw administracyjnych. Należy zwrócić uwagę na to, że przedmiotowe pojęcie pozostaje nieostre i podlega każdorazowej wykładni w odniesieniu do okoliczności każdej z prowadzonych spraw celem ustalenia, czy doszło do zawinionego przedłużenia czasu ich trwania. Co prawda, mamy jeszcze te 30 dni, 60 dni, jednak aby móc karać, należałoby to doprecyzować. W tym stanie rzeczy nakładanie kary za przewinienie, którego znamiona pozostają nieokreślone - nawet jeżeli odnosi się do organu administracji - budzi uzasadnioną wątpliwość co do konstytucyjności takiego działania. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że nieuniknionym skutkiem nowelizacji byłaby konieczność powiększenia obsługi administracyjnej, czego koszty poniosą oczywiście podatnicy, a i tak wiemy wszyscy obecni na tej sali i nie tylko, jak bardzo ostatnio kadry urzędnicze w Polsce się rozrosły, jak wiele osób w administracji zostało już zatrudnionych. Ta kolejna nowelizacja prowadziłaby więc do tego, że te rzesze urzędników znowu musiałyby się rozrosnąć, zresztą mówił też o tym mój przedmówca. Skoro bowiem metryki wszystkich spraw administracyjnych miałyby być przesyłane do organów nadrzędnych i tam poddawane analizie pod kątem dochowania terminu załatwienia sprawy, niewątpliwie zwiększałoby to obciążenie przywołanych organów i wymuszało kolejne zwiększanie zatrudnienia. Taki sam skutek wywołałaby konieczność przygotowania dokumentów do przesłania organowi nadrzędnemu do analizy w formie uniemożliwiającej dokonywanie zmian. Należy też nadmienić, że pośrednim skutkiem nowelizacji byłoby, niestety, dalsze wydłużanie postępowań sądowoadministracyjnych, bo mając na uwadze liczbę spraw toczących się przed organami administracji, skargi na postanowienia nakładające kary za niedotrzymanie terminu załatwienia sprawy mogłyby sparaliżować sądownictwo administracyjne, które już obecnie rozpatruje sprawy ze znacznym opóźnieniem. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Biorąc powyższe pod uwagę, a także te argumenty, które już były tutaj przytoczone przez mojego przedmówcę, Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość, który w tym momencie reprezentuję, również składa wniosek o odrzucenie projektu w pierwszym czytaniu. Dziękuję.