PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jarosław Żaczek
Data: 2012-06-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Puławy są czołowym polskim producentem nawozów azotowych oraz chemikaliów używanych do produkcji tworzyw sztucznych. Zgodnie z obowiązującymi planami prywatyzacyjnymi obecnego rządu następuje zbywanie kolejnych pakietów akcji spółek notowanych na giełdzie, w tym akcji Zakładów Azotowych Puławy SA. W zeszłym tygodniu Synthos SA ogłosił wezwanie na sprzedaż akcji Puław, co da mu pełną kontrolę nad Azotami. Przychody Zakładów Azotowych Puławy w pierwszym kwartale tego roku wzrosły o blisko 1/4 w porównaniu do ostatniego w 2011 r. Podobnej tendencji uległ zysk netto. Wyniki świadczą o dobrej kondycji spółki. Propozycja Synthos SA oraz wypowiedzi polityków koalicji rządzącej budzą wśród pracowników zakładów niepokój. Premier Pawlak w wypowiedzi dla mediów wyraził się na ten temat pozytywnie, nie sprawdzając nawet, czy oferta jest korzystna. Jednocześnie Synthos otrzymał gwarancje od banku kontrolowanego przez państwo. Związki zawodowe oceniają, że przejęcie spółki przez Synthos nie niesie wymiernych korzyści i inwestycji dla Puław, a zaproponowana cena nie odzwierciedla realnej wartości zakładów. Zastanawia fakt, że wezwanie pojawiło się tuż po tym, gdy w Zakładach Azotowych Puławy zakończył się spór zbiorowy, którego zakończenie było wymuszone przez obecny zarząd firmy, tak jakby zarządowi zależało na czasie. Ta zbieżność wydaje się nieprzypadkowa. Pakiet kontrolny Skarbu Państwa był dla załogi gwarancją rozwoju przedsiębiorstwa, nowych inwestycji, gwarancją przeciwko złej prywatyzacji, a takich w Polsce było przecież wiele. W związku z tą sytuacją zarząd spółki pracowniczej Chemia-Puławy sp. z o.o. złożył ministerstwu skarbu wstępną ofertę w sprawie zbycia wszystkich akcji będących w posiadaniu Skarbu Państwa. Oferowana cena za akcje przewyższać będzie 105 zł za akcję. Ostateczna wartość jednostkowa oferty zostanie określona po uzgodnieniu sposobu płatności oraz ogłoszeniu (Dzwonek) wyników finansowych. Panie ministrze, dlaczego Ministerstwo Skarbu Państwa chce się pozbyć tak perspektywicznej gałęzi, jaką jest wielka synteza chemiczna, która dostarcza stałej dywidendy? Jaki jest preferowany sposób sprzedaży akcji Zakładów Azotowych Puławy posiadanych przez Skarb Państwa? Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-06-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Uważamy, że przyjęty 20 października 2009 r. rządowy program pt. ˝Wspieranie prywatyzacji poprzez udzielanie poręczeń spółkom z udziałem pracowników i jednostek samorządu terytorialnego˝ w tej sytuacji jest optymalnym rozwiązaniem wskazującym nowe, akceptowalne społecznie kierunki prywatyzacji. Program prywatyzacji pracowniczej zakłada wspieranie aktywności pracowników, zwiększenie zainteresowania samorządu terytorialnego udziałem w prywatyzacji, jak też upowszechnianie własności obywatelskiej. Czy minister skarbu państwa jest za większą obecnością, partycypacją pracowników w prywatyzowanych obecnie przedsiębiorstwach? Co minister skarbu państwa sądzi o udziale spółek pracowniczych w prywatyzowanych przedsiębiorstwach? Panie ministrze, dlaczego nie ma powodu, aby Skarb Państwa pozostawał jako akcjonariusz w strukturze udziałowej spółki? Bo pan o tym powiedział. (Dzwonek) To jest ciekawe. Proszę o odpowiedź.
Mówca: Wojciech Ziemniak
Data: 2012-06-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Z najnowszego raportu sieci badawczej HBSC wydanego w maju przez Biuro Europejskie Światowej Organizacji Zdrowia w Kopenhadze wynika, że polskie nastolatki należą do najgrubszych w Europie. W badaniach uczestniczyło 207 tys. 11-, 13-, i 15-latków z 39 krajów Europy i Ameryki Północnej. Ich wyniki są zaskakujące i bardzo niepokojące dla dzieci z Polski. Chociaż badania prowadzone są co 4 lata, to jeszcze nigdy nie wypadliśmy tak źle. Aż 29% polskich 11-latków ma nadwagę. Wraz z wiekiem odsetek takich nastolatków się obniża i tak nadwagę ma co czwarty 13-latek, a jeśli chodzi o 15-latków, ma ją 16% z nich. Warto podkreślić, że polskie nastolatki nie lubią ruchu, zajmują pierwsze miejsce pod względem ilości czasu spędzanego przed komputerem. Nastolatki w Polsce mają również łatwiejszy dostęp do słodyczy i napojów gazowych niż w pozostałych badanych krajach. Rodzice nie widzą w tym problemu. Większość uważa, że dziecko samo wyrośnie z nadwagi. Narastający problem otyłości wśród dzieci pokazuje jednoznacznie, że istnieje potrzeba współpracy z dietetykami oraz edukacji. Problem nie zaczyna się w szkole. Bez fachowej pomocy nie da się rozwiązać tego problemu. Dramatycznie wzrasta liczba małych pacjentów z cukrzycą, nadciśnieniem, zaburzeniami żywienia, których przyczyn również należy upatrywać w nadwadze. W związku z tym mam dwa pytania. Ile dzieci według danych ministerstwa dotkniętych jest nadwagą, czy te dane są zgodne z wynikami tego badania, czy ministerstwo ma swoją wiedzę na ten temat? I drugie pytanie: Jakie działania podejmuje ministerstwo w celu ograniczenia problemu? Dziękuję.
Mówca: Andrzej Buła
Data: 2012-06-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Mam dwa pytania uzupełniające. Po pierwsze, w nawiązaniu do pana wypowiedzi dotyczącej tych działań, o których pan wspomniał, chciałbym zapytać: Czy jest to w ogóle monitorowane, czy jest badana efektywność tych działań, czy jest to tylko jakiś zapis na papierze i tak też do niego się podchodzi? To jest pierwsze pytanie. Może pan również wspomnieć o środkach finansowych, jakie są przeznaczane na te działania. Drugie pytanie. Wspomniał pan już o zajęciach wychowania fizycznego. Problem nadwagi i otyłości to nie jest tylko problem Ministerstwa Zdrowia, ale też ministerstwa edukacji i ministerstwa sportu. Czy którykolwiek z tych resortów podjął się przygotowania wspólnego projektu, aby profilaktykę prowadzić systematycznie na lekcjach wychowania fizycznego w szkole? Oczywiście konkretne i merytoryczne wskazówki powinny zostać przygotowane przez Ministerstwo Zdrowia. (Dzwonek) Czy nauczyciel wychowania fizycznego może dziś korzystać z jakiegoś konkretnego projektu, który mógłby realizować w tym zakresie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2012-06-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Była zawarta umowa społeczna, zresztą z trudem wypracowana, że 7 polskich uzdrowisk z grupy I, nazwanych ˝narodowymi˝, nie będzie prywatyzowanych. Były to: Kołobrzeg, Świnoujście, Ciechocinek, Rymanów, Lądek i Busko-Zdrój oraz Krynica. To nasz skarb narodowy. Miały one zapewnić powszechny dostęp do lecznictwa uzdrowiskowego wszystkim Polakom, głównie ludziom starszym. W sposób bezceremonialny pod osłoną Euro 2012 r. jednostronnie zrywacie tę umowę. Postanowiliście prywatyzować te uzdrowiska. Sprzedajecie dobra narodowe w sposób skandaliczny i nieetyczny. Sprzedajcie perły w koronie polskich uzdrowisk, majątek wypracowany przez naszych rodziców. Sprzedajecie dorobek nie tylko pokoleń i osób, które teraz najbardziej będą potrzebowały leczenia uzdrowiskowego, handlujecie także naszym skarbem narodowym, jakim są kopaliny lecznicze: w Uzdrowisku Kołobrzeg np. borowiny, nazywane czarnym złotem, źródła bogatych solanek, zwane białym płynnym złotem; w Ciechocinku słynne na cały świat tężnie. W wielu uzdrowiskach są wytwórnie wód mineralnych. Niektóre budynki uzdrowiskowe są zabytkami. Chcecie sprzedać 6 polskich uzdrowisk narodowych za sumę 125 mln zł, czyli za 2 km autostrady A2, bo 1 km kosztował ok. 60 mln zł, za 1/4 kosztów naszej prezydencji w Unii Europejskiej, której rezultat jest taki, że prawdopodobnie się odbyła. Można byłoby kupić za kwotę kosztów tej prezydencji, a więc kwotę 450 mln zł, aż 23 takie uzdrowiska. Panie ministrze, to hańba i wstyd. Nie dość że odważyliście się podnieść rękę na dobra narodowe, to jeszcze wasza wycena tych bezcennych skarbów narodowych, tj. budynków, niektórych zabytkowych, gruntów, kopalin leczniczych, tężni, wód mineralnych itd., to przysłowiowa czapka gruszek. Co więcej, zapomnieliście o misji uzdrowisk, o konstytucyjnym obowiązku zapewnienia każdemu Polakowi, głównie ludziom starszym, dostępu do lecznictwa uzdrowiskowego. Zatem pytamy: Komu chcecie to sprzedać? Kogo chcecie wzbogacić? Raczej nie chodzi tutaj o dobro wspólne, dobro narodowe. Dziękuję.
Mówca: Joachim Brudziński
Data: 2012-06-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! A przede wszystkim Droga Młodzieży! Pytanie, które sformułował wcześniej pan poseł Czesław Hoc, jak również to pytanie dodatkowe, w dużej mierze dotyczą także was, bo przez najbliższe pokolenia według pomysłów tego rządu, tych ministrów mamy pracować do 67. roku życia. Jeżeli jeszcze dodatkowo zostaną sprywatyzowane uzdrowiska, do których wasze babcie, wasze mamy przez całe swoje zawodowe życie miały nadzieję, że trafią, to pragnę was zapewnić, że kiedy osiągniecie wiek emerytalny, może z tym być olbrzymi problem, bo dzięki decyzjom m.in. tego ministra, który przed chwilą z tej mównicy sejmowej zabierał głos, uzdrowisk narodowych już nie będzie. A przechodząc do istoty rzeczy, panie ministrze, zadam konkretne pytanie. Bardzo ładnie nam pan to wszystko wyłożył, bardzo merytorycznie, wszystko jak zwykle się spina, tylko wie pan, mam jedno pytanie: Po co w takim razie przez ostatnie lata z kieszeni nas wszystkich, podatników zainwestowaliśmy ponad 1 mld zł w uzdrowiska, a dzisiaj chcecie je sprzedać za 125 mln zł? Powiem na przykładzie jednego uzdrowiska - Świnoujście. Chcecie je sprzedać za 20 mln zł, a remont jednego budynku - Bursztyn - kosztował nas, podatników 5 mln zł. Jak to dziwnie w tej waszej ekonomii wszystko się rozjeżdża. (Dzwonek) I pytanie podstawowe, panie ministrze. Jeżeli był konsensus i zgodziliśmy się jako Prawo i Sprawiedliwość, żeby z pierwotnej listy 14 uzdrowisk sprywatyzować 7, to umowa była następująca: pieniądze z tej prywatyzacji trafią na doinwestowanie tych 7 narodowych uzdrowisk, które naszym zdaniem powinny pozostać w ręku państwa, gdyż w innym wypadku...
Mówca: Paweł Arndt
Data: 2012-06-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Młodzieżowy ośrodek wychowawczy to placówka przeznaczona dla młodzieży niedostosowanej społecznie, wymagającej stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy, wychowania i resocjalizacji. Zadaniem ww. ośrodków jest eliminowanie przyczyn i przejawów niedostosowania społecznego oraz przygotowanie wychowanków do życia zgodnie z obowiązującymi normami społecznymi i prawnymi. W obecnym stanie prawnym budowa, remont czy modernizacja budynków mieszkaniowych opodatkowana jest dwoma stawkami VAT: 8-procentową i 23-procentową. Stawka 8-procentowa ma zastosowanie m.in. do remontu obiektów budowlanych lub ich części, zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem m.in. lokali użytkowych, lokale mieszkaniowe w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w odpowiednich działach i klasach. Według rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 lutego 2002 r. w klasie 1130 mieszczą się budynki mieszkalne na terenie koszar, zakładów karnych i poprawczych czy też aresztów śledczych. W ww. rozporządzeniu nie został jednak wymieniony budynek mieszkalny, jakim jest młodzieżowy ośrodek wychowawczy. Pojawiają się więc wątpliwości dotyczące interpretacji przepisów w obliczu konieczności remontu budynku ośrodka. Czy ze względu na pełnioną przez budynek funkcję społeczną należy klasyfikować go jako budynek mieszkalny w klasie 1130 i w związku z tym w jakiej wysokości powinien zostać odprowadzony podatek od przeprowadzonych w nim prac remontowych - 8% czy 23%? Bardzo proszę pana ministra o odpowiedź.
Mówca: Bożena Kamińska
Data: 2012-06-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W naszym kraju coraz bardziej promuje się pozyskiwanie energii ze źródeł odnawialnych, w tym również z elektrowni wiatrowych, pomijając możliwość występowania negatywnych skutków. Władze lokalne są jak najbardziej za budowaniem na ich terenach elektrowni wiatrowych ze względu na korzyści finansowe, dzięki którym będą mogły realizować więcej własnych inwestycji. Nieuchronność budowy elektrowni wiatrowych stawia wyzwanie ich racjonalnej lokalizacji. Polskie prawo do chwili obecnej nie precyzuje, jaka powinna być właściwa odległość elektrowni wiatrowej od siedzib ludzkich czy wiosek, a pod uwagę bierze się wyłącznie poziom emitowanego hałasu. Hałas w przypadku elektrowni wiatrowych jest trochę zwiększony, bo Prawo budowlane mówi o dopuszczalnym poziomie hałasu 25 dB. W przypadku takich budów rozporządzenie ministra środowiska z 29 lipca 2004 r. mówi o dopuszczalnym poziomie hałasu 40 dB. Kwestią sporną w kontekście energetyki wiatrowej jest sprawa odległości, co nie zostało unormowane. W Europie Zachodniej, gdzie od dawna korzysta się z energii wiatrowej, są odpowiednie przepisy, które regulują odległość elektrowni wiatrowej od siedlisk ludzkich i wiosek. Na przykład we Francji odległość zabudowań od pojedynczej turbiny wiatrowej wynosi 1,5 tys. m, w Holandii - 2 tys. m, w Niemczech, w Bawarii - 2 tys. m. (Dzwonek) Również w Danii, która słynie z dużej ilości farm wiatrowych, odległość ta wynosi minimum 1 tys. m. Czy Ministerstwo Środowiska planuje wprowadzenie w najbliższym czasie przepisów regulujących minimalną odległość elektrowni wiatrowych od siedlisk ludzkich i ewentualnie od terenów chronionych, takich jak parki narodowe, parki krajobrazowe?
Mówca: Zofia Ławrynowicz
Data: 2012-06-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Czy Ministerstwo Środowiska bądź wyznaczona jednostka prowadzi badania nad wpływem elektrowni wiatrowych na zdrowie i życie ludzi, między innymi badania infradźwięków?
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2012-06-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowna Pani Minister! Pakiet klimatyczny podpisany przez prezydenta Kaczyńskiego to ograniczenie emisji dwutlenku węgla. To dla gospodarki opartej na węglu, a taką gospodarką jest polska gospodarka, stosunkowo złe rozwiązanie. Niełatwo będzie Polsce spełnić obowiązki wynikające z obciążenia pakietowego, bowiem istotna jego część to tzw. program 3 x 20, który wymaga, aby do 2020 r. w krajach Unii zredukować o 20% emisję gazów cieplarnianych, zwiększyć efektywność wykorzystania energii także o 20% oraz podnieść o 20% wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych. Będzie miało to, myślę, dosyć duże znaczenie dla konkurencyjności naszej gospodarki, ale także dla sytuacji materialnej Polaków. Wymuszony rozwój energii uzyskiwanej ze źródeł odnawialnych oraz obciążenie producentów energii kosztami ekologicznymi może przekładać się na wyższe ceny elektryczności, gazu i ogrzewania. Zdaję sobie sprawę, że miesiącami rząd Donalda Tuska pracował nad złagodzeniem pakietu klimatycznego, i to dosyć skutecznie, niemniej propozycje, także te ujęte na mapie drogowej 2050, nie uwzględniają specyficznych uwarunkowań gospodarczych poszczególnych krajów, także naszych polskich uwarunkowań. Docelowo do 2050 r. redukcja emisji gazów cieplarnianych powinna wynieść od 80% do 95%, i to w sytuacji, kiedy kraje spoza Europy wcale się tą redukcją emisji nie przejmują. Raz już zakwestionowaliśmy sprawę pozwoleń na emisję, blokowaliśmy też rozwiązania forsowane w tym roku przez Unię Europejską. Chciałbym zadać wobec tego następujące pytania: Czy Polska będzie w stanie spełnić wymogi pakietu związane z emisją dwutlenku węgla? Czy zostaną podjęte kroki (Dzwonek) w kierunku zwiększenia przydziału uprawnień do emisji dwutlenku węgla dla Polski? Jakie działania są podejmowane, aby Polska uniknęła znaczącego wzrostu cen energii i ogrzewania? Dziękuję.
Mówca: Janusz Cichoń
Data: 2012-06-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Na razie można powiedzieć, że skutecznie się bronimy, sięgając po armaty, praktycznie rzecz biorąc, bo tak trzeba interpretować polskie weto w sprawie polityki klimatycznej. Musimy się liczyć jednak z tym, że licho nie śpi i w tej chwili wiemy o tym, że rodzą się nowe pomysły, które służą, czy mają służyć w jakiejś mierze obejściu tego polskiego weta. Jedna z prób to interwencja Komisji Europejskiej, by podnieść cenę emisji, czyli tak naprawdę wycofać z rynku od 1,2 do 1,4 mld uprawnień. To jest ruch, który popiera Parlament Europejski, a dla nas jest to bardzo niebezpieczne i niekorzystne, bo ceny uprawnień bardzo by wzrosły. Z kolei nowym, zupełnie świeżym pomysłem jest zmiana podatkowa (Dzwonek), czyli - jeśli chodzi o akcyzę - tak naprawdę uzależnienie jej od wielkości emisji CO 2 . Prosty dosyć mechanizm skutkowałby wobec tego podniesieniem akcyzy na brudne paliwa, więc odbiłby się też na cenach, kosztach funkcjonowania nie tylko przemysłu, ale także polskich gospodarstw domowych. Są co prawda pewne możliwości ograniczenia tego działania i wyłączenia z niego gospodarstw domowych, ale pozostaje pytanie, na ile my to kontrolujemy i jakie mamy sposoby...
Mówca: Elżbieta Apolonia Pierzchała
Data: 2012-06-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Bardzo dziękuję Wysokiej Izbie za przyjęcie propozycji informacji bieżącej Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska na temat inicjatyw Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz wykorzystania środków Unii Europejskiej przeznaczonych na transport kolejowy. Inwestycje kolejowe, i nie tylko inwestycje, były powodem wielu emocjonalnych wystąpień parlamentarzystów w tej Izbie. Dotyczyły one przede wszystkim troski o prawidłowe funkcjonowanie kolei oraz obawy, że zostaną zaprzepaszczone możliwości dofinansowania inwestycji kolejowej, na które Polska czeka od momentu transformacji. Inwestycje kolejowe były też częstym tematem dla publicystów i dziennikarzy. Obawiano się o realizację tak znacznej ilości projektów i przewidywano, że branża kolejowa może mieć trudności. Obawy te występowały coraz częściej w związku z przygotowaniami do Euro 2012. Prognozowano, a życie pisało scenariusze. Inwestycje dworcowe zostały zrealizowane. Tutaj możemy mówić o dworcach w Poznaniu, Gdańsku, Warszawie i Wrocławiu. Połączenia kolejowe z lotniskami również zostały zrealizowane. W wielu wypadkach kibice korzystali z taboru na europejskim poziomie. Zarzucano PKP PLK brak projektów. Jak się jednak okazuje, wartość zakontraktowanych przez PKP PLK robót sięga 70% wszystkich projektów infrastrukturalnych przewidzianych do realizacji. W celu zwiększenia absorpcji środków unijnych w sektorze kolejnictwa rząd premiera Donalda Tuska zabiega w Komisji Europejskiej o wiele projektów. Dotyczą one m.in. zabudowy nowoczesnych rozjazdów w celu podniesienia bezpieczeństwa w pasażerskim transporcie kolejowym, likwidacji zagrożeń w ruchu pociągów w obrębie skrzyżowań linii kolejowych z drogami publicznymi, programu rewitalizacji linii kolejowych oraz programu taborowego, wprowadzanych w celu poprawy jakości usług. Koło zamachowe poszło w ruch. Zmian na kolei już nikt nie zatrzyma. Chcemy mieć kolej na dobrym, europejskim poziomie. Zwracamy się do pana ministra o szczegółową informację na temat wykorzystania na inwestycje kolejowe środków pozyskanych w ramach Programu Operacyjnego ˝Infrastruktura i środowisko˝. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Antoni Mężydło
Data: 2012-06-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie ministrze, to bardzo ambitny program. Bardzo się cieszę, że układa się to w cztery rodzaje projektów. To są te projekty rozjazdowe, przejazdowe, rewitalizacyjne i taborowe. Osobiście najbardziej cieszę się z tego programu rewitalizacyjnego ze względu na to, że w moim województwie, w moim regionie zostanie w końcu zmodernizowana również linia na odcinku Toruń - Bydgoszcz i na tę inwestycję przeznaczono ponad 100 mln zł. Miejmy więc nadzieję, że to będzie taka szybkość, jak w przypadku przejazdu z Torunia do Warszawy, że będzie można jeździć na tych torach. Mieszkańcy mojego województwa bardzo się z tego ucieszą. Te programy na pewno będą zrealizowane, bo to jest nie tylko zadanie pana ministra, również pan minister Nowak mówił, że to jest priorytet jego ministerstwa. Także premier Donald Tusk twierdzi, że akurat kolej w tej kadencji jest również oczkiem w głowie całego rządu. Mam więc nadzieję, że to będzie zrealizowane. Natomiast dochodzi jeden problem dotyczący regulatora rynku kolejowego, ponieważ podczas tych wszystkich remontów będzie zagrożone bezpieczeństwo. Na pewno trzeba bardziej walczyć o to bezpieczeństwo. Natomiast fundusz, budżet tego regulatora jest dosyć mocno ograniczony. Ja w tej kadencji walczyłem o zwiększenie tego budżetu i Ministerstwo Finansów obiecało, że w miarę poprawy ściągalności VAT lub akcyzy, jeżeli będą jakieś nadwyżki, na pewno te pieniądze zostaną przeznaczone na te brakujące etaty w Urzędzie Transportu Kolejowego. Mamy wzrost gospodarczy, który jest ponadprogramowy, więc pewnie te pieniądze tam są. Czy ministerstwo zajmie się, wystąpi o dofinansowanie tego urzędu? Czy Komisja Infrastruktury, która podejmowała takie inicjatywy, ma wystąpić z dezyderatem o podwyższenie budżetu Urzędu Transportu Kolejowego? Panie ministrze, chciałbym zadać jeszcze jedno szczegółowe pytanie, jeśli chodzi o program rozjazdowy. Czy program zabudowy nowych rozjazdów poprawi bezpieczeństwo transportu kolejowego i w jaki sposób? Chciałbym, żeby pan minister wytłumaczył ten mechanizm. Dziękuję bardzo.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2012-06-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kolej przegrywała z lobby drogowym całe lata. Dziś także postrzegana jest jako ta gałąź transportowa, której odbiera się pieniądze z zamiarem przekazania na drogi. W świadomości publicznej zarządzający koleją postrzegani są jako ci, którzy nie umieją wykorzystać pieniędzy unijnych, jako ci, którzy nie dbają o infrastrukturę i tabor. Panie Ministrze! Trzeba mówić to głośno, odeprzeć ten niekorzystny trend, bo wszyscy jesteśmy za rozwojem kolei. Trzeba wprost powiedzieć, że pewne przetargi na inwestycje kolejowe miały zostać ogłoszone, ale nie zostały ogłoszone, że pewne projekty inwestycyjne są przygotowane, ale leżą na półce i nie są realizowane. Ile takich gotowych projektów jest na tej półce i gdzie miały być one posadowione? Panie Ministrze! Trzeba powalczyć o kolej z rządem. Pan ma do tego ogromne prawo jako minister odpowiadający za tę gałąź transportu. Trzeba wydrzeć z Ministerstwa Finansów środki na wkład własny w związku ze środkami unijnymi. Według mojej oceny, żeby zrealizować te wszystkie plany, co do których pan minister ma zamiary, minister konstytucyjny, żeby wykorzystać środki unijne w 100%, jest potrzeba uzyskania czy pozyskania jeszcze 1 mld zł na tzw. wkład własny. Bo jeśli tego nie zrobimy, to zostanie pan pokonany tak jak poprzednicy, jak były szef PLK, który milczał i został później odwołany za to, że niby nie wykorzystał środków unijnych, a tak naprawdę nie dostał pieniędzy z budżetu i szans finansowych na wykorzystanie środków unijnych, ponieważ same PLK są w kłopotliwej sytuacji. Ciągle podwyższa opłatę za dostęp do torów, łupi tych, którzy korzystają z torów, ma pieniądze w zasadzie na przeżycie, a nie na rozwój. Wobec tego w naszym wspólnym interesie jest zadbanie o to, żeby po prostu kolei się udało. Moje pytanie na koniec jest takie. Czy te pieniądze, którymi dysponuje PLK na dzisiaj, naprawdę wystarczą na skonsumowanie w 100% pieniędzy unijnych dostępnych w tej perspektywie finansowej? Dziękuję bardzo. (Oklaski)