Mówca: Genowefa Tokarska
Data: 2019-01-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Kilka słów opinii co do sprawozdania komisji o tym rządowym projekcie. Sam projekt miał na celu pewną implementację dyrektywy Parlamentu Europejskiego, jednej, później drugiej, i rzeczywiście tego dokonał. Według uzasadnienia projekt ujednolicał terminologię, dopracowywał przepisy, a także przewidywał pewne zmiany o charakterze merytorycznym. Wyłączenie banków hipotecznych z systemu gwarancyjnego, bo i po co, jeśli nie ma tam depozytów, wprowadził między innymi, usprawnił restrukturyzację banku zrzeszającego poprzez stworzenie instytucji pomostowej, ochroną gwarancyjną objął również rachunki bankowe rad rodziców przy szkołach. A więc to były również tego typu merytoryczne rozwiązania. Ale w tej zasadniczej, podstawowej wersji projektu, powiem szczerze, nie staraliśmy się doszukiwać jakichś ukrytych zmian, które niekoniecznie mają za zadanie implementację, interpretację czy usprawnienie procesów gwarancyjnych w systemie bankowym. A zgłoszone do projektu poprawki niestety budzą bardzo wiele uwag i kontrowersji, tym bardziej że niedawno przyjęta ustawa pod bardzo ładnym tytułem: ˝wzmocnienie nadzoru oraz ochrona inwestorów na rynku finansowym˝, miała na celu bynajmniej nie ochronę inwestorów, ale likwidację przez Komisję Nadzoru Finansowego instytucji bankowych według niedopuszczalnych w naszej ocenie zasad korupcyjnych wzmacnianych urządzeniem zwanym szumidłem. I w związku z tym chcę zapytać wprost o to, czy obecnie debatowany projekt o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym nie jest tylko dalszym ciągiem dążeń do zamierzonego celu likwidacji banków, banków, które nie odpowiadają obecnie rządzącym. Na czele Zarządu BFG, jak wiemy, za czasów dobrej zmiany powołany, w 2016 r., stał pan Zdzisław Sokal. Na taśmach z KNF-u mówi się o pomysłach, projektach Zdzicha. I pytanie jest jasne: Czy to jest tylko zbieg okoliczności, czy swoimi działaniami chcecie przykryć aferę kilku instytucji odpowiadających za bezpieczeństwo finansowe Polaków, bo tak naprawdę dzisiaj chyba tylko naiwni mogą uwierzyć, że afera KNF-u dotyczy wyłącznie pana Chrzanowskiego? Omawiany dzisiaj projekt gwarantuje środki na wzmocnienie finansowe nie banków restrukturyzowanych, wymagających takiego wsparcia, nawet banków podlegających tzw. przymusowej restrukturyzacji, co jest oczywiste, ale banków przejmujących te inne. Jak się okazuje, przejmujących je za złotówkę. Projekt ułatwia także swobodne korzystanie ze środków Bankowego Funduszu Gwarancyjnego przez upadające SKOK-i, a ze składu Zarządu BFG wyeliminowano już przedstawicieli Związku Banków Polskich, a więc tych jednostek, które tworzą Bankowy Fundusz Gwarancyjny, i oczywiste wydaje się, że ich obecność w BFG jest uzasadniona. W ogóle nasuwa się pytanie, dlaczego dotychczas przy tych różnych patologiach w systemie SKOK-ów nie ma wciąż komisji śledczej. To przecież SKOK-i dotyka niewypłacalność i upadłość. Przypomnę, że opłaty SKOK-ów na rzecz BFG utrzymane są nadal na kilkakrotnie niższym poziomie niż opłaty np. małych, polskich banków spółdzielczych, a ten projekt zakłada dalsze preferencje właśnie dla SKOK-ów. Tego projektu nie można rozpatrywać odrębnie, w oderwaniu od przyjętych już uregulowań dotyczących zarówno BFG, jak i Komisji Nadzoru Finansowego. Tutaj pod przykrywką złudnych haseł destabilizuje się finanse państwa, wprowadza niepokój, urzeczywistnia cele, które są wyłącznie realizacją nieujawnionych, nikczemnych strategii wymyślonych przez rządzących. Jesteśmy przekonani, że projekt analizowanej ustawy nie jest niewinnym aktem prawnym, który cokolwiek dobrego chce wprowadzić czy usprawnić w systemie (Dzwonek) gwarancji bankowych. Dziękuję.