Mówca: Joanna Wicha
Data: 2026-05-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Procedujemy dziś nad projektem ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku z rozwojem usług e-zdrowia. Po co? Chociażby po to, żeby pacjent nie musiał być kurierem własnej dokumentacji medycznej. Po to, żeby umożliwić sprawny i bezpieczny przepływ informacji o stanie zdrowia. Bo jak jest obecnie? Starsza osoba przychodzi do lekarza z pękatą teczką wyników badań. Pacjent na SOR-ze próbuje przypomnieć sobie nazwy leków, które przyjmuje od lat. Lekarz na dyżurze szuka informacji w kilku różnych systemach albo po prostu nie ma do nich dostępu. A przecież w ochronie zdrowia bardzo często chodzi o czas. Przywykliśmy podczas pandemii mówić o lekarzach i pielęgniarkach czy ratownikach jako o bohaterach. I słusznie. Jednak nawet filmowi superbohaterowie dostali swoje atrybuty: zbroje czy bronie pozwalające im osiągać więcej. Analogicznie państwo powinno wreszcie zacząć wyposażać personel medyczny w narzędzia, które zwiększają jego możliwości. W procedowanej ustawie proponujemy karty pacjenta. Karta pacjenta pozwoli szybciej zobaczyć najważniejsze informacje, takie jak lista przyjmowanych leków, alergie, choroby przewlekłe, wykonywane zabiegi czy informacje o wszczepionych wyrobach medycznych. To szczególnie ważne w sytuacjach nagłych, kiedy pacjent jest nieprzytomny albo nie ma możliwości przekazać pełnego wywiadu medycznego. W takich momentach szybki dostęp do informacji może realnie wpływać na bezpieczeństwo leczenia. To narzędzie, dzięki któremu ograniczymy chaos informacyjny, zmniejszymy liczbę bezzasadnie powielanych badań i po prostu ułatwimy pracę medykom. Ważnym elementem projektu jest także rozwój systemu Domowej Opieki Medycznej. To jest kierunek, który musimy rozwijać w starzejącym się społeczeństwie i przy rosnącej liczbie chorób przewlekłych. Nowoczesna ochrona zdrowia nie może polegać wyłącznie na reagowaniu wtedy, kiedy pacjent trafia do szpitala w ciężkim stanie. Musimy umieć wcześniej wychwytywać pogarszający się stan zdrowia osób przewlekle chorych, monitorować leczenie i zapewniać opiekę bliżej domu pacjenta. Dlatego tworzymy możliwości szerszego wykorzystania danych pochodzących m.in. z ciśnieniomierzy, glukometrów, urządzeń do monitorowania pracy serca, pulsoksymetrów czy innych wyrobów medycznych i aplikacji wspierających monitorowanie systemu zdrowia pacjentów. Bardzo ważnym elementem projektu jest również rozwój systemu e-konsultacji. Dziś konsultacje pomiędzy lekarzami i ośrodkami często odbywają się w sposób nieformalny, przez prywatne telefony, maile albo dzięki temu, że ktoś akurat zna specjalistę w innym szpitalu. Zbyt często powodzenie leczenia pacjenta zależy od tego, czy lekarzowi uda się szybko dotrzeć do odpowiedniej osoby. Porządkujemy ten proces i tworzymy możliwość realnych szybkich konsultacji medycznych na odległość pomiędzy placówkami medycznymi, tak aby lekarz prowadzący mógł sprawnie skonsultować trudniejszy przypadek z ekspertami z innych szpitali bez odsyłania pacjenta od miejsca do miejsca, bez tygodni czekania na kolejne wizyty. Skracamy drogę do postawienia diagnozy. Pozwalamy na szybsze wdrożenie leczenia i zmniejszamy nierówności pomiędzy dużymi ośrodkami a mniejszymi miejscowościami. Technologia sama w sobie, jak państwo doskonale wiedzą, nie leczy, ale pozwala lepiej wykorzystać wiedzę specjalistów. Ważne jest także uporządkowanie kwestii przechowywania dokumentacji medycznej po zamknięciu placówki. Dokumentacja medyczna nie może zniknąć razem z prywatną firmą czy zamkniętym gabinetem lekarskim. Państwo musi gwarantować ciągłość dostępu do danych potrzebnych do dalszego leczenia pacjenta. Dostosowujemy także Polskę do europejskich przestrzeni danych zdrowotnych i standardów inter... inter... interoperacyjności - co za słowo - obowiązujących w Unii Europejskiej.