PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marcin Święcicki
Data: 2014-05-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Wprowadzane opodatkowanie, w szczególności mam na myśli ten podatek węglowodorowy, jak również podniesienie podatku eksploatacyjnego zwiększa obciążenia nie tylko nowych firm, które uzyskują koncesje i rozpoczynają swoją działalność, ale również największej firmy funkcjonującej na naszym rynku, czyli PGNiG, która do niedawna była nawet monopolistą w zakresie wydobycia gazu tradycyjnego, konwencjonalnego w Polsce. W związku z tym powstaje pytanie, czy w tych kalkulacjach i w tych podatkach uwzględniono sytuację PGNiG, która jest dosyć specyficzna. Nie dlatego, że był to monopolista i teraz będzie musiał sprostać konkurencji w związku z przebiegającą jakby odrębnie deregulacją rynku gazowego w Polsce, ale również dlatego, że PGNiG jest obciążone realizacją kontraktów rządowych, kontraktu jamalskiego czy innych kontraktów zagranicznych, w których ceny są narzucone. Cena, za którą PGNiG sprzedaje gaz, jest regulowana przez regulatora i niższa od tamtych cen. Oczywiście do tej pory PGNiG kompensowało to sobie w ten sposób, że te koszty wydobycia krajowego są dosyć niskie, czyli następuje takie wewnętrzne, można powiedzieć, subsydiowanie, cross-subsydiowanie wewnętrzne w ramach samej firmy, niemniej w obliczu tych wszystkich dodatkowych opłat, dodatkowych podatków, w obliczu tego, że trzeba będzie sprostać konkurencji, takie obciążenie jednej akurat firmy takim deficytem, jaki powstaje wewnątrz tej firmy z tytułu realizacji obowiązków państwowych, wydaje się nieuzasadnione. (Dzwonek) Czy rząd zamierza to jakoś uwzględnić i, nie wiem, oddzielić tę działalność, która jest wykonaniem państwowych obowiązków za państwową cenę, czy też kompensować to PGNiG? Jakiś sposób na to musi być znaleziony, żeby były równe warunki gry. Ta firma, która realizuje państwowe kontrakty i w związku z tym sprzedaje gaz po niższej cenie niż go kupuje, musi mieć to w jakiś sposób zrównoważone, żeby mogła sprostać konkurencji na tym rynku. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Paluch
Data: 2014-05-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do rządu: Dlaczego tak długo zwlekaliście ze złożeniem projektu ustawy normującej zasady wydobycia węglowodorów oraz opodatkowania ich wydobycia? Żaden poważny inwestor, planując ewentualnie zainwestowanie kwot rzędu setek milionów złotych, nie uczyni tego, dopóki nie będzie mógł ocenić opłacalności przedsięwzięcia, to znaczy oszacować kosztów administracyjnych, podatkowych, technicznych, wynikających z przyjętych, że tak powiem, obostrzeń administracyjnych. Oczywistą jest rzeczą, że te cztery firmy się wycofały, skoro przez 7 lat rząd wozi się i czeka nie wiadomo na co. Z powodu tych legislacyjnych zaniechań rządu polskie złoże nie jest w tej chwili nawet w pełni rozpoznane, nie jest oszacowany poziom zasobów. Tymczasem pan poseł Czerwiński składa wniosek o odrzucenie projektu opozycji, który leżakuje od 9 listopada 2011 r. Panie pośle Czerwiński, dlaczego wykształciliście w sobie odruch warunkowy: jeśli projekt PiS - odrzucić? (Poseł Andrzej Czerwiński: Trzeba było słuchać, co mówiłem.) To jest uleczalne. Trzeba trochę refleksji i chłodnej oceny sytuacji. Gdyby ten projekt nie leżakował na biurku pani marszałek od 9 listopada 2011 r., tylko został uchwalony, dałby rządowi właściwe instrumenty do rozpoznawania, do eksploatacji węglowodorów. Kwestia kolejna, odnoszę się do projektu rządowego, dotyczy tego, jaki jest kształt przepisów dotyczących prawa do dysponowania przez właściwe organy polskiego państwa informacją przekazywaną przez koncesjonariuszy w zakresie dokumentowania przebiegu prac geologicznych. Debatując w dniu dzisiejszym na posiedzeniu Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa nad (Dzwonek) przedstawioną przez rząd informacją - jeszcze parę sekund, panie marszałku - o polityce geologicznej państwa, również w zakresie udzielania koncesji, usłyszeliśmy m.in., że prowadząc postępowanie koncesyjne, organy administracji państwowej nie mogą nawet wykorzystać pewnych informacji, jakie posiadają od koncesjonariuszy. Czy rządowy projekt porządkuje sytuację w tym zakresie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Czerwiński
Data: 2014-05-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Chciałbym sprostować nie do końca zrozumianą przez panią poseł moją wypowiedź. Wniosek o odrzucenie projektu poselskiego uzasadniłem nie dlatego, że mam nawyk odrzucania poselskich projektów PiS-u, tylko dlatego, że... (Poseł Anna Paluch: Prawa i Sprawiedliwości, panie pośle.) ...projekt Prawa i Sprawiedliwości zmierza, tak powiedziałem, do podobnego celu, ale inną drogą. I to zrozumiał bardzo dobrze pan minister Naimski. Jest to wybór zupełnie innej drogi, dlatego zaproponowałem odrzucenie tego projektu w pierwszym czytaniu. Bardzo dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Jerzy Rębek
Data: 2014-05-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Przyznam, że w momencie kiedy przedstawiciel Platformy Obywatelskiej wyraził pogląd, iż projekt Prawa i Sprawiedliwości nie powinien zostać skierowany do prac w komisjach, pojawiło się uczucie zawodu. Tak jak powiedział pan minister Piotr Naimski, polską racją stanu jest to, żebyśmy wspólnym wysiłkiem całego narodu, oczywiście także parlamentu, poszukiwali dobrych rozwiązań, szczególnie w tej kwestii. Zabrzmi to paradoksalnie, ale nieszczęście ukraińskie, to, co się dzieje na Ukrainie, poniekąd ma wpływ na jakby przyspieszenie prac związanych z ustawą o eksploatacji złóż gazu z łupków. Niedobrze, że to odbywa się w takim momencie. Ale mam konkretne pytanie: Czy minister finansów rozważa jakiekolwiek rekompensaty środowiskowe z racji tego, że ten gaz jest poszukiwany? Prace prowadzone są na terenach, gdzie rzeczywiście zdarzają się przypadki pewnej niechęci, tworzy się atmosfera niechęci do tego przedsięwzięcia. Czy rząd ewentualnie rozważa takie rekompensaty? Profesor Jędrysek wspomniał o tym, że złoża gazu w Polsce były szacowane na początku na 5,5 mld, przepraszam, 5,5 biliona m 3 , inne źródła oczywiście podawały inne wartości. Ale ja mam takie oto (Dzwonek) pytanie: Dlaczego rząd nie chce zainwestować w poszukiwanie złóż gazu z łupków i gazu konwencjonalnego? Nadmierny fiskalizm, jaki dotknie firmy, o których tutaj wspominaliśmy, czyli PGNiG i Lotos, ograniczy ich możliwości, zdolności dotyczące poszukiwania, dokumentowania i eksploatacji złóż gazu, zarówno łupkowego, jak i konwencjonalnego. Czy rząd jednak nie widzi takiej potrzeby, zainwestowania konkretnych pieniędzy w tę dziedzinę? Dziękuję bardzo.
Mówca: Mariusz Orion Jędrysek
Data: 2014-05-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Otóż rzeczywiście te wartości wynoszą nawet powyżej 5 bilionów wydobywalnych, mówiono, ale i poniżej 300... (Poseł Ryszard Zbrzyzny: 5 mln.) ...przepraszam, 5 bilionów do poniżej nawet 300 mld, to jest nieistotne. Ale chcę jeszcze uzupełnić, powiedzieć, że w Polsce można było wykalibrować wartość koncesji na ok. 400 mln zł. Patrząc na analogie amerykańskie tej samej firmy, Marathon Oil, która kupowała koncesje podobne do tych w Polsce za 25 tys. dolarów za akr, łatwo policzyć, że przy utrzymaniu deficytowego towaru, a koncesje były wtedy deficytowe w całej Europie, bo tylko u nas je wydawano, można było windować cenę. W sumie można było uzyskać wartości nawet 100 mld zł przy tym sposobie koncesjonowania, jaki wy stosowaliście. Dziękuję
Mówca: Tadeusz Arkit
Data: 2014-05-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pozwolę sobie zadać trzy pytania. Pierwsza sprawa. Zainteresowanie poszukiwaniem złóż węglowodorów w Polsce znacznie wzrosło w ostatnich latach. Zdarzają się często sytuacje, kiedy o koncesję ubiega się kilka podmiotów. Projekt przewiduje nowatorskie rozwiązanie, dotąd niespotykane w polskim ustawodawstwie, polegające na udzieleniu koncesji węglowodorowych kilku przedsiębiorstwom łącznie. Takie rozwiązanie zdecydowanie, niewątpliwie wychodzi naprzeciw oczekiwaniom przedsiębiorców z branży, ale wymaga również dobrego oprzyrządowania, dobrych rozwiązań umożliwiających sprawną realizację wspólnej koncesji. Jak projektowana ustawa precyzuje kwestie dotyczące realizacji wspólnej koncesji? Drugie pytanie dotyczy przyszłości, jeżeli chodzi o te koncesje, które już funkcjonują. Do chwili obecnej nie udzielono żadnej koncesji na wydobywanie gazu łupkowego, a za trzy lata większość koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża wygaśnie. Panie ministrze, czy dzisiaj można określić - rozumiem, że nie można tego zrobić precyzyjnie - w jakiej części, jeżeli chodzi o te koncesje, spodziewane jest udokumentowanie złoża i złożenie wniosków o koncesję na wydobywanie węglowodorów ze złóż? Ostatnia kwestia. Podmiot rozporządzający informacją geologiczną, czyli podmiot finansujący powstanie informacji geologicznej, ma prawo do rozporządzania nią w zakresie, w jakim to prawo mu przysługuje. Oznacza to faktycznie wyłączność na okres około 30-50 lat. Czy w nowej ustawie umożliwia się korzystanie z informacji geologicznej Skarbu Państwa w sposób bardziej korzystny z punktu widzenia dbałości o interesy państwa, a w przyszłości oczywiście w taki sposób, żeby więcej podmiotów mogło sprawniej i szybciej wchodzić na rynek wydobycia, jeżeli oczywiście okaże się to opłacalne? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2014-05-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Budzi się pewna refleksja po przeliczeniu korzyści uzyskanych przez Skarb Państwa z tytułu wydania w ostatnim czasie, chodzi o ostatnie 3-4 lata, ponad 200 koncesji, które obejmują ponad 75 tys. km 2 powierzchni Rzeczypospolitej, tj. ponad 20%. Jeżeli to przemnożymy przez około dwieście czy dwieście kilkadziesiąt zł za km 2 , to daje nam to 20 mln zł, mocno zaokrąglając. Czy to oznacza, że za udzielenie koncesji na całą Rzeczpospolitą pozyskalibyśmy około 100 mln zł? Czy są to realne, poważne ceny czy warunki uzyskania koncesji w Rzeczypospolitej? Przypomnę, że te koncesje są udzielane na 6 i więcej lat. Nie mówię już o prawie do informacji geologicznej wynikającej z realizacji tychże koncesji. Myślę zatem, że jest pora na refleksję. Projekt ustawy akurat tej kwestii w sposób istotny nie reguluje. Kolejna kwestia dotyczy kupowania samorządów lokalnych, jeżeli chodzi o przychylność dla projektów związanych z rozpoznawaniem i wydobywaniem węglowodorów. Opłata eksploatacyjna rzeczywiście jest podwyższana. To nie jest takie podwyższenie, które położy na łopatki Lotos i PGNiG, niemniej jednak cała ta podwyżka idzie na to, żeby obdarować jeszcze samorządy powiatowe i wojewódzkie. Jeżeli ten projekt ustawy przejdzie w tym kształcie, podział będzie wyglądał w ten sposób: 60% dochodów z tego tytułu będzie dla gmin, 15% dla powiatów, 15% dla województwa, a narodowemu funduszowi ochrony środowiska zostanie tylko 10%. Dzisiaj te proporcje wynoszą 60:40 dla narodowego funduszu ochrony środowiska. (Dzwonek) To prawda, że w nominałach nikt nie straci, ani gminy, ani narodowy fundusz, bo jest to podwyżka stawki, ale powstaje pytanie, czy jest to wystarczająca cena, żeby uzyskać przychylność powiatów i województw. Dziękuję.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2014-05-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Właściwie chodzi mi o korzyści, bo od kilku lat toczy się tutaj debata dotycząca wydawania koncesji i płynących z tego tytułu środków do budżetu państwa. Koledzy z PiS, panie i panowie posłowie z PiS, zarzucają Platformie Obywatelskiej, że nie wykorzystuje tej szansy, że budżet państwa straci. Przed chwilą padła informacja, że za wydanie 200 koncesji otrzymamy 100 mln zł... (Poseł Mariusz Orion Jędrysek: 40 mln zł.) Czy nawet 40 mln zł. Panie ministrze, gdzie jest prawda? Czy jest to taka akademicka dyskusja? Czy macie państwo w ogóle rozeznanie, jak to jest z tymi miliardami, o których mówi pan prof. Jędrysek? Wsłuchuję się w tę debatę, o której mówią panowie posłowie z Platformy Obywatelskiej. Interesuje mnie jedna kwestia dotycząca środków, które z tego tytułu może uzyskać budżet państwa, nie chodzi o 40 mln zł. Bardzo mnie interesują te kwoty, o których mówi pan profesor Jędrysek, tyle tylko, czy są to realne możliwości, jeżeli chodzi o te kwoty. Czy to nie są wydumane wielkości? Czy rzeczywiście można liczyć niebawem na poważne wpływy do budżetu państwa? Jeśli tak, to kiedy? Ostatnie siedem lat na to nie wskazuje. Dziękuję bardzo.
Mówca: Elżbieta Królikowska-Kińska
Data: 2014-05-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Moje pytanie będzie dotyczyło rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo geologiczne i górnicze oraz niektórych innych ustaw, druk nr 2352. Coraz częściej zdarzają się przypadki, gdy o koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węgla kamiennego lub rud metali na ten sam obszar lub częściowo pokrywający się występują dwa podmioty lub więcej. Taka sytuacja nie jest łatwa dla tych podmiotów, stanowi również problem dla organu koncesyjnego, który musi rozstrzygnąć spór i zdecydować, któremu podmiotowi udzielić koncesji, a któremu odmówić jej udzielenia. Dlatego chciałabym zapytać, czy w projekcie nowelizacji Prawa geologicznego i górniczego problem został dostrzeżony, właściwie potraktowany oraz uregulowany. (Oklaski)
Mówca: Piotr Naimski
Data: 2014-05-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! W zasadzie tylko dwie rzeczy chcę powiedzieć. Do pana ministra Gawlika najpierw jest to kierowane, to jest tak, że jeżeli pan minister uważa, że projekt Prawa i Sprawiedliwości należy odrzucić, to apelowałbym, żeby odnieść się do meritum tego projektu, a nie tak, jak pan to zrobił. Natomiast jeżeli chodzi o pana ministra finansów, to jest tak, że moje stanowisko wobec projektu rządowego w tej sprawie - znowu proponuję, żeby rozmawiać o istocie rzeczy - jest krytyczne. Dlaczego? Dlatego że uważam czy uważamy, że bardziej elastyczną, lepszą formą jest forma umowy cywilnoprawnej niż droga podatkowa. Oczywiście nie chodzi o szczegóły, bo ustawę podatkową można napisać lepiej, gorzej. Nie chcę w tej chwili się wypowiadać na temat szczegółów tego projektu podatkowego, chcę się wypowiadać na temat, że tak powiem, samej filozofii podejścia do tego. Rzeczywiście jest tak, że dwa modele w różnych krajach są stosowane jak gdyby równolegle, w zależności od kraju, od wyboru polityków. W naszych polskich warunkach, jeżeli chcemy zapewnić przyjazne warunki inwestorom, to dla inwestorów bardziej przyjaznymi warunkami są warunki tworzone przez umowy cywilnoprawne - to jest chyba jasne - niż forma podatkowa, która jest bardziej sztywna. Część mojej wypowiedzi dotycząca tego, że w sposób oczywisty i bezdyskusyjny tym nowym podatkiem obciążone będą firmy, które wydobywają obecnie z konwencjonalnych złóż węglowodory, nie ma na celu wyłączenia z działania tego podatku w tej chwili określonych firm w Polsce, a raczej chodzi o to, że pewien automatyzm w systemie podatkowym będzie powodował, że ci, którzy są już na tym rynku, wydobywają... To jest do przewidzenia, jeśli chodzi o konwencjonalne złoża, ich wydajność jest do przewidzenia. PGNiG będzie wydobywał te swoje 4,5 mld m 3 prawdopodobnie w przyszłym roku i za dwa lata też, za trzy lata zobaczymy, a nowe złoża, że tak powiem, będą poddane temu samemu rygorowi. Wiem, że projektowany podatek to jest od 1 do 25%, to jest elastyczne, to idzie w stronę uelastycznienia, niemniej podatki są w gestii, że tak powiem, czysto politycznej. Podatek można na wniosek rządu, rządzącej koalicji, wszystko jedno, jaka to będzie koalicja, po prostu w tej Izbie zmienić i od 1 stycznia on się zmieni: zwiększy lub zmniejszy. O to mi chodzi w tej dyskusji. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sprawozdawca Małgorzata Pępek
Data: 2014-05-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o ochronie roślin, druk nr 2217. Celem przedstawionego projektu jest doprowadzenie do zrównania polskiego prawa z prawem stosowanym w Unii Europejskiej. Projekt jest zgodny nie tylko z prawem Unii Europejskiej, lecz także z postulatami zgłaszanymi już od wielu lat przez środowiska związane z funkcjonowaniem gospodarki przygranicznej, zwłaszcza przez wojewodów i marszałków oraz przez przedsiębiorców zajmujących się importem towarów roślinnych. W krajach Unii Europejskiej normą jest, że przez każde przejście graniczne mogą być wprowadzone artykuły pochodzenia roślinnego niewymagające świadectwa fitosanitarnego. W obowiązującym stanie prawnym wprowadzenie takich artykułów na teren Rzeczypospolitej jest możliwe jedynie przez wyznaczone punkty wwozu. Takie rozwiązanie stanowi utrudnienie dla podmiotów gospodarczych zajmujących się sprowadzaniem towarów roślinnych bezpośrednio z terenu państw trzecich spoza Unii Europejskiej. Przedstawiona regulacja ma to zmienić. Przyjęcie proponowanych zmian umożliwi sprowadzanie artykułów niewymagających świadectwa fitosanitarnego przez każde najbliższe przejście graniczne. Wprowadzenie w życie proponowanych przepisów nie spowoduje żadnych dodatkowych kosztów, a wręcz przeciwnie: wzrosną wpływy do budżetu państwa i budżetów samorządowych, opłaty portowe i opłaty celne. Możemy mieć do czynienia ze wzrostem zatrudnienia w miejscach przejść granicznych oraz w miejscach produkcji, a także wykorzystywaniem do produkcji komponentów sprowadzanych spoza obszaru Unii Europejskiej. Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpatrzyła projekt na posiedzeniu w dniu 3 kwietnia 2014 r. wraz ze zgłoszoną autopoprawką, która gwarantuje, iż przez punkty wwozu nie będą sprowadzane artykuły, które mogą budzić wątpliwości co do miejsca ich pochodzenia czy też co do ich jakości. Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi, biorąc pod uwagę fakt, że projekt był już poddany konsultacjom, przyjęła poprawkę skracającą vacatio legis z 90 do 30 dni, co umożliwi szybsze wejście w życie proponowanych zmian. Do przedłożonego projektu komisja nie wniosła innych uwag. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Podsumowując, chciałabym powiedzieć, że wdrażane przepisy pozwolą na usprawnienie wprowadzania na teren Rzeczypospolitej towarów roślinnych niewymagających świadectwa fitosanitarnego, będą mieć pozytywny wpływ na budżet państwa, rozwój lokalnej przedsiębiorczości oraz wzrost zatrudnienia. Proponowane zmiany są też zgodne z prawem Unii Europejskiej. W imieniu Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi wnoszę o przyjęcie przez Wysoką Izbę przedłożonego projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie roślin. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Piotr Polak
Data: 2014-05-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam przyjemność przedstawić stanowisko w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie roślin, druki nr 2217 i 2285. Projekt ustawy wprowadza zmiany w dwóch artykułach: 21 i 22. Dotychczasowe zapisy ustawy o ochronie roślin z 2003 r. nakładają obowiązek wprowadzania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej roślin, produktów roślinnych i przedmiotów z państw trzecich jedynie przez wyznaczone punkty wwozu. W punktach tych muszą być spełnione określone warunki umożliwiające kontrolę fitosanitarną importowanych towarów. Spełnienie tych warunków związane jest z dużymi kosztami, dlatego też takie punkty wwozu zostały ustanowione jedynie na niektórych przejściach granicznych. Dodatkowo obowiązek sprowadzania importowanych towarów do Polski przez takie punkty wwozu dotyczy każdego materiału roślinnego, niezależnie od tego, czy podlega on obowiązkowej granicznej kontroli fitosanitarnej, czy też nie. Obowiązek taki jest dużym problemem i utrudnieniem dla importerów, a dodatkowo generuje, zwiększa koszty. Ponieważ stosowne unijne dyrektywy nie wymagają spełnienia obowiązku, o którym mówiłem wcześniej, Senat i komisja rolnictwa proponują, aby obowiązkom tym podlegały jedynie towary, które podlegają granicznej kontroli fitosanitarnej. Propozycje te są ujęte w zmianach zapisanych w art. 21. Dzięki takim zapisom towary pochodzenia roślinnego niepodlegające obowiązkowi kontroli fitosanitarnej będą mogły przekraczać polskie granice z ominięciem takich punktów wwozu. Artykuł 22 upoważnia ministra rolnictwa do ogłoszenia wykazu roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, które podlegają kontroli fitosanitarnej, oraz wykazu roślin i produktów, których sprowadzanie do Polski jest zabronione. Proponowane zmiany mają przyczynić się do ograniczenia wydatków z budżetu państwa oraz ułatwią przepływ towarów roślinnych przez przejścia graniczne. W związku z powyższym Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość popiera propozycje zawarte w projekcie nowelizacji ustawy o ochronie roślin. Dziękuję.
Mówca: Mirosław Maliszewski
Data: 2014-05-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowna Pani Minister! Chciałbym przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego wobec senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie roślin. Stanowisko to jest pozytywne. Do głosów przedmówców, zwłaszcza pani poseł sprawozdawcy, niewiele można dodać. Bardzo precyzyjnie określili oni zakres tych zmian, ale warto jeszcze raz podkreślić korzyści, które wynikają z tego projektu. Są co najmniej dwie bardzo istotne korzyści. Po pierwsze, dla tych, którzy zajmują się procederem importu do Polski produktów pochodzenia roślinnego przetworzonych bądź świeżych, mianowicie unikną oni ponadprzeciętnych kosztów, które często muszą ponosić, bo nawet produkty, które mogą być zwolnione z obowiązku kontroli fitosanitarnej, do tej pory takim obowiązkiem były obejmowane. Do tego liczba przejść granicznych, przez które w obszar celny Wspólnoty, wspólny obszar celny, te produkty trafiały, była ograniczona, więc bardzo często importerzy wybierali drogę okrężną, korzystając z przejść o mniejszych restrykcjach, położonych poza naszym terytorium, w innych krajach. Tak wiec jest to ułatwienie dla importerów. Myślę, że w konsekwencji może być to z korzyścią dla konsumentów tych produktów, a jeżeli nawet nie dla nich, to na pewno dla budżetu państwa z tytułu podatku od dochodów, które uzyskują importerzy. To jest jedna korzyść z tego projektu, ułatwiająca życie tym, którzy się zajmują procederem handlu. Po drugie, rzeczywiście dla rozwoju lokalnego, miejsc położonych w bezpośrednim sąsiedztwie przejść granicznych między Polską a tzw. krajami trzecimi, bo rozwój kontaktów na tych przejściach może spowodować również rozwój środowiska lokalnego, w tym tworzenie miejsc pracy. I to są te dwie zasadnicze korzyści, które świadczą o tym, że ten projekt jest korzystny. Z tego powodu Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie ten projekt, jak i wszystkie podobne, popierał w głosowaniu. Chcę powiedzieć, że ten projekt jako jeden z nielicznych, który trafia do Wysokiej Izby, który jest przedmiotem debaty na tej sali, nie wywołuje dużych kontrowersji. W zasadzie większość klubów, chyba wszystkie, popiera ten projekt. Wyraziła to także sejmowa komisja rolnictwa, nie wnosząc do tego projektu żadnych zmian i uwag. Warto też podkreślić jeszcze jedną rzecz - jest to projekt senacki. Warto w tym miejscu podziękować paniom i panom posłom senatorom, bo działalność Senatu najczęściej polega na korygowaniu tego, co robimy w Sejmie, więc Senat wyszedł ponad to, co robił do tej pory, wystąpił z inicjatywą ustawodawczą. Jeszcze raz za to dziękujemy. Podkreślę jeszcze raz, Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie popierał ten projekt, bo idzie on w dobrym kierunku. Dziękuję bardzo.