PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ten punkt był poprzedzony punktem dotyczącym świadczeń rodzinnych. Jednym z elementów, które poruszaliśmy, była również sprawa biedy i braku polityki rodzinnej tego rządu. Trudno, żebyśmy tutaj mówili co innego, bo jest rzeczą naprawdę bulwersująca, że środki, które są przeznaczane na pomoc dzieciom, gdy mamy ponad 20-procentowy wskaźnik biedy wśród dzieci i jest on wyższy niż wśród ludzi dorosłych, są zwracane do budżetu państwa. Jedna z przyczyn jest taka, że samorządy nie mają środków na uzupełnienie wkładu. W tej informacji, w tym sprawozdaniu nie znaleźliśmy żadnej odpowiedzi, dlaczego tak się dzieje i co zrobić, żeby tak minimalne środki, które przeznaczamy na pomoc w różnych formach, były wykorzystane i nie były zwracane. Proste pytanie: Dlaczego tak się dzieje i dlaczego rząd nie przedstawia żadnych propozycji, aby środki, które są zapisane w tym budżecie, były przekazywane na autentyczną pomoc dzieciom, aby zniwelować w naszym kraju problem głodnych dzieci? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mamy w Polsce do czynienia z sytuacją absolutnie skandaliczną. Przed chwileczką poseł Szwed mówił o kryterium dochodowym w przypadku świadczeń rodzinnych. Proszę państwa, to, co się dzieje z kryterium dochodowym w przypadku świadczeń pomocy społecznej, stawia Polskę nie na końcu wszystkich państw Europy, ale stawia Polskę jako jedyne państwo, które ma kryterium dochodowe w przypadku świadczeń pomocy społecznej poniżej minimum egzystencji. To taki sprytny sposób na to, żeby nie biednym dać pieniądze, ale z biednych pieniądze wyciągnąć, to znaczy nie dać uprawnienia tym najbiedniejszym do korzystania z pomocy społecznej. To jest najbardziej podły rodzaj działania, jakie może prowadzić państwo pod rządami koalicji Platformy Obywatelskiej i PSL. To są setki tysięcy dzieci, które nie mogą skorzystać z pomocy stypendialnej, ponieważ jest to magiczne, odrealnione 351 zł, które kompletnie nie przystaje do dzisiejszej rzeczywistości. W związku z tym pomoc szkolna to jest wielka fikcja, a opiera się na dwóch kryteriach, jedno to 351 zł w odniesieniu do pomocy społecznej, a drugie to 504 zł w przypadku świadczeń rodzinnych. W związku z tym kieruję pytanie do pana ministra. Panie ministrze, jakie działania podjął pana resort, żeby zmienić chociażby kryterium dochodowe, nie przez zmianę wysokości kryterium, ale żeby było tak, jak w przypadku programu dożywiania, czyli 150%, 200% kryterium dochodowego? Czy resort podjął jakiekolwiek działania poza działaniami, które podejmował minister pracy? Tak czy owak była to decyzja, która w największym stopniu była zależna od ministra finansów. To jest, podkreślam to jeszcze raz, jeden gigantyczny skandal. Co resort zrobił w tej sprawie? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Ministrze! Opublikowany raport OECD dotyczący biedy w Polsce pokazuje nam, że polska bieda zagnieździła się w szczególności w rodzinach wielodzietnych, zależna jest od miejsca zamieszkania, dominuje na wsi, obecna jest w rodzinach, które wychowują dzieci do 16. roku życia będące dziećmi niepełnosprawnymi, w rodzinach rozbitych, a także w rodzinach osób pracujących, w których dochody z pracy nie pozwalają na wypełnianie podstawowych funkcji rodziny. Dlatego też tak istotna, ważna jest rola państwa, jeśli chodzi o politykę podatkową, ale także politykę prorodzinną i wykonywanie funkcji szkoły. Polityka prorodzinna to m.in. system, który pozwala na to, aby w związku z wychowywaniem dzieci odliczać sobie od podatku. Ani obecne, ani nowe propozycje rządu nie idą w tym kierunku, aby rodziny wielodzietne z niskimi dochodami mogły korzystać z tego rozwiązania, bo to, że zwiększa się takie możliwości, nie oznacza, że zwiększa się możliwości dochodowe rodziny. To po pierwsze. Po drugie, chciałbym zapytać o to, co czyni rząd, aby w większym stopniu młodzież szkół ponadgimnazjalnych korzystała z programu dożywiania. Z informacji rządowych wynika, że jeśli chodzi o gimnazjum, to z tego programu korzysta ok. 40% gimnazjów i młodych ludzi, ale w szkole ponadgimnazjalnej jest to od 2% do 12%. Mówimy o tym od wielu lat, prosząc o to, aby rząd dokonał zmian systemowych. Te zmiany systemowe mają polegać na tym, żeby pieniądze z tego programu poszły również do organu prowadzącego szkoły ponadgimnazjalne. Ze szkół ponadgimnazjalnych wyrugowano również stołówki. Dzisiaj sam fakt przejścia ze szkoły gimnazjalnej do ponadgimnazjalnej pozbawia ponad 30% młodych ludzi dostępu do tego programu. Mówimy o tym, ale rząd nie podejmuje żadnych działań. W związku z tym chciałbym zapytać, czy w tej sprawie zostaną podjęte jakieś działania. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Mówcy zabierający głos na tej sali posiłkowali się różnymi raportami, ja powołam się na raport Głównego Urzędu Statystycznego z czerwca tego roku ˝Ubóstwo w Polsce w 2011 r., na podstawie badań budżetów gospodarstw domowych˝. Otóż na podstawie tego raportu ubóstwo skrajne, czyli o takim poziomie, poniżej którego następuje biologiczne wyniszczenie człowieka, po raz pierwszy od 2005 r. w Polsce wzrosło, jest to wzrost o 400 tys. osób. To było w 2011 r. Dotyczy to blisko 15% rodzin z dwójką dzieci, 28% rodzin z trójką dzieci i wreszcie blisko 50% rodzin z czwórką i większą liczbą dzieci. Mówię o ubóstwie skrajnym, a więc powodującym biologiczne wyniszczenie człowieka. Tym ubóstwem jest zagrożony taki procent rodzin z dziećmi. I w tej sytuacji mamy tutaj bardzo obszerną informację rządu, z której niezbicie wynika, że w tej dramatycznej sytuacji następują oszczędności w odniesieniu do pomocy socjalnej dla dzieci szkolnych. Szanowni Państwo! Jak można w ogóle przedstawiać taki raport, nie ustosunkowując się do tego, co wynika z corocznych badań Głównego Urzędu Statystycznego? To są rzeczy przerażające i niedopuszczalne (Dzwonek) i proszę się nie dziwić, że w tej sytuacji poszczególne kluby parlamentarne zgłaszają wnioski o odrzucenie tej informacji. Bo ta informacja ma się po prostu nijak do rzeczywistości, zupełnie nijak. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maria Nowak
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Powtórzył pan dzisiaj to, co już pan mówił na posiedzeniu komisji. Gdyby jednak słuchać tylko pana wypowiedzi, to trzeba by powiedzieć, że w Polsce jest dobrze, co najmniej, a może nawet bardzo dobrze. A wiemy dokładnie, że rzeczywistość jest zupełnie inna i fakty są zatrważające. Ja jednak na początek przypomnę panu kilka faktów, żeby potem zadać pytania. Otóż według danych, 1,8 mln osób poniżej 19. roku życia jest dotkniętych ubóstwem. To są liczby. W Polsce jest 650 tys. niedożywionych dzieci, gorzej jest tylko w Bułgarii i Rumunii. Według danych GUS i Polskiej Akcji Humanitarnej, w Polsce 23% dzieci żyje na granicy ubóstwa i jest to jeden z najwyższych wskaźników w Europie. Dożywianych powinno być ponad 2 mln dzieci, uczniów, a program rządowy obejmuje, i to według danych ministerstwa, 1,5 mln uczniów. Organizacje pozarządowe częściowo uzupełniają te pozostałe potrzeby, ale niestety 170 tys. dzieci, które powinny być objęte dożywianiem, nie są nim objęte, czyli po prostu głodują. To hańba dla tego rządu. Dlatego powtarzam pytanie z posiedzenia komisji, to nie jest nic nowego. Co robi rząd, aby ten palący problem rozwiązać? (Dzwonek) Mam też pytanie do pana ministra. Panie ministrze, czy dokonał pan już analizy obecnego stanu, obecnej sytuacji i wyciągnął wnioski? Bo to obiecał nam pan na posiedzeniu komisji edukacji. Jakie wnioski wyciągnęło ministerstwo z faktu, że pomimo właśnie tak wielkich potrzeb w zakresie pomocy, samorządy zwracają środki? Również obiecał pan się tym zająć. I ostatnie pytanie, które kieruję do rządu, bo to jest informacja rządu. Jakie jest stanowisko rządu w stosunku do wniosków połączonych komisji edukacji i samorządu terytorialnego, które od kilku lat najpierw nie przyjmowały w ogóle sprawozdania z wykonania budżetu w zakresie pomocy społecznej, pomocy uczniom, a od 2010 r. zawsze składają taki wniosek, że należy się tym zająć, należy wyciągnąć wnioski i dokonać zmian? W tym roku także był taki wniosek i na tym posiedzeniu był już pan minister.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z ostatniego raportu GUS, jak już wcześniej tutaj powiedziano, wynika, że 6,7% Polaków żyje w skrajnej biedzie. Jest to o 400 tys. osób więcej niż w roku poprzednim. Jest to już 2,6 mln Polaków. Z tego ok. 10% stanowią rodziny z trójką dzieci, a 24% z czwórką i większą liczbą dzieci. Pytam konkretnie: Jaka jest państwa polityka dla tych rodzin wielodzietnych? Czy państwo w ogóle jakoś zajmują się nimi? Dzisiaj słyszymy, że 109 mln zł przeznaczone i na tę pomoc socjalną, i na stypendia wraca do państwa. Czy państwo chcecie jeszcze łatać swoje dziury budżetowe kosztem tych dzieci, kosztem tego, że chodzą one głodne, że często nie mają na książki, nie mają na wyprawkę szkolną? Czy rząd zamierza tę sytuację jakkolwiek zmienić? Jeśli chodzi o program ˝Wyprawka szkolna˝, w poprzednim roku także był duży zwrot z tego programu. Dlaczego państwo nie przeprowadzają żadnej większej akcji informacyjnej? Wcześniej minister rolnictwa promował się w czasie Euro, czyli można było również pomyśleć o takiej właśnie akcji, aby dzieci wiedziały, żeby rodzice wiedzieli, że mogą w ogóle z tego skorzystać. Kolejne pytanie, które zadają rodzice: Dlaczego nie wszystkie roczniki dzieci są objęte tym programem, tylko wybiórczo, selekcyjnie? Czy chodzi tylko o pieniądze, czy państwo w końcu (Dzwonek) zdecydują się na to, aby faktycznie zacząć pomagać wszystkim polskim ubogim uczniom? I pytanie o gabinety lekarskie i gabinety stomatologiczne: Czy rząd w najbliższym czasie zamierza zwiększyć pieniądze, by te gabinety były prowadzone? Czy państwo nie pojmują tego, że nie każdego dzisiaj jest stać na to i że jednak lepiej jest wyłożyć pieniądze na profilaktykę niż później na leczenie naszych dzieci? (Oklaski)
Mówca: Marzena Machałek
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Właśnie. Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Myślę, że dzisiejszej debacie powinien się przysłuchiwać premier Tusk, a przynajmniej minister finansów, bowiem to w ich gestii, a szczególnie ministra finansów, byłoby rozwiązanie wielu problemów polskich rodzin i wielu problemów polskich dzieci. To, że dzieci nie sięgają po nowe podręczniki z programu ˝Wyprawka szkolna˝, nie wynika z małej akcji informacyjnej - i broń Boże, żebyśmy wydawali pieniądze na nowe akcje informacyjne - tylko po prostu z kryterium dochodowego. Dzisiejsza debata pokazuje hańbę głodu polskich dzieci, hańbę ubóstwa polskich rodzin. Ale za to powinien się wstydzić polski rząd, bo to rzeczywiście jest nie do pomyślenia i nie do przyjęcia. W 2006 r. były rewaloryzowane progi dochodowe dotyczące świadczeń socjalnych, a w 2004 r. - dotyczące świadczeń rodzinnych. Do dzisiaj widzimy, jak obszary biedy wzrastają. Wiele problemów można byłoby rozwiązać, gdyby nie polityka rządu, by bogaci stawali się coraz bogatsi, a biedni - coraz biedniejsi. Jeśli patrzymy na ostatnie badania, to okazuje się, że w Polsce nie maleje popyt na dobra luksusowe, jednak niestety coraz więcej dzieci (Dzwonek) żyje w skrajnej nędzy. Moje pytania są retoryczne, bowiem, jak widać, nie ma woli rozwiązania tak ważnych problemów jak ubóstwo Polaków i ubóstwo polskich dzieci. Ale można byłoby przynajmniej rozwiązać problem podręczników w szkole, jednym czy dwoma pociągnięciami w zakresie zmiany w ustawie, gdyby dzieci mogły w rodzinach sobie przynajmniej te podręczniki przekazywać. Widać, jak ogromnie tutaj wygrywa znowuż lobby bogatych i lobby wydawców, o czym dzisiaj była już mowa. Wystarczyłyby zmiany w ustawie i to postuluję, i pytam, czy rząd zamierza wprowadzić zmiany w ustawie, by ograniczyć ilość podręczników w szkole i by nie wprowadzać tak częstych zmian podręczników, które powodują wydatki od kilkuset do tysiąca złotych na rodzinę, jeśli chodzi o początek roku szkolnego. Mam też pytanie do rządu, co zamierza zrobić, aby w polskich szkołach nie szerzyły się automaty z niezdrową żywnością, aby wprowadzić zakaz tego typu sprzedaży fast foodów i niezdrowej żywności. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Uczestniczę w punkcie porządku dotyczącym tej informacji od samego początku i mam wrażenie, że żyję w dwóch światach, i to na przestrzeni bardzo krótkiego czasu. Akurat wczoraj do mojego biura poselskiego przyszło małżeństwo - ojciec pracuje, ma tysiąc złotych, zarabia, matka jest wykształcona, nie ma pracy, czwórka dzieci. Zapytano mnie: Panie pośle, skąd weźmiemy pieniądze na jakąś skromną wyprawkę dla dzieci? Pracy nie ma, możliwości zarobku także. Sprzątać będę. Też nie ma takiej możliwości. A tu dzisiaj pan minister, wymawiając te liczby, współczynniki, czyli słupki, stwierdza, jak to jest dobrze. Ciśnie się pytanie: Skoro jest tak dobrze, to dlaczego jest tak źle? Przyznajmy się, polski Sejmie, że bida, i to poważna bida, będzie skutkowała jeszcze przez następne lata, ze szkodą dla dzieci, które są wychowywane w takich warunkach. Zajmujemy się sprawami nieistotnymi, małżeństwami jednopłciowymi. Ile to, kurczę, debatowaliśmy tutaj, na tej sali, w tym Sejmie, żeby ten punkt nie przeszedł, a nasze dzieci, niestety, chodzą głodne (Dzwonek) i nie ma ich za co posłać do szkoły. Czego wstydzimy się, panie marszałku? Czy nie możemy wrócić do tych metod, zgodnie z którymi my się kształciliśmy? Podręczniki mogły służyć następnemu rocznikowi, następnemu dziecku z tej samej rodziny, kiedy szło do szkoły. Wykształciliśmy się, panie marszałku. Pan jest marszałkiem mniej więcej na tych samych warunkach. Przyznajmy się. Panie ministrze, już nie dotykam tej informacji, bo pan, jako urzędnik, musi to zrobić, ale my, odpowiedzialni za to, posłowie tego Sejmu, musimy zwrócić uwagę na to, o czym mówię. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Lech Sprawka
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie ministrze, uprzejmie donoszę, że mam drugie hobby po doskonaleniu, a mianowicie ustalenie, czy prawdą jest to, o czym mówił w dniu 28 lutego na posiedzeniu komisji pan minister Sławecki. A mówił tak, cytuję: Im gmina jest biedniejsza, tym większe środki otrzymuje na wypłatę pomocy materialnej dla uczniów. Natomiast żądanie wkładu własnego oznacza w praktyce, że ˝Narodowy program stypendialny˝, zamiast wyrównywać szanse edukacyjne uczniów, staje się narzędziem segregacyjnym. I to uregulowanie prawne jest problemem. Zaznaczam, nie tylko ministerstwo edukacji tak uważa. Chcę przedstawić oficjalne stanowisko: biorąc pod uwagę stanowisko ministra finansów, orzecznictwo sądów oraz stanowisko NIK, ministerstwo edukacji zastosowuje się do literalnej interpretacji cytowanego art. 128 ust. 2, jednakże niezależnie od wyżej wymienionego działania podejmuje starania o wyłączenie spod rygoru cytowanego przepisu pomocy materialnej dla uczniów. Co to oznacza? Przy kolejnej nowelizacji ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego trzeba uregulować to ustawowo, bo te interpretacje będą różne. Bez konieczności wkładu własnego - to jest, moim zdaniem, najważniejszy wniosek z tej dyskusji. (Dzwonek) Takie stanowisko prezentował pana kolega, wiceminister edukacji pan Tadeusz Sławecki. Pytanie: Czy w MEN prowadzone są prace nad tym rozwiązaniem, o którym mówił pan minister Sławecki? Jeśli tak, to kiedy pojawi się ono w Sejmie? I proszę o odpowiedź - tak jak w przypadku pierwszego pytania w ramach mojej wypowiedzi klubowej - na piśmie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zawadzki
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam 4 pytania. W pierwszym pytaniu chciałbym zapytać o problem sygnalizowany przez rodziców, czyli beneficjentów, w związku z brakiem czasem wiedzy, informacji, dotyczący możliwości pomocy socjalnej i instytucji oferujących tę pomoc, zwłaszcza w szkolnictwie ponadgimnazjalnym. Chciałbym zapytać, czy funkcjonuje mechanizm, który mógłby wymuszać tego typu edukację rodziców na temat służb społecznych, które mogą takiej pomocy udzielić, np. w przygotowaniu wniosków, wypełnianiu formularzy, zbieraniu dokumentów itd. Drugi problem. Oczekuje się urozmaicenia w szkołach projektów, konkursów, programów, grantów, z których środki współczesna szkoła mogłaby przeznaczyć na rozszerzenie wachlarza ofert pomocy socjalnej czy edukacyjnej, szczególnie dla eurosierot. Trzecie. Czy ministerstwo edukacji nie rozważa zmiany terminu ogłoszenia rozporządzenia dotyczącego programu ˝Wyprawka szkolna˝? Szkoły dają sygnały, iż w większości przypadków spotkania z rodzicami odbywają się w miesiącach kwiecień-maj, natomiast rozporządzenie dociera do szkół w czerwcu. To niewątpliwie w jakimś zakresie utrudnia realizację tego zadania. I ostatnie, czwarte pytanie, dotyczy dziesięciu olimpiad tematycznych realizujących zadania edukacyjne w zakresie kształcenia zawodowego, których laureaci i finaliści (Dzwonek) zgodnie z § 112 wyżej wymienionego rozporządzenia są zwolnieni z etapu pisemnego egzaminu zawodowego. Dotyczy to około 548 uczniów w skali kraju. Od lat główne komitety wnioskują o zwolnienie najlepszych laureatów całkowicie z tego egzaminu, a nie tylko z jego części teoretycznej. Czy ministerstwo zna ten postulat? I czy nie warto najlepszym w kraju laureatom przyznać przywilej zwolnienia w pełni z egzaminów, tak jak było to przez lata w przeszłości? Dziękuję bardzo.
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Brak przy tej niezwykle ważnej debacie ministra pracy i polityki społecznej, a także ministra finansów, a powinni także oni tu być obok pana ministra edukacji narodowej. Dane UNICEF i Eurostatu na temat sytuacji materialnej polskich dzieci są zatrważające, jeżeli chodzi o rozmiary biedy polskich dzieci. Rząd PO-PSL jest zadowolony z pomocy udzielanej dzieciom. Przedstawiciele i Platformy Obywatelskiej, i PSL w parlamencie także byli z informacji przedstawionej tutaj zadowoleni. Dodatek do zasiłku rodzinnego ze względu na naukę w szkole - 100 zł, przypomnę - bardzo niski, otrzymuje, jak tutaj powiedziano, 2 mln dzieci. Pytanie: O ile jest to mniej dzieci niż w 2004 r., kiedy obowiązek wypłaty świadczeń rodzinnych przeszedł na gminy i zaczęły realizować je ośrodki pomocy społecznej? W ilu gminach w Polsce korzysta się z pomocy na dożywianie dzieci po przekroczeniu progu 150% kryterium dochodowego? Podejrzewam, że pan minister nie ma tej informacji. Jeżeli nie, tobym prosił o informację na piśmie. Chciałbym także poinformować, że szkoda, że w ogóle nie było tej debaty w Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, komisji, która ze swej natury rozpatruje ustawy związane z pomocą społeczną, świadczeniami rodzinnymi i pomocą materialną dla uczniów. (Dzwonek) Mamy nadzieję, że w przyszłości będzie to zmienione. Tutaj już mówiono, że kryteria dotyczące świadczeń rodzinnych nie były zmienione od 8 lat, a pomocy społecznej - od 6 lat. A tak naprawdę zamierza się je podnieść niewiele, w wypadku świadczeń rodzinnych tylko o 35 zł. To żenująca suma, o jaką zamierza się to podnieść. Tak naprawdę nic to nie zmieni w sytuacji polskich dzieci. Mam krótkie pytanie: Czy rząd przyzna, że jest wielka bieda wśród polskich dzieci i niewiele rząd PO-PSL w tej sprawie robi? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam krótki staż parlamentarny, ale ogromnie się wstydzę tej debaty, tych informacji, które są tutaj podawane. Wstyd mi rzeczywiście za cały stan polityczny, całą klasę polityczną, ale w szczególności za te 5 lat rządów koalicji PO-PSL, bo główne źródło biedy występuje m.in. na wsi, u jednego z koalicjantów. Proszę państwa, chwalimy się tym, że jesteśmy 20. potęgą świata, a codziennie co 4. dziecko chodzi głodne do szkoły. Mówimy, że w Polsce głodnych jest 1,3 mln dzieci, a tak naprawdę przecież wiemy, że jeśli mówimy o jednym głodnym dziecku, to mówimy o biednej rodzinie, mówimy o biednych rodzicach. Tę biedę trzeba więc przemnożyć właśnie poprzez rodziny. Gdzie jest więc ta zielona wyspa, gdzie ta 20. potęga świata? Dorośli muszą się wstydzić za tę sytuację. Powiedzmy sobie szczerze: dzieci żyją w biedzie, bo ich rodzice żyją w biedzie. Powiedzmy sobie szczerze: polska bieda ma między innymi twarz biednego dziecka. Są to zatrważające informacje. W posiadaniu tych zatrważających informacji jest przecież minister edukacji narodowej, bo nikt nie zwolnił ministra edukacji narodowej z pełnienia opiekuńczej i socjalnej funkcji szkoły. Minister natomiast przytacza słupki statystyki, a nie wyciąga z tego żadnych wniosków. (Dzwonek) Panie ministrze - to jest pytanie do ministra edukacji narodowej - dlaczego ciągle powtarzacie informacje statystyczne, a nie wnosicie o zmianę, kompleksową zmianę funkcji socjalnej i społecznej szkoły, nie mówicie o tym, nie oceniacie tego? Dlaczego przerzucacie ten ciężar z jednego ministerstwa do drugiego? Dlaczego uchylacie się od odpowiedzialności za to, że polskie dzieci chodzą biedne i nie mogą w dostateczny sposób się rozwijać? Przecież głód i bieda powodują, że sytuacje patologiczne będą narastać. Panie ministrze, dlaczego Ministerstwo Edukacji Narodowej nie wniosło o kompleksowe zmiany w tej materii, skoro od tylu lat wiadomo, że jest tak wstydliwa sytuacja związana z biednymi dziećmi? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przede wszystkim chciałabym sprostować. Otóż podczas tej debaty dwukrotnie słyszałam sformułowanie, którego nie wolno przyjąć ani nad którym nie można przejść do porządku dziennego: że bieda zagnieździła się w rodzinie wielodzietnej, bieda związana jest z rodziną wielodzietną. To wygląda tak, a nie jest to prawdą, że rodzina wielodzietna to rodzina, w której dzieci są głodne. Rodzina, w której dzieci są głodne, to rodzina patologiczna, rodzina, w której występują różnorodne dysfunkcje. Z rodziny wielodzietnej powinniśmy być dumni i powinniśmy jej bezwzględnie pomagać. To rodzina przyszłości. W tej rodzinie nie ma głodnych dzieci, zapewniam państwa. Zgadzam się z tymi wypowiedziami, które tu padły, z tymi głosami o potrzebie wszelkiego wspierania właśnie rodzin wielodzietnych. Mam pytanie do pana ministra. Panie ministrze, jest to oczywiste, że w Polsce nie powinno być głodnych dzieci. Ta dyskusja miała wyjątkowo emocjonalny charakter. Nie jest to dziwne. Dziecko może być głodne w czasie wojny, ale w czasie pokoju dziecko nie powinno być głodne i nie musi być głodne. Rozumiem, że wszystkie wnioski, jakie zostały złożone z uwzględnieniem dotychczasowych kryteriów, zostały rozpatrzone, pieniądze zostały przekazane. Kryterium było jednak za niskie, to prawda. Od października to kryterium będzie zwiększone. Pytałam o to. Będzie kwota ok. 650 zł. Dzieci z rodzin, w których dochód na jednego członka rodziny nie przekracza tej kwoty, będą objęte programem dożywiania. (Dzwonek) Szanowni państwo, wszystkich problemów, szczególnie tak delikatnych jak dożywianie, jak bieda, nie rozwiąże się tylko przy pomocy ustawy, choć oczywiste jest, że ta kwota musi być zwiększona i musi być większy zakres. Jest 50 tys. organizacji pozarządowych, wspomnę tylko o Caritasie, to też zadanie dla nas, aby objąć tym programem dzieci, a objęte są nim tysiące czy dziesiątki tysięcy dzieci. Mam zatem pytanie do pana ministra i proszę o odpowiedź na piśmie. Jeśli chodzi o liczbę dzieci i wielkość kwot przeznaczanych przez organizacje, przyznawanych organizacjom pozarządowym na dożywianie dzieci, jaki to jest zakres, jaka to jest skala? Jaka jest liczba tych organizacji i jakie kwoty są przekazywane? Oczywiście odpowiedź nie musi paść teraz, ale proszę o tę odpowiedź, bowiem byłaby ona uzupełnieniem... Byłaby to w jakiś sposób odpowiedź na ten ton apelu, słusznego apelu, ale ten apel musi być racjonalny. Musimy więc poznać fakty, dowiedzieć się, jak naprawdę wygląda ten problem w skali całego kraju. Dziękuję bardzo.