PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marek Dyduch
Data: 2021-06-23 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Dzisiaj mamy taką sytuację, że partie polityczne, które weszły do parlamentu, są finansowane z budżetu państwa. Panowie posłowie z Konfederacji mówili, że pieniądze powinniśmy przeznaczyć na ekspertów, a nie na inną działalność. Możemy to uregulować. Proponuję, żeby 50% dotacji dla tych partii politycznych, które są w Sejmie, mogło iść na wybory, a 50% zostawić na edukację polityków, na dokształcanie ich, jeżeli chodzi o ekspertyzę, ich wiedzę, ich kulturę polityczną, bo dzisiaj tak naprawdę partie polityczne, które są w Sejmie - i to jest różnica, bo różnicują się w ten sposób, mają preferencje - finansują swoje wybory ze środków państwowych. Zmieńmy to i zainwestujmy w polityków. Zainwestujmy w lepszą jakość uprawiania polityki, bo to jest istota. A ta poprawka, ta nowelizacja jest potrzebna. (Dzwonek) Ja bym jej nie lekceważył, bo dzisiaj uprawianie polityki to jest stan, zawód wyższego ryzyka, bo polityka można opluć, kiedy się chce. Dziękuję.
Mówca: Grzegorz Rusiecki
Data: 2021-06-23 (Sejm RP, kadencja 9)

Bardzo dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Oczywiście nie mam absolutnie żadnych uwag do tego projektu ustawy, natomiast mam takie ogólne pytanie dotyczące techniki prawotwórczej, dlatego że już dzisiaj słyszymy na tej sali, że są inne propozycje dotyczące zmian w ustawie o partiach politycznych. Rzeczywiście dość kuriozalne jest to, że prowadzimy tutaj półgodzinną dyskusję i dyskusje na posiedzeniach komisji, żeby zmienić jeden artykuł. Jeżeli są już w przestrzeni publicznej czy parlamentarnej jakieś pomysły dotyczące innych zmian w ramach tej samej ustawy, to wydaje się rozsądne, żeby wstrzymać się z tą ustawą i przyjąć jedną... Nie nowelizować jednej ustawy na każdym posiedzeniu Sejmu. Chciałbym zapytać, jak to wygląda ze strony rządu i ze strony Komisji Ustawodawczej. Bardzo dziękuję.
Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2021-06-23 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jestem przedstawicielem wnioskodawców. Większość dyskusji, która się tutaj toczyła, dotyczyła zupełnie innych zagadnień, a nie projektu ustawy. To był projekt poselski, nie był to projekt rządowy. Jak rozumiem, każdy z klubów, które uczestniczą w tej dyskusji, debacie, ma prawo przygotować nowelizacje, które uważa za stosowne. Jesteśmy otwarci na dyskusję, także o ustawie o partiach politycznych. Każdy z klubów ma taką możliwość. Co do tych poprawek, o których wcześniej rozmawialiśmy, pani poseł Muchy, to niestety te poprawki zostały zgłoszone do przedłożenia, które dotyczyło zupełnie innego, incydentalnego problemu. Wydaje mi się, że tę sprawę po prostu trzeba uregulować. Natomiast jeśli chodzi o większe, szersze nowelizacje, jesteśmy otwarci. Proszę zgłosić propozycje projektów ustaw czy zmian ustaw. Będziemy o nich dyskutować. Dzisiaj oczywiście bardzo łatwo szermować argumentami, że coś trzeba zmienić, ale proszę po prostu przygotować konkretne projekty ustaw i wtedy będziemy mogli o nich rozmawiać. Chcę podziękować wszystkim klubom za deklarację poparcia tej inicjatywy, która oczywiście ma charakter incydentalny. Wydaje się, że jest to nowelizacja potrzebna i konieczna, biorąc pod uwagę chociażby kwestię daleko idących rozwiązań, jeśli chodzi o dane osobowe naszych obywateli. Uważam, że ta sprawa powinna być jak najszybciej uregulowana. Dziękuję za poparcie, dziękuję za dyskusję i chcę podkreślić, że jesteśmy otwarci na dyskusję o kolejnych zmianach w ustawie o partiach politycznych. Dziękuję bardzo, pani marszałek. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Grzegorz Lorek
Data: 2021-06-23 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach o przedstawionym przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projekcie ustawy o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, druki nr 1125 i 1218. Marszałek Sejmu na 30. posiedzeniu Sejmu w dniu 20 maja 2021 r. na podstawie art. 87 ust. 2 w związku z art. 90 ust. 1 regulaminu Sejmu skierowała powyższy projekt ustawy do Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach w celu rozpatrzenia. Komisja Nadzwyczajna w dniu 9 czerwca 2021 r. rozpatrzyła projekt ww. ustawy. W toku prac komisji odbyła się dyskusja oraz wniesiono poprawki. Przypomnę, że w projekcie przewidziano dodanie w Kodeksie cywilnym zapisów, zgodnie z którymi najbliższej rodzinie poszkodowanego, który np. wskutek wypadku doznał trwałego uszkodzenia ciała, przysługiwać będzie odszkodowanie za naruszenie więzi rodzinnej. Na przestrzeni ostatnich lat w orzecznictwie sądów powszechnych ukształtowało się przeważające stanowisko, że tego rodzaju krzywda podlega naprawieniu przez zapłatę odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia. Stanowisko to zostało potwierdzone orzecznictwem Sądu Najwyższego. Zgodnie z tym kierunkiem judykatury sąd może przyznać zadośćuczynienie za krzywdę osobom najbliższym poszkodowanego, który na skutek czynu niedozwolonego doznał ciężkiego i trwałego uszczerbku na zdrowiu. W praktyce sądowej można jednak odnotować przypadki prawomocnego oddalenia powództwa najbliższych członków rodziny poszkodowanego o zapłatę zadośćuczynienia za zerwanie więzi rodzinnej. Tego rodzaju rozstrzygnięcia są uzasadnione tym, że zadośćuczynienie za zerwane więzi rodzinne nie może być dochodzone ani na podstawie art. 448 Kodeksu cywilnego, gdyż nie stanowią klasycznego dobra osobistego w rozumieniu art. 23 Kodeksu cywilnego, ani na podstawie art. 446 § 4 Kodeksu cywilnego, ponieważ przepis ten dotyczy wyłącznie przypadków krzywdy, a następnie śmierci poszkodowanego. Ujawniona rozbieżność i zmiana kierunku rozstrzygania o bardzo istotnych społecznie roszczeniach nie są pożądane z punktu widzenia zasad demokratycznego państwa prawa urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej oraz zasady zaufania do państwa i tworzonego przez niego prawa. Słuszna jest zapłata zadośćuczynienia, gdy najbliższy członek rodziny doznał poważnego uszczerbku na zdrowiu skutkującego niemożnością nawiązania lub kontynuowania więzi rodzinnej. Wysoka Izbo! Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach po rozpatrzeniu projektu ustawy na posiedzeniu w dniu 9 czerwca 2021 r. wnosi, by Wysoki Sejm raczył uchwalić załączony projekt ustawy. Dziękuję. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Ryszard Terlecki)
Mówca: Grzegorz Lorek
Data: 2021-06-23 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Panie i Panowie Posłowie! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość popiera przedstawiony przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projekt ustawy o zmianie ustawy Kodeks cywilny, druk nr 1125. Projekt przewiduje dodanie w Kodeksie cywilnym zapisów, zgodnie z którymi najbliższej rodzinie poszkodowanego, który np. wskutek wypadku doznał trwałego uszkodzenia ciała, przysługiwać będzie odszkodowanie za naruszenie więzi rodzinnej. W razie ciężkiego i trwałego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia skutkującego niemożnością nawiązania lub kontynuowania więzi rodzinnej sąd może przyznać najbliższym członkom rodziny poszkodowanego odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Potrzeba zmian, jak zostało to przedstawione w sprawozdaniu, wynika z rozbieżności w orzecznictwie sądowym. Ujawniona rozbieżność i zmiana kierunku rozstrzygania o bardzo istotnych społecznie roszczeniach nie jest pożądana z punktu widzenia zasad demokratycznego państwa prawa urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej oraz zasady zaufania do państwa i tworzonego przez niego prawa. Słuszna jest zapłata zadośćuczynienia, gdy najbliższy członek rodziny dozna poważnego uszczerbku na zdrowiu skutkującego niemożnością nawiązania lub kontynuowania więzi rodzinnej. Prezydencki projekt wychodzi naprzeciw oczekiwaniom społecznym. W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość zdecydowanie rekomenduję ww. projekt ustawy. Dziękuję.
Mówca: Michał Urbaniak
Data: 2021-06-23 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dziwię się, że taki projekt trafia do polskiego Sejmu dopiero teraz. To prawo, które wprowadza instytucję zadośćuczynienia dla najbliższych członków rodziny poszkodowanego, istnieje w zasadzie od 2008 r. Niestety przez 13 lat, czyli w okresie rządów PiS-u i Platformy, nikt nie próbował tego doprecyzować, a szkoda. Po prostu szkoda. Praktyka sądowa pokazuje, że kompensacja krzywdy wyrządzonej rodzinie przez brak możliwości kontynuowania bądź nawiązania więzi była często zasądzana i to się działo. Ale niestety nie była to reguła, mamy też tutaj przykłady oddalenia takich roszczeń. To nie stawia niestety naszego sądownictwa czy powagi państwa polskiego w najlepszym świetle. Taki rozdźwięk mamy często w sytuacjach bardzo podobnych. Szkoda że - myślę, że można to powiedzieć wprost - w imię ratowania pewnego PR-u, tutaj pana prezydenta, musimy zajmować się akurat takimi tematami, jakbyśmy nie byli w stanie dokonać tego w tym Parlamencie szybciej, np. w poprzednich kadencjach. Zamiast prowadzić realną politykę, zarówno wewnątrz państwa, jak i na zewnątrz, trzeba się zajmować tym. Narzędzia, które ma prezydent, są ograniczone. Jest jedynie możliwość dialogu czy właśnie to załatwianie spraw dla Polaków. Dalej wiele spraw stoi w miejscu. Warto byłoby przypomnieć o frankowiczach czy o reformie NFZ, bo sam pan prezydent mówił o tym, że też jest za likwidacją NFZ bądź co najmniej za jego radykalną reformą. Tutaj taka prezydencka wiarygodność może być nadwątlona przez to, jak zachował się wobec funduszu zadłużenia, który PiS razem z Lewicą przegłosował w Sejmie, a on potem to wszystko podpisał. Nie zmienia to faktu, że akurat ten projekt był po prostu potrzebny, więc my też jako Konfederacja będziemy go popierać. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tomasz Zimoch
Data: 2021-06-23 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pani Minister! Koło Parlamentarne Polska 2050 po raz kolejny wyraża poparcie dla projektu tej ustawy. Dobrze, że pojawia się propozycja prawnego rozwiązania zapłaty zadośćuczynienia, kiedy najbliższy członek rodziny dozna poważnego uszczerbku na zdrowiu skutkującego niemożnością nawiązania lub kontynuowania więzi rodzinnej. Projektodawca porównuje to do krzywdy określonej w Kodeksie cywilnym w art. 446 § 4. Ma na myśli szczególnie dramatyczne sytuacje, kiedy w następstwie ciężkiego i trwałego uszczerbku na zdrowiu nie jest już możliwe występowanie więzi rodzinnej. Istotne będzie jednak określenie, co jest więzią rodzinną i między kim ona rzeczywiście występuje. Koło Polska 2050 proponuje nie rewolucyjną, ale ewolucyjną, nowoczesną zmianę. Upieramy się: postawmy odważnie krok. Nowoczesne demokracje według nas tego wymagają. Składamy zatem, pani minister, Wysoki Sejmie, ponownie poprawkę, by w art. 1 ustawy nowelizującej określenia ˝najbliższym członkom rodziny˝ zastąpić w dodawanym art. 446 2 wyrazami ˝osobom najbliższym˝ i w konsekwencji w art. 2 ustawy nowelizującej wyrazy ˝najbliższych członków rodziny˝ również zastąpić wyrazami ˝osób najbliższych˝. W uzasadnieniu podkreślamy, że propozycja poprawki ma na celu dostosowanie projektowanego brzmienia przepisu do terminologii prawa cywilnego i wykluczenie wątpliwości pojawiających się na gruncie pojęcia ˝najbliższy członek rodziny˝. Dyskusyjna jest w doktrynie, co podkreślaliśmy, możliwość przyznania odszkodowania konkubentom, wychowankom zmarłego, narzeczonym czy innym osobom niepozostającym w relacji pokrewieństwa, powinowactwa, czy przysposobienia. Zwracamy uwagę, że Sąd Najwyższy wskazał w wyroku z 21 marca 2013 r., że w każdym przypadku osób wspólnie zamieszkujących ze sobą możliwe jest występowanie takiej więzi emocjonalnej, która uzasadni przypisanie im statusu osób najbliższych. Są i tacy przedstawiciele doktryny - ponownie podkreślamy - którzy uważają, że do rodziny w rozumieniu przepisu art. 446 § 3 Kodeksu cywilnego należy też zaliczyć wychowanków, narzeczonych, konkubentów, jeżeli ich związek ma charakter dostatecznej trwałości i cechuje się dostatecznie silną wspólnością gospodarczą. Koło Parlamentarne Polska 2050 popiera projekt. Uważamy za słuszne przyznanie zadośćuczynienia, ale rzeczywiście osobom najbliższym poszkodowanemu, z którym nie występuje już więź. Dlatego składamy tę poprawkę. Pamiętamy słowa pani minister wyrażone tutaj, w Sejmie, o poszanowaniu i równości prawa. Upór i odwaga potrzebne są dzisiaj nie tylko polskim piłkarzom, ale także i tym, którzy piszą prawo i je stanowią.
Mówca: Sylwester Tułajew
Data: 2021-06-23 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym bardzo mocno podkreślić, jak ważna i jak potrzebna to ustawa. Rodzina, więzi rodzinne to podstawa naszego życia. I bardzo dobrze, że jest projekt pana prezydenta Andrzeja Dudy, że jest kolejny projekt, kolejna aktywność prezydencka właśnie podkreślająca, w sposób jednoznaczny dająca możliwość sądom przyznania odszkodowania, zadośćuczynienia za utracone więzi rodzinne. A więc chciałbym serdecznie podziękować za tę kolejną inicjatywę pana prezydenta, których w ostatnim czasie jest naprawdę wiele. To nie tylko ta sprawa, to również ustawa o usługach płatniczych. Ale ta konkretna ustawa, mówiąca o więziach rodzinnych, jest niezbędna, jest potrzebna i daje ona sądom jednoznaczne możliwości w zakresie przyznania odszkodowania, zadośćuczynienia. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Szopiński
Data: 2021-06-23 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Zalegalizowana formalnie rodzina jest tylko jednym ze związków, w których ludzie prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Ustawa zatem powinna jednak szerzej traktować grono osób uprawnionych do wypłat wspomnianej rekompensaty. Powinny być to osoby zaliczone do grona osób najbliższych poszkodowanemu, a nie tylko członkowie jego rodziny. Więzi międzyludzkie stanowią fundament prawidłowego funkcjonowania każdego związku, w tym również rodziny. Poza sferą uczuciową istnieją również więzi ekonomiczne, pozwalające na właściwe funkcjonowanie rodziny i związków. Nagłe zerwanie tych więzi powinno być łagodzone przez zapłatę odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia, ale ustawa ta powinna jednak szerzej traktować grono osób do tego uprawnionych. I z takim wnioskiem, z taką prośbą zwracam się do (Dzwonek) pani minister. Dziękuję bardzo.
Mówca: Joanna Jaśkowiak
Data: 2021-06-23 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Koalicja Obywatelska wobec projektowanej zmiany ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego przedstawionej w drukach nr 1090 oraz nr 1210. Chciałabym przekazać, że merytoryczne rozwiązania przedstawione w tym projekcie nie budzą w zasadzie wątpliwości. Projektowana ustawa ma na celu dostosowanie systemu prawa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja 2015 r., który stwierdził niezgodność art. 156 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego z konstytucją. Trybunał orzekł, że przywołany artykuł w zakresie, w jakim nie wyłącza dopuszczalności stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa, gdy od wydania decyzji nastąpił znaczny upływ czasu, a decyzja była podstawą nabycia prawa lub ekspektatywy, jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W konkluzji wyroku Trybunał podniósł, że stabilizacja stanów faktycznych po upływie określonego czasu leży w interesie porządku publicznego i w tym pozostajemy zgodni. Natomiast zastrzeżenia budzą przedstawione w art. 2 ust. 1 oraz w art. 3 proponowane rozwiązania. Pierwsze dotyczy tego, że do postępowań administracyjnych w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Drugie zastrzeżenie dotyczy krótkiego terminu wejścia w życie ustawy. W związku z tym składamy na ręce pana marszałka dwie poprawki. Bardzo proszę.
Mówca: Joanna Jaśkowiak
Data: 2021-06-23 (Sejm RP, kadencja 9)

Decyzja klubu odnośnie do głosowania zależeć będzie od losu tych poprawek. Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Paszyk
Data: 2021-06-23 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Koalicja Polska - Polskie Stronnictwo Ludowe, Unia Europejskich Demokratów i Konserwatyści chciałbym przedstawić nasze stanowisko wobec komisyjnego projektu ustawy o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, druki nr 1090 i 1210. Projekt, co najważniejsze, dotyczy dostosowania systemu prawa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego P 46/13, który orzekł, że art. 156 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie, w jakim nie wyłącza dopuszczalności stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa, gdy od wydania decyzji nastąpił znaczny upływ czasu, a decyzja była podstawą nabycia prawa lub ekspektatywy, jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Trybunał Konstytucyjny 12 maja 2015 r. orzekł to, co wyżej wskazałem. Wobec niepodjęcia przez ustawodawcę stosownych działań legislacyjnych w reakcji na ww. wyrok orzecznictwo sądowe od blisko 6 lat mierzy się z problemem dopuszczalności i sposobu jego uwzględniania w konkretnych sprawach administracyjnych. Mierzy się ono z jednej strony z problemem braku bezpośredniego skutku prawotwórczego wyroku Trybunału Konstytucyjnego, z drugiej strony - z potrzebą zapewnienia zgodnej z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej ochrony prawnej dla podmiotów, które znalazły się w sytuacji podobnej, analogicznej do tej, która stanowiła kanwę wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Właśnie minęło równo 6 lat tego chaosu prawnego. Jak podkreślają eksperci, to niezwykle ważna zmiana dla administracji publicznej, dla obywateli zainteresowanych decyzjami chociażby wywłaszczeniowymi. Gdyby zaczął obowiązywać przepis, który został zaproponowany w projekcie, nieważność wydanych decyzji zostałaby wyłączona. W świetle dotychczasowych zaniechań ustawodawcy wniesioną obecnie do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej inicjatywę ustawodawczą należy ocenić pozytywnie. Należy jednak zapytać o ten czas, który upłynął od orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Należy również zapytać, co takiego spowodowało tak gruntowne przeformułowanie pierwotnych zapisów projektu na etapie prac komisji, z którym mieliśmy do czynienia. Wreszcie należy też zapytać, czy w myśl tego projektu wszystkie decyzje należy wrzucić do jednego worka. Bo co np. z tymi sprawami, które są w toku? Wydaje się, że będzie to dosyć dziwne, jeżeli chodzi o swoje skutki. Nie mówimy: nie temu projektowi. W zależności od tego, jakie rozwiązania przyniosą dalsze prace nad tym projektem, jako klub parlamentarny będziemy dostosowywać do tego nasze stanowisko. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tomasz Zimoch
Data: 2021-06-23 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Dobra i zła wiadomość dla pana. Dobra: że pan naszą poprawkę i nasze działanie w komisji zauważył. Zła, bo myślał pan, że dzisiaj nie złożymy poprawki. Złożymy ją. Ale by nie powtarzać tego, co już zostało powiedziane, proponujemy skrótowo, czyli: mini, maks - minimum słów, maksimum dobrego prawa. Polska 2050, koło parlamentarne, proponuje poprawkę, by w art. 1 w pkt 2 w dodawanym § 3 w art. 158 wyrazy: 30 lat zastąpić wyrazami: 10 lat. Przyjęto bowiem bardzo długi, bo aż 30-letni, termin na wzruszenie decyzji wydanych z rażącym naruszeniem prawa, które były podstawą nabycia prawa lub stwarzały uzasadnione oczekiwanie nabycia prawa. Termin 30-letni jest aż trzykrotnie dłuższy od 10-letniego terminu przewidzianego w art. 156 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Proponujemy zatem, aby wprowadzić w tym przypadku właśnie termin 10-letni, taki sam jak w przypadku innych przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji z art. 156 k.p.a. Według nas należy zauważyć, że 30-letni termin należy do najdłuższych terminów znanych polskiemu prawu. Wydaje się, że wprowadzenie tak długiego terminu nie wypełnia intencji wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który dążył do kompromisu między zasadami legalizmu a zasadą zaufania obywatela do państwa. Termin 30-letni przyznaje ewidentnie w dalszym ciągu zdecydowany prymat zasadzie legalizmu, skoro pozwala wzruszać decyzje zapadłe pokolenie wcześniej. Podważanie takich decyzji niemal zawsze będzie prowadziło do pogłębiania się chaosu prawnego i konieczności kaskadowego unieważniania kolejnych czynności prawnych podejmowanych już wiele lat temu, często przez osoby fizyczne już nieżyjące lub osoby prawne już nieistniejące. Dlatego na ręce pana marszałka zgłaszamy poprawkę. Dziękuję bardzo.
Mówca: Krystian Kamiński
Data: 2021-06-23 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzisiaj debatujemy o koniecznym projekcie ustawy o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Co do proponowanych zmian, są one potrzebne, wynikają zresztą z konieczności implementacji orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego do systemu prawa. Ale nie można ich przyjąć w takiej formie. Zaproponowane zmiany wykraczają daleko poza sentencję wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który dotyczył decyzji wydanych z rażącym naruszeniem prawa, dotyczących nabycia prawa lub ekspektatywy. W tym projekcie zostały one rozciągnięte również na decyzje wydane bez podstawy prawnej lub wydane z rażącym naruszeniem prawa, niebędące jednocześnie podstawą nabycia prawa bądź jego ekspektatywy. Ponadto w zaproponowanym kształcie ustawa zakłada umorzenie z mocy prawa toczących się już postępowań - wszczętych po upływie 30 lat od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji lub postanowienia i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Zapis ten w istocie narusza art. 2 konstytucji, którego naruszenie dotyczyło wydanego przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia. Wątpliwości budzi również stosunkowo krótki, bo 10-letni, termin umożliwiający uzyskanie przez wnioskodawcę nieważności decyzji administracyjnej, co jest istotne w związku z powszechnie występującą przewlekłością postępowań. Mając na uwadze konieczność wprowadzenia zmian w tym zakresie, jak również wadliwość zaproponowanych rozwiązań, a także możliwość uznania ich za niekonstytucyjne, jako Konfederacja jesteśmy zdziwieni i mamy nadzieję, że zostaną one naprawione. W tym aspekcie, w aspekcie tej nowelizacji, warto jeszcze powiedzieć o jednym skandalicznym i oburzającym fakcie: przedstawiciel dyplomatyczny nie najwyższej rangi innego państwa strofuje panią marszałek, poucza, jak my w Polsce mamy kształtować naszą legislację. Nie jesteśmy kolonią amerykańską, nie jesteśmy 51. stanem. Jakaś wyznaczona przez prezydenta osoba nie będzie decydowała, jak my mamy prowadzić naszą legislację. Pokazuje to również, że temat, który państwo chcieli zamieść pod dywan - mówię o roszczeniach żydowskich - jest w dalszym ciągu na tapecie, jeżeli chodzi o amerykańskie władze, co widać po zachowaniu przedstawiciela amerykańskiego w Polsce. Gdyby tak nie było, toby się tym tematem nie zajmował, a przypominam, że obywatelski projekt ustawy jest w komisji i nie chcą państwo nad nim procedować. Uważam, że państwo polskie nie powinno dopuszczać, żeby przedstawiciel obcego państwa wpływał na naszą legislację. I nasza reakcja powinna być bardzo, bardzo stanowcza. Musimy bronić dobrych stosunków polsko-amerykańskich przed wasalizacją, dlatego nie możemy zostawić tak bezczelnego zachowania bez reakcji z naszej strony. I takiej reakcji stanowczej oczekuję od polskiego rządu. Dziękuję.
Mówca: Jan Szopiński
Data: 2021-06-23 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wyrok Trybunału Konstytucyjnego stanowiący podstawę projektowanej zmiany został wydany 12 maja 2015 r. Przez 6 lat od dnia wejścia w życie orzeczenia dotyczącego tzw. pominięcia prawodawczego obowiązywał i nadal obowiązuje stan prawny wprowadzony wraz z wejściem w życie w 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego. Unia Metropolii Polskich zwróciła się do Sejmu, zwróciła się do ministerstwa, że nie ma przekonujących argumentów, by nie można było wydłużyć vacatio legis do 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, co pozwoli stronom postępowania na przyswojenie nowej regulacji prawa. W związku z powyższym pytanie do pana ministra: Dlaczego w pracy nad tą ustawą pominięto tę propozycję związaną z 6-miesięcznym vacatio legis w przypadku funkcjonowania tej ustawy? Dziękuję bardzo.