PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Mirosław Adam Orliński
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskie Stronnictwo Ludowe przedstawię nasze stanowisko odnośnie do poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy - Kodeks pracy, druk nr 2623. Rzeczywiście być może ten problem byłby problemem, nad którym należy się pochylić, gdyby te przepisy już nie obowiązywały, nie nastąpiłaby już implementacja tej dyrektywy. Zgodzę się z panią poseł, która reprezentuje tu wnioskodawców, że państwa Unii Europejskiej oczywiście różnie do tego tematu podchodzą: jedni odciągają, inni podchodzą do tego w taki sposób, że stają, można powiedzieć, w poprzek tego problemu. Zgodnie z uzasadnieniem, które tu było przedstawione przez panią poseł, pana posła, projekt dotyczy uchylenia przepisów, które zostały ustanowione po stronie pracodawców. Chodzi o obowiązek stosowania w ogłoszeniach o pracę neutralności pod względem płci w zakresie nazw stanowisk pracy oraz treści ogłoszeń o naborze na te stanowiska. Ten projekt jednak już obowiązuje, to projekt, który funkcjonuje. Z tego punktu, o którym tutaj mówimy, także w ramach działalności komisji gospodarki, której jestem członkiem, ten temat był poruszany. Natomiast w gruncie rzeczy po przyjęciu ja już nie słyszałem takich głosów, że teraz musimy to odwrócić. Wydaje mi się, że gdyby to było jeszcze na etapie dyskusji, to można byłoby tutaj podejmować różne próby i zgłaszać to. Teraz ten projekt obowiązuje. Czy to jest aż tak ogromny problem? Po obowiązywaniu tego w tym okresie ja na dzisiaj już tego nie widzę, żeby teraz wywracać to w zupełnie drugą stronę. W prawie też jest coś takiego jak jego pewna stabilność, jasność. Tutaj jest to przyjęte, obowiązuje, wynika to też z prawa unijnego, my do tego się dostosowaliśmy, więc ja na dzisiaj w ogóle nie widzę z takiego logicznego, zdroworozsądkowego punktu widzenia powodu, aby teraz to wywracać do góry nogami, uchylać te przepisy. To funkcjonuje, obowiązuje. Nie uznaję, że to byłaby też deregulacja, bo wiele projektów deregulacyjnych przyjmowaliśmy i bardziej przedsiębiorców interesują tutaj aspekty gospodarcze, finansowe, jak np. zniesienie składki zdrowotnej odprowadzanej przez przedsiębiorców od środków trwałych. To są takie kluczowe projekty, które dla nich są istotne. Zresztą tutaj cytat z pani poseł Bartuś, która nawet w swojej wypowiedzi wspomniała, że nie słyszała, aby dla przedsiębiorców to był problem. Jest to po prostu obowiązek, który został przyjęty. Uważam, że naprawdę szkoda teraz to wszystko wywracać, bo to nie jest sprawa, która zmieni funkcjonowanie przedsiębiorstw, przedsiębiorców, nie da im ulgi finansowej, tym bardziej że już to funkcjonuje i przedsiębiorcy do tego się dostosowali. Dziękuję. (Poseł Rafał Weber: Karę mogą dostać.)
Mówca: Barbara Oliwiecka
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Tak, mam jeszcze 6 sekund, bo poseł Tumanowicz mi zabrał. (Głos z sali: Ha, ha, ha!) (Głos z sali: Pani marszałek Oliwiecka.) A może zamieńmy wszystko na formy żeńskie? Co wy na to? Posłanka Weber, posłanka Tumanowicz. Będzie prosto. (Poseł Witold Tumanowicz: Tak, tak, przychylam się do wniosku. Mam nadzieję, że moja córka kiedyś zostanie...)
Mówca: Marcin Józefaciuk
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Serdecznie dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Równego traktowania na rynku pracy trzeba bronić skutecznie, ale nie przez niejasne obowiązki językowe i tworzenie kolejnych biurokratycznych pułapek dla pracodawców. O tym, czy rekrutacja jest uczciwa, nie decyduje wyłącznie końcówka nazwy stanowiska. (Głos z sali: No właśnie.) Decydują realne kryteria zatrudnienia, sposób prowadzenia rozmowy, ocena kompetencji oraz brak dyskryminacji ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność czy sytuację rodzinną. Te zasady już obowiązują w Kodeksie pracy i powinny być konsekwentnie egzekwowane. Nie możemy jednak pominąć zastrzeżeń dotyczących zgodności projektu z dyrektywą unijną. Sam głosowałem za wprowadzeniem tego zapisu, a teraz popieram ten projekt do dalszych prac, ale oczekuję precyzyjnego rozwiązania, które z jednej strony, usunie nadmierny formalizm, a z drugiej strony, zachowa realną (Dzwonek) ochronę kandydatów przed dyskryminacją. Bo prawo powinno być proste, zrozumiałe i skuteczne zarówno dla pracownika, jak i dla pracodawcy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Bożena Lisowska
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowni Państwo Posłowie! Wysoki Sejmie! Panie Marszałku! Projekt ustawy z druku nr 2623 został wniesiony przez posłów PiS i uchyla art. 3 przedmiotowej ustawy. (Poseł Rafał Weber: Paragraf.) § 3 oczywiście. Projektodawcy argumentują, że przepisy te były nieproporcjonalne i nie wpływały realnie na przeciwdziałanie dyskryminacji. Moje obawy budzi bardzo krótkie vacatio legis oraz to, że państwo tak szybko zmieniacie tworzone w Polsce prawo, ponieważ Komisja Ustawodawcza Sejmu 27 maja 2026 r. uznała projekt za dopuszczalny w świetle prawa Unii Europejskiej. I dlatego (Dzwonek) to przywrócenie stanu prawnego moim zdaniem jest przedwczesne, aby podsumowywać faktyczne skutki kwestionowanej regulacji.
Mówca: Marcin Józefaciuk
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam kilka pytań. W jaki sposób wnioskodawcy zamierzają pogodzić uchylenie przepisu z art. 5 ust. 3 dyrektywy, który wprost mówi o neutralności ogłoszeń i nazw stanowisk? Czy istnieją konkretne dane pokazujące, że obecny obowiązek językowy rzeczywiście ogranicza dyskryminację i zwiększa liczbę kobiet lub mężczyzn aplikujących do zawodów stereotypowo przepisywanych jednej płci? Ile skarg, postępowań albo sporów wywołał obecny przepis i jakie są realne koszty jego stosowania ponoszone przez mikroprzedsiębiorców oraz małe firmy? Oraz czy w toku dalszych prac - mam nadzieję, że takie będą - wnioskodawcy są gotowi przygotować rozwiązanie, które zachowa ochronę przed dyskryminacją wymaganą przez prawo unijne, ale wyeliminuje niejasność, nadmierny formalizm i ryzyko odpowiedzialności za samą nazwę stanowiska? Dziękuję.
Mówca: Anna Schmidt
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Po pierwsze, chciałabym zapytać, gdzie jest Katarzyna Kotula. Gdzie jest minister do spraw równości tego rządu, skoro na sali plenarnej toczymy debatę na temat przepisów równościowych? Ale do rzeczy. Art. 18 3ca § 3, bo o tym tutaj mówimy, to jest temat zastępczy. On w żaden sposób nie chroni kandydata na pracownika, nie zapewnia równego dostępu podczas aplikowania na stanowiska. Jest jedynie biurokratyzacją procesu rekrutacji. Problem dyskryminacji ze względu na płeć naprawdę, szanowni państwo, ma bardziej złożony charakter i tylko skuteczne i konsekwentne egzekwowanie prawa pracy oraz skuteczność sankcji wobec pracodawców dyskryminujących kandydatów ze względu na płeć mogą realnie zmniejszyć ten problem, zmniejszyć to zjawisko i zagwarantować realne efekty przeciwdziałania dyskryminacji. (Dzwonek) Zmiana nazewnictwa nie załatwia problemu, tworzy wyrażenia nieistniejące w języku polskim, de facto ośmiesza pracodawcę i deprecjonuje stanowisko, o które aplikuje kandydat. To jest zły przepis i trzeba go jak najszybciej uchylić. (Oklaski)
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! W zasadzie pan częściowo odpowiedział na moje pytanie, bo moje pierwsze pytanie miało brzmieć: Gdzie jest rząd? Jakie jest stanowisko rządu? I akurat przy tym projekcie, kiedy był uchwalany Kodeks pracy, to rząd reprezentowała pani minister rodziny i polityki społecznej. I to do niej miałabym właśnie pytanie: Czy ten przepis jakoś zatrzymał rosnące w Polsce bezrobocie? Bo wydaje mi się, albo inaczej: jestem pewna, że nie. Chciałam się też odnieść tutaj do wypowiedzi pani, która odwoływała się do słów ˝inżynierka˝, ˝inżynier˝. Szanowna pani poseł, niestety stosowanie neutralnych płciowo nazw przy rekrutacji nie polega na tym, że ma się zatrudniać osobę inżynierską, osobę sekretarską. To w języku polskim brzmi, powiem szczerze, dla niektórych śmiesznie i niektórzy z tego tytułu zrobili też wiele prześmiewczych filmików. (Dzwonek) Nie pomaga to absolutnie na rynku pracy, a wręcz odwrotnie - jest dużym obciążeniem. Pracodawcy obawiają się sankcji za niewłaściwe ogłoszenie. Dlatego trzeba to zmienić, trzeba przywrócić stan, który był wcześniej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałem się dowiedzieć, czy w ogóle macie świadomość tego, że obowiązujące przepisy naprawdę sprawiają przedsiębiorcom praktyczne problemy związane ze stosowaniem neutralnych pod względem płci nazw stanowisk pracy. Czy są zgłaszane przypadki trudności w prawidłowym formułowaniu ogłoszeń o pracę? To naprawdę nie jest wyimaginowany problem. Poza tym ogłoszenia o pracę charakteryzują się tym, że są zwięzłe. Dodatkowe słowa często zwiększają koszt takiego ogłoszenia, szczególnie kiedy jest wykupowane w gazecie. Nie mówię już o tym, że - jeszcze raz to podkreślę - feminatywy w tym zakresie nie są neutralne płciowo. Walczycie w tym momencie po prostu z chochołem, jednocześnie nakładacie przez to obowiązki na przedsiębiorców, którzy muszą się gimnastykować słownie przy formułowaniu ogłoszeń o pracę. Naprawdę dajcie ludziom swobodę w zakresie tego, kogo chcą zatrudnić. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Rafał Weber
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chcę zaznaczyć, że my, tworząc ten projekt ustawy, argumentując na sali plenarnej, nie używaliśmy argumentów ideologicznych, nie odnosiliśmy się w ogóle do tej sfery. Pani poseł Wioletta Kulpa mówiła o dyrektywie unijnej, która została wdrożona i jest nadregulacją. Chodzi o nadregulację. Ja natomiast odniosłem się do pragmatyki przedsiębiorców, do doświadczeń, które mamy z ostatniego półrocza, i po prostu do zbędnej biurokracji nałożonej na polskich przedsiębiorców. O tę sferę nam chodzi. Natomiast panie poseł w wystąpieniach klubowych podniosły ten temat właśnie do spraw ideologicznych, do feminatywów, do kwestii językowych. Natomiast te wszystkie trzy argumenty nie mają tutaj znaczenia. Znaczenie ma dodatkowy obowiązek nałożony na przedsiębiorców: zbędny, zły, niepotrzebny. Chodzi o złudne wrażenie potencjalnych pracowników, którzy poprzez takie skonstruowanie ogłoszenia o pracę uważają, że mogą uzyskać dane miejsce pracy, mogą zostać zatrudnieni. Bo to są, szanowni państwo, złudne nadzieje. Jeżeli skonstruowanie ogłoszenia o pracę ma być związane z neutralnością płciową, to jeszcze raz powtarzam: daje ono w bardzo wielu przypadkach złudne nadzieje na zatrudnienie. Taka osoba musi skonstruować swoje CV, musi skonstruować podanie o pracę. Po stronie pracodawców znowu ktoś musi to podanie przyjąć, przeczytać, zdecydować. To jest naprawdę szereg dodatkowych, niepotrzebnych obowiązków nałożonych na pracodawców, ale też na pracowników. Bardzo gorąco dziękuję za wszystkie głosy: te popierające, ale też te krytyczne. Nie został złożony wniosek o odrzucenie tego projektu, co cieszy i daje w mojej ocenie minimalną szansę na to, że będzie on procedowany. Jeżeli będą propozycje poprawek ze strony którychś klubów, oczywiście jesteśmy w stanie je przeanalizować i - jeżeli będą dobre - wdrożyć. Liczymy na powrót do normalności. Nasza propozycja nie zakazuje tworzenia ogłoszeń o pracę w sposób neutralny płciowo. Jeżeli pracodawca będzie chciał to zrobić, to to zrobi. Natomiast nasza propozycja likwiduje nakaz tworzenia ogłoszeń o pracę właśnie w taki sposób, bo to jest po prostu złe, błędne, niepotrzebne. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Lidia Czechak (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam dwa pytania do projektu ustawy z druku nr 2623. 1. Czy projektodawcy podzielają opinię, że Kodeks pracy powinien koncentrować się na ochronie praw pracowników i pracodawców, a nie narzucać rozwiązania językowe, które nie mają wpływu na warunki zatrudnienia ani poziom ochrony pracownika? 2. Czy proponowana zmiana przyczyni się do ograniczenia zbędnych obowiązków administracyjnych po stronie pracodawców i przywróci im swobodę w stosowaniu nazw stanowisk zgodnych z zasadami języka polskiego oraz wieloletnią praktyką?
Mówca: Anna Gembicka (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Polskie prawo pracy powinno chronić przed realną dyskryminacją, a nie zamieniać ogłoszenia o pracę w pole ideologicznej inżynierii językowej. Nikt tutaj nie kwestionuje zakazu dyskryminacji. On jest w Kodeksie pracy i powinien być egzekwowany. Ale czym innym jest walka z realnym naruszaniem praw pracowników, a czym innym zmuszanie pracodawców, w tym małych firm rodzinnych, do zastanawiania się, czy nazwa stanowiska jest wystarczająco neutralna płciowo czy może już naraża ich na zarzut naruszenia przepisów. Dlatego pytam rząd: Ile konkretnie przypadków dyskryminacji na rynku pracy rozwiązano dzięki temu obowiązkowi? Ilu pracowników realnie zyskało na tym, że państwo zaczęło kontrolować język ogłoszeń? Czy przeprowadzono rzetelne konsultacje z pracodawcami, szczególnie z mikro-, małymi i średnimi przedsiębiorcami? Czy ktoś policzył, ile czasu i pieniędzy firmy będą musiały poświęcić na dostosowanie ogłoszeń do urzędniczych wyobrażeń o języku? Państwo nie powinno mówić przedsiębiorcy, jak ma nazwać stanowisko, jeżeli nie dyskryminuje kandydatów i przestrzega prawa. Przepisy mają być jasne, praktyczne i zrozumiałe, nie mają tworzyć kolejnej pułapki dla pracodawcy.
Mówca: Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Projekt ten przewiduje uchylenie przepisu, który narzuca pracodawcom obowiązek stosowania w ogłoszeniach o pracy neutralności pod względem płci w zakresie nazw stanowisk pracy oraz treści ogłoszeń rekrutacyjnych. W praktyce oznacza to usunięcie z Kodeksu pracy regulacji nadmiernie formalistycznej, niepotrzebnej i oderwanej od realiów funkcjonowania polskiego rynku pracy. Trzeba jasno powiedzieć: ochrona przed dyskryminacją w zatrudnieniu jest wartością ważną i potrzebną. Jednak skuteczna ochrona przed dyskryminacją nie polega na narzucaniu przedsiębiorcom sztucznych konstrukcji językowych, mnożeniu obowiązków formalnych i tworzeniu ryzyka sporów o charakter czysto językowy. Obowiązujące przepisy Kodeksu pracy już dziś zawierają instrumenty ochrony przed dyskryminacją, w tym ze względu na płeć, i projekt ustawy w żaden sposób tych gwarancji nie osłabia. Popieram ten projekt, ponieważ przywraca on zdrowy rozsądek w prawie pracy. Państwo nie powinno ingerować w język ogłoszeń o pracy w sposób, który zamiast realnie pomagać pracownikom, nakłada na pracodawców kolejne biurokratyczne obowiązki. Prawo powinno być jasne, stabilne i zrozumiałe, a nie stawać się narzędziem ideologicznej presji na przedsiębiorców, samorządy, instytucje i obywateli. Szczególnie istotne jest to, że uchylane regulacje zostały wprowadzone bez należytych konsultacji z tymi, których bezpośrednio dotyczą: z pracodawcami, ze środowiskami gospodarczymi oraz z pracownikami. Taki sposób stanowienia prawa jest zaprzeczeniem zasady zaufania obywateli do państwa. Przepisy, które mają wpływać na codzienne funkcjonowanie tysięcy firm i instytucji, nie mogą być wprowadzane tylnymi drzwiami, bez rzetelnej debaty i bez wysłuchania strony społecznej. Projekt ma charakter deregulacyjny. Ogranicza zbędne obciążenia po stronie pracodawców, upraszcza procesy rekrutacyjne, zwiększa przejrzystość ogłoszeń o pracę i przywraca naturalne, zrozumiałe zasady komunikacji. Jest to szczególnie ważne dla mikro-, małych i średnich przedsiębiorców, dla których każdy dodatkowy obowiązek administracyjny oznacza realne koszty, czas i ryzyko prawne. Nie możemy pozwolić, aby polskie prawo pracy było polem eksperymentów ideologicznych rządu Donalda Tuska i jego zaplecza politycznego. Przedsiębiorcy potrzebują stabilności, prostych reguł i wolności organizacyjnej, a pracownicy potrzebują rzeczywistej ochrony swoich praw, a nie pozornych rozwiązań skupionych na językowej inżynierii. Dlatego opowiadam się za przyjęciem projektu ustawy z druku nr 2623. To projekt potrzebny, rozsądny i zgodny z oczekiwaniem wielu obywateli, którzy chcą mniej biurokracji, mniej ideologii w prawie i więcej normalności w życiu publicznym.
Mówca: Katarzyna Ueberhan (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam przyjemność przedstawić stanowisko klubu Lewicy wobec poselskiego projektu ustawy zawartego w druku sejmowym nr 2623. Projekt autorstwa posłów z prawej strony ma przywrócić stan prawny sprzed 2025 r., pozostawiając formalny zakaz dyskryminacji, ale rezygnując z obowiązku stosowania neutralnego języka w rekrutacji. Posłowie Prawa i Sprawiedliwości przekonują, że chodzi jedynie o wykreślenie obowiązku stosowania neutralnych płciowo nazw stanowisk pracy i neutralnych treści ogłoszeń rekrutacyjnych. Ale w rzeczywistości ten projekt jest o czymś znacznie ważniejszym. W uzasadnieniu czytamy, że obecne przepisy mają być rzekomo nadmiernym obciążeniem dla pracodawców. Tymczasem mówimy o obowiązku napisania ogłoszenia w taki sposób, aby nie sugerowało ono, że dane stanowisko jest przeznaczone wyłącznie dla kobiet albo wyłącznie dla mężczyzn. To nie jest biurokracja. To jest elementarna zasada równego traktowania. Eksperci rynku pracy od lat wskazują, że język używany w ogłoszeniach wpływa na decyzje kandydatów o aplikowaniu. Jeśli kobieta widzi ogłoszenie skierowane wyłącznie do ˝kierownika˝, ˝informatyka˝ czy ˝spawacza˝, częściej odnosi wrażenie, że nie jest adresatką takiej oferty. Neutralny język nie rozwiąże wszystkich problemów nierówności, ale pomaga usuwać bariery już na etapie rekrutacji. Szczególnie uderza hipokryzja tego projektu. Posłowie prawicy zapewniają, że projekt nie narusza przepisów antydyskryminacyjnych. Owszem, formalny zakaz dyskryminacji pozostaje. Ale jednocześnie, co trzeba jasno powiedzieć, usuwa się jedno z narzędzi, które miały temu zakazowi nadawać praktyczny wymiar. To trochę tak, jak by pozostawić ograniczenie prędkości, ale zlikwidować znaki drogowe. Niepokoi także tempo procedowania. Projekt przewiduje wejście ustawy w życie praktycznie natychmiast, bez okresu przejściowego. I znów mamy do czynienia z legislacją pisaną na kolanie, bez rzetelnej analizy skutków społecznych i bez poważnej debaty o tym, jak budować bardziej otwarty i sprawiedliwy rynek pracy. Lewica uważa, że państwo powinno wspierać równość szans, a nie wycofywać się z rozwiązań, które pomagają przełamywać stereotypy. Dzisiejszy rynek pracy potrzebuje większej dostępności, większej różnorodności i większego szacunku, poszanowania godności wszystkich osób, zarówno pracujących, jak i poszukujących zatrudnienia. Tymczasem to przedłożenie to szkodliwy krok wstecz na tej drodze. Dlatego w imieniu Lewicy składam wniosek o odrzucenie projektu w pierwszym czytaniu.
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Procedowany projekt zawiera bardzo szeroki zakres zmian dotyczących systemu ochrony zdrowia, ubezpieczenia chorobowego oraz zasad wynagradzania pracowników podmiotów leczniczych. W projekcie znajdują się rozwiązania, które można ocenić pozytywnie. Dotyczy to m.in. propozycji skrócenia okresu wypłacania wynagrodzenia chorobowego przez pracodawcę z 33 do 14 dni czy wprowadzenia nowych preferencji podatkowych związanych z wydatkami na zdrowie. Jednocześnie projekt rodzi pytania dotyczące skutków finansowych oraz organizacyjnych. Przeniesienie kolejnych zadań do NFZ, zmiany w systemie ubezpieczenia chorobowego czy utworzenie szpitali wiodących w regionach będą miały istotny wpływ na funkcjonowanie całego systemu. Wątpliwości budzi również umieszczenie w jednym projekcie bardzo wielu różnych zmian dotyczących kilku odrębnych obszarów funkcjonowania państwa.Tak szerokie reformy wymagają szczególnie wnikliwej analizy. Dlatego w projekcie dostrzegamy zarówno rozwiązania, które mogą poprawić sytuację pacjentów i przedsiębiorców, jak i kwestie wymagające dopracowania. Jesteśmy za skierowaniem projektu do dalszych prac w komisji. Dziękuję.
Mówca: Marta Stożek
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie ochrony zdrowia i niektórych innych ustaw PSL jest projektem dobrze podsumowanym w stanowisku OPZZ-u, który określa go jako głęboko ingerujący w strukturę organizacyjną systemu ubezpieczeń społecznych, organizację szpitalnictwa i relacje między samorządami przy jednoczesnym braku rzetelnej oceny skutków społecznych i finansowych. Możemy w nim przeczytać, że NFZ dostanie funkcje quasirentowe i quasisądowe, bo ma wydawać decyzje o prawie do zasiłku, wstrzymywać wypłaty świadczeń, kontrolować orzecznictwo, a także rozpatrywać sprzeciwy i zarzuty czy rozsądzać o wadliwości danych orzeczeń. To zmiana charakteru działalności NFZ z płatnika świadczeń zdrowotnych w organ administracji rentowej, która odbiera ZUS-owi kluczową funkcję, ogranicza prawa do świadczeń, wprowadza arbitralność decyzji i stwarza konflikt interesów NFZ jako płatnika. Nowy model szpitalnictwa, czyli wprowadzenie szpitali wiodących i podległych, to zmiana systemowa wprowadzająca hierarchizację podmiotów leczniczych w województwie. Może to wprowadzić ograniczenia w zakresie świadczeń zdrowotnych dostępnych dla pacjenta, ale też nierówne traktowanie pracowników. Pozbawienie powiatów realnej kontroli - zapowiadana poprawka akurat w tym przypadku cieszy. Odejście od powiązania wynagrodzeń z przeciętnym wynagrodzeniem w gospodarce narodowej i zastąpienie go wskaźnikiem waloryzacji emerytur i rent z FUS to realne zamrożenie wzrostu wynagrodzeń, odejście od wynegocjowanej w dialogu społecznym ścieżki podwyżek i powrót do coraz głębszego kryzysu kadrowego. Zmiana zasad finansowania wynagrodzenia chorobowego, żeby już po 14 dniach niezdolności do pracy będzie finansował je NFZ, teoretycznie jest dobra dla pracodawców, dla zatrudniających, ale w praktyce pracownik jest narażony na ryzyko skracania okresów niezdolności do pracy przez NFZ, który ma płacić i orzekać, sprawdzać i rozsądzać w zakresie właściwości wystawionych zwolnień lekarskich. Ulga zdrowotna, która obecnie prowadziłaby do dalszego rozwarstwienia dostępu do świadczeń zdrowotnych i dalszej prywatyzacji rynku usług medycznych, domyka ten model, którego nie możemy poprzeć. Dlatego w imieniu Koła Poselskiego Razem składam wniosek o odrzucenie projektu ustawy w pierwszym czytaniu.
Mówca: Łukasz Ściebiorowski
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! System ochrony zdrowia wymaga w Polsce refleksji, wymaga zapewne zmian. Ten projekt ustawy wychodzi naprzeciw temu w jakimś zakresie. Zakłada zmiany w organizacji polskiej służby zdrowia, z czego najważniejszymi elementami są wprowadzenie szpitali wiodących, reorganizacja systemu, poprawa zarządzania placówkami medycznymi, usprawnienie przepływu pacjentów między różnymi poziomami referencyjnymi. Pojawiają się jednak pewne wątpliwości, obawy środowisk i pacjentów, a także partnerów samorządowych o marginalizację roli tych władz, władz samorządowych, oraz obawy przez ograniczeniem samodzielności lokalnych placówek, które przecież też są finansowane w znacznym stopniu właśnie przez samorządy czy dofinansowywane, jeżeli to są spółki miejskie. Ponadto czy nie mamy tutaj ryzyka, że odgórnie narzucone decyzje szpitala wiodącego nie będą odzwierciedlały rzeczywistych potrzeb i specyfiki mniejszych społeczności? (Dzwonek) Jest także pytanie o to, jak miałby wyglądać mechanizm finansowania i kto przejmie ewentualne zadłużenie konsolidowanych szpitali. Dziękuję bardzo.
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-06-19 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałem zapytać wnioskodawców, jakie kryteria będą decydowały o wyznaczeniu szpitali wiodących. Czy będą to obiektywne przesłanki związane z jakością leczenia, z zakresem udzielanych świadczeń czy potencjałem organizacyjnym placówek, czy też może decyzja marszałka województwa będzie miała charakter wyłącznie uznaniowy? Dziękuję.