PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Polski sektor obronny nie jest przygotowany do liberalizacji rynku militarnego prowadzącej w istocie do otwarcia rynków Europy Środkowo-Wschodniej dla producentów uzbrojenia i zaopatrzenia wojsk najsilniejszych gospodarek Europy Zachodniej. Trzeba więc jasno powiedzieć, że implementacja dyrektywy obronnej nie zabezpiecza naszego interesu narodowego. W związku z tym kieruję następujące pytania do ministrów obrony narodowej i gospodarki. Jakie działania ochronne polskiego przemysłu obronnego podjął już rząd i zamierza jeszcze podjąć w najbliższym czasie? W szczególności, czy rząd zamierza podpisać wieloletnie umowy na dostawy i obsługę sprzętu z polskimi spółkami sektora obronnego? Czy resort obrony efektywnie współpracuje z przedstawicielami polskich zakładów działających w sektorze obronnym w celu zamortyzowania potencjalnych negatywnych skutków implementacji dyrektywy obronnej? Czy, a jeśli tak, to kiedy, powołana zostanie agencja uzbrojenia, wspierająca polski przemysł obronny? Proszę tutaj o odpowiedź skrótową, a o pełną odpowiedź na piśmie. Pani marszałek, bardzo proszę i apeluję, by spowodowała pani, aby ministrowie obrony narodowej i gospodarki pojawili się na tej niesłychanie ważnej dla polskiego przemysłu obronnego debacie. (Oklaski)
Mówca: Marek Gos
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Prezesie! To ważna debata, ważna ustawa, ważne zmiany. Wszyscy czujemy i wiemy o tym, że jest taka konieczność, żeby te przepisy dostosować do dyrektyw unijnych, uwzględniając orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, natomiast ja nie będę oryginalny na tej mównicy. Kieruję pytanie pod adresem strony rządowej, w tym przypadku reprezentującego rząd pana prezesa. Kiedy pojawi się rządowe przedłożenie, projekt ustawy? Wiemy, bo z dyskusji, ze spotkań ze stroną biznesową to wynika, jakie zmiany powinny być wprowadzone do tej ustawy. Jest rzeczą zdumiewającą, że dzisiaj, w okresie prosperity, w okresie wsparcia unijnego, kiedy to wiele kontraktów rządowych powinno wspierać polski biznes, polską przedsiębiorczość, okazuje się, że przyczyną niepowodzeń w tych relacjach rynkowych jest między innymi, czy głównie, Prawo zamówień publicznych i jego podstawowe założenie, że podstawowym kryterium jest cena. Tak że ta ustawa dzisiaj absolutnie nie przystaje do rzeczywistości, zwłaszcza w odniesieniu do dużych zleceń, do dużych kontraktów. Stąd jest pilna potrzeba zmiany i dlatego oczekujemy w Sejmie na przedłożenie rządowe. Pytanie jest krótkie: Kiedy ono się pojawi? Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Artur Gierada
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Panie Prezesie! Panie Ministrze! Rzeczywiście Prawo zamówień publicznych to bardzo ważna kwestia obejmująca szeroką sferę finansów publicznych. Musimy tu pamiętać o pewnej filozofii z czasów, kiedy to prawo było tworzone. Tak naprawdę miało ono w pewien sposób zapobiec ewentualnym zakusom osób dysponujących pieniędzmi publicznymi co do niewybierania najkorzystniejszych ofert. Dziś ta filozofia - mam takie wrażenie, słuchając niektórych - trochę się zmienia i niektórzy by chcieli wprowadzić prawo, które bardziej by chroniło nawet przedsiębiorców tak naprawdę, a nie osoby zamawiające. Rzecz pewnie nie w tym, ale też wszyscy mamy pewność, że to prawo musi być unowocześnione. Ja jestem ciekaw dwóch rzeczy, przede wszystkim odpowiedzi na pytanie, które się tutaj pojawiało, a więc kiedy będzie projekt rządowy, jakie będą mniej więcej założenia i co pan prezes myśli tak naprawdę o jednym z postulatów zgłaszanych przez przedsiębiorców, który się wydaje logiczny, aby zmusić w pewien sposób zamawiającego do stosowania właśnie innego kryterium niż tylko cena, a więc na przykład ustanowienia progu, za pomocą którego by ostatecznie regulował, do jakiej wartości zamówienia cena może decydować o wyniku poszczególnego rozstrzygnięcia. A więc tak naprawdę chodzi o to, by zmusić do pracy i do myślenia urzędników, żeby nie tylko ceną, co dla nich jest często najwygodniejsze, najłatwiejsze i też najbezpieczniejsze, co trzeba dodać, się kierowali. I druga sprawa, panie prezesie - pytanie. Ile mamy czasu na implementację tego prawa w kontekście tej ustawy i zmian, o których mówimy przy okazji dzisiejszej nowelizacji? Bo słyszymy tutaj o potrzebie podjęcia kolejnych prac w komisji nad propozycjami poprawek czy nawet wzywania kolejnych ministrów. (Dzwonek) Ja się cieszę, że niektórzy posłowie się obudzili, ale przecież wcześniej pracowaliśmy i w specjalnej podkomisji, i w komisji. Nie widzieliśmy wtedy przejawów aktywności ze strony innych klubów, akurat tych, których przedstawiciele teraz zgłaszają, a boję się, że niestety, jeśli ten termin zostanie przekroczony, możemy jako kraj odczuwać konsekwencje finansowe. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Michał Wojtkiewicz
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Prezesie! Przez 10 lat pełniłem funkcje publiczne, a więc miałem do czynienia z ustawami, też z ustawą o zamówieniach publicznych, i wiem, ile to przysparza trudności i sen z powiek również spędza, bo rzeczywiście jest to trudna dosyć materia i trudno jest wszystkie kryteria spełnić bez jakiegokolwiek problemu. Szczególnie w odniesieniu do przemysłu obronnego naprawdę sytuacja jest bardzo, bardzo trudna. I to jest zadanie posłów przede wszystkim, ale jest jeszcze pański urząd. 13 sierpnia zgłosił się prezes jednej z firm ze skargą na opieszałość działania pana urzędu. Wcale się nie dziwię, bo 8 miesięcy temu skierował pismo z prośbą o wyjaśnienie sprawy przetargu i przez 8 miesięcy nie dostał jakiejkolwiek odpowiedzi. Nieważne, czy on miał rację, czy nie miał racji, ale pański urząd powinien odpowiedzieć tak szybko, jak tylko jest to możliwe, a nie zwlekać 8 miesięcy. Ja do pana również tę interwencję skierowałem i bardzo proszę, żeby to nie trwało 8 miesięcy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Prezesie! Wysoka Izbo! Nie ma winnych, szanowni państwo, na tej sali, winnych tego, że ta ustawa niszczy polskich przedsiębiorców, szczególnie małych i średnich. Przecież to nie Platforma Obywatelska rządzi chyba w tym kraju od 5 lat. To wy jesteście winni temu, wy i pan prezes. Panie prezesie, niech mi pan powie - może ma pan za mało ludzi w urzędzie? Pytam pana, ilu ludzi jest u pana w urzędzie, bo pan powinien tę ustawę już dawno zmienić, zreformować to i doprowadzić do takiej sytuacji, że nie będzie takich tragedii jak chociażby na A1, gdzie jak obserwowałem, od roku nic się nie działo, ale wszystko działało zgodnie z ustawą Prawo zamówień publicznych. Ilu ludzi zginie na tej trasie? Bo może za rok ona będzie wybudowana. Pan jest m.in. za to odpowiedzialny, bo pan bierze za to duże pieniądze. Szanowni państwo z Platformy, to jest po prostu groteska, że wy nie jesteście w stanie doprowadzić do tego, żeby w Polsce działała ustawa podobna do tej w Hiszpanii, gdzie ceny najniższa i najwyższa po prostu są odrzucane. Kto to blokuje? Panie prezesie, może panu ktoś przeszkadza, może po prostu pan nie może? To niech nam pan powie, bo może pan nie jest w stanie zmienić tej ustawy, bo może tak być. Pan przecież nie stanowi najwyższej władzy, nad panem jest jeszcze wyższa władza, rząd, premier. (Dzwonek) Niech nam pan odpowie, dlaczego Polacy tyle czasu muszą czekać na dobrą ustawę. Nie wspomnę już o samorządowcach, którzy po prostu są załamani tą ustawą. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Prezesie! Ostatnie lata to dla Polski, dla firm budowlanych, można powiedzieć, czas prosperity. Zresztą hasło Platformy brzmi: Polska w budowie. I co mamy po okresie prosperity? Setki firm budowlanych w upadłości nie układowej, tylko likwidacyjnej. Wydawałoby się, logicznie myśląc, że to jest naprawdę run dla Polski, po prostu taki okres, gdy firmy budowlane przysparzają sobie środków do rozwoju. Wszystko padło, nawet firmy budowlane, które są notowane na Giełdzie Papierów Wartościowych, które budowały sztandarowe inwestycje dla Polski, Stadion Narodowy, zbiorniki magazynowe w Świnoujściu, autostrady i wiele innych. No i każdy pyta, jak to się mogło stać. Panie prezesie, ja pytam pana, czy pan poczuwa się do jakiejś odpowiedzialności, że ustawa Prawo zamówień publicznych, która obowiązywała, przyczyniła się do tego stanu. Bo ja rozumiem, że dwie, trzy firmy budowlane upadają, bo jest nieudolne zarządzanie, ale tu chodzi o setki firm. Jest tu więc poważny błąd systemowy, za który odpowiada władza RP. Panie prezesie, ta ustawa obowiązuje od 2007 r. i pytam, co pan, odpowiedzialny za tę ustawę, zrobił, żeby ją zmieniać. (Dzwonek) Czy pan w ogóle wpłynął na to, żeby tę ustawę zmienić? Ale na to pytanie proszę odpowiedzieć mi na piśmie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wojciech Jasiński
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mówimy tutaj o zgodności ustawy Prawo zamówień publicznych z prawem Unii Europejskiej i o zamówieniach publicznych dla obronności, to są jakby dwa główne tematy, które się tu przewijają. Pierwsza uwaga jest taka, że te wszystkie warunki, o których mówili przedmówcy, można rozpisać, tylko trzeba chcieć, trzeba trochę popracować. Znane mi są przypadki, że gdy stawiane były trudne warunki, były one przed kontrolami bronione. To nie jest tak, że nie można rozumnie, dobrze napisać zamówienia publicznego, ale tu chodzi o prawo Unii Europejskiej. Wydaje się, że jesteśmy zakładnikami pojęcia zgodności z prawem Unii Europejskiej. Moim zdaniem powinno to być interpretowane w ten sposób, że co nie jest z nim sprzeczne, jest zgodne, i ani kroku dalej, niż mówią o tym bezwzględne wymogi unijne, chyba że jest to inna postawa i jest zgodna z interesem polskiej gospodarki. Bo my często, na tle innych państw, o tym zapominamy. Chciałbym zapytać pana prezesa, jak się to kształtuje w przypadku zamówień, szczególnie obronnych. Czy urząd dysponuje badaniami, ile tych zamówień biorą inni, ile bierzemy my? Obowiązkiem polskiego rządu, a szczególnie polskich władz publicznych, także tych w zakresie obronności, jest wspierać polską gospodarkę. (Dzwonek) Rząd RFN w obecnym czasie, w czasie kryzysu zmniejsza bezrobocie. W Polsce w sierpniu ono się zwiększa i musimy zrobić wszystko, żeby do tego nie dopuścić. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bartłomiej Bodio
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Ustawa niszczy małych i średnich przedsiębiorców - powiedział mój przedmówca, ustawa już zniszczyła wielkich przedsiębiorców budowlanych - powiedział kolejny, ja dodam, że ustawa zniszczy przemysł zbrojeniowy w Polsce. 60 tys. zatrudnionych, instytuty badawcze, nowe technologie - to wszystko mamy w Polsce i art. 346 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej jest tak naprawdę jedyną obroną dla polskich przedsiębiorstw zbrojeniowych. Dokonanie wyłączeń na podstawie Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej to jest jedyna szansa na utrzymanie współpracy polskiej armii z polskim przemysłem zbrojeniowym. Właśnie ta dzisiejsza nowelizacja ogranicza stosowanie art. 346 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Jeśli chodzi o pozywanie przed Trybunałem Sprawiedliwości, jest to najczęściej stosowany artykuł traktatu. Chciałbym zapytać: Co w zamian? Co w zamian dla przemysłu zbrojeniowego dzisiaj, kiedy odbywa się spotkanie Rady Bezpieczeństwa Narodowego w sprawie budowy tarczy przeciwlotniczej, dzisiaj, kiedy Komisja Obrony Narodowej powołuje specjalną podkomisję ds. współpracy z przemysłem zbrojeniowym, co w zamian za ograniczenie stosowania art. 346 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Prezesie! Zamówienia publiczne i funkcjonowanie tego prawa to jest określanie relacji między sektorem publicznym, między władzą publiczną a sektorem komercyjnym. Dzisiaj na tym styku komercji z interesem publicznym dochodzi do bardzo poważnych zaburzeń. Fakt, że tyle przedsiębiorstw zbankrutowało w ostatnim czasie w wyniku realizacji zamówień rządowych, powinien być poddany głębokiej refleksji ludzi, którzy odpowiadają za organizację zamówień publicznych w Polsce. Chciałbym, żeby pan prezes jasno powiedział, czy rzeczywiście jest tak, że tylko cena lub przede wszystkim cena musi być tym kryterium, które rozstrzyga wyniki przetargów. Czy są inne kryteria i czy można je stosować? Jest to pytanie retoryczne, bo wszyscy wiemy, że są. Ale czy w związku z tym, panie prezesie, planuje pan rozwiązania prawne, które spowodują, że zamawiający, sektor publiczny przestanie uparcie trzymać się kryterium ceny jako jedynego rozstrzygającego przetarg? Bo jeżeli okazuje się, że nie potrafimy stosować tego prawa, to może rzeczywiście musimy je zmienić, jeżeli w wyniku stosowania prawa, o którym mówimy, że jest dobre i odpowiada standardom europejskim, dzieje się to, co się dzieje, to może trzeba je po prostu zmienić. Może ono jest zbyt elastyczne, zbyt szerokie, może jest zbyt wiele zaufania do zamawiających, a może ono schlebia (Dzwonek) podstawowej ludzkiej potrzebie, mianowicie lenistwu i bezpieczeństwu, bo jeżeli przetarg wygrywa ten, który daje najniższą cenę - to łatwo stwierdzić, złotówka mniej - to on to realizuje i wtedy wszystko mnie rozgrzesza. A skutki tej polityki niestety dzisiaj dostrzegamy. Bardzo proszę, panie prezesie, o wypowiedź na ten temat. Dziękuję bardzo.
Mówca: Leonard Krasulski
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko mojego klubu wobec projektu ustawy o obowiązkach w zakresie informowania o zużyciu energii przez produkty wykorzystujące energię. W zasadzie zostały już przedstawione wszystkie powody wprowadzenia w życie omawianego projektu ustawy zarówno przez posła sprawozdawcę, jak i przez mojego przedmówcę. Projekt jest czystą implementacją dyrektywy Parlamentu Europejskiego, przeto w telegraficznym skrócie powtórzę najważniejsze elementy tej ustawy. Przedmiotowy projekt ustawy stanowi wypełnienie dyrektywy 2010/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady. Celem dyrektywy jest rozszerzenie etykietowania, ograniczonego dotychczas jedynie do urządzeń gospodarstwa domowego, tak aby umożliwić etykietowanie wszystkich produktów wykorzystujących energię, których stosowanie lub instalacja oferuje znaczny potencjał oszczędności energii. Projekt omawianej ustawy dotyczy wprowadzenia obowiązku dołączenia do produktów wykorzystujących energię przy wprowadzaniu do obrotu lub oddawaniu do użytku etykiety i karty produktów, sporządzanych w języku polskim, które będą zawierały informację o klasie energetycznej i podstawowych parametrach urządzenia, np. zużyciu energii i poziomie hałasu oraz inne dane zgodne z parametrami technicznymi produktu. Niniejszy projekt ustawy określa również zasady organizacji i, co jest istotne, działania systemu kontroli wykonywania obowiązków w zakresie informowania, o którym wcześniej była mowa. Natomiast przepisów ustawy nie stosuje się do: po pierwsze, produktów używanych, po drugie, środków przewozu osób lub rzeczy, po trzecie, tabliczek znamionowych lub ich odpowiedników umieszczanych ze względów bezpieczeństwa na produktach wykorzystujących energię i wreszcie, po czwarte, urządzeń i instalacji oraz obiektów związanych z obronnością lub bezpieczeństwem państwa, stanowiących integralne części systemów techniki wojskowej lub uzbrojenia, ratowniczo-gaśniczych oraz ochrony granic lub stosowanych w więziennictwie, o których mowa w ustawie z 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne. Ustawa za nieprzestrzeganie jej postanowień przewiduje kary pieniężne, to też jest bardzo ważne. Wysokość kary pieniężnej ustala się, uwzględniając w szczególności stopień oraz okoliczności naruszenia obowiązków. Rozpiętość kar ustawa określa na od pięciokrotnego do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający. Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość poprze, zgodnie z rekomendacją Komisji Gospodarki, przedstawiony projekt ustawy. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Edmund Borawski
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawić stanowisko dotyczące projektu ustawy o obowiązkach w zakresie informowania o zużyciu energii przez produkty wykorzystujące energię. Aktualnie zagadnienie etykietowania w prawie europejskim regulowała dyrektywa Rady 92/75, natomiast szczegóły były określone w dyrektywach wykonawczych. W Polsce przepisy związane z etykietowaniem urządzeń zostały wdrożone ustawą z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne wraz z późniejszymi zmianami. Dotychczas obowiązkowi etykietowania podlegały urządzenia gospodarstwa domowego, natomiast wdrożenie ustawy pozwoli wypełnić postanowienia dyrektywy 2010/30 Parlamentu Europejskiego i Rady i poszerzyć etykietowanie o inne produkty wykorzystujące energię oraz produkty niezużywające energii, lecz mające wpływ na jej zużycie. Wdrożenie w życie przedmiotowej regulacji będzie skutkowało następującymi zmianami w odniesieniu do kwestii etykietowania. Powiększony zostanie asortyment produktów objętych obowiązkiem etykietowania, reklamy prasowe, elektroniczne będą obowiązkowo informować o klasie energetycznej produktów zużywających energię, zostanie utworzony szeroki system kontroli egzekwujący obowiązek informowania o zużyciu energii przez produkty wykorzystujące energię, zmienione zostaną przepisy o odpowiedzialności za nieprzestrzeganie wymogów dotyczących etykietowania. Ustawa nakłada na dostawców oraz dystrybutorów produktów wykorzystujących energię obowiązek ich etykietowania i zamieszczania rzetelnych i porównywalnych informacji dotyczących zużycia energii. Pozwoli to konsumentom na wybór tych produktów, które zużywają mniej energii i będą tańsze w użytkowaniu. Ważny jest również aspekt racjonalnego zużycia surowców naturalnych oraz ograniczenia emisji dwutlenku węgla. Należy oczekiwać, że konieczność zamieszczania rzetelnej informacji o zużyciu energii wpłynie na rozwój innowacyjności produktów zużywających energię, dostępność ich na rynku i podniesienie efektywności energetycznej oraz zapewni większe bezpieczeństwo użytkownikom. Wprowadzenie zawartych w projekcie ustawy unormowań służyć powinno pełnemu wdrożeniu dyrektywy i zapewnieniu poprawy efektywności energetycznej w Polsce. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował za przyjęciem projektu ustawy. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ustawa o etykietach jakby funkcjonowała, rozpoczęła życie w 1997 r. - w Prawie energetycznym już ten obowiązek pierwszy się pojawił. Dzisiaj mamy do czynienia z poszerzeniem jakby zakresu informowania, etykietowania na wniosek Unii Europejskiej, co jest zrozumiałe, wszyscy dążymy bowiem do tego, żeby zużycie energii spadło - jest to zapisane, 20% jest wymagane - i m.in. to etykietowanie ma się przyczynić do tego, żeby ono spadło. Chciałbym zapytać pana ministra: Jak wygląda to od strony klienta, nie producenta sprzętu, tylko klienta? Czy do tej pory był prowadzony taki monitoring etykietowania, czyli monitoring informowania klienta? Czy sprzedaż, zakup tego sprzętu, który rzeczywiście cechuje się niskim zużyciem energii, były monitorowane, tak jak to, czy docierały informacje o tym? Czy były robione jakieś sondaże związane z tym, czy klienci posiadają informację, że są takie etykiety i jak należy je odczytywać? I jak to będzie wyglądało w świetle nowej ustawy? Czy może w rozporządzeniu ministra gospodarki, o którym mowa w ustawie, zostaną określone organy czy instytucje, które taki monitoring będą prowadziły? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Piotr Nowak
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Badania laboratoryjne, które będą prowadzone, będą bardzo drogie. Jak wiemy, 51 mln na to przeznaczono. I tak się zastanawiam, czy w związku z tym, że sprzęt ten będzie używany w całej Europie, ba, będzie produkowany w Europie, będzie możliwa specjalizacja poszczególnych organów kontrolnych w danych państwach i będzie możliwe podpisanie porozumienia np. pomiędzy kontrolującymi izbami handlowymi w Polsce, czy w Niemczech, czy w Hiszpanii, i w ramach tej specjalizacji uznawanie badań przeprowadzonych w danym kraju po to, ażeby nie trzeba było badać wszystkiego na naszym terenie? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Sługocki
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Panie ministrze, mam jedno pytanie. Mianowicie w odniesieniu do procedowanego projektu ustawy o obowiązkach w zakresie informowania o zużywaniu energii przez produkty wykorzystujące energię, a dokładniej w nawiązaniu do art. 7 dotyczącego promocji tychże dóbr, chciałbym zapytać, czy i w jaki sposób będzie monitorowany i weryfikowany rynek tych podmiotów, które będą prowadziły promocję produktów. Moja obawa związana jest z tym, że ewentualna informacja o klasie energetycznej będzie zapisana gdzieś bardzo drobnym drukiem, natomiast pojawi się w głównej mierze informacja na temat, nie wiem, ceny chociażby tego dobra. Pytanie: Kto mógłby to weryfikować, bo procedowany projekt ustawy nic na ten temat nie mówi, i czy będą dookreślone standardy reklamy promującej produkty elektryczne, które uwzględniłyby klasę energetyczną? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Ozga
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Projekt zakłada maksymalny limit budżetu państwa przeznaczony na realizację zadań z zakresu kontroli i monitorowania systemu kontroli. Czym kierował się rząd, przewidując najniższe stawki na lata 2014-2016. Następne pytanie: Czy do chwili obecnej wszystkie produkty i urządzenia będące na rynku, pobierające energię elektryczną zostały poddane etykietowaniu zgodnie z przepisami ustawy Prawo energetyczne? Kolejne pytanie. Jaki konkretnie wpływ na osiągnięcie założonego w projekcie ustawy celu ma mieć szeroko pojęta reklama oraz jakie będą tutaj konkretne sankcje, gdy reklama taka będzie nie w pełni uczciwa, wprowadzająca konsumenta w błąd? Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Kłosowski
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam do pana pytanie, panie ministrze, odnośnie do sprawy, nad którą dyskutowaliśmy na posiedzeniu podkomisji, komisji, odnośnie do vacatio legis tego projektu ustawy. Jest to okres trzymiesięczny. Ja wnioskowałem o okres sześciu miesięcy. Oczywiście znam arytmetykę sejmową - bez zgody koalicji i strony rządowej ten okres nie będzie wydłużony. Mam takie pytanie. Dlaczego tak trudno jest przekonać państwa do wydłużenia tego okresu vacatio legis, biorąc pod uwagę argumenty? Po boomie produkcyjnym w zakresie elektroniki w Chinach, w ogóle Azji, w latach 2003-2007, wiele fabryk zostało teraz zamkniętych, a zamówienia producentów sprzętu elektronicznego skumulowały się w tych fabrykach, które pozostały, co spowodowało wydłużenie czasu produkcji tych towarów. Z drugiej strony, armatorzy ze względu na bardzo wysokie ceny ropy naftowej wydłużyli swoje frachty z takich portów jak Ningbo, Szanghaj czy Guangzhou z 27 dni do 33, a nawet do 40 dni, licząc transport do Hamburga. To wszystko powoduje, że okres od zamówienia produktu do momentu jego otrzymania jest dłuższy niż 3 miesiące, więc polscy producenci będą musieli te etykiety robić na miejscu, dodatkowym kosztem, z tego powodu, iż vacatio legis tej ustawy jest tylko i wyłącznie 3-miesięczne. (Dzwonek) Ostatnie zdanie, pani marszałkini.