Mówca: Michał Kamiński
Data: 2018-07-04 (Sejm RP, kadencja 8)

I Unii Europejskich Demokratów. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzisiejsza debata siłą rzeczy jest nie tylko debatą o mediach jako takich i organach, które w porządku konstytucyjnym nadzorują te media Rzeczypospolitej. Ta debata w swojej istocie jest również debatą o stanie polskiej demokracji, powiem więcej, o stanie polskiej wolności. Dlaczego? Bowiem demokracja, panie marszałku, Wysoka Izbo, to nie jest tylko techniczny proces liczenia głosów i zapewnienia, że te głosy będą policzone dokładnie tak, jak zostały oddane, choć oczywiście to jest kluczowe dla demokracji i co do tego, także w Polsce, narastają wątpliwości. Ale przecież demokracja ma sens nie tylko wtedy, gdy proces wyborczy jest zagwarantowany, ale także wtedy, gdy zagwarantowana jest debata i gdy zagwarantowana jest swoboda wypowiedzi, mówiąc inaczej: gdy jest zagwarantowany dostęp do prawdy. 101 lat temu, panie marszałku, Wysoka Izbo, kiedy w październikowy wieczór i dzień 1917 r. Włodzimierz Uljanow o partyjnym pseudonimie Lenin dokonał bolszewickiego przewrotu w Petersburgu, pierwszym dekretem, który wprowadził, nie był dekret o ziemi, który obiecywał chłopom, nie był dekret o pokoju, który obiecywał Rosji, ale był dekret o kontroli prasy. Bowiem im bardziej plugawa dyktatura, tym bardziej boi się prawdy i tym bardziej chce kontrolować informacje. (Oklaski) I dlatego właśnie Włodzimierz Lenin zrozumiał, że kłamstwo nie może być połowiczne, że cechą najgorszych, najbardziej plugawych dyktatur jest kłamstwo totalne. Dlatego Włodzimierz Lenin organ Komitetu Centralnego Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików), a później KPZR nazwał ˝Prawda˝, choć ta gazeta przez 70 lat swojego istnienia od pierwszej do ostatniej strony była jednym wielkim kłamstwem. Dlaczego o tym mówię? Mówię o tym dlatego, że choćby lektura pasków telewizji publicznej przywołuje najgorsze wzorce totalitarnej propagandy, która polega nie tylko na kłamstwie, ale polega przede wszystkim na zohydzeniu przeciwnika, odebraniu mu moralnych i ludzkich kompetencji do tego, by był uczestnikiem debaty publicznej. Jak państwo myślicie, o kim był pasek w telewizji publicznej: Obrońcy pedofili? Czy o jednym lub drugim biskupie, który przesuwał księdza pedofila z parafii do parafii? (Głos z sali: Nie.) Nie, o polskiej opozycji. Czy pasek: Wynagrodzenia rosną jak na drożdżach, a portfele Polaków są coraz grubsze - to był pasek, który ilustrował słynne wystąpienie pewnej niewiasty z tej trybuny, która krzyczała, że premie jej się należały? Nie. Czy: 4 czerwca, symbol zdrady i zmowy elit - to był pasek, który mówił o jakiejkolwiek prawdzie historycznej? (Głos z sali: Nie.) Nie. To było po prostu kłamstwo. I teraz obaj panowie o pięknych życiorysach, mówię to zarówno do pana ministra stojącego na czele Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, jak i do pana posła, który stoi na czele Rady Mediów Narodowych, obaj to panowie o walorach intelektualnych, które nie podlegają żadnej wątpliwości: panowie, ta grafika jest jednym wielkim oskarżeniem tego, że nie dajecie sobie rady z tym obowiązkiem, który nałożyła na was Rzeczpospolita. (Oklaski) Ta grafika pokazuje polityków w programie ˝Gość Wiadomości˝: 415 razy występowali politycy PiS-u, politycy PSL-u - 2 razy, Platformy - 48 razy. Otóż chcę powiedzieć, że to nie jest pluralizm, to jest zakłamywanie rzeczywistości. Ale, panie marszałku, Wysoka Izbo, problemem nie jest tylko to, jakie kłamstwa Polacy słyszą z anten mediów publicznych. Problemem, i to jest również bardzo znamienne, jest to, o czym się z nich nie dowiadują. Np. z tej telewizji, która - z pozoru powinno by się wydawać - jest bardzo wrażliwa na punkcie wpływów rosyjskich w Europie i na punkcie rosyjskiego imperializmu. Z tej telewizji Polacy nie dowiedzieli się o finansowaniu przez Rosję skrajnie prawicowych partii politycznych w Europie, które rozsiewały sztuczną nienawiść do imigrantów. O tym aspekcie działalności Putina i jego reżimu telewizja publiczna nie informowała. Powiem więcej. Tak naprawdę telewizja publiczna - i to jest wielki sukces Jacka Kurskiego, który postawiony... Zadanie, które mu postawiono, było bardzo trudne, mianowicie grupa docelowa, do której adresuje swój przekaz Jacek Kurski, jest unikalna w skali mediów na świecie, ta grupa docelowa liczy jedną osobę. To, co ta telewizja pokazuje, co jest projekcją waszych lęków, waszych nadziei, waszych trosk i generalnie waszego obrazu świata, jest najgorszą recenzją, jaką można wystawić waszym charakterom. Ta telewizja bardzo mało mówi o świecie, bardzo mało mówi o Polsce, natomiast bardzo dużo mówi i bardzo dobitnie świadczy o was. Dlatego, panie marszałku, Wysoka Izbo, pozwolę sobie w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego i Unii Europejskich Demokratów - to długa i skomplikowana nazwa, panu marszałkowi tak trudno się jej nauczyć, ale liczę, że kiedyś ten dzień nastąpi - pozwolę sobie w imieniu naszego klubu złożyć dwie poprawki. Pierwsza z nich: treść uchwały otrzymuje brzmienie: Sejm Rzeczypospolitej Polskiej odrzuca sprawozdanie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Druga z tych poprawek brzmi: Sejm Rzeczypospolitej Polskiej odrzuca informację o działalności Rady Mediów Narodowych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)