Mówca: Tadeusz Aziewicz
Data: 2020-12-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jak już wspomniano, rozpatrywana informacja jest efektem zapisów ustawy z 2003 r. o ustanowieniu programu wieloletniego zatytułowanego ˝Program ochrony brzegów morskich˝. Głównym celem tego programu jest zabezpieczenie przeciwpowodziowe brzegów nadmorskich, w tym usuwanie uszkodzeń, zapewnienie stabilizacji linii brzegowej oraz zapobieganie zanikowi plaż. W budżecie państwa na rok 2019 na jego realizację zabezpieczono wydatki w łącznej kwocie 34 mln zł. Planowane działania obejmowały sztuczne zasilanie plaż, budowę, remont i utrzymanie trwałych umocnień brzegu oraz monitoring. Powyższe wydatki zostały zrealizowane prawie w pełnej kwocie. Zgodnie z przywołaną wyżej ustawą wskaźnikiem realizacji programu w danym roku jest długość linii brzegowej zabezpieczonej przed zjawiskami erozji i powodzi od strony morza liczona w kilometrach. W 2019 r. zaplanowano realizację zadań w wymiarze 8 km linii brzegowej. Na koniec 2019 r. wykonano zabezpieczenia brzegu morskiego przed zjawiskami erozji i powodzi od strony morza na łącznej długości ponad 12 km. Wyższe wykonanie wartości miernika osiągnięto w wyniku wprowadzenia w trakcie roku budżetowego nowych zadań. Wysoki Sejmie! W trakcie posiedzenia Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej wysłuchaliśmy szczegółowych informacji poszczególnych urzędów morskich. Informacje te nie wzbudziły większych kontrowersji. W dyskusji pojawił się natomiast bardzo ciekawy problem przyspieszonego podnoszenia się poziomu wód i potrzeby przygotowania się państwa na długofalowe zmiany. Odpowiedzi przedstawicieli rządu miały charakter ogólny i na pewno wrócimy do tego tematu w nieodległej perspektywie. Tradycyjnie przy okazji dyskusji o ochronie brzegów morskich chcę zwrócić uwagę na potrzebę zabezpieczenia, zapewnienia bezpieczeństwa w rejonie Klifu Orłowskiego w Gdyni, gdzie w nieodległej przeszłości miały miejsce niebezpieczne osunięcia. Dotychczas obyło się bez ofiar, ale ochrona życia i zdrowia masowo spacerujących tam obywateli jest ciągle poważnym wyzwaniem. Przedstawiciele organizacji pozarządowych z Gdyni, zwracając uwagę na zagrożenia, postulują m.in. ułożenie w odległości około 200 m od brzegu kamiennych falochronów podwodnych. Dzięki temu po niezbędnej reflacji, czyli nadsypaniu piasku wydobywanego przy okazji pogłębiania kanałów portowych, plaża jako naturalny wygaszacz fal nie tylko będzie znacznie szersza, ale też będzie mogła się utrzymać. Mam świadomość, że w przypadku klifu krzyżują się kompetencje dwóch ministrów: środowiska oraz infrastruktury, dlatego po jednym z niebezpiecznych osunięć próbowałem zainteresować tym problemem prezesa Rady Ministrów, niestety bez pozytywnego efektu. Klif ulega szybkiej erozji. Premier i przedstawiciele wspomnianych resortów ciągle chowają głowy w piasek. Przeczuwam, że podobnie będzie, jeżeli zdarzy się nieszczęśliwy wypadek. Na razie zabezpieczenie klifu polega na tym, że stoją tam lub leżą tablice z ostrzeżeniami, a ludzie nadal chodzą po osuwisku. Wysoki Sejmie! Ponieważ ˝Program ochrony brzegów morskich˝ w 2019 r. został wykonany zarówno w wymiarze finansowym, jak i rzeczowym, a plan na 2020 r. nie wzbudził kontrowersji, w imieniu klubu Koalicji Obywatelskiej rekomenduję Wysokiej Izbie przyjęcie przedstawionych dokumentów. Dziękuję za uwagę.