Mówca: Marek Suski
Data: 2016-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Padło tutaj kilka pytań do wnioskodawcy. Jedno, myślę, z najważniejszych pytań dotyczy możliwości kwestionowania tej dotacji dla spółek publicznych jako niedozwolonej pomocy publicznej. Ale ja mam tutaj opinię prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, który stwierdza, po pierwsze, że to nie podlega postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Po drugie, dodatkowo należy zauważyć, że zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia Komisji Wspólnoty Europejskiej również w sprawach wykonywania rozporządzeń Rady takie zasady mówią, że wzrost pierwotnego budżetu istniejącego programu pomocy do 20% nie jest uznawany za zmianę pomocy istniejącej. W związku z tym, że w opinii wstępnej Komisja nie odnosi się do konkretnego budżetu pomocy, należy posłużyć się w tym wypadku danymi pochodzącymi ze sprawozdań przekazywanych przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji. Wynika z niej, że właśnie pomoc publiczna była w latach 2013-2016 w kwocie 650-750 mln w skali rocznej, a zatem tutaj nie ma groźby tego typu, ponieważ ta kwota nie przekracza 20% średniorocznej kwoty pomocy udzielanej nadawcom publicznym. Chciałem rozwiać taką wątpliwość. Natomiast oczywiście jeśli chodzi o problem generalny, o którym tu jest mowa, czyli o reprywatyzację, to rzeczywiście wydaje się to problem niezwykle trudny, bo tu było pytanie o skalę roszczeń w zależności od tego, jak wyceniać majątek, który został przejęty tymi dekretami, to jest od 100 mln zł nawet do 700 mld zł. Czyli odciążenie tak ogromne, że mimo wielu obietnic poszczególnych poprzednich rządów... Przecież od 27 lat już po przełomie w różnych konfiguracjach PSL, kiedyś Unia Wolności, której w dużym stopniu kontynuacją jest Platforma Obywatelska, sprawowały wielokrotnie władzę. Ja sobie przypominam Bronisława Komorowskiego, kiedy kandydował na prezydenta. Obiecywał ustawę reprywatyzacyjną, mówiąc, że minimum minimorum to 50%. Później, kiedy przychodzi do rządzenia, okazuje się, że państwo nie ma środków, a te, wydaje się, nawet może duże środki ok. 5 mln zł to skromy ułamek roszczeń, które należałoby zaspokoić. Okazuje się, że po prostu państwo polskie nie jest w stanie zaspokoić tych roszczeń. Być może z tego powodu nie było ustawy reprywatyzacyjnej przyjętej do końca, bo było wiele projektów. Ja sobie przypominam, jeszcze kiedyś, kiedy było Ministerstwo Przekształceń Własnościowych, Komisja Ustawodawcza pracowała nad jednym z pierwszych projektów ustawy reprywatyzacyjnej, kiedy większość w Sejmie miały SLD i PSL, padły tam takie słowa: nie po to zabieraliśmy, żeby teraz oddawać. I to w dużym stopniu prywatyzacja i uwłaszczenie nomenklatury czy też różnych ludzi stały na przeszkodzie zwrotowi majątku, który został zawłaszczony. Dzisiaj, po 27 latach od przemian, tak naprawdę z tego majątku niewiele co zostało. Jeżeli państwo po 8 latach rządzenia i nierozwiązania tego problemu dostrzegacie, że to jest problem nierozwiązany i może ten rząd go rozwiąże, to jednak mówię, że to jest duża hipokryzja, bo można to było wcześniej zrobić, jeżeli państwo mieliście na to jakiś pomysł. Dzisiaj mówicie: nie mieliśmy pomysłu, nie zrobiliśmy tego, ale przyszedł PiS, on to może wszystko załatwi jak cudotwórca. PiS, choć jest partią, która rządzi uczciwie, też cudotwórcą nie jest. I to tyle smutnej konstatacji, jeśli chodzi o nierozwiązany problem reprywatyzacji. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Artur Dunin: Ale nie padła odpowiedź, dlaczego dodatkowe 10 mln dla telewizji, Marek.)