Mówca: Bartosz Józwiak
Data: 2018-01-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam przyjemność przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Kukiz’15 wobec sprawozdania Komisji Ustawodawczej Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa oraz niektórych innych ustaw, druk nr 2132. Procedowany projekt omawialiśmy już w trakcie pierwszego czytania. Przedstawiałem wtedy ogólne stanowisko klubu dotyczące samego projektu, więc nie będę już tego teraz powtarzał. Jest to projekt, który ma na celu zapewnienie sprawnego działania komisji czy usprawnienie działania komisji już funkcjonującej, ma za zadanie załatać pewne luki, które pojawiły się w trakcie funkcjonowania tej komisji. Efektem zmian projektowanych w ustawie ma być np. zwiększenie dostępu komisji do potrzebnych dokumentów w toku toczących się przed nią postępowań czy zapewnienie mobilizujących kar pieniężnych w zaistniałych przypadkach naruszenia prawa. Wydaje się, że zapisy przedłożenia w dużej mierze rzeczywiście zmierzają we wskazanym kierunku i są dobrym rozwiązaniem. Mamy takie odczucie, że powołujemy się na konstytucję, która mówi, że Rzeczpospolita stoi na gruncie ochrony prawa własności, a ona, powiem szczerze, chyba dotychczas w ogóle na nim nie stała. Jak inaczej to nazwać, jeśli są ludzie, których raz okradziono po wojnie, a drugi raz okradło ich państwo polskie, sprzedając nielegalnie nieruchomości czy też fikcyjnie je reprywatyzując i sprzedając je osobom do tego nieuprawnionym? Tak że to jest sytuacja patologiczna, która wymaga bardzo radykalnych kroków i naprawy. W trakcie prac komisji złożono szereg poprawek. My jako klub Kukiz’15 złożyliśmy pięć takich poprawek. Trzy z nich zyskały akceptację komisji, a dwie niestety nie, nad czym ubolewamy, ale będziemy prosili Wysoki Sejm o pochylenie się nad nimi w trakcie trzeciego czytania, bo będą to wnioski mniejszości. Nasze poprawki - te zaakceptowane przez komisję - dotyczyły np. usunięcia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez komisję. Tutaj uzasadniamy to tak, że nadzwyczajny charakter postępowania, który polega na nadzorczym badaniu sprawy już wcześniej badanej na poziomie kilku instancji, sprawia, że dodanie kolejnego stopnia autokontroli jest nadmierne, jest zbędne, bo nadmiernie wydłuża postępowanie. Strony przecież mogą na wszystkie decyzje komisji złożyć skargę do niezawisłego sądu administracyjnego. Wniosek o ponowne rozpatrzenie tylko odciągałby w czasie możliwość wystąpienia o kontrolę sądową. Inna zmiana to jest dopasowanie terminologii użytej w dziale IVa k.p.a. Dotyczy to chociażby terminu ˝grzywna˝, który jest używany w ustawie, a naszym zdaniem - komisja podzieliła to zdanie - cechy tego użycia sugerują jednak, że mamy do czynienia z karą pieniężną. Dwa wnioski, które nie uzyskały akceptacji komisji, dotyczyły dwóch rzeczy. Pierwsza to jest doprecyzowanie zasady odpowiedzialności urzędników, których działania lub zaniechania doprowadziły do szkody Skarbu Państwa lub gminy. Dotychczasowe prace komisji wskazały potrzebę konkretyzacji zasad ustalania maksymalnej odpowiedzialności majątkowej osób działających nieumyślnie. Uważamy, że ci urzędnicy powinni ponosić taką odpowiedzialność. Druga, niestety nieprzyjęta, poprawka dotyczyła zmiany zaproponowanej w projekcie zasady, iż po 7 dniach od ogłoszenia wezwania w BIP świadkowie oraz strony są skutecznie wezwane na rozprawę. Tutaj, naszym zdaniem, takie rozwiązanie stanowi pewien przejaw naruszenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Wszyscy potencjalni świadkowie oraz strony potencjalnych kilku tysięcy postępowań, chociażby przed komisją, nie są w stanie codziennie śledzić Biuletynu Informacji Publicznej. Tutaj jeszcze można podkreślić, że istotna część świadków i ich strony, stający przed komisją, to osoby starsze, tak że ta formuła skutecznego powiadamiania wydaje się bardzo wątpliwa. Obok złożonych wcześniej poprawek także teraz, w trakcie drugiego czytania, składamy jeszcze jedną, dodatkową poprawkę, która ma, naszym zdaniem, poprawić jakość ustawodawstwa, usprawnić działania komisji. Niniejsza poprawka wprowadza termin przedawnienia karalności w postaci 15 lat od naruszenia prawa albo wystąpienia skutków naruszenia prawa. Czyny wskazane w art. 30 ust. 1 pkt 6 u swojej podstawy zakładają wieloletnie skutki naruszenia prawa i tutaj egzemplifikacjami chociażby tego założenia są systematyczne i nieformalne eksmisje na bruk starszych ludzi, dewastacja instalacji technicznych, niekończące się remonty części wspólnych lub wysypisko śmieci na klatce schodowej. Doświadczenia pracy organów wskazują na to, że okres od dnia naruszenia prawa do ciągłego występowania jego skutków wykracza poza ramy określone w dziale IVa k.p.a. Z drugiej strony brak jakiegokolwiek uregulowanego terminu karalności też budzi pewne wątpliwości. Tak że generalnie popieramy zmiany tego projektu (Dzwonek), ponieważ one usprawniają działania komisji. Składamy dodatkową poprawkę. Dziękuję bardzo.