Mówca: Kornelia Wróblewska
Data: 2018-06-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przed chwilą dostałam wiadomość. Pozwolę sobie ją przeczytać. Gdyby Beata Szydło tak zaciekle broniła osób niepełnosprawnych, jak broniła nagród dla siebie i swoich ministrów, Polska byłaby pięknym krajem. (Oklaski) (Głos z sali: Po prostu się należały.) (Głos z sali: Kto to napisał?) Natomiast w tej chwili oceniamy działalność ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w osobie pani Elżbiety Rafalskiej. To ważne, kto jest ministrem polityki społecznej, szanowni państwo, bo inaczej ocenia się laika, a inaczej osobę o ugruntowanej wiedzy w danej dziedzinie. Wspominałam już kilkakrotnie z tej mównicy, że gdy ponad 2 lata temu dowiedziałam się, kto ma zostać szefem tego resortu, poczułam ulgę, bo kto w PiS-ie lepiej niż pani Rafalska zna rzeczywiste problemy osób wykluczonych, seniorów, niepełnosprawnych. Być może pan Michałkiewicz, ale pan Michałkiewicz znalazł się w resorcie, więc sprawa załatwiona. Oczekiwania w stosunku do pani były ogromne, pani minister. I mówię tu nie tylko o moich osobistych oczekiwaniach, lecz także o oczekiwaniach społecznych, oczekiwaniach środowisk, z którymi pani jako posłanka opozycji intensywnie pracowała. To oczekiwania środowisk wykluczonych, seniorów i osób z niepełnosprawnościami, oczekiwania i ogromne nadzieje. I co się stało? Jak odpłaciła pani wyborcom za ten ogromny dług zaufania, którym panią obdarzono, pani minister? Czy nie wstyd pani przed tymi ludźmi? Po tych 2 latach rządzenia nadal uważam, że pani posiada wiedzę, niestety trudno nie odnieść wrażenia, że podejmowane działania są pani narzucane i źle skonsultowane, że brakuje pani decyzyjności, że nawet jak pani chce, to pani po prostu nie może. Dlaczego kieruję to w formie zarzutów pod pani adresem? Bo pani na to pozwala. Pozwala pani, by rząd się panią posługiwał w wypełnianiu interesów partyjnych, a pani w pierwszej kolejności powinna służyć obywatelom. Bycie ministrem jest wtórne do bycia posłem. Z jednej strony sprawuje pani mianowany urząd, w którym każdy jest łatwo przestawialnym pionkiem, zaś po drugiej stronie jest funkcja publiczna i społeczna wynikająca ze zdobytego w wyborach powszechnych mandatu oraz zobowiązanie do reprezentowania obywateli. Co pani wybrała? To pierwsze. Ludzie, których pani zatrudnia, nie przyczyniają się do załatwiania spraw priorytetowych. Wręcz przeciwnie, zamiast pracować na sukcesy kierowanego przez panią resortu, działają na czas, na spowolnienie, na niekorzyść. Zamiast upraszczać prawo i dostosowywać je do europejskich norm, bo tak rozumiem efektywne rozwiązywanie problemów społecznych, piętrzy się biurokracja i budują mury między rządem a obywatelami. Mamicie obietnicami, zamiast je wprowadzać. Programy Dostępność+, program ˝Za życiem˝ - to jest tylko na papierze. Ludzie przychodzą do nas i pytają, kiedy będą realizowane postulaty z tych programów, a pani albo tego nie zauważa, albo z braku decyzyjności przymyka oczy. Tego wotum prawdopodobnie nie byłoby, gdyby trzeba było oceniać tylko pani działalność, pani minister. To wotum nieufności jest wynikiem pani zaniechań, pani minister, zaniechań i bezradności w kryzysowych sytuacjach. Dzień po Dniu Matki zakończył się trwający 40 dni strajk osób z niepełnosprawnościami w Sejmie. Zawiodła pani nie tylko nieumiejętnym prowadzeniem rozmów, nie tylko wysyłaniem swoich pełnomocników, którzy swoją arogancką postawą obrażali protestujących obywateli, ale też źle świadczyli o rządzie, nie tylko tym, że niepełnosprawni nie zakończyli protestu, tylko go zawiesili, poturbowani przez Straż Marszałkowską, nie tylko tym, że nie dopilnowała pani, by poseł Żalek zrzekł się immunitetu i stanął przed sądem, by odpowiadać za swoje haniebne czyny i słowa. Zawiodła pani przede wszystkim zaniechaniem i niewywiązywaniem się z obietnic składanych wyborcom przez ostatnie lata, niewykonaniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 2014 r. dotyczącego wyrównania świadczeń dla opiekunów osób niepełnosprawnych, nieprzeprowadzoną reformą orzecznictwa, nieprzeprowadzoną reformą świadczeń rodzinnych, wprowadzaniem świadczeń populistycznych takich jak 500+ czy wyprawka 300+, które pogorszyły sytuację wielu środowisk i których skutki uboczne, np. wzrost bezrobocia wśród kobiet, będą się odbijały czkawką całemu społeczeństwu przez lata. O tym państwo nie mówicie przy tych programach. Miała pani podnieść jakość życia osób wykluczonych społecznie, a dociska pani bezrefleksyjnie pasa, doprowadzając tym do odbierania świadczeń gwarantujących przetrwanie wielu grupom społecznym. I na koniec, pani minister, mnie osobiście pani zawiodła słowami, że przyszła pani reformować system pomocy społecznej i po 2 latach rządzenia uznała pani, że tego nie da rady zrobić oraz że składając wniosek do Trybunału Konstytucyjnego, by zbadał zgodność z konstytucją ustawy o świadczeniach rodzinnych w sprawie właśnie świadczeń dla opiekunów osób niepełnosprawnych, nie mogliście wiedzieć, jaki będzie wynik Trybunału Konstytucyjnego i że z tym wyrokiem, chociaż jest po państwa myśli, pani się po prostu nie zgadza. Dziękuję. (Oklaski)