PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Andrzej Duda
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! To, co słyszymy, co obserwujemy, co możemy przeczytać w tych nowych rozwiązaniach, które pani minister przygotowuje, trudno jest określić inaczej niż słowami, że oto bierze pani minister stosowny udział w dziele demontażu państwa, które prowadzi wasz rząd. Demontujecie państwo w sferze gospodarczej, demontujecie państwo w sferze ustrojowej, teraz demontujecie państwo w sferze światopoglądowej, podcinając korzenie społeczne, podcinając korzenie edukacyjne. To jest praca, którą pani dzielnie kontynuuje po pani minister Hall. Gratuluję. W tym momencie obudziła pani minister ludzi, którzy walczyli o wolną Polskę. W Krakowie trwa głodówka. Pani minister napisała list do głodujących za pośrednictwem kuratora. Pani minister, odrobinę empatii. Ci ludzie głodują 10 dni. Oni nie są w stanie przyjechać do Warszawy. Jeden z nich wylądował w szpitalu. Ci panowie nie mają po 25 lat, to są ludzie w poważnym wieku. Czy można takich ludzi zapraszać do Warszawy? Czy to jest elegancko? Czy to wypada? Może należałoby się pofatygować i porozmawiać z nimi, bo jeżeli ktoś decyduje się na 10 dni głodówki, to znaczy, że sprawa jest naprawdę poważna. To jest jedna strona medalu, to jest pierwsza sprawa. Druga sprawa. Pani minister, likwiduje pani w liceach rozszerzony program z historii, z chemii, z fizyki, z biologii. Czy pani minister może odpowiedzieć środowisku nauczycielskiemu, bo z tego środowiska otrzymałem prośbę, żeby zadać to pytanie: Ilu nauczycieli w Polsce zostanie zwolnionych w związku z tymi rozwiązaniami, które pani w tej chwili wprowadza? Pytam o to, bo wszyscy są o tym przekonani, już wiedzą, w liceach już się odbywały rozmowy z dyrekcją o tym, ilu nauczycieli wyląduje na bruku. (Dzwonek) Co gorsza, w większości będą to młodzi nauczyciele, ci, którzy dopiero zaczęli pracę, bo taka jest kolej rzeczy i takie jest życie. Tym młodym ludziom, którzy chcą wejść do zawodu nauczycielskiego, zawodu słabo wynagradzanego w Polsce - nie oszukujmy się, nauczyciel nie zarabia wiele, najczęściej musi mieć wiele etatów - którzy decydują się wejść do tego zawodu, chcą go wykonywać, pani minister będzie podcinać skrzydła, jednocześnie będzie podcinać korzenie, na których w przyszłości ma się opierać nasze społeczeństwo. Nie ma innej drogi do tego, żeby Polska zajmowała należną jej pozycję w Europie i w świecie, niż wychowanie patriotyczne. Wiemy o tym, jaka jest nasza historia, my jeszcze znamy ją dobrze, wiemy o tym, ile razy próbowano nas zadeptać, zniszczyć, wynarodowić, ile razy to się powtarzało. Jeżeli nie będziemy mieli mocnego społeczeństwa, o silnych podstawach patriotycznych, to po prostu znikniemy. Nie wolno nam do tego dopuścić. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Pawłowicz
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Chciałabym przeczytać apel głodujących w Krakowie. Brzmi on tak: ˝Wszelkie działania degradujące polską naukę, kulturę i Kościół katolicki naruszają podstawy naszej państwowości. Ograniczanie przedmiotów humanistycznych, ale także przyrodniczych i matematycznych w szkołach średnich, likwidacja instytucji kultury, próby wyprowadzenia religii ze szkół to prosta droga do upadku. Wzywamy wszystkich, którym dobro naszego państwa leży na sercu, do poparcia naszego protestu. Wyrazy poparcia prosimy wysyłać na adres Ministerstwa Edukacji Narodowej. Domagamy się natychmiastowego zawieszenia rozporządzenia dotyczącego nowych podstaw programowych i podjęcia konsultacji ze środowiskami związanymi ze szkolnictwem. Żądamy aż tyle i tylko tyle.˝ Mój komentarz jest taki. Wzywamy więc, ja osobiście w swoim imieniu wzywam rząd do podjęcia debaty nad odbudową poczucia patriotyzmu i tożsamości narodowej u polskiej młodzieży. Wzywam rząd, by odciął się od zawołania jednego ze swych przedstawicieli, że polskość to nienormalność, bowiem tylko takie nastawienie do polskości i Polski tłumaczy ograniczanie liczby zajęć i usuwanie historii z polskich szkół. O nic nie pytam, ponieważ nie oczekuję odpowiedzi. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dyskutujemy tu dzisiaj, jak budować patriotyzm, jak dzięki historii, dzięki wiedzy historycznej, dzięki znajomości mechanizmów historii budować patriotyzm, który pozwoli nam, Polakom, sprostać wyzwaniom XXI w. Ale padały też sformułowania dosyć dziwne, niemal archaiczne, bo wskazujące na to, że patriotyzmu uczymy się tylko w domu. Jak każdy proces, tak uczenie patriotyzmu nie może być oderwane od szkoły, od lekcji religii, od stadionu, od tego, co widzimy na ulicy. I to są, powtarzam, rzeczy oczywiste, dlatego dziwię się, że muszę o nich mówić ja, który nie jestem pedagogiem. Ale chciałbym zwrócić jeszcze uwagę na jedną bardzo ważną rzecz, która w tej dyskusji jeszcze się nie pojawiła, a myślę, że powinna się pojawić. W ostatnich latach wiele polskich samorządów z własnej inicjatywy podjęło bardzo ważne wyzwanie, mianowicie wprowadziło nauczanie historii regionalnej. Wiele samorządów zainwestowało w to, zleciło stworzenie odpowiednich podręczników, wykształciło kadrę. A ta historia regionalna przynosi wiele wspaniałych wzorców, wzorców, jakimi są osoby, działania, to czego najbardziej potrzebujemy. Jest to historia bliska, bo chodzimy potem po ulicach, które zostały nazwane imieniem tych bohaterów, bo codziennie stykamy się z miejscami, w których oni żyli, funkcjonowali, codziennie możemy widzieć ich dzieło. Obawiam się, że jeżeli taki kierunek rząd polski przyjmuje, deprecjacji de facto nauczania historii, to niestety wiele samorządów może ulec też pokusie wycofania z programów szkół nauczania historii regionalnej. (Dzwonek) A będzie to ogromną krzywdą dla poczucia tożsamości, tożsamości narodowej, ale też tożsamości lokalnej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wojciech Zubowski
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Załóżmy czysto hipotetycznie, że wprowadzana reforma ma przynieść jakieś dobre efekty. Jak każda reforma, wiąże się ona ze zmianą, a zmiany kosztują. Ja bym prosił państwa o informację, jakie środki rząd zamierza przeznaczyć na to, żeby przy wprowadzaniu tej reformy dokształcać, doszkalać nauczycieli, tak żeby oni robili to w prawidłowy sposób. To było pytanie, teraz kilka luźnych uwag. Posłowie z lewej strony sali wspominali o tym, że patriotyzm to jest w zasadzie walka o to, żeby kraj był silny gospodarczo. Musimy, proszę państwa, pamiętać, że każdy kraj, który jest potęgą gospodarczą, dba, zaciekle walczy o to, żeby historia stała na możliwie najwyższym poziomie, dba o to, żeby obywatele byli świadomi spraw swojego kraju i byli świadomi swojej historii. My w tym momencie robimy krok do tyłu. Do potęg gospodarczych jeszcze nam bardzo daleko, a do tego cofamy się, jeżeli chodzi o nauczanie historii. Będzie to szkoda, którą bardzo trudno będzie odwrócić. Dotychczas historia była uczona w pewnym bloku. W tym momencie będzie to przedmiot miałki, nie będzie tak stały programowo. Polacy ze swojej historii mogą być dumni. Wielokrotnie to udowadniali. Proszę państwa, możemy być dumni z polskiej historii, dlatego że na jej kartach jest wiele spraw, które dają nam do tego powody, chociażby rozbiory, a w zasadzie to, że udało się nam je przetrwać. Ale udało się nam przetrwać jako narodowości, dlatego że byliśmy świadomi swojej polskości. Proszę państwa, trzeba też powiedzieć o tym, że często (Dzwonek) w momencie najwyższej próby, kiedy na szali trzeba było położyć swoje życie, świadomość historii własnego kraju na to nam pozwalała. Odpowiedzmy sobie na pytanie, czy ktoś, kogo edukacja skończyła się na języku, komunikacji, mediach, będzie zdolny do takiego poświęcenia. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jadwiga Wiśniewska
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Pamiętam, jak w poprzedniej kadencji na posiedzeniu komisji edukacji omawialiśmy tę tak zwaną reformę programową. I pamiętam podnoszone wtedy przez nas uwagi kwitowane lekceważącym wzruszeniem ramion. Pamiętam też, że najmocniejsze argumenty nie trafiały do pani minister Hall. Ze zdumieniem czytałam treść tej reformy programowej. Gdy odkryłam, że w liceum pojawi się przedmiot o wdzięcznej nazwie: przyroda, a w ramach tejże przyrody takie moduły, jak: śmiech i łzy, wróżbiarstwo i różdżkarstwo, to nie wiedziałam, czy śmiać się, czy płakać. Pamiętam, jak wcześniej pani minister Fedak wpisała wróżkę na listę zawodów. Wtedy w Polsce naukowcy wystosowali do niej apel o rozum. Pamiętam, jak powiedziałam do pani Hall: do pani już nikt nie napisze. To co zrobiła minister Hall, to proces rozkładu, pogrążania polskiej edukacji. Pani, wprowadzając przedmiot o wdzięcznej nazwie: przyroda, i ograniczając historię, a w zasadzie wyrzucając ją z liceów, dokańcza niechlubne dzieło ministra Handkego, który kiedyś zniszczył dobrze funkcjonujące w Polsce kształcenie zawodowe. Pani niszczyła, a niestety pani minister Szumilas to kontynuuje - zniszczy licea ogólnokształcące, które ogólnokształcącymi będą wyłącznie z nazwy. Dzieło obu pań, proszę państwa, doprowadzi do tabloidyzacji procesu edukacyjnego w Polsce. Czy o to chodzi? Wiem, że pani marzeniem było mieć zdjęcie w ˝Super Expressie˝ czy w ˝Fakcie˝, pani minister Hall, i pani to marzenie w poprzedniej kadencji spełniła. Zapewniam panią, że to marzenie nie jest marzeniem (Dzwonek) milionów Polaków. Pani musi mieć świadomość, pani minister Szumilas, że pani działania spowodują, iż następne pokolenia Polaków nie będą miały wspólnego kodu historycznego. Nie wyobrażam sobie, jak będą pracować nauczyciele języka polskiego, którzy w oderwaniu od kontekstu historycznego będą pokazywać literaturę poszczególnych epok literackich. Mam nadzieję, iż weźmie pani pod uwagę to, że inni mogą mieć rację, że ponownie jesteście w błędzie, tak jak byliście w błędzie, mówiąc, iż obniżenie wieku szkolnego spowoduje, że masowo rodzice oddadzą dzieci do szkół. Nie oddali i to nie dlatego, że są głupsi od pani, proszę pani, tylko dlatego, że są mądrzejsi i wiedzieli, że szkoły są nieprzygotowane, że program jest fatalny. Tak samo jest z tą reformą programową. Można to jeszcze zatrzymać, ale trzeba mieć honor, pani minister, i odwagę, żeby to zrobić. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Maria Zuba
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Mogę zrozumieć rządy narodów, których przodkowie na kartach historii swojego narodu zapisali czasy kolonializmu i wyzysku drugiego człowieka. Mogę zrozumieć rządy tych narodów, których przodkowie mordowali podbite narody w komorach krematoryjnych. Mogę zrozumieć rządy również tych narodów, których przodkowie patriotów innych narodów wywozili na lata zsyłki na Syberię. Rozumiem, dlaczego te rządy nie są zainteresowane nauką historii swojego narodu młodego pokolenia. Ale, pani minister, jak mam zrozumieć działania polskiego rządu, który chlubną historię zapisaną przez naszych przodków, często w walkach za waszą i naszą wolność, poprzez działania ministrów Platformy Obywatelskiej i PSL-u niszczy, powtarzam, niszczy to spoiwo tożsamości narodowej i obywatelskiej, niszczy ważny element kształtowania postaw patriotyzmu, jakim jest nauczanie historii? Wskutek państwa niszczącej działalności młody człowiek zostanie pozbawiony bazy wiedzy ogólnej, na którą narzeka, że nieprzydatna i łatwo zapominana, ale która mimo wszystko stanowi fundament dalszego jego rozwoju i dobrej ogólnej orientacji w świecie. Kraje Zachodu, po edukacyjnym eksperymentowaniu w kształceniu pragmatycznym, zaczynają doceniać to, co wprowadzane właśnie u nas zmiany mają właśnie (Dzwonek) zatracić. Jaki będzie poziom kompetencji ogólnokształcących ucznia - w realiach społeczeństwa informacyjnego i gospodarki opartej na wiedzy stanowią one niezbędną podstawę wszystkich kwalifikacji - który w II i III klasie liceum niemal wyłącznie skupi się na przygotowaniach do studiów wyższych i wchłanianiu dużych porcji teoretycznej wiedzy? Czy uczeń, który po I klasie liceum nie zdecyduje się na rozszerzony kurs historii, traci realną szansę na zdawanie tego przedmiotu na maturze, a tym samym blokuje sobie dostęp do wielu kierunków studiów? Spośród różnorodnych źródeł wiedzy historycznej podstawa programowa wymienia jedynie przygotowanie uczniów do korzystania ze źródeł historycznych, map i materiałów ikonograficznych. Skąd takie zubożenie? Czy na tym polegać ma przygotowanie do życia w świecie multimediów? Czy tak głębokie i wczesne sprofilowanie kształcenia ponadgimnazjalnego, jakie zakłada reforma, jest poparte wynikami badań stwierdzającymi, że szesnastoletni uczeń ma sprecyzowane plany co do wyboru dalszej ścieżki kształcenia i kariery zawodowej? Analiza szczegółowych wymagań nasuwa następujący wniosek: Odpowiedź na pytanie, po co uczyć się historii, w świetle wymagań programowych może być tylko następująca: po to, by znać historię. Brak zapisów sugerujących, że wiedza historyczna powinna być wykorzystywana do wyjaśnienia rzeczywistości społecznej, w której żyje uczeń, a później obywatel. I kolejne pytanie, pani minister: Jak będzie wyglądał podręcznik do nauczania tego przedmiotu? Nawet przedstawiciele wydawnictw nie mają wyobraźni, jak ten podręcznik ma wyglądać. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Ja swoje zdanie na temat tego, co dzieje się z polską edukacją, wyraziłem w oświadczeniu sejmowym 15 marca późno w nocy - ono jest dostępne w stenogramie - i podtrzymuję to zdanie z tego oświadczenia. Dziś chciałbym zadać tylko kilka konkretnych pytań pani minister i na koniec złożę pewne wyjaśnienie. Pierwsze pytanie brzmi tak: Jak wyglądała do tej pory, w ciągu ostatnich pięciu lat, zdawalność historii? Ile osób przystępowało do zdawania matury z historii, ile zdawało ze skutkiem pozytywnym historię? Drugie pytanie jest takie: Na jakiej podstawie konkretnie - proszę o odpowiedź pisemną w tym wypadku także - MEN twierdzi, że nauczyciele mieli za mało czasu, żeby realizować program nauczania. To jest niemożliwe, żeby nie zrealizować w szkole programu nauczania. Każdy składa oświadczenie o realizacji programu nauczania. Na jakiej podstawie MEN twierdzi, że do tej pory tak było? Trzecie pytanie jest takie: Ilu nauczycieli straci swoją pracę wskutek państwa reform? Następne pytanie: Z którego zespołu psychologów rozwojowych korzystał zespół pani minister? Nie wiem, czy państwo wiecie, że przeczycie po prostu podstawowej zasadzie dydaktyki. Otóż pierwszą i naczelną zasadą dydaktyki jest powtarzanie i utrwalanie, a wy po prostu to wszystko niszczycie. W waszym projekcie nie ma ani utrwalania, ani powtarzania, więc co zgłębiać dalej? Tym, którzy mają problem z liczeniem, czy 5, czy 6, czy 3 godziny, powiem, że jeśli do tej pory uczyło się historii 100 osób, to teraz będzie się uczyło 7 albo 5 w cyklu 3-letnim, a reszta będzie się uczyła parahistorii, parasocjologii i nie wiadomo czego. Para-bara - to będzie coś takiego. Na zakończenie powiem, że ze zdumieniem usłyszałem chyba prawdziwą wypowiedź z trybuny sejmowej jednej z pań posłanek, że szkoła ma być miejscem, w którym konsumuje się wiedzę. Usłyszałem to z przerażeniem i chciałbym pewnej pani, obecnej chyba w tej chwili na sali, powiedzieć to, co powiedział kiedyś Charles de Gaulle: Naród to coś więcej niż klub konsumentów. (Dzwonek) Historia to coś więcej niż konsumpcja wiedzy. Może szanowne panie posłanki to zapamiętają. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Krystyna Pawłowicz: Nie zapamiętają.)
Mówca: Dariusz Cezar Dziadzio
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Ministro! Dziś padło tutaj wiele słów na temat historii. To bardzo ważny przedmiot, niemniej jednak zapytam w imieniu polskich rodzin, czy ta historia będzie uczona z podręcznika papierowego, czy ta historia będzie uczona za pomocą tzw. e-booków. Proszę państwa, szanowni państwo, od kilkunastu lat mamy do czynienia z takim wariactwem, jeżeli chodzi o podręczniki szkolne: tabuny rodziców biegających między jedną księgarnią a drugą w poszukiwaniu książki dla dziecka, która została wybrana przez szkołę, ale nikt jeszcze nie zdążył dostarczyć jej do odpowiedniej księgarni. Zapytam, pani minister, czy nie dałoby się wprowadzić jakiegoś programu, w którym te książki byłyby zmieniane co 10 lat, ewentualnie co 15 lat. Ani w matematyce, ani w fizyce, ani w biologii, ani w chemii nic nie zmienia się na przestrzeni kilkunastu lat, więc po cóż co roku zmieniać podręczniki szkolne dla młodzieży? Po cóż pozwalać sobie na lobbing i zarobki wydawnictw związane z wprowadzaniem co roku książek jako nowych do szkoły podstawowej czy szkoły średniej? Kolejne pytanie: Czy takie szaleństwo z coroczną zmianą podręczników nie spowodowało, że w dzisiejszych czasach, kiedy młodzież zaczyna edukację na uczelni wyższej, zaczyna od programu wyrównania poziomu, ponieważ ten poziom jest różny? Natomiast w imieniu polskich rodzin apeluję do pani minister o zmianę systemu, tak aby była możliwość przekazania tych nowych podręczników, które są, młodszemu rodzeństwu, sprzedaży do antykwariatu lub zakupu z rynku wtórnego, aby nie nadwyrężały budżetu polskich rodzin. Dlatego, pani minister, pytam: Kiedy ewentualnie planowany jest program ujednolicenia podręczników w polskiej szkole? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Gosiewska
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Na czym polegały konsultacje w sprawie nowej podstawy programowej ze środowiskiem oświatowym, z nauczycielami i dyrektorami szkół? Z informacji, jakie posiadam, wynika, że wprawdzie organizowaliście państwo konferencje temu poświęcone, ale nie miały one nic wspólnego z dialogiem. To była informacja ministerstwa, a nauczyciele mogli jedynie słuchać i ewentualnie wysyłać maile. Odpowiedzi nie otrzymali. Czy pani minister wie, co znaczy pojęcie ˝konsultacje społeczne˝? Skorzystam z definicji pochodzącej z najpopularniejszego w pani środowisku źródła - z Wikipedii. Konsultacja społeczna - instytucja demokracji bezpośredniej, polega na wyrażeniu przez członków zbiorowości opinii w przedstawionej sprawie. Tworzy się w ten sposób dwustronna relacja, powstająca z inicjatywy administracji państwowej. Dwustronna relacja, pani minister. Konsultacje, pani minister, nie mogą ograniczać się tylko do przedstawienia planów. Konsultacje to również wysłuchanie opinii na ich temat, ich modyfikowanie i informowanie o ostatecznej decyzji. Pani ograniczyła się do poinformowania o ostatecznej decyzji. Jak to się ma, pani minister, do nazwy partii, jaką pani reprezentuje? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Jaworski
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! O zabranie głosu poprosili mnie dzisiaj nauczyciele historii z Gdańska, którzy doskonale pamiętają panią minister Hall jako byłego wiceprezydenta Gdańska, doskonale wiedzą, jakie reformy w naszym ukochanym mieście były wtedy robione. Ale to, co zaproponowała pani minister Hall w kwestii zmiany w nauczaniu historii, to jest coś, co na pewno przejdzie do historii, tak samo jak wypowiedź premiera Donalda Tuska, niestety także z Gdańska, wypowiedź o polskości, o nienormalności. Te dwa przykłady pokazują, jakie jest tak naprawdę państwa podejście do polskości. Obecny prezydent Gdańska też postanowił uczyć mieszkańców, uczyć Polaków historii w zupełnie inny sposób. Postanowił przywrócić na historycznej bramie Stoczni Gdańskiej napis ˝Stocznia im. Lenina˝, bo to podobno jest historia, tego chcą turyści, z tym ma się kojarzyć nasze miasto. Gdzie tak naprawdę ma być ta historia, zwłaszcza historia Polski? Gdzie według państwa nasze dzieci mają się uczyć historii? Czy to prawda, pani minister, że na cały stan wojenny przewidziana jest tylko jedna godzina? W ciągu jednej godziny nasze dzieci mają się nauczyć o zbrodniarzach stanu wojennego, o tym, dlaczego Polacy, polscy robotnicy przelewali krew, dlaczego dochodziło do takich, a nie innych zachowań. Czy nadzieje nowego ministerstwa rządzonego przez Platformę Obywatelską są w tej chwili takie, że tak naprawdę nasze dzieci nie będą się uczyć historii, że zapomną, że nie będą wiedziały, co to był stan wojenny, kto go wprowadził itd.? (Dzwonek) Mam nadzieję, że uda nam się zablokować państwa reformę i nie wejdzie ona w życie. Dziękuję.
Mówca: Piotr Naimski
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przychodzi mi kończyć, o ile dobrze widzę, tę debatę. 45 lat temu, mniej więcej 45 lat temu uczyłem się historii w szkole na złość nauczycielowi, który był dzieckiem pułku KBW. Tak wypadło. Nie wyszło mi to na złe. Walkę o naukę po polsku, o naukę polskiej historii i naukę religii po polsku prowadziły dzieci, strajkując w 1905 r. Świadomość zagrożenia polskiej tożsamości spowodowała, że kiedy w latach 70. i 80. drukowaliśmy podziemne wydawnictwa, to w tych wydawnictwach przeważały tematy dotyczące historii Polski. Dzisiaj w Krakowie głoduje pięciu patriotów w proteście przeciwko niszczeniu polskiej szkoły. Wydawałoby się, że jesteśmy w niepodległej Polsce. Pan poseł Rząsa nawołuje do nauki historii Polski w rodzinie, w kościele, może na tajnych kompletach, o czym zresztą tu już mówiono. Owszem, mamy takie doświadczenia i wiemy, jak to się robi, robiliśmy to wielokrotnie i w wielu pokoleniach. Pytanie, czy 23 lata po - wydawałoby się - rozpoczęciu budowy niepodległego państwa polskiego mamy cofnąć się do metod, które musieliśmy stosować podczas okupacji. (Dzwonek) Rząd likwiduje polską szkołę ogólnokształcącą, polską pocztę, polskie koleje, polskie sądy, rząd likwiduje polskie państwo. (Poruszenie na sali) Ale żeby zrobić to skutecznie, rząd (Poruszenie na sali) - proszę się nie śmiać, pani poseł, bo to nie jest śmieszne - rząd musi wychować Polaka bez właściwości. Temu służy destrukcja szkoły ogólnokształcącej w tej chwili. Przeciwko temu protestujemy. Protestuję osobiście i protestuje Prawo i Sprawiedliwość, będąc partią w opozycji. A do pani minister mam pytanie: Czy pani to robi z wyboru, z konieczności czy po prostu z nieświadomości? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Katarzyna Hall
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wymieniono tu bardzo wiele razy moje nazwisko, na ogół w dość nieprzyjemnym kontekście. (Poseł Jadwiga Wiśniewska: To nie jest sprostowanie.) Jestem tu aż dotychczas i myślę, że mam prawo sprostować przypisywane mi intencje, bo przypisują mi państwo intencje bardzo różne. Możemy mieć różne wizje na temat tego, jak dobrze wykształcić młodego człowieka. (Głos z sali: To powinno być sprostowanie, a pani komentuje nasze wypowiedzi.) (Poseł Jadwiga Wiśniewska: Komentuje pani nasze wypowiedzi. To nie mieści się w trybie sprostowania. Pani chce komentować nasze wypowiedzi. Pani może w trybie sprostowania tłumaczyć swoje wypowiedzi, a nie interpretować nasze. To jest nadużycie trybu.) (Głos z sali: Może pani złożyć oświadczenie.) (Głos z sali: Oświadczenie pani może złożyć.)
Mówca: Andrzej Jaworski
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Sprostowania intencji. Dokładnie tak jak przed chwilą. Panie marszałku, jedno krótkie uzupełnienie. Bardzo proszę.