Mówca: Mirosław Pluta
Data: 2015-07-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym powiedzieć, że moje oświadczenia chyba będą miały trochę inny charakter niż te, które do tej pory były składane. Nie składałem nigdy oświadczeń i nie miałem zamiaru ich składać, ale pod wpływem rozmów z wieloma kolegami i koleżankami doszedłem do wniosku, że może warto czasami podzielić się swoimi spostrzeżeniami, żeby zostały gdzieś w historii, żeby może kiedyś do nich ktoś wrócił. Spostrzeżenia te są efektem czteroletniego pobytu w Sejmie, wielu ciekawych rozmów. Co one będą zawierały? Przede wszystkim na pewno nie będzie tam ani krytyki, ani ataku na kogokolwiek. Skupię się głównie na propozycjach. Chciałbym, żeby do końca tej kadencji Sejmu udało mi się na każdym posiedzeniu Sejmu takie oświadczenie wygłosić, przedstawić kilka propozycji, może trochę nietypowych, trochę innych, które uzupełniłyby raczej debatę aktualnie prowadzoną w Polsce poprzez może nowe podejście, nowe, inne sposoby myślenia. Chciałbym w ramach tych propozycji na samym początku przedstawić moją ocenę sytuacji, jaka jest w tej chwili w kraju, bardzo skrótowo oczywiście, bo nie będę miał tyle czasu. Chciałbym przedstawić również kilka idei i filozofię, jaką mam w sobie zakodowaną i jaka przebija się przez te setki spotkań, które odbyłem przez 4 lata bycia posłem. Chciałbym także wysnuć z tego wnioski, cele i kierunek rozwoju naszego kraju, Polski, jak i działania, które powinny być podjęte. A głównie chciałbym przedstawić konkrety, konkretne rozwiązania, konkretne propozycje. Chciałbym, żeby wszystkie te konkrety i te propozycje były zamknięte właśnie w tej filozofii, idei, w tym, do czego mamy dążyć w Polsce. Chciałbym też zaznaczyć wyraźnie, że one są po to, żeby je przedyskutować. Nie mam się za alfę i omegę. Pomysły są czasami nowatorskie, może i szokujące, jeżeli mi się uda wszystkie przedstawić, ale chciałbym, żeby one wzbudziły debatę na temat różnego rodzaju spraw dotyczących Polski. Propozycje powstały poprzez, tak jak powiedziałem, głównie rozmowy z wieloma ludźmi w Polsce: z posłami, z ministrami, z opozycją, ze wszystkimi ludźmi, którym dobro Polski leży na sercu. To mną kierowało, żeby wymyślać różne rzeczy wspólnie, razem z nimi. Debata będzie uzupełniona, myślę, o te nowe pomysły, jak powiedziałem. Co za tym idzie, te nowe pomysły powinny dać obraz nowej Polski, takiej, jaką sobie wyobrażam, takiej, do której chciałbym, żebyśmy dążyli - wprowadzenie trochę nowych zasad, nowych systemów - inaczej zorganizowanej Polski, trochę inaczej działającej, czyli zupełnie nowej Polski. Nie mam zamiaru naprawdę niczego burzyć. Chciałbym po prostu trochę pozmieniać, żeby troszkę inaczej podejść do tego, żeby wykorzystać to, co w nas wszystkich jest największe, ten nasz potencjał. W następnych oświadczeniach wrócę do tych idei, o których mówiłem, do filozofii. Dzisiaj chciałbym na zakończenie mojego wystąpienia przedstawić jeden konkretny przykład, tak żeby nie było mowy, że znowu przyszedł ktoś nawiedzony, wie, o czym mówi, coś tworzy, a nie ma przykładu. Ostatnio w Polsce bardzo dużo dyskutujemy na temat JOW-ów, jednomandatowych okręgów wyborczych. Chciałbym przedstawić naprawdę sentencję nowego pomysłu. Czy on jest na pewno nowy, nie wiem, ja wszystkich moich pomysłów nie sprawdzam, nie analizuję, czy gdzieś już były, czy gdzieś już istnieją. Chciałbym, żeby były zaczynem debaty. Pomysł polega na tym, że proponuję dwumandatowe okręgi wyborcze. Polegałoby to na tym - w miarę zwięźle to przedstawię - że jeżeli mamy jeden okręg wyborczy i w tym okręgu wyborczym startuje 10 osób, jeżeli w pierwszej turze wyborów któraś z tych 10 osób uzyska 50% głosów, to automatycznie (Dzwonek) dostaje mandat. Kolejne osoby, które zdobyły największą ilość głosów, czyli druga i trzecia osoba, w drugiej turze wyborów startują o ten dodatkowy mandat i osoba, która zdobędzie więcej głosów, staje się drugim posłem z tego okręgu wyborczego. W przypadku gdyby w pierwszej turze nikt z tych 10 kandydatów nie zdobył 50% głosów, trzech najlepszych, trzech, którzy zdobędą największą ilość głosów, startuje w drugiej turze i dwóch najlepszych zostaje posłami, senatorami czy innymi osobami, które są wybierane. Nie chciałbym tego oceniać, ale zwrócę tylko uwagę na słowa krytyki. Przedstawiłem ten pomysł już wielu posłom i wielu osobom spoza polityki i pierwsza rzecz, którą mi zarzucono, to są koszty. Chciałbym powiedzieć, że koszty zależą od nas. Nikt nie zmusza nas do płacenia na każdym posiedzeniu komisji 200 zł, możemy dać 100 zł. Poza tym każdy poseł, każdy kandydat startujący w dwumandatowym okręgu wyborczym sam wskazywałby kogoś, kto w jego imieniu będzie pilnował, żeby wszystko było dobrze. Co dałoby wprowadzenie dwumandatowych okręgów wyborczych? Przede wszystkim mielibyśmy posłów z tego okręgu, którzy byliby znani. Między tymi dwoma posłami byłaby cały czas, oczywiście w cudzysłowie, rywalizacja. Ci posłowie by się kontrolowali. Dobra i zdrowa konkurencja wpływałaby na to, że ci posłowie musieliby zwracać na siebie uwagę. Przede wszystkim nie byłoby tego błędu, który wystąpił w Anglii, jeżeli chodzi o to, że duża grupa ludzi ma tylko jednego przedstawiciela w parlamencie. Dziękuję bardzo, panie marszałku, że przeznaczył pan dla mnie więcej czasu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)