PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Ewa Szymanowska
Data: 2026-03-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Centrum pragnę przedstawić stanowisko wobec projektu ustawy o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, druk nr 2291. Klub Parlamentarny Centrum popiera proponowaną newelizację. Jest to zmiana legislacyjnie niewielka, ale istotna z punktu widzenia równego dostępu do edukacji oraz realnego wsparcia osób z niepełnosprawnościami w systemie szkolnictwa wyższego. Projekt rozwiązuje konkretny problem polegający na tym, że w obecnym stanie prawnym środki przekazane uczelniom na zapewnienie warunków pełnego udziału w kształceniu obejmują studentów i doktorantów, natomiast nie obejmują uczestników studiów podyplomowych. W praktyce oznacza to, że osoby z niepełnosprawnościami podejmujące kształcenie w tej formie nie mogą korzystać z rozwiązań wspierających finansowanych z dotacji budżetowej. Proponowana zmiana pozwoli uczelniom przeznaczyć środki z uczelnianego funduszu wsparcia osób niepełnosprawnych również na działania związane z rekrutacją na studia podyplomowe oraz z uczestnictwem w tych studiach. Chodzi tu o rozwiązania organizacyjne i dydaktyczne, które umożliwią rzeczywiste uczestnictwo w procesie kształcenia, takie jak dostosowanie materiałów dydaktycznych, wsparcie asystenckie, wykorzystanie technologii wspomagających komunikację, indywidualna organizacja zajęć czy elastyczne formy zaliczeń. Należy podkreślić, że projekt nie zwiększa wydatków z budżetu państwa, wprowadza natomiast racjonalną zmianę polegającą na szerszym wykorzystaniu istniejących środków, tak aby uczelnie mogły skuteczniej odpowiadać na potrzeby swoich społeczności akademickich. Jest to rozwiązanie spójne z założeniami polityki włączania społecznego oraz kierunkami działań określonymi w Strategii na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami. Pozytywnie również oceniamy zaproponowany termin wejścia w życie ustawy od dnia 1 stycznia 2027 r., co pozwoli na dostosowanie zasad gospodarowania dotacją do rocznego cyklu budżetowego oraz zapewni uczelniom odpowiedni czas na przygotowanie organizacyjne. Tworzenie dostępu do systemu szkolnictwa wyższego jest jednym z warunków nowoczesnego rozwoju państwa oraz budowania aktywnego społeczeństwa, dlatego Klub Parlamentarny Centrum będzie głosował za przyjęciem projektu. Bardzo dziękuję.
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-03-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Procedowany dziś projekt zasługuje na ocenę pozytywną. Jego istota jest dość jasna. Chodzi o rozszerzenie wsparcia dla osób z niepełnosprawnościami także na kandydatów i uczestników studiów podyplomowych. Dziś ta luka istnieje, bo obecne przepisy pozwalają finansować wsparcie dla studentów i doktorantów, ale nie obejmują wprost uczestników studiów podyplomowych. To jest zmiana potrzebna i co do zasady słuszna. Jeżeli państwo mówi, że osoby z niepełnosprawnościami powinny mieć realny dostęp do edukacji i podnoszenia kwalifikacji, to nie może kończyć tego wsparcia tam, gdzie zaczynają się studia podyplomowe. Uczelnia powinna móc zapewnić takim osobom warunki do pełnego udziału w rekrutacji i kształceniu także na tym etapie. Na plus trzeba zaliczyć także to, że projekt nie jest wyłącznie deklaracją, ale dotyczy konkretnych narzędzi organizacyjnych. Chodzi o możliwość finansowania rzeczywiście potrzebnych form wsparcia, takich jak dostosowanie procesu przyjęcia i kształcenia, a więc rozwiązań, które mogą pomóc osobom z niepełnosprawnościami rozpocząć studia podyplomowe i je ukończyć. To jest kierunek racjonalny i społecznie potrzebny. Jednocześnie trzeba zachować uczciwość w ocenie tego projektu. Rząd wyraźnie wskazuje, że nie przewiduje zwiększenia środków na dotacje dla uczelni. Oznacza to, że rozszerzamy katalog osób, które mają być objęte wsparciem, ale nie dokładamy do tego nowych pieniędzy. To rodzi ryzyko, że na części uczelni pomoc będzie ograniczona skalą dostępnych środków. Dlatego to nie jest projekt przełomowy, ale to jest projekt sensowny. Nie rozwiązuje on wszystkich problemów, nie likwiduje wszystkich barier i nie daje gwarancji równego poziomu wsparcia na każdej uczelni, ale porządkuje prawo, usuwa oczywistą lukę i daje podstawę do bardziej sprawiedliwego traktowania osób z niepełnosprawnościami, także na studiach podyplomowych. Z tych powodów nasze stanowisko jest umiarkowanie pozytywne. Popieramy kierunek tej zmiany, ale oczekujemy, że za rozszerzeniem uprawnień pójdą w przyszłości także odpowiednie środki i realne monitorowanie, jak te przepisy działają w praktyce. Bez tego dobra intencja może okazać się niewystarczająca.
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-03-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozpatrywany dziś projekt ustawy dotyczy rozszerzenia możliwości finansowania wsparcia dla osób z niepełnosprawnościami również na poziomie studiów podyplomowych. Co do zasady jest to kierunek słuszny. Osoby z niepełnosprawnościami powinny mieć realny dostęp do edukacji na każdym etapie kształcenia, także wtedy, gdy chcą podnosić kwalifikacje zawodowe i rozwijać się po ukończeniu studiów. Natomiast trzeba powiedzieć uczciwie i wprost, że to jest jednak ustawa pozorów. Na papierze wszystko wygląda dobrze. Więcej wsparcia, większa dostępność to szczytne hasła, tylko kiedy zajrzymy do środka, okaże się, że rząd nie daje ani złotówki więcej na realizację tych pomysłów. To nie jest realne wzmocnienie systemu wsparcia, to jest tylko przesunięcie środków w ramach tej samej, już istniejącej puli. Czyli znowu mamy politykę pt.: głosimy sukces, a koszty niech poniosą uczelnie. Państwo mówi: zróbcie więcej, ale nie daje do tego nowych narzędzi. Jeśli nie zwiększa się finansowania, to oznacza, że wsparcie dla jednej grupy może odbywać się kosztem innej. I dokładnie to jest największym problemem tego projektu. My nie jesteśmy przeciwko wsparciu dla osób z niepełnosprawnościami, wręcz przeciwnie, tylko ono powinno być realne, a nie propagandowe. Jeśli państwo nakłada nowe zadania, to powinno je uczciwie finansować, inaczej jedni będą wspierani kosztem drugich, a odpowiedzialność polityczna zostanie zrzucona na uczelnie. Do tego minister ma dostać większy wpływ na sposób podziału środków, a to oznacza mniej stabilności, mniej przejrzystości i więcej uznaniowości. Tak nie buduje się silnego szkolnictwa wyższego. Ten projekt niestety jest dobrym przykładem i symbolem szerszego problemu polskiej edukacji i oświaty. Cały ten system jest w kryzysie. Brakuje nauczycieli, spada poziom nauczania, uczniowie są coraz bardziej zagubieni, a szkoła coraz częściej przestaje być miejscem przekazywania wiedzy i wychowania, a staje się miejscem chaosu, biurokracji i ideologicznych eksperymentów. Nawet ci, którzy dziś najgłośniej narzekają na stan szkoły, mają rację tylko w diagnozie części problemów. Nie może być jeszcze więcej centralnego sterowania, jeszcze więcej papierologii, jeszcze więcej politycznych projektów bez pokrycia finansowego. Polska edukacja potrzebuje dziś nie PR-u, ale potrzebuje przywrócenia autorytetu nauczyciela, porządku i wysokich wymagań. Potrzebuje odchudzenia systemu z chaosu, biurokracji i pustych haseł. Bez dobrej szkoły, bez silnych uczelni nie będzie ani silnego państwa, ani silnej gospodarki, ani zdrowego społeczeństwa. Dlatego ten projekt można co najwyżej ocenić ostrożnie: pozytywnie co do intencji, ale krytycznie co do wykonania. Właśnie dlatego pokazuje najlepiej, jak dziś działa to państwo. Nowe obowiązki, stare problemy, więcej uznaniowości i jeszcze więcej propagandy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Lidia Czechak
Data: 2026-03-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam dwa pytania odnośnie do tego projektu ustawy. W jaki sposób uczelnie mają efektywnie podzielić dotychczasowe środki dotacji między studentów, doktorantów i uczestników studiów podyplomowych, skoro projekt nie przewiduje zwiększenia finansowania, lecz jedynie rozszerza katalog uprawnionych beneficjentów w ramach Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce? Czy projektodawca analizował ryzyko, zgodnie z którym rozszerzenie wsparcia dla uczestników studiów podyplomowych może w praktyce ograniczyć poziom pomocy dla dotychczasowych beneficjentów, czyli studentów i doktorantów z niepełnosprawnościami? Jeśli tak będzie, to jakie mechanizmy mają temu zapobiec? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Wioletta Maria Kulpa
Data: 2026-03-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Czy rząd dokonał korekty algorytmu podziału środków z funduszu wsparcia osób z niepełnosprawnościami dla uczelni uwzględniającej rozszerzenie katalogu uprawnionych o słuchaczy studiów podyplomowych? Jeśli tak, to jakie konkretnie wskaźniki i wagi zostaną zmienione i o jaką łączną kwotę zwiększy się finansowanie w przeliczeniu na jednego beneficjenta? Dlaczego projekt nie wprowadza minimalnych ogólnokrajowych standardów dostępności, katalogu usług wsparcia dla osób z niepełnosprawnościami na studiach podyplomowych ani mechanizmu ich kontroli, skoro obecnie Najwyższa Izba Kontroli i środowiska akademickie wskazują na znaczące różnice jakości wsparcia między uczelniami? Panie ministrze, czy mamy do czynienia z realnym zwiększeniem dostępności, czy tylko ze statystycznym rozszerzeniem uprawnień bez gwarancji finansowania i jakości wsparcia? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Lorek
Data: 2026-03-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowna Pani Minister! Wysoka Izbo! Konferencja Rektorów Akademickich Szkół Polskich alarmuje, że projektowany poziom finansowania, czyli nieco ponad 1% PKB, jest zbyt niski. Szanowni Państwo! Jak szkoły wyższe w Polsce lokalnej, np. w moim mieście Piotrkowie Trybunalskim, mają z własnego budżetu wygospodarować dodatkowe pieniądze, skoro już w tej chwili budżet im się nie domyka? Bez zwiększenia środków ustawa, która jest dobrą i potrzebną ustawą, nie będzie realizowana w pełni i ograniczy się do głównych ośrodków akademickich. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-03-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Minister! Pytanie, które chcę zadać, było wyrażone również w stanowisku. Chodzi o to, że bardzo dobrze, że osoby z niepełnosprawnościami będą dopuszczone do finansowania, tylko nie zwiększają państwo puli finansowania. A więc proszę powiedzieć, ile osób może skorzystać z tych pieniędzy i jak bardzo ograniczy to dostępność tych pieniędzy dla tych, którzy obecnie z tych pieniędzy korzystają. Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Habura
Data: 2026-03-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ten projekt to istotny krok ku równości. Wspieramy osoby z niepełnosprawnościami poprzez poprawę dostępności edukacji, kształcenia i rozwoju zawodowego, poprzez możliwość realizacji ambicji na studiach podyplomowych. To inwestycja nie tylko w edukację, ale także w godność i pełne uczestnictwo w społeczeństwie. Jakie konkretne ułatwienia infrastrukturalne będą wdrażane? Jak zapewnimy, by wsparcie finansowe było stabilne i wystarczające? Wreszcie w jaki sposób będziemy mierzyć realny wzrost dostępności i sukces osób niepełnosprawnych w edukacji? Dziękuję.
Mówca: Władysław Kurowski
Data: 2026-03-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt z druku nr 2291 jest słuszny w swoich założeniach, bo przecież finansowanie działań związanych z osobami niepełnosprawnymi, szczególnie na studiach i studiach podyplomowych, to bardzo istotna sprawa. Jednak chociaż kierunek jest słuszny, to rodzą się istotne pytania m.in. dlatego, że nie ma dodatkowego finansowania. Pytanie, dlaczego te nowe zadania nie mają dodatkowego finansowania, a jedynie jest możliwość przesunięcia w ramach i tak niedofinansowanego systemu szkolnictwa wyższego. Chyba że ministerstwo uważa inaczej: że pieniędzy w tym systemie jest dość. To prosimy o taką odpowiedź. Jakie dokładnie działania mogą być finansowane? Czy obejmują one np. dostosowanie infrastruktury, wsparcie asystentów, tłumaczy języka migowego? W jaki sposób będzie monitorowana skuteczność tych rozwiązań? Czy uczelnie są przygotowane organizacyjnie do wdrożenia tych rozwiązań? (Dzwonek) I wreszcie czy projekt był konsultowany z organizacjami reprezentującymi osoby z niepełnosprawnościami, które...
Mówca: Władysław Kurowski
Data: 2026-03-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Jeżeli tak, to proszę wyjaśnić, które zostały przyjęte. Dziękuję bardzo.
Mówca: Bartłomiej Dorywalski
Data: 2026-03-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Procedowany projekt ustawy rozszerza możliwość wsparcia osób z niepełnosprawnościami również na uczestników studiów podyplomowych. To kierunek słuszny, potrzebny. Dostęp do edukacji powinien być równy dla wszystkich. Jednak, jak często bywa, za rozszerzeniem uprawnień idą również nowe obowiązki dla uczelni, które będą musiały zapewnić odpowiednie formy wsparcia, organizację zajęć czy dostosowanie infrastruktury. Pragnę zapytać: Czy przeprowadzono analizę, czy uczelnie, zwłaszcza te mniejsze, są organizacyjnie i finansowo przygotowane do wdrażania tych zmian? Czy rząd zabezpieczył dodatkowe środki finansowe dla uczelni wyższych na realizację nowych obowiązków wobec osób z niepełnosprawnościami na studiach podyplomowych? Pani Minister! Wiele się mówi tutaj o tym, żeby wprowadzić równy dostęp dla wszystkich do edukacji, ale proszę nie zapominać o akademikach za złotówkę, proszę nie zapominać o stypendiach na start, proszę nie zapominać o wsparciu
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-03-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytania odnośnie do finansowania i podziału środków. W jaki sposób minister zamierza określić zasady podziału tych środków - czy będą one oparte na jasnych, obiektywnych kryteriach, czy pozostaną w dużej mierze uznaniowe? Czy ministerstwo posiada dane dotyczące liczby osób z niepełnosprawnościami korzystających obecnie ze studiów podyplomowych i jakie realne potrzeby finansowe wiążą się z rozszerzeniem tego wsparcia oraz skąd te pieniądze uczelnie mają brać? Dziękuję bardzo.
Mówca: Patryk Wicher
Data: 2026-03-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowna Pani Minister! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Chciałbym jeszcze raz zwrócić uwagę na bardzo ważny aspekt. Moi drodzy, nie da się dzielić tych samych pieniędzy na dużo większą populację osób, która będzie z tych pieniędzy mogła korzystać. W związku z tym, pani minister, powtórzę pytanie z mojego wystąpienia: Jakie będzie podwyższenie środków finansowych na te cele w 2027 r., od 1 stycznia, od momentu wejścia w życie? Nie mówię o waloryzacji czy, powiedzmy, o różnicy inflacyjnej, ale o dodatkowych środkach na te dodatkowe osoby. Ponadto czy system POL-on osiągnie pełną zdolność operacyjną do obsługi tych nowych podmiotów? Trzecia rzecz to pytanie: Kiedy możemy się spodziewać - wiem, że te podwyżki były nikłe - prawdziwych, wysokich podwyżek w świecie nauki? Chodzi o pobory w przypadku tytułu profesorskiego, od których później uzależnione są inne pobory, a także dodatkowe dofinansowanie publikacji i badań, ponieważ, moi drodzy państwo, naukowcy uciekają nam z Polski. Pani minister, jakie będą większe środki w ogóle na naukę? Czy macie jakieś prognozy na przyszły rok? (Dzwonek) Nauka polska potrzebuje natychmiast dofinansowania. Dziękuję serdecznie.
Mówca: Anna Gembicka (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-03-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ten projekt przedstawiany jest jako wsparcie dla osób z niepełnosprawnościami. I rzeczywiście - rozszerza katalog osób objętych pomocą o uczestników studiów podyplomowych. Tylko że za tym nie idą żadne realne środki. Rząd wprost mówi: zakres wsparcia rośnie, ale finansowanie pozostaje takie samo. Czyli więcej osób, więcej obowiązków - i dokładnie te same pieniądze. To oznacza jedno: albo wsparcie będzie iluzoryczne, albo odbędzie się kosztem tych, którzy już dziś z niego korzystają - studentów i doktorantów. Dlatego trzeba postawić fundamentalne pytanie: Czy naprawdę największym problemem był brak przepisu? Czy raczej niewystarczające wsparcie osób z niepełnosprawnościami w szkolnictwie wyższym? Dlatego mam pytanie: Jakie konkretnie formy wsparcia są dziś zapewnione osobom z niepełnosprawnościami na studiach pierwszego i drugiego stopnia oraz w szkołach doktorskich? Jakie są jego realne koszty? I dalej - jakie wsparcie realnie będą mogły zapewnić uczelnie po wejściu w życie tej ustawy, skoro nie otrzymają dodatkowych środków?
Mówca: Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-03-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozpatrujemy dziś projekt, który dotyczy zmiany ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce polegającej na rozszerzeniu wsparcia dla osób z niepełnosprawnościami także na etap studiów podyplomowych. To zmiana bardzo konkretna, ale jednocześnie systemowo ważna. Obowiązujące przepisy zapewniały wsparcie osobom z niepełnosprawnościami na studiach oraz w szkołach doktorskich, natomiast pomijały studia podyplomowe, mimo że są one integralną częścią systemu szkolnictwa wyższego. Projekt usuwa tę niespójność. Przywraca zasadę, że wsparcie powinno towarzyszyć całemu procesowi edukacyjnemu od momentu rekrutacji przez kształcenie aż po rozwój kompetencji zawodowych i naukowych. To szczególnie istotne dziś, kiedy edukacja nie kończy się na jednym etapie życia. Studia podyplomowe są często wybierane przez osoby, które chcą się przekwalifikować, zdobyć nowe kompetencje albo dostosować się do zmieniającego się rynku pracy. Wykluczenie z tego obszaru osób z niepełnosprawnościami oznaczałoby realne ograniczenie ich możliwości rozwoju. Projekt daje uczelniom narzędzia do zapewnienia wsparcia w bardzo konkretny sposób od dostosowania procesu rekrutacyjnego przez wsparcie asystenckie po zmiany w organizacji kształcenia czy formie egzaminów. Jednocześnie ważne jest, że nie tworzymy nowego systemu od podstaw, tylko rozszerzamy istniejące mechanizmy. Uczelnie już dziś posiadają doświadczenie, kadry i rozwiązania wspierające osoby z niepełnosprawnościami. Ta zmiana pozwala im objąć tym wsparciem kolejną grupę osób. To jest podejście racjonalne. Zamiast mnożyć nowe instrumenty, wykorzystujemy to, co już działa, i usuwamy barierę, która nie miała uzasadnienia ani systemowego, ani społecznego. Warto również podkreślić, że projekt wpisuje się w szerszy kierunek polityki państwa, tj. budowania dostępności edukacji i wspierania aktywności zawodowej osób z niepełnosprawnościami. Edukacja podyplomowa jest w tym kontekście jednym z kluczowych narzędzi. To zmiana prosta, ale ważna. Bo w praktyce chodzi o bardzo konkretne rzeczy: możliwość skorzystania z tłumacza, dostosowanie materiałów, więcej czasu na egzamin, wsparcie w poruszaniu się po uczelni czy dostęp do zajęć w formie zdalnej. To nie są dodatki, to są warunki realnego uczestnictwa w edukacji.
Mówca: Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-03-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Skoro rząd przyznaje w uzasadnieniu, że rozszerzenie grupy beneficjentów o uczestników studiów podyplomowych odbędzie się bez zwiększenia ogólnej kwoty dotacji, to z których konkretnie usług świadczonych obecnie studentom i doktorantom mają zrezygnować uczelnie, aby sfinansować pomoc dla nowej grupy? Dlaczego w projekcie rozporządzenia utrzymano algorytm oparty wyłącznie na liczbie studentów, doktorantów i kadr, całkowicie pomijając liczbę uczestników studiów podyplomowych jako mnożnik? Czy ministerstwo nie widzi, że promuje jednostki, które nie prowadzą studiów podyplomowych, kosztem tych, które faktycznie będą realizować nowe zadania?
Mówca: Małgorzata Niemczyk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-03-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Ta nowelizacja to zaledwie dwa artykuły, niecałe pół strony, a różnica dla osób z niepełnosprawnościami może być ogromna. Dziś osoba z niepełnosprawnością ma wsparcie jako student, ale traci je w dwóch kluczowych momentach - kiedy dopiero stara się o przyjęcie oraz gdy chce się dalej kształcić na studiach podyplomowych. Ta luka właśnie jest zamykana. Po zmianie uczelnia będzie mogła sfinansować realne wsparcie: tłumacza języka migowego na rozmowie kwalifikacyjnej, dostępne materiały rekrutacyjne, asystenta czy specjalistyczny sprzęt także na studiach podyplomowych. To zmiana operacyjna - daje uczelniom konkretne narzędzia tam, gdzie wcześniej brakowało podstawy prawnej. Efekt? Szerszy dostęp do edukacji, realne wyrównanie szans i spójne podejście do różnych form kształcenia - bez wypadania z systemu na kolejnych etapach. Mam dwa pytania. Po pierwsze - czy rozszerzenie katalogu beneficjentów bez zwiększenia finansowania nie obniży jakości wsparcia? Po drugie - czy brak minimalnych standardów pomocy nie doprowadzi do nierównego traktowania uczelni?
Mówca: Maja Ewa Nowak (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-03-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Omawiany dziś projekt dotyczy nie tylko przepisów prawa, ale również, a nawet przede wszystkim realnych szans i możliwości osób z niepełnosprawnościami, które chcą kontynuować edukację na studiach podyplomowych. Projektowana ustawa jest krokiem w stronę bardziej sprawiedliwego, otwartego i nowoczesnego systemu szkolnictwa wyższego. Jej głównym celem jest zapewnienie osobom z niepełnosprawnościami pełniejszego wsparcia w dostępie do studiów podyplomowych, zarówno na etapie rekrutacji, jak i na etapie samego procesu kształcenia. Do tej pory wsparcie finansowane z budżetu państwa obejmowało studentów studiów I i II stopnia oraz doktorantów, pomijając słuchaczy studiów podyplomowych. Ta luka była nie tylko nieuzasadniona, ale również sprzeczna z duchem obowiązujących przepisów, które jasno wskazują, że uczelnie powinny stwarzać warunki do pełnego udziału w edukacji wszystkim osobom, niezależnie od formy kształcenia. Proponowana zmiana tę niespójność usuwa. Dzięki niej uczelnie, zarówno publiczne, jak i niepubliczne, będą mogły przeznaczać już istniejące środki na wsparcie także tej grupy osób. Co istotne, nie wymaga to zwiększenia wydatków z budżetu państwa, a jedynie bardziej elastycznego i sprawiedliwego wykorzystania dostępnych zasobów. W praktyce oznacza to konkretne, odczuwalne ułatwienia: możliwość składania dokumentów w alternatywnych formach, wsparcie asystentów, dostęp do tłumaczy języka migowego, dostosowane materiały dydaktyczne, elastyczne formy zaliczeń czy możliwość uczestnictwa w zajęciach zdalnych. To rozwiązania, które nie tylko wyrównują szanse, ale również pozwalają w pełni wykorzystać potencjał osób z niepełnosprawnością. Nie bez znaczenia jest również fakt, że projektowana ustawa nie generuje nowych kosztów dla budżetu państwa. Jest to więc zmiana odpowiedzialna, przemyślana i dobrze wpisująca się w obowiązujące ramy prawne. Edukacja powinna być dostępna dla wszystkich, bez wyjątków i bez barier. Wspierając ten projekt, opowiadamy się za równością szans, inkluzywnością i rozwojem społeczeństwa opartego na wiedzy. Dajemy jasny sygnał, że każdy, kto chce się kształcić i rozwijać, zasługuje na realne wsparcie. Dlatego jako Polska 2050 popieramy ten projekt ustawy. To niewielka zmiana w przepisach, ale ogromny krok w stronę bardziej sprawiedliwego systemu edukacji.
Mówca: Małgorzata Pępek (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-03-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania To bardzo potrzebna zmiana, gdyż do tej pory wsparcie dla osób niepełnosprawnych na uczelniach obejmowało tylko studentów i doktorantów. Brakowało możliwości pomocy dla uczestników studiów podyplomowych. Dlatego to dobrze, że to się zmienia i uczelnie będą mogły dostosowywać materiały, organizować pomoc, tak aby każdy miał równy dostęp do edukacji. To kolejny przykład tego, że państwo polskie dba o osoby niepełnosprawne, tym razem jeżeli chodzi o szkolnictwo wyższe. Już wcześniej podwyższyliśmy rentę socjalną, a teraz dodatkowo wspieramy studiujących, bo niepełnosprawność nie powinna stanowić przeszkody w kształceniu. Chciałabym zapytać pana ministra: Jaka będzie wysokość środków przekazanych uczelniom na realizację zadań związanych ze wsparciem osób niepełnosprawnych na studiach podyplomowych? Czy wsparcie obejmie także uczelnie niepubliczne czy przewidziane jest ono wyłącznie dla jednostek publicznych?