Mówca: Andrzej Gałażewski
Data: 2013-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Szanowne Koleżanki i Szanowni Koledzy! O Unii Europejskiej można mówić ciekawie i z pasją. Pan poseł Sellin, który występował przede mną, już poszedł. Myśli on, jak typowy konserwatysta, o śnie, który już jest przespany. Natomiast ja postrzegam Unię Europejską jako ciągle zmieniający się organizm. Tak do tego podchodzimy, pamiętając o jej historii, patrzymy w przyszłość. To nas różni. Zaliczam się do liberalnego skrzydła Platformy, być może dlatego tak jest, natomiast wystąpienia niektórych posłów zdumiały mnie, nie będę przytaczał nazwisk, zaś wystąpienie posła Szczerskiego właściwie mnie sfrustrowało, dlatego że to jest człowiek na wskroś inteligentny, niedawno uzyskał tytuł profesora uniwersytetu, i wydawałoby się, że będzie szermował argumentami, a nie insynuacjami. Tak się jednak nie stało, trudno. Może jeszcze kiedyś spotkamy się w debacie, która będzie miała więcej sensu - z obu stron. Kryzys, jak już wspomniano, jest problemem dla wielu ludzi, dla całych społeczeństw, ale jest też momentem zwrotnym, kiedy rodzą się nowe idee. Oczywiście kryzys uruchamia też pewne marzenia, że przyjedzie jakiś cudowny wódz, złapie wszystkich za gardło, przepędzi tych, którzy narobili bałaganu, i wprowadzi szybko nowe prosperity. Często nie jest takim wodzem dla Prawa i Sprawiedliwości. Oczywiście w naszym lokalnym wydaniu jest nim pan prezes Kaczyński, ale nie łudziłbym się, że to na dobre wyjdzie Polsce. Aby tak się nie stało, żeby nie pojawił się jakiś wódz na białym koniu, musi być hamulec demokracji. To w debatach rodzi się przyszłość Unii Europejskiej. W tym miejscu chciałbym powiedzieć kilka słów o roli parlamentów narodowych. Mówimy bowiem cały czas: rząd załatwił to, rząd nie załatwił czegoś, rząd jest odpowiedzialny, nieodpowiedzialny, ale to parlamenty europejskie wykuwają przyszłość Unii Europejskiej. To w debacie pomiędzy parlamentami narodowymi tworzy się nowa jakość w Unii Europejskiej, to pomiędzy parlamentami narodowymi a Parlamentem Europejskim tworzy się porozumienie i, można powiedzieć, wykuwa się nowa Unia Europejska. Jeżeli parlamenty narodowe i Parlament Europejski zejdą na plan dalszy, będziemy mieli zbyt wzmocnioną władzę wykonawczą. Nie jest to dobre ani dla władzy wykonawczej, ani dla demokracji parlamentarnej. Dlatego jest istotne, żeby polski Sejm i polski Senat brały aktywny udział w debacie europejskiej. Nie można używać Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej jako budulca nowej żelaznej kurtyny, która nas będzie oddzielać od Unii Europejskiej na zasadzie: tego nam nie wolno, tego nam zabrania konstytucja, lepiej tego nie dotykajmy. Musimy wychodzić poza pewne ramy i tworzyć debatę o tym, jak zmieniać Unię Europejską, a nie jak od niej się oddalać. Traktat z Lizbony formalnie wzmocnił rolę parlamentów narodowych, ale de facto praktykę wykuwa się poprzez relacje pomiędzy rządami, a w naszym przypadku pomiędzy Sejmem i Senatem. Zresztą to wynika też z debaty o tym, że w polskim Sejmie, żeby go zeuropeizować, wszystkie komisje branżowe powinny zajmować się problematyką unijną. Nie będzie wtedy takich kuriozalnych wystąpień. Po prostu posłowie będą wiedzieli więcej o Unii Europejskiej i będą być może w sposób bardziej rozsądny prowadzić debatę. Proponowałbym zatem, żebyśmy tak przekształcili nasze prawo, żeby sprawami europejskimi - mniej więcej 2/3 prawa tworzy się w Unii Europejskiej - zajmowała się cała Izba: wszystkie komisje. Jest jeszcze jeden problem. Parlamenty narodowe coraz bardziej otwarcie prowadzą dialog polityczny. W dialogu politycznym wykuwają się nowe idee. W dobie Internetu, gdzie na Twitterze jest zarówno prezydent Obama, jak i premier Tusk, szybkie kontaktowanie się jest naturalne, tymczasem my tkwimy jeszcze w jakiejś mentalnej blokadzie. Musimy umożliwić wszystkim posłom swobodne kontaktowanie się. Prawo nam w tej chwili tego zabrania, a więc mam apel do Prezydium Sejmu, żeby odblokować pewne przepisy. Na koniec chciałbym powiedzieć dwa słowa o tym, co jest naszym interesem narodowym i jak należy go bronić za granicą. Niewątpliwie strażnikiem interesu narodowego jest każdy rząd - drugą kadencję rząd PO i PSL, kiedyś rząd PiS-u, Samoobrony i Ligi Polskich Rodzin, być może w przyszłości jakieś inne rządy. Wszyscy posłowie, obojętnie jaki mają interes partyjny, za granicą powinni bronić wspólnego interesu Polski, dlatego uważam, że należy doprowadzić do sytuacji, w której będzie osoba, która reprezentuje Polskę na zewnątrz, będzie miała instrukcje, co należy mówić i co jest polskim interesem, żeby się dobrze wypowiadała. Już kończę, bo czas mi pokazują koleżanki i koledzy, a jeszcze raz wracając do posła Sellina, nie patrzmy na to, co już prześniliśmy, patrzmy do przodu i kształtujmy nową Unię Europejską. Dziękuję bardzo. (Oklaski)