PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Włodzimierz Bernacki
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 2500 szkół, mój Boże... Jeśli spojrzymy wstecz, to zauważymy, że od dwóch wieków na ziemiach polskich nigdy na tak wielką skalę, jak dziś, szkół nie zamykano. Po raz ostatni taka katastrofa oświatowa dotknęła Polaków w wieku XIX i była następstwem utraty niepodległości. Druga połowa wieku XIX i wiek XX to lata mozolnej odbudowy polskiego systemu oświatowego. Przez te prawie 200 lat tworzono ów system, budując i otwierając szkoły. Dlaczego dzisiaj ten system niszczycie? Można to pytanie skierować do pani minister, do posłów koalicji rządzącej. Dlaczego tak się dzieje? Od dawien dawna rządzący odczuwali pokusę redukcji wydatków na oświatę. Najczęściej jednak byli oni urzędnikami niemieckimi lub rosyjskimi, nazistowskimi lub sowieckimi. Dlaczego dziś urzędnicy polscy uczestniczą w podobnym procederze? Czy dziś szkoły likwidowane są przez samorządy? W mojej opinii nie. One likwidowane są jedynie ich rękami. Rząd, podobnie jak w przypadku szpitali i przedszkoli, uczynił z samorządu jedynie likwidatora. Podkreślam: likwidatora. Czy pojedynczych szkół? Nie. W mojej opinii, jeśli likwiduje się tysiące szkół, jest to de facto likwidacja systemu oświaty. Czy rząd czuje się odpowiedzialny za likwidowane szkoły? (Dzwonek) Za los środowisk pozbawionych w ten właśnie sposób kulturotwórczej roli szkoły? Prawo i Sprawiedliwość, wnosząc projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty, upomina się tylko o to, aby kurator, składając podpis pod opinią o likwidacji szkoły, poczuł ciężar odpowiedzialności, jaka na nim spoczywa. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Gapińska
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałabym odnieść się w trybie sprostowania do wypowiedzi mojego przedmówcy. Jestem oburzona i zbulwersowana, że pan marszałek nie reaguje, jak na tej sali Wysoki Sejm słyszy porównania polskiego rządu, porównuje się polski rząd... (Głos z sali: Sprostowanie może być do swoich słów.) Właśnie sprostowanie. ...do hitlerowców, do... To jest po prostu... Bardzo przepraszam, ale uważam, że pan marszałek powinien w takich sytuacjach reagować. (Poseł Elżbieta Rafalska: Ale to pani zwraca uwagę marszałkowi?) (Głos z sali: Bez przesady.)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam taki apel do pani minister, aby stenogram z dzisiejszego posiedzenia przesłać wszystkim kuratorom oświaty. Mam nadzieję, że zapoznają się z opiniami posłów z koalicji rządzącej na ich temat. I mam takie pytanie właśnie do pani minister: Czy macie takie słabe kadry, że już nie wierzycie w tych kuratorów? (Oklaski) Bo skoro nie chcecie dać im nawet takiej drobnej kompetencji... (Głos z sali: A wszystkim wójtom i burmistrzom przesłać wasze wypowiedzi. Takie macie zaufanie do samorządów.) Zaraz do wójtów jeszcze dojdziemy, panie pośle. Jeżeli nie chcecie dać im tak drobnej kompetencji, to świadczy to albo o ich niewykształceniu, albo o tym, że jesteście po prostu słabej wiary. (Poseł Zbigniew Dolata: To taka prosta recepta.) Jeśli chodzi, panie pośle, o wójtów i burmistrzów, to wszędzie tam, gdzie teraz w samorządach trwa proces likwidacji szkoły, pierwsze, co słyszymy na spotkaniach, to nie jest to, że jest problem z kuratorem, tylko słyszymy pytanie, dlaczego posłowie nie dają pieniędzy na oświatę. Dlatego też mam pytanie do pani minister, czy wreszcie zwiększycie tę subwencję, bo dzisiaj samorządy nie likwidują szkół dlatego, że im to się podoba, że one są złe, tylko dlatego, że nie mają pieniędzy na ich utrzymanie. Skoro państwo rządzicie, to proszę przekazać większą subwencję i nie zrzucać tych ciężarów właśnie na te samorządy. Kolejne moje pytanie dotyczy przy okazji przedszkoli, bo ta sama sytuacja zaczyna powstawać się w przypadku przedszkoli. Czy państwo wreszcie zacznie dotować także przedszkola? (Oklaski)
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym się odnieść do wypowiedzi posła Smolarza, który przytoczył przykład jednej ze szkół z Lubelszczyzny, gdzie faktycznie jest mało osób i może rzeczywiście likwidacja jest konieczna. Ja jednak podam przykład również z Lubelszczyzny: szkoła w Stryjnie, w której jest około 100 uczniów, w tej szkole jest również punkt przedszkolny i jest zamiar likwidacji tej szkoły. A więc proszę nie podawać takich przykładów, jakie są wygodne dla waszej partii. I jeszcze jedna rzecz. Może to nie będzie pytanie bezpośrednio do pani minister, bardziej do PSL. Co jest dla was ważniejsze: to, że musicie oddać 20 mln zł do PKW - jeżeli sprzeciwicie się Platformie, to będziecie musieli zrobić to szybko - czy interes małych dzieci, które nie będą miały gdzie się uczyć? Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Henryk Smolarz: Panie marszałku...)
Mówca: Henryk Smolarz
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Otóż padło moje nazwisko. Pragnę wyjaśnić wszystkim państwu, nie tylko panu posłowi, że przywołany przez niego przykład nieco odbiega od rzeczywistości, bowiem w omawianej szkole nie ma stu uczniów, a jest ich nieco mniej. Proszę mi wierzyć (Gwar na sali), że analizowałem również tę sytuację. W omawianej szkole, w tej gminie... Jest to gmina, która ma 9-milionowy budżet i przez 15 lat budowała szkołę. (Poseł Piotr Szeliga: To teraz ją zamknijcie.) Proszę mi również wierzyć - niech się pan o to pokusi, jest pan młodym, dociekliwym człowiekiem - że pani, która była u pana z wizytą, pani dyrektor tej szkoły, jednocześnie występowała w komitecie wyborczym tego pana, który jest obecnie wójtem. (Poseł Sławomir Kłosowski: Czyli nie jest z PSL.) Uważam, że w takich przypadkach sprawy powinny być rozstrzygane lokalnie. Dziękuję bardzo. (Głos z sali: Co to może oznaczać?)
Mówca: Zbigniew Sosnowski
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Panie i Panowie Posłowie! Chciałbym przede wszystkim podziękować państwu, że z taką troską podchodzicie do problemów edukacji, a szczególnie do problemów edukacji na wsi, bo te problemy dotykają przede wszystkim tego środowiska. Chciałbym jednak państwa prosić, abyście wzajemnie się nie oskarżali i sobie nie ubliżali, bo jak porozmawialibyśmy tak uczciwie o edukacji, to powiedzielibyśmy sobie, że problemy, o których dzisiaj dyskutujemy, wynikają z błędów, które zostały popełnione tu, na tej sali, pod koniec lat 90., kiedy powołano do życia gimnazja. Powiedzmy to sobie uczciwie i nie oszukujmy się wzajemnie. (Oklaski) Tego nie robiło Polskie Stronnictwo Ludowe. Mówię to z całą odpowiedzialnością, bo wtedy mówiliśmy, że jest to błąd, że doprowadzi to do likwidacji szkół na wsi. I dzisiaj są tego efekty. Jeżeli mamy kogoś chwalić, to PSL, że wołał wtedy o otrzeźwienie. Szkoda, że dopiero dzisiaj co poniektórzy to zauważają. Moi drodzy, dlatego nie ubliżajmy sobie wzajemnie, bijmy się wszyscy w pierś, bo wszyscy, od lewa do prawa, tu, na tej sali, kiedyś popełniliśmy błędy w tej sprawie. (Poseł Marzena Dorota Wróbel: Teraz możecie to naprawić.) (Poseł Andrzej Dera: Tak jest, prawda.) Panie pośle, problem jest bardziej złożony. Pozwoli pan, że zacytuję jedno moje pytanie i ono w pewien sposób to wyjaśni. Otóż przedłożony projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty dotyczy wyłącznie jednego zagadnienia - procedury likwidowania szkół i placówek publicznych. Pytam zatem: Czy zdaniem posłów wnioskodawców negatywna opinia kuratora wstrzymująca ten proces będzie miała jakiś wpływ na zwiększenie subwencji oświatowej przypadającej na (Dzwonek) likwidowaną jednostkę? Chcę powiedzieć, że tu przecież chodzi właśnie o pieniądze. Nie udawajmy, że jest inaczej. (Oklaski) (Głos z sali: ...jakie pieniądze...) (Głos z sali: ...z budżetu państwa...) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Cezary Grabarczyk)
Mówca: Beata Kempa
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dużo emocji. Panie pośle, powiem tak: dzisiaj jest pan koalicjantem tych, którzy m.in. wtedy, w tamtym czasie podejmowali takie decyzje. Przypominam, wtedy premierem był pan Jerzy Buzek. W związku z powyższym trzeba się dzisiaj zastanowić. Pan jest naturalnym kontynuatorem tej polityki. W związku z powyższym, szanowni państwo, pani minister, chcę zadać pytanie. Myślałam, że już nic gorszego dla polskiej oświaty, jak pani minister Hall, nie będzie, ale okazało się, że nie czekaliśmy długo, żeby kolejne nieszczęście spłynęło na polską oświatę. Jestem oburzona, bo to nie jest tylko kwestia tego, że zwijane są programy nauczania, bo one są zwijane. Podstawa programowa z ubiegłej kadencji, podpisana przez panią minister Hall, i to, co się stało z lekcjami historii, jest skandalem. Dobrze, że w polskiej szkole są tacy nauczyciele, którzy mówią, że - niezależnie od tego, jak myślą kolejni politycy - mają w sercu misję i będą uczyć dzieci, jak tylko się da, historii, mimo iż państwo polskie, w tym przypadku rząd, nie chce, żeby dzieci nauczyły się tej historii. To samo dotyczy również lekcji religii. Pani minister, nie można... Szanowni państwo w tej sali mówicie, że nie ufamy polskim samorządom. To jest totalna bzdura. To są oczywiście frazesy, frazesy i jeszcze raz frazesy. A za tą zasłoną dymną robicie państwo w białych rękawiczkach, a może nawet inaczej bym powiedziała: brudnymi, leniwymi rękoma chcecie zniszczyć polskie szkoły i jednocześnie powiedzieć, że to polskie samorządy mają sobie z tą sprawą radzić. (Dzwonek) Pani minister, chcę zapytać o lekcje religii. Dlaczego i jakim prawem, mimo to, iż mamy w Polsce takie, a nie inne przepisy, obowiązuje konkordat, śmiała pani podpisać rozporządzenie w tej sprawie, cedując kolejne obowiązki na samorządy, a może nawet wiedząc, że mogą już tego nie udźwignąć i zwijać lekcje religii? I pytanie do PSL, dlaczego na to pozwolił. Dlaczego na to pozwolił? Największy żal o tę kwestię mam do państwa. (Głos z sali: Pan marszałek nie pozwolił zadawać pytań posłom z ław.) Druga kwestia. Czy zamierza pani minister powalczyć, mieć nieco silniejszą pozycję w polskim rządzie względem wszechwładnego pana ministra finansów, aby zawalczyć o taki kształt subwencji oświatowej, żeby nie trzeba było podejmować takich horrendalnych i dramatycznych decyzji w sprawie likwidacji polskich szkół? Proponuję, pani minister, spędzić chociaż jeden poranek na przystanku z dziećmi, które czekają na autobusy i w mrozie dojeżdżają do polskich szkół. Tego pani nie życzę, ale myślę, że w celu doświadczenia powinna pani to uczynić. Może wreszcie wzięłaby się pani do roboty i powalczyła o większą subwencję dla szkół. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Proszę państwa, mam pytanie. Wielu z państwa odnosiło się do danych liczbowych, danych demograficznych. Twierdzicie, że maleje liczba dzieci, które idą do szkół. Pragnę przypomnieć, że w przypadku szkół podstawowych tendencja jest dokładnie odwrotna. W tej chwili będziemy mieli do czynienia z wyżem demograficznym, a nie z niżem demograficznym. Prosiłabym, żebyście państwo zweryfikowali nieco dane, którymi się posługujecie. Natomiast rzeczywiście mamy obecnie do czynienia z niżem w szkołach ponadgimnazjalnych. Mam pytanie: Dlaczego tego faktu koalicja rządowa nie chce wykorzystać po to, by polepszyć standardy organizacyjne i finansowe szkół? Proszę państwa, szkoły są w tej chwili masowo likwidowane. Mówię zwłaszcza o szkołach ponadgimnazjalnych. Są masowo likwidowane, a standardy nauczania i funkcjonowania w tych szkołach w sposób znaczący się pogarszają, dlatego że dochodzi do tzw. zagęszczania klas. Kiedy wreszcie koalicja rządząca opracuje standardy organizacyjne i finansowe, czyli powie, że subwencja oświatowa w takiej i takiej wysokości (Dzwonek) jest przeznaczana na określoną liczbę uczniów w klasie? Kiedy wreszcie będziecie mieli odwagę coś takiego zrobić? Na razie chowacie głowę w piasek i zwalacie problem na samorządy. Proszę państwa, nie ma ważniejszej inwestycji aniżeli inwestycja w oświatę i naukę. Jesteśmy krajem biednym, nie damy naszym dzieciom wielkich majątków, ale to, co możemy im dać, to solidne wykształcenie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Sławomir Kłosowski
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Szanowni Państwo! W tej debacie powiedziano wiele rzeczy, padło też wiele pytań i wiele zarzutów o to, że posługujemy się różnymi danymi. Były zarzuty pod moim adresem ze strony PSL, że jest inaczej, niż mówię. W związku z tym chciałbym prosić o to, żebyśmy mówili o faktach. I dlatego będę prosił panią minister o precyzyjne, krótkie odpowiedzi, jestem bowiem dzisiaj do tej debaty przygotowany i wiem, co mówię. Pani minister, kuratorzy oświaty - może to oczywiście zaszkodzić kuratorom oświaty, to są wasi kuratorzy oświaty, powiedzieliście już dzisiaj o nich wiele złego - w taki sposób relacjonują sytuację: jeżeli chodzi o lubuskie, likwidacja - 90, negatywna opinia kuratora co do tych likwidacji - 0, przekazanie w ręce osób fizycznych lub prawnych - 2, połączenie - 4, wnioski w trakcie realizacji - 13. Lubelskie - 194 likwidacje, negatywne opinie kuratora - 39, przekazanie osobom fizycznym lub prawnym - 18, w trakcie rozpatrywania - 6. Wrocławskie - 142 likwidacje. Opolskie - 126 likwidacji. Proszę państwa, sumując tylko 1/3 kuratoriów, mamy 1001 likwidacji, negatywnych opinii kuratora - 165, 54 przekazania osobom fizycznym lub prawnym. (Dzwonek) Pomnóżcie to sobie państwo razy trzy i wyjdzie, jaka jest autentyczna liczba likwidacji polskich szkół w chwili obecnej. Podejrzewam, że będzie to przekraczało te 2,5 tys., które litościwie wspominamy. Żeby być rzetelnym, powiem, że wynika to także z ustawowych zmian. Chodzi o technikum uzupełniające i liceum uzupełniające. Oddajmy prawdę, ale nie zaklinajcie rzeczywistości i nie mówcie, że będzie to mniej niż 2,5 tys. Skoro teraz jest już 165 negatywnych opinii kuratora, to po pomnożeniu razy trzy będzie to około 500 uratowanych szkół. Dlaczego nie chcecie spojrzeć prawdzie w oczy? Przyjęcie naszej dzisiejszej nowelizacji uratuje 500 szkół. Wasi kuratorzy sami o tym piszą. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Artur Ostrowski
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoki Sejmie! Padł tu taki argument, iż kurator oświaty będzie jednoosobowo podejmował decyzję, czy zawetować, czy też nie zawetować uchwały rady gminy. Przypomnę, że wojewoda w trybie nadzorczym też podejmuje takie decyzje. Chyba nikt na tej sali nie podnosi argumentu, aby zlikwidować urząd wojewody, tak jak odebrano kompetencje kuratorowi oświaty, więc jest to chybiony argument ze strony posłów Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego. Teraz pytanie do pani minister. Jeśli pani minister nie będzie w stanie dzisiaj odpowiedzieć, proszę o odpowiedź pisemną. Pewien przykład z województwa łódzkiego. Na terenie województwa łódzkiego są dwa młodzieżowe ośrodki wychowawcze. Jeden z nich jest w powiecie bełchatowskim, w miejscowości Łękawa. Właśnie teraz starosta bełchatowski i Rada Powiatu Bełchatowskiego podejmują decyzję o likwidacji jednego z dwóch ośrodków młodzieżowych w województwie łódzkim. Gdzie będzie trafiała młodzież kierowana przez sądy, skoro samorządy zlikwidują młodzieżowe ośrodki wychowawcze i w całym województwie łódzkim zostanie tylko jeden? Chciałbym powiedzieć, że do ośrodka w Łękawie trafiała również młodzież z innych województw Polski. Kurator oświaty jest bezradny, bezsilny, bo nie ma takiej możliwości, aby zakwestionować taką uchwałę rady powiatu. (Dzwonek) Co w takiej sytuacji zrobi rząd, co w takiej sytuacji zrobi wojewoda, kiedy będą decyzje sądowe, a młodzież nie będzie mogła trafić do młodzieżowych ośrodków wychowawczych, skoro kurator oświaty nie ma takiego prawa, aby pilnować polityki oświatowej na terenie województwa? Na zakończenie jeszcze jedno pytanie. Czy rząd nadal będzie pracował nad projektem likwidacji kuratorów oświaty i przekazania ich zadań do urzędu wojewody? Dziękuję.
Mówca: Zbigniew Chmielowiec (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Biorąc pod uwagę stanowisko rządu wobec poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty (druk nr 150), kieruję do pani minister następujące pytania: 1. Czy obecne rozwiązania prawne eliminujące kuratorów oświaty z ważnych decyzji dotyczących likwidacji szkół służą społecznościom lokalnym, w których ta likwidacja następuje? 2. Czy umożliwienie jednostkom samorządu terytorialnego ˝większego zaangażowania w działania na rzecz poprawy jakości pracy szkoły˝ należy rozumieć jako możliwość łatwej likwidacji placówek oświatowych? 3. Czy polityka rządu zmierzająca do zwiększania samorządom zadań bez przekazywania środków finansowych w odpowiedniej wysokości nie jest główną przyczyną likwidacji szkół? Czy rząd dostrzega ten problem i jakie zamierza podjąć działania, aby te skutki eliminować?
Mówca: Piotr Paweł Bauć (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Minister! Samorządy, wykorzystując sytuację braku wiążącego weta nadzoru pedagogicznego do decyzji o likwidacji szkół, niestety kierują się jedynie kryterium ekonomicznym, podejmując ww. decyzje, nie uwzględniając kosztów społecznych wynikających z likwidacji szkół. Zwracam się zatem z następującym pytaniem. Czy kierowane przez panią ministerstwo rozpocznie monitoring przyczyn likwidacji szkół, dla których samorządy podejmują decyzje likwidacyjne, oraz czy możemy liczyć, że w wyniku tego monitoringu zostanie uruchomiony proces racjonalizujący ten proces, uwzględniając poza czynnikami ekonomicznymi również aspekty kosztów społecznych takich jak obniżenie jakości dydaktyki, spowodowanych ˝przeludnieniem˝ klas, opieką świetlicową w zatłoczonych pomieszczeniach, wydłużeniem czasu dotarcia i powrotu dzieci i młodzieży do i ze szkoły itp.?
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowne Koleżanki i Koledzy Posłowie! Panie Ministrze! W dniu dzisiejszym procedujemy nad ustawą o zmianie ustawy o pieczy zastępczej. Rzeczywiście minęło 9 miesięcy od momentu, kiedy zakończyliśmy prace legislacyjne nad tym projektem w poprzedniej kadencji, i właściwie mamy trzeci miesiąc od wprowadzenia ustawy w życie. Cóż, założenia, które przyjmowaliśmy w trakcie prowadzonych prac, przewidywały, że sytuacja ekonomiczna będzie troszeczkę lepsza. W związku z tym po wsłuchaniu się w głosy samorządowców, którzy otrzymali zadanie wprowadzenia tej ustawy w życie, rozpoczęliśmy prace nad wprowadzeniem pewnych zmian. Usłyszałem tu, że poprawki są nieudolne. No, błędem byłoby w ogóle nie przyjmować tych poprawek i zostawić to w obecnej formie. Myślę, że po to tu jesteśmy, aby reagować na sytuację, jaka powstaje na skutek przyczyn zewnętrznych. Tak jak powiedziała koleżanka przedmówczyni, zapowiedzi były pompatyczne. Była mowa o czubku na choince. Czasami zdarzają się różne sytuacje, w ubiegłym roku zdarzyła się w wieczór wigilijny nawet taka, że czubek na choince stłukł się, ale czy w związku z tym święta nie były równie wspaniałe? To atmosfera rodzinna zadecydowała o świętach, ale nie czubek na choince. To jest bardzo delikatna materia, bo mówimy o małych obywatelach naszego państwa, którzy z różnych powodów od początku swoich dni są w jakiś sposób pokrzywdzeni. Ta ustawa zmierza w kierunku przekazania tych małych obywateli w ręce ludzi odpowiedzialnych, którzy są przygotowani do wykonywania funkcji rodziców nie tylko w kwestiach dotyczących opieki, ale również w kwestiach wychowania i kształtowania tych młodych osób. Kwestie wcześniejsze, nad którymi trwały dyskusje, dotyczyły tego, że będziemy zmierzali w kierunku zamknięcia publicznych placówek zwanych domami dziecka. Może się to dokonać tylko poprzez przyjmowanie takich rozwiązań, jakie są planowane w ustawach. O tym, jak żywa to jest materia, świadczy liczba zgłoszonych poprawek. Wiemy, czujemy, że mimo przyjętych poprawek, mimo dyskusji, która będzie toczyła się w dniu jutrzejszym na posiedzeniu połączonych komisji nad poprawkami zgłoszonymi dzisiaj przez kluby, może się okazać, że jeszcze pewne elementy w tym mechanizmie nie zagrają, ale musimy sobie zdawać sprawę z tego, że - powtórzę jeszcze raz - jesteśmy zobowiązani do tego, kiedy tworzymy nowe mechanizmy, żeby nie upierać się, że byliśmy wynalazcami i to musi działać, ale rzeczywiście dostosować to do tego żywego organizmu, do tych wzajemnych relacji, które są wytwarzane, jak również stosować takie rozwiązania, na jakie pozwalają nam możliwości ekonomiczne. W związku z tym, że zostały zgłoszone poprawki w trakcie dzisiejszego czytania i najprawdopodobniej koleżanki z klubów jeszcze będą te poprawki przedstawiać, myślę, że w dniu jutrzejszym klub Polskiego Stronnictwa Ludowego podejmie decyzję co do tego w trakcie głosowania nad poprawkami, a w trakcie głosowania nad całą ustawą, skoro rozpoczęliśmy ten marsz, będziemy głosowali, z lekkimi zmianami, za przyjęciem tej ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt nowelizacji ustawy precyzuje kryteria, które powinna spełniać osoba zatrudniona do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi w rodzinnym domu dziecka. Zastanawiam się, czy nie warto byłoby dodać tutaj wymogu doświadczenia w pracy z dziećmi. Wydaje mi się, że taka osoba powinna je mieć. Ponadto zmiany zakładają istotne zwiększenie liczby rodzinnych domów dziecka lub rodzin zastępczych, które podlegają opiece jednego koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej. Nasuwa się pytanie, czy nie istnieje obawa, że 30 rodzin to zbyt dużo. Czy czasem tak wysoka liczba podopiecznych nie wpłynie na jakość opieki koordynatora? Dziękuję.
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Będę konsekwentnie pytała o to, co jest moim zmartwieniem, odkąd dowiedziałam się o tym zróżnicowaniu świadczeń. Panie ministrze, jak to mogło się stać, czy to wypadek przy pracy? Czy nie mieliśmy świadomości tego, gdy państwo, minister i wnioskodawcy zapewniali, że każda rodzina zastępcza zyska na wprowadzeniu tego nowego rozwiązania? Doprowadziło to do sytuacji, że rodziny spokrewnione tak znacząco tracą, szczególnie te mające dzieci do 7. roku życia, z niepełnosprawnością. Możemy mieć sytuację, że babcia, której wcześniej przyznano niepełnosprawne 2-letnie dziecko i dostawała na to dziecko 1300 zł czy ponad 1300 zł, w tej chwili, według nowej ustawy, jeżeli sąd przyzna jej prawo do opieki i będzie miała kolejnego wnuka lub wnuczkę, też z niepełnosprawnością, też poniżej 7. roku życia, dostanie 880 zł. Czy mieliśmy świadomość tego, że przyjmujemy takie rozwiązanie? Czy jest to możliwe? Sama szukałam jakiegoś rozwiązania, co można byłoby zrobić, żeby ten stan zmienić i naprawdę nie znajduję żadnego sposobu na rozwiązanie tego problemu. Czy jednak nie poszliście państwo za daleko, jeśli o to chodzi, czy zróżnicowanie tych świadczeń nie jest zbyt duże? Druga rzecz. Panie ministrze, proszę powiedzieć, czy macie pełne dane dotyczące likwidacji ośrodków adopcyjnych? Czy wie pan, w których województwach jeden ośrodek adopcyjny będzie przypadał na ponad milion mieszkańców? Czy wie pan, że może to opóźnić, utrudnić adopcję w Polsce, a ułatwić adopcje zagraniczne? Kto będzie odpowiadał za nadzór nad wykonywaniem pieczy zastępczej? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zofia Czernow
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam dwa pytania. Pierwsze. Ile placówek nie spełnia obecnie standardów dotyczących liczby dzieci w placówkach? Czy okres 12 miesięcy, a w zasadzie 10, nie jest zbyt krótki, aby przy braku chętnych do utworzenia rodzin zastępczych standardy te zostały osiągnięte? Drugie pytanie. Na jakiej podstawie starosta może powierzyć dziecko opiece osobom niezamieszkującym terytorium kraju? W jaki sposób organizator pieczy zastępczej będzie realizować plan pomocy dziecku, jeśli opiekun i dziecko przebywać będą poza granicami kraju, o czym mowa jest w art. 42? Prosiłabym o odpowiedź na piśmie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)