PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Zbigniew Biernat
Data: 2016-02-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To kolejna ustawa, która wprowadza dobre zmiany. Po ustawie, nad którą myśmy dzisiaj procedowali, o której myśmy jeszcze wczoraj rozmawiali - zmiana Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, a przede wszystkim zmiana art. 112 3 , to istota tego projektu. Sąd, podejmując ostateczną decyzję o zabraniu dziecka rodzinie, musi rozważyć wszystkie aspekty istotne dla podjęcia tak restrykcyjnej decyzji. Chciałem zapytać pana ministra: Jak resort planuje monitoring realizacji tej ustawy? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Stępień
Data: 2016-02-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zmiana przepisów kodeksowych wymaga obligatoryjnej opinii Krajowej Rady Sądowniczej... (Głos z sali: Sądownictwa.) ...Sądownictwa, przepraszam, której do niniejszej ustawy nie uzyskano. Co więcej, Prawo i Sprawiedliwość świadomie łamie w tym zakresie prawo, odrzucając w trakcie obrad nadzwyczajnej komisji kodyfikacji wniosek Krajowej Rady Sądownictwa i opozycji o odroczenie obrad i zasięgnięcie tej obligatoryjnej opinii. Dlaczego? Dlaczego tak się dzieje? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Matusiewicz
Data: 2016-02-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W wystąpieniach klubowych dotyczących tego projektu nowelizacji przewija się pewne niezrozumienie istoty tej nowelizacji polegającej na tym, że jest tworzony zupełnie inny stan prawny, niż był dotychczas. Aby umieścić dziecko w rodzinie zastępczej na skutek ubóstwa, w tym stanie prawnym, który tworzymy obecnie, sąd rodzinny będzie musiał każdorazowo wypełnić wszystkie środki przewidziane w art. 109 § 2 pkt 1-4. To są różnego rodzaju środki wychowawcze, środki polegające np. na terapii zajęciowej, na nadzorze kuratora, na różnego rodzaju oddziaływaniach wychowawczych, finansowych, opiece psychologicznej, wynikające również z przepisów ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. I dopiero gdy te wszystkie środki zostaną wypełnione, to wówczas, gdy sąd stwierdzi, że jest stan zagrożenia dobra dziecka, dopiero wtedy może stosować ten przepis, o ile oczywiście będzie to zgodne z wolą rodziców. Bo jeżeli będzie to wbrew woli rodziców i będzie ta przesłanka ubóstwa, to oczywiście jest to niedopuszczalne. W stanie prawnym, który aktualnie obowiązuje, sąd rodzinny mógł od razu zastosować ten najbardziej drastyczny przypadek umieszczenia dzieci w pieczy zastępczej na skutek ubóstwa. Jest również niezrozumienie tego niezwłocznego zapewnienia dziecku pieczy zastępczej, które wynika z poważnego zagrożenia dobra dziecka. Są to nagłe przypadki, gdzie jest jakiś stan patologiczny, upojenie alkoholowe rodziców i trzeba zareagować natychmiast. Wtedy sąd opiekuńczy to może zrobić. A więc to nie jest tak, że ten przepis, ten wyjątek w dalszym ciągu staje się regułą, tak jak to brzmiało w jednym z wystąpień klubowych. I jeszcze chciałem odpowiedzieć panu posłowi Grzegorzowi Wojciechowskiemu, że akurat ten stan faktyczny, który pan podał, nie jest do rozstrzygnięcia na tle tych przepisów. W zależności od tego, jakie jest prawo ojczyste dziecka, miejsce pobytu, jakie jest jego obywatelstwo, będą miały tutaj zastosowanie przepisy prawa międzynarodowego prywatnego, umowy o pomocy prawnej między Polską a krajem miejsca pobytu dziecka i w końcu Konwencja o prawach dziecka. Dopiero gdyby pan podał określoną sytuację, z jakiego to jest kraju itd., to można byłoby bardziej precyzyjnie odpowiedzieć na to pytanie, ale to nie jest przedmiotem tej nowelizacji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2016-02-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Sektor bankowy jest największym płatnikiem podatku dochodowego w Polsce. W 2014 r. odprowadził do kasy państwa blisko 4 mld zł. Dzisiejsza ustawa jest potrzebna, ma za zadanie wykonanie prawa europejskiego i prace nad nią trwają już od 2013 r. Ale o tej ustawie chciałabym powiedzieć nieco szerzej w kontekście reform w bankowości. Pobierana dotychczas od banków opłata ostrożnościowa zasilająca fundusz stabilizacyjny zostanie zlikwidowana i zastąpiona relatywnie wyższą składką przeznaczoną na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków. To kolejny czynnik, który wpłynie negatywnie na koszt produktów bankowych. Ogólnie rzecz biorąc, w bieżącym roku są wśród tych czynników podatek bankowy, większe pieniądze na Bankowy Fundusz Gwarancyjny, a także na fundusz wspierania kredytobiorców hipotecznych. Zapewne przygotowana ustawa frankowa także nie będzie powodem do obniżania opłat za produkty bankowe. Skutki wdrażania reform odczuwają już w kieszeniach klienci banków. (Dzwonek) Mam pytanie, jaka jest różnica między obecnie obowiązującymi przepisami w zakresie oszczędności Polaków a obecnie wprowadzanymi zmianami. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zofia Czernow
Data: 2016-02-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Dyskutowane dzisiaj zmiany w przepisach regulujących m.in. polski system gwarantowania depozytów dają szerokie uprawnienia Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu. BFG będzie organem przymusowej restrukturyzacji instytucji kredytowych. Utworzony zostanie specjalny fundusz przymusowej restrukturyzacji. Przechodzę do pytania. Znaczna liczba spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych jest w bardzo trudnej sytuacji finansowej, wymagającej wdrożenia pilnych programów naprawczych, to jest opinia Komisji Nadzoru Finansowego. Niestety mamy do czynienia z dużą opieszałością spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych w tym działaniu. Istnieje poważne zagrożenie upadłością tych instytucji. Czy ta ustawa uporządkuje sprawy finansowe zagrożonych spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych i czy będą one podlegały przymusowej restrukturyzacji? Dziękuję bardzo.
Mówca: Izabela Leszczyna
Data: 2016-02-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Ja mam dwa pytania. Chciałabym zapytać, czy opłaty wnoszone na BFG, mam na myśli zarówno fundusz gwarancyjny, jak i fundusz przymusowej restrukturyzacji, będą dla banków kosztem uzyskania przychodu. To jest pierwsze pytanie. I drugie pytanie. Wiemy wszyscy, jakim dobrodziejstwem dla Polaków, którzy niesłusznie zaufali SKOK-om i oddali w ich ręce swoje oszczędności, było objęcie depozytów w SKOK-ach gwarancjami BFG. Chciałabym zapytać. W tym projekcie ustawy mamy oddzielny fundusz gwarancyjny dla banków, oddzielny dla SKOK-ów, tak samo z restrukturyzacyjnym. Co się stanie, jeśli okaże się, że na tych funduszach dedykowanych SKOK-om, SKOK-owym, nie będzie wystarczających środków - a pewnie nie będzie, bo póki co SKOK-i mają wobec funduszu pomocowego zobowiązania - w wypadku dalszych upadłości SKOK-ów, które prawdopodobnie czy na pewno będą? Czy ten fundusz będzie zasilany funduszem gwarancyjnym bankowym, czy jest jakieś inne rozwiązanie? Bardzo proszę o odpowiedź. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Sitarski
Data: 2016-02-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam cztery pytania odnośnie do ustawy. Czy polski rząd przewiduje inwestycje w celu przejęcia wybranych oddziałów banków działających w Polsce, będących do tej pory w strukturze korporacji ponadnarodowych? Dane mówią, że prawie 40% aktywów w strukturze własnościowej sektora finansowego należy do inwestorów krajowych. Kolejne pytanie. Można przytoczyć aktualny za III kwartał 2015 r. raport Komisji Nadzoru Finansowego, iż w obszarze kredytów dla sektora budżetowego utrzymuje się stagnacja. Czy Rada Ministrów ma plany ożywienia tego rynku bądź czy możliwości tego rynku są w pełni wykorzystane? Czy prawdą jest, że Bank Przemysłowo-Handlowy jest na sprzedaż? Czy Skarb Państwa przejmie ten bank od General Electric? Depozyty w SKOK-ach są gwarantowane przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny na takich samych zasadach jak depozyty w bankach. Mam pytanie: Jak zabezpieczono ewentualną sytuację nagłej upadłości wielu SKOK-ów? Dziękuję bardzo.
Mówca: Genowefa Tokarska
Data: 2016-02-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W tej Izbie kilka miesięcy temu przyjęliśmy ustawę o funkcjonowaniu banków spółdzielczych i ich zrzeszaniu się. Przyjęliśmy w tamtym projekcie taki instytucjonalny system ochrony dla banków spółdzielczych, tzw. IPS. Wówczas też przyjęliśmy takie założenie, że banki spółdzielcze, które będą tworzyły ten IPS, wejdą do IPS-u, składkę na fundusz gwarancyjny BFG będą płaciły w połowie wysokości. Tak miało być, że 50% na fundusz gwarancyjny BFG, 50% na ten instytucjonalny system ochrony IPS. Moje pytanie brzmi zatem: W jaki sposób zapis z tamtej ustawy będzie miał odniesienie do dzisiejszego projektu? Wiemy o tym, że to rozporządzenie Komisji Unii Europejskiej 2015/63 tak naprawdę literalnie nie przewiduje takiego zapisu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jacek Kurzępa
Data: 2016-02-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wielce Czcigodni Posłowie i Posłanki! Jesteśmy w dobie kolejnej miesięcznicy smoleńskiej, czyli wspomnienia wydarzeń o charakterze, o wymiarze tragedii narodowej odciskającej się znaczącym stygmatem bólu, bezsilności, strachu u jednych, odwagi, determinacji, wzmożonego patriotyzmu u innych. Tragedia smoleńska wydarzyła się zaledwie 6 lat temu. Zaledwie, w mgnieniu oka w dziejach i długim trwaniu narodu. Być może dlatego tak trudno nam, społeczeństwu, wobec tej katastrofy się poruszać, porozumiewać, odważnie stanąć twarzą w twarz z prawdą o jej przyczynach, jakakolwiek by nie była. Ten stan społecznej ambiwalencji, lękliwości wobec dążenia do prawdy wynika z dwóch źródeł. Jedno to stan politycznej walki wobec tej prawdy, która rozgrywa się zarówno w realiach polityki wewnętrznej, jak i oddziaływań zewnętrznych, mocarstw i sił, którym jest ten stan jak najbardziej na rękę. Drugie źródło to my sami, hart i niezłomność naszego ducha, jak i słabości naszego charakteru lub postawy życiowej wobec rozwiązywania lub uciekania od sytuacji trudnych. W obu przypadkach analizowanych źródeł, które utrudniają gotowość stanięcia w pełnej prawdzie dotyczącej przyczyn katastrofy smoleńskiej, nie zmienia to faktu, że w tożsamości naszego życia społecznego jesteśmy narodem posmoleńskim. Dla wielu ze słuchaczy mego wystąpienia sam fakt, że używam słowa ˝Smoleńsk˝ i odnoszę się do katastrofy, dyskwalifikuje mnie z obszaru potencjalnych, racjonalnych rozmówców i partnerów w odbudowywaniu rozbitej w lesie smoleńskim wspólnoty narodu. Jeśli wrócimy do źródeł owego wspólnotowego gestu śp. pana prezydenta Lecha Kaczyńskiego, który z szeroką, w pełni pluralistyczną i reprezentatywną dla wszystkich sił politycznych, społecznych delegacją leciał do Katynia, by tam właśnie razem w imieniu całego narodu, w jego imieniu, w towarzystwie tak pluralistycznego składu delegacji pochylić się nad katyńskimi mogiłami, to zrozumiemy, jak skuteczny to był cios, który nie tylko zniweczył pracę nad tworzeniem więzi narodowych, ale dokumentnie rozbił nas jako naród. Dziś to my sami, Polacy, może coraz bardziej dostrzegający kategoryczność tej katastrofy na nasze losy, musimy się skonfrontować z upiorami, które wzniecono wokół niej. Jedyną drogą jest dociekanie prawdy do imentu, dotarcie do wszystkich możliwych źródeł, sił i środowisk, które mogą być pomocne w rozrzedzeniu smoleńskiej mgły. To należy do zakresu działań Sejmu, rządu, instytucji państwa. Czy jednak my sami coś mamy tu do zrobienia? Jak najbardziej tak. Wyzbądźmy się zacietrzewienia i nieufności wobec siebie samych, nie odbierajmy sobie prawa do odmienności stanowisk i punktów widzenia, a nade wszystko nie odbierajmy sobie godności i szacunku tylko dlatego, że dociekamy prawdy. Państwo w tej sprawie przed laty całkowicie zawiodło. Dziś ma szansę na rehabilitację. A naród? Poległych pod Smoleńskiem nikt nam już nie wróci. Pozostaje tylko pytanie: Czy w tej tragedii poległ także naród? Czy ma on w sobie tyle mądrości i siły, by powstawać z kolan? (Oklaski)
Mówca: Włodzimierz Bernacki
Data: 2016-02-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję, pani marszałek. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na prośbę pani Eleonory Chmielarskiej, wybitnego pedagoga i wychowawcy pracującego, działającego na terenie Bochni i Bocheńszczyzny, twórczyni kół przyjaciół Bolka i Lolka, pragnę odczytać treść petycji, którą to środowisko przygotowało: W trosce o jak najszerzej pojęte dobro społeczne, a szczególnie dobro najmłodszych obywateli Rzeczypospolitej, zwracamy się z gorącą prośbą o zainteresowanie się problemem przemocy i agresji, jakie przekazywane i wręcz propagowane są w filmach emitowanych w kilku kanałach telewizji dla dzieci i młodzieży. Filmy te zawierają treści szkodliwe i niebezpieczne dla delikatnej psychiki dziecka. Na alarm biją psychologowie, pedagodzy i, co najistotniejsze, rodzice. Apelujemy do państwa, mając w polu najwyższej uwagi dobro naszych najmłodszych, zdając sobie sprawę z zagrożeń i spustoszeń, jakie niosą tego rodzaju produkcje w psychice naszych dzieci, pragnąc, aby ich dorosłe życie było spokojne i bogate w wartości, jakie nam wpajano za młodu w domu rodzinnym, szkole, harcerstwie i na ekranach kin i telewizji. Niestety wspaniałe filmy dla dzieci, takie jak ˝Przygody Bolka i Lolka˝, ˝Przygody Reksia˝, ˝Koziołek Matołek˝, ˝Zaczarowany ołówek˝, ˝Pomysłowy Dobromir˝ i wiele innych, to w obecnej chwili filmy zakazane, przepraszam, filmy skazane na zapomnienie. Bajki mają uczyć, pomagać rozwijać wyobraźnię i bawić, a nie straszyć. Paradoksalnie w Japonii produkującej największą liczbę filmów straszaków najchętniej oglądane są ˝Przygody Bolka i Lolka˝, które na świecie obejrzało już niemal 1 mld osób w 80 krajach. W Polsce od 10 lat nie stworzono dla dzieci ani jednego filmu, a legendarną wytwórnię filmów dla dzieci i młodzieży w Bielsku-Białej przeistoczono w muzeum. Czy tak być powinno? Czy tak być musi? Nasza odpowiedź brzmi: nie. Liczymy na zrozumienie i podjęcie przez wszystkich państwa konkretnych działań jako niezwykle ważnych z punktu widzenia przyszłości naszej ojczyzny, ponieważ ˝takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie˝. Jeszcze nie wszystko stracone, drodzy państwo, jeszcze nie. Z naszej strony rusza ogólnopolska akcja zbierania podpisów pod hasłem ˝Stop przemocy w filmach dla najmłodszych. Chcemy Bolka i Lolka˝. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Golińska
Data: 2016-02-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Kolonia Parośla I w powiecie sarneńskim, 9 lutego 1943 r. Dokładnie wczoraj minęła 73. rocznica zbiorowego mordu dokonanego ze szczególnym okrucieństwem przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej, mieszkańcach wsi Parośla na terenie dawnego województwa wołyńskiego. Mordu na bezbronnych dokonano za pomocą noży i siekier, zabijając według różnych szacunków od 149 do 173 osób, w tym kobiety i dzieci. Udało się uratować jedynie 12 Polakom, w większości dzieciom. Część z nich do końca życia pozostała niepełnosprawna. Wieś Parośla przestała istnieć. Choć pierwszy masowy mord, w którym ofiarami nacjonalistów ukraińskich padło ok. 50 Polaków, miał miejsce w Obórkach w 1942 r., to właśnie mord w Parośli jest uznawany za początek zbrodni wołyńskiej. Jej sprawcy, Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów, frakcja Stepana Bandery, oraz jej zbrojne ramię - Ukraińska Powstańcza Armia, we własnych dokumentach planową eksterminację ludności polskiej określali mianem akcji antypolskiej. Od tej pory skala i częstość terroru nasilała się, aby w lipcu 1943 r. osiągnąć swoje apogeum. Zamordowano wówczas ponad 10 tys. Polaków. 11 i 12 lipca UPA dokonała skoordynowanego ataku na Polaków w 150 miejscowościach. Wykorzystano fakt gromadzenia się w niedzielę 11 lipca ludzi w kościołach. Masowych zbrodni na Polakach dokonano w 1865 miejscach na Wołyniu. Wyjątkowe okrucieństwo i stosowane tortury spowodowały, że zbrodnię tę określa się mianem rzezi wołyńskiej. W ten sposób dokonano antypolskiej czystki etnicznej kwalifikowanej przez pion śledczy Instytutu Pamięci Narodowej jako ludobójstwo. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Brejza
Data: 2016-02-11 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Premier! Wysoka Izbo! Na podstawie art. 184 w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska zgłaszam wniosek o 10-minutową przerwę, zwołanie Konwentu Seniorów i sprawdzenie, czy jest możliwe uzyskanie informacji od prezes Rady Ministrów w sprawie tej nadzwyczajnej karuzeli stanowisk, która następuje w ostatnich dniach. Mieliśmy do czynienia z dymisją pana Kamińskiego, ale dzisiaj budzi nas bardzo ważna informacja. Otóż dymisję złożył komendant główny Policji. Dlatego proszę o zwołanie Konwentu Seniorów, rozważenie utajnienia obrad... (Poruszenie na sali) ...Sejmu Rzeczypospolitej i rozważenie zapoznania Sejmu z tzw. tajnym audytem sprzed miesiąca... (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Brejza
Data: 2016-02-11 (Sejm RP, kadencja 8)

Jednym zdaniem, panie marszałku, to jest przyczyna odwołania komendanta głównego Policji.
Mówca: Andrzej Halicki
Data: 2016-02-11 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Zgodnie z prośbą, którą przekazałem na Konwencie, klub Platformy Obywatelskiej w dalszym ciągu upomina się o zdjęcie tych mikrofonów, które są nakierowane na nasz klub parlamentarny. (Oklaski) To nie jest właściwa metoda uzupełniania stenogramu o podsłuchane w ten sposób... (Poseł Wojciech Skurkiewicz: Ekspert!) ...zdania i rozmowy. Przypominam panu marszałkowi, że wszelkiego rodzaju działania, które dzieją się na tej sali, powinny mieć akceptację pana marszałka. Pan marszałek przyznał, że sam jest zaskoczony, że w taki sposób znalazły się tutaj i zostały zamontowane te mikrofony. Wczoraj dostałem zaszczytny tytuł ˝sokole oko˝, za co dziękuję, od pana marszałka (Oklaski), ale także wyjaśnienie, że to jest eksperyment. Otóż nie życzymy sobie, żeby eksperymentowano w ten sposób na sali. (Oklaski) (Głos z sali: Minister Cyfryzacji...)
Mówca: Andżelika Możdżanowska
Data: 2016-02-11 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Zgłaszam wniosek formalny w imieniu klubu o przerwę, a w przerwie - zwołanie Konwentu Seniorów. Zanim przedstawię uzasadnienie, pozwolę sobie, panie marszałku, coś zacytować, bo procedujemy dzisiaj jedną z najważniejszych ustaw prorodzinnych. Cytuję: 30 grudnia 2015 r. Pragnę zapewnić w imieniu naszego rządu, że działa Kodeks pracy i zamierzamy ten kodeks, który chroni kobiety w ciąży w pracy, stosować. Tutaj były oklaski. To są przepisy, które będą gwarantować tym kobietom, że ich spokój nie zostanie zakłócony. Tak, w imieniu premier Rzeczypospolitej Polskiej uzyskaliśmy zapewnienia. Niestety proszę o zwołanie Konwentu Seniorów i zagwarantowanie tego, bo mamy sygnały, że w służbie cywilnej kobietom w ciąży są zmieniane warunki pracy i płacy, przesuwane są one na niższe stanowiska i mają obniżane wynagrodzenia. Czy to jest ustawa prorodzinna? (Poseł Jakub Rutnicki: Dobra zmiana!) Pani premier, mogę podać nazwiska. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Beata Mazurek
Data: 2016-02-11 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Premier! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić dodatkowe sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o rządowym projekcie ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Podczas drugiego czytania ustawy zgłoszono 15 poprawek. Komisja Polityki Społecznej i Rodziny po rozpatrzeniu tych poprawek na posiedzeniu w dniu wczorajszym rekomenduje Wysokiej Izbie przyjęcie 5 poprawek zawartych w druku nr 238-A. (Oklaski)
Mówca: Agnieszka Hanajczyk
Data: 2016-02-11 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Premier! Wysoka Izbo! Proponujemy, aby tytuł ustawy brzmiał: o pomocy państwa w wychowaniu niektórych dzieci. (Oklaski) W ten sposób chcemy przeciwdziałać manipulacji, jakiej dopuszczacie się państwo, i fałszywemu kręgowi podmiotowemu, jaki państwo nadajecie w tytule tej ustawy. Inną sprawą jest zakres przedmiotowy, bo w trakcie debaty państwo nie potrafiliście do końca określić celu ustawy. I chciałabym przypomnieć, że nawet jeżeli teraz, w trakcie debatowania będziecie państwo krzyczeć: 8 lat, to przez 8 lat to właśnie państwo wylewaliście krokodyle łzy nad młodymi Polkami, które wyjeżdżają do Wielkiej Brytanii i tam rodzą dzieci. Przypominam o tym państwu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Joanna Augustynowska
Data: 2016-02-11 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Premier! Pani Minister! Chciałam zapytać o jedną kwestię. Miał być program prodemograficzny, mamy program socjalny, który w dodatku dzieli dzieci. Zaproponowany przez Platformę Obywatelską tytuł: ˝dotyczący niektórych dzieci˝ jest słuszny, ponieważ jedne dzieci dostaną to świadczenie, a inne nie. Znowu państwo podzielili, tym razem dzieci. Myślę, że to nie jest w porządku. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Piotr Kaleta: Bardzo mądra wypowiedź.)
Mówca: Sławomir Jan Piechota
Data: 2016-02-11 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Premier! Pani Minister! A może: szczególnie pani minister? Chciałem zapytać: Dlaczego wykluczacie z prawa do tego świadczenia część dzieci niepełnosprawnych? Wydaje się zupełnie nieprawdopodobne, że pada akurat na dzieci niepełnosprawne. Do 16. roku życia wszystkie dzieci mają jednolite orzeczenie o niepełnosprawności, potem następuje zróżnicowanie. Państwo wprowadzacie rozwiązanie, że część dzieci, z lekkim stopniem niepełnosprawności, zostaje wykluczona z prawa do tego świadczenia. A przecież często to, że one są niepełnosprawne już tylko w lekkim stopniu, jest efektem wieloletniej ciężkiej pracy, aby te dzieci maksymalnie usprawnić. To są lata codziennej heroicznej pracy rodziców. To dotyczy dzieci z zaburzeniami mentalnymi, to dotyczy dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym, to dotyczy dzieci niedosłyszących. Dlaczego te dzieci mają zostać pozbawione prawa do tego świadczenia? (Oklaski)
Mówca: Kornelia Wróblewska
Data: 2016-02-11 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Premier! Przychylam się do pytania pana posła, ponieważ wczoraj też o to pytałam. Nie dostałam dokładnej odpowiedzi. Jest bubel prawny: do tej pory w ustawie o świadczeniach rodzinnych cały czas mieliśmy, że dziecko niepełnosprawne - to definicja tego dziecka - to jest dziecko do 16. roku życia. Przecież każde dziecko, które ma 18 lat, kończy 18 lat, staje się osobą dorosłą. W przypadku definicji dziecka niepełnosprawnego mamy 16. rok życia. Nikt do tej pory nie podjął się tego, aby to poprawić. Mam ogromną prośbę, aby nie skazywać dzieci niepełnosprawnych na jeszcze większą krzywdę, jaką wprowadza kolejna ustawa. Miały być dobre zmiany. Naprawdę ogromnie proszę o to, aby przynajmniej w tej ustawie, w nowej ustawie poprawić tę definicję. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Sławomir Jan Piechota
Data: 2016-02-11 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Przez szacunek dla tych lat współpracy bardzo proszę uwierzyć, że znam regulamin Sejmu i że nie trzeba mi teraz dokonywać egzegezy prostego przepisu. (Oklaski) Pani minister, przez szacunek dla tych 8 lat, kiedy miałem zaszczyt przewodniczyć Komisji Polityki Społecznej i Rodziny... (Poseł Krystyna Pawłowicz: I co, i co?) ...pani była aktywnym, bardzo zaangażowanym członkiem tej komisji... (Poseł Krystyna Pawłowicz: No i coście zrobili?) ...pani nie zrozumiała mojego pytania, pani uciekła od mojego pytania. (Głos z sali: Jak zwykle.) Pytałem, dlaczego tę wąską grupę dzieci niepełnosprawnych wyłączacie. To naprawdę jest nie do uczciwego wytłumaczenia. (Głos z sali: Jak to nie?) Ile zaoszczędzicie na tej małej grupie dzieci? Przy czym chcę mocno raz jeszcze podkreślić: to, że te dzieci przez 2 lata, między 16. a 18. rokiem życia, zostaną pozbawione prawa do tego świadczenia, może być odebrane przez rodziców tych dzieci jako swoista kara za lata ciężkiej pracy. Bo przecież dziecko z mózgowym porażeniem dziecięcym... Mózgowe porażenie ujawnia się zaraz po urodzeniu. Potem jest codzienna domowa i ambulatoryjna rehabilitacja. Dzieci niedosłyszące - mamy program, którym możemy się szczycić przed całym światem, program przesiewowego badania wady słuchu u dzieci nowo narodzonych. Wtedy się te dzieci natychmiast wychwytuje, rozpoczyna się ciężka praca, która potem daje ten efekt, że to dziecko już nie jest ciężko niepełnosprawne, ono ma lekki stopień niepełnosprawności. Oczywiście, my nie mieliśmy takich pieniędzy, nie mieliśmy też odwagi, jeśli chodzi o taki program. Dobrze, obiecaliście, robicie ten wielki program. Ale dlaczego z tego wielkiego programu, na który ma pójść 17 czy 20 mld zł, chcecie zaoszczędzić na tej maleńkiej grupie dzieci niepełnosprawnych? To jest nie do wytłumaczenia. I pani na to nie odpowiedziała. (Oklaski)