Mówca: Tadeusz Aziewicz
Data: 2012-03-01 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Już po raz drugi staję przed Wysoką Izbą, aby przedstawić stanowisko klubu Platforma Obywatelska w sprawie obywatelskiego projektu ustawy o zachowaniu przez państwo polskie większościowego pakietu akcji Grupy Lotos SA. Przypominam, że projekt ten był już prezentowany w Sejmie. Miało to miejsce w poprzedniej kadencji w trakcie prywatyzacji Grupy Lotos oraz kampanii wyborczej do parlamentu. Mówiłem wtedy, że jest to dziwny projekt, próbując zidentyfikować prawdziwe intencje jego autorów, trudno jednak było znaleźć inne niż polityczne w tamtym czasie, związane z nadchodzącymi wyborami. Z dzisiejszej perspektywy jeszcze wyraźniej widać, że celem projektu i zorganizowanej wokół niego akcji było przypisanie rządowi zamiaru sprzedaży Lotosu Rosjanom, po czym zmobilizowanie ludzi w obronie przed rzekomym zagrożeniem, z nadzieją, że docenią oni bijących na alarm, głosując na nich w wyborach parlamentarnych. Pomysł był perfidny, bo rządowi trudno jest tłumaczyć, że nie jest wielbłądem. Dobra polityka zagraniczna to sztuka mądrego realizowania naszych interesów, a nie niepotrzebne obrażanie sąsiadów, z oczywistą szkodą dla Polski. Warto też przypomnieć, że twórcy dyskutowanego projektu, koncentrując się na polityce, zlekceważyli cele gospodarcze Grupy Lotos, wynikające ze strategii przyjętej przez firmę, których realizacja wymaga znalezienia partnera, który posiadałby dostęp do złóż ropy, tak aby w łańcuchu produkcyjnym pomorskiego koncernu zmieścił się cały proces: od wydobycia ropy do stacji benzynowej. Dzisiaj wiemy, że pierwsze podejście do prywatyzacji Lotosu nie udało się. Wbrew rozpowszechnianym w kampanii wyborczej lękom na zaproszenie ministra skarbu nie wpłynęła żadna wiążąca oferta. Można zatem wnioskować, że inwestorzy, których tak bardzo obawiają się autorzy projektu, nie byli zainteresowani Grupą Lotos albo że dosyć wygórowane warunki, określone przez ministra skarbu we wspomnianym zaproszeniu do składania ofert, zniechęciły ich do udziału w tym przedsięwzięciu. Pojawią się pewnie też opinie, że przestraszyli się oni dzielnych pasażerów peerelowskiej nyski z napisem: Polski Lotos. We wrześniu minionego roku mówiłem, że przed Lotosem rysują się dwie drogi: albo firma będzie spokojnie konsumowała efekty nowych inwestycji, zatrzymując się na osiągniętym poziomie rozwoju, albo podejmie próbę skokowego zwiększenia wartości, tym samym wejścia do zupełnie innej ligi, ale wymaga to pozyskania odpowiedniego inwestora. Na teraz rynek zadecydował o realizacji wariantu pierwszego, co nie przekreśla i nie powinno przekreślać powrotu do prywatyzacji Lotosu w przyszłości. Jest to na pewno lepsza droga niż łączenie kontrolowanych przez państwo koncernów paliwowych. O przyszłości Lotosu powinny zadecydować rynek i zdrowy rozsądek. Na pewno nie warto sprzedawać Lotosu głupio, głupio byłoby też nie skorzystać z nadarzającej się dobrej okazji, jeżeli taka pojawi się z korzyścią dla pomorskiej firmy. Przypominam, że Grupa Lotos działa na otwartym, konkurencyjnym rynku, na którym kapitał przemieszcza się, a jego ruch wiąże się ze zmianą sytuacji, która nie jest w pełni przewidywalna. Decyzje w tym obszarze trzeba czasami podejmować szybciej, niż wynika to z tempa pracy parlamentu, dlatego ich podejmowanie należy do kompetencji rządu, a nie Sejmu. I niech tak będzie nadal. Lotos nie zasługuje na to, aby zamykać go w skansenie. Pomorski koncern ma prawo działać na takich samych zasadach jak jego konkurenci, z możliwością wchodzenia w różne alianse kapitałowe, jeżeli będzie wymagał tego interes ekonomiczny grupy. Bez strachu, bo jako państwo nie musimy się lękać nikogo, ale z adekwatną do znaczenia gospodarczego tych decyzji rozwagą. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Platforma Obywatelska wnoszę o odrzucenie omawianego projektu w pierwszym czytaniu. Dziękuję za uwagę. (Głos z sali: Brawo!)