PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Temat, który dzisiaj omawiamy, jest niezwykle ważnym tematem. Ja także chciałabym zapytać o transakcję dotyczącą Nowej Sarzyny, o której moi wyborcy, jestem posłanką z Podkarpacia, mówią mi bardzo dużo. Jest bardzo dużo różnych, być może niesprawdzonych informacji, które wskazują na zbyt niską wycenę, a także na kompletne niedoszacowanie korzyści i kosztów, jakie ta transakcja ze sobą niesie. Drugie moje pytanie dotyczy zupełnie podobnej transakcji z terenu Podkarpacia, transakcji w powiecie jasielskim w miejscowości Gniewczyna, gdzie po pół roku wypłacania zasiłków wypłacono zasiłki w kwocie wyższej niż kwota, za którą te zakłady sprzedano inwestorowi ze Słowacji, który po prostu zniszczył te zakłady. Produkowały one i naprawiały wagony i dawały pracę 500 osobom. To po prostu pokazuje, jak dalece nieroztropnie, nierozważnie, powiedziałabym, marnotrawnie przeprowadza się takie transakcje, bez rozpatrzenia wszystkich kosztów. Nawet się nie dziwię, ponieważ specjaliści, wybitni eksperci, którymi chwali się ministerstwo skarbu, są ekspertami od kilkunastu lat. Pani dyrektor jest specjalistką i wybitną ekspertką, jak informują strony internetowe. Ta miła pani dyrektor ma dzisiaj 35 lat. A więc chciałabym zapytać, pewnie ona też analizowała zasadność wszystkich tych transakcji, kiedy stała się wybitną ekspertką, jeśli ma 35 lat. (Dzwonek) Oczywiście nie odbieram jej kwalifikacji i nie kwestionuję ich, chcę tylko wiedzieć, jakie kwalifikacje są potrzebne, jaki wiek i jakie doświadczenie, żeby prywatyzować kolejne zakłady, które po prostu upadają. (Oklaski)
Mówca: Jan Kulas
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Państwo Ministrowie! Wysoki Sejmie! Wszyscy doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, w jakiej sytuacji ekonomicznej w ostatnich latach znajdują się Europa i nasz kraj. (Poseł Józefa Hrynkiewicz: Tak, wiemy, proszę pana.) Gdybyśmy nie mówili o konkretnym szczególnym przypadku, bardzo szczegółowo opisywanym w mediach, to generalnie zastanawialibyśmy się nad tempem i dynamiką prywatyzacji. To pytanie jest oczywiście ważne i podzielam zdanie posłów PO i innych posłów, że problem pewnie będzie wyjaśniony do końca, rzetelnie i obiektywnie. Może, to do części opozycji, bo nie chciałbym wszystkich krzywdzić w swojej ocenie, należałoby - moim zdaniem - mieć trochę więcej zaufania do instytucji państwowych... (Poseł Anna Paluch: Panie pośle, niech pan zejdzie na ziemię.) (Poseł Gabriela Masłowska: To stara śpiewka pana posła.) Przy okazji prywatyzacji tak dużej spółki jak spółka Ciech oczywiście z jednej strony pytamy o aspekt finansowy, ekonomiczny tejże prywatyzacji, z drugiej strony mamy na uwadze sprawy pracownicze, bo chyba dziś ten wątek się nie pojawił. Po trzecie, chodzi o docelowy rozwój spółki, bo prywatyzacja nie jest celem samym w sobie. Oczywiście prywatyzacja dużych spółek budzi zainteresowanie, emocje. Nic nie jest być może do końca doskonałe, ale wszystko na pewno zostanie wyjaśnione. Mnie interesuje oczywiście także wątek ekonomiczny, docelowy dotyczący rozwoju spółki. Pan wicemarszałek Stefaniuk pytał także o wpływ prywatyzacji na budżet państwa. Niedługo będą oddane sprawozdania, więc te informacje pewnie się pojawią. Chciałbym tylko dołączyć się, zadać jedno pytanie, jeżeli chodzi o współpracę, współdziałanie instytucji, organów kontroli państwowej. Moje pytanie jest następujące: Jaka była i jest współpraca kontroli skarbowej z generalnym inspektorem informacji finansowej? Oczywiście w zakresie omawianego tutaj tematu i w zakresie ustawowych kompetencji. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Zbigniew Chmielowiec (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na początku 2014 r. Skarb Państwa ogłosił sprzedaż blisko 20 mln akcji Grupy Chemicznej Ciech spółce KI Chemistry. Transakcja była warta 619 mln zł. Za jedną akcję inwestor zapłacił 31 zł. W tej chwili za jedną akcję trzeba zapłacić ok. 48,50 zł. Czy prawdą jest, że Skarb Państwa sprzedał pakiet kontrolny nad grupą Ciech za mniej, niż wyniosła jego wartość rynkowa? Jeżeli tak, to kto podjął taką decyzję. Czy w związku z powyższym zostały podjęte przez odpowiednie służby działania, aby sprawdzić możliwości popełnienia ewentualnego przestępstwa korupcji przy prywatyzacji grupy Ciech?
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Akcjonariusz większościowy spółki Ciech KI Chemistry założył w strategii spółki na lata 2014-2019 osiągnięcie średniorocznych przychodów ze sprzedaży na poziomie 3,8 mld zł oraz średniorocznej EBITDA znormalizowanej na poziomie 660 mln zł. Kolejnym założeniem strategii jest osiągnięcie wskaźnika zadłużenia netto do EBITDA poniżej 1,00 w 2019 r. Przyjęto średnioroczną stopę dywidendy na poziomie 3%. Strategia zakłada maksymalizację wartości spółki przy koncentracji na segmencie sodowym. Natomiast segment organiczny ma być rozwijany na bazie firmy z Podkarpacia Organiki-Sarzyna, która pozostaje częścią Grupy Ciech. W styczniu 2014 r. pracodawca Zakłady Chemiczne ˝Organika-Sarzyna˝ SA wypowiedział w całości zakładowy układ zbiorowy pracy. Planowano wtedy zwolnić 90 pracowników. Na 2015 r. założono podwojenie sprzedaży oraz wprowadzenie nowych produktów w obszarze środków ochrony roślin. Stąd moje pytanie do Ministerstwa Skarbu Państwa: Czy w związku z ambitnymi planami wzrostu sprzedaży produktów Organiki-Sarzyna i wprowadzeniem na rynek nowych produktów władze spółki planują na 2015 r. wzrost zatrudnienia, czy też stabilizację zatrudnienia na poziomie z 2014 r.?
Mówca: Bożena Henczyca
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ustawa o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności jest niezbędna dla funkcjonowania wielu lokalnych grup działania na terenie całej Polski. Sama miałam przyjemność tworzenia, a następnie działania w dynamicznej i prężnej lokalnej grupie działania ˝Wrota Wielkopolski˝ w południowej Wielkopolsce w powiecie kępińskim. Stąd wiem, że działania lokalnych grup działania w istotny sposób wpływają na rozwój małych ojczyzn, aktywizację społeczeństw oraz wsparcie działań i przedsięwzięć gmin, organizacji pozarządowych, przedsiębiorstw i rolników. Zasadniczym celem projektowanej regulacji jest stworzenie podstaw prawnych realizacji rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność oraz umożliwienie wdrożenia m.in. działania Leader, o którym mowa w art. 42-44 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Konieczność opracowania ustawy w obszarze rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność wynika z rozpoczęcia nowej 7-letniej perspektywy finansowania polityk Unii Europejskiej z budżetu na lata 2014-2020. Przepisy prawa Unii Europejskiej ustanawiają ogólne założenia systemu realizacji rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, powierzając jednocześnie państwom członkowskim odpowiedzialność za realizację zadań w tym zakresie. Z tego względu projektowana ustawa zawiera regulacje określające podstawowe założenia systemu realizacji rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność w Polsce poprzez przepisy szczegółowe zapewniające pewność prawną w zakresie, w jakim przepisy unijne są nieprecyzyjne albo niewystarczające z punktu widzenia systemu prawa krajowego. Główne cele projektowanej ustawy to przede wszystkim określenie podmiotów zaangażowanych w proces realizacji rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność i ich zadań oraz określenie wspólnych zasad realizacji. Projekt ustawy określa zatem zadania oraz właściwość organów, przede wszystkim zarządów województw i lokalnych grup działania, w odniesieniu do rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, w szczególności w zakresie dokonywania wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność. Ponadto projekt ustawy określa: zasady organizacji lokalnych grup działania, proces i zasady wyboru lokalnych strategii rozwoju oraz ogólny zakres umów dotyczących realizacji tych strategii, a więc umów ramowych, a także wspólne dla wszystkich programów zasady realizacji rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, w tym zasady wyboru operacji przez lokalne grupy działania oraz wspólne zasady udzielania wsparcia. Ponadto pragnę podkreślić, iż projekt ustawy jest zgodny z przepisami Unii Europejskiej. W związku z powyższym informuję, iż Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska jest za przyjęciem proponowanego projektu ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Ziobro
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Sprawiedliwa Polska przedstawić stanowisko odnośnie do powyższej ustawy. Ustawa stwarza podstawy prawne do realizacji rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność lokalną, co stanowi nowy instrument rozwoju terytorialnego Unii Europejskiej. Konieczność opracowania ustawy dotyczącej wspierania rozwoju lokalnego, tzw. RLKS, wynika z rozpoczęcia nowej 7-letniej perspektywy finansowania polityki Unii Europejskiej w latach 2014-2020 i przygotowania polskich przepisów na podstawie nowego pakietu unijnych aktów prawnych regulujących zasady ich wdrażania. Oczywiście RLKS powstał na bazie podejścia Leader i będzie stosowany nie tylko w ramach wspólnej polityki rolnej i rybackiej, ale także polityki spójności. Istotą RLKS pozostanie aktywizowanie lokalnych społeczności i włączenie ich w podejmowanie decyzji dotyczących rozwoju ich obszarów. Strategia rozwoju lokalnego może być realizowana na obszarze zamieszkanym przez nie więcej niż 150 tys. mieszkańców, ale nie mniej niż 30 tys. mieszkańców w przypadku gmin wiejskich. Szanowni państwo, warto tu również powiedzieć o funkcjonowaniu lokalnych grup działania, których w Polsce jest 336, oraz lokalnych grup rybackich, których jest 48. Często w lokalnych grupach działania działają urzędnicy gminy czy też ludzie związani z gminą, więc można mieć pewne obawy co do samego funkcjonowania RLKS, gdyż wiele z tych programów mówi o aktywizowaniu społeczności lokalnej, o wpływaniu społeczności lokalnej na budowanie otoczenia wiejskiego wokół siebie, a tak naprawdę wiele decyzji zapada za plecami tych osób i wiele decyzji zostaje podjętych o wiele wcześniej przez włodarzy konkretnych gmin. Wtedy tak naprawdę opinia społeczności lokalnej nie ma takiego silnego przełożenia na działania, jak jest to nakreślone w projekcie ustawy. Oczywiście projekt ustawy jest jak najbardziej potrzebny. Powinno to wszystko działać. W Polsce przecież funkcjonują, o czym też można powiedzieć, fundusze sołeckie, które nie są wykorzystywane w adekwatny sposób, tak jak mogłyby być wykorzystywane, bo często włodarze gmin, wójt czy też burmistrz, może obawiają się takiej sytuacji, może też nie chcą, żeby ludzie zbytnio usamodzielnili się i mogli decydować o sprawach swojej społeczności lokalnej niezależnie od nich, i jednak wymagają tego, by zwracać się do nich z jakąś konkretną prośbą. Dlatego tutaj kierowałbym obawy głównie w tę stronę, widziałbym ich przyczynę w tym elemencie. Jeśli jednak chodzi o całokształt tego projektu, to myślę, że jest on zasadny, ale nie w tej formule, bo wiemy, że to w przełożeniu na rzeczywistość może się jednak nie sprawdzić tak, jak byśmy tego oczekiwali. I to głównie będzie rodziło nasze obawy, jeśli chodzi o ten projekt ustawy. Dziękuję bardzo, panie marszałku.
Mówca: Jan Krzysztof Ardanowski
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja traktuję zapisy tej ustawy nie tylko jako pewną próbę opisu wydatkowania dodatkowych pieniędzy na inwestycje lokalne, ale i jako próbę pobudzenia aktywności polskiego społeczeństwa, wręcz jako próbę budowania społeczeństwa obywatelskiego. Tak rozumiem w tym zakresie działania Unii Europejskiej, które napotykają problemy w realizacji szczególnie w krajach budujących dopiero demokrację czy też w krajach, jak je często nazywamy, młodej demokracji. Tam właśnie trzeba za pomocą ustawy, za pomocą aktów prawnych przymuszać lokalnych aktorów władzy, lokalne władze do tego, by chcieli słuchać społeczeństwa przy wyborze określonych inwestycji. Często jest to bardzo trudne, przypomina to ekwilibrystykę na linie czy wręcz zakładanie spodni przez głowę, ale trzeba takie działania podejmować, ponieważ kto ma lepiej wiedzieć, jak nie społeczność, jakie są najważniejsze jej potrzeby, w jaki sposób najefektywniej wykorzystać środki, które zostały przyznane. Dotychczasowe próby często były nieudane, chociaż nie twierdzę, że ten mechanizm, który był stosowany w poprzednich siedmiu latach, się nie sprawdził. Przede wszystkim (Dzwonek) wsparcie z programu Leader napotkało opory samorządowców, którzy dążyli do tego, by nad kierunkiem przepływu pieniędzy w jakiś sposób zapanować. Najczęściej im się to udawało. Podobny problem jest z funduszami sołeckimi. Nie ma czasu na dłuższą wypowiedź, panie marszałku, dlatego chcę zaapelować do ministra. To nie jest pytanie czy pytanie retoryczne. Co należy zrobić, i czy należy zrobić wszystko, co jest możliwe, by pobudzać aktywność mieszkańców, tak by czuli się odpowiedzialni za własny los, a nie tylko traktowali siebie jak ludzi, którzy nie mają na nic wpływu, a wszystkie kolejne władze, i tę, i następne, jako aparat opresyjny? (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Otóż Sojusz popiera ten projekt ustawy. Zresztą popieramy go tak samo, jak rozwiązania w przypadku ubiegłej perspektywy finansowej. A moje pytanie, które za chwilę zadam, będzie wynikało z tego, iż trochę mnie niepokoi jedna ze spraw, które ta ustawa niesie ze sobą, mianowicie łączenie lokalnej grupy działania i grup rybackich, bo takie lokalne grupy rybackie także były. Mam doświadczenie w tym zakresie na swoim terenie. Z funkcjonowania lokalnej grupy rybackiej i lokalnej grupy działania wynikało samo dobro dla środowiska, bo te grupy bardzo intensywnie działały, pozyskując ogromne środki finansowe, szczególnie grupa rybacka. Ja jestem ze środowiska z krainy 100 jezior. Pozyskiwanie środków z funduszu rybackiego spowodowało rozwój rybactwa w środowisku, w którym dana grupa działała. A teraz ta ustawa zmusza w pewnym sensie do tego, by działała tylko lokalna grupa działania na jej bazie, która wchłonie innymi słowy lokalną grupę rybacką. Nie wiem, czy to jest dobry pomysł. (Dzwonek) Być może, ja nie do końca to, panie ministrze, rozumiem. Do tej pory one się różniły terytorialnie - lokalna grupa działania działała na terenie dwóch gmin, a lokalna grupa rybacka działała na terenie dwóch województw. Czy tutaj nie popełniono jakiegoś błędu? Czy nie warto by było przemyśleć tego i w jakiś sposób zobowiązać te grupy do wspólnego działania, ale na tym samym terenie. Interesy tych grup... Już kończę, panie marszałku. ...są troszeczkę różne, bo, jak powiedziałem, jedna działa na terenie dwóch województw, a druga na terenie dwóch gmin. Panie ministrze, jeśli mógłby coś pan powiedzieć na temat łączenia tych dwóch grup, byłbym zobowiązany. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Zgodnie z tą ustawą w ramach pewnego rodzaju ciągłości lokalne grupy działania działają na podstawie ustawy Prawo o stowarzyszeniach z pewnymi wyjątkami przewidzianymi w tej ustawie, mianowicie są to osoby prawne, w ramach których mogą funkcjonować zarówno osoby fizyczne, jak i osoby prawne, w tym jednostki samorządu terytorialnego, z udziałem powiatu, bez udziału samorządu województwa. Wyjątek stanowi też to, że organem nadzoru jest zarząd województwa, a nie starosta właściwy ze względu na siedzibę tego stowarzyszenia. Chciałbym zapytać o kwestię następującą. Obecnie w parlamencie rozpoczynamy prace nad przedstawionym przez prezydenta projektem ustawy o zmiany ustawy Prawo o stowarzyszeniach. Zaproponowane zostały daleko idące zmiany, rozwiązania, które nie funkcjonują obecnie w Prawie o stowarzyszeniach. Mam na myśli możliwość: łączenia się z innym stowarzyszeniem, przekształcania się ze stowarzyszenia z osobowością prawną w stowarzyszenie zwykłe, przekształcania się stowarzyszenia z osobowością prawną w spółdzielnię. W związku z powyższym mam pytanie. Oczywiście ta ustawa dopiero wejdzie w życie, ale proponowany jest ogólny zapis, który stanowi, że LGD działają na podstawie ustawy Prawo o stowarzyszeniach z wyjątkami opisanymi w ustawie. Czy państwo analizowaliście lub będziecie analizować tę sytuację, czy nie dostrzegacie pewnego zagrożenia dla funkcjonowania tych grup? I druga kwestia. (Dzwonek) Panie ministrze, czy ustawodawca jednoznacznie określił, że zarząd LGD może odmówić przyjęcia osoby fizycznej do takiej grupy? Mogę podać kilka przykładów, kiedy systematycznie odmawiano przyjęcia określonych osób fizycznych lub osób prawnych po to, żeby cały system kontroli należał do jednostek prawnych, w szczególności samorządów. Kiedy nie dogadali się co do wyboru rady grupy, to część samorządowców wyprowadziła innych i utworzyła nowe grupy. W związku z powyższym czy te rozwiązania prawne są wystarczające, czy zapewniają równość podmiotom w ramach działania takiej grupy? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Artur Dunin
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Większość z nas wywodzi się z samorządów i nie są nam obce problemy, jak również wszystkie sprawy, które są związane z budowaniem naszych małych ojczyzn gminnych, w których mieszkamy, żyjemy. Kiedy porównujemy rozwiązania przyjęte w poprzedniej ustawie z rozwiązaniami proponowanymi w projekcie ustawy, nad którym obecnie procedujemy, to z porównania jasno wynika, że poprawiamy - tak przynajmniej to postrzegam, ale chciałbym, żeby pan minister to potwierdził - możliwości działania lokalnych grup działania. Mam pytanie: W jaki sposób to było uzgadniane z samorządami, na jakiej podstawie, w jakich przypadkach były wskazane ułomności poprzednich rozwiązań i co dzisiaj wprowadzamy w tych nowych rozwiązaniach, jak wspomagamy lokalne grupy działania, czyli nasze małe ojczyzny, które powinny rozwijać się jak najlepiej? Dziękuję, panie marszałku. (Oklaski)
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! To, że działają stowarzyszenia, lokalne grupy działania, stanowi ogromną szansę dla polskiej wsi. Program, którego realizacja już się skończyła w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, w pewien sposób to pokazał. Jednak jest też wiele zastrzeżeń do działania lokalnych grup działania. Moi koledzy wspomnieli o tych problemach. Zaobserwowałem, że rzeczywiście było tak, iż grupy między sobą rywalizowały, samorządy szukały odpowiedniej grupy dla siebie. Często rywalizacja między tymi grupami jest ogromna. Tak jest na terenie mojego powiatu łowickiego, gdzie działają dwie grupy, jedna związana z powiatem zgierskim, druga - z powiatem skierniewickim, a dodatkowo działa grupa rybacka. Zauważam, że w działaniu tych grup jest jednak zbyt dużo polityki, a zbyt mały jest udział działaczy społecznych. Chodzi mi o udział bezpośredni w zarządzaniu i w dzieleniu pieniędzy przedstawicieli stowarzyszeń czy grup stowarzyszeń. Mam na myśli ochotnicze straże pożarne, koła gospodyń wiejskich. Uważam, że w zarządzie czy też w komitecie decyzyjnym powinien być przedstawiciel oddziału powiatowego OSP czy też rejonowej rady kół gospodyń wiejskich. (Dzwonek) Przedstawiciele tychże grup mieliby wpływ na to, jak te pieniądze dzielić, do których jednostek czy organizacji pozarządowych na danym terenie powinny wpłynąć pieniądze. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Lassota
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W przeciwieństwie do jednego z posłów nie uważam, że trzeba zmuszać społeczność lokalną do aktywności. Społeczność lokalna jest z natury aktywna, tylko trzeba dać jej możliwości. I to jest takie wyjście, które rzeczywiście te możliwości daje, stanowi zresztą wykonanie prawa Unii Europejskiej. Moje pytanie jest następujące. Oczywiście projekt ustawy określa zadania, zasady itd., natomiast nie ma mowy o środkach. Mniej więcej rok temu czy niecały rok temu zrobiono rozpoznanie, skierowano do samorządów województw pytania o to, jak oceniają RLKS, i poza pojedynczymi przypadkami, dwoma czy trzema, nastawienie raczej było negatywne. Stawiam pytanie: Czy jest gwarancja, że samorządy województw będą przeznaczać na te programy środki? Jeśli środków nie będzie, to wszystkie te zasady są niepotrzebne. Jaka jest gwarancja, gdzie to jest zapisane? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym podziękować za tę debatę. Jest to istotna sprawa dla społeczności lokalnych. Dotychczasowe ich funkcjonowanie wskazuje, że jest to element zwiększający integrację, jak również poprawiający tzw. małą infrastrukturę na terenach wiejskich. Tak się składa, że bodajże trzy lata temu miałem okazję być również sprawozdawcą w zakresie poprawek do ustawy o lokalnych grupach działania. Widać, że po kilku latach funkcjonowania, bazując na tych doświadczeniach, ustawa coraz bardziej wychodzi naprzeciw beneficjentom i pozwala w lepszy sposób wykorzystać i bardziej trafnie usadowić środki finansowe, które są w tych funduszach. Chciałbym w tym miejscu podziękować koleżankom posłankom i kolegom posłom za szybkie procedowanie, mimo iż mieliśmy bardzo krótki okres. Chciałbym również podziękować panu ministrowi Nalewajkowi i jego zespołowi, bo na przestrzeni ostatnich dwóch tygodni jest to trzecia ustawa, ale nie tylko, bo za chwilę będzie kolejna, która tutaj trafi. Ona niejako wypełnia już po stronie wykonawczej to, co ogólnie mówimy na temat wspólnej polityki rolnej i zadań, które mamy do wykonania. Myślę, że po zatwierdzeniu wszystkich ustaw przystąpimy już do ich realizacji. Są jeszcze przepisy wykonawcze, które będą za tym szły. Niektóre musieliśmy podjąć wcześniej. Beneficjenci oczekują w dołkach startowych, tak że nauczeni przykładem i doświadczeniem z poprzednich lat bardzo chętnie zaangażują się w organizowanie życia społecznego na terenach wiejskich. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Artur Dunin
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym państwu przedstawić sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. Głównym celem omawianego projektu ustawy jest ograniczenie liczby gospodarstw utrzymujących niskie standardy w zakresie bioasekuracji, co przyczyni się do zapobieżenia szerzeniu się chorób zakaźnych zwierząt. Bezpośrednim powodem podjęcia prac legislacyjnych przez rząd, ale tak naprawdę wspólnych prac parlamentarnych, było zagrożenie rozprzestrzenianiem się afrykańskiego pomoru świń z dzików wolno żyjących na świnie utrzymywane w gospodarstwach na obszarze województwa podlaskiego. Podniesienie poziomu bioasekuracji w gospodarstwach, w których są utrzymywane zwierzęta, będzie możliwe przez realizację w nich programu bioasekuracji. Projekt ustawy nie jest długi, bo jest to zmiana do ustawy, natomiast jest bardzo istotny, zwłaszcza teraz, kiedy pan minister nie miał takich narzędzi, żeby skorzystać z pewnych rozwiązań i móc wypłacać pieniądze rolnikom. Dzisiaj dzięki temu projektowi ustawy znajdą się takie pieniądze, bo są zapisane w ustawie w odniesieniu zarówno do rekompensat, jak i do odszkodowań. Oczywiście można dyskutować o ilości tych pieniędzy i taka też była dyskusja w Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, ale z tego, co pan minister deklarował, wynika, że tych pieniędzy jest wystarczająca ilość. Dlatego w imieniu Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi jako poseł sprawozdawca chciałbym zarekomendować przyjęcie tej ustawy przez Wysoką Izbę, z jednoczesną informacją, że został złożony wniosek mniejszości. Tylko go zacytuję: Realizacja programu bioasekuracji jest finansowana z budżetu państwa. Chodzi o art. 1 pkt 3, art. 57e ust. 3. W imieniu komisji jeszcze raz rekomenduję przyjęcie ustawy w formie przegłosowanej przez komisję. Panie marszałku, dziękuję bardzo. (Oklaski)