Mówca: Iwona Śledzińska-Katarasińska
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Usłyszałam dzisiaj tutaj bardzo wiele pomysłów, jak, na co wydać pieniądze. Przez pewien czas zaczęłam to nawet sumować, ale potem, przyznaję, chyba mi jakieś miliardy zaczęły migać przed oczyma i przestałam. I tylko w żaden sposób nie mogę zrozumieć, jak z tej wyliczanki wydatków, ulg, podniesienia tu i teraz, i w tej chwili, i natychmiast, ma się złożyć jako tako przyzwoita emerytura mojej córki. Ten rachunek w żaden sposób mi nie wyszedł. A specjalistami od tego wydawania... Widzę, że pani poseł Rafalska kiwa głową, więc żeby nie było nieporozumień - odnosiłam się do posłów Prawa i Sprawiedliwości. Wydawało mi się do dzisiaj, że niezależnie od tego, kto, w jakim stopniu, na ile się zgadza z założeniami tej reformy... (Poseł Elżbieta Rafalska: I się nie złoży ta emerytura.) (Głos z sali: Jakiej reformy?) O tym też będzie mowa. Ale żeby zrozumieć, zwłaszcza po tak klarownym wystąpieniu pana ministra, po niemniej klarownych wystąpieniach klubowych, patrzę tu na pana profesora Rosatiego... Zrozumienie tej ustawy nie powinno chyba nastręczać wielu kłopotów. Wystarczy znać podstawowe fakty. Właściwie wystarczy do tego umiejętność czytania. To są fakty, które są wszędzie dostępne. (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: To nie są fakty, tylko prognozy.) Nie, mówię o faktach. Wystarczy znać arytmetykę na poziomie, nie wiem, kiedyś to była piąta klasa szkoły podstawowej, a teraz nie wiem, w której klasie są ułamki, w trzeciej, a więc wystarczy znać matematykę na poziomie trzeciej klasy szkoły podstawowej... (Głos z sali: Czwartej.) ...i wiedzieć, że nie można dostrzegać tylko tego, co jest na czubku własnego nosa. Trzeba mieć podstawowe wyobrażenie o pewnej perspektywie, podstawową odrobinę wyobraźni i logicznego myślenia, a wtedy taka reforma, taka ustawa, niekoniecznie dla ekonomisty, którym nie jestem, jest jasna i zrozumiała. Oczywiście można powiedzieć: nie, my się z tym nie zgadzamy, proponujemy w zamian to i to, i to, tylko że takich propozycji tutaj w ogóle nie było, ja takiej propozycji nie słyszałam. Słyszałam fantastyczne plany, jak mówię, wydawania pieniędzy i reformowania kraju na zasadzie, że wszystko nagle, już od dzisiaj, można przewrócić do góry nogami i każdy wybuduje od nowa. I też z tym bym się zgodziła, gdybym sobie nie uprzytomniła, że przecież większość dających tak znakomite recepty siedzi w tej Izbie i siedzi, a jak nie osobiście, to ich ugrupowania tu siedzą. (Głos z sali: Oczywiście.) Większość już rządziła i tak rządziła, że teraz, jak mówicie, mamy głodowe emerytury, kraj jest w zapaści. Mówicie tak wy wszyscy, którzy wcześniej rządziliście. To jak ten kraj urządzaliście? (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Pani, zdaje się, była w Unii Wolności wcześniej?) To jest jedna kwestia. Druga kwestia, o której chciałabym powiedzieć. Właściwie wszystkie argumenty i ekonomiczne, i społeczne zostały przez moich kolegów z klubu przedstawione, mnie natomiast zaintrygowały następujące kwestie. Otóż od kilkunastu tygodni, od kiedy toczy się dyskusja o tej ustawie, powtarza się ciągle trzy, a na pewno dwa, ni to mity, ni to fakty, ni to przypuszczenia, ni to insynuacje, coś dziwnego. Pierwsza sprawa dotyczy tego, że nie prowadzono konsultacji. Proszę państwa, jeśli wy nie konsultowaliście, to mówcie za siebie, mówcie: my nie konsultowaliśmy, my nie wiemy, my nie rozmawialiśmy, my nie znamy tych wypowiedzi, nie czytamy gazet, nie słuchamy programów, nie słyszeliśmy tu pana przewodniczącego Dudy, w ogóle nic nie wiemy - nic. Jeżeli wy tak pracowaliście, to może w waszym odczuciu nie było konsultacji. (Poseł Anna Fotyga: Kiedy był projekt ustawy? Projekt był w piątek.) My rozmawialiśmy o tym i rozmawiamy od kilkunastu tygodni. Przecież nie da się ukryć, że w projekcie są rozwiązania, o których słyszeliśmy podczas tych konsultacji. W sprawie emerytur częściowych przyszła do mnie sekcja kobiet z NSZZ Solidarność Ziemi Łódzkiej i o tym rozmawialiśmy. I jest częściowa emerytura. Jeszcze prosili, żeby powtórzyć premierowi. I miałam takie szczęście, że za 2 dni mogłam powtórzyć premierowi. (Poseł Elżbieta Rafalska: Jakie szczęście?) A więc odbyły się konsultacje i są tego efekty. (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: 300 zł.) Druga sprawa. Unosi się tu dzisiaj, nad tą salą, duch tego typu sformułowań: a to, że to nie jest reforma, a to, że coś, a to, że taka tchórzliwa, że jest to samo, że reforma jest za słaba, że w ogóle nic nie wprowadza, tylko podwyższa się wiek, wydłuża się czas pracy. Proszę państwa, jeśli to nie jest reforma - prawdę powiedziawszy, nie będę sięgała do słownika wyrazów obcych, zresztą nie muszę - jeśli to nie jest reforma, to nie wiem, jakie działania tego Sejmu są równie znamienne i równie znaczące dla konieczności przebudowy mnóstwa rzeczy i systemów. Po pierwsze, ta ustawa jest najlepszą gwarancją - najlepszą gwarancją - że musi się zmienić podejście pracownika do pracy, musi się zmienić podejście rodziców i młodzieży do systemu edukacji, musi zmienić się podejście pracodawcy. W tej debacie - być może coś mi umknęło - najbardziej brakowało mi głosu pracodawców, bo oni muszą dzisiaj wiedzieć, jak chcą pracować z ludźmi, którzy skończą 60 lat, i dotyczy to zarówno kobiet, jak i mężczyzn. (Poseł Elżbieta Rafalska: Zwolnią, tak jak pan premier.) Dzisiaj muszą oni przygotowywać takie systemy. (Gwar na sali)