Mówca: Marszałek
Data: 2015-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Czy mogę poprosić o ciszę na sali? Prezes Rady Ministrów Ewa Kopacz: ...zamieniło się w cmentarzysko. Codziennie jesteśmy świadkami rodzinnych tragedii. Nie muszę przypominać albo zwracać się do rodziców, którzy...(Gwar na sali) Bardzo proszę o spokój na sali. Prezes Rady Ministrów Ewa Kopacz: Codziennie jesteśmy świadkami rodzinnych tragedii. Każdy rodzic wie, że nie ma nic gorszego niż być obserwatorem, świadkiem śmierci własnego dziecka. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej rzeczywiście nie może być obojętny wobec tej tragedii. (Gwar na sali) (Głos z sali: Nawet teraz pani czyta?) Bardzo proszę o spokój na sali. Prezes Rady Ministrów Ewa Kopacz: Jeżeli chcecie państwo o tym rozmawiać, jeżeli chcecie państwo przedstawić swój głos, to ten głos polskiego parlamentu musi być silnym głosem, głosem godnym Polski, w której rodziła się ˝Solidarność˝. (Oklaski) Dzisiaj oczywiście będziemy słyszeli głosy z jednej i z drugiej strony. Jedni będą mówić: powinniśmy przyjąć wszystkich, inni będą mówić: nikogo. Będą się rodzić demony. Tylko pytam: Czy dzisiaj solidarność działa tylko w jedną stronę? (Oklaski) Czy dzisiaj Europa i nasi partnerzy w Europie, ale przede wszystkim ci ludzie, którzy uciekają przed śmiercią, zasługują na solidarność polskiego narodu? (Oklaski) Czy dzisiaj, kiedy... (Gwar na sali) Bardzo proszę pana posła o spokój. Prezes Rady Ministrów Ewa Kopacz: Bardzo dobrze wiemy, że ta dyskusja toczy się od kilku miesięcy. Państwo mówicie: potrzebna jest informacja w tej sprawie. Tak, potrzebna jest informacja. Zwróciłam się do pani marszałek po to, żeby przedstawić państwu kompleksową informację nie tylko na temat rozmów i wyników rozmów prowadzonych na spotkaniu Rady Europejskiej czy na spotkaniu ministrów spraw wewnętrznych, ale też ze spotkań, które odbyłam już z przedstawicielami organizacji pozarządowych, przedstawicielami Episkopatu, Caritasu i samorządów. Chcę państwu rzetelnie przedstawić informację, która będzie podstawą do tego, żebyście państwo mogli rzetelnie dyskutować, żebyście państwo nie wykorzystywali tej tragedii do awantury politycznej na tej sali. (Oklaski) Jeśli chcecie awantury politycznej, to jest to zły moment i powód jest wyjątkowo nieetyczny. (Oklaski) Jeśli dzisiaj chcecie użyć tej dyskusji do tego, żeby argumentować, że powinniśmy wyprowadzić Polskę z Unii Europejskiej, to ja mówię: nie. My, Platforma Obywatelska, PSL, czujemy się Europejczykami. Macie kompleksy? Miejcie je, macie do tego prawo. (Poruszenie na sali) Ale dzisiaj w Unii Europejskiej każdy ma prawo do zabrania głosu, właśnie w Unii Europejskiej każdy ma prawo do zabrania głosu. Chcę przypomnieć, że w czerwcu, kiedy rozmawialiśmy o 40 tys. uchodźców - był to czerwiec - Polska wraz z Grupą Wyszehradzką twardo postawiła swój warunek: nie ma obowiązkowego przydziału, chcemy być solidarni, ale chcemy być odpowiedzialnie solidarni, chcemy robić to dobrowolnie. Nikt nas, Polaków, nie będzie uczył znaczenia solidarności. (Oklaski) To były słowa, które padły ze strony premiera polskiego rządu na spotkaniu Rady Europejskiej w czerwcu. W myśl tej zasady, a to jest zapisane w konkluzjach z czerwcowego spotkania Rady, zaproponowano nam wtedy przyjęcie 4,5 tys., zadeklarowaliśmy - na miarę naszych możliwości - przyjęcie 2 tys. Nie traciliśmy czasu. Rozmawiałam z wszystkimi instytucjami... (Poseł Krystyna Pawłowicz: Tylko nie z Sejmem.) ...które są odpowiedzialne za politykę migracyjną w kraju, rozmawiałam, powtórzę jeszcze raz, z przedstawicielami Episkopatu, z przedstawicielami organizacji pozarządowych. Należy również rozmawiać ze społeczeństwem i z samorządem i to czynimy. (Oklaski) (Poseł Krystyna Pawłowicz: Tak jest.) Dzisiaj obowiązkiem przedstawicieli naszego społeczeństwa, polskiego społeczeństwa jest przede wszystkim budowanie solidarności z ludźmi, którzy potrzebują pomocy, a nie sianie nienawiści i dzielenie Polaków. (Oklaski) Tego nie powinniśmy robić. Powiem jedną rzecz, bardzo ważną rzecz. Tu, na tej sali w 2002 r. toczyła się debata, to było sprawozdanie na temat naszej polityki migracyjnej. Ja pozwolę sobie zacytować. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To jasne, że polski rząd musi dbać przede wszystkim o polskich obywateli i o to, co się dzieje w tej chwili w Europie. To powinno być przede wszystkim zdeterminowane dbałością o naszych, polskich obywateli. Tę świadomość posiada każdy odpowiedzialny premier. Mam tę świadomość i biorę pełną odpowiedzialność za tę politykę. (Oklaski) Tu, na tej sali, w 2002 r. z ust jednego z posłów Prawa i Sprawiedliwości padły pewne słowa. Chcę powiedzieć tak: dziękuję, panie pośle, za te słowa, które pan wtedy wygłosił. Powiedział pan mianowicie, że dzisiaj naszym obowiązkiem jest wsparcie tych, którzy potrzebują pomocy. Zwracam się do pana Mariusza Kamińskiego. Pan wtedy powiedział, że to jest największy test na przyzwoitość. Te słowa padły tu, na tej sali, z tej mównicy, i dziękuję panu za nie. Podpisuję się pod tymi słowami. (Oklaski) Jedno jest pewne, to, że w 2002 r. byliśmy razem. Moje pytanie: Co się z wami stało, kochani koledzy z PiS, od tamtej pory? Dziękuję. (Oklaski)