PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Janusz Dzięcioł
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Pan minister, szczerze mówiąc, wyczerpał już zakres mojego pytania, ale chciałbym tylko jeszcze dopytać w takiej sprawie, bo w podobnej sytuacji jak to przedszkole znalazła się 25. Brygada Kawalerii Powietrznej w Glinniku. Chciałbym zapytać, czy tam, gdzie te przedszkola mimo wszystko trzeba by zlikwidować, wojsko mogłoby w ramach pomocy finansowej partycypować w kosztach utrzymania tych przedszkoli, jeżeli nie byłoby już właścicielem tych przedszkoli. Rozumiem, że utrzymywanie tych przedszkoli to takie zadanie dodatkowe i zabezpieczenie socjalne żołnierzy, ale czy w przypadku jednostek specjalnych, z których żołnierze wyjeżdżają chociażby do Afganistanu, do Iraku, tam, gdzie są działania wojenne, nie byłoby dobrze, żeby ci żołnierze mieli spokojną głowę, że państwo myśli także o nich, mimo że oni są poza granicami kraju?
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Sytuacja związana z potrzebą dokończenia budowy drogi ekspresowej S69 na odcinku Przybędza - Milówka to najpoważniejszy i wielokrotnie sygnalizowany, zarówno przez parlamentarzystów, jak i samorządowców z regionu żywieckiego, problem. Na przygotowanie inwestycji pod kątem dokumentacji projektowej i pozwoleń wydatkowane zostały już określone kwoty, poniesiono nakłady finansowe i rzeczowe. Z informacji, jakie w tej sprawie przekazuje kierowany przez pana resort, wynika, że w najbliższym czasie inwestycja nie będzie realizowana. Została wykreślona z krajowego programu budowy dróg krajowych i autostrad do 2015 r. z powodu ogromnych kosztów jej wykonania. Gotowa i oddana kilka lat temu do użytku droga ekspresowa na odcinku Żywiec - Zwardoń znacznie zwiększyła ruch tranzytowy na tym odcinku. Ma to być korytarz drogowy na południe Europy i śmiało możemy go już nazwać w ten sposób. Niestety w ciągu drogi brakuje kilku kilometrów, co powoduje konieczność skierowania ruchu na drogę biegnącą przez centra niewielkich turystycznych miejscowości, tj. przez Węgierską Górkę, Cisiec i Milówkę. Wywołuje to ogromne uciążliwości i niebezpieczeństwo zarówno dla mieszkańców, turystów, jak i dla kierowców. W związku z tym kieruję do pana ministra pytanie: Na jakim etapie wstrzymana została inwestycja o roboczej nazwie obejście Węgierskiej Górki, ile środków zostało już wydatkowanych na jej realizację, na ile dokładnie szacowany jest koszt budowy tego odcinka, jaki jest tego zakres i jaka jest gwarancja, że w przypadku wystarczających poziomów finansowania infrastruktury drogowej (Dzwonek) dostępnych dla Polski w wieloletnich programach finansowych Unii Europejskiej na lata 2014-2020 odcinek drogi ekspresowej S69 zostanie ponownie uwzględniony w programie budowy dróg krajowych i autostrad? Dziękuję.
Mówca: Sławomir Kowalski
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pan minister ma rację, oczywiście będziemy jeszcze dopytywać. Wiemy, że Słowacy obiecują, że do 2019 r. skończą swój odcinek. My w tym roku skończymy odcinek Bielsko-Biała - Żywiec. Sugerujemy, by zrobić badania natężenia ruchu, pytając przy okazji, czy nie dałoby się zrobić ich w przyszłym roku, gdy ten odcinek zostanie już oddany do użytku. Bo według naszych danych i danych samorządowców - przecież pytanie zadajemy z tego powodu, że spotykamy się i rozmawiamy z samorządowcami - to natężenie ruchu, w przeciwieństwie do tego, co pan minister powiedział, jest znacznie większe. Czy jest możliwość zbadania natężenia ruchu na tym odcinku w przyszłym roku? Generalnie, panie ministrze, czy widzi pan jakąś perspektywę czasową, w której można byłoby ruszyć z tą inwestycją, co prawda drogą, ale chyba niezbędną? Dziękuję.
Mówca: Stanisław Żelichowski
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Przed chwilą padło podobne pod względem treści pytanie posłów z Prawa i Sprawiedliwości, stąd chciałbym troszeczkę zmodyfikować treść wystąpienia w zakresie informacji bieżącej. Chcę stwierdzić, że w ostatnim czasie opinia publiczna została poinformowana, że z jednej strony, jak to podano w komunikacie, Polska zawetowała pakiet klimatyczno-energetyczny, a z drugiej strony padła wypowiedź pani komisarz, która stwierdziła, że Komisja Europejska ma sposoby na takie działanie w ramach dyrektyw, żeby to weto było nieskuteczne. Stąd warto wyjaśnić opinii publicznej w kraju, w czym jest problem. W moim przekonaniu istotne jest to, że z jednej strony mamy protokół z Kioto, czyli konwencję z Kioto i protokół do tej konwencji, który nakłada na poszczególne kraje określone obowiązki, prosiłbym więc pana ministra o odniesienie się do tego, jak Polska wywiązuje się z obowiązków nałożonych przez protokół z Kioto. Z drugiej strony jest cały szereg rozwiązań szczegółowych w ramach Unii Europejskiej. Unia w tej mierze chciała pójść trochę dalej niż społeczność międzynarodowa, dać przykład innym, bo rzeczywiście dylemat w zakresie emisji gazów cieplarnianych jest istotny dla całego globu. Panie ministrze, prosiłbym o odpowiedź na drugie pytanie. Wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, że emisja gazów cieplarnianych przez Unię Europejską to jest ponad 10%, czyli nawet gdybyśmy podnieśli cenę energii o 200% czy 300%, obciążając podatników europejskich, to globalne zmniejszenie emisji będzie śladowe, powiedzmy, że wyniesie 2% czy 5%. W związku z tym, dopóki wielcy emitorzy nie zaczną płacić, nie zaczną tego redukować, tak jak ustalono w konwencji czy w protokole do konwencji, to takie działanie samej Unii Europejskiej jest mało efektywne, a może być bardzo trudne do zaakceptowania przez społeczności Europy. Po trzecie, dziś widzimy to, że część kryzysu europejskiego wynika też z tego, że koszty pracy w Europie są jednymi z najwyższych, stąd są podejmowane różne próby, aby kapitał nie emigrował z Europy na inne kontynenty. Są różne propozycje Unii Europejskiej, żeby ten kapitał zatrzymać, decyzje są słuszne, ale nie do końca skuteczne. No ale jeżeli do tych wszystkich kosztów pracy dołożymy teraz jeszcze potężne koszty korzystania ze środowiska, mimo że efektywność tego przedsięwzięcia w skali globu będzie znikoma, to jest obawa o konkurencyjność gospodarki europejskiej na globalnym rynku. Chciałbym więc zapytać pana ministra, czy w ramach debat, które prowadzicie państwo w Europie, ten aspekt sprawy jest brany pod uwagę czy nie. Dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Ewa Wolak
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Podejmowane międzynarodowe wysiłki w celu ograniczenia emisji gazów cieplarnianych niezależnie od tego, czy zmiany klimatyczne są wynikiem działalności człowieka, czy zjawiskiem naturalnym, należy odbierać jako szansę na zrównoważony rozwój gospodarczy świata. Ograniczanie emisji gazów cieplarnianych i jednocześnie zapewnianie rozwoju gospodarczego każdego państwa wymusza opracowanie nowych strategii pozyskiwania energii i zastosowanie bardziej wydajnych technologii redukcji emisji. Polska jest w dość trudnej sytuacji w porównaniu z innymi państwami członkowskimi. Znajduje się w kontekście tego, że ze względu na strukturę paliwową, dominuje w jej gospodarce węgiel kamienny i brunatny, w sytuacji nie do końca korzystnej w zakresie wdrażania kompleksowych rozwiązań związanych z przeciwdziałaniem zmianom klimatu i przejściem na gospodarkę niskoemisyjną. Mam ogromną nadzieję, że nikt nie rozumie weta jako sygnału, że Polska zamierza odstąpić od rozwijania technologii niskoemisyjnych, bo poprawa efektywności energetycznej, postęp technologiczny, zwłaszcza w zakresie niskoemisyjnych technologii dla energetyki, są warunkami poprawy konkurencyjności polskiej gospodarki. Panie ministrze, czy, bo w tej sprawie też toczyły się wczoraj dyskusje w komisji ochrony środowiska, można oszacować skutki wdrożenia postanowień dyrektywy ETS? Jaki wpływ na gospodarkę europejską może mieć znaczne zwiększenie opłat za korzystanie ze środowiska? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Gabriela Masłowska
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Dlaczego rząd chce wpychać dwutlenek węgla w pokłady geologiczne po cenie według ministra gospodarki około 100 euro za tonę, co spowoduje horrendalny wzrost cen energii, ciepła, stali, szkła, cementu, papieru i stworzy blokadę dla naszych zasobów energetycznych węgla, ropy, geotermii na dziesiątki, a może setki lat? Dlaczego promuje się energię wiatrową, której cena jest dwu-, dwuipółkrotnie wyższa niż energii konwencjonalnej, a nie promuje się energii geotermalnej, której cena jest około 20% niższa od ceny energii konwencjonalnej, czego przykładem jest energia toruńska? Jak to się dzieje, że Polska, która miała dokonać redukcji CO 2 o 6%, a dokonała o 32%, jest uznana za głównego truciciela, czego wyrazem jest fakt, że wręczono w Durbanie panu skamielinę dla Polski jako głównego truciciela? Dlaczego, mimo że Polska jest krajem największego sukcesu w redukcji CO 2 nie tylko w Europie, ale i na świecie, rząd Polski nie protestuje przeciw tak niekorzystnym opiniom rozpowszechnianym w naszym społeczeństwie, a także w świecie? Nie widzimy reakcji rządu w tej sprawie i gdyby nie reakcja opozycji, a zwłaszcza kilku osób, m.in. posła pana prof. Szyszki, który uświadamia społeczeństwu te kwestie, byłaby tu ogromna dezinformacja z powodu bierności rządu w tym zakresie. Dziękuję.
Mówca: Piotr Paweł Bauć
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytanie związane z wetem. Czy mamy je odczytywać tak, że to weto wynika z tego, iż możliwości redukcji emisji CO 2 w naszym przemyśle, szczególnie przemyśle energetycznym opartym na spalaniu paliw, osiągają powoli swoje granice i dlatego już tak dynamicznie nie możemy zmniejszać tej emisji, jak pan mówił, o 30%, a w niektórych gałęziach nawet o 50%? To jest jedna sprawa. A druga sprawa jest związana z tym, że nie dziwimy się, że za prezydencji Danii kwestia zielonej energii czy w ogóle zielonej gospodarki została postawiona, gdyż ten kraj od wielu lat, podobnie jak Niemcy - wystarczy przejechać się przez Republikę Federalną Niemiec, by zobaczyć, jak to tam wygląda - już dawno rozpoczął prace związane z przeformowaniem gospodarki i nastawieniem jej m.in. na energię uzyskiwaną ze źródeł odnawialnych. Kraje te zrobiły to za unijne pieniądze, za dość duże unijne pieniądze, które teraz do nich wracają dzięki temu, że w gospodarkę je przedtem wpompowali i teraz mają tę energię. Czy możemy spodziewać się bardzo szybkiego programu przeskoczenia w polskiej gospodarce z etapu zmniejszania emisji CO 2 przez przemysł, ten który właśnie jest związany ze spalaniem, na etap przemysłu, jeśli chodzi o wytwarzanie energi, który jest oparty na nowych źródłach energii, bo przez to obniżymy emisję CO 2 , a następnie wejdziemy do grupy państw nowoczesnych, grupy państw, które przodują w dążeniu do tego, aby inaczej zarówno wytwarzać energię, jak i ją konsumować? Dziękuję.
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Skorzystam z okazji, że jest konstytucyjny minister dzisiaj na sali obrad i zadam kilka pytań związanych z dwutlenkiem węgla. W moim województwie w okręgu sieradzkim prowadzone są badania na szeroką skalę odnośnie do gromadzenia dwutlenku węgla pod ziemią, szczególnie w rejonie Kutna, Łowicza, Łęczycy. Chciałbym zapytać: Jakie jest stanowisko ministerstwa w tej sprawie? Wspomniała o tym też już posłanka Masłowska w swoim pytaniu. I drugie pytanie, które też chciałbym zadać panu ministrowi, żeby pan minister spróbował na nie odpowiedzieć: Jakie jest stanowisko ministra środowiska w sprawie budowy elektrowni atomowych na terenie naszego kraju. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Mariusz Orion Jędrysek
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoka Izbo! Panie Marszałku! Panie Ministrze! Pani Minister! Proszę państwa, nas posądza się często o cynizm, mówiąc, że Polska w prowadzeniu polityki klimatycznej nie chce brać udziału. Cynizmem jest mówienie w ten sposób o polityce klimatycznej. Jest to skrajny cynizm polityczny i egoizm gospodarczy. Polityka klimatyczna Unii Europejskiej to jest polityka, która prowadzi do upadku gospodarczego krajów takich jak Polska, która ma największe konwencjonalne zasoby energetyczne, węgiel kamienny, a w tej chwili wiadomo, że i gaz w łupkach - pierwsze koncesje na gaz w łupkach w 2006 r. zostały wydane. Jak polityka klimatyczna Unii Europejskiej jest faktycznie wprowadzana i że to jest cyniczne, dowodzi to, jak jest organizowany climate KICs, czyli knowledge innovation community w zakresie klimatu, przez Europejski Instytut Technologii i Innowacji. Tam po prostu się nic nie dzieje. Obiecane grubo ponad 100 mln euro nie wpływa. Nie ma nic, jest tylko PR-owskie opowiadanie i próby wykorzystywania takich krajów jak Polska. Brawo, panie ministrze, za decyzję, jaką pan podjął. Może pan liczyć na wsparcie przede wszystkim klubu, który reprezentuję, ale także merytoryczne z mojej strony jako naukowca. Wie pan o europejskiej inicjatywie obywatelskiej, jaką klub Solidarna Polska w tej chwili prowadzi w celu zmuszenia Komisji Europejskiej do zajęcia stanowiska. Ażeby więcej czasu nie zajmować, przekazuję artykuł na ten temat, w którym w zupełności zgadzam się z panem i rozszerzam pewne problemy, które Polska musi rozwiązać. My naprawdę możemy być Szwajcarią energetyczną Europy i tego powinniśmy się trzymać. Wszystkie kraje, które mają w tej chwili bardzo dobrze rozwijające się gospodarki, w dużym stopniu bazują na węglu. O tym też trzeba pamiętać. Dziękuję.
Mówca: Arkadiusz Litwiński
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Po dzisiejszym wystąpieniu pana ministra, po piątkowych decyzjach ze strony polskiej, a także po wczorajszym posiedzeniu komisji środowiska, jestem zbudowany tym, że kształtuje się, przynajmniej co do zasady, pewna płaszczyzna uwzględniająca polską rację stanu. Cieszę się, że ten dialog przebiega w dość konstruktywnej atmosferze, jak to przed chwilą słyszeliśmy. Oczywiście, słusznie polityka klimatyczna co do istoty nie budzi naszych zastrzeżeń. Jak to wczoraj powiedziano, diabeł tkwi w szczegółach. Pamiętamy o tym, że część uzasadnienia tej polityki, niekoniecznie wyrażanej w dokumentach, jest zbyt dogmatyczna i oderwana od realiów społeczno-ekonomicznych. Pamiętamy o tym, że polityka klimatyczna w wydaniu europejskim to przecież - powiedzmy wprost - w dużej części polityka mająca podbudowę ekonomiczną, a nie ekologiczną. Mimo to jestem przekonany, że polityka klimatyczna niesie ze sobą korzyści. Przedstawię teraz trzy pytania, które chciałbym skierować do pana ministra, Otóż pierwsza kwestia. Czy w pracach rządowych spotykacie się państwo z tym, żeby parlamenty podejmowały uchwały o charakterze intencyjnym w tym zakresie, i czy ministrowie innych państw posługują się takimi dokumentami w swoich pracach na forum Rady? Sprawa druga, bardzo ważna. W związku z tym, że coraz więcej kontrowersji pojawia się wokół niektórych nowych źródeł, odnawialnych źródeł energii, to czy nie powinniśmy i w jakim zakresie będziemy wspierać działania na rzecz efektywności energetycznej w naszym kraju. To chyba nie budzi żadnych kontrowersji. Trzecia sprawa. Bardzo podkreśla się, że poza dużą liczbą informacji na temat strat, a raczej kosztów prowadzenia polityki klimatycznej - kosztów, tak na to chcę patrzeć - które są bezdyskusyjne, istnieją również korzyści płynące z tej polityki. (Dzwonek) Czy jesteśmy w stanie w najbliższych tygodniach, miesiącach sporządzić bilans kosztów, ale także korzyści płynących z polityki klimatycznej we wszystkich aspektach życia społecznego, zdrowotnym itd.? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maciej Małecki
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rząd Donalda Tuska jest zwolennikiem zalesiania Afryki Środkowej za pieniądze Polaków. To nie jest pomyłka, bowiem ten rząd, wbrew protokołowi z Kioto, wbrew konwencji klimatycznej, nie chce wykorzystać polskich lasów do pochłaniania emisji, ale za pieniądze z naszego Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej zamierza zalesiać Afrykę Środkową. Panie ministrze, dlaczego rząd zgodził się na takie rozwiązanie w porozumieniu kopenhaskim? Panie ministrze, kolejne pytanie. Wynika z tego, że Polska wynegocjowała rzekomo darmowe przydziały limitów emisji. Jak wypada porównanie kosztów tych darmowych przydziałów w przypadku Polski, a jak w przypadku Francji? Kolejne moje pytanie. Panie ministrze, czy uważa pan, że sprawiedliwym jest twierdzić, że Chiny i Indie są największymi emiterami dwutlenku węgla do atmosfery, skoro Chiny emitują 3 t na mieszkańca, Indie emitują 1 t na mieszkańca, a dla porównania podam, że Luksemburg 25 t i kilka państw Europy kilkanaście ton. Jak na tym tle plasuje się Polska, która emituje 10 t na mieszkańca? (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Słusznie na samym początku pan poseł Żelichowski skierował pytanie do pana ministra, żeby wyjaśnić, w czym problem, jeśli chodzi o sprawy klimatyczne. Tak naprawdę Polacy mało o tym wiedzą, oprócz tych, którzy oglądają Telewizję Trwam i słuchają Radia Maryja, bo tam jest pełna edukacja. Tak, panowie, państwo posłowie, tak jest. Mało wiemy na ten temat. Na pewno jesteście o to pytani na spotkaniach. Jeżeli dzisiaj minister informuje na sali sejmowej, a taka jest prawda, że po konferencji z Kioto mieliśmy zredukować emisję gazu o 6%, a zredukowaliśmy o 30%, i dzisiaj Polska ma być za to ukarana, to ludzie mówią - przynajmniej u mnie na spotkaniach - precz z taką Unią. Do czego to jest podobne? Gdzie logika? Tym bardziej że tak naprawdę świat chyba w 85% ignoruje te sprawy. A niektórzy mówią, że nawet oceany więcej emitują, a Unia Europejska coraz bardziej zaciska sobie pętlę na szyi i wybiera sobie takich beneficjentów, jak Polska. To jest śmiech, drodzy państwo, to jest śmiech. Dobrze, że pan powiedział ˝nie˝. Tylko czy to zostanie zrealizowane? To jest pytanie retoryczne. Panie ministrze, słusznie mój przedmówca zwrócił uwagę na lasy, bo konsumentem CO 2 są lasy. Wydawałoby się to śmieszne, gdyby Polska za nasze pieniądze zalesiała Afrykę. My oczywiście mamy dość dużo lasów, bo to jest ok. 30%, ale ile jest jeszcze nieużytków, gdzie można te lasy sadzić, a za to będzie jeszcze pieniądz. Myślę, że pan jako minister porusza te sprawy na forum Unii, bo to jest istotna rzecz. (Dzwonek) Pytam, czy ten argument też pan przedstawia w bataliach toczących się o koszty. Panie ministrze, Polacy czują, w czym rzecz, bo w przyszłości ich to obciąży, to obciąży ich kieszenie. Dlatego pytają, a my jakoś mało na ten temat mówimy. Czy rząd się czegoś nie boi w stosunku do Polaków...
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Polska jako strona protokołu z Kioto przyjęła zobowiązanie do zredukowania emisji gazów cieplarnianych do wysokości 6% w latach 2008-2012, przyjmując jak bazę poziom emisji z roku 1988. Jak pan minister wcześniej wspomniał, Polska przekroczyła już realizację tych zobowiązań o 30% w stosunku do swoich zobowiązań na lata 2008-2012. Dlatego moje pytanie będzie następujące. Polska oczywiście negocjowała również w kwestii roku bazowego, aby to był rok 1988, tymczasem pakiet energetyczno-klimatyczny nakazuje redukcję emisji w stosunku do roku 1990. Chciałbym pana ministra zapytać, jak rząd zamierza zagwarantować utrzymanie korzystnego dla Polski roku bazowego, wprowadzonego w protokole z Kioto? Co w tym kierunku robimy? Drugie pytanie. Wszystkich nas oczywiście cieszy weto, które zostało złożone przez Polskę w piątek. Jednak, panie ministrze, pytanie nasuwa się samo. Dlaczego byliśmy osamotnieni? Dlaczego nie udało nam się znaleźć sprzymierzeńców, tak aby to weto zostało poparte przez inne kraje? Co myśmy w tym kierunku zrobili? Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Dwie kwestie. Pierwsza dotyczy konsekwencji weta. Wszyscy tutaj, od lewa do prawa, chwalą pana ministra za zgłoszenie weta. Natomiast skądinąd wiemy, że jest zapowiedź komisarz do spraw klimatu, zresztą Dunki, że to weto nie stanie na przeszkodzie zaostrzenia polityki ograniczania emisji CO 2 . Przykładem tego jest procedowana w instytucjach europejskich, w tym w Parlamencie Europejskim, dyrektywa o efektywności energetycznej. I rzeczywiście jeżeli zajrzymy głębiej w zapisy tej propozycji, to nie ulega wątpliwości, że to zaostrzenie jest bardzo wyraźne. Jeśli na przykład próbuje się wprowadzić - żeby nie przedłużać tego wątku - konieczność renowacji energetycznej 2,5% powierzchni budynków publicznych od roku 2014, to proszę sobie wyobrazić, jakie koszty zostaną narzucone na kraje członkowskie, w tym na Polskę. Gigantyczne. Kolejna rzecz - wprowadzenie efektywności energetycznej do Prawa zamówień publicznych. Proszę państwa, to jest skierowanie pieniędzy publicznych na produkty i usługi wyprodukowane w starych krajach członkowskich. To jest ewidentne. Chciałbym zapytać po raz kolejny pana ministra: Jakie będzie stanowisko rządu w sprawie tej dyrektywy? Drugi wątek. Pan minister mówił tutaj już parokrotnie o tym, że trudno policzyć koszty ograniczenia emisji o 20%, tego, które wchodzi od roku 2013. Chciałbym jeszcze raz powtórzyć to pytanie: Jakie będą koszty dla energetyki, ale nie tylko tej wytwarzającej prąd elektryczny, lecz także tej cieplnej, wytwarzanej przez wiele zakładów ciepłowniczych? Jakie będą koszty dla firm z branż energochłonnych, których jest trochę w Polsce i które dają 10% ogólnego zatrudnienia? (Dzwonek) I wreszcie, jakie będą koszty dla konsumentów, bo wiemy, że takie koszty będą? Skoro pan mówił o 30 mld na inwestycje w energetykę do roku 2020, to siłą rzeczy przełoży się to na cenę energii dla konsumentów. Prosiłbym o taki choćby zgrubny rachunek. Dziękuję bardzo.
Mówca: Antoni Mężydło
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Tutaj wszyscy pana chwalą za decyzję w sprawie weta, ale wszyscy ją interpretują w ten sposób, że ona miała charakter dogmatyczny. Natomiast tak naprawdę tutaj pan dzisiaj powiedział, że ona miała charakter taktyczno-strategiczny w związku z tymi negocjacjami światowymi. A więc tu jest jakieś pewne nieporozumienie, czyli to, co mówi pani komisarz, i to, co mówi pan minister, akurat nie stoi w sprzeczności - dalej te negocjacje będą prowadzone. Pan minister dzisiaj w swojej wypowiedzi stwierdził, że pan nie jest przeciwnikiem redukcji emisji, że Polska jest jak najbardziej za gospodarką niskoemisyjną. Muszę panu powiedzieć, iż trochę się cieszę, bo ostatnio z ministerstwa szły takie sygnały, że nie wstydzicie się tego, iż jesteście talibami, że tutaj tak naprawdę chodzi o interesy gospodarcze innych państw, które rozwijają swoją technologię. Wszyscy przyznają, i pan też to przyznał, że akurat rozwój gospodarki niskoemisyjnej to jest rozwój innowacyjności w energetyce, duże nakłady itd. Nasi przedsiębiorcy, panie ministrze, czekają na to, żeby polityka w tych kwestiach była spójna właśnie ze względu na smart grid. Na świecie bowiem rozwija się już smart grid, czyli energetyka rozproszona, i w Polsce ona ma ogromne szanse ze względu na to, że dysponujemy pewnym potencjałem. Możemy wytworzyć produkt globalny, jakieś, nie wiem, inteligentne domy i sprzedawać coś takiego, jak kiedyś Finlandia sprzedawała telefony Noki. I właśnie w tej dziedzinie mamy duże możliwości. Natomiast musi być zdecydowana reakcja i zdecydowana postawa rządu, a pan ma tutaj pozycję kluczową z kilku względów. Pan jest naprawdę bardzo ważnym politykiem z uwagi na osiągnięcia w Europie, ale również ze względu na stanowisko premiera wobec pana ministra. Czy ten trójpak (Dzwonek), zmiana prawa energetycznego na prawo energetyczne, gazowe i, szczególnie, o odnawialnych źródłach energii, w jakiś sposób będzie korygowany przez ministerstwo, tak żeby dać szanse rozwoju, również technologicznego, jeśli chodzi o nasze kraje i o wytworzenie produktu globalnego? Dziękuję bardzo.