Mówca: Józef Brynkus
Data: 2018-12-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przedstawiam stanowisko Klubu Poselskiego Kukiz’15 w sprawie projektu ustawy zawartego w drukach nr 3024 i 3055. Procedowany projekt ustawy uzupełnia ustawę z 18 października 2006 r. Ta kolejna zmiana ustawodawstwa lustracyjnego pokazuje jednak, że prawo w tym zakresie wymaga dopracowania i ujednolicenia. Ustawa jest oczywista. Uchwalenie w 2017 r. ustawy o związku metropolitalnym wymagało uzupełnienia obowiązujących procedur lustracyjnych w zakresie tej formy związku samorządowego. Gdybyśmy nie uchwalili zmiany, to ta forma samorządu jako jedyna w Polsce pozostałaby poza działaniem ustawodawstwa lustracyjnego. Ustawa ma charakter generalny, gdyż potencjalnie może być również stosowana w przyszłości, gdyby tego typu związki zostały ustanowione. Problem polega na tym, że przygotowujemy takie ustawy lustracyjne w odniesieniu do konkretnych obszarów, uzupełniamy prawo, które powinno mieć charakter generalny, a należałoby przede wszystkim zmienić całą ustawę lustracyjną. Pierwsza sprawa, o którą dopominam się od początku tej kadencji, gdy mowa jest o sprawie lustracji, to sprawa dotycząca stanowisk i grup osób objętych obowiązkiem ujawniania faktu powiązań z komunistycznymi służbami bezpieczeństwa. Od początku uchwalenia w Polsce prawa lustracyjnego krąg ten był zbyt wąski, patrząc nań pod względem bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego Polski. Jeśli chodzi o bezpieczeństwo zewnętrzne, trzeba mieć świadomość, że osoby, co do których są dokumenty, głównie przechowywane w materiałach służb obcych, dotyczące wrażliwych sfer ich życia, ich preferencji obyczajowych, mogą być - chodzi tu o osoby sprawujące ważne funkcje publiczne, ale także obecne w różnego rodzaju spółkach Skarbu Państwa i innych obszarach życia publicznego - szantażowane, a przez to mogą być w sposób oczywisty nielojalne wobec państwa polskiego. Nikogo co do tego nie trzeba przekonywać. Jeśli chodzi o bezpieczeństwo wewnętrzne państwa polskiego, to powszechnie wiadomo, że liczni funkcjonariusze i współpracownicy służb reżimu komunistycznego stworzyli szereg struktur przestępczości zorganizowanej, uczestniczyli w różnego rodzaju grupach mających wręcz charakter mafijny. Państwu i społeczeństwu przyniosło to, a być może nadal w niektórych przypadkach przynosi, wiele szkód politycznych i ekonomicznych. Nadal nie pozbyto się tajnych współpracowników i pracowników aparatu bezpieczeństwa Polski Ludowej z tak wrażliwych dziedzin życia publicznego, jak banki, energetyka, telekomunikacja czy cyfryzacja. Drugi aspekt dotyczy funkcjonowania procedur lustracyjnych. Obecnie obowiązujące prawo w tym zakresie jest trudne do egzekwowania. Poza sprawą bezpośredniego zaangażowania w aparat bezpieczeństwa Polski Ludowej, czyli pracy dla niej, trudno jest udowodnić, by dana osoba rzeczywiście współpracowała, bowiem przesłanki przyjęte przez wyroki Trybunału Konstytucyjnego w praktyce uniemożliwiają uznanie kogoś za tajnego współpracownika służb bezpieczeństwa Polski Ludowej, te osoby zaś wykorzystują to np. do lansowania nieprawdziwych narracji i zakłamywania naszej najnowszej historii, relatywizują zagrożenie wynikające z tego, że nie zostały rozliczone komunistyczne organy bezpieczeństwa. Byli funkcjonariusze i agenci komunistycznej bezpieki w wielu środowiskach nadal odgrywają ważną rolę, odgrywają ją w życiu publicznym albo też, mając świadomość swej niegodziwości z czasów Polski Ludowej, bezczelnie uważają, że ich postawa zasługuje na uznanie i przywileje. Należałoby się zastanowić nad przyjęciem ustawy lustracyjnej na wzór ustawy niemieckiej, tak aby jednoznacznie objęła wszystkie osoby pracujące i działające w sektorze publicznym. Wtedy wprowadzanie zmian do ustawy nie byłoby konieczne, gdyż w sposób automatyczny wszystkie powstające struktury administracji czy władzy publicznej taką ustawą byłyby objęte. Należałoby też iść dalej w ślad za Niemcami. Trzeba byłoby działanie tak skonstruowanych procedur lustracyjnych przedłużyć przynajmniej do 2030 r., kiedy to nawet najmłodsze osoby mogące mieć powiązania z komunistycznymi organami bezpieczeństwa osiągnęłyby już wiek emerytalny i nie mogłyby wywierać żadnego bezpośredniego wpływu na życie publiczne. (Dzwonek) Klub Kukiz’15, mając na uwadze charakter tej ustawy, opowiada się jednak za jej przyjęciem. (Oklaski)