Mówca: Finansów Jan Vincent-Rostowski
Data: 2012-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jeśli chodzi o unię bankową, to myślę, że bardzo trafnie i precyzyjnie sytuację określił pan prezes Narodowego Banku Polskiego. Jaka będzie dokładna forma unii bankowej, dzisiaj jeszcze nikt nie wie. Będziemy bardzo dokładnie, ostrożnie i precyzyjnie śledzili te dyskusje. W każdym przypadku będziemy bronili polskich interesów i interesu w tym kontekście najważniejszego, jakim jest stabilność polskiego systemu finansowego i systemu bankowego. Oczywiście Polska nie jest w stanie zabronić innym państwom stworzenia unii bankowej. Chodzi o to, abyśmy w kontekście tej unii - ona na pewno powstanie - mieli pewność, że jej warunki nie stanowią żadnego zagrożenia dla Polski i dla polskiego systemu finansowego, który - co chciałbym zaznaczyć - jest jednym z najbezpieczniejszych i najmocniejszych w całej Europie. Rząd polski zwrócił się do Narodowego Banku Polskiego, aby zastanowił się nad udzieleniem czy nad wyrażeniem gotowości udzielenia pożyczki Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu. Chciałbym powiedzieć jasno, dobitnie i niedwuznacznie, że ci, którzy krytykują tę decyzję rządu, ewidentnie nic nie rozumieją, jeśli chodzi o sytuację gospodarczą w Europie i na świecie i przepływy rezerw między Polską a Unią Europejską, już nie mówiąc o szczegółach technicznych tej pożyczki, jeżeli w ogóle zostanie ona kiedyś zaciągnięta. Wobec tego, aby wyjaśnić sytuację, podam kilka liczb. W obecnej perspektywie finansowej Unii Europejskiej Unia udzieliła Polsce 67 mld euro transferów - powtórzę: 67 mld euro - w ramach 7-letniej perspektywy finansowej 2006-2013. Część tych środków Ministerstwo Finansów wymieniło na złote nie na rynku, tylko w Narodowym Banku Polskim. Dzięki temu w latach 2009-2012, chodzi o pierwszą połowę 2012 r., rezerwy Narodowego Banku Polskiego wzrosły z 43 mld euro do 82 mld euro, i stało się to dzięki bezzwrotnej pomocy Unii Europejskiej dla Polski. Teraz Unia Europejska zwraca się do swoich członków, a także do wszystkich innych krajów świata, aby zgodziły się na pożyczkę, w przypadku Polski wynoszącą maksymalnie 6,3 mld euro, pożyczkę nie dla Unii, tylko dla Międzynarodowego Funduszu Walutowego, który jest najbardziej wiarygodnym pożyczkobiorcą na świecie, powtórzę: najbardziej wiarygodnym pożyczkobiorcą na świecie. Gotowość, aby wesprzeć Międzynarodowy Fundusz Walutowy w celu ustabilizowania gospodarki całego świata, nie tylko Europy i strefy euro, wyraziły także Wielka Brytania, Szwecja, która ma mniejszą gospodarkę od nas i dużo mniejsze rezerwy międzynarodowe, Indie, Chiny, Brazylia i znakomita większość wszystkich krajów świata. Kraje, które są poza Unią, oczywiście nie otrzymały żadnej znaczącej bezzwrotnej pomocy od Unii Europejskiej. Nie mogły także dzięki takiej bezzwrotnej pomocy prawie podwoić rezerw międzynarodowych swojego banku centralnego. Muszę powiedzieć, że nie mogę się zdecydować, czy stanowisko Prawa i Sprawiedliwości w tej sprawie wynika z kompletnego niezrozumienia tych faktów, czy ze zrozumienia, ale zimnego, cynicznego wykorzystywania potencjalnego strachu, który chce wzbudzić wśród ludzi. (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Jest jeszcze trzecia możliwość: z elementarnej uczciwości.) Właśnie elementarna uczciwość polegałaby na tym, że pan poseł by tutaj przyszedł i przedstawił te dane, które ja przedstawiłem, które są bezsprzeczne, bezsporne. Myślę, że gdyby tak było, to w pełni zgadzalibyśmy się. W przyszłości już będę liczył na to, że za każdym razem, gdy pan poseł wystąpi i powie, że nie zgadza się na potencjalną pożyczką, bo to jest tylko gotowość udzielenia pożyczki Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu, to powie także, że robi to, mimo iż międzynarodowe rezerwy Narodowego Banku Polskiego wzrosły o prawie 40 mld euro na skutek bezzwrotnej pomocy ze strony Unii Europejskiej. Dziękuję. (Oklaski)