PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Głowski
Data: 2024-02-07 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dyskutantom odpowiadam, że omawiałem szczególnie to, czego w tym dokumencie nie ma, a pojawiło się w ramach dyskusji, w ramach rozmowy, w materiałach. Nikt nikogo ani wtedy, ani dzisiaj nie obrażał, bo tutaj takie zarzuty padły. Nikt też nie kłamał, bo czy należy rozumieć, że to inspektorzy NIK, których w większości prace cytowałem, gdzieś kłamali. To z ich raportów były brane te dane i myślę, że każdy z państwa może do nich dotrzeć. Przeniesienie dyskusji z komisji na salę plenarną przecież było też oczywiste i było wiadomo, że tutaj tak naprawdę będzie rozstrzygało się to, jakie będą po pierwsze losy tego dokumentu, a po drugie, jaka jest prawda o Wodach Polskich. I chciałbym dołączyć do tego apelu, który tu już wielokrotnie pojawił się ze strony wielu samorządowców, parlamentarzystów, którzy rozumieją, w jak trudnej sytuacji są w tej chwili samorządy. Jest w zespole samorządowym gotowa prosta, krótka nowelizacja, ona była już zresztą przygotowana w poprzedniej kadencji przez Senat. Ona dotyczy przeniesienia kompetencji związanych z ustalaniem taryf, tak jak kiedyś było, do samorządów, do rad gmin, do osób, które na co dzień przygotowują dokumenty dla prezydenta, wójta, burmistrza, bo przecież nikt o zdrowych zmysłach lokalnie nie będzie specjalnie podwyższał taryf. Ale dzisiaj sytuacja mniej więcej wygląda tak, że produkuje się wodę za 10 zł, a Wody Polskie każą ją sprzedawać za 5 zł. To w oczywisty sposób w krótkiej i w dłuższej perspektywie doprowadzi do katastrofy, do katastrofy nie jednego miasta, tylko w całym kraju. Jest to, jak myślę, bardzo prosta, krótka nowelizacja, niezwiązana z całością i przyszłością Wód Polskich, o której tak dużo powiedziano. Bardzo dziękuję za uwagę.
Mówca: Anna Dąbrowska-Banaszek
Data: 2024-02-07 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wobec projektu uchwały w sprawie upamiętnienia Eugeniusza Romera w 70. rocznicę śmierci, druki nr 178 i 186. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość w pełni popiera wnoszony projekt uchwały. Sylwetka Eugeniusza Romera i jego zasługi zostały przedstawione przez posła sprawozdawcę, natomiast powiem teraz jeszcze kilka zdań. Eugeniusz Romer urodził się 3 lutego 1871 r. we Lwowie. Lata dziecięce spędził w Krośnie. W 1881 r. rozpoczął naukę w gimnazjum w Jaśle, kontynuował ją w Nowym Sączu. Już wówczas działał w tajnym ruchu niepodległościowym. Po otrzymaniu świadectwa dojrzałości studiował historię, prawo, etykę, historię literatury, geografię i geologię na Uniwersytecie Jagiellońskim, w Halle oraz na Uniwersytecie Lwowskim. Studia ukończył w 1893 r. Rok później obronił doktorat z filozofii, a następnie zdał egzamin nauczycielski. Swoją edukację pogłębiał w Wiedniu i w Berlinie. Od 1899 r. był profesorem Akademii Handlowej we Lwowie. W 1908 r. został profesorem nadzwyczajnym na Uniwersytecie Lwowskim, gdzie uzyskał również tytuł profesora zwyczajnego. Stworzył we Lwowie szkołę geograficzną zajmującą się geografią fizyczną, gospodarczą oraz kartografią. Na bazie opracowanej przez niego zasady widmowej rozwinęła się międzynarodowa skala barw wysokościowych. Do opisu mapy proponował głównie pismo blokowe, które jest łatwe do odczytania. Na polskich mapach stosował polskie nazewnictwo. W wydanej w 1904 r. ˝Geografii ziem polskich˝ stwierdził: ˝Polska jest to kraina przedstawiająca geograficzną całość i w tym tkwi przyczyna, że mimo politycznego rozbicia jeszcze nie zginęła. Pojęcie Polski jest silniejsze od chwilowego zbiegu faktów historycznych i przeobrażeń politycznych˝. (Oklaski) Walczył o tożsamość narodową, polityczną podmiotowość Polski jako wspólnoty obszarowej, narodowej i kulturowej. Jego prace dały gruntowne teoretyczne uzasadnienie miejsca Polski w Europie. Eugeniusz Romer jest jednym z cichych bohaterów II Rzeczypospolitej. Nie tylko żołnierze walczyli o niepodległość i przyszłość Polski. Odradzający się kraj potrzebował zaangażowania wszystkich Polaków, a praca i osiągnięcia polskich uczonych były nieocenione. Dzisiaj wspominamy jego postać w 70. rocznicę jego śmierci. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Andrzej Zdrojewski
Data: 2024-02-07 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Rzeczywiście mamy do czynienia z bardzo interesującą postacią z ciekawym życiorysem, naukowcem, pracownikiem naukowym o wielu, wielu talentach. Był niezwykle pracowity. Rzeczywiście ta uchwała przeszła przez komisję bez żadnych wątpliwości. Byliśmy przekonani, że jest zbudowana prawidłowo, że mamy do czynienia z osobą, która powinna być uhonorowana, wspomniana. Oczywiście nie będę już przytaczać tego bogatego uzasadnienia, dobrze zresztą przedstawionego przez panią poseł i pana posła. Natomiast zawsze mam taka wątpliwość, że przedstawiając te osoby, staramy się budować taki charakter pomnikowy, a to była taka postać z krwi i kości, która wymaga według mnie także takiego opisania, aby zbliżyć się do tej postaci bardziej. Chcę zwrócić uwagę, że akurat pan Eugeniusz Romer był bardzo krytyczny, jeżeli chodzi np. o politykę i polityków, i to rzeczywiście w sposób taki ortodoksyjny, tak bym powiedział. Mówił, że stracił wiarę, że w polityce rzeczowe rozstrzygają względy. To było zdanie, które było przez niego wielokrotnie przytaczane. A gdy w pewnym momencie - to była Ryga, 1920 r. - Stanisław Grabski, pan profesor uczestniczący w tym momencie w życiu politycznym, można było powiedzieć, pełną gębą, w pewnym momencie zwierzył się właśnie Romerowi z zamiaru powrotu do nauki, co Romer na to odpowiedział? Odpowiedział tak: Panie kolego, nie wierzę, że wróci pan do nauki, gdyż polityka psuje dobre obyczaje i z prawdą się zawsze kłóci. Z polityki do czystej nauki nie ma powrotu, bo nauka to poszukiwanie prawdy. Muszę powiedzieć, że wiele elementów w życiorysie Romera jest interesujących. Ja pamiętam śp. prof. Jana, który wspominał wielokrotnie swojego profesora, swojego nauczyciela. I on mówił m.in. tak: Ponad wszystkimi jaśniała gwiazda Eugeniusza Romera. To właśnie on był tym, który na drzwiach Instytutu Geograficznego uniwersytetu umieścił napis: profesor geografii, co miało swój szczególny wyraz. Oznaczało bowiem i osobę, i instytucję. W innym miejscu mówił: Ten wybitny człowiek o niepohamowanej energii, działaniu i ambicji jak gdyby nie mieścił się swoim formatem w rozpiętości życia uniwersyteckiego. Miał jakiś szczególny, wręcz magiczny wpływ na ludzi. Ten krępy, średniego wzrostu człowiek z wydatnym nosem i bystro patrzącymi oczami był czymś zawsze zaaferowany, niespokojny, niecierpliwy, nawet kapryśny. (Dzwonek) Mówił wiele, ale trafiał w sedno. Ważne jest, abyśmy przy tego typy okazjach przedstawiali postaci, pokazując ich osobowość i charakter, bo wtedy dotykamy rzeczywiście prawdziwego człowieka. Koalicja Obywatelska oczywiście poprze projekt uchwały. Dziękuję bardzo. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Włodzimierz Czarzasty)
Mówca: Barbara Okuła
Data: 2024-02-07 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 70 lat temu, 28 stycznia 1954 r., zmarł Eugeniusz Romer, ojciec polskiej kartografii, wybitny geograf, który brał udział jako ekspert w konferencjach pokojowych w Paryżu i Rydze. Prof. Eugeniusz Romer należał do grona najwybitniejszych Polaków ostatniego stulecia. Jego zasługi dla nauki i kultury narodowej są nieocenione. Podczas I wojny światowej profesor przystąpił do opracowania wielkiego atlasu geograficzno-statystycznego przedstawiającego obraz całej Polski. Był to wielki uczony oraz kochany przez studentów pedagog. Romera jako pedagoga cechował przede wszystkim entuzjazm dla poruszanych i wykładanych problemów, którymi potrafił zarazić słuchaczy, a jego serdeczność, zapał i humor stwarzały w jego naukowym otoczeniu szczególną atmosferę wzajemnej bliskości i przyjaźni. W 1921 r. prof. Eugeniusz Romer założył słynny we Lwowie Instytut Kartograficzny Atlas, w którym drukowano mapy i atlasy, głównie według jego własnej koncepcji. Zyskał sobie wielkie uznanie w świecie naukowym. Brał czynny udział w pracach międzynarodowych kongresów geograficznych. W 1931 r. został mianowany profesorem honorowym uniwersytetu we Lwowie. Po wojnie objął katedrę geografii na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz kierownictwo krakowskiego Instytutu Geograficznego. Pracował ciężko i wytrwale do ostatnich swoich dni. Prof. Romer był pierwszym badaczem, który ujął geograficznie całość klimatu ziem polskich i dokonał podziału Polski na krainy klimatyczne. Opracowanie publikacji w dobie I wojny światowej, kiedy ważyły się losy kwestii odrodzenia Polski, miało charakter nie tylko naukowy, lecz także polityczny. Eugeniusz Romer jest przykładem na to, że nie tylko żołnierze walczyli o niepodległość i przyszłość Polski. Odradzający się kraj potrzebował zaangażowania wszystkich Polaków, a praca i osiągnięcia polskich uczonych, cichych bohaterów II Rzeczypospolitej, były nieocenione. W 70. rocznicę śmierci kartografa warto przypominać, że to on wrysowywał niepodległą Polskę na mapy Europy. Jego nazwiskiem nazwano Lodowiec Romera położony na Alasce, a także ulice w kilkunastu polskich miastach. Imię Romera nosiło Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych. W 2018 r. na Polską Listę Krajową Programu UNESCO ˝Pamięć Świata˝ zostały wpisane atlas, mapa i rękopisy Eugeniusza Romera związane z jego działalnością w procesie kształtowania granic Polski z lat 1916-1920 znajdujące się w zbiorach Biblioteki Jagiellońskiej. Materiały zostały określone jako jedne z podstawowych źródeł wiedzy na temat przebiegu walki dyplomatycznej o granice Polski (Dzwonek) w latach 1919-1920. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w 70. rocznicę śmierci Eugeniusza Romera oddaje hołd najwybitniejszemu polskiemu geografowi i kartografowi, zasłużonemu w zakresie odzyskania przez Polskę niepodległości i ustalenia jej granic. Klub Polska 2050 popiera tę uchwałę. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Samborski
Data: 2024-02-07 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Niewątpliwie Eugeniusz Romer zasługuje na godne miejsce w panteonie wybitnych osobistości życia polskiego. To znakomity przykład Polaka, patrioty, który nie bagnetem, nie szpadą, nie karabinem, ale intelektem, rozumem i pracowitością, talentem i inteligencją wniósł wielki wkład w dzieło budowy niepodległej Rzeczypospolitej. Główne obszary jego aktywności, w których odnosił wielkie sukcesy, to oczywiście geografia historyczna, kartografia i geopolityka. Już przed I wojną światową Eugeniusz Romer w debacie publicznej - a często stawał odważnie w debacie publicznej - zwalczał niemieckie poglądy o tym, iż ziemie polskie są integralną częścią germańskiego okręgu kulturowego. Zwalczał ideę Mitteleuropy. Zwracał uwagę także na ważność dostępu Polski do morza, uważając morze za pewien puklerz broniący Polski przed wrogami, ale także za obszar wymiany duchowej i materialnej. Sformułował bardzo ciekawą tezę o tym, iż Wisła jako ważna arteria polskiego życia narodowego nie może być na obrzeżach żywego organizmu, państwa i terytorium, czyli że Wisła nie może być ani zachodnią, ani wschodnią granicą państwa polskiego. W domyśle: Wisła może być pośrodku, czyli musi być obudowana terytorium po wschodniej stronie i po stronie zachodniej. Eugeniusz Romer to był wybitny uczony, wybitny Polak. Trudno chyba jednoznacznie powiedzieć, co było jego największym osiągnięciem życiowym: czy ˝Geograficzno-statystyczny atlas Polski˝, czy jego twórczy udział w roli eksperta w konferencji paryskiej, czy potem, w późniejszych rokowaniach, z Rosją radziecką w Rydze, czy przedsiębiorstwo Książnica-Atlas, które założył i które to przedsiębiorstwo wydało setki różnego rodzaju encyklopedii, książek, map, rycin, wydawnictw popularnych i popularnonaukowych. Eugeniusz Romer to nie tylko przeszłość, zamierzchła historia, bowiem niektóre jego wątpliwości - mówił o tym tutaj też pan poseł Zdrojewski - i niektóre jego przemyślenia są aktualne i dzisiaj. (Dzwonek) To on po zabójstwie pierwszego prezydenta Rzeczypospolitej i po zamachu majowym postawił publicznie pytanie, czy polityczne zacietrzewienie prowadzi do ozdrowienia życia politycznego, czy też do katastrofy. Klub Parlamentarny Polskie Stronnictwo Ludowe poprze w całej rozciągłości projekt uchwały, zwłaszcza że wspaniałe dzieło jego życia, jakim był ˝Geograficzno-statystyczny atlas Polski˝, powstało z pomysłu Franciszka Stefczyka, wybitnego ludowego spółdzielcy, finansującego zresztą także pobyt naszego uczonego na konferencji w Paryżu. Nagrobek Stefczyka na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie został odnowiony z inicjatywy współczesnych ludowców. Klub parlamentarny popiera projekt uchwały, będzie za nim głosował. Dziękuję bardzo, panie marszałku. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Braun
Data: 2024-02-07 (Sejm RP, kadencja 10)

Szczęść Boże! Wysoka - pustawa - Izbo! Klub Konfederacja poprze projekt uchwały upamiętniającej wybitnego Polaka Eugeniusza Romera. Świeć, Panie... Cześć jego pamięci i wszystko, co tylko podniosłego można wypowiedzieć, to się ciśnie na usta. A postać ta... Choć dla niektórych 100 lat, czas jego największej aktywności i największego znaczenia, wkładu w dzieje Polski, w jej odrodzenie... Choć dla niektórych 100 lat to bardzo zamierzchła przeszłość, to myślę, że to jest postać na dzisiejsze czasy. Co dla mnie najbardziej dzisiejszego? No to, że kiedy Polski nie ma, a z mojej perspektywy, co chyba jest dość oczywiste, państwowość polska w jej obecnym kształcie nie odpowiada aspiracjom, tradycjom, historii i wyzwaniom współczesności... Tak dalece nie odpowiada, że aż momentami zdaje się, że państwowość polska nie istnieje de facto, chociaż formalnie i propagandowo jest pewną podtrzymywaną fikcją. A zatem taka analogia, że w czasach, w których nie ma państwa, można je sobie narysować na mapie. W czasach, w których nie ma Polski, można o niej nie tylko marzyć, ale też siąść do biurka czy deski kreślarskiej, czy przy czym tam śp. Romer pracował, i narysować. I do tego wystąpić z piękną naukową teorią konieczności istnienia Polski. Jakie to piękne. I to bym rekomendował naszym rodakom, zwłaszcza tym, którzy popadają - m.in. na tle wynurzeń, której tu, w Wysokiej Izbie, rzutują jakże katastrofalnie na przyszłość Polski - w desperację i sądzą, że skoro aż tak, to po cóż w ogóle zajmować się tą upadłą firmą i może lepiej będzie, jak przyjdą jacyś starsi i mądrzejsi: ruscy, pruscy, austriaccy, marsjańscy i lepiej pokierują sprawami nawy państwowej. Nie, nie popadajcie w desperację. Przerzućcie sobie - bo to teraz nawet można w Internecie, w PDF-ie - twórczość śp. Romera i razem z nim uznajcie, że Polska jest, bo jest działką (Dzwonek) nr 1 na globusie, na mapie, właśnie jest czymś, co jest tak piękne niewypowiedzianie i tak bogate niewysłowienie, że nie wolno nam popadać w desperację i, tak jak śp. Romer, czego nie ma, to sobie musimy narysować, a potem odzyskać i na kongresach, konferencjach międzynarodowych dowodnie innych przekonać, że jesteśmy. Jesteśmy nie landem eurokołchozowym, nie republiką sowiecką czy stanem amerykańskim, ale jesteśmy ciągle jeszcze państwem niepodległym...
Mówca: Grzegorz Braun
Data: 2024-02-07 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytanie, które się nasuwa, jest takie: Jak wy to godzicie? Jak wy godzicie, lewico z lewej i lewico z prawej, takie pobożne od czasu do czasu padanie na kolana przed jakąś kapliczką narodową, patriotyczną z tym hurtowym wyprzedawaniem suwerenności narodu polskiego, z tą likwidacją de facto polskiej państwowości na rzecz eurokołchozu, Brukseli, Berlina, Waszyngtonu, Jerozolimy? Jak wy to, towarzysze, godzicie, że właśnie tak od czasu do czasu... Nie wiem, czy sobie poprawiacie samopoczucie, wy, PiS-ie, i wy, PO. Bo cóż taki Romer, świeć, Panie, nad jego duszą, mógłby powiedzieć na wasz temat... (Wypowiedź poza mikrofonem) Tak, i wy z PSL-u i Trzeciej Drogi donikąd. (Dzwonek) (Wicemarszałek wyłącza mikrofon, poseł przemawia przy wyłączonym mikrofonie) Jak wy to godzicie? (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Lorek
Data: 2024-02-07 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Postać wielka, nietuzinkowa. Myślę, że przyjmiemy tę uchwałę przez aklamację. A ja poddaję pod zastanowienie inną kwestię. Mamy przepiękną postać, naprawdę nietuzinkową. Podejmiemy uchwałę jako Wysoka Izba. Ale co dalej? To jest takie pytanie trochę retoryczne. Chodzi mi o to, że ukaże się to w naszym periodyku sejmowym i trochę na tym koniec. Czy w momencie, kiedy w Polsce brakuje autorytetów, a jest ważna, powiedziałbym, istotna postać dla narodu polskiego, Wysoka Izba zgadza się, że ta postać naprawdę była ważna, istotna dla państwa polskiego, nie warto pokusić się... Mamy Wszechnicę Sejmową, mamy możliwości większego, szerszego działania. I to bardziej pytanie do pana marszałka, czy nie należałoby czegoś więcej zrobić, żeby szczególnie (Dzwonek) nasza młodzież widziała, że Sejm podejmuje uchwały w przypadku tak istotnej dla państwa polskiego osoby, żeby po prostu ci młodzi ludzie z tego czerpali, będąc w Sejmie. Dziękuję.
Mówca: Piotr Babinetz
Data: 2024-02-07 (Sejm RP, kadencja 10)

...bardziej sprawy, która się tutaj pojawiła, tj. traktatu ryskiego i Stanisława Grabskiego. Ja o tym nie mówiłem, ponieważ o ile można bardzo pochwalić Romana Dmowskiego i Eugeniusza Romera za to, co osiągnęli w traktacie wersalskim, w negocjacjach w Paryżu, o tyle tam było jednak trochę inaczej. Niezależnie od tego, jaka była koncepcja Eugeniusza Romera co do granicy wschodniej, bo były różne koncepcje Eugeniusza Romera, gen. Tadeusza Jordan-Rozwadowskiego, marszałka Piłsudskiego, bezsprzecznie Stanisław Grabski i przewodniczący delegacji Jan Dąbski doprowadzili do tego, że II Rzeczpospolita swoim zasięgiem nie objęła Mińszczyzny. Polacy - można chociażby poczytać pamiętniki, wspomnienia Edwarda Woyniłłowicza - którzy tam mieszkali, w Mińsku i w okolicach, którzy walczyli o niepodległość, którzy walczyli przeciwko bolszewii, uznali to wręcz za zdradę. Był to rzeczywiście sposób na uratowanie części Polaków i mieszkańców wszelkich narodowości Mińszczyzny przed wydaniem ich w ręce komuny. Tak że rzeczywiście ten traktat ryski to już troszkę taka gorzka sytuacja, gorzki czas, także dla Eugeniusza Romera, nie taki jak w przypadku traktatu wersalskiego. A ogólnie myślę, że Eugeniusz Romer pragnął wielkiej, niepodległej Rzeczypospolitej na tym pomoście Europy Środkowej czy Europy Środkowo-Wschodniej. A jak to interpretować teraz? Jak to odnosić do współczesności? Pewnie każdy poseł czy każdy Polak ma prawo do swojej interpretacji. Najważniejsze, że postać Eugeniusza Romera została tutaj wspólnie przypomniana w różnych aspektach. Myślę, że Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uczci pamięć tego wielkiego Polaka. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Braun
Data: 2024-02-07 (Sejm RP, kadencja 10)

Szczęść Boże po raz ostatni w dniu dzisiejszym! Drodzy Rodacy! Kto nie zauważył, media zachodnie piszą, cytuję niektóre nagłówki, że Polska szykuje się do wojny z Rosją. Tak piszą na Zachodzie, u nas na mieście inne treści, nagłówki nieco inne. Ale i u nas pojawiły się tego typu komunikaty w sposób, z mojego punktu widzenia, alarmująco-niepokojący, oswajający publikę z perspektywą wojny. I czynią to pierwszego, drugiego i trzeciego sortu osoby w państwie. Wymieńmy ministra spraw zagranicznych Sikorskiego, wymieńmy ministra obrony i wicepremiera Kosiniaka-Kamysza. Oni mówią o wojnie, nie o jakiejś wojnie nieskonkretyzowanej, abstrakcyjnej, ale właśnie o wojnie z Rosją. Więc w trybie oświadczenia poselskiego chciałbym tutaj oświadczyć, że ja osobiście nie widzę przesłanek realnych, praktycznych, konkretnych, koniecznych do tego, żebyśmy szli na taką wojnę. I oświadczam w imieniu własnym, a także mojego kółka graniastego w klubie Konfederacji, kółka nieformalnego Konfederacji Korony Polskiej, że my takich przesłanek nie widzimy, bo nie widzimy roszczeń wzajemnych. Nie ma roszczeń terytorialnych Moskali wobec Polaków, Polaków wobec Moskali. Nie ma przesłanek. Rozwinę więc może nową koncepcję geopolityczną prezydenta belwederskiego Dudy, który zmienił swoje myślenie o przynależności państwowej Krymu, i zawistuję, że gdyby to od nas zależało, to chętnie jutro zaraz z rana uznamy Krym rosyjski (Dzwonek) w zamian za otwarcie negocjacji w sprawie okręgu królewieckiego. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2024-02-07 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W poniedziałek na ostatnim dyżurze poselskim w Witkowie zgłosiła się do mnie grupa nauczycieli, którzy zgodnie z ustawą o nauczycielskim świadczeniu kompensacyjnym posiadają ustawowy wiek, aby wystąpić o to świadczenie do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Ale pojawiły się wątpliwości interpretacyjne. Chodzi o nauczycieli międzyszkolnych ośrodków sportowych, które zostały powołane w momencie przekazywania zadań do powiatów przez kuratorium oświaty. W ustawie, która przyznaje prawa do nauczycielskich świadczeń kompensacyjnych, nie są one enumeratywnie wymienione. Natomiast w rozporządzeniu ministra edukacji i nauki z 30 marca 2023 r. w sprawie tych placówek wymienia się w § 2 placówki oświatowo-wychowawcze i są tam wymienione międzyszkolne ośrodki sportowe. Powoduje to pewne zaniepokojenie wśród części nauczycieli, którzy pracują w tych ośrodkach na podstawie Karty Nauczyciela, więc w domniemaniu są przekonani, że mają prawo wystąpić z wnioskiem o przyznanie nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego. Stąd zwracam się do ministra edukacji narodowej z uprzejmą prośbą, aby tej sprawie się przyjrzeć i jeśli zachodzi potrzeba jakiejś korekty albo w ustawie systemowej, ustawie o systemie oświaty, albo w ustawie dotyczącej nauczycielskich świadczeń kompensacyjnych tę nieprawidłowość (Dzwonek) znieść, tak aby nauczyciele mieli prawo do złożenia wniosków o świadczenia kompensacyjne. Dziękuję.
Mówca: Roman Fritz
Data: 2024-02-07 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym w tym miejscu wyrazić swoją dezaprobatę wobec tego okresu, który minął, czyli tych kilku miesięcy prac nowego Sejmu, ponieważ Sejm Najjaśniejszej Rzeczypospolitej Polskiej - piękny orzeł z koroną - zajmuje się różnymi rzeczami, w tym, przykro to powiedzieć, in vitro, pigułką ˝dzień po˝, a teraz rząd rewolucji pragnie wdrożyć kolejny projekt, tym razem poselski, dotyczący bezpiecznej aborcji. Proszę państwa, ten rząd rewolucji pręży muskuły i demonstruje siłę wobec posłów ugrupowań opozycyjnych. A ja może zadam pytanie, czy można zaapelować w ogóle do kierownictwa Sejmu, by zająć się ratowaniem Polski, naszej ojczyzny, i chociażby próbować zidentyfikować najważniejsze grupy problemowe, przed którymi stoi Rzeczpospolita Polska, i starać się wytyczyć drogę wyjścia z tej zapaści. Wymienię trzy takie grupy problemowe, którymi mamy obowiązek się zajmować. Proszę państwa, katastrofa demograficzna. Macie pomysły? Zapaść polskich firm, zwłaszcza małych i mikroprzedsiębiorców. I w końcu bezpieczeństwo zewnętrzne i wewnętrzne. Zajmijmy się tymi najważniejszymi sprawami. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2024-02-07 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Oświadczenie dzisiejsze mam w sprawie 5. rocznicy śmierci Jana Olszewskiego. 5 lat temu, 7 lutego 2019 r., zmarł Jan Olszewski - powstaniec warszawski, obrońca opozycjonistów w procesach politycznych w okresie PRL, prezes Rady Ministrów w latach 1991-1992. Przeszedł do historii jako premier pierwszego po 1989 r. rządu wyłonionego w demokratycznych wyborach parlamentarnych. Do dzisiaj pamiętam jego wizjonerskie i aktualne jak nigdy pytanie: Czyja będzie Polska? No właśnie. Ja niestety, patrząc na bezkompromisowe godzenie się obecnego rządu 13 grudnia 2023 r. na absolutnie każdy absurd Unii Europejskiej, uważam, że Polska nie należy do Polaków - a przynajmniej rząd do tego zmierza - nie należy do nas. Jesteśmy terytorium zależnym. I m.in. przed tym przestrzegał śp. Jan Olszewski. Cześć jego pamięci! (Oklaski)