Mówca: Agnieszka Hanajczyk
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Szanowni Państwo! Ja też chciałabym ustosunkować się do tych pytań. Mianowicie być może mam inny sposób postrzegania zjawiska przemocy i reagowania na przemoc. Podobnie jak pani minister jestem pracownikiem socjalnym i czasami mi się wydaje, że byłam w tysiącu domów, widziałam często to zjawisko, dostrzegałam je. Kiedy mówimy o przemocy, to chcę powiedzieć, że być może każdy z nas doświadcza tego i patrzy inaczej na przemoc. Pamiętam bowiem, że właśnie państwo z tej strony sali, z prawej strony, mieliście bardzo duże wątpliwości, czy wprowadzić zakaz kary cielesnej wobec dzieci. Państwo mieliście też ogromne wątpliwości dotyczące takiej sytuacji, o której przed momentem mówiła pani minister, czy pracownik socjalny powinien, może odebrać dziecko z domu. Pamiętam wtedy też z tej... (Poseł Waldemar Andzel: Nadal ma.) Oczywiście, wiem, panie pośle, że może, i zapewniam pana - kiedyś pan mówił, panie pośle, że pan też jest związany ze środowiskiem pomocowym - że to jest ogromna trauma dla pracownika socjalnego. Być może też każdy z nas ma inne doświadczenia z dużego i z małego miasta, bo jeśli chodzi o przemoc, proszę państwa, możemy rozmawiać bardzo dużo na ten temat, mogą być najlepsze narzędzia, uważam, że te instrumenty, którymi dysponujemy teraz, są niezłe, ale nie jesteśmy w stanie wprowadzić takich narzędzi, które zmienią mentalność ludzi, którzy działają w obszarze przemocy. Myślę o samych ofiarach przemocy, które bardzo często wycofują się z zeznań, myślę o sprawcach, ale myślę też o osobach, które wykonują swoje zadania w zespołach interdyscyplinarnych. Nie ma nic nadzwyczajnego w tym, niestety, proszę państwa, że lekarz, dostrzegając zasiniaczone dziecko, nie zwróci na to uwagi, że nauczyciel nie widzi czasami dziecka pobitego w szkole. Nie ma nic nadzwyczajnego w tym, że policjant w małym mieście nie chce reagować na przemoc, bo to jest jego sąsiad z drugiej ulicy i bardzo dobrze zna tych ludzi. W związku z tym tak naprawdę bardzo dużo wydarzyło się w tym obszarze, ale istotą jest to, że musimy zmieniać swoją mentalność. Ja sobie z tym poradzę - jeżeli ktoś by użył wobec mnie przemocy, to trudno mi sobie nawet wyobrazić, że poddałabym się osobie, która używa wobec mnie przemocy, i nic bym z tym nie zrobiła. Tylko chcę powiedzieć jedną rzecz. Przemoc funkcjonuje na naszych oczach. Przemocy doświadczamy wszędzie, tak naprawdę wszędzie, również doświadczamy przemocy tutaj, na tej sali posiedzeń, doświadczamy jej również w pracy. Pani poseł Marzena Wróbel rozmawia o tym, ale nie wiem, czy jest świadoma tego, że używając pejoratywnej stygmatyzacji, używa również przemocy, to się nazywa przemoc psychiczna. Jeżeli pani mówi o przemocy, że ona głównie - co jest w ogóle bzdurą - występuje w związkach konkubenckich, a ˝Niebieska karta˝ jest dla rozwodników, to pani używa przemocy. Ja jestem rozwódką, funkcjonuję w związku konkubenckim i muszę pani powiedzieć, że wcale się od pani gorzej nie czuję. Jeszcze powiem jedną rzecz. Momencik, proszę poczekać. Ta stygmatyzacja właśnie czasami się obraca, pani poseł... To, co ostatnio bulwersowało nas wszystkich, a co podawano w mediach - ojciec, który, to jest badane, spalił żonę i dzieci, był gorliwym katolikiem, szafarzem. W związku z tym trzeba bardzo uważać na takie słowa, bo nawet jeżeli uznam, że to, co pani mówi, sprawia mi przykrość, to jest to przemoc. Na tej sali szczególnie w piątki doświadczamy niestety bardzo dużo przemocy. Jeżeli nie potrafimy zachowywać się wobec siebie inaczej, bez zbędnych negatywnych emocji, to z tej sali emanują te zachowania, które budzą przemoc. W związku z tym czasami, zanim dokonujemy takiej krytyki, powinniśmy się trochę zastanowić nad sobą. Dziękuję bardzo. (Oklaski)