Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2014-05-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Opisowe exposé ministra Sikorskiego, miejscami interesujące, zawierało też szalenie uproszczone odniesienia do różnych wątków historycznych. Był i pułkownik Kukliński, i ruina Polski lat 80., tylko nie wiadomo, co później prywatyzowano przez tyle lat. Były też inne sprawy: błędna, zła interpretacja myśli Fukuyamy, bo jeśli chodzi o koniec świata, to wizja liberalnego rozwoju miała być szczytem rozwoju cywilizacji. Ale muszę się też zgodzić z panem dr Szczerskim. Mamy okres matur. Są ludzie, którzy obecnie zdają łacinę, uczą się. Pan przedstawił dewizę UJ jako: Plus ratio kuranwis. Cura, curae to proboszcz po łacinie. (Poseł Stefan Niesiołowski: Gallus to jest kogut.) Chyba że panu chodziło o to, żeby proboszcza zamiast... (Głos z sali: Dajmy z tym spokój.) ...tak, tak, w każdym razie rozumiem, że były działacz ZChN-u także to popiera. (Głos z sali: Panie pośle, może porozmawiamy o polityce zagranicznej?) Trzeba coś wiedzieć, jak nie zna się łaciny, to trzeba, żeby chociaż doradcy doradzili, jak się czyta. (Gwar na sali) Wracam do spraw najważniejszych. Otóż wszyscy zdajemy sobie sprawę, że żyjemy w erze niepewności, ale to nie znaczy, że zagrożenia wojną, bo jesteśmy bezpieczni w NATO i nie należy wykorzystywać tego argumentu w kampanii wyborczej, jak to czyni Platforma. A niepewność, jak pisał Albert Camus, to sytuacja, w której trzeba wykorzystywać wszystkie szanse i możliwości, tak że w polityce zagranicznej trzeba lepiej wykorzystywać środki unijne na tworzenie miejsc pracy, zmniejszać różnice regionalne, nierówności społeczne, a nie marnować pieniądze przeznaczone na kolej na budowę obiektów typu term lidzbarskich, w których trzeba będzie podgrzewać wodę itd. Francuzi mówią, że tylko zamknąwszy za sobą drzwi, można otworzyć okno. Otóż historycznie tak uczyniliśmy w relacjach z Niemcami i mimo rosnących nacjonalizmów ukraińskiego i rosyjskiego należy też tak postępować z Kijowem i z Moskwą, biorąc pod uwagę rozmaite groźby i inne sytuacje. Przez dwie dekady pomagaliśmy Ukrainie i torowaliśmy jej drogę do struktur europejskich, a także wspieraliśmy nad Dnieprem mechanizmy transformacji, która się zresztą niezbyt udała. Jeżeli chodzi o podejście do aneksji Krymu przez Rosję, a także o potrzebę integralności granic Ukrainy, nie ma między nami żadnej różnicy, ale Rosja - tu potrzebna jest racjonalność - jest naszym drugim partnerem gospodarczym, więc trzeba stymulować tego typu pożyteczne rozwiązania, jak np. mały ruch graniczny między obwodem kaliningradzkim - a nie: królewieckim, bo gdyby ktoś używał nazwy Breslau czy Danzig, to byśmy się słusznie oburzali - z jednej strony, a Warmią i Mazurami czy Pomorzem, z drugiej. To jest wspólny sukces i tu trzeba oddać honor obecnemu rządowi, ponieważ nie uległ zupełnie kuriozalnym pomysłom PiS-u, żeby zastopować ten mały ruch graniczny, który jest bardzo korzystny dla polskich obywateli. Pan wspomniał także o potrzebie małego ruchu na granicy z Białorusią, dlatego że dzisiaj duża część Podlasia żyje z przyjazdów Białorusinów. Ale też nie możemy być w szpicy sankcji. Polska powinna trzymać się głównego nurtu unijnego i NATO-wskiego. Zakończę tym, że (Dzwonek) zbyt często zarówno politycy Platformy, jak i PiS - bo jest od czasu do czasu także w tej dziedzinie sporo podobieństw - sprowadzają całą politykę, również zagraniczną, do starej, błędnej maksymy Napoleona, mówiącej, że raz trzeba być lisem, raz lwem, tylko należy też wiedzieć, kiedy być jednym, a kiedy drugim. Polityka jest rzeczą bardziej skomplikowaną niż ta sytuacja. (Oklaski)