PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Krystyna Łybacka
Data: 2013-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chcę bardzo gorąco podziękować pani poseł Prządce za tak szczegółowe sprawozdanie, ale również za garść informacji, które przedstawiła w ramach tego sprawozdania, ponieważ one pozwolą nam na moment refleksji nie tylko nad samym projektem, który, jak wszyscy moi przedmówcy zauważali, nie budzi kontrowersji, ile nad sytuacją Straży Marszałkowskiej. Kwestia pierwsza. Pani poseł Prządka powiedziała, że Straż Marszałkowska polskiego parlamentu jest właściwie unikatowa, jej początki sięgają XVII w., o ile pamiętam. Ale równocześnie dodała, że oto w Bundestagu ochraniają posłów wyspecjalizowane jednostki Policji, we Francji - Gwardia Narodowa. Czy panie i panowie posłowie sądzicie, że zarówno te wyspecjalizowane jednostki Policji, jak i Gwardia Narodowa mają inne rozwiązania i pragmatykę aniżeli pozostałe jednostki Policji i pozostali członkowie Gwardii Narodowej? Nie. Ja się ogromnie cieszę, że Straż Marszałkowska będzie mogła, podobnie jak wszystkie inne formacje, składać przysięgę na sztandar, ale pozostanie ona jedyną formacją spośród tych składających przysięgę na sztandar, która nie będzie miała rozwiązań uszczegóławiających, uwzględniających specyfikę służby. Przecież to jest zapis hybrydowy w tej chwili. Pracują ramię w ramię z innymi funkcjonariuszami, tylko ten drugi ma uprawnienia, a Straż Marszałkowska ich nie posiada. Myślę, że rzeczą pilną jest, aby nie poprzestać na przyznaniu sztandaru i na tych dwóch niezbędnych regulacjach, które tak naprawdę źródła prawa określone w konstytucji uwzględniają, bo dotychczasowy zapis był niezgodny z tymi źródłami, tylko w ślad za przyznaniem sztandaru należy wreszcie naprawdę uregulować status strażników Straży Marszałkowskiej, funkcjonariuszy Straży Marszałkowskiej. Proszę państwa, cieszę się z poprawek, które proponuje pan poseł Lassota w imieniu, jak rozumiem, koalicji rządzącej, ale oświadczam, że mogę te poprawki poprzeć dopiero wtedy, kiedy usłyszę, że rozwiązania emerytalne, wszystkie pozostałe rozwiązania będą takie jak dla pozostałych funkcjonariuszy. Wtedy proszę bardzo, badajmy sprawność, badajmy sprawność fizyczną, psychotechniczną, tak samo jak w każdym innym rodzaju służby. Musimy się jednak na coś zdecydować. Proszę państwa, panie i panowie, to jest 150 osób. Naprawdę nie uwierzę, że polskiego parlamentu nie stać na normalne określenie statusu i warunków pracy dla 150 osób. Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował za przyjęciem tego projektu, ale równocześnie będzie domagał się szybkiego rozpoczęcia prac nad uregulowaniem statusu funkcjonariuszy Straży Marszałkowskiej. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Woźniak
Data: 2013-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, przepraszam bardzo, jeszcze jedno zdanie. Solidarna Polska poprze oczywiście projekt zawarty w sprawozdaniu komisji. Dziękuję.
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ministrowi przypisano ważną rolę we wprowadzeniu w życie przepisów projektowanej ustawy, ponieważ musi wydać przepisy wykonawcze określające szczegółowo zakres wymagań kwalifikacyjnych dla Straży Marszałkowskiej. Rodzi się pytanie: Czy te szczegółowe wymagania kwalifikacyjne będą obowiązywały nowo rekrutowanych funkcjonariuszy Straży Marszałkowskiej, czy będą obowiązywały również pozostających w tej chwili w służbie funkcjonariuszy Straży Marszałkowskiej? I co będzie w sytuacji, jeżeli te szczegółowe wymagania będą odbiegały od wymogów dotychczasowych? Czy funkcjonariusze będą mieli czas na to, aby te nowe warunki spełnić? Bo przecież nie chodzi o to, aby zdestabilizować funkcjonowanie Straży Marszałkowskiej, a zawsze nowe przepisy, nowe regulacje budzą pewien niepokój w służbach, zapewne w służbie Straży Marszałkowskiej również. Stąd podzielam zdanie, że konieczne jest całościowe uregulowanie funkcjonowania Straży Marszałkowskiej i do głosów tych się dopisuję. Jednocześnie do ministra spraw wewnętrznych jest apel, aby przy ustalaniu wymogów kwalifikacyjnych podejść do tego zadania z dużą dozą uwagi i delikatności, tak aby nie stworzyć dodatkowych problemów i kłopotów. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2013-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Najpierw chcę odpowiedzieć panu posłowi Woźniakowi, który już wyszedł - bo chyba do mojej wypowiedzi nawiązywał - że nie proponowałem żadnej zmiany nazewnictwa, ale przywoływałem hipotetyczne nazwy po to, żeby lepiej uzmysłowić, czym jest Straż Marszałkowska w odniesieniu do Biura Ochrony Rządu. Takie porównania poczyniłem, żeby to lepiej, precyzyjniej pokazać. Nie proponuję jednak żadnej zmiany. Straż Marszałkowska to jest dobra nazwa, to jest godna formacja i co do tego nie ma żadnej dyskusji ani wątpliwości. To po pierwsze. Po drugie, jest pewien paradoks w tym - trzeba to powiedzieć - że Sejm, który ustanawia prawo, nie jest w stanie - i słucha jakoś niepotrzebnie za dużo w tej sprawie rządu - uregulować sprawy formacji, która chroni Sejm. Myślę, że w tej sprawie powinniśmy być ponad podziałami, ale nie wiem, czy stać na to koalicję rządową w Sejmie, powinniśmy mieć jedno zdanie i uregulować tę kwestię w sposób właściwy, nie patrząc na to, czy rząd powie, że ma na to środki, czy nie, bo w końcu budżet ostatecznie ustanawia Sejm, a nie rząd, prawda? Tak że wydaje mi się, że potrzebna jest tutaj nasza większa autonomia i większa odwaga w najbliższej przyszłości, żeby tę kwestię do końca uregulować. Ale mam pytanie z konieczności - jest pan minister - do pana ministra. Miałbym to pytanie do pana ministra, ale również do pani poseł sprawozdawcy. Jakie we wstępnych dyskusjach, zanim pomysł się zrodził, bo pani poseł powiedziała, że były konsultacje z samą Strażą Marszałkowską, jakie na tym wstępnym etapie były propozycje uregulowania dalszych zagadnień związanych z funkcjonowaniem Straży Marszałkowskiej? Jaki to jest zakres oczekiwanych regulacji? Może moglibyśmy przywołać parę punktów przy tej okazji? Byłoby to ważne na przyszłość. Panie ministrze, chcę bardzo wyraźnie powiedzieć, podać to jako przykład, że fatalnie czułem się w Sejmie, kiedy wchodziłem na posiedzenie Komisji do Spraw Służb Specjalnych i byłem (Dzwonek) kontrolowany przez funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu, a w samej sali komisji stosowne urządzenia były instalowane przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Jeżeli Sejm jest autonomicznym organem władzy państwowej, który kontroluje ministerstwa i służby, to on powinien mieć taką służbę i myślę, że to jest właśnie Straż Marszałkowska, która sama powinna załatwiać dla nas te wszystkie sprawy. Nie będę się wzdragał przed tym, jak zechce mnie sprawdzić strażnik Straży Marszałkowskiej, ale wzdragam się, jeżeli funkcjonariusz podległy rządowi sprawdza mnie tu, w miejscu, gdzie obradujemy, gdzie pracujemy, czyli w Sejmie, gdzie wykonujemy funkcję kontrolną wobec rządu. A więc może warto byłoby uregulować takie kwestie też w tych przepisach. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tomasz Szymański
Data: 2013-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska dotyczące projektu ustawy o ratyfikacji Porozumienia o współpracy w zakresie ochrony świadka, podpisanego w Stirinie dnia 24 maja 2012 r., zawartego w druku nr 1498. Powyższy projekt ustawy zakłada wyrażenie zgody na dokonanie przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji porozumienia o współpracy w zakresie ochrony świadka, podpisanego w Stirinie 24 maja 2012 r., a tym samym uznanie porozumienia za słuszne, zarówno jego całości, jak i wszystkich postanowień w nim zawartych, oraz zobowiązanie do niezmiennego jego zachowywania. Swobodny przepływ osób w ramach Unii Europejskiej, ściśle związany z integracją krajów członkowskich Unii, wyrażającą się między innymi zniesieniem granic wewnętrznych, spowodował potrzebę wprowadzenia instytucji międzynarodowych mających na celu zwalczanie przestępczości. Jedną z nich jest wprowadzona do systemów prawnych państw członkowskich instytucja świadka koronnego. Unormowania prawne przyjęte przez państwa członkowskie w tej materii dotyczą tylko i wyłącznie kwestii ogólnych, jeżeli chodzi o przedmiotową instytucję, nie uwzględniają przy tym aspektów technicznych i operacyjnych świadczenia tejże ochrony. Porozumienie, które stanowi przedmiot ratyfikacji, ma na celu unormowanie pominiętych we wcześniejszych aktach prawa międzynarodowego aspektów technicznych i operacyjnych współpracy pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a pozostałymi państwami ratyfikującymi, to jest Republiką Austrii, Republiką Czeską, Republiką Słowacji, Republiką Bułgarii, Rumunią, Węgrami, Republiką Słowenii oraz Republiką Chorwacji, w zakresie ochrony świadka. Regulują one zadania i czynności funkcjonariuszy w stosunku do osób chronionych, status świadka, który zgodnie z zapisem art. 2 porozumienia określany jest przepisami prawa krajowego strony wnioskującej, zakres współpracy państw sygnatariuszy porozumienia, który obejmuje takie aspekty, jak: zmiana miejsca pobytu i ochrona osób, wymiana informacji, wsparcie administracyjne, techniczne i logistyczne, szkolenie służb zajmujących się ochroną świadków, oraz sposoby i narzędzia niezbędne do realizacji tejże współpracy. Mając na uwadze, iż porozumienie stanowi uzupełnienie newralgicznego i nieuregulowanego dotychczas przepisami prawa międzynarodowego obszaru, jakim jest ochrona osób zagrożonych, a przede wszystkim świadków koronnych, Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska będzie głosował za przyjęciem omawianego projektu ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2013-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko w sprawie projektu ustawy o ratyfikacji Porozumienia o współpracy w zakresie ochrony świadka, podpisanego w Stirinie dnia 24 maja 2012 r., druk nr 1498. Ustawa upoważnia prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej do ratyfikacji tego porozumienia. Wysoka Izbo! Zagrożenie przestępczością zorganizowaną jest nadal bardzo wysokie. Istotną metodą walki i rozpracowania przestępców jest instytucja świadka koronnego. Zapewnienie skutecznej ochrony świadkom koronnym jest warunkiem skutecznej walki z zorganizowanymi grupami przestępczymi. Nasz klub będzie popierał omawiany projekt. Wnoszę o przekazanie go do dalszych prac legislacyjnych. Dziękuję.
Mówca: Robert Biedroń
Data: 2013-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Poselskiego Ruch Palikota mam przyjemność przedstawić nasze stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o ratyfikacji Porozumienia o współpracy w zakresie ochrony świadka, podpisanego w Stirinie dnia 24 maja 2012 r. (druk nr 1498). Tak jak mój poprzednik nie będę rozwodził się nad tym. Ciesząc się, że to porozumienie zostanie ratyfikowane, ciesząc się z zacieśniania współpracy europejskiej - bo jak państwo wiecie, Ruch Palikota jest wielkim zwolennikiem zacieśniania tych więzi i współpracy także w zakresie współpracy instytucji Policji, kwestii związanych ze świadkiem koronnym - chciałbym stwierdzić, że Klub Poselski Ruch Palikota będzie głosował za przyjęciem tego rządowego projektu ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2013-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Przestępczość się internacjonalizuje i w sposób międzynarodowy należy z nią walczyć, żeby być skutecznym, więc to porozumienie jest rzeczą naturalną. Moim zdaniem ma ono nieszczęśliwy tytuł. Dokument został sporządzony po angielsku. I nie wiadomo dlaczego... Jeśli ktoś to weźmie i przeczyta ˝świadek˝, to nie wie, że chodzi o świadka koronnego. Idąc tutaj na salę, widziałem dziesiątki świadków, którzy zdążali na mecz Legii Warszawa ze Steauą Bukareszt, ale oni będą świadkami tego wielkiego wydarzenia sportowego i liczą na sukces. Notabene słowo ˝steaua˝, nazwa klubu, oznacza ˝gwiazdę˝, a akurat świadkowie koronni niespecjalnie są gwiazdami wymiaru sprawiedliwości i wiadomo, mówił o tym bardzo obszernie mój poprzednik pan poseł Jarosław Górczyński, że do dzisiaj wzbudzają kontrowersje. Chociażby proces w sprawie zabójstwa, wykrycia zabójców generała Papały udowodnił, jak często dwuznaczna jest to sytuacja. Tak czy inaczej ona została przyjęta. To jest trochę model anglosaski, który do nas trafił. Dokument, który składa się z 17 artykułów, jest rzeczywiście takim dokumentem, jak to jest sformułowane, o charakterze techniczno-operacyjnym. Nie wiem też, dlaczego Grupa Salzburska ogranicza się tylko do 9 państw Europy Środkowej. Pojęcie Europy Środkowej jest niejasne. Nie wiadomo, czy... Dokument podpisano ponad rok temu. W art. 16 stwierdza się, że do tego porozumienia przystąpić może każde z państw członkowskich Unii Europejskiej, a także inne państwo stosujące dorobek Schengen. A więc nie wiadomo, czy to ma być statyczna grupa, żeby ona była skuteczna. To powinno być rozszerzone, liczba państw, które przystąpią do tego porozumienia, powinna być większa. Nie ma wątpliwości co do słuszności zapisów typu, że każda ze stron porozumienia wyznaczy krajowy punkt kontaktowy - w polskim przypadku będzie to komendant główny Policji - że są określone procedury wwożenia broni, amunicji, wyposażenia na teren państwa obcego, zasady jej stosowania, że także dopuszcza się nawet tutaj możliwość ukrycia prawdziwej tożsamości funkcjonariuszy wykonujących zadania ochronne itd. A więc porozumienie jest słuszne i w imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej opowiadam się za nim. Natomiast uważam, że ten dokument jest nieszczęśliwie zatytułowany i niepotrzebnie zawężony do tej grupy. Będę zresztą miał w tym kontekście jeszcze kilka pytań. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2013-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie ma już większych wątpliwości, że instytucja świadka koronnego jest potrzebna i niezbędna w praktyce walki z przestępczością, tą najpoważniejszą, przestępczością zorganizowaną. W sytuacji łatwości przemieszczania się, w sytuacji otwartych granic ta przestępczość również wykorzystuje otwarte granice. Dlatego Klub Parlamentarny Solidarna Polska, podobnie do wcześniej przedstawiających stanowiska innych klubów, także będzie popierał w tym przypadku rządowy projekt ustawy o ratyfikacji Porozumienia o współpracy w zakresie ochrony świadka, podpisanego w Stirinie 24 maja 2012 r. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym się dowiedzieć, czy w ramach będącego przedmiotem porozumienia programu dotyczącego ochrony świadka koronnego ta ochrona będzie się rozciągała wyłącznie na czas prowadzenia postępowania karnego, w momencie kiedy świadek jest wykorzystywany, czy rzecz rzeczywiście dotyczy całego programu ochrony świadków koronnych. To, co wynika jakby z uzasadnienia do projektu ustawy, wskazywałoby na to, że chodzi o współpracę w ramach całego programu ochrony świadków, łącznie jakby ze zmianą miejsca pobytu. Czyli rozumiem, że np. świadek koronny z Polski będzie mógł zmienić miejsce pobytu na państwo będące sygnatariuszem porozumienia salzburskiego. To jest jedno pytanie. Drugie, to, o czym mówił też poseł Iwiński. Jak wygląda współpraca w zakresie świadka koronnego z innymi państwami członkami Unii Europejskiej? Rozumiem, że również współpracujemy na zasadzie bilateralnej z pozostałymi państwami, które nie są sygnatariuszami tego porozumienia. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2013-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Mówiłem, że tytuł porozumienia jest nieszczęśliwy. Co więcej, nieszczęście polega też na tym, co to znaczy w Stirinie. Nie ma miejscowości Stirin. Jest zamek barokowy, zresztą i hotel, Stirin w miejscowości Kamienica, ponad dwadzieścia kilka kilometrów na południe od Pragi. A więc to tak, jakby ktoś napisał u nas w projekcie dokumentu, że podpisany, nie wiem, na Wawelu, i to brzmiałoby jeszcze lepiej. To jest dziwne, przecież ci ludzie tam byli i to podpisywali. Jak można to uczynić? Po drugie, chciałbym zapytać przedstawiciela rządu, dlaczego Polska podpisała to porozumienie pół roku później niż pozostałe 8 państw. Dlaczego? Czy były jakieś wątpliwości? Czy nasz przedstawiciel wcześniej zasłabł albo miał niestrawność żołądkową itd.? Wreszcie, dlaczego ta Grupa Salzburska jest ograniczona do takich, a nie innych państw. Na przykład jest Bułgaria, a nie ma Rumunii, gdzie problemy z przestępczością, nie tylko ze względu na to, że to jest państwo o trzykrotnie większej populacji niż Bułgaria, są o wiele bardziej rozwinięte. Nie ma też geograficznej spójności w tej grupie. Czy rząd może poinformować, na ile art. 16 porozumienia mówiący o możliwości przystąpienia każdego z państw członkowskich Unii, a także innych państw stosujących dorobek z Schengen, myślę tu chociażby o Norwegii czy o Szwajcarii... Czy coś się stało w tej dziedzinie? A jeżeli się nie stało, to dlaczego. To porozumienie, szczerze mówiąc, jest krokiem we właściwym kierunku, grosso modo, patrząc całościowo, ale jest krokiem daleko niewystarczającym, ponieważ brakuje tu wielu państw. Szczerze mówiąc, Niemcy są państwem Europy Środkowej, one są kluczowe i bez współpracy z Niemcami niczego nie można osiągnąć. (Dzwonek) Wydaje mi się, że brakuje tu wielu elementów, także w uzasadnieniu, które jest banalne, statyczne, a rzeczywistość zwalczania przestępczości jest procesem dynamicznym.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Instytucja świadka koronnego jest instytucją, która przyjęła się już praktycznie na stałe w naszym wymiarze sprawiedliwości. Tak jak powiedział pan prof. Iwiński, mamy wiele różnych doświadczeń, mamy m.in. świadków koronnych czy świadka koronnego, a właściwie w tym przypadku dwóch świadków koronnych, którzy występują w sprawie zabójstwa pana generała Papały. Przy okazji tego porozumienia chciałbym o coś zapytać. Klub, tak jak powiedział pan profesor, popiera to porozumienie, niemniej jednak chciałbym się dowiedzieć, czy państwo pracujecie nad tym, aby udoskonalić tę instytucję, zabezpieczyć się przed tego typu różnymi zeznaniami, które nierzadko przy wykorzystaniu tylko jednego świadka mogą decydować o tym, czy ktoś poniesie konsekwencje karne i pójdzie na długie lata do więzienia, czy nie. Czy próbujecie państwo w inny sposób udoskonalić tę instytucję? To, że ona się sprawdziła w innych krajach europejskich i nie tylko, też na świecie, to jedna sprawa, ale druga sprawa jest taka, że nie zwalnia nas to, nie powinno nas to zwalniać z czuwania nad tą instytucją, bowiem mamy różne przykłady z życia praktycznego. Gdy ci świadkowie występują w procesach karnych, szczególnie w procesach karnych o zabójstwa czy w sytuacjach zagrożenia wysokimi karami pozbawienia wolności, wtedy niejednokrotnie oni decydują o tym, czy dana osoba pójdzie do więzienia, czy poniesie konsekwencje karne, czy nie. Stąd moje pytanie dotyczące usprawniania instytucji, jaką jest instytucja świadka koronnego. Inna kwestia, którą też pan profesor podnosił, to sprawa przynależności, włączenia się do tego porozumienia (Dzwonek), brak dużych państw, pan profesor wspomniał Niemcy. Dziękuję.
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2013-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Rzeczywiście, jeżeli chodzi o Rumunię, to popełniłem błąd, ponieważ Rumunia nie była na początku członkiem Grupy Salzburskiej, dopiero później weszła. Jeżeli chodzi o Stirin, nie ma miejscowości Stirin po prostu. Czesi to powinni wiedzieć lepiej. Nie ma. Wreszcie chciałbym, bo nie wynika to z odpowiedzi pana ministra, w każdym razie nie usłyszałem tego, czy ta grupa... Inaczej. Czy to porozumienie poszerzyło się w rozumieniu przystąpienia nowych członków i czy taka jest tendencja, czy Polska będzie w tym kierunku coś działała? Bo na razie jest to - nie chcę tego powiedzieć - porozumienie szczątkowe. Ono jest istotne, ale na pewno daleko niewystarczające. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sprawozdawca Robert Tyszkiewicz
Data: 2013-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoki Sejmie! Mam zaszczyt w imieniu Komisji Spraw Zagranicznych przedstawić sprawozdanie o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o współpracy rozwojowej. Komisja po przeprowadzeniu pierwszego czytania oraz rozpatrzeniu projektu na dwóch posiedzeniach w dniach 10 i 11 lipca 2013 r. przedstawia Wysokiej Izbie projekt ustawy, który wprowadza zmiany w trzech artykułach tejże ustawy, zmiany, które pozwolę sobie nazwać oczywistymi. Otóż pierwsza z tych zmian dotyczy rozszerzenia definicji współpracy rozwojowej w taki oto sposób, że przez współpracę rozwojową w projekcie przedstawionej ustawy rozumie się działania podejmowane przez organy administracji rządowej w celu udzielania pomocy państwom rozwijającym się lub ich społeczeństwom zgodnie z zasadą solidarności międzynarodowej. Tu chodzi o rozszerzenie definicji o wyraz ˝społeczeństwo˝, czyli adresatem pomocy rozwojowej, adresatem działań zawierających się w definicji współpracy rozwojowej są nie tylko państwa, ale także społeczeństwa krajów, które mogą być biorcami tejże pomocy. Druga oczywista zupełnie zmiana polega na zmianie nazwy fundacji, która realizuje część zadań z zakresu współpracy rozwojowej. Warto tutaj sięgnąć do historii. Otóż w 2011 r. na sam koniec tamtej kadencji, poprzedniej kadencji Sejmu, przyjęto ustawę o współpracy rozwojowej, bardzo oczekiwaną przez organizacje pozarządowe i wiele środowisk zaangażowanych od lat w działania z zakresu współpracy rozwojowej. Ta ustawa odwołała się do istniejącej wówczas fundacji ˝Wiedzieć Jak˝, fundacji know-how. Nazwa tej fundacji została zamieszczona w uchwalanej wówczas ustawie. W tym czasie, zgodnie z zapowiadaną już wówczas przez Ministerstwo Spraw Zagraniczną intencją, fundacja zmieniła nazwę na: Fundacja Solidarności Międzynarodowej. Druga zmiana, która zawiera się w przedstawionym projekcie ustawy, dotyczy właśnie wprowadzenia do art. 10 ust. 3 tej nowej, zmienionej nazwy fundacji, aby była zgodność nazwy fundacji w KRS, Krajowym Rejestrze Sądowym, i w ustawie. Jest to więc zmiana o charakterze porządkowym. Mamy zatem obecnie w ustawie zapis, że realizację niektórych zadań z zakresu współpracy rozwojowej minister może zlecić Fundacji Solidarności Międzynarodowej. Szanowni Państwo! Wysoki Sejmie! Pragnę w imieniu komisji wnieść, aby Wysoki Sejm raczył przyjąć załączony projekt ustawy. Dziękuję bardzo.