Mówca: Dariusz Piontkowski
Data: 2014-01-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy, który mam zaszczyt przedstawić, dotyczy sytuacji szczególnej, sytuacji, w której państwo polskie i polski naród pomawiane są na arenie międzynarodowej, czasami także w kraju. Od wielu lat na pewno Wysoka Izba, ale także wszyscy inni Polacy słyszą o sytuacjach, w których pojawiały się w obiegu publicznym określenia typu ˝polskie obozy koncentracyjne˝, ˝polskie obozy śmierci˝ bądź ˝polskie obozy zagłady˝. Dosyć często okazuje się, że podobnych określeń używają te same osoby czy te same tytuły prasowe, czy te same instytucje. Podobnie niestety, zwłaszcza w ostatnich latach, dzieje się z polskimi formacjami wojskowymi, które oskarżane są o współudział w mordowaniu ludności żydowskiej w okresie II wojny światowej. Oskarżenia te oczywiście nie są w żaden sposób zgodne z prawdą historyczną, i wydawałoby się, że powinny wywoływać zdecydowaną reakcję polskich władz, gdyż ewidentnie uderzają w polską rację stanu. A nie są one, jak wspomniałem, zgodne z prawdą historyczną. Jak się jednak okazywało na tego typu sytuacje reagowali głównie pojedynczy polscy obywatele, polscy emigranci bądź organizacje pozarządowe, którzy kierowali sprawy do sądów, protestowali w gazetach, na portalach internetowych. Niestety nie przynosiło to większych efektów. Okazywało się też, że siły pojedynczych osób bądź nawet organizacji pozarządowych, niedysponujących kapitałem, niemających zaplecza prawniczego, nie przynosiły większych efektów. Nie zawsze, niestety, w tych wypadkach ci obywatele, interweniujący przecież tak naprawdę w interesie polskiego narodu, uzyskiwali wsparcie ze strony polskiego państwa. Według informacji Ministerstwa Spraw Zagranicznych w 2012 r. około 130 razy odnotowano użycie określeń: ˝polskie obozy koncentracyjne˝, ˝polskie obozy śmierci˝ czy ˝polskie obozy zagłady˝. MSZ twierdzi, że stara się interweniować w tych wypadkach, ale jak dotąd nie przynosi to oczekiwanych skutków, bo skoro od wielu lat ta sytuacja się powtarza, to znaczy, że tego typu działania dyplomatyczne są nieskuteczne. Jakby tego było mało, w ostatnim czasie widać coraz wyraźniej, że polskie władze niestety nie reagują konsekwentnie i jednolicie w tych samych sytuacjach. Przykładem może być niemiecki serial, wyprodukowany przez niemiecką telewizję publiczną, ˝Nasze matki, nasi ojcowie˝. Przypomnę, że serial ten w kłamliwy, nieprawdziwy sposób przedstawiał polskie formacje wojskowe jako formacje antysemickie, formacje, które były współwinne wymordowaniu Żydów w okresie II wojny światowej. Oczywiście polscy ambasadorowie, m.in. ambasador w Niemczech, ale także w Stanach Zjednoczonych, protestowali przeciwko wymowie tego serialu. Starali się nie dopuścić do tego, aby serial ten mógł być emitowany w innych telewizjach poza państwem niemieckim. Takie działania, takie wysiłki zostały jednak, można powiedzieć, całkowicie zniwelowane przez działania innego reprezentanta polskich władz, bo szef telewizji publicznej, polskiej telewizji publicznej, zdecydował się na zakup tego serialu, kłamliwego serialu, dla polskiej telewizji. Jakie więc mogli mieć argumenty reprezentanci polskich władz, którzy próbowali nie dopuścić do rozpowszechnienia tego kłamliwego filmu w innych państwach europejskich czy poza kontynentem europejskim? Jakby tego było mało, w ostatnich dniach dowiedzieliśmy się o bardzo dziwnej postawie polskiej prokuratury. Po zawiadomieniu jednej z organizacji niemieckich, która zauważyła, że w jednej z gazet niemieckich znowu pojawiło się określenie ˝polskie obozy koncentracyjne˝, i postanowiła zgłosić sprawę do prokuratury Warszawa-Mokotów, po dłuższym postępowaniu prokuratorzy oświadczyli, że nie będą wszczynali postępowania, gdyż według nich ta sytuacja nie nosi znamion przestępstwa. Tego typu postawa prokuratury nie tylko oburza organizacje, które dotąd czynnie starały się walczyć o ochronę polskiego honoru, ale i osoby, które instytucjonalnie próbują przekazywać kolejnym pokoleniom Polaków, i nie tylko Polaków, prawdę o Holokauście, o mordach dokonywanych w okresie II wojny światowej. Mam tu na myśli dyrektorów państwowych placówek muzealnych, które powstały na terenie dawnych niemieckich nazistowskich obozów zagłady, m.in. w Auschwitz-Birkenau, Majdanku czy Sztutowie. Ci dyrektorzy wydali oświadczenie skierowane do najwyższych władz państwowych, pragnąc zwrócić uwagę na, mówiąc delikatnie, niestosowność postępowania prokuratury i na wagę tego problemu. W tym oświadczeniu szefowie tych placówek muzealnych wyraźnie wskazują, że decyzja prokuratury pozostaje w jawnej sprzeczności z faktami historycznymi. Dyrektorzy przypominają, że niemieckie nazistowskie obozy III Rzeszy powstawały na terenach do niej wcielonych lub przez nią okupowanych. Nie jest znany jakikolwiek obóz zagłady położony na ziemiach polskich w czasie istnienia na tych ziemiach polskiej państwowości. Kierownicy tych placówek muzealnych podkreślają, że w przeciwieństwie do prokuratury czują się określeniem ˝polskie obozy zagłady˝ głęboko znieważeni. W tym oświadczeniu wyraźnie mówią oni, że nie tylko oni, ale w jeszcze większym stopniu ofiary zbrodni niemieckich i ich potomkowie czują się szczególnie poniżeni używaniem określenia ˝polskie obozy˝. Dyrektorzy podkreślają również coś, na co polskie władze oraz ci prokuratorzy, którzy nie chcieli wszcząć postępowania, nie chcą zwrócić uwagi. Otóż wyraźnie mówią o tym, że w tej chwili jest nieco inna percepcja historii i inna świadomość historyczna. Mówią wręcz o tym, co dostrzegają także publicyści, pisząc na ten temat, że coraz częściej określenia ˝polskie obozy zagłady˝ i ˝polskie obozy koncentracyjne˝ zaczynają siać zamęt w postrzeganiu przeszłości, zwłaszcza przez młodych cudzoziemców. Coraz częściej widzą oni Polaków jako współwinnych mordów dokonywanych przecież przez Niemców w okresie II wojny światowej. Stąd trzeba przypomnieć to, co mówiła kiedyś propaganda hitlerowska, że kłamstwo wielokrotnie powtarzane w końcu staje się prawdą. Czy dziś my mamy ulec tej metodzie, która jest stosowana często na arenie międzynarodowej, i przyznać, że także Polacy byli współwinni mordów dokonywanych w niemieckich obozach zagłady? Dyrektorzy w swoim oświadczeniu przypominają, o czym chyba państwo polskie zapomniało, że swego czasu wnieśliśmy o zmianę wpisu na liście UNESCO, aby miejsce pamięci Auschwitz-Birkenau zostało wpisane jako niemiecki nazistowski obóz, zresztą nieprzypadkowo. To działanie polskiego rządu sprzed kilku lat miało wyraźnie zapobiec nadużywaniu określenia ˝polskie obozy˝. To działanie prokuratury, o którym wspomniałem, ewidentnie stoi w sprzeczności z polską racją stanu i z dotychczasowymi działaniami polskich władz, które starały się zapobiegać tego typu praktykom. W związku z taką sytuacją Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość uznał, że czas, aby przedstawiciele polskiego narodu, polskie władze wiedziały jednoznacznie, jak powinny postępować w przypadku pojawiania się kolejnych publikacji znieważających polski naród czy to poprzez użycie określenia ˝polskie obozy koncentracyjne˝, ˝polskie obozy zagłady˝, czy sformułowań, które oskarżają polskie formacje wojskowe o czynny współudział w mordowaniu ludności żydowskiej w okresie II wojny światowej. Dlatego też zaproponowaliśmy w ustawie o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu oraz w ustawie Kodeks karny zmiany, które tego typu czyny określają jako przestępstwa ścigane z urzędu. Prokuratorzy Instytutu Pamięci Narodowej mieliby z urzędu występować przeciwko osobom i instytucjom używającym tego typu określeń czy formułującym tego typu oskarżenia. Proponowane możliwości działania, które przedstawiamy w tym projekcie ustawy, nie są czymś wyjątkowym. Przypomnę - i chyba jest to najbardziej znany przykład - działania Państwa Izrael, które konsekwentnie po II wojnie światowej starało się mówić nie tylko o wyjątkowym charakterze mordu dokonanego na narodzie żydowskim w okresie II wojny światowej, u nas najczęściej nazywanego Holokaustem, ale które również konsekwentnie dążyło do tego, aby prawda o tych wydarzeniach była powszechnie znana i przez nikogo niekwestionowana. To dlatego w obiegu prawnym najpierw Państwa Izrael, a potem także innych państw i w obiegu prawnomiędzynarodowym, pojawiło się określenie ˝kłamstwo oświęcimskie˝. To określenie powoduje dzisiaj, że w większości państw demokratycznych osoby, które próbują zaprzeczać temu, że Niemcy nazistowskie dokonały mordu na narodzie żydowskim w okresie II wojny światowej, są ścigane z urzędu, także w Polsce. Można by więc powiedzieć, że próba zafałszowania tego, kto był autorem mordu dokonanego na żydach w okresie II wojny światowej, a takim działaniem może być próba przerzucenia odpowiedzialności także na polskie instytucje państwowe, bo przecież Polskie Państwo Podziemne w pewnym sensie reprezentowało polski naród, chociaż formalnie nie miało władzy na terenie Polski, jest jakimś fragmentem kłamstwa oświęcimskiego. Państwu Izrael udało się doprowadzić do tego, że dziś takie fałszowanie historii jest ścigane z mocy prawa. Czas więc, aby i polski rząd w końcu podjął działania, które zmuszą także osoby przebywające poza granicami państwa polskiego do przestrzegania prawdy historycznej i szanowania polskiego narodu. Mamy również nadzieję, że nie będzie już takich wypadków, jak ten, o którym wspominałem, gdy prokuratorzy odmawiają wszczynania postępowania i występują bardziej jak obrońcy osób i instytucji, które fałszują historię, a nie czują się obrońcami polskiego interesu narodowego. W związku z tym proszę o przychylne spojrzenie na projekt ustawy przygotowany przez Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Marek Kuchciński)