Mówca: Marszałek
Data: 2013-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo proszę o zachowanie spokoju. Przedstawicielka Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej Kaja Urszula Godek: Ta prawda powoli wychodzi na jaw, ponieważ do szpitali składane są zapytania w trybie dostępu do informacji publicznej. Mamy odpowiedź z jednego ze szpitali z Warszawy, notabene jest to Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus. Tam robi się to w taki sposób, że kobiecie podaje się środki na wywołanie poronienia i czeka się do chwili, kiedy to dziecko zostanie wydalone. Dyrekcja tego szpitala utrzymuje, że nie miała przypadków urodzeń żywych. Wiemy, że w terminach, w których się to odbywa, do takich żywych urodzeń może dochodzić i że w Polsce dochodzi, są na ten temat doniesienia prasowe. To się robi w taki sposób, że dziecko, które po takim poronieniu rodzi się żywe, jest odkładane albo do miski, albo na chustę chirurgiczną i tam umiera. Umiera z wyziębienia, umiera również dlatego, że ma niedostatecznie wykształcone płuca, przez co się dusi. To wszystko dzieje się dlatego, że aborcje eugeniczne, o których dzisiaj rozmawiamy, odbywają się w piątym i szóstym miesiącu ciąży, bo w tych terminach dostaje się wynik badań prenatalnych. Jeżeli ktoś myśli, że w Polsce robi się aborcję do 12 tygodnia ciąży, głęboko się myli, to jest piąty i szósty miesiąc ciąży. Było pytanie o udział osób niepełnosprawnych i rodzin osób niepełnosprawnych w tej kampanii. Tak, takie osoby się w tę kampanię włączały. W fundacji mamy na przykład dwa przypadki dziewcząt, które urodziły się z zespołem Turnera. Jest to zespół, który dzisiaj jest wskazaniem do aborcji, a nie niesie ze sobą upośledzenia umysłowego. Jedna z tych dziewcząt kończy w tej chwili studia medyczne, druga ma indywidualny tok studiów humanistycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim. (Oklaski) Dzisiaj zespół Turnera uważa się za przesłankę do aborcji. Mieliśmy też przypadki innych rodzin, które się zgłaszały i mówiły rzeczy, wydawałoby się, oczywiste. Mówiły: Nasze dzieci to też są dzieci i cieszymy się, że robicie to, co robicie. Tyle mam do powiedzenia, jeżeli chodzi o temat udziału osób niepełnosprawnych i ich rodzin. Padło pytanie: Czy ktoś na tej sali jest bez winy, jeżeli chodzi o to, że rodziny żyją w biedzie i poniżeniu? Osoba, która sformułowała to pytanie, sama ma wiele na sumieniu. Kiedy szłam do swoich ław, gdy pani marszałek zarządziła przerwę w posiedzeniu, ta osoba mnie zwyzywała. (Poseł Krystyna Pawłowicz: Do komisji etyki.) Jeżeli państwo uważacie, że rodziny żyją w biedzie i poniżeniu, co jest oczywiście prawdą w niektórych przypadkach, to dobrze by było, gdyby państwo zajęli się tymi rodzinami. (Oklaski) Chcę zwrócić uwagę na jedną rzecz. Problematyka tego, w jaki sposób żyją rodziny z dziećmi niepełnosprawnymi i w jaki sposób państwo udziela pomocy takim rodzinom i osobom niepełnosprawnym, pojawia się wtedy, kiedy jest próba nowelizacji ustawy aborcyjnej. To jest bardzo charakterystyczne. Mówimy: nie zabijajcie dzieci. Państwo wtedy mówicie: tak, ale my musimy coś zrobić dla tych dzieci. Tak, musicie. Zróbcie. (Oklaski) Tutaj padło sformułowanie, żeby nie używać słów o mordowaniu dzieci i zabijaniu dzieci, tylko zawiadomić prokuraturę. Wytłumaczę, jak jest naprawdę. Nie można zawiadomić prokuratury, ponieważ mordowanie dzieci, jeśli są małe i jeśli są chore, jest w Polsce legalne. Jeżeli państwo uważacie, że to nie są dzieci... (Poruszenie na sali) (Głos z sali: Skandal.) Bardzo panią proszę o podejście do stołu. Proszę podejść. Przedstawicielka Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej Kaja Urszula Godek: Przepraszam, nie wolno mi używać sformułowania: zabijanie dzieci. Rozumiem, że jest cenzura w Sejmie. (Burzliwe oklaski, poruszenie na sali) (Głos z sali: Prawda w oczy kole.) (Głos z sali: To jest skandal.) (Głos z sali: Proszę mówić do nas językiem zrozumiałym, takim jakiego pani używa.) Proszę o ciszę. Przedstawicielka Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej Kaja Urszula Godek: Jeżeli ktoś mówi, że to nie jest zabijanie dziecka, to znaczy, że uważa, iż to nie jest dziecko. Dlatego że to jest tak, iż najpierw to coś jest żywe, a potem jest martwe. Jeśli ktoś ma problem z tym, czy to jest dziecko, czy to nie jest dziecko, to odsyłam państwa do wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Brüstle kontra Greenpeace z listopada 2011 r., który to mówi jasno, że życie ludzkie zaczyna się w momencie poczęcia. Drugi taki akt prawny, do którego mogę odesłać, to jest polska ustawa o rzeczniku praw dziecka, która zawiera definicję dziecka - od poczęcia do osiągnięcia pełnoletniości. (Oklaski) Było pytanie czy też w taki dość szczególny sposób wyrażenie troski o los rodzin przez panią poseł Wandę Nowicką. Przypominam, że niezawisły sąd uznał, że można mówić, iż pani jest na liście płac przemysłu aborcyjnego i proszę nie używać rodzin instrumentalnie. (Oklaski) Pani pyta, co z ciążami pochodzącymi z gwałtu. Nic, bo od lat takie ciąże nie są stwierdzane. (Głos z sali: Co? ) (Głos z sali: To jest ignorancja. ) Co roku jest składane sprawozdanie z wykonania ustawy aborcyjnej i od lat w miejscu: ciąża w wyniku czynu zabronionego jest 0. A więc zajmujemy się tym, czym musimy się zajmować, bo sytuacja jest naprawdę bardzo poważna. Tyle chciałam państwu powiedzieć. Chciałabym jeszcze dodać, że jeżeli ktoś dzisiaj zagłosuje za odrzuceniem tego projektu w pierwszym czytaniu, to będzie to bardzo wyraźny sygnał dla obywateli - mówiłam o tym, odpowiadając na zapytanie posła Żalka odnośnie do poparcia społecznego - mianowicie: nas nie interesują wasze sprawy. Będzie to również komunikat dla osób niepełnosprawnych i dla rodzin osób niepełnosprawnych mniej więcej taki: wasze dzieci są tak okropne, że to dobrze, iż można je zabijać. Dziękuję za uwagę. (Burzliwe oklaski) (Głos z sali: Brawo!)