PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Krzysztof Szczerski
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Myślę, że nie pójdziemy do przodu w dyskusji o członkostwie Polski w Unii Europejskiej i o tych półrocznych sprawozdaniach, jeśli państwo nie wyjdziecie z jednej pułapki heglowskiej mówiącej o tym, że wolność to jest uświadomiona konieczność. Generalnie rzecz biorąc, jak pan przedstawia dzisiaj to, co działo się w Unii Europejskiej przez pół roku, wszystko, co po prostu działo się w Unii Europejskiej, pan pokazuje, jakby to była aktywność Polski w Unii Europejskiej. A to są po prostu procesy, które mają miejsce w Unii. Jeśli dochodzi do podjęcia jakiejś decyzji, to pana obowiązkiem jest tutaj przedstawić, co wydarzyłoby się w tych procesach, gdyby nie polskie zdanie, które poprzez pana czy rządu działalność zmieniło to na korzyść polskich interesów, a nie po prostu mówić, że coś się wydarzyło w Unii Europejskiej. Bo to nie jest tak, że polska rola w Unii Europejskiej to jest uświadomienie sobie konieczności tego, żeby to, co dzieje się w Unii, po prostu się wydarzyło. W tym kontekście pojawia się najbardziej jaskrawy przykład w tym półroczu, to jest kwestia szczytu wileńskiego. Mam do pana pytanie: Czy państwo porzuciliście już to, co mówiono zaraz po szczycie wileńskim, stanowisko, że - generalnie rzecz biorąc - szczyt się udał, wszystko jest w porządku? Podpisu co prawda nie było, ale nic złego nie wydarzy się na Ukrainie, wszystko będzie w porządku, możemy czekać, aż Ukraina sama wróci do stołu negocjacyjnego. Przecież oferta była znakomita, więc poczekamy, zobaczymy i wszystko będzie w porządku. Druga sprawa: to, co powiedział minister Sikorski, że Ukraina generalnie jest krajem skorumpowanym i w ogóle nie warto jej pomagać, nie należy jej dawać żadnych pieniędzy. Czy te dwie tezy już nie obowiązują? Czy państwo już uświadomiliście sobie, że szczyt w Wilnie to była jednak porażka na całej linii i że Ukraina wymaga pomocy oraz że trzeba budować dzisiaj koalicję pomocy na rzecz Ukrainy, a nie mówić, że to jest państwo skorumpowane i nic z niego nie będzie? Jeśli nie przewalczymy tego, jeśli nie przyznamy się do tego typu błędów popełnionych na początku tego procesu, to po prostu dalej będziemy uważać, że wolność to jest uświadomiona konieczność. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Paluch
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Proszę wyjaśnić, dlaczego rząd zdecydował się na dezintegrację polskiej przestrzeni powietrznej, przekazując zarządzanie ruchem lotniczym na 1/5 obszaru kraju. Dlaczego unijny pakiet legislacyjny ˝Jednolite europejskie niebo˝, który w założeniu miał doprowadzić do zapewnienia bezpiecznego i efektywnego zarządzania ruchem lotniczym, przyniósł w efekcie zagrożenie bezpieczeństwa naszego obszaru powietrznego? Zamiast utworzyć funkcjonalny blok przestrzeni powietrznej ze wszystkimi państwami bałtyckimi, tak jak to było pierwotnie planowane, rząd zgodził się na utworzenie bloku z 20% polskiego terytorium, z włączeniem w to Warszawy, i na umowę, która pozwoliła zarządzać 1/5 polskiej przestrzeni powietrznej z Litwy, z możliwością udziału państw spoza Unii Europejskiej i NATO. Jeżeli zdarzyło się, że pozostałe państwa bałtyckie wycofały się, to trzeba było nie podpisywać tej umowy. To jest po prostu karykatura negocjowania i zawierania umów międzynarodowych. To jest porażka, panie ministrze. Forma współpracy ustalona dla bałtyckiego FAB rażąco narusza interesy naszego kraju i nie wypełnia żadnego z celów, które zostały określone przez Unię Europejską, w szczególności nie optymalizuje wykorzystania przestrzeni powietrznej, tych potoków pasażerów, na pewno nie optymalizuje kosztów, a przynosi bardzo poważne szkody. I druga kwestia, chociaż nie mniej ważna niż pierwsza, którą poruszyłam. Dlaczego działania rządu w odniesieniu do dynamicznej sytuacji na Ukrainie są asekuranckie i spóźnione? Premier w końcu pofatygował się i wyruszył w podróż po stolicach, ale ja myślę, że to jest jakieś trzy miesiące za późno. Trzeba było się obudzić w listopadzie, po krachu szczytu Partnerstwa Wschodniego w Wilnie. (Dzwonek) Być może działanie polskiego rządu miałoby lepszy skutek i może byłoby lepiej postrzegane przez Ukrainę, która przecież nawet nie szukała polskiego wsparcia i pośrednictwa w swoich staraniach o wyjście z tego impasu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Ja zapytam pana o postępy związane z unią bankową. Wiadomo, że od 1 listopada zaczyna obowiązywać wspólny nadzór bankowy. Wprawdzie, co oczywiste, Polska, nie będąc w strefie euro, nie podlega tym rozwiązaniom, ale nie ulega wątpliwości, że rozwiązania przyjęte na forum unijnym będą niekorzystne dla systemu bankowego w Polsce. Otóż tak się składa, że Komisja Nadzoru Finansowego prowadziła przez ostatnie lata dosyć rygorystyczną politykę wobec banków, wobec wszystkich banków i w związku z tym szczęśliwie, można powiedzieć, są one w niezłej kondycji. Tymczasem wspólny nadzór bankowy w takim kształcie, jaki został przyjęty, będzie służył wielkim bankom i tym krajom, które są dla nich siedzibami. Drugi etap to jest ta sprawa restrukturyzacji i likwidacji banków. Tutaj też w zasadzie ostateczne rozwiązania zostały już przyjęte i też milcząco się na nie zgodziliśmy. A przecież gdy przyjdzie wpłacać na ten fundusz restrukturyzacyjny, to obciążone zostaną także spółki córki w Polsce. One są w niezłej kondycji, ale to z tych banków będą pochodziły składki. Nie bardzo rozumiem, dlaczego była zgoda na taki, a nie inny kształt tego drugiego etapu. Jest wreszcie trzeci, który wisi w powietrzu, ale tylko dlatego, że nie chcą go Niemcy. Chodzi o wspólne gwarantowanie depozytów. To być może pozostanie na poziomie narodowym. Panie ministrze, godzimy się na kolejne rozwiązania w tym zakresie, posłowie tak naprawdę mają w tej sprawie szczątkowe informacje, minister finansów albo pan premier informuje, że wszystko idzie w dobrym kierunku, a gołym okiem widać, że to są rozwiązania niekorzystne dla systemu bankowego w Polsce. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Pluta
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Należy zauważyć, że informacja dla Sejmu i Senatu RP o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w pracach Unii Europejskiej w okresie od lipca do grudnia 2013 r. zwraca uwagę na konieczność podjęcia szerokiej debaty na tematy europejskie. Wzrost eurosceptycyzmu i kryzys gospodarczo-finansowy nie są okolicznościami sprzyjającymi integracji europejskiej. Dlatego konieczne jest m.in. podjęcie działań wzmacniających pozytywny wizerunek Unii Europejskiej, interesów Polski w Unii Europejskiej oraz działań zachęcających do uczestnictwa w wyborach do Parlamentu Europejskiego. Chciałbym zapytać, co konkretnie zrobiono w tych sprawach podczas prezydencji Litwy i co zaplanowano zrobić w najbliższym czasie. Dziękuję.
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Unia Europejska jest bardzo wrażliwa na punkcie przestrzegania praw człowieka. Chciałbym zapytać, czy na płaszczyźnie współpracy unijnej podejmowane są tematy dotyczące niestosowania się Litwy do postanowień traktatu między Rzecząpospolitą Polską a Litwą oraz Konwencji ramowej o ochronie mniejszości narodowych. To jest pytanie. I jeszcze jedna uwaga, do której mnie skłoniła pani poseł Fotyga, która zabierając głos, odniosła się do tematu gender. Otóż dziś w Internecie przeczytałem taki podtytuł ˝Szokujący rytuał seksualnej inicjacji dzieci˝. Rzecz dzieje się w Malawi, to wschodnioafrykańskie państewko. Greace ma 15 lat, należy do nielicznych dziewczyn, które zgodziły się opowiedzieć o szokującej praktyce seksualnej inicjacji w jej kulturze. Praktyka ta ma miejsce podczas specjalnych obozów inicjacyjnych. Wysłano mnie na ten obóz, powiedziano, że muszę zostać poddana seksualnemu oczyszczeniu - mówi Greace. Rytuał polega na zrzuceniu dziecięcego kurzu, czyli rozpoczęciu współżycia seksualnego. W niektórych środowiskach zaledwie sześcioletnie dziewczynki uczy się współżycia. Chciałbym zadać pytanie, na które nikt mi oczywiście nie udzieli odpowiedzi. Czyżby ta postępowa Unia chciała w kulturze dorównywać Malawi, kulturze afrykańskiego państwa, kulturze, o której się mówi, że trzeba z niej wyciągać ludzi? To jest dylemat.
Mówca: Anna Fotyga
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! My staliśmy murem za polityką wschodnią śp. prezydenta Lecha Kaczyńskiego i za jego działalnością. Nie ma już pana prezydenta, ale idee tej polityki są nadal żywe i my nadal za nią stoimy. Jej największą wartością i poniekąd realizacją dyspozycji nawet pierwszego już zjazdu ˝Solidarności˝ z 1981 r. było wciąganie państw naszego regionu, naszych wschodnich sąsiadów, narodów w orbitę świata zachodniego. Wiedzieliśmy, że one się znajdują na różnym poziomie rozwoju i dlatego uważaliśmy, że trzeba wykorzystywać siłę i determinację Polski, żeby po kolei je jak najdalej wciągać. Nie ma wątpliwości, że Ukraina była najdalej w tym procesie. Obawialiśmy się, kiedy państwo zgłosiliście ideę Partnerstwa Wschodniego, że po prostu wszystkie kraje zostaną sprowadzone do jednego poziomu, a to oznacza, że te, które są najdalej, będą ściągane w dół. I w tej chwili sytuacja Ukrainy właściwie pokazała jak w soczewce nieadekwatność instrumentu, jakim jest Partnerstwo Wschodnie. Przecież po fiasku rozmów z Ukrainą na szczycie w Wilnie państwo w ogóle nie wiedzieliście, jak się poruszać, w jakich ramach, nie wiedzieliście, czy natychmiast zgłosić postulaty Radzie do Spraw Zagranicznych, czy dyskutować o liberalizacji reżimu wizowego - a może nic więcej nie damy, a może więcej damy. Do czego to się sprowadziło? Jaki był głos Polski? Co państwo odpowiedzieliście głośno, gdy (Dzwonek) komisarz Fuele powiedział, że właściwą perspektywą powinna być perspektywa członkostwa Ukrainy w Unii Europejskiej? Dodam: w domyśle - innych państw na wschód od Polski również, tych, które wyrwały się spod dominacji najpierw Związku Sowieckiego, a potem Federacji Rosyjskiej.
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie ministrze, chcę pana zapytać o prace związane, ogólnie mówiąc, z zatrudnieniem, z dyrektywami. Pierwsza dyrektywa dotycząca delegowania pracowników w ramach świadczeń usług, tzw. dyrektywa wdrożeniowa: Czy przez ostatnie pół roku w tej sprawie coś się zmieniło? Wiem, że Polska zgłaszała sprzeciw co do niektórych zapisów, m.in. chodziło o to, żeby nie było takiej sytuacji, iż stosuje się różne kryteria co do tego, które przedsiębiorstwo jest zaliczane, uwzględniane w odniesieniu do prawidłowego delegowania pracowników, a które nie. Druga sprawa, o którą chciałbym pana ministra zapytać. Komisja Europejska zdecydowała o wszczęciu postępowania wobec Polski w związku z uchybieniami dotyczącymi stosowania umów na czas określony. Skargę taką złożył związek zawodowy ˝Solidarność˝ we wrześniu 2013 r. Między innymi chodzi tu o dyrektywę, zgodnie z którą zobowiązuje się państwa członkowskie do wprowadzenia przepisów niezbędnych do przeciwdziałania nadużyciom występującym przy zawieraniu umów o pracę na czas określony oraz nawiązywaniu kolejnych umów na czas określony. Ta sprawa też jest przedmiotem dużego zainteresowania w naszym kraju. Ja tylko przypomnę, że w tej chwili w Polsce 27% pracowników zatrudnionych jest na umowach na czas określony, w Unii średnia wynosi 14%. I ostatnie pytanie, dotyczące, nie wiem, zawieszonych czy przerwanych prac nad dyrektywą o czasie pracy. W tej sprawie też toczyły się rozmowy. Czy toczą się one nadal? Na jakim to w tej chwili jest etapie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Mariusz Orion Jędrysek
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Sprawa, o którą chcę spytać, dotyczy kwestii energetycznych szeroko pojętych, surowców energetycznych. Jak wykorzystano prezydencję Litwy do utworzenia ciągu przyczynowo-skutkowego stałej polityki surowcowo-energetycznej, która byłaby w interesie Polski, a która byłaby wprzęgnięta w politykę całej Unii Europejskiej? Otóż mamy taki ciąg różnych zdarzeń w naszej części Europy, jak raport z Bratysławy, konkluzję Grupy Wyszehradzkiej, wreszcie mamy podpisane partnerstwo Europy Środkowo-Wschodniej w zakresie energetyki. To wszystko jest zatomizowane, nie ma żadnej współpracy w zasadzie, w każdym razie nie widać tego. Pytanie: Co takiego Polska zrobiła podczas swojej prezydencji, co mogłaby kontynuować na przykład Litwa? Co dalej z tym? Proszę opisać, i to dość dokładnie, chciałbym to dostać na piśmie, w szczegółach, jak Polska wykorzystała w zakresie surowcowo-energetycznym to, że najpierw Polska, a potem Litwa przewodniczyła Unii Europejskiej. Dlaczego na przykład nie było związku przyczynowo-skutkowego, dlaczego nie było kontynuacji? Dlaczego na konferencji w Brukseli nie pojawił się żaden przedstawiciel - ta konferencja była niedawno, jesienią zeszłego roku - na przykład Polski czy z Litwy, ktokolwiek z tej grupy, który mógłby stawić opór podczas właśnie tej dwudniowej konferencji dotyczącej utrudniania poszukiwań gazu w łupkach? Tam jedynym przedstawicielem, powiedzmy, oficjalnym byłem ja. Powinien być minister Sikorski, powinien być może pan, nie wiem. Ponoć Sikorski był nawet w tym dniu w Parlamencie Europejskim, bo to się działo w Parlamencie Europejskim. Dlaczego nie wykazujecie żadnej aktywności? A jeśli jest inaczej, to proszę szczegółowo odpowiedzieć na piśmie, co zrobiliście.
Mówca: Piotr Polak
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zapytam o sprawę, która znalazła finalne rozstrzygnięcie właśnie za czasów prezydencji litewskiej, choć była procedowana i zgłaszana już wcześniej, bodajże od roku 2011. Chodzi mi o rozporządzenie czy zarządzenie unijne dotyczące sprawy wędzenia mięsa, podwyższenia rygorystycznych wskaźników dotyczących benzopirenu właśnie w dymie i w wędzonych mięsach, w wędlinach. Wydaje mi się, że Polska nie zrobiła nic bądź niewiele, tego nie wiem i prosiłbym, żeby pan minister się do tego ustosunkował, właśnie w tym temacie, ponieważ w trakcie konsultacji, a dość długi okres był na te konsultacje, wiele państw zgłaszało swoje zastrzeżenia, swoje propozycje. Wiem, że Łotwa zastrzegła sobie wyższe wskaźniki w przypadku wędzenia ryb, podobnie Francja - wyższe wskaźniki w przypadku wędzenia ostryg. My jakoś nie zadbaliśmy o to, żeby polskie wędliny, znane i rozpoznawalne nie tylko w Unii Europejskiej, też tym rygorystycznym wskaźnikom, aż tak rygorystycznym nie podlegały. I właśnie moje pytanie: Co zrobiono w tym temacie, czy coś zrobiono, czy całkowicie temat odpuszczono, że tak powiem, czy zapomniano może, czy po prostu, ja nie wiem, zabrakło jakichś konsultacji pomiędzy ministerstwem rolnictwa a właśnie panem ministrem, jeżeli chodzi o ten temat jakże ważny dla polskich rolników i dla polskich producentów? Teraz próbuje się sprawę uporządkować poprzez szkolenia przeprowadzane dla producentów polskich wędlin. Myślę, że to nie w tym kierunku (Dzwonek) powinno w tym momencie iść. To powinno być wcześniej zrobione. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Agnieszka Pomaska
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Chciałabym skorzystać z okazji, że mam możliwość zabrać głos, i dwie kwestie wyjaśnić, sprostować, bo nie zostało to w międzyczasie zrobione. Pani poseł Wróbel powtórzyła dwukrotnie, że umowa stowarzyszeniowa z Ukrainą nie została parafowana. Została parafowana, bodajże w marcu 2012 r., nie została podpisana, a więc dla porządku dyskusji chciałabym to doprecyzować. Pan poseł Polak, którego już chyba niestety nie ma - a, przepraszam - nawiązał do problemu wędlin i ewentualnych ograniczeń w ich produkcji. Chciałabym zwrócić uwagę, że Komisja do Spraw Unii Europejskiej zajmowała się tym problemem na posiedzeniu komisji podczas poprzedniego posiedzenia Sejmu, wysłuchała informacji ministerstwa rolnictwa i jednego z inspektorów odpowiedzialnych za jakość żywności. Komisja przyjęła wyjaśnienia i problem na szczęście nie jest tak poważny, jak to zostało pierwotnie przedstawione w mediach. Komisja bez głosów sprzeciwu przyjęła te wyjaśnienia. Zaskakujące, jeszcze podsumuję tę dyskusję, są niektóre głosy krytyczne. One pojawiały się też podczas debaty na posiedzeniu Komisji do Spraw Unii Europejskiej, w ramach której podsumowywaliśmy prezydencję litewską, ale miałam wrażenie, że wtedy wyjaśnienia pana ministra Piotra Serafina były wystarczająco zadowalające, co zresztą było później widać przy braku głosów sprzeciwu wobec pozytywnej opinii na temat sprawozdania. To tyle. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Gałażewski
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Zostało zapowiedziane zgłoszenie w czasie drugiego czytania wniosku, a właściwie poprawki, która prawdopodobnie zmieni sens całej uchwały dotyczącej informacji, a także wniosku o jej odrzucenie. Jeden z tych wniosków zostanie złożony na pewno. Chciałbym powiedzieć, że mam wrażenie, że to jest pewien taki rytuał przy okazji omawiania informacji rządu na temat kolejnych prezydencji, który bardziej pasuje do igrzysk parlamentarnych niż do stanu rzeczywistego. Przecież można głosować przeciwko. Natomiast to zgłaszanie wniosków, ten rytuał - nie wiem, czemu to ma służyć. Rozumiem, że pani poseł Fotyga wytłumaczy, czemu ma służyć ten przedłużający się rytuał zgłaszania wniosków dodatkowych. Dziękuję.
Mówca: Anna Fotyga
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałabym jeszcze odnieść się do wystąpienia pana ministra i do kwestii tego, na ile unia bankowa dotyczy Polski, obowiązuje ją, a na ile jej nie dotyczy, nie obowiązuje. Unia bankowa jest w trakcie procedowania, uchwalania. Wiemy już o kompromisowych wariantach, ale przecież nie ma jeszcze ostatecznego, jak rozumiem, kształtu. Mało tego, tak naprawdę w żaden sposób nie odbyła się na forum publicznym debata na ten temat. Przypomnę, że kiedy pan premier Donald Tusk podejmował decyzję podczas posiedzenia Rady Europejskiej w październiku 2013 r., to w tym samym czasie wybuchła afera - amerykańskie podsłuchy pani kanclerz Angeli Merkel i wszyscy się tym zajmowali, również w Polsce. Państwo zajmowaliście się wówczas krytyką pana prezesa Jarosława Kaczyńskiego, natomiast pierwszy, drugi, trzeci filar unii bankowej jakoś umknął. Proszę się więc nie dziwić, że Polacy tak naprawdę nie widzą, z czym mają do czynienia. Przypomnę dyskusję, bo padały podobne argumenty, kiedy dyskutowaliśmy o pakcie fiskalnym. Wówczas również pan minister mówił, że nie rozumie naszych obaw, bo przecież nas to nie dotyczy. Tymczasem już informacja, którą przedstawiono nam w czasie prezydencji litewskiej, wskazała, że z wdrożeniem paktu fiskalnego są co najmniej problemy i z tymi zapowiedziami Polski o efektach i korzyściach też nie jest tak różowo, jak wyglądało. Panie ministrze, taka procedura i taka argumentacja, że zgadzamy się na integrację, bo to przecież tak naprawdę nas nie dotyczy, bo to Polacy podejmą kiedyś decyzję, przypomina mi metodę budowania szubienicy, a Polacy zadecydują, czy chcą się powiesić, czy nie. To nie jest dla nas korzystne. Zasada solidarności w Unii Europejskiej polegała na tym, że podejmowano integrację tylko do tego stopnia, w którym można było osiągnąć konsensus w nowych dziedzinach państw członkowskich. Teraz jest taka metoda, że pędzimy z integracją, a wy jak chcecie, to sobie potem wejdźcie albo nie, albo pozostaniecie w ogóle poza tym. Dlatego sprzeciwiamy się takiej procedurze i dlatego, pani marszałek, w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość zgłaszam do uchwały poprawkę (Dzwonek), która zmierza do przeredagowania tej uchwały w kierunku odrzucenia informacji Rady Ministrów o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w pracach Unii Europejskiej w okresie od 1 lipca 2013 r. do końca grudnia 2013 r., w czasie prezydencji litewskiej.
Mówca: Maciej Mroczek
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Twój Ruch mam zaszczyt przedstawić stanowisko dotyczące sprawozdania Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Liberii o wymianie informacji w sprawach podatkowych, podpisanej w Nowym Jorku dnia 7 sierpnia 2013 r. (druki nr 2035 i 2069). Polska nie zawarła z Liberią umowy o wymianie informacji w sprawach podatkowych, Liberia bowiem jeszcze znajduje się według rozporządzenia ministra finansów na liście krajów, które posługują się prawidłami szkodliwej konkurencji podatkowej. Wpisana została w 2002 r. przez OECD na tzw. szarą listę. Mimo to zawarcie umowy z Liberią jest możliwe, ponieważ jej administracja zmieniła podejście do tematu wymiany informacji podatkowej. Umowa ta została sporządzona na podstawie modelowej umowy OECD o wymianie informacji w sprawach podatkowych. W przypadku Polski obejmuje ona podatek od osób prawnych, podatek dochodowy od osób fizycznych i podatek od towarów i usług, w przypadku Liberii natomiast wszystkie podatki bez względu na ich rodzaj i nazwę nałożone w momencie podpisania umowy. Umowa modelowa, jak i wynegocjowana umowa pozwalają wymieniać informacje na żądanie, nie obejmuje natomiast wymiany spontanicznej lub automatycznej. Informacje powyższe będą wymieniane tylko w celu sprawdzenia i odpowiedniego wdrożenia obowiązków podatkowych w relacjach gospodarczych Polska - Liberia. Wejście w życie umowy nie będzie miało negatywnego skutku dla dochodów sektora finansowego, będzie miało za to pozytywny wpływ na wysokość dochodów w budżecie Skarbu Państwa, jak również umowa ta będzie niewątpliwie niezawodnym narzędziem weryfikacji deklarowanych podstaw opodatkowania przez podatników osiągających dochody w relacjach z Liberią. Zawarta umowa będzie również istotnym czynnikiem rozwoju obustronnej współpracy podatkowej, w tym wymiany informacji podatkowych, bez konieczności dokonywania zmian w ustawodawstwie wewnętrznym. Mając powyższe na uwadze, Klub Poselski Twój Ruch popiera przyjęcie projektu ustawy o ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Liberii o wymianie informacji w sprawach podatkowych, podpisanej w Nowym Jorku 7 sierpnia 2013 r. Dziękuję.
Mówca: Zbigniew Matuszczak
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Liberii o wymianie informacji w sprawach podatkowych, podpisanej w Nowym Jorku dnia 7 sierpnia 2013 r. Przedmiotowa umowa jest pierwszą zawartą umową pomiędzy obydwoma krajami w zakresie wymiany informacji w sprawach podatkowych. Stało się to możliwe po zobowiązaniu się Liberii do przestrzegania międzynarodowych norm podatkowych określonych przez OECD. Obecna wymiana handlowa Polski z Liberią wynosi rocznie około 270 mln dolarów, z czego więcej towarów importujemy niż eksportujemy. Podatki, których dotyczy umowa, to w przypadku Polski podatek dochodowy od osób fizycznych, podatek dochodowy od osób prawnych oraz podatek VAT. W przypadku Liberii są to wszelkie podatki bez względu na ich rodzaj i nazwę nałożone po dacie podpisania umowy. Umowa ogranicza się do wymiany informacji na wniosek oraz określa, jakie warunki wniosek powinien spełniać. Przewiduje również, że strona proszona o pomoc nie jest zobowiązana do udzielania informacji podatkowych, które nie znajdują się w posiadaniu jej obywateli lub organów, lub gdy przekazywane informacje mogłyby naruszyć tajemnicę handlową, gospodarczą lub przemysłową z jednym z umawiających się państw. Umowa przewiduje także możliwość wzajemnego zezwolenia przedstawicielom organów obydwu państw na pobyt na swoim terytorium celem przesłuchania osób lub badania dokumentów, a także obecność w trakcie czynności kontrolnych, jeżeli uzasadnia to interes strony proszącej. Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej popiera omawiany projekt umowy. Dziękuję bardzo.