PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Administracji i Cyfryzacji Michał Boni
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Oprócz realizacji zadań związanych ze zjawiskami powodziowymi i powodzią w 2010 r. w ciągu ostatnich 3 lat wydaliśmy 600 mln zł na umacnianie wałów i infrastrukturę. W roku 2012 to jest 200 mln zł. Mamy pełną świadomość, że to jest program wieloletni, że te działania powinny być podejmowane zarówno przez pełnomocnika do spraw Odry, jak i do spraw górnej Wisły. Te plany dotyczą roku 2020. Myślimy o tym, jak w następnym okresie programowania przez odpowiednie zaprojektowanie działań wiedzieć, ile dokładnie pieniędzy, także ze środków Unii Europejskiej, będzie na to przeznaczonych. Otrzymaliśmy także środki z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej, będziemy je rozliczali teraz w lipcu. Jest pan dyrektor Śwircz. A więc to była kolejna porcja pieniędzy. O ile wiem, Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w sytuacjach, w których pojawiłyby jakiekolwiek problemy z bankami, jeśli chodzi o udzielanie tych kredytów preferencyjnych, jak znam ministra rolnictwa, zaalarmuje Radę Ministrów, że jest potrzeba odpowiedniego zasilenia jej dodatkowymi środkami, żeby można było sensownie te kredyty kojarzyć. Tak było wiosną tego roku po przemrożeniach, o ile pamiętam decyzję Rady Ministrów. Dzisiaj nie mam takich informacji, ale sprawdzę po sygnałach od panów posłów, czy rzeczywiście ograniczenia kredytowe występują. Natomiast jeśli chodzi o ustawę dotyczącą ubezpieczeń rolniczych, to dzisiaj raczej skłaniamy się do tego, żeby dobrze wykonywać ustawę, którą mamy, ale w sprawie tej ustawy przekażę panu ministrowi Sawickiemu, żeby już nie zabierać czasu, na pewno bardzo bezpośrednio sugestie panów posłów.
Mówca: Leszek Aleksandrzak
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

I ministrowi finansów, panie ministrze, niech pan to przekaże, bo on jest głównym operatorem i hamulcowym w prowadzeniu tej ustawy.
Mówca: Administracji i Cyfryzacji Michał Boni
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję za uwagę. Myślę, że gdybyśmy nie mieli w Polsce od paru lat dobrego hamulcowego, tobyśmy się nieźle przejechali na tym kryzysie. A tak szczęśliwie jakoś ten pociąg jedzie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Urszula Augustyn
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Tak, pytanie jest bardzo dobrze osadzone w czasie. Mamy pierwszy miesiąc wakacji. Jednak to jest taki moment, kiedy rodzice z wielką uwagą przyglądają się temu, w co i za jaką kwotę będą musieli wyposażyć swoich milusińskich, którzy pomaszerują do szkoły. To dotyczy wszystkich uczniów młodszych, ale starszych także, a nie od dzisiaj wiadomo, że ceny podręczników są cenami raczej wysokimi. Wiem, że ministerstwo prowadzi szeroką działalność, która pomaga w złagodzeniu skutków zakupu podręczników, szczególnie dla tych uczniów, dla których to jest pierwszy rok obowiązywania nowej podstawy programowej. Jednak ten stan rzeczy niestety się zmienia. Dochodzą uczniowie z następnych roczników i oni już pewnie takiego wsparcia nie mają. Tak więc czy mają oni jakieś wsparcie? To jest pierwsza sprawa. Druga rzecz jest następująca. Dzisiaj nic nie stoi na przeszkodzie, żeby odpowiedzialnie rady pedagogiczne, czy też, szerzej może, rady rodziców ustalały, jaki komplet podręczników obowiązuje w danym roku w danej szkole. Co więcej, kiedy wybiera się podręcznik czy zestaw podręczników do nauki w jednym roku -chyba tylko i wyłącznie zależy to od dobrej woli nauczycieli, pedagogów, wychowawców, którzy są odpowiedzialni za poziom nauczania, a więc także za dostępność podręczników dla uczniów - to nic nie stoi na przeszkodzie, żeby te podręczniki obowiązywały przez 2, 3, 4 lata. A z praktyki, z rozmów z rodzicami wiemy, że niestety tak się nie dzieje. Nie wiem, czy trochę brakuje dobrej woli, żeby jeden rocznik dzieci mógł przekazywać podręczniki następnemu, i tak dalej, czy też tak bardzo szybko zmieniane są aktualne informacje, które się w tych podręcznikach pojawiają, że jednak takiego zabiegu nie stosujemy. Mówimy o dużych kwotach i bardzo popularnym zjawisku, bo ono dotyczy naprawdę milionów dzieci, milionów rodzin, które posyłają swoje dzieci do szkoły. Tak więc chciałabym zapytać: Czy w tej materii ministerstwo edukacji podejmuje działania, czy współpracuje na przykład z Ministerstwem Pracy i Polityki Społecznej, tak żeby rodziny, które są w trudnej sytuacji finansowej wspierać, ale także żeby nauczycielom, pedagogom, którzy są odpowiedzialni za poziom edukacji, zwracać uwagę, że dostępność podręcznika to także jest jakaś ich odpowiedzialność? Dziękuję.
Mówca: Izabela Katarzyna Mrzygłocka
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Tradycyjne podręczniki są i na pewno nadal będą, ale coraz częściej mówi się o e-podręcznikach i wydaje się, że do nich będzie należała przyszłość. W związku z tym moje pytanie: Czy ministerstwo prowadzi jakieś działania na rzecz wprowadzenia e-podręczników? Czy będą one bezpłatne czy odpłatne dla użytkowników? I czy w ramach pilotażowego programu ˝Cyfrowa szkoła˝ będzie się testować e-podręczniki?
Mówca: Edukacji Narodowej Krystyna Szumilas
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Rzeczywiście, pani poseł, e-podręczniki czy wprowadzanie cyfrowych zasobów do pracy szkoły to jest niezwykle ważne działanie, które nie tylko może być uzupełniającym zasobem dla uczniów, ale również może unowocześnić polską szkołę. Dlatego w ramach programu ˝Cyfrowa szkoła˝ zaplanowaliśmy działania związane z przygotowywaniem e-podręczników. W ramach tego programu do 2014 r. ma powstać 18 podręczników do 14 przedmiotów. Te podręczniki będą na tzw. otwartych zasobach, czyli będą to podręczniki bezpłatne dla ucznia, dostępne dla każdego ucznia, ale też dla każdego nauczyciela. Oprócz tych 18 podręczników do 14 przedmiotów w ramach programu ˝Cyfrowa szkoła˝ powstanie 2,5 tys. zasobów uzupełniających, czyli innych materiałów dydaktycznych, z których uczniowie będą mogli korzystać na lekcjach, ale także w domu, aby przygotować się do lekcji i poszerzać swoje umiejętności. W tej chwili znamy już partnerów, którzy razem z Ośrodkiem Rozwoju Edukacji odpowiedzialnym za ten projekt będą przygotowywali e-podręczniki. Mamy czterech partnerów: Uniwersytet Wrocławski jest partnerem w zakresie wykonania podręczników do języka polskiego, WOS-u i historii, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu - podręczników do przedmiotów przyrodniczych, biologii, geografii, chemii, fizyki, Politechnika Łódzka - podręczników do matematyki i informatyki i wydawnictwo Grupa Edukacyjna - podręczników dla najmłodszych. Tak że w ramach tego programu powstanie 18 podręczników, co również przyczyni się do większej dostępności podręczników dla uczniów. Działania związane z obniżeniem cen, ze zwiększeniem dostępności podręczników muszą być dwutorowe, tzn. nakierowane na tradycyjne podręczniki. Tu jest ograniczenie możliwości wznawiania wydań i pomoc tym najsłabszym. To będziemy kontynuować, a z drugiej strony też umożliwienie dostępu do bezpłatnych podręczników, bo wydawnictwa dołączają do swoich podręczników podręczniki w wersji elektronicznej, ale za te uczniowie muszą płacić, natomiast zależałoby nam bardzo na tym, żeby dostęp do e-zasobów był bezpłatny. Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Lipiec
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ministerstwo Rozwoju Regionalnego rozpoczęło w ostatnim czasie prace nad podziałem funduszy europejskich w nowej wieloletniej perspektywie finansowej na lata 2014-2020. Informacje na ten temat zostały przedstawione na stronie internetowej ministerstwa, gdzie stwierdza się m.in., że przygotowany przez ministerstwo dokument pt. ˝Programowanie perspektywy finansowej 2014-2020 - uwarunkowania strategiczne˝ został już przekazany do resortów i samorządów województw, co w założeniach ma zapoczątkować dyskusję o podziale funduszy europejskich w naszym kraju w nowej perspektywie finansowej. O celowości takich działań konsultacyjnych z pewnością nikogo nie trzeba przekonywać, bo przecież doprecyzowanie polskiej koncepcji wykorzystywania tych środków z całą pewnością ułatwi trwające negocjacje w zakresie wysokości budżetu Unii Europejskiej i zasady realizacji wspólnotowej polityki spójności. W przedstawionych przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego propozycjach stwierdza się, że w nowej perspektywie finansowej samorządy wojewódzkie w naszym kraju będą miały do dyspozycji znacznie większe środki niż ma to miejsce obecnie. Niewiele mówi się natomiast o programach krajowych, wspominając tylko, że takie programy będą realizowane w zakresie projektów reform systemowych czy inwestycji o znaczeniu krajowym. Brak w tym zakresie bardziej szczegółowych propozycji ze strony Ministerstwa Rozwoju Regionalnego skłania do szczególnej refleksji o przyszłości realizowanych dotychczas programów regionalnych finansowanych ze środków Unii Europejskiej. (Dzwonek) Szczególne znaczenie ma tu niewątpliwie program ˝Rozwój Polski Wschodniej˝, dzięki któremu pięć województw z tzw. ściany wschodniej otrzymało szansę nadrobienia wielu zapóźnień cywilizacyjnych. Dlatego też w związku z tymi pracami warto zapytać - traktujemy to również jako postulat - dlaczego przy planowaniu działań w zakresie nowej perspektywy finansowej Unii Europejskiej rząd i Ministerstwo Rozwoju Regionalnego rezygnują z dalszej realizacji programu ˝Rozwój Polski Wschodniej˝, mimo że pięć województw objętych działaniami tego programu nadal potrzebuje szczególnego wsparcia z uwagi na ogromne potrzeby...
Mówca: Maria Zuba
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Szanowni Państwo! Ideą Programu Operacyjnego ˝Rozwój Polski Wschodniej˝ było dostarczenie dodatkowych środków finansowych na realizację szeregu przedsięwzięć niezbędnych dla rozwoju społeczności tych pięciu województw. Tak się składa, że kiedy w 2007 r. z różnych list realizacyjnych spadały różnego rodzaju inwestycje ulokowane właśnie na listach projektów, chodzi o ten region, województwo świętokrzyskie, ostały się jedynie te zadania, które były uwzględnione w programie ˝Rozwój Polski Wschodniej˝. Stąd znaczenie tego programu dla mieszkańców jest olbrzymie. Moje pytanie brzmi: Jakie przewidujecie państwo środki? Jeżeli już tak daleko posunęły się prace w tym zakresie (Dzwonek), to w jakim zakresie będzie teraz finansowany ten program? Jakie w tym względzie przełożenie, wpływ na realizację tych zadań, które będą mogły być tam realizowane, będą miały również gminy poszczególnych województw?
Mówca: Tadeusz Arkit
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Obowiązująca ustawa o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom wypłaconych premii gwarancyjnych określa zasady przyznawania bankom środków z budżetu państwa, określonych w ustawie budżetowej, które udzieliły kredytów mieszkaniowych, oraz bankom prowadzącym obsługę rachunków wkładów oszczędnościowych na książeczkach mieszkaniowych, jak również zasady udzielania premii gwarancyjnych. Taka pomoc dotyczy wedle statystyk ponad 73 tys. zadłużonych lokali mieszkalnych, których właściciele zaciągnęli długoterminowe kredyty mieszkaniowe przez spółdzielnie mieszkaniowe do końca maja 1992 r. Założone w ustawie możliwości spłaty zadłużenia na preferencyjnych zasadach zgodnie z jej zapisami kończą się w bieżącym roku. Wydaje się, że wprowadzenie zmian w ustawie, które przedłużałyby okres możliwości spłat zadłużenia na preferencyjnych zasadach, pozwoliłoby w perspektywie odnotować wyraźny spadek liczby zadłużonych mieszkań, wobec których stosowana jest pomoc państwa, a także uzyskać dodatkowe wpływy budżetowe z jednorazowych spłat zadłużenia oraz z tytułu zwrotu nominalnych kwot umorzenia kredytów mieszkaniowych w wyniku przekształceń własnościowych. Ewentualnie wprowadzone zmiany w obowiązującej ustawie mogłyby też wprowadzić regulacje, które pozwoliłyby uporządkować sytuację mieszkaniową gospodarstw domowych, na których ciążą zobowiązania wynikające z przyjętego jeszcze w PRL modelu finansowania mieszkalnictwa. Te argumenty są nie do przecenienia w kontekście rozpatrywania możliwości przedłużenia okresu założonych w ustawie możliwości spłaty zadłużenia na preferencyjnych zasadach zgodnie z jej zapisami. Jestem przekonany, że konieczne jest ustalenie nowych przepisów ustalających zasady pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom wypłaconych premii gwarancyjnych. I pytanie od pana ministra. Mając uwadze, że obowiązywanie obecnych przepisów kończy się 31 grudnia tego roku, chciałbym zapytać: Czy rząd pracuje nad nowelizacją tej ważnej dla wielu rodzin ustawy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Dorota Niedziela
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Obecna ustawa przewiduje, że na wniosek kredytobiorcy bank może zawiesić spłatę kredytu na 16 kwartałów. Przez 8 pierwszych kwartałów niepotrzebna jest spłata, przez kolejne 8 wynosi ona połowę należnej spłaty. W 2003 r. skorzystało z tej możliwości 23 tys. osób, a w pierwszym półroczu 2004 r. - 12 tys. osób. Zmiana mogłaby pomóc ok. 10 tys. kredytobiorców, którzy obecnie nie mogą skorzystać z preferencyjnego przepisu, umożliwiającego umorzenie spłaty niespłaconych zadłużeń z tytułu odsetek (skapitalizowanych oraz przejściowo wykupionych) po 20 latach systematycznego regulowania należności kredytowych. Obowiązujący przepis dotyczy tylko osób, które systematycznie regulują swój dług od 1 stycznia 1998 r. Moje pytanie. Czy nowelizacja przewiduje możliwość skorzystania przez tych, którzy rozpoczną spłatę kredytu według zasad określonych w ustawie do 1 stycznia 2006 r., i czy przewidywane są udogodnienia dla spółdzielni mieszkaniowych (Dzwonek), które zaciągnęły stare kredyty na budowę budynków mieszkalnych, ale nigdy nie zakończyły ich budowy? Czy przewiduje się, że jeżeli do końca 2006 r. spłacą one kredyt, mogą skorzystać z umorzenia zadłużenia z tytułu odsetek? Czy kredytobiorcy zajmujący zadłużone mieszkanie będą mogli zlikwidować książeczki mieszkaniowe i uzyskać premię gwarancyjną? Dziękuję.
Mówca: Sławomir Zawiślak
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pytanie dotyczy spółki Skarbu Państwa, która funkcjonuje już 11 lat i zarządza - jako zarządca i operator - szerokim torem, a spółka, dobrze współpracująca z rządem, czyli swoim właścicielem, dzięki dobrej pracy załogi miała zawsze wielkie perspektywy rozwoju, ponieważ łączy Europę Zachodnią z najdalszymi obszarami Rosji. Spółka osiąga bardzo dobre wyniki finansowe - odprowadza wysoką dywidendę do Skarbu Państwa, płaci czynsz PKP SA za korzystanie z linii 65, zatrudnia na terenie pięciu województw 1300 osób i bardzo dobrze dba o utrzymanie linii. Zainwestowała w tym okresie prawie miliard złotych w jej modernizację, rewitalizację i utrzymanie, co jest ważne, bo przekłada się na efekt aktywizacji gospodarczej przy obszarach kolejowych. Dzieje się tak, ponieważ inne podmioty również włączają się w rozwój tych obszarów gospodarczych. Spółka, poprzez rozbudowę infrastruktury granicznej, jest bardzo ważnym podmiotem gospodarczym dla rozwoju wymiany handlowej z Ukrainą. Na terenie województwa lubelskiego - siedziba spółki mieści się w Zamościu - firma znajduje się na piątym miejscu, jeżeli chodzi o inwestycje, będąc siódmym co do wielkości pracodawcą. Jeżeli chodzi o sytuację firmy, był tzw. polski wyjątek, który dawał jej ochronę przy funkcjonowaniu na liberalizowanym rynku kolejowym w Europie. Zaniepokoiła nas wypowiedź rzecznika ministerstwa transportu pana Mikołaja Karpińskiego dotycząca rynku kolejowego, że Parlament Europejski nie przyjął stosownej poprawki jednoznacznie wyłączającej spółkę PKP LHS spod ogólnych zasad regulujących rynek kolejowy. Oznacza to, zdaniem pana rzecznika, że spółka nie będzie mogła być jednocześnie przewoźnikiem i zarządcą infrastruktury. Dlatego też chciałbym zadać pytanie. Czy prawdziwa jest teza, że zgodnie z kompromisem między Komisją Europejską, Radą Unii Europejskiej i Parlamentem Europejskim spółka PKP LHS nie zostanie wyłączona spod ustaleń pakietu kolejowego, co może oznaczać, że spółka nie będzie mogła być jednocześnie przewoźnikiem i zarządcą infrastruktury, a na rynek będą mogli wejść inni przewoźnicy? I ostatnie pytanie. Jeżeli wyżej wymieniona teza jest prawdziwa, proszę o informację, jaki rząd ma plan w związku z funkcjonowaniem przewozów na linii 65 i czy będzie on konsultowany z kolejarzami i samorządowcami w sposób transparentny. Dziękuję serdecznie.
Mówca: Beata Mazurek
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie ministrze, generalnie to pan przedstawił historię, a nie odpowiedział na pytania. Wiadomo, że poprawka, o której pan mówił, została odrzucona. LHS z punktu widzenia gospodarczego jest niezwykle ważną firmą nie tylko dla Lubelszczyzny, ale i dla regionów, przez które przebiega. Obecny zintegrowany model funkcjonowania tej firmy jest bardzo efektywny i zapewnia możliwość dalszego rozwoju. Zatem czy resort transportu i gospodarki morskiej zamierza kontynuować wszelkie możliwe działania, aby ochronić dotychczasowy skuteczny model funkcjonowania spółki LHS? Jeśli tak, to jakie zamierzacie podjąć działania w tym kierunku? Jeśli nie, jakie konsekwencje spotkają LHS w wyniku decyzji, która została podjęta na forum Unii Europejskiej? W kontekście pana wypowiedzi dotyczącej ewentualnego przewoźnika, który mógłby być zainteresowany przewozami na linii LHS, chciałabym zadać pytanie, czy macie takie sygnały, czy wiecie o tym, że ktoś jest zainteresowany tym, aby korzystać z tej linii LHS-owskiej. Dziękuję.
Mówca: Wojciech Saługa
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Można powiedzieć, że trybunały swoje, sądy swoje, a urzędnicy ZUS swoje. Po ogłoszeniu wyroku trybunału zapanował, można powiedzieć, entuzjazm i wiara w państwo prawa. Natomiast po reakcjach ZUS, korespondencji między obywatelami a tą instytucją, w końcu po odpowiedzi pana ministra na zgłoszoną przeze mnie interpelację - ta wiara w państwo prawa po 4 miesiącach od ogłoszenia wyroku jest poważnie podważona. Starsi, często schorowani ludzie walczą z instytucją państwa i tą walkę, panie ministrze, niestety przegrywają. Panie ministrze, jaka jest skala tego zjawiska? Ile w tym czasie wpłynęło odwołań powołujących się na wyrok trybunału? Ile uwzględniono, a w ilu przypadkach zaproponowano obywatelowi, aby sprawiedliwości szukał sobie w sądzie? Odnoszę wrażenie, że cała aktywność urzędników ZUS kierowana jest na takie załatwienie sprawy, aby broń Boże nie przyznać się do błędu i ostatecznie nic nie załatwić. Oczywiście w każdej takiej decyzji ZUS jest napisane, że obywatele mogą dochodzić swoich praw w sądzie, ale często tego nie robią, obawiając się stresu i konfrontacji z dobrze opłacanymi prawnikami ZUS-u, a czasami, panie ministrze, z powodu stanu zdrowia nie są w stanie fizycznie tego czynić. Panie ministrze, czy instytucja państwowa, jeżeli popełniła błędy, o czym orzekł trybunał, nie może tych błędów sama naprawić, tylko obywatele muszą dochodzić swoich praw w sądach, sądzić się z państwem? Panie ministrze, czy jeżeli ktoś z emerytów odważy się i pójdzie sądzić się z ZUS, to po wygraniu takiej sprawy po drugiej stronie urzędnik, jeżeli popełnił błędy, poniesie jakieś konsekwencje? Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Pan słusznie powiedział, że skala problemu jest znaczna. (Głos z sali: Nieznaczna.) Jest to również kwestia bardzo szeroka, jeśli chodzi o problemy związane z wypłatą świadczeń. Natomiast chciałbym pana spytać, czy zna pan pismo skierowane przez rzecznika praw obywatelskich 28 marca br. do ministra pracy i polityki społecznej, w którym generalnie odnosi się on również do art. 114 ust. 1, do orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, wykładni Sądu Najwyższego, a właściwie wyroku Sądu Najwyższego w kwestii podjęcia gruntownych działań związanych ze zmianą ustawy, a konkretnie art. 114 ust. 1, o którym pan wspomniał, a który stanowi jakby drugą wykładnię tego, co dzisiaj robi ZUS, i na który ZUS się powołuje. Skoro pierwszy został uchylony, to możemy dalej procedować na podstawie drugiego i podejmować decyzje. Pan dobrze wie, że Trybunał Konstytucyjny zajmuje się konkretnie wskazanym artykułem czy ustępem. W uzasadnieniu trybunał również odwołuje się do art. 114 ust. 1. Dziękuję bardzo.
Mówca: Lidia Staroń
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Oczywiście pytanie do pana ministra gospodarki. Nie kwestionując potrzeby obniżenia kosztów uzyskania patentu w części państw Unii Europejskiej mającego na celu zwiększenie aktywności innowacyjnej, konkurencyjności, jak również ochronę, należy podnieść wiele wątpliwości, z jakimi zgłaszają się wyborcy, w sprawie jednolitej ochrony patentowej oraz Jednolitego Sądu Patentowego. Sprzeciw wobec systemu patentowego zgłaszają eksperci, przedsiębiorcy, prawnicy. Za najważniejsze zagrożenia wynikające ze zwielokrotnionej liczby patentów uznano brak tłumaczeń dokumentów patentowych na język polski, a także uregulowania zawarte w projekcie umowy międzynarodowej tworzącej Jednolity Sąd Patentowy, np. nadmierną surowość środków egzekwowania patentów, prowadzenie postępowań przed oddziałami sądu zlokalizowanymi za granicą bądź przed instancją apelacyjną w Luksemburgu, a także ryzyko konieczności obrony przed zarzutami naruszenia patentu w języku obcym, radykalny wzrost kosztów postępowań w sprawach patentowych, jak spory o unieważnienie czy naruszenie patentów. Należy także zauważyć, że polscy obywatele nie mają dostępu do informacji zawartych w dokumentach dotyczących przedmiotowej sprawy. Wobec powyższego proszę o odpowiedź na następujące pytania. Zapoznałam się z interpelacjami i tam odpowiedzi są dość ogólnikowe, dlatego prosiłabym, by pan odpowiedział dość szczegółowo. Czy udział Polski w systemie jednolitej ochrony patentowej będzie korzystny dla naszej gospodarki i zwiększy aktywność innowacyjną polskich przedsiębiorców, szczególnie małych i średnich, w sytuacji rażącej asymetrii korzyści oraz dysproporcji stanu innowacyjności, o których świadczą liczby? Podam takie przykładowe liczby, choćby z roku 2011: 45 patentów i 254 zgłoszeń. I porównanie z Niemcami, z RFN (Dzwonek): 13 tys. patentów i zgłoszeń 26. Czy przeanalizowano prawno-ekonomiczne konsekwencje, jakie dla podmiotów polskich, zwłaszcza małych przedsiębiorstw, będzie miał fakt, że w przypadku patentów o jednolitym skutku nie będzie obowiązku dostarczania do Urzędu Patentowego RP tłumaczeń opisów patentowych na język polski? Czy i jakie stanowisko w tej sprawie zajął Trybunał Sprawiedliwości? Kiedy zostaną przedstawione i w jaki sposób zostaną wykorzystane wyniki analizy kosztów i korzyści dla polskich małych i średnich przedsiębiorstw, zapowiedzianej w piśmie ministra gospodarki, które stanowiło odpowiedź na dezyderat sejmowej Komisji Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii? Czy nie zmniejszą się wpływy do budżetu państwa z tytułu opłat wnoszonych do Urzędu Patentowego RP oraz czy nie będą konieczne dodatkowe wydatki z budżetu w wyniku partycypowania w kosztach działania Jednolitego Sądu Patentowego? Następne ważne pytanie, czy projekt porozumienia w sprawie...