Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowni państwo, w Polsce mamy chory system opieki zdrowotnej. W Polsce należy leczyć chory system, który miał leczyć chorych. I pan, panie ministrze Bartoszu Arłukowicz, ponosi za to współodpowiedzialność wraz z pana poprzedniczką na tym stanowisku. Pan premier Donald Tusk z kolei odpowiada za to, że nominował na funkcję ministra zdrowia osobę, która nie miała żadnego doświadczenia w tym zakresie i nie powinno powierzyć się jej nawet kierowania apteką, nie mówiąc o resorcie zdrowia. Panie ministrze, już w 2012 r. zapowiadał pan głębokie zmiany i głębokie reformy w polskiej służbie zdrowia. Reformy najbardziej miały dotknąć NFZ, którego centrala miała zostać zlikwidowana. Zmian, jak pan mówił, należy dokonywać ewolucyjnie, a nie rewolucyjnie. Największe zmiany miały dotknąć NFZ, który miał zostać zdecentralizowany, a jego centralę miała zastąpić instytucja, która będzie dokonywać wyceny świadczeń. Mówił pan ponad półtora roku temu, że nie może być tak, że NFZ ustala ceny świadczeń i jednocześnie je kontraktuje oraz kontroluje ich wykonanie. I cóż się stało, panie ministrze, od tego czasu? Nic. Minęło półtora roku, kolejki jak były, tak nadal są, zakres dostępu do lekarzy jak był tragiczny w wielu miejscach, tak nadal jest. Powstaje pytanie: Skoro pan premier Donald Tusk nie tak dawno powiedział, że daje panu trzy miesiące na zmniejszenie czy wyeliminowanie kolejek do lekarzy, to dlaczego pan tego wcześniej nie zrobił, panie ministrze, skoro obecnie pan premier każe panu zlikwidować te kolejki w ciągu trzech miesięcy? Panie ministrze, pomimo pana 2-letnich rządów i pomimo pana deklaracji ludzie nadal umierają pod szpitalami, ludzie umierają w przychodniach, w kolejkach, ludzie umierają podczas transportu, bo karetki dojeżdżają za późno, nie są przestrzegane normy i standardy czasu dojazdu karetek pogotowia. Oczywiście, panie ministrze, nikt za to nie odpowiada, nikt za to nie ponosi żadnej odpowiedzialności. Panie ministrze, ma pan jedną zasługę: pana działania zmierzają w kierunku tego, że w Polsce będzie kiedyś prywatna służba zdrowia, za którą nadal my wszyscy musimy płacić z naszych podatków i z naszych składek ubezpieczeniowych. Polacy już nie mogą liczyć na państwową służbę zdrowia, na państwową opiekę i w akcie desperacji ustawiają się w kolejkach w prywatnych przychodniach. Dzięki panu zdrowie staje się towarem deficytowym, towarem luksusowym, towarem pożądanym. Na to nie ma zgody. Ale przez pana działalność, pana współodpowiedzialność Polacy nie mają wyboru: albo będą się leczyć prywatnie, albo w ogóle. Panie ministrze, tylko kilka głośnych przypadków. 3-letnia Justynka, 2012 r., nie została przyjęta do szpitala. Rodzice uważają, że lekarz, który nie przyjął jej do szpitala, popełnił błąd. Dziewczynka zmarła. 13-miesięcznego Bolka lekarz rodzinny odesłał do szpitala, nie zlecił badania krwi, które kosztuje kilka złotych. Kolejny lekarz też wystawił skierowanie do szpitala. Badało go sześciu lekarzy w ciągu kilku dni. 13-miesięczny Bolek zmarł. Bełchatów, 20-letnia Monika z Ruśca zmarła kilkanaście godzin po tym, gdy odmówiono jest przyjęcia na oddział kardiologiczny bełchatowskiego szpitala. Przyczyna: niewydolność oddechowo-krążeniowa. Czy zawinili lekarze, to stwierdzi prokuratura. Radomsko, lekarze zostali oskarżeni o nieumyślne spowodowanie śmierci, zagrożenie utraty życia i zdrowia 42-letniego pacjenta. Mężczyzna skarżył się na ból brzucha, po kilku dniach zmarł. Zdaniem biegłych lekarze postawili błędną diagnozę. Wrocław, 21-letnia dziewczyna - nieprawidłowa diagnoza, zlekceważenie objawów choroby. Dziewczyna zmarła. Prokuratura bada sprawę. Trzemeszno, pacjent zmarł przed przychodnią. Nie dostał się do lekarza, bo nie miał ubezpieczenia. Brzeziny, lekarz odesłał mężczyznę, który niebawem zmarł. A jak funkcjonuje w Polsce system ratownictwa medycznego? Panie ministrze, nie wiem, czy pan wie, co w Małopolsce wyprawia pan wojewoda Jerzy Miller. On tam nieustannie reformuje i reorganizuje system ratownictwa medycznego. Skutkiem tego doszło już do wielu, wielu opóźnień w przyjazdach karetek pogotowia i do wielu zgonów. Sprawę bada Prokuratura Okręgowa w Krakowie, a Najwyższa Izba Kontroli wszczęła postępowanie kontrolne w tej sprawie. Podam panu taki przykład: na skutek braku karetek pogotowia, właśnie na skutek tej reformy w Nowym Sączu pacjenta musieli reanimować strażacy, bo w Nowym Sączu, kiedyś mieście wojewódzkim, nie było karetki pogotowia. Dopiero po reanimacji dokonanej przez strażaków, po 10 minutach, przyjechała karetka pogotowia. Dowieziono pacjenta do szpitala, który tam zmarł. Do nowotarskiej prokuratury zostało skierowane zawiadomienie w sprawie śmierci 82-letniej kobiety ze Skrzypnego, do której karetka z Zakopanego - to jest tylko 19 km - jechała 42 minuty. Ambulans nie mógł znaleźć domu pacjentki, bo, jak twierdzi szpital w Zakopanem, nie działał nadajnik GPS, który stracił sygnał, gdyż to jest teren górski. Zdaniem lekarzy z Zakopanego to efekt wadliwego systemu ratownictwa medycznego w Małopolsce, a pan wojewoda Jerzy Miller uważa, że system działa dobrze. Obecnie szykowana jest kolejna reorganizacja, która najprawdopodobniej zmierza do prywatyzacji ratownictwa medycznego w Małopolsce. To jest kolejny szpital, bo jeśli się tak rzeczywiście stanie, jeśli rzeczywiście dojdzie do prywatyzacji, to wówczas załoga karetki nie będzie myślała o ratowaniu życia i zdrowia, tylko będzie myślała, czy ten wyjazd jej się opłaca, czy dostanie refundację, czy na tym zarobi. W takich sytuacjach nie można myśleć o zysku, trzeba podjąć wszystkie działania, żeby ratować życie i zdrowie. Jeszcze nie tak dawno temu NFZ otrzymywał 30 mld zł na leczenie Polaków. Dzisiaj jest to kwota prawie 60 mld zł. Co nie tak dawno ustalił NIK? W raporcie z 2012 r. ustalił, że pomimo wydatkowania tych 60 mld zł wcale nie zmniejszyły się kolejki do lekarzy, wręcz przeciwnie - zwiększyły się. Pomimo wydatkowania tak olbrzymiej kwoty nie zwiększył się dostęp obywateli do służby zdrowia, wręcz przeciwnie - ten dostęp się zmniejszył, co więcej, prawie 2,5 mld zł nie wydatkowano na refundację leków, przez co ludzie musieli ponosić wyższe koszty leczenia. Pana działania nie doprowadziły do skrócenia czasu oczekiwania przez pacjentów na usługi medyczne czy też wyrównywania szans w dostępie do usług medycznych w poszczególnych województwach. Czas oczekiwania nadal jest niezwykle długi. I tak, przykładowo, na wizytę u kardiologa trzeba czekać ponad 2 miesiące, a czas oczekiwania na poradę endokrynologa wynosi 3 miesiące. W leczeniu szpitalnym jest dużo gorzej: na operację zaćmy czeka już prawie 400 tys. pacjentów, a przeciętny czas oczekiwania to ponad 1,5 roku. Podobnie długo na operację stawu biodrowego czy stawu kolanowego czeka prawie 150 tys. osób. Przeciętny czas oczekiwania na wizytę w pracowni rehabilitacyjnej leczniczej wynosi ponad 1,5 miesiąca i dotyczy prawie 500 tys. Polaków. Ponad pół roku czeka się na świadczenia w szpitalnych oddziałach rehabilitacji i rehabilitacji narządów ruchów. Podobnie jest w przypadku rehabilitacji pulmonologicznej. Podobnie problemem są olbrzymie dysproporcje w finansowaniu poszczególnych okręgów, województw czy subregionów. Dla przykładu podam panu, panie ministrze, że w moim okręgu wyborczym, nowosądeckim, który liczy prawie 300 tys. ludzi, jest wydatkowanych 110 mln zł na leczenie. A czy pan wie, ile jest w porównywalnym okręgu sąsiednim? 220 mln zł na leczenie. Czyli statystyczny sądeczanin dostaje 100% mniej środków na leczenie. To jest skandal, panie ministrze, bo płacimy takie same podatki, a być może nawet większe. Inne przypadki. O ile w województwie opolskim na świadczenia ambulatoryjne w poradni endokrynologicznej oczekuje się 196 dni, o tyle w województwie lubelskim już tylko 54 dni. Średnia krajowa wynosi natomiast 93 dni. Analogiczna sytuacja dotyczy także poradni okulistycznych. W województwie kujawsko-pomorskim średni czas oczekiwania wynosi 54 dni, podczas gdy w województwie podlaskim pacjenci są przyjmowani na bieżąco. To oznacza, że są olbrzymie dysproporcje w finansowaniu usług medycznych i obywatele nie mają równego prawa dostępu do usług medycznych, do lekarzy, do poradni, a także do szpitala. (Dzwonek) Za taką sytuację nie odpowiada tylko i wyłącznie fundusz, panie ministrze. To konsekwencja m.in. nierównomiernie rozmieszczonej bazy leczniczej czy deficytu lekarzy specjalistów na danym terenie. Dyrektorzy oddziałów wojewódzkich funduszu powinni współpracować z samorządami już na etapie tworzenia planu zakupów świadczeń w celu zapewnienia jak najlepszej ich dostępności. Co pan zrobił w tym kierunku, żeby ten dostęp do lekarzy był równomierny w całej Polsce? Panie Ministrze! Na zakończenie: Czy w sytuacji gdy coraz więcej podmiotów przekształca się w spółki kapitałowe, spółki prawa handlowego, spółki, które chcą zarabiać na usługach medycznych, i w konsekwencji pojawia się coraz większa możliwość ogłoszenia upadłości szpitali z uwagi na zadłużenie, nie będzie tak, że te spółki, kierując się żądzą zysku, będą udzielały tylko takich świadczeń, które są świadczeniami przynoszącymi zysk, a takich, które tego zysku nie przynoszą, nie będą udzielały, nie będą świadczyły? Czy to nie wpłynie na zaspokajanie potrzeb zdrowotnych obywateli naszego kraju? Tak więc, panie ministrze, zarówno w systemie opieki zdrowotnej, jak i w systemie ratownictwa medycznego jest niestety wiele nieprawidłowości, a także wiele nadużyć. Te systemy źle funkcjonują. Dlatego uważamy, że nie podjął pan żadnych działań naprawczych, ażeby naprawić te systemy, wręcz przeciwnie, uległy one większej patologii niż była dotychczas. Dlatego Solidarna Polska poprze wniosek o wotum nieufności dla pana ministra. (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje marszałek Sejmu Ewa Kopacz)