Mówca: Józef Brynkus
Data: 2017-12-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedstawiam stanowisko klubu Kukiz’15 wobec poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego. 13 grudnia to dobry dzień, by mówić o dekomunizacji przestrzeni publicznej. Zło tego dnia sprzed 36 laty nakazuje wyplenić jego źródło do spalonego korzenia. Ale też to odpowiedni moment z tego względu, że dziś - wbrew logice i historii - szerzy się lewactwo, a nawet propagowany jest komunizm. Co prawda procedowana zmiana nie ma charakteru merytorycznego i ideowego, ale jedynie posiada administracyjny oraz fiskalny wymiar, stwarza jednak możliwość przypomnienia niektórych faktów. Dekomunizacja nie polega tylko na przemalowaniu fasady i demontażu pomników oraz zmianie nazw ulic. Dekomunizacja to wyeliminowanie homo sovieticus z życia publicznego. To rzeczywistość otwarta na człowieka, a nie sprowadzanie go do przedmiotu zarządzania. W naszym kraju za dekomunizacją są zwykli ludzie. To oni, bez względu na wiek i życiorys, komunizm uważają za zło. Wyciągnęli wnioski z historii i zmienili wiele w patrzeniu na świat. W odniesieniu do procedowanej ustawy zmieniającej ustawę o zakazie propagowania komunizmu, sytuacja jest taka, że od początku tej procedury zwracałem uwagę na jej mankamenty. Okazuje się, że miałem rację, o czym świadczy przedstawiony projekt. Usunięcie pozostałości komunizmu lub innego ustroju totalitarnego służy porządkowaniu historii. Bo dzięki temu w nazewnictwie przestrzeni publicznej mogą znaleźć się osoby i zdarzenia historyczne zasługujące na upamiętnienie. Bierność samorządów podszyta ich zacietrzewieniem ideologicznym w stosowaniu ustawy jest niestety ewidentna. Dziś właśnie wojewoda małopolski podpisał zarządzenie zastępcze i zmienił nazwę ulicy w Wadowicach. Rada miejska bowiem, dowodzona przez lewackiego burmistrza, nie chciała zmienić nazwy ulicy, której patronem była osoba zaangażowana w utrwalanie komunizmu. Ten przykład dowodzi, że nie powinniśmy ulegać złudzeniu, że widmo komunizmu znikło. Ono nadal krąży po Europie, a nawet po Polsce. Potwierdza to też pseudointelektualna sejmowa debata o uchwale potępiającej bolszewizm, a także spór programowy w Partii Razem. To w niej widmo komunizmu obleka się w ciało - z miłości nie tylko do sowieckiego modelu gospodarki, ale przede wszystkim do komunistycznej idei. Niedawno jej działacz, niejaki Łukasz Moll, stwierdził: my komunistki i komuniści z Razem tłumaczymy na język polski książki komunistycznych filozofów, zajmujemy się ruchem komunistycznym, inicjujemy dyskusje nad nowymi propozycjami programowymi, wysuwanymi i popieranymi przez ruch komunistyczny. Co prawda od tekstu Molla odciął się Zarząd Partii Razem, która uznała, że nie jest on godzien być jej członkiem i deklaracje o miłości do komunizmu czynił na własny rachunek. Ale ten komunikat niczego nie zmienia. Jak wcześniej zadeklarował sam Moll, w Partii Razem jest wiele środowisk, które uznaje się za koryfeuszy komunizmu. Dlatego też akceptujemy ˝przymusową˝ dekomunizację przestrzeni publicznej, za którą powinni zapłacić albo jej ideowi przeciwnicy, albo też opierający się wykonaniu prawa. Kukiz’15 zagłosuje za proponowaną ustawą, dostrzegając w niej dobry ruch w kierunku zmiany świadomości wszystkich Polaków tak, by potrafili docenić ofiary m.in. stanu wojennego wprowadzonego przez juntę Jaruzelskiego i Kiszczaka. Dziękuję bardzo. (Oklaski)