PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jerzy Borkowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-03-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W tym roku z funduszu rentowego być może zniknie kolejne 8-9 mld zł - rząd wynalazł mechanizm finansowy, który pozwala co roku przejmować i wygaszać miliardy pochodzące z naszych składek ubezpieczeniowych. Po podniesieniu wieku emerytalnego ˝maszynka do czyszczenia kont˝ będzie w stanie pochłaniać społeczne oszczędności w tempie kilka razy szybszym. Z kont emerytalnych w ZUS wyparowało w ubiegłym roku ponad 8 mld zł. Zniknęły środki emerytalne należące do osób, które pobierały rentę i zmarły, nie dożywszy emerytury. Po śmierci uprawnionych zawartość należących do nich kont emerytalnych powinna zostać przeniesiona na fundusz rentowy, ale tego nie zrobiono. Według danych ZUS, na kontach zmarłych rencistów znajdowało się w końcu 2010 r. aż 8,4 mld zł, po których dziś nie ma śladu. Podczas debaty nad podniesieniem składki rentowej rząd szermował argumentem, że w funduszu rentowym widnieje deficyt na kwotę 17 mld zł. Tymczasem przytoczone przez ˝Nasz Dziennik˝ dane wskazują, że ów deficyt rząd w dużej mierze sam sobie wykreował. O ile nieuwzględnienie w funduszu rentowym środków żyjących rencistów może mieć pewne uzasadnienie (bo część z nich doczeka się emerytury), o tyle ˝zapomnienia˝ o kwocie 8,4 mld zł należącej do osób nieżyjących i nieprzekazania jej na fundusz rentowy niczym nie da się wytłumaczyć. ˝Zastosowano wybieg polegający na tym, że fundusze, które powinny być przekazane na renty, znikły na kontach. Inteligentnie przedstawiono, że deficyt funduszu rentowego wynika z różnicy między kwotą składek a tym, co jest wypłacane w formie rent. To zaś, co było na kontach, wyparowało˝ - tłumaczy na łamach prasy dr Cezary Mech, finansista, były wiceminister finansów, który zdobył te informacje, prowadząc własne prace badawcze nad przepływami finansowymi w ZUS. ˝To bardzo sprytny mechanizm. Gdyby teoretycznie przesunąć wiek emerytalny do 100 lat, to nikt nie dożyje emerytury, a wtedy ponad 2 bln zł długów emerytalnych ZUS zwyczajnie wyparuje˝ - wyjaśnia dr Cezary Mech.
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-03-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Ustawa o zakażeniach, jak również o podmiotach leczniczych, narzuciła lekarzom i podmiotom leczniczym opracowanie i wdrożenie tzw. indywidualnych procedur sanitarnych. Według ustawodawcy to na kierowniku przychodni ma ciążyć obowiązek przygotowania i wdrożenia procedur sanitarnych. Metoda ta, zaczerpnięta z rozwiązań niektórych krajów europejskich, lecz niestety nie tych, które są liderami bezpieczeństwa sanitarnego, spowodowała duże zainteresowanie komercyjne opracowywaniem w celu sprzedaży pomysłów. Oczywiście każdy z nich chciał je uwiarygodnić, dopisując ˝zalecane przez sanepid˝ itp. Takie działanie doprowadziło do pewnego rodzaju chaosu w zakresie rzeczywistych potrzeb proceduralnych. Mam nadzieję, że w tej kadencji parlamentu w podkomisji zdrowia publicznego uda się nam nie tylko opracować, lecz także przede wszystkim wdrożyć jednolite procedury dla wszystkich podmiotów znanej branży medycznej. Ujednolicenie procedur nie tylko z pewnością wpłynie na podniesienie świadomości sanitarno-epidemiologicznej, lecz także musi wpłynąć na polepszenie bezpieczeństwa sanitarnego obywateli RP.
Mówca: Anna Nemś (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-03-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie ogłoszonego uchwałą Sejmiku Wojewódzkiego Śląskiego Roku Konstantego Wolnego. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na prośbę marszałka województwa śląskiego pana Adama Matusiewicza oraz przewodniczącego Sejmiku Województwa Śląskiego pana Andrzeja Gościniaka, dotyczącą potrzeby propagowania tejże informacji, pragnę państwu zakomunikować, że na mocy podjętej przez Sejmik Województwa Śląskiego uchwały z dnia 19 grudnia 2011 r. rok 2012 został ogłoszony Rokiem Konstantego Wolnego. Rok 2011 był obchodzony w regionie jako Rok Powstań Śląskich. Z kolei w roku 2012 mamy niepowtarzalną okazję jednoczesnego uczczenia pamięci pierwszego marszałka przedwojennego Sejmu Śląskiego oraz 90. rocznicy pierwszych wyborów do Sejmu Śląskiego, który był organem ustawodawczym autonomicznego wówczas województwa. W telegraficznym skrócie możemy scharakteryzować Konstantego Wolnego, urodzonego 5 kwietnia 1877 r. w Bujakowie, jako świetnego adwokata, śląskiego działacza narodowego i społecznego, propagatora polskości Górnego Śląska, wieloletniego przyjaciela i współpracownika Wojciecha Korfantego, współautora Statutu Organicznego Województwa Śląskiego, uchwalonego przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej dnia 15 lipca 1920 r., pierwszego marszałka Sejmu Śląskiego, piastującego tę zaszczytną funkcję przez trzy kadencje, dziekana Rady Adwokackiej w Katowicach oraz prezesa Automobilklubu Śląskiego. Marszałek Wolny został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Polonia Restituta. Był również inicjatorem powstania biblioteki sejmowej, późniejszej Biblioteki Śląskiej, mecenasem sztuki i sportu oraz publicystą. We wrześniu 1939 r. Konstanty Wolny wyjechał do Lwowa, gdzie został współzałożycielem Śląskiego Komitetu Uchodźców. Zmarł we Lwowie w dniu 9 listopada 1940 r. w wieku 63 lat i został pochowany w grobowcu oo. jezuitów na Cmentarzu Janowskim. 6 listopada 2004 r. na cmentarzu przy ulicy Francuskiej w Katowicach odsłonięto ku jego czci tablicę pamiątkową. Wolą rodziny oraz samorządu województwa śląskiego jest pochowanie marszałka na katowickim cmentarzu, na którym spoczywają prochy jego synów i córki oraz długoletniego przyjaciela - orędownika polskości na Śląsku - Wojciecha Korfantego. Okazuje się, że zasługi tego wybitnego Górnoślązaka, polityka i społecznika, jakim był niewątpliwie Konstanty Wolny, są dzisiaj odwrotnie proporcjonalne do pamięci o nim. W związku z tym władze województwa śląskiego mają nadzieję, że ich inicjatywa ogłoszenia bieżącego roku rokiem pierwszego marszałka przedwojennego Sejmu Śląskiego przywróci w regionie pełnię świadomości historycznej o jego osobie. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-03-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Jednym z wielu upokorzeń, które zafundował naszemu społeczeństwu ten rząd, jest obniżenie zasiłku pogrzebowego. Z tego powodu wielu Polaków nie może godnie pożegnać i pochować swoich bliskich. Jak pokazują docierające z całego kraju informacje, wielu żałobników jest zmuszonych brać pożyczki na pokrycie kosztów pogrzebu. Niektórzy decydują się nawet na o wiele tańszą kremację i często robią to wbrew sobie. Od l marca 2011 r. zasiłek pogrzebowy wynosi 4 tys. zł. Przed tą datą był równowartością 200% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia obowiązującego w dniu śmierci osoby, czyli mógł być nawet o 2 tys. zł wyższy. W większych miastach za rozmaite usługi związane z pochówkiem płaci się od 7,5 do 9 tys. zł. W związku z tym że coraz więcej osób ma problemy z opłaceniem pogrzebu, wzrasta popularność polis pogrzebowych. Bardzo często pochówki przygotowuje się na kredyt. Problemy pojawiają się także z formalnościami. Pieniądze powinny być wypłacone najpóźniej w terminie 30 dni od dnia wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do przyznania prawa do zasiłku. Jeśli pieniędzy nie ma do dnia pogrzebu, rodzina musi je wyłożyć z własnej kieszeni. Większości zakładom można zlecić załatwienie zasiłku pogrzebowego, ale to są dodatkowe koszty - ok. 200 zł. Obniżając zasiłek, jak zwykle w takich sytuacjach, nie wzięto pod uwagę tego, że wielu Polaków nie będzie stać na pogrzeb. W rezultacie niektórzy biorą kredyt, inni zadłużają się u rodziny, jednak najdramatyczniej wygląda sytuacja najbiedniejszych. Ci w wielu przypadkach decydują się na tańszą kremację, robiąc to wbrew swojej woli i wierze. Wszak, jak wiadomo, Kościół katolicki nie zaleca kremacji, dopuszcza ją jedynie w wyjątkowych wypadkach. Już nikt nas nie czaruje wyborczym hasłem: ˝By żyło się lepiej. Wszystkim˝. Wszak w takiej sytuacji gospodarczej już nie wypada, ale to doprawdy skandal, że w rezultacie rządów Platformy Obywatelskiej w Polsce nawet umiera się coraz gorzej.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-03-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Z okazji imienin Krystyny odbył się w Rzeszowie międzynarodowy zjazd Krystyn. To była 15. edycja imprezy, którą wymyśliła i organizowała Krystyna Bochenek, dziennikarka i senatorka RP, tragicznie zmarła 10 kwietnia 2010 r. w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem. W 15. edycji tej corocznej imprezy organizowanej każdego roku w innym mieście, która odbyła się w stolicy Podkarpacia, wzięło udział ok. 600 Krystyn z całej Polski i z zagranicy. Impreza przebiegała pod hasłem: EuroKrystyny 2012 ˝Imieniny Krystyny u rodziny˝. Do Rzeszowa przybyły Krystyny z Polski, Brazylii, USA, Szwecji, Wielkiej Brytanii, Belgii, Francji, Węgier, Niemiec. Wśród uczestniczek wyróżniała się 92-letnia pisarka Krystyna Nepomucka, aktorka Krystyna Kołodziej oraz najmłodsze Krystyny z Rzeszowa: dziesięciomiesięczna, dwu- i ośmioletnie. Oficjalnie impreza rozpoczęła się na rzeszowskim rynku, gdzie prezydent miasta przekazał uczestniczkom zjazdu symboliczny klucz do bram miasta Rzeszowa na dwa dni. Wcześniej, na Uniwersytecie Rzeszowskim, odbyła się konferencja tematyczna z udziałem kobiet i pracowników naukowych uczelni. Zjazdowi towarzyszyły liczne imprezy kulturalne i towarzyskie. Była to duża promocja miasta Rzeszowa i województwa podkarpackiego. Z trybuny polskiego Sejmu gratuluję organizatorkom zjazdu jego zorganizowania i sprawnego przeprowadzenia, szczególnie pani dr Krystynie Leśniak-Moczuk.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-03-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Dzisiejsze oświadczenie pragnę poświęcić Jerzemu Żuławskiemu, który żył w latach 1874-1915. Był znakomitym pisarzem okresu modernizmu, autorem licznych utworów poetyckich, dramatów i powieści, w tym pierwszej polskiej powieści fantastycznonaukowej ˝Na srebrnym globie˝. Urodził się w majątku w Lipowcu, ok. 15 km od Dębicy. Od lat młodzieńczych był na stałe związany z Krakowem, a później z Zakopanem. Urodził się w Lipowcu 15 km od Dębicy - ówcześnie zabór austriacki. Ojciec jego dzierżawił majątek w Lipowców, był uczestnikiem powstania z 1863 r. Lata dzieciństwa późniejszy pisarz spędził w rodzinnym majątku w Młynnem pod Limanową. Do gimnazjum uczęszczał w Bochni i w Krakowie. Od 1892 r. studiował na politechnice w Zurychu, a później w związku ze zmianą zainteresowań przeniósł się na wydział filozofii w Bernie (Szwajcaria), otrzymując w 1898 r. stopień doktora. Rozprawę doktorską pisał o Spinozie. Po powrocie do kraju zaczął pracować jako nauczyciel w gimnazjum w Jaśle, a po ożenieniu się - w Krakowie. Tu nawiązał stosunki ze środowiskiem literackim - w krakowskim ˝Życiu˝. Publikował też swoje utwory, porzucił pracę pedagogiczną. Przez krótki czas w 1899 r. współredagował pismo ˝Krytyka˝. Później zaś, zniechęcony do życia osiadłego, przebywał zarówno w Krakowie, we Lwowie, jak i w Zakopanem. Podróżował także do Niemiec, Szwajcarii, Włoch i Francji. Był zauroczony górami. Wiele razy przebywał w Alpach i robił odkrywcze wyprawy w głąb Tatr. Był jednym z założycieli Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego i uczestniczył w wyprawach ratunkowych. Na stałe przeniósł się do Zakopanego w 1910 r. Ze swoją z drugą żoną miał trzech synów: Marka, późniejszego malarza, Juliusza, który w przyszłości został pisarzem, i Wawrzyńca, przyszłego kompozytora. W latach 1911-1912 w ukochanym przez siebie kurorcie Jerzy Żuławski współredagował pismo ˝Zakopane˝. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Piłsudskiego, gdzie między innymi pracował w Departamencie Wojskowym. Następnie rozwijał działalność publicystyczną na terenie Królestwa, redagując między innymi w Łodzi pismo ˝Do broni!˝. Krótko przebywał także we Wiedniu przy Naczelnym Komitecie Narodowym. W 1915 r. jako podporucznik został przeniesiony do Komendy Legionów w Piotrkowie, pełniąc funkcję łącznika komendy ze sztabem I Brygady. Swoją działalność literacką Żuławski rozpoczął utworami poetyckimi. Wydał wiele tomików poezji i poematów. Później poezje tworzył już znacznie rzadziej, ale zajmował się ich przekładami. Tłumaczył wiersze F. Nietzschego, przełożył też z hebrajskiego ˝Księgi niektóre z żydowskich pism Starego Zakonu wybrane˝. Niemal równolegle Żuławski rozwijał działalność krytycznoliteracką. Od 1903 r. wielką część działalności literackiej pisarza stanowiły dramaty. Do Dębicy przyjechał jako oficer Legionów Polskich w czasie I wojny światowej. Tu zmarł w lokalnym szpitalu na tyfus w dniu 9 sierpnia 1915 r. i został pochowany na dębickim cmentarzu wojskowym, gdzie spoczywa do dziś. Przebieg posiedzenia
Mówca: Sprawozdawca Adam Szejnfeld
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, zanosi się na jakąś bardzo ważną debatę. Zainteresowanie jest bardzo duże. Zobaczymy. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Komisja Skarbu Państwa rozpatrzyła projekt ustawy o uchyleniu ustawy o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Przypomnę, że druk pierwotny to druk nr 192, a sprawozdanie Komisji Skarbu Państwa to druk nr 252. (Gwar na sali)
Mówca: Tadeusz Aziewicz
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Platformy Obywatelskiej mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie sprawozdania Komisji Skarbu Państwa o rządowym projekcie ustawy o uchyleniu ustawy o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Przypominam, że głównym celem projektu jest dostosowanie naszego prawa do sytuacji, która nastąpiła po zakończeniu programu powszechnej prywatyzacji, realizowanego na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji. Chodzi tu głównie o likwidację zwolnień podatkowych przyznanych narodowym funduszom inwestycyjnym w innej rzeczywistości gospodarczej i prawnej, w aktualnych relacjach niepotrzebnie uprzywilejowujących je w stosunku do innych rynkowych graczy. Nie jest to zgodne z zasadą równego traktowania przedsiębiorców i może być uznane za niedozwoloną formę pomocy publicznej. Zwolnienia te dotyczą podatku z tytułu dochodów pochodzących z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również z tytułu sprzedaży udziałów lub akcji spółek mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przyjęcie przez Wysoką Izbę omawianej regulacji spowoduje wzrost dochodów sektora finansów publicznych w roku podatkowym o ok. 4,1 mln zł. Zdezaktualizowało się i straciło sens także podatkowe uprzywilejowanie dochodów osób fizycznych z tytułu sprzedaży akcji NFI, czyli zwolnienie z podatku dochodowego dochodów osób fizycznych uzyskanych z tytułu sprzedaży akcji narodowych funduszy inwestycyjnych w wysokości połowy jednomiesięcznego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej. W związku ze zmianami kapitałowymi i prawnymi, które zaszły w trakcie realizacji programu powszechnej prywatyzacji, pojawiła się także potrzeba zmiany firmy podmiotów, które pierwotnie stanowiły narodowe fundusze inwestycyjne, tak aby nie wprowadzała ona w błąd co do składu ich akcjonariatu i przepisów prawnych, w oparciu o które działają. W dniu dzisiejszym posługiwanie się przez te podmioty w firmie określeniami ˝narodowy˝ oraz ˝fundusz inwestycyjny˝ nie jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Wszak mówimy teraz o spółkach o różnym składzie akcjonariatu, w tym z udziałem podmiotów zagranicznych, działających na podstawie przepisów Kodeksu spółek handlowych. Uchylenie zwolnień podatkowych wiąże się z koniecznością wprowadzenia przepisów przejściowych zachowujących prawa nabyte ich beneficjentów. Wydaje się, że proponowany w omawianym projekcie roczny okres ochrony tych praw jest w zupełności wystarczający. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Platformy Obywatelskiej wnoszę o przyjęcie omawianego projektu ustawy. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Józef Racki
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pani Minister! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam zaszczyt odnieść się do sprawozdania Komisji Skarbu Państwa o projekcie ustawy o uchyleniu ustawy o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji oraz o zmianie niektórych innych ustaw, druk nr 252. Szczegółowo do meritum ustawy odniosę się w pierwszym czytaniu. Komisja na swoim posiedzeniu rozpatrzyła projekt przedłożony przez stronę rządową i w wersji zawartej w sprawozdaniu przedkłada go Sejmowi. Ponieważ uchylone zapisy w dziesięciu ustawach odnoszą się do programu powszechnej prywatyzacji, który został zakończony, w celu uporządkowania należy przyjąć ten projekt. Podzielając stanowisko sprawozdawcy, Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował za przyjęciem sprawozdania Komisji Skarbu Państwa zawartego w druku nr 252. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Chciałbym w imieniu klubu Solidarna Polska przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o uchyleniu ustawy o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji oraz o zmianie niektórych innych ustaw, druki nr 192 i 252. Moi poprzednicy wiele już powiedzieli na ten temat. Ustawa jest krótka, bo składa się z 15 artykułów, które zawierają zapisy zmian legislacyjnych dotyczących przede wszystkim zwolnień podatkowych oraz uporządkowania nazwy funduszy, bo narodowych funduszy inwestycyjnych już nie ma, a fundusze inwestycyjne pracują w oparciu o zupełnie inną ustawę, a więc czyni się to w tym celu, żeby nie było jakichś nieporozumień. Faktycznie dzisiaj można już tylko powspominać z tego miejsca słynny program powszechnej prywatyzacji. Moi poprzednicy po części już powiedzieli, jak to Polacy mieli być bogaci. Takie było bowiem hasło - 512 przedsiębiorstw zgrupowanych w 15 narodowych funduszach. Dzisiaj, kiedy opowiada się o tym naszym dzieciom czy wnukom, każdy logicznie dedukuje, że Polacy powinni być z tego tytułu bardzo bogaci, a nie bogaci, bo przecież pamiętamy przedsiębiorstwa, które bardzo dobrze funkcjonowały, produkowały i dawały nie tylko zatrudnienie. Na przykład w moim mieście, Tarnowie, funkcjonowało przedsiębiorstwo Fructona, do którego rolnicy przywozili setki ton owoców miękkich, twardych itd. I co jest dzisiaj? Nic. Jest plac, bo zajęli się tym spekulanci i tylko ten plac mogą w tej chwili trzymać, który szpeci krajobraz miasta. Cóż gmina może zrobić? Może kupić, ale za takie niebotyczne pieniądze, że szkoda mówić. To jest skandal. Drodzy państwo, dzisiaj, kiedy o tym mówimy, niech program powszechnej prywatyzacji będzie przestrogą dla nas, posłów, i dla rządzących, jeśli chodzi o pewne decyzje i programy, które przewidujemy i które rząd stara się przeforsować na siłę, na przykład w sprawie podwyższenia i zrównania wieku emerytalnego, aby już niedługo opinia w tej sprawie nie była taka jak na temat programu powszechnej prywatyzacji. Musimy wynieść z tego jakąś naukę. Myślę, że właśnie to jest kwintesencją tego mojego wystąpienia. Oczywiście jako klub poprzemy projekt, bo ustawa jest prosta i przewiduje puszczenie w niebyt, w niepamięć tego, co dzisiaj może być tylko wartością kolekcjonerską. Dzisiaj bowiem, jak ktoś powiesi sobie na ścianie oprawiony w ramkę ten bon, to chyba więcej będzie on wart niż wtedy. Wtedy wart był bowiem tyle, że Polak nie kupił sobie nawet przeciętnej pary butów, a miał być taki bogaty, że dom miał sobie wybudować. To jest dla nas przestrogą. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wobec projektu ustawy o uchyleniu ustawy o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji oraz o zmianie niektórych innych ustaw, druki nr 192 i 252. Jak już wcześniej powiedziano z tego miejsca, projekt zawiera uzasadnione zmiany prawa w obszarze nazewnictwa podmiotów powstałych w toku procesu przekształceń własnościowych narodowych funduszy inwestycyjnych. Ze względu na zakończenie realizacji programu powszechnej prywatyzacji powinny nastąpić zmiany legislacyjne, jeśli chodzi o zwolnienia podatkowe przyznane narodowym funduszom inwestycyjnym w momencie ich powstania, a także wycofanie w nazwach tych funduszy słów ˝narodowy˝ oraz ˝fundusz inwestycyjny˝. Używanie zatem przez te podmioty określeń ˝narodowy˝ nie odpowiada stanowi faktycznemu. Również posługiwanie się zwrotem ˝fundusz inwestycyjny˝ jest niezgodne ze stanem rzeczywistym, gdyż spółki te funkcjonują na podstawie przepisów Kodeksu spółek handlowych, a nie ustawy szczegółowej, którą jest ustawa o funduszach inwestycyjnych. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość nie wnosi zastrzeżeń do przedmiotowego projektu ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam dwa krótkie pytania. Jak wiadomo, narodowe fundusze inwestycyjne są uprzywilejowane na rynku, co narusza zasadę równego traktowania przedsiębiorców. Mam więc dwa krótkie pytania. Dlaczego projekt ustawy zgłaszany jest dopiero teraz, kilka lat po zakończeniu programu powszechnej prywatyzacji? Dlaczego w związku z tym tak długo utrzymywano wynikające z ustawy zwolnienia podatkowe? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Domaracki
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W związku z rządowym projektem ustawy o uchyleniu ustawy o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji oraz o zmianie niektórych innych ustaw chciałbym zadać pytanie panu ministrowi skarbu Mikołajowi Budzanowskiemu. Zniesienie ulg podatkowych przysługujących NFI, a właściwie w obecnym stanie prawnym powstałym na ich bazie spółkom, jest założeniem słusznym, bowiem prowadzi do zniesienia ich uprzywilejowanej sytuacji i do równego traktowania wszystkich przedsiębiorców względem pozostałych uczestników rynku. Jednak NFI w przedstawionych opiniach podnoszą, iż przyjęcie krótkiego, jednorocznego okresu przejściowego może prowadzić do międzynarodowych sporów z zagranicznymi akcjonariuszami spółek, którzy zmuszeni będą do realizowania będących w toku przedsięwzięć inwestycyjnych w innych warunkach podatkowych niż wtedy, kiedy były rozpoczynane. Stąd moje pytania. Czy istnieje realna szansa wystąpienia tego typu sporów? Jeżeli tak, to czy opisywana sytuacja nie zaszkodzi interesom Polski i naszemu wizerunkowi w zagranicznych kręgach gospodarczych? Co jest powodem skrócenia zakładanego wcześniej dwuletniego okresu przejściowego do jednego roku? Czy nie będzie to miało wpływu na realizację inwestycji długoterminowych przez NFI? Dziękuję bardzo.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja pamiętam ten okres, w którym uchwalono ustawę, i pamiętam, co akurat wtedy w tej sprawie mówiła lewica. Nie chcę tego czasu przypominać. Jednak pamiętam również wizję, co prawa strona sceny politycznej w tamtym czasie upatrywała w narodowych funduszach inwestycyjnych. I dobrze, panowie, że po dwudziestu latach doceniliście tamten majątek. Dobrze, że mówicie o wielkich stratach. Musicie jednak uderzyć się w piersi i powiedzieć, że przyczyna leży po waszej stronie. Nie odnoszę się personalnie do osób, które tu występują, tylko odnoszę się do prawej strony sceny politycznej. I dlatego, panie marszałku, Wysoka Izbo, chciałbym zadać pytanie. Proszę mi powiedzieć, jak to wygląda dzisiaj z perspektywy ministra skarbu państwa, ile właściwie stracił budżet państwa na wpływach podatkowych, które budżet państwa mógłby wykorzystać, gdyby nie ta uprzywilejowana sytuacja. To po pierwsze. Po drugie. Mamy pewną zaszłość i chciałbym się również do niej odnieść. Pewna grupa obywateli ma jeszcze świadectwa udziałowe. Co oni mają zrobić z tymi świadectwami? Czy dzisiaj mają możliwość ich zbycia? Czy podczas pracy w komisjach rozpatrywaliście te kwestie? Czy pozostanie im tylko to, o czym była tu już mowa, oprawienie tego świadectwa w ramkę i powieszenie go na ścianie? A być może za 20 lat wartość tego świadectwa, ale już jako pamiątki, będzie stukrotnie wyższa, jak to było w czasie, kiedy przyznawano kwoty za te świadectwa. Dziękuję bardzo. (Oklaski)