Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt przedstawić w imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej stanowisko wobec poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o jednostkach doradztwa rolniczego, druk nr 297, oraz sprawozdania Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Procedujemy nad ustawą o doradztwie rolniczym, bardzo ważną. Powstała ona 22 października 2004 r., a później była zmieniona 23 stycznia 2009 r. W poprzedniej kadencji Sejmu kompetencje doradztwa rolniczego zostały przekazane samorządom województw, czytaj: sejmikom województw i zarządom województw. Wnioskodawcy tej ustawy proponują uporządkować przede wszystkim sprawy podległości dyrektora, zastępców dyrektorów w taki sposób, aby podlegali oni zarządowi województwa. Do tej pory dyrektora powoływał zarząd, zastępców dyrektorów - dwóch albo trzech w zależności od tego, w którym województwie - powoływał sejmik na wniosek dyrektora. W związku z tym intencją wnioskodawców jest to, żeby to wszystko było w jednych rękach, by odpowiadał za te sprawy zarząd województwa. Co do powoływania członków społecznej rady, która działa przy ośrodkach doradztwa rolniczego, możemy dyskutować, czy powinno być tak, jak było do tej pory: powołanie dwóch przedstawicieli było w kompetencji sejmiku województwa, wnioskodawcy proponują, aby jeden przedstawiciel powoływany był przez sejmik, a jeden - przez zarząd. Pan poseł Maliszewski poruszył w swojej wypowiedzi - i ja też odniosę się do tego - kwestię modelu doradztwa oraz tego, jak ten model powinien funkcjonować w naszym kraju, jako że rolnictwo praktycznie jest zróżnicowane we wszystkich województwach, nie ma jednakowych modeli rolnictwa w województwach w naszym kraju: inne rolnictwo jest na Podkarpaciu, inne w Małopolsce, inne w województwie kujawsko-pomorskim czy w Wielkopolsce. Najbliżej tego modelu jest województwo łódzkie, można powiedzieć, środek Polski. Model, który jest obecnie, czyli model doradztwa rolniczego podlegającego samorządowi województwa, w pewien sposób - jak już tu powiedziano - nie sprawdził się do końca. W okresie 3 lat od zmiany ustawy doradztwo, można powiedzieć, publiczne, które jest prowadzone przez zarząd województwa, przegrywa - wspomniał o tym pan poseł Maliszewski - w konkurencji z firmami prywatnymi. Mamy obawy jako klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej, czy w przyszłości firmy prywatne nie wyprą ośrodków doradztwa rolniczego z usług. Jeśli bowiem prześledzimy między innymi kwestię finansowania usług doradczych, proszę państwa, to rolnicy mogli korzystać z usług doradczych, wpłacali 20%, a 80% finansowała Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Jak prześledzimy te dane, to zauważymy, że mało z tych wniosków zrealizowały ośrodki doradztwa rolniczego. W większości sięgnęły po te środki firmy prywatne - zarówno w moim województwie, jak i, podejrzewam, w innych województwach. Prosiłbym, żebyśmy nadal rozmawiali na ten temat, dyskutowali, aby doradztwo rolnicze było publiczne i żeby każdego rolnika - tak jak powiedzieli wcześniej moi przedmówcy - było na nie stać, także tego małego, drobnego, który ma kilka hektarów i dla którego to jest ważne, bo on od lat był przyzwyczajony do tego, że doradca rolniczy jeden dzień w tygodniu mu poświęcał: a to przyjechał do niego i pomógł mu wypełnić wniosek, a to doradził mu, co ma ewentualnie produkować i w jakim kierunku ma zmierzać. Naprawdę musimy na to zwrócić uwagę, bo dużym gospodarstwom, które mają po kilkaset hektarów, doradztwo publiczne, można powiedzieć, jest niepotrzebne, bo świetnie radzą sobie z prywatnym. Nie chcę na ten temat mówić, zadam później, kiedy będzie można zadawać pytania, konkretne pytanie panu ministrowi na temat doradztwa prywatnego. Tak więc pracujmy nad tym projektem. Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej również wyraża chęć dalszej pracy nad tym projektem ustawy. Dziękuję, panie marszałku. (Oklaski)