Mówca: Ludwik Dorn
Data: 2012-02-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jeden z moich przedmówców postawił mnie w dość trudnej sytuacji, albowiem stwierdził, że dokument: raport Polska 2011, nad którym debatujemy, jest dokumentem propagandowym. Nie podzielam tej oceny. To nie jest dokument propagandowy, a jeżeli można się tu doszukiwać jakiejś propagandy, to raczej czarnej propagandy agend obecnego rządu przeciwko rządowi, bo jeżeli wczytać się w niego uważnie, to są tu uczciwie sformułowane pewne kryteria oceny, których w swoich działaniach ten rząd nie spełnia. Jednocześnie jest tak - i to trzeba podkreślić - że we wnioskach i rekomendacjach, bo na nich się skupię, a nie na relacjonowaniu tego, co napisano w części analitycznej, co napisano, to napisano, streszczanie tego nie miałoby większego sensu, widać idącą w lata, a jako państwo niepodległe mamy ponad 20 lat, ciągłość strukturalną, ciągłość pewnych problemów. Na różnych etapach w różnych ekipach rządowych istniało pewne napięcie woli politycznej, żeby je przełamać, sądzę, że przy wszystkich błędach i niedociągnięciach takie napięcie woli występowało w rządzie, w którym przez pewien czas funkcjonowałem, ale potem to napięcie woli słabło. Sądzę, że obecny rząd, a także rząd w poprzedniej kadencji, to są tego typu rządy, w których ta wola zmian albo w ogóle nie występowała, albo występowała w sposób śladowy. I to jest pewien problem. Jeżeli wnioskiem i rekomendacją, jeśli chodzi o konkurencyjność polskiej gospodarki, jest to, że do podstawowych słabości obniżających pozycję konkurencyjną - to cytat - zalicza się stan infrastruktury technicznej i w odniesieniu do stanu infrastruktury i otoczenia regulacyjnego następuje wprawdzie poprawa, jednak pod względem tempa ustępuje ona notowanej w wielu innych krajach, to mamy tu problem. Wprawdzie Polska jest w budowie, ale relatywnie konkurencyjność gospodarki polskiej nie rośnie. Innymi słowy, my jesteśmy w sytuacji królowej z ˝Alicji w Krainie Czarów˝, która rekomenduje, że należy biec dwa razy szybciej niż inni, by stać w miejscu. Tu jest pewien problem. Jeżeli we wszystkich dokumentach rządowych i nierządowych podkreśla się, jak ważna jest innowacyjność, i aktywność innowacyjna polskich przedsiębiorstw wykazywała w ostatnich latach systematyczny spadek, jak czytamy w dokumencie, to znaczy, że sytuacja nie poprawiła się, tylko uległa pogorszeniu. Dobrze, że autorzy dokumentu to oddają, ale od pana ministra oczekiwałbym ustosunkowania się do tego, to znaczy wzbogacenia części analitycznej o część diagnostyczną i pewne propozycje. Jest pytanie, czy do wielu realistycznych ocen zawartych w tym raporcie rząd w jakikolwiek sposób się odniesie, czy ten raport tak sobie ot pozostanie, bo Rada Ministra go uchwaliła. Moim zdaniem tak pozostanie, jak wiele tego rodzaju dokumentów rządowych. Czasami ten raport dotyka kwestii bieżących i palących. Prawda? Czytamy - chodzi o rynek pracy - że oceniając elastyczne formy zatrudnienia pod względem umów na czas określony oraz w niepełnym wymiarze pracy, nie można stwierdzić, że w latach 2007-2010 nastąpił istotny postęp w kierunku ich upowszechnienia, więc należy rekomendować promocję dostępu do elastycznych form zatrudnienia. Rada Ministrów to zatwierdziła. Czy Rada Ministrów będzie promować dalszy rozrost umów śmieciowych? To jest istotna sprawa i coś chcielibyśmy na ten temat usłyszeć. Jest też tak, że jeżeli mamy rekomendację dla polityki rozwoju i czytamy, że przeprowadzona analiza wykazuje, że w polskiej polityce, a chodzi o politykę transportową, konieczne jest zawężenie celów przynajmniej średnioterminowych, to można powiedzieć, że niejako ostrzejszej krytyki ostatnich czterech lat sformułowanej spokojnym językiem ja jeszcze nie słyszałem. To znaczy, że rozgrzebano wielki plac budowy, pozahaczano o plan i nie wszystko da się skończyć. Tyle oznacza tu to, że konieczne jest zawężenie celów i stworzenie jakichś... (Poseł Andrzej Czerwiński: Raport za 2010 r., kończy się na roku 2010.) Tak, tak, ale o tym, co było po 2010 r., też wiemy, widzimy to gołym okiem, nie trzeba do tego raportu. Jeżeli w raporcie jest napisane, że należy stworzyć mechanizmy wyboru projektów o największej efektywności, także w polityce transportowej, a nie najłatwiejszych do realizacji, to jest to bardzo ostra krytyka. Gdyby bowiem zająć się ocenami wybranych planów, to okazałoby się, że dążenie do pójścia po linii najmniejszego oporu - z bardzo różnych względów, ja nie twierdzę, że to jest problem tylko tego rządu, z bardzo różnych względów, pod wpływem bardzo różnych nacisków - sprawiało, że bardzo często nie realizowano bądź realizowano nie w takim stopniu, w jakim by należało, projekty o największej efektywności. Wreszcie jest tak, a rzecz dotyczy także kwestii, nad którymi ostatnio dyskutowano, że raport stwierdza - i może dobrze by było, by rząd, w tym premier, minister polityki społecznej, się do tego odniósł - że jeśli chodzi o spójność społeczną, to jednym z podstawowym zagrożeń jest ubóstwo, które nie dotyka ludzi starszych, lecz rodzin, młodych rodzin z dziećmi. Innymi słowy, jeżeli zmianie reformie emerytalnej ma towarzyszyć, czemu pan premier nie był przeciwny, choćby na spotkaniu z Solidarną Polską, nasilenie czy stworzenie polityki prorodzinnej, to trzeba zadać pytanie: A co z systemowym wsparciem młodych rodzin z dziećmi, które żyją w warunkach ubóstwa? Prawda? (Głos z sali: Tak...) Też. Nie przedstawiam tego w formie zarzutu, bo zarzut będzie wtedy, jeżeli rząd się do tego nie odniesie ani z tej trybuny, ani niejako realnie w działaniu. Tak że, Wysoka Izbo, panie ministrze, jak mówiłem, jest z tym dokumentem, jeśli chodzi o Solidarną Polskę, pewien kłopot, bo ja nie traktuję tego dokumentu jako propagandowy. Najchętniej bym rekomendował mojemu klubowi wstrzymanie się od głosu. Dlaczego mamy głosować przeciw czemuś, w czym jest wiele punktów, z którymi ja się nie zgadzam, ale co generalnie jest prawdziwe i użyteczne, i jako rzecz użyteczna gdzieś tam w zakamarach szuflad ministerstw sobie zalegnie i nie zostanie wykorzystane? Jest pytanie, jakie wnioski i rekomendacje zostaną wykorzystane na przyszłość. Ale oczywiście jest obawa, że wyjdzie jakiś złotousty rzecznik prasowy, kanclerska głowa i powie: o, wstrzymali się od głosowania, to dowód, że ześlizgują się w objęcia PO, bo po to oni powstali. Tak że ten dylemat postawię przed klubem. Osobiście jako człowiek lubiący ryzyko będę rekomendował wstrzymanie się od głosu, ale za efekt nie mogę ręczyć, bo siła PiS-owskiej... (Poseł Andrzej Czerwiński: Przyjmiemy do naszego klubu.) O właśnie! Jeśli chodzi o pewnego złotoustego rzecznika drugiego co do wielkości klubu, to siła rażenia, perswazji i przekonywania jest oszałamiająca. A ja jako polityk muszę się liczyć z realiami. Dziękuję.