PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jerzy Ziętek
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Pamiętam poprzednią kadencję, początek, całą kadencję. Kilkakrotnie miałem zaszczyt być sprawozdawcą czy przedstawicielem klubu w przypadku nowelizacji ustawy. Pamiętam pierwsze, jedno z pierwszych posiedzeń Komisji Zdrowia, na którym musieliśmy rozwikłać potężny problem zakupu helikopterów dla ratownictwa medycznego. Pamiętamy o tym, ale przechodzimy dalej do działania. Nowelizacja, którą dzisiaj dyskutujemy, jest bardzo potrzebna i myślę, że po tej dyskusji, dużej, burzliwej, nawet w Komisji Zdrowia, od 1 stycznia będzie pełna obsada w karetkach ˝S˝. Myślę też, że nic nie stoi na przeszkodzie, żeby Sejm jednogłośnie tę nowelizację - o co apeluję - przyjął. To jest tu i teraz, ale jest i przyszłość, przyszły rok. Stąd moje pytanie do pana ministra: Czy ministerstwo, myślę, już tak na spokojnie, w przyszłym roku, planuje dość dużą nowelizację tej ustawy, bo wydaje mi się, że po dyskusjach w Komisji Zdrowia jest taka potrzeba? Czy rozszerzyć uprawnienia ratownika medycznego, prawo wykonywania zawodu? Jest też kwestia ratownika na motocyklu, czy ten ratownik jest w systemie, czy poza nim, kwestia mechanizmów wprowadzenia pewnych priorytetów, aby wprowadzić specjalizację ratownika medycznego jako specjalizację preferencyjną. Pamiętajmy o tym, że nie tak dawno - w przyszłym roku znowu będzie - 13 października, był dzień ratownika medycznego, Dzień Ratownictwa Medycznego. Myślę, że grubo, grubo wcześniej w przyszłym roku już tę dużą nowelizację uchwalimy w Sejmie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Jak tu mówili koledzy z mojego klubu, ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym została wprowadzona w 2006 r. Sześć lat na spełnienie warunków, zdobycie odpowiednich kwalifikacji i nagle pod koniec roku jest poselski projekt ustawy, bo okazuje się, że inaczej system ratownictwa medycznego się zawali. Jak państwo, jako resort, przez pięć lat pracowali, zachęcali lekarzy, żeby zdobywali te kwalifikacje? Druga kwestia to wprowadzenie tego rozdzielenia: 3 lata i 3 tys. godzin. Mówił o tym tutaj poseł Piecha. Spełnienie tego warunku to może być pół roku pracy rzeczywiście w dużym obciążeniu, ale po pół roku ktoś uzyskuje tytuł specjalisty w ratownictwie medycznym, a przecież doskonale wiemy, jakie kwalifikacje lekarz tam powinien posiadać. Czy państwo rzeczywiście chcecie ponosić za to odpowiedzialność? Trzecia kwestia, którą poruszał także poseł Piecha, dotyczy wypychania państwowych podmiotów z ratownictwa medycznego. Czy zmiany, które proponują posłowie, a państwo jako resort akceptują, nie są próbą otwierania się jeszcze bardziej na sektor prywatny, jeżeli chodzi o ratownictwo medyczne, a chyba nie od rzeczy nazywa się ono państwowym ratownictwem medycznym? Rozumiem, że państwo daje w ten sposób gwarancje odpowiedniej jakości usług. Według mojej wiedzy podmioty prywatne rzeczywiście wygrywają konkursy (Dzwonek) - już kończę, pani marszałek - ale bardzo często spełniają wymogi tylko na papierze. Samorządowcy protestują, środowiska medyczne protestują, nie ma natomiast żadnej reakcji. Co więcej, odnoszę wrażenie, że tym projektem polepszamy warunki dla podmiotów prywatnych. Dziękuję bardzo.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Pani marszałek, wolę osobiście złożyć pani najserdeczniejsze życzenia wszystkiego dobrego, nie patrząc na to, by wyręczali mnie koledzy w tak ważnej sprawie do pani marszałek i ważnym dniu. Wszystkiego dobrego, pani marszałek.
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani marszałek, przyłączam się do życzeń i przepraszam, że nie mam prezentu. Panie Ministrze! Chciałabym prosić pana o odpowiedź na pytania, które zadałam panu podczas posiedzenia komisji sejmowej, a na które nie otrzymałam odpowiedzi. Pierwsze z tych pytań dotyczy stanowiska ministra spraw wewnętrznych odpowiedzialnego, zgodnie z podziałem kompetencji, za zarządzanie kryzysowe. Ponieważ ratownictwo medyczne jest ważnym działem zarządzania kryzysowego i bezpieczeństwa obywateli w stanach kryzysowych, chciałabym zapytać, jakie jest w tej sprawie, w sprawie tej ustawy, obniżenia istotnych standardów ratownictwa medycznego, stanowisko ministra odpowiedzialnego za zarządzanie kryzysowe. Ponieważ mamy jeszcze czas, to bardzo proszę, aby zechciał pan je posłom doręczyć. Drugie moje pytanie dotyczy tego, co pan obiecywał. Mianowicie mówił pan, że jest przygotowywana w ministerstwie kompleksowa nowelizacja ustawy o państwowym ratownictwie medycznym. Dlatego też bardzo proszę pana o przedstawienie założeń tej kompleksowej nowelizacji oraz stanu prac nad tą kompleksową nowelizacją, którą państwo macie zamiar przeprowadzić. Co przez to rozumiem? Rozumiem przez to ocenę, analizę tego, co jest, a więc ekspertyzy, które są w tej sprawie. (Dzwonek) I ostatnie pytanie, bardzo krótkie. Czy pan sądzi, że jeśli przez 6 lat nic nie zrobiliście w sprawie polepszenia jakości, to zrobicie to w ciągu 8 lat?
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Ja również się przyłączam do życzeń. Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Otóż przysłuchuję się od dłuższej chwili pytaniom, wcześniej debacie, i tak naprawdę nie padła diagnoza, co musiało spowodować, że ta nowelizacja jest istotna. Otóż sprawdziłem przed chwilą, pewne wymagania i pewne zasady, którymi kieruje się ratownictwo na przykład w Republice Federalnej Niemiec, nie zostały one zmienione od 1995 r. W naszym przypadku mówimy o ustawie z 2006 r. Moje pierwsze pytanie dotyczy tego, co spowodowało to i kto nie wykonał właściwej pracy, aby przygotować personel przez te, powiedzmy, 6 lat do tego, żeby uzyskał właściwe kwalifikacje. Przecież już w 2006 r. było wiadomo, co potrzeba, żeby można było wykonywać ten zawód i, powiedzmy, służyć społeczeństwu w ratownictwie. To jest pierwsza sprawa. Druga sprawa, którą chciałbym poruszyć, o której już napomknąłem w wystąpieniu, to czy czasem nie jest tak, że ratownictwo, które musi być kontraktowane przez NFZ, czyli muszą być składane różnego rodzaju oferty, które raz odpadają, raz są uzupełniane, raz są..., czy czasem ten system nie powoduje tego, że nie jest ono traktowane przez lekarzy, którzy chcieliby się nim zająć (Dzwonek), w sposób trochę gorszy od innych specjalności. To jest bardzo istotne z tego punktu widzenia, że właściwie z powodu tego typu kontraktacji lekarz nie ma pewności stałej pracy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Moskal
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pacjent jest najważniejszy w systemie służby ochrony zdrowia. W tym systemie ważne jest też ratownictwo medyczne i w związku z tym dobrze funkcjonujące ratownictwo medyczne to też i dobro pacjenta. W związku z powyższym mam pytania do pana ministra. Po pierwsze, kiedy pan minister dostrzegł, że mogą być problemy z wdrożeniem pewnych przepisów i że potrzebna jest ta nowelizacja? Dlaczego nie było inicjatywy ministra zdrowia, tylko musiała być inicjatywa poselska? To jest jedna sprawa. Druga rzecz, o którą pragnę zapytać. Jeżeli ta ustawa nie weszłaby w życie, niech pan minister powie, jakie tereny, jakie województwa, powiaty czy też gminy mogłyby być boleśnie dotknięte niewprowadzeniem i niewdrożeniem tej ustawy? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Paluch
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Oczywiście clou tej dyskusji jest takie, że o przysłowiowej godzinie za pięć dwunasta poselskim projektem wprowadza się szybką zmianę prawa, tak żeby obniżyć wymagania, żeby od 1 stycznia przyszłego roku nie zawaliło się ratownictwo medyczne. I to jest clou. Ale niejako na marginesie tej dyskusji chciałabym zadać też pytanie bardzo istotne dla mieszkańców mojego regionu. Otóż pytam o zmiany, które zachodzą w Małopolsce, zmiany dotyczące likwidacji dyspozytorni medycznych. Środowiska lokalne, społeczności lokalne, samorządy gminne, powiatowe są po prostu mocno tym wszystkim oburzone i zatroskane o poziom bezpieczeństwa obywateli. Powiedzmy tak, na Sądecczyźnie, na Podhalu, a jest to teren o bardzo zróżnicowanej rzeźbie, nie wszędzie jest zasięg telefonii komórkowej, a jest to teren o tak skomplikowanej rzeźbie i o tak urozmaiconym nazewnictwie, gdzie są tereny osiedleńcze zlokalizowane bardzo wysoko, w niedostępnych miejscach, na których powtarzają się miejscowe nazwy, takie nazwy jak Przysłop w Beskidach, że co kilka czy co kilkanaście kilometrów występują takie nazwy przysiółków, Lipnic czy Krupówek jest pewnie z pół tuzina, czyli krótko mówiąc, dyspozytor, który nie zna lokalnych warunków, nie zna nazw miejscowych, nie ma bladego pojęcia, jak w konkretne miejsce dojechać. (Dzwonek) W jaki więc sposób dyspozytor z Krakowa czy z Tarnowa właściwie skieruje karetkę, żeby ona dotarła na miejsce w wyznaczonym czasie? Już nie będę przypominała o tzw. złotej godzinie, o wszystkich takich elementarnych wymogach ratownictwa, gdzie po prostu gra się o życie ludzi z czasem. Kto weźmie na siebie odpowiedzialność za narażenie obywateli południowej Małopolski na niebezpieczeństwo? Rozumiem, że pan minister retorycznie może tutaj pójść i powiedzieć: ja. Rozmawiajmy jednak poważnie. To jest po prostu zagrożenie bezpieczeństwa ludzi. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani marszałek, ja także dołączam się do wcześniej już wypowiedzianych życzeń urodzinowych. Panie ministrze, mam pytanie. Dlaczego dopiero teraz państwo nagle opamiętali się, że mogą pojawić się jakieś problemy? Czy dlatego państwo zwlekali do ostatniej chwili z tą nowelizacją, żeby ukryć ten problem? Czy tu są jakieś zamierzenia idące w kierunku zwiększonej liczby przejęć właśnie tych usług przez podmioty prywatne? Jakie będą konkretne działania? Chodzi mi tutaj o finanse, bo nie ukrywajmy, musicie państwo zachęcić przede wszystkim lekarzy. Wiemy, w jakich warunkach pracują w karetkach, z jakim stresem i z jakimi obowiązkami, odpowiedzialnością wiąże się ta praca. Czy państwo przewidują zwiększenie środków finansowych? Za tak ciężko wykonywaną pracą powinny iść bowiem środki. Czy będą jakieś zmiany, jakieś podwyżki w tym zakresie? Korzystając z okazji, mam pytanie. Z wielu miejsc docierają bowiem sygnały w związku z tym, co państwo przeprowadzili, chodzi o zmniejszenie obsady załóg, w erce z 4 na 3 osoby i w podstawowym 2 osoby. Państwo wzorowali się niejako na wzorach amerykańskich, ale wiemy, że tam dojeżdża także straż, która jest odpowiednio wyposażona i przeszkolona. W Polsce często na wielu miejscach wypadków wygląda to po prostu tragicznie. Czy państwo powrócą do tego dawnego, dobrego systemu, żeby był jednak obowiązkowy skład 4 osób?
Mówca: Jarosław Katulski
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani marszałek, gdybym teraz nie złożył życzeń, to wyjdę na chama, więc również ode mnie proszę przyjąć najserdeczniejsze życzenia. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pytania, które zadawali pani poseł Paluch i pan poseł Ajchler, świadczą o tym, że nie mają oni zielonego pojęcia, jak dzisiaj, współcześnie funkcjonuje ratownictwo medyczne. Ono właśnie ma się rozwijać w tym kierunku, który pani się nie podoba. To będzie zdecydowanie lepszy system, który będzie funkcjonował na większym obszarze i przy dzisiejszych możliwościach technicznych, technologicznych nie ma tu żadnych przeszkód. Ja mam zupełnie inne pytanie. Panie ministrze, czy gdybyśmy nie przyjęli dzisiaj tej nowelizacji ustawy, to czy mamy wystarczającą liczbę wykwalifikowanych ratowników medycznych, którzy mogliby zastąpić działających lekarzy w tym sensie, że zmniejszymy liczbę karetek specjalistycznych, zwiększymy odpowiednio liczbę karetek podstawowych i w ten sam sposób zabezpieczymy system? Czy dzisiaj jest taka liczba ratowników w Polsce? Przypominam, że to jest liczba ok. 600. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Paluch
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Chciałabym sprostować moją źle zrozumianą przez pana posła Katulskiego wypowiedź. Panie pośle Katulski, te nowe zasady organizacji ratownictwa medycznego, które pan tutaj tak zachwalał, nie podobają się nie tylko mnie, ale nie podobają się całej społeczności lokalnej, która obawia się o bezpieczeństwo. I są już, panie pośle, pierwsze przypadki po wprowadzeniu tej nowej organizacji, że karetka nie dojechała na czas. Ja tu panom nie będę teraz rzucała przykładami, proszę sobie zajrzeć do Internetu i poszukać najnowszych informacji z terenu Podhala czy Sądecczyzny. To są sytuacje, które niepokoją społeczność lokalną. I moim obowiązkiem jako posła z terenu Sądecczyzny czy Podhala jest walczyć o swoich wyborców, o to, w jaki sposób państwo wywiązuje się z obowiązku zapewnienia im bezpieczeństwa, również zdrowotnego. (Poseł Jarosław Katulski: Zawsze są sytuacje, kiedy karetka nie dojedzie na czas.)
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. W trybie sprostowania - oczywiście życzenia będą - chciałbym uświadomić państwu, jak doprowadzacie do ówsteczniania i do degradacji specjalistycznego ratownictwa medycznego. Jeśli lekarz teraz będzie lekarzem systemu i wystarczy mu tylko pół roku pracy w izbie przyjęć albo w szpitalnym oddziale ratunkowym, albo w ratownictwie medycznym, wystarczy pół roku, to jaki lekarz będzie chciał podjąć specjalizację z dziedziny medycyny ratunkowej? Po co, skoro wystarczy, jak on popracuje sobie pół roku w izbie przyjęć albo w SOR, albo w ratownictwie medycznym i nabędzie już tytuł lekarza systemu medycyny ratunkowej? Praktycznie degradujecie, ówsteczniacie, felczeryzujecie specjalizację z medycyny ratunkowej, po prostu ona przestanie istnieć. Tak doprowadzacie w tym momencie do takiej sytuacji. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Paluch
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek, za wyrozumiałość. Pan pośle, pan naprawdę tego nie zrozumiał. Nie chodzi o to, żeby dyspozytornia była w każdej gminie, tylko o to, żeby była jedna dyspozytornia w subregionie. Tego oczekuje np. subregion sądecki. Ani ja, ani społeczność lokalna nie domagamy się cudów.
Mówca: Michał Wojtkiewicz
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie pośle, czy pan pozwoli, żebym wszedł? (Poseł Marian Cycoń: Tylko chcę się ukłonić z najlepszymi życzeniami.) Dołączamy się, bo to jest wspaniałe święto, więc życzymy wszystkiego dobrego.
Mówca: Michał Tomasz Pacholski
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałkini! Również życzę z okazji urodzin wszystkiego najlepszego w życiu osobistym, jak i zawodowym. (Poseł Ryszard Zbrzyzny: Ale cukierków nie ma.) Będą później. Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Ruch Palikota mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, druk nr 759. Projekt zawiera propozycję zmiany art. 12 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. Celem nowelizacji jest wprowadzenie terminu, w którym powinna być wydana decyzja ustalająca wysokość odszkodowania, w przypadku gdy decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Ponadto projektodawcy proponują, aby w tej sytuacji osobom uprawnionym do otrzymania odszkodowania wypłacono na ich wniosek zaliczkę w wysokości 70% odszkodowania ustalonego przez organ pierwszej instancji w decyzji ustalającej jego wysokość. Art. 2 projektu zakłada, iż projektowane zmiany będą miały zastosowanie do postępowań, w których decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nadano rygor natychmiastowej wykonalności przed dniem wejścia w życie projektowanych zmian, o ile do dnia ich wejścia w życie decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nie stała się ostateczna. Zgodnie z art. 3 projektu ustawy ma ona wejść w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. Proponowane rozwiązania są konieczne, bowiem w przypadku nadania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności osoby uprawnione do odszkodowania zobowiązane są do niezwłocznego wydania nieruchomości i opuszczenia lokali i pomieszczeń. Dzieje się to w sytuacji, kiedy jest jeszcze nieustalona wysokość odszkodowania oraz jest nieokreślony termin jego wypłaty. W obowiązującym obecnie stanie prawnym osoba taka musi czekać, aż decyzja zezwalająca na realizację inwestycji stanie się ostateczna, co często trwa zbyt długo. Uprawnieni do odszkodowania pozostają wtedy w trudnej sytuacji zarówno materialnej, jak i psychicznej. Proponowane zmiany mają zapobiegać tym niekorzystnym zjawiskom, powodując ustalenie wysokości odszkodowania równocześnie z utraceniem nieruchomości oraz uzyskanie szybkiej rekompensaty w postaci zaliczki, o którą można się ubiegać, zanim decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanie się ostateczna. Przyjmując słuszność przedstawionych przez projektodawców argumentów oraz mając na względzie ochronę osób uprawnionych do odszkodowania, Klub Poselski Ruch Palikota będzie głosował za przyjęciem projektu ustawy o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Racki
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Z upoważnienia Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego oświadczam, że będziemy głosowali za przyjęciem przedłożonego sprawozdania Komisji Infrastruktury i Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej, zawartego w druku nr 889. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Leszek Aleksandrzak
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Mam przyjemność w imieniu klubu Sojuszu Lewicy Demokratycznej wyrazić opinię na temat poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Koledzy posłowie przedstawili już wszystkie zasady. Trudno tu jeszcze powtarzać uzasadnienie do projektu, które zostało przedłożone. Oczywiście jest to znacząca ustawa, która naprawia pewne błędy ustawy, która była przyjmowana, o szczególnych zasadach przygotowania inwestycji drogowych. W tej ustawie rzeczywiście zabrakło jednego zapisu przy natychmiastowym wywłaszczeniu, kwestii odszkodowania. Ten projekt naprawia te błędy, powodując, że jest możliwość wypłacenia zaliczki tym, którzy utracili grunty w trybie pilnym i natychmiastowym. Natomiast rzeczywiście jest tu pewna kontrowersja, o której mówił kolega z PiS-u, kwestia oddania środków, w razie gdyby inwestycja nie była realizowana. (Poseł Michał Wojtkiewicz: Z waloryzacją.) Rzeczywiście mówi się o oddaniu łącznie z waloryzacją, co moim zdaniem nie jest do końca prawidłowe, ponieważ bardzo często osoby, które są wywłaszczane, za te środki chcą kupić na przykład mieszkanie, żeby mieć gdzie mieszkać. I stają w pewnym momencie przed oto takim faktem, że następuje zwrot nieruchomości, zostają z mieszkaniem i nie mają środków. Jak teraz te środki rzeczywiście oddać jeszcze z waloryzacją? Należałoby się zastanowić nad tym, czy rzeczywiście jest to dobry zapis. Pewnie dotyczyć to będzie bardzo jednostkowych przypadków, ale mimo wszystko tych odszkodowań w trybie natychmiastowym i wypłat zaliczek też nie będzie aż tak dużo, więc warto by się nad tym zastanowić. Natomiast cały projekt ustawy jest rzeczywiście bardzo potrzebny, w związku z tym klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej poprze ten projekt ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska przedstawić nasze stanowisko wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Już tutaj przedmówcy wszystko na temat tej nowelizacji powiedzieli, także klub Solidarna Polska uważa, że te zmiany idą w dobrym kierunku. Zmiana zaproponowana w ust. 4g spowoduje ustalenie odszkodowania równolegle z pozbawieniem osoby uprawnionej do otrzymania tego odszkodowania faktycznego władztwa nad nieruchomością, natomiast zmiana zaproponowana w ust. 4h spowoduje zaspokojenie dążeń zainteresowanych osób do względnie szybkiego uzyskania rekompensaty za przejęte nieruchomości poprzez wypłatę na ich wniosek stosownej zaliczki. Także poprzemy poprawkę zgłoszoną przez Prawo i Sprawiedliwość, gdyż uważamy, podobnie jak przedmówca, że jednak ta kwota w przypadku zwrotu nie powinna podlegać jeszcze waloryzacji. (Oklaski)
Mówca: Anna Paluch
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Procedowana dzisiaj zmiana ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych umożliwi szybszą wypłatę odszkodowań za nieruchomości wywłaszczane pod budowę dróg. Powiem tak, to jest wymóg elementarnej przyzwoitości w działaniu władz publicznych, żeby w przypadku nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji ZRID wypłacić możliwie szybko odszkodowanie za nieruchomości zajęte pod inwestycję. Przypomnę, że ta decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowych i tak niesie ze sobą bardzo dużo uciążliwości. Automatycznie linie rozgraniczające tną nieruchomości przyległe, decyzja jest podstawą do dokonania wpisu do ksiąg wieczystych, decyzja od razu przenosi własność na Skarb Państwa lub właściwą jednostkę samorządu, a w takiej sytuacji, o jakiej mówili moi przedmówcy w wystąpieniach klubowych, osoba pozbawiona nieruchomości w przypadku rygoru natychmiastowej wykonalności nie dysponuje środkami z odszkodowania. A w takiej sytuacji, o jakiej była mowa, czyli kiedy jest 60 dni na wydanie decyzji o ustaleniu odszkodowania i 30 dni na wypłatę odszkodowania, to już te terminy się urealniają i są, że tak powiem, bardziej strawne dla obywatela. Moje pytanie dotyczy art. 2. Art. 2, przypomnę, zawiera przepis przejściowy, zgodnie z którym nowe przepisy w art. 12, czyli ust. 4g, 5a i 5b, będą miały zastosowanie do postępowań, w których decyzji ZRID nadano rygor natychmiastowej wykonalności, i będą miały zastosowanie nawet wówczas, kiedy ta decyzja nie stała się ostateczna, czyli kiedy to postępowanie nie jest zamknięte. Mam pytanie: Czy jest jakiś szacunek, ile będzie takich przypadków, przynajmniej w odniesieniu do głównych dróg? Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Adamczyk
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Występuję w swoim imieniu, w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość występował pan poseł Michał Wojtkiewicz. To dla jasności w protokole. Otóż pierwsza kwestia. Kieruję pytanie do przedstawicieli rządu. 30 marca 2012 r., co ogłoszono w Dzienniku Ustaw 18 maja 2012 r., po raz kolejny była nowelizowana ustawa, o której dzisiaj mówimy. Czy w tamtym czasie rząd nie dostrzegał problemów tych nieszczęśników, którzy zostali wyzuci ze swojej własności, którym życie się przewróciło, przepraszam za wyrażenie, do góry nogami, którzy znaleźli się w sytuacji tragicznej, bo zostali w jednym momencie pozbawieni nieruchomości? Czy wówczas nie widzieliście państwo potrzeby zmiany tej ustawy? Dopiero inicjatywa poselska jakby ochroniła tych, którzy w trybie decyzji o rygorze natychmiastowej wykonalności muszą odejść ze swojej nieruchomości. A teraz takie pytanie: Czy rząd nie widzi potrzeby nowelizowania tej ustawy w kierunku takim oto, aby można było wszcząć postępowanie polegające na wycenie nieruchomości (Dzwonek) w momencie podejmowania decyzji o wszczęciu postępowania rozgraniczającego, tak aby decyzja ZRID, otrzymująca rygor natychmiastowej wykonalności, zawierała wycenę nieruchomości? Nie jest to chyba trudne, nie jest to zbyt skomplikowane, a taka inicjatywa ze strony rządowej byłaby mało że oczekiwana, ale i chwalebna, zwłaszcza wobec tego, że państwo w 2008 r. zmieniliście zasady. Przypomnę, że ustawa przyjęta...