Mówca: Wojciech Saługa
Data: 2020-10-07 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! CIT może i estoński, ale piekiełko regulacyjne na pewno polskie. Mówił pan tu z takim dużym entuzjazmem o Estonii właśnie, ale jak się wczytamy w ten projekt, to tej Estonii jest dość mało. W Estonii to rozwiązanie jest przede wszystkim powszechne i bardzo proste. W Polsce powszechnym się nie wydaje, ponieważ większość przedsiębiorstw w Polsce to nie spółki kapitałowe, a ten projekt dotyczy tylko spółek kapitałowych - wiadomo, jak chodzi o CIT, ale to nie będzie rozwiązanie masowe dla przedsiębiorców, a raczej bym powiedział: ekskluzywne. Jeżeli chodzi o to, czy to proste, to w estońskim rozwiązaniu podatek pojawia się w momencie wypłaty dywidendy. W Polsce też, ale - i tu się zaczyna to ˝ale˝ - chociażby na stronie ministerstwa jest ankieta, jakie wymogi trzeba spełnić, żeby móc z tego skorzystać. Jest 15 wymogów, które trzeba spełnić, żeby z tego CIT-u estońskiego móc skorzystać. Nakłaniacie tym rozwiązaniem... Jest wymóg zatrudniania trzech osób. Pytam: po co? Po co chcecie zmuszać ludzi do tego, żeby zatrudniali, jak np. nie muszą? Chcieliby skorzystać z CIT-u, ludzi nie muszą zatrudniać, to po co na siłę zatrudniać? Tak samo nakłaniacie ludzi, przedsiębiorców do inwestycji: 15% - 20 tys., 33% - 50 tys., a może 50 tys., 110 tys. Raz, że to dość skomplikowane, natomiast też istnieje ryzyko, że przedsiębiorca nie będzie inwestował tyle, ile mu potrzeba, tylko będzie inwestował tyle, ile potrzeba, żeby móc się do tego CIT-u załapać. Też słyszymy o przeinwestowaniach, o za dużym zatrudnieniu. To są potem kłopoty dla tak małych podmiotów jak tego typu spółki. Prostota, powszechność. To, czego oczekują przedsiębiorcy, to łatwe, przyjazne, proste przepisy. 25 stron przepisów, 50 stron komentarza. W Estonii przedsiębiorca potrzebuje 50 godzin rocznie na rozliczanie się z podatków, w Polsce szacuje się, że jest to 340. W klasyfikacji łatwości prowadzenia biznesu jesteśmy bardzo nisko. Mamy szansę tą ustawą spowodować, że przynajmniej w tym obszarze będzie łatwo, właśnie będzie tak jak w Estonii. Ale, niestety, 25 stron tych wyłączeń, wykluczeń, obostrzeń, wymagań powoduje, że przedsiębiorca, często prosty człowiek, taki jak każdy, będzie musiał korzystać ze wsparcia księgowego, finansowego, podatkowego. Sam tego po prostu nie udźwignie, nie zrozumie. W Estonii jest rozwiązanie 20% i dość. Wypłata dywidendy 20% i nie płaci się już potem od dywidendy PIT-u. W Polsce - 10, 15, 20, 25%, a jeżeli PIT to 25 bądź 30. Komplikujemy ten system. Z entuzjazmem jeszcze raz mówię - pan minister mówił o Estonii - my wszyscy z entuzjazmem też czekamy na te estońskie rozwiązania, ale jak się wczytamy, to tu nie ma Estonii. Jeszcze raz mówię, to jest polskie piekiełko regulacyjne. To tak jak z tablicami na drogach. Jak wjeżdżamy do Niemiec, Austrii, Czech, to jest napisane, jakie są ograniczenia. Jak wjeżdżamy do Polski, to tej tablicy nie można przeczytać. I my właśnie taką tablicę jak na wjeździe, dotyczącą tego, jakie są ograniczenia prędkości, proponujemy właśnie w tym CIT, który miał być wyjątkowo prosty. Gdzieś słyszałem wywiad pana ministra, jak mówił, że wyciągamy wnioski z błędów estońskich, z tego, gdzie oni popełniali błędy. Byle to nie były błędy, które my tu popełnimy, wdrażając takie prawo. Mówi pan o 200 tys. firm, ale gdzie indziej też słyszymy o 40 tys. Sam pan mówił, że 120 tys. ludzi będzie zatrudnionych. To przy tych minimum trzech zatrudnionych daje 40 tys. To nie będzie proceder masowy. A więc tych wykluczeń, obostrzeń jest za dużo. Za dużo. I będziemy namawiać pana ministra, rząd do tego, aby w dalszych pracach, jakże potrzebnych, bo to rozwiązanie jest potrzebne, jest oczekiwane, tak pracować, żeby ten CIT estoński, polski był przyjazny i żeby te przepisy (Dzwonek) uległy maksymalnemu uproszczeniu w dalszym procedowaniu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)