Mówca: Konrad Głębocki
Data: 2016-01-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Jednocześnie prezes, premier Kaczyński wskazał też na to, że powinniśmy wraz z innymi państwami pomóc w rozwiązaniu kryzysu migracyjnego, ale po pierwsze, ta pomoc powinna być proporcjonalna do naszego udziału w PKB Unii, a po drugie, wsparcie powinno być udzielane poza granicami Unii Europejskiej. W trakcie prezydencji luksemburskiej próbowano z marnym skutkiem reagować na bezprecedensową falę imigrantów ekonomicznych i uchodźców. Ustępujący rząd PO-PSL zasadniczo starał się płynąć w głównym nurcie. Podczas obrad nieformalnej rady Unii Europejskiej ds. wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, która miała miejsce 20 lipca 2015 r., ówczesny rząd określił poziom swojego zaangażowania - zadeklarowano gotowość relokowania 1100 osób oraz przyjęcia 900 uchodźców w ramach przesiedleń. Już jednak 22 września ub.r. przedstawiciele rządu PO-PSL wyrazili zgodę na przyjęcie kolejnej, znacznie większej liczby imigrantów i uchodźców. Zgodnie z tym zobowiązaniem ma być relokowane do Polski kolejne ponad 5 tys. osób. Krytycznie oceniamy działania rządu PO-PSL w tej kwestii. Jeśli ktoś szukałby przykładów prowadzenia wasalnej polityki zagranicznej, to jest to właśnie jeden z przykładów, ponieważ mieliśmy do czynienia z coraz dalej idącym uginaniem się pod presją głównie Niemiec w sprawie uchodźców. Jeśli przedstawiciele rządu PO-PSL nieco usztywniali swoje stanowisko, to był to raczej efekt zdecydowanego sprzeciwu ze strony ówczesnej opozycji, czyli Prawa i Sprawiedliwości, aniżeli efekty własnej polityki. Prezydencja nie zapobiegła niestety praktycznej likwidacji strefy Schengen, z czym mamy obecnie do czynienia. Pod koniec prezydencji luksemburskiej doszło do zmiany rządu i obecny rząd Polski, prowadząc własną, podmiotową politykę, będzie brał pod uwagę i bierze pod uwagę przede wszystkim interes i bezpieczeństwo Polaków. Kilka państw w sposób zdecydowany sprzeciwiało się narzucanym rozwiązaniom, w szczególności przyjęciu przez Radę Unii Europejskiej jakichkolwiek kwot, choćby deklarowanych przez same państwa członkowskie. Opór tych państw, wśród których były Węgry, Czechy, Słowacja, a także Rumunia, był niestety zmarnowaną okazją do wzmocnienia więzi nie tylko w ramach Grupy Wyszehradzkiej, ale także szerzej, jeśli chodzi o Rumunię. Jak wiele nas łączy, potwierdza sukces szczytu, który odbył się w Rumunii, który był współorganizowany przez dwóch prezydentów: prezydenta Polski Andrzeja Dudę i prezydenta Rumunii Klausa Iohannisa. Po atakach terrorystycznych w Paryżu prezydencja luksemburska była skoncentrowana na wypracowaniu instrumentów do walki z terroryzmem. Za ważne i zgodne z interesem Polski należy uznać osiągnięcie kompromisu w Radzie Unii Europejskiej co do dyrektywy w sprawie wykorzystania danych dotyczących przelotu pasażera, o czym już była mowa. W przyszłości podobnych inicjatyw powinno być więcej, zresztą są te inicjatywy. Podczas dzisiejszych obrad Komisji do Spraw Unii Europejskiej został zaprezentowany w tej sprawie projekt dużo szerszy. Jednym z głównych priorytetów prezydencji luksemburskiej było wzmocnienie wymiaru społecznego Unii Europejskiej. W tym obszarze odbyły się spotkania właściwych ministrów w ramach Rady ds. Zatrudnienia, Polityki Społecznej, Zdrowia i Ochrony Konsumentów. Za pozytywne należy uznać wzmocnienie sieci EURES czy też inne elementy. Natomiast niezależnie od agendy tych spotkań zastrzeżenia Polski budził fakt zorganizowania nieformalnego spotkania w ramach eurogrupy, sektorowego spotkania. Takie spotkania w przyszłości nie powinny się odbywać. Budowanie Europy dwóch prędkości nie jest wskazane. Ponieważ czas mi szybko płynie, odniosę się jeszcze tylko do kilku wybranych wątków. Istotny priorytet prezydencji dotyczył polityki klimatycznej, w tym przygotowań do szczytu ONZ w Paryżu. Za ważne należy uznać odejście w ostatecznych konkluzjach w ramach mandatu na szczyt w Paryżu od sformułowania ˝dekarbonizacja˝ i zastąpienie go sformułowaniem ˝neutralność węglowa˝. Podkreślić należy jednak, że korzystne dla Polski rozwiązania dające wprost podstawy do wykorzystania lasów i ich zdolności do pochłaniania CO 2 w ramach rozliczeń emisji CO 2 to był sukces już w trakcie samej konferencji w Paryżu pani premier Beaty Szydło i obecnego ministra środowiska prof. Jana Szyszki. Kolejny ważny obszar, w którym prezydencja luksemburska była aktywna, to polityka handlowa w odniesieniu do Transatlantyckiego Partnerstwa w dziedzinie Handlu i Inwestycji. Trzeba tutaj podkreślić, że Polska w ramach tych negocjacji dąży do tego, żeby zostały zniesione ograniczenia w sprawie sprzedaży gazu ze Stanów Zjednoczonych Ameryki. To byłby bardzo ważny krok w zakresie dostępu do źródeł taniego surowca. Także w zakresie ochrony przemysłu chemicznego należy wiele zrobić w przyszłości. W programie prezydencji luksemburskiej nie znalazło się zasadniczo Partnerstwo Wschodnie. Dzisiaj zadałem pytanie ambasadorowi Holandii, ponieważ, wyświetlając slajdy, przekazał taką informację, że Partnerstwo Wschodnie będzie istotne dla nowej prezydencji, jednak w broszurze informacyjnej ten punkt się nie znalazł. Ambasador Holandii zapewnił, że tym bardziej sprawa Partnerstwa Wschodniego będzie dla tej prezydencji istotna. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość jest za przyjęciem informacji rządu o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w pracach prezydencji luksemburskiej, co nie zmienia faktu, że krytycznie oceniamy udział rządu PO-PSL w prezydencji, w szczególności w odniesieniu do kryzysu migracyjnego. Dziękuję. (Oklaski)