Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2012-07-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Otóż pierwsza kwestia, nie będę się powtarzał, bo to nie ma większego sensu, ustawa ma charakter stricte po części dostosowawczy, po części zmiana wynika z obowiązku wykonania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Może zacznę od obowiązku dostosowawczego do dyrektywy, przepraszam: rozporządzenia Parlamentu i Rady z 2008 r. i kwestii art. 92 obowiązującej obecnie ustawy. Otóż nie do końca zgodzę się z twierdzeniem, że nie będzie to żadne uszczuplenie dla budżetu, dlatego że prawdą jest, panie ministrze, że nie pobieramy tych opłat od stycznia 2011 r. Ale to nie znaczy, że w latach ubiegłych te opłaty nie były pobierane. To, że są niepobierane w roku 2011, skoro były pobierane wcześniej, jeśli ten przepis nie będzie obowiązywał, nie znaczy, że nie ma siłą rzeczy uszczuplenia dla budżetu, tak trzeba na to spojrzeć. Przy okazji jest oczywiście pytanie, jakie to były wpływy, jeżeli pan, panie ministrze, ma wiedzę, chociażby w roku 2010. Trzeba na to tak siłą rzeczy spojrzeć. Zakładam, że to nie były jakieś miażdżące wpływy do naszego budżetu, w związku z powyższym, być może, jeżeli nawet pan tej wiedzy w tej materii nie ma, to nie jest to rzecz nadzwyczajna. Oczywiście przepis, który zobowiązuje do wykonywania w ramach obowiązków służbowych przez organa celne czynności nieodpłatnie, jest racjonalny i wynika to z regulacji dyrektywy. Nasza krajowa regulacja była od tej dyrektywy odmienna, skoro ona zmieniła te zapisy, rzeczą oczywistą należało dostosować polską regulację celną. Druga kwestia dotyczy orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Pojawia się stwierdzenie, że mamy, co prawda, czas do 25 listopada, teraz mamy sierpień, okres przerwy wakacyjnej, pytanie, czy nie byłoby warto ciut wcześniej czy odrobinę wcześniej tę kwestię podjąć, żeby sprawy dotyczące tego art. 30 dostosować do potrzeb naszego prawa celnego, bo siłą rzeczy mamy, co prawda, regulacje takie same, w sensie rozporządzenia, będą takie same, jak obecnie obowiązujące w kwestii procentowych opłat, ale skoro orzeczenie trybunału było takie a nie inne, to warto było się pospieszyć, żeby tę nieścisłość jak najszybciej uregulować, bo to też siłą rzeczy powoduje jakąś formę uszczuplenia dla naszego budżetu. Czas, co prawda, jest do 25 listopada, ale to nie znaczy, że nie należało tego uczynić wcześniej. Kwestia jest bardzo prosta, oczywiście regulacja dotycząca tej materii, czyli materii, która ma charakter daniny publicznej, powinna być materią, jak stanowi Trybunał Konstytucyjny, ustawową i nie powinno to być regulowane w rozporządzeniu wykonawczym. Mam pytanie do pana ministra, jeśli chodzi o to sformułowanie art. 92, przepraszam, tego artykułu ustawowego obecnie wprowadzanego, to jest ust. 1a. Nie do końca jestem przekonany, czy powinno być takie sformułowanie. Czy ten ust. 1a nie powinien mimo wszystko znaleźć się w tym drugim artykule. Nie wiem, czy jest potrzeba dodawać ten ust. 1a. Wystarczyłoby napisać, że przechowywanie towarów w depozycie, w tym tę kwestię dotyczącą wysokości, o której mowa chociażby w art. 30 ust. 1, całkowita opłata za przechowywanie nie może być niższa niż równowartość kwoty 10 000 euro i wyższa niż wartość celna towaru. To już spełniałoby wymagania regulacji ustawowej. Tak naprawdę jest to zapis powtórzony albo, inaczej mówiąc, powtarzany w rozporządzeniu wykonawczym. Podzieliliście to na dwa ustępy. Pytanie, czy tak należało zrobić z punktu widzenia rozwiązań legislacyjnych, właściwej regulacji legislacyjnej. Często się tak zdarza, że jeżeli coś regulujemy materią podustawową, w tym wypadku rozporządzeniem wykonawczym, a jest też kwestia pewnej części materii ustawowej, to w tym odesłaniu czy w tej delegacji zapisuje się te graniczne regulacje, które nie powinny być w rozporządzeniu inne niż w tej materii ustawowej. Prawdę mówiąc, jaka jest różnica między ust. 1a i tym, gdyby ten zapis się pojawił w ust. 2. Mówiąc szczerze, nie byłoby żadnej różnicy. Ale mówię, to jest kwestia do dyskusji, do analizy. Kolejna sprawa, która tutaj się pojawia, wynika z praw dotyczących opłat za te czynności, które wykonuje się na wniosek poza urzędem celnym, poza czasem pracy. Kwestia 30 zł oczywiście może budzić wątpliwości, czy to jest wysokość wystarczająca, niska, mała, w związku z powyższym w tych warunkach wydaje się, że nie jest to jakaś kwota oszałamiająca i czy ta kwota jest w tej materii wystarczająca, ażeby pokryć te koszty (Dzwonek), bo taka jest istota czy też idea. Myślę, że nad tą kwestią będziemy pracować, debatować i dyskutować w komisji. My, jako Solidarna Polska, uważamy, że z uwagi na podstawy tych przepisów dostosowawczych, czy to orzeczenie, czy dyrektywa, musimy to czynić, czynimy to i będziemy wnosić o skierowanie do komisji, a ewentualnie w czasie prac w komisji będziemy ewentualnie rozważać te propozycje czy te poprawki, które tutaj zgłaszałem. Dziękuję uprzejmie.