PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jarosław Żaczek
Data: 2012-09-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Kilka dni temu w Ministerstwie Środowiska odbyła się konferencja zorganizowana przez nasze ministerstwo i ambasadę Czech. Konferencja dotyczyła doświadczeń w zakresie ochrony przeciwpowodziowej. Pan minister w trakcie wystąpienia wyraził pogląd, że po doświadczeniach powodziowych zarządzanie gospodarką wodną wymaga reformy, wymaga zmian, że jest potrzeba zapewnienia ciągłości finansowania projektów wodnych, że należy usunąć nieprzejrzysty podział kompetencji pomiędzy licznymi instytucjami odpowiedzialnymi za tę dziedzinę. Konieczne jest też napisanie nowego Prawa wodnego. Panie ministrze, proszę o wskazanie najsłabszych punktów dotychczasowych rozwiązań w tym zakresie. Dwa pytania: Czy te plany dotyczące zachowania ciągłości finansowej inwestycji wodnych, o których pan mówił, będą już miały swoje odzwierciedlenie w budżecie naszego państwa na przyszły rok? Na jakim etapie są prace dotyczące zapowiadanych zmian w Prawie wodnym? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Gos
Data: 2012-09-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! W obliczu tego bogatego sprawozdania z realizacji zadań w zakresie gospodarki wodnej przez dwa ostatnie lata chcę zapytać o to, czy w związku z takim mocnym rozczłonowaniem i często nakładaniem się bądź rozchodzeniem się kompetencji wszystkich tych, którzy mają realizować zadania związane z gospodarką wodną, resort szykuje zmiany w zakresie zarządzania wodami w Polsce. Już od jakiegoś czasu trwają próby związane z nową koncepcją i z nowym pomysłem na zarządzanie wodami. Są one podejmowane najczęściej w sytuacji właśnie klęsk żywiołowych, w sytuacji powodzi. Ja chcę przez chwilę się zatrzymać przy tej ostatniej powodzi. Mianowicie mam świadomość, że mamy ograniczone środki zarówno na działania związane z retencjonowaniem wody, jak i działania przeciwpowodziowe, natomiast chcę powiedzieć o jednej rzeczy, o tym, co według mojej oceny da się zrobić bez nakładów. Chodzi o głębokość koryt i odmulanie, pobieranie chociażby piasku i żwiru. Mówię tutaj o Wiśle. Jeżeli Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej, zarządy regionalne tych pieniędzy nie mają, bo nie mają, to wydaje mi się, że trzeba zrobić wszystko, co możliwe, a np. przedsiębiorcy zgłaszają się z konkretnymi pomysłami, składają oferty na pobór tego urobku, co miałoby skutki obustronne: z jednej strony ważne znaczenie gospodarcze, z drugiej strony następowałoby pogłębianie tych koryt. Okazuje się, że w chwilę po ustąpieniu powodzi Wisła jest praktycznie nieżeglowna; mówię chociażby o odcinku Sandomierz - Zawichost - nawet łodzią płaskodenną z Zawichostu do Sandomierza dwa tygodnie po ustąpieniu powodzi nie można było dopłynąć. To jest jedna kwestia. W związku z tym: Czy resort to dostrzega i ma pomysł na to, chce takie regulacje prawne wprowadzić? Trzeba pozwolić na zmiany (Dzwonek) związane chociażby z udrożnieniem i przystosowaniem Wisły, by umożliwić pływanie turystyczne, nie mówię już nawet o gospodarczym wykorzystaniu. To jedno pytanie. I drugie. Chcę wrócić jeszcze na chwilę do sprawy usuwania skutków powodzi, co bywa bardzo trudne ze względu na obostrzenia związane z wymaganiami ekologicznymi. Mówię tutaj o rezerwatach, o Naturze 2000. Często nawet były pieniądze, ale nie można było z miejsca ruszyć ze względu na obostrzenia prawne. Czy od czasu powodzi do dziś nastąpiły takie zmiany w prawie, aby rzeczywiście zarządzający wodami w świetle dzisiejszego prawa mogli te skutki szybciej i taniej usuwać? Była to wtedy, przyznam się państwu, droga przez mękę, a zajmowałem się tym z poziomu regionalnego. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-09-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Ja rozumiem, że jako urzędnik państwowy pan jest zobowiązany w tej informacji przekazywać liczby, mówić o długościach, o tym, co się zrobiło, i w konsekwencji pada określenie: jest dobrze. Ale, panie ministrze, mnie brakowało w tej informacji pokazania względności, wskaźników, które by określały poziom, jaki mamy w Polsce w stosunku na przykład do naszych sąsiadów Niemców, jak to u nich się kształtuje. Wtedy Polacy mieliby wyobrażenie o tym, jak ogromne zaniedbania mamy w tej kwestii. To jest jedna rzecz. Druga sprawa. Otóż ta informacja dotyczy faktycznie okresu, kiedy stan wód był stosunkowo dobry, bo były to lata mokre. Dzisiaj co mamy? Suszę hydrologiczną. I tu pytanie. Panie ministrze, na południu Polski mieszkańcom brakuje wody w studniach, bo nie wszędzie w samorządach są wodociągi. Czy ministerstwo, rząd, państwo mogą tym ludziom w jakiś sposób pomóc? Samorządy już nie dają rady. Strażacy nie mają tylu pojazdów, żeby wodę dowieźć, i oczekują na pomoc państwa. Co pan, panie ministrze, w tej kwestii może mi odpowiedzieć? Prosiłbym o odpowiedź na piśmie nawet. I związana z kwestią suszy pozytywna sprawa. Mamy wyschnięte koryta rzek. Tu pani poseł Anna Paluch mówiła już, jak się gospodarzyło kiedyś na tych strumyczkach, rzeczkach, kiedy to ludzie mogli je pogłębiać. Dzisiaj cóż, panie ministrze, z tego, że firma przyjdzie, obłoży kamieniami z fugami strumyczek czy rzeczkę, skoro w przypadku powodzi to wszystko będzie zrujnowane, bo na środku są wysepki, są zakola takie, że trzeba to wyprostować, pomóc choć trochę. Trochę nie po gospodarsku do tego podchodzimy. Jak pan do tego się ustosunkuje? Oczekuję na odpowiedź. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Edward Czesak
Data: 2012-09-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej dokonał oceny wód w skali kraju i stwierdził zagrożenie w nieosiągnięciu tzw. dobrego stanu wód. Ta ocena musi budzić niepokój w kontekście występującego już w różnych regionach kraju braku wody. Obecne upalne lato spowodowało, że w moim regionie, w Małopolsce, w szczególności w powiecie tarnowskim, brak wody był szczególnie widoczny. Powszechnie wiadomo, że można poprawić tę sytuację poprzez budowę zbiorników retencyjnych, progów wodnych i tworzenie zapasów wody, o którą w najbliższej perspektywie będzie coraz trudniej. Panie ministrze, na przestrzeni ostatnich lat nie sprawdził się system organizacyjny struktur gospodarki wodnej oparty na połączeniu zarządzania gospodarką wodną oraz utrzymania wód i zarządzania majątkiem. W sprawozdaniu wskazano na brak właściwej koordynacji działań dotyczących gospodarowania wodami w Polsce. Panie ministrze, jakie rząd zamierza podjąć działania, aby skutecznie poprawić tę sytuację? Czy nie należy podjąć działań umożliwiających realizację projektów połączonych samorządów na terenach, na których występują warunki do poprawy małej retencji i energetyki wodnej? Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2012-09-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać: Jakie jest stanowisko ministra ochrony środowiska w sprawie sprzedaży - dotycząca tego umowa przedwstępna już została zawarta - Zespołu Elektrowni Wodnych Czorsztyn, Niedzica, Sromowce? Pan, panie ministrze, być może nie ma świadomości, ale ja panu powiem, że to nie jest typowy zbiornik związany z produkcją energii elektrycznej. Dwie turbiny o mocy 46 MW w bilansie energetycznym naszego kraju naprawdę nie znaczą wiele. Jednak niezwykle istotny charakter ma ten zbiornik w aspekcie, panie ministrze, retencyjnym. Przypomnę panu, że dwie powodzie z ostatnich lat wystąpiły właśnie na Podhalu i w Nowym Sączu. To był 1997 r. i 2010 r. Ale była tam też powódź w 1934 r. Warto byłoby zobaczyć na zdjęciach - to była katastrofa dla Podhala i dla Nowego Sącza, naprawdę, to była katastrofa. Mam pytanie: Jeżeli ten zbiornik zostanie sprzedany, to jaka jest pewność, jakie są gwarancje, że te aspekty retencyjne, czyli aspekty istotne dla mieszkańców Podhala i Nowego Sącza, strategicznie istotne dla państwa, będą zapewnione, zachowane? Poza tym według wszelkich danych ten zbiornik zamuli się w ciągu najbliższych 35-45 lat. W związku z powyższym kto zadba o to, ażeby retencyjność tego zbiornika została zachowana? Zakładam, że prywatny inwestor raczej tych ważnych interesów nie będzie pilnował i strzegł, a dla nas, mieszkańców Sądecczyzny, jest to rzecz niezwykle istotna. Kolejne pytanie, które chciałem panu zadać, ale zadał je pan poseł, dotyczyło możliwości osiągnięcia tego 15-procentowego poziomu zatrzymywania wód opadowych. Zapytam jednak o coś innego. Czy toczą się prace - bo wedle mojej wiedzy takowe się toczą - odnośnie do wykorzystywania wód do celów przemysłowych? Przypomnę, że 70% wód wykorzystywane jest właśnie w tym celu, 30% - na potrzeby spożycia, 10% - na potrzeby nawadniania. (Dzwonek) To z pana informacji wynika jednoznacznie. Jeżeli toczą się prace dotyczące odpłatności za wykorzystywanie przemysłowe, bo rzeczywiście w Polsce bardzo dużo wody wykorzystuje się na potrzeby przemysłowe, to na jakim one są etapie i jaka byłaby wielkość tych opłat z punktu widzenia oczywiście ochrony wód, ale też z punktu widzenia zabezpieczenia interesów naszej gospodarki i przedsiębiorców? Bardzo proszę o informacje. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2012-09-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ktoś powiedział, nie daj Boże, że III wojna światowa będzie wojną o wodę. Jeśli tak miałoby być, to proponuję popatrzeć na to, co robi polski rząd nie tylko przez pryzmat sukcesów i kilometrów tych realizowanych inwestycji, ale także przez pryzmat zaniechań. Tu chciałbym posłużyć się pewnym konkretnym przykładem. Otóż na samym Podkarpaciu w 2010 r. i 2011 r. miały miejsce cztery potężne powodzie. Jest 41 wyrw, których naprawa kosztowała setki milionów złotych, a nie wniosła nic nowego, nie ma żadnej wartości dodanej z tego tytułu. Wobec tego to zaniechanie w pryzmacie ogromnego ślimaczenia się tej budowy i samego podejścia do budowy zbiornika wodnego Kąty - Myscowa czy Dukla lub Rudawka Limanowska, tym Kąty - Myscowa, gdy mówimy np. o Jaśle, jest bardzo poważne. Nie wiem, czyja to była decyzja - czy decyzja rządu, czy, jak słyszałem, pewnej pani europoseł nie podobała się ta inwestycja, która była wpisana przez panią minister Grażynę Gęsicką na listę programów indykatywnych Programu Operacyjnego ˝Infrastruktura i środowisko˝, czy ktoś inny o tym zdecydował i te prace przedłużają się. Tymczasem, panie ministrze, z tego, co wiem, jest derogacja, jeśli chodzi o rzekę Wisłokę, czyli odstąpienie od warunków przestrzegania prawa wspólnotowego. Przynajmniej taką mam informację z zarządu gospodarki wodnej. Jeśli taka derogacja jest, to dlaczego nic nie dzieje się w kwestii szybszych prac nad budową tego zbiornika? Konkretne pytanie z mojej strony jest takie. Jak pan sądzi, kiedy będzie decyzja środowiskowa dla tej inwestycji, konkretnie dla zbiornika Kąty - Myscowa? Przypomnę, że od wielu lat trwały tam już prace geologiczne, poniesiono wielomilionowe nakłady finansowe. Szkoda byłoby, żeby to poszło na marne. Proszę o konkretną odpowiedź: Kiedy ministerstwo przewiduje uzyskanie decyzji środowiskowej dla tego obiektu? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-09-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wszyscy wiemy, że zawsze jest lepiej czemuś zapobiegać, niż później pokrywać koszty szkód. Dzisiaj stoimy z jednej strony w obliczu suszy hydrologicznej, a z drugiej strony, nie daj Boże, powodzi. Dlatego mam pytanie i proszę o odpowiedź na nie na piśmie. Dotyczy to ˝Programu ochrony przed powodzią w dorzeczu górnej Wisły˝, a konkretnie zadania nr 38: Ochrona przed powodzią w zlewni rzeki Tanwi. Zakres rzeczowy tego zadania dotyczy m.in. budowy trzech zbiorników retencyjnych z funkcją powodziową: Biszcza - Żary, Brodziaki i Borowiec. Pytają o to samorządowcy, którzy nie wiedzą, czy wydawać już środki na przygotowanie dokumentacji, czy też nie. W związku z tym mam konkretne pytanie do pana ministra: Jakie są realne szanse na pozyskanie tych środków i w jakiej wysokości? Czy państwo przewidują na to jakieś środki unijne w następnej perspektywie? Jeżeli tak, to czy są już założenia, jaki procent środków mogą otrzymać samorządy? Czy przewidujecie państwo w budżecie jakieś środki na budowę tych konkretnych zbiorników uwzględnionych w zadaniu nr 38? Proszę o odpowiedź na piśmie.
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-09-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam dwa pytania. Na początku zadam pytanie, a potem uzasadnię. Dlaczego tak długo musimy czekać na odpowiedź na interpelację w sprawie zagospodarowania górnej Odry? Dlaczego kilka bardzo szczegółowych interpelacji dotyczących tego obszaru, pytań w nich zawartych nie znajduje jednoznacznej odpowiedzi, mimo że państwo przedstawiacie akurat ten program? W tym czasie można było się z tym zapoznać i przede wszystkim odpowiedzieć na te pytania. Dlaczego o to pytam? To jest bardzo ważna sprawa, dlatego że miasto Racibórz zostało dotknięte powodzią w 1997 r., a do dnia dzisiejszego nie udało mi się ustalić ani w samorządach, ani w ministerstwie nawet przebiegu drogi wodnej, toru wodnego Odra-Dunaj. Właściwie na te pytania do dnia dzisiejszego nikt nie potrafi odpowiedzieć. Mam nadzieję, że pan minister spróbuje rzeczywiście rzetelnie odpowiedzieć na pytania zawarte w tych interpelacjach. Dotyczy to oczywiście również budowy zbiornika wodnego Racibórz Górny. To jest pierwsze pytanie, a właściwie apel o odpowiedź. Drugie pytanie kieruję do pana ministra przy okazji, bo nie jest to sprawa pilna. Przez Katowice płynie rzeka Rawa - tak się składa, że wychowałem się w Katowicach, więc przy tym smrodzie mieszkałem przez mnóstwo lat. Otóż ta rzeka rzekomo zatraciła źródła. Natomiast jej stan od lat 70. - jak sięgam pamięcią - do dnia dzisiejszego w żaden sposób się nie poprawia. Jak śmierdziała, tak śmierdzi. (Dzwonek) I dlatego pytam pana ministra, jakie rozwiązania planuje rząd w najbliższym czasie, aby mieszkańcy Katowic, stolicy regionu, mogli wreszcie zobaczyć czystą Rawę. Dziękuję bardzo.
Mówca: Grzegorz Adam Woźniak
Data: 2012-09-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzisiaj omawiamy sprawozdanie, które dotyczy okresu 2010-2011. Tak jak tu było wspominane, 2010 r. to czas dużych zdarzeń powodziowych na terenie Polski. Akurat pochodzę z powiatu garwolińskiego, w którym dwie gminy, Maciejowice i Wilga, mają problemy z niepokorną rzeką Wisłą, które są spowodowane przez zły stan urządzeń technicznych, szczególnie wałów przeciwpowodziowych. W 2010 r. na odcinku 15 km na terenie gminy Maciejowice, gdzie wały były zmodernizowane - od 2002 r. ta modernizacja trwała - żadne działania przeciwpowodziowe nie były potrzebne, były prowadzone działania prewencyjne. Natomiast na odcinku pozostałych 14 km były prowadzone działania zabezpieczające i udało się prawie 90 jednostkom ochotniczych straży pożarnych uchronić gminy Maciejowice i Wilga oraz tereny przyległe przed powodzią. Stąd moje pytanie. Były prace przygotowawcze do dalszej modernizacji i budowy wałów przeciwpowodziowych na odcinku 14 km, szacunkowy koszt modernizacji wałów wynosił ok. 20 mln zł. Tu dzisiaj mówimy o miliardach złotych odszkodowań wypłacanych mieszkańcom. To pytanie do pana ministra: Jakie są plany dalszych modernizacji wałów wiślanych od strony granicy województwa mazowieckiego z wojewódzkim lubelskim? Działania prewencyjne i modernizacja tych wałów byłyby o wiele mniej kosztowne niż wypłacanie odszkodowań dla mieszkańców, gdyby ewentualnie takie tragiczne zdarzenie miało miejsce w przyszłości. A takie zdarzenia co kilka lat się powtarzają. Dziękuję bardzo.
Mówca: Maciej Małecki
Data: 2012-09-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Na lata 2009-2015 została zaplanowana realizacja projektu dotyczącego modernizacji stopnia wodnego we Włocławku oraz poprawy bezpieczeństwa powodziowego Mazowsza i Kujaw. Odpowiedzialnym jest Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Warszawie. Zwracam na to uwagę, bowiem stopień wodny we Włocławku ma bezpośredni wpływ także na tereny położone powyżej tamy. Niesione przez wodę osady podnoszą stale lustro wody i stwarzają zagrożenie już wiele kilometrów przed Włocławkiem. Wciąż mam w pamięci dramat, jaki dwa lata temu dotknął mieszkańców Świniar, Troszyna Polskiego, Nowego Troszyna, i dlatego przy okazji tego dzisiejszego punktu chcę zapytać, w jaki sposób jest zapewniane bezpieczeństwo mieszkańców powiatów płockiego i sochaczewskiego, którzy cierpią z powodu powodzi, wywoływanych przez to, że we Włocławku jest stopień. Proszę również o podanie informacji, na jakim etapie jest modernizacja tego stopnia wodnego oraz rozbudowa zapór bocznych w Płocku-Borowiczkach i wałów wstecznych na Słupiance i Rosicy. (Oklaski)
Mówca: Anna Paluch
Data: 2012-09-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałabym zapytać pana ministra o współpracę transgraniczną w dziedzinie gospodarowania wodami. Dosyć dużo się tutaj mówi o kontaktach na wodach granicznych z Rosją, Białorusią, Czechami, a jakoś mało jest informacji dotyczących współpracy na wodach przy granicy polsko-słowackiej, a tam przecież też jest kilka rzek. Oczywiste jest, że należy, że tak powiem, integrować ze sobą dokumenty planistyczne, należy integrować sposoby postępowania, zapobiegania zanieczyszczeniom w przypadku rzek granicznych. Chciałabym zwrócić uwagę, że rzeka Białka składa się z dwóch źródłowych potoków: Białej Wody i Rybiego Potoku, Doliny Rybiego Potoku. Biała Woda płynie wprost ze Słowacji, to są tereny chronione, podobnie jest w przypadku górnego Dunajca i rzeki Poprad. Są kwestie stanów powodziowych. Chciałbym usłyszeć coś więcej na ten temat, jak układa się ta współpraca, czy występują jakieś problemy, bo czasami samorządy lokalne wypowiadają się na ten temat. Nie chcę tutaj mówić o szczegółach, myślę, że będzie kiedyś czas, żeby na posiedzeniu komisji podyskutować na ten temat. Drugie moje pytanie dotyczy kwestii planistycznych. Oczywiście jest jasne, że wdrażanie dyrektywy powodziowej i jak gdyby uciekanie z zabudową z koryt rzek to jest rzecz, która przyszłościowo powinna nas zabezpieczyć przed klęskami i przed ponoszeniem bardzo wielkich strat. Wykonanie tych zapisów planistycznych ma też jednak swoją cenę, mam na myśli art. 36 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który mówi, że gmina, jeżeli wycofuje się z terenami budowlanymi z jakichś miejsc, powinna zrekompensować właścicielom utratę wartości nieruchomości, które na skutek zmiany przeznaczenia w dokumencie planistycznym, gminnym, tracą na wartości. To jest oczywiste, że gminy - obciążone rozlicznymi zadaniami, ich realizacją - nie będą chciały robić takich rzeczy. (Dzwonek) Czy nie czas, żeby rząd pomyślał o jakimś funduszu, który wspomagałby gminy w realizacji tych zadań? Bo w konsekwencji w ostatecznym rozrachunku taka rzecz powinna pomóc w unikaniu strat. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jacek Falfus
Data: 2012-09-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Od 11 lat jestem posłem i ciągle, cały czas słyszę o perturbacjach w związku z realizacją budowy zbiornika Świnna Poręba. Ciągle ten sam temat, ciągle za mało pieniędzy, ciągle zabieranie pieniędzy z tego zbiornika na inny i jakoś końca nie widać. Pytam zatem pana ministra, czy po zmianie ustawy o realizacji programu budowy zbiornika Świnna Poręba środki przeznaczone na ten cel są wreszcie wystarczające. Czy nowy harmonogram budowy zostanie zrealizowany, terminy dotrzymane i w zasadzie w którym roku ta budowa zostanie ukończona? Czas wreszcie powiedzieć całą prawdę o tej inwestycji. Jest sporo emocji i sporo krytyki słyszymy również w związku z realizacją infrastruktury komunikacyjnej wokół zbiornika. Jak zatem postępuje przebudowa układu komunikacyjnego w terenie przyległym do zbiornika Świnna Poręba? I ostatnia uwaga. Słyszałem dzisiaj w trakcie tej debaty, że zbiorniki retencyjne mogą przejąć tylko 6% wód opadowych. To jest tragicznie mało. ˝Tragicznie˝ to jest chyba dobre słowo, ponieważ brak tych zbiorników, szczególnie w pasmach górskich Sudetów i Karpat, na naszym terenie powoduje bardzo szybkie powodzie w terenach górskich, podgórskich i potem, konsekwentnie, niezatrzymana wcześniej powódź jest bardzo szybka, agresywna i konsekwencje są takie jak dwa czy trzy lata temu. Proszę zatem powiedzieć: Jaki jest realny plan, aby sieć zbiorników retencyjnych, szczególnie w górach, naszych górach, mogła to zatrzymać, te pierwsze dni powodzi, po to, aby w ogóle mogła ona potem przechodzić łagodniej przez teren czasami całej Polski? (Dzwonek) Dziękuję bardzo.
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2012-09-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dziś akurat jest bardzo dużo dyskusji i ukazywanych problemów dotyczących braku środków na utrzymanie urządzeń wodno-melioracyjnych. To jest dzisiaj bardzo szeroki zakres braków, niedoborów, ale chciałbym zwrócić uwagę, panie ministrze, na osobniki, które niszczą urządzenia wodno-melioracyjne, a są one, te osobniki, w gestii również Ministerstwa Środowiska, mam na myśli bobry. Ja pochodzę akurat z rejonu kanału Wieprz - Krzna, niegdyś sławetnej inwestycji, która z bagien uczyniła uprawne, trwałe użytki zielone. Tam nawet wtedy, gdy były bagna, nikt bobrów nie widział i nie zna w naszym terenie. W tej chwili na głównych ciekach wodnych bobry robią tamy. Ludzie nie zdają sobie nawet z tego sprawy, ponieważ jest susza, ale mnie po prostu przeraża myśl, co będzie, gdy przyjdzie wiosna. Wtedy całe miejscowości zostaną zalane. To są takie problemy. Ja mówię o problemie bobrów tylko na jednym przykładzie, ale w rejonie rzeki Bug z powiatu bialskiego często się do mnie zgłaszają rolnicy z problemem, że bobry zrzynają wielkie stuletnie dęby, a przez to, że są chronione, nic z nimi nie można zrobić. Tak że ja apeluję, panie ministrze, żeby generalnie opracować jakiś program, żeby ministerstwo wyszło z jakimś programem, żeby zaszczepić ten program innym, włączyć do niego związki łowieckie, ponieważ nie można dopuścić do tego, żeby zwierzyna chroniona zagrażała człowiekowi, a do tego dochodzi. Dziękuję.
Mówca: Jan Warzecha
Data: 2012-09-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym poruszyć sprawy budowy zbiorników wodnych, jakże ważnych choćby pod kątem ochrony przeciwpowodziowej, ale i retencjonowania wody na czas suszy, z jaką mamy teraz do czynienia. Na Podkarpaciu straty powodziowe w ostatnich kilku latach wyniosły blisko 300 mln zł. Przed stratami mogłyby uchronić sztuczne akweny. Rząd Prawa i Sprawiedliwości próbował podjąć się tego zadania. Plan opracowała ówczesna minister rozwoju regionalnego Grażyna Gęsicka. Niestety, po przegranych wyborach i zwycięstwie Platformy Obywatelskiej w 2008 r. ich budowę skreślono z planów inwestycji unijnych pod pretekstem braku należytego przygotowania. Szkoda, że z opóźnieniem, jednak dobrze, że rząd przyjął ˝Program ochrony przeciwpowodziowej w dorzeczu górnej Wisły˝, w którym zobowiązuje się do sfinansowania trzech zbiorników na Podkarpaciu: Kąty - Myscowa na Wisłoce o pojemności 68 mln m 3 , Rudawka Rymanowska na Wisłoku - 27 mln m 3 oraz Dukla na Jasiołce. Panie ministrze, wiemy, jak długo trwa przygotowanie decyzji środowiskowej, bo ona budzi najwięcej emocji, często pojawiają się spory pomiędzy organizacjami ekologicznymi a inwestorem. To zajmuje najwięcej czasu i może spowodować zaskarżenie decyzji, a tym samym znacznie opóźnić budowę. Czy pan minister mógłby odpowiedzieć, jak rząd zamierza ustrzec się przed ewentualnymi barierami hamującymi inwestycję? Czy dzisiaj mógłby się pan pokusić o podanie terminu zakończenia budowy zbiornika Kąty - Myscowa? Dziękuję. (Oklaski)