Mówca: Marek Balt (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-09-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej zaprezentować stanowisko wobec sprawozdania Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Poprawki dauhańskiej do Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, sporządzonego w Kioto dnia 11 grudnia 1997 r., przyjętej w Ad-Dausze dnia 8 grudnia 2012 r. (druki nr 3809 oraz 3889). Wysoka Izbo! Protokół z Kioto ma na celu redukcję emisji dwutlenku węgla do atmosfery. Polska już znacząco przewyższyła poziom redukcji emisji, do jakiej się zobowiązała. Redukcja ta miała zostać rozliczona już wiele lat temu, kiedy to Polska z rzeczywistym sukcesem wywiązywała się z postanowień protokołu, a jednak doprowadzono do sytuacji, w której termin uregulowania poziomu emisji dwutlenku węgla przesunięto o kolejne lata. W ten sposób doprowadzono do sytuacji, w której sama Komisja Europejska nie respektuje przyjętych przez siebie ustaleń i zmienia je w zależności od upodobań i potrzeb politycznych, a protokół nie spełnia w pełni pierwotnych założeń. Sukces Polski w redukcji emisji gazów cieplarnianych przekłada się na powodzenie innych państw Unii Europejskiej. Na skutek tego działania nasz kraj, gwałtownie ograniczając emisję gazów cieplarnianych, będzie zmuszony w przyszłości utrzymywać równie restrykcyjny jej poziom, podczas gdy inne państwa unijne, mając obecnie niższe osiągnięcia w redukcji emisji, będą mogły w perspektywie kolejnych lat utrzymywać równie niski zakres redukcji bądź nawet zwiększać emisję. Wszystko zależeć będzie od politycznych decyzji podejmowanych wewnątrz Unii Europejskiej, a polski rząd zachowuje się na tym polu niezwykle spolegliwie, nie bacząc na interes polskiej gospodarki i poziom życia obywateli. W wyniku decyzji, iż państwa Unii Europejskiej rozliczają się wspólnie z osiągania celów redukcyjnych, niektóre państwa członkowskie przyjmują na siebie większy ciężar redukcji, podczas gdy inne, jak Austria czy Hiszpania, zastrzegły sobie prawo do zwiększenia emisji. Jakie są zatem następstwa wdrażania polityki klimatycznej wobec Polski i żyłowania wyników redukcji? Przede wszystkim niebotyczny wzrost cen energii elektrycznej. Powoduje to ogromne straty naszej gospodarki. Wysoka Izbo! Do Protokołu z Kioto, a więc do podjęcia wysiłku redukcji emisji w I okresie rozliczeniowym, nie przystąpiły państwa, które są największymi emitentami gazów cieplarnianych. Stany Zjednoczone w ogóle nie przyjęły na siebie takiego zobowiązania, podobnie Chiny i Indie. Rosja przystąpiła do Protokołu z Kioto, ale nie będzie prawdopodobnie przyjmowała na siebie kolejnych zobowiązań redukcyjnych i nie przystąpi do II okresu rozliczeniowego. W sytuacji, w której najwięksi truciciele nie wiążą się kagańcem ograniczającym emisję, zupełnie nieracjonalny jest wysiłek redukcyjny tych państw, których emisja stanowi znikomy procent emisji globalnej, a wpływ na rozwój ich gospodarek i poziom życia ludności może być znaczny. Zmiany klimatyczne uwarunkowane są szerokim spektrum czynników, przede wszystkim zjawisk zachodzących na powierzchni Słońca. Naukowcy niejednokrotnie uświadamiają, że następowały one również w przypadku braku ingerencji człowieka. Pozytywną stroną całego procesu jest możliwość odsprzedania nadprogramowych jednostek przyznanej emisji gazów cieplarnianych. Ratyfikacja poprawki w projekcie omawianej ustawy oznacza, iż mimo wypracowanej nadwyżki Polska nie będzie miała prawa do dysponowania nią. Oznacza to także nieporównywalne straty, biorąc pod uwagę koszty społeczno-gospodarcze, poprzez które doprowadzono do powstania tak wysokiego wyniku. Nie wolno nam zapominać o zamkniętych zakładach, w których zlikwidowano ogromną liczbę etatów. Reasumując, troska o ochronę środowiska naturalnego powinna być priorytetowym celem każdego społeczeństwa. Czy jednak działania te są nadrzędne w stosunku do godnego życia naszych rodaków, zwłaszcza gdy państwa, od których pochodzi rzeczywista emisja, nie przyjmują na siebie takiego ciężaru? Klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej wstrzyma się od głosu w sprawie przyjęcia ustawy dotyczącej wyrażenia zgody na ratyfikację Poprawki dauhańskiej do Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu.