PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józef Zych
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Cała dotychczasowa debata wykazała, że mamy do czynienia z dwoma faktami. Po pierwsze, materia proponowana w tym projekcie i materia, która została skonsumowana jako ustawa, co prawda jeszcze nieobowiązująca, były absolutnie zbieżne i margines między nimi jest bardzo mały. To jest jedna rzecz. Po drugie, stało się tak dlatego, że nie skierowano łącznie tych projektów do czytania i wspólnego rozpracowania. Pierwsze zagadnienie. Czy to ma dzisiaj jakikolwiek wpływ, jeżeli okazałoby się, że było to celowe albo nie było celowe? W moim przekonaniu, po prostu u nas w Sejmie nie mamy jeszcze wypracowanej takiej koncepcji, żeby analizować na bieżąco wszystkie projekty merytoryczne i łączyć je, chociaż w większości tak się dzieje. Co można w związku z tym zrobić? W moim przekonaniu, posłowie wnioskodawcy powinni przeanalizować teraz, czy jest zagadnienie, które powinno być uregulowane, poza przyjętą ustawą. Wobec tego chciałbym powiedzieć, że mieliśmy w Sejmie takie przypadki, że nowelizowaliśmy ustawę, która jeszcze nie weszła w życie. Tak więc z punktu widzenia formalnoprawnego to byłaby szansa i to byłoby nawet logiczne i nie byłoby to już dziś wyjątkowe, gdybyśmy nowelizowali to, ale tylko w tej części, która po analizie tego projektu poselskiego wymagałaby uregulowania. I to wszystko. Wysoki Sejmie! To jest nauczka dla Sejmu, bo proszę bardzo - co sprawa, to Trybunał Konstytucyjny, co sprawa, to usterki legislacyjne. I pojawia się dziś pytanie, gdzie głównie leży problem. Te uwagi dotyczą również rządowych projektów. Co się dzieje? Są przecież w rządzie służby legislacyjne. Akurat tego przypadku to nie dotyczy, panie ministrze, ale mamy wiele innych. I to jest pytanie. Jest pierwsze sito, potem wpływa to do Sejmu, Prezydium Sejmu i pani marszałek mają możliwości, bo przecież mamy służby legislacyjne, potem jeszcze idzie to do komisji i znów są prawnicy z różnych stron, a potem jeszcze jest debata plenarna, zgłaszane są najróżniejsze uwagi. I okazuje się, że mimo wszystko tak to się dzieje. Ano dzieje się również tak - bo obserwuję to w trakcie prac komisji - że bardzo często posłowie nie zwracają uwagi na treść z punktu widzenia legislacyjnego, nie patrzą na uwarunkowania interdyscyplinarne i nie analizuje się także, jakie są skutki legislacji w odniesieniu do innych ustaw i przepisów. Mamy przypadki z poprzedniego okresu i z tej kadencji, kiedy między innymi Kodeks cywilny został znowelizowany w zwykłej ustawie. Dotyczyło to, żeby sprawa była jasna, ubezpieczeń. W którejś z komisji merytorycznych doszli bowiem do przekonania, że wprowadzenie przepisu szczegółowego jest potrzebne, a zatem komisja bez skierowania do Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach wprowadziła sobie określone zmiany. I potem mamy właśnie taką sytuację. Oczywiście, w moim przekonaniu, analiza w tej chwili i całe dalsze postępowanie leży po stronie posłów wnioskodawców. Znacie zarzuty, jakie zostały tu postawione. W związku z tym zachęcałbym do tej analizy pod takim kątem. Natomiast mój klub wypowie się na ten temat w głosowaniu. Dziękuję.
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani poseł nie tylko nie słuchała mojego wystąpienia, ale wychodzi na to, że pani poseł nawet nie zna do końca swojego projektu. Po pierwsze, nie przeprowadzałam żadnego ataku, tylko merytorycznie wypowiadałam się na temat projektu i rozwiązań dziś istniejących. Całą tę dyskusję i ten państwa projekt określiłabym w ten sposób: dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane. Cytowałam dwukrotnie uzasadnienie państwa projektu. Cytowałam to, co napisaliście: Zapobiega prowadzeniu egzekucji na przykład na podstawie kilku kserokopii tytułów wykonawczych. (Poseł Beata Kempa: Zapobiega, projekt zapobiega, a nie, że projekt tworzy kserokopie.) (Poseł Michał Kabaciński: Byłoby gorzej.) Nie spodziewałam się walki politycznej z państwa strony nad projektem, który jest słaby merytorycznie. Bo co dają trzy dni, jeżeli po trzech dniach i tak należy przekazać te środki komornikowi? Co w czasie tych trzech dni można zrobić? Czy państwo określiliście, co? Zadam jeszcze pytania merytoryczne dotyczące projektu. Wypowiadałam się merytorycznie na temat projektu, który jest słaby. Absolutnie nie ma tam tego, co jest w uzasadnieniu, to po pierwsze, i nie jest odpowiedzią na ten problem, który jest do rozwiązania. Tylko o tym mówiłam i cytowałam państwa uzasadnienie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Projekt ustawy nowelizującej wybrane przepisy Kodeksu postępowania cywilnego zakłada między innymi modyfikację art. 889 § 1 pkt 1. Zgodnie z jego projektowanym brzmieniem przed przekazaniem zajętej wierzytelności komornikowi bank bezzwłocznie miałby zawiadamiać posiadacza rachunku, w sposób określony w umowie rachunku, o zablokowaniu środków oraz równocześnie informować, że po upływie 3 dni od daty zawiadomienia zablokowane środki zostaną przekazane komornikowi. W związku z tym kieruję pytanie do państwa wnioskodawców. Czy pozostawienie możliwości określenia sposobu doręczenia takiego zawiadomienia jedynie w gestii banków nie jest rozwiązaniem zbyt pochopnym? Czy taki stan prawny nie przyczyni się do uchybienia należytej ochronie praw dłużnika? Czy określenie formy zawiadomienia i sposobu jego doręczenia, a także chwili, z którą wskazany przez ustawodawcę trzydniowy termin zaczyna swój bieg, nie powinno zawierać się w akcie rangi ustawowej i obowiązywać wszystkich w jednakowym zakresie? Na koniec pytanie do pana ministra. Panie ministrze, czy procedowanie nad projektem ustawy z druku nr 1269 nie wydaje się być na tę chwilę zbędne? Czy nie byłoby zasadne wycofanie tego projektu przez wnioskodawców? Dziękuję.
Mówca: Maciej Małecki
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W styczniu bieżącego roku wraz z posłem Przemysławem Wiplerem podjęliśmy interwencję w sprawie wspominanej tutaj mieszkanki Sochaczewa ograbionej przez komornika. Przypomnę, że emerytka straciła oszczędności całego życia, dlatego że nazywa się tak, jak osoba, którą ścigał komornik. Po interwencji pieniądze udało się odzyskać. Aby zabezpieczyć niewinnych ludzi przed takimi sytuacjami, jeszcze w styczniu wypracowaliśmy projekt zmian do ustawy, zakładający m.in. obowiązek umieszczania numeru indentyfikacyjnego w sentencji wyroku. Jednocześnie zwróciliśmy się do Biura Analiz Sejmowych o ustalenie stanu prawa w tym zakresie w innych europejskich porządkach prawnych. Na odpowiedź czekamy, podobno mamy czekać do sierpnia. Stąd moje pytanie do wnioskodawców. Czy przygotowując projekt ustawy, korzystaliście państwo z rozwiązań, jakie funkcjonują w innych krajach? Czy sprawdziliście te strony pozytywne i zagrożenia, które mogą się w tym projekcie pojawić? Mówiąc najkrócej, chodzi o to, aby pochopnie sporządzone lekarstwo nie było gorsze od choroby. Czy uważacie państwo, że wprowadzenie trzydniowego opóźnienia wydania środków komornikowi w sposób wystarczający zabezpieczy interesy rzekomego dłużnika? W związku z tym, że zarówno Krajowa Rada Komornicza (Dzwonek), jak i Biuro Studiów i Analiz Sądu Najwyższego wskazały szereg uwag krytycznych do państwa projektu, proszę o odniesienie się do tych uwag. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Pawlak
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Mam dwa pytania do państwa wnioskodawców i dwa do pana ministra. Pierwsze. Czy zaproponowane w projekcie ustawy rozwiązania będą mogły mieć zastosowanie w postępowaniu rozpoznawczym? Drugie pytanie. Czy w przypadku wydania przez sąd tytułu wykonawczego sąd będzie badał przejście uprawnienia lub obowiązku na inną osobę? Pierwsze pytanie do pana ministra sprawiedliwości reprezentującego stronę rządową. Skąd biorą się tak przeciwstawne stanowiska i opinie do projektu strony rządowej i Krajowej Rady Komorniczej? Drugie pytanie. Zważywszy na stanowisko Sądu Najwyższego, również proszę pana ministra sprawiedliwości o precyzyjne wyjaśnienie, na czym istotnie polegają obecnie odmienne sposoby obrony przed egzekucją. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ja w swoim pytaniu nie chcę się odnosić bezpośrednio do projektu, ale do problemu, którego ten projekt dotyczy. W istocie dotyczy on ważnego problemu, bo dotyczy pewnej patologii. Patologią jest prowadzenie przez komornika egzekucji z rachunku bankowego czy jakiejkolwiek innej egzekucji w stosunku do osoby, która nie jest wierzycielem, która nie jest zobowiązanym, której nie dotyczy tytuł wykonawczy. Pół biedy, jeżeli w istocie jest to po prostu błąd komornika. Tymczasem uzasadnione jest podejrzenie, że w wielu przypadkach komornik prowadzi taką egzekucję z premedytacją. Boję się, że zabezpieczenia ustawowe kodeksowe na niewiele się tutaj zdadzą, skoro taki poziom etyki prezentują niektórzy komornicy. Komornik to zawód zaufania publicznego. Pytanie, panie ministrze, jest takie. W jaki sposób samorząd komorniczy z tego rodzaju sytuacjami daje sobie radę? Czy to się kończy w postępowaniu dyscyplinarnym, jeżeli rzeczywiście tego rodzaju przypadek jest stwierdzany, wyłącznie jakąś karą porządkową, upomnieniem? W moim przekonaniu, jeżeli udowodniłoby się (Dzwonek) komornikowi działanie w takich sytuacjach z premedytacją, w złej wierze, to praktycznie nie powinno być innego wyjścia, jak wydalenie z zawodu. Czy takie sytuacje się zdarzały? Mówię choćby o takiej sytuacji, jak ta opisywana przed momentem przez posła Małeckiego. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jak wynika z uzasadnienia do przedstawionego Wysokiej Izbie projektu, jego celem jest uniknięcie sytuacji, w której egzekucja zostanie skierowana do rachunku bankowego osoby niebędącej dłużnikiem. Według projektodawców nowelizacja umożliwi podjęcie dłużnikowi obrony w sytuacji, gdy tak naprawdę nie jest on dłużnikiem. W przedstawionej nowelizacji nie wskazano jednak, jakie środki może podjąć osoba, wobec której podjęto czynności egzekucyjne z rachunku bankowego w celu obrony swoich praw. Zaproponowany trzydniowy termin na podjęcie działań przez rzekomego dłużnika nie daje realnych szans na obronę. Dodatkowo w nowelizacji zobowiązuje się banki jedynie do poinformowania dłużnika o zajęciu komorniczym. Nawet podjęcie działań przez dłużnika nic nie zmienia w jego sytuacji, bo po upływie 3 dni od daty zawiadomienia zablokowane środki zostaną przekazane komornikowi. W związku z powyższym zwracam się do pana posła z prośbą o odpowiedź na następujące pytania. Pierwsze. W jaki sposób proponowane rozwiązanie ma umożliwić dłużnikowi podjęcie obrony przed nieuzasadnioną egzekucją? I drugie. Jakie nowe środki obrony (Dzwonek) gwarantuje się osobie, wobec której pomyłkowo wszczęto egzekucję komorniczą? (Oklaski)
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jeszcze raz pragnę zwrócić się z zapytaniem do wnioskodawców. W jaki sposób po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w proponowanym art. 889 § 1 pkt 1, ma się bronić posiadacz rachunku? Co w czasie tych trzech dni może właściwie zrobić posiadacz rachunku? Rozumiem, że państwo możecie podważać moje kompetencje prawnicze, ale, szanowni państwo, co innego dobre chęci, a co innego sam zapis. Jeżeli można mnie posądzać, że ktoś mi to napisał, to chętnie przeczytam, co napisał w opinii Sąd Najwyższy: Przyjmując nawet, że dysponent rachunku natychmiast wystąpi z właściwym środkiem ochrony - a jeżeli mówimy o właściwym środku, to można się zastanowić, jaki będzie ten właściwy środek, ponieważ z tego zawiadomienia i tak nic nie będzie wiadomo - jego złożenie nie wstrzyma przecież automatycznie spoczywającego na banku obowiązku przekazania środków komornikowi, który, jak wynika z projektu, zostanie odsunięty jedynie o trzy dni. Tak jest zapisane. Dołożyliście państwo do tego artykułu tylko to, że należy zawiadomić trzy dni wcześniej, i nic więcej. To nie jest na pewno odpowiedź na ten problem, który istnieje, i z którym całkowicie ja i mój klub się zgadzamy. Chodzi o sam zapis, który przedstawiliście w projekcie, i o to uzasadnienie, które do niego powstało. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Beata Kempa
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani marszałek, trzy sekundy proszę doliczyć. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Powiem tak serdecznie: droga Basiu, nikt nie podważa twoich kompetencji, trochę zadziałałaś emocjonalnie, bo w polityce to jest tak, że jest wróg, wróg śmiertelny i kolega z okręgu. Akurat wnioskodawcą jest kolega Mularczyk z jednego okręgu, trzeba było dowalić i trochę to uzasadnienie nie do końca pani poseł doczytała, ponieważ jasno mówimy, że pośrednio wprowadzenie właśnie trzydniowego terminu celem podjęcia obrony przez posiadacza rachunku bankowego, przeczytam to uzasadnienie, niebędącego jednocześnie dłużnikiem, zapobiega prowadzeniu egzekucji na przykład na podstawie kilku kserokopii tytułów wykonawczych. Pan poseł Mularczyk słusznie zwrócił uwagę na pewne patologie, które już i tak są, istnieją, a nie że chcemy, żeby to było na podstawie patologii. Po prostu pani to źle zrozumiała, ale, wie pani, sztuką jest się przyznać do błędu i wtedy bardziej się szanujemy. Natomiast pytanie do pana ministra. Panie ministrze, i to dotyczy kwestii ewentualnych postulatów de lege ferenda, ale też tego, czy ministerstwo zajmuje się czy zastanawia się nad zmianą prawa w zakresie skargi na czynności komornicze. To jest niezwykle ważne, bo dzisiaj wiele osób ma wątpliwości co do organu, co do trybu może, nie organu sensu stricte, tylko co do trybu rozpatrywania tej skargi. Może warto byłoby się zastanowić nad tym, żeby na przykład skargę na czynności komornika rozpatrywał sąd, ale wyższej instancji (Dzwonek), a nie sędzia sądu rejonowego, w którego okręgu kancelaria komornicza czy rewir komorniczy funkcjonuje? Chciałam zapytać: Czy prace w tym zakresie trwają i czy w ramach tej przejrzystości, jeśli chodzi o pewne, często bardzo serdeczne i koleżeńskie kontakty, gdy trudno jest rozpatrywać skargę na czynności komornicze... Czy państwo formułujecie tutaj jakieś postulaty, czy trwają jakieś prace? Bardzo proszę o odpowiedź. Dziękuję.
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! W sensie proceduralnym kieruję pytanie do posłów wnioskodawców, ale to pytanie dotyczy całej Izby. Otóż dyskusja toczy się o tym, że komornik komuś coś zrobił. To jest prawidłowe, to znaczy Sejm reaguje, w sytuacji gdy jest jakaś patologia, coś nie funkcjonuje; wtedy pojawiają się projekty ustaw. Natomiast uważam, że nie tędy droga. Uważam, że dyskusja, czy to mają być trzy dni czy siedem dni, czy to ma wysłać bank, czy komornik, czy sąd, jest w pewnym sensie błędna. Otóż nic tak nie wpływa na praworządność jak kara. Jeżeli Wysoka Izba opracowałaby ustawę, w której reprezentant zawodu prawniczego, kiedy nastąpi błąd, będzie musiał naprawić szkodę, a jeszcze w niektórych wypadkach np. ponieść inne konsekwencje, chociażby karne, to wtedy nie będziemy się musieli pochylać nad tym, czy to mają być trzy dni, czy to może być kserokopia czy jakiś inny dokument. (Dzwonek) Uważam, że kary za popełnienie elementarnego przeciwobywatelskiego błędu powinny być podstawą funkcjonowania prawa w Polsce. Dziękuję bardzo. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Marek Kuchciński)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Oczywiście materia, którą dzisiaj rozpatrujemy, jest bardzo ważna. Zresztą chyba dwa dni temu zwracałem się do ministra sprawiedliwości, prosząc, aby sprawdził pewne działania komornicze, dlatego że komornicy to są święte krowy. Nie patrzą na nic, tylko na tych parę groszy i ile z tego im zostanie, a nie liczą się w ogóle z człowiekiem, z dłużnikiem, nie szanują go jednocześnie. Pamiętam niedawną audycję telewizyjną, gdzie pokazano zajęcie komornicze. Komornik trafił do rolnika. Oczywiście pomylił się, został popędzony siekierką i ukarano rolnika, a nie komornika, który nie powinien w ogóle w tym gospodarstwie się pokazywać. Dlatego, panie ministrze, bardzo zasadne jest, abyście państwo przyjrzeli się funkcjonowaniu komorników w kraju i temu, jak oni się zachowują w stosunku do dłużnika. Teraz, mówiąc o ustawie, pani poseł, bronicie państwo tych trzech dni, ale praktycznie nie potrafię sobie wytłumaczyć tego, w jaki sposób w ciągu trzech dni, nawet wiedząc, że konto zostało zajęte, np. moje, mogę zareagować. Przecież komornik ma wyrok sądowy, ma prawo do tego, aby to egzekwować, a ja nie mam możliwości zadziałania w ten sposób, aby to zablokować, bo też muszę mieć wyrok sądowy, żeby zablokować ściągnięcie z mojego konta pieniędzy. Być może nie do końca rozumiem państwa intencję (Dzwonek), ale trzy dni to jest stanowczo za mało, bo w tym czasie albo sąd musiałby to wycofać, albo ja musiałbym mieć szansę przed sądem udowodnić, że komornik się pomylił. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Żeby coś podważać, trzeba mieć co podważać - to tak na samym początku. Po kilku wystąpieniach Klub Poselski Ruch Palikota będzie głosował za dalszymi pracami nad tym projektem, ale tylko dlatego, że faktycznie kwestia i problem, który jest podniesiony w tej regulacji... Niezależnie od tego, czy te projekty wpłynęły w tym samym czasie, czy później, uznajemy, że po to są komisje sejmowe, po to pracujemy nie tylko tutaj na sali plenarnej, lecz także w salach na posiedzeniach komisji, żeby rozwiązywać pewnego rodzaju problemy w projektach, czy to mają być 3 dni, czy to ma być 7 dni. Tutaj się w pełni solidaryzujemy, sami to uznajemy. Niejednokrotnie jako klub poselski jesteśmy atakowani. Projekty od razu powinny być odrzucane w pierwszym czytaniu - ta zasada w ogóle powinna być zniesiona. Każdy projekt zasługuje na pracę merytoryczną w komisji. Dopiero wtedy możemy rzetelnie ocenić, czy projekt jest przydatny, czy nie. Tak naprawdę zajmujemy się tutaj czasami bardziej polityką niż faktycznym rozwiązywaniem problemów, a ten problem dotyczy dzisiaj bardzo dużej grupy ludzi. Niestety przez pewnego rodzaju biurokrację, pewnego rodzaju patologię w niektórych grupach prawniczych cierpią z tego powodu obywatele, którzy na pewno woleliby, żebyśmy zamiast dyskutować politycznie, rozmawiali merytorycznie i rozwiązywali te problemy, które są w dzisiejszym prawie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Mam pytanie do pana ministra. Panie Ministrze! Jak to się stało, że ten projekt nie doczekał się opinii rządu? Gdzie nastąpił błąd i na jakim etapie? Jakie jest wreszcie stanowisko rządu w tym zakresie? Czy rząd widzi tutaj możliwość takich zmian, jakie są proponowane w projekcie, oraz jak odnosi się do... Jeżeli pan minister może powiedzieć, to jakie były inicjatywy komorników w tym zakresie? Problem, który nagłośniono w mediach kilka miesięcy temu, był związany właśnie z faktem zajęcia przez komornika czy różnych komorników majątku czy kont bankowych osób, które nie były dłużnikami. Jakie stanowisko prezentowało wówczas środowisko komorników? Czy w tym zakresie ministerstwo spotykało się ze środowiskiem komorników? Czy były jakieś rozmowy w tym zakresie? Czy były jakieś inicjatywy komorników? Bardzo prosiłbym o odniesienie się do tych pytań. Być może będzie to też odpowiedź na pytanie, dlaczego środowisko komorników wypowiedziało się krytycznie na temat tego projektu.
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja może nie rozumiem państwa rozwiązań, ale pan poseł nie zrozumiał mnie i nie zrozumiał, o co pytałam. Ja pytałam - i prosiłabym o odpowiedź pana posła wnioskodawcy - jakie środki będą przysługiwać osobie, której zajęto rachunek. Bo takie jak powództwo o zwolnienie od egzekucji, wniosek o umorzenie już dzisiaj w kodeksie funkcjonują, to znaczy w przepisach funkcjonują. Natomiast tutaj jest jasny zapis dołożony przez państwa do tego artykułu, o którym mówimy, że przed przekazaniem zajętej wierzytelności komornikowi bank bezzwłocznie zawiadamia posiadacza rachunku w sposób określony w umowie rachunku o zablokowaniu środków wraz z informacją, że po upływie 3 dni od daty zawiadomienia zablokowane środki zostaną przekazane komornikowi. Czyli samo zawiadomienie niczego nie wstrzymuje i każdy środek, który zostanie przez posiadacza rachunku zastosowany, też niczego nie wstrzymuje. A zatem nie mamy żadnego nowego rozwiązania. Toteż pytałam, czy w te 3 dni cokolwiek można zrobić. Bo jak traktować też słowo: zawiadomienie? Tam nie było: od otrzymania zawiadomienia, tylko też bardzo niejasno. A więc nie wiadomo, czy te środki nie zostaną już przekazane, jak by to w praktyce wyszło. Ale najważniejsze: nie wprowadzacie państwo żadnego nowego środka i to w żaden sposób niczego nie wstrzymuje. Tylko 3 dni - otrzymuje informację. Czyli jakie... (Poseł Beata Kempa: Ale po co, bo ma środki...) Ale to istnieje. To po co to odsunięcie o 3 dni? Czy to rozwiązuje...
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Zadałam konkretne pytanie panu posłowi i może jakby mi pan poseł wytłumaczył tak, jak należy, a nie odnosił się do sfery politycznej, tobym zrozumiała. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sprawozdawca Maciej Orzechowski
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Panowie ministrowie właściwie, bo cała trójka jest na sali. Mam zaszczyt przedstawić jako poseł sprawozdawca stanowisko komisji w sprawie druków nr 1360 i 1373 dotyczących projektu ustawy o zmianie ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Tak jak mówiłem w komisji, jest to mała ustawa, obejmująca dwie deregulacje, a zajmująca się dwoma aspektami. Pierwszym aspektem jest ułatwienie podmiotowi, który składa wniosek refundacyjny, żeby po dwuletnim okresie refundacji, kiedy produkt znajduje się cały czas na liście refundacyjnej, nie musiał przedstawiać całej analizy HTA do odpowiedniego urzędu. Właśnie to zapewnia ta nowelizacja ustawy. Ona jest robiona w trybie poselskim, ponieważ chcielibyśmy, żeby weszła w życie 1 lipca 2013 r., co umożliwi okres 180 dni dla poszczególnych podmiotów, a tych leków jest ponad 2,5 tys., tak żeby kontynuowana była refundacja dla tych leków. Drugie udogodnienie dla podmiotów ubiegających się o ponowne objęcie refundacją leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobu medycznego wiąże się z ograniczeniem zakresu dokumentacji składanej ministrowi i wnioskiem o wydanie decyzji o objęcie refundacją. To właśnie, jak mówiłem, zmniejszy zdecydowanie czasochłonność, zaangażowanie Agencji Oceny Technologii Medycznych, która już w tym momencie ma dosyć dużo wniosków i jest spory czas oczekiwania na takie analizy. Przypomnę, że komisja na swoim posiedzeniu... Warto dodać, że ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Ten wyjątkowy tryb został uznany za konieczny ze względu na dotrzymanie 180-dniowego terminu przed 1 stycznia 2014 r., żeby refundacja była bezproblemowa. Wreszcie warto dodać, że komisja po pracy nad tym projektem przychyliła się do przyjęcia tego projektu bez poprawek i jednogłośnie, co też stanowi pewien ewenement, jeśli chodzi o obrady Komisji Zdrowia. Dziękuję.
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Ruch Palikota mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie zmiany ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Nie ma najmniejszych wątpliwości, że projekt zmiany tej ustawy jest istotny, dlatego że ogranicza biurokrację. Co do tego nie ma żadnej wątpliwości. Należy tylko zastanowić się, dlaczego wpływa on aż po dwóch latach od uchwalenia ustawy refundacyjnej. Osobiście nie jestem zwolennikiem tej ustawy, natomiast w sumie małe, ale istotne naprawienie - nazwałbym to - całej tej protezy tą ustawą, w małym zakresie, bardzo wąskim, wprowadzającym ułatwienie i gwarantującym ceny, uważam za ważne. Klub Ruch Palikota poprze to rozwiązanie. Dziękuję bardzo.