PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2014-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! W jakimś stopniu zarzucił mi pan brak logiki, jeżeli chodzi o sprawę odmiejscowienia. Myślę, że nie do końca się zrozumieliśmy. Może wobec tego wyjaśnię to na takim przykładzie, który bardzo często występuje. Miejscem urodzenia dziecka jest miasto wojewódzkie, w którym jest szpital. To jest to miejsce urodzenia, o którym pan mówi i które zostanie zapisane w akcie urodzenia. Natomiast często miejscem zamieszkania rodziców jest małe miasteczko powiatowe, oddalone od miasta wojewódzkiego. Zatem odmiejscowienie powinno polegać na tym, aby ci rodzice mogli się zgłosić - bo muszą to zrobić osobiście, aby to dziecko zarejestrować - do najbliższego urzędu stanu cywilnego znajdującego się w tym mieście powiatowym. To byłoby odmiejscowienie. Natomiast zgodnie z zapisami ustawy oni muszą pojechać do miasta wojewódzkiego. Pan minister nie zauważył szczególnie sprawy zgonu, a ona jest również istotna. Zgon nastąpił gdzieś w jakiejś miejscowości w Polsce, ale nie można uzyskać aktu zgonu w najbliższym, najdogodniejszym dla bliskich zmarłego miejscu, tylko u kierownika urzędu stanu cywilnego właściwego ze względu na miejsce zgonu. Tu również istnieje pełna logika odmiejscowienia. Dziękuję.
Mówca: Jacek Sasin
Data: 2014-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Jeszcze w sprawie tych kryteriów czy oczekiwań dotyczących wykształcenia, bo o to mi chodziło, nawet nie o ten staż pracy, bo oczywiście ten 3-letni staż pracy, jak myślę, rzeczywiście jest takim minimum, które powinno obowiązywać, natomiast rygorystyczne wprowadzenie obowiązku posiadania wykształcenia akurat takiego sektorowego, prawniczego lub administracyjnego wydaje się zbyt rygorystyczne. Otóż ta specyfika działania kierownika urzędu stanu cywilnego jest rzeczywiście daleko posunięta i mam wrażenie, że nawet skończenie studiów prawniczych nie przesądza o tym, że taka osoba jest przygotowana do tego, żeby być kierownikiem urzędu stanu cywilnego, bo te zdarzenia, z którymi spotyka się kierownik USC, nie są na studiach prawniczych szczególnie mocno eksponowane. Rzeczywiście większe znaczenie ma tutaj posiadanie doświadczenia w pewnej pracy administracyjnej, pracy w samorządzie niż to wykształcenie prawnicze czy administracyjne, tym bardziej że ta ustawa również przewiduje odchodzenie od pewnych procedur administracyjnych, od wydawania chociażby decyzji, w sytuacji kiedy zostanie wypełnione oczekiwanie strony, stąd taka opinia. Zresztą odejście od tych tak wyśrubowanych kryteriów wykształcenia spowodowałoby również, że te przypadki poruszane przez pana posła Iwińskiego nie miałyby pewnie miejsca. Natomiast w drugiej sprawie chciałbym tutaj też podziękować za tę deklarację o migracji danych, chociaż mam wrażenie, że to nie wynika z przepisów ustawy. Być może trzeba będzie też w jakiś sposób w tych przepisach przejściowych to zamieścić. Dziękuję bardzo.
Mówca: Michał Stuligrosz
Data: 2014-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Zanim przedstawię stanowisko Platformy Obywatelskiej wobec propozycji tej uchwały, jedno zdanie na temat prac komisji kultury, której posiedzenie odbyło się wczoraj. Warto dodać, że dyskusja, która trwała dosyć długo, doprowadziła do ujednolicenia tekstu zarówno pod względem zawartości, jak i pod względem możliwości ujęcia tego w prawidłowo stosowanym języku polskim. Chodziło o duże i małe litery. Pamięta pani poseł, że były to drobne kwestie, które zajęły nam dość dużo czasu. (Poseł Elżbieta Kruk: Dlatego nie zwróciłam na to uwagi.) Ale jest jeszcze jedna kwestia, o której warto wspomnieć. Sejm zwykł czcić pamięć w tak zwane i nigdy niepodawane w wątpliwość okrągłe rocznice. To jest 69. rocznica. Próbowaliśmy przekonać inicjatorów tej uchwały do tego, żeby poczekać rok, aby można było realizować to niezwykle cenne i oczekiwane społecznie zadanie również przy udziale organów rządowych i uświetnić to w stosowny sposób, nadać temu tego rodzaju odpowiednią rangę. Chodzi o niepodawaną przez nikogo w wątpliwość doniosłą sprawę z najnowszej historii naszego państwa. Z przyjemnością mogę poinformować Wysoką Izbę, że klub Platformy Obywatelskiej w całości będzie głosować za przyjęciem tego dokumentu podczas jutrzejszego głosowania. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2014-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Chcę na początku podziękować pani poseł Elżbiecie Kruk, która przedstawiła sprawozdanie z prac komisji, sprawozdanie wyczerpujące i pokazujące także atmosferę, w jakiej te prace przebiegały, a ta atmosfera była dość specyficzna. Przypomnijmy, że obława augustowska była największą masową zbrodnią komunistyczną dokonaną na terenie obecnej Rzeczypospolitej po zakończeniu II wojny światowej, dokonaną w warunkach pokoju, ponad dwa miesiące po zakończeniu działań wojennych. Mimo upływu prawie 70 lat okoliczności tej zbrodni wciąż są nieznane, a w szczególności nieznane jest miejsce spoczynku doczesnych szczątków ofiar tej zbrodni. Utrudnia, jak powiedziała pani poseł Kruk, zbadanie okoliczności tej zbrodni brak dostępu do dokumentów zgromadzonych w archiwach rosyjskich, ale niewątpliwie trzeba też stwierdzić, że władze niepodległej Rzeczypospolitej w ciągu ostatnich 25 lat, bo tyle trwa nasza niepodległość, nie zrobiły wszystkiego, co mogły, żeby tę sprawę wyjaśnić. Tak naprawdę nigdy nie stała się ona priorytetem w działaniach polskiego rządu, polskich czynników państwowych ani prezydenta w politycznych, dyplomatycznych kontaktach z Federacją Rosyjską. Prokuratura prowadziła badania w latach 90., ale utknęła w martwym punkcie przez brak dostępu do dokumentów, do archiwów. Teraz prowadzi swoje badania IPN, ale także spotyka się z tą samą barierą. Bez wsparcia państwa ta sprawa nie ruszy z miejsca. Dlatego tak trudno pogodzić się z tym, że większość komisji, reprezentująca kluby koalicji rządowej i wspierająca koalicję rządową, chciała wykreślić zdanie, i w końcu je wykreśliła, które jest apelem do rządu o podjęcie zdecydowanych działań, żeby tę sprawę wyjaśnić. Rodziny pomordowanych zostały pozostawione same sobie. To one bezpośrednio prowadzą korespondencję, co jest czymś niebywałym, z organami państwa rosyjskiego, natomiast państwo polskie ich w tym nie wspiera. Rodziny ofiar zrzeszone w Związku Pamięci Ofiar Obławy Augustowskiej, którego prezesem jest ksiądz prałat Stanisław Wysocki, zwróciły się przed dwoma laty do prezydenta Rzeczypospolitej, który często przebywa na terenie gminy Giby, o wsparcie tych działań, o nawiązanie intensywnych kontaktów, żeby pomóc w wyjaśnieniu tej sprawy. (Dzwonek) Prezydent Komorowski obiecał się tym zająć, po czym, jak wiemy, nie zrobił nic w tej sprawie. Dlatego też ochrona rządu przed takim apelem ze strony Sejmu, który przecież sprawuje kontrolę parlamentarną nad rządem, jest dla mnie zupełnie niezrozumiała, ale jest także czymś charakterystycznym, bo pokazuje, że tak naprawdę Platformie Obywatelskiej nie zależy na tym, żeby państwo pod jej rządami podejmowało działania... (Poseł Stefan Niesiołowski: Niech pan Platformę zostawi, o uchwale niech pan mówi.) Proszę milczeć, panie pośle, nie do pana mówię.
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2014-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Wydaje się, że nie wolno czekać z tą sprawą do okrągłych rocznic, tym bardziej że - przypomnę - rok temu został złożony podobny projekt uchwały w Sejmie i został zamrożony na cały rok. Nie został poddany procedurze legislacyjnej i nie został przyjęty. Dlatego można odnotować, że coś się zmieniło na korzyść, na plus, bo jednak tym razem projekt uchwały został przekazany do Komisji Kultury i Środków Przekazu. Jest przygotowany tekst, który wymagałby podstawowej poprawki, przywrócenia fragmentu, o którym mówiłem, czyli apelu do rządu o podjęcie działań. Żeby jednak nie zablokować tą poprawką - moglibyśmy nie zdążyć - przyjęcia jutro tekstu uchwały, nie zrobię tego. Chcę tylko wyraźnie zaznaczyć, że boleję nad tym, uważam to za bardzo złe, szkodliwe posunięcie. Ze względu jednak na pamięć o ofiarach, ze względu na to, że wreszcie po 25 latach czekają na głos z polskiego Sejmu rodziny ofiar, pomordowanych, chciałbym, żeby ta uchwała została jutro przyjęta. W niedzielę odbędą się w Warszawie ważne uroczystości, msza święta w archikatedrze św. Jana o godz. 11, a następnie konferencja naukowa na Zamku Królewskim w Warszawie z udziałem rosyjskiego historyka, który wniósł duży wkład w poznawanie prawdy o obławie augustowskiej. W imieniu organizatorów - organizatorem jest Związek Pamięci Ofiar Obławy Augustowskiej, jestem przez niego do tego upoważniony - zapraszam na tę konferencję panie i panów posłów. Dziękuję bardzo. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość zagłosuje za tym okrojonym tekstem uchwały, żeby cokolwiek zrobić dobrego, żeby oddać hołd ofiarom obławy augustowskiej, a także podziękować tym, którzy walczą o prawdę, zwłaszcza rodzinom ofiar, i jeszcze zaznaczyć ten ważny element w końcowej części uchwały, mianowicie to, że wiedza...
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2014-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

...i programów szkolnych. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2014-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chyba na całym ucywilizowanym świecie przyjęty jest szacunek dla niewinnych ofiar zbrodni i potępienie oprawców. Myślę, wyrażając poparcie dla tej uchwały, że tak jest i dzisiaj. Na kartach historii zapisano: To największa zbrodnia komunistyczna w powojennej Polsce. Ofiarami byli działacze podziemia niepodległościowego i miejscowa ludność. To nie tylko w okolicach Augustowa, to na wschód od Wisły było mniej lub więcej ofiar, miały miejsce akurat te tragiczne wydarzenia. A one są tym bardziej bolesne, że, jak ktoś to uzasadniał, chodziło o niepodległą Polskę. Najbardziej dziś bolą napisy na pamiątkowych tablicach: Zginęli, bo byli Polakami. Dziś ta karta historii dla nas powinna być wielką nauczycielką jedności, żebyśmy się nawet o to nie pokłócili, nie spierali, nie obciążali się. Tu potrzebna jest jedność, hołd, szacunek dla wszystkich ofiar. W projekcie uchwały przemawiają do nas słowa: ˝Pamięć o tej zbrodni powinna być ważnym elementem polskiej świadomości narodowej, a wiedza o Obławie Augustowskiej znaleźć właściwe odzwierciedlenie w szkolnych programach nauczania˝. Powiem, że tak samo jest w przypadku wszystkich zbrodni, do dziś nieodkrytych, niewypowiedzianych pełnym słowem, takich jak ludobójstwo na Wołyniu i we wschodniej Małopolsce, takich jak wszystkie inne bolesne karty historii. Chodzi o to, żeby je pokazywać, nie różniąc się dzisiaj na scenie politycznej, a jednocząc się w zgodnym szacunku dla ofiar i bohaterów tamtej historii. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Fedorowicz
Data: 2014-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja jestem w prezydium tej komisji od lat, od ponad 6 lat i staram się, żeby te historyczne debaty przebiegały jednak w sposób bezkonfliktowy, choć to ja byłem tym posłem, który zaproponował, żeby wykreślić to zdanie o rządzie, dlatego że mnie się wydawało, że to jest jakiś rodzaj hipokryzji pana posła Zielińskiego. W związku z tym mam pytanie do wnioskodawcy: Co pan, przedstawiciel tego regionu, zrobił dla tej sprawy jako minister rządu w latach 2005-2007? Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Terlecki
Data: 2014-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Czy będą to kierować do resortów sprawiedliwości, obrony narodowej, kultury i dziedzictwa narodowego? Pytam, bo tu nie chodzi tylko o utrwalenie pamięci, ale także wciąż jeszcze o wyjaśnienie szczegółów tej strasznej zbrodni. Oczekiwałbym z pustych ław rządowych jakiejś informacji na ten temat, co Rzeczpospolita w tej sprawie zrobi. A jeżeli chodzi - mam jeszcze pół minuty - o sprawę tego, czy sowiecki, czy radziecki, to powiem, że słowo ˝sowiecki˝ było używane w II Rzeczypospolitej jako słowo powszechnie obowiązujące. Zresztą była sowietologia, instytuty sowietologiczne itd., do końca II Rzeczypospolitej, a więc do końca II wojny światowej tak było. Komuniści wprowadzili słowo ˝radziecki˝, ponieważ słowo ˝sowiecki˝ kojarzyło się pejoratywnie (Dzwonek), ale emigracja niepodległościowa przez cały okres swojego istnienia używała słowa ˝sowiecki˝ i w 1989 r. ono natychmiast wróciło do przestrzeni publicznej w Polsce. Tyle że potem komuniści czy postkomuniści włożyli wiele wysiłku w to, żeby znowu niejako zamieszać sytuację i przywrócić częściowo słowo ˝radziecki˝. Przy czym w poważnych publikacjach naukowych używa się jednak zdecydowanie słowa ˝sowiecki˝. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2014-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Swoje pytanie chciałbym skierować również do rządu, ale nie ma przedstawiciela rządu. Chciałbym zapytać mianowicie - może rząd, odczytując stenogram z posiedzenia Sejmu, zainteresuje się tym i nam odpowie - co w ciągu 7 lat zrobił w tej sprawie, żeby poznać prawdę o obławie augustowskiej, w ciągu 7 lat, kiedy to, przynajmniej do wydarzeń ukraińskich... (Poseł Jerzy Fedorowicz: Pytanie do pana: Co pan zrobił?) ...rząd Donalda Tuska szczycił się świetnymi kontaktami z Rosją. Jeżeli były takie świetne, trzeba je było je wykorzystać i dotrzeć do archiwów... (Poseł Jerzy Fedorowicz: Czekam na pan odpowiedź. Co pan zrobił?) Nasze kontakty, gdy byliśmy 2 lata w rządzie, tak dobre jak kontakty rządu Donalda Tuska nie były. (Poseł Jerzy Fedorowicz: Niech pan powie, co pan zrobił.) Niech pan nie wrzeszczy. (Poseł Jerzy Fedorowicz: Ja nie wrzeszczę, ja mówię, pytam.) Niech pan zachowuje się kulturalnie. Gdy pan mówił, to ja słuchałem.
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2014-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Ale teraz to ja jestem posłem pytającym i właśnie pana pytam... (Dzwonek) (Poseł Jerzy Fedorowicz: Pan nie ma prawa mnie pytać, regulaminowo nie muszę...) ...dlaczego pan złożył wniosek o to, żeby rząd nic nie robił. (Poseł Jerzy Fedorowicz: Nie muszę...) Regulaminowo nie... (Poseł Jerzy Fedorowicz: Ja regulaminowo z panem nie dyskutuję, ale skoro mnie pan zaczepia, to oczekuję odpowiedzi na pytanie, co pan zrobił.) ...ale merytorycznie tak.
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2014-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Odsyłam pana posła, ażeby najkrócej odpowiedzieć, na moją stronę internetową, także historyczną stronę internetową z tamtego czasu, żeby pan zobaczył, jakie działania podejmowałem w tej sprawie. Myślę, że wtedy pan zmieni zdanie i nie postawi pan tego zarzutu. Tak że nie mam... (Poseł Jerzy Fedorowicz: ...rezultat działań ministra.) Ja najpierw byłem wiceministrem edukacji i nauki, a później wiceministrem spraw wewnętrznych i administracji... (Poseł Jerzy Fedorowicz: Właśnie.) ...i swoje obowiązki wykonywałem na pewno należycie, ale jako poseł podejmowałem wiele działań, również wtedy, działań, które dzisiaj mogą być przywołane jako dowód na to... (Poseł Jerzy Fedorowicz: Konkret. Niech mi pan poda konkret.) ...że tą sprawą nie zajmuję się teraz, tylko od wielu lat. (Oklaski) (Poseł Jerzy Fedorowicz: Gdy zobaczę konkret...)
Mówca: Michał Stuligrosz
Data: 2014-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Chciałbym wykorzystać czas przeznaczony na pytanie i zadać pytanie, które w jakiś sposób próbowałem przekazać państwu podczas wystąpienia klubowego. Czy nie sądzą państwo, że w tego typu sytuacjach, jak ta dotycząca omawianego w tej chwili punktu, byłoby racjonalniej, aby przyjąć naszą propozycję, przełożyć tę uchwałę na przyszły rok, a przez ten czas zrealizować to coś, o co państwo wnioskowali, czyli zwrócić się do rządu o to, aby przygotować stosownej rangi uroczystość, która w rzeczywisty sposób przekazałaby całemu społeczeństwu wiedzę na temat dramatyzmu tamtego wydarzenia i doniosłości, znaczenia walk żołnierzy wyklętych? Wystarczyło jedynie przyjąć do wiadomości, że wszyscy w komisji kultury są zgodni co do tego (Dzwonek), aby pójść w żądanym kierunku. Naprawdę, tak niewiele było potrzeba, żeby nadać stosowną rangę temu dokumentowi i odpowiednio przygotować uroczystości w tym względzie.
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2014-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Mam pytanie retoryczne. Czy celem inicjatywy uchwałodawczej było potępienie tamtej zbrodni, oddanie hołdu i szacunku ofiarom, czy po prostu był to pretekst do przerzucania się dzisiaj winą i szukania winnych? Myślę, że nie przystoi tej karcie historii ta awantura. (Poseł Jerzy Fedorowicz: Potrzebuję konkretu i chyba zajrzę do Internetu.)
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2014-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Celem tego projektu uchwały jest, po pierwsze, oddanie hołdu ofiarom obławy augustowskiej, co jest powiedziane w pierwszym zdaniu, po drugie, wyrażenie współczucia rodzinom, po trzecie, złożenie podziękowania tym, którzy dążą do prawdy. Te trzy elementy są zawarte w pierwszym akapicie projektu uchwały. On został przyjęty w wyniku głosowania komisji. Czwartym elementem, który się utrzymał, jest wyrażenie ważnego przekonania, jeśli Sejm tę uchwałę podejmie, bo to przecież jest najwyższy organ państwa, że ta sprawa powinna stać się elementem polskiej świadomości narodowej, a wiedza o obławie - ona będzie się poszerzała zapewne z biegiem czasu, o to powinniśmy zabiegać - powinna znaleźć właściwe odzwierciedlenie w szkolnych programach nauczania. I zabrakło piątego elementu, czyli apelu do rządu. Panie pośle, zwracam się do pana posła Stuligrosza, jedno drugiego nie wyklucza. Mówiłem wczoraj na posiedzeniu komisji, że członkowie rodzin ofiar obławy augustowskiej, ci, którzy jeszcze pamiętają, są jeszcze nieliczni, którzy pamiętają, czekają na głos Sejmu przez 25 lat. Kolejny rok czekać nie należy. Rok temu, przypominam, ta uchwała też była proponowana, nic z tego nie wyszło. Nie czekajmy kolejny rok, bo z każdym rokiem jest mniej tych, którzy przeżyli bezpośrednio tę zbrodnię w swoich rodzinach. Obchody okrągłej rocznicy, mam nadzieję, zostaną zorganizowane za rok, a uchwałę podejmijmy jak najszybciej. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Kruk
Data: 2014-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kontynuując debatę: radziecki czy sowiecki, zainspirowana przez prof. Sławomira Cenckiewicza, przytoczę jeszcze dwa świadectwa na ten temat. Jedno z książki Jacka Wegnera ˝Rzeczypospolita - duma i wstyd˝, cytuję: Władcy Polski z nadania sowieckiego kazali nam używać słowa ˝radziecki˝ zamiast ˝sowiecki˝, nie bacząc, że tworzą brzydki, bo kojarzący się ze zdradą, jest tu coś zresztą na rzeczy, neologizm. Nie wolno było w Polsce i na Ukrainie publicznie w odniesieniu do ówczesnej Rosji posługiwać się określeniem ˝sowiecki˝, ˝sowiecka˝, podczas gdy w językach zachodnich nie tłumaczono owych rosyjskich sowietów, czyli rad, na własne języki, tworzono natomiast z tego słowa oficjalną nazwą państwa sowieckiego. Drugi cytat pochodzi z listu znanego emigracyjnego historyka Zbigniewa Sebastiana Siemaszki do Jerzego Giedroycia, opublikowanego w ˝Zeszytach Historycznych˝, cytuję: Warto przypomnieć, że terminologia ˝radziecka˝ została zainicjowana przez środowisko, na czele którego stali Marchlewski i Dzierżyński w 1919 r., a potem była używana przez Komunistyczną Partię Polski, ˝Nowe Widnokręgi˝ Wandy Wasilewskiej, Związek Patriotów Polskich, PZPR i PRL. Natomiast środowiska, w których ja się obracałem podczas swego życia (w okresie pobytu w Sowietach włącznie), używano terminologii ˝sowieckiej˝. Jeśli chodzi o cytowanego przeze mnie Marka Jana Chodakiewicza, to przykro słuchać, że deprecjonuje się autorytet naukowy uznawany na całym świecie. Przypominam jeszcze raz, że pan prof. Chodakiewicz jest profesorem uniwersytetów amerykańskich, był członkiem Rady Pamięci Holocaustu przy prezydencie Stanów Zjednoczonych. Myślę, że powinniśmy się cieszyć, jeszcze raz mówię, że mamy takie autorytety. Na koniec chciałabym wszystkim podziękować za udział w pracach nad tą uchwałą i za zadeklarowane poparcie dla jej przyjęcia. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Jerzy Fedorowicz
Data: 2014-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Najpierw chciałbym przeprosić pana marszałka i Sejm za moje emocje. Związany z nią jestem dlatego, że jestem dzieckiem żołnierzy wyklętych, panie pośle Terlecki, ok? Hipokryzji nie znoszę. Przepraszam za to, bo przypominam sobie, że w 2005 r. była akurat, panie pośle Zieliński, okrągła 65. rocznica, którą obchodziliśmy w Krakowie. Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Kultury i Środków Przekazu o poselskim projekcie uchwały w sprawie oddania hołdu bohaterom polskiej drogi do niepodległości. Grupa posłów złożyła projekt uchwały. Do reprezentowania wnioskodawców w pracach nad projektem uchwały upoważniony został pan poseł marszałek Stefan Niesiołowski, który przedstawił projekt uchwały. Uchwała po krótkiej debacie została jednogłośnie przyjęta. Pozwolę sobie przeczytać treść uchwały. Brzmi ona następująco: ˝Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie oddania hołdu bohaterom polskiej drogi do niepodległości Z okazji przypadającej w obecnym roku 70. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego, 75. rocznicy wybuchu II wojny światowej oraz 100. rocznicy wymarszu I Kompanii Kadrowej Sejm Rzeczypospolitej Polskiej oddaje hołd bohaterom polskiej drogi do niepodległości, którzy z pokolenia na pokolenie walczyli o wolność Ojczyzny. Trud i bohaterstwo często bezimiennych uczestników wydarzeń tamtych dni przyczyniły się do powstania niepodległej Polski i odzyskania należnego jej miejsca na mapie świata˝. Wysoki Sejmie! Komisja wnosi, by Wysoki Sejm uchwalić raczył załączony projekt uchwały. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2014-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Droga do wolności, polska droga do wolności jest bardzo długa i można by dziś, zastanawiając się nad historią, rozważać ją, i to rozważać w sposób taki pełen szacunku dla bohaterów i pełen współczucia dla ich ofiary bardzo często. Pan marszałek Niesiołowski wspomniał o pomnikach, pan poseł Babinetz wymienił wielu bohaterów, do których wszyscy razem z szacunkiem się odnosimy, bohaterów, których pomniki stoją przy polskiej drodze niepodległości tu, w stolicy, w Warszawie, z szacunkiem. Gdyby ich biografie przeanalizować, to, jak oni między sobą się nierzadko różnili, ale jakże często ponosili ofiarę za ojczyznę, to czy okazałoby się, że te biografie do nas nie przemawiają, że to my dziś, w czasie pokoju, kreślimy, kontynuujemy drogę do wolności? Czy drogę niepokoju? I powinniśmy sobie współcześnie zadać to pytanie, bo historia jest najlepszą nauczycielką życia. Myślę, że te wszystkie uchwały, które dziś podejmujemy, nad którymi dyskutujemy, powinny nas po prostu jednoczyć. Dlatego też ja z pełnym szacunkiem wyrażając poparcie Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego dla tej uchwały, chciałbym powiedzieć, że ona sama w sobie ma uzasadnienie. Chciałbym wyrazić ogromne dla niej poparcie, wyrażając jednocześnie szacunek dla tych wszystkich, którzy dziś zadeklarowali pełną wolę kreślenia dalszej niepodległości, zamiast podkreślania wielkich różnic, poróżniania się czy tworzenia pewnych niepokojów. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wyrażając szacunek dla tych bohaterów, których dziś wspominamy, bohaterów polskiej drogi do niepodległości, wyrażam również szacunek dla wszystkich tutaj, na tej sali, wszystkich polityków, w takim, powiedzmy, geście pojednania, bo to jest dzisiaj nasza największa droga do niepodległości. (Oklaski) (Poseł Jerzy Fedorowicz: Jak my pana kochamy, panie marszałku.) (Głos z sali: I pana posła Zielińskiego, który opuścił już salę, też.)