Mówca: Piotr Krzysztof Ćwik
Data: 2015-04-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! W Niedzielę Palmową 29 marca uczestniczyłem w uroczystości zorganizowanej przez Rodzinę Kolpinga w Luborzycy, która poświęcona była prezentacji i promocji albumu o śp. księdzu Kazimierzu Jancarzu. Dziś chciałbym podzielić się najważniejszymi informacjami dotyczącymi tego wybitnego kapłana, którego nazywa się kapelanem ˝Solidarności˝. Ksiądz Kazimierz Jancarz urodził się 9 grudnia 1947 r. w Suchej Beskidzkiej, gdzie ukończył szkołę podstawową. Ukończył także technikum kolejowe w Krakowie, a w 1966 r. postanowił wstąpić do Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie. Warto zaznaczyć, że drogę powołania kapłańskiego wybrali także jego dwaj bracia. Święcenia kapłańskie przyjął w roku 1972 z rąk księdza kardynała Karola Wojtyły, a następnie pracował jako wikary w Pisarzowicach, Andrychowie, Oświęcimiu i Niepołomicach, skąd w 1978 r. trafił do Mistrzejowic, do parafii św. Maksymiliana Marii Kolbego. Była to bardzo młoda parafia, zbudowana na terenie nowohuckiego osiedla. Ksiądz Kazimierz przede wszystkim poświęcił się katechizacji, ale też mocno zaangażował się w Ruch Światło-Życie. Od roku 1980, czyli od powstania ˝Solidarności˝, która w nowohuckim kombinacie była bardzo liczna i silna, zaangażował się w sprawy robotnicze. Był przykładem kapłana, o którym można powiedzieć: z ludu wzięty i dla ludu ustanowiony. Po wprowadzeniu stanu wojennego w czasie strajku w hucie z kilkoma kapłanami pełnił posługę duszpasterską. Po rozbiciu strajku jednym z najważniejszych centrów duszpasterstwa robotniczego, a także ośrodkiem pomocy dla represjonowanych, stała się właśnie parafia w Mistrzejowicach. Odprawiane tam były słynne czwartkowe msze święte za ojczyznę, które zapoczątkował ksiądz Kazimierz. W tym działaniu wspierali go kapłani z terenu diecezji, a następnie spoza niej, z których najbardziej znaną postacią jest błogosławiony ksiądz Jerzy Popiełuszko. Te spotkania dały początek Duszpasterstwu Ludzi Pracy. W 1983 r. ksiadz Kazimierz powołał Chrześcijański Uniwersytet Robotniczy, który organizował wykłady dla robotników i członków ˝Solidarności˝. Spotkania prowadzili znani duszpasterze i twórcy sztuki z krakowskich uczelni, a tematyka wykładów dotyczyła zwłaszcza historii, kultury polskiej i katolickiej nauki społecznej. Organizowano również pielgrzymki, wystawy, koncerty, powstało także studio nagrań i Niezależna Telewizja Mistrzejowice, bezpłatnie rozprowadzano leki pochodzące z zagranicy, organizowano pomoc dla osób bezrobotnych i represjonowanych, wsparcie dla niepełnosprawnych i kolonie letnie dla dzieci. Działalność księdza Jancarza wspierana była przez podziemne struktury ˝Solidarności˝, w tym dużą grupę wolontariuszy. Ta ożywiona działalność księdza Kazimierza była oczywiście atakowana przez Służbę Bezpieczeństwa, a ksiądz Kazimierz i inni kapłani byli inwigilowani i szykanowani. Po pacyfikacji Huty im. Lenina w nocy z 4 na 5 maja 1988 r., w wyniku której wiele osób zostało rannych, zwolnionych z pracy lub uwięzionych, ksiądz Jancarz powołał Wikariat Solidarności z Potrzebującymi. Udzielał on pomocy materialnej poszkodowanym i bezrobotnym, organizował transporty żywności i odzieży dla najuboższych i prowadził ewidencję osób, które ucierpiały podczas strajku. W sierpniu 1988 r. w Mistrzejowicach zorganizował Międzynarodową Konferencję Praw Człowieka. W spotkaniu wzięło udział ponad 1000 osób, w tym ponad 400 z całego świata. Ksiądz Kazimierz za swoje zasługi w lutym 1989 r. otrzymał honorowe członkostwo Komisji Zakładowej ˝Solidarności˝, wtedy jeszcze w Hucie im. Lenina, a parę dni później został mianowany proboszczem w Parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Luborzycy k. Nowej Huty. W nowej parafii rozwinął bardzo mocno działalność duszpasterską i społeczną. Założył tam m.in. Parafialne Gimnazjum Gospodarcze, zorganizował drukarnię, rozpoczął wydawanie pisma ˝Krzyż Luborzycki˝ oraz emisję programu radiowego. Wybudował warsztat stolarski i samochodowy, dzięki czemu powstały nowe miejsca pracy dla bezrobotnych. W górach zbudował ośrodek wakacyjny dla dzieci z rodzin bezrobotnych, uruchomił biuro pielgrzymkowe. Wzorując się na działalności księdza Adolfa Kolpinga, tworzył grupy kolpingowskie, poprzez które propagował ideę kształcenia i umacniania ludzkiej solidarności. Ogromny wysiłek i stres mocno nadwyrężyły jego zdrowie, m.in. ciężko chorował na serce. Zmarł przedwcześnie 25 marca 1993 r. Został pochowany, zgodnie z wolą rodziny, na cmentarzu w Makowie Podhalańskim. W uroczystościach pogrzebowych wzięły udział tysiące wiernych, w tym robotników, którym przez lata służył jako duszpasterz ludzi pracy. W 2005 r. odsłonięto w Mistrzejowicach pomnik księdza Kazimierza Jancarza, a jedna z ulic nosi jego imię, podobnie, jak Szkoła Podstawowa nr 85 na osiedlu Złotego Wieku w Nowej Hucie-Mistrzejowicach. Jednak przede wszystkim, jak napisał ksiądz Tadeusz Isakowicz-Zaleski, pamięć o tym wielkim kapłanie pozostała w sercach tych (Dzwonek), których przez Morze Czerwone przeprowadził do Boga i wolnej Polski. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Czesław Sobierajski: Tak jest.)