Mówca: Piotr Misiło
Data: 2017-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Nowoczesna mam zaszczyt przedstawić stanowisko dotyczące projektu ustawy o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw. Zapisy proponowane w projekcie ustawy mają w znacznej mierze charakter uzupełniający i doprecyzowujący w stosunku do obecnie obowiązujących zapisów. Z deklarowanych celów nowelizacji głównym celem jest chęć zdefiniowania działalności w zakresie zarządzania nieruchomościami oraz pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Ponadto ustawa odnosi się do Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, znanej jako ustawa o mieniu zabużańskim. Samą ideę doprecyzowania należy uznać za właściwą, ale w odniesieniu do jednostki należy pamiętać, że zakup nieruchomości jest jedną z najpoważniejszych decyzji finansowych w życiu każdego człowieka. Oznacza to dla ustawodawcy konieczność niezwykłej staranności, by nie tworzyć miejsca na interpretacje czy luki prawne, które mogłyby być wykorzystane wbrew interesowi obywateli. Niepokojące jest pojawianie się nadal zapisów, które wzbudziły zaniepokojenie organizacji zrzeszających podmioty z branży nieruchomościami czy Naczelnej Rady Adwokackiej. Biorąc pod uwagę zarówno opinie zewnętrzne, jak i efekty pracy w komisji, wydaje się konieczne podniesienie dziś następujących kwestii. Proponuje się zmiany poprzez uchylenie w art. 23 ust. 2 oraz w art. 25 ust. 3. W efekcie może to doprowadzić do tendencji polegającej na rozbudowie administracji zamiast praktykowanego do tej pory zlecania zadań podmiotom prywatnym. Zaproponowana treść art. 98a w połączeniu z art. 145 i art. 146 ustawy nadal może skutkować ponad 3-letnim okresem niepewności odnośnie do ustalenia, a zatem i wysokości opłaty adiacenckiej. Dodatkowo zapisy ustawy mogą powodować negatywną praktykę zwlekania do końca terminu 3 lat, jeśli chodzi o rozpoczęcie postępowania w sprawie opłaty adiacenckiej. Problematyczne wydają się zapisy art. 175. Niejasny jest zapis w ustępie nakazujący przechowywanie dokumentacji dotyczącej odbytych szkoleń, który nie określa ich formy. Podobnie niezasadne jest każdorazowe dołączenie do operatu kopii aktualnej polisy OC - ust. 4a i 4b. Niejasne jest pominięcie komornika w zapisach art. 194 ust. 1b jako strony mogącej złożyć skargę na odpowiedzialność zawodową powołanego rzeczoznawcy. Należy również zwrócić uwagę na sposób sformułowania art. 198b ust. 1, gdyż rzeczywiście właściwszy wydaje się proponowany przez organizację branżową zapis o następującej treści: Kto dokonuje określenia wartości nieruchomości, o której mowa w art. 174 ust. 3, bez spełnienia warunku, o którym mowa w art 174 ust. 7. Warte ponownej dyskusji i doprecyzowania wydają się również ust. 2 i 3 w art. 198b, gdyż ich aktualne brzmienie może wprowadzić zamieszanie, jeśli chodzi o odpowiedzialność osoby prawnej, osoby fizycznej prowadzącej działalność czy pracownika. Liczba uwag, wątpliwości, zresztą - tak jak słyszeliśmy tu wcześniej - wyrażanych przez Platformę Obywatelską, a nawet poprawka wniesiona przez Prawo i Sprawiedliwość wydają się na tyle istotne, że projekt ustawy powinien wrócić do prac w komisji, tak aby ustawa, która była już ponad 90 razy modyfikowana od wejścia w życie w 1998 r., nie musiała być po raz kolejny... nie musiała po raz kolejny przechodzić zmian. Dlatego w imieniu Klubu Poselskiego Nowoczesna rekomenduję odesłanie przedmiotowej ustawy do dalszej pracy w komisji, w innym przypadku klub Nowoczesna nie będzie mógł poprzeć tej ustawy. Dziękuję bardzo. Panie marszałku, bardzo proszę. (Oklaski)