PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Wiesław Janczyk
Data: 2015-08-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Trzy lata temu rozpoczęto dyskusję na temat reorganizacji centrów powiadamiania ratunkowego, tzw. dyspozytorni, ulokowanych przy szpitalach powiatowych na terenie woj. małopolskiego. W ślad za tą dyskusją, pomimo licznych sprzeciwów posłów z tego okręgu, ale też osób, które zawodowo związane są z udzielaniem pomocy w sytuacjach nagłych, zespołów ratunkowych, członków tych zespołów, decyzją wojewody małopolskiego podjęto działania, które doprowadziły do powołania wojewódzkiego centrum powiadamiania ratunkowego, które ma dzisiaj tylko dwa oddziały, w Krakowie i w Tarnowie. Są mu podporządkowane szpitale powiatowe i inne szpitale i tamtędy idzie informacja o potrzebie udzielenia pomocy w nagłych wypadkach. Przywołam dramatyczne wydarzenie, które miało miejsce w ostatnich dniach. W piątek karetka, która została wezwana do chorej osoby, pomyliła miejscowości, pomyliła miejscowość Kamionka Mała w gminie Laskowa w powiecie limanowskim z miejscowością Kamionka Wielka w powiecie nowosądeckim. Pomoc przybyła zbyt późno. Prokuratura rozstrzygnie, czy pacjent zmarł w związku z tą pomyłką, czy to było bezpośrednią przyczyną, czy miało bezpośredni wpływ na to, że pacjent stracił życie. W ślad za tym również, prawdopodobnie w wyniku stresu, zmarła jego żona. To dramatyczne wydarzenie niech stanie się powodem do tego, żeby dzisiaj to podsumować i powiedzieć, czy musiało tak się zdarzyć, czy musi tak być, czy nie powinno się przywrócić jednak centrów powiadamiania do szpitali powiatowych albo w trudnych warunkach górskich, jakie są na Sądecczyźnie, przynajmniej utworzyć kolejne centrum na południu Małopolski, tak żeby (Dzwonek) ludzie, którzy przyjmują zgłoszenia, byli lepiej zorientowani, z kim rozmawiają i jak szybko trzeba udzielić pomocy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2015-08-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Pana odpowiedź jest na zasadzie: są przepisy, to nie my, my nie jesteśmy winni, to wojewoda, są standardy, pogotowie dojeżdża. Jak to powiedzieć rodzinie: że standard jest do 20 minut, a pogotowie przyjeżdża po półgodzinie i pacjent umiera? Panie ministrze, to państwo - państwo jako rząd, jako Ministerstwo Zdrowia - jesteście odpowiedzialni za zdrowie Polaków. Kolejny raz to słyszę tutaj, kolejny raz, bo dwa lata temu, przed wprowadzeniem tych zmian, razem z ówczesnym przewodniczącym Komisji Zdrowia panem Bolesławem Piechą apelowaliśmy, żeby nie wprowadzać takich zmian, szczególnie na naszym terenie, gdzie sieci komórkowe tak naprawdę nie działają. Przestrzegaliśmy właśnie przed tym, co się stało. Można powiedzieć, że jeden wypadek... Każde życie jest najważniejsze. I nie mówmy o statystykach, o zapisach, które mają funkcjonować, bo one nie funkcjonują i tak szybko nie będą funkcjonować (Dzwonek), a jeśli chodzi o wojewódzki plan działania systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego, to właśnie minister go zatwierdza i dlatego państwo macie wpływ na to, co jest. Jeszcze raz na koniec apeluję: przywróćmy dyspozytornie pogotowia na Sądecczyźnie, w Gorlicach, ponieważ to jest trudny teren i bezpieczeństwo naszych obywateli, ale też turystów, którzy przyjeżdżają, w wyniku tej koncentracji w Tarnowie naprawdę jest zagrożone. Bardzo o to proszę i raz jeszcze apeluję. Dwa lata temu też tu o tym mówiłam.
Mówca: Tomasz Piotr Nowak
Data: 2015-08-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Komisja Europejska na podstawie dyrektywy IED określającej wymagania i standardy emisyjne nie wyraziła zgody na przyznanie elektrowni Adamów derogacji dla obiektów energetycznego spalania o ograniczonym czasie użytkowania do 32 tys. godzin, która jest przeznaczona dla obiektów opalanych lokalnymi paliwami stałymi. Elektrowni Adamów przysługuje derogacja podstawowa do 17,5 tys. godzin pracy. Przedstawiciele rządu wielokrotnie interweniowali w Komisji Europejskiej, aby wydłużyć czas pracy elektrowni. Niestety brak ujęcia tej elektrowni jako pracującej do wyczerpania złóż w trakcie negocjacji przystąpienia Polski do Unii Europejskiej w 2004 r. rodzi skutki, które uwidocznią się w 2017 r. Oznacza to zamknięcie tej elektrowni ze względu na nadmierną emisję tlenków azotu i pyłów nie później niż 31 grudnia 2017 r., co rodzi poważne konsekwencje dla całego regionu konińskiego, a w szczególności dla powiatu tureckiego. Elektrownia Adamów to pięcioblokowa elektrownia węglowa o łącznej mocy 1750 MW, ale to nie jest w tej chwili najistotniejsze, najistotniejsi są ludzie, a zatrudnionych jest tam ok. 3 tys. osób, to 3 tys. miejsc pracy w regionie o znacznej stopie bezrobocia. Pomimo że miasto Turek dysponuje kompleksowo uzbrojonymi terenami inwestycyjnymi, Turecka Strefa Inwestycyjna obejmuje 196 ha gruntów przeznaczonych pod aktywizację gospodarczą, z których 26 ha składa się na podstrefę Turek - obszar objęty statusem Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, to obecnie władze samorządowe nie powinny zostać pozostawione samym sobie, aby skutecznie przeciwdziałać negatywnym skutkom zwolnień pracowników z zamykanych elektrowni i kopalni. W zaistniałej sytuacji niezwykle istotne jest podjęcie działań inwestycyjnych w obszarze tureckiej podstrefy (Dzwonek) Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Stąd pytanie: Czy Ministerstwo Gospodarki we współpracy z Łódzką Specjalną Strefą Ekonomiczną przewiduje podjęcie działań specjalnych umożliwiających zintensyfikowanie inwestycji w obszarze Tureckiej Strefy Inwestycyjnej umożliwiającej stworzenie nowych miejsc pracy, szczególnie dla pracowników odchodzących z elektrowni i kopalni Adamów? Dziękuję bardzo.
Mówca: Irena Tomaszak-Zesiuk
Data: 2015-08-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Panie Posłanki! Panowie Posłowie! To bardzo dobre informacje, szczególnie z tego względu, że jestem mieszkanką Turku, będę więc mogła zawieźć tam te dobre informacje. Wiemy, że do tej pory charakteryzowało się nasz powiat jako region przemysłowo-rolny z dominacją branży paliwowo-energetycznej. Stąd ważne są działania, jakie podejmie rząd, by wesprzeć społeczność powiatu tureckiego, kiedy nastąpi zamknięcie zarówno kopalni, jak i elektrowni. Obecnie stopa bezrobocia w naszym powiecie nie jest zła, wynosi ona ponad 8%, na koniec czerwca było to 2560 osób. Jednak przedsiębiorcy alarmują, że wśród bezrobotnych są osoby bez wykształcenia średniego, bez kwalifikacji, często długotrwale bezrobotne, bez chęci podnoszenia swoich kwalifikacji, a potrzebny jest (Dzwonek) tutaj również taki zastrzyk fachowców, ludzi z kwalifikacjami. Ponieważ usłyszałam, że ministerstwo ma pewne informacje już o tym potencjale ludzkim, chciałabym panią minister zapytać, czy orientujecie się, jaki to jest potencjał i gdzie można go wykorzystać.
Mówca: Aldona Młyńczak
Data: 2015-08-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowna Pani Minister! Na wniosek Zarządu Okręgowego Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów we Wrocławiu, a także na podstawie wielu próśb seniorów, kieruję pytanie do pani minister w sprawie programu pomocy żywnościowej dla seniorów redystrybuowanej przez banki żywności. Czy Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej planuje zwiększyć kwotę emerytury i renty, od której senior może się starać o zakwalifikowanie do tego programu pomocy? Czy zostaną wprowadzone dodatkowe kryteria kwalifikacji oprócz kryterium dochodowego, które obowiązuje od 1 stycznia br.? Pytamy o to, bowiem od kilku miesięcy wielu seniorów nie otrzymuje paczek żywnościowych, ponieważ nie zostali oni zakwalifikowani do programu pomocy żywnościowej ze względu na nowe przepisy, które - tak jak powiedziałam - obowiązują od 1 stycznia br., także ze względu na wprowadzenie rygorystycznych zasad, mianowicie uwzględniania tylko i wyłącznie kryterium dochodowego, które wynosi 813 zł w przypadku osób samotnych i 684 zł na osobę, jeśli mamy do czynienia z rodziną. Nie można go przekroczyć nawet o złotówkę. Tymczasem nie są brane pod uwagę takie czynniki, jak stan zdrowia, czy danej osobie pomagają członkowie rodziny, ile wydaje na leki, czy zamieszkuje teren miejski, czy podmiejski. To wszystko wpływa na to, czy dana renta lub emerytura jest wystarczająca, czy już wystarczająca nie jest. Osoby w wieku starszym czasem tylko dzięki pomocy rodziny mogą kupić leki czy też zaspokoić inne potrzeby, których zaspokojenie jest konieczne do życia, a jeśli taka osoba zamieszkuje sama, to już dla niej to kryterium jest za niskie. (Dzwonek) Dopiero gdy odpowiemy na te wszystkie pytania, a nie będziemy brali pod uwagę tylko i wyłącznie kryterium dochodowego, będzie to bardziej racjonalne, optymalne. Apeluję o podniesienie kwoty emerytury i renty, która będzie decydować o kwalifikacji osób starszych do programu pomocy żywnościowej, bowiem uważam, że osoby te powinny otrzymać pomoc jak najszybciej, a w tej chwili banki żywności są przeładowane żywnością, z której nie mogą skorzystać osoby potrzebujące. Dziękuję bardzo.
Mówca: Elżbieta Achinger
Data: 2015-08-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Pani minister, chcę bardzo podziękować za to, że już w tej chwili mamy możliwość przekazania bardzo dobrej informacji znacznej grupie osób, która do tej pory nie mogła się starać o pomoc z uwagi na wysokość dochodów. Chciałabym tylko zapytać o taką rzecz: Czy w ramach programu, o którym pani minister mówiła przed chwilą, nie jest możliwe jakieś widełkowanie? Bo zawsze najgorzej jest wtedy, kiedy przekracza się dany pułap o złotówkę bądź dwie, prawda? Na licznych spotkaniach - akurat jestem przedstawicielem Komisji Polityki Senioralnej, więc te spotkania są znaczące - seniorzy w zasadzie bardzo doceniają pomoc żywieniową, ale w dużej mierze zgłaszają do mnie postulat dotyczący tego, czy jest jeszcze jakaś możliwość związana z dodatkowym kryterium, które w sytuacjach niewielkiego przekroczenia, mówię, to jest symboliczna złotówka, dawałoby takie uprawnienie, czy też nie ma takiej możliwości. To jest jedna kwestia. A druga kwestia dotyczy tego, czy w ramach tej pomocy - do tej pory bardzo zaangażowane w to były (Dzwonek) oddziały terenowe związku emerytów i rencistów i teraz oni czują się jakby trochę odsunięci od tego - można jeszcze jakoś zaangażować seniorów, bo oni znają to środowisko bardzo dobrze. Dziękuję.
Mówca: Jan Kulas
Data: 2015-08-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! W naszym przekonaniu polityka państwa realizuje się w sposób szczególny właśnie we wspieraniu tych, którzy tej pomocy potrzebują najbardziej. Często są to dzieci, młodzież, którzy obiektywnie znajdują się w trudniejszej sytuacji, są biedniejsze i wtedy właśnie polityka społeczna państwa, polityka stypendialna mają szczególne znaczenie. Warto zauważyć, pani marszałek i szanowni przedstawiciele ministerstwa, przepraszam, pani minister, że prawie dwa miliony młodych Polaków w tej chwili studiuje. W dużym stopniu jest to możliwe dzięki temu, pani minister, że jest prowadzona odpowiednia polityka państwa, że koalicyjny rząd PO-PSL, rząd pani premier Ewy Kopacz stwarza ku temu odpowiednie warunki. Nie znaczy to, że nie było tak też poprzednio, ale widać to szczególnie w ostatnich czterech, pięciu latach, od czasu, kiedy miał miejsce poważny kryzys gospodarczy na świecie, w Europie. Z tego, co mi wiadomo, cały system stypendialny w Polsce był jednak utrzymany. Czy dla premiera Donalda Tuska, czy dla pani premier Ewy Kopacz to zawsze był priorytet, tak samo dla nas jest to jeden z priorytetów, to, że niezależnie od koniunktury gospodarczej polityka stypendialna państwa powinna być kontynuowana i rozwijana. Pani Minister! Stąd nasze konkretne pytania: Jakie jest generalne stanowisko Ministerstwa Edukacji Narodowej wobec rozwoju systemów stypendialnych dla dzieci i młodzieży? Jakie obecnie funkcjonują systemy stypendialne? Trzeba w całości przyjrzeć się temu zjawisku i pokazać skalę pomocy państwa, rządu dla dzieci i młodzieży. Jakie jest zabezpieczenie tych systemów stypendialnych w budżecie państwa? I kolejne nie mniej ważne pytanie: Czy ministerstwo planuje zmiany w obecnym systemie stypendialnym dla dzieci i młodzieży? Nic, co ludzkie, nie jest doskonałe, więc warto także zapytać o plany stypendialne na najbliższą przyszłość. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Kłosin
Data: 2015-08-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Pani Minister! Dziękuję bardzo za bardzo wyczerpującą odpowiedź dotyczącą systemu stypendialnego, który leży w gestii rządu oraz władz samorządowych. Chciałabym jeszcze dopytać panią minister, jeżeli dysponuje takimi danymi. Wiemy, że system stypendialny tworzą nie tylko instytucje rządowe oraz samorządy - te formy stypendiów pani minister tutaj bardzo szeroko przedstawiła. Istnieje też system tzw. fundatorów instytucjonalnych oraz fundatorów prywatnych, system stypendiów w dużej mierze oparty na filantropii. Ten system stypendialny jest bardzo mocno rozbudowany w wielu krajach Europy, a poza nią szczególnie w Stanach Zjednoczonych. U nas również istnieją pewne formy tego systemu. Czy dysponujemy jakimiś danymi o możliwościach korzystania w Polsce przez uczniów i studentów wybitnie (Dzwonek) uzdolnionych z tego rodzaju stypendiów?
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2015-08-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ani ustawa o repatriacji z 2000 r., ani ustawa o Karcie Polaka, ani ustawa o obywatelstwie polskim nie rozwiązały bardzo ważnego problemu, jakim jest poprawa sytuacji w zakresie repatriacji Polaków i ich potomków mieszkających na terenie krajów byłego Związku Radzieckiego. Do końca 2013 r. udało się w ramach repatriacji sprowadzić 7597 osób. 15 września 2010 r. złożono w Sejmie obywatelski projekt zainicjowany przez śp. pana marszałka Macieja Płażyńskiego. Ostatnie obrady nad projektem obywatelskim podpisanym przez 300 tys. obywateli odbyły się w czerwcu 2012 r. Czy polskiemu rządowi zupełnie nie zależy na Polakach wciąż rozproszonych, bez ich woli i winy, na rozległych terenach byłego Związku Radzieckiego i żyjących dziś w ciągłym zagrożeniu? Czy pan minister może powiedzieć - o co proszą przecież pana wielokrotnie Polacy, szefowie stowarzyszeń Kresowiaków, Polacy deportowani i zesłani z Kresów - z tej trybuny: My was, Polaków mieszkających w krajach byłego Związku Radzieckiego, po prostu nie chcemy na terenie Polski? Czy te 300 tys. podpisów złożonych w związku z inicjatywą obywatelską pana Macieja Płażyńskiego to tylko kolejny incydent sejmowy, który zostanie wrzucony do niszczarki? Wreszcie chciałabym zapytać pana, jakie propozycje rozwiązania problemu repatriacji ma polski rząd w 2015 r., ile na ten cel jest środków, ile osób sprowadzono oraz jak pan minister ocenia wypełnianie przez MSZ i (Dzwonek) polski rząd zobowiązania historycznego i moralnego wobec naszych rodaków, ciągle rozproszonych w byłych krajach Związku Radzieckiego, dla których przez 26 lat nie znaleziono ani miejsca w Polsce, ani nawet skromnych funduszy, żeby zapewnić im powrót do ojczyzny. (Oklaski)
Mówca: Jan Dziedziczak
Data: 2015-08-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Nie ukrywam, że pytanie, które wspólnie z panią prof. Hrynkiewicz zadajemy, jest związane także z decyzją pani premier Ewy Kopacz o przyjęciu ponad 2 tys. islamskich imigrantów. Pamiętajmy, że liczba ta jest wyższa niż liczba przyjętych Polaków z byłego ZSSR, części azjatyckiej byłego ZSRR, przez całe 8 lat rządów PO-PSL. Pani Ewa Kopacz podjęła tę decyzję, powołując się na solidarność europejską. My mamy takie pytanie: Czy rząd pani Ewy Kopacz obowiązuje solidarność narodowa? Pamiętajmy, że Polacy w Kazachstanie są w zasadzie jedną z nielicznych grup mniejszości, które tam pozostały. Prawie wszystkie osoby z mniejszości, które były zsyłane do Kazachstanu w ostatnich dziesięcio- i stuleciach, wyjechały już. Pamiętajmy, że Niemcy ściągnęły ponad milion swoich (Dzwonek) rodaków do Niemiec. Polska nie jest w stanie ściągnąć przez te wszystkie lata kilkudziesięciu tysięcy. Pytanie nasze jest następujące: Co rząd zamierza zrobić, aby ten nieudolny proces repatriacyjny zmienić? Pamiętajmy, że ustawy obywatelskie zostały dwukrotnie zaopiniowane przez rząd PO-PSL negatywnie. Jakie państwo macie propozycje, aby usprawnić system repatriacyjny, który de facto nie działa, i to wszyscy widzimy? (Oklaski)
Mówca: Infrastruktury i Rozwoju Maria Wasiak
Data: 2015-08-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dobrze, dziękuję bardzo. Chcę jeszcze ustosunkować się do dwóch ostatnich pytań. Może jeszcze w drugiej turze uda mi się bardziej szczegółowo odnieść się do nich. Nie wprowadzaliśmy nikogo w błąd, jeśli chodzi o to, kto jest nabywcą. Od początku realizowaliśmy to w sposób transparentny i informowaliśmy, kto jest nabywcą i jaka jest struktura nabywcy, z uwzględnieniem całej typowej dla funduszu inwestycyjnego charakterystyki takiego funduszu. I ostatnia kwestia: zabezpieczenie dostaw energii elektrycznej. Jest to dosyć duża kwestia. Generalnie w skrócie mogę powiedzieć, że naszym zdaniem jest to w pełni zabezpieczone obowiązującymi normami regulującymi rynek energetyczny w Polsce, co zresztą w specyficzny sposób potwierdza opublikowany ostatnio komunikat URE, bardzo szczegółowo wyjaśniający wszystkie aspekty związane z tą kwestią. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Apolonia Pierzchała
Data: 2015-08-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Pani minister, chciałabym zapytać, czy znane są pani przykłady przygotowania spółki PKP Energetyka do prywatyzacji w czasach poprzednich rządów, zresztą zgodnie z ustawą o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji PKP? Chciałabym zapytać również o to, czy braliście państwo pod uwagę inną formę prywatyzacji, czyli np. wprowadzenie tej spółki na giełdę? Czy było to brane pod uwagę, co przeważyło i dlaczego? I następne pytanie, które jest takim pytaniem po prostu ludzkim: Czy państwo odpowiednio zabezpieczyliście pracowników firmy PKP Energetyka przed nowym właścicielem tak, żeby ludzie nie byli pokrzywdzeni? Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Adamczyk
Data: 2015-08-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Posłowie! Nie będę wracał do historii, nie będę odnosił się do kwestii, kto kupuje tę spółkę, bo to jest odrębny problem. Natomiast wyobraźmy sobie hipotetycznie taką sytuację i proszę panią minister o bardzo szczegółową odpowiedź na to pytanie. Otóż polskie szlaki kolejowe są przebudowywane, polskie szlaki kolejowe są modernizowane, polskie szlaki kolejowe będą w przyszłości, i to jest pewne, przystosowywane do większych prędkości. Wobec tego pytanie: Czy rozbudowa infrastruktury energetycznej, która jest niezbędna do funkcjonowania nowej generacji pociągów, będzie leżała w zainteresowaniu właściciela spółki PKP Energetyka, czy też nie? Czy pani, pani minister, czy inny minister i prezes PKP PLK pojedziecie do Luksemburga i będziecie namawiali właściciela firmy do tego, żeby zainwestował określone pieniądze w inwestycje infrastrukturalne, energetyczne na liniach kolejowych? To jest zasadnicze pytanie, które stawiam, patrząc na kolejne wyzwania inwestycyjne. Jak polski rząd będzie zabezpieczony na taką ewentualność? Można sobie wyobrazić hipotetycznie taką sytuację, że polski rząd podejmie decyzję o budowie równoległej infrastruktury zabezpieczającej dostawy energii i paliw dla potrzeb funkcjonowania polskich linii kolejowych, polskich szlaków kolejowych, ale to jest problem tylko i wyłącznie sprzedającego i kupującego w przypadku takiej hipotetycznej sytuacji. Pani minister, odniosę się do kwestii związanej z publikacjami prasowymi. (Dzwonek) Nas to nie boli, my się tego nie boimy, ale z drugiej strony można powiedzieć, że zwyczaje w polskim parlamencie spsiały, bo oto dzisiaj szef sejmowej Komisji Infrastruktury decyduje o tym, czy zwołać w trybie regulaminowym posiedzenie Komisji Infrastruktury, i uzależnia to od stanowiska właściwego ministra. Dzisiaj Sejm dla tego rządu nie ma żadnego znaczenia. Proszę o odpowiedź na pytanie, pani minister. (Oklaski)
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2015-08-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowna Pani Minister! Po prostu nasuwa się pytanie natury ogólnej: Czy w ogóle potrzebna była ta prywatyzacja, która wnosi tyle zastrzeżeń, niepokoju, tyle znaków zapytania? Chcę zwrócić uwagę na fakt, że społeczeństwo polskie jest po tylu latach bardzo wrażliwe na procesy prywatyzacyjne, w których tylu błędów niestety się już dopatrujemy. I jeśli chodzi o ten akurat omawiany proces prywatyzacyjny spółki PKP Energetyka SA, czy nie grozi on utratą miejsc pracy w spółce i czy nie będzie miał takich następstw, że nastąpi uszczuplenie wpływów do budżetu państwa? To są pytania zasadnicze i podstawowe. I czy w ogóle ten proces prywatyzacji nie grozi zakłóceniami w funkcjonowaniu PKP SA w przyszłości? Nie będę się zagłębiał w szczegóły. Dziękuję.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2015-08-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Prawdę mówiąc, boję się, jeśli chodzi o sprzedaż firm strategicznych, i tutaj podzielam obawy pana marszałka Stefaniuka. Mówię o firmach strategicznych, bowiem PKP Energetyka jest na liście spółek ważnych. Mamy także w innych działach gospodarki, takich jak rolnictwo, spółki strategiczne i tu też widać chęć sprzedaży przez rząd nawet tych, które gwarantują bezpieczeństwo nie tylko żywnościowe, ale i hodowlane w polskim rolnictwie. Teraz jest pytanie: Czy warto, pani minister, czy Polska musi się wysprzedać z wszystkiego, a mieszkańcy tylko będą sprzedawać pracę? Czy nie możemy decydować o tym, co ma wpływ strategiczny na rozwój gospodarki? Bo całe PKP, nie tylko Energetyka, taki wpływ na rozwój gospodarczy kraju ma i stąd są obawy. Niekoniecznie złotówka musi być najistotniejsza w sprawach bezpieczeństwa. Ja wiem i każdy na tej sali wie, że konstytucja gwarantuje zdecydowany wpływ państwa na to, co ewentualnie może się dziać wtedy, kiedy bezpieczeństwo jest zagrożone, ale nie w tym rzecz. Obawiam się, że nie sprawdzono tego - chodzi o informację dla Wysokiej Izby - iż firma CVC, która jest zainteresowana zakupem, niekoniecznie musi gwarantować polskie interesy, mimo że funkcjonuje w iluś krajach, a 50 mld dolarów niekoniecznie musi nas przekonywać. Chciałbym zapytać o szacunkowe wpływy, jakich państwo spodziewacie się z tej prywatyzacji. (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek
Data: 2015-08-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoki Sejmie! Ja też przyłączam się do głosu moich poprzedników, którzy wyrazili opinię raczej negatywną co do tej decyzji, jaka została podjęta. Na początku chcę, pani minister, zapytać: Czy w ogóle sprawa sprzedaży PKP Energetyka była przedmiotem dyskusji na posiedzeniu Rady Ministrów? Przecież nie muszę przekonywać obecnych na sali, ale i w ogóle Polaków, że ta firma jest głównym nerwem tego działu gospodarki. Jak my, Polacy, wyobrażamy to sobie, to, by ktoś obcy przejął zasilanie energetyczne głównej spółki logistycznej funkcjonującej w celach gospodarczych i obronnych? To przecież prosty człowiek od pługa powie: błąd, to jest błąd, to jest bardzo poważny błąd. Mało tego, niektórzy mówią wprost, że to jest sfera pewnego rodzaju nawet sabotażu. Jak można do tego dojść? Pani minister, po części odpowiedziała pani na pytania, ale uważam, że punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Taka jest prawda. Pan poseł Andrzej Adamczyk - streszczę to skrótowo - powiedział, że tak naprawdę Sejm jest organem konstytucyjnym do kontroli rządu. W tym przypadku jest jednak odwrotnie - to rząd kontroluje parlament. Nie możemy zgodzić się na coś takiego, bo to my, parlamentarzyści tej kadencji, będziemy za to odpowiadać. To nas będą rozliczać wyborcy w terenie. Pani minister, jeszcze raz proszę o odpowiedź na pytanie: Czy ta sprawa była omawiana na posiedzeniu Rady Ministrów? Bo naprawdę jest to sprawa spekulacyjna. Dziękuję bardzo. (Oklaski)