PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Elżbieta Radziszewska
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Rzeczniku! Dla mnie osobiście jako dla mieszkanki Piotrkowa Irena Sendlerowa jest postacią wyjątkową, ponieważ jako 7-letnia dziewczynka przeprowadziła się po śmierci ojca lekarza, razem z mamą, do Piotrkowa, gdzie mieszkał brat mamy pani Sendlerowej, Grzybowski. Spędziła tam wiele lat do czasu matury. I wtedy razem z Sendlerem, którego poznała wówczas w Piotrkowie, wyjechała do Warszawy. Uczęszczała w Piotrkowie do wyjątkowego gimnazjum im. Heleny Trzcińskiej i tam uczęszczała również na wszystkie zajęcia harcerskie. Ten kręgosłup i tę miękkość wobec wszystkich ludzi wyniosła z domu, bo jej ojciec lekarz leczył wszystkich, nie patrząc ani na status społeczny, ani na pochodzenie, ani na religię. W 2009 r., rok po śmierci Ireny Sendlerowej, odsłonięta została tablica upamiętniająca, w roku szczególnym dla Piotrkowa, bo jak państwo wiecie, pierwsze getto żydowskie powstało w październiku 1939 r. właśnie w Piotrkowie Trybunalskim. Bardzo bym chciała, żeby ten Rok Ireny Sendlerowej we wszystkich miejscach, które są z nią związane, w tym również w moim Piotrkowie, tam gdzie są szkoły, gdzie są jakiekolwiek instytucje im. Ireny Sendlerowej, wypełniony był treścią, żeby rzeczywiście z tego jej przekazu, z tego jej życia wyciągnąć wnioski (Dzwonek), żebyśmy nie słyszeli takich deklaracji posłów PiS-u, że współpracują z członkami ONR-u. I mam pytanie do sprawozdawcy. Czy rząd, na wzór roku Korczakowskiego, o którym wspomniał pan rzecznik...
Mówca: Elżbieta Radziszewska
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

...wprowadzi program na rzecz promocji Roku Ireny Sendlerowej, tak jak to było właśnie w przypadku roku Korczakowskiego? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Ajchler
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Człowiek jest tyle wart, ile zdolny jest pomóc względnie ofiarować innym ludziom. Irena Sendlerowa to wyjątkowa postać, co zostało przez wielu moich przedmówców podkreślone. Jakże nam brakuje dzisiaj takich postaw zarówno tutaj, w parlamencie, jak i w życiu codziennym. Podejmowanie takich uchwał jest dobrem i winno być dla nas, Polaków, przykładem, który winniśmy stosować. Wyobraźcie sobie państwo, panie i panowie posłowie, że w Chrzypsku Wielkim, w którym mieszkam, rodzina ogrodników, państwo Królikowie, zorganizowała święto tulipana w Polsce, w dniu 1 maja, chrzcząc nowe rody tulipanów (Poruszenie na sali), nadając im imiona wybitnych Polaków, Ireny Sendlerowej, Jana Pawła II, prezydentów Rzeczypospolitej, poczynając od prof. Kaczyńskiego, a kończąc na Bronisławie Komorowskim. To piękny gest (Dzwonek), upamiętniający te postaci. 40 tys. ludzi słuchało w tym czasie, czego ci ludzie w życiu dokonali. Polacy powinni tego słuchać, powinni to stosować. Myślę, że gdybyśmy zastosowali w naszym parlamencie, w naszym codziennym życiu, tezy i postawę tej szlachetnej Polki...
Mówca: Zbigniew Ajchler
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Zachęcam do tego i to zalecam. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Joanna Lichocka
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Prawo i Sprawiedliwość popiera uchwałę w sprawie ogłoszenia przyszłego roku Rokiem Praw Kobiet. Tekst uchwały, który wyszedł z komisji, jest niezły, trochę gorzej z uzasadnieniem. Zdradza, że autorki czy też autorzy tekstu nie bardzo znają historię i tradycje, jakie stoją za prawami Polek w naszym kraju. Papugowanie po innych społeczeństwach haseł o tym, że ponoć zagrożona jest równość płci w Polsce, jest niezgodne z rzeczywistością, jest sztuczne. Pozycja polskich kobiet była przez wieki inna, znacząco inna. I jest inna. O Emilii Plater słyszeli państwo pewnie wszyscy, mam nadzieję, ale o setkach, tysiącach innych pewnie nie. Oto Malwina z Otrembskich Gasztowtt z Zielunia na Mazowszu. Na tym zdjęciu trzyma pistolet. Kurierka Rządu Narodowego, uczestniczka powstania styczniowego. Ramię w ramię z mężczyznami, ze swoim mężem Bronisławem Gasztowttem i bratem Gracjanem wsławiła się w wielu potyczkach. W ostatniej zginął jej mąż, a ona schwytana została przez Kozaków. Skazana na katorgę, przykuta do taczek w kopalni gdzieś nad Bajkałem, zmarła z wycieńczenia. Nie miała trzydziestki. To jest wymiar praw kobiet w Polsce: ta równość w walce o Polskę i cenie za nią płaconej na równi z mężczyznami. Z Mazowsza pochodziła też pokolenie młodsza Michalina Mościcka. Była żoną Ignacego Mościckiego i wraz z nim konstruowała i przemycała bomby używane w zamachach na rosyjskie władze. A potem we Lwowie w 1912 r. angażowała się w akcje na rzecz równouprawnienia kobiet i mężczyzn, działała w Lidze Kobiet Polskich, ale jednocześnie w Polskiej Organizacji Wojskowej. Wspierała legiony. Dwaj jej synowie poszli do nich, a ona wzięła udział w odbijaniu Lwowa z rąk ukraińskich wraz z córką Heleną. Nim została pierwszą damą, próbowała wprowadzić do Sejmu listy wyborcze złożone z samych kobiet w proteście przeciwko temu, że dominującą rolę w ówczesnej polityce pełnili mężczyźni. Nie udało jej się dostać do Sejmu, została pierwszą damą, ale nadal działała na rzecz państwa. Walczyła z handlem kobietami, wspierała ubogie dzieci, zorganizowała gigantyczną akcję pomocy dla osób z terenów poszkodowanych powodzią w Małopolsce i angażowała się w działanie Organizacji Przysposobienia Kobiet do Obrony Kraju. To jest wymiar, który dyktuje prawa kobiet w Polsce. Podobnie jak Mościcka, w prace legionów była zaangażowana Wanda Krahelska, jako dziewiętnastolatka przystępująca do organizacji bojowej PPS, jako dwudziestolatka zrzucająca bomby z balkonu na carskiego gubernatora. W czasie II wojny światowej współtwórczyni ˝Żegoty˝ - organizacji pomocy Żydom. To jest prawdziwy wymiar, dający pojęcie o źródłach praw kobiet w Polsce. Jej bratanicą była Krystyna Krahelska, harcerka Szarych Szeregów, która zginęła pierwszego dnia powstania warszawskiego. Znacie ją pewnie państwo wszyscy, to warszawska Syrenka, ona tuż przed wojną pozowała rzeźbiarce do tego posągu. Ta śmiała dziewczyna (Dzwonek) z uniesionym nad głową mieczem - to daje pojęcie o wymiarze praw kobiet w Polsce. I kolejne pokolenie. Spokrewniona z Krahelskimi Olga Johann. Od zawsze...
Mówca: Joanna Lichocka
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Prawo i Sprawiedliwość popiera uchwałę, bo to jest hołd Polek, o których państwu opowiadałam. Jak tysiące innych dały świadectwo temu, że Rok Praw Kobiet należy im się w hołdzie. (Oklaski) (Poseł Zbigniew Ajchler: Ach, te nasze kobiety.)
Mówca: Iwona Śledzińska-Katarasińska
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! To rzeczywiście dość przełomowy moment, przynajmniej z mojej perspektywy i z moich doświadczeń, bo jeśli w zgodzie uchwalimy rok 2018 Rokiem Praw Kobiet, to ja powiem, że dokonała się tu pewna drobna rewolucja. To rzeczywiście jest bardzo ważna uchwała i to jest chyba bardzo ważny i potrzebny patronat. Ja jednak, jeśli państwo pozwolicie, w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska, oczywiście popierając tę uchwałę, pozwolę sobie nie zgodzić się w części z punktem widzenia zaprezentowanym przez panią poseł Lichocką z Prawa i Sprawiedliwości. To wszystko, co mówiła, to absolutnie święta prawda, historycznie mieliśmy wspaniałe kobiety. Jak tu jeszcze sprawdzałam, kiedy pełnomocnikiem rządu do spraw równego traktowania była pani poseł Elżbieta Radziszewska, wydawała ona taką książkę ˝Kobiety niezapomniane˝ i właśnie mówiła... Pani poseł Lichocka jako dziennikarka też prezentowała wtedy jakąś sylwetkę, więc to wszystko było, tak jak był dekret Józefa Piłsudskiego i prawa wyborcze kobiet ustanowione w roku 1918. Ale myślę, że historia to troszeczkę za mało. To nie ma być tylko uchwała historyczna i rok, który się odnosi tylko do historii, rok, który odnosi się tylko do stulecia niepodległości. To bardzo dobry, że tak powiem, background. To świetnie, że możemy o tym przypomnieć, ale jest coś więcej, bo trzeba spojrzeć na to, co jest tu i teraz. Trzeba w tym Roku Praw Kobiet mówić, jak jest tu i teraz. I prawdę powiedziawszy, mówiłyśmy o tym, między sobą polemizowałyśmy podczas posiedzenia komisji. Ale chcę powiedzieć, że to, że państwo większością własną, rządzącą wyrzuciliście zakończenie tej uchwały, w trochę nie najlepszym świetle stawia te intencje cieszenia się, że będziemy mieli Rok Praw Kobiet. Bo to zakończenie w oryginale, według wnioskodawców, brzmiało tak: Sejm, ustanawiając ten rok Rokiem Praw Kobiet, oddaje szacunek pierwszym parlamentarzystkom - tu osiem nazwisk - oraz wszystkim orędowniczkom walki o równouprawnienie. Postawiliście państwo kropkę. A dalej było tak: potwierdza niezbywalność pełnoprawnego korzystania z wszelkich swobód obywatelskich, politycznych, wolności wyboru, samostanowienia kobiet (Dzwonek) i mężczyzn, a także deklaruje, że dołoży wszelkich starań, aby jakiekolwiek nierówności i niesprawiedliwości przestały istnieć.
Mówca: Iwona Śledzińska-Katarasińska
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

I to była prawdziwa uchwała, pani poseł. Wierzę w polskie kobiety i w to, że ten rok będą spędzały tak, jak mówimy tutaj w zakończeniu tej uchwały. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Zielińska
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rzeczywiście w dyskusji nad tą uchwałą rozmawialiśmy o Polkach, które walczyły, rozmawialiśmy o polskich parlamentarzystkach. Cieszę się, że jako polska parlamentarzystka mogę tu dzisiaj stać na tej mównicy i rzeczywiście reprezentować Polaków, w szczególności Polki, natomiast powinniśmy także pamiętać, że wysiłek kobiet, walka o prawa kobiet to nie tylko te walki w powstaniach, ale to przede wszystkim walka o przeżycie narodu polskiego, to te wszystkie matki, które przez wiele wieków dźwigały na swoich ramionach te wszystkie trudy, kiedy mężczyzn często brakowało. Cała ta praca, taka praca organiczna, to praca kobiet, które dzisiaj nie mogą głośno tego powiedzieć, praca kobiet, która dzisiaj jest tak ciężka, a o której trzeba powiedzieć. Niedawno byłam na otwarciu dziennego domu samopomocy i tam pani, która miała niepełnosprawne dziecko, powiedziała, że bardzo cieszy się z otwarcia tego domu, ponieważ pierwszy raz od 30 lat może wyjść z domu. To jest przede wszystkim ta praca kobiet, którą powinniśmy w tym ważnym roku podkreślać, praca matek. Ja też stoję dzisiaj tutaj dzięki takiej ciężkiej pracy mojej mamy, pracy właśnie na rzecz rodziny wielodzietnej. To jest ta praca, o którą powinniśmy walczyć, to jest ta godność, o którą powinniśmy walczyć, a o której często zapominamy, bo wiele kobiet nie może iść, głośno krzyczeć i walczyć o swoje prawa, bo są w domu ze swoimi dziećmi, opiekują się nimi, bardzo ciężko pracują. Przede wszystkim ta wspólnota kobiet, o której powinniśmy często mówić, powinna ujmować się także za tymi kobietami, które nie mają możliwości, żeby rzeczywiście iść i głośno coś powiedzieć. Często wyklucza się je z debaty publicznej, bo mają inne zdanie, np. w sprawie ochrony życia poczętego. Powinniśmy jako kobiety wspierać niejednostronnie wszystkie głosy wszystkich kobiet, które wkładają olbrzymi wysiłek w przyszłość tego narodu, tak samo jak tych kobiet, które wkładały wysiłek w przeszłość tego narodu, nie tylko z pistoletem w ręce, ale przede wszystkim w tej najcięższej pracy, której na co dzień nie widać. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Monika Rosa
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rok 2018 będzie wyjątkowy, dlatego że będziemy obchodzić 100. rocznicę odzyskania niepodległości Polski, ale także właśnie dlatego, że przypada wtedy 100. rocznica przyznania Polkom, obywatelkom praw wyborczych. Dlatego bardzo się cieszę, że tak duże poparcie uzyskała uchwała ustanawiająca rok 2018 Rokiem Praw Kobiet. Wspominając pierwsze polskie posłanki, wspominamy wszystkie kobiety, które walczyły, które pracowały, które także dziś ciężko pracują. Są to często takie ciche bohaterki dnia powszedniego. Niech 100. rocznica przyznania Polkom praw wyborczych będzie też okazją do refleksji i do działań w sprawie praw kobiet współczesnych, praw kobiet dzisiaj, postrzegania sytuacji kobiet w rodzinach, w miejscach pracy, w życiu społecznym, publicznym i polityce. Wspominając pierwsze posłanki, myślimy przede wszystkim o kobietach współczesnych. Mam nadzieję, że wspólnie, razem zrobimy wszystko, by eliminować i karać przemoc domową, nierówne traktowanie czy mobbing motywowany różnicą płci. Kobiety w Polsce nie mogą słyszeć, że gwałt to ich wina, bo źle się ubrały. Kobiety nie mogą słyszeć, że skoro przemoc stosuje ich mąż albo ojciec, to nie ma problemu, bo w rodzinie można więcej. Kobiety nie chcą nigdy więcej słyszeć, że mają milczeć i słuchać, bo są tylko kobietami. Nie można mówić kobiecie, co jej wolno, a czego nie, co jest moralne, a co nie. Kobiety chcą mieć równą płacę za równą pracę i równe stanowisko w rodzinie i w życiu społecznym i politycznym, bo my, kobiety, jesteśmy mądre, odpowiedzialne i świadome. I możemy kierować własnym życiem, tak jak chcemy. To nie może być przywilej, to nie może być tylko rok, to musi być standard. Chciałabym bardzo, żebyśmy tę nieustanną walkę o prawa kobiet mogli w końcu wyrzucić na śmietnik historii, żeby nasze prawa nie były łamane, żeby nie były przedmiotem żartu ani szyderstwa. Dlatego nie możemy, ale powinniśmy rok 2018 ustanowić Rokiem Praw Kobiet. Nie tylko dla nas, ale też dla naszych dzieci: córek, wnuczek. Dziś w Sejmie zasiada 125 pań posłanek, w Senacie jest 13 kobiet. Fakt, że tutaj jesteśmy, że współdecydujemy o losach Polski i Polaków, zawdzięczamy także wydarzeniom sprzed 100 lat. Dlatego bardzo się cieszę i mam nadzieję, że rok 2018 będzie Rokiem Praw Kobiet. (Oklaski)
Mówca: Urszula Pasławska
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W przyszłym roku mija 100 lat od czasu, kiedy Polska jako jeden z pierwszych krajów europejskich i na świecie przyznała kobietom prawa wyborcze. Wówczas już tak formalnie rozpoczął się proces równouprawnienia kobiet, proces zmian społecznych, proces zmian prawnych. Warto zauważyć, że w ciągu ostatnich kilkunastu lat ten proces przyspieszył i wydarzyło się wiele dobrego, jeśli chodzi o prawa kobiet: zmiany w Kodeksie pracy w 2001 r. i w 2004 r. czy zmiana ordynacji wyborczej, która wprowadziła system kwotowy umieszczania kobiet na listach wyborczych. Uważam, że należy tu również przypomnieć zmiany, które miały miejsce za czasów, kiedy ministrem pracy i polityki rodzinnej był Władysław Kosiniak-Kamysz. Wprowadził 12-miesięczy urlop macierzyński, najdłuższy w Europie. Wprowadzono tzw. kosiniakowe, czyli 1000 zł na dziecko w przypadku, kiedy matka jest osobą nieubezpieczoną lub rolniczką. Wprowadzono niższe podatki dla rodzin, opłacanie składek z budżetu państwa w czasie urlopu wychowawczego. Zdaję sobie sprawę, że jest jeszcze bardzo wiele do zrobienia. Słyszeliśmy dzisiaj o tym, że ciągle zbyt wiele kobiet ulega przemocy. Ciągle zbyt mało kobiet funkcjonuje w życiu publicznym, dlatego wprowadzenie parytetów również w innych dziedzinach życia publicznego jest nieodzowne i konieczne. Ciągle kobiety zarabiają zdecydowanie mniej niż mężczyźni. Trzeba walczyć z tymi stereotypami, ale jest to walka ciągła i jest to, tak jak powiedziałam, proces, który rozpoczął się 100 lat temu. Mam jednak pewne wewnętrzne przekonanie, które reprezentuję nie tylko ja, ale reprezentuje je wiele kobiet. Kobiety z różnych organizacji zwracają się do mnie, mówiąc, że mają takie wrażenie, że w ciągu ostatnich kilkunastu miesięcy ten proces został zatrzymany. Powiem nawet więcej: wiele działań czy inicjatyw, mówiąc bardzo delikatnie, było po prostu antykobiecych. Nie chciałabym dzisiaj, kiedy przemawiamy w duchu takiego porozumienia przy okazji podejmowania tej uchwały, wchodzić w szczegóły, ale doskonale wiemy, czym jest czarny protest i jakie postulaty miały kobiety w nim uczestniczące. Dlatego Polskie Stronnictwo Ludowe gorąco wspiera uchwałę, która ma się przyczynić do dyskusji, do dyskursu na temat praw kobiet i tego, w jaki sposób należy i można wspierać rodzinę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Michał Kamiński
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! My w tej kadencji Sejmu dość często - myślę, że chyba najczęściej, jeśli weźmie się pod uwagę wszystkie kadencje do tej pory w wolnej Polsce - zajmujemy się uchwałami w różnych sprawach. Nie chcę na ten temat ironizować, ale co tydzień, przepraszam, prawie na każdym posiedzeniu Sejmu upamiętniamy jakąś rocznicę albo kogoś i najczęściej są to przezacne osoby i przezacne rocznice. Bardzo często posłowie opozycji głosują za tymi uchwałami, a w większości autorami tych uchwał są posłowie Prawa i Sprawiedliwości. Mam wrażenie, że ten projekt uchwały, który zaproponowali posłowie Nowoczesnej, jest tak niekontrowersyjny, że powinien być poparty też przez wszystkich na tej sali, bo przecież, abstrahując od słusznych argumentów dotyczących historii, mamy prawo być dumni, że to II Rzeczpospolita była jednym z krajów, które jako pierwsze w Europie dały kobietom prawa polityczne. Jesteśmy dumni z tego, że jesteśmy krajem, w którym, już jako w wolnej Polsce, aż 3-krotnie na czele rządu stała kobieta, łącznie z obecnym gabinetem. I to bardzo dobrze. Natomiast nie możemy całkiem abstrahować od tego, że dzisiaj toczymy debatę w bardzo konkretnych warunkach. Odbywa się ona w sytuacji, w której z tej trybuny polskie kobiety słyszą, że antykoncepcja to, cytuję: zbrodnia, w której słyszą ze strony rządu zapowiedzi wycofania się z konwencji antyprzemocowej, chociaż, dalibóg, trudno znaleźć tu jakąkolwiek ideową podstawę, niezależnie od tego, czy ktoś jest wierzący, niewierzący, lewicowy czy prawicowy. Dlaczego ktokolwiek miałby uznawać przemoc w rodzinie za coś, czego nie należy potępić i z czym nie należy walczyć? Przecież to nie ma ideologicznych zabarwień. To jest po prostu zło, z którym trzeba walczyć. Poprzedni rząd, rząd pani premier Kopacz, przyjął tę konwencję antyprzemocową. Nie wiem dlaczego wy w tej sprawie kluczycie, a niektórzy z waszych wysokich przedstawicieli mówią, że chcecie się z tego wycofać. Kiedy finansowanie in vitro ma być wreszcie, zbyt późno, przyjęte w Warszawie, mamy głos Episkopatu, który w sposób zupełnie bezprecedensowy po raz kolejny próbuje ingerować w świeckie państwo i mówi o tym, że in vitro, które daje życie, które daje ludziom szanse na przeżywanie radości z rodzicielstwa, to jest coś złego. Wreszcie mamy sytuacje takie jak ta, która spotkała panią poseł z Nowoczesnej, kiedy ludzie, którzy z modlitwą w sercu, z modlitwą na ustach podczas procesu sądowego grozili pani poseł, że ją pobiją, sytuację, w której razem z byłym już, chwała Bogu, księdzem mówili o tym, że trzeba ją ogolić i ˝raz sierpem raz młotem czerwoną hołotę˝. Zastanawiam się, dlaczego w Polsce ludzie, którzy mają orła na sercach i krzyż na piersiach, tak często posługują się językiem nienawiści, językiem agresji, ale także językiem nienawiści i agresji wobec kobiet. Dlatego my poprzemy tę uchwałę, bo ona jest potrzebna, bo prawa kobiet są potrzebne, bo prawa człowieka są potrzebne, bo wolność jest potrzebna.
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu koła Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko dotyczące poselskiego projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2018 Rokiem Praw Kobiet. Celem omawianej dziś uchwały jest uczczenie 100. rocznicy wydania dekretu tymczasowego naczelnika państwa o ordynacji wyborczej do Sejmu Ustawodawczego. Dzięki temu dekretowi kobiety uzyskały prawa wyborcze na równi z mężczyznami, mogły głosować i kandydować w wyborach parlamentarnych. Dzięki niemu możemy tą uchwałą wyrazić również uznanie dla pierwszych parlamentarzystek: Gabrieli Balickiej, Jadwigi Dziubińskiej, Ireny Kosmowskiej, Marii Moczydłowskiej, Zofii Moraczewskiej, Anny Piaseckiej, Zofii Sokolnickiej i Franciszki Wilczkowiakowej. Nie mam wątpliwości, że ta jednoosobowa decyzja marszałka Józefa Piłsudskiego jest decyzją wymagającą należytego upamiętnienia. Stawiając Polskę w czołówce pierwszych państw, które zrównały prawa polityczne mężczyzn i kobiet, decyzja ta stała się podwaliną dalszej walki o równouprawnienie oraz podstawą dla tworzenia dzisiejszej demokracji i otaczającej nas rzeczywistości. Ostatnio dużo mówi się o prawach kobiet, o ich rzekomym łamaniu i nieposzanowaniu ich przez władzę. Opozycja totalna lubi stawiać się w roli reprezentanta damskiej części społeczeństwa, częstokroć generalizując jej poglądy. Jako kobiecie wszystkie sprawy kobiet, szczególnie ich praw, są mi wyjątkowo bliskie i zawsze będę stała na ich straży. Proszę jednak, aby ta uchwała nie stała się dziś pretekstem do kolejnej awantury czy politycznych sporów. (Dzwonek) Stanęłoby to w sprzeczności z prawdziwym jej przekazem - uczczeniem historycznego momentu, w którym kobiety zyskały prawo głosu. Z pewnością wszyscy zgodnie dostrzegamy szczytny cel tej uchwały.
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Koło Wolni i Solidarni będzie głosować za jej przyjęciem. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Wobec uchwały mam osobiście wątpliwości, bowiem projekt uchwały wniosła Nowoczesna (Wesołość na sali), współorganizatorka czarnych marszów i parasolek, na których to wznoszono hasła w obronie praw kobiet: Moja macica, moja sprawa. Precz od mojego brzucha. Mój brzuch, moja sprawa. (Głos z sali: Brawo!) W zadziwiający sposób umiały panie przeciwstawiać prawa kobiet prawom człowieka. Trudno uwierzyć w szczere intencje wnioskodawców, którzy w imię rzekomych praw kobiet stają przeciwko podstawowemu prawu człowieka - prawu do życia. Nie ma sensu ani logiki w takiej argumentacji. Dlatego nie wiadomo, czego można się spodziewać po zgłoszonym projekcie. Pytam więc: W jaki sposób Rok Praw Kobiet miałby być świętowany w Polsce? (Dzwonek) I czy charakter takich wydarzeń jak czarny protest jest zgodny z misją uczczenia roku 2018 jako Roku Praw Kobiet? Dziękuję bardzo. (Poseł Magdalena Kochan: Lepiej odbierzmy nam prawa po prostu. Będzie po sprawie.)
Mówca: Ewa Kołodziej
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Rok 2018 Rokiem Praw Kobiet - to dobry pomysł co najmniej z dwóch powodów. Pierwszy powód jest dość oczywisty - będziemy świętować 100. rocznicę przyznania praw wyborczych Polkom. Drugi powód trochę mniej oczywisty, ale dla mnie osobiście bardzo ważny, i wierzę, że dla szerokiego grona kobiet również. Przede wszystkim kobiety będą miały bardzo głęboką nadzieję, że będzie to rok refleksji dla partii rządzącej. Przede wszystkim będziemy mieć nadzieję, że partia rządząca w końcu na serio zajmie się np. problemem bezpłodności w Polsce i uzna w końcu, że należy przywrócić finansowanie zabiegów in vitro. Kolejna rzecz. Będziemy mieli głęboką nadzieję, że partia rządząca w końcu uzna, że przywrócenie standardów okołoporodowych Polkom to jest rzecz absolutnie niezbywalna. To jest prawo bezwzględne i niezbywalne w naszym kraju, a nie tylko zalecenie. Dalej. Będziemy głęboko wierzyć, że rok 2018 to będzie rok, kiedy Polki wyjdą na ulice manifestować z radości, a nie ze złości czy z bezsilności. Kolejna rzecz. (Dzwonek) Będziemy mieć nadzieję, że partia rządząca uzna, że wycofanie tabletki ellaOne z obiegu bez recepty jest błędem, bo w 2017 r., za chwilę, zaserwujecie zakaz sprzedaży tej tabletki, a to jest tylko tabletka antykoncepcyjna awaryjna...