PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Elżbieta Gapińska
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie Ministry! A tak było ładnie na posiedzeniu komisji edukacji, kiedy zgodnie pracowaliśmy nad projektem, zastanawiając się nad dobrem dzieci, a nie nad głupimi wypowiedziami polityków PiS-u, które dzisiaj musieliśmy usłyszeć - nie wiadomo po co i dlaczego. Czy celem naszego spotykania się w Sejmie są zawsze utarczki słowne, które do niczego nie prowadzą, czy rozwiązywanie problemów? W mojej ocenie rozwiązywanie problemów. Chcemy dzisiaj rozwiązać właśnie ten poważny problem, który dotyczy naszych dzieci. Proszę państwa, technologii, rozwoju technologicznego nie cofniemy, ale możemy pomóc dzieciom, żeby sobie z tym radziły, dlatego się tu dzisiaj spotkaliśmy. W konsensusie przyjęliśmy ten projekt w komisji podczas pierwszego czytania. Dzisiaj pierwsze wypowiedzi posłów też PiS-u były takie. A teraz co się stało? Nie rozumiem tego. Pani minister, chcę o coś zapytać na koniec tej wypowiedzi. Miałam powiedzieć coś innego, ale niestety nie mogłam się nie odnieść do tego, co powiedzieli posłowie PiS-u. Chcę panią zapytać, czy pani przewiduje jakąś ewaluację, np. żebyśmy po roku dowiedzieli się po badaniach, czy to, że nasze dzieci nie korzystają z telefonu komórkowego, poprawiło ich wyniki w nauce. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Kinga Gajewska
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chcę odeprzeć zarzuty dotyczące tego, że dzisiaj niby zmieniliśmy zdanie. Proszę państwa, raz minister Czarnek wypowiedział na konferencji prasowej zdanie, że chciałby wprowadzić taki zakaz. Raz. I raz nasza posłanka, wtedy opozycji, powiedziała, że to nie jest dobry pomysł. Raz tupnęła nogą, proszę państwa, i Czarnek się przestraszył. Naprawdę gratuluję skuteczności tej jednej posłance i nie rozumiem, dlaczego państwo nie wprowadziliście nawet jednego projektu ustawy, nie było ani jednego takiego tematu w komisji. Proszę państwa, to wygląda tak jak dzisiaj. Oni powiedzieli raz, a teraz jeżeli chodzi o ten temat, właśnie o zakaz, to kiedy procedujemy nad tą ustawa, jest na sali jest dwóch posłów PiS. Oni mieli takie właśnie zainteresowanie tym tematem. W przypadku willi+ byli bardziej zdeterminowani. W przypadku lex Czarnek prezydent trzy razy wetował ustawę, ale tutaj też byli tak bardzo zdeterminowani, że kolejny raz wprowadzili projekt ustawy. (Dzwonek) Szkoda, że akurat w przypadku tego ważnego tematu polegli po pierwszej rolce pani posłanki. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Szumilas
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałkini! Panie Ministry! Wysoka Izbo! Podobno pan minister Czarnek walczył z telefonami komórkowymi w szkole, ale poległ. Nie udało mu się, ale w przypadku willi+, kiedy to były pieniądze dla swoich, to mu się udało. Taka jest skuteczność PiS i taka jest skuteczność ich gadania. Chciałabym skończyć to przerzucanie się tym, kto, co, kiedy, i pójść krok dalej. Panie ministry, co dalej z korzystaniem z telefonów komórkowych? Bardzo ważny temat poruszył pan poseł Strach, mówiąc o uzależnieniach. Byłam przerażona wynikami badań, które pokazują, że dzieci, a właściwie młodzież, która robi notatki w telefonie, gorzej zapamiętuje. Czy razem z wprowadzeniem zakazu używania telefonów w szkole podstawowej (Dzwonek) będą wprowadzone jakieś szkolenia, jakieś programy dla nauczycieli, dla uczniów, dla rodziców, które pokażą, w jaki sposób bezpiecznie korzystać z telefonów komórkowych, a czego na pewno nie robić? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marcin Józefaciuk
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam kilka pytań. Jakie są przyczyny nieskuteczności przepisów w szkołach, które wprowadziły zakaz, a nie mogą go wyegzekwować? Jakie są przyczyny niewprowadzania tego zakazu przez część szkół? W jaki sposób ustawa zabezpiecza prawa nauczyciela i jakie prawa zabezpiecza? W jaki sposób ustawa zabezpiecza prawa ucznia i jakie prawa zabezpiecza? W jaki sposób ustawa określa odpowiedzialność finansową szkoły, nauczyciela i ucznia za kradzież danych lub uszkodzenie bądź też zgubienie sprzętu? Najważniejsze pytanie: Jakie dokładnie narzędzia egzekwowania zakazu daje szkołom ta ustawa? Dziękuję.
Mówca: Adrian Witczak
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministry! Wysoka Izbo! To dobrze, że dzisiaj rozwiązujemy również problem, z którym zwrócili się sami nauczyciele i środowisko szkolne. Ta ustawa daje szkołom narzędzie pozwalające egzekwować również to, aby smartfony nie były użytkowane przez uczniów w szkole. To narzędzie będzie pozwalać również rodzicom działać w tej kwestii efektywnie. Dlatego to bardzo dobrze, że te działania zostały podjęte. Myślę, że to również czas wyzwań, dlatego że możemy uczyć młodzież nie tylko poprzez samą ustawę. Możemy uczyć również poprzez przykład, pokazując, jak odpowiedzialnie korzystać ze smartfonów. Mam nadzieję, że to pierwszy krok do tego, abyśmy w środowisku szkolnym (Dzwonek), ale również w innych środowiskach, gdzie przebywają dzieci, jako dorośli pokazywali, jak skutecznie ograniczać korzystanie ze smartfonów. (Oklaski)
Mówca: Monika Wielichowska
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Wysoka Izbo! Pracujemy dziś nad zmianą, która ma ograniczyć używanie telefonów komórkowych w szkołach. Po wsłuchaniu się w dyskusję państwa posłów warto powiedzieć jasno: nie chodzi o to, aby odebrać dzieciom świat, chodzi o to, żeby choć na kilka godzin dziennie oddać im siebie nawzajem. Dzieci potrzebują nie tylko bycia on-line, lecz także rozmowy, ruchu, śmiechu i prawdziwych relacji. I o tym jest właśnie ten projekt.
Mówca: Anna Gembicka (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Procedujemy nad projektem dotyczącym ograniczenia używania telefonów komórkowych w szkołach podstawowych. Projekt zakłada, że uczeń szkoły podstawowej na terenie szkoły nie będzie mógł korzystać z telefonu komórkowego ani innych urządzeń elektronicznych umożliwiających porozumiewanie się na odległość. Przewiduje też możliwość wyjątków, m.in. do celów dydaktycznych, określanych w statucie szkoły. Co do zasady kierunek jest słuszny. Problem uzależnienia dzieci od smartfonów, przebodźcowania, cyberprzemocy i spadku koncentracji jest coraz poważniejszy, ale mam jedno zasadnicze pytanie: Jak państwo nazwiecie sytuację, w której dokładnie ten sam pomysł, zgłaszany przez ministra Czarnka, był przez polityków obecnej koalicji wyśmiewany jako pomysł z XIX w., niemal jako edukacyjne średniowiecze, a dziś nagle okazuje się nowoczesny, potrzebny i godny poparcia? Czy to jest zmiana poglądów? Czy refleksja po czasie? Czy po prostu klasyczna polityczna hipokryzja: kiedy proponuje PiS - to zacofanie, a kiedy proponuje obecna większość - to troska o dzieci? Czy rząd Tuska przyzna dzisiaj uczciwie, że minister Czarnek miał rację, tylko państwo nie byliście w stanie tego powiedzieć, bo pomysł wyszedł z niewłaściwej strony sceny politycznej?
Mówca: Mariusz Krystian (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania 1. Projekt wprowadza obowiązkowy zakaz korzystania z telefonów wyłącznie w szkołach podstawowych (art. 98a), a w szkołach ponadpodstawowych pozostawia kwestię ˝warunków albo zakazu˝ decyzji statutu (art. 98 ust. 1 pkt 17a). Ochrona dzieci i młodzieży przed uzależnieniem cyfrowym to słuszny cel. Dlaczego więc rząd nie zapewnił spójnego, twardego standardu ochrony także dla starszej młodzieży, przerzucając tę trudną decyzję na dyrektorów poszczególnych szkół? 2. Art. 98d w razie naruszenia zakazu pozostawia szkole jedynie działania wychowawcze lub kary statutowe, a art. 98b ust. 4 nakłada na nauczyciela obowiązek nakazania uczniowi odłożenia telefonu. Czy rząd zapewni nauczycielom realne wsparcie i jasne procedury egzekwowania zakazu, by ciężar codziennych konfliktów z uczniami nie spadł wyłącznie na nich, działających bez odpowiednich narzędzi i ochrony ich autorytetu? 3. Zgodnie z art. 98a ust. 2 pkt 1 kontakt ucznia z rodzicem w sytuacji nagłej jest uzależniony od zgody nauczyciela. Czy rząd gwarantuje, że prawo rodzica do niezwłocznego kontaktu z własnym dzieckiem nie zostanie w praktyce ograniczone? W jaki sposób szkoła zapewni ten kontakt w razie realnego zagrożenia zdrowia lub życia? 4. Art. 98b dopuszcza organizowanie miejsc przechowywania telefonów, wymagając zapewnienia ich bezpieczeństwa oraz ochrony prywatności ucznia. Kto ponosi odpowiedzialność za ewentualne uszkodzenie lub utratę przechowywanych urządzeń? Jakie konkretne gwarancje uniemożliwienia przeglądania ich zawartości przez osoby nieuprawnione przewiduje rząd?
Mówca: Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania W jaki sposób resort zamierza wyegzekwować odgórny, ustawowy zakaz korzystania z urządzeń elektronicznych w szkołach podstawowych w sytuacji, gdy opinia Biura Ekspertyz i Oceny Skutków Regulacji (BEOS) oraz stanowisko rzecznika praw obywatelskich wprost potwierdzają, że nauczyciele i szkoły nie posiadają uprawnień prawnych do konfiskowania lub rekwirowania prywatnych przedmiotów należących do uczniów? Dlaczego w projekcie ustawy posłużono się wysoce nieprecyzyjnym sformułowaniem ˝urządzenia elektroniczne umożliwiające porozumiewanie się na odległość lub rejestrowanie obrazu lub dźwięku˝, nie wprowadzając definicji legalnej tych pojęć, co w ocenie legislatorów sejmowych wywoła trudności interpretacyjne i doprowadzi do nierównego traktowania uczniów w zależności od uznaniowości poszczególnych dyrektorów szkół?
Mówca: Grzegorz Płaczek (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kto w praktyce będzie ponosił odpowiedzialność za egzekwowanie zakazu korzystania z telefonów komórkowych w szkołach? Czy odpowiedzialność ta zostanie przerzucona na nauczycieli i dyrektorów, czy też rząd przewidział konkretne narzędzia prawne oraz organizacyjne?
Mówca: Ryszard Bartosik
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość chciałbym zabrać głos w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw. Szanowni Państwo! Wysoka Izbo! Ta ustawa jest potrzebna. Dobrze, że staramy się chronić polski rynek, szczególnie w sytuacji gdy wchodzi w życie umowa handlowa UE - Mercosur, a także szczególnie w sytuacji gdy rząd koalicji 13 grudnia zgodził się na ogromny napływ towarów z Ukrainy. Powinniśmy chronić nasz rynek. Pani minister ładnie nam opowiedziała o tym, jak jest, ale rzeczywistość, pani minister, jest dużo gorsza, bo co rusz mamy do czynienia z fałszowaniem żywności, z podszywaniem się pod różne firmy, ale także z różnymi aferami, z żywnością skażoną, szczególnie z krajów Ameryki Południowej. Zdarzało się to i w Europie, i w Polsce. Dlatego też nasze stanowisko jest takie, że powinniśmy chronić nasz rynek, jak również że potrzebne są takie rozwiązania, jakie zostały tu dziś zaproponowane. Trzeba także powiedzieć, że przede wszystkim jest to wdrożenie do polskiego prawa rozwiązań unijnych, które powinny być wprowadzone już w zeszłym roku. Oczywiście pozytywne jest to, że wzmacniamy kontrolę, wprowadzamy definicję przestępstwa, oszustwa żywnościowego, obejmujemy kontrolą informacje o żywności publikowane poza etykietą. Chodzi o informacje zamieszczane w Internecie, reklamy, media społecznościowe. Rozszerzamy kompetencje inspekcji, dostęp do dokumentów elektronicznych, systemów informatycznych. Dajemy też możliwość utworzenia laboratorium. Nastąpi wzmocnienie kadrowe tej inspekcji, oby o specjalistów i fachowców. Chciałoby się powiedzieć: oby legitymacje partyjne były odłożone gdzieś na bok, a nabór do tej inspekcji był prowadzony poprzez uczciwe konkursy. Szanowni państwo, ta ustawa ma też poszerzać odpowiedzialność za informacje publikowane w Internecie. Mają też być większe kary, a także opłaty za kontrolę graniczną. Ja chciałbym dziś zapytać, w jakim stopniu - i czy w ogóle - obciąży to naszych producentów rolnych, szczególnie tych małych, także producentów owoców i warzyw, bo to jest istotna sprawa. Jeśli ich chronimy, jeśli ich zabezpieczamy, jeśli kontrolujemy importerów, to bardzo dobrze, ale obyśmy przy tej okazji zbyt mocno nie obciążali naszych producentów rolnych, choćby jakimiś działaniami administracyjnymi czy nadmiernymi sprawozdaniami. Chciałbym też dowiedzieć się, jak będzie wyglądał ten wzajemny przepływ informacji pomiędzy naszą inspekcją jakości handlowej a organami ścigania. I czy ta wymiana danych będzie wzajemna, tak aby można było efektywnie z tego korzystać? (Dzwonek) Szanowni państwo, będziemy przyglądać się, jak będą wyglądały dalsze prace nad tą ustawą.
Mówca: Ryszard Bartosik
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Ważne jest, abyśmy chronili polskich producentów. Dziękuję bardzo.
Mówca: Bożena Borowiec
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! W imieniu klubu parlamentarnego Lewica chciałam powiedzieć, że to dla nas bardzo ważny projekt, dlatego że, jak powszechnie wiadomo, dla Lewicy bardzo duże znaczenie ma zdrowie Polek, Polaków, polskich dzieci. Jakość żywności to nasze zdrowie, zdrowie naszych dzieci. Przeciętny obraz, jaki widzimy, biorąc pod uwagę małe dziecko, to dzieciaczek z bananem, więc jeżeli mówimy o zmianie ustawy o jakości handlowej, zwłaszcza w sektorze owoców, warzyw, bananów, suszonych owoców, to jest to temat niezmiernie ważny. Istotne jest to, ażeby żywność była kontrolowana, począwszy od granicy, gdzie, jak wiadomo, importerzy w celu maksymalizacji zysku różnie podchodzili do jej jakości. Istotne jest, ażeby konsument, robiąc zakupy, kupując owoce, warzywa, wiedział, co kupuje, żeby z etykiety można było się dowiedzieć, jaka jest jakość tej żywności, żeby oglądając reklamę, czytając na temat danego produktu w Internecie, można było sprawdzić, jaka jest jego jakość. Istotne jest też to, że dla fałszujących żywność przewidziane zostały sankcje. Z pewnością spowodują one, że żywność, jaką będziemy spożywali, będzie zdrowsza. Ważne jest, żebyśmy zabraniając dziecku zjedzenia cukierka i zamieniając go np. na suszony owoc, mieli pewność, że dajemy mu zdrowy produkt. Ta ustawa to skuteczna walka z oszustami żywnościowymi. Wprowadza taką definicję. Ważne jest, żebyśmy nazywali rzeczy po imieniu, żeby fakt oszustwa był stwierdzany. Ważne jest w tej ustawie również to, że dostosowuje ona nasze regulacje prawne do regulacji prawnych obowiązujących w Unii Europejskiej. W ten sposób na pewno unikniemy możliwych sporów z Komisją Europejską. Istotne jest też zwiększenie kompetencji Inspekcji Handlowej, bo możliwość edukowania, informowania, sprawdzania treści w Internecie to coś, co z pewnością nas, konsumentów, uchroni przed spożywaniem niezdrowej, zafałszowanej żywności. Na pewno istotne jest także to, że zostały stworzone warunki do realizacji tych zadań. Ustawa przewiduje wprowadzenie dodatkowych etatów w celu realizacji ustawowych zadań. Myślę, że istotną kwestią jest dla nas również to, czy ministerstwo sprawdziło koszty dostosowania się małych przedsiębiorców, producentów żywności do tych nowych przepisów. Czy nie będą one nadmierne? Chodzi o kwestię wprowadzenia nowych programów informatycznych, etykiet, zmian organizacyjnych. Czy przewidziane są jakieś formy ułatwień, zwłaszcza dla małych producentów, dla małych przedsiębiorców? Klub Lewicy będzie za procedowaną ustawą. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Wilk
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Szanowni Państwo z Ministerstwa! Drodzy Goście! Jesteś tym, co jesz, dlatego Polacy chcą wiedzieć, co jedzą. Jeżeli coś się nazywa masłem, to w środku musi być masło, a nie margaryna. Jeżeli coś się nazywa oliwą z oliwek, to musi nią być, nie może być olejem rzepakowym. Jeżeli na czymś jest napisane, że jest produktem polskim, to musi być produktem polskim. Projekt, nad którym teraz debatujemy, ma wzmocnić system kontroli jakości żywności. Trzeba uczciwie powiedzieć, że jego główny cel jest bardzo słuszny. Konsument ma prawo wiedzieć, co kupuje. Jeżeli ktoś fałszuje skład produktu, podaje nieprawdziwe miejsce pochodzenia albo wprowadza klienta w błąd, to państwo powinno skutecznie reagować. Uczciwi producenci również na tym skorzystają, ponieważ nie będą musieli konkurować z tymi, którzy oszukują. Ten projekt nabiera jeszcze większego znaczenia w kontekście planowanej umowy Mercosur. Uczcijmy chwilą ciszy rolników, którzy nie wytrzymają tej konkurencji. Jeżeli Unia Europejska otwiera swój rynek na większy import żywności spoza Europy, szczególnie z krajów, gdzie jest totalna wolna amerykanka, to tym bardziej musimy mieć pewność, że wszystkie produkty trafiające na polski rynek spełniają takie same standardy jakości i są prawidłowo oznakowane. Polski konsument ma prawo wiedzieć, skąd pochodzi żywność, a polski rolnik ma prawo konkurować na uczciwych zasadach. Jednocześnie warto zwrócić uwagę na kilka kwestii, które pojawiły się podczas konsultacji społecznych. Przedstawiciele przedsiębiorców zwracali uwagę m.in. na nowe opłaty związane z kontrolami granicznymi importowanej żywności, które były już tutaj wymienione, rozszerzenie uprawnień Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych oraz część nowych obowiązków dokumentacyjnych. To są kwestie, które warto dokładnie przeanalizować, aby walka z nieuczciwymi praktykami nie oznaczała jednocześnie niepotrzebnego zwiększenia obciążeń dla uczciwie działających firm. W toku dalszych prac komisji warto uważnie przyjrzeć się wszystkim zgłoszonym uwagom i sprawdzić, czy niektóre rozwiązania można dopracować. Cel ustawy, jak już wspomniałem, jest ważny, ale równie ważne jest to, aby nowe przepisy były skuteczne, proporcjonalne i nie nakładały zbędnych obowiązków tam, gdzie to nie jest konieczne. Dziękuję bardzo.
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Projekt ustawy ma przede wszystkim charakter techniczny, dostosowujący do przepisów unijnych, wprowadza nowe kompetencje Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, rozszerza nadzór nad sektorem owoców i warzyw oraz zaostrza odpowiedzialność za wprowadzanie do obrotu sfałszowanej żywności. Nie kwestionujemy celu, jakim jest walka z fałszowaniem żywności. Konsument ma prawo wiedzieć, co kupuje, a nieuczciwi producenci i handlarze powinni ponosić odpowiedzialność. Jednocześnie mamy wątpliwości, czy po raz kolejny nie idziemy przede wszystkim w kierunku rozbudowy aparatu administracyjnego. Projekt dokłada inspekcji kolejne obowiązki sprawozdawcze, rozszerza zakres gromadzonych danych oraz tworzy nowe procedury. W Polsce od lat problemem nie jest brak przepisów, ale ich skuteczne egzekwowanie. Zwracamy również uwagę, że tworzenie nowych typów przestępstw powinno być stosowane z rozwagą. Prawo karne powinno być ostatecznością, a nie podstawowym narzędziem regulowania kolejnych obszarów życia gospodarczego. Znacznie ważniejsze jest sprawnie wykrywanie oszustw i szybkie reagowanie organów państwa. Doceniamy natomiast rozwiązania, które mają ułatwić lokalną sprzedaż owoców i warzyw przez możliwość zwolnienia z części wymogów handlowych w określonych sytuacjach. To krok w stronę ograniczenia zbędnych barier dla rolników. Podsumowując - projekt zawiera rozwiązania zasługujące na poparcie, ale jednocześnie budzi zastrzeżenia dotyczące rozrostu biurokracji w kontekście tematów sprawozdawczych. Dlatego Konfederacja wstrzyma się od głosu.
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Popieram walkę z fałszowaniem żywności, z nieuczciwym importem i z oszustwami żywnościowymi. Polscy konsumenci mają prawo wiedzieć, co kupują, a polscy rolnicy i producenci mają prawo do uczciwej konkurencji. Jeżeli ktoś wprowadza na rynek produkt źle oznakowany, z fałszywym pochodzeniem albo gorszej jakości, państwo powinno reagować stanowczo. Ale ten projekt pokazuje też ogromny problem tej władzy. Dużo haseł, dużo kontroli, dużo rejestrów, dużo nowych uprawnień, a za mało realnego wzmocnienia państwa tam, gdzie to jest potrzebne. Bo ryzyko jest w praktyce oczywiste. Szerokie kontrole, dostęp do danych, kary, rejestry i uznaniowość mogą łatwiej uderzyć w małych producentów, rolników, rolniczy handel detaliczny i krótkie łańcuchy dostaw niż wielkich importerów i duże sieci handlowe. Małego rolnika łatwo skontrolować, łatwo ukarać za błąd formalny, łatwo zażądać dokumentów. A pytanie brzmi: Czy z taką samą determinacją państwo wejdzie do wielkich zagranicznych importerów, którzy zalewają rynek tanią żywnością? Sam rząd przyznaje, że inspekcja potrzebuje 88 dodatkowych etatów. Skoro tak, to pytam, ile jest dzisiaj wakatów. Dlaczego IJHARS jest niedofinansowany? Dlaczego dokładacie jej nowe obowiązki, skoro bez ludzi, pieniędzy, laboratoriów i narzędzi to będzie działanie pozorowane? A już szczególnie niepokoi mnie dokładanie inspekcji zadań edukacyjnych i promocyjnych. Od promocji zdrowej żywności, edukacji konsumentów i kampanii społecznych są inne instytucje. Jeżeli chcecie z IJHARS zrobić jednostkę do pogadanek, broszurek i edukacji, to może przenieście ją do Ministerstwa Zdrowia albo edukacji. Inspekcja ma kontrolować jakość żywności, tropić fałszerstwa, sprawdzać import i chronić polskiego rolnika, a nie udawać, że rozwiązuje problemy kampanią informacyjną. Teraz pytanie do PSL-u. Gdzie jest wasza obiecana zerowa stawka na tradycyjną żywność? Po zakończeniu zerowego VAT-u podstawowa żywność wróciła do 5% VAT-u. Gdzie są miejsca, gdzie rolnik bez pośrednika sprzeda własny produkt? Gdzie jest system ubezpieczeń i kontraktacji żywności po określonej cenie? Poprzemy uczciwe narzędzie walki z fałszowaniem żywności, ale nie zgadzamy się, żeby pod pięknymi hasłami znowu przerzucać ciężar na małych producentów, a wielkim importerom i sieciom pozwolić działać bez realnej kontroli. Polska żywność potrzebuje ochrony, nie biurokratycznego teatru. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Lidia Czechak
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Pani Minister! Mam trzy pytania. Projekt znacząco rozszerza kompetencje Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych, w tym w zakresie wykrywania oszustw żywnościowych oraz kontroli sprzedaży internetowej. Więc mam pytanie, czy IJHARS dysponuje odpowiednimi zasobami kadrowymi, organizacyjnymi i finansowymi, aby skutecznie realizować nowe zadanie bez wydłużania postępowań kontrolnych, które do tej pory prowadzi. Projekt przewiduje nowe obowiązki i sankcje dla przedsiębiorców, a jednocześnie wprowadza rozwiązania upraszczające niektóre procedury, takie jak możliwość usunięcia nieprawidłowości, zamiast zakazu wprowadzania produktu do obrotu. W jaki sposób projekt zachowuje równowagę pomiędzy skutecznym nadzorem państwa a ograniczeniem obciążeń administracyjnej dla producentów i przedsiębiorców z sektora rolno-spożywczego? Mam pytanie. To jest projekt, który wdraża nowe przepisy Unii Europejskiej dotyczące jakości handlowej. W jaki sposób proponowane rozwiązania mają przyczynić się do skuteczniejszej ochrony konsumentów oraz zapewnienia uczciwej konkurencji na rynku rolno-spożywczym? Dziękuję. (Oklaski)