PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Chyba dobrze widzę. Panie Senatorze! Nie mam wątpliwości co do tego, że będziemy dalej procedować nad senackim projektem, który stanowi realizację orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego uznającego niezgodność z konstytucją art. 426 § 2 Kodeksu postępowania karnego w zakresie, w jakim nie przewiduje on możliwości zaskarżenia postanowienia w przedmiocie kosztów nieopłaconej przez strony pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądzonych po raz pierwszy przez sąd odwoławczy. Prawdę powiedziawszy, dla mnie interesująca była dyskusja, jaka miała miejsce w Senacie 6 sierpnia br. na wspólnym posiedzeniu Komisji Ustawodawczej oraz Komisji Praw Człowieka, Praworządności i Petycji. Mówię o tym dlatego, że nie jest wykluczone, iż w pewnym zakresie wrócimy w Sejmie do omawianych tam problemów. Oczywiście należy przyjąć z aprobatą szerszą nowelizację art. 426 § 2 K.p.k. niż tylko taką, która wynikała z treści skargi konstytucyjnej, co powodowało ograniczony zakres kognicji. Jak słusznie wówczas wskazało Ministerstwo Sprawiedliwości, wyrok trybunału należy odczytywać szerzej, tak aby na przykład w niedalekiej przyszłości nie stanąć przed dylematem, że owszem, załatwiono kwestię zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, ale pominięto sytuacje, które też będą mogły mieć miejsce, jak choćby wówczas, gdy sąd odwoławczy wyda orzeczenie pomijające kwestię kosztów lub odmawiające zasądzenia kosztów. Tu warto ponownie przytoczyć tezę orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2010 r. stwierdzającą, że z żadnego przepisu Kodeksu postępowania karnego nie wynika dopuszczalność wniesienia zażalenia na orzeczenie sądu odwoławczego w przedmiocie kosztów postępowania. Jak wiemy, w Kodeksie postępowania cywilnego rozstrzygnięto ten problem i na tym rozwiązaniu oparto propozycję przyjętą w procedowanym dziś projekcie, w uzasadnieniu którego stwierdzono też, o ile dobrze zrozumiałam, że wyrażana przez ministra sprawiedliwości wątpliwość co do zasadności wyodrębnienia wydatków z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu jako osobnej kategorii kosztów procesu, a co za tym idzie, przedmiotu odrębnej kategorii orzeczeń, które podlegają zaskarżeniu w instancji poziomej, została rozwiana przez przedstawiciela prokuratora generalnego na posiedzeniu w dniu 6 sierpnia br., o którym już dziś wspomniałam. Czy mamy rozumieć to tak, że wydatek nie został jeszcze poniesiony, nie został wypłacony przez Skarb Państwa, a zatem zgodnie z art. 616 § 2 K.p.k., który mówi o wydatkach ponoszonych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania, musi stanowić osobną kategorię? Liczę na ostateczne wyjaśnienie tej kwestii w czasie prac w komisji, za czym oczywiście Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej optuje. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Dera
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Sprawiedliwa Polska mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec propozycji Senatu nowelizacji Kodeksu postępowania karnego. Tak jak powiedział pan senator wnioskodawca tego projektu, ta propozycja wynika z orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Wysoka Izbo! Tak się składa, że akurat ja reprezentowałem Sejm podczas rozprawy w Trybunale Konstytucyjnym. Sprawa jest po prostu bezdyskusyjna. Trybunał stwierdził niekonstytucyjność przepisu, tego artykułu, wskazał nieprawidłowości. W klubie mamy prostą zasadę: jeżeli trybunał orzeka, że dany przepis jest niekonstytucyjny, to obowiązkiem polskiego parlamentu jest naprawić tę niekonstytucyjność. Propozycja, którą złożył Senat, naprawia tę niekonstytucyjność, więc należy ją w pełni zaaprobować. Ona nie budzi żadnych wątpliwości. Tak jak mówili tutaj moi przedmówcy, uwzględnia samo orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, uzasadnienie tego orzeczenia, więc tylko przyklasnąć i cieszyć się, że wreszcie mamy porządek w polskim parlamencie, bo w tej mierze zrobiono dużo dobrego. Na czym polega ten porządek? Na tym, że Senat zajął się sprawami, które kiedyś leżały, leżakowały, czekały na dobre czasy. Dzisiaj Senat robi naprawdę dobrą robotę, wyłapuje te wszystkie orzeczenia trybunału, które mówią o niekonstytucyjności, analizuje, przygotowuje to. Dzięki temu mamy w miarę szybką ścieżkę legislacyjną, bo to już jest któryś z kolejnych projektów ustaw przygotowanych przez Senat. Dzięki temu możemy dzisiaj powiedzieć, że bardzo skrócił się czas od orzeczenia o niekonstytucyjności do naprawienia jej, co kiedyś było dosyć dużą bolączką. Tak że mój ukłon w stronę Senatu, pana senatora, bo wiem, że osobiście się tym zajmuje. Tak trzymać, panie senatorze. Czekamy na kolejne projekty ustaw, bo dzięki temu dzieje się rzecz bardzo ważna z punktu widzenia społecznego. Niestety tak jest, że dopiero w praniu poznaje się, czy dany przepis działa, czy nie. Trybunał jest od stwierdzania, czy dany przepis jest konstytucyjny, czy nie. I w tych wszystkich sytuacjach, kiedy on orzeka, że dany przepis jest niekonstytucyjny, tak jak wcześniej mówiłem, naszą powinnością, naszym obowiązkiem jest eliminować te przepisy. To się dzieje i tylko należy się cieszyć, że jest to robione. Tak że wnosimy o to, aby przekazać ten projekt ustawy do odpowiedniej komisji. Myślę, że w krótkim czasie spotkamy się powtórnie tutaj, w Wysokiej Izbie, gdzie będziemy właściwie już decydować o naprawieniu wadliwego przepisu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Henryk Kmiecik
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Senatorze! Wysoka Izbo! Senacki projekt ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego ma na celu dostosowanie systemu prawa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 listopada 2013 r. stwierdzającego niezgodność art. 426 § 2 z ustawą zasadniczą. Zaproponowana zmiana polega na dodaniu możliwości złożenia zażalenia do innego równorzędnego składu sądu odwoławczego od postanowienia w sprawach, o których po raz pierwszy orzekał sąd odwoławczy, w tym w przedmiocie kosztów procesu lub nadpłaconej pomocy prawnej z urzędu. Członkowie Koła Poselskiego Bezpieczeństwo i Gospodarka głosować będą za dalszym procedowaniem tego projektu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Michał Kabaciński (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Klub Poselski Twój Ruch z aprobatą przyjmuje propozycję i opowiada się za skierowaniem projektu do dalszych prac w komisji.
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

1. Co będzie w przypadku, gdy projekt jako ustawa wejdzie w życie? A zatem czy jego regulacje dotyczyć będą stanu obecnego, czyli braku możliwości zaskarżenia postanowienia i już wniesienia opłat? 2. Czy orzekanie w przedmiocie kosztów jest sprawą oraz czy procedura ta objęta jest gwarancjami art. 45 ust. 1 konstytucji? 3. Czy rozstrzygnięcie o kosztach pomocy prawnej świadczonej z urzędu ma charakter akcesoryjny w stosunku do głównego nurtu postępowania? 4. Proszę o przybliżenie zagadnienia, czy każde orzeczenie sądu formalnie (ustrojowo) odwoławczego jest z urzędu rozstrzygnięciem wydanym w II instancji w sensie konstytucyjnym?
Mówca: Henryk Siedlaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

W niniejszym projekcie ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego proponuje się, by katalog postanowień sądu odwoławczego podlegających weryfikacji w tzw. instancji poziomej, art. 426 § 2 K.p.k., został rozszerzony o jeszcze dwie kategorie rozstrzygnięć: postanowienia dotyczące kosztów procesu oraz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, o których to po raz pierwszy orzekał sąd odwoławczy. Czy ww. dwie kategorie, o które rozszerzony zostanie katalog postanowień sądu, dotyczyć będą tylko i wyłącznie sądu odwoławczego?
Mówca: Adam Rogacki
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość chciałbym odnieść się w kilku słowach do omawianego projektu, szeroko uzasadnionego przez stronę rządową. Co do zasady wydaje się, że nie powinno to wzbudzać żadnych wątpliwości. Nowy mechanizm, wydaje się, na zasadach równowagi zakłada, że orzeczenia pochodzące z jednego państwa członkowskiego podlegają wykonaniu w każdym innym państwie Unii Europejskiej, w którym ma zostać wszczęta egzekucja, co bardzo ważne, bez potrzeby stwierdzenia ich wykonalności w tym państwie. Dotychczas mamy tak, że za każdym razem uznanie wykonania w zakresie orzeczenia albo innego tytułu musiało być potwierdzone w Polsce. Wydaje się, że z perspektywy Unii Europejskiej jest to przepis, który nie powinien wzbudzać żadnych kontrowersji. Ale dotychczasowe praktyki pokazują, że teoretycznie te same przepisy, które są i mają zastosowanie do wszystkich krajów członkowskich, w realizacji są bardzo trudne do wyegzekwowania. Pokażę to na dwóch przykładach. Jeden to kwestia teoretycznie wolnego obrotu ziemią. Nas to dopiero czeka, ale wiemy wszyscy, że jeśli jakikolwiek polski rolnik chciałby kupić chociażby hektar gruntu we Francji czy w Holandii, mimo tej teoretycznej zasady, że wszyscy mogą to robić wzajemnie, będzie miał z tym olbrzymi problem. Ja przynajmniej nie znam sytuacji, żeby się to udało. Podam inny przykład dotyczący traktowania poszczególnych mniejszości w swoich krajach. O ile my jesteśmy bardzo łaskawi i wywiązujemy się ze wszelkich regulacji dotyczących chociażby mniejszości niemieckiej, nie tylko na Opolszczyźnie, o tyle na bazie tych samych przepisów nasi rodacy mają problem z wyegzekwowaniem tego, co im się prawnie należy, w Wilnie i na Wileńszczyźnie, w okręgu solecznickim i w wielu innych częściach Litwy, gdzie mieszkają. W związku z tym uważam, że powinniśmy być bardzo ostrożni, i mój klub parlamentarny, klub Prawa i Sprawiedliwości, po analizie opinii ekspertów i opinii legislatorów ustosunkuje się do tego w drugim czytaniu. Natomiast myślę, że w Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach będziemy wiedzieli, jakie są ewentualne zagrożenia z tym związane i czy ta teoretyczna równość stron nie odbije się w sposób negatywny na naszych rodakach. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józef Zych
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego zapoznał się z projektem ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, druk nr 2847, i oczywiście popiera ten projekt jako przygotowany precyzyjnie, zgodnie z przepisami obowiązującymi w Unii Europejskiej. Chciałbym przy okazji zwrócić uwagę, że duże znaczenie będzie mieć zapis art. 795 6 § 1, stanowiący, iż sąd, który wydał europejski nakaz zapłaty, stwierdza z urzędu jego wykonalność, jeżeli zostały spełnione warunki określone w przepisach rozporządzenia nr 1896/2006. A więc jest to ważna regulacja, podobnie jak art. 795 8 § 1, który stanowi, iż sąd, który wydał orzeczenie w europejskim postępowaniu w sprawie drobnych roszczeń, wydaje na wniosek określone w przepisach rozporządzenia nr 861/2007 zaświadczenie dotyczące tego orzeczenia, jeżeli oczywiście spełnione są warunki określone w tym rozporządzeniu. Przed chwilą przedstawiciel klubu Prawa i Sprawiedliwości podniósł problem dotyczący nabywania ziemi, równych uprawnień itd. Mamy bliższy przykład. Zgodnie z ustawą Prawo o adwokaturze i ustawą o radcach prawnych istnieje w Unii Europejskiej możliwość podejmowania zatrudnienia na takich samych zasadach przez polskich adwokatów i radców prawnych. Rzecz jednak nie udaje się z wielu względów, a mianowicie okazuje się, że to nie jest tak prosto przenieść się do Francji czy Londynu, bo pomimo zbieżności pewnych instytucji istnieją zupełnie odrębne systemy i pominąwszy już kwestie językowe i inne, nie jest to łatwe. Z tego, co mi wiadomo, w Paryżu mamy tylko jedną kancelarię adwokacką, kancelarię pana Stanisława Bocianowskiego, który prowadzi ją z córką. Okazuje się, że nie ma tak wielu chętnych polskich adwokatów do przenoszenia się do Paryża i prowadzenia kancelarii. Dziękuję.
Mówca: Henryk Kmiecik
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Intencją tego projektu jest implementacja do przepisów prawa polskiego, głównie do ustawy Kodeks postępowania cywilnego, przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady Europy z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych. Oba rozporządzenia w Polsce stosowane są bezpośrednio bez potrzeby wdrożenia ich do polskiego porządku prawnego, jednak wymagają one uzupełnienia w prawie krajowym, gdyż nie mają charakteru zupełnego. Tym samym istnieje konieczność przyjęcia w prawie polskim przepisów, które uczynią możliwym funkcjonowanie w Polsce rozwiązań zawartych w obu rozporządzeniach. W proponowanym projekcie przyjęte założenie związane ze zmianami sposobu realizacji w Polsce standardu automatycznej wykonalności orzeczeń urzędowych, ugód sądowych, jak też dokumentów urzędowych pochodzących z innych państw członkowskich połączono ze zmianą dotychczasowego sposobu uregulowania w dwóch aspektach. Jednym z nich jest zawarcie w jednym fragmencie kodeksu istotnej części regulacji krajowych uzupełniających rozwiązania zawarte w rozporządzeniach przyjmujących system automatycznej wykonalności. Drugie rozwiązanie odnosi się do faktu, że projektowane przepisy mają stanowić jedynie uzupełnienie rozwiązań unijnych i konieczne będzie ich współstosowanie z przepisami unijnymi. Wynika stąd potrzeba zastąpienia zwrotu ˝przepisy odrębne˝ wyraźnym odesłaniem do konkretnych aktów prawa unijnego. W konsekwencji uległo zmianie kilka przepisów kodeksu. Zmiana ta nie ma jednak znaczenia merytorycznego. Wydaje się tym samym, że mają swe oczywiste uzasadnienie poruszone w moim oświadczeniu kwestie, a przedstawiłem tylko niektóre. Wysoka Izbo! Członkowie Koła Poselskiego Bezpieczeństwo i Gospodarka głosować będą za skierowaniem do dalszego procedowania zgłoszonego projektu ustawy. Dziękuję. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Wanda Nowicka)
Mówca: Grzegorz Sztolcman
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przeniesienie rozporządzeń europejskich do polskiego prawa, jak rozumiem, przeniesie na dłużnika ciężar udowodnienia ewentualnego niezasadnego wykonalnego orzeczenia. W związku z tym mam pytanie: W jakim zakresie dłużnik w takiej sytuacji będzie mógł skarżyć to wykonalne orzeczenie w ramach procedury odmowy wykonania lub uznania tego orzeczenia i czy w szerszym niż dotychczas zakresie w trybie zażaleniowym? Mam jeszcze dwa krótkie pytania. Według Unii Europejskiej przeniesienie tych rozporządzeń skróci czas egzekucji do 1-4 miesięcy. Tak to jest szacowane. Czy ministerstwo ma dane, jak długo średnio dzisiaj trwają postępowania objęte zakresem przedmiotowym wspomnianych rozporządzeń? I czy państwo posiadacie takie dane, czy w chwili obecnej więcej spraw toczy się przeciwko polskim dłużnikom czy raczej na rzecz polskich wierzycieli? Dziękuję bardzo.
Mówca: Robert Biedroń (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Twój Ruch pragnę przedstawić nasze stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - druk nr 2847. Według wnioskodawców celem przedłożonego projektu jest przede wszystkim wprowadzenie do prawa polskiego, w tym głównie do Kodeksu postępowania cywilnego, przepisów mających uzupełniać regulacje rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 606/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie wzajemnego uznawania środków ochrony w sprawach cywilnych. Klub Poselski Twój Ruch opowiada się za skierowaniem projektu ustawy rządowej do dalszych prac komisyjnych. Serdecznie dziękuję.
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Czy jedynym celem nowelizacji jest transpozycja do polskiego porządku prawnego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE Nr 606/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r.? Czy system automatycznej wykonalności zwalniać będzie polskie sądy z obowiązku dbania o zgodność dokumentów wystawionych przez państwa członkowskie UE, bez potrzeby ich kontroli, ze stanem ustawodawstwa polskiego? Proszę o wyjaśnienie stosowania po wejściu w życie ustawy art. 114 1 K.p.k. W jakich przypadkach komornik w postępowaniu egzekucyjnym będzie obowiązany zwrócić się do sądu, nie działając samodzielnie? Czy projekt konsultowany był z pierwszym prezesem Sądu Najwyższego?
Mówca: Henryk Siedlaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Najważniejsza zmiana przewidziana została w art. 1 pkt 21 rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Przepis ten wprowadza w części czwartej kodeksu nową księgę czwartą, w całości poświęconą uznawaniu i wykonywaniu w Polsce orzeczeń sądowych, ugód i dokumentów urzędowych z innych państw członkowskich objętych systemem automatycznej wykonalności (projektowane art. 1153 13 -1153 23 K.p.c.). Będzie to wspólna regulacja dla orzeczeń sądowych, ugód i dokumentów urzędowych objętych działaniem systemu automatycznej wykonalności, uwzględniająca jednak w odniesieniu do niektórych z nich odrębności wynikające z przepisów poszczególnych rozporządzeń unijnych. Pytanie: Czy uznawane i podlegające wykonaniu w Polsce orzeczenia sądowe, ugody i dokumenty urzędowe z innych państw członkowskich objętych systemem automatycznej wykonalności, zawarte w proponowanej nowelizacji, będą sukcesywnie uzupełniane o nowe ugody, orzeczenia sądowe i dokumenty urzędowe?
Mówca: Sprawozdawca Elżbieta Gelert
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! W druku nr 2834 zawarty jest poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym. Chodzi o zmianę art. 57 ust. 2 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym. Zmiana ma na celu wydłużenie o 3 lata okresu, w którym lekarz systemu, który posiada doświadczenie w wymiarze 3 tys. godzin w wykonywaniu zawodu lekarza w szpitalnym oddziale ratunkowym, zespole ratownictwa lub izbie przyjęć, powinien rozpocząć specjalizację w dziedzinie medycyny ratunkowej, aby nadal spełniać wymagania dla lekarzy systemu. Umożliwi to wskazanej grupie lekarzy po dniu 1 stycznia 2015 r. dalszą pracę w składzie specjalistycznych zespołów ratowniczych, a pacjentom zapewni należyty dostęp do świadczeń pozaszpitalnych z zakresu ratownictwa szpitalnego. Po dniu 1 stycznia 2015 r. taka praca nie byłaby możliwa dla znacznej grupy lekarzy, którzy do tej chwili tę pracę wykonywali. Niestety, nie było spodziewanych zmian, jeżeli chodzi o to, że zdecydowanie większa liczba lekarzy rozpocznie specjalizację w zakresie ratownictwa medycznego. W związku z tym musimy przesunąć ten termin co najmniej o 3 lata. Projektowana regulacja nie spowoduje negatywnych skutków finansowych dla budżetu, dla jednostek, nie jest również objęta prawem Unii Europejskiej. W związku z powyższym komisja wnosi o przyjęcie projektu ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Barbara Czaplicka
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska w sprawie poselskiego projektu nowelizacji ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym, druk nr 2834. Projektowana zmiana brzmienia art. 57 ust. 2 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym ma na celu wydłużenie o 3 lata okresu, w jakim lekarze systemu posiadający doświadczenie w wymiarze 3 tys. godzin w wykonywaniu zawodu lekarza w zespołach ratunkowych powinni rozpocząć specjalizację w dziedzinie medycyny ratunkowej, aby spełniać wymagania dla lekarzy systemu. Umożliwi to wyżej wymienionej grupie lekarzy po 1 stycznia 2015 r. dalszą pracę w specjalistycznych zespołach ratownictwa medycznego, a pacjentom ciągłość dostępu do świadczeń z zakresu ratownictwa medycznego. Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska rekomenduje Wysokiej Izbie przyjęcie nowelizacji tej ustawy jako potrzebnej i zasadnej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość w sprawie nowelizacji ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym, druki nr 2834 i 2883. Wysoka Izbo! Tak się składa, że to już kolejna, podobnie brzmiąca nowelizacja tej samej ustawy, polegająca na niczym innym jak tylko na odsunięciu w czasie konieczności specjalizacji dla lekarzy systemu, tak jak zresztą mówiła to przed chwilą moja przedmówczyni. Problem polega na tym, że kolejnymi nowelizacjami, przesuwaniem tego terminu tylko i wyłącznie sankcjonujemy aktualną sytuację, dostosowujemy prawo tak, aby od 1 stycznia 2015 r. nie było takiej sytuacji, że gdzieś będzie brakowało karetek specjalistycznych, ale niestety nie rozwiązujemy tego problemu. Co więcej, obawiam się tego, że nauczeni doświadczeniem również młodzi lekarze, którzy dopiero rozpoczynają specjalizację, mogą wyciągnąć fałszywe wnioski z tych ciągłych zmian, o których dzisiaj mówimy. Stąd też wydaje się konieczne poszukanie rozwiązania na przyszłość, a nie rozwiązania doraźnego, którym jest ta nowelizacja - trzeba podkreślić - poselska, bo rząd w tej sprawie niejako, jak zwykle, był spóźniony. Trzeba powiedzieć jasno: nie jest to rozwiązanie systemowe, wręcz przeciwnie, jest to rozwiązanie - tak jak powiedziałem - doraźne, antysystemowe i w jakimś sensie psujące obecnie obowiązujące prawo. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość nie poprze proponowanej nowelizacji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko w sprawie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym, druki nr 2834 i 2883. Zastanawia fakt, że jest to projekt poselski. Zastanawia fakt, że nie jest to projekt ministerialny. Co robi minister w kwestii ratownictwa? Minister nie robi nic. Muszą go zastąpić posłowie. W jakiej sytuacji? Otóż w takiej sytuacji, chodzi o to, aby przedłużyć czas na zdobycie - jak to nazwano dzisiaj na posiedzeniu komisji - odpowiednich kwalifikacji przez lekarzy, którzy te kwalifikacje posiadają. Przez wiele lat nie wypracowano żadnego spójnego systemu ratownictwa medycznego. Nie ma jednoznacznie określonych standardów. NFZ bawi się w przetargi, a właściwie w konkursy, bo oni to nazywają konkursami, kto da taniej i jak to ma wyglądać. Potem widzimy takie obrazki, czasami oglądamy w telewizji, że przyjechał zespół i nie potrafił sobie z jakimś przypadkiem poradzić. To jest bardzo ważna rzecz. Niestety, ten rząd o to nie dba. Zastanawiając się nad tym, czy poprzeć ten projekt, czy nie, musimy wziąć pod uwagę dwie rzeczy. Pierwsza rzecz jest taka, że poparcie poselskiego projektu można by było uznać za rzecz pozytywną dla tego środowiska, ale popierając tę ustawę - to druga rzecz - spowodowalibyśmy sytuację, w której obecny minister zdrowia nadal by nic nie robił. Sojusz Lewicy Demokratycznej tej ustawy nie poprze. Dziękuję bardzo. (Oklaski)