PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Paweł Szałamacha
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie i Panowie! Przystępujemy do głosowania nad ustawą o podatku bankowym. Koalicja zapowiedziała odrzucenie projektu zgłoszonego przez Prawo i Sprawiedliwość. Jednocześnie w mijającym tygodniu koalicja forsuje podatek od wydobycia miedzi, kopalin. To pokazuje pewien model gospodarczy. Z jednej strony bardzo wysokie, najwyższe na świecie, obciążenia gospodarki realnej, przemysłu, a z drugiej strony uprzywilejowane, lekkie traktowanie sektora finansowego. W mijającym tygodniu mieliśmy także drugi pakiet wydarzeń, to znaczy premier wyszedł z zapowiedzią podwyższenia wieku emerytalnego, a z drugiej strony pani minister sportu poinformowała o tym, że jeden z prominentnych przedstawicieli, menedżerów otrzyma półmilionową premię. To jest pewien model społeczno-gospodarczy, który proponuje Platforma Obywatelska, czyli z jednej strony obciążenie gospodarki realnej oraz wyższy wiek emerytalny dla całego społeczeństwa (Dzwonek), a z drugiej strony wysokie premie dla zaufanych osób. (Oklaski) Mam pytanie, skoro jestem nakłaniany do zadania pytania, to mam nadzieję, że padnie na nie odpowiedź.
Mówca: Finansów Jan Vincent-Rostowski
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! To nie było poważne pytanie, oczywiście nie będę traktował takich pytań poważnie (Poruszenie na sali), czyli z taką powagą (Posłowie uderzają w pulpity), na jaką to pytanie zasługuje. Niemniej jednak chciałbym podkreślić, że kopaliny w Polsce, tak jak we wszystkich krajach na świecie, z wyjątkiem Stanów Zjednoczonych... (Poseł Jadwiga Wiśniewska: Pan jest groteskowy.)
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana ministra finansów. Czy prawdą jest, że budżet państwa na podwyżce VAT z 7% do 23% wzbogaci się o 160 mln zł? Dlatego głęboko niesprawiedliwe i nieracjonalne jest stanowisko koalicji rządzącej, aby odrzucić ten projekt ustawy, bowiem Unia Europejska, aczkolwiek krępuje polskie rodziny dyrektywą dotyczącą podwyżki VAT do 23%, daje jednocześnie możliwość zwrotu tych pieniędzy polskim rodzinom. Zważywszy na to, że Komisja Europejska twierdzi, iż w Polsce mamy najniższe zasiłki (Dzwonek), dzieci polskie przeżywają największą biedę, uważam, iż rząd polski, jeśli nie łoży na polskie rodziny, to nie ma prawa zarabiać na polskich rodzinach. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Borys Budka
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Posłanki! Panowie Posłowie! Otóż podobnie jak pan minister przedstawię łącznie dwa sprawozdania komisji. Po przeprowadzeniu na posiedzeniu 12 stycznia dyskusji i po głosowaniu jawnym Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka jednogłośnie rekomenduje i wnosi do Wysokiego Sejmu, aby Sejm raczył przyjąć sprawozdanie z działalności generalnego inspektora ochrony danych osobowych w roku 2009, które zostało zawarte w druku nr 63, oraz żeby Wysoki Sejm raczył przyjąć sprawozdanie z działalności generalnego inspektora ochrony danych osobowych w roku 2010. Jednocześnie w imieniu komisji chciałbym bardzo serdecznie podziękować panu ministrowi za tak skonstruowane sprawozdania i życzyć dalszej wytrwałości w trudnej, acz ważnej pracy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Maria Nowak
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Czytamy, że od 2010 r. realizowany jest krajowy program edukacyjny pod dosyć długą nazwą: ˝Twoje dane - twoja sprawa. Skuteczna ochrona danych osobowych. Inicjatywa edukacyjna skierowana do szkół i nauczycieli˝. Podstawowym celem szkoleń było i jest podniesienie kompetencji nauczycieli w obszarze kształtowania w uczniach wiedzy i umiejętności związanych z ochroną prywatności i danych osobowych. Panie ministrze, jak to się ma do przepisów ustawy o systemie informacji oświatowej, która była i nadal jest szeroko krytykowana i oprotestowywana przez rodziców i uczniów, a nawet mogę powiedzieć, że także przez nauczycieli, chociaż w mniejszym zakresie? Czy nie widzi pan jawnej sprzeczności między tym, co pan mówi, a tym, co pan robi? Trzeba przyznać, że na początku, na etapie legislacji zgłosił pan uwagi do tej ustawy. Jednakże potem się pan wycofał z tych zastrzeżeń. Chociażby ostatnie wydarzenia pokazały, że nie możemy mówić o pełnych zabezpieczeniach systemów informatycznych, bo wiemy, iż nieuprawnione jest twierdzenie, że jesteśmy w stanie stworzyć zabezpieczenie, które zapewni pełną ochronę wszystkich danych osobowych. Tak po prostu nie jest. (Dzwonek) Pani marszałek, naprawdę bardzo krótkie, ale bardzo ważne jeszcze jedno pytanie. Panie ministrze, w sprawozdaniu czytamy, że wystąpił pan do ministra nauki i szkolnictwa wyższego celem zobowiązania uczelni do uzyskiwania zgody absolwentów na przetwarzanie przez uczelnie danych dotyczących losów absolwentów. Jednak ostatnio przyjęta ustawa o szkolnictwie wyższym zobowiązuje rektorów do monitorowania kariery swoich absolwentów. Czy zgłaszał pan uwagę w tej sprawie na etapie prowadzenia procesu legislacyjnego? Dzisiaj to już przyjęliśmy, Wysoka Izba przyjęła ustawę w tym względzie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Artur Górski
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Inspektorze! Pan inspektor zajął niedawno stanowisko, że podpisanie i ratyfikacja konwencji ACTA jest niebezpieczne dla praw i wolności obywatelskich określonych w Konstytucji RP. Mówił pan, cytuję: ˝Jeżeli państwo uznaje, że powinniśmy się do niej przyłączyć, to powinno wykazać, że taka ingerencja w prawa i wolności człowieka jest niezbędna w demokratycznym państwie prawnym, bo gwarantuje nam to wyraźnie Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej˝. Czy pana zdaniem istnieje ryzyko, że ten traktat międzynarodowy może być traktowany jako pretekst do tworzenia w kraju nowych rozwiązań prawnych, które mogą zanadto ingerować w prywatność ludzi? Czy pana zdaniem rząd podjął realne działania, by wykazać, że ten dokument jest bezpieczny dla obywateli i niezbędny dla polskiego porządku prawnego? Teraz druga sprawa. Pana opinie do rządowych projektów ustaw są często dość krytyczne i przez to dość kłopotliwe dla rządu. Ostatnio w mediach skarżył się pan, że coraz częściej styka się z praktyką niezasięgania opinii generalnego inspektora danych osobowych na temat projektów aktów prawnych. Jak pan myśli, czy wynika to właśnie z dość rygorystycznego podejścia GIODO do ochrony danych osobowych w projektowanych przepisach prawa? Jak często rząd bierze pod uwagę pana krytyczne uwagi? Z mojego doświadczenia w pracy w Sejmie wynika, że raczej te pana uwagi są dość ignorowane. Dlatego będę wdzięczny, jeżeli poda pan kilka przykładów takich rozwiązań prawnych, które dzięki panu zostały wprowadzone. Dziękuję.
Mówca: Krystyna Kłosin
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W najbliższym czasie w Polsce planowane jest wprowadzenie zintegrowanego systemu informacji o ochronie zdrowia, który będzie jedną z największych publicznych baz w Polsce. Znajdą się w nim informacje o każdym z nas, przede wszystkim dane pacjentów, ale też personelu medycznego, począwszy od pielęgniarek i lekarzy po administracje szpitali. Niewątpliwie jest to dziedzina, gdzie ochrona danych osobowych może być i często bywa naruszana. Potwierdzają to statystyki gromadzone w krajach Unii Europejskiej i w innych krajach, w których systemy informacji medycznej zaczęły funkcjonować wiele lat temu. Według raportu brytyjskiego komisarza do spraw informacji, odpowiednika polskiego GIODO, około 30% najpoważniejszych zgłoszeń, dokładnie 305 na 1007, związanych z naruszeniem standardów ochrony danych osobowych, dotyczyło właśnie naruszeń w służbie zdrowia. Czy zatem wobec planowanych zmian i wprowadzania zintegrowanego systemu informacji GIODO zamierza objąć ten obszar wzmożoną kontrolą? Czy planowane jest podjęcie działań mających na celu zapobieżenie nadużyciom w zakresie ochrony danych osobowych w sektorze zdrowia? Pan minister był uprzejmy powiedzieć, że organy ochrony danych w krajach Unii Europejskiej przestają działać skutecznie. Chciałam zapytań: Jakie są tego przyczyny? (Dzwonek) Czy wobec odpływu doświadczonych pracowników, szczególnie tych z pionów prawnych, do sektora niepublicznego nie grozi nam również utrata skuteczności? Dziękuję bardzo.
Mówca: Elżbieta Gelert
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałabym zwrócić się do pana z takim pytaniem. Jaką tendencję wykazuje liczba skarg w zakresie naruszenia danych osobowych kierowanych do GIODO przez placówki medyczne na przestrzeni, powiedzmy, ostatnich pięciu lat? Z tego, co pan wcześniej mówił, były kontrole również w sektorze medycznym, ale głównie w zakresie rejestru nowotworów, natomiast mnie interesują: naruszenie danych osobowych i skargi na naruszenie tych danych osobowych. I drugie pytanie. Czy nie należałoby rozważyć również kontroli w jednostkach medycznych? A może takie kontrole akurat były? Chodzi przede wszystkim o naruszanie danych osobowych poprzez praktykę wieszania tych danych, czyli tzw. kart informacyjnych, przy łóżku chorego. W publicznej służbie zdrowia często bowiem jest tak, że na danej sali znajduje się kilku pacjentów, przychodzą rodziny, przychodzą osoby z zewnątrz, w związku z czym te dane często są ujawniane osobom niepożądanym. Dziękuję bardzo.
Mówca: Barbara Bubula
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pod koniec roku 2010 w ˝Superwizjerze˝ TVN przypomniana została sprawa nieujawnionej tożsamości 2-letniego chłopca znalezionego trzy lata temu w stawie koło Cieszyna. Reporterzy poinformowali o dotąd niewykorzystanej możliwości identyfikacji. Miałaby ona być wykorzystana, gdyby znalazły się odpowiednie pieniądze, gdyż jest bardzo kosztowna. Okazuje się bowiem, co nie jest powszechnie znaną informacją, że jest miejsce w Polsce, gdzie przechowywane są próbki krwi, tzw. bibułkowe, niemal wszystkich urodzonych od 1964 r. dzieci. Krew pobierana jest z pięty w trzecim dniu życia dziecka w celu wykonania badań przesiewowych pomagających wykryć określone choroby. Próbka zawiera PESEL matki dziecka. Dzieci sprawdzane są pod kątem tego, czy nie cierpią na chorobę wrodzoną o nazwie fenyloketonuria, która w Polsce zdarza się przeciętnie raz na 8 tys. urodzeń, prowadzącą do uszkodzenia mózgu. Badania prowadzi Instytut Matki i Dziecka oraz siedem podległych ośrodków terenowych. Zakres badań sukcesywnie się poszerza o profilaktykę niedoczynności tarczycy i mukowiscydozy. Cel jest szlachetny i nikt nie powinien kwestionować potrzeby badania chorych dzieci, lecz logicznie myślący człowiek powinien poczuć przerażenie. Skoro krew pobierana jest wyłącznie w celu przesiewowego badania w kierunku wykrycia określonej choroby, to po stwierdzeniu, czy dziecko jest zdrowe, czy chore, próbka powinna być zniszczona. Po co jest przechowywana? Po co jest potrzebne ogromne archiwum próbek DNA... (Dzwonek) Już kończę, pani marszałek. ...swoista kartoteka genetycznych odcisków palców milionów Polaków? Próbki DNA należą do szczególnie niebezpiecznych zbiorów, gdyż nie tylko pozwalają na identyfikację każdego wolnego człowieka, ale mogą prowadzić do nowych form dyskryminacji, związanych choćby z podatnością na niektóre choroby. Czy pan inspektor zechciałby zainteresować się tym problemem, a w razie gdyby moje obawy o bezpodstawność prawną przechowywania tych danych okazały się słuszne - podjąć stosowną interwencję? Ze względu na wagę sprawy mam prośbę o udzielenie pisemnej odpowiedzi na przedstawione pytanie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Eugeniusz Czykwin
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Ochrona danych osobowych jest ważną kwestią dla wszystkich obywateli, ale problem ten dotyczy w szczególności tzw. danych wrażliwych. Kontrola przestrzegania prawa w tym zakresie ma szczególne znaczenie, gdyż prawo do nieujawniania przekonań religijnych, przynależności narodowej, stanu zdrowia obywateli jest jednym z podstawowych praw człowieka. Istnieje jednak w Polsce instytucja, która z woli ówczesnej większości sejmowej: klubów Prawa i Sprawiedliwości, Samoobrony i Ligii Polskich Rodzin, została wyłączona spod możliwości kontroli GIODO. Instytucją tą jest IPN, który w swojej działalności systematycznie narusza nie tylko prawa obywateli wynikające z postanowień ustawy o ochronie danych osobowych, ale też, co jest szczególnie bulwersujące, przepisy własnej ustawy - ustawy o IPN, w której zapisano w jednym z artykułów zakaz ujawniania danych wrażliwych. IPN to prawo systematycznie łamie. Mam pytanie do pana inspektora. Po pierwsze, kto w pana ocenie winien to monitorować i reagować na przypadki łamania prawa przez funkcjonariuszy IPN? Po drugie, jaka jest praktyka i rozwiązania prawne wobec podobnych do IPN instytucji w sąsiednich państwach, np. Instytutu Gaucka w Niemczech czy analogicznej instytucji w Czechosłowacji? Czy tam także te instytucje są wyłączone z zakresu kompetencji instytucji analogicznych do naszego GIODO? Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Mirosław Pawlak
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! W 2010 r. przeprowadzonych zostało 18 kontroli zgodności przetwarzania danych osobowych z przepisami ustawy o ochronie danych osobowych w bankach i innych instytucjach finansowych. Proszę o wskazanie, czego najczęściej, a stwierdzono to w 10 przypadkach, dotyczyły nieprawidłowości oraz w jakim stopniu zagrażały one zapewnieniu poufności bądź integralności rozliczalności przetwarzanych danych. Pytanie drugie. Czy w roku sprawozdawczym 2010 generalny inspektor ochrony danych osobowych zetknął się z sytuacją, a dotyczy to usług telekomunikacyjnych, w której dostawca tych usług w celach marketingowych żąda telefonicznie od abonentów podania swoich personaliów, w tym także numerów PESEL i NIP, a jeśli tak, to czy praktyka taka jest dopuszczalna? Pytanie trzecie. Czy przepisy ustawy o ochronie danych osobowych zezwalają zarządom wspólnot mieszkaniowych na wrzucanie, w formie otwartej, do oddawczych skrzynek pocztowych jakichkolwiek danych, w tym o zadłużeniach, lub też wywieszania ich publicznie na tzw. tablicach ogłoszeń? I ostatnie pytanie. Czy funkcjonariusze Policji pełniący funkcję dzielnicowych są uprawnieni do żądania jedynie za okazaniem legitymacji pełnych spisów wszystkich mieszkańców z terenów, na których pełnią służbę? Dziękuję.
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dnia 14 lutego br. obchodziliśmy 70. rocznicę powstania Armii Krajowej, najsilniejszej i najlepiej zorganizowanej podziemnej armii w II wojny światowej. Z tej okazji w całej Polsce odbyło się wiele uroczystości upamiętniających żołnierzy Armii Krajowej. Armia Krajowa powstała z przekształcenia Związku Walki Zbrojnej i Polskiego Związku Powstańczego. W jej skład weszło około 200 organizacji wojskowych zarówno spod okupacji niemieckiej, jak i sowieckiej. Głównym komendantem został gen. Stefan Grot-Rowecki. Armia Krajowa była konspiracyjną organizacją wojskową stanowiącą integralną część Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Podlegała naczelnemu wodzowi i rządowi Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie. Jej strategicznym celem było prowadzenie zwycięskiego powstania powszechnego, akcji ˝Burza˝. Do czasu jego wybuchu planowano prowadzić walkę bieżącą, polegającą głównie na sabotażu, dywersji, wywiadzie i propagandzie. Dopiero w późniejszym okresie miano przystąpić do działań partyzanckich. W zamierzeniach rządu Armia Krajowa miała być organizacją ogólnonarodową, ponadpartyjną, a jej komendant główny - jedynym upełnomocnionym przez rząd dowódcą krajowych sił zbrojnych. AK od początku była organizacją masową, zwiększającą szeregi przez werbunek ochotników. W momencie maksymalnej zdolności bojowej siły AK liczyły ok. 380 tys. osób, w tym 10 tys. oficerów. Punktem kulminacyjnym działań Armii Krajowej było powstanie warszawskie, stanowiące kluczowy element akcji ˝Burza˝, zorganizowanej przeciwko Niemcom. Rozpoczęła się ona na początku stycznia 1944 r., pod koniec okupacji niemieckiej, w obliczu wkroczenia Armii Czerwonej na dawne tereny II Rzeczypospolitej. Jednak klęska powstania warszawskiego doprowadziła do zdemobilizowania jednostek AK. 1 stycznia 1945 r. komendant główny gen. Okulicki wydał rozkaz o rozwiązaniu AK, co zakończyło również akcję ˝Burza˝. Straty AK wyniosły ok. 100 tys. poległych, ale w większości zamordowanych, żołnierzy, a ok. 50 tys. zostało wywiezionych do ZSRR i uwięzionych. Wobec represji radzieckich i polskich służb bezpieczeństwa część akowców odmówiła dokonania demobilizacji i kontynuowała walkę w ramach Delegatury Sił Zbrojnych, Ruchu Oporu Armii Krajowej czy Zrzeszenia ˝Wolność i Niezawisłość˝. Masowe prześladowania członków tych organizacji, określanych później jako żołnierze wyklęci, trwały przez cały okres stalinowski. Wielu z nich skazano na karę śmierci czy wieloletnie więzienie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Wojciech Penkalski
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Posłowie! Chciałbym dzisiaj zadać z mównicy sejmowej pytanie odnośnie do sytuacji, która dotyczy mnie i wydarzyła się 4 dni temu w Elblągu. Składam na ręce pani marszałek oświadczenie i interpelację zarazem. Proszę o dokonanie wykładni przepisu art. 22 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora. Przepis ten dotyczy zabierania głosu przez posła i senatora w bieżących sprawach wspólnoty samorządowej podczas sesji rady gminy oraz obowiązków z tym związanych, nałożonych na przewodniczącego rady. Pozornie przepis ten jest jasny i precyzyjny, ale są jeszcze miejsca w Polsce, na przykład w Elblągu, gdzie władza uważa, że stoi ponad prawem. Opieram się tu na konkretnym zdarzeniu, gdy przewodniczący rady miasta Jerzy Wcisła z Platformy Obywatelskiej próbował nie dopuścić mnie do głosu w trakcie sesji rady. Gdy ostatecznie głosu mi udzielono, co musiałem wręcz wymusić nieprzejednaną postawą, przewodniczący skwitował, że jest to w drodze wyjątku, a po fakcie, że to pierwszy i ostatni raz. Proszę o rozwianie na przyszłość wątpliwości w tym zakresie, czy poseł i senator mają prawo zabierania głosu w sprawach bieżących na sesji rady gminy czy nie i jakie obowiązki w tym zakresie ma przewodniczący takiej rady. Z góry dziękuję, bo niedorzeczna i zupełnie niekomfortowa jest sytuacja, gdy poseł ma uczyć przepisów prawa samorządowca z wieloletnim stażem. Nadmieniam, że Elbląg jest mi bliski i jest to piękne miasto, tylko póki co rządzone przez koleżanki i kolegów z Platformy Obywatelskiej, miasto pełne dobrych ludzi, a ci ludzie zgodnie z regulaminem demokracji wybrali innych, których nie chciałbym w przyszłości edukować. Dziękuję i proszę o wykładnię w formie pisemnej. (Oklaski)
Mówca: Bartłomiej Bodio
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! W Polsce 1400 tys. osób prowadzi działalność gospodarczą. Małe i średnie przedsiębiorstwa stanowią główny instrument napędzający naszą gospodarkę. Prowadzenie działalności gospodarczej w naszym kraju, tworzenie nowych miejsc pracy jest wyjątkowo trudne. W najnowszym rankingu wolności gospodarczej przygotowanym przez Heritage Foundation Polska zajmuje 64. miejsce za Jamajką i Ruandą. W zestawieniu Banku Światowego ˝Doing Business˝ zajmujemy 62. miejsce tym razem za Panamą i Samoa. W naszym kraju szwankuje prawie wszystko. Problemy są już na etapie rejestracji firmy, nie wspominając o etapie windykacji należności. Pozwolenia na budowę - według Banku Światowego zajmujemy 160. miejsce w tym zakresie. System podatkowy - 128. miejsce według Banku Światowego. System zniechęca do zakładania firm. Przedsiębiorcy są dyskryminowani. Zgodnie z dzisiejszymi informacjami prasowymi Sąd Okręgowy w Kielcach orzekł, że przewlekłe postępowania administracyjne i utrudnianie prowadzenia działalności gospodarczej nie naruszają dóbr osobistych przedsiębiorców. Chciałbym bardzo ostro zaprotestować przeciwko takiemu traktowaniu przedsiębiorców. Mali i średni przedsiębiorcy stanowią napęd polskiej gospodarki i nie możemy o tym zapominać. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Z doniesień prasowych uzyskałem informację, że Ministerstwo Finansów prowadzi prace w celu przygotowania zmian dotyczących formy płacenia składek ubezpieczeniowych przez osoby prowadzące indywidualną działalność gospodarczą. Minister chce powiązać wysokość składek z dochodem osoby prowadzącej działalność gospodarczą. Jest to najłatwiejsza metoda złupienia powiększonym podatkiem prawie 3 mln ludzi. Ludzie ci to najbardziej kreatywna grupa pomnażająca majątek narodowy. Pomysł ten według doniesień prasowych popierają związki zawodowe. Podoba się to związkom zawodowym, bo bije to po kieszeni ˝krwiopijców˝. Co ciekawe, ekonomiści w swoich opiniach są podzieleni. Ja nie rozumiem takiego stanowiska. Jeżeli zabierzemy pracodawcy dodatkowe pieniądze, to on na pewno nie będzie się rozwijał i na pewno nie będzie skłonny wypłacać wyższych pensji. Z drugiej strony osoby samozatrudnione przechodzą na emeryturę po osiągnięciu 65 lat i w Polsce jest to standard, a wcześniejsze przejścia należą do rzadkości. W przypadku osób zatrudnionych na umowę o pracę osoby te starają się przejść na świadczenia emerytalne jak najszybciej bądź przechodzą na renty. Brak jakichkolwiek pomysłów ministra w sprawie usunięcia przywilejów emerytalnych grup uprzywilejowanych, np. policjantów, prokuratorów, sędziów, budzi mój niepokój. Apeluję: nie idźcie tą drogą. Mówię to w imieniu wielu organizacji i stowarzyszeń pracodawców. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ewa Kołodziej (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-02-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pragnę złożyć oświadczenie w sprawie kampanii społecznej ˝Tiry na tory˝, której celem było wypromowanie idei połączenia wielu gałęzi transportu, w tym przede wszystkim zwiększenia udziału transportu towarów drogą kolejową, po to aby odciążyć polskie drogi przed dewastacją ich przez tiry. Kampania społeczna ˝Tiry na tory˝ trwała dwa lata i zakończyła się z końcem grudnia 2011 r. Podczas jej trwania podejmowanych było wiele działań mających na celu wypromowanie wspomnianej idei oraz zachęcenie jak największej liczby osób do poparcia jej oraz wdrożenie jej do strategii rozwoju polskich kolei. Powodów, aby udzielić wsparcia tej słusznej akcji, było wiele. Wśród nich, myślę, że priorytetem było i jest wspieranie społeczności szczególnie mocno doświadczanych ruchem ciężarówek. Wszyscy doskonale pamiętamy z doniesień medialnych ciężki los rodzin z małych miasteczek, mieszkających przy drogach często przemierzanych przez tiry. Najbardziej nośnym przykładem takich społeczności były informacje emitowane w TV w odniesieniu do budowy obwodnicy w okolicy Doliny Rospudy. Dlatego uważam, iż zmniejszenie ruchu tirów na polskich drogach może znacząco wpłynąć na poprawę jakości życia takich rodzin, zwiększając również bezpieczeństwo na naszych drogach! Czynnik ekonomiczny również jest bardzo istotny. Naukowcy z Uniwersytetu w Cambridge udowodnili, że jeden 40-tonowy tir w ciągu 3 sekund rozjeżdża drogę tak samo jak 163 840 samochodów osobowych przejeżdżających przez ten sam punkt. Przytoczona analiza może w łatwym stopniu zobrazować nam, jak zwiększenie udziału transportu towarów drogą kolejową może przyczynić się do ograniczenia wydatków na remonty dróg. Przypomnę tylko, że koszt naprawy jednej dziury o średnicy około pół metra to wydatek rzędu od 300 do 1000 zł. W akcję zebrania podpisów w kampanii ˝Tiry na tory˝ włączyło się wiele organizacji pozarządowych i środowisk, w tym wielu mieszkańców obszarów szczególnie doświadczonych ruchem tranzytowym, a także związkowców. Dodajmy, że kampania współfinansowana była przez Program Operacyjny ˝Infrastruktura i środowisko˝ oraz Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. W jej efekcie pod petycją ˝Tiry na tory˝ podpisało się ponad 82 tys. osób oraz społecznie uznano tę zasadę za główny cel w polskiej polityce transportowej. W związku z powyższym chciałabym przypomnieć o tych rozwiązaniach oraz zaapelować do ministra infrastruktury i do spółki PKP o opracowanie planu skoordynowania wielu gałęzi transportu celem stworzenia lepszych możliwości transportowania towarów drogą kolejową.