Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2014-04-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, panie marszałku, za pomoc. Tak więc chciałabym chociaż zdaniem skomentować to, co mówiła pani ministra Kluzik-Rostkowska o tym, że to wszystko trzeba zbadać. Przepraszam bardzo, choć bardzo lubię i szanuję panią, nie mogę - o, tym razem tutaj pani ministra się przeniosła - nie odnotować faktu, że pani chyba jest tak bardzo zajęta w tej chwili elementarzem, że nie wie, co się dzieje, jeśli chodzi o kwestie związane z seksualnością młodzieży, jakie są badania, które od dawna są prowadzone, jak wygląda sytuacja w innych krajach, jakie są standardy. Odnoszę wrażenie, że pani uważa, że musimy wyważyć otwarte drzwi i zacząć od Adama i Ewy, od początku. Polska będzie teraz, że tak powiem, pionierem w tworzeniu nowych standardów, podczas gdy są już dobre, sprawdzone standardy, z których warto czerpać, oczywiście w sposób krytyczny i dostosowany do naszych warunków. Tak że chciałabym zaapelować do pani ministry, żeby jednak troszkę się rozejrzała, sprawdziła, co się dzieje w tym temacie, bo myślę, że można to wszystko przyspieszyć i zacząć zajmować się edukacją seksualną o wiele szybciej, o wiele skuteczniej, a przede wszystkim z o wiele większym pożytkiem dla młodzieży. Ponieważ widzę, że niewiedza na temat edukacji seksualnej jest ogromna, także w takiej szacownej instytucji jak Ministerstwo Edukacji Narodowej, pozwolę sobie powiedzieć parę słów na temat generalnie edukacji seksualnej na świecie, a przede wszystkim w Europie. Proszę państwa, edukacja seksualna została już przyjęta w większości krajów Unii Europejskiej czy Europy kilkadziesiąt lat temu. Są na ten temat badania, są doświadczenia, są rozmaite standardy. Dlaczego my mamy być tak bardzo zacofani i nie możemy korzystać z tego dobrego dorobku Europy, zwłaszcza w kontekście świętowania 10-lecia integracji europejskiej? Czy to oznacza, że te lata to dziesięć lat świetlistych, przepraszam, świetlnych, tylko dla dorosłych? A co z młodzieżą? Młodzież ma zostać w polskim zaścianku, w polskim ciemnogrodzie, ma być chroniona przez dorosłych przed wiedzą, przed edukacją, przed nowoczesnymi badaniami naukowymi? Dlaczego chcemy pozostawić polską młodzież poza Europą? Wprowadźmy polską młodzież do Europy, dostarczając jej tego, czego ona najbardziej potrzebuje w każdym momencie swojego rozwoju. Jest tak, że problemy z seksualnością, problemy związane z dojrzewaniem są pozostawione w tej chwili poza jakimkolwiek zainteresowaniem jakichkolwiek instytucji w Polsce. To jest tak, że młodzież jest pozostawiona sama sobie, narażona na rozmaite zagrożenia, przede wszystkim nie ma się do kogo zwracać o pomoc, bo nie ma żadnych poradni czy instytucji, które wsparłyby dzieci wtedy, kiedy stają one w obliczu rozmaitych problemów związanych z seksualnością. Proszę państwa, nawet Irlandia, tj. kraj zbliżony nam kulturowo, wprowadziła w 2003 r. program obowiązkowej edukacji seksualnej. Czy naprawdę nie możemy w tym przypadku pójść śladem Irlandii i przyjąć takiego programu, który przede wszystkim jest oparty na wiedzy? Mówimy o wiedzy, o badaniach naukowych, o pewnych doświadczeniach, z których trzeba korzystać, a nie ignorować w jakimś zacietrzewieniu ideologicznym. Przede wszystkim chciałabym też podkreślić, że ogromnie ważne jest uznanie, że edukacja seksualna to jest przedmiot oparty na wiedzy, a nie na ideologii, nie na światopoglądzie. Są w związku z tym prowadzone rozmaite badania, doświadczenia, statystyki. Jest całe kompendium wiedzy międzynarodowej, z której powinniśmy czerpać, a nie zamykać oczy ze strachu, że nam ta wiedza zaszkodzi, że mamy się bać, bo nam ktoś coś wciśnie. Apelowałabym tutaj do wszystkich państwa, szczególnie osób wierzących w różne rzeczy - więcej wiary w dorobek światowej nauki, więcej wiary w to, że jakieś doświadczenia i badania mogą nam pomóc. Korzystajmy z tego, a nie unikajmy tego. Proszę państwa, to, co jeszcze jest związane z edukacją seksualną, to to, że nas wiążą zobowiązania międzynarodowe w tym zakresie. Wszelkie instytucje międzynarodowe od lat zwracały uwagę na to, że prawa człowieka, prawa dzieci i młodzieży w Polsce są nagminnie łamane. I znowu Polska, która szczyci się tym, że przestrzega praw człowieka, prawami człowieka nie chce objąć dzieci i młodzieży. Prawo do informacji jest jednym z podstawowych praw człowieka i my jako dorośli, jako ci, którzy trzymają władzę, mamy obowiązek dostarczyć młodym ludziom tego, czego oni potrzebują. Mówiła tutaj pani ministra Kluzik-Rostkowska o rodzicach. (Gwar na sali) Panie marszałku, można prosić... (Głos z sali: Koniec już tej debaty.) Proszę zapoznać się z regulaminem.