Mówca: Lidia Gądek
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Szanowni Państwo Przedstawiciele Wnioskodawców! Wysoka Izbo! Pani Minister! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić stanowisko dotyczące obywatelskiego projektu ustawy o zawodzie fizjoterapeuty, zawartego w druku nr 3813. Jednak w pierwszej kolejności pragnę serdecznie podziękować i złożyć gratulacje wszystkim członkom Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej, z jego pełnomocnikiem panem Ernestem Wiśniewskim na czele. Wykonaliście państwo ogromną pracę zarówno intelektualną, jak i organizacyjną. Dzisiejsze czytanie projektu ustawy poprzedziliście przeprowadzeniem niezliczonej liczby konferencji i spotkań roboczych. W efekcie dostarczyliście Wysokiej Izbie materiał legislacyjny stojący na bardzo wysokim poziomie pod względem merytorycznym. Za to jeszcze raz bardzo serdecznie dziękuję. Niezależnie od tego, co przed chwilą powiedziałam, postaram się ze względu na czas dość krótko, ale merytorycznie przedstawić meritum stanowiska naszego klubu, przede wszystkim jako ciągle praktykujący lekarz medycyny. Przede wszystkim chcę zwrócić uwagę na największą zaletę projektu, czyli propozycję powołania Krajowej Rady Fizjoterapeutów, której zadaniem byłoby prowadzenie Krajowego Rejestru Fizjoterapeutów. Wielce niepożądany, by nie powiedzieć: szkodliwy, jest utrzymujący się aktualny stan prawny, który pozwala na wykonywanie zawodu fizjoterapeuty niemal każdemu dorosłemu obywatelowi, który ma tego rodzaju widzimisię. Prowadzenie prawidłowej rehabilitacji, wbrew wielu opiniom, to zadanie niezwykle trudne, odpowiedzialne i wymagające przynajmniej kilkuletniego kształcenia i doświadczenia. Tymczasem nie jest tajemnicą, że usługi z zakresu rehabilitacji świadczy w Polsce kilkadziesiąt tysięcy osób niekompetentnych, tytułujących się mianem fizjoterapeuty, a tak naprawdę niemających z tym zawodem kompletnie nic wspólnego. Jakby tego było mało, coraz częściej można trafić na tzw. spotkania i seanse rehabilitacyjne, na których przybysze z zagranicy w ciągu kilkunastu minut są w stanie wyleczyć nawet ciężką postać schorzeń zwyrodnieniowych czy ogólnoustrojowych. W tym miejscu apeluję do wszystkich posłanek i posłów, abyśmy z tym zjawiskiem skończyli raz na zawsze. O ile uwolnienie wielu zawodów ma swoje zalety, o tyle, paradoksalnie, utrzymująca się od zawsze deregulacja zawodu fizjoterapeuty niesie za sobą duże niebezpieczeństwo, szczególnie dla naszych pacjentów, bowiem pacjent szukający pomocy poza systemem usług refundowanych jest skazany na ryzyko pogorszenia swojego stanu zdrowia. O tym, do jakich skutków potrafią prowadzić porady znachorów, dowiadujemy się co rusz z naszych mediów, a ja przekonuję się o tym jako praktykujący cały czas lekarz. Natomiast fizjoterapeuci dzisiaj sami, z własnej woli składają odpowiedni wniosek i zobowiązują się do ustawicznego kształcenia podyplomowego i podnoszenia kwalifikacji. Ponadto projekt ustawy, nad którym się pochylamy, wymusza na fizjoterapeutach konieczność zawarcia umowy dotyczącej odpowiedzialności cywilnej, co jeszcze bardziej śrubuje standardy obsługi pacjenta. Po drugie, podobnie jak uczynił to pan pełnomocnik, chcę poruszyć kwestię dostępności. W chwili obecnej dotarcie przez pacjenta do profesjonalnej usługi fizjoterapeuty działającego w systemie usług refundowanych wymaga dublowania skierowań od kolejnych specjalistów, jednego wystawionego przez lekarza rodzinnego, ortopedę, ewentualnie neurologa, a kolejnego - przez lekarza rehabilitacji medycznej. Obecnie oficjalnie działa zaledwie 1900 lekarzy rehabilitacji w różnym wieku, nie zawsze przyjmujących, a z reguły nieprzyjmujących w pełnym wymiarze godzinowym. Dlatego musimy pilnie rozważyć, mam nadzieję, że już niebawem, jeszcze podczas prac w tej kadencji, skrócenie drogi do fizjoterapeuty przez, częściowe oczywiście, pominięcie dublowania skierowań - być może nie we wszystkich przypadkach, a właściwie na pewno nie we wszystkich przypadkach medycznych, bo są przypadki, w których kompleksowa opieka specjalistów jest konieczna we współpracy z fizjoterapeutą, jednakże wiele jest przypadków, w których możemy tę drogę skrócić. W krajach Europy Zachodniej ta krótsza droga do fizjoterapii obowiązuje z dobrym skutkiem już od dziesiątek lat. Panie marszałku, proszę o przedłużenie czasu o 1 minutę, bo nie zdążę powiedzieć wszystkiego. (Dzwonek)