Mówca: Administracji i Cyfryzacji Michał Boni
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Bardzo gorąco dziękuję tym z państwa i tym klubom nawet pewnie mającym uwagi krytyczne, ale wspierającym ten projekt, bo uważam, że jest on potrzebny. W niektórych obszarach porządkuje, a w niektórych doprowadza do jasności prawnej to, co i tak dzisiaj funkcjonuje. Odpowiadając choćby na przedostatnie pytanie dotyczące tego, co zrobić z sytuacją straży pożarnej - komendant wojewódzki straży pożarnej, finansowanie przez wojewodę a podległość na poziomie krajowym. No, tak dzisiaj jest i jakoś to funkcjonuje, i to funkcjonuje całkiem nieźle. Część z państwa jest dobrze zorientowana w sprawach, które dotyczą zarządzania kryzysowego, i wie, że wojewoda odpowiada, ta ustawa to potwierdza, za zarządzanie kryzysowe na poziomie województwa. Kiedy kryzys z różnych powodów - powodzie, pożary, skażenia chemiczne; jest wiele powodów wymienionych w odpowiednich ustawach - przekracza granice województwa, wtedy władztwo obejmuje premier i działa Rządowy Zespół Zarządzania Kryzysowego, do którego włącza się teraz ministra administracji i cyfryzacji. A więc nie widzę tu jakichś rozbieżności. Niestety wyszedł pan poseł Dorn, bo właściwie, dziękując tym z państwa, którzy ten projekt wspierają, z taką nieśmiałością chciałbym do pana posła Dorna - niech to zostanie w annałach zapisane - się zwrócić, bo pan poseł Dorn właściwie użył takiego określenia, mówiąc o wnoszącym ten projekt, że jestem ograniczony. Na pewno użył określenia, że jestem kulturowo ograniczony czy jestem umysłowo ograniczony. Ja jestem gotów poddać się różnym badaniom, żeby stwierdzić, ale uważam, że tego typu argumentacja spala się sama przez się i pan poseł Dorn, może też niektórzy z państwa, ale nie tak wyraziście, bardzo jasno ujawnili pewną filozofię państwa. Otóż państwo to jest sprawność działania służb. (Oklaski) A ja powiem: państwo to jest służenie obywatelom. (Oklaski) To jest zasadnicza różnica w filozofii państwa, panie pośle Dorn. Ja uważam, że państwo, służąc swoim obywatelom, powinno rozwijać te wątki, które mają charakter administracyjny i cywilny, i podporządkowywać działanie służb wtedy, kiedy mówimy o działaniach związanych ze służeniem, obywatelom - kryzys, powódź, różnego rodzaju zagrożenia - a nie na odwrót. I tym, panie pośle Dorn, się różnimy. Chcę też powiedzieć, że to wywiera zasadniczy wpływ, pan poseł Dorn również o tym mówił, na rozumienie procesów dostosowawczych państwa i administracji do zachodzących zmian cywilizacyjnych. Otóż ja sobie nie wyobrażam nowoczesnego państwa służącego swoim obywatelom dzisiaj, w XXI w., bez usług elektronicznych i dla mnie połączenie administracji i cyfryzacji ma swoja logikę. Nie jest to tak, jak to robiono w bałaganie rządów w okresie 2006-2007, kiedy przygotowywano zręby projektów informatycznych, z których realizacją w taki czy w inny sposób dzisiaj się borykamy, bo wtedy oczywiście nie wyobrażano sobie, że w projektach informatycznych trzeba widzieć na końcu użytkownika, obywatela, tylko wyobrażano sobie prawdopodobnie, że chodzi o wielką grę, wielką kasę i o sprzęt - tylko i wyłącznie o sprzęt. Otóż moje podejście jest zupełnie inne i dlatego uważam, że połączenie administracji i cyfryzacji ma sens. Wracając do wielu uwag konkretnych, chcę powiedzieć tak: testem na sprawność w zarządzaniu kryzysowym... pan poseł Dorn jeszcze użył takiego określenia: to wszystko się sprawdza wtedy, kiedy mamy do czynienia ze zdarzeniami rutynowymi. Być może właśnie, jak pan poseł Dorn stwierdził, jestem ograniczony, ale nie za bardzo zrozumiałem definicję tego rutynowego charakteru. Czy katastrofa kolejowa jest czymś rutynowym? Moim zdaniem nie jest czymś rutynowym i wojewoda śląski, pracując ze wszystkimi służbami dużo, dużo wcześniej i koordynując prace podczas akcji ratunkowej, pokazał swoje umiejętności właśnie nie w działaniu rutynowym, tylko w działaniu nierutynowym. Uważam, że moim zadaniem jest spowodowanie, żeby w przypadku każdego wojewody w każdym województwie te mechanizmy, te zasady, te działania funkcjonowały na podobnie wysokim poziomie. Chcę też powiedzieć, z myślą o swoich własnych ambicjach, że uważam za jeden z istotniejszych czynników rozwojowych to, żebyśmy w ciągu najbliższych kilku lat przygotowali państwo do tego, żeby to państwo było czynnikiem rozwojowym w procesach zmian gospodarczych i społecznych. Nie obawiam się chaosu w zarządzaniu kryzysowym. Nie obawiam się tego, przy jasnym rozgraniczeniu różnych poziomów kryzysu, na terenie województwa, między województwami - jak już przypomniałem, wtedy i tak władztwo obejmuje Rządowy Zespół Zarządzania Kryzysowego i premier, a w sensie przedmiotowym odpowiadają ministrowie odpowiedzialni za różne obszary. W tym sensie, jeśli będzie akcja terrorystyczna, na miejsce zdarzenia pewnie będzie jechał - odpukać, żeby jej nie było - minister spraw wewnętrznych, a jak będzie akcja powodziowa, na to miejsce będę jechał ja. Przygotowujemy się zresztą do tego zgodnie z tym, co już wcześniej zostało zaprogramowane. Jak zapewne państwo wiecie, trzy duże projekty, które mają przeciwdziałać zagrożeniom powodziowym - myślę o projekcie związanym z Odrą, o projektach dotyczących górnej i środkowej Wisły - są koordynowane przez pełnomocników rządu, wojewodów. A więc z mojego punktu widzenia jest pewna logika co do tych, którzy przygotowują się na okoliczność pewnych zagrożeń, i kiedy te zagrożenia występują, znają rzeczywistość, uwarunkowania i mogą wystąpić w roli koordynatorów. Chciałbym także wyjaśnić jedną rzecz - jak rozumiem, nazwa Centrum Projektów Informatycznych jest taka sama, natomiast dyrektor, szef tego centrum, wokół którego i wokół którego działań toczą się sprawy prokuratorskie i działania CBA, wiosną 2010 r. został zwolniony. Nie mam żadnych podstaw i powodów, żeby inne osoby obarczać tym, co wtedy zostało zrobione. Ciężar tego problemu jest duży, dlatego że był to start różnych projektów. Ściśle współpracuję z CBA, wszystkie materiały są dostępne i nie ma żadnego zamiatania. Jestem zwolennikiem tego, żeby wszystkie kwestie wyjaśnić, także dlatego że uważam, iż w kwestiach dotyczących informatyzacji państwa, przy różnych procesach cyfryzacyjnych pora postawić te projekty i nasze myślenie o nich na nogach, a nie na głowie. To dzielenie, te silosy, to patrzenie na elementy, które ze sobą nie umieją współpracować, to jest coś, co wygenerowano kilka lat temu. Moje zadanie - trudne, nie ukrywam - polega na tym, żeby sprząc ze sobą, techniki informatyczne dają takie możliwości, to, co właściwie nie powinno działać, żeby tak zaprojektować poprzez nowe myślenie ten obszar Polski cyfrowej, administracji cyfrowej i e-państwa na następny okres programowania i wystąpić o środki unijne, aby ten porządek był porządkiem, który stoi na nogach, a nie na głowie. Jestem po długich rozmowach i analizach z kolegami z Estonii, którzy taki projekt przez kilka lat przeprowadzali, i uważam, że trzeba wrócić do dobrego myślenia. Jestem gotów przedstawić te wszystkie pomysły i każdego sojusznika w takim myśleniu bardzo, bardzo wysoko cenię. Chciałbym także powiedzieć, odpowiadając już na pytania szczegółowe, że co do spraw śląskich sprawdzę to - to odpowiedź dla pana posła Szweda. To jest decyzja wojewody, ona nie wiąże się z materią tej ustawy, ale dziękuję za pytanie i udzielę wyjaśnienia w osobnym trybie. Mam dobre relacje z szefem służby cywilnej i zapis, który jest w uzasadnieniu do projektu, mówiący o przemieszczeniach dotyczy tylko i wyłącznie przemieszczeń związanych z osobami będącymi w służbie cywilnej, a które są pracownikami jednego czy drugiego resortu. Był rzeczywiście taki pomysł, ale było też dużo różnych wątpliwości. Uznaliśmy, że może nie przy tej ustawie, co do której uważamy, że powinna mieć praktyczny charakter i maksymalnie szybko przejść. Będę się starał, żeby moje relacje z szefem służby cywilnej jako odpowiedzialnym za administrację rządową, a także za współpracę z samorządami były jak najlepsze, bo administracja publiczna z punktu widzenia obywatela jest jedna. Dla obywatela nie ma to znaczenia, rządowe, samorządowe, takie czy inne, i w tym sensie musimy ze sobą kooperować. Co do marzenia, żebyśmy mieli obywatela, który załatwia wszystko w jednym okienku - pan poseł Zbrzyzny o to pytał - podzielam tę opinię. Chcę tylko powiedzieć, że w projektach zaprogramowanych w latach 2007-2008 zrobiono bardzo wiele, i bardzo to cenię, na rzecz tego, żeby po stronie administracji były elementy elektronizacji usług dla obywatela, ale nie zrobiono wszystkiego. Na przykład nie podjęto decyzji o jednolitych formularzach na platformie elektronicznych usług administracji publicznej, co powoduje, że dzisiaj każdy samorząd wystawia swój własny formularz, co z kolei będzie powodowało, że może być trudniejsze odmiejscowienie usług, czyli coś, co jest właśnie istotą tej sprawności. Moim zdaniem jednak nawet jeśli po stronie obywatela to już będzie coraz sprawniejsze, to zapomniano o tym i nie zadbano o to, i te procesy należy przyspieszyć, żeby po drugiej stronie, czyli po stronie administracji, również ta spójność i elektronizacja nastąpiła. Bowiem co z tego, że obywatel jednym kliknięciem zgłosi jakiś wniosek do administracji, kiedy po tej drugiej stronie, administracyjnej, pani Zosia z panią Hanią oraz pan Henryk będą biegali z papierami między pokojami. A więc jak już robimy, to róbmy to całościowo i o takich sprawach jestem gotów dyskutować, bo myślę, że wyczucie potrzeby synergii i syntezy mam. Nie mam przekonania, że administracja będzie słabsza w tym nowym rozwiązaniu, nie mam przekonania co do tego, że zapis mówiący o tym, że te dodatkowe środki dla OSP przyznawane są w porozumieniu dwóch ministrów. Uważam, że to można bardzo sprawnie i śmiało urządzić. Tak gwoli przypomnienia: jeśli państwo pamiętacie powódź w 2010 r. i projekty ustaw, byłem tą osobą, która Wysokiej Izbie przedstawiała projekt ustawy związanej ze sprawami powodziowymi. Jakoś wtedy nikt mnie nie pytał o to, czy jestem ministrem spraw wewnętrznych, czy jestem ministrem administracji. Po prostu pan premier mnie wyznaczył. Moim zdaniem to jest dobra praktyka, bo okazuje się, że my wszyscy umiemy obejmować całościowo różne obszary, a przede wszystkim umiemy ze sobą współpracować. To jest stary mit, i on oczywiście często jeszcze pokutuje, że jak jest jeden minister i drugi to się na pewno ze sobą nie porozumieją. Myślę, że razem z panem ministrem Cichockim będziemy dawali dobry przykład nie po to, żeby nam się lepiej współpracowało, chociaż też, ale po to, żeby pokazywać taki wzorzec współdziałania na przyszłość, dla innych ugrupowań politycznych, które kiedyś mogą wyznaczać swoich kandydatów na funkcje ministrów spraw wewnętrznych czy administracji. Jeśli chodzi o kwestie dotyczące spraw sprzętowych, to oczywiście część sprzętu przechodzi z resortu infrastruktury i obecnego MSW. Nowy sprzęt, który będzie potrzebny, będzie nabywany w drodze przetargu, tak jak organizujemy przetarg na wyremontowanie lokalu, który w końcu mamy, i żywię nadzieję, że w ciągu najbliższych paru miesięcy będziemy mieli swój własny budynek. Nie wiem, czy odpowiedziałem na wszystkie pytania. Jeśli nie, to bardzo przepraszam, w każdy inny sposób będę to wyjaśniał. Chciałbym tylko jeszcze raz podkreślić, że zarówno jeśli chodzi o obszar dotyczący CPR, centrów powiadamiania ratunkowego, jak i zarządzania kryzysowego, to dobudowujemy albo wzmacniamy rozwiązanie, które już i tak funkcjonuje w innych ustawach. Co do centrów powiadamiania ratunkowego jesteśmy w pewnej fazie realizacji tego projektu. Przypomnę, realizacja projektu ma się skończyć w grudniu 2013 r. i zrobię wszystko, żeby wtedy się skończyła. Kiedy ten projekt zostanie dokończony, będzie to oznaczało, iż w przypadku osoby dzwoniącej na numer 112 nawet wtedy - bo to już niedługo będzie można robić za sprawą mapy lokalizacyjnej - gdy nie zdąży ona powiedzieć żadnego słowa, będzie wiadomo, z jakiego numeru i z jakiej przestrzeni dzwoni, więc będzie można wysłać różnego typu służby z ewentualną pomocą. Istotą tego projektu jest to, że informacja zapisywana, wprowadzana do sieci elektronicznie równocześnie będzie przekazywana do straży pożarnej, pogotowia ratunkowego i Policji, co zwiększa, że tak powiem, efektywność reagowania i szybkość podejmowania decyzji dotyczących tego, czy do danego zdarzenia muszą jechać wszystkie trzy służby, czy dwie, czy tylko jedna. Bardzo dziękuję za wszystkie głosy. Myślę, że będziemy dyskutowali na ten temat w komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)