Mówca: Ireneusz Zyska
Data: 2016-11-03 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Projekt ustawy dotyczy możliwości dodatkowego znakowania produktów rolno-spożywczych znakiem graficznym zawierającym informację ˝Produkt polski˝ i reguluje to, jakie warunki formalne musi spełniać taki produkt. Polacy lubią polskie produkty rolno-spożywcze i uważają, że są one lepsze, zdrowsze i smaczniejsze od produkowanych za granicą wysoce specjalistycznymi metodami przemysłowymi nastawionymi na minimalizację kosztów produkcji, często za cenę obniżenia parametrów jakościowych. Taka opinia o polskich produktach jest również częsta poza granicami naszego kraju. Obecnie sytuacja w zakresie nazywania produktów polskimi jest bardzo niejednoznaczna, a często może wprowadzać w błąd. Dotyczy to w szczególności produktów przetworzonych. Wystarczy, że importowany produkt jest konfekcjonowany czy nieznacznie zmodyfikowany przez polskiego ˝producenta˝, i już może być opisany jako produkt polski. (Poseł Artur Dunin: Może być.) Warto, aby znak ˝Produkt polski˝ był widoczny i jednoznaczny, aby było jasne, co on oznacza i co gwarantuje nabywcy. Posłowie Koła Poselskiego Wolni i Solidarni popierają inicjatywy mające na celu łatwiejszy dostęp klientów do informacji wspierających producentów produktów z polskich surowców w zakładach produkcyjnych znajdujących się w Polsce i inicjatywy, które w łatwy sposób pozwolą na świadomy wybór kupowanych produktów, tym bardziej że wymienione oznakowanie nie jest obligatoryjne, a wprowadzane dobrowolnie przez producenta. Jednocześnie chciałbym przytoczyć dwa przykłady, które obrazują, jak trudne jest tworzenie dobrego jednoznacznego prawa, skutecznego i dobrego dla obywateli. Zgodnie z definicją w nowelizacji ustawy produktem polskim nie możemy nazwać napoju pomarańczowego o 30-procentowej zawartości soku pomarańczowego, za to napój pomarańczowy o 25-procentowej zawartości soku już może być produktem polskim. W ten sposób nowelizacja może przyczynić się do pogorszenia jakości produktu. Drugi przykład jest związany z produkcją mięsa. Obecnie produkcja mięsa bardzo często odbywa się, nazwijmy to tak, w procesie technologicznym, gdzie zwierzęta są jednym z surowców. Co z tego, że mięso będzie pochodzić ze zwierząt hodowanych, ubijanych i rozbieranych w Polsce, jeżeli drugim surowcem w procesie produkcji będzie w całości pasza pochodząca z importu, dodatkowo zawierająca składniki roślinne z roślin genetycznie modyfikowanych? Czy to też będzie produkt polski? Zapewne podobnych przykładów można przytoczyć więcej, dlatego warto zastanowić się jeszcze raz nad definicjami zawartymi w nowelizacji, nad tym, czy te definicje w takiej formie powinny znaleźć się w ustawie. Czy nie lepszym rozwiązaniem byłoby wprowadzenie bardziej szczegółowych zapisów w stosownym rozporządzeniu właściwego ministra? Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pozostaje jeszcze jedna kwestia nieporuszona w nowelizacji - co z produktami, które nie będą spełniały wymogów nałożonych w ustawie, ale ich producenci będą chcieli posługiwać się oznaczeniem, że jednak jest to produkt polski? Oczywiste jest, że producenci nie będą mogli używać zastrzeżonego znaku graficznego, jednak zakazanie używania znaku podobnego lub znaku własnego o takiej treści nie jest już takie oczywiste. Doceniamy tę inicjatywę legislacyjną jako mającą chronić rynek polskich producentów rolno-spożywczych, jednakże aby projekt ustawy już jako obowiązujące prawo odniósł zakładany skutek, konieczne jest szczegółowe sprecyzowanie, jaki produkt, przez kogo produkowany, w jakich warunkach i z jakich składników będzie produktem oznaczonym jako produkt polski korzystający z ochrony prawnej. W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni wnoszę o dalsze procedowanie projektu ustawy w komisji. Dziękuję bardzo.