PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Janusz Cichoń
Data: 2012-06-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Postaram się króciutko wypowiedzieć. Nie można się nie zgodzić z tym, że funkcjonujący system nie jest doskonały. Mało tego, ma szereg wad. Najważniejsza, kluczowa, jest taka, że kara, jaka spotyka sprzedawców, jest niewspółmierna tak naprawdę do winy. Nie jest to także przyjazny dzisiaj system dla nabywców, dla tych, którzy kupują. Projekt, nad którym dzisiaj dyskutujemy, tj. projekt Solidarnej Polski, jest jednak zbyt jednostronny, tzn. tak na dobrą sprawę poprawia sytuację jednych zdecydowanie kosztem drugich. Bo co proponują w istocie wnioskodawcy? Po pierwsze, zdjęcie odpowiedzialności ze sprzedających. Zmiana oświadczeń na zaświadczenia w gruncie rzeczy to oznacza. Każdy nabywca oleju opałowego, a są ich dziesiątki tysięcy, jeśli nie setki, będzie musiał uzyskać w urzędzie celnym zaświadczenie uprawniające do zakupu z preferencyjną stawką. To z pewnością nie jest rozwiązanie przyjazne dla obywatela, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że ten projekt nie precyzuje, co tak naprawdę będzie zawierało przedmiotowe zaświadczenie, nie wskazuje terminu, w jakim organ podatkowy ma obowiązek wydać to zaświadczenie, czy może odmówić, w jakim trybie ewentualnie, z jakich powodów może odmówić wydania takiego zaświadczenia. Nie odpowiada też na pytanie, przez jaki okres takie zaświadczenie zachowywałoby ważność. Nie został też określony tryb wydawania zaświadczeń przez naczelnika urzędu celnego tym, którzy zainteresowani są kupowaniem oleju napędowego do celów opałowych. W zasadzie trzeba domniemywać, że trzeba byłoby za takie zaświadczenie jeszcze zapłacić każdorazowo, bo tak na dobrą sprawę przy występowaniu z wnioskiem o wydanie takiego zaświadczenia trzeba by uiścić opłatę skarbową. To nie są z pewnością dobre rozwiązania i z tego też powodu Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska jest za odrzuceniem tego projektu w pierwszym czytaniu. Natomiast wiemy i dostrzegamy to, że potrzebne są tutaj szybkie działania, i wierzymy, że dzisiaj także z ust pana ministra usłyszymy, że one są rzeczywiście zaawansowane. Rozwiązaniem byłoby chociażby odstąpienie od stosowania wyższej stawki podatku akcyzowego w przypadku niezłożenia w terminie zestawienia oświadczeń czy jakichś błędów, przejście na formułę Kodeksu karnego skarbowego, kary, mandaty w innym wymiarze. To byłyby z pewnością mniej dotkliwe rozwiązania, do zaakceptowania dla przedsiębiorców. Natomiast jest druga strona medalu, czyli z kolei odbiorcy też oczekują pewnych zmian w tym zakresie. Moim zdaniem warto też rozważyć zastąpienie każdorazowych oświadczeń składanych przy każdorazowym zakupie takimi oświadczeniami, które byłyby przedstawiane czy dołączane do okresowej umowy na dłuższy czas. To także powinno poprawić wobec tego sytuację nabywców. Nie da się tego zrobić w trakcie prac nad tym projektem, w związku z tym ponawiam, jeszcze raz formułuję wniosek o odrzucenie tego projektu w pierwszym czytaniu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Armand Kamil Ryfiński
Data: 2012-06-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie chciałbym się powtarzać, bo podpisuję się pod tym, co powiedzieli przedmówcy z Platformy Obywatelskiej oraz Prawa i Sprawiedliwości. Projekt jest rzeczywiście jednostronnie ukierunkowany i idzie trochę w stronę takiej anarchii. Natomiast niewątpliwie funkcjonujący system nie jest idealny, daleki jest on od doskonałości. Funkcjonariusze Centralnego Biura Śledczego podają, że ok. 10 mld zł właśnie z tytułu niezapłaconej akcyzy mafia paliwowa wyciąga z polskiego rynku. Należałoby zmienić ten system, ale rzeczywiście ten projekt w takiej formie, w której został przygotowany przez wnioskodawców, niestety sprzyja temu, że zamiast tych 10 mld zł mafia paliwowa będzie mogła wyciągnąć znacznie więcej, zwiększa się możliwość nadużyć, i to ogromnie. Ja chciałbym to uświadomić, bo jak przeczytałem ten projekt, to byłem przekonany, że pisał go ktoś z mafii paliwowej, takie było moje pierwsze odczucie. Zniesienie obowiązku uzyskania oświadczenia od nabywcy powoduje taką możliwość, że osoba, która handluje tym olejem, po prostu może wpisywać cokolwiek, bo za nic nie odpowiada, prowadzi tylko rejestr i może powiedzieć: był taki pan, podał takie dane firmy, pokazał takie oświadczenie, mam nawet kopię, ale nie wnikałem. Zaświadczenie jest? Jest, wszystko się zgadza, tylko kasy brak. I to jest właśnie ten problem, że to w ogromnym stopniu sprzyjałoby nadużyciom. Widzę, że pan poseł chyba nie miał praktyki w nabywaniu tego oleju i nie miał kontaktu zarówno z osobami handlującymi, jak i kupującymi ten olej. Niestety w części nieuczciwych firm, które obracają olejem opałowym, powszechne jest takie zjawisko: czy nie chce pan przypadkiem, żeby wystawić panu wyższą fakturkę na ten olej opałowy? Pojawiają się takie sugestie. Po co są te sugestie? Otóż po to... Nie wiem, czy pan wie, jaka jest różnica pomiędzy stawką bazową akcyzy a obniżoną. Niech pan zobaczy - przy skali zakupów, nawet jeśli to jest jedna taka faktura przypadająca na jeden dom jednorodzinny - jakiego rzędu to są kwoty, straty dla Skarbu Państwa w przypadku zafałszowania tej transakcji. A więc musi pan sobie zdać z tego sprawę. Oczywiście szanujemy ten projekt, bo trzeba to zmienić, ale on idzie zupełnie nie w tym kierunku, co powinien. Oczywiście poprzemy skierowanie go do komisji i tam jego dopracowanie, ale po dopracowaniu, podejrzewam, on nie będzie miał nic wspólnego z pierwotnym wnioskiem. Pan poseł wnioskodawca miał obawy co do tego, jakim prawem kogoś się legitymuje, jakim prawem ktoś zbiera dane osobowe. Dziwię się, że nie oburza pana posła to, iż Kościół katolicki jest wyłączony spod jurysdykcji GIODO i może zbierać wszystkie dane osobowe, gromadzić je w dowolny sposób, ba, może nawet zbierać dane wrażliwe, czyli pana upodobania seksualne, pana preferencje polityczne. To są te elementy, które może gromadzić Kościół katolicki. (Poseł Marek Matuszewski: Pojęcia pan nie ma.)
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2012-06-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Pośle! Nie bardzo rozumiem, jaki sens ma uchylenie art. 89 ust. 9, gdzie jest zapisane, że nabywca musi okazać sprzedawcy dokument potwierdzający jego tożsamość. Logiczne więc jest, że aby sporządzić listę do urzędu celnego, tożsamość nabywcy musi być znana. Uchylenie tego punktu jest chyba zbyt daleko idące, chyba że chodzi o to, o czym mówił pan poseł Zbrzyzny, czyli że jest to niekonstytucyjne. Sprzedawca powinien sprawdzić tę tożsamość i według mnie nie powinno się tego punktu uchylać. Według tego projektu sprzedawca musi przechować wszystkie kopie i zaświadczenia przez 5 lat. Wydaje mi się, że jest to okres troszeczkę za długi. Mamy sobie ułatwiać życie, a nie utrudniać. Mamy kolejną procedurę, która będzie powodować, że ten sprzedawca paliwa za 5 czy 6 lat zacznie sprzedawać makulaturę, bo będzie miał jej za dużo. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2012-06-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dystrybutorzy lekkiego oleju opałowego ponoszą finansową odpowiedzialność za nieuczciwość nabywców - podkreślam - nabywców, którzy w składanych przez siebie oświadczeniach o przeznaczeniu zakupionego oleju opałowego podają nieprawdę. Znalezienie błędu w oświadczeniu oznacza dla urzędnika brak oświadczenia. Kara w tym przypadku wynosi 2 tys. zł za 1 m 3 sprzedanego oleju opałowego. Sprzedawcy, nie mając żadnej prawnej możliwości weryfikacji tych danych, zostali przez administrację państwową automatycznie postawieni w jednym szeregu z firmami działającymi na szkodę Skarbu Państwa. Jednocześnie nieuczciwi nabywcy wykorzystują olej opałowy do celów napędowych, nie ponosząc z tego tytułu żadnej odpowiedzialności. Panie ministrze Kapica, niech pan mi powie, dlaczego chce pan swoimi służbami, dlaczego wasze służby zamiast pracować chcą, żeby przedsiębiorcy wykonywali za was pracę. Wie pan, w normalnym kraju, gdzie wspiera się małe i średnie firmy, pan już by nie pracował. Po prostu takie są zasady. (Oklaski) Nie może być tak, że 20 tys. ludzi, którzy pracują w tych firmach, może za chwilę stracić pracę. (Dzwonek) Zadam panu pytanie: Ilu przedsiębiorców za drobne uchybienia, te, o których tutaj mówiłem, a które absolutnie nie umniejszyły wpływów do budżetu, zostało ukaranych? Czy pan minister wie, że z 1000 drobnych firm, które sprzedawały olej opałowy, przez te złe przepisy - pan jest już 5 lat w tym ministerstwie - większość tych firm może zbankrutować? Czy pan wie, jakie Skarb Państwa poniesie straty? Czy pan wie o tym, że nie będziemy mieli na oświatę przez wasze nieprawidłowe działania? Trzeba po prostu, panie ministrze, troszeczkę pomyśleć, a nie tylko w błędny sposób podchodzić do sprawy. Do pracy, panie ministrze! (Oklaski)
Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2012-06-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wyszło na jaw, że rzeczywiście rząd pracuje nad projektem dotyczącym właśnie umów, a nie ewentualnego proponowanego przez nas zaświadczenia. Czy w tym kontekście, o którym tu wcześniej wspomniałem, potrzeby wielokrotności zawierania takowych umów - jak mówię, w dotychczas obowiązującej regulacji to jest, ale dotyczy to określonych podmiotów, o czym pan pewnie doskonale wie, m.in. jednostek Sił Zbrojnych, zakładów opieki zdrowotnej itd., czyli pewnej określonej wąskiej grupy, a tu mówimy o pewnym powszechnym systemie - czy w tym kontekście nie warto byłoby jednak zreflektować się i zastanowić się nad tym, aby Platforma Obywatelska nie odrzucała tego projektu, żebyśmy popracowali nad tym w komisjach, przy waszym udziale? Mówię o ministerstwie. Jest to rzecz niezwykle istotna, bo ułatwimy sobie wspólnie pracę. Czy taki pomysł jest przez was do zaakceptowania, żebyśmy siedli i popracowali? Eliminujmy większe problemy, niż mamy dzisiaj w ustawie, bo przecież to, co proponujecie, to będzie jeszcze większy problem niż przepis dotychczas obowiązujący. To będzie proteza, która do niczego nie doprowadzi. (Dzwonek) Jeszcze jedno pytanie: Czy proceduje się nad rozwiązaniami analogicznymi do tych, o których pan wspomniał odnośnie do umów, nad rozwiązaniami w sprawie zmiany tejże ustawy w zakresie dotyczącym wyrobów węglowych? Bo to też jest istotna rzecz. Przerzucanie tego obowiązku na nabywców bardzo utrudnia, komplikuje życie i jeszcze nakłada na przedsiębiorców bardzo poważną odpowiedzialność. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Izabela Katarzyna Mrzygłocka
Data: 2012-06-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o uchwale Senatu w sprawie ustawy o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Sprawozdanie zawarte jest w druku nr 468. Chciałabym przypomnieć, że pierwsze czytanie projektowanej ustawy odbyło się na 6. posiedzeniu Sejmu 27 stycznia br. Projekt został skierowany wówczas do dalszych prac w Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, a następnie do podkomisji stałej ds. rynku pracy. Na 14. posiedzeniu Sejmu w maju br. zostało przedstawione sprawozdanie komisji. Senat rozpatrzył przedmiotową ustawę i zaproponował, uchwalił do niej 11 poprawek. Poprawki mają charakter porządkujący i korygujący. Uzupełniają również uchwalone przez Sejm regulacje. Są słuszne i doprecyzowujące. Komisja Polityki Społecznej i Rodziny rozpatrzyła uchwałę Senatu na wczorajszym posiedzeniu, czyli 13 czerwca br. Poprawki zaproponowane przez Senat zostały przyjęte przez komisję jednogłośnie. Stanowią one w pełni implementację dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/52/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. W imieniu Komisji Polityki Społecznej i Rodziny rekomenduję Wysokiemu Sejmowi przyjęcie tych 11 poprawek. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ewa Drozd
Data: 2012-06-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Mam przyjemność w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska przedstawić stanowisko, dotyczące zmian wprowadzanych przez Senat, w sprawie ustawy o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Senat na posiedzeniu w dniu 30 maja zaproponował 11 poprawek, z których większość to poprawki, które porządkują, korygują i uzupełniają regulacje uchwalone przez Sejm. Natomiast poprawka 6. ma na celu złagodzenie reżimu odpowiedzialności wykonawcy i daje możliwość dochodzenia przez wykonawcę spełniającego roszczenie, regresu od pracodawcy - podwykonawcy. Z kolei poprawka 11. modyfikuje zakres przekazywania w roku 2012 właściwych informacji zbiorczych o wynikach kontroli legalności wykonywania pracy przez cudzoziemców. Biorąc więc pod uwagę, że zaproponowane poprawki w konsekwencji doprecyzowują przepisy ustawy, Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska będzie głosował za ich przyjęciem. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2012-06-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedstawiam stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wobec uchwały Senatu dotyczącej ustawy o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Senat zaproponował 11 poprawek. Są to poprawki redakcyjno-legislacyjne, ale też merytoryczne. Zwrócę uwagę na następujące poprawki: poprawkę 4., która zastępuje nieostrą ocenę przesłanki uporczywego uchylania się przesłanką bezskutecznej egzekucji, i poprawki 5. i 6., gdzie przewiduje się odpowiedzialność nie tylko wykonawców, ale również podwykonawców, jeżeli oni wiedzieli o tym, że te osoby, które są zatrudniane, są niezgodnie z prawem w naszym kraju. Zgodnie z rekomendacją Komisji Polityki Społecznej i Rodziny Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował za przyjęciem wszystkich poprawek Senatu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Paweł Sajak
Data: 2012-06-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Ruch Palikota mam przyjemność przedstawić stanowisko w sprawie uchwały Senatu, jak również w sprawie 11 poprawek, które Senat zgłosił. Po zapoznaniu się z tymi poprawkami Klub Poselski Ruch Palikota przyjmuje rekomendację komisji i będzie głosował za przyjęciem tych poprawek. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2012-06-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego rekomenduje poprawki tak jak komisja. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2012-06-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dyskutujemy dzisiaj o niezmiernie ważnej ustawie, mianowicie nie dotyczy ona szerokiej grupy pracowników, ale jest to, będzie to zjawisko na pewno narastające i bardzo dobrze się dzieje, że wprowadzamy regulacje prawne dotyczące nielegalnego zatrudnienia cudzoziemców. O tym szczegółowo w czasie pierwszego czytania mówił mój kolega klubowy pan poseł Tomaszewski. Chcę powiedzieć, że bardzo dobrze się stało, że Senat zaproponował te poprawki. Szczególnie chcę zwrócić uwagę na treść poprawki nr 5 dotyczącej poprawnych relacji między podmiotami, które de facto decydują o zatrudnieniu cudzoziemców. Również poprawka nr 6 wnosi dobre regulacje dotyczące tego, kto odpowiada za niewypłacone wynagrodzenie. Klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej w całej rozciągłości tak jak komisja poprze wszystkie poprawki zgłoszone przez Senat 30 maja. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Dąbrowski
Data: 2012-06-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Solidarnej Polski w sprawie uchwały Senatu Rzeczypospolitej Polskiej i zgłoszonych przez niego poprawek. Zgodnie z sugestią i rekomendacją komisji Klub Parlamentarny Solidarna Polska poprze te poprawki. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Górczyński
Data: 2012-06-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Oficjalne dane potwierdzają tendencję zwiększania się napływu imigrantów do Rzeczypospolitej Polskiej. W 2010 r. zarejestrowano 180 073 oświadczenia o zamiarze powierzenia cudzoziemcom wykonywania pracy. W większości dotyczy to obywateli Ukrainy, Białorusi, Mołdowy, Gruzji, Rosji. Z kolei liczne kontrole Straży Granicznej, Państwowej Inspekcji Pracy, urzędów skarbowych wykazują braki wymaganych zezwoleń na pracę, braki zgłoszeń do ubezpieczeń społecznych. Nielegalna praca imigrantów łączy się często z nielegalnym handlem na polskich targowiskach, bazarach, co niszczy konkurencję płacącą składki i podatki. Pytanie moje dotyczy nie tylko ministerstwa pracy, ale po części też Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Ministerstwa Finansów: Jak duży odsetek nielegalnych imigrantów, cudzoziemców to obywatele Wietnamu, Bułgarii, Rumunii zajmujący się handlem? Jaka jest skala przestępstw gospodarczych, w których biorą udział nielegalni imigranci? Jakie są koszty wydalenia cudzoziemców ponoszone przez Skarb Państwa, a jakie przez (Dzwonek) firmy wykonawców i podwykonawców zatrudniające nielegalnych imigrantów? Dziękuję.
Mówca: Bożena Kamińska
Data: 2012-06-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje oświadczenie chcę poświęcić kwestii braku odpowiednich uregulowań prawnych, które określałyby minimalną odległość elektrowni wiatrowych od siedlisk ludzkich. W naszym kraju coraz bardziej promuje się pozyskiwanie energii ze źródeł odnawialnych, w tym również z elektrowni wiatrowych, pomijając możliwość występowania negatywnych skutków. Władze lokalne są jak najbardziej za budowaniem na ich terenach elektrowni wiatrowych ze względu na korzyści finansowe, dzięki którym będą mogły realizować więcej własnych inwestycji. Nieuchronność budowy elektrowni wiatrowych stawia wyzwanie ich racjonalnej lokalizacji. Polskie prawo do chwili obecnej nie precyzuje, jaka powinna być właściwa odległość elektrowni wiatrowej od siedzib ludzkich, a pod uwagę bierze się wyłączenie poziom emitowanego hałasu. Kwestia ta jest jedną z najbardziej spornych w kontekście energetyki wiatrowej. W Europie Zachodniej, gdzie od dawna korzysta się z energii wiatrowej, są odpowiednie przepisy, które regulują odległość elektrowni wiatrowej od siedlisk ludzkich. W krajach takich jak na przykład Francja odległość zabudowań od pojedynczej turbiny wiatrowej wynosi 1,5 tys. m, natomiast w Holandii - 2 tys. m. Pojawił się również mocny opór społeczeństwa przeciwko budowie elektrowni wiatrowych, które nie chce mieć blisko swoich domostw turbin generujących hałas, nie chce cieni rzucanych przez skrzydła wiatraka. Nieuchronność budowy elektrowni wiatrowych stawia wyzwanie ich racjonalnej lokalizacji. Obecnie brak jest jakichkolwiek definicji i uściśleń terminologicznych tak w ustawie planistycznej, Prawie budowlanym, jak i w ustawie o gospodarce nieruchomościami. Uważam, że należy jak najszybciej zająć się tą sprawą, aby wprowadzić stosowne uregulowania prawne, które zniwelują luki w przepisach. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Nemś
Data: 2012-06-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Profesjonaliści zajmujący się problemem stosowania przemocy wobec najmłodszych biją na alarm. Mimo iż od 2010 r. dzięki uchwaleniu nowelizacji ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie w naszym kraju zabroniono całkowicie stosowania kar cielesnych przez rodziców oraz innych opiekunów prawnych dziecka, to jednak przemoc fizyczna wobec dzieci jest nadal bardzo poważnym problemem społecznym. W dniach od 10 do 16 maja br. CBOS przeprowadził na próbie 1017 osób badanie na temat dopuszczalności stosowania kar cielesnych i prawa chroniącego dzieci przed przemocą. Ponad połowa ankietowanych Polaków sprzeciwia się stosowaniu kar cielesnych wobec dzieci, jednak nadal aż 73% respondentów akceptuje stosowanie tradycyjnych klapsów. Średnio aż co trzeci uczestnik sondażu, najczęściej mężczyzna, twierdził, że sporadyczne wymierzanie dzieciom kar cielesnych nie jest absolutnie zjawiskiem negatywnym. Zauważono, że im wyższe wykształcenie posiadała osoba ankietowana, tym mniejsze reprezentowała poparcie dla takiej właśnie metody wychowawczej. Około 40% respondentów - w większości kobiet - uważa, iż niezbędna jest taka nowelizacja przepisów, która gwarantowałaby dzieciom właściwą ochronę przed przemocą w ich własnych rodzinach. Jednocześnie niemal tyle samo uczestników sondażu, czyli ok. 40%, ale tym razem głównie mężczyzn, uważa, że obowiązujące obecnie w naszym kraju przepisy wystarczająco chronią dzieci, trzeba je tylko konsekwentnie egzekwować. W części naszego społeczeństwa nadal jeszcze funkcjonuje mylne przekonanie o tym, że wymierzanie dzieciom upokarzających kar fizycznych to domena rodziców i jest to w związku z tym niewystarczający powód do podjęcia przez osoby postronne jakichkolwiek interwencji. Tym samym oznacza to, że tak naprawdę dziecko, które jest bite przez rodzica, rzadko może liczyć na pomoc innych. Większość najmłodszych doświadczających przemocy fizycznej w rodzinie to dzieci poniżej 10. roku życia, które nie znają przysługujących im praw, nie są w stanie samodzielnie obronić się przed silniejszym rodzicem, nie wiedzą, kogo prosić o ewentualną pomoc, a także komu opowiedzieć o swoim bólu i przerażeniu. Nic dziwnego, że ciągle jeszcze znaczna część przypadków stosowania w rodzinach przemocy fizycznej wobec dzieci pozostaje dla osób postronnych tajemnicą. Pamiętajmy o tym, że dzieci nie potrafią obronić się same, szczególnie jeżeli krzywdzone są przez najbliższych we własnych domach. Dlatego to właśnie na dorosłych spoczywa bezwzględny obowiązek stawania w obronie najsłabszych i jak najszybszego reagowania na wszystkie dziecięce dramaty. Nic nie usprawiedliwia biernego przyglądania się cierpieniu dziecka. Tak naprawdę czasami bardzo niewiele trzeba, żeby zatrzymać błędne koło domowej przemocy, bo przecież każde dziecko ma prawo do życia bez strachu i bólu. Dziękuję.
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2012-06-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Agencja ratingowa Moody˝s podwyższyła do najwyższego z możliwych poziomów rating Polski, jeśli chodzi o krótkoterminowe zobowiązania. Rating określa poziom wiarygodności państwa lub innej instytucji, która zaciąga dług. Im jest on lepszy, tym większa wiarygodność, a to oznacza mniejsze odsetki od zaciąganych kredytów, bo ryzyko niewypłacalności jest praktycznie żadne. Myślę, że to pokazuje, że Polska jest na dobrej drodze, jeśli chodzi o utwierdzanie i wzmacnianie swojej wiarygodności. Osiągnęliśmy to dzięki konsekwentnym działaniom zmierzającym do uzdrowienia finansów państwa. Dlatego z niepokojem słucham zapowiedzi, że jeżeli któraś z partii opozycyjnych przejmie w przyszłości władzę, to odkręci wszystko, co zostało zrobione do tej pory. Przede wszystkim zmieni ustawę emerytalną, tak aby można było mieć pełną emeryturę wcześniej niż po 67. roku życia. Modny jest przykład Francji, w której lewicowa władza tuż po wyborach prezydenckich obniża wiek uprawniający do przejścia na emeryturę. Gest wspaniały. Francuzi nie będą pracować do 62. roku życia, ale do 60. roku życia. Ufam, że Francja, kraj wielokrotnie bogatszy od nas, znajdzie sposób finansowania tej decyzji. Niestety my nawet nie mogliśmy sfinansować tego, aby przechodzić na emeryturę po 65. roku życia. Nie da się na razie sfinansować innych lewicowych propozycji partii opozycyjnych. Jestem za tym, żeby przedszkola i żłobki były taniutkie i dostępne dla wszystkich dzieci. Chciałbym, żeby klasy w szkołach miały najwyżej 20 uczniów, żeby wszyscy lepiej zarabiali, a państwo mocno wspierało aktywizację zawodową osób, które skończyły 50 lat i są bezrobotne albo chcą się przekwalifikować. W dodatku państwo powinno dopłacać pracodawcom, którzy zatrudniają młodych ludzi i osoby po 55. roku życia. Mogę tak jeszcze długo wyliczać. Przestaję, kiedy uświadamiam sobie, że to kosztuje. Schowałem się za słusznymi postulatami, ale rzeczywistość i tak mnie dopadła. Przez chwilę byłem polską lewicą. Stać mnie było na to tak długo, jak długo nie pomyślałem o finansowaniu swoich pomysłów. Do czego zmierzam? Otóż okazuje się, że nie ma większych różnic między celami lewicy a celami rządzącej koalicji. Różnica zaczyna się, kiedy trzeba te cele sfinansować. My szukamy na to pieniędzy, lewica mówi, że pieniądze mają być na zawołanie. Tak, też bym tak chciał. Dziękuję. (Oklaski)