Mówca: Ewa Lieder (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Obecnie obowiązujące przepisy nakładają na posiadaczy świń obowiązek zgłoszenia Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zwiększenia lub zmniejszenia liczebności stada i uboju świń w terminie 24 godzin od ogłoszenia, że dany obszar jest zapowietrzony, zagrożony lub podlegający ograniczeniom. Ma być to rozszerzone czasowo do dwóch dni, tak aby rolnik, który np. kupił zwierzę w piątek, miał czas na zgłoszenie tego, oczywiście w sytuacji gdy nastąpiło to po wyznaczeniu ww. obszarów. Projekt znosi również obowiązek: - zgłaszania agencji faktu dodatkowego oznakowania świni; - wykonywania spisu bydła; - przekazywania do agencji wyników spisu owiec i kóz; a także ogranicza zakres informacji, których dotyczyć będzie spis świń. Zgodnie z art. 5 dyrektywy Rady 2008/71/WE z dnia 15 lipca 2008 r. w sprawie identyfikacji i rejestracji świń zwierzęta muszą być znakowane bezzwłocznie, a w każdym przypadku przed opuszczeniem gospodarstwa, za pomocą kolczyków lub tatuażu umożliwiających określenie miejsca pochodzenia zwierząt oraz umożliwiających dokonanie odniesienia do wszelkich dokumentów towarzyszących. Jak wskazywała Krajowa Izba Lekarsko-Weterynaryjna, wadą oznakowania świń tatuażem jest niekiedy słaba czytelność tatuażu, co może zwiększyć prawdopodobieństwo występowania błędów w czynnościach kontrolnych. Dodanie tego wariantu jest dogodne dla rolników, ale jednocześnie może przysporzyć utrudnień lekarzom weterynarii przy kontrolach inspekcji weterynarii. Przy czym warto podkreślić, że po wprowadzeniu wymogu bioasekuracji izba musi przeprowadzić 500 tys. kontroli w ciągu 3 lat. Jednak bierzemy pod uwagę fakt, że dla wielu rolników kolczykowanie jest częściej praktykowaną metodą. Hodowcy podkreślają, że metoda kolczykowania jest najskuteczniejsza. Sprawdziła się w Danii, Holandii czy Wielkiej Brytanii. Jednocześnie pojawia się jednak problem, w sytuacji gdy lekarz kontrolujący nie ma możliwości stwierdzenia, czy kolczyk świni został utracony w ciągu 24 godzin. Nieuczciwy hodowca zawsze może tak twierdzić, a osoba kontrolująca nie ma jak tego zweryfikować. Krajowa Izba Lekarsko-Weterynaryjna podkreślała również, że obowiązek dokonywania/przekazywania spisów zwierząt przebywających w siedzibie stada dawał możliwość weryfikacji, czy pomiędzy faktycznym stanem zwierząt w gospodarstwach a informacjami zawartymi w systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt nie ma rozbieżności. Jednak dla rolników zniesienie tej konieczności jest pozytywnym uproszczeniem i likwiduje niepotrzebne dublowanie informacji. Problemem zgłaszanym przez Polski Związek Hodowców Koni była zła jakość tłumaczeń I sekcji dokumentu identyfikacyjnego przy wniosku o zarejestrowanie w rejestrze koniowatych, jeśli ten dokument został wydany przez podmiot z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Zgodnie z ustawą zamiast tłumaczeń konieczne będzie przedstawienie informacji, o których mowa w art. 38 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/262 z dnia 17 lutego 2015 r. (m.in. chodzi o niepowtarzalny dożywotni numer, gatunek, płeć, maść itd.), co ma zmniejszyć koszty dla hodowców, jednak informacje te muszą być wystarczająco dobrze przetłumaczone. Ponieważ przepisy te mają na celu zmniejszenie obciążeń administracyjnych w działalności rolniczej i nie niwelują w żaden sposób wymagań sanitarnych oraz bioasekuracyjnych, jesteśmy skłonni je poprzeć.