Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2012-12-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Brakuje solidaryzmu w naszym systemie podatkowym i nie mówię tutaj tylko i wyłącznie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ale po kolei. Zacznę od podatku dochodowego od osób fizycznych, zgodnie z przedłożeniem Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej. Chciałbym to podkreślić, bowiem moja przedmówczyni powołała się na nieprawdziwą informację, że rzekomo jest to projekt pisowski. Aczkolwiek, gdyby był to projekt pisowski, to też byśmy go poparli. Oczywiście jesteśmy za wprowadzeniem w końcu w Polsce trójszczeblowej skali podatkowej. Myślę, że powinniśmy brać wzór z krajów Unii Europejskiej, które aktywnie i dynamicznie reagują na zmieniającą się sytuację gospodarczą, społeczną i kryzys, z którym mamy do czynienia w Europie. Jesteśmy chyba jednym z nielicznych krajów Unii Europejskiej, gdzie funkcjonuje trzystopniowa skala podatkowa, i chyba jednym z nielicznych krajów Unii Europejskiej, gdzie funkcjonuje najwyższa stawka podatkowa, a mianowicie 32%. Przypomnę, że we Francji zapowiedziano w tych dniach wprowadzenie kolejnej stawki podatkowej na poziomie 75%, a w Belgii dzisiaj obowiązuje 50-procentowa, najwyższa stawka podatkowa. W bardzo wielu krajach Unii Europejskiej: w Niemczech, Hiszpanii, Francji, funkcjonują wielostopniowe skale podatkowe, nie dwu-, trzystopniowe, ale wielostopniowe skale podatkowe, które uwzględniają stan zamożności, dochodowości swoich obywateli. Tam rzeczywiście mamy do czynienia ze swoistym solidaryzmem w płaceniu podatków. Tam każdy jest obciążany proporcjonalnie do uzyskiwanych dochodów. Tak niestety, nad czym ubolewam, nie jest w Polsce. Ten projekt idzie w dobrym kierunku, aczkolwiek może zbyt mało progresywnie. Jest to mały krok, w mojej osobistej ocenie zbyt mały, ale zmierzający w dobrym kierunku. Myślę, że pora, żebyśmy rozpoczęli poważną debatę na temat systemu podatkowego w Polsce, a szczególnie podatków dochodowych od osób fizycznych. Jeśli chodzi o inne podatki, też nie mamy zbytnio zaawansowanego solidaryzmu. Mam na myśli podatek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych. Nie może być tak, że prezesi spółek giełdowych... Wyciągnęliśmy ze statystyki, że 10 najlepiej zarabiających prezesów spółek giełdowych w skali roku zarobiło 60 mln zł, czyli średnio statystycznie zarabiają 500 tys. zł miesięcznie, nie rocznie. A więc już po pierwszym miesiącu roku obrachunkowego przestają płacić składkę na FUS. Jak więc można potraktować ten stan rzeczy? Jak można potraktować fakt, że oni właściwie w żaden sposób nie partycypują w Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i w niewielki sposób partycypują w płaceniu podatków od własnych wynagrodzeń, jeśli chodzi o podatek dochodowy? A więc te proporcje zostały poważnie zachwiane i myślę, że pora na to, żeby te proporcje przywrócić do normalności. Potwierdzeniem tego stanu rzeczy jest kolejna statystyka. W roku 2008 podatek VAT, a więc ten pośredni podatek, który wszyscy solidarnie płacą jednakowo, bo każdy, jak idzie kupić chleb, ma do niego doliczony 23-procentowy VAT, czy to biedny, czy bogaty, czy bezrobotny. Wtedy przychody budżetowe z podatku VAT stanowiły równowartość sumy podatków dochodowych. Mam tu na myśli PIT i CIT. To było 4 lata temu. Dzisiaj proszę spojrzeć do budżetu na rok 2013. Przychody VAT-owskie są dwukrotnie wyższe niż przychody z podatków dochodowych. Co to oznacza? Że cały ciężar podatkowy, cały ciężar obciążający obywateli Rzeczypospolitej został przeniesiony na najuboższych, bo oni, chcąc nie chcąc, muszą płacić podwyższony podatek VAT. A udział podatków dochodowych od roku 2008 czy roku 2009 wcale nie rośnie, a jeżeli rośnie, to w proporcjach do VAT maleje. A więc takiego stanu rzeczy nie możemy przecież dalej tolerować. I jeszcze tylko jedna sprawa, panie marszałku, jeśli chodzi o kwestię mieszkaniową. Przecież chcemy stworzyć zachęty dla tych, którzy rzeczywiście posiadają pieniądze, żeby zechcieli (Dzwonek) zainwestować w budownictwo na wynajem. Raz, że rozwiążemy problem mieszkaniowy dla tych najbardziej ubogich, dwa, że wpłynie to na obniżenie cen wynajmu, bo będzie, mam nadzieję, nadpodaż, a popyt też będzie rósł. W związku z tym ci, którzy dziś odkładają, a mają na kontach w bankach ponad 200 mld zł, a więc przedsiębiorcy, będą mogli w końcu zainwestować i uruchomić koniunkturę i popyt wewnętrzny. A jak mówiłem wcześniej, popyt wewnętrzny jest kołem zamachowym wzrostu gospodarczego, a przecież wszystkim nam o to chodzi. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)