PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jestem przeciwnikiem stosowania metody in vitro, ale niezależnie od tego, jakie byłoby moje osobiste zdanie w tej sprawie, nawet z pozycji liberalnych w sytuacji, w której obecnie znajdujemy się, panie ministrze, dziwię się takiej, a nie innej propozycji przedstawionej przez ministra Arłukowicza. W sytuacji kiedy brakuje pieniędzy w systemie, w sytuacji kiedy mieliśmy ostatnio informacje na temat - w wyniku systemu, w wyniku braków finansowych - śmierci dzieci bądź nieprzyjmowania dzieci do szpitala, w sytuacji kiedy państwo dwa tygodnie temu zadeklarowaliście, że podacie rozwiązania w tej pilnej sprawie, proponujecie państwo rozwiązanie w sprawie zupełnie innej, w sprawie, o którą my na posiedzeniu Komisji Zdrowia nie pytaliśmy - dajecie państwo na finansowanie in vitro. Te 250 mln zł, panie ministrze, należy przeznaczyć na ratowanie życia ludzkiego, bo w takiej obecnie sytuacji znajduje się system ochrony zdrowia pod państwa rządem, pod państwa, niestety, nieudolnymi rządami w ochronie zdrowia. To jest pierwsza sprawa, panie ministrze. Druga sprawa dotyczy niewątpliwie ważnego i słusznie podnoszonego postulatu nadzoru, również prawnego, i prawnego uregulowania kwestii funkcjonowania klinik leczenia niepłodności metodą in vitro, ale także w ogóle innych spraw związanych z tą dziedziną. Panie ministrze, konwencja bioetyczna w dalszym ciągu przez polski Sejm nie została ratyfikowana i to jest problem, z którym państwo powinniście się zderzyć, to jest coś, w odniesieniu do czego państwo powinniście zaproponować rozwiązania. Jeżeli państwo finansujecie leczenie, podczas gdy sprawy prawne zupełnie nie zostały uregulowane, to tak na dobrą sprawę dajecie państwo przyzwolenie i, co więcej, finansowanie w sytuacji, kiedy może funkcjonować swoista wolna amerykanka - można robić wszystko, ponieważ nic nie jest zabronione. Panie ministrze, jest to sprawa najpilniejsza do uregulowania i dziwię się, że ministerstwo w ogóle nie zajmuje się nią. Dziękuję.
Mówca: Jan Dziedziczak
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Prawo i Sprawiedliwość, tak samo członkowie Parlamentarnego Zespołu na rzecz Ochrony Życia i Rodziny są za pomocą dla osób, które starają się o dziecko, które mają problemy z niepłodnością, tylko jesteśmy za tym, żeby pomóc im realnie. Dlatego też popieramy metodę naprotechnologii, metodę tańszą od in vitro, skuteczniejszą procentowo, bezdyskusyjnie skuteczniejszą od in vitro, i niebudzącą najmniejszych kontrowersji etycznych. Chciałbym zapytać pana ministra: Dlaczego nie wybraliście metody tańszej, skuteczniejszej, niedzielącej Polaków, niepozbawiającej życia innych? Dlaczego? Moim zdaniem dlatego, że pan minister Arłukowicz znany jest ze swojego zacietrzewienia ideologicznego, to były działacz Lewicy, w tej chwili realizujący swoją misję w rządzie Donalda Tuska. Dlaczego wybiera się dużo droższą metodę? Pewnie dlatego, żeby dać zarobić firmom, wielkiemu biznesowi, który zajmuje się in vitro. To jest wielki biznes, wielka kasa i być może o to tutaj tak naprawdę chodzi. Mówię to ze smutkiem, bo w tej chwili służba zdrowia jest w tragicznej sytuacji, ludzie umierają - znamy takie przypadki z ostatnich tygodni. Chociażby chorzy na białaczkę szpikową nie mogą doczekać się ratującej życie terapii, na pewnym etapie jest ona zaniechana z powodów finansowych, tymczasem na wybranie najdroższej metody leczenia - w zasadzie to nie jest leczenie, dłużej musielibyśmy o tym rozmawiać - niepłodności pieniądze się znajdują, i to 250 mln zł. Dlaczego państwo nie wybraliście tańszej metody, niekontrowersyjnej etycznie i dużo skuteczniejszej, jaką jest naprotechnologia? Ludziom dotkniętym niepłodnością trzeba pomagać, ale róbmy to taniej, skuteczniej i zgodnie z moralnością, po prostu nie pozbawiając życia innych. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Ja także pociągnę ten wątek finansowy. Koszt tego programu, 250 mln zł, to wbrew pozorom jednak duże publiczne pieniądze. Natomiast doskonale wiemy, jak wygląda sytuacja finansowa w ochronie zdrowia. Zobowiązania wszystkich placówek medycznych z roku na rok rosną. W tej chwili według moich informacji te zobowiązania wynoszą już około 11 mld zł. Niezależnie od tego, czy mamy do czynienia z publicznymi placówkami, czy też już ze spółkami, to wszystkie one zadłużają się, co potwierdza tezę, że rosną koszty świadczenia usług medycznych, natomiast nie rośnie wycena tzw. punktu i wartość kontraktów po prostu nie nadąża za wzrostem kosztów. W związku z tym wszystkie placówki, tak jak powiedziałem, niezależnie od formy prawnej po prostu mają coraz wyższe zobowiązania. Drugim obszarem bardzo newralgicznym i uciążliwym dla pacjentów jest, panie ministrze, odpłatność za leki. Od jakiegoś czasu koresponduję z panem w tej sprawie. Pan mi konsekwentnie wykazuje, że tzw. ustawa lekowa przyniosła obniżenie udziału pacjentów w płatnościach za leki, ale przecież doskonale pan wie, że ta wymiana poglądów w tej sprawie ma bardzo dużą lukę. Mianowicie nie chce pan ujawnić, a być może pan nie może, tak jak pan pisze, o ile wzrosła wartość leków kupowanych przez pacjentów na recepty pełnopłatne. Wiemy doskonale, że ustawa lekowa spowodowała w skutkach wręcz eksplozję recept pełnopłatnych. Sumarycznie więc pacjenci ponoszą znacznie wyższe obciążenia z tego tytułu niż do tej pory. (Dzwonek) W związku z tym, panie ministrze, to są właśnie te dwa newralgiczne obszary - wzrost obciążeń pacjentów z tytułu zakupów lekowych oraz pogłębiające się zadłużenie placówek ochrony zdrowia. I nagle pojawiają się pieniądze na program, który, nie oszukujmy się, nie powinien być programem pierwszoplanowym, zwłaszcza że, jak tutaj słusznie słyszeliśmy w wypowiedzi wielu posłów Prawa i Sprawiedliwości, co do efektywności tego programu są bardzo poważne wątpliwości. Dziękuję, panie marszałku. (Oklaski)
Mówca: Rajmund Miller
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Mimo tych wszystkich zastrzeżeń w imieniu wielu tysięcy par, osób, które borykają się z problemem niepłodności, chciałbym podziękować ministerstwu za stworzenie tego programu, bowiem na dzień dzisiejszy dla wielu z nich jest to jedyna szansa, żeby rozwiązać problem, o którym dzisiaj mówimy. Przypomnę adwersarzom, tym, którzy są przeciwni, że niepłodność została zakwalifikowana jako choroba. W związku z tym nie mylmy dwóch pojęć, ponieważ środki, które będą przeznaczone na program in vitro, to nie są środki w ramach NFZ-u, tylko to są środki, które zostały przeznaczone w ramach zupełnie odrębnego programu Ministerstwa Zdrowia. I musimy to dzisiaj zdecydowanie podzielić. Mam natomiast do pana ministra inne pytanie. Ponieważ kwalifikujemy około 15 tys. par, pytanie jest takie: Czy mamy bazę tych pacjentów? Czy mamy dzisiaj świadomość tego, czy wszyscy pacjenci, którzy są kwalifikowani do tego programu, są zidentyfikowani, jeżeli chodzi o ilość przeprowadzonych badań i wszystkich potrzebnych czynności? Innymi słowy, czy na dzień 1 lipca, kiedy ruszymy z tym programem, będziemy przygotowani do tego, żeby realizację tego programu już zacząć w sposób bardzo dokładny techniczne? Dziękuję bardzo.
Mówca: Artur Dębski
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Chciałbym poprzedzić wystąpienie - jeżeli pani marszałkini pozwoli - odczytaniem apelu Kongresu Kobiet, który dotarł dzisiaj do wszystkich klubów poselskich w Sejmie, a udział pani marszałkini oraz Kongresu Kobiet w pracach nad tym projektem był kluczowy. Dlatego chciałbym, jeżeli pani pozwoli, odczytać ten apel. To zajmie dosłownie chwilkę.
Mówca: Artur Dębski
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Bardzo dziękuję. Wysoka Izbo! Panie Pośle Kłopotek Szanowny! Ja tu ? propos sumienia, bardziej po taśmach Serafina bym się w pierś walił na waszym miejscu, a nie o naszym sumieniu mówił. (Oklaski) Ten projekt trafił do komisji znacznie wcześniej i był złożony mniej więcej 6 miesięcy temu, tak że ? propos tego sumienia, tylko w kwestii sprostowania. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Krystyna Pawłowicz: To tak szanujecie kobiety?)
Mówca: Marek Polak
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam bardzo krótkie pytanie, nie potrzebuję aż tyle czasu. Pytanie chciałbym skierować do przedstawiciela wnioskodawców pierwszego projektu złożonego przez klub Ruchu Palikota. Między innymi chciałbym zapytać, jak wnioskodawcy odnoszą się do wątpliwości wyrażonych w opinii załączonej przez prokuratora generalnego, jeśli chodzi o kwestię zgodności art. 1 omawianego projektu z art. 32 ustawy zasadniczej. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Babalski
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wpierw zadam pytanie. Czasu mi starczy, ale wpierw zadam pytanie jednym i drugim wnioskodawcom: Czy wiecie, panie i przedstawiciele Ruchu Palikota, jak parytet realizowany jest w Komisji Europejskiej na 27 komisarzy? Wiecie państwo, czy nie? Powiem, żebyście nie mieli problemów: 9 pań, 18 facetów. (Głos z sali: Nie ma się czym chwalić.) Ja się nie chwalę. Teraz powiem państwu jeszcze jedno. Być może dziwnie to zabrzmi, ale przed wyjazdem zawsze konsultuję z żoną... (Wesołość na sali, oklaski) ...tak, program, który mam, porządek obrad Sejmu. (Poseł Jacek Kwiatkowski: Ona do garów, a pan tutaj.) Przeczytała ten porządek i powiedziała tak: bardzo cię proszę, powiedz w moim imieniu wnioskodawcom, i paniom, i przedstawicielom Ruchu Palikota, że nie życzę sobie - to są słowa mojej żony - żeby ktokolwiek i gdziekolwiek, a tym bardziej w polskim parlamencie, ustawiał mnie na pierwszym, drugim, trzecim czy czwartym miejscu. I to po prostu powtarzam. Pamiętajmy przede wszystkim o jednej rzeczy - mówię to do nas wszystkich - pamiętajmy o tym, że żyjemy wspólnie, kobiety i mężczyźni, przez cały rok, i nie przypominajmy sobie przy okazji 8 marca czy kolejnych wyborów o tym, że panie są na tym świecie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marian Cycoń
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Mam pytania do pana posła Artura Dębskiego z Ruchu Palikota. Pierwsze moje pytanie dotyczy stanowiska pani pełnomocnik rządu do spraw równego traktowania, która w swojej opinii do projektu ustawy pisze, że zastosowanie parytetu na listach wyborczych należy traktować raczej jako środek prowadzący do urzeczywistnienia zasady równości. Czy projektodawca nie zauważa, że przedstawiony dzisiaj przez Ruch Palikota projekt ustawy sprawę parytetu traktuje nie jako środek, ale jako twarde prawo, od którego stosowania nie ma żadnych odstępstw, w żadnych uzasadnionych okolicznościach? Należałoby się zastanowić, czy nie trzeba by popracować nad tym w komisjach. Czy zaproponowany przez projektodawcę projekt uniemożliwiający wystąpienie jakichkolwiek odstępstw i wyjątków nie jest sprzeczny z Konstytucją RP, która mówi, że wszyscy są równi wobec prawa? Gdyby zatem budujący listę wyborczą nie znaleźli wystarczającej liczby pań, dana lista nie mogłaby być zarejestrowana. Czy nie należałoby złagodzić tej sztywnej zasady w toku prac komisji? Kolejne pytanie. Czy w którymkolwiek z unijnych krajów system demokratyczny określa w prawie wyborczym tak rygorystyczne uprawnienie płci, jak w przedstawianym dziś przez Ruch Palikota projekcie ustawy? Tutaj już nie mówimy o parytetach, tu jest mowa o twardym, mało elastycznym stosowaniu równouprawnienia w odniesieniu do mężczyzn i kobiet w obszarze działalności publicznej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Pawłowicz
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Od razu chciałabym powiedzieć projektodawcom, że nikt kobietom nie zabrania udziału w życiu politycznym. A teraz moje dalsze uwagi. Oba zgłoszone projekty, wszystkie zgłoszone tu projekty zmiany Kodeksu wyborczego są sprzeczne z konstytucją, gdyż naruszają art. 32, który mówi o tym, że wszyscy są wobec prawa równi i nikt nie może być dyskryminowany z jakiegokolwiek powodu, również z powodu płci. (Głos z sali: A po co w artykule...) Naruszają one art. 11, który gwarantuje autonomię partii politycznych, o czym tu już mówiono. Zresztą to są również argumenty z opinii prokuratora generalnego. Dalej. Projekty naruszają art. 96 konstytucji, który mówi m.in. o tym, że wybory do Sejmu są równe, a to znaczy, że mamy jednakowe bierne i czynne prawo wyborcze. Bierne prawo oznacza, że można być wybieranym, czynne oznacza, że można wybierać. Parytet narusza bierne prawo, tzn. równość kandydowania, gdyż konstytucja nie przewiduje żadnego uprzywilejowania ze względu na płeć. Od razu chcę też przypomnieć, że Polska ma swoje jednoznaczne przepisy, orzecznictwo i żadne regulacje unijne nas nie wiążą. Karta Praw Podstawowych, o której tu mówiono, nie obowiązuje Polski w całości i nie obowiązuje w zakresie, w jakim mogłaby naruszać przepisy konstytucji. Równość - to kolejna rzecz, proszę o przyswojenie - nie oznacza jednakowego traktowania. Parytety oznaczają w istocie odrzucenie kryteriów merytorycznych, ale jednocześnie z punktu widzenia wyborców naruszają podstawowe reguły demokracji, czyli wolność wyborów. To wyborca ma zdecydować, kogo wybrać, czy kobietę, czy mężczyznę, a nie twórcy układający z powodów ideologicznych listy kandydatów. Tak że tutaj swoboda wyborców, czyli fundament demokracji, zastąpiony zostaje przez manipulację polityków, ideologów itd. Trzeba też powiedzieć, że parytet sprzeczny jest z ideową funkcją Sejmu, gdyż nie musimy tu mieć przekroju społecznego, włókniarek czy jakich tam innych, rasowego, religijnego, społecznego czy płci, to jest reprezentacja polityczna, opierająca się na zaufaniu i kompetencjach. (Dzwonek) Parytet prowadzi do nierówności. Pytanie jest następujące. Co jest ważniejsze, ideologiczny parytet płci czy reguły demokracji? Dziękuję. (Oklaski) (Głos z sali: Czas!)
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałkini! Szanowne Panie Posłanki! Panowie Posłowie! Chciałbym powiedzieć tak. Prawo i Sprawiedliwość, Platforma Obywatelska to partie, które mają duże poparcie, a w związku z tym kobiet na tej sali jest więcej. Sojusz Lewicy Demokratycznej, Ruch Palikota i PSL, poparcie, załóżmy, w granicach 10% i praktycznie sami mężczyźni, tak, sami mężczyźni. (Głos z sali: Miejsca biorące.) A dlaczego tak się dzieje? (Głos z sali: Na miejsca biorące...) Nie, spokojnie. Miejsca biorące. A tu państwo nic nie mówią. Które miejsce to jest miejsce biorące? Najczęściej pierwsze, tak. W Ruchu Palikota wszystkie jedynki we wszystkich okręgach wyborczych weszły do Sejmu. (Głos z sali: Nie wszystkie.) Panowie, głównie są to panowie... (Głos z sali: Nie...) Powiedziałem, że głównie są to panowie. Mam pytanie do panów z Ruchu Palikota i do pana posła wnioskodawcy. Czy w tych wyborach w roku 2015... (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Będą wcześniej.) ...wszystkie kobiety będą na pierwszych miejscach, a faceci, przepraszam, nie faceci, tylko panowie będą na miejscach drugich, trzecich, czwartych? (Głos z sali: Szóstych.) Albo na jeszcze innych. Które to jest miejsce biorące? Zgadzam się tu z różnymi osobami, my musimy uświadamiać. Nie jedynka czy dwójka ma wchodzić do Sejmu, tylko osoba, dana osoba. Wszyscy mamy to robić. To od nas wszystkich to zależy. Chodzi o to, żeby poinformować wyborców, żeby głosowali świadomie, żeby świadomie znaleźli panią czy pana, którzy im się podobają i którzy mają coś do zaproponowania. Bez tego my nic nie zrobimy. To jest sztuczne, to wszystko będziemy robić sztucznie, naprawdę. (Oklaski) (Poseł Krystyna Pawłowicz: Tak jest!) Panowie, panie pośle Dębski, niech pan powie za swoich kolegów, tak jak tu w większości siedzą, poza panią Anią Grodzką, poza panią Haliną Szymiec-Raczyńską, poza panią Popiołek, które były jedynkami, pani marszałkini była na drugim miejscu, a wasz szef był na pierwszym miejscu... (Głos z sali: Właśnie, gdyby nie szef...) (Głos z sali: ...losowanie jedynek.) A właśnie, gdyby nie szef... (Poruszenie na sali) Słuchajcie, słuchajcie mili panowie... (Poseł Krystyna Pawłowicz: Niech żyje poseł Olejniczak!) ...spróbujcie to zmienić. To powiedzcie z tej trybuny, że zrzekacie się jedynek na rzecz kobiet. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Głogowski
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Chciałbym zapytać wnioskodawców obu projektów, czy są przekonani, że takich rozwiązań oczekują kobiety. Czy przypadkiem nie wydaje im się, że takie rozwiązanie tak naprawdę obraża kobiety, bo traktuje je jak osoby, które nie poradzą sobie w życiu publicznych bez tych dziwnych, sztucznych zapisów? Czy nie obawiają się także tego, że przełoży się to na zniechęcenie wyborców, zmniejszenie frekwencji wyborców, którzy odrzucą takie niezrozumiałe, sztuczne tworzenie list wyborczych? Można zadać pytanie: jak daleko można się posunąć w inżynierii wyborczej? Może wprowadzić parytety wieku? Może w pierwszej piątce powinna być minimum jedna osoba poniżej 30 lat, a jedna powyżej 50 lat? Może oczekiwać od partii, żeby w organach wybieranych bezpośrednio, mam na myśli prezydentów miast, a może w Senacie w okręgach jednomandatowych co kadencję na zmianę wystawiać kandydatów, raz kobietę, raz mężczyznę? Można sobie wyobrazić różne rzeczy. Pytanie, czy jest to uzasadnione i czy to rzeczywiście służy rozwijaniu demokracji. Wysoki Sejmie, ja mam w swoim doświadczeniu politycznym, w pracy publicznej bardzo dobre doświadczenie w pracy z kobietami, mogę też się pochwalić, że desygnowałem, proponowałem do desygnowania na różne funkcje kobiety, m.in. starostę w swoim powiecie, panią, której kandydaturę zgłosiłem. Moje doświadczenie mówi, że nie ma problemu, zwłaszcza w samorządach absolutnie nie ma tego problemu, że kobiety są blokowane na listach wyborczych. O każdą kobietę, która chce startować, zabiega mnóstwo list wyborczych, zabiega się o to, aby startowała z listy danego samorządu. W zeszłym roku, w zeszłej kadencji wprowadziliśmy kwotę 35% na listach wyborczych. W przyszłym roku zobaczycie państwo, jakie w wyborach do rady powiatu wywołuje to wynaturzenia. Zobaczycie państwo, jak trudno będzie znaleźć kobiety, jak wiele będzie dziwnych sytuacji, w których kobiety będą do tego zmuszane np. przez starostów, bo będą zmuszane dyrektorki szkół, pracownice jednostek podległych, tylko po to, żeby wypełnić tę kwotę wyborczą. Na pewno tak się będzie działo w czasie wyborów samorządowych. Zatem ostrożnie z dalszym psuciem ordynacji wyborczej. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Artur Górski
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Czytam propozycję nowelizacji Kodeksu wyborczego i oczom nie wierzę, że tak kuriozalne pomysły mogły się pojawić. Śmiałbym się z tego, gdyby nie to, że sprawa jest bardzo poważna. Jest to kolejna odsłona walki lewicy ze zdrowym rozsądkiem, pod przykrywką zabiegania o równość w życiu publicznym. Najpierw, co już było aberracją, wprowadzono sztuczne parytety przy układaniu list wyborczych - 35% dla kobiet. Uznano teraz, że to za mało, skoro mimo tego zabiegu w Sejmie kobiety stanowią tylko 24% posłów. Teraz proponuje się 50% dla kobiet na listach, przy czym listy mają być tak układane, by w każdej kolejnej dwójce kandydatów nie było osób tej samej płci. Naprawdę, w prawnych rozwiązaniach zbliżamy się do absurdu. Jeśli to rozwiązanie nie wypali i po kolejnych wyborach w Sejmie będzie na przykład tylko 30% kobiet, to czy zgłosicie poprawkę, aby kobiety na listach w przyszłości stanowiły 2/3 i obowiązkowo otwierały listy wyborcze? Domagacie się także zmiany terminologii. Chcecie wprowadzić formę bezosobową: osoba kandydująca, gdyż uważacie, że słowo ˝kandydat˝ wobec kobiet jest niewłaściwe. (Poseł Bożena Szydłowska: Kandydatka to żeńskie określenie.) Naprawdę zbliżamy się do absurdu i w tym absurdzie Platforma Obywatelska ściga się z Ruchem Palikota, a popiera was Sojusz Lewicy Demokratycznej. Ale wy wszyscy jesteście jedną lewicą, co niszczy państwo i rozkłada naród. Mało tego, wy tak naprawdę działacie antydemokratycznie. My jesteśmy dużą partią. W naszych szeregach jest bardzo wiele kobiet i my sobie poradzimy, w wyborach samorządowych nie ma problemu. Ale malutkie partie, pozaparlamentarne, nie będą w stanie spełnić tych kryteriów i nie będą w stanie wypełnić zgodnie z tymi kryteriami list wyborczych. Tak naprawdę odcinacie im możliwość udziału w życiu politycznym. To jest rozwiązanie ze wszech miar antydemokratyczne, dlatego na nie zgodzić się nie można. Dziękuję. (Głos z sali: Decyduje lider partii.)
Mówca: Jacek Osuch
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Żona rzeczywiście czasami, panie pośle i przyłoży, jak trzeba, akurat w tym wypadku wydaje się, że chyba trzeba by było. Tylko pytanie, komu. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Proponowany projekt ustawy Kodeks wyborczy zakłada wprowadzenie 50-procentowego udziału kobiet i mężczyzn na listach wyborczych, zastąpienie dotychczasowego systemu kwotowego zasadą parytetu pod względem płci oraz wprowadzenie naprzemienności umieszczania kandydatów i kandydatek na listach wyborczych. Ponadto zakłada on, że na pierwszym i drugim miejscu listy wyborczej nie mogłyby znajdować się osoby tej samej płci, a zasada ta miałaby również zastosowanie do każdej kolejnej dwójki osób umieszczonych na liście. W związku z powyższym chciałbym zadać projektodawcom dwa pytania. Jakie alternatywne rozwiązanie proponuje się, w przypadku gdy komitet na danej liście wyborczej nie będzie miał możliwości zgłoszenia wymaganej liczby kobiet z uwagi na brak zainteresowania z ich strony kandydowaniem bądź w wypadku kandydowania z określonego miejsca? Czy należy wtedy przyjąć i zastosować system ˝na zakładkę˝ z łapanki? Drugie pytanie. Czy projektodawcy liczą się z możliwością, iż wprowadzenie zasady parytetu w takiej postaci może naruszać zasadę wolności wyborów, wymuszając dopasowywanie się do ustalonego minimum przedstawicieli określonej płci zamiast swobodnej selekcji kandydatów? Dziękuję bardzo.
Mówca: Maciej Małecki
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jednym z większych sukcesów po 1989 r. w naszej ojczyźnie była reforma samorządowa. Samorządowcy i mieszkańcy zgodnie twierdzą, że to poprawiło funkcjonowanie gmin, poprawiło funkcjonowanie lokalnych wspólnot. Mimo to samorządy są dzisiaj zagrożone. To efekt dokładania im kolejnych obowiązków, przy braku pokrycia w odpowiednich środkach. Posłowie Platformy Obywatelskiej i Ruchu Palikota zamiast zająć się tymi problemami, próbują na siłę uszczęśliwiać ludzi parytetami na listach: mężczyzna, kobieta, mężczyzna, kobieta albo odwrotnie. Zejdźcie na ziemię. Realne problemy samorządów to rosnące zadłużenie, niepewne dochody, składka rentowa podniesiona o 2%. To są problemy, z którymi borykają się samorządy. Chcę zapytać wnioskodawców. Czy w życiu prywatnym, wydając własne pieniądze, też kierujecie się parytetami? (Głos z sali: Tak jest.) Czy kupujecie raz u kobiety, raz u mężczyzny? Tak samo z fryzjerem? Czy decyduje jakość i cena? Czy kiedy szukacie dobrego adwokata albo dobrego notariusza, to pilnujecie parytetów czy liczycie pieniądze i sprawdzacie jakość? Założę się, że w przypadku waszych prywatnych pieniędzy liczy się tylko cena i jakość. Dlaczego więc tych samych zasad nie stosujecie do pieniędzy publicznych? O miejscach na listach powinny decydować kwalifikacje... (Poseł Bożena Szydłowska: Lider partii.) ...i praca na rzecz lokalnej społeczności, bo najważniejsze jest dobro mieszkańców, a nie płeć radnych, wójtów, posłów. (Dzwonek) Szanowni państwo, jeżeli chcecie bawić się w eksperymenty, to róbcie to na własne ryzyko i za własną kasę, najlepiej we własnych firmach.