Mówca: Krystyna Ozga
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Debatujemy dziś już nad kolejną nowelizacją ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, zresztą wielokrotnie już nowelizowanej. Do Komisji Kultury i Środków Przekazu marszałek Sejmu skierowała dwa projekty ustaw - poselski i senacki. Po analizie tych projektów podkomisja nadzwyczajna, w której miałam zaszczyt pracować, przychylając się do rozwiązań zaproponowanych przez Senat RP i po wniesieniu pewnych korekt, przedstawiła komisji sprawozdanie w formie jednolitego tekstu. Celem projektu jest dostosowanie systemu prawa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 lipca 2011 r., a dotyczy on przeniesienia regulacji ustalających opłaty za koncesję z rozporządzenia, co było dotychczasową praktyką, do ustawy. Istotą nowelizacji, najogólniej rzecz ujmując, jest tryb i składanie wniosków o udzielenie koncesji na kolejne okresy oraz procedura udzielania koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego lub telewizyjnego, za które pobierana będzie opłata. W tym względzie komisja posiłkowała się ustawą z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne. Określona jest maksymalna wysokość opłat za upowszechnianie programu radiowego w sposób analogowy rozsiewczy naziemny, podobnie dla programu telewizyjnego, dla rozpowszechnienia programu radiowego w sposób cyfrowy rozsiewczy naziemny w multipleksie, a także analogicznie dla programu telewizyjnego w formie cyfrowej naziemnej w multipleksie. Sprawozdanie przewiduje przyjęcie opłat za udzielenie koncesji zarówno dla rozpowszechnienia programu radiowego i telewizyjnego w sposób rozsiewczy, satelitarny z różnicą kwotową o połowę, a także dla rozpowszechnienia programu radiowego i telewizyjnego w sieciach telekomunikacyjnych poprzez rozsiew satelitarny, określając tym samym różnicę w opłatach o 1/4. Na Krajową Radę Radiofonii i Telewizji został nałożony ustawowy obowiązek, aby ta w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określiła w drodze rozporządzenia wysokość opłat za udzielenie koncesji, biorąc pod uwagę takie elementy jak: czas emisji reklam, liczbę mieszkańców w zasięgu programu, zakres fal radiowych, a także liczbę mieszkańców miast objętych zasięgiem programu. Takie bowiem uszczegółowienie ma wykluczyć jakąkolwiek dowolność, a także dowolność interpretacyjną w sposób absolutnie niebudzący wątpliwości. Omawiany projekt przewiduje także możliwość waloryzacji wysokości opłat w każdym roku kalendarzowym, który oparty będzie na średniorocznym wskaźniku cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim roku kalendarzowym, co ogłaszane jest przez prezesa GUS. Na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa określono termin i sposób wnoszenia pierwszej opłaty albo pierwszej raty, co należne będzie od dnia doręczenia decyzji o udzieleniu koncesji. Projekt w sposób szczególny określił obowiązki nadawcy, który naruszać będzie przepisy wynikające z niniejszej dyspozycji bądź też nie będzie stosował się do wezwań na podstawie przepisów ustawy. W tych przypadkach przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wyposażony jest w delegację w zakresie możliwości wydania decyzji nakładającej na niesubordynowanego nadawcę kary pieniężnej w wysokości nawet do 50% rocznej opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością przeznaczoną do nadawania programu. Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Uznając słuszność i zasadność rozwiązań zawartych w sprawozdaniu komisji, o którym bardzo szczegółowo mówiła poseł sprawozdawca pani Katarasińska, klub Polskiego Stronnictwa Ludowego opowie się za przyjęciem sprawozdania. Dziękuję za uwagę.