PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Nie można mówić o narodzie polskim bez Polaków. Nie można mówić o narodzie polskim, o polskiej Opolszczyźnie bez Polaków. Gdy tak bowiem będzie, że na Opolszczyźnie nie będzie Polaków, to będzie Opolszczyzna z mieszkańcami narodowości romskiej, niemieckiej, z grupami etnicznymi itd. Nie widzę więc jakiejś sprzeczności logicznej w wypowiedzi przytaczanej przed chwilą, wypowiedzi jednego z posłów Prawa i Sprawiedliwości będącego na Śląsku. Nie ma w tym, co powiedział, niczego obraźliwego. Wydaje mi się bowiem, że trzeba zaznaczać takie fakty, jakie mają miejsce na śląskiej ziemi, na opolskiej ziemi. Przecież nie tak dawno marszałek województwa opolskiego wywołał temat potrzeby stworzenia właśnie na Opolszczyźnie strefy demograficznej, bo ziemia opolska się wyludnia. Tym bardziej miło mi więc było gościć na zupełnie przeciwstawnym biegunie zdarzeń w Polsce, w miejscowości Trześniów na ziemi brzozowskiej. 25 listopada 2012 r. miałem okazję uczestniczyć w sztuce teatralnej ˝Trześniowskie Wesele˝ w Domu Ludowym w Trześniowie na zaproszenie społeczności tego sołectwa. Pomysł na sztukę ˝Trześniowskie Wesele˝ zrodził się w 2010 r. na podstawie scenariusza z 1950 r. autorstwa pani Bronisławy Kołodziej. Premiera odbyła się 26 lutego 2011 r., na której zgromadziło się 700 osób. Kolejny występ odbył się 8 marca i oba występy, pokazy wystąpienia teatralnego miały miejsce w Domu Ludowym w Trześniowie. Widowisko jest połączeniem starodawnych pieśni, obrzędów, strojów ludowych, a także gwary trześniowskiej. Obrzędowy Zespół Weselny ˝Trześniowianie˝ liczy 26 członków. Oprócz występów w swojej miejscowości zespół gościnnie wyjeżdżał do Brzozowa, Dydni, Jasienicy Rosielnej czy Rymanowa-Zdroju. Dużym atutem zespołu jest rozpiętość wiekowa aktorów - przedział od 17 do 70 lat. Warto zauważyć, że dwie aktorki odgrywające role kucharek brały udział w pierwszym przedstawieniu ˝Trześniowskiego Wesela˝ w latach 50. XX wieku. Zespołowi towarzyszyła kapela złożona z miejscowych muzyków. Kierownikiem zespołu jest pan Tadeusz Wójcik, poseł I kadencji, któremu składam serdeczne gratulacje oraz życzę powodzenia w dalszym kultywowaniu lokalnych pięknych tradycji ludowych. Składam podziękowania także aktorom zespołu ˝Trześniowianie˝ na ręce reżysera pani magister Krystyny Wojtoń. Oby inne miejscowości i sołectwa znalazły czas na kultywowanie polskiej tradycji, polskiej kultury, polskiego języka, polskich zwyczajów i obyczajów, tak jak to czyni Trześniów w powiecie brzozowskim. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Chmielowiec (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

W dniu 30 listopada 2012 r. w Miejskim Domu Kultury w Kolbuszowej odbyło się doroczne spotkanie honorowych dawców krwi, sympatyków honorowego krwiodawstwa oraz zaproszonych gości. Okazją do spotkania były Dni Honorowego Krwiodawstwa, przypadające w dniach 22-26 listopada. Celem spotkania było podsumowanie honorowego krwiodawstwa w powiecie kolbuszowskim oraz omówienie zadań i celów na nadchodzący 2013 r. w zakresie honorowego krwiodawstwa. Uroczystość została rozpoczęta występem zespołów młodzieżowych, które swoje utwory zadedykowały wszystkim oddającym krew, która ratuje życie ludzkie. Następnie członek zarządu powiatowego oddziału honorowych dawców krwi pan Czesław Mazan przywitał zaproszonych, wśród których byli: Wojciech Cebula - wicestarosta kolbuszowski, Jan Zuba - burmistrz Kolbuszowej, Marek Opaliński - przewodniczący Rady Miejskiej w Kolbuszowej, Eugeniusz Galek - wójt gminy Cmolas, a także radni powiatu kolbuszowskiego z ordynatorem oddziału chirurgicznego Szpitala Powiatowego w Kolbuszowej dr. Jarosławem Raganem na czele, jak również radni gminy Kolbuszowa oraz młodzież ze szkół średnich powiatu kolbuszowskiego i duże grono sponsorów, bez których spotkanie to byłoby praktycznie niemożliwe. W tym roku przypada 55-lecie honorowego krwiodawstwa w Polsce oraz 20-lecie Klubu Honorowych Dawców Krwi w Kolbuszowej. Klub liczy 80 członków, w tym 60 osób czynnie oddaje krew. W 2012 r. krwiodawcy zrzeszeni w klubie oddali 60 l krwi. Obostrzone zasady kwalifikowania dawców sprawiają, że krew mogą oddać tylko osoby całkowicie zdrowe. Duża grupa młodzieży, która zaczęła oddawać krew, godnie zastępuje dawców, którzy już nie mogą jej oddawać. W klubie są rekordziści, którzy oddali ponad 60 l tego bezcennego leku, jest też wiele osób, które oddały po ponad 40 l krwi. Pan Czesław Mazan, cytując słowa Jana Pawła II: ˝Człowiek jest tyle wart, ile sam może dać innemu człowiekowi˝, powiedział, że jako krwiodawcy staramy się dać innym to, co najcenniejsze, czyli krew, ratując tym samym wiele istnień ludzkich. Krew jest bezcennym lekiem, bo pomimo postępów w medycynie nie można jej zastąpić żadnym innym preparatem, musi być ofiarowana przez drugiego człowieka. Wszyscy zebrani deklarowali poparcie dla idei honorowego krwiodawstwa oraz dalszą pomoc w propagowaniu tej szczytnej misji. W tym miejscu wszystkim honorowym dawcom krwi, wolontariuszom i sympatykom składam najserdeczniejsze życzenia zdrowia, szczęścia oraz sukcesów zawodowych. Dziękuję za cząstkę siebie, jaką bezinteresownie oddajecie nieznanym ludziom, chorym w szpitalach, oraz za pracę, jaką wykonujecie, promując ideę honorowego krwiodawstwa.
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pierwsza część negocjacji nowej projekcji finansowej dla Unii Europejskiej zakończyła się fiaskiem. Nie doszli do porozumienia przedstawiciele rządów europejskich w zakresie polityki spójności na szereg następnych lat. Tego typu negocjacje odbywają się w zamkniętym gronie i z reguły mają charakter tajny, co jest słuszne. Jednak mam poważne obawy, czy rząd Polski był dobrze przygotowany do tych negocjacji. Jak wiadomo, Polska jest największym beneficjentem pomocy finansowej w Europie. Matematyka w tym wypadku jest prosta. Kraje bogate w Unii płacą dużo i część z tych pieniędzy dają krajom biedniejszym. Tak więc trzeba te pieniądze wykorzystać w sposób właściwy, tak aby można było skorzystać z kolejnej pomocy. W tej projekcji finansowej Unii Europejskiej najwyżej punktowane są projekty transgraniczne. Oczywiście takich projektów można stworzyć i opracować wiele. Na przykład tylko w moim OW 30, rybnickim, dwa proszą się o realizację. Pierwszy to droga wodna Odra - Łaba - Dunaj, na który według wstępnych szacunków można uzyskać 8,3 mld PLN, i byłby to program podzielony na trzy państwa: Niemcy, Polskę, Czechy. Drugi to projekt przedłużenia linii kolejowej wysokich prędkości Praga - Ostrava do Rybnika. Należy zwrócić uwagę na to, że projekty transgraniczne w infrastrukturze według zasad Unii Europejskiej wymagają znacznie mniejszego wkładu własnego. A my poprzez brak wizji decydujemy się na zbudowanie bardzo ważnego zbiornika Racibórz Dolny, wykorzystując międzynarodowe kredyty, w sytuacji gdy mógł on stanowić część projektu w 90% finansowanego przez Unię Europejską.
Mówca: Andrzej Dąbrowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 4 grudnia obchodziliśmy Barbórkę, tradycyjne polskie święto górnicze. Przypada ono na dzień św. Barbary, patronki wszystkich górników. Zgodnie z tradycją święto to rozpoczyna się mszą świętą w kościele przy figurze św. Barbary. Tego dnia odbywają się również uroczyste akademie i spotkania oraz koncerty i bale, w których uczestniczą całe rodziny górnicze. Jest to dzień, w którym u każdego Polaka powinna pojawić się refleksja nad trudnym zawodem górnika, gdyż jest to zawód szczególny. Górnicy wykonują swą pracę w podziemiach, czyli w warunkach odmiennych od tych, w jakich człowiek przebywa i żyje. Górnik, aby sprostać wymaganiom przyrody oraz realizować wytyczone cele, musi rygorystycznie przestrzegać obowiązujących zasad postępowania. Specyfikę kopalnianej rzeczywistości tworzy splot różnych czynników, takich jak: odcięcie od zewnętrznego świata, przebywanie w zamkniętej przestrzeni, brak naturalnego światła, brak dostatecznej ilości tlenu, obecność różnych gazów, pyłu, wysokiej i niskiej temperatury oraz ciągłe zagrożenie zdrowia i życia. Szanowni państwo, warto tu podkreślić, iż z wykonywaniem pracy górnika wiążą się ciągłe niebezpieczeństwa. Dlatego duże znaczenie dla tego zawodu mają wzory zachowań. Wzory te oparte są na solidarności, która przejawia się w codziennej pracy, a przede wszystkim w momentach szczególnego zagrożenia zdrowia lub życia. Każdy człowiek, który chce być członkiem górniczej społeczności, musi się podporządkować określonym normom. Tylko wówczas można być pełnowartościowym członkiem zespołu. Każdy z nas mógłby kierować się podobnymi zasadami w codziennym życiu. Kiedyś cała Polska uczestniczyła w świętowaniu. Wszystkie środowiska bez względu na rejon Polski dobrowolnie angażowały się w uroczystości barbórkowe. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Z okazji tradycyjnej polskiej Barbórki pragnę zachęcić, aby każdy z nas przypomniał sobie, jak piękne jest to święto. Kieruję wyrazy uznania dla wszystkich górników, którzy niejednokrotnie narażając swoje życie i zdrowie, pracują co dzień wiele metrów pod ziemią. Życzę wszystkim górnikom wiele zdrowia, szczęścia, pomyślności, a także ciepła rodzinnego domu. Niech św. Barbara czuwa nad waszym bezpieczeństwem.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Minęła siedemdziesiąta rocznica misji Jana Karskiego w Londynie, gdzie nasz emisariusz po zebraniu w Polsce z narażeniem życia bardzo szczegółowych informacji na temat zagłady narodu żydowskiego pod okupacją niemiecką podejmował rozliczne próby zainteresowania tym problemem elit rządzących Wielką Brytanią. Raport Karskiego co prawda sprawił, że dwanaście państw alianckich potępiło Holocaust, ale nadal przerażające szczegóły raportu przyjmowane były z dużą dozą nieufności, a nawet niektórzy traktowali go jako jakąś niezrozumiałą grę polskiego rządu na emigracji. Gdy po jakimś czasie Karski dotarł ze swoim raportem do Stanów Zjednoczonych, to, niestety, w czasie rozmowy z amerykańskim prezydentem okazało się, że przywódca wolnego świata jest, i owszem, zainteresowany sytuacją polskich rolników pod okupacją niemiecką, natomiast nie ma ochoty wysłuchiwać skądinąd dobrych pomysłów Karskiego na zatrzymanie machiny Holocaustu. Generalnie Zachód nie uwierzył Karskiemu, a tym bardziej nie był skłonny podejmować jakichś drastycznych działań w celu zmuszenia Niemców do ograniczenia rozmiarów lub nawet zakończenia zbrodni na narodzie żydowskim, stąd ogromny szok opinii publicznej państw alianckich po wyzwoleniu obozów koncentracyjnych. Obecnie nie sposób nie przyznać, że to kierownictwo naszego podziemnego państwa jako jedyne na świecie podjęło skuteczne działania, których celem miało i mogło być powstrzymanie hitlerowskiej machiny zbrodni. Co nas, Polaków, spotyka za to po latach? Oczywiście na powszechną wdzięczność raczej nie powinniśmy liczyć, bo, jak wiadomo, wiedza ludzi Zachodu na ten temat, jak również znajomość zagadnień związanych z organizowaniem pomocy Żydom w czasie okupacji są doprawdy znikome. Niefortunna i niezamierzona wypowiedź amerykańskiego prezydenta na temat polskich obozów śmierci świadczy także o obecności w powszechnej świadomości Amerykanów pewnego niebezpiecznego stereotypu. Dlatego, korzystając z rocznicowej okazji, chciałbym przypomnieć naszym decydentom o tym, że między innymi ich naczelnym zadaniem jest kształtowanie opinii społeczności międzynarodowej o Polsce i Polakach. Jak słusznie nie tak dawno zauważył jeden z dziennikarzy, jeszcze w latach sześćdziesiątych w Stanach Zjednoczonych do niektórych hoteli nie mieli wstępu Żydzi. Czy taka sytuacja mogłaby mieć miejsce współcześnie? Nie sądzę. Dlatego trzeba nam również pracować nad tym, i to jest zadanie przede wszystkim dla rządu, żeby już nikt nie próbował bezmyślnie lub może i rozmyślnie rzucać na nas oszczerstw o polskich obozach śmierci lub podobnych. Niestety, jak na razie, w naszej przestrzeni publicznej pojawiają się dzieła, które zamiast rzetelnie podejść do tematu polsko-żydowskich stosunków, zdaje się, że utrwalają krzywdzące dla Polaków stereotypy, przed którymi także przestrzegał ten wielki przyjaciel Żydów - Jan Karski.
Mówca: Dariusz Seliga (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W dniu wczorajszym, 4 grudnia, górnicy obchodzili swoje święto. Jako poseł ziemi łódzkiej chciałbym z tego miejsca wszystkim górnikom, zwłaszcza tym, którzy są mi szczególnie bliscy, z kopalni Bełchatów, złożyć najszczersze życzenia zdrowia, szczęścia i satysfakcji z wykonywanej pracy oraz wszelkiej pomyślności w życiu osobistym. Pragnę wyrazić wielki szacunek wobec wszystkich, którzy wytrwale i z oddaniem wykonują pracę o ogromnym znaczeniu dla naszej gospodarki narodowej i dla milionów polskich rodzin. Jest to szczególnie istotne w obliczu kryzysu paliwowego, który dobitnie uświadamia nam wszystkim, jak bardzo Polsce potrzebna jest dziś dywersyfikacja dostaw źródeł energii. Wyrażam ogromne uznanie dla wszystkich, dzięki którym praca w kopalni jest bezpieczniejsza, wydajniejsza i bardziej opłacalna. Wszystkim górnikom życzę, aby ich problemy zostały pozytywnie rozwiązane, aby wszystkie podmioty społeczne współdziałały na rzecz ich rozwiązywania. Dlatego też życzę górnikom, aby przede wszystkim zachowali swoje miejsca pracy, zachowali swoje przywileje, które słusznie im się należą za ich ciężką i trudną pracę. Na najbliższy rok życzę wszystkim górnikom, aby święta Barbara otaczała was swoją nieustanną opieką.
Mówca: Piotr Szeliga (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przedstawiam oświadczenie w sprawie wypowiedzi minister nauki i szkolnictwa wyższego Barbary Kudryckiej dotyczącej zdjęcia krzyża w sali senatu Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy przez prof. Janusza Ostoję-Zagórskiego. Jestem zdumiony wypowiedzią pani minister nauki i szkolnictwa wyższego Barbary Kudryckiej: Uczelnie świeckie powinny starać się być uczelniami, które są otwarte na wszystkie religijne wyznania, nie ograniczać się do jednego. Jestem przekonana, że gdyby senat uniwersytetu miał wydać opinię w tej sprawie, zaopiniowałby pozytywnie decyzję rektora - powiedziała w programie ˝Polityka przy kawie˝ w TVP. Minister przypomniała też, że w Polsce istnieją uczelnie świeckie i katolickie. To te drugie, jej zdaniem, mają prawo do tego, by wykorzystywać symbole katolickie. Pani minister, apeluję do pani, aby nie popierała pani osób usuwających krzyż z przestrzeni publicznej. Na Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego studiują także katolicy, którzy mają prawo do tego, aby krzyż był obecny na tej uczelni. Proszę pamiętać, pani minister, o orzeczeniu Wielkiej Izby Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, który uznał w ubiegłym roku, że wieszanie krzyży w szkołach nie stanowi naruszenia prawa do wolności, ani nie jest elementem indoktrynacji. Apeluję do pani minister o poszanowanie praw katolików i przeproszenie za tę, mam nadzieję, niefortunną wypowiedź.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Tydzień temu obchodziliśmy 182. rocznicę powstania listopadowego. W powstaniu tym mieli też udział młodzi mieszkańcy Rzeszowa należącego do ówczesnej Galicji. Powstanie rozpoczęło się w Warszawie w nocy z 29 na 30 listopada 1830 r. i było największym wysiłkiem zbrojnym w walkach wyzwoleńczych XIX w. Wcześniej, w 1828 r. utworzono tajne sprzysiężenie w Szkole Podchorążych w Warszawie, na czele z podporucznikiem Piotrem Wysokim. Było ono odpowiedzią na pogarszającą się sytuację społeczno-polityczną Królestwa Polskiego. Liczyło ok. 200 członków utrzymujących kontakty ze środowiskiem studenckim. Przygotowaniom do wystąpienia zbrojnego sprzyjała radykalizacja cen żywności i narastającego bezrobocia. Duży wpływ na wybuch powstania miały takie wydarzenia w Europie, jak rewolucja we Francji. Na dzień rozpoczęcia powstania miało wpływ ogłoszenie 19 i 20 listopada 1830 r. rozkazu stawiającego w stan gotowości armię rosyjską i Wojsko Polskie. Wybuch powstania wyznaczono na 29 listopada. Grupie spiskowców nie udała się próba pojmania wielkiego księcia Konstantego podczas ataku na Belweder. Wówczas ruszyli na Arsenał, który zdobyli ok. godz. 21 przy współudziale żołnierzy 4. pułku piechoty. Po północy jednostki Wojska Polskiego popierające insurekcję razem z uzbrojoną ludnością opanowały rejon Starego Miasta, Arsenału i Powiśla. Około 8 rano w rękach powstańców znajdowało się całe miasto z wyjątkiem pl. Broni i Al. Ujazdowskich. Oddziały wierne księciu Konstantemu wycofały się do Wierzbna. 30 listopada Warszawa była wolna. Przez 10 miesięcy 140 tys. powstańców prowadziło walkę z największą potęgą militarną Europy. Powstanie zakończyło się upadkiem 21 października 1831 r. Do upadku powstania i przegrania wojny przyczynili się w dużym stopniu niewierzący w możliwość zwycięstwa arystokratyczni przywódcy polityczni, nieudolni dowódcy, brak wsparcia ze strony chłopów oraz duża przewaga militarna Rosji. Na terenie Rzeszowa przed 1830 r. młodzież gimnazjalna działała w tajnym Związku Wolnych Strzelców. Na wieść o wybuchu powstania ponad 20 uczniów opuściło szkołę i pospieszyło na pomoc powstańcom. Wzorem dla nich był absolwent rzeszowskiego gimnazjum Ludwik Nabielak. To on poprowadził w noc listopadową szturm podchorążych na Belweder. Walczył później pod Iganiami, Grochowem i Ostrołęką. Po upadku powstania ducha walki wśród ludności galicyjskiej podtrzymywały oddziały powstańcze, które przekroczyły granicę Galicji. Dla upamiętnienia bohaterów powstania listopadowego jedna z ulic Rzeszowa nosi imię tego powstania.
Mówca: Jan Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Zwracam się do Państwa z okazji Barbórki, którą mieliśmy okazję świętować w dniu 4 grudnia 2012 r. Na wstępie chciałbym złożyć wszystkim polskim górnikom najserdeczniejsze życzenia z okazji waszego święta. Życzę wam wszelkiej pomyślności, zdrowia i szczęścia. Każdemu życzę bezpiecznej pracy, za którą zostanie stosowanie wynagrodzony. Wierzę także, iż św. Barbara nadal będzie przewodziła polskiemu górnictwu i sprawowała duchową opiekę nad górnikami. Górnictwo w Polsce od wieków to jedna z najważniejszych dziedzin naszej gospodarki. Na terenie Polski znajdują się jedne z najstarszych kopalni na świecie. Polska była i nadal jest liderem w wydobyciu niektórych surowców. Dzięki pracy polskich górników przez lata budowano polską gospodarkę. Dzisiaj należy oddać także cześć i pamięć wszystkim górnikom, którzy podczas pracy stracili życie i zdrowie pod ziemią. Nie możemy nigdy zapomnieć o ich poświęceniu. Niestety sytuacja w dzisiejszym górnictwie nie jest najlepsza. Polski rząd wydaje się nie słyszeć o problemach górników. Nadal likwidowane są kolejne kopalnie. Pracownicy żyją w ciągłym strachu o swoje miejsca pracy. Projektowane przepisy prawne, w tym m.in. tzw. pakiet klimatyczny, mogą spowodować dalszy upadek naszego górnictwa, głównie węglowego. W związku z powyższym apeluję dzisiaj do polskiego rządu o pomoc dla naszego górnictwa i traktowanie go jako priorytetowej gałęzi naszej gospodarki, z pierwszeństwem nawet przed przyjmowanym prawem wspólnotowym. Jeszcze raz składam najserdeczniejsze życzenia wszystkim polskim górnikom. Szczęść Boże!
Mówca: Jarosław Żaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Kilka dni temu w Sejmie odbyła się debata w sprawie planu prewencji przeciw zwiększonej aktywności ugrupowań skrajnie prawicowych oraz eskalacji incydentów o podłożu ksenofobicznym i nacjonalistycznym wywołana przez Ruch Palikota. Chcę zapytać posła Biedronia, inicjatora tej dyskusji: Czy pan uważa, że opozycja prawicowa w Polsce jest ksenofobiczna, nacjonalistyczna i należy ją zdelegalizować? Czy zna pan definicję faszyzmu? Bo sądząc po pana wywodach, cierpi pan na poważne braki w edukacji zarówno w dziedzinie historii, teorii polityki, jak i obowiązującego prawa. Ale czegóż można wymagać od osoby depczącej, w niskich lotów programie, brudne pieluchy... Polska konstytucja w art. 13 wyraźnie wskazuje, iż zakazane jest zakładanie partii i organizacji odwołujących się do totalitarnych metod i praktyk działania nazizmu, faszyzmu i komunizmu. Polska jest krajem nie tylko tolerancyjnym, ale także przyjaznym dla innych i sztuczne wywoływanie demonów totalitarnych jest czystą propagandą mającą na celu ograniczenie konstytucyjnych wolności i praw człowieka. Każdy ma prawo do własnych poglądów, zrzeszania się i manifestowania. Skoro reprezentowane przez pana dewiacyjne środowisko może maszerować ulicami Warszawy i obnosić się ze swoją odmiennością seksualną, to tym bardziej polscy patrioci w dzień odzyskania niepodległości mają nie tylko prawo, ale i obowiązek pokazywać radość z odzyskania wolnej ojczyzny. Oczekuje pan od rządu, jak pan to określił, planu prewencji przeciw zwiększonej aktywności ugrupowań skrajnie prawicowych oraz eskalacji incydentów o podłożu ksenofobicznym i nacjonalistycznym. Jaki ma to być plan? Delegalizujący partie prawicowe, inne ugrupowania, organizacje wierne idei wolnej, silnej Polski, przeciwne zabijaniu nienarodzonych i dewiacjom seksualnym, tak silnie propagowanym przez pana środowisko i pana samego? Reprezentuje pan wojującą mniejszość, która chce siłą zniszczyć polskie społeczeństwo, to pan i panu podobni cierpią na chorobę - strach przed drugim człowiekiem. To pan nie akceptuje podstawowych praw i wolności człowieka i stanowi zagrożenie, nie polskie rodziny, nie polscy patrioci. Proponuję na początek nadrobić braki w edukacji. Przebieg posiedzenia
Mówca: Urszula Augustyn
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Pani Minister! Panie Posłanki! Panowie Posłowie! System edukacji jest materią szalenie delikatną, taką bardzo żywą, w związku z tym każda zmiana, która w niej zachodzi, jest zmianą, która nie jest od razu odczuwalna, i potrzeba naprawdę długiego czasu na to, żeby stwierdzić, zbadać w jakikolwiek sposób - bo to też jest trudno zbadać - czy zmiana, która została wprowadzona, jest zmianą przynoszącą skutki pozytywne czy też raczej negatywne. Wiadomą jest rzeczą, że ci, którzy oceniają to - a mam tutaj na myśli przede wszystkim parlament, bo on ocenia działalność ministerstwa edukacji - oceniają to może w sposób nie zawsze obiektywny. W związku z tym pozostaje zawsze pytanie, jak ocenić, w jaki sposób zbadać problem, podejść do problemu, tak żeby móc definitywnie stwierdzić, że zmiany, które zostały wprowadzone, idą w dobrym kierunku. Czy zmiany, które są wprowadzane - a są wprowadzane w naszym systemie od wielu lat, są systematycznie realizowane - przynoszą pozytywy czy negatywy? Bierze się zapewne tutaj pod uwagę opinię rodziców, bierze się zapewne pod uwagę opinię środowiska pedagogicznego, także opinię tych wszystkich, którzy są obserwatorami, a jak powiada stare porzekadło, w Polsce lekarzy i nauczycieli jest najwięcej, bo wszyscy uważamy, że znamy się na tym najlepiej. Są jednakowoż gremia międzynarodowe, które starają się tworzyć rankingi i sprawdzać, w jaki sposób efekty edukacji są mierzalne i w jaki sposób one wyglądają w poszczególnych krajach bądź to Unii Europejskiej, bądź to świata. Interesuje nas w związku z tym to, czy ministerstwo śledzi takie rankingi. Jeżeli chodzi o międzynarodowe instytucje - które mają spojrzenie z zewnątrz, a więc spojrzenie, powiedziałabym, bardziej obiektywne i może niezależne - porównujące te systemy, które funkcjonują w różnych krajach Europy, to czy ministerstwo bada, analizuje takie wyniki dotyczące ocen naszego systemu edukacji. Jak w związku z tym polski system edukacji (Dzwonek) w tych rankingach się plasuje? Dziękuję.