PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Julia Pitera
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Czyli nawet osoby dobrze znające język nie muszą znać języka specjalistycznego. Mam pytania uzupełniające: Czy w związku z powyższym rozwiązaniem dotyczącym jednolitej ochrony patentowej, jej systemu językowego oraz Jednolitego Sądu Patentowego będą dostatecznie chronione interesy naszego kraju w kontekście ochrony interesów zagranicznych, zaawansowanych technologii, podmiotów, w szczególności czy projektowane zmiany w związku z rozszerzeniem ochrony patentowej nie mogą doprowadzić do zwiększenia zakresu monopoli patentowych i tym samym ograniczenia możliwości działania polskich przedsiębiorców? Czy już samo potencjalne zagrożenie związane z pozwaniem nie będzie wpływało paraliżująco na polskich producentów, którzy tzw. ryzyko prawne będą zmuszeni wliczyć w koszty działalności, co dodatkowo zmniejszy ich konkurencyjność na rynku? Czy jest możliwy wzrost kosztów w budżecie państwa (Dzwonek) związanych z wyeliminowaniem niektórych leków stanowiących tańsze odpowiedniki leków zagranicznych, które są opatentowane za granicą i - jak dotychczas - tam tylko chronione? Czy została dokonana analiza dopuszczalności oraz konsekwencji ewentualnego nieratyfikowania przez Polskę tego porozumienia w świetle prawa Unii Europejskiej, np. z punktu widzenia zgodności z obu rozporządzeniami unijnymi, wprowadzającymi wzmocnioną współpracę po przyjęciu tych rozporządzeń? Czy można wykluczyć możliwość wykorzystywania rozszerzonej ochrony patentowej, wynikającej z projektowanych rozwiązań, w złej wierze, w szczególności celem zwalczania za ich pomocą małych polskich podmiotów przez wielkie korporacje zagraniczne, np. poprzez wnoszenie pozwów i wytaczanie procesów, niekoniecznie zasadnych, ale generujących duże koszty po stronie pozwanych, by doprowadzić do braku płynności finansowej czy zmusić do zaprzestania działalności? Dziękuję.
Mówca: Renata Zaremba
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Terminal LNG w Świnoujściu, wraz z całą infrastrukturą do przesyłu gazu i połączeniami z innymi krajami, tworzy bardzo ważną część całego systemu w tej części Europy. Inwestycja ma wzmocnić bezpieczeństwo energetyczne kraju i umożliwić dewyrsyfikację surowca. (Poseł Joachim Brudziński: Dywersyfikację.) Dziękuję. Terminal budowany jest przez konsorcjum firm, które są solidarnie odpowiedzialne za realizację tego projektu. Usłyszeliśmy już wyjaśnienia pana ministra. Najważniejsze jest to, iż nie ma żadnych zagrożeń wobec tej inwestycji. Pytania, które chciałabym zadać, dotyczą lidera konsorcjum, czyli włosko-francuskiej grupy. Jak się okazuje, może ona przejąć podwykonawców polskiej spółki. A więc mamy wyjście z sytuacji i nie widzimy dalszych zagrożeń. Jak pan minister podkreślił, harmonogram, jeśli chodzi o budowę terminalu, jest w pełni realizowany i nie ma w tym względzie żadnych uchybień. Chciałabym natomiast poprosić pana ministra, aby przedstawił również taki harmonogram, ale od początku, od powzięcia decyzji o budowie terminalu LNG. Jak to przebiegało, poczynając od lat 2006-2007? Co wtedy się wydarzyło? Kiedy zawarto kontrakt na dostawy LNG? Kiedy, w którym roku została opracowana pełna dokumentacja projektowo-kosztorysowa tego przedsięwzięcia? Kiedy zostały uzyskane niezbędne decyzje administracyjne, aby można było rozpocząć tę inwestycję? A więc środowiskowe pozwolenie na budowę etc. I kiedy tak naprawdę zapewniono finansowanie tego projektu, który w tej chwili jest realizowany punkt po punkcie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Maciej Banaszak
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Na posiedzeniu sejmowej Komisji Skarbu Państwa w dniu 28 marca br. pan, panie ministrze, był uprzejmy powiedzieć, iż polskie spółki budowlane wykonujące terminal LNG w Świnoujściu - cytuję - zazwyczaj nierzetelnie wykonują swoją pracę, taka jest niestety prawda. Wówczas nie było jeszcze mowy o upadku spółki PBG, a pan minister przechwalał się, iż osobiście sprawdza każdy element, i odgrażał się, że wyegzekwuje należyte wykonanie inwestycji przez tych niesolidnych polskich wykonawców. W świetle tej wypowiedzi mam do pana, panie ministrze, pytanie: Czy w trakcie budowy terminalu LNG rzeczywiście stwierdzono jakieś istotne uchybienia w jakości realizowanej inwestycji oraz czy są to wady usuwalne i czy upadek PBG ma jakiś wpływ na terminowość lub koszty ich usunięcia? Bardzo dziękuję.
Mówca: Stanisław Kalemba
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W styczniu 2006 r. Rada Ministrów podjęła uchwałę o budowie terminalu gazu skroplonego LNG, mówiąc w skrócie, gazoportu w Świnoujściu. Co jest istotne, od tej pory jest taka zgodna kontynuacja, bez względu na to, kto sprawuje władzę, jaki jest rząd. Wcale nie tak często występuje to w naszej polityce, a tutaj widać taką koordynację, zrozumienie i to jest bardzo pozytywne. Natomiast dopiero w 2010 r. spółka zależna od państwowego Gaz-Systemu, czyli Polskie LNG, ogłosiła przetarg na wykonanie robót. Pan minister mówił, jak to dalej przebiega, nie sygnalizując na tym etapie jakichś bardzo poważnych problemów co do niedotrzymania terminów. Jak wynika z tej informacji, jeśli chodzi o podpisanie umowy z konsorcjum, solidarną odpowiedzialność, wydzielony rachunek powierniczy, jakichś poważnych zagrożeń nie ma. Natomiast wynika też z tego, że nie jest wykluczona ewentualna pomoc publiczna udzielona przez Agencję Rozwoju Przemysłu, szczególnie właśnie dla tej spółki PBG SA. Natomiast zakończę takim pytaniem. Realizacja tej inwestycji jest konsekwentna. Czy teraz, panie ministrze, po podpisaniu umowy gazowej z Gazpromem i wraz ze zmieniającą się wspólną polityką energetyczną Unii Europejskiej zmieniły się realia co do realizacji tej inwestycji, jeżeli chodzi o bezpieczeństwo i dywersyfikację? Dziękuję.
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Umowę z wykonawcami podpisano 15 lipca 2010 r., a więc dwa lata temu. Stan zaawansowania prac nad tą inwestycją - 23%. Uwzględniając te proporcje, inwestycja będzie zakończona za 6 lat. Nie mamy 6 lat. Umowa z Katarem przewiduje, że pierwsze 1,4 mld m 3 gazu musimy odebrać w roku 2014. Tak będzie się działo przez 20 lat - 6 gazowców rocznie przypłynie, a więc jeden na dwa miesiące, do tego gazoportu. Chciałbym zapytać o sens budowania gazoportu o zdolności przeładunkowej 5 mld m 3 , kiedy mamy kontrakt na 1,4 mld m 3 . Kto te koszty poniesie? Czy nie będzie tak, że PGNiG, korzystając z terminalu LNG, rocznie - to są kalkulacje, które mi są znane - będzie musiało zapłacić ok. 700 mln zł, co oczywiście przełoży się na cenę gazu? Jeżeli to podzielimy przez 1,4 mld m 3 , będzie to 5 gr na 1 m 3 gazu, oczywiście plus podatki i inne rzeczy. W przeliczeniu na użytkownika domku jednorodzinnego jest to o 1000-1500 zł rocznie więcej, jeśli chodzi o koszt ogrzewania pomieszczeń. A więc czy ta inwestycja i ta dywersyfikacja jest korzystna dla konsumenta polskiego? I kolejna sprawa. Na ile są zaawansowane inwestycje dotyczące systemu rurociągów przesyłowych? Przecież z tego portu trzeba gaz odprowadzić do zbiorników magazynowych w głębi Rzeczypospolitej. A więc czy system rurociągów przesyłowych jest realizowany, jaki jest stan zaawansowania i czy zbiorniki magazynowe tego gazu są budowane w odpowiednim tempie i będą miały odpowiednią wielkość? (Dzwonek) Dwa zbiorniki o łącznej pojemności ok. 800 mln m 3 to zbyt mało, żeby zaspokoić wszystkie potrzeby tegoż portu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Od kilku miesięcy Mazowiecka Spółka Gazownictwa nie podpisuje nowych umów na przyłącza gazowe w regionie radomskim. Dotyczy to rejonu od Tarczyna przez Radom po Szydłowiec, okolice Szydłowca. Ten teren zamieszkiwany jest przez prawie 700 tys. ludzi, jest to centrum Polski. Okazuje się, że ciśnienie w tzw. radomskiej rurze jest zbyt niskie, sięga w tej chwili 2,5 MPa. Gazownicy twierdzą, że w związku z tym zbyt niskim ciśnieniem nie można wykonywać nowych przyłączy gazowych. Pozostałą część gazu konsumuje Warszawa, natomiast region radomski został skazany de facto na deprecjację gospodarczą. Jak to się ma do sprawy gazoportu? Władze Radomia rozmawiały z Gaz-Systemem i Mazowiecką Spółką Gazownictwa o tym, w jaki sposób państwo polskie, które jest odpowiedzialne za bezpieczeństwo energetyczne całego kraju, a nie tylko lokomotyw rozwojowych, zamierza rozwiązać ten problem. Okazuje się, że możliwa jest rozbudowa sieci gazowniczej w południowej części Mazowsza, ale najwcześniej za 7 lat. Istnieje także inna możliwość dostarczania gazu - cysternami z gazoportu w Świnoujściu. Jak się dzisiaj okazuje, ta inwestycja w Świnoujściu jest inwestycją zagrożoną, bo pan, panie ministrze, nie przytoczył żadnych konkretów, które by stwierdzały co innego. (Dzwonek) W związku z tym mam pytanie: W jaki sposób państwo polskie zabezpieczy dostawy strategicznego surowca, jakim jest gaz, do tych miejsc w Polsce, które od lat są defaworyzowane? Bo z tego, co wiem, w podobnej sytuacji jest nie tylko Radom, ale także inne duże miasta w Polsce. Czy Polska ma być tylko dla wielkich miast? Czy tylko wielkie miasta mają się rozwijać? Jak ma wyglądać pomoc państwa polskiego dla innych regionów? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Konstanty Oświęcimski
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Budowa terminalu LNG w Świnoujściu to jest naprawdę wielkie wyzwanie. Według - można powiedzieć - klasyków jest to druga Gdynia. Sam kontrakt opiewa na 2900 mln zł. Jeżeli do tego dołożymy finansowanie falochronu osłonowego za ponad miliard dwieście zł, to w sumie wyjdzie powyżej 4 mld zł, czyli jest to jedna z większych inwestycji na terenie Polski. Dlatego też dziwię się, że niektórzy tu krytykują. Koledzy z SLD mają może takie inklinacje wschodnie, gazpromowe. Cały czas nam wytykają... Pamiętamy, kto nie podpisał kontraktu z Norwegią na rurę przesyłową do naszego kraju. W tej chwili niektórzy zaczynają tu krytykować terminal. Jest to chyba niewłaściwe, bo jest to największa inwestycja. W związku z powyższym powinna być pod... (Gwar na sali) Dobrze wiemy, jak było. Dlatego starajmy się tutaj analizować... (Gwar na sali)
Mówca: Dawid Jackiewicz
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym zadać pytanie, które nie jest ściśle związane z sytuacją terminalu LNG, ale ma związek z upadłością firmy PBG. Otóż chodzi mi o firmę, o spółkę Rafako, która w 66% jest własnością PBG. Warto dodać, że Rafako to największy w Europie producent kotłów dla energetyki. Jest to generalny wykonawca bloków energetycznych, urządzeń do ochrony środowiska. To spółka, która w chwili obecnej ma portfel zamówień o wartości 5 mld zł, a w najbliższym czasie, w perspektywie kilku miesięcy, ma szansę na pozyskanie zamówień o wartości 10 mld zł. Mówimy zatem o spółce, która ma istotne znaczenie dla polskiej gospodarki. Chciałbym zadać panu ministrowi pytanie: Czy jeśliby proces upadłości układowej, trwający w kontekście PBG, zmienił się w upadłość likwidacyjną i pojawiłoby się ryzyko sprzedaży spółki Rafako, a wraz z nią całego tego portfela zamówień, to czy w takim przypadku pański rząd, którego jest pan członkiem, rozważa możliwość podjęcia interwencji na przykład poprzez kupno tej spółki? Oczywiście wiem, że rząd formalnie nie ma takiego obowiązku, co więcej, wiem też, że zgodnie z filozofią, którą pan i pańscy koledzy z Platformy Obywatelskiej wyznajecie, będziecie się zapewne wzbraniali przed tego typu działaniami, interwencjami czy ingerowaniem w rynek. Właśnie dlatego zadaję to pytanie, bo chciałbym wiedzieć, czy rząd będzie się dogmatycznie trzymał swojego stanowiska, które zakłada nieingerowanie w takich sytuacjach, czy też śladem rządów Francji, Niemiec i innych krajów europejskich w sytuacji istotnego zagrożenia dla gospodarki, dla podmiotów tejże gospodarki, zdecyduje się na podjęcie stosownej interwencji w imię wyższych celów, takich jak obrona rynku pracy, ważnych procesów inwestycyjnych i samego istotnego dla polskiej gospodarki podmiotu, jakim jest firma Rafako. Dziękuję.
Mówca: Jan Cedzyński
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Zgodnie z informacją udzieloną przez ministra Budzanowskiego na posiedzeniu Komisji Skarbu Państwa w dniu 28 marca 2012 r. Polska skierowała do rządów krajów nadbałtyckich ofertę, aby nasz terminal LNG służył jako hub dla gazu skroplonego i magazyn dla trzech krajów nadbałtyckich. Co do zasady cieszy, że Polska mogła odegrać ważną rolę na mapie energetycznej regionu. Jeżeli jednak dojdzie do opóźnienia, to zamiast ambitnych planów głoszonych przez pana ministra Budzanowskiego możemy mieć do czynienia z kompromitacją Polski na skalę międzynarodową. W związku z tym moje pytanie: Jak ewentualne opóźnienie wpłynie na takie rozmowy i czy rząd Polski przeprowadził choćby przybliżoną ocenę, jakie to opóźnienie może mieć konsekwencje dla bezpieczeństwa energetycznego Polski i tych krajów regionu, którym oferowano korzyści w związku z polską inwestycją? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Otóż, panie ministrze, z pańskiej wypowiedzi, którą przed chwilą pan z tej mównicy wygłaszał, wynika, iż resort panuje nad harmonogramem, nad prawidłowością przeprowadzanej inwestycji. Wszystko macie precyzyjnie dopracowane, tylko że tego typu zapewnienia, wie pan, były również wtedy, kiedy z konsorcjami zagranicznymi były podpisywane umowy np. na budowę autostrad. Tam również były precyzyjne harmonogramy. Jak to się wszystko skończyło, państwo doskonale wiecie. Podwykonawcy zostali z niezapłaconymi rachunkami. Sytuacja w tym wypadku się powtarza. Nie wiem, czy to już nie jest sposób na biznes, jeśli chodzi o ogłaszanie upadłości w rok po podpisaniu kontraktu. Jeżeli firma upada w rok po podpisaniu kontraktu, to ktoś, kto zatrudnia tę firmę, nie przyjrzał się dokładnie albo nie monitorował, czy warto z taką firmą w ogóle podpisywać umowę. Gdyby to był pierwszy przypadek, zawsze można to zrozumieć, ale tego typu zdarzenia powtarzają się notorycznie. W związku z powyższym chciałbym zapytać pana ministra, czy mógłby pan podać przykład dużej, poważnej inwestycji, gdzie są zaangażowane środki publiczne Skarbu Państwa, która została wykonana w terminie i w przypadku której nie było problemów z upadłościami podwykonawców, bo to oni są głównym powodem powstawania takich sytuacji, które tutaj, na sali, rozpatrujemy. To było pierwsze pytanie. Druga kwestia. Panie ministrze, nie chciałbym już wspominać o tym, czy ta inwestycja była zasadna, czy nie, ale podjęliście państwo tego typu decyzję. Oczywiście rachunek wystawi potem społeczeństwo, kiedy tego typu kwestie związane z podwyżką odbiją się w praktyce na ich kieszeniach. Ta decyzja była podejmowana kilka lat temu. Jak z perspektywy czasu i analizy rynku energetycznego, przede wszystkim naftowego, oceniacie państwo trafność tej inwestycji? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Problem jest bardzo istotny, zadanie bardzo szczytne, bo jest to inwestycja strategiczna dla Polski i w tej chwili, myślę, najważniejsza nie tylko ze względów bezpieczeństwa energetycznego, ale też przyszłości, jeśli chodzi o interesy handlowe, bo musimy tu ważyć stronę wschodnią i zachodnią: w Ameryce 1000 m 3 gazu warte jest 70 dolarów, powiedzmy, do 100 dolarów, a Wschód sprzedaje nam 1000 m 3 za 400 dolarów. Przyszłość jest więc oczywiście dobra. Natomiast, panie ministrze, sprawa jest istotna, uwzględniając funkcję PBG w samym konsorcjum, bo jest to 33%. Dzisiaj, kiedy jest ewidentnie jasne, że firma jest w upadłości układowej i ma ogromne niedobory finansowe, bo to liczy się dzisiaj na kwotę rzędu 2,5 mld zł, oraz kiedy na giełdzie papierów wartościowych firma traci w ciągu bardzo krótkiego czasu, wartość spada z 80 zł do 5 zł, zdaje pan sobie, panie ministrze, sprawę z tego, co to wywołuje nie tylko u akcjonariuszy, lecz także u interesantów globalnych. Jest to bardzo ważne. Dzisiaj, kiedy minister Pawlak mówi: będziemy nacjonalizować, a za chwilę minister skarbu państwa mówi: nie, będziemy to robić w ten sposób, że ARP będzie przejmować, nie wiadomo, będzie wykupywać jakieś tam cząstki tej firmy, myślę, że warto by było, żeby ktoś ostatecznie powiedział wszystkim, co się będzie robiło, żeby ratować tę firmę, bo na samym początku ze słów pani poseł Renaty wynikało, że ten lider, konsorcjum włosko-francuskie, nie ma problemu, może on przejąć raz dwa te roboty, i tyle. (Dzwonek) Drodzy państwo, to nie w tym rzecz. Dzisiaj jako parlamentarzyści musimy stanąć w obronie polskich firm i takiej firmy, która niestety upada. Przecież to są tysiące firm budowlanych, które w ostatnim czasie padły. Kilka lat temu budowały one swoją potęgę kapitałową po to, żeby zarobić na inwestycjach, które były przed nami - mówię o drogach, autostradach, o budownictwie przemysłowym. Dzisiaj nagle wszystko idzie w dół. Sznur na szyi. Coś nie jest w porządku systemowo. Pani poseł się uśmiecha, ale taka jest prawda. To są tysiące rodzin, które niestety tracą możliwość normalnego życia w kraju. Dlatego, panie ministrze, mam pytanie: Czy ministerstwo i my, Polacy, jesteśmy przygotowani alternatywnie na to, że firma PBG pada i jest koniec, nie ma jej? (Poseł Renata Zaremba: Nie ma zagrożenia inwestycji.) Co dalej z budową? Umowy na dostawę są przecież podpisane z Katarem. Gdzie jest infrastruktura przesyłowa dalej, od tego zbiornika magazynowego? Dziękuję bardzo.
Mówca: Magdalena Kochan
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Koleżanki i Koledzy! Nawiązując do mojego przedmówcy, jako członek Komisji Polityki Społecznej i Rodziny pierwsze pytanie zadam bardzo proste: Panie ministrze, czy pracownicy upadłej firmy PBG mogą liczyć na terminowe i właściwe wynagrodzenie? Myślę, że jest to jeden z powodów, dla których także dzisiaj się tutaj spotykamy. Dla mieszkańców Pomorza Zachodniego i pracowników tej firmy bardzo ważna jest odpowiedź. Drugie pytanie związane jest z przyszłością tej inwestycji, co do której wszyscy, jak tu siedzimy, jesteśmy przekonani, że jest ważna, potrzebna i jest chyba jedną z najważniejszych w naszym kraju. Otóż spółka LNG, inwestor i Gaz-System, jej właściciel, którego właścicielem jest pan minister czy Skarb Państwa, są dzisiaj bardzo rzetelnie, zgodnie z tym, co mówił pan minister, monitorowane. Po to monitorowane, żeby inwestycja przebiegała zgodnie z harmonogramem i niczym nie była zagrożona. Moje pytanie brzmi tak: Czy władze wszystkich tych spółek oraz minister mają wyselekcjonowane zagrożenia w przyszłości, ich ewentualne konsekwencje, tzn. nie jest trudno przewidzieć konsekwencje, i czy umiecie państwo zrobić to precyzyjnie oraz czy monitorujecie te zagrożenia, a także czy macie plan B, który spowoduje, że tych zagrożeń może nie być, zanim się pojawią, słowem, czy jesteście przygotowani także na przyszłość, a nie tylko na to, co dzieje się dzisiaj? Dziękuję bardzo.
Mówca: Grzegorz Tobiszowski
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! W jakim zakresie PBG jest uczestnikiem ważnych inwestycji w sektorze gazowo-energetycznym, poza strategiczną inwestycją, jaką jest terminal w Świnoujściu? Jaki może mieć, jaki będzie miała wpływ obecna sytuacja PBG m.in. na takie inwestycje, jak magazyn gazu w Wierzchowicach i kopalnia ropy Lubiatów - Międzychód - Grotów? Dziękuję bardzo.
Mówca: Bartłomiej Bodio
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wielokrotnie pan tutaj podkreślał, że przebieg tej inwestycji, wykonanie jej w terminie nie jest zagrożone. Chciałbym zapytać, z czego wynika tak dalece idąca pewność i przekonanie, że wszystko będzie jak należy. Od wczoraj trwają protesty pracowników PBG, Hydrobudowy na terenie terminalu w Świnoujściu. Pracownicy dotychczas nie podejmowali drastycznych działań, bo otrzymywali gołe wypłaty, choć nie otrzymywali dodatków, nie otrzymywali środków, jeśli chodzi o delegacje. Pierwszy raz zdarzyło się, że pracownicy nie otrzymali wynagrodzeń podstawowych i jest daleko idące prawdopodobieństwo, że tak już pozostanie. Trzeba się liczyć z sytuacją, że te osoby, które protestują, będą utrudniały dostęp innym firmom czy innym wykonawcom do prowadzenia dalszych robót. Chciałbym przypomnieć, że mamy wiążące kontrakty z Katarem, gdzie sześć razy do roku mają przypłynąć olbrzymie dostawy, wiele metrów sześciennych gazu. W tym przypadku już nie będzie sytuacji, że uchwalimy sobie taką ustawę o przejezdności, bo ustawowo nie zapewnimy, że ten gaz nie będzie się ulatniał. Musi być wszystko dopracowane technologicznie, kruczki prawne i różne myki rządu (Oklaski) nic w tej materii nie poprawią. Chciałbym jeszcze raz prosić pana ministra o wytłumaczenie, skąd bierze się jego przekonanie o tym, że dotrzymamy terminów. (Poseł Renata Zaremba: Mamy program.) Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Co do dywersyfikacji gazu, było już wiele razy powiedziane, że to jest bardzo ważne. Mam pytanie do pana ministra i do posłów, którzy przyczynili się do tego, że w 2006 r. powstały w ogóle plany budowy tego terminalu. Czy państwo nie podjęli tej decyzji zbyt pochopnie ze względu na fobie w stosunku do Rosjan? To jest pierwsza rzecz. Rozumiem, że pewne decyzje zostały wtedy podjęte i następny rząd, czyli rząd pana premiera Donalda Tuska, musi je realizować. Co do terminu, pan minister powiedział, że 30 czerwca 2014 r. cała inwestycja będzie zakończona. Na razie jest 23% tej inwestycji. Będą jeszcze dwie zimy, może nie będziecie mieli już takiego szczęścia, jak w ostatnim czasie, kiedy zimy były łagodne i udało się na Euro doprowadzić do przejezdności autostrady A2. Mój przedmówca już o tym powiedział, że ograniczyło się 70 km/godz. i autostrada jest przejezdna. Chciałbym, żeby ta inwestycja była zakończona 30 czerwca 2014 r. i żeby nasi obywatele, mieszkańcy naszego kraju mieli tańszy gaz i żeby było go pod dostatkiem. Bo są też obawy, czy ten gaz rzeczywiście będzie mógł po 30 czerwca 2014 r. płynąć do polskich domów i do przedsiębiorstw, które z tego skorzystają. Panie ministrze, czy ma pan pewność, że po 30 czerwca 2014 r. cała inwestycja będzie zakończona? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Od lat wszyscy wiemy, że dużym problemem dla Polski jest zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego. Szczególnie dotyczy to dostaw gazu ziemnego. Konieczna jest dywersyfikacja dostaw gazu. Wiemy, że Rosja już wielokrotnie w ramach nacisku politycznego na różne kraje, m.in. Ukrainę, Białoruś, Azerbejdżan, a także i Polskę, wykorzystywała właśnie te dostawy gazu, także sama już budowa gazociągu Nord Stream i nieliczenie się z innymi krajami wskazały nam konieczność budowy gazportu. Dzisiaj słyszymy, że rząd nie potrafi w odpowiedni sposób przygotować tak ważnej dla nas inwestycji. Panie ministrze, mam pytanie, czy na pewno ta inwestycja zostanie zakończona o czasie. Przy okazji chcę pana zapytać o budowę i rozbudowę podziemnych magazynów gazu. Wiemy, że w Polsce tylko PGNiG jest właścicielem podziemnych magazynów. Nasze roczne zużycie gazu wynosi 13,5 mld m 3 , a możemy zmagazynować tylko ok. 1,5 mld. Dla porównania Węgry zużywają 15 mld, a mogą magazynować ok. 4 mld m 3 gazu. Wiemy, że budowa geologiczna Polski pozwala na to, byśmy takie magazyny mogli budować. Dzięki temu moglibyśmy być jeszcze bardziej niezależni w razie ewentualnych awarii przesyłowych bądź też nacisków. Mam pytanie do pana ministra: Jakie są plany budowy i rozbudowy podziemnych magazynów? Czy prawdą jest, że w założeniach rządowych następują opóźnienia i brakuje środków finansowych na ich realizację?