Mówca: Ludwik Dorn
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mamy drugie czytanie projektu tzw. poselskiego, bo wszyscy wiedzą i opozycja tutaj oczywiście powie, ale nie będzie z tego czynić przedmiotu ataku, że jest to projekt pewnej umowy między grupą posłów koalicji a rządem, by wyjąć z dużego trójpaku kwestie związane z procesami, które toczą się przed Trybunałem Sprawiedliwości, aby mieć to za sobą i żeby uciec z szafotu. W związku z tym, choć Solidarna Polska, w imieniu której przemawiam, jest klubem opozycyjnym, uczestniczyliśmy z pełną życzliwością w pracach nad tym projektem. Odnotowaliśmy, ale może nie czas, by do tego obszernie wracać, że pierwsza próba podejścia do tego projektu z różnych powodów skończyła się niepowodzeniem. Zaczekajmy jeszcze parę tygodni, aż obecny projekt zakończy szczęśliwie swoją drogę ustawodawczą, bo sprawa jest warta tego, by do niej wrócić. Uczestniczyliśmy w pracach nad tym przedłożeniem, nie skupiając się na przedkładaniu poprawek, których teraz także nie składamy, z jednego powodu - ta ustawa w porozumieniu grupy posłów i ministerstwa była robiona w biegu. Jestem posłem o dość dużym stażu, ale nie przypominam sobie takiego typu procedowania. Powtarzam: nie jest to zarzut koronny, trzeba uciekać przed Trybunałem i to jest najważniejsze. Ważne jest też to, że te wymuszone na nas przez Unię Europejską rozwiązania w znacznym zakresie coś otwierają. Pojawia się wreszcie pojęcie odbiorcy wrażliwego społecznie, pojawia się kwestia mikroinstalacji i otwarcie drogi dla rozproszonej energetyki prosumenckiej. Tylko to jest tak, że nie byłoby tego, gdyby nie ten topór na szafocie. Wymaga bowiem rozważenia to, dlaczego z dużym trójpakiem rząd wozi się już cztery lata, a mamy pewną ciągłość rządu. Wydaje mi się, że wozi się dlatego, że trzeba tutaj podejmować decyzje, które czasami promują bardzo różne interesy, a czasami uderzają w nie - są to silne interesy - i że w rządzie zabrakło i ciągle brakuje determinacji, by podejmować rozstrzygające decyzje, bo wtedy komuś trzeba się narazić. A więc mamy taką oto sytuację, że poprzez odwlekanie strategicznych decyzji związanych z dużym trójpakiem rząd naraża się już wszystkim, gdyż wszyscy z bardzo różnych powodów cierpią na tym, że nie ma regulacji prawnych, co do których wiadomo, że muszą być. Narasta przekonanie, że lepsza jest może nawet nie najbardziej dla nas korzystna decyzja, ale jakaś decyzja. Stąd pytanie o duży trójpak. W przeciwieństwie do pana posła Czerwińskiego w przypadku pewnych obszarów zbyt dużych nadziei w związku z tym małym trójpakiem, za którym Solidarna Polska będzie głosować, bym nie wiązał, dlatego że to nie rozwiąże problemu zapełnienia dziury energetycznej po 2016 r. Bez decyzji o 2-3 tys. MW nie da się tego zrobić nawet przy bardzo dużym rozwoju energetyki prosumenckiej. Nie rozwiąże się tego, także jeżeli chodzi o odnawialne źródła energii, których nie jestem entuzjastą, ale skoro Unia tego wymaga, to póki tego wymaga, musi to być. To przecież ciągłe odwlekanie dużego trójpaku plus zaniechania rządu, jeśli chodzi o monitorowanie sytuacji, doprowadziły do nadpodaży na rynku zielonych certyfikatów, wycofywania się pewnych poważnych inwestorów i zagrożenia tym, że nie wypełnimy wymogów unijnych do 2020 r., za co będziemy płacić żywą gotówką. Po drugie, jeśli chodzi o kwestię poruszoną przez pana posła Piotra Naimskiego, czyli wymóg obligu giełdowego w przypadku gazu, to, panie pośle, to prawda, że musi być realna dywersyfikacja źródeł energii, ale nawet jeżeli ona będzie, to przez następne 10 do kilkunastu lat ten oblig też nie zostanie spełniony z następującego powodu - odbiorcy przemysłowi z dostawcami gazu mają podpisane długoterminowe kontrakty. No to czym chce się zapełnić te 70%? To pytanie do posła sprawozdawcy. Wiemy, że jest to problem szalenie trudny. Zapłaciliśmy frycowe przy KDT w energetyce. Wiemy, że na pewno nie należy tego robić w taki sposób jak w KDT na energię. Ale albo uczciwie mówimy, że nic się z tym nie da zrobić, albo rząd pracuje nad przedstawieniem tego w dużym trójpaku. Jeśli chodzi o sankcje związane ze sprawami w Trybunale Sprawiedliwości, to mam do posła sprawozdawcy, ale przede wszystkim do pana ministra następujące pytanie. Ileś zagrożeń przyjęciem tej ustawy likwidujemy, ale pozostaje jedno: odniesienie się do inteligentnego pomiaru. Nie musimy tego przyjmować, ale musimy stwierdzić, czy to przyjmiemy, czy tego nie przyjmiemy, prawda? No bo jak tego nie zrobimy... A to jest wymóg unijny, która inteligentnego pomiaru nie narzuca, ale narzuca obowiązek stwierdzenia, czy to będzie, czy tego nie będzie. Panie ministrze, kiedy rząd wywiąże się z tego obowiązku? Jeżeli nie będzie się wywiązywał, to pewna część naszej pracy na nic, bo będziemy toczyli spór z Komisją przed Trybunałem Sprawiedliwości. Akurat zdanie Solidarnej Polski jest takie, że inteligentne opomiarowanie powinno być, ale jeżeli ma być, to musi być uwzględnione w dużym trójpaku, bo inaczej... Można zwlekać ze względu na to, co mamy w Polsce, ale w Brukseli są kary. I kwestia ostatnia. Chciałbym się przyłączyć do pana posła Piotra Naimskiego pytającego o to, czy ta interpretacja, moim zdaniem także, fałszywa, którą wspomniana kancelaria prawna będąca oficjalnym lobbystą Gazpromu podniosła i, jak sądzimy, będzie na różnych forach podnosić - bo jak coś Gazprom zapowiada, że będzie robił, to będzie robił w Polsce, ale będzie też robił na forum Unii Europejskiej - ma jakiekolwiek uzasadnienie, czy też nie ma, bo to jest kwestia niesłychanie dla przyszłości istotna. Konkludując, Solidarna Polska nie zgłasza w tej sprawie poprawek także dlatego, że lepsze jest wrogiem dobrego, czy lepsze jest wrogiem czegoś bardzo niedoskonałego, ale potrzebnego, i będzie głosować za tym przedłożeniem. Natomiast jeśli z dużym trójpakiem tak będzie, jak jest dotychczas, to Solidarna Polska, ale o to będziemy apelować i do klubów, i do poszczególnych posłów, także z koalicji rządowej, zechce zorganizować w tej sprawie w szerokim zakresie bardzo bolesny nacisk na rząd. Dziękuję.