Mówca: Joanna Mucha
Data: 2021-02-24 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam przyjemność przedstawić stanowisko koła Polska 2050 wobec projektów tych dwóch ustaw. Występuję jako ostatnia. Moje przedmówczynie i moi przedmówcy de facto omówili te projekty w szczegółach, jeśli chodzi o ich merytoryczną zawartość, więc pozostanie mi powiedzenie o kilku ogólnych sprawach. Przede wszystkim jako przedstawicielka tego pokolenia, które skorzystało na tej wielkiej przemianie, która miała miejsce po 1989 r., chciałam bardzo podziękować i tym, którzy dzisiaj świętują 4 czerwca, i tym, którzy świętują rocznicę powołania rządu Olszewskiego. Chcę tym wszystkim osobom podziękować za to, że mogliśmy do niedawna cieszyć się wolną Polską. (Głos z sali: Do kiedy?) Zacznę od cytatu, który pojawił się w tym apelu, który był wielokrotnie przywoływany: Rzadko kiedy Polska i Polacy mogli i mogą poszczycić się odnotowanymi w historii wygranymi bataliami. Rzadko kiedy takie batalie znajdują odpowiednie uznanie w pamięci samych Polaków, w opinii i działaniach rządzących, nie mówiąc już o przełożeniu na forum międzynarodowym. A jednak mamy czym się poszczycić. I to w czasach nieodległych. Jest to zwycięstwo ˝Solidarności˝, co przypominamy w przededniu jej 40-lecia. Oczywiście to jest apel, który został napisany blisko rok temu, niecały rok temu, więc to odniesienie do przedednia 40-lecia jest dzisiaj już nieaktualne, ale cała reszta jest jakże bardzo aktualna. Rzeczywiście to jedna z niewielu sytuacji w dziejach Polski, kiedy udało nam się bezkrwawo odnieść wielki sukces, i to jest ta sytuacja, z której powinniśmy naprawdę być dumni, powinniśmy się nią szczycić, a mam wrażenie, że nie do końca potrafimy. Mam wrażenie, że nie do końca potrafimy opowiedzieć młodemu pokoleniu o tym, co się stało, co się wydarzyło, w jaki sposób walczyli nasi poprzednicy o wolną Polskę. Pamiętam takie spotkanie, w którym brali udział śp. Henryk Wujec i jego małżonka Ludka Wujec, spotkanie, na którym opowiadali o swojej walce, spotkanie z młodzieżą. W pewnym momencie zorientowałam się, że ci młodzi ludzie nie rozumieją, o czym się do nich mówi, nie rozumieją słów: bibuła, sankcja prokuratorska, że po prostu nie wiedzą, jak to było. Mam wrażenie, że w wolnej Polsce nie potrafiliśmy opowiedzieć naszej młodzieży, naszym dzieciom o tych czasach. Natomiast ci ludzie, z którymi rozmawiam, których mam zaszczyt znać, mówią: nagrodą jest wolne państwo. Mówią: wielu z nas - tak było, tak rzeczywiście było - zostało odznaczonych przez prezydentów. Mówią: wielu z nas sobie poradziło w wolnej Polsce. Ale też bardzo wielu z nich sobie w wolnej Polsce nie poradziło. I to, że po tak długim czasie, dopiero wtedy, kiedy oni sami o sobie przypominają, proponujemy tego typu ustawy, jest moim zdaniem naprawdę nie do wybaczenia. Oni piszą: Pozwólcie nam, naszym koleżankom i kolegom, na godną starość. Pozwólcie nam otrzymywać godne renty i emerytury. Dobrze, że pojawiły się te dwa projekty. Dobrze, że w końcu oddamy im sprawiedliwość, również w taki zupełnie prozaiczny, finansowy sposób. Ta grupa opozycjonistów to raptem 6 tys. ludzi, tylko tylu osób dotyczy ta ustawa. Naprawdę warto, żebyśmy to bardzo szybko przeprocedowali. Ci ludzie mówią też o tym, że ta pomoc finansowa nadal jest nikła i nadal jest bardzo dużo barier urzędniczych, więc postarajmy się, procedując nad tą ustawą, jak najszybciej tę pomoc do tych ludzi zbliżyć. Nie muszę chyba mówić o tym, że nasze koło, posłanki naszego koła będą oczywiście głosowały za tą ustawą. Dziękuję bardzo.