PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Anna Paluch
Data: 2014-10-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku, za cierpliwość, chciałabym jednak sprostować. Panie pośle Arkit, pani poseł Masłowska, nasza klubowa koleżanka, z wrodzoną sobie kurtuazją dziękowała Wysokiej Izbie za to, że w ogóle zajęła się nowelizacją tej ustawy. Natomiast Prawo i Sprawiedliwość jako klub było nastawione bardzo sceptycznie do tych rozwiązań, które państwo zaproponowaliście, przeforsowaliście, dopchaliście kolanem podczas prac w podkomisji i komisji. Właśnie dlatego wstrzymaliśmy się od głosu. Nie można było zrobić inaczej. Tyle. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Pluta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Doprecyzowanie ustawy w skrócie nazywanej o utrzymaniu czystości i porządku w gminach bezspornie zmniejszy wątpliwości interpretacyjne dotyczące tej ustawy. Mam pytanie natury ogólnej: Czy po wprowadzeniu nowej ustawy możemy zaobserwować wzrost ilości odpadów pozyskiwanych w sposób selektywny?
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Rzeczywistość w naszym kraju kreowana przez decydentów jest dla porządnych ludzi nie do przyjęcia. Mimo to niemal wszechobecną korupcję, nepotyzm, ustawianie przetargów i wiele podobnych negatywnych zjawisk rządzący próbują przedstawiać jako coś naturalnego. Otóż tak nie jest. Ostatnie dni przyniosły informację o wtargnięciu do Białego Domu uzbrojonego w nóż mężczyzny. W rezultacie tego wydarzenia Julia Pierson, szefowa Secret Service, czyli odpowiednika naszego Biura Ochrony Rządu, podała się do dymisji. Stwierdziła przy tym, że nadwyrężyła zaufanie prezydenta USA i swoich podopiecznych. Tak wyglądają standardy demokratycznego państwa, natomiast żeby zobrazować, jak to wygląda w kraju rządzonym przez Platformę Obywatelską, pozwolę sobie przypomnieć o jednym wydarzeniu. Gdy w 2010 r. w Smoleńsku zginął prezydent RP Lech Kaczyński, a także dowódcy wszystkich rodzajów wojsk oraz przedstawiciele rządu i parlamentu, szef BOR nie miał żadnych problemów. Wręcz przeciwnie. Chociaż tego tragicznego poranka na smoleńskim lotnisku nie było ani jednego funkcjonariusza BOR, Marian Janicki otrzymał następnie szereg wyróżnień - wspomnę tu przede wszystkim jego awans na stopień generała dywizji. Podobnie wiceszef BOR Paweł Bielawny został awansowany na stopień generała brygady. To kolejny dowód na to, jak bardzo potrzebujemy naprawy państwa, jak ważna jest realizacja tego zadania, oczywiście bez skompromitowanych polityków i urzędników.
Mówca: Bogdan Rzońca (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Polska jest na ostatnich miejscach wśród krajów UE, jeśli chodzi o wiele wskaźników dotyczących budownictwa, takich jak: - liczba mieszkań na 1000 mieszkańców, - wielkość powierzchni mieszkaniowej przypadającej na statystycznego Polaka, - ilość gminnych zasobów mieszkaniowych, czyli liczba mieszkań komunalnych i socjalnych, - liczba mieszkań na wynajem. W naszym kraju 50% osób w dorosłym wieku (pomiędzy 18. a 35. rokiem życia) mieszka z rodzicami. Co jest charakterystyczne? Otóż w 2007 r. w exposé premier Donald Tusk mówił dużo o mieszkaniach i mieszkalnictwie, ale nie spełnił żadnej zapowiedzi ze swego programowego wystąpienia. Niestety w roku 2011, podczas kolejnego wystąpienia po wygranych wyborach, pan premier nic nie powiedział o budownictwie, problemach mieszkaniowych Polaków, problemach firm budowlanych oraz problemach młodych Polaków wypędzanych z Polski przez takie rządy, które nie dają szans młodym ludziom na godne życie w ojczyźnie. To, że Polska nie jest krajem dla młodych ludzi, już wiadomo. To, że ciężko żyć emerytom, też wiadomo. Dlaczego więc pani premier w swym exposé nie powiedziała ani zdania o budownictwie, o mieszkalnictwie? Jest to zdumiewająca konstatacja, bo gospodarkę napędzają m.in. właśnie procesy inwestycyjne w budownictwie. Czy jest to przeoczenie, czy niemoc lub brak chęci wsparcia tych wszystkich, którzy nie mają szans na własny kąt?
Mówca: Henryk Siedlaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Na polecenie premier Ewy Kopacz przyspieszono prace nad projektami ustaw, które są w tzw. pakiecie węglowym. Żeby skrócić procedury, projekty są zgłaszane jako inicjatywa poselska. Dzięki temu tempo ich uchwalania powinno być bardzo szybkie. Dwa z projektów wpłynęły do laski marszałkowskiej. To oznacza, że rozpoczęła się procedura legislacyjna. Pierwszy projekt dotyczy nowelizacji ustawy Prawo energetyczne. Proponuje się w nim m.in. wprowadzenie koncesji na sprzedaż węgla. Firmy, które zajmują się tym handlem, otrzymają koncesję po tym, jak udokumentują, że spełniają warunki techniczne, finansowe i organizacyjne, czyli ich działalność będzie wreszcie transparentna. Koncesje będzie wydawać Urząd Regulacji Energetyki. Koszt realizacji tych ustawowych przepisów rocznie będzie wynosił ok. 4 mln zł, jednak ceny węgla dla końcowych odbiorców spadną, gdyż tryb koncesyjny uniemożliwi wiele oszukańczych praktyk, które dziś mają często miejsce. Drugi projekt, który też już jest w Sejmie, to nowelizacja ustawy o monitorowaniu i kontroli jakości paliw. Ma ona sprawić, że dostawcy i importerzy węgla będą musieli przedstawić certyfikaty, które będą porównywane z normami ustanowionymi przez Ministerstwo Gospodarki. To uniemożliwi zarzucanie polskiego rynku węglem importowanym, przede wszystkim z Rosji, który jest gorszej jakości i jest często mieszany z lepszym polskim węglem. Aby ten system był skuteczny, będą wysokie kary za łamanie ustalonych zasad. W zależności od skali przewinienia byłoby to od 50 tys. zł do 1 mln zł. Kontrolę jakości sprowadzanego paliwa na przejściach granicznych przeprowadzać będzie Służba Celna. Handel detaliczny będzie kontrolować Inspekcja Handlowa. Takiej kontroli dotychczas w handlu węglem nie było. Jednak nowelizacja przepisów, które uzdrowią rynek węgla, to nie wszystko. Aby polskie górnictwo przetrwało, musi zacząć być konkurencyjne. Tego nie da się zapisać w ustawach. Trzeba także pamiętać, że ustawy nie zagwarantują całkowitej ochrony kopalń przed konkurencją zagraniczną. Jesteśmy częścią rynku globalnego i w Sejmie nie ustalimy korzystnych cen i korzystnych kosztów wydobycia.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie na temat inauguracji roku akademickiego w Politechnice Rzeszowskiej Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Początek października to okres, w którym odbywają się uroczyste inauguracje roku akademickiego w polskich uczelniach państwowych i prywatnych. W miniony piątek odbyła się 64. inauguracja najstarszej uczelni województwa podkarpackiego - Politechniki Rzeszowskiej im. Ignacego Łukasiewicza. Swój udział w tej uroczystości przeżywałem osobiście jako jej absolwent i nauczyciel akademicki od 1970 r. Przez wiele lat byłem przewodniczącym Komisji Uczelnianej NSZZ ˝Solidarność˝ Politechniki Rzeszowskiej. Podczas wystąpienia rektora uczelni uczestnicy mogli usłyszeć o rozwoju uczelni, sukcesach naukowych i dydaktycznych uczelni. Rektor pogratulował studentom ich sukcesów. W ostatnim okresie zdobyli laury w międzynarodowych konkursach. Szczególnie pogratulował twórcom łazika marsjańskiego, którzy zajęli 3. miejsce podczas zawodów University Rover Challenge 2014 w USA, konstruktorom bolidu wyścigowego Politechniki Rzeszowskiej Racing Team oraz finalistom międzynarodowego konkursu informatycznego Imagine Cup. Rektor zwrócił się do pracowników naukowych o aktywność w zakresie wdrożeń, patentów i innowacyjnych rozwiązań konstrukcyjnych. W tym celu na uczelni powstało Centrum Innowacji i Transferu Technologii oraz specjalna spółka, która będzie łącznikiem między nauką i przemysłem. Umożliwi to transfer nowoczesnych rozwiązań technicznych do gospodarki. Utworzono również w Politechnice Rzeszowskiej Konsorcjum Naukowo-Przemysłowe ˝Ela-Mat Podkarpackie˝, którego uczelnia jest koordynatorem. Z gmachu polskiego Sejmu pragnę złożyć rektorowi uczelni prof. Markowi Orkiszowi, wysokiemu senatowi, pracownikom naukowo-dydaktycznym, administracji i obsługi oraz młodzieży akademickiej Politechniki Rzeszowskiej najlepsze życzenia: dalszych sukcesów naukowych i dydaktycznych, badawczych i wydawniczych, dobrego zdrowia i satysfakcji z kształcenia młodzieży. Studentom życzę radości ze studiowania i realizacji swoich pasji naukowych.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Do dziś nie opublikowano podpisanej 17 września 2014 r. przez prezydenta nowelizacji ustawy o zagranicznych spółkach kontrolowanych (CIT). W efekcie wiele polskich firm w przyszłym roku będzie mogło uchylać się od zapłaty podatku dochodowego, uciekając za granicę. Według szacunków Skarb Państwa straci na tym skandalicznym błędzie rządu co najmniej 3,3 mld zł. Zastanawiające jest przede wszystkim to, że ustawa była przygotowana już w kwietniu, ponieważ wszystkie prace postępowały sprawnie, według początkowych założeń. W efekcie projekt został podpisany przez prezydenta Komorowskiego 17 września i zgodnie z procesem legislacyjnym nowelizację należało niezwłocznie opublikować w Dzienniku Ustaw maksymalnie do 30 września. Ten rządowy projekt został poparty również przez klub Prawo i Sprawiedliwość. Został zaakceptowany zarówno w Sejmie, jak i w Senacie, a następie podpisany przez głowę państwa. Niedopilnowanie zakończenia całego procesu nastąpiło więc na etapie publikacji ustawy, za co odpowiedzialni są minister finansów oraz szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów - obaj podlegają premierowi. Sprawa braku publikacji ustawy powinna więc zostać niezwłocznie wyjaśniona, również w kontekście ewentualnego wątku korupcyjnego, który mógł mieć w tym przypadku miejsce. Co to oznacza dla Polaków? Przede wszystkim uszczuplenie dochodów budżetu państwa o przeszło 3 mld zł. Publikacja ustawy o ograniczeniu możliwości transferowania z Polski pieniędzy jest zasadnicza dla naszych finansów jako państwa, które absolutnie nie może sobie pozwolić na to, by pieniądze wypływały przed naszymi nosami za granicę. Przebieg posiedzenia
Mówca: Bożena Kamińska
Data: 2014-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! W pierwszym półroczu 2014 r. zanotowano rekordową liczbę wydanych zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnych strefach ekonomicznych. Było to aż 438 zezwoleń, a przedsiębiorstwa, które je uzyskały, mają przeznaczyć zgodnie z deklaracjami ponad 21 mld zł na nakłady inwestycyjne oraz utworzyć 20,5 tys. nowych miejsc pracy. Z początkiem lipca w Unii Europejskiej wprowadzono nowe zasady udzielania pomocy publicznej, w związku z czym wszystkie kraje zobowiązane są do wydania nowych rozporządzeń implementujących unijne wytyczne. Brak nowego rozporządzenia ministra gospodarki w sprawie zasad udzielania pomocy publicznej wstrzymuje możliwość wydawania nowych zezwoleń dla inwestorów w specjalnych strefach ekonomicznych. Zastój może niekorzystnie wpłynąć na rozwój specjalnych stref ekonomicznych, ponadto taka sytuacja może również zniechęcić potencjalnych przedsiębiorców zagranicznych do inwestycji w Polsce. Przedstawiciele samorządów prowadzący rozmowy z inwestorami zadają pytania o termin wejścia w życie nowych regulacji. W imieniu własnym, jak również mojego kolegi posła Andrzeja Orzechowskiego pytam panią minister: Kiedy planowane jest wydanie ww. rozporządzenia? Dziękuję.
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2014-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Od 2010 r. zmieniły się zasady finansowania podmiotowego nauki. W 2014 r. w wielu instytucjach naukowych i uczelniach brakuje środków na wypłatę wynagrodzeń. Przez te wszystkie lata stosowano oszczędności polegające głównie na zwalnianiu pracowników. Te zwolnienia dawno już przekroczyły granice rozsądku. W uczelniach i w instytutach nie ma możliwości zatrudniania nawet najzdolniejszych młodych naukowców. I proszę tu nie mówić, panie ministrze, jak to często mówicie: Proszę starać się o granty. To puste hasło, dlatego że spadają także nakłady na granty, nakłady na naukę. Choć były one niskie już w roku 2013, wynosiły 0,36, to w roku 2014 zmniejszyły się do 0,32. W związku z tym zgłaszam się do pana z następującym pytaniem: Jakie cele zamierza osiągnąć rząd przez likwidację placówek naukowych, w tym także prowadzących badania stosowane, często w unikalnych specjalnościach? Czy zastosowane metody likwidacji placówek naukowych to działania przypadkowe, wynikające ze złego prawa i z braku zmiany w porę tego prawa, czy też są one zamierzone? Pytam: Jakie będą koszty likwidacji wielu placówek naukowych, które z powodu złej metody finansowania stanęły przed koniecznością likwidacji swojej działalności, fizycznej likwidacji, bo badania często nie są tam już prowadzone? Chcę tu wymienić np.: Instytut Pracy i Spraw Socjalnych, Instytut Ogrodnictwa w Skierniewicach, Instytut Psychiatrii i Neurologii, Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego, Instytut Reumatologii w Warszawie, dotyczy to 40% placówek. I proszę nie mówić, że w roku 2020 na naukę będzie przeznaczone 2% PKB (Dzwonek), dlatego że części tych ludzi, których wykształciliśmy, najzdolniejszych, już w Polsce po prostu nie ma i nikogo z nich nie będzie. To są ci, których wykształcenie kosztowało bardzo drogo, a którzy pojechali pracować gdzie indziej.
Mówca: Włodzimierz Bernacki
Data: 2014-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nie chciałbym nikogo pouczać, ale wydaje mi się, panie ministrze, że wysoce niewłaściwa była ta sugestia, że pani poseł, pani profesor w jakimkolwiek punkcie nadużyła prawdomówności. Wydaje się, że taki zarzut z pana strony jest wysoce niewłaściwy. Chciałbym, panie ministrze, powtórzyć to pytanie, które powtarzam od trzech lat, zresztą nie tylko ja, ale również moi koledzy z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość. Otóż w strategii lizbońskiej uznano, że do roku 2020 nakłady na naukę powinny osiągnąć poziom 3%, powtarzam, do roku 2020. To jednocześnie nakłada na nas wszystkich obowiązek podwyższania nakładów na naukę każdego roku o co najmniej 20%. Proszę przedstawić strategię dojścia do owych 3%.
Mówca: Jan Łopata
Data: 2014-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Pani marszałek, słusznie pani zauważyła, że to ta sama tematyka. Ponieważ treść tego pytania przedstawiłem dość obszernie w formule pisemnej, a mam ograniczony czas, sformułuję je w tej chwili w kilku zdaniach. Większość badań naukowych w Polsce realizowana jest w podstawowych jednostkach organizacyjnych wyższych uczelni, na wydziałach, w instytutach. Tam też znajduje się największy potencjał kadrowy. Jednym z głównych czynników ograniczających rozwój nauki jest niedostateczny poziom finansowania badań. Największy udział w finansowaniu badań mają środki na naukę z budżetu państwa. W ostatnich latach można zaobserwować stopniowe odchodzenie, o czym pan minister wcześniej też mówił, od finansowania działalności statutowej na rzecz finansowania grantów badawczych ze środków budżetowych. Biorąc pod uwagę obecną sytuację oraz planowaną nowelizację ustawy o zasadach finansowania nauki, a także nową perspektywę finansowania ze środków Unii Europejskiej, która uzależnia finansowanie jednostek naukowych od aktywności w ubieganiu się o środki na badania i innowacje ze strony przedsiębiorstw, należy spodziewać się kontynuacji rozpoczętych w 2010 r. niekorzystnych zmian. Niekorzystnych, jak to oceniają pracownicy tych instytutów, szczególnie z Polski Wschodniej. Zapowiadane przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego zmiany w ramach kolejnej reformy zasad finansowania nauki nie powinny być wprowadzane przez systematyczne ograniczanie podstawowego finansowania jednostek. W związku z powyższym zadaję dwa pytania. Panie ministrze, czy Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego przeprowadziło rzetelną analizę potrzeb wynikających z kosztów utrzymania infrastruktury badawczej sfinansowanej ze środków Unii Europejskiej w latach 2007-2013 w uczelniach wyższych i czy wzięto pod uwagę fakt, iż większość nowych obiektów i aparatury nie może być wykorzystana w celach komercyjnych przynajmniej przez 5 lat, lecz wyłącznie do prowadzenia działalności statutowej oraz projektów badawczych? (Dzwonek) Czy Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego wzięło pod uwagę założenia przyszłej perspektywy finansowania badań naukowych i funduszy strukturalnych Unii na lata 2004-2012, które nie uwzględniają badań podstawowych, lecz badania we współpracy z biznesem i na jego rzecz? Bardzo dziękuję.
Mówca: Marek Balt
Data: 2014-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Dziękuję, że pani przytoczyła moje pytanie. Chciałbym tylko jeszcze raz powtórzyć. Chciałbym tutaj usłyszeć odpowiedź, dlaczego ta ustawa nie została opublikowana w Dzienniku Ustaw, mimo że termin opublikowania tej ustawy jest niezwłoczny, czyli jest to standardowo przyjęte 7 dni. Przez ponad dwa tygodnie nie opublikowano w Dzienniku Ustaw tej ustawy, która gwarantowała opodatkowanie firmom, które wyprowadzają zyski poza granice Polski. Moje pytanie dotyczy również osób, które są za to odpowiedzialne. Proszę o wymienienie osób, które doprowadziły do tego stanu, które nie dopełniły swoich obowiązków i przez to ta ustawa nie została opublikowana. Chciałbym się jeszcze czegoś dowiedzieć. Cytuję za PAP. Pan minister Szczurek poinformował, że w ogóle nie zakładano wpływów z tej ustawy w budżecie, w ustawie budżetowej na rok 2015. Czy jest prawdą, że państwo wiedzieliście o tym, że ta ustawa nie zostanie opublikowana w terminie, który umożliwi opodatkowanie firm wyprowadzających zyski poza granice Polski? Czy taka wiadomość była powszechnie znana w Ministerstwie Finansów i dlatego po prostu tych wpływów nie założono w propozycji budżetu na rok 2015? Czy to była świadoma działalność? Kto podjął taką decyzję, ewentualnie kto doprowadził do zaniedbań? Prosiłbym o wyjaśnienie tych wątpliwości i odpowiedź na pytania.
Mówca: Marek Balt
Data: 2014-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak, oczywiście chciałbym dopytać. Panie ministrze, publikacja w Internecie nie trwa bardzo długo. Rozumiem, że macie bardzo dużo pracy i opublikowaliście, tak jak pan tutaj powiedział, 100 aktów prawnych, ale to jest ustawa, która dotyczyła, mam nadzieję, że pan minister nam wyjaśni, jakiej kwoty, bo pan minister Szczurek dokładnie nie umiał powiedzieć i nie wiedział, o jaką kwotę chodzi. Szacunkowa kwota może sięgać nawet 3,3 mld zł. Niektóre firmy mówią, że zanim ta ustawa weszła w życie, oszczędzali nawet 500 mln zł rocznie na podatku. Ale moje dodatkowe pytanie brzmi tak. Pojawiają się artykuły w gazetach, że na przykład samorządowcy pomorscy za publiczne pieniądze szkolą za darmo przedsiębiorców, jak wyprowadzić firmę na Cypr, żeby uniknąć płacenia podatków w Polsce. Korzystają ze środków unijnych. Chyba rząd nadzoruje wydawanie pieniędzy publicznych i mam nadzieję (Dzwonek), że takie praktyki zostaną ukrócone. Chyba że rząd wspiera działania mające na celu wyprowadzenie podatków poza granice państwa, płacenie podatków w innych krajach i uszczuplenie budżetu państwa polskiego. Mam nadzieję, że takie rzeczy się nie dzieją. Chciałbym uzyskać odpowiedź też w tym zakresie, jak państwo zamierzacie ukrócić tego typu haniebne praktyki.
Mówca: Maria Nowak
Data: 2014-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Gdy w poniedziałek klub Prawa i Sprawiedliwości zgłaszał to pytanie, nie wiedział, że dokładnie takie samo pytanie będzie skierowane z innego klubu. Stąd nie będę dzisiaj powtarzała tego, co przed chwilą powiedział pan poseł Balt, a tylko ustosunkuję się i rozszerzę to pytanie. Przede wszystkim odpowiedź zupełnie nie jest satysfakcjonująca, bo tak naprawdę można wywnioskować z tej odpowiedzi jedno: Nic się nie stało, wszystko jest dobrze, nikt nie jest winny, nic się nie stało, tylko posłowie się czegoś tam czepiają. Po pierwsze, odniosę się do stwierdzenia pana prezesa Rządowego Centrum Legislacji. Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika jasno, że pojęcie ˝niezwłocznie˝ oznacza co najwyżej 7 dni. A więc już nie mówmy, że nie wiadomo było kiedy, jak itd. Druga sprawa, którą chciałabym podnieść - otóż, zgodnie z informacją medialną, do której, myślę, wszyscy dotarliśmy, raport przygotowany przez Ministerstwo Finansów i Rządowe Centrum Legislacji już został przekazany pani premier. I teraz rodzi się pytanie: Czy można być sędzią we własnej sprawie? Bo tak naprawdę zarówno ministerstwo, minister finansów, jak i szef Rządowego Centrum Legislacji przygotowywali raport, który dotyczy bezpośrednio ich. Czyli mamy tu wyraźny konflikt interesów. Nie wierzę w rzetelność takiego raportu. Może usłyszymy o czymś, co w tym raporcie rzeczywiście się znalazło, i jakie podmioty spoza Ministerstwa Finansów (Dzwonek) już się tą sprawą zajęły. Z informacji wiemy, że NIK prawdopodobnie zapowiedział rozszerzenie kontroli. Czy rzeczywiście CBA także w tę kontrolę się włączyło? Bardzo proszę o odpowiedź.
Mówca: Henryk Kowalczyk
Data: 2014-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Pytanie dodatkowe pewnie będzie raczej skierowane do pana ministra finansów, dlatego że słuchałem wyjaśnień pana prezesa Rządowego Centrum Legislacji i pan prezes twierdził, że zabrakło komunikacji. Tak więc idąc tym torem myślenia, mam pytanie do Ministerstwa Finansów, które merytorycznie przygotowało tę ustawę, było jej gospodarzem i wobec tego powinno dopełnić obowiązku czuwania nad tym, aby publikacja wyszła w terminie. Ze swojego doświadczenia wiem, że jeśli zależało mi kiedykolwiek na publikacji ustawy w danym terminie, to po prostu trzeba było tego osobiście pilnować. Tego też oczekuje się od Ministerstwa Finansów, bo rzeczywiście w Rządowym Centrum Legislacji istota tej publikacji może się zagubić. To jest jedna rzecz. I pytanie właśnie do Ministerstwa Finansów: Dlaczego nie było to monitorowane, jeśli chodzi o termin publikacji, skoro ministerstwo wiedziało o wszystkich niuansach? (Dzwonek) I kolejna sprawa. Tutaj pan minister finansów powiedział, że nie jest to remedium na zjawisko unikania opodatkowania. Faktem jest, że w ocenach skutków regulacji nie ma podanej kwoty, ale ocena skutków regulacji mówiła o istotnych wpływach do budżetu państwa itd. Mówienie, że tam absolutnie nie pada ani razu kwota w złotówkach, nawet szacunkowo, w tej chwili, w tej sytuacji jest unikaniem tej odpowiedzi. I prosiłbym jednak o precyzyjną odpowiedź, a jeśli niedokładną, to przynajmniej o rząd wielkości tego. Bo przecież wiadomo, jakie spółki i gdzie opodatkowują swoje dochody. Dziękuję.
Mówca: Maciej Orzechowski
Data: 2014-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. W Polsce mamy możliwość bezpłatnego dostępu do bezprzewodowego Internetu. Oczywiście szybkość transferu jest ograniczona do 512 KB na sekundę. Jest on również ograniczony co do możliwości ciągłego dostępu, bo pomimo że jest jakby 24-godzinny, to co godzinę trzeba wprowadzać specjalne kody, zwane kodami CAPTCHA, żeby był ciąg dalszy. Oczywiście jest możliwość zwolnienia z wprowadzania tych kodów dla osób o dysfunkcji widzenia, dla osób, które posiadają jakieś orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Natomiast spora grupa osób to osoby starsze, których nie stać na zapłacenie kilkudziesięciu złotych za dostęp do Internetu. Osoby te korzystają z Internetu, ale w przypadku pojawiającej się co godzinę potrzeby wprowadzania takiego kodu, jest to dla nich trudne. Te kody wymagają odczytania ciągu cyfr z obrazka i nie zawsze jest to w sposób czytelny prezentowane, ale te osoby nie posiadają orzeczenia o niepełnosprawności. Może to wystąpić też w takim przypadku, gdy taka starsza osoba zakupi np. jakąś publikację, książkę, czasopismo i chce przy pomocy tego bezprzewodowego dostępu tę książkę do komputera ściągnąć. Po godzinie takiego transferu, kiedy ten transfer jest wolny, zostaje on przerwany. Ta osoba, mimo iż zakupiła legalną publikację, nie może mieć do niej dostępu. Moje pytanie jest następujące: Czy ministerstwo widzi potrzebę zmiany w zasadach świadczenia usług BDI? Z jakich powodów zostało wprowadzone zabezpieczenie kodami CAPTCHA tej usługi? Pozostałe pytania zadam w drugiej części, po uzyskaniu odpowiedzi na te pierwsze. Dziękuję bardzo.
Mówca: Maciej Orzechowski
Data: 2014-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

To naprawdę pomaga tym osobom. Chodzi o nowe kryteria, które będą ustalane po 2016 r.