Mówca: Kazimierz Kotowski
Data: 2017-10-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawię stanowisko i uwagi dotyczące rządowego projektu ustawy o podstawowej opiece zdrowotnej, druki nr 1813, 1813-A i 1940. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wsłuchując się w wypowiedzi moich przedmówców, można by powiedzieć tak: tak dobrze się zaczęło, kiedy podczas pierwszego czytania w imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego przewodniczący Władysław Kosiniak-Kamysz i inni wyrażali nadzieję, że dobrze, że powstaje akt prawny, który skupi wiele rozwiązań, które uregulują funkcjonowanie tak ważnego obszaru, jakim jest podstawowa opieka zdrowotna. Z przykrością jednak stwierdzam, że te działania, które zaistniały w odstępie czasowym od pierwszego czytania, rozmijają się z tymi oczekiwaniami, z tym, na co czekaliśmy. Wiele pytań, które zostały postawione podczas pierwszego czytania i które wybrzmiewały podczas prac podkomisji i komisji, zostało bez odpowiedzi. Nasuwa się takie skojarzenie: Po co było tyle pracy i była próba tworzenia nowego aktu prawnego, jeśli w praktyce, tak jak mówili moi przedmówcy, dla pacjenta nic się nie zmieni? Czy chodzi tylko o to, że nieważne, jaka będzie ta ustawa, jakie będzie miała zapisy i jaką będzie miała treść, tylko ważne, aby była nasza? Zostawiam to bez odpowiedzi. Dlatego są pytania, które się nasuwają. Przez wiele lat funkcjonowałem w samorządzie, od 1990 r. Szkoda, że nie ma pana ministra Radziwiłła. Przecież praktycznie wiele razy, szczególnie pod koniec roku, kiedy spotykaliśmy się u ministrów zdrowia w czasie tych trudnych sytuacji, w których chodziło o podział, o kontrakty, o wielkości kwot, które były przewidziane również dla POZ... Przecież w tej chwili został już rozwiązany problem opieki nocnej i świątecznej, i innej. (Poseł Lidia Gądek: Nie został. Jest problem większy.) Zostają POZ, w cudzysłowie, bo wiemy, jak to wygląda, a jak będzie, to się okaże podczas funkcjonowania. (Poseł Beata Małecka-Libera: No to okej.) Dlatego teraz możemy sobie zadać pytania. Co się zmieni, jeśli podstawą finansowania dalej będzie roczna stawka kapitacyjna w POZ? Co zmieni się, jeśli stworzymy zespoły, które mają w tej ustawie ustalony swój zakres działania, swój skład, ale dalej nie będzie pieniędzy na podstawowe badania? Kto wypełni liczbowo składy tych zespołów? Moi przedmówcy bardzo trafnie stwierdzali: nie ma pielęgniarek, nie ma lekarzy, liczba lekarzy rodzinnych jest ograniczona, a przecież można to wyliczyć. Niektórzy w poprzedniej debacie wskazywali, ilu to lekarzy musielibyśmy rocznie w ten obszar kierować. Myślę, że tutaj jeszcze pozostają inne kwestie, takie jak konsultacje społeczne, jak stanowisko Rady Dialogu Społecznego. To są takie pytania, w przypadku których nie było rozwiązań, nie były wzięte pod uwagę. Ta kwestia była brana pod uwagę i wybrzmiewała: bezpieczeństwo danych osobowych. Nie wspomnę już o wątpliwościach, które... Posłowie otrzymali drogą mailową w korespondencji na swoje skrzynki informacje o traktowaniu pacjenta jako świadczeniobiorcy bezosobowo itd. Myślę, że te oczekiwania nie zostały spełnione, więc nie będziemy mogli tutaj tego projektu w takiej formie i treści poprzeć. Myślę, że jest czas, aby rozważyć, jakie działania trzeba podjąć, aby ten akt prawny mógł sprowadzić ten obszar opieki zdrowotnej na właściwe tory i zapewnić (Dzwonek) realizację stosownych do zapisów zadań. Dziękuję bardzo.