Mówca: Tomasz Piotr Nowak
Data: 2018-12-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Druk nr 3052 pojawił się niespodziewanie, tak jak to jest najczęściej w tej kadencji Sejmu: ni z gruszki, ni z pietruszki pojawia się projekt i jest procedowany w ciągu jednej nocy, dwóch, a w porywach trzech. Wygląda, że ten będzie procedowany w ciągu dwóch nocy. Oto mamy 111 artykułów, 111 artykułów bardzo ważnej ustawy. Ustawy, która była oczekiwana, ale jednak ustawy, która w Sejmie pojawia się w taki oto sposób, że żaden z posłów, łącznie z posłami partii rządzącej i posłami opozycyjnych partii, nie jest w stanie przeanalizować tego tak, żebyśmy nie byli za chwilę postawieni w takiej oto sytuacji, że pojawia się np. przecinek i ˝lub czasopisma˝. Bardzo to niebezpieczne dla procesu legislacyjnego, ale niewątpliwie kogeneracja jako to, co spowoduje ograniczenie smogu w naszych miastach, co spowoduje, że ciepło powinno być tańsze niż to ciepło, które będzie produkowane osobno, i niż energia elektryczna produkowana osobno... W kogeneracji efektywność jest zdecydowanie większa i powinno to wpływać też na cenę energii. Pamiętajmy, że rozmawiając w tej chwili o cenie energii, cenie ciepła, rozmawiamy tak naprawdę o odbiorcy, o odbiorcy indywidualnym, który musi ponieść koszty funkcjonowania systemu i te koszty dla niego muszą być akceptowalne. Szczególnie w przypadku ciepła systemowego, kiedy mamy jednostkę wytwórczą, mamy sieć przesyłową. Co się dzieje bardzo często w miastach? Ano często dzieje się tak, że nie chcą się do niej przyłączać odbiorcy indywidualni, a nawet wspólnoty i spółdzielnie, z tego powodu, że cena, którą oferuje taka sieć, jest zbyt wysoka. W związku z tym jesteśmy w takim momencie, że za 26 dni wygasa dotychczasowy system świadectw pochodzenia kogeneracyjnego. Dziwię się, dlaczego ministerstwo nie przyniosło tej ustawy w styczniu 2018 r., żebyśmy mogli spokojnie nad nią procedować, bo przecież ona wpływa w sposób znaczący na sytuację odbiorcy indywidualnego, który poniesie dodatkowe koszty, uwidocznione w rachunku. Wpływa na jednostki samorządu terytorialnego, wpływa na kilkaset przedsiębiorstw ciepłowniczych, na 2,8 tys. jednostek samorządu itd. Wpływa też na 1 tys. odbiorców energochłonnych. Przy okazji okazuje się, w świetle tej ustawy, że my jako odbiorcy będziemy ponosić koszty, pomagać w funkcjonowaniu przedsiębiorstw energochłonnych. Jest to w jakiś sposób subsydiowanie skrośne, które my jako odbiorcy indywidualni będziemy stosować wobec energochłonnych firm. Niepokoi to zwłaszcza w kontekście polityki energetycznej tego rządu, albowiem z czym mamy do czynienia? Bylibyśmy spokojniejsi, gdyby nie takie oto fakty, że rynek energii zanika w naszym kraju i stajemy coraz częściej przed faktem monopolu. Monopolu, który jest widoczny chociażby w tym, że mimo takiego pragnienia rządu w tej chwili, żeby ten rynek jednak był, na giełdzie chce się 100% obliga, a tak naprawdę efektywność tego giełdowego sposobu kształtowania cen będzie na poziomie 15%. Umowy bilateralne. Spółki energetyczne są w tej chwili fatalnie zarządzane. Na co się to przekłada? Przekłada się na to, że mamy coraz wyższe koszty energii, które my jako obywatele będziemy ponosić. Coraz wyższe koszty spowodują, że zawartość naszych portfeli będzie coraz bardziej zagarniana w związku z cenami wynikającymi z podwyżek cen energii. W tym momencie staje przed nami pytanie, czy rzeczywiście rządzący przeprowadzają nas przez transformację energetyczną, żebyśmy my jako obywatele nie ponieśli nadmiernych kosztów. (Dzwonek) Niestety wydaje się, wszystko do tego zmierza, że stajemy przed obliczem drenowania przez firmy energetyczne naszych portfeli. Uważamy jako Platforma, że powinniśmy sobie dać rok, jeżeli chodzi o przedłużenie dotychczasowej ustawy o świadectwach pochodzenia z kogeneracji, by przez ten rok naprawdę rzetelnie popracować nad przedłożonym projektem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)