Mówca: Jan Kilian (tekst niewygłoszony)
Data: 2016-11-15 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bieżący rok obfitował w kilka niezwykle ważnych wydarzeń w dziejach naszej ojczyzny. Należałoby przypomnieć chociażby spotkanie przywódców państw NATO w Warszawie, uroczyste obchody 1050-lecia chrztu Polski, a w kontekście tego niezwykle ważnego faktu historycznego - także początek naszej państwowości. W międzyczasie Polska pokazała się również z jak najlepszej strony jako organizator Światowych Dni Młodzieży, na które zjechało około miliona młodych ludzi z całego świata. Przygotowanie tak wielkiej imprezy pokazało światu, że Polska i Polacy potrafią stanąć na wysokości zadania i zapewnić bezpieczeństwo uczestnikom. Wysoka Izbo! Cezurą chronologiczną zamykającą ten rok jest zbliżająca się intronizacja Chrystusa Króla, która zamyka pewne ramy chronologiczne dziejów naszego państwa, począwszy od jego początku aż do chwili obecnej. Pozwolę sobie w tym miejscu przestawić państwu krótki rys historyczny związany z tym zbliżającym się wydarzeniem. Począwszy od 1930 r. Jezus Chrystus ukazuje się krakowskiej pielęgniarce Rozalii Celakównie, przez którą domaga się, aby przedstawiciele najwyższych władz państwowych z prezydentem, premierem oraz z udziałem najwyższych hierarchów kościelnych wraz z wybranymi przedstawicielami narodu - posłami i senatorami dokonali uroczystego aktu uznania królewskiego panowania Jezusa Chrystusa nad Polską. Jezus poucza Rozalię, że jest to sprawa ogromnej wagi, od której zależeć będzie los Polski, a także innych narodów. Chrystus wielokrotnie powtarzał Rozalii Celakównie swoje żądanie dokonania tego aktu w sposób oficjalny i uroczysty. W 1937 r. Rozalia otrzymuje dokładnie sprecyzowane żądania Chrystusa odnośnie do przyjęcia przez naród Jego królewskiego panowania. Ostatni raz ponowił je na dwa dni przed wybuchem II wojny światowej, chcąc uratować Polskę przed jej cierpieniem. Niestety w tamtym czasie zabrakło ludzi, którzy w imieniu narodu dokonaliby tego uroczystego aktu. Zaprzepaszczenie tego starania o intronizację Chrystusa doprowadziło do wybuchu drugiej wojny światowej i zniszczenia Polski oraz wielu innych krajów Europy i świata. Zaskakiwało ono swoją oryginalnością i wiązało się także z ogromnymi trudnościami w jego realizacji. Istotą tamtych Chrystusowych objawień jest warunek: jeśli Polska chce ocalić siebie, to musi przyjąć Chrystusa za swego króla, a w ślad za tym uznać i przyjąć Boży ład i Boże prawa jako obowiązującą normę zarówno w życiu jednostek, jak i całego narodu. Panie Posłanki! Panowie Posłowie! Wysoka Izbo! Żyjemy w bardzo niepewnych czasach. Na naszych oczach sypią się układy i traktaty podpisywane ręką ludzką. Świat stoi na beczce prochu, która lada chwila może wybuchnąć. Z jaką wściekłością Polska jest obecnie atakowana przez inne kraje za obronę naszych wartości chrześcijańskich, za odbudowaną wspólnotę państw Grupy Wyszechradzkiej, co daje nam poczucie jedności, że razem jesteśmy silniejsi. Nawiążę do słów Chrystusa skierowanych do krakowskiej mistyczki. Powiedział On, że za przykładem Polski także inne kraje dokonają uroczystej intronizacji Chrystusa Króla. Dalej Chrystus mówi, że kraje, które nie uznają Go i Jego praw, zginą. Szanowni Państwo! Uznając Chrystusa i Jego prawa, Polska się ostoi, dlatego nie wolno nam nie przyjąć tej może ostatniej w dziejach Polski i świata Jezusowej miłości do ludzkości. Dla Polski i Polaków jest to ten przysłowiowy rzut na taśmę. W Bożych planach Polska ma być mesjaszem narodów. Uznanie Jego królewskiego panowania wleje w nasz naród nową moc i siłę. Nie sprawmy zawodu Królowi królów. Sercami wdzięcznymi okażmy Bogu, że zasługujemy jako naród na Jego opiekę. Przybądźmy w najbliższą sobotę tak licznie, jak to tylko możliwe do Krakowa na Łagiewniki, aby móc bezpośrednio uczestniczyć w tym wiekopomnym uroczystym akcie uznania Chrystusa za Króla Polski. Dziękuję państwu za uwagę.