PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Dariusz Joński
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam przyjemność przedstawić w imieniu klubu Sojuszu Lewicy Demokratycznej opinię o projekcie ustawy o szczególnych zasadach rozliczenia podwykonawców spółki Dolnośląskie Surowce Skalne SA przy budowie autostrady A2 oraz podwykonawców spółki Poldim SA przy budowie autostrady A4. Od razu chcę powiedzieć, że klub Sojusz Lewicy Demokratycznej poprze prace nad tym projektem w komisji, ale chcę przy tej okazji zwrócić uwagę, że nie musielibyśmy oczywiście nad tą ustawą pracować, gdyby nie to, że Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad wybierała takie, a nie inne, firmy w przypadku budowy A2 i A4. Przypadek budowy autostrady A2 to przykład tego, jak nie powinno się budować autostrad. Piąty rok mija od momentu, kiedy rozpoczęto procedurę budowy tej autostrady, a do dzisiaj ta autostrada nie jest ukończona. Powtarzam: do dzisiaj nie jest ukończona. Otóż najpierw pan minister Grabarczyk wybrał chińską firmę COVEC, która za połowę ceny miała wybudować ten odcinek autostrady, a następnie, kiedy firma COVEC została zlikwidowana, w przetargu - bo to był przetarg, jednak to była jakaś forma przetargu - wybrał firmę DSS, ogłaszając na konferencji prasowej, że ta firma na pewno ten projekt wykona, dokończy go, i jednocześnie jako minister dał gwarancję wszystkim firmom, które za chwilę się zgłosiły jako podwykonawcy, że na pewno firma DSS to dokończy. Oczywiście to był przetarg z wolnej ręki. I jest pytanie, czy za kwotę 750 mln zł minister czy dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad mógł zlecić wykonanie takiej usługi. Klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej zawiadomił w tej sprawie prokuraturę, która zresztą notabene wszczęła śledztwo w tej sprawie, ale prokuratura oceniła, że nie było jednak przekroczenia uprawnień przez dyrektora Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Do dzisiaj czekamy z niecierpliwością na efekty tego postępowania. Tak czy inaczej, wiele firm podwykonawców, jak wiemy, ucierpiało, wiele zbankrutowało i dzisiaj niestety musimy ten projekt ustawy procedować. On oczywiście zakłada i określa zasady solidarnej odpowiedzialności inwestora za zobowiązania spółki DSS SA związane z budową odcinka autostrady A2 i spółki Poldim SA związane z budową odcinka autostrady A4 oraz zasady potrącenia zobowiązań podatkowych, zaległości podatkowych oraz składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne podmiotów, które były podwykonawcami tych spółek. W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej chcę przedstawić stanowisko, ono jest pozytywne, chcemy dalej pracować nad tym projektem ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Patryk Jaki
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska wobec przedmiotowego projektu ustawy. Wysoka Izbo, zacznę od samego początku: diagnoza problemu. Polskie państwo otrzymało ze środków europejskich największe w historii naszego kraju finanse na rozbudowę infrastruktury drogowej. To są kwoty w wysokości 15 mld dolarów. Uzyskanie tej kwoty, która miała być takim kołem zamachowym nie tylko polskiej gospodarki, ale przede wszystkim polskich firm budowlanych, miało nam pozwolić połączyć różne części kraju autostradami, czyli siłą rzeczy sprawić, aby koszty transportu w naszym kraju miały charakter konkurencyjny w stosunku do innych państw Unii Europejskiej. Niestety, co się stało? Nie dość, że nie połączyliśmy różnych części kraju drogami szybkiego ruchu, tak jak to było planowane i jak za tak gigantyczne środki powinniśmy to zrobić, to jednocześnie przyczyniliśmy się nie do rozwoju, ale do upadku szeregu firm budowlanych. Mówi się już dzisiaj nawet o liczbie 400 firm budowlanych, w tym największych polskich firm budowlanych, ale również tych najmniejszych, rodzinnych, z wieloletnią tradycją, które przetrwały najgorsze czasy, a nie przetrwały czasów, kiedy teoretycznie powinny się rozwijać najszybciej, tzn. kiedy mieliśmy największe środki na rozbudowę infrastruktury drogowej. Problem jest więc poważny. Dlatego projekt ustawy wychodzi w pewnej mierze naprzeciw problemom podwykonawców, ale z drugiej strony musimy pamiętać, że w znacznej mierze nie ma już czego ratować, tzn. większość tych firm już ogłosiła upadłość. Robimy to zdecydowanie za późno. I to nie jest zarzut wobec Wysokiej Izby, ale bardziej wobec władzy wykonawczej, która tym problemem powinna się zająć. Jednocześnie jeżeli coś jeszcze da się uratować, to warto podejmować działania. Dlatego zasada, którą wprowadza ta ustawa, tzn. solidarnej odpowiedzialności inwestora, jest dobra i jednocześnie powinna być stosowana we wszystkich tego typu przypadkach, ponieważ daje też pewną gwarancję, pewną promesę, pewną legitymację polskiego państwa dla firm budowlanych, które w przyszłości chciałyby stanąć do podobnych przetargów. Bo jak państwo wiecie, w tej chwili polskie państwo - poprzez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad - nie cieszy się największą estymą. Sam, gdybym miał firmę budowlaną, pewnie siedem razy bym się zastanowił, czy stanąć do takiego przetargu, czy starać się o status czy to wykonawcy generalnego, czy podwykonawcy, bo jednak wizerunek naszego państwa w takim zakresie ma ogromne znaczenie. Dlatego - przechodzę do konstatacji - Klub Parlamentarny Solidarna Polska będzie za skierowaniem tego projektu do dalszych prac w przedmiotowej komisji. Jednocześnie uważamy, że ten projekt powinien być złożony dawno, i to nie przez opozycję, tylko przez polski rząd. Dawno ten problem powinien zostać rozwiązany, a dzisiaj niestety zamiast gasić pożar, chyba tylko depczemy jakieś zgliszcza. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Lassota
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Moje pytanie jest może trochę obok tego projektu ustawy, ale związane jest z przedmiotem, o którym mówi również ten projekt. Spotkało się ze mną paru podwykonawców, z tym że byli to już kolejni podwykonawcy w tym łańcuszku, podwykonawcy podwykonawców. Oczywiście mają oni niezaspokojone roszczenia, dysponują również nakazami zapłaty w stosunku do tych, z którymi zawierali umowę. Na moje pytanie, dlaczego zawierali umowę, skoro nie mieli gwarancji, że to jest dobry podwykonawca - bo mówili, że niektórzy to byli podwykonawcy słupy - odpowiedzieli: zawieraliśmy umowę w dobrej wierze, bo jeśli generalna dyrekcja zawiera umowę z generalnym wykonawcą, ten generalny wykonawca z podwykonawcą, to my ufamy, że ten podwykonawca jest firmą, która również niejako została sprawdzona. Coś w tym jest, prawda, aczkolwiek w relacjach handlowych nie zawsze da się to do końca ocenić. Pytanie do pana ministra: Jaki jest zakres zaspokajania tych roszczeń? Czy te roszczenia są również zaspokajane w stosunku do kolejnych w łańcuszku podwykonawców? Czy przewiduje się jakiekolwiek jeszcze dalsze działania, aby to zaspokajać? Chodzi o zarobione w całkiem normalny sposób pieniądze. Dziękuję.
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje pytanie dotyczy racjonalności ustawodawcy i kierowane jest do reprezentanta wnioskodawców. Jest co prawda pozytywna opinia Komisji Ustawodawczej o dopuszczalności tego projektu, ale jest też szereg opinii, które raczej mówią, że ten projekt jest niezasadny, w tym np. opinia Krajowej Rady Sądownictwa. Ta zasadność ustawodawcy... Czy zasadne jest uchwalać ustawę, która jest adresowana do dwóch podmiotów? Wydaje mi się, że tu jest złamana ta zasadność, i bardzo bym prosił o odpowiedź na to pytanie.
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przede wszystkim chciałbym zadać pytanie, jak to w ogóle było możliwe, że w demokratycznym państwie prawa wyłoniono wykonawcę, który ani nie posiadał doświadczenia, jeśli chodzi o prowadzenie tak wielkich inwestycji, ani, jak się okazuje, nie był wiarygodny finansowo. W efekcie doszło do upadłości wielu firm, podwykonawców w związku z budową autostrady A2. Kolejne pytanie, już konkretne: Czy ktokolwiek poniósł odpowiedzialność z tego tytułu, wyłonienia firmy, która spowodowała tak daleko idące szkody, jeżeli chodzi o polską przedsiębiorczość? Dziękuję.
Mówca: Henryk Kmiecik
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Sprawa DSS to jest sprawa ubiegłoroczna, prawie rok temu wyszło, że DSS, według tłumaczenia dyrekcji dróg krajowych i autostrad, otrzymał całą zapłatę za prace wykonane na autostradach, lecz pieniędzy tych nie otrzymali podwykonawcy. Otóż okazało się, że DSS SA nabył w tym czasie czy wcześniej 100% akcji w pewnej mongolskiej spółce i co miesiąc transferowano pieniądze do tej spółki. Tłumaczono, że były prowadzone prace geologiczne w poszukiwaniu metali ziem rzadkich. Mam pytanie do pana ministra: Czy ministerstwo wszczęło dochodzenie wyjaśniające, jak to było z transferem tych pieniędzy, jakie to były kwoty i czy to nie były pieniądze, które należały się podwykonawcom? Drugie: Czy o tym wszystkim zostały zawiadomione organy ścigania państwa? Ponieważ gdyby było tak, że pieniądze zostały przetransferowane za granicę z naruszeniem prawa, należałoby to ścigać karnie. Dziękuję.
Mówca: Beata Mazurek
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zostałem z długami, nie mam pracy, sprzedałem firmę, co mam powiedzieć dzieciom - to słowa jednego z przedsiębiorców, który uczestniczył w posiedzeniu Komisji Infrastruktury w ubiegłym roku, słowa, które w kontekście naszej dzisiejszej propozycji świadczyć mogą o tym, że temat jest dalej aktualny, że DSS nie wypłacił należności swoim podwykonawcom. Moje pytanie jest takie: Czy państwo wiecie, ilu podmiotom DSS nie wypłacił należności i jaka to jest kwota? Kolejna rzecz. Czy spółka PKP Cargo otrzymała od DSS swoje należności, czyli te 13 mln zł, o których była wielokrotnie mowa? Czy minister transportu przed podjęciem... minister infrastruktury też, ale w zasadzie Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad przed podjęciem decyzji o wyłonieniu DSS-u jako wykonawcy autostrad miała jakiekolwiek informacje o tym, że ta firma jest firmą niewiarygodną finansowo? Jeśli miała, to jakie czynniki zadecydowały o tym, że kontrakt został jej powierzony, a jeśli nie miała, to w jaki sposób dzisiaj jest w stanie pomóc tym podwykonawcom, którzy nie dostali należnej zapłaty, aby swoje należności otrzymali? Dziękuję.
Mówca: Maria Zuba
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Na wstępie taka refleksja na temat generalności tego projektu ustawy. To fakt, że w tytule tego projektu ustawy wymienione są tylko dwie firmy, ale czy pan minister, posłowie Platformy Obywatelskiej i PSL-u mają świadomość, że spółka DSS jak ośmiornica ciągnęła do upadku firmy, które przejęła w procesie prywatyzacji, a przejmowała je przy wsparciu Ministerstwa Skarbu Państwa? Przypomnę, że Kieleckie Kopalnie Surowców Mineralnych były sprywatyzowane w chwili, kiedy w wywiadzie pan minister skarbu Jan Bury ostrzegał pana Grada, żeby nie wpuszczać na rynek DSS, ponieważ nie jest to firma wiarygodna. Tymczasem pozwoliliście państwo na utworzenie spółki celowej, która miała fundusz założycielski w wysokości 5 tys. zł, aby ta przejęła firmę, która na koncie miała 8 mln zł. Te pieniądze poszły prawdopodobnie do Mongolii. Dzisiaj mówimy, że musimy trzymać się prawa, bo byłoby to niezgodne z prawem, gdybyśmy procedowali nad tym projektem ustawy. Apeluję do posłów Platformy Obywatelskiej, PSL-u, do pana, panie ministrze, i do całego rządu. Pozwólcie załogom tych firm i Kieleckim Kopalniom Surowców Mineralnych przetrwać i odbudować swój kapitał. To była dobra firma, która w wyniku waszych decyzji została zdołowana i zniszczona. (Oklaski)
Mówca: Jan Cedzyński
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Zajmujemy się dziś projektem ustawy, który ma zrekompensować szkody, jakie podwykonawcy DSS ponieśli w związku z upadłością tej spółki. Jednak to niejedyni poszkodowani w tej sprawie. Zapomina się o pracownikach spółki zależnej od DSS, tj. kieleckiej spółki KKSM SA. To na skutek nieudolności, jeśli chodzi o działania prywatyzacyjne i nadzór ministerstwa skarbu, doszło do sytuacji, w której z dobrze prosperującej spółki Skarbu Państwa zmieniono KKSM w bankruta, którego pieniądze zasiliły Dolnośląskie Surowce Skalne. W tym czasie Skarb Państwa władał akcjami, które miały zostać przyznane w procesie prywatyzacji KKSM-u pracownikom tej spółki. Działania czy raczej zaniechania ministra skarbu doprowadziły do tego, że obecnie wartość tych akcji, proszę państwa, jest bliska zeru. Naprawiając błędy, powinniśmy zapewnić, aby wszyscy poszkodowani byli traktowani jednakowo. Czy zatem nie uważacie państwo, że odpowiedzialność określona w niniejszym projekcie ustawy powinna być szersza, obejmować nie tylko podwykonawców? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać: Jak to się stało, że dłużnik Skarbu Państwa, jakim była wówczas spółka DSS - bo przecież nie zapłaciła, na szczęście nie zapłaciła za Kopalnie Skalnych Surowców w Złotoryi, i dzisiaj górnicy tej kopalni mogą cieszyć się, że nie mają nic wspólnego z DSS - otrzymał umowę na transakcję na wieleset milionów złotych na autostradzie A2? Jak to się stało? Kto badał standing finansowy tej firmy? Czy w ogóle ktoś to badał? Kto sprawdzał płynność finansową tej firmy, aktywa? Co zrobiono w momencie, kiedy na giełdzie pojawił się raport DSS, w którym zawarta została informacja, że DSS posiada aktywa pod nazwą Kopalnie Skalnych Surowców w Złotoryi, choć nie był ich właścicielem, a więc potwierdził nieprawdę? Stało się to być może przyczynkiem do tego, że dostał ten kontrakt. Czy ministerstwo wiedziało i wie, kto był w tamtym momencie właścicielem spółki DSS? Być może to też ma znaczenie. Różne głosy do nas w tej sprawie dochodzą, a nie chciałbym opierać się na plotkach. (Poseł Maria Zuba: Jako posłowie powinniśmy wiedzieć.) Chciałbym zapytać też o akcjonariat tejże spółki. Czy prawdą jest, że ustawa z dnia 28 czerwca 2012 r. o spłacie niektórych niezaspokojonych należności przedsiębiorców może objąć także tych, którzy zostali poszkodowani przez te dwie wymienione spółki, a więc DSS i Poldim, czy nie ma takiej możliwości? Dlaczego dopiero dzisiaj, praktycznie po roku, rozpatrywany jest projekt, który został złożony 30 maja 2012 r.? (Dzwonek) Dziękuję.
Mówca: Mirosław Pawlak
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Czy projekt może zostać uznany za plan przyznania pomocy publicznej? Jak wnioskodawcy odniosą się do opinii Krajowej Rady Sądownictwa z dnia 18 października 2012 r., z której wynika wprost, iż: ˝projektowana ustawa narusza porządek prawny, nie mając charakteru generalnego, wprowadza odrębne regulacje prawne dla dwóch wymienionych w projekcie podmiotów˝? Trzecie pytanie. Posłowie wnioskodawcy posługują się terminologią wywodzącą się z prawa cywilnego w odniesieniu do instytucji poręczenia. Niestety, jest to błędny pogląd, a to z uwagi na fakt, iż w literaturze prawnej pojawiają się wątpliwości odnośnie do dokonywania potrąceń w stosunkach publicznoprawnych, gdzie nie występuje równorzędność podmiotów. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jarosław Rusiecki
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Te pytania, które przed chwilą padły, są rzeczywiście niezwykle ważne, ale szanowni państwo, czy pracownik Kieleckich Kopalni Surowców Mineralnych, firmy ze stuletnim doświadczeniem w wydobywaniu bogactw mineralnych ziemi świętokrzyskiej, ziemi kieleckiej, zadawał sobie pytanie, dlaczego jego firmę, która ma majątek liczący kilkadziesiąt milionów, która ma na koncie 8 mln zł, kupuje firma, której kapitał założycielski wynosi 5 tys. zł, a zyski są transferowane w niewiadomych kierunkach, tak to powiem, chociaż myślę, że to powinno być dokładnie zbadane. On sobie zadaje pytanie w tej chwili, gdy nie ma pieniędzy na utrzymanie swojej rodziny, jak żyć, panowie puryści z PO i z PSL-u, którzy zadajecie pytanie, jak to się mogło stać w demokratycznym państwie prawa, gdzie ta firma została praktycznie położona. 20 marca odbyło się posiedzenie Komisji Skarbu Państwa, gdzie nowy prezes i przedstawiciele załogi nakreślili pewien plan wyjścia z kryzysu dla tej firmy. Czy pan minister transportu jest zorientowany w możliwości pomocy tej firmie, która jest w grupie DSS? Panie ministrze, myślę, że powinien pan zadać sobie strategiczne pytanie w kontekście dyskusji sprzed tego punktu: Czy jest pan dyrektorem do rozwiązywania problemów w sposób kompetentny, czy jest pan politykiem, wiceministrem, jednym z siedmiu w ministerstwie transportu? Dziękuję bardzo.
Mówca: Michał Wojtkiewicz
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Generalna dyrekcja nie cieszy się dobrą opinią, wręcz przeciwnie, to jest skandaliczna firma. Były pytania odnośnie do DSS-u - gdzie pieniądze, transfer pieniędzy do Mongolii odbywał się w teczkach - gdzie było państwo. Dzisiaj się domagamy rekompensaty dla tych firm za wykonaną pracę, zarejestrowano, że została wykonana. Chciałem zadać jeszcze jedno pytanie, ponieważ więcej jest prawników w generalnej dyrekcji niż inżynierów. W najbliższym czasie procesów będziecie mieli dwa razy więcej niż do tej pory. Ile wydano pieniędzy na obsługę prawną, jakie firmy obsługują generalną dyrekcję? Ile pieniędzy na to wydano? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jarosław Rusiecki
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Wiem, że w korporacjach są segmenty, jeden jest odpowiedzialny za jedną część, ale z tego, co się orientuję, pan jest ministrem w polskim rządzie i jeśli chodzi o pytanie dotyczące procedur przekształceniowych firmy, która została położona przez firmę, gdzie ustawa zgłaszana przez klub Prawa i Sprawiedliwości jest nadzieją, jest szansą na jej wyjście z kryzysu, to jestem nieusatysfakcjonowany odpowiedzią, że kieruje mnie pan do ministra skarbu. Jest pan przedstawicielem polskiego rządu, dlatego proszę, żeby się pan zorientował u ministra skarbu i udzielił mi odpowiedzi na piśmie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Paweł Szałamacha
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! To w zasadzie było chyba albo w trybie odpowiedzi na pytania, albo w trybie sprostowania, jeżeli mielibyśmy dopiąć sprawy regulaminowe. Otóż pan minister Jarmuziewicz podziękował posłom Platformy i PSL-u za złożenie wniosku o odrzucenie tego w pierwszym czytaniu. Szyderstwo niesamowite. Gratuluję panu. Bardzo wysoko zawiesił pan poprzeczkę wobec tych realnych problemów, których dotyczy ta ustawa, które dotyczą wspomnianych tu firm, które poniosły straty w prywatyzacjach. Całkowicie krzywa prywatyzacja KKSM. Byłem w KKSM jeszcze wówczas, kiedy pełniłem funkcję w Skarbie Państwa. Firma funkcjonowała, inwestowała i płaciła parę milionów dywidendy do Skarbu Państwa. Wy ją sprzedaliście i firma poszła pod nóż, ale nie przeszkadza to panu mieć tu dobrego humoru i dziękować dzisiaj posłom koalicji rządzącej. Jeśli chodzi o konkretne pytania dotyczące tych - nazwijmy to - okoliczności czy wad prawnych, to nie protestujemy przeciwko temu, ażeby rozszerzyć zakres działania tej ustawy na wszystkie stany faktyczne, żeby zmienić po prostu zasady w Kodeksie cywilnym i dotyczące wszystkich robót budowlanych, jak najbardziej. Uważamy, że w systemie prawnym wielokrotnie bywały podobne rozwiązania wskazujące konkretne podmioty z nazwy. Puryści prawni zgłaszają argument, że ustawy powinny mieć charakter ogólny, generalny. Zgoda. Jeżeli tak, to przejdźmy do pracy w komisjach, skierujmy je do komisji, ażeby rozwiązały problemy występujące nie tylko na tych placach budów, ale także na wszystkich pozostałych. Stąd też ten argument uznaję za nieprzekonujący. Na koniec ostateczny argument dotyczący pomocy publicznej. W moim przekonaniu jest on dęty i napompowany całkowicie. Ustawa rządowa, która zamierzała rozwiązać ten problem, ale go nie rozwiązała, przewiduje wypłatę żywej gotówki na rzecz części firm zaangażowanych w procesy budowlane. W tamtym przypadku jest to wypłacane i tutaj nie mieli państwo problemów z tym, że to jest jakieś przysporzenie. My nie przysparzamy, nie płacimy nic ekstra, tylko ratujemy, to rzecz podstawowa w przypadku tego potrącenia, płynność firm. Oczywiście można w niesamowicie rozszerzający sposób interpretować zasady pomocy publicznej, wszystko można uznać za pomoc publiczną. Uważamy jedynie, że nikt nie dostaje nic ponad to, co mu się normalnie należy, co w sprawnie działającym systemie prawnym i w ramach kompetencji administracji uzyskałby za wykonaną pracę. W pańskiej wypowiedzi był jeszcze jeden argument dotyczący działań urzędów skarbowych. Niestety bardzo często, jeśli chodzi o ustawy dotyczące podatków dochodowych, Ordynację podatkową itd., urzędy skarbowe oceniają zjawiska gospodarcze, oceniają chociażby pod względem transfer pricingu (cen transferowych) i dokonują podobnych decyzji, podejmują decyzje podobnej treści - ile można zapłacić za usługę, towary kupowane za granicą. Bardzo często występuje masa problemów, zwłaszcza w obrocie zagranicznym, ale podejmują podobne decyzje i wobec tego nie uważam, żeby nasze rozwiązanie burzyło jakieś reguły fundamentalne, prawne. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Maria Zuba
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, moje pytanie było jasne, a ja je uszczegółowię. Jeżeli pan nie zrozumiał, to jeszcze raz powtórzę. Dlaczego uznaliście państwo, że mogą otrzymać wsparcie i znaleźć się na liście do specustawy podmioty, które sami wybraliście? Przypomnę, że tę listę jako posłowie zobaczyliśmy w ostatniej chwili i na nasze życzenie państwo dopiero ją wydrukowaliście. A dlaczego państwo tę listę zamykacie i nie dostrzegacie, że taka firma jak Kieleckie Kopalnie Surowców Mineralnych, dobrze funkcjonująca, nigdy niebędąca przeciwko prywatyzacji, została w ten sposób oszukana? Teraz państwo nie chcecie wyciągnąć do nich pomocnej dłoni. To jest moje pytanie i proszę o odpowiedź.