PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Robert Telus
Data: 2012-04-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Mam pytanie do premiera Tuska. Nie ma go, wyszedł ze spotkania. (Wesołość na sali) (Głos z sali: Jest.) To pytanie jest bardzo ważne. Drodzy państwo, rozmawiamy o wspólnej polityce rolnej, o dopłatach rolniczych. Unia Europejska oszukuje polskich rolników, a polski premier przez całą tamtą kadencję nie zrobił nic, aby wywalczyć równe dopłaty bezpośrednie dla rolników. Drodzy państwo, jak się wpisze w Google... (Głos z sali: Ooo...) ...˝kanclerz Merkel˝ lub ˝prezydent Sarkozy˝, wyskakuje mnóstwo wypowiedzi na temat wspólnej polityki rolnej. A jeżeli się wpisze w Google - proszę to sprawdzić - ˝premier Tusk, rolnictwo˝, wyskakuje jedna wypowiedź, jeden link... (Poseł Krystyna Skowrońska: Po to ma ministra Sawickiego.) ...który dotyczy tego, że rolnicy będą przechodzić za wcześnie na emeryturę. (Dzwonek) Nie ma żadnej wypowiedzi Donalda Tuska, premiera, o tym, aby walczyć o równe dopłaty.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-04-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Otóż podczas debaty nad projektem tej uchwały mówiliśmy o skali problemu, jakiego dotyczy. Chciałbym zapytać ministra finansów, czy nie jest pan, panie ministrze, zainteresowany kwotą ok. 40 mld. Gdyby rząd skutecznie popracował przez ostatnie cztery lata, a także wytężył swoje działania w obecnym i w przyszłym roku, bo do połowy przyszłego roku ta kwestia ma być rozstrzygnięta, te 40 mld w formie podatków od rolników wpłynęłoby do budżetu państwa w nowej perspektywie finansowej. Czy pan w ogóle wie, panie ministrze, o jakiej skali środków mówimy? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Rolnictwa i Rozwoju Wsi Marek Sawicki
Data: 2012-04-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Powiem szczerze, że jestem troszkę zdumiony (Wesołość na sali), że polska opozycja ma ogromny talent do bicia piany w Polsce, natomiast, niestety, jest kompletnie nieskuteczna tam, w Brukseli. (Głos z sali: Brawo.) Nie będę przypominał negocjacji w sprawie cukru (Wesołość na sali), ale chcę podziękować i Sojuszowi, i PiS za to, że przynajmniej na forum europejskim, w komisjach i w Parlamencie Europejskim, wspierają i mnie, i polski rząd w negocjacjach dotyczących wyrównania dopłat. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jacek Bogucki
Data: 2012-04-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nieobecny Panie Premierze! Panie Ministrze Rolnictwa! W ważnej dla Polski sprawie będziemy wspierać nawet ten nieudaczny rząd. (Poruszenie na sali) (Głos z sali: A gdzie pytanie?) Co już przegraliście do tej pory? Przegraliście pierwszą bitwę, budżet Unii Europejskiej. Komisarz Lewandowski taki przygotował i nie ma zwiększenia dopłat dla polskich rolników. Przegraliście drugą bitwę - polską prezydencję. (Poseł Stefan Niesiołowski: Ile jeszcze tych bitew?) Ani słowa nie udało wam się wywalczyć w Unii Europejskiej, wypowiedzieć, nawet wykrztusić. Przegraliście trzecią bitwę - pakiet legislacyjny dotyczący wspólnej polityki rolnej na przyszłość. W tym pakiecie zrównanie dopłat jest przewidziane w taki sposób, że przeliczając to stopniowe dochodzenie, polscy rolnicy może w 2050 r. będą mieli tyle, ile inni rolnicy w Europie. I to jest to stopniowe dochodzenie, które proponuje nam Unia. Nie zrobiliście nic, nie osiągnęliście w tej sprawie niczego. (Dzwonek) Jeszcze raz ponawiam pytanie do pana premiera: Nie robiliście nic - to co macie zamiar zrobić? (Oklaski)
Mówca: Jan Krzysztof Ardanowski
Data: 2012-04-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Uzyskanie równych, niedyskryminujących warunków w ramach wspólnej polityki rolnej nie jest żadnym przywilejem czy też partykularnym interesem dla polskich rolników - jest wsparciem dla polskiej gospodarki, jest wsparciem dla polskiego społeczeństwa, dla polskich konsumentów w celu zapewnienia odpowiedniej ilości i jakości żywności po rozsądnych cenach, akceptowanych również przez uboższą część społeczeństwa. Tak precyzyjnie mówi art. 39 traktatów rzymskich. Chcę również poinformować, że pieniądze z Europejskiego Funduszu Rolnego Rozwoju Obszarów Wiejskich, z których finansowana jest wspólna polityka rolna, nie mogą trafić do Polski na żaden inny cel. Jeżeli nie trafią w ramach wspólnej polityki rolnej, to nie trafią do Polski wcale. W związku z tym obrona polskich interesów jest obowiązkiem całego rządu, nie tylko ministra rolnictwa, który - jak pokazują dotychczasowe doświadczenia - nie jest w stanie uzyskać równych zasad w rozmowach na forum Unii Europejskiej. Dlatego moje pytanie jest adresowane bezpośrednio (Dzwonek) do premiera rządu: Jakie działania zamierzają podjąć premier rządu i pozostali ministrowie, by starać się o równe, niedyskryminujące warunki dla polskich rolników? Nie wszystko jest jeszcze stracone, nie traćmy nadziei - w Unii nie zapadły jeszcze pewne decyzje, więc możemy je jeszcze przeforsować po myśli Polski. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-04-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Otóż ta uchwała ma trafić także do Parlamentu Europejskiego, bo głównie chodzi o to, żeby wskazać nierówności, o których mówiły tutaj koleżanki, mówili koledzy posłowie. Ale treść tej uchwały jest taka, jaką przyjmiemy za chwilę, bo ją przyjmiemy. Panie premierze, chciałbym zapytać: Czy zamierza pan aktywniej niż miało to miejsce do tej pory, a szczególnie w ostatnich 4 latach, włączyć się po to, aby rolnicy nie byli dyskryminowani, aby dostali równe dopłaty albo porównywalne dopłaty powierzchniowe jak inni? Stąd moje pytanie: Czy uważa pan, że tej treści uchwała pomoże panu w dalszych negocjacjach, po to aby zminimalizować te różnice w dopłatach? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Rolnictwa i Rozwoju Wsi Marek Sawicki
Data: 2012-04-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jeszcze raz gorące podziękowanie za troskę o polskie rolnictwo, ale przypomnę wam, że od 2007 r. dopłaty dla polskich rolników wzrosły dwukrotnie. Nie będę wyliczał dodatkowych środków, które w ciągu ostatnich 4 lat uzyskało polskie rolnictwo. Chcę wam jasno powiedzieć, a znający się na rolnictwie to wiedzą, że jest czas siewu, pielęgnacji i zbiorów. W sprawie przyszłości wspólnej polityki rolnej decyzje są dopiero przed nami. Dopiero odbywa się siew i pielęgnacja. I wierzcie, że i siejemy, i pielęgnujemy prawidłowo, dlatego zbiór też będzie dobry i z pewnością nam w tym nie przeszkodzicie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2012-04-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja tak krótko, ponieważ większość przedmówców szczegółowo omówiła problem. W imieniu klubu Ruch Palikota mam zaszczyt przedstawić opinię klubu w sprawie senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny oraz ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, zawartego w druku nr 288. Projektowana ustawa stanowi wykonanie obowiązku dostosowania systemu prawa do rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 listopada 2010 r., sygn. akt P 29/09, stwierdzającego niezgodność norm prawnych - art. 218 § 1 Kodeksu karnego i art. 98 ust. 1 pkt 1 i art. 98 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych - z powodu tego, że przepisy te dopuszczają wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn, odpowiedzialność za przestępstwo i dodatkową opłatę i odpowiednio odpowiedzialność za wykroczenie i dodatkową opłatę. Zaskarżonym przepisom zarzucone zostało naruszenie zasady ne bis in idem, wywodzącej się z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zasada zawierająca zakaz podwójnego karania tej samej osoby za ten sam czyn należy do fundamentalnych zasad prawa karnego. Szkoda tylko, że w tak wadliwym brzmieniu wskazane przepisy tak długo funkcjonowały. Od wyroku Trybunału Konstytucyjnego upłynęło ponad 1,5 roku. Proponowane rozwiązania są naszym zdaniem poprawne legislacyjnie i eliminują wadliwość wzmiankowanych przepisów. Oczywiste więc jest, że klub Ruch Palikota pozytywnie opiniuje przedłożony przez Senat projekt ustawy i wnosi o skierowanie go do prac w komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Zych
Data: 2012-04-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego po zapoznaniu się z projektem ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny oraz ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oświadcza, iż popiera projektowane rozwiązania. W zasadzie można by powiedzieć, że skoro są one zgodne z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego, logiczne, potrzebne, to jest to wystarczające do ich przyjęcia. Niemniej w imieniu klubu chciałbym zwrócić uwagę na dwa zagadnienia, które tu występują: pierwszym jest problem proceduralny, drugim - problem już czysto merytoryczny. Kiedy obserwujemy proces legislacyjny w Sejmie, a także przygotowanie na szczeblu rządowym, to trzeba powiedzieć, że w ostatnich co najmniej 10 latach nie spotkałem takiego projektu ustawy, w przypadku którego powoływano by się na zasady prawa. I gdybyśmy przeprowadzili ankietę i zapytali, jaką rolę w tworzeniu prawa odgrywają zasady prawne, to pewnie byłyby zasadnicze kłopoty w odpowiedzi na to pytanie. A przecież jedną z kluczowych zasad, na którą Trybunał Konstytucyjny wielokrotnie zwracał uwagę, jest zasada tworzenia prawa w sposób przyzwoity - zasada przyzwoitego tworzenia prawa. A więc jeżeli przy tworzeniu prawa narusza się inne zasady, to oczywiście jest to naruszenie nie tylko jednej zasady, ale wielu zasad. Myślę, że cały problem rozpoczął się od studiów, wtedy kiedy zlikwidowano język łaciński jako obowiązujący właśnie w nauce prawa rzymskiego, prawa cywilnego i nie tylko. Dzisiaj, cytując niektóre zasady, gdybyśmy zapytali, co one praktycznie oznaczają, to wielu prawników miałoby kłopoty z odpowiedzią na to pytanie. Sądzę zatem, że projekty ustaw, które wpływają do Sejmu, powinny być badane także z punktu widzenia zasad prawa, gdyż jeżeli te zasady są naruszane, to widzimy, jakie są konsekwencje. I problem merytoryczny. Oczywiście, jeśli chodzi o te przepisy, które wprowadza się w ustawie Kodeks karny, a dotyczą one właśnie naruszania prawa, to trzeba powiedzieć, że są to zasady i rozwiązania słuszne, poza niektórymi kwestiami, na przykład § 1a: Kto, wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, złośliwie lub uporczywie narusza prawa pracownika wynikające ze stosunku pracy... itd. Otóż o ile ˝uporczywość˝ jest wielokrotnie określona, występuje w orzecznictwie Sądu Najwyższego i można łatwo powiedzieć, o co chodzi, o tyle określenie ˝złośliwie˝ jest już bardzo trudnym zagadnieniem, trzeba to udowodnić, szczególnie jeżeli chodzi o stosunki pracy. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego popiera wniosek o skierowanie projektu ustawy do Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2012-04-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej pragnę przedstawić nasze stanowisko w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny oraz ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (druk nr 288). Niniejszy projekt stanowi wykonanie obowiązku dostosowania systemu prawa do orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego stwierdzającego niezgodność norm prawnych zawartych w art. 218 § 1 Kodeksu karnego oraz art. 98 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych z art. 2 Konstytucji RP, art. 4 ust. 1 protokołu nr 7 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz art. 14 ust. 7 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych przez to, że dopuszczają wobec tej samej osoby fizycznej możliwość wymierzenia dodatkowej opłaty, o której mowa w art. 24 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w przypadku gdy za ten sam czyn ponosi ona odpowiedzialność za przestępstwo lub za wykroczenie. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na to, że Trybunał Konstytucyjny wskazał na zasadę ne bis in idem oznaczającą, iż nie można skazywać powtórnie za ten sam czyn jako na fundamentalną zasadę prawa karnego, bowiem podwójne karanie tej samej osoby za ten sam czyn narusza, jak określił to trybunał, zasadę proporcjonalności reakcji państwa na naruszenie obowiązku prawnego. Co bardzo istotne, wymieniona wyżej zasada obejmuje wszelkie sytuacje zbiegu odpowiedzialności za zachowania prawnie sankcjonowane, a więc tak z mocy prawa karnego, jak i innych przepisów, jeśli tylko przewidują one środki o charakterze represyjnym. Tak się właśnie dzieje w sytuacji, gdy stosowana jest wobec osoby fizycznej dodatkowa opłata z tytułu nieopłacenia lub opłacenia w zaniżonej wysokości składek na ubezpieczenie społeczne lub zdrowotne bądź innych składek pobieranych przez ZUS obok kary za przestępstwo z art. 218 § 1 K.k. lub kary za wykroczenie określone w art. 98 ust. 1 lub art. 98 ust. 2 w związku z art. 98 ust. 1 pkt 1 ustawy systemowej. Proponowane rozwiązanie sprowadza się do wprowadzenia w art. 24 ust. 1 ustawy systemowej zastrzeżenia, z którego wynika, że podleganie odpowiedzialności za przestępstwo lub wykroczenie stanowi negatywną przesłankę do wymierzenia dodatkowej opłaty. Jednocześnie ZUS nie zostanie pozbawiony instrumentu dyscyplinującego, jakim jest dodatkowa opłata, ponieważ będzie on mógł nadal stosować te sankcje w stosunku do jednostek organizacyjnych, którym przysługuje przymiot płatnika składek. Reasumując, Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej akceptuje proponowane zmiany. Zwraca jedynie uwagę na zastrzeżenie, jakie pojawiło się w opinii prawnej biura analiz, dotyczące interpretacji zwrotu: ˝ponoszą odpowiedzialność˝. W związku z powyższym Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej opowiada się za przekazaniem projektu do prac w komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2012-04-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje pytanie do wnioskodawców: w uzasadnieniu do projektu ustawy w punkcie dotyczącym konsultacji jest informacja, że uwagi do projektu zgłosiły i prokuratura, i Zakład Ubezpieczeń Społecznych, natomiast nie wiemy, jakie to były uwagi - przychylne i pozytywne czy wręcz przeciwnie. Chciałbym się dowiedzieć, jakie to były uwagi. Rzecz dotyczy regulacji, która wkracza w sprawy pracownicze, łamanie praw pracowniczych. Natomiast znowu jeżeli chodzi o konsultacje, nie ma tam mowy o konsultacji projektu ze związkami zawodowymi. Chciałbym wiedzieć, czy takie były. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Kozdroń
Data: 2012-04-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Odnoszę wrażenie, analizując ten projekt, że postąpimy w myśl zasady: zamienił stryjek siekierkę na kijek. Chciałbym się konkretnie odnieść do art. 24 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Z tego przepisu, z tego wyroku Trybunału Konstytucyjnego wynika jedna zasada, kierowana do organów stosujących prawo: nie wolno za ten sam czyn tej samej osoby dwukrotnie, ani więcej razy, karać. Natomiast z tego przepisu wynika to, że nam się cały system rozjeżdża w zakresie karania. Proszę zwrócić uwagę, mówi się tak, że w stosunku do osób fizycznych, które uchylają się od płacenia składek, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność karną lub za wykroczenie, nie stosuje się, nie wymierza się opłaty dodatkowej. Ponoszą odpowiedzialność, co oznacza to określenie? Potencjalnie. A więc to nie są przesłanki negatywne procesowe - nie wszczynam postępowania, a wszczęte umarzam - chodzi o przesłanki negatywne umorzenia. Mówi się: te, które ponoszą. I co z tego będzie, jeżeli one ponoszą odpowiedzialność? W tej sytuacji w obecnie obowiązującym systemie prawnym żadnej opłaty dodatkowej nie moglibyśmy wymierzyć, ponieważ (Dzwonek) za uchylanie się od płacenia składek wszystkie osoby ponoszą odpowiedzialność karną. W związku z tym trzeba by uchylić ten przepis dotyczący opłat dodatkowych. Dlatego mam pytanie do rządu... Panie marszałku, jeżeli mogę jeszcze skończyć...
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2012-04-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana ministra. Pan minister jest jednocześnie przewodniczącym Rady Nadzorczej ZUS. Pytanie moje wynika z programu ˝Sprawa dla reportera˝, gdzie był omówiony przypadek przedsiębiorcy z Rawy, pani Iwony Świetlik, która prowadziła zakład szycia odzieży, zatrudniała do 90 osób i w pewnym momencie zalegała z wpłatami na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych. Obroty firmy były wielomilionowe, kwota wynosiła niespełna 190 tys. zł. Pani występowała do ZUS z prośbą o rozratowanie, niestety ZUS tego wniosku nie uwzględnił, zgłosił wniosek o upadłość, sąd tę sprawę również podobnie potraktował i zakład upadł. Mijają dwa lata od upadłości. Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie uzyskał ani złotówki z likwidacji firmy, prowadzonej upadłości. Tak naprawdę jedynym, który zarobił na tym, był syndyk niestety. Dzisiaj nie ma firmy, nie ma miejsc pracy, nie ma podatków, nie ma składek do ZUS. ZUS też, tak jak powiedziałem, z tego nie ma żadnej korzyści. Takich przypadków można by było podawać więcej. Pytanie do pana ministra: Czy jednak nie należałoby przygotować takich zmian w ustawie, żeby (Dzwonek) dać możliwość ustawową w takich sytuacjach, żeby jednak była czy to możliwość wprowadzenia spłacania tego w formie rat, czy jakaś inna możliwość? Wydaje się, że absurdalnie na tym przykładzie jest tak, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych w sposób bezwzględny respektuje prawo, doprowadzając do likwidacji miejsc pracy i do upadłości firmy. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Pięta
Data: 2012-04-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Po orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego istniał spór pomiędzy Państwową Inspekcją Pracy a prokuraturą w zakresie funkcjonowania art. 218. Poruszał tę kwestię budowy normy prawnej pan marszałek Zych. Ale pytanie moje zmierza do zupełnie innej kwestii - do kwestii konsultacji. Wśród wielu podmiotów, organów, urzędów, z którymi był konsultowany ten projekt, brakuje mi Państwowej Inspekcji Pracy. Akurat Państwowa Inspekcja Pracy jest tym urzędem, który najczęściej korzysta z art. 218. Moje pytanie brzmi: Dlaczego pominięto w tym zakresie Państwową Inspekcję Pracy, która możliwe, że na tym etapie wyeliminowałaby tę nieszczęśliwą zbitkę słów ˝złośliwie˝ i ˝uporczywie˝, jaka nastąpiła w art. 218? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2012-04-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego. Przedmiotem projektowanej nowelizacji jest zmiana art. 632a. Ta nowelizacja stanowi, jak już powiedziano, wykonanie dyspozycji wyroku Trybunału Konstytucyjnego, a jej celem jest dostosowanie obecnego stanu prawnego do wymogów tegoż wyroku. Art. 632a reguluje sprawę kosztów procesu w przypadku umorzenia postępowania i wprowadza wyjątek od zasad ogólnych określonych w art. 632 Kodeksu postępowania karnego. Przypomnę, że w przypadku spraw z oskarżenia prywatnego, rzecz oczywista, w razie umorzenia postępowania kosztami jest obciążony oskarżyciel, kiedy zaś strony zawarły ugodę, wówczas te koszty są rozkładane, a w sprawach z oskarżenia publicznego kosztami jest obciążany Skarb Państwa, z pewnymi wyjątkami. Jeżeli chodzi o art. 632 w dotychczasowym brzmieniu, to zakładał on dwie sytuacje, to znaczy sytuację w wypadku spraw z oskarżenia publicznego i odmienną, jeżeli chodzi o sprawy z oskarżenia prywatnego. Proponowana nowelizacja jakby to rozróżnienie znosi. W świetle nowego brzmienia tego zapisu już tego rozróżnienia po prostu nie będzie. Rozumiem, że tak sformułowana propozycja nowelizacji art. 632a pozwoli wykonać orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego. Jako klub oczywiście stoimy na stanowisku, że dostosowanie stanu prawnego do orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego jest obowiązkiem Wysokiej Izby i te sprawy powinny mieć pierwszeństwo, jeżeli chodzi o proces legislacyjny. W tej sytuacji w imieniu klubu oczywiście wnoszę o skierowanie projektu ustawy do właściwej komisji, tzn. do komisji do spraw zmian w kodyfikacjach. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2012-04-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W związku z tym, że już wszystko zostało powiedziane na temat uzasadnienia, okoliczności dotyczących wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny, ograniczę się jedynie do krótkiego wniosku Klubu Poselskiego Ruch Palikota: popieramy tę inicjatywę. Wszelkie wątpliwości, a na pewno jest ich kilka, na pewno pojawią się podczas zadawania pytań, myślę, że będą mogły być wyjaśnione podczas pracy w komisjach. Dlatego, tak jak powiedziałem na początku, ograniczę się tylko do wyrażenia poparcia dla tego projektu. Ruch Palikota również wnosi o skierowanie projektu do dalszych prac w komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Zych
Data: 2012-04-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego zapoznał się z senackim projektem ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego. Pan senator omówił wszystkie okoliczności związane z nowelizacją bardzo wnikliwie, w sposób czytelny, jasny i zasadny. Całkowicie podzielamy ten punkt widzenia i uważamy, że rozstrzygnięcie proponowane w art. 300, przepraszam, art. 632a na tle dotychczasowych doświadczeń, praktyki i z uwagi na potrzeby jest uzasadnione. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2012-04-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego, druk nr 289, stanowi wykonanie obowiązku dostosowania systemu prawa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego i odnosi się do art. 632 pkt 2 K.p.k., który dokonuje rozdziału kosztów procesu w sprawach z oskarżenia publicznego w taki sposób, że w wypadku uniewinnienia oskarżonego lub umorzenia postępowania koszty procesu ponosi Skarb Państwa, ale nie dotyczy to należności z tytułu udziału adwokata lub radcy prawnego ustanowionego w charakterze pełnomocnika przez pokrzywdzonego, oskarżyciela posiłkowego, powoda cywilnego albo inną osobę, a także z tytułu obrony oskarżonego w sprawie, w której oskarżony skierował przeciwko sobie podejrzenie popełnienia czynu zabronionego. Co bardzo istotne, artykuł ten nie różnicuje podstaw umorzenia ani nie uzależnia sposobu rozstrzygnięcia o kosztach od tego, czy do umorzenia doszło z powodów leżących po stronie wyżej wymienionych podmiotów. Tylko wyjątkowo, zgodnie z art. 632a Kodeksu postępowania karnego, sąd może orzec w razie umorzenia postępowania, że koszty procesu ponosi oskarżony. A co w sytuacji, gdy - o czym rozstrzygał trybunał - umorzenie postępowania z powodu śmierci oskarżonego uniemożliwia m.in. zasądzenie na rzecz oskarżyciela posiłkowego należności z tytułu korzystania przez niego z profesjonalnej pomocy prawnej? Wskazana przyczyna umorzenia postępowania jest niezależna od pokrzywdzonego i nie świadczy o tym, że przegrał on sprawę. Co więcej, istnieją inne przypadki także skutkujące umorzeniem postępowania karnego, np. ze względu na występowanie określonych w art. 17 § 1 K.p.k. negatywnych przesłanek procesowych, takich jak choćby powaga rzeczy osądzonej czy niepodleganie przez sprawcę orzecznictwu sądów polskich. Wówczas mimo istnienia art. 632a K.p.k. nie zawsze można obciążyć oskarżonego kosztami procesu. A przecież powinno obowiązywać elementarne poczucie sprawiedliwości i prawo do sądu zagwarantowane w art. 45 ust. 1 konstytucji. Słuszny wydaje się pogląd, że państwo powinno ponosić ryzyko czynności organów procesowych i wynikające z tego obciążenia finansowe. Zdecydowanie ryzykiem tym nie powinien być obarczony obywatel, który przyłącza się do wszczętego przez państwo postępowania karnego i oczekuje od niego ochrony prawnej. Brak obywatelskiej aktywności procesowej z powodów ekonomicznych ogranicza w praktyce dostęp do sądu. Klub SLD zgadza się ze stanowiskiem, że niezbędna jest modyfikacja przepisów idąca w tym kierunku, aby w sprawach z oskarżenia publicznego sąd mógł zasądzać koszty nie tylko od oskarżonego, ale również od Skarbu Państwa, co dziś możliwe jest tylko w sprawach z oskarżenia prywatnego. W związku z tym Klub Poselski SLD opowiada się za przekazaniem projektu do dalszego procedowania. Dziękuję. (Oklaski)