PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Paweł Bauć
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pora jest późna, i chyba to jest symboliczne. Wolną Polskę, o czym wielokrotnie mówimy, mamy od 4 czerwca 1989 r. No ale nie wszystko się da załatwić od razu, chociaż pamięć o tych, którzy przyczynili się do tego, że tu jesteśmy, chyba powinna być jedną z pierwszych spraw. Oczywiście Ruch Palikota będzie jak najbardziej popierał propozycję, żeby ta ustawa została przekazana do pracy w odpowiednich komisjach. Natomiast chciałbym tu podjąć dwie sprawy. Pierwsza. Mamy w tej ustawie w art. 3 zapis, że uprawnienie do świadczenia jest przyznawane decyzją szefa urzędu do spraw kombatantów na podstawie wniosku zainteresowanej osoby. Mam pytanie: Czy państwa polskiego nie stać na to, żeby wobec osób, których średnia wieku, jak to mówiono, wynosi 88, 89 lat, wypełnić swój obowiązek? To jest chyba przesada oczekiwać, żeby osoby, często już schorowane, zmęczone życiem, szczególnie zmęczone przejściami wojennymi i powojennymi, jeszcze musiały prosić łaskawe państwo. I to jest jedna uwaga. I druga uwaga co do wysokości świadczeń. Oczywiście przejazdy powinny być wolne od opłat, a nie żeby to było ileś procent, i świadczenia lekarskie też powinny być bezpłatne. Chyba nasze państwo nawet w dobie światowego kryzysu stać na przeznaczenie na to porządnej kwoty, aby tym osobom przynajmniej w końcówce ich życia w jakiś sposób je ułatwić dzięki wsparciu finansowemu, bo już widzę, że w duchowym sensie nie jesteśmy w stanie im pomóc. Też będziemy wnioskowali o to, aby ten projekt ustawy poszedł do odpowiednich komisji, ponieważ podejrzewamy, że chyba jeszcze pewne grupy kombatantów, osób represjonowanych, szczególnie po zakończeniu II wojny światowej, mogą nie być objęte tymi świadczeniami i pomocą również z racji tej filozofii, jaką przyjęto w artykule, o którym mówiłem, że mają się oni o to zwrócić. To państwo ma obowiązek pomyśleć o tych osobach, znaleźć je i wesprzeć, aby mogły skorzystać z tego, co państwo może im dać, i aby mogły poczuć się pełnoprawnymi obywatelami, którzy swoim działaniem, swoją często daniną krwi, a często była to cena życia ich kolegów, koleżanek, najbliższych, walczyli o to, abyśmy mogli żyć w wolnej ojczyźnie. Specjalnie powiedziałem: mogli żyć, bo ten artykuł niestety tak wygląda, że żądamy od osób osiemdziesięcioparoletnich, dziewięćdziesięcioparoletnich, aby pisały łaskawie prośby do urzędu o jałmużnę. Chyba nie o to chodzi. Ruch Palikota, tak jak powiedziałem, będzie wnosił o przekazanie tego projektu ustawy do dalszych procedur. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z biegiem czasu topnieje grupa ludzi zasłużonych w walce o niepodległą ojczyznę. Rozszerzeniu uległa natomiast paleta zasług dla niepodległej. Często ci, którzy w najlepszej wierze walczyli z bronią w ręku, byli traktowani jako przeciwnicy systemu politycznego państwa. Na szczęście ten temat mamy już za sobą. Zapisy przedłożonego projektu zmiany ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego pozwalają na utworzenie Korpusu Weteranów Walk o Niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej i przyznanie wszystkim jednolitego zaświadczenia o zasługach poprzez samą legitymację. Uważamy, że to jest bardzo pozytywne. Z naszego punktu widzenia ważne jest również ustanowienie dnia 1 września Dniem Weterana Walk o Niepodległość RP. Pozwoli to utrwalić bolesne karty historii dotyczące napaści Niemiec hitlerowskich na Polskę. Zwracam uwagę na ten temat, ponieważ jest to ważne ze względu na przypadki zamazywania win swoich przodków w niektórych państwach. Często historia z biegiem czasu zaczyna być mgliście przesłaniana tym, że młodzież w innych państwach, nawet młodzież akademicka, nie zna historii, nie wie, kto na kogo napadł, kto był agresorem, a kto ofiarą. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego popiera projekt ustawy, popiera projektowane zmiany w ustawie o kombatantach. Szczególnie pozwolę sobie zwrócić uwagę na zapisy dotyczące spraw socjalnych, zdrowotnych, a więc większej ulgi komunikacyjnej czy gwarancji dodatku energetycznego. Oczywiście na szczególną uwagę zasługuje fakt zagwarantowania kombatantom korzystania poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej. W zasadzie priorytet w zakresie dostępu do opieki zdrowotnej był zapisany, ale w tej nowelizacji określa się termin 7 dni roboczych w odniesieniu do świadczeń specjalistycznych. To właśnie stanowi gwarancję, ponieważ do tej pory pierwszeństwo w dostępie do opieki medycznej miało u nas często charakter dżentelmeński: pani ma pierwszeństwo, pani przodem, ale nie zawsze każdy to stosował, natomiast w tej chwili w ustawie twardo stwierdza się, że na dostęp do opieki specjalistycznej najdłużej można czekać 7 dni roboczych. To jest bardzo ważne. Myślę, że projekt zmian został już z tej trybuny uzasadniony. Moi poprzednicy, przedmówcy także do tego się odnosili. Chciałbym natomiast wyrazić szacunek wszystkim kombatantom Rzeczypospolitej, wszystkim tym, którzy w jakikolwiek sposób walczyli o Polskę. Myślę, że wyrażając szacunek, należałoby zaapelować do nas samych o to - do siebie również apeluję - abyśmy, skoro nasi poprzednicy walczyli o niepodległą Polskę, walczyli o pokój, abyśmy między sobą nie wywoływali wojen. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałabym spytać, jakie regulacje, postulowane przez związek weteranów w zakresie pomocy materialnej, a w szczególności odszkodowań i zadośćuczynień, zostały uwzględnione przez rząd. Do jakich nowych specjalnych świadczeń będą uprawnieni członkowie Korpusu Weteranów Walk o Niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej? W ubiegłym roku Prawo i Sprawiedliwość złożyło projekt przygotowany jeszcze przez śp. ministra Stasiaka z Kancelarii Prezydenta RP, w którym była mowa o korpusie weteranów, a także o minimalnym świadczeniu dla kombatantów w wysokości 200 zł, w poprzedniej kadencji nie zostało to bowiem rozstrzygnięte. W tej kadencji również złożyliśmy projekt, ale nic się z nim nie dzieje. (Dzwonek) Były zapowiedzi projektu rządowego, który w końcu jest, ale w jego zapisach nie znalazły się te zmiany, o które prosili kombatanci. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję za doping, panie marszałku. Szanowny Panie Ministrze! Do projektu ustawy dołączone są projekty rozporządzeń. Czy te projekty rozporządzeń zmieniają treść merytoryczną zawartą dzisiaj w ustawie, czy wynikają z nowej nomenklatury, jeżeli chodzi o podmiot uprawniony do wydania rozporządzenia? Chodzi mi zwłaszcza o rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej w sprawie miejsc odosobnienia, w których były osadzone osoby narodowości polskiej lub obywatele polscy innych narodowości. Często na spotkaniach z osobami starszymi pojawiają się sugestie, że w określonych miejscach były prześladowania, ale w tym rozporządzeniu te miejsca nie są umieszczone. Czy dzisiaj w ogóle rozpatrywane są jeszcze jakieś wnioski, jeżeli chodzi o inne miejsca, obozy itd., w których w tamtym okresie miały miejsce prześladowania? (Dzwonek) Czy jest stały wykaz tych miejscowości? Czy w najbliższym czasie nie przewiduje się zmiany tego rozporządzenia, jeśli chodzi o wykaz? Dziękuję bardzo.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Otóż Sojusz Lewicy Demokratycznej poprze każdy projekt ustawy dotyczący osób, które, narażając swoje życie w walce o wolność, złożyły w ten sposób największą daninę. Tym osobom należy się szacunek, a nie tylko legitymacja. Panie ministrze, te osoby liczą na trochę inną pomoc. Cóż znaczy ulga 51%, jeżeli są to osoby, które z reguły nie poruszają się samodzielnie, a ich opiekunowie muszą płacić 100%, cały bilet? Problem jest i warto by było zastanowić się nad nim podczas prac komisji. Druga sprawa, którą chciałbym podnieść: bardzo mi przykro, że dzisiaj komisja odrzuciła projekt ustawy złożony przez Sojusz Lewicy Demokratycznej, dotyczący dzieci wojny. Zabiegamy o to, aby ta grupa 70 tys. osób została w jakiś sposób uhonorowana. Przecież tam były prawdziwe prześladowania, niewolnictwo. (Dzwonek) Ci ludzie nawet nie mogą dzisiaj liczyć na parę groszy dodatku. Ostatnia kwestia, jak pan marszałek pozwoli. Panie ministrze, to, co robicie jako urząd. Zresztą pan to zna, rozmawialiśmy niejednokrotnie ze sobą na temat spraw dotyczących świadczeń pieniężnych z tytułu pracy niewolniczej, deportacji i urodzenia. Panie ministrze, nie da się pogodzić, gdy urząd przegrywa dwa razy w sądzie i jeszcze usprawiedliwia ponad 2-letnie rozpatrywanie wniosku tym, iż nie otrzymuje dokumentów z archiwów państwowych. Co ten 70-letni człowiek sobie myśli o funkcjonowaniu państwa, pana urzędników? Do tej pory miałem dobre zdanie na temat waszego funkcjonowania, bo staraliście się, aby jakoś te sprawy załatwić, ale przegranie dwóch wyroków, przegranie dwa razy w sądzie i jeszcze szukanie dziury w całym w stosunku do tych osób jest w moim przekonaniu zwykłą nieprzyzwoitością. (Oklaski)
Mówca: Sławomir Jan Piechota
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Na ten projekt czekaliśmy stosunkowo długo, ale widząc ten projekt, rozumiemy, dlaczego te prace wymagały tak wielu szczegółowych analiz i uzgodnień. Ten projekt nie tworzy nowej iluzji. Myślę, że niestety często wśród projektów, które pojawiają się w tej dziedzinie, mamy do czynienia właśnie z taką swawolną iluzją, która wielu ludzi naraża potem na gorycz rozczarowań, bo zamiast szukać konkretnych obszarów i spraw, w których trzeba tym ludziom naprawdę pomóc, próbujemy automatycznie wszystkim porozdawać i najchętniej natychmiast stanąć przed kamerą, żeby się tym przed wszystkimi pochwalić. Ta ustawa nie tworzy takiej iluzji. Ta ustawa stara się zidentyfikować najważniejsze problemy i zaproponować ich rozwiązanie. I za to już dziś uznanie, panie ministrze. To po pierwsze. Po drugie, chciałbym dopytać, na czym będzie polegała różnica (Dzwonek) między dotychczasowym pierwszeństwem w dostępie do świadczeń medycznych a rozwiązaniami zawartymi w tym projekcie, albowiem te środowiska - kombatanckie i osób represjonowanych - bardzo często wskazują, że właśnie to jest najważniejsza kwestia, to jest największa bolączka: rzeczywisty dostęp do szybkiej i specjalistycznej pomocy medycznej. I po trzecie, ten projekt pewnie spotka się w komisji, a potem być może w podkomisji z projektem przedstawionym przez posłów Prawa i Sprawiedliwości. Mam nadzieję, że większość w Sejmie nie pozwoli po raz kolejny reanimować hydry lustracji, bo w tym projekcie PiS-u właśnie znowu mamy do czynienia ze sprawdzaniem, kto z kim sympatyzował, kto może komuś donosił, kto komuś pomagał. To jest po prostu nowa odmiana, nowy etap szaleństwa. Podobnie proponuję wnioskodawcom z PiS, by zajrzeli do opinii prokuratora generalnego, dlaczego absurdalne jest podporządkowanie korpusu weteranów Biuru Bezpieczeństwa Narodowego, dlaczego to są właśnie jakieś personalne, dziwne mrzonki, które tworzą konstrukcje niedopuszczalne w nowoczesnym, cywilizowanym państwie. Panie ministrze, niech pan również powie, jakie obowiązują dzisiaj uprawnienia i ustawy, bo często mamy takie wrażenie, jakbyśmy do tej pory w ogóle nie wiedzieli, że istnieją w Polsce kombatanci i osoby represjonowane. Dopiero ich rzecznicy zaczynają się tego domagać. Chodzi więc o to, żeby wreszcie powstało jakieś prawo, które zauważy, że mamy w Polsce kombatantów. Byłbym więc wdzięczny, gdyby pan minister wymienił najważniejsze ustawy i najważniejsze uprawnienia przysługujące tym osobom, realizowane przecież przez ZUS, przez KRUS, przez urząd do spraw kombatantów, przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Bętkowski
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W związku z rządowym projektem ustawy o zmianie ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego pragnę odnieść się do proponowanych zapisów art. 7 ust. 1-5 ustawy. Czy wskutek utworzenia Korpusu Weteranów Walk o Niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej, o czym mowa w art. 1 pkt 2 projektu, nie nastąpi prawne i faktyczne podzielenie środowiska polskich kombatantów? Czy osoby starsze, niejednokrotnie chore, będą w stanie uzyskać specjalne legitymacje wydawane przez szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, które będą również dokumentami poświadczającymi prawo do specjalnych świadczeń? Czemu tak naprawdę służy procedura wydawania legitymacji korpusu weteranów? Czy będzie to kolejna weryfikacja osób będących ofiarami represji wojennych i powojennych? Czy ma to być dokument chociażby ze zdjęciem, a jeżeli tak, to czy nie będzie to następne utrudnienie generujące koszty i stratę czasu przez osoby doświadczone trudnymi życiorysami? (Dzwonek) A czas nieubłaganie zabiera ich z grona weteranów. Czy nie może to być po prostu zaświadczenie z Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych? Odnosząc się natomiast do nowego nazewnictwa, o czym mowa w art. 1 pkt 3 projektu, mam uwagę: określenie ˝szef˝ wobec poprzedniego ˝kierownik˝ lub ˝prezes˝ jest według mnie mało eleganckie i dość potoczne. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zwrócić uwagę, że Prawo i Sprawiedliwość na pewno nie dzieli swoim projektem ustawy o Korpusie Weteranów Walk o Niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej, tylko wyrównuje pewne krzywdy, i to tak naprawdę w sposób i tak niewielki za to, co robili komuniści w czasie wojny czy po wojnie. Ale mam pytanie. Doceniając zasługi dla Rzeczypospolitej Polskiej wszystkich kombatantów oraz niektórych osób będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, o których jest mowa w ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r., chciałbym zapytać, kiedy rząd uzna szczególne zasługi dla Polski wszystkich obywateli, którzy w latach 1971-1989 z narażeniem własnego życia, wolności osobistej i majątku prowadzili polityczną walkę o suwerenność i niepodległość ojczyzny w jawnych i podziemnych organizacjach niepodległościowych, w ramach działalności cywilnej i opozycyjnej (Dzwonek), w tym w szczególności w NSZZ ˝Solidarność˝. Przypomnę, że Prawo i Sprawiedliwość w poprzedniej kadencji miało to zapisane właśnie w druku ustawy, który o tym mówił, druk nr 818, a rząd oczywiście do tej pory żadnego projektu nie przedłożył. Jeżeli chodzi o ten projekt, który jest dzisiaj procedowany, to tak jak mówię, właściwie 6 lat rząd to obiecywał. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Swoje pytanie kieruję do przedstawicieli rządu. Otóż każdy naród, każdy kraj dba o swoich weteranów, tych, którzy walczyli w różnych wojnach, jak również tych, którzy walczyli o wolność i demokrację, co do tego nie ma żadnego wyjątku. Chciałbym prosić pana ministra, żeby przedstawił dzisiaj z tej mównicy, jakie są różnice między weteranem, który był żołnierzem niemieckim podczas II wojny światowej, a weteranem polskim, kto ma jakie przywileje, czyje przywileje są bardziej dogodne dla jego życia - zwracam tu uwagę, że mówię to w kontekście jednej armii, która była agresorem, i naszych kombatantów, którzy walczyli o wolność, a później również o demokrację. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytanie w kontekście tego. 1 września w myśl projektu ustawy ustala się Dniem Weterana Walki o Niepodległość. Chciałbym zapytać o pana opinię, czy widzi pan jakieś przeciwwskazania, by dzięki projektowi uchwały, która procedowana jest w Komisji Kultury i Środków Przekazu, ustalić 11 lipca Dniem Pamięci Męczeństwa Kresowian czy ludobójstwa na Kresach, ponieważ uzasadniano to tak, że nie ma dni pamięci i to będzie tylko jeden dzień pamięci. W tej chwili zapoznałem się z tym i jest dzień Żołnierzy Wyklętych, ofiar Holokaustu, zbrodni katyńskiej i ofiar nazistowskich, i poznańskiego czerwca etc. A więc są te dni. Czy tutaj jest jakieś przeciwwskazanie po prostu, by ustalić ten dzień? Bo często są jakieś opory. Jakie jest pana zdanie na ten temat? Dziękuję.
Mówca: Piotr Polak
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Moje pytanie będzie dotyczyło lat 1948-1955 i Powszechnej Organizacji ˝Służba Polsce˝. Otóż szacuje się, że w tych latach ponad 1 mln, ok. 1200 tys. młodych Polaków zostało na siłę wcielonych, przymuszonych do pracy w brygadach ˝Służba Polsce˝. Dzisiaj są to ludzie schorowani i często właśnie te schorzenia wynikają z warunków pracy, w jakich tę służbę wykonywali, i uszczerbków poniesionych na zdrowiu. Chciałbym zapytać, panie ministrze, czy projekt ustawy procedowany dzisiaj w Wysokiej Izbie również obejmie osoby, o których mówię. Wiem, że ustawa z września roku 1994 częściowo te osoby uwzględniła, ale też to jest uwzględnienie w sposób wybiórczy i dający stosowne uprawnienia właśnie małej grupie junaków ˝Służba Polsce˝. Czy ten projekt ustawy zapewnia ochronę, stosowne świadczenia na rzecz tych osób, które w latach 1948-1955 służyły w brygadach ˝Służba Polsce˝? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marian Cycoń
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jak wiadomo, do tej pory wiele niepotrzebnych emocji budził zróżnicowany dostęp członków poszczególnych organizacji kombatanckich do wielu świadczeń i ulg. Omawiana dziś nowelizacja ma za zadanie poprawić codzienną egzystencję członków tych środowisk. Chciałbym zapytać, czy w zamyśle ekspertów pracujących nad projektem znalazło się to, aby przez utworzenie Korpusu Weteranów Walk o Niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej, do którego będą mieli dostęp każdy zasłużony kombatant i każda osoba represjonowana, raz na zawsze zażegnać wspomnienia, niezdrowe emocje i nieporozumienia. Niemal przed dwoma laty w sierpniu 2011 r. z inicjatywy przewodniczącego komisji polityki społecznej posła Sławomira Piechoty i wiceprzewodniczących tej komisji odbyła się z udziałem przedstawicieli środowisk kombatantów i osób represjonowanych debata o zakresie uprawnień (Dzwonek) w obszarze szeroko pojętej opieki nad tymi środowiskami. Widać więc, że nad omawianym dzisiaj zagadnieniem obecna koalicja pracuje już od lat i nie pozostaje obojętna na głosy płynące ze środowisk kombatanckich. Podczas wspomnianych debat określono zakresy działań konieczne do podjęcia i wysunięto różne wartościowe propozycje. Chciałbym zapytać, czy propozycje omówione podczas tamtej dużej debaty znalazły odzwierciedlenie w omawianym dzisiaj projekcie ustawy. Dziękuję i przepraszam. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do wnioskodawców, czy nie można byłoby właśnie w czasie prac komisji rozszerzyć uprawnień do tej ulgi 51% na środki transportu publicznego dla opiekunów, a żeby później, w przyszłości wdowy czy wdowcy mogli jednak otrzymać także taką ulgę, bo wiemy, że często także kosztem rodziny ci weterani gdzieś tam walczyli, a rodzina w pewnym sensie na tym traciła. Być może byłoby to jakieś symboliczne zadośćuczynienie i wsparcie dla rodzin tych weteranów.
Mówca: Krzysztof Tchórzewski
Data: 2013-06-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Z upoważnienia Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość przedstawiam stanowisko klubu wobec sprawozdania Komisji Infrastruktury o rządowym projekcie ustawy o zmianie niektórych ustaw dotyczących praw pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową (druk nr 1464). Projekt tej ustawy dokonuje zmian w następujących ustawach: Prawo przewozowe, ustawa o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, ustawa o usługach turystycznych, ustawa o żegludze śródlądowej i Kodeks morski. Wszystkie zmiany dokonywane są w tym kierunku, aby dać możliwość wnoszenia skarg przez pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową na sposób realizowania usługi przewozowej. W pierwszej kolejności pasażer skarży się na nieprawidłowości związane z realizacją usługi do przewoźnika lub do operatora turystyki. Zmiany te umożliwiają pasażerowi w odpowiedniej formie złożenie skargi do wyznaczonego dyrektora urzędu morskiego lub dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej czy też do marszałka województwa w przypadku podróży grupowej organizowanej przez operatora turystyki na niewłaściwe rozpatrzenie przez przewoźnika czy też operatora jego skargi na sposób realizacji usługi przewozowej. Po to aby te skargi były skuteczne, ustawa wprowadza system kar dla przewoźników oraz organizatorów turystyki czy też pośredników turystycznych za naruszenie wymagań określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej nr 1177/2010 o prawach pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową. Należy podkreślić, że sposób stosowania tych przepisów jest określony zgodnie z tym rozporządzeniem. Mogą być te kary stosowane nie tylko do przewoźników, ale także do operatorów turystyki, czy też pośredników turystycznych. Rozporządzenie to zobowiązuje państwa członkowskie Unii Europejskiej do wyznaczenia organów odpowiedzialnych za egzekwowanie tych przepisów oraz ustalenia sankcji za ich naruszanie. Zakres praw pasażerów podlegających ochronie jest dosyć szeroki. Tak więc jest to zakaz odmowy przyjęcia rezerwacji ze względu na niepełnosprawność lub ograniczoną sprawność ruchową, w przypadku kłopotów z zrealizowaniem usługi przewozowej obowiązek zapewnienia odpowiedniego alternatywnego sposobu transportu, obowiązek przyjmowania powiadomień o konieczności udzielenia pomocy osobom niepełnosprawnym w porcie lub na statku oraz udzielenia tej pomocy, a także określenie warunków odstąpienia od umowy przez pasażera i zwrotu opłaty za przewóz w tej sytuacji. Takie dookreślenie w polskich przepisach dochodzenia swoich praw przez pasażerów jest słuszne. Jednak chciałbym podkreślić, że sama wysokość kar budzi pewne nasze zastrzeżenia. W miejsce tych kar mogłyby być przewidziane na przykład słuszne odszkodowania dla pasażerów, co byłoby bardziej zasadne i mobilizujące do skarżenia się. Te zapisy ustawy nie do końca jakby mobilizują do tego pasażerów, bo stosowana jest tylko formuła kar dla przewoźników. Jednak Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość nie będzie przeciwny uchwaleniu tego projektu ustawy. Dziękuję.