PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Danuta Pietraszewska
Data: 2013-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pana zapowiedzi są bardzo obiecujące. Chciałybyśmy jeszcze wiedzieć, kiedy one mają szansę wejścia w życie. Chciałabym poruszyć jeszcze inny aspekt tego samego problemu. Zdecydowana większość właścicieli posesji ukaranych za wycinkę drzew bez zezwolenia wskazuje na kompletny brak wiedzy na temat szokująco wysokich kar pieniężnych, których najczęściej nie są w stanie zapłacić. Wskazują oni również na bardzo ograniczoną możliwość prowadzenia własnej gospodarki drzewostanem, choćby ze względu na to, że kiedyś trzeba było mieć zezwolenie na wycinkę drzewa 30-letniego, obecnie już 10-letniego. Kary są tak surowe, że niewykonalne, i nie zastąpią świadomości społeczeństwa co do potrzeby ochrony środowiska, świadomości, której (Dzwonek) istotą jest wiedza, informacja. Tu mam pytanie: Czy pan minister przewiduje w swoich działaniach rozpropagowanie takiej informacji w środkach masowego przekazu? Dzięki temu wzrosłaby świadomość mieszkańców, zwłaszcza związana z ochroną przyrody, a także mniej byłoby tragicznych w skutkach konsekwencji takich nielegalnych działań właścicieli posesji. Dziękuję bardzo.
Mówca: Grzegorz Tobiszowski
Data: 2013-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Prawie połowa produkowanej w Polsce energii elektrycznej pochodzi z opalanych węglem kamiennym tzw. elektrowni systemowych, tych największych, dysponujących blokami od 120 do 150 MW. Oprócz należącej do PGE Elektrowni Dolna Odra, gdzie import węgla może być brany pod uwagę, dla wszystkich pozostałych konkurencyjnym paliwem jest i chyba jeszcze długo pozostanie węgiel kamienny wydobywany w polskich kopalniach. Elektrownie te stanowią, biorąc pod uwagę ich liczbę, znakomitą większość polskiego rynku energetycznego, co również ma niesamowity wpływ na egzystencję polskich kopalń węgla kamiennego. Trzeba zauważyć, że dla wielu ciepłowni i elektrociepłowni zlokalizowanych w miastach zaostrzenie norm emisyjnych od 1 stycznia 2016 r. oznaczać będzie konieczność znacznego ograniczenia zużycia węgla lub nawet definitywnego rozstania się z węglem jako surowcem i paliwem energetycznym. Celem zapewnienia dostaw ciepła wiele z tych obiektów zmieni technologię na spalanie gazu lub biomasy, aby wypełnić swoje zadanie dostarczania energii cieplnej odbiorcom obecnie funkcjonującym na rynku i podporządkowanym elektrociepłowniom. Ten związany z ciepłownictwem podsektor energetyki z punktu widzenia górnictwa znacznie się skurczy po 2016 r. Przejdę teraz do istoty pytania. EDF Rybnik SA rozpoczął w 2008 r. budowę supernowoczesnego bloku węglowego o mocy 900 MW, który miał stanowić kluczowy element odnowienia istniejących mocy wytwórczych tej elektrowni i rynku, na którym ta elektrownia funkcjonuje. Mam na myśli Rybnik i otaczające go miejscowości. Wykluczenie tej inwestycji z ˝Krajowego planu inwestycyjnego˝ doprowadziło do jej zawieszenia. (Dzwonek) Przypomnę, że jeżeli chodzi o handel emisjami, który nam zaproponowano, a który jest związany z tym, że dopuszcza się pewne inwestycje w zakresie elektrowni, to polski rząd z ramienia inwestora mógł i powinien wnioskować do Unii Europejskiej o pozwolenie na podjęcie takowych inwestycji. Stąd wynika pytanie i prośba o potwierdzenie tego, czy w celu wsparcia tej inwestycji w zakresie krajowej energetyki rząd podjął negocjacje z Komisją Europejską prowadzące do zmiany zapisów decyzji z 13 lipca 2012 r. Jeżeli tak, to jakiego efektu tych negocjacji oczekuje rząd RP i jakie mogą być tego skutki dla inwestora francuskiego, a tym samym dla przyszłości Elektrowni Rybnik SA? Dziękuję.
Mówca: Grzegorz Matusiak
Data: 2013-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Planowana przez EDF Rybnik budowa nowego bloku ma kosztować ok. 7 mld zł. Wartość wszystkich wstępnie przyznanych uprawnień wynosi ok. 1 mld 200 tys. zł. Jak widać, koszty inwestycji wielokrotnie przekraczają wartość uprawnień. Widać zatem, że jeżeli jakaś podobna inwestycja zostałaby zakwalifikowana przez Komisję Europejską do ˝Krajowego planu inwestycyjnego˝, to jej wartość mogłaby pokryć koszty pozwoleń dla dużej grupy energetycznej. Brak jest jednak uznania dla pomysłu dotyczącego nowego bloku, który poprzez znacznie wyższą sprawność (ok. 45% netto) jednoznacznie przyczyniłby się do osiągnięcia celów dyrektywy, czyli obniżenia emisji. Dlatego mam następujące pytania: Kiedy rząd oczekuje zakończenia powyższych negocjacji? Czy w sprawie harmonogramu tych negocjacji wypracowano jakieś formalne uzgodnienia? Czy decyzja Komisji Europejskiej z dnia 13 lipca 2012 r. wykluczyła z ˝Krajowego planu inwestycyjnego˝ (Dzwonek) większość zgłoszonych inwestycji w nowe bloki węglowe dużej mocy, co do których procesy inwestycyjne zostały fizycznie wszczęte przed 31 grudnia 2008 r.? Czy rząd przeprowadził już analizę, w ilu przypadkach doprowadziło to do wstrzymania inwestycji i w jaki sposób może to w przyszłości zachwiać bilansem energii elektrycznej? Dziękuję bardzo.
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2013-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Działania Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddziału w Zielonej Górze i przedstawiciela rządu w województwie lubuskim pana Marcina Jabłońskiego dotyczące przejścia granicznego w Świecku od ponad roku konsekwentnie zmierzają do likwidacji możliwości prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorców na drogowym przejściu granicznym w Świecku. Działania te są zupełnie niezrozumiałe oraz sprzeczne z lokalnymi potrzebami społeczeństwa, ponieważ oznaczają one utratę ok. 100 miejsc pracy. Sytuacja ta była przedmiotem debaty publicznej zorganizowanej w Słubicach w dniu 15 października 2012 r., w której udział wzięli m.in. przedstawiciele gminnego i powiatowego samorządu terytorialnego, posłowie ziemi lubuskiej oraz przedstawiciele przedsiębiorców. Wszyscy uczestnicy tej dyskusji, niezależnie od opcji politycznej, byli wyjątkowo zgodni co do tego, że konieczne są działania zapobiegające utracie miejsc pracy. Tymczasem, mimo podejmowanych prób obrony miejsc pracy, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad pod koniec stycznia 2013 r. nie tylko nie podjęła żadnych działań zmierzających do umożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej, ale wręcz wypowiedziała przedsiębiorcom umowy najmu. W związku z tym pragnę zadać następujące pytania. Pierwsze. Czy wie pan, iż na przejściu granicznym działają firmy na podstawie umów najmu zawartych ze Skarbem Państwem, które zatrudniają ok. 100 osób, oraz o tym, że ostatecznie od kwietnia 2012 r. GDDKiA na tym przejściu wprowadziła organizację ruchu uniemożliwiającą wjazd na ten teren osób wynajmujących, ich pracowników oraz podróżnych, co spowodowało powstanie takiej sytuacji, iż z jednej strony Skarb Państwa wynajmuje teren na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej, a z drugiej strony poprzez działania Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad uniemożliwia najemcom korzystanie z tego terenu? Pytanie drugie. Czy wie pan, iż GDDKiA w styczniu 2013 r. wypowiedziała umowę najmu wynajmującym teren drogowego przejścia granicznego w Świecku, co oznacza zwolnienia pracowników? Dziękuję.
Mówca: Maciej Mroczek
Data: 2013-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Nie ustosunkował się pan do głównego pytania. Proszę zauważyć, że przedsiębiorcy cały czas, do teraz, mają ważne umowy najmu, ważne, bo podpisane ze Skarbem Państwa, ze starostą, który władał tym gruntem, i przez rok uniemożliwiano im prowadzenie działalności gospodarczej. Jak może państwo czy generalna dyrekcja stawiać bariery i uniemożliwiać dojazd pracownikom nawet do miejsc pracy? Po prostu postawili bariery. To jest skandaliczne zachowanie. Poza tym, czy pan wie, panie ministrze, iż przedstawiciel rządu wojewoda lubuski pan Marcin Jabłoński publicznie w swoich prasowych wypowiedziach uzależniał sprzedaż terminalu odpraw celnych na rzecz powiatu słubickiego od usunięcia przez starostę firm działających na drogowym przejściu granicznym w Świecku? Czy rząd ma jakąś strategię przewidującą, że na drogowych przejściach granicznych nie będzie prowadzona działalność gospodarcza? Jeżeli tak, to jakie są tego motywy? Czy pan minister podejmuje działania zmierzające do wyjaśnienia, czy doszło do zawarcia jakiegoś porozumienia pomiędzy przedstawicielami władzy publicznej, którego celem jest usunięcie z przejścia granicznego w Świecku podmiotów gospodarczych, oraz wyjaśnienia przesłanek tego kierunku działań? Jeszcze jedno, panie marszałku. Czy zamierza pan, panie ministrze, przeprowadzić kontrolę resortową w odniesieniu do tej całej sytuacji? Bardzo proszę o odpowiedź na piśmie.
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2013-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Liczne protesty rolników dotyczące nieprawidłowości przy przetargach na sprzedaż ziemi w województwie zachodniopomorskim - myślę, że nie tylko - robią wielkie zamieszanie na rynku gruntów rolnych. Proceder dotyczy wykupu gruntów przez zagraniczne podmioty na podstawione osoby, tzw. słupy. Według doniesień medialnych, do przetargów ogłaszanych przez agencję stają ludzie wyspecjalizowani w nabywaniu gruntów metodą na słupa. Są to ludzie, którzy działają na zlecenie obcego kapitału. Na przykład rolnik posiadający niewielki areał staje do przetargu i płaci ponad 1 mln zł. Skąd ma te pieniądze? Proceder jest prosty. Zgłasza w urzędzie skarbowym, że zaciągnął pożyczkę od obcokrajowca, płaci 2% od pożyczonej kwoty, a potem podpisuje umowę na tę pożyczkę i wtedy ziemia jest zabezpieczeniem. Panie ministrze, nasuwają się pytania. Czy biorąc pod uwagę fakt naginania przepisów prawa przy sprzedaży ziemi, odpowiednie służby nie powinny wspomagać pracy agencji przy weryfikacji uczestników przetargów, aby nie sprzedawać polskiej ziemi w ręce zagranicznych inwestorów? Minister rolnictwa sam przecież tego nie zrobi. Czy resort ma w planach podjęcie odpowiednich kroków w celu uszczelnienia procesu sprzedaży gruntów rolnych? Dziękuję.
Mówca: Tomasz Górski
Data: 2013-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! W ostatnim czasie w Polsce największym problemem społecznym jest bezrobocie, które drastycznie rośnie i oficjalnie sięga niemal 15%. Możemy śmiało powiedzieć, że spora część osób, które nie mają pracy, nie jest zarejestrowana i powiększa tę liczbę. Niemal 3 mln, może nawet więcej, Polaków wyjechało z Polski za pracą. Te osoby również możemy doliczyć jako tych, którzy nie mogli znaleźć pracy w Polsce. Firmy zwalniają pracowników, kolejne osoby tracą pracę. W Polsce nie przybywa nowych miejsc pracy. Tymczasem mamy sporą kwotę, prawie 6 mld zł, w budżecie państwa, na koncie Funduszu Pracy i te pieniądze przeznaczone są na tworzenie nowych miejsc pracy. Solidarna Polska obserwuje tę sytuację z ogromnym niepokojem. Postanowiliśmy zadać pytanie, bardzo konkretne pytanie. Chcemy dokładnie dowiedzieć się, jak ministerstwo chce poradzić sobie z problemem bezrobocia, w sumie jak rząd chce poradzić sobie z problemem bezrobocia. Jakie miejsca pracy powstaną i gdzie? W jaki sposób rząd będzie walczył z tą tendencją - zamykaniem firm, likwidacją miejsc pracy? Chciałbym jeszcze dodać, że ze szczególnym niepokojem obserwujemy sytuację, że ludzie młodzi, szczególnie ludzie młodzi, i wykształceni nie mogą w Polsce znaleźć pracy. Szukają jej, tak jak już powiedziałem, za granicą czy też zgłaszają się jako bezrobotni, bo po prostu nie ma dla nich miejsc pracy. Tak że chcielibyśmy uzyskać konkretną, nie ogólną, ale konkretną informację, jakie miejsca pracy powstaną. (Dzwonek) Powiem jeszcze na marginesie, że w ostatnim czasie działania rządu w zakresie przedsiębiorczości małych i średnich przedsiębiorstw są, powiedziałbym, wręcz skandaliczne. Tam po prostu kompletnie nic się nie dzieje. Nie ma żadnych ułatwień dla przedsiębiorców. Z opinii środowisk przedsiębiorców wiemy, że w najbliższym czasie nie będzie nowych miejsc pracy. Dziękuję.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, powiedział pan przed chwilą, że przeznaczacie w tym roku większe środki, ale te środki są większe w stosunku do roku 2012. Dlaczego na walkę z bezrobociem przeznaczacie realnie mniejsze środki w stosunku do środków z roku 2011? Przecież wszyscy wiemy, że i ceny wzrosły, i jest inflacja, a państwo dzisiaj chcą kolejny raz oszukać Polaków. Niby staracie się, niby dajecie więcej pieniędzy na rynek, ale dwa lata wcześniej interwencja była większa. Kolejna sprawa jest taka: co z resztą pieniędzy? Pan powiedział 500, 400 mln, a mamy ponad 6 mld. Sytuacja jest katastrofalna, jeśli chodzi o ludzi młodych, którzy nagminnie wyjeżdżają, emigrują. Dzisiaj Polacy jasno pytają: gdzie są te pieniądze? Co państwo robicie z tymi pieniędzmi, które są przeznaczone na ten konkretny cel? Kolejna sprawa, która wywołała u mnie zdumienie. Pan mówi: planujemy, myślimy, rozważamy. O sytuacji, jaka jest na rynku pracy, powinniście wiedzieć rok, dwa lata wcześniej. (Dzwonek) To wszystko powinno być przemyślane, zaplanowane, a w tej chwili powinny już trwać realne interwencje, a tak niestety nie jest. Panie ministrze, nie oszukujcie Polaków, niech pan powie, że nie będzie tych pieniędzy, że to są pieniądze wirtualne, że nikt ich nie dostanie. Pan stwarza teraz takie wrażenie, że nagle wszystko się polepszy. I jeszcze jedno pytanie. Ile realnie miejsc pracy zostanie dzięki temu stworzonych? Ja pytam o to ministerstwo pracy, bo - tak jak tu poseł Górski zwrócił uwagę - problem jest szerszy i powinna być interwencja rządu uwzględniająca także realia, w jakich funkcjonują małe przedsiębiorstwa, ogólnie przedsiębiorstwa w Polsce, ale to wy macie narzędzia, z których nie korzystacie, o które musicie łaskawie prosić pana ministra finansów, a później, powiem brutalnie, obrywacie wy. Panie ministrze, w takiej sytuacji powiedzcie publicznie, że pan minister przeszkadza wam w dobrej pracy, bo albo wy nie pracujecie, albo Ministerstwo Finansów jest przeciwne temu, by polepszyć sytuację bezrobotnych Polaków.
Mówca: Mirosława Nykiel
Data: 2013-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Szanowny Panie Ministrze! Od kilku lat opieka dzienna jest powszechną alternatywą dla standardowej opieki szpitalnej ze względu na wiele korzyści z nią związanych, takich jak skrócony czas oczekiwania na zabieg, stosunkowo krótki pobyt w szpitalu oraz szybki powrót do obowiązków zawodowych. Nowe przepisy wskazują, jakie standardy w zakresie wyposażenia powinny spełniać szpitale jednodniowe, i związane są z kompleksową regulacją składników bloku operacyjnego zespołu chirurgii jednego dnia, w którym wykonywane są świadczenia z zakresu leczenia szpitalnego na podstawie umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia. Wątpliwości dotyczą zasadności wprowadzenia nowych standardów. Niektórzy świadczeniodawcy uważają, że są one na wyrost w stosunku do wykonywanych procedur. Uważają, że nowe zapisy wprowadzają niepotrzebne zaostrzenia wymogów wobec szpitali jednego dnia wykonujących proste zabiegi, będących w większości niedużymi prywatnymi ośrodkami. Obecna regulacja prawna doprowadziła do sytuacji, w której zostały wstrzymane wcześniej zaplanowane zabiegi z uwagi na fakt, że proponowane zmiany prawne nie pozwalają w tak krótkim czasie na dostosowanie placówek do wymogów stawianych przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Zgodnie z decyzją prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia wszystkie podpisane umowy na chirurgię jednego dnia wygasły z dniem 1 stycznia br. Placówki zdrowia nadal nie posiadają informacji o rozpisaniu nowego konkursu. Od pewnego czasu trwa spór ośrodków specjalizujących się w chirurgii jednego dnia z Narodowym Funduszem Zdrowia dotyczący zaostrzenia wymogów wobec sal operacyjnych. Zwracam się do pana ministra z pytaniem: Jakie plany ma Ministerstwo Zdrowia w odniesieniu do świadczeń udzielanych w trybie jednego dnia? Czy świadczenia nadal będą udzielane na dotychczasowych warunkach? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Maria Małgorzata Janyska
Data: 2013-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Ogólnie pan minister poinformował, że cel związany ze zmianą przepisów w 2011 r. według oceny ministerstwa został osiągnięty, a mianowicie zwiększyło się bezpieczeństwo pacjentów w związku z podniesieniem wymogów odnośnie do standardu realizacji operacji również w szpitalach chirurgii jednego dnia. Natomiast mam jeszcze pytanie - prosiłabym o informację na piśmie - o taką faktyczną ocenę niezmienienia, a przynajmniej niepogorszenia warunków dostępu pacjentów do zabiegów, która jest z tym związana, w kwestii takiej, czy nie zmieniło to na przykład na niekorzyść liczby świadczeń realizowanych w tych szpitalach chirurgii jednego dnia na rzecz szpitali specjalistycznych i publicznych. Są również obawy, że mogło to mieć na celu przesunięcie środków z NFZ do szpitali publicznych. Kolejne pytanie: W jakim czasie ministerstwo planuje przesuwanie tych procedur do opieki ambulatoryjnej i dalej do podstawowej opieki zdrowotnej? Czy takie plany będą jeszcze w tym roku, czy w kolejnych latach? Dziękuję.
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2013-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W lipcu 2012 r. samorząd województwa lubuskiego podjął uchwałę intencyjną o przekształceniu Samodzielnego Publicznego Szpitala Wojewódzkiego w Gorzowie Wielkopolskim w spółkę kapitałową, a ostatnio, 18 lutego - ostateczną uchwałę o przekształceniu szpitala w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Szpital w Gorzowie to największy do tej pory szpital w Polsce, który zostanie przekształcony. Ma on 1026 łóżek i odpowiada za bezpieczeństwo zdrowotne 350 tys. pacjentów z północnej części województwa lubuskiego. Jest to też jeden z najbardziej zadłużonych w Polsce szpitali. Będzie też jedynym szpitalem w Gorzowie, w mieście 130-tysięcznym, i to szpitalną spółką w otoczeniu powiatowych innych szpitalnych spółek. W jednej trzeciej części województwa lubuskiego szpitale powiatowe są bowiem skomercjalizowane, a jeden z nich, w Kostrzynie, po komercjalizacji został sprywatyzowany. To jedyna taka sytuacja w Polsce, że za bezpieczeństwo zdrowotne mają odpowiadać wyłącznie szpitalne spółki. Ta sytuacja oraz brak podstawowej wiedzy o przyszłej szpitalnej spółce rodzi określone obawy dotyczące spłaty zobowiązań, usług zdrowotnych i zagrożeń dotyczących ewentualnej upadłości szpitala. Dlatego kieruję do pana ministra następujące pytania, prosząc równocześnie o udzielenie poza informacją ustną pisemnej informacji. Otóż, panie ministrze, jakie dokumenty zostały już złożone w Ministerstwie Zdrowia w sprawie gorzowskiego szpitala? Zarząd województwa zapewnia mieszkańców o możliwości uzyskania pomocy finansowej z budżetu państwa w wysokości 150 mln zł. Jaki jest stopień zaawansowania uzgodnień z ministrem zdrowia? Jakie gwarancje daje dziś minister dotyczące wysokości dotacji, na jaką może liczyć województwo lubuskie? Dług szpitalny wynosi 238 mln, 141 mln przejmie spółka. Jak minister zdrowia ocenia sytuację (Dzwonek), w której planuje się nie przekazanie majątku spółki, tylko oddanie nieruchomości szpitalnych w dzierżawę, a równocześnie przejęcie zobowiązań według wskaźnika do 0,5? Jest to przejęcie zobowiązań wysokości ponad 103 mln zł, a przy wskaźniku 0,38 to obciążenie zobowiązaniami w wysokości 80 mln. Czy tak powstała, panie ministrze, spółka może być zagrożona postępowaniem upadłościowym? I ostatnie już pytanie. Ustawa okołobudżetowa nie wlicza przyjętych zobowiązań po przekształceniu szpitala do wskaźnika zadłużenia samorządu. Jak długo to wyłączenie będzie dotyczyło samorządów?
Mówca: Piotr Tomański
Data: 2013-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! W związku z decyzją Ministerstwa Obrony Narodowej, która wykluczyła ze swoich struktur 114. Szpital Wojskowy w Przemyślu, samorząd miasta, chcąc zapobiec likwidacji placówki, która rocznie hospitalizuje 11 tys. pacjentów, podjął decyzję o przejęciu jej przez miasto. 20 grudnia ubiegłego roku stosowne dokumenty zostały podpisane przez przedstawiciela MON, szefa Inspektoratu Wojskowej Służby Zdrowia oraz prezydenta miasta Przemyśla i teraz władze Przemyśla mają trzy miesiące na zarejestrowanie nowego podmiotu w KRS. 114. Szpital Wojskowy z przychodnią zostanie połączony z Samodzielnym Publicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej i na ich bazie ma powstać szpital miejski. W zaistniałej sytuacji godna rozważenia wydaje się konsolidacja powstającego szpitala miejskiego z istniejącym od lat w Przemyślu szpitalem wojewódzkim, dzięki czemu powstałaby duża placówka lecznicza. Myślę, że z korzyścią dla pacjentów z Przemyśla, no i też całego regionu mógłby zostać stworzony jeden silny szpital o pełnoprofilowym zakresie świadczeń zdrowotnych, pozwalający na uniknięcie dublowania się oddziałów i poradni zabiegających o te same kontrakty z NFZ. Można byłoby bardziej efektywnie wykorzystać sprzęt medyczny, również lepiej gospodarować posiadanym budżetem, zamówieniem publicznym, zakupem usług czy sprzętu, leków i towarów. Im większy zakup, tym większa możliwość pozyskania korzystniejszej ceny, oszczędności w zakresie usług pralniczych, kuchni, apteki, pracowni diagnostycznych, laboratorium, magazynów, archiwum, transportu, redukcji kosztów administracyjnych itd. Jeden szpital to też jeden dyrektor, jedna administracja, jeden dział techniczny. Z pewnością pozwoliłoby to podnieść też jakość usług i zwiększyć ich dostępność dla pacjentów, co wydaje się najważniejsze. Wydaje się, że takie rozwiązanie powoduje same korzyści dla wszystkich. Mając jednak na uwadze fakt, że takie rozwiązania są już w polskich szpitalach wprowadzone od kilkunastu lat, uprzejmie proszę o odpowiedź. Czy (Dzwonek) ministerstwo posiada dane dotyczące fuzji szpitali samorządowych w zakresie ilości takich połączeń, porównania sytuacji finansowej placówek przed i po połączeniu, skali zmniejszenia kosztów funkcjonowania połączonych placówek? Czy przeprowadzone były badania opinii pacjentów dotyczące polepszenia bądź pogorszenia świadczonych usług przed i po konsolidacji? Jak ministerstwo ocenia rozwiązania polegające na konsolidacji szpitali zarządzanych przez samorządy? Bardzo dziękuję.
Mówca: Renata Butryn
Data: 2013-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Wiadomo, że najważniejszy jest pacjent i wszystko, co robimy, robimy przede wszystkim z myślą o pacjencie. Potrzeba nam szpitali, które będą świadczyć usługi na najwyższym poziomie: szpitali miejskich, szpitali powiatowych. Chciałabym zapytać o to, co jest dla wielu szpitali bolączką przy planowaniu zakupu wyposażenia, sprzętu do pracowni diagnostycznych. Czy ministerstwo rozważa możliwość wprowadzenia długoterminowych kontraktów szpital - NFZ na przykład na 5-7 lat? To na pewno ułatwiłoby planowanie tego typu inwestycji, o których wspomniałam. Czy w ogóle rozważa się taką możliwość, żeby w ramach strategii budowania tej opieki zdrowotnej określić, ile powinno być w danym województwie na przykład szpitalnych oddziałów ratunkowych, gdzie one powinny być rozmieszczone, jak powinny być rozmieszczone wysokowyspecjalizowane pracownie diagnostyczne? Dziękuję bardzo.