PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Michał Krawczyk
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Nie bójmy się tego powiedzieć: to absolutnie historyczny, w przeciwieństwie do tego, o czym mówi opozycja, i przełomowy moment dla polskiej polityki społecznej, polityki prorodzinnej, polityki związanej z opieką nad dziećmi do lat 3, którą organizuje pani minister Aleksandra Gajewska wraz ze swoim zespołem w imieniu polskiego rządu. Państwo chwalicie się liczbą miejsc w żłobkach, które stworzyliście przez 8 lat swoich rządów. 40 tys. miejsc w żłobkach publicznych przez 8 lat rządów PiS-u, a my po 3 latach przebijemy 100 tys. To jest właśnie taka różnica. Budujemy nowe żłobki, a także modernizujemy żłobki i poprawiamy w nich infrastrukturę. W Lublinie i na Lubelszczyźnie, za co bardzo dziękuję, dofinansowaliśmy 1 tys. nowych placów zabaw i 700 sal sensorycznych. Ale wiemy, że infrastruktura to nie wszystko. Najlepszy, najnowocześniejszy i najpiękniej wyglądający budynek to nie wszystko. (Dzwonek) Potrzebni są jeszcze bardzo dobrze wykształceni, zaangażowani pracownicy i właśnie ta ustawa o tym mówi: szkolenia, ulgi na przejazdy dla pracowników, Dzień Opiekuna Małego Dziecka, możliwość uzyskiwania nagród - wszystko po to, żeby docenić tę grupę, żeby powiedzieć, że jest dla nas ważna i powiedzieć o jej wielkim wkładzie w wychowywanie młodego pokolenia w Polsce. Bardzo dziękujemy, pani minister, za tę ustawę. (Oklaski)
Mówca: Paweł Bliźniuk
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Nie ma ważniejszej inwestycji niż inwestycja w pierwsze lata życia dziecka. To właśnie wtedy dzieci budują poczucie bezpieczeństwa, uczą się relacji, odkrywają świat i zdobywają kompetencje, które zostają z nimi na całe życie. Dlatego cieszę się, że dzisiaj wykonujemy kolejne działanie na rzecz najmłodszych dzieci i ich rodzin. W ostatnich miesiącach powstały w Polsce dziesiątki tysięcy nowych miejsc opieki, a z mapy znikają kolejne białe plamy. Rodzice otrzymali realne wsparcie dzięki programowi ˝Aktywny Rodzic˝, czyli tzw. babciowemu. Inwestujemy w aktywne place zabaw, sale sensoryczne i nowe standardy opieki, a dziś robimy kolejny krok w kierunku jeszcze wyższej jakości opieki nad najmłodszymi dziećmi. Projekt ustawy zwiększa m.in. standardy opieki, rozwój zawodowy i pozycję opiekunów oraz bezpieczeństwo dzieci w placówkach. Za tę konsekwencję i determinację chciałbym podziękować pani minister Aleksandrze Gajewskiej, która wykonuje ogromną pracę na rzecz najmłodszych i ich rodzin. Każde dziecko, niezależnie od tego, gdzie się urodziło i gdzie mieszkają jego rodzice (Dzwonek), zasługuje na równie dobry start w życiu. Może warto przypomnieć dziś słowa Janusza Korczaka: nie ma dzieci - są ludzie, a od tego, jak zadbamy o ich pierwsze lata życia, zależy przyszłość nas wszystkich. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Bogumiła Olbryś
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Olbryś, tak, dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Polityka prorodzinna to chwalebna sprawa, nikt nie ma wątpliwości w tym temacie. Ale drodzy państwo, może czas najwyższy pomyśleć o demografii, bo kto zapełni te miejsca w żłobku? Tu jest temat - nie sztuka wybudować budynek, który będzie stał pusty. Mam pytania. Pani minister, czy utworzone nowe formy opieki, punkty opieki dziennej, nie doprowadzą do obniżenia standardów bezpieczeństwa w porównaniu z obecnymi wymaganiami dla żłobków? Jakie będą całkowite koszty wdrożenia nowych przepisów dla samorządów i kto pokryje wydatki z tym związane? Czy przeprowadzono analizę dotyczącą tego, czy gminy będą w stanie sfinansować - wiemy, że finanse poszczególnych gmin i powiatów są bardzo kruche - te nowe obowiązki bez np. ograniczania liczby miejsc dla dzieci? Dlaczego rząd zdecydował się utworzyć kolejną formę opieki, zamiast zwiększyć dostępność miejsc (Dzwonek) w istniejących żłobkach i klubach dziecięcych? Dziękuję.
Mówca: Łukasz Kmita
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! To jest ciekawe działanie Koalicji Obywatelskiej. Jedną ręką otwiera miejsca żłobkowe - a raczej tylko o tym mówi - a drugą ręką zamyka małe szkoły w małych miejscowościach... (Poseł Michał Krawczyk: Umiesz policzyć do 100 tys.?) ...i pozbawia dzieci i młodzież dostępu do szkoły w swojej miejscowości. Tak działacie. Wiem, że nie chcecie stanąć w prawdzie i spojrzeć na wasze działania, ale spokojnie, wyborcy was ocenią. Chciałbym zadać pytanie, pani minister. Ponieważ zostanie wprowadzony obowiązek posiadania przez żłobki placów zabaw, a minister ma dopiero określić w rozporządzeniu funkcjonalność placów zabaw, to chciałbym zapytać, czy macie państwo świadomość, ile kosztuje taki plac zabaw, bo to mogą być wydatki sięgające nawet ok. 100 tys. zł. (Poseł Michał Krawczyk: Tak, bo tysiąc sfinansowali.) Być może części żłobków nie będzie stać na to, żeby takie place zabaw utworzyć (Dzwonek), chyba że chcecie tworzyć patoplace zabaw, malutkie, żeby tylko w ustawie się zgadzało, że będą place zabaw. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Gembicka (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ten projekt dotyczy niezwykle wrażliwej sprawy - opieki nad najmłodszymi dziećmi. Dlatego dobrze, że pojawia się w nim przepis zakazujący publicznego udostępniania wizerunku dzieci przez żłobki, kluby dziecięce i punkty opieki dziennej. W czasach Internetu, mediów społecznościowych i sztucznej inteligencji musimy szczególnie chronić prywatność dzieci. Mam jednak pytanie: Czy ministerstwo przygotuje jasne wytyczne dla placówek, żeby nie było wątpliwości, co wolno, a czego nie wolno publikować? Chodzi o to, żeby dyrektorzy, opiekunowie i samorządy nie bali się normalnie dokumentować wydarzeń, ale jednocześnie żeby prywatność dzieci była realnie chroniona. Druga kwestia to wyżywienie. Projekt mówi o dostępie do wody, normach żywienia i szczególnych potrzebach zdrowotnych dzieci. To bardzo ważne. Ale pytam: Czy rząd zagwarantuje, że żywienie dzieci do lat 3 będzie oparte wyłącznie na potrzebach zdrowotnych i rozwojowych dziecka, a nie na modach ideologicznych czy eksperymentach żywieniowych? Czy w rozporządzeniach wykonawczych nie pojawią się rozwiązania ograniczające produkty odzwierzęce - mięso, mleko, jaja - z powodów klimatycznych, a nie medycznych? I czy te przepisy będą konsultowane z pediatrami, dietetykami dziecięcymi, rodzicami oraz praktykami prowadzącymi żłobki? Bo prywatność dzieci trzeba chronić zdecydowanie, ale równie zdecydowanie trzeba pilnować, żeby najmłodsze dzieci miały pełnowartościowe, bezpieczne i dostosowane do wieku żywienie.
Mówca: Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Opieka nad najmłodszymi dziećmi wymaga wiedzy, cierpliwości, uważności i ogromnej odpowiedzialności. Rodzice powierzają opiekunom osoby, które często nie potrafią jeszcze powiedzieć, że coś je boli, że się boją albo czego potrzebują. Jakość tej pracy wpływa na bezpieczeństwo dziecka, jego rozwój i poczucie zaufania do świata. Rządowy projekt porządkuje system opieki nad dziećmi do lat 3 i wprowadza punkt opieki dziennej jako nową formę organizacyjną. To rozwiązanie może mieć szczególne znaczenie tam, gdzie nie ma warunków do utworzenia dużego żłobka, ale rodziny nadal potrzebują dostępnej, bezpiecznej opieki blisko miejsca zamieszkania. Ważna część projektu dotyczy osób wykonujących tę pracę. Płatny czas na podnoszenie kwalifikacji, ochrona przewidziana dla funkcjonariuszy publicznych, legitymacja zawodowa, ulga na przejazdy oraz ustanowienie Dnia Opiekuna Małego Dziecka pokazują, że państwo zaczyna dostrzegać nie tylko instytucję, lecz także człowieka, który każdego dnia bierze odpowiedzialność za nasze dzieci. Znaczenie mają również standardy żywienia, dostęp do wody, możliwość przechowywania i podawania mleka kobiecego, ograniczenie publicznego udostępniania wizerunku dzieci oraz wymagania dotyczące placów zabaw. W opiece nad małym dzieckiem nie ma spraw drugorzędnych. Posiłek, bezpieczeństwo w sieci, możliwość ruchu na świeżym powietrzu i dobrze przygotowany opiekun tworzą jedną całość. Najważniejsze będzie jednak wykonanie tych przepisów. Nowe standardy muszą iść w parze z finansowaniem, odpowiednią liczbą pracowników i wsparciem dla samorządów oraz placówek. Inaczej dobre rozwiązania mogą pozostać obowiązkami, których nie da się w pełni zrealizować.
Mówca: Mariusz Krystian (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania 1. Projekt przewiduje, że punkt opieki dziennej, w którym może przebywać nawet do 16 dzieci, nie będzie kontrolowany przez służby sanitarne, ale jedynie opiniowany przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Mówimy o dzieciach najmłodszych, do lat 3, najbardziej bezbronnych. Jak rząd godzi rezygnację z nadzoru sanepidu z obowiązkiem zapewnienia im bezpiecznych i higienicznych warunków i czy nie obawia się, że upraszczanie procedur odbędzie się kosztem zdrowia i bezpieczeństwa maluchów? 2. Reforma koncentruje się na opiece instytucjonalnej i powrocie rodziców, jak wskazuje uzasadnienie, zwłaszcza matek, do aktywności zawodowej. Czy rząd w równym stopniu wspiera te rodziny, które świadomie wybierają osobistą opiekę nad dzieckiem w domu lub w gronie najbliższych, zwłaszcza w gminach, gdzie taka opieka jest tradycją, i czy świadczenie ˝aktywnie w domu˝ realnie zapewnia rodzicom wolność wyboru, a nie tylko stanowi zachętę do oddania dziecka do żłobka? 3. W uzasadnieniu projektodawcy deklarują udostępnienie ponad 300 tys. miejsc opieki do końca 2026 r. i chwalą się spadkiem liczby białych plam z 1105 do 760 gmin, ale to wciąż 760 gmin, w których rodzice nie mają żadnego dostępu do formalnej opieki. Czy rząd potwierdza, że cel 300 tys. miejsc zostanie osiągnięty w terminie, i w jaki sposób nowy punkt opieki dziennej realnie dotrze do małych, wiejskich gmin, a nie tylko do dużych ośrodków, gdzie opieki i tak jest najwięcej? 4. Projekt słusznie docenia opiekunów, obejmuje ich ochroną przewidzianą dla funkcjonariusza publicznego, przyznaje legitymację, ulgę 33% i ustanawia Dzień Opiekuna Małego Dziecka. Czy jednak rząd dostrzega, że te symboliczne i słuszne gesty nie zastąpią godziwego wynagrodzenia, i jakie konkretne działania podejmie, by realnie podnieść płace opiekunów oraz zatrzymać ich w zawodzie, skoro to od ich liczby i jakości zależy powodzenie całej reformy?
Mówca: Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania W jaki sposób podmioty prowadzące kluby dziecięce w gęstej, zwartej zabudowie miejskiej mają realnie spełnić nakaz zapewnienia dzieciom dostępu do placu zabaw (art. 1 pkt 23 - art. 25 ust. 6), skoro przepisy projektu nie przewidują wprost elastycznych rozwiązań alternatywnych, takich jak precyzyjne określenie odległości od infrastruktury publicznej? Jak resort zamierza rozwiązać problem organizacyjny i logistyczny tysięcy polskich rodzin w sytuacji, gdy dyrektorzy placówek zaczną masowo korzystać z przyznanego im w art. 18ac ust. 2 prawa do całkowitego zamykania żłobków i klubów dziecięcych na czas szkoleń personelu, przerzucając koszty opieki na rodziców? Z jakich ekspertyz i wyliczeń wynika zasadność nałożenia na mikro- i małych przedsiębiorców prowadzących niepubliczne żłobki przymusu finansowania pracownikom 16 godzin płatnego czasu wolnego rocznie na podnoszenie kwalifikacji (art. 1 pkt 18 - art. 18ac) przy jednoczesnym braku jakichkolwiek rządowych mechanizmów kompensacyjnych dla tego sektora?
Mówca: Małgorzata Pępek (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania To dość duża nowelizacja, jednak chciałbym się skupić na kwestii kwalifikacji samych opiekunów, ponieważ projekt ten wprowadza niezwykle potrzebny impuls do rozwoju, stawiając na doszkalanie tej grupy zawodowej, co jest naturalnym krokiem w stronę profesjonalizacji zawodu osoby bezpośrednio sprawującej opiekę nad dzieckiem. Dzięki tym zmianom zyskujemy realną szansę na podniesienie jakości opieki w naszych żłobkach, inwestując w wiedzę i kompetencje opiekunów, którzy codziennie towarzyszą dzieciom w ich rozwoju. W mojej ocenie nowe wymogi certyfikacyjne stają się solidnym fundamentem, na którym możemy budować prestiż tej profesji, zapewniając rodzicom pewność, że oddają swoje pociechy w ręce wysoko wykwalifikowanych specjalistów. Każde takie szkolenie wiąże z kosztami, dlatego proszę o odpowiedź na pytanie: Kto w świetle projektowanych przepisów będzie zobowiązany do sfinansowania wymaganego doszkalania personelu? Czy będzie to opiekun, który podnosi swoje kompetencje, czy ciężar ten zostanie w całości przeniesiony na podmiot prowadzący placówkę?
Mówca: Grzegorz Płaczek (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ile nowych miejsc opieki rząd prognozuje, że powstanie dzięki tej nowelizacji?
Mówca: Andrzej Adamczyk
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Proszę się nie przejmować takimi głosami. Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość stanowisko klubu wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym oraz niektórych innych ustaw, druk nr 2700, zawartego w wykazie prac legislacyjnych, wcześniej w wykazie prac legislacyjnych Rady Ministrów. Szanowni Państwo! O tym projekcie rozmawialiśmy dzisiaj podczas pracy zespołu parlamentarnego ds. walki z wykluczeniem komunikacyjnym, którą prowadzi pani poseł Matusiak. I trzeba było wysłuchać opinii i oceny tego projektu przedstawionych nie przez parlamentarzystów, nie przez posłów, ale przez tych, którzy ten projekt będą musieli wprowadzić w życie, oczywiście jeżeli Wysoka Izba zdecyduje o jego przyjęciu. Projektu, o którym się mówi, że ma bardzo dużo niedoskonałości. Mało tego, o tym projekcie - o tym mówiłem podczas prac zespołu i to trzeba tutaj powiedzieć - mówi się, że jest projektem nie epokowym, ale przede wszystkim bardzo chaotycznym. Każdy tutaj do tego projektu coś dodał i - cytuję jednego z ekspertów - każdy wrzucił, co chce. Ale z drugiej strony nie dostrzeżono obszarów, które powinny być dotknięte zmianami, których relacje powinny zostać zmienione. O tym też mówiliśmy dzisiaj podczas obrad zespołu. Szanowni Państwo! W tym projekcie zmienia się całkowicie relacje dotychczasowe, ustalone w rządowym funduszu przewozów autobusowych. Zmienia się w ogóle jego nazwę. Państwo macie z tym olbrzymi problem, żeby kontynuować coś, co zostało nazwane przed październikiem 2023 r. CPK boli. Boli, bo był dobry Rządowy Fundusz Rozwoju Dróg. To boli. No to zmienimy na swoje. No to dobrze, zmieniliście na swoje. No to macie zmienione na swoje. Ale na swoje podobieństwo zmieniliście także relacje finansowe. Otóż wprowadzone zmiany powodują, że nie są finansowane linie, które włączone są w miasta powyżej 100 tys. mieszkańców. Każde województwo policzyło, ile utraci pieniędzy. Gratuluję, panie ministrze. Małopolanie... Dzięki państwa propozycji samorząd województwa małopolskiego utraci, uwaga, w sumie 2675 tys. zł i 2902 tys., czyli grubo ponad 5 mln. I tak będzie w innych województwach. Nie włączyliście państwo zabezpieczeń, w ogóle nie dotknęliście państwo zabezpieczeń dotyczących sprzedaży biletu z ulgą. Kompletnie wam to odjechało. Kompletnie tego problemu nie widzieliście, nie dotknęliście tego problemu. Drodzy Państwo! Trwała dyskusja i debata, na ile odnieść się do tego projektu i ewentualnie zaproponować Wysokiej Izbie, aby zrezygnowała w ogóle z pracy nad tą propozycją. Ale też jesteśmy przekonani, że stronę rządową uda się przekonać do propozycji, które będziemy przedstawiali w ciągu dalszych prac. Propozycji zmian, propozycji uzupełnień, likwidacji zapisów, które wprost uderzają w obecny system transportowy w Polsce. Oby nie było to tak, jak mówią o tym projekcie eksperci. (Dzwonek) To projekt chaotyczny, do którego każdy coś dodał, a ekspert powiedział: każdy wrzucił, co chce. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Dominik Jaśkowiec
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Tu jest jeszcze jakaś notatka, panie pośle. To chyba pana, tak? (Poseł Andrzej Adamczyk: Dziękuje panu bardzo, tak, moja.) Proszę bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Koalicja Obywatelska odnośnie do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym oraz niektórych innych ustaw. Głównym zadaniem omawianego przedłożenia jest przeciwdziałanie wykluczeniu komunikacyjnemu. Zjawisko to niepokojąco nasiliło się w latach 2016-2023, a więc w okresie rządów Prawa i Sprawiedliwości. Pomimo zapewnień o walce z nim, długość tras autobusowych w Polsce systematycznie spadała. Z danych wynika, że łączna długość tras PKS za czasów rządów PiS skurczyła się z ok. 710 tys. km do niespełna 400 tys. km. Wprowadzony przez rząd PiS Fundusz Rozwoju Przewozów Autobusowych okazał się mechanizmem niewystarczającym. Dopłaty z funduszu nie pokrywały rosnących kosztów paliwa, utrzymania taboru przy galopującej inflacji. Środki z funduszu nie zawsze trafiały tam, gdzie były najbardziej potrzebne, utrzymując problem białych plam transportowych. Przedłożony przez rząd koalicji 15 października projekt ustawy zmienia filozofię organizacji transportu publicznego w Polsce. Reforma ma charakter strukturalny, obejmuje cały kraj oraz wszystkie szczeble samorządu terytorialnego. Dotychczasowy nieefektywny model fakultatywny, w którym organizacja transportu zależy przede wszystkim od decyzji poszczególnych samorządów, zostanie zastąpiony modelem gwarantującym minimalny poziom usług transportowych. Oznacza to przejście od działań doraźnych do systemowego budowania dostępności transportowej na terenie całego kraju. Po raz pierwszy w historii zostanie wprowadzony ogólnopolski standard dostępu do komunikacji zbiorowej. Projekt wprowadza również instytucję integratora przewozów na poziomie marszałka województwa. Do jego zadań należeć będzie koordynacja, integracja różnych rodzajów transportu zbiorowego oraz stworzenie schematu sieci komunikacyjnej na poziomie powiatowym i regionalnym. Projekt nakłada również obowiązek tworzenia i udostępniania rozkładów jazdy w formie cyfrowej. Rozwiązanie to zwiększy dostępność informacji dla pasażerów, ułatwi planowanie podróży oraz przyczyni się do wzrostu popularności korzystania z komunikacji zbiorowej. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Omawiane przedłożenie tworzy ramy nowej organizacji transportu publicznego, która w przyszłości powinna być systematycznie rozwijana. Należy objąć wsparciem również miejskich przewoźników organizujących linie podmiejskie kursujące poza granicami miast. Obecnie procedowana propozycja ogranicza takie wsparcie tylko do mniejszych ośrodków oraz komunikacji metropolitalnej. Należy stworzyć jasny system ulg i zachęt do stałego korzystania z transportu zbiorowego oraz dokonać pełnej integracji istniejących taryf. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Truskolaski
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Zacznę od cytatu uzasadnienia projektu. Transport odgrywa ogromną rolę w promowaniu rozwoju gospodarczego, dobrostanu i sprawiedliwości społecznej, umożliwiając dostęp do wysokiej jakości miejsc pracy osobom zagrożonym ubóstwem i wykluczeniem społecznym oraz niektórym grupom społecznym znajdującym się w trudnej sytuacji. I my właśnie dzięki temu projektowi chcemy przywrócić sprawiedliwość społeczną. Dlatego dobra ustawa transportowa nie kończy się na definicjach. My wprowadzamy konkretne rozwiązania. Ta ustawa musi doprowadzić do tego, aby mieszkańcy małych miejscowości mogli codziennie dojechać, tak jak pan minister mówił, do pracy, szkoły, lekarza czy urzędu. To powinien być podstawowy test skuteczności proponowanych rozwiązań. Obecne przepisy koncentrują się przede wszystkim na organizacji przewozów, natomiast ten projekt po raz pierwszy wprost wskazuje jako cel systemu przeciwdziałanie wykluczeniu komunikacyjnemu. Projekt wprowadza definicję wykluczenia komunikacyjnego, której dziś w ustawie nie ma. To nie jest jedynie zmiana redakcyjna. Oznacza ona, że planowanie transportu publicznego ma być oceniane również z punktu widzenia dostępności usług dla mieszkańców, a nie wyłącznie z punktu widzenia technicznej organizacji przewozów. Maksymalnie chcemy zmniejszyć wykluczenie komunikacyjne. I to jest nasz podstawowy cel. Projekt zmienia również zasady funkcjonowania Funduszu rozwoju przewozów autobusowych. I tu nie chodzi o nazwę, panie pośle, panie ministrze Adamczyk. Tu chodzi o to, żeby naprawić to, co złe. Ten fundusz wprowadzony przez was co do zasady miał być dobrym pomysłem, ale niestety w 100% się nie sprawdził. Nie zmniejszył wykluczenia komunikacyjnego. O to musimy wspólnie walczyć. Bardzo się dziwię słowom pana posła Adamczyka, który tak krytykuje ten projekt. To jest dobra ustawa, która będzie zmniejszała wykluczenie komunikacyjne, i powinniśmy wspólnie, ponad podziałami, walczyć o to, żeby w naszych gminach, powiatach, miastach, województwach to wykluczenie zmniejszać. Musimy zrobić wszystko, żeby wprowadzić tę ustawę i zmniejszyć
Mówca: Mirosław Suchoń
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

...o skierowanie tego projektu ustawy do dalszych prac w komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Kamil Wnuk
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Drodzy Rodacy! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polska 2050 mam przyjemność przedstawić stanowisko mojego klubu w temacie ustawy o zmianie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym oraz niektórych innych ustaw. Wykluczenie transportowe nie jest pojęciem abstrakcyjnym ani wyłącznie pojęciem prawnym. To codzienność setek tysięcy Polek i Polaków. To uczeń, który nie ma możliwości dojazdu do swojej szkoły. To senior, który rezygnuje z wizyty u lekarza, bo czasem nie ma jak do niego dojechać. To osoba, która pracuje, ale która nie może podjąć innej pracy, dlatego że w jej miejscowości często nie kursuje autobus. Dlatego cieszę się i z uznaniem przyjmuję fakt, że po tylu latach działań pojawiła się ustawa, która próbuje uporządkować ten system i ten temat. Projekt po raz pierwszy wprowadza minimalny standard dostępności transportu publicznego, określając minimalną liczbę połączeń, oraz obowiązek zapewnienia mieszkańcom dostępu do podstawowych usług publicznych. Pozytywnie oceniam utworzenie mechanizmów integracji transportu autobusowego i kolejowego oraz większą rolę marszałków województw w koordynowaniu sieci połączeń. Pasażera nie interesuje, jaki organ odpowiada za dany autobus. Pasażera interesuje, żeby ten autobus w ogóle był i żeby można było nim gdzieś dojechać. Na uwagę zasługuje także możliwość zorganizowania przewozów na żądanie na terenach wiejskich i tych słabiej zaludnionych. Jest to rozwiązanie nowoczesne, elastyczne i często znacznie bardziej efektywne niż utrzymywanie pustych autobusów na nierentownych trasach. Są też rozwiązania, które już obowiązują w różnych samorządach, np. od kilku lat w moim rodzinnym Sosnowcu. Jednocześnie trzeba bardzo uważnie przeanalizować projekt podczas prac komisji pod kątem tego, czy samorządy będą w stanie w tak krótkim czasie, który jest tu proponowany, zrealizować te przepisy. Tak istotna reforma wymaga pewności, że nowe obowiązki samorządów będą szły w parze z odpowiednim finansowaniem oraz że przepisy nie spowodują nadmiernego wzrostu obciążeń administracyjnych. Transport publiczny nie powinien być luksusem. Powinien być podstawową usługą publiczną i warunkiem równych szans dla wszystkich. Miejsce zamieszkania nie może decydować o dostępie do pracy, edukacji, ochrony zdrowia oraz życia społecznego. Dlatego jako Polska 2050 popieramy skierowanie projektu do dalszych prac. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Henryk Szopiński
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pani poseł Matysiak, naprawdę nie musi pani w tak żenujący sposób podlizywać się Prawu i Sprawiedliwości. Miejsce u nich na liście pani już ma, więc proszę sobie darować takie wycieczki. (Poruszenie na sali, oklaski) (Poseł Michał Kowalski: To było nieeleganckie.) (Głos z sali: Damski bokser.) To jest bardzo dobry projekt, panie ministrze, niezwykle potrzebny i oczekiwany. (Poruszenie na sali) (Głos z sali: Cicho.) (Wypowiedź poza mikrofonem)