Mówca: Stanisław Bukowiec
Data: 2021-07-07 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość chciałbym zarekomendować Wysokiej Izbie przyjęcie projektu ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw. W 2020 r. w wyniku nowelizacji ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, dokonanej ustawą z dnia 28 maja 2020 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych, uzupełniono przesłanki umożliwiające czasowe zawieszenie stabilizującej reguły wydatkowej i zastosowanie tzw. klauzuli wyjścia o stan epidemii na terenie całego kraju, jeśli jednocześnie sytuacja gospodarcza ulegnie znacznemu pogorszeniu. Ustawa przewiduje, że w roku budżetowym, w którym określone kryteria przestają być spełniane, zostaje automatycznie uruchomiona tzw. klauzula powrotu, która umożliwi stopniowy powrót do kwoty wydatków wynikającej z pierwotnej formuły stabilizującej reguły wydatkowej w horyzoncie od 2 do 4 lat. Obecne brzmienie ustawy o finansach publicznych oraz prognozy makroekonomiczne warunkują powrót do stosowania stabilizującej reguły wydatkowej zgodnie z pierwotną formułą z art. 112aa ustawy o finansach publicznych już w drugim roku budżetowym od zawieszenia, tj. w roku 2022. W świetle doświadczeń wynikających z kryzysu gospodarczego z 2008 r. oraz przebiegu obecnej pandemii i jej wpływu na gospodarkę kryteria, na których oparto pierwotną formułę powrotu do stabilizującej reguły wydatkowej po jej zawieszeniu, są zbyt restrykcyjne. Komisja Europejska postuluje obecnie wydłużenie ogólnej klauzuli wyjścia z reguł Unii Europejskiej do czasu odbudowy PKB do poziomu sprzed pandemii, celem kontynuowania działań antykryzysowych i wspierania ożywienia gospodarczego. Również Międzynarodowy Fundusz Walutowy sygnalizuje konieczność dalszych zmian w klauzuli powrotu, ponieważ rozpoczęcie konsolidacji fiskalnej od 2022 r. może być zbyt szybkie i gwałtowne. W związku z tym zaproponowano zmiany w art. 112aa i art. 112d ustawy o finansach publicznych dotyczące klauzuli wyjścia i powrotu stabilizującej reguły wydatkowej. W przedstawionym projekcie ustawy zapisano m.in. zmiany dotyczące klauzuli wyjścia i powrotu stabilizującej reguły wydatkowej, rozszerzenie zakresu jednostek i organów objętych stabilizującą regułą wydatkową, konsolidację przepływów między jednostkami i organami objętymi stabilizującą regułą wydatkową czy wprowadzenie kwoty wydatków z uwzględnieniem państwowych funduszy celowych. Projektowane przepisy nie będą miały bezpośredniego wpływu na całość życia społeczno-gospodarczego w Polsce. Jednak niewprowadzenie proponowanych zmian uniemożliwiłoby wsparcie gospodarki dodatkowymi środkami w 2022 r., gdyż zgodnie z obecną formułą klauzuli powrotu do reguły rozpoczęcie konsolidacji fiskalnej następowałoby już w 2022 r. Rozszerzenie zakresu stabilizującej reguły wydatkowej stanowi z kolei jedno ze zobowiązań zawartych w Krajowym Planie Odbudowy, planie zwiększania odporności. W dokumencie tym zostało zawarte zobowiązanie do wdrożenia odpowiednich zmian legislacyjnych w III kwartale roku 2021 tak, aby nowe rozwiązania zostały zastosowane w pracach nad projektem ustawy budżetowej na rok 2022. Objęcie zakresem reguły większej liczby jednostek sektora instytucji rządowych i samorządowych przyczyni się do zwiększenia transparentności i efektywności zarządzania finansami publicznymi przy jednoczesnym zachowaniu operacyjności reguły. Istotny jest również fakt, że projekt ustawy nie wpływa bezpośrednio na mikroprzedsiębiorców ani na małych i średnich przedsiębiorców. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość popiera zapisy zawarte w projekcie ustawy i będzie głosował za jej przyjęciem. Dziękuję bardzo.