Mówca: Iwona Michałek
Data: 2018-10-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, druk nr 2904, przewiduje wprowadzenie zmian w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, mających na celu implementację dyrektywy 2016/1065 z dnia 27 czerwca 2016 r. i dyrektywy 2017/2455 z dnia 5 grudnia 2017 r. Celem tej pierwszej dyrektywy, czyli 2016/1065, jest uproszczenie, modernizacja i ujednolicenie przepisów dotyczących VAT, mających zastosowanie do bonów na towary lub usługi. Obecnie wobec braku uregulowania na szczeblu unijnym oraz nielicznego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, państwa członkowskie stosują niejednolite zasady opodatkowania bonów na towary lub usługi. Aby zapewnić pewne jednolite podejście, zachować spójność z zasadami ogólnego podatku konsumpcyjnego oraz uniknąć niespójności i zakłóceń konkurencji, podwójnego opodatkowania lub braku opodatkowania oraz aby ograniczyć ryzyko unikania opodatkowania, konieczne okazało się ustanowienie szczególnych przepisów mających zastosowanie do opodatkowania bonów za towary lub usługi podatkiem VAT. Wprowadzenie zasad precyzujących opodatkowanie bonów podatkiem VAT jest istotne również z uwagi na zasady dotyczące miejsca świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych, usług świadczonych drogą elektroniczną, mające zastosowanie od dnia 1 stycznia 2015 r. Konieczne jest zapewnienie, aby nie pojawiły się niespójności w odniesieniu do bonów dostarczanych między państwami członkowskimi. Dyrektywa 2016/1065 wprowadza definicję bonów na towary lub usługi i rozróżnia ich rodzaje oraz reguluje zasady opodatkowania transakcji z użyciem bonów, jak również określa podstawę opodatkowania dla bonów różnego przeznaczenia. Dyrektywa ta odnosi się do bonu na towary lub usługi definiowanego jako instrument, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenie lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług i w przypadku którego towary lub usługi, które mają być dostarczone lub wykonane, są wskazane w samym instrumencie lub określone w powiązanej dokumentacji. Bony w praktyce będą nabierać coraz więcej cech, które charakteryzują instrumenty płatnicze. Przy tego typu instrumentach należy indywidualnie sprawdzać, czy spełniona zostaje definicja bonu. Przy korzystaniu z bonu w zależności od jego rodzaju VAT będzie naliczany w chwili transferu bonu albo w chwili skorzystania z bonu. Naliczany podatek VAT powiązany z bonem, np. z tytułu poniesionych kosztów projektu lub druku bonu, może w związku z tym co do zasady kwalifikować się do odliczenia przez emitenta bonu na zasadach ogólnych dotyczących podatku VAT. Przepisy dyrektywy nie dotyczą sytuacji, w których bon różnego przeznaczenia nie zostaje zrealizowany przez konsumenta końcowego w terminie ważności bonu, a wynagrodzenie otrzymane za taki bon zatrzymuje sprzedawca. Są bony jednego przeznaczenia i bony różnego przeznaczenia. Nie będę już o nich mówiła, pan minister o tym powiedział. Chcę jeszcze powiedzieć o dyrektywie 2017/2455. Przepisy w art. 1 tej dyrektywy są przede wszystkim nakierowane na zmniejszenie kosztów i uciążliwości związanych z rozliczaniem podatku VAT od usług telekomunikacyjnych, nadawczych i elektronicznych. W skrócie chciałabym tylko jeszcze powiedzieć, że projektowane ustawy mają duży wpływ na mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców, zwłaszcza w zakresie, w którym chodzi o prowadzenie regulacji w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług bonów na towary i usługi, co zagwarantuje podatnikom pewność prawną i jednolite podejście do zasad dotyczących opodatkowania VAT. Ma to znaczenie, jeżeli chodzi o zmiany kwalifikacji traktowania niektórych kart prepaid. (Dzwonek) Mówił też o tym pan minister. Chcę tylko jeszcze powiedzieć jedno, że przepisy mają wejść od 1 stycznia 2019 r. Dziękuję bardzo.