PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Bartłomiej Stawiarski
Data: 2017-03-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Kilka dni temu obchodziliśmy Narodowy Dzień Pamięci ˝Żołnierzy Wyklętych˝. Dziś w tej Izbie parlamentarnej chciałbym oddać hołd jednemu z nich. Jego potomkowie, wnuk i prawnuki mieszkają dziś w Namysłowie na ziemi opolskiej. Hańbą lokalnej władzy jest to, że rodzina ta jest pomijana przy wszelkiego rodzaju uroczystościach patriotycznych, w tym nawet w Narodowym Dniu Pamięci ˝Żołnierzy Wyklętych˝. Tym bardziej mam obowiązek przypomnieć dziś w Sejmie niezłomnego bohatera podziemia antykomunistycznego Mariana Pilarskiego ps. Jar, skazanego na czterokrotną karę śmierci. 4 marca 1952 r. o godz. 5.30 oprawcy na usługach sowieckiego reżimu wykonali wyrok śmierci. Kilka dni temu przypadała 65. rocznica tego bestialskiego mordu. Po latach proces Mariana Pilarskiego uznano za zbrodnię komunistyczną i zbrodnię sądową wymiaru sprawiedliwości. Marian Pilarski, legionista marszałka Piłsudskiego, obrońca Lwowa w szeregach VII Dywizji Syberyjskiej, batalionu śmierci, ranny i odznaczony odznaczeniem Orlęta Lwowskie, żołnierz wojny 1920 r., ranny, usieczony szablą bolszewicką na polach tyszowieckich, następnie żołnierz 83. pułku piechoty w Kobryniu im. Romualda Traugutta - tam służył jako chorąży, pełniąc funkcję dowódcy plutonu i adiutanta dowódcy batalionu kpt. Scisłowskiego - członek tzw. dwójki wywiadu i kontrwywiadu wojskowego. W kampanii wrześniowej jako podporucznik walczył w armii Polesie pod dowództwem gen. Franciszka Kleeberga. Wzięty do niewoli pod Kockiem. Ucieka na Zamojszczyznę, gdzie podejmuje działalność konspiracyjną w Służbie Zwycięstwu Polski, Związku Walki Zbrojnej, a następnie Armii Krajowej. Tam zostaje komendantem placówki AK w Tyszowcach, a potem dowódcą 21. kompanii AK w inspektoracie zamojskim. Bierze udział w akcji ˝Burza˝, awansuje na kapitana. Po wejściu Armii Czerwonej poszukiwany przez NKWD i UB pozostaje w konspiracji. Komendant i wykładowca szkoły podchorążych AK w lasach Tomaszowa Lubelskiego, oficer wywiadu obwodu zamojskiego ˝Wolność i Niezawisłość˝, a od 1946 r. komendant obwodu lubelskiego, oficer wywiadu obwodu WiN uwalnia 301 więźniów z więzienia zamojskiego, w tym wielu żołnierzy Armii Krajowej. Jesienią 1946 r. Marian Pilarski ˝Jar˝ zostaje inspektorem inspektoratu zamojskiego WiN. Podczas pełnienia tej funkcji zostaje aresztowany 12 kwietnia 1950 r. i osadzony w więzieniu zamojskim, a następnie przewieziony na zamek lubelski. Jest bestialsko torturowany, m.in. rozcięto mu usta po obu stronach. Od 9 do 13 października 1951 r. zorganizowano pokazowy proces kierownictwa inspektoratu zamojskiego AK przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Lublinie. Na ławie oskarżonych zasiada 11 osób, w tym księża i zakonnicy. Zapadają surowe wyroki. Wysoka Izbo! Dzięki niestrudzonym wysiłkom syna i wnuka Mariana Pilarskiego jego doczesne szczątki niedawno odnaleziono. Kończy się hańba ostatnich dziesięcioleci, kiedy to nie potrafiono zwrócić zbezczeszczonych kości męczenników, bohaterów antykomunistycznego podziemia ich rodzinom. Cześć i chwała bohaterom!
Mówca: Krzysztof Maciejewski
Data: 2017-03-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Już kończę, pani marszałek. Nie dowierzając jednak intencjom władzy komunistycznej, niebawem wyjechał do Wielkiej Brytanii, przeprawiając się przez zieloną granicę. W ten sposób uniknął śmierci. Resztę życia spędził na przymusowej emigracji w Birmingham, gdzie żył do 12 maja 1982 r. Dziękuję za uwagę i przepraszam. (Oklaski)
Mówca: Jacek Kurzępa
Data: 2017-03-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Zasadniczo Drogie Panie, Kobiety! Dziś dla wielu z nas dzień szczególny, Międzynarodowy Dzień Kobiet - dla jednych ze względu na sentymenty związane z minionym czasem, dla innych ze względu na trwałość admiracji dla płci niewieściej i wykorzystanie wszelkich okoliczności dających szansę, by przekazać swój serdeczny stosunek do pań. Sądzę, że dzień dzisiejszy dla wielu z was, drogie panie, zaczął się sympatycznie - ciepłym, czułym gestem i słowem ze strony domowników: męża, syna, ojca. W ciągu dnia, zakładam, pęk cudownych kwiatów się powiększał, podobnie jak ilość życzliwych uśmiechów, komplementów, dowodów sympatii. Dzień szczególny - Dzień Kobiet. I dobrze, że taki jest, niemniej powoli przemija. Ufam, że także w cudownej atmosferze święto jeszcze w waszych domach trwa, choć nieubłaganie zbliża się jutro. Poranek niby taki jak dziś, lecz nieco bardziej oschły, pospieszny, marny. Szybko mijamy się w drzwiach łazienki, dzieciaki ociągają się z wyjściem do szkoły i na dodatek pies wymknął się za płot z ogrodu. Nie ma wczorajszej iskierki w oku, gdy niby z zaskoczenia wręczaliście jej kwiaty, nie ma wyprzedzającego kubka kawy na powitanie dnia, które wyjątkowo zrobiliście dla niej. I słodkie słówka w pracy, w sklepie cichną, uniesienie w mediach opada, powszednieje. Znów, kobieto, wchodzisz w rytm codzienności, w której koniecznością jest dbałość o wszystko i wszystkich wokół, staranność i troska o dzieci, męża, bliskich. Spraw i codziennych zadań masz tyle, że czasami brak ci czasu dla samej siebie. Dlatego też patrząc w okno ekranu telewizyjnego, gdy widzisz piękną aktorkę, modelkę, celebrytkę, wzbudza ona w tobie zachwyt i żal. Też byś tak chciała, ale codzienność niekiedy przytłacza. Mimo że Dzień Kobiet faktycznie szybko mija, jest pewien uniwersalny stan, który pozwala mu bez względu na nomenklaturę trwać. Tym stanem jest miłość, słowo, które nabiera znaczenia li tylko wtedy, gdy zostanie wzmocnione czynami, gestami, aktywnością. Samo deklarowanie: kocham cię, żono, córko, matko, jest o tyle wiarygodne, o ile ma pokrycie w codziennych tego dowodach. A zatem, radując się dzisiejszym dniem, chciałbym życzyć wam, drogie panie, następnych dni przetkanych gęsto gestami czułości, bliskości i przywiązania, aktywnościami wyprzedzającymi wasze potrzeby i takiej spostrzegawczości bliskich, by potrafili ich dopatrzyć, wreszcie codziennego czynienia z każdego nowego dnia święta waszej wspólnoty, jakakolwiek by była, zgodnie z nadzieją na zrozumienie prawdy, że nie słowa czynią nas dobrymi, tylko gesty i czyny. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-03-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Oświadczenie w sprawie 130. rocznicy śmierci Józefa Ignacego Kraszewskiego Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 19 marca br. przypada 130. rocznica śmierci wybitnego polskiego pisarza, historyka, autora ogromnej liczby dzieł literatury polskiej - Józefa Ignacego Kraszewskiego. Kraszewski urodził się 28 lipca 1812 r. w Warszawie. W wieku 10 lat rozpoczął edukację w Białej Podlaskiej, następnie uczęszczał do szkół w Lublinie oraz Świsłoczy, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Zamiłowanie do kultury i literatury zaszczepiły mu babka i prababka, co zaowocowało podjęciem przez młodego Józefa studiów na wydziale literatury Uniwersytetu Wileńskiego. Pod pseudonimem Kleofasa Fakunda Pasternaka publikował pierwsze utwory literackie. Podczas całego swojego życia stworzył 586 dzieł zawartych w 600 tomach. To imponujące dokonanie. W okresie, w którym prym wiodły powieści francuskie, często słabej jakości, proponował literaturę wartościową, dotyczącą istotnych wówczas dla Polaków kwestii. Warto przypomnieć, że Józef Ignacy Kraszewski jest autorem 100 dzieł historycznych, z których rodacy czerpali wiedzę o dziejach, przeszłości ojczyzny, a także publikacji naukowych i utworów publicystycznych. Kraszewski był znawcą nie tylko literatury, ale również archeologii, muzyki, doskonale malował. Zajmował się etnografią i aktywną działalnością społeczną (był m.in. kuratorem szkół, dyrektorem teatru i klubu szlacheckiego, opiekował się młodymi twórcami, pomagał powstańcom styczniowym w znalezieniu schronienia poza granicami kraju). Pisarz odbywał liczne podróże po Kresach i wielu krajach Europy. Ich rezultatem były dzieła podróżnicze, choćby ˝Wspomnienia Wołynia, Polesia i Litwy˝. Do jego dokonań artystycznych można zaliczyć także 40 000 listów, które stanowią dowód ożywionej korespondencji Kraszewskiego z intelektualnymi i artystycznymi przedstawicielami XIX w. Najpopularniejsze utwory pisarza to ˝Chata za wsią˝, ˝Stara baśń˝, ˝Morituri˝, ˝Krzyżacy 1410˝. Józef Ignacy Kraszewski zmarł 19 marca 1887 r. w Genewie. Jego ciało spoczęło w Krypcie Zasłużonych w kościele oo. Paulinów na Skałce w Krakowie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sylwester Chruszcz (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-03-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Oświadczenie poselskie w sprawie rocznicy rozbicia więzienia NKWD i UB w Łowiczu Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Obchodzimy dzisiaj chlubną rocznicę rozbicia więzienia NKWD i UB w Łowiczu. Dokonał tego oddział harcerzy Szarych Szeregów w dniu 8 marca 1945 r. W wyniku sprawnie przeprowadzonej akcji uwolniono ok. 80 osób, głównie aresztowanych przez komunistów żołnierzy Armii Krajowej. Wkrótce po przejęciu Łowicza przez Armię Czerwoną funkcjonariusze Urzędu Bezpieczeństwa rozpoczęli aresztowania żołnierzy Armii Krajowej. W ich rękach znalazł się m.in. Zbigniew Feret pseudonim Cyfra, który używając grypsu, poinformował rodzinę o groźbie wywiezienia jego i pozostałych aresztowanych w głąb Związku Sowieckiego. W tej sytuacji jego koledzy z Szarych Szeregów postanowili odbić więźniów. Plan zaakceptował Jan Kopałka ˝Antek˝, dowódca hufca Łoza, który również wziął udział w akcji. Zamysł był taki, aby podzielić konspiratorów na dwie grupy. Grupa ˝akcja˝ pod pozorem odstawienia aresztantów do więzienia miała dostać się za furtkę. W tej grupie miało być pięć osób. Trzech ˝aresztowanych˝ i dwóch pilnujących ich ˝milicjantów˝. Druga grupa ˝ubezpieczenie˝ miała za zadanie ˝zdjąć˝ wartowników z ulicy i ubezpieczać operację z zewnątrz. Zakładano, że do akcji potrzebne będą cztery pistolety maszynowe, cztery pistolety krótkie i jeden karabin. Liczba uczestników akcji to razem dziewięć osób: pięć z grupy ˝atak˝ (˝Antek˝, ˝Wędzidło˝, ˝Wienciądz˝, Bohdan Józewicz ˝Grom˝ i Mieczysław Grzybowski ˝Kora˝) oraz cztery z grupy ˝ubezpieczenie˝ (˝Gryf˝, Eugeniusz Nowakowski ˝Jeż˝, Józef Wolski ˝Jurek˝ i Wojciech Tomczyk ˝Kmicic˝). Broń schowano u Edwarda Horbaczewskiego ˝Pająka˝, a fałszywe dokumenty miał po akcji przekazać Stefan Wysocki ˝Ignac˝. ˝Wędzidło˝, który w czasie niemieckiej okupacji był przetrzymywany w tym więzieniu, sporządził plan budynków i miejsce wystawienia wart. Natomiast ˝Wienciądz˝ sprawdził, którędy pociągnięto kabel telefoniczny z więzienia i w jakim niewidocznym miejscu łatwo go będzie przeciąć. Przed akcją ˝Antek˝ uczulał, aby operację przeprowadzić bez jednego strzału, by strzelać tylko w ostateczności. A tuż przed wyjściem dał każdemu z uczestników krzyż do ucałowania. Już następnego dnia bezpieka rozpoczęła akcję wyłapywania uciekinierów oraz uczestników akcji. W wyniku brutalnego śledztwa zatrzymani przyznali się do winy. W kwietniu 1945 r. wojskowy sąd okręgowy skazał Wojciecha Tomczyka, Kazimierza Chmielewskiego i Józefa Wolskiego na kary śmierci (decyzją Bieruta wyroki śmierci zostały zamienione na kary po 10 lat więzienia), natomiast niepełnoletniego Bohdana Józewicza na karę 10 lat pozbawienia wolności. Kary odbywali w więzieniu we Wronkach. Akcja przypominała zorganizowaną 2 lata wcześniej przez Szare Szeregi akcję pod Arsenałem, dlatego do dzisiaj mówi się o niej: mały Arsenał w Łowiczu. Dziękuję. Przebieg posiedzenia
Mówca: Jerzy Paul
Data: 2017-03-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Szanowny Panie Generale! Zwracam się z pytaniem i problemem, który dotyka wiele samorządów i działaczy OSP, a dotyczy zakupu używanego samochodu strażackiego poza granicami naszego kraju. Sprawa sprowadza się do bardzo wysokich kosztów ponoszonych przez OSP za uzyskanie różnego rodzaju certyfikacji, homologacji, pozwoleń zezwalających na dopuszczenie pojazdu do ruchu i wykorzystywanie go do akcji ratowniczych. Te dodatkowe koszty nakładane na OSP doprowadzają do tego, że taki zakup samochodu strażackiego za granicą kraju staje się nieopłacalny, przy czym gminy nie stać na zakup nowego samochodu pożarniczego i w konsekwencji mieszkańcy zostają z mniejszym zabezpieczeniem przeciwpożarowym. Dlatego mam pytania: Czy samochody pożarnicze pozyskane z krajów Unii Europejskiej mogą być dopuszczone do akcji ratowniczo-gaśniczych bez dodatkowej certyfikacji? I drugie pytanie: Czy zostaną złagodzone przepisy nakazujące uzyskanie dopuszczenia do użytkowania samochodów strażackich zakupionych przez jednostki OSP za granicą lub pozyskane w ramach międzynarodowego partnerstwa? Dziękuję.
Mówca: Dariusz Starzycki
Data: 2017-03-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Z tematem dopuszczenia do akcji ratowniczo-gaśniczych samochodów pożarniczych zakupionych w Unii Europejskiej związany jest głównie problem kosztów. Dzisiaj koszt takiej certyfikacji waha się od 30 do 80 tys. zł. Są to ogromne pieniądze. Na ten koszt składa się opłata wstępna, koszt badania samochodu, koszt analizy dokumentacji i koszt oceny warunków organizacyjno-technicznych. Wydaje się, że nie do końca są to uzasadnione koszty. Dlatego też mam pytanie: Czy istnieje możliwość znacznego ograniczenia kosztów certyfikacji takich samochodów? Dziękuję.
Mówca: Joachim Brudziński
Data: 2017-03-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo proszę. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Jarosław Zieliński: ...ale oczywiście z zachowaniem warunków bezpieczeństwa, bo tak naprawdę to jest bardzo istotny i najważniejszy aspekt: bezpieczeństwo samych strażaków i osób, które są przedmiotem, podmiotem ratowania ludzi, mienia, środowiska. (Poseł Krystyna Skowrońska: Kiedy?) I jeszcze tylko jedna uwaga. Musimy brać pod uwagę również to, że w najbliższych latach będą dokonywane duże zakupy nowego sprzętu nie tylko dla Państwowej Straży Pożarnej, ale także dla ochotniczej straży pożarnej. W ramach tych wszystkich programów europejskich oraz programu modernizacji zakupimy łącznie ok. 1 tys. nowych samochodów ratowniczo-gaśniczych, z czego mniej więcej połowa trafi do jednostek OSP. Ten fakt też powinien być brany pod uwagę przy przyjmowaniu używanych samochodów i ich dopuszczaniu do użytkowania w Polsce. Chodzi o samochody przyjmowane z zagranicy. Pani poseł, jeżeli chodzi o to pytanie z sali, nie wiem kiedy. Nie chcę tego deklarować, bo to jest świeża sprawa. Jeżeli chodzi o podejście, tak naprawdę dotąd utrzymywany był pogląd przez ten zespół, że jednak trzeba utrzymać te przepisy. Teraz musimy ponownie to wszystko przenalizować. Dziękuję. (Poseł Krystyna Skowrońska: Prosimy szybko.)
Mówca: Andrzej Gawron
Data: 2017-03-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Pełna zgoda, jeżeli chodzi o to, że pewne procedury muszą być zachowane, żeby dopuścić te samochody do funkcjonowania. Tylko rzeczywiście największym problemem są koszty. Mówiliśmy o przedziale 30-80 tys. Przed zadaniem tutaj tego pytania sprawdzaliśmy to w centrum w Józefowie. Właśnie tam podano takie dane, że te koszty są w granicach 30-80 tys. To są bardzo wysokie koszty. Dziękuję za deklarację zakupu nowych samochodów, bo to jest największy problem. Chyba trzeba iść w tym kierunku, żeby te samochody były kupowane i dostarczane do ochotniczej straży pożarnej czy Państwowej Straży Pożarnej. Myślę, że tutaj wielkim problemem są właśnie pieniądze, żeby środki, które są przeznaczane na zakup nowych samochodów, pokrywały to zapotrzebowanie. Jak wielka rola jest ochotniczych straży pożarnych czy Państwowej Straży Pożarnej, chyba nie trzeba przekonywać, ale prosiłbym o informację uzupełniającą, jakie środki z ministerstwa będą przeznaczone na zakup (Dzwonek) nowych samochodów. Czy rzeczywiście jest jakiś wzrost? Czy jest jakiś konkretny program? Dziękuję bardzo.
Mówca: Paweł Bańkowski
Data: 2017-03-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Na 1 kwietnia 2017 r. planowane jest połączenie Polskiej Grupy Górniczej z Katowickim Holdingiem Węglowym, jedną z trzech największych na Śląsku spółek węglowych, która dzisiaj daje pracę kilkunastu tysiącom osób na Śląsku. W wyniku tego połączenia prawdopodobnie zostaną zlikwidowane kolejne miejsca pracy w branży górniczej na Śląsku, zostaną zlikwidowane kolejne kopalnie, zakłady czy ruchy górnicze, wbrew deklaracjom, zapowiedziom i zapewnieniom pani premier Szydło z 2015 r., że po dojściu Prawa i Sprawiedliwości do władzy nie tylko nie będą likwidowane miejsca pracy w górnictwie, ale będą powstawały nowe. Problem z restrukturyzacją Katowickiego Holdingu Węglowego był rozważany przez ministerstwo, przez zarząd. W zasadzie dopiero pod koniec 2016 r. były plany dokapitalizowania zewnętrznego przez Eneę, przez Towarzystwo Finansowe Silesia i przez Węglokoks kwotą 700 mln zł. Był też pomysł ugody z obligatariuszami, a w efekcie - pomysł połączenia z Polską Grupą Górniczą. Panie ministrze, pytania. Ile osób zatrudnionych jest na dzień dzisiejszy w Katowickim Holdingu Węglowym? Ile z tych osób znajdzie zatrudnienie w nowym podmiocie? Gdzie znajdą zatrudnienie pozostałe osoby? Które kopalnie, zakłady górnicze, ruchy zostaną zlikwidowane? Chodzi o te, które znajdują się w dzisiejszej strukturze katowickiego holdingu. Jaki będzie poziom dokapitalizowania z budżetu państwa nowego podmiotu, powstałego w wyniku połączenia, zważywszy na fakt, że 700 mln zł miało wystarczyć na uzdrowienie Katowickiego Holdingu Węglowego? Wreszcie ile nowych miejsc pracy zamierzacie państwo utworzyć na Śląsku w miejsce zlikwidowanych od grudnia 2015 r. ponad 6 tys. miejsc pracy w górnictwie? W jakich branżach? W jakim terminie?
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2017-03-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Rzeczywiście proces restrukturyzacji to likwidacja trwałych miejsc pracy i przechodzenie restrukturyzowanych kopalń do spółki, jak również przejścia na emeryturę wielu górników, przejścia wymuszone przez spółki węglowe czy przez resort. Od stycznia 2016 r. wnosiliśmy o pracę nad ustawą dotyczącą wypłaty ekwiwalentu pieniężnego dla wszystkich emerytów i rencistów górniczych, bo część restrukturyzacji przechodzących do spółki z automatu go otrzymuje i płacony jest on przez Skarb Państwa. Minister Tobiszowski wielokrotnie z tej trybuny mówił, że zbiera się specjalny zespół z Ministerstwa Energii i z ministerstwa rodziny, miała szybko powstać ustawa. Dzisiaj już minął ponad rok i żadnego projektu nie ma. Debatowaliśmy w czerwcu nad projektem społecznym. Został zawieszony do dalszego debatowania, odesłany do komisji, ale była deklaracja ministra, że (Dzwonek) będziemy nad nim dalej debatować, jeśli pojawi się projekt rządowy. Kiedy ten projekt się pojawi i czy będzie ewentualnie możliwość wypłaty ekwiwalentu za lata ubiegłe? Prosilibyśmy, panie ministrze, o informację pisemną dotyczącą zadanego dzisiaj pytania. Dziękuję bardzo.
Mówca: Energii Krzysztof Tchórzewski
Data: 2017-03-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Uzupełniając jeszcze poprzednie odpowiedzi, chcę tylko dodać, że w Katowickim Holdingu Węglowym w okresie 31 grudnia - 31 stycznia 2017 r. zobowiązania dotyczące zadłużenia obniżyły się o prawie 130 mln zł, ale biorąc pod uwagę stan zadłużenia na koniec 31 stycznia - ponad 2 mld 570 mln zł - ta formuła z punktu widzenia możliwości dalszego funkcjonowania i potrzeb na bieżące wydatki nie dawała szansy na wyjście z sytuacji. Niemniej jednak można dodać, że z prawie 1,5 mld zł strat w całym sektorze górniczym za rok 2015 strata na koniec roku 2016 wyniosła ok. 400 mln zł, więc szansa na to, że cały sektor będzie dobrze pracował, jest bardzo duża. Jeśli chodzi o ustawę o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla, to ta ustawa w dłuższej perspektywie wywołuje skutki finansowe, i to rocznie powyżej 300 mln zł, więc to jest także, po pierwsze, odnoszenie się do budżetu na najbliższe prawie 10 lat, bo jej funkcjonowanie będzie nawet dłuższe, więc tutaj jest kwestia wpasowania tego wszystkiego, jednak właśnie z tych przyczyn we wcześniejszych latach finansowych te rzeczy nie były podjęte. Dzisiaj mamy sytuację taką, że ustawa wyszła z ministerstwa, została skierowana do Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów i po otrzymaniu stanowiska ministra finansów co do dookreślenia i określenia jej skutków finansowych na najbliższe lata będzie kierowana następnie do Komitetu Stałego Rady Ministrów. Tak to mniej więcej wygląda. Rzeczywiście, jeśli chodzi o tryb pracy nad nią, idzie to dosyć wolno w tym momencie, także z powodu konieczności wpasowania, w ramach priorytetów i możliwości dochodowych budżetu, wydatków z nią związanych do budżetu. I z tego tytułu... Ale (Dzwonek) wiele wskazuje - z tych negocjacji i rozmów, które są prowadzone - że ta ustawa powinna w tym roku wyjść. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Brynkus
Data: 2017-03-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Problem stypendiów socjalnych dla studentów obcokrajowców jest problemem bardzo szerokim, natomiast chciałbym, żeby pan w swojej odpowiedzi skupił się głównie na problemie dotyczącym tych obcokrajowców, którzy zwrócili Kartę Polaka. Zgodnie z informacjami dostarczanymi przez różne podmioty posłom klubu Kukiz’15 uczelnie wyższe odmawiają przyznawania stypendium socjalnego obcokrajowcom legitymującym się kartą pobytu z adnotacją ˝dostęp do rynku pracy˝. Zgodnie z art. 229 ust. 7 ustawy o cudzoziemcach warunkiem wydania cudzoziemcowi karty pobytu jest zwrócenie przez niego Karty Polaka. Urzędy wojewódzkie słusznie zatem nakazują studentom zwrot dokumentu. Prawdą jest również, że zgodnie z literalnym brzmieniem art. 43 ust. 2a ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym cudzoziemcy, którzy posiadają kartę pobytu z adnotacją ˝dostęp do rynku pracy˝, nie mają prawa do stypendium socjalnego. Studenci, którzy złożyli posiadaną uprzednio Kartę Polaka w celu wydania kart pobytu z adnotacją ˝dostęp do rynku pracy˝, znajdują się w gorszej sytuacji w kontekście ich możliwości finansowania. Omawiana regulacja weszła w życie nowelą z 2016 r. i na dzień dzisiejszy znajduje zastosowanie w wielu sprawach, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę toczące się konflikty, zwłaszcza na Ukrainie. Wielu młodych ludzi z tego kraju mających polskie korzenie podejmuje obecnie studia w Polsce, a więc problematyka dostępu do stypendium socjalnego jawi się jako powszechna i dotycząca wielu polskich uczelni wyższych. Wspomniany przepis art. 43 ust. 2a jest sprzeczny z art. 43 ust. 2 pkt 1 tej samej ustawy, zgodnie z którym cudzoziemcy, którym udzielono zezwolenia na pobyt stały, mogą podejmować i odbywać kształcenie na zasadach (Dzwonek) obowiązujących obywateli polskich. Jedno zdanie, panie marszałku. Jaka jest możliwość udzielenia w związku z tym stypendium socjalnego tymże studentom? Dziękuję bardzo.
Mówca: Sylwester Chruszcz
Data: 2017-03-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie ministrze, oczywiście ten problem pojawił się niedawno... (Poseł Józef Brynkus: Ale masowy był.) ...ale masowo pojawia się na ścianie wschodniej, czyli chodzi o Rzeszów, Przemyśl, Kraków. On jest naprawdę nabrzmiały i to widać. Mamy sygnały od rektorów, od organizacji studenckich. Proponujemy rozwiązanie. Czy w celu odnalezienia racjonalności obu przepisów nie należałoby przyjąć interpretacji, iż art. 43 ust. 2a dotyczy takich kart pobytu, które zostały wydane cudzoziemcom nieposiadającym zezwolenia na pobyt stały, a zatem dotyczy to takich cudzoziemców, którzy nie mieliby prawa do podjęcia studiów na zasadach obowiązujących obywateli polskich na podstawie art. 43 ust. 2, wówczas art. 43 ust. 2a stanowiłby przyznanie prawa do studiowania na zasadach odpłatności cudzoziemcom, którzy nie mają możliwości odbywania studiów na zasadach obowiązujących obywateli polskich? (Dzwonek) I, panie ministrze, mamy prośbę, żeby się ustosunkować do tego rozwiązania także na piśmie. (Poseł Józef Brynkus: Ja tylko dodam jedną rzecz. Panie ministrze...)