PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Bożena Borowiec
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Na pewno jako Polacy bardzo szybko się starzejemy. Pamiętam jak w 2015 r. jako dyrektorka Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej Województwa Śląskiego przygotowywałam strategię polityki społecznej. Zakładaliśmy tam, że w roku 2027 co trzeci mieszkaniec w Polsce będzie osobą w wieku poprodukcyjnym. W sumie można powiedzieć, że te założenia w zasadzie były dobrymi założeniami, bo aktualnie 26,6% ludności Polski stanowią osoby w wieku 60+. Dodatkowo bardzo dużym problemem jest to, że mamy w Polsce zjawisko podwójnego starzenia się, czyli osoby w wieku 60 lat, 65+ zajmują się osobami w wieku 85+. To powoduje, że zasadnym by było, ażeby tym opiekunom nieformalnym zapewnić wsparcie. Takie wsparcie zostało rzeczywiście słusznie przewidziane w projekcie ustawy o koordynowaniu opieki długoterminowej i osobach starszych, bo niezwykle istotne jest spojrzenie wspólne, zarówno na system pomocy społecznej, jak i na system ochrony zdrowia. Istotne jest, ażeby znalazł się ktoś, quasiprzewodnik po mapie tych dwóch systemów, czyli koordynator wsparcia, koordynator opieki długoterminowej, który byłby usytuowany na poziomie powiatu. Zakres usług, zarówno jeśli chodzi o pomoc społeczną, jak i o ochronę zdrowia, jest dosyć szeroki, w związku z czym bardzo często osoby wymagające wsparcia albo ich nieformalni opiekunowie mają problem ze znalezieniem właściwej ścieżki uzyskania pomocy. Jako samorządowczyni - przez 6 lat byłam wiceprezydentką w mieście na prawach powiatu - chciałabym złożyć pani minister ofertę. Oczywiście klub Lewicy dostrzega walory i plusy tej ustawy. Ważne jest, aby wprowadzać dodatkowe mechanizmy i narzędzia, tak żeby wspierać tę politykę w społecznościach lokalnych, ale chciałabym zauważyć... Bardzo chciałam dostać do konsultacji tę ustawę o koordynowaniu opieki długoterminowej. Coś mnie troszeczkę w niej zaniepokoiło. Jeżeli w ustawie o pomocy społecznej, bodajże w art. 17 ust. 1 pkt 11, jest mowa o tym, że organizowanie usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania jest zadaniem obowiązkowym gminy, to czy w tej niezwykle istotnej ustawie, tak bardzo wyczekiwanej, powinniśmy kierować strumień wsparcia do tych gmin, gdzie zadanie to nie jest realizowane? Bo ja się teraz zastanawiam. Jak ktoś mnie zapyta, powie: To proszę powiedzieć, czym się państwo kierowaliście... Niechcący, w dobrej wierze tym włodarzom nie pomagamy, bo tym, co są skuteczni, mówimy tak: Wy jesteście skuteczni, to my teraz zajmiemy się tymi nieskutecznymi. Jakby pani minister przyjęła taką ofertę, jakbyśmy wspólnie poszukali rozwiązania na poziomie Senatu... Chodzi o to, żebyśmy może jednak wyszli od tego współczynnika obciążenia demograficznego, bo to jest bardzo sprawiedliwe: pokazuje, że są samorządy, które szybciej się starzeją. (Dzwonek) Niekoniecznie ci, co sobie nie radzą. Bardzo dziękuję.
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Starzenie się społeczeństwa jest jednym z najważniejszych wyzwań demograficznych, przed którymi stoi Polska. Liczba osób starszych wymagających wsparcia w kolejnych latach będzie tylko rosła, dlatego potrzebna jest organizacja opieki długoterminowej oraz dyskusja nad sposobami wspierania seniorów pozostających w swoich domach. Projekt przewiduje utworzenie bonu senioralnego dla osób po 65. roku życia oraz szeroki katalog usług wsparcia, obejmujących m.in. pomoc w codziennych czynnościach, opiekę higieniczno-pielęgnacyjną, wsparcie w korzystaniu ze świadczeń zdrowotnych czy przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu. Jednocześnie realizacja programu ma zostać powierzona gminom, natomiast koordynacja opieki długoterminowej stanie się zadaniem powiatów. Sam kierunek wzmocnienia systemu wsparcia dla osób starszych jest zrozumiały. Warto jednak pamiętać, że skuteczność tych rozwiązań zależy nie tylko od zapisów ustawowych, ale również od możliwości organizacyjnych i finansowych ich realizacji. Zgodnie z oceną skutków regulacji koszt funkcjonowania programu ma wynosić ok. 500 mln zł rocznie. W kontekście zmian demograficznych i rosnącego zapotrzebowania na opiekę długoterminową szczególnie istotne będzie monitorowanie, czy przewidziane środki są wydawane rzetelnie i odpowiadają rzeczywistym potrzebom. Niezależnie od różnic w ocenie poszczególnych rozwiązań osoby starsze powinny mieć możliwość godnego funkcjonowania, dlatego Konfederacja nie będzie głosować przeciw. Dzięki.
Mówca: Marta Stożek
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ten projekt rozpoznaje realny problem. Opieka długoterminowa jest dziś rozproszona, nieczytelna i w dużej mierze przerzucona na rodziny, szczególnie kobiety. Popieramy kierunek porządkowania systemu, ale nie możemy udawać, że sama koordynacja zastąpi usługi, kadry i pieniądze. Koordynator bez narzędzi sprawczych nie skróci kolejek, a bon senioralny nie może być protezą zamiast powszechnego prawa do opieki, asystencji i opieki wytchnieniowej. Jednak opieka wytchnieniowa nie została wprost wpisana do ustawy jako element systemu opieki długoterminowej, mimo że jest kluczowa dla opiekunów nieformalnych. Seniorzy będą stanowić coraz większą część naszego społeczeństwa, my też będziemy seniorami. Dlatego liczymy na to, że będziemy wypracowywać potrzebne rozwiązania już po realizacji tego kamienia milowego w KPO. Dziękuję. (Poseł Anna Ewa Cicholska: No właśnie, będziemy.)
Mówca: Anna Paluch
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Wysoka Izbo! Omawiany projekt zawiera w art. 29 delegację do wydania rozporządzenia Rady Ministrów, w którym zostaną określone: szczegółowy sposób i tryb przyznawania bonu senioralnego oraz jego realizacji, podmioty przyznające i realizujące bon senioralny, sposób i tryb finansowania tegoż bonu, sposób monitorowania realizacji programu oraz podmioty monitorujące. Program ten ma być finansowany w formie dotacji celowej, a wysokość środków przeznaczonych na finansowanie ma być określana w 3-letnich cyklach. I stąd moje pytanie: Według jakich parametrów będą określane kwoty na realizację programu? Bo można się obawiać, i ja się tego obawiam, czy koszty jego realizacji nie będą przerzucane na gminy, które i tak mają bardzo trudną sytuację finansową - można powiedzieć o całkowitym uwiądzie, jeśli chodzi o inwestycje - i z wielką trudnością wiążą koniec z końcem. Dlatego ten pożyteczny program (Dzwonek), jakim jest bon senioralny, nie powinien dodatkowo obciążać finansów gmin. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Agnieszka Maria Kłopotek
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Oczywiście projekt ustawy jest bardzo potrzebny, długo oczekiwany i będziemy pracować nad jego wprowadzeniem. Jednak, pani minister, mam pytanie. Bon senioralny ma pomóc osobom starszym jak najdłużej pozostawać w swoim środowisku domowym, co jest kierunkiem bardzo słusznym i oczekiwanym. Chciałabym zapytać, w jaki sposób rząd zamierza zagwarantować, że bon będzie realnie dostępny także dla seniorów mieszkających na terenach wiejskich i w małych miejscowościach, gdzie już dzisiaj brakuje wielu opiekunów oraz podstawowych usług opiekuńczych. Innymi słowy, jakie działania podejmie rząd, aby za bonem szła rzeczywista dostępność usług, a nie tylko samo uprawnienie zapisane w projekcie ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Szanowna Pani Minister! W świetle procedowanej ustawy osoba, która spełnia przewidziane w ustawie kryteria uprawniające do bonu senioralnego i mieszka na terenie gminy, gdzie nie są świadczone usługi wspierające realizowane przez gminę, będzie miała prawo do bonu senioralnego, natomiast obok będą takie same osoby, które będą korzystały np. z klubu seniora lub innych świadczeń, ale one nie będą mogły aplikować o bon senioralny ani korzystać z niego. Czy o takie zróżnicowanie w ramach tej koordynacji chodzi? Proszę uprzejmie o wyjaśnienie tej sytuacji.
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt przewiduje szeroki zakres usług dla seniorów oraz stosunkowo wysokie kryterium dochodowe, jednocześnie w OSR przyjęto koszt programu na poziomie 500 mln zł rocznie. Więc na jakiej podstawie, na podstawie jakich prognoz demograficznych i liczby potencjalnych beneficjentów rząd uznał, że kwota ta będzie wystarczająca, zwłaszcza wobec postępującego starzenia się społeczeństwa i rosnącego zapotrzebowania na opiekę długoterminową? Jak w kolejnych latach te koszty będą się rozkładać? Dziękuję.
Mówca: Lidia Czechak
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja mam trzy pytania dotyczące projektu ustawy. Czy utworzenie nowego systemu koordynacji opieki długoterminowej, nowych stanowisk koordynatorów oraz rozszerzenie kompetencji organu do spraw polityki senioralnej nie doprowadzi do rozbudowy administracji i wzrostu kosztów funkcjonowania państwa zamiast do przeznaczenia większych środków bezpośrednio na usługi dla seniorów i ich opiekunów? Projekt zakłada wprowadzenie bonu senioralnego poza systemem pomocy społecznej. Jakie mechanizmy zabezpieczą przed dublowaniem się świadczeń i usług finansowanych z różnych źródeł publicznych oraz zagwarantują, że bon senioralny rzeczywiście trafi do osób najbardziej potrzebujących wsparcia, a nie stanie się kolejnym kosztownym programem o ograniczonej skuteczności? Czy realizacja kamieni milowych KPO nie prowadzi w tym przypadku do tworzenia nowych struktur administracyjnych i obowiązków sprawozdawczych, które będą obciążały samorządy? Seniorzy oczekują przede wszystkim większej dostępności lekarzy, opiekunów i miejsc opieki długoterminowej. Dziękuję.
Mówca: Katarzyna Osos
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam nadzieję, że projekt ustawy o koordynacji opieki długoterminowej i osobach starszych spotka się ze zrozumieniem i aprobatą w tej Izbie, bo dotyczy sprawy realnie potrzebnej: lepszej organizacji wsparcia dla osób starszych, niesamodzielnych i ich rodzin. Zapotrzebowanie na usługi opiekuńcze, zdrowotne i społeczne będzie systematycznie rosło, a dziś to wsparcie jest często rozproszone między różnymi instytucjami, poziomami administracji i źródłami finansowania. Dlatego koordynacja opieki długoterminowej jest potrzebna. Chciałabym jednak podkreślić, że kluczowe będzie nie tylko przyjęcie dobrych przepisów, lecz także zapewnienie warunków do ich skutecznego wdrożenia, przede wszystkim zapewnienie odpowiednich kadr, stabilnego finansowania czy dostępności usług w mniejszych miejscowościach i na terenach wiejskich, bo to pozwoli stworzyć system, który wesprze i odciąży rodziny, a osobom starszym pozwoli bezpiecznie i godnie funkcjonować. Dlatego, pani minister, zwracam się z zapytaniem, jakie narzędzia przewiduje projekt (Dzwonek), ażeby faktycznie móc zapewnić kadry świadczące usługi opiekuńcze, przede wszystkim w mniejszych miejscowościach. Dziękuję.
Mówca: Wioletta Maria Kulpa
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt nakłada nowe obowiązki organizacyjne, tworzy kolejne struktury koordynacyjne, ale nie daje odpowiedzi na podstawowe problemy seniorów: brak opiekunów, brak miejsc w opiece długoterminowej, niedobór świadczeń geriatrycznych czy przeciążenie rodzin opiekujących się osobami niesamodzielnymi. Dodatkowo bon senioralny ma objąć - uwaga - ok. 20 tys. osób w skali całego kraju, co rodzi pytanie, czy rzeczywiście odpowiada on skali potrzeb starzejącego się społeczeństwa, bo liczba osób 65+ stanowi obecnie 20% populacji Polaków, czyli ok. 7,9 mln. A więc mamy promil pomocy, a ministerstwo oczywiście odtrąbi sukces PR-owski. Pani Minister! Skoro bon senioralny ma objąć ok. 20 tys. osób w skali całego kraju, to ilu seniorów według analiz rządu spełnia kryteria wymagane przy takim wsparciu i jaki procent potrzebujących faktycznie zostanie objęty pomocą po wejściu ustawy w życie? Czy rząd zagwarantuje samorządom pełne finansowanie nowych obowiązków wynikających z ustawy (Dzwonek) również po zakończeniu finansowania z KPO, czy też, podobnie jak w przypadku wielu innych programów, koszty utrzymania nowych struktur i usług zostaną ostatecznie przerzucone na budżety gmin? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Habura
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Wsparcie seniorów w postaci bonu senioralnego to wsparcie oczekiwane przez tysiące Polaków od lat, tyle tylko że rząd Prawa i Sprawiedliwości nie potrafił wprowadzić tego rozwiązania i dopiero obecny rząd zajął się tym ważnym dla seniorów tematem. Drodzy Państwo! To nie tylko bon senioralny. To także ˝Aktywni seniorzy - ASY˝ - 610 mln, ˝Korpus wsparcia seniorów˝ - 65 mln... (Poseł Joanna Borowiak: Za PiS-u było 100 mln w korpusie.) ...program ˝Opieka 75+˝ - 80 mln, renta wdowia - 9 mld, trzynasta i czternasta renta - 32 mld. (Poseł Joanna Borowiak: Czternastą częściowo zabraliście.) To tylko niektóre przykłady naszej odpowiedzialnej (Dzwonek) i prosenioralnej polityki. Dlaczego? Bo, seniorzy, jesteście dla nas ważni. Dziękuję. (Poseł Joanna Borowiak: Ale to nie wy wprowadziliście trzynastą i czternastą emeryturę. Jedziecie tylko na naszych pracach.)
Mówca: Iwona Maria Kozłowska
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Szanowna Pani Minister! Wysoka Izbo! Przede wszystkim chciałabym bardzo serdecznie podziękować pani minister i całemu zespołowi za przygotowanie tego projektu ustawy. Był długo oczekiwany, ale nareszcie go mamy. Mam pytanie. Projekt ustawy podkreśla profesjonalizację usług. Mamy jednak deficyt, jeżeli chodzi o kadry. A wymóg posiadania kierunkowego wykształcenia, np. jeżeli chodzi o asystenta osoby z niepełnosprawnością czy opiekuna medycznego, może zamknąć system przed wieloma chętnymi. Z drugiej jednak strony brak wymagań może obniżyć jakość usług i stać się zagrożeniem dla bezpieczeństwa seniorów. Jak więc będą wyglądały przyspieszone kursy kwalifikacyjne i ile czasu wyznacza sobie ministerstwo na przeszkolenie armii opiekunów? Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jan Mosiński
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Szanowna Pani! Wysoka Izbo! Seniorzy zaufali obecnie rządzącym i niestety srogo się zawiedli, bo patrząc przez pryzmat projektu ustawy, widzimy, że przez to, że trzeba spełnić katalog warunków, znaczna część seniorów z dobrodziejstwa tej ustawy nie skorzysta. To jest jeden z głównych zarzutów w stosunku do tego projektu, bo on jednak wyklucza, dzieli seniorów jako członków ważnej grupy społecznej. Przerzucacie państwo również część kosztów tejże ustawy na barki jednostek samorządu terytorialnego, biorąc pod uwagę tzw. mechanizm korygujący. Można tu jeszcze przeczytać całą masę niedoróbek. Mam nadzieję, że projekty zmian do ustawy, o których wspomniała pani poseł Borowiak, będą rozpatrzone należycie przez koalicję 13 grudnia. Macie państwo większość w Sejmie (Dzwonek) i nie ukrywamy tego. Natomiast na chwilę obecną ten projekt nie zasługuje na to, aby ewentualnie go w takim kształcie przyjąć. (Poseł Małgorzata Pępek: Tak trzeba było zrobić.) Konieczne są zmiany, aby wszystkich seniorów objąć bonem senioralnym i wsparciem długoterminowym. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Mieliście czas, trzeba było to zrobić. (Poseł Jan Mosiński: Pani poseł, niech pani zmieni płytę. 3 lata rządzicie, 3 lata.) Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bon senioralny to bardzo dobre i przemyślane narzędzie, które daje realne środki finansowe na opłacenie usług opiekuńczych bezpośrednio w domu seniora i gwarantuje mu szacunek i bezpieczeństwo w znanym środowisku. (Poseł Jan Mosiński: 20 tysięcy...) Na uznanie zasługuje również wprowadzenie koordynatora opieki, który uczyni system wsparcia bardziej przyjaznym i dostępnym, eliminując poczucie zagubienia osób starszych w gąszczu formalności. Zdecydowanie należy poprzeć to rozwiązanie, bo stanowi ono przełomowe odejście od instytucjonalnej izolacji na rzecz nowoczesnej pomocy i czyni państwo opiekuńczym w praktyce, a nie tylko w deklaracjach. Proszę o odpowiedź na pytanie, czy projektowana ustawa zawiera mechanizm waloryzacji wartości bonu senioralnego, który zabezpieczy jego realną siłę nabywczą (Dzwonek) w obliczu wystąpienia inflacji. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Subocz
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pani Minister! Po analizie omawianej ustawy nasuwa się zasadnicze pytanie, co z osobami starszymi, które są samotne. Miało być ambitnie, a wyszło jak zwykle w waszym wydaniu. Wiele przepisów ustawy opiera się na założeniu, że obok seniora znajduje się opiekun nieformalny lub osoba bliska, najczęściej dziecko, wnuk albo inny członek rodziny. Jednak przecież tysiące seniorów nie mają dzieci. Wielu żyje samotnie po śmierci współmałżonka. Inni mają dzieci mieszkające za granicą albo pozostające od lat bez kontaktu z rodziną. Są też osoby, których bliscy zwyczajnie nie będą zainteresowani zgłoszeniem potrzeby pomocy. Dodatkowo ustawodawca nie daje możliwości, by o objęcie usługami wspierającymi w ramach bonu samodzielnie występowała osoba zainteresowana. Ma być ona jedynie beneficjentem pomocy poprzez podpisanie zgody na procedowanie jej spraw przez zstępnego. Właśnie w przypadku osób, które potrzebują pomocy (Dzwonek), państwo powinno być najbardziej aktywne. Proszę powiedzieć, w jaki sposób rząd zamierza zwiększyć liczbę faktycznie dostępnych usług opiekuńczych i personelu, a nie tylko poprawić ich koordynację. Ilu seniorów objętych opieką długoterminową nie ma dzieci lub innych bliskich mogących pełnić funkcję opiekuna nieformalnego? Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Tracz
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Bon senioralny to dobry kierunek. Wsparcie w codziennym funkcjonowaniu we własnym domu to dokładnie to, czego dziś brakuje seniorom. Dlatego tym bardziej zależy mi, by ten instrument działał sprawiedliwie i przewidywalnie. Mam konkretne pytania. Po pierwsze, pani minister, projekt mówi, że bon przysługuje seniorowi mającemu niezaspokojone potrzeby w zakresie podstawowych czynności życia codziennego. Kto i według jakich kryteriów będzie te potrzeby oceniał? Czy będzie to system jednolity, standard w całym kraju, czy każda gmina wypracuje własny? Drugie pytanie dotyczy gminy. Skoro program rusza etapami, a środki są ograniczone, to na jakiej podstawie gmina rozstrzygnie, który z uprawnionych seniorów otrzyma bon? Czy zdecyduje o tym kolejność zgłoszeń, skala potrzeb czy może jakieś inne czynniki? Pytam, bo w obecnym stanie projekt odsyła do rozporządzenia, jeśli chodzi o te kryteria (Dzwonek), a zarówno seniorzy, jak i samorządy powinni jak najszybciej te kryteria znać. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Urszula Rusecka
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Przedstawiciele koalicji rządzącej mówią: seniorzy są dla nas ważni. A ja dopowiem tak: są ważni wtedy, kiedy chcecie złożyć im deklarację, aby wygrać wybory. Pani Minister! Czy nie jest pani wstyd, że już w lutym 2024 r. w programie telewizyjnym mówiła pani w ten sposób: Tak, mamy gotowy projekt, mamy przygotowany program i bon senioralny wejdzie w życie po 100 dniach od objęcia przez państwa rządów. Z czym się mierzymy? Później w roku 2025 mówiła pani, że ma wejść od stycznia 2026 r. Chcecie państwo wprowadzić go na koniec roku, na ostatni kwartał 2026 r., czyli tak naprawdę później, już w roku wyborczym. W tym momencie mamy (Dzwonek) 318 gmin w Polsce, które nie realizują usług opiekuńczych. Jak państwo wesprzecie te samorządy, aby tam były realizowane te usługi? Dla ilu seniorów realnie ten bon będzie?
Mówca: Klaudia Jachira
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Ministro! Miarą kultury społeczeństwa jest jego stosunek do osób starszych. Ta ustawa porusza jedną z największych bolączek starzejącego się społeczeństwa, czyli kwestię właściwej opieki nad seniorami. Myślę, że większość z nas doświadczyła sytuacji, gdy trzeba się było nagle zająć bliską nam osobą, bo ta z racji wieku podupadła na zdrowiu, a system opieki społecznej nie dawał wsparcia. Wiadomo, że rodziny często nie są w stanie w całości wziąć tego na swoje barki. Z tego miejsca bardzo doceniam w ogóle starania pani ministry, że całą swoją działalność poświęca temu, aby polepszyć los polskich seniorów i seniorek. Czuję, że robi to pani naprawdę z całego serca. Natomiast mam wrażenie, że czasem gdy nie wiadomo, o co chodzi, to chodzi o pieniądze, więc o pieniądze będę pytać. Pytanie brzmi: Ile wyniesie całkowity koszt ustawy z podziałem na budżet państwa, budżet gmin i powiatów? Czy środki na koordynatorów opieki długoterminowej będą przekazywane w formie (Dzwonek) dotacji celowej, czy zostaną pokryte z dochodów własnych samorządów? To jest to główne pytanie. Mam jednak jeszcze jedno pytanie dodatkowe, które przyszło mi do głowy w ramach dyskusji. Dajemy granicę wieku 65 lat. Myślę, że ta granica myślenia o seniorach się przesuwa. W dzisiejszym świecie 65-latkowie często są w ogóle ultraaktywni i to są tacy nowi 50-latkowie. Czy myślimy o tym, żeby wraz z tym, że jednak starość przychodzi później, przesuwać też to myślenie o seniorach do góry? Bo będziemy coraz zdrowsi i coraz młodsi - dłużej. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Anna Baluch: Stulatkom dawać.)
Mówca: Anna Baluch
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Ten projekt miał być odpowiedzią na dramatyczne wyzwanie starzejącego się społeczeństwa. Tymczasem otrzymaliśmy przede wszystkim ustawę o koordynowaniu. Mechanizm jest taki: Senior spełnia kryteria. Gmina ma zorganizować usługę. Może to zrobić sama albo zlecić firmie. Ale jeśli nie ma wykonawców, system się korkuje. Jeśli są braki kadrowe, pomoc jest ograniczona albo tak naprawdę jej po prostu nie będzie. A więc pytam: Ile nowych miejsc opieki powstanie dzięki tej ustawie, ilu nowych pracowników będzie zatrudnionych? Tworzycie państwo nowe struktury, ale nie rozwiązujecie podstawowego problemu braku dostępnych świadczeń. Nie da się skoordynować czegoś, czego po prostu nie ma. (Poseł Joanna Borowiak: Tak jest.) Największe obawy budzi również finansowanie. Czy samorządy otrzymają pełne środki na realizację nowych obowiązków, czy po raz kolejny wy ogłosicie sukces, a rachunek zostanie wystawiony gminom i powiatom, po cichutku, żeby nikt nie wiedział? Polscy seniorzy zasługują na realną pomoc (Dzwonek), a nie na kolejną reformę opartą na nowych procedurach i sprawozdaniach. Dlatego oczekujemy konkretnych odpowiedzi, konkretnych pieniędzy i konkretnych efektów. Bo seniorów nie da się leczyć ustawowymi deklaracjami i niespełnionymi 100 konkretami na 100 dni. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Iwona Małgorzata Krawczyk
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! To bardzo ważny i przez lata oczekiwany projekt, bo wielu seniorów, ale także wiele ich rodzin oczekuje realnego wsparcia, w tym wsparcia takiego, jakim jest bon senioralny. Z projektu wynika, że nie będzie to świadczenie pieniężne, a będzie to świadczenie usługowe. W debacie publicznej jednak, tam gdzie mieszkam ja, pojawiają się pytania dotyczące charakteru tego świadczenia, charakteru tego instrumentu. I stąd pytania: Czy ministerstwo analizowało oczekiwania samych seniorów w tym zakresie oraz w jaki sposób zamierza poinformować obywateli o zasadach funkcjonowania tego bonu? Jakie działania podejmuje rząd, aby równolegle z uruchomieniem bonu zwiększać liczbę osób (Dzwonek) świadczących usługi opiekuńcze, szczególnie w mniejszych miastach i na terenach wiejskich? Dziękuję bardzo. (Oklaski)