PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2015-03-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo! W ustawie o Najwyższej Izbie Kontroli słusznie przyjęto rozwiązanie, iż dostęp Izby do dokumentów i materiałów potrzebnych do ustalenia stanu faktycznego kontrolowanej działalności, które to materiały zawierają informacje stanowiące tajemnicę ustawowo chronioną, może być wyłączony lub ograniczony jedynie na podstawie innych ustaw. Jest to pragmatyczne rozwiązanie, bo tajemnic ustawowo chronionych jest kilkadziesiąt, zdaje się, ok. 80. Tak więc alternatywą dla istniejącego rozwiązania byłoby po wielokroć dopuszczanie NIK do jakichkolwiek tajemnic, co byłoby kłopotliwe, także z tego powodu, że ustawy często podlegają nowelizacjom. Przede wszystkim jednak jest to rozwiązanie uzasadnione, wręcz konieczne, bowiem Izba, jedyny organ kontroli państwowej w naszym kraju, musi mieć dostęp do jak najszerszej palety informacji i dokumentów, bez czego nie mogłaby spełniać obowiązków ustawowych oraz uzasadnionych oczekiwań i obywateli, i władz różnego szczebla. Tym w szczególności są uzasadnione upoważnienia zawarte w art. 29 ust. 1 i 2 ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli. W obecnie obowiązującej wersji NIK ma upoważnienie do przetwarzania danych osobowych, w tym także danych wrażliwych, o których mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, ale z zastrzeżeniem, iż musi to być niezbędne do przeprowadzenia kontroli. Dla autorów tego przepisu zapewne było oczywiste, że NIK nigdy nie będzie korzystał z niektórych danych osobowych wrażliwych, bo nigdy z nich nie korzystał i nie byłoby to zapewne uzasadnione wymogami kontroli. Stąd istniejące dziś ograniczenie, przed chwilą przytoczone, warunkuje korzystanie z danych wrażliwych. Jednak z tych samych powodów nic nie stoi na przeszkodzie, by z góry wyeliminować dostęp Izby do tych szczególnych danych wrażliwych, skoro do tej pory NIK nie korzystał z tych danych i mniema się, że nie będzie z nich korzystał w przyszłości. Dlatego można poprzeć propozycję, by wyłączyć prawo Izby do dostępu do danych ˝ujawniających poglądy polityczne, przekonania religijne lub filozoficzne, jak również danych o kodzie genetycznym, nałogach lub życiu seksualnym˝. Takie właśnie wyłączenie dostępu Izby przewiduje omawiana nowelizacja. Klub Prawo i Sprawiedliwość poprze taką zmianę ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli w wersji proponowanej przez komisję sejmową, zawartej w druku nr 3188. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jan Bury
Data: 2015-03-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Już nie będę, występując w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego, powtarzał argumentów posła sprawozdawcy czy moich przedmówców, bo one wszystkie są zasadne. Można tylko się dziwić, że instytucja państwowa, Najwyższa Izba Kontroli, dotychczas takie uprawnienia posiadała. Nie korzystała z tego, mówił o tym mój przedmówca, ale dziwne jest dla mnie to, że w państwie prawa jakakolwiek instytucja państwowa miała takie możliwości. Dane wrażliwe, o których mowa w propozycji nowelizacji przygotowanej przez grupę posłów, dotyczące poglądów politycznych, przekonań religijnych, filozoficznych, dane o kodzie genetycznym, życiu seksualnym czy nałogach są to najbardziej wrażliwe dane osobowe każdego człowieka. Nie może być tak, że w państwie prawa jakakolwiek instytucja, w tym taka, jak Najwyższa Izba Kontroli, ma takie uprawnienia, bo są to dane właśnie bardzo indywidualne, bardzo osobiste i na tyle wrażliwe, że absolutnie władza państwowa, instytucje państwowe nie powinny mieć nigdy możliwości manipulowania takimi informacjami i takimi danymi. Dlatego też nasz klub parlamentarny podziela argumentację posłów wnioskodawców, klubu poselskiego, bo rozumiem, że to Klub Poselski SLD złożył ten projekt nowelizacji ustawy. Dziękujemy Komisji do Spraw Kontroli Państwowej, posłowi sprawozdawcy za tę propozycję i szybkie przygotowanie projektu. Będziemy popierać tę nowelizację, będziemy głosować za tą zmianą. Dziękuję bardzo.
Mówca: Beata Kempa
Data: 2015-03-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Prezesie! Panie Ministrze! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Zjednoczona Prawica przedstawić stanowisko wobec nowelizacji ustawy o zmianie ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli z druku pierwotnego nr 257 i sprawozdania komisji w tej materii z druku nr 3188. Wysoka Izbo! Moi przedmówcy w zasadzie powiedzieli już wszystko. Od momentu, kiedy ten projekt został złożony, do dnia dzisiejszego nastąpiło kilka zdarzeń prawnych. Najważniejsza rzecz, która miała miejsce, to oczywiście wydanie zarządzenia przez szefa Najwyższej Izby Kontroli, czyli racjonalne, bardzo odpowiedzialne podejście do przepisu, który wnioskodawcy uznali za dalece nieprecyzyjny, ponieważ może on budzić spore wątpliwości, jeśli chodzi o gromadzenie danych, i jego interpretację. Nawet mówiono tutaj, że może dojść do ingerencji urzędników, do wykorzystania nieprecyzyjnego prawa, że nie ma granic. Mówiono trochę na wyrost, bo Najwyższa Izba Kontroli jednak zareagowała, jej prezes zareagował. Jest to zatem pochodna tych zdarzeń. W międzyczasie Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok, który w zasadzie przesądził o tym, że ten zapis straci swoją ważność, jest przepisem niezgodnym z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Słusznie tutaj zwraca się uwagę - przede wszystkim trybunał zwracał uwagę - na zapisy artykułu związanego z tzw. zasadą proporcjonalności, która jest niezwykle ważna przy różnego rodzaju ograniczeniach praw i swobód obywatelskich. Trybunał uznał, że jeżeli chodzi o ten zapis, to ta zasada ustawy narusza art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z powyższym przepis art. 29 ust. 1 nadal upoważnia, mimo zarządzeń wewnętrznych przedstawicieli Najwyższej Izby Kontroli, do przetwarzania danych osobowych, w tym właśnie danych wrażliwych czy sensytywnych, jak kto woli. To znaczy, że przepisy dotyczące danych, które zawierają informacje o pochodzeniu rasowym, poglądach politycznych, przekonaniach religijnych lub filozoficznych, przynależności wyznaniowej lub związkowej, jak również o stanie zdrowia, kodzie genetycznym, nałogach lub życiu seksualnym, będą musiały zostać uchylone zgodnie z propozycją nowelizacji. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Czyniąc zadość przede wszystkim wymogom, jakie postawił przed nami w wyroku Trybunał Konstytucyjny w zakresie zmiany ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli, Klub Parlamentarny Zjednoczona Prawica będzie popierał ten projekt ustawy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2015-03-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Przy okazji tej nowelizacji mogło powstać wśród osób niezorientowanych takie wrażenie, że Najwyższa Izba Kontroli nieopatrznie miała dostęp do zbędnych danych. Nie podzielam tego przekonania. Uwarunkowanie, które jest zawarte w dotychczasowych przepisach, moim zdaniem realnie zabezpieczało obywateli przed tym, by Najwyższa Izba Kontroli działająca według reguł kolegialnych po takie dane nie sięgała. Na wszelki wypadek chciałbym jednak zapytać pana prezesa: Czy pan to potwierdza lub zaprzecza temu, że z tego typu danych wrażliwych, które teraz mają być już z mocy ustawy niedostępne dla Najwyższej Izby Kontroli, Najwyższa Izba Kontroli kiedykolwiek korzystała i czy kiedykolwiek ktoś zamierzał z takich danych korzystać?
Mówca: Andrzej Kania
Data: 2015-03-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym państwu bardzo serdecznie podziękować jako dzisiejszy sprawozdawca komisji, jak i przewodniczący podkomisji, podczas posiedzeń której mieliśmy możliwość wspólnej, niezależnej od swoich poglądów politycznych pracy nad tym projektem ustawy, jak widzimy, także z dużą aktywnością Ministerstwa Sprawiedliwości, z bardzo dużą aktywnością Najwyższej Izby Kontroli. Dlatego też, panie wiceprezesie, proszę przekazać podziękowania panu prezesowi Kwiatkowskiemu. Proszę państwa, dzisiejszy głos, który jednoznacznie brzmi, że wszystkie kluby poprą ten projekt ustawy, mówi, że Najwyższa Izba Kontroli jest rzeczywiście tą instytucją, tym organem, który szczyci się największym zaufaniem społeczeństwa, także wśród reprezentantów tego społeczeństwa, wśród ludzi zasiadających na tej sali. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Bożena Szydłowska
Data: 2015-03-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Państwo Ministrowie! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko mojego klubu Platforma Obywatelska wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających oraz niektórych innych ustaw. Celem przedmiotowego projektu ustawy jest dostosowanie przepisów regulujących funkcjonowanie banków spółdzielczych i zrzeszających do wymogów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2013/36 Unii Europejskiej z dnia 26 czerwca 2013 r. oraz dostosowanie prawa polskiego do przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady Europy nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych. Istotą projektu jest wprowadzenie zmian, które pozwolą bankom spółdzielczym nadal zaliczać fundusz udziałowy do funduszy własnych. Warunkiem jednak jest przyznanie bankom spółdzielczym prawa do ograniczenia albo odmowy zwrotu wpłat dokonanych na udziały członkowskie, które zostały wypowiedziane. Drugą, równie istotną zmianą jest wprowadzenie ochrony instytucjonalnej lub tzw. zrzeszenia zintegrowanego w celu zwiększenia bezpieczeństwa tych podmiotów oraz dostosowanie zrzeszeń do nowych form płynnościowych. Przekształcenie zrzeszeń banków spółdzielczych w system ochrony instytucjonalnej to zrzeszenie zintegrowane. System ochrony powstanie po zawarciu umowy przez bank zrzeszający oraz zrzeszone w nim banki spółdzielcze. Na jej zawarcie lub rozwiązanie będzie musiało wyrazić zgodę walne zgromadzenie lub zebranie przedstawicieli banku. Do utworzonego systemu będą mogły przystąpić również inne banki. Utworzenie systemu ochrony instytucjonalnej ma charakter dobrowolny, jak już powiedziałam, ale umożliwia skorzystanie z preferencyjnych rozwiązań zapisanych w rozporządzeniu CRR. Podstawowym celem jest zapewnienie płynności i wypłacalności każdemu z jego uczestników w celu osiągnięcia większego bezpieczeństwa, co oznacza udzielenie pomocy bankom w formie pożyczek, gwarancji, poręczeń lub innych form finansowania. Fundusz pomocowy, według zapisów ustawy, będzie tworzony przede wszystkim z wpłat jego uczestników. System IPS będzie monitorować i przeciwdziałać zagrożeniom upadłościowym jego uczestników. System ten zatwierdzi i nadzór nad nim ma sprawować Komisja Nadzoru Finansowego. Ponadto projekt noweli ustawy przewiduje, że banki spółdzielcze mające fundusze większe lub równe 5 mln euro i spełniające pozostałe wymogi ostrożnościowe będą mogły wypowiedzieć umowę zrzeszania i nie będą musiały zawrzeć takiej umowy z innym bankiem zrzeszającym. Obecne prawo uniemożliwia bankowi spółdzielczemu wystąpienie ze zrzeszenia. To są główne założenia ustawy. W tej chwili zarówno do Ministerstwa Finansów, jak i do nas posłów z Komisji Finansów Publicznych wpływają różne opinie z banków spółdzielczych, tak że sądzę, że przekazanie sprawy do dalszej pracy w Komisji Finansów Publicznych jest wskazane. Mój klub Platforma Obywatelska opowiada się za skierowaniem projektu do dalszych prac w Komisji Finansów Publicznych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maciej Mroczek
Data: 2015-03-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam przyjemność w imieniu Koła Poselskiego Ruchu Palikota przedstawić stanowisko w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających oraz niektórych innych ustaw. W swym założeniu ustawa ta ma za zadanie przede wszystkim dostosowanie polskiego prawa do wymogów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 575/2013/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającego rozporządzenie Unii Europejskiej nr 648/2012/UE w zakresie funduszy własnych banków spółdzielczych oraz możliwości powołania systemu ochrony instytucjonalnej. Nie chcąc powielać wszystkich przytoczonych w wypowiedziach moich szacownych przedmówców argumentów, chciałbym zaznaczyć tylko dwa w moim przekonaniu główne punkty. Projekt w szczególności dotyczy umożliwienia bankom spółdzielczym ograniczenia lub odmowy wykupu udziałów członkowskich, co w świetle wspomnianych przez mnie przepisów uniemożliwia zaklasyfikowanie ich jako kapitału podstawowego Tier 1 na potrzeby adekwatności kapitałowej. Dodatkowo projekt ustawy pozwala bankom zrzeszającym i bankom spółdzielczym na skorzystanie z możliwości powołania tzw. grupy płynnościowej, która zwolni banki z obowiązku spełniania norm wysokiego wskaźnika LCR, czyli liquidity coverage ratio, tj normy płynności krótkoterminowej indywidualnej, i umożliwi jego spełnienie na poziomie grupy lub na poziomie grupy płynnościowej. Projekt podlegał szerokim konsultacjom z wieloma instytucjami finansowymi, m.in. Komisją Nadzoru Finansowego, Narodowym Bankiem Polskim, Bankowym Funduszem Gwarancyjnym, Giełdą Papierów Wartościowych SA, Krajowym Depozytem Papierów Wartościowych SA i oczywiście innymi. Wejście w życie omawianej ustawy w żaden sposób nie spowoduje wzrostu kosztów ani zmiany wysokości dochodów budżetowych. W swych postanowieniach nie jest również sprzeczna z polskim ustawodawstwem ani prawem Unii Europejskiej. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W związku z tym mogę stwierdzić, że Koło Poselskie Ruch Palikota będzie za skierowaniem omawianego projektu do dalszych prac w komisji. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2015-03-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Społeczna rola banków spółdzielczych w terenie jest nie do przecenienia. Wkład sektora bankowości spółdzielczej w funkcjonowanie polskiej gospodarki, jak również całego rynku finansowego jest znany Ministerstwu Finansów. W związku z tym chciałbym zadać kilka pytań. Dlaczego zapis art. 22b przewiduje wygaśnięcie dotychczasowej umowy zrzeszenia w odniesieniu do banków, które nie przystąpią do systemu ochrony w przypadku, gdy do tego systemu przystąpił bank zrzeszający? Co jest powodem tak znacznego uprzywilejowania banku zrzeszającego wobec innych uczestników umowy? Aż chce się zapytać, gdzie jest równość stron. Wydaje mi się, iż projekt ustawy w art. 22b ust. 12 nie respektuje praw nabytych banków spółdzielczych, które są właścicielami banków zrzeszonych, ponoszą określone, niemałe koszty ich funkcjonowania, mają umowy zrzeszenia, a nie przystępując do systemu ochrony, tracą możliwość dalszego funkcjonowania, bo umowa zrzeszenia wygasa w terminie 12 miesięcy. Czy jest to zgodne z obowiązującą Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej? Dlaczego w projekcie ustawy, jak mi się wydaje (Dzwonek), łamana jest zasada dobrowolności przystąpienia banków spółdzielczych do systemu ochrony, jako jedna z podstawowych zasad zawartych w rozporządzeniu CRR, i nie przewiduje się sytuacji, że banki spółdzielcze nie podejmą decyzji o utworzeniu systemu ochrony, a zakłada się z góry obligatoryjność przystąpienia? Jak swoje funkcje nadzorcze wykonywała KNF, mając pełne uprawnienia w tym zakresie, skoro teraz dowiadujemy się o dużych stratach niektórych banków, w tym banku zrzeszającego? Poprzednia wersja projektu zmian zaakceptowana przez środowisko bankowe zawierała możliwość działania banków spółdzielczych w zrzeszeniu zintegrowanym, które gwarantowało dywersyfikację ryzyka, umożliwiało realizację strategii banków spółdzielczych polegającej na przeznaczaniu lokalnych pieniędzy na rozwój lokalnej przedsiębiorczości, mobilizowało banki spółdzielcze do coraz lepszej działalności, aktywności. Co jest powodem tej zmiany? Na koniec pytanie: Dlaczego twórcy ustawy proponują jedyny słuszny model funkcjonowania z systemem ochrony, który nie tylko zabije kreatywność poszczególnych banków, lecz także przy zbiorowej odpowiedzialności i koncentracji ryzyka stanowi duże zagrożenie dla wszystkich jego uczestników? Co było tego powodem? Dziękuję.
Mówca: Gabriela Masłowska
Data: 2015-03-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Minister! Nie znalazłam zapisów w projekcie ustawy mówiących o tym, czy w stosunku do podmiotów prowadzących fundusz pomocy w ramach systemu ochrony będą stosowane te same kryteria rękojmi co do rzetelności, uczciwości co w stosunku do innych podmiotów na rynku finansowym. Nic o tym się nie mówi. Do takiego pytania prowokują mnie wystąpienia przedstawicieli banków spółdzielczych, którzy traktują utworzenie drugiego, instytucjonalnego systemu ochrony jako sposób na ratowanie banków zrzeszających, ukrycie niegospodarności i nieskuteczności działania Komisji Nadzoru Finansowego, która przecież bank zrzeszający BP SA w Warszawie nadzorowała od kilku lat, od czterech lat, a mimo wszystko wykazuje on duże straty. Czy to nie jest tak, że poprzez stworzenie tej konstrukcji chcecie państwo po raz kolejny zasilić bank (Dzwonek) nieudolnie zarządzany przez banki spółdzielcze? Czy nie jest to rzeczywiście próba kolejnego zamachu na polski kapitał w polskiej bankowości? Odnosimy wrażenie, że po SKOK-ach przyszedł czas na banki spółdzielcze. Niestety sądzę, to moje zdanie, że Komisja Nadzoru Finansowego bardzo mocno pracuje nad tym, żeby być uznana za organ, który jest grabarzem polskiej bankowości, jeśli popatrzymy na to wszystko. Dziękuję.
Mówca: Ryszard Zawadzki
Data: 2015-03-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! W uzasadnieniu projektu ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających jest zapis mówiący, że utworzenie systemu ochrony instytucjonalnej ma charakter dobrowolny i będzie on tworzony wyłącznie przez zainteresowane podmioty. W art. 16 ust. 4ab czytamy, że w przypadku banku spółdzielczego, który zamierza prowadzić działalność poza zrzeszeniem, Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wyrażenia zgody na prowadzenie przez ten bank takiej działalności w chyba czterech przypadkach. Banki spółdzielcze zgłaszają problemy dotyczące braku czytelnych kryteriów niewyrażenia zgody, a przede wszystkim braku zapisu mówiącego, iż taka decyzja jest zaskarżalna, co skłania do wniosku, że może ona być arbitralna i obligatoryjna dla wszystkich. Taką obawę zgłaszają również te większe banki. Chciałbym zapytać: Jaka jest aktualna kondycja finansowa banków spółdzielczych i ile banków będzie mogło działać samodzielnie? (Dzwonek) Ostatnie pytanie: Dlaczego projekt ustawy uległ zmianie po przeprowadzeniu konsultacji i zawarciu konsensusu w 2014 r. z Ministerstwem Finansów? Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Chmielewski
Data: 2015-03-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Jedna z przedmówczyń, pani poseł Masłowska, mówiła o tym, że jest to kolejny zamach. Myślę, że trudno się zgodzić z takim stwierdzeniem. Wierzę, że pani minister je obali. Chciałbym zapytać o podstawowych dla banków spółdzielczych udziałowców, a więc o obywateli, którzy mają tam swoje udziały. Czy to rozwiązanie, które teraz proponujemy, daje gwarancję, że te udziały - wiemy wszyscy, że one nie są zbywalne - będą mogły być dziedziczone? Jest to moim zdaniem jedno z kluczowych przesłań, pozwoliłoby na to, aby Polacy z jednej strony byli w bankach spółdzielczych udziałowcami, ale z drugiej strony również jako współwłaściciele mogli gromadzić swoje środki służące do prowadzenia działalności gospodarczej czy też będące oszczędnościami. Chodzi o ich bezpieczeństwo, a jednocześnie o ich wpływ, co jest bardzo ważne, na to, jak funkcjonuje taki nasz polski bank spółdzielczy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2015-03-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję serdecznie. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na gorąco, po obradach Komisji Finansów Publicznych, która na swoim niejawnym posiedzeniu została powiadomiona o sytuacji spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, powiem, że informacje, które tam pozyskałem, są porażające, a wręcz nawet powodują to, że niezbędne jest zadanie pewnego pytania w kontekście dyskusji nad bankami spółdzielczymi. SKOK-i są bowiem quasi-bankami, prowadzą działalność bankową i porażająca jest informacja, że ok. 40% tych SKOK-ów generuje stratę, dwa są w stanie upadłości i że nie wiadomo, co będzie z pozostałymi. Nie będę już wchodził w kwestie zarządzania i nadzoru nad tymi instytucjami finansowymi. Bankowy Fundusz Gwarancyjny w jakimś stopniu jest w stanie zabezpieczyć interesy klientów tychże spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, chciałbym jednak zadać pytanie: Czy jest możliwe, żeby Bankowy Fundusz Gwarancyjny był ewentualnie w stanie zabezpieczyć interesy wszystkich klientów SKOK-ów? Zresztą Bankowy Fundusz Gwarancyjny od niedawna obejmuje swoją opieką także SKOK-i. (Dzwonek) W tym kontekście chciałbym zapytać: Czy zabezpieczenia dotyczące i klientów, i funkcjonowania banków spółdzielczych w Polsce są wystarczające do tego, żeby kazus SKOK-ów nie powtórzył się w ich przypadku? Jaka jest kondycja banków spółdzielczych w Polsce? Czy jest ona na tyle dobra, że nie ma tego typu zagrożeń? Gdybyśmy bowiem rzeczywiście to, co się dzieje w SKOK-ach, przenieśli jeszcze na banki spółdzielcze, to mielibyśmy katastrofę finansową. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Artur Bramora
Data: 2015-03-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Parlamentarzyści Polskiego Stronnictwa Ludowego w pełni popierają ideę projektu. Uważamy, że jego najistotniejszym elementem jest to, że stwarzamy możliwości dla mniej zamożnych, już moi przedmówcy o tym byli łaskawi powiedzieć. To bardzo dobrze. Nie chcielibyśmy, aby w naszym ukochanym kraju ktokolwiek miał ograniczenia w dostępie do wiedzy, a ci, którzy te ograniczenia wcześniej mogli mieć, to były osoby często zdolne i średnio lub mniej zamożne. Ten projekt znosi te ograniczenia, w związku z tym całym sercem go popieramy. Z racji faktu, iż jest to dopiero początek drogi legislacyjnej, z pewnością możliwie szybko dopracujemy projekt na tyle, że nie będzie wzbudzał żadnych kontrowersji. Serdecznie za ten projekt w imieniu środowisk wiejskich i młodzieży wiejskiej ministerstwu dziękuję i trzymam kciuki, żeby jak najszybciej został wprowadzony w życie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Łukasz Gibała
Data: 2015-03-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Mam jedno pytanie dotyczące kwestii, której nie rozumiem. Generalnie, co do zasady, ci studenci, którym państwo pomoże w studiowaniu za granicą, nie będą musieli zwracać tych pieniędzy, tej pomocy, jeśli, jak rozumiem, będą pracowali w Polsce. Rozumiem, że taka jest idea i jest ona słuszna, bo chcemy, żeby wracali i pracowali w Polsce, ale jest jeden wyjątek, którego nie rozumiem. Jeśli dobrze zrozumiałem, to w przypadku gdy obronią doktorat, to nawet jeśli nie wrócą do Polski, pozostaną za granicą, to nie będą musieli tych pieniędzy zwracać. Czy dobrze to rozumiem? Tak jest właśnie jeden z tych warunków ujęty i prosiłbym o wyjaśnienie. Wydaje mi się to dziwne, bo chyba chcemy zachęcać tych ludzi, żeby w każdym przypadku wrócili do Polski. Dziękuję bardzo.
Mówca: Maria Nowak
Data: 2015-03-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Pani Minister! W uzasadnieniu projektu czytamy, że jest on odpowiedzią na przyjęte przez europejskich ministrów do spraw nauki i szkolnictwa wyższego stanowisko, w myśl którego 20% studentów przed uzyskaniem dyplomu ma wcześniej odbyć studia za granicą. Pytanie samo się nasuwa: Skoro tylko 100 studentów planuje się wysłać w ciągu roku, 700 - w ciągu 10 lat, pani minister, jak chcemy osiągnąć te 20%, co jeszcze ewentualnie do tego będzie wliczane? Druga rzecz. Dlaczego w projekcie nie określono szczegółowo zasad oceny merytorycznej kandydatów, którzy chcieliby wziąć udział w programie? Na pewno nie może to być nawet niewielka uznaniowość, musi to być jasno określone. Dlaczego w projekcie nie przewidziano procedury odwoławczej od rozstrzygnięć (Dzwonek), czyli od decyzji ministra? Jak to będzie przebiegało w przypadku odmowy? Dziękuję bardzo.