PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Ryszard Zawadzki
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam dwa krótkie pytania, panie ministrze. Projekt ustawy nie wyłączył z zadań urzędów pracy finansowania składek zdrowotnych. Ta jedna zmiana w ocenie urzędów pracy przyniosłaby więcej korzyści i sprawiłaby, że urzędy pracowałyby dużo bardziej efektywnie. Co jest tego przyczyną? I drugie pytanie. Urzędy pracy niecierpliwią się i pytają, jaki przewiduje pan termin - jeśli proces legislacyjny przebiegnie sprawnie - wdrożenia ustawy już w terenie, z uruchomieniem określonych środków finansowych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mamy dzisiaj bodajże 55. nowelizację ustawy, po drodze mieliśmy nowe inicjatywy, nowe programy dotyczące różnych grup bezrobotnych. Wokół tych wszystkich spraw był wielki szum medialny, było ogromne zamieszanie, ogromne zainteresowanie, były ogromne nadzieje, a także rozbudzone apetyty, również tych, którzy są pracodawcami, oraz tych, którzy bezskutecznie od wielu miesięcy, a często też od wielu lat poszukują pracy. I co? Okazuje się, że w tym okresie, w okresie tych wielu nowelizacji, różnych programów, które być może nawet były słuszne, w Polsce poziom bezrobocia mimo wszystko rósł. Z drugiej strony mamy pracodawców obciążonych składką na Fundusz Pracy. Składka jest znana, niezmieniana od lat. Na Funduszu Pracy zdeponowanych jest kilkanaście miliardów złotych plus Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Natomiast wielokrotnie mniejsze kwoty są wydatkowane na aktywne formy zwalczania bezrobocia. Takim ekstremalnym momentem było wydatkowanie bodajże w roku 2010 kwoty ok. 7 mld zł na tę działalność. Później ta kwota stopniała o połowę, a w kolejnych latach została odbudowana o mniej więcej miliard czy pół miliarda złotych rocznie. (Dzwonek) Dzisiaj, w roku 2014, mamy, jeśli dobrze pamiętam, ok. 5 mld zł na tę formę walki z bezrobociem. Chciałbym zapytać: Czy w roku 2014 minister pracy znowu będzie petentem u ministra finansów, oczywiście z prośbą o kolejne transze środków z funduszu, który został utworzony na ten cel? Mam tu na myśli Fundusz Pracy. Dziękuję.
Mówca: Adam Rogacki
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W tej Izbie chyba nigdy za dużo dyskusji na temat tego, co zrobić, by jak najwięcej osób w Polsce miało pracę. Wiemy bowiem, że jest to jeden z ważnych problemów, być może najważniejszy problem, biorąc pod uwagę chociażby tego konsekwencje. Brak stabilnego dochodu ma również wpływ na obniżenie poziomu życia, na gorszy start dzieci w życiu, chociażby na gorszą opiekę zdrowotną. Można dzisiaj powiedzieć: lepiej późno niż wcale. Bo przez ostatnie lata rząd Platformy Obywatelskiej wspólnie z PSL-em właściwie robił wszystko, by to bezrobocie rosło. Podwyższanie kosztów pracy, obniżka środków w budżecie na aktywne formy wspierania walki z bezrobociem czy chociażby rozbuchanie już do granic absurdu administracji powodują, że obciążenia są coraz większe, dalej trzeba podnosić podatki i coraz mniej pieniędzy jest na normalną, efektywną pracę. Dzisiaj rozmawiamy o tym, jak efektywnie wydawać pieniądze, które są. Stąd moje pytanie. Czy nie sądzicie państwo, że w tych pomysłach warto byłoby bardziej uwzględnić uwagi, które zostały zgłoszone przez organizacje pozarządowe? Bardzo często są to instytucje, które bardzo dużo wnoszą, jeśli chodzi o kwestię aktywizacji osób bezrobotnych czy opieki społecznej. To są ludzie, którzy również na co dzień zajmują się pomocą tym osobom, nie zawsze - powiedzmy - patrzą na to tak jak urzędnicy. Druga kwestia. Wiele tych programów odnosi się do poszczególnych kategorii czy grup wiekowych. Chciałbym zapytać, czym jest to uzasadnione. (Dzwonek) Bo wydaje się, że wszyscy mamy takie same żołądki, potrzeby są równe. Na przykład chociażby jest kwestia gorszych warunków w niektórych programach dla osób poniżej 30. roku życia, osób, które warto dzisiaj zatrzymać w Polsce, by z jednej strony budowały w Polsce kapitał, ale z drugiej strony żeby w Polsce mogło rodzić się więcej dzieci, tak jak dzisiaj rodzi się w Wielkiej Brytanii. Dlaczego w tych programach, jeśli chodzi chociażby o kwestię okresu sześciu miesięcy, a nie dwunastu dla młodszych osób, zostało to pogorszone w stosunku do innych grup wiekowych? (Oklaski)
Mówca: Izabela Katarzyna Mrzygłocka
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Podczas drugiego czytania, jak udało mi się podsumować, wpłynęło 29 poprawek. Na temat niektórych z tych poprawek rozmawialiśmy podczas posiedzenia podkomisji i komisji. One jak gdyby powtarzają się, ale są też nowe poprawki. Nad tymi poprawkami pochylimy się bez zbędnej zwłoki dzisiaj o godz. 16. Mam nadzieję, że bardzo szybko zaopiniujemy je i sporządzimy nowe sprawozdanie. Jeszcze raz chciałabym bardzo podziękować wszystkim biorącym udział w pracach zarówno podkomisji, jak i komisji za bardzo konstruktywną i bardzo merytoryczną pracę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Stawiam pytania dotyczące procedowanego projektu zmiany ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy: - Czy pan minister ma wiedzę, choćby w oparciu o dane z 2012 r. zamieszczone w uzasadnieniu tegoż projektu zmian do ustawy, o przeciętnej liczbie ofert pracy przypadającej w tym właśnie roku czy w roku ubiegłym na jednego pośrednika pracy, skoro przytacza pan dane, iż w 2012 r. na jednego pośrednika pracy przypada 595 bezrobotnych? Dane dotyczące liczby ofert pracy i skutecznego doboru zatrudnianych kandydatów, jeśli chodzi o kierowanych do pracy bezrobotnych, uwidoczniłyby efektywność pracy zarówno pośredników, jak i całego systemu urzędów pracy. - Czy przy mizerii pozyskiwanych przez urzędy pracy ofert pracy narzucone obligatoryjnie prowadzenie indywidualnych planów działania nie jest czczą biurokracją, przerostem formy nad treścią? - Czy Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej zdaje sobie sprawę, że podstawową i jedynie skuteczną formą przeciwdziałania bezrobociu jest ożywienie gospodarcze kraju powodujące tworzenie nowych i utrzymanie istniejących miejsc pracy? - Kiedy wreszcie przeprowadzi się gruntowną reformę szkolnictwa, tak aby dominującym kierunkiem było kształcenie o profilu technicznym, zawodowym, obejmujące programowo odbycie praktycznej nauki zawodu przystosowanej do potrzeb lokalnego rynku pracy?
Mówca: Grzegorz Schreiber
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Przechodzę do konkluzji, pani marszałek. Mój klub pragnie poprzeć wszystkie zmiany deregulacyjne. Jednak - jak to zwykle w przypadku Platformy - niby ten kosz jest pełen dobrych owoców, ale w środku zawsze znajdują się poutykane zgniłe jabłka. Nie widzimy więc możliwości poparcia tych zmian, które z samą deregulacją nie mają nic - albo mają bardzo mało - wspólnego. W związku z tym przygotowaliśmy poprawkę, która jest alternatywą dla projektu komisyjnego. Zapraszamy wszystkie kluby do poparcia tej poprawki - poprawki, która będzie wiązała się z poparciem wszystkich zmian deregulujących zawody. Dziękuję, pani marszałek. (Oklaski)
Mówca: Józef Racki
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Z upoważnienia Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego odniosę się do rządowego projektu ustawy o ułatwieniu dostępu do wykonywania niektórych zawodów regulowanych, druk nr 1576. Komisja Nadzwyczajna do spraw związanych z ograniczaniem biurokracji na swoich posiedzeniach wypracowała sprawozdanie zawarte w druku nr 2150. Sejm i Senat rozpatrzyły już projekty związane z pierwszym etapem prac nad ustawami deregulacyjnymi. Zmiany te dotyczyły zawodów w zakresie prawa, pośrednictwa w obrocie nieruchomościami i zarządzania nieruchomościami, geodezji, pośrednictwa pracy, sportu i rekreacji, ochrony fizycznej, żeglugi itp. Skutki tych regulacji będziemy mogli zapewne obserwować w niedługim czasie. Oby to nie były skutki negatywne dla gospodarki. Projekt ustawy zawarty w druku nr 1576 przewiduje deregulację lub całkowitą dereglamentację 9 zawodów finansowych oraz 82 zawodów technicznych. Deregulacja to redukcja ograniczeń stawianych przez pracodawcę przed osobami chcącymi wykonywać dany zawód. Dereglamentacja to wyłączenie danego zawodu z katalogu zawodów regulowanych. W projekcie ustawy zawartym w druku nr 1576 proponuje się likwidację samorządu zawodowego urbanistów w ramach ułatwienia dostępu do zawodu. Druzgocącą ocenę samorządów terytorialnych niepodejmujących wystarczających działań w zakresie planowania, a szczególnie ustanawiania szczególnych warunków lokalizacji inwestycji na terenach zagrożonych powodzią, wydała Najwyższa Izba Kontroli. Tylko 12% powierzchni terenów zagrożonych powodzią objęto planami miejscowymi. Zdaniem Polskiego Stronnictwa Ludowego likwidacja możliwości skupiania się urbanistów w izbach urbanistów może spowodować dalszą niekontrolowaną zabudowę przestrzeni. Mój ostrożny stosunek do deregulacji wynika z doświadczeń życiowych i ze współpracy z różnymi zawodami: od prawników do inżynierów. Często w komisji pojawiał się pogląd, że fachowcy winni być weryfikowani przez rynek. Znałem takie osoby, które uchodziły za fachowców, ale wyniki ich pracy powodowały bardzo kosztowne procesy sądowe związane ze stratami, na jakie zleceniodawca został narażony. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego wyrazi swoje stanowisko wobec projektu ustawy w bloku głosowań po rozpatrzeniu zgłoszonych poprawek. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, w związku z tym stosowne poprawki składam na pana ręce. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Adamczyk
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Posłowie! Szanowni Państwo! Jeden z przedmówców z trybuny sejmowej wygłosił takie oto zdanie, że proponowany projekt ustawy jest niekonstytucyjny. Trzeba właśnie tutaj odnieść się do wypowiedzi profesorów prawa konstytucyjnego, którzy mówią o tym wyraźnie. Cytuję pana Sławomira Patyrę: Projekt ustawy w zakresie, w jakim dokonuje się dereglamentacji zawodu urbanisty, jest niezgodny z art. 2, art. 17 ust. 1 oraz art. 32 ust. 1 konstytucji. Profesor Marek Chmaj: Projekt ustawy w zakresie, w jakim uchyla postanowienia regulujące zawód urbanisty i znosi samorząd zawodowy, jest niezgodny z konstytucją. Profesor Andrzej Bisztyga również stawia taką tezę. Mam pytanie do pana przewodniczącego Komisji Nadzwyczajnej. Panie przewodniczący, jeżeli wielokrotnie pan podkreślał, że wnioskodawca nie proponuje dereglamentacji, tylko deregulację, co oznaczałoby, że według pana przewodniczącego Szejnfelda, według strony rządowej zawód urbanisty dalej będzie funkcjonował w polskim obiegu prawnym, to proszę mi wskazać jakiekolwiek zapisy normatywne (Dzwonek), które odwoływałyby się do zawodu urbanisty po przyjęciu zmian proponowanych przez stronę rządową, po uchwaleniu tej ustawy deregulacyjnej.
Mówca: Andrzej Adamczyk
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Proszę wskazać zapisy ustawowe w polskim prawie, które będą odnosiły się do zawodu urbanisty.
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Odniosę się do fragmentu ustawy, który dotyczy planowania przestrzennego. W Polsce poziom chaosu przestrzennego osiągnął dramatycznie wysoki poziom. Ciągle mówimy o źle zaprojektowanych układach komunikacyjnych, o nieprzemyślanych lokalizacjach osiedli mieszkaniowych, o braku komunikacji między poszczególnymi częściami miast czy obszarów. Nie ma miejsca na usługi publiczne ani nawet na przemysł. Dlaczego tak się dzieje? Planowanie przestrzenne, które powinno być domeną władzy sięgającej poza gminę czy nawet województwo, stało się dzisiaj domeną samorządu, samorządu na poziomie gminnym i samorządu na poziomie wojewódzkim. Samorządom brakuje pieniędzy. Jest to zadanie własne, w związku z tym muszą oszczędzać. Często tłumaczą się, że nie mogą sporządzać planów zagospodarowania przestrzennego, bo są one zbyt kosztowne, wymagają zbyt wiele czasu. Są zbyt długie procedury, żeby w przypadku swoich obszarów przyjmować plan. W związku z tym coraz częściej są stosowane tzw. warunki zabudowy i zagospodarowania, czyli wytrych, który pozwala inwestować bez planu. Oczywiście to powoduje, że tak naprawdę to inwestor staje się gospodarzem terenu, to inwestor mówi, gdzie chce mieć fabrykę, gdzie będzie powstawało osiedle mieszkaniowe. (Dzwonek) Pytanie do sprawozdawcy: W jakim sensie i w jaki sposób proponowane regulacje dadzą szansę na poprawę ładu zagospodarowania przestrzennego w Polsce? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Konsekwencją redukcji barier ograniczających dostęp do wykonywania zawodów, w ramach których świadczy się usługi bezpośrednio konsumentom, jest wzrost dostępności usług i spadek ich cen. Z kolei w przypadku zawodów, których przedstawiciele świadczą usługi przedsiębiorstwom, doprowadzi to do obniżki kosztów prowadzenia działalności. Warto wspomnieć, że w przypadku takich zawodów jak usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych koszty usług stanowią element kosztów stałych, a więc ich znaczenie relatywnie rośnie wraz ze spadkiem wielkości przedsiębiorstwa. W przypadku małych oraz mikroprzedsiębiorstw obniżka tych kosztów może stanowić istotne ułatwienie działalności. To w zasadzie powinno cieszyć i de facto procesy deregulacyjne są oczekiwane społecznie, chociażby w kontekście weryfikacji rynku przez konsumenta. Jednakże czy w przypadku znaczącej deregulacji zawodów nie zachodzi obawa o spadek jakości świadczonych usług na skutek znaczącej liczby osób i podmiotów je świadczących? Czy rynek jest w stanie zweryfikować ich jakość? Czy deregulacja powinna iść tak głęboko w obszarze zawodów zaufania publicznego w kontekście również jakości i rzetelności świadczenia usług? I tu znów odnoszę się do weryfikacji rynkowej. Czy założono jej nieuchronność? Na ile jest ona realna? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Schreiber
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W ubiegłym roku Komisja Europejska ogłosiła rozpoczęcie oceny krajowych programów regulujących dostęp do zawodów. Do listopada 2013 r. miał się zakończyć pierwszy etap prac. Pytanie do pana ministra: Czy ten etap się zakończył? Jaki był efekt? Jaka jest pozycja Polski wśród krajów Unii Europejskiej w wyniku tego badania? To jest jedno pytanie. Drugie pytanie dotyczy problemu, który podniosłem, a nie było okazji szczegółowo go rozwinąć, mianowicie nieszczęsnej sytuacji związanej z art. 9 ustawy, z wpisaniem do ustawy deregulującej zawody czegoś, co nie powinno mieć miejsca. Wpisujecie państwo do ustawy kwestie być może przywracające pewien porządek w metrze warszawskim, ale z drugiej strony zakłócające normalne warunki funkcjonowania przewozów kolejowych w metrze, bo przywracacie świadectwo bezpieczeństwa. Pytam, dlaczego. Jak to się stało, że przez pięć lat metro nie posiadało i nie posiada do dzisiaj żadnego świadectwa bezpieczeństwa, jeżeli chodzi o przejazdy? Wcześniej, do 2011 r., posiadało jeszcze stare, wydane w 2006 r., a po 2011 r. sprawa została utopiona i tego nie ma. (Dzwonek) A więc w związku z tym, że podjęliśmy temat, którego nie powinno być w tej ustawie, ja pozwalam sobie z tej mównicy zapytać o coś, o co nie powinienem pytać, bo ten temat nie powinien być poruszany w czasie dzisiejszej debaty. Ale rozumiem, że pan minister jest przygotowany, skoro to wprowadził, i odpowie mi na to pytanie.
Mówca: Grzegorz Schreiber
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dobrze. Pan minister oczywiście nie odpowie mi, dlaczego ukradkiem wprowadziliście to do ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Lech Kołakowski
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pragnę zwrócić uwagę na konsekwencje wprowadzenia zmiany w art. 5 ustawy o samorządach zawodowych. W ramach prac Komisji Nadzwyczajnej do spraw związanych z ograniczaniem biurokracji przyjęto nową treść art. 5 ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów. Proponowana zmiana określa nowe zasady członkostwa w izbie architektów i inżynierów budownictwa, co dotyczy także dotychczasowych członków tych samorządów, ponieważ wszyscy posiadający uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej uzyskane na mocy przepisów ustawy Prawo budowlane z 7 lipca 1994 r. będą musieli być członkami izby architektów. Pierwsze pytanie: Panie ministrze, czy obecnie osoby takie zobowiązane są być członkami jednej izby - izby inżynierów budownictwa, a po wejściu w życie tej zmiany będą musiały należeć do dwóch izb, tj. do izby architektów i izby inżynierów budownictwa? Drugie pytanie: Czy w konsekwencji przyjęcia tej zmiany w stosunku do grupy osób nastąpi zmiana przepisów na niekorzyść i z mocą wsteczną, co jest niedopuszczalne w demokratycznym państwie prawa, w którym prawo musi być przewidywalne i budzić zaufanie (Dzwonek), dlatego nie może działać z mocą wsteczną? W opisanym przypadku zasada ta została naruszona. Panie marszałku, dokończę zdanie.
Mówca: Lech Kołakowski
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Wydaje się, że w tym przypadku należy wprowadzić zasadę, że nowe zasady członkostwa będą dotyczyły osób, które uzyskają uprawnienia po wejściu w życie zmian prawnych i będą świadome ciążących na nich w związku z tym obowiązków. Bardzo proszę o odpowiedź na piśmie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Ja w sprawie zawodu urbanisty. Tak się składa, że mam wykształcenie i prawnicze, i techniczne, i współpracowałam z biurami planowania przestrzennego. Teraz nie jestem tym zainteresowana, tak że to nie jest lobbing. Czy zdaje pan sobie sprawę z tego, że największą zbrodnię w planowaniu przestrzennym popełniono w 2003 r., kiedy uchwalono ustawę o planowaniu przestrzennym i w zasadzie zlikwidowano wszystkie dotychczasowe opracowania urbanistyczne? Następną zbrodnię chcecie państwo popełnić teraz, likwidując ten zawód, który jest tak ważny i który niewątpliwie jest zawodem zaufania publicznego. Jak mówię, jestem technikiem drogowcem, to mój zawód. Kubatura nie jest tak ważna jak przestrzeń, w którą wprowadza się tę kubaturę i te rozwiązania sieciowe. Tak że to, że osoby dopiero kończące studia, czyli w zasadzie bez żadnego doświadczenia zawodowego, będą mogły pracować przy tych opracowaniach, jest głęboko nieprzemyślane i głęboko szkodzące tak ważnej dziedzinie jak ład przestrzenny, z którym jest w tej chwili coraz gorzej. Tak że jeszcze raz nawołuję do poważnego zastanowienia się nad tym zagadnieniem (Dzwonek), ponieważ, jak mówię, na całym świecie funkcjonuje ład przestrzenny, są ustawy, są uregulowania, a u nas jest odwrotnie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dokonałem swoistego bilansu zawodów regulowanych. Otóż w Polsce przed deregulacjami mieliśmy ich 380. Pierwsza transza - przypomnę - 50 zawodów. Druga transza - dzisiaj debatujemy - 91 zawodów. Wczoraj Rada Ministrów podjęła decyzję o otwarciu 101 zawodów. Razem to są 242 zawody. Jeżeli od 380 odejmiemy tę wielkość, to mamy jeszcze do otwarcia 138 zawodów. Przypomnę, że byliśmy krajem przodującym w Unii Europejskiej co do ilości. W Niemczech w tym samym okresie było tych zawodów około 152. A więc już dzisiaj, można tak powiedzieć, po trzeciej transzy, którą Rada Ministrów zapowiedziała i przyjęła na swoim ostatnim posiedzeniu, będziemy lepsi od Niemców, którzy są przodujący, jeżeli chodzi o liberalizację rynku zawodów. Mało tego, Rada Ministrów także wczoraj zapowiedziała czy poinformowała na konferencji prasowej ustami pana premiera, że będzie kolejna, czwarta transza, nad którą pracuje już Ministerstwo Sprawiedliwości. Chciałbym więc zapytać: Ilu zawodów będzie dotyczyła czwarta transza z tych 138 zawodów, które zostały? Być może 138 zawodów i będziemy przodującym krajem Unii Europejskiej. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zbyszek Zaborowski
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Jeżeli ktoś wjeżdża od zachodu, z Niemiec do Polski, ale również z południowych kierunków, z Czech czy ze Słowacji, to zauważa wyraźne różnice w ładzie przestrzennym i urbanistycznym Polski oraz krajów sąsiedzkich. W Polsce ład urbanistyczny i przestrzenny nie jest wzorowy i wiele jest przed nami do zrobienia. Czy drogą do tego będzie likwidacja zawodu urbanisty, deregulacja tego zawodu? Czy to jest pomysł rządu na promowanie ładu przestrzennego i zachęcanie gmin do aktualizacji planów zagospodarowania przestrzennego i uzdrowienia ładu urbanistycznego w Polsce? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Schreiber
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Dwie sprawy. Pierwsza. Zdaje się, że źle zrozumiał pan moją wypowiedź. Nie pytałem o to, jaki jest harmonogram prac nad deregulacją w Komisji Europejskiej, bo ten harmonogram znam, pan minister przedstawił go tutaj jakby w odpowiedzi na moje pytanie. Moje pytanie dotyczyło tego, jakie są efekty pierwszego etapu, czy znane są państwu efekty pierwszego etapu tych prac. To było moje pytanie. Druga rzecz. Na moje pytanie dotyczące metra nie uzyskałem żadnej odpowiedzi. Rozumiem, że zgodnie z pana zapowiedzią mogę liczyć na to, że otrzymam odpowiedź na piśmie na wszystkie moje pytania - zarówno te, które zadałem w czasie dyskusji, jak i w czasie poświęconym na zadawanie pytań. (Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Stanisław Chmielewski: Na pewno odpowiemy na nie na piśmie.) Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Adamczyk
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Odnoszę wrażenie, że nie zostałem do końca dobrze zrozumiany przez pana ministra. Dlatego też, panie ministrze, kiedy mówi pan o tym, że co do konstytucyjności proponowanych przepisów strona, wnioskodawca jest pewien, że nie naruszają one konstytucji, nie będę już odnosił się do wystąpienia Krajowej Izby Urbanistów, ale dedykuję panu, państwu, wnioskodawcy, jak również panu przewodniczącemu list przedstawicieli Kongresu Budownictwa. Widzę prezesa Kongresu Budownictwa siedzącego na galerii sejmowej. Mam nadzieję, że prześle tenże list do pana ministra m.in. ze stanowiskiem czy wnioskami ekspertów. Odczytam nazwiska: dr Sławomir Patyra, prof. Marek Chmaj, prof. Bogumił Szmulik, prof. Andrzej Bisztyga, pani prof. Anna Młynarska-Sobaczewska, prof. Krzysztof Skotnicki. Mam nadzieję, że te opinie prawne zostaną przesłane do pana ministra, o co proszę prezesa Kongresu Budownictwa. W związku z tym proszę, panie ministrze, o odpowiedź na piśmie: Jakie jest stanowisko wnioskodawcy w odniesieniu do tych stanowisk... (Głos z sali: Do tych opinii profesorów.) ...opinii profesorów? Dziękuję bardzo.