Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Panie Premierze! Wysoka Izbo! W imieniu grupy wnioskodawców chciałbym przedstawić projekt ustawy o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji oraz uchyleniu ustawy o opłatach abonamentowych z druku nr 1497. Co było przyczyną i powodem przygotowania przez nas tego projektu? Otóż z roku na rok spada ściągalność abonamentu. Kwoty, które wpływają do budżetu, są coraz mniejsze, spada również oglądalność. I rodzi się pytanie, skąd taka sytuacja, co jest tego przyczyną. Odbiorcy, obywatele, Polacy mówią wprost, że nie chcą płacić, bo programy są złej jakości, telewizja jest złej jakości, jest upartyjniona. A zatem nie chcą płacić i nie będą płacić. Wszelkie zmuszanie ich, straszenie przez komorników nie przynosi żadnych rezultatów, natomiast powoduje bunt społeczny, niezadowolenie, co nie służy dalszemu funkcjonowaniu mediów publicznych, które są w Polsce potrzebne. Dlatego też z inicjatywy grupy posłów przygotowaliśmy projekt, myślę, że w dużej mierze wychodzący naprzeciw oczekiwaniom nadawców telewizyjnych, nadawców publicznych, i radia oczywiście, mediów publicznych. Projekt ten zakłada proste, przejrzyste, jasne i czytelne rozwiązanie. Corocznie z budżetu państwa będziemy przeznaczać określoną kwotę na utrzymanie mediów publicznych. Przestajemy straszyć, inwigilować ludzi, szukać przepisów, które i tak były, są i będą nieskuteczne. Płacimy z budżetu państwa. Na dzień dzisiejszy proponujemy kwotę 750 mln zł. Skąd taka kwota? Jest to taki poziom, jaki wystarczał na utrzymanie telewizji, tyle ściągano z opłat abonamentowych w roku 2015. Wtedy było to wystarczające, a w tej chwili jest znacznie mniej. Ponadto proponujemy, aby dochody pochodziły z obrotu prawami do audycji, z reklam, z dobrowolnych wpłat osób, bo niektórzy chcą wpłacać. Myślę, że jeżeli poprawi się jakość audycji, jakość nadawanych programów, to liczba osób, które dobrowolnie chciałyby wpłacać kwoty, zwiększy się. Znamy takie przykłady, kiedy media utrzymują się tylko ze składek publicznych. Oczywiście jest też problem zaległości, które się utworzyły. Pan premier mówił, że jest to kwota 3 mld zł. 2 mln obywateli nachodzi się w tej chwili, straszy. Myślę, że jeżeli o nich wiemy, to po prostu mamy jakieś nieskuteczne instrumenty, którymi będziemy ich zmuszać do płacenia. To w dużej mierze uwolniłoby wielu Polaków, obywateli od nękania, od nachodzenia, od zmuszania, powiem wprost, do płacenia haraczu, bo to świadczenie, jak pan premier wcześniej określił, prezentując projekt przede mną, to jest przymusowe świadczenie. A więc powinniśmy skończyć z przymusem, a dać obywatelom możliwość dobrowolnego wyboru, bo niektórzy nie mają nawet telewizora, a są dzisiaj w grupie osób ściganych i mówi się, że będziemy ich zmuszać do zapłacenia. Dlatego też prezentuję ten bardzo przejrzysty i czytelny projekt. To jest projekt krótki, przejrzysty. Wszedłby on w życie od przyszłego roku, bo to jest związane z zapewnieniem środków w budżecie ministra kultury i dziedzictwa narodowego. Kwota, o której powiedziałem, byłaby z roku na rok waloryzowana według wskaźnika wzrostu cen towarów i usług, co jest oczywiste, i na dzień dzisiejszy byłby to poziom, który w jakiś sposób to minimum by gwarantował. Reszta jest w zasięgu kierownictwa radia czy telewizji i takie możliwości są, takie możliwości media mają. Po prostu trzeba zachęcać obywateli, żeby chcieli oglądać telewizję publiczną i partycypować w jej utrzymaniu. Dziękuję bardzo, pani marszałek. (Oklaski)