PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Od wielu miesięcy, w zasadzie od początku konfliktu rosyjsko-ukraińskiego, była oczywista potrzeba wyciągnięcia pomocnej dłoni do naszych rodaków z terenów wschodniej Ukrainy objętych wojną. Pomoc charytatywna, która była organizowana w Polsce, niestety nie dotarła we właściwy sposób do potrzebujących jej Polaków na wschodzie Ukrainy, a ewakuacja, która zgodnie z zapowiedzią pani premier z 6 grudnia 2014 r. miała być dokonana do świąt Bożego Narodzenia, potem wyznaczono jej datę na 29 grudnia, nie została zrealizowana. Nasi rodacy doznali wielkiego zawodu. Liczyli na to, mieli nadzieję, przygotowali się do wyjazdu, a nie była to dla nich łatwa decyzja, bo musieli sprzedać albo zostawić swoje mienie, rozstać się z bliskimi, a ojczyzna, po raz kolejny w dziejach, ich zawiodła. Czesi, mający mniejsze państwo, potrafili ewakuować swoich obywateli. Przypomnę, że w 2006 r. także rząd Prawa i Sprawiedliwości bez żadnych problemów ewakuował 250 osób z Bliskiego Wschodu, z Libanu. Stawiam pytanie: Co w tym przeszkodziło, jakie były obiektywne przyczyny tego, że nie dotrzymano terminu ewakuacji naszych rodaków ze wschodniej Ukrainy, z Donbasu? Jak to wytłumaczono tym ludziom i jak pani premier i rząd mogą to dzisiaj wytłumaczyć polskiej opinii publicznej? Państwo polskie skompromitowało się i zawiodło Polaków, zawiodło nas wszystkich. Jakie były tego powody i przyczyny?
Mówca: Jan Dziedziczak
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Polska słusznie ma ambicje dotyczące odgrywania ważnej roli w regionie i chciałbym zapytać: Jak państwo myślicie, czy działania rządu i wielotygodniowe opóźnienie ewakuacji rodaków z terenów objętych wojną wpłynęły na wizerunek Polski w regionie pozytywnie (Dzwonek), czy negatywnie? Czy Polska zyskała w oczach wschodnich państw czy nie? Mam wrażenie, że część państw wschodnich widziała, jak Rzeczpospolita Polska traktuje swoich rodaków, że jest w tym kraju taki chaos, bałagan, niemoc, iż nawet odpowiednie służby nie są w stanie ewakuować z rejonu objętego wojną nawet swoich rodaków. Dziękuję.
Mówca: Adam Kwiatkowski
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Z jednej strony pan mówi o tym, że to cztery tygodnie, z drugiej strony przecież polski rząd wiedział o tym, że taka sytuacja na wschodniej Ukrainie istnieje od kilku miesięcy, bo tak naprawdę już od lata Polacy prosili o to, żeby im pomóc. Chciałbym powiedzieć, że pani Walentyna Staruszko, prezes Towarzystwa Kultury Polskiej Donbasu, po przylocie do Polski, to jest informacja medialna, powiedziała, że z Donbasu przyjechała ledwie garstka Polaków, że wielu ludzi tam zostało. Czytałem o tym w jednym z portali internetowych. W związku z tym chciałbym dopytać: Czy MSZ zamierza pomóc Polakom, którzy tam pozostali, i w jaki sposób zamierza to zrobić? Czy w ogóle jest rozważane to, by przeprowadzać kolejne ewakuacje, jeśli okaże się, że ci, którzy tam zostali, a jak mówią ci, którzy przyjechali do Polski, jest ich tam jeszcze sporo, chcieliby do Polski wrócić? (Dzwonek) Podobno są takie osoby. Czy jest też gotowy wariant pomocy dla tych, którzy chcą tam pozostać? Chciałbym wreszcie zapytać o program pomocy dla tych, którzy wrócili. Rozumiem, że to nie jest pytanie do pana ministra, ale prosiłbym o to, żeby pan minister je przekazał MSW i żeby MSW nam wreszcie odpowiedziało na piśmie. Jaki jest program wsparcia dla ludzi, których państwo ewakuowaliście jako MSZ, ale również dla tych, którzy dotarli do Polski we własnym zakresie? Mówiliśmy przecież wielokrotnie o tym, że oni nie otrzymują należytej pomocy. Dziękuję bardzo, panie marszałku.
Mówca: Marek Kuchciński
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. (Poseł Adam Kwiatkowski: A dodatkowa ewakuacja, panie ministrze?) Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Konrad Pawlik: Jeżeli chodzi o dodatkową ewakuację, to odpowiem tak: traktowaliśmy tę ewakuację, która odbyła się między 10 a 13 stycznia, jako jednorazowe działanie. Po to chcieliśmy dotrzeć do wszystkich Polaków przez zarówno Kościół rzymskokatolicki, jak i prezesów organizacji, żeby oni mieli możliwość podjęcia decyzji, żeby mieli odpowiedni czas na podjęcie decyzji, ponieważ jak była wcześniej mowa, to są decyzje życiowe. Daliśmy im ten czas. Większość z nich zdecydowała się na ewakuację. Ci, którzy się na nią nie zdecydowali, są świadomi wszystkich niebezpieczeństw, o jakich im mówiliśmy. Nie odżegnujemy się jednak od naszej odpowiedzialności i tak jak mówiłem, przygotujemy stosowny plan wsparcia dla tych osób pomimo ich decyzji o pozostaniu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Otóż w związku z obwieszczeniem regionalnego dyrektora ochrony środowiska w Rzeszowie z ubiegłego roku o powiadomieniu przez stronę ukraińską o planowanej realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie tymczasowego składowiska wypalonego paliwa jądrowego mieszkańcy Podkarpacia są zaniepokojeni możliwością oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko, a przede wszystkim możliwymi zagrożeniami zdrowia mieszkańców. Z informacji wynika, że planowana inwestycja dotyczy projektu i budowy okresowego składowiska zeszklonych odpadów wysokoaktywnych, przesłanych z powrotem z terytorium Federacji Rosyjskiej po przerobieniu wypalonego paliwa jądrowego. O tym, jak ważny, niebezpieczny i drażliwy jest to temat, nikogo nie trzeba przekonywać. Ten niepokój uwidocznił się w miejscowej prasie, w mediach. To dotyczy nie tylko województwa podkarpackiego, lecz także całej Polski wschodniej. Dlatego chciałbym zapytać pana ministra: Czy przy podejmowaniu ostatecznych decyzji zostaną uwzględnione uwagi i opinie zainteresowanych środowisk? Czy mieszkańcy Podkarpacia, Polski wschodniej, po realizacji tego przedsięwzięcia będą mogli czuć się bezpiecznie, jeśli chodzi o zdrowie swoje i najbliższych? W jakiej miejscowości będzie zlokalizowane to składowisko i czy są to duże ilości odpadów? Chociaż bez względu na to, jaka jest ilość odpadów, one i tak są niebezpieczne, dlatego też chciałbym o to zapytać pana ministra. Dziękuję bardzo.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Otóż sytuacja ekonomiczna polskiego rolnictwa jest zła, żeby nie powiedzieć, że tragiczna. Dowodem tego jest fakt, że rolnicy, widząc, iż nie mogą specjalnie liczyć na pomoc ministra rolnictwa, czyli odpowiedzialnego, tego, kto kreuje politykę rolną w państwie, sami próbują się organizować. W ubiegłym tygodniu powstał komitet protestacyjny i odbyło się w Środzie Wielkopolskiej w województwie wielkopolskim duże spotkanie, w którym uczestniczyło 600 rolników, rolników z Wielkopolski. W związku z tym, iż nie przyjął pan zaproszenia, nie przyjechał na to spotkanie - zresztą w tym spotkaniu nie wziął udziału nikt z zaproszonych, kto mógłby mieć jakikolwiek wpływ na to, aby zmienić tę trudną sytuację, nikt, kto mógłby chociażby próbować ją wytłumaczyć rolnikom - ten komitet powiększa się i obejmuje przedstawicieli innych województw, bo to jest żywy organizm i w tym czasie coś się dzieje. Trudną sytuację ekonomiczną pogarsza także embargo wprowadzone przez Federację Rosyjską. Rolnicy zostali pozostawieni sami sobie, pozostali sami ze swoimi produktami. Wyjątkiem jest niewielka pomoc, jaką uzyskują producenci owoców i warzyw. Na tym spotkaniu sformułowano kilkanaście postulatów, które zostały przesłane do resortu rolnictwa, i kilka z nich przedstawi pan poseł Niedbała.
Mówca: Marek Niedbała
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja miałem przyjemność uczestniczyć w tym spotkaniu osobiście. Przekazano mi te postulaty - z tego, co wiem, one również są znane ministerstwu rolnictwa - i chciałbym, aby minister ustosunkował się do najważniejszych z nich, dotyczących rynku wieprzowiny czy rynku mleka. Pozwolę sobie kilka z nich przytoczyć. Po pierwsze, wprowadzenie zapisów regulujących podaż surowca w sytuacjach kryzysowych na rynku mleka i wieprzowiny; po drugie, wprowadzenie dopłat i refundacji wywozowych ze względu na wystąpienie sytuacji kryzysowej; po trzecie, wprowadzenie i urealnienie cen zakupów interwencyjnych z prowadzeniem monitoringu kosztów produkcji i szczegółową kontrolą weterynaryjną wwożonego do kraju mięsa; po czwarte, podjęcie radykalnych kroków mających na celu wyeliminowanie zagrożenia związanego z chorobami przenoszonymi przez dziką zwierzynę; po piąte, likwidacja bądź złagodzenie kar mlecznych. To są jedne z najważniejszych postulatów. Chciałbym zadać też takie pytanie. Czy pan minister mógłby powiedzieć, co czeka rolników w 2015 r., czy rolnicy mogą liczyć na jakąkolwiek pomoc ze strony rządu, szczególnie rolnicy dotknięci embargiem, i oczywiście na jaką pomoc? Dziękuję bardzo.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ma pan rację, że nie jesteśmy w stanie omówić tego tematu w takim czasie ani my zadać pytania w ciągu 2 czy 3 minut, bo już pan marszałek nam zwracał uwagę. Przygotowujemy posiedzenie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, ono będzie już na początku lutego. Jeżeli nie będziemy zadowoleni z tego posiedzenia, na którym będą omówione wszystkie postulaty, to przygotujemy dużą konferencję, będziemy występować do marszałka Sejmu, aby zrobić ją na sali kolumnowej. Panie ministrze, nie odpuścimy wam tego, bo wy zwyczajnie nic nie robicie. Nie interesujecie się tym. Przyjąłbym wszystko, co pan powiedział, tylko na jedną rzecz nie mogę się zgodzić: że lekceważycie rolników, nie jeździcie na spotkania. Można byłoby na miejscu wytłumaczyć rolnikom pewne rzeczy i pewnie by zrozumieli. Z waszej strony na dzień dzisiejszy widać tylko i wyłącznie arogancję. (Dzwonek)
Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W związku z tym, że brak jest oficjalnego stanowiska rządu, chodzi o sprzeczne enuncjacje prasowe na ten temat, zadam pytanie, by w Sejmie padła na nie odpowiedź, by nie było żadnych wątpliwości, jeżeli chodzi o to, jakie jest stanowisko rządu w sprawie antykoncepcji awaryjnej. Komisja Europejska podjęła bardzo ważną decyzję z punktu widzenia zdrowia, praw kobiet i dopuściła sprzedaż jednej z pigułek antykoncepcji awaryjnej bez recepty. Tym samym komisja potwierdziła, że nie istnieją żadne medyczne powody, by ograniczać jej stosowanie, że jej stosowanie jest bezpieczne i skuteczne. W Polsce mamy jedną z najbardziej restrykcyjnych ustaw antyaborcyjnych na świecie, dlatego możliwość zapobiegania niepożądanej ciąży jest szczególnie ważna, zwłaszcza że nie ma edukacji seksualnej w szkołach. Zapewnienie pełnego dostępu do antykoncepcji bez utrudnień jest obowiązkiem władzy publicznej. Rząd ma obowiązek zadbać o to, by w Polsce prawo kobiet do świadczeń z zakresu planowania rodziny było w pełni realizowane. Nie chodzi tylko o to, że wymaga tego Komisja Europejska. Do tej pory rząd uchylał się od jakichkolwiek działań ułatwiających planowanie rodziny. Należy pamiętać, jeżeli chodzi o tabletki antykoncepcyjne, że jest to jedno z ważniejszych praw, osiągnięć współczesnej medycyny. Rząd ma obowiązek ich zapewnienia. Tymczasem w Polsce kobiety, które obecnie próbują otrzymać receptę na antykoncepcję awaryjną, napotykają szereg barier - od powoływania się przez lekarzy na klauzulę sumienia po koszty związane z wizytą w prywatnym gabinecie lekarskim. Zniesienie wymogu przedstawiania recepty ma ułatwić kobietom dostęp do antykoncepcji i zwiększyć jej skuteczność. (Dzwonek) Jeszcze chwileczkę, panie marszałku. Należy zauważyć, że nie ma żadnych, poza ideologicznymi, powodów, by utrudniać kobietom dostęp do tej tak ważnej metody zapobiegania ciąży. Skoro rząd nic nie robi, aby zliberalizować restrykcyjne prawo antyaborcyjne, powinien przynajmniej robić wszystko, by zmniejszyć ryzyko zachodzenia przez kobiety w niepożądane ciąże. A zatem pytam, czy rząd, biorąc pod uwagę fakt, że poprawa dostępu do antykoncepcji doraźnej jest nie tylko konieczna z uwagi na niezwykle restrykcyjne przepisy antyaborcyjne w Polsce, ale i potrzebę likwidacji barier ekonomicznych, zniesie obowiązek wystawiania recept na antykoncepcję awaryjną, zgodnie z rekomendacją Komisji Europejskiej. Liczę na to, że rząd nie ulegnie naciskom, jeżeli chodzi o utrudnianie kobietom dostępu do antykoncepcji awaryjnej. Kobiety oczekują jednoznacznej decyzji w tej sprawie. Chodzi o umożliwienie korzystania z należnych im praw reprodukcyjnych. Dziękuję bardzo.
Mówca: Aleksandra Trybuś-Cieślar
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Kontraktowanie świadczeń zdrowotnych odbywa się na zasadach określonych w dziale VI ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych. Ograniczenie wprowadza art. 132 ust. 3 ustawy o świadczeniach, zgodnie z którym nie można zawrzeć umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z lekarzem, pielęgniarką, położną, inną osobą wykonującą zawód medyczny lub psychologiem, jeżeli udzielają oni świadczeń opieki zdrowotnej u świadczeniodawcy, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z funduszem. Uzasadnieniem dla wprowadzenia ww. zakazu było ograniczenie konfliktu interesów lub nieuprawnionej konkurencji personelu medycznego z własnym pracodawcą w obszarze realizacji świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych, utrudnienie tworzenia się nieuprawnionych porozumień świadczeniodawców oraz nieformalnych ścieżek dostępu pacjentów do świadczeń, a także ograniczanie nieuzasadnionego rozdrobnienia kontraktów zawieranych przez NFZ. Jednak zasadniczym problemem, jaki pojawia się na tle art. 132 ust. 3, jest wadliwie sformułowany krąg podmiotów objętych zakresem zastosowania tego przepisu. Został on ograniczony do osób fizycznych wykonujących zawody lekarza, pielęgniarki, położnej, psychologa, jak również przedstawicieli innych zawodów medycznych, nie podpadają natomiast pod hipotezę art. 132 ust. 3 osoby prowadzące działalność leczniczą w formie spółek osobowych, np. grupowej praktyki lekarskiej w formie spółki jawnej lub partnerskiej, lub kapitałowych. W tych przypadkach to spółka, a nie osoby fizyczne, będzie występować jako strona umowy z NFZ, a więc zawarcie kontraktu z tymi podmiotami będzie dozwolone. To rozwiązanie oceniane jest bardzo krytycznie, przede wszystkim ze względu na nierówne traktowanie świadczeniodawców oparte na nieznajdującym merytorycznego uzasadnienia kryterium formy prawnej prowadzonej działalności. W związku z tym kierujemy do pana ministra następujące pytania: Czy ministerstwo widzi ten problem? Czy planuje wprowadzenie zmian w zakresie stosowania przepisu (Dzwonek) art. 132 umożliwiających lekarzom łączenie pracy w kilku placówkach posiadających kontrakty z NFZ?
Mówca: Ryszard Zawadzki
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Obecna konstrukcja wyżej wymienionego przepisu nie zabrania, by lekarze, którzy nie mogą zawrzeć umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia we własnym imieniu, założyli spółkę osobową, np. jawną lub partnerską, lub kapitałową, akcyjną lub z o.o., i w ten sposób mogli bez przeszkód zawrzeć umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia. Jaki jest więc cel utrzymania wyżej wymienionego zapisu, który nie zapewnia realizacji celów zakładanych przy jego tworzeniu przez ustawodawcę? Skoro celem wprowadzenia tego zapisu było przede wszystkim ograniczenie konfliktu interesów lub nieuprawnionej konkurencji personelu medycznego z własnym pracodawcą w obszarze realizacji świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych, nasuwa się pytanie, dlaczego przepis ten jest tak restrykcyjny i nie dotyczy tylko takiej sytuacji, kiedy zakres świadczeń udzielanych w ramach samodzielnego kontraktu lekarza z Narodowym Funduszem Zdrowia pokrywałby się z zakresem świadczeń udzielanych u innego świadczeniodawcy. (Dzwonek) Czasem bywa tak, że lekarz, np. chirurg, może świadczyć usługi, nie wiem, powiedzmy jako laryngolog, i w tym momencie jako pracownik szpitala nie może takiej umowy zawrzeć. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Krzysztof Ćwik
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Jak wiemy, od 1 stycznia 2015 r. zaczęły obowiązywać przepisy wprowadzone przez niemieckie ministerstwo pracy, które obligują m.in. przewoźników do podniesienia płacy minimalnej dla kierowców, którzy przejeżdżają przez terytorium Niemiec, do poziomu 8,5 euro za godzinę pracy. Te przepisy naruszają unijną zasadę swobody przepływu towarów i usług. Z wprowadzeniem tych przepisów związane są też bardzo uciążliwe procedury, których muszą dopełnić przewoźnicy. Wiele z tych przepisów nie ma żadnego odniesienia do realiów polskiego prawa. Ewentualne kary za niedopełnienie procedur, jakie grożą przewoźnikom wynoszą od 30 tys. do nawet 500 tys. euro. Jednocześnie biorąc pod uwagę fakt, że 25% udziału w rynku przewoźników na terenie Unii Europejskiej realizują polskie firmy transportowe, a 40% transportu w Niemczech w ramach tzw. kabotażu też realizują polskie firmy, to przywołane przepisy bardzo mocno uderzają w polskich przedsiębiorców. Dlatego zwracam się do pani minister z pytaniem: Jakie działania podejmuje czy podejmowało Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju w związku z wprowadzeniem od 1 stycznia przepisów, o których przed chwilą wspomniałem? Dziękuję.
Mówca: Andrzej Adamczyk
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Szanowni Państwo! Pani minister klarownie tutaj wyjaśniła, na czym polegają działania strony polskiej. Niemniej jednak wydaje się, pani minister, że wobec tak drastycznych działań strony niemieckiej działania strony polskiej nie mają znamion desperacji. Uważam, że powinny one mieć takie znamiona, m.in. dlatego że polska gospodarka traci miliardy złotych i będzie je traciła w ciągu najbliższych miesięcy z powodu wspomnianych restrykcji strony niemieckiej. Pragnę zadać pytanie: Dlaczego minister spraw zagranicznych nie wezwał ambasadora Niemiec w Polsce na rozmowę w tej sprawie? Pragnę zadać pytanie i proszę o odpowiedź: Pani minister, kiedy wystąpicie w tej sprawie do przewodniczącego Unii Europejskiej? To nie jest tak, że oddajemy tę sprawę komisarzom czy naszym europosłom. Ta sprawa jest zbyt ważna. (Dzwonek) Kolejna kwestia. Pani minister mówiła o współpracy ze środowiskami przewoźników. Wiem, że bardzo zaangażowane w tę sprawę jest Zrzeszenie Międzynarodowych Przewoźników Drogowych, ale z drugiej strony nie mogą oni liczyć na bezpośrednią współpracę, bo z jakichś przyczyn nie odpowiadacie państwo na wystąpienia ZMPD do Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju. Jeszcze jedno pytanie: Jakie przewidujecie restrykcje wobec strony niemieckiej? Wydaje się, że w tej sytuacji powinniśmy zachować pewną symetrię. Jeżeli strona niemiecka w sposób drastyczny ogranicza nasze możliwości działania na terenie Unii Europejskiej, to uważamy, że strona polska również nie powinna być dłużna. Zdaję sobie sprawę, że być może burzy to pewne pojęcia dotyczące współpracy międzynarodowej, niemniej jednak, jeszcze raz powtarzam, sprawa jest zbyt poważna, bo dotyczy ona tysięcy naszych przedsiębiorstw przewozowych. Musimy ich bronić. Dziękuję.
Mówca: Infrastruktury i Rozwoju Maria Wasiak
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Odpowiadając na pytania pana posła, chciałabym powiedzieć, że jeżeli chodzi o kontakty ze środowiskami przewoźników, to nie odnoszę wrażenia, żebyśmy ignorowali sygnały stamtąd płynące. Jesteśmy z nimi w bieżącym kontakcie. Oczywiście jest kwestia prawnego wsparcia. Pracujemy też nad opinią, która w sensie prawnym pomoże odpowiednio zachować się poszczególnym przewoźnikom. Tutaj mamy taką trudność, że nie sposób wydać jednej porady prawnej, która miałaby zastosowanie do każdej sytuacji, ponieważ ich sytuacje prawne są bardzo różne. W związku z tym moglibyśmy tutaj bardziej zaszkodzić. To jest tak jak z lekami, których ulotkę trzeba przeczytać indywidualnie, odpowiednio do pojedynczego przypadku. Natomiast jeżeli tutaj są takie sygnały, to chętnie się z nimi zapoznam. Jeżeli chodzi o zbieranie informacji, to nadajemy temu taki priorytet, że byłoby bardzo dziwne, gdybyśmy nie zareagowali na jakikolwiek sygnał od nich. Kwestia desperacji. Panie pośle, wydaje mi się, że jestem zdesperowana. Wszystkie dodatkowe podpowiedzi chętnie rozważę. Proszę wierzyć, że uważam, że priorytet, jaki powinniśmy nadać tej sprawie, jest teraz naprawdę najwyższego sortu. Rzeczywiście jest to sprawa, o którą warto walczyć. To godzi w podstawy bardzo istotnej części naszej gospodarki i w ogóle naszego myślenia o tym, w jaki sposób odnajdujemy się w Unii Europejskiej. Jest to więc absolutnie strategiczna sprawa. Jeżeli chodzi o kwestię symetrii, to myślę, że jeszcze w tym momencie nie jest na to czas. Czekam na rozmowę z panem ministrem federalnym od transportu Niemiec, która, mam nadzieję, odbędzie się w najbliższych dniach. Będziemy się zastanawiali, jakie kroki bardziej... Nie myślę tu kategoriami restrykcji, lecz myślę kategoriami chociażby odszkodowawczymi. Wydaje mi się, że nie jestem jeszcze na takim etapie analizy, który umożliwiałby proponowanie czegoś konkretnego. Będziemy o tym informowali, ponieważ to jest ważne. Zależy nam na tym, żeby wszyscy dobrze rozumieli podejmowane przez nas kroki, ewentualnie w dobrej wierze je korygowali. Będziemy korzystać z tych porad. Bardzo dziękuję za zadanie tego pytania.
Mówca: Dorota Niedziela
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Już ponad dwa lata trwają prace konsultacyjne ze stroną społeczną, rolnikami oraz zainteresowanymi dotyczące projektu rozporządzenia ministra zdrowia w sprawie sprzedaży bezpośredniej. Projekt ten ma za zadanie ułatwić rolnikom sprzedaż bezpośrednią produktów z małych gospodarstw. Tocząca się w tej sprawie dyskusja jednoznacznie wykazuje, iż wprowadzenie rozporządzenia znacznie ułatwi sprzedaż produktów rolnych w małych gospodarstwach. Jest to sprawa, której nie można bagatelizować i nadal odwlekać, ponieważ konkretne rozwiązania w tej dziedzinie są oczekiwane nie tylko przez rolników, ale również przez ich potencjalnych odbiorców, czyli znaczną część społeczeństwa. Prowadzone od marca 2013 r. prace doprowadziły do przedstawienia projektu, ale stanowisko resortu wydaje się niejasne i niejednoznaczne w związku z wydaną opinią Ministerstwa Spraw Zagranicznych. W związku z powyższym chcemy zadać panu ministrowi następujące pytania: Na jakim etapie znajduje się ww. sprawa? Jakie jest stanowisko Ministerstwa Zdrowia w stosunku do projektu? Jakie jest stanowisko wobec niebrania pod uwagę opinii Ministerstwa Spraw Zagranicznych, które nie blokuje przesłania tegoż rozporządzenia do punktu konsultacyjnego i derogacji w Unii Europejskiej?
Mówca: Krystyna Sibińska
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Muszę powiedzieć, że to była taka odpowiedź: chcielibyśmy, ale nie bardzo możemy. Musimy sobie zdawać sprawę z tego, że sprzedaż bezpośrednia jest związana z promocją żywności lokalnej. Bazary, ryneczki są bardzo chętnie odwiedzane przez turystów, którzy zaopatrują się tam w produkty będące przedmiotem sprzedaży bezpośredniej. To są niewielkie ilości Musimy pamiętać, że to drobni rolnicy produkują tę żywność z własnych surowców, jest ona wytwarzana w większości przez członków rodzin mieszkających w tych gospodarstwach. Powinniśmy wspierać sprzedaż produktów bezpośrednio na linii producent - konsument. Zwiększa to dochodowość małych gospodarstw rolnych, w szczególności tych ekologicznych, ale też, i to jest bardzo ważne, w ten sposób możemy ograniczyć szarą strefę, bo prawda jest taka (Dzwonek), że sprzedaż bezpośrednia funkcjonuje w wielu przypadkach. Tak więc lepiej dostosować przepisy i wprowadzić je, tak żeby bezpieczeństwo żywności było zagwarantowane, bo przecież takie są realia. Proszę odpowiedzieć, czy prawdą jest, że sprzedaż bezpośrednia jest nadzorowana przez służby sanitarne.