Mówca: Tomasz Latos
Data: 2015-06-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Państwo Ministrowie! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wobec sprawozdania dotyczącego przestrzegania praw pacjenta na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, obejmującego okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r., druk nr 3071. Jak państwo widzą, patrząc na daty, mamy w jakimś sensie do czynienia z historycznym sprawozdaniem. Oceniamy z pewnym opóźnieniem czasowym zdarzenia medyczne i funkcjonowanie rzecznika praw pacjenta nie w ubiegłym roku, tylko jeszcze w roku wcześniejszym. Oczywiście to nie zmienia faktu, że naszym obowiązkiem jest odniesienie się do tego, co w tym materiale zostało przedstawione. Muszę państwu powiedzieć, że mam ambiwalentne odczucia, omawiając ten dokument. Z jednej strony dokument rzeczywiście jest bardzo obszerny, bardzo rzeczowo przedstawiony, z dość skrupulatną statystyką, pokazującą różne wydarzenia, które w roku 2013 miały miejsce. Z drugiej strony w jakimś sensie nie o to chodzi. To jest oczywiście ważny element tegorocznego sprawozdania, ale niewypełniający jego w całości. Zacznę od sprawy, wydaje się, fundamentalnej, o której wielokrotnie przy tej okazji mówiliśmy. Otóż dopóki rzecznik praw pacjenta, niezależnie, czy będzie nim pani minister Kozłowska, czy ktokolwiek inny, nie będzie miał takiego umocowania, jak rzecznik praw obywatelskich czy rzecznik praw dziecka, zawsze to funkcjonowanie, to działanie nie będzie w pełni doskonałe. Trudno bowiem oczekiwać wszelkich możliwych działań w sytuacji pewnej zależności od ministra zdrowia. Wydaje się, że aby instytucja rzecznika praw pacjenta mogła w pełni dobrze funkcjonować, konieczne są dwa elementy. Jednym z elementów jest niewątpliwie uniezależnienie rzecznika praw pacjenta, przy długiej kadencji - powoływanie go wyłącznie przez polski Sejm, a z drugiej strony, zapewnienie oczywiście odpowiedniego, wystarczającego finansowania. W innej sytuacji będziemy mieli, co nieraz obserwowaliśmy w mediach, nakładające się na siebie przy różnych zdarzeniach medycznych konferencje ministra zdrowia z konferencją i wystąpieniem rzecznika. Można czasami mieć wrażenie, że było to robione w uzgodnieniu, bez pewnej bezstronności, a w niektórych przypadkach - być może w przeciwwadze do ministra czy też prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Druga rzecz, która niewątpliwie zastanawia, to zestawienie pewnych danych statystycznych, które zostały w tym sprawozdaniu przestawione. Prawie 70 tys. zdarzeń, łącznie z tymi, które zostały zgłoszone, większość z nich została zgłoszona telefonicznie, i ok. 700 wszczętych postępowań, które zostały wdrożone w roku 2013. Przeczytam dokładnie - 794, te, w których w ogóle rozpoczęto jakieś działania. Szanowni państwo, to jest nieco powyżej 1%. W związku z tym należy się zastanowić, dlaczego tylko 1% tego wszystkiego, co trafia do rzecznika, znalazło wyraz w jakimś działaniu. Jego skuteczność czy sensowność to kolejna sprawa, bo ponad połowa została odrzucona i zakwestionowana. Wydaje się już na pierwszy rzut oka, że coś jest nie tak. Albo ludzie dzwonią do rzecznika niezgodnie z jego kompetencjami, niczym do telefonów zaufania, ale takich informacji nie uzyskaliśmy, uzyskaliśmy informację, że dzwonią z informacją o pewnych zdarzeniach medycznych, a jeżeli tak, to wydaje mi się co najmniej mocno dyskusyjne, dlaczego tylko w 1% zostały te działania podjęte, tym bardziej że w 1/3 czy w 1/4 przypadków to była inicjatywa rzecznika. Na dodatek tylko niewielka część tego, czyli dwieście kilkadziesiąt spraw, czy 300 spraw, kończy się wnioskami. Mam nadzieję, że w wyniku stwierdzenia naruszenia praw pacjenta coś rzeczywiście dla tego pacjenta wyniknęło. Jest to w moim przekonaniu główny powód do zmiany, nie w roku 2014, bo już mamy rok 2015, niedługo pewnie będziemy mieli sprawozdanie za ubiegły rok, do wdrożenia w drugiej połowie tego roku i w kolejnych latach, niezależnie od potrzeby, tak jak powiedziałem, zmiany ustawodawczej w tej sprawie. W innym przypadku będziemy mieli dobrą statystykę, z której tak naprawdę dla pacjenta niewiele będzie wynikało. Biorąc pod uwagę wszystkie te argumenty i widząc potrzebę zmian i wyjścia naprzeciw oczekiwaniom społecznym ze względu na, bądź co bądź, jednak dość liczne zdarzenia medyczne, które wymagają interwencji - niestety, bardzo żałuję, nasza służba zdrowia aż tak doskonała nie jest i tych zdarzeń nieprawidłowych jest cały czas sporo - klub Prawo i Sprawiedliwość będzie wnioskował o odrzucenie tego sprawozdania. Dziękuję bardzo. (Poseł Jan Kulas: Niezgodnie z decyzją komisji.)