PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Norbert Kaczmarczyk
Data: 2016-05-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Kukiz’15 mam sposobność przedstawić stanowisko w sprawie poprawek Senatu do treści ustawy o utworzeniu Akademii im. Jakuba z Paradyża w Gorzowie Wielkopolskim, zawartych w uchwale Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 kwietnia 2016 r. Klub Poselski Kukiz’15 po przeanalizowaniu propozycji wprowadzonych zmian stwierdza, że nie naruszają one istoty oraz zasadności powołania akademii, nie wpływają ponadto na etapy procesu dojścia do oczekiwanych norm i kryteriów. W związku z tym w imieniu Klubu Poselskiego Kukiz’15 rekomenduję przyjęcie zaproponowanych poprawek Senatu jako sformułowań precyzujących zapisy poszczególnych artykułów ustawy w formie korzystnej dla idei ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Paweł Pudłowski
Data: 2016-05-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Warto było czekać. Nie mówię tu tylko o godz. 22, o której to obradujemy nad tą ustawą, ale o prawie 10 latach, bo od 2006 r. Gorzów Wielkopolski stara się mieć akademię. Cztery poprawki zaproponowane przez Senat są w zasadzie jedynie porządkujące, tak że my jako klub Nowoczesna się z nimi zgadzamy, choć tak jak mówiłem przy pierwszym czytaniu, nie obowiązuje nas dyscyplina, są pewne braki formalne. Natomiast dla mnie jako lubuszanina wybór jest prosty. Gorzów Wielkopolski, lubuskie potrzebują dużych, silnych ośrodków, a akademia daje na to szansę. Mam nadzieję, że te 3 lata, które dajemy akademii, będą dobrze wykorzystane i że spełni ona kryteria, które stawiane są przed uczelnią nazywaną akademią. Dziękuję państwu.
Mówca: Norbert Obrycki
Data: 2016-05-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pani minister. Nie dalej jak wczoraj pan minister Gowin mówił o tym, że polskie uczelnie są przeregulowane, a najlepsza polska uczelnia państwowa znajduje się w rankingach najlepszych uczelni, np. rankingu szanghajskim, pod koniec czwartej setki. Czy powołując kolejną uczelnię państwową, nie za mocną na starcie, niespełniającą wymogów ustawowych, powołaną na zasadzie wyjątku, na swoisty kredyt zaufania, przybliżamy się do tego, czy oddalamy, aby nasze polskie uczelnie mogły być atrakcyjne i konkurencyjne w Europie i na świecie? I drugie pytanie: Czy nie lepiej łączyć uczelni, ich potencjału naukowego w silne ośrodki, tym samym kumulując środki publiczne dla mniejszej liczby jednostek naukowych, niż rozpraszać na większą liczbę małych i słabych, niemających nawet uprawnień do nadawania tytułu doktora?
Mówca: Bernadeta Krynicka
Data: 2016-05-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Jeszcze chwileczkę. Dlatego, doceniając oddanie i cierpliwość osób wykonujących ten zawód, pragnę w tym szczególnym dniu z okazji dorocznego międzynarodowego święta pielęgniarek i położnych złożyć wszystkim pielęgniarkom, pielęgniarzom i położnym najserdeczniejsze życzenia: zdrowia, miłości, radości i spełnienia w życiu prywatnym, w pracy zaś satysfakcji z realizowanej misji zawodowej, uznania ze strony przełożonych, dobrych relacji z kolegami i wspólnego osiągania celów. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Teresa Hałas
Data: 2016-05-12 (Sejm RP, kadencja 8)

A więc pozwólcie, że z tego miejsca złożę słowa podziękowania. Dziękuję wam za wasze wielkie serce i za zaangażowanie, za waszą determinację w walce o lepszą perspektywę dla polskiej wsi, za wasz czas, za dzielenie się tym czasem w naszej przestrzeni publicznej i za hojność, z której słyniecie, bo nikt nigdy nie wypłacił wam żadnej delegacji, nie zwrócił żadnych kosztów podróży i to jest wasza jakże ważna wartość dodana do tej związkowej instytucji. Dziękuję również wszystkim sympatykom i zaprzyjaźnionym środowiskom. Dziękuję ˝Solidarności˝ robotniczej i mediom, tym, którzy z nami współpracowali. Wreszcie serdecznie dziękuję wam, nasi kochani pracownicy biurowi, młodzi energetyczni ludzie...
Mówca: Sylwester Chruszcz
Data: 2016-05-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 29 kwietnia obchodziliśmy 4. rocznicę śmierci Wiesława Chrzanowskiego, adwokata i polityka, profesora nauk prawnych, żołnierza Armii Krajowej, powstańca warszawskiego, założyciela i pierwszego prezesa Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, posła, senatora i ministra. W czasie II wojny światowej walczył w szeregach Narodowej Organizacji Wojskowej, która weszła w skład Armii Krajowej. Jako żołnierz Amii Krajowej uczestniczył w powstaniu warszawskim. Był wtedy żołnierzem Batalionu Harnaś. Działał również w konspiracyjnych organizacjach o orientacji narodowej, m.in. w Stronnictwie Narodowym i Młodzieży Wszechpolskiej. Po wojnie, w latach 1948-1955, był więziony przez władze komunistyczne. W czasach PRL walczył o wolną Polskę. Współpracował z prymasem Polski kardynałem Stefanem Wyszyńskim. Wykładał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1980 r. został doradcą NSZZ ˝Solidarność˝. Był współautorem statutu związku. W 1989 r. Wiesław Chrzanowski był współzałożycielem Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego i pierwszym prezesem tej partii, którą kierował przez 5 lat. Później został przewodniczącym rady naczelnej tego ugrupowania. W maju 2005 r. został odznaczony Orderem Orła Białego. W roku 2007 został powołany do kapituły tego orderu. W najbliższych dniach pamiętajmy o tym wspaniałym człowieku i wielkim Polaku. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2016-05-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 1 kwietnia br. Sejm przyjął tzw. ustawę dekomunizacyjną, czyli ustawę o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej. Po przyjęciu ustawy przez Senat trafiła ona do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy celem podpisania. Zgodnie z powyższym aktem prawnym nazwy ulic, mostów czy placów nadane przez jednostki samorządu terytorialnego nie mogą w żaden sposób upamiętniać ani propagować osób, wydarzeń, organizacji lub dat, które są symbolami komunizmu lub innego totalitarnego ustroju. Za propagujące komunizm uważa się także nazwy odwołujące się do osób, organizacji, wydarzeń lub dat symbolizujących represyjny, autorytarny i niesuwerenny system władzy w Polsce w latach 1944-1989. Samorządy będą zobowiązane do zmiany nazw upamiętniających komunizm w ciągu 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Decyzję o stwierdzeniu nieważności uchwały nadającej niezgodną z nowymi przepisami nazwę budowli, obiektów lub urządzeń użyteczności publicznej będzie podejmował wojewoda po zasięgnięciu opinii Instytutu Pamięci Narodowej. Ponad 25 lat po przeprowadzeniu w Polsce zmian ustrojowych nadal nawet 1,5 tys. ulic może nosić nazwy związane z komunizmem. Mamy w kraju ulice upamiętniające PKWN, ulice 40-lecia PRL, Armii Czerwonej, Władysława Gomułki, Polskiej Partii Robotniczej czy chociażby Karola Świerczewskiego. Jest to dziedzictwo dla Polski i Polaków znieważające. Konieczność uregulowania tych kwestii nie powinna budzić żadnych kontrowersji politycznych. Nie bez powodów w art. 13 konstytucja stanowi, że zakazane jest istnienie partii politycznych i innych organizacji odwołujących się w swoich programach do totalitarnych metod i praktyk działania nazizmu, faszyzmu i komunizmu, a Kodeks karny w art. 256 uznaje propagowanie ustroju faszystowskiego lub innego totalitarnego ustroju państwa za czyn zabroniony. Jakiekolwiek propagowanie komunistycznej symboliki jest bowiem demoralizujące dla społeczeństwa. Nie możemy akceptować honorowania ludzi i instytucji, którzy na to nie zasłużyli. Czasem daje się usłyszeć głosy, że niekiedy komunistyczni patroni ulic to mniej znani działacze partyjni niższego szczebla albo naukowcy, którzy zezwolili na propagandowe wykorzystanie rezultatu swoich badań i prac. Zdarza się również, że nazwiska patronów ulic, doskonale znane starszemu pokoleniu, upamiętniające czasy PRL, nic nie mówią młodym ludziom. Czasami patroni ulic, szkół czy budynków są mieszkańcom danej miejscowości po prostu mało znani albo wcale nieznani. Jeśli mieszkańcy nie mają żadnej wiedzy na temat patrona swojej ulic, należy im ją przekazać. Jest to bowiem ogromne wyróżnienie. Zdecydowanie jednak nie możemy propagować żadnych nazwisk, które kojarzą się z komunizmem i zasługami dla PRL i PZPR. Powinniśmy upowszechniać wiedzę o osobach zasłużonych dla najnowszej historii Polski, niezwiązanych z żadnym ustrojem totalitarnym. Osób, które mogłyby dostąpić zaszczytu objęcia patronatem ulicy, placu czy budynku, w naszym kraju nie brakowało. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Szulowski
Data: 2016-05-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Kilka dni temu, 2 maja 2016 r., odbyły się uroczystości upamiętniające 70. rocznicę pacyfikacji i spalenia 2 maja 1946 r. Wąwolnicy, miejscowości w powiecie puławskim województwa lubelskiego, przez siły Urzędu Bezpieczeństwa. Organizatorami uroczystości byli: Stowarzyszenie ˝Przeszłość - Przyszłości˝, wójt gminy Wąwolnica, Regionalne Towarzystwo Przyjaciół Wąwolnicy oraz Sanktuarium Matki Boskiej Kębelskiej w Wąwolnicy. Uroczystości objęły m.in. odsłonięcie pamiątkowej tablicy, mszę świętą, rekonstrukcję wydarzeń z udziałem m.in. grup rekonstrukcyjnych, koncert zespołów młodzieżowych. Patronat nad wydarzeniem objął prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Duda w ramach ogólnopolskich obchodów ku czci żołnierzy wyklętych. Zbrodni pacyfikacji Wąwolnicy dokonały siły Urzędu Bezpieczeństwa, wymierzając w ten sposób w ramach odpowiedzialności zbiorowej karę mieszkańcom tej miejscowości za sprzyjanie żołnierzom niezłomnym w ich walce z nowym okupantem. Pastwą płomieni padło 101 domów mieszkalnych, 106 stodół, 121 obór, 120 chlewów i innych budynków, często wraz z inwentarzem. W pożodze śmierć poniosło kilka osób, wiele odniosło rany. To wydarzenie przez wiele lat, przez kilka dekad było przemilczane, było tematem zakazanym. Obecnie wreszcie ten bezprecedensowy przykład zbrodni komunistycznej staje się znany coraz większej rzeszy naszego społeczeństwa, nie tylko województwa lubelskiego, ale i całej Polski. Ta wiedza musi być jeszcze bardziej rozpropagowana. Dlatego organizatorom i uczestnikom uroczystości upamiętniających 70. rocznicę spalenia Wąwolnicy składam wyrazy najwyższego uznania i szacunku, a samym mieszkańcom Wąwolnicy gratuluję trwania przy wartościach, wierności ideałom wolnej Polski i 1050-letniemu chrześcijańskiemu dziedzictwu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Norbert Kaczmarczyk
Data: 2016-05-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Niedawno obchodziliśmy Dzień Strażaka. Jest to służba, która ma ogromne znaczenie dla całego społeczeństwa, zarówno jeśli chodzi o Państwową Straż Pożarną, jak i ochotnicze straże pożarne. Chyba każdy z nas widział pędzący czerwony wóz bojowy na sygnale, strażaków walczących z pożarem, zmagających się z powodzią, udzielających pierwszej pomocy czy pracujących przy wraku pojazdu z użyciem specjalistycznych narzędzi. Straż pożarna to służba, do której zaufanie według najnowszych badań ma aż 94% społeczeństwa. Wszyscy podziwiamy strażaków za ich poświęcenie i odwagę podczas ratowania życia i mienia. Trzeba być bardzo odważnym i dobrze wyszkolonym, aby wbiegać do płonącego budynku i wynosić z niego poszkodowanych czy też, jak to czasem ma miejsce, płonącą butlę z gazem. Straż pożarna w dzisiejszych czasach to przede wszystkim profesjonalny sprzęt. Niebawem mają być zmieniane strażackie mundury. Zadbajmy o to, aby nasi strażacy korzystali z jak najwyższej jakości rozwiązań, pozwalających im na ratowanie życia. Powinniśmy pomyśleć o zakupie dronów dla Państwowej Straży Pożarnej, aby maksymalnie zwiększyć bezpieczeństwo strażaków i ułatwić im działania gaśnicze czy poszukiwawcze. Nie zapominajmy również o tym, że strażacy niejednokrotnie poświęcają swoje zdrowie i życie, walcząc z żywiołem. To nie praca, a służba. Służba tak cenna, że powinni oni dostawać za swoją pracę odpowiednie wynagrodzenie. Dlaczego strażak, mimo że musi posiadać przeszkolenie i wiedzę na najwyższym poziomie, ma zarabiać mniej niż niektórzy urzędnicy czy chociażby równie ważni dla społeczeństwa policjanci? Nad zmianą tego stanu rzeczy powinniśmy się zastanowić. Chwała bohaterskim strażakom! Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Aleksander Mrówczyński
Data: 2016-05-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Zadaję dziś pytanie, jakiej chcemy Polski. Wczoraj pan poseł Kornel Morawiecki odpowiedział na to pytanie. Stając przed biało-czerwoną, stając przed orłem z koroną, stając przed krzyżem, mówię: chcemy Polski solidarnej, Polski zrównoważonego rozwoju, Polski, która dba także o Polskę powiatowo-gminną. Tu, w parlamencie, z mojej inicjatywy powstał Parlamentarny Zespół ds. rozwiązywania problemów mieszkańców ˝Polski powiatowo-gminnej˝, niewidzianej z daleka, z dużych miast, z problemami bezrobocia, kolejek do lekarzy specjalistów, niskiej stopy życiowej, dużej emigracji, słabo rozwiniętej infrastruktury. Nie chcemy Polski, która marnotrawi pieniądze publiczne. Wczoraj dowiedzieliśmy się o kwocie 340 mld zł. To wielka liczba. Małe dzieci mówią: nieskończona. Gdyby to sobie uświadomić i przeliczyć na dzienną stratę. Zadałbym pytanie: Ile to dziennie wynosi? Nie uwierzylibyśmy: 116 mln dziennej straty. Nie chcemy Polski, która marnotrawi pieniądze. Nigdy więcej marnotrawstwa, egoizmu czy pogardy. Chcemy Polski solidarnej. Bądźmy solidarni. Kierujmy się wartościami z dziada pradziada: Bóg, honor, ojczyzna. Szanujmy się, a zdecydowanie w tym naszym kraju, w tej Najjaśniejszej Rzeczypospolitej, będzie lepiej. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józefa Szczurek-Żelazko
Data: 2016-05-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dzisiaj obchodzimy Międzynarodowy Dzień Pielęgniarki i Położnej. Z tej okazji pragnę przekazać z tego wyjątkowego miejsca wszystkim koleżankom i kolegom wyrazy podziękowania i szacunku za codzienny trud w opiece nad ciężko chorymi - dorosłymi i dziećmi. Pielęgniarki i położne stanowią najliczniejszą grupę zawodową w służbie zdrowia i wykonują profesję zaufania publicznego. Szczególną profesję, bo wymagającą, oprócz wysokich kwalifikacji, wyjątkowych predyspozycji, wrażliwości na cierpienie, umiejętności współczucia i pocieszenia. To one są w wyjątkowych i niepowtarzalnych chwilach dla każdego człowieka: w radosnych chwilach narodzin, walki z chorobami i słabością organizmu, żmudnej rehabilitacji, a także śmierci. Wasz trud, oddanie i cierpliwość w codziennej pracy oraz wasza fachowa opieka zapewnia pacjentom poczucie bezpieczeństwa i wsparcie zarówno chorym, jak i ich najbliższym. Codzienna praca grupy zawodowej pielęgniarek i położnych darzona jest powszechnym szacunkiem i uznaniem. Tegoroczne hasło Międzynarodowego Dnia Pielęgniarki, który ogłosiła Międzynarodowa Rada Pielęgniarek, brzmi: Pielęgniarki są siłą sprawczą zmian poprzez zwiększenie elastyczności i odporności systemów opieki zdrowotnej. To bardzo ważne przesłanie, wskazujące na istotną rolę waszych środowisk zawodowych w realizacji działań na rzecz poprawy funkcjonowania systemu ochrony zdrowia. To szczególne święto dla wszystkich pielęgniarek i położnych. Szczególne również dla mnie, pielęgniarki. Jak pisał poeta: Pielęgniarka - oto postać ze wszech miar godna podziwu. Pielęgniarka zastępująca raz lekarza, raz Boga. Tylko ten, kto doznał cierpienia w chorobie, wie, jak ważne jest ciepłe słowo, troska i niezawodna obecność. Tylko wy wiecie, jak połączyć fachową wiedzę i umiejętności z serdecznością i wsparciem. Z okazji Międzynarodowego Dnia Pielęgniarki i Położnej pragnę przekazać wszystkim pielęgniarkom i położnym życzenia radości i spełnienia w życiu osobistym, w pracy zaś satysfakcji z realizowanej misji zawodowej, uznania ze strony przełożonych, dobrych relacji ze współpracownikami i wspólnego osiągania założonych celów. Te życzenia kieruję szczególnie do wszystkich pielęgniarek i położnych zatrudnionych w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Brzesku. Czynię to z tego szczególnego miejsca, z Sejmu, po raz pierwszy, bo zawsze w tym dniu byłam z wami. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zofia Czernow (tekst niewygłoszony)
Data: 2016-05-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Muzyka jest kondensatem emocji najlepszych, najbardziej wartościowych. Najsłynniejsi, pisząc o muzyce, wznosili się na wyżyny fantazji. Pisali, że zdradza najtajniejsze myśli, że ziemska, a jest odbiciem niebieskich sfer, że jest kąpielą duszy. Zadziwiające, jak wiele uwagi poświęcali jej matematycy, choćby Pitagoras, który przekonywał, że muzyka budzi w sercu pragnienie dobrych czynów. To właśnie Państwowa Szkoła Muzyczna I i II stopnia im. Stanisława Moniuszki w Jeleniej Górze jest dowodem na to, że wokół muzyki gromadzą się ludzie niezwykli - z wielkim zapałem, umiejący pokonywać wszelkie trudności, jakby właśnie muzyka dodawała im skrzydeł. 70 lat jeleniogórskiej szkoły muzycznej to czas wielkiej pracy i wielkich sukcesów, to czas tworzenia i rozwoju edukacji artystycznej na zachodnich ziemiach. Nauczyciele muzyki od samego początku wysoko stawiali poprzeczkę wymagań sobie samym i swoim uczniom, chcąc być każdego dnia lepsi niż wczoraj. Dziś Państwowa Szkoła Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Jeleniej Górze jest chlubą nie tylko Jeleniej Góry, ale również świeci wielkim blaskiem na mapie szkół muzycznych w Polsce. Bez szkoły muzycznej nie byłoby zapewne Filharmonii Dolnośląskiej w Jeleniej Górze. Oba te muzyczne fenomeny - szkoła i filharmonia - są ze sobą związane nie tylko historią, ale również szczególną harmonią dwóch bytów, które razem są po trzykroć silniejsze, niż byłyby z osobna. Trudno dziś wymieniać nazwiska muzyków i nauczycieli, którzy są dla szkoły najważniejsze. Spośród prawie 2 tys. absolwentów i 150 pedagogów nie sposób wybrać tych, których warto wyróżnić ponad innych, bowiem jest ich tak wielu i są tak wspaniali. Niemal każdy z nich dołożył cegiełkę służącą budowie marki, jaką jest dziś Państwowa Szkoła Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Jeleniej Górze. Koncerty absolwentów na wszystkich kontynentach, w najbardziej prestiżowych miejscach świata są najlepszym hołdem dla muzyki oraz szkoły i satysfakcją dla pedagogów. Ich muzyka jest - jak mawiał poeta - po prostu niebem z nutami zamiast gwiazd.
Mówca: Anna Kwiecień (tekst niewygłoszony)
Data: 2016-05-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowni Państwo! W dniu dzisiejszym chciałam pokrótce opowiedzieć państwu o Międzynarodowym Festiwalu Gombrowiczowskim, który od lat gości w moim rodzinnym mieście. Od 1993 r. Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego jest organizatorem Międzynarodowego Festiwalu Gombrowiczowskiego. Inicjatorem festiwalu był Wojciech Kępczyński, dyrektor teatru. Wspomnę, że jest to jeden z najważniejszych polskich festiwali teatralnych. Impreza łączy teatr, naukę, muzykę oraz szeroko pojętą sztukę. W początkowych edycjach patronat nad nią objęła Rita Gombrowicz, wdowa po zmarłym pisarzu. Ideą organizatorów było stworzenie międzynarodowego, wielokulturowego forum wymiany myśli, doświadczeń, interpretacji oraz sformułowanie na nowo problemu Gombrowicza, problemu czytania i odczytania jego dzieł. Impreza cieszy się bardzo dużym zainteresowaniem publiczności, jak i krytyków. Jury złożone z krytyków, reżyserów oraz teatrologów ocenia liczne spektakle. Okolice Radomia są rodzinnymi stronami pisarza, stąd też wybór miasta Radom na miejsce festiwalu, który odbywa się regularnie co 2 lata. W pałacyku w podradomskiej Wsoli urodził się Witold Gombrowicz, dziś ma tam swoją siedzibę Muzeum Witolda Gombrowicza. To właśnie tutaj rodziły się pierwsze literackie pomysły. Dzięki temu w twórczości pisarza można znaleźć szereg wzmianek o miejscowościach położonych w pobliżu Radomia. W tym roku Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego ma przekazać 150 tys. zł dofinansowania na XII edycję Międzynarodowego Festiwalu Gombrowiczowskiego.
Mówca: Jerzy Paul (tekst niewygłoszony)
Data: 2016-05-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Z roku na rok w sposób niekontrolowany rośnie w Polsce populacja bobrów. Zwierzęta te coraz śmielej wkraczają na grunty uprawne i niszczą produkcję rolną. Tworzone przez bobry tamy na rzekach i ciekach wodnych powodują wylewanie wody na pola uprawne oraz zaburzają lokalne systemy melioracji. Zjawisko to dotyka najczęściej terenów województw: warmińsko-mazurskiego, podlaskiego, lubelskiego i podkarpackiego, ale występuje praktycznie na terenie całego kraju. Właściciele stawów, gospodarstw rolnych i ogródków działkowych są bezradni. Bezsilne wobec tego problemu są także regionalne dyrekcje ochrony środowiska, koła łowieckie, izby rolnicze i samorządy. Przesiedlanie bobrzych rodzin jest operacją na tyle kosztowną, że wykonuje się ją tylko w odosobnionych przypadkach. Wiele zastrzeżeń wzbudza także system szacowania szkód i wysokości naliczanych odszkodowań. Dzisiaj w Sejmie rozpoczęliśmy pracę nad nowelizacją ustawy Prawo łowieckie i mam nadzieję, że będzie to krok w dobrym kierunku, który ureguluje kwestie związane z rekompensatami za szkody wyrządzone przez dziką zwierzynę. Pozostaje jednak jeszcze zmierzyć się z problemem szybko rosnącej populacji niektórych gatunków zwierząt, a w szczególności bobrów. Obowiązujące obecnie Prawo łowieckie oraz ustawy o ochronie przyrody i ochronie zwierząt nie spełniają swojej funkcji w zakresie ograniczania rozmiaru szkód wyrządzanych w uprawach rolnych. Z problemem tym poradziła sobie m.in. Litwa, gdzie bobry chronione są jedynie na terenie parków narodowych. Wysoka Izbo! Jeżeli nie podejmiemy działań mających na celu zahamowanie ciągłego wzrostu populacji bobrów, problem ten będzie w bardzo szybkim tempie narastał i skutkował kolejnymi wielomilionowymi stratami dla rolników i budżetu państwa. Dziękuję. Przebieg posiedzenia
Mówca: Katarzyna Lubnauer
Data: 2016-05-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie i Panowie Posłowie! Panie Marszałku! Na mocy regulaminu Sejmu, art. 184 ust. 3 pkt 1, proszę o przerwę i zwołanie Konwentu Seniorów... (Wesołość na sali, oklaski) (Głos z sali: Ha, ha, ha!) ...w celu uzupełnienia porządku dzisiejszych obrad o informację ministra zdrowia w sprawie sytuacji na Podkarpaciu w kwestii możliwości realizacji przez kobiety prawa do terminacji ciąży na mocy ustawy o planowaniu rodziny. (Głos z sali: Wstyd!) Dochodzą do nas medialne doniesienia, że obecnie na Podkarpaciu nie ma już żadnego szpitala (Gwar na sali, dzwonek), w którym kobiety mogą w sposób legalny dokonać terminacji ciąży. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!) Chcielibyśmy się dowiedzieć, co państwo polskie ma zamiar zrobić w tym celu (Gwar na sali, dzwonek), żeby zapewnić kobietom możliwość realizacji ich praw wynikających z ustawy. Prosimy w związku z tym Konwent Seniorów o uzupełnienie porządku obrad. Zwróćmy uwagę, że państwo polskie odpowiada za możliwość realizacji praw obywatelskich swoich obywateli. (Poseł Krystyna Pawłowicz: Nie ma prawa do zabijania.) Prawo wynikające z ustawy o planowaniu rodziny jest również prawem niezbywalnym kobiet. Nie można dopuścić do sytuacji, w której w którymś z województw to prawo nie jest realizowane. Dlatego w imieniu Nowoczesnej proszę o przerwę i zwołanie Konwentu Seniorów w celu uzupełnienia porządku obrad o tę informację. (Oklaski)
Mówca: Robert Winnicki
Data: 2016-05-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na Podkarpaciu nie ma już szpitali, które dokonywałyby dzieciobójstwa, które wykonywałyby aborcje. (Głos z sali: Brawo!) (Głos z sali: W jakim trybie?) A dzieje się tak dlatego, pani poseł, że w ostatnim szpitalu, w którym było to dokonywane, lekarze podpisali klauzulę sumienia. Dlatego że lekarze nie chcą mordować dzieci nienarodzonych, a państwo... (Oklaski) (Poseł Krystyna Pawłowicz: Wszyscy.) ...jako ugrupowanie rzekomo opowiadające się za wolnością chcecie polskim katolickim lekarzom to prawo ograniczyć. To jest skandal. (Dzwonek, oklaski) (Głos z sali: Brawo!) (Głos z sali: Zejdź!)
Mówca: Katarzyna Lubnauer
Data: 2016-05-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Nikt nie kwestionuje prawa lekarzy do klauzuli sumienia. Natomiast kwestionujemy tamto, bo państwo powinno stać na straży praw obywatelskich i to państwo zgodnie z ustawą ma zapewnić dostęp kobiet do możliwości dokonania terminacji ciąży, zgodnie z ustawą o planowaniu rodziny. (Poruszenie na sali, dzwonek) Oczekujemy w związku z tym od państwa, żeby zapewniło również kobietom z Podkarpacia tę możliwość. (Oklaski) (Poseł Krystyna Pawłowicz: Nie ma prawa do zabijania.)