PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tomasz Kostuś
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projektowanie ustaw w oparciu o z góry przyjęte założenia, nie zaś wyniki wcześniej przeprowadzonych badań i analiz, nie jest praktyką dobrą. Jest to wręcz niebezpieczne. I tu rodzą się pytania. Dlaczego, z jakich powodów założenia tak ważnego projektu ustawy nie zostały poprzedzone żadnymi konsultacjami z samorządem rolniczym, czyli podmiotem, którego projekt dotyczy? Dlaczego nie odbyła się szczegółowa i merytoryczna dyskusja na temat tak znaczących dla funkcjonowania samorządu rolniczego zmian? Jaki posłowie wnioskodawcy mają pomysł na promocję, na popularyzację idei współtworzenia realnego samorządu zawodowego rolników i jego aktywność? Zwłaszcza teraz, w kontekście ich niskiej reprezentatywności dla ogółu osób czynnych zawodowo w rolnictwie oraz niskiej świadomości samego istnienia samorządu zawodowego, jego roli, zadań i przydatności dla społeczności. Wreszcie jakie będą rzeczywiste koszty (Dzwonek) funkcjonowania proponowanych zmian? Czy macie takie wyliczenia? Reasumując, reforma izb rolniczych tak, jest potrzebna w kontekście nowych wyzwań, nowych zadań, nowych okoliczności, ale nie w takiej formie, nie w takim zakresie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Maciej Masłowski
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W uzasadnieniu projektu poseł wnioskodawca wspomina o różnego rodzaju nadużyciach, do których dochodziło podczas kampanii wyborczej oraz w trakcie przeprowadzania samych wyborów. Być może również przez tego typu nieprawidłowości rolnicy nie są zainteresowani wyborami do izb rolniczych, gdyż wiedzą, że ich głos niewiele zmieni. Proszę zatem o odpowiedź na pytanie: Jakie mechanizmy zawiera projekt ustawy, które będą przeciwdziałały nadużyciom podczas przeprowadzania wyborów? I w jakim stopniu mechanizmy te będą skuteczne? Czy nie okażą się kolejnymi pustymi zapisami? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Paweł Szramka
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy zakłada przeniesienie wyborów do izb na szczebel sołectwa. W uzasadnieniu projektu możemy przeczytać, że dzięki takiemu rozwiązaniu wzrośnie świadomość rolników, jeśli chodzi o działanie izb, i że zapewni ono wyborcom stały kontakt z ich reprezentantami. Pojawiają się jednak wątpliwości, czy sołectwo nie jest zbyt małym obszarem, a rolnicy je zamieszkujący nie stanowią zbyt niewielkiej społeczności, aby móc wybierać swojego przedstawiciela. Proszę posła wnioskodawcę o odpowiedź: Czy przeprowadzenie wyborów na tak niskim szczeblu nie otworzy furtki do różnego rodzaju nadużyć i nieprawidłowości? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Stefan Romecki
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie ulega wątpliwości, że przeprowadzane dotychczas wybory do izb rolniczych trudno nazwać demokratycznymi. Nie ulega również wątpliwości, że zainteresowanie rolników wyborami do izb jest minimalne, co znajduje odzwierciedlenie w dramatycznie niskiej frekwencji. Można śmiało powiedzieć, że samorząd rolniczy jest dzisiaj reprezentantem jedynie wąskiej grupy rolników. W związku z tym chciałbym wiedzieć, czy zaproponowane w projekcie rozwiązania wpłyną na poprawę sytuacji. Co w omawianym projekcie stanowić ma tę zachętę, motywację dla rolników, aby zainteresowali się działalnością izb rolniczych i aby zaczęli rzeczywiście uczestniczyć w ich tworzeniu i funkcjonowaniu? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Teresa Hałas
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Szanowna Izbo! Powtarzając za moim kolegą klubowym, szeroka dyskusja dotycząca samorządu rolniczego, jakim są izby, bezspornie jest potrzebna, natomiast nie kryję, że zabrakło mi w tym projekcie zmian dotyczących merytoryki, tj. rozpisania działalności zadaniowo-kompetencyjnej izb, jak i odpowiedzialności wynikającej z tych zadań. Bo jeśli mamy już zmieniać prawo i jako rolnicy finansować ten samorząd, to należy stworzyć dobry projekt, który połączy solidnie oczekiwania środowiskowe, finansowanie i realia programowo-kompetencyjne. Pytanie do wnioskodawcy: Czy państwo uważacie tak na serio, że kwestie merytoryczne, które wyartykułowałam, są w starej ustawie dobrze zabezpieczone, skoro nie wprowadzacie zmian w tym zakresie? Dziękuję.
Mówca: Jan Krzysztof Ardanowski
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dyskusja o izbach rolniczych jest de facto dyskusją od wielu lat toczoną nad wiarygodnością reprezentacji świata rolniczego wobec władz publicznych, wobec reszty społeczeństwa. Ja na izbach rolniczych krzyżyka jeszcze bym nie stawiał. Wydaje mi się, że rozmowa z nimi, z samorządem, z samymi zainteresowanymi na temat stworzenia możliwości wpływania na sprawy wsi i wiarygodności powinna się odbyć, ponieważ izby rolnicze są polskim rolnikom potrzebne. Ale kwestią równie ważną jest - biorąc pod uwagę, że w polskim rolnictwie istnieje sto parędziesiąt organizacji rolniczych - stworzenie pewnej reprezentacji wobec władz, parlamentu, rządu, prezydenta, która by nie była tylko kolejną radą opiniodawczą, dekoracją czy kwiatkiem do kożucha, ale rzeczywiście organizacją, z którą władze publiczne by się liczyły. Według opinii, bardzo powszechnych na wsi, tego typu rada - nie wiem, jakiej nazwy użyć - powinna być zlokalizowana przy urzędzie prezydenta, obdarzonego największym zaufaniem społecznym (Dzwonek), i taka rada powinna być tym organem, który będzie bardzo mocno wpływał na kształtowanie polityki rolnej państwa i przedstawianie obiektywnego, wiarygodnego głosu polskiej wsi.
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać o taką kwestię dotyczącą ochrony danych osobowych, która wynika z takiego aspektu, jak niezwykle dynamiczny rozwój technologii, zwłaszcza monitorujących media elektronicznie, choćby w aspekcie tzw. mediów społecznościowych. To jedna sprawa. Proza życia to zjawiska, które ujawniły się przy realizacji przez gminy programu 500+. Chodzi mi o elastyczność współpracy pani urzędu z instytucjami państwa, elastyczność niwelującą do maksimum biurokrację. Dalej. Kwestia kamer, kamer umieszczonych nie tylko stacjonarnie, monitoringu przemysłowego, miejskiego, prywatnego i problem sposobu ujawnienia i przetwarzania uzyskanych danych, chociażby w aspekcie użycia danych biometrycznych, operatorów telefonicznych itd. Kreatywność to jedna z najwspanialszych cech naszego gatunku. Proszę o wskazanie działań, które pani urząd podjął w powierzonej pani przestrzeni, z jednej strony, by wyjść naprzeciw tej kreatywności, a z drugiej strony, by była ona ukierunkowana w dobrą stronę, właściwą dla ochrony, obrony oraz rozwoju państwa i jego obywateli. Dziękuję.
Mówca: Ewa Tomaszewska
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W związku z przyjętą kilka lat temu dyrektywą Unii Europejskiej w sprawie transgranicznej opieki medycznej, nad którą miałam zaszczyt pracować w Parlamencie Europejskim, chciałabym zapytać panią generalną inspektor: Na jakim etapie są prace zapewniające ochronę danych o stanie zdrowia pacjentów w transgranicznych elektronicznych transferach danych związanych ze świadczeniem usług medycznych na terenie kilku krajów Unii Europejskiej i potrzebą dzielenia się przez lekarzy informacjami związanymi z diagnozą medyczną i o przeprowadzonych wcześniej zabiegach medycznych? Dziękuję.
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję, pani marszałek. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać o badania, badania nad przyczynami picia alkoholu przez kobiety, młodzież, a nawet dzieci, również o badanie tego, jakie są koszty społeczne reklam alkoholu, o badania nad takimi zjawiskami jak zmiany społeczne negatywnie wpływające na przedstawiane nam w tym raporcie statystyki. Kolejna kwestia jest taka: Jakie działania podjęto, żeby tym trendom przeciwdziałać w obronie naszych obywateli? Dlaczego ma miejsce brak skuteczności programów podejmowanych przez gminy, zwłaszcza w aspekcie takich zjawisk jak wojna na polskich drogach i jej koszty, wojna toczona w oparach alkoholu, dramaty wielu rodzin, bo alkohol przecież otwiera drzwi wszelkim możliwym patologiom, już nie wspomnę o chorobach? Wspomnę tu tylko o dzieciach z zespołem FAS. Następna kwestia, następne zjawisko to jest społeczne przyzwolenie na picie alkoholu. Najbardziej chyba dostępnym produktem na rynku w Polsce jest właśnie alkohol, o każdej porze dnia i nocy. (Dzwonek) A więc w aspekcie chociażby tych zjawisk pytam, czy środki wydawane na te programy są właściwie przeznaczane i jaki państwo macie pomysł na to, żeby zmienić tę sytuację. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Beata Małecka-Libera
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytanie do pana ministra. W związku z wdrożonym nowym ˝Narodowym programem zdrowia˝ istnieje szansa przebudowy także organizacyjnej. Chciałam zapytać pana ministra, czy takie próby będzie podejmował, czy ma jakiś swój pomysł na to, ażeby usprawnić działanie wszelkich instytucji związanych ze zdrowiem publicznym, a w szczególności z przeciwdziałaniem alkoholizmowi. To pierwsze moje pytanie. I drugie: Czy podejmował pan minister jakieś próby - albo mam nadzieję, że podejmie - aby 0,5% akcyzy, które spływa ze środków ze sprzedaży alkoholu i jest w dyspozycji ministra finansów, było dedykowane, zgodnie z ustawą, zadaniom związanym z profilaktyką? Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Zgodnie z danymi przekazanymi przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji czas antenowy poświęcony na reklamy piwa w 2014 r. znacznie wzrósł w porównaniu z rokiem 2013. Widzowie telewizji publicznej oglądają dwukrotnie więcej reklam piwa niż programów edukacyjno-informacyjnych na temat szkód wywołanych alkoholem. Czy obecny rząd dysponuje narzędziami umożliwiającymi zmianę tych proporcji bądź planuje wprowadzenie takich mechanizmów? Jeszcze drugie pytanie. Podstawową formą leczenia uzależnienia jest terapia w systemie ambulatoryjnym. Jeśli poradnia leczenia uzależnień nie funkcjonuje przynajmniej na terenie każdego powiatu, to jest to równoznaczne z niezapewnieniem opieki nad pacjentami uzależnionymi. Nie znajdujemy żadnego uzasadnienia akceptowania takiej sytuacji przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Czy obecny rząd podjął albo planuje podjąć działania na rzecz zwiększenia dostępności leczenia dla osób uzależnionych i ich rodzin? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Kwiecień
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wzrost czasu antenowego poświęconego na reklamę piwa musi wywoływać niepokój. Szanowni Państwo! Powinniśmy się zastanowić, jaki wpływ na młodego człowieka mają reklamy, gdzie spożycie piwa jest sprzężone z tym, co miłe, piękne, pozytywne, np. ze spotkaniami w gronie przyjaciół, sportem, przyrodą, pięknymi krajobrazami. Właściwie dzisiaj reklamy związane z piwem są skorelowane właśnie tylko z takimi elementami. A przecież spożywanie alkoholu powinno być sprzężone z odpowiedzialnością. Dlatego winno być więcej kampanii społecznych pokazujących skutki spożywania alkoholu i zagrożenia, jakie się z tym wiążą. O to właśnie apeluję, aby jeśli muszą być reklamy, to reklamy piwa powinny pojawiać się w późnych godzinach wieczornych, a czas antenowy poświęcony na reklamę (Dzwonek) winien być zrównoważony kampanią społeczną poświęconą skutkom spożycia alkoholu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Urszula Rusecka
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Tak, tak. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Samorządy gmin decydują o lokalnej polityce profilaktyki alkoholowej, dlatego najważniejsze jest, aby ich programy były tworzone przez osoby kompetentne, w oparciu o najnowszą wiedzę naukową dotyczącą wyboru najskuteczniejszych form pomocy. Z przytoczonego dzisiaj sprawozdania i z obserwacji wynika, że brakuje skutecznej korelacji między narodowym programem profilaktycznym a tym, co jest w samorządach i w województwach. Mam pytanie do pana ministra. Wiem, że to jest kompetencja samorządów, ale czy prowadzone są w ministerstwie prace, które spowodowałyby większą korelację tych działań między samorządami gminnymi, wojewódzkimi i na szczeblu ministerialnym? Być może należy zmienić metody, żeby skuteczność tych programów profilaktycznych była adekwatna do potrzeb. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ireneusz Zyska
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Doświadczenia zarówno Polski, jak i innych krajów wskazują, że polityka ograniczania fizycznej dostępności alkoholu poprzez zmniejszanie liczby punktów sprzedaży jest słuszna i skuteczna w przeciwdziałaniu uzależnieniu. Trend w zmniejszaniu dostępności alkoholu w Polsce był w 2014 r. nieznaczny. Chciałbym w związku z tym zapytać: Czy rząd planuje przyjąć rozwiązania służące realnemu ograniczeniu liczby punktów sprzedaży alkoholu? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Teresa Hałas
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję uprzejmie. Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Szanowni Państwo! Halinka miała zaledwie 9 miesięcy, kiedy w lipcu 1943 r. jej rodzinna wieś Wola Ostrowiecka zaatakowana przez sotnie UPA przestała istnieć. Z jej licznej rodziny zginęli prawie wszyscy: ojciec, brat ojca z żoną i dziećmi, dziadkowie ze strony ojca, dziadzio ze strony mamy, dwie młodsze siostry mamy. Zostali oni zamordowani na oczach 11-letniego brata malutkiej Halinki przy użyciu takich narzędzi jak siekiery, młotki, maczugi, widły, kosy, pały. Pozostały po nich majątek zrabowano, a budynki spalono. W tym tragicznym dniu obie z mamą wybrały się w odwiedziny do chorej babci i takim to cudem ocalały. Do dzisiaj na miejscu Woli Ostrowieckiej rozciągają się kołchozowe pola. Tam wówczas tętniło życie mieszkańców Kresów Wschodnich II Rzeczypospolitej. Tatuś Halinki prowadził hodowlę koni dla ułanów z polskiego wojska. One też odeszły wraz z jego duszą. Czasem można tutaj znaleźć przy odrobinie szczęścia pordzewiałe końskie podkowy. Traumatyczna historia Halinki to jeden przypadek, a było ich przecież dziesiątki tysięcy. Często ktoś z nas żyje wśród sierot Wołynia, świadków wołyńskiej rzezi, którzy nie mogą niestety doczekać się swojego historycznego zadośćuczynienia. A my, co z nami? Ile jeszcze w ramach poprawności politycznej przeprowadzimy kłótni i różnego rodzaju sporów? Ile jeszcze w naszych polskich rzekach upłynie wody, by trafić w oczko czasu, że może to teraz? Pamiętajmy: poprawność polityczna zabija. Ażeby być szanowani w skali globalnej, musimy najpierw zacząć szanować sami siebie i własny naród. Środowiska wołyńskie i kresowe to przecież polski naród. Pięknie o tych smutnych wydarzeniach śpiewa Lech Makowiecki w balladzie pt. ˝Wołyń˝: (Poseł Teresa Hałas śpiewa) Czy spamiętasz Panie Świata Męczenników tych z Wołynia, umierali z myślą o Tej, która nigdy nie zaginie. Polska o nich zapomniała, rozpłynęła się w oddali. Czasem drżąca ręka starca świeczkę jeszcze tu zapali. Porastają chwastem zgliszcza, groby toną w bujnej trawie. Jutro już nie będzie komu świeczki za Nich tu postawić. Co z tym zrobimy, my? (Oklaski)
Mówca: Ewa Tomaszewska
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Po tych wystąpieniach bardzo trudno jest przejść do jakiegokolwiek innego tematu dla mnie szczególnie, bo przyjaźniłam się z Anią Walentynowicz, która urodziła się w Równem i której cała rodzina zginęła na Wołyniu. Musimy pamiętać o tym, by miał kto tę świeczkę zapalić. A teraz przejdę do sprawy, o której chciałam powiedzieć wcześniej. Wysoka Izbo! W ostatnim okresie na tej sali dość często padają wypowiedzi lekceważące działalność ZUS i domagające się jego likwidacji, by ograniczyć wydatki z budżetu państwa i uwolnić pracowników i pracodawców od przykrego obowiązku płacenia składek. Odnoszę wrażenie, że autorzy tych wypowiedzi nie rozumieją, że ta rzekomo pożądana likwidacja ZUS-u oznaczałaby, że od następnego dnia dzisiejsi emeryci i renciści nie otrzymaliby należnych świadczeń. Nie miałby kto ich naliczyć, nie miałby kto przesłać ich do adresata. Zastopowanie poboru składek do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oznaczałoby, że także środków na te wypłaty by nie było. Zanim zaczniemy wygłaszać takie apele, warto się zastanowić, jakie przyniosą skutki. Pozwolę sobie dodać, że wysoko wykwalifikowani pracownicy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych uzyskują wynagrodzenia przeciętnie nieco niższe niż średnia krajowa, a ich praca często spotyka się z przykrymi komentarzami. Z tego miejsca chciałabym im za tę pracę podziękować. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Również chciałbym się przyłączyć do słów pani poseł Tomaszewskiej i powiedzieć, że dzisiaj... że gdy za 4 dni będziemy obchodzili rocznicę, kolejną rocznicę tych wydarzeń, które miały miejsce na Wołyniu, czyli takiego św. Piotra w wydaniu prawosławnym, to będzie akurat ok. 14 dni od moich imienin. I powiem tak: pamięć tych dni zawsze w nas zostanie, tak jak pamięć o wszystkich naszych bohaterach, którzy ginęli przez wieki po to, żebyśmy dzisiaj tu, w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej, po polsku stanowili polskie prawo. Chciałbym przejść do kwestii, którą chciałem poruszyć w swoim oświadczeniu, czyli relacji państwa i samorządu gospodarczego w aspekcie pierwszego czytania poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o izbach rolniczych, które dzisiaj miało miejsce w naszym Sejmie. Przedstawiony projekt idzie w interesującym kierunku, związany jest bowiem z propozycją dekompozycji obecnej formy obarczonej licznymi nieformalnymi zależnościami struktur. W zamyśle wnioskodawców ma on być, jak sądzę, krokiem w kierunku urealnienia samorządowego charakteru izb rolniczych. Tkwi w nim jednak pewien mankament. Powiązanie procesu wyborów do organów samorządu gospodarczego rolników ze strukturą samorządu terytorialnego wydaje się niefortunne, a wręcz niekorzystne. Analogicznie można by zapytać, czy zasadne byłoby powiązanie wyborów samorządu zawodowego np. szewców z radami osiedlowymi. Moim zdaniem Polsce potrzebna jest poważna debata na temat roli samorządów gospodarczych różnych grup zawodowych i państwowej opieki nad nimi. Czy mają być to stowarzyszenia dobrowolnie zrzeszających się przedstawicieli danego zawodu finansowane ze składek, nieposiadające żadnych innych ustawowych prerogatyw niż gwarantowane przez Prawo o stowarzyszeniach, czy może mają to być elementy struktury państwa? Wówczas należałoby powiązać je w logiczny i systemowy sposób odpowiadający tym strukturom prosto i czytelnie z taką instytucją, która naturalnie jest im bliska z powodu innych obowiązków, w przypadku rolników - np. z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Rozwiązania będące rodzajem hybrydy tych dwóch filozofii wydają się raczej groteskowe. Na coś jednak musimy się zdecydować. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Sylwester Chruszcz (tekst niewygłoszony)
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Postać Józefa Piłsudskiego jest niejednoznaczna i kontrowersyjna. Z jednej strony mamy jego bezkrytycznych zwolenników, którzy nazywają go symbolem nieugiętej walki o niepodległość Polski, z drugiej strony wielu historyków potwierdza i przywołuje fakty z jego życia, które w mojej ocenie nie pozwalają na uhonorowanie go dzisiejszą uchwałą. Postać marszałka funkcjonuje w świadomości zbiorowej Polaków jako najlepszy wódz, autorytet bez skazy. Zawdzięcza to przede wszystkim narracji narzuconej przez stronników. Do dzisiaj przedstawia się go jako genialnego stratega wojskowego, który dzięki swojemu kunsztowi pokonał Sowietów w Bitwie Warszawskiej, jednak zapomina się, że to plany gen. Rozwadowskiego były decydujące. 12 maja 1926 r. Józef Piłsudski razem ze swoimi wojskami dokonał zamachu majowego. W Warszawie rozpoczęły się 3 dni bratobójczych walk. Przewrót zapoczątkował dyktatorskie rządy sanacji. Pozbawił Polaków wielu praw i swobód. Powstał m.in. obóz w Berezie Kartuskiej, wielu osobom złamano życie. Właśnie dlatego w mojej ocenie należy odrzucić dzisiejszą uchwałę. Dziękuję.
Mówca: Leszek Dobrzyński (tekst niewygłoszony)
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

7 lipca 1944 r., o brzasku, oddziały Armii Krajowej zaatakowały niemieckie pozycje wokół Wilna, rozpoczynając walkę o wyzwolenie tego miasta. Kilkudniowe ciężkie walki prowadzone wspólnie z oddziałami Armii Czerwonej zakończyły się zwycięstwem, w którym kresowi żołnierze AK mieli swój poważny udział. Oddziały AK, które rozpoczęły walkę o Wilno, również wzięły udział w ostatnim starciu, staczając pod Krawczunami bitwę z wycofującą się niemiecką załogą Wilna. Powstanie wileńskie obok powstania warszawskiego było największym wystąpieniem zbrojnym Armii Krajowej. Niestety, żołnierzom AK nie dane było długo smakować zwycięstwa. Już w kilka dni po zdobyciu Wilna Sowieci w zdradziecki sposób zatrzymali kadrę dowódczą zgromadzonych wokół Wilna polskich oddziałów, rozpoczęły się masowe aresztowania i wyłapywania żołnierzy AK. Wileńszczyzna wchodziła w okres ponownej okupacji sowieckiej. Szacunek i pamięć walczącym o wolną Polskę.
Mówca: Norbert Kaczmarczyk (tekst niewygłoszony)
Data: 2016-07-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Czy w Polsce można funkcjonować normalnie? Czy można prowadzić w normalny sposób firmę i ją rozwijać, bez układów, znajomości, przynależności do partii? Okazuje się, że nie. Proszę państwa, im dłużej sprawuję swój mandat poselski, tym mniej dziwię się młodym ludziom, że opuszczają nasz kraj. Co mają zrobić, skoro na wstępie czekają na nich ogromne obciążenia podatkowe, jeśli praca jest najpierw dawana tym, którzy mają znajomości, układy? Co mają zrobić, skoro polskim przedsiębiorcom rzuca się kłody pod nogi? Chyba że któryś potrafił sobie ˝coś załatwić˝. Skończmy w końcu z załatwianiem. Zacznijmy przydzielać stanowiska tym osobom, które mają odpowiednie wykształcenie i umiejętności. Możemy mieć piękne plany dotyczące przedsiębiorczej Polski, rozwoju, wzrostu gospodarczego, ale dopóki nie skończymy z biurokracją ograniczającą przedsiębiorców, to nie ruszymy z miejsca. Podam państwu kilka przykładów, bo problem dotyczy nie ludzi, ale regulacji. Mój przyjaciel pracujący w Wielkiej Brytanii po tym, jak po kilku latach dostał kierownicze stanowisko, postanowił zaprosić dyrektora swojej firmy do Polski. Chciał ją wprowadzić na polski rynek i wrócić tym samym do kraju. Sytuacja idealna, nowe miejsca pracy, inwestorzy, pojawia się jednak jedno ˝ale˝. Po tym, jak dyrektor firmy zapoznaje się z przepisami obowiązującymi w Polsce, z instytucjami takimi jak urząd skarbowy czy ZUS, stwierdza, że w Polsce nie da się robić interesów. Ile firm w Polsce upadło właśnie przez ZUS czy urząd skarbowy? Mówię o firmach uczciwie płacących podatki, jednak z jakiegoś powodu te instytucje akurat na nie się uwzięły. Dlaczego przedsiębiorca z Krakowa, również mój znajomy, musi chodzić od urzędu do urzędu, aby otrzymać w końcu decyzję, która pozwoli postawić mu budynek czy wykonać zjazd na posesję, tak aby mógł dalej rozwijać swoją firmę? Dlaczego po pierwszej odmowie nikt nie powie, jakie warunki muszą być spełnione, aby dostać zgodę, i dlaczego często stawiane są zupełnie absurdalne wymagania? Państwo bardzo lubią zmiany, dobre zmiany, to może takie dobre zmiany powinny nastąpić w kierownictwie GDDKiA lub krakowskiego ZIKiT-u? Skoro kierownicy tych instytucji nie potrafią znaleźć odpowiednich rozwiązań dla naszych przedsiębiorców, odsyłają ich od okienka do okienka lub od decyzji do decyzji, to może czas na zmiany, które pozwolą przedsiębiorcom funkcjonować. Przecież rozwój przedsiębiorstw to synonim dobrej zmiany. Proszę państwa, zróbmy w końcu porządek, porządek z przepisami, porządek z kolegami na kierowniczych stanowiskach, oddajmy Polskę młodym ludziom, pozwólmy im zostać w kraju, tworzyć go i rozwijać. Nie myślmy o tym, co dobre dla partii czy ugrupowania, co nasi poprzednicy zrobili źle, tylko myślmy o dobru Polski i przyszłych pokoleniach.