Mówca: Artur Szałabawka
Data: 2021-01-21 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt przedstawić w imieniu klubu informację na temat sytuacji przemysłu stoczniowego, programu ˝Batory˝, jego realizacji i sytuacji państwowych przedsiębiorstw w tej strefie. Na wstępie jednak chcę podkreślić, że obecny rząd podjął zdecydowane działania ukierunkowane na odbudowę degradowanej przez lata polskiej branży stoczniowej poprzez stworzenie przyjaznego otoczenia prawnego dla przedsiębiorstw stoczniowych. Mieliśmy odpowiednie ustawy. Jest rzeczą naturalną, że potencjalne zamówienia stoczniowe w pierwszej kolejności powinny być realizowane poprzez kooperację w obrębie spółek Skarbu Państwa przy zachowaniu zasady konkurencyjności i rachunku ekonomicznego. Takie działania stanowią skuteczny mechanizm odbudowy gospodarki narodowej przy znacznym wykorzystaniu potencjału, jakim jest popyt krajowy. Warto podkreślić, że od 2015 r. w branży przemysłu okrętowego zatrudnienie wzrosło o prawie 8 tys. miejsc. To realne efekty odbudowywania przemysłu stoczniowego po wielu latach jego zapaści. Dotychczasowe działania były konieczne po błędnych decyzjach podejmowanych przez ówczesną większość parlamentarną PO-PSL, skutkujących likwidacją dużej części polskiego potencjału produkcyjnego. Tytułem przykładu warto wskazać na przyjętą przez koalicję PO-PSL ustawę kompensacyjną, która doprowadziła do utraty rynku oraz osłabienia marki polskiego przemysłu stoczniowego wobec armatorów, co do chwili obecnej utrudnia odbudowanie jego międzynarodowej pozycji. Sprzedaż majątku stoczni przypieczętowała trwałość ustalonej ówcześnie linii politycznej akceptowanej i współtworzonej przez koalicję PO-PSL. Likwidacja polskich stoczni produkcyjnych spowodowała kłopoty i w wielu przypadkach upadek licznych przedsiębiorstw kooperujących. Powyższa decyzja skutkowała m.in. utratą zatrudnienia dla ok. 9 tys. osób dotychczas bezpośrednio zaangażowanych w produkcję statków. Przedstawiciele tych branż, ale też fachowcy w tej dziedzinie domniemywają, że jedno zlikwidowane miejsce pracy w stoczni oznaczało likwidację siedmiu miejsc pracy w przemyśle powiązanym. W sumie wskutek tej decyzji utracono ok. 63 tys. miejsc pracy. Realizacja zamierzeń ówczesnego rządu w odniesieniu do branży stoczniowej skutkowała powstaniem nisko opłacalnego, pracochłonnego produktu eksportowego, jakim są niewyposażone lub częściowo wyposażone kadłuby. Z tego jesteśmy w tej chwili znani. Powyższe działania były istotnym elementem zwiększania konkurencyjności zagranicznych koncernów stoczniowych na rynku globalnym, na którym obecność polskich stoczni produkcyjnych stała się przeszłością. Obecna sytuacja ekonomiczna, finansowa MSR Gryfia SA jest trudna. Wszyscy są zgodni, że zaniechanie działań restrukturyzacyjnych, w szczególności w kontekście pogarszających się na rynku trendów związanych m.in. z pandemią wirusa SARS-CoV-2, i załamanie się dotychczasowych łańcuchów dostaw niewątpliwie doprowadza do dalszego pogłębiania się tej trudnej sytuacji ekonomicznej stoczni, a w konsekwencji dalszego pogarszania się jej wyników ekonomicznych. W wyniku przeprowadzonych analiz w zakresie możliwych do wdrożenia inicjatyw restrukturyzacyjnych oraz posiadanych zdolności finansowych podjęto decyzję o rozbudowie infrastruktury stoczni o nowy dok pływający, tzw. ósemkę. Zakres projektu obejmuje budowę nowego, największego w regionie zachodniopomorskim doku pływającego przy jednoczesnej modernizacji infrastruktury hydrotechnicznej umożliwiającej posadowienie takiego doku i rozpoczęcie normalnej eksploatacji. W opinii zarządu spółki nowy dok, ta ósemka, będzie generował średnio rocznie o ok. 150% większe przychody niż wszystkie doki znajdujące się obecnie w stoczni w Świnoujściu. Co istotne, dok nr 8 będzie generował dużo większe przychody, pomimo iż średnia roczna liczba remontowanych na nim jednostek będzie mniejsza o 24 lub procentowo o 47%. Dok nr 4 będzie generował o 10,4 mln wartościowo lub o 169 procentowo większą marżę niż doki 2, 6 i 7 razem wzięte. Pragnę podkreślić, że decyzja w zakresie zbycia nieruchomości oddziału w Świnoujściu była poprzedzona rzetelnymi analizami i jest podejmowana na podstawie wniosków wieloletnich osiąganych przez oddział wyników ekonomicznych. Wskaźniki jednoznacznie pokazują, że oddział (Dzwonek) jest trwale nierentowny i przy zachowaniu status quo jest pozbawiony perspektywy dalszego rozwoju. Skracam. Rząd Zjednoczonej Prawicy prowadzi działania zmierzające do aktywizacji przemysłu okrętowego w kraju. Rozwój branży budownictwa okrętowego jest jednym z priorytetów należących do zadań resortu. Można by było mówić dużo więcej, ale brakuje czasu. (Oklaski)