Mówca: Andrzej Romanek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Działając na podstawie art. 185 uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. M.P. z 2009 r. Nr 5, poz. 47, z późn. zm.), składam oświadczenie w sprawie prywatyzacji polskich przedsiębiorstw. Zgodnie z przyjętym przez Radę Ministrów, a przygotowanym przez ministra skarbu państwa ˝Planem prywatyzacji na lata 2012-2013˝, procesami przekształceń własnościowych będą objęte niezwykle istotne z punktu widzenia interesów państwa spółki, takie jak choćby: ENERGA, ENEA, PGE Polska Grupa Energetyczna, Zespół Elektrowni Pątnów - Adamów - Konin czy Zespół Elektrowni Wodnych Niedzica. Uważam, że procesowi prywatyzacji przedsiębiorstw powinny towarzyszyć określone założenia i cele. Po pierwsze, należy wyselekcjonować te przedsiębiorstwa, które z punktu widzenia zabezpieczenia naszych narodowych, również strategicznych interesów, powinny pozostać pod kontrolą, czy to kapitałową, czy to decyzyjną państwa. Do takich strategicznych dziedzin zaliczam m.in. sektor energetyczny, w tym producentów energii oraz jej dostawców, tj. linie przesyłowe, system finansowy (w tym banki), produkcję miedzi przez KGHM, eksploatację złóż gazu łupkowego. Prywatyzacja pozostałych przedsiębiorstw powinna być tak kształtowana, aby w maksymalnym stopniu, poprzez rzetelnie realizowane pakiety inwestycyjne, zabezpieczyć dalszą produkcję i rozwój zakładów oraz aby pracownicy partycypowali w procesie prywatyzacji, między innymi poprzez akcjonariat pracowniczy. Ma to szczególne znaczenie dzisiaj, gdy produkcja wszelkiego rodzaju dóbr stała się niezwykle mobilna i przedsiębiorcy bardzo szybko mogą przenieść swoje zakłady do innego kraju, zamykając sprywatyzowany zakład w Polsce, powodując wzrost bezrobocia i tragedię wielu rodzin. Tymczasem, obserwując działania podejmowane przez Ministerstwo Skarbu Państwa, nie sposób nie zauważyć, że głównym celem, który przyświeca jego działaniu, jest ˝łatanie˝ dziury budżetowej. Świadczy o tym dobitnie choćby sprzedaż znaczącej części akcji KGHM, z tytułu posiadania których Skarb Państwa otrzymywał corocznie ogromne kwoty w formie dywidendy, oraz sprzedaż ponad 7% akcji PKO BP - tylko dlatego że w budżecie na 2012 r. zaplanowano przychody z prywatyzacji na poziomie 10 mld zł, a wykonanie tego planu w połowie roku było mizerne (zysk dla budżetu z tytułu sprzedaży akcji PKO BP wyniesie ponad 3 mld zł). Kolejną niezwykle bulwersującą praktyką, będącą bezpośrednim skutkiem prywatyzacji, jest obsadzanie stanowisk w sprywatyzowanych spółkach działaczami partyjnymi koalicji rządzącej, którzy pobierają olbrzymie wynagrodzenia w sytuacji nieobejmowania takich spółek tzw. ustawą kominową. To uboczny efekt źle zaplanowanej i wykonanej prywatyzacji, która prowadzi do stworzenia patologicznego systemu wyciągania korzyści z prywatyzowanych spółek przez osoby z nadania politycznego. Mając na uwadze powyższe, wyrażam stanowczy sprzeciw wobec takich praktyk prywatyzacyjnych Ministerstwa Skarbu Państwa oraz apeluję o rozwagę, bo prywatyzując poszczególne sektory gospodarki w taki sposób, państwo polskie pozbywa się możliwości wpływania na strategiczne dziedziny gospodarki i zabezpieczenia narodowych interesów.