Mówca: Katarzyna Lubnauer
Data: 2016-04-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie i Panowie Posłowie! Pani Marszałek! Pani Minister! Przede wszystkim oczywiście chciałam podziękować zarówno wszystkim pytającym, którzy zechcieli tyle czasu poświęcić na tę debatę, jak i oczywiście pani minister za pierwsze odpowiedzi, ale chciałam również odnieść się i do pytań, i do odpowiedzi, jak również wyrazić jednak swoje dalsze wątpliwości. Po pierwsze, w dalszym ciągu mam takie poczucie niepewności, również po tej pierwszej części tej debaty, niepewności, która towarzyszy dzieciom, która towarzyszy rodzicom, która towarzyszy nauczycielom. Dzieci tak naprawdę nie wiedzą, w jakiej formie będą się uczyć w następnych latach, rodzice nie wiedzą, gdzie ich dzieci pójdą do szkoły, i trudno jest im cokolwiek planować, rodzice dzieci 3-letnich nie mają pewności, czy w ogóle ich dzieci znajdą miejsce w przedszkolach. Mamy również sytuację nauczycieli. Ta grupa jest chyba najbardziej zaniepokojona, dlatego że zmiany nie tylko tegoroczne, związane ze zmianą wieku, ale również zmiany planowane na przyszłość, czyli zmiany związane z organizacją, z ustrojem szkolnym, mogą ich bardzo niepokoić. Szczególnie zmiana szkół podstawowych z 6-letnich na 4-letnie być może przy przedłużeniu nauczania integracyjnego oznacza, że tak naprawdę wszyscy nauczyciele przedmiotowi z klas podstawowych mogą w przyszłości szukać pracy. Przedłużenie edukacji gimnazjalnej i edukacji w liceum tak naprawdę niewiele pomaga, dlatego że pamiętajmy, że w sytuacji niżu w pierwszej kolejności te szkoły zapewniają godziny oczywiście swoim dotychczasowym nauczycielom, a nie nauczycielom przejmowanym z innych rodzajów szkół. Natomiast ja bym się chciała odnieść do kwestii konsultacji, które są obecnie prowadzone przez Ministerstwo Edukacji Narodowej. Miałam okazję być na jednych z tych konsultacji, na konsultacjach poświęconych bezpieczeństwu. Miały one miejsce w tym tygodniu w Łodzi, w związku z czym wybrałam się na nie. Okazało się, że tak naprawdę trudno nazwać je w ogóle konsultacjami. Sytuację, w której nie mamy dotychczas żadnych projektów, żadnych pomysłów na to, jak ma wyglądać kwestia np. zapewnienia bezpieczeństwa w szkołach, a konsultacje polegają na wygłaszaniu własnych opinii - tam akurat było dwóch dyrektorów szkół i jeden przedstawiciel samorządu - trudno nazwać w ogóle konsultacjami. Osoby będące na sali oczywiście mogły wypowiedzieć się w kwestii tego, co sądzą na temat bezpieczeństwa, ale ani nie miało to jakiegoś spójnego charakteru, ani nie było żadnych materiałów, na których by się pracowało. Miało się głębokie poczucie, że chodzi o stworzenie pozoru, że te konsultacje w ogóle się odbywają. Jeżeli jeszcze dodatkowo zwrócimy uwagę na tematy tych konsultacji, czyli bezpieczeństwo, finansowanie, kształcenie zawodowe i szkolnictwo specjalne, to dość jasno będzie widać, że w żaden sposób te debaty nie mogą doprowadzić do jakiegoś spójnego poglądu społeczeństwa, osób zainteresowanych tematem, jak powinien i jak ma wyglądać ustrój szkolny. Jeżeli zwrócimy uwagę na to, jakie odbywają się panele, to te panele to podstawa programowa, wychowanie przedszkolne, kształcenie ogólne, zawodowe, rola rodziców, egzaminy zewnętrzne, doskonalenie zawodowe, wychowawcza rola szkoły i miejsce historii w szkole. A więc pierwsza uwaga. Pani minister odniosła się do tego, że posłowie nie biorą udziału w tych panelach. Prosiłam panią minister o to, żeby udostępnić nam to i zaprosić nas na te panele, żebyśmy wtedy, kiedy możemy i chcemy, wzięli w nich udział. Do dzisiaj nie doczekałam się tego zaproszenia. Rozumiem, że pani poseł z Platformy Obywatelskiej udało się wziąć udział w jakimś panelu, ale powiem szczerze, że w pewnym stopniu jestem zawiedziona, że jednak nie zwróciła się pani w pierwszej kolejności do wszystkich członków komisji edukacji, w szczególności prezydium komisji edukacji, żeby wzięli udział w tych panelach. Następna kwestia. Samorządy narzekają, że tak naprawdę nie konsultuje się tego z nimi. Oprócz tych debat, które w mniejszym stopniu są poświęcone temu, co by ich interesowało, tak naprawdę nikt nie konsultuje z nimi zmian w ustroju szkolnym. Natomiast jeśli chodzi o zmianę wieku szkolnego, to przypomnę, że nie było żadnych konsultacji, dlatego że cała zmiana idei polegała na odniesieniu się do programu ˝Ratuj maluchy˝, czyli do głośnego krzyku państwa Elbanowskich, którzy zostali wysłuchani, natomiast nie zostali wysłuchani wszyscy ci rodzice, którzy bardzo pozytywnie oceniają udział ich dzieci w edukacji od wieku 6 lat. Nie zostały wysłuchane samorządy, nie zostali wysłuchani przede wszystkim eksperci edukacyjni, których nikt nie pytał o zdanie. Tak że, jeżeli miałabym ocenić zarówno to, co obecnie dzieje się w kwestii edukacji, jak również plany ministerstwa dotyczące tego, co chcą zrobić lub nie, bo tak naprawdę nie wiemy, jakie są plany na najbliższe lata, oceniałabym je w dalszym ciągu słowami: chaos, bałagan i zagrożenie, zagrożenie, które jest obecne w myśleniu wszystkich rodziców, nauczycieli i dzieci. Naprawdę wielokrotne powtarzanie kłamstwa o dobrej zmianie nie czyni tego kłamstwa faktem. (Oklaski) (Poseł Barbara Dziuk: Ale bez przesady.)