Mówca: Barbara Bartuś (tekst niewygłoszony)
Data: 2023-04-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Oświadczenie w sprawie pamięci ofiar zbrodni katyńskiej Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dzień 13 kwietnia uchwałą Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z 14 listopada 2007 r. został ustanowiony Dniem Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej. W kwietniu i maju 1940 r. Sowieci dokonali bezprecedensowej zbrodni na polskich jeńcach wojennych wziętych do niewoli we wrześniu 1939 r. W Katyniu, Miednoje, Piatichatkach, Bykowni, Kuropatach oraz innych, nieustalonych do dnia dzisiejszego miejscach zamordowano strzałem w tył głowy ok. 22 tys. polskich oficerów, podoficerów i szeregowców Wojska Polskiego, żołnierzy Korpusu Ochrony Pogranicza, funkcjonariuszy Straży Granicznej, Policji Państwowej, Służby Więziennej i osób cywilnych. Zbrodnia zakwalifikowana jako ludobójstwo, zbrodnia przeciw ludzkości i zbrodnia wojenna była następstwem decyzji ówczesnego partyjnego kierownictwa Związku Sowieckiego ze Stalinem na czele z dnia 5 marca 1940 r. 3 dni wcześniej, 2 marca 1940 r., ludowy komisarz spraw wewnętrznych Ławrientij Beria skierował do Stalina wniosek, w którym zalecał rozstrzelanie bez postawienia zarzutów i formalnego wyroku polskich jeńców wojennych jako ˝zdeklarowanych i nierokujących poprawy wrogów władzy sowieckiej˝. Za sformułowaniem tym kryło się stwierdzenie, że ludzi tych nie da się skłonić do akceptacji sowieckiego zniewolenia i współpracy. Ludzi wychowanych w niepodległościowej tradycji walki o niepodległość i etosie II Rzeczypospolitej nie dało się uczynić niewolnikami zbrodniczej ideologii, dlatego należało ich zlikwidować. Równolegle została podjęta decyzja o deportacji ok. 25 tys. krewnych ofiar zbrodni katyńskiej do Kazachstanu. Działania władz sowieckich były zbieżne z działaniami Niemców, którzy na okupowanych przez siebie ziemiach polskich realizowali takie akcje jak operacja ˝Tannenberg˝, akcja AB czy Sonderaktion Krakau. Ich wspólnym celem była eksterminacja polskiej inteligencji, pozbawienie narodu jego warstwy przywódczej i państwowotwórczej. Tego typu działania Niemiec i Rosji układają się w logiczny ciąg zdarzeń, począwszy od wieku XVIII, w którym uzależniały one od siebie Rzeczpospolitą, korumpując i deprawując część warstwy przywódczej poprzez rozbiory, kolejne represje popowstaniowe, politykę rusyfikacji i germanizacji. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nie byłoby Katynia, gdyby nie doszło wcześniej do paktu Ribbentrop-Mołotow. Kolejna rocznica zbrodni katyńskiej powinna być przypomnieniem dla wszystkich polityków i sił politycznych w kraju o tym, jaka jest prawdziwa istota imperialnych zapędów Rosji, niezależnie od tego, czy jest ona carska, bolszewicka czy putinowska. Powinna być impulsem do refleksji nad bezkrytycznym odwoływaniem się do przywódczej roli Niemiec w Europie. Postawy takie pod pozorem fałszywie rozumianego realizmu politycznego zakładają rezygnację z żywotnych interesów naszej ojczyzny, sprowadzając Polskę do kraju będącego strefą wpływów Rosji lub Niemiec. Powinna być, ale niestety, jak pokazała dzisiejsza debata nad informacją ministra spraw zagranicznych o zadaniach polskiej polityki zagranicznej w 2023 r., wciąż nie jest. Na koniec pragnę przypomnieć słowa prezydenta RP prof. Lecha Kaczyńskiego, które 13 lat temu miał wypowiedzieć w Katyniu: ˝(...) Tragedia Katynia i walka z kłamstwem katyńskim to doświadczenie ważne dla kolejnych pokoleń Polaków. To część naszej historii. Naszej pamięci i naszej tożsamości. To jednak także część historii całej Europy, świata. To przesłanie dotyczące każdego człowieka i wszystkich narodów. Dotyczące i przeszłości, i przyszłości ludzkiej cywilizacji. Zbrodnia katyńska już zawsze będzie przypominać o groźbie zniewolenia i zniszczenia ludzi i narodów. O sile kłamstwa. Będzie jednak także świadectwem tego, że ludzie i narody potrafią - nawet w czasach najtrudniejszych - wybrać wolność i obronić prawdę˝.