Mówca: Dorota Rutkowska
Data: 2017-02-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzisiejsze wystąpienie w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej dedykuję mojemu miastu Skierniewicom na 560. urodziny. Był rok 1457, 19 lutego abp Jan ze Sprowy herbu Odrowąż podpisał w Uniejowie akt erygujący Skierniewice jako miasto. Wcześniej przez prawie 100 lat były one wsią w dobrach arcybiskupstwa gnieźnieńskiego, w kasztelanii łowickiej w Księstwie Mazowieckim - wsią targową, która rozwijała się gospodarczo głównie dzięki drodze handlowej z Torunia do Lwowa, wiodącej przez Gostynin, Łowicz, Skierniewice i Rawę Mazowiecką. 560 lat temu miasto Skierniewice otrzymało prawa miejskie i prawo niemieckie w średzkiej odmianie, czyli tej, która powstała w Środzie Śląskiej w XII w., które to prawo wykorzystywano w ponad 100 miastach w Polsce. Według niego w mieście rządził wójt wraz z ławnikami, a miasto posiadało ograniczoną autonomię i ograniczone sądownictwo. Potwierdzenie lokacji miasta Skierniewice abp Jan ze Sprowy uzyskał od króla Kazimierza Jagiellończyka w 1463 r. na sejmie koronnym w Piotrkowie. Udało mu się też wyjednać u króla dla mieszczan skierniewickich zwolnienie z opłat celnych przy przewozie towarów na terenie całego kraju. Dziś Skierniewice liczą sobie już 560 lat. Powierzchnia miasta obejmuje ponad 36 km 2 . Według stanu na ostatni dzień grudnia 2016 r. w Skierniewicach mieszka 47 837 osób. Jest to bardzo dobre miejsce do zamieszkania, doskonale skomunikowane dzięki linii kolei warszawsko-wiedeńskiej, nowej autostradzie A2 z węzłem Skierniewice, z szybkim dostępem do trasy S8. Miasto, położone między stolicami Polski - Warszawą - i województwa - Łodzią, samo również jest stolicą - stolicą nauk ogrodniczych. Podstaw prawa do używania tego miana można szukać już na początku ubiegłego stulecia. W 1919 r. dawny pałac Carski wraz z folwarkiem przekazano Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, która ulokowała w Skierniewicach wydział ogrodniczy. Do 1939 r. pracujący tam naukowcy stworzyli solidne fundamenty pod ośrodek naukowy. Dziś istnieje w tym miejscu nowoczesna Wydziałowa Stacja Doświadczalna im. prof. Mariana Górskiego. Zapewne niewiele osób wie, że w latach 1921-1957 Katedra Sadownictwa SGGW mieściła się właśnie w Skierniewicach. W 1951 r. dzięki staraniom światowej sławy naukowca prof. Szczepana Aleksandra Pieniążka powstał Instytut Sadownictwa, później Instytut Sadownictwa i Kwiaciarstwa, natomiast w 1964 r. powołano Instytut Warzywnictwa, którego podwaliny stworzył prof. Emil Chroboczek. Decyzją ministra rolnictwa 1 stycznia 2011 r. instytuty zostały połączone w jeden Instytut Ogrodnictwa. Ta jednostka badawcza jest czołowym europejskim centrum badań ogrodniczych. Mam nadzieję, że nikomu nie przyjdzie do głowy zniweczyć dorobku tradycji nauk ogrodniczych i potencjału naukowego instytutu. W Skierniewicach znajdują się też dwie wyższe uczelnie kształcące studentów na wydziałach ogrodniczych. Skierniewice to moje miasto: spokojne, czyste, zadbane, z bazą edukacyjną, kulturalną i sportową, z rewaloryzowanym parkiem, otulone lasami Puszczy Bolimowskiej. Tutaj mieszkam i odpoczywam. Żałuję, że mimo sprzyjających warunków klimatycznych i złóż wysokiej jakości solanki o właściwościach leczniczych nie zostanie na razie uzdrowiskiem. Ale mam nadzieję, że władze samorządowe będą potrafiły wykorzystać wszystkie walory naszego miasta, aby skierniewiczanom żyło się tutaj jak najlepiej. Rozwoju zatem życzę mojemu miastu na urodziny, rozwoju w każdej dziedzinie, i dobrych decyzji tych wszystkich, od których zależy przyszłość Skierniewic. Dziękuję bardzo. (Oklaski)