PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Wojciech Król
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W bogatej historii Polski jest wiele ważnych, doniosłych, często dramatycznych wydarzeń, które z pewnością zasługują na podkreślenie ich znaczenia uchwałą sejmową. Pytanie, czy do takich wydarzeń na pewno zaliczyć można konfederację barską. Zdaniem licznych historyków konfederacja barska należy do bardzo kontrowersyjnych wydarzeń w naszych dziejach, w naszej historii. To prawda, że zawiązano ją pod hasłami obrony wiary i wolności, że była powstaniem narodowym przeciwko ingerencji carycy Katarzyny II w wewnętrzne sprawy Rzeczypospolitej. Ale też prawdą jest i to, że była wojną domową, zrywem przeciwko reformom króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Musimy pamiętać, że szlachta postawiła sobie za cel obalenie króla. Konfederaci ogłosili jego detronizację i podjęli nieudaną próbę porwania Stanisława Augusta Poniatowskiego. Rzeczpospolita tonęła w chaosie. Tamte wydarzenia wymykają się jednoznacznie brzmiącym ocenom. Czteroletni czyn konfederatów idealizowali romantycy, podkreślając zasługi patriotyczne i antyrosyjski charakter wystąpienia w obronie zagrożonej wolności. Pozytywizm nie szczędził im za to słów potępienia, głównie za brak tolerancji religijnej, zaściankowość, konserwatywną i antyreformatorską postawę. W tej sytuacji, doceniając oczywiście wkład polskich patriotów w obronę Rzeczypospolitej sprzed 250 laty, należy zadać pytanie, czy każde wydarzenie w bogatej historii Polski winno być potraktowane osobną uchwałą sejmową. Klub Platformy Obywatelskiej zagłosuje za ustanowieniem roku 2018 Rokiem Konfederacji Barskiej, pozostawiając jedynie swoje dość istotne wątpliwości. Bardzo dziękuje. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Zielińska
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rzeczywiście konfederacja barska nawet po tylu latach wzbudza pewne kontrowersje i dyskusje, nie tylko wśród historyków, ale także w najwyższej Izbie. Klub Kukiz’15 również poprze uchwałę. Była to walka o polskość, to nie ulega wątpliwości. Szkoda nam jednocześnie, że w tak ważnym roku jubileuszowym nie uhonorujemy bardziej tego zwycięskiego powstania, powstania wielkopolskiego. Po 123 latach niewoli była to rzeczywiście rzecz wielka. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Meysztowicz
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rzeczywiście po 250 latach możemy się już z perspektywy czasu odnieść do tych wydarzeń. Nie podlega żadnej dyskusji, że można traktować konfederację barską jako pierwszy taki naprawdę duży zryw i takie powstanie narodowe. Kilkadziesiąt tysięcy ludzi uczestniczyło przez 4 lata w walkach z Rosjanami. Szkoda tylko, że to powstanie zapoczątkowało raczej klęski naszych powstań, w związku z czym niestety dowiodło tego, że nie byliśmy aż na tyle zdeterminowani, żeby zrzucić jarzmo Rosji, która jednak bardzo mocno wtedy zaczęła już ingerować w sprawy polskie, począwszy od nacisku na wybór Stanisława Augusta Poniatowskiego na króla, przez wprowadzenie 40-tysięcznych wojsk rosyjskich do Polski, po wymuszanie traktatu o przyjaźni i protektoracie rosyjskim. To wszystko spowodowało... Rzeczywiście opór nastał, dlatego że ludzie czuli, że źle się dzieje, że Polska może stracić swoją suwerenność. Jeśli chodzi o wątpliwości co do tego całego powstania konfederacji, to jest to dosyć ciekawa sytuacja, jeśli chodzi o poparcie działań konfederatów przez Kościół, dlatego że z jednej strony rzeczywiście konfederaci walczyli pod hasłami obrony wiary, katolicyzmu i niepodległości, ale w pewnym momencie Kościół odciął się od konfederatów, wychodząc z założenia, że występują przeciwko królowi, który jest pomazańcem bożym, w związku z czym uznali, że nie jest dobrze popierać tych, którzy zamierzają się na króla. Źle się też stało, że konfederaci, którzy bardzo chcieli zadbać o to, żeby Polska była tylko dla katolików, spowodowali, że Polska przestała być takim państwem otwartym na innowierców. Ta niechęć do protestantów ze względu na naciski Fryderyka Wielkiego i Katarzyny II, naciski prawosławnych spowodowały, że rzeczywiście ten opór przeciwko funkcjonowaniu innowierców i obawa przed tym, że dostaną takie same prawa, co chrześcijanie i katolicy, rzeczywiście spowodowały, że konfederaci są odbierani troszeczkę jako ci, którzy zatrzymali ten wspaniały okres wolności wyznaniowej, która w Polsce wtedy była. Być może jest to jedna z niewielu rzeczy, która rzuca cień na bardzo szlachetny zryw powstańczy (Dzwonek), oczywiście z wyjątkiem epizodu z porwaniem króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Urszula Pasławska (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

W imieniu Klubu Parlamentarnego PSL przedstawiam stanowisko w sprawie ustanowienia roku 2018 Rokiem Jubileuszu 250-lecia konfederacji barskiej. Celem konfederacji było uwolnienie Polski od dominacji Rosji poprzez zniesienie traktatu, na mocy którego Rzeczpospolita stała się protektoratem rosyjskim, oraz ustaw uchwalonych przez prorosyjski Sejm. Konfederacja barska trwała najdłużej ze wszystkich powstań, objęła największy obszar Rzeczypospolitej. W walkach po stronie konfederatów udział wzięło ponad 100 tys. ludzi, stoczono kilkaset bitew i potyczek. Po upadku konfederacji barskiej część jej przywódców pozostała na emigracji, kilkanaście tysięcy jeńców zesłano na Sybir, znaczną liczbę konfederatów wcielono do armii carskiej. Propaganda państw ościennych wykorzystała ten zryw jako jeden z pretekstów do pierwszego rozbioru Polski. Konfederacja barska wraz z Konstytucją 3 maja i powstaniem kościuszkowskim to główne elementy tradycji walki o wolność, dzięki której udało się utrzymać polskość mimo zaborów przez cały XIX w. To wystarczający powód, by ustanowić rok 2018 rokiem konfederacji barskiej.
Mówca: Sprawozdawca Grzegorz Puda
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Komisji Kultury i Środków Przekazu mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie komisji o poselskim projekcie uchwały w sprawie ustanowienia roku 2018 Rokiem Ireny Sendlerowej. Zgodnie z art. 32a ust. 2 regulaminu Sejmu w dniu 21 kwietnia br. marszałek Sejmu skierował poselski projekt uchwały do Komisji Kultury i Środków Przekazu do pierwszego czytania. W trakcie posiedzenia w dniu 25 maja przewodnicząca komisji przeprowadziła pierwsze czytanie. Podczas posiedzenia uwzględniono zaproponowane poprawki naniesione przez członków komisji oraz Biuro Legislacyjne. Po dyskusji obecni na posiedzeniu członkowie jednogłośnie przyjęli projekt powyższej uchwały. W związku z tym komisja pozytywnie zaopiniowała powyższy projekt uchwały i przedstawiamy go Wysokiej Izbie w następującej treści z prośbą o jego przyjęcie: ˝Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie ustanowienia roku 2018 Rokiem Ireny Sendlerowej Irena Sendlerowa, pseudonim okupacyjny 'Jolanta', to wybitna polska działaczka społeczna. Urodziła się 15 lutego 1910 roku w Warszawie, gdzie zmarła 12 maja 2008 roku. W czasie II wojny światowej jako kierowniczka referatu dziecięcego Rady Pomocy Żydom 'Żegota' zorganizowała siatkę ludzi i instytucji, z którymi niosła pomoc dzieciom z getta. Przyczyniła się do ocalenia z Holokaustu około 2500 żydowskich dzieci. Z narażeniem życia, heroizmem, w największej konspiracji wyprowadzała dzieci z warszawskiego getta, a następnie znajdowała im schronienie w polskich rodzinach, klasztorach i domach opieki. W październiku 1943 roku Irena Sendlerowa została aresztowana, była przesłuchiwana i torturowana w siedzibie Gestapo przy alei Szucha i więziona przez 100 dni na Pawiaku. Nawet pod groźbą kary śmierci nie zdradziła swoich współpracowników ani nie ujawniła żadnych informacji. Prowadzony przez Irenę Sendlerową rejestr uratowanych dzieci pozwolił im na poznanie ich własnej tożsamości, a także odnalezienie bliskich po zakończeniu II wojny światowej. Irena Sendlerowa została uhonorowana w 1965 roku medalem Sprawiedliwej wśród Narodów Świata, w 2003 roku - Orderem Orła Białego, w 2007 roku - Orderem Uśmiechu. Od 1990 roku Honorowa Obywatelka państwa Izrael. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w 10. rocznicę śmierci Ireny Sendlerowej oddaje hołd Tej, która z największym poświęceniem działała na rzecz ratowania drugiego człowieka, i ogłasza rok 2018 Rokiem Ireny Sendlerowej˝. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anita Czerwińska
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Irena Sendlerowa była wychowana w tradycji społecznikowskiej polskiej inteligencji czerpiącej wzorce z ideałów pracy dla innych, ideałów zrodzonych z ducha polskiego pozytywizmu. Gotowość na poświęcenie w solidarności z cierpiącymi wyniosła z domu. Jej ojciec społecznik, prawdziwy doktor Judym poświęcił życie, niosąc pomoc lekarską ludziom najbiedniejszym. Ona już od czasów harcerstwa w szkole średniej, które propagowało wzorce humanitaryzmu, starała się działać w obronie biednych i prześladowanych. W okresie studiów wybrała praktykę pedagogiczną w domu sierot Janusza Korczaka, wtedy też bardzo zdecydowanie przeciwstawiała się kampanii antysemickiej na Uniwersytecie Warszawskim. Po jego ukończeniu rozpoczęła pracę w warszawskich instytucjach zajmujących się opieką społeczną. Pracowała także w czasie okupacji bezpośrednio z ludźmi potrzebującymi jako opiekunka społeczna, niosła też pomoc polskim żołnierzom chorym na gruźlicę. Jako ochotnicza pracownica tzw. kolumny sanitarnej dostarczała do warszawskiego getta leki, odzież i żywność. Najbardziej znanym faktem z okupacyjnej działalności Ireny Sendlerowej jest jej współpraca z organizacją ˝Żegota˝ oraz ze Zgromadzeniem Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi i innymi zgromadzeniami sióstr zakonnych. Udało jej się uratować ponad 2 tys. żydowskich dzieci i dużą liczbę dorosłych. Mniej znane jest jej zaangażowanie w pomoc rodzinom aresztowanych działaczy PPS. Przeżyła Szucha i Pawiak, by ratować życie rannym w powstańczym szpitalu. Po wojnie nie spotkała jej nagroda, lecz przesłuchania w Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego. W okresie powojennym działała w wielu organizacjach społecznych, m.in. w PCK i w Towarzystwie Przyjaciół Dzieci. Irena Sendler jest niedoścignionym wzorcem społecznika i prawdziwym drogowskazem dla tych, którzy czują się solidarni z cierpiącymi i prześladowanymi. Ta wspaniała postać zasługuje na każdą formę upamiętnienia. Niech jedną z nich stanie się ogłoszenie roku 2018 Rokiem Ireny Sendlerowej. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość uchwałę tę zdecydowanie popiera i będzie głosował za jej przyjęciem. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Iwona Śledzińska-Katarasińska
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Irena Sendlerowa była wspaniałą kobietą. Zresztą już tutaj to słyszeliśmy i jeśli państwo pozwolicie, ja nie będę powtarzała tego wyjątkowego życiorysu. Mam nadzieję, że jest postacią, która przy głosowaniu nad uchwałą w sprawie ustanowienia roku 2018 Rokiem Ireny Sendlerowej połączy całą tę Izbę. Tego bym bardzo sobie życzyła, tego bym pragnęła, bo zasłużyła na to. Ci, którzy mieli to szczęście, że mogli i zdążyli ją poznać, wiedzą, że tę swoją troskę i tę swoją pasję zachowała właściwie do ostatnich dni. Ja, tak jak mówię, nie będę już przypominała wszystkich faktów, ale chcę powiedzieć, że ten rok może być zarazem takim przesłaniem dla nas wszystkich tutaj, o wiele szerszym i nawet wychodzącym poza znakomite dokonania pani Ireny Sendlerowej, bo jej przykład i działalność uczą, że ludzie nie mogą pozostać bierni i nie mogą milczeć, mając świadomość, że gdzieś obok nich drugiemu człowiekowi dzieje się krzywda. Czy nie brzmi to ciągle aktualnie? Myślę, że brzmi. Może nad tym pomyślmy. A na marginesie tej uchwały, którą oczywiście klub Platforma Obywatelska z całego serca popiera, mam taką propozycję, uwagę, właściwie pytanie, nie wiem. My tu czasem podejmujemy bardzo szczytne uchwały, uchwalamy patronów kolejnych lat i tych patronów jest czasem bardzo wiele, a prawdę powiedziawszy, od debaty, uchwalenia, podniesienia rąk mija tydzień, dwa i nie ma sprawy, w ogóle nie wiemy, czy jest jeszcze jakiś program obchodów, czy coś się dzieje. To jest wina systemu i prawdę mówiąc, nie wiem, dlaczego, ale to teraz tak troszeńkę zafunkcjonowało. Do tej pory, wcześniej, bywało tak, że rząd proponował różnego rodzaju patronaty jednak z przedstawionym programem działania. Prosiliśmy, żeby wnioskodawcy tego typu uchwał, komisja - mówię to, przepraszam, tak historycznie, ale to pamiętam - nawet jeśli to były właśnie jakieś społeczne towarzystwa, też przedstawiali program działania. Ja bym bardzo chciała, aby w roku Ireny Sendlerowej był bardzo bogaty i bardzo dobrze rozpropagowany program obchodów tego roku. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Zielińska
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Irena Sendlerowa to niewątpliwie jedna z najwybitniejszych kobiet XX w. Całe swoje życie poświęciła potrzebującym dzieciom, zachowując przy tym niebywałą skromność. Długo by wyliczać, jak to już moi poprzednicy wyliczali, jak wielu osobom pomogła, w jak wielu walkach o ludzkie życie brała udział. Aż dziw bierze, że głośniej o jej zasługach na świecie zrobiło się dopiero w 1999 r., po wystawieniu przez uczniów w Stanach Zjednoczonych sztuki teatralnej o znamiennym tytule ,,Życie w słoiku˝. Cieszymy się, że w tak ważnym, jubileuszowym roku to właśnie Irena Sendlerowa została tak uhonorowana, bo to ona powinna być tym ważnym elementem w walce o dobre imię Polski na świecie. A jest to bardzo dzisiaj potrzebne, bo po 1989 r. Polska z wieloma zarzutami musiała się borykać, wręcz była nieraz traktowana jak sprawca strasznych wydarzeń XX w. Ale do tego trzeba większego zaangażowania i służb dyplomatycznych, i nas wszystkich tutaj. W zakończeniu filmu jej poświęconego powiedziała: Dopóki będę żyła, dopóki sił mi starczy, zawsze będę mówiła, że najważniejsze na świecie i w życiu jest dobro. I właściwie ta maksyma wyraża najgłębiej to, jak honorową, szlachetną osobą była Irena Sendlerowa. Klub Kukiz’15 w pełni popiera przedłożoną uchwałę. (Oklaski)
Mówca: Joanna Scheuring-Wielgus
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Gdyby nie licealistki z Kansas w 1999 r., prawdopodobnie nikt by nie usłyszał o Irenie Sendlerowej, o wybitnej Polce, wspaniałej kobiecie i niesamowitym człowieku. Gdyby nie te licealistki, które gdzieś znalazły historię o małych karteczkach wkładanych do słoików, być może dzisiaj nie rozmawialibyśmy o tej wspaniałej osobie. Bardzo dużo ciepłych słów dzisiaj padło tutaj, z tej mównicy, o pani Irenie Sendlerowej i nie ma co się powtarzać. Chciałabym zacytować pewną jej wypowiedź, którą znalazłam w jednym z wywiadów: Ogromnie mnie osobiście krępuje cała ta otoczka, która nieustannie robi z nas bohaterów, te wielkie manifestacje, które towarzyszą sadzeniu drzewka w Jerozolimie, taka wielka uroczystość, jaka odbywa się w Izraelu. To bardzo jest krępujące dla osób mojego pokroju, które nie uważają się za wielkich ludzi ani za bohaterów. Robiliśmy to jako rzecz zupełnie normalną, w myśl zasady, że jak człowiek tonie, to ten drugi musi mu podać rękę lub choć mały palec. To podkreślenie nadzwyczajności naszych prac jest żenujące. Żyd, Francuz, Niemiec to przecież tacy sami ludzie jak my. Tylko taka idea przyświecała nam. To, co robiliśmy, wypływało z potrzeby serc. Te słowa są w naszych czasach, w 2017 r., w Europie tak bardzo aktualne, że aż bolą. Chciałabym, aby szczególnie moi koledzy z Prawa i Sprawiedliwości wzięli je sobie do serca. Oczywiście Nowoczesna popiera ten wniosek i bardzo się cieszymy, że w 2018 r., mam nadzieję, w roku również kobiet, będziemy mogli rozmawiać o Irenie Sendlerowej i przekazywać naszym pokoleniom to, jaką była kobietą. (Poseł Anita Czerwińska: Wstyd wykorzystywać taką osobę do wystąpień politycznych.)
Mówca: Urszula Pasławska
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego popiera wniosek rzecznika praw dziecka o ustanowienie roku 2018 rokiem Ireny Sendlerowej. Ta odważna kobieta całym swoim życiem dała świadectwo, że postawa jednego człowieka może zmienić świat na lepsze. Obecnie, w czasach rosnącego konsumpcjonizmu i zanikania więzi międzyludzkich, szczególnej mocy nabiera ciągle aktualne przesłanie Ireny Sendlerowej: ˝Czyńmy cywilizację miłości˝. Wciąż powinniśmy uczyć się od niej tolerancji i godności przynależnej każdemu człowiekowi, potrzeby pomagania ludziom słabszym. Irena Sendlerowa podczas okupacji narażała własne życie, ratując żydowskie dzieci. Nie uważała tego za wielki czyn, ale za zwykły ludzki gest. Nie była radykalistką, chodziło jej tylko o ochronę dzieci przed śmiercią z rąk hitlerowców. Tłumaczyła, że tak po prostu trzeba, bo obojętność wobec zła jest czymś równie nagannym jak jego czynienie. Po wojnie mówiła, że zawsze mogła zrobić jeszcze więcej. Dziś w polskim życiu publicznym szczególnie potrzebujemy wzorców promujących idee solidarności międzyludzkiej. Potrzebujemy bohaterów przywracających ważność znanemu powiedzeniu, że budowanie mostów między ludźmi jest lepsze od budowania murów. Irena Sendlerowa nigdy nie segregowała ludzi na lepszy i gorszy sort ze względu na poglądy, rasę czy religię. Powtarzała, że ludzie dzielą się jedynie na dobrych i złych. Naszym obowiązkiem jako parlamentarzystów jest ocalenie dzieła Ireny Sendlerowej, czyli wiary w równość wszystkich ludzi, w przewagę dobra nad złem, w prymat altruizmu nad egoizmem, a także przekonania, że można różnić się w sposób piękny, a lepszy świat tworzy się tylko dzięki wspólnocie. Przykład tej wyjątkowej kobiety z każdego z nas może uczynić lepszego człowieka. Liczymy, że uhonorowanie Sendlerowej przypomni Polakom, że warto być przyzwoitym, a zwyczajna ludzka dobroć jest jedną z najważniejszych w życiu wartości. Klub PSL z pełnym przekonaniem popiera ideę ustanowienia roku 2018 Rokiem Ireny Sendlerowej. (Oklaski)
Mówca: Stefan Niesiołowski
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z oczywistych względów, które nawet chyba nie wymagają uzasadnienia, koło Unii Europejskich Demokratów tak jak wszystkie kluby będzie głosowało za tą uchwałą. I to jest oczywiste. Bohaterstwo, poświęcenie pani Ireny Sendlerowej są bezsporne i zasługują na to. Chciałem podziękować rzecznikowi praw dziecka, że pamiętał o tym. Właśnie z dziećmi to bohaterstwo się kojarzy. Natomiast kilka uwag. Czy są jakieś... Czy są jakieś granice hipokryzji? Nie wiem, czy jest w ogóle... czy jest sens... Tu już pani posłanka Iwona Śledzińska-Katarasińska mówiła, że oczywiście pięknie podnosi się ręce, uchwala się piękne uchwały, potem nic z tego nie wynika w sensie takim, że nie ma pamięci, nie ma żadnych uroczystości. Właściwie wszyscy, czy znaczna część osób, myślą, że spełnili piękny moralny obowiązek i właściwie są takimi współczesnymi Irenami Sendlerowymi, bo podnieśli rękę. To jest oczywiste i z panią Iwoną Śledzińską, moją koleżanką zresztą z podziemia, się zgadzam. Natomiast jest drugi aspekt, ten aspekt jest trochę szerszy jeszcze. Chodzi o uzasadnienie tej uchwały. Jaki ma sens w ogóle zapisywanie takich słów: ˝ludzie nie mogą pozostać bierni i milczeć, mając świadomość, że gdzieś obok nich drugiemu człowiekowi dzieje się krzywda˝? I posłowie PiS-u z taką radością, z taką emfazą podpisują się pod tym, popierają to. A może rodzinie Stachowiaka to byście powiedzieli? Do rodziny Igora Stachowiaka byście poszli do Wrocławia i to powiedzieli? A może macie dzisiaj współczesnych, którzy uciekają przed śmiercią? Takich Żydów dzisiaj, którzy uciekają przed prześladowaniem, przed śmiercią, mamy w Europie. Ja sobie nie przypominam... Tutaj ktoś mówił słusznie: budujmy mosty, a nie mury, nie druty kolczaste na granicach, nie budki wartownicze na granicach. I mamy oto ten przykład, że z jednej strony się popiera, bardzo słusznie, coś oczywistego, ale z drugiej strony, kiedy cokolwiek to zaczyna kosztować, mamy obrzydliwą, ohydną propagandę nienawiści, którą się forsuje, propagandę pogardy i nienawiści. Jak można jednocześnie popierać Irenę Sendlerową i popierać tych, którzy krzyczą: A na drzewach zamiast liści będą wisieć komuniści? Polecam PiS-owi refleksję w tym momencie. A co to znaczy? Przecież Irena Sendlerowa była z jednej strony zagrożona przez niemieckich okupantów, to jasne, hitlerowców, ale z drugiej strony była zagrożona przez szmalcowników, przez rodzimych, wychowanych na takiej żulii politycznej jak ONR przed wojną. I kto żulię polityczną ONR-owską dzisiaj popiera, ten nie ma moralnego prawa głosować nad tą uchwałą. (Oklaski) I proponuję odrobinę refleksji, żeby tej hipokryzji, która tu jest forsowana głównie ze strony PiS-u, bo to jest chyba największy, że tak powiem, pasożyt polityczny na tej sali, było jak najmniej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu koła Wolni i Solidarni mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie ustanowienia roku 2018 Rokiem Ireny Sendlerowej. Ireny Sendlerowej, mam nadzieję, nikomu przedstawiać nie trzeba. To niemal ikona polskiego podziemia, Sprawiedliwa wśród Narodów Świata, honorowa obywatelka państwa Izrael. Mało kto ma na swoim koncie tak wielkie działania altruistyczne i tak bardzo zasługuje na podziw. Mało kto miał tyle odwagi, by ratować innych z warszawskiego getta i ocalić w ten sposób od zagłady ok. 2,5 tys. żydowskich dzieci. Wierności ideałom i lojalności wobec współpracowników dochowała nawet podczas tortur w siedzibie gestapo w alei Szucha. Całe swoje życie Irena Sendlerowa walczyła o innych, o ich równouprawnienie i możliwość godnej egzystencji. Jej postawa wobec potrzebujących, przede wszystkim dzieci i starców, jest godna podziwu i naśladowania. To ona może być ciągle przykładem dla wielu młodych ludzi, którzy dzisiaj zapominają, że nie należy krzywdzić innych, jak też nie można być biernym wobec tych, którym dzieje się krzywda. To o jej postawie powinni pamiętać gimnazjaliści z Gdańska, którzy nie wstawili się za swoją bezbronną koleżanką. To z takich wzorców powinni czerpać. Podziwiając postawę Ireny Sendlerowej, koło Wolni i Solidarni będzie głosować za ustanowieniem roku 2018 Rokiem Ireny Sendlerowej, by uczcić godnie 10. rocznicę jej śmierci. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jacek Kurzępa
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Koleżanki i Koledzy - szczególnie z klubu Prawa i Sprawiedliwości! Dziękuję za podjęcie inicjatywy rzecznika praw dziecka i za to, że możemy dzisiaj debatować nad tym wnioskiem o ustanowienie Roku Ireny Sendlerowej. Jak mierzyć wielkość tej postaci? Czy liczbą uratowanych istnień ludzkich i miarą szczęścia, które dzięki temu ratunkowi się dokonało? Czy może potencjałem grozy i stałego ocierania się o ryzyko aresztowania i w konsekwencji własnej śmierci pani Ireny? Jedno z drugim było splątane murami getta, pulsowało salwami ulicznych rozstrzeliwań i pobrzmiewało cichnącym echem recytowanej Tory. Czy wystarczająco dobrze rozpoznaliśmy heroizm tej postaci? Jak wiele do zrobienia dzięki ustanowieniu tego roku jeszcze mamy?