Mówca: Małgorzata Sadurska
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. W ostatnich kilkunastu miesiącach przez Polskę przeszła potężna medialna dyskusja na temat wykorzystywania seksualnego dzieci. Dyskusja potężna, ale kierowana często na fałszywe tory. Oczywiste jest to, że każda osoba, która dopuściła się takiego czynu, nie tylko musi zostać potępiona, ale przede wszystkim powinna zostać surowo ukarana, bez względu na to, jaką pozycję społeczną zajmuje lub jaki zawód wykonuje. W tej debacie brak było takiej współmierności. W tej debacie zostały pominięte albo łagodniej potraktowane osoby, które w przeszłości dokonywały takich czynów, najczęściej z establishmentu. Tutaj już nie było takiej staranności w przekazywaniu informacji, a w przypadku jednego sławnego reżysera ściganego za pedofilię w USA nie było nawet potępienia. Wręcz przeciwnie, był przyjmowany na salonach, był po prostu traktowany jak bohater narodowy. To jest hipokryzja. Z pedofilią należy walczyć. Trzeba chronić dzieci przed molestowaniem seksualnym, przed demoralizacją, przed zamachem na ich bezbronność, przed tym doświadczeniem, które będzie prześladować je przez całe życie. To jest nasz obowiązek. Chodzi nie tylko o wyeliminowanie przestępstwa pedofilii, ukaranie sprawców, wsparcie małoletnich ofiar, ale również o ochronę dzieci przed deprawacją w każdym miejscu i na każdym etapie życia. Deprawacją, która może być dokonywana w różny sposób - w wyniku czynu przestępczego, ale również poprzez inne działania, które mogą mieć wpływ na rozwój dzieci. Dokładniej mówił o tym przedstawiciel inicjatywy obywatelskiej. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 72 wprost nakazuje zapewnienie ochrony dziecku przed przemocą, wyzyskiem, okrucieństwem i demoralizacją. W obywatelskim projekcie ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny, projekcie, pod którym podpisało się 250 tys. Polaków, postuluje się dodanie do art. 200b § 2, na podstawie którego karze grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2 będą podlegać ci wszyscy, którzy publicznie propagują lub pochwalają podejmowanie przez małoletnich poniżej 15. roku życia zachowań seksualnych lub którzy dostarczają im środki ułatwiające podejmowanie takich zachowań. Tak jak to omówił przedstawiciel wnioskodawców, projekt ustawy został napisany i przedłożony Wysokiej Izbie w związku z sytuacją, z którą mamy do czynienia w ostatnim czasie w Polsce, że pod pozorem edukacji, propagowania równości płci, uczenia asertywności i rozpoznawania ˝złego dotyku˝ próbuje się przemycić treści, które zachwieją wychowaniem dziecka, treści, które mogą doprowadzić do demoralizacji i do deprawacji. Do takich wniosków może dojść każdy, kto zapoznał się z broszurą wydaną przez Światową Organizację Zdrowia, przez WHO pt. ˝Standardy edukacji seksualnej w Europie˝, która zawiera zalecenia dla decydentów i dla specjalistów, którzy mają wcielać je w życie. Co w tej broszurze można wyczytać? Omówił to przedstawiciel wnioskodawców, ja tylko zacytuję kilka fragmentów. Dzieci w wieku do 4 lat, czyli od noworodka przez niemowlę do przedszkolaka, powinny zdobyć wiedzę na temat radości i przyjemności z dotykania własnego ciała, masturbacji we wczesnym okresie dzieciństwa. Dzieci w wieku od 4 do 6 lat, czyli przedszkolaki, mają być poddane dalszemu informowaniu na temat masturbacji, ale nie tylko. Mają być jeszcze, co naprawdę już jeży włos na głowie, uczone miłości w stosunku do osób tej samej płci, czyli inaczej czym skorupka za młodu nasiąknie. Dzieci w wieku od 6 do 9 lat, oczywiście poza edukacją dotyczącą masturbacji, mają być jeszcze instruowane odnośnie do autostymulacji i już w tym wieku edukowane na temat antykoncepcji i planowania rodziny. No tak, w przypadku sześcio- czy dziewięciolatka to najwyższy czas na planowanie rodziny, dzieciństwo nieważne. Dzieci w tym wieku pozyskują też wiedzę na temat różnych związków w odniesieniu do miłości. Lobby homoseksualne może być zadowolone, zaś rodzice są przerażeni. Dzieci w wieku od 9 do 12 lat mają się nauczyć, i tu jest cytat, skutecznego stosowania środków antykoncepcyjnych w przyszłości, czyli 12-latek ma już być gotowy na podjęcie życia seksualnego w dowolnej formie i do planowania rodziny. Należy więc zadać pytanie: Jak to się ma do polskiego prawa, do tej granicy 15 lat, której przekroczenie powoduje ściganie z urzędu za przestępstwo? Wymieniłam kilka tych zaleceń, ale już to pokazuje, że nad tym projektem nie możemy przejść obojętnie... (Dzwonek) Już kończę, dwa zdania. ...tym bardziej że jest to uzasadnione, gdyż zarówno przedstawiciele Ministerstwa Zdrowia, jak i Ministerstwa Edukacji Narodowej na konferencji w dniu 22 kwietnia 2013 r. w Warszawie z przychylnością przyjęli te standardy edukacji seksualnej w Europie. Przypomnę to, co powiedziałam na początku. Artykuł 72 konstytucji nakłada na nas jako na przedstawicieli parlamentu obowiązek ochrony dzieci przed demoralizacją. W związku z powyższym w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wnoszę o skierowanie projektu ustawy do właściwej komisji. Rozumiem, że w tym przypadku będzie to komisja kodyfikacyjna. Dziękuję bardzo. (Oklaski)