Mówca: Henryk Smolarz
Data: 2014-04-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Z przyjemnością słuchałem pani poseł, która sprawozdawała w imieniu komisji, także posła Marka Plury. Później już były głosy, które jako żywo są realizacją wytycznych, które przekazał przewodniczący klubu Twój Ruch na posiedzeniu tego klubu, jak należy podchodzić do tego trudnego tematu. I mówię to z dużą przykrością, bowiem na posiedzeniu komisji słuchaliśmy różnych argumentów rodziców, także tych, którzy są tutaj obecni, którzy bardziej podkreślają ten rodzaj pomocy z naszej strony, całego społeczeństwa, bo w formie finansowej państwo to my wszyscy, bezpośrednio, a sami deklarują się jako opiekunowie swoich dzieci. Rozumiemy to wielkie wyzwanie i poświęcenie, ale słuchamy też głosu rodziców, którzy mówią, że chcą być aktywni, chcą, aby ich dzieci nie były zamknięte razem z nimi w ich domach. Oczekują oni dalszego wspierania organizacji, fundacji, stowarzyszeń i ośrodków, które pomagają w opiece nad dziećmi niepełnosprawnymi. Wskazują, że jest to dobra droga, dobra dla dziecka, które wymaga kontaktu z rówieśnikami, które może tam liczyć na fachową pomoc, na rehabilitację, na naukę. Mechanizmów wsparcia jest bardzo wiele. Trzeba znaleźć sensowne rozwiązanie, kierunek, jeżeli chodzi o poglądy jednych i drugich. Nie mogę zrozumieć zarzutów, jakie dzisiaj padają, że rząd przedstawił, w efekcie posłowie przedstawili projekt, który odnosi się tylko do podwyższenia świadczeń. Przede wszystkim przypomnę, że podwyższenie świadczeń ma miejsce od pewnego czasu, od czasu rządów koalicyjnych Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego. I niech nie mówią tego ci posłowie, którzy pochodzą z partii politycznych, które miały okazję wykazać się czymś lepszym niż być może to, co my dzisiaj robimy, a nie zrobiły niczego. To brzmi jak czysta hipokryzja. Wczoraj na posiedzeniu komisji jeden z byłych już posłów Prawa i Sprawiedliwości, poseł Cymański, mówił o działaniach, jakie ta partia podejmowała w czasach, kiedy był jej członkiem - dawała wsparcie, jeżeli chodzi o ulgi dla najbogatszych. Podkreślał to w sposób bardzo wyraźny, było to czytelne, a nie można zarzucić mu, że nie wie, o czym mówi, bo był także członkiem tej komisji. A więc naprawdę odłóżmy te wytyczne, o których mówił poseł Palikot, co do umiejętnego wykorzystywania tego problemu do realizacji własnych celów politycznych, i zajmijmy się nim. Nie pomijajmy głosu tych, którzy bezpośrednio zetknęli się z problemem niepełnosprawności, nie zarzucajmy nikomu złej woli. Podejdźmy z dużym zrozumieniem do aktywności rodziców i wszystkich tych, którzy tworzą organizacje pomagające osobom niepełnosprawnym. To rozwiązanie, które przedstawił rząd, jest przyspieszeniem działań w zaplanowanym systemie pomocy osobom z niepełnosprawnościami. Warto jeszcze raz podkreślić te działania, które są podejmowane przez inne resorty, jak chociażby przez resort edukacji. Nie wszędzie i nie wszyscy dojrzeliśmy do tego, żeby należycie zauważać problem niepełnosprawności. W moim biurze miałem interwencję rodziców, którzy mają dziecko z niepełnosprawnością i mieli problem w przekazaniu takiego dziecka pod opiekę szkoły. Przecież jest program i jest wsparcie dla tzw. edukacji włączającej - tam nie obowiązuje przepis, który zakazywałby przyjęcia takiego dziecka. W tym przypadku funkcjonowała jakaś bariera mentalna, był strach przed odpowiedzialnością za takie osoby. Warto dzisiaj przypomnieć głosy, które padały podczas posiedzenia komisji, wypowiedzi mówiące o tym, że kiedyś, przed laty, sytuacja była o wiele gorsza, że osoby z niepełnosprawnością, aby wyjść na spacer, na ulicę, musiały to czynić nocą, aby nie narazić się na przykrości. Dzisiaj chyba największą wartością tej dyskusji poza dodatkowymi środkami, które będą sukcesywnie przekazywane potrzebującym, jest zmiana sposobu myślenia, jest uwrażliwienie społeczeństwa na problem niepełnosprawności. To jest to, o czym mówią sami rodzice - że oni osiągnęli pewien efekt, bo łatwiej dzisiaj jest im uzyskać pomoc w prostej codziennej czynności, chociażby przy wsiadaniu do autobusu z osobą niepełnosprawną, z dzieckiem niepełnosprawnym. (Dzwonek) I niech to będzie naszym podstawowym zadaniem - zmiana sposobu myślenia i funkcjonowania. Doceniając dobrą wolę tych, którzy robią wielki krok na tej trudnej drodze bez wzajemnych zarzutów i oskarżeń, Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował za przyjęciem sprawozdania i dalszymi pracami nad przedłożeniem poselskim. Dziękuję. (Oklaski)