Mówca: Jan Łopata
Data: 2018-09-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Poselskiego Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów mam zaszczyt zaprezentować stanowisko klubu wobec propozycji zmian w niektórych ustawach w związku ze wzmocnieniem nadzoru oraz ochrony inwestorów na rynku finansowym. Taka jest nazwa tej ustawy. Wysoki Sejmie! Projekt ustawy obejmuje propozycje zmian w 19 ustawach i - co chyba najistotniejsze - został wprowadzony dzisiaj, tak na dobrą sprawę ad hoc, po obrady Sejmu. Z racji tego trybu procedowania i niewątpliwie skomplikowanego zakresu merytorycznego zaprezentuję tylko ogólny zakres proponowanych zmian. I tak proponowana jest zmiana sposobu finansowania Komisji Nadzoru Finansowego oraz Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego, a zmiana ta ma polegać na zapewnieniu finansowania bezpośrednio z opłat wnoszonych przez nadzorowane podmioty rynku finansowego. To zmiana, i zresztą nie tylko ta, która zapewne ucieszy podmioty nadzorowane. Druga propozycja noweli to rozszerzenie składu Komisji Nadzoru Finansowego. Ciekawie wygląda ta propozycja. Może warto wymienić te wszystkie osoby, instytucje, o które proponuje się rozszerzyć KNF, Komisję Nadzoru Finansowego. Są to: przedstawiciel prezesa Rady Ministrów, przedstawiciel Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, przedstawiciel prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz - uwaga - przedstawiciel ministra członka Rady Ministrów właściwego do spraw koordynowania służb specjalnych. Uregulowania tej ustawy określają również ramy prawne przekazywania informacji pomiędzy KNF a innymi organami, jak ABW, CBA, KAS, Policja i UOKiK. Upoważnienie ustawowe przekazywania informacji swoim pracownikom dostaną również członkowie komisji w związku z uczestnictwem w pracach komisji, jak to określono, w celu przygotowania opinii, stanowisk. A więc krąg osób, które będą miały tę wiedzę, jest zdecydowanie szeroki czy szerszy. Proponuje się także dodanie przepisu umożliwiającego wzajemną wymianę informacji, w tym - uwaga - chronionych ustawowo, pomiędzy Komisją Nadzoru Finansowego a tymi instytucjami, o których tu mówiłem wcześniej: ABW, CBA, KAS i Policją. Kolejna propozycja zmian dotyczy pomysłu stworzenia Funduszu Edukacji Finansowej w celu, jak to określono, zwiększenia świadomości finansowej Polaków, w szczególności w przypadku produktów inwestycyjnych. Źródłem finansowania tego funduszu mają być środki finansowe pochodzące z kar administracyjnych nakładanych przez KNF, niektórych kar administracyjnych nałożonych przez prezesa UOKiK i rzecznika finansowego Komisji Nadzoru Audytowego oraz nawiązek i świadczeń pieniężnych orzeczonych przez sąd. Warto chyba zaznaczyć, że planowana kwota kar nakładanych tylko przez KNF, jak wyczytałem w uzasadnieniu, w 2019 to 9 mln zł, a jak dodamy jeszcze dochody z tych innych źródeł, będzie to pokaźna kwota. Pytanie tylko, jak to będzie dzielone. Pytam w kontekście, i to wcale nie jest złośliwe, innych funduszy, chociażby Funduszu Sprawiedliwości. Chodzi o sposób podziału, bo jak donosi prasa, jest to dzielone inaczej niż zakładano, kiedy ten fundusz był stworzony. Miało to być dla osób, ofiar wypadków i przestępstw. Kolejną zmianą proponowaną w tej noweli jest wprowadzenie obligatoryjnej dematerializacji obligacji korporacyjnych, certyfikatów inwestycyjnych emitowanych przez fundusze inwestycyjne zamknięte oraz listów zastawnych. Podzielając te uwagi, które zgłaszali przede mną państwo posłowie, uważam, że sposób procedowania, tempo tego procedowania jest w stosunku do zakresu proponowanych zmian niedobre, złe. To już nie jest pierwsza ustawa w tym parlamencie, i pewnie nie ostatnia, ale jednak wnioskuję, by ewentualnie nad dalszą pracą pochylić się, jak to się ładnie nazywa, w Komisji Finansów Publicznych. Dziękuję. (Oklaski)