Mówca: Teresa Hoppe
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! 7 marca br. minęła 70. rocznica śmierci Sługi Bożego, biskupa Konstantyna Dominika, postaci znanej i niezwykle cenionej na Kaszubach i Pomorzu. Na tak wielki szacunek i pamięć ten nieoceniony biskup zasłużył sobie bohaterską postawą i świętym życiem. Konstantyn Dominik urodził się w 1870 r. w Gnieżdżewie (obecny powiat pucki w województwie pomorskim) w kaszubskiej rodzinie Michała i Anny Dominików. Jego ojciec piastował urząd sołtysa. Matka - Anna - zmarła, gdy Konstantyn miał dwa lata. Po ukończeniu szkoły ludowej wstąpił do Collegium Marianum w Pelplinie. W późniejszym czasie kontynuował naukę w Królewskim Gimnazjum Katolickim w Chełmnie, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Studia ukończył w Seminarium Duchownym w Pelplinie, a w 1897 r. otrzymał święcenia kapłańskie i został skierowany jako wikary do kościoła jezuitów w Gdańsku Starych Szkotach - miejsce, w którym nauki pobierał wcześniej twórca słów polskiego hymnu narodowego Józef Wybicki. Konstantyn Dominik, pełniąc posługę kapłańską, przeszedł różne jej etapy począwszy od wikarego, poprzez kapelana klasztoru i szpitala Sióstr Miłosierdzia, prefekta w liceum żeńskim i gimnazjum aż do wicerektora seminarium w Pelplinie. Tę ostatnią funkcję sprawował w niezwykle trudnym okresie - czasie poprzedzającym wybuch I wojny światowej, kiedy to spory narodowe przybierały na sile. Bronią Konstantyna Dominika była wiedza, dobre słowo i modlitwa. W 1920 r. został powołany na stanowisko rektora i kanonika Seminarium Duchownego w Pelplinie. 8 lat później papież Pius XI mianował go biskupem tytularnym artybeńskim i przeznaczył mu urząd biskupa pomocniczego w diecezji chełmińskiej. Mimo tak dostojnej funkcji biskup Dominik uważał się przede wszystkim za kapłana i wychowawcę. Przyjęcie nominacji biskupiej było dla niego, jak sam wyznał, jedną z najtrudniejszych decyzji ze względu na towarzyszące funkcji biskupa celebrę i patos. Zachował wielką pokorę w sercu i prostotę w zachowaniu, żył niezwykle skromnie. Po napaści Niemiec na Polskę w 1939 r. 20 października hitlerowcy zlikwidowali seminarium w Pelplinie. Większość księży została zamordowana. Ciężko chory biskup Dominik został wydalony do Gdańska, gdzie znalazł schronienie w klasztorze sióstr elżbietanek. Jego kontakty ze światem były ograniczane i kontrolowane przez gestapo, które nakłaniało polskiego biskupa do przyjęcia niemieckiej trzeciej grupy narodowościowej, co miałoby wielki wpływ na duchowieństwo i świeckich Pomorzan. Biskup był wielokrotnie przesłuchiwany przez gestapo, które na początku 1942 r. postawiło duchownemu ultimatum: przyjęcie niemieckiej grupy narodowościowej lub rozstrzelanie. Biskup miał czas na podjęcie decyzji do 15 marca 1942 r. W pamięci sióstr opiekujących się duchownym zachowały się słowa biskupa: ˝Ten termin to już Pan Bóg załatwi˝. I rzeczywiście - stan zdrowia biskupa nagle się pogorszył, a 7 marca 1942 r. biskup Konstantyn Dominik odszedł do wieczności. Na jego pogrzeb mimo zagrożeń ze strony hitlerowców przybyło około 80 księży i wierni z okolic Pelplina, Gdańska i z całej diecezji. Biskup Konstantyn Dominik został pochowany na cmentarzu w Gdańsku Starych Szkotach, przy kościele, w którym rozpoczynał swoją działalność duszpasterską. Po wojnie, w 1949 r. (Dzwonek) jego zwłoki zostały przeniesione do Pelplina, gdzie spoczął obok kapłanów zamordowanych w 1939 r. Minęły lata, a na grobie biskupa Dominika w Pelplinie zawsze palą się świece i leżą świeże kwiaty. W maju odwiedzają go maturzyści, pozostawiając na grobie biało-czerwone kokardki. W opinii wielu osób biskup Dominik już za życia zasługiwał na miano świętego. Początki zabiegów o beatyfikację kaszubskiego biskupa sięgają końca lat 40. ubiegłego wieku. Proces diecezjalny rozpoczął się w 1961 r. Pamięć o tej niezwykłej postaci jest podtrzymywana przez kolejne pokolenia Pomorzan od wielu lat. W 2004 r. odbyła się kaszubska pielgrzymka do Watykanu w intencji rychłej beatyfikacji sługi bożego Konstantyna Dominika. W tej samej intencji w latach 2002-2010 za sprawą Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego trwała wielka nowenna błagalna. W br. z okazji 70. rocznicy jego śmierci w wielu kościołach na Kaszubach wierni modlą się podczas mszy świętej w intencji rychłej beatyfikacji biskupa, a 30 marca zostanie odprawiona na Kalwarii Wejherowskiej specjalna droga krzyżowa z udziałem licznej rzeszy Kaszubów i Pomorzan. Jeśli biskup Dominik zostanie w przyszłości ogłoszony świętym, będzie z pewnością patronował cechom, które były mu tak bliskie: prostocie, życzliwości i łagodności. Dziękuję za uwagę.