Mówca: Kazimierz Smoliński
Data: 2015-09-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Prawo i Sprawiedliwość w zakresie sprawozdania Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej z prac nad wnioskiem wstępnym o pociągnięcie do odpowiedzialności konstytucyjnej przed Trybunałem Stanu byłego ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry (druk nr 3283). Wnioskodawcy domagają się pociągnięcia do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu za naruszenie przepisów konstytucji oraz ustaw, którego dopuścił się w związku z zajmowanym stanowiskiem Zbigniew Ziobro jako były minister sprawiedliwości i prokurator generalny. (Poseł Artur Dunin: Tak było.) Z przykrością muszę stwierdzić po wysłuchaniu sprawozdania pana przewodniczącego oraz stanowiska Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska, iż państwo już wydaliście wyrok w sprawie Zbigniewa Ziobry. Niestety zostały złamane podstawowe zasady, którymi powinna się kierować Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej i osoby w niej pracujące. Komisja jako organ quasi-prokuratorski powinna dążyć do ustalenia prawdy obiektywnej, wykorzystując wszystkie możliwe instrumenty prawne i faktyczne. Niestety z przebiegu prac komisji wnioskuję czy wnioskujemy jako klub parlamentarny - to podstawowy wniosek - że została postawiona teza polityczna, aby byłego przeciwnika politycznego napiętnować i postawić przed Trybunałem Stanu, i okrzyknąć go przestępcą. Państwo na każdym kroku używacie tego sformułowania, a jest to osoba objęta wnioskiem wstępnym, tak jak ktoś, komu postawiono zarzuty, a więc dopóki Trybunał Stanu nie orzeknie, proszę nie posługiwać się określeniem przestępca lub też przestępstwo. (Poseł Krystyna Pawłowicz: Tak jest.) To jest podstawowy błąd, który państwo popełniacie. Odnosząc się generalnie do złożonego wniosku wstępnego o pociągnięcie do odpowiedzialności konstytucyjnej przed Trybunałem Stanu - został on skierowany wobec pana Zbigniewa Ziobry jako ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego, a więc osoby, która pełniła dwie funkcje jednocześnie: funkcję prokuratora i funkcję ministra sprawiedliwości jako funkcję ministra konstytucyjnego. Stawiane we wniosku wstępnym zarzuty w pkt 1 i 2 dotyczą czynności wykonywanych przez objętego wnioskiem jako ministra sprawiedliwości, natomiast zarzuty zawarte w pkt 3-6 dotyczą zdaniem komisji czynności wykonywanych przez niego jako prokuratora generalnego. W zarzutach zawartych w pkt 1 i 2 stwierdza się, że wykorzystując pełnioną funkcję ministra sprawiedliwości, bezprawnie przyznane mu przez Jarosława Kaczyńskiego funkcje w ramach Międzyresortowego Zespołu do Spraw Zwalczania Przestępczości Zorganizowanej i Międzyresortowego Zespołu do Spraw Zwalczania Przestępczości Kryminalnej, działając w celu uniemożliwienia działalności politycznej i zawodowej przeciwnikom politycznym partii Prawo i Sprawiedliwość poprzez usiłowanie wykazania, że w polskim życiu politycznym, społecznym i gospodarczym funkcjonuje rzekoma sieć powiązań polityczno-biznesowo-towarzyskich o charakterze przestępczym, podejmował inspirowane bieżącym interesem politycznym działania mające na celu wszczęcie i prowadzenie postępowań karnych przeciwko rzekomym członkom układu i przeciwnikom politycznym. Z żadnych zeznań świadków ani dokumentów nie wynikało, że działania Zbigniewa Ziobry wobec Barbary Blidy, Janusza Kaczmarka, Jaromira Netzla, Konrada Kornatowskiego czy Ryszarda Krauze były inspirowane bieżącym interesem politycznym ani że prowadzone były w celu uniemożliwienia działalności politycznej i zawodowej przeciwnikom politycznym partii Prawo i Sprawiedliwość. Postępowanie przed komisją nie wykazało, aby Zbigniew Ziobro miał świadomość, że zarządzenia nr 138 i nr 40 wydane przez prezesa Rady Ministrów Jarosława Kaczyńskiego były wydane niezgodnie z obowiązującymi przepisami oraz że wykonywał on w ramach powołanych zespołów uprawnienia zwierzchnie wobec ministrów konstytucyjnych. Z zeznań świadków wynikało jednoznacznie, że zespoły te faktycznie nie funkcjonowały, nie było żadnych przypadków formalnego ich zwołania, nie istnieje żaden protokół z takich spotkań, potwierdził to świadek Roman Giertych w trakcie zeznań przed komisją w dniu 22 stycznia 2015 r. Natomiast świadek Janusz Kaczmarek w zeznaniach z 6 lutego 2004 r. jednoznacznie stwierdził, że spotkania zespołu w pełnym składzie nigdy się nie odbyły oraz że nigdy nie czuł, że musi podporządkować się poleceniom Zbigniewa Ziobry. Stwierdził też, że nie było żadnej formuły, która przewidywałaby tzw. zbieranie haków, oraz że nie odbywało się to tak, iż ktoś celowo czegoś szukał. To są cytaty z zeznań świadków, na których państwo się powołujecie. W trakcie postępowania na posiedzeniu w dniu 4 lutego 2015 r. komisja odrzuciła wszystkie wnioski złożone przez wiceprzewodniczących komisji posłów Kazimierza Smolińskiego i Arkadiusza Mularczyka, aby przeprowadzić dowody z zeznań Eugeniusza Engelkinga, zastępcy prokuratora generalnego, Dariusza Barskiego, zastępcy prokuratora generalnego, Andrzeja Szeligi, zastępcy prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Warszawie, Krzysztofa Sieraka, prokuratora z Prokuratury Krajowej, oraz Bogdana Święczkowskiego, byłego szefa ABW. Komisja odrzuciła też wszystkie wnioski zgłoszone przez mecenasa Andrzeja Romanka, pełnomocnika Zbigniewa Ziobry, o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków Eugeniusza Engelkinga, Dariusza Barskiego, Andrzeja Szeligi i Krzysztofa Sieraka, komisja odrzuciła wyżej wymienione wnioski bez żadnej dyskusji i bez żadnego uzasadnienia, co zdaniem Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość jest jawnym naruszeniem zasad postępowania przed komisją i jawnym naruszeniem Kodeksu postępowania karnego, którym komisja powinna się kierować, oraz ustawy o Trybunale Stanu. (Głos z sali: To jest hańba, panie pośle, że oni tak pracują.) Naszym zdaniem postępowanie powinno zostać umorzone na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania karnego. Pan poseł sprawozdawca o tym wspominał, powoływał się na przepisy konstytucji i ustawy o prokuraturze, jednakże z tych przepisów wyraźnie wynika, że istnieją dwie odrębne kompetencje, które posiadał Zbigniew Ziobro. Z jednej strony jako prokurator generalny, z drugiej - jako minister sprawiedliwości. Wszystkie funkcje, jakie wykonywał, o których mowa w zarzutach z pkt 3-6, dotyczą jego działalności jako prokuratora generalnego. Nie mógł podejmować tych czynności jako minister sprawiedliwości, chociaż miał takie kompetencje, natomiast nie mógł tych kompetencji wykorzystać do działań związanych z nadzorem nad prokuraturą. Jeżeli były to działania związane z działalnością prokuratora, to nie ponosi on za to odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu, może za to ponosić odpowiedzialność przed zwykłym sądem. Proszę ewentualnie skierować tam taki wniosek. W petitum wniosku o pociągnięcie do odpowiedzialności, tak jak powiedziałem, jest wskazanie ministra i prokuratora generalnego. Przepisy pozwalają na pociągnięcie do odpowiedzialności członka Rady Ministrów, a nie przewidują takiej możliwości w stosunku do prokuratora generalnego. (Poseł Artur Dunin: To ta sama osoba.) Kilkakrotnie mówiliśmy już o tym, że związek personalny nie może być podstawą pociągnięcia do odpowiedzialności, takie wówczas były przepisy, natomiast musi być związek funkcjonalny, a tego związku tutaj nie było. Państwo, powołując się na ten przepis, nadużywacie wyraźnie prawa. Skupiając się jeszcze nad postępowaniem przed Komisją Odpowiedzialności Konstytucyjnej, trzeba stwierdzić, że są inne sprawy oprócz tych, o których powiedziałem przed chwilą, czyli dotyczących nieprzeprowadzenia postępowania dowodowego z zeznań wielu świadków, którzy byli przesłuchiwani, ale byli przesłuchiwani w innej sprawie, więc ich zeznania nie mogą być dowodem w tej sprawie. Myśmy o tym wyraźnie mówili, państwo to zlekceważyliście w sposób, delikatnie mówiąc, dosyć arogancki. (Poseł Tadeusz Woźniak: Haniebny.) Następna sprawa dotyczy zmiany reprezentanta wnioskodawców w trakcie trwania postępowania. Z regulaminu Sejmu jednoznacznie wynika - dotyczy to co prawda postępowania związanego z ustawami, natomiast nie ma innych uregulowań dotyczących postępowania przed Komisją Odpowiedzialności Konstytucyjnej - że żeby zmienić posła reprezentanta wnioskodawców, muszą się podpisać ci sami posłowie, którzy składali wniosek i wyznaczyli go jako przedstawiciela. Natomiast w tej przedmiotowej sprawie skład posłów nie był taki sam, ponieważ brakowało co najmniej dwóch posłów, tj. posła Jarosława Katulskiego i poseł Jadwigi Zakrzewskiej, którzy nie podpisali tego pierwotnego wniosku, i nastąpiła zmiana reprezentantów. Chciałbym się jeszcze odnieść do kwestii pracy Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej i kierowania tą komisją przez pana przewodniczącego. W trakcie prac komisji jawnie były łamane przepisy regulaminu Sejmu, w szczególności art. 150 ust. 1 pkt 2, który jednoznacznie określa kompetencje prezydium komisji, które jest uprawnione do ustalania terminu i porządku dziennego posiedzeń komisji. Pan przewodniczący przez ostatnie półtora roku nagminnie nie zwoływał posiedzeń prezydium komisji, naruszając w ten sposób... Ograniczało to naszym zdaniem, a nawet uniemożliwiało prawidłowe funkcjonowanie komisji, ponieważ działanie in gremio prezydium komisji ma zapewnić demokratyczne funkcjonowanie komisji z poszanowaniem praw mniejszości. Państwo te prawa złamaliście. Na każdym kroku postępowania przed komisją te prawa były łamane. Nie było żadnej merytorycznej dyskusji przez ostatnie półtora roku. Kiedy byłem wiceprzewodniczącym tej komisji, nie było żadnej merytorycznej dyskusji. (Dzwonek) Każda merytoryczna dyskusja - już kończę, panie marszałku - czy próba merytorycznej dyskusji kończyła się jednym: kto jest za, kto jest przeciw. Większość, którą państwo posiadacie, bezwzględnie wykorzystywaliście, uniemożliwiając doprowadzenie do ustalenia prawdy obiektywnej, a to naszym zdaniem powoduje, że klub Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował przeciwko temu wnioskowi. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Tadeusz Woźniak: Za miesiąc koniec rządów PO.)