Mówca: Krystyna Wróblewska
Data: 2019-05-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Głównym celem projektowanej nowelizacji ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw, zwanej dalej ustawą, jest zmiana objętej tą ustawą nowelizacji z 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, zwanej dalej ustawą refundacyjną. Ustawa z dnia 21 lutego 2019 r. w zmienionym art. 52a ustawy refundacyjnej wprowadziła możliwość nakładania kar administracyjnych na osoby uprawnione w rozumieniu ustawy refundacyjnej w przypadku stwierdzenia podczas kontroli wypisania recepty nieuzasadnionej udokumentowanymi względami medycznymi, wypisania recepty niezgodnej z uprawnieniami świadczeniobiorcy albo osoby uprawnionej, wypisania recepty niezgodnej ze wskazaniami zawartymi w obwieszczeniach, o których mowa w art. 37 ustawy refundacyjnej. Projektowana zmiana ma na celu zrównanie sytuacji podmiotów podlegających kontroli na podstawie art. 48 ust. 7 ustawy refundacyjnej przez ujednolicenie charakteru i wysokości kar z tytułu błędnego określenia poziomu refundacji recept, np. niezgodnego z uprawnieniami świadczeniobiorcy lub osoby uprawnionej lub też niezgodnego ze wskazaniami zawartymi w obwieszczeniach. Proponuje się zmianę brzmienia art. 52 poprzez m.in. usunięcie z niego przepisów pkt 5-7, aby nie obejmowały swoją normą sytuacji wypisania recepty nieuzasadnionej udokumentowanymi względami medycznymi, wypisania recepty niezgodnej z uprawnieniami świadczeniobiorcy albo osoby uprawnionej, wypisania recepty niezgodnej ze wskazaniami zawartymi w obwieszczeniach, o których mowa w art. 37 ustawy refundacyjnej. Proponuje się pozostawienie w art. 52a ustawy refundacyjnej wprowadzonej 21 lutego sankcji w postaci kary administracyjnej za prowadzenie dokumentacji medycznej w sposób niezgodny z przepisami prawa oraz za nieprowadzenie dokumentacji medycznej. Jednocześnie, biorąc pod uwagę, że art. 52a ust. 1 pkt 6 ustawy refundacyjnej wprowadza nieistniejącą obecnie możliwość nałożenia sankcji za wypisanie recepty niezgodnej z uprawnieniami osoby uprawnionej, której celem jest zwiększenie kontroli nad ordynacją leków, a tym samym zwiększenie bezpieczeństwa pacjentów, proponuje się przeniesienie tej normy do art. 48 ust. 7a pkt 3 ustawy refundacyjnej. Projekt zakłada również dodanie art. 19a w ustawie z dnia 21 lutego 2019 r. Jest to przepis przejściowy, który przewiduje, że nie pobiera się lub nie dochodzi kar określonych w wystąpieniach pokontrolnych kończących postępowanie prowadzone na podstawie przepisów obowiązujących przed wejściem w życie ustawy z dnia 21 lutego 2019 r., których wartość jednorazowo nie przekracza 500 zł. Realizacja celu projektowanej ustawy wymaga, aby weszła ona w życie w okresie vacatio legis ustawy z 21 lutego 2019 r. Wobec tego proponuje się, aby stało się to z dniem 31 maja 2019 r. Projekt ustawy nie jest objęty zakresem prawa Unii Europejskiej. Projekt ustawy nie wymaga przedstawienia go organom i instytucjom Unii Europejskiej, w tym Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w celu uzyskania opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji albo uzgodnienia. Projektowana ustawa nie podlega procedurze notyfikacji w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych. Klub Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował za przyjęciem tej ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)