PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Arkadiusz Litwiński
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie ministrze, na kanwie tych wszystkich pytań, żeby ich nie powtarzać, mam pytanie bardzo szczegółowe. Zmiany, które proponuje rząd, a które niedługo pewnie będą prawem, dotyczące OZE, idą w dobrym kierunku, to znaczy przejścia na system aukcyjny. Natomiast mam pytanie odnoszące się zwłaszcza do energetyki wiatrowej, ale też do innych form energetyki odnawialnej. Otóż mam takie wrażenie, to znaczy nie wrażenie, jestem przekonany - są również sygnały z samej branży - że powinniśmy definitywnie zaprzestać wspierania na poziomie inwestycji tego typu instalacji, dlatego że to jest często łatanie dziur w niedobrych projektach. Krótko mówiąc, nie należy wspierać na etapie budowy instalacji OZE, w szczególności energetyki wiatrowej czy fotowoltaiki, a jedynie oczekiwać, aby te technologie były na tyle wydajne, żeby mogły konkurować w ramach późniejszego wsparcia, już w eksploatacji. Chciałbym się upewnić, ponieważ z tego, co widzę, wynika, że rząd chyba będzie się tak zachowywał w najbliższych latach, natomiast z moich badań wynika, że samorządy w ramach regionalnych programów operacyjnych wciąż zamierzają dotować energetykę wiatrową na poziomie inwestycji w farmy wiatrowe. Pamiętając o ustrojowych różnicach między rządem a samorządem, pytam, czy rząd zamierza rekomendować samorządom, ażeby ograniczyły tę według mnie nieracjonalną działalność. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jakie są koszty lub - inaczej - ile kosztują przydziały bezpłatnych limitów emisji? Ile bezpłatnych przydziałów emisji przypada na płatne przydziały emisji? Proszę udzielić odpowiedzi w świetle wzorów porównawczych, tzw. benchmarków. Drugie moje pytanie dotyczy tego, czy wójt gminy - Gołdapi, Dukli, Rymanowa - jest w pana opinii właściwym podmiotem polityki energetycznej państwa, ponieważ to on jest dziś uprawomocniony do lokowania farm wiatrowych nie tylko bez jakiejkolwiek kontroli, co wykazał NIK, ale także bez strategii rozwoju inwestycji energetyki odnawialnej. Pan minister nie mówił o energii wiatrowej. Czy to oznacza, że rząd odstępuje od jej rozwoju ze względu na niską efektywność ekonomiczną i wysoką szkodliwość dla środowiska? Ostatnie moje pytanie: Jaki związek z ochroną środowiska ma w Polsce masowy wysyp zakładów utylizacji odpadów emitujących gazy cieplarniane, odpadów, które sprowadzamy nie tylko z Europy, ale także z całego świata? (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zawadzki
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Polska produkuje ponad 80% energii elektrycznej z węgla brunatnego i kamiennego. Dotychczasowa polityka Komisji Europejskiej prowadziła bezpośrednio do wyeliminowania węgla jako pierwotnego nośnika energii w Europie. Nowy pakiet klimatyczny wynegocjowany w październiku w Brukseli umożliwia krajom członkowskim wdrażanie własnych programów energetycznych wykorzystujących nowe technologie, bezemisyjne. Czy w związku z tą zmianą polityki nie nastąpi wzrost cen energii elektrycznej i jakiego wsparcia mogą oczekiwać elektrownie stosujące nowe technologie? Drugie pytanie: Czy rząd zgodził się na dodatkowe obciążenia oprócz tych, które są wynikiem wcześniejszej zgody na pakiet klimatyczny z 2007 r.? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rząd, a konkretnie minister środowiska, sprzedaje EUAs, czyli poświadczone jednostki redukcji emisji. Stąd moje pytanie: Komu je sprzedaje, na jakich zasadach i po jakich cenach? Drugie pytanie jest następujące: Czy prawdą jest, że kupujący stawia warunki, na co uzyskane pieniądze mogą być spożytkowane, a konkretnie na jakie inwestycje? Czy to jest prawda? Trzecie pytanie: Czy prawdą jest, że Polska później dopłaca do tych inwestycji? Krótko mówiąc, ostatnie pytanie: Jakie są korzyści ze sprzedaży limitów produkcji? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Dorota Niedziela
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Moje pytanie brzmi: Jaki związek ma decyzja podjęta na ostatnim posiedzeniu Rady Europejskiej w sprawie ram polityki klimatycznej Unii Europejskiej do roku 2030 z globalnym procesem negocjacji klimatycznych? Dokładnie rok temu podczas szczytu klimatycznego COP19 w Warszawie ustalono przecież, że państwa nie będą podejmować zobowiązań, tylko będą zgłaszać dobrowolne krajowe kontrybucje, które złożą się na globalny wysiłek porozumienia dotyczącego redukcji emisji gazów cieplarnianych. Polska delegacja zawsze podnosiła, że Unia nie powinna podejmować zobowiązań wcześniej niż inne kraje na świecie. Jaka jest więc relacja między tymi dwoma procesami i dlaczego te decyzje zapadły przed porozumieniem globalnym, dlaczego te decyzje zapadły tak wcześnie?
Mówca: Ewa Malik
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Panie Ministrze! Skoro głównym celem pakietu klimatyczno-energetycznego jest zmniejszenie koncentracji CO 2 w atmosferze, to dlaczego w ramach polityki klimatycznej do roku 2030 dużą wagę, i ma to być praktycznie realizowane, przywiązuje się do składowania CO 2 w strukturach geologicznych ziemi, a nie do taniego, chroniącego bioróżnorodność w środowisku oraz tworzącego miejsca pracy pochłaniania CO 2 przez lasy? Przy tym ta druga metoda redukcji CO 2 w atmosferze jest o wiele tańsza, bo w jej przypadku nie ma wydatków związanych z zakupem drogich technologii wpychania CO 2 pod ziemię. Tak więc moje pytanie brzmi: Kiedy zostanie określona polityka Komisji Europejskiej dotycząca włączenia kwestii użytkowania gruntów i obszarów leśnych w obszar łagodzenia skutków emisji gazów cieplarnianych w ramach polityki klimatycznej do 2030 r.? Dziękuję.
Mówca: Maria Zuba
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jakie są przyczyny tego, że Rada Europejska uzgodniła ramy polityki klimatycznej Unii Europejskiej do roku 2030 i dlaczego apeluje, aby wszystkie kraje świata dokonały tego przed COP21, która to konferencja odbędzie się w Paryżu w roku 2015? Czy rząd polski przygotowuje krajowe ramy polityki klimatycznej i na jakim etapie przygotowań jesteśmy? Dlaczego pani premier zgodziła się w Brukseli na przyjęcie strategii Unii Europejskiej prowadzącej do wyeliminowania węgla z gospodarki europejskiej i z gospodarki polskiej? Dlaczego nikt z rządu nie uświadomił pani premier, że ponad 90% naszej energii pochodzi z węgla, a ponadto nasze zasoby są tak duże, że dzięki nim możemy utrzymać niezależność energetyczną? Dlaczego polski rząd przyjął konkluzję Unii Europejskiej, mimo że nawet z analiz Komisji Europejskiej wynika, że, po pierwsze, koszt wdrożenia w Polsce unijnej polityki klimatycznej będzie w stosunku do PKB 2-krotnie wyższy niż średnio w Unii Europejskiej, i, po drugie, wdrożenie polityki klimatycznej spowoduje, że polski produkt krajowy brutto będzie spadał trzy, cztery razy szybciej niż średni produkt krajowy brutto w Europie? I kolejne pytanie: Dlaczego polski rząd nie przygotowuje ustawy, która by jasno mówiła o zasadach i warunkach instalowania w Polsce wiatraków? Istnieje w kraju (Dzwonek) ogromna samowola inwestycyjna w tym zakresie ze szkodą dla polskiego obywatela, dla Polski i dla polskich warunków środowiskowych. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Czesław Sobierajski
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Jak każda ideologia, tak i pakiet i ideologia klimatyczna skończą się tak, jak czytamy u Orwella. Tylko 2% gazu cieplarnianego produkuje człowiek, z tego 10% Europa. My walczymy o tę część. Zdajmy sobie sprawę ze skali. Jeden wulkan załatwia więcej niż cały przemysł światowy w skali roku, ciepły prąd zatokowy podobnie. Innymi słowy, trzeba powiedzieć ˝dość˝ - dość tej ideologii szaleńczej, która szkodzi Europie, szkodzi Polsce w szczególny sposób. Dlaczego, jeszcze raz powtórzę te mocne pytania, rząd zgodził się na oddanie w ręce Komisji Europejskiej handlu emisjami? To ewidentnie będzie szkodzić polskiej energetyce, polskiej gospodarce, gdyż tam jest cel jeden - zlikwidować kopalnie. Jaki jest miks energetyczny 2030 r., który winien być oparty o bilans energetyczny, którego nadal nie znamy? To jest podstawowe pytanie. Naszym celem, jeszcze raz to powiem bardzo mocno na koniec, winno być wyłączenie się z tego pakietu - wszak 90% energii produkujemy z węgla. Jeśli tego nie zrobimy, ostatecznie ceny energii wzrosną 2-3-krotnie, czyli gospodarka polska, zamiast doganiać europejską, będzie się zwijać, a przemysł będzie uciekał z Polski. A więc rząd polski działa na szkodę przemysłu polskiego, czyli Polski. Dziękuję.
Mówca: Andrzej Czerwiński
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Nie spodziewałem się, panie marszałku, jest pan chyba prorokiem. Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Zabiorę głos króciutko. Pewne zamieszanie, może nie celowo, ale moim zdaniem trafnie, wywołałem na samym początku, gdyśmy rozważali, czy rząd polski z Brukseli wrócił z tarczą, czy na tarczy. W świetle tych wszystkich pytań i przywoływanych w kontekście tych pytań problemów jedno jest niepodważalne: mamy szansę, nie mamy gwarancji, ale mamy szansę, na przebudowę energetyki, zmianę podejścia do spraw klimatu, tak żeby to był prawdziwie zrównoważony rozwój, na osiągnięcie efektu energetycznego bez konieczności drastycznego podnoszenia czy w ogóle bez podnoszenia cen i zapewnienie ochrony klimatu. I tego, myślę, każdy sobie na tej sali bardzo życzy. Bardzo dziękuję.
Mówca: Piotr Naimski
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Z panem jest dobrze dyskutować, bo z osobą kompetentną dobrze jest dyskutować, ale to jest tak, że cena emisji to jest najbardziej niewiadomy punkt w całej tej konstrukcji i wszystkie sumy, które są w tej chwili przez rząd podawane po stronie korzyści, bo rząd nie podaje kosztów, rząd podaje wyłącznie korzyści, są wyssane z palca. Dlaczego? Dlatego że nie wiadomo, jaka będzie cena emisji, np. przy szacunkach dotyczących tego, ile pieniędzy będzie z funduszu modernizacji, tego 2-procentowego, Komisja Europejska w tej chwili przyjmuje 27 euro za 1 t, a do końca nie wiadomo, skąd jest to wzięte. Generalnie rzecz biorąc, zgoda na instrument regulacji rynku, czyli backloading, czyli to, co precedensowo i incydentalnie zostało przeformowane w zeszłym roku, czyli wycofanie emisji dla podniesienia ceny emisji za tonę, to zostało wprowadzone, czy będzie wprowadzone, za zgodą Rady Europejskiej, jako stały instrument, który jest w rękach Komisji Europejskiej. Mając ten stały instrument, walcząc o ten instrument zresztą, Komisja chciała zmienić tę sytuację, która doprowadziła do kląski w poprzedniej fazie, bo w poprzedniej fazie zwolennicy tej polityki ponieśli klęskę, bo zakładali 39 euro za 1 t, a w tej chwili jest 6 euro za 1 t, w związku z tym starają się temu przeciwdziałać. Ten instrument, który dostali do ręki, jest niezwykle niebezpieczny i obawiam się, że tym razem Komisja może zwyciężyć i ci, którzy lobbują w Komisji na rzecz tej zgubnej dla Polski polityki. Te szacunki, że w 2030 r. będzie 50-60 euro za 1 t, mogą niestety obrócić się w rzeczywistość. To tyle, panie ministrze.
Mówca: Jan Szyszko
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałem się zgodzić z panem posłem Naimskim, że z panem naprawdę dobrze się rozmawia, pan jest jednak profesjonalistą o ogromnym doświadczeniu. Chciałem się również zgodzić całkowicie z motywacją pana posła Naimskiego, gdyż tak będzie wyglądała sprawa przyszłości, ale polega to na tym, tutaj pan minister chyba powiedział jasno, że konwencja klimatyczna, protokół w Kioto mimo rzewnych haseł odnośnie do spraw związanych ze zmianą klimatu, jest najbardziej brutalną konwencją gospodarczą świata, gdzie liczą się tylko i wyłącznie interesy, i w tych interesach powinniśmy również uczestniczyć. A rzeczywiście, mieliśmy ogromne szanse i dlatego byłem ogromnym zwolennikiem wprowadzenia w życie, czyli podpisania, ratyfikowania protokołu z Kioto w roku 1990 i w roku 2000. To się nie stało ze względu na wyraźny sprzeciw pana premiera Buzka, natomiast wtedy, kiedy Komisja Europejska ratyfikowała, wtedy natychmiast i Polska ratyfikowała, przegrywając wszystkie swoje atuty. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Zawadzki
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! Reforma edukacji z 1999 r. odsunęła szkolnictwo zawodowe w Polsce niestety na drugi plan i pogłębiła jego kryzys. Szybko jednak rynek nasycił się absolwentami kierunków humanistycznych i w 2012 r. okazało się, że co drugi absolwent studiów wyższych nie może znaleźć pracy. Teraz sytuacja ta ma ulec zmianie. Rok szkolny 2014/2015 ogłoszony został rokiem szkolnictwa zawodowego. Rynek pracy coraz wyraźniej zaczął dopominać się o inny rodzaj pracowników, o pracowników wykwalifikowanych średniego szczebla technicznego z doświadczeniem zawodowym. Na reakcję młodzieży nie trzeba było długo czekać. Od kilku lat naukę zawodu wybiera coraz więcej absolwentów gimnazjów. W roku szkolnym 2012/2013 decyzję taką podjęło już 55% uczniów, ok. 10% więcej niż jeszcze dekadę temu. Reforma szkolnictwa zawodowego rozpoczęta we wrześniu 2012 r. to jedna z istotniejszych przemian zainicjowanych przez Ministerstwo Edukacji Narodowej i koalicję w ciągu ostatnich lat, która ma przybliżyć sektor edukacji zawodowej do prawdziwego życia, a w konsekwencji odpowiadać na realne potrzeby rynku pracy. W związku z powyższym chcielibyśmy zadać panu ministrowi następujące pytania. Jak ministerstwo ocenia dotychczasowy przebieg wdrażania reformy w szkolnictwie zawodowym i ustawicznym? W jaki sposób ministerstwo zamierza zachęcić pracodawców, by ci aktywnie włączali się we wdrażanie reformy kształcenia zawodowego?
Mówca: Sławomir Kowalski
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, czy ja mogę od razu dopytać, zadać następne pytanie? Panie ministrze, nie ulega wątpliwości, że warunkiem powodzenia reformy jest wyposażenie szkół i nauczycieli przedmiotów zawodowych w odpowiednie narzędzia do realizacji czekających ich zadań. Czy zatem ministerstwo przewiduje wdrożenie programów finansowych wspierających reformę? (Dzwonek) Jakie podstawowe kierunki realizacji polityki oświatowej państwa przewiduje ministerstwo w roku szkolnictwa zawodowego? Dziękuję.
Mówca: Jerzy Wenderlich
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Przepraszam, panie ministrze, czy mógłby pan skończyć w drugiej wypowiedzi? Sekretarz Stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej Tadeusz Sławecki: Czyli będzie jeszcze pytanie dodatkowe? Tak. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej Tadeusz Sławecki: Dobrze, na razie kończę.
Mówca: Sławomir Kowalski
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie ministrze, jeszcze jedno krótkie pytanie. Mówił pan o rozwoju pozaszkolnych form kształcenia i uczenia się. Chciałbym zapytać, czy umożliwi się szkołom zawodowym prowadzenie krótkich form kursowych dotyczących pojedynczych umiejętności zawodowych. (Poseł Ryszard Zawadzki: Jeszcze ja, panie marszałku, jeżeli pan wyrazi zgodę.)
Mówca: Ryszard Zawadzki
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Czy ministerstwo przewiduje zmiany związane z potwierdzaniem efektów kształcenia zawodowego, np. usprawnienie organizacji nowego egzaminu zawodowego w okresie przejściowym do 2017 r. czy wydawanie jakichś informatorów? Drugie szczegółowe pytanie: Czy pracodawcy i ich organizacje są zainteresowani współpracą ze szkołami? Innymi słowy, czy oni też przejawiają jakąś inicjatywę, czy raczej ministerstwo musi z nią wychodzić? Dziękuję bardzo.
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje pytanie związane jest z sytuacją, którą zbulwersowana jest opinia publiczna w Polsce, a dotyczy szczególnego wydarzenia, jakim jest sprowadzenie z Salwadoru do Polski do utylizacji w Strzemieszycach w Dąbrowie Górniczej, według mediów, od 72 do 300 t niebezpiecznych odpadów. Władze Salwadoru dzisiaj świętują, gdyż przez 30 lat poszukiwały miejsca, w którym mogłyby dokonać utylizacji tych niebezpiecznych materiałów. W związku z tym pytam pana ministra: Ile niebezpiecznych odpadów sprowadza się statkami z Salwadoru do Polski i jakie to są odpady? Kto podpisał umowę? Jaka jest wartość tej umowy? Kiedy odbędzie się utylizacja? Co sprowadza się do Polski z Salwadoru, skoro Salwador przez 30 lat szukał miejsca do zutylizowania tych materiałów? Jakie jest bezpieczeństwo tej utylizacji, skoro zakład w Strzemieszycach ma zgodę na utylizację 919 materiałów, w tym przy bardzo wielu pozycjach dokładnie dopisane jest: oraz innych? Czy i kto prowadzi stały monitoring oddziaływania na środowisko zakładu w Strzemieszycach? Jakie są gwarancje bezpiecznego transportu przez obszar całej Polski takiego ładunku? Ile Polska zarobi na transakcji z Salwadorem? Jak dużo szkodliwych i niebezpiecznych odpadów sprowadzono do Polski do utylizacji w latach 2013 i 2014? Wreszcie pytam o to, dlaczego nie ma skutecznej kontroli funkcjonowania zakładów utylizacji odpadów w Strzemieszycach. Dlaczego nie ma stałego systemu monitorowania? Dlaczego nie ma wyznaczonych stref ochronnych dla mieszkańców Dąbrowy Górniczej? Dlaczego nie ma oceny skumulowanego oddziaływania na środowisko zakładu w Strzemieszycach? (Dzwonek) Kiedy będzie ustawa o odorach? Panie ministrze, bardzo proszę o odpowiedź. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W związku ze skandalicznym transportem do Polski z Salwadoru ładunku toksycznych odpadów, które mają zostać zutylizowane w zakładzie w Dąbrowie Górniczej, proszę odpowiedzieć na następujące pytania. Uważam, że zakład w Strzemieszycach jest nieprzygotowany do utylizacji tych bardzo niebezpiecznych toksycznych odpadów. Proszę o zlecenie przez pana ministra kontroli tego zakładu przez stosowne organy państwa. Czy główny inspektor ochrony środowiska, wydając zgodę na transport tych szkodliwych materiałów, przeanalizował zagrożenie, jakie może wystąpić w przypadku wydostania się tych materiałów podczas przewozu? Dlaczego mieszkańcy Dąbrowy Górniczej narażenia są na tak duże skażenie środowiska, w którym żyją? Ile odpadów przywieziono w 2013 r. do Polski, ile z nich zutylizowano, a ile jest tylko składowanych? Polska staje się po prostu śmietnikiem Europy, świata także. Wszystko jest tu składowane. Stany Zjednoczone nie chciały przyjąć w żaden sposób tych odpadów. (Dzwonek) To są niezwykle ważne pytania. Prosimy jeszcze, bo pan nie odpowiedział na pytanie pani profesor o ustawę o odorach, której mieszkańcy w wielu regionach Polski się domagają, także o odpowiedź na piśmie, gdyż odpowiedź nas nie zadowala. Dziękuję.
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Ale zwrócę się uprzejmie: Panie Marszałku! Panie Ministrze! Dziękuję za tę odpowiedź, choć to nie jest odpowiedź, która nas satysfakcjonuje. To nie uspokoi niewątpliwie wzburzonej opinii publicznej nie tylko w Dąbrowie Górniczej, ale w całej Polsce. Polska staje się śmietniskiem świata i to wyjaśnienie pana, że to są zwykłe odpady... To dlaczego 30 lat trzeba było szukać miejsca dla nich? Musi pan to wyjaśnić dokładnie na piśmie, zwrócimy się o to. Co więcej, w następnym punkcie obrad będzie tu obecny prezes Najwyższej Izby Kontroli, zwrócimy się także do niego. Nie jest tak dobrze, jak pan mówi. Dwa tygodnie temu byłam w miejscowości Przewrotne...
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

...pod Głogowem. Zapraszam pana tam, możemy pojechać razem. Dziękuję bardzo, panie marszałku...
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Coraz częściej mamy do czynienia z napływem skarg od rolników w sprawie likwidacji szkód spowodowanych przez dziki i bobry w uprawach polowych. Ostatnio monituje w tej kwestii również Lubelska Izba Rolnicza, wiele rad powiatów nadsyła swoje uchwały, domagając się jakiegoś działania w tym zakresie. W sytuacji postępującego przekształcania środowiska przyrodniczego często zachodzi konflikt między działalnością rolniczą a występowaniem w ekosystemie bobrów i dzików. Bobry należą do grona nielicznych gatunków, które potrafią przystosować środowisko do własnych potrzeb, a nie odwrotnie. Do najbardziej charakterystycznych śladów ich funkcjonowania należą budowane tamy i żeremia. Niszczone są nagminnie urządzenia melioracyjne. Straty w uprawach rolniczych są znaczące. Niekiedy całkowicie pozbawieni są rolnicy czy sadownicy dochodów z pracy. Poszkodowane są również gospodarstwa rybackie. Bobry, drążąc kanały w wałach, doprowadzają do wypłynięcia wody ze stawów, a nawet do przerwania wałów, co może mieć charakter zagrożeń powodziowych. Ich liczebność jest tak duża, że zdarzają się przypadki podchodzenia do gospodarstw. Szkody spowodowane przez bobry są co roku wyższe. Stan szacowanych szkód, jak i wysokość odszkodowań są często nieadekwatne do poniesionych strat. Dziki natomiast z gospodarczego punktu widzenia wyrządzają sporo szkód przy leśnych uprawach rolnych oraz na łąkach. Wyrządzają szkody zwłaszcza w uprawach roślin okopowych - ziemniaków, buraków, rzepy, marchwi, oraz w zbożowych. W lasach niszczą mrowiska. Obserwuje się również pojawianie dzików, w tym loch z warchlakami, na terenie miast, gdzie przychodzą, aby żerować w śmietnikach i na wysypiskach, co oczywiście może stwarzać poważne zagrożenia dla człowieka. W związku z tym chciałbym zapytać, jaka jest możliwość wpisania bobrów oraz dzików na listę zwierząt łownych, z uwzględnieniem odpowiedzialności regionalnej dyrekcji ochrony środowiska za straty wyrządzone przez te zwierzęta, lub o to, czy resort jakieś inne działania podejmuje w tej kwestii, czy ministerstwo podjęło jakieś działania mające na celu zmniejszenie szkód wyrządzanych przez dziki i bobry. Dziękuję.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Od 38 dni trwa protest głodowy w Inowrocławskich Kopalniach Soli. Pracownicy, przedstawiciele związków zawodowych domagają się, po pierwsze, zaprzestania zastraszania pracowników i mobbingu wobec pracowników, zmiany ich zdaniem chorego, opartego na powiązaniach towarzyskich, stylu zarządzania spółką, przestrzegania przez PKN Orlen SA postanowień paktu socjalnego gwarantującego rozwój spółki we wszystkich obszarach oraz miejsca pracy w Solino SA, zobowiązania nowego zarządu spółki Solino SA do przestrzegania zakładowego układu zbiorowego pracy, przywrócenia przedstawiciela pracowników do rady nadzorczej Solino SA, powołania niezależnej od PKN Orlen SA rządowej komisji ds. oceny sprawności i stanu układu logistycznego magazynów ropy i paliw. Przedstawiciele związków zawodowych informują, że 19 listopada w biurze PKN Orlen SA odbyło się spotkanie, na którym pan minister Gawlik zobowiązał się do wyznaczenia terminu i do przyjazdu do protestujących. Do dnia dzisiejszego takiej rozmowy i gotowości do tych rozmów ze strony rządowej nie ma. Wobec powyższego protestujący przede wszystkim pytają, czy strona rządowa jest gotowa do takich rozmów. Strona związkowa stwierdza bowiem, że o każdej porze dnia i nocy jest gotowa do dialogu. Po drugie, jak długo będzie trwało zorganizowanie przez rząd grupy specjalistów z dziedziny podziemnego magazynowania paliw płynnych? Związkowcy twierdzą, że również rząd nie podejmuje stosownych działań. Determinacja strajkujących jest olbrzymia, 19 z nich było już w szpitalu. Mówią, że są gotowi do podejmowania innych działań, ale najważniejszy jest dialog. (Dzwonek) Stąd pytanie podstawowe: Kiedy przedstawiciele rządu, Ministerstwa Gospodarki, Ministerstwa Skarbu Państwa, podejmą rozmowy i dialog z protestującymi? Dziękuję.