Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2014-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

W lasach zagospodarowanych prowadzi się ochronę gatunków na dużych obszarach, co oznacza, że wraz z naturalnymi zmianami warunków związanych z fazami rozwoju, a także pracami leśnymi, na przykład prowadzeniem planowych wyrębów, w jednych miejscach gatunki te giną, a pojawiają się w innych. Brak tego zapisu grozi poważnymi konsekwencjami gospodarczymi nie tylko dla leśnictwa, ale także dla przemysłu drzewnego. Dodam, że przygotowywana aktualnie nowelizacja ustawy o ochronie przyrody wprowadzić może dalsze ograniczenia bez dokonywania jakiegokolwiek bilansu skutków. Chciałbym jeszcze powiedzieć, że środowisko leśników niepokoi także nieuwzględnienie potrzeb rozwoju leśnictwa i ochrony lasów w Polsce w nowej perspektywie finansowej dotyczącej środków Unii Europejskiej na lata 2014-2020. Nie chodzi tu o finansowanie gospodarki leśnej, a o możliwość wsparcia realizacji projektów środowiskowych. Wiele w tym względzie zależy od marszałków województw. Sądzę, że winniśmy udzielić Lasom Państwowym politycznego wsparcia w tej sprawie. Proponuję, aby ze stosownym apelem pomimo wszystko zwrócić się do ministra infrastruktury i rozwoju oraz do marszałków województw. Niedawna nowelizacja ustawy o lasach dotycząca ujednolicenia zasad gospodarki finansowej w Lasach Państwowych, m.in. poprzez dostosowanie ich do aktualnych wymogów ustawy o rachunkowości oraz stworzenie mechanizmu umożliwiającego dokonywanie przez Lasy Państwowe wpłat do budżetu państwa, wywołała szeroką dyskusję w środowisku oraz w mediach. Konstruktywna dyskusja w sprawach dotyczących gospodarki leśnej jest potrzebna i dobrze świadczy o coraz większym uspołecznianiu procesów decyzyjnych związanych z zarządzaniem strategicznymi zasobami państwa. Ostatnio w mediach pojawia się coraz więcej krytycznych wypowiedzi i artykułów negatywnie oceniających zarówno Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe, jak i samych leśników. Trudno oprzeć się wrażeniu, że publikacje te noszą cechy zamierzonych działań mających na celu dyskredytację owej grupy zawodowej i organizacji gospodarczej. Trudno też nie zauważyć, że w powyższych tekstach populizm miesza się z nieprawdą i że brak w nich nie tylko obiektywnego spojrzenia, ale i rzetelnej, pełnej informacji. Czymże bowiem - dla przykładu - jest opublikowanie na łamach ˝Gazety Wyborczej˝ stwierdzenia, że leśnicy doprowadzili do ogromnego przetrzebienia zwierzyny w lasach mazurskich, podczas gdy w rzeczywistości tak dużych stanów zwierzyny płowej, a więc jeleni i saren, a także dzików w powojennej historii polskich lasów nie było, a nadmiernie wysoka populacja tych zwierząt stanowi dziś duży problem zarówno dla leśników, jak i rolników. Jedni ganią Lasy Państwowe za to, że racjonalnie limitując pozyskanie drewna, przyspieszają proces starzenia się polskich lasów, jak również za to, że ograniczenie podaży surowca drzewnego implikuje jego wysokie ceny rynkowe, inni wręcz przeciwnie - żądają dalszych restrykcyjnych ograniczeń w użytkowaniu lasów, dążąc do całkowitego wyłączenia z użytkowania coraz większych obszarów leśnych. W sumie zarzuca się Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu Lasy Państwowe, że gospodarując zgodnie ze swoją ustawową powinnością w sposób zapewniający lasom trwałość, różnorodność i możliwość biologicznego odtwarzania, prowadzi gospodarkę nazbyt pro-, a zarazem nie dość ochronną wobec przyrody. Podobne absurdy nieścisłości i przekłamania...