PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marzena Machałek
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pragnienie posiadania dzieci jest czymś pięknym, szlachetnym i naturalnym i kiedy nie może być zaspokojone, to rzeczywiście jest to wielki problem i wielkie cierpienie. Współczuję tym wszystkim, którzy z tym się stykają, którzy na co dzień borykają się z tym, że nie mogą mieć dzieci. Rzeczywiście należy zrobić wszystko, aby zbadać przyczyny bezpłodności, i zrobić wszystko, aby tym ludziom pomóc. Jest naprotechnologia, jest alternatywa. Niestety in vitro nie jest metodą leczenia bezpłodności, jest metodą obejścia, tak samo jak niczego nie rozwiązuje ten program. Tak naprawdę nieetyczną metodę wprowadza się nieetycznie wprowadzanym programem, a więc tylnymi drzwiami, co w zasadzie powoduje, że mamy dwa porządki prawne, a tak naprawdę dwa nieporządki prawne. Robicie to po to, żeby podlizać się liberalno-lewicowym środowiskom, żeby pokazać, że coś robicie. Program jest niedopracowany, nieetyczny, jak powiedziałam, wprowadzany nieetycznymi metodami, a in vitro jako metoda jest tak naprawdę atakiem na godność ludzką, ponieważ, jak powiedzieliście, spłodziliście program, a tak naprawdę program, który wprowadza metodę, dzięki której życie ma być tworzone kosztem wielu innych żyć. Nie wszystko w życiu trzeba mieć, nie wszystkie pragnienia można spełnić, szczególnie kiedy ich spełnianie jest kosztem innych ludzi i innych spraw. Nie można w życiu zastępować Pana Boga. Pycha to największy grzech. Moje pytanie brzmi: Ile istnień ludzkich będzie unicestwionych w wyniku tego programu? Chcę powiedzieć jeszcze jedną (Dzwonek) rzecz, że już Arystoteles zauważył zabójczy charakter dla ludzkiej społeczności niewiedzy o tym, kogo obdarzamy życiem, bowiem drogą nieznajomości tego, kogo obdarzamy życiem, i niewiedzy, od kogo je otrzymujemy, zasiewa się wrogość obywateli względem siebie. Tak że ten program jest nieetyczny z wielu względów, bo wprowadza nieetyczną metodę...
Mówca: Jacek Falfus
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Jak to jest, że z jednej strony rząd i pan minister zapowiadacie ograniczenie koszyka świadczeń gwarantowanych, tak bardzo potrzebnych do leczenia, chronienia zdrowia i życia Polaków, które ciągle jest zagrożone właśnie brakiem dofinansowania tych metod leczniczych, a z drugiej strony wydajecie lekką ręką 250 mln zł na stosowanie procedur in vitro, nie tyle wątpliwych, co ewidentnie niestety niespełniających kwestii, warunków etycznych, co jest dostrzegane nie tylko, jak sądzę, w naszym kraju. Panie Ministrze! W Polsce nie ma do tej pory ustawy bioetycznej, chociaż treści zawarte w międzynarodowej konwencji bioetycznej zostały przez Polskę zaakceptowane. Ich wynikiem powinna być ustawa bioetyczna, której, jak wiadomo, brak. Nie ma zatem ustawowej ochrony wątpliwych etycznie eksperymentów leczniczych. Zapisy konstytucji zawierają pewną barierę dla stosowania in vitro, ale jest to w tej chwili przez rząd po prostu pomijane. Ten stan rzeczy powoduje moim zdaniem bezprawne działania ministra zdrowia zawarte w programie stosowania procedur in vitro. Czy pan minister zamierza podjąć działania legislacyjne, może najpierw podjąć działania legislacyjne dla powstania ustawy bioetycznej, tak bardzo potrzebnej w Polsce, aby stosowanie niedozwolonych do tej pory eksperymentów nie miało miejsca? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Gabriela Masłowska
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Życie człowieka zaczyna się w momencie poczęcia. To jest fakt naukowy i dziś już niepodważalny. Przerwanie tego życia, niszczenie życia jest zabójstwem. Według danych zachodnich klinik 60-95% dzieci poczętych metodą in vitro ginie przed narodzeniem. Dlaczego minister zdrowia chce finansować ze środków publicznych, także z moich środków, procedurę śmierci i na jakiej podstawie? Naczelny pediatra Rosji, przemawiając dwa lata temu w Dumie, powiedział: chcecie mieć in vitro, to zabezpieczcie mi środki na leczenie kalekich dzieci, których rodzi się do 70%. Dlaczego minister zdrowia chce ze środków publicznych finansować procedurę kalectwa? Genetycy przestrzegają, że wady wrodzone mogą ujawniać się w drugim i trzecim pokoleniu w przypadku dzieci poczętych tą metodą. Według danych z USA i Irlandii procedura in vitro jest 2-3 razy droższa w porównaniu z naprotechnologią. Procedura ta jest mniej skuteczna, bo jej skuteczność waha się w granicach zaledwie 21-26% wobec 80% w przypadku naprotechnologii. Dlaczego minister zdrowia chce przeznaczyć środki publiczne, wspierając właściwie przemysł komercyjny, na in vitro, i to bez podstawy prawnej, przy obejściu prawa? Bo proszę mi powiedzieć, skoro nie ma ustawy, na jakiej podstawie prawnej stworzyliście ten program. Jakie minister stosuje metody postępowania, żeby upowszechnić naprotechnologię, która jest mniej kosztowna, a więc bardziej uzasadniona ze względów ekonomicznych, bardziej skuteczna i nie jest wątpliwa moralnie? Co minister zdrowia (Dzwonek) robi w tej kwestii, żeby upowszechniać wiedzę w tym zakresie, która w moim przekonaniu jest dalece niedostateczna, natomiast forsujecie państwo metodę in vitro? Uważam, że kwestie, które poruszam, świadczące o dużej niegospodarności, mogą wskazywać na postępowanie łamiące prawo, na zarzut niegospodarności, na zarzut przestępstwa, panie ministrze. Czy pan zdaje sobie z tego sprawę? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z dokumentu podpisanego przez ministra zdrowia wynika, że skuteczność rządowego programu leczenia niepłodności metodą zapłodnienia in vitro szacowana jest na 30% przy standardowym sposobie postępowania. Jest to skuteczność znacznie mniejsza, aniżeli średnia skuteczność programów in vitro prowadzonych w prywatnej klinice leczenia niepłodności, gdzie skuteczność wynosi blisko 54%. Jednocześnie od 30 lat stosowana jest na świecie metoda naturalnej prokreacji, zwana naprotechnologią, o której już tutaj wiele mówiono. Jest to metoda diagnozowania i leczenia niepłodności polegająca na prowadzeniu dokładnych obserwacji organizmu kobiety i tworzeniu na tej podstawie indywidualnych wytycznych dla każdej pary. Metoda ta szanuje godność kobiety i małżeństwa. Według dostępnych źródeł tzw. wskaźnik ciążowy leczenia za pomocą naprotechnologii sięga nawet 80%. Również koszt leczenia tą metodą jest znacznie niższy, aniżeli metodą in vitro. Dlatego kieruję pytania do pana ministra: Czy rząd rozważa wprowadzenie równolegle do metody in vitro rządowego programu leczenia niepłodności metodą naprotechnologii? Jeżeli w Polsce jest bardzo duży procent zwolenników metody naprotechnologii, to w ramach pluralizmu i demokracji należy stworzyć system dofinansowania z budżetu państwa również metody naprotechnologii. Czy ministerstwo dokonało własnej oceny skuteczności i zakresu stosowania w Polsce metody naprotechnologii? Jakie są według Ministerstwa Zdrowia koszty leczenia niepłodności metodą naprotechnologii? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Rębek
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Przed godziną wysłuchaliśmy takiego pięknego wstępu pana posła, który opisał nam cud narodzenia dziecka, coś naprawdę bardzo pięknego. Mam takie pytanie, panie ministrze, ale również i państwo posłowie, którzy są wyznania chrześcijańskiego, dlaczego z taką wrogością podchodzicie do ludzi poczętych? Przecież wiemy o tym, że in vitro to zabójstwo wielu istnień ludzkich. Wiemy o tym i proszę nas nie przekonywać, że jest inaczej. Niech to usłyszy również najmłodsze pokolenie. Tak, żeby siostrzyczka lub braciszek narodziły się z in vitro, kilkoro spośród nich musi umrzeć. (Głos z sali: To nieprawda, co pan mówi.) Biorę odpowiedzialność za swoje słowa.
Mówca: Jerzy Rębek
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Mówi się często również o tym, że być może została złamana konstytucja. Do katolickich posłów zwracam się z pytaniem, czy przypadkiem nie jest złamane piąte przykazanie. Czy rozumiecie państwo to? (Poseł Jerzy Borkowski: Na ambonę niech pan pójdzie.) Ja z panem nie chcę rozmawiać. Chciałbym raz jeszcze podkreślić, szanowni państwo, Wysoka Izbo, ta ustawa, ten program jest w gruncie rzeczy szkodliwy dla polskiego narodu i taką myśl wyrażam oficjalnie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zdrowia Bartosz Arłukowicz
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Odpowiem oczywiście na wszystkie pytania, ale zastanawiam się, ile trzeba mieć złej woli, by stygmatyzować dzieci poczęte metodą in vitro i ich rodzeństwo. Które przykazanie pan realizuje, jakim prawem pan to robi? To stygmatyzacja żyjących dzieci, które były poczęte tą metodą. Kto panu dał to prawo, na jakich wartościach pan się opiera? Prowadzenie dyskusji merytorycznej w tym tonie, przy użyciu argumentów, których pan używa, jest skandalem i nadużyciem. Mam nadzieję, że pan marszałek i Prezydium Sejmu zajmą się tą sprawą. (Poseł Jerzy Rębek: Proszę bardzo.) (Poseł Jerzy Borkowski: Tylko na to czekają.) To, co pan powiedział z tej mównicy, jest skandaliczne. W XXI wieku, 23 maja 2013 r., w samym centrum nowoczesnego świata posłowie PiS porównują in vitro do aborcji. (Głos z sali: Tak jest.) Mówicie, że in vitro to zabójstwo, pokazujecie dzieci i mówicie, że ci, którzy tę metodę stosują, mordują ich rodzeństwo. Jakim prawem? XXI wiek, panie pośle. (Poseł Marzena Dorota Wróbel: Proszę się odnieść do procedury, a nie wszystkich obrażać.) Za chwilę się odniosę, pani poseł. (Głos z sali: Niech ma pan odwagę.)
Mówca: Jerzy Wenderlich
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, przerwę panu na chwilę. Pani poseł Wróbel, zgodnie z właściwym artykułem regulaminu Sejmu przywołuję panią do porządku. Posłów, którzy będą przeszkadzać w prowadzeniu obrad, będę musiał upomnieć w podobny sposób, a później sięgnąć po bardziej drastyczne środki regulaminowe. (Poseł Marzena Dorota Wróbel: Proszę też przywołać do porządku ministra.) Pan minister ma 10 minut i prawo, zgodnie z regulaminem, odnosić się do debaty, co czyni. (Głos z sali: Ale nie ma prawa prowokować i obrażać.) Szanowni Państwo! Czy możemy umówić się tak, że był czas na swobodne wypowiedzi? Ingerowałem tylko dwukrotnie, kiedy uznałem, że rzeczywiście to, co mówiło dwóch posłów, wykracza poza racje i zdecydowanie obniża standardy, żeby nie powiedzieć ostrzej. Proszę o 10 minut dla pana ministra, żeby mógł odnieść się do debaty, bo to nie mogą być słowa, które nie odnoszą się do tego, co państwo mówiliście, wręcz odwrotnie. Czas panu ministrowi został oczywiście zatrzymany. Panie ministrze, bardzo proszę.
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pan minister - poza tym, że nakrzyczał na posłów opozycji - w zasadzie nie odpowiedział na żadne konkretne pytanie. Panie ministrze, proszę przeczytać wypowiedzi swoich kolegów, którzy mają tytuły profesorskie, którzy są autorytetami w dziedzinie ginekologii i położnictwa i którzy krytycznie odnoszą się do tej metody, bo pan nie miał odwagi odnieść się do tych głosów swoich kolegów. Rozumiem, że pan nie ma odwagi, ale niech pan przynajmniej butą i arogancją tej swojej wiedzy nie próbuje w jakiś sposób wyrównywać i atakami bronić metody, która jest dla wielu ludzi w Polsce niedopuszczalna.
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Proszę na te pytania mieć odwagę odpowiedzieć, a nie w sposób prostacki atakować ludzi, którzy mają inne poglądy...
Mówca: Sprawozdawca Wiesław Suchowiejko
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Przypadł mi w udziale zaszczyt złożenia sprawozdania w imieniu Komisji Kultury i Środków Przekazu o poselskim projekcie uchwały w sprawie ustanowienia dnia 4 czerwca Dniem Wolności i Praw Obywatelskich, druk nr 1281. Komisja Kultury i Środków Przekazu po przeprowadzeniu pierwszego czytania - stało się to 8 maja - podczas którego wniesiono jedną poprawkę merytoryczną i jedną porządkową, a nawet, powiedziałbym, językową, uzgodniła przedłożony Izbie tekst uchwały. Dodam od siebie tyle, że poprawka merytoryczna dotyczyła sformułowania, iż wynik głosowania przeprowadzonego 4 czerwca w naszym kraju przypieczętował proces uwalniania się Europy od komunizmu, tak było w projekcie, a komisja zaakceptowała wersję, iż wynik tego głosowania zapoczątkował proces uwalniania się Europy od komunizmu. Taką wersję uzgodniliśmy i taką przedkładamy. Więcej powiedzą o tym mówcy reprezentujący kluby poselskie, przede wszystkim pani poseł Julia Pitera, która była przedstawicielem wnioskodawców podczas obrad naszej komisji. Od siebie powiem tylko tyle, że myślę, iż to dobry dzień, 4 czerwca, by świętować w Polsce wolności i prawa obywatelskie. Może nie dlatego, że - jak powiedziała wtedy Joanna Szczepkowska, nasza wybitna aktorka, rodaczka - upadł w Polsce komunizm, bo z tą opinią można się zgodzić lub nie, czy to prawda, czy nie, do dziś spierają się o to historycy, a cóż dopiero politycy, ale na pewno tego dnia miał miejsce fakt godny odnotowania w naszej historii, w historii walki o prawa i wolności obywatelskie. Tego dnia prawie 2/3 dorosłych Polaków, a więc uprawnionych do głosowania, stawiło się przy urnach wyborczych - piszemy o tym w uchwale - i operując kartką do głosowania, kartką wyborczą, opowiedziało się zdecydowanie za zmianą w naszym kraju, zmianą ustroju na taki, który szanuje prawa i wolności obywatelskie i wpisuje je w swoją konstytucję i swoją praktykę. To także dobry dzień, by pamiętać o ofiarach walki o prawa i wolności człowieka. Mam tu na myśli przede wszystkim wydarzenia, które z trwogą wtedy obserwowaliśmy czy dowiadywaliśmy się o nich, z Chin, z placu Tian’anmen. A więc i radość, i gorycz, i sukces, i ofiary. Tu w Europie sukces, tam ofiary. Pamiętamy i o jednym, i o drugim. Ta uchwała w ten sposób może i powinna, mam nadzieję, być rozumiana. Dlatego też w imieniu komisji kultury wnoszę o uchwalenie załączonego projektu uchwały. Dziękuję bardzo.
Mówca: Julia Pitera
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W dziejach każdego państwa zdarzają się co jakiś czas wydarzenia, których znaczenie dostrzegamy dopiero po upływie jakiegoś czasu. Takim zdarzeniem niewątpliwie był 4 czerwca 1989 r., dzień nadzwyczajny. Był to moment, w którym zmieniło się wszystko w naszym życiu i który zapoczątkował dalsze zmiany, które spowodowały, że znaleźliśmy się w miejscu, w którym dzisiaj jesteśmy. Ten dzień jest jeszcze o tyle dla nas istotny, że było to ukoronowanie walki, zmagań szeregu osób, które dążyły do tego, żeby Polska była krajem suwerennym, niepodległym, w którym podmiotem, a nie przedmiotem są obywatele. Ale uhonorowanie tego dnia, 4 czerwca 1989 r., ma jeszcze jedno znaczenie: jest to również hołd złożony milionom ludzi, którzy w tej liczbie poszli do urn wyborczych, którzy nie byli wielkimi bohaterami tamtych zmagań, natomiast ostatecznie tym, że zdecydowali się pójść na wybory, właściwie spowodowali, że zostało wzięte wszystko, co zostało przyznane opozycji demokratycznej, że można było rozpocząć czas pracy na rzecz demokratyzacji państwa. To są anonimowe miliony ludzi, którym też warto oddać sprawiedliwość, że bez ich zaangażowania, największej frekwencji, jaką pamiętamy przy wszystkich wyborach, które były potem... Warto ten dzień uhonorować. Zdajemy sobie sprawę z tego, że różnego rodzaju wydarzenia w jakiś sposób budzą emocje, że bohaterowie lat 80., 70., 60. toczą spory, że różnie oceniamy ten czas, ale nikt, nawet spośród najbardziej krytycznych osób, nie może odmówić tego, że był to dzień szczególny ze względu na to, że cały naród powiedział, że chcemy być gdzie indziej, chcemy być w innym miejscu. Wszystko to, co zdarzyło się potem, wszystko to, co dzisiaj przypominamy - jedni przypominają, że została zlikwidowana cenzura, inni mówią o tym, że wyprowadzono wojska radzieckie z Polski - wszystko to było już następstwem tego dnia, czyli 4 czerwca. Dlatego też Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska będzie popierał tę uchwałę, uważając, że powinno to być zapisane na kartach historii i powinno być na zawsze upamiętnione, w pamięci absolutnie wszystkich obywateli, również ten hołd złożony wszystkim Polakom, którzy w ten sposób, w sposób zdyscyplinowany wrzucili kartki do urn, mówiąc, że chcą być wolni, że żądają swoich praw, że nie akceptują systemu, z którego wychodzimy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Maciej Łopiński
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 4 czerwca to zwycięstwo ˝Solidarności˝, zwycięstwo, które otworzyło nowe perspektywy przed Polską, zwycięstwo, które otworzyło nowe perspektywy przed Europą, perspektywy obalenia władzy komunizmu. Co się złożyło na to zwycięstwo? Po pierwsze, 99-procentowy triumf w wolnych wyborach do Senatu. Po drugie, zdobycie wszystkich 161 mandatów z 35-procentowej puli przeznaczonej dla kandydatów bezpartyjnych w wyborach kontraktowych, nie w pełni wolnych wyborach do Sejmu. Warto wspomnieć, że wymaganą większość głosów w pierwszej turze głosowania uzyskało aż 160 przedstawicieli strony, jak wówczas mówiono, solidarnościowo-opozycyjnej, i tylko 3 osoby z listy rządowo-koalicyjnej. Po trzecie, skreślenie przez wyborców niemal wszystkich kandydatów z listy krajowej, tej listy krajowej, z której startowała prawie cała czołówka aparatu władzy. Rozmiary tego solidarnościowego sukcesu praktycznie zdelegalizowały władzę PZPR i doprowadziły do utworzenia pierwszego niekomunistycznego rządu w całym bloku wschodnim. Choć 4 czerwca rzeczywiście nastąpił krach totalitarnej władzy, efekty triumfu ˝Solidarności˝ nie zostały niestety w pełni wykorzystane. Dlaczego? Jakie błędy popełniono? Po pierwsze, skala triumfu zaskoczyła nie tylko ówczesną władzę, ale także ówczesną opozycję. Jej elity zgodziły się na zmianę ordynacji w trakcie wyborów tylko po to, aby umożliwić obsadzenie 33 mandatów z listy krajowej przez kandydatów koalicyjnych. Notabene warto przypomnieć, że w drugiej turze wyborów uczestniczyło zaledwie 25% uprawnionych do głosowania, co dało tym kandydatom znacząco słabszy mandat społeczny. Po drugie, cześć parlamentarzystów ˝Solidarności˝ de facto poparła kandydaturę Wojciecha Jaruzelskiego na prezydenta. Na skutek sprzeciwu części posłów z listy rządowej przeszedł on zaledwie jednym głosem, ale przeszedł. Wreszcie trzeci błąd. Po tzw. Jesieni Ludów Polska z lidera przemian znalazła się w ich ogonie. Niestety postulowane na początku 1990 r. przez Jarosława Kaczyńskiego przyspieszenie nie nastąpiło. Przeciwnie, utrwalano dane układy, co zaowocowało negatywnymi skutkami trwającymi niekiedy do dziś. Pamiętajmy więc, że lata po 1989 r. przyniosły ludziom ˝Solidarności˝ wiele gorzkich rozczarowań. Wielu z nich doznało poważnego zawodu. Ale pamiętajmy także, że 4 czerwca Polacy odmówili komunistom prawa do dalszego sprawowania rządów nad naszą ojczyzną, sprzeciwiając się wszelkim próbom zniewolenia umysłów i ducha narodu. Pamiętajmy, że to my, Polacy, zainicjowaliśmy wielkie dzieło przemiany ustrojowej i przywrócenia suwerenności własnemu państwu. Panie Posłanki! Panowie Posłowie! Te dwa ostatnie zdania to cytat z wypowiedzi śp. prof. Lecha Kaczyńskiego, prezydenta Rzeczypospolitej. Wysoki Sejmie! Mój klub Prawo i Sprawiedliwość głosować będzie za przyjęciem zaproponowanej uchwały. Warto jednak, byśmy obchodząc 4 czerwca polski dzień przełomowych wyborów, zachowali w pamięci dzień 4 czerwca w Chinach, dzień masakry studentów na placu Tian’anmen, dzień odebrania wolności i dzień podeptania praw obywatelskich. Dziękuję.
Mówca: Andrzej Dąbrowski
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam ogromny zaszczyt w imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego mówić o projekcie uchwały w sprawie ustanowienia dnia 4 czerwca Dniem Wolności i Praw Obywatelskich. Padły tutaj wielkie słowa o tym, jak ważny to dla nas dzień. Widzimy to teraz, z tej już wieloletniej perspektywy. Dnia 4 czerwca Polacy w sposób bezkrwawy, demokratyczny odebrali mandat do sprawowania władzy Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Wtedy zaczęło się to, co teraz cały czas konsekwentnie budujemy, czyli społeczeństwo obywatelskie. Od tamtego dnia możemy uczestniczyć w wolnych wyborach, możemy decydować o tym, kto rządzi w Polsce. Ten dzień ma wielką wagę nie tylko dla Polaków, powinien mieć wielką wagę dla całej Europy. To wtedy w Polsce zostało to zapoczątkowane, to był krok milowy w zmianach, które zaszły w całej Europie Środkowo-Wschodniej. Musimy też pamiętać o jednym, musimy docenić Polaków, docenić ówczesnych opozycjonistów, jak też oddać część hołdu ówczesnej władzy, że u nas te zmiany nastąpiły bezkrwawo. Pamiętajmy o tym, co działo się później w Rumunii, w krajach byłej Jugosławii, jak krwawa i bolesna była ich droga do demokracji. Pamiętajmy również o tych, którym zdemokratyzowanie państwa się nie udało, czyli o studentach z placu Tiananmen w Pekinie. W tym dniu Polacy zdecydowali, że chcą być równoprawnymi obywatelami w Europie. To od tamtego dnia zaczęła się nasza droga, co udało się uwieńczyć sukcesem, do przystąpienia do Paktu Północnoatlantyckiego, do Unii Europejskiej. Pamiętajmy też, że w tym dniu Polacy z przedmiotu, którym byli przez wiele pokoleń, przez wiele dziesięcioleci, stali się podmiotem, który może wypowiadać się w wolnych i demokratycznych wyborach, ale który również może głosić swoje poglądy. My - mówię tu w dużej mierze o moim pokoleniu obecnych 40-latków - nie pamiętamy już tak do końca, jak to było przed 4 czerwca 1989 r., za co można było trafić do więzienia, za co wiele osób poniosło cenę najwyższą, czyli oddało życie. Dlatego ustanowienie dnia 4 czerwca Dniem Wolności i Praw Obywatelskich jest bardzo ważne. Cieszę się, że tutaj na tej sali, a wcześniej w komisji doszliśmy zgodnie do tego konsensusu i wiemy, że uczczenie 4 czerwca jest również oddaniem hołdu wielu pokoleniom Polaków, wielu milionom Polaków, którzy przez dziesięciolecia walczyli o to, abyśmy my mogli dzisiaj cieszyć się z życia w demokratycznym państwie. Dlatego pragnę tutaj z tego miejsca podkreślić, że Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego zagłosuje za ustanowieniem 4 czerwca Dniem Wolności i Praw Obywatelskich. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Leszek Dobrzyński
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzień Wolności i Praw Obywatelskich brzmi pięknie, to na pewno ważne święto, tylko jest pytanie: Dlaczego nie znaleziono dla tego święta innej daty, bo tych dat w naszej historii, zwłaszcza najnowszej, na pewno sporo by się znalazło? 4 czerwca to wszak rocznica niedemokratycznych, oszukańczych wyborów. 4 czerwca to także data, była już tutaj o tym mowa, która zaowocowała tym, że powstał rząd naszpikowany komunistycznymi działaczami jak kasza skwarkami, rząd, w którym były szef tajnej policji objął funkcję wicepremiera. 4 czerwca przyniósł także skutek taki, że główny szef reżimu Wojciech Jaruzelski został prezydentem Polski. W końcu powiem, bo tutaj także już to padło, że 4 czerwca w trakcie drugiej tury wyborów, to także taki efekt, zmieniono Ordynację wyborczą. Szanowni państwo, jesteście parlamentarzystami - na sali, z tego co słyszałem, są studenci prawa - i doskonale wiecie, co znaczy zmiana ordynacji w trakcie wyborów. To jest po prostu oszustwo. Jeżeli chcecie, by święto o tak pięknej i ważnej nazwie jak Dzień Wolności i Praw Obywatelskich kojarzyło się z oszustwem, trudno, pozwolicie, jednakże ja tę decyzję będę traktował z pewnym dystansem. Dziękuję.