Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rządowy projekt ustawy okołobudżetowej, takim skrótem można tę ustawę nazwać, nakierowany jest przede wszystkim na wzrost fiskalizmu państwa i znaczne ograniczenie działań osłonowych dla najuboższych. Ten trend jest kontynuowany właściwie od kilku lat. Pozornie można byłoby wyciągnąć taki wniosek, że ten projekt ustawy jest mniej radykalny niż ustawa sprzed roku. Otóż nic bardziej mylnego. Nie mamy takiej sytuacji. Ten projekt ustawy radykalizm ustawy z poprzedniego roku umacnia i wprowadza kolejne obciążenia, kolejne ograniczenia, jeśli chodzi o tak zwaną sferę socjalną, społeczną i świadczeniodawczą. Oczywiście na to wszystko nakłada się kolejny rok zamrożenia płac, kolejny rok ograniczania możliwości pozyskiwania z rynku dóbr konsumpcyjnych przez obywateli Rzeczypospolitej Polskiej, a przypomnę, że właśnie popyt konsumpcyjny, popyt wewnętrzny był głównym motorem naszego wzrostu gospodarczego. (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: 70%) Nawet w 70%, jak podpowiada mi kolega poseł. Jeżeli dzisiaj próbujemy, już kolejny rok, w sposób zdecydowany i wyrazisty ograniczyć popyt wewnętrzny, to nie należy się spodziewać wzrostu produktu krajowego brutto powyżej wskaźnika proponowanego w ustawie budżetowej. Wskaźnik 2% PKB to jest cofanie się, a nie pójście do przodu... (Głos z sali: Tak jest.) ...bowiem 2% PKB w polskim wydaniu to jest około 32-33 mld zł, a przypomnę, że obsługa długu publicznego to 43 mld zł. Zatem nasz wzrost gospodarczy nie nadąża za wzrostem obciążeń z tytułu obsługi długu publicznego. To przecież nie jest spłata długu publicznego, tylko jego obsługa, a więc spłacanie należnych odsetek. Takich działań, w takim zakresie, zawartych w tejże ustawie budżetowej nie wesprzemy. Za chwilę na ręce pana marszałka złożę stosowne poprawki, których głównym celem jest wyeliminowanie tych wszystkich niedogodności i tych wszystkich szkodliwych regulacji, które zamiast wzmacniać wzrost gospodarczy, ten wzrost tłamszą. Do tego spektrum spraw zaliczyłbym zamrożenie płac w budżetówce. Kolejny już rok budżetówka ma zamrożone płace, a jednocześnie ustawa kominowa, którą chce się objąć jakieś agencje, jakieś wąskie, mniej czy bardziej reprezentatywne, grupy tak zwanej sfery budżetowej, jest swoistą wydmuszką, bo spod rządów i regulacji ustawy kominowej już dawno odpłynęły rekiny, a więc zarządy, prezesi, rady nadzorcze spółek Skarbu Państwa, które mają popodpisywane kontrakty, gdzie wzrost wynagrodzeń sięga kilkudziesięciu albo kilkuset procent w stosunku do roku czy dwóch lat. Myślę, że trzeba tu większej odwagi, by podjąć decyzję: albo ustawa kominowa obowiązuje w pełnym zakresie i wszystkich, albo przestaje w ogóle funkcjonować i przestajemy się bawić w tego typu regulacje prawne. Kolejna regulacja, której nie możemy wesprzeć, dotyczy blokowania, już trzeci, kolejny rok, odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych. Dotyczy to nie tylko sfery budżetowej, ale także sfery produkcyjnej, bo to przecież dotyczy wszystkich. Budżet zaoszczędzi tu rzekomo 55 mln zł, ale jednocześnie toleruje się regulacje, które dają możliwość organizacjom pracodawców pobierać składkę od przynależnych pracodawców, która jest zwolniona z podatku CIT. W skali kraju, przy dzisiejszej wiedzy statystycznej, to jest ponad 60 mln zł, które nie wpływają do budżetu państwa. Co to oznacza w praktyce? To oznacza, że budżet państwa finansuje organizacje pracodawców w kwocie co najmniej 60 mln zł rocznie, a więc 55 mln zł zabiera się biednym i ubogim, by 60 mln zł dać bogatym i krezusom finansowym. Jaka tu logika, jaki sens działania? Oczywiście tego popierać nie będziemy. Nie popieramy kolejnego roku zablokowania środków Funduszu Pracy. Oczywiście nie będziemy negować, aczkolwiek jest to niezgodne z ideą, istotą Funduszu Pracy, finansowania szkoleń lekarzy, pielęgniarek, położnych, bo to jest właściwie przełożenie pieniędzy z Funduszu Pracy na fundusz zdrowia, bo z tego funduszu powinny być realizowane te zobowiązania, ale lepiej wydać te pieniądze na ten cel, niż dać możliwość zamrożenia tych ok. 800 mln zł czy ponad 800 mln zł panu ministrowi Rostowskiemu, a więc tutaj nie będziemy tego kwestionować, aczkolwiek rozmija się to (Dzwonek) z zadaniami Funduszu Pracy. Jak powiedziałem, nie będziemy popierać regulacji, które zamrażają o kolejny już rok w Funduszu Pracy kolejne miliardy złotych. Na koniec roku 2013 to będzie ponad 7 mld zł i jeśli chodzi o Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, to jest ok. 2,5 mld zł, w sumie ok. 10 mld zł nie będzie pracowało na rynku pracy, a przecież chodzi nam o to, żeby aktywizować bezrobotnych, żeby dać im możliwość zatrudnienia, przekwalifikowania się i znalezienia pracy, bo przecież bezrobocie rośnie, to są fakty nie tylko statystyczne, a rzeczywiste. Oczywiście z tych i jeszcze kilku innych względów, m.in. chodzi o PFRON i inne ograniczenia, jeśli chodzi o aktywizację zawodową, aktywizację rynku pracy, nie będziemy popierać tej ustawy. Niemniej jednak, mając nadzieję, że zdrowy rozsądek jeszcze zwycięży, składamy na ręce pana marszałka 9 poprawek. Jednocześnie składam deklarację, że jeżeli te poprawki nie zdobędą uznania większości parlamentarnej, to będziemy konsekwentni, tak jak w pierwszym czytaniu, tak w trzecim czytaniu będziemy głosować za odrzuceniem tejże ustawy. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Tak, można to podejrzewać.)