PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Stanisław Kalemba
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Pytanie do pana ministra. Jak ministerstwo rolnictwa kontroluje we współpracy z Ministerstwem Infrastruktury wykorzystanie 5,2 mld euro przeznaczonych uchwałą Rady Ministrów właśnie na infrastrukturę, o której wcześniej mówiłem? Następne pytanie: Czy w nowym PROW-ie w ramach małej infrastruktury i lokalnych grup działania jest możliwość skorzystania ze wsparcia, jeśli chodzi o obiekty zabytkowe, sakralne, to, co było w dotychczasowym PROW-ie, bo o tym się mało mówi? Jak zwykle pan poseł Ardanowski bardzo lubi odwracać kota ogonem, bo ja mówiłem o infrastrukturze na wsi i potwierdzam, że ona bardzo dobrze się rozwinęła, a gminy, które umiejętnie do tego podeszły, praktycznie się zmieniły - świetlice, drogi, przedszkola, place zabaw itd. - i tu zapraszam. Chciałbym jeszcze powiedzieć, że jeżdżę do rolników w Wielkopolsce, m.in. w ostatnim tygodniu do 150-200 rolników w Wolsztynie, Międzychodzie, Złotowie, Krotoszynie, więc rolnicy nie muszą tu przyjeżdżać, tak jak mówił pan poseł. I jeszcze sprawa (Dzwonek) liczby gospodarstw, które mogą być tym objęte. Dzisiaj ładnie się krytykuje, że za mało, a pamiętam, jak wtedy rząd PiS-u zaproponował, żeby dofinansowanie modernizacji gospodarstw było do 500 tys. zł. Zmieniliśmy to na posiedzeniu komisji rolnictwa. I już ostatnia sprawa. Jeżeli chodzi o spółdzielnie kółek rolniczych - tak, byłem szefem, pracowałem z rolnikami, to jest piękne doświadczenie - to w nowym PROW-ie, panie pośle Ajchler, jest m.in. nowy mechanizm dotyczący zakupu sprzętu, usług. Spółki wodne nie będą tego miały. Jak pan poseł Ajchler nie wierzy, to bym prosił, panie ministrze, żeby to przybliżyć. Jeżeli chodzi o spółdzielczość, większe firmy, to jest to pewien problem, ale kiedyś, jak pisaliśmy ustawę dotyczącą gospodarstw rodzinnych, to proponowałem wam m.in., żeby zapisać w tej ustawie gospodarstwa wielorodzinne, i nie było ochoty na tę pracę, więc to byłoby tyle. Bardzo bym prosił, panie ministrze, żeby na to odpowiedzieć. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak jest. Panie Marszałku! Panie Pośle! To, co pan zrobił, panie pośle Kalemba, w tej chwili z gospodarstwami wielorodzinnymi, jest zwykłą nieuczciwością. I przepraszam pana bardzo, to ja proponowałem, żeby w ustawie o zmianie ustawy o nieruchomościach rolnych nazwać spółdzielnie wielorodzinnymi gospodarstwami po to, żeby także miały prawo do tego zakupu i do pomocy, o której mówimy, a pan był przeciwko temu. I na to są dokumenty.
Mówca: Stanisław Kalemba
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Właśnie, i to do takiej wielkopolskiej polemiki. Panie pośle Ajchler, mówi pan oczywistą nieprawdę. Trzeba było złożyć odpowiednie poprawki i dokumenty. Nie było z pana strony pracy nad zapisem o gospodarstwach rodzinnych. Proszę pokazać poprawki, które by były dokumentem na to. Nie, czegoś takiego nie było. (Poseł Romuald Ajchler: Nie, nie, nie.) To jest z pana strony nieuczciwe i tutaj ze spokojem o tym mówię. Proszę nie nadużywać trybuny sejmowej do mówienia nieprawdy. (Poseł Romuald Ajchler: To marszałek jest od tego.)
Mówca: Mirosław Maliszewski
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu komisji chciałbym podziękować za tę dyskusję. Chciałbym podziękować też za to, że mimo wyrażanych przez wielu posłów zastrzeżeń do programu nie zostało zgłoszonych zbyt dużo poprawek, w związku z czym istnieje bardzo duża, realna szansa, że w piątek w głosowaniu, w formule trzeciego czytania ten projekt przyjmiemy i skierujemy go do prac do Senatu. Jest oczekiwanie w środowisku wiejskim, aby jak najszybciej nastąpiły nabory na poszczególne działania przewidziane w Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich. Dzisiaj byłem na spotkaniu z rolnikami. Oni wyrażają opinię o bieżącej, niełatwej sytuacji, ale jeszcze częściej pytają, kiedy środki będą dostępne, bo chcieliby się rozwijać. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Środki w ramach PROW powinny być również skierowane między innymi na wsparcie planów zagospodarowania przestrzennego i uzbrojenia terenów inwestycyjnych na obszarach wiejskich. PROW powinien w zdecydowanie większym stopniu wspierać rolnictwo ekologiczne i kogenerację. Produkcja zdrowej żywności i rolnictwo ekologiczne powinny dawać szansę rozdrobnionym gospodarstwom rolnym głównie na Podkarpaciu i w Małopolsce w związku z rozwijającym się rynkiem produktów ekologicznych na świecie. Uzasadnione jest, aby środki na zdrową żywność były skierowane do gospodarstw małych i średnich, które z racji nadwyżki siły roboczej są naturalnymi producentami żywności podwyższonej jakości, w tym także żywności ekologicznej. Większego wsparcia należałoby udzielić na działania związane z tworzeniem miejsc pracy na wsi i rozwojem usług oraz działania na rzecz rolników, ale także innych mieszkańców wsi, a nawet mieszkańców miast.
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Moje pytanie będzie dotyczyło kosztów, jakie będą musieli ponosić przedsiębiorcy zobowiązani do realizacji różnych zadań, np. takich jak okresowe sprawdzanie urządzeń i systemów pod względem wycieków, systematyczne ich konserwowanie czy serwisowanie, angażowanie wyspecjalizowanych pracowników itd. Czy składniki kosztów wymienione w uzasadnieniu to jedyne składowe koszty, które państwo oszacowaliście? Nie wiem, czy dobrze się zorientowałem. W uzasadnieniu wymieniacie państwo kwotę 9 mln zł wydatkowaną w ciągu 10 lat. Stawiam hipotezę, że to nie są wszystkie koszty. Stawiam więc pytanie: Czy państwo macie jakieś głębsze oszacowania określające szerszy zakres kosztów, które poniosą przedsiębiorcy w następstwie uchwalenia proponowanych przepisów? Jak te koszty wpłyną na ceny towarów - ewentualnie usług - zbywanych przez przedsiębiorców, którzy objęci będą nowymi regulacjami? Być może pytanie najważniejsze: Czy szacowaliście państwo skalę zastępowania kolejnych grup towarów tańszymi towarami z importu produkowanymi przez producentów z krajów (Dzwonek), w których tego typu regulacje obciążające kosztowo nie występują?
Mówca: Józef Rojek
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Panie pośle, to nie jest wypasiona ustawa. Wypasiona to jest ona tylko w liczbie stron i kartek. (Poseł Jacek Najder: Tak.) Ale cóż tam więcej jest? Jest to, co powiedział w puencie prof. Szyszko, jak to kontrolować i jak to zapisać, i tyle. Do tego to się sprowadza. Panie ministrze, mnie jako inżyniera co innego interesuje, bo nie jest to nowa sprawa. Chodzi o te gazy, które były używane w technologiach do produkcji różnych urządzeń. Od iks lat to wszystko funkcjonuje. Przecież to funkcjonuje. Przedsiębiorstwa też mają obowiązek zapisywania tego, kontrolowania itd., tylko Unia Europejska wymaga takiego, a nie innego zapisu. Podejrzewam, że ta ustawa jest wzorowana na ustawach, które wszystkie kraje Unii Europejskiej już przyjęły. Mówię, że to podejrzewam. Tak chyba jest. Muszą one mieć jednolity zapis i na tym koniec. Faktycznie - obojętnie kto to będzie robił, czy osoby zatrudnione w strukturach rządowych, czy na zlecenie - to wszystko będzie kosztowało, i to dużo. Jeżeli chodzi o to, co mój poprzednik powiedział, pan poseł Dziuba, o te koszty, to na pewno rozłożą się one i na budżet państwa, i na budżety poszczególnych firm. (Dzwonek) Jak pan, panie ministrze, na to pytanie odpowie? To jest dla mnie jako inżyniera ciekawe. Rozumiem, że ustawa musi być uchwalona, bo już mamy nóż na gardle. Trzeba to zrobić. Tylko co właśnie z tą esencją, o której mówię? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Sądel
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Mam krótkie pytanie: Dlaczego to tak długo trwało? Dlaczego Polska znów jest ostatnim państwem? Dlaczego ten projekt jest tak duży, obszerny? Wydaje mi się, że czasem jest tak, że im więcej tego jest, tym bardziej jest to zagmatwane i trudno dojść do sedna, trudno się w tym połapać. Panie Ministrze! Który z ministrów, bo przecież nie tak dawno był pan głównym ministrem, po prostu najbardziej jest winien tego opóźnienia? Bardzo proszę o odpowiedź, bo przez siedem lat tyle się zmieniło. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Szyszko
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W gruncie rzeczy mam do pana pytanie, panie ministrze, do pana jako człowieka, który zna Unię Europejską, zna procedury, nie boi się tych urzędników, potrafi zabrać głos, dobrze operuje językami. Przecież zdaje pan sobie sprawę z tego, że ten cały pakiet prawny w formie dyrektyw, rozporządzeń, a tutaj rozporządzenia Komisji Europejskiej, ma się nijak do tego, żeby mieć jakikolwiek wpływ na warstwę ozonową czy też na sprawy związane z efektem cieplarnianym. Komisja Europejska zupełnie się tym nie przejmuje, wręcz tylko i wyłącznie posługuje się tym hasłem, po to żeby sterować gospodarką. W związku z tym kto jest motorem tych wszystkich akcji, tych wszystkich rozporządzeń? Panie ministrze, gdyby rzeczywiście chodziło o to, żeby załatwić sprawy odnośnie do sprzętu, odnośnie do gazów, które są używane w tym czy też w każdym sprzęcie, to przecież bardzo łatwo to rozwiązać na szczeblu administracyjnym, na szczeblu prawa poszczególnych państw i można to równocześnie ujednolicić. (Dzwonek) Po co tego rodzaju inicjatywy legislacyjne oparte na tak wielu rozporządzeniach? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Polak
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Temat F-gazów oczywiście jest bardzo ważny i istotny dla środowiska, ale przede wszystkim dla bezpieczeństwa ludzi. Chciałbym zapytać, jak myślę, w imieniu chyba najliczniejszej rzeszy użytkowników, praktycznie codziennych użytkowników F-gazów w sposób pośredni oczywiście. Myślę o użytkownikach, właścicielach samochodów, które mają klimatyzację. To jest w samej Polsce kilka milionów użytkowników samochodów z klimatyzacją. W projekcie ustawy są zapisy, które nakładają dość duże kary, nawet bardzo duże kary. Myślę, że wysokości tych kar nie będą zapewne dotyczyć w przypadku niespełnienia ustawowych zapisów właśnie użytkowników samochodów z klimatyzacją, ale czy w sposób pośredni nie przełożą się te zapisy, o których dzisiaj mówimy, właśnie na koszty użytkowania, serwisowania chociażby urządzeń, które klimatyzują samochody, których używamy? Dziękuję.
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Zanim zadam pytanie, chciałbym pana ministra poinformować, że przedmiot tej ustawy już dawno został w Polsce rozwiązany. To nie wasza ustawa rozwiązała kwestię emisji gazów cieplarnianych, tylko rozwiązał to pan Czesio, serwisant klimatyzacji, który nie jest w stanie kupić gazu cieplarnianego, dlatego że musi używać takie, które już dawno wprowadziła Unia Europejska do swoich klimatyzatorów, które sprowadzamy gdzieś tam z Chin i muszą spełniać pewne ekologiczne, w tym wypadku unijne, parametry i w ten sposób funkcjonować. Za was zrobił to również pan Kazio, ten, który naprawia lodówki, bo już dawno nie ma tam freonów, tylko najczęściej jest to propan-butan. Czemu? Bo taka jest konstrukcja. Taka jest konstrukcja tych lodówek. Zrobiliście ustawę o kilka lat za późno, czyli wyprzedzili was pan Czesio i pan Kazio. Będą na ten temat debatować w tej chwili posłowie w odpowiedniej komisji. Natomiast ta ustawa - to jest moje pytanie - tak naprawdę jest ześmiesznieniem państwa. To jest spajacowanie polegające na tym, że ktoś, kto chce mieć certyfikat, musi go sobie najpierw (Dzwonek) sam wypisać, iść do urzędu, zapłacić, żeby urzędnik przybił mu pieczątkę, a potem właściciel firmy będzie zbierał od swoich pracowników te wszystkie certyfikaty i znowu pójdzie do urzędu, zapłaci pieniądze, żeby dostać pieczątkę. To kolejne miejsca pracy dla takich, którzy przybijają pieczątkę i nie myślą. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Gromadzki
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do rządu. Jak rząd chciałby rozwiązać problem powstający w momencie wejścia w życie omawianej ustawy odnośnie do certyfikacji personelu, czyli techników? Przedsiębiorcy mają wymóg zatrudnienia personelu, który będzie miał odpowiednie certyfikaty, a w momencie nieposiadania takiego personelu nie będzie można uzyskać certyfikatu dla przedsiębiorców. W tym momencie pojawia się problem, gdyż przedsiębiorcy nie będą mogli nabywać odpowiednich odczynników i ich działalność będzie w tym momencie zagrożona. Dziękuję.
Mówca: Kazimierz Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rządowy projekt ustawy o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych (druk nr 3106) ma za zadanie wprowadzić regulacje w celu kontrolowania wykorzystania i emisji niektórych substancji mających niekorzystny wpływ na środowisko, które używane są w gaśnicach, klimatyzatorach i urządzeniach chłodniczych. Wątpliwości budzi rzeczywisty wpływ proponowanych regulacji na stan środowiska, tym bardziej że wiążą się one z rozbudową i tak już nadmiernej biurokracji. Warto zauważyć, że niektóre kraje, jak USA, Kanada czy Japonia, nie mają tak restrykcyjnych norm, więc cel i sens regulacji staje pod znakiem zapytania. Wydaje się, że projektodawcy skupili się jedynie na uniknięciu potencjalnej kary ze strony Trybunału Sprawiedliwości UE, a można było niejako przy okazji zawrzeć w projekcie przepisy ułatwiające lub promujące rozwój nowych technologii na terenie RP (np. dotyczące badań, produkcji urządzeń chłodniczych czy gaśniczych z alternatywnymi czynnikami). Ogólnie projekt można ocenić w ten sposób: dużo kontroli, dużo biurokracji, mało efektów. W związku z tym mam następujące pytania: 1. Jak zmierzono emisję danych gazów, na którą powołują się projektodawcy? 2. Dlaczego projektodawcy ograniczają się w zasadzie jedynie do wprowadzenia narzuconych przez UE norm, bez żadnej inwencji, która ograniczyłaby, a nawet całkiem zrekompensowała negatywne skutki regulacji? 3. Jaki przewidywany wpływ na środowisko w skali światowej będzie miało wprowadzenie przez kraje UE tych regulacji? Mam tu na myśli konkretny wpływ, czyli nie tylko to, o ile zmniejszy się emisja, ale też na co i w jakim zakresie wpłynie.
Mówca: Zenon Durka
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Senatorze! Wysoka Izbo! Przypadł mi w udziale zaszczyt przedstawienia stanowiska Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska w sprawie senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia oraz o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw. Przedmiotem projektu ustawy jest nowelizacja ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia oraz ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego. Celem przedłożenia jest dostosowanie systemu prawa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 czerwca 2014 r. stwierdzającego niezgodność art. 4 oraz 38 § 1 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia z konstytucją. Zmiana polega na przyznaniu prawa do obrony osobie podejrzanej o popełnienie wykroczenia, w stosunku do której muszą zostać podjęte czynności wyjaśniające, oraz zobowiązaniu organów prowadzących czynności do pouczenia tej osoby o przysługującym jej prawie. Ponadto proponuje się odpowiednie stosowanie przepisów art. 156 § 5 i 6 oraz art. 156a Kodeksu postępowania karnego do czynności procesowych prowadzonych w postępowaniu w sprawach o wykroczenia. W trakcie prac w Senacie swoje uwagi przedstawiło wiele podmiotów, między innymi Ministerstwo Spraw Wewnętrznych oraz Ministerstwo Sprawiedliwości. Ministerstwo Sprawiedliwości ma również pewne uwagi do aktualnie przedstawionego projektu. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska w celu wypracowania najwyższych standardów merytorycznych w odniesieniu do senackiego przedłożenia wnosi o skierowanie noweli do właściwej komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, druk nr 3103. Jak już zostało powiedziane, projekt ma na celu wykonanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Trybunał Konstytucyjny dostrzegł, że w Kodeksie postępowania o wykroczenia nie do końca jest zapewnione prawo do korzystania z usług obrońcy osobom, w przypadku których istnieje uzasadniona podstawa do sporządzenia przeciwko nim wniosków o ukaranie, na etapie postępowania wyjaśniającego, jak i prawo dostępu do akt sprawy przed sporządzeniem tego wniosku. Senat, już jakby tradycyjnie zajmując się wdrażaniem wyroków Trybunału Konstytucyjnego, przedłożył stosowny projekt, stosowne propozycje. Zgodnie z tymi propozycjami, jeżeli oczywiście zostanie to uchwalone przez Sejm, będzie możliwość ustanowienia obrońcy na etapie czynności wyjaśniających dla osób podejrzanych o popełnienie wykroczenia, a także zostanie usunięty ten brak w prawie polegający na niemożności dostępu tych osób do akt sprawy, również chodzi o ten etap czynności. W zasadzie należy ocenić te propozycje senackie jako kompletne i dające gwarancję obrony osobom występującym jako podejrzane. Mówię kolokwialnie ˝podejrzane˝, w tym wypadku chodzi oczywiście o osoby, w stosunku do których istnieją uzasadnione podstawy do sporządzenia przeciwko nim wniosków o ukaranie. W tej sytuacji Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość będzie oczywiście wnosił o skierowanie projektu ustawy do dalszych prac legislacyjnych do Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach, o co w imieniu klubu wnoszę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Zych
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Panie Senatorze! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego po zapoznaniu się z senackim projektem ustawy zmieniającej ustawę Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia oraz ustawę o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw z uznaniem odnosi się do tej inicjatywy jako niezwykle ważnej. Wysoki Sejmie! W uzasadnieniu projektowanej ustawy Senat bardzo trafnie podkreśla, iż prawo do obrony, poręczone na mocy art. 42 ust. 2 konstytucji, identyfikowane jest w orzecznictwie trybunału zarówno jako jedna z podstawowych zasad procesu karnego, jak i elementarny standard demokratycznego państwa prawnego wynikający z art. 2 ustawy zasadniczej. Jeżeli prześledzimy losy tego dążenia do zabezpieczenia tym osobom właściwej obrony po II wojnie światowej, a szczególnie po 1989 r., to zauważymy, że sprawa nie była wcale taka prosta, o czym świadczy chociażby orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w tym wąskim zakresie. A zatem Trybunał Konstytucyjny bardzo trafnie w ostatnim czasie dba o jednolitość prawa i o to, aby we wszystkich dziedzinach to prawo do obrony było zabezpieczone. Wysoki Sejmie! Oczywiście ustawodawca, projektodawca ma rację, twierdząc, że w zakresie prawa do obrony muszą być podjęte przez organ prowadzący postępowanie wszystkie czynności formalnoprawne, i to na każdym etapie. A bardzo często tym etapem, takim może najważniejszym, jest przygotowywanie postępowania i możliwość uczestniczenia obrońcy, ewentualnie samego obwinionego, w tych wszystkich czynnościach. W tym stanie rzeczy, uznając ten projekt, jak już powiedziałem, za ważny, Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego, podobnie jak koledzy moi poprzednicy, wnosi o skierowanie go pewnie do Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jacek Żalek
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Senatorze! Przedmiotowy projekt, co bardzo słuszne, realizuje założenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który zwraca uwagę, że zostały ograniczone prawa do obrony osób na wczesnym etapie gromadzenia materiału dowodowego. I rzeczywiście w sytuacji, w której istnieje uzasadniona podstawa do sporządzenia wniosku o ukaranie, strona mogłaby również, gdyby miała wgląd do akt, podejmować czynności, chociażby gromadzić materiał dowodowy, który wykazałby jej niewinność. Takim najbardziej praktycznym przykładem, który może dotyczyć każdego obywatela, jest chociażby stosowanie Prawa o ruchu drogowym. Dzisiaj każdy z nas może paść ofiarą systemu, który - jak się okazuje - niekoniecznie dobrze funkcjonuje, systemu radarowego. Proszę sobie wyobrazić, że w tak powszechnym istniejącym systemie kierowca nie ma dzisiaj nawet wglądu do zdjęć, wydawałoby się - absurdalne. Mamy bardzo drogi system, który ma sprawdzać prawidłowość poruszania się po drogach, i dopiero w sądzie można zweryfikować, czy zarejestrowane wykroczenie miało miejsce, czy nie. Ilu uniknęlibyśmy kosztownych spraw w sądach, które są bardzo przeładowane pracą? Cały czas staramy się ingerować w kodeksowe rozwiązania, po to żeby ułatwić sądom pracę, a okazuje się, że można na etapie postępowania wyjaśniającego rozstrzygnąć bardzo wiele niejasności. Z tego punktu widzenia propozycja Senatu bezwzględnie zasługuje na uznanie. To samo dotyczy kwestii możliwości powołania profesjonalnego pełnomocnika, który mógłby się do tego ustosunkować i składając odpowiednie wnioski, słusznie dochodzić praw osoby, którą interesują się organy ścigania. Jako Klub Parlamentarny Sprawiedliwa Polska popieramy skierowanie tego projektu do dalszych prac. Mamy nadzieję, że wpłynie on na poprawienie w Polsce standardów, jeśli chodzi o prawo do obrony. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Projekt słusznie rozszerza prawo do obrony. Chciałbym, niejako na marginesie omawiania tego projektu, zwrócić uwagę na pewien szczegółowy aspekt, niezwiązany może bezpośrednio z nowelizacją. Chodzi mianowicie o koszty kopiowania dokumentów, które często są niebagatelne. Na ogół koszty te ponosi oskarżony lub podejrzany w przypadku przepisów, które nowelizujemy. Pytanie jest takie: Czy ponoszenie kosztów kopiowania dokumentów przez oskarżonego czy podejrzanego nie stanowi ograniczenia prawa do obrony? Czy nie warto byłoby zastanowić się przy okazji nowelizacji nad tą szczegółową kwestią? Dziękuję.
Mówca: Elżbieta Achinger (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

W związku z propozycją zmiany zaproponowanej przez wnioskodawców dotyczącej art. 38 § 1 K.p.s.w. w zakresie, w którym przewiduje ona zapewnienie możliwości dostępu do akt sprawy w toku czynności wyjaśniających, w tym wydawanie kopii i uwierzytelnionych odpisów akt sprawy, nasuwa się pytanie do wnioskodawców: Czy nie należałoby wprowadzić w art. 38 § 1 K.p.s.w. odpowiedniego odesłania do stosowania przepisów wydanych na podstawie art. 156 § 6 K.p.k.?
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Projekt co do zasady zasługuje na dalsze procedowanie, a zawarte w uzasadnieniu argumenty są wyjątkowo trafne i rzeczowe. Stąd moje zasadnicze pytanie: Co legło u podstaw, że zagadnienia te aż rozpatrywał Trybunał Konstytucyjny? Dlaczego w chwili obecnej poza wykroczeniami drogowymi organa ścigania - Policja - nie przeprowadzają czynności wyjaśniających, a od razu kierują sprawę do sądu? To jest niedopuszczalne. Dlaczego w wielu przypadkach osobom podejrzanym o popełnienie wykroczenia odmawia się prawa do złożenia wyjaśnień w warunkach swobodnych? Dlaczego osobom podejrzanym - nieobwinionym - nie udostępnia się akt sprawy w celu zarówno ustosunkowania się do zarzutów, jak i obrony? Czy prowadzący postępowanie może straszyć podejrzanego wynikiem sprawy i sankcjami za nieprzyznanie się do czynu? Dlaczego w sprawach spornych nie pomyślano o instytucji mediacji, co na pewno uwolniłoby sądy od wielu spraw?