PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Renata Zaremba
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie ministrze, Konwencja o prawach dziecka została przyjęta przez 193 państwa, jest więc dokumentem uznanym prawie na całym świecie. Jest coraz więcej dzieci, których rodzice pochodzą z dwóch różnych krajów. W przypadku rozpadu takiej rodziny lub związku, który nie był sformalizowany, niejednokrotnie dochodzi do tragedii. Dzieci są porywane to przez jednego, to przez drugiego rodzica, stając się zakładnikami, o których dobru tak naprawdę myśli się na samym końcu. W związku z tym chcę zapytać: Jak Konwencja o prawach dziecka wpływa na procedury sądowe na poziomie międzynarodowym i jak w praktyce wygląda współpraca między sądami w przypadkach, o których wspomniałam? Tych przypadków mamy coraz więcej. Z własnego doświadczenia - zresztą zgłaszałam się do państwa również wielokrotnie o pomoc - wiem, że przynajmniej niektóre sądy w Polsce (Dzwonek) kompletnie nie współpracują z sądami np. w Niemczech czy w innych krajach Unii Europejskiej. Bardzo proszę o odpowiedź.
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Prezesie! Stan dróg jest zły i to jest powszechna opinia. Mówię tu i do przewodniczącego komisji pana posła Żmijana. Jest taka opinia. Tylko wobec tego należałoby zadać pytanie: Kiedy był lepszy stan dróg, jeżeli teraz jest zły? Śmiem twierdzić, że ci, którzy się spotkają w Wysokiej Izbie za 5 lat, też stwierdzą społecznie, że jest zły stan dróg, a on będzie daleko lepszy niż dziś, bo każdy następny rok jest lepszy, są modernizacje, są przebudowy itd. Społeczeństwo może się słusznie niecierpliwi, że bardzo długo budowana jest obwodnica czy jakiś ciąg drogowy, tylko mamy 2014 r., 2014 lat tej obwodnicy nie było, a teraz wszyscy z siebie wychodzą: Dlaczego tak długo się guzdrzą? A już nie daj Boże, jak po prostu upłynął termin oddania inwestycji do użytku. Natomiast, Wysoka Izbo, uważam, że jeżeli ktoś ma doświadczenie, warto się podzielić pewnym spostrzeżeniem, bo myślę, że w bezpieczeństwie drogowym najważniejsze jest dziś, przy tym tłoku pojazdów, udrożnienie przepustowości dróg. Chciałbym się odnieść do obecnie istniejących dróg, w szczególności dróg krajowych. Mam na myśli drogę w kierunku Siedlec, którą jeżdżę. Otóż na obwodnicy siedleckiej są mijanki, ponieważ szerokość tej drogi wystarcza na trzy pasma. Tu, panie prezesie, pozytywnie się odnoszę do spostrzeżenia Najwyższej Izby Kontroli, że mało jest jezdni dwupasmowych. One są bezpieczne, pojazdy jadą tam z różną szybkością. Ale na naszych drogach krajowych jest wystarczająco miejsca dla zlokalizowania trzech pasów. Dla mnie niezrozumiałe jest, że gdzieś są środkiem non stop narysowane zebry, linie ciągłe, że jest którędy wyprzedzić, ale przepisy nie pozwalają. W tej chwili wchodzi w grę psychika kierowcy. Często mówimy o nadużyciu alkoholu, o narkotykach czy o zmęczeniu kierowcy. Nie bierzemy pod uwagę, jeżeli chodzi o wypadki, psychiki kierowcy. Kierowca jedzie 10 km, bo ktoś blokuje drogę, i w pewnym momencie nerwy mu puszczają, łamie przepisy, stara się wyprzedzać. A przed tym można się zabezpieczyć poprzez oszczędne wyasygnowanie na tej szerokości dróg dodatkowego pasa. Mijanka, najpierw na jednej części drogi 5 km czy 2 km, jedna strona może wyprzedzać, potem druga strona. (Poseł Beata Bublewicz: To są drogi 2+1 nie mijanka.) Myślę, że praktycznymi terminami się posługuję i kierowcy wiedzą, o co chodzi. I tyle mam uwag, Wysoka Izbo. Mam też taki apel, żebyśmy z troską podchodzili do każdej sprawy. Jak jestem tutaj w Sejmie, to różne formacje, wszystkie formacje już sprawowały władzę, czy miały udział w sprawowaniu władzy. Nie obciążajmy się. Wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za infrastrukturę, za gospodarkę, tylko że jedni dziś biorą na siebie odpowiedzialność, a inni powinni pomóc, a nie tylko krytykować i widzieć, co złe. Jeżeli się widzi, co jest złe, bo tego złego, co nas otacza, jest bardzo dużo, to zauważmy jeszcze, że może gdzieś miejscami są jednak jakieś pozytywne rozwiązania, które warto byłoby dostrzec i przekazać to społeczeństwu nie dla poprawy naszego samopoczucia, tylko dla samopoczucia społeczeństwa. (Oklaski)
Mówca: Jagna Marczułajtis-Walczak
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Prezesie! Wysoka Izbo! Z przedstawionego przez prezesa Najwyższej Izby Kontroli raportu, który dotyczy stanu bezpieczeństwa w ruchu drogowym, wynika, że stan bezpieczeństwa na polskich drogach w ciągu ostatnich 10 lat się poprawił. Jest to niewątpliwie efekt szeregu działań podejmowanych przez organy państwa, w tym zwłaszcza Policję, samorządy terytorialne, instytucje naukowe, organizacje pozarządowe, przedstawicieli mediów, a także osoby prywatne. Pozostaje jednak jeszcze kilka kwestii, które powinny zostać uregulowane, aby zwiększyć poziom bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez NIK, jedną ze spraw, która powinna zostać uregulowana, jest poprawa systemu nadzoru nad ruchem drogowym, a także egzekwowania odpowiedzialności za naruszenie przepisów ruchu drogowego przez obywateli polskich, a także obcokrajowców. Ponadto ważnym elementem nadzoru nad ruchem drogowym, co wynika z raportu, chcą być straże gminne i miejskie. Jednak i tutaj pojawiają się zastrzeżenia NIK. Chodzi zwłaszcza o zakres, który dotyczy obsługi fotoradarów przenośnych. Raport NIK wskazuje na to, że fotoradary służą straży miejskiej lub gminnej nie w celu zwiększenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, a przede wszystkim w celu pozyskania pieniędzy do gminnej kasy. Dlatego od jakiegoś czasu pojawiają się głosy mówiące o likwidacji straży miejskiej lub chociażby ograniczeniu jej obowiązków poprzez wyłączenie z procesu kontroli fotoradarowej i odebranie możliwości karania kierowców z tytułu wykroczeń za nieprawidłowe parkowanie. W Krakowie również pojawiają się takie postulaty. W związku z tym, czy nie lepiej zastanowić się nad jej przekształceniem i doborem takich działań, które pozwolą w lepszym stopniu wykonywać zadania w zakresie ochrony porządku publicznego, jeżeli chodzi o bezpieczeństwo w ruchu drogowym i ogólne bezpieczeństwo mieszkańców? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józef Lassota
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Panie Prezesie! Szanowni Państwo! W ramach pytań chciałbym poruszyć trzy sprawy, bazując na tym sprawozdaniu, zresztą bardzo interesującym, bardzo konkretnym, za co również chciałbym podziękować prezesowi i współpracownikom Najwyższej Izby Kontroli. Pierwsza sprawa dotyczy komunikacji edukacyjnej. Pan prezes się trochę prześlizgnął, jeżeli chodzi o komunikację edukacyjną, mówiąc generalnie o edukacji w społeczeństwie. Wiadomo, że duża część podstawowej edukacji z zakresu komunikacji powinna być w szkołach. Czy w tym zakresie pan prezes ma jakieś rozeznanie, jeżeli chodzi o to, jak to wygląda? Jakie wnioski? Czy nie należałoby tego zintensyfikować w formie obowiązkowych programów? Wiem, że takie są, ale chodzi o znaczne zintensyfikowanie zakresu edukacyjnego. To jest podstawowa sprawa. Druga sprawa dotyczy zagrożeń, źródeł zagrożeń na drodze. Mówimy o drogach. Pan poseł z PiS grzmiał, że nie ma dróg. Może nie zauważył, ale oczywiście drogi są budowane, postęp jest duży. Miałem niedawno okazję w ramach konferencji ˝Techniczne dni drogowe˝ w Krynicy zapoznać się z wynikami badań, które dotyczyły tego, czym zajmują się źrenice, kiedy kierowca prowadzi pojazd. Było to nagrywane przez odpowiednią kamerę. Okazuje się, że źrenice są głównie nakierowane na to, co się dzieje na zewnątrz, w tym na reklamy. Wydaje mi się, że reklam, szczególnie ledowych, które biją w oczy, jest zdecydowanie za dużo. (Dzwonek) Trzecia sprawa jest krótka, trochę obok tego sprawozdania. W wyniku wypadków drogowych w ciągu roku mamy ok. 45 tys. rannych. Za leczenie oczywiście płacą podatnicy. Czy zdaniem pana prezesa nie należałoby podjąć inicjatywy, dzięki której firmy ubezpieczeniowe, które biorą od nas pieniądze, ubezpieczając od wypadków, partycypowałyby przynajmniej w kosztach leczenia? Dzisiaj te firmy są praktycznie z tego zwolnione, a całe leczenie spoczywa na podatnikach, na Narodowym Funduszu Zdrowia. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Prezesie! Panowie Ministrowie! Lektura informacji o wynikach kontroli bezpieczeństwa ruchu drogowego ukazuje zwiększający się poziom bezpieczeństwa na polskich drogach, z czego wszyscy jesteśmy niezmiernie zadowoleni. Trudno się temu dziwić, zważywszy na skalę inwestycji drogowych przeprowadzonych w ostatnich latach przez polski rząd. Jest coraz więcej dróg dwupasmowych, bezkolizyjnych skrzyżowań, obwodnic i mostów, systematycznie poprawia się oznakowanie dróg, poszerzane są pobocza jezdni, a z mapy znikają miejsca szczególnie niebezpieczne dla podróżujących. Najwyższa Izba Kontroli słusznie jednak wzywa do przeniesienia działań na rzecz poprawy bezpieczeństwa na wyższy poziom organizacji. Stworzenie systemu i organów odpowiedzialnych stricte za bezpieczeństwo na drogach oraz zapewnienie ich finansowania jest zdecydowanie konieczne. Wydaje się jednak, że trochę nieśmiało Najwyższa Izba Kontroli odnosi się do tych problemów związanych z bezpieczeństwem, których rozwiązanie nie leży bezpośrednio w gestii państwa, a głównie w gestii kierujących. Mam tu na myśli katastrofalny stan techniczny bardzo dużej liczby pojazdów. We wnioskach zawartych w informacji NIK sprowadza te kwestie do nadzoru nad stacjami diagnostycznymi, a przy analizie wybranych problemów określa, że ich źródłem jest przede wszystkim wiek pojazdów. Dlatego też pozwolę sobie zapytać: Jakie konkretnie rozwiązania widzi Najwyższa Izba Kontroli, które mogłyby obniżyć średnią wieku poruszających się po drogach samochodów, odmłodzić je? Czy byłoby to wprowadzenie stosownych zakazów, a może wprowadzenie systemu dofinansowania zakupu nowych samochodów lub wymiany starych na nowe? Skoro jest to duży problem, to powinien on zostać przez Najwyższą Izbę Kontroli przynajmniej szeroko skomentowany. Chciałabym też krótko zapytać o kwestię karania cudzoziemców za nieprzestrzeganie przepisów drogowych. Rozumiem, że NIK widzi problem w skutecznym egzekwowaniu kary tylko względem cudzoziemców spoza Unii Europejskiej. A jak wygląda kwestia dotycząca (Dzwonek) kierowców z Unii Europejskiej? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Joanna Bobowska
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Panie Prezesie! Wysoka Izbo! Ta propozycja włączenia służb ITD do Policji wydaje się jak najbardziej zasadna. Cały raport jest rzeczywiście bardzo wyczerpujący, jeżeli chodzi o przedstawienie różnych czynników, które wskazują na problemy bezpieczeństwa na polskich drogach. Również propozycja sporadycznego udziału samorządów w umiejscawianiu radarów stacjonarnych wydaje się jak najbardziej racjonalna. Kolejny problem dotyczy reagowania kierowców na sygnalizację świetlną, czytelności znaków drogowych, bowiem prowadzone badania zachowania kierowców, np. przy przejściu dla pieszych w pobliżu kontroli radarowej, wskazują na ich rozproszoną uwagę, a co za tym idzie, mniejsze prawdopodobieństwo zauważenia pieszego na przejściu. Z badań wynika, że kierowcy koncentrują wzrok w znacznej części na samym urządzeniu radaru, zamiast spoglądać na pasy przejścia dla pieszych i znaki. Czy znane są te okoliczności i czy planuje się wprowadzenie w jakiejś formie ograniczeń w zakresie montowania radarów w takich miejscach? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Witek
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Prezesie! Z raportu Najwyższej Izby Kontroli wynika, że najgorszy stan techniczny dróg krajowych na koniec 2013 r. występował w woj. dolnośląskim, z którego pochodzę. Chciałabym zadać pierwsze pytanie: Czy kontrola wykazała, jakie są przyczyny takiego stanu rzeczy? Czy na Dolnym Śląsku jest największe zagęszczenie dróg krajowych, czy być może finansowanie było niewłaściwe albo nadzór, który jest przecież sprawowany obligatoryjnie, był niewłaściwy? Jeśli tak, to czy ktoś z tego tytułu został pociągnięty do odpowiedzialności? Druga kwestia i kolejne pytanie związane jest z ratownictwem technicznym. Otóż w raporcie państwa wskazuje się wyraźnie na to, że coraz lepiej działa krajowy system ratownictwa gaśniczego, że dojazd do miejsca wypadku i do poszkodowanych jest coraz szybszy. Zgadzając się z tym, chciałabym zadać pytanie i poprosić, żeby pan prezes wyraził swoje stanowisko i swoją opinię wobec takiej kwestii. Ostatnio dowiedzieliśmy się, że 8 z 11 zjazdów na autostradę A4 ma być w perspektywie zamkniętych. Tymczasem w miejscowościach przy tych zjazdach znajdują się jednostki, które są w krajowym systemie ratowniczo-gaśniczym. Pytanie moje jest takie: Jak pan uważa, czy zamknięcie tych zjazdów nie spowoduje, że czas dotarcia do miejsca zdarzenia, do miejsca wypadku i udzielenia pomocy poszkodowanym wydłuży się? Czy o to chodzi, żeby z tego skróconego czasu wrócić znowu do wydłużonego? I trzecie pytanie jest również z tym związane. Otóż bardzo niepokojąca jest informacja, którą państwo podajecie, że 12 ośrodków specjalistycznych, centrów urazowych, które mają służyć leczeniu osób doznających ciężkich obrażeń wielonarządowych, jest dzisiaj w takiej oto sytuacji (Dzwonek), że udzielają pomocy niekoniecznie tym osobom, którym powinny, co państwa zdaniem zwiększa ryzyko, iż osoby znajdujące się w stanie zagrożenia życia nie otrzymają pomocy na czas. Czy ten raport, te wnioski pana prezesa i Najwyższej Izby Kontroli zostały przekazane ministrowi zdrowia i czy jest odpowiedź na to z jego strony? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Krzysztof Ćwik
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Prezesie! Wysoka Izbo! W materiale przedłożonym przez Najwyższą Izbę Kontroli, w podsumowaniu wyników znajdujemy m.in. zapis, który mówi o tym, że od ponad 10 lat pomimo licznych zastrzeżeń treść kluczowego dla kontrolowanego obszaru rozporządzenia w sprawie zarządzania ruchem pozostaje niezmieniona. Zwracam uwagę zwłaszcza na to sformułowanie - że to rozporządzenie jest kluczowe. Pytanie do ministerstwa infrastruktury: Czy trwają obecnie jakieś prace, jeśli chodzi o nowelizację rozporządzenia, o którym mowa? Pan prezes w swoim wystąpieniu wspomniał również o tym, że - wiemy o tym wszyscy - największy procent wśród ofiar wypadków drogowych stanowią piesi. Z uwagi na to po raz kolejny apel do ministerstwa infrastruktury, jeśli chodzi o wzmożenie działań, które ochronią pieszych. Myślę, że tutaj kluczowym działaniem jest budowa chodników przy drogach krajowych, w miejscach, gdzie te drogi przebiegają przez miejscowości, zwłaszcza te mocno zaludnione. Tu po raz kolejny przywołuję przykład drogi krajowej nr 44 w Małopolsce, gdzie jakoś nie można przebić się z tematem budowy chodników, ciągle ten temat jest spychany na dalszy plan, pomimo kolejnych obietnic nic w tej sprawie się nie dzieje. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Adamczyk
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ponad wszelką wątpliwość dzięki tej debacie ustaliliśmy, jaki jest stan rzeczy, i wiemy, że jest dramatycznie. Ponad wszelką wątpliwość ustaliliśmy, kto odpowiada za ten stan rzeczy, i poza wszelką wątpliwością to jest rząd i większość koalicyjna. To jest poza dyskusją. Natomiast mam pewną wątpliwość, którą chcę się podzielić, i zwracam się do pana ministra Zbigniewa Rynasiewicza. Panie ministrze, otóż pytanie jest takie: Jak dalece statystyki wypadków drogowych, dotyczące ofiar śmiertelnych, uwzględniają ofiary śmiertelne na skutek wypadków drogowych? Bo wydaje się, że dzisiaj mamy do czynienia z zafałszowaniem. Dzisiaj liczy się te osoby, które straciły życie na skutek wypadku i stwierdzono to w miejscu wypadku. Mam pytanie, również do pana ministra prezesa Najwyższej Izby Kontroli: Czy Najwyższa Izba Kontroli w trakcie badania brała pod uwagę wszystkich, którzy zmarli na skutek ran odniesionych w wypadku drogowym na przestrzeni 7, 10, 15 dni lub w ogóle zmarli na skutek obrażeń odniesionych w wypadku drogowym? Bo być może w tej sytuacji bylibyśmy niestety na tym dramatycznym, ostatnim miejscu w Europie, jeżeli chodzi o liczbę ofiar śmiertelnych wypadków drogowych na milion mieszkańców. Kolejna kwestia to jest kwalifikacja przyczyn wypadków drogowych. Najczęściej sporządzany protokół stanowi, że przyczyną wypadku drogowego była nadmierna prędkość. Ale czy ta prędkość wynikała z faktu (Dzwonek), że kierujący pojazdem nie dostosował prędkości, bo jechał po jezdni, w której były tzw. dziury, czyli wyłomy? Czy kierujący pojazdem prowadził samochód po jezdni, w której były głębokie koleiny wypełnione wodą? Czy nadmierna prędkość nakładała się na zły stan infrastruktury drogowej, czy też nadmierna prędkość tylko i wyłącznie odnosiła się do przekroczenia nakazanej prędkości na danym odcinku drogi? Dzisiaj 28% protokołów z miejsc wypadków stanowi, że przyczyną wypadku była nadmierna prędkość. To statystyki Komendy Głównej Policji. Po zweryfikowaniu przez sądy te statystyki się obniżają - jest to ok. 18%. Sądy nie uznają pierwszej definicji albo - inaczej - tego pierwszego orzeczenia policjanta. Chciałbym się dowiedzieć, jak jest naprawdę. Czy mamy system, który pozwala zdefiniować faktyczne przyczyny wypadków i jednocześnie walczyć z nimi? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Król
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Prezesie! Wysoka Izbo! W raporcie, o którym dzisiaj rozmawiamy, znalazł się niezwykle intrygujący zapis dotyczący wyposażenia Policji w pojazdy. Pozwolę sobie go zacytować: Paradoksalnie, choć we wszystkich garnizonach Policji i typach jednostek brakuje w sumie ponad 3 tys. pojazdów, to jednak występowały przypadki tzw. nadwyżek sprzętu, w sumie 520 aut i motocykli. Nie zmienia to jednak faktu, że ponad 1/3 policyjnych pojazdów była zużyta i kwalifikowała się do wymiany, a to oznacza, że Policja w niedługim czasie będzie miała do dyspozycji nieco ponad połowę potrzebnych do służby pojazdów, gdyż nie ma wystarczających środków na nowe zakupy. Problem ten może mieć negatywny wpływ na realizację zadań, a w szczególności w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego. Dlatego też w związku z takim ustaleniem Najwyższej Izby Kontroli pozwalam sobie zwrócić się z pytaniem do rządu: Jaki jest pomysł, jakie są działania podejmowane w zakresie naprawy tej sytuacji, jeśli chodzi o wyposażenie Policji w sprzęt? Prosiłbym również o odpowiedź w tym zakresie na piśmie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Prezesie! Na str. 16 raportu jest niezwykle interesująca obserwacja: 83% zarządców dróg nie przeprowadza okresowych kontroli stanu technicznego. Jest bardzo dużo informacji, które dedykowane są ministrowi infrastruktury, ministrowi administracji, ministrowi spraw wewnętrznych. Panie marszałku, czy nie zaprasza się tych ministrów na posiedzenia? To są nowi ministrowie konstytucyjni, którzy prowadzą jakąś swoją politykę w tym zakresie. Art. 95 konstytucji nakłada na Sejm obowiązek kontroli rządu. I ja po prostu pytam pana: Gdzie są ci ministrowie wtedy, kiedy rozmawiamy o bardzo trudnej sprawie? Pytanie do pana prezesa. Z ustaleń Najwyższej Izby Kontroli - ta sama strona, str. 16, właściwie możemy cytować każdą stronę - wynika, że polskie drogi nie są przygotowane do przewozu tzw. towarów niebezpiecznych. Otóż dzisiaj, trzy godziny temu, była rozmowa o tym, że Polska zamówiła sobie z Salwadoru 300 t niebezpiecznych toksycznych odpadów, które płyną statkiem do Gdyni i będą przemieszczane do Dąbrowy Górniczej. Pytam, kto te sprawy w Polsce reguluje. Kto odpowiada za ten transport? Kto udzielił na to zgody? Tutaj minister środowiska odpowiedział, że w razie wypadku zabukowane jest na koncie ministerstwa w Salwadorze 88 tys. euro. Bardzo przepraszam, to ministerstwo Salwadoru zajmuje się bezpieczeństwem? Moje pytanie jest następujące: Czy są przepisy, które regulują zagadnienie transportu niebezpiecznych materiałów, i jaki urząd odpowiada za udzielenie takiej zgody? (Dzwonek) Jeszcze jedna sprawa. W raporcie zabrakło niezwykle ważnej kwestii, a mianowicie przede wszystkim nie ma oceny systemu rejestracji, o tym mówił mój przedmówca, i nie są także pokazane dalsze losy ofiar wypadków. Otóż jest bardzo wiele przepisów. Jeśli osoba ulegała takiemu wypadkowi, to właściwie interwencja władz publicznych, które nie zapewniły bezpieczeństwa, kończy się na interwencji ratowników medycznych, a potem każdy ma sobie radzić sam, potem jest już wolny rynek. Tymczasem to jest sfera bardzo, ale to bardzo dokładnie regulowana przez prawo. Tutaj muszą być różne rozwiązania prawne, organizacyjne, kontrolne, nadzorcze. Bardzo proszę o to, żeby pan prezes zechciał odpowiedzieć. Chciałabym poznać pana zdanie w tej sprawie. Dziękuję.
Mówca: Jerzy Polaczek
Data: 2014-11-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Prezesie! Spośród wielu systemowych zagadnień, które warto by poddać ocenie, dodatkowej analizie czy też o nie zapytać, chciałbym zwrócić się do pana prezesa o uzupełnienie dwóch kwestii. Przede wszystkim mam prośbę o rozwinięcie i podanie Wysokiej Izbie dodatkowych informacji na temat konkluzji NIK w zakresie, w cudzysłowie, ściągalności i wykonalności mandatów, które są egzekwowane w ramach automatycznego centrum nadzoru nad ruchem, czyli powstają w wyniku ujawnienia wykroczenia rejestrowanego przez fotoradary. Jeśli mamy informację o tym, że ponad 5,5 mln kierowców zostało zidentyfikowanych jako osoby, które przekroczyły prędkość, do dalszego procedowania skierowano 59% tych zdjęć, a wysłano, jak pisze NIK, 1748 tys., to jest to mniej niż 40% tych naruszeń, które wynikają z systemu, który z samej nazwy jest czy miał być systemem automatycznym. Pytanie jest takie: Czy NIK badał, ilu kierowców zostało, w cudzysłowie, skazanych już w drodze postępowania sądowego, jeśli się odwoływali, a ilu kierowców po prostu zapłaciło te mandaty, w okresie od 1 lipca 2011 r. do 16 czerwca 2014 r.? Druga kwestia, wydaje mi się, że też systemowa, która koresponduje z konkluzją Najwyższej Izby Kontroli, to zwrócenie uwagi, panie ministrze, na to (Dzwonek), że jest, nie powiem, że problem, tylko brak egzekwowalności i odpowiedzialności za naruszanie przepisów ruchu drogowego w Polsce przez cudzoziemców. Z tego raportu NIK według mnie wynika jeden prosty wniosek - jeśli mogę, panie marszałku, jeszcze 15-20 sekund - że w Polsce, aby nie zostać zarejestrowanym jako kierowca, który np. podlegałby odpowiedzialności z tego tytułu, że rejestruje go urządzenie w sytuacji, w której przekracza prędkość, wystarczy po prostu jeździć samochodem na zagranicznych numerach rejestracyjnych. Ten stan trwa od lipca 2011 r. Pytanie do pana prezesa jest banalnie proste: Czy w okresie od 1 lipca 2011 r. do 16 czerwca 2014 r., czyli w tym okresie, którego dotyczy badanie NIK, został ujawniony jakikolwiek kierowca z państw Unii Europejskiej, który po prostu zapłacił mandat z tego tytułu, że popełnił wykroczenie? Czy wprowadzenie tych zmian z dużym opóźnieniem, od bieżącego roku, po prostu jest, można powiedzieć, procesem naprawczym? Czy do dzisiaj jakikolwiek kierowca, obywatel państwa Unii Europejskiej, został, w cudzysłowie, skazany? Czy jego wykroczenie zostało zarejestrowane i po prostu zapłacił z tego tytułu mandat? Dziękuję.