PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jan Łopata
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję, pani marszałek. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Myślę, że tematy, które tu zostały wywołane, są ważne, istotne, nie umniejszam ich znaczenia, ale zdecydowanie najistotniejszym problemem w Polsce w tym obszarze jest coraz powszechniejsze zjawisko braku wody pitnej. Kilka tygodni temu przeżyliśmy dość obfite opady deszczu. I jaki jest skutek? Otóż pojawiły się obawy, lęk o to, czy to nie spowoduje powodzi, i uspokajające komunikaty: kulminacyjna fala przeszła przez Annopol, zbliża się do Puław, komunikaty chociażby takie jak w moim województwie: wały wytrzymały. To dobrze, ale czy z tego - oprócz tego, że nie było powodzi - mamy się cieszyć? Moim zdaniem nie za bardzo, bo fala rzeczywiście przeszła, woda spłynęła do Bałtyku, a problem braku wody pozostał. Polska, wbrew pozorom, nie dysponuje dużą ilością zasobów wodnych, w tej kwestii mamy podobny potencjał do potencjału Egiptu - może mało kto o tym wie, ale tak to wygląda - który leży przecież w Afryce, a statystycznie na mieszkańca Europy przypada 4600 m 3 , zaś na statystycznego Polaka, mieszkańca Polski - tylko 1600 m 3 na rok. Jesteśmy więc na progu zapotrzebowania na wodę, znacznie poniżej średniej unijnej. Największy problem związany jest właśnie z tym, co mamy i jak tę wodę wykorzystujemy. Nie dość, że mamy jej mało, przytoczyłem dane, to jeszcze niestety o nią nie dbamy, bo ta spływająca fala jest jednym ze zjawisk, o których należy wspomnieć, nie oszczędzamy jej, nie mamy infrastruktury. I pytanie, panie ministrze. Co z programem małej retencji, jak on się rozwija, jakie są perspektywy rozwoju tegoż programu, jakie są zachęty, by wykorzystać, tak to nazwę, ten deszczowy potencjał? Bo to zjawisko będzie się powtarzało, pojawi się, być może, za chwilę, czas deszczowy minie i woda spłynie (Dzwonek), ale to nie pomoże zachować potencjału dla Polski i dla polskiego rolnictwa. Dziękuję.
Mówca: Ryszard Galla
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wiele pan mówił w swoim wystąpieniu o wsparciu finansowym dla środowiska wiejskiego. Chciałbym zapytać o dwie kwestie, które już były poruszone, czyli kwestię zaopatrzenia w wodę oraz kwestię odprowadzania ścieków. Interesuje mnie ten temat w kontekście bardzo małych gmin, o niskich dochodach własnych, o małych budżetach, a na dodatek jeszcze tracących możliwość pozyskania środków zewnętrznych ze względu na ich położenie. To są gminy o różnego rodzaju obszarach krajobrazowych. Znam taką gminę w województwie opolskim, gminę Murów - na pewno poseł Wilczyński także zna tę sprawę - która od wielu lat ubiega się o środki na zwodociągowanie, trudno jest pozyskać środki zewnętrzne, a także o środki na skanalizowanie. Dlaczego? Dlatego że jest gminą czystą. Ale tak naprawdę, powiedzmy sobie uczciwie, jeśli jest nieskanalizowana, to gdzieś te ścieki są odprowadzane. Gdzie? Wiemy dokładnie, że są one rozwożone do różnych ustronnych miejsc i za chwilę, jeśli nie będzie pomocy dla takich gmin, dojdzie do tego, że te czyste gminy będą tak samo zanieczyszczone jak gminy mocno zurbanizowane. Wiele zrobiliśmy, ale wierzcie mi państwo - właśnie uczestniczyłem w spotkaniu z mieszkańcami, którzy wzruszają ramionami - wójt ubiega się o środki to u wojewody, to u marszałka i za każdym razem wniosek jest oddalany z tego powodu, że nie można uzyskać odpowiedniej liczby punktów właśnie ze względu na czystość gminy. Panie ministrze, proszę zwrócić na to uwagę. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Gabriela Masłowska
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Ministrze! Dofinansowanie wapnowania gleb jest nieocenione, ponieważ następuje przyspieszona degradacja żyzności gleby z powodu chociażby braku obornika. Kto obserwuje rolnictwo z bliska - ja do tych osób należę - wie, że mogłoby to przynieść rolnikom rewelacyjne efekty ekonomiczne. Mam następujące pytanie: Czy stacje chemiczno-rolnicze zostały już zobowiązane do przeprowadzania w ramach tego programu badania gleb pod kątem zapotrzebowania na wapno? Czy mogą zgłaszać się już rolnicy i czy mogą występować zbiorowo? Bo najlepiej gdyby gmina to skoordynowała, na co nie zawsze możemy liczyć. Czy np. radni z danej wsi mogą tworzyć listy chętnych rolników i z nimi udawać się do stacji, żeby rolnicy indywidualnie nie dokonywali wędrówek? Bo jeśli chodzi o sieć wodociągową, to chyba pan minister, jak sądzę, uzupełni tę informację. Koordynację musi wziąć na siebie gmina, tak jak w przypadku np. solarów. Mam jeszcze pytanie szczegółowe. Czy kwalifikowalność kosztów od 1 czerwca 2019 r. dotyczy daty wystawienia faktury, daty sprzedaży, czy daty dostawy wapna do rolnika? Np. rolnik zamówił wapno, jest ono u niego na polu składowane do czasu żniw, a fakturę może mieć wystawioną z chwilą wysiewu. Wobec tego, która data jest w tym wypadku obligatoryjna? I co należy rozumieć przez pojęcie: areał gospodarstwa? Własne grunty, grunty własne i dzierżawione razem czy grunty zgłoszone do opłat obszarowych, uprawiane w danym roku przez rolnika, bez względu na tytuł prawny do nich. (Poseł Robert Telus: Bardzo dobre pytanie.) Proszę o odpowiedź na te pytania. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!)
Mówca: Kazimierz Plocke
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Dobrze, że Ministerstwo Środowiska przygotowało program regeneracji gleb poprzez wapnowanie, natomiast rozumiemy, że to jest nowe rozwiązanie, pionierskie rozwiązanie, dlatego też chciałem zapytać o kilka istotnych szczegółów. Po pierwsze, czy ten program będzie miał charakter trwały, to znaczy czy będzie kontynuowany w następnych latach? Pan minister wspomniał o wysokości finansowania na poziomie 300 mln zł. Rozumiem, że to są środki zarezerwowane przez narodowy fundusz i one będą rozdysponowane w formule de minimis. Natomiast chciałem przypomnieć, że formuła de minimis w zakresie rolnictwa to 250 mln euro, więc ok. 1 mld zł będzie do dyspozycji w tej formule na 3 lata. Wiemy też, że te środki generalnie są już na wyczerpaniu, w związku z tym chciałbym też mieć jasność i pewność, że ten program w roku 2020 i w latach kolejnych będzie kontynuowany. Będziemy oczywiście wspierać jako opozycja ten ważny dla rolników projekt. Chciałbym też zapytać, dlaczego zróżnicowano gospodarstwa, które będą mogły korzystać z pomocy finansowej w programie wapnowania gleb, przyjmując powierzchnię do 75 ha. Co z pozostałymi gospodarstwami? Umówmy się, że mówimy o gospodarstwie rodzinnym do 300 ha. Czy te gospodarstwa w tym programie nie będą mogły uczestniczyć? Czy tylko gospodarstwa określone górną granicą, do 75 ha? To bardzo istotne, ponieważ wiemy, że program rozpoczął, że tak powiem, życie od 1 czerwca, o ile dobrze wyczytałem. Oznacza to, że będzie pewnie duże zainteresowanie rolników (Dzwonek) tym programem. Ostatnia uwaga. Chciałbym zapytać. Jeżeli jest realizowany cel środowiskowy, to dlaczego pomoc finansowa jest tylko dla tych gospodarstw, które mieszczą się w formule od 1 ha do 75 ha? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Polak
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Zacznę od tego, że z wielkim zadowoleniem przyjąłem informację o inicjatywie i działaniach resortu środowiska na rzecz polskiej wsi i wdrażaniu trzech programów mających na celu regenerację gleb i usuwanie materiałów szkodliwych. Wiem, że na ˝Ogólnopolski program regeneracji środowiskowej gleb przez ich wapnowanie˝ w czteroletniej perspektywie przewidziano środki w wysokości 300 mln zł, na program usuwania wyrobów zawierających azbest - 170 mln zł w skali kraju, a na pilotażowy program usuwania folii i innych odpadów z działalności rolniczej, realizowany początkowo na terenie siedmiu gmin - 10 mln zł. To rzeczywiście znacznie środki, ale pomimo to chciałbym zapytać: Czy zdaniem resortu przewidziane na realizację wszystkich trzech programów środki są w pełni wystarczające i pozwolą osiągnąć zamierzony cel? Dziękuję bardzo.
Mówca: Artur Dunin
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Polska stepowieje. Pan jako minister środowiska powinien, tak mi się wydaje, przedstawić dzisiaj pomysł na to, jak walczyć ze stepowieniem Polski. Województwo łódzkie, z którego pochodzę, dzisiaj jest najbardziej narażone na to stepowienie. Susza, która dotyka zwłaszcza rolników, ale tak naprawdę wszystkich nas, powoduje to, że ciężko o wodę, panie ministrze. Co z małą retencją? Co z dofinansowaniem spółek wodnych? To są rzeczy, które mogą nas uratować przed brakiem wody. Dzisiaj tak naprawdę nic pan o tym nie powiedział, a to rzecz bardzo ważna. Będą znów wielkie odszkodowania i znowu powiecie, że nie macie pieniędzy dla rolników. Nic z tym nie robicie. Prawie 4 lata działalności i nic. Co roku jest gorzej. Dlatego, panie ministrze, powtarzam pytanie. Co pan jako minister, co Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej ma zamiar zrobić w zakresie małej retencji i spółek wodnych, aby poprawić nasza sytuację, jeśli chodzi o wodę? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Agata Borowiec
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W Polsce w 2017 r., jak podaje GUS, na terenach wiejskich było zlokalizowanych ponad 77% długości sieci wodociągowych oraz 61,6% przyłączy do budynków mieszkalnych. W porównaniu z rokiem poprzednim długość sieci wodociągowej na terenach wiejskich wzrosła o 1800 km, czyli o 0,8%, i wyniosła 235 tys. km, zaś liczba przyłączy wzrosła o 31 tys. sztuk, czyli o 0,9%. Mimo to obszary wiejskie są niewystarczająco zwodociągowane. Samorządów nie stać na samodzielne sfinansowanie tych kosztownych inwestycji. Dlatego nawet w obecnych czasach niektóre rodziny nie mają dostępu do bieżącej wody. Taka sytuacja miała miejsce w powiecie biłgorajskim. Aby dzieci miały wodę, rodzice pobierali ją prosto z rzeki. W tej sytuacji z własnych środków sfinansowałam budowę studni dla tej rodziny, ale niestety takich rodzin jest jeszcze wiele. Stąd moje pytanie, panie ministrze: Czy widzi pan możliwość szerszego dofinansowania w zakresie budowania sieci wodociągowych? Dziękuję bardzo. (Poseł Robert Telus: Bardzo dobre pytanie.)
Mówca: Iwona Krawczyk
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ustawa odorowa. Resort zadeklarował, że 1 lipca 2019 r. wejdzie w życie ustawa odorowa, czyli koniec ze śmierdzącymi sąsiadami. Zleciliście badania świadomości i zachowań ekologicznych, gdzie połowa Polaków postrzegała odór jako poważny problem w naszym kraju. Moje pytania, panie ministrze. Która połowa Polaków w świetle ustawy będzie usatysfakcjonowana? Rolnicy, hodowcy, producenci żywności, którzy już dzisiaj mają problem z realizacją inwestycji u siebie na wsi, czy może mieszczuchy, którym zaproponujecie zapachową jakość powietrza rolników? Czy resort wycofał się z prac nad ustawą? I kto będzie dyktował warunki bycia i życia mieszkańców na wsi: rolnik, hodowca, mieszczuch czy może pan minister? I po konsultacji czy bez konsultacji? Panie Ministrze! Jeszcze jedno moje pytanie. Ponieważ wielokrotnie interweniowałam do narodowego funduszu ochrony środowiska, bardzo bym prosiła, żeby zechcieli odpowiadać posłom na zadawane pytania. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mariusz Trepka
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mówił pan o azbeście, o pomocy, jaką Ministerstwo Środowiska przygotowuje w odniesieniu do usuwania azbestu albo materiałów, którymi są przykryte budynki, zawierających azbest. Ta pomoc będzie tym większa, im biedniejsze są gminy. Mam jednak takie pytanie: Czy mieszkańcy właśnie obszarów wiejskich mogą indywidualnie otrzymać wsparcie na usuwanie ze swoich obiektów czy domów, czy budynków gospodarczych przykryć zawierających azbest, czy mogą indywidualnie wystąpić o takie środki? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zofia Czernow
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Wczoraj na tej sali o tym mówiliśmy, dzisiaj ten temat znowu powraca, mianowicie problem odpadów na wsi. Na wsiach powstają duże i szybko rosnące ilości odpadów związanych z produkcją rolną. Są to głównie odpady foliowe, po nawozach sztucznych, tunelach foliowych, silosach, opakowaniach na słomę i szeregu innych. Co dalej z tymi odpadami? Kto zajmie się ich zbiórką, segregacją i recyklingiem? W przeciwnym razie będą rosły hałdy szkodliwych odpadów, a wraz z tym zagrożenie niebezpiecznymi pożarami. Mówił pan minister wczoraj - powtórzył to też bardzo skrótowo dzisiaj - o programie pilotażowym w siedmiu gminach. Jak długo będzie trwał ten program? 1500 gmin wiejskich oczekuje na rozwiązanie problemu. Siedem to jest jakaś niezwykle mała skala i w zasadzie niczego to nie rozwiązuje. Kiedy nastąpi kompleksowe rozwiązanie tego problemu we wszystkich gminach wiejskich? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Janusz Cichoń
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym upomnieć się o pszczoły. Kto jak kto, ale minister środowiska powinien szczególnie troszczyć się o nie, bo to w gruncie rzeczy barometr czystości naszego środowiska naturalnego. Co się dzieje, jeśli chodzi o tę troskę w rządzie PiS, jeżeli chodzi o pszczoły? W maju 2018 r. Unia Europejska zakazała stosowania środków z grupy neonikotynoidów, środków, które mają systemiczne działanie, są ewidentnie szkodliwe dla pszczół. Jest coraz więcej dowodów na ich szkodliwość. Tymczasem polski minister rolnictwa wyraża zgodę na czasowe stosowanie tych neonikotynoidów. Pamiętam, że odbywało się to przy pana oporze i nie uzyskiwało to pana zgody, wręcz był wyraźny sprzeciw, ale oto słyszymy, że to czasowe zezwolenie, na podstawie jakiegoś dziwnego dealu pomiędzy producentami rzepaku i stowarzyszeniami pszczelarskimi, ma być realizowane dalej, czyli to zezwolenie ma być przedłużone na kolejny rok. Pytanie, czy to z panem konsultowano. Pytanie, czy możemy liczyć i pszczoły mogą liczyć na pana reakcję w tej sprawie. Warto tutaj też moim zdaniem zobaczyć, co się dzieje w tym zakresie w innych krajach. I świeży komunikat z dnia dzisiejszego: Francja zakazała stosowania nie tylko neonikotynoidów, ale też wszystkich środków, które są szkodliwe (Dzwonek) dla pszczół. Może warto zobaczyć, jak te kwestie rozstrzyga się w innych krajach? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Gosiewski
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowny Panie Ministrze! Program, który w istotny sposób ogranicza emisję dwutlenku węgla, a przez to m.in. likwiduje szkodliwy dla zdrowia smog, to program ˝Czyste powietrze˝. Wiejskie tereny mają rozproszoną zabudowę, dlatego też program ˝Czyste powietrze˝ ma duże znaczenie dla polskiej wsi. Zdaniem moim i wnioskodawców programu ˝Czyste powietrze˝ mieszkańcy wsi i małych miast stanowią liczną grupę, nie mniejszą niż mieszkańcy dużych miast. Panie Ministrze! Czy wojewódzkie fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej podjęły działania, żeby dotrzeć z informacją do mieszkańców wsi, małych gmin wiejskich? Czy mieszkańcy wsi są uprzywilejowaną grupą w przypadku programu ˝Czyste powietrze˝? Jak program ˝Czyste powietrze˝ wpływa na młodych ludzi, którzy wyjechali z terenów wiejskich, a obecnie pracują za granicą? Jak przebiega realizacja programu w Polsce, szczególnie na terenach wiejskich i w regionach o niższym niż przeciętne zaludnieniu, np. na Warmii i Mazurach? Ile dotychczas przyjęto i zrealizowano wniosków ogółem na terenach wiejskich w kraju, w tym na Warmii i Mazurach? Na koniec chciałem podkreślić, że jest zainteresowanie biedniejszych terenów, terenów wiejskich programem ˝Czyste powietrze˝. Jego realizacja wzbudza ogromne zainteresowanie, dlatego chciałem podziękować panu ministrowi i rządowi Rzeczypospolitej Polskiej za wdrożenie programu ˝Czyste powietrze˝. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Magdalena Ewa Marek
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Cena produkcji energii elektrycznej z wiatru jest niższa od ceny produkcji energii elektrycznej konwencjonalnej. (Poseł Robert Telus: To jest nieprawda.) Rynek energetyki wiatrowej oczekuje złagodzenia ustawy odległościowej i umożliwienia stosowania nowoczesnych turbin, które znacznie zmniejszają koszty produkcji energii elektrycznej. Chciałam się zapytać pana ministra: Kiedy pan minister podejmie decyzję i działania w tym kierunku? Rozwój energetyki wiatrowej z jednej strony generuje kilka tysięcy miejsc pracy, ale oprócz tego generuje także szerokie korzyści społecznie, korzyści ekonomiczne, a przede wszystkim korzyści środowiskowe. W związku z powyższym chciałam się zapytać: Czy cel, który został założony, zostanie osiągnięty do 2020 r.? Pytam o to pana ministra, ponieważ sprzeczne informacje są przekazywane przez ministra energii i z URE, dlatego chciałabym uzyskać tę odpowiedź na piśmie. Dlaczego przez ostatnie 4 lata rząd wygaszał ekologiczną, wydajną i tańszą energię elektryczną? Chciałabym poprosić także o odpowiedź. Dlaczego w projekcie polityki rządu, polityki energetycznej do 2040 r., jest zapowiedź stopniowego wygaszania produkcji energii lądowej wiatrowej? Chciałabym się dowiedzieć, skąd takie działania. Dlaczego jest wprost napisane, że ilość wytwarzanej przez nie mocy będzie 8-krotnie zmniejszona? Chciałabym, żeby pan minister wytłumaczył zdanie, które jest zawarte w dokumencie: Istotnym utrudnieniem w wykorzystaniu energetyki wiatrowej na lądzie jest brak zależności między pracą elektrowni a zapotrzebowaniem na energię. Chciałabym, żeby pan minister rozwinął tę tezę. Jakie OZE rząd proponuje w zamian oraz jaki będzie ich udział w bilansie energetycznym do 2040 r.? Panie ministrze, bardzo proszę o odpowiedź na piśmie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Barbara Dziuk
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ja mam dosyć istotne pytanie, chodzi o gospodarkę odpadową na wsi, a konkretnie o folie rolnicze i inne odpady pochodzące z działalności rolniczej. Wiemy - i to pan minister kilka razy już też podkreślał - że jest prowadzony pilotaż programu. Czy wniosek o dofinansowanie może obejmować unieszkodliwienie lub poddanie odzyskowi wyłącznie folii rolniczych? Następne pytanie. Kiedy w związku z tym zostanie wypłacone dofinansowanie? Kiedy zostaną ocenione wnioski o dofinansowanie? Bardzo istotne jest też zapytanie tutaj pana ministra, czy jest możliwe dofinansowanie przedsięwzięcia, w ramach którego cena za unieszkodliwienie folii rolniczych wyniesie np. 300 zł za 1 t? O jakie kwoty może też chodzić w przypadku odpadów pochodzących z siatki, ze sznurka i innych? Temat gospodarki odpadowej na wsi jest bardzo istotny, ponieważ wiemy, jakie są problemy. Z tymi pytaniami zwracają się rolnicy do nas, do biur poselskich, ale wiemy też o tym, że Unia Europejska wprowadza tu pewne standardy. Bardzo zasadne jest, aby odpowiedzieć na te pytania, które zadałam panu ministrowi. Wiem, że rząd i Ministerstwo Środowiska prowadzi wiele związanych z tym działań z zakresu unieszkodliwiania tych odpadów. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo.)
Mówca: Kornelia Wróblewska
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Wysoka Izbo! Mam kilka pytań dotyczących ˝Ogólnopolskiego programu finansowania usuwania wyrobów zawierających azbest˝ na lata 2019-2023. Panie ministrze, czy ten program nadal obowiązuje? I czy środki na jego realizację są zabezpieczone w budżecie? Jeżeli tak, to jaki jest to budżet? Na jakiej podstawie został oszacowany? Ile ton azbestu zostanie usuniętych w ramach tego programu? Czy jest przygotowana specjalna mapa wskazująca, ile i gdzie tego azbestu nadal zalega oraz gdzie dotychczas najwięcej udało się go usunąć? Od czego to wszystko zależy, panie ministrze? Czy nie jest przypadkiem tak, że z jakiegoś powodu tereny wiejskie, ale też tereny biedniejsze, np. tereny wschodnie, są w dużo gorszej sytuacji i nie mają wsparcia ministerstwa w tym zakresie? Czy ministerstwo środowiska nie uważa, że jest za małe tempo likwidacji azbestu szczególnie na wsi, tak jak już zauważyłam? Czy są sytuacje, że samorząd nie podejmuje działań usuwania azbestu ze względu na brak środków finansowych? Jeżeli tak się dzieje, to czy ministerstwo zamierza w jakikolwiek sposób wesprzeć samorząd w realizacji tego zadania? Czy ministerstwo zakłada finansowe wsparcie obywateli w zakresie usuwania azbestu? Chodzi nie tylko o odebranie i utylizację tego azbestu, lecz także np. o wymianę tej dachówki, powszechnie, o której mówimy. Jak wygląda utylizacja azbestu? Czy są wypracowane specjalne zalecenia w tym zakresie? Czy ktoś, szczególnie ministerstwo, to monitoruje i kontroluje? Czy ministerstwo dysponuje danymi, ile osób zachorowało na azbestozę w Polsce? Czy w naszym kraju wprowadzono zalecenia Parlamentu Europejskiego zapisane w rezolucji z dnia 14 marca 2013 r., dotyczące konieczności powiadamiania o chorobach azbestozależnych, usuwania ich i wypłacania odszkodowań z ich tytułu? Jeżeli tak, to proszę o przedstawienie statystyk (Dzwonek), z uwzględnieniem kwot wypłacanych w ramach odszkodowania. Z jakiego budżetu są one finansowane? Poproszę o odpowiedź na piśmie. Dziękuję.
Mówca: Jan Kilian
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! To dobrze, że problem zakwaszenia gleb także znajduje się w kręgu zainteresowań państwa, pana resortu, jak i ministerstwa rolnictwa, bo stan zakwaszenia gleb w Polsce szacuje się na ok. 40%, ale występują i takie obszary, gdzie gleby zakwaszone stanowią ponad 80% powierzchni. Skutki zakwaszenia gleb związane są z wieloma aspektami niekorzystnymi dla środowiska glebowego oraz oczywiście mają wpływ na plonowanie. Wymagane jest wapnowanie tych gleb. To jednak wiąże się z poważnymi kosztami dla rolnika. Potrzebne jest przeprowadzanie pomiarów odczynów tej gleby. Wapnowanie to zabieg agrotechniczny konieczny, a zarazem najtańszy, do uzyskania wysokich plonów o dobrej jakości. To zabieg, który nie dopuszcza do degradacji gleby spowodowanej silnym zakwaszeniem. Wymaga od rolników wiedzy dotyczącej odczynu gleby i jakości nawozów wapniowych. Wielu rolników kupuje nawozy wapniowe, które nie spełniają pokładanych w nich nadziei, ponieważ przy zakupie i wyborze wapna zwraca uwagę głównie na cenę. Mówi się o tym, że do pomocy finansowej na wapnowanie nie będą mogły kwalifikować się gospodarstwa, które doprowadzają do degradacji gleb. Podjęcie jakich działań w tym zakresie planuje ministerstwo w celu pomocy rolnikom, jeśli chodzi o tę ogólną sferę problemów? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W związku z zeszłoroczną suszą straty rolników oszacowano w skali kraju na ponad 8 mld zł. Oczywiście wskutek zmian klimatu susza jest zjawiskiem występującym co roku, dlatego fakt ten nie powinien być bagatelizowany. Z kolei zadziwiająca jest sytuacja, że co roku stajemy w obliczu tego samego pytania: Co zrobić z tym problemem? Rolnicy pamiętają obiecany przez was 1 tys. zł do każdego hektara dotkniętego suszą. Podobnie jest w sytuacji interwencyjnego skupu jabłek. W obu przypadkach rolnicy do dziś upominają się o pieniądze. Obiecujecie pieniądze z funduszy unijnych, jak w przypadku 500 zł od krowy, zamiast szukać realnych rozwiązań. Macie problem z wiarygodnością waszych obietnic. W imieniu rolników po raz kolejny pytam: Gdzie są te pieniądze? Gdzie jest realna pomoc? Ponadto apeluję do rządu, aby pochylił się nad strategią zapobiegania suszy w Polsce. Żeby zająć się problemem na poważnie, należy szukać rozwiązań u podstaw. Należy skierować uwagę w stronę gospodarki wodnej. Wody mamy bardzo mało, najmniej w Europie. Obecnie Wody Polskie przygotowują strategię zapobiegania suszy w Polsce. Powstają m.in. mapy zagrożenia suszą oraz rekomendacje dotyczące jej zwalczania. Dokument ma być gotowy w 2020 r. wraz z planem rozwoju retencji. W tym należałoby upatrywać skutecznych rozwiązań. Rolnicy w obliczu zmian klimatycznych nie mogą czekać na puste obietnice i pieniądze, których de facto nie ma. W związku z tym pytam: Kiedy rząd zajmie się problemem suszy w taki sposób, żeby efekty były widoczne? Dziękuję bardzo. (Oklaski)