Mówca: Barbara Dolniak
Data: 2016-11-03 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! A w zasadzie powinnam powiedzieć: Panie ministrze, czy pan słyszy, co mówi się na tej sali o tym projekcie ustawy? Czy państwo słyszycie, co mówiło się w komisji sprawiedliwości i po raz któryś na sali plenarnej? Mówimy państwu, że ta ustawa jest zła, źle napisana, jest sprzeczna z zasadami techniki prawodawczej. Ministerstwo Sprawiedliwości powinno być tym ministerstwem, które daje przykład nie tylko odnośnie do tego, jak prawo stosować, ale i odnośnie do tego, jak to prawo tworzyć, z racji tego, jakim jest ministerstwem. A co państwo mówicie? Albo że to projekt horyzontalny w wydaniu pana wiceministra albo: to co, mieliśmy złożyć siedem projektów? Tak, bo tak stanowi obowiązujące prawo, którego ta Izba zmienić nie może, bo wynika to z rozporządzenia prezesa Rady Ministrów. Musimy stosować obowiązujące prawo bezwzględnie, chyba że zostanie zmienione, a wtedy zmienią się też reguły. Nie możecie państwo w swoim postępowaniu powoływać się na to i usprawiedliwiać własnego postępowania tym, że Platforma też tak robiła. Przecież mówicie cały czas, że przyszliście poprawiać. Skoro przyszliście poprawiać, to dlaczego powołujecie się na to, że inni mogli, to wy też możecie? Czy państwo uważacie, że przyspieszycie postępowania wskutek jawności oświadczeń majątkowych? W jaki sposób ma to wpłynąć na przyspieszenie postępowania w sytuacji, kiedy sędziowie od wielu, wielu lat składają oświadczenia, które są kontrolowane przez urzędy skarbowe? Jesteśmy pod ścisłą kontrolą i - można powiedzieć - doskonałą lupą urzędów skarbowych sprawdzających stan majątkowy sędziów. Jeśli państwo wprowadzacie przepis, w którym dajecie możliwość wniesienia skargi bez najmniejszego uzasadnienia, przewidując, że skarga może zawierać uzasadnienie, dajecie jednym podmiotom większe uprzywilejowanie niż wnoszącym pozew do sądu, którzy muszą ten pozew uzasadnić okolicznościami faktycznymi. W tym przypadku nawet nie trzeba wskazać etapu postępowania, którego skarga dotyczy. Przerzucacie więc badanie tej skargi na sąd i na stronę - wskazywanie, która część według strony postępowania objęta jest przewlekłością. To nie tak ma funkcjonować. Orzeczenia Trybunału europejskiego nie taki kierunek wskazują. Mówią o tym, że pewna doza, acz niewielka, powinna istnieć w uzasadnieniu chociażby wskazania, jakiej części postępowania skarga dotyczy. To nie musi być nie wiadomo jak sformalizowane pismo procesowe i nikt tego nie wymaga, ale musimy zachować pewną równowagę stron wobec prawa, bo zgubi nam się sprawiedliwość i równość wobec prawa. Kolejny przepis, art. 8. Jak państwo sobie wyobrażacie sytuację, że sąd, przed którym toczy się postępowanie - a więc jest etap postępowania sądowego, o którym właśnie ten organ decyduje, bez oceny, czy wniosek jest zasadny, czy nie - musi akta przekazać. Pozbawiacie państwo sędziego jakiejkolwiek możliwości decyzji w tym zakresie. Jest wniosek prokuratora, do czasu prawomocnego zakończenia sprawy, i sąd albo musi uchylić wyrok, albo, jeżeli go nie było, przekazać sprawę. A chodzi, proszę państwa, o przeprowadzenie dowodu lub poszukiwanie dowodu. Słowo ˝poszukiwanie˝ na etapie postępowania sądowego jest pewnego rodzaju kuriozum, bo co robiła prokuratura w trakcie postępowania? Przecież ten wniosek dowodowy można złożyć przed sądem. Nie ma żadnego problemu, by wniosek złożyć i go uzasadnić, ale sąd przy obecnej procedurze poszukuje dowodów, bo zmieniliście to państwo, z kontradyktoryjnego sposobu przechodząc do starej metody postępowania. Czyli sąd ponownie poszukuje dowodów i jest prowadzącym postępowanie. To, że zmieniacie nazwę tego projektu, nie zmienia w dalszym ciągu jego charakteru. To jest, proszę państwa, bubel prawny. Mówiliśmy o wycofaniu, ale nie dało rady. W związku z tym Nowoczesna składa wniosek o odrzucenie tego projektu w drugim czytaniu łącznie ze sprawozdaniem (Dzwonek), a więc projektu z druków nr 851 i 964. Bardzo dziękuję. (Oklaski)