PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Ryszard Zawadzki
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Przez blisko 15 lat istnienia specjalnych stref ekonomicznych w Polsce praktyka ujawniła niedoskonałości zapisów ustawowych zakłócających ich funkcjonowanie. Wydaje się więc niezbędne dokonanie zmian w obecnym ustawodawstwie. Chciałbym zapytać, czy jakieś zmiany są przygotowywane, a jeżeli tak, to ważną zmianą powinna być poprawa redakcyjna dotycząca przepisów traktujących o pomocy publicznej. Maksymalną pomoc publiczną określa rozporządzenie Rady Ministrów. Zgodnie z tymi przepisami pomoc publiczna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych może wynosić maksymalnie od 30% do 50% kosztów nowej inwestycji lub kosztów tworzenia nowych miejsc pracy. W przypadku małych i średnich przedsiębiorców pomoc ta może być zwiększona dodatkowo odpowiednio o 20 i 10 punktów procentowych brutto. Zarówno ustawa o specjalnych strefach ekonomicznych, jak i ustawy podatkowe są na tyle nieprecyzyjne, że pojawiły się istotne wątpliwości interpretacyjne. Niektóre organy skarbowe stały na stanowisku, że pomocą publiczną w strefach jest wielkość dochodu, a nie wielkość zwolnienia podatkowego, co stanowi niekorzystną różnicę dla przedsiębiorców. Konieczne jest więc doprecyzowanie zapisów ustawowych tak, aby nie było wątpliwości, że pomocą publiczną jest wielkość zwolnienia podatkowego. To pierwsza sprawa. Pytanie drugie. Samorządy sygnalizują wręcz bardzo restrykcyjne - to już słyszeliśmy - wymagania dotyczące włączenia do specjalnych stref ekonomicznych gruntów innych niż publiczne. Czy przewiduje się uelastycznienie możliwości włączenia wskazanych obszarów, na których jest inwestor, ewentualnie uproszczenie i przyspieszenie procedur związanych z włączeniem terenów do specjalnych stref ekonomicznych? Dziękuję bardzo.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Otóż bardzo mnie niepokoją te wystąpienia, szczególnie kolegów z PiS, którzy podnoszą sprawę ograniczenia rozwoju czy budowy stref ekonomicznych na terenach Polski wschodniej. To można zauważyć nie tylko w dzisiejszej debacie... (Poseł Adam Abramowicz: I zachodniej, słabo rozwiniętej.) ...ale także wtedy, kiedy mówimy o wykorzystaniu środków europejskich. Również w tym przypadku tzw. ściana wschodnia wykorzystuje środki w mniejszym stopniu niż inne części kraju, a przepisy dotyczące tworzenia stref są takie same w odniesieniu do Polski wschodniej czy Polski centralnej, czy Polski zachodniej. Ja akurat mieszkam w zachodniej części Polski, gdzie tego problemu nie ma. Pani Minister! W ubiegłym roku w bardzo dużym stopniu rozwijały się np. podstrefy. Prosiłbym, aby pani powiedziała, czy te podstrefy nie powstają we wschodniej części Polski, czy jest prawdą, że w tej chwili wybuchł tam taki boom inwestycyjny, i czy jest różnica pomiędzy podstrefami a strefami. To jest pierwsza kwestia, o którą chciałbym zapytać. I druga sprawa. Rok 2026. Jakie pani widzi w tym zakresie szanse, bo też można było wywnioskować z tej debaty, że są zagrożenia odnośnie do wydłużenia do 2026 r. okresu funkcjonowania w Polsce specjalnych stref ekonomicznych. Tutaj coś do powiedzenia ma Komisja Europejska. Państwo działacie w tej kwestii, ale jaka jest szansa, że osiągniecie to, że będzie to ten rok? Dziękuję bardzo.
Mówca: Adam Abramowicz
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pan poseł Mieczysław Kasprzak, były wiceminister gospodarki, a teraz dołączył do niego też pan poseł Romuald Ajchler, zapytał o to, skąd to się bierze, że inwestor wybiera dobrze rozwinięte obszary, przedkłada je ponad niedoinwestowane. To ja odpowiem. Bierze się to stąd, panie ministrze, że stref w ogóle nie powinno być tam, gdzie inwestor i tak sam przyjdzie, a powinny być one tam, gdzie występuje niedorozwój gospodarczy, bo wtedy inwestor dostaje za swoją decyzję o trudniejszym starcie bonus w postaci dopłat z budżetu. Przecież to jest takie proste. Mam pytanie do posła sprawozdawcy. Jeżeli specjalne strefy ekonomiczne przynoszą tak doskonałe efekty i tylko dlatego są powoływane, a nie dlatego że są narzędziem do wspierania słabszych regionów Polski, to dlaczego rząd nie obejmie specjalną strefą ekonomiczną całego kraju? Odpowiedzcie mi państwo.
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Myślę, że każdy z nas będzie miał trochę inną ocenę specjalnych stref ekonomicznych. Ja, patrząc na mój region, region Bielska-Białej, z trudnością bym sobie mógł wyobrazić bez strefy ekonomicznej nasz przemysł motoryzacyjny. Choć w katowickiej strefie ekonomicznej głównie przeważa przemysł motoryzacyjny, to po upadku przemysłu włókienniczego to była jedyna szansa, żebyśmy mogli coś uruchomić. I to się nam udało. Chcę w kontekście tego panią minister zapytać o sytuację Fiata, który jest jednym z głównych inwestorów w strefie. Fiat uzależnił kolejną nową inwestycję w fabryce Fiat od rozszerzenia katowickiej strefy przez rząd. Między innymi chodzi oczywiście o ulgi podatkowe. Ten warunek już rząd spełnił. Fiat miał rozpocząć produkcję nowego modelu fiata. Koszt inwestycji to ponad 2 mld zł, a inwestycja to szansa na utrzymanie dotychczasowego zatrudnienia, jak również nowe miejsca pracy. Niestety, ostatnie informacje, jakie do nas napływają z zarządu koncernu Fiata, wskazują, że ta inwestycja jest zagrożona. Z wcześniejszej wypowiedzi pana wicepremiera Janusza Piechocińskiego wynikało, że sprawa jest uzgodniona, czyli że jest decyzja rządu o rozszerzeniu strefy ekonomicznej, ale warunkiem jest uruchomienie nowej inwestycji. Gdyby pani minister mogła się odnieść do pytań o to, czy taki warunek był postawiony, czy Fiat faktycznie wycofał się z tej inwestycji, czy jest to jakoś kontynuowane i na jakim jesteśmy etapie oraz czy ta nowa inwestycja jest zagrożona? Dziękuję.
Mówca: Maria Nowak
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Pani minister, w roku 2013 udział inwestycji polskich stanowił 19,2%. To jest pięciokrotnie mniej aniżeli inwestycji kapitału zagranicznego. Dla mnie to nie są proporcje, które byłyby zadowalające i które byłyby korzystne dla polskich przedsiębiorców. Dlatego chciałabym usłyszeć, jakie jest stanowisko pani minister, Ministerstwa Gospodarki w tej sprawie i jakie ewentualnie podejmuje się kroki, aby te strefy w większym stopniu służyły polskiemu kapitałowi, polskim przedsiębiorcom, którzy są na pewno już na starcie w gorszej sytuacji aniżeli wykorzystujący kapitał zagraniczny. Czy są jakieś dziedziny preferowane? Mówimy ciągle o gospodarce opartej na wiedzy. Jak jest na terenach, gdzie np. dominował dotychczas przemysł ciężki, czy terenach pohutniczych, gdzie bardzo trudno jest ściągnąć inwestora? Wiem, że w Chorzowie staraliśmy się np. na tereny po Hucie Batory, po Hucie Kościuszko ściągnąć inwestorów, ale na tych terenach jest tak zanieczyszczone środowisko, gleba, że bardzo trudno o inwestora, który by się tam zaangażował w działalność. Stąd czy nie byłoby dobrze, gdyby jednak bardziej preferować tych przedsiębiorców, którzy będą mieli wysoko wyspecjalizowaną myśl techniczną? Czyli czy można byłoby preferować tych przedsiębiorców, którzy będą jakoś współpracowali np. z ośrodkami badawczymi, z uczelniami wyższymi, bo im wtedy w mniejszym stopniu będą te tereny przeszkadzały? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Chmielowiec (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! W Polsce najlepsze warunki do rozwoju firmy mają w specjalnych strefach ekonomicznych. Choć w Polsce jest 14 SSE i od lat liczba ich nie wzrasta, to każda z nich ma swoje podstrefy, a obszary i miejsca, w których lokowane są podstrefy, powiększają się. Szczególnie rozwojem SSE zainteresowane są samorządy, pomimo że nie mają bezpośredniego wpływu na ich powstawanie. Powstanie SSE w gminie w perspektywie oznacza dodatkowe wpływy podatkowe do samorządowego budżetu, ale też możliwość powstrzymania mieszkańców przez emigracją w poszukiwaniu pracy. Pomimo przedłużenia do 2026 r. działalności SSE firmy, które późno rozpoczęły działalność, mogą nie wykorzystać przysługujących zwolnień z podatków PIT i CIT. Na skutek kryzysu gospodarczego wnioski o wygaszenie zezwolenia na działalność zaczęli składać przedsiębiorcy, którzy rozpoczęli korzystanie ze zwolnienia podatkowego, jednakże nie są w stanie zrealizować warunków zwolnienia. Ilu przedsiębiorców zgłosiło takie wnioski? Czy i jakie w związku z tym były zwolnienia pracowników?
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

1. Czym należy tłumaczyć fakt, iż największa koncentracja branżowa charakteryzowała strefy: legnicką, katowicką i warmińsko-mazurską? 2. Dlaczego do końca 2013 r. wygaszonych zostało aż 414 zezwoleń, a 6 zezwoleń minister gospodarki unieważnił? 3. Proszę o wyjaśnienie kwestii miejsc pracy: Czy pracownicy byli zatrudniani w strefach ekonomicznych na podstawie umów o pracę, czy też na podstawie umów cywilnoprawnych? 4. Interesuje mnie wartość kapitału, jaki według informacji napłynął do Polski z Holandii. Jaką dziedzinę produkcji preferują w naszym kraju Holendrzy? 5. Co było główną przyczyną ujemnego bilansu, jeżeli chodzi o spółki zarządzające w latach 2009-2011 w Suwalskiej Specjalnej Strefie Ekonomicznej SA?
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Głównym celem utworzenia specjalnych stref ekonomicznych było tworzenie miejsc pracy w regionach o wysokim bezrobociu strukturalnym i ograniczenie wydatków budżetowych przeznaczanych na wypłaty zasiłków dla bezrobotnych. Specjalne strefy ekonomiczne ze względu na dużą wartość, jaką przynoszą regionom, cieszą się wyjątkowo przyjaznym nastawieniem lokalnych władz samorządowych. Rząd powinien jednak pamiętać o tym, że najważniejszym czynnikiem przyciągającym inwestorów nie powinny być ulgi podatkowe, a sprawne instytucje: dobre jednoznaczne prawo, sprawne sądy, jasny i stabilny system podatkowy. Nie powinno jednak być tak, że państwo daje ulgi zagranicznym inwestorom, a lokalnym przedsiębiorcom - nie. Wielu ekonomistów pyta, czy to jest sprawiedliwe i zgodne z zasadami uczciwej konkurencji. Istnieje wśród ekonomistów opinia, że oprócz wzrostu zatrudnienia na danym terenie specjalne strefy nic innego nie dają lokalnej gospodarce, a rząd do nich dopłaca, bo przecież panują w nich specjalne preferencyjne warunki, które obciążają budżet państwa. Czy zatem poniesione przez budżet państwa wydatki są współmierne do korzyści wynikających z funkcjonowania SSE? W mieleckiej strefie jest aktualnie zatrudnionych ponad 18 tys. pracowników. Należy zadać pytanie, czy po wygaśnięciu zwolnień firmy zlokalizowane w SSE utrzymają produkcję, czy nie wyprowadzą jej do innych krajów o większych preferencjach.
Mówca: Artur Górczyński
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Poselskiego Twój Ruch przedstawić stanowisko mojego klubu w sprawie sprawozdania komisji o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej oraz niektórych innych ustaw. Zazwyczaj w przypadku punktów dotyczących tej ustawy moje wystąpienia były długie i często nadwerężałem cierpliwość pana marszałka, o czym pan marszałek zapewne wie. Dziś wprawdzie omawiamy ponad 100 zmian zawartych w tym projekcie ustawy, natomiast zmiany te, co ważne, idą w dobrym kierunku. O tych wszystkich zmianach sprawozdawca komisji pani Magdalena Kochan już nam powiedziała, więc nie będę tego powtarzał, chciałbym tylko przytoczyć dwa cytaty. Pierwszy cytat: Zmieniamy tę ustawę po raz pierwszy, ale nie po raz ostatni w tej kadencji i czasu może nam braknąć, zanim doprowadzimy ją do takiej formy, która pozwoli na swobodną pracę jednostek ją wykonujących. Drugi cytat: Nierealna była decyzja, aby zwiększyć liczbę rodzin podległych jednemu asystentowi z 15 do 20. To oczywiście są cytaty z moich poprzednich wystąpień dotyczących tej ustawy. Dziś zmieniamy m.in. ten drugi zapis, powracamy do liczby 15 rodzin podległych jednemu asystentowi. To pokazuje, szanowna koalicjo, że czasem warto słuchać opozycji, szczególnie jeżeli jest przygotowana do pracy w Sejmie, posiada fachową wiedzę i po prostu zna się na istocie procedowanych kwestii. Po długim posiedzeniu komisji, na którym przyjmowaliśmy te wszystkie poprawki do ustawy, jeszcze przez godzinę miałem przyjemność rozmawiać z panią przewodniczącą Magdaleną Kochan i dopytywałem, dlaczego nie ośmieliliśmy się dotknąć tak ważnej kwestii, jaką są dodatkowe zmiany, dotyczące w szczególności ośrodków prowadzonych przez instytucje kościelne, ośrodków, nad którymi nie mamy dziś rzeczywistej kontroli. Te zmiany są konieczne, aby nie powtarzały się takie sytuacje jak w przypadku znanej nam sprawy ośrodka w Bytomiu. Pani przewodnicząca zapewniła mnie, że przygotowania do tych prac trwają i że powinny być one prowadzone jeszcze w tym roku, co też zdaje się potwierdzać dobry kierunek zmian. W odniesieniu do pierwszego przytoczonego wcześniej cytatu mam nadzieję, że jednak dopracujemy podczas obecnej kadencji zapisy tej ustawy, tak aby były przynajmniej prawie idealne i faktycznie wspomagały systemowe działania na rzecz pieczy zastępczej i wspierania rodziny. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Poselski Twój Ruch zawsze będzie wspierał wszelkie inicjatywy zmierzające do poprawy warunków życia dzieci i rodzin w naszym kraju, jak również zmiany prowadzące do usprawnienia metod udzielania pomocy, dlatego też poprzemy zmiany wprowadzane do ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Pani Minister! Debata to jest ta część, w której dyskutujemy na dany temat. Pamiętam 2011 r., kiedy rodziła się ta ustawa, i te problemy od początku tworzenia ustawy były brane pod uwagę. Od początku, przyjmując pierwotne założenia, zdawaliśmy sobie też sprawę, że prawodawstwo w tym względzie będzie musiało ulegać ewolucji ze względu na to, że niedostatecznie zostały rozpoznane warunki. Chodzi o propozycje, które zostały złożone, chociażby dotyczące 3-letniego okresu na dostosowanie istniejących już placówek. Jeśli chodzi o nasze założenia, powiedziałbym, wierzyliśmy, że będzie można to zrobić. Jednakże sytuacja w zakresie pieczy zastępczej komplikuje się. Liczba rodzin, które chciałyby podejmować się trudu wychowania dzieci w ramach rodzicielstwa zastępczego, nie wzrasta tak, jakbyśmy tego oczekiwali. Ta sytuacja plus warunki ekonomiczne powodują, że skoro nasze założenia z roku 2011 nie skutkują... Tylko osioł się opiera i nie dokonuje zmian. Dlatego też na skutek wszystkich głosów środowiska zajmującego się tymi sprawami, nie tylko samorządowców, ale przede wszystkim podmiotów, które na co dzień zajmują się sprawami rodzicielstwa zastępczego, ulegamy, dokonujemy zmian. Myślę, że właśnie tylko w ten sposób tworzy się prawo. Przecież ta ustawa powstawała od podstaw, wcześniej w naszych warunkach takiej nie było. Wcześniejsze rządy też jakoś nie doszły do tego, chociaż, o ile dobrze pamiętam, kwestia dotycząca rodziny jako podstawowego działania odnosi się do końca lat ubiegłego tysiąclecia, kiedy to w 1998 r. przy tworzeniu powiatów powstały powiatowe centra rodziny jako sztandar. A więc sztandar łopocze już 16. rok, natomiast do tego sztandaru ciągle są dokładane elementy, bo ciągle pojawiają się sprawy, które nie zostały przewidziane. Kłaniam się koledze - kolega wyszedł - że właśnie dostrzega to, iż zmiany idą w dobrym kierunku, i na wniosek... (Głos z sali: Nie wyszedł.) Przepraszam. Dostrzega to, że zmiany idą w dobrym kierunku, i przyłącza się do tego, nie oponuje jak niektórzy przedstawiciele na tej sali. Chciałbym podziękować i równocześnie przeprosić. Chciałbym podziękować posłom z podkomisji, którzy w ubiegłym tygodniu, w czasie tzw. tygodnia niesejmowego, poświęcili swój czas i spędzili kilka dni w Warszawie, ażeby rozpatrzyć zmiany, które zakłada nowelizacja tej ustawy, i doprowadzili do tego stanu. Zdaję sobie też sprawę, że przyspieszenie wiąże się z tym, żebyśmy jeszcze przed wakacjami zatwierdzili ewentualne zmiany i żebyśmy mogli, jeśli chodzi o kwestie dotyczące budowy przyszłorocznego budżetu, przewidzieć te zmiany w budżecie. Ruszają prace nad budżetem. Zmiany, jeżeli zostaną przyjęte, zostaną ujęte - mam nadzieję, pani minister - w budżecie i że w tym momencie pogodzimy kwestię niedoborów finansowych z potrzebami środowiska. Oczywiście jeśli chodzi o proponowane zmiany, jak również poprawki zgłoszone tutaj przez koleżankę Janinę Okrągły, klub Polskiego Stronnictwa Ludowego przychyla się do tych poprawek. Będziemy głosować za. Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chcę dotknąć materii, która na posiedzeniu komisji wywoływała emocje, jest to kwestia finansowania zadań przez samorządy. Ten temat tutaj jakoś nie był podnoszony, a sprawa jest niesłychanie ważna. Jak pani przewodnicząca pamięta, pierwsza ustawa i później nowelizacja rozbijały się o finansowanie. Główny opór przeciw tej ustawie wychodził z samorządów, bo nakładaliśmy nowe zadania na samorządy bez wskazywania środków. Później państwo się z tego wycofali, nowelizacja w 2012 r. doprowadziła do tego, że ten okres się przedłużył, ale od 1 stycznia obligatoryjne zadania asystentów koordynatorów wchodzą w życie. Tutaj jest problem dotyczący finansowania i pytanie do pani minister: Czy w tej nowelizacji, ale również w budżecie państwa, będą zapewnione środki dla samorządów na realizację obligatoryjnego zadania, czyli zatrudnienia asystentów na poziomie gminy (Dzwonek) i koordynatorów na poziomie powiatów? Jeżeli tego zapewnienia nie będzie, to znowu stworzymy przepis, który spowoduje rozgoryczenie samorządów, że narzucamy kolejne zadania bez dania środków. Bez decyzji dotyczącej finansowania będziemy mieli kolejny problem na spotkaniach z samorządowcami. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Maria Zuba
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Ogólnie idziemy w złym kierunku i w złym stylu. Ta ustawa wymaga solidnej pracy, pracy, która pozwoli spokojnie uregulować cały obszar dotyczący rodziny zastępczej i sytuację polskiej rodziny. Jeżeli będziemy tak szczątkowo regulować, to będziemy co dwa miesiące wracać do tej ustawy i nigdy nie będzie ona dobra. Powinniśmy iść w kierunku pomocy rodzinie biologicznej, która tak naprawdę z przyczyn ekonomicznych popada w kryzys. Niejednokrotnie sytuacje prowadzące do oddalenia dziecka od tej rodziny są spowodowane sytuacją ekonomiczną rodziny. Sądy zbyt szybko i łatwo podejmują decyzje o oddaleniu dziecka od rodziny. (Dzwonek) Efekt jest taki, że te dzieci są umieszczane nieraz w rodzinach oddalonych 100, 200 km. Matka biologiczna jedzie raz, dwa razy i zupełnie traci kontakt z dzieckiem, dziecko jest pozbawione kontaktu z matką biologiczną. To nie jest kierunek, w którym powinniśmy procedować w następnych ustawach. Szkoda, że mamy 1 minutę...
Mówca: Maria Zuba
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

...na posiedzeniach Sejmu, kiedy pracujemy nad budżetem i sprawozdaniem. Jednocześnie pracujemy nad tak ważną ustawą i powinniśmy zatrzymać się, zastanowić się, jakiej materii społecznej dotykamy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! W przedstawionej regulacji w odniesieniu do art. 36 ust. 6 nowelizowanej ustawy jest mowa o tym, że dziecko posiadające orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności powinno być kierowane przede wszystkim do rodziny zastępczej zawodowej. Nie ma mowy o żadnych dodatkowych niezbędnych specjalistycznych kwalifikacjach takich rodzin. Natomiast art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej w obowiązującym brzmieniu i niemodyfikowany w przedstawionej nowelizacji jednoznacznie określa, że dzieci legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności umieszczane są (Dzwonek) w specjalistycznych zawodowych rodzinach zastępczych. Mam pytanie: W jaki sposób wnioskodawcy zamierzają usunąć te rozbieżności? Dziękuję.
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Tematu dotknęła pani poseł Zuba, chciałbym ten temat pociągnąć. Otóż media często donosiły, że dzieci ze względu na to, że wychowanie ich w ich rodzinie nie było możliwe ze względu na trudną sytuację materialną, były umieszczane w pieczy zastępczej, w rodzinach zastępczych, gdzie wychowanie jednego dziecka kosztuje, z tego, co wiem, ok. 3 tys. zł. (Poseł Magdalena Kochan: 2200.) Dobrze, 2200. To nawet nie jest moja inicjatywa, ale zgłaszają się do mnie interesanci, przychodzą do mojego biura poselskiego i podnoszą ten temat. Czy istnieje możliwość, czy przewiduje się, żeby w takich sytuacjach dzieci można było zostawić w rodzinie i przynajmniej połowę tych środków albo 1/3 tych środków na jedno dziecko przekazać tej rodzinie, żeby zabezpieczyć byt materialny dziecka? (Dzwonek) Możemy upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu, można powiedzieć, ponieważ będzie to obniżenie kosztów materialnego utrzymania dziecka z jednej strony, a z drugiej strony - jest to bardzo fundamentalny, podstawowy aspekt - dzieci zostaną ze swoją rodziną, co jest wartością najwyższą. Zależy nam na tym, żeby dzieci były wychowywane w rodzinie. Pomijam fakt patologii, przemocy w rodzinach itd. Jeżeli takie są sytuacje, to tego ta propozycja nie dotyczy. Ale pytam: Czy nie rozważa się tego, czy jest taka możliwość w tym przypadku, gdy chodzi o brak środków materialnych? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Paluch
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Wracam do tych kwestii finansowych. Zmiany wprowadzone omawianą tutaj ustawą, nowelizacją, będą skutkowały zwiększonymi wydatkami samorządów. Zmniejszenie liczby rodzin znajdujących się pod opieką asystenta rodziny z 20 do 15, wprowadzenie obowiązku ustanowienia asystenta dla rodziny małoletniej to istotne podniesienie standardów realizacji zadań publicznych, co w oczywisty sposób będzie skutkowało zwiększeniem kosztów ich realizacji. Tu rodzi się pytanie, czy i w jaki sposób oszacowano skutki finansowe procedowanej zmiany. Oczywiście jest to pytanie retoryczne, bo rząd po raz enty wyręczył się projektem poselskim, zamiast rzetelnie oszacować skutki realizacji ustawy i wprowadzić taki projekt pod obrady Wysokiej Izby. Myślę, pani minister, że siedmioletnia polityka tego rządu doprowadziła do tego, że samorządy znalazły się pod ścianą i po prostu nie są w stanie ze względów finansowych realizować tych zadań. (Dzwonek) Ostatnie pytanie. Dlaczego tak późno wprowadzono tę zmianę umożliwiającą staroście zapewnienie wspólnej obsługi tego centrum obsługującego placówki? Już na etapie wdrażania ustawy matki spotykałam się z postulatami starostów, którzy w czasie przygotowań do wprowadzenia tej ustawy coś takiego postulowali, pytałam o to nawet w interpelacjach. To jest rzecz, która dawno powinna zostać zrobiona. Dziękuję bardzo. (Oklaski)