Mówca: Andrzej Czerwiński
Data: 2013-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wysłuchaliśmy informacji, trzeba powiedzieć, które nie są przekoloryzowane czy zbyt pesymistyczne, ale rzetelne. Przyjdzie nam zmierzyć się z trudnym zadaniem. Gdyby ktoś wyszedł na trybunę i powiedział: Mam pomysł na likwidację bezrobocia, mam pomysł na to, żeby wreszcie gospodarka ruszyła, żebyśmy w ciągu kilku miesięcy zrobili milowy krok, oczywiście byłoby to populistyczne działanie, nieoparte na jakichkolwiek zasadach. Musimy postawić sobie pytanie, co powinniśmy zrobić, czy powinniśmy bardzo się postarać i znaleźć rozwiązania krótko- i długoterminowe, które w perspektywie przyniosą pozytywne efekty, czy też pod ręką, populistycznie, wyjmiemy cokolwiek na pokaz, co być może dobrze będzie przyjęte przez pewne środowiska, ale w konsekwencji nie rozwiąże problemu. Rząd od kilku lat stara się realizować trudną, złożoną, ale uporządkowaną, politykę rozwoju gospodarczego. Statystyka nie kłamie. Jeśli nałożymy warunki zewnętrzne na naszą sytuację gospodarczą w kraju, to zauważymy, że stanowimy przedmiot zazdrości dla wielu krajów. Rocznik statystyczny pokazuje, że od 2008 r. do 2012 r. nasz wzrost gospodarczy osiągnął prawie 19%, dokładnie 18,7%. A z drugiej strony, jeśli porównamy to do sytuacji w Grecji, tam recesja wyniosła ponad 17%. Biorąc pod uwagę kryzys światowy, stagnację europejską, nie ma takiej możliwości, żeby nawet nasza silna gospodarka - czy jakiegokolwiek innego kraju - pozostała poza wpływem czy nie została poddana wpływowi tego, co jest silne z zewnątrz. Są syndromy, które wskazują, że kryzys, stagnacja światowa i europejska, dotyka też nasz kraj. Jeśli weźmiemy pod uwagę dane, to zauważymy, że w IV kwartale ubiegłego roku wskaźnik naszego rozwoju - ciągle rozwoju - wynosił 0,7%, natomiast w I kwartale - 0,4%. To nakazuje nam podjęcie pewnych zadań, uporządkowanych, na dłuższą metę, żeby zawczasu reagować, a nie wpaść na końcu w tzw. panikę, kiedy nie będzie czasu na to, aby podjąć skuteczne działania chroniące rynek pracy. Chciałbym powiedzieć też o działaniach długofalowych, które są realizowane i które nie są bez wpływu na rynek pracy, takich jak ograniczenie deficytu w naszym kraju, spadek długu publicznego. Ma to realny wymiar w rentowności naszych obligacji długoterminowych. To są sprawy mierzalne, które pokazują, że działania rządu są skuteczne i aktywne. Jeśli czytamy statystykę dotyczącą wynagrodzeń w porównaniu z inflacją, to widzimy tendencję wyraźną od kilku lat: inflacja jest poniżej wynagrodzeń. Mamy Radę Polityki Pieniężnej i jest to narzędzie - kiedy jeszcze nie mamy wspólnej waluty, euro - do reagowania w sytuacjach kryzysowych. W ostatnim czasie, widzimy przecież, niezależny organ państwowy redukuje stopy procentowe, innymi słowy ułatwia dostęp do kapitału inwestycyjnego po to, żeby przedsiębiorcy, obywatele mogli wspomóc konsumpcję. W tym kontekście chciałbym zwrócić uwagę na drugie exposé premiera, ponieważ nie ma dynamicznego rozwoju gospodarczego bez rozkręcenia inwestycji. Nie chciałbym powtarzać pewnych spraw, które są znane, ale czy ktokolwiek z któregokolwiek klubu poda inną receptę na rozwój gospodarczy, na wsparcie, poza tym, że powinniśmy rozbudować i zainwestować środki, budując, przebudowując kraj? Jeśli ktoś pyta, skąd te środki, to mówimy: jest spółka Polskie Inwestycje Rozwojowe, za chwilę będziemy mieć ponad 300 mld z Unii Europejskiej. Minister odpowiedzialny za rozwój regionalny zwraca się do samorządowców, szczególnie województw samorządowych: przygotujcie projekty rozwojowe, bo to jest nasz obowiązek, żeby te pieniądze, które są wynegocjowane w Brukseli, były zainwestowane w te miejsca pracy, które będą procentowały przez wiele lat, a nie inwestujmy w to, co i tak później będzie wymagało dofinansowania do utrzymania. Nasz kraj w oparciu o procedury rządowe musi przestawić gospodarkę i działania z dotychczasowych doraźnych, ratujących pewne rzeczy, na rozwojowe. To jest działanie interdyscyplinarne. Nie jest tak, że my, posłowie, że rząd powinien spychać tę sprawę na samorząd, że samorząd będzie tupał nogami: dajcie nam pieniądze itd. W interesie publicznym, w poczuciu odpowiedzialności za środki publiczne - każda władza jest władzą publiczną - powinniśmy skoordynować plan, który w finale stworzy trwałe miejsca pracy. Chcę jeszcze zwrócić uwagę na pewne kwestie, które są przedmiotem działania, bo rozwój gospodarczy i, powiedzmy, środki na walkę z bezrobociem nie mogą być oderwane od innych funduszy. Ktoś mówi, że to jest polityka ciepłej wody, ale odpowiedzialność za okres paru lat do przodu - panie pośle, do pana się zwracam - nakazała nam podwyższyć wiek emerytalny. Czy była to łatwa decyzja? Wiedząc od wielu, wielu lat, że następcy też będą mieli pewien problem, po prostu trzeba było wprowadzić takie rozwiązanie. Teraz jeśli chodzi o działania osłonowe. Gdybym zapytał kogokolwiek z państwa na tej sali, ile w naszym kraju kosztuje nowe miejsce pracy, to nie wiem, czy uzyskałbym precyzyjną odpowiedź. Jak pan sądzi, panie Zbigniewie? (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Jeśli pan mi pozwoli wejść na trybunę, to panu odpowiem.)