PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Armand Kamil Ryfiński
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Po szumnych zapowiedziach pana ministra Arłukowicza na temat ambitnych planów reformy służby zdrowia mamy kolejne lata rządów Platformy Obywatelskiej i drugi, a właściwie rozpoczęty trzeci rok pracy pana ministra Arłukowicza. I jaki mamy stan obecny? 31% osób przewlekle chorych nie wykupuje leków na receptę, które przepisał im lekarz. 22% pacjentów stosuje tylko jeden lek lub niektóre leki z tych, które zostały zapisane na recepcie. 39% deklaruje, że zdarzyło się im nie wykupić żadnego leku z tych przepisanych przez lekarza na receptę. 52% pacjentów nie wykupuje leku na receptę ze względu na zbyt duże koszty, w tym 16% zdarza się to często lub bardzo często. Jeżeli chodzi o dostęp do lekarzy specjalistów, to na wizytę u ortodonty w Inowrocławiu czeka się 340 dni... (Poseł Jarosław Katulski: Na temat.) (Poseł Beata Małecka-Libera: Ma być opinia odnośnie do projektu.) 255 dni mali pacjenci z Płocka czekają na wizytę u alergologa, 200 dni zajmuje czekanie na dostanie się do lekarza okulisty. Panie ministrze, proponowana przez pana zmiana jest zmianą kosmetyczną, fasadową, pokazującą, że chce pan cokolwiek zmienić. A przyjrzyjmy się temu projektowi, temu, jakie ryzyko on ze sobą niesie. Otóż niesie on ze sobą ryzyko, o którym mówił mój przedmówca, że młodzi lekarze po studiach zamiast wybrać specjalizację z medycyny rodzinnej, pójdą na internę czy na pediatrię, i po dłuższym okresie funkcjonowania tej ustawy, czy nawet bardzo krótkim może się zdarzyć tak oto, że pediatrzy zamiast leczyć w szpitalach, stwierdzą, że bardziej dochodowym dla nich zajęciem będzie otworzenie praktyki w podstawowej opiece zdrowotnej, no i trafią do nich pacjenci w podeszłym wieku, osoby starsze. I cóż, pediatra będzie sprawował podstawową opiekę zdrowotną nad tymi osobami. Spowoduje to ogromne zamieszanie wśród pacjentów, wśród osób chorych. Natomiast jak na razie nie widzę żadnych, zdecydowanie żadnych pozytywnych przesłanek dla wprowadzenia tej zmiany. Prawdziwą intencją jej wprowadzenia, co w uzasadnieniu możemy przeczytać, jest przede wszystkim to, żeby usprawnić przepływ środków z Narodowego Funduszu Zdrowia do POZ-ów. Możliwe, że to jest jedyna prawdziwa intencja zaproponowania tej zmiany. I skanalizowanie tego w pewien sposób, zmuszenie pacjentów, żeby wybierali już przy deklaracji lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, żeby wybierali także pielęgniarkę podstawowej opieki zdrowotnej, i żeby te wybory były związane stricte ze świadczeniodawcą, czyli z przychodnią, w której dokonujemy tych wyborów, to jest, panie ministrze, zdecydowanie za mało. To są zmiany, które nie poprawią sytuacji pacjentów w Polsce, a mogą wręcz im zagrozić. W związku z tym klub Ruch Palikota... Twój Ruch, przepraszam, wierząc jednak, żywiąc resztki nadziei na to, że jakakolwiek refleksja w końcu dotrze do pana ministra Arłukowicza i pozostałych z tego resortu, zdecyduje się poprzeć wniosek o skierowanie tego projektu do komisji, by tam te wszystkie mankamenty zostały usunięte. Dziękuję.
Mówca: Marek Gos
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam zaszczyt przedstawić opinię co do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz zmianie niektórych ustaw, zawartego w druku nr 1849. Projekt dotyczy możliwości udzielania świadczeń zdrowotnych w podstawowej opiece zdrowotnej finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia przez lekarzy pediatrów i internistów, którzy posiadają specjalizację I stopnia w dziedzinie medycyny ogólnej, specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie chorób wewnętrznych lub specjalizację I lub II stopnia bądź tytuł specjalisty w dziedzinie pediatrii. W ramach publicznych usług w POZ świadczeń może udzielać też lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie medycyny rodzinnej. Ponadto zmieniona w projekcie zostaje definicja podstawowej opieki zdrowotnej przez dodanie do jej zakresu świadczeń dotyczących chorób wewnętrznych udzielanych przez specjalistów w dziedzinie chorób wewnętrznych oraz mających specjalizację I lub II stopnia w tej dziedzinie. Projekt rozstrzyga też kwestię wyboru przez pacjenta lekarza, pielęgniarki lub położonej wykonujących usługi medyczne w ramach umowy zawartej z płatnikiem publicznym. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zawarte w druku nr 1849 przedłożenie rządowe, jak się wydaje, zmierza do uporządkowania i wzmocnienia podstawowej opieki zdrowotnej. Natomiast, jak okazuje się, są to tylko teoretyczne rozważania nad tym, że idziemy w dobrym kierunku, bo rozszerzamy zakres dostępu lekarzy do POZ, a więc wzmacniamy POZ. Natomiast, tak jak już dziś powiedziano, musimy mieć kadry, musimy mieć specjalistów, o których mówimy, a którzy dziś nie są dostępni, tak naprawdę nie są dostępni. Dziś znalezienie któregoś z nich chętnego do podjęcia pracy w podstawowej opiece zdrowotnej, a więc pozostawienia czy to specjalizacji, czy szpitala, graniczy z cudem. Są oczywiście takie pojedyncze przypadki, ale zazwyczaj kierownik jednostki, która świadczy usługi w zakresie POZ, mimo wielkich starań praktycznie nie jest w stanie pozyskać do współpracy osób, które w świetle tego projektu byłyby dopuszczone do wsparcia tych, którzy już w POZ pracują. Ale biorąc pod uwagę intencje, biorąc pod uwagę potrzebę pracy nad wzmocnieniem funkcjonowania POZ jako rdzenia systemu ochrony zdrowia, jako że przy reformie zakładano, że to jest klucz do wszystkiego w tym systemie, mój klub i ja osobiście wnioskujemy do Wysokiej Izby o prowadzenie dalszych prac nad tym projektem, a więc o przesłanie go do pracy już w komisji merytorycznej, w Komisji Zdrowia. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Marek Balt
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Sojusz Lewicy Demokratycznej w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz zmianie niektórych innych ustaw. Nie będę długo przemawiał, panie ministrze. Ten projekt wychodzi na pewno naprzeciw pewnym oczekiwaniom, które występują. Ale też w części muszę się zgodzić z tym, co mówił poseł Latos. Obawiamy się, mówię w imieniu klubu Sojusz Lewicy Demokratycznej, że instytucja lekarza rodzinnego może po prostu ulec osłabieniu. Chodzi o to, że przyszli lekarze czy kandydaci na lekarzy mogą uznać, że kształcenie się w zawodzie lekarza rodzinnego może być po prostu ograniczeniem ich kompetencji, umiejętności i pozycji na rynku zdrowotnym. W pewnym sensie ta ustawa może doprowadzić do ograniczenia dostępu do lekarza, ponieważ lekarze specjaliści będą przystępowali do pracy jako lekarze rodzinni, będą mieli pacjentów, co doprowadzi do ograniczenia puli pacjentów, których będą obsługiwali lekarze rodzinni. To może doprowadzić do tego, że część lekarzy będzie ograniczała swoją działalność ze względu na to, że nie będą w stanie w sposób należyty się utrzymać, prowadząc swoją działalność. Myślę, że działania ministerstwa zmierzające do zwiększenia liczby lekarzy rodzinnych, lekarzy pediatrów, lekarzy chorób wewnętrznych powinny być zintensyfikowane, chodzi o dodatkowe sposoby, aby promować te specjalizacje, w przypadku których liczba lekarzy nie jest wystarczająca. Sojusz Lewicy Demokratycznej zwrócił uwagę na zapis w projekcie ustawy, który mówi o tym, że za każde przepisanie się do kolejnego lekarza rodzinnego powyżej trzech razy pacjent będzie musiał wnieść opłatę w wysokości 80 zł. W całej mojej dotychczasowej historii przepisywałem się dwa razy do innego lekarza rodzinnego, ale to było na przestrzeni 15 lat, a tu mówimy o trzech razach w ciągu roku. Rzadko korzystam z usług lekarza, jeszcze jestem w takim wieku, ale wiem, że są osoby, które dosyć często korzystają z usług lekarza rodzinnego, osoby w podeszłym wieku, osoby w wieku senioralnym. Nie wiem, czy to jest dobre, bo może być tak, że te osoby w sytuacji, kiedy ich lekarz, u którego przez wiele lat się leczyły, odszedł z zawodu, na przykład na emeryturę, będą poszukiwały kolejnego lekarza, do którego trzeba mieć zaufanie. Do lekarza rodzinnego przychodzi się ze swoimi chorobami, problemami i znalezienie takiego człowieka, lekarza, który zrozumie czasami inne powody powstawania chorób, może być utrudnione i nie wiem, czy z punktu widzenia parlamentu wnoszenie takiej opłaty w ogóle jest zasadne. Myślę, że liczba osób, które będą przepisywały się od jednego lekarza rodzinnego do drugiego powyżej trzech razy w ciągu roku jest niewielka, ale chcielibyśmy podyskutować na ten temat w komisji. Oczywiście jesteśmy za tym, żeby projekt trafił do komisji, będziemy dyskutowali na temat tego projektu, na temat ewentualnych zmian czy uściślenia pewnych rzeczy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zdrowia Bartosz Arłukowicz
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym odnieść się do kilku spraw. Panie pośle, pan dosyć ekspresyjnie mówił o tym, za kogo pan uważa lekarzy rodzinnych. Proponowałbym, żebyśmy szanowali tak samo wszystkie grupy lekarskie. Myślę, że wszyscy młodzi lekarze mają jednakowe prawo do tego, żeby rozpoczynać specjalizację taką, jaką sobie wymarzą, i pracować tam, gdzie sobie wymarzą i gdzie będą najbardziej potrzebni pacjentom. Nie widzę niczego złego w tym, że lekarz pediatra czy internista będzie miał możliwość pracy z pacjentem w podstawowej opiece zdrowotnej, w AOS, czyli opiece specjalistycznej, czy w szpitalu. Rozumiem, że pan widzi coś złego w tym, że pediatra będzie dostępny dla pacjenta w POZ. To nie tak, panie pośle. I też pomimo tego, iż pediatrzy i interniści oczywiście dzisiaj pracują w POZ, w żaden sposób dzisiaj ci pediatrzy czy interniści nie mogą tego POZ założyć. Mam nadzieję, że pan to wie, panie przewodniczący. Chciałbym też odnieść się do wypowiedzi pana posła z Twojego Ruchu, tzn. z jego Ruchu... (Wesołość na sali) (Głos z sali: To z czyjego Ruchu?) Z pana posła Ruchu. ...bo mam wrażenie, że trochę nie zrozumiał intencji, ponieważ pediatrzy leczą dzieci, a nie dorosłych, zaś interniści wyspecjalizowali się w leczeniu dorosłych, a nie dzieci. Mam nadzieję, że to do pana posła dotrze, jak już Ruch będzie trochę mniejszy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Z całym szacunkiem, pan doskonale zrozumiał moje intencje, a udaje pan, że nie wie pan, o co chodzi. Lekarze pediatrzy pracują, powiedziałem: prawie połowa, panie ministrze, czynnych zawodowo pediatrów pracuje w POZ. Bardzo dobrze, ja się z tego cieszę, myślę, że pan też, ale to, o czym tu rozmawiamy, to jest coś zupełnie innego. Zastanawiam się wskutek tych nowelizacji nad potrzebą robienia specjalizacji, skądinąd pięknej i potrzebnej, z medycyny rodzinnej. Wie pan, w matematyce to jest bardzo proste: coś może być większą liczbą, mniejszą liczbą, większym okręgiem czy kołem i mniejszym. Skoro więc można mieć szersze kompetencje i robić to samo, a oprócz tego jeszcze coś innego, to każdy logicznie myślący młody człowiek zada sobie pytanie: Po co mam na starcie zawężać swoje kompetencje, skoro robiąc coś innego (Dzwonek), będę miał prawo do tego samego? Tylko o to chodziło. Proszę się zastanowić, czy nie rozwala pan w ten sposób systemu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Nie będę czytać, bo to jest dziedzina, w której niczego nie muszę czytać, ponieważ od lat w niej pracuję. Mam kilka pytań i będę musiała bardzo się sprężać, żeby zadać je wszystkie. Pierwsza kwestia. Panie ministrze, dlaczego, na podstawie jakich danych, bo rozumiem, że była przeprowadzona analiza statystyczna, wracamy do systemu, który się nie sprawdził, składania deklaracji do świadczeniodawcy, a nie do lekarza? W końcu idea medycyny rodzinnej, podstawowej opieki zdrowotnej polega na tym, że wybieramy lekarza i pielęgniarkę personalnie. Mieliśmy już kiedyś wybór świadczeniodawcy. Odeszliśmy od tego schematu. Dlaczego do niego wracamy, co za tym przemawia, jaka analiza statystyczna? Następna sprawa. Też bardzo proszę o przedstawienie analizy, bo rozumiem, że było to przed przygotowaniem projektu głęboko analizowane, ilu mamy tzw. wolnych pediatrów i internistów w systemie, którzy dzisiaj pchają się do POZ, ale do opieki kompleksowej nad pacjentem, a nie do pracy na godziny. Bo w opiece nad pacjentem i w poprawie dostępności nie jest nam potrzebne wpadanie po pracy na oddziale zmęczonego lekarza na dwie czy cztery godziny, żeby przyjął odpowiednią populację, i to z reguły chorą, tylko jest nam potrzebny lekarz, który obejmie populację opieką i będzie mu udzielał świadczeń w POZ. Panie marszałku, jeszcze jedno pytanie.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Ile na dzień dzisiejszy mamy w programie kształcenia lekarza pediatry i internisty godzin kształcenia w praktykach POZ-owskich lub w ogóle w lecznictwie ambulatoryjnym? Gdzie i w jakim zakresie ten lekarz obecnie uczy się całościowej opieki nad pacjentem? A jeżeli nie - mówił pan minister o zmianach modułowych, które mają być w zakresie kształcenia - to jakie planuje się zmiany? Gdzie, czy przez lekarza rodzinnego, przez pediatrę obecnie pracującego w POZ będzie on dokształcany? W jaki sposób ma się to odbyć? Bardzo proszę odpowiedzieć w chwili obecnej. Jeszcze trzecia sprawa. Mamy specjalizację z medycyny rodzinnej, mamy blisko 11 tys. pracujących i 1,5 tys. specjalizujących się w tej dziedzinie. Czy w świetle tego pan minister w ramach prac zaproponuje może wprowadzenie również tego, aby ci lekarze - przecież mają kilka miesięcy na internie, kilka miesięcy na pediatrii - dla uatrakcyjnienia specjalizacji weszli sobie wolnym trybem na internę i pediatrię i tam leczyli pacjentów? Dziękuję bardzo. Przepraszam, panie marszałku. (Oklaski)
Mówca: Dariusz Piontkowski
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Odczytuję ten projekt ustawy jako próbę rozwiązania problemu braku internistów, przepraszam, lekarzy opieki rodzinnej w systemie. Środowiska lekarskie wskazują, że wiek lekarzy rodzinnych jest zdecydowanie wysoki i za kilka lat będzie bardzo poważny problem. Ta ustawa, jak rozumiem, ma spowodować wprowadzenie także lekarzy innych specjalności, tak aby w jakiś sposób rozwiązać ten problem. Stąd pojawiają się pytania. Pierwsze: Czy nie obawiają się państwo, że przy tego typu rozwiązaniach problem braku lekarzy o odpowiedniej specjalności zacznie dotyczyć już nie tylko i wyłącznie lekarzy rodzinnych, ale za chwilę na przykład także lekarzy pediatrów i internistów? Drugie pytanie, które się z tym wiąże: Jak pan minister sądzi, dlaczego dotychczasowe działania resortu, które miały służyć temu, aby więcej młodych lekarzy kończących studia wybierało specjalność lekarza rodzinnego, nie przyniosły efektu? Państwo za tę specjalizację, jak pamiętam, płacą nieco więcej niż za inne specjalizacje, a mimo to dane pokazują, że lekarzy o tej specjalności zdecydowanie brakuje. Co zawiodło, co macie zamiar zrobić, aby ta sytuacja się zmieniła? Ostatni element. Ta nowelizacja ułatwia częstszą zmianę lekarza. Czy był to tak poważny problem, że państwo musieli to zmienić? Jak duża jest skala problemu, ile obecnie w ciągu roku pacjentów dwukrotnie zmienia swojego lekarza, że trzeba było wprowadzić taką nowelizację? Dziękuję bardzo.
Mówca: Janina Okrągły
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Mam pytania, ale może zacznę od tego, że praca lekarza w szpitalu różni się jednak w istotny sposób od pracy w ambulatoryjnej opiece zdrowotnej, a szczególnie w opiece podstawowej. Wymagane są inne predyspozycje od lekarza, wymagana jest umiejętność posługiwania się prostymi narzędziami diagnostycznymi, potrzebne są inne spojrzenie i współpraca nie tylko z pacjentem, ale także z rodziną, ze środowiskiem, w którym żyje, a często również podjęcie działań w tym środowisku. W związku z tym mam pytania: Jak będzie wyglądało przygotowanie lekarzy internistów i lekarzy pediatrów, tych, którzy będą chcieli wejść do opieki podstawowej, do pracy w opiece podstawowej? Czy planowana jest zmiana systemu szkolenia tych lekarzy, czy będą planowane - tu już koleżanka o to pytała - szkolenia praktyczne w przychodniach, oczywiście akredytowanych, podstawowej opieki zdrowotnej? Czy ci lekarze będą mogli podejmować pracę na 1/2 etatu w przychodni i 1/2 etatu w szpitalu? Następne pytanie: Czy lekarze, pediatrzy i interniści, pracujący w opiece podstawowej, którzy teraz do niej weszli, będą mogli podjąć pracę w opiece podstawowej na terenie krajów Unii Europejskiej zgodnie z dyrektywą z 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mamy dosyć dobrze rozwinięty system podstawowej opieki zdrowotnej w Polsce, ale oczywiście należy go poprawiać, i to jest dobre. Chciałbym jednak dowiedzieć się, bo głównym problemem naszej opieki zdrowotnej jest ograniczony dostęp pacjentów do lekarzy specjalistów, co pan minister planuje zrobić, aby ten stan rzeczy poprawić. Oczywiście przyczyn jest kilka, nie chcę o tym mówić, ale na przykład jedną z przyczyn jest też system rozliczania, powiedzmy, tych świadczeń przez lekarzy rodzinnych z Narodowym Funduszem Zdrowia. Lekarze rodzinni też dosyć oszczędnie gospodarują skierowaniami do lekarzy specjalistów. Nie wiem, czy pan minister dostrzega ten problem i jakie planuje podjąć kroki zaradcze. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Beata Małecka-Libera
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowna Izbo! Zacznę może od małej dygresji. Ponieważ rozmawiamy tutaj dzisiaj o problematyce związanej z ochroną zdrowia, chciałabym zaapelować do posłów, którzy wypowiadają się i używają starej terminologii, czyli mówią o służbie zdrowia. Nie mamy już służby zdrowia, tylko ochronę zdrowia. Co do proponowanej nowelizacji, kolejnej nowelizacji ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, chcę powiedzieć, panie ministrze, że to, iż po raz kolejny nowelizujemy tę ustawę, dowodzi, że rzeczywiście w ochronie zdrowia trzeba dokonywać zmian. To jest normalne. Ewoluuje otoczenie i taka jest potrzeba. Pojawia się natomiast pytanie, czy ten projekt zwiększy dostępność, bo to jest według mnie clou całej nowelizacji. Pewnie będzie duża dyskusja w Komisji Zdrowia i pewnie na ten temat padnie wiele słów, natomiast w trakcie wielu rozmów na temat ochrony zdrowia podnosiliśmy fakt, potrzebę umocowania lekarza rodzinnego w obecnym systemie opieki zdrowotnej. Mamy problem związany z demografią, mamy nowe wyzwania związane z profilaktyką, z promocją i te wszystkie zadania mieszczą się właśnie w ramach obowiązków lekarza rodzinnego. (Dzwonek) Dlatego też pytanie, panie ministrze, brzmi: Czy Ministerstwo Zdrowia przygotowuje kompleksowe, nowe rozwiązania z nowymi zadaniami, a także z rozliczeniem za efektywność lekarzy rodzinnych? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoki Sejmie! Ta zmiana, którą proponuje rząd - pomijam już, że ta ustawa przychodzi do Sejmu 18 października, a wymaga ona naprawdę głębokiego namysłu i oceny - nie rozwiązuje podstawowej sprawy, jaką mamy w Polsce: ochrony zdrowia dzieci. Wyniki badania choćby GUS-u, opublikowane w 2011 r., pokazują nam, że 15,6% dzieci w wieku 0-14 lat ma długotrwałe problemy zdrowotne, a najczęściej dotyczą one dzieci w wieku 5-9 lat. Jest to prawie 20% dzieci, a ponad 20%, prawie 23% dzieci ma problemy w wieku 15-19 lat. Jeśli więc przesuwacie państwo pediatrów do podstawowej opieki zdrowotnej, to sprawa zdrowia dzieci nadal pozostaje nierozwiązana. Oczekuję, panie ministrze, że powie pan jednak, dlaczego w roku 2012, jak podaje NFZ, zamiast 4,5 mln bilansów zdrowia dzieci wykonano ich 1,2 mln, a pieniądze wzięto za całość. To jest bardzo ważna sprawa i proszę naprawdę nie uchylać się od odpowiedzi. Jeszcze wyjaśnienie terminologiczne. (Dzwonek) Służba zdrowia dotyczy ludzi zatrudnionych w ochronie zdrowia. Ochrona zdrowia jest systemem, na który składają się kadry, pieniądze, prawo i instytucje. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! O, cieszę się, że pan minister zaszczycił mnie w czasie pytania. Panie Ministrze! Dopowiem, bo niestety, tak jak powiedziałem, zabrakło czasu. A więc naprawdę nie wnioskowaliśmy o odrzucenie tego projektu, choć ręka świerzbiła. Chcemy nad nim dalej pracować w komisji czy w podkomisji, ponieważ dostrzegamy problem w ogóle POZ. Ale żeby też sprawa była jasna: czekamy na naprawdę dużą ustawę, na to, co państwo zapowiadaliście, bo - uprzejmie informuję tu pana ministra - z danych, które dostaliśmy z Komisji Zdrowia, dowiedzieliśmy się, że statystycznie średnio 1400 osób jest zapisanych do jednego lekarza. A więc nie mamy złych wskaźników. Mamy podobne jak w Europie. Ale jednak w wielu miejscach ten system nie do końca funkcjonuje. Trzeba zastanowić się nad tym, co zrobić, aby ten system zaczął funkcjonować, i to naprawdę nie metodami powrotu do PRL-u, przychodni rejonowych, tego wszystkiego, co się tam działo, tego, że ludzie też się zapisywali do świadczeniodawcy. To się wtedy inaczej nazywało i funkcjonowało według starego systemu. Lekarz rodzinny jest pewnym dobrem, które należy pielęgnowa. Należy się zastanowić, co zrobić, aby mu pomóc, aby np. mógł pewne rzeczy załatwiać sam, a nie poprzez specjalistów (Dzwonek), wydłużając przez to kolejki. Proszę więc o jakąś odpowiedź, kiedy będziecie państwo gotowi do rozmowy na temat całego systemu dotyczącego POZ i lekarza rodzinnego. Dziękuję bardzo.
Mówca: Elżbieta Gelert
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Bardzo lakonicznie uzasadniał pan zmiany do tej ustawy. Można by było powiedzieć, że dotyczyły tylko dwóch spraw: szkolenia i tego, że są to niewielkie zmiany. Chciałabym zapytać pana ministra, ponieważ mówił pan, że będzie pan stosował zachęty do tego, ażeby pediatrzy teraz rozpoczęli specjalizację i żeby było ich więcej: Dlaczego nie było możliwe stosowanie takich zachęt wobec lekarzy rodzinnych? Lekarze rodzinni w tej chwili, jak wiadomo, mogą pracować tylko w POZ - nie będę tego rozwijała, bo padało to tutaj kilka razy, więc nie ma takiej potrzeby - natomiast pediatra, jak wiadomo, i w specjalistyce, i w POZ. Mówił pan również, że są to bardzo niewielkie zmiany. Moje pytanie brzmi: Czy aby na pewno są to niewielkie zmiany, które w tej chwili chciałby pan wprowadzić? Czy nie wracamy tutaj raczej do systemu sprzed 15 lat, do dużych ZOZ-ów, co też już tutaj padało? Czy nie będzie tak, że ludzie dalej będą czekali na tego lekarza, dopóki nie skończy pracy w oddziale i nie przyjdzie, żeby przyjąć te cztery czy dwie godziny wcześniej? Czy nie przyznajemy się w takim układzie do tego, że to, co uważaliśmy za priorytet, czyli medycynę rodzinną, to właściwie zmarnowany czas, bo nie widać tutaj raczej dalszego rozwoju, jeżeli lekarz rodzinny nie będzie priorytetem w POZ? Dziękuję.