PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tomasz Zieliński
Data: 2022-01-26 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W ubiegłym roku na posiedzeniu Polsko-Węgierskiej Grupy Parlamentarnej pojawiła się inicjatywa nowej formy popularyzacji świetnych relacji występujących pomiędzy oboma krajami. Jeden z pomysłów, jakie zostały zaproponowane, to przeprowadzenie konkursu historycznego dla uczniów szkół ponadpodstawowych i ponadgimnazjalnych. Niezwykle cieszy fakt, że organizatorami konkursu pn. ˝Polska - Węgry, historia przyjaźni˝ zostały dwie bardzo ważne instytucje: Instytut Współpracy Polsko-Węgierskiej im. Wacława Felczaka oraz Fundacja Instytut Studiów Wschodnich. Patronat nad konkursem objął minister edukacji i nauki Przemysław Czarnek. Celem konkursu jest dbanie o duchowe i materialne dziedzictwo historii stosunków polsko-węgierskich, w szczególności podkreślenie i honorowanie przyjaźni pomiędzy dwoma europejskimi narodami, rozwijanie zainteresowań historycznych uczestników, wzbudzenie chęci poznawania historii stosunków polsko-węgierskich, przekazywanie kolejnym pokoleniom znaczenia tradycji polsko-węgierskiej, uczczenie pamięci o osobach wybitnych i zasłużonych dla Polski i Węgier. Pierwszy konkurs swoim zakresem tematycznym obejmuje czas średniowiecza: stosunki polsko-węgierskie w okresie od XIV do połowy XV w., lata 1320-1444, czyli okres od zaślubin Elżbiety Łokietkówny z Karolem Robertem, królem Węgier, poprzez relację obu państw za panowania Kazimierza Wielkiego, Ludwika Węgierskiego, Jadwigi, Władysława Jagiełły, aż po klęskę Władysława Warneńczyka pod Warną. Wybrany zakres tematyczny pozwala uczniom wszystkich klas wziąć udział w konkursie. Uczestnikami konkursu mogą być uczniowie publicznych i niepublicznych szkół ponadpodstawowych i uczniowie dotychczasowych szkół ponadgimnazjalnych. Do dnia 4 lutego na stronach poszczególnych kuratoriów oświaty szkoły mogą zgłaszać wolę przystąpienia do konkursu. W chwili obecnej zgłoszona liczba uczestników z terenu całej Polski przekroczyła już 2 tys. osób. Ze swojej strony pragnę poprosić wszystkich dyrektorów szkół ponadpodstawowych i ponadgimnazjalnych, nauczycieli historii, aby zachęcili uczniów do wzięcia udziału w tym pierwszym ogólnopolskim konkursie historycznym organizowanym w celu podkreślenia i uhonorowania przyjaźni pomiędzy dwoma europejskimi narodami, których relacja została zapoczątkowana już w czasach św. Stefana oraz Mieszka I i trwa do dnia dzisiejszego. Kontakty pomiędzy Polską i Węgrami łączy ponad 1000 lat historii. Jest to historia przyjaźni i braterstwa dwóch różnych, choć podobnych narodów. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sławomir Skwarek
Data: 2022-01-26 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 159 lat temu wybuchło powstanie styczniowe. Pomimo że przegrane, przygotowało grunt dla ruchów niepodległościowych i odzyskania wolności w 1918 r. Do dziś etos powstania żyje w świadomości Polaków, w tym również mieszkańców ziemi łukowskiej i wiernych diecezji siedleckiej. To właśnie w Łukowie żył, służył Bogu i ludziom jeden z najwybitniejszych bohaterów zrywu powstańczego - ks. Stanisław Brzóska. W tym mieście jako wikariusz w kościele popijarskim wygłaszał patriotyczne kazania, włączał się w organizowanie demonstracji. Za swoją działalność, słowa kierowane pod adresem rządu i wojska carskiego został aresztowany i zesłany do twierdzy w Zamościu. Po rocznym pobycie powrócił do Łukowa i nadal zajmował się pracą konspiracyjną. W noc wybuchu powstania na czele oddziału składającego się również z mieszczan i chłopów atakował stacjonujące w mieście wojska rosyjskie. Później ks. Brzóska brał udział w powstaniu jako kapelan w oddziale Walentego Lewandowskiego. Uczestniczył w licznych bitwach i potyczkach: pod Siemiatyczami, Gręzówką, Różą, Staninem. Został mianowany naczelnym kapelanem wojsk powstańczych i generałem. Miejscem, które do dziś kojarzy się z partyzancką misją, nierozpoznaną kryjówką ks. Brzóski, jest podłukowski kompleks leśny Jata. W 1865 r. na skutek zdrady pojmano go wraz z jego do końca wiernym adiutantem Franciszkiem Wilczyńskim i powieszono na rynku w Sokołowie Podlaskim 23 maja 1865 r. w obecności 10 tys. ludzi, którzy klęczeli przed nim, nie przed zaborcą, Moskalem. Jego ostatnie słowa brzmiały: Żegnajcie bracia i siostry, i wy, małe dziatki. Ginę za wolną Polskę. Biografia przedstawiona w skrócie to doskonały scenariusz na film. W ostatnim czasie powstała właśnie inicjatywa zrealizowania filmu fabularnego. Dzieła tego podjął się reżyser i scenarzysta pan Tadeusz Syka. Do współpracy została zaproszona również diecezja siedlecka. Z tego miejsca proszę o wsparcie finansowe dla tego dzieła nie tylko wiernych diecezji, ale wszystkich, którym postać ks. Brzóski jest bliska, także instytucje państwowe i samorządy. Wierzę, że na 160. rocznicę wybuchu powstania odbędzie się premiera filmu, a na rocznicę śmierci powstanie muzeum ks. Brzóski. (Oklaski) Jesteśmy mu to winni. Dziękuję.
Mówca: Robert Obaz
Data: 2022-01-26 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! O tym, jak istotną rolę pełnią ochotnicze straże pożarne w społeczeństwie, nie trzeba chyba nikogo przekonywać. Niestety dochodzi do sytuacji, kiedy ich funkcjonowanie jest zaburzane lub wręcz uniemożliwiane. Spowodowane jest to faktem, iż uczestnictwo ochotniczych straży pożarnych w krajowym systemie ratowniczo-gaśniczym generuje dodatkowe koszty dla samorządów. W wyniku tego, jak pokazuje raport NIK-u, zaledwie 30% istniejących w Polsce jednostek ochotniczych straży pożarnych jest w pełni przygotowanych do udziału w akcjach ratowniczych. To oznacza, że ich członkowie są odpowiednio wyposażeni, przeszkoleni, mają ubezpieczenia i przeszli badania lekarskie. Co z pozostałymi jednostkami? Nierzadko zdarza się, że szukają one finansowania w innych źródłach. Przykładem może być jednostka ochotniczej straży pożarnej z ul. Wiejskiej w Jeleniej Górze, która środki na zakup specjalistycznego quada do działań ratowniczych znalazła w budżecie obywatelskim. Zadanie zostało wybrane przez samych mieszkańców biorących udział w głosowaniu, jednak zakupu nie udało się zrealizować. Strażacy winą obarczyli samorząd, czyli miasto Jelenią Górę. Według nich samorząd opieszale realizował procedurę przetargową. Ostatecznie przetarg został rozstrzygnięty dopiero w październiku i wybrana w nim firma nie zdążyła do końca roku dostarczyć pojazdu. Wynikało to z kłopotów związanych z COVID. Pojazd dotarł do Polski na początku stycznia 2022 r., czyli kilka dni po terminie wynikającym z regulaminu Jeleniogórskiego Budżetu Obywatelskiego. Wymaga on, żeby realizacja zadania finansowanego z tej puli została zakończona w danym roku kalendarzowym, choć jest to sprzeczne z ustawą budżetową. Miasto nie skorzystało też z zapisu w umowie z dostawcą quada, w którym dopuszcza się przedłużanie realizacji zakupu w przypadku opóźnień spowodowanych pandemią. Opisana sytuacja pokazuje, z jakimi problemami muszą mierzyć się ochotnicze straże pożarne. Ich funkcjonowanie często jest niepewne i brakuje mu solidnych fundamentów. Wszyscy powinniśmy się zastanowić, w jaki sposób poprawić ich kondycję finansową, bytową, aby wciąż mogli dbać o bezpieczeństwo mieszkańców i ich mienie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Maciej Kopiec
Data: 2022-01-26 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Kilka dni temu Sejmik Województwa Śląskiego, którym kieruje bezwzględnie posłuszny partii PiS marszałek Jakub Chełstowski, zaapelował do prezydenta Andrzeja Dudy o ustanowienie nowego święta: narodowego dnia upamiętnienia tzw. powstań śląskich. Przeprowadzony w marcu 1921 r. na mocy traktatów wersalskich na części Górnego Śląska plebiscyt został przegrany przez Polskę stosunkiem procentowym głosów 40:60. W efekcie w nocy z 2 na 3 maja wybuchła walka zbrojna wówczas i w całym okresie II RP - z powodów dyplomatycznych, a w okresie PRL - z powodów ideologicznych nazywana III powstaniem śląskim. Polska przy cichym przyzwoleniu nadzorujących duże obszary plebiscytowe Francuzów przeprowadziła wcześniejszą rekrutację wśród ludności śląskiej, prowadziła na swoim terytorium obozy szkoleniowe, zasiliła także oddziały powstańców urlopowanymi na ten czas oficerami, podoficerami i żołnierzami swojej armii. Dostarczyła także broń, amunicję, a nawet ciężki sprzęt bojowy. Krwawe walki toczone pomiędzy oddziałami powstańców śląskich a oddziałami samoobrony śląskiej trwały do 5 lipca i chociaż nie przyniosły rozstrzygnięcia, spowodowały korzystniejsze dla Polski finalne ustalenia graniczne. Na mocy decyzji Ligi Narodów zatwierdzonej przez Radę Ambasadorów 20 października 1921 r. po polskiej stronie znalazło się 46% ludności i 29% obszaru plebiscytowego. Przyłączona do Polski część Górnego Śląska stanowiła nieco ponad 1% jej terytorium, miała jednak fundamentalne dla II RP znaczenie, ponieważ na jej terytorium wytwarzane było prawie 90% całej produkcji przemysłowej kraju. Cywilizacyjnym skandalem jest dzisiejsze gloryfikowanie bratobójczej wojny toczonej 100 lat temu na Śląsku. To obrzydliwy, brutalny gwałt na prawdzie i ludzkiej przyzwoitości, czyniony wskutek wyniesionej z propagandowej edukacji niewiedzy. To honorowanie nieszczęścia niosącego bratobójczy rozlew krwi Górnoślązaków, powodującego głębokie podziały biegnące w poprzek górnośląskich miast i wsi, w poprzek górnośląskich rodzin. Taka jest prawda i taka jest historia. Nie piszmy jej na nowo, tym bardziej na kilka dni przed Marszem na Zgodę - dorocznym pochodem upamiętniającym ofiary polskiego obozu pracy uruchomionego wespół z Armią Czerwoną po to, by już po zakończeniu II wojny światowej prześladować Ślązaków i Ślązaczki. I mam taki apel z tego miejsca do pana marszałka Chełstowskiego: Panie marszałku, niech pan nam, Ślązakom nie pluje w twarz. Dziękuję bardzo.
Mówca: Michał Gramatyka
Data: 2022-01-26 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dzisiaj i wczoraj obradowała Komisja Regulaminowa, Spraw Poselskich i Immunitetowych. Ta komisja obradowała w sprawie immunitetu szefa Najwyższej Izby Kontroli pana prezesa Banasia. Ja nie rozstrzygam, czy pan prezes Banaś jest winny czy nie jest winny, czy jest kryształowy, czy nie jest kryształowy. Od tego, żeby wypowiedzieć się na temat jego odpowiedzialności, będą niezawisłe sądy. Natomiast chciałem zwrócić państwa uwagę na to, że jesteśmy w polskim Sejmie. Jesteśmy w świątyni demokracji, jesteśmy w miejscu, gdzie prawo powinno znaczyć prawo, a sprawiedliwość powinna znaczyć sprawiedliwość. Wczorajsze posiedzenie Komisji Regulaminowej, Spraw Poselskich i Immunitetowych zostało zwołane w tajnej sali - w sali Komisji do Spraw Służb Specjalnych. Na to posiedzenie nie zostali wpuszczeni posłowie spoza składu komisji, a ściślej - umożliwiono wejście trojgu posłów spoza składu komisji, a całą resztę odprawiono z kwitkiem. Na to posiedzenie nie został wpuszczony pan mecenas Małecki reprezentujący pana prezesa Banasia, dlatego że nie pozwolono mu wejść. Co więcej, na tym posiedzeniu do głosu nie dopuszczono w ogóle pana prezesa Najwyższej Izby Kontroli, dlatego że przewodniczący uznał, ze nie ma takiej potrzeby. Kontynuacja tego posiedzenia odbyła się dziś, już w sali ogólnodostępnej, do której mogli wejść posłowie spoza składu komisji, ale również wtedy nie odbyła się żadna merytoryczna dyskusja. Pan mecenas Chmaj reprezentujący pana prezesa Banasia, jeden z najlepszych polskich adwokatów, a przy okazji jeden z najlepszych polskich konstytucjonalistów, został potraktowany jak intruz. Wielokrotnie posłowie obecni na komisji zwracali uwagę, że wniosek prokuratury ma wady formalne, ma braki formalne. Gdyby taki wniosek został wniesiony w postępowaniu sądowym, to sąd po prostu by go zwrócił, uznałby, że tego wniosku nie ma, że ten wniosek nie istnieje. Żeby jeszcze dopełnić obrazu tej farsy, w pewnym momencie przewodniczący Komisji Regulaminowej, Spraw Poselskich i Immunitetowych przerwał posiedzenie, po czym zwołał je w innej sali, do której już nie chciał wpuścić nikogo poza członkami komisji. Nie ma takiego prawa. Regulamin Sejmu jest tutaj bezlitosny - mówi, że każdy poseł może wejść na posiedzenie komisji. Dopiero akt głosowania komisji wydarza się pod nieobecność pozostałych posłów. Szanowni Państwo! Jesteśmy w Sejmie, to jest świątynia demokracji. Wyciągamy oręż prawny przeciwko prezesowi Najwyższej Izby Kontroli (Dzwonek), nie przesądzając, czy on jest winny czy nie, musimy działać zgodnie z prawem, inaczej zaprzeczamy sami sobie. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Lorek
Data: 2022-01-26 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Panie i Panowie! Wysoka Izbo! Mądrzy Rzymianie bardzo często mawiali: czasy się zmieniają, a my zmieniamy się wraz z nimi. Jest to oczywiste i niezmienne od początku historii. Zmiany i rozwój wpisane są w naturę człowieka, który zawsze szukał możliwości poprawienia swojej sytuacji w najszerszym tych słów znaczeniu. Przyznać jednak trzeba, jakkolwiek to zabrzmi, iż zmiany, szczególnie w kontekście technologicznym, przeprowadzone szybko i niekiedy nieco bezrefleksyjnie, zamiast zmieniać świat na lepsze, niosą efekty zupełnie odwrotne. Przykładem takowego działania jest pęd w kierunku zmiany napędu samochodów ze spalinowego na elektryczny. Niewielu dziś jest w stanie zaprzeczyć, że człowiek przez swoją rabunkową gospodarkę środowiska naruszył jego podstawy. Rozwój i postęp cywilizacji zmieniają obraz natury. Zanieczyściliśmy ziemię, powietrze i wodę. Niezaprzeczalnie jako ludzkość musimy wprowadzić programy naprawcze, aby następne pokolenia mogły żyć w miarę bezpiecznie na naszej małej planecie. Jednak nie może być tak, że próbując naprawić, jedno budujemy i nieco bezrefleksyjnie sprawiamy, że powstaje bomba, której rozbrojenie kiedyś będzie nas wiele kosztować. Lansowane w wielu państwach świata, a szczególnie mocno w krajach Unii Europejskiej, przechodzenie z napędu spalinowego na elektryczny w krótkiej perspektywie na pewno poprawi jakość powietrza - to nie ulega wątpliwości. Zauważyć jednak trzeba, że w perspektywie kilku, kilkunastu czy wreszcie kilkudziesięciu lat pojawi się problem zużytych baterii samochodowych, których unieszkodliwianie lub recykling jest niezmiernie trudny i kosztowny. Żeby nie powtórzyła się historia, gdy kraje Europy Zachodniej swoje śmiecie eksportowały do biednych krajów afrykańskich, żeby nie było tak, że tę truciznę wyeksportujemy do innych krajów, szczególnie biednych i znajdujących się w trudnej sytuacji. Przypomina to nieco znane polskie powiedzenie: jakoś to będzie. Poprawiamy dziś co prawda jakość powietrza, a co zrujnujemy przez toksyczne substancje w ogniwach elektrycznych jutro? Tego nie wiemy. Baterie samochodowe, co jest tu najistotniejsze, nie zostały skonstruowane z myślą o późniejszym recyklingu. Z uwagi na fakt, że według prognoz pod koniec tej dekady po drogach będzie jeździło prawie 150 mln aut elektrycznych, szykuje się kolejna katastrofa ekologiczna. Co zrobimy wtedy? Wrócimy do napędu spalinowego? Nikt nie neguje potrzeby zmian i konieczności walki o środowisko. Odbywać się to jednak powinno, mówiąc kolokwialnie, z głową, w sposób przemyślany, długofalowy, a nie doraźny jak dziś. Mówiłem, że problem pojawi się za kilka lat. Tak naprawdę to on już jest, puka do nas. (Dzwonek) Podróżując po Europie, widziałem ogromne parkingi samochodów elektrycznych, z którymi nie bardzo wiadomo, co zrobić. Czy więc każda zmiana, szczególnie tak szybka, jest dobra? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Dąbrowska-Banaszek
Data: 2022-01-26 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Dzisiaj, 26 stycznia, obchodzimy Ogólnopolski Dzień Transplantacji. Dzień ten upamiętnia rocznicę pierwszego w Polsce udanego przeszczepu nerki w 1966 r. Miał on miejsce w Warszawie. Zespół I Kliniki Chirurgicznej kierowanej przez prof. Jana Nielubowicza i I Kliniki Chorób Wewnętrznych kierowanej przez prof. Tadeusza Orłowskiego wykonał przeszczep nerki pobranej od osoby zmarłej. Był to wtedy 621. taki zabieg na świecie - pierwszy miał miejsce w roku 1954. Od tego czasu, gdy skutecznie przeszczepiono pierwszą nerkę 19-letniej uczennicy szkoły pielęgniarskiej, w Polsce narządy przeszczepiono niemal 37 tys. pacjentów. To populacja miasta. Udane przeszczepienie szpiku w Polsce odbyło się 28 listopada 1984 r., zaś pierwsza w Polsce udana transplantacja serca miała miejsce 5 listopada 1985 r., pod kierownictwem prof. Zbigniewa Religi. Po przeszczepie pacjent żył jeszcze 30 lat. Transplantacja to inaczej przeszczep narządów, z łacińskiego ˝transplantare˝, czyli ˝szczepić˝, ˝trans˝ - ˝poza czymś˝, ˝plantare˝ - ˝sadzić˝. Narząd można przeszczepić w całości lub tylko w części, z jednego ciała na inne lub w obrębie tego samego ciała. Przeszczepianiem zajmuje się na co dzień dziedzina medycyny zwana transplantologią. Przeszczepienia komórek krwiotwórczych, tkanek i narządów wymagają chorzy dorośli i dzieci. Obecnie na transplantację narządów czeka ok. 1800 osób, zaś ponad 3 tys. chorych oczekuje na przeszczepienie rogówki. Transplantacja to bardzo często jedyny sposób na uratowanie czyjegoś życia, przedłużenie i poprawienie jego jakości. Niestety znalezienie bliźniaka genetycznego zazwyczaj jest bardzo trudne. Tylko 25% pacjentów znajduje takiego swojego bliźniaka genetycznego w rodzinie. Reszta musi liczyć na pomoc osób niespokrewnionych. Średnio co piątemu pacjentowi nie udaje się znaleźć dawcy, a co za tym idzie - powrót do zdrowia jest niemożliwy. Co można zrobić? Zachęcam osoby zdrowe, które mogą i chcą, do zarejestrowania się w bazie potencjalnych dawców. Ważne jest, aby grupa tych potencjalnych dawców była jak największa. Im więcej zarejestrowanych osób, tym więcej chorych ma szansę na wyleczenie. Ta deklaracja wiąże się z chęcią podarowania drugiemu człowiekowi szansy na drugie życie. Włączmy się również wszyscy w akcję informacyjną dotyczącą transplantacji. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Aleksander Mrówczyński
Data: 2022-01-26 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 10 stycznia 1920 r. weszły w życie postanowienia traktatu wersalskiego z czerwca 1919 r. Dzięki bardzo aktywnej polityce Romana Dmowskiego oraz Ignacego Paderewskiego, którzy byli delegatami Rzeczypospolitej Polskiej na paryską konferencję pokojową, Polska odzyskała tereny zagarnięte przez Prusy podczas rozbiorów. Po 148 latach do macierzy wróciły m.in. ziemie obecnego powiatu chojnickiego: 29 stycznia - Czersk, 31 stycznia - Chojnice, 2 lutego - Brusy. Te miejscowości będą świętowały 102. rocznicę powrotu do macierzy. Zimą 1920 r., po 140 latach od pierwszego rozbioru i wcielenia ziem dzisiejszego powiatu chojnickiego do Królestwa Prus, Polacy - mieszkańcy Czerska, Brus i Chojnic mogli cieszyć się z widoku polskich żołnierzy w błękitnych mundurach. To żołnierze gen. Józefa Hallera z Frontu Pomorskiego wkraczali do pomorskich miast, niosąc wymarzoną, wymodloną, ale przede wszystkim wywalczoną w kolejnych zrywach powstańczych wolność. Gen. Haller i jego żołnierze, maszerując od Torunia, Bydgoszczy i Grudziądza w kierunku wybrzeża, wkraczali do przejmowanych polskich miast. 10 lutego dokonali w Pucku symbolicznych zaślubin Polski z morzem. Mieszkańcy Pomorza bardzo entuzjastycznie witali polskie wojsko, które przyniosło do kolejnych miejscowości wymarzoną wolność i powrót do Rzeczypospolitej. W powiecie chojnickim przejęcie kolejnych miast odbywało się bezkrwawo. Prusacy wycofywali swoje wojsko i administrację na zachód. Miasta i miasteczka były przyozdabiane biało-czerwonymi flagami, girlandami, budowano bramy powitalne. Polacy, którzy byli mieszkańcami pomorskich miast, ochoczo zabierali się do organizowania polskiej administracji, działali w stowarzyszeniach, organizacjach paramilitarnych oraz partiach politycznych. W Chojnicach bardzo aktywne były organizacje charytatywne, m.in. Czerwony Krzyż, które pomagały sierotom, chorym i niezaradnym. Powstało Towarzystwo Gimnastyczne ˝Sokół˝ i organizacje harcerskie, które kształciły postawy patriotyczne wśród uczniów. Wielkie zaangażowanie i radość mieszkańców Chojnic, Czerska i Brus niestety trwały niecałe 20 lat - do 1 września 1939 r. Wtedy o świcie Niemcy zaatakowali Chojnice i rozpoczęła się straszna II wojna światowa rozpętana przez Hitlera. Działacze organizacji charytatywnych, stowarzyszeń, przedstawiciele władzy samorządowej, przedsiębiorcy zostali rozstrzelani w pierwszych miesiącach wojny w chojnickiej Dolinie Śmierci. Z tego miejsca oddaję hołd ojcom polskiej niepodległości, którzy (Dzwonek) walczyli o obecność Pomorza w granicach II Rzeczypospolitej - Józefowi Piłsudskiemu, Romanowi Dmowskiemu, Ignacemu Paderewskiemu, tysiącom polskich żołnierzy i powstańców, działaczom organizacji niepodległościowych, filomatom chojnickim. Jako mieszkaniec ziemi pomorskiej dziękuję wam wszystkim. Dziękuję wszystkim bezimiennym księżom, nauczycielom, polskim rodzinom, wszystkim, którzy dbali o to, aby polska wiara, kultura, tradycja oraz mowa nie zginęły przez lata niewoli zaborczej.
Mówca: Anna Pieczarka
Data: 2022-01-26 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na wstępie pragnę serdecznie podziękować za życzliwość i wsparcie resortu edukacji, jeśli chodzi o podniesienie rangi Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie, a tym samym podniesienie rangi samego miasta Tarnowa, które reprezentuję. Rozwój funkcjonującej w nim szkoły wyższej ma bezpośredni wpływ na tzw. potencjał miasta, jego możliwości rozwojowe, a także prestiż. Powstanie Akademii Nauk Stosowanych w Tarnowie - właśnie tak będzie nazywać się Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Tarnowie - to efekt nowelizacji ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, która niedawno weszła w życie. Umożliwia ona najlepszym uczelniom zawodowym w Polsce przyjęcie nazwy: akademia nauk stosowanych. Zmiana oznacza nie tylko zmianę identyfikacji wizualnej najstarszej polskiej szkoły zawodowej, lecz także otwiera nowe perspektywy rozwoju. Wymierną korzyścią dla uczelni jest możliwość uruchomienia jednolitych studiów magisterskich na kierunku pedagogika przedszkolna i wczesnoszkolna. Oznacza to znaczne podniesienie rangi szkoły i stworzenie perspektyw zatrudnienia dla młodych ludzi. Dwa nowe kierunki jednolitych studiów magisterskich - w trybie stacjonarnym i niestacjonarnym - które są już dostępne w ofercie dydaktycznej Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie, mają sprawić, że młodzi ludzie częściej będą decydowali o tzw. studiowaniu na miejscu. Jest ono korzystne finansowo, a poziom naukowy, który zapewnia uczelnia, jest bardzo wysoki. Dzięki działaniom podjętym przez ministra edukacji i nauki Tarnów ma szansę stać się epicentrum życia edukacyjnego w całym regionie tarnowskim. Tradycje kształcenia pedagogicznego w Tarnowie są naprawdę bardzo silne. Przypomnę w tym miejscu, że w latach 1950-1994 funkcjonowało tu studium nauczycielskie, które przygotowało do pracy z dziećmi oraz z młodzieżą wiele pokoleń naprawdę świetnych pedagogów traktujących swoją pracę przede wszystkim jako wyjątkową misję. Nie ma silnego ośrodka miejskiego bez silnej szkoły wyższej, dlatego raz jeszcze bardzo dziękuję za możliwość zrobienia czegoś naprawdę dobrego dla całego regionu tarnowskiego. Bardzo dziękuję. (Oklaski)