PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr van der Coghen
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Mam zaszczyt w imieniu klubu Platforma Obywatelska zaprezentować stanowisko wobec ratyfikacji omawianej umowy między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a rządem Republiki Serbii. Dlaczego ta ratyfikacja jest tak ważna? Musimy pamiętać o tym, że Serbia jest krajem położonym na Bałkanach, krajem właściwie utworzonym w sensie historycznym bardzo niedawno, i to w dość burzliwy sposób. Kraje, które tworzą się w warunkach niemal wojennych, mają potem ogromny problem, dlatego że są świetnym miejscem do rozwijania się przestępczości. Zresztą w ogóle łatwiej jest prowadzić nawet przemyt przez Bałkany aniżeli na przykład z Włoch przez Europę w dzisiejszym kształcie. W związku z tym musimy pamiętać, że przestępczość będzie płynęła z tamtej strony na północ, czyli właśnie do Polski. Żeby można było się jej skutecznie przeciwstawić, służby państwowe obu krajów, służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo i służby odpowiedzialne za finanse, muszą ze sobą współdziałać. Jeżeli każdy kraj będzie walczył z przestępczością międzynarodową samotnie, to przestępcy zawsze będą z przodu, zawsze będą nas wyprzedzali o krok. W związku z tym tak ważne jest, żeby te kraje współpracowały. Żeby mogło tak być, nie może być tu przypadku. To nie może być kwestia dobrej czy złej woli ministra, komendanta głównego, nie może być takiej sytuacji. Jasno i wyraźnie muszą być określone kompetencje, to, kto za co odpowiada i w jakim trybie będzie udzielał zgody na działanie. Również istotne jest to, że będziemy udzielać sobie wzajemnie pewnych informacji niejawnych. Chodzi o to, żeby tych informacji, owszem, można było używać do działań czy to prewencyjnych, czy operacyjnych, ale żeby potem został zastosowany określony tryb ich kasowania. Dlatego ta ratyfikacja jest tak ważna dla bezpieczeństwa obu krajów. Dlatego też w imieniu klubu Platforma Obywatelska chciałbym potwierdzić, że klub będzie głosował za ratyfikacją tej umowy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Grzegorz Adam Woźniak
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec projektu z druku nr 3054 dotyczące ratyfikacji Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Serbii o współpracy w zwalczaniu przestępczości zorganizowanej oraz innego rodzaju przestępczości, podpisanej w Warszawie dnia 7 listopada 2011 r. Umowa reguluje kwestię współpracy operacyjnej polskich organów państwowych z ich serbskimi odpowiednikami. Jak zapisano, ma ona na celu zwalczanie przestępczości poprzez jej zapobieganie i ujawnianie sprawców przestępstw. Będzie to pierwsza tego typu umowa zawarta między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a rządem Republiki Serbii. Do tej pory taka współpraca nie została uregulowana dwustronnie, nie było regulacji dwustronnych w zakresie zwalczania przestępczości zorganizowanej, współpracy operacyjnej i działań prewencyjnych. Ponadto w zakresie współpracy dwustronnej brakowało dotychczas regulacji odnoszących się do zwalczania terroryzmu oraz wymiany informacji dotyczących kwestii przestępczości zorganizowanej i terrorystycznej. Umowa zawiera katalog przestępstw, których zwalczania będzie dotyczyć współpraca. Są to przede wszystkim przestępstwa, które mają wymiar ponadgraniczny - przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu, handel ludźmi, handel bronią, przestępstwa narkotykowe, jak również cyberprzestępczość. Z uwagi na fakt, że podstawowym celem umowy jest eliminowanie zagrożeń bezpieczeństwa publicznego oraz porządku publicznego, a także zwalczanie przestępczości międzynarodowej i wykrywanie przestępstw, zawarcie umowy spowoduje pozytywne skutki dla obywateli nie tylko naszego kraju, Polski, lecz również innych krajów Unii Europejskiej. Z uwagi na spodziewane w dalszej perspektywie przystąpienie Serbii do Unii Europejskiej - w Unii, jak wszyscy wiemy, Polska również się znajduje - jest to jak gdyby wskazane, aby współpraca została potwierdzona i zinstytucjonalizowana w jak najszerszym zakresie. Współpraca organów właściwych do wykonywania umowy może przynieść wymierne skutki społeczne i gospodarcze w postaci eliminowania zagrożeń bezpieczeństwa i porządku publicznego, przeciwdziałania, zapobiegania itd. Koszty związane z realizacją umowy ponosi ta ze stron, na której terenie te koszty powstały. To jest dosyć ważne, ponieważ to powinny być w miarę łatwe rozliczenia, niebudzące wątpliwości. Z ważnych względów bezpieczeństwa obywateli, zarówno Polski, jak i Serbii, szczególnie naszych obywateli, Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość zagłosuje za przyjęciem tego projektu ustawy. Dziękuję bardzo, pani marszałek.
Mówca: Romuald Garczewski
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam przyjemność przedstawić stanowisko wobec projektu ustawy o ratyfikacji Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Serbii o współpracy w zwalczaniu przestępczości zorganizowanej oraz innego rodzaju przestępczości, podpisanej w Warszawie dnia 7 listopada 2011 r. Wyrażenie zgody na dokonanie przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji umowy nie budzi żadnych zastrzeżeń. Jest rzeczą oczywistą, że uregulowanie dwustronnej współpracy między krajami jest koniecznością, tym bardziej że jest to pierwsza umowa w przedmiotowym zakresie. Regulacje zawarte w umowie umożliwiają właściwym organom państwowym zawarcie porozumień wykonawczych mających na celu określenie szczegółowych kierunków, zasad i form współpracy. Jej postanowienia umożliwiają skuteczniejsze zwalczanie zarówno krajowej, jak i międzynarodowej przestępczości, szczególnie zorganizowanej, a także przestępczości ogólnie jako zjawiska niepożądanego zarówno w krajach członkowskich Unii Europejskiej, jak i w państwach aspirujących do niej, jakim jest Serbia. Dlatego też współpraca właściwych polskich organów z ich serbskimi partnerami w przedmiocie niniejszej umowy będzie stanowić istotny wkład w zwalczanie przestępczości zorganizowanej w Europie, zwłaszcza przestępczości narkotykowej, przemytniczej, nielegalnego obrotu gospodarczego, przestępstw bankowych, i - co najważniejsze - w zwalczanie terroryzmu. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przedmiotowa umowa niewątpliwie spowoduje również pozytywne skutki gospodarczo-społeczne. Wzrośnie pewność dwustronnego obrotu gospodarczego między zainteresowanymi podmiotami, a także zwiększy się bezpieczeństwo stosunków gospodarczych. Oczywiste więc jest, że klub Polskiego Stronnictwa Ludowego popiera projekt ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! To jest umowa dość standardowa, chociaż za chwilę powiem, dlaczego nie jest standardowa pod pewnymi względami. Jest pionierska w tym rozumieniu, że chociaż Republika Serbii w obecnym kształcie istnieje od niecałych pięciu lat - więc Serbia nie jest, jak mówił przedstawiciel Platformy Obywatelskiej, nowym tworem, mieliśmy Serbię i w okresie przedwojennym w innym kształcie, i powojennym itd., to jest największe państwo powstałe na obszarze byłej Jugosławii - to do tej pory Polska faktycznie nie miała takiej umowy z Republiką Serbii czy poprzednio z Federacją Republiki Jugosławii. To państwo przechodziło nawet w ostatnich latach kilka mutacji prawnomiędzynarodowych, ale rzeczywiście brakowało, na przykład w zakresie współpracy dwustronnej, regulacji dotyczących zwalczania terroryzmu i wymiany informacji w tej dziedzinie. Tych 16 artykułów, które są zawarte w umowie, powinno wnosić wkład w zwalczanie przestępczości zorganizowanej. Wprawdzie Serbia jest dzisiaj państwem stosunkowo niewielkim, czterokrotnie mniejszym od Polski i o populacji pięciokrotnie mniejszej, ale rzeczywiście z Południa płyną potoki przestępczości. Chodzi tu m.in. o przestępczość narkotykową, przemytniczą, migracyjną, co jest ważne, nielegalny obrót gospodarczy, oszustwa finansowe, przestępstwa bankowe i legalizowanie dochodów pochodzących z przestępstwa. Szczerze mówiąc, nie wiem, dlaczego trzeba było czekać prawie cztery lata na tego typu ratyfikację. Natomiast jedna rzecz jest bardzo dziwna. Są tu interesujące elementy, również w kontekście językowym - na przykład klauzule tajności odpowiadają sobie wzajemnie. Ale na przykład art. 2 mówi o właściwych organach w Rzeczypospolitej Polskiej. Minister właściwy do spraw wewnętrznych - oczywiste, ale już w punktach 2 i 3 - minister właściwy do spraw finansów publicznych i minister właściwy do spraw instytucji finansowych. Jaka jest różnica? Co to jest? Dwóch odrębnych ministrów? Przecież to jakieś kuriozum, prawda? Więc wydaje się, że to nie jest najlepsze sformułowanie. Natomiast rzeczywiście dobrze, że szereg agencji i służb, np. Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego z naszej strony, Policja, komendant główny Straży Granicznej, będzie tę współpracę rozwijać. W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej opowiadam się za ratyfikacją tej umowy. Dziękuję.
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Rząd Rzeczypospolitej Polskiej podpisał umowę z Serbią w sprawie wspólnego zwalczania przestępczości zorganizowanej. Chodzi tu o narkotyki, przemyt, nielegalny obrót gospodarczy, przestępstwa finansowe, bankowe, pranie brudnych pieniędzy itd. Parę godzin temu tutaj, w Wysokiej Izbie, obradowaliśmy na temat przestępstw związanych z omijaniem obowiązku płacenia VAT-u czy jego wyłudzaniem, to są mafijne układy o wymiarze międzynarodowym, europejskim, i prawdopodobnie to też wpisuje się w zwalczanie tego typu przestępczości. W ustawie znajdują się zapisy mówiące o metodach zwalczania, sposobie finansowania tego przedsięwzięcia, kosztach, języku roboczym itd., a więc wszystko jest w porządku: znakomity projekt, znakomita ustawa. Pewnie niebawem wejdzie w życie, ale nie będzie to wcześniej niż w końcówce lutego br., a przypomnę, że umowa z Serbią została podpisana 7 listopada roku 2011. Czy trzeba było czekać aż prawie 4 lata na to, żeby ją ratyfikować? Być może - akurat tego nie wiem i o to chciałbym zapytać przedstawiciela ministerstwa - w Serbii obowiązują podobnego rodzaju procedury. A więc: Czy Serbia, podpisując umowę, też musi przejść cały proces ratyfikacyjny? Jeżeli tak, to czy ten proces ratyfikacyjny (Dzwonek) w parlamencie serbskim został już zakończony i czy jest już ona gotowa do tego, żeby w pełni korzystać z umowy, którą podpisała z Polską? Bo my jeszcze nie.
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Ta umowa, mimo pewnych ułomności, jak się wydaje, jest potrzebna i dobrze, że będzie ratyfikowana. Natomiast chciałbym zapytać przedstawiciela rządu o rzecz następującą. Z byłej Jugosławii, państwa federacyjnego, które było mniejsze od Polski, 2/3 terytorium, powstało siedem państw: Serbia, Słowenia, Chorwacja, Macedonia, Bośnia i Hercegowina, Kosowo, i mam nadzieję, jeszcze Czarnogóra, że więcej nie powstanie, chociaż na pewnym etapie Wojwodina z mniejszością węgierską zgłaszała roszczenia do niepodległości. Z którymi państwami z tej pozostałej szóstki mamy podobne umowy i czy są one analogiczne, czy nie? Bo z tych siedmiu państw największe niebezpieczeństwo w sensie przestępczości płynie z 2-milionowego Kosowa, zresztą pięć państw Unii Europejskiej do tej pory nie uznało jego niepodległości. Pamiętam, że w imieniu Rady Europy kilkakrotnie brałem udział w misjach. Główny towar, jeśli chodzi o eksport z Kosowa, to były broń, kobiety, narkotyki, i tak w dużej mierze pozostało do tej pory. Więc czy mamy tego typu umowę z Kosowem, bo to jest najważniejszy problem, i z którymi z pozostałych państw byłej Jugosławii mamy takie umowy? Jeżeli nie mamy, to dlaczego, a jeżeli mamy (Dzwonek), to czym te pozostałe umowy różnią się od tej z Serbią? (Oklaski)
Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. (Poseł Tadeusz Iwiński: A z Chorwacją nie mamy?) Proszę, ale króciutko. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Piotr Stachańczyk: Z Chorwacją w tej chwili nie mamy, bo tam, o ile pamiętam, prace zostały zwolnione w momencie, kiedy okazało się, że Chorwacja na pewno wejdzie do Unii Europejskiej, dlatego że zdecydowana większość tych rzeczy, które są w takich standardowych umowach, jest regulowana przez prawo unijne i współpraca służb jest regulowana w ten sposób. Dziękuję.
Mówca: Mirosław Pawlak
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Jako sprawozdawca komisji bardzo serdecznie dziękuję wszystkim klubom za jednoznaczne poparcie tej ustawy o ratyfikacji. Dziękuję.
Mówca: Sprawozdawca Ligia Krajewska
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Sprawozdanie Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Peru o przekazywaniu osób skazanych, podpisanej w Limie dnia 27 maja 2014 r., druk nr 2861. Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Komisja Spraw Zagranicznych po przeprowadzeniu pierwszego czytania oraz po rozpatrzeniu tego projektu ustawy na posiedzeniu w dniu 5 lutego 2015 r. nie wniosły żadnych poprawek i rekomendują Wysokiej Izbie przyjęcie tego projektu ustawy. Dziękuję.
Mówca: Renata Janik
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o ratyfikacji Umowy między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Republiką Peru o przekazywaniu osób skazanych, podpisanej w Limie dnia 27 maja 2014 r., druki nr 2861 i 3127. W relacjach między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Peru nie było dotychczas podstawy prawnej do przekazywania osób skazanych w celu odbycia kary w państwie ojczystym skazanego. Zawarta umowa, określając zasady wzajemnego przekazywania skazanych, stworzy podstawę umożliwiającą obywatelom Rzeczypospolitej Polskiej skazanym w Peru na powrót do kraju. Jest to szczególnie istotne z uwagi na trudne warunki odbywania kary pozbawienia wolności w krajach Ameryki Południowej. Umowa będzie miała zastosowanie do obywateli jednego państwa, wobec których orzeczono na terytorium drugiego państwa karę lub środek zapobiegający polegający na pozbawieniu wolności. W umowie sprecyzowano warunki, jakie są niezbędne do przekazania skazanego, m.in. jest to wyrażenie zgody przez skazanego. Dodatkowo postanowienia umowy gwarantują, że przy wprowadzeniu kary do odbycia w Polsce następować będzie zaliczenie na jej poczet kary już odbytej w Peru. Osoby skazane będą korzystać z amnestii i ułaskawień zastosowanych zarówno przez państwo skazania jak i wykonania. Ważne jest również, że zapisy umowy będą stosowane do orzeczeń wydanych przed wejściem w życie umowy. Ponadto w umowie przewidziano przepisy dotyczące tranzytu skazanych przekazywanych państwom trzecim. Zobowiązania strony polskiej wynikające z umowy, w szczególności koszty przekazania, ponoszone będą z części budżetu w dyspozycji właściwych resortów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych - m.in. konwój, i Ministerstwa Sprawiedliwości - m.in. koszty tłumaczeń. W umowie przewidziano, że państwo może podjąć działania mające na celu odzyskanie od osoby skazanej kosztów poniesionych na jej przekazanie. Umowa nie wywrze skutków gospodarczych i politycznych oraz nie będzie zachodziła konieczność dokonywania zmian prawa wewnętrznego. Dlatego też wnioskodawcy proponują, aby Wysoki Sejm przyjął projekt ustawy, druki nr 2861 i 3127, bez poprawek. Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska sprawozdanie przedłożone przez Komisję Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Komisję Spraw Zagranicznych opiniuje pozytywnie i głosować będzie za uchwaleniem ustawy. Dziękuję.
Mówca: Stanisław Piotrowicz
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić Wysokiej Izbie stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość w sprawie wyrażenia zgody na ratyfikację umowy zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Peru. Klub opowiada się za wyrażeniem zgody na ratyfikację tejże umowy. Trzeba podkreślić, że przed podpisaniem umowy nie było podstaw prawnych, w oparciu o które możliwe byłoby przekazanie skazanych zarówno w Peru jak i w Polsce do ich ojczystych krajów. Wiele okoliczności przemawia za tym, żeby skazany odbywał karę w swoim ojczystym kraju, chociażby ze względu na lepsze możliwości resocjalizacyjne, co wiąże się z językiem zrozumiałym dla skazanego, ale i możliwość utrzymywania kontaktu z rodziną. Warto też podkreślić, że warunki odbywania kary w krajach Ameryki Południowej odbiegają od standardów polskich na niekorzyść. Każdy kraj winien troszczyć się o swoich obywateli bez względu na sytuację, w jakiej się znaleźli. Dlatego jeszcze raz podkreślam, klub Prawa i Sprawiedliwości opowiada się za wyrażeniem zgody na ratyfikację wspomnianej umowy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Ta umowa, zacznę od powiedzenia o niej czegoś dobrego, została podpisana w końcu maja. Bardzo się cieszę, że w tym przypadku mamy do czynienia z ratyfikacją szybko, nie jak w poprzednim przypadku, umowy dotyczącej zwalczania przestępczości zorganizowanej podpisanej z Serbią, bo zdarzają się czasem zaległości dużo większe. Otóż szczerze mówiąc, ta umowa jest związana z tym, że obserwujemy, zresztą w całej Ameryce Łacińskiej, sytuację, która nie dotyczy tylko obywateli polskich, mianowicie wykorzystywania przez zorganizowane grupy przestępcze często młodych osób, które za kwoty nie tak duże, kilku tysięcy dolarów, przewożą w żołądku, w specjalnie przygotowanych skrytkach, narkotyki do Europy. W tej chwili, jak podają nasze władze, w zakładach karnych Peru przebywa 30 obywateli, a z drugiej strony żaden Peruwiańczyk nie przebywa u nas. To jest rozwiązanie, które jest wzorowane na konwencji Rady Europy. Takich konwencji jest ok. 200. Niedawno toczyliśmy wielkie spory, jeżeli chodzi o konwencje dotyczące zapobiegania i przeciwdziałania przemocy. Ta konwencja, która została uchwalona jeszcze w momencie, gdy Polski nie było w Radzie Europy, bo wstąpiliśmy w listopadzie 1991 r., miała w tym momencie już 8 lat. Ratyfikowaliśmy ją siłą rzeczy z pewnym opóźnieniem, w połowie lat 90. W związku z tym, że głównym zadaniem Rady Europy jest rozwój demokracji, ale przede wszystkim dbałość o przestrzeganie praw człowieka, więc stara się ona wychodzić naprzeciw oczekiwaniom osób, które zostały skazane i które także mają prawo korzystać z praw człowieka. Te 20 artykułów spełnia te oczekiwania. Regulacja dotyczy też kosztów konwoju. Koszt konwoju każdego ze skazanych wynosi 43 tys. zł. A zatem powiedziałbym, nieco przesadzając: ˝peru˝ po hiszpańsku znaczy ˝indyk˝, tak jak ˝lima˝ znaczy ˝pilnik˝, ale hiszpańscy konkwistadorzy na określenie takiego dobrego czynu, ale również w oczekiwaniu bogactwa, dobra, mówili: Vale un Perú, czyli coś jest warte Peru. W drugiej wersji mówiło się, że coś jest warte Potosi, miasta złota i cynku w Boliwii. Może zatem ta konwencja nie jest warta aż Peru w rozumieniu złota i bogactwa, ale na pewno jest potrzebna. W związku z tym klub SLD opowiada się za jej ratyfikacją. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Radziszewska
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pan poseł ma rację. Bardzo proszę państwa z sekretariatu o zmianę. Bardzo dziękuję, panie pośle. Panie ministrze, bardzo proszę, proszę odpowiadać. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Wojciech Węgrzyn: Obecnie 23 obywateli polskich przebywa w zakładach karnych Peru. Przygotowując treść umowy między Republiką Peru a Polską, korzystaliśmy z konwencji strasburskiej. Ta treść umowy jest wynikiem konsensusu między stroną polską a stroną peruwiańską. Oczywiście to nie jest przeniesienie żywcem, jeśli mogę tak się wyrazić, tekstu konwencji do umowy, ale z pewnością te najważniejsze postanowienia, idee i zasady musiały znaleźć się w treści umowy, bo taki jest sens przekazywania osób skazanych między państwami. Chcę przypomnieć, odnosząc się do kolejnego pytania pana posła, że w ubiegłym roku ratyfikowaliśmy umowę dwustronną z Brazylią. To jest kraj, który był pierwszym krajem, z którym rozpoczęliśmy takie negocjacje. Kilka państw Ameryki Południowej przystąpiło do konwencji z 21 marca 1983 r. Mam na myśli: Boliwię, Chile, Ekwador, Wenezuelę, Trinidad i Tobago. Pozostałe kraje to Kolumbia, Paragwaj, Urugwaj. Z tymi państwami, czy Argentyną, nie prowadzimy w chwili obecnej żadnych rozmów dotyczących zawarcia umów dwustronnych o przekazywaniu osób skazanych. Oczywiście najważniejszym krajem, jeśli chodzi o to, o czym mówił pan poseł, jest Kolumbia, ale w chwili obecnej nie prowadzimy żadnych rozmów. (Poseł Tadeusz Iwiński: Dlaczego?) Chyba nie ma tam obywateli polskich. Przepraszam, jeden obywatel Polski przebywa na terenie Kolumbii, jest skazany. Próbujemy rozwiązać ten problem, tak jak dotychczas z Republiką Peru, z wykorzystaniem prawodawstwa krajowego. Jeśli chodzi o Peru, w 2010 r. zwróciliśmy się po raz pierwszy do rządu peruwiańskiego o przekazanie jednego polskiego skazanego. Do przekazania doszło dopiero po 4 latach. Tak że te ustawodawstwa wewnętrzne utrudniają zdecydowanie przekazywanie obywateli między krajami. Natomiast co do skali zagrożenia, jeśli mogę tak powiedzieć, czy liczby skazanych w Kolumbii, tych rozmów bezpośrednio nie podjęliśmy.
Mówca: Urszula Pasławska (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawię nasze stanowisko wobec ratyfikacji umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Peru o przekazywaniu osób skazanych. Ratyfikacja umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Peru o przekazywaniu osób skazanych, podpisanej w Limie 27 maja 2014 r. pozwoli na ustanowienie stabilnych ram prawnych w rozwoju stosunków polsko-peruwiańskich. Polska jako sygnatariusz wielu konwencji o ochronie praw człowieka ma obowiązek walczyć o godne traktowanie więźniów, zachowanie ich podstawowych praw i wolności, przysługujących im nie tylko jako obywatelom polskim. W więzieniach w Peru przebywa obecnie 30 Polaków. W Polsce nie ma więźniów z Peru. Najważniejszym celem podpisania umowy jest umożliwienie obywatelom polskim skazanym w Peru powrotu do kraju. Do tej pory Polskę i Peru nie łączyły żadne akty prawne określające wzajemne prawa i obowiązki stron. Warunki panujące w więzieniach w całej Ameryce Południowej są bardzo ciężkie. Więzienia w Peru i Ekwadorze cieszą się najgorszą sławą. Dzięki umowie skazany będzie poinformowany o możliwości odbywania kary w swoim kraju ojczystym. Jego decyzja w tym zakresie będzie w pełni dobrowolna. Więzień decydujący się odbywać karę w Polsce będzie miał zaliczony na poczet okresu kary czas spędzony w więzieniu w Peru. Niewątpliwą zaletą umowy jest możliwość zastosowania zapisów w niej zawartych wobec osób obecnie odbywających karę w Peru. Osoby te mogą rozpocząć starania o powrót do kraju. Co więcej, nie rodzi ona żadnych negatywnych skutków gospodarczych i politycznych. Wejście w życie umowy nie będzie wiązało się z koniecznością wprowadzenia zmian w prawie wewnętrznym Rzeczypospolitej Polskiej. Umowa zawiera przepisy samowykonalne i będzie mieć pierwszeństwo przed przepisami Kodeksu postępowania karnego. Umowa daje możliwość skuteczniejszej resocjalizacji więźniów, przede wszystkim dzięki bliskości rodziny i przebywaniu w ojczystym kraju. Swobodne porozumiewanie się z wymiarem sprawiedliwości jest dodatkowym czynnikiem wpływającym na psychiczne nastawienie do odbywania kary i okresu po jej zakończeniu. Wysoki Sejmie! Podsumowując, dla Polskiego Stronnictwa Ludowego najważniejsze jest dobro Rzeczypospolitej i jej obywateli, także na arenie międzynarodowej. Zagwarantować to mogą liczne umowy i porozumienia pomiędzy państwami. Jednym z nich jest ww. umowa umożliwiająca obywatelom Polski godne odbywanie kary pozbawienia wolności w swoim państwie ojczystym. Ma ona na celu przede wszystkim dobro polskich obywateli. Każdy polski obywatel powinien mieć możliwość odbywania kary w polskim zakładzie karnym.