PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Małgorzata Tracz
Data: 2020-04-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Cieszę się, że debatujemy dzisiaj nad projektem ustawy w tak ważnej kwestii, jak ochrona osób dotkniętych przemocą domową, poprzez ich szybką i skuteczną izolację od osób stosujących przemoc. Cieszy mnie to, że tym projektem realizujemy art. 53 konwencji stambulskiej, konwencji, którą wnioskodawcy wielokrotnie zapowiadali wypowiedzieć. Artykuł ten zobowiązał nas do przyjęcia koniecznych środków do zapewnienia ofiarom przemocy domowej możliwości wystąpienia o odpowiednie nakazy i zakazy ochronne, co też ten projekt ustawy czyni. Cieszy mnie to, że nareszcie korzystacie z dorobku organizacji kobiecych, którym jeszcze tak niedawno obcinaliście publiczne finansowanie. O ile ten projekt jest krokiem w dobrą stronę, to mam jednak kilka pytań dotyczących obecnych działań. W tej chwili przemoc w domach nasila się ze względu na bardzo trudną sytuację, izolację i zamknięcie. W jaki sposób Policja (Dzwonek) i władze publiczne zapewniają bezpieczeństwo osobom narażonym na przemoc? Czy został stworzony system pomocy w czasie pandemii osobom narażonym na przemoc, a także czy zostały uruchomione dodatkowe linie telefoniczne, gdzie można się zgłosić po pomoc? (Oklaski)
Mówca: Piotr Borys
Data: 2020-04-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Pośle! Przedstawione założenia zmiany Kodeksu karnego i działania to właściwy krok w bardzo dobrym kierunku. Przyjmujemy to jako coś, co ma zapowiedzieć kompleksową opiekę nad ofiarami przemocy domowej. Oczywiście pierwsza jest kwestia interwencyjna. Należy natychmiast separować sprawcę przemocy od ofiar, często dzieci i kobiet. Moje pytanie dotyczy tego kolejnego, drugiego etapu, którego być może państwo nie realizujecie, pomocy i wsparcia psychologiczno-terapeutycznego. Po interwencji osobom, głównie kobietom, dzieciom, często także starszym rodzicom, trzeba pomóc w odnalezieniu się w nowej rzeczywistości. To są często bardzo traumatyczne wybory, związane z kontynuacją pracy i edukacji. Dlatego pytam: Czy państwo przewidujecie - i przekazuję apel różnych podmiotów, często sektora pozarządowego - że to wsparcie psychologiczno-terapeutyczne (Dzwonek) będzie równoległe? Czy państwo zaprzestaniecie tego, co było doświadczeniem ostatnich lat, i przekażecie dalsze środki oddziałom Centrum Praw Kobiet, chodzi o kwestię wsparcia? Ostatnia kwestia to przekazanie dalszych środków na poradnictwo telefoniczne i mailowe, które zostało ograniczone w ostatnim czasie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Małgorzata Gosiewska
Data: 2020-04-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie pośle... Poseł Waldemar Sługocki Stawiam odważną, ale prawdziwą tezę: gdyby nie te środki, Polska byłaby dzisiaj - już kończę - może nieco bardziej rozwinięta niż Ukraina, gdybyśmy porównali poziom rozwoju społeczno-gospodarczego. Tak że bardzo proszę o to, abyśmy w tej debacie, także rządzący, byli uczciwi. Bardzo dziękuję.
Mówca: Krzysztof Paszyk
Data: 2020-04-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Koalicja Polska - Polskie Stronnictwo Ludowe - Kukiz15 chciałbym przedstawić nasze stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o udzielaniu pomocy publicznej w celu ratowania lub restrukturyzacji przedsiębiorstw. Przedmiotowa ustawa jest elementem realizacji rządowego programu mającego na celu umożliwienie wsparcia ze środków publicznych procesów restrukturyzacyjnych w przedsiębiorstwach zmagających się z problemami finansowymi. Przyspieszone prace legislacyjne nad tą ustawą nie były wynikiem aktualnego kryzysu gospodarczego wywołanego epidemią i związanego z nim wzrostu postępowań restrukturyzacyjnych i upadłościowych, lecz sytuacją związaną z epidemią. Tak podaje się w uzasadnieniu tej ustawy. Natomiast są trzy zasadnicze uwagi, które mamy, jeśli chodzi o ten projekt. Po pierwsze, dlaczego tak późno? Pani minister Emilewicz podczas wielu debat jeszcze poprzedzających tzw. pierwszą tarczę antykryzysową wspominała już o tym projekcie blisko 2 miesiące temu. Te 2 miesiące wydają się, Wysoka Izbo, w tej sytuacji czasem zmarnowanym. To jest pierwsze zastrzeżenie. Po drugie, wydaje się, że z dobrodziejstw tej ustawy wielu prowadzących działalność gospodarczą nie skorzysta. Ja jestem człowiekiem dużej wiary, ale mimo to nie sądzę, aby prowadzący zakłady fryzjerskie, zakłady kosmetyczne, małe sklepy, sklepiki, którzy popadną w problemy w związku z obecną sytuacją, byli w stanie przebrnąć przez gąszcz wymogów biurokracji, który zawiera niestety ta ustawa. I po trzecie, powtórzę już za przedmówcami, te środki, które państwo przewidujecie, to jest kropla w morzu potrzeb, która absolutnie nie będzie miała jakiegokolwiek istotnego znaczenia, chodzi o pomoc w wyjściu z trudnych sytuacji, w których niewątpliwie wielu przedsiębiorców się znajdzie. Oczywiście wiemy, jaka jest sytuacja, jaka jest potrzeba chwili, choć doświadczenia obu ustaw, tzw. antykryzysowych, niestety nie pozostawiają dobrych wrażeń, nadziei na to, abyśmy mogli wspólnie coś w tej Izbie przygotować w atmosferze faktycznej, a nie tylko deklarowanej współpracy. Niemniej jednak jako klub oczywiście będziemy aktywnie uczestniczyć w pracach i starać się tak dopracować kształt tej ustawy, aby przede wszystkim miała ona jakiekolwiek realne znaczenie dla wyjścia przedsiębiorców z tej trudnej sytuacji. I na ten moment nasz klub będzie w tych dalszych pracach uczestniczył. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maria Małgorzata Janyska
Data: 2020-04-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Restrukturyzacja zawsze jest potrzebna, dlatego że zawsze może być taka sytuacja, że jest potrzebna, czasem bardziej i w większym wymiarze, i trzeba być dobrze do tego przygotowanym. O tym mówił tutaj Waldemar Sługocki występujący w imieniu Koalicji Obywatelskiej. Rząd zdecydował o tym, zamroził na samym początku pewne działalności, za chwilę to już będą 2 miesiące, i w w tym projekcie brakuje mi... Mam takie pytanie: Czy państwo widzicie potrzebę specrozwiązań właśnie dla tej grupy, ponieważ to ona już dzisiaj praktycznie jest zagrożona tym, że lada moment przestanie działać, a wielu z nich już nie działa. To jest też pytanie o historię, jak się w ogóle przygotowywano do czasów kryzysowych, które zawsze przecież przychodzą. Może by brać przykład z samorządów, od marszałków województw, podam przykład marszałka województwa wielkopolskiego (Dzwonek), który kiedyś zdecydował o tym, że wprowadzono tzw. instrumenty zwrotne z wykorzystania środków europejskich i dzisiaj, proszę państwa, zadeklarował już ponad 70 mln zł, i to już jest do wzięcia, przez Wielkopolski Fundusz Rozwoju na płynność bieżącą i na ratowanie przedsiębiorstw. 70 mln - a tutaj 120 z pieniędzy rządowych. To jest zdecydowanie za mało.
Mówca: Maria Małgorzata Janyska
Data: 2020-04-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Biurokracja jest tak duża przy tym projekcie, że na pewno w trakcie prac w komisji będziemy dążyli do tego, żeby na specjalną sytuację - a jesteśmy w specjalnej sytuacji kryzysowej - przygotować rozwiązania bardzo proste, oczywiste i szybkie. Zobaczymy tylko, na ile starczy, jaki będzie efekt tych pieniędzy, bo niestety obawiam się, że on będzie mały, bo pieniądze są również małe. (Oklaski)
Mówca: Agnieszka Dziemianowicz-Bąk
Data: 2020-04-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Czytając tę ustawę, chciałoby się powiedzieć: Panie premierze, rządzie, panie ministrze, halo, tu Ziemia, tu wiosna 2020 r., tu czas pandemii i największego kryzysu ekonomicznego od lat. A państwa ustawa, choć nie jest zła, pochodzi z innych czasów. Z czasów, kiedy pan premier Morawiecki był członkiem Rady Gospodarczej premiera Donalda Tuska. Z czasów, których już nie ma, które bezpowrotnie minęły wraz z wybuchem epidemii. Trudna sytuacja, na którą w założeniu miała odpowiadać ta ustawa, to dziś nie przypadek, nie wyjątek dotyczący tylko niektórych przedsiębiorców. Dziś w trudnej sytuacji znajdują się setki tysięcy fryzjerek, kwiaciarek, hotelarzy, restauratorów, właścicieli sklepów, organizatorów imprez masowych, kosmetyczek, instruktorów. I oni wszyscy, ci wszyscy ludzie czekają dziś na adekwatne działania, na prawdziwy ratunek - nie przed przejściowymi trudnościami, ale przed realnym bankructwem. Moje pytanie brzmi zatem: Na co państwo czekają? Kiedy zajmiecie się ustawą (Dzwonek), którą dała wam w tym kryzysie Lewica, o finansowaniu przez państwo kosztów stałych przedsiębiorstw? Finansowanie kosztów prądu, gazu, czynszu to jest realna ulga, na którą dziś, w czasach kryzysu, czekają wszyscy przedsiębiorcy i ich pracownicy. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Sibińska
Data: 2020-04-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam dwa pytania. Pierwsze pytanie. Czy Agencja Rozwoju Przemysłu, która ma realizować zadania wynikające z tej ustawy, jest przygotowana operacyjnie do wprowadzenia wejść kapitałowych? Drugie pytanie dotyczy samorządów, bo w przypadku ratowania przedsiębiorstw będzie to miało na pewno duży wpływ na wpływy z podatków do kas samorządów. Już dzisiaj samorządy wykonują bardzo dużo zadań za rząd. Nie idą w ślad za tym pieniądze. Pokrywają koszty pseudoreformy edukacyjnej. Dzisiaj samorządy wielokrotnie wspierają szpitale, przedsiębiorców, ratują lokalne firmy, natomiast ze strony rządu nie płyną żadne instrumenty, które miałyby pomóc samorządom. Dlatego moje pytanie tego dotyczy. Czy w obliczu tego kryzysu, pomocy przedsiębiorcom, przewidujecie państwo również wsparcie samorządów? (Dzwonek) Bez wątpienia trudności firm funkcjonujących na ich terenie będą się odbijały na sytuacji samorządów. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marcin Kulasek
Data: 2020-04-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pomoc dla przedsiębiorców powinna być, ale Lewica nigdy nie zgodzi się na bezwarunkowe pompowanie pieniędzy do biznesu. Firmy nie działają tylko dla dobrobytu menedżerów czy właścicieli, ale również po to, aby dawać ludziom dobrze płatną i bezpieczną pracę. Nie chcemy scenariusza, w którym firma dostanie pomoc od państwa, a pierwszą inwestycją będzie wymiana floty limuzyn dla zarządu. Ludzie to widzą, kłują ich w oczy takie inwestycje, rozmawiają o nich i krew ich zalewa, a w czasie kryzysu zalewa ich nawet bardziej niż zwykle. Stąd moje pytanie: Czy rząd zgodzi się na wprowadzenie mechanizmów, które zagwarantują, że środki publiczne pójdą w pełni na restrukturyzację, wsparcie innowacyjności i zachowanie miejsc pracy dobrej jakości (Dzwonek), a nie na premie i nagrody dla prezesów i rad nadzorczych? (Oklaski)
Mówca: Dariusz Rosati
Data: 2020-04-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Projekt ustawy, który omawiamy, jest na normalne czasy. To nie jest projekt ustawy na stan kryzysu epidemicznego ani na stan nadzwyczajny, w jakim znajduje się polska gospodarka. W tym projekcie ustawy znajdują się przede wszystkim rozwiązania pożyczkowe. Tam nie ma wsparcia przedsiębiorstw, tam jest przejściowe wsparcie w sytuacji utraty konkurencyjności. My tu nie mówimy o utracie konkurencyjności. Polskie przedsiębiorstwa są konkurencyjne, natomiast po prostu nie mogą funkcjonować ze względu na ograniczenia narzucone przez rząd, przez władzę. Jest potrzebna zupełnie inna ustawa. Dziwię się w ogóle, że 4 lata czekaliście z taką ustawą o pomocy publicznej, która mogła być wprowadzona już po 2016 r. - dlatego że były takie możliwości - i dopiero teraz, chcąc sprawić wrażenie, że dajecie Polakom jeszcze jeden instrument pomocowy, wprowadzacie ten projekt ustawy. To jest zupełnie bezużyteczny projekt. On jest dobry, jak powiedziałem (Dzwonek), na dobre czasy, natomiast z całą pewnością nie pomaga gospodarce. Chciałem was zapytać na koniec, panie ministrze, jakie macie jeszcze możliwości finansowe. Wiemy, jaki jest deficyt w obecnym budżecie, i wiemy też, jaka jest skala potrzeb pożyczkowych, 78 mld pożyczone od NBP. Chciałbym się dowiedzieć, ile macie jeszcze pieniędzy, i wtedy moglibyśmy popracować nad prawdziwą ustawą, która przyniosłaby pomoc polskiej gospodarce. (Oklaski)
Mówca: Monika Pawłowska
Data: 2020-04-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Lewica od zawsze stoi po stronie pracowników i pracodawców. Moje pytanie będzie dotyczyło właśnie pracowników i pracodawców. Pytam, czy rząd w końcu zajmie się problemem lotniska w Świdniku. Spółka Port Lotniczy Lublin SA, na którą ani minister Sasin, ani minister Soboń nie zwrócili uwagi, to lotnisko regionalne, na którym zbijacie kapitał polityczny, a teraz nie macie za grosz przyzwoitości, aby odpowiedzieć na apel o pomoc. To jest właśnie wasza polityka. Nie ma koronawirusa, chwalicie się osiągnięciami. Jest koronawirus, nie potraficie wziąć na siebie odpowiedzialności. Port Lotniczy Lublin SA woła o pomoc, bo został pominięty przez wasz rząd. To wasza wina, że tego nie dopilnowaliście. Zajmujecie się drukowaniem kopert, a nie możecie zająć się ratowaniem m.in. motoru województwa lubelskiego, z którego i wy korzystacie. Panie Sasin, panie Soboń, dzisiaj (Dzwonek) was wyręczam. Na posiedzeniu Komisji Finansów Publicznych składam poprawkę dotyczącą zabezpieczenia regionalnych portów lotniczych. Nie ma nic prostszego w tym momencie niż zagłosowanie za poprawką Lewicy. Dziękuję serdecznie.
Mówca: Waldemar Sługocki
Data: 2020-04-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Panie ministrze, nie będę powtarzał już krytycznych uwag, aczkolwiek mam nadzieję, że gros z nich uwzględnicie państwo być może w przyszłości. Natomiast pytanie dotyczy kwestii alokacji rocznej. 120 mln rocznie chcecie państwo przeznaczyć na realizację tejże ustawy. Ale moje pytanie jest nieco inne. Panie ministrze, czy nie lepiej byłoby, nie korzystniej z punktu widzenia potrzeb polskich przedsiębiorców, aby te alokacje roczne były nieco inne, czyli żeby w roku 2020 był zdecydowanie największy poziom finansowania, w 2021 r. - nieco mniejszy i każdego roku mniejszy? Dlatego że dzisiaj potrzeby przedsiębiorców są zdecydowanie największe. Nie podzieliłbym tej alokacji w wysokości 1200 mln zł na równe części - wręcz przeciwnie. Jeżeli dzisiaj polskie przedsiębiorstwa stoją (Dzwonek) przed wyzwaniami pandemii, to dzisiaj powinny być największe środki finansowe, potem - sukcesywnie mniejsze. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marta Golbik
Data: 2020-04-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję. Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Można odnieść wrażenie, że w przypadku tej ustawy zrobiliście wszystko, żeby de facto nie udzielić pomocy polskim przedsiębiorcom. 45 dni - a w najgorszym wypadku, przy odwołaniu, ponad 100 dni - oczekiwania na decyzję. Przecież każdy, kto kiedykolwiek miał do czynienia z prowadzeniem działalności gospodarczej, wie, że w tej sytuacji większość firm po prostu padnie. Nikt nie będzie tyle czekał. Tony papierów do wypełnienia, poświadczenie bilansów przez biegłego rewidenta. To trwa za długo, to jest za późno i praktycznie w dzisiejszych warunkach jest to nierealne. Tak naprawdę powinniśmy się zająć dzisiaj jedną rzeczą: zacząć ufać przedsiębiorcom i realnie patrzeć na ich potrzeby. Dlaczego w innych krajach to może działać na zasadzie oświadczenia? Dlaczego pieniądze mogą przychodzić natychmiast, a u nas przedsiębiorcy muszą czekać kilkadziesiąt dni, czasem ponad 100 dni na to, żeby dostać jakąkolwiek pomoc? (Dzwonek) Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Grabczuk
Data: 2020-04-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nie wierzę w ten projekt. Nie wierzę, bo, po pierwsze, jest późno, po drugie, jest trudny, po trzecie, jest mało środków finansowych, a po czwarte, o czym powiedział pan prof. Rosati, to nie ten czas. Proszę państwa, w ciągu miesiąca trzeci raz debatujemy nad trzecią tarczą. Pierwsza dziurawa, druga - podobna, nad trzecią pracujemy dzisiaj. Gdybyście państwo zechcieli skorzystać z propozycji, które były przedstawione w Senacie, albo tych, które zaproponowała Koalicja Obywatelska, jak również zaproponowały inne kluby opozycyjne będące w tym Sejmie, to ta tarcza byłaby zupełnie inna. Jednak dzisiaj codziennie tysiące osób rejestruje się jako bezrobotne. W moim mieście, Chełmie, widać to w sposób szczególny. Rząd niezwykle pięknie mówi, ale prawda jest inna. Jest prawda rządowa i jest ta prawda, kiedy rozmawiamy z przedsiębiorcami - to zupełnie inaczej wygląda. Panie premierze, jeśli mogę coś (Dzwonek) doradzić: mniej konferencji prasowych, więcej pieniędzy. Więcej pieniędzy dla firm, ale teraz, bo za miesiąc czy za dwa miesiące będzie za późno. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Joanna Frydrych
Data: 2020-04-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! Projekt ustawy zawiera rozwiązania pozwalające na udzielenie pomocy publicznej w formie wsparcia finansowego na ratowanie lub restrukturyzację przedsiębiorstw w trudnej sytuacji. Proszę odpowiedzieć na pytanie, w jaki sposób projektodawcy zamierzają kontrolować realizację wsparcia restrukturyzacyjnego przewidzianego w formie tzw. wejść kapitałowych. Wejścia kapitałowe nie oznaczają nic innego jak objęcie przez Skarb Państwa obligacji, akcji lub udziałów przy podwyższeniu kapitału zakładowego ratowanych przedsiębiorstw. Wysoka Izbo, drodzy państwo, takie działania można nazwać próbą nacjonalizacji przedsiębiorstw. Parlament powinien mieć silniejszy mandat w zakresie nadzoru nad tymi działaniami. Niezwłocznie należy przygotować taki nadzór, aby przedstawiciele społeczeństwa mieli możliwość kontroli nad udzielonym wsparciem. Dlaczego projektodawcy nie przewidzieli uprawnień dla parlamentu (Dzwonek) do kontroli i monitoringu? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marta Wcisło
Data: 2020-04-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! To nie jest projekt na miarę czasów i sytuacji, w jakiej jesteśmy, czyli sytuacji światowej pandemii. To jest projekt na normalne czasy pomocy publicznej. Natomiast projekt ustawy, nad którym procedujemy, powiela procedury, powiela skomplikowane zapisy, trudne wzory, co się nie sprawdza w życiu. Pokazał to Wrocław: na 464 wnioski żaden nie spełnił wymogów formalnych. Podobnie jest w przypadku tej ustawy. Art. 15 ust 2: W celu obliczenia kwoty pożyczki stosuje się następujący wzór: EBIT t + A t - (kapitał obrotowy t - kapitał obrotowy t - 1 )/2. Dla kogo są te wzory i dla kogo są te zapisy? Na pewno nie dla małych firm. Czy tak ma wyglądać pomoc państwa? Uprawiacie propagandę pomocy, ratowania, ale to nie jest ratowanie, to jest dobijanie leżącej na łopatkach gospodarki. To powinny być proste rozwiązania i szybkie rozwiązania. I tego domagają się przedsiębiorcy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Dariusz Joński
Data: 2020-04-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Procedujemy dzisiaj nad projektem ustawy o udzielaniu pomocy publicznej w celu ratowania lub restrukturyzacji przedsiębiorców. 29 sierpnia 2016 r. Komisja Europejska dała zielone światło. Państwo schowaliście to do szuflady i trzymaliście ponad 3,5 roku. Ale nawet kiedy wczytamy się w te zapisy, nad którymi dzisiaj procedujecie, zobaczymy, że nawet nie są te zapisy sukcesem, natomiast problemem są m.in. procedury, które tam są określone, i środki, które chcecie przeznaczyć. Środki pozwalają być może uratować kilka firm, ale procedury spowodują, że de facto mało kto będzie mógł z tego skorzystać. Proszę zwrócić uwagę, co zrobiliście z tarczą 1 i tarczą 2. Osoby, które chcą skorzystać ze świadczenia postojowego, czekają już ponad miesiąc. Osoby, które chcą skorzystać z tzw. pożyczki bezzwrotnej z urzędu pracy, czekają od 2 do 4 tygodni. Jeśli ta ustawa ma działać dokładnie tak samo, to nikogo nie uratujecie. To jest tylko i wyłącznie po to, żebyście przed kamerami pokazali, że chcecie ratować, że macie pomysł, a to, że nie uratujecie nikogo, już mało kogo będzie interesowało. To jest po prostu projekt, który jest wydmuszką i tylko z nazwy przypomina, że ma za zadanie komukolwiek pomagać. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Sługocki
Data: 2020-04-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję bardzo. Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Proszę wybaczyć, ale albo musi pan baczniej słuchać tego, co się do pana mówi, albo nie powinien pan sugerować mówcy, że powiedział to, czego nie powiedział. Nie powiedziałem, że pomoc publiczna pochodzi z budżetu Unii Europejskiej, tylko powiedziałem, że stosowne rozporządzenia Unii Europejskiej umożliwiają przekazywanie środków publicznych krajowych na poczet polskich podmiotów gospodarczych. I pan wie, i ja wiem, i wszyscy tutaj na sali wiemy, że Polska funkcjonuje na jednolitym rynku europejskim, więc taka notyfikacja pomocy publicznej na co dzień jest potrzebna, dzisiaj nie. Tak powiedziałem. Tak czy nie? Proszę odpowiedzieć. (Poseł Dariusz Joński: Nie ma sprostowania do sprostowania.)
Mówca: Grzegorz Braun
Data: 2020-04-30 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Chce pani poddać pod głosowanie sprzeciw bez uzasadnienia. Przechodzę zatem do mojego wniosku formalnego. Wniosek formalny jest taki: niech debata na temat ustawy, która zmienić ma plus minus pół setki różnych ustaw, będzie debatą, a nie plebiscytem. (Poseł Barbara Bartuś: O drogach publicznych?) Niech to będzie debata, a nie plebiscyt. Rozumiem, że w pierwszej kolejności będziemy debatowali na temat tej ustawy, którą wy nazywacie tarczą, my nazywamy betonowym kołem ratunkowym dla polskiej przedsiębiorczości. (Poseł Barbara Bartuś: Sprzeciw był do dróg publicznych.) O, widzi pani, nawet to nie jest jasne jeszcze o tej porze, nad którą ustawą o jakiej porze będziemy głosować. Ja zatem wnoszę o to, żeby zmienić sposób prowadzenia dyskusji i nie reglamentować czasu wystąpień klubów i koła. To mój wniosek formalny. (Dzwonek)
Mówca: Krzysztof Gawkowski
Data: 2020-04-30 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Proszę o zwołanie Konwentu Seniorów i o przerwę w celu wprowadzenia do porządku obrad ważnego punktu dotyczącego wczorajszego wystąpienia pana premiera i słów o tym, że będziemy otwierali placówki edukacyjne na poziomie przedszkoli i żłobków. Panie premierze, powiedział pan wczoraj, że otwieramy przedszkola. A my dostaliśmy od wczoraj naprawdę setki maili od niewiedzących, co robić, rodziców, od wielu samorządowców, którzy nie wiedzą, co mają zrobić w sprawie, która została przez ministerstwo edukacji odłożona na półkę, bo nawet na stronach ministerstwa edukacji nie ma żadnych wytycznych, które by pozwalały dzieciakom pójść do szkoły. Ja sam jestem ojcem 5-letniego syna i w imieniu zarówno mojego syna, jak i tych dziesiątków tysięcy dzieciaków proszę, żebyśmy o tym dzisiaj porozmawiali, bo za chwilę będziemy mieli koniec tego tygodnia sejmowego. Piątego, szóstego dzieci mają iść do szkół. I co dalej? I co te cztero-, pięcio-, sześciolatki i ich rodzice mają zrobić? Bo nawet nie wiadomo, czy mają tam chodzić w maseczkach czy nie. A telefony do ministerstwa są zbywane śmiechem. No tak nie powinno (Dzwonek) być. Dziękuję bardzo.