PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Proszę pozwolić mi najpierw podzielić się z państwem ogólną refleksją. Problem, nad którym dzisiaj dyskutujemy, nie ma barw politycznych, nie ma twarzy politycznej. Szkoły są likwidowane przez samorządy rządzone przez wszystkie siły polityczne, również te reprezentowane w tej sali. Prosiłbym, żeby pamiętać o tym, szczególnie wtedy, kiedy próbuje się upolityczniać tę dyskusję. Jako długoletni nauczyciel i samorządowiec z wielkim bólem przyjmuję informację o likwidacji szkół, tym bardziej że sam doświadczyłem likwidacji placówki, zakładu kształcenia nauczycieli, której miałem zaszczyt być dyrektorem. Haniebny proceder politycznej likwidacji tej placówki prowadził ówczesny marszałek województwa podkarpackiego, dzisiaj poseł siedzący na tej sali, poseł PiS-u. Ówczesny minister edukacji narodowej pani prof. Krystyna Łybacka wyraziła sprzeciw wobec tej decyzji. Mimo to radni prawicy powzięli taką decyzję. Dobrze, że przyszedł następny sejmik, mądry, uchylił tę uchwałę i szkoła istnieje do dzisiaj. (Oklaski) Moim zdaniem, jako nauczyciela, trzy elementy... (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Do rzeczy.) Proszę się nie egzaltować, panie pośle. Panie marszałku, pan Kuźmiuk się egzaltuje. Przejdę do rzeczy, panie pośle. (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Bo nie mówi pan o szkole.) Da mi pan skończyć? (Głos z sali: To kończ.) Dziękuję. Moim zdaniem trzy elementy wpływają, mają decydujące znaczenie przy likwidacji szkół. W przypadku rodzica jest to bezpieczeństwo dziecka w czasie dojazdu do szkoły i w nowym środowisku, w nowej szkole. Dojazd ma zagwarantować samorząd, bezpieczeństwo - szkoła, dyrektor, nauczyciele. W przypadku nauczycieli jest to bezpieczeństwo zawodowe, czy ja, nauczyciel w likwidowanej szkole, będę mógł kontynuować pracę w innej szkole, czy też nie. W przypadku lokalnej społeczności jest kwestia tego, co będzie z budynkiem, co będzie z mieniem. (Dzwonek) Myślę, że dobry burmistrz, dobry wójt, dobry prezydent poradzi sobie z tym problemem i będzie potrafił stworzyć taką procedurę, żeby usatysfakcjonować wszystkie strony. Pani minister, mam pytanie: Jaki jest stosunek procentowy i ilościowy placówek przekształcanych do likwidowanych oraz jaki procent likwidowanych szkół dotyczy placówek, w których nie było i nie ma od kilku lat naboru? Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowni państwo, tak naprawdę mówimy nie o procesie likwidacji szkół, ale o realizacji przez państwo swojego podstawowego obowiązku, mianowicie obowiązku edukacji, co powinno być finansowane z budżetu państwa. Od dłuższego czasu państwo polskie, jak widać, nie chce realizować tego obowiązku i stąd ograniczone środki na edukację przekazywane do samorządów. Wystarczy powiedzieć, że samorządy w skali roku 2011 do wydatków bieżących musiały już dołożyć 4 mld zł. Jeżeli doliczymy do tego parę miliardów wydatków inwestycyjnych, to będziemy mieć skalę ciężaru, jaki został przerzucony przez państwo na jednostki samorządu terytorialnego. Przygniecione takimi zobowiązaniami rzeczywiście realizują ten proces na masową skalę. Chciałbym zapytać, czy rząd, analizując tę sytuację, pracuje nad jakimś wyjściem. Być może jakimś wyjściem z sytuacji byłoby sparametryzowanie tego, co ma się dziać w oświacie, i przekazywanie środków odpowiednio do tych parametrów. Oczywiście one musiałyby być zróżnicowane w zależności od charakteru szkoły. Czy rząd zastanawia się także, czy nie ma obowiązku chociażby pokrycia subwencją płac nauczycieli w poszczególnych jednostkach samorządu terytorialnego? Bo są jednostki samorządu terytorialnego, które otrzymują subwencję w wysokości niepokrywającej płac w swoich szkołach. A więc to już jest ewidentnie nierealizowanie obowiązków edukacyjnych przez państwo polskie. Wreszcie ostatnia sprawa. Proszę państwa, bardzo często szkoły, szczególnie wiejskie, są nie tylko miejscem edukacji, ale i miejscem życia kulturalnego społeczności lokalnej, w ogóle miejscem, gdzie tworzą się więzi lokalne. W związku z tym czy zastanawialiście się państwo nad tym, aby pokrywać koszty tego rodzaju funkcjonowania szkół nie tylko z subwencji, ale także ze środków ministra kultury i ministra spraw wewnętrznych i administracji? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbyszek Zaborowski
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani poseł Pietraszewska mówiła dzisiaj o histerii wokół likwidacji szkół. Przypomnę: w ubiegłym roku zlikwidowano w Polsce 300 szkół, w tym roku do dzisiaj zgłoszono zamiar likwidacji 275, a luty się jeszcze nie skończył. Od jakiej więc liczby, zdaniem Platformy Obywatelskiej, likwidacja szkół będzie miała masowy charakter? Jaką liczbę samorządy mają osiągnąć, aby uznano, że ma to charakter masowy i niepokojący? Oczywiście, pół biedy, jeżeli szkoła jest przekształcana czy likwidowana faktycznie z powodu sytuacji demograficznej. Ale, niestety, znacząca część reorganizacji jest związana z koniecznością oszczędzania przez samorządy w sytuacji, kiedy rząd nie doszacowuje rokrocznie subwencji oświatowej na poziomie 30-40% kosztów ponoszonych realnie przez samorządy. Rząd odgrywa rolę dobrego wujka, parlament uchwala podwyżki, które w większości przypadków realizować ma samorząd ze środków własnych. Samorząd musi przeznaczać te środki również na finansowanie inwestycji szkolnych, wszystkich projektów rozwojowych, musi realizować inwestycje unijne i mieć pieniądze na wkład własny. W tej sytuacji, niestety, system edukacyjny cierpi. Czy rząd nie dostrzega tej sytuacji? Czy jednak nie trzeba ustalić standardów edukacyjnych i płacić samorządom za prowadzenie szkół takich kwot, jakie wynikają z państwowych standardów kształcenia? Rzeczą specyficzną, która budzi mój głęboki niepokój - w województwie śląskim jest to wyraźnie dostrzegalne - jest dalsza likwidacja szkół zawodowych. Na rynku pracy mamy do czynienia z taką sytuacją, w której bezrobocie wśród absolwentów przekracza 27%, a jednocześnie przedsiębiorcom brakuje rąk do pracy (Dzwonek), ponieważ profile kształcenia są niewłaściwe, a mimo to likwiduje się szkoły zawodowe, które przygotowują do zawodów, na które jest popyt. Co rząd zamierza zrobić w tej sprawie? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Artur Górski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W Warszawie jest likwidowane przedszkole ˝Wiatraczek˝ na Pradze-Południe i 11 szkół wszystkich stopni. Władze stolicy swoje zamiary w tym względzie dość długo ukrywały przed radnymi i mieszkańcami. Nie było żadnych konsultacji społecznych, nikogo nie pytano o zdanie. Władze Warszawy zapewniają, że tzw. racjonalizacja sieci szkolnej nie oznacza ograniczenia dostępu do kształcenia. Jednak w niektórych przypadkach dwukrotnie wydłuży się droga dzieci do szkoły, przez co zmniejszy się ich bezpieczeństwo. Wśród likwidowanych warszawskich placówek oświatowych są trzy gimnazja. Dane demograficzne prezentowane niedawno przez Biuro Edukacji Urzędu m.st. Warszawy wskazują, że wkrótce wyż dotrze do gimnazjów i znacząco wzrośnie liczba uczniów, którzy podejmą edukację na tym poziomie. Zatem po co likwidować gimnazja? Warszawa, stolica Polski, musi robić oszczędności, bo jest potworna dziura budżetowa. Tylko czy należy je robić na dzieciach? Wiem, co minister edukacji narodowej Krystyna Szumilas mi odpowie - że to nie jest polityka rządu, tylko samorządu. Pani Minister, dla mnie nie ma wątpliwości, że to jedna i ta sama polityka, że w sprawach oświatowych samorządy, w których rządzi Platforma Obywatelska, prowadzą politykę degradacji i zwijania oświaty, która w skali państwa dziś jest realizowana przez panią i pani resort, a była zapoczątkowana w tamtej kadencji przez niesławną minister Katarzynę Hall. Na koniec mam jeszcze jedno pytanie do pani minister. Podczas manifestacji w obronie likwidowanych szkół na Pradze-Południe dwa tygodnie temu rodzice i uczniowie nieśli transparent o wymownej treści. Czy pani minister wie, co było napisane na tym transparencie? To ja pani powiem: ˝Tylko matoły likwidują szkoły˝. Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Lipiec (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Ze zdumieniem wysłuchałem informacji przedstawiciela rządu w debacie na temat lawinowego wzrostu likwidowanych szkół. Ministerstwo Edukacji Narodowej nie dostrzega tego problemu i nie chce uznać, że państwo polskie ponosi odpowiedzialność za stan polskiego systemu edukacji narodowej. Błędne decyzje legislacyjne związane z nowelizacją ustawy o systemie oświaty podjęte w poprzedniej kadencji przez koalicyjną większość PO i PSL skutkują tym, że nadzór pedagogiczny ze strony kuratora oświaty nad funkcjonowaniem polskich szkół stał się iluzoryczny. Perspektywa likwidacji w 2012 r. ok. 1000 szkół to wielce niepokojący prognostyk, który winien skłonić polski rząd do podjęcia konkretnych działań, jeśli chodzi o tę materię. W województwie świętokrzyskim ponad 20 szkół ma ulec likwidacji. Samorządy narzekają na brak środków finansowych, które winno zabezpieczyć państwo, niezbędnych do realizacji zadań oświatowych. Niestety w czasie debaty budżetowej poprawka Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość o zabezpieczeniu dodatkowych środków budżetowych dla samorządów w wysokości 0,5 mld zł została zignorowana. Na samorządy nakłada się coraz większe zobowiązania, nie rekompensując im tego, nie zapewniając im zabezpieczenia finansowego na realizację tych zobowiązań. Wobec powyższego warto zapytać: Czy polski rząd poprze złożony przez Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość wniosek legislacyjny dotyczący ustawy o systemie oświaty, aby przywrócić kuratorom oświaty faktyczny nadzór nad funkcjonowaniem szkół? Czy polski rząd rozważa możliwość zmiany mechanizmu funkcjonowania systemu finansowania zadań oświatowych, tak aby faktycznie urealnić poziom tego finansowania przez państwo, co postulują samorządy? Czy polski rząd rozważa możliwość przejęcia na swoje barki największego ciężaru finansowania oświaty, jakim są wynagrodzenia nauczycieli? Czy minister edukacji narodowej opracuje i wdroży program funkcjonowania małych szkół, który z pewnością zostanie dobrze przyjęty w środowiskach wiejskich?
Mówca: Marcin Mastalerek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Informacja bieżąca dotyczy dziś likwidacji szkół. Słusznie pani minister zauważyła, że decyzje o likwidacji szkół podejmują samorządy. W mojej ocenie są to najczęściej samorządy związane bezpośrednio lub pośrednio z Platformą Obywatelską. Mam przed sobą zdjęcie z billboardu Platformy Obywatelskiej z kampanii samorządowej w 2010 r. Na billboardzie widzimy odmłodzonego na Photoshopie Donalda Tuska i hasło ˝Nie róbmy polityki. Budujmy szkoły˝. Dziś to hasło brzmi tragikomicznie. W związku z tym hasłem PO z kampanii samorządowej w 2010 r. mam pytania: Co takiego zmieniło się w Polsce w sytuacji demograficznej i społecznej, że jesienią 2010 r. PO chciała szkoły budować, a dziś je likwiduje? Proszę przedstawić bilans zbudowanych i zlikwidowanych szkół w Polsce od jesieni 2010 r. do dziś.
Mówca: Lucjan Marek Pietrzczyk (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Na początek pozytywny przykład: mieszkam w gminie (gmina Morawica, województwo świętokrzyskie), która nie dokłada do bieżącego funkcjonowania szkół - a więc jednak można i zapraszam do korzystania z tego przykładu. Ale przecież wiem, że w zdecydowanej większości gmin sytuacja jest jednak inna. Ale po kolei. Po pierwsze, w Polsce jest pewnego rodzaju moda na miesiące i luty stał się miesiącem ratowania szkół. To piękne, ale jest to miesiąc, w którym uaktywniają się też politycy - natychmiast pojawiają się w miejscowościach, gdzie ma być likwidowana szkoła, w roli zbawców. A ja mam wrażenie, że chodzi im nazbyt często o coś, co nazwałbym ˝promocyjną wartością dodaną˝. Po drugie, przeanalizujmy dane o przekształceniach. W roku szkolnym 2006/2007, kiedy kurator miał prawo weta, a rządził PiS, zamknięto 653 szkoły, w roku szkolnym 2011/2012, bez weta kuratora, zamknięto tylko 300 szkół. Można powiedzieć, że weto kuratora zwiększało liczbę likwidowanych szkół. Ale patrzmy realnie - sieć szkół jest coraz bardziej racjonalna i liczba szkół przekształcanych (czy też likwidowanych) będzie w następnych latach jednak malała. Po trzecie, reorganizacja sieci szkół jest reorganizacją, a nie brutalnym poszukiwaniem oszczędności. O ile bowiem musiałaby wzrosnąć subwencja, aby w szkole mogły funkcjonować 8-10-osobowe klasy? O 80-100%? To wiemy! Żaden rząd takich warunków nie zapewni, a więc jednak szkoły prowadzone przez samorządy muszą ulegać reorganizacji, Po czwarte, czy szkoła stowarzyszeniowa jest szkołą gorszą? O jakości szkoły świadczą jej wyniki, szkoła po prostu musi być dobra! O jakości pracy szkoły świadczą między innymi wyniki sprawdzianów i egzaminów oraz bardzo bezwzględnego wskaźnika w postaci edukacyjnej wartości dodanej. A dlaczego tzw. małe szkoły mogą funkcjonować? Ponieważ w nich nie obowiązuje pensum z Karty Nauczyciela. I z tym problemem też jako parlament musimy się w sposób mądry i odpowiedzialny zmierzyć. Wszyscy - i koalicja, i opozycja. Po piąte, niech o sieci szkół decydują samorządy, a my im patrzmy na ręce, ale i pomagajmy. A nad ich kontrowersyjnymi, ktoś mógłby powiedzieć niemądrymi, decyzjami niech czuwają wojewoda i inne instytucje odwoławcze. Pytanie do ministra edukacji narodowej: Czy MEN posiada dane dotyczące liczby i skuteczności (liczba wniesionych spraw i liczba wyroków uchylających uchwały i decyzje) odwołań od uchwał samorządów wniesionych do sądów administracyjnych? Jeżeli tak, to proszę o informację na piśmie. Dziękuję.
Mówca: Piotr Polak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Prawie rok temu likwidacja szkół przez samorządy była również w Sejmie RP przedmiotem dyskusji, podobnie jak dzisiaj w ramach informacji bieżącej. Tylko że rok temu do tego bolesnego problemu podnoszonego przez posłów odnosiła się pani minister. Dzisiaj pani minister odpowiadającej na pytania posłów zabrakło. Dobrze, że jest choć podsekretarz stanu. Rok temu pani minister Hall, kończąc swoje wystąpienie w debacie nad likwidacją szkół, deklarowała: Zaproponujemy kilka systemowych rozwiązań pomagającym samorządom w tym temacie. Co z tej zapowiedzi zrealizowano? Okazuje się, że nic. Przez cały rok ministerstwo nie zaproponowało żadnego rozwiązania systemowego wspierającego samorządy i zapobiegającego likwidacji szkół. Miniony rok został więc w tym temacie przez ministerstwo zmarnowany, a problem likwidacji szkół powrócił jeszcze w większej skali. Na koniec szczegółowe pytania o wieloletnie strategie zarządzania zasobami oświatowymi. Czy samorządy takie strategie mają opracowane i czy na ich podstawie podejmują decyzje o likwidacji szkół? Czy ministerstwo wymaga takich strategii i czy je monitoruje?
Mówca: Jarosław Rusiecki (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Minister! Problem, który chcę przedstawić, ma ścisły związek z faktem likwidacji szkół podstawowych i gimnazjalnych w małych miejscowościach i ich przekazywania do prowadzenia w drodze umów zawartych z gminami na podstawie ustawy o systemie oświaty. Do mojego biura poselskiego wpłynął apel dyrektorów szkół publicznych z województwa świętokrzyskiego z prośbą o zajęcie się kwestią ubezpieczenia społecznego przez osoby fizyczne prowadzące szkoły publiczne. Jak wskazują wnioskodawczynie, od 1 września 2011 r. prowadzą przekazane szkoły, w których zmienił się tylko REGON i organ prowadzący. Jako osoby fizyczne są ich organem prowadzącym, dyrektorami i nauczycielami, jednakże nadal nie zostały uregulowane sprawy ubezpieczeń społecznych. Ustawa o systemie oświaty wymienia osoby fizyczne jako osoby organy prowadzące szkoły publiczne, a ustawa o ubezpieczeniach społecznych tych osób nie wymienia jako uprawnionych do ubezpieczenia społecznego, a zatem brakuje spójności między ustawami. Ta sytuacja sprawia, że osoby zainteresowane nie są w stosunku pracy oraz nie podlegają tym samym ubezpieczeniom społecznym. Ponadto ZUS nie posiada kodu działalności, którą zainteresowane chciały zarejestrować, gdyż prowadzenie szkoły publicznej nie jest działalnością gospodarczą. Proszę o zainteresowanie się tym problemem oraz o odpowiedź na piśmie.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani minister w swoim wystąpieniu starała się zminimalizować zjawisko likwidacji oraz przekształcania szkół. Według przytoczonych przez panią minister danych planuje się w tym roku likwidację 273 szkół. Tymczasem w regionach posłowie spotykają się z inną rzeczywistością. Do biur poselskich kierowane są prośby rodziców, nauczycieli, samorządowców, dyrektorów, a nawet proboszczów parafii o pomoc w ratowaniu szkół w małych miejscowościach. Zlikwidowanie szkoły w małym miasteczku czy w wiosce, a wcześniej oddziału poczty, stacji kolejowej i innych instytucji, prowadzi do degradacji cywilizacyjnej, a w dalszej perspektywie do wymierania tych miejscowości. Młodzi ludzie będą takie miejscowości opuszczać, bo jak zakładać rodzinę w miejscowości, w której nie ma szkoły, przedszkola, poczty itp. Ostatnio spotkałem się w swoim biurze poselskim z rodzicami, dyrektorką szkoły, radnym, proboszczem z miejscowości Górki w sprawie likwidacji szkoły, w której uczy się ponad 140 uczniów. Na Podkarpaciu mówi się o planach likwidacji ponad 50 szkół. Nie koresponduje ta liczba z danymi przytoczonymi przez panią minister. Dlatego proszę panią minister o podanie liczby planowanych do likwidacji szkół w województwie podkarpackim. Czy rząd rozważa możliwość zwiększenia subwencji dla małych szkół wiejskich, które są dla miejscowości jedynym miejscem społecznej integracji, oświaty i kultury?
Mówca: Ryszard Zawadzki (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Racjonalizacja sieci szkół w kraju prowadzona jest od lat i w większości przypadków problemy dotyczące sieci szkół w samorządach występują tam, gdzie wcześniej jej nie dostrzegano lub zaniechano z różnych względów. Obserwując zmagania samorządów z tym problemem, nietrudno zauważyć, iż przechodzą one przez swoistą drogę cierniową przechodzącą w eskalację konfliktu, a nawet referendum. W większości przypadków próby zmian sieci szkół kończą się na etapie wstępnym, tzw. uchwały intencyjnej. Na tym etapie obiektywizuje się dyskusja między zainteresowanymi stronami, czy szkołę należy przekształcić, zlikwidować, czy też nie, bo najczęściej taka jest intencja samorządów w drodze dialogu. Dlatego chciałbym zapytać, ile szkół udało się zachować mimo uchwał intencyjnych, ile szkół zlikwidowano, bowiem nie miały naboru, ile przekazano stowarzyszeniom. Na przykładzie województwa śląskiego mogę stwierdzić, iż w tym roku 80% uchwał dotyczy szkół, które likwiduje się ze względu na brak naboru, np. licea profilowane. Chciałbym zapytać również, jakie są inne przyczyny likwidacji szkół oprócz czynnika oczywistego, jakim jest niż demograficzny, oraz o ile wzrosły wydatki budżetu państwa na oświatę, mimo iż liczba uczniów w szkołach się zmniejszyła.
Mówca: Bożena Szydłowska
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Platformy Obywatelskiej wobec poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku rolnym, druk nr 115. Według wnioskodawców celem proponowanej zmiany jest urealnienie obliczania ceny żyta, która stanowi podstawę do naliczania przez gminę podatku rolnego. Z analizy proponowanych przepisów wynika, że mają one doprowadzić do uśrednienia ceny żyta. Jednak po głębszej analizie stwierdzamy, że nie dojdzie do urealnienia, ale do uśrednienia tej ceny. Obecny stan i obowiązujące przepisy ustawy pozwalają radom gmin na obniżenie bez żadnych limitów cen skupu żyta w stosunku do cen ogłaszanych przez prezesa GUS. Wysoka Izbo! Z analizy danych za lata 2008-2011 wynika, że gminy efektywnie i elastycznie wykorzystują instrumenty swojego władztwa podatkowego w terenie, a podatek rolny naliczany według obowiązujących zasad jest korzystny dla podatników podatku rolnego. Wysoka Izbo! Pragnę zauważyć, że wprowadzenie przepisów w trakcie roku podatkowego jest niemożliwe, ponieważ gminy podjęły już stosowne uchwały, a zmiany mogłyby zachwiać stabilnością realizowanych budżetów. Wobec powyższego, wobec opinii rządu, w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska wnoszę o skierowanie przedmiotowego projektu ustawy do dalszych prac w komisji. Dziękuję bardzo za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Matuszczak
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku rolnym. Zaproponowana poselska nowelizacja ustawy o podatku rolnym wychodzi naprzeciw oczekiwaniom tak rolników, jak również samorządowców naliczających i pobierających podatek rolny. Celem zaproponowanych zmian jest taka modyfikacja sposobu obliczania podatku, by jako podstawę przyjąć średnią cenę żyta z jedenastu kwartałów poprzedzających IV kwartał przed rozpoczęciem kolejnego roku podatkowego a nie, jak dotychczas, z trzech kwartałów. Wydłużenie okresu obliczania średniej ceny skupu żyta przyczyni się do ustabilizowania i urealnienia wartości naliczanego podatku. Nie będzie ona ulegać, tak jak chociażby w dwóch ostatnich latach, okresowym, sięgającym prawie 100% wahaniom cen na rynku zbóż. Takie rozwiązanie pozwoli także rolnikom racjonalnie planować wydatki, a samorządowcom - przychody z tego tytułu. Możliwy radykalny wzrost podatku rolnego w 2012 r. prawie o 100% to przy malejących z roku na rok dochodach rolników, które prawdopodobnie spowodowane są ciągłym wzrostem kosztów prowadzonej produkcji rolnej, kolejny bardzo istotny wydatek, którego większość małych gospodarstw nie byłaby w stanie ponieść, a lawina wniosków kierowanych do gmin o umorzenie podatku albo odroczenie terminu jego płatności spowodowałaby dużą destabilizację w samorządowych budżetach, szczególnie tych, dla których podatek rolny jest podstawowym źródłem dochodu. Projekt ustawy przewiduje także 14-dniowy okres vacatio legis i wejście w życie nowego systemu naliczania podatku rolnego już w roku 2012. Ten właśnie zapis o wprowadzeniu nowych przepisów w życie po 14 dniach od uchwalenia ustawy budzi nasze wątpliwości, gdyż obowiązująca Ordynacja podatkowa wyraża zasadę, z przepisów jej jednoznacznie wynika, że wysokość zobowiązania podatkowego ustala się na rok kalendarzowy od 1 stycznia do 31 grudnia i w trakcie tego roku nie należy wprowadzać zmian w prawie podatkowym. Tę właśnie konstytucyjną zasadę na etapie dalszego procesu legislacyjnego należy poddać szczególnej analizie i wyjaśnić w oparciu o ten konkretny przypadek. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej popiera intencje zapisów proponowanej nowelizacji ustawy o podatku rolnym, popiera także wniosek o skierowanie tego projektu do dalszego procedowania w merytorycznych komisjach. Dziękuję bardzo.