Mówca: Piotr Pyzik (tekst niewygłoszony)
Data: 2019-03-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Oświadczenie z okazji 274. rocznicy chrztu św. Kazimierza Pułaskiego Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kazimierz Michał Władysław Wiktor Pułaski herbu Ślepowron jest postacią niezwykle ważną dla wspólnej historii Polski i Stanów Zjednoczonych Ameryki. Obok Tadeusza Kościuszki pozostaje on osobą o największym wkładzie w powstanie niepodległych Stanów Ameryki oraz bohaterem obu narodów. Kazimierz Pułaski urodził się 6 marca 1745 r. w Warszawie, w nieistniejącym dziś stołecznym dworku swoich rodziców - Józefa Pułaskiego i Marianny z Zielińskich Pułaskiej. Ochrzczony został w Kościele Świętego Krzyża w Warszawie 14 marca 1745 roku. Dzieciństwo spędził w rodzinnym gnieździe w Winiarach, dziś dzielnicy Warki. Uczył się w wareckiej szkole parafialnej, a następnie w ekskluzywnej, dbającej także o patriotyczne wychowanie szkole księży teatynów w Warszawie przy ul. Długiej. Po ukończeniu nauki, będąc paziem księcia kurlandzkiego, polskiego królewicza Karola Wettyna, był świadkiem tego, jak świeżo intronizowana caryca Katarzyna II siłą odebrała księciu władzę. Był wśród elektorów króla Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1764 roku. W obliczu coraz większych ingerencji rosyjskich w Polsce był od początku jedną z osób przygotowujących konfederację barską. Formował i zbroił oddziały na Wołyniu i Podolu. Jego podpis widnieje na akcie założenia konfederacji, której był jednym z dowódców. Pełnił tam funkcję marszałka ziemi łomżyńskiej, był rzutkim twórcą konfederackich oddziałów i zdolnym wodzem. Brał udział w najbardziej błyskotliwych rajdach kawaleryjskich oraz najbardziej symbolicznych bitwach i potyczkach, w tym obronie Okopów Świętej Trójcy i w obronie Jasnej Góry. 3 listopada 1771 r. podjął nieudaną próbę porwania króla Stanisława Poniatowskiego. Po upadku konfederacji został zmuszony do emigracji w związku z wydaniem na niego zaocznie wyroku śmierci. Naciski dyplomatyczne Rosji, Prus i Austrii doprowadziły do tego, że w żadnym z europejskich państw nie mógł legalnie przebywać. W tych okolicznościach, na zaproszenie generała Lafayette'a udał się do powstających Stanów Zjednoczonych Ameryki. W randze generała brygady Armii Kontynentalnej walczył w szeregach wojsk Jerzego Waszyngtona, któremu dzięki niebywałej odwadze uratował życie w czasie bitwy pod Brandywine. W 1778 r. został twórcą legionu kawalerii, na czele którego odniósł świetne zwycięstwa, m.in. w słynnej bitwie pod Charleston. Wybitne polskie tradycje kawaleryjskie stały się fundamentem dla utworzonej przez Pułaskiego kawalerii Stanów Zjednoczonych, za której twórcę jest do dziś powszechnie uważany. Zmarł 11 października 1779 roku w wyniku ran odniesionych podczas szturmu na Savannah. Na wieść o śmierci generała Jerzy Waszyngton ustanowił dla podległych mu oddziałów wojska hasło wywoławcze: Pułaski oraz odzew: Polska, czcząc w ten sposób zarówno osobę bohatera dwóch narodów, jak i to, co było mu w życiu najdroższe. Dziś Kazimierz Pułaski jest patronem hrabstw w siedmiu spośród zjednoczonych stanów Ameryki, a także licznych ulic, mostów i monumentów. Dla jego upamiętnienia corocznie organizowana jest największa w Stanach Zjednoczonych uliczna parada, a dzień 11 października jest obchodzony jako Dzień Pamięci Generała Pułaskiego. W 2007 r. Kazimierz Pułaski, jako 7. osoba w historii Stanów Zjednoczonych, został pośmiertnie uhonorowany nadaniem honorowego obywatelstwa USA. W Polsce jego imię noszą liczne ulice, szkoły, a także Uniwersytet i Politechnika w Radomiu.