Mówca: Agnieszka Dziemianowicz-Bąk
Data: 2022-03-23 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Lewica domaga się godnych płac dla nauczycieli. Chcemy podwyżek w oświacie, powiązania wynagrodzeń nauczycieli ze średnimi płacami w gospodarce i finansowania ich z budżetu państwa. Takie było, takie jest i takie będzie nasze stanowisko. Mówimy w tej sprawie jednym głosem z nauczycielami i pracownikami oświaty, ze związkami zawodowymi, a także z rodzicami uczniów, którzy są zaniepokojeni, że jak tak dalej pójdzie i nic się nie zmieni, to nie będzie miał kto uczyć ich dzieci. I właśnie dlatego, że Lewica od dawna domaga się realnego wzrostu płac nauczycieli, musimy przedstawiony projekt ustawy skwitować krótko: za późno, za mało i nie tak jak trzeba. Za późno, bo kryzys kadrowy w oświacie pogłębia się w Polsce od lat. Według raportu Najwyższej Izby Kontroli w latach szkolnych 2018/2019 i 2020/2021 blisko połowa dyrektorów szkół zgłaszała trudności ze znalezieniem i zatrudnieniem nauczycieli. Doświadczeni nauczyciele odchodzą z zawodu. Młodzi nie garną się do pracy w szkole. Tysiące nauczycielskich wakatów to krajobraz, w jakim rozpoczął się także ten trwający rok szkolny. Rok, w którym do polskich szkół, jak się okazało, oprócz uczniów polskich, trafią także tysiące dzieci ukraińskich. I choć zatrudnieni w szkołach nauczyciele dwoją się i troją, żeby sprostać kolejnemu już po edukacji zdalnej w czasie pandemii wyzwaniu, to trzeba powiedzieć jasno: polska szkoła nie jest przygotowana tak, jak mogłaby być, gdyby rząd wcześniej nie pozostawał głuchy na apele i postulaty dotyczące koniecznego wzrostu nauczycielskich płac. Za mało, bo wzrostu o 4,4% nie sposób nazwać podwyżką. To nawet nie jest waloryzacja wynagrodzeń. To co najwyżej pół waloryzacji, a i to nie dla wszystkich nauczycieli, bo nauczyciele stażyści nawet na tyle nie mogą liczyć w tym projekcie. Tymczasem inflacja w styczniu tego roku wyniosła ponad 9%. A według prognoz marcowych w najbliższych miesiącach może przekroczyć poziom 10, a nawet 12%. Drożeje wszystko: od paliwa po żywność, od rachunków po koszty usług komunalnych. Prawdziwe podwyżki, żeby móc je podwyżkami nazwać, nie mogą być niższe niż 10%. Co więcej, powinny być znacznie wyższe, bo przecież także oczekiwania wobec nauczycieli rosną wraz z zapełnianiem się szkół nowymi uczniami, i to nie tylko z Polski, ale także z Ukrainy, i rosnąć będą. Już dziś w ustawie o pomocy uchodźcom wojennym Sejm uchwalił możliwość zwiększania liczby nauczycielskich godzin pracy. I nauczyciele są do tej pracy gotowi, ale musza być za nią w końcu godnie wynagradzani. Dlatego składam w imieniu Lewicy poprawki gwarantujące wzrost nauczycielskich płac o 20%. I serdecznie proszę posłanki, posłów i ministrów z rządu Prawa i Sprawiedliwości, zanim się oburzycie, że to za dużo, że się nie należy, przypomnijcie sobie, proszę, o 40-procentowych, 50-procentowych, a nawet 60-procentowych podwyżkach wynagrodzeń polityków. Nie przypominam sobie waszych ubolewań, że to za dużo, że nie potrzeba. Jeśli ministrom należało się 60% podwyżki, to z całą pewnością 20% należy się nauczycielom. I w końcu: nie tak jak trzeba. Projekt ustawy jest procedowany jako poselski. Trafił do Sejmu wczoraj, dziś odbyło się pierwsze czytanie na posiedzeniu komisji, teraz debata, jutro głosowanie. A gdzie konsultacje społeczne? Gdzie dialog z nauczycielami, z pracownikami oświaty? Decydując ponad głowami nauczycieli, nie podniesiecie prestiżu tego kluczowego zawodu, nie zatrzymacie odpływu pedagogów, w końcu nie zadbacie o uczniów. Dlatego bez względu na dalsze losy tego projektu apeluję do posłów partii rządzącej i do ministra edukacji oraz do rządu: przestańcie z nauczycielami walczyć, zacznijcie nauczycieli szanować. Polska szkoła, polskie i nie tylko polskie dzieci, a także polskie państwo dziś potrzebują tych nauczycieli jeszcze bardziej niż wczoraj. Dziękuję. (Oklaski)