PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2017-02-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz ustawy o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów. Głównym celem ustawy jest przeniesienie przepisów regulujących stwierdzenie u pacjentów śmierci mózgu i nieodwracalnego zatrzymania krążenia z ustawy transplantacyjnej do ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Konieczność zmiany usytuowania tych regulacji wynika z faktu, że czynności, o których mowa, leżą w domenie większości lekarzy, nie zaś jedynie w gestii lekarzy transplantologów, o czym świadczyć może dotychczasowe ich umiejscowienie. Słuszność takiej zmiany wydaje się oczywista, tym bardziej że takie stanowisko, jak wskazują wnioskodawcy, wynika z opinii środowiska lekarzy anestezjologów. Jest ono także zgodne ze stanowiskiem Krajowej Rady Transplantacyjnej składającej się z szeregu różnorodnych ekspertów. Inaczej według nas wygląda sprawa z proponowaną zmianą zmniejszenia z trzech do dwóch liczby lekarzy stwierdzających trwałą i nieodwracalną śmierć mózgu. Według projektodawców dotychczasowa konieczność uczestniczenia w tej procedurze trzeciego lekarza jest pozostałością po pierwszych próbach uregulowania tej materii, które z czasem straciły na aktualności. Według mnie jest to argument chybiony, także ten, że dwóch lekarzy orzeka obecnie o śmierci w większości krajów europejskich oraz w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. To, że jakieś rozwiązania są przyjęte w innych krajach, nie gwarantuje automatycznie, że sprawdzą się w naszej rzeczywistości, nie gwarantuje też, że są słuszne. Duże kontrowersje wśród przeciwników proponowanych uregulowań wywołuje problem osiągnięcia kompromisu, w przypadku gdy dwóch uprawnionych lekarzy ma różne zdanie. Będzie to potencjalnym źródłem konfliktów i podstawą do ewentualnych roszczeń prawnych. Najważniejsze dla mnie jest bezpieczeństwo i ochrona życia. Ustawa w proponowanym kształcie budzi nasze obawy co do wystarczającego zagwarantowania praw pacjenta. Pamiętajmy, że przyjęte rozwiązania będą mogły dotyczyć każdego z nas. Chodzi o najważniejszą wartość, o życie. Biorąc pod uwagę powyższe zastrzeżenia, Koło Poselskie Wolni i Solidarni będzie głosowało według własnego sumienia. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2017-02-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W projekcie wprowadzono zasadę, iż trwałe nieodwracalne ustanie czynności mózgu ma stwierdzić dwóch lekarzy posiadających specjalizację, w tym jeden specjalista w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii lub neonatologii, a drugi w dziedzinie neurologii, neurologii dziecięcej lub neurochirurgii. Mając na uwadze fakt, iż dotychczas była to komisja złożona z trzech lekarzy o określonych specjalnościach, proszę o udzielenie odpowiedzi. Czy w ocenie ministerstwa dwóch lekarzy to wystarczająca liczba do stwierdzenia trwałego i nieodwracalnego ustania czynności mózgu? Czym jest podyktowane ograniczenie liczby lekarzy potrzebnych do stwierdzenia trwałego i nieodwracalnego ustania czynności mózgu? Jeśli są to trudności ze skompletowaniem, przyczyn należy szukać w ogólnym braku lekarzy specjalistów i w zbyt długim czasie robienia specjalizacji. Chyba w Polsce lekarze robią ją najdłużej w porównaniu do wszystkich krajów Europy. Myślę, że byłaby możliwość skompletowania trzech lekarzy, gdyby krótszy był czas na robienie specjalizacji. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sprawozdawca Barbara Dziuk
Data: 2017-02-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Przedkładam sprawozdanie komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz niektórych innych ustaw, druki nr 1218 i 1290. Zmiany w ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta mają na celu regulację takich problemów, jak: prawa pacjenta w zakresie dostępu do dokumentacji medycznej, ochrony danych osobowych, informacji o stanie zdrowia. Doprecyzowania dotyczą przepisów związanych z prawami pacjenta, uprawnieniami rzecznika praw pacjenta i zakresu obowiązków i zasad funkcjonowania wojewódzkich komisji do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych. Niektóre zmiany i doprecyzowanie w ustawie najważniejszych przepisów z punktu widzenia pacjenta, jego bezpieczeństwa i danych na temat jego zdrowia były bardzo zasadne. Przede wszystkim ustawa reguluje pełne prawo pacjenta do pełnej informacji o stanie zdrowia, m.in. o proponowanej diagnostyce, rodzaju leczenia i ewentualnych rokowaniach. Takich informacji będzie miał prawo wymagać od lekarza, pielęgniarza, pielęgniarki i innych osób wykonujących zawód medyczny. Po zmianach w ustawie pacjent będzie decydował o ewentualnej obecności osoby bliskiej w trakcie udzielania świadczenia zdrowotnego. Bardzo ważną zmianą jest prawo pacjenta do leczenia bólu bez względu na źródło jego pochodzenia, wiek pacjenta i miejsce, w którym znalazł się chory. Prawo musi zostać zrealizowane zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej. Do tej pory, co jest bardzo ważne, na podstawie przepisów prawo takie przysługiwało jedynie pacjentom w stanie terminalnym. Chcę zaznaczyć, że to jest dobra zmiana dla pacjenta. W ustawie są również regulacje dotyczące danych o stanie zdrowia związane z poufnością dokumentacji. Ustawa doprecyzuje zasady dostępu do dokumentacji medycznej, m.in. jednoznacznie zapisano, że osoby wykonujące zawód medyczny przetwarzają dane zawarte w dokumentacji medycznej z mocy ustawy, a pozostałe osoby - na podstawie i w granicach upoważnienia udzielonego przez administratora tych danych. Dane te są poufne nawet po śmierci pacjenta. Inną zmianą w ustawie jest doprecyzowanie uprawnień rzecznika praw pacjenta. Dodano przepis, który umożliwi pacjentowi złożenie skargi do sądu administracyjnego, jeśli nie zgodzi się z rozstrzygnięciem rzecznika. Ujednolicono postępowanie przed wojewódzką komisją do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych. Teraz do wojewodów będzie należał obowiązek informowania ministra zdrowia i rzecznika praw pacjenta o pracach wojewódzkich komisji do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych. Komisja Zdrowia pozytywnie zaopiniowała projekt ustawy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Ruciński
Data: 2017-02-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Niejasne zasady dotyczące udostępniania dokumentacji medycznej od lat są dużym utrapieniem dla pacjentów, lekarzy oraz innych przedstawicieli i pracowników placówek medycznych. Kto ma prawo do wglądu do dokumentacji, a kto może zażądać wydania oryginałów? To przykłady licznych pytań, które stawiali administratorzy danych. Cieszy więc, że ministerstwo pochyliło się nad tym projektem. Zaproponowane zmiany do ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz niektórych innych ustaw mają przede wszystkim charakter techniczny, nie wprowadzają rewolucji wymagającej od podmiotów leczniczych licznych dostosowań, a jedynie doprecyzowują obecnie obowiązujące przepisy. Właśnie takie korekty są bardzo potrzebne w polskim systemie prawnym, gdyż generują minimalne koszty, a usuwają przestrzeń do sporów interpretacyjnych, których efektem są często rozprawy sądowe. Jedną z najistotniejszych zmian jest rozwiązanie problemu przechowywania dokumentacji medycznej w przypadku likwidacji podmiotu leczniczego. Obecnie brak spójnych zasad jest poważną luką prawną, gdyż jedno z podstawowych praw pacjenta, mianowicie prawo do dostępu do dokumentacji medycznej, jest nienależycie chronione. Nowe przepisy regulujące tę materię są więc bardzo potrzebne. Omawiany przez nas projekt ustawy na pewno nie rozwiewa wszystkich wątpliwości dotyczących dokumentacji medycznej. Możliwe, że w wyniku nowych przepisów pojawią się kolejne problemy, jednak zmiany te niewątpliwie są krokiem w dobrą stronę. Doskonale również wpisują się w przekaz Nowoczesnej, że Polskę można lepiej urządzić za te same pieniądze. Dlatego będziemy głosować za przyjęciem proponowanej ustawy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Władysław Kosiniak-Kamysz
Data: 2017-02-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Jest to ustawa, którą chyba dobrze przedstawiać zaczęła pani poseł Hrynkiewicz, mówiąc o podmiotowości pacjenta. Tak, to jest nadrzędna sprawa w opiece zdrowotnej - podmiotowość, godność pacjenta. A godność wyrażana jest również przez dostęp do jak najbardziej rzetelnej informacji dla pacjenta i jego rodziny, osób przez niego wskazanych zarówno w momencie rozpoczęcia procesu terapeutycznego, jak i po jego zakończeniu, kilka lat po jego zakończeniu, a jeżeli dochodzi do śmierci, to również po zgonie pacjenta, dla tych, którzy są wskazani. Wszystkie rozwiązania, które są zawarte w projekcie ustawy o zmianie ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz niektórych innych ustaw, jeżeli wychodzą naprzeciw oczekiwaniom - a te wychodzą naprzeciw oczekiwaniom i środowiska lekarskiego, i środowiska pacjentów, o czym mówił pan poseł Ruciński - są godne pochwały i poparcia. Ważną kwestię poruszyła jednak również pani poseł Radziszewska i do niej chciałbym się szerzej odnieść, bo niewątpliwie prawa pacjenta stanowią podstawę i są oparte o dobrze funkcjonującą służbę zdrowia. Dzisiaj podczas posiedzenia połączonych trzech komisji dyskutowaliśmy o dostępie do służby zdrowia i o możliwym dostępie w przyszłości. Mamy duże wątpliwości. One nie są tylko wątpliwościami tradycyjnymi dla opozycji, bo jeżeli wicepremier rządu - nie jeden z dyrektorów departamentu w Ministerstwie Zdrowia lub innym, tylko wicepremier rządu Rzeczypospolitej Polskiej - ma wątpliwości co do ustawy o sieci szpitali, to lampka ostrzegawcza się musi włączyć, również mocno zawyć i zaświecić na czerwono, coś jest nie tak, gdzieś jest popełniony błąd. Pani minister, pani ma dzisiaj trzy dobre ustawy i poparcie całej Izby, co jest rzadkie, szczególnie w tej kadencji. Proszę przekonać ministra Radziwiłła, żeby sobie odpuścił tę ustawę o sieci szpitali. Naprawdę nie warto. Spróbujcie... (Poruszenie na sali, dzwonek) (Głos z sali: Wyście odpuścili.) Panie marszałku, naprawdę z szacunkiem podchodzę do wszystkich...
Mówca: Władysław Kosiniak-Kamysz
Data: 2017-02-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Odpuśćcie. Niech pani przekona ministra Radziwiłła, a może premiera Gowina najpierw, że ta ustawa jest dobra, a później poprawcie ją i wtedy skierujcie do Wysokiej Izby. Szanowni państwo, to nie są moje wątpliwości. To są wątpliwości waszej formacji politycznej, większości, która wygrała wybory, i wicepremiera tego rządu. (Poseł Barbara Dziuk: To nie jest na temat.) Prawa pacjenta stanowią temat dużo szerszy niż tylko jednego projektu ustawy, a jeżeli jest szansa podyskutować w tej Izbie o prawach pacjenta, to z tej szansy będziemy skrupulatnie korzystać. I nie będziecie nam ograniczać prawa do korzystania z tej możliwości. Więc prośba, wstrzymajcie się z tamtą ustawą, bo ona zaszkodzi dostępowi pacjentów do służby zdrowia, bezpłatnej służby zdrowia. To jest jedna z rzeczy, która nas w tej ustawie najbardziej niepokoi, że rozrośnie się strefa prywatnej służby zdrowia, ale przypadkiem nie będzie ona współfinansowana czy finansowana z NFZ, bo ona będzie finansowana wprost z kieszeni pacjentów. I jeżeli zamknie się szpitale monospecjalistyczne, zlikwiduje się chirurgię jednego dnia, to przecież ci lekarze, ci najwybitniejsi specjaliści nie znikną automatycznie z powierzchni ziemi. Oni często dalej będą prowadzić swoje gabinety, mniejsze, większe, ale nie będą mieli już wtedy kontraktu z Narodowego Funduszu Zdrowia, urzędu do spraw zdrowia - jak go nazwiecie, tak się będzie nazywał. Nie będą mieli wtedy pieniędzy ze składki zdrowotnej na finansowanie tych usług, tylko bezpośrednio z kieszeni pacjenta. Czy o to chodzi? To jest dbanie o godność? To jest podmiotowe traktowanie? Mam ogromne wątpliwości. Oczywiście będziemy o tej ustawie jeszcze dyskutować, ale ta dyskusja musi być na poważnie, dlatego warto ją rozpocząć dzisiaj. Dzisiaj - trzy dobre ustawy zaprezentowane przez rząd. I stać nas na powiedzenie dobrego słowa. Będziemy je popierać, ale będziemy się domagać rzetelnej, poważnej dyskusji i ze wszystkim stronami tej sali, i z pacjentami, i z ekspertami na temat praw pacjenta, które, moim zdaniem, naszym zdaniem jako klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego, są zagrożone w projektowanej ustawie o sieci szpitali, w dzisiaj przedłożonej ustawie. (Dzwonek) W piątek będziemy głosować za, będziemy tę ustawę popierać. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2017-02-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu koła Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz niektórych innych ustaw. Projektowane zmiany przewidują szereg doprecyzowań z zakresu dostępu do dokumentacji medycznej, niektórych praw pacjentów, uprawnień rzecznika praw pacjenta oraz funkcjonowania wojewódzkich komisji do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych. Konieczność ich wprowadzenia wynika z niejednoznaczności obecnie obowiązujących przepisów oraz wypływających stąd wątpliwości pacjentów. Jedną z istotniejszych regulacji poruszanych w omawianej nowelizacji jest rozszerzenie prawa do leczenia bólu oraz oceny skutków tego leczenia dla wszystkich chorych, nie, jak dotychczas, jedynie dla pacjentów w stanie terminalnym. Jest to ważna kwestia, ponieważ do tej pory nie była prawnie uregulowana, a łagodzenie bólu wynikało jedynie z woli lekarza. Proponowany zapis da pacjentowi, u którego zaniechano tej formy pomocy, możliwość skierowania skargi do rzecznika praw pacjenta i dochodzenia swoich praw. O potrzebie wprowadzenia uregulowań w tym zakresie nie trzeba nikogo przekonywać, służą one pacjentom. Inną kwestią, również istotną, poruszoną w omawianym dziś projekcie są zmiany mające za zadanie zwiększenie ochrony dokumentacji medycznej. Dzięki nim nawet w przypadku likwidacji placówki leczniczej, która udzielała nam świadczenia, będziemy mieli zagwarantowane zabezpieczenie naszej dokumentacji. Jest to rozwiązanie bardzo dobre dla pacjentów, mające szczególne znaczenie zwłaszcza w sytuacji konieczności dalszego leczenia, nawet po latach. Co więcej, proponuje się także rozszerzenie katalogu osób i instytucji, którym może zostać udostępniona dokumentacja medyczna. Precyzuje się sposób jej udostępniania w zależności od tego, czy jest ona w postaci elektronicznej, czy papierowej. Omawiany projekt ustawy dookreśla także przypadki, w których dokumentacja może zostać wydana w formie oryginału. Nie mam wątpliwości, że zmiany te, rozwiewając wiele dotychczasowych zawiłości, przyczynią się do zwiększenia ochrony danych zawartych w dokumentacji medycznej. Kolejne wprowadzane rozwiązanie dotyczy informacji o stanie zdrowia, którą będzie można uzyskać nie tylko od lekarza, ale również od innego pracownika medycznego. Jak wskazują wnioskodawcy, jest to szczególnie istotne w przypadku procedur wykonywanych przez zespół medyczny, w którego szeregach nie zawsze jest lekarz. Jestem przekonana, że zawarte w omawianej nowelizacji doprecyzowania, również te dotyczące uprawnień, zadań i możliwości rzecznika praw pacjenta oraz te usprawniające postępowanie przed komisją do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych, będą pozytywnie oddziaływać na przestrzeganie praw pacjentów oraz ich dochodzenie. Koło Wolni i Solidarni będzie głosować za przyjęciem ustawy. Dziękuję.
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2017-02-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W odniesieniu do kwestii dokumentacji medycznej istotą projektu jest stworzenie regulacji prawnych zapewniających należytą ochronę zawartych w niej danych osobowych i informacji o stanie zdrowia pacjenta zarówno w trakcie funkcjonowania podmiotu leczniczego, jak i po zakończeniu wykonywania działalności leczniczej, a jednocześnie określenie sposobu oraz kosztów udostępniania dokumentacji medycznej, a także wskazanie osób uprawnionych do jej uzyskania. Mając na uwadze fakt, iż podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych ma ograniczone możliwości skutecznego wyegzekwowania wypożyczonego oryginału dokumentacji medycznej, proszę o udzielnie odpowiedzi: Jakie dodatkowe sposoby udostępniania dokumentacji medycznej wprowadza niniejszy projekt ustawy i czy proponowane zmiany w sposób bezpośredni uznają dostęp do świadczeń zdrowotnych? Dziękuję bardzo.
Mówca: Beata Małecka-Libera
Data: 2017-02-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Oprócz dokumentacji medycznej rozszerza się tutaj również katalog uprawnień pacjenta do leczenia bólu. To kwestia niewątpliwie bardzo ważna i wszyscy to wspieramy i popieramy, ponieważ dotychczas w ustawie zapisane było tylko łagodzenie bólu terminalnego, a teraz ten katalog jest o wiele szerszy, ale mam pytanie do pani minister w takiej oto kwestii: obowiązek leczenia każdego rodzaju bólu będzie spoczywał na osobie udzielającej świadczenia zdrowotnego. O ile w szpitalu jest to kwestia, wydaje się, w miarę prosta do załatwienia, ponieważ i tak w większości przypadków pacjenci otrzymują różnego rodzaju terapię przeciwbólową, o tyle jeżeli chodzi o ambulatoryjne leczenie bólu, mam pewne wątpliwości i moje pytanie dotyczy kwestii merytorycznych. Chciałabym się dowiedzieć, w jaki sposób będziecie państwo rozszerzali te możliwości, ponieważ liczba poradni leczenia bólu jest niestety bardzo ograniczona, a wynika to m.in. z tego, że obowiązują tam dość restrykcyjne kwalifikacje. Trzeba być anestezjologiem z odpowiednim wykształceniem, więc nie można w sposób prosty i oczywisty otworzyć większej liczby takich pracowni. Być może jest zatem jakiś inny pomysł na to, żeby ta dostępność w leczeniu ambulatoryjnym była szersza, i stąd moje pytanie. (Dzwonek) Dziękuję.
Mówca: Marian Zembala
Data: 2017-02-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! W moim pytaniu jest przekonanie, że to my, leczący, powinniśmy stymulować takie rozwiązania, korzystając z lepszych rozwiązań istniejących za granicą, ale i w kraju, aby ich kulminacją były ustawowe rozwiązania wprowadzone przez ministra zdrowia, a więc ten oddolny ruch i dobre rozwiązania stymulują i dają usankcjonowanie prawne. Chcę w związku z tym raz jeszcze podziękować za projekt, o którym mówimy, i dodać... Tak się składa, że w Śląskim Centrum Chorób Serca w Zabrzu, które z dumą reprezentuję, podobnie jak w wielu innych szpitalach, do tych wszystkich zagadnień jak standaryzacja leczenia bólu dodajemy także jakość leczenia w oparciu o ankietę poziomu zadowolenia i otrzymujemy powyżej 80% danych, które pozwalają na bieżąco monitorować tę jakość. Jeżeli dodamy do tego niekomercyjne rejestry, proszę państwa, to zaczynamy być wśród krajów, które mówią o jakości rzeczywistej, prawdziwej, tak jak w nowoczesnej Europie. Dziękuję jeszcze raz.
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2017-02-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mamy do czynienia z projektem rządowym, w odniesieniu do którego rozpoczęto konsultacje społeczne już w lipcu ub.r. Chciałam w tym miejscu przypomnieć, że w 2008 r. została przyjęta ustawa dotycząca utworzenia instytucji rzecznika praw pacjenta. Powstała ona na bazie m.in. działań i starań stowarzyszenia Primum Non Nocere. Dorobek tego stowarzyszenia w walce o prawa pacjenta jest znaczący. Obecny projekt był konsultowany z wieloma podmiotami, które rząd Prawa i Sprawiedliwości zaprosił do udziału w procesie legislacyjnym, na długiej liście nie było jednak wspomnianego stowarzyszenia. Chciałam zatem zapytać, dlaczego w konsultacjach społecznych to stowarzyszenie zostało pominięte. Czy wynika to z faktu, że gdy powstawała pierwsza ustawa dotycząca praw pacjenta, obecny minister Radziwiłł był prezesem Naczelnej Izby Lekarskiej i istniał konflikt interesów, a niechęć do stowarzyszenia trwa do tej pory? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Kwitek
Data: 2017-02-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Procedowana ustawa jest znaczącym krokiem w stronę zwiększenia przejrzystości i ułatwienia zainteresowanym pacjentom dostępu do dokumentacji medycznej, a także właściwego uregulowania kwestii jej zabezpieczenia. Ruchem bardzo pożądanym jest również fakt, iż nareszcie to pacjent będzie miał decydujący głos, co się tyczy obecności bliskich przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych. Również zmiany dotyczące komisji lekarskiej, doprecyzowujące listy lekarzy, spośród których powoływana jest komisja, oraz eliminujące nieuzasadnione odmowy udziału w posiedzeniach i ułatwiające kontakt z członkami komisji, bez wątpienia zwiększą wydajność ich pracy. Kolejną zmianą jest doprecyzowanie uprawnień rzecznika praw pacjenta, które pozwolą podnieść skuteczność, z jaką będzie on mógł nieść pomoc osobom, których prawa w toku udzielania świadczeń medycznych zostały naruszone. Wszystkie te zmiany są pożądane i niezwykle ważne z perspektywy każdego obywatela. W związku z procedowaną ustawą mam pytanie do pani minister, czy ministerstwo posiada dane dotyczące skali nieuzasadnionych odmów lekarzy dotyczących udziału w posiedzeniach komisji lekarskich i jakie są podstawowe przyczyny tych odmów. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Barbara Dziuk
Data: 2017-02-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Chciałam przede wszystkim podziękować rządowi za zmiany w ustawie, które dotyczą praktycznie wszystkich i których oczekiwali pacjenci. I nie rozumiem, dlaczego przy sprawozdaniu przez poszczególne kluby były wyciągane wątki, które nie mają nic wspólnego z tą ustawą. Cieszę się, że wszyscy są zgodni co do zasadności zmian i że tak naprawdę normujemy to, czego do tej pory poprzednicy nie dostrzegali. Tak że, pani minister, bardzo dziękuję za tę ustawę, za to, że wreszcie będzie normalność i szacunek i godność człowieka będzie podniesiona w tej ustawie. Tak że bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Marcin Porzucek
Data: 2017-02-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Komisja Finansów Publicznych na posiedzeniu w dniu 21 lutego rozpatrywała rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - jest to druk nr 1258. Sprawozdanie komisji to druk nr 1301. W obecnym stanie prawnym podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych uzyskujący dochody wyłącznie od płatników lub organów rentowych, którzy chcieli skorzystać z odliczeń z tytułu poniesionych wydatków na cele rehabilitacyjne, ulgi na dzieci lub też chcący skorzystać z możliwości przekazania 1% podatku należnego na rzecz wybranej organizacji pożytku publicznego, zobowiązani są do sporządzenia i złożenia do urzędu skarbowego zeznania podatkowego. Skomplikowana struktura zeznania i załączników, w których wykazywane są ulgi, często sprawia podatnikom kłopot w ich samodzielnym wypełnieniu. Celem projektowanej zmiany jest m.in. uwolnienie podatników podatku dochodowego od osób fizycznych uzyskujących dochody wyłącznie od płatników, w tym organów rentowych, od samodzielnego sporządzania zeznań podatkowych, umożliwienie podatnikom, którzy są rozliczani przez organy rentowe, przekazania 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego bez konieczności składania zeznania podatkowego, ograniczenie kosztów związanych z poborem podatku dochodowego od osób fizycznych. Przede wszystkim chodzi o ograniczenie kosztów związanych z drukiem, obsługą oraz przechowywaniem papierowych wersji dokumentów. Rzecz jasna, wpływa to także pozytywnie na ochronę środowiska. Podczas prac w komisji zgłoszono dwie poprawki, które zostały przyjęte. Na posiedzeniu obecny był podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów pan minister Leszek Skiba. Całość projektu została przyjęta bez głosu sprzeciwu, w związku z tym Komisja Finansów Publicznych wnosi o przyjęcie tego projektu. Bardzo dziękuję. (Oklaski)