Mówca: Jarosław Żaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Bardzo dziękuję za zaproszenie na uroczystość obchodów XXXIII rocznicy strajku lubelskich kolejarzy z lipca 1980 r., jednak z ważnych powodów nie mogłem osobiście w tym spotkaniu uczestniczyć. To spotkanie było po to, by uczcić odwagę wielu wspaniałych ludzi, którzy stawili opór reżimowi komunistycznemu i pokazali, że władza niezależnie od tego, jak wydaje się silna, musi liczyć się z narodem, musi zapewnić godne warunki płacy i pracy. Trzydzieści trzy lata temu polski naród udowodnił, że zjednoczony ma zdolność zmieniać nie tylko swój kraj, ale także Europę. Od tamtego lipca wiele się wydarzyło w sytuacji geopolitycznej naszego regionu, wielu przypisywało sobie zasługi, kreując się na mężów opatrznościowych, ale to stąd, z Lublina, od prostych ludzi o wielkim sercu, płonącym miłością do wolnej i obfitującej w dostatek dla obywateli ojczyzny, wyszła iskra, która rozpaliła ogień nadziei na wolność i lepszą przyszłość. Dziś, choć wydawałoby się, że żyjemy w kraju ucieleśniającym sen o wolnej, demokratycznej Polsce, mierzymy się z problemami znacznie większymi niż te, które stały się powodem lipcowego strajku. Trzydzieści trzy lata temu ceny artykułów spożywczych były bardzo wysokie i polskiej rodzinie trudno było zabezpieczyć potrzeby żywieniowe nie tylko z powodu zbyt małych dochodów, ale także z powodu braku towarów w sklepach, także kolej borykała się z ogromnym niedofinansowaniem, wszelkie przejawy samodzielnego myślenia były niszczone i uznawane za wrogie władzy, atakowano Kościół skupiający ludzi pragnących niepodległości swojego kraju i swojego narodu i dodający sił w tej nierównej walce. I choć sytuacja była niezwykle ciężka, to to, z czym przyszło się nam zmierzyć dziś, jest znacznie trudniejsze. Rządy koalicji PO-PSL niszczą Polskę, jej gospodarkę, przemysł, kolej, energetykę i naród. Po przeszło trzech dekadach zarobki Polaków nie pozwalają im na godne życie, coraz trudniej jest zabezpieczyć codzienne potrzeby rodzin, nie wspominając już o zapewnieniu wykształcenia naszym dzieciom, którego koszty przekraczają znacznie możliwości przeciętnej polskiej rodziny. Zamyka się lub doprowadza do upadłości kolejne sektory gospodarki, sprzedaje się za bezcen zakłady, nie licząc się z losem pracowników i ich rodzin, bankrutuje sektor budowlany, który pogrążyły kontrakty rządowe na budowę autostrad i dróg ekspresowych, upada zadłużona kolej, nad którą zbierają się czarne chmury zwolnień, z przestarzałym taborem i zakupionym ˝pociągiem marzeń˝, który wszak nowoczesny, to nie tylko nie będzie miał po czym jeździć, bo brakuje odpowiedniej infrastruktury, ale zimą nie będzie jeździł w ogóle, jeśli temperatura spadnie poniżej 25?C. A stłoczonym pasażerom i głodnym rodzinom kolejarzy winien za wynagrodzenie służyć ˝uśmiech sytego pana ministra Nowaka tłumaczącego, jak wspaniałe zmiany poczyniono dzięki jego niezwykłym kompetencjom. Szanowni państwo, to wielkie święto odwagi przyćmiewają równie wielkie problemy współczesnej Polski, targanej zdradą, rozkradanej, Polski wołającej, by znów stawić opór i pokazać złej władzy, że nie ma legitymizacji, że suweren naród obudził się z liberalnego letargu i pragnie przywrócić ład i porządek, że wstaje już z kolan. Polska to kraj dumnych i dzielnych ludzi, nasza historia obfituje w wielkie i ważne rocznice, we wzorce pięknych postaw, z których winniśmy czerpać przykład. Nadszedł czas, byśmy wyrazili nasz sprzeciw wobec działań rządu Donalda Tuska. Solidarni możemy przywrócić naszej ojczyźnie właściwą dla niej pozycję w Europie, zaś sobie i następnym pokoleniom zapewnić godną przyszłość. Nie pozwólmy zniszczyć i tak ledwo łapiącej oddech naszej gospodarki, wyniszczyć narodu poprzez eksterminację nienarodzonych, słabych, chorych, starszych i biedniejszych, nie pozwólmy na legalizację i nachalną promocję dewiacji i procederów godzących w człowieczeństwo, by krok po kroku przejmować kontrolę nad naszym krajem i Europą, czyniąc z nas niewolników na naszej ziemi. Pielęgnując pamięć o lubelskim lipcu, pielęgnujemy w nas tę iskrę zdolną zapalić w naszym kraju ogień zmian. Rozniećmy go na nowo, by z nową siłą rozpalił serca i zmiótł zło niszczące przyszłość narodu. Tylko w ten sposób nasz hołd składany w rocznice takie jak ta będzie miał znaczenie. Przebieg posiedzenia