Mówca: Elżbieta Duda
Data: 2016-03-30 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 24 marca obchodziliśmy Narodowy Dzień Życia. Jest to święto państwowe ustanowione przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej 27 sierpnia 2004 r. Jak czytamy w treści uchwały, dzień ten powinien stać się okazją do narodowej refleksji nad odpowiedzialnością władz państwowych, społeczeństwa i opinii publicznej za ochronę i budowanie szacunku dla życia ludzkiego, szczególnie ludzi najmniejszych, najsłabszych i zdanych na pomoc innych. Dzień ten powinien być również motywem solidarności społecznej, dla wszystkich zachętą do wszystkich działań służących wsparciu i ochronie życia. Jest dla mnie osobistą satysfakcją, że w tym roku świętujemy Narodowy Dzień Życia w przeddzień uruchomienia programu ˝Rodzina 500+˝. Jest to największy program prodemograficzny - z inicjatywy Prawa i Sprawiedliwości - w najnowszej historii Rzeczypospolitej. Z perspektywy posła na Sejm głosowanie za wprowadzeniem programu ˝Rodzina 500+˝ było najlepszą z możliwych form obchodzenia tegorocznego Narodowego Dnia Życia. Jest dosłownym wyrazem solidarności społecznej. Jestem głęboko przekonana, że umocni w wielu polskich rodzinach wiarę w stabilną przyszłość, tym samym decyzja o poszerzeniu rodziny będzie dla nich dużo łatwiejsza. Narodowy Dzień Życia to okazja do budowania szacunku dla życia ludzkiego, szczególnie najmniejszych. Tak, najmniejszych. Bez wątpienia są nimi dzieci. Bez wątpienia są nimi dzieci jeszcze nienarodzone, te przebywające w łonie matki. Wartość ich życia nie powinna być względna. Z tego miejsca chciałabym podziękować organizacjom i środowiskom opowiadającym się za życiem. W szczególny sposób pragnę wyróżnić Fundację ˝Jeden z Nas˝ wchodzącą w skład europejskiej federacji ˝One of Us˝. Jest jedyną polską organizacją pro-life obecną w Brukseli. Fundacja ˝Jeden z Nas˝ wraz z jej prezesem Jakubem Bałtroszewiczem monitoruje na co dzień powstające w Brukseli akty prawne pod kątem oddziaływania na legislację krajową w zakresie ochrony godności ludzkiej. Polskie prawo dopuszcza pozbawianie życia dzieci dotkniętych zespołem Downa. Skończmy z tym. Obecnie funkcjonuje w Polsce ok. 90 okien życia. Jeśli rodzice lub najczęściej samotna matka nie są w stanie wychowywać swojego dziecka, mają realną możliwość oddać je w dobre ręce. Taka jest dzięki Bogu polska rzeczywistość. Zwracam się więc z tego miejsca do pana wiceministra sprawiedliwości Patryka Jakiego: wprowadźmy prawo uniemożliwiające przeprowadzanie aborcji eugenicznej. Dokonuje się jej w zaawansowanej ciąży i nieraz zdarza się, że w jej trakcie dziecko rodzi się żywe. Zdarzają się błędne diagnozy i rodzi się lub jest zabijane zupełnie zdrowe dziecko. To, które urodzi się, niejednokrotnie i tak umrze, bo jest zbyt słabe, by przetrwać poza organizmem matki. Polskie państwo nie powinno przykładać ręki do aborcji eugenicznej. Jest moim osobistym pragnieniem, by polskie państwo nie było odpowiedzialne za aborcję. Zwracam się z apelem do przyszłych matek i ojców. Aborcja jest kłamstwem. Aborcja niczego nie leczy i godzi w godność osoby ludzkiej. Aborcja zagłusza jedynie chwilowy lęk przed rodzicielstwem. Przynosi za to inny lęk, z którym najczęściej kobieta pozostaje sama. I nie mówię tu o poczuciu winy. Mówię o poczuciu straty. Pochodzę z Małopolski, małej ojczyzny wielkiego Polaka, św. Jana Pawła II. Mamy prawo być dumni z jego dziedzictwa. Jego nieustające orędzie w obronie życia nienarodzonych może być drogowskazem dla każdej wspólnoty ludzkiej, również dla państwa. Wielu wyraża pragnienie, żeby to Polska stała się duszą Europy dla ochrony życia ludzkiego. Europa z pewnością potrzebuje rachunku sumienia w tej kwestii, także Polska. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Ryszard Terlecki)