Mówca: Paweł Bejda
Data: 2017-10-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek!·Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jest to 27. półroczne sprawozdanie z udziału Polski w pracach Unii Europejską w okresie kolejnych prezydencji. Pierwsza część przybliża przebieg oraz dokonania prezydencji maltańskiej, jej priorytetów oraz spraw kluczowych z punktu widzenia interesu naszego kraju. Przed prezydencją maltańską stanęły trzy główne zadania: polityka morska, Morze Śródziemne, migracja. Oprócz tych trzech głównych punktów pracowano również nad tematami, które uzupełniały wymienione przed chwilą priorytety. W trakcie trwania prezydencji maltańskiej pochylono się nad problemami migracji, rynku wewnętrznego, bezpieczeństwa, polityki sąsiedzkiej oraz polityki morskiej. 29 marca 2017 r. Wielka Brytania złożyła notyfikację, w której poinformowała o zamiarze wyjścia z Unii Europejskiej. W chwili obecnej rząd powinien mocniej prowadzić dyskusje i negocjacje w zakresie praw obywateli, rozliczenia finansowego oraz pozostałych kwestii związanych z Brexitem. Polska musi bardziej dbać również o swoich obywateli mieszkających i pracujących w Wielkiej Brytanii. Dlatego należy zwrócić uwagę na uzgodnienie ważnych dla naszych rodaków kwestii związanych z gwarancją dostępu do rynku pracy, edukacji, służby zdrowia oraz zabezpieczenia społecznego. Polska powinna również popierać to, co jest zawarte w wytycznych negocjacyjnych - to, że Wielka Brytania będzie zobowiązana do wywiązywania się finansowo ze wszystkich deklaracji wynikających z okresu jej członkostwa w Unii Europejskiej. Powszechnym problemem stają się migracje. Prezydencja Malty poszukiwała rozwiązań tego problemu, który dotyczy niemal całej Europy. Pomysłem na zmniejszenie napływu nielegalnych migrantów do państw członkowskich Unii Europejskiej jest zacieśnienie współpracy z Libią, państwami Afryki Północnej i państwami Afryki Subsaharyjskiej. Pomysł ten jest dobry jako wizja poradzenia sobie z tym coraz poważniejszym problemem. Tę kwestię należy rozwiązać u podstaw oraz poprzez wspieranie rozwoju systemów azylowych w państwach tranzytowych na drodze migrantów. Nielegalny napływ migrantów, który jest obserwowany od wielu lat, zmusza do podjęcia prac w zakresie bezpieczeństwa obywateli Wspólnoty Europejskiej. Priorytetem było wzmocnienie współpracy z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych, przeciwdziałanie terroryzmowi oraz ustanowienie unijnego systemu wjazdu i wyjazdu obywateli państw trzecich, a także ustanowienie europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż. Trzeba zgłosić postulat, aby rozwój polityki bezpieczeństwa był oparty na zasadzie równowagi strategicznej. Ma to na celu zapewnienie bezpieczeństwa przy zagrożeniach płynących zarówno z południa, jak i ze wschodu. Należy wzmocnić i usprawnić przepływ informacji mających znaczenie dla bezpieczeństwa obywateli Unii Europejskiej. Polska akcentuje też to, aby doprowadzić do zrównoważonego rozwoju przemysłu obronnego krajów członkowskich. Nasze bezpieczeństwo zależy od funkcjonowania granic zewnętrznych Unii, nasz kraj jest jednym z jej członków. W minionym półroczu wprowadzono przepisy, które zmieniały kodeks graniczny Schengen - w wyniku tego wszystkich podróżujących objęto obowiązkową systematyczną kontrolą bezpieczeństwa na zewnętrznych granicach Unii. Jeśli przyjrzymy się sytuacji społecznej, to tematem przewodnim były zmiany dyrektywy w sprawie delegowania pracowników w ramach świadczenia usług. Prace były prowadzone pod zbyt dużą presją ze strony Komisji Europejskiej i tych państw członkowskich, które opowiadały się za szybkimi zmianami w tym obszarze. W jakiś sposób uniemożliwiło to wyjaśnienie wszystkich wątpliwości i pewnych zastrzeżeń, które zgłaszały niektóre państwa członkowskie, w tym również Polska. Proponowane rozwiązania są dla nas niekorzystne. Wynagrodzenie delegowanych pracowników oraz ograniczenie delegowania w czasie mogą mieć konsekwencje w postaci wyeliminowania polskich przedsiębiorców z rynków państw członków Unii Europejskiej. Wydaje się, że w odniesieniu do tego tematu po prostu rząd zawiódł i dalej zawodzi. W zakresie polityki sąsiedztwa Polska poczyniła starania, aby europejska polityka sąsiedztwa uwzględniała zróżnicowanie potrzeb poszczególnych partnerów i podążała w tym kierunku w swoich dalszych działaniach. W bezpośrednim sąsiedztwie Unii Europejskiej są konflikty, które stanowią kluczowy problem, co do którego należy spróbować poszukać rozwiązania. Należy przykładać dużą wagę do komunikacji strategicznej oraz zagrożeń hybrydowych. Jednym z powodów takiego stanu rzeczy, jakim jest niestabilność w Europie Wschodniej, jest również agresywna polityka Rosji. Punktami zapalnymi są tereny wschodniej Ukrainy, Syrii, Libii oraz na Bliskim Wschodzie. Nie możemy zapominać o ciągle zagrażających atakach terrorystycznych. Dobrze, że weszły w życie rozporządzenia o bezwizowym ruchu na terenie Unii Europejskiej dla obywateli Gruzji oraz Ukrainy. Należy przyjąć z zadowoleniem działania prowadzone przez prezydencję maltańską w celu włączenia Unii Europejskiej w prace Światowej Organizacji Turystyki nad dokumentem o ochronie turystów oraz prawach i obowiązkach dostawców usług turystycznych. Geograficzne położenie Malty skutkowało poruszeniem tematu tzw. niebieskiego wzrostu. Zwrócono uwagę, że wody mórz i oceanów stanowią siłę napędową dla europejskiej gospodarki i wykazują duży potencjał rozwoju. Działania skupiały się usprawnieniu międzynarodowego zarządzania oceanami. Trzeba w większym stopniu wykorzystywać morza i oceany jako źródła energii odnawialnej. Należy również poprzeć działania mające na celu ochronę Morza Bałtyckiego. Dobrze, że został przygotowany ˝Krajowy program ochrony wód morskich˝. Jest to strategiczny dokument, który ma na celu prowadzenie takich działań, aby doprowadzić do osiągnięcia dobrego stanu wód morskich. W zakresie ochrony mórz podczas spotkania Komisji Ochrony Środowiska Morskiego Bałtyku przyjęto dokument, w którym są określone dotychczasowe działania państw stron na rzecz ochrony ekosystemów morskich i przybrzeżnych. Polskie Stronnictwo Ludowe z ogromnym niepokojem przygląda się napiętym relacjom Polski z krajami sąsiednimi, z Niemcami, z Francją. Te stosunki, panie ministrze, w sposób natychmiastowy należałoby poprawić. Bardzo dziękuję. (Oklaski)