Mówca: Jarosław Gromadzki
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mamy dzisiaj pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych. Obecnie obowiązuje ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową. Reguluje ona sprawy w zakresie wymogu uzyskiwania świadectw kwalifikacji przez personel, obowiązki podmiotów prowadzących działalność, używających substancji kontrolowanych oraz dokonujących obrotu tymi substancjami. Projektowana ustawa przewiduje zastąpienie świadectw kwalifikacji certyfikatami dla personelu, rezygnację z opłat za wprowadzenie substancji kontrolowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przekazanie głównie organom Inspekcji Ochrony Środowiska oraz Państwowej Straży Pożarnej nadzoru nad substancjami kontrolowanymi oraz produktami, urządzeniami i instalacjami zawierającymi te substancje, wprowadza również szereg regulacji w zakresie wytwarzania, przetwarzania, składowania, eksploatacji, instalacji, serwisowania oraz utylizacji substancji i gazów omawianych w tejże ustawie. Drodzy państwo, pomijam fakt, że forma zaproponowanej ustawy jest, najogólniej rzecz ujmując, mało czytelna. Naprawdę dziwię się, że w momencie zbliżania się wyborów partia rządząca próbuje przeforsować takie prawo, które z całą pewnością stworzy gigantyczny problem dla całego działu gospodarczego, który obejmuje ta ustawa. Chodzi mi w szczególności o branżę chłodniczą i klimatyzacyjną. Chciałbym zwrócić uwagę, że zaproponowany projekt ustawy i tak już jest spóźniony o siedem lat, a co za tym idzie, grożą nam kary ze strony Unii. Na dodatek powstaje kwestia nieaktualności projektu w związku z tym, że wykonuje on prawo unijne uchylone z dniem 1 stycznia 2015 r. Powołując się na opinię Stowarzyszenia Naukowo-Technicznego Chłodnictwa i Klimatyzacji oraz Krajowej Izby Gospodarczej Chłodnictwa i Klimatyzacji, które zwracają uwagę na wiele problemów, jakie pojawią się przed przedsiębiorcami i operatorami w momencie wejścia tej ustawy w życie, jako przykład zobrazuję taką sytuację: Jeżeli technicy nie będą posiadać certyfikatów, to i przedsiębiorcy ich zatrudniający nie uzyskają certyfikatów. Jeżeli przedsiębiorcy nie uzyskają certyfikatów, to niemożliwe będzie nabywanie czynników niezbędnych do funkcjonowania choćby urządzeń chłodniczych, których jest w Polsce ponad 5 mln. Można pokusić się o stwierdzenie, że po raz kolejny rząd zamiast być przyjaźnie nastawiony i opiekuńczy w stosunku do obywateli i pracodawców, stara się zrobić z nich dojne krowy. Zdecydowana większość zainteresowanych branż, do których odnosi się ten problem, wypowiada się negatywnie lub wcale, skarżąc się, że ich sugestie nie są brane pod uwagę. Jednocześnie obawiają się oni, że zwiększenie kosztów eksploatacji spowoduje zlikwidowanie miejsc pracy. Klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej zdaje sobie sprawę z konsekwencji nieprzyjęcia tej ustawy i kar grożących Polsce. Jesteśmy za przyjęciem tej ustawy, ale nie w takiej postaci. Dlatego przychylamy się do sugestii, aby pozostawić obowiązującą ustawę z dnia 20 kwietnia 2004 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową, nanosząc w jej tekście jedynie niezbędne poprawki wynikające z rozporządzenia Unii Europejskiej, tak aby jeszcze bardziej nie komplikować miejscami i tak już zagmatwanego naszego prawa. Dziękuję.