Mówca: Sprawozdawca Adam Szejnfeld
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Przedstawiam niniejszym sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej do spraw związanych z ograniczaniem biurokracji dotyczące projektu ustawy o ułatwieniu dostępu do wykonywania niektórych zawodów regulowanych - druk pierwotny, przypomnę, to nr 1576, druk sprawozdania komisji, nad którym dzisiaj pracujemy, to druk nr 2150. Komisja w sprawie omawianego projektu ustawy przeprowadziła w dniu 24 września wysłuchanie publiczne oraz później pracowała nad nim. Wcześniej jeszcze, 28 sierpnia, było pierwsze spotkanie na ten temat, potem było 24 września, 10 października, 7 i 21 listopada minionego roku oraz w dniach 9 i 23 stycznia oraz 5 i 19 lutego bieżącego roku. W pracach komisji brali udział bardzo liczni przedstawiciele organizacji partnerów społecznych, zwłaszcza reprezentujący organizacje zrzeszające członków wykonujących deregulowane zawody. W tym miejscu chciałbym bardzo serdecznie podziękować wszystkim izbom i innym organizacjom zrzeszającym wykonujących prezentowane zawody za bardzo aktywną pracę w komisji. Komisja w ramach swoich prac dokonała licznych zmian i poprawek w ustawie. W sumie było ich 125, w tym 35 merytorycznych. W dalszej części niektóre z nich postaram się państwu zaprezentować. Podczas prac w komisji podnoszono wiele postulatów, nie tylko dotyczących projektowanej ustawy, ale odnoszących się także szerzej do realizowanych zadań w ramach deregulacji, zmniejszenia biurokracji związanej z wykonywaniem określonych zawodów, ale także planowanych w przyszłości inicjatyw deregulacyjnych. Jednym z najczęściej pojawiających się był na przykład postulat likwidacji we wszystkich aktach prawnych, a więc i w ustawach, i w aktach wykonawczych, prawnego obowiązku organizowania szkolenia dla wykonujących określone zawody i poddawania ich obowiązkowemu szkoleniu. Argumentowano te postulaty - to było kierowane do rządu, do pana ministra w komisjach, ale teraz chciałbym te postulaty przypomnieć, bo wydają się istotne - m.in. tym, iż w dzisiejszych czasach, a tym bardziej w przyszłości, nie tylko obowiązkiem, ale wręcz naturalną koniecznością jest kształcenie ustawiczne, podnoszenie poziomu wiedzy, ciągłe budowanie przewag konkurencyjnych, także poprzez wiedzę. Ci, którzy nie realizują tego naturalnego i praktycznego obowiązku, powinni być weryfikowani przez rynek. Natomiast z różnych analiz i obserwacji wynika, iż jedynie prawny, a nie praktyczny obowiązek szkoleń często jest realizowany fikcyjnie, tylko dla spełnienia wymogów ustawowych oraz zdobycia stosownego zaświadczenia, które nie zawsze pokrywa się z prawdą o uzyskanej wiedzy. Szkolenia przymusowe niekiedy są wykorzystywane do przerabiania, mówiąc kolokwialnie, krajowych i unijnych środków finansowych, a co gorsza, stają się czasami także jednym z podstawowych źródeł dochodów poszczególnych korporacji zawodowych i współpracujących z nimi firm szkoleniowych. Wydaje się więc, że największą jakby groźbą wobec wykonującego każdy zawód jest nieuznanie go za fachowca na rynku, a nie pokazywanie się i okazywanie dyplomu ukończenia jakiegoś odbytego w Zakopanem czy w Kołobrzegu, nie daj Boże na jakichś wyspach, kursu. Często kończy się to raczej wypoczynkiem niż nauką, dlatego takie postulaty były zgłaszane i moim zdaniem warto przeprowadzić ich analizy i ewentualnie wprowadzić je w życie wszędzie tam i oczywiście we wszystkich tych przypadkach, gdzie nie ma bezwzględnego i bezpośredniego wymogu dyrektyw Unii czy prawa Unii Europejskiej, bo w kilku zawodach faktycznie tak jest. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Projekt ustawy o ułatwieniu dostępu do wykonywania niektórych zawodów regulowanych stanowi kontynuację działań mających na celu zmniejszenie liczby zawodów regulowanych w Polsce. Finałem poprzedniego etapu prac było uchwalenie projektu pierwszej z trzech ustaw deregulacyjnych ułatwiającej rozpoczęcie wykonywania 49 zawodów z obszarów zawodów prawniczych, pośrednictwa pracy, sportu i rekreacji, ochrony fizycznej, żeglugi oraz nauki jazdy i przewozu osób. Niniejszy projekt, który dzisiaj omawiamy, stanowi kolejny, drugi etap prac przewidujący zmiany aż w 91 zawodach regulowanych, w tym deregulację lub całkowitą dereglamentację w 9 zawodach, dotyczy to rynku finansowego, oraz 82 zawodów technicznych. Wysoka Izbo! Zawodów jest zbyt dużo, przypomnę jeszcze raz - 91, i dokonaliśmy zbyt wielu zmian, abym je tu wszystkie omówił. Skupię się więc tylko na wybranych. Prawo budowlane. Tutaj deregulujemy takie zawody, jak architekt i inżynier posiadający uprawnienia budowlane. Zmiany przewidują: dopuszczenie osób z wykształceniem wyższym I stopnia do kierowania bez ograniczeń robotami budowlanymi, a do kierowania w ograniczonym zakresie również techników oraz mistrzów, zgodnie z przepisami o rzemiośle, po odbyciu czteroletniej praktyki na budowie; możliwość zdawania egzaminu na uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami w danej specjalności łącznie; możliwość zwolnienia z egzaminu na uprawnienia budowlane na podstawie umowy między uczelnią a samorządem zawodowym nadającym dane uprawnienia; możliwość odbywania praktyki poprzez wprowadzenie instytucji patrona, oczywiście oprócz odbywania praktyki w formie zatrudnienia w biurze projektowym - patronem może zostać osoba posiadająca odpowiednie uprawnienia budowlane, posiadająca co najmniej pięcioletnie doświadczenie zawodowe przy sporządzaniu projektów oraz będąca członkiem samorządu; możliwość uznania jako części lub całości okresu praktyki na podstawie umowy między uczelnią a samorządem zawodowym nadającym dane uprawnienia; skrócenie praktyki zawodowej w zależności od uprawnień, np. przy sporządzaniu projektów z dwóch lat do jednego roku. Projekt, w szczególności po tych zmianach, których dokonaliśmy także w komisji, ułatwi między innymi uzyskanie uprawnień budowlanych do projektowania bez ograniczeń oraz w ograniczonym zakresie poprzez skrócenie o rok wymaganej praktyki przy sporządzaniu projektów obecnie trwającej dwa lata. Do kierowania bez ograniczeń praktyka na budowie zostanie skrócona do półtora roku. Ponadto przepisy umożliwiają uzyskanie uprawnień do kierowania bez ograniczeń osobom, które ukończyły studia I stopnia na kierunku odpowiednim dla danej specjalności po odbyciu trzyletniej praktyki na budowie. Dodatkowo projekt wprowadza możliwość uzyskania uprawnień łącznie do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń po ukończeniu studiów II stopnia na kierunku odpowiednim dla danej specjalności, odbyciu rocznej praktyki przy sporządzaniu projektów oraz odbyciu półtorarocznej praktyki na budowie oraz do projektowania i kierowania robotami budowlanymi w ograniczonym zakresie po ukończeniu studiów I stopnia na kierunku odpowiednim dla tej specjalności lub studiów II stopnia na kierunkach pokrewnych dla danej specjalności, a także po odbyciu rocznej praktyki przy sporządzaniu projektów oraz odbyciu półtorarocznej praktyki na budowie. Zmiany, które wprowadziliśmy w trakcie obrad komisji, to między innymi wprowadzenie wymogu pięcioletniego doświadczenia przy sporządzaniu projektów w ramach posiadanych uprawnień budowlanych dla patrona, które uznano za niezbędne, aby mógł samodzielnie prowadzić praktyki i odpowiednio przygotować praktykanta do wykonywania zawodu. Tylko niektóre zmiany, zasadniczej wagi, które wprowadziliśmy jako komisja, będę państwu przedstawiał, bo, tak jak powiedziałem, jest ich 125, więc gdybym przedstawiał każdą z nich osobno, pewnie musiałbym je przedstawiać do wieczora. Kolejna ustawa, na którą chciałbym zwrócić uwagę i którą chciałbym wskazać, to ustawa o rachunkowości. Tutaj mamy do czynienia z deregulacją usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Wprowadzane zmiany mają na celu dereglamentację usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Dzięki zmianom nastąpi likwidacja procesu wydawania certyfikatu księgowego przez ministra finansów. Po wejściu tych zmian w życie czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych będzie mogła wykonywać praktycznie każda osoba, która, po pierwsze, posiada pełną zdolność do czynności prawnych i jest niekarana za ściśle określony katalog przestępstw - są one oczywiście ustawowo określone - i po drugie, posiada ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej. Konsekwencją tych zmian była również konieczność doprecyzowania brzmienia przepisów dotyczących odpowiedzialności kierownika jednostki, przedsiębiorcy usługowo prowadzącego księgi rachunkowe, za wykonywanie obowiązków w zakresie odpowiedzialności karnej. Kolejna ustawa i kolejne zawody - ustawa o doradztwie podatkowym. Tutaj deregulujemy zawód doradcy podatkowego. I tak przewidziane zmiany mają na celu przede wszystkim umożliwienie wykonywania części czynności doradztwa podatkowego podmiotom nieposiadającym szczególnych uprawnień, wprowadzenie nowej formy wykonywania zawodu doradcy podatkowego oraz ułatwienie dostępu do zawodu doradcy podatkowego. Kilka przykładowych najważniejszych zmian w ustawie, o której mowa. Po pierwsze, uwolniono część czynności doradztwa podatkowego, co oznacza, że czynności takie jak np. prowadzenie ksiąg podatkowych czy sporządzanie deklaracji podatkowych będą mogli wykonywać nie tylko doradcy podatkowi, radcowie prawni i adwokaci, lecz także podmioty nieposiadające takich kwalifikacji. Rozwiązanie to stanowi konsekwencję deregulacji usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, o czym wspomniałem przed chwilą. Jednocześnie czynności polegające na udzielaniu opinii podatkowych i reprezentowaniu podatników w postępowaniach przed organami administracji publicznej i sądami administracyjnymi nadal zastrzegamy do kompetencji doradców podatkowych, radców prawnych i adwokatów. Opinie podatkowe będą mogli wydawać również biegli rewidenci. Po drugie, umożliwiamy doradcom podatkowym wykonywanie zawodu poprzez zatrudnienie w podmiocie nieuprawnionym do wykonywania doradztwa podatkowego. Jest w takim przypadku tylko jedno zastrzeżenie: doradca podatkowy będzie wykonywał czynności doradztwa podatkowego jedynie na rzecz swojego pracodawcy, a nie na rzecz jego klientów. Po trzecie, ułatwia się dostęp do zawodu doradcy podatkowego poprzez umożliwienie zwolnienia kandydata z części pisemnej egzaminu na doradcę podatkowego ze względu na ukończony kierunek studiów określony w umowie zawartej pomiędzy Państwową Komisją Egzaminacyjną do Spraw Doradztwa Podatkowego a uczelnią wyższą, poprzez skrócenie okresu praktyki zawodowej z dwóch lat do sześciu miesięcy, wymaganej do wpisu na listę doradców podatkowych, a także likwidację praktyki odbywanej w organach podatkowych i pozostawienie jedynie praktyki u doradców podatkowych i w spółkach doradztwa podatkowego, jak również poprzez likwidację wymogu odczekania przez kandydata trzech miesięcy pomiędzy terminem egzaminu, który był złożony z wynikiem negatywnym, a terminem poprawki, egzaminu poprawkowego. Kolejne zawody łączą się z Prawem o ruchu drogowym. W tym zakresie deregulacji i zmianom podlegają takie zawody jak rzeczoznawca samochodowy i diagnosta uprawniony do wykonywania badań technicznych pojazdu. W ramach zmian przewiduje się obniżenie wymagań dotyczących wykształcenia i praktyki dla zawodu rzeczoznawcy samochodowego oraz dotyczących wymaganych okresów praktyki dla osób ubiegających się o uprawnienia do wykonywania badań technicznych. Zawód diagnosty uprawniono do wykonywania badań technicznych pojazdów. W tym przypadku nastąpi skrócenie długości praktyki w każdym wypadku o około 75%, bowiem obecnie długość praktyki jest uzależniona od poziomu wykształcenia i waha się od dwóch do aż ośmiu lat. Nastąpi też zwolnienie z obowiązku odbycia szkolenia osób, które ukończyły studia wyższe kierunkowe. Natomiast w zawodzie rzeczoznawcy samochodowego następują takie oto zmiany: obniżenie wymogu wykształcenia z obecnego wykształcenia wyższego do poziomu średniego, a także skrócenie praktyki z pięciu do dwóch lat i zniesienie wymogu odbycia obowiązkowej praktyki w przypadku osób, które ukończyły studia kierunkowe. Kolejny zawód - ustawa o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów. Praktycznie rzecz biorąc, można by scharakteryzować tę część ustawy jako dotyczącą likwidacji samorządu zawodowego urbanistów. Bardzo wyraźnie chcę podkreślić: likwidacji samorządu, a nie zawodu. Zawód oczywiście nadal będzie regulowany, a regulacje będą zamieszczane także w następnych ustawach, które za chwilę zaprezentuję. Projektowane rozwiązanie obliguje organ samorządu zawodowego urbanistów do podjęcia czynności likwidacyjnych i zakończenia tych czynności w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. W tym czasie organy samorządu zawodowego urbanistów mają działać pod ich dotychczasowymi nazwami, ale z dopiskiem ˝w likwidacji˝. Projekt ustawy obliguje Nadzwyczajny Krajowy Zjazd Izby Urbanistów, zwołany przez Krajową Radę Izby Urbanistów, do podjęcia uchwały o przeznaczeniu majątku samorządu zawodowego urbanistów. W przypadku niepodjęcia ww. uchwały minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa złoży do Sądu Okręgowego w Warszawie wniosek o rozstrzygnięcie o przeznaczeniu tego majątku. Jakich zmian dokonaliśmy w Komisji Nadzwyczajnej? Jest ich dosyć sporo, ale omówię tylko niektóre, które mają na celu uporządkowanie systemu w zakresie przynależności osób posiadających uprawnienia budowlane do odpowiednich izb. Obecnie obowiązujące regulacje w tym zakresie wprowadzają bowiem nieuzasadnioną konieczność przynależności do izby inżynierów budownictwa osób, które posiadają uprawnienia budowlane. Powoduje to obowiązek przynależności części tych osób właśnie z uprawnieniami budowlanymi w specjalności architektonicznej do aż dwóch izb. Tak więc po zmianach dokonanych w Komisji Nadzwyczajnej do izby architektów przynależeć będą wszystkie osoby posiadające uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej, w tym także osoby posiadające uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń lub uprawnienia w zakresie odpowiadającym zakresowi tej specjalności uzyskane przed dniem wejścia w życie ustawy Prawo budowlane. Natomiast do izby inżynierów budownictwa przynależeć będą osoby posiadające uprawnienia budowlane w pozostałych specjalnościach, osoby posiadające uprawnienia budowlane w zakresie odpowiadającym zakresowi ich specjalności oraz osoby posiadające uprawnienia w specjalności architektonicznej do projektowania w ograniczonym zakresie oraz do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń i w ograniczonym zakresie, uzyskane przed dniem wejścia w życie ustawy Prawo budowlane. Kolejna sprawa dotyczy ustawy o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu. Tutaj właśnie mamy konsekwencje zmian, o których wspomniałem. Projekt zawiera przepisy dotyczące wymogów kwalifikacyjnych dla osób wykonujących zadania z zakresu urbanistyki lub planowania przestrzennego, które w związku ze zniesieniem samorządu zawodowego urbanistów oraz uchyleniem w tym zakresie dotychczasowych regulacji zostały zamieszczone w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W tej ustawie ustalono, jakie warunki muszą spełniać osoby sporządzające projekty aktów planistycznych. Odnosi się do tego głównie art. 5 tej ustawy. Kolejna ustawa, ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dotyczy właśnie zakresu zawodu urbanisty. W związku ze zniesieniem samorządu zawodowego urbanistów przepisy o urbanistach, jak już wspomniałem wcześniej, zostały zamieszczone w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wobec sporządzającego projekt planu zagospodarowania przestrzennego utrzymany zostaje wymóg wykształcenia kierunkowego, a więc są to: architektura, urbanistyka lub gospodarka przestrzenna, albo wymóg wykształcenia wyższego uzupełnionego kierunkowymi studiami podyplomowymi. Zlikwidowany zostaje tym samym wymóg praktyki zawodowej i egzaminu, a ponadto skutkiem likwidacji izby zawodowej urbanistów zostaje zniesiony obowiązek przynależności oczywiście do tego samorządu. Kolejne zawody łączą się z ustawą o transporcie kolejowym. W tym zakresie deregulacji podlegają takie zawody jak: zwrotniczy, mostowniczy, dróżnik obchodowy, dyspozytor ruchu metra, dyżurny ruchu i stacji metra, manewrowy meta, monter urządzeń sterowania ruchem pociągów metra, monter urządzeń zdalnego sterowania i kontroli dyspozytorskiej metra, prowadzący pociąg metra, prowadzący pomocnicze pojazdy kolejowe metra. Wyżej wymienione zawody wykreślono z rozporządzenia ministra infrastruktury, przenosząc obowiązek określania niezbędnych warunków dotyczących wykształcenia, wyszkolenia i doświadczenia na pracodawców w ramach regulaminów wewnętrznych danego pracodawcy. Natomiast wyraźnie trzeba podkreślić, że w celu zapewnienia bezpieczeństwa wprowadzono jednocześnie bardzo wiele rozwiązań i obostrzeń, w tym także to, iż metro będzie zobowiązane uzyskać od prezesa urzędu świadectwa bezpieczeństwa. W projekcie także w tym przypadku Komisja Nadzwyczajna wprowadziła określone zmiany, m.in. dokonano wyłączeń obejmujących maszynistów prowadzących maszyny do kolejowych robót budowlanych, tj. pojazdy kolejowe specjalne, a także maszynistów jeżdżących wyłącznie po bocznicach kolejowych lub liniach funkcjonalnie wydzielonych z systemu kolei takich jak linie kolei wąskotorowej. Wymienione grupy maszynistów w sposób oczywisty zwolniono z obowiązku stosowania restrykcyjnych wymagań wynikających z prawa Unii Europejskiej, w to miejsce nakazując stosowanie ogólnych przepisów krajowych. Wysoka Izbo! Kolejna ustawa to jest ustawa o pośrednictwie ubezpieczeniowym. W tym przypadku zmianom podlegają dwa zawody: broker ubezpieczeniowy oraz agent ubezpieczeniowy. Przepisy nowelizujące ustawę o pośrednictwie ubezpieczeniowym wprowadzają zmiany, które mają służyć ułatwieniu wykonywania działalności agenta ubezpieczeniowego oraz brokera ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego. W zakresie przepisów dotyczących agenta ubezpieczeniowego proponuje się rezygnację z obligatoryjnego szkolenia dla kandydatów i pozostawienie jedynie sprawdzenia wiedzy w formie egzaminu organizowanego przez zakład ubezpieczeń, czyli de facto przez pracodawcę. W odniesieniu do brokerów, ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego, zrezygnowano z egzaminu przed Komisją Egzaminacyjną dla Brokerów Ubezpieczeniowych i Reasekuracyjnych w przypadku posiadania pięcioletniego doświadczenia zawodowego odpowiedniego do zakresu działalności oraz pozytywnej opinii brokera, pod kierunkiem którego kandydat wykonywał czynności bezpośrednio związane z usługami i czynnościami brokerskimi. Ponadto projekt, który mam przyjemność omawiać, przewiduje zwolnienie przez Komisję Egzaminacyjną dla Brokerów Ubezpieczeniowych i Reasekuracyjnych z egzaminu na wniosek kandydata, który ukończył studia wyższe, jeżeli zakresem kształcenia obejmowały one zakres tematów egzaminacyjnych. Oczywiście również tutaj mamy do czynienia ze zmianami dokonanymi przez komisję sejmową. W odniesieniu do osób wykonujących czynności agencyjne albo czynności brokerskie zaproponowano zniesienie obowiązku doskonalenia umiejętności zawodowych przez odbywanie raz na trzy lata szkolenia zawodowego. Jak państwo widzicie, od czasu do czasu wspominam o rozwiązaniach dotyczących szkoleń. Tam, gdzie zauważyliśmy to w trakcie prac komisji i była możliwość podjęcia zmian, bowiem nie było takiego wymogu wynikającego z prawa Unii Europejskiej, to staraliśmy się eliminować te obowiązkowe szkolenia. Projekt przewiduje też skrócenie z trzech do dwóch lat okresu doświadczenia zawodowego brokerów ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych oraz wydłużenie z pięciu do ośmiu lat okresu, w którym kandydat musi zdobyć tzw. doświadczenie. Wprowadzono m.in. rezygnację z obowiązku doskonalenia umiejętności zawodowych przez odbywanie raz na trzy lata szkolenia zawodowego przez osoby wykonujące czynności agencyjne lub czynności brokerskie, a więc w tym przypadku także. Dokonano również poszerzenia i uelastycznienia wymogów, np. skrócono z trzech do dwóch lat okres wymaganego doświadczenia zawodowego brokerów oraz wydłużono z pięciu do ośmiu lat okres, w którym kandydat musi zdobyć doświadczenie. Skrócono też z sześciu do pięciu lat okres doświadczenia zawodowego zwalniającego z egzaminu. Kolejna ustawa, pokrewna, o działalności ubezpieczeniowej, tutaj mamy do czynienia z zawodem aktuariusza. Jako alternatywę względem obowiązku złożenia z wynikiem pozytywnym egzaminu aktuarialnego proponuje się możliwość uzyskania tytułu aktuariusza przez osoby, które ukończyły studia wyższe uznane przez Komisję Egzaminacyjną dla Aktuarikuszy, przy czym studia takie zakresem kształcenia mają obejmować zakres egzaminu aktuarialnego. Projekt przewiduje również rezygnację z wymogu posiadania dwuletniego doświadczenia zawodowego w przypadku kandydata na aktuariusza. W komisji była dyskusja, jeżeli chodzi o część obowiązków związanych z uzyskiwaniem doświadczenia. Różnica poglądów, tak między resortami, jak i między komisją a jednym z ministerstw, polegała na tym, czy wymogi Unii Europejskiej faktycznie zmuszają do tego, aby doświadczenie musiało być realizowane poprzez aż dwuletni staż, dwuletnią praktykę. Komisja zdecydowała się wyeliminować swoją poprawką ten wymóg, ale sprawa nadal jest żywa w dyskusji i, jak sądzę, będzie w drugim czytaniu poprawka, która doprowadzi być może do kompromisu między stanowiskami. Kolejne zawody pochodzą z ustawy o wykonywaniu prac podwodnych. Tutaj mamy do czynienia z takimi zawodami, jak: nurek, kierownik prac podwodnych i operator systemów nurkowych. W projekcie wprowadzono nowy układ zawodów ˝nurkowych˝, grupując poszczególne zawody w ramach wykonywanych prac podwodnych i wskazując możliwość dalszego rozwoju zawodowego, wraz oczywiście z przypisaniem do każdej grupy właściwych dyplomów wskazujących poziom wymaganych kwalifikacji do prac podwodnych. W ramach komisji dokonaliśmy jeszcze dalszego rozszerzenia tej deregulacji. Mianowicie umożliwiono prowadzenie podwodnych badań archeologicznych przez naukowców posiadających uprawnienia nurkowe wydane przez każdą uznaną w Polsce i na świecie organizację szkolącą i certyfikującą nurków. To da szansę ludziom ze świata nauki, którzy nie posiadają tego zawodu sensu stricte, ale będą mieli uprawnienia, które mogą zdobyć, by prowadzić badania naukowe także pod wodą. Kolejne prawo to jest Prawo celne i w tym zakresie agent celny to jest zawód, który poddajemy zmianom. Przewiduje ona rezygnację z konieczności zdawania przez kandydatów na agentów celnych egzaminów przed komisją powołaną przez ministra finansów na rzecz wymogu posiadania kwalifikacji lub doświadczenia w zakresie obsługi celnej podmiotów gospodarczych. W przypadku osób bez doświadczenia w zawodzie agenta celnego wymóg posiadania minimalnych wymaganych kwalifikacji jest bowiem niezbędny. Studia w dziedzinie nauk ekonomicznych, prawnych lub technicznych, w których toku studenci mają możliwość zapoznania się ze szczegółowymi zagadnieniami z zakresu prawa administracyjnego i finansowego, w szczególności prawa celnego, dają kandydatowi do zawodu pogłębioną znajomość tych zagadnień związaną z ukończeniem kierunków studiów i ten zakres powinien być wystarczający, aby potem dobrze wykonywać zawód. Przewidziano również możliwość ubiegania się o wpis na listę agentów celnych przez absolwentów studiów podyplomowych wskazanych kierunków. Jako alternatywę w zakresie poziomu wymaganego wykształcenia proponuje się wprowadzenie możliwości wpisu na listę agentów celnych osób posiadających doświadczenie w sprawach celnych. Określenie wymaganego minimalnego doświadczenia dla takich osób określono na poziomie trzech lat i wynika to z projektowanych przepisów wykonawczych do unijnego kodeksu celnego. Kolejna ustawa to jest Prawo o szkolnictwie wyższym. Tutaj może nie tyle powiem o deregulacji konkretnych zawodów, gdyż moim zdaniem bardzo ciekawym rozwiązaniem, takim, określiłbym, horyzontalnym, jaki rząd przyjął i o którym rozmawialiśmy w komisji, jest taki trend, a taki mechanizm powinien być upowszechniany, mianowicie chodzi o to, że do projektu wprowadzono rozwiązanie, skonsultowane z ministrem nauki i szkolnictwa wyższego, które będzie umożliwiać uczelniom stworzenie, we współpracy z organami nadającymi uprawnienia, studiów, których ukończenie stanowić będzie podstawę do zwolnienia z części lub całości postępowania kwalifikacyjnego do wykonywania danego zawodu. Jak bowiem pewnie państwo wiecie, dzisiaj bardzo często mamy do czynienia - zwłaszcza przed tą deregulacją, i tej pierwszej transzy, i teraz tej drugiej transzy - z komiczną sytuacją, to znaczy ludzie o wysokim poziomie wykształcenia muszą poddawać się szkoleniom zawodowym niekiedy z ludźmi, którzy tego wykształcenia nie mają, i zdobywać te same uprawnienia. Jeśli uczelnie będą mogły, zwłaszcza tak jak tutaj, w sposób demokratyczny, a więc we współpracy z organami mającymi kompetencje do nadawania tych uprawnień, kierunkować przebieg studiów, to wtedy będzie można osiągnąć taki efekt, że absolwent, dostając do ręki dyplom, wchodzi na rynek pracy i podejmuje zawód, a nie musi kontynuować - i to jeszcze na niższym przecież zdecydowanie poziomie - na bazie różnego rodzaju szkoleń nauki, po to żeby otrzymać - mające znaczenie nie teoretyczne, lecz praktyczne - zaświadczenia o prawie wykonywania danego zawodu. Kolejna ustawa to jest ustawa o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym. Tutaj oczywiście jest deregulowany częściowo zawód biegłego rewidenta. Projekt ustawy przewiduje deregulację tego zawodu w obszarze dotyczącym uzyskiwania uprawnień do wykonywania wyżej wymienionego zawodu polegającą na wprowadzeniu uproszczeń w procedurze postępowania kwalifikacyjnego. Propozycje przyjęte w projekcie ustawy zmierzają między innymi, po pierwsze, do zaliczenia części postępowania kwalifikacyjnego na podstawie ukończonych studiów wyższych, po drugie, do zaliczenia części postępowania kwalifikacyjnego prowadzonego przez organ uprawniony do nadawania uprawnień biegłego rewidenta w innym państwie Unii Europejskiej, po trzecie, do uproszczenia regulacji w zakresie odbywania praktyki i aplikacji, w tym zaliczenia praktyki i aplikacji w drodze co najmniej 15-letniego doświadczenia zawodowego w zakresie rachunkowości, prawa i finansów oraz doprecyzowania zasad zaliczania praktyki w zakresie rachunkowości na poczet postępowania kwalifikacyjnego w drodze uznania możliwości łączenia różnych form odbywania praktyki. Ponadto w projekcie uwzględniono propozycje dotyczące uproszczeń względem osób posiadających uprawnienia oraz wykonujących zawód biegłego rewidenta w zakresie, po pierwsze, uelastycznienia systemu obligatoryjnego doskonalenia zawodowego, po drugie, zniesienia ograniczenia w zakresie równego dostępu do wykonywania zawodu biegłego rewidenta w zależności od wyboru formy prawnej jego wykonywania. Kolejna ustawa, i to już ostatnia, na którą chciałbym zwrócić uwagę, to jest ustawa o grach hazardowych. Tu zmiany dotyczą zawodu polegajacego na przyjmowaniu zakładów wzajemnych oraz prowadzeniu kolektur gier liczbowych. Proponowane zmiany w zakresie dostępu do zawodów związanych z grami hazardowymi polegają na tym, że nie będzie wymogu zdania egzaminu państwowego dla osób przyjmujących zakłady wzajemne i osób prowadzących kolektury gier liczbowych. Podmiot wykonujący monopol państwa i urządzający zakłady wzajemne będzie natomiast obowiązany zapewnić wyżej wymienionym osobom szkolenia z przepisów o grach hazardowych w zakresie niezbędnym do zajmowanego stanowiska - znów mamy tu przykład takiego przesunięcia obowiązku na pracodawcę. Ustawę, jak każdą, kończymy oczywiście przepisami przejściowymi. Nie będę ich omawiał. W zasadzie poza zmianami redakcyjnymi nie było głębszych zastrzeżeń co do przepisów przejściowych, będą one więc, mam nadzieję, zapewniały płynne przejście ze stanu sprzed zmian do stanu po wejściu w życie tej ustawy. Ustawa ma wchodzić w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia - to też jest zmiana dokonana przez Komisję Nadzwyczajną - z takimi oto wyjątkami: art. 12 w zakresie, w jakim dotyczy kierownika prac podwodnych III klasy, wchodziłby w życie po 6 miesiącach od dnia wejścia w życie zmian, a art. 18 wchodziłby w życie po upływie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy. Szanowni Państwo! Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Komisji Gospodarki zwracam się do Wysokiej Izby o uchwalenie omawianego projektu. Dziękuję bardzo wszystkim za... (Poseł Grzegorz Schreiber: Jakiej komisji?) Komisji Nadzwyczajnej, tak jest. Dziękuję jeszcze raz za konstruktywną współpracę. Dziękuję.