PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Ewa Kołodziej
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Pani Minister! Coraz częstszym kłopotem wielu osób staje się podanie błędnego numeru konta podczas przekazywania środków na rachunek bankowy, w wyniku czego osoby te tracą swoje środki z uwagi na brak możliwości odzyskania utraconych pieniędzy, co zdarza się często. Jedyną możliwością odzyskania błędnie przekazanych pieniędzy jest wystąpienie z roszczeniem dotyczącym bezpodstawnego wzbogacenia się w stosunku do odbiorcy, który faktycznie otrzymał przelew. Niestety, w praktyce okazuje się, że poszkodowany nie wie jednak, kogo miałby pozywać, a bank, zgodnie z obowiązującym prawem, nie może ujawnić, dla kogo prowadzi dany rachunek bankowy. Osoby, które dokonały błędnego transferu środków finansowych, częstokroć czują się oszukane. Dlatego w trosce o interesy osób poszkodowanych zasadna wydaje się konieczność zmiany obowiązujących przepisów. Niegdyś obowiązkiem banku było sprawdzenie danych potrzebnych do przelewu i numeru rachunku bankowego, przez to transfery trwały niewątpliwie dłużej niż obecnie, jednak obarczone były znacznie niższym ryzykiem wystąpienia błędu, a ponadto, gdy taki błąd nastąpił, można było w prostszy sposób dochodzić zwrotu mylnie przekazanych pieniędzy, albowiem to bank ponosił odpowiedzialność za ewentualną pomyłkę. Obecnie można nie wskazać żadnej osoby jako odbierającej przelew, ponieważ zarówno dla banku przekazującego środki, jak i dla banku odbierającego środki liczy się wyłącznie numer rachunku bankowego. W pozostałych polach można wpisać nawet fikcyjne dane i nie wpłynie to na możliwość skutecznego przekazania środków bankowych na wskazany numer rachunku bankowego. W związku z powyższym mam pytanie do pani minister: Czy pani resort przewiduje zmiany przepisów związane z podniesieniem poziomu bezpieczeństwa transferu środków finansowych? Dziękuję pięknie.
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! O gospodarce wodnej jest głośno najczęściej przy okazji kolejnych powodzi. Jednak my, w Małopolsce, w naszych biurach prawie na każdym dyżurze poselskim przyjmujemy osoby interweniujące w sprawie różnych osuwisk, podtopień itp. I w zasadzie należałoby się cieszyć, że ministerstwo coś chce w tej sprawie zrobić, gdyby nie fakt, że przygotowywane zmiany jeszcze pogarszają sytuację, a na dodatek doprowadzą do utraty pracy przez wiele osób właśnie w naszych rejonach, w małych ośrodkach, na prowincji. To już chyba jakaś kara, że w wyniku działań rządu PO-PSL cały czas słyszymy o zwalnianiu pracowników w Małopolsce, a szczególnie na Sądecczyźnie, i to w sytuacjach gdy pracodawcą jest bezpośrednio czy pośrednio rząd. Ostatnio nawet usłyszałam od mieszkańców mojego okręgu, że ten rząd zachowuje się tak, jakby chciał zaorać Sądecczyznę. Panie Ministrze! Dlaczego Zarząd Dorzecza Wisły ma być ulokowany w Bydgoszczy, gdzie nie ma budynku na siedzibę i żadnej jednostki terenowej dotychczasowych władz wodnych? Dlaczego ma być zatrudnionych 250 nowych osób przy jednoczesnym pozostawieniu bez pracy dotychczasowych pracowników RZGW? Skąd w rządowym projekcie znalazła się pozaprawna formuła ˝wygaszania˝ umów o pracę? Przecież umowy o pracę, zgodnie z Kodeksem pracy, mogą ˝wygasnąć˝ jedynie w enumeratywnie wymienionych przypadkach. Panie Ministrze! Proszę przedstawić zabezpieczenia prawne przed procesami dalszego pozbywania się oraz degradacji majątku narodowego należącego do gospodarki wodnej, a także wyprzedaży polskiej ziemi wobec otwarcia możliwości ich komercyjnego traktowania. Tak poważnej reorganizacji strategicznej w bardzo ważnej dziedzinie nie można przeprowadzać na zasadzie eksperymentu, bez dogłębnej analizy opartej na realnych wyliczeniach. Proponowana reforma zamiast ˝uzdrowienia˝ gospodarki wodnej w rezultacie może ostatecznie ją pogrążyć. Zły stan gospodarki wodnej jest wynikiem niedofinansowania tej gospodarki. I tak jak od samego mieszania herbata nie staje się słodsza, tak od mieszania w kadrach, reorganizacji w zakresie podległości nie poprawi się sytuacja tej strategicznej dziedziny gospodarki kraju. Proponowana reorganizacja tylko pogłębi chaos kompetencyjny, który faktycznie już istnieje. Dziękuję.
Mówca: Jerzy Wenderlich
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, proponuję, żeby padło jeszcze pytanie dodatkowe. Później w dodatkowej odpowiedzi, jeśli zabraknie panu czasu, to go panu wydłużę, dobrze? Sekretarz Stanu w Ministerstwie Środowiska Stanisław Gawłowski: Dobrze.
Mówca: Marek Polak
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Przedstawiciele RZGW i samorządowcy zwracają uwagę, że proponowane zmiany nie rozwiązują podstawowego problemu, jakim jest stałe niedofinansowanie utrzymania rzek i urządzeń wodnych, oraz rozpraszają kompetencje i odpowiedzialność za gospodarkę wodną kraju. Proszę powiedzieć, czy zgłaszane uwagi zyskały uznanie resortu środowiska? Dziękuję.
Mówca: Edward Czesak
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, dodam, że nasze pytanie jest związane z obawami samorządowców małopolskich, jak również wojewody. Pani poseł Barbara Bartuś, zadając pytanie, uwzględniła wszystkie uwagi, które usłyszeliśmy na spotkaniu parlamentarzystów małopolskich z samorządem województwa i wojewodą. Wracając do tego, co pan minister powiedział, mam pytanie uzupełniające. W jaki sposób, bo nie przekonuje nas pana wypowiedź, nowe rozwiązania zapewnią spójność systemu organizacji przeciwpowodziowej oraz sprawność ich działania i zarządzania wodami w systemie hydrologicznym (Dzwonek) wobec rozproszenia kompetencji, o których pan mówił? Sześć urzędów gospodarki wodnej, dwa zarządy dorzecza, 16 wojewodów, 380 starostów, 2479 wójtów i burmistrzów, 23 parki narodowe i 431 nadleśnictw - jak to wszystko będzie funkcjonowało w nowym systemie organizacyjnym? Dziękuję.
Mówca: Ewa Żmuda-Trzebiatowska
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Ministrze! Moje pytanie związane jest z licznymi pytaniami, które kierują do mnie samorządowcy zarówno z mojej gminy, jak i gmin ościennych. Dotyczą one sposobu naliczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w nieruchomościach zabudowanych budynkami wielolokalowymi na podstawie zużycia wody z nieruchomości. Proszę o wyjaśnienie poniższych wątpliwości: Czy w związku z zapisem art. 6j ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach do ustalenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi liczonej od ilości zużytej wody należy brać pod uwagę ilość zużytej wody z całej nieruchomości wielorodzinnej, tj. ze wskazań wodomierza głównego, czy może ilość wody ze wskazań wodomierzy w poszczególnych lokalach mieszkalnych? Z dniem 1 lutego weszły w życie zmiany do ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, m.in. w art. 2 dodano ust. 3a mówiący o tym, że wspólnota mieszkaniowa ponosi wynikające z ustawy opłaty bez ograniczeń, a właściciel lokalu - w części odpowiadającej stosunkowi zużytej wody w lokalu do ilości wody zużytej we wszystkich lokalach. W związku z tym czy wspólnota mieszkaniowa, ponosząc wynikające z ustawy opłaty bez ograniczeń, wnosi do gminy opłaty na podstawie zużycia wody w całej nieruchomości, tj. na podstawie odczytu z wodomierza głównego? Jeśli tak, to jak interpretować zapis mówiący, że właściciel lokalu (Dzwonek) ponosi opłatę w części odpowiadającej stosunkowi zużytej wody w lokalu do ilości zużytej wody we wszystkich lokalach? Co wówczas z ilością wody z części wspólnych nieruchomości, przeznaczonej m.in. na mycie, remont klatek schodowych, podlewanie terenów zielonych, z czym to m.in. związana jest różnica między odczytami wodomierza głównego a wodomierzy w lokalach mieszkalnych? Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Woźniak
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W 2013 r. zaprzestano prac nad ustawą, która dotyczyła przeciwdziałaniu uciążliwości zapachowej, tzw. ustawą antyodorową. Celem ustawy antyodorowej miała być pomoc mieszkańcom terenów, na których prowadzona jest taka działalność, jak produkcja zwierzęca, unieszkodliwianie i odzysk odpadów, działają zakłady przemysłowe, takie jak mleczarnie, cukrownie, garbarnie, bazy i stacje paliw, jak również zakłady chemiczne o określonym profilu produkcji. Na dzień dzisiejszy doszedł jeszcze bardzo ważny problem biogazowni. Co więcej, prace nad prawnym uregulowaniem zagadnień dotyczących standardów zapachowej jakości powietrza podejmowane są od lat w wielu krajach Unii Europejskiej i nadal nie doprowadziły do sformułowania jednoznacznych definicji pojęć i kryteriów uciążliwości zapachu. W 2008 r. opracowano dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady Europy w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy. W praktyce występują krajowe lub regionalne rozwiązania oparte na ocenie częstotliwości występowania odorów. Państwa członkowskie wykazują znaczne różnice w zakresie podejścia do rozwiązań dotyczących przeciwdziałania uciążliwości zapachowej, można jednak zauważyć zbieżność dotyczącą sposobów pomiarów zapachów. Dużo rozbieżności jest w definiowaniu właściwości substancji zapachowych, jednostek pomiarowych i wyznaczanych progów, podczas gdy inne państwa korelują je z mierzonymi ilościami, takimi jak koncentracja, intensywność, czas trwania lub częstotliwość. Pytanie moje jest następujące: Czy w ministerstwie są rozważane możliwości określenia uciążliwego zapachu (odoru) dla mieszkańców? Jeżeli tak, to na jakim etapie są te prace? Dziękuję. (Dzwonek)
Mówca: Elżbieta Gapińska
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Na część pytań, które przygotowałam, pan minister był łaskaw już odpowiedzieć, niemniej jednak chciałabym jeszcze dopytać. Mianowicie wiemy, że w sprawie ustawy antyodorowej zwracali się przedstawiciele różnego rodzaju środowisk nie tylko do ministerstwa, ale także do prezydenta Komorowskiego. Zwracali się do niego w tej sprawie ekolodzy. Panie ministrze, czy także do pana, czy do ministerstwa zwracają się np. gminy czy organizacje społeczne, jeżeli tak, to jakie i w jakim zakresie, jeśli chodzi o przygotowanie jakichś przepisów, które by tę sprawę regulowały? To po pierwsze. Po drugie, pan częściowo już powiedział, że rząd zamierza przygotować te uregulowania, ale na jakim poziomie się to odbędzie, czy to będzie rozporządzenie, czy to będzie jakiś dodatkowy zapis, jeśli chodzi o ustawy, które już istnieją? Są uregulowania, o których pan mówił, związane np. z ustawą Prawo budowlane itd. Chciałabym po prostu wiedzieć to dokładniej, poznać szczegóły, ponieważ problem związany z uciążliwością (Dzwonek) zapachową istnieje praktycznie w każdej gminie. Wielokrotnie interweniowaliśmy w tych sprawach, również w ministerstwie. Zresztą ja sama także interweniowałam w sprawie związanej z okolicami, w których mieszkam. Po prostu to jest naprawdę bardzo poważny problem.
Mówca: Jerzy Wenderlich
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dobrze, pani minister, ale nie dłużej. Jeśli później, na zakończenie, będzie pani potrzebny czas, to trochę ten czas na wypowiedź pani wydłużę. Dobrze? Sekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów Izabela Leszczyna: Dobrze, bardzo dziękuję. Otóż Kasa Krajowa znalazła sposób na rozwiązanie tego nabrzmiałego problemu złych długów w sposób budzący zdecydowane wątpliwości natury etycznej. Jeśli chodzi o stronę prawną, to od tego są sądy. Otóż tuż przed wejściem w życie ustawy z listopada 2009 r. kasy przed tym otwarciem, audytem, po wejściu pod nadzór KNF sprzedały na dużą skalę przeterminowane wierzytelności na rzecz spółki mającej siedzibę w Luksemburgu w zamian za skrypty dłużne. Problem polega na tym, że ten, jak nazywają to bankowcy, window dressing w niczym nie poprawił rzeczywistej sytuacji SKOK-ów, on po prostu poprawił tylko sytuację w rachunkowości SKOK-ów i nic poza tym. Co więcej, status tej spółki luksemburskiej jest taki, że ważność tych papierów dłużnych, które krajowa kasa w zamian za te swoje złe długi od niej odkupiła, wynosi maksymalnie 10 lat, są z nich wypłacane środki tylko wtedy, kiedy windykowane są z tych złych długów, a co jest może jeszcze szczególnie istotne - w pierwszej kolejności z uzyskanych windykacji potrącane są środki na koszty spółki. Dziękuję bardzo.
Mówca: Renata Zaremba
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Pan poseł Jacek Brzezinka i pani minister, można powiedzieć: w pigułce przedstawili nam, jak przebiegały prace nad tworzeniem prawa, które powinno zabezpieczyć oszczędności milionów Polaków zdeponowane w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych. Dzisiaj wiemy, że gdyby depozytów w SKOK nie objęto ustawowo państwowymi gwarancjami, członkowie kas straciliby swoje oszczędności. Straciliby, ponieważ politycy PIS uznali, że należy chronić prywatne interesy, ale raczej swoich kolegów, partyjnych działaczy, którzy m.in. wyprowadzili dziesiątki milionów złotych do zagranicznej prywatnej spółki w Luksemburgu, spółki senatora PiS pana Biereckiego, zamiast ratować upadające SKOK-i i zdeponowane tam oszczędności Polaków. Posłowie PiS mówią nam dzisiaj: Nic się nie stało, Polacy, nic się nie stało, przecież wszystko odbywa się zgodnie z literą prawa. O to prawo i o to, jak było ono tworzone, chcemy dzisiaj zapytać pana europosła Dudę, kandydata PiS na prezydenta, który jednak nie chce wytłumaczyć nam, nie chce wytłumaczyć Polakom, jak to prawo było tworzone, jak i dlaczego, na czyje zlecenie, działał, aby SKOK-i nie zostały objęte nadzorem KNF. Pani Minister! Proszę powiedzieć, jaki wpływ na funkcjonowanie SKOK-ów miało skierowanie do Trybunału Konstytucyjnego ustawy, która miała wprowadzić nadzór KNF nad SKOK-ami? Czy po ujawnieniu tych wszystkich patologii, jakie miały miejsce w funkcjonowaniu kas pod nadzorem Kasy Krajowej, może pani powiedzieć, że ten nadzór, nadzór Kasy Krajowej, był właściwy i wystarczający? (Dzwonek) Czy nie zagrażało to bezpieczeństwu środków milionów Polaków zgromadzonych w SKOK-ach? Jak pani ocenia, kto dzisiaj ponosi odpowiedzialność, w tym i tę polityczną odpowiedzialność, za tę jedną z największych afer finansowych w Polsce dotyczącą SKOK-ów? Dziękuję bardzo.
Mówca: Elżbieta Kruk
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mamy tu, niestety, do czynienia nie z troską o bezpieczeństwo depozytów członków kas, ale z ogromną manipulacją medialną. Nie ma bowiem afery SKOK-ów, jest natomiast afera SKOK Wołomin. To właśnie SKOK Wołomin jest największym problemem tego systemu, składającego się z ok. 50 kas, a nie sam system, który notabene stanowi 1% rynku finansowego w Polsce. Z 3 mld strat, o których mowa, ponad 2 mld zostały wyprowadzone przez gangsterów i ludzi WSI, związanych m.in. z prezydentem Komorowskim, właśnie z tego SKOK. (Oklaski) Pytanie jest następujące: Dlaczego Komisja Nadzoru Finansowego przez prawie dwa lata nie reagowała... (Poruszenie na sali)
Mówca: Elżbieta Kruk
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Stawiam pytanie: Dlaczego Komisja Nadzoru Finansowego przez prawie dwa lata nie reagowała na nieprawidłowości, o których była informowana przez Krajową Kasę - SKOK, pani minister? Czy to tu nie mamy przypadkiem do czynienia z pozornym nadzorem? KNF nie tylko dała czas na okradanie ludzi, Wysoka Izbo. Tam np. 500 osób dostało ponadmilionowe kredyty bez żadnych zabezpieczeń. Godziła się też na gigantyczną kampanię reklamową. Do dziś można jeszcze napotkać billboardy SKOK Wołomin, aby więcej ludzi złapać w sieci i zgromadzić jeszcze ok. 700 mln depozytów. Inne SKOK-i nie miały takiej zgody. Dlaczego zorganizowana grupa przestępcza mogła tak długo i bezkarnie wyłudzać kredyty w kasie Wołomin? Czy ktoś ją chronił? Tropy prowadzą do pałacu prezydenckiego, a Platforma Obywatelska chroni, jak widać, ten SKOK do dziś, prowadząc przy okazji swoją polityczną grę. (Dzwonek) Po co właściwie wprowadzono nadzór finansowy? Po to, aby bezkarnie kraść?
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Chciałbym najpierw zapytać, jaki udział ma w tym PSL, ponieważ nie wiem, natomiast pani poseł wymieniła w ostatnim swoim stwierdzeniu Polskie Stronnictwo Ludowe. Nurtuje mnie taka sprawa. W wyniku upadłości m.in. SKOK Wołomin, SKOK Wspólnota zaspokojenie potrzeb poszkodowanych depozytariuszy pochłonęło ponad 3,2 mld zł z Bankowego Funduszu Gwarancyjnego. Teraz pytanie. Kto pokryłby tę stratę depozytariuszy, gdyby SKOK-i nie zostały objęte Bankowym Funduszem Gwarancyjnym? Z jakich środków byłaby pokryta strata? Czy może w ogóle nie zostałaby ona pokryta? Rodzi tu się drugie pytanie. Dlaczego był taki opór przed objęciem Bankowym Funduszem Gwarancyjnym depozytariuszy SKOK-ów? Pytam o to dlatego, że w I kwartale 2012 r. grupa posłów zaskarżyła do Trybunału Konstytucyjnego rozporządzenie ministra finansów, który nakładał na SKOK-i odpisy na Bankowy Funduszu Gwarancyjny w celu zabezpieczenia ich depozytariuszy. Czy pani minister mogłaby nas jeszcze poinformować, jaki był udział środków ze SKOK-ów w tych 3,2 mld zł, które wydano z Bankowego Funduszu Gwarancyjnego? Ile po prostu do tego Bankowego Funduszu Gwarancyjnego SKOK-i przez ten czas wpłaciły, a ile ich depozytariusze wykorzystali? Dziękuję.
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Otóż ja chciałbym skorzystać z tej okazji, że dyskutujemy o pewnej patologii, która nastąpiła akurat w przypadku SKOK-ów. Ja traktuję SKOK-i nie emocjonalnie, nie politycznie, tylko jako pewnego rodzaju instytucję finansową, instytucję, w przypadku której m.in. dzięki moim głosom rozwarliśmy parasol ochronny nad osobami, które w tym uczestniczą, poprzez Bankowy Funduszu Gwarancyjny i nadzór KNF. Przy tej okazji z mównicy chciałbym się odnieść do pewnej patologii, która drąży nasz system bankowy praktycznie od wielu lat, jeżeli nie od samego początku po przemianach. Ta patologia ma tylko jedną nazwę, na jej nazwanie wystarcza jedno słowo, słowo ˝prowizja˝. Otóż dzisiaj, gdziekolwiek, w jakimkolwiek banku czy w SKOK, obojętnie, chcemy uzyskać kredyt, to oprócz tego, że musimy zapłacić odsetki, co jest sprawą naturalną, dlatego że dla nas w tym momencie ten pieniądz jest towarem, to jeszcze musimy płacić przeróżne prowizje. One się mnożą: prowizja od brudnych butów, prowizja od przyjścia, prowizja od wyjścia itd. Każdy bank kombinuje, jak tylko może. Po co? Po to, żeby dawać na 7%, ale do tego brać 15% prowizji. To dotyczy nie tylko SKOK-ów, ale też banków, całego naszego systemu finansowego. Jeżeli ta Izba w najbliższym czasie nie podejmie kroków, żeby raz na zawsze z tym skończyć i zobowiązać KNF do rzeczywistej pracy, czyli pilnowania, aby nasze środki, zgromadzone na różnych lokatach itd., były bezpieczne... Tylko po to ma być KNF. Tyle że banki, SKOK-i, chwilówki, przepraszam, nie będę wymieniał z nazwy, muszą obciąć prowizje. (Dzwonek) Dziękuję.
Mówca: Grażyna Ciemniak
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Panie i Panowie Posłowie! W wypowiedziach publicznych niektórych posłów PiS-u, również podczas prac podkomisji nadzwyczajnej do spraw realizacji ustaw o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, słyszeliśmy, że kiedy Komisja Nadzoru Finansowego przejęła nadzór nad spółdzielczymi kasami oszczędnościowo-kredytowymi i wydane zostały rozporządzenia ministra finansów, w tym dotyczące zasad rachunkowości, wtedy zaczęły się problemy kas. A to właśnie dzięki objęciu kas nadzorem KNF klienci SKOK mogą być dzisiaj spokojni o depozyty. Warto przypomnieć, że kasy miały trudności finansowe już w 2006 r. Wtedy sektor SKOK wykazywał 3,6 mln zł strat. W 2010 r. miał 138 mln zł strat. A więc działo się to przed objęciem nadzorem przez KNF. Za 2013 r. zaraportowano do KNF zysk na poziomie 250 mln zł, a po korektach na walnych zebraniach okazało się, że straty wynoszą 128 mln zł. W trosce o zapewnienie bezpieczeństwa depozytów klientów SKOK-ów i stabilność finansową SKOK-ów zwracam się do pani minister z następującymi pytaniami. Jakie były merytoryczne przesłanki wydania w latach 2011-2014 przez ministra finansów rozporządzeń dotyczących funkcjonowania spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych? Jakie są efekty stosowania wydanych rozporządzeń dotyczących spółdzielczych kas? Czy zasady rachunkowości dotyczące SKOK-ów są bardziej czy mniej restrykcyjne niż obowiązujące w bankach? Dziękuję bardzo.
Mówca: Maria Zuba
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Według informacji medialnej w SKOK Wołomin od momentu ustanowienia zarządu komisarycznego jakość portfela kredytowego była wysoka, mimo że kredyty w tym SKOK-u udzielane były na podstawie fałszywych zaświadczeń o zarobkach przedstawianych przez kredytobiorców. Zarobki były w nich mocno zawyżane. Mimo takiej praktyki kredyty były spłacane. Przy czym spłacane były nie przez osoby zaciągające kredyt i podpisujące umowę kredytową. Wobec powyższych faktów nasuwa się pytanie: Czy wobec takiej informacji medialnej służby państwowe zweryfikowały, czy środki finansowe przeznaczone na spłatę kredytów lub wpłatę depozytów w SKOK Wołomin nie pochodziły z nielegalnych źródeł lub nie była to próba tzw. prania brudnych pieniędzy? Jest to szczególnie istotne ze względu na opisywane szeroko w mediach związki osób z WSI, które opanowały SKOK Wołomin. Jakie konkretne działania podejmowała Komisja Nadzoru Finansowego w okresie między skierowaniem zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa w SKOK Wołomin, co miało miejsce na początku 2013 r., a wprowadzeniem w SKOK Wołomin zarządcy komisarycznego, czyli w końcu 2014 r.? Kiedy organy państwowe pozyskały informację, że w SKOK Wołomin działają ludzie powiązani z WSI, i jakie po uzyskaniu tej informacji podjęły działania ochronne w odniesieniu do zgromadzonych w SKOK-ach (Dzwonek) depozytów i ochrony konsumentów usług realizowanych przez SKOK-i? Jeżeliby nie było możliwości uzyskania odpowiedzi podczas debaty...
Mówca: Adam Kępiński
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! W sposób faktyczny, suchy przedstawiła pani minister historię wypaczenia kasy pożyczkowo-zapomogowej w monstrualny parabank, przypomnę, z depozytami przekraczającymi w niektórych okresach nawet 15 mld zł. Mam pytanie: Czy od chwili kiedy Bankowy Fundusz Gwarancyjny pod nadzorem KNF zaczął skutecznie działać, od 2012 r., objął on także depozyty, które były wpłacone wcześniej niż w 2012 r.? Dziwi mnie w tej politycznej jatce taka beztroska, że Bankowy Fundusz Gwarancyjny to tak jakby pieniądze niczyje. Przypomnę, że być może one nie są dzisiaj osiągalne dla obywatela, ale to są pieniądze rzeczywiście strącone przez banki w składce, po to żeby inni mieli zabezpieczenie swoich depozytów gwarantowane przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny. Chciałbym zapytać, bo tego nie usłyszałem: Ile Bankowy Fundusz Gwarancyjny wypłacił już gwarancji? Mówimy tutaj o doniesieniach medialnych, pada kwota 900 mln, także, ze strony pana marszałka, 3,2 mld. SKOK Wołomin czy WSI i wasza jatka mogą mało interesować obywateli, ale wypłynęło już 900 mln i szykuje się kolejna transza, mówię, pieniędzy obywateli. Jak to się stało? Chciałbym też zapytać: Czy jest pani w stanie wykluczyć, czy można wykluczyć, że w okresie od 2009 r. do 2012 r., kiedy ustawa zmusiła SKOK-i do tego, aby były pod nadzorem Komisji Nadzoru Finansowego, czyli w czasie tych trzech lat, doszło do wzmożonej aktywności w zakresie wyprowadzania pieniędzy bądź udzielania na siłę kredytów (Dzwonek) bez stosownego zabezpieczenia? Dziękuję bardzo.