Mówca: Beata Kempa
Data: 2015-05-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Panie Rzeczniku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Zjednoczona Prawica przedstawiam stanowisko co do senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz ustawy Kodeks postępowania cywilnego z druku nr 3104 i sprawozdania o tym projekcie, druk nr 3356. Wysoka Izbo! Materia, której dotykamy, jest materią chyba najczulszą i najdelikatniejszą z możliwych, jeśli idzie o kwestię dotyczącą stosowania Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Mówimy tutaj często, właściwie uważam, że z patosem, o dobru dziecka. Co się pod tym kryje? Te sytuacje, o których rozmawiamy, to są prawdziwe dramaty. Właściwie orzekanie w tych sprawach jest jednym z najtrudniejszych elementów w orzecznictwie, co podnoszą też sędziowie rodzinni. Chcę powiedzieć, panie rzeczniku, jeśli pan będzie uprzejmy przyjąć tę uwagę, że ta nowelizacja została potraktowana bardzo wyrywkowo, aczkolwiek jest ona ważna, bo chodzi o kwestię wynikającą z orzecznictwa w naszym kraju, a więc kwestię owego automatyzmu ograniczania władzy rodzicielskiej w przypadku orzekania rozwodu w sytuacji, kiedy jedno z dzieci czy dzieci pozostają pod władzą rodzicielską drugiego z rodziców. Wydawałoby się, że te rozstrzygnięcia idą w dobrym kierunku, są może bardziej elastyczne, ale tak naprawdę pod tą bardzo cienką kołderką kryje się bardzo poważny problem, jeśli idzie o kwestie wykonywania prawa. I tutaj aż się prosi - zwracam się zarówno do pana ministra, jak i do pana rzecznika praw obywatelskich - żeby wreszcie powołać, nie wiem, komisję bądź zespół ponadresortowy, może komisję kodyfikacyjną, która wypracowałaby oddzielny, potężny, bardzo ważny rozdział w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym i pozbierała wszystkie przepisy wykonawcze do Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, bo dzisiaj przepisy są rozsiane w aktach prawnych różnego rzędu, od kodeksu począwszy, poprzez K.p.c., poprzez rozporządzenia różnej rangi, ustawy, w tym o pomocy społecznej. Krótko mówiąc, jest potężny bałagan, w którym tonie dobro dziecka. Szczególnie to widać przy odbieraniu osoby - szczególnie to widać, panie rzeczniku i panie ministrze, właśnie przy egzekucji kontaktu. To jest pełny dramat. To, co się dzieje w tych sprawach, to jest absolutnie dzisiaj... gdy ktoś mówi o tym, że mamy państwo prawa, to chcę powiedzieć: nie, w tej materii, uważam, nie mamy do końca państwa prawa, ponieważ stosowanie tego prawa jest absolutnie utrudnione. Kiedy konflikt pomiędzy rodzicami jest już w fazie, można powiedzieć, najwyższej, to jest dla dziecka kompletny dramat. Gdyby takim rodzicom przedstawić projekcję tego, co myśli dziecko, to może wtedy by się wielu z nich opamiętało. Dzisiaj przepisy prawa tego nie regulują. Kończę już, pani marszałek, wiem, że czas się kończy, ale temat jest niezwykle ważny. Panie rzeczniku, rodzinne ośrodki diagnostyczno-konsultacyjne, a też sprawa biegłych. Co w tej sprawie? Może trzeba tu biegłych psychologów, może w jakiś inny sposób należy rozwiązać kwestię ekspercką odnośnie do sędziów rodzinnych. To jest potężny obszar, którego dzisiaj dotykamy - nie sposób tu w ciągu 5 minut dokonać pogłębionej diagnozy. Myślę jednak, że w tym przypadku idziemy w dobrym kierunku. Jest tu też miejsce na apel, musi być apel do rodziców, bo co z tego, że sędzia się ubierze w togę, że będzie wyrok, że może będzie między rodzicami porozumienie, a za chwilę tego porozumienia nie będzie, przy tym jest jeszcze sprawa dotycząca alimentów, kwestia tego, że dziecko jest tak naprawdę bardzo często rozgrywane. Otóż nawet najlepsze przepisy nie zastąpią zdrowego rozsądku rodziców, którzy swych spraw, często bardzo osobistych, nie mogą przedkładać nad dobro własnego dziecka. To dziecko najczęściej samo obwinia się o to, co się dzieje w domu, a przecież wiemy wszyscy, że nie jest tak, wiemy, że nie jest ono winne. I wreszcie, panie rzeczniku, korzystając z okazji, że rozmawiamy o sprawach ważnych - klub rozważy oczywiście możliwość poparcia tego projektu na tym posiedzeniu, aczkolwiek, powtarzam, jest on absolutnie cząstkowy przy tym morzu, oceanie właściwie problemów chociażby z wykonaniem takich orzeczeń - chcę do pana zaapelować o to, o co apeluję do sądów i do marszałka Sejmu. Otóż leży projekt ustawy w sprawie dużo bardziej dotykającej dzieci, projekt dotyczący zakazu odbierania dzieci z domu rodzinnego ze względu na biedę. Naprawdę dzisiaj widać, że trzeba tej bardzo drastycznej zmiany Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, bo tam, gdzie jest patologia, gdzie są narkotyki, gdzie jest alkohol, wybieramy mniejsze zło (Dzwonek) i tam jest potrzebna ta izolacja od środowiska rodzinnego, ale jeśli nie ma patologii, a jest tylko niezawiniona kwestia złych warunków ekonomicznych, bo jeden czy drugi rodzic stracił pracę...