PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2011-12-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Drogie Panie! Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Stawianie takich tez, jak to miało miejsce przed chwilą, jest możliwe, jeżeli zaczyna się pracę w legislacji. Wraz z postępowaniem trzeba znajdować pewne kompromisy, myślę, że tak jak wtedy, kiedy w poprzedniej kadencji kończyliśmy prace i dochodziło do zawierania tych kompromisów całościowo, bo w końcu trzeba jednak podejmować jakieś decyzje. Ta ustawa, którą Sejm uchwalił 9 czerwca br., zawiera pewne elementy, mechanizmy troszeczkę perspektywicznie podchodzące do spraw dotyczących pieczy zastępczej, nie doraźnie, ale w pewnym wymiarze czasowym, w wymiarze tego, co nas czeka. Wiemy, że w kwestii środków finansowych, które są zabezpieczone, jest możliwość, żeby te środki się znalazły. Zdajemy sobie sprawę, że pewne elementy będą przesuwane w czasie, jednak nie można było przyjmować rozwiązań połowicznych, które powodowałyby kolejną konieczność nowelizacji tej ustawy. Przedstawienie przez klub Prawa i Sprawiedliwości, który reprezentowała pani poseł Elżbieta Rafalska, trzech poprawek do nowelizacji było jeszcze okazją do wprowadzenia poprawek kosmetycznych. Można powiedzieć, że z dyskusji w trakcie posiedzenia komisji wynikała zgodność co do zasadności tych poprawek. Dyskusja chwilowo dotyczyła daty wprowadzenia w życie, ponieważ dokonujemy poprawki w ustawie, która wejdzie w życie z dniem 1 stycznia. W związku z tym były takie delikatne sprawy dyskusyjne z Biurem Legislacyjnym, jednakże przyjęte rozwiązania, jak również kwestia daty wprowadzenia wychodzą temu naprzeciw. Z tego też względu klub Polskiego Stronnictwa Ludowego, który mam zaszczyt i przyjemność reprezentować, w pełni popiera zaproponowane poprawki i w całości będzie głosował za tymi poprawkami. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2011-12-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Odnosząc się do całości ustawy, z przykrością należy stwierdzić, że ustawa, o której mówimy, jest niespójna, niestety, i zawiera wiele nieścisłości. Samorządy są tą ustawą bardzo zaniepokojone, dlatego że zadań przybyło, a środków, niestety, nie. W związku z tym zachodzi potrzeba, aby na przykład asystentów rodzinnych zastępowali pracownicy socjalni. W związku z tym mam pewną propozycję. Ponieważ w 2013 r. nastąpi pierwsze sprawozdanie dotyczące tej ustawy, należy powołać merytoryczny zespół osób, które pracowałyby nad następną nowelizacją, bo trzeba jej dokonać. Aby realizować wszystkie zapisy tej ustawy, musi ze sobą współpracować wiele podmiotów i na ten temat muszą się wypowiedzieć praktycy merytoryczni. Bardzo o to proszę i chciałabym spytać, czy rząd bierze to pod uwagę. Dziękuję.
Mówca: Maria Nowak
Data: 2011-12-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Procedujemy dzisiaj nad bardzo ważnym poselskim projektem nowelizacji ustawy, ale jest to takie gaszenie pożaru, ponieważ ten projekt naprawia tylko ten błąd, który w efekcie doprowadziłby do tego, że 1 stycznia 2012 r. niepubliczne placówki opiekuńczo-wychowawcze musiałyby po prostu zostać zlikwidowane. (Poseł Magdalena Kochan: To nieprawda, pani poseł.) To jest prawda. Świadczy o tym najlepiej, panie ministrze, wpis na stronach ministerstwa. Ministerstwo dokładnie o tym wiedziało i po bardzo obszernym opisie przedstawiło na końcu takie zdanie: Informuję, że zostaną podjęte starania, aby w najbliższym możliwym terminie przepisom tym zostało nadane poprawne brzmienie. Panie ministrze, krótkie pytanie. Co zrobiło ministerstwo, aby nie doprowadzić do tego, by z dniem 1 stycznia przyszłego roku niepubliczne placówki musiały zostać zlikwidowane przez samorządy? (Poseł Magdalena Kochan: To nieprawda.)
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2011-12-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Już podczas prac nad tą ustawą wskazywaliśmy jako klub Prawo i Sprawiedliwość, że szereg zaproponowanych rozwiązań jest niezwykle kosztownych dla samorządu. Wśród tych kosztownych rozwiązań akurat zatrudnienie koordynatorów pieczy zastępczej, które ma charakter obligatoryjny, a więc przymusowy, i wymaga zatrudnienia jednego koordynatora na 15 dzieci, ale jest to obligatoryjne. (Poseł Magdalena Kochan: Ale niekoniecznie na etacie.) W tej chwili samorządy - wiem, że trwają takie rozmowy ze stroną rządową, nie wiem, czy przez Komisję Trójstronną - negocjują inny rodzaj zapisu tego wymogu, a więc fakultatywność tego świadczenia i szereg jeszcze innych rozwiązań, które niosą skutki finansowe. Proszę powiedzieć, czy rzeczywiście trwają prace, czy jest przygotowywana już jakaś nowelizacja w zasadzie ustawy, która jeszcze nie weszła w życie, i kiedy państwo (Dzwonek) zamierzacie zaproponować taką nowelizację. Dziękuję.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2011-12-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Zgodnie z ustawą z art. 92 wynika, że placówkę opiekuńczo-wychowawczą prowadzi powiat, natomiast samorząd województwa może prowadzić lub zlecić prowadzenie regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnego ośrodka... (Poseł Elżbieta Rafalska: Adopcyjnego.) ...adopcyjnego. Chcę powiedzieć, że z sygnałów, które docierają m.in. z województwa kujawsko-pomorskiego, wynika, że następuje przenoszenie tych placówek prowadzonych przez samorząd na przykład z Bydgoszczy do Torunia. Czyli jakby samorząd województwa w związku z wejściem w życie tej ustawy zrywa, po pierwsze, więzi środowiskowe i lokalne. Istnieje niebezpieczeństwo, że w wyniku tej reorganizacji mogą nastąpić szkody, które będą później trudne do odrobienia w procesie edukacyjno-wychowawczym. Chciałem zapytać: Czy resort monitoruje działania podejmowane (Dzwonek) przez samorządy i czy rzeczywiście będą jakieś dodatkowe środki poza rezerwą celową, która jest przewidziana, na realizację tej ustawy w 2012 r.?
Mówca: Marek Wójcik
Data: 2011-12-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ustawa o ewidencji ludności jest niewątpliwie oczekiwanym aktem prawnym, natomiast najważniejsze jest to, aby wejście w życie nowych rozwiązań przebiegło sprawnie i bez ewentualnych utrudnień dla obywateli. Wprowadzenie nowych zasad dostępu do rejestru PESEL jest przedsięwzięciem skomplikowanym, w które zaangażowane jest bardzo wiele instytucji publicznych, głównie samorządowych. Dlatego Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska popiera procedowany dzisiaj rządowy projekt nowelizacji ustawy pozwalający na przesunięcie wejścia w życie ustawy o ewidencji ludności o rok. Wysoka Izbo! Myślę, że wszyscy mamy świadomość powagi sytuacji i tego, jakie terminy są przed nami, dlatego w imieniu klubu Platforma Obywatelska składam wniosek o niezwłoczne przystąpienie do drugiego czytania projektu ustawy.
Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2011-12-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Uprzejmie informuję, że klub Prawo i Sprawiedliwość zamierza poprzeć ten projekt ustawy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jacek Najder
Data: 2011-12-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Ruch Palikota w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o ewidencji ludności. Niestety z głębokim żalem muszę stwierdzić, że ta zmiana powodująca przesunięcie w czasie wprowadzenia nowych rozwiązań polegających na umożliwieniu bezpośredniego dostępu do rejestru PESEL jest jak najbardziej karygodna. Miał to być bowiem pierwszy krok w kierunku stworzenia nowoczesnego państwa, gdzie obywatel nie byłby przywiązany do swojego urzędu niczym dawniejszy chłop do ziemi, gdzie w dowolnym miejscu naszego kraju każdy człowiek, idąc do urzędu, mógłby załatwić swoje sprawy i oczywiście w perspektywie można by kiedyś zniwelować, czy w ogóle pozbyć się takiego archaicznego przepisu o meldunku. Teraz dajemy legitymację na trwanie tak skandalicznego procederu, gdzie nadal każdy dokument, papier wystawiany jest przez jednostkę po to tylko, by ten dokument, papier móc okazać za chwilę w innej jednostce. Nie dość, że za waszych rządów zwiększyła się liczba etatów w administracji po to tylko, by móc przystawiać kolejne pieczątki, to może dajmy jeszcze kilka tysięcy etatów urzędniczej armii, aby w końcu doprowadzić to do końca. Czy naprawdę potrzeba jeszcze roku, aby serwisanci mogli wszędzie w gminach zainstalować ZMOKU i przeszkolić personel? Mam nadzieję, że oprócz tego roku nie potrzeba będzie na to jeszcze kolejnej kadencji. Dlaczego administracja nie potrafi zrobić tego, co tak sprawnie robią banki? Rozumiem, że baza danych PESEL to nie jest baza danych banku, ale myślę, że też znacząco od niej nie odbiega. W uzasadnieniu czytamy, że wprowadzenie nowych rozwiązań we wszystkich gminach na terenie kraju polegających na zapewnieniu bezpośredniego dostępu do rejestru PESEL jest przedsięwzięciem wysoce skomplikowanym i złożonym pod względem organizacyjnym, logistycznym i technicznym. Powiem szczerze, że trudno mi pojąć, co jest w tym skomplikowanego. Czy zmieniła się drastycznie liczba gmin? Nie. Czy nagle zmieniły się warunki techniczne, jeśli chodzi o ten projekt? Też nie. To może w Polsce nagle przybyło kilka milionów obywateli i nasze ostatnio rozrośnięte armie urzędnicze nie są w stanie przetworzyć danych? Odpowiedź jest jedna: nie. Dlatego klub Ruchu Palikota nie znajduje żadnych usprawiedliwień dla tak skandalicznych opóźnień w realizacji tej ustawy, w związku z tym będziemy jej przeciwni. Dziękuję.
Mówca: Zbigniew Sosnowski
Data: 2011-12-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W dniu 24 września 2010 r. Sejm VI kadencji uchwalił ustawę o ewidencji ludności, której celem i założeniem było oddzielenie problematyki dowodów osobistych od kwestii ewidencji ludności. Ta ostatnia została kompleksowo uregulowana w procedowanej dzisiaj zmianie, a termin jej wejścia w życie ustawodawca określił na dzień 1 stycznia 2012 r. Jednakże, jak w tym przypadku dowiodła praktyka, realizacja tego przedsięwzięcia okazała się trudna z czysto logistycznych powodów. Wprowadzenie w życie nowych rozwiązań, zważywszy na fakt objęcia nimi wszystkich gmin na terenie kraju, a polegających na zapewnieniu bezpośredniego dostępu do rejestru PESEL, okazało się wysoce złożone i skomplikowane. Ponieważ trzeba spokojnie przetestować zarówno pod względem organizacyjnym, technicznym, jak i logistycznym nowe rozwiązania, a w szczególności zapoznać z nimi i przeszkolić osoby realizujące zadania nałożone ustawą, termin 1 stycznia 2012 r. czyniłby tę operację niewykonalną. Panie i panowie posłowie. Okres jednego roku to dostatecznie długi czas na kompleksowe wdrożenie systemu i przygotowanie go tak, aby mógł bezkolizyjnie zadziałać z dniem 1 stycznia 2013 r. Chciałbym zwrócić uwagę, że najmniejsza pomyłka przy stosowaniu tego systemu niesie poważne skutki dla nas wszystkich - dla wszystkich obywateli. Niech mi zatem będzie wolno z tej trybuny zaprezentować stanowisko Polskiego Stronnictwa Ludowego, w imieniu którego przemawiam. Do sprawy podchodzimy ze zrozumieniem i popieramy inicjatywę rządową. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Kazimierz Ziobro
Data: 2011-12-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Zmianę ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności w kontekście wcześniej prezentowanej zmiany ustawy o ochronie przeciwpożarowej klub Solidarnej Polski ocenia jako kolejny dowód na nieudaczność rządu minionej kadencji, co nie rokuje dobrze, jeśli chodzi o odpowiedzialne i poważne traktowanie zadań, jakie stoją przed praktycznie tym samym rządem Platformy Obywatelskiej i PSL w bieżącej kadencji. Projekty ustaw przedkładane są w ostatniej chwili, co pozwala przypuszczać, że ministerstwa nie tylko źle planują i diagnozują swoje zadania, ale też nie przykładają należytej staranności i wagi do rzetelnego monitorowania ich realizacji. Beztroska w tym względzie jest aż nadto widoczna. Biorąc jednak pod uwagę aktualny stan faktyczny, to jest brak bazy, brak przygotowania systemów informatycznych, pomimo tej legislacji na skróty czy rzutem na taśmę, aby nie paraliżować działań na przykład jednostek terenowych i administracji samorządowej, posłowie klubu Solidarnej Polski będą głosować za zmianą ustawy. Dziękuję.
Mówca: Robert Biedroń
Data: 2011-12-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W sumie nie dziwi mnie, że Platforma Obywatelska zawiązała dzisiaj sojusz w tej sprawie z PiS i PSL (Oklaski), ponieważ (Wesołość na sali, oklaski) od dawna wiadomo, że zarówno PiS, jak PO i PSL nie radzą sobie z impotencją biurokracji, administracji, z przerostem administracji i dlatego zrobicie wszystko, żeby jeszcze bardziej nie udrażniać tego ogromu, zastoju, jaki jest w administracji, dlatego też ze zdziwieniem przyjmuję, że prosicie państwo o przedłużenie tego terminu. Nie mieliście problemu, kiedy działacz praw człowieka z Białorusi chciał przekroczyć granicę Rzeczypospolitej Polskiej, natychmiast ten system zadziałał. Kiedy trzeba wprowadzić system PESEL, który w Polsce funkcjonuje od lat, macie z tym problem, dlatego chciałbym zapytać, ile to wdrożenie, ile to przeciągnięcie przez kolejne lata tego systemu będzie kosztowało. W związku z tym zadaję pytanie. Ile będzie to tak naprawdę trwało? Czy nie będzie państwo za rok znów prosili o prolongatę? Jaki jest harmonogram prac i ilu urzędników zostanie zaangażowanych w prace nad dostosowaniem tego systemu, przetestowanie, zapoznanie się z nim i nabycie praktycznych doświadczeń związanych ze stosowaniem? To cytaty z uzasadnienia, ? propos. To jest moje pytanie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2011-12-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Rzeczywiście to uzasadnienie jest dość ciekawe i, można powiedzieć, przerzuca całą odpowiedzialność na administrację, czyli administrację rządową i samorządową, chodzi o nieudolność w przygotowaniu własnej ustawy. Chciałbym zapytać, czy to po stronie rządowej, resortowej są te kłopoty techniczne, logistyczne i organizacyjne czy po stronie 2,5 tys. gmin? Na jakim etapie, kiedy państwo przesyłaliście ten projekt ustawy, było wdrażanie tego systemu, jeśli chodzi o stronę samorządową? Czy strona samorządowa była przygotowana do tego, czy to są kwestie, które leżą po stronie organów administracji centralnej? Tak się składa, że dzisiaj rozpatrujemy już drugi projekt ustawy, który przesuwa coś, co wcześniej rząd wymyślił i miał wdrożyć, bo centrum powiadamiania ratunkowego odkładamy na 2 lata, teraz tutaj coś na rok. Zapewne jeszcze w tym roku będziemy mieć kilkanaście takich projektów, które będą przesuwane ze względu na to, że wcześniej rząd optymistycznie zapatrywał się na własne możliwości, nie tylko finansowe, bo tu się okazuje, że gdyby były to przyczyny finansowe, to można powiedzieć: trzeba to zrozumieć, natomiast skoro się mówi o organizacyjnych i logistycznych, to znaczy, że wcześniej dobrze tego projektu nie przemyślano. W związku z powyższym chciałem zapytać, czy rzeczywiście strona samorządowa zawaliła czy zawaliła strona rządowa? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2011-12-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zgodnie z polskim prawem państwowy powiatowy inspektor sanitarny jest organem państwa. Chciałbym szanownej Izbie zwrócić uwagę na działalność człowieka, który piastując to stanowisko, systematycznie i z premedytacją łamie prawo, powodując powszechne zagrożenie życia i zdrowia obywateli. Państwowy powiatowy inspektor sanitarny w Lublinie Paweł Policzkiewicz chełpi się tym, że wydaje decyzje zamknięcia gabinetów stomatologicznych i niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej świadczących usługi stomatologiczne, ponieważ w jego mniemaniu nie respektują one art. 11 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń u ludzi. Twierdzi, że jego decyzje dotyczyły przede wszystkim nieprawidłowych procedur dekontaminacji narzędzi wielokrotnego użytku. Pragnę w tym momencie stwierdzić, że sam wykazuje, że jest całkowicie niekompetentny, ponieważ nie rozumie słów procedura i dekontaminacja. (Oklaski) Otóż procedura jest zbiorem zachowań, które musi wykonać personel medyczny, ponieważ narzuca mu to wymieniona ustawa w art. 11 ust. 1 i 2, a procedury powinny być opracowane, wdrożone i nadzorowane w celu zapobiegania zakażeniom i chorobom zakaźnym. Z informacji, które mam, wynika, że wszystkie zamknięte przez pana Policzkiewicza gabinety posiadały te procedury. Zaś pan inspektor Paweł Policzkiewicz nie posiada żadnych procedur, ponieważ - jak twierdzi w pismach - nie jest powołany, tak samo jak GIS, do opracowania jakichkolwiek procedur, a jedynie do ich kontrolowania. Wystarczy sięgnąć do słownika, aby dowiedzieć się, że dekontaminacja nie jest dezynfekcją i sterylizacją. Aby uwiarygodnić swoje postępowanie, ten pan publikuje aż 11 punktów, zasad, które są najczęściej naruszane przez lekarzy. Możemy tu znaleźć bezsensowne zarzuty, np. brak ciągłości i szczelności pakietów sterylizacyjnych, których jako organ państwa nie ma prawa badać. W jednym z punktów nakazuje co niektórym lekarzom wpisywanie dat na pakiety sterylizacyjne, co jest jawnie sprzeczne z ustawą o wyrobach medycznych. Publicznie twierdzi, że jedno ze stowarzyszeń dystrybutorów stomatologicznych świadomie wprowadza w błąd lekarzy, zarzucając im błędny sposób postępowania z wyrobami medycznymi. Odnosi się w tym punkcie do zakazu oznaczania wyrobów medycznych datą sterylizacji. Myślę, że nie rozumie tego, że na terenie RP działa tylko jedno stowarzyszenie dystrybutorów stomatologicznych, nazywa się SPiDS, i jako jedyna organizacja w całym kraju opracowało i rozpowszechniło procedury sanitarno-higieniczne, dotyczące gabinetów stomatologicznych. Pomimo dziesiątek prób, analiz prawnych zmierzających do podważenia tych procedur do tej pory nikomu nie udało się tego dokonać. Tak więc działania pana inspektora Pawła Policzkiewicza należy traktować jako przejaw patologicznej nienawiści i chęci zaistnienia na terenie swojego działania. Analizując ostatnie doniesienia prasowe, w pełni popieram wojewódzkiego państwowego inspektora sanitarnego, który stwierdził, że stracił zaufanie do pana inspektora Policzkiewicza. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2011-12-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowny Panie Pośle! Moje oświadczenie dotyczy działań rządu w sprawie ograniczenia bezrobocia. W czasie dzisiejszej debaty na temat ustawy okołobudżetowej reprezentująca ministra finansów pani minister powiedziała wyraźnie, że nadwyżka w Funduszu Pracy jest elementem ratowania finansów publicznych, a w związku z tym nadwyżka, którą przewiduje się na koniec 2012 r. w kwocie ponad 5 mld zł, nie zostanie przeznaczona na zwalczanie bezrobocia, zwłaszcza na różne formy aktywizacji bezrobotnych. Środki na ten cel na rok 2012 będą na poziomie 3400 mln zł, co w porównaniu z wykonaniem w 2010 r. stanowi 50% tychże środków. Już w sierpniu bieżącego roku zabrakło pieniędzy w powiatowych urzędach pracy na stypendia oraz na staże dla młodych ludzi. Brakuje też środków na bardzo efektywną formę wspomagania bezrobotnych, jaką stanowi zakładanie własnych firm, a także na refundację kosztów tworzenia nowych miejsc pracy dla osób bezrobotnych. Dlatego też sadzę, że pracodawcy wspólnie z przedstawicielami Komisji Trójstronnej powinni w większym stopniu oddziaływać na stronę rządową w tym kierunku, aby środki pochodzące ze składek pracodawców służyły realizacji celów, które są przewidziane w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Natomiast zadaniem ministra jest dbanie o stan finansów publicznych nie tylko poprzez zapobieganie doprowadzaniu do tak istotnego zadłużenia, które w efekcie ogranicza możliwości rozwojowe osób, które nie ze swojej winy stają się często bezrobotnymi. Na rynku pracy w szczególnej sytuacji znajdują się ludzie młodzi do 25. roku życia, którzy w małych ośrodkach - małomiasteczkowych - często bez wsparcia udzielanego z pomocy publicznej bądź z Funduszu Pracy, przeznaczonego na staże, na przygotowanie zawodowe, nie mają szans na podjęcie jakiejkolwiek pracy, nie mówiąc o podjęciu pierwszego zatrudnienia, a często właśnie to pierwsze zatrudnienie, wymienione w CV, otwiera drzwi do innych możliwości. Drugą grupą osób szczególnie zagrożonych na rynku pracy są, jak się okazuje, osoby po 50. roku życia. W bieżącym roku liczba bezrobotnych w tej grupie zwiększyła się o ponad 6%. Obecnie jest to blisko 415 tys. osób, które znajdują się bez pracy i bez jakichkolwiek szans na aktywizację ze względu na politykę rządu w zakresie dysponowania środkami z Funduszu Pracy. Wcześniej sygnalizowano natomiast tej grupie, zwłaszcza kiedy w parlamencie przyjmowano ustawy ograniczające tzw. wcześniejsze przejścia na emerytury, m.in. emerytury pomostowe, że wyjściem naprzeciw oczekiwaniom tej grupy będzie osłona w postaci rządowego programu solidarność pokoleń - 50+. Dzisiaj ten program jest programem wirtualnym ze względu na brak środków finansowych. Kończąc, chciałbym zaapelować do strony rządowej, ale także do partnerów społecznych, o to, aby w większym stopniu naciskali na rząd, by ten chciał przeznaczyć składki płacone przez pracodawców na zwalczanie bezrobocia w Polsce. Dziękuję.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2011-12-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Marszałku! W przeddzień Narodowego Święta Niepodległości bieżącego roku szefowie Ministerstwa Sprawiedliwości, Instytutu Pamięci Narodowej i Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa podpisali list intencyjny w sprawie współpracy na rzecz odnalezienia nieznanych miejsc pochówku ofiar terroru komunistycznego z lat 1944-1956. W liście tym zapowiedziano m.in. powołanie specjalnego zespołu roboczego w celu koordynacji działań. Ponadto podkreślono, że do współpracy w realizacji zadania będą zapraszane podmioty trzecie, w szczególności władze samorządowe obszarów, na terenie których mogą znajdować się miejsca pochówku ofiar terroru. Mogę z satysfakcją podkreślić, że zaledwie kilka dni później władze gminy Tarnów zawiadomiły Radę Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa o odnalezieniu po 64 latach miejsca pochówku dwóch zamordowanych przez UB ˝żołnierzy wyklętych˝. Przypomnę tylko, że partyzantom tej tzw. drugiej konspiracji oraz jednemu ze wspomnianych zamordowanych poświęciłem kilka swoich oświadczeń. Dodam również, że także na terenie ziemi tarnowskiej, którą mam zaszczyt reprezentować, doszło nie tak dawno dzięki inicjatywie pewnej osoby do zawiadomienia Instytutu Pamięci Narodowej o prawdopodobnym miejscu pochówku wielu ofiar stalinowskich zbrodni na terenie miasta Tarnowa. Są to bardzo ważne inicjatywy społeczne, które na pewno przyczynią się do odnalezienia nieznanych jeszcze miejsc pochówku wielu tysięcy ofiar represji. Mam natomiast nadzieję, że wspomniany list intencyjny będzie oznaczać autentyczne zaangażowanie się rządu RP w te bardzo zaniedbane sprawy z naszej najnowszej historii. Jak powiedział profesor Andrzej Krzysztof Kunert: Ustalenie imiennej listy ofiar zbrodni stalinowskich w Polsce, identyfikacja miejsc pochówku ofiar i zapewnienie każdej ofierze grobu z imieniem i nazwiskiem to jeden z najważniejszych obowiązków Rzeczypospolitej. Dlatego też tym bardziej oczekuję, że zostanie on nareszcie należycie wypełniony oraz mam nadzieję, że również parlamentarzyści i partie będą mogły wykazywać się także na tym polu. Przebieg posiedzenia