PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Skarbu Państwa Mikołaj Budzanowski
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pominąłem kilka istotnych kwestii dotyczących dodatkowych inwestycji - Wierzchowice LNG. Pojawiły się również pytania o to w państwa wypowiedziach. W pierwszym przypadku mówimy o magazynie w Wierzchowicach. On jest zrealizowany na poziomie 93%. Faktycznie jest to związane z PBG, bo był on głównym wykonawcą, ale na szczęście jesteśmy właściwie już w fazie odbioru tej inwestycji, a nie w fazie budowlanej. Cała faza budowlana została zakończona w tym roku, wobec tego planujemy otwarcie tego magazynu jeszcze w tym roku, na jesieni. W związku z tym zostanie zwiększona pojemność magazynów w Polsce do 2 mld m 3 . Jeżeli chodzi o gazociągi, o których mówił pan poseł Brudziński, to praktycznie mówimy o długości ok. 1000 km sumarycznie dla 9 kluczowych projektów dotyczących przesyłu gazu na terenie Polski. Nie ma w tym momencie żadnego opóźnienia w realizacji tej inwestycji. Przede wszystkim wszystkie materiały na cały ten odcinek, czyli tzw. gazociągi, zostały zakupione w zeszłym roku. W związku z tym przynajmniej w tym znaczeniu to jest zabezpieczone. Są już wydane wszystkie pozwolenia, decyzje środowiskowe, w tym pozwolenie na budowę, m.in. właśnie na ten odcinek, o którym mówił pan poseł, czyli Świnoujście - Szczecin, o długości 80 km. On z punktu widzenia środowiskowego był najtrudniejszy do realizacji, do przeprowadzenia. Pojawił się pewien problem z podwykonawcą - ale chodzi już o roboty budowlane - który jest w tym momencie rozwiązywany przez spółkę Gaz-System. Sądzę, że ta sprawa zostanie rozwiązana i w niedługim czasie przystąpi się do budowy. Jeżeli chodzi o budowę tego gazociągu, termin absolutnie nie jest zagrożony. Lubiatów, Międzychód, Grotów - to jest ważna inwestycja dla Polski. W przypadku tej inwestycji mówi się o rozpoczęciu wydobycia dużej ilości ropy naftowej w Polsce. Ta inwestycja też jest już zaawansowana na poziomie 95%, jest w fazie odbioru i rozpoczęcie produkcji nastąpi na jesieni 2012 r. Tak więc żadna z inwestycji, w których głównym wykonawcą był PBG, nie jest zagrożona. W przypadku terminalu zaś jest tylko członkiem konsorcjum. Jeżeli chodzi o północno-wschodnią Polskę - to było zasadne pytanie - praktycznie jest tam duży niedosyt w zakresie możliwości przesyłu gazu. W tym znaczeniu projekt, który podjęliśmy, tj. budowa łącznika pomiędzy Polską a Litwą... Jest to bardzo kosztowny projekt, bo mówimy w sumie o kwocie 476 mln euro. On jest bardzo, bardzo drogi. Ten gazociąg ma długość ok. ponad 350 km, będzie budowany do granicy Litwy. Liczymy w tym zakresie na duże wsparcie ze strony Komisji Europejskiej, która już w nowej perspektywie budżetowej planuje przekazanie na to znaczących środków, czyli dofinansowanie prawdopodobnie ok. 70% tego projektu.
Mówca: Marian Cycoń
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Zakład Ubezpieczeń Społecznych oddał w ręce podatników portal internetowy, który ma za zadanie m.in. obsługę petenta przez urząd bez potrzeby bezpośredniej wizyty w zakładzie. W polskim systemie ubezpieczeń jest to nowatorskie rozwiązanie. Chcę zapytać, czy na etapie tworzenia portalu konsultowano z biurem GIODO sposoby oraz poziom zabezpieczenia dostępu w Internecie do wrażliwych informacji? Czy generalny inspektor nie ma zastrzeżeń do nowego narzędzia obsługi petenta oferowanego przez ZUS? Drugie pytanie. Dużo ostatnio mówi się o niebezpiecznym sposobie wyciągania danych osobowych przez wszechobecne kody dwuwymiarowe 2D. Nie sposób zweryfikować, ile danych udostępnia osoba skanująca świadomie bądź nieświadomie kod. Czy główny inspektor ochrony danych osobowych rozważa wprowadzenie jakiegoś działania zapobiegającego wyciąganiu danych przez te nowoczesne i niebezpieczne narzędzia? Dziękuję bardzo.
Mówca: Elżbieta Gapińska
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Panie ministrze, chciałabym zapytać, czy, i w jaki sposób, skontrolowano poziom realizacji ustawy przez firmy zajmujące się odzyskiwaniem długów, tzw. firmy windykacyjne. Otóż powiem panu, panie ministrze, że do mojego biura poselskiego trafia coraz więcej osób, które czują się w jakiś sposób, że tak powiem, nękane przez te firmy, i to czasami zupełnie niezasłużenie. Otóż część firm sprzedaje tzw. długi przeterminowane, które są, moim zdaniem, w złej wierze skupowane przez firmy windykacyjne. Dotyczy to głównie świadczeń okresowych oraz prowadzenia działalności gospodarczej, gdzie wiadomo, to przeterminowanie to są trzy lata, a dziesięć lat wszystkie inne zobowiązania. Otóż okazuje się, że np. są takie firmy, nie będę tutaj oczywiście wymieniała nazw, które żądają faktur sprzed dziesięciu, dwunastu lat, a jak wiadomo, nikt z nas przez tak długi okres tego typu dokumentów nie przechowuje. Ludzie, którzy się do mojego biura zgłaszają, twierdzą, że mieli zapłacone wszystkie zobowiązania. Niestety nie mają w tej chwili żadnego potwierdzenia. W tym czasie, jak pan sobie zapewne zdaje sprawę, nie były powszechne przelewy bankowe, w związku z tym te pokwitowania to były tylko jakieś tam druczki i one się nie zachowały. Dlatego o to pytam, bo to jest naprawdę dość poważny problem i myślę, że powinniśmy sobie z tym mocno zacząć radzić. Jeżeli nie, to wiele osób będzie się czuło poszkodowanych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Moskal
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam kilka pytań do pana ministra w związku z pana wypowiedzią. Pierwsza sprawa dotyczy zatrudnienia, wynagrodzenia i przepływu pracowników, czy odpływu pracowników z GIODO. Mianowicie ilu pracowników w 2011 r. odeszło do innych instytucji? Jakie było średnie wynagrodzenie tych ludzi? Kolejna sprawa. Czy pan minister starał się w jakikolwiek sposób zadbać o to, żeby średnie wynagrodzenie zatrzymywało tych pracowników? Czy starał się pan więc, żeby ten budżet generalnego inspektora ochrony danych osobowych był większy? Kolejna sprawa. Przeprowadzano wiele kontroli, m.in. w jednostkach służby zdrowia, czy oświatowych. Mam pytanie. Czy z tymi różnymi nieprawidłowościami, które zostały wykryte, zapoznali się ministrowie zdrowia i edukacji narodowej? Jakie było ich stanowisko? Następny problem dotyczy tych billingów. Rzeczywiście jest ich dużo, jak podają media. (Dzwonek) Byłbym jednak wdzięczny, gdyby pan minister powiedział nam, ile było w 2011 r. billingów, do których sięgały na przykład służby specjalne. A jak to jest m.in. w Niemczech, we Francji, jak tam wygląda to zjawisko? Jest jeszcze jedna rzecz, o którą też pragnę zapytać. Mianowicie w zeszłym roku przyjmowaliśmy dwie takie ustawy - między innymi te dwie, bo było też wiele innych - dotyczące systemu informacji oświatowej i systemu informacji w służbie zdrowia. Z tego co pamiętam, bo jestem akurat w tych dwóch komisjach, początkowo stanowisko pana ministra było zdecydowane, natomiast później okazało się, że z jakichś powodów, na przykład na posiedzeniu Komisji Zdrowia, był pan minister wręcz wyproszony przez przedstawicieli koalicji. Jak się pan minister wtedy czuł? Chciałbym o to zapytać. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ustawa o ochronie danych osobowych precyzuje prawo obywateli do ochrony dotyczącej ich danych osobowych oraz ustanawia instrumenty umożliwiające realizację tego prawa. W tym kontekście chciałbym zapytać pana ministra o kontrolę Centrum Organizacyjno-Koordynacyjnego do Spraw Transplantacji Poltransplant działającego jako jednostka budżetowa podległa resortowi zdrowia. Poltransplant powierzył prywatnemu podmiotowi przetwarzanie danych objętych zbiorem danych osobowych, które tworzą krajowy rejestr przeszczepień, centralny rejestr żywych dawców narządów oraz krajową listę oczekujących na przeszczepienie. Rejestry te nie zostały zgłoszone do generalnego inspektora danych osobowych. W tej sytuacji wobec Poltransplantu wszczęto postępowanie administracyjne. W związku z tym kieruję pytanie do pana ministra. Czy na tym etapie można stwierdzić, że te bardzo wrażliwe dane mogły wydostać się na zewnątrz systemu ochrony danych osobowych? Jakie sankcje grożą Poltransplantowi za poważne uchybienia? I również, generalnie, jakie sankcje można zastosować w stosunku do tych podmiotów, które nie przestrzegają ochrony danych osobowych? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Michał Wojtkiewicz
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam proste pytanie dotyczące przede wszystkim posłów i osób, które posłów odwiedzają na przykład w Domu Poselskim, który mieści się tutaj obok. Jakim prawem... Czy czasem Straż Marszałkowska nie przekracza uprawnień? Przychodzi osoba, np. do mnie, i nie dość, że przechodzi przez tę bramkę, z czym oczywiście się zgadzam, bo bezpieczeństwo itd., to jeszcze potem strażnik mówi: proszę dać dowód osobisty, i spisuje sobie wszystkie dane. Czy w tym wypadku to nie jest łamanie prawa? Bardzo bym prosił o odpowiedź, bo to jest dosyć istotne. I druga sprawa. Chodzi o elektroniczny wywiad różnych służb, bo wszyscy jako obywatele jesteśmy inwigilowani. Czy sprawdzania tych billingów czasem nie stosuje się ponad normę? Pytanie o to było już zadane, ale ponawiam je, proszę na nie odpowiedzieć. Zastanawiamy się wszyscy, czy czasem w tym wypadku pan minister nie ma w to wglądu, możliwości sprawdzenia bezzasadnych uprawnień do inwigilacji elektronicznej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maria Nowak
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Chcę się odwołać do sytuacji, jaka miała miejsce w ubiegłym roku podczas prac nad rządowym projektem ustawy o systemie informacji oświatowej. Otóż w pierwszym okresie zgłaszał pan krytyczne uwagi do zapisów tej ustawy, z których potem się pan wycofał, przyjmując, a nawet popierając stanowisko Ministerstwa Edukacji Narodowej. Nie zwracał pan uwagi na wnioski i protesty forum rodziców, Polskiego Stowarzyszenia Psychologicznego, niektórych związków zawodowych i innych środowisk. Także Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość zwracał uwagę ministerstwa, a także pana na ograniczenia wolności obywatelskiej, na przekraczanie zapisów Konstytucji RP, na zagrożenia dla uczniów i ich rodzin płynące właśnie z zapisów tej ustawy. Niestety, było to jak grochem o ścianę. Otóż w dniu dzisiejszym, o czym pan wspominał, odbędzie się w czasie posiedzenia komisji pierwsze czytanie pilnego rządowego projektu nowelizującego ustawę o SIO. W tym projekcie ministerstwo w znacznej mierze przyznaje rację opozycji i krytykom zapisów tej ustawy i proponuje zmiany dotyczące tych wrażliwych danych. Można powiedzieć, że lepiej późno niż wcale. Nie będę omawiała tych zmian, bo wiem, że pan je po prostu zna, więc tylko krótko zapytam. Jaki jest dzisiaj pana stosunek do tej ustawy i czy przez ten rok zmienił pan zdanie w tej materii? Co wpływa na to, że opiniuje pan, bo to nie jest jedyny przypadek, projekt ustawy najpierw krytycznie, a potem pan się wycofuje z tego krytycznego stanowiska i zmienia zdanie. Jak pan się dzisiaj czuje, gdy zmieniamy jednak tę ustawę? Bo trzeba ją po prostu zmienić. Nie trzeba było jednak zmieniać wtedy swojego pierwszego stanowiska i pozostawić je do samego końca. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! W tym roku na posiedzeniach Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych miała miejsce swego rodzaju burza związana z zamiarem wprowadzenia w Polsce systemu informacyjno-wspierającego obserwację, wyszukiwanie i wykrywanie do celów bezpieczeństwa obywateli w środowisku miejskim. Chodzi o projekt INDECT. W ten projekt zaangażowany był minister spraw wewnętrznych, oczywiście obecnej koalicji, potem się z niego wycofał. W tym projekcie brali i biorą udział bardzo ważni naukowcy, ale także partner zagraniczny. Przysłuchiwałem się tej debacie i mam takie pytanie do pana ministra. Jakie ewentualnie wnioski dla pana, jako generalnego inspektora ochrony danych osobowych, można by było wysnuć, gdyby ten mechanizm działał już dzisiaj? Jakie potencjalne zagrożenia z tego projektu, gdyby on już funkcjonował, mogłyby wynikać dla nas, zwykłych obywateli, którzy byliby po prostu narażeni na to, że są zbierane bardzo wrażliwe dane, ważne dla prywatności każdej osoby? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Otóż ja pociągnę temat tych nieszczęsnych billingów, dlatego że pamiętam, jak uchwalaliśmy ustawę o ochronie danych osobowych, i pamiętam dyskusję prowadzoną na tej sali. Zastanawialiśmy się wówczas, czy i jak długo billingi winny być przechowywane przez operatorów. Stanęło na tym, że operator ma obowiązek przechowywać billingi przez okres dwóch lat, potem należy je zniszczyć. W związku z tym mam pytanie, panie ministrze. Proszę odpowiedzieć, ile kontroli przeprowadziliście, jeśli chodzi o tę właśnie materię, i z jakim skutkiem? Czy rzeczywiście po dwóch latach przechowywania danych osobowych operatorzy niszczą je, a jeśli nie, to co się z nimi później dzieje, ewentualnie dlaczego operatorzy nie wykonują tego obowiązku? Czy są na to dowody? Wczorajsza informacja czy przedwczorajsza, nie wiem, dokładnie już nie pamiętam. Agencja antykorupcyjna zażądała od operatorów telekomunikacyjnych danych osobowych osób, które posiadają telefony na tzw. kartę. Kto ma kartę, nie ujawnia nazwiska. W związku z powyższym chciałbym dowiedzieć się, co pan na to. Czy tego typu żądania są zgodne z obecnie obowiązującym prawem? Jeżeli nie, to co zamierza pan w tej materii zrobić? Dziękuję.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ja także mam pytanie dotyczące liczby podsłuchów i liczby billingów. Chodzi mi konkretnie o zestawienie, jakie posiadają państwo za lata 2008-2011. Czy ta liczba wzrasta? Jeśli tak, to czy przeprowadzaliście państwo jakieś kontrole, by stwierdzić, z czego to wynika? Bardzo często słyszy się, że dzisiaj szczególnie Policja idzie na łatwiznę. Pierwszy krok, który robi się nawet w błahych sprawach, to prosi się właśnie o billing danej osoby. Czy jest to zasadne, czy było to jakoś monitorowane? Kolejne moje pytanie. Które służby mają dzisiaj prawo poprosić właśnie o billingi? Jak to wygląda w porównaniu z innymi krajami? Bo słyszy się, że w Polsce jest o wiele więcej służb, które mają taką możliwość, które mają dostęp do billingów, mogą z tego skorzystać. Czy trwają jakieś prace, które by to zmieniły i wprowadziły jakąś kontrolę korzystania z billingów, żeby było to zasadne? Czy mają państwo jakieś dane dotyczące tego, jakie konkretnie koszty są z tym związane, które później operatorzy na pewno przerzucają na klientów nie tylko ze względu na przechowywanie, ale także właśnie udostępnianie tych billingów? Dzisiaj prosi się klienta, by korzystał z e-faktury, a na pewno te dane billingowe przekazywane są na papierze. (Dzwonek) Firmy ponoszą koszty, które przerzucają na nas. Czy państwo kontrolowaliście to, zainteresowaliście się tym tematem?
Mówca: Patryk Jaki
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam jedno pytanie do generalnego inspektora ochrony danych osobowych. Niedawno w którymś z paneli dyskusyjnych na temat ochrony danych osobowych poruszył pan zagadnienie dość szerokiego dostępu jednostek samorządu terytorialnego do rejestrów publicznych i w związku z tym dość szerokich kompetencji, ale jednocześnie odpowiedzialności tych instytucji. Pytanie: Czy z punktu widzenia, po pierwsze, transparentności w zakresie ochrony danych osobowych, ale również efektywności kontroli przestrzegania ustawy o ochronie danych osobowych dostęp do rejestrów publicznych powinien być tak szeroki, jak do tej pory? Czy znane są panu sytuacje przekroczenia uprawnień przez jednostki samorządu terytorialnego w tym właśnie zakresie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Pozwoli pan, że przy okazji tego sprawozdania zadam panu głównemu inspektorowi danych osobowych pytanie z życia wzięte, na podstawie mojego doświadczenia. Wykonuję mandat posła i postanowiłem wysłać życzenia kilkunastu parom obchodzącym jubileusz 50-lecia pożycia małżeńskiego. W tym celu zwróciłem się do burmistrza miasta i do gminy z prośbą o udostępnienie adresów jubilatów i spotkałem się z odmową bezpośrednio burmistrza tegoż miasta, ale i urzędnika referatu biura ewidencji ludności ze względu na ochronę danych osobowych. Urzędnik obawiał się, że któryś z jubilatów może mieć do niego z tego powodu pretensje. Ponieważ nie był to pierwszy przypadek takiej odmowy, proszę więc wójta, burmistrza lub ich urzędników o wysłanie gotowych gratulacji i życzeń przygotowanych przeze mnie. Wtedy również spotykam się z odmową uzasadnianą tym, że urząd nie chce ponosić kosztów przesyłki. Proponuję zatem, że dam swoje poselskie koperty, i proszę, aby sami pracownicy urzędu je zaadresowali. Nic z tego, znowu spotykam się z odmową. Panie ministrze, powstaje więc pytanie: Czy poseł, na którego głosowało kilka tys. wyborców, a najczęściej grubo ponad 10 tys., nie jest osobą zaufania publicznego, żeby nie miał prawa do listy adresowej kilkunastu osób? Czy nasze biuro poselskie nie jest urzędem, który potrafi administrować stosowną bazą adresów? Taka odmowa, gdy osobiście się zwracamy o adresy, jest dla nas zazwyczaj upokarzająca. Czy wójt, burmistrz ma prawo odmówić podania adresów parlamentarzyście? W ustawie przecież jest napisane: administrator może odmówić udzielenia żądanych informacji wyłącznie wtedy, gdy spowodowałoby to: 1) uawnienie wiadomości stanowiących tajemnicę państwową, 2) zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa, życia i zdrowia ludzi lub bezpieczeństwa i porządku publicznego, 3) zagrożenie dla podstawowego interesu gospodarczego lub finansowego państwa, 4) istotne naruszenie dóbr osobistych innych osób. Czy któryś z ww. warunków zostałby w moim przypadku naruszony? Jak wobec tego parlamentarzysta może pozyskać w tym i wielu innych przypadkach stosowne adresy, aby wypełnić część ze swoich obowiązków czy powinności poselskich? Wydaje mi się, że ta sprawa powinna zostać jednoznacznie uregulowana, aby wójtowie, burmistrzowie, prezydenci lub ich urzędnicy nie mogli interpretować w sposób dowolny zapisów i aby nam, parlamentarzystom, zaoszczędzić przykrych doświadczeń.
Mówca: Borys Budka
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec przedłożonego projektu ustawy, zawartego w druku nr 492. Po tak dobrym i merytorycznym uzasadnieniu, które przed chwilą zostało Wysokiej Izbie przedstawione, tylko w krótkich, żołnierskich słowach chciałbym ustosunkować się do przedłożonego projektu. Oczywiście klub Platformy Obywatelskiej opowiada się za skierowaniem tego projektu ustawy do dalszych prac. Jak już zostało wcześniej powiedziane, projekt ma na celu transpozycję dwóch aktów prawnych Unii Europejskiej. Niestety w przypadku jednego czas transpozycji już minął blisko miesiąc temu, w związku z czym prace powinny być tutaj zintensyfikowane. Przy okazji drugiego aktu, czyli decyzji ramowej 2009/829, ten czas upływa z ostatnim dniem tego roku. Niemniej jednak przedłożony projekt ustawy zawiera wypełnienie obydwu tych decyzji. W zakresie przedstawionych regulacji przede wszystkim należy wskazać na nasz obowiązek, żeby wprowadzić do polskiego porządku prawnego przepisy, które będą miały charakter norm kolizyjnych w zakresie postępowania karnego, prawa karnego, czego w tej chwili w naszym ustawodawstwie brakuje. Drugi zakres, który został tutaj poruszony, to kwestia stosowania przez państwa członkowskie środków karnych czy środków zapobiegawczych umożliwiających prowadzenie prawidłowego postępowania karnego, zabezpieczenie tego postępowania, środków innych aniżeli ten najbardziej restrykcyjny, czyli tymczasowe aresztowanie. Otóż warto wskazać, że projektowane rozwiązania mają na celu umożliwienie współpracy bezpośrednio pomiędzy organami prowadzącymi postępowanie w krajach członkowskich oraz organami władzy sądowniczej. Schodzimy tu, jak już pan minister wspomniał, z poziomu międzyrządowego na poziom międzyresortowy. Oczywiście zakres i sposób implementacji czy też transpozycji został wymuszony niejako budową naszych przepisów proceduralnych. Tak więc umiejscowienie ich czy dodanie odpowiednich rozdziałów w Kodeksie postępowania karnego wydaje się nieuniknione. Oczywiście prowadzi to do kolejnego rozbudowania tego aktu prawnego i już bardzo skomplikowanej jego numeracji. Zdając sobie natomiast sprawę z zasad techniki legislacyjnej, wiemy, że innego sposobu nie ma, choć przepisy, które zawierają w sobie już nie jedną, ale trzy litery, mogą budzić obawy z punktu widzenia czytelności aktów prawnych. Niemniej jednak do czasu ewentualnego uchwalenia czy przedłożenia nowej kodyfikacji wydaje się to niezbędne. Tak więc, panie marszałku, szanowne panie posłanki i panowie posłowie, Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska opowiada się za skierowaniem projektu przedłożonego w druku nr 492 do dalszych prac w odpowiedniej komisji celem jak najszybszego wypełnienia ciążących na nas obowiązków wynikających z bycia członkiem Unii Europejskiej. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego, druk nr 492. Przedłożenie rządowe stanowi, jak zostało powiedziane, implementację prawa unijnego, tzn. decyzji ramowej Rady o numerze 2009/948/WSiSW w sprawie zapobiegania konfliktom jurysdykcji w postępowaniu karnym i w sprawie rozstrzygania takich konfliktów oraz decyzji ramowej o numerze 2009/829/WSISW w sprawie stosowania przez państwa członkowskie Unii Europejskiej zasady wzajemnego uznawania decyzji w sprawie środków nadzoru stanowiących alternatywę dla tymczasowego aresztowania. W jaki sposób następuje ta transpozycja? Otóż zmiany polegają na dodaniu do Kodeksu postępowania karnego po art. 592 art. 592a-592f, w których reguluje się sposób postępowania sądu lub prokuratorów w celu uzyskania informacji o toczącym się postępowaniu za granicą, tak aby w efekcie zapobiec konfliktom jurysdykcyjnym, uniknąć ich. Natomiast jeśli chodzi o drugą decyzję ramową, jej wykonanie następuje poprzez dodanie dwóch dodatkowych rozdziałów do Kodeksu postępowania karnego, rozdziału 65c, który będzie regulował zasady występowania do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie środka zapobiegawczego, oraz rozdziału 65d, który będzie z kolei regulował tryb postępowania w przypadku wystąpienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie orzeczenia w celu zapewnienia prawidłowego toku postępowania. Jako że jesteśmy zobligowani stosować prawo unijne i implementować je do naszego porządku prawnego, w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wnoszę o skierowanie projektu do dalszych prac legislacyjnych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)