Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2014-04-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Otóż rzeczywiście te poprawki zgodnie z rekomendacją komisji co do zasady wydają się w dużej części racjonalne i rozsądne. Zmiany nie są zbyt daleko idące. Zmiana w pkt 3, przeniesienie wyrazu ˝zażalenie˝ na początek, zwrot ˝wniesione ustnie na rozprawie˝ zamiast ˝wniesione ustnie na rozprawę zażalenie˝, to jest kwestia redakcji danego przepisu. Być może rozstrzygnięcie, które proponuje Senat, byłoby zasadne, ale nie ma, wydaje się, o co tutaj kruszyć kopii, bo sprawa nie jest aż tak istotna. Najważniejszą rzeczą, jaka tu się pojawia, i to jest oczywiście sprawa otwarta, jest kwestia zapisu dźwięku albo obrazu i dźwięku z rozprawy. Przecież mamy świadomość, że są to sprawy dotyczące obwinionych, bo to jest sprawa o wykroczenie, podobna sytuacja jest też w sprawach z tytułu Kodeksu karnego, gdzie mamy oskarżonego. Przecież co do zasady rozprawy są jawne, a więc każda osoba, która ukończyła lat 18, jest bez broni, może wejść i na takiej rozprawie przebywać. Oczywiście nie może nagrywać, bo to zupełnie inna rzecz. Do czego zmierzam? Niedawno debatowaliśmy, procedowaliśmy w zakresie zmian dotyczących, zresztą rozmawiałem o tym z panem posłem Pahlem, K.p.c. i tamta sprawa nie budziła takich kontrowersji - gdzie chodzi o kwestię ujawniania zapisu obrazu i dźwięku, bo tu mówimy nie tylko o dźwięku, ale głównie chodzi o obraz i naruszenie dóbr osobistych, czyli ujawnianie wizerunku - chociaż sytuacja jest analogiczna. Przecież i w sprawach karnych, i w sprawach cywilnych możemy mieć rozprawę niejawną, a w sprawach cywilnych przy drzwiach zamkniętych, jeżeli oczywiście okoliczności i przesłanki przewidziane w przepisach K.p.c. zostaną z różnych względów spełnione. W związku z powyższym jest to kontrowersyjny przepis. Zaproponowane rozwiązanie ma swoje argumenty za, ma swoje argumenty przeciw, ale chodzi też o pewną spójność systematyki różnych procedur. I tu pojawia się zasadnicze pytanie, część pytań zadam panu ministrowi potem: Czy nie warto z uwagi na spójność pewnej systematyki procedur w ogóle przyjąć jednak rozwiązanie, które by szło w tym kierunku, ażeby rzeczywiście nie tylko dźwięk, ale i obraz był dostępny z uwagi na ewentualne odtwarzanie potem tego, co miało miejsce na rozprawie, skoro analogiczne rozwiązanie przyjmujemy w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego? Czy ochrona stron albo osób trzecich z punktu widzenia okoliczności, które miałyby istotne znaczenie przewidziane już w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego czy Kodeksu karnego - w przypadku K.p.c. chodzi chociażby o rozprawy prowadzone przy drzwiach zamkniętych - nie jest wystarczająca? Ta ochrona, o której tu mówimy, byłaby zbyt daleko posunięta, ale co najistotniejsze i co budzi największe kontrowersje, przynajmniej moje, i wątpliwości, to właśnie ten brak pewnej zbieżności w ogóle w systematyce procedur w K.p.c. i K.p.k. I tu mam pewną wątpliwość. Co do naszego zdania to oczywiście ujawnimy je w toku głosowań, natomiast rzeczą oczywistą jest, że warto byłoby nad tym aspektem się zastanowić, żeby nie burzyć pewnej jednolitej systematyki procedur. Dziękuję uprzejmie.