Mówca: Borys Budka
Data: 2018-05-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Po raz kolejny mamy do czynienia z naprawianiem bubla prawnego, który został przyjęty w Wysokiej Izbie kilka miesięcy temu. Tylko że nie da się bubla naprawić kolejnym bublem, ponieważ bubel będzie zawsze bublem i do tego obecna większość już nas przyzwyczaiła. Otóż kilka miesięcy temu ustami przedstawicieli Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej, autora tej ustawy, zapewniano nas o wielkich walorach skargi nadzwyczajnej i o tym, jak to miliony polskich obywateli czekają na ten nadzwyczajny środek zaskarżenia. I co się teraz okazało? Po raz kolejny to była wielka lipa. Po raz kolejny okazało się, że słowa dawane wyborcom dla państwa nic nie znaczą. Dzisiaj okazało się, że osoba, która była współautorem tych przepisów, została przed chwilą zatrzymana przez CBA na polecenie prokuratury. Zastanawiam się, czy tak będzie zawsze, jeżeli ktoś, kto nie spodoba się obecnej większości, ośmieli się pisać przepisy, nawet dla prezydenta Rzeczypospolitej, czy wobec niego będą wytaczane właśnie tego typu działa. Czy nie okaże się, że ktoś, kto teraz pisze przepisy, pytania dotyczące referendum, zostanie zatrzymany w tej polsko-polskiej wojnie w obozie tzw. zjednoczonej prawicy. Szanowni Państwo! Oszukaliście wyborców. Kłamaliście, kiedy mówiliście o reformie wymiaru sprawiedliwości. Kłamaliście, kiedy mówiliście o reformie Trybunału Konstytucyjnego. Jedynym celem zmian w Sądzie Najwyższym jest wyrzucenie z Sądu Najwyższego ok. 40% najbardziej doświadczonych, merytorycznych, a przede wszystkim niezawisłych sędziów. Chcecie ich zastąpić ludźmi wskazanymi przez partyjną Krajową Radę Sądownictwa, po to by w dwóch nowych izbach znaleźli się ludzie całkowicie zależni od ministra sprawiedliwości - prokuratora generalnego, posła i polityka jednej partii. Ale robicie to wszystko z dwóch względów. Po pierwsze, by w Izbie dyscyplinarnej orzekali ludzie, którzy nie cofną się przed niczym, by usuwać z zawodu niepokornych sędziów, niezawisłych sędziów, dla których konstytucja i ustawy będą ważniejsze niż linia jedynej słusznej partii. I druga istotna rzecz. Dokonaliście zmian w Sądzie Najwyższym, by utworzyć tam nową izbę, która ma stanowić swojego rodzaju wentyl bezpieczeństwa w momencie, kiedy przegracie wybory, izbę, która ma waszym zdaniem zatrzymać to, co jest nieuniknione, czyli waszą porażkę wyborczą. Zapewniam z tego miejsca, że te wszystkie zamiary legną w gruzach. Na szczęście polscy sędziowie są niezawiśli, na szczęście wymiar sprawiedliwości przetrwał okres, do którego tak często się odwołujecie, a tak naprawdę na którym się wzorujecie. Jestem przekonany, że zarówno opinia publiczna w Europie, jak i Polacy nie dadzą się po raz kolejny nabrać na te kłamstwa, które legły u podstaw złożenia tej nowelizacji. Ta nowelizacja niczego nie naprawia. Ona pogłębia chaos prawny. Ta nowelizacja pokazuje, że propaganda, kłamstwo, manipulacja były jedynym, co przyświecało złożeniu ustaw dotyczących Krajowej Rady Sądownictwa i Sądu Najwyższego. Udajecie przed Komisją Europejską, że robicie jakiś krok wstecz, ale tak naprawdę robicie kolejne dwa kroki do przodu w demolowaniu systemu sprawiedliwości, w upartyjnieniu polskich sądów, ale przede wszystkim w uzależnieniu Sądu Najwyższego od widzimisię partyjnych działaczy. Nie pozostaje nic innego jak tłumaczenie opinii publicznej, że nie było żadnej reformy, nie ma żadnej reformy i nie będzie żadnej reformy. Na koniec chcę powiedzieć jedno istotne zdanie, które usłyszałem w Sanoku od pewnego pana, który przyszedł na spotkanie. Mówił tak: Argumenty się nie zmieniły. W 1982 r. jeden z prokuratorów asystował przy przeszukaniu mojego domu, gdy znaleziono tzw. bibułę. I ten prokurator powiedział dokładnie to samo, co mówi teraz z tej mównicy sejmowej: Konstytucja konstytucją, ale prawo musi być przestrzegane. Chciał, żeby to powtórzyć, patrząc w oczy, i powiedzieć, że takich spraw się nie zapomina. Ta osoba (Dzwonek) powiedziała, że konstytucja będzie najważniejsza, nawet jeśli dla niektórych ta konstytucja wywodzi się z PRL-u. (Wicemarszałek wyłącza mikrofon, poseł przemawia przy wyłączonym mikrofonie, oklaski)