Mówca: Sprawozdawca Marek Krząkała
Data: 2015-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! W imieniu Komisji Spraw Zagranicznych mam zaszczyt przedstawić stanowisko komisji w sprawie rządowego projektu ustawy Prawo konsularne, druk nr 3290. Komisja na posiedzeniu w dniu 23 czerwca rozpatrzyła projekt ustawy omawiany wcześniej na zwołanych w tym celu posiedzeniach podkomisji. Podkomisja, której miałem zaszczyt przewodniczyć, pracowała nad projektem na czterech dodatkowych posiedzeniach. Przypomnę, że pierwsze czytanie odbyło się w Sejmie na posiedzeniu w dniu 22 kwietnia tego roku. Dotychczasowa ustawa o funkcjach konsulów z 1984 r. była wielokrotnie nowelizowana i wymaga harmonizacji przepisów z postanowieniami Konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych oraz z niektórymi postanowieniami prawa Unii Europejskiej, tym bardziej że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z października ubiegłego roku uznaje niektóre postanowienia ustawy z 1984 r. za sprzeczne z dzisiejszą konstytucją. Przykładowo konieczne było wprowadzenie do ustawy obowiązku udzielania pomocy konsularnej obywatelom państw członkowskich Unii Europejskiej. Członkowie komisji otrzymali dwie opinie Biura Analiz Sejmowych, ponadto marszałek Sejmu skierował do komisji opinię Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa i stanowisko Krajowej Rady Notarialnej. Pozostałe instytucje nie wniosły uwag do projektu. Na etapie prac w podkomisji dodatkowe uwagi nadesłało również Ministerstwo Spraw Wewnętrznych oraz Ministerstwo Sprawiedliwości. W toku prac podkomisji i komisji do projektu rządowego wprowadzono szereg poprawek. Większość z nich miała charakter redakcyjny i legislacyjny i została przyjęta bez głosów sprzeciwu. Z głównych obszarów, wokół których toczyła się dyskusja na posiedzeniu komisji, wymienię dwa. Dyskusję wzbudziły zgłoszone w trakcie prac komisji poprawki zwiększające uprawnienia konsulów o możliwość legalizowania nie tylko dokumentów sporządzonych w państwie przyjmującym, ale i tych sporządzonych bądź uwierzytelnionych w Rzeczypospolitej Polskiej. Chodzi o art. 32. Komisja stanęła na stanowisku, by takiego uprawnienia konsulom nie nadawać w obawie, że mogłoby to stanowić furtkę do wprowadzenia do polskiego obrotu prawnego dokumentów, co do których konsul nie będzie miał możliwości sprawdzenia w 100% ich wiarygodności. Wątpliwości dotyczyły również tego, czy należy dopuścić możliwość, by w uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw zagranicznych mógł powierzać konsulowi honorowemu czynności pozostające w zakresie funkcji notarialnej. Chodzi o art. 134. Komisja stanęła na stanowisku, że możliwość taką należy dopuścić - z założenia będą to bowiem przypadki bardzo jednostkowe, zachodzące w szczególnie uzasadnionych okolicznościach - na wniosek konsula honorowego i każdorazowo za zgodą ministra. Nie należy zatem obawiać się zalewu nimi konsulów honorowych, którzy będą odbierać pracę notariuszom. Natomiast w tych kilku przypadkach, gdy konsul będzie zdolny podjąć takie czynności, a za powierzeniem mu ich przemawiał będzie ważny interes polskiej służby zagranicznej lub polskich obywateli, taka możliwość będzie istniała. Komisja pozytywnie rozpatrzyła i przyjęła projekt ustawy. Jestem przekonany, że ustawa w kształcie zaproponowanym przez komisję będzie dobrze służyć naszym obywatelom, jeżeli będą korzystać z pomocy konsularnej, a także pozwoli konsulom dobrze wypełniać swoje obowiązki. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Komisji Spraw Zagranicznych wnoszę o przyjęcie projektu ustawy Prawo konsularne w brzmieniu zaproponowanym w sprawozdaniu komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)