PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Gabriela Masłowska
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Wysoka Izbo! Przysłuchując się dzisiaj tej debacie, odniosłam wrażenie, jakby właśnie wprowadzenie tego odwróconego kredytu hipotecznego było dla rencistów, emerytów, ludzi starszych szczytem szczęścia, więc róbmy to jak najszybciej, bo wszyscy tego oczekują. Nie, proszę państwa, to jest naprawdę gorzka decyzja tych ludzi, bardzo gorzka. Jest nastawienie, by jak najszybciej to robić, ale powinniśmy to wyważyć. Powinniśmy trochę więcej angażować się, robić coś w tym kierunku, aby polityka społeczna, polityka dochodowa państwa na tyle się zmieniała i jak najszybciej, żeby koszty, rosnące koszty utrzymania ludzie mogli po prostu pokryć z dochodów, które im się wypłaca. To jest naprawdę bardzo gorzka decyzja. To wcale nie jest taki szczyt szczęścia. Przypomina mi to dyskusję o OFE. Teraz pytanie do przedstawicieli Ministerstwa Finansów. Czy państwo pracujecie też nad takim projektem, który w jakiś całościowy sposób podszedłby do problemu, ponieważ obiektywnie trzeba przyznać, że do tego projektu jest bardzo dużo zastrzeżeń natury prawnej i przepracowanie go na bardzo skuteczny i bezpieczny projekt będzie wymagało ogromnego czasu i ogromnego wysiłku, i ogromnych sił, ekspertów do pomocy, a przecież rząd takimi dysponuje. (Dzwonek) Chciałabym także zapytać, jak to jest w świetle prawa o ochronie własności. Czy jeśli ktoś ma przyznany spadek z mocy prawa, a następnie kurator przychodzi, przenosi to na rzecz instytucji finansowej, to czy da się to bezboleśnie pogodzić z konstytucją? Czy świadczenia otrzymywane w ramach tego kredytu hipotecznego będą opodatkowane i na jakich zasadach, panie ministrze? Czy obecne renty, tzw. dożywotnie, są opodatkowane? Czy będzie to podobne opodatkowanie, czy nastąpi w tym jakaś zmiana? Dziękuję.
Mówca: Zbyszek Zaborowski
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Decyzja o staraniu się o dożywotnią rentę z tym rozwiązaniem odwróconej hipoteki jest oczywiście trudną decyzją dla ludzi starszych, ale czasami nie mają oni innego wyjścia. Z informacji, którą uzyskaliśmy, wiadomo, że ok. 6 tys. rencistów i emerytów bez gwarancji prawnych - zazwyczaj są to ludzie starsi - podjęło już taką decyzję. Prawdą jest, że wielu czeka na rozwiązania prawne, wstrzymuje się, również w moim okręgu. Moje biuro poselskie odwiedzają ludzie starsi, którzy czekają na gwarancje prawne. Do tej pory rząd nie przedstawił własnego projektu, posłowie przygotowali. Mnie się wydaje, że ponieważ czas pili i sytuacja jest raczej nagląca, na tym etapie projekt rządowy nie jest już niezbędny. Lepiej by było, gdyby rząd wsparł projekt poselski, przedstawił własne stanowisko i konstruktywnie włączył się w prace w parlamencie. Moje pytanie brzmi: Czy rząd jest gotów do takiej współpracy? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Tak jak przedmówca, uważam, że nie ma tu już czasu na to, by rząd nagle zajął się tą sprawą czy myślał, co zrobić, skoro państwo nic nie czyniliście, a jednak media donosiły, i znamy także życie, że był to problem dla wielu emerytów, dlatego też państwo powinni się teraz włączyć w te prace i ewentualnie zgłosić jakieś swoje wnioski, przemyślenia. Mam pytanie właśnie do pani poseł wnioskodawcy: Jak wielka jest skala tego zjawiska? Czy mają państwo jakieś dane? Bo głównie opieramy się na zasadach: reklam jest mnóstwo, prasa donosi, ale być może posiadają państwo jakieś aktualne dane, ilu osób to już dotyczy, ile osób bez tych gwarancji prawnych zdecydowało się na taki krok. (Oklaski)
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Chciałabym odwrócić adresata pytania, które zadał pan poseł Brzezinka. Otóż w odpowiedzi na interpelację z 21 lutego, czyli pytanie kieruję do rządu, otrzymałam następujące informacje: Działające na polskim rynku firmy, w szczególności fundusze hipoteczne, oferują obecnie rentę dożywotnią w zamian za przeniesienie własności nieruchomości w oparciu o konstrukcję dożywocia uregulowaną w Kodeksie cywilnym. W ocenie Ministerstwa Gospodarki uregulowania prawne zawarte w Kodeksie cywilnym nie zapewniają pełnej ochrony osobom, które są zainteresowane skorzystaniem z takich ofert. Celem uniknięcia dysproporcji w regulacjach dotyczących obu podobnych w gruncie rzeczy instytucji - czyli odwróconego kredytu i renty dożywotniej, zdaniem Ministerstwa Gospodarki - należałoby zatem w tym samym stopniu zabezpieczyć interesy osób korzystających zarówno z instytucji odwróconego kredytu hipotecznego, jak i renty dożywotniej. Pytam pana ministra: Jakie mieliście państwo plany, żeby tak samo zabezpieczyć interesy osób korzystających z przeniesienia własności w zamian za rentę dożywotnią, jak również planowanych ustawowych regulacji dotyczących kredytu hipotecznego? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Borys Budka
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Na wczorajszym posiedzeniu Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka większością głosów, może nie zatrważającą, ale jednak większością przyjęła następujące stanowisko. Komisja prosi Wysoką Izbę o to, ażeby przychyliła się do wniosku pana prezydenta i odrzuciła tę ustawę, czyli przyjęła weto. Zwracam uwagę na to, że komisja podobnie zachowała się w przypadku stanowiska Senatu. Wysoka Izba tego zdania nie podzieliła. Teraz Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka wnosi o to, ażeby przychylić się do wniosku pana prezydenta i nie uchwalać ponownie tej ustawy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Robert Kropiwnicki
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Bardzo się cieszę, że instytucja weta, która jest dyskutowana dość mocno w doktrynie - przytaczane są tu różne argumenty - tym razem pozwoli Wysokiej Izbie jeszcze raz zastanowić się nad rozwiązaniem zaproponowanym w ustawie, o którym od początku mówiłem i teraz po raz chyba czwarty na tej trybunie mówię, że nie jest ono dobre. Bardzo się cieszę, że coraz więcej podmiotów, instytucji też wyraża wątpliwości co do rozwiązań zaproponowanych w tej ustawie, choć szanujemy instytucję projektów obywatelskich, myślę, że bardzo ważną, ale w sprawach ustrojowych też naprawdę bardzo niebezpieczną. Pan minister Łaszkiewicz bardzo wyraźnie opowiadał o tych wszystkich rzeczach, które są niekonsekwentnie napisane w tej ustawie. To była bardzo dobra recenzja, z którą się w pełni zgadzam. Rzeczywiście nie możemy tworzyć prawa niewykonalnego. Nie można przyjmować czegoś, co z natury ciężko potem zrealizować, bo w ten sposób obniżamy autorytet władzy ustawodawczej, jeżeli można go obniżyć jeszcze bardziej. Powinniśmy robić wszystko, żeby stanowić prawo jak najlepsze, żeby nikt nie mógł nam, wszystkim posłom, przedstawicielom parlamentu, mówić, że tworzymy złe prawo. Cała procedura ustanawiania sądów, o której była mowa, jest niewykonalna, są tam złe terminy, nie przedstawiono jej tak, jak to powinno być właściwie zrobione w ustawie. Ta ustawa mogła wprowadzić ogromny bałagan, dezorganizację pracy sądów, nie mówiąc już o tym, że pewne sądy tworzy się ustawą, a pewne rozporządzeniem. To naprawdę złe rozwiązanie, nie powinniśmy tego robić. Bardzo dziękuję panu prezydentowi za to, że skierował ten projekt do ponownego rozpatrzenia. Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka i Wysoka Izba muszą ponownie zastanowić się nad tym rozwiązaniem, żeby powstało jak najlepsze prawo. Uważam, że po zastanowieniu powinniśmy poprzeć stanowisko Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka i nie przyjmować tego projektu ustawy. Cel, który był założony w obywatelskim projekcie ustawy, można osiągnąć trochę inaczej. Można iść w tę stronę, którą proponuje prezydent w swojej inicjatywie ustawodawczej, czyli określać kryteria powoływania sądów, ale nie konkretne sądy. Przecież pamiętacie wszyscy państwo dyskusję, jaką mieliśmy na posiedzeniu komisji, dotyczącą tego, gdzie powinna przynależeć dana ulica Gdańska, do którego sądu powinny przynależeć poszczególne miejscowości danej gminy. To naprawdę ogromny bałagan i ogromna komplikacja rzeczywistości prawnej i wymiaru sprawiedliwości. Nie powinniśmy tego robić. Dlatego w imieniu klubu Platforma Obywatelska opowiadam się za tym, żebyśmy nie przyjmowali tej ustawy i przyjęli weto prezydenta. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Zgorzelski
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Prezydent Bronisław Komorowski zawetował społeczny projekt ustawy o okręgach sądowych sądów powszechnych. Zrobił więc to, co zapowiadał i czego wszyscy się spodziewali. Nad projektem Komitet Inicjatywy Ustawodawczej pracował przez rok. Zebrał pod nim 170 tys. podpisów, ale prezydent odmówił komitetowi nawet spotkania. Na projekcie nie zostawił suchej nitki, oświadczając, że powinni wstydzić się ci, którzy nad nim pracowali. Przedstawił własny projekt - za chwilę o nim będziemy dyskutowali - podobno lepszy. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego, na który prezydent powołuje się - pan minister dzisiaj także o tym mówił - nie przesądza o tym, że powierzenie ministrowi sprawiedliwości kompetencji do tworzenia i znoszenia sądów jest jedynym dopuszczalnym rozwiązaniem prawnym, a każde inne będzie z konstytucją niezgodne. Trybunał uznał, że tworzenie i znoszenie sądów przez ministra jest w świetle konstytucji co do zasady dopuszczalne. Nie oznacza to jednak, że ustawodawca jako organ wyższy rangą nie może zastrzec tych samych uprawnień dla siebie zamiast cedować je na organ władzy wykonawczej. Tzw. reforma Gowina w najmniejszym stopniu też nie poprawiła sytuacji sądownictwa. Postępowania nie przyspieszyły, procesy nie toczą się szybciej. Za to nie wszędzie są kasy, nie wszędzie są oddziały finansowe, nie wszędzie są biura podawcze i przede wszystkim nie ma prezesa, który w awaryjnej sytuacji może podjąć decyzję i do którego obywatel może iść na skargę. Są za to wysoko wynagradzani dyrektorzy, których minister dzięki reformie mógł powołać, a którzy przed zmianami byli zbędni. Koszty ich wynagradzania są wielokrotnie większe niż zyski na dodatkach funkcyjnych prezesów. Jeśli mogę się także odnieść do wzorców europejskich, o których jeden z przedmówców mówił, to pragnę zauważyć, że w Europie nie dziwi istnienie sądów liczących 3-4 sędziów. W bardzo wielu krajach. Próby znoszenia małych sądów były ostatnio podejmowane na Słowacji i w Austrii. Słowacy już się z tego wycofują, Austriacy już żałują zmiany i dostrzegają swoje błędy. Bo na świecie nie ma instytucji oddziałów zamiejscowych. Jeśli w jakimś mieście urzęduje sędzia czy dwóch sędziów, jest to już sąd. Mały, ale sąd. I na koniec garść świeżych danych statystycznych. W I kwartale 2013 r., po reformie, wszystkie polskie sądy rejonowe załatwiły o 5,3% spraw więcej niż w I kwartale 2012 r. Ale nie sądy zreformowane. Porównanie spraw, które załatwiły w I kwartale 2012 r., do tych z 2013 r. daje wzrost o 0,32%, czyli wzrost o 1/300. Szanowni państwo, dzień świąteczny, np. 3 maja, przypadający na niedzielę powoduje dwa razy większą różnicę statystyczną. Oto wielki i spektakularny efekt. Ta reforma po prostu niczego nie dała. Dlatego też Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego głosował będzie za odrzuceniem weta prezydenta. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Właściwie nie będę długo mówić, bo mogę się podpisać pod tym, co przed chwilą usłyszałam od pana posła Piotra Zgorzelskiego. Chcę podkreślić, że mój klub jest konsekwentny, tzn. że klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej nie akceptuje weta prezydenta. Dzisiaj już była tu o tym mowa, ale przyznam, że ponieważ trochę mnie to zabolało, przytoczę te słowa jeszcze raz, żebyśmy zapamiętali to po to, by takie słowa raczej nigdy nie padały z ust głowy państw. Z przykrością odnotowuję, że takie słowa padły pod adresem obywatelskiej ustawy o okręgach sądowych i jej twórców, poczynając od tego, że pan prezydent wyraził pogląd, iż w zawetowanej ustawie znalazły się kompletne nonsensy, po stwierdzenie, że rzeczą wstydliwą jest, że tego rodzaju projekt przechodzi przez parlament. Te słowa padły na konferencji prasowej. Tak radykalne tezy. Na spotkaniu, przynajmniej na tym, w którym ja uczestniczyłam, z przedstawicielami mojego klubu tak spektakularnej stanowczości ze strony pana prezydenta nie zauważyłam. Mówię o tym, choć może nie dla wszystkich to jest miłe, bo wolałabym, żeby pan prezydent wykazywał jednak troszkę inne uczucia w stosunku do nas, którzy wystąpiliśmy z taką propozycją, i wolałabym, żeby w przyszłości takie zdarzenia już nie miały miejsca. Apeluję zatem o umiar, bo nigdy nie wiadomo, jak ostatecznie nasze dzieło zostanie ocenione. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Beata Kempa
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Zwracam się do przedstawicieli pana prezydenta. Otóż pan prezydent nie po raz pierwszy mówi: nie, bo nie, a tak naprawdę w zamian nie przedstawia żadnych konstruktywnych propozycji. Generalnie w ogóle jest mało aktywny legislacyjnie, co należy jednoznacznie stwierdzić, natomiast w sytuacji kiedy trzeba bronić kolegów partyjnych, jest aktywny. Świetnie wykazał na tym przykładzie, że nie jest prezydentem wszystkich Polaków. Mało tego, całkiem niedawno, wypowiadając się na temat prokuratury, jakby zapomniał, jak głosował w sprawie prokuratury, jakie podejmował decyzje. Nie trzeba było dużo czasu, żeby się przekonać, że te decyzje były błędne, co sam stwierdził. Pewnie za chwilę stwierdzi, że decyzja o wecie, z którego skorzystał, jest również błędna, ale dlaczego wciąż wszyscy mamy być mądrzy - a w tym pan prezydent - po szkodzie. Panie ministrze, mam pytanie, bo to jest reforma, która absolutnie polega na tym - o czym mówiłam już z tej mównicy - że wybija się zęby choremu, i tak naprawdę w taki sposób próbuje się leczyć. 90% spraw wpływa do sądów rejonowych, 9% - do okręgowych, 1% - do apelacyjnych. Jaką wizję ma pan prezydent i czy w ogóle ma wizję, bo takiego uzasadnienia: nie, bo nie, nie przyjmuje już nawet dziecko w przedszkolu. Jaką ma pan wizję reformy wymiaru sprawiedliwości? Moim zdaniem, panie ministrze, najpierw minister powinien przedstawić przede wszystkim uproszczenie procedur, najpierw powinien przedstawić postępowanie dyscyplinarne, nowe podejście do zarządzania sprawami, czyli danie instrumentów prezesom sądów chociażby okręgowych czy apelacyjnych, żeby poprawić szybkość procedowania. Nie wiem, czy pan wie, panie ministrze, ale przez pierwszych kilka tygodni te sądy stały, dlatego że musiały przepisywać kontrolki, uzupełniać statystyki, wprowadzać nowe dane i opatrzyć chociażby akta sprawy nowymi numerami. To również spowodowało to, że dzisiaj szybkość postępowania będzie zdecydowanie mniejsza. (Dzwonek) I pytanie do pana ministra. Jaka jest ostatnia statystyka w zakresie szybkości postępowania w polskich sądach rejonowych? Jak wiem, prawdopodobnie znacznie się ona obniżyła tylko dlatego, że wprowadzono reformę dla reformy i po to, żeby znowu za 2-3 miesiące stwierdzić, że jest ona po prostu bez sensu. A co na to wszystko obywatele? Myślę, że dadzą wyraz w głosowaniu, szczególnie w wyborach prezydenckich, i podziękują panu prezydentowi za potraktowanie obywateli. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbyszek Zaborowski
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Reforma sądownictwa im. Jarosława Gowina polegająca na likwidacji małych sądów rejonowych oddaliła sądy od obywateli i nie rozwiązała żadnego problemu polskiego sądownictwa, likwiduje sądy, które sobie radziły. Zaległości w prowadzeniu spraw są przede wszystkim w dużych sądach, w dużych aglomeracjach miejskich i tam trzeba coś zrobić, panie ministrze sprawiedliwości. Panie ministrze, przedstawicielu prezydenta Bronisława Komorowskiego, czy pańskim zdaniem rząd nie powinien zająć się reformą prokuratury i sądownictwa, poważną reformą, a nie działaniem naskórkowym i działaniem likwidacyjnym? To jest pierwsze pytanie. Drugie. Pan minister był uprzejmy stwierdzić naruszenie monteskiuszowskiej zasady podziału władz poprzez ingerencję parlamentu w kreowanie i znoszenie sądów. Czy pańskim zdaniem pełna swoboda władzy wykonawczej w kreowaniu i znoszeniu sądu nie narusza bardziej tej monteskiuszowskiej zasady trójpodziału władz? Czy wpływ władzy wykonawczej na funkcjonowanie sądów nie jest zbyt duży zdaniem prezydenta? Dziękuję za uwagę.
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Pan minister, uzasadniając wniosek prezydenta, jako główny argument podnosił fakt, że ta ustawa jest dla ministra sprawiedliwości niewykonalna. Chciałbym zapytać, czy prezydent monitorował przebieg procesu legislacyjnego, bo jeżeli monitorował, to na pewno wie, że pan minister od samego początku był zdecydowanie przeciwny projektowi obywatelskiemu i robił wszystko, aby, po pierwsze, opóźnić proces legislacyjny, po drugie, żeby nie dopuścić do uchwalenia tej ustawy. Czyli tak naprawdę nie chodzi o to, że pan minister sprawiedliwości nie może wykonać tej ustawy. On po prostu, panie ministrze, nie chce wykonać tej ustawy i stąd veto prezydenckie. Dziękuję.
Mówca: Piotr Zgorzelski
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ponad 300 sędziów odwołało się do Sądu Najwyższego od decyzji o przeniesieniu. Dziś jeszcze nie wiemy, jaka będzie tak naprawdę sytuacja, jakie będą losy naszej ustawy obywatelskiej, możemy się tylko domyślać, ale pytanie moje brzmi, co będzie, jeżeli Sąd Najwyższy roszczenia sędziów uzna. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Duda
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana ministra, bo pan prezydent wypowiadał się w mediach bardzo krytycznie na temat tej ustawy obywatelskiej, wytykał błędy tej ustawy. Chciałbym w takim razie zapytać, nawiązując do tych słów, które wypowiedział w wystąpieniu klubowym mój kolega, pan poseł Stanisław Piotrowicz, czy przedstawiciele pana prezydenta, z jego ramienia brali udział w pracach komisyjnych nad tą ustawą, czy wspierali te dobre poprawki, które miały ustawę poprawić, czy pan prezydent apelował do swoich kolegów z PO, żeby zgodzili się na przyjęcie tych poprawek, bo jest to rzeczywiście sytuacja kuriozalna. Zacytuję tutaj powiedziane przed chwilą znamienne słowa pana posła Andrzeja Dery: Projekt obywatelski, który był wspierany przez wszystkich, tylko nie przez Platformę Obywatelską. Proszę państwa, dochodzi do likwidacji sądów, ludzie protestują, w wielu przypadkach jest łamana lokalna tradycja. Wspomnę choćby sąd w Miechowie, o którym bez przerwy mówię, który istniał w Miechowie od XVI w. Przetrwał zabory, przetrwał komunę, został zlikwidowany przez ministra sprawiedliwości za czasów rządów PO. Nie zgadzam się z takimi rozwiązaniami, uważam, że naprawa instytucji nie polega na ich likwidacji. A jeżeli sądy działają źle, to być może trzeba zacząć od naprawiania ludzi. Na zakończenie jedna uwaga, bardzo bym prosił, panie ministrze, o odpowiedź na to pytanie, w jaki sposób państwo braliście udział w pracach nad tą ustawą. Natomiast jest jeszcze jedna, ostatnia kwestia. Nie kto inny, niestety, chciałbym to z całą mocą podkreślić, niestety, bo jest to dla mnie niezwykle przykra sprawa jako dla człowieka, który przez ponad dwa lata miał zaszczyt pracować u boku prezydenta Rzeczypospolitej pana prof. Lecha Kaczyńskiego, nie kto inny, tylko właśnie ówczesny kandydat na prezydenta, pan Bronisław Komorowski, w czasie swojej wyborczej kampanii prezydenckiej (Dzwonek) w czasie sporów wyborczych mówił, że rozgrzani sędziowie czekają już na następne sprawy. Co mogą rozgrzani sędziowie wobec nominatów PO, to pokazał przykład prezesa sądu gdańskiego, który był sędzią na telefon - doskonale pamiętamy wszyscy tę sprawę przy kwestii Amber Gold. Wolałbym, żeby pan prezydent Bronisław Komorowski, który pozwala sobie na takie słowa, nie brał się za reformę sądów, lepiej niech zostawi to innym. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Bronisław Komorowski miał czas do 10 lipca, aby naprawić błąd Platformy Obywatelskiej, aby przywrócić 79 sądów rejonowych. Niestety pan prezydent jest za likwidacją sądów rejonowych. Dlaczego pan prezydent nie uwzględnił opinii środowisk lokalnych czy prawniczych? Dlaczego prezydent Rzeczypospolitej nie chce, żeby obywatele mieli bliżej do sądów, dlaczego jest przeciwko obywatelom? Dlaczego Platforma Obywatelska zmusza np. mieszkańców powiatu łęczyckiego, aby jeździli do sądu odległego od ich miejscowości ok. 30-50 km? Drugi przykład, chodzi o sąd w Łowiczu. Można powiedzieć, że był tam od zawsze. O jakie oszczędności tu chodzi? Czy takie działania mają coś wspólnego z gospodarnością? Prezydent miał być apolityczny, tymczasem widać jak na dłoni, że uparcie próbuje pomagać Platformie Obywatelskiej w likwidacji tzw. Polski powiatowej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Witold Pahl
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska chciałbym przedstawić stanowisko mojego klubu w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, druk nr 1509, złożonego przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej do laski marszałkowskiej. Szerokie uzasadnienie tego projektu przed chwilą przedstawił pan minister Łaszkiewicz. Rzeczywiście jest tak, że art. 45 konstytucji w sposób jednoznaczny nakazuje organom państwa tworzenie takich regulacji, które nie będą ograniczały obywatelowi możliwości dostępu do sądu w rozumieniu szybkiego i sprawiedliwego rozpoznania sprawy, a nadto art. 77 ust. 2 zakazuje tworzenia takiego prawa, które dostęp do wymiaru sprawiedliwości by uniemożliwiało bądź znacząco utrudniało. Sprawa inicjatywy ustawodawczej pana prezydenta, otoczenie impulsu ustawodawczego są znane, były one również przedmiotem wcześniejszego punktu posiedzenia Sejmu. Rzeczywiście jest tak, że dotychczasowa regulacja jest potwierdzona, jeśli chodzi o jej zgodność z konstytucją, orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego w sprawie K 27/12 z 27 marca br. - potwierdza on, iż dotychczasowe rozwiązania są właściwe i zgodne z konstytucją i z tymi wzorcami wcześniej przeze mnie przytoczonymi. Niemniej w związku ze zmianami struktury sądów wywołanymi wcześniejszymi inicjatywami ustawodawczymi powstała szeroka społeczna debata na temat konieczności uściślenia zasad tworzenia tak ważnej sfery życia społecznego, jaką jest doprowadzenie do pełnej gwarancji niczym nieskrępowanej dostępności wymiaru sprawiedliwości. Przyjęte w proponowanym przez pana prezydenta rozwiązaniu kryteria wydają się kryteriami zasadnymi, jednak co do kwestii dotyczącej pewnych spraw legislacyjnych, redakcyjnych mogą powstawać wątpliwości, czy mamy tutaj do czynienia z obowiązkiem, czy też z uprawnieniem ministra, jeśli chodzi o tworzenie określonych nowych jednostek w strukturze wymiaru sprawiedliwości bądź też ich znoszenie. Myślę, że rozstrzygnięciu tej kwestii będzie służyła debata we właściwej komisji sejmowej. Tak więc te standardy konstytucyjne, a w szczególności wprowadzenie tych kryteriów, które będą skutecznie uniemożliwiały zarzuty arbitralnego działania ministra sprawiedliwości jako partnera w tworzeniu gwarancji dostępu do wymiaru sprawiedliwości, to rozwiązanie co do standardów konstytucyjnych z pewnością lepsze od poprzednio funkcjonującego. Dlatego też, pani marszałek, panie ministrze, Wysoka Izbo, w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska zgłaszam wniosek o skierowanie tego projektu do właściwej komisji. Dziękuję. (Oklaski)