Mówca: Ewa Malik
Data: 2014-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W ostatnich dniach sytuacja w polskim przemyśle górniczym stała się dramatyczna. Wszystkie największe przedsiębiorstwa górnicze stanęły w obliczu groźby jeśli nie bankructwa, to przynajmniej bardzo poważnych kłopotów finansowych. Są problemy z terminową wypłatą wynagrodzeń w wielu kopalniach. Oznacza to dla wielu rodzin na Śląsku i w Zagłębiu, szczególnie tych związanych z pracą w górnictwie węgla kamiennego, widmo bezrobocia. Na początku września mieszkańcy Sosnowca otrzymali od Zarządu Katowickiego Holdingu Węglowego porażającą wiadomość o podjętej w trybie nagłym, bez wcześniejszej konsultacji ze związkami zawodowymi, decyzji o likwidacji ostatniej już w Sosnowcu kopalni - kopalni Kazimierz Juliusz. Pragnę przypomnieć, że w okresie zmiany ustrojowej w Polsce po roku 1989 działalność wydobywczą zakończyły w Sosnowcu cztery kopalnie, a w roku 1997, jak dobrze pamiętamy, na fali reformy w górnictwie węgla kamiennego, ówczesny rząd Jerzego Buzka podjął bardzo kontrowersyjną, stricte polityczną decyzję o zamknięciu kopalni Niwka-Modrzejów, której pokłady węgla - obfite, z perspektywą na wydobycie przez następne dziesięciolecia - zalano w atmosferze skandalu i społecznych protestów w całym Zagłębiu. Dzisiaj przed widmem bezrobocia i braku perspektyw na rozwój miasta stają sosnowiczanie, dla których kopalnia Kazimierz Juliusz stanowiła zawsze trwały fundament bezpieczeństwa socjalnego, jako największe przedsiębiorstwo państwowe, a zarazem najważniejszy pracodawca w mieście. Jeszcze w lipcu, gdy zgłaszaliśmy w Sejmie liczne interpelacje i zapytania w sprawie likwidacji kopalni Kazimierz Juliusz, padała uspokajająca odpowiedź ze strony Ministerstwa Gospodarki, że proces zamykania kopalni w najgorszym dla pracowników wariancie to kwestia końca przyszłego roku. Jeszcze 26 lipca prezes Zarządu Katowickiego Holdingu Węglowego, którego własnością jest kopalnia, twierdził, że najwcześniej kopalnia Kazimierz Juliusz zakończy żywot w czerwcu 2015 r. Niestety z niewiadomych przyczyn decydenci z KHW SA podjęli dwa dni później decyzję o przyspieszonym trybie likwidacji kopalni. Górnicy de facto z dnia na dzień zostali postawieni przed faktem, że do dnia 30 września mają - na mocy porozumienia ze stroną społeczną - rozwiązać stosunek pracy i przystać na nowe, nieznane warunki umowy o pracę, niegwarantujące im zachowania warunków poprzedniej umowy. Oburzeni górnicy, pozbawieni czternastki i barbórki, a także wypłat ekwiwalentu zaległych urlopów, nie chcą poddać się decyzjom zarządu kopalni bez walki o nabyte prawa. 1 września tego roku, jak i w dniu 11 września na placu przed kopalnią odbywały się masówki i wiece w obronie kopalni. W ostatnich dniach powstał nowy związek zawodowy, skupiający bardzo licznych pracowników kopalni, który 11 września na wiecu wystąpił z licznymi postulatami, wśród których są postulaty zagwarantowania wypłat dla pracowników oraz postulat utrzymania ciągłości ruchu kopalni do momentu wyeksploatowania reszty złóż węgla o wysokiej jakości, co według specjalistów oceniających ilość i jakość złóż oraz możliwość wydobycia węgla w tej kopalni mogłoby potrwać jeszcze przynajmniej rok. Panie premierze Piechociński, zwracam się do pana o spotkanie z pracownikami kopalni Kazimierz Juliusz, jak również z przedstawicielami sosnowieckiego samorządu i rozważenie propozycji protestujących pracowników i związkowców wstrzymania likwidacji kopalni Kazimierz Juliusz w Sosnowcu z uwagi na fakt, iż decyzja Zarządu KHW SA o zamknięciu kopalni w trybie przyspieszonym jest zdaniem pracowników i specjalistów z branży górniczej przedwczesna i nieuzasadniona. Mieszkańcy Sosnowca, w tym ja jako miejscowy poseł na Sejm, mają uzasadnione obawy, że jest to decyzja nie tylko przedwczesna, ale także po prostu polityczna. Dziękuję bardzo. (Oklaski)