PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Krystyna Kłosin
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Panie Ministrze, pan był uprzejmy powiedzieć, że od 2013 r. misja w Afganistanie będzie miała charakter wspierający, w związku z tym mam pytanie: Jaki będzie okres trwania tego programu wspierającego i jaki on będzie miał charakter? Jak długo będziemy realizować ten program, skoro przewidujemy, że żołnierze opuszczą Afganistan do końca 2014 r.? Drugie moje pytanie związane jest ze służbą żołnierzy, a pełnili oni bardzo ofiarną służbę w Afganistanie, narażając swoje życie i zdrowie, w związku z czym dowódcy występują bardzo często o odznaczenia dla nich. Mam pytanie: Jak przebiega akcja przekazywania do Kancelarii Prezydenta wniosków o przyznanie odznaczeń Gwiazd Iraku i Afganistanu dla zasłużonych żołnierzy? Pytanie też z tym związane: Wiemy, że były przypadki przesyłania tych przyznanych odznaczeń przez niektórych dowódców drogą pocztową, co jest niezgodne z procedurą. Czy MON zna tę sprawę i prowadzi jej monitoring? Kolejne pytanie: Ile złożono takich wniosków i ile odznaczeń przyznano żołnierzom za służbę w Afganistanie? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Bętkowski
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panowie Generałowie! Szanowna Izbo! Jak mówią teoretycy, ale przede wszystkim praktycy wojskowości, straty w wojsku, a szczególnie na wojnie, muszą być. Misja w Afganistanie, czego byśmy o niej nie mówili, była i jest wojną. Moje pytanie nie dotyczy jednak strat osobowych, jakie tam ponieśliśmy - i obyśmy nie ponosili ich jeszcze w tym okresie pozostawania - bo jednak, jak powiedziałem, je doskonale znamy, one najbardziej bolą i są w oczywisty sposób nie do oszacowania. Pytam o straty materialne, jakie ponieśliśmy dotychczas w sprzęcie i wyposażeniu, realizując misję afgańską. Chodzi mi o określenie ilości tego sprzętu i jego wartości. Pytam także o to - chociaż pytali o to również moi koledzy posłowie, poprzednicy w tej debacie - jaki sprzęt i jakie wyposażenie nie powrócą do kraju wraz z wycofaniem się polskich żołnierzy z tej misji - ze względu chociażby na jego zużycie lub zbyt duże koszty transportu. Czy planowane jest - pytam za posłem Waldemarem Andzelem - pozostawienie Afgańczykom jakiejś części naszego wyposażenia, które na przykład w warunkach europejskich byłoby nieprzydatne armii polskiej? Jaki to miałby być sprzęt i ewentualnie jakie uzbrojenie? Pytając o aktualny stan strat naszego kontyngentu w Afganistanie, chciałbym wiedzieć, jakie są w tym obszarze prognozy w horyzoncie końca 2014 r., kiedy będziemy opuszczać ostatecznie Afganistan. I pytanie bardziej szczegółowe: Interesuje mnie również los opancerzonych samochodów patrolowych MRAP, które w chwili obecnej wydzierżawiamy od armii Stanów Zjednoczonych. Dziękuję. (Dzwonek, oklaski)
Mówca: Michał Jach
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W 2008 r. decyzją rządu PO wycofaliśmy się z Iraku. Była to decyzja zła, populistyczna. Wycofaliśmy się w najgorszym momencie... (Dźwięk telefonu komórkowego) Przepraszam. ...kiedy sytuacja już właściwie zaczynała się stabilizować. Wyszliśmy wcześniej i nie uzyskaliśmy z tego tytułu żadnych korzyści. W tej chwili wychodzimy razem z innymi sojusznikami z misji, która jest zdecydowanie trudniejsza i nieporównywalnie więcej nas kosztowała. Jestem ciekaw, panie ministrze, i to jest moje pytanie, czy rząd - myślę również o Ministerstwie Spraw Zagranicznych - robi coś, prowadzi jakieś działania w celu - może to brzydko zabrzmi - pozyskanie jakichś korzyści, zdyskontowania tego naszego wysiłku, solidarnego zaangażowania w misję NATO-wską. Chciałbym tu zapytać o korzyści. (Dźwięk telefonu komórkowego) Przepraszam. Czy robimy coś w celu uzyskania jakichś korzyści politycznych, ekonomicznych, być może wojskowych? Czy w ogóle zabiegamy u naszych sojuszników o zdyskontowanie tego naszego wysiłku na rzecz stabilizacji w tym bardzo ważnym punkcie świata? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Data wyjścia sił międzynarodowych z Afganistanu jest jasno określona i nie ma mowy o jej zmianie. Sama operacja wycofania także jest już mniej więcej zaplanowana, ale poważniejsza jednak jest kwestia zapewnienia finansowania sił afgańskich po wyjściu z kraju obcych wojsk. Aby operacja w Azji Środkowej nie stała się totalną kompromitacją Sojuszu, armia i policja afgańska muszą udowodnić, że po roku 2014 same poradzą sobie z bezpieczeństwem. Na to jednak potrzeba pieniędzy. Roczny koszt utrzymania sił porządkowych w Afganistanie to 4 mld dolarów. Oczywiście budżetu rządu w Kabulu na to nie stać, przynajmniej 1 mld musi zebrać społeczność międzynarodowa, w tym - jak pan minister zadeklarował - Polska. W związku z powyższym pytam: Dlaczego pan minister podjął decyzję o wpłaceniu pieniędzy polskich podatników na szkolenie afgańskiego wojska, mając na uwadze dramatyczną sytuację niemalże w każdym sektorze w naszym kraju? To są ogromne pieniądze, które są potrzebne na rozwój kapitału w Polsce. Stany Zjednoczone chciałyby, żeby Polska wpłacała rocznie 20 mln dolarów przez 10 lat, co jest sumą niewiarygodną. Jaką kwotę chce pan minister przekazać do funduszu pomocy dla tego kraju po 2014 r.? Czy wszystkie kraje uczestniczące w misji w Afganistanie wezmą udział w finansowaniu pomocy dla wojska w tym kraju? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Mam pytania z obszaru, jak sądzę, zainteresowania pana ministra, ale także Ministerstwa Spraw Zagranicznych czy Ministerstwa Gospodarki. Otóż, kiedy angażowaliśmy nasz kontyngent do misji w Afganistanie, a wcześniej w Iraku, oprócz korzyści politycznych, solidarności sojuszniczej, o której tutaj wspominaliśmy, mówiono także o korzyściach gospodarczych. Niestety misja w Iraku pod tym względem skończyła się kompletną klapą, mimo to że mieliśmy tam przecież bardzo wysoko postawionego swojego człowieka pana Marka Belkę, który nawet przez jakiś czas koordynował sprawy gospodarcze w imieniu Stanów Zjednoczonych. Teraz, kiedy czytam różnego rodzaju opracowania czy informacje, że na terenie Iraku doskonałe interesy robią nie tylko firmy z krajów, które były tam zaangażowane militarnie, ale przede wszystkim firmy z krajów, których tam nie było, to, przyznam szczerze, żal serce ściska, iż Polska w ogóle nie wykorzystała atutu swojej obecności w Iraku. Myślałem, że te irackie doświadczenia nie pozwolą nam już popełnić błędów, jeżeli chodzi o misję afgańską. Słyszymy tutaj - i słusznie - o podjęciu decyzji o wycofaniu naszych wojsk, ale odnoszę wrażenie, że powtarzamy, jeśli chodzi o sprawy gospodarcze, scenariusz iracki, nic nie słyszymy o ewentualnych korzyściach gospodarczych. W międzynarodowych mediach znowu można przeczytać o tym, że interesy z obecnym rządem Afganistanu robią już kraje, które militarnie nie były obecne na jego terenie. W związku z tym jeszcze raz chciałbym zapytać: Czy jest jakaś perspektywa dla polskich firm, które mogą zajmować się choćby odbudową infrastruktury w Afganistanie, jest jakaś perspektywa na realizację tego rodzaju przedsięwzięć w Afganistanie? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 12 czerwca 2010 r. na wiecu wyborczym w Kielcach Bronisław Komorowski, kandydat na prezydenta RP, stwierdził, że jako prezydent będzie starał się wyprowadzić polskie wojska z Afganistanu. Powiedział wtedy, że nadszedł czas, aby zakończyć misję w Afganistanie. ˝Wystąpiłem do rządu z takim wnioskiem. Z NATO trzeba ustalić termin naszych zobowiązań. Wyprowadzenie wojsk nastąpić może nawet pomimo dalszych działań ze strony sojuszników z NATO˝ - powiedział w wywiadzie radiowym ówczesny kandydat na prezydenta Bronisław Komorowski. Dziś prezydent Bronisław Komorowski akceptuje strategię wyprowadzenia polskich wojsk z Afganistanu w 2014 r. A więc obietnice wyborcze z kampanii prezydenckiej nie zostały spełnione. Dlatego zadaję pytanie panu generałowi Koziejowi, który reprezentuje urząd prezydenta RP: Co się stało, że po wyborach prezydent Bronisław Komorowski zmienił zdanie na temat obecności polskich wojsk w Afganistanie od 2010 r. do chwili obecnej? Kolejne pytania kieruję do pana ministra obrony narodowej. Ile Polskę kosztował udział polskich wojsk w misji wojskowej w Afganistanie od 2002 r.? Jak wygląda dynamika wzrostu kosztów związanych z obecnością polskich wojsk w Afganistanie w poszczególnych latach? Jakie korzyści gospodarcze uzyskała Polska w relacjach z Afganistanem w związku z udziałem polskich wojsk w misji wojskowej w tym kraju? Jakie ważne kontrakty gospodarcze udało się Polsce podpisać z Afganistanem w ciągu tych 10 lat? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Moskal
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Problem obecności wojsk w Afganistanie jest problemem złożonym. Na pewno rodzi się wiele pytań, wiele wątpliwości, ale bardzo proszę pana ministra o to, żeby, jeżeli tutaj nie odpowie, udzielił odpowiedzi na następujące moje pytania w formie pisemnej. Pierwsze pytanie: Jakie były cele szczegółowe interwencji sojuszników w Afganistanie i w jakim stopniu te cele zostały osiągnięte? Drugie pytanie, zresztą powtarzam je po moich przedmówcach: Jakie były korzyści i straty naszej obecności w Afganistanie? Kolejne pytanie: Jakie siły polityczne były w Afganistanie przed wejściem do Afganistanu armii sojuszniczej i jakie te siły polityczne miały poparcie społeczne? Jakie obecnie siły polityczne sprawują władzę, jaki procent społeczeństwa popiera te władze? I ostatnie pytanie: Co by było, gdyby w tym czasie, w latach 2012-2014, doszło do sporego konfliktu wewnętrznego, gdyby wybuchła wojna domowa? Czy i jakie stanowisko wtedy rząd polski i pan minister by wyrażał? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jadwiga Zakrzewska
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Panowie Oficerowie! Szanowni Państwo Posłowie! Uwzględnienie informacji dotyczącej tematyki misji afgańskiej zgłoszonej przez Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska potwierdził fakt, że temat ten jest żywy i podlega ocenie w ramach parlamentarnej, cywilnej kontroli nad armią. Panie ministrze, dziękując panu za udzielenie informacji na temat tej trudnej misji, pragnę podkreślić, że niezależnie od opcji politycznej - a każdy rząd podejmował decyzję w odniesieniu do tej trudnej misji, każdy rząd od 2001 r. -nasze społeczeństwo nadal jest żywo zainteresowane tymi misjami i musimy wszyscy, podkreślam, wszyscy, bo społeczeństwo od nas tego oczekuje, mieć poczucie odpowiedzialności za podejmowane decyzje. Niemniej jednak z polskiego punktu widzenia należy wyciągać wnioski z naszego uczestnictwa szczególnie w misji afgańskiej czy poprzednio również w irackiej. Szanowni państwo, dobrze się stało, że określono ostateczny termin zakończenia misji ISAF w Chicago. Pragnę jeszcze podkreślić fakt, że polski rząd wniósł, a parlament uchwalił ustawę o weteranach w misjach poza granicami kraju w zeszłej kadencji, w której uwzględniono szczególne świadczenia na rzecz osób poszkodowanych. Szanowni państwo, w dniu 29 maja obchodzimy dzień weterana i pamiętajmy o tym, abyśmy wszyscy wyrazili szacunek i wdzięczność wszystkim żołnierzom i cywilom biorącym udział we wszystkich misjach. Pamiętajmy przede wszystkim o naszych żołnierzach, którzy oddali życie i tych wszystkich osobach, żołnierzach, pracownikach cywilnych, którzy doznali uszczerbku na zdrowiu. Szanowni państwo, bardzo dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Domicela Kopaczewska
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Premierze! Wysoka Izbo! Komisja Edukacji, Nauki i Młodzieży w dniu 22 maja przeanalizowała wniosek o wotum nieufności wobec pani minister Krystyny Szumilas. Posiedzenie komisji, jak państwo się domyślacie po wystąpieniu pana posła sprawozdawcy, trwało ponad 3 godziny, w tym wystąpienie pana posła - ponad godzinę. W związku z tym pozwolicie, państwo parlamentarzyści, że nie będę powtarzać informacji, które były zawarte we wniosku. Skupię się na tym, co odbywało się w trakcie dwugodzinnej dyskusji, wychodząc z założenia, że ˝długo˝ nie znaczy ˝mądrze˝. Proszę państwa, jakie były konkluzje wynikające z dyskusji, którą prowadziliśmy na posiedzeniu komisji? Dyskusja odbywała się na wysokim poziomie emocji, czego przykładem jest to, iż wypowiedź jednego z posłów i jego zachowanie będą przedmiotem pracy komisji etyki. Posłowie występujący w trakcie dyskusji odnosili się do wystąpienia pana posła wnioskodawcy, potwierdzając zapisy, które tam są zawarte, jednak znaczna część posłów przyznała, iż to, co zawarte jest w uzasadnieniu, to są nie fakty, lecz opinie. Mówiono również o tym, że odnosząc się do tych zapisów w uzasadnieniu, sugerujemy, że te treści są istotne, ważne. Pojawiło się nawet sformułowanie, że jeśli do nich się odniesiemy, to będziemy nadawać znaczenie tym słowom, a nie ma o czym rozmawiać. Pani minister Szumilas w swoim wystąpieniu mówiła o potrzebie stabilizacji, potrzebie spokoju w polskiej edukacji i o tym, że na dzień dzisiejszy dyrektorzy szkół, nauczyciele i rodzice doskonale wiedzą, jak będzie wyglądał 1 września 2012 r., że w polskiej szkole panują spokój i twórcza praca. Na posiedzeniu komisji obecni byli również przedstawiciele związków zawodowych i przedstawiciele ruchów społecznych zajmujących się edukacją. Bardzo istotne jest to, jak oni, pracujący bezpośrednio w sferze edukacji, przyjmowali tę naszą dyskusję. Zgłosili postulat, iż dyskusja, która odbywała się na posiedzeniu komisji i która mogła być ważną dyskusją o polskiej edukacji, była niczym innym jak nagonką na ministra edukacji. Przedstawiciel ogólnopolskiego ruchu społecznego dyrektorów szkół w swoim wystąpieniu podkreślił, iż nie rozumie, o czym rozmawiają wnioskodawcy. Mówił również o tym, że w trakcie naszej dyskusji dyrektorzy szkół, którzy przez Internet oglądali naszą dyskusję, przygotowując plany nauczania, nie rozumieli, dlaczego mówimy - niektórzy mówią - o zmniejszonej liczbie godzin historii, skoro tej historii jest tyle samo, a nawet więcej. To są fakty. W związku z tym, podsumowując, pani marszałek, komisja po wysłuchaniu posła sprawozdawcy i dyskusji w głosowaniu wyraziła sprzeciw wobec wniosku o wotum nieufności wobec pani minister Krystyny Szumilas. 11 osób głosowało za, 18 było przeciw, 3 osoby wstrzymały się od głosu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sławomir Kłosowski
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie premierze, będzie trudno, myślę, że pan sobie zdaje sprawę z tego, że to są tylko 2 minuty. Po pierwsze, zacznijmy od Policji. Panie premierze, myli się pan, tego tabletu panu nie dam, bo one miały być dla uczniów. Tu jest jednoznaczność. Chodzi o stwierdzone przestępstwa na terenie szkół. Nie wiem, kto panu podrzucił te dane, ale one są fałszywe. To jest pierwsza kwestia. O Karcie Nauczyciela nie będziemy rozmawiać, dopóki nie poprawimy autentycznie wynagrodzeń nauczycielom. My to zrobimy, pan tego nie zrobi. (Głos z sali: A zrobiliście?) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Wanda Nowicka) W związku z tym czemu służy Karta Nauczyciela? Jest pewnym ekwiwalentem za to, że ci nauczyciele tak słabo zarabiają. Tak więc dopóki słabo zarabiają, a za pana rządów po prostu słabo zarabiają, nie mają żadnych nadziei, są tylko zwalniani... (Głos z sali: Co za głupstwa pan plecie?) Muszą więc mieć Kartę Nauczyciela jako gwarancję. Następna kwestia. Atmosfera w szkołach Giertych - Kłosowski. Panie premierze, niech pan nie wychodzi. (Głos z sali: Bo pan głupstwa plecie.) Warto posłuchać. Prawda nas wyzwoli, panie premierze. Za moich rządów w ministerstwie edukacji nie było protestów głodowych... (Głos z sali: Uczniowie protestowali.) ...a bezpieczeństwo w szkole było na zdecydowanie wyższym poziomie. Następna kwestia, panie premierze. (Poseł Anna Paluch: Proszę uciszyć salę, pani marszałek.) Złośliwie pan stwierdził, że byłem wiceministrem od ciepłej wody. Otóż, panie premierze, to, że w tej chwili rzekomo poprawił pan wskaźnik do 700 z 3000 tych, które jej nie mają, to nie jest pana zasługa. Pan wydał rozporządzenie samorządom, żeby samorządy to zrobiły. Jak zwykle nie dał pan na to złamanego grosza, tylko szkoły, samorządy po prostu musiały się dostosować, musiały tę ciepłą wodę doprowadzić. (Głos z sali: Minęły 2 minuty.) Następna kwestia to 38 mld zł subwencji obecnie, a 28 mld zł za naszych rządów. Żadna łaska. Ustawa o finansach publicznych zobowiązuje pana premiera do tego, ażeby o odpowiedni wskaźnik co roku podwyższał subwencję. Czym tu się chwalić? (Głos z sali: Daliśmy podwyżki.) Natomiast na autentyczne problemy, autentyczne kwestie, te, które zostały zgłoszone we wniosku, jak np. problem z ubezpieczeniem, z samoubezpieczeniem przy przejęciu szkół, dowozem do szkół, programem ˝Radosna szkoła˝, marnotrawstwem pieniędzy, jak zwykle, nie odpowiedziała ani pani minister Szumilas na posiedzeniu komisji, ani nie odpowiedział pan premier, który właśnie uciekł. Rozumiem, że trudno mu jest wysłuchać prawdy, ale to jest prawda, prawda w oczy kole. (Poseł Rafał Grupiński: Pan gadasz jak Fidel Castro.) Trudno, takiego mamy premiera. Należy ubolewać nad tym, że pan premier uciekł. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Sławomir Kłosowski
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowni Państwo! To naprawdę nie jest pesymizm, tylko realizm. Nie rozumiem wypowiedzi przedstawicielki klubu Platforma Obywatelska, pani przewodniczącej. Czy pani chce bronić tej ˝Cyfrowej szkoły˝, o której przed chwilą premier powiedział, że się nie udała? Czy teraz chce pani wytłumaczyć wszystkim, że się udała, mimo że dopiero co się zaczęła? Druga kwestia. Jeżeli podchodzimy do tych wskaźników, o których mówił pan...
Mówca: Armand Kamil Ryfiński
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Pani Minister! Wysoka Izbo! Na początku drobne wyjaśnienie, ponieważ pan premier Tusk bardzo zręcznie chciał panią wybronić, podając dane, ale wpadł w sidła, które sam zastawił. Podał bowiem przykład, że w szkołach spadła przestępczość o 20% od końca lat 90., ale przecież o 1700 tys. w tym czasie zmniejszyła się liczba uczniów, czyli o ponad 25%. A więc zaprzecza sam sobie. Zresztą chodzi o jedną i drugą stronę, bo zarówno PiS podaje absolutnie durną argumentację odwołania pani, jak i pan premier Donald Tusk w durny sposób... (Głos z sali: Pani marszałek, proszę o zdyscyplinowanie posła.) ...broni pani minister. Dziwi mnie też szczyt hipokryzji PiS-owskiej części tego Sejmu, ponieważ zarzucacie, że pani minister likwiduje szkoły, ale w Radomiu, gdzie wasi koledzy partyjni rządzą, chcecie właśnie likwidować szkoły. A więc zdyscyplinujcie swoich kolegów. (Oklaski) Zdyscyplinujcie swoich kolegów partyjnych i nie bądźcie hipokrytami. Gdzie jest pan poseł Kuźmiuk, pan Marek Suski? Dlaczego nie bronicie w Radomiu tych szkół, które samorząd chce zamykać? To gwoli wyjaśnienia. Teraz krótko dwa argumenty zupełnie inne niż tutaj wcześniej padały. Oczywiście podpisuję się pod słowami pana Piotra Baucia, które wypowiedział. Kwestia pierwsza to uczniowie w polskich szkołach. Zapomnieliśmy o uczniach. O wszystkim jest mowa, tylko nie ma mowy o uczniach. A więc nie robi pani nic w tym celu, żeby uczniowie w Polsce byli mądrzejsi niż uczniowie w innych krajach Unii Europejskiej. Niestety pod względem poziomu nauczania wypadamy bardzo słabo. Liczba godzin dydaktycznych również jest niższa niż w krajach Unii Europejskiej. Kolejną sprawą są przeciążone kręgosłupy polskich uczniów. Nie stać pani, żeby wprowadzić, nie wiem, szafki czy cokolwiek, tylko mamy problemy ze schorzeniami kręgosłupa, bo dzieci noszą za ciężkie podręczniki. I ostatnim bardzo ważnym argumentem jest to, że pani po prostu pozwala na rozbój w biały dzień, bo rozbójnicy z rąk rodziców uczniów wyciągają ok. 2 mld zł, jeżeli chodzi o podręczniki. Napisałem do pani w tej sprawie interpelację, pani mi odpowiedziała, że szeroka paleta podręczników ma służyć temu, żeby nauczyciel mógł wybrać najlepszy podręcznik. Czyli jeżeli jest ich 50 (Dzwonek), to 50 jest najlepszych? Każdy bowiem jest wybierany, każdy w innej szkole. To 50 jest najlepszych? To pani resort nie jest w stanie wybrać jednego najlepszego podręcznika, ogłosić przetargu? Za 10% tej kwoty wszyscy uczniowie mogliby mieć książki za darmo. (Oklaski) Ale nie. To jest tak, jakby ktoś 1 września podbiegał i wyrywał kilku milionom matek torebki. Pani pozwala na to, żeby mafie - bo trzeba tak powiedzieć, w większości przypadków są to mafie podręcznikowe - kradły pieniądze właśnie z torebek matek, które muszą zapłacić kilkaset złotych, często 400-600 zł, za komplet podręczników. Za te pieniądze, za te 2 mld...
Mówca: Sławomir Kłosowski
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Pośle! W trybie sprostowania. Źle pan zrozumiał kwestię dotyczącą i pani minister Hall, i pani minister Szumilas, jak również źle pan zrozumiał wypowiedzi dotyczące precyzowania tego wniosku konkretnie odnośnie do pani minister Szumilas, i to, kto był tym najgorszym od 1989 r. ministrem edukacji. Panie pośle, to nie jest wyścig - nie chodzi o pójście w tym kierunku - czy licytacja, kto był najgorszym ministrem edukacji w tym czy innym czasie. Obserwujemy to, myślę, że wspólnie, i wy z lewicy, i w z Platformy - bo kiedy się rozmawia w kuluarach z posłami Platformy Obywatelskiej, to widać, że też są zaniepokojeni tą podstawą programowa - i wszyscy są zaniepokojeni tą podstawą programową. To była ta kropla, która przelała czarę goryczy. W poprzedniej kadencji urzędująca pani minister Hall mogłaby rywalizować z panią minister Szumilas o miano tego, kto bardziej zasługuje na to wotum. Powiem tak. Zorganizowaliśmy trzy duże konferencje, licząc na zmianę, licząc na to, że coś uda się jeszcze naprawić w polskiej edukacji. A później nas zaskoczyło to, rzeczywiście, ˝Solidarność˝ zebrała podpisy i zabrakło czasu, był koniec kadencji. Po sześciu miesiącach urzędowania pani Szumilas i po tej kropli, która przelała czarę goryczy, w postaci podstawy programowej nie ma jednak innego wyjścia. Trzeba ratować to, co jeszcze jest. W tej chwili polska edukacja ostała się czy trzyma się tylko i wyłącznie dlatego, że jeszcze nauczyciele są rozsądni i za bardzo tego, co pani minister Szumilas postanawia, nie słuchają. Dlatego ta szkoła jeszcze jakoś funkcjonuje. Tak że tylko tyle i aż tyle.