Mówca: Paulina Hennig-Kloska
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Pani Minister! Panie i Panowie Posłowie! Ponieważ temat pieniędzy przeznaczonych na podwyżki wprowadzane ustawą pojawiał się bardzo często i pojawiło się wokół niego wiele nieprawdziwych informacji, to jako poseł zasiadająca w Komisji Finansów Publicznych chciałabym powiedzieć wyraźnie: pani minister, w budżecie na rok 2019 żadnych pieniędzy na te podwyżki nie uwzględniono i pani świetnie zdaje sobie z tego sprawę. Mało tego, żadna zmiana planu finansowego Ministerstwa Zdrowia nie była rozpatrywana przez Komisję Finansów Publicznych. Mówienie, że te pieniądze zostały w budżecie na ten moment zabezpieczone, jest na pewno nieprawdą i proszę tej nieprawdy nie powtarzać. W budżecie centralnym nie ma pieniędzy zabezpieczonych na podwyżki dla nauczycieli we wrześniu. Te pieniądze nie były zabezpieczone na początku roku. Komisja finansów do tej pory nie otrzymała z Ministerstwa Edukacji Narodowej żadnego wniosku o zmianę planu finansowego w tym zakresie. Luka w subwencji oświatowej wielu samorządów sięga już 40-50%. Przerzuciliście na samorządy koszt reformowania, a w zasadzie to deformowania oświaty, i przygotowania jej pod nowy system wprowadzony 2 lata temu. Teraz obciążacie samorządy kosztem podwyżek dla nauczycieli. Mam pytanie: Czy faktycznie 9,6% to maksymalna wartość podwyżki, jaką można było dać nauczycielom? Gdyby nauczyciele, tak jak inni pracownicy administracji, otrzymywali podwyżki adekwatne do wzrostu gospodarczego, pani minister, to za ostatnie 4 lata mogliby spokojnie dostać ponad 20-procentowe podwyżki. Nie dostali, bo rząd Prawa i Sprawiedliwości od początku kadencji oszczędza na pracownikach sfery budżetowej i wydaje pieniądze, które im się należą, na zupełnie inne cele. Dzisiaj znowu doprowadzacie do tego, że koszty związane z podwyżkami dla nauczycieli przerzucacie na samorządy, przez co samorządowcy nie będą mieli pieniędzy na podwyżki w placówkach bezpośrednio im podległych. Te podwyżki faktycznie są realizowane z budżetu samorządowego, co rodzi konflikty pomiędzy osobami zatrudnionymi w oświacie a osobami zatrudnionymi np. w pomocy społecznej, gdzie pensje również są niskie i wymagają podwyższenia. Dochodziło tam już również do strajków. Tak nie można zarządzać sferą administracyjną, pani minister. To jest rzecz niedopuszczalna. W trakcie strajku przedstawiciele Ministerstwa Edukacji Narodowej bardzo wiele mówili o rozwiązaniach systemowych. Dzisiaj o podwyżkach dla nauczycieli trzeba mówić, ale z uwzględnieniem pewnych potrzebnych w szkole zmian systemowych. Mówiło się m.in. o zmniejszeniu oddziałów. I co z tymi zmianami? Pani minister, wprowadzacie podwyżki, przerzucacie te koszty na samorządy, a o zmianach systemowych w ogóle nie ma mowy. Dzieci dalej będą siedzieć w zatłoczonych szkołach, będą uczyć się w systemie zmianowym do późnych godzin wieczornych, będą siedzieć w zatłoczonych świetlicach, będą uczyć się z przeładowanych materiałem programów edukacyjnych. Ministerstwo w ogóle zakończyło o tym dyskusję. A przerzucanie dzisiaj na samorządy kosztów realizacji podwyżek dla nauczycieli sprawi, że zabierzecie samorządom pieniądze, które mogą przeznaczyć na inwestycje w oświacie, np. infrastrukturalne, tak bardzo potrzebne dzisiaj, kiedy szkoły są tak zatłoczone. W wielu miastach dzieci siedzą w szkole do późnych godzin popołudniowych, do późnego popołudnia, ucząc się i realizując podstawę programową. Ostatnie pytanie, pani minister, bo wydawało się, że w trakcie strajku nikt w ministerstwie się tym nie przejmował. Czy przygotowała pani jakikolwiek raport, który pokazał, czy dzieci w tym roku zrealizowały podstawy programowe? Mam dwie córki - jedna uczy się w klasie I, druga w klasie IV - i wiem, jak to wygląda. Wiem, jak trudno było nauczycielom o mobilizację po strajku. I to nie nauczyciele, tylko ministerstwo, lekko podchodząc do problemu, ponosi za to odpowiedzialność. Dziękuję bardzo.