PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Teraz już tylko merytorycznie i spokojnie. Wszyscy od dłuższego czasu czekamy na zmiany, które są proponowane w tym pakiecie, tzw. trójpaku. Na część naprawdę z dużą niecierpliwością czekają szczególnie środowiska pacjentów, ale także lekarze i pracownicy systemu. Oczywiście, że projekty budzą wiele wątpliwości i kontrowersji, ale gdyby ich nie budziły, znaczyłoby to, że są właściwie niedobre z założenia, bo tylko takie, które budzą pewne kontrowersje, są godne dalszego procedowania. Właściwie mam jedno krótkie pytanie, chociaż takich w trakcie prac komisji na pewno pojawi się bardzo wiele. Odnosi się ono do karty diagnostyki i leczenia onkologicznego. Jest to swego rodzaju przepustka w systemie jakby do leczenia pozakolejkowego. Kartę tę generalnie dosyć szeroko opisano w uzasadnieniu. Będą ją wydawać głównie lekarze podstawowej opieki zdrowotnej na podstawie przeprowadzonej wstępnie diagnostyki, a później będą mieli prawo pogłębiać tę diagnostykę, mam nadzieję, że z odpowiednio rozszerzonymi kompetencjami i z odpowiednim do tychże kompetencji finansowaniem. Moje pytanie dotyczy jednak czego innego. Być może jest to zawarte w już przygotowanym pakiecie (Dzwonek), tylko jeszcze nie zdążyłam tego doczytać. Czy pozostali lekarze w systemie również będą mogli wystawiać te karty? To znaczy, jeżeli ginekolog, badając pacjentkę, przypadkowo rozpozna nowotwór, będzie miał podejrzenie nowotworu, to też będzie wydawał tego typu kartę diagnostyczną? Czy lekarz onkolog, do którego pacjent może trafić bez kolejki, również będzie zabezpieczał taką kartę? Jeszcze jedno słowo, pani marszałek. Jeżeli ci lekarze, powiedzmy, będą mieli podejrzenia równie niespójne i nie zmieszczą się w zakresie indeksu, o którym mówimy, dla lekarzy POZ, to czy też będą musieli być objęci kształceniem? Dziękuję bardzo.
Mówca: Janina Okrągły
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wrócę do spraw pielęgniarek i położnych, do projektu ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej. Na część pytań, które miałam zadać, już uzyskałam odpowiedź, szczególnie odnośnie do kursów specjalistycznych, że będą już w 2015 r. Natomiast chciałabym poruszyć jeszcze jedną kwestię. Drugą grupą, która nie jest przygotowana do wprowadzenia tego typu zapisów, jest grupa lekarzy. Można się obawiać, że pomiędzy tymi grupami zawodowymi będą jakieś konflikty, przynajmniej w okresie początkowym, spory kompetencyjne. Czy ministerstwo myśli o wspólnych szkoleniach dla lekarzy i pielęgniarek z zakresu organizacji opieki nad chorym czy rodziną, żeby wzmagać kierunek współpracy pomiędzy tymi grupami zawodowymi? To jest jedno pytanie. Drugie pytanie. Czy w związku z poszerzeniem uprawnień, zwiększeniem odpowiedzialności i zwiększeniem kosztów wykonywania świadczeń zdrowotnych, chodzi głównie o zlecanie badań diagnostycznych, będzie również zwiększona stawka kapitacyjna dla pielęgniarki czy położnej? Chodzi mi przede wszystkim o pielęgniarki położne środowiskowe. W projekcie nie ma o tym mowy. Czy jednak ministerstwo zastanawia się nad tym i czy myśli na przykład o przesunięciu stawki kapitacyjnej lekarza POZ do stawki kapitacyjnej pielęgniarki czy położnej? (Dzwonek) Bardzo często pielęgniarka i położna w oddzielnych podmiotach udzielają tych świadczeń. Jeszcze sekundę, jeszcze jedna kwestia. Czy zakres wypisywanych leków będzie różnił się w zależności od tego, czy pielęgniarka będzie samodzielnie je ordynowała czy w ramach realizacji zlecenia lekarza? Wiem, że to jest związane z ukończeniem studiów danego stopnia, natomiast mnie interesuje sprawa recepty wypisanej w ramach zlecenia lekarza. Kto będzie ponosił odpowiedzialność: pielęgniarka czy lekarz?
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Ministrze! Myślę, że część zaproponowanych zmian jest społecznie oczekiwanych i idzie we właściwym kierunku. Obawy ludzi, którzy na co dzień funkcjonują w służbie zdrowia, dotyczą, po pierwsze, ich wdrażania, po drugie, zapewnienia środków finansowych. Czy pan minister mógłby powiedzieć, w jaki sposób w planie finansowym NFZ jest określona gwarancja dla programu onkologicznego? Gdzie zawarta jest gwarancja, że te słuszne założenia będą zrealizowane w praktyce? Druga kwestia, o którą chciałbym zapytać, dotyczy rozporządzenia w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać pomieszczenia, urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą na podstawie ustawy o działalności leczniczej, która przewiduje, że do 31 grudnia 2016 r. podmioty lecznicze muszą spełnić wszystkie przewidziane w tym rozporządzeniu kryteria. Jeśli nie spełnią tych kryteriów, to nie będą mogły brać udziału w kontraktowaniu usług medycznych. I tu pojawia się problem bardzo wielu szpitali powiatowych, w przypadku których brak środków finansowych powoduje, że jest ogromna niepewność co do tego, czy uda się w tym terminie spełnić wszystkie kryteria. Tak jak mówił jeden z przedmówców, te kryteria są wysokie. Może dobrze, że dążymy do określonych wysokich standardów (Dzwonek), niemniej jednak mając na uwadze nowe podejście, czyli budowanie regionalnych i ogólnopolskiej map zapotrzebowań zdrowotnych, z mapy będzie wynikało, czy w danym powiecie jest potrzeba wysokospecjalistycznych usług. Czy ministerstwo nie powinno rozważyć zmiany rozporządzenia, aby było spójne z polityką wynikającą z mapy zapotrzebowania zdrowotnego, ewentualnie kwestii przedłużenia terminu, który został określony w ustawie? Rozporządzenie mówi bowiem o szczegółach. Dziękuję.
Mówca: Rajmund Miller
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Głęboko wierzę, że przyjęte ustawy przyniosą oczekiwany rezultat. Myślę, że do 2016 r. zostaną opracowane wszystkie szczegółowe przepisy dotyczące finansowania. Nie za bardzo chce mi się wierzyć, że uda nam się to zrealizować bez dodatkowych środków, ale to jest kwestia przyszłości. Natomiast pytanie mam następujące, panie ministrze: Ponieważ mówiliśmy o konsultantach i rezydenturach, czy zamierzacie państwo zmienić zasady przyznawania rezydentur? Dzisiaj docierają bowiem sygnały, że ktoś zaczyna rezydenturę w małym mieście w województwie opolskim i przenosi ją na przykład do Szczecina, w związku z czym mija się to z celem, jakim jest odpowiednia liczba specjalistów. Myślę, że powinniśmy położyć kres tego typu działaniom. Druga sprawa. Czy kandydaci do rezydentur nie powinni mieć możliwości zgłaszania chęci robienia kilku specjalizacji? Warunkami kwalifikacyjnymi są wyniki LEP, tymczasem gdy ktoś zgłasza się na ginekologię, a jest miejsce na onkologii, to nie dostaje rezydentury na onkologii, prawda? (Głos z sali: Ale teraz jest...) Nie, jeśli nie dostanie na ginekologii, to już nie ma żadnej rezydentury. Tak mi to przedstawiono. I trzecia kwestia, panie ministrze. Kwestia dostępu pacjentów do lekarzy to jest też kwestia liczby lekarzy. Czy przewidujecie państwo zwiększenie środków na zatrudnienie lekarzy? Mamy młodych ludzi, którzy kończą studia i wyjeżdżają za granicę, dlatego że nie ma pieniędzy na finansowanie ich pracy. (Dzwonek) Oni pracują w formie wolontariatu. Myślę, że powinniśmy pomyśleć również o tym, żeby znaleźć środki na zatrudnienie wszystkich absolwentów akademii medycznych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Ziętek
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Bardzo ważne zmiany i w bardzo dobrym kierunku. To jest jedna sprawa. Pan minister wspomniał tu o tym, że rola konsultantów w ochronie zdrowia jest bardzo ważna, a powiedział nawet, że ogromna. Chociażby w przypadku tworzenia tego projektu zapotrzebowania na świadczenia zdrowotne to będzie pewnie duże, olbrzymie zadanie i duża nowość. Jednocześnie wprowadza się konieczność składania dość szczegółowych oświadczeń, które - mam nadzieję - zakończą pewne konflikty interesów, a więc nareszcie będzie transparentność i bezstronność. Czy nie ma jednak obaw, że znacznie zmniejszy się liczba kandydatów na konsultantów? To jedno pytanie. Drugie jest takie. Obecnie jest 1581 konsultantów w ochronie zdrowia. Zasadnicze pytanie jest takie: Czy obecni konsultanci, których kadencja trwa, również będą musieli składać takie oświadczenia? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Maciej Orzechowski
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wszyscy czekamy na takie programy jak program zwalczania chorób nowotworowych czy układu krążenia, cały czas czeka w kolejce program dotyczący leczenia cukrzycy, stąd pakiet kolejkowy wydaje się kolejnym dobrym przykładem rozwiązań, które pozwolą skrócić kolejki. Pytanie, czy tak się stanie. Mam pytanie dotyczące karty, którą będzie otrzymywał pacjent. Doskonale wiemy, że pacjenci często zgłaszają się sami, podejrzewając u siebie chorobę nowotworową. Nie jest łatwo tę chorobę zdiagnozować. Wreszcie są zmiany, które są nowotworami łagodnymi, czy też zmiany, które są zmianami granicznymi. Co wtedy, kiedy zostanie przeprowadzona diagnostyka i finalnie pacjent uzyska odpowiedź, że nie jest chory onkologicznie? Czy ten wysiłek włożony w diagnostykę pacjenta nie będzie finansowany, czy będzie znacznie mniej finansowany? Drugie pytanie. Pan minister wspominał o tym, że na onkologię przeznaczamy ok. 6,5 mld zł. Chciałbym dowiedzieć się, chociaż w zarysie, gdzie nastąpią przesunięcia, bo przecież nie pojawią się nowe środki, jeśli chodzi o te 6,5 mld zł, czyli skąd przeniesiemy nakłady czy jak przesuniemy akcenty, aby pacjenci w ramach tych samych kwot byli lepiej i szybciej diagnozowani. Ostatnia moja wątpliwość dotyczy dokonywania preskrypcji przez pielęgniarki. Nie jestem tego przeciwnikiem, ale uważam, że w systemie... Pan minister wspominał o lekarzach specjalistach, o tym, że to oni przepisywali leki w celu kontynuowani leczenia. (Dzwonek) Ale mamy przecież olbrzymią rzeszę lekarzy pierwszego kontaktu, lekarzy rodzinnych. Dlaczego oni nie mogliby przejąć przepisywania części z masy recept wypisywanych przez specjalistów w związku z leczeniem chorób przewlekłych? Już naprawdę ostatnia uwaga. Ja po części utożsamiam się z tym, co mówił przewodniczący Komisji Zdrowia na temat nadwykonań. Wiemy, że do tej pory szpitale procesują się z Narodowym Funduszem Zdrowia o nadwykonania. Czy nie stanie się tak również w przypadku tej ścieżki onkologicznej? Czy znowu nadwykonania albo dobre chęci diagnozowania pacjentów nie obrócą się przeciwko lekarzom, którzy na końcu zostaną z niezapłaconymi rachunkami? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Beata Małecka-Libera
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ja chciałabym dopytać nieco więcej na temat proponowanych regionalnych map zdrowotnych. Nie ukrywam, że tematem zajmuję się już chyba od kilku lat. Wiele rozmów odbyło się na ten temat, nie tylko w tej Izbie, ale także w różnych innych gremiach, lekarskich, samorządowych, i wszyscy wyrażają poparcie dla tego pomysłu. Uważamy, że będzie bardzo dobrze, gdy rzeczywiste potrzeby będziemy planować zarówno pod względem inwestycji, zakupów sprzętu, jak i rozwoju infrastruktury. Ażeby jednak te mapy odgrywały swoją rolę, one muszą się opierać na twardych danych epidemiologicznych i demograficznych. To powinno być podstawą tworzenia takich map, a nie to, jakie jednostki, jakie podmioty i jakie specjalizacje są w danym regionie. Dlatego chciałabym dopytać, czy zespół, który będzie opracowywał takie mapy, będzie brał pod uwagę i wypracowywał przyszłościową strategię dla rozwoju danego regionu, czy będzie oceniał to, jakich specjalistów powinno się szkolić w danym regionie, jakie placówki powinno się otwierać, a nie tylko to, co już konkretnie na tym terenie zastaliśmy. To jest moja pierwsza wątpliwość, ale absolutnie zgadzam się z tym, że mapy powinny obowiązywać. Mam jeszcze krótkie pytanie dotyczące kontraktowania, bo jest to temat rzeczywiście dość wrażliwy. Mianowicie, już w tym momencie na terenie Polski jest wiele nowych obiektów, które nie zostały zakontraktowane w tym roku. Te jednostki cierpliwie czekają. Chciałabym zapytać, czy pan minister w niektórych obszarach, gdy okaże się, że jednostki, które zbudowały te podmioty, brały pod uwagę braki, potrzeby na tym terenie, przewiduje dopuszczenie kontraktowania. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Katulski
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zacznę od tego, że czuję się pokrzywdzony. Otóż pan minister przedstawił nam pakiet trzech ustaw, z czego jedna jest bardzo obszerna i nowelizuje przynajmniej trzy ważne obszary w ochronie zdrowia. Chciałbym więc zadać 9 pytań, ale musiałbym mieć na to 13,5 minuty, których niestety pani marszałek mi nie da na pewno. Myślę, że chyba nie. (Poseł Maciej Orzechowski: Kto wie, negocjuj.) (Poseł Tomasz Latos: Już pół minuty minęło.)
Mówca: Jarosław Katulski
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Nie będę jej nadużywał, zadam więc jedno krótkie pytanie, ale tym razem poważne. Panie Ministrze! Mam jedną wątpliwość. Bardzo podoba mi się nielimitowane płacenie za świadczenia onkologiczne. Chciałbym jednak wiedzieć, jak państwo przewidują, jaką kwotę to pochłonie i skąd te pieniądze się znajdą. Czy z innej organizacji udzielania świadczeń w zakresie onkologii, czy też z reorganizowania opłacania świadczeń w innych zakresach? Z mojego punktu widzenia jest to rzeczywiście bardzo ważne, ponieważ chorzy onkologicznie nie są jedynymi chorymi w Polsce. Wydaje mi się, że to pytanie jest bardzo ważne. Rozumiem, że w czasie prac komisji będziemy na ten temat dużo rozmawiać, ale chciałbym, żeby pan minister, jeśli to jest możliwe, jeszcze dzisiaj udzielił odpowiedzi na pytanie, przynajmniej w ogólnym zakresie, jeśli dokładnych liczb nie jesteście w stanie podać. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wiesław Janczyk
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Korzystając z okazji, chciałbym podziękować wszystkim ludziom wykonującym wielką, ciężką pracę, którzy na co dzień stoją blisko pacjenta i w sposób humanitarny, z empatią i z miłością pochylają się nad tymi, których los dotknął cierpieniem. To po pierwsze. Na pewno jest milion rzeczy, których trzeba dotknąć i które trzeba poprawić w służbie zdrowia. Załatwienie tylko kilkuset nie zmieni wszystkiego. Wiemy, jakie są mankamenty, wiemy, jakie są kolejki, jak jest z dostępnością, ale chciałbym powiedzieć o jednej rzeczy, która zapewne umyka uwadze pana ministra, jego doradców i ludzi z ministerstwa. Otóż ludzie, którzy zostaną na onkologii na leczenie chemioterapią, terapią w postaci naświetlania, na weekend będą musieli zostać w szpitalu, dlatego że nie ma uproszczonej procedury urlopowania tych pacjentów na weekend do domu. W dużych miastach mogliby spokojnie wrócić do rodziny, do swojego mieszkania. Czasami są to ostatnie tygodnie życia tych ludzi, bo rak potrafi zaatakować w taki sposób, że zostawia nam 3 miesiące życia. Mam pytanie: Dlaczego istnieje mechanizm, który nie pozwala na urlopowanie pacjentów na weekend do domu w trybie prostym, tak by wrócili oni w poniedziałek i byli poddawani w dalszym ciągu temu leczeniu, tak jak jest to obecnie? Bo te mechanizmy i zabiegi są stosowane tylko w ciągu 5 dni tygodnia. (Dzwonek) Bardzo bym prosił o odpowiedź na piśmie: Czy będzie zmiana w tym zakresie i czy będzie wydane rozporządzenie przez pana ministra? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Na proponowane przez pana ministra rozwiązania w zakresie leczenia onkologicznego, które wydają się atrakcyjne, warto spojrzeć przez pryzmat bieżących doświadczeń. Pokazują one, że słuszne założenia mogą być unieważnione na poziomie operacyjnym. Weźmy za przykład nowe propozycje w zakresie zapewnienia chorym na przewlekłą białaczkę szpikową dostępu do skutecznego farmaceutyku o handlowej nazwie Glivec. Oficjalnie zapewnialiście państwo dostęp do tego farmaceutyku pacjentom, których leczenie nim okazało się skuteczne. Jednocześnie w pismach instrukcyjnych, które przysyłaliście państwo szpitalom, rekomendowaliście, przynajmniej moim zdaniem, rozwiązania, które zachęcają dyrekcje jednostek ochrony zdrowia do zamawiania wyłącznie generyków nierównoważnych leczniczo. Prawdopodobnym motywem tego działania jest chęć oszczędzania pieniędzy. W związku z tym mam dwa pytania. Czy pan minister ma obawy, że zaprogramowane nowelizacją nowe rozwiązania zostaną w praktyce wypaczone, tak jak w przykładzie przeze mnie podanym? W odniesieniu zaś do poruszonej tu sprawy bieżącej: Dlaczego pismami instrukcyjnymi uniemożliwiacie państwo stosowanie farmaceutyku Glivec w leczeniu na białaczkę przewlekłą szpikową tych chorych (Dzwonek), którzy pozytywnie zareagowali na ten medykament? Będę bardzo wdzięczny, jeśli na drugie pytanie odpowie pan minister na piśmie. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Kłosin
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pakiet onkologiczny, który wejdzie w życie 1 stycznia 2014 r. i spowoduje, że świadczenia onkologiczne staną się świadczeniami nielimitowanymi, wymaga również zmiany organizacji leczenia szpitalnego, o której mówił pan minister. Część pacjentów być może będzie leczona ambulatoryjnie, aby to leczenie nie pochłaniało tak dużych środków. Chciałabym zapytać, w jaki sposób pan minister zamierza zmienić organizację leczenia szpitalnego. Zdarzało się poprzednio, że wysokospecjalistyczne szpitale onkologiczne, nowo powstałe, wyposażone w nowoczesny sprzęt, nie miały kontraktu, natomiast miały go szpitale powiatowe. W tej chwili dysponujemy pulą środków, w której musimy się zmieścić. W jaki sposób nastąpi weryfikacja podmiotów, które będą miał prawo ubiegać się o kontrakt onkologiczny? Czy przewidujemy jakieś przesunięcia? Jakimi warunkami, jaką referencyjnością będą musiały się wykazać te placówki, które będą miały prawo leczyć pacjentów onkologicznych? Czy będą to również małe szpitale powiatowe? Następne moje pytanie dotyczy systemu premiowania lekarzy za rozpoznanie choroby u pacjenta onkologicznego i wprowadzenia tzw. wskaźnika skuteczności 1/15, w Wielkiej Brytanii to jest 1/8. (Dzwonek) Kto będzie odpowiedzialny za monitorowanie wykonania tego wskaźnika i w oparciu o jakie dane, czy dane przekazywane przez lekarzy POZ i ewentualnie specjalistów z AOS, czy dane generowane przez szpital zajmujący się leczeniem tego pacjenta? Jak będzie to zorganizowane i jak będzie wyglądało premiowanie lekarzy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Łukasz Krupa
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pytanie do ministra Arłukowicza odnośnie do kolejnego planu, kolejnego okresu aneksowania umów i niepodpisywania nowych kontraktów. Oczywiście z punktu widzenia ministerstwa i całego systemu te podmioty, które ewentualnie mogłyby się ubiegać o kontrakty, są trybikami w całym tym systemie i jeżeli macie jakąś koncepcję zmian, reformy, to wygodnie jest po raz kolejny przeprowadzić aneksowanie, jak zresztą planujecie. Czy macie świadomość skali, jakieś konkretne dane, ile w tej chwili jest podmiotów, które mogłyby aspirować o nowy kontrakt? Chodzi mi o takie podmioty, które zrealizowały w ostatnich latach kolosalne inwestycje, często przy wsparciu unijnym, wiążące się z zaciągnięciem kredytu, lub wprost podmioty, które miały wsparcie samorządów, przygotowując się do tego, aby wystąpić o nowe kontrakty. Temat jest bardzo poważny. Wiele podmiotów zgłaszających się do naszych biur poselskich mówi o ograniczaniu równości w prowadzeniu działalności gospodarczej, w dostępie do kontraktów NFZ, a część podnosi nawet kwestię łamania konstytucji. Dziękuję.
Mówca: Zdrowia Bartosz Arłukowicz
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Umknęło mi. ...do pytania pani marszałek - w ogóle tu było kilka pytań o konsultantów. Panie i Panowie! Albo będziemy tutaj uprawiali pewien teatr hipokryzji, albo będziemy sobie mówili prawdę. Jeżeli ktoś chce mieć wpływ na decyzje publiczne, takie jak: kształcenie młodych lekarzy, sposób egzaminowania, refundacja leków, sposób finansowania świadczeń, budowa takiego czy innego szpitala czy oddziału, to ja nikomu nie zarzucam z tego miejsca, że oszukuje, tylko chcę, żeby ten ktoś powiedział publicznie, że pracuje dla takiego, takiego czy takiego koncernu i przeprowadza badania kliniczne z tym lekiem czy z tym lekiem, zanim wyda opinię, czy ten lek ma być na liście refundacyjnej, czy ma go nie być, czy taki szpital ma powstać, czy nie - i czy przypadkiem nie pracuje w konkurencyjnej firmie. Ja mogę podać przykłady z Polski, kiedy to opiniowano konieczność otwierania kolejnych oddziałów, bądź nie, będąc w konkurencyjnej firmie. To się teraz skończy. My nikomu nie zakazujemy, ale też nikomu nie nakazujemy być konsultantem, mówimy bardzo prosto: konsultant to jest funkcja wyróżniająca, to jest ktoś, kto jest najlepszy w danej dziedzinie medycyny w regionie albo w kraju. Chcesz być konsultantem, masz aspiracje do podejmowania decyzji o publicznych środkach finansowych, bądź przejrzysty. My ci nawet nie zabraniamy tego robić, możesz współpracować z koncernami farmaceutycznymi, ale pokaż publicznie, z którymi współpracujesz, i jeśli zachodzi potencjalny konflikt interesów, wyłącz się od decydowania, a jeśli tego nie zrobisz, to musisz liczyć się z odwołaniem. I to jest napisane wprost, czarno na białym, prostymi literami, nie ma tu żadnych skomplikowanych zapisów. Ja jestem absolutnie zdeterminowany, żeby te przepisy wprowadzić, obiecałem to publicznie, dotrzymam słowa. Obiecałem to także młodym lekarzom, bo przy resorcie powstaje w tej chwili komisja młodych lekarzy, którą opiekować się będzie pan minister Radziewicz-Winnicki, który dokładnie wsłucha się w głos tych młodych ludzi, w których widzę i czuję siłę i przyszłość polskiej medycyny - w tych młodych lekarzach, którzy dzisiaj borykają się z problemem dostania rezydentury, z trudnościami kształcenia, z ciężkim egzaminem specjalizacyjnym, który jest konstruowany m.in. z udziałem konsultantów. Tak, dla tych młodych ludzi specjalnie tworzymy przepisy, specjalną komisję przy resorcie zdrowia, wprowadzamy właśnie m.in. zmiany w ustawie o konsultantach, żeby ci młodzi ludzie nie natrafili na bariery dostępu do określonych specjalizacji, zwiększamy liczbę miejsc akredytacyjnych. Pokażemy, iż nie będzie tak, że można się kształcić tylko w miejscach, które ktoś wskaże palcem, bo będzie można się kształcić w tych miejscach, które są po prostu najlepsze, bez ograniczeń i bez subiektywizmu w sprawie takiej decyzji. Taka jest filozofia zmian, które wprowadzamy. Pani marszałek Nowicka...
Mówca: Zdrowia Bartosz Arłukowicz
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Przepraszam, bo spojrzałem i... Pani marszałek, nie zamierzam wprowadzać do żadnych przepisów prawnych zasad wiary czy światopoglądu. Ja myślę, że w wielu sprawach wielu z nas na tej sali ma takie samo spojrzenie, ale też trzeba szanować spojrzenie innych ludzi czy inne wartościowanie etyczno-moralne czy religijne. Ani czas, ani miejsce, żebyśmy mówili tu o osobistych przekonaniach, ale mówię, pani marszałek, jedną rzecz bardzo precyzyjnie: nigdy nie będę sprawdzał, jakie ktoś ma przekonania, jaką wiarę wyznaje czy jak bardzo jest zaangażowany w wiarę religijną, ale jeśli nie będzie spełniał swoich obowiązków publicznych, to będzie się musiał rozstać z funkcją publiczną, którą pełni - niezależnie czy są to przyczyny religijne, czy każde inne - bądź, jeśli łamie prawo, będzie musiał ponieść tego konsekwencje. I żadnej wielkiej filozofii tu nie buduję, nie wkładam w to żadnych swoich przekonań ani światopoglądu, choć większości z państwa są one znane. Nie chcę, żeby w polskiej medycynie wielkie intelekty medyczne były hamowane przez jakiekolwiek bariery, a wszyscy ci, którzy będą utrudniali pacjentom dostęp do nowoczesnej medycyny, do nowoczesnych metod postępowania tylko dlatego, że sami uważają, że to pacjentom się nie należy, w mojej ocenie powinni skorygować swój sposób myślenia. Dziękuję bardzo. (Oklaski)