PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Krystyna Szumilas
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Narodowe Centrum Badań i Rozwoju zostało utworzone jako instytucja odpowiedzialna za wdrażanie polityki naukowej i innowacyjnej państwa, ma służyć nauce, gospodarce, być motorem napędowym rozwoju państwa. Niestety za czasów rządów PiS tak ważna instytucja stała się politycznym łupem przybudówki PiS, czyli partii Bielana. Z tak ważnej instytucji PiS próbował zrobić centrum kupowania głosów potrzebnych w Sejmie do przepychania PiS-owskich ustaw. Pamiętacie państwo 55 mln przyznanych firmie założonej tuż przed rozstrzygnięciem konkursu przez dwudziestosiedmiolatka, który nie miał w ogóle żadnego doświadczenia biznesowego, a prawdopodobnie był związany z PiS-em. Pamiętacie państwo 123 mln zł przyznane na projekt ˝kabel˝, który został przygotowany przez spółkę znajomego wiceministra funduszy i rozwoju regionalnego w rządzie PiS. Strach byłoby pomyśleć, co mogłoby się stać, gdyby nie kontrola posłów ówczesnej opozycji, gdyby nie kontrola Najwyższej Izby Kontroli i nadzór OLAF-u, czyli międzynarodowej instytucji kontrolującej wydatkowanie środków unijnych. To uratowało z jednej strony środki unijne, z drugiej strony też pieniądze z budżetu państwa, które mogły zostać przeznaczone na prawdziwe badania, a nie podlegać marnotrawieniu. Przypomnę, że Narodowe Centrum Nauki i Rozwoju dysponuje rocznym budżetem w wysokości 7 mld. Jak popatrzymy na potrzeby w zakresie nauki, to dojdziemy do wniosku, że na pewno ta kwota powinna być jeszcze większa, więc trzeba wszelkiej staranności, żeby każda złotówka wydawana na naukę, na badania była wydawana naprawdę z pożytkiem dla nauki, dla gospodarki. Dlatego jako klub Koalicji Obywatelskiej zagłosujemy za tym projektem, bo zagłosujemy za przejrzystymi, sprawiedliwymi i służącymi polskiej gospodarce rozwiązaniami. Zagłosujemy za tym, żeby instytucję, która ma służyć nauce i gospodarce, przywrócić czy oddać w ręce naukowców i tych, którzy wiedzą, jak każdą złotówkę związaną z nauką wykorzystać dobrze dla pożytku publicznego. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ewa Szymanowska
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Narodowe Centrum Badań i Rozwoju to bardzo ważna instytucja, której głównym zadaniem jest rozdzielanie publicznych środków na projekty, które mają przyczynić się do cywilizacyjnego rozwoju naszego kraju. Niestety za sprawą afery z początku 2023 r., czyli za czasów rządu Prawa i Sprawiedliwości, który na ustach miał walkę z korupcją i wyłudzeniami, kojarzy się Polkom i Polakom z instytucją, która gdyby nie śledztwo dziennikarskie i kontrola poselska, rozdałaby gigantyczne pieniądze podejrzanym firmom, których wnioski nigdy nie powinny być rozpatrzone pozytywnie. Jednym z największych konkursów na dofinansowanie z Unii Europejskiej, którym zarządzało NCBiR, jest konkurs ˝Szybka ścieżka - innowacje cyfrowe˝. W 2022 r. przyznano z niego granty na łączną kwotę ponad 801 mln zł. I to właśnie ten konkurs w następstwie ujawnionych przez media i posłów informacji stał się przedmiotem zainteresowania CBA, prokuratury, a także Najwyższej Izby Kontroli. Najwyższa Izba Kontroli przeprowadziła audyt i stwierdzono liczne nieprawidłowości zarówno w procesie przygotowania i organizacji naboru wniosków o dofinansowanie do tego konkursu, jak również na etapie wyboru projektów. Gigantyczne wręcz dotacje dla podejrzanych firm - to właśnie działo się za rządów Prawa i Sprawiedliwości. Przypomnijmy: 55 mln zł dla dwudziestosześciolatka, który dopiero co założył spółkę z kapitałem zakładowym na poziomie 5 tys. zł. Co istotne, złożony przez tę spółkę wniosek nie miał nic wspólnego z innowacyjnością. NCBiR czeka też zapowiedziany ostatnio przez ministra nauki Dariusza Wieczorka audyt, gdyż istnieje zagrożenie, że instytucja utraci certyfikat unijny. Oczywiście obecny rząd prowadzi rozmowy z Komisją Europejską, by tak się nie stało. To jednak pokazuje, jak źle prowadzona była ta instytucja za rządów Prawa i Sprawiedliwości. Utrata zaufania może oznaczać cofnięcie certyfikatu, a co za tym idzie - utratę ogromnych środków dla Polski. Obecnie procedowany projekt ma na celu przywrócenie sprawowania nadzoru nad NCBiR ministrowi nauki i szkolnictwa wyższego. Centrum nadal funkcjonuje jako podmiot będący częścią systemu szkolnictwa wyższego i nauki, realizując m.in. programy podejmujące finansowanie badań naukowych lub prac rozwojowych, a także działania przygotowujące do wdrożenia wyników badań naukowych lub pracy rozwojowej. Nie może być tak, że minister zostaje pozbawiony kluczowego narzędzia niezbędnego do realizacji jednego z jego najważniejszych zadań, tj. prowadzenia polityki naukowej państwa, do którego realizacji zostało powołane właśnie Narodowe Centrum Badań i Rozwoju. Dlatego jako Polska 2050 - Trzecia Droga będziemy głosować za poparciem tego projektu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jolanta Zięba-Gzik
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić w imieniu klubu Polskie Stronnictwo Ludowe - Trzecia Droga stanowisko naszego klubu w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju oraz ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju za rządów Prawa i Sprawiedliwości stało się miejscem przyznawania grantów dla pseudoprojektów. Sądzę, że nie ma na sali nikogo, kto by nie słyszał o aferach z tym związanych. Milionowe granty dostawały pseudoprojekty, które nigdy nie powinny być realizowane. W ramach programu ˝Szybka ścieżka - innowacje cyfrowe˝ jeden z grantów otrzymała białostocka spółka, która w poprzednich latach wykazywała straty, a otrzymała dotację na poziomie 123 mln zł. Dwudziestosześciolatek z Gdańska, który nie miał żadnego doświadczenia w projektach badawczych, otrzymał 55 mln zł dla firmy, którą założył zaledwie kilka dni przed ogłoszeniem konkursu. A to tylko czubek góry lodowej. Nowelizacja ustawy ma na celu przywrócenie sprawowania nadzoru nad Narodowym Centrum Badań i Rozwoju ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego i nauki. Centrum zostało utworzone w ramach reformy systemu nauki w Polsce jako agencja wykonawcza wdrażająca politykę naukową i innowacyjną państwa przez realizację strategicznych dla interesów państwa programów naukowych i prac rozwojowych przez ministra. Na mocy ustawy z dnia 9 lutego 2022 r. o zmianie ustawy - Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw uprawnienia nadzorcze nad centrum z dniem 1 sierpnia 2022 r. zostały przeniesione do ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego. Mimo wprowadzonej zmiany centrum nadal funkcjonuje jako podmiot będący częścią szkolnictwa wyższego i nauki. Mając na uwadze wieloletnią praktykę wynikającą z funkcjonowania centrum w ramach resortu szkolnictwa wyższego i nauki, optymalnym rozwiązaniem jest przywrócenie ministrowi kontroli nad centrum. Zdaniem klubu Polskie Stronnictwo Ludowe - Trzecia Droga zacieśnienie współpracy nauki i biznesu jest przywróceniem stanu rzeczy sprzed czasu, kiedy NCBiR został przekazany do ministerstwa rozwoju. Zdaniem naszego klubu powrót centrum do Ministerstwa Szkolnictwa i Nauki jest jak najbardziej zasadny. Panie marszałku, Wysoki Sejmie, klub Polskie Stronnictwo Ludowe - Trzecia Droga będzie głosował za przedstawionym projektem ustawy. (Oklaski)
Mówca: Marcin Skonieczka
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Polska od czasu wejścia do Unii Europejskiej była przykładem transparentnego i efektywnego wydatkowania środków z Unii Europejskiej. To, co politycy PiS-u, Zjednoczonej Prawicy zrobili z Narodowym Centrum Badań i Rozwoju, jest pierwszym znanym mi przykładem malwersacji środków europejskich przez polityków państwowej instytucji. Obecnie trzeba pilnie uzdrowić i odbudować NCBiR, ponieważ polska gospodarka potrzebuje innowacji, a w europejskim rankingu innowacji jesteśmy sklasyfikowani dopiero na 24. miejscu w Unii Europejskiej. Gorzej jest tylko w Bułgarii, w Rumunii i na Łotwie. Polska potrzebuje innowacji, Polska potrzebuje sprawnej i efektywnej instytucji, takiej jak NCBiR, więc bardzo mocno trzymam kciuki za dalszy rozwój tego podmiotu. (Dzwonek) Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Klaudia Jachira
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jak opisać afery związane z NCBiR-em? Trzeba się odwołać do analogii pogodowych. Wyobraźmy sobie wielki cyklon pieniędzy, takie 7 mld zł kręcące się nad Polską, i to akurat za rządów PiS-u. Pokusa nie do odparcia. Pieniądze miały być przeznaczone na innowacje, badania i naukę. Ale kto by sobie tym zaprzątał głowę? Można było nie mieć żadnego doświadczenia w biznesie, jednego dnia założyć firmę, żeby następnego dnia dostać dotację w wysokości np. 55 mln zł. Tak to działało w praktyce. Tym złotym deszczem pieniędzy zarządzali ludzie panów Ziobry, Bielana, Jacka Żalka. Normalnie, zwykle badania i nauka dla prawicy zaczynają się i kończą na myślach Jana Pawła II, dalej jej wyobraźnia nie sięga, ale tu było inaczej. Doili, ile mogli. To eldorado (Dzwonek) skończyło się dopiero wtedy, gdy odbyły się wybory, 15 października.
Mówca: Klaudia Jachira
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Teraz musimy posprzątać ten bałagan i ukarać winnych. Musimy też polskiej nauce przywrócić należny jej szacunek i fundusze. I zrobimy to. (Oklaski)
Mówca: Mirosława Nykiel
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Narodowe Centrum Badań i Rozwoju zostało przez PiS potraktowane jako swoiste trofeum polityczne, z którego można doić kasę dla swoich. A czym powinna zajmować się ta instytucja? M.in. wspieraniem i tworzeniem innowacyjnych rozwiązań technologicznych i społecznych, czyli realizacją przedsięwzięć przyczyniających się do cywilizacyjnego rozwoju kraju. Jak więc cywilizacyjny rozwój kraju rozumieli PiS-owcy, proszę państwa? 123 mln na projekt ˝Kabel˝ dla spółki znajomego wiceministra funduszu Jacka Żalka, dotacja 55 mln zł dla dwudziestosześciolatka, dziewięciu partyjnych nominatów umieszczonych na stanowiskach kierowniczych z pensjami do 30 tys. zł miesięcznie. Wstydu nie mieliście i już go mieć nie będziecie. Wierzcie mi, rozliczymy każdą złotówkę i przywrócimy Narodowemu Centrum Badań i Rozwoju właściwą pozycję. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Grabczuk
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Badania, rozwój, nowe technologie - wydawać by się mogło, że to powinno być przyszłością polskiej gospodarki. NCBiR to niezwykle ważna instytucja. Zobaczcie państwo, co PiS potrafił przez 8 lat, a w zasadzie w krótszym okresie, zrobić z nawet najpoważniejszych instytucji. Otóż z tej instytucji zrobił instytucję skandalu i złodziejstwa. Tam już poszczególne grupy zaczynały ze sobą rywalizować o to, kto więcej ukradnie. Jak można w normalny sposób wytłumaczyć, że człowiek ma dwadzieścia kilka lat, nie prowadził działalności gospodarczej, a składa wniosek na dziesiątki milionów złotych i dostaje te pieniądze? Proszę państwa, nauka i biznes będą tworzyły siłę polskiej gospodarki. Jest rzeczą niezrozumiałą (Dzwonek) i nigdy niewybaczalną to, że ktoś uderza w instytucje najbardziej potrzebne dla polskiej gospodarki, dla polskiej nauki. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Barbara Okuła
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bardzo się cieszę, że przedstawiam dzisiaj stanowisko klubu w sprawie tak ważnego dla mnie obszaru, jakim jest kultura. 100 lat temu, 6 stycznia 1924 r., ukazał się w Warszawie pierwszy numer tygodnika kulturalnego ˝Wiadomości Literackie˝. W swoich treściach zwracał się on głównie ku szeroko rozumianej kulturze, relacjonował wydarzenia, recenzował pokazy, filmy i inscenizacje. Opowiadał o nowościach wydawniczych, podawał repertuar kin, ale też drukował niezwykle ciekawe reportaże społeczne. Założycielem tego czasopisma i jego redaktorem naczelnym był Mieczysław Grydzewski. Tygodnik ten już od pierwszego numeru wprowadzał w świat literatury, repertuarowych recenzji i opisów, reportaży i spraw społecznych. Czasopismo odegrało olbrzymią rolę w okresie dwudziestolecia międzywojennego, a po wybuchu wojny przeszło do obiegu konspiracyjnego pod nieco innym tytułem. Wokół Grydzewskiego zawsze gromadziły się grupy znanych poetów i literatów, dziennikarzy i rysowników. ˝Wiadomości Literackie˝ współpracowały z takimi sławami jak Julian Tuwim, Antoni Słonimski, Zofia Nałkowska, Maria Dąbrowska, Kazimierz Wierzyński, Jan Lechoń, Jarosław Iwaszkiewicz, Tadeusz Boy-Żeleński, Jan Brzechwa, Maria Pawlikowska-Jasnorzewska. Grydzewski pisał, że z pisma korzysta każdy inteligentny czytelnik, ceniący sobie tradycję i kulturę. Było to miejsce, gdzie wyrażane były różnorodne poglądy oraz wymieniane opinie łączące cechy publikacji ambitnej i popularnej. Miało oblicze demokratyczno-liberalne o tendencjach racjonalistycznych, laickich i antyrasistowskich. ˝Wiadomości Literackie˝ były realnym przykładem na to, że kultura rozwija, edukuje, kształtuje postawy, kiedy trzeba - walczy. Jednym słowem - kultura ratuje. Wpływ tego tygodnika na polską kulturę jest niecodzienny i zasługuje na wyróżnienie w postaci uchwały w sprawie upamiętnienia stulecia wydania pierwszego numeru ˝Wiadomości Literackich˝. Klub Parlamentarny Polska 2050 - Trzecia Droga popiera tę uchwałę. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Klaudia Jachira
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dlaczego powinniśmy świętować 100. rocznicę powstania ˝Wiadomości Literackich˝? Dlatego że myśli tam zawarte nic nie straciły na aktualności i należy je powtarzać z uporem. Przytoczę fragment artykułu Boya pt. ˝Nasi okupanci˝ z 1931 r.: A biskupi szaleją. Niedługo czekaliśmy na skutki konkordatu dającego biskupom przywileje, jakich nie mieli w Polsce nawet w średniowieczu, konkordatu, który czyni z nich wyłącznie przedstawicieli Rzymu, luźnie związanych z naszym społeczeństwem, czujących się ponad naszym prawem. I kiedy czyta się te orędzia, uderzyć musi ich obcość, twardość. Nikt by nie pomyślał, że tu chodzi przecież o dobro ludzi, ich owieczek. Jakże aktualnie to brzmi. Minęło 100 lat, a my dalej walczymy o świeckie państwo, o to, czy w świeckiej szkole ma być jedna czy mają być dwie religie. I jeszcze fragment z 1933 r.: Każdy rząd w Polsce (Dzwonek), chce czy nie chce, będzie się uginał pod naciskiem kleru, dopóki ciemnota i bierność ogółu będzie czyniła ten kler realną lub fikcyjną potęgą, dopóki w Polsce będzie można wykrzykiwać wzniośle: Bóg i religia, tam gdzie w gruncie rzeczy chodzi o władzę i pieniądze, dopóty kasta będzie regulatorem najdonioślejszych spraw społeczeństwa z jego największą szkodą. Są bakterie, które zabija się światłem. I tego rozumu światła, światła rozumu życzę wszystkim przedstawicielkom i przedstawicielom narodu polskiego zgromadzonym w tej Izbie. (Oklaski)
Mówca: Magdalena Małgorzata Kołodziejczak
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wraz z wejściem w życie ustawy - Prawo wodne w 2018 r. legitymację do zatwierdzania taryf wodno-kanalizacyjnych przejęły Wody Polskie, czyli administracja rządowa. Wcześniej, przypomnę, uprawnienie to miały organy uchwałodawcze samorządów. Tym samym nawet cena wody i ścieków stały się sprawą polityczną i nie miały nic wspólnego z racjonalnym i odpowiedzialnym kształtowaniem cen. Taka regulacja doprowadziła do dramatycznej sytuacji zarówno spółki prowadzące gospodarkę wodno-kanalizacyjną, jak i samorządy, które tę usługę świadczyły. Nowe przepisy wprowadziły również zasadę aktualizacji cen co 3 lata. Stawki taryfowe na lata 2021-2024 w większości firm wodociągowych zatwierdzono przy założeniu 3-procentowej inflacji, a w samym roku 2022, zaznaczę, ta inflacja wynosiła już 18%. Koszt energii ponoszony przez przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjne od 2021 r. wzrósł o ponad 300%. Jak wiemy, w ostatnich latach wzrosły również stopy procentowe kredytów, koszty pracy, a także koszty materiałów i usług. Z tego powodu przedsiębiorstwa, chcąc ratować się przed upadłością, zgłaszały konieczność weryfikacji taryf. To jednak w znacznej mierze było odrzucane, a do wnioskodawców wielokrotnie były kierowane pisma zawierające po kilkadziesiąt pytań. Sytuacja ta doprowadziła do tego, że obecnie 90% firm wstrzymało inwestycje. Na koniec 2022 r. ok. 81% firm zanotowało straty, w pierwszym kwartale 2023 r. straty ogłosiło już 71% firm, a 40% firm sygnalizowało, że straciło płynność finansową. W powyższym kontekście staje się niemożliwe wdrożenie do porządku krajowego dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady Europy obejmujących jakość wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi i oczyszczanie ścieków, dyrektywy w sprawie odporności podmiotów krytycznych, a także dyrektywy w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu (Dzwonek) cyberbezpieczeństwa na terytorium Unii. Postępująca zapaść branży i możliwych tego skutków dla całej gospodarki oraz bezpieczeństwa mieszkańców i państwa może być dramatyczna w skutkach. Wiemy, że w obecnej sytuacji i w obecnej chwili Wody Polskie mają nieco inne podejście do tego problemu, natomiast bardzo proszę w imieniu wszystkich firm wodociągowych w Polsce, a także samorządów o to, żeby jak najszybciej doprowadzić do normalnej sytuacji i zweryfikować stawki wody i ścieków, które będą obowiązywały. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Dąbrowska-Banaszek
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Trwa tydzień powszechnej modlitwy o jedność chrześcijan. Wczoraj, 24 stycznia 2024 r., obchodziliśmy okrągłą, 150. rocznicę śmierci błogosławionych męczenników unickich z Pratulina, którzy zostali zabici przez Moskali za wierność swojej wierze. W 1596 r. zawarta została unia brzeska między Kościołem katolickim a częścią prawosławnych zamieszkujących obszar Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Tworzyła ona Kościół grekockatolicki. Uznawał on zwierzchność papieża, ale zachowywał przy tym istniejące w prawosławiu odrębności liturgii, również obyczajów. Gdy doszło do rozbiorów Polski, większa część terenów zamieszkanych przez unitów znalazła się pod panowaniem rosyjskim. Rosja prowadziła konsekwentną politykę niszczenia Kościoła greckokatolickiego. Miał on w założeniach przestać istnieć, a jego wierni mieli stać się prawosławnymi. Już w pierwszej połowie XIX w. zniszczony został grekokatolicyzm na Kresach. W drugiej połowie XIX w. Moskale zintensyfikowali niszczenie wyznania unickiego. Usuwano księży niezgadzających się na narzucone reformy. Byli oni więzieni, zsyłani na Syberię albo zmuszani do emigracji. Zastępowano ich duchownymi narzucanymi przez władze. Do dramatycznych wydarzeń doszło we wsi Pratulin. Tamtejsi wierni nie chcieli przysłanego popa, nie chcieli przyłączenia do prawosławia, nie pozwalali na wejście do kościoła. Naczelnik powiatu Kutanin próbował negocjacji, lecz nie dały one rezultatu. Moskale 24 stycznia 1874 r. przysłali wojsko. Naczelnik raz jeszcze zażądał wydania kluczy do cerkwi, a gdy ponownie spotkał się z odmową, kazał otoczyć świątynię i plac kościelny. Wydany został rozkaz otworzenia ognia. 13 mężczyzn broniących świątyni zostało zastrzelonych. Byli to: Jan Andrzejuk, Konstanty Bojko, Łukasz Bojko, Ignacy Frańczuk, Filip Geryluk, Maksym Hawryluk, Anicet Hryciuk, Daniel Karmasz, Wincenty Lewoniuk, Konstanty Łukaszuk, Bartłomiej Osypiuk, Onufry Wasyluk i Michał Wawrzyszuk. Zginęli w pozycji klęczącej w czasie modlitwy. W innych miejscowościach likwidacja unii nie miały tak tragicznego przebiegu, ale też była pełna krzywdy ludzkiej. (Dzwonek) Pomimo prześladowań i likwidacji Kościoła greckokatolickiego wielu wciąż było przywiązanych do wiary unickiej, a nawet potajemnie ją praktykowało. Sytuacja zmieniła się dopiero po rewolucji w 1905 r. W jej trakcie wymuszono na caracie wydanie ukazu tolerancyjnego. Nie przywracał on Kościoła greckokatolickiego, ale pozwalał na przejście do Kościoła rzymskokatolickiego. Wielu z tej możliwości skorzystało. Pełną wolność wyznania udało się uzyskać po odzyskaniu przez Polskę niepodległości. Mężczyźni z Pratulina, którzy zginęli w obronie wiary, uznani zostali za męczenników i beatyfikowani w 1996 r. Unickie Podlasie to polska Kalwaria. Historia męczeństwa unitów, która była przekazywana w rodzinach przez pokolenia, jest dla nas wzorem pamięci serc i wierności swojej tożsamości. Pamiętamy. Dziękuję. (Oklaski).
Mówca: Łukasz Kmita
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Wielce Szanowna Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Ksiądz Michał Rapacz, męczennik czasu komunizmu i kapłan Archidiecezji Krakowskiej, zostanie włączony do grona błogosławionych Kościoła katolickiego. Wczoraj tę radosną nowinę przekazał papież Franciszek. Jest to o tyle ważne, że kapłan ten był kapłanem z Małopolski. Był jednym z wielu polskich kapłanów, którzy stracili życie z rąk polskich komunistów. Zginął w nocy z 11 na 12 maja 1946 r. W niedzielę mieszkańcy Płok, obok Trzebini i Olkusza, udawali się na poranną mszę świętą. Zgromadzeni w świątyni oczekiwali na swojego proboszcza. Dowiedzieli się, że w lesie znaleziono zamordowanego ks. Michała. Pobiegli tam. Jeden ze świadków tak relacjonuje to wydarzenie: Ludzie płakali na miejscu zbrodni. Usłyszałem tylko takie słowa: ksiądz umarł za wiarę. Maczali chusteczki we krwi ks. Rapacza, mówiąc, że to święta krew - świętego. Duchowny urodził się 16 września 1904 r. we wsi Tenczyn, parafia Lubień koło Myślenic, w religijnej rodzinie chłopskiej. 1 lutego 1931 r. przyjął święcenia kapłańskie. Jego pierwszą placówką duszpasterską była parafia Płoki, gdzie był wikariuszem. Następnie pracował jako wikariusz w parafii Rajcza na Żywiecczyźnie. W 1939 r. jako proboszcz wrócił do Płok. Pracował pełen gorliwości i zapału duszpasterskiego. Interesowała go zwłaszcza praca z młodzieżą. Kapłan pełen gorliwości, człowiek modlitwy, z odwagą upominający się o prawdę. Pomagał materialnie i duchowo biednym, cierpiącym, doświadczonym przez okupację hitlerowską. Po zakończeniu II wojny światowej (Dzwonek) jego praca nie podobała się komunistom. Chodziło głównie o pracę z młodzieżą, która go lubiła i której czas poświęcał. Nie podobało się także odważne upominanie się o miejsce Boga i Kościoła w życiu społecznym. Codziennie w nocy szedł do kościoła i przed Najświętszym Sakramentem polecał pojedynczo każdą rodzinę w swojej parafii. Modlił się za konkretną rodzinę, także odprawiając drogę krzyżową. Kilkukrotnie ostrzegany, że został na niego wydany wyrok śmierci, postanowił trwać do końca na swoim duszpasterskim posterunku. Informującemu o zagrożeniu powiedział: Jestem gotów oddać życie za moje owce. Nocą z 11 na 12 maja 1946 r. grupa bojówkarzy komunistycznych wykonała wyrok śmierci. Jego ostatnie słowa, które wypowiedział wyprowadzany z domu, plebanii do pobliskiego lasu, a które słyszeli domownicy, to: Ojcze, bądź wola Twoja. Po ceremonii pogrzebowej w Płokach ciało spoczęło w rodzinnym grobie na cmentarzu parafialnym w Lubieniu koło Myślenic. 29 października 1980 r. doczesne szczątki ks. Rapacza zostały ekshumowane, a 2 listopada - przeniesione i złożone w grobie przygotowanym na zewnątrz, z tyłu kościoła parafialnego w Płokach, gdzie spoczywają do dnia dzisiejszego. Wielce Szanowni Państwo! Promulgacja papieskiego dekretu umożliwia beatyfikację ks. Michała Rapacza, męczennika komunizmu. Cześć i chwała wszystkim, którzy zostali zamęczeni przez komunistów w Polsce! (Oklaski)