PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marek Balt
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z tej mównicy usłyszeliśmy wiele słów troski, ale troski fałszywej, bo słowa nic nie kosztują. Za waszymi słowami nie idą żadne czyny. W żadnym wypadku nie pomagacie ludziom, którzy już dzisiaj borykają się z trudną sytuacją rodzinną czy chorobą dziecka. Nic za tym nie idzie. W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej przedstawiam stanowisko odnośnie do obywatelskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży. Trzeba wreszcie powiedzieć prawdę o tym, o czym dzisiaj tu dyskutujemy. Przecież tylko ktoś naiwny może sądzić, że ta sprawa jest nowa. To nie jest nowa sprawa. O tej sprawie od wielu lat tutaj się dyskutuje. To nieprawda, że są na tej sali ludzie, którzy są w stanie zmienić swoje poglądy. Zaledwie rok temu na tej sali dyskutowaliśmy na ten temat, podjęliśmy dyskusję. Nikt tutaj nikogo nie przekona. Cała ta sytuacja, cały ten projekt ustawy jest niestety ponownie wykorzystywany politycznie. Nie można z tym się zgodzić, bo to nic nie wnosi do życia tych chorych dzieci, które dzisiaj funkcjonują, tych rodzin, które mają problemy, tych tysięcy niewinnych dzieci, które nie mają opieki ze strony państwa. Prawie nikogo - a już najmniej wnioskodawców i popierających projekt posłów i posłanki z prawej strony sali, mieniących siebie równie dumnie, co fałszywie, obrońcami życia - nie obchodzą argumenty podnoszone przez zwolenników opcji przeciwnej. Kompletnie was to nie obchodzi. Nie macie sumienia. Nie zastanawiacie się, jakie problemy mają ludzie, którzy dzisiaj się z tym borykają. Jako przedstawiciel lewicy mógłbym po prostu powiedzieć, że w tej sprawie liczy się wolność wyboru kobiet, kiedy i ile chcą mieć dzieci. Decydować o tym powinny tylko i wyłącznie kobiety, a nie ludzie, którzy nie mają sumienia. Tak, dokładnie tak. (Wesołość na sali) Decydujecie o losie setek tysięcy rodzin. Decydujecie o życiu, o trudnym losie setek tysięcy rodzin i z tego się śmiejecie. Dla was to jest śmieszne. To jest bardzo podłe, co robicie. (Głos z sali: Nie dyskutuj z nimi.) Panie marszałku, czy mogę prosić...
Mówca: John Abraham Godson
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wielkość demokracji jest mierzona tym, jak chronimy najsłabszych. Dzieci upośledzone i nieuleczalnie chore potrzebują ochrony, a nie eliminacji. Przypominam: tutaj koleżanka Joasia używała takich słów, że chodzi o dzieci uszkodzone. Ale tak naprawdę ten artykuł, o którym ona mówiła, mówi: upośledzone - duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia, a nie uszkodzenia. Przypomnę: fakt, że dziś nie ma leczenia, nie oznacza, że jutro nie znajdziemy leczenia dla tych chorób. Przypomnę też, że mówimy o żyjących istotach ludzkich. Czy pozwolilibyśmy na zabicie naszego kilkuletniego dziecka dlatego, że odkryto, że jest nieuleczalnie chore? Jeżeli nie, to dlaczego pozwalamy na zabicie nienarodzonych żyjących istot ludzkich? Dlaczego okazujemy więcej współczucia zwierzętom niż wobec istoty ludzkiej? (Oklaski) Dlaczego oburzaliśmy się, kiedy mała Madzia została zabita, a nie oburzamy się, kiedy 600 dzieci rocznie jest zabijanych, gdyż podejrzewa się, że są upośledzone? (Oklaski) Nie zabijajmy tych najsłabszych, chrońmy ich. Jako państwo wspierajmy ich oraz ich rodziny. Pokażmy empatię i współczucie. Absolutnie się zgadzam: kwota zasiłku pielęgnacyjnego jest za niska, powinna być zwiększona przynajmniej do kwoty najniższego krajowego wynagrodzenia. I apeluję do wszystkich, moich kolegów i koleżanek, pani marszałek, i po lewej stronie - apeluję o wzajemny szacunek. To zbyt poważna sprawa, by to tak po prostu odrzucać. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Pawłowicz
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Proszę państwa, istniejąca obecnie możliwość zabicia dziecka poczętego przy samym podejrzeniu choroby drastycznie narusza fundament cywilizowanego świata, tj. zasadę, iż w razie wątpliwości należy decydować na rzecz zasady naturalnej, tj. na rzecz wartości wyższej, naczelnej. Wątpliwości co do winy interpretuje się w prawie zawsze na rzecz niewinności, by nie skrzywdzić człowieka więzieniem ani tym bardziej karą śmierci. W medycynie obowiązuje taka sama zasada, to znaczy trzeba leczyć, ratować życie ludzkie, a nie szkodzić, nie zabijać. Żyjącą osobę, śmiertelnie chorą na przykład na nowotwór, leczy się do końca - nie zabija się jej, tylko leczy się ją do końca. Tym bardziej zasada ta powinna dotyczyć chorych dzieci, dzieci nienarodzonych, zupełnie bezbronnych. Uchwalając proponowaną ustawę, możemy uratować wielu rodziców od tragedii życia ze świadomością dokonanego zabójstwa własnego dziecka, a lekarzy od piętna zabójców. (Oklaski)
Mówca: Robert Telus
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Państwo Wnioskodawcy! Panie marszałku, pan pozwoli, że pierwsze słowa skieruję do państwa wnioskodawców i podziękuję im za tę pracę, którą wykonują na rzecz życia. Naprawdę robicie piękną rzecz, wykonujecie piękną pracę. I tutaj również chylę czoło przed wolontariuszami, którzy naprawdę wykonali wielką pracę, żeby zebrać te 400 tys. podpisów, nie po raz pierwszy zresztą. I jeżeli dziś to się nie uda - bo przedstawicielka Platformy Obywatelskiej mówi, że będą głosować przeciwko, a to wszystko od nich zależy, tych, którzy często stoją w pierwszych rzędach w kościele, dzisiaj widać, że to jest tylko na pokaz - nie załamujcie się... ...dalej pracujcie w obronie życia, bo zmienianie mentalności ludzi jest czymś bardzo powolnym, to ciężka sprawa, ale wciąż się dokonuje. I dlatego bardzo... (Poseł Dariusz Cezar Dziadzio: Gdzie pytanie?)
Mówca: Robert Telus
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dlatego zwracam się do państwa: nie załamujcie się, dalej tak pracujcie, na pewno zwyciężymy, bo prawda i życie zwyciężą. A teraz pytanie do ministra. Panie ministrze, czy jest dokładnie określone, jakie (Dzwonek) choroby kwalifikują do zabójstwa dziecka nienarodzonego? Czy złożona wada serca kwalifikuje do zabójstwa dziecka nienarodzonego? Następne pytanie: Czy jest definicja wyrazu ˝prawdopodobieństwo˝? Co znaczy wyraz ˝prawdopodobieństwo˝? I trzecie pytanie: Czy po zabójstwie takiego dziecka jest dokonywana sekcja zwłok i to prawdopodobieństwo jest wykluczone? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Beata Mazurek
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Miarą rozwoju cywilizacji jest to, czy ludzie niepełnosprawni mogą żyć i w miarę normalnie funkcjonować. Dlatego powinniśmy się zatrzymać, by odpowiedzieć sobie na proste pytanie: Czy jesteśmy za śmiercią człowieka tylko dlatego, że jest on niepełnosprawny? Ponieważ jest to projekt obywatelski, to w mojej ocenie ludzka przyzwoitość i uczciwość wymagają, by nad nim się pochylić, wysłuchać głosu obywateli, dzięki którym tu jesteśmy. Uważam, że ochrona życia poczętego to głos dziecka, które swojego prawa do samostanowienia nie potrafi wyartykułować i obronić, a także walka o uwolnienie kobiety matki przed wielorakimi psychofizycznymi następstwami aborcji. To, proszę państwa, że państwo jest niewydolne w obszarze pomocy osobom niepełnosprawnym, o czym tutaj już była mowa, nie upoważnia nas do tego, by w pierwszej kolejności ten projekt odrzucać. Ja się na to nie zgadzam. Mam pytanie: Jakie państwo - mówię do wnioskodawców - podejmiecie decyzje i działania, jeśli projekt zostanie odrzucony? Czy są instytucje, jednostki, które kobietom potrzebującym wsparcia po dokonaniu aborcji takiego wsparcia udzielają? Jeśli tak, to jakie? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Jaworski
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Dawno na tej sali przedstawiciele inicjatywy obywatelskiej, a więc ponad 400 tys. Polaków, nie byli tak często obrażani, zwłaszcza przez mówców z lewej strony tej sali. Powiedziano, że osoby, które zbierały podpisy i które się podpisywały, kupują sobie czyste sumienie, są przepełnione arogancją, są bezrozumne, a ich zachowanie jest nieludzkie. Mało tego, powiedziano, że dzisiaj potrzebne jest prawo do grzechu, a może prawo do zbrodni. Powiedziano tym osobom, że one są odpowiedzialne nawet za nieudolne rządy Donalda Tuska. Za to, że dzisiaj w Polsce prawo nie działa w stosunku do osób potrzebujących pomocy, także są odpowiedzialne osoby, które podpisały się pod tą inicjatywą. (Poseł Dariusz Cezar Dziadzio: Zadaj pytanie.) Szanowni państwo, dziękuję wam za tę inicjatywę. Cieszę się, że w jakiś sposób napełniacie tę salę optymizmem, że tak jak dzisiaj powiedział hiszpański minister Ruiz-Gallardón, iż w październiku w Hiszpanii prawo w sprawie aborcji zostanie zmienione i zostanie wprowadzony zakaz aborcji eugenicznej (Dzwonek), tak wy dzisiaj w naszym Sejmie o tym mówicie i zachęcacie nas do tego. Proszę odpowiedzieć tylko na jedno pytanie: Czy dzieci, które są niepełnosprawne już przed urodzeniem i cierpią, nie cierpią, kiedy są zabijane? Myślę bowiem, że wielu posłów powinno się o tym dowiedzieć. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Maciej Małecki
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowni Wnioskodawcy! Mam nadzieję, że większość z nas, posłów, dojrzała już do zagłosowania za prawem do życia. Polacy już dawno zakończyli spór w tej sprawie. 75% z nas opowiada się za życiem. Najwyższy czas, aby ta wiedza, ta świadomość dotarła też do Wysokiej Izby. Przypominam, że pod tym projektem podpisało się 400 tys. osób. Także poprzednie tego typu inicjatywy miały poparcie setek tysięcy Polaków. Dla porównania, skrajne ruchy aborcyjne były w stanie zebrać pod swoim projektem 13 czy 30 tys. podpisów. Mam pytanie do wnioskodawców. Proszę przypomnieć Wysokiej Izbie, w którym tygodniu życia zaczyna bić serce dziecka i wykształca się układ nerwowy. (Dzwonek) Proszę opisać, jak wygląda zabieg aborcji dokonywany w ostatnich przewidzianych prawem tygodniach życia dziecka. Jaki jest stan państwa wiedzy na temat skutków obecnej ustawy? Czy znane są wnioskodawcom praktyki presji aborcyjnej wywieranej na rodzicach chorych dzieci przez personel medyczny lub najbliższe otoczenie? Będę wdzięczny za odpowiedź. (Oklaski)
Mówca: Jolanta Szczypińska
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pragnę przyłączyć się do podziękowań i złożonych wyrazów wielkiego szacunku dla grupy inicjatywnej, która zebrała podpisy pod tym bardzo ważnym projektem zakazującym zabijania dzieci tylko dlatego, że są chore czy niepełnosprawne. Smutny jest fakt, że dzisiaj znowu debatujemy nad czymś, co dla wszystkich jest oczywiste - nad prawem do życia. Prawo do życia mają też nienarodzone dzieci i o tym wszyscy wiemy. Wynika to z faktu, że przecież zgodnie z nauką i z techniką, jaka w tej chwili jest, życie ludzkie zaczyna się od momentu poczęcia. Nad czym tu dyskutować, proszę państwa? Jeżeli tak, to prawo do życia przysługuje wszystkim dzieciom, które są nienarodzone. A jeśli tak, to dopuszczenie do zabicia nienarodzonego dziecka z powodu stanu jego zdrowia... Już kończę. ...niepełnosprawności jest hańbą dla społeczeństwa, jest barbarzyństwem, ponieważ miarą naszej cywilizacji jest stosunek do ludzi niepełnosprawnych, chorych i słabych. Wszyscy, którzy opowiadają się za aborcją eugeniczną, wysyłają dzisiaj czytelny sygnał i komunikat do wszystkich osób niepełnosprawnych, chorych dzieci, że tak naprawdę nie były tutaj pożądane, że żyją tylko z powodu niedopatrzenia, pomyłki, że robimy im łaskę, że na tym świecie jeszcze są, tworzą, żyją, a tak naprawdę przecież wiemy doskonale, że aborcja eugeniczna wiąże się z wyrokiem śmierci...
Mówca: Jolanta Szczypińska
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Już kończę. ...na dzieci z zespołem Downa, dzieci najbardziej kochane. Jaki to jest sygnał dla rodziców, którzy te dzieci chowają? Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Marek Balt: Ile pani poseł ma dzieci?)
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Proponowana nowelizacja ma polegać na usunięciu zapisu o tzw. przesłance eugenicznej, albowiem obecny zapis w ustawie aborcyjnej jest swego rodzaju komunikatem dla osób, które urodziły dzieci chore, że ich obecność w społeczeństwie jest niepożądana. W sytuacji gdy prawo dyskryminuje osoby niepełnosprawne już u samych początków ich istnienia, trudno jest uwrażliwić opinię publiczną na ich obecność i potrzeby. Proponowany obywatelski projekt ustawy jest prosty: likwiduje możliwość zabijania takich dzieci, ponieważ ponad 90% legalnych aborcji w Polsce to aborcje eugeniczne, a najgorszą formą dyskryminacji osób niepełnosprawnych jest odebranie im prawa do życia, bo są nieużyteczne dla społeczeństwa. Jest to przeciwne (Dzwonek) prawu naturalnemu i jako takie niedozwolone, chociażby było polecane przez jakieś publiczne autorytety. Życie niewinnego dziecięcia jest nietykalne, wobec tego żaden człowiek, żadna ludzka władza, żadna nauka, żadne względy lekarskie, eugeniczne, socjalne, moralne, ekonomiczne nie mogą stanowić jakiegoś ważnego tytułu prawnego do bezpośredniej ingerencji w sprawie innego życia ludzkiego, czyli nikt i nic nie może uprawnić decyzji zmierzającej do zniszczenia życia wprost jako celu.
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo będzie mi miło. Proszę państwa, skoro nikt poważny nie podnosi dziś postulatu uśmiercania osób dorosłych dotkniętych zespołem Downa, dlaczego próbuje się wprowadzić te barbarzyńskie standardy wobec dzieci nienarodzonych dotkniętych tym samym schorzeniem? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowni Wnioskodawcy! Wysoka Izbo! Najpierw słynne refleksyjne zdanie Ronalda Reagana: Zauważyłem, że wszyscy, którzy popierają aborcję, zdążyli się już urodzić. Zatem zwracam się do tych, którzy chcą aborcji eugenicznej. Żądacie, by dzieci nawet z prawdopodobieństwem choroby genetycznej zabijać, a nie leczyć, by pozbyć się ich, a nie dążyć do tego, by zapewnić im wszechstronną opiekę. Zatem czy chcecie zabijać w każdym okresie życia płodowego dzieci z zespołem Downa, Turnera, w szóstym, siódmym, ósmym miesiącu życia płodowego? Czy jesteście pewni, że sami będziecie szczęśliwsi i świat będzie piękniejszy, jeśli unicestwicie wszystkie dzieci na przykład z syndromem Downa? Tymczasem według American Journal of Medical Genetics wszystkie dzieci z zespołem Downa są szczęśliwe, w 99% są szczęśliwe, zadowolone z siebie. Niektóre są nawet aktorami, mają sukcesy akademickie, są sportowcami, niekiedy też artystami. Kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat - to Janusz Korczak. Śmiem twierdzić, że kiedy cieszy się (Dzwonek) dziecko niepełnosprawne, to cieszy się cały świat i Bóg. Nie możemy wyrazić zgody na aborcję eugeniczną. Non possumus. Nie - w imię dobra, w imię cywilizacji miłości i życia.
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pytanie do wnioskodawców: Dokąd, jak myślicie, zmierzają zwolennicy aborcji eugenicznej? (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Sadurska
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Szanowni państwo, w kwestiach moralnych nie ma kompromisów. Kompromis w kwestiach moralnych jest zawsze kapitulacją wobec zła. Dziś rozmawiamy o godności, o godności zapisanej w konstytucji. Rozmawiamy o godności przypisanej człowiekowi i niezbywalnej, godności, której poszanowanie i ochrona jest obowiązkiem władzy, godności przypisanej tylko człowiekowi, niezależnie od tego, czy jest stary czy młody, czy jest dzieckiem poczętym czy osobą dojrzałą, czy jest w pełni sprawny czy jest osobą niepełnosprawną. Należy więc zadać jasne pytanie: Jak długo jeszcze mamy się zgadzać na dyskryminację osób niepełnosprawnych? Jak długo mamy się zgadzać na funkcjonowanie w obecnie obowiązującej ustawie przepisów nieostrych, bo jak możemy odczytać określenie: duże prawdopodobieństwo? Ile to jest, czy to jest 90%, czy to jest 50%. (Dzwonek) Proszę również wnioskodawców o jasne stwierdzenie, czy w obecnie obowiązującym prawie istnieje górna granica, określona prawem, do kiedy można usuwać dziecko, do kiedy można zabijać dziecko. Mówi się zwyczajowo, że to jest dwudziesty czwarty tydzień, ale czy istnieje w obecnym prawie górna granica? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pytanie kieruję przede wszystkim do pana ministra, ale także do przedstawiciela wnioskodawców. W dzisiejszej ustawie jest jedna przesłanka, która pozwala zgodnie z prawem zabić nienarodzone dziecko. Jest to duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej życiu. Panie ministrze, proszę mi powiedzieć dokładnie, podając liczby, jakie choroby stają się przesłanką zabicia dziecka? Proszę mi powiedzieć, ile dzieci i z powodu jakich chorób uśmiercono w 2011 r., bo takimi danymi, jak rozumiem, ministerstwo dysponuje. Proszę również powiedzieć, jak usuwane są z organizmu matki nienarodzone dzieci, jakie są metody ich zabijania. Czy prawdą jest, że dzieci są zabijane w 5. i 6. miesiącu życia? (Dzwonek) Proszę również, by pani przedstawicielka wnioskodawców powiedziała, jak wspaniałe są dzieci z zespołem Downa, jakie są ciepłe, kochane i jak żyją pełnią życia. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do wnioskodawców. Skoro utrzymujecie państwo, że tak bardzo troszczycie się o dzieci upośledzone i ich rodziny, dlaczego zatem zamiast składać ten represyjny projekt, o którym dzisiaj mówimy, nie pomyśleliście najpierw o tym, żeby złożyć projekt, za pomocą którego można byłoby poprawić los już urodzonych dzieci upośledzonych i ich rodzin, które borykają się z tym dramatem zupełnie same, bez żadnej pomocy. Kolejne pytanie. Jeżeli założylibyśmy, że państwo, że Sejm przyjąłby tę ustawę, to co dalej? Czy chcecie zakazać przerywania ciąży wtedy, kiedy jest ona wynikiem gwałtu? Następnie, czy chcecie zakazać przerywania ciąży, kiedy zagraża ona życiu kobiety? Bardzo proszę o precyzyjną odpowiedź na te pytania. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Polak
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowni Przedstawiciele Obywatelskiej Inicjatywy Ustawodawczej! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać przedstawicieli inicjatywy ustawodawczej, czy w Polsce było weryfikowane to, jak duże jest prawdopodobieństwo, o którym jest mowa w ustawie, która dziś obowiązuje i w której zezwala się w sposób legalny w Polsce zabić nienarodzone chore czy upośledzone dziecko. Chodzi mi mianowicie o to, czy były przeprowadzane na zwłokach dzieci jakieś analizy, badania już po dokonaniu aborcji, czy rzeczywiście te diagnozy lekarskie, o których tutaj mówimy, w zakresie dużego prawdopodobieństwa były trafne. Pytam o to w kontekście danych, które można znaleźć, odnoszących się do Wielkiej Brytanii, gdzie, jak się okazuje, tylko 39% diagnoz lekarskich dotyczących złego stanu zdrowia, upośledzenia dzieci, które zostały poddane aborcji, było trafnych. (Dzwonek) Resztę tworzyły diagnozy nietrafne. Czy podobne badania przeprowadza się w Polsce? Dziękuję.
Mówca: Marek Poznański
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo Wnioskodawcy! Panie Posłanki! Panowie Posłowie! Każdy z nas ma wolną wolę i własne sumienie. Nie mogę zrozumieć, dlaczego my jako parlamentarzyści oraz państwo wnioskodawcy chcemy narzucać tok rozumowania innym obywatelom, kobietom, które mają prawo do decydowania o swoim losie. To te kobiety, które będą chciały przeprowadzić aborcję, dokonać tego zbiegu na własnym ciele, będą nosić to brzemię do końca swojego życia. Mam pytanie do państwa wnioskodawców: Dlaczego chcecie państwo narzucać swoją wolę i swój tok rozumowania obywatelom Rzeczypospolitej? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Domaracki
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowna Pani Przedstawiciel Wnioskodawców! Moje pytania do pani przedstawiciel są następujące. Po pierwsze, czy wnioskodawcy oszacowali w jakiś sposób, o ile wzrośnie śmiertelność wśród kobiet wynikająca ze wzrostu liczby zabiegów dokonywanych w tzw. podziemiu aborcyjnym? Po drugie, jakie wsparcie wnioskodawcy proponują tym kobietom, które zdecydują się nie przeprowadzać zabiegu przerwania ciąży w przypadku nieodwracalnego uszkodzenia płodu? Czy to będzie jakaś konkretna forma pomocy czy tylko modlitwa i płatny pogrzeb? Zakaz aborcji nie spowoduje, proszę państwa, że nagle zacznie rodzić się więcej dzieci. Spowoduje on za to, że zacznie umierać więcej kobiet. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pytanie do wnioskodawców. Otóż zebranie 400 tys. podpisów w tej sprawie stanowi ogromny wysiłek, świadczy o państwa determinacji. Chciałbym jednak zapytać, czy nie warto byłoby w pierwszej kolejności wystąpić z inicjatywą ustawodawczą, która zapewniałaby środki finansowe na opiekę nad dziećmi urodzonymi z wadami, bo mówimy tutaj o uszkodzonych płodach. Znam pewien przykład, chodzi o moją bardzo bliską rodzinę. Urodzono dziecko z wadą i dzisiaj ci rodzice zostali pozostawieni sami sobie. W związku z powyższym niechęć do wychowywania takich dzieci, bo przecież chodzi tu o bardzo wysokie nakłady finansowe, a nawet o sytuacje, kiedy matki muszą zrezygnować z pracy, szczególnie dotyczy to kobiet wiejskich, powoduje, że prowadzi to do takich skutków. (Dzwonek) Byłbym przekonany co do czystości tych intencji, gdyby najpierw powstała ustawa, która zagwarantowałaby tym rodzinom, matkom i dzieciom, ogromną pomoc finansową, tak aby potem, nawet wtedy, kiedy rodziców zabraknie, te dzieci miały należytą pomoc i opiekę finansową. Robimy to odwrotnie, najpierw mówimy: zakazujemy i nie martwimy się, jak te dzieci czy rodziny będą mogły pozyskać środki. Powoływanie się na konstytucję w tym przypadku jest mało, w moim przekonaniu, wystarczające. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pierwsze moje pytanie do pana ministra, żeby pan zdefiniował właśnie Polakom ten termin: duże prawdopodobieństwo. I niech pan powie, jakie to są procedury lekarskie, które to stwierdzają, czy to stwierdza jeden lekarz, czy wielu lekarzy musi stwierdzić, zanim jest dokonana aborcja. Czy państwo posiadają dane statystyczne, jakie wady najczęściej były stwierdzane przy dokonywaniu aborcji? Jaki procent stanowił tutaj zespół Downa? Czy były błędy? Bo ja osobiście znam takie osoby, którym lekarze mówili o upośledzeniu płodu, a później rodziło się zdrowe dziecko. Czy ministerstwo ma takie statystyki, czy państwo je prowadzicie? Jeśli nie prowadzicie, to dlaczego nie są prowadzone? Takie statystyki byłyby właśnie także przestrogą, bo są błędy. Dziwię się dyskusji posłów, którzy stwierdzają, że inicjatywa obywatelska najpierw powinna zadbać o to, jak w przyszłości te dzieci, za jakie pieniądze będą utrzymywane, bo od tego jest Sejm, od tego są posłowie, od tego jest rząd. (Dzwonek) A państwu dziękuję za to, że wykazaliście się tak dużą determinacją.