Mówca: Magdalena Kochan
Data: 2016-04-29 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Cieszę się, że klub parlamentarny partii rządzącej zdecydował się na poparcie tego projektu ustawy. Chcę także powiedzieć, że 2 lata temu albo 1,5 roku temu senatorowie poprzedniej kadencji przygotowali projekt ustawy regulujący te kwestie, ale projekt wymagał bardzo wielu zabiegów legislacyjnych, sprawdzania statusu, bardzo dokładnego określania, komu i jakie świadczenia winny być przyznawane. I nie zdążyliśmy, najzwyczajniej w świecie nie zdążyliśmy z procesem legislacyjnym, zakończyła się kadencja. Mówię o konkretnym przykładzie, o konkretnej grupie, o konkretnych rzeczach. Chcę także przypomnieć panu posłowi, że lata 2008-2014 to były lata największego w świecie w XXI w. i od lat 30. XX w. kryzysu gospodarczego. Oszczędzaliśmy i patrzyliśmy na każdą złotówkę, którą wydawaliśmy z budżetu, objęci procedurą nadmiernego zadłużenia. A więc proszę nie mówić, że to była niechęć, tym bardziej że dzisiaj wracamy do tematu. Wiemy także, że zrównanie w prawach żołnierzy służby zasadniczej, którzy przymusowo byli zatrudniani w kopalniach, kamieniołomach, zakładach wydobycia rud uranu i batalionach budowlanych, przymusowo byli kierowani do tych prac, musi nastąpić jak najszybciej. I stąd nasz projekt ustawy. Dzisiaj sytuacja wygląda w sposób następujący. Górnik przymusowo skierowany do prac w kopalni, jeśli przepracował w niej nie mniej niż 20 miesięcy, ma podobne do kombatantów uprawnienia wynikające ze specustawy kierowanej do tej grupy, a uchwalonej przez Sejm w 1994 r. - podobne, bo jest to 208 zł dodatku kombatanckiego i ryczałt energetyczny w wysokości 166 zł - ale nie mają już ci żołnierze dodatku kompensacyjnego, nie są objęci ulgą komunikacyjną, nie mają pierwszeństwa dostępu do środków opieki socjalnej i domów pomocy społecznej, nie są włączeni do grupy, która ma możliwość ubiegania się o świadczenie im świadczeń zdrowotnych poza kolejnością. Chcemy, żeby te uprawnienia były takie same dla kombatantów i żołnierzy górników przymusowych wcielonych do pracy w tych bardzo trudnych warunkach. Ponadto muszę powiedzieć, że żołnierze górnicy, którzy mają status inwalidy, a inwalidztwo zostało spowodowane represjami pracy w tak ciężkich warunkach, mają wszystkie te same uprawnienia, które mają inwalidzi o statusie inwalidy wojennego. To jest możliwość korzystania ze zbiegających się dwóch świadczeń, emerytury i renty, od beneficjenta zależy, które z nich osiąga 50%, a które 100% wysokości. Oprócz tych wszystkich rzeczy, które już wymieniałam, są jeszcze bezpłatne leki. Te świadczenia żołnierze górnicy inwalidzi mają, ale nie mają tych samych świadczeń wdowy po nich. Nie mają prawa dostępu do bezpłatnych leków, nie mają zniżek komunikacyjnych, nie mają dodatku kompensacyjnego i ryczałtowego. Bardzo nam zależy na tym, żeby grupa 19 tys. wdów po górnikach żołnierzach była także uposażona takimi uprawnieniami. Koszt całości ustawy to jest ok. 30 mln zł i jesteśmy przekonani, że prace legislacyjne w Komisji Polityki Społecznej i Rodziny przyniosą skutek, o który de facto wnioskujemy, czyli unieważnienie, zniesienie ustawy z 1994 r. o żołnierzach górnikach i objęcie w całości ustawą o kombatantach i osobach represjonowanych tej grupy społecznej 26 tys. żyjących górników i 19 tys. wdów po nich. Gorąco proszę Wysoką Izbę o skierowanie tego projektu ustawy do dalszych prac w Komisji Polityki Społecznej i Rodziny. Dziękuję bardzo. (Oklaski)