Mówca: Ewa Lieder
Data: 2018-02-27 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowni Państwo Ministrowie! Wysoka Izbo! Prawo, które chce dzisiaj przepchnąć PiS, kłóci się z poglądami 80% Polek i Polaków. To są wyniki CBOS z 2016 r., czyli dość wiarygodne. Tego prawa większość społeczeństwa po prostu nie chce. Znowu tworzycie przepisy tylko dla siebie i dla swoich. Gdzie się podziała ta biało-czerwona drużyna i co się stało, że rząd nie słucha obywateli? Tym projektem ignorujecie ludzi i zgadzacie się na nieludzkie traktowanie zwierząt. Celem poprawek opozycji i strony społecznej, których nie wysłuchaliście - to, co mówiła pani poseł przewodnicząca Paluch, to nieprawda, wysłuchaliście tylko swoich, i swoich znajomych, i swoich znajomych myśliwych - celem poprawek było zwiększenie bezpieczeństwa ludzi i zagwarantowanie skutecznej ochrony przyrody w Polsce. W Polsce jest około 130 tys. myśliwych, do których należy ok. 300 tys. sztuk broni, a nadal brakuje wymogu regularnych badań lekarskich - regularnych, bo oczywiście są badania jednorazowe na początku - oceniających stan fizyczny i psychiczny. Nie ma tych regularnych badań. Nie ma żadnych sensownych argumentów przeciw takiemu wymogowi. Mimo to poprawka nie uzyskała poparcia przeważającej większości posłów w komisji, czyli posłów partii rządzącej. Czy wam nie zależy na bezpieczeństwie Polaków? (Poseł Edward Siarka: Niech pani idzie się przebadać.) Niech pan wie, że ja jestem dobrze przebadana, proszę pana. Nie zgodziliście się też na zakaz używania amunicji ołowianej, choć ok. 600 t ołowiu rocznie zostaje w polskiej ziemi. (Poseł Anna Paluch: Bo kraje już z tego nieudanego przepisu się wycofują.) Współcześnie produkowana broń myśliwska jest przystosowana do śrutu stalowego, w przypadku starej wystarczy po prostu zmienić czok w lufie. Dobrą alternatywą jest też bizmut. Jesteśmy ostatnim z trzech krajów w Unii Europejskiej, obok Malty i Cypru, który nie ma żadnych regulacji ograniczających użycie lub zakazujących użycia ołowiu, czyli ta zmiana jest możliwa, tylko potrzeba dobrej woli, której nie wykazujecie państwo. A przecież to wam, państwo myśliwi, powinno zależeć na dziczyźnie niezatrutej ołowiem, bo wasze rodziny najczęściej jedzą to mięso. Czekaliśmy na poprawkę ministerstwa dotyczącą absurdalnego zakazu wstępu do lasu podczas polowań. Nie ma jej. Dziś Polaków straszy się bronią i przegania z terenów spacerowych. Nie może być tak, że rodziny z dziećmi stają oko w oko z uzbrojonymi myśliwymi, co niedawno wydarzyło się na Kaszubach. Jednocześnie nie pozwoliliście państwo na wprowadzenie przepisów, które w znacznym stopniu ułatwiłyby informowanie społeczeństwa o tych polowaniach, czyli odrzuciliście poprawkę naszą i społeczną mówiącą o publicznej ewidencji polowań. Cały czas jesteśmy w sytuacji, w której nikła część obywateli zrzeszonych w Polskim Związku Łowieckim ma większe prawa w przestrzeni publicznej niż reszta społeczeństwa. Krokiem w dobrym kierunku, ale kompletnie niewystarczającym jest regulacja dotycząca odstrzału w parkach narodowych. Polowania w parkach narodowych będą możliwe po każdorazowym uzyskaniu upoważnienia od dyrektora parku lub regionalnego dyrektora ochrony środowiska. Jeśli chodzi o wpływ na Polski Związek Łowiecki, to mamy tu po prostu kolejny przykład upolitycznienia organizacji, co od początku swoich rządów z wielkim zaangażowaniem robi PiS, czyli przejmuje kolejne organizacje. Biorąc pod uwagę procedowanie nad tym projektem, nie będzie to się wiązało z żadnymi pozytywnymi zmianami, które dawałyby społeczeństwu większy wgląd w gospodarkę łowiecką, chociażby poprzez obowiązek przeprowadzania strategicznej oceny oddziaływania na środowisko wieloletnich łowieckich planów hodowlanych. Zgodnie z przyjętymi poprawkami minister będzie zatwierdzał statut Polskiego Związku Łowieckiego, będzie powoływał zarząd związku oraz łowczego krajowego z trójki kandydatów przedstawionych przez myśliwych, czyli po prostu przejmujecie tę organizację. Wprowadzono tylko jedną zmianę, która częściowo pokrywała się ze zgłoszoną przez opozycję poprawką. Dotyczy ona wyłączenia własnej ziemi z obwodu łowieckiego na podstawie notarialnego oświadczenia woli z jednoczesnym brakiem możliwości ubiegania się o odszkodowanie za szkody łowieckie. Kolejnym dramatycznym procederem, na który cały czas pozwalacie, są szkolenia drapieżnych ptaków i psów łowczych na żywych zwierzętach i przy zawodach w tzw. norowaniu. Zwierzęta są podczas takich szkoleń i zawodów ścigane, straszone, ranione i zabijane. Takie procedury są sprzeczne z ustawą o ochronie zwierząt, okrutne i niepotrzebne i od dawna wymagają naprawy. Usprawiedliwieniem dla tego rodzaju procederu jest według państwa tradycja. A teraz cytat z wypowiedzi pewnej ekspertki, wieloletniej członkini Polskiego Związku Łowieckiego: Rozpatrując polowanie od strony etycznej, uważam, że zabijanie zwierząt wyłącznie dla rozrywki jest niegodne człowieka cywilizowanego. Mam pod ręką garść wspomnień łowieckich różnych, nawet wspaniałych, autorów i wszystkie budzą wstręt swoją obłudą i okrucieństwem. Obłudą, bo panowie udają, że kochają przyrodę, a zwierzęta szczególnie, a okrucieństwem, bo po zachwytach: ˝jaki on śliczny i silny˝ zawsze następuje scena mordu niewinnej ofiary. Jestem absolutnie przeciwna zabijaniu jako rozrywce w poetyckiej otoczce łowieckich mitów. To powiedziała, proszę państwa, w 1987 r., na otwarciu wystawy ˝Rok myśliwca˝ Simona Kossak. (Poseł Edward Siarka: Kto to jest?) Profesor leśnictwa, córka i wnuczka malarzy malujących polowania. Bardzo polecam państwu książkę o życiu Simony Kossak. Dziś, proszę państwa, mamy nie XX w., a XXI w. i świat się zmienia, tylko jakoś tego nie zauważacie. Łowiectwo powinno być służbą, a nie narzędziem okrutnej zabawy, a państwo w tych przepisach zwiększyliście przywileje myśliwych, przejęliście organizacje. Brawo. (Poseł Anna Paluch: Pani poseł, trzeba przeczytać projekt.) Mimo że wielu myśliwych naprawdę chciało pozytywnych zmian, sporo myśliwych mądrze patrzyło na Polski Związek Łowiecki, państwo tych mądrych zmian nie wprowadziliście. Bardzo liczyliśmy na kompromis w pracach nad Prawem łowieckim, ucywilizowanie tego prawa, pogodzenie stron: myśliwych, leśników, rolników, ekologów, mieszkańców. Niestety minister środowiska pan Kowalczyk... Cały czas nad panem ministrem unosi się, w każdej sekundzie, duch Jana Szyszko, który myślistwo wyssał z mlekiem matki. Gdzie ten kompromis, panie ministrze? Rozumiem, że pan minister tu nie siedzi, ale mam nadzieję... (Minister Środowiska Henryk Kowalczyk: Jestem, jestem.) A to przepraszam, nie zauważyłam pana. (Poseł Anna Paluch: Siedzi, pani poseł. Nie zauważa pani ministra?) Nie zauważyłam. Przepraszam bardzo. Mam nadzieję, że w takim razie pan słucha uważnie. Obiecał pan wielu grupom społecznym zmiany. Lasy są skarbem narodowym Polski i Polaków, a nie grupy 130 tys. myśliwych. Nie są również własnością państwa - pana konkretnie, państwa posłów i posłanek. Klub Poselski Nowoczesna oczywiście będzie głosował za odrzuceniem projektu. Dziękuję bardzo. (Poseł Anna Paluch: Co było do przewidzenia.) Tak, bo to bardzo zły projekt, pani poseł. (Oklaski)