Mówca: Sprawozdawca Elżbieta Achinger
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie połączonych Komisji: Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Spraw Zagranicznych o projekcie ustawy o ratyfikacji Konwencji Rady Europy o cyberprzestępczości, sporządzonej w Budapeszcie w dniu 23 listopada 2001 r., druki nr 2608 i 2703. Konwencja Rady Europy o cyberprzestępczości stanowi istotny krok w kierunku przyjęcia nowych standardów w zakresie podejścia do problematyki przestępstw popełnianych przy zastosowaniu technologii informatycznych. Chodzi o definicję czynów zabronionych i normy dotyczące współpracy międzypaństwowej w ich ściganiu. Z uwagi na fakt, że stronami konwencji jest już 41 państw, a podpisało ją dalszych 11 państw, w tym Polska, konwencja stanowić będzie w przyszłości najefektywniejsze narzędzie międzynarodowej ochrony wszystkich podmiotów, które wykorzystują technologie komputerowe lub w stosunku do których technologie te umożliwiają lub ułatwiają popełnienie przestępstw. Ratyfikacja przez Polskę konwencji przyczyni się do wzmocnienia już istniejących w prawie krajowym mechanizmów mających na celu zapobieganie szeroko rozumianej cyberprzestępczości, a tym samym do zwiększenia skuteczności, jeżeli chodzi o przeciwdziałanie i zwalczanie tego zjawiska. Ratyfikacja konwencji nie powoduje bezpośrednich skutków gospodarczych, należy jednak zauważyć, że fakt przystąpienia do konwencji może wpłynąć na postrzeganie Polski jako kraju zapewniającego podmiotom gospodarczym oczekiwany poziom ochrony przed cyberprzestępczością, co jest szczególnie istotne w dobie silnego powiązania gospodarki z wykorzystaniem technologii informatycznych. W sferze skutków politycznych ratyfikacja konwencji stanowić będzie realizację przyjętych wcześniej przez Polskę zobowiązań międzynarodowych. Jednocześnie w związku z upływem ponad 10 lat od podpisania tych umów międzynarodowych ostateczne związanie się konwencją jest konieczne do utrzymania wizerunku Polski jako państwa zaangażowanego na arenie międzynarodowej w zwalczanie cyberprzestępczości. Z uwagi na zasadniczą zgodność polskich regulacji prawnych z wymaganiami konwencji oraz uzupełnienie tych regulacji przez ustawę implementującą dyrektywę z 2011 r. ratyfikacja konwencji nie będzie wiązała się z koniecznością dalszych zmian o charakterze legislacyjnym. Konsekwencją wdrożenia konwencji będzie natomiast wzmocnienie działań wymierzonych w przestępczość komputerową w wyniku rozszerzenia możliwości współpracy międzynarodowej w zwalczaniu tego zjawiska i objęcie jurysdykcją karną sprawców takich przestępstw niezależnie od ich karalności w miejscu popełnienia. Sposób wdrożenia postanowień konwencji do prawa krajowego, w tym zakres regulacji zawartych w ustawie implementującej dyrektywę z 2011 r., został wcześniej szczegółowo przedstawiony. Konwencja zawiera postanowienia dotyczące bezpośrednio wolności, praw i obowiązków obywatelskich określonych już w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Chodzi przede wszystkim o zakres penalizacji określonych w niej czynów oraz innych spraw uregulowanych w ustawie. Po zapoznaniu się z zapisami konwencji i przeprowadzeniu dyskusji połączone komisje nie wniosły żadnych poprawek i wnoszą do Wysokiej Izby o przyjęcie projektu ustawy zawartej w druku nr 2608. Dziękuję. (Oklaski)