Mówca: Marek Krząkała
Data: 2013-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałkini! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! W dzisiejszej debacie poświęconej projektowi ustawy o ratyfikacji Traktatu o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w Unii Gospodarczej i Walutowej, zwanego paktem fiskalnym, padło już wiele słów i argumentów. Niemniej jednak należy zwrócić uwagę na kilka istotnych elementów. Po pierwsze, wbrew poglądom głoszonym przez opozycję pakt fiskalny zapobiega rozpadowi i podziałowi Unii na strefę euro i kraje nieposiadające wspólnej waluty, a to dlatego, że istnieją instrumenty instytucjonalne, które pozwalają tym krajom, w tym właśnie Polsce, na uczestniczenie w pracach strefy euro, a przecież do tej pory takiej możliwości w ogóle nie mieliśmy. To niezwykle ważne, że mamy możliwość zabierania głosu podczas obrad państw strefy euro i nic nie dzieje się bez nas. Po drugie, należy obalić mit związany z rzekomą sprzecznością paktu fiskalnego z naszą konstytucją. W czasie pierwszego czytania w grudniu ubiegłego roku na posiedzeniu połączonych Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji do Spraw Unii Europejskiej opinie prawników były jednoznaczne - prawnicy nie podzielili tych obaw. Nie róbmy więc wody z mózgu naszemu społeczeństwu. Rzeczywiście możemy zastanawiać się nad trybem ratyfikacji, czy skorzystać z art. 89, czy z art. 90 konstytucji, ale przedmiotowy projekt ustawy nie narusza przecież w ogóle naszego prawa. Warto podkreślić, że większość ograniczeń fiskalnych została ujęta ponad rok temu w przyjętym już sześciopaku. Jedyną nowością jest obowiązek wprowadzenia reguły fiskalnej dotyczącej 0,5% do obowiązującego u nas porządku prawnego celem zapewnienia przestrzegania jej w trakcie krajowych procedur budżetowych oraz uznanie jurysdykcji Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie wdrożenia dyrektywy dotyczącej przeniesienia tych zobowiązań do krajowego porządku prawnego. Po trzecie wreszcie, zapisane w tytule III paktu wszystkie dyscyplinujące zobowiązania fiskalne obowiązują wprawdzie państwa członkowskie, które traktat ratyfikują i nie należą do strefy euro, ale dopiero po uchyleniu derogacji, czyli w momencie wejścia do strefy euro. W przyszłości oczywiście czeka nas na pewno debata dotycząca tego, kiedy Polska ma przystąpić do strefy euro. Niewłaściwe jednak jest stawianie pytania, czy mamy wejść do tej strefy, ponieważ taka decyzja zapadła już w roku 2004, kiedy to Polska zobowiązała się, że do niej wejdzie. Mało kto podnosi również argument, że z powodu naszej nieobecności w strefie euro nasza gospodarka traci rocznie ponad 20 mld zł, a to według różnych obliczeń jest do 2% naszego PKB rocznie. O sile państwa decyduje przede wszystkim gospodarka. Jeżeli chcemy więc wzmocnić filar gospodarczy Unii i zapewnić w tym obszarze bezpieczeństwo, to w żywotnym interesie Polski jest przystąpienie do strefy euro, która coraz intensywniej integruje się wewnętrznie. Polska zatem stoi przed wyborem: albo integrować się, albo pozostać na zewnątrz i skazać się na izolację. To zdaje się sugerować nam opozycja. Pakt fiskalny jest nieuchronną konsekwencją zdarzeń, które miały miejsce od naszego wejścia do Unii Europejskiej w 2004 r. Pięć lat później wszedł w życie traktat z Lizbony. Prezydent której opcji politycznej go podpisał? Czy nie waszej? Unia Europejska nie żyje w próżni. Zmaga się z kryzysem gospodarczym i finansowym, dotykają ją problemy demograficzne związane z globalizacją i wzrastającą potęgą chociażby Indii czy Chin. Dzisiaj więc spór o pakt fiskalny jest nam zupełnie niepotrzebny, ponieważ ustalenia paktu fiskalnego w chwili obecnej w ogóle nas nie obowiązują. Jeżeli jednak domagamy się solidarności, to musimy przejąć odpowiedzialność. Formą tej odpowiedzialności jest przyjęcie paktu fiskalnego bez straszenia społeczeństwa utratą suwerenności. Każda umowa międzynarodowa do czegoś zobowiązuje i wymaga porozumienia. W naszym interesie leży udział w pracach państw strefy euro i decydowanie o jej przyszłości. Tylko w ten sposób możemy odnieść sukces, co zresztą pokazaliśmy w konkluzjach debaty na temat podziału środków w ramach wieloletnich ram finansowych. Uzyskaliśmy znacznie więcej niż pozostałe kraje, niż oczekiwaliśmy, ale nie dlatego, że jesteśmy hamulcowymi Unii jak nasza opozycja, lecz właśnie dlatego, że odpowiedzialnie i solidarnie przejmujemy współodpowiedzialność za losy naszego kraju i Europy. Kończąc, chcę powiedzieć, że pakt fiskalny nie nakłada na Polskę żadnych zobowiązań, natomiast daje nam nowe uprawnienia, które polegają na uczestniczeniu w procesie decyzyjnym i umożliwiają nam realne wpływanie na kształt strefy euro. To dla nas szansa na wyrównywanie różnic rozwojowych i lepszą koordynację polityki gospodarczej, a to powinniśmy czynić w imię tych pokoleń, które chcą żyć i pracować w naszym kraju. Dziękuję bardzo. (Oklaski)