PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Andrzej Dera
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, stanowisko klubu. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska mam zaszczyt przedstawić stanowisko naszego klubu odnośnie do projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jeżeli chodzi o główną ideę tej ustawy, ona zasługuje na uznanie. Rzeczywiście trzeba w polskim parlamencie przeprowadzić poważną debatę i podjąć prace nad tym, żeby osoby, które mają mieszkanie, mogły z niego korzystać i nie było możliwości pozbawiania ich właściwych warunków do egzystencji. To jest ochrona rodziny, to jest ochrona osób, które tam zamieszkują. Mają do tego prawo i powinniśmy to zachować. Natomiast ta ustawa jest bardzo nieprecyzyjna i bardzo niebezpieczna i trzeba nad nią bardzo mocno popracować i stworzyć konkretne zabezpieczenia, żeby nie wypaczyła ona tej dobrej intencji, która legła u podstaw stworzenia tego projektu. Podam prosty przykład: spółdzielnie mieszkaniowe i osoby, które przestają płacić. Kto będzie płacił za sąsiadów, którzy w tym momencie przestaną płacić, bo nikt ich z tych mieszkań nie wyrzuci? Ci, którzy płacą? Jest bardzo ciekawe zjawisko, że bardzo często jest niestety tak, iż nie płacą ci, którzy mają, a ci, którzy wiążą koniec z końcem, starają się honorowo płacić. Niestety bez tych zabezpieczeń, bez takiego bezpiecznika jest to bardzo niebezpieczne. Bo kto w pewnym momencie będzie płacił? A to tak naprawdę będzie zachęcało do niepłacenia. Trzeba ten projekt naprawdę zabezpieczyć, tak jak zresztą mówił też tutaj pan premier - też bardzo słuszne uwagi. A więc jest w tej ustawie wiele bardzo niebezpiecznych elementów. Jak mówię, idea jest dobra, ale jest konieczna praca w komisjach sejmowych, żeby stworzyć właśnie takie zabezpieczenia, żeby po prostu uratować główną ideę, bo ona jest warta ratowania i warta pracy polskiego parlamentu, żeby stworzyć system spójny, system logiczny, system, który z jednej strony daje gwarancje dłużnikom, ale z drugiej strony zabezpiecza też wierzycieli, bo o wierzycielach nie można tutaj zapominać. Bo tak naprawdę kogo dotyczy ta ustawa? Dłużników, tych, którzy z jakichś powodów nie płacą. To jest bardzo istotny element. Bo trzeba, tak jak mówił pan premier - to szersze pojęcie - spojrzeć na warunki mieszkaniowe, na tworzenie konkretnych lokali. Natomiast tutaj mamy już inną sytuację. To dotyczy dłużników, którzy z jakichś powodów zalegają, nie płacą i wszczęta jest egzekucja. I tu jest mowa o tym, że w tym projekcie są pewne zasady, które będą musiały być przestrzegane, czyli, krótko mówiąc, wierzyciel nie będzie mógł tego egzekwować. Tak że, Wysoka Izbo, nasz klub opowiada się za dalszą pracą nad tym projektem, jesteśmy za skierowaniem go do odpowiedniej komisji. Mogę zapewnić, że aktywnie włączymy się w prace nad tym, aby z tej Izby wyszła ustawa, która rzeczywiście będzie realizowała ideę, jaka legła u podstaw przedłożenia tego projektu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie odnośnie do procedowania tego naszego projektu ustawy. Dłużnik nie ma gdzie się wyprowadzić, a właściciel wskazuje na możliwość zamieszkania w tzw. przydomowej przysłowiowej szopie czy komórce, grożąc, że jeżeli nie uczyni tego dobrowolnie, to zostanie wyeksmitowany do tego pomieszczenia przez komornika. W obecnej sytuacji prawnej jest to normalne? Według ustawodawcy tak, bo gdy tego nie uczyni, nie musi się bać, że zostanie siłą wyeksmitowany przez komornika. Skoro sąd w wyroku stwierdził brak uprawnienia do lokalu socjalnego, wówczas faktycznie właściciel lokalu musi znaleźć tymczasowe pomieszczenie, do którego będzie można eksmitować. A więc mam pytanie do właściwego pana ministra: Czy wymogi stawiane tymczasowym pomieszczeniom są według ustawodawcy prawidłowe? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje pytanie do wnioskodawców: Czy poprzedziliście państwo ten projekt stosownymi badaniami, jaka jest skala zjawiska, ile jest przypadków takich egzekucji, w wyniku których dłużnik pozostaje bez dachu nad głową, i badaniami dotyczącymi funkcjonowania dotychczasowych zabezpieczeń, czyli chociażby obowiązku dostarczenia lokalu zamiennego w sytuacji egzekucji z mieszkania? Dziękuję.
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zdajemy sobie sprawę z trudnej sytuacji wielu dłużników i należy zastanowić się, jak zapewnić minimalną egzystencję dłużnika i w sumie jego ochronę. Projektowana nowelizacja Kodeksu postępowania cywilnego i ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zakłada dodanie przepisu, według którego egzekucji nie podlega nieruchomość służąca zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych dłużnika, a jeżeli powierzchnia tej nieruchomości przekracza powierzchnię przysługującą dłużnikowi według niniejszego projektu ustawy, wierzyciel zaspokaja ją do wysokości kwoty niezbędnej do zakupu przez niego nieruchomości o przysługującej mu powierzchni. Zrozumiała jest chęć ochrony dłużnika i jego rodziny przed utratą dachu nad głową, jednak rodzi się pytanie, czy zaproponowane rozwiązanie nie jest zbyt daleko idące. Czy projektodawca - powtarzam: czy - nie uważa, że ten przepis może znacznie utrudnić bądź też uniemożliwić wierzycielowi odzyskanie swoich należności? Dziękuję bardzo.
Mówca: Zofia Czernow
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W materiałach dotyczących projektu ustawy stwierdza się, że nie przewiduje się aktów wykonawczych. W związku z brakiem doprecyzowania sposobu wyłączeń spod egzekucji i standardów mieszkania niezbędnego w przypadku dłużnika mam pytanie. Jaki standard mieszkania należy zapewnić osobom mieszkającym w nieruchomości? Kto będzie określał ten standard? Kto i na jakim etapie postępowania egzekucyjnego ustali kwotę niezbędną do zakupienia nieruchomości, a więc cenę 1 m 2 ? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Kozdroń
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Mam pytanie do posła wnioskodawcy. Chodzi o art. 803, jego stosunek do pozostałych rozwiązań zawartych w Kodeksie postępowania cywilnego i w ustawie o ochronie lokatorów. Jak będzie się kształtować obecnie treść art. 1046, w którym przewiduje się możliwość wprowadzenia egzekucji, jeśli chodzi o pomieszczenie tymczasowe? Co się w związku z tym przewiduje, skoro w tej sytuacji mówi się tak: tu nie wolno prowadzić egzekucji? Przecież ten art. 1046 był zmieniany w ubiegłym roku, a w 2010 r. Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok i powiedział Sejmowi tak: drogi ustawodawco, nie patrz tylko na interes dłużnika, patrz również na interes właściciela, bo właściciel też jest podmiotem, też ma prawo do swojej własności. Wprowadzanie przepisów takich jak art. 1046, który praktycznie uniemożliwiał egzekucję, bo komornik od razu to zawieszał, jest niezgodne z konstytucją. Powiedział: trzeba to znowelizować. I my to znowelizowaliśmy. Teraz jest pytanie. Wprowadzacie taki przepis, a co z tamtym przepisem? Druga sprawa. Ustawa o ochronie lokatorów. W poprzedniej kadencji wprowadziliśmy dodatkowy najem na czas oznaczony, z poddaniem się dobrowolnej egzekucji, czyli oświadczenie o poddaniu się egzekucji. Przystępujemy do egzekucji, dłużnik powoła się... (Dzwonek) Przepraszam, panie marszałku, mogę dokończyć? Dłużnik powoła się na art. 803 i powie: chwileczkę, co z tego, że zawieraliśmy umowę na czas oznaczony i że poddałem się egzekucji, ale mnie chroni art. 803. Czyli ten najem okazjonalny, o którym mówimy, że np. ktoś wyjeżdża i sprowadza sobie lokatora na jakiś czas, to nie będzie mogło być egzekwowane, bo przeszkodzi art. 803. Co w sytuacji lokali socjalnych? Nawet jeżeli będzie przygotowany lokal socjalny, on nie będzie spełniał tych wymogów, bo nie będzie 10 m 2 na osobę, bo lokale socjalne mają 5 m 2 . To jest pytanie, na które musicie państwo odpowiedzieć, bo wprowadzając jeden przepis, w tym momencie rozsadzamy cały system.
Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Otóż nie wiem, czy intencją wnioskodawców było takie sformułowanie przepisów, które tak naprawdę, gdy weźmiemy pod uwagę zapis o nieruchomości, przepisy Kodeksu cywilnego, odnoszą się tylko do nieruchomości lokalowej. Czy intencją projektodawcy było właśnie to, ażeby ograniczyć zakres wyłączenia spod egzekucji właśnie nieruchomości lokalowych? Bo gdy spojrzymy na przepisy Kodeksu cywilnego, to mamy świadomość, że oprócz nieruchomości lokalowej, gruntowej czy budynkowej... Ten podział dotyczyłby tylko i wyłącznie nieruchomości lokalowej. W związku z powyższym rodzi się kolejne pytanie: Czy to jest ewidentna omyłka, błąd czy jakaś intencja, o której nie wiemy? Bo przecież egzekwowalne również jest własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu. W związku z tym tytuł prawny do szeroko rozumianego lokalu ma istotne znaczenie z punktu widzenia możliwości egzekwowalności właśnie takich rzeczy, jeżeli tak to mogę określić, czy praw, bo nieruchomość jest rzeczą, a prawo własnościowe jest rzeczywiście prawem rzeczowym. W związku z powyższym pierwsze pytanie brzmi: Czy ograniczenie będzie miało miejsce, tylko jeśli chodzi o nieruchomości? Drugie pytanie, o czym mój szanowny przedmówca raczył był przed chwileczką wspomnieć: Czy nie warto zastanowić się nad rozwiązaniami, które zapisane są w ustawie o ochronie praw lokatorów, gdzie przy eksmisji, w szczególnych sytuacjach, określonej grupie osób, podmiotów przysługuje prawo do lokalu? (Dzwonek) Oczywiście musimy też mieć świadomość, że koszty tego - chodzi o lokal - ponosi gmina. To też jest niezwykle istotny aspekt. Ograniczę się do tych dwóch pytań, bo czas ucieka. Chciałbym szczególnie zwrócić uwagę na pojęcie nieruchomości. Czy to jest celowy zapis, czy tylko przypadkowy? Chciałbym, żebyśmy mieli jasną wykładnię tegoż zapisu. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Sławomir Kopyciński
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym zapytać: Ile eksmisji zostało przeprowadzonych w Polsce w 2011 r., 2010 r., 2009 r.? Wydaje się, że jest to jednak tendencja rosnąca. Co roku mamy więcej eksmisji, w tym coraz więcej eksmisji na bruk. Wiem, że powstaje pytanie o koszty związane z tym, że osobom eksmitowanym trzeba zapewnić jakieś minimum egzystencji, ale wydaje się, że dziś zmierzamy w takim kierunku: albo państwo polskie weźmie odpowiedzialność za te osoby i zapewni to minimum egzystencji przynajmniej na takim poziomie, jaki mają, nie wiem, więźniowie odbywający karę pozbawienia wolności, albo też będziemy mieć ulice pełne osób bezdomnych, a tę tendencję na ulicach polskich miast bardzo wyraźnie widać. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Ja przede wszystkim chciałabym serdecznie podziękować wszystkim klubom za to, że w tak ważnej sprawie posłowie potrafili się jakoś wznieść ponad podziały polityczne i chcą skierować projekt do komisji. Może zacznę od wystąpienia pana posła Kozdronia. Wspomniał pan o ustawie o ochronie praw lokatorów. Przyznam szczerze, że ta ustawa, tyle razy rozpatrywana przez Trybunał Konstytucyjny - dotyczyło to kolejnych przepisów tej ustawy, z reguły odnosiło się to do właścicieli prywatnych kamienic, z tego punktu widzenia była rozpatrywana - moim zdaniem jest takim bublem prawnym, że też należałoby się do niej właściwie ustosunkować. Niebawem wniesiemy projekt odnośnie do zmiany tejże ustawy. Co do innych pytań - naszą intencją, może ten zapis jest rzeczywiście nieczytelny, jest to, żeby dłużnik mógł nabyć za uzyskaną z licytacji kwotę mieszkanie właśnie takie, o takim metrażu. I teraz do pana premiera Pawlaka: te metry odnoszą się do powierzchni mieszkalnej - tutaj będzie to tak, jak normują to przepisy prawa lokalowego, ustawy o ochronie praw lokatorów - czyli do pokoi. W przypadku jednej osoby będzie to mieszkanie do 30 m, bo kuchnia, łazienka, przedpokój wchodzą w skład powierzchni użytkowej. I takie mieszkania są gdzieś tam na rynku. A cenę rynkową określa wojewoda. To jest przesłanka, cena odtworzeniowa w danej miejscowości, w danym województwie jest podstawą ustalania czynszów regulowanych. Tak że w tym jest mniej więcej ta kwota. Natomiast o co chodzi w naszej egzekucji z nieruchomości? Nie chodzi o nieruchomość, jakiś dom na wielkiej działce, tylko chodzi o dostarczenie dłużnikowi takich środków, żeby mógł nabyć lokal mieszkalny dający mu podstawy do minimum egzystencji. Nie musi to być to samo mieszkanie. Na przykład wierzyciel może odzyskać mieszkanie w centrum, a ten lokal, który kupuje dłużnik, może być w peryferyjnej dzielnicy, czyli tańszy. W każdym razie dobrze się stało, że projekt został skierowany do komisji. Jak mówię, sytuacja jest taka, że w tej chwili jest ponad 40 tys. eksmisji bezrobotnych, eksmisji jest coraz więcej. A jeżeli chodzi o mafie komornicze, ten proceder niestety się nasila. Teraz to już są wyspecjalizowane osoby i wyspecjalizowane grupy. Tak że mówię, że to jest interes dla banków. Jeszcze chciałabym dodać, że na licytacji sprzedaje się lokal po obniżonej cenie z uwagi na to, że nieruchomość jest obciążona zamieszkałym lokatorem, tak zwykle bywa, a później jeżeli ktoś taki lokal nabywa, wyrzuciwszy, jak wspominałam, w sposób czasami bardzo bezpardonowy, lokatora, lokal zyskuje na wartości. I to jest tak oczywiste, że nie muszę mówić. Jeszcze raz państwu dziękuję.
Mówca: Elżbieta Gapińska
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Postulat ochrony interesu dostawców i biur projektowych w sposób analogiczny jak podwykonawców brzmi słusznie. Jeżeli jednak projekt nowelizacji jest tak dobry, jak twierdzą wnioskodawcy, to dlaczego rozwiązania, jakie zostały przez państwa zaproponowane w projekcie, nie spotkały się z akceptacją ani Krajowej Rady Izby Architektów, ani Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, ani Krajowej Izby Gospodarczej, ani też Sądu Najwyższego? Według tych opinii bowiem proponowane przez wnioskodawców rozwiązania nie są spójne z obowiązującym dotychczas prawem, wprowadzają chaos do Kodeksu cywilnego poprzez nieprecyzyjne sformułowania. Szkoda, że wnioskodawcy, którzy przygotowali projekt nowelizacji, nie poprzedzili jego złożenia w Sejmie konsultacjami publicznymi, które pozwoliłyby na wychwycenie wspomnianych błędów na etapie prac nad nowelizacją. Na koniec przypomnę wnioskodawcom taką starą zasadę, że wiele razy tzw. lepsze jest wrogiem dobrego. Dziękuję.
Mówca: Marek Ast
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do wnioskodawców. Czy jesteście państwo przekonani, że ta nowelizacja w istotny sposób poprawi sytuację prawną dostawców i projektantów? Czy w Kodeksie cywilnym leży problem? Ja to rozumiem. Rzeczywiście ta sytuacja, w której dostawcy, projektanci nie otrzymują należnego wynagrodzenia od głównego wykonawcy, występuje często. Ostatnio przecież przy A2 jedna ze spółek ogłosiła upadłość i cały łańcuszek podwykonawców pozostał bez należnych środków. Zwróćcie państwo uwagę, podwykonawców. Jest zapis w Kodeksie cywilnym, regulacji dotyczących umowy o roboty budowlane, który niby zabezpiecza sytuację dostawców, ale przy tych wielkich inwestycjach publicznych co rusz dowiadujemy się, że i podwykonawcy są pokrzywdzeni, że nie otrzymują środków od głównego wykonawcy. Ten mechanizm został już zresztą opisany, w jaki sposób to się robi, w jaki sposób są powoływane fikcyjne spółki, które pełnią rolę czy to głównego wykonawcy, czy podwykonawcy, który zatrudnia jeszcze kolejnych podwykonawców, czyli problem chyba nie leży tutaj. Problem leży w słabości państwa, bo mówimy głównie o inwestycjach publicznych. Zwróćcie też uwagę, że w inwestycjach prywatnych rzadziej ten problem występuje, chodzi o inwestycje publiczne. Czyli zgoda, że zabezpieczenia muszą być. Zgoda, że musi być lepsza kontrola. Zgoda, że pewnie muszą być inne regulacje chroniące dostawców, chroniące projektantów, chroniące podwykonawców, ale chyba nie tędy droga i nie przez nowelizację Kodeksu cywilnego. Dziękuję.
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wielu przedmówców wskazywało na to, że prawo cywilne reguluje umowy między dwoma równymi podmiotami. Teoretycznie jest to założenie prawa cywilnego, natomiast gdy występuje głód pracy i nie ma równości prawnej, to te założenia nie obowiązują. Otóż osoba, która musi pracować, żeby przeżyć, musi zawrzeć byle jaką umowę. Wtedy nie ma równości pomiędzy dwoma podmiotami. Są wyjątki w kodeksie dotyczące pewnych umów. Narzuca się pewne umowy już dzisiaj, a są to na przykład umowy odpowiedzialności cywilnej, jeżeli chodzi o ubezpieczenia samochodowe. Ta sytuacja, w której złożyliśmy ten projekt, została wymuszona poprzez to, co się dzieje w tej chwili na budowach dróg, autostrad, kolei, kiedy właściwie wszystko się sypie, dlatego że ktoś wygrał przetarg, umówmy się, w sposób niewłaściwy, i nie jest w stanie zapłacić za wykonaną na jego rzecz pracę. W takiej sytuacji należy zadać pytanie, dlatego że wiele osób było przeciwnych, dlaczego nie udoskonalić tego projektu, dlaczego wypowiadamy się od razu na nie, w sytuacji kiedy dotyczy to tak naprawdę tysięcy ludzi, którzy właściwie są bezwolni i nie mają równych praw w Kodeksie cywilnym, pomimo że uważamy, że ten kodeks stawia obydwie strony w równej sytuacji. Nie dalej jak dwa tygodnie temu jeden z głównych wykonawców autostrady twierdził, że zabraknie mu w budżecie ponad 180 mln zł i tych pieniędzy (Dzwonek) nie będzie w stanie przelać na konta podwykonawców. Proszę, zastanówmy się, dlaczego nie będziemy nad tym dalej procedować. Dziękuję.
Mówca: Józef Zych
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Chciałbym oddać panu posłowi Kopycińskiemu jedną rzecz - zastrzegł się, że nie jest specjalistą od prawa cywilnego, ale prawnie bardzo ładnie odnosił się pan do instytucji prawnych. To pierwsza rzecz. Po drugie, to ja użyłem sformułowania prawo budowlane, bo to jest podkreślenie, które właściwie odnosi się do jednej rzeczy, że powinien być oddzielny kodeks, jeżeli chodzi o budownictwo. I dalsza rzecz. Proszę państwa, w poprzedniej kadencji Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach wspólnie z Komisją Kodyfikacyjną Prawa Cywilnego, bo taka istnieje przy ministrze sprawiedliwości, rozpoczęła pracę nad Kodeksem cywilnym. Stąd też jesteśmy zdania, tak jak powiedział poseł Kalisz, że należy przyspieszyć te prace. Jest zapowiedź pana ministra Gowina, że do końca tego roku zostanie przedłożony projekt Kodeksu cywilnego. Ja takim optymistą nie jestem, bo można wziąć pewne rozdziały, które są bardzo istotne. Jeszcze jedną rzecz chciałbym podkreślić. Proszę państwa, zwracanie uwagi to był mój obowiązek jako prawnika, natomiast podkreśliłem, że wymaga to i można, tak jak mówił poseł Kalisz, osiągnąć to samo w innej formie. Dziękuję.
Mówca: Anna Nemś
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bardzo wiele mówi się i pisze o barierach architektonicznych oraz o konieczności ich likwidacji. Niestety tak naprawdę niewiele zmienia się w tej kwestii na lepsze. Większość nas, ludzi zdrowych, nie dostrzega, jak wiele barier muszą pokonywać każdego dnia niepełnosprawni mieszkańcy polskich miast. Nasze miasta nadal nie są przystosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych, osób w podeszłym wieku, a nawet matek z małymi dziećmi w wózkach. Mówiąc o osobach niepełnosprawnych, mam na myśli nie tylko osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich, ludzi niedosłyszących i niedowidzących, ale również każdego niepełnosprawnego czasowo, który z powodu różnego rodzaju uszkodzeń ciała nie jest w stanie poruszać się samodzielnie bez użycia kul czy wózka. Wszystkie takie osoby stykają się w przestrzeniach publicznych polskich miast z wieloma ograniczającymi je barierami architektonicznymi. Mogą to być schody prowadzące do wind w budynkach użyteczności publicznej lub w blokach mieszkalnych, znaczne różnice poziomów terenu czy też wysokie krawężniki uniemożliwiające bezproblemowe przedostanie się na drugą stronę ulicy. Podobnych barier architektonicznych jest w naszych miastach bez liku, ponieważ przez lata różnego rodzaju rozwiązania architektoniczno-urbanistyczne projektowane były tylko i wyłącznie pod kątem zdrowej i sprawnej części naszego społeczeństwa. Na szczęście obowiązujące dziś przepisy jasno określają warunki dostosowania obiektów budowlanych do potrzeb osób niepełnosprawnych. Niezwykle pozytywnym znakiem naszych czasów jest również coraz wyraźniejsza płaszczyzna porozumienia między specjalistami z zakresu architektury, urbanistyki i budownictwa, przedstawicielami nadzoru budowlanego, władzami samorządowymi oraz osobami niepełnosprawnymi i organizacjami pozarządowymi reprezentującymi ich interesy. Wszyscy uczestnicy tego społecznego dialogu nie mają żadnych wątpliwości, iż w związku z koniecznością zapewnienia odpowiedniego standardu życia wszystkim niepełnosprawnym nieodzowne jest zgodne i efektywne współdziałanie w celu systematycznego niwelowania ograniczających ich w życiu codziennym barier architektonicznych. Całkowite ich zlikwidowanie jest tak naprawdę rzeczą niemożliwą i nieosiągalną, ale sukcesem samym w sobie będzie chociażby częściowe dostosowanie polskiej przestrzeni publicznej do potrzeb osób z niepełnosprawnością fizyczną. Dziękuję. (Oklaski)