PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Chciałbym może zapytać o inną rzecz: o planowaną reformę w stacjach sanitarno-epidemiologicznych. Otóż w przypadku woj. podkarpackiego planuje się likwidację 10 oddziałów laboratorium. To wywołuje duże niepokoje wśród samorządowców, personelu i przedsiębiorców, dlatego że kiedyś te laboratoria były tworzone z dużym wysiłkiem. Samorządy wspierały te działania i zabiegi o uzyskanie akredytacji. Dzisiaj są pomysły, aby w przypadku Podkarpacia zlikwidować 10 oddziałów. To wydłuży drogę dla zainteresowanych, a więc mieszkańców czy przedsiębiorców. Przeciętna odległość będzie wynosiła 130-150 km. Moje pytanie: Czy była tutaj przeprowadzana jakaś analiza korzyści i strat z tego tytułu? Czy jest taka potrzeba? Jaką koncepcję w tym zakresie ma ministerstwo? Czy każde województwo robi to na własną rękę? Te niepokoje, które docierają do mnie z poszczególnych powiatów, przynajmniej z tych dużych powiatów, bo laboratoria posiadające akredytację znajdują się głównie w dużych powiatach, są dość częste. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Mapa zapotrzebowania zdrowotnego to jedna z najważniejszych kwestii planowanej reformy. Pan minister mówił o wojewodzie i wszystkich, którzy kreują politykę zdrowotną w regionach. Mam pytanie: Kto mieści się w tym szerokim sformułowaniu na dzień dzisiejszy w planach ministerstwa? Jest to niezmiernie istotna kwestia. Z jednej strony to ważne, aby jak najdokładniej określić zapotrzebowanie zdrowotne we wszystkich zakresach w danym regionie, a z drugiej strony - aby nie dopuścić do upolitycznienia podejmowanych decyzji. Niezmiernie ważne będą decyzje regionalnych oddziałów i ich dyrekcji, stąd moje pytanie: Kto i w jakim trybie będzie powoływał i odwoływał dyrektora regionalnego oraz jaki organ będzie upoważniony do oceny jego pracy? Kolejna kwestia. W jaki sposób projekt określa wycenę świadczeń medycznych, która jest niezmiernie ważna? Czy będzie to wycena jednolita dla danej procedury w całym kraju? Jakie mechanizmy gwarantują rzetelność tejże wyceny i wzięcie pod uwagę wszystkich kwestii, które wpływają na tę wycenę? Jaka forma kontroli wyceny będzie funkcjonować według proponowanego projektu? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Trzeba może zacząć od syntetycznego stwierdzenia, że projektowana przez pana resort reforma nie może budzić ani zaufania, ani entuzjazmu. Nie może budzić entuzjazmu na przykład zamiana jednej instytucji na drugą. Nie może budzić zaufania państwa projekt, ponieważ z mgławicy opisów nie bardzo widać, jak reforma płatnika przełoży się na realną reformę świadczenia usług medycznych, co dla pacjentów jest najważniejsze. Na przykład jak wpłynie to na funkcjonowanie podstawowej opieki zdrowotnej, czyli na fundament świadczenia usług medycznych nie tylko w Polsce? Co zamierzacie państwo zrobić z kulawą protezą, jaką jest nocna i świąteczna opieka medyczna? Jak będą opłacani lekarze rodzinni? Czy wreszcie będą opłacani za jakość i za świadczone usługi, czy tylko za dostępność? Przypomnę, że na przykład w Niemczech ponad 80% zdarzeń medycznych realizowanych jest właśnie przez lekarzy rodzinnych, dlatego pozwoliłem sobie podstawową opiekę zdrowotną nazwać fundamentem świadczenia usług w Polsce. Bardzo będę wdzięczny, jeśli pan minister obszernie odpowie pisemnie na te pytania. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Ziętek
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przygotowujemy się do reformy Narodowego Funduszu Zdrowia - bardzo dobrze. Dzisiaj mamy wstępne informacje - też bardzo dobrze. Jednak osobiście jestem zwolennikiem pełnej debaty wtedy, kiedy projekt ustawy wpłynie już do merytorycznej komisji, ponieważ wiemy, że założenia główne są oczywiście bardzo ważne, ale często ważniejsze są szczegóły. Dlatego pragnę zapytać pana ministra o następujące kwestie. Po pierwsze, jak po reformie będzie rozwiązane finansowanie tzw. migracji? Po drugie, jakich jednostek służby zdrowia będzie dotyczyła promesa świadczeń zdrowotnych? Po trzecie, na jakim etapie realizacji jest budowa spójnego systemu planowania inwestycji medycznych w poszczególnych regionach, tzw. map zapotrzebowania na świadczenia medyczne? Po czwarte, według założeń jednostki, które nie odsyłają pacjentów i podejmują kompleksowe leczenie, mają być premiowane. Jak i na jakich zasadach będzie się premiować te jednostki? Po piąte, jak zostaną wykorzystane i gdzie skierowane zasoby ludzkie, sprzętowe, wartości niematerialne i prawne należące do Narodowego Funduszu Zdrowia, do centrali i oddziałów? Ostatnie pytanie: Czy projekt przewiduje wprowadzenie dodatkowych ubezpieczeń zdrowotnych? Dziękuję.
Mówca: Edward Czesak
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Aktualnie obowiązująca ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym określa zasady wyboru w drodze konkursów podmiotów mogących świadczyć usługi w tym obszarze. Jednak przedstawiciele państwowych służb ratowniczych zgłaszają uwagi i wyrażają zaniepokojenie sposobem wyboru podmiotów ratownictwa medycznego. W sposób szczególny odnoszą się do ich wyboru w trybie konkursów ofert prowadzonych przez Narodowy Fundusz Zdrowia, stwarzających zagrożenie wyboru podmiotu niegwarantującego ciągłości udzielania świadczeń oraz bezpieczeństwa zdrowotnego obywateli. Specyfiką ratownictwa medycznego w większości działań jest ścisłe powiązanie z działaniami Państwowej Straży Pożarnej czy Policji, a więc służb wyłączonych z możliwości udziału podmiotów nastawionych na działania komercyjne. Dotychczasowe doświadczenia wskazują na to, że zespolone działanie państwowych służb: Policji, straży i ratownictwa medycznego zapewnia dobre wykonywanie zadań, które są im powierzone, gwarantując bezpieczeństwo publiczne państwa. Obecny stan, czyli planowane przez NFZ kolejne postępowania konkursowe na zakup usług ratowniczych, stwarza realne zagrożenie prywatyzacji usług ratownictwa medycznego. Panie Ministrze! Za zapewnienie bezpieczeństwa publicznego obywateli odpowiada państwo. Obowiązująca ustawa oddzieliła niestety organizację i nadzór nad systemem ratownictwa medycznego od jego finansowania. W gestii wojewodów znalazły się: planowanie, organizacja i nadzór nad systemem. Przekazywanie przez wojewodów środków publicznych do NFZ na finansowanie systemu spowodowało, że system stał się nieprzewidywalny i traci charakter publicznej służby. Państwo wyzbyło się kontroli nad systemem. Czy nie obawia się pan, panie ministrze, że ratownictwo medyczne zostanie w krótkim czasie zmonopolizowane i opanowane przez zagraniczne firmy sieciowe, które są nastawione na wypracowanie zysku kosztem jakości usług? Jakie działania zamierza pan podjąć, aby do sytuacji stwarzającej zagrożenie dla obywateli nie dopuścić i zapewnić właściwą realizację zadań wykonywanych przez ratownictwo medyczne, które są związane z bezpieczeństwem zdrowotnym obywateli? Panie ministrze, bardzo proszę o odpowiedź na piśmie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Damian Raczkowski
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam kilka pytań w związku z tą debatą, informacją, która jest szczególnie istotna z racji na tematykę, której dotyka. W związku z tym, że ta formuła nie daje panu ministrowi wiele czasu, proszę raz jeszcze o to, aby pan minister rozwinął wątek związany z tym, jaki jest stan przygotowań do wprowadzenia reformy. Z tym wiąże się pytanie: Czy harmonogram wprowadzania zmian w tym bardzo specyficznym obszarze życia nie spowoduje zakłóceń w kontraktowaniu świadczeń? Wiemy również to, że ta formuła, która miałaby zostać przyjęta w poszczególnych regionalnych oddziałach NFZ, zakłada powstanie rad nadzorczych, które nadzorowałyby pracę spółek odpowiadających za kwestie związane z ochroną zdrowia w poszczególnych województwach. Mówi się o tym, że istotny będzie udział marszałków województw w kształtowaniu tego nadzoru. Mam takie pytanie: Czy ministerstwo rozważa w sposób szczególny to, jaką pozycję mieli marszałkowie czy też ich przedstawiciele w tych radach nadzorczych? Z uwagi na chyba największe problemy, jakie mają byłe szpitale wojewódzkie, dotyczy to większości województw w kraju. Na Podlasiu jest w miarę spokojnie, sytuację mamy opanowaną, ale wiem, że w innych województwach bywa różnie. Proszę pana ministra, by był łaskaw odpowiedzieć, to mnie szczególnie interesuje. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Trzy kwestie, jeżeli pan pozwoli. Otóż ta główna idea to chyba rzeczywiście ruch w dobrą stronę, natomiast brak konkretów bardzo niepokoi. Chcę zapytać o trzy sprawy. Moim zdaniem te zmiany, które pan zapowiedział, nie przysporzą środków na ochronę zdrowia, trwa natomiast rozjazd pomiędzy kosztami opieki zdrowotnej a nakładami. Jeżeli zobowiązania w ochronie zdrowia w tej chwili zbliżają się do 11 mld zł, a nawet przekroczyły tę kwotę, to świadczy o tym, że tych środków w systemie zwyczajnie brakuje. Co więcej, kłopoty mają głównie szpitale, nie tylko te, które są w dotychczasowej formie organizacyjnej, ale i spółki. One także mają coraz większe zobowiązania. To pierwsza kwestia. Pieniędzy nie ma, a na ochronę zdrowia przeznaczane jest 4% PKB, czyli tak jak było, tak jest. To jest mało. Czy będą jakieś postanowienia, jeżeli chodzi o dopływ pieniędzy do tego systemu? Druga kwestia, o której pan powiedział, dotyczy decentralizacji. Odniosłem wrażenie, słuchając pana wypowiedzi, że skłania się pan w stronę większego udziału wojewodów w tym systemie, a nie samorządów województw. Nie bardzo rozumiem, skąd taka decyzja. Wreszcie trzecia kwestia, którą jest odpłatność za leki. Panie ministrze, od dłuższego czasu koresponduję z pana resortem. Ustawa refundacyjna rzeczywiście zmniejszyła ilość środków przeznaczanych przez NFZ na refundację, ale nie ulega wątpliwości, że wzrosły obciążenia. Nie chodzi o leki refundowane, bo wykazujecie państwo, że takiego związku nie ma, ale o recepty pełnopłatne. Z uporem godnym lepszej sprawy odmawiacie państwo informacji na ten temat. Dziwię się, mówiąc szczerze, bo rzeczywiście, moim zdaniem, ciężar został przerzucony na pacjentów. O tym niestety państwo nie informujecie. Są zatem oszczędności, tylko że pacjenci płacą więcej. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Gos
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Szanowni Panowie Ministrowie! Powiem krótko: temat jak najbardziej na czasie. Wydaje się, że zarówno z prawej, jak i lewej strony pojawiają się głosy wspierające ten kierunek myślenia. Jedyne zarzuty, jakie dzisiaj są, dotyczą braku szczegółów, braku konkretów. Panie ministrze, ta debata jest dzisiaj potrzebna. Oczekiwania dotyczą konkretów. Oczekujemy konkretów, bo diabeł tkwi w szczegółach. Gdzie praktyczne działanie, tam padają konkretne pytania, na które chcielibyśmy uzyskać odpowiedź, i ramy czasowe. Ze względu na brak czasu to jest moje podsumowanie dzisiejszego sprawozdania pana ministra czy tej informacji bieżącej. Dzisiaj mamy, prawie wszyscy posłowie, świadomość, że system jest niewydolny, mimo zwiększanych z roku na rok środków. Te środki ciągle są rozmieniane. Jest też potrzebna większa kontrola, większa samodzielność na poziomie regionalnym itd. Natomiast dzisiaj, mówię, oczekiwania nasze są takie: potrzebne nam są konkrety. Ta informacja też byłaby zupełnie inaczej odbierana przez obywateli, gdyby z ust pana ministra usłyszeli dużo bardziej szczegółowe informacje niż te, które mieliśmy okazję wysłuchać jeszcze przed świętami. A więc myślę, że pan minister odniesie się do tych szczegółowych pytań, bardzo istotnych, które wypełniają jak gdy cały pomysł na reformę Narodowego Funduszu Zdrowia. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Rząsa (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Mam trzy krótkie, ale konkretne pytania. 1. Na ile oddział wojewódzki będzie mógł ustalać warunki kontraktowania (np. wprowadzanie dodatkowych kryteriów, nieujętych w centralnych zarządzeniach)? 2. Czy nie będzie trudności w pogodzeniu autonomii oddziałów w zakresie wypracowywania ˝własnych, autorskich modeli kontraktowania świadczeń (np. opartych na koncepcjach opieki koordynowanej czy disease management)˝ z podstawowym obszarem działalności Urzędu Ubezpieczeń Zdrowotnych, jakim będzie ˝ujednolicenie, w niezbędnym zakresie, szczegółowych zasad kontraktowania świadczeń˝, nie mówiąc już o regulacyjno-nadzorczej roli prezesa UUZ? 3. Czy brana jest pod uwagę możliwość rozdźwięku pomiędzy oczekiwaniami UUZ i rady nadzorczej funkcjonującej przy oddziale wojewódzkim?
Mówca: Wiesław Suchowiejko (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pragnę zwrócić uwagę na problem rehabilitacji, a szczególnie na kwestię zasadności i sposobu wydawania na te świadczenia środków finansowych. Jak pan minister zapewne wie, część środków na rehabilitację dzieci i młodzieży kierowana jest na to zadanie za pośrednictwem subwencji oświatowej przez system tzw. wag związanych ze stopniem i rodzajem niepełnosprawności. Czy wszystkie te środki są wydawane zgodnie z przeznaczeniem, a więc na rehabilitację ucznia? Czy ministerstwo ma w tej sprawie wiedzę i czy w jakiś sposób monitoruje ten proces? Młodzież szkolna może także korzystać ze świadczeń rehabilitacyjnych finansowanych przez NFZ. Mamy tu do czynienia ze świadczeniami ambulatoryjnymi oraz świadczeniami w ramach tzw. osobodnia. Pragnę zwrócić uwagę na ten drugi rodzaj świadczeń. Mamy tu do czynienia z jednej strony ze zrywaniem kontraktów z powodu np. niejednoczesności świadczeń (jedne wykonano w sobotę, drugie w poniedziałek). Warto dodać, że wojewódzki konsultant ds. rehabilitacji, pytany o wpływ owego rozdzielenia świadczeń na efekt leczenia, przez pół roku nie zajął stanowiska. Z drugiej strony ma miejsce praktyka wpisywania do zleceń na zabiegi jednostek chorobowych z dostarczonej przez wykonawcę kontraktu na osobodzień listy, która umożliwia rozliczenie zabiegów w tym systemie. Czy ministerstwo nie powinno rozważyć kontraktowania osobodnia w zależności od wielkości populacji, tak by wielkość owa pozwalała na efektywne jego wykorzystanie?
Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Zgłaszam wniosek o przerwę i zwołanie Konwentu Seniorów celem pouczenia pana posła sprawozdawcy, że wystąpienia w imieniu komisji są referowaniem tego, co było na posiedzeniu komisji, a nie wygłaszaniem osobistych, personalnych, partyjnych stanowisk. (Oklaski) Bardzo proszę panią marszałek o zwrócenie uwagi panu posłowi, że wystąpienia klubowe odbędą się teraz, a pan poseł jako sprawozdawca komisji ma obowiązek zreferowania tego, co było na posiedzeniu komisji, a nie wygłaszania swoich własnych poglądów. Dziękuję bardzo.
Mówca: Patryk Jaki
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Premierze! Wysoka Izbo! Kilka słów sprostowania, bardzo szybko. Ale coś, co mnie razi najbardziej, panie premierze, to pan mówi, że każda krytyka pana rządu to jest krytyka państwa polskiego. Ja tę retorykę znam, bo dobrze się uczyłem historii. Wie pan, kto tak mówił? Stanisław Gomułka. On za każdym razem utożsamiał swoją krytykę z krytyką państwa. (Prezes Rady Ministrów Donald Tusk: Władysław Gomułka.) Władysław Gomułka. (Prezes Rady Ministrów Donald Tusk: Kiepsko się uczyłeś historii.) I dobrze, ale... (Poruszenie na sali) (Głos z sali: Do szkoły!) ...ja nie wiem, czy... (Poruszenie na sali) ...ja, w każdym razie, w każdym razie standardy PRL-u... Czy można, pani marszałek?
Mówca: Patryk Jaki
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Króciutko, dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kilka rzeczy. Rozumiem, że pan minister uważa, że na kolei generalnie jest nieźle, a jeśli coś jest źle, to winne są samorządy - to rewelacyjna teza - ale przyjrzyjmy się chwilę tym danym, które pan minister przedstawił. Otóż pan minister powiedział, że poprzednie rządy przeznaczyły na kolej 8 mld zł, tak? A pański rząd, rząd Platformy Obywatelskiej - 26 mld zł. Podzielmy teraz te 8 mld przez 1,5 roku rządzenia, niech będzie. Ile wychodzi? Sześć. 26 mld podzielić przez 6 lat rządzenia, ile wychodzi? 4,3. Gratulacje, rewelacyjna matematyka, panie ministrze. Ponadto, panie ministrze, porównywał pan wszystko, ale szkoda, że nie porównał pan pensji dyrektorów PKP. Gwarantuję panu, że tutaj liczby byłyby drastycznie inne. Chwali się pan ponadto, panie ministrze, nowymi dyrektorami w PKP. A i owszem, to jest pana wielki sukces, zatrudnił pan 80 nowych dyrektorów i sami pracownicy PKP przyznają, że nigdy w życiu nie widzieli tylu dyrektorów i nie wiedzą, od czego oni są. Wymyślacie im specjalne nazwy. Przytoczę kilka z nich: dyrektor do spraw projektu ochrony przed hałasem, dyrektor do spraw projektu zarządzania komunikacją wewnętrzną, dyrektor do spraw projektu koordynacji procesu wymiany, dyrektor do spraw platformy analitycznej, dyrektor do spraw wdrażania obiegu, dyrektor do spraw archiwizacji dokumentów, dyrektor do spraw projektu hurtowni danych, dyrektor do spraw systemu zasilania, dyrektor do spraw pozyskiwania. Takich dyrektorów zatrudnił pan 80, zresztą z Gdańska, z pana okolic. Widać, dużo miał pan kolegów w klasie, być może. (Wesołość na sali) (Głos z sali: Dyrektor do spraw Platformy.) W każdym razie jeżeli pan uważa to za swój sukces, to naprawdę gratuluję. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bartłomiej Bodio
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Uważam tę dyskusję za populistyczną i niemerytoryczną. Jako szef zespołu infrastruktury Ruchu Palikota tylko ja nie podpisałem się pod tym wnioskiem. Nie zgadzam się z nim. Ta debata nic nie wnosi. Polityczne, merytoryczne ślepaki, trochę dymu i obrazki w ramkach. Polska infrastruktura potrzebuje dialogu, LOT, drogi, koleje nie potrzebują wojny politycznej, tylko konsensusu. Dlatego nie mogę poprzeć tego wniosku, nie mogę również głosować wbrew mojemu klubowi. (Głos z sali: Nie chrzań.) Niniejszym rezygnuję z członkostwa w Klubie Poselskim Ruch Palikota. (Głos z sali: Brawo!) Mandat w imieniu moich wyborców będę wykonywał jako poseł niezrzeszony. (Gwar na sali) (Głos z sali: Bodio na szefa PKP!) Na podstawie art. 184 regulaminu Sejmu składam wniosek formalny o zmianę sposobu prowadzenia debaty. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Głos z sali: Co to było, panie marszałku?)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W dniu dzisiejszym, kiedy posłowie opozycji pokazywali panu realny stan pańskich działań, pan bezczelnie tutaj się śmiał. Śmiał się pan nie z posłów, nie z Wysokiej Izby, tylko z milionów Polaków, którzy cierpią i to cierpią każdego dnia, jeżdżąc po polskich drogach, korzystając z polskiej kolei. Pan jest temu winny i żadne szkolenia PR-owskie ani zakłamywanie rzeczywistości tego nie zmienią. Dzisiejsze przedstawione przez pana statystyki są godne pożałowania. Jakie liczby pan podał? Czy tamte wcześniejsze rządy dysponowały miliardami środków z Unii Europejskiej? Nie dysponowały. Więc czym się pan chwali? Chwali się pan tylko i wyłącznie tym, że pomimo tak wielkiego napływu pieniędzy unijnych Polska dalej nie rozwija się należycie. Obiecywano 4,5 tys. km dróg ekspresowych, 1500 km autostrad - wybudowano 705 km autostrad, przepraszam, dróg ekspresowych, i 600 km autostrad. Kiedy będzie ta reszta? Tak jak ten program, o którym pan mówi, w przyszłym roku? A może w 2020 r.? A może jeszcze później? Na szczęście pan wtedy na pewno nie będzie już ministrem. Dzisiaj pozostała panu jedynie obrona ze strony posła Żmijana, który nie tak dawno w mediach nawoływał, żeby Polacy płacili za drogi krajowe. Nie wiem, czy to był pański pomysł, czy pańskiego ministerstwa. Później sprytnie szybko zaczął się z tego wycofywać. Być może powiedział coś, co zechcecie za kilka lat zrealizować. Powiedziano tutaj dzisiaj i o tych pieniądzach zablokowanych przez Unię Europejską. Dzisiaj pan mówi, że to opozycja jest winna, bo mówi o faktach w Sejmie. A jak w Unii Europejskiej jest pan dzisiaj odbierany? Czy to był przypadek, że zablokowano te pieniądze? Czy to opozycja była winna, czy to jednak pańskie działania nie zapobiegły temu, że - czy to się panu podoba, czy nie - budujemy jedne z najdroższych dróg w Europie? Niech pan porówna koszty pracy w tych krajach, które pan wymieniał, gdzie rzekomo, według pańskich statystyk, budowa kilometra autostrady jest droższa o milion euro. Ale jakie tam są wynagrodzenia? Zabrakło dzisiaj w pańskich statystykach właśnie informacji o wynagrodzeniach dla tych 80 dyrektorów i innych pańskich urzędników, których pan pozatrudniał w ramach restrukturyzacji. Panie ministrze... (Głos z sali: Panie ministrze, proszę słuchać.) (Głos z sali: Lekceważy pan posłów.)
Mówca: Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej Sławomir Nowak
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym doprecyzować moją wcześniejszą wypowiedź, to, co mówiłem w trakcie mojego wystąpienia. Pominąłem istotny wkład rządu SLD w Świerklany - Gorzyczki, w most w Mszanie, czyli MA-532. Projekt został zamówiony i zrealizowany przez rząd SLD. Pan minister Polaczek podpisał umowę. Całość... Jeśli chodzi o pozwolenie na budowę, to również za jego czasów miało to miejsce. Chciałbym to więc doprecyzować, bo powiedziałem, że projekt został zlecony przez pana ministra Polaczka. Projekt został zlecony przez rząd SLD, natomiast pan minister Polaczek ten projekt drogowy rozpoczął, podpisał do realizacji i za jego czasów wojewoda śląski wydał pozwolenie na budowę. Dziękuję.