Mówca: Marszałek
Data: 2013-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Proszę o ciszę. Przedstawicielka Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej Kaja Urszula Godek: ...wypowiadały się położne... (Poseł Andrzej Rozenek: Jakie źródło? ˝Nasz Dziennik˝?) Proszę o ciszę. Przedstawicielka Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej Kaja Urszula Godek: Wypowiadały się położne, których dane zna dziennikarz, który to pisał. (Głos z sali: Pani marszałek, niech pani reaguje.) Jeżeli państwa to interesuje... (Poseł Anna Grodzka: Pani marszałek, co to jest?) Państwa to nie interesuje, ale państwa interesuje. Nie wiem, może jeszcze kogoś interesuje. Mam nadzieję, że kogoś w Polsce to interesuje. Pacjentka, 23. trzeci tydzień ciąży, otrzymuje środki naskurczowe zaaplikowane przez lekarza i czeka na poród, który uwolni ją od problemu, jakim byłoby wychowywanie upośledzonego dziecka. Stwierdzone wady rozwojowe. Zapada decyzja o natychmiastowym zakończeniu ciąży. Dziecko rodzi się zniekształcone. Zaraz po urodzeniu traktowane jest jak preparat do badania. Nie zdecydowano jeszcze tylko, czy ma trafić do lodówki, czy do formaliny. Zaraz zapadnie wyrok, ale uwaga: ono żyje. Wraz z łożyskiem leży w metalowej misce i wyraźnie widać, jak bije mu serce wbrew przewidywaniom i diagnozie. (Poseł Andrzej Rozenek: To podłe!) Dziecko po kilku minutach umiera i trafia do lodówki. (Poseł Andrzej Rozenek: To jest podłe robić karierę polityczną w ten sposób.) Proszę o spokój. Każdy bierze odpowiedzialność za swoje słowa, naprawdę. Dajmy pani skończyć. Proszę o ciszę, za chwilę będziemy głosować. Panią proszę o kontynuowanie. Przedstawicielka Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej Kaja Urszula Godek: Próby oporu położnych kliniki wobec takiego procederu traktowane są jako przejaw niesubordynacji i grozi się im utratą pracy, co kierownictwo kliniki dobitnie i jasno wypowiada. (Poseł Andrzej Rozenek: Co jeszcze dla kariery można zrobić?) Drugie świadectwo. Dzieci rodzą się po 20. (Gwar na sali) tygodniu, czasem to nawet 24., 25. tydzień ciąży. Mają zespół Downa głównie. Zazwyczaj, jak przewiduje plan terminacji, są już martwe. Matka osoby, która to opowiada, często płacze, szczególnie wtedy gdy martwe dziecko, nawet prawie kilogramowe, jak się urodzi, to jednak chwilę zakwili. Nawet do inkubatora takiego dzieciaczka się nie bierze, bo po co. I mówi syn tej położnej: Moja matka jest na skraju wyczerpania nerwowego. Nie ma nawet pomocy psychologicznej, ale co możemy zrobić? Mama nie znalazła innej pracy. (Gwar na sali) (Poseł Andrzej Rozenek: Dość tego!) Może państwo myślicie, że takie przypadki w Polsce się nie dzieją. Dzieją się, tylko robi się bardzo wiele, żeby o tych przypadkach się nie mówiło, żeby nie podawać danych z Ministerstwa Zdrowia o tym, co dokładnie się dzieje. Ministerstwa Zdrowia tak naprawdę ten problem nie interesuje. Zainteresował 450 tys. obywateli, którzy podpisali się pod wnioskiem. I apeluję do państwa: jeżeli nie ze względu na to, że państwo uważacie ten projekt za dobry, to przynajmniej ze względu na szacunek dla tych obywateli i na to, że ich obchodzą sprawy młodszych i słabszych, proszę ten projekt skierować do prac w komisji - choćby ze względu na to. Tym bardziej że tutaj, widzę, zdania są podzielone. Część państwa mówi: No, to jest straszne, ale część państwa mówi: Nie, to jest nie do wiary, może tak się w ogóle nie dzieje. To się dzieje i pracujmy nad tym projektem dalej. Zobaczmy, jaka jest naprawdę rzeczywistość. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)