Mówca: Marek Sawicki
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ja też zapisałem się do zadania pytania i niestety z tego czasu nie skorzystam. Ale kontynuując wątek pana posła Witko dotyczący młodych rolników, chcę przypomnieć, że w ramach tego działania odszkodowawczego po kryzysie mlecznym proponowałem dodatkowe wsparcie tylko i wyłącznie dla młodych rolników. Wtedy organizacje rolnicze zdecydowały, że te niewielkie środki, a było ich 60 mln euro, będą rozdysponowane równo dla wszystkich, a nie tylko dla młodych. Myślę, że jeszcze raz ministerstwo mogłoby się zastanowić nad tym, czy resztówek z tych różnych działań dotyczących Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich rzeczywiście nie skierować do młodych rolników, tych, którzy nie skorzystali z modernizacji, a zdążyli skorzystać z programu wsparcia dla młodych, choć niekoniecznie też z tego wsparcia skorzystali. Chcę także zwrócić uwagę na to, że o ile tutaj mieliśmy od kolegów z Prawa i Sprawiedliwości informacje o budowaniu zamków na piasku i o tym, że niewielu rolników skorzystało z tych programów, o tyle, moi drodzy, tak to zaprogramowaliście, że my mieliśmy 22 zadania. Wystarczyło 10. Można było w większym stopniu skierować to na działania modernizacyjne, inwestycyjne, dla młodego rolnika. Dziś też czas najwyższy, żeby ocenić, jaka jest efektywność programu rent strukturalnych, o które tak mocno dopomina się SLD, i jaka jest efektywność chociażby wsparcia dla gospodarstw niskotowarowych. Czy środki, które byłyby przesunięte na obszary modernizacyjne, inwestycyjne, nie dałyby lepszych efektów gospodarczych? Nie zgodzę się z opinią, że w tym momencie nie trzeba mówić o efektywności i o realizacji PROW na lata 2007-2013, bo co najmniej od dwóch lat mówię w Unii Europejskiej, że reforma wspólnej polityki rolnej powinna polegać nie tylko na wyrównaniu i wprowadzeniu prostego systemu płatności bezpośrednich, ale przede wszystkim na przekierowaniu środków w te rejony Europy, w których dotychczasowy potencjał produkcyjny rolnictwa jest nadal daleko niewykorzystany. Dzisiaj nie ma potrzeby, żebyśmy nadal dużo inwestowali w farmerów brytyjskich czy rolników francuskich, którzy 13-15 lat temu zaprzestali hodowli bydła mięsnego czy bydła mlecznego i do dziś, nadal, otrzymują tzw. historyczne tytuły do płatności. A więc w tym momencie warto dyskutować o efektywności wykorzystania środków unijnych w ramach wspólnej polityki rolnej. Chcę zwrócić uwagę, dlaczego tak łatwo w 2002 r. zgodzono się na wysoki pułap tego Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich i staliśmy się największym beneficjentem tego programu. Dlatego że ze względu na doświadczenia hiszpańskie, portugalskie urzędnicy unijni byli przekonani, że Polska nie wykorzysta tych środków. A więc dawali to, co ich zdaniem i tak zostanie, powtórnie będzie w budżecie unijnym. My pokazaliśmy w przypadku SAPARD-u, Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich i teraz Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich, że potrafimy te środki wykorzystywać w 100%. Dlatego warto po tej dzisiejszej dyskusji, kiedy jutro będziemy także dyskutowali na temat negocjacji już przyszłej perspektywy, bardzo mocno podkreślać nasze doświadczenia i pokazywać jako wzór dla innych państw. Dlaczego Francja pilnuje I filaru? Dlatego że boi się, iż w przypadku rozwiniętego II filaru modernizacji, inwestycji, rozwoju konkurencyjności nie będzie w stanie zbudować nowej administracji. My tę administrację mamy. Mamy gotowy aparat Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, który potrafi obsługiwać wnioski modernizacyjne, wnioski inwestycyjne. Dlatego nam w sposób szczególny powinno zależeć na tym, żeby w ramach nowego budżetu uzyskać jak najwięcej środków właśnie w tym II filarze. Co jest jeszcze istotne? Podkreślaliście państwo kwestię scalania. Chcę, żeby pan minister odpowiedział na pytanie: Czy scalanie nie jest realizowane dlatego, że mamy mało środków w PROW? Nie, scalanie nie jest realizowane dlatego, że wiele powiatów, wiele samorządów, ale także rolnicy z wielu regionów nie są kompletnie tym scalaniem zainteresowani. Zwróćcie uwagę, jaki jest... znaczy, polecam przykład powiatu siemiatyckiego z województwa podlaskiego. Tam dokładaliśmy dodatkowe środki na scalenia, bo tam przekonanie rolników i starostwa jest jednoznaczne - że to nie tylko poprawa możliwości gospodarowania samego rolnika, ale też szansa na tzw. inwestycje urządzeniowe, poscaleniowe (Dzwonek), w ramach których można budować drogi, różnego rodzaju instalacje infrastrukturalne, które pomagają tym ludziom żyć. A więc nie oczekujmy, że scalenie zrealizuje ministerstwo rolnictwa. Scalenie to wielkie zadanie, w które muszą się włączyć samorządy, a w PROW były środki na ten cel. Jestem przekonany, że środki zostające ze scalania będą przeznaczone czy to na małą retencję, czy na inne działania modernizacyjne. Nie ma zagrożenia, przynajmniej w tym momencie, że one mogą zostać utracone. Dziękuję bardzo. (Oklaski)