PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jacek Świat
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość w pełni popiera przedstawioną uchwałę. To oczywiste, bo Ignacy Daszyński zaliczany jest do wąskiego grona ojców naszej niepodległości, a na to miano zapracował, jak mało kto, swoją półwieczną działalnością społeczną i polityczną. Nie będę tu przypominał szczegółów życiorysu Daszyńskiego, bo o tym mówi choćby sama uchwała. Natomiast może w trochę osobistym tonie chciałbym powiedzieć o tym, co mnie w tej postaci szczególnie ujmuje. Otóż zwraca uwagę nadzwyczajna aktywność Daszyńskiego. Poseł do parlamentu, działacz polskiego międzynarodowego ruchu robotniczego, redaktor czasopism, marszałek Sejmu itd., itp. Myślę, że tymi dokonaniami można by obdzielić kilka bardzo zacnych życiorysów. Budzi szacunek jego osobista odwaga i niezależność. Nie bał się ryzykować, nie dał się złamać kilkukrotnemu uwięzieniu. Nie bał się iść pod prąd, wchodzić w spory nawet z politycznymi przyjaciółmi, choćby z Piłsudskim. Towarzyszyła mu przy tym ogromna odpowiedzialność. Nie tylko brał na siebie ogromne wyzwania, ale także podkreślał znaczenie praworządności, dystansując się od wszelkiego radykalizmu i fanatyzmu. I wreszcie najważniejsze: łączył walkę o wolność Polski z propozycjami daleko idących reform społecznych. Reform, które z dzisiejszej perspektywy postrzegamy jako bardzo nowoczesne i bardzo dalekowzroczne. W jego myśli gwarantem przemian społecznych może być tylko silne, wolne państwo. Ale i odwrotnie, to państwo może być silne i wolne wolnością i pomyślnością jego obywateli. Daszyński, Piłsudski, Dmowski, Witos, Korfanty, Paderewski - te postacie układają się w niezwykłą plejadę myśli, temperamentów, obszarów aktywności spajanych wspólnym mianownikiem, czyli patriotyzmem. To połączenie pozwoliło nam, Polakom, odnieść historyczny sukces. Odzyskaliśmy niepodległość i potrafiliśmy z trzech zaborów skleić spójne państwo, państwo pewnie dalekie od ideału, ale zadziwiające swoim rozwojem i z roku na rok podnoszące jakość życia obywateli. Dlatego przy tej okazji nie mogę nie powiedzieć o próbach wygumkowania z naszej historii (Dzwonek) części tego dziedzictwa. Myślę o likwidacji Instytutu Myśli Narodowej im. R. Dmowskiego i I.J. Paderewskiego. Wysoki Sejmie! Te okrągłe rocznice urodzin i śmierci Ignacego Daszyńskiego, wielkiego socjalisty i patrioty, to dobra okazja, by przypomnieć tę postać i umocnić ją w zbiorowej świadomości. To także okazja, by przypomnieć, że tylko wolność, poszanowanie różnorodności i pluralizm to fundamenty silnego i sprawiedliwego państwa. (Oklaski)
Mówca: Łukasz Ściebiorowski
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Stoimy dziś przed decyzją, która ma charakter nie tylko symboliczny, ale też głęboko edukacyjny i tożsamościowy. Uchwała, którą rozpatrujemy, dotyczy uczynienia Ignacego Daszyńskiego patronem roku 2026. To nazwisko znane każdemu, kto choć trochę interesuje się historią Polski. Ale warto spojrzeć na nie w nieco szerszej perspektywie, nie tylko jako na biogram w podręczniku, lecz także jako na opowieść o człowieku, który w kluczowym momencie potrafił łączyć, a nie dzielić. Daszyński był nie tylko premierem rządu tymczasowego, współtwórcą zrębów odrodzonego państwa i późniejszym wicepremierem. Był przede wszystkim mistrzem parlamentaryzmu. Znakomicie rozumiał, że siła wolnej Polski opiera się nie tylko na granicach i armii, ale także na instytucjach, które potrafią budować wspólnotę polityczną ponad partyjnymi podziałami. To on jako marszałek Sejmu w latach 1928-1930 wprowadzał w życie zasady debaty parlamentarnej, dialogu, szacunku i umiejętności uzyskiwania kompromisu. W polskim Sejmie zasiadał nieprzerwanie od 1919 r. do 1930 r. Wcześniej, w 1897 r., był posłem do austriackiej Rady Państwa. W czasach gdy emocje polityczne sięgały zenitu, a świeżo odzyskana niepodległość była jeszcze krucha, Daszyński dawał przykład, że Sejm może być miejscem nie tylko sporów, ale też współpracy. Mówi się o nim jako o jednym z ojców założycieli niepodległej Polski i to nie tylko dlatego, że brał udział w tworzeniu struktur państwowych, lecz dlatego, że budował kulturę polityczną, bez której żadna demokracja nie przetrwa. Wybierając Ignacego Daszyńskiego na patrona roku 2026, oddajemy hołd człowiekowi, który całe życie poświęcił idei wolnej, sprawiedliwej i demokratycznej Polski. Ale oddajemy też hołd wartościom, które są fundamentem pracy również tej Izby, dzisiejszej: zdolności do dialogu, odpowiedzialności za słowo i szukania porozumienia nawet w najtrudniejszych czasach. Dlatego gorąco apeluję wspólnie z całym Klubem Parlamentarnym Koalicji Obywatelskiej do Wysokiej Izby o przyjęcie tej uchwały. Niech rok 2026 stanie się okazją, by przypomnieć, że polski parlamentaryzm ma piękne tradycje, a nazwisko Ignacego Daszyńskiego jest ich najlepszym symbolem. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Biernacki
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przypadł mi honor przedstawienia stanowiska klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego - Trzeciej Drogi wobec sprawozdania komisji o poselskim projekcie uchwały w sprawie ustanowienia roku 2026 Rokiem Ignacego Daszyńskiego. Był on bez wątpienia osobą wyjątkową. Dorastał w cieniu przegranego powstania styczniowego. Całe życie poświęcił pracy na rzecz odrodzenia ojczyzny. Miał bardzo wyraziste poglądy. Był socjalistą, walczył o prawa robotników. Daleko było mu jednak do ideologicznego dogmatyzmu. Był przeciwny rewolucyjnym metodom. Jako przywódca Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej Galicji i Śląska Cieszyńskiego zasiadał w austriackiej Radzie Państwa. W wiedeńskim parlamencie zasłynął jako świetny mówca poddający bezwzględnej krytyce panującą w Galicji sytuację społeczną, gospodarczą i polityczną. Marzył o niepodległej i socjalistycznej Polsce. Zakładał, że można do niej zmierzać poprzez stopniowe polepszanie kondycji klasy robotniczej i wychowywanie robotników do bycia obywatelami. Innej drogi jak poprzez udział robotników w życiu politycznym nie widział. Ten realizm towarzyszył Daszyńskiemu przez całą jego drogę polityczną. 7 listopada 1918 r. w Lublinie zawiązał się Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej. Premierem tego rządu został właśnie Ignacy Daszyński. Polityk skierował wówczas do Polaków manifest, aby nie czekając biernie na obrót spraw, wzięli je w swoje ręce, budując tym samym niepodległe państwo. W niepodległej Polsce jego doświadczenie parlamentarne miało trudne do przecenienia znaczenie. W razie konieczności nie stronił od jednoznaczych rozstrzygnięć. Nie wahał się poprzeć zamachu majowego Piłsudskiego, jednak jako marszałek Sejmu nie akceptował działań naruszających zasady praworządności. Kim był Daszyński? Był socjalistą, patriotą, państwowcem, jednak przede wszystkim był politykiem o niezależnym charakterze, stawiającym ponad wszystko dobro Rzeczypospolitej. Po jego śmierci w 1936 r. konserwatywny ˝Czas˝, jakże daleki od linii politycznej Daszyńskiego, napisał, że pozostanie po nim pamięć niestrudzonego bojownika idei, o które walczył z dobrą wiarą, i szczerego patrioty. Nie sposób nie poprzeć uchwały ustanawiającej rok 2026 Rokiem Ignacego Daszyńskiego. (Oklaski)
Mówca: Aleksandra Leo
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polska 2050 pragnę wyrazić poparcie dla projektu uchwały, która ustanawia rok 2026 Rokiem Ignacego Daszyńskiego w 160. rocznicę jego urodzin i 90. rocznicę śmierci. Ignacy Daszyński to postać, bez której trudno wyobrazić sobie drogę Polski do niepodległości i budowę fundamentów demokratycznego państwa. Od wczesnej młodości angażował się w działalność niepodległościową, tworząc Polską Partię Socjalno-Demokratyczną, a później Polską Partię Socjalistyczną. Był nie tylko politykiem, ale także publicystą. 7 listopada 1918 r. stanął na czele Tymczasowego Rządu Ludowego Republiki Polskiej w Lublinie, niezależnego rządu odrodzonej Polski. To właśnie jego gabinet wprowadził 8-godzinny dzień pracy i podstawowe prawa socjalne, zapisując w historii nowoczesnej Polski symboliczny akt sprawiedliwości wobec robotników. Daszyński był także wieloletnim posłem i znakomitym mówcą parlamentarnym. W latach 1928-1930 pełnił funkcję marszałka Sejmu. W tej roli występował przeciwko narastającemu autorytaryzmowi i bronił wolności obywatelskich. Jego spuścizna to nie tylko działalność polityczna, ale także troska o sprawy społeczne, walka o prawa robotników, o edukację obywatelską, o wolność prasy i prawa mniejszości. Daszyński całe swoje życie poświęcił idei niepodległej i sprawiedliwej Polski, łącząc patriotyzm z troską o zwykłego człowieka. Dlatego rok 2026 jako Rok Ignacego Daszyńskiego będzie właściwym uhonorowaniem jednego z ojców niepodległości, a zarazem okazją, by przypomnieć młodszym pokoleniom, że wolność, sprawiedliwość społeczna i demokracja nigdy nie są dane raz na zawsze. Trzeba o nie nieustannie zabiegać. Dlatego w imieniu Klubu Parlamentarnego Polska 2050 wyrażam pełne poparcie dla tej uchwały. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Adam Luboński: Brawo!)
Mówca: Daria Gosek-Popiołek
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie ma dziś w Polsce instancji, która by mogła powziąć uchwałę: ˝Ignacy Daszyński dobrze się swym życiem zasłużył narodowi˝. Lecz uchwałę taką piszą niewidzialnie a trwale serca wielkiej rzeszy polskiego ludu, który miał w nim zawsze niestrudzonego i najlepszej wiary obrońcę - pisała w ˝Wiadomościach Literackich˝ w listopadzie 1936 r., kilka tygodni po śmierci Daszyńskiego, pisarka Maria Dąbrowska. I choć gorzkie to były słowa, to były one prawdziwe. Daszyński, niezłomny obrońca demokracji i parlamentaryzmu, nie miał szansy na upamiętnienie w autorytarnej, sanacyjnej II Rzeczypospolitej. Daszyński, demokratyczny socjalista, nie wpisywał się też w PRL-owską politykę pamięci, która działaczy Polskiej Partii Socjalistycznej próbowała wygumkować. Daszyński, twardy zwolennik praw pracowniczych i ograniczenia władzy wielkiego kapitału, nie wpisywał się też w krajobraz ideologiczny III Rzeczypospolitej Polskiej. Cieszy mnie, że stosunek do Daszyńskiego zaczął się w ostatnich latach zmieniać i ta uchwała jest tego wyrazem. Myślę, że na tej sali szczególnie istotne jest przypomnienie postawy Daszyńskiego jako marszałka Sejmu, którym został w warunkach niezwykle trudnych. Po zamachu majowym, przy bezprawnych próbach ograniczenia znaczenia parlamentu, Daszyński niezłomnie bronił pozycji Sejmu i praw posłów, zarówno komunistów, jak i nacjonalistów. Do historii przeszły wydarzenia z listopada 1929 r., kiedy mimo wtargnięcia do Sejmu uzbrojonych żołnierzy Daszyński odmówił otwarcia obrad i skutecznie przeciwstawił się samemu Piłsudskiemu. Myślę, że to postawa, którą w tej Izbie mimo burzliwych czasem sporów powinniśmy ponad podziałami docenić i stawiać jako wzór. Dlatego mam nadzieję, że nawet ci z posłów i posłanek, którzy z poglądami społecznymi czy politycznymi Daszyńskiego się nie zgadzają, poprą ten projekt. Na koniec oddam jeszcze głos samemu Ignacemu Daszyńskiemu, który niedługo przed śmiercią w swoim testamencie politycznym pisał: Pracowałem całe życie z robotnikami. Im zawdzięczam, że praca moja nie poszła na marne. Ku nim z ostatnią myślą się zwracam, żegnając się z nimi. Mam nadzieję niezłomną, że życie ich stanie się lżejsze, że będą silni i zdrowi moralnie, że urzeczywistnią wspólne ideały. Żegnam towarzyszy i przyjaciół, z którymi tyle współpracowałem wspólnie, i proszę ich o życzliwą pamięć dla tych wspólnych wysiłków. Ja natomiast proszę państwa o poparcie projektu tej uchwały. Klub Lewicy oczywiście będzie głosował za nim. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Roman Fritz
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pozwólcie państwo, że nie przyłączę się do tej laudacji, tylko będę się starał wymienić parę faktów z jego życiorysu i zastanowić się wspólnie z wami, kto stał za Ignacym Daszyńskim, kto mu pomagał. Otóż to Adolf Gross, żydowski prawnik z Krakowa, dziadek bajkopisarza, zwanego tu i ówdzie historykiem, czyli Jana Tomasza Grossa, kuzyn wpływowego żydowskiego działacza robotniczego Salomona Naftalego Mendelsohna, zwanego Stanisławem. Właśnie Adolf Gross finansował gazetę Ignacego Daszyńskiego, natomiast Mendelsohn skutecznie przekonał Daszyńskiego do pozostania w Europie, gdy ten miał plan wyjazdu za ocean, do Argentyny. Mendelsohn sfinansował Daszyńskiemu studia w Davos w Szwajcarii, gdzie tenże Ignacy Daszyński, wasz bohater, spotykał się z anty-Polakami takimi jak Róża Luksemburg czy Julian Marchlewski. Brał udział w zjeździe Rusko-Ukraińskiej Partii Radykalnej, nie muszę dodawać, że również o antypolskim obliczu. Jako działacz Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej Daszyński opierał się na marksizmie. PPSD żądała wprowadzenia socjalizmu poprzez zniesienie prywatnej własności środków produkcji. Ale cieszyć się trzeba, że idolem współczesnych lewicowców socjalistów został Ignacy Daszyński, człowiek noszący przy sobie broń. Człowiek, który jako marszałek Sejmu wyśmiałby bądź potępiłby w czambuł współczesne liczne lewicowe próby reglamentacji prawa do posiadania broni. Relacja z pamiętnego 16 grudnia 1922 r. Wydarzenia nieopodal, w Warszawie: Bolesław Limanowski został zatrzymany w bramie razem z Daszyńskim i Rajmundem Jaworowskim. To oni terroryzowali endeków, a nie endecy ich, albowiem Daszyński miał w ręku rewolwer. Była to jedyna broń palna na całym pl. Aleksandra w owym dniu, znajdująca się w rękach prywatnych. Nie liczymy bowiem broni funkcjonariuszy i karabinów maszynowych stojących na rogu ul. Pięknej i Alei Ujazdowskich. Daszyński trzymał studentów na muszce, aż się to znudziło Jaworowskiemu, który wyszedł z tej bramy nieniepokojony przez nikogo i poszedł do pobliskiej apteki zatelefonować. Do tej pory nie wymieniano tego socjalisty w gronie ojców założycieli, ojców niepodległości Polski, Anno Domini 1918, ale żeby zrobić ukłon w stosunku do Lewicy, robi się to w obecnych czasach. Sytuacja niezrozumiała, ale cóż, taki mamy klimat. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Paulina Matysiak
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Tak, zmienimy trochę klimat, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedmiotem uchwały jest upamiętnienie postaci niezwykle ważnej dla historii Polski, Ignacego Daszyńskiego. To człowiek, który całym swoim życiem udowodnił, że patriotyzm i troska o dobro wspólne nie stoją w sprzeczności z walką o prawa pracownicze, o wolność i o demokrację. Daszyński był jednym z tych, którzy w trudnych czasach niewoli potrafili połączyć idee niepodległościowe z ideami społecznymi. Współtworzył Polską Partię Socjalno-Demokratyczną Galicji i Śląska Cieszyńskiego, walcząc o poprawę losu robotników, o równość i o sprawiedliwość społeczną. Dzięki jego autorytetowi mogły rozwijać się organizacje strzeleckie Józefa Piłsudskiego, co stało się fundamentem późniejszych Legionów Polskich. W 1918 r. stanął na czele Tymczasowego Rządu Ludowego RP w Lublinie, pierwszego niezależnego od zaborców polskiego rządu, który w programie zawarł nie tylko wolność polityczną, ale także prawa społeczne: 8-godzinny dzień pracy, prawa wyborcze kobiet, ochronę pracy dzieci. To była wizja państwa nowoczesnego i sprawiedliwego. Jako wicepremier Rządu Obrony Narodowej w 1920 r. współtworzył jedność narodową w obliczu bolszewickiego zagrożenia. W Sejmie Ustawodawczym zabiegał, by w konstytucji z 1921 r. znalazły się zapisy o ubezpieczeniach społecznych i zakazie pracy dzieci. To rozwiązania, które dzisiaj uważamy za oczywiste, ale które wówczas były prawdziwą rewolucją społeczną. Jako marszałek Sejmu bronił demokracji parlamentarnej i wolności prasy. Był głosem mniejszości, obrońcą edukacji obywatelskiej i przeciwnikiem wszelkiego autorytaryzmu. Dlatego uważam, że ustanowienie roku 2026 Rokiem Ignacego Daszyńskiego jest nie tylko oddaniem należnego hołdu jednemu z ojców niepodległości, lecz także przypomnieniem, że wolność i demokracja muszą zawsze iść w parze z troską o prawa obywatelskie i społeczne. To lekcja, z której także dzisiaj powinniśmy wyciągnąć wnioski. Koło Poselskie Razem z pełnym przekonaniem będzie głosowało za tym, żeby rok 2026 był Rokiem Ignacego Daszyńskiego. Dziękuję wnioskodawcom za złożenie tego projektu. Dziękuję.
Mówca: Dariusz Matecki
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Lewica w naszym Sejmie chce ustanowić rok 2026 Rokiem Ignacego Daszyńskiego. Jako że jednak jest to osoba zaliczana do ojców niepodległości, różnie to można oceniać, tak jak mówił poseł Fritz, dlatego powstrzymam się od komentarza, ponieważ moje poglądy całkowicie różnią się od poglądów Ignacego Daszyńskiego. Ale zacytuję bardzo ważny tekst marszałka Sejmu: Polska bez silnego, zdrowego, szanującego się i szanowanego Sejmu nie może istnieć. Złudzenia tylko mogą dyktować wybujałość w jakimkolwiek kierunku, w lewo czy w prawo. Epoka, w której żyje Polska, jej układ stronnictw, jej stanowisko gospodarcze, jej stanowisko polityczno-geograficzne wskazują, że naród będzie tylko wtedy silny, gdy będą go interesowały bezpośrednio sprawy jego ojczyzny. Najbliższym łącznikiem między ojczyzną a szerokimi masami ludowymi jest i pozostaje Sejm, nie ten Sejm, ale Sejm w ogóle. W kontekście dzisiejszej wypowiedzi marszałka Sejmu (Dzwonek) Szymona Hołowni o tym, czy badać posła alkomatem, czy nie badać, to jest wręcz urągające godności posła, że coś takiego w ogóle wypowiada marszałek Sejmu. Być może zachowania takich ludzi jak pan Kierwiński wskazują, że trzeba, ale naprawdę zdecydowanie powstrzymałbym się na miejscu pana marszałka od wypowiadania tego typu słów w polskim Sejmie.
Mówca: Roman Fritz
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Oddajmy głos gen. Józefowi Dowborowi-Muśnickiemu. O socjalistach: zdarzyło mi się rozmawiać z inteligentami socjalistami. Głosili, że socjalistom najbardziej zależało na ograniczeniu wyzysku pracy ludzkiej, obronie interesów klas robotniczych oraz na sprawiedliwym podziale bogactw. Nie umieli jednak objaśnić, dlaczego kierownicy socjalizmu, posiadający wcale pokaźne fortuny, nie spieszą się ze zrealizowaniem przez siebie głoszonej nauki, choćby przez braterski podział dobra już posiadanego z własnymi towarzyszami. Również nie mogli objaśnić, dlaczego to od stworzenia świata dzieją się te same zjawiska, tj. wyzysk jednych przez drugich i jak postąpić, aby podział bogactw był sprawiedliwy. Może taki koryfeusz socjalizmu, jakim jest, jak wiadomo w Polsce pan Daszyński, potrafiłby lepiej wyłożyć swoje zasady oraz dążności. Mnie jednak bardziej interesowało uświadomienie szeregowych, to jest (Dzwonek) tej masy, na której skórze zazwyczaj odbywają się eksperymenty generałów, od socjalizmu. Dziękuję.
Mówca: Bronisław Foltyn (tekst niewygłoszony)
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt zaprezentować stanowisko klubu Konfederacji na temat poselskiego projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2026 Rokiem Ignacego Daszyńskiego. Czy Ignacy Daszyński zasłużył na to, by zostać ustanowiony przez Sejm patronem roku 2026? Odpowiedź nie jest prosta. Dziś mówi się o Ignacym Daszyńskim jak o bohaterze narodowym, o pionierze demokracji, ojcu niepodległości, jednym z twórców II RP. Ale to obraz nie do końca prawdziwy i nieoddający prawdziwego charakteru tej postaci. Ignacy Daszyński - marksista, socjalista, rewolucjonista i agitator - był przede wszystkim lewicowym politykiem, który całe życie głosił hasła równości i sprawiedliwości społecznej, ale nigdy nie przedstawił spójnego programu, który byłby możliwy do wdrożenia w praktyce w zrujnowanej i podzielonej Polsce 1918 r. W 1918 r., gdy Polska walczyła o przetrwanie, Daszyński stworzył alternatywny rząd lubelski - samozwańczy, bez legitymacji, bez realnej siły. W imię ideologii gotów był ryzykować jedność państwa i porządek, który dopiero co się tworzył. To właśnie o rządzie Ignacego Daszyńskiego Józef Piłsudski miał powiedzieć ˝wam kury szczać prowadzać, a nie politykę robić˝. Manifestacja ideologicznego fanatyzmu - spektakl polityczny, który w chaosie odbudowy okazał się bezużyteczny. Nie zapominajmy, że jego Partia Socjalistyczna była przeciwna wielu decyzjom, które w dłuższej perspektywie umocniły państwo polskie. Żyjąc utopią rewolucyjnego socjalizmu, Daszyński zatracił zdolność realnej oceny sytuacji. Zamiast konstruktywnej polityki i łączenia społeczeństwa działalność Daszyńskiego charakteryzowało ideologiczne zacięcie. Powstaje więc pytanie: Dlaczego rok 2026 miałby być rokiem Daszyńskiego? Konfederacja być może głosowałaby za uchwałą upamiętniającą rocznicę urodzin Ignacego Daszyńskiego, ale jednak ustanawianie przez polski Sejm Daszyńskiego jako patrona roku 2026 uważamy za działanie, które ma służyć wyłącznie prywatnemu interesowi lewicowych partii politycznych, czyli partii Razem i Lewicy. Obawiamy się również, że działacze tych partii wykorzystają sejmową uchwałę ustanawiającą Daszyńskiego patronem roku 2026 na potrzeby propagandowe swoich partii, nie płacąc za to ani grosza. Czyli na koszt podatnika. W związku z tym klub Konfederacji nie zagłosuje za przyjęciem poselskiego projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2026 Rokiem Ignacego Daszyńskiego.
Mówca: Piotr Babinetz
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Prawo i Sprawiedliwość wobec poselskiego projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2026 Rokiem Sergiusza Piaseckiego. Sergiusz Piasecki to jeden z najwybitniejszych polskich powieściopisarzy XX w., którzy opisywali grozę komunizmu i bolszewizmu oraz walkę o niepodległość. Potrafił on bardzo wnikliwie przedstawić życie mieszkańców obszarów dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Wyróżniało go otwarte i do bólu uczciwe przedstawianie swojego udziału w wydarzeniach, których był bohaterem, nawet jeśli nie zawsze pozytywnym. Jego twórczość trzeba przypominać, bo był zaciekle zwalczany przez komunistyczną cenzurę, a w konsekwencji do dzisiaj nie jest wystarczająco obecny w świadomości Polaków. Jego powieści, które mogliśmy czytać pod koniec komunistycznej okupacji w podziemnych i skromnych wydaniach, niezwykle wyróżniały się wśród dzieł autorstwa wielkich twórców polskiej literatury. Życie przemytnika tak barwnie i rzetelnie przedstawione w napisanej w więzieniu, a bardzo szybko docenionej powieści ˝Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy˝ czy satyryczno-humorystyczny, ale i brutalnie prawdziwy opis początków sowieckiej okupacji Wileńszczyzny w ˝Zapiskach oficera Armii Czerwonej˝ to lektury, których nie można zapomnieć. A może jeszcze istotniejsze są powieści Piaseckiego przestawiające literacką relację z pracy siatki polskiego wywiadu wojskowego na zachodnim skraju Rosji Sowieckiej - ˝Piąty etap˝ i ˝Bogom nocy równi˝. Wśród innych wyróżnia się opowieść o życiu i przetrwaniu, ale także o polskiej konspiracji niepodległościowej lat II wojny światowej w dylogii ˝Człowiek przemieniony w wilka˝ i ˝Dla honoru organizacji˝. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Warto również zapowiedzieć, że w najbliższy poniedziałek odbędzie się uroczystość ponownego pochówku sprowadzonych z Anglii szczątków pisarza na warszawskich Powązkach, poprzedzona mszą świętą w Katedrze Polowej Wojska Polskiego. Będzie to wielkie wydarzenie dla szanownej rodziny pisarza, czytelników i wielbicieli jego twórczości oraz organizatorów Instytutu Pamięci Narodowej. Sam Piasecki napisał o sobie w 1950 r. w jednym z życiorysów: ˝(...) przez 32 lata jestem wrogiem bolszewizmu. Walczyłem przeciw niemu jako partyzant, żołnierz, szpieg, konspirator i wreszcie jako pisarz. Zwalczanie bolszewizmu jest moją ideą i celem mojego życia. (...) Chętnie się zabiorę do każdej dużej pracy dla zwalczania komunizmu w Polsce, Europie czy Ameryce. Robię to indywidualnie, lecz wierzę, że przy odpowiednim poparciu mnie i wykorzystaniu mojej wiedzy i zdolności mógłbym zrobić dużo więcej i tego pragnę dla obrony Polski, wyzwolenia od bolszewizmu Rosji i ochrony wolnych państw od zarazy bolszewickiej˝. Tak pisał i czynił odważny polski żołnierz wojny bolszewickiej (Dzwonek), oficer wywiadu okresu II wojny światowej, pisarz i patriota Sergiusz Piasecki. Klub Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował za przyjęciem uchwały o ustanowieniu roku 2026 Rokiem Sergiusza Piaseckiego. Dziękuję bardzo.