Mówca: Sprawozdawca Józef Lassota
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Infrastruktury z druku nr 3068, które jest wynikiem pracy komisji nad przedstawionym przez rząd projektem ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw, druk nr 2959. Przedstawiany przez Komisję Infrastruktury projekt ustawy jest wykonaniem rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym. Rozporządzenie ustanawia przepisy w zakresie transportu autobusowego i autokarowego dotyczące: po pierwsze, niedyskryminacji pasażerów w zakresie warunków transportu oferowanych przez przewoźników; po drugie, praw pasażerów w przypadku wypadków związanych ze skorzystaniem z autobusu lub autokaru, których skutkiem jest śmierć lub odniesienie obrażeń, lub utrata albo uszkodzenie bagażu; po trzecie, niedyskryminacji osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej oraz obowiązkowej pomocy dla nich; po czwarte, praw pasażerów w przypadkach odwołania lub opóźnienia transportu; po piąte, minimalnych informacji przekazywanych pasażerom; po szóste, rozpatrywania skarg; po siódme, ogólnych zasad egzekwowania przepisów. Rozporządzenie określa pomoc i rozwiązania niezbędne, aby osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej mogły: poinformować o swoim przybyciu do terminalu i zwrócić się o pomoc w wyznaczonych punktach; przemieścić się z wyznaczonego punktu do stanowiska odprawy, poczekalni oraz miejsca wejścia na pokład pojazdu; wejść na pokład pojazdu, korzystając z wind, wózków inwalidzkich lub innej potrzebnej pomocy, odpowiednio do sytuacji; załadować i odebrać swój bagaż; opuścić pokład pojazdu; przewozić ze sobą w autobusie lub autokarze certyfikowanego psa przewodnika; udać się na swoje miejsce siedzące. Rozporządzenie jest stosowane bezpośrednio we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej od dnia 1 marca 2013 r. i jednocześnie pozostawia pewne kwestie do uregulowania przez poszczególne państwa członkowskie. Obowiązujące obecnie polskie przepisy prawne nie wykonują w pełni zobowiązań nałożonych przez to rozporządzenie, zaszła więc konieczność przygotowania niniejszego projektu nowelizacji ustawy. Pani Marszałek! Ponieważ pierwsze czytanie projektu ustawy odbyło się w Komisji Infrastruktury, w czasie posiedzenia plenarnego pozwolę sobie na jego skrótowe omówienie. Oprócz zmian w ustawie o transporcie drogowym projekt wprowadza zmiany w ustawie o usługach turystycznych oraz w ustawie o publicznym transporcie zbiorowym. Według projektu ustawy na samorząd terytorialny, który jest właścicielem dworca lub jego współwłaścicielem w części większej niż połowa udziałów we współwłasności, w miastach powyżej 50 tys. mieszkańców, z którego odjeżdża co najmniej 500 tys. pasażerów rocznie, nakłada się obowiązek dostosowania dworca do udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej. W przypadku dworców, których właścicielem jest podmiot inny niż samorząd, a które spełniają wcześniej wymienione kryteria, właściciel może wystąpić do ministra właściwego do spraw transportu o wyznaczenie dworca przystosowanego do udzielania pomocy w publicznym transporcie zbiorowym. Także zarządzający dworcem niebędący właścicielem może na podstawie porozumienia z ministrem właściwym wystąpić o wyznaczenie dworca przystosowanego do udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej, oczywiście w przypadku spełnienia wcześniej wymienionych kryteriów. W przypadku niedostosowania dworca, którego właścicielem lub współwłaścicielem w części większej niż połowa udziału we współwłasności jest samorząd, wojewoda nakłada karę w wysokości 100 tys. zł, która stanowi dochód budżetu państwa. Z tytułu świadczenia pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej na dworcach, których właścicielem lub współwłaścicielem w części większej niż połowa udziałów we współwłasności jest samorząd, umieszczonych w wykazie prowadzonym przez ministra właściwego do spraw transportu, podnosi się opłatę z 1 zł do 2 zł za jedno zatrzymanie środka transportu. Projekt ustawy zawiera przepisy dotyczące ochrony pasażerów korzystających na wyznaczonych dworcach ze świadczeń pomocowych przysługujących osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej. W przypadku nienależytego wywiązywania się z nałożonych ustawą obowiązków na przewoźnika drogowego lub podmiot zarządzający dworcem nakładana jest przez organizatora publicznego transportu zbiorowego kara w wysokości do 30 tys. zł, która stanowi dochód właściwej jednostki samorządu terytorialnego, a w przypadku przewozu osób w międzynarodowym transporcie drogowym - stanowi dochód budżetu państwa. Jeśli organizator turystyki nienależycie wywiązuje się z nałożonych ustawą obowiązków, marszałek województwa nakłada karę w wysokości do 30 tys. zł, która stanowi dochód samorządu województwa. Projekt ustawy określa limity wydatków budżetu państwa jako dotacje dla samorządu województwa na zadania zlecone z zakresu administracji rządowej, a przeznaczone na koszty związane z rozpatrywaniem skarg na organizatorów turystyki w latach 2016-2024. Projekt ustawy określa także limity wydatków jednostek samorządu terytorialnego na realizację zadań własnych związanych z przystosowaniem dworców w 2015 r. i rozpatrywaniem skarg na przewoźników oraz podmioty zarządzające dworcami w latach 2016-2024. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów dotyczących zmian w ustawie o usługach turystycznych, które wchodzą w życie 1 stycznia 2016 r. Pani marszałek, w imieniu Komisji Infrastruktury proszę Wysoką Izbę o przyjęcie tego projektu ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)