PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Sławomir Kłosowski
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Zawiłości proceduralnych dotyczących naszego projektu panu posłowi nie będę klarował. Myślę, że lektura, czytanie ze zrozumieniem może w wolnej chwili wszystko wyjaśni panu posłowi.
Mówca: Piotr Paweł Bauć
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie pośle, mi się nie kojarzy to tak. Dziękuję.
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Cieszę się bardzo, że po raz kolejny na tej sali debatujemy o polskiej oświacie, o sześciolatkach. Nie tak dawno, na 6. posiedzeniu Sejmu, również o tym mówiliśmy, wczoraj na posiedzeniu komisji rolnictwa również ten temat wypłynął, bo jest luty, miesiąc, kiedy organy samorządowe muszą podejmować bardzo ciężkie decyzje o likwidacji placówek oświatowych. Cieszę się, że jest złożony projekt obywatelski, w którym są dobre zapisy. Kilka razy tutaj padło: subwencja od przedszkolaka. Ja już kilkakrotnie na tej mównicy o tym mówiłem. Zróbmy wszystko, jak siedzimy na tej sali, od lewej strony po prawą stronę, żeby subwencja szła za dzieckiem od przedszkola przez szkołę podstawową, gimnazjum, po szkołę średnią. To jest pierwsza rzecz. Jak to zrobimy, będzie nam łatwiej dyskutować o poziomie nauczania, o tym, co się dzieje w polskiej szkole. Wiem, że takie przypadki mają miejsce w naszym kraju, ale musimy je eliminować. Muszą je przede wszystkim eliminować rodzice, bo posyłają dziecko do szkoły, wiedzą, co się w szkole dzieje, i powinni wiedzieć, i powinni mieć dostęp do informacji o tym, co złe w szkole i to eliminować. Sprawiliśmy przez lata, że rada rodziców ma duży wpływ na to, co się w szkole dzieje. Musimy to tylko doprecyzować (Dzwonek), żeby było dobrze. Następna sprawa, nie zgodzę się, że zespoły to jest zło. Są pozytywne przykłady: jeśli jest przedszkole, później szkoła podstawowa i gimnazjum, to nie ma żadnych problemów wychowawczych. Róbmy tak, naprawdę, panie ministrze, szanowne koleżanki posłanki i koledzy posłowie, żeby polska oświata rozwijała się dobrze i byśmy byli z niej, tak jak tutaj siedzimy, dumni. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Paluch
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoka Izbo! Władze publiczne zapewniają obywatelom powszechny i równy dostęp do wykształcenia. To nie jest utopia Platona, to pierwsze zdanie w ust. 4 art. 70 Konstytucji RP. Czy można mówić jednak o wyrównywaniu szans edukacyjnych i życiowych, jeżeli w Polsce brakuje dostępnej dla przeciętnej rodziny sieci przedszkoli? Szczególnie trudna sytuacja jest na wsi. Nie można przecież mówić o wyrównywaniu szans edukacyjnych, jeżeli wychowaniem przedszkolnym jest objętych 38% czterolatków i niecałe 30% trzylatków. Czy można się zatem dziwić odpowiedzialnym rodzicom, zatroskanym o los swoich dzieci, że chcą przywrócić brzmienie przepisów sprzed tej fatalnej, niezbornej nowelizacji z marca 2009 r.? Rząd w swojej ocenie obywatelskiego projektu powołuje się na przykłady Luksemburga, Holandii, Austrii, ale mam wrażenie, że stracił kontakt z polską rzeczywistością. Rząd jest już chyba po drugiej stronie lustra, panie ministrze, w sprawach edukacji szczególnie, skoro twierdzi o obywatelskim projekcie, i tu pozwolę sobie zacytować: propozycje rozwiązań prawnych oraz towarzyszące im uzasadnienie nie znajdują odzwierciedlenia w aktualnej rzeczywistości. Ktoś tu się rzeczywiście z rzeczywistością rozjechał. Rząd argumentuje, że objęcie dzieci zorganizowaną edukacją zapewni im szybszy rozwój i lepsze przygotowanie do wejścia w dorosłe, zawodowe życie. Otóż jeżeli rząd ma na myśli walkę o przetrwanie w przeładowanej, niedoinwestowanej (Dzwonek), na niskim poziomie szkole, walkę o przetrwanie, począwszy od 6. roku życia, to pewnie ma rację. Ale czy odpowiedzialni ludzie, troszczący się o przyszłość Polski, mogą się zgodzić na ten katastrofalny stan, który dzisiaj panuje w polskiej oświacie? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Polski system edukacyjny przestał być już narodowy i państwowy. Ten system jest po prostu samorządowy. Państwo wycofało się z obszaru edukacji, przerzucając obowiązki na wójtów, burmistrzów, starostów. Dziwi mnie i to, że procesy konsultacyjne przeprowadzali marszałkowie województw, którzy praktycznie nie mają nic wspólnego ani ze szkołami gminnymi, ani z podstawowymi, ani gimnazjalnymi, ani średnimi. Zniszczyliśmy już system szkolnictwa zawodowego, to się udało, trwa proces, przygotowujemy się w zasadzie do likwidacji liceów ogólnokształcących. Moje pytanie do pana ministra. Jakie środowiska naukowe, którzy profesorowie, którzy uczeni, które ośrodki akademickie podpowiadają państwu rozwiązania, które serwujecie? Chciałbym poznać po prostu te środowiska i wiedzieć, że to, co robi minister edukacji, poprzedni i ten, wynika z pewnego zaplecza, którym się otacza. Poznajmy to zaplecze, dowiemy się wtedy może, gdzie jest prawdziwe źródło... (Poseł Marek Rząsa: Układu.) Panie pośle Marku Rząsa, nie przeszkadzałem panu. Skoro mnie pan prowokuje, a mam czas, to powiem, że przykro mi, że pan powiedział, gdy pani marszałek Sejmu zgodziła się na zadawanie pytań przez 1,5 minuty, że jest to bicie piany. (Dzwonek) Jeśli pan tak uważa, to jest mi przykro. (Poseł Marek Rząsa: Za chwilę odpowiem panu osobiście.) Wobec tego stawiam pytanie, jak w sentencji. Dziękuję.
Mówca: Aleksandra Trybuś
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowni Przedstawiciele Inicjatywy Ustawodawczej! Wprowadzenie ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty wzbudzało wiele emocji, szczególnie wśród niektórych rodziców. Ministerstwo, wsłuchując się w głos społeczny, przesunęło obowiązek wprowadzenia zmian z września 2012 r. na wrzesień 2014 r., dając tym samym rodzicom czas do samodzielnego zdecydowania o posłaniu dziecka 6-letniego do szkoły, a niektórym szkołom - na lepsze przygotowanie bazy. Nie zmienia to jednak faktu, że 90% wszystkich szkół w kraju już obecnie ma dzieci sześcioletnie. Sprawdziłam, w mojej gminie, w moim mieście we wszystkich szkołach sześciolatki już funkcjonują. (Poseł Zbigniew Dolata: Gdzie to?) W Cieszynie. Współczesne państwo powinno upowszechniać wczesny dostęp dziecka do edukacji, zapewnić dziecku szybszy rozwój i lepsze przygotowanie do dorosłego życia. Tak dzieje się w większości państw europejskich. Moje pytanie, panie ministrze, prośba, proszę podać te programy, które pomagają, te rządowe programy, które wspierają przygotowanie dzieci 6-letnich do szkoły, te, które wspomagają jakość kształcenia, żeby ten obraz polskiej szkoły, który był malowany przez ustawodawców, troszeczkę zmienić. Pytanie do ustawodawców. Czy kolejne przesunięcie ostatecznego terminu spełniania obowiązku szkolnego przez sześciolatki czy zniesienie tego obowiązku dla dzieci 6-letnich nie wprowadzi dodatkowego (Dzwonek) niepotrzebnego chaosu wokół szkół? Zastanawiam się, czy inicjatywa rodziców nie powinna być skierowana raczej na konkretne działania szkoły czy gminy, w której dzieje się źle. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie pośle, w 2000 r. jako marszałek województwa podkarpackiego likwidował pan szkołę, naginał pan prawo po to, by załatwić pracę swojemu partyjnemu koledze. Jeśli ma pan odrobinę przyzwoitości, niech pan na temat edukacji nie wypowiada się. Przygotowanie grupy 6-letnich dzieci do edukacji szkolnej należy rozważać na tle przemian, które dokonują się wokół nas. Chyba każdy z nas się zgodzi, że na korzyść zmieniają się warunki społeczne, kulturowe czy bytowe polskich rodzin. Zdecydowanie podniósł się poziom wykształcenia rodziców, poziom ich aspiracji społecznych. Zmniejsza się dzietność, a na lepsze poprawiają się warunki socjalne w społeczeństwie. Mamy do czynienia z niewiarygodnym wręcz postępem technologicznym i informatycznym, do którego też mamy wręcz nieograniczony dostęp. Moim zdaniem podstawę wszelkich działań, oceny przygotowania dziecka do rozpoczęcia nauki szkolnej powinna stanowić kompleksowa diagnoza w oparciu o nową wiedzę, w nowej rzeczywistości. Muszę z przykrością stwierdzić, zwracając się do wnioskodawców, że w państwa wniosku znalazł się zapis - moim zdaniem zupełnie nieuprawniony, żeby nie powiedzieć nieprawdziwy - o braku narzędzi diagnostycznych pozwalających sprawdzić gotowość 6-letniego dziecka do obowiązku szkolnego. Otóż w 2006 r. Akademia Świętokrzyska przeprowadziła w całym kraju szeroko zakrojone badania na 20-procentowej populacji 6-latków. Przebadano ok. 70 tys. dzieci (Dzwonek), diagnozując takie sfery rozwoju dziecka, jak fizyczny, motoryczny, umysłowy, społeczno-emocjonalny, zdrowia oraz warunki społeczne i wychowawcze, w jakich dziecko się wychowuje. W 2007 r. opublikowano raport pod tytułem ˝Sześciolatki w Polsce˝. Mam pytanie do wnioskodawców: Czy państwo znają ten raport, a jeśli tak, to czy przedstawione tam wyniki zostały uwzględnione w trakcie przygotowywania przez państwa projektu zaproponowanych zmian? Dziękuję. Dziękuję, pani marszałek. (Oklaski)
Mówca: Danuta Pietraszewska
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W uzasadnieniu swojego projektu Prawo i Sprawiedliwość przedstawia argument braku przygotowania bazy obiektów szkolnych dla potrzeb 6-latków oraz braku jednolitych standardów oświatowych w kraju. O ile w jakimś stopniu mogę zgodzić się z brakiem standardów, które to szczególnie pan poseł Sławomir Kłosowski miał okazję stworzyć, kiedy PiS było u władzy, a pan był sekretarzem stanu, o tyle pierwszy argument, o stanie bazy, upada w zderzeniu z rzeczywistością. Z danych MEN wynika, że tylko w 203 miejscowościach na prawie 3 tys. nie ma w szkołach 6-latków bądź jest ich dwoje, troje. To obala mit o braku wsparcia i braku przygotowania szkół na przyjęcie 6-latków. W 2012 r. samorządy otrzymają subwencję w optymalnej wysokości, tak jakby przejmowały wszystkie 6-latki, będą więc miały możliwości uzupełnienia braków, jeśli takie występują, do roku 2014. Panie ministrze, czy nie należałoby zbadać, dlaczego wspomniane 203 (Dzwonek) samorządy nie poradziły sobie z przygotowaniem szkół na przyjęcie 6-latków? Czy wynikało to z braku środków, z braku inwencji w zdobywaniu środków, czy zwyczajnie z niedbalstwa lub braku kompetencji dyrektorów, bo również bywa i tak? Jeśli potrzebna jest pomoc, wsparcie finansowe bądź merytoryczne, należy to zrobić jak najszybciej i nie trzeba na to czekać 38 lat. Wystarczą dwa, aby nie ucierpiały na tym dzieci, szczególnie te, które oczekują swojej szansy na rozwój edukacyjny. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Maciej Małecki
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Rząd zabiera dzieciom dzieciństwo i niszczy ich przyszłość. Nie można bowiem inaczej nazwać zmuszania rodziców, podkreślam, zmuszania do wysyłania do szkoły swoich 6-, a nawet 5-letnich, w przypadku zerówek, dzieci. Są one skazywane na rygor siedzenia w ławkach, na przestrzeganie dyscypliny w czasie przerwy i w czasie lekcji, na kontakt z gimnazjalistami, bo czasem i takie dzieci chodzą do jednej szkoły, na kontakt z kilkunastoletnimi dziećmi, nie zawsze grzecznymi. To rodzi nieodwracalne zmiany w psychice dzieci - przede wszystkim niechęć do szkoły na całe życie i problemy, których nie da się później odwrócić. Rodzice nazwali to krótko: tresurą. Myślę, że pani minister Szumilas o tym nie wie, ponieważ nie znalazła czasu, aby spotkać się z rodzicami mimo wielu, wielu monitów. Nawet dzisiaj w tak ważnym dniu, kiedy na sali są przedstawiciele wnioskodawców, pani minister nie znalazła czasu, aby spojrzeć w oczy ludziom, którzy reprezentują 350 tys. rodziców. (Dzwonek) Chciałbym zapytać: Czy rząd ma świadomość, jakie skutki dla 6-, 5-latków niesie wspólna nauka i kontakt na korytarzu, w szatni, w łazienkach, z kilkunastoletnimi dziećmi? Czy rząd ma świadomość tego, jakie problemy wychowawcze występują wśród kilkunastoletnich dzieci, także w gimnazjum? Mówiłem o tym - nieraz te zespoły szkół są w jednym budynku. Czy rząd może zagwarantować - to jest raczej pytanie retoryczne - że kontakt 5-, 6-letniego dziecka z kilkunastoletnim dzieckiem, nie zawsze dobrze wychowanym, dobrze ułożonym, będzie bez szkody dla tego malucha? Efektem będzie trwały ślad w psychice dziecka...
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pragnę podziękować Komitetowi Inicjatywy Ustawodawczej za trud włożony w przygotowanie tej ustawy. Jestem dumny z tego, że 347 tys. matek i ojców, podpisując się pod projektem, pokazało, że dla nich najważniejsze jest dobro dziecka. W pełni podpisuję się pod rozwiązaniami proponowanymi przez komitet obywatelski. Rozwiązania te uporządkują i naprawią polską oświatę. Niestety oświata jest systematycznie niszczona przez rząd PO-PSL. Samorządowcy mają dość ciężarów, jakie na nich nakłada rząd. Nauczyciele mają dość ewaluacji i biurokracji w szkołach. Rodzice mają dość eksperymentów na ich dzieciach. Dlatego apeluję do państwa posłów koalicji rządowej: pochylcie się nad tym projektem, przyznajcie się do swoich błędów, wycofajcie się z irracjonalnych pomysłów, uratujmy polską oświatę. Mam pytanie do pana ministra: Dlaczego rząd kilka lat temu ograniczył uprawnienia kuratorów oświaty? Chodzi między innymi o pozbawienie wpływu kuratora na decyzję o likwidacji szkoły. Dzisiaj widzimy tego efekty. Zamykane są szkoły, kuratorzy są bezradni. Dlaczego państwo pozbawiło się możliwości wpływania na sieć placówek oświatowych? Kolejne pytanie dotyczy subwencji oświatowej na przedszkola. Dzisiaj jest to zadanie własne samorządów, które nie mają na to pieniędzy. Czy rząd zamierza wprowadzić w najbliższym czasie subwencję oświatową na przedszkola? (Oklaski)
Mówca: Ewa Malik
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Szanowni Państwo! Z wielką radością i ulgą należy powitać obywatelski projekt ustawy, który wyszedł naprzeciw oczekiwaniom całej rzeszy rodziców i nauczycieli zaniepokojonych wprowadzeniem podczas VI kadencji Sejmu zmian w systemie oświaty. Zmian, które w istocie zdemontowały spójny dotąd, sprawdzony i dobry system oświaty w Polsce. System, który był efektem wielu lat ciężkiej pracy pokoleń nauczycieli i w ogóle specjalistów od edukacji narodowej. Szkoda tego cennego czasu, który od 2007 r., od nastania pani minister Hall został zmitrężony na jałowe dyskusje, spory, pozorowane konsultacje w środowiskach oświatowych oraz na forum Sejmu, które i tak nie zapobiegły katastrofie, jaką pani Hall sprowadziła na polskie szkolnictwo. Pani minister... Właściwie nie wiem, do kogo się zwracać, ale zwracam się do przedstawiciela ministerstwa edukacji. Pani minister, pani uczestniczyła w działaniach ministerstwa edukacji dotyczących nieodpowiedzialnego eksperymentowania na ustawie oświatowej. Czy teraz, gdy doszło do wyrażenia tak zdecydowanego sprzeciwu społecznego wobec wszystkich waszych pomysłów w formie projektu zgłoszonego przez obywateli, jest pani skłonna do przyjęcia rozwiązań zniesionych przez was w 2009 r.? (Dzwonek) Czy państwo macie odwagę przyznać się do błędu, który zaowocował niesłychanym bałaganem, dezorganizacją i wielką, wielką szkodą dla jakości polskiego systemu edukacyjnego? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Moskal
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Na początku pragnę skierować słowa uznania i podziękowania dla państwa Elbanowskich i grupy ponad 300 tys. obywateli za to, że pewne niedoróbki, że psucie oświaty przez tamtą kadencję próbujemy naprawić, bo rzeczywiście tak chyba jest. Jednym z ważnych, istotnych elementów, które są tutaj poruszane, jest to, że jak sześciolatek pójdzie do szkoły, to będzie cudownie i wspaniale. Były tutaj przywoływane też różne opracowania, różne badania. Kieruję pytanie do ministra: Czy pan minister przeczytał strategię lizbońską i ˝Europę 2020˝? I co w tym ważnym dokumencie, bo jesteśmy w Europie, pisze się na temat wyrównywania szans i ewentualnie osiągania dobrych wyników? Były prowadzone badania, że nie jest istotne i ważne, w jakim wieku idzie się do szkoły. Ważne jest objęcie ucznia czy objęcie młodego człowieka wychowaniem przedszkolnym. To jest zadanie podstawowe. I akurat w tym projekcie obywatelskim jest m.in. pokazane, w jaki sposób mamy pomagać. Bo to nie to, że damy samorządom, ale też jest to odpowiedzialność państwa. Zachęcam wszystkich, żebyśmy sięgali do pewnych opracowań, właśnie nawet i z Unii Europejskiej, i żebyśmy na tej bazie mówili wiele rzeczy. (Dzwonek) Tutaj były też informacje na temat przekrętów i pewnych niedoróbek. Też kieruję pytania w związku z tym. Priorytet III ˝Kapitału ludzkiego˝ - ponad 4 mld zł. Ile z tych pieniędzy dotarło do ucznia, do szkoły, a ile dotarło do pewnej, można powiedzieć, grupy lobbystycznej? Grupy, która jeszcze w połowie lat 90. tworzyła z ministrem Bonim wizję nowego społeczeństwa. Bardzo proszę o szczegółowe informacje. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Dolata
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytania skierowane do wnioskodawców tych dwóch projektów ustawy. Pierwsze pytanie: Czy prawdą jest, że w badaniach jakości nauczania najlepsze wyniki w Europie uzyskują dzieci i młodzież z Finlandii? A w Finlandii obowiązek szkolny dotyczy dzieci 7-letnich. To jest pytanie pierwsze. Drugie pytanie dotyczy rozwoju dzieci i młodzieży. Obserwuje się proces akceleracji w rozwoju fizycznym. To jest niewątpliwe. Natomiast mam pytanie, czy taką akcelerację naukowcy dostrzegają też w rozwoju emocjonalnym, psychicznym dzieci i młodzieży, bo często to wcześniejsze posyłanie dzieci do szkół, rozpoczynanie obowiązku szkolnego przez dzieci 6-letnie przedstawia się jako wyraz właśnie wyrównywania szans. Z tego rodzą się też kolejne pytania. Czy znane są już jakieś badania dotyczące wpływu przedwczesnego rozpoczynania nauki szkolnej na niepowodzenia szkolne, na nerwice szkolne? Bo chociażby w wystąpieniu pani Elbanowskiej i w mediach (Dzwonek) słyszymy o takich przypadkach. Ale czy są poświęcone temu badania? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nie może być tak, że dzieci i ich edukacja stają się narzędziem politycznej wojny i treścią populistycznych haseł. W działaniach wielu kręgów osób atakujących pomysły na konieczną reformę brakuje zdrowego rozsądku, ale także analiz wykonanych przez niezależne podmioty oraz symulacji problemu przy zakładanej dotacji dla samorządów na edukację dzieci. W 2011 r. do szkół poszło 20% sześciolatków. Ich rodzice sami zdecydowali, że dzieci są już gotowe do podjęcia nauki w szkole podstawowej. Decyzje zostały poparte pozytywnymi opiniami poradni psychologicznych i pedagogicznych. Poradnie te wydawały też opinie o tym, że sześcioletnie dziecko jest gotowe do podjęcia nauki, zmiany środowiska i czy jest emocjonalnie przygotowane. Przecież każde dziecko jest inne. Jeżeli w 2014 r. wejdą do szkół jednocześnie sześciolatki i siedmiolatki, to spowoduje to gwałtowną potrzebę zapewnienia sal, sprzętu, pomocy dydaktycznych, a nade wszystko nauczycieli dla dużej grupy uczniów. I to jest niepokojące. Ale mamy czas, żeby się na to przygotować. (Dzwonek) Jednak liczba ta w następnym roku nagle spadnie i znowu trzeba będzie zwalniać już niepotrzebnych nauczycieli oraz znacząco zmienić organizację zajęć w szkołach. Moim zdaniem nie powinno się odkładać w czasie obowiązku szkolnego sześciolatków. Szkoły są gotowe do przyjęcia uczniów. Mam pytanie: Czy były analizowane dane statystyczne poradni psychologicznych związane z gotowością do podejmowania nauki w szkołach i kiedy planuje się skierowanie subwencji do jednostek samorządu terytorialnego na utrzymanie przedszkoli? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Domicela Kopaczewska
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przed tą dzisiejszą debatą byłam przekonana, że wszystkim nam będzie towarzyszyła troska o te projekty, o to, aby rzeczywiście polskie dzieci uczyły się w najlepszej szkole. Niestety nie wszystkim nam ta troska towarzyszy, a co niektórzy próbują cynicznie wykorzystać tę debatę do swoich politycznych rozgrywek. Pytanie do pana ministra. Panie ministrze, czy w czasie, kiedy rządziło Prawo i Sprawiedliwość, w Ministerstwie Edukacji Narodowej były podejmowane jakiekolwiek działania aby określić standardy edukacyjne? Czy są jakieś ślady mówiące o tym? Czy są również jakieś ślady projektów, które wspomagałyby polskie szkoły, aby w każdej szkole była ciepła woda? Czy pojawiło się cokolwiek w tej sprawie? Panie ministrze, czy to prawda, że w latach 2005-2006 i w następnych zostało zlikwidowanych w jednym roku ponad 500, a w drugim ponad 600 szkół? W związku z tym czy rzeczywiście dzisiaj wszystkim nam towarzyszy troska o poprawę polskiej szkoły? (Dzwonek) Czy w związku z projektem obywatelskim, który rzeczywiście zjednoczył tylu rodziców, ministerstwo planuje podjąć inicjatywę ustawodawczą, aby rzeczywiście wzmocnić rolę rodziców w polskiej szkole, żeby to rzeczywiście na dole, w samorządzie, rodzice decydowali o jakości edukacji? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Lucjan Marek Pietrzczyk
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nie chciałbym się odnosić do projektu poselskiego, zgadzam się tutaj z posłem Jackiem Suchowiejką oraz, co może być zaskoczeniem, z panią posłanką Marzeną Wróbel. Chciałbym za to mówić o projekcie obywatelskim, zawartym w druku nr 27. Mam bardzo duże doświadczenie z terenu szkoły, w której miałem przyjemność zorganizować klasę złożoną z samych sześciolatków oraz klasę złożoną z sześcio- i siedmiolatków. Muszę powiedzieć, że ten pomysł się sprawdził. Mam też doświadczenia z poziomu całego województwa i należy powiedzieć, że ten pomysł się sprawdza. Chciałbym powiedzieć o pewnym problemie. Otóż gdybym brał za rzeczywistość przykłady podawane przez panią Karolinę Elbanowską, to musiałbym natychmiast udać się do organów ścigania, bo są to przykłady łamania wszelkich praw obywatelskich naszych milusińskich. Rozumiem, że tak się dobiera fakty, żeby o nas świadczyły. Nie chciałbym mówić, że są one niezgodne z rzeczywistością lub używane tendencyjnie, tak jak kiedyś w trakcie audycji radiowej z udziałem pana Tomasza Elbanowskiego i moim, kiedy pan Tomasz stwierdził, że ponad połowa polskich szkół nie ma ciepłej wody. Chciałbym jednak mówić o czymś innym. Otóż korzystając z różnych danych, dowiedziałem się, że od 23 do 78% przedszkolaków samodzielnie korzysta z komputera i Internetu. (Dzwonek) Dlatego mam pytanie, z jakich danych, analiz, raportów państwo korzystaliście, z których wynika, że polskie szkoły nie są przygotowane do przyjęcia sześciolatków, a polskie dzieci 6-letnie, w przeciwieństwie do sześciolatków z większości krajów europejskich, nie posiadają zdolności do pójścia do szkoły w wieku 6 lat. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ewa Żmuda-Trzebiatowska
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Proszę państwa, trudno dyskutować z argumentami wnioskodawców, ponieważ obraz szkół, jaki przedstawiają, to czasy wczesnego PRL-u i jakaś tęsknota za tymi czasami. W całej Europie sześciolatki chodzą do szkoły, a wnioskodawcy uważają, że nasze dzieci są gorsze, że rodzice nie troszczą się o nie wystarczająco, żeby mogły pójść do szkoły. Mało tego, próbują wprowadzić szkołę do przedszkola i tam uczyć dzieci literek. Jedną rzecz państwo Elbanowscy zrobili bardzo dobrze, zwrócili uwagę na problem przygotowania szkół. Samorządowcy otrzymali już na ten cel 1227 mln zł. Najwyższa pora, żeby państwo Elbanowscy przyznali się do błędu i wycofali się ze swoich pomysłów, które przynoszą dużo szkody zarówno dzieciom, jak i rodzicom. Nasze dzieci nie są gorsze od dzieci z innych krajów europejskich. Dziękuję. (Oklaski)