Mówca: Stanisław Tyszka
Data: 2019-05-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie ministrze, nie wiem, o co chodzi. Pani poseł poprosiła, żeby pan minister coś powtórzył? Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia Janusz Cieszyński: Tak. (Poseł Rajmund Miller: Prośba o powtórzenie.) Może pani poseł nie dosłyszała? (Wypowiedź poza mikrofonem) Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia Janusz Cieszyński: Dwóch przypadków? (Poseł Elżbieta Radziszewska: Tych dwóch przypadków. Jednych i drugich.) Mamy lekarzy, którzy są związani z Narodowym Funduszem Zdrowia kontraktem lub umową, i wobec tych lekarzy kwestie, o których tutaj dzisiaj mówimy, reguluje rozporządzenie o ogólnych warunkach umowy. Natomiast przepisy, które zawiera ustawa refundacyjna, dotyczą tych lekarzy, którzy nie mają tej umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia. Te osoby mają oczywiście możliwość wystawiania recept na leki refundowane, które Narodowy Fundusz Zdrowia współfinansuje, natomiast do tego, żeby to robić, nie ma konieczności posiadania jakiejkolwiek umowy z funduszem. (Poseł Elżbieta Radziszewska: O to mi chodziło. Dziękuję.) Stąd ta różnica pomiędzy ustawą a rozporządzeniem. I teraz, szanowni państwo, ze względu na to w ustawie zostały wprowadzone sankcje w wyjątkowych wypadkach, tych najpoważniejszych, które są właśnie związane z reżimem kary administracyjnej. W tym przypadku Narodowemu Funduszowi Zdrowia po prostu łatwiej jest tego dochodzić niż w przypadku błędnie wypisanej refundacji w innych zakresach, gdy jest to przedmiotem sprawy sądowej czy jest to rozpatrywane na normalnej drodze cywilnej. Tak że, szanowni państwo, różnica wynika z tego, że mamy ograniczony katalog przypadków, czterech przypadków, które dotyczą co do zasady niewspółpracowania z kontrolą czy to poprzez w ogóle odmowę udzielenia wyjaśnień, czy też niewykonanie zaleceń pokontrolnych, ale też sytuacji, w której nie jest prowadzona lub jest prowadzona niezgodnie z prawem dokumentacja medyczna, na podstawie której można o tej refundacji orzec. Szanowni państwo! Dlaczego w ogóle to robimy? Otóż właśnie okazało się, że to wśród lekarzy, którzy nie mają kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia, czyli tych, o których mowa jest w tych przepisach, wykryliśmy w ostatnich latach największe nadużycia. Przykład: lekarz z Katowic - 1800 tys. zł z refundacji, co więcej, szanowni państwo, refundacji leków bardzo silnie działających, które wedle wszelkiego prawdopodobieństwa mogły zostać użyte do produkcji narkotyków. Inna osoba z Łodzi, też bez kontraktu z NFZ-etem - 1300 tys. zł. To są, szanowni państwo, pojedyncze przypadki, absolutnie wyjątkowe sytuacje, ale my na nie chcemy być gotowi. Chciałbym też wskazać, że ta ustawa z 21 lutego wprowadza zupełnie nową instytucję - progu bagatelności kary. Co to oznacza? Oznacza to, że kary, które wynoszą poniżej 500 zł, w ogóle nie są przez Narodowy Fundusz Zdrowia dochodzone. Powiecie państwo, że tych kar do 500 zł pewnie jest bardzo mało. Otóż nie, szanowni państwo, połowa wszystkich postępowań, wszystkich kontroli, to są właśnie takie, których rezultatem jest kara do 500 zł, czyli to są bagatelne, drobne kwestie, i my od dochodzenia tego odstępujemy, bo to się najzwyczajniej w świecie, szanowni państwo, nikomu nie opłaca. My przyjmujemy, że rzeczywiście osobom, które orzekają o refundacji w reżimie uchwalonym przez Platformą Obywatelską, takie pomyłki mogą się zdarzać. Przechodząc do kolejnych pytań pani poseł Pępek, pani poseł Radziszewskiej, pana posła Skuteckiego, czy planujemy jakiekolwiek zmiany w tym, jak jest realizowana refundacja, chcę powiedzieć, że planujemy. Możecie zresztą państwo się zapoznać z tymi propozycjami. One są zawarte w projekcie ustawy, który trafił obecnie do konsultacji publicznych. On dotyczy m.in. właśnie uproszczeń w refundacji. Co nam umożliwia wprowadzanie tych uproszczeń? Otóż umożliwia nam to przede wszystkim wprowadzenie narzędzi informatycznych, które pozwalają nam obserwować cały rynek. To jest też to, o co pytał pan poseł Pyzik, czyli czy dysponujemy informacjami, które możemy na bieżąco analizować. Tak, dysponujemy. Dysponujemy nimi od 1 stycznia, dlatego trudno jeszcze mówić o konkretnym wykorzystaniu tego na potrzeby zdrowia Polaków, natomiast te analizy prowadzimy i będziemy prowadzić. Chcemy też te wnioski wykorzystać do tego, żeby mieć pewne informacje, które przydadzą się też do tego, żeby aktywnie poprawiać stan zdrowia polskiego społeczeństwa. Tak że prowadzimy prace nad tym, żeby zmienić system refundacji, który w 2011 r. uchwaliła Platforma Obywatelska. Zamierzamy to zrobić i pierwsze kroki już państwo możecie zobaczyć właśnie na stronie Rządowego Centrum Legislacji. Jeżeli jeszcze chodzi o pytanie pani poseł Tomaszewskiej o to, ile kosztuje Narodowy Fundusz Zdrowia nieprawidłowe wystawianie recept, to chcę powiedzieć, pani poseł, że w zeszłym roku kwota kar nałożonych w ramach kontroli ordynacji lekarskiej wyniosła 4 mln zł. To było ok. 400 postępowań, a suma kar to 4 mln zł, przy czym, tak jak mówię, rozkład jest bardzo nierówny, bo ok. połowy tych kar to są kary do 500 zł, a po drugiej stronie mamy już rzeczywiście istotne, duże naruszenia, które uszczuplają budżet płatnika przeznaczony na finansowanie innych leków lub świadczeń. Na końcu chciałbym się jeszcze odnieść do uwag dotyczących... (Poseł Elżbieta Radziszewska: Na moje pytanie odpowiedź. Jakie były kryteria, jakie postępowanie prowadzić, a jakie nie.) (Poseł Barbara Dziuk: Niech pan nie zwraca uwagi.) Pani poseł, postaram się odpowiedzieć, żeby nie było jakichkolwiek wątpliwości. Pani poseł, kierowaliśmy się tym, na co przede wszystkim zwracała uwagę podczas dyskusji w Senacie Naczelna Izba Lekarska, oraz kierowaliśmy się po prostu gradacją potencjalnych problemów czy potencjalnych nadużyć. Pani poseł wskazała, że wypadła przesłanka o tym, że ktoś nie miał uprawnień do wystawiania recept. Trzeba doprecyzować, że nie chodzi o sytuację, w której, przykładowo, recepty nie wystawił lekarz tylko ktoś inny, tylko chodzi o taką sytuację, kiedy ktoś np. wystawił receptę na środki bardzo silnie działające, do czego nie miał uprawnień. To jest jednak sytuacja troszkę inna, czyli tu nie ma takiej sytuacji, że te błędy, ten katalog dotyczy kwestii mniej ważnych niż te, które zostały usunięte. Szanowni Państwo! Odniosę się do tego, jak wyglądałby proces legislacyjny. Proszę państwa, 21 lutego Sejm uchwalił największą w historii zmianę dotyczącą tego, jak wygląda proces kontroli w Narodowym Funduszu Zdrowia. (Poseł Elżbieta Radziszewska: Wiemy. Scentralizowany system.) W toku prac w Senacie, podczas posiedzenia komisji w Senacie pojawiła się uwaga ze strony Naczelnej Izby Lekarskiej. Wtedy zadeklarowaliśmy, że przychylamy się do tych uwag, natomiast ze względu na to, że w ustawie jest szereg elementów, które mają wejść od 1 czerwca, ze względu na to, że chcieliśmy umożliwić przygotowanie kwestii związanych z reorganizacją tego korpusu kontrolerskiego, podjęliśmy decyzję, że wypracujemy kompromisowe rozwiązanie i przedłożymy je Radzie Ministrów, która tę ustawę przyjęła i przekazała do prac w parlamencie. Tak że, szanowni państwo, na tym polega mądrość, że ma się zdolność do refleksji, zdolność do kompromisu. (Poseł Elżbieta Radziszewska: Czyli poprzecie poprawki.) Jeżeli widzimy, że coś, co zostało przygotowane przez rząd, powinno być w jakiś sposób zmodyfikowane, to my to robimy. Szanowni państwo, na tym właśnie to polega, że słuchamy tego, co mówi środowisko lekarskie. Państwo doskonale pamiętacie, uchwaliliście ustawę refundacyjną, która skończyła się tym, że lekarze masowo przybijali pieczątki, że refundacja jest do decyzji Narodowego Funduszu Zdrowia. To są realne straty, które ponieśli polscy pacjenci. (Poseł Elżbieta Radziszewska: Niech pan nie miesza pojęć.) Pani poseł, to jest dokładnie ten sam akt prawny, dokładnie. Mam nadzieję, że udało mi się wyjaśnić wszystkie kwestie. Dziękuję bardzo za uwagę. (Oklaski)