PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Krzysztof Mieszkowski
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Przewodniczący! Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji według mojej oceny jest jednym z najbardziej profesjonalnych ciał naszego demokratycznego państwa. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, jak mi się wydaje, w sposób niezwykle rzetelny i odpowiedzialny broni kryteriów demokratycznego państwa. To demokratyczne państwo oparte jest na konstytucji, którą Prawo i Sprawiedliwość łamie od kilku miesięcy. ˝Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji stoi na straży wolności słowa, prawa do informacji oraz interesu publicznego w radiofonii i telewizji˝. Tak brzmi art. 213 naszej konstytucji. To jest jeden z tych artykułów, które odwołują się do wolności słowa, ale także do wolności twórczej, do wolności debaty i do tego, by móc w sposób odpowiedzialny i sensowny rozmawiać, prowadzić dialog z naszą publicznością - mówię w tej chwili o publiczności telewizyjnej - z naszym społeczeństwem. Dialog, jak mi się wydaje, jest podstawowym elementem nawiązania, stworzenia jakiejś przestrzeni społecznej. Elementem dialogu jest umiejętność słuchania. Dzisiaj to straciliśmy i myślę, że Prawo i Sprawiedliwość również w tym celuje. Otóż nie umiem zrozumieć, dlaczego telewizja publiczna jest przez państwa tak linczowana. Nie rozumiem, dlaczego telewizja publiczna za czasów poprzedniej władzy jest przez państwa tak lekceważona. Otóż chciałbym zapytać tych młodych ludzi - oni nie mają głosu w tej chwili - czy podobały im się jakieś programy, które chodziły w telewizji, czy oglądali telewizję publiczną. Pewnie był jakiś sensowny program, proszę państwa, w telewizji publicznej. Warto docenić pracę poprzedników. Na tym polega ciągłość państwa. Na tym polega ciągłość pracy. Świat nie zaczął się 25 października 2015 r., chociaż z pewnością tak uważacie. Polska demokracja jest znacznie trwalsza, bogatsza i ciekawsza od państwa jednoznacznych ocen naszej rzeczywistości. Chciałbym zwrócić uwagę pani przewodniczącej Kruk, że to nie Sejm podejmuje czy podjął decyzję w sprawie przyjęcia bądź odrzucenia sprawozdania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. To PiS je odrzuca. Trzeba to jednoznacznie powiedzieć. Myślę, że państwu (Dzwonek) by się przydała taka kategoria radykalnego wybaczania, i do tego was namawiam. A panu Dworakowi i jego zespołowi gratuluję 6-letniej pracy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Sprawozdanie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji to imponujący dokument, jeśli mamy na myśli poziom hipokryzji i nieuzasadnionego samozadowolenia. Rada na mocy nowelizacji z 2010 r. uczestniczyła w powoływaniu zarządów i rad nadzorczych mediów publicznych, po prostu wywierała wpływ na to, co dzieje się w mediach publicznych. Dzieliła i rządziła, a z jakim efektem, to sami widzieliśmy. Rada nie widziała albo, właściwiej będzie powiedzieć, nie chciała widzieć, że tzw. media publiczne stały się tubą propagandową rządzących, z której płynęły peany uwielbienia działań rządu i totalne potępienie opozycji. Co więcej, prawie wszystkie informacje były przedstawiane z perspektywy rządu, a jeśli do głosu była dopuszczona opozycja, to zawsze przedstawiana jako niezadowolona i bezzasadnie czepiająca się władzy. Zgodnie z projektem ustawy o Radzie Mediów Narodowych złożonym w Sejmie przez posłów Prawa i Sprawiedliwości Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji ma stracić na rzecz Rady Mediów Narodowych uprawnienia do powoływania rad programowych mediów publicznych. Prawo wyboru rad nadzorczych i powoływania zarządów publicznego radia i telewizji Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji straciła już w styczniu br., kiedy to na mocy małej ustawy medialnej przejął te kompetencje minister skarbu. Nie czas licytować się w wyliczaniu zaniedbań i błędów Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, podczas obrad komisji powiedziano już chyba wszystko, ale należy zdecydować o rozdziale regulacji rynku mediów elektronicznych od zarządzania i nadzoru nad mediami publicznymi. W wyborach 2015 r. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wykazała upartyjnienie i niezdolność do właściwego wywiązania się ze swojej konstytucyjnej odpowiedzialności, zatem celowa jest idea powołania Rady Mediów Narodowych, która będzie swoistą radą nadzorczą dla mediów publicznych, a Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji pozostanie tylko i wyłącznie regulatorem rynku mediów elektronicznych. Koło Poselskie Wolni i Solidarni zagłosuje za odrzuceniem sprawozdania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji za rok 2015. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Furgo
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Mam pytanie do członków Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w takiej dosyć nietypowej sprawie, ale póki jeszcze jesteście, to prosiłbym, żebyście to sprawdzili i zajęli się tym, bo w dobre intencje prezesa telewizji nie bardzo wierzę. Mam konkretne pytanie: Czy zajmiecie się losem pracowników zatrudnionych przez firmę Leasing Team? Przypomnę, że kontrakty wszystkich pracowników zostały wypowiedziane na koniec czerwca. Zatrudnieni tam fachowcy to dziennikarze i kamerzyści, czyli taka sól telewizji, najważniejsi ludzie, bez których może być ciężko tej instytucji. Ludzie ci, z tego, co wiem, są bardzo głęboko zaniepokojeni swoim losem. Czy możecie państwo uzyskać informacje od prezesa telewizji, czy pracownicy ci mogą liczyć na zatrudnienie i w jakiej formie? Bo z tego, co wiem, i taką informację w tej chwili dostałem, dostali propozycje, ale dostali propozycje nie do odrzucenia, czyli każdy musi założyć firmę, inaczej: out. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie przewodniczący krajowej rady, mam do pana pytanie. Czy uważa pan, że w sposób wystarczający w mediach realizowano zapisy ustawy o radiofonii i telewizji, w szczególności chodzi o rozdział 4 art. 21 ust. 2, który mówi w pkt 6, aby media publiczne respektowały chrześcijański system wartości, aby, w pkt 7, służyły umacnianiu rodziny i, w pkt 8, służyły zwalczaniu patologii społecznych i aby w mediach publicznych realizowano pluralizm i bezstronność. To moje pytanie. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Dariusz Piontkowski
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! O upolitycznieniu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji było już dużo. Ja więc zadam kilka pytań w związku z samym sprawozdaniem, które przedstawiła rada. Jest tam m.in. informacja o niższych wpływach z opłat za koncesje i licencje oraz prolongaty. Dotyczy to w zasadzie jednego nadawcy. Kwota łącznie ok. 6 mln zł. Czy zdaniem krajowej rady decyzja o odroczeniu tej wpłaty nie zakłóca w jakiś sposób równego traktowania wszystkich podmiotów nadających na polskim rynku? I teraz związany z tym element. W sprawozdaniu, które państwo przedstawili, wpływy z opłat koncesyjnych, licencyjnych oraz prolongat od tego roku i w następnych latach będą bardzo mocno wzrastały. Czy w związku z tym nie ma niebezpieczeństwa, że nadawcy nie będą w stanie wywiązać się z tych opłat? Element drugi. Była mowa o kłopotach technicznych z odbiorem na MUX 1 i MUX 2, o 70 takich przypadkach. Jak dużej części kraju to dotyczy? Czy jest szansa, żeby ten odbiór tam polepszyć? (Dzwonek) Element kolejny to koszty praw autorskich, które wykazaliście państwo w przypadku rozgłośni radiowych w zasadzie tylko za ten rok, w poprzednich latach nie. Czy tych praw autorskich nie opłacono w żaden sposób, czy też było inaczej? I element trochę z tym związany - koszty misji. One w ostatnich 3 latach znacznie spadły w porównaniu z latami 2010 i 2011.
Mówca: Dariusz Piontkowski
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Z czego to się bierze według państwa? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Paluch
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam następujące pytanie. Dlaczego Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji dopuszczała do faktycznego łamania przepisów, które ograniczają czas prezentowania reklam u jednego nadawcy? Działo się to w ten sposób, że nadawcy, którzy mieli kilka stacji nadawczych w różnych miejscach, dostawali de facto na ten sam program kilka koncesji i to umożliwiało im rozszczepianie sygnału i łamanie przepisu o ograniczaniu czasu reklamowego. Taki proceder trwał i bardzo przypominał sytuację, jaka miała miejsce w drugiej połowie lat 90. To jest sytuacja szkodliwa. Kwestia druga, o którą chcę zapytać, jest następująca. Dlaczego doszło do praktycznej likwidacji Departamentu Techniki? Krajowa rada nie panowała nad ładem w eterze, bo faktycznie nie miała instrumentów do badania poprawności działań Urzędu Komunikacji Elektronicznej w kwestii gospodarki częstotliwościami (Dzwonek), i miało miejsce bezprawne wydawanie pozwoleń radiowych przez Urząd Komunikacji Elektronicznej. I ostatnia kwestia. Dlaczego rada dopuszczała do tego, żeby nadawcy byli kontrolowani przez instytucje zewnętrzne, nie bacząc na możliwe powiązania między...
Mówca: Anna Paluch
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

...kontrolowanymi podmiotami a kontrolującymi? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marta Golbik
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Posłanki! Panie Pośle! Wydaje mi się, że w debacie nad sprawozdaniem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, które państwo krytykują i chcą odrzucić, powinno wziąć udział jednak więcej osób. Na sali są cztery osoby, dotychczas była jedna pani posłanka. Mam pytanie do pana przewodniczącego. Jak wyobraża pan sobie współpracę organu konstytucyjnego, jakim jest krajowa rada, z nowo powoływanym, nad czym obecnie procedujemy, organem niekonstytucyjnym, który wchodzi w kompetencje krajowej rady, jakim ma być Rada Mediów Narodowych? Czy ta współpraca jest możliwa i jak ona będzie wyglądała? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji Jan Dworak
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Już kończę, panie marszałku. Znamy różne zjawiska rynkowe, również prowadzące do tego, że nadawcy pragną osiągnąć pewną przewagę, ale na pewno nie odbywa się to za pomocą jawnego łamania prawa. O tym mogę panią poseł zapewnić. Dziękuje bardzo. (Oklaski)
Mówca: Dariusz Piontkowski
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pan przewodniczący, odpowiadając na pytanie dotyczące opłat za koncesje radiowe i telewizyjne, mówił jednocześnie o telewizji publicznej, ale chodziło przede wszystkim o te opłaty koncesyjne. Ja tylko pragnę jeszcze raz wyjaśnić, o co mi chodziło. W tej chwili umorzyliście czy prolongowaliście państwo opłatę na kwotę ponad 6 mln zł, a należności od wszystkich koncesjonariuszy wynosiły ok. 1400 mln... 1400 tys., przepraszam. W przyszłym roku takie należności to jest ponad 17 mln zł, czyli ponad 10-krotnie więcej. Jeżeli więc przy obecnej skali należnych opłat ponad 1/3 wpłat nie wpływa, to wydaje się zasadne pytanie o to, czy w kolejnych latach, gdy będzie to 17-18 mln zł, ci koncesjonariusze będą w stanie udźwignąć te opłaty, które państwo przewidzieli w dużych ratach dopiero w kolejnych latach. I tego przede wszystkim dotyczyło pytanie, a nie sytuacji finansowej telewizji publicznej. Jeżeli jest pan w stanie (Dzwonek), to prosiłbym o odpowiedź.
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję, panie marszałku. Panie przewodniczący, na koniec kadencji powinnam być miłosierna, chociaż z trudem mi to przychodzi, bowiem respektowanie chrześcijańskiego systemu wartości to jest zapis ustawowy, a zapis ustawowy to jest dla pana prawo do wykonania, do realizowania, a nie do dyskutowania. Poza tym nic pan nie powiedział na temat tego, czy jest pan zadowolony z zapisu o wzmacnianiu postaw rodziny, o przeciwdziałaniu patologii społecznej. To też są zapisy ustawowe. I naprawdę nie musi pan tłumaczyć, co to jest chrześcijański system wartości, myślę, że wszyscy na tej sali doskonale sobie z tego zdajemy sprawę. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Paluch
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Otóż pan przewodniczący w oczywisty sposób na trzy zadane przeze mnie pytania odpowiedział w sposób niekompletny na jedno i ani jednym słowem się nie odniósł do trzeciego problemu, który poruszyłam, mianowicie do procederu zlecania monitoringu nadawców firmom zewnętrznym bez zwracania uwagi na możliwość powiązań i nieobiektywności w związku z powyższym w tym procesie kontroli, a to jest po prostu rzecz naganna i tak administracja publiczna nie powinna postępować. Natomiast co do prób odpowiedzi ze strony pana przewodniczącego mogę stwierdzić, panie przewodniczący, że pan po prostu jest impregnowany na bodźce z rzeczywistości. Pan nie dopuszcza do świadomości faktycznego obrazu, jaki wytwarzała wasza działalność. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Kruk
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pytań do posła sprawozdawcy nie było, ale prawdę powiedziawszy, sprowokował mnie do wypowiedzi pan przewodniczący Jan Dworak, bo nad pewną manipulacją, której tu dokonał, nie można przejść do porządku dziennego. Mianowicie dotyczy to pracowników telewizji publicznej, których telewizja się pozbyła decyzją prezesa Juliusza Brauna i przeniesieni zostali oni do LeasingTeamu. Po pierwsze, panie przewodniczący, to nie jest tak, że sytuacja finansowa zmusiła telewizję do tej decyzji, i dlatego ona jest niezrozumiała, bo zyski finansowe z tego przedsięwzięcia dla telewizji były żadne. Na posiedzeniu Komisji Kultury i Środków Przekazu w tamtej kadencji - odsyłam państwa posłów, ponieważ pan przewodniczący chętnie by zaprzeczył, do sprawozdań z posiedzenia komisji w tamtej kadencji dotyczącego tej kwestii - sam pan prezes Juliusz Braun orzekł, że z tego przedsięwzięcia telewizja publiczna zyska może 5 mln. Tak że to śmiechu warte. Tak samo oceniła tę kwestię Najwyższa Izba Kontroli. Najwyższa Izba Kontroli negatywnie oceniła to przedsięwzięcie. Stwierdziła, że żadnych uzysków finansowych ani nie można było przewidzieć, ani telewizja publiczna nie miała z tego działania, i oceniła to jako bardzo niebezpieczny proceder. Ostatnia kwestia. Panie przewodniczący, no nie da się tak. To pan prezes Juliusz Braun, prezes telewizji publicznej, podjął tę decyzję i to tylko na niego spada ta odpowiedzialność za to działanie, a na pana, panie przewodniczący, i Krajową Radę Radiofonii i Telewizji spada odpowiedzialność za zaniechanie, jeżeli chodzi o obronę praw tych pracowników. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Po zapoznaniu się z informacją o działalności rzecznika praw dziecka za rok 2015 wraz z uwagami o stanie przestrzegania praw dziecka Koło Poselskie Wolni i Solidarni popadło w zadumę. Zastanawiamy się, czy to jest opis sytuacji dzieci w naszym kraju, w Polsce. Informacja jest poprawnie napisana i ładnie wyedytowana, i to chyba wszystko, co możemy pozytywnego powiedzieć o tym dokumencie. W treści opisane są głównie pozytywne zjawiska, tak jakby nie było patologii ani żadnych złych działań dotyczących dzieci, a nawet jeśli coś tam już wykryła kontrola NIK, to wyniki tych ustaleń niezwłocznie zostały wdrożone, a ich realizacja była monitorowana do momentu całkowitej eliminacji negatywnego zjawiska. To taka ładna laurka i pochwała samego siebie. Trudno się zresztą dziwić rzecznikowi praw dziecka, który sam ocenia swoją pracę i kreuje swój wizerunek, tylko że - jak przypominam sobie - w 2015 r. w Polsce umieszczano dzieci w rodzinach zastępczych z powodu biedy rodziców. Media szeroko informowały o patologiach i tragicznych losach dzieci w rodzinach zastępczych, przedszkolach albo żłobkach. Na ujawnione w mediach rażące przypadki pan rzecznik reagował na zasadzie strażaka, reagował na ujawnione pojedyncze zdarzenie, nie dostrzegając problemu jako zjawiska, bo jak powiedział pan Marek Michalak po tym, jak szesnastolatek spod Suwałk popełnił samobójstwo, gdy dowiedział się, że zostanie odebrany matce i trafi do placówki wychowawczej, zawiedli ludzie, nie przepisy. Na szczęście Wysoka Izba w bieżącym roku przyjęła ustawę zakazującą odbierania dzieci z powodu biedy rodziców. Ale nie miały szczęścia dzieci z Daliowej na Podkarpaciu, które w pożarze straciły mamę. Sąd Okręgowy w Krośnie odebrał czworo osieroconych dzieci ich dziadkom i skazał na życie w rodzinach zastępczych. Dzieci straciły ostatnich bliskich sobie ludzi, bo według biegłych sądowych są oni niewydolni wychowawczo. I sprawa z ostatnich dni. Jeśli ja słyszę, że może być zagrożone życie lub zdrowie dziecka, to jest to stan nadzwyczajny i trzeba reagować błyskawicznie - stwierdził rzecznik i powiadomił ministra zdrowia i prokuratora generalnego, bo powołane organy powinny odpowiednio wykonywać swoje działania. Rzecznik zajął stanowisko i uznał, że tym swoją rolę wypełnił, tylko pominął wymiar moralny tego zdarzenia, o czym wspomniałam w innym swoim wystąpieniu. Odejście pań pielęgniarek od łóżek chorych dzieci - tego nie robi się nawet w stanie wojny. Może to jest zgodne z obowiązującym prawem, ale nie jest zgodne z normami etycznymi i moralnymi. Na zakończenie powiem raz jeszcze, że przedstawiona informacja wydaje się ładnie napisana, wykazuje, że wypełnione są wymogi formalne, a wszystkie działania rzecznika i wymienionych instytucji są zgodne z prawem, ale szczególnie w trosce o dobro dziecka nie sposób stosować prawa, lekceważąc elementarne ludzkie uczucia. Może więc wskazane są zmiana filozofii wypełniania roli rzecznika praw dziecka i przyjęcie nadrzędności dobra dziecka nad zgodnością formalną wypełniania obowiązków przez instytucje do tego powołane. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sławomir Jan Piechota
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Rzeczniku! Panie rzeczniku, jeśli można, chciałbym do pana przede wszystkim skierować słowa pewnego wybitnego wrocławskiego duszpasterza, który często mawia: Nie bój się, jak masz wrogów, bo to może znaczyć, że robisz coś ważnego i że niejednemu wchodzisz w paradę, i dlatego on się tak irytuje. Znamienna bowiem ta irytacja obszernością sprawozdania rzecznika, tym, że rzecznik tyle robi. Zdumiewające, że niektórych to irytuje. Myślę, że te 50 tys. spraw, które wpłynęły do pana rzecznika w ubiegłym roku, jest najlepszym pomiarem zaufania i potrzeby takiego sposobu sprawowania tego urzędu. To jest cztery razy więcej, niż gdy pan rzecznik zaczynał. Gdyby to, co robi Marek Michalak jako rzecznik praw dziecka, nie było ważne, to kto zwracałby się do rzecznika o pomoc, to po co byłoby tam pisać, byłby to jeden z wielu urzędów. Natomiast zdumiewające jest, bo można to rozumieć u prostych dziennikarzy, ale żeby na sali sejmowej nie wiedzieć, na czym polegają obowiązki rzecznika? Mieć do rzecznika pretensje, że wielu ludzi w różnych urzędach, instytucjach w Polsce nie do końca rozumie, nie do końca czuje, nie do końca się stara, to tak jakby teraz rzecznikowi praw dziecka przypisać winę za wszystkie krzywdy, które dzieją się polskim dzieciom. To jest rzeczywiście łatwe umycie rąk, to tak, jakbyśmy z siebie chcieli zrzucić odpowiedzialność i powiedzieć: wszystkiemu winien rzecznik. W tym kontekście chciałbym zapytać pana rzecznika o to, jak można sobie radzić z taką lawiną spraw, bo przecież większość z tych spraw, które docierają do rzecznika, to są sprawy z kategorii beznadziejnych, tzn. że ludzie wyczerpali już wszystkie możliwe wcześniej środki (Dzwonek), zwrócili się do wszystkich instytucji. I dlatego chciałbym zapytać pana rzecznika: Na ile w tej swojej pracy współpracuje pan z organizacjami pozarządowymi, na ile ta współpraca ma charakter stały, zorganizowany, czyli nieprzypadkowy, niedoraźny, nie jest współpracą w pojedynczych sprawach?
Mówca: Sławomir Jan Piechota
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

...tylko to dodam, pani marszałek, ile pokrywać koszty ich funkcjonowania, bo przecież wielu podkreśla, że w tych dojrzałych demokracjach to właśnie eksperci z organizacji pozarządowych są bezcennymi partnerami instytucji publicznych. Jeszcze raz dziękuję panu rzecznikowi za to, co robi i jak robi. (Oklaski)
Mówca: Bartłomiej Wróblewski
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Rzeczniku! Szanowne Panie! Panowie! Obejmując swoją funkcję, rzecznik praw dziecka uroczyście ślubuje strzec praw dziecka, kierując się przepisami prawa, dobrem dziecka i dobrem rodziny, a powierzone mu obowiązki wypełniać bezstronnie, z najwyższą sumiennością i starannością. Art. 2 ustawy mówi o tym, że dzieckiem w rozumieniu tej ustawy jest każda istota ludzka od poczęcia do osiągnięcia pełnoletności. Wiemy, że takie zapisy znajdują się także w Konwencji o ochronie praw dziecka i -wcześniejszej - Deklaracji Praw Dziecka. Moje wątpliwości budzi to, że na podstawie sprawozdania i śledząc - może nie za bardzo regularnie, ale jednak śledząc - działalność rzecznika praw dziecka, nie mam wrażenia, by rzecznik podejmował aktywność w obszarze ochrony prawa do życia i ochrony dzieci obciążonych wadami w okresie prenatalnym. Nie wiem, nie znalazłem także żadnej informacji, aby rzecznik podjął działania zmierzające do weryfikacji zasadności uznawania przez niektórych lekarzy podejrzenia zespołu Downa za przesłankę legalności aborcji. Mam także wątpliwości, czy rzecznik zabierał głos, a tym samym wypełniał obowiązki nałożone ustawą, w czasie debaty publicznej o ustawie o leczeniu niepłodności, w szczególności chodzi o kwestię niszczenia niespełniających oczekiwań jakościowych ludzkich zarodków. Znalazłem też takie stwierdzenie pana rzecznika, że on nie podejmuje się zabierania głosu w takich kwestiach ze względu na ich charakter polityczny. Otóż nie zgadzam się z tym stanowiskiem, jest to kwestia ściśle prawna. Konstytucja przyznaje prawo do życia, a Trybunał Konstytucyjny w orzeczeniu z 1997 r. stwierdził (Dzwonek), że ta ochrona obejmuje także okres prenatalny. Prosiłbym o ustosunkowanie się do tych kwestii. Dziękuję pięknie. (Oklaski)
Mówca: Alicja Chybicka
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Dużo padło tutaj dzisiaj słów - tak jak już wcześniej mówiłam - wysoce krzywdzących i mam pytanie do posła sprawozdawcy dotyczące posiedzenia komisji sejmowej. Dokładnie przeczytałam sprawozdanie komisji, nie miałam zaszczytu w tych pracach uczestniczyć. Tam padło wiele pozytywnych słów, natomiast w pana tutaj przedstawieniu właściwie była tylko krytyka i zasygnalizowanie, że ktoś tam coś pozytywnego powiedział. Czy mógłby pan przybliżyć te pozytywne kwestie, o których powiedziano na posiedzeniu sejmowej komisji? Druga sprawa, o której chciałabym powiedzieć, dotyczy fantastycznych kontaktów rzecznika praw dziecka z innymi rzecznikami praw dziecka w Europie i na świecie. Czasem zastanawiam się, czy pan w ogóle sypia, bo jak śledzę pana poczynania choćby w mediach społecznościowych, to rano jest pan w jednym miejscu Polski, po południu - w drugim, a wieczorem ląduje pan w jakimś kraju, gdzie usiłuje pan często implementować nasze polskie prawa do przepisów tych krajów i odwrotnie. I chciałabym zadać panu pytanie: Jaka jest pozycja polskiego rzecznika praw dziecka i naszego postrzegania Konwencji o prawach dziecka? Jeszcze raz chcę pogratulować siedzącemu tutaj zespołowi i panu rzecznikowi tej ciężkiej pracy na rzecz dzieci. Mogę powiedzieć - i to już trochę prywaty - że kiedykolwiek zwracałam się do Biura Rzecznika Praw Dziecka jako kierownik placówki, aktualnie Przylądek Nadziei, o jakąkolwiek pomoc dla walczących o swoje życie dzieci, nigdy nie pozostał obojętny, i nie wyobrażam sobie (Dzwonek), że pozostał obojętny na jakiekolwiek pytanie czy jakąkolwiek prośbę o pomoc ze strony dziecka. Bardzo dziękuję.