PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Elżbieta Zielińska (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu klubu Kukiz'15 przedstawić stanowisko dotyczące ustanowienia roku 2019 Rokiem Gustawa Herlinga-Grudzińskiego. Gustaw Herling-Grudziński urodził się w 1919 r. w Kielcach. Zaraz po wybuchu drugiej wojny światowej założył Polską Ludową Akcję Niepodległościową. Próbował przedostać się na Zachód. W czasie próby przedostania się na Litwę w marcu 1940 r. został schwytany przez NKWD i skazany na 5 lat pobytu w sowieckich łagrach. Po głodówce protestacyjnej w styczniu 1942 r. został zwolniony z obozu i wcielony do armii generała Władysława Andersa, z którą opuścił Związek Radziecki. Herling-Grudziński walczył w szeregach Drugiego Korpusu, m.in. pod Monte Cassino, za co otrzymał krzyż Virtuti Militari. W roku 1947 wraz z Jerzym Giedroyciem założył w Rzymie Instytut Literacki i wydawał miesięcznik ˝Kultura˝. W latach 1952-1955 pracował w rozgłośni polskiej Radia Wolna Europa w Monachium. Od roku 1955 przeniósł się na stałe do Neapolu. Herling-Grudziński to jeden z najważniejszych twórców polskiej literatury współczesnej. Był pisarzem, eseistą, krytykiem i dziennikarzem. Jego twórczość została uhonorowana licznymi nagrodami, Grudziński otrzymał m.in. odznaczenie PEN Clubu i doktorat honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ze względów politycznych do 1988 r. nie drukowano w Polsce dzieł pisarza. Najważniejsze dzieło w dorobku Grudzińskiego, tj. ˝Inny świat˝, opisuje doświadczenia autora w sowieckim łagrze. Klub Kukiz'15 popiera projekt przedłożonej uchwały.
Mówca: Czesław Sobierajski
Data: 2018-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Klub Prawo i Sprawiedliwość, w imieniu którego mam zaszczyt przemawiać, z radością popiera projekt uchwały w sprawie ustanowienia roku 2019 Rokiem Powstań Śląskich. Pragniemy w ten sposób oddać hołd oraz wyrazić ogromną wdzięczność i najwyższy szacunek powstańcom śląskim, z wielkim przywódcą ludu śląskiego Wojciechem Korfantym na czele. To dzięki determinacji i heroicznej walce powstańców o powrót Śląska do Polski Rada Ambasadorów przyznała Polsce znacznie większy obszar Górnego Śląska, niż uprzednio planowano, wraz ze zdecydowaną większością przemysłu śląskiego. To właśnie potencjał przemysłowy Górnego Śląska przyczynił się w zasadniczy sposób do rozwoju gospodarczego II Rzeczypospolitej. Obchody Roku Powstań Śląskich mają przyczynić się do tego, aby wreszcie wybrzmiała w całej Polsce prawda o dzielnym ludzie śląskim, który pomimo wielowiekowej niewoli i rozłąki z Polską nie uległ pruskiej germanizacji, ale zachował swoją wiarę, kulturę, tradycję i przywiązanie do polskości. Pragnę w tym miejscu w szczególny sposób wyrazić wdzięczność dzielnym śląskim kobietom, które Niemcy nazywali pogardliwie polskimi twierdzami. I nie mylili się. Śląsk miał wiele twierdz, ale najważniejszymi, najbardziej niedostępnymi i niepokonanymi ostojami wiary, kultury i tradycji polskości okazały się śląskie kobiety, śląskie matki. To one stały na straży swoich domów, swoich rodzin. Jak mawiały, a życie to potwierdzało: Niemiec miał władzę tylko do progu, za progiem byłam ja. Bez śląskich kobiet i bez ich - często anonimowego - bohaterstwa dnia codziennego nie byłoby polskiego Śląska. Śląskie dziewczyny natomiast walczyły również w powstaniach, były sanitariuszkami, łączniczkami, przemycały broń i pracowały w powstańczej administracji. To w takich domach wychowywali się i wzrastali śląscy bohaterowie Polski, którzy w trzech krwawych powstaniach, nie szczędząc ofiar, przelewając krew, wywalczyli ponowne zjednoczenie części Górnego Śląska z Polską, z macierzą. Kończąc, pragnę zwrócić się do władz państwowych, samorządowych i innych instytucji, aby dołożyły wszelkich starań, aby obchody Roku Powstań Śląskich były na miarę wielkiego wkładu dzielnego ludu śląskiego w odzyskanie przez Polskę niepodległości. Proszę, aby nie poprzestać tylko na obchodach roku 2019, wszak obchody Roku Powstań Śląskich rozpoczynają wielkie triduum obchodów setnych rocznic trzech powstań śląskich aż do setnej rocznicy powrotu części Górnego Śląska do Polski w 2020 r. Ufam, że sprostamy temu wyzwaniu. Jest to nasz moralny obowiązek, by przywrócić polskiemu narodowi pamięć o heroizmie śląskiego ludu w walce o polskość Śląska i wkład w odzyskanie niepodległości przez Polskę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wojciech Król
Data: 2018-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska wyraża pozytywne stanowisko w sprawie ustanowienia roku 2019 Rokiem Powstań Śląskich. Dokładnie 100 lat temu, w roku 1918, rozpoczęło odradzać się państwo polskie. Już niedługo będziemy świętować rocznicę utworzenia II Rzeczypospolitej. Należy pamiętać, że w granicach nowo powstałego wtedy państwa nie było jeszcze Górnego Śląska. Zgodnie z zapisami układu pokojowego kończącego I wojnę światową, podpisanego 28 czerwca 1919 r., o przynależności państwowej Górnego Śląska, stanowiącego wówczas teren wielonarodowościowy, miał zdecydować plebiscyt. Jednak o ostatecznym kształcie granic II Rzeczypospolitej przesądziły trzy zrywy powstańcze, a w szczególności trzecie powstanie śląskie, które wybuchło w nocy z 2 na 3 maja 1921 r. To powstanie okazało się zwycięskie dla Polski. Jego bezpośrednim skutkiem był korzystniejszy dla naszej ojczyzny podział ziemi górnośląskiej mimo przegranego w dniu 20 marca 1921 r. plebiscytu. Niekwestionowana pozostaje rola polskich działaczy narodowych z Wojciechem Korfantym na czele w tych ważnych dla Rzeczypospolitej wydarzeniach. Dziś, u progu setnych rocznic: trzech powstań śląskich, nadania przez Sejm Ustawodawczy nieistniejącemu jeszcze wtedy województwu śląskiemu statutu organicznego, który wprowadzał szeroką autonomię Górnego Śląska, plebiscytu, i w końcu połączenia w dniu 20 czerwca 1922 r. wschodniej części Śląska z młodych państwem polskim, winniśmy cześć i chwałę tym, dzięki którym to wszystko było możliwe, dzięki którym Rzeczpospolita miała szansę stać się państwem silnym i nowoczesnym. Dzięki tym wszystkim wydarzeniom o doniosłym charakterze Górny Śląsk i jego mieszkańcy wnieśli do Polski takie wartości jak śląski patriotyzm, umiłowanie tradycji i etos pracy. Czcząc pamięć o polskich powstaniach śląskich i ich bohaterach, nie możemy jednak zapominać o tym, że dla wielu górnośląskich rodzin był to też czas trudnych decyzji i osobistych dramatów, po drugiej stronie bowiem także walczyli Ślązacy, często członkowie tych samych rodzin, lub zostali, żyjący dotychczas w zgodzie, sąsiedzi. Również im i ich potomnym bez względu na ówczesne wybory narodowościowe i państwowe należy się dziś szacunek, w duchu pojednania wszystkich obywateli obecnej Rzeczypospolitej Polskiej. Wierzymy, że ustanowienie roku 2019 Rokiem Powstań Śląskich przyczyni się do lepszego poznania tego fragmentu historii, że będzie to też czas refleksji nad trudnymi dziejami Śląska. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Monika Rosa
Data: 2018-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bardzo się cieszymy, że Sejm planuje rok 2019 ustanowić Rokiem Powstań Śląskich. Górny Śląsk to region, który był bardzo często pomijany w centralistycznym dyskursie. Trudna śląska historia często była obecna tylko w obszarze pamięci prywatnej, w której zamknęli ją cenzorzy epoki minionej. Udało się co nieco wydostać po roku 1989, ale tylko częściowo, dlatego każdą próbę zmiany tego stanu rzeczy, a tę uchwałę traktujemy jako próbę zmiany tego stanu rzeczy, warto widzieć i trzeba wspierać. Im mocniej lokalne tożsamości są obecne w centralnym dyskursie, tym silniejsze jest spoiwo między centrum a regionami, spoiwo wspólnej, współodczuwającej pamięci. Historia Górnego Śląska jest bardzo złożona i bardzo trudna, dlatego wspominając czas powstań śląskich, pokażmy śląskich patriotów, których determinacja i gorączkowa miłość do ojczyzny doprowadziły do powrotu części Górnego Śląska do Polski, i zróbmy to nowocześnie. Pamiętajmy także o tym, że w trakcie walk podziały biegły często wśród rodzin, że te podziały biegły wśród sąsiadów, że historia nie była czarno-biała. Pokażmy także współczesny Górny Śląsk jako obszar Polski, w którym regionalna tożsamość pulsuje, rozwija się, żyje. Słusznie państwo piszecie o bardzo dużym wkładzie śląskim w materialny rozwój Polski, ale pamiętajmy także o wkładzie ludzkim, jaki codziennie wnoszą w ten rozwój Ślązaczki i Ślązacy pielęgnujący swoją regionalną tożsamość, historię i język. Łatwo jest wpaść w patos, łatwo jest pisać o daninie krwi, trudniej jest dziedzictwo tych, którzy krew przelali, zrozumieć i twórczo, nowocześnie rozwinąć. Bardzo słusznie piszecie o śląskich kobietach, babciach, matkach, które zaszczepiły patriotyzm w Ślązakach. To doskonale, że o kobietach pamiętacie. Ale zapomnieliśmy chyba o jednym, najcenniejszym darze, który został przekazany, o języku, bo to często język stanowi teraz, obecnie, współcześnie, jedyną możliwość komunikacji - język śląski - między wnukami a ich babciami. Dlatego konieczne jest wznowienie prac nad ustawą o języku śląskim jako języku regionalnym. Wierzymy, że to będzie możliwe. Wierzymy, że docenimy w końcu odrębność i tożsamość Ślązaków i Ślązaczek, bo trzeba pamiętać o powstaniach śląskich, ale trzeba szanować przede wszystkim współcześnie żyjących Ślązaków, rozumieć ich złożoną historię, ich tożsamość i to, że mają prawo czuć się odrębni.
Mówca: Urszula Pasławska (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Klub Poselski Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów popiera inicjatywę ustanowienia roku 2019 Rokiem Powstań Śląskich. Zgadzamy się całkowicie z intencją symbolicznego uhonorowania tak ważnego wydarzenia i jego uczestników, szczególnie przywódców - Wojciecha Korfantego i Alfonsa Zgrzebnioka. W tym roku obchodzimy stulecie polskiej niepodległości. Kiedy w połowie 1918 r. nasz kraj się odradzał, przyłączenie Śląska do Polski było mocno dyskusyjne. Przełomem okazał się bohaterski zryw powstańczej armii. Postulujemy także o zaakcentowanie ogromnego wkładu polskich rolników w ostateczne zwycięstwo i powrót Górnego Śląska do Rzeczypospolitej. Właśnie chłopi i robotnicy stanowili trzon powstańczej armii, można więc zaryzykować stwierdzenie, że bez ich udziału osiągnięcie sukcesu w 1921 r. byłoby znacznie trudniejsze, jeśli nie niemożliwe. Dziś trudno sobie wyobrazić, jak wyglądałyby Polska i historia najnowsza bez Śląska. Rocznica wydarzenia tak ważnego dla całej państwowości musi być odpowiednio nagłośniona, także w kontekście wspomnienia walk niepodległościowych, jakie 100 lat temu trwały w innych regionach. Polscy patrioci na Pomorzu czy Warmii i Mazurach również przeciwstawiali się germanizacji i starali się o przyłączenie swoich ziem do Rzeczypospolitej. Ich wysiłki nie skończyły się jednak zwycięstwem w przeciwieństwie do tryumfu Ślązaków. Tym większa jest ranga walki Korfantego. Popieramy intencję ustanowienia roku 2019 Rokiem Powstań Śląskich.
Mówca: Elżbieta Zielińska (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu klubu Kukiz'15 przedstawić stanowisko dotyczące ustanowienia roku 2019 Rokiem Powstań Śląskich. Powstania śląskie są niezwykle ważnymi wydarzeniami historii Śląska i historii Polski. Trzy powstania śląskie z lat 1919, 1920, 1921 niosą przesłanie dla przyszłych pokoleń. Powstańcza walka o powrót do Polski piastowskiego Górnego Śląska cechowała się wyjątkową konsekwencją i skutecznością. Na terenie germanizowanym w sposób wyjątkowo konsekwentny przez zaborcę polskość przetrwała dzięki przywiązaniu do religii i tradycji. Było to głównie zasługą kobiet śląskich, które z pokolenia na pokolenie przekazywały swoim dzieciom i wnukom znajomość języka polskiego, a także uczyły je historii Polski. Na czele powstańczych zrywów stali wielcy patrioci - Wojciech Korfanty oraz Alfons Zgrzebniok. To właśnie dzięki ich walce znacząca część Górnego Śląska została ostatecznie włączona w 1922 r. do odradzającej się II Rzeczypospolitej. Wojciech Korfanty utworzył polską administrację na obszarach powstańczych, nie dopuścił do zniszczenia górnośląskiego potencjału gospodarczego i doprowadził do przekazania go Polsce w pełnej sprawności produkcyjnej, co w zasadniczy sposób przyczyniło się do rozwoju gospodarczego II Rzeczypospolitej. Umożliwiło to później budowę dalszych inwestycji II Rzeczpospolitej - portu w Gdyni czy Centralnego Okręgu Przemysłowego. Powstania śląskie to jedna z najpiękniejszych kart w dziejach narodu polskiego kończąca proces odzyskiwania niepodległości po długim okresie zaborów. Pierwszym wojewodą śląskim został Józef Rymer. 16 lipca 1922 r. podpisano w Katowicach dokument upamiętniający przejęcie części Śląska przez Rzeczpospolitą Polską. Klub Kukiz'15 popiera przedłożony projekt uchwały.
Mówca: Elżbieta Kruk
Data: 2018-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Historia życia Anny Walentynowicz, ściśle zespolona z losami Polaków w XX w., jest jak portret zbiorowy polskich robotników wstających z kolan, by zbuntować się przeciwko komunizmowi. Zawsze skromna, swoje życie traktowała jako służbę. To wspomnienie historyka prof. Sławomira Cenckiewicza, biografa Anny Walentynowicz, zostało przywołane w treści uchwały i rozpoczynam od niego, bowiem w pełni opisuje, kim była nieustraszona i bezkompromisowa bohaterka Sierpnia ’80 - Anna Walentynowicz, Anna Solidarność. Na zawsze pozostanie ona w historii Polski symbolem walki o wolność, sprawiedliwość i prawdę. Od niej wszystko się zaczęło. Stała się zaczynem buntu, który wstrząsnął nie tylko Polską, ale także światem. Wpisała się w polską historię jak bardzo niewielu. Jeżeli o kimś można powiedzieć, że był wielki, to można to powiedzieć właśnie o niej. Od żądania przywrócenia do pracy Anny Walentynowicz zaczął się polski Sierpień, ale jej droga do wolności rozpoczęła się znacznie wcześniej. Brała udział w protestach robotniczych 1970 r., a od 1978 r. działała w Wolnych Związkach Zawodowych Wybrzeża. Wówczas to związała się na dobre z Joanną i Andrzejem Gwiazdami oraz Krzysztofem Wyszkowskim. I w końcu 1980 r., kiedy dzięki niej nie tylko zaczął się strajk, ale został utrzymany po tym, gdy 16 sierpnia ogłoszono zakończenie protestu również dzięki jej interwencji, którą podjęła wraz z Aliną Pieńkowską. Sama wspomina to tak: Byłam kroplą, która przepełniła kielich goryczy. Ale nie tylko ja nią byłam. Moje bohaterstwo polegało na tym, że po prostu wytrzymałam, a mogłam znieść to wszystko tylko dzięki temu, że powstały Wolne Związki Zawodowe Wybrzeża i grupa ludzi pomogła mi przetrwać. Anna Walentynowicz swoją postawą ściągnęła na siebie prześladowania komunistycznej władzy. W 1981 r. Służba Bezpieczeństwa podjęła próbę otrucia jej. W czasie stanu wojennego była internowana, potem wielokrotnie aresztowana. W 1984 r. esbecy obiecali Annie Walentynowicz, że wymażą ją z kart historii. Ale i w wolnej Polsce przez wiele lat była niedoceniana, skazywana na zapomnienie, bo byli tacy, którzy chcieli kontynuować metody bezpieki. Dopiero w 2006 r. prezydent Rzeczypospolitej Polskiej prof. Lech Kaczyński odznaczył ją Orderem Orła Białego. Prezydent przyrzekł także Annie Walentynowicz, że zrobi wszystko, by wizja wymazania jej z kart historii nigdy się nie spełniła. Dziś wykonujemy jego testament. Anna Walentynowicz całe życie służyła innym, całe życie walczyła o sprawiedliwość i prawdę. Nigdy nie uległa, nie chciała iść na kompromisy z władzą, z własnym sumieniem i ideałami, które wyznawała. Była legendą oraz symbolem ˝Solidarności˝, a jej śmierć 10 kwietnia 2010 r. w Smoleńsku także można uznać za symboliczną. Niech się też stanie symbolem drogi do prawdy o Smoleńsku. Pozostanie we wdzięcznej pamięci milionów Polaków. Klub Prawo i Sprawiedliwość (Dzwonek) będzie popierał przyjęcie uchwały i wnosi do Wysokiej Izby...
Mówca: Elżbieta Kruk
Data: 2018-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

...o ustanowienie roku 2019 Rokiem Anny Walentynowicz. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Brynkus
Data: 2018-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedstawiam stanowisko klubu Kukiz’15 wobec uchwały w sprawie ustanowienia roku 2019 Rokiem Anny Walentynowicz. Anna Walentynowicz, Anna Solidarność, jak pięknie określił ją prof. Sławomir Cenckiewicz, to postać szczególna dla polskiej historii, a także przez fakt stania się zapalnikiem solidarnościowych przemian w Polsce - dla historii współczesnego świata. Poświęcenie jej i pamięci o niej roku naszego życia i aktywności jest dobrym pomysłem. Bo to będzie kolejny rok, w którym aktywność Polaków ziści się w suwerennej Rzeczypospolitej. A ta wolność obywateli i suwerenność państwa to także wielka zasługa i dorobek Anny Walentynowicz. Znaczenie jej postawy i dorobku jej życia nie zawsze jest doceniane, a przez wielu zawistnych czy antypolsko nastawionych -wyśmiewane. Tymczasem to ona, Anna Solidarność stała się przykładem brania odpowiedzialności za los bliźnich, społeczeństwa i narodu polskiego. To dzięki jej niezłomności strajk w Stoczni Gdańskiej w obronie Anny Walentynowicz, strajk o przywrócenie jej do pracy, stał się strajkiem w obronie praw pracowniczych całej załogi stoczni, a dalej w obronie interesów całego świata pracy. To dzięki postawie tej prostej robotnicy w poczuciu solidarności z innymi krzywdzonymi ludźmi pracy powstał wielki ruch ˝Solidarności˝, który stał się dziedzictwem i przykładem dla całego świata, doprowadzając do obalenia komunizmu i sowieckiej hegemonii. Walentynowicz nie złamały prześladowania, internowanie, uwięzienie, zamach na jej życie, nie zmogły wieloletnie szykany stanu wojennego i późniejszej stagnacji. Zachowała trzeźwość spojrzenia na polskie realia, także te po 1989 r. Zwracała uwagę bezkrytycznym piewcom tzw. okrągłego stołu na zagrożenia płynące z uznawania komunistów za ludzi honoru. Historia pokazała, że Anna miała rację. Dlatego przesłanie Anny Solidarność dotyczące wierności postulatom Sierpnia 1980 r. nadal pozostaje aktualne. Święty Jan Paweł II głosił, że solidarność to autentyczne braterstwo i szacunek dla ludzi, dla bliźnich. I tak tę solidarność rozumiała Anna Walentynowicz. Ale Polacy często niestety nie pamiętają o tym, co jej zawdzięczamy. Dlatego właśnie dla przypomnienia postaci Anny Walentynowicz i refleksji nad nią, wyjątkowo pięknej w naszych dziejach, ustanowienie roku 2019 Rokiem Anny Walentynowicz jest inicjatywą godną poparcia. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stefan Niesiołowski
Data: 2018-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Niestety nie poprę tej uchwały, nie poprę tej kandydatury, jest mi niezwykle przykro. Zacytuję... Oczywiście nie ma czasu, 3 minuty w środku nocy na prostowanie takich nonsensów, takich kłamstw. Jak w ogóle można tutaj cytować pana prof. Cenckiewicza - gratuluję - który napisał książkę na temat Lecha Wałęsy z szeregiem pomówień? A wszystkie one zostały zdezawuowane przez wasz IPN. Przecież to wasi ludzie, wasz IPN, wasz instytut. To jest w ogóle jakieś szaleństwo. IPN pisze, że te wszystkie dokumenty na Wałęsę to były fałszywki, a tymczasem posłowie PiS-u, tak jakby w ogóle nic się nie stało, dalej powtarzają te kłamstwa, cytują Cenckiewicza, wszystko w ogóle jest w porządku. Ani razu nie pojawiło się nazwisko Lecha Wałęsy, podczas gdy on redagował ˝Wolnego Związkowca˝ z panią Walentynowicz, on go kolportował, razem byli łapani i prześladowani. Mamy tu do czynienia ze spektaklem niebywałego fałszowania historii, a symbolem tego była niestety pani Walentynowicz. Zapisała ona ładny rozdział swojego życia, pewien fragment, ale wszystko to przekreśliła, sprzeniewierzyła się temu, wszystko to doprowadziła właściwie do zupełnego zniszczenia poprzez to, że stała się symbolem nagonki, szkalowania, niszczenia postaci Lecha Wałęsy. Nie wiem, czym się kierowała. Zacytuję tylko. Oczywiście nie mam czasu, ale podam kilka smakowitych określeń: na motorówce KGB przerzucony przez mur, agent, sprzedawczyk, zdrajca, nie powinien dostać żadnego orderu. Cytuję Annę Solidarność, waszą ikonę, waszą świętą. Oskalpować i powiesić, panie Brynkus. To mówi osoba, która dzisiaj z łaski PiS-u ma być patronem roku. Oskalpować i powiesić. Jeżeli ktoś mówi o oskalpowaniu i powieszeniu, to raczej nie powinien być patronem roku. Jest znieważaniem i pogardą dla Sejmu cytowanie tutaj pana Cenckiewicza, który z kłamstw na temat Wałęsy uczynił istotę swojej obecności na polskiej scenie politycznej. Nie bardzo wiem, kto kontynuował w wolnej Polsce - może jaśniej by pani powiedziała - metody SB. Ja sobie nie przypominam. Jeżeli ktoś kontynuuje te metody, to PiS, aresztując ludzi, prześladując, zamieniając atakowanych przez nacjonalistów ludzi z ofiar na oprawców, gdy ktoś plecami czy brzuchem pobił kilku osiłków z Młodzieży Wszechpolskiej. To raczej PiS. Zakładam, że pani Walentynowicz mimo nieciekawych fragmentów swojego życiorysu, bo należała do komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej - tacy jesteście czuli na życiorysy, a tu jakoś udajecie, ale dawno to było, zapomnijmy o tym - zakładam, że ona wierzyła w to, co mówi, bo jeżeli kłamała świadomie, a była ostrzegana, że delikatnie mówiąc, się myli, to rzeczywiście byłaby to postać o bardzo marnych... To, że ktoś zginął w Smoleńsku, to nie jest powód do świętości. Tak że, krótko mówiąc... (Dzwonek) Na szczęście zginął, a nie poległ. W każdym razie gratuluję...
Mówca: Stefan Niesiołowski
Data: 2018-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

...nowej polityki historycznej PiS-u i z tego powodu... (Wicemarszałek wyłącza mikrofon, poseł przemawia przy wyłączonym mikrofonie, oklaski)
Mówca: Józef Brynkus
Data: 2018-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Mam w kontekście wypowiedzi pana posła Stefana Konstantego Myszkowskiego pytanie do sprawozdawców: Czy istnieje jakaś szansa na to, żeby w tej Izbie znalazły się środki na to, aby przeprowadzić edukację historyczną posłów? Przygotowaliśmy regulamin, który mówi o tym, że pewne niegodne zachowania powinny być w określony sposób oceniane, a także, można powiedzieć, sankcjonowane, ale niegodne zachowanie to nie tylko przerywanie wypowiedzi, ale też, powiedzmy, gadanie bzdur bez świadomości i podstawowej wiedzy. Mam pytanie: Czy jest szansa na to, że państwo po prostu przygotujecie jakąś edukację historyczną, żeby po prostu tych ludzi czegoś nauczyć? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Babinetz
Data: 2018-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zwracam się do posła zadającego pytanie. Myślę, że oczywiście można rozważyć takie działania edukacyjne i przeznaczenie na to środków... (Poseł Stefan Niesiołowski: Aresztować, aresztować.) ...ale w przypadku opornych nie gwarantuje to sukcesu. Dziękuję bardzo.