Mówca: Szymon Szynkowski vel Sęk
Data: 2018-03-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W pierwszej kolejności chciałem bardzo serdecznie panu podziękować za pańskie exposé. Jego struktura - na początku zarysował pan tezy, taki fundament, na którym później zbudował pan omówienie poszczególnych obszarów polskiej polityki zagranicznej - pozwoliła w bardzo przystępny sposób zapoznać się z tym, jak ta polityka zagraniczna szczegółowo będzie wyglądała. I za to chciałem bardzo podziękować. Oczywiście można spierać się co do szczegółów, można nawet zakwestionować te tezy, można twierdzić np., kwestionując tezę pierwszą postawioną przez pana ministra, że Polska nie ma potencjału do bycia liderem regionu wbrew ocenie prezydenta Donalda Trumpa, który wybrał Polskę jako pierwszy kraj w trakcie swoich odwiedzin w Europie, wbrew ocenie pani kanclerz Merkel, która 5 dni po zaprzysiężeniu przyjechała do Polski, wbrew ocenie krajów Grupy Wyszehradzkiej, które właśnie Polskę traktują jako lidera regionu. Zakładam, że można taką tezę też pewnie postawić. Można twierdzić, odnosząc się do tezy drugiej, że Unia Europejska nie znajduje się w kryzysie, wbrew brexitowi, wbrew wyborowi takich partii radykalnych, jak AfD w Niemczech, Frontu Narodowego we Francji czy Ruchu Pięciu Gwiazd we Włoszech. Można taką tezę postawić mimo to, że z Unią Europejską wszystko jest w porządku. Odnosząc się do tezy trzeciej, być może ktoś postawi tezę, że bezpieczeństwo jest sprawą trzeciorzędną, a decyzje szczytu NATO i obecność wojsk USA w Polsce są bez znaczenia. Wreszcie można też pewnie polemizować z tezą czwartą i powiedzieć, że zagrożenie dla bezpieczeństwa Polski tkwi nie w polityce Rosji, lecz np. w ustawach reformujących sądy, w inicjatywach obywatelskich dotyczących zakazu aborcji czy w procedurze przewidzianej w art. 7, a nawet reformie oświaty czy zmianach w samorządach. Tu pewna ciekawostka. Taka diagnoza sytuacji, zupełnie obok rzeczywistości, to specjalność Platformy Obywatelskiej. Kiedy w 2011 r. pan minister Sikorski w Berlinie mówił o tym, jakie jest główne zagrożenie dla Unii Europejskiej, to powiedział, że to nie jest wcale polityka Rosji, powiedział, że nie jest to nawet terroryzm, tylko że jest to zagrożenie rozpadem strefy euro. Można oczywiście też taką tezę postawić. Mówcie to państwo, argumentujcie, udowadniajcie. Im więcej tej ekwilibrystyki, tym więcej dowodów na to, jak gruntowanie zmieniła się polityka zagraniczna po 2015 r. Przed 2015 r. ta polityka, zresztą ona została scharakteryzowana w znacznej mierze przez panią przewodniczącą Gosiewską, zasadzała się na pewnych trzech zasadach. Po pierwsze, mówiono, że Polska jest słaba, więc musi zdać się na silnych. Kierowano się zasadą: nic o nas bez nich. Po drugie, utrzymywano, że dobre relacje to takie, gdy nas chwalą. Po trzecie wreszcie, twierdzono, że musi być sympatycznie, tak jak u cioci na imieninach, w związku z tym tematów tabu nie warto i nie należy poruszać. (Oklaski) Dzisiaj polską politykę zagraniczną charakteryzują inne zasady - nic o nas bez nas, Polska jest silna, jest punktem odniesienia, reprezentantem regionu, dobre relacje to relacje, w ramach których jesteśmy w stanie realizować własne interesy, szczere partnerstwo to takie, że tematy trudne są podstawą budowania relacji, wzajemnego zaufania. Po 2015 r., po wyborach, opozycja nie pogodziła się ze zmianą w polityce zagranicznej. Ambasada, placówka opozycyjnej polityki zagranicznej jest teraz tam, gdzie przewodniczący Donald Tusk, jego wsparciem są europosłowie Platformy Obywatelskiej, a tutaj, w Sejmie - posłowie opozycji, ślący listy o bratnią pomoc. To nie przyniosło rezultatów. Opozycyjna polityka zagraniczna na naszych oczach na szczęście ponosi fiasko. (Oklaski) Rezultaty za to przynosi konsekwentna polityka zagraniczna rządu Rzeczypospolitej. I możemy to wykazywać na wielu przykładach. Ja to wykażę na przykładzie wam najbliższym, na przykładzie relacji z Niemcami. Te relacje się zmieniły. To nie są już relacje uczeń - mistrz, tylko relacje partnerskie. To są relacje oparte na zasadzie: nic o nas bez nich, tylko: nic o nas bez nas. To nie są relacje, w których są tematy tabu, zamknięte głęboko w szufladach MSZ, tylko to jest szczera rozmowa o ważnych dla Polski sprawach. Symbolem polityki waszego ancien régime była właśnie mowa Radosława Sikorskiego w Berlinie, gdzie mówił, że bardziej boi się niemieckiej bezczynności niż niemieckiej potęgi. Nic dziwnego, że baliście się niemieckiej bezczynności, bo z deklarowanych dobrych relacji niewiele wynikało. W roku 2011, kiedy Radosław Sikorski właśnie mówił o tym, że boi się niemieckiej bezczynności, kanclerz Niemiec odwiedziła po raz pierwszy Polskę w drugiej swojej kadencji. Wiecie państwo, która to była w kolejności wizyta międzynarodowa pani kanclerz Merkel? 51. Kiedy tydzień temu kanclerz Merkel została zaprzysiężona, odwiedziła Polskę jako drugi kraj po 5 dniach swojego urzędowania, a wcześniej odwiedził Polskę niemiecki minister spraw zagranicznych. Czy zestawienie tych faktów coś państwu mówi? My nie boimy się niemieckiej bezczynności, bo Niemcy nie są dziś wobec nas bezczynni, a my nie jesteśmy wobec nich bezradni. (Oklaski) Dzięki aktywnej polityce historycznej, walce o dobre imię Polski niemiecki szef MSZ, a następnie kanclerz jasno jak nigdy wcześniej wskazali niemiecką odpowiedzialność za zbrodnie II wojny światowej i powstanie obozów koncentracyjnych. Niemcy zadeklarowały, że chcą ramię w ramię z Polską zachęcać Francję do aktywizacji Trójkąta Weimarskiego. Doceniają wagę tego formatu. Niemcy zaczynają rozumieć polską politykę w kwestii migracyjnej, czego dowodem są przedwczorajsze wypowiedzi pani kanclerz Merkel. Niemcy sygnalizują, że dostrzegają zagrożenia związane z Unią Europejską wielu prędkości. Coraz większa grupa polityków niemieckich dzięki polskiej aktywności rozumie, jak niebezpiecznym projektem dla Unii Europejskiej jest Nord Stream 2, choć tutaj jeszcze oczywiście dużo pracy przed nami, ale jeżeli państwo czytacie niemieckie gazety, a pewnie czytacie, to znacie list niemieckich posłów we ˝Frankfurter Allgemeine˝, ważnych niemieckich posłów, którzy napisali, że ten projekt nie powinien powstawać ponad głowami przedstawicieli Polski i państw bałtyckich. Niemcy wiedzą też dziś, że Unii Europejskiej nie da się zreformować bez Polski. Tutaj przyjeżdżają konsultować swoje pomysły, szukać dla swoich pomysłów wsparcia, a nie po to, i państwo tym jesteście bardzo rozczarowani, żeby mówić o art. 7. Niemcy wiedzą także, jak ważne jest dla Polaków zagwarantowanie Polonii realizacji praw w Niemczech na takim samym poziomie, jaki gwarantujemy Niemcom w Polsce. Zaczęliśmy ten proces. Nową jakość kontaktów z Polonią zapewnia placówka w Berlinie. Niemcy zaczynają tutaj realizować nasze postulaty. To są efekty konsekwentnie prowadzonej polityki zagranicznej w relacji z Niemcami. Jakie były efekty waszej polityki - proszę podać choć jeden - poza personalnymi karierami, na czele z Donaldem Tuskiem? Państwa polityka zagraniczna nie wykorzystywała potencjału Polski, nie była skuteczna przed 2015 r. I na szczęście to, co stało się po wyborach, czyli prowadzenie pseudopolityki zagranicznej przez opozycję, również nie jest skuteczne. Nie pomogło pisanie rezolucji wymierzonej w Polskę przez pana posła Trzaskowskiego. Nie pomogło pisanie listów o bratnią pomoc przez pana posła Petru. Nie pomogły alarmy wszczynane na Twitterze przez opozycyjną placówkę w Brukseli. Nie pomogły opowieści Róży Thun o prof. Krasnodębskim głoszącym rzekomo faszystowskie poglądy. Bardzo państwo tym wszystkim naszkodziliście, to prawda, ale przegraliście. (Oklaski) To jest coś, za co trzeba wam podziękować, z czego trzeba się cieszyć. Tak że tutaj nie byliście skuteczni. A w tej sprawie, zresztą nie tylko w tej, w sprawie waszej opozycyjnej pseudopolityki zagranicznej, wasza porażka to zwycięstwo Polski. Dziękuję bardzo. (Oklaski)