PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marek Łapiński
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Platformy Obywatelskiej prezentuję stanowisko klubu dotyczące uchwały, którą podejmie Sejm na wniosek Komisji do Spraw Unii Europejskiej. Uchwała dotyczy uznania za niezgodną z zasadą pomocniczości dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi etc., nie będę przywoływał tej długiej nazwy dyrektywy. Projekt uchwały wynika ze sprawozdania Komisji do Spraw Unii Europejskiej, o którym mówił pan poseł sprawozdawca. Parlament w tej kadencji po raz drugi będzie korzystał z przywileju wynikającego z traktatu lizbońskiego, że akt prawodawstwa unijnego może uznać za niezgodny z zasadą pomocniczości. Takie głosowanie mieliśmy wczoraj w przypadku dyrektywy dotyczącej badań klinicznych. Jednogłośnie, podobnie jak w tamtym przypadku, w drodze konsensusu Komisja do Spraw Unii Europejskiej prezentuje uchwałę o stwierdzeniu niezgodności omawianej dyrektywy z zasadą pomocniczości i stosownie do tego przedstawia uzasadnioną opinię. Taka opinia jest wymagana również przez traktat. Klub Platformy Obywatelskiej - a sądzę, że i pozostałe kluby - będzie opowiadał się za przyjęciem tej uchwały. W konkluzji Biura Analiz Sejmowych, która była jakby podstawą do przyjęcia tej uchwały, z którą zgodziła się cała komisja, wszyscy posłowie, czytamy, że komisja nie wykazała, że państwa członkowskie nie mogą samodzielnie albo w drodze współpracy osiągnąć celów określonych w projekcie dyrektywy. Analiza obowiązującego prawa polskiego i jego ewolucji wskazuje, że osiągnięcie celów omawianej dyrektywy jest możliwe na poziomie prawa poszczególnych państw członkowskich, a nawet że cele tej dyrektywy w znacznym stopniu już zostały osiągnięte. Stąd podjęcie omawianej uchwały, w imieniu klubu Platforma Obywatelska, uważamy za zasadne. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jarosław Sellin
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Skoro pan poseł Łapiński z Platformy Obywatelskiej przypomniał, że to jest druga uchwała wypracowana w naszej Komisji do Spraw Unii Europejskiej dotycząca naruszenia zasady pomocniczości, to też dla pewnego porządku politycznego chciałbym, żeby w protokole znalazła się informacja, że zarówno w przypadku pierwszej uchwały dotyczącej badań klinicznych, jak i tej uchwały dotyczącej dyrektywy o prawach autorskich, niestety, rząd miał stanowisko pozytywne. I to nas w trakcie prac w komisji troszkę zdumiewało. Wczoraj zresztą w sprawie tej dyrektywy o badaniach klinicznych odbyła się gorąca dyskusja na posiedzeniu Sejmu. Mam nadzieję, że w tej sprawie takiej dyskusji już nie będzie, bo tutaj konsensus wypracowaliśmy łatwiej. Rzeczywiście materia, którą Komisja Europejska chciała objąć tą dyrektywą, jest taka, że właściwie zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja Europejska nie ma kompetencji prawodawczych w przypadku materii objętej tym wnioskiem. To jest właśnie jeden z tych obszarów, które powinny być regulowane prawem krajowym. Słusznie tutaj w dyskusjach w naszej Komisji do Spraw Unii Europejskiej zwracaliśmy uwagę na to, że wejście w życie tej dyrektywy może po prostu zakłócić życie gospodarcze w Polsce, dlatego że nasze organizacje zbiorowego zarządzania, których jest 15, a które są dużo słabsze od potężnych organizacji zbiorowego zarządzania funkcjonujących na Zachodzie, mogą po prostu zniknąć z rynku na skutek siły i presji tamtych organizacji. Zwracaliśmy też uwagę na to, że Komisja Europejska ma taką nadmierną skłonność do przeregulowywania wszystkiego, co żywe. I tutaj też próbuje wprowadzić jakiś taki jednolity sznyt do form organizacji zbiorowego zarządzania. U nas to są na ogół stowarzyszenia, a na Zachodzie to są spółki prawa handlowego. Wejście w życie tej dyrektywy naruszyłoby tę polską specyfikę. Nie widzimy powodu, dlaczego organizacje zbiorowego zarządzania muszą mieć charakter spółek prawa handlowego. Zwracaliśmy też uwagę na to, że rynek muzyczny w Polsce w porównaniu z rynkiem zachodnim jest bardzo słaby. W przestrzeni cyfrowej polski rynek muzyczny to jest zaledwie 14 mln dolarów, a rynek światowy - 9 mld dolarów. Jest to więc kropelka w morzu. I to też pokazuje, że w tej rywalizacji o opanowanie tego rynku nie mielibyśmy po prostu żadnych szans. W związku z tym udało się przekonać posłów Komisji do Spraw Unii Europejskiej do przyjęcia tego projektu uchwały o naruszeniu zasady pomocniczości. On przeszedł, był konsensus w tej sprawie. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość będzie głosować za przyjęciem takiej uchwały. Dziękuję bardzo.
Mówca: Adam Kępiński
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Ruch Palikota chcę przedstawić stanowisko odnośnie do projektu uchwały w sprawie uznania projektu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi oraz udzielania licencji wieloterytorialnych dotyczących praw do utworów muzycznych na potrzeby ich wykorzystania na internetowym polu eksploatacji na rynku wewnętrznym za niezgodny z zasadą pomocniczości. Normatywizacja założenia o niezbędności pewnych przepisów do prawidłowego zarządzania prawami autorskimi przez organizacje zbiorowego zarządzania nie usuwa podstawowej wątpliwości, czy rzeczywiście te przepisy są niezbędne. Problem zbiorowego zarządzania prawami autorskimi jest w Polsce uregulowany w ustawie z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a w szczególności w rozdziale XII tej ustawy, rozporządzeniach wykonawczych wydanych na jej podstawie, a pośrednio także w ustawie Prawo o stowarzyszeniach z 7 kwietnia 1989 r. Podkreślić trzeba, że polskie prawo autorskie nie ogranicza w szczególny sposób swobody udzielania licencji wieloterytorialnych. Ujednolicenie reguł działania organizacji zbiorowego zarządzania zakładające określanie na poziomie unijnym warunków prawnych dopuszczalności działania organizacji zbiorowego zarządzania, nawet tych małych i działających lokalnie, może przynosić korzyści dużym podmiotom działającym na rynkach europejskich, a jednocześnie eliminować z rynku małe organizacje, które nie będą w stanie spełnić tych warunków. Wydaje się, że dyrektywa może rodzić poważne skutki finansowe dla polskiej gospodarki. Może ona przynieść korzyści finansowe tym gospodarkom, w których powstaje najwięcej utworów o europejskim, globalnym zasięgu, a straty innym gospodarkom. Polska najpewniej należeć będzie do tej drugiej grupy. Projekt budzi także istotne wątpliwości w świetle zasady pomocniczości, jak wspomniałem. Projekt dyrektywy nie zasługuje na poparcie na forum Rady Unii Europejskiej. (Oklaski) Reasumując, klub poprze niniejszą uchwałę. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Sztorc
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pragnę przedstawić stanowisko klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego w sprawie projektu uchwały z druku nr 791. Przypomnę, że jest to projekt Komisji do Spraw Unii Europejskiej. Klub po analizie projektu uchwały i dyskusji zagłosuje zgodnie z rekomendacją komisji. Dziękuję.
Mówca: Tomasz Kamiński
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej pragnę przedstawić stanowisko w sprawie uchwały Komisji do Spraw Unii Europejskiej zawartej w drukach nr 791 i 792. Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej, tak jak deklarował na posiedzeniu komisji, będzie głosował zgodnie ze stanowiskiem komisji. Natomiast skorzystam jeszcze z okazji, jako że nie chcę zadawać pytań w tej kwestii stronie rządowej. Jednak czekają nas wyzwania w związku z rynkiem tych usług, a cel stawiany przez komisję związany z zapewnieniem przejrzystości działania organizacji zbiorowego zarządzania może być osiągnięty na poziomie prawa krajowego, choć wymagane są już prace nad zmianami tego prawa. Apeluję do rządu - nie chcę o to pytać - aby przedstawił informację, jakie są tu zamierzenia rządu, bo temu wyzwaniu musimy sprostać. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Edward Siarka
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W imieniu klubu Solidarna Polska mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec komisyjnego projektu uchwały w sprawie uznania projektu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi oraz udzielania licencji wieloterytorialnych dotyczących praw do utworów muzycznych na potrzeby ich wykorzystania w internetowym polu eksploatacji na rynku wewnętrznym za niezgodny z zasadą pomocniczości. Oczywiście ten przydługi tytuł aktu prawnego niewiele mówi przeciętnemu znawcy tematu, niemniej Komisja do Spraw Unii Europejskiej opiniowała ten dokument pod kątem przestrzegania fundamentalnej zasady obowiązującej w Unii Europejskiej, to jest pod kątem zasady pomocniczości. Należy zauważyć, że omawiany projekt dyrektywy przedłożony jest w kontekście ˝Europejskiej agendy cyfrowej˝ i dokumentu zwanego strategią Europa 2020. W Polsce problemy zbiorowego zarządzania prawami autorskimi są uregulowane w ustawie z lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawie o stowarzyszeniach z 1989 r. Zgodnie z art. 4 ustawy o prawach autorskich w Polsce organizacjami zarządzania prawami autorskimi lub pokrewnymi są stowarzyszenia twórców, artystów, producentów, organizacje radiowe i telewizyjne, których statutowym zadaniem jest zbiorowe zarządzanie powierzonymi im prawami autorskimi i pokrewnymi i ich ochrona, jak i wykonywanie uprawnień zapisanych w ustawie o prawie autorskim. Nadzór nad tymi organizacjami sprawuje minister kultury, który daje tym organizacjom odpowiednią zgodę na działalność i tę zgodę może cofnąć. Organizacje zbiorowego zarządzania są uprawnione do zarządzania i ochrony w odniesieniu do pól objętych zarządzaniem, ale i mają możliwość występowania przed sądem w obronie praw autorskich. Przykład sprawy ACTA, której byliśmy świadkami, pokazuje, jak niebezpieczny dla Polski, i w ogóle dla Europy, może być sposób ujednolicania reguł działania organizacji zbiorowego zarządzania na poziomie unijnym. Przyjęcie dyrektywy zagraża bowiem w warunkach polskich małym organizacjom, o czym tutaj była mowa, i działa na rzecz dużych organizacji globalnych, silnych finansowo. Dyrektywa może ograniczyć również dostęp do utworów chronionych prawem autorskim w Polsce i prowadzić do eskalacji żądań finansowych twórców działających na tym wielkim rynku. Solidarna Polska jest za przyjęciem przedłożonego projektu uchwały zawartego w druku nr 791. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zauważyłem w przedmiotowej uchwale jeszcze kwestię wyraźnego zarysowania relacji pomiędzy poszczególnymi twórcami czy wykonawcami a organizacjami zbiorowego zarządzania prawami w dwóch aspektach: swobody zawierania tych umów oraz mechanizmów rozstrzygania sporów. Biorąc pod uwagę dotychczasową praktykę historyczną oraz bardzo odmienne kultury prawne krajów członkowskich, mam pytanie: Czy implementacja tej dyrektywy do prawa krajowego nie napotka zbyt wielu problemów w przyszłości? Chciałbym również zapytać o nowe technologie dostępowe, które by też twórcom i wykonawcom bardzo pomogły. Jak wygląda ta sprawa? Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Tomasz Kamiński
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Oczywiście na początku chciałbym podziękować za zgodną współpracę - jak widać, można coś robić bez polityki. My nie implementujemy tego, natomiast czekają nas te wyzwania w tym segmencie rynku. Oczywiście Polska nie jest takim rynkiem, jak rynek Wielkiej Brytanii czy rynek Niemiec, natomiast całą Europę czeka wyzwanie, ponieważ dzisiaj Europa w wyścigu w tym segmencie rynku przegrywa np. ze Stanami Zjednoczonymi - tutaj trzeba zgody poszczególnych państw, a w Stanach Zjednoczonych system jest dużo prostszy. I te wyzwania czekają. Stąd zwróciłem się do rządu, być może należałoby też do Komisji Kultury i Środków Przekazu, o informację, co rząd zamierza, bo świat idzie do przodu, a my nie możemy stać w miejscu, jakieś rozwiązania musimy wprowadzić. Dziękuję.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W tym roku jedna z jasielskich szkół, tzw. ekonomik, obchodzi jubileusz 50-lecia istnienia. Do tej pory szkołę tę opuściło 10 356 absolwentów kształcących się na przestrzeni 50 lat w 27 specjalnościach i zawodach. W historię szkoły wpisało się czterech jej dyrektorów, sześciu wicedyrektorów, 151 byłych nauczycieli oraz 54 uczących obecnie, a także 52 byłych pracowników administracji i obsługi oraz dziewięciu pracowników, którzy w chwili obecnej obsługują szkołę. Ich trud i zaangażowanie sprawiły, że jubilatka w latach przedjubileuszowych i w roku jubileuszowym znalazła się w rankingu szkół polskich w ścisłej czołówce, osiągając nieprzeciętne wyniki zarówno w egzaminach zewnętrznych, jak i w olimpiadach, turniejach oraz konkursach. Wpisała się także w historię integracji europejskiej poprzez wejście do sieci europejskich szkół partnerskich oraz uczestnictwo w programach i projektach europejskich. Przyczyniła się do rozpowszechnienia wiedzy o regionie karpackim, organizując pod patronatem ministra edukacji narodowej kolejne edycje Międzynarodowego Konkursu Internetowego ˝...jest takie miejsce w Europie...˝. W roku jubileuszowym wyróżnia ją spośród innych doskonałych szkół polskich położenie szczególnej wagi na umożliwienie młodzieży niepełnosprawnej zdobywania wiedzy i umiejętności oraz osiągania indywidualnych sukcesów. Jej absolwenci są jej najlepszymi ambasadorami, sprawując funkcje i urzędy na wszystkich szczeblach władzy rządowej i samorządowej, pracując na rzecz rozwoju Rzeczypospolitej Polskiej. Nauczyciele i pracownicy szkoły (Gwar na sali), niegdyś Zespołu Szkół Ekonomicznych, a obecnie Zespołu Szkół nr 4 w Jaśle im. Jana Pawła II, byli honorowani odznaczeniami państwowymi, medalami resortowymi, nagrodami ministra edukacji narodowej, nagrodami kuratora oświaty, władz samorządowych oraz nagrodami wewnętrznymi. Dziękując za pracę, całej społeczności szkolnej życzę kolejnych pięknych jubileuszy i owoców z pracy, w tym pracy wychowawczej, opiekuńczej, z której słynie właśnie ta szkoła. Oby miniony czas szlachetnego 50-lecia pozwolił dopisać kolejne chlubne rozdziały życia szkolnego kierowanego przez dyrektora Roberta Niemca, a radość jubileuszowego spotkania, które miało miejsce 6 października 2012 r., niech trwa w pamięci uczennic, uczniów, ich rodziców, nauczycieli i pracowników oraz tych wszystkich, którzy napotkali na swojej drodze jubilatkę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Henryk Kowalczyk
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pragnę złożyć oświadczenie w sprawie głosowania nad przyjęciem zmian do ustawy o radiofonii i telewizji w dniu 10 października 2012 r. Oświadczam, iż moje głosowanie za było efektem tylko i wyłącznie pomyłki, gdyż pomyliłem głosowanie nr 6 z głosowaniem nr 5. Głosowania odbywają się bardzo szybko i stąd pomyłka, za którą bardzo przepraszam wszystkich moich wyborców oraz telewidzów Telewizji Trwam i słuchaczy Radia Maryja. Jestem zdecydowanym przeciwnikiem zwiększania opłat koncesyjnych, które mogą dotknąć wolne media. Wielokrotnie w swoich dotychczasowych działaniach i wystąpieniach sejmowych broniłem wolnych mediów, przeciwstawiałem się metodom stosowanym przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji przy podziale miejsc na multipleksie, jawnie dyskryminującym Telewizję Trwam. Jeszcze raz proszę o wybaczenie i jednocześnie deklaruję, że z jeszcze większą determinacją będę domagać się uczciwego traktowania przez rządzących wolnych mediów, w tym Telewizji Trwam i Radia Maryja, oraz zaprzestania ich dyskryminacji. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 2 października br. minęło 66 lat od śmierci prezydenta II Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1926-1939, a także wybitnego chemika, wynalazcy m.in. metody pozyskiwania kwasu azotowego z powietrza - Ignacego Mościckiego. Mościcki urodził się 1 grudnia 1867 r. w Mierzanowie koło Ciechanowa jako jeden z siódemki rodzeństwa. Pochodził z rodziny szlacheckiej pieczętującej się herbem Ślepowron. Jego ojciec i stryjowie walczyli w powstaniu styczniowym. W latach 1887-1891 studiował chemię na politechnice w Rydze. Działał wtedy w polskich organizacjach socjalistycznych, m.in. w II Proletariacie. Po krótkim pobycie w kraju, zagrożony aresztowaniem w związku z nielegalnym produkowaniem materiałów wybuchowych i przygotowywaniem zamachu na generała gubernatora Hurkę, wyemigrował w 1892 r. wraz z żoną do Londynu. Tam współdziałał z polskimi socjalistami, pracując głównie jako robotnik. W 1896 r. poznał Józefa Piłsudskiego. Rok później przeniósł się do Szwajcarii, gdzie otrzymał stanowisko asystenta na uniwersytecie we Fryburgu. Następnie pracował w przemyśle. Opracował m.in. konstrukcje kondensatorów ogromnej mocy, trafiając w ten sposób do grona najlepszych specjalistów europejskich. W 1912 r. Mościcki objął Katedrę Chemii Fizycznej i Elektrochemii Technicznej Politechniki Lwowskiej. W 1925 r. wybrany został rektorem Politechniki Lwowskiej i w tymże roku przeniósł się na Politechnikę Warszawską. Był autorem ponad 60 prac naukowych i patentów. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości obok pracy naukowej zajął się organizowaniem polskiego przemysłu chemicznego. Mościcki był także inicjatorem powstania bądź założycielem wielu zakładów chemicznych na terenie Polski, m.in. Instytutu Badań Naukowych i Technicznych ˝Metan˝, Fabryki Chemicznej w Jaworznie, Fabryki Związków Azotowych w Chorzowie i Państwowej Fabryki Związków Azotowych pod Tarnowem. W roku 1926 Ignacy Mościcki powrócił również do działalności politycznej i w tym samym roku, dzięki poparciu Józefa Piłsudskiego, został wybrany prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej. Zaprzysiężenie miało miejsce 4 czerwca 1926 r. na Zamku Królewskim przed Zgromadzeniem Narodowym. Jako prezydent Mościcki realizował linię polityczną Piłsudskiego. W 1933 r. został wybrany przez Zgromadzenie Narodowe na drugą kadencję. Po śmierci Piłsudskiego w 1935 r. Mościcki stanął na czele grupy polityków zwanej zamkową, która rywalizowała o władzę z grupą popierającą generalnego inspektora sił zbrojnych marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego. We wrześniu 1939 r. został internowany do Rumunii. Swój urząd przekazał Władysławowi Raczkiewiczowi. W grudniu 1939 r. Ignacy Mościcki przeniósł się z rodziną do Szwajcarii. Tam też pozostał do śmierci. Zmarł 2 października 1946 r. w wieku 79 lat w Versoix pod Genewą. Swoje życie opisał w pamiętnikach. W 1993 r. jego szczątki przewieziono do Polski i złożono w krypcie prezydenckiej katedry św. Jana w Warszawie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

W dniach 24-27 września 2012 r. w Katowicach odbył się Europejski Kongres Małych i Średnich Przedsiębiorstw, który był kontynuacją corocznych spotkań biznesowych. Tegoroczny program został opracowany na podstawie doświadczeń ubiegłorocznego kongresu. Uczestnicy mogli korzystać z 12 sesji tematycznych i z 30 paneli dyskusyjnych. Wiodącymi tematami tegorocznego kongresu były: nowoczesne zarządzanie w mikro-, małej i średniej firmie oraz internacjonalizacja przedsiębiorstw, czyli biznes bez granic. W uroczystości otwarcia kongresu wzięli udział m.in.: prezydent Lech Wałęsa, wicepremier i minister gospodarki Waldemar Pawlak, minister rozwoju regionalnego Elżbieta Bieńkowska oraz deputowany do Parlamentu Europejskiego prof. Jerzy Buzek. Lista nazwisk wchodzących w skład komitetu honorowego czy rady programowej była długa i znacząca. Mam nadzieję, że wnioski wynikające z przeprowadzonych rozmów w formie konkretnych propozycji zmiany prawa tak, aby wspomóc małą i średnią przedsiębiorczość, już wkrótce trafią do Sejmu i wejdą w życie w postaci konkretnych nowelizacji ustaw, a nie trafią do sejmowej zamrażarki. Bo to przecież nie jest tajemnicą, że około 80% PKB pochodzi właśnie od tych niewielkich, prywatnych inicjatyw gospodarczych Polaków, którzy chcą po prostu polepszyć swój byt, a są fundamentem polskiej gospodarki. Doceńmy to, uszanujmy ich mrówczą pracę i pomóżmy im, stwarzając przyjazne im prawnie środowisko do rozwoju, dla dobra ich samych i naszego. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Państwo i jego poziom rozwoju poznajemy między innymi po tym, jaki ma ono stosunek do ludzkiego życia i jak zachowują się jego władze wobec majestatu śmierci. Niegodne potraktowanie ciał zmarłych i niegodny pochówek od wieków traktowano jako zachowanie charakteryzujące kultury barbarzyńskie, a w naszym kraju niewiele brakowało, żeby rodzina legendy ˝Solidarności˝ śp. Anny Walentynowicz składała kwiaty i zapalała znicze na grobie, gdzie pogrzebano ciało zupełnie innej osoby. Stało się tak nawet pomimo tego, że najbliżsi pani Ani po katastrofie rozpoznali ciało swojej mamy i babci. Państwo, co wydaje się oczywiste, jest odpowiedzialne za tę skandaliczną zamianę. Oczywiste wydają się także przeprosiny ze strony najwyższych władz, lecz one nie wystarczą. To jeszcze należałoby wyjaśnić. Niestety, pomimo że zarówno mąż, jak i syn Anny Walentynowicz twierdzą, że tam, w Rosji, rozpoznali ciało swojej krewnej, to państwo w osobie prokuratora generalnego Seremeta jest innego zdania, a zdanie to podzieliła zresztą prokuratura wojskowa, która notabene stwierdziła tak bez przesłuchania najbliższych zamienionych osób. Jednak pomimo to politycy Platformy Obywatelskiej jak mantrę powtarzają formułę, że państwo i jego urzędnicy nie zawiedli. Zastanawiam się, czy uda nam się kiedykolwiek wyjaśnić, dlaczego doszło do tak skandalicznej sytuacji i kto naprawdę ponosi za nią odpowiedzialność. Pewien znajomy historyk zasugerował nawet, że może komuś zależało, żeby Anna Walentynowicz została pochowana tak naprawdę w nieznanym miejscu. Prowadząc dalej swoje dywagacje, historyk uznał, że mógł to być pewien rodzaj zemsty na osobie, która swoją bohaterską walką w latach osiemdziesiątych i bezkompromisową postawą w ostatnich latach naraziła się pewnym środowiskom. Oczywiście nie ma absolutnie żadnych dowodów na to, że była to jednak próba pochowania Anny Walentynowicz w innym, czyli de facto nieznanym miejscu, lecz uniemożliwienie wyjaśnienia tego skandalu w rzeczywistości otwiera drogę do najprzeróżniejszych teorii i potwierdza coraz powszechniejsze przypuszczenie, że ten rząd w sprawie smoleńskiej tragedii coś jednak ukrywa.