Mówca: Ewa Malik
Data: 2016-05-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jako przedstawiciel grupy posłów wnioskodawców mam przyjemność przedstawić państwu projekt ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii, druk sejmowy nr 476. Projekt ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw usuwa przede wszystkim wątpliwości interpretacyjne, prawne i redakcyjne dotyczące przepisów zawartych w ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, wprowadza narzędzia do sterowania miksem energetycznym, rozdziela rolę prosumenta od producenta energii oraz rozszerza definicję prosumenta. Pragnę państwu przedstawić podstawowe zmiany w systemie OZE. Jest to wprowadzenie przejrzystych zasad w zakresie wytwarzania i wykorzystywania na własne potrzeby energii elektrycznej z OZE w mikroinstalacjach przy założeniu, że takie działania nie będą nakierowane na osiąganie zysków, a jedynie wprost na zaspokajanie własnych potrzeb energetycznych. Proponujemy także redukcję obowiązków informacyjnych po stronie wytwórców energii w mikroinstalacjach. Kolejna rzecz, która się zmieni, to abolicja dla wytwórców, którzy nie spełnili obowiązków informacyjnych przed wejściem w życie ustawy. Chcielibyśmy także zagwarantować prawa konsumenckie prosumentom. Przewidujemy zmianę definicji instalacji OZE oraz wprowadzenie nowej definicji hybrydowej instalacji OZE. Dokonanie zmian w aukcyjnym systemie wsparcia to również jest element zmiany dotyczącej instalacji OZE w zakresie podziału aukcji na koszyki technologiczne oraz promowanie w większym wymiarze technologii, które wytwarzają energię w sposób stabilny i przewidywalny. Pragniemy wprowadzenia możliwości bardziej efektywnego wykorzystania lokalnie dostępnych zasobów biomasy. Pragniemy likwidacji zbędnych elementów zawartych w oświadczeniach składanych przez wytwórców energii w instalacjach OZE wykorzystujących biomasę, biogaz, biogaz rolniczy lub biopłyny oraz likwidacji zagrożenia odebrania całości wsparcia w sytuacji wytworzenia w wyżej wymienionych instalacjach części energii w oparciu o inne paliwo. Postulujemy wprowadzenie możliwości budowy nowoczesnych dedykowanych instalacji spalania wielopaliwowego. W noweli także będzie zawarte doszczegółowienie kwestii związanych z dopuszczalną wartością pomocy publicznej. Zamiast nazwy Operator Rozliczeń Energii Odnawialnej SA chcemy zaproponować nazwę Zarządca Rozliczeń SA. Proponujemy także wprowadzenie procedury badania tzw. efektu zachęty dla wytwórców biogazu rolniczego. Jeśli chodzi o zmianę elementów nazewnictwa... Proponujemy, jeśli chodzi o prosumenta, aby projekt regulacji tworzył podstawy konkurencyjnego, bezpiecznego i zrównoważonego rynku energii odnawialnej, w związku z czym należy zagwarantować umocnienie istniejących reguł konkurencyjnych oraz wysoki poziom ochrony adresatów regulacji, w tym konsumentów. Proponujemy odstąpienie od mechanizmu wsparcia dla prosumentów opierającego się na dystrybuowaniu pomocy publicznej. Prosumentami są odbiorcy końcowi, którzy jednocześnie są mikrowytwórcami wytwarzającymi energię elektryczną w celu jej zużycia na własne potrzeby. Pragniemy rozszerzyć definicję prosumenta, obejmując nią także jednostki samorządu terytorialnego, organizacje, związki wyznaniowe, innych odbiorców końcowych, wytwarzających energię na własne potrzeby. Co do, proszę państwa, istotnej sprawy, sprawy odstąpienia od mechanizmu wsparcia dla prosumentów - opiera się on na dystrybuowaniu pomocy publicznej - chodzi właśnie o to, że w związku z tym, że ten mechanizm jest oparty na dystrybuowaniu pomocy publicznej, proponujemy całkowicie inne rozliczenie i odstąpienie od dotychczasowego mechanizmu związanego z rozliczeniami z prosumentami. Prosumentami są odbiorcy końcowi, którzy jednocześnie są mikrowytwórcami wytwarzającymi energię elektryczną w celu jej zużycia na własne potrzeby. Takie proste zdefiniowanie prosumentów prowadzić będzie do rozwoju tego segmentu rynku OZE bez konieczności ponoszenia obciążeń ze strony innych odbiorców końcowych. Należy bowiem zauważyć, iż konstrukcja, która miała wejść w życie, zawarta w rozdziale 4 ustawy o OZE, polegająca na stałej taryfie gwarantowanej, której wartość sięgała 0,75 zł za 1 kWh, wiązałaby się z koniecznością ponoszenia niewspółmiernych obciążeń finansowych, w szczególności przez pozostałych odbiorców końcowych. Cena 1 MWh wytworzonej w tej instalacji energii elektrycznej sięgałaby 750 zł przy cenie rynkowej oscylującej w okolicach 170 zł. Na etapie prac nad tą ustawą, nad ustawą o OZE, oraz aktów wykonawczych do przedmiotowej regulacji współpracowaliśmy z resortem gospodarki i właśnie resort gospodarki szacował roczny koszt wsparcia mikroinstalacji z zastosowaniem stałej ceny gwarantowanej na poziomie 94 mln zł w pierwszym roku dla 25-procentowego dopuszczonego do tego systemu wolumenu 800 MW. Powyższe oznacza, iż możliwa wysokość wsparcia z tytułu stałej ceny gwarantowanej według regulacji w dotychczasowym brzmieniu wynosiłaby około 400 mln zł. Stąd zmiana podejścia do wsparcia prosumentów. Przewidziana jest możliwość korzystania z rozliczenia różnicy między ilością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci a ilością energii elektrycznej pobranej z tej sieci w stosunku następującym - proponujemy, aby to wyglądało w ten sposób: od 1 do 0,7 w wypadku energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 7 kW, od 1 do 0,5 w wypadku energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 7 kW i - trzecia opcja - od 1 do 0,35 w wypadku energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji, dla której prosument korzystał ze wsparcia ze środków publicznych na zakup lub instalację mikroinstalacji lub jej części. Jeśli chodzi o ten mechanizm, to zakłada on możliwość rozliczenia przez prosumenta ilości energii elektrycznej wprowadzanej do sieci i ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w okresie 365 dni. Jest to rozliczenie w formie upustu. Jednocześnie określono w przepisach, że rozliczenie energii przez prosumenta nie stanowi działalności gospodarczej i nie jest świadczeniem usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W naszej noweli pojawia się także definicja mikro- i makroklastrów energii. Koncepcja mikro- i makroklastra energii to kolejny element służący do realizacji zadania polegającego na zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego tak w wymiarze krajowym, jak i lokalnym. Mikro- i makroklastry jako cywilnoprawne porozumienia interesariuszy, w których skład wchodzą osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki nieposiadające osobowości prawnej, jednostki naukowe, jednostki badawczo-rozwojowe lub jednostki samorządu terytorialnego, mają służyć przede wszystkim integracji lokalnych środowisk oraz zasobów w celu budowy instalacji do wytwarzania paliw i energii lub do efektywniejszego wykorzystywania lokalnie dostępnej infrastruktury energetycznej. Chodzi o tworzenie obszarów energetycznie samowystarczalnych. Zgodnie z dodaną jednostką redakcyjną w art. 38a w projekcie ustawy działalność gospodarcza w ramach mikro- lub makroklastra energii może być realizowana w oparciu o koncesję dla podmiotu, który koordynuje tę część wspólnego przedsięwzięcia na podstawie umowy z pozostałymi podmiotami. Gwarancją odpowiedniego współdziałania operatora sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, z którą zamierza współpracować mikro- lub makroklaster energii, jest jego zobowiązanie do zawarcia umowy o świadczenie usług dystrybucji z podmiotem ubiegającym się o przyłączenie do tej sieci, na zasadzie równego traktowania, jeżeli istnieją techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci i dystrybucji energii, a żądający zawarcia umowy spełnia warunki przyłączenia do sieci. Nawet jeśli powyższe warunki nie zostaną spełnione, operator sieci dystrybucyjnej może odmówić zawarcia umowy, ale odmowa jest sporządzana w formie pisemnej wraz z uzasadnieniem jej przyczyn. Taka odmowa zostanie przesłana do żądającego zawarcia umowy o świadczenie dystrybucji, a dodatkowo o odmowie powiadamiany jest prezes Urzędu Regulacji Energetyki. Jeśli dojdzie w tej sytuacji do sprawy spornej, sprawę dotyczącą odmowy zawarcia umowy rozstrzyga prezes URE na wniosek strony. Prezes URE wyposażony jest w dodatkowy instrument prawny, ponieważ może wydać na wniosek jednej ze stron postanowienie, w którym określi warunki dystrybucji energii do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sporu. Zaproponowana zmiana definicji instalacji OZE ma na celu eliminację zgłaszanych przez inwestorów problemów powstających na gruncie dotychczasowej definicji w zakresie jednego miejsca przyłączenia oraz wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła z jednego rodzaju odnawialnych źródeł energii. Tak ujęta definicja instalacji OZE przyczyni się do eliminacji barier rozwojowych OZE oraz obniży koszty inwestycyjne, które w przypadku realizacji inwestycji przy uwzględnieniu dotychczasowego brzmienia wyżej wymienionej definicji w niektórych przypadkach byłyby wyższe. Dodatkowo zaproponowano uzupełnienie zawartego w art. 2 ustawy OZE słowniczka o definicję hybrydowej instalacji OZE, która rozumiana jest jako zespół co najmniej dwóch instalacji OZE, różniących się charakterystyką dyspozycyjności wytwarzanej energii i tworzących w wyniku połączenia spójny elektroenergetycznie i obszarowo zestaw zapewniający odbiorcy stały dostęp do energii elektrycznej stosownie do wymagań jakościowych określonych w przepisach Prawa energetycznego lub w umowie kompleksowej zawartej z odbiorcą. Taki zespół instalacji może być też wspomagany magazynem energii i wówczas oddawana z niego energia elektryczna jest traktowana jako energia z odnawialnego źródła energii. Powyższa propozycja, w połączeniu z dalszymi propozycjami zmian w zakresie aukcyjnego systemu wsparcia, ma na celu promowanie instalacji, które poprzez integracje różnych źródeł OZE charakteryzować się będą większą stabilnością wytwarzania energii. Jeśli chodzi o system aukcyjny, to w odniesieniu do niego zaproponowano wprowadzenie koszyków/grup technologicznych, tak aby możliwe było bardziej efektywne kształtowanie miksu OZE, w sposób uwzględniający bieżące zapotrzebowanie oraz kwestie bezpieczeństwa energetycznego. Chodzi o konieczność wytwarzania energii w sposób stabilny i przewidywalny. Mając powyższe na uwadze, projekt zakłada wprowadzenie nowych zasad ustalania maksymalnej ilości i wartości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, która może zostać sprzedana w drodze aukcji w następnym roku kalendarzowym poprzez uwzględnienie poszczególnych koszyków technologicznych. Zgodnie z projektem aukcje przeprowadza się odrębnie na sprzedaż energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach OZE. Po pierwsze, o stopniu wykorzystania mocy zainstalowanej elektrycznej, łącznej bez względu na źródło pochodzenia, większej niż 3504 MWh/MW/rok. Punkt 2: wykorzystujących do wytworzenia energii elektrycznej ulegającą biodegradacji część odpadów przemysłowych i komunalnych, pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, w tym odpadów z instalacji do przetwarzania odpadów oraz odpadów z uzdatniania wody i oczyszczania ścieków, w szczególności osadów ściekowych, zgodnie z przepisami o odpadach w zakresie kwalifikowania części energii odzyskanej z termicznego przekształcania odpadów. Tutaj również będzie miała miejsce sytuacja, w której emisja CO 2 jest nie większa niż 100 kg/MWh, o stopniu wykorzystania mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 3504 MWh/MW/rok. Trzeba tutaj również zaznaczyć, że rzecz dotyczy członków makroklastra energii, pkt 4, a także członków mikroklastra. No i są jeszcze inne przypadki niż wymienione w tych punktach, ale nie wchodzę już głębiej w szczegółowość tego tematu. Zmiany w aukcyjnym systemie wsparcia zakładają również możliwość uczestnictwa w aukcji hybrydowej OZE. Powyższe działanie ma na celu umożliwienie pełnego wykorzystania synergii pomiędzy instalacjami OZE wykorzystującymi do wytwarzania energii elektrycznej różne rodzaje OZE, tak aby możliwe było wytwarzanie energii w sposób stabilny i przewidywalny w dłuższym horyzoncie czasowym. Celem wprowadzenia definicji biomasy lokalnej jest zapewnienie efektywnego wykorzystania lokalnie dostępnych zasobów biomasy. Analiza dotychczasowych trendów w zakresie energetycznego wykorzystania biomasy wskazuje, iż dotychczasowe przepisy wprowadzone z myślą o wykorzystaniu lokalnie dostępnych zasobów - w szczególności biomasy stanowiącej pozostałość lub odpad z produkcji rolnej oraz sektora rolno-spożywczego - nie przyczyniają się w pełni do osiągnięcia założonych celów. W art. 119a projektu ustawy wskazujemy, iż minister właściwy do spraw energii może określić w drodze rozporządzenia promień obszaru, z którego może być pozyskana biomasa lokalna, nie większy niż 300 km od jednostki wytwórczej, w której zostanie wykorzystana, biorąc pod uwagę konieczność efektywnego wykorzystania lokalnie dostępnych zasobów biomasy. Do czasu wydania ww. rozporządzenia promień obszaru, z którego może być pozyskana biomasa lokalna, nie może przekroczyć 300 km od jednostki wytwórczej, w której zostanie wykorzystana. Proszę państwa, z innych spraw należy jeszcze powiedzieć także o tym, iż uproszczenie dotyczy również oświadczeń składanych przez wytwórców energii w instalacjach OZE wykorzystujących biomasę, biogaz, biogaz rolniczy lub biopłyny. Projekt przewiduje likwidację konieczności wskazania, iż wykorzystywana biomasa nie zawiera substancji niewystępujących naturalnie w danym rodzaju biomasy, z uwagi na problematyczny charakter regulacji oraz brak możliwości uniknięcia drobnych zanieczyszczeń. Dodatkowo dokonane zmiany likwidują zagrożenie odebrania całości wsparcia w sytuacji wytworzenia w ww. instalacji części energii w oparciu o inne paliwo poprzez wskazanie m.in., że świadectwo pochodzenia nie przysługuje dla tej części energii elektrycznej, do wytworzenia której wykorzystano itd., oraz, co należy podkreślić, iż zgodnie z dotychczasowym brzmieniem treści przedmiotowych oświadczeń każde najdrobniejsze uchybienie w zakresie wykorzystywanych paliw powodowało, iż cała energia nie mogła być zaliczona jako energia z odnawialnego źródła energii. Dzięki wprowadzeniu proponowanych rozwiązań możliwe będzie wyłączenie jedynie tego wolumenu energii, który został wytworzony w oparciu o inne paliwa. W projekcie nowelizacji zostały także umieszczone przepisy, dzięki którym umożliwi się tworzenie nowych dedykowanych instalacji spalania wielopaliwowego oraz ich uczestnictwo w systemie aukcyjnym, co ma na celu promowanie tworzenia instalacji wytwarzających energię elektryczną w sposób stabilny, a także budowanie zwiększonego popytu na lokalnie dostępne zasoby biomasy. Mając na uwadze powyższe, dokonano szeregu zmian pozwalających na partycypację w systemie aukcyjnym przedmiotowych jednostek. Do zmian tych należy zaliczyć przede wszystkim: korektę definicji dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego, wprowadzenie konieczności określenia ceny referencyjnej dla tych instalacji, jak również wyłączenie tego typu instalacji z ograniczeń, które dotychczas znajdowały się w art. 44 ust. 8 ustawy OZE. W projekcie zaproponowano również powierzenie zadań wynikających z ustawy OZE funkcjonującemu stabilnie od wielu lat podmiotowi mającemu niezbędne doświadczenie w wykonywaniu analogicznych zadań w sektorze elektroenergetycznym - chodzi o Zarządcę Rozliczeń SA - i likwidację działalności spółki znajdującej się dopiero na wstępnym etapie organizacji - chodzi o Operatora Rozliczeń Energii Odnawialnej SA. Poprzez wykorzystanie efektów synergii ograniczy to koszty funkcjonowania systemu do minimalnego poziomu i poprawi zarządzanie środkami finansowymi. Jeśli jeszcze chodzi o sprawy związane z Zarządcą Rozliczeń SA, to chcę dopowiedzieć, że Zarządca Rozliczeń SA z powodzeniem od 2008 r. zajmuje się uzyskiwaniem finansowania i jego rozliczaniem w ramach procesu udzielania pomocy publicznej na pokrycie kosztów osieroconych i kosztów gazu ze środków pochodzących z opłaty przejściowej na podstawie ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej. Powierzenie Zarządcy Rozliczeń SA także obowiązku udzielania wsparcia w ramach ustawy OZE zagwarantuje, że system ten nie będzie generował dodatkowych kosztów organizacyjnych i operacyjnych, a podmiot wypłacający sprawnie zrealizuje te zadania z uwagi na zdobyte dotychczas doświadczenie. Wynikać to będzie z faktu, że podmiotem odpowiedzialnym za pobieranie środków z opłaty OZE będzie OSP, świadczący usługę udostępniania krajowego systemu elektroenergetycznego - KSE, a płatnikiem opłaty OZE będą OSD, korzystający z tej usługi. W ramach procesu będą wykorzystywane rozwiązania techniczne i organizacyjne - tu płatnicy OZE są jednocześnie płatnikami opłaty przejściowej - stosowane już do celów gromadzenia opłaty przejściowej na gruncie ustawy o KDT, co pozwoli uniknąć dodatkowych kosztów, jakie pociągałoby za sobą samodzielne prowadzenie tego procesu przez Operatora Rozliczeń Energii Odnawialnej SA, wymagające zbudowania od podstaw kanałów komunikacyjnych i finansowych z każdym płatnikiem OZE z osobna. Wykorzystane zostaną efekty synergii zarządzania środkami finansowymi, potencjał organizacyjny i ugruntowana pozycja. Unika się w ten sposób ryzyka dla sprawnego rozpoczęcia funkcjonowania nowego systemu wsparcia, związanego z tworzeniem od podstaw nowego podmiotu i z koniecznością nabycia odpowiedniej sprawności pod względem organizacyjnym. Tutaj może podkreślenia wymaga fakt, że powierzenie funkcji operatora rozliczeń energii odnawialnej Zarządcy Rozliczeń SA umożliwi, po wprowadzeniu odpowiednich zmian w ustawie o KDT, zastosowanie także dla systemu wsparcia OZE sprawdzonego na gruncie ustawy o KDT rozwiązania polegającego na uzyskiwaniu zewnętrznego finansowania w przypadku przejściowego niedoboru środków finansowych w systemie wsparcia OZE. Realne korzystanie z tego mechanizmu możliwe jest w praktyce wyłącznie w przypadku podmiotu posiadającego odpowiednio długą historię kredytową oraz zdobytą wiarygodność. Tak jest właśnie w przypadku Zarządcy Rozliczeń SA. Ponadto powierzenie realizacji dwóch systemów wsparcia Zarządcy Rozliczeń SA umożliwi, pod określonymi warunkami, uniknięcie dodatkowych kosztów finansowych w przypadku, gdy na rachunku jednej opłaty powstanie deficyt środków, a na rachunku drugiej opłaty wystąpi ich nadwyżka. Ustawa o KDT wprowadza szereg ograniczeń właścicielskich, zapewniając pełną transparentność procesu zarządzania gromadzonymi funduszami i kontrolę nad tym procesem. Zgodnie z art. 49 ust. 2 ustawy o KDT zysk Zarządcy Rozliczeń SA można przeznaczyć wyłącznie na finansowanie działalności określonej w tej ustawie. Ustawowo określone są zasady nadzoru sprawowanego przez ministra właściwego do spraw energii nad spółką Zarządca Rozliczeń SA. Zarządca Rozliczeń SA od 2008 r. realizuje program pomocy publicznej w ramach ustawy o KDT, a zadaniami spółki są: gromadzenie środków finansowych, zarządzanie tymi środkami oraz ich wypłata wytwórcom objętym programem pomocy publicznej na zasadach określonych w ustawie o KDT, czyli działania analogiczne do przewidzianych dla OREO SA. Działalność spółki została sklasyfikowana jako pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych. Podsumowując powyższe, wybrano najtańszy i najbardziej efektywny sposób wstąpienia przez ZR SA w prawa i obowiązki OREO SA przy zachowaniu należytej dbałości o interes Skarbu Państwa, pracowników oraz następstwa zobowiązań wobec kontrahentów OREO SA. Dodatkowo w art. 47a wprowadzono obowiązek potwierdzenia tzw. efektu zachęty dla wytwórców biogazu rolniczego, zgodnie z którym wytwórca, który zamierza wytwarzać biogaz rolniczy w instalacjach OZE oraz chce uzyskać świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego, jest obowiązany złożyć do prezesa URE wniosek o wydanie urzędowego potwierdzenia efektu zachęty. Przepis ten ma za zadanie wypełnić lukę prawną w zakresie dotyczącym tzw. efektu zachęty dla tych wytwórców, którzy nie podlegają obowiązkowi koncesyjnemu. Przepis ten ma na celu zapewnienie spójności regulacji z unijnymi przepisami dotyczącymi pomocy publicznej. W zakresie zmian do ustawy Prawo energetyczne grupa posłów zaproponowała dookreślenie następujących spraw: Po pierwsze, w art. 6c po ust. 1 przewidziano dodanie ust. 1a, tak aby prosumentowi będącemu konsumentem w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny przysługiwało prawo złożenia do przedsiębiorstwa energetycznego reklamacji dotyczącej przyłączenia mikroinstalacji, rozliczania i dystrybucji tej energii. Ponadto dotychczas brak było sprecyzowania trybu reklamacyjnego dla prosumenta będącego konsumentem. Zaproponowany przepis umożliwi polubowne rozwiązanie sporu z przedsiębiorstwem energetycznym. Po drugie, zgodnie z art. 7 ust. 8d 7 przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją energii elektrycznej oprócz faktu, że potwierdza złożenie zgłoszenia, o którym mowa w ust. 8d 4 , i odnotowuje datę jego złożenia, zostało zobowiązane również dokonać przyłączenia do sieci mikroinstalacji na podstawie zgłoszenia w terminie 30 dni od dokonania tego zgłoszenia. Dotychczas brak jest terminu przewidzianego na dokonanie przyłączenia w trybie zgłoszenia. Powinien on jednak być, tak jak w przypadku określenia warunków przyłączenia. Po trzecie, w art. 7 w ust. 8d 10 wprowadzono zapis, iż operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego może zmniejszyć obciążenie lub odłączyć od sieci mikroinstalację przyłączoną do sieci tego operatora w przypadku, gdy wytwarzanie energii elektrycznej w tej mikroinstalacji stanowi zagrożenie bezpieczeństwa pracy tej sieci. Zmniejszenie obciążenia lub odłączenie od sieci mikroinstalacji musi być proporcjonalne w odniesieniu do wszystkich mikroinstalacji przyłączonych do sieci danego operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego oraz do zagrożenia bezpieczeństwa pracy tej sieci. Po czwarte, w art. 8 ust. 1 dostosowano katalog spraw spornych dotyczących odmowy przyłączenia mikroinstalacji, nieprzyłączenia mikroinstalacji pomimo upływu terminu, o którym mowa w art. 7 ust. 8d 7 pkt 2 ustawy Prawo energetyczne, nieuzasadnionego zmniejszenia obciążenia lub odłączenia od sieci mikroinstalacji, które może nastąpić na skutek zastosowania art. 7 ust. 8d 10 ustawy Prawo energetyczne. W tych sprawach rozstrzyga prezes Urzędu Regulacji Energetyki na wniosek strony. Obecnie brak jest stosownego trybu rozstrzygania sporów w ww. sprawach. Aby umożliwić przedsiębiorcom dostosowanie się do projektowanych przepisów, przewidziano, że obowiązek dochowania minimalnego udziału biomasy lokalnej, o którym mowa w szeregu artykułów, których tutaj nie będę wymieniać, jest to wszystko zapisane w projekcie ustawy zmieniającej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, będzie miał zastosowanie od dnia 1 stycznia 2017 r. W nowelizacji ustawy przewiduje się także likwidację zbędnych barier rozwoju tego obszaru energetyki w skali mikro, tj. obowiązków informacyjnych mikrowytwórców. Zniesienie tej bariery może być dodatkowym bodźcem, który wpłynie pozytywnie na rozwój instalacji prosumenckich w Polsce. Jest też w projektowanej regulacji abolicja informacyjna, która dotyczy prosumentów, biogazowni rolniczych, wytwórców energii z małych instalacji OZE. Jeśli chodzi o tę abolicję, w projekcie zniesiono obowiązki informacyjne, o których mowa w art. 5 ust. 1 lub 2 oraz w art. 20 ust. 1 lub 2 ustawy o OZE. Ponadto przewidziano możliwość odstąpienia od nakładania kar pieniężnych na mikrowytwórców, którzy nie dopełnili tych obowiązków. Zgodnie z proponowanymi przepisami na wniosek mikrowytwórcy prezes Urzędu Regulacji Energetyki odstąpi od wymierzenia kary, o której mowa w art. 170 ust. 4 pkt 2 ustawy o OZE, a wszczęte lub prowadzone w tej sprawie postępowanie administracyjne zostanie umorzone. Podobnie na wniosek mikrowytwórcy z biogazu rolniczego prezes Agencji Rynku Rolnego odstąpi od wymierzenia kary, o której mowa w art. 170 ust. 7 pkt 2 ustawy o OZE, a wszczęte lub prowadzone w sprawie postępowanie administracyjne ulegnie umorzeniu. Wnioski, o których mowa powyżej, będzie można złożyć w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. W zakresie wytwórców w małych instalacjach OZE na wniosek wytwórcy, który nie przedłożył w terminie prezesowi URE kwartalnego sprawozdania, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 7 ustawy o OZE, lub podał w tym sprawozdaniu nieprawdziwe informacje, prezes URE będzie mógł obniżyć wysokość nakładanej kary lub odstąpić od wymierzenia kary, o której mowa w art. 170 ust. 4 pkt 1 ustawy o OZE. Podobnie w zakresie wytwórców w instalacjach OZE wykorzystujących biogaz rolniczy na wniosek wytwórcy, który nie przekazał w terminie prezesowi ARR kwartalnego sprawozdania, o którym mowa w art. 25 pkt 6 lub w art. 35 ust. 1 pkt 6 ustawy o OZE, lub podał w tym sprawozdaniu nieprawdziwe informacje, prezes ARR będzie mógł obniżyć wysokość nakładanej kary lub odstąpić od wymierzenia kary, o której mowa w art. 170. Ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa powyżej, prezes URE albo prezes Agencji Rynku Rolnego uwzględni w szczególności skalę wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy oraz uprzednie naruszenie przepisów ustawy i możliwości finansowe wytwórcy. Projekt proponuje, że prezes URE albo prezes ARR będzie mógł również odstąpić od wymierzenia kary, o której mowa w ust. 1 lub w ust. 2, jeżeli podmiot nieprzekazujący ww. kwartalnego sprawozdania w szczególności zaniechał naruszenia prawa przed wszczęciem postępowania lub niezwłocznie po jego wszczęciu. I to by było tyle. Proszę państwa, chyba dość wyczerpująco przedstawiłam zmiany, które pragniemy wprowadzić jako grupa wnioskodawców projektu nowelizacji ustawy o OZE. Chciałabym na tym zakończyć i prosić wszystkich państwa, ze wszystkich klubów parlamentarnych, o zabranie głosu i odniesienie się do tych naszych propozycji, ale przede wszystkim mam prośbę, ażeby te zmiany zostały przyjęte ze zrozumieniem i zaaprobowane. Dziękuję bardzo. (Oklaski)