Mówca: Tadeusz Cymański
Data: 2020-02-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Przypadł mi w udziale zaszczyt, jak również mam przyjemność, a może nawet radość. Rzadko to się dzieje, kiedy mamy takie właśnie ustawy jak ta. Można pytać, skąd biorą się inspiracja i źródło takich działań i poczynań, również legislacyjnych. Na pewno z domu rodzinnego, na pewno z naszego doświadczenia życiowego, ale również - i chciałbym to podkreślić, wykorzystać tę okazję - z dziedzictwa naszego narodu, kultury, również konfesji. Nie wiem, czy to pasuje, ale zacytowałbym jako motto swojego wystąpienia i tej kwestii znamienny fragment z Księgi Izajasza. Oto on: ˝Biada prawodawcom ustaw bezbożnych i tym, co ustanowili przepisy krzywdzące, aby słabych odepchnąć od sprawiedliwości i wyzuć z prawa biednych mego ludu; by wdowy uczynić swoim łupem - i wreszcie te słowa - i by móc ograbiać sieroty˝. Hola, hola, stop, nie zapędzajmy się, ktoś powie, ale jednak. Jednak dbałość o dostrzeżenie najsłabszych w społeczeństwie, a to bez wątpienia sieroty biologiczne, ale również społeczne, to osoby, to dzieci i młodzi ludzie, którzy są w rodzinach zastępczych, którzy są w domach dziecka rodzinnych i innych. Rzeczywiście. I chwała tym, i chylę czoło, i - może ˝gratuluję˝ to jest złe słowo - dziękuję. Jest tutaj też posłanka z mojego okręgu, pani Henryka Krzywonos, postać historyczna, wiadomo, z jakich powodów. Chcę za to bardzo serdecznie podziękować. Chyba nie muszę w ogóle mówić, każdy tego się spodziewa, że w tej sprawie jak w mało której - to jest też dobry przykład - będziemy razem. Problem dotyczy może nie merytorycznych szczegółów, tylko legislacyjnego dopracowania, ale jest tutaj pełna zgoda, to jest oczywiste. Sprawa moim zdaniem ma charakter - ten czas tak leci, a chciałbym jeszcze kilku innych rzeczy dotknąć, ciekawych - w dużym stopniu praktyczny, ale i symboliczny, dla tych ludzi ważny, bo ciężar gatunkowy nie jest ogromny. Nie wiem, nie ma mojej znakomitej koleżanki Krystyny Skowrońskiej, ona mogłaby powiedzieć, że jeszcze przed tymi fundamentalnymi zmianami, przed zwolnieniem z podatku spadkowego, ten podatek stanowił kwotę kilkuset milionów. To nie jest potężna sprawa, ale ma ona ogromne znaczenie symboliczne. Pokuszę się jeszcze o inny akcent. Może skieruję się bardziej w stronę Lewicy, już nie tej Lewicy - mam nadzieję - kawiorowej, ale tej bardziej socjalnej, społecznej, bo ideologicznie bardzo się różnimy, ale w sprawach społecznych, mam nadzieję, nie. O co chodzi? Nie dostrzegliśmy tych sierot i najsłabszych, ale też nie dostrzegliśmy tych najbogatszych. Prawdą jest to, co można sprawdzić, że Polska jest jednym z nielicznych krajów, naprawdę, wyjątkowo nielicznych, w których nie wprowadzono, przy całkowitym zwolnieniu najbliższych, kwoty górnego limitu. (Oklaski) Myślę, że będzie jeszcze czas. To nie jest skok na bogatych, to jest elementarny standard przyjęty w bardzo bogatych demokracjach zachodnich. W ogóle przyjrzenie się jak w lustrze podatkom dochodowym i majątkowym jest dobrą okazją przy tym wspaniałym geście, spóźnionym, dodajmy, w kierunku tych najsłabszych. I cieszymy się wszyscy. To pokazuje, że w dobrych sprawach możemy mówić jednym głosem. I to napawa nadzieją. To drobna rzecz przy tej awanturze polsko-polskiej, przy wyborach prezydenckich, ale bardzo się cieszę. Bardzo się cieszę i patrzę z nadzieją. Jeżeli tego nie zrobimy, to wspólnie będziemy czekać, mam nadzieję, że nie będzie to tak szybko, żeby Lewica doszła do władzy, z Adrianem Zandbergiem, ale myślę, że na dobroć nie ma złego miejsca. Mam nadzieję, że w każdej formacji politycznej, i pani jest tego dowodem, bo to jest środowisko umownie neoliberalne, można się pochylić i zrobić ten gest, więcej niż gest ustawodawczy, w stronę najsłabszych. 40 sekund to już naprawdę czas na pożegnania. Doczekałem tej chwili, ale jeszcze raz proszę i zachęcam do dyskusji nad tym, żeby w ogóle był bardziej sprawiedliwy niż obecnie albo mniej niesprawiedliwy system funkcjonowania podatków. Ten spór będzie się toczył. Są koledzy, którzy uważają skrajnie: ze wszystkich podatków zwolnić lub nie. To nie jest tak. Zachęcam do lektury Piketty-ego, który daje ogromny impuls do pozytywnej inspiracji w tych czasach. Pani marszałek, muszę już skończyć, szkoda, bo chciałbym się tu rozwinąć, ale nie mogę, są reguły twarde i brutalne. Jeszcze raz dziękuję rządowi (Dzwonek), mojej formacji i wszystkim, którzy w tej sprawie sobie podadzą ręce. Do przodu. (Oklaski) (Głos z sali: Tak jest.)