Mówca: Marek Kuchciński
Data: 2013-10-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Przepraszam. Proszę państwa, nie przeszkadzajcie w wystąpieniu przedstawicielowi wnioskodawców. (Głos z sali: Nie ma odpowiedzi na pytania. Po co były pytania?) Państwa posłów informuję i przypominam państwu, że zgodnie z regulaminem w tym punkcie mieliśmy wystąpienie ministra edukacji, a teraz mamy wystąpienie przedstawiciela wnioskodawców. Czy będą minister czy przedstawiciel wnioskodawców chcieli odpowiedzieć na pytanie, to jest ich sprawa. Jest wystąpienie przedstawiciela wnioskodawców, więc proszę nie przeszkadzać. Proszę kontynuować. Pełnomocnik Grupy Obywateli Tomasz Jerzy Elbanowski: Ten język, jakiego pani minister używa, jest językiem dokumentów, statystyk, które nie przykryją rzeczywistości. Mówi się o wewnętrznych placach zabaw, a to są po prostu kąciki do nauki, których brakuje. Co to znaczy wewnętrzne place zabaw? Apeluje pani o podróżowanie po Polsce i odwiedzanie szkół. Proszę, żeby pani udała się tam jako szary obywatel, tak jak my, którzy codziennie odprowadzamy dzieci do szkoły, i zobaczyła, co się dzieje tam, kiedy nie ma tam ministra (Oklaski) z wizytą gospodarską, dla którego pomalowano trawę na zielono. Statystyki można przedstawiać w różny sposób, tak jak te pół miliona rodziców, o których pani mówiła. Nie wiem, może można się było doliczyć pół miliona, ale 3 mln rodziców nie posłały sześciolatków do szkół. Nie wiem, dlaczego o tym pani nie powiedziała. Natomiast jeśli chodzi o wyniki edukacyjne dzieci, to wiemy bardzo dobrze z badań, którymi państwo dysponują, że nie nastrajają one pozytywnie i że część rodziców nie powtórzyłaby swojej decyzji. To również wynika z badań, którymi państwo dysponują. Co trzeci rodzic, który posłał sześciolatka do szkoły, nie powiedział, że zrobiłby to drugi raz. Nie byłby on na to zdecydowany. To wszystko, co dzieje się teraz w polskiej edukacji, to jest wielki eksperyment na naszych dzieciach, prowadzony bez głowy, niepoważnie. Mówiliśmy o finansowaniu. Państwo mają wszelkie narzędzia do tego, żeby poprawić sytuację, i przez 5 lat państwo z nich nie korzystają. Nie chodzi nawet o dofinansowanie w dużej skali, o które dopominamy się bezskutecznie od 5 lat, ale o takie proste rzeczy, jak wydanie rozporządzenia, które pozwoliłoby dzieciom wrócić do swojej grupy rówieśniczej, kiedy ponoszą porażkę edukacyjną. My z konkretnymi przypadkami zgłaszaliśmy się do ministerstwa edukacji i nie otrzymaliśmy wsparcia. Nie otrzymaliśmy wsparcia. Dopiero pomoc mediów sprawiła, że te dzieci w niektórych przypadkach po wielu miesiącach walki rodziców mogły wrócić do swojej grupy rówieśniczej. Chciałbym usłyszeć od pani minister publiczną odpowiedź na pytanie, dlaczego od 2009 r., kiedy to po raz pierwszy zwróciliśmy się o zmianę prawa w tym zakresie, nic się nie wydarzyło, dlaczego rodzice muszą chodzić do sądów albo do mediów, żeby rozwiązać problem, który pani może rozwiązać jednym pociągnięciem długopisu. (Poseł Ligia Krajewska: To nie komitet centralny.) Mówiła pani, pani minister, o pięciolatku, który dostał szansę edukacyjną. Na pewno jest pani świadoma tego, bo przedstawiliśmy raport, jak pięciolatki mają się w tych tzw. przedszkolach. Dobrze państwo wiedzą, bo ten raport rozsyłaliśmy, że te pięciolatki nie trafiają do przedszkoli, w dużej części trafiają do oddziałów w szkołach i mają podobne warunki jak dzieci szkolne, to znaczy muszą dojeżdżać gimbusami. Te dzieci, naprawdę malutkie, niespełna 5-letnie, bo taki mamy system, że dotyczy to całych roczników, czyli i czterolatków, są objęte obowiązkiem edukacji. Jeśli go nie spełniają, rodzice dostają pismo od dyrektora i niezależnie od warunków, jakie panują w danej gminie, muszą te pięciolatki się stawić w szkole. Jest to przymus, który jest stosowany z wielką krzywdą dla tych dzieci. Co prawda, poprawili państwo sobie statystyki - i można o tym długo mówić i się tym chwalić na forum Sejmu i Europy - natomiast sytuacja polskiego pięciolatka w tym systemie jest taka, że brakuje dla niego miejsca w przedszkolu. Nawet w tych miastach, w których są przedszkola, takich jak np. Wrocław, rodzice, którzy zgłaszają się, żeby wypełnić taki obowiązek, są odsyłani do szkół. Dziecko, które wcześniej nie dostało miejsca w przedszkolu, nie ma już szans na wejście do tego systemu i nigdy nie pozna przedszkola. A mieliby państwo możliwość objęcia go edukacją w dobrym tego słowa znaczeniu, opieką przedszkolną, gdyby państwo dofinansowali ten system, gdyby państwo objęli subwencją przedszkola, gdyby państwo spróbowali uratować edukację przedszkolną, bo tak naprawdę o to nam chodzi, o to się... (Poseł Julia Pitera: Subwencje są.) (Głos z sali: Do przedszkola?) ...dopominamy co najmniej od 2011 r., w którym przynieśliśmy... (Głos z sali: To są zadania własne gminy.) ...do państwa inicjatywę obywatelską, która trafiła do sejmowej zamrażarki. Przedstawiała pani minister długo statystyki, a ja chciałbym zapytać, gdzie są przepisy, które obligują szkoły do wypełniania sztywnych standardów, choćby takich jak posiadanie szatni. Gdzie są pieniądze na wypełnienie tych cząstkowych standardów, które pani traktuje jako urzeczywistnione, choć przepis nie jest równoznaczny z rzeczywistością, a pani słowa nie mają mocy sprawczej. To, że państwo zapiszą w ustawie ˝25 dzieci˝, nie ma żadnego znaczenia, jeśli za tym nie poszły pieniądze. W wypadku świetlic jest również taki przepis, a rzeczywistość jest taka, że tam bywa po setce dzieci, nie tylko nie ma spełnionego tego warunku co do 25 dzieci, ale bywa tam i setka dzieci. To samo jest powszechne w oddziałach przedszkolnych, bo przedszkoli brakuje i chociaż są przepisy dotyczące liczby dzieci, one są powszechnie ignorowane, bo nie ma możliwości ich przestrzegania, nie ma na to pieniędzy. Pani zapewnienie jest po prostu pustym słowem. Są mi znane badania Najwyższej Izby Kontroli. Uczestniczyłem w panelu ekspertów Najwyższej Izby Kontroli w czasie prezentacji tego raportu, wstępnych wyników, wiosną tego roku. Rozumiem, że państwo próbują zdeprecjonować również raport instytucji państwowej, a nie jest on korzystny dla ministerstwa. Chcą państwo za parę miesięcy wysłać obowiązkowo kilkaset tysięcy dzieci do szkół, które nie są na to przygotowane, które być może będą przygotowane, tak jak to padło z tej mównicy, a być może nie. Jakoś przez 5 lat nie udało się państwu wypełnić wszystkich obietnic składanych właśnie w kwestii przygotowania szkół. Tak że byłoby dobrze, żeby państwo przeczytali uważnie raport Najwyższej Izby Kontroli i zastanowili się, dlaczego w polskich szkołach nauka informatyki wygląda tak, że dzieci uczą się z zeszytu ćwiczeń i piszą na kartkach, jak wyobrażają sobie komputer. Mówiliśmy o kontrolach sanepidu, o tym, że podobno prawie wszystkie szkoły są przygotowane do przyjęcia sześciolatków. Tylko zapomnieli państwo dodać, że sanepid nie badał gotowości szkół do przyjęcia sześciolatków, a ogólne warunki w szkołach, i że na przykład według badania z 2011 r. wystarczy, żeby szkoła uzyskała 81 punktów na 181 i jest uznawana za dobrą. Takie wyniki badań, na przykład z Wielkopolski, mamy ze szkół, w których stwierdzono nieprawidłowości, takie jak: brak dostępu do wody niegazowanej, brak możliwości dla młodszych uczniów korzystania ze stołówki w innym czasie niż starsi uczniowie, brak oddzielnego korytarza, wydzielonej przestrzeni dla dzieci, wykładzin, materacy, kącika rekreacyjnego, a także dwuzmianowość zajęć lekcyjnych. I te szkoły uzyskały ocenę dobrą. To nie są szkoły gotowe do przyjęcia sześciolatków. My, rodzice, to wiemy, bo odwiedzamy codziennie te szkoły, jeśli mamy starsze dzieci. Państwo przymykają na to oko, czytają statystyki i próbują je czytać nam, tylko że po 5 latach to już naprawdę nas nie przekonuje. Jeśli chodzi o inne pytania z referendum, inne niż kwestia sześciolatków, to państwo również bulwersują się tym, że powiedzieliśmy, że nauczanie historii zostało ograniczone. To jest prawda, to jest fakt. Odbyła się debata publiczna, w którą zaangażował się prezydent Bronisław Komorowski, mediował w tej sprawie. Trudno aż tak zaprzeczać rzeczywistości. Pozostałe przedmioty zostały zinfantylizowane, jak choćby historia, która została zamieniona na fakultety: o wojskowości albo o historii kobiety i mężczyzny. Są takie zapisy. I naprawdę trudno wmawiać rodzicom, że wszystko jest w porządku, kiedy rodzice, którzy mają dzieci w liceach, dobrze wiedzą, że podstawa programowa w liceach została po prostu zrujnowana. To dopiero pierwszy rok (Oklaski) i mamy jeszcze szansę to naprawić, i chcemy to zrobić. (Poseł Urszula Augustyn: Nie ma pan racji.) W wystąpieniach klubowych państwo mówili różne rzeczy, niektórych było trudno słuchać. I państwo z Twojego Ruchu powiedzieli: zobaczymy, co zdarzy się za rok. Nie chcielibyśmy, żeby to wyglądało tak, że będziemy rozpoznawać w boju, czy dzieci sobie poradzą w pierwszej klasie, czy nie. Nasze dzieci nie będą zakładnikami pomysłów polityków. Zrobimy wszystko, co w naszej mocy, żeby do tego nie dopuścić, i mimo wszystko liczymy na to, że państwa klub podniesie rękę za referendum, tak jak nam to państwo obiecywali w setkach listów, które ostatnio od państwa otrzymaliśmy. Pan minister Włodkowski, wiceminister edukacji w jednej z poprzednich kadencji, który wypowiadał się w imieniu PSL, podawał w wątpliwość głosy obywateli, którzy podpisali się pod wnioskiem o referendum imieniem i nazwiskiem, podali numery PESEL, adresy. Bardzo niepokoi nas to, że pan minister próbuje ubezwłasnowolnić milion obywateli Rzeczypospolitej, nie wiem, na jakiej podstawie. To samo pan minister mówił o rodzicach. Mówił pan o tym, że dzieci nie będą mogły wybrać pierwszej klasy. Patrzenie na dzieci jak na małych dorosłych skończyło się w średniowieczu i dzisiaj to my, rodzice, decydujemy za te dzieci i również domagamy się szacunku i tego, żeby nas nie ubezwłasnowolniać w tych decyzjach. Mimo tego, co usłyszeliśmy, liczymy również na posłów PSL-u, z którymi rozmawialiśmy i którzy wykazują zrozumienie dla naszych postulatów. Bardzo liczymy na to, że w głosowaniu państwo również nie będą podnosili ręki przeciw obywatelom. (Oklaski) Kiedy pan poseł Ostrowski przedstawiał stanowisko SLD, którego z przyjemnością wysłuchaliśmy, bo jest w dużej części zbieżne z naszym, powiedział jedną niepokojącą rzecz - że sześciolatek ma gotowość szkolną. To jest po prostu nieprawda i chciałbym to powiedzieć: w Polsce sześciolatki w większej części nie mają gotowości szkolnej. Naprawdę nie możemy wysyłać ich do szkół bez profesjonalnej diagnozy w poradni psychologiczno-pedagogicznej, nawet jeśli politycy chcieliby, żeby było inaczej. Pamiętamy decyzję każdego z państwa posłów i państwa klubów w sprawie reformy. Pamiętamy, że SLD 5 lat temu głosowało za reformą, i będziemy również pamiętać, że państwo, tak jak to państwo obiecują, w tym głosowaniu podniosą rękę za referendum i przywrócą rodzicom prawo do wyboru sposobu edukacji ich dzieci. Mówili państwo bardzo dużo o przyniesionym przez nas raporcie. Państwo z Platformy Obywatelskiej najbardziej troszczyli się o samopoczucie samorządowców. Pani poseł z Katowic była bardzo zatroskana o to, jak pani prezydent przyjmie tę krytykę. Szkoda, że państwo nie martwią się o to, co przeżywają dzieci w szkołach, o których mówiliśmy. Wielka szkoda, że widzą państwo w tym raporcie jedynie cel ataków, a nie materiał, który może państwu pomóc w zdiagnozowaniu tego, jak wygląda polska rzeczywistość. (Oklaski) Szkoła, o której mówiła pani poseł, której teraz nie ma, w Wejherowie, ma wszystkie certyfikaty, została odznaczona... (Poseł Julia Pitera: Pani poseł jest. To pani poseł Kłosin.) To była inna pani poseł, pani minister... (Poseł Julia Pitera: To była pani poseł z Wejherowa.) ...przedstawiająca Wejherowo. I chciałbym państwu coś przeczytać, bo państwo mają dużo zarzutów wobec naszego raportu, ale to są takie zarzuty, że państwo stawiają tezy i sami państwo z nimi polemizują. I jeśli chodzi o szkołę w Wejherowie, nie mówiliśmy, że tam nie ma świetlicy ani szatni. To stwierdzili sami państwo i sami państwo to sprostowali. To jest bardzo nieuczciwy sposób prowadzenia debaty. (Oklaski) Szkoła nr 9 w Wejherowie, przeczytam cały ten opis, można się z nim nie zgadzać, można sprawdzać, na ile ten głos rodzica jest zgodny z rzeczywistością, ale oburzać się na to jest naprawdę trudno, trudno to negować: Moje dziecko urodzone w pierwszej połowie 2008 r. obecnie uczęszcza do zerówki w 50-tysięcznym mieście, jakim jest Wejherowo. Na to miasto przypada jedno przedszkole samorządowe. Po trzech latach uczęszczania do przedszkola prywatnego zdecydowaliśmy się posłać dziecko do zerówki w Szkole Podstawowej nr 9 im. Józefa Wybickiego. Zacznę od tego, że dzieci chodzą na zmiany: od godz. 6.45 do 11.45, od 11.30 do 16.30, jest też tzw. międzyzmiana: 9.45-14.45. W całej szkole nie ma w ogóle szatni, buty, odzież wierzchnią maluchy trzymają w klasach - tak pisze ten rodzic - mało tego, sanepid nie widzi żadnych nieprawidłowości w takich praktykach. Dzieci przebierają się w holu, na brudnej podłodze, gdzie przez ponad tydzień nawet nie było ławek. Świetlica jest jednocześnie stołówką - a więc teza państwa, że nie ma tam świetlicy, że tak mówiliśmy, jest nieprawdziwa - jednak dla pięcio- i sześciolatków nie ma to znaczenia, ponieważ uczęszczać mogą do niej tylko dzieci starsze, a dla maluchów nie ma żadnej alternatywy. Nie zorganizowano w szkole zakończenia roku szkolnego, ponieważ dzieci jest za dużo. Placówka nie dysponuje placem zabaw. To jest konkretny (Oklaski) głos, który warto sprawdzić oczywiście, to jest głos rodzica, to są relacje, które rozdaliśmy państwu... (Głos z sali: To zostało sprawdzone.) ...i najlepiej byłoby, gdybyście państwo wzięli sobie to do serca. Jeśli to jest szkoła odznaczona... (Głos z sali: Numery szkół, które zostały podane...) ...gmina odznaczona przez ministra edukacji, to pytamy, co się dzieje w gminach, które nie są odznaczone. (Głos z sali: A numery szkół, które podałam?) Szkoła Podstawowa nr 61 w Warszawie była jedną ze szkół, które państwa zainteresowały. I proszę posłuchać opinii rodzica sześciolatka: Oddałam do szkoły uśmiechnięte, zadowolone, radosne, twórcze dziecko wierzące w swoje możliwości. Chłopiec jest bardzo inteligentny, o czym świadczą testy z poradni, ale po dwóch latach nauki nadal nie umie pisać i czytać, jest smutny, nienawidzi szkoły, odmawia uczenia się, nie wierzy zupełnie w możliwość poprawy i odniesienie sukcesu. Uważa się za nieudacznika, głuptasa, obawia się, czy zda do kolejnej klasy. Jest rozdrażniony, płaczliwy, przestał rysować, tworzyć, przestał się cieszyć i bawić. Kilka godzin dziennie zajmuje mu odrabianie lekcji, a właściwie mnie zmotywowanie go do podjęcia kolejnej próby. Pisze dalej mama tego dziecka: Mam dziecko z wyuczoną bezradnością i syndromem nieadekwatnych osiągnięć szkolnych, z opinią łobuza źle zachowującego się na lekcjach, niepracującego, leniwego, nieodrabiającego prac domowych. A wszystko dlatego, że zaufałam reformie i świetnie przygotowanej szkole. To jest opinia rodzica sześciolatka. (Poseł Julia Pitera: Jednego.) I taka opinia, proszę państwa, powtarza się w kolejnych relacjach, które docierają do naszej fundacji. Sześciolatki w polskiej szkole są dziećmi smutnymi, sześciolatek w polskiej szkole jest dzieckiem smutnym, jest wtłoczony w system, który nie jest dla niego przygotowany. A słuchając głosów przedstawicieli rządu i koalicji rządzącej, Platformy Obywatelskiej w szczególności, nie mam wątpliwości, że państwo nie mają żadnej woli przygotowania szkoły dla 6-letniego dziecka. Pani minister Pitera bardzo wnikliwie chce zbadać nasze stowarzyszenie i fundację. (Poseł Marek Suski: Dorsze.) Niestety nie doczytała pani, pani minister, że nasze stowarzyszenie nie jest zarejestrowane w Warszawie... (Poseł Julia Pitera: Nie mówiłam o stowarzyszeniach, a o fundacjach.) ...dlatego nie podlega władzom samorządowym Warszawy... (Poseł Julia Pitera: O fundacjach.) ...a fundacja nie podlega władzom samorządowym, tylko ministrowi - tylko ministrowi. Dlaczego pani minister nie zbadała wprowadzenia podstawy programowej, trybu wprowadzenia podstawy programowej, która dotyczy milionów rodziców, dotyczy rynku podręczników, którego wartość przekracza 2 mld zł, a która to podstawa była wprowadzona w skandaliczny sposób - eksperci wydawnictw pisali podstawę programową i zapisali w ustawie przepis, który gwarantuje korzystanie przez dzieci z pakietów edukacyjnych, bo takiej umiejętności ta podstawa wymaga - korzystania z pakietów edukacyjnych. Sami wydawcy zapisali sobie w prawie, zagwarantowali sobie po prostu zysk. I dobrze byłoby, gdyby pani minister Pitera zainteresowała się tą sprawą. (Oklaski) Nasza fundacja nie korzysta z dotacji państwowych, nie żyje z podatków, które są przymusowo zbierane w naszym kraju od ludzi, którzy muszą finansować państwa działania, czy tego chcą, czy nie chcą. Nasza fundacja opiera swoje działania na dobrowolnych zbiórkach rodziców i z tych też środków wydaliśmy raport, którego pani minister Pitera nie chce czytać w kontekście krzywdy dzieci, tylko czyta go w kontekście krzywdy samorządowców. (Poseł Marek Suski: CBA do nich wyślijcie.) Najwyższa Izba Kontroli, o której dzisiaj dużo mówiliśmy, owszem badała, jakie uprawnienia mają nauczyciele, tylko że, proszę państwa, są to uprawnienia zapisane na papierze. Pani minister Hall zmieniła jednym rozporządzeniem uprawnienia nauczycieli bez żadnych szkoleń i właśnie to badała Najwyższa Izba Kontroli, a nie to, czy nauczyciele są przygotowani do innych metod pracy z uczniem młodszym. Dlatego też uprawnienia nauczycieli wypadają dobrze w tym badaniu. Tylko że znów jest to zupełnie niezgodne z rzeczywistością, którą obserwujemy w szkołach, i trudno mieć o to pretensje do nauczycieli, o których dzisiaj mówiliśmy, ja mówiłem tylko dobrze. Nie wiem, gdzie państwo mogliście dopatrzeć się krytyki. Nasza krytyka dotyczy systemu, dotyczy osób odpowiedzialnych za konstrukcję tego systemu i takiej odpowiedzialności w dalszym ciągu od państwa domagamy się. Częścią tej odpowiedzialności, pani minister, jest wysłuchanie głosu obywateli, którzy są zaniepokojeni, zatroskani, którzy przedstawiają merytoryczne argumenty. (Poseł Ligia Krajewska: Niczego pan nie rozumie.) W jednym z pytań poselskich pytali państwo o dialog z rządem i z ministerstwem. Muszę powiedzieć, że od 5 lat nikt z ministerstwa nie był zainteresowany naszym głosem, że podczas forum rodziców, o którym pani minister mówiła, a na którym byliśmy i ja, i pani minister, mieliśmy 3 minuty na wypowiedź. Podczas naszej wypowiedzi rozmawiała pani z kimś innym, nie słuchała jej, a zadane przez nas pytania do dzisiaj pozostają bez odpowiedzi. Państwo w ministerstwie edukacji mają takie sygnały i bez naszego udziału, bo rodzice starają się do państwa dotrzeć na wszelkie sposoby. Szczególnie od momentu uruchomienia specjalnego adresu internetowego kierują do państwa wpisy, z których jeden czytałem. Mama pyta o to, jak ma zapewnić opiekę, kiedy nie ma świetlicy dla jej niepełnosprawnego dziecka, i w odpowiedzi słyszy o statystykach. Czytałem tę wypowiedź. Jest trochę więcej tych głosów, a na pewno państwo w ministerstwie mają dużo więcej tych pytań. (Poseł Krystyna Pawłowicz: Niech pan się nie boi, niech pan mówi dalej.) Są też państwa odpowiedzi zawierające ogólne statystyczne informacje, które przeciętnego rodzica guzik obchodzą do momentu, do którego sytuacja jego dziecka się nie poprawi. To samo niestety muszę powiedzieć o tym, czego dzisiaj wysłuchaliśmy, czego wysłuchałem ze strony pani minister. Statystyka to nie jest rzeczywistość, jak powiedział jeden z moich przedmówców. W całym procesie obniżania wieku szkolnego gubią państwo całe grupy dzieci i nie chodzi już tylko o dzieci niewykazujące gotowości szkolnej, ale o 10% dzieci, które na przykład rozwijają się wolniej i będą skazane na jeszcze wolniejszy rozwój, jeśli zostaną wysłane do pierwszej klasy w polskiej szkole przymusowo, bo dla tych dzieci nikt nie będzie miał czasu. Będzie 35-osobowa albo 30-osobowa klasa, w której nauczyciel będzie miał dla dziecka minutę, w której nie będzie nauczyciela wspomagającego, bo gmina nie będzie miała na to pieniędzy. To jest rzeczywistość, która już dzisiaj jest. Aż strach pomyśleć, co będzie w 2015 r. czy w kolejnych latach, kiedy cały rocznik sześciolatków bez profesjonalnej diagnozy trafi do szkół. A diagnoza w przedszkolach, mówiła o niej jedna z pań posłanek, jest po prostu niemiarodajna. Mówiła o tym pani poseł Augustyn. Jest to diagnoza niemiarodajna. W fundacji odbieramy telefony od rodziców, którzy nabrali się na diagnozę przedszkolną. Jeśli państwo nie wierzą, to proszę porozmawiać z rodzicami, którzy posłali sześciolatki do szkół. Proszę porozmawiać z tymi rodzicami, którzy miesiącami nie mogą cofnąć dziecka z pierwszej klasy do zerówki albo zatrzymać je w pierwszej klasie. Czują się oszukani przez państwo, czują się oszukani przez ministra, przez panią minister Hall, która zmieniła przepisy tak, że diagnoza gotowości szkolnej nie jest już przeprowadzana standaryzowanymi narzędziami diagnostycznymi w poradni psychologiczno-pedagogicznej, tylko w każdym przedszkolu. (Poseł Urszula Augustyn: Przeczytaj dokładnie.) Jak się domyślam, pani minister Hall wiedziała, że sześciolatki nie będą wykazywały tej gotowości, diagnozy wyjdą niekorzystnie i po prostu cała reforma się nie uda. Niestety konsekwencje nieodpowiedzialnego postępowania polityków znowu ponoszą dzieci. Państwo bardzo oburzali się z powodu tego miliona podpisów, które przynieśliśmy. Chciałbym państwa zapytać: Dlaczego państwo boją się obywateli? (Głos z sali: Boimy się głupoty.) Dlaczego państwo nie chcą nam pozwolić zdecydować? Dlaczego przedstawiciele rządu nie chcą od 5 lat rozmawiać, ani ministerstwo, ani pan premier? Dlaczego państwo boją się rzeczywistości? Dlaczego nie chcą państwo dać wolnego wyboru rodzicom? Dlaczego władze partii nie chcą dać nawet wolnego wyboru własnym posłom? (Oklaski) Dlaczego chcą ich przymuszać dyscypliną partyjną i karami finansowymi? Czy naprawdę nawet posłowie nie mają swojego zdania, nie mają możliwości wypowiedzenia się po myśli obywateli bez strachu o karę finansową? Jeśli państwo mają choć odrobinę uczciwości, proszę, apeluję do państwa o zniesienie dyscypliny we wszystkich klubach w tej sprawie. (Oklaski) To jest pytanie również o to, dlaczego dzisiaj nie ma głosowania, dlaczego wczoraj go nie było, dlaczego pani marszałek zmieniła zdanie... (Poseł Urszula Augustyn: Ma takie prawo.) ...czego Prezydium Sejmu się przestraszyło. Od dwóch miesięcy chodzimy, rozmawiamy z posłami i muszę państwu powiedzieć, że niezależnie od partii posłowie wykazują dużo zrozumienia. Niektórzy tylko mówią nam, że jeśli będzie dyscyplina, niestety nie będą mogli zagłosować, tak jak uważają to za stosowne. A my przychodzimy dzisiaj do państwa i chcemy nie tego, żeby państwo powiedzieli, że reforma edukacji jest zła. Chcemy po prostu, żeby państwo uszanowali nas, obywateli. Chcemy referendum w tej sprawie, bo nie mamy już zaufania do decyzji politycznych. Chcemy wolnego wyboru, którego naprawdę nie sposób wytłumaczyć, dlaczego państwo nam odmawiają. Czego znowu państwo się boją? Jeśli reforma jest tak wspaniała, szkoły przygotowane, a program doskonały, dlaczego rodzice nie mają wolnego wyboru, tak jak w większości krajów Unii Europejskiej? (Oklaski) Chcemy uczciwej debaty, w której będą przytaczane wszystkie dane, również te niekorzystne dla ministerstwa. Dziękuję wszystkim państwu, którzy uczestniczą dzisiaj w tej debacie. Była ona długo zapowiadana. Pani marszałek mówiła, że trzeba rzetelnie to przedyskutować. Naprawdę szkoda, że jest nas tak mało, ale bardzo dziękuję wszystkim państwu, którzy tutaj są, wszystkim państwu, którzy okazali szacunek dla obywateli, którzy wykazali zrozumienie dla naszych postulatów. Przede wszystkim chcę podziękować rodzicom, którzy przez kilka miesięcy w wielkim trudzie zbierali te podpisy (Oklaski), którzy wykazali się ponadprzeciętną aktywnością obywatelską. Rodzice, którzy naprawdę mają co robić w Polsce, którzy muszą podjąć bardzo duży wysiłek, żeby utrzymać siebie i swoją rodzinę, opiekować się swoimi małymi dziećmi w sytuacji, gdy co piąta szkoła nie ma świetlicy. W tej całej rzeczywistości rodzice znaleźli czas, żeby zebrać milion podpisów. Choćby to powinno państwa skłonić do okazania szacunku własnym obywatelom. Pytają państwo, martwią się państwo o niską frekwencję w poprzednich wyborach, referendach. Proszę okazać szacunek obywatelom. Trochę zaufania do obywateli, a na pewno państwo się nie zawiodą. Chcieli państwo wysłuchać pełnego uzasadnienia do wniosku o referendum. Przedstawiamy państwu takie materiały od kilku lat. Również w projekcie obywatelskim, który przedstawiliśmy dwa lata temu, było obszerne uzasadnienie naszych postulatów, a referendum w 80% dotyczy postulatów z tamtego projektu. Natomiast tym z państwa, dla których nie były to wystarczające argumenty, chciałbym przeczytać uzasadnienie, które wygłosił 10 lat temu teraz pan premier Donald Tusk. Nie musimy chyba nikogo przekonywać, że sam fakt, iż zdecydowaliśmy się na taki tryb, jakim jest referendum, także odpowiada ideom Platformy Obywatelskiej. W naszym przekonaniu wiele decyzji o znaczeniu państwowym można śmiało oddać w ręce obywateli bez obawy, że podejmą decyzję mniej wyważoną niż na przykład Wysoka Izba. Dziękuję bardzo. (Oklaski)