PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2013-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Moje pytanie dotyczy nabywania przez pracowników uprawnień do emerytur pomostowych oraz informacji, które do nas wpływają, o niechęci płacenia składek przez pracodawców na fundusz emerytur pomostowych. Chciałbym zapytać panią minister o to, jak ten obowiązek jest realizowany. Druga kwestia, związana z tym. Państwowa Inspekcja Pracy zgodnie z art. 41 miała możliwość w formie nakazu zamieszczenia informacji, to znaczy uznania, że pracownikowi należy się emerytura pomostowa, niestety jest to kwestionowane w tej chwili przez sąd administracyjny. W jakim zakresie pani minister mogłaby to rozwinąć, bo sprawa jest niesłychanie ważna. Albo będziemy musieli zmienić ustawę w tym zakresie, albo pozostawić to, co przyjęliśmy, bo taka była intencja ustawodawcy, że to właśnie Państwowa Inspekcja Pracy miała stwierdzać warunki szkodliwe i na tej podstawie, jeżeli pracodawca nie chciał się na to zgodzić, w formie nakazu te sprawy uregulować. To jest jedna kwestia. Druga kwestia. W swoim wystąpieniu nie zdążyłem o to zapytać, kwestia związana z układami zbiorowymi pracy. W tej chwili niestety po zmianach ustawy, gdzie można wypowiadać układy zbiorowe pracy, jest duży regres w zawieraniu układów zbiorowych pracy, też w tym zakresie, że układy zbiorowe pracy najczęściej były ciut lepsze niż wynikające z Kodeksu pracy. Dzisiaj niestety wracamy do tych rozwiązań (Dzwonek), które są tylko kodeksowe, nie wynikają z układów zbiorowych pracy. Gdyby pani minister mogła rozwinąć, jak dzisiaj wygląda kontrola układów zbiorowych pracy rejestrowanych przez Państwową Inspekcję Pracy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2013-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Przede wszystkim podziękowanie, i to nie tylko za sprawozdanie, bo to powinność, natomiast podziękowanie za to, że ludzie traktowani są... Jesteście ostatnią instancją. Problemy pracodawca - pracownik zawsze będą istniały, dopóki będzie taki układ, a musi być. Natomiast często przychodzą do mnie ludzie na dyżur i mówią, że rozwiązują u was swoje problemy. Za to dziękuję. Raport jest duży. Mam pytanie szczegółowe, będę prosiła o odpowiedź na piśmie. Dotyczy ono dużej grupy młodzieży niepełnoletniej. To dobrze, że młodzi zaczynają pracować, szczególnie w okresach wakacyjnych, przerw w nauce. Jednocześnie myślę, że to jest najsłabsza grupa pracowników. Dobrze, że młodzi uczą się pracy, powtarzam raz jeszcze, ale nie zawsze traktowani są, powiedziałabym, poważnie, nie zawsze traktowani są jak pełnoprawni pracownicy - stąd zrywane umowy, często za dosyć długi okres niewypłacane wynagrodzenie, a nawet przypadki straszenia tej młodzieży. Wreszcie druga sprawa, przedłużanie czasu pracy, itd. Nie będę wymieniała wszystkich nieprawidłowości, natomiast będę wdzięczna, jeśli państwo, po pierwsze, określicie skalę tego problemu, bo ona jest ciągle nieznana. Ważniejszą rzeczą są szkolenia nauczycieli, samej młodzieży, żeby miała świadomość swych praw. Dobrze, że już w 335 szkołach odbyły się takie szkolenia, ale to ciągle za mało. (Dzwonek) Pani marszałek pozwoli, że dokończę pytanie.
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2013-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Zatem byłabym wdzięczna, gdyby pani minister zechciała powiedzieć o perspektywie rozwoju tych szkoleń, bo, raz jeszcze to powiem, jeśli przyjmiemy, że jest dobrym kierunkiem, iż młodzież zaczyna wdrażać się do pracy wtedy, kiedy jeszcze chodzi do szkoły, a czasami to jest młodzież niepełnoletnia, np. 17-letnia, i jeśli do tego dodamy, że powinna ona mieć zagwarantowane właściwe warunki pracy, to musi ona znać swoje prawa. Zatem jaka jest wasza perspektywa w zakresie rozszerzania tych szkoleń? Jakiego typu są to szkolenia? Będę wdzięczna, jeśli zechce pani minister odpowiedzieć na piśmie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2013-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Urząd jest na tyle poważnym urzędem, że z uwagi na sprawy, które realizuje, które porusza i którymi się zajmuje, zasługuje, jak już wszyscy stwierdzili, na aplauz, na pochwałę ze względu na skuteczność przy tak małej kadrze. Szczególnie chciałbym podkreślić prewencję, którą państwo się zajmujecie, jak i bezpłatne porady, które niejednokrotnie pomagają zainteresowanym rozwiązać ich problemy. Ale kiedy przeczytamy sprawozdanie, szczególnie jego część związaną z wypadkami przy pracy badanymi przez PIP, i dane zawarte w załączniku nr 5, dane GUS-owskie, zobaczymy, że największa ilość wypadków, które zaistniały, to tzw. wypadki posiadające lekki charakter. Wszyscy wiemy, że z racji obowiązków i kompetencji, które PIP wykonuje, nie zajmuje się ona przede wszystkim tym, chociaż w małej części wypadków dotyka tych spraw, w związku z tym chciałbym zapytać - bo jest to problem o bardzo dużym znaczeniu społecznym, ekonomicznym, generujący absencję pracowników - czy w związku z tym PIP widzi problem i w jakikolwiek sposób stara się nim zająć. Czy państwo macie jakieś narzędzia, jakąś wizję, by wpłynąć na zmniejszenie liczby tych wypadków? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marian Cycoń
Data: 2013-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Ja też chcę przyłączyć się do pięknych gratulacji, pięknych laudacji, kierowanych pod adresem pani i pani pracowników. W minionym roku kontynuowano realizację programu ˝Zdobądź dyplom PIP˝, służącego poprawie warunków pracy w najmniejszych zakładach. 1187 pracodawców zadeklarowało udział w programie poprawy warunków pracy opartym na samokontroli - według ankiety specjalistycznej PIP - i wdrożeniu zmian dostosowujących zakład do przepisów prawa pracy. Po przeprowadzeniu kontroli audytowych 523 pracodawców uzyskało dyplom Państwowej Inspekcji Pracy. Chcę zapytać: Ile zakładów pracy przystąpiło do tegoż programu w ubiegłych latach, tj. latach 2011 i 2010, oraz ile zakładów pracy otrzymało dyplom Państwowej Inspekcji Pracy w latach 2011 i 2010? Czy najmniejsze zakłady pracy chętnie przystępują do omawianego programu. W ostatnim czasie wiele mówi się na temat zwolnień, które dotykają nauczycieli. Ze sprawozdania wynika, że ze wszystkich przeprowadzonych przez Państwową Inspekcję Pracy kontroli zaledwie 3% dotyczyło obszaru edukacji. Czy w świetle dużych zmian reorganizacyjnych, jeśli chodzi o politykę kadrową w szkołach, procent przeprowadzonych przez PIP kontroli nie należałoby zwiększyć, czy nie należałoby zwiększyć ich ilości? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2013-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! W krajach, gdzie są dobre rządy, gdzie gospodarka tętni, gdzie młodzież nie wyjeżdża za granicę, instytucje podobne do Państwowej Inspekcji Pracy mają mało pracy. (Poseł Ryszard Zbrzyzny: Tak jak w Polsce.) Życzylibyśmy sobie, żeby było tak w Polsce. Niestety w Polsce jest inaczej. W Polsce, co jest bardzo naganne, zdarza się, i to coraz częściej, że pracownicy nie mają pensji na czas, a nierzadko firmy bankrutują i tych pensji nie ma w ogóle. Z czego to się bierze? Podam przykład. Wielkie firmy autostradowe, te, które dają zlecenia małym firmom, podwykonawcom, nie zapłaciły podwykonawcom. Tu jest pytanie do pani minister, konkretne - na piśmie niech mi pani odpowie: Ile ukaraliście tych dużych firm autostradowych, a ile zostało ukaranych tych małych firm podwykonawczych, które nie wypłaciły pensji? I jeszcze jedno pytanie. Wydaje mi się, że było lepiej, pani minister, w roku 2006 (Dzwonek), w związku z tym chciałbym się dowiedzieć, ilu zostało ukaranych pracodawców w roku 2006, a ilu zostało ukaranych w roku 2012. Nie będę panią pytał o to, chociaż można o to zapytać w zasadzie, ile było też niewypłaconych pensji pracownikom w Polsce w roku 2006, a ile w roku 2012. (Poseł Stanisław Szwed: W 2006 r. było lepiej.) Kiedy było lepiej? Proszę o odpowiedź na piśmie na to pytanie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2013-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Inspektor! Ja skończę wątek z mojego wystąpienia, a mianowicie chciałbym zapytać, jakie jest zainteresowanie nową regulacją kodeksową dotyczącą elastycznego czasu pracy, wydłużonego okresu rozliczeniowego itd., czy rzeczywiście, zgodnie z argumentacją wnioskodawców, było to niezbędne dla rynku pracy, wręcz oczekiwane, i dzisiaj mamy do czynienia z ogromnym zainteresowaniem i lawinową ilością porozumień, które wpływają do rejestracji do Państwowej Inspekcji Pracy, czy też odwrotnie. I kolejne pytanie. Chciałbym zapytać, pani inspektor, co według pani byłoby potrzebne, prosiłbym tutaj, by wymienić choćby jedną sprawę, żeby bardziej sprawnie i bardziej efektywnie, bardziej skutecznie mógł działać inspektor Państwowej Inspekcji Pracy. Czy potrzebne tu są regulacje ustawowe, czy inne usytuowanie inspekcji pracy, czy też inne finansowanie, inny nadzór? To są elementy, które w jakimś tam stopniu mają wpływ przecież na funkcjonowanie tejże tak potrzebnej służby w Polsce. Dziękuję.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2013-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Wysoka Izbo! Pani Minister! Obowiązujące przepisy prawa pozwalają pracodawcy podpisywać umowę z pracownikiem w dniu rozpoczęcia przez niego pracy. Rozwiązanie to oczywiście samo w sobie nie nosi znamion czynu zabronionego, natomiast, jak powszechnie wiadomo, zbyt często jest stosowane w momencie kontroli inspekcji pracy, która poniekąd wymusza pewne czynności prawne ze strony pracodawcy, nie wspominając o tym, że pomijane są przy okazji obowiązkowe badania i inne kwestie. Czy inspekcja dysponuje dokładnymi danymi dotyczącymi takich zachowań pracodawców oraz czy de lege ferenda w opinii inspekcji ustawodawca powinien tak zmienić przepisy prawa, by umowa o pracę musiała zostać zawiązana na przykład, powiedzmy, z 24-godzinnym wyprzedzeniem? A może celowe byłoby zgłoszenie do urzędu pracy pierwszego dnia pracy nowego pracownika w formie osobnej czynności. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jarosław Pięta
Data: 2013-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Kilka kwestii, które się pojawiły w trakcie dyskusji i pytań. Przede wszystkim pan poseł Zbrzyzny poruszył kwestię umorzeń. Jest to kwestia znana od bardzo długiego czasu. Myślę, że liczba umorzeń w ostatnim okresie już się nie zwiększa, jak to było w latach poprzednich. Myślę, że w sprawozdaniu za 2013 r. będzie już odniesienie do art. 325e, który będzie pomocny w tym zakresie. Chciałbym jednocześnie zwrócić uwagę na art. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, który mówi, że Państwowa Inspekcja Pracy jest organem powołanym do sprawowania nadzoru i kontroli przestrzegania przepisów prawa pracy, zasad bhp, a także przepisów dotyczących legalności zatrudnienia. Owszem, współpracuje ze związkami zawodowymi, ale inspektor pracy w trakcie kontroli jest organem niezależnym, o tym warto pamiętać. Chciałem się również odnieść do wystąpienia pana posła Matuszewskiego, w jego odczuciu może śmiesznym, w moim odczuciu demagogicznym, wynikającym z braku wiedzy dotyczącej systemów kontroli obowiązujących w Polsce i w innych krajach europejskich i pragmatyki kontroli. Służę wiedzą w tym zakresie, jeśli pan poseł będzie miał ochotę wyjaśnienia, jak to wygląda. Jeśli nie będzie chciał skorzystać z mojej wiedzy... (Poseł Stanisław Szwed: Przekażę panu posłowi.) ...odpowiedni materiał znajdzie w Komisji do Spraw Kontroli Państwowej. Szanowni państwo, chciałbym podziękować przedstawicielom wszystkich klubów parlamentarnych, które odniosły się pozytywnie do sprawozdania Państwowej Inspekcji Pracy za rok 2012, jak również wszystkim paniom i panom posłom, którzy wzięli udział w dyskusji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Chciałbym zwrócić szczególną uwagę na przedstawione w informacji nieprawidłowości dotyczące nieprzestrzegania przepisów o wypłacie wynagrodzenia za pracę oraz innych należnych świadczeń, jak również czasu pracy. Być może jest to efekt pogłębiającego się kryzysu, jednak to pracodawców nie usprawiedliwia. Jest to duża skala zjawiska, zważywszy na fakt, że kontrolowano 10% przedsiębiorstw. Spośród tego odsetka, aż 17% przedsiębiorców nie wypłacało wynagrodzeń, a 20% nie wypłacało wynagrodzeń w terminie. Często opóźnienia sięgały nawet kilku miesięcy. Zaskakujące są również wyniki kontroli inspektorów pracy co do legalności zatrudnienia i fakt stwierdzenia różnego rodzaju nieprawidłowości w połowie spośród 22,5 tys. skontrolowanych podmiotów. Zasadna wydaje się sugestia, aby w celu skuteczniejszego zwalczania nielegalnego zatrudnienia dokonać zmian prawnych dotyczących zawierania umów o pracę oraz zgłaszania do ubezpieczenia społecznego. Według tych propozycji podmiot powierzający pracę miałby obowiązek dokonania zgłoszenia do ubezpieczenia społecznego osoby przed rozpoczęciem przez nią pracy.
Mówca: Marek Domaracki
Data: 2013-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! W ostatnim czasie miała miejsce kolejna skandaliczna, oburzająca opinię publiczną, wypowiedź przedstawiciela Kościoła katolickiego. Z ust jednego z księży, mianowicie księdza Ireneusza Bochyńskiego z Piotrkowa Trybunalskiego, mieliśmy okazję usłyszeć, cytuję: Mamy dzieci dziesięcioletnie, trochę starsze, i znam przypadki, gdzie ich życie intymne potrzebowało wcześniejszego zaspokojenia. Same dzieci ˝wchodziły˝ do łóżek dorosłych, chcąc być spełnionym. I to był wybór dziecka. Wysoka Izbo! Kiedy przeczytałem te słowa po raz pierwszy, miałem wrażenie, jako wieloletni ławnik sądowy, że wypowiada je próbujący usprawiedliwiać się pedofil podczas własnego procesu karnego. Podobnie zresztą słowa księdza ocenił prof. Lew-Starowicz, autorytet w dziedzinie seksuologii. Cytuję wypowiedź pana profesora: Takie stwierdzenia są charakterystyczne dla pedofilii. Jest to próba waloryzowania przemocy seksualnej wobec dzieci, która opiera się na założeniu, że winna jest ofiara, a nie sprawca. Wysoka Izbo! Jako piotrkowianin nie mogę nie odnieść się do tych skandalicznych słów. Oczekują tego ode mnie z pewnością rodzice piotrkowskich dzieci, które mają lub mogą mieć kontakt z księdzem Bochyńskim. A o kontakt księdza z dziećmi wcale nie będzie tak trudno - 1 września 2013 r. założył on bowiem przy swoim kościele przedszkole. Ostatnie wypowiedzi księdza każą nam wszystkim postawić pytanie o cel, w jakim to przedszkole zostało założone. Czy po to, by ksiądz Bochyński miał większe szanse, aby i jemu jakieś dziecko weszło niepostrzeżenie, jak to on określa, do łóżka? Przepraszam, momencik.
Mówca: Marek Domaracki
Data: 2013-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak, dobrze, przepraszam bardzo. Chwileczkę, mam kłopoty techniczne, przepraszam bardzo. Generalizując, Wysoka Izbo, chciałbym dodać: Jest to następna skandaliczna sprawa i oczekuję od księdza Bochyńskiego przeprosin skierowanych do wszystkich mieszkańców Piotrkowa Trybunalskiego, również wszystkich chrześcijan z naszego kraju. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie w sprawie 88. rocznicy urodzin Władysława Ossowskiego Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 5 listopada br. mieliśmy okazję obchodzić 88. rocznicę urodzin Władysława Ossowskiego. Był on żołnierzem w Związku Walki Zbrojnej, jak i kurierem Polskiego Państwa Podziemnego w czasie II wojny światowej, działającym na terenie okupacji sowieckiej. Władysław Ossowski urodził się 5 listopada 1925 r. we wsi Iwaszkowce na Ukrainie. Gdy skończył szkołę powszechną, jego nauczycielka wysłała go do gimnazjum w Turce. W VI klasie wstąpił do harcerstwa i w chwili wybuchu wojny był zastępowym zastępu Lisy. Kiedy na tereny wschodniej Polski wkroczyły wojska sowieckie, rodzinna wieś Władysława znajdowała się blisko granicy z Węgrami. Znając doskonale tamte rejony, Ossowski potrafił swobodnie wędrować przez granicę. W wieku 14 lat wraz z Rudolfem Regnerem przeprowadzał przez Karpaty polskich oficerów, natomiast w drodze powrotnej z Budapesztu przekazywał pieniądze, jak i informacje dotyczące sytuacji w Europie. Od tamtego momentu działał jako tzw. biały kurier, którego zadaniem było przeprowadzanie zagrożonych deportacją ludzi z terenów okupowanych przez ZSRR na Węgry, skąd byli przerzucani do Wojska Polskiego we Francji. 8 maja 1940 r. został aresztowany przez NKWD podczas przeprowadzania przez granicę 18 osób, po czym trafił do więzienia w Drohobyczu. Postawiono mu zarzut szpiegostwa na rzecz rządu polskiego, został jednak wyłączony z procesu ze względu na młody wiek. Kiedy otrzymał karę śmierci, został wywieziony do łagrów. Karę tę jednak zmieniono na 30 lat ciężkich robót, a następnie wyrok ten stopniowo został zmniejszony kolejno od 25, 20 do 15 lat. Bez jego wiedzy zmieniono mu narodowość z polskiej na ukraińską, co nie pozwalało mu na ponowne przekroczenie polskich granic. W 1955 r. został wypuszczony na wolność, a następnie osiadł w Krasnojarsku. Do Polski po raz pierwszy przybył 11 lat później, jednak powrót na stałe ze względu na ukraińskie obywatelstwo nie był możliwy. Dopiero w 1991 r., w 52. rocznicę napaści na Polskę wojsk sowieckich, udało mu się odzyskać polskie obywatelstwo oraz zamieszkać na stałe w kraju. Zmarł w Legnicy w 2000 r. Jego białokurierskie przygody zostały opisane m.in. w książce pt. ˝Biali Kurierzy˝ Tadeusza Chciuka. Dziękuję.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Jak informują bibliotekarze, ruszyły w teren kontrole z Biblioteki Narodowej. Docierają także do naszych gminnych bibliotek i sprawdzają dokumenty związane z wydatkowaniem środków z programu ˝Zakup nowości wydawniczych˝. Z dotychczasowych kontroli można wyciągnąć między innymi następujące wnioski. Kontrolujący przede wszystkim sprawdzają, czy bibliotekarze na fakturach zaznaczyli, które książki należą do tzw. literatury dla dzieci i młodzieży. Ponadto skrupulatnie poszukują na książkach pieczątek informujących, że dany zakup został zrealizowany ze środków Biblioteki Narodowej. Badaniu poddano także półki z literaturą w kontrolowanych bibliotekach. Uważnie są analizowane miejsca pobytu zakupionych w ramach wspomnianego programu książek. Chodzi o to, żeby książki przeznaczone dla dzieci i młodzieży znajdowały się w dziale dla dzieci i młodzieży lub na specjalnie wyodrębnionych półkach. Małe biblioteki w ramach wspomnianego programu corocznie otrzymują po kilka, ewentualnie kilkanaście tysięcy złotych na nowości wydawnicze. W związku ze wspomnianymi kontrolami bibliotekarze, szczególnie tych najmniejszych i najbiedniejszych bibliotek, czasami zastanawiają się, ile nowych książek mogłaby jeszcze kupić Biblioteka Narodowa za pieniądze, które w ostatnim czasie wydaje na rajdy swoich pracowników po polskich bibliotekach.
Mówca: Piotr Szeliga (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie zbierania podpisów przez Solidarną Polskę w sprawie wniosku o wotum nieufności wobec minister edukacji narodowej Krystyny Szumilas Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W związku z wynikiem głosowania sejmowego w sprawie referendum dotyczącego sześciolatków, w czasie którego koalicja PO-PSL pokazała swoje antyobywatelskie oblicze, odrzucając głos rodziców, którzy zebrali prawie milion podpisów pod wnioskiem o referendum, Solidarna Polska zwróci się do klubów parlamentarnych o poparcie naszego wniosku o wyrażenie wotum nieufności wobec minister edukacji narodowej Krystyny Szumilas. Działania pani minister Szumilas przyczyniły się do złego stanu polskiej oświaty. Już dzisiaj apeluję do wszystkich posłów o poparcie naszego wniosku.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie w sprawie planów wyłączenia z eksploatacji linii kolejowych Nowy Zagórz - Krościenko i Nowy Zagórz - Łupków. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Od wielu miesięcy podejmowane są na Podkarpaciu działania zmierzające do utrzymania linii kolejowej Nowy Zagórz - Krościenko i Nowy Zagórz - Łupków. Linia kolejowa Zagórz - Łupków została oddana do użytku w 1872 r. Dwa lata później oddano tunel kolejowy. W czasie II wojny światowej tunel był dwukrotnie wysadzany. Po wojnie ruch kolejowy przez tunel był wstrzymany do lat 70. Przywrócono go pod koniec dekady. W 1981 r. linię znów zamknięto. Otworzono ją w połowie lat 90. Kilka lat temu ruch towarowy na trasie Zagórz - Łupków niemal całkowicie zamarł. Po zniszczeniu przez powódź w 2010 r. mostu na Popradzie znów powstała szansa dla tej linii. Od czerwca 2011 r. zaczęły kursować składy PKP Cargo na Słowację i z powrotem. Po oddaniu do użytku wspomnianego mostu pociągi towarowe zaczęły jeździć na Słowację przez Muszynę. Ruch towarowy odbywa się tylko w ramach tzw. jazdy katalogowej. W ostatnich latach na linii Zagórz - Łupków wykonano kosztowne inwestycje. Zatem likwidacja tej linii byłaby irracjonalna. Ponadto PKP Polskie Linie Kolejowe SA chcą definitywnie zlikwidować linię Nowy Zagórz - Krościenko. To w ramach centralnej decyzji o czasowym wyłączeniu 2 tys. km linii kolejowych w całej Polsce. W obronie tych linii radni Sejmiku Województwa Podkarpackiego wystąpili z apelem do PKP PLK. W Rzeszowie odbyło się posiedzenie wojewódzkiej komisji dialogu społecznego z udziałem przedstawicieli władz Podkarpacia poświęcone obronie tych ważnych dla Bieszczadów linii kolejowych. Również władze samorządowe gminy Komańcza wystosowały do Sławomira Nowaka, ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej, pismo protestacyjne. Wójt gminy Komańcza wprost twierdzi, że linia 107 od dłuższego czasu jest źle zarządzana przez regionalne kierownictwo PKP. W siedzibie PKP PLK w Rzeszowie odbyło się kilka dni temu spotkanie kolejarzy związkowców z NSZZ ˝Solidarność˝, samorządowców i parlamentarzystów z dyrekcją PLK SA w Rzeszowie i przedstawicielami Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podkarpackiego. Mówiono o możliwości transportu tą linią kolejową drewna tartacznego. Zebrani uznali, że powinien zostać uruchomiony ruch pasażerski i towarowy, co zwiększy szanse rozwoju terenu Bieszczadów. Dlatego zwracam się do ministra Sławomira Nowaka o ponowne merytoryczne zajęcie się problemami infrastruktury kolejowej w Bieszczadach.