Mówca: Jacek Protasiewicz
Data: 2016-12-02 (Sejm RP, kadencja 8)

Europejscy demokraci i wolni ludzie - to prawda. Pani marszałek, dziękuję bardzo. Wysoka Izbo! Muszę powiedzieć, że chciałbym pogratulować klubowi PSL znakomitego projektu. Bardzo prosty, bardzo przejrzysty, powiedziałbym, znakomity projekt, który do tego najprawdopodobniej za chwilę będzie przyjęty. Dlaczego tak uważam? Ano dlatego że pamiętam, że jak przyglądałem się imponującej kampanii pana Andrzeja Dudy, wówczas pretendenta do prezydentury, to mówił on wtedy tak: jeszcze przed 30 listopada 2015 r. podniesiemy kwotę wolną do 8 tys. zł, tak ażeby od 1 stycznia 2016 r. była już właśnie na poziomie 8 tys. zł, a następnie będziemy ją stopniowo dalej podwyższać. Rozumiem, że pan prezydent jest zajętym człowiekiem i mogły mu się pomylić daty. 1 styczniu 2016 r. gdzieś mógł przeoczyć. Był w tym czasie z wizytą tu i ówdzie. Jak był zresztą z wizytą na Ukrainie po raz drugi, w sierpniu, to zapomniał odwiedzić groby, zapomniał zapalić świeczkę i złożyć kwiaty na grobach polskich żołnierzy, ofiar tzw. zbrodni katyńskiej, pochowanych tam na cmentarzu w Bykowni. Uznał, bo rozmawiałem z nim o tym na Twitterze, że raz wystarczy. Panie Prezydencie! Jest takie niemieckie powiedzenie: einmal ist keinmal, raz to tak jak nigdy, to jest za mało. Powinien pan jako prezydent Rzeczypospolitej Polskiej każdorazowo, jak pan jest w Kijowie, odwiedzać groby polskich żołnierzy, polskich oficerów, ofiar zbrodni katyńskiej, składać tam kwiaty, zmówić modlitwę i oddać w ten sposób hołd, za każdym razem, nie raz na prezydenturę. To po pierwsze. Po drugie, pani Beata Szydło, też to pamiętam, mówiła tak: to, co jest najważniejsze w kampanii i co zrobimy bez zbędnej zwłoki, natychmiast, to podniesienie kwoty wolnej od podatku. Tak mówiła pani premier w czerwcu 2015 r., a potem, pamiętam, powtórzyła to samo w drugim dniu tzw. konwencji programowej Prawa i Sprawiedliwości w Katowicach. Pamiętam, że były prezentacje, grafiki. To wszystko było takie proste do załatwienia. Okej, rozumiem, znam reguły kampanii wyborczych, mają one swoją specyfikę, czasami obiecuje się więcej, niż może się zrealizować, ale przychodzi potem dzień złożenia przed narodem w parlamencie w trakcie wygłaszania exposé obietnicy rządzenia, takiego, powiedziałbym, już bardzo poważnego zobowiązania. 18 listopada zeszłego roku w tydzień po Narodowym Święcie Niepodległości pani premier, stojąc w tym miejscu, gdzie ja stoję, powiedziała tak: Jeśli Polacy będą zadowoleni z efektów proponowanej przez nas zmiany, mam nadzieję i wierzę w to głęboko, że przedłużą go na kolejne 4 lata. Ale już dzisiaj chcę powiedzieć, co przede wszystkim zrobimy w czasie pierwszych 100 dni naszych rządów. Po pierwsze, 500 zł, po drugie, obniżenie wieku emerytalnego - 100 dni minęło, nie jest obniżony, i dobrze - po trzecie, podniesienie do 8 tys. zł kwoty wolnej od podatku. Po czwarte, miały być też bezpłatne leki dla seniorów powyżej 75. roku życia, ale to już zostawię. Proste: obietnica 8 tys., minęło więcej niż 100 dni. 8 tys. nawet nikt nie widział i nikt nie słyszał, nie mówiąc o tym, że grupa, która dostaje tam chyba 6 tys., jest bardzo niewielka. Czyżby pani premier kłamała? Panie posłanki i panowie posłowie chcą powiedzieć, że tutaj stała osoba, która jest premierem Rzeczypospolitej Polskiej, i po prostu łgała? Ja sobie tego nie wyobrażam, ale nie znajduję innego wytłumaczenia. Myślę sobie, że jeszcze pan prezydent, który z kolei też w tym miejscu mówił o sobie, że jest człowiekiem niezłomnym i że nigdy nie będzie tak jak poprzednik notariuszem rządu, bo on jest aktywnym prezydentem, jest niezłomnym prezydentem i że on w związku z tym w tę sprawę się też zaangażuje i tę ustawę z propozycji PSL-u, którą przyjmiemy na następnym posiedzeniu, podpisze natychmiast. No chyba że nie jest prezydentem niezłomnym, chyba że po prostu jest niezłomnym notariuszem. NN to jest takie sformułowanie dla anonimów, ludzi, których trudno rozpoznać, kto to był, kto to jest. Panie Prezydencie! Ma pan szansę przejść do historii albo jako prawdziwy prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, albo jako NN urzędujący w pałacu namiestnikowskim, po którym pozostanie wstyd z powodu pustych obietnic, kłamstw i niespełnionych, niezrealizowanych zobowiązań oraz dlatego, że jest pan Stefkiem Burczymuchą chwalącym się, co pan zrobił, co pan (Dzwonek) może, który niczego tak naprawdę w rzeczywistości nie jest w stanie zrealizować. Dziękuję bardzo. (Oklaski)