Mówca: Sprawozdawca Mirosława Nykiel
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt w imieniu Komisji Gospodarki przedstawić sprawozdanie z prac nad rządowym projektem ustawy o zmianie ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu oraz ustawy o gospodarce nieruchomościami (druki nr 2203 i 2280). Na posiedzeniu Komisji Gospodarki w dniu 18 marca 2014 r. odbyło się pierwsze czytanie przedłożonego przez rząd projektu omawianej ustawy. Po przeprowadzeniu dyskusji komisja postanowiła powołać podkomisję w celu przyspieszenia prac nad tym dokumentem. Miałam zaszczyt przewodniczyć podkomisji, która obradowała w dniach 18 i 20 marca. W dniu 2 kwietnia przedłożyła ona Komisji Gospodarki sprawozdanie, które zostało przez nią jednogłośnie przyjęte wraz z poprawkami. Celem omawianego projektu ustawy jest zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego kraju poprzez przyspieszenie i usprawnienie procesu planowania, przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie budowy terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu oraz określonych w tym projekcie ustawy inwestycji towarzyszących. Ułatwienia wprowadzone na mocy ustawy z 2009 r. i omawiana nowelizacja pozwolą na zbudowanie w tej części Europy terminalu LNG oraz około tysiąca kilometrów nowych gazociągów. Terminal LNG w Świnoujściu po osiągnięciu pełnej zdolności regazyfikacyjnej w fazie początkowej będzie miał możliwość regazyfikacji gazu o objętości 5 mld m 3 w skali rocznej, a docelowo - 7,5 mld m 3 , i będzie jednym z największych punktów wejścia do krajowego systemu przesyłowego. Wyjątkowość tego punktu będzie polegała na tym, że będzie to miejsce, do którego będzie można dostarczyć gaz z każdej części świata. Jednocześnie z tego miejsca w zależności od rozbudowy sieci gazociągów będzie on mógł być transportowany do dużej części Europy. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zmiany zaproponowane w tej nowelizacji zmierzają w dwóch kierunkach. Pierwszy kierunek to rozszerzenie zakresu przedmiotowego inwestycji poprzez ułatwienia, które pozwolą na realizację inwestycji. W art. 1 w pkt 16 zostało wskazanych 15 inwestycji towarzyszących, a mianowicie są to interkonektory i 12 sieci gazociągowych. Jeśli chodzi o interkonektory, będą to sieci umożliwiające przesył gazu na Litwę i na Słowację, a równocześnie został rozbudowany interkonektor z Czechami. Druga grupa zmian to wynik kilkuletnich doświadczeń stosowania ustawy z 2009 r. Te zmiany pozwolą przyspieszyć proces realizacji inwestycji. Do najważniejszych należy zaliczyć nowelizację w zakresie ułatwień dotyczących zbierania opinii, które są niezbędne do realizacji inwestycji już na wstępnym etapie przygotowywania wniosku, tak aby po ich zebraniu i analizie możliwe było wydanie decyzji lokalizacyjnej. Kolejna grupa zmian dotyczy nałożenia na wojewodę określonych obowiązków, których wypełnienie ma przyspieszyć proces lokalizacji inwestycji poprzez wskazanie stron, które mają być zawiadomione w procesie wydawania decyzji, oraz określa sposób działania w przypadku, gdyby stan prawny nieruchomości był nieuregulowany. Projekt określa również wojewodę jako organ właściwy i uprawniony do składania wniosków o dokonywanie wpisów w księdze wieczystej i katastrze nieruchomości. Nowela zakreśla 21-dniowy termin do złożenia wniosku na zajęcie pasów drogowych, co spowoduje przyspieszenie wydawania zezwoleń na prowadzenie inwestycji, a równocześnie usuwa konieczność uzyskania zgody, przed wydaniem pozwolenia na budowę czy rozbiórkę obiektu budowlanego, ministra właściwego do spraw budownictwa. Kolejne zmiany eliminują sytuację, w której po zmianie oznaczenia ewidencyjnego wynikającej ze zmian geodezyjnych po wydaniu decyzji trzeba byłoby wszczynać na nowo postępowanie. Oczywiście taką możliwość zachowuje strona składająca wniosek. Następna grupa zmian wskazuje marszałka województwa jako jedyny organ uprawniony do wydawania pozwoleń wodnoprawnych - poprzednio podmiotami właściwymi byli zarówno marszałek województwa, jak i starosta. Nowela wprowadza nowe zasady w zakresie regulowania zawiadomień i doręczeń w przypadku wydawania zezwoleń wodnoprawnych. Kolejna zmiana polega na tym, że z dniem wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestor uzyskuje prawo do dysponowania nieruchomością, tak aby mógł uzyskać pozwolenie na budowę. Nowela wprowadza 30-dniowy termin dla wojewody do ustalenia odszkodowania, jeśli wcześniej wysokość odszkodowania nie została ustalona między wojewodą a dotychczasowym właścicielem nieruchomości. Wskazuje też, że koszty wszelkich odszkodowań z tytułu dostępu do nieruchomości na podstawie wywłaszczenia są ponoszone przez inwestora. Kolejna zmiana skraca termin do zawarcia porozumienia pomiędzy przedsiębiorstwem Lasy Państwowe a inwestorem w zakresie wycinki drzew i krzewów oraz wskazuje wojewodę jako organ egzekucyjny o charakterze niepieniężnym w trzech konkretnych sytuacjach. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To najważniejsze zmiany, jakie nowela wprowadza. W trakcie prac powołanej podkomisji została złożona przez pana posła Piotra Naimskiego poprawka dotycząca budowy instalacji magazynowych gazu, w tym bezzbiornikowego magazynowania gazu ziemnego o pojemności czynnej nie mniejszej niż 250 mln m 3 , wraz z infrastrukturą niezbędną do ich obsługi. Po wnikliwej dyskusji nad poprawką i zgłoszonymi m.in. przez Biuro Legislacyjne wątpliwościami co do konstytucyjności zgłoszonej poprawki, a także wyjaśnieniami ministerstwa poprawka przez komisję została przyjęta. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zgodnie z prognozą zapotrzebowania na paliwa i energię do 2030 r. będącą załącznikiem do ˝Polityki energetycznej Polski do 2030 r.˝ zapotrzebowanie na paliwo gazowe w 2020 r. wyniesie 17,1 mld m 3 , natomiast w 2030 r. 20,2 mld m 3 . W związku z rosnącym znaczeniem gazu ziemnego w krajowej gospodarce nie należy dopuścić do powtórzenia się występujących w przeszłości problemów z dostawcami gazu z kierunku wschodniego wynikających między innymi z technicznych ograniczeń systemu przesyłowego Ukrainy, ale również trudniejszych i nieprzewidywalnych relacji pomiędzy Federacją Rosyjską a Ukrainą. Doświadczenia z przełomu 2008 i 2009 r., kiedy przerwano całkowicie dostawy gazu z Rosji nie tylko do Polski, ale i do pozostałych państw unijnych, zostały odebrane jako realne zagrożenie bezpieczeństwa energetycznego w Unii Europejskiej i uświadomiły potrzebę posiadania międzysystemowych, wielokierunkowych połączeń zapewniających dostawy gazu ziemnego bezpośrednio ze źródeł jego wydobycia. Polska podejmuje działania, aby uzupełnić krajowy bilans gazowy poprzez zwiększenie dostaw gazu wydobywanego ze złóż na Morzu Północnym oraz skroplonego gazu ziemnego otrzymywanego ze źródeł pozaeuropejskich. Analizując sytuację na rynku gazu ziemnego w Polsce, należy stwierdzić, że zachodzi pilna potrzeba nowelizacji przepisów przyjętych w 2009 r., ułatwiających inwestycje w sieci przesyłowe, tak aby zasadnicza rozbudowa infrastruktury gazowej nastąpiła w stosunkowo krótkim czasie. Dobre doświadczenia z okresu ponad trzech lat stosowania ustawy terminalowej przekonują o trafności przyjętych w niej regulacji, a równocześnie praktyka ich stosowania wykazała potrzebę nowelizacji, którą właśnie Wysokiej Izbie przedstawiam. Kończąc, pragnę podziękować wszystkim bez wyjątku członkom podkomisji i Komisji Gospodarki za bardzo dobrą współpracę ponad podziałami politycznymi i zrozumienie polskiej racji stanu. Proszę Wysoką Izbę o uchwalenie przedłożonej nowelizacji. Dziękuję za uwagę.