Mówca: Sławomir Kopyciński
Data: 2013-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Potrzeba nowelizacji budżetu na 2013 r. nie jest oczywiście zjawiskiem nadzwyczajnym i ona nie stanowi, co jest oczywiste, żadnego zaskoczenia ani dla Wysokiej Izby, ani dla Polek i Polaków. Była ona pewna i przewidywalna już w momencie przyjmowania budżetu na 2013 r. Podnosiła to opozycja w każdym wystąpieniu, podnosili to eksperci, podnosili to niezależni ekonomiści. To, że budżet na 2013 r. jest nierealny, wiedzieli wszyscy, z wyjątkiem ministra Rostowskiego, który uważa, że pozjadał wszystkie rozumy i wie lepiej, i z uporem godnym lepszej sprawy pan, panie ministrze, pozostał przy swoim. I co się stało? Po raz kolejny pan, panie ministrze, się pomylił. W tym momencie należy przytoczyć pana bardzo ważne zdanie z pierwszego czytania projektu ustawy budżetowej na 2013 r., bo to jest może prawdziwy powód tej nowelizacji: Dziś mamy wszelkie powody przypuszczać, że po trudnym roku 2012 europejska gospodarka się ustabilizuje, a polska gospodarka przyspieszy. Polityka rozwoju, którą w tzw. drugim exposé przedstawił pan premier, zapewni, że przyspieszenie naszej gospodarki od drugiej połowy 2013 r. będzie szybsze, większe i bardziej trwałe. Rozumiem, że dziś ani pan, ani rząd, ani Platforma Obywatelska już w te zapewnienia pana premiera z exposé nie wierzy, a dowodem na to jest właśnie ta nowelizacja. Jeżeli to exposé pana premiera tak przyspieszyło naszą polską gospodarkę, że dziś trzeba nowelizować budżet, ciąć wydatki, zwiększać deficyt, to mam do pana premiera osobistą prośbę. Naprawdę proszę darować sobie wygłaszanie trzeciego exposé. (Oklaski) Po prostu Polski i Polaków na to nie stać. Nie stać nas na duet Tusk - Rostowski, który od sześciu lat demoluje polską gospodarkę i polskie finanse publiczne. (Oklaski) Naprawdę nie stać nas na to, aby przez nieudolność tego duetu, przez tę butę i arogancję bijącą w zasadzie z każdego wystąpienia po władzę sięgnęli tacy ludzie jak pan Kaczyński, pan Duda, pan Rydzyk. Na to nas nie stać. I to zdaje się rozumieć również ta cześć Platformy Obywatelskiej, która nie zagłosowała na premiera Donalda Tuska. Wrócę do nowelizacji. Było rzeczą oczywistą, że w tej niepewnej i pogarszającej się sytuacji gospodarczej w Unii Europejskiej, która jest przecież naszym głównym partnerem gospodarczym, odbiorcą polskiego eksportu, takie oszacowanie podstawowych wielkości makroekonomicznych do budżetu było zupełną pomyłką. I tu trzeba zadać sobie pytanie: Jak doszło do tego, że mimo tylu zapewnień ministra Rostowskiego o wręcz genialnym przygotowaniu ustawy budżetowej na 2013 r., o oparciu jej na realnych założeniach, jak pan zapewniał, szacunkach, świetlanych wręcz perspektywach dla polskich finansów publicznych już po kilku miesiącach wszystkie założenia, na których opierała się ta ustawa, rozleciały się jak przysłowiowy domek z kart? Dziś wiemy, że żadne z założeń makroekonomicznych, na których oparto ustawę budżetową, nie ma odzwierciedlenia w rzeczywistości. Wzrost PKB o 2,2% - dziś wiemy, że wedle i tak bardzo optymistycznej prognozy zawartej w uzasadnieniu nowelizacji wzrost ten ma wynieść 1,5%. Wszyscy mamy podejrzenia, że te szacunki też są zbyt optymistyczne. Zakładamy, że polski eksport wzrośnie o 4%, w rzeczywistości mamy wzrost o 2,8%. Zakładano, że inwestycje prywatne wzrosną o 6%, prognoza - o 1,3% w dół. Mimo faktu, że kto żyw, zdolny do pracy uciekał z tej naszej zielonej wyspy w poszukiwaniu chleba, godnego życia, bezrobocie ma wynieść prawie 14%. W październiku ubiegłego roku w trakcie czytania ustawy budżetowej pan, panie ministrze, deklarował: Obniżyliśmy deficyt finansów publicznych o 70 mld zł, bez drastycznych cięć wydatków, wielkich podwyżek podatków. Będziemy dalej podobnie działać w 2013 r. W tym momencie, panie ministrze, muszę zauważyć, że deficyt budżetowy w tym roku ma przekroczyć kwotę 51 mld zł. Budżet rozleciał się całkowicie w części dotyczącej dochodów. Miarą oderwania od tej rzeczywistości jest zamiast przewidywanego wzrostu dochodów z tytułu podatku VAT, CIT, PIT i akcyzy spadek dochodów z tytułu wszystkich najważniejszych podatków. Spadek ten w skali roku ma sięgnąć kwoty 24 mld zł. Jak można pomylić się o kwotę 24 mld? Okazuje się, że można. Wystarczy arogancję, butę przyprawić chciejstwem i przekonaniem o własnej nieomylności. Wtedy można. Efekt jest taki, że dochody państwa zostały przeszacowane prawie o 8%. Pytanie: Na co pan liczył, panie ministrze, wpisując do ustawy budżetowej na bieżący rok dochody z podatku VAT o kilka miliardów większe niż w 2012 r.? Nie wiem, na cud? Przecież tylko wiarą w cuda można wytłumaczyć to, że przedsiębiorstwa w sytuacji spowolnienia gospodarczego wygenerują dochody, które pozwolą na zwiększenie wpływów z podatków, zwłaszcza z podatku CIT. Wiedziałem, że w cuda w Wysokiej Izbie wierzy poseł Godson, poseł Gowin, ale ta pańska wiara w cuda, panie ministrze, mocno mnie zaskoczyła. Zamiast ograniczyć deficyt, woli pan go ukrywać, na przykład w funduszu drogowym, na subkontach ZUS-owskich, tam gdzie przetransferowano część składek z OFE. W tym roku ta kreatywna księgowość ma polegać na skoku na kasę, na otwarte fundusze emerytalne, na nasze prywatne oszczędności, które pan, panie premierze czy panie ministrze, również zamierza znacjonalizować, przepisać na subkonta ZUS-owskie. I co dalej? Dalej obieca się ubezpieczonym, że za kilkadziesiąt lat jakiś inny rząd zadba o ich wypłacenie na podstawie właśnie tych wirtualnych zapisów dotyczących wirtualnych pieniędzy będących na wirtualnych kontach czy też subkontach. Generalnie powiem, że nad tą nowelizacją szkoda się rozwodzić. Jest ona tak samo nieudana jak budżet na 2013 r. i wszystkie budżety, które pan minister konstruował. Większość ludzi potrafi uczyć się na własnych błędach. Pan niestety od 6 lat te same błędy powiela. W moim przekonaniu, w przekonaniu wielu internautów, którzy komentują tę nowelizację, zachowuje się pan jak przysłowiowy krawiec: tu wytnę, tu załatam, tu przytnę, tam zatuszuję. Wszystkie działania, które pan prowadzi, to potwierdzają, bo przecież to jest nieustanne cięcie wydatków, zwłaszcza inwestycyjnych, pogłębianie długu publicznego (rekord - 838 mld zł), ukrywanie deficytu w funduszu drogowym, na subkontach ZUS-owskich, nieprzemyślana prywatyzacja (do końca roku 300 spółek ma zostać sprywatyzowanych), podnoszenie podatków, składki rentowej, VAT-u, drenowanie Funduszu Rezerwy Demograficznej (potężne kwoty, 2010 r. - 7,5 mld, 2011 r. - 4 mld, 2012 r. - prawie 3 mld) czy też właśnie nacjonalizacja naszych emerytur i, co najbardziej niezrozumiałe, niszczenie polskich przedsiębiorców poprzez represyjny aparat skarbowy, niejasne i błędne interpretacje podatkowe (przykład - producenci szaf wnękowych). Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Tak jak mówiłem na wstępie swojego wystąpienia, nowelizacja czy potrzeba nowelizacji budżetu nie jest problemem. To się zdarza, zdarzać będzie, zwłaszcza kiedy za tą nowelizacją przemawiają obiektywne przesłanki - a tak jest tym razem, tu w tej sprawie z panem ministrem się zgodzę. Ale problem leży gdzie indziej. Problemem jest sam minister Rostowski. Problemem jest jego buta, jego arogancja, problemem ministra jest jego stosunek (Dzwonek) do opozycji, do jej pomysłów, do jej projektów ustaw. Problemem jest to właśnie fałszywe poczucie własnej nieomylności i wszechwiedzy oraz bezkarność, którą zagwarantował panu ministrowi pan premier Donald Tusk. Na zakończenie powiem, że gdyby przeciętny Kowalski, gdyby Polacy tak zarządzali swoimi budżetami domowymi jak budżetem państwa zarządza minister Rostowski, to z tej biedy stać nas by było tylko na mieszkanie w szałasie, szczaw i mirabelki. Dlatego (Oklaski) Klub Poselski Ruch Palikota zagłosuje za odrzuceniem nowelizacji ustawy okołobudżetowej. Wnosimy również o odrzucenie tych projektów w pierwszym czytaniu. Dziękuję. (Oklaski)