Mówca: Henryk Kowalczyk
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Właściwie z wypowiedzi pana ministra, obecnie przedmówcy, wynika, że powinniśmy tylko chwalić budżet, państwo dobrze się miało i ma, nawet długu prawie nie przybyło za rządów Platformy Obywatelskiej, jak się dowiedziałem z ust pana ministra. Rzeczywiście w manipulowaniu liczbami pan minister zaczyna doganiać ministra Rostowskiego, swojego poprzednika. Jednak pamiętajmy, że tego długu przybyło prawie 500 mld zł za waszych rządów. Niestety takie są fakty. Mało tego, uważam... (Poseł Andrzej Orzechowski: Bo PiS nie zmniejszył wydatków.) ...że naruszyliście próg konstytucyjny w tamtym roku, na koniec 2013 r., gdyż art. 216 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej stanowi, cytuję: ˝Nie wolno zaciągać pożyczek lub udzielać gwarancji i poręczeń finansowych, w następstwie których państwowy dług publiczny przekroczy 3/5 wartości rocznego produktu krajowego brutto˝. Powtarzam: pożyczek, gwarancji i poręczeń. Państwowy dług publiczny wyniósł 882,3 mld, potencjalne zobowiązania z tytułu poręczeń i gwarancji - 104,8 mld, a więc razem na koniec roku dało to kwotę 987,1 mld zł. Produkt krajowy brutto wyniósł 1635 mld zł, a więc 3/5 tego to 981 mld. A zatem o 6 mld, może niewiele, niemniej jednak o 6 mld przekroczyliście próg konstytucyjny. Tak bezpiecznie prowadzi się państwo. Oczywiście ten rok jest już dużo lżejszy, bo w tej sytuacji trzeba było zabrać pieniądze z otwartych funduszy emerytalnych. A więc będzie oddech na dwa lata. Przez dwa lata będzie można spokojnie znowu zadłużać kraj, bo mamy do skonsumowania pieniądze z otwartych funduszy emerytalnych. To jest prawda o zadłużeniu i o polityce gospodarczej tego rządu, o bezpiecznym prowadzeniu polskich finansów publicznych. Zresztą gdyby porównać wskaźniki, które były zakładane w pierwotnym planie budżetowym na 2013 r., i ich końcowe wykonanie, to okazałoby się, że rozminięcie, szanowni państwo, jest ogromne. Wzrost PKB - 2,2%, realizacja - 1,6, i to właściwie dzięki eksportowi, bo konsumpcja to wzrost zaledwie o 0,8%. A więc to jest ten efekt, który przekłada się na życie Polaków, to jest ta sprawa, która dotyczy Polaków. Pan minister tak pięknie wspomniał o zatrudnieniu. Przeciętne zatrudnienie spadło w roku 2013 o 1,1%. To jest ten sukces, którym można się chwalić. Na koniec roku osiągnęło to już poziom 14%. Z drugiej strony zachęcony konsolidacją, czyli zachłannością na pieniądze, rząd blokuje w przypadku budżetu wydatki z Funduszu Pracy, gdzie zostało 6,3 mld zł, chociaż za 1 mld czy 2 mld można by było zaktywizować 300-400 tys. bezrobotnych, z czego gdzieś mniej więcej połowa mogłaby mieć stałe miejsca pracy. Nie pozwolimy wydawać pieniędzy, mimo że bezrobocie dramatycznie wzrosło i nie widać, żeby jakkolwiek miało się zmniejszać. Oczywiście pomijam obecne wyniki, które są wynikami sezonowymi. Tak naprawdę można to ocenić w porównywalnych wydatkach. Jak gdyby polityka gospodarcza i nieudolność spowodowały, że w dochodach były ogromne ubytki. Dochody były przecież niższe niż realizacja dochodów w roku 2012. Już nie wspomnę o tym, że one rozminęły się o ponad 20 mld zł w stosunku do pierwotnego planu dochodów ze stycznia. Nic nie usprawiedliwia tego, że założenia rząd przyjmował w czerwcu i że budżet (Dzwonek) uchwalił we wrześniu. W grudniu była debata. Mówiliśmy o tym. Już w tym momencie trzeba było zrealizować ten budżet i uchwalić taki, jaki był. Natomiast powód był zupełnie inny. To nie ostrożność, to nie przewidywalność, to po prostu próg 55%, który był już wtedy przekroczony, nie pozwalał na to, żeby uchwalić realny budżet.