PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Henryk Kowalczyk
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Mam pytanie do przedstawicieli prezydenta: Jaki był sens przedkładania tego projektu ustawy o nasiennictwie, skoro najpierw prezydent wetuje ustawę, m.in. z powodu dopuszczenia tylnymi drzwiami do Polski organizmów genetycznie modyfikowanych poprzez sprowadzanie nasion GMO na tzw. własny użytek, a tutaj zostaje zachowany ten sam, identyczny przepis? Drugi argument, który podważa sens tego projektu, jest taki, że rząd deklaruje, że już praktycznie przygotował ustawę o nasiennictwie, a więc jest tu kolejne niepotrzebne dublowanie, jak mi się wydaje, tego zamieszania z ustawą prezydencką. Chcielibyśmy, chciałbym wiedzieć, składając pytanie na ręce przedstawiciela rządu: Co z tą ustawą o nasiennictwie, czy ona jest gotowa, na ile jest zbieżna z projektem prezydenckim, czy nie ma z nim nic wspólnego? Drugie pytanie do rządu brzmi: Czy rząd przewiduje, jakie będą skutki finansowe wprowadzenia tego zapisu ustawy, skutki finansowe dla polskiej gospodarki, szczególnie dla rolnictwa, gdzie eksport produktów rolnych rozwija się znakomicie, m.in. przez wykorzystanie naturalnej wartości polskiej żywności (Dzwonek) jako pochodzącej z kraju wolnego od GMO, kraju czystego, ekologicznego? Jeśli wprowadzimy GMO do polskiego rolnictwa, to damy do ręki argumenty rolnikom niemieckim, austriackim, francuskim, którzy będą mówili: oto patrzcie, polska żywność jest związana z GMO, a nasza jest zdrowa, czysta, wolna od GMO, kupujcie naszą, nie kupujcie żywności polskiej. Takie jest realne zagrożenie. Czy rząd rozważał i przeliczał skutki finansowe ewentualnego wprowadzenia w życie tej ustawy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozumiem, że minister ma ograniczony czas itd., ale nie odpowiedział pan na żadne zadane pytanie, panie ministrze. A zadałem fundamentalne pytanie dotyczące ilości nakładów, jakie w Polsce przeznacza się na badania nad GMO. Ta odpowiedź, jaka by ona nie była, da faktyczny obraz tego, jaki jest stosunek, podejście rządu w odniesieniu do tego problemu, jaki występuje u nas w Polsce. Panie ministrze, wystarczy jeden telefon do odpowiedniej instytucji i już wszystko wiemy, nie potrzeba nic więcej. Prosiłbym o udzielenie tej odpowiedzi, względnie, jeśli pan nie ma takiej wiedzy w chwili obecnej, nie jest możliwe jej zdobycie, proszę o odpowiedź na piśmie. Zwracam się do pana marszałka o to, abym taką odpowiedź dostał, bo to rozwiązuje szereg spraw.
Mówca: John Abraham Godson
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Proponowany projekt ustawy o likwidacji delegatur terenowych ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa (druk nr 193) ma swoje uzasadnienie. Zważywszy na zaawansowanie procesu przekształceń własnościowych oraz zmniejszającą się liczbę nadzorowanych podmiotów, a także, co jest z tym związane, mniejszą liczbę zadań delegatur, nie ma uzasadnienia dalsze ich utrzymywanie oraz ponoszenie z tego tytułu wydatków. Zadania, którymi się dotychczas zajmowały, zostaną przejęte przez urzędy wojewódzkie. Z raportu ministra skarbu państwa za lata 2008-2011 wynika, że prywatyzacją pozagiełdową objęto 600 spółek z udziałem Skarbu Państwa, zrealizowano ponad 1300 projektów prywatyzacyjnych. Zawarto także ok. 420 umów prywatyzacyjnych dla prawie 400 spółek, co stanowi ponad 65% wszystkich spółek objętych działaniami prywatyzacyjnymi, z wyłączeniem prywatyzacji na rynku regulowanym. W sumie zasób Skarb Państwa zmniejszy się o 623 spółki. Sprzedano blisko 300 resztówek, tj. pakietów, które Skarb Państwa posiada, stanowiących mniej niż 10% akcji lub udziałów w kapitale zakładowym spółki. Nie można zatem utrzymywać struktury terenowej delegatur przy zmniejszającej się liczbie państwowych spółek, nad którymi sprawowany jest nadzór. Z tego powodu klub Platforma Obywatelska zagłosuje za proponowanym projektem ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! W imieniu klubu Solidarna Polska pragnę przedstawić stanowisko i opinię co do wspomnianego projektu. Otóż, panie ministrze i Wysoka Izbo, ja się nie będę powtarzał, bo wypowiedzi moich poprzedników, w których merytorycznie podkreślano zapisy ustawy, były oczywiste, a minister Gawlik też przedstawił ideę i ogólne założenia tej ustawy. Natomiast, panie ministrze, pan pozwoli, że wyrażę tu pewną opinię co do tych działań, bowiem jestem posłem następnej kadencji i pamiętam, że w poprzedniej kadencji mówiło się też o tym, że te delegatury będą likwidowane. Jakoś nie doszło do tego, a to było tak naprawdę przed końcem kadencji. A więc w moim umyśle rodzi się pytanie, czy akurat nie był to zabieg natury politycznej - no bo cóż, przed wyborami będziemy dotykać takiej kwestii, gdzie chodzi o, powiedzmy, likwidację etatów, a jest to sprawa ludzka, to jest bardzo istotne. Naprawdę nie jestem złośliwy, ale takie wątpliwości w moim umyśle się budzą. Następna rzecz. Przy tego typu ustawie jest tak, że jest możliwość - ja liczę, że tak nie jest - żeby pozbyć się tych ludzi, którzy nie odpowiadają akurat w pewnej kwestii naturze zarządzającego. Dlatego nie wiem, czy to tak nie jest. Moi poprzednicy wcześniej powiedzieli o ogromnych uzyskach kosztów, ale one tak naprawdę nie są takie uderzające, to nie są nie wiadomo jakie oszczędności. A biorąc pod uwagę to, co państwo przekazujecie w uzasadnieniu, stanowiska wojewodów, to jest jeszcze bardziej wątpliwe. Co bowiem z tego, że Ministerstwo Skarbu Państwa w swojej części potrafi zrobić uzysk, powiedzmy, 3 mln zł, jak nie wiadomo, czy w następnym roku w części innej, dziale innym i rozdziale innym wojewodowie nie zażyczą sobie równowartości? I cóż, będziemy przerzucać pieniądze w budżecie z jednej kieszeni do drugiej? Takie wątpliwości, panie ministrze, się budzą. Myślę, że najważniejszym artykułem tej ustawy jest art. 1, gdzie się to mówi, a później, powiedzmy, jest pewien katalog zadań, odpowiedzialności, obowiązków wojewodów. Też rodzi się pytanie, co się stało, że w trakcie pracy, i o tym też państwo piszecie, przekazaliście najpierw 16 etatów do wojewodów? Czy to wynikało tylko z tego, że jest 16 województw, czy później z zakresu obowiązków wynikało, że tam potrzeba więcej pracowników? To są wątpliwości moje i klubu, na które prosiłbym, żeby pan minister odpowiedział przy okazji swojego wystąpienia. Klub Solidarna Polska będzie głosował za tym, aby skierować tę ustawę do dalszego procedowania legislacyjnego. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Matuszczak
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Omawiany projekt ustawy poza likwidacją 13 delegatur, o których mówimy, przewiduje także zwolnienie ok. 70 doświadczonych pracowników tych delegatur, więc zadania realizowane dzisiaj przez 95 osób mają być realizowane przez 25 w strukturach urzędów wojewódzkich. Chciałbym zapytać pana ministra: Czy tak radykalne zmniejszenie zatrudnienia będzie oznaczało automatyczną poprawę jakości pracy tych, którzy pozostają, bo będą musieli wykonać prawie 300% normy? I czy nie jest to może - o czym mówią pracownicy delegatur - próba zwolnienia pracowników jednostek terenowych kosztem centrali z tego względu, że przecież pan premier i rząd zapowiadają zwolnienia? Czy nie jest to właśnie utrzymanie centrali kosztem likwidacji delegatur? Drugie pytanie. Zważywszy na to, o czym mówił pan minister, skarb państwa oczywiście dysponuje jeszcze dość dużym majątkiem, są to największe przedsiębiorstwa, chociaż radykalnie uległy zmniejszeniu. Czy koszt wprowadzenia projektowanych zmian nie będzie niewspółmiernie wysoki w stosunku do przewidywanych oszczędności budżetowych z tego względu, że - tak jak mówili koledzy, którzy przede mną występowali - pracownicy Ministerstwa Skarbu Państwa będą musieli wyjeżdżać w teren, wojewodowie będą zabiegać o dodatkowe etaty? A więc czy to nie będzie przelewanie z pustego w próżne? Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Ożóg
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Na początku wątek osobisty. Niewiele ponad pięć lat temu w pańskim gabinecie przy bardzo smacznej kawie, którą mnie pan poczęstował, wtedy jako szef delegatury w Rzeszowie, przekonywał mnie pan o tym, że wielkim błędem jest propozycja Prawa i Sprawiedliwości, które wtedy było u władzy, odnosząca się do likwidacji delegatur. Był pan bardzo przekonywający. Przekonał mnie pan. Natomiast dzisiaj swoim wystąpieniem - i nie tylko dlatego, że nie poczęstował mnie pan dziś dobrą kawą - nie przekonał mnie pan. Niestety mam wiele wątpliwości, wiele uwag i podzielam w większości opinie zawarte w wystąpieniach moich przedmówców. Natomiast czy to jest, panie ministrze, sposób na szukanie oszczędności, tak jak i inne pomysły rządu - likwidacja sądów rejonowych, prokuratur, ostatnio stacji sanepidowskich, schroniska dla nieletnich z naszego Łańcuta, panie ministrze, niektórych urzędów celnych, likwidacja rejonów energetycznych Polskiej Grupy Energetycznej, posterunków energetycznych? Czy nie lepiej szukać gdzie indziej dużych pieniędzy, dużych oszczędności? Panie ministrze, mam odpowiedź ze strony (Dzwonek) ministra finansów na moje pytanie, ile wypłacono nagród w 2010 r. w poszczególnych ministerstwach. I wcale w tej kwocie, którą za chwilę podam, nie ma trzynastek. W 2010 r. wypłacono nagrody na kwotę 1 mld zł. W 2011 r. dla pracowników wszystkich resortów wypłacono porównywalną kwotę. Gabinety polityczne - czy nie należy w tym kierunku zmierzać, ażeby szukać naprawdę dużych oszczędności, a nie wdawać się w wątpliwą, naprawdę wątpliwą procedurę likwidacji chociażby tych delegatur? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Pan w swoim wystąpieniu powiedział: trzeba porządkować sprawy. Porządkujcie. Ale przy tym porządkowaniu wiadomo, że tutaj ludzie są bardzo istotni. 95 osób jest w tej chwili zatrudnionych w delegaturach. Z tego, co rozumiem, 25 etatów dostają wojewodowie, 25 etatów bierze centrala, ministerstwo skarbu. Pozostaje reszta. Bardzo ładnie piszecie to w uzasadnieniu i cenię za to, tylko chciałbym jeszcze dopowiedzenia pana ministra. Przeczytam, jak to będziecie państwo realizować. Otóż piszecie tak: MSP planuje aktywnie poszukiwać i pomagać w poszukiwaniu miejsc pracy dla dotychczasowych pracowników delegatur. Oczywiście, jak rozumiem, chodzi o tych, którzy nie będą mieć etatu lub go nie przyjmą, bo trudno, panie ministrze, żeby pracownika, powiedzmy, z Ustrzyk prosić, żeby przyjeżdżał do centrali do Warszawy. Ale to pozostawiam. Dlatego moje pytanie jest takie: Co to zdanie znaczy i jak ministerstwo będzie to realizowało? Życzę, żeby tak realizowało, aby wszyscy pracownicy - te 96 osób - otrzymali pracę. Dziękuję.
Mówca: Łukasz Borowiak
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Z kalkulacji przedstawionej w uzasadnieniu projektu wynika, że likwidacja wszystkich terenowych komórek organizacyjnych ma przynieść określone korzyści finansowe, powiedzmy, oszczędności. W związku z powyższym mam kilka pytań dotyczących tego projektu. Czy w kontekście zamiaru minimalizacji kosztów administracji publicznej, w szczególności Ministerstwa Skarbu Państwa, przeanalizowano wszystkie alternatywne możliwości prowadzące do tego celu i związane z tym następstwa finansowe i organizacyjne? I następne pytanie. Jakie pozytywne skutki może przynieść projekt, oprócz oszczędności finansowych, które są bardzo ważne, w odniesieniu do funkcjonowania jednostek i realizacji zadań? I kolejne pytania, które już były powielane w trakcie wystąpień klubowych, ale moim zdaniem są bardzo ważne. Czy rzeczywiście wydłuży się proces decyzyjny po wprowadzeniu tych zmian? I ważny aspekt czy też czynnik społeczny, który też był sugerowany przez poszczególne kluby - kwestia zabezpieczeń praw pracowników. Chodzi o to, czy wszyscy pracownicy będą mieli zabezpieczone prawa, które wynikają z przepisów, i czy może pan minister to troszeczkę szerzej przedstawić - szerzej niż jest to zawarte w uzasadnieniu do projektu tej ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Mirosław Koźlakiewicz
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Tu już była przedstawiana przez pana ministra historia delegatur, oczywiście po zmianach ustrojowych - niezwykle palący problem, przekształcenia własnościowe, zarządzanie majątkiem Skarbu Państwa. Trochę mnie zdumiewa i zadziwia troska w tej chwili klubu SLD o pracowników delegatur - słuszna, ale trochę dziwna. Przecież poprzednicy czy koledzy pana posła, który o tym mówił, wcale nie byli za prywatyzacją, uważali, że trzeba tenże majątek utrzymać w takim stanie, w jakim był do 1989 r. - czyli prawdopodobnie już by dzisiaj nie istniał i nie mielibyśmy szansy chwalenia się rzeczywiście dobrym wzrostem gospodarczym. A ten wzrost między innymi następuje dzięki temu, że właściwie został zagospodarowany ten majątek i ludzie, którzy pracowali w delegaturach, właściwie tym majątkiem zarządzali, podejmowali słuszne decyzje. Wszyscy ludzie, którzy pracowali w tych delegaturach, ale również w ministerstwie skarbu czy też, wcześniej, przekształceń własnościowych, byli pod ogromną presją, że wspomnę kilku tylko ministrów, może dwóch, ministra Lewandowskiego i ministra Wąsacza, którzy byli odsądzani od czci i wiary za to, że podejmowali takie czy inne decyzje. Moim zdaniem były to decyzje słuszne, tak jak powiedziałem, i dzisiaj możemy się chełpić dobrym wzrostem gospodarczym na tle Unii Europejskiej. Jesteśmy prawie jedynym krajem, który tak sobie radzi, chociaż zawsze mogłoby być lepiej. Natomiast rzeczywiście, panie ministrze, jest tu pewien problem. Państwo wspominacie w projekcie tejże ustawy (Dzwonek) enigmatycznie, że trzeba zabiegać czy też ministerstwo będzie zabiegało o miejsca pracy dla pracowników. To jest rzeczywiście dość enigmatyczne stwierdzenie. Mało tego, tak jak było powiedziane, zaledwie 25% spośród tych 100 pracowników, czyli tylko 25 pracowników będzie miało zatrudnienie, przy czym nie wiadomo, na jakich warunkach. Trudno, żeby ktoś z delegatury na południu Polski dojeżdżał do ministerstwa i świadczył pracę. To jest rzeczywiście problem, nad którym się trzeba zastanawiać i właściwie go rozwiązać - chociażby ze względu właśnie na tę ogromną presję, której przez całe 22 lata ci pracownicy podlegali. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W uzasadnieniu do projektu ustawy o likwidacji delegatur terenowych ministra właściwego do spraw skarbu państwa podano, że ustawa stanowi krok w kierunku racjonalizowania struktur administracji publicznej, w tym zmniejszenia poziomu zatrudnienia. Podano również, że likwidacja ta zagwarantuje oszczędności. Koszty funkcjonowania delegatur w 2011 r. kształtowały się poniżej 9 mln zł w skali kraju. Ponieważ część zadań zostanie przekazana do wojewodów, to oszczędności per saldo w latach następnych mają wynieść 1200 tys. w zakresie wydatków na utrzymanie delegatur i półtora miliona w zakresie wynagrodzeń. Zatem, panie ministrze, są to w skali budżetu państwa oszczędności śladowe, zresztą ich wyliczenie budzi poważne wątpliwości. Powstaje jednak obawa, czy po likwidacji delegatur nadzór nad majątkiem Skarbu Państwa będzie właściwy. Na przykład wojewoda podkarpacki wskazał na brak kompleksowej regulacji dotyczącej spraw pracowniczych. Powstaje pytanie, czy iluzoryczne oszczędności nie spowodują w efekcie większych strat związanych z procesem prywatyzacji majątku Skarbu Państwa w terenie, gdzie obecni pracownicy dysponują dużą wiedzą i znajomością problemów lokalnych. (Dzwonek) I na koniec, panie ministrze, refleksja retrospektywna. Pod koniec 2005 r. byłem posłem sprawozdawcą w imieniu Prawa i Sprawiedliwości podobnego projektu przygotowanego przez ministra Mikosza. Pan jako dyrektor delegatury ministra skarbu państwa w Rzeszowie gorąco bronił właśnie tych delegatur. I chciałbym, żeby pan dzisiaj powiedział publicznie, co się zmieniło w pana świadomości, skoro pan dzisiaj jest tym ministrem, który likwiduje te delegatury. Czy nie czuje pan dużego osobistego dyskomfortu, skoro właśnie panu jako wieloletniemu dobremu dyrektorowi przychodzi likwidować te struktury? Pan wykonuje decyzję polityczną, propagandową, bo oszczędności są śladowe. To, coście państwo przedstawili, pokazuje, że tych oszczędności nie ma. Chcecie pokazać na przykładzie delegatur ministra skarbu państwa, jak to wspaniale wprowadza się oszczędności, a pan poseł Ożóg pokazał, ile idzie na specjalne nagrody. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja w trybie sprostowania. Panie ministrze, pan mnie chyba źle zrozumiał, kiedy mówiłem o tych wątpliwych oszczędnościach. Miałem na myśli sprzedaż akcji KGHM-u po 100 zł. Po 6 miesiącach kosztowały one po 160 zł. A więc chodzi o tę relację, utratę, jak analitycy powiedzieli, 2 mld zł. W porównaniu z tymi milionami to sprawa wyższego rzędu. To miałem na uwadze, i tylko to. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Bętkowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nawiązując do omawianego projektu ustawy o likwidacji delegatur terenowych ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw, pragnę odnieść się do treści zmian proponowanych przez twórców projektu, w szczególności wykazujących maksymalny limit wydatków z budżetu państwa, o którym mowa w art. 5 ust. l projektu. Pragnę zapytać: Jak ma się deklarowany przez projektodawców proces racjonalizowania struktur administracji publicznej, zapowiadany w exposé prezesa Rady Ministrów, jeśli chodzi o kontynuowanie procesu zmniejszania poziomu zatrudnienia w administracji publicznej, w odniesieniu do odpraw i świadczeń przewidzianych przepisami prawa w sytuacji rozwiązywania stosunków pracy z dotychczasowym personelem delegatur? Tym bardziej, że przecież rozwiązanie stosunków pracy z pracownikami zostanie dokonane w trybie określonym ustawą o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, a przeniesienie określonej liczby pracowników zostanie dokonane w trybie ustawy o służbie cywilnej. Należy przy tym pamiętać, że delegatury ministra właściwego do spraw skarbu państwa stanowią organizacyjnie część Ministerstwa Skarbu Państwa, zatem pracownicy pozostaną w jego dyspozycji. Czy świadczenia te zostały uwzględnione w określonym w art. 5 ust. l projektu maksymalnym limicie wydatków z budżetu państwa, przeznaczonych na wykonywanie zadań przejętych przez urząd obsługujący ministra właściwego do spraw skarbu państwa oraz wojewodów po likwidacji delegatur? Jak ma się racjonalizacja wydatków w administracji publicznej do konieczności zwiększenia etatów w urzędach wojewódzkich - o czym jest mowa w treści uzasadnienia projektu - w związku realizacją przez wojewodów nałożonych na nich zadań? Dziękuję.
Mówca: Piotr Paweł Bauć
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jeżeli chodzi o sprawę, którą rozpatrujemy, a więc kwestię związaną z narodowymi funduszami inwestycyjnymi, ich prywatyzacją i projektem rządowym, to oczywiście należy się zgodzić, ale chwila wspomnień jest też istotna. Otóż kiedy tworzono te narodowe fundusze inwestycyjne, była to pierwsza bardzo istotna próba prywatyzowania o tak dużym zasięgu majątku, który wcześniej, w latach minionych został wytworzony przez większość obywateli naszego kraju. Większość dorosłych otrzymała świadectwa, które mogła albo wnieść do tych funduszy, albo spieniężyć. Okazało się, że szybkie spieniężenie było jedynym racjonalnym działaniem. W związku z tym niestety trzeba wyjąć z tej historii pewne myśli i powiedzieć, że miała to być bardzo dobra myśl przekuta w czyn, który miał spowodować, że obywatele będą w inny sposób właścicielami wytworzonego przez siebie majątku, a okazało się, że jedynie pewna grupa przechwyciła ten majątek. Wiele z tych firm zostało w zasadzie, można powiedzieć, rozgrabionych. To, co było w nich najciekawsze, zostało z nich wyjęte, to, co było nieciekawe, zostało zostawione państwu, żeby ponosiło jeszcze koszty likwidacyjne. W związku z tym oczywiście należy już zakończyć kwestię narodowych funduszy inwestycyjnych, tym bardziej że faktycznie one nie są narodowe, nie są inwestycyjne, a przynależne im z ustawy różne zwolnienia czy ulgi podatkowe absolutnie już nie mają sensu ani politycznego, ani społecznego. Pozostaje jedynie sens kapitalistyczny, tzn. większy zysk za taką samą pracę. W związku z powyższym, wspominając o tej lekcji i myśląc o dalszych procesach prywatyzacyjnych, m.in. w kontekście ratowania ZUS, Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ta lekcja neoliberalizmu mówi nam, że trzeba dość rozważnie dysponować majątkiem, bo okazuje się, że niewielka grupa przejmuje majątek, a reszta ma coś do posprzątania, co też kosztuje. Ruch Palikota w związku z powyższym przychyla się do wniosku projektodawcy, aby nad ustawą dalej procedować w komisji. Dziękuję.
Mówca: Józef Racki
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawię stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o uchyleniu ustawy o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji oraz o zmianie niektórych innych ustaw, druk nr 192. Według uzasadnienia do ustawy Program Powszechnej Prywatyzacji został zakończony. Program ten powstał w latach 90. i zapisał się nie w każdej części złotymi zgłoskami w historii prywatyzacji. Wiele przedsiębiorstw upadło, zwiększyło się bezrobocie. Mimo to akcje ponad 500 jednoosobowych spółek Skarbu Państwa trafiły do 15 narodowych funduszy inwestycyjnych. Rozliczenie środków finansowych otrzymanych w związku z posiadanymi akcjami funduszy nastąpiło do 30 czerwca 2006 r. Dnia 10 stycznia 2005 r. nastąpiła likwidacja rachunku bankowego funduszu prywatyzacji, a narodowe fundusze inwestycyjne są aktualnie spółkami działającymi na podstawie Kodeksu spółek handlowych. Ponieważ ustawa o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji spełniła oczekiwania ustawodawcy, zachodzi potrzeba jej uchylenia. Uchylenie ww. ustawy powoduje dokonanie zmian w 10 innych ustawach. Zmiana w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych zakazuje używania oznaczenia ˝fundusz inwestycyjny˝ przez inne podmioty niż fundusz inwestycyjny utworzony zgodnie z ustawą. Art. 12 nakłada obowiązek, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życia procedowanej ustawy, usunięcia z nazw firm oznaczenia ˝Narodowy Fundusz Inwestycyjny˝ lub ˝NFI˝ oraz zgłoszenia tych zmian do właściwego sądu rejestrowego. Mając na uwadze, że ustawa ta porządkuje stan prawny, Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego wnosi o przekazanie jej do właściwych komisji sejmowych. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)