PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Maria Kurowska
Data: 2026-04-30 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 23 kwietnia zginął tragicznie nasz kolega, poseł Łukasz Litewka. Wcześniej był samorządowcem, od 2014 r. do 2023 r. był radnym Sosnowca. Był człowiekiem, który dał się poznać w naszym polskim parlamencie od dobrej strony. I pragnę podziękować w tej chwili mu za to, że miał odwagę mówić to, co myśli, że z odwagą bronił prawdy, że w sytuacji, gdy ślubowaliśmy, powiedział: tak mi dopomóż Bóg, chociaż był jedynym posłem ze swojego ugrupowania, bo nie chciał ranić uczuć rodziców i dziadków i być przeciw swoim przekonaniom oczywiście. Gdy był atak na panią prezydentową Martę Nawrocką, to odważnie jej bronił, ponieważ ją poznał i wiedział, że jest wspaniałą, oddaną Polsce (Dzwonek) prezydentową. Modliliśmy się za pana Łukasza Litewkę w dniu wczorajszym na pogrzebie. Dzisiaj rano o godz. 7.30 była sprawowana msza święta w kaplicy sejmowej, gdzie oddawaliśmy jego duszę... Pragnę wyrazić bardzo serdeczne wyrazy współczucia rodzicom, bo to ich jedyny syn. Myślę, że tylko Matka Boża, która chowała swojego jedynaka prawie w tym samym wieku co pan Łukasz, potrafi to zrozumieć. Natomiast proszę Boga, aby Łukasz znalazł najlepsze miejsce w raju. Aby był szczęśliwy tam, gdzie Bóg zabrał go do siebie. I proszę, Łukaszu, spojrzyj czasem na nasz parlament, na naszą Polskę i bądź dobrym orędownikiem przed Bożym tronem za sprawy polskie, bo Polska potrzebuje jedności, a ty chciałeś Polskę łączyć. Bo Polska potrzebuje dobrych ludzi. Niech się dzieje dobro w naszej ojczyźnie, a ty czuwaj nad tym wszystkim. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2026-04-30 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 30 kwietnia 1998 r. Senat Stanów Zjednoczonych ratyfikował protokoły o przystąpieniu Polski do NATO. To był moment przełomowy - potwierdzenie naszego powrotu do świata realnych gwarancji bezpieczeństwa. Był to efekt determinacji Polaków i konsekwentnej polityki po 1989 r. Dziś wiemy jasno - NATO pozostaje fundamentem naszego bezpieczeństwa, a jego siła opiera się zarówno na wiarygodnych sojuszach, jak i na potencjale państw członkowskich. Dlatego Prawo i Sprawiedliwość konsekwentnie wzmacniało polską armię, bo tylko własna siła, osadzona w silnym sojuszu, daje prawdziwe bezpieczeństwo i podmiotowość. Koncepcje budowy struktur ponadnarodowych, w tym armii unijnej, nie mogą zastępować sprawdzonych mechanizmów bezpieczeństwa ani osłabiać roli NATO, bo nie dają Polsce takiej gwarancji (Dzwonek), jakie zapewnia sojusz NATO. Historia uczy realizmu. Bezpieczeństwo opiera się na sile państw i trwałych sojuszach, a nie na projektach, które nie mają oparcia w realnej zdolności obronnej. Silna Polska w silnym NATO to nasza racja stanu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Kazimierz Bogusław Choma (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-04-30 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pragnę poinformować, że w dniu 23 kwietnia br. odbył się II Historyczny spacer po Olbięcinie pod osłoną nocy, zorganizowany przez Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Olbięcinie. Wydarzenie to stanowiło wyjątkową okazję do poznania historii miejscowości w niecodziennej, wieczornej scenerii. Spacer zgromadził mieszkańców oraz osoby zainteresowane lokalnym dziedzictwem, sprzyjając integracji społecznej oraz pogłębianiu wiedzy historycznej. Na szczególne uznanie zasługuje zaangażowanie organizatorów, którzy z pasją i dbałością o szczegóły przygotowali to przedsięwzięcie. Tego typu inicjatywy odgrywają istotną rolę w budowaniu tożsamości lokalnej oraz kształtowaniu postaw obywatelskich, zwłaszcza wśród młodego pokolenia. Składam serdeczne podziękowania wszystkim osobom zaangażowanym w organizację wydarzenia oraz uczestnikom za obecność i aktywny udział. Dziękuję bardzo.
Mówca: Lidia Czechak (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-04-30 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Zbliżają się dni szczególne dla każdego Polaka: 2 maja - Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej, oraz 3 maja - rocznica uchwalenia Konstytucji 3 maja, jednego z najważniejszych wydarzeń w naszej historii. Konstytucja z 1791 r. była wyrazem odwagi, dalekowzroczności i odpowiedzialności naszych przodków. W czasach trudnych, pełnych zagrożeń i niepewności, potrafili oni wznieść się ponad podziały i stworzyć nowoczesne jak na tamte czasy podstawy ustrojowe państwa. Był to akt wielkiej nadziei - nadziei na silną, sprawiedliwą i suwerenną Polskę. Choć historia potoczyła się dramatycznie, a Rzeczpospolita wkrótce utraciła niepodległość, duch Konstytucji 3 maja przetrwał. Przez pokolenia inspirował Polaków do walki o wolność, budowania wspólnoty i do odpowiedzialności za ojczyznę. Dziś, żyjąc w wolnym kraju, jesteśmy spadkobiercami tamtych wartości. Dlatego tak ważne jest, abyśmy te dni przeżywali świadomie i wspólnie. W dniu 2 maja wywieśmy biało-czerwone flagi - symbol naszej tożsamości, historii i jedności. Niech będą widoczne na domach, balkonach, ulicach i placach. Niech przypominają, że niezależnie od różnic jesteśmy jedną wspólnotą. W dniu 3 maja weźmy udział - do czego zachęcam wszystkich - w uroczystościach państwowych i lokalnych. Idźmy na msze za ojczyznę, koncerty, akademie, spotkania. Zabierzmy ze sobą dzieci i młodzież, aby mogły zrozumieć, czym jest patriotyzm, nie tylko jako słowo, ale jako postawa codziennej troski o Polskę. Niech te dni będę okazją do refleksji, ale też dumy. Dumy z naszej historii, z naszych symboli i z tego, że mimo tylu trudnych doświadczeń Polska trwa i rozwija się. Wzywam wszystkich Polaków: bądźmy razem w tych dniach, pokażmy, że pamiętamy, szanujemy i że jesteśmy dumni z naszej ojczyzny. Niech żyje Polska!
Mówca: Bronisław Foltyn (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-04-30 (Sejm RP, kadencja 10)

Po blisko 40 latach od transformacji w większości polskich miast udało się uratować, odzyskać, a czasem wręcz w ostatniej chwili podnieść z ruiny piękne przedwojenne kamienice. Oczywiście i dziś można znaleźć wiele budynków, których stan prawny lub inne problemy powodują, że budynki te wciąż niszczeją. Jednak gdyby przenieść kogoś z 1986 r. do roku 2026 i pokazać mu, jak wyglądają dziś polskie starówki, to jestem pewien, że postrzegałby to w kategoriach cudu. Bez wątpienia jest to widoczny gołym okiem przykład na sukces gospodarczy Polski, jaki dokonał się w naszym kraju po mrocznej epoce PRL. Dlaczego w PRL tak bardzo ucierpiały stare zabytkowe kamienice? To proste - kamienice te nie miały właściciela, a może i miały, ale właściciel nie miał żadnego wpływu na to, co dzieje się z jego własnością. Lokale w kamienicach zasiedlane były z kwaterunku, czyli przypadkowymi osobami i za symboliczne opłaty, które odprowadzane były do wspólnej miejskiej kasy i prawie nie wracały w postaci niezbędnych inwestycji w budynki. Często wydzielano po kilka mieszkań z jednego lokalu i eksploatowano je do granic możliwości. Doprowadziło to do tego, że przez te 40 lat PRL-u kamienice zostały kompletnie zdewastowane i doprowadzone do ruiny. Dlaczego o tym piszę? Bo najwyraźniej 40 lat dobrych czasów doprowadziło do tego, że nikt już nie pamięta, jak to wyglądało po 40 latach złych czasów. I te złe czasy zaczynają wracać. Powoli, małymi krokami, ale konsekwentnie i w miarę postępowania społecznej amnezji oraz wymierania tych, którzy komunę przeżyli na własnej skórze. Otóż Lewica jakiś czasu temu złożyła projekt ustawy dotyczący całkowitego zakazu eksmisji na bruk, który znajduje się w Sejmie pod nr. druku 1318. Dodatkowo Ministerstwo Rozwoju i Technologii prowadzone przez polityków Lewicy przygotowało projekt rządowy o podobnym charakterze, zarejestrowany w wykazie prac legislacyjnych jako UD365. Po przeczytaniu projektu staje się oczywiste, że PRL wraca, i to z podwójną siłą. W skrócie: jeśli ktoś nie płaci czynszu, to ma prawo mieszkać w twoim mieszkaniu, dopóki nie załatwisz mu innego mieszkania, za które zapewne również nie będzie płacił. Innymi słowy, gdyby to weszło w życie, to wracamy do czasów, gdzie właściciel jest tylko na papierze, bo w świetle prawa można będzie bezkarnie korzystać z mieszkania i nie płacić za nie ani grosza. Efekty obowiązywania takich rozwiązań prawnych już przerabialiśmy w PRL i wiadomo, co stanie się z kamienicami, które zostaną przejęte przez patonajemców. Obyśmy już nigdy w Polsce nie wrócili do komuny i nie musieli znów przerabiać tej lekcji.
Mówca: Anna Gembicka (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-04-30 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wraca Donald Tusk - wraca bezrobocie. Najnowsze dane GUS nie pozostawiają złudzeń. W ciągu zaledwie roku liczba bezrobotnych w Polsce wzrosła o blisko 120 tys. osób. To nie jest statystyka. To dramat konkretnych ludzi - rodzin, które tracą stabilność, młodych, którzy nie widzą dla siebie przyszłości, przedsiębiorstw, które przestają inwestować i zatrudniać. I co gorsza, za tymi liczbami kryje się Polska lokalna. Polska powiatów i miast, które dziś najmocniej odczuwają skutki tej polityki. Od początku 2024 r. bezrobocie: - w powiecie lipnowskim wzrosło o 16,5%, - w powiecie rypińskim - o 19,5%, - we Włocławku - o 18,9%, - w Toruniu - aż o 24,1%. To są konkretne miejsca, konkretni ludzie i konkretne problemy, których rząd nie rozwiązuje. Zamiast stabilnej polityki gospodarczej mamy chaos. Zamiast wsparcia dla przedsiębiorców - niepewność. Zamiast rozwoju - powrót do problemów, które Polacy już dobrze pamiętają. Dlatego dziś trzeba powiedzieć jasno: Polacy nie potrzebują propagandy sukcesu - potrzebują pracy, bezpieczeństwa i stabilności. I dlatego konieczne jest odsunięcie od władzy dyletantów na czele z Donaldem Tuskiem.
Mówca: Barbara Grygorcewicz (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-04-30 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Karol Nawrocki podejmuje kolejne kroki w stronę odtajnienia aneksu do raportu z likwidacji Wojskowych Służb Informacyjnych. Prezydent zdaje się jednak nie brać pod uwagę potencjalnych skutków takiego ruchu. Decyzja Nawrockiego wydaje się kolejnym narzędziem walki politycznej i elementem narracji o rozbijaniu rzekomego ˝układu˝. Dokumenty takie jak ten aneks mogą zawierać ogromne ilości ważnych informacji, w tym danych dotyczących osób wciąż współpracujących ze służbami państwa, których ujawnienie - nawet po latach - może nieść za sobą poważne konsekwencje. Ewentualne odtajnienie materiałów bez pełnej, odpowiedzialnej analizy skutków oznacza ryzyko naruszenia interesów bezpieczeństwa państwa. Tego typu informacje stanowią szczególną wartość dla obcych służb, przede wszystkim rosyjskich. Bezpieczeństwo państwa wymaga rozwagi, a nie decyzji podejmowanych pod kątem krótkoterminowych korzyści politycznych. Dziękuję.
Mówca: Czesław Hoc (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-04-30 (Sejm RP, kadencja 10)

Kuriozalne działania ministerstwa klimatu uderzające w pszczelarstwo W związku z rozporządzeniem UE Nature Restoration Law (NRL) resort Pauliny Hennig-Kloski chce ˝ograniczyć negatywny wpływ pszczoły miodnej na populacje dzikich zapylaczy˝. Coś niebywałego! Już Sokrates mawiał, że ˝pszczoła to Bożego ducha iskierka˝, a Albert Einstein miał dowodzić, że ˝gdy zginie ostatnia pszczoła na kuli ziemskiej, ludzkości pozostaną tylko 4 lata życia˝. Tymczasem koalicja 13 grudnia, a dokładnie ministerstwo klimatu uznało pszczołę za zagrożenie. Uderzają w pszczoły na rzecz tzw. dzikich zapylaczy. Masakra! Chcą ograniczyć pasieki na terenach chronionych, likwidacji, limitów i zmniejszania pasiek miejskich, chcą ingerować w hodowlę i dobór matek pszczelich, wreszcie ograniczyć bazę pokarmową dla pszczół. W tym miejscu pragnę podkreślić olbrzymie i drogocenne nie tylko bogactwo zdrowotne miodu i produktów pasiecznych, ale także aspekt zachowania bioróżnorodności ekosystemu, zapylania roślin i zwiększenia produkcji rolnej. Należy też bardzo podkreślić, że pszczelarze to ludzie ze szlachetną pasją i szacunkiem do wartości przyrodniczych. W kwestii bogactwa zdrowotnego podkreślę szczególnie apiterapię, w której wykorzystuje się produkty pszczele: miód, propolis, pyłek kwiatowy, pierzgę, mleczko pszczele, jad pszczeli (tzw. apitoksynoterapia), wosk, palenie świec woskowych oraz apiinhalacje (tzw. uloterapia). Także sam miód - postać płynna, czyli patoka, i postać skrystalizowana, czyli krupiec - to rozkosz dla podniebienia i poprawy nastroju oraz wzmocnienia zdrowia. Pszczelarstwo to również mnogość wspaniałych produktów: pyłek kwiatowy (obnóże pszczele), pierzga, mleczko, jad i wosk pszczeli oraz propolis (kit pszczeli). Niech patron pszczelarzy św. Ambroży chroni pszczoły i ludzi słodkiej pasji!
Mówca: Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-04-30 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dziś obchodzimy Światowy Dzień Sprzeciwu wobec Bicia Dzieci - dzień, który przypomina o rzeczy fundamentalnej: dziecko nie jest własnością dorosłego. Dziecko jest człowiekiem. Ma swoje prawa, godność i granice, których nie wolno przekraczać. Przemoc wobec dzieci wciąż istnieje. Często ukryta za ścianami domów. Często usprawiedliwiana słowami ˝to dla jego dobra˝. Często bagatelizowana jako ˝metoda wychowawcza˝. Nie ma czegoś takiego jak ˝wychowawcze bicie˝. Jest przemoc. I są jej konsekwencje - długotrwałe, bolesne, często niewidoczne na pierwszy rzut oka. Jako nauczyciel, dyrektor szkoły i dziś jako poseł widziałem dzieci, które nie potrafiły powiedzieć wprost, co przeżywają. Ich krzyk był cichy - ukryty w zachowaniu, w wycofaniu, w agresji, w braku zaufania do dorosłych. Dlatego naszym obowiązkiem jest nie tylko reagować, ale przede wszystkim zapobiegać. Budować system, który wspiera rodziny, uczy wychowania bez przemocy, daje narzędzia nauczycielom i specjalistom i nie pozostawia dziecka samego z problemem. Zakaz bicia dzieci w Polsce to ważny krok. Ale prawo musi iść w parze z praktyką. Z realnym wsparciem. Z edukacją. Z odwagą do reagowania. Nie ma zgody na przemoc wobec dzieci. Nie ma zgody na milczenie. Nie ma zgody na odwracanie wzroku. Każde dziecko ma prawo dorastać w bezpieczeństwie. Bez strachu. Bez bólu. Z poczuciem, że dorośli są po jego stronie. I to jest nasza wspólna odpowiedzialność. Dziękuję.
Mówca: Mariusz Krystian (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-04-30 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Gdyby ktoś chciał napisać podręcznik pt. ˝Jak nie prowadzić polityki klimatycznej?˝, to naprawdę nie musiałby daleko szukać inspiracji. Wystarczy spojrzeć na działania Pauliny Hennig-Kloski. System kaucyjny wprowadzony pod parasolem pseudoekologii generuje tylko chaos i koszty, a równolegle obserwujemy coś jeszcze poważniejszego - zamykanie kopalń i elektrowni węglowych, które przez dekady były fundamentem naszego bezpieczeństwa energetycznego. Co tymczasem mamy w zamian? Obietnice, hasła i uśmiechniętą wizję energetyki, która w praktyce oznacza niestabilność i brak kontroli nad tym, skąd realnie płynie energia. Nie można poważnie traktować polityki, która likwiduje stabilne źródła energii, zanim stworzy realną opcję alternatywną. To nie jest transformacja, to jest działanie na ślepo i głupie oraz skrajnie dla Polski niebezpieczne. Do tego dochodzą decyzje o stawianiu wiatraków, które są wręcz podręcznikowym przykładem absurdu tej polityki. Absurd polega tu na tym, że ignoruje się ludzi, ich głos i ich bezpieczeństwo. Absurd polega tu na tym, że inwestycje powstają tuż przy domach, bez realnych konsultacji, bez zgody mieszkańców, za to z pełną determinacją, żeby je przepchnąć. Absurd polega tu na tym, że państwo zamiast chronić obywateli staje się stroną narzucającą im rozwiązania. To nie jest żadna transformacja, to chaos i brak odpowiedzialności. Ludzie nie są partnerami w tej polityce, są jej ofiarami. Wysoka Izbo! Państwo nie może funkcjonować w oparciu o eksperymenty i ideologiczne założenia. Energetyka to bezpieczeństwo, a bezpieczeństwo wymaga odpowiedzialności, planu i szacunku dla obywateli. Dziś tego wszystkiego po prostu brakuje. Dziękuję.
Mówca: Wioletta Maria Kulpa (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-04-30 (Sejm RP, kadencja 10)

Oświadczenie poselskie z okazji Międzynarodowego Dnia Strażaka Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z okazji Międzynarodowego Dnia Strażaka pragnę przypomnieć postać św. Floriana - symbol odwagi, poświęcenia i służby drugiemu człowiekowi. To właśnie jego dziedzictwo znajduje swoje odzwierciedlenie w codziennej służbie strażaków - zarówno Państwowej Straży Pożarnej, jak i druhów ochotniczych straży pożarnych - i od wieków towarzyszy im, przypominając, że niesienie pomocy potrzebującym jest najwyższą wartością. Z okazji Międzynarodowego Dnia Strażaka pragnę złożyć najserdeczniejsze podziękowania wszystkim strażakom. Wasza służba to coś więcej niż zawód. To powołanie, które wymaga odwagi, odpowiedzialności i gotowości do działania w każdej chwili - niezależnie od warunków, pory dnia czy zagrożenia. To wy jesteście pierwsi na miejscu wypadków, pożarów, klęsk żywiołowych. To wy ratujecie życie, zdrowie i mienie naszych obywateli. Szczególne słowa uznania kieruję do druhów ochotniczych straży pożarnych, którzy od pokoleń stanowią fundament bezpieczeństwa lokalnych społeczności. W wielu miejscowościach to właśnie OSP są gwarantem szybkiej reakcji i realnej pomocy. To także ośrodki integrujące mieszkańców i pielęgnujące wartości solidarności oraz służby drugiemu człowiekowi. Wasze święto to także moment refleksji nad warunkami, w jakich pełnicie swoją służbę. Naszym obowiązkiem - jako ustawodawców - jest zapewnienie wam odpowiedniego wsparcia: nowoczesnego sprzętu, stabilnego finansowania oraz rozwiązań systemowych, które pozwolą jeszcze skuteczniej realizować wasze zadania. Dziękuję za waszą codzienną służbę, poświęcenie i gotowość niesienia pomocy. Życzę wam bezpiecznych powrotów z każdej akcji, zdrowia oraz satysfakcji z pełnionej misji. Cześć waszej służbie!
Mówca: Dorota Marek (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-04-30 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Rozmawiamy dziś o wielkich liczbach - o miliardach złotych, które płyną na modernizację polskiej kolei. To inwestycje, które zmieniają kraj, ale życie pasażera składa się często z małych, codziennych doświadczeń. Chciałabym dziś zwrócić uwagę na zmianę, która być może ginie w cieniu wielkich potrzebnych inwestycji, a dla mieszkańców aglomeracji krakowskiej ma ogromne znaczenie. Od grudnia 2025 r. PKP, w ramach pilotażu, honoruje w wybranych pociągach bilety zakupione na koleje aglomeracyjne. Dlaczego to tak ważne? Bo to odpowiedź na potrzeby pasażerów. W godzinach szczytu Małopolanie często nie mieszczą się do pociągów regionalnych. To bolesny skutek wieloletnich zaniedbań samorządu województwa małopolskiego, który nie zakupił wystarczającej liczby składów, by sprostać potrzebom rosnącej liczby pasażerów. Panie Ministrze! Dziękuję za tę decyzję. To wyjście naprzeciw oczekiwaniom ludzi, którzy chcą godnie i na czas dojechać do pracy czy szkoły.
Mówca: Marcin Skonieczka (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-04-30 (Sejm RP, kadencja 10)

Oświadczenie poselskie z okazji Światowego Dnia Sprzeciwu wobec Bicia Dzieci Wysoka Izbo! 30 kwietnia obchodzimy Światowy Dzień Sprzeciwu wobec Bicia Dzieci - dzień, który przypomina, że żadne dziecko nie powinno doświadczać przemocy pod pozorem wychowania. W polskim prawie zakaz stosowania kar cielesnych wobec małoletnich wynika wprost z art. 961 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: osobom wykonującym władzę rodzicielską oraz sprawującym opiekę lub pieczę nad dzieckiem zakazuje się stosowania kar cielesnych. To ważne, bo przemoc wobec dziecka nie jest ˝metodą wychowawczą˝. Światowa Organizacja Zdrowia wskazuje, że kary cielesne niosą ryzyko szkód dla zdrowia psychicznego i fizycznego dzieci, a także utrwalają wzorce przemocy. Jesper Juul w książce ˝Twoje kompetentne dziecko˝ przypomina, że dziecko od narodzin jest ˝stuprocentowym człowiekiem˝ - nie projektem do uformowania przez władzę dorosłych, lecz osobą, którą należy traktować poważnie, z szacunkiem i odpowiedzialnością. To fundamentalna zmiana myślenia. Przez pokolenia wychowanie zbyt często oznaczało uczenie dzieci respektowania siły i władzy, a nie drugiego człowieka. Dziś wiemy więcej. Dziecko nie potrzebuje strachu - potrzebuje relacji. Nie potrzebuje upokorzenia - potrzebuje bycia zauważonym. Nie potrzebuje klapsa - potrzebuje dorosłego, który potrafi wziąć odpowiedzialność za własne emocje. Juul przypomina, że za jakość relacji z dzieckiem odpowiedzialność ponosi dorosły. To szczególnie ważne wtedy, gdy dorosły traci cierpliwość, gdy jest zmęczony, bezradny, rozczarowany. Dziecko nie jest winne temu, że dorosły nie umie inaczej zareagować. Każdy akt przemocy narusza integralność dziecka, jego godność i poczucie własnej wartości. A skutki takiego naruszenia mogą zostać z człowiekiem na lata. Dlatego sprzeciw wobec bicia dzieci nie jest tylko kwestią prawa. Jest kwestią kultury, języka i codziennych nawyków. Potrzebujemy mówić jasno: klaps to przemoc. Krzyk i poniżanie także zostawiają ślad. Dziecko ma prawo do ochrony, szacunku i bezpieczeństwa - w domu, w szkole, w każdej relacji z dorosłym. Naszym zadaniem jako państwa jest wzmacniać rodziców, opiekunów, nauczycieli i instytucje, aby potrafili reagować bez przemocy. Nie chodzi o potępianie rodziców, którzy sobie nie radzą. Chodzi o to, by nie zostawiać ich samych i by nie zostawiać samych dzieci. W Światowy Dzień Sprzeciwu wobec Bicia Dzieci powiedzmy wyraźnie: dziecko nie jest własnością dorosłych. Dziecko jest człowiekiem. A miarą dojrzałości społeczeństwa jest to, czy potrafi chronić najsłabszych nie tylko wtedy, gdy przemoc jest widoczna, ale także wtedy, gdy próbuje się ją usprawiedliwiać tradycją, zdenerwowaniem albo ˝dobrem dziecka˝. Dziękuję.
Mówca: Agnieszka Anna Soin (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-04-30 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Trudno znaleźć słowa, by opisać smutek, jaki towarzyszy nam po informacji o tragicznej śmierci posła Łukasza Litewki. Odszedł od nas człowiek wyjątkowy: parlamentarzysta, ale przede wszystkim oddany społecznik, który swoją energię i serce poświęcał tym, których głos często pozostawał niesłyszalny. Z pewnością śp. poseł był osobą, która łączyła, a nie dzieliła. Choć zasiadał w ławach Lewicy, jego postawa pełna szczerości i autentycznego zaangażowania budziła szacunek całej sali sejmowej. Zapamiętamy go jako polityka nowej generacji, który potrafił wykorzystać swoją popularność i swój wpływ do czynienia realnego dobra: od ratowania zwierząt do wsparcia osób w najtrudniejszych momentach życia. Tragedia, do której doszło, przerwała życie pełne pasji i planów na przyszłość. Polska traci nie tylko pracowitego posła z Górnego Śląska, ale także symbol empatii w życiu publicznym. To także sygnał dla nas, parlamentarzystów, by zastanowić się na nowo nad zaostrzeniem/nowelizacją prawa o ruchu drogowym. Składam najszczersze wyrazy współczucia rodzinie, bliskim oraz wszystkim współpracownikom posła Łukasza. Niech jego misja niesienia pomocy będzie dla nas wszystkich inspiracją do dalszej pracy na rzecz drugiego człowieka.