PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Decyzja o przekazaniu udziałów w spółce PKP Przewozy Regionalne na rzecz marszałków województw z jednoczesnym wyłączeniem z tej spółki międzywojewódzkich przewozów pasażerskich tzw. pośpiesznych zakończyła się porażką, czego najlepszym przykładem była sytuacja w województwie śląskim w grudniu 2012 r. 9 grudnia 2008 r. ówczesne Ministerstwo Infrastruktury pod przewodnictwem Cezarego Grabarczyka podpisało porozumienie z marszałkami 16 województw, na mocy którego samorządy przejęły od Grupy PKP najmniej dochodową spółkę zajmującą się komunikacją regionalną. W założeniach operacja ta miała być rozwiązaniem problemów finansowych polskich kolei, a w rzeczywistości tylko je przeniosła z poziomu Skarbu Państwa na poziom samorządów. Problemy związane z regionalnymi przewozami pasażerskimi będą narastały wraz z powstaniem kolejnych spółek regionalnych. Będą one trwały do czasu, aż istnienie przewozów regionalnych stanie się bezcelowe, a spółka zostanie postawiona w stan upadłości. Jej miejsce będą musiały zająć pozostałe spółki pasażerskie bez względu na ich przygotowanie do realizacji powierzonych zadań, co odbije się na kosztach funkcjonowania systemu i wygodzie podróżowania koleją, tak jak to miało i ma obecnie miejsce na Śląsku. Nie takie były założenia twórców reformy sprzed czterech lat. Jak widać, usamorządowienie kolei regionalnych zakończyło się całkowitą klęską, czego przykładem jest sytuacja w woj. śląskim, gdzie spółka Koleje Śląskie wykonuje zaledwie 40% pracy dawnego Śląskiego Zakładu Przewozów Regionalnych, oraz w woj. kujawsko-pomorskim, gdzie od początku 2014 r. nie będzie połączeń bezpośrednich z województwami ościennymi. Samorządowcy nie odnaleźli się jako współwłaściciele spółki i dominuje wśród nich myślenie kategoriami przede wszystkim własnego województwa. Do tego dochodzi kwestia sprzeczności interesów 16 samorządowych właścicieli Przewozów Regionalnych, którzy nie są w stanie stworzyć spójnej strategii rozwoju firmy, a mimo to podejmują działania restrukturyzacyjne. W silniejszych województwach pojawia się opinia, że wcześniej czy później dojdzie do rozłamu spółki na kilka kampanii, słabsze zaś skłaniają się do wyłaniania przewoźnika w przetargu, bo tak jest po prostu taniej. Zabrakło więc wsparcia i monitorowania procesu usamorządowienia na szczeblu operacyjnym. (Dzwonek) W związku z opisanymi powyżej faktami proszę o odpowiedź na następujące pytania: Jakie jest całkowite zadłużenie Przewozów Regionalnych sp. z o.o., w tym zobowiązania wymagalne wobec spółek z Grupy PKP oraz innych kontrahentów? Czy rząd i ministerstwo posiadają strategię rozwoju kolejowych regionalnych przewozów pasażerskich, z których usług korzysta prawie 70% wszystkich pasażerów? Czy ministerstwo zamierza wycofać się z fatalnej decyzji o usamorządowieniu kolei regionalnej i powrócić do koncepcji włączenia Przewozów Regionalnych do Grupy PKP?
Mówca: Stanisław Lamczyk
Data: 2013-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Trójmiasto od pewnego czasu stało się miejscem masowo odwiedzanym przez mieszkańców obwodu kaliningradzkiego. Nasi goście przede wszystkim odwiedzają trójmiejskie sklepy i dokonują w nich zakupów z ogromną korzyścią dla naszej gospodarki. Już dzisiaj liczba samochodów przyjeżdżających z obwodu kaliningradzkiego to ok. 20 tys. na dobę. Podróżujący na trasie Kaliningrad - Gdańsk korzystają przeważnie z dróg S20 i S7. O ile na trasie S20 ruch kołowy jest płynny, to już na trasie od Elbląga, wjeżdżając na trasę S7, mamy do czynienia ze znacznym spowolnieniem ruchu samochodów. Z pewnością rozbudowa drogi S7 na odcinku Gdańsk - Elbląg pozwoli na znaczące ułatwienia, jeśli chodzi o dotarcie do Trójmiasta mieszkańców Elbląga, turystów w sezonie letnim oraz gości z obwodu kaliningradzkiego. W związku z powyższym zwracam się do pana ministra z pytaniem, czy planowana jest rozbudowa trasy S7 na trasie Gdańsk - Elbląg. Dziękuję.
Mówca: Piotr Cieśliński
Data: 2013-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wiemy, że inwestycja będzie realizowana w trybie: zaprojektuj, wybuduj. Chciałbym dopytać, czy projektując właśnie w tym trybie, ministerstwo uwzględniło potok pasażerów, którzy już dziś bardzo licznie przybywają z obwodu kaliningradzkiego do województwa warmińsko-mazurskiego i w szczególności do województwa pomorskiego. Czy w sposób szczególny zostały zaprojektowane również objazdy, cała komunikacja, zwłaszcza w okresie letnim? Wierzę, że moje wątpliwości za chwilę zostaną rozwiane przez pana ministra, który potwierdzi to, że rzeczywiście zwracacie państwo szczególną uwagę akurat na ten odcinek budowy (Dzwonek), tak aby wtedy, kiedy przyjdzie lato, kiedy zaczynają się już w tym okresie korki, bo cała Polska jedzie nad morze i wraca znad morza, nie było niepotrzebnej irytacji i Polacy nie musieli brać dodatkowego dnia wolnego, aby bezpiecznie dojechać na urlop i wrócić z niego. Tak że prosiłbym również o to i uczulam na to w sposób szczególny, ponieważ jestem mieszkańcem województwa warmińsko-mazurskiego, często odwiedzam latem nadmorskie miejscowości i naprawdę w tej chwili jest to problem. A jeśli dojdzie tak wielka inwestycja, tak wielka przebudowa, to ten problem mógłby się nasilić, gdyby nie uwzględniono właśnie odpowiednich objazdów. Dziękuję bardzo.
Mówca: Małgorzata Sadurska
Data: 2013-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Art. 7 ust. 2 ustawy o wdrożeniu naziemnej telewizji cyfrowej obliguje Telewizję Polską do zwolnienia multipleksu I w momencie, kiedy multipleks III obejmie sygnałem 95% populacji. 23 lipca 2013 r. prezes UKE poinformowała, że MUX 3 osiągnął już zasięg 99,5% populacji. A więc już następnego dnia Telewizja Polska powinna opuścić multipleks I, a Telewizja Trwam powinna zacząć nadawać w systemie naziemnej telewizji cyfrowej. Minęły ponad 4 miesiące. Prezes Gaj nie znalazła czasu ani chęci, aby zmienić niekorzystną decyzję swojej poprzedniczki. Niby na początku listopada wszczęła postępowanie administracyjne, dopiero na 10 grudnia ustaliła termin rozprawy administracyjnej, ale Fundacji Lux Veritatis nie przyznała statusu strony, tylko status świadka. Mam więc pytania do pana ministra. Dlaczego minister administracji i cyfryzacji sprawujący nadzór nad Urzędem Komunikacji Elektronicznej toleruje tę zaplanowaną i celową bezczynność urzędniczą? Dlaczego minister administracji i cyfryzacji przyzwala na to, żeby prezes UKE, zamiast działać na podstawie i w granicach prawa, stawiała się ponad prawem? Czy nie uważa pan, że urzędnika państwowego, który nie przestrzega prawa, który nie wykonuje sumiennie swoich obowiązków, który działa na szkodę interesu społecznego, należy natychmiast zdymisjonować? Jakie konkretne konsekwencje wyciągnie pan w stosunku do prezes UKE pani Magdaleny Gaj? Czy nie robi na panu wrażenia ponad 30 tys. podpisów złożonych w ciągu sześciu dni pod skargą obywatelską? To już nie politycy, nie posłowie, ale Polacy mówią: dość łamania prawa przez panią prezes Magdalenę Gaj.
Mówca: Andrzej Jaworski
Data: 2013-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, z pana wystąpienia wynika, że była pani prezes Streżyńska złamała ustawę, bo jeżeli ustawa mówi, że do wyboru ma jeden z dwóch elementów, a ona zapisuje jeden element, to znaczy, że złamała ustawę, działała na niekorzyść instytucji, które tym tematem są zainteresowane. Pytanie, czy pani następczyni zmieniła decyzję swojej poprzedniczki i czy państwo jako ministerstwo wyciągnęliście wnioski, konsekwencje wobec byłej pani prezes, która doprowadziła do tego typu sytuacji. Jeżeli chodzi o pana wcześniejsze wyjaśnienia, to mam pytanie: Czy nie uważa pan, że te działania są pozorowane, to jasno wynika z pana informacji, dlatego że jeżeli 17 września nowa pani prezes UKE pyta Telewizję Polską, jakie jest procentowe pokrycie kraju, a wcześniej, bo już 23 lipca 2013 r., podaje informację na stronie rządowej, że pokrycie sięgnęło 99,5% (Dzwonek), to znaczy, że albo wcześniej podała tę informację bezprawnie, co jest oczywiście niemożliwe, albo to działanie jest pozorowane. Z pana informacji wynika, że pani prezes właściwie pyta Telewizję Polską o to, co ona ma zamiar zrobić, tak jakby podjęcie decyzji zależało od porozumienia pomiędzy różnymi stronami w momencie, kiedy decyzja jest całkowicie po stronie UKE. Proszę też zwrócić uwagę na to, że mamy z wczoraj lub z przedwczoraj skandaliczne wystąpienie rzecznika UKE pana Jacka Strzałkowskiego, który informuje, że UKE tak naprawdę podejmie jakąś decyzję dopiero wtedy, kiedy wszystkie strony będą tym zainteresowane. On musi najpierw wiedzieć, czy Telewizja Polska, program ABC, Fokus TV, czy Stopklatka należąca do Agory są gotowe wejść na multiplex pierwszy, bo tylko wtedy, kiedy także wszystkie trzy pozostałe telewizje Agory będą gotowe, podejmą oni konkretne działania. Rozumiem, że prezes UKE pyta w tej chwili właściciela ˝Gazety Wyborczej˝ o to, czy jest w stanie nadawać. Jeżeli jest w stanie nadawać, to będziemy mieli Telewizję Trwam na multipleksie przed świętami Bożego Narodzenia, a jeżeli właściciel ˝Gazety Wyborczej˝ nie jest w stanie nadawać, to znaczy, że nie będziemy mieli Telewizji Trwam na multipleksie przed świętami Bożego Narodzenia. Jest to bardzo ciekawe zjawisko, które obserwujemy od dłuższego czasu, wybiórczego działania poszczególnych urzędników. Dlatego mam nadzieję, że nowy minister administracji i cyfryzacji podejmie stosowne działania w stosunku do pani prezes UKE i po prostu ją zdymisjonuje. Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2013-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! 14 października br. minął kolejny termin zakończenia budowy drogi S69 na odcinku Bielsko-Biała - Żywiec. Mimo to nadal nie widać końca robót. W sprawie opóźnień w terminowym zakończeniu inwestycji monitowałam już w lipcu 2012 r. Wtedy ministerstwo informowało mnie, że planowana data oddania całości inwestycji do użytku to III kwartał tego roku. Jak widać, termin ten nie był wiążący ani dla inwestora, ani dla wykonawcy. Z informacji przedstawionych przez rzecznika prasowego Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w Katowicach wynika, że wykonawca złożył wiele roszczeń terminowych, które jednak po wstępnej ocenie inżyniera kontraktu raczej nie zostaną uwzględnione. Wykonawca ma odmienne stanowisko w sprawie powodów niedotrzymania terminu zakończenia inwestycji. Podwykonawcom nie wypłaca się zaległych faktur. Ostateczne ustalenie, kto ma rację w tym sporze, zajmie pewnie bardzo dużo czasu, więc mieszkańcy się niepokoją. Mieszkańców południa Polski nie interesują już urzędowe przepychanki pomiędzy inwestorem i wykonawcą oraz procedury rozpatrywania spraw spornych. Mieszkańcy oczekują, aby podmiot odpowiedzialny, czyli ministerstwo i Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad w Katowicach, jednoznacznie określił, kiedy nastąpi oddanie do użytku tej ślimaczącej się inwestycji, która jest niezwykle ważna i niezwykle potrzebna, i tak bardzo długo oczekiwana. (Dzwonek) Proszę więc pana ministra o odpowiedź na pytania. Kiedy ostatecznie zostanie oddana do użytku droga S69 na odcinku Bielsko-Biała - Żywiec? Dlaczego nie wyciągnięto wniosków z wcześniejszych problemów z terminowym zakończeniem robót i nie podjęto skutecznych działań, aby przedłużone o dwa lata kolejne terminy zakończenia inwestycji zostały dotrzymane? Czy prawdą jest, że Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad w Katowicach przedłużyła realizację kontraktu S69 do listopada 2014 r.? Panie ministrze, proszę mi powiedzieć: Kto jest winny takiego stanu rzeczy i jakie poniesie konsekwencje? Dziękuję bardzo.
Mówca: Czesław Gluza
Data: 2013-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Te zamiary, a później już sam przebieg tej inwestycji mają bardzo długą brodę i zdaje się, że ona co roku jeszcze będzie się wydłużać. Z naszej perspektywy jako tych, którzy mogli obserwować to z bliska, sytuacja wygląda tak: podmioty, które powinny wziąć na siebie odpowiedzialność za realizację tego, a także za nadzór, nie zawsze do końca, w pełni wywiązują się ze swoich zadań. Wydaje się, że postawa inżyniera nadzoru jest zbyt pobłażliwa. Ale chciałbym dopytać o inną kwestię. Pan minister wspomniał o braku płynności finansowej głównego wykonawcy. Z naszych informacji wynika, że otrzymuje on środki z Generalnej Dyrekcji Dróg i Autostrad. Nie wiemy, w jakiej wysokości, ale (Dzwonek) otrzymuje środki. Natomiast problem jest z przekazywaniem ich, zapłatą dla podwykonawców. Te środki w wysokości 300-500 tys. zł trafiają do podwykonawców, ale to jest za mało. W tej chwili roboty tam stanęły, nikogo nie ma na placu budowy. Nie chcę przekonywać, jak ważna to jest inwestycja również dla gospodarki tego regionu, jakie to też miało znaczenie - jeszcze w czasie poprzedniego podziału terytorialnego kraju - dla bardzo wówczas prężnego województwa bielskiego. Myślę, że ministerstwo powinno bardziej przyjrzeć się działaniom podmiotów, które są w tę inwestycję zaangażowane, i to wszystkim. Dziękuję.
Mówca: Maciej Małecki
Data: 2013-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pytanie nasze dotyczy niepokojących informacji o procederze mającym znamiona handlu ludźmi, pracownikami sezonowymi ze Wschodu. Polscy producenci rolni w sezonie zbioru posiłkują się pracą cudzoziemców ze Wschodu, szczególnie z Ukrainy. Rolnicy m.in. z powiatów płońskiego, sochaczewskiego, grójeckiego wysyłają tam zaproszenia do pracy. Na podstawie zaproszeń od konkretnych gospodarzy cudzoziemcy w polskich konsulatach otrzymują tzw. wizy pracownicze, a potem dowożeni są do Polski autokarami. I tu, proszę państwa, pojawia się problem, bowiem przewoźnicy z trasy dzwonią do polskich producentów rolnych, do rolników, żądając specjalnej opłaty za każdego przywiezionego pracownika. Gospodarz, który odmówi płacenia tego haraczu, zostaje w sezonie bez pracowników. Co więcej, część tych cudzoziemców na podstawie legalnych dokumentów wjazdowych do Polski jest transferowana do innych krajów Unii. Znajdują pracę, najczęściej na czarno, na budowach lub plantacjach w Niemczech, w innych krajach. Według informacji od rolników ten proceder odbywa się na skalę przemysłową, bo tylko z powiatu płońskiego rocznie wychodzi ok. 25 tys. zaproszeń. Stąd moje pytania: Co dzieje się w sytuacji, kiedy pracownik zagraniczny nie zgłosił się do pracy w Polsce w oznaczonym terminie? Panie ministrze, czy to Polska ponosi koszty deportacji cudzoziemców z Ukrainy, Białorusi, Rosji, Mołdawii, jeśli zostaną złapani na nielegalnej pracy w kraju Unii, a wjechali tam na podstawie legalnych dokumentów wydanych przez Polskę? Czy ministerstwo pracy ma wiedzę na temat skali tego problemu, jaka jest skala tego problemu i jak pan zamierza rozwiązać ten problem? Czy pana resort podejmował (Dzwonek) działania w celu skierowania tej oferty pracy sezonowej do osób bezrobotnych z Polski? Dziękuję bardzo.
Mówca: Wojciech Jasiński
Data: 2013-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Tak, tyle że ten system generuje sporo nieprawidłowości. Są nieprawidłowości po stronie ukraińskiej i oczywiście mogą być po stronie polskiej. My, zadając to pytanie, też nie chcielibyśmy, aby to było tak, że Polacy niejako przywiązują pracownika do siebie bez względu na warunki, jakie mu oferują. Według naszych informacji te problemy występują w coraz mniejszym stopniu. Zapewniają nas niekoniecznie sami zainteresowani, także inni, że w tej chwili choćby ze względu na konkurencję, na konieczność ubiegania się o to, żeby pracownicy chcieli u nich pracować, z natury rzeczy to się musi poprawiać. Czy są jakieś efekty kontroli? Czy prowadzona jest współpraca choćby ze Strażą Graniczną w sprawie wielkości tego procederu? (Dzwonek) Czy po tamtej stronie jest pewna obawa, że mogą zostać sprawdzeni? Według naszej wiedzy oni się czują tak pewnie, że praktycznie nie biorą pod uwagę ryzyka tzw. wpadki. Kto ponosi koszty w przypadku deportacji? To też dobrze byłoby wiedzieć. Tak jak pan mówi, trzeba to zracjonalizować, trzeba to zrobić tak, żeby to odbywało się zgodnie z zasadami obowiązującymi w XXI w. A jeśli chodzi o to masowe wysyłanie oświadczeń, to wiemy, że dla niektórych to może być biznes, ale niektórzy mówią: panie, ja muszę dać sto oświadczeń, bo nie wiem, czy mi z tego dziesięciu przyjedzie. Dziękuję.
Mówca: Wojciech Ziemniak
Data: 2013-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W związku z pojawiającymi się rozbieżnymi interpretacjami przepisów dotyczących przydzielania dyrektorowi i wicedyrektorowi szkoły oraz nauczycielowi pełniącemu inne stanowisko kierownicze w szkole godzin ponadwymiarowych uprzejmie proszę o zajęcie stanowiska w następującej sprawie. Ile wynosi maksymalna liczba godzin ponadwymiarowych możliwych do przydzielenia dyrektorowi oraz innym nauczycielom pełniącym stanowiska kierownicze w szkole wobec określonego przez organ prowadzący obniżonego tygodniowego obowiązkowego wymiaru zajęć dydaktycznych, wychowawczych lub opiekuńczych? Dotyczy to interpretacji art. 35 ust. 1 Karty Nauczyciela. Czy ograniczenie liczby godzin ponadwymiarowych możliwych do przydzielenia dyrektorowi oraz innym nauczycielom pełniącym te stanowiska kierownicze w szkole należy odnosić do 1/2 tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin wskazanego odpowiednio dla nauczycieli w art. 42 ust. 3 Karty Nauczyciela, czy też do 1/2 obniżonego tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć dydaktycznych, wychowawczych lub opiekuńczych? W wyżej wymienionej sprawie występują dwie skrajnie odmienne interpretacje, na podstawie których organy prowadzące zatwierdzają arkusze organizacyjne szkół. Czy stanowisko ministerstwa jest zgodne ze stanowiskiem wyrażonym w uchwale nr 2378/13 z dnia 5 czerwca 2013 r. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Białymstoku, którego sentencja mniej więcej brzmi, że dopuszczalna liczba godzin ponadwymiarowych powinna być ustalana z uwzględnieniem obowiązków innych niż dydaktyczne, spoczywających na dyrektorze czy wicedyrektorze szkoły, w następstwie realizacji których ustalono im obniżony tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin zajęć? Dziękuję bardzo.
Mówca: Grzegorz Raniewicz
Data: 2013-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Dziękujemy za tę interpretację. Ona wyraźnie podąża w tę stronę, w którą powinna podążać - tak intuicyjnie to czuliśmy. Również izba regionalna taką interpretację przedstawia, jednakże wiążą się z tym kolejne pytania. Czy ministerstwo w obecnej sytuacji dysponuje statystykami, które pokazują, jak to wygląda w skali całego kraju? Czy prowadzone są kontrole przez kuratoria placówek i organów prowadzących? W jaki sposób są wyznaczane godziny ponadwymiarowe oraz czy ministerstwo planuje w jakiś sposób bardziej upowszechniać tę wiedzę, aby organy prowadzące stosowały to w praktyce, gdyż wiemy, że jednak występują takie szkoły i są tacy dyrektorzy, którzy dużo bardziej niejako naciągają liczbę godzin ponadwymiarowych? Należałoby tutaj przeprowadzić chyba zarówno akcję edukacyjną, jak i kontrolną, aby to wszystko wyprowadzić na prostą ścieżkę. Dziękuję bardzo.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2013-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Obecnie kształcenie nauczycieli prowadzą uczelnie i pełniące funkcję uzupełniającą zakłady kształcenia nauczycieli, tj. kolegia nauczycielskie i nauczycielskie kolegia języków obcych. Kolegia funkcjonują w systemie oświaty na podstawie przepisu art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Zakłady kształcenia nauczycieli przez ponad 20 lat funkcjonowania w znakomity sposób zaspokajały potrzeby systemu oświaty. Słuchacze kolegium po 3 latach nauki uzyskują tytuł licencjata, nadawany przez uczelnię patronacką. Obecnie za celowe uznano zmianę statusu nauczycielskich kolegiów języków obcych i kolegiów nauczycielskich poprzez włączenie ich do struktury szkolnictwa wyższego. Umożliwia to zapis wprowadzony do ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, który stanowi: ˝Art. 261a. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może, w drodze rozporządzenia, na wniosek organu prowadzącego, przekształcić publiczną szkołę pomaturalną, kolegium nauczycielskie, nauczycielskie kolegium języków obcych albo kolegium pracowników służb społecznych w publiczną uczelnię zawodową, 2) włączyć placówki, o których mowa w pkt 1, do uczelni publicznej, po uzyskaniu zgody senatu tej uczelni, 3) połączyć placówki, o których mowa w pkt 1, w publiczną uczelnię zawodową (...)˝. Jak pokazuje praktyka, uczelnie wyższe, szczególnie publiczne, nie są zainteresowane włączaniem kolegiów do swojej struktury, a jednocześnie art. 261b stanowi: ˝Porozumienia zawarte przez organy prowadzące kolegia nauczycielskie, nauczycielskie kolegia języków obcych albo kolegia pracowników służb społecznych z uczelniami w zakresie, w jakim umożliwiają one absolwentowi, po zdaniu egzaminu dyplomowego, ubieganie się o dopuszczenie do egzaminu w uczelni oraz uzyskanie dyplomu i tytułu zawodowego licencjata, tracą moc z dniem 30 września 2015 r.˝ (Dzwonek) Efektem takiego podejścia jest wstrzymanie naboru do kolegiów jako droga do wygaszania ich działalności. Pomimo możliwości prawnych i mimo spełnienia wymaganych warunków minister szkolnictwa wyższego nie podejmuje pozytywnych decyzji w sprawie wniosków o przekształcenie kolegiów w publiczne uczelnie zawodowe. W konsekwencji takiego postępowania zwolnieniami zagrożonych jest około 600 nauczycieli, którzy stanowią wysoko wykwalifikowaną kadrę. Ponadto nauczyciele placówek funkcjonujących w systemie oświaty mogą ubiegać się o przyznanie nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego. Prawo do świadczenia kompensacyjnego, po spełnieniu wymaganych warunków, przysługuje nauczycielom wychowawcom i innym pracownikom pedagogicznym, tymczasem nauczyciele kolegiów są niejako dyskryminowani, gdyż nie obejmuje ich ustawa o nauczycielskich świadczeniach kompensacyjnych.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2013-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Już kończę. Pytania do pana ministra: Czy i jakie działania podejmuje ministerstwo, by osłonowo wesprzeć grupę nauczycieli tracącą pracę w związku z wygaszaniem działalności kolegiów? Z jakiego powodu nauczyciele kolegiów nie byli objęci i nie są objęci ustawą o świadczeniu kompensacyjnym i czy w tym zakresie pan minister, ministerstwo, ma zamiar podjąć ewentualną inicjatywę legislacyjną w celu zmiany sytuacji tejże grupy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Lassota
Data: 2013-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie ministrze, interesuje mnie sprawa tych absolwentów kolegiów, którzy do 30 września 2015 r. nie zdążą uzyskać dyplomu szkoły wyższej w oparciu o porozumienia zawarte między organami prowadzącymi kolegia a uczelniami wyższymi. Czy to oznacza, że ci absolwenci, ci słuchacze, mimo że ukończyli kolegium, są pozbawieni możliwości uzyskania dyplomu, bo porozumienia wygasają 30 września 2015 r.? Czy jest jakaś formuła, która umożliwi im jednak uzyskanie tego dyplomu? Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Żmijan
Data: 2013-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Otóż ˝Narodowy program przebudowy dróg lokalnych˝ funkcjonuje, jak był pan już uprzejmy zaznaczyć, od 2008 r. Jest realizowany w dwóch edycjach. Jeżeli chodzi o pierwszy etap, kiedy to dofinansowanie z budżetu państwa wynosiło 1 mld zł rocznie, zarówno intencja, jak i realizacja wskazują na to, że był to doskonały instrument wsparcia, poprawy stanu dróg samorządowych, które de facto tego wymagały ze względu na swój stan techniczny. Chciałbym, żeby pan minister odniósł się do efektów realizacji programu w tych dwu edycjach, bowiem, jeżeli chodzi o drugi etap, mamy do czynienia ze zmniejszeniem finansowania, a zatem ze wzrostem udziału samorządu. Chciałbym, aby pan minister odniósł się do tego, czy zmniejszenie dofinansowania przełożyło się na wyniki, efekty rzeczowe - to jedna kwestia. I druga kwestia: w związku z tym, że właśnie zostały zmienione udziały z budżetu państwa i z budżetów samorządowych, i w związku z licznymi wnioskami i uwagami samorządowców chciałbym zapytać, czy nie należałoby zmienić zarówno kryteriów, jak i zasad oceny tych wniosków. Bardzo proszę, panie ministrze, o odpowiedź na te pytania.