PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2015-05-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Darzę szacunkiem panią poseł Kochan, ale niestety muszę zareagować. Otóż chciałabym pani poseł powiedzieć, że gdyby nie Sojusz Lewicy Demokratycznej, to nie miałaby pani poseł okazji sprawozdawać na temat zmiany ustawy o świadczeniach rodzinnych. To my wprowadziliśmy po raz pierwszy rozwiązania ustawowe kompleksowo oddzielające sprawy pomocy rodzinie od pomocy społecznej. Wprowadziliśmy wtedy rozwiązania dotyczące kryteriów uprawniających do świadczeń i wysokości zasiłków, których przez szereg lat waszych rządów, kiedy już byliśmy w Unii i były środki pomocowe dla Polski, nie potrafiliście zmienić i pomóc rodzinie.
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2015-05-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Zostawmy więc tę debatę polityczną i skupmy się na tym. To było powinnością pani poseł w trakcie prac komisji nad sprawozdaniem. Wtedy wszyscy rozejdziemy się w zgodzie, bo ustawa jest dobra. Co z tego, że jest późno? Pewnie, że warto było zrobić to wcześniej. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2015-05-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W kwestiach dotyczących omawianej ustawy, która - jak już wspomniano - reguluje zapadające w ostatnim okresie czasu wyroki sądowe, porządkuje kwestie i dostosowuje prawo do rozwiązań, chociażby zastosowanie elektronicznych zwolnień, do nowoczesnych technologii, które mogą mieć zastosowanie również w kwestiach ubezpieczeń społecznych, zmiany zostały dość szczegółowo omówione zarówno przez panią poseł sprawozdawczynię, jak i przez koleżanki i kolegów z innych klubów, dlatego też nie pozostaje mi nic innego, jak stwierdzić albo przekazać informację, iż klub Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował za przyjęciem proponowanych zmian. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2015-05-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Ministrze! Zaproponowane przez rząd zmiany zdaniem Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej zasługują na poparcie. Po pierwsze, wprowadzają bardziej sprawiedliwe zasady korzystania z zasiłków macierzyńskich i zasiłków chorobowych wynikające z czasu rzeczywistego płacenia składki na ubezpieczenia społeczne. Na dzień dzisiejszy problem ten zaczął znacząco narastać. Jeżeli chodzi o zasiłki macierzyńskie wypłacane najczęściej po okresie od 31 do 60 dni, to było to na początku, w 2011 r. problemem prawie 500 osób, natomiast już 2 lata później ponad 2 tys. osób w tym okresie pobierało te zasiłki macierzyńskie. Kwota deklarowana i krótki okres opłacania składki powodują wysokie świadczenia. Problem zaczął narastać, bo od powyżej 6 tys. zł było to 820 osób, 2 lata później - już 3800 osób. Dane są do 2013 r., ale sądzę, że w 2014 r. problem nie był wcale mniejszy. Wiadomo, kiedy przepis pozwala, to się zapewne z niego korzysta. Druga istotna kwestia to zwiększenie kręgu osób uprawnionych do zasiłku macierzyńskiego o ubezpieczonych ojców dziecka w sytuacji śmierci nieubezpieczonej matki, porzucenia przez nią dziecka lub jej niepełnosprawności powodującej niemożność sprawowania opieki nad dzieckiem. To są istotne i ważne rozwiązania, dlatego również zasługują na uwagę. Kolejne kwestie to poszerzenie przesłanek warunkujących prawo ojca do zasiłku opiekuńczego na opiekę nad dzieckiem, stosowanie nowych zasad obliczania emerytury dla ubezpieczonych urodzonych przed 1 stycznia 1949 i zmiana sposobu wystawiania zaświadczeń lekarskich o czasowej niezdolności do pracy na wersję elektroniczną. W tym zakresie były, można powiedzieć, uwagi ze strony lekarzy, organizacji skupiających lekarzy, którzy uważali, że nakłada się na nich nadmierne obowiązki administracyjne i wyręcza się struktury Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeśli chodzi o prace związane z wypisywaniem zwolnień lekarskich, wprowadzaniem danych ubezpieczonego. Chciałbym zapytać, czy w czasie konsultacji uwzględniano uwagi lekarzy w tej sprawie. Oczywiście każdy rozumie, że kiedy dochodzą obowiązki, każdy się przed nimi broni, ale czy w końcowych rozwiązaniach, kiedy rząd kierował projekt ustawy do parlamentu, brano pod uwagę właśnie te opinie? Przyjęte rozwiązania oczywiście również usprawnią proces związany z przekazywaniem zwolnień lekarskich do ZUS, uszczelnią system, spowodują, że to wszystko szybciej znajdzie się w obrocie prawnym, i uniemożliwią wykorzystywanie tego do działania niezgodnego z prawem. Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował za przyjęciem projektu rządowego. Dziękuję.
Mówca: Beata Kempa
Data: 2015-05-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Zjednoczonej Prawicy chcę przedstawić stanowisko naszego klubu wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa oraz niektórych innych ustaw, zawartego w druku nr 2832, oraz wobec sprawozdania Komisji Polityki Społecznej i Rodziny w przedmiotowym zakresie, zawartego w druku nr 3357. Wysoka Izbo! Moi przedmówcy w zasadzie powiedzieli już wszystko o tym projekcie, a także o kwestiach dotyczących zmian, które były wprowadzone w procesie legislacyjnym. Te zmiany można podzielić właściwie na takie cztery podstawowe grupy. Pierwszą grupę stanowią zmiany formy i trybu wystawiania zaświadczeń o czasowej niezdolności do pracy oraz sposobu obliczania tego zasiłku dla niektórych grup ubezpieczonych. Druga grupa dotyczy rozszerzenia kręgu osób uprawnionych do zasiłku macierzyńskiego o ubezpieczonych ojców dziecka w sytuacji śmierci nieubezpieczonej matki, porzucenia przez nią dziecka lub jej niepełnosprawności powodującej niemożność sprawowania opieki nad dzieckiem oraz wyeliminowania nierównego traktowania ubezpieczonych urodzonych przed 1949 r. w stosunku do ubezpieczonych urodzonych po 1948 r. Na uwagę zasługuje również fakt eliminacji, właściwie można powiedzieć, patologii w zakresie uzyskiwania prawa do świadczeń w takiej, a nie innej wysokości. I wreszcie zmiana, która spina klamrą również te wszystkie zmiany, tj. wykorzystanie środków komunikacji elektronicznej, oczywiście wprowadzanych na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. W tym przypadku mamy do czynienia m.in. z eliminacją zaświadczeń lekarskich w formie papierowej na rzecz formy elektronicznej. Te zmiany mają na względzie przede wszystkim poprawę, jak słusznie wspomnieli moi przedmówcy, regulacji dotyczących świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, a także chodzi o kwestie wykorzystania nowoczesnych technologii. Rzeczywiście w przypadku tych zmian, szczególnie dotyczących kwestii wprowadzania formy elektronicznych zaświadczeń, obawę może budzić jedynie bardzo krótkie vacatio legis. Podzielam w tym zakresie obawę lekarzy, jak również tych, którzy takie zmiany już wprowadzali i wiedzą, że nie jest to takie proste. Ważne, żeby ten system zadziałał, oczywiście w sposób niezakłócony. To jest w zasadzie jedyna obawa. Mamy maj i nie wiem, czy ten system zadziała, a przede wszystkim czy w tym krótkim okresie vacatio legis zostanie zrealizowana kwestia dotycząca odpowiedniego oprogramowania. Miejmy nadzieję, że tak się stanie. Klub Zjednoczonej Prawicy będzie głosował za przyjęciem projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa oraz niektórych innych ustaw. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2015-05-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Inaczej być nie może i mój głos również jest za poparciem tego projektu ustawy, ponieważ rozwiązania dotyczące wprowadzenia systemu elektronicznego powinny być już w XXI w. oczywistością, a inne sprawy dotyczą albo usunięcia pewnych patologii, albo poprawy czegoś, co wcześniej omówili moi przedmówcy. To też dobry kierunek, żeby właśnie na bieżąco śledzić i poprawiać zapisy, które nie sprawdzają się. W ogóle chyba tak powinno działać prawo, bo nie wszystkie rzeczy da się przewidzieć i pewne rzeczy można zmienić. Ja również podzielam wątpliwości i obawy odnośnie do wprowadzenia systemu komputerowego. Co może się stać? Po pierwsze, mamy niedobre doświadczenia z systemami informatycznymi, po drugie, jeżeli lekarz mający na biurku komputer będzie bardziej zainteresowany wprowadzaniem danych i tym, by nie pomylić się przy wypełnianiu tych druków, to pacjent będzie gdzieś na uboczu. Lekarz, zamiast zajmować się pacjentem, do czego jest powołany, będzie zajmował się wklepywaniem tych danych. Dlatego tu powinien być chyba rozdział, rzeczywiście obsługa administracyjna powinna tę rolę w przychodniach, w ośrodkach zdrowia przejąć, a nie lekarz, któremu i tak brakuje czasu na przeprowadzenie wywiadu i na właściwe leczenie. I tu jest ta obawa. Wydaje mi się, że to też należy na bieżąco śledzić, dlatego że w tej katastrofalnej sytuacji w służbie zdrowia, przy tych wielkich kolejkach skracanie czasu, jaki lekarz ma na właściwe leczenie, na stawianie diagnozy, może być czymś niebezpiecznym. Generalnie idziemy jednak w dobrym kierunku, z tym że trzeba cały czas monitorować tę sprawę, właśnie sprawę systemu informatycznego. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2015-05-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Państwo Ministrowie! Chciałabym zapytać o to, o czym mówiła pani poseł Popiołek - czy nie biurokratyzujemy za bardzo obsługi pacjenta. Po tych doświadczeniach w opiece zdrowotnej chociażby z systemem eWUŚ mam obawy co do tego, czy przesyłanie zwolnień lekarskich poprzez system informatyczny będzie usprawnieniem, czy wręcz odwrotnie. Ale jeżeli nawet będzie to usprawnienie, to na podstawie doświadczeń z mojego biura poselskiego chciałabym zwrócić uwagę na problem lekarzy orzeczników w ZUS-ie i na to, że ZUS często wzywa na badania osoby, które są na zwolnieniu lekarskim, i czyni to bardzo często w ostatnim lub przedostatnim dniu zwolnienia, tak żeby za jeden, dwa dni odebrać, uniemożliwić wypłatę świadczenia z tytułu zwolnienia lekarskiego. Myślę, że chodzi o statystyki. Bardzo wiele osób narzeka też na lekarzy orzeczników, którzy kontrolują zwolnienia lekarskie, kontrolują osoby przebywające na takim zwolnieniu. Orzecznicy są to często osoby, które nie specjalizują się w sprawach konkretnych chorób będących podstawą zwolnienia, a uniemożliwiają wypłatę świadczenia. (Dzwonek) Prosiłabym ministerstwo, żeby jednak temu problemowi się przyglądnąć. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2015-05-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Korzystając z obecności pana ministra Buciora, tradycyjnie chcę zapytać o sprawę, którą prowadził w parlamencie, nowelizacji ustawy o ubezpieczeniach społecznych, która wprowadziła obowiązek oskładkowania dochodów m.in. członków rad nadzorczych, ale też możliwość łączenia ubezpieczenia w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dochodami nieprzekraczającymi połowy minimalnego wynagrodzenia. To rozwiązanie jednak nie objęło stosunku pracy, z którego dochody również są poniżej połowy minimalnego wynagrodzenia. Ta sprawa z punktu widzenia działalności publicznej i działalności społecznej, m.in. dotyczy to kwestii bezpieczeństwa funkcjonowania ochotniczych straży pożarnych, była bardzo ważna, było to rozwiązanie oczekiwane, dobrze przyjęte, ale jednak praktyka pokazała, że nie objęliśmy tym rozwiązaniem właśnie kwestii stosunku pracy. Pytałem już o to wcześniej pana ministra w komisji, ale chciałbym tu jeszcze zapytać, czy w związku z tym, że gospodarzem tamtej ustawy był rząd i co do zasady wszyscy mieliśmy przeczucie, że chodzi o połowę minimalnego wynagrodzenia, a nie o inne bariery, rząd przygotuje tę nowelizację tak, aby ona była pełna, zgodnie z pierwotnym przesłaniem tego projektu ustawy. Dziękuję.
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2015-05-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym pana jeszcze raz dopytać o sprawę związaną z wejściem w życie ustawy. Jak pamiętamy, było pismo prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczące wprowadzania systemu informatycznego, które wskazywało, że także ustawa o zamówieniach publicznych bardzo ogranicza możliwość szybkiego wprowadzenia systemu. Czy okres, który nastąpi po przyjęciu i podpisaniu ustawy będzie wystarczający do tego, żeby ZUS był dobrze przygotowany? I druga kwestia, też związana z czasem. Przewidywany był trzyletni jeszcze okres działania starego systemu, okres, w którym lekarze będą mogli wystawiać druki L-4 według starych zasad. Teraz wiemy, że ten okres ulega skróceniu, bo będzie to obowiązywało do końca 2017 r. Czy jednak nie będzie on za krótki? Wiem, że Naczelna Rada Lekarska też w tej sprawie się wypowiadała. Prosiłbym pana ministra o wyjaśnienie tej kwestii. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Sądel
Data: 2015-05-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! O godne warunki pracy i płacy pielęgniarek i położnych. 12 maja był obchodzony Międzynarodowy Dzień Pielęgniarki i Położnej, dlatego tu, z tego miejsca, chciałbym złożyć wyrazy szacunku i uznania całemu środowisku, które z powołania służy drugiemu człowiekowi, wspierając go w chorobie i niosąc ulgę w cierpieniu. Zawody te są zawodami szczególnymi. Wymagają nie tylko wiedzy merytorycznej i umiejętności, stałego dokształcania się, ale również predyspozycji społecznych. Pielęgniarki i położne towarzyszą nam od chwili narodzin aż do schyłku życia. Dlatego tak ważne jest zapewnienie pielęgniarkom, pielęgniarzom i położnym godnych warunków pracy. Niestety w dniu swojego święta środowisko pielęgniarek i położnych było zmuszone przeprowadzić strajk ostrzegawczy, bowiem warunki wykonywania przez nie zawodu są nie do zaakceptowania. Niskie wynagrodzenie, nadmierna biurokracja, niedostateczna liczba pielęgniarek na oddziałach szpitalnych były niektórymi z przyczyn podjęcia po raz kolejny próby zwrócenia uwagi na wagę problemu. Już od kilku lat pielęgniarki i położne mówiły o swoich niskich płacach, ale nikt z rządu nie chciał ich wysłuchać. Ich sytuacja materialna z roku na rok jest coraz bardziej dramatyczna. Płaca zasadnicza w tej grupie zawodowej waha się w granicach 1750-2600 zł, jest drastycznie niska. Pensje są niewspółmierne do ciężkiej, wymagającej i odpowiedzialnej pracy. Dodatkowo do obowiązków pielęgniarek dochodzą czynności administracyjne pochłaniające aż 30% czasu, który powinien być poświęcony pacjentowi. Zawód ten jest zawodem deficytowym. Już dziś brakuje pielęgniarek i położnych, a tylko nieliczna grupa nowo wykształconych pozostaje w kraju. Co więcej, średnia wieku pielęgniarek i położnych wynosi aż 47 lat i cały czas wzrasta. Jedynie 2% pielęgniarek zatrudnionych w szpitalach stanowią osoby do 30. roku życia. To wszystko powoduje, że za 10 lat zabraknie ich przy łóżkach pacjentów. Obecnie trwają rozmowy z Ministerstwem Zdrowia dotyczące sytuacji środowisk pielęgniarskich i położniczych. Z troską przyglądam się tym negocjacjom. Postulaty pielęgniarek i położnych uważam za zasadne. Ze swojej strony deklaruję poparcie dla ich działań. Niestety zdaniem Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych propozycje resortu są mało konkretne i zbyt rozciągnięte w czasie, a sytuacja wymaga natychmiastowego działania. Dlatego apeluję do rządu: doceńcie trud i poświęcenie tej grupy zawodowej, wprowadzając potrzebne zmiany systemowe. Jeśli nic się nie zmieni, związek zarządzi we wrześniu strajk generalny. Będzie to ostateczna forma wołania o godność zawodu pielęgniarki i położnej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2015-05-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Obelisk z popiersiem Adama Loreta, pochodzącego z Jasła pierwszego naczelnego dyrektora Lasów Państwowych, odsłonięto w poniedziałek 11 maja w jasielskim parku miejskim. Okazały obelisk, który został wykonany z piaskowca, zwieńczono popiersiem odlanym z brązu. W uroczystości, w której udział wzięli przedstawiciele różnych środowisk, władze samorządowe, parlamentarzyści, przedstawiciele służb mundurowych oraz mieszkańcy Jasła, miałem zaszczyt również brać udział. W wydarzeniu uczestniczyły poczty sztandarowe Polskiego Towarzystwa Leśnego, Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie oraz I Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle. Byli także sygnaliści z Zespołu Szkół Leśnych w Lesku. Adam Loret urodził się 26 grudnia 1884 r. w Jaśle. Nauki pobierał w najstarszym gimnazjum na terenie Galicji Wschodniej zlokalizowanym w rodzinnym Jaśle. Następnie studiował leśnictwo w Wyższej Szkole Leśnej we Lwowie. Po odbytych studiach przez 10 lat pracował w lasach majątku Branickich w Suchej k. Żywca. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości związał się z państwową administracją leśną. W 1925 r. został dyrektorem Warszawskiej Dyrekcji Lasów Państwowych, a w 1934 r. pierwszym dyrektorem naczelnym Lasów Państwowych. Postać Adama Loreta niewątpliwie wyznaczyła i wyznacza kierunki działalności Lasów Państwowych. To właśnie on zintegrował i uporządkował strukturę administracyjną Lasów Państwowych oraz przeprowadził pierwszą inwentaryzację zasobów leśnych Polski. Był współorganizatorem nowoczesnego przemysłu drzewnego. Ponadto opracował koncepcję samowystarczalności ekonomicznej Lasów Państwowych. Niewątpliwie dzięki niemu Lasy Państwowe są dziś wyjątkową organizacją w skali europejskiej, która prowadzi nowoczesną gospodarkę leśną opartą na wielofunkcyjności i ochronie przyrodniczej różnorodności. Po wybuchu II wojny światowej Adam Loret ewakuował się wraz z najbliższymi współpracownikami na wschód. W dniu 17 września 1939 r. został zatrzymany przez wojska sowieckie i osadzony w więzieniu w Wołożynie. Jak wskazują zapisy zawarte w jego rodzinnych archiwach, na przełomie października i listopada 1939 r. wraz z kilkoma współwięźniami został wywieziony do pracy w lesie przy załadunku drewna. Wtedy padł strzał. Prawdopodobnie Adam Loret został zastrzelony przez NKWD w 1940 r. Do dziś nie wiadomo, gdzie jest jego grób. Wszystkim inicjatorom budowy pomnika, społecznemu komitetowi złożonemu z przedstawicieli samorządu Jasła, leśników Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie na czele z panem dyrektorem Famielcem i Polskiego Towarzystwa Leśnego Oddział w Krośnie na czele z panem prezesem Mareckim chciałbym bardzo pięknie podziękować za upamiętnienie wielkiego leśnika, wielkiego Polaka. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo. Bardzo dziękujemy, kolego.)
Mówca: Waldemar Andzel (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-05-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie w sprawie 112. rocznicy urodzin Kazimierza Gąsiorowskiego Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 5 maja br. obchodziliśmy 112. rocznicę urodzin Kazimierza Gąsiorowskiego ps. Edyta. Chciałbym zatem przypomnieć postać tego oficera, uczestnika powstania warszawskiego, skazanego, więzionego i zamordowanego przez komunistyczne władze. Kazimierz Gąsiorowski przyszedł na świat 5 maja 1903 r. w Warszawie. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości podjął studia w Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie. Następnie kształcił się w Szkole Podchorążych Kawalerii w Toruniu. Po jej ukończeniu dowodził plutonem w 25. Pułku Ułanów Wielkopolskich. Jako ochotnik uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Pod koniec lat 20. ze względu na wrodzoną wadę serca Gąsiorowski zmuszony był przejść do rezerwy. Po zakończeniu kariery wojskowej pracował w administracji samorządowej. Najpierw podjął pracę w starostwie w Pińsku, następnie pełnił funkcję kierownika referatu społeczno-politycznego w Wydziale Społeczno-Politycznym Urzędu Wojewódzkiego w Brześciu nad Bugiem. Wybuch II wojny światowej spowodował, że Kazimierz Gąsiorowski powrócił do służby w wojsku. Uczestniczył w walkach we wrześniu 1939 r. Walczył wtedy w szeregach Nowogródzkiej Brygady Kawalerii. Wraz z oddziałem wojska przedarł się z Brześcia nad Bugiem do Warszawy i zakończył szlak bojowy w grupie Polesie generała Kleeberga pod Kockiem. W 1940 r. Gąsiorowski rozpoczął działalność w konspiracji. Najpierw działał w Tajnej Armii Polskiej, następnie w Związku Walki Zbrojnej. Zorganizował brygadę wywiadowczą w okręgu Warszawa i pełnił w niej funkcję szefa. W połowie 1943 r. został szefem wywiadu politycznego Okręgowej Delegatury Rządu na Kraj na m.st. Warszawę. Używał tam pseudonimu Edyta. W kolejnym roku został awansowany do stopnia podpułkownika. Kazimierz Gąsiorowski brał udział w powstaniu warszawskim. Był zastępcą dowódcy, a następnie dowódcą oddziału bojowego. Po tym, jak został ranny, skierowano go do pracy w Komendzie Głównej Armii Krajowej. Po upadku powstania został internowany i trafił do niemieckiego Oflagu IIC Woldenberg. Gdy obóz został wyzwolony w lutym 1945 r., ˝Edyta˝ zamieszkał w Krakowie. W tym samym okresie ujawnił się jako oficer AK, nie informując o swojej przynależności do Delegatury Rządu na Kraj. W grudniu 1949 r. został aresztowany i osadzony w więzieniu mokotowskim. Poddano go ciężkiemu śledztwu. Wyrokiem sądu wojewódzkiego został skazany na karę dożywotniego więzienia. Przed uprawomocnieniem się wyroku w toku postępowania odwoławczego Kazimierz Gąsiorowski zmarł nagle 12 lutego 1952 r. w więzieniu mokotowskim w Warszawie. Według kilku relacji został on zamordowany w trakcie okrutnego śledztwa. Pochowano go na warszawskim Cmentarzu Wojskowym. Symboliczny grób znajduje się w kwaterze na Łączce. Gąsiorowski został pośmiertnie zrehabilitowany wyrokiem sądu wojewódzkiego w 1957 r. Dziękuję.
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-05-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie kreatywności władz samorządowych Jesienią zeszłego roku na skutek wyborów samorządowych wiele gmin, powiatów i miast zmieniło swoich włodarzy. Zostali wybrani nowi wójtowie i prezydenci miast, także tych zaliczanych do największych w Polsce. I się zaczęło. Nowo wybrani włodarze muszą się pokazać światu, więc co chwila któryś z nich ma swoje medialne pięć minut, gdy - z sobie tylko znanych powodów - przedstawiają ˝pomysły˝ na poprawę funkcjonowania swoich miast. A co jest największą bolączką dużych polskich miast, najbardziej odczuwaną w codziennym funkcjonowaniu przez każdego ich mieszkańca? Komunikacja - zatłoczone i niebezpieczne ulice, problemy z parkingami, korki, stłuczki, wypadki z udziałem pieszych i rowerzystów. Zmora. Na szczęście mamy nowych, młodych i ambitnych prezydentów miast, którzy proponują innowacyjne wręcz rozwiązania. W Poznaniu będą zwężane drogi wjazdowe do miasta - żeby ograniczyć liczbę samochodów, które co rano wiozą do pracy ludzi mieszkających w podpoznańskich miasteczkach. Proste i genialne: chcesz pracować w Poznaniu, mieszkaj w Poznaniu. Tylko nie próbuj do nas przyjeżdżać. Inny sposób wybrał prezydent Katowic. W centrum ma obowiązywać ograniczenie prędkości do 30 km/h. Dla wszystkich. Dzięki temu będzie płynnie, bezpiecznie i ekologicznie. Jeżeli dołożymy do tego planowane przez Sejm ograniczenia wjazdu pojazdów do centrum miasta ze względu na ich wiek (i automatycznie emisję spalin), to takie ˝kombo˝ w mig magicznie zrobi nam z Polski Holandię. Już idę uczyć się niderlandzkiego. Dziękuję za uwagę.