Mówca: Stanisław Piotrowicz
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Jeszcze nie tak dawno instytucja wykonywania kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego nie była w ogóle znana polskiemu systemowi prawnemu. Idea zmaterializowała się w latach 2005-2007, kiedy to trwały prace rządowe nad konkretyzacją projektu ustawy, który zmaterializował się w dniu 7 września 2007 r. Rzeczywiście, jak powiedzieli moi przedmówcy, ustawa ta miała charakter epizodyczny, bowiem wprowadzono coś, co było novum w polskim systemie prawnym, potrzebne były doświadczenia, by zobaczyć, jak ten rodzaj kary będzie funkcjonował w polskim wymiarze sprawiedliwości. Rzeczywiście wprowadzano, wdrażano ten system etapowo, początkowo ograniczając się do jednej apelacji, później, w kolejnych etapach rozszerzano w kraju stosowanie tego środka. Dziś system funkcjonuje na terenie całego kraju. Aktualnie karę w tym systemie odbywa ponad 3 tys. osób. Nieliczne są przypadki, kiedy sąd był zmuszony przerwać wykonywanie kary w tym systemie z uwagi na to, że skazany nie podporządkował się regułom, które wcześniej przyjął. Skala tych przypadków jest niewielka, jest ich nieco ponad 200. Jak pokazują doświadczenia krajów europejskich, rzeczywiście możemy mówić o bardzo łagodnym i sprawnym wprowadzeniu tego systemu. Wiem - wspomniał już o tym pan poseł sprawozdawca - że tym, kto głównie zajmował się pracami legislacyjnymi, kiedy tworzono tę ustawę, i kto również dziś patronuje nowelizacjom i wdrażaniu tego systemu, jest pan generał Paweł Nasiłowski. Uważam więc, że zwykła przyzwoitość i uczciwość wymaga, żeby podziękować mu za jego zaangażowanie i za wdrażanie tej ustawy w życie. Czas pokazał, że jest potrzeba, by ta ustawa mogła zacząć funkcjonować w nieco szerszym zakresie. Nie będę się skupiał na tych zmianach legislacyjnych, bo uważam je za mniej istotne, zostały one omówione przez moich przedmówców. Chciałbym zwrócić uwagę na to, co w moim przekonaniu jest najważniejsze. Otóż najistotniejsza zmiana sprowadza się do rozszerzenia możliwości korzystania z tego rodzaju kary. W jaki sposób? Życie pokazało, że pewną barierą w jej stosowaniu jest to, że skazani nie mogą korzystać z warunkowego przedterminowego zwolnienia po odbyciu części kary, jeżeli była ona prowadzona w systemie dozoru elektronicznego. Jak wiemy, inicjatywa odbywania kary w tym systemie wypływa od skazanego i to była istotna bariera. Dzisiejsza nowelizacja likwiduje tę barierę i należy się spodziewać, że system ten będzie funkcjonował w odniesieniu do większej liczby skazanych. Póki co system jest przygotowany do objęcia nim ok. 7,5 tys. osób. Nie będę się szeroko rozwodził nad korzyściami z wdrożenia tej kary, wspomnieli o tym przedmówcy, ale trzeba podkreślić jej walory. To przede wszystkim mniejsze koszty wykonywania kary, co jest poza wszelkim sporem. Dalej, uwolnienie miejsc w zakładach karnych dla bardziej niebezpiecznych przestępców. Kolejna rzecz, odbywanie kary w tym systemie stwarza możliwości kontaktu z rodziną, wykonywania pracy, kontynuowania nauki itd. Ale to wszystko wniosła pierwotna ustawa z roku 2007. Zważywszy na to, że obecna nowelizacja w nieznacznym zakresie poprawia ustawę, rozszerza możliwość jej stosowania, klub Prawa i Sprawiedliwości poprze proponowane rozwiązania. Chcę również podkreślić to, o czym powiedział pan poseł Kozdroń. Myślę - i takie były zamierzenia twórców tej ustawy - że kolejnym etapem będzie również rozszerzenie stosowania tej ustawy jako środka zapobiegawczego obok czy też zamiast dozoru policyjnego jako instrumentu skuteczniejszego i mniej absorbującego służby państwowe. (Dzwonek) Reasumując, klub Prawa i Sprawiedliwości, zważywszy na kontynuowanie idei zmaterializowanej w roku 2007, zamierza poprzeć tę ustawę. Dziękuję bardzo.