Mówca: Grzegorz Furgo
Data: 2016-05-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzisiaj rozpatrujemy kolejne podejście do rozwiązania trudnych kwestii związanych z radiofonią i telewizją publiczną. Dzisiaj Wysoki Sejm zajmie się propozycją Platformy Obywatelskiej. Doceniając wysiłki koleżanek i kolegów z klubu PO, chciałbym na wstępie powiedzieć dokładnie to samo, co powiedziałem, gdy rozpatrywaliśmy dwa tygodnie temu projekt zgłoszony również przez grupę posłów, tym razem Prawa i Sprawiedliwości. Ta ustawa była archaiczna już w momencie jej pisania. Krótko opiszę, jak widzę tę ustawę. Otóż jest to ustawa, żeby było jak dawniej. Tym razem TVP i Polskie Radio na powrót stają się spółkami akcyjnymi, ich organy powołuje krajowa rada, która organizuje konkursy. Powstaje jakiś fundusz, dostaje 0,3% wydatków budżetowych i fiesta trwa. Takie podejście nie rozwiązuje żadnego z problemów mediów w sferze publicznej, o których regularnie mówi Nowoczesna. Jakie to problemy? Po pierwsze, nieadekwatność systemu wsparcia mediów w sferze publicznej do zmieniającej się rzeczywistości medialnej. W przedstawionym projekcie znów widzimy podział na TVP, radio, ośrodki regionalne, budżet, krajową radę itd. I na to mają pójść pieniądze, choć tym razem nie z opłaty audiowizualnej, ale z podatku, z budżetu państwa, jakby te środki budżetowe pochodziły z jakichś innych kieszeni niż kieszenie obywateli. Tymczasem dzisiaj młode pokolenie, które musimy przekonywać do aktywnego uczestnictwa w życiu publicznym, wśród którego mamy niską partycypację w inicjatywach społecznych, nie korzysta ani z radia, ani z telewizji. W tym projekcie nadal widzimy, że Sejm zaciekle postanawia tego nie zauważać, jakby byli obywatelami trzeciego sortu. Trzecim problemem jest to, że ta ustawa ponownie skłania obywateli do zaufania politykom. Konkursy w mediach publicznych od lat są ustawiane pod konkretne osoby. Od lat w tych konkursach wygrywają nie najlepsi, a jedynie faworyci najsilniejszej koterii. Szczerze powiedziawszy, z dwojga złego, niestety, wolę już chyba rozwiązanie PiS, zgodnie z którym szefa radia i telewizji mianuje minister skarbu, bo przynajmniej wiadomo, kto bierze za to odpowiedzialność, chociaż oba rozwiązania z natury są złe. Kolejne zastrzeżenia dotyczą przede wszystkim prawa unijnego, proszę państwa. W tym przypadku, tak samo jak w ustawie PiS, zastosowanie będą miały przepisy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a w rzeczywistości art. 106 i 107. Zgodnie z art. 106 ust. 2 przedsiębiorstwa zobowiązane do zarządzania usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym podlegają normom traktatów, zwłaszcza regułom konkurencji, w granicach, w jakich ich stosowanie nie stanowi prawnej lub faktycznej przeszkody w wykonywaniu poszczególnych zadań im powierzonych. Zgodnie z art. 106 ust. 3, komisja czuwa nad stosowaniem art. 106 ust. 2 i w razie potrzeby kieruje stosowne dyrektywy lub decyzje do państw członkowskich. Art. 107 natomiast stanowi, że wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie przy użyciu zasobów państwowych, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Projekt przewiduje udzielenie pomocy publicznej, dlatego wymaga notyfikacji Komisji Europejskiej w trybie art. 108 ust. 2. Notyfikacja musi być przeprowadzona z zasięgnięciem opinii prezesa UOKiK. Proszę państwa, mimo tak krytycznej oceny tej ustawy Nowoczesna zagłosuje za skierowaniem projektu do prac w komisjach, bo warto pracować nad nowoczesnym systemem mediów publicznych. W komisjach powinniśmy skupić się chociażby na wpisaniu do ustawy rozwiązań skierowanych na finansowanie ciekawych projektów realizowanych przez media niepubliczne - żeby nie być gołosłownym, widziałbym miejsce np. dla dofinansowania lokalnych audycji informacyjnych czy publicystycznych w radiach komercyjnych, które przecież mają o wiele większą słuchalność w godzinach szczytów komunikacyjnych - zmianę formuły powoływania Rady Funduszu Mediów Publicznych, aby zapewnić jej pluralizm światopoglądowy, wpisania do ustawy rozwiązań finansujących takie projekty internetowe, które poszerzają sferę debaty publicznej lub realizują własny interes publiczny. Szanowni Państwo! Nie jestem naiwny. Domyślam się, że ten projekt dzisiaj znajdzie się na sejmowym śmietniku. Ale z tego miejsca chciałbym zachęcić przedstawicieli większości, których tak mało jest na sali, do większej odwagi, bo przecież pan minister Czabański obiecał nam wszystkim dużą debatę o tym, jakie mają być media publiczne przyszłości. A panu, panie ministrze, współczuję, że właśni koledzy strzelają panu (Dzwonek) w kolano. Bo tak ostatnio było na wysłuchaniu publicznym. Szkoda pana. To, co robiła pani przewodnicząca Kruk, wyłączając mikrofony posłom...