Mówca: Maria Nowak
Data: 2013-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W swojej pracy poselskiej, podobnie jak większość z państwa, często jestem zapraszana na różnego rodzaju uroczystości odbywające się najczęściej w moim okręgu wyborczym. O wielu z nich warto opowiedzieć, dlatego dziś wspomnę tylko o dwóch wydarzeniach, jakie miały miejsce w ostatnich dniach. W moim rodzinnym Chorzowie obchodzony był jubileusz 120-lecia istnienia Szkoły Podstawowej nr 32 prowadzonej od lat przez panią dyrektor Elżbietę Sękowską. Tak zacny i godny jubileusz mógł skłaniać do ogólniejszej refleksji nad dziejami Śląska, bo przecież rozgrywające się w naszym regionie przez ponad wiek burzliwe wydarzenia musiały znaleźć odbicie w życiu tej placówki. Charakterystyczne, że w początkach istnienia szkoły, a było to pod koniec XIX wieku, aż 90% uczniów posługiwało się językiem polskim. Drugą charakterystyczną cechą szkoły była wrażliwość na sprawy społeczne. W robotniczych Wielkich Hajdukach był to przejaw bezcenny. Utworzenie klasy dla dzieci zaniedbanych w 1930 r. było tego dowodem. Te tradycje, mam na myśli patriotyzm i chęć niesienia pomocy uboższym i potrzebującym, przetrwały w szkole do dziś, choćby w postaci często organizowanych akcji charytatywnych czy działalności szkolnych organizacji. Nie można też zapomnieć o katolickich tradycjach szkoły. Od 1922 r. szkoła funkcjonowała przecież jako Katolicka Szkoła Powszechna, nie bez przyczyny też od 20 lat nosi imię błogosławionego księdza Józefa Czempiela, społecznika i proboszcza hajduckiej parafii zamordowanego przez Niemców w Dachau. Szkoła nr 32 od lat odnosi sukcesy, o czym świadczą nagrody, jakie placówka zdobywa na szczeblu wojewódzkim i krajowym. To bez wątpienia wynik nawiązania do bogatych tradycji, ale też świadectwo wysokiego poziomu zespołu nauczycielskiego i uzdolnień młodzieży z tej dzielnicy Chorzowa. Jako pedagog i poseł zajmujący się na co dzień sprawami szkolnictwa potrafię to docenić. Uroczystość przygotowana była na najwyższym poziomie. Tak scenariusz, jak i perfekcyjne wykonanie przez uczniów szkoły zrobiły na obecnych gościach niesamowite wrażenie. Uczniowie opisali 120-letnią historię swojej szkoły słowem, piosenką i tańcem. Kolorowe stroje, jak i radość na twarzach wykonawców pozostaną wszystkim w pamięci. Dlatego też z tego miejsca składam raz jeszcze tej szkolnej społeczności serdeczne gratulacje z okazji tak zacnego jubileuszu, jak i organizacji święta, wyrażając pewność, że i następne lata będą dla szkoły bogate w radość i satysfakcję z godnego wypełniania najszlachetniejszej misji, jaką jest wychowanie przyszłych pokoleń Polaków. W ubiegłym tygodniu miałam też nieczęstą okazję składać życzenia z okazji podwójnego i pięknego jubileuszu: 55-lecia istnienia placówki i 25-lecia pracy jej dyrektora. Chodzi o Młodzieżowy Dom Kultury nr 1 im. Artystów Rodu Kossaków w Tychach i jej dyrektora Teresę Wodzicką. Ta placówka w swej ponadpółwiecznej historii zapisała znakomite karty w historii kultury miasta, regionu śląskiego i kraju. Swoją działalnością dała się poznać także mieszkańcom Europy, a nawet innych kontynentów. To wyjątkowe miejsce, którego ranga i dorobek pozwalają na lokowanie go wśród najlepszych w Polsce. Zawsze, jak tylko pozwalały mi na to obowiązki poselskie, starałam się uczestniczyć w wydarzeniach organizowanych i reżyserowanych przez dyrektor Teresę Wodzicką. Zawsze też byłam pod wrażeniem wysokiego poziomu artystycznego wychowanków młodzieżowego domu kultury. Zawsze z satysfakcją doceniałam ich mądre i patriotyczne ukształtowanie, z radością obserwowałam młodzież nietuzinkową i utalentowaną. Gdyby wszędzie było takie młodzieży chowanie jak w Szkole Podstawowej nr 32 w Chorzowie czy w młodzieżowym domu kultury z Tychów, spokojna byłabym o przyszłość naszego kraju, o humanistyczne, etyczne i patriotyczne oblicze następnych pokoleń Polaków. Dziękuję bardzo. (Oklaski)