Mówca: Aleksander Mrówczyński
Data: 2019-04-11 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mija już 9 lat od tamtego tragicznego sobotniego poranka, kiedy docierały do nas informacje, że w Smoleńsku rozbił się samolot z polską delegacją. Jak wiele się wydarzyło od tamtego czasu, ile kolejnych tragicznych wydarzeń dla wielu z nas, przede wszystkim osobistych. Jednak katastrofa smoleńska przeszła do historii naszej ojczyzny jako największa tragedia państwa polskiego od czasu II wojny światowej. W dniu 10 kwietnia w całej Polsce są odprawiane msze święte i są organizowane uroczystości rocznicowe. Również w moim rodzinnym mieście, Chojnicach, w mojej parafii, parafii św. Jadwigi Królowej, od 9 lat odbywają się takie uroczystości. Cieszę się, że po raz kolejny spotykamy się podczas modlitwy w intencji ofiar i wspólnie modlimy się o pomyślność naszej ojczyzny. Jesteśmy winni pamięć tym wszystkim, którzy przez wieki walczyli o naszą ojczyznę, oddali swoje życie za jej wolność, służyli Polsce także w czasie pokoju. Pamiętajmy, że delegacja, na czele której stał prezydent Lech Kaczyński, zmierzała do Katynia oddać hołd zamordowanym przez stalinowskie NKWD polskim oficerom. Uczestnicy tragicznego lotu mieli zamiar wziąć udział w ofierze mszy świętej odprawianej w intencji zamordowanych przed 70. laty Polaków. Sami stracili życie na tej nieludzkiej ziemi. Katastrofa smoleńska odcisnęła trwałe piętno na naszym narodzie. Cały czas są w naszej pamięci ofiary tego tragicznego lotu oraz to, co próbowano zrobić z pamięcią o nich, to, jak traktowano rodziny domagające się prawdy i wyrażające swój ból i bezsilność. Widzimy, jak trwały podział powstał w naszym społeczeństwie. Przez wiele lat historii Polski tragiczne wydarzenia łączyły nas, dawały mobilizację do wspólnego działania, niesienia pomocy poszkodowanym, do elementarnej empatii, ludzkich odruchów współczucia. Niestety katastrofa smoleńska jest wydarzeniem, które nie połączyło Polaków. Seanse nienawiści organizowane na Krakowskim Przedmieściu, gdzie modlono się w intencji ofiar, niewiele miały wspólnego ze współczuciem oraz powagą wobec śmierci najważniejszych osób w państwie. Każda kolejna rocznica tragicznych wydarzeń to czas refleksji i zadumy. Wielu z nas zastanawia się, jak wyglądałaby dzisiaj Polska, gdyby żyli pan prezydent Lecz Kaczyński, Anna Walentynowicz, parlamentarzyści, generałowie Wojska Polskiego, urzędnicy, ci wszyscy, którzy lecieli do Katynia. Nie możemy zapomnieć o naszych poprzednikach, o osobach które na trwałe wpisały się w historię Polski. To jest nasz obowiązek. W ten sposób buduje się tożsamość narodu, jego kulturę. Odwołujemy się do postaci, które odcisnęły trwałe piętno na naszej historii. Bez wątpienia takie osoby były w samolocie, który rozbił się na smoleńskiej ziemi. Dziękuję bardzo wszystkim za uczestnictwo w ofierze mszy świętej. Dziękuję, że mamy możliwość zgromadzenia się w kościele św. Królowej Jadwigi. Dziękuję księdzu proboszczowi Jerzemu Sikorze, księdzu prałatowi Henrykowi Cyrzanowi, ks. dr. Januszowi Chyle oraz wszystkim kapłanom, którzy uczestniczyli w tej Eucharystii. Swoje szczególne podziękowania kieruję do młodzieży. Cieszę się, że po raz trzeci są z nami dowództwo, oficerowie i żołnierze chojnickiego 34. Batalionu Radiotechnicznego. Panowie, to wy w szczególny sposób jesteście zobowiązani do kultywowania pamięci ofiar Katynia i Smoleńska. Na koniec chciałbym także - a może przede wszystkim - podziękować pocztom sztandarowym Rycerzy Kolumba, szkoły katolickiej, Państwowej Straży Pożarnej, Policji, jednostki wojskowej. Dziękuję wszystkim uczestnikom tej wczorajszej Eucharystii. Dziękuję bardzo. (Oklaski)