Mówca: Edukacji i Nauki Przemysław Czarnek
Data: 2022-01-12 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani poseł Dziemianowicz-Bąk. Nie wiem, gdzie jest pani poseł. Pani poseł, pani użyła absolutnie cudownego argumentu: niech ministerstwo zajmie się ubóstwem dzieci. Szanowna pani poseł, naprawdę pani chce, żebym z tej mównicy przypomniał, w jakim skrajnym ubóstwie żyły dzieci wówczas, kiedy rządzili tym krajem pani partyjni towarzysze z SLD? (Poseł Kinga Gajewska: O 100 tys. więcej dzisiaj jest.) Naprawdę pani tego chce? To ja pani przypomnę nie pani czasy, ale czasy pani dzisiejszych koalicjantów z Platformy Obywatelskiej i PSL-u. Proszę państwa, miesięczny dochód czteroosobowej rodziny w Polsce, w każdym miejscu w Polsce, wzrósł na przestrzeni ostatnich 5 lat o 126%. Tym się zajmujemy. Ci ludzie nie mają wstydu. Protestowali przeciwko 500+, protestowali przeciwko całej polityce prorodzinnej i oni dzisiaj mówią o walce z ubóstwem? Ale Polacy pamiętają, że wyście ich zostawili na pastwę losu w skrajnym ubóstwie, z którego my ich wydobywamy przez ostatnie 5 lat. Pani poseł, proszę sobie przypomnieć to wszystko i spojrzeć we własne sumienie. Co pani mówi? Naprawdę bardzo o to proszę. Depresja. Szanowna pani poseł, wszystkie programy, które realizujemy, i 700 mln, które w tym roku przeznaczymy na dodatkowe etaty dla psychologów, dla pedagogów specjalnych, właśnie temu służą. Różne są tego przyczyny, ale jedna z przyczyn jest właśnie taka, że najpierw robicie dzieciom wodę z mózgu, powodujecie rozchwianie emocjonalne tych biednych dzieci w szkole, a następnie mówicie, że dostają depresji. Najpierw podpalacie, a później chcecie gasić pożary. Nie róbcie tego, a będzie nam dużo łatwiej walczyć z rzeczywiście poważnym problemem, któremu stawiamy czoła. O panu pośle Klimczaku już mówiłem, ale zwrócę się do tego rodzica z Tomaszowa. Gdzie jest pan poseł? Wyszedł? Chciałem mu jeszcze powiedzieć dwa... (Głos z sali: A może coś o ustawie pan powie.) Pan rodzic z Tomaszowa Mazowieckiego, jak słyszałem, zwracał się do pana posła, mówiąc, że dzieci nie mają co robić po godz. 12. Panie pośle, widzę zatem, że Polskie Stronnictwo Ludowe gotowe jest poprzeć naszą wielką reformę statusu zawodowego nauczyciela. Chodzi o to, żeby nauczyciele, każdy jeden, mieli co najmniej 2 godziny dyżuru tygodniowo w szkole po to, żeby to dziecko, które o godz. 12 kończy lekcje w Tomaszowie Mazowieckim, mogło pójść do nauczyciela języka polskiego, do nauczyciela matematyki, do nauczyciela każdego innego przedmiotu i poprosić o poradę, poprosić o pomoc w odrobieniu pracy domowej. My tego chcemy. Widzę, że pan też tego chce, ponieważ używa pan tego argumentu, zatem liczę na Polskie Stronnictwo Ludowe przy reformie statusu zawodowego nauczyciela. Bardzo dziękuję za gotowość do poparcia naszego projektu. (Oklaski) (Poseł Joanna Borowiak: Brawo!) Pan poseł Dziambor użył argumentów, z którymi już tutaj polemizowałem. Chodzi głównie o tę wolność. Panie pośle, nie ma w Polsce, w polskim systemie oświaty decentralizacji oświaty. (Poseł Artur Dziambor: Ma być.) Ale dzisiaj uchwalamy tę ustawę w ramach systemu w kształcie, w którym on jest. Nie zmieniamy systemu, ten system jest od kilkudziesięciu lat, więc argument, że chcemy centralizować, jest nietrafiony. Chcemy tylko uszczelnić ten scentralizowany system nadzoru pedagogicznego w ten sposób, żeby do szkoły nie trafiały treści demoralizujące dzieci, bo państwo polskie - lekcja z konstytucji, panie pośle Klimczak - ma święty obowiązek chronić dziecko przed demoralizacją. Dlatego te ustawy uchwalamy. Bardzo dziękuję za pracę.