PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Ze zdumieniem stwierdzam, że na tej sali nie ma dzisiaj pani pełnomocnik rządu do spraw równego traktowania. Tymczasem ustawa ta... (Poseł Magdalena Kochan: Była, pani profesor.) ...powoduje, że mamy do czynienia z wyraźną dyskryminacją tych, którzy nie płacą składki na ubezpieczenie chorobowe. Należą do tej grupy matki także z mojego środowiska zawodowego, mianowicie studentki i doktorantki. Dlatego zadaję to pytanie panu ministrowi po raz drugi i proszę o wyjaśnienie powodów nierównego traktowania osób w przypadku udzielenia słusznego świadczenia, jakim jest wydłużony urlop związany z macierzyństwem, tylko tym, którzy opłacają składkę chorobową. Dlaczego tego płatnego urlopu pozbawione są te kobiety, które takiej składki nie opłacają? Jakie jest uzasadnienie mojego pytania? Świadczenie macierzyńskie jest typowym świadczeniem z zakresu polityki ludnościowej, a ta polityka należy wyraźnie do zadań państwa. Dlatego też, żeby to zrobić, trzeba było zmienić tytuł, z którego wypłaca się to świadczenie. Proszę o bardzo poważną odpowiedź, gdyż zamierzam zaskarżyć to do trybunału. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Górski
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Ponieważ mógłbym nie być prawidłowo zrozumiany, chciałbym powiedzieć, że mówiąc o urlopie wypoczynkowym, mam na myśli sytuację, kiedy osoba, kobieta, która jest na urlopie macierzyńskim, nabywa prawa do urlopu wypoczynkowego i koszty tego urlopu po powrocie do pracy i wzięciu tego urlopu ponosi oczywiście pracodawca. Wobec tego mam pytanie, jak rząd zapatruje się na tę sytuację. Koszty powrotu kobiet do pracy są wysokie. Oczywiście nikomu nie zamierzam odbierać prawa do urlopu wypoczynkowego, ale dlaczego akurat pracodawca ma ponosić koszty po nieobecności pracownika będącego na urlopie wychowawczym. Dziękuję.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

W tym przypadku, panie marszałku, precyzyjnie 100%. Pan minister był uprzejmy włożyć mi w usta stwierdzenie, jakobym określał to, nad czym dzisiaj obradujemy, jako rewolucyjne. Otóż, panie ministrze, ja tak nie mówiłem. Mówiłem, że to jest krok we właściwą stronę, natomiast rząd określa te zmiany jako rewolucyjne. Przy okazji przytoczyłem parę zmian wprowadzonych przez ten rząd w ciągu ostatnich kilkunastu miesięcy, które są niestety, jeżeli chodzi o politykę prorodzinną, krokami do tyłu. Zabranie becikowego w przypadku rodzin o określonym poziomie dochodów, zabranie ulgi w podatku dochodowym w rodzinach na jedno dziecko, wzrost podatku VAT na ubranka i obuwie dziecięce z 8 do 23%, wreszcie nawet reforma emerytalna podwyższająca wiek emerytalny - to są ciosy w rodzinę. W świetle właśnie tych posunięć to, co dzisiaj robimy, nad czym dzisiaj dyskutujemy, nie może być krokiem rewolucyjnym. Dziękuję bardzo.
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie ministrze, pan też mnie źle zrozumiał. Ja zdecydowanie uważam, że rozwiązanie aktualne zobowiązujące pracodawców do rozpatrzenia wniosku o umożliwienie łączenia urlopu z zatrudnieniem na pół etatu jest korzystniejszym rozwiązaniem i że lepiej służy i kobietom, i opiece nad dzieckiem, bo pozwala łączyć i jedne, i drugie obowiązki, jako że na 4 godziny zawsze można, nie wiem, zapewnić sobie pomoc opiekunki, rodzinną pomoc. Czasami dotyczy to kobiet zatrudnionych na uczelniach. Tutaj pani profesor upomina się o pewne środowiska. Byłoby to rozwiązanie korzystniejsze. Te kobiety, które nie byłyby tym zainteresowane, po prostu nie składałyby wniosku, a te, które chciałyby, mogłyby. W innym przypadku pracodawca może po prostu to odrzucać, bo będzie to dla niego wygodniejsze ze względu na perspektywę posiadania przez rok pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze, jako że jest to forma zatrudnienia niechętnie w Polsce stosowana. W ogóle niewiele kobiet pracuje w niepełnym wymiarze godzin, a ze względu na możliwość łączenia pracy z funkcjami rodzinnymi jest to forma zatrudnienia, którą powinniśmy chyba promować.
Mówca: Izabela Katarzyna Mrzygłocka
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałabym bardzo podziękować za te wszystkie głosy, które padły dzisiaj na sali. O tym, że jest to rozwiązanie dobre, świadczą wystąpienia przedstawicieli wszystkich klubów, które popierają projekt wprowadzenia tej generalnie rocznej opieki nad dzieckiem. Przedstawiono także propozycje poprawek, o których będziemy rozmawiać na dzisiejszym posiedzeniu komisji kodyfikacyjnej. Jestem przekonana, że dojdziemy do porozumienia, tak aby jak najszybciej wprowadzić projekt ustawy w życie, aby od 17 czerwca ustawa już obowiązywała. Dziękuję bardzo.
Mówca: Krystyna Kłosin
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Marszałku! Pani Minister! Obowiązujące przepisy przewidują, że kobiety, które będą się chciały ubiegać o przyznanie świadczenia, jakim jest becikowe, powinny zgłosić się do lekarza ginekologa nie później niż przed upływem 10. tygodnia ciąży. Według analiz ekspertów zespołu krajowego konsultanta do spraw ginekologii i położnictwa przyjęcie tego uwarunkowania podyktowane jest możliwością prawidłowego prowadzenia ciąży, ograniczenia ryzyka wcześniactwa i urodzenia dzieci z niską masą urodzeniową. Panie Ministrze! Bardzo często zdarzają się jednak przypadki, gdy kobieta naturalnie karmiąca dziecko, mająca nieregularne cykle miesiączkowe po porodzie, może nie być w 10. tygodniu ciąży świadoma swojego stanu. Zbyt późne zgłoszenie się do lekarza powoduje, że traci ona prawo do świadczenia, jakim jest becikowe. Rząd, prowadząc politykę prorodzinną, chce wspierać szczególnie rodziny wielodzietne, a to zjawisko dotyczy właśnie matek, które spodziewają się kolejnego, drugiego, trzeciego czy nawet czwartego dziecka. W tej sytuacji mam do pana ministra pytania. Czy ministerstwo nie zechciałoby ponownie rozpatrzyć tego problemu, uwzględniając możliwość przesunięcia tego terminu od dwóch do pięciu tygodni w trosce o zdrowie kobiet mających urodzić kolejne dziecko lub w ogóle wprowadzenia kryterium uniezależniającego od daty zgłoszenia się do lekarza? Czy restrykcyjne trzymanie się terminu zgłoszenia się matki spodziewającej się dziecka przed upływem 10. tygodnia pod rygorem pozbawienia prawa do becikowego nie jest przypadkiem, szczególnie w przypadku rodzin biednych, spodziewających się kolejnego dziecka, czynnikiem zniechęcającym matki do urodzenia tego nieplanowanego w tej sytuacji dziecka? (Dzwonek) Czy w konsekwencji do becikowego nie powinna mieć prawa każda matka, która urodzi dziecko, niezależnie od daty zgłoszenia się do lekarza ginekologa? Dziękuję bardzo.
Mówca: Iwona Guzowska
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Pani Minister! Z pani wypowiedzi wynika bardziej troska o ekonomię niż o wsparcie matki i rodziny. Tu chyba zostały już zastosowane narzędzia, bo przecież będzie kryterium, które będzie obowiązywać przy przydzielaniu becikowego w wysokości 1922 zł, ale nie o to chcę zapytać. Chciałabym zapytać, czy nie warto byłoby wrócić do tego tematu i jednak zmienić stanowisko. Są kobiety, które bardzo długo nie są świadome swojego stanu, czyli nie są świadome tego, że są w ciąży, a także kobiety, które rodzą dzieci chore, z różnymi wadami. Przecież takie kobiety tym bardziej potrzebują wsparcia, więc zastanawia mnie takie stanowisko. Dlaczego jest ono tak bardzo restrykcyjne? Dlaczego nie można tego uelastycznić? Przecież z panią poseł Krystyną Kłosin wspominałyśmy o tym, że jedna rzecz to polityka prorodzinna, a druga to pochylenie się i praca nad tym, żeby umożliwić godne warunki dla rozwoju małego dziecka. Dziękuję.
Mówca: Adam Kwiatkowski
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Zarząd Telewizji Polskiej z prezesem Braunem podjął decyzję o pozbyciu się ponad 550 pracowników - dziennikarzy, montażystów, charakteryzatorów i grafików. Ta decyzja jest dla nas trudna do zrozumienia, bo główną wartością telewizji publicznej są przecież ludzie, którzy tam pracują. Z tego, co wiemy, tę decyzję podjęła rada nadzorcza. Chcielibyśmy się dowiedzieć, jak zachowali się przedstawiciele rządu, ministerstw skarbu i kultury, które mają dwóch przedstawicieli w radzie nadzorczej. Przeciwko tym decyzjom protestują związki zawodowe, związki twórcze, protestuje też część rad programowych regionalnych ośrodków telewizyjnych. Chcielibyśmy się dowiedzieć, w jaki sposób władze telewizji prowadziły ze związkowcami konsultacje w sprawie przyjęcia tego programu, a także jakie są i czy są planowane dalsze kroki we wdrażaniu i realizacji tego programu i jakichś kolejnych jego mutacji. Chcemy się wreszcie dowiedzieć, jak rząd zamierza zareagować na te wszystkie protesty, które były formułowane zarówno przez związki zawodowe, jak i przez instytucje, które działają w szeroko rozumianym otoczeniu telewizji publicznej. Na koniec mam pytanie do pana premiera i rządu: Czy to jest pierwszy krok do likwidacji lub prywatyzacji telewizji publicznej? Chciałbym powiedzieć, że naszym zdaniem jest to pierwszy krok. Dziękuję bardzo, panie marszałku.
Mówca: Maciej Łopiński
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Chciałbym zapytać, jak rząd w ogóle wyobraża sobie funkcjonowanie mediów publicznych, bo w naszej ocenie sytuacja mediów publicznych, a szczególnie telewizji, jest dość dramatyczna. Nie możemy doczekać się żadnych konkretów w sprawie ustawy medialnej, która jest zapowiadana przez przedstawicieli administracji od dawna. W ubiegłym roku w trybie art. 152 zwołaliśmy specjalną komisję kultury na ten temat. W tym roku drugim punktem, po wypowiedzi pana prezesa Brauna na temat sytuacji finansowej, miało być wystąpienie przedstawiciela rządu, który miał mówić o planach rządu, jeśli chodzi o finansowanie mediów publicznych. Jesteśmy krajem, w którym udział środków publicznych w finansowaniu mediów publicznych jest jednym z najniższych w Europie. Chciałbym się dowiedzieć, jakie są plany rządu w tej dziedzinie... (Dzwonek) Przepraszam, panie marszałku, ale pan poseł Kwiatkowski zaoszczędził 30 sekund, w związku z tym ja...
Mówca: Maciej Łopiński
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Chciałbym zapytać, jakie są plany rządu względem ustawy. Proszę też pana ministra o odpowiedź na piśmie na nasze pytania, ponieważ nie jesteśmy usatysfakcjonowani tymi odpowiedziami. Główną wartością mediów są ludzie, którzy tam pracują. Pozbycie się, przeniesienie do firmy zewnętrznej 550 pracowników każe zadać pytanie o niezależność dziennikarską, każe zadać pytanie o lojalność tych pracowników względem własnej firmy. Jeżeli celem jest zmuszenie ludzi do uruchomienia własnej działalności gospodarczej, to jest to nic innego, jak zmuszenie ich do zawierania umów śmieciowych. To jest bardzo niepokojący trend i nas, przedstawicieli opozycji, polityka rządu względem mediów publicznych bardzo niepokoi. Dziękuję. (Poseł Leszek Aleksandrzak: Na piśmie.)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowne Posłanki i Szanowni Posłowie! Pani Minister! Powołując się na informacje zawarte w odpowiedziach na interpelacje poselskie nr 4419 i 9632, pytam pana ministra, kiedy zostanie ukończona budowa bądź naprawa wiaduktu w Mszanie i czy ministerstwo planuje rozbiórkę obecnie istniejącej, niezdatnej do użytku konstrukcji i zastąpienie jej inną? Prawie rok temu, to znaczy 30 maja 2012 r., śląski wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego w celu doprowadzenia budowy obiektu mostowego MA532 do stanu zgodnego z prawem nakazał oddziałowi Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad wykonanie następujących robót: naprawa zarysowanych dwóch zastrzałów żelbetowych, naprawa uszkodzonej płyty dolnej w segmencie, wprowadzenie elementów wzmacniających płytę dolną mostu w postaci dodatkowych poprzecznych żeber, wprowadzenie dolnych kabli uciągających przęsła B-C poprowadzone poniżej dolnej powierzchni płyty dolnej, zainiektowanie - cokolwiek to znaczy - istniejących w płycie dolnej, niewykorzystywanych kanałów kablowych zaczynem, iniektem cementowym. Jednocześnie określono termin wykonania robót do końca sierpnia 2013 r. Charakterystyczne w tym stwierdzeniu jest to, że czas na błahe naprawy dano znacznie dłuższy niż czas niezbędny do zbudowania całego obiektu. Ponadto stwierdzono, że obiekt MA532 na dzień 20 maja 2012 r. wykonano w około 93-94%. Zaawansowanie rzeczowe w tym kontrakcie wyniosło 97%. Jak długo można budować lub naprawiać 2,15% wiaduktu?
Mówca: Witold Klepacz
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Chcielibyśmy dowiedzieć się, bo z wypowiedzi pani minister to nie wynikało: Kiedy zostanie wskazany wykonawca zastępczy? Znając proces budowlany i wyłaniania wykonawców, śmiemy tutaj powątpiewać, czy termin 31 grudnia 2013 r. zostanie dotrzymany, bo to jednak wiąże się z pewnymi obostrzeniami procesu inwestycyjnego. Chcielibyśmy też dowiedzieć się, jak przebiegają procesy sądowe - jeden w oparciu o pozew generalnej dyrekcji o zapłatę przez firmę Alpine Bau kwoty 56 mln zł za awarię spowodowaną błędami wykonawczymi i drugi, w którym Alpine Bau wniosła pozew przeciwko generalnej dyrekcji o zapłatę 1,2 mld zł za roboty budowlane wraz z odszkodowaniem i z odsetkami. Czy Skarb Państwa przygotował w ustawie budżetowej rezerwę na wypadek wypłacenia firmie Alpine Bau kwoty 1,2 mld zł ? Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Do tej pory wydano 108 koncesji na poszukiwanie ropy i gazu w łupkach i ten proces koncesyjny nie jest tu żadnym problemem, jest realizowany w sposób należyty. Otrzymało je ponad 20 firm i po 3 latach od tego momentu doczekaliśmy się tylko 44 odwiertów. Podkreślam: tylko, bowiem żeby należycie zbadać obszar koncesyjny, to trzeba tych odwiertów zrobić co najmniej dwa razy tyle. A więc 20 firm dokonało 44 odwiertów, co nie jest wynikiem, który by zadowalał. W ostatnich miesiącach koncerny północno-amerykańskie, czyli Exxon Mobil, Talisman Energy czy Marathon Oil, wycofały się z tego przedsięwzięcia, a są czy były posiadaczami kilkudziesięciu koncesji na rozpoznanie tych złóż. Oczywiście uzasadniały to najczęściej brakiem sukcesów w poszukiwaniach. A więc pytanie: Czy w Polsce rzeczywiście jest tyle gazu łupkowego, żeby można było wydobywać go na skalę przemysłową - jakie nakłady należy ponieść - czy też gaz łupkowy stał się wyłącznie PR-owskim zabiegiem pod koniec poprzedniej kadencji? Oczywiście chciałoby się, żeby było inaczej. Wiemy, że PGNiG, a więc nasza firma, i Lotos posiadają ponad 20 koncesji. Mamy zatem pytanie: Czy zamierzamy dochodzić do gazu łupkowego i na skalę przemysłową, w ilościach wielu miliardów metrów sześciennych, wydobywać go przez polskie firmy, czy nas po prostu firmy, zachodnie koncerny w żaden sposób nie interesują? Na koniec, bo niewiele mam czasu, chciałbym zapytać: Czy faktem jest, czy prawdą jest, że w rządzie trwa spór na temat powołania bądź niepowołania narodowego operatora kopalin energetycznych? Z tego co do mnie dochodzi, pan minister finansów chce być tutaj decydentem, a śmiem twierdzić, że nie jest on specjalistą, jeśli chodzi o zagospodarowanie polskich surowców czy polskich bogactw narodowych. Dziękuję.
Mówca: Leszek Aleksandrzak
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Trzy interesujące nas tematy. Po pierwsze, wiedząc, jaki jest zapał ministra finansów do nakładania najróżniejszych podatków, mam pytanie: Czy pracuje się już nad kwestią podatku nazywanego od węglowodorów, czyli podatku od wydobycia? Czy będzie o tym decydował minister finansów, czy zdecyduje z udziałem ministra gospodarki, bo obawiamy się, że gdy minister finansów nałoży podatek, to znając jego zapęd do nakładania podatków, zabije tę przedsiębiorczość. Następne pytanie jest takiej treści: Czy faktem jest, że dzisiaj, przy obecnych możliwościach technologicznych wydobycia gazu łupkowego, to wydobycie jest na poziomie 5% złoża? Tak oceniają fachowcy, że dzisiaj technologia pozwala na wydobycie ok. 5% ze złoża, a kolejny raz nie da się tego już wydobywać i 95% pozostaje w ziemi. Czy to jest rzeczywiście fakt? Trzeba też wziąć pod uwagę środowisko, które jednak mimo wszystko ucierpi na tym wydobyciu. Czy faktem jest, dzisiaj oczywiście nie jesteśmy w stanie tego sprawdzić, ale czy założenie, że są to bardzo duże złoża, jest faktem, czy też po tych odwiertach, które są, może okazać się, że nie jest to prawdą? Dziękuję bardzo.
Mówca: Beata Kempa
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Stocznia Gdańska jest kluczowym zakładem polskiego przemysłu stoczniowego zatrudniającym tysiące pracowników. Jako kolebka ˝Solidarności˝ jest również żywym symbolem najnowszej historii Polski i demokratycznych przemian, które zostały zapoczątkowane wydarzeniami Sierpnia 1980 r. Dla wielu Polaków to wręcz pomnik naszej narodowej historii. W związku z powyższym Klub Parlamentarny Solidarna Polska z niepokojem przyjął doniesienia medialne o możliwej upadłości Stoczni Gdańsk SA z siedzibą w Gdańsku. Uważamy, że o dalszych losach tej firmy powinny decydować nie tylko wskaźniki ekonomiczne, ale również kompleksowy plan ratowania zakładu. Dlatego, panie ministrze, pytamy: Jakie działania podjęły Ministerstwo Skarbu Państwa oraz Rada Ministrów w celu ratowania polskiego przemysłu stoczniowego, w szczególności Stoczni Gdańsk SA? Jakie działania podjęło Ministerstwo Skarbu Państwa oraz Rada Ministrów w celu ratowania polskiego przemysłu stoczniowego, w szczególności Stoczni Gdańsk SA? Jakie działania podjął podległy panu resort w celu uniknięcia upadłości Stoczni Gdańsk SA? Czy Ministerstwo Skarbu Państwa posiadało informacje na temat złej kondycji ekonomicznej spółki i jakie działania prewencyjne w tym aspekcie podjęło? Czy podległy panu resort monitorował realizację założonego planu restrukturyzacji Stoczni Gdańsk SA? Czy plan ten został przez nią zrealizowany? Czy Ministerstwo Skarbu Państwa ma dostęp do sprawozdania z restrukturyzacji zakładu, który ma trafić do sejmowej Komisji Skarbu Państwa do końca czerwca? Czy podległy panu resort rozważa możliwość wprowadzenia zmian ustawowych, których efektem byłoby zwiększenie pomocy publicznej dla Stoczni Gdańsk? Jednocześnie, panie marszałku, bardzo proszę, aby obok tej dzisiejszej odpowiedzi, również na pytania dodatkowe, na moje ręce jako wiceszefowej Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska została przesłana kompleksowa odpowiedź na piśmie, ponieważ jest to ważne nie tylko dla społeczności Gdańska i stoczni, ale też całej Polski.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, zapytam o obecną sytuację pracowników, bo wiemy, że nie były wypłacane pensje. Czy państwo właśnie w czasie tych rozmów zainteresowaliście się sytuacją pracowników stoczni i jakie tutaj są rozwiązania? Czy państwo będą przewidywać jakieś wsparcie? Jaka jest obecna sytuacja? Skoro mówi pan, że te rozmowy trwają, to pewnie na bieżąco jest pan informowany, jak ta sprawa wygląda.
Mówca: Tadeusz Arkit
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Problem przedstawiany na przykładzie młodych sportowców trenujących w Powiatowym Międzyszkolnym Ośrodku Sportowym w Chrzanowie dotyczy wszystkich młodych sportowców, a zwłaszcza tych, którzy uprawiają sport w mniejszych ośrodkach miejskich i wiejskich. Zgodnie z ustawą i rozporządzeniem ministra zdrowia dzieci i młodzież uprawiające amatorsko sport muszą posiadać badania lekarskie, aby mogły trenować, a przede wszystkim uczestniczyć we współzawodnictwie sportowym dzieci i młodzieży. Do 2011 r. na terenie naszego powiatu działały dwie poradnie sportowe, które zaspokajały potrzeby dzieci i młodzieży w zakresie badań pod kątem ich udziału w zawodach sportowych. Aktualnie działa jedna poradnia medycyny sportowej. Poradnia ta absolutnie nie zaspokaja potrzeb naszych sportowców pomimo tzw. nadwykonania usług. Dotyczy to przede wszystkim badań specjalistycznych, laryngologicznych, okulistycznych, dentystycznych itd., w przypadku których okres oczekiwania wynosi do 3 miesięcy, natomiast ważność badań to okres 6 miesięcy. Wychodzi więc na to, że dzieci zamiast trenować powinny spędzać czas w kolejce na badania. Skutkuje to tym, że młodzież często nie posiada aktualnych badań i pomimo systematycznego treningu i zaangażowania w podnoszenie swoich kwalifikacji sportowych nie może uczestniczyć w zawodach sportowych. Aktualnie w naszym ośrodku w 20 grupach treningowych uprawia sport ponad 300 dzieci i młodzieży. Na przełomie września i października rozpoczynają oni sezon rozgrywkowy. Gdy po powrocie z wakacji młodzi sportowcy udają się do przychodni, aby uaktualnić swoje badania lekarskie, dowiadują się, że najbliższy termin badań to początek listopada. W ten sposób zostaje zniweczona cała praca na obozach sportowych i przygotowania do sezonu, gdyż bez badań lekarskich młodzież oczywiście nie zostanie dopuszczona do rozgrywek sportowych. Panie ministrze, aby wyjść naprzeciw uzasadnionym potrzebom, wydaje się, że warto zastanowić się nad następującymi rozwiązaniami. Po pierwsze, zmiana rozporządzenia ministra zdrowia w zakresie badań specjalistycznych do karty zdrowia sportowca dla dzieci i młodzieży amatorsko uprawiających sport. Sądzę, że taki zakres badań specjalistycznych jest zbędny i niepotrzebnie angażuje środki budżetowe, które mogłyby być wykorzystane przez osoby bardziej potrzebujące. Po drugie, być może wydłużenie ważności badań, np. do jednego roku. I po trzecie, wydaje się, że najlepszym rozwiązaniem byłoby, aby o dopuszczeniu do amatorskiego uprawiania sportu decydował lekarz rodzinny, który jest najbliżej dziecka i doskonale jest zorientowany w jego aktualnym stanie zdrowia. Dziękuję bardzo.
Mówca: Krystyna Poślednia
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Trochę spodziewałam się takiej odpowiedzi pana ministra w tym zakresie, rozumiem, że te odpowiedzi są przejawem wielkiej troski o zdrowie naszych dzieci i młodzieży, tych, którzy zaczynają borykać się z uprawianiem sportu, a będą szli zapewne w stronę sportu wyczynowego, niemniej należy także przyjrzeć się temu, co dzieje się w terenie. Ja, reprezentując województwo wielkopolskie, zauważam duży brak lekarzy ze specjalizacją sportową, za niskie są też kontrakty, żeby naprawdę bez wielkich przeszkód można było dostać się do lekarza sportowego. Stąd nasza troska idzie w tym kierunku - chcąc rozwijać sport, przejść już do fazy sportu amatorskiego, w którym obowiązują przepisy dotyczące badań zdrowotnych, musimy uwzględnić tzw. fazę sportu powszechnego. (Dzwonek) Powszechnie jest znana bariera dostępu do tej drugiej fazy, brakuje nam tej ciągłości. I tutaj apelowalibyśmy do Ministerstwa Zdrowia, żeby rozważyć możliwość, albo monitorować, jakie są potrzeby co do kontraktowania lekarzy sportowych, tak żeby zabezpieczyć, umożliwić właściwy dostęp do badań we właściwym okresie, by młody człowiek mógł korzystać w pełni z możliwości uczestnictwa w zawodach sportowych.