Mówca: Mirosława Nykiel
Data: 2019-06-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Wysoka Izbo! Według uzasadnienia projektu dotyczy on uregulowania zasad i wzmocnienia współpracy między głównymi instytucjami państwa realizującymi zadania na rzecz rozwoju gospodarczego i społecznego. Realizacja tego celu ma nastąpić przy pomocy mechanizmów zapewniających koordynację i wzajemne uzupełnianie się następujących podmiotów. Pozwolę sobie ich nie wymieniać, bo one znajdują się w tym projekcie i były wymienione przez mojego przedmówcę. Według projektodawcy obecnie wymienione podmioty w sensie prawnym realizują swoje zadania oddzielnie. Forma prawna tych instytucji jest różna. Wspólną cechą jest podleganie organom państwa, a poza tym nie ma właściwie, jak twierdzą wnioskodawcy, formalnoprawnej płaszczyzny do stałej współpracy na tym samym poziomie i koordynacji działań, czyli nie ma angażowania w bieżące sprawy ww. ministerstw i obsługujących ich ministerstw. Projekt dokonuje też zmiany, szanowni państwo, w ustawie o PPK, tj. zmienia definicję wynagrodzenia. Równolegle uregulowano to już w innej ustawie, więc pewnie będzie poprawka. Ten zapis w tej ustawie nie miał żadnego uzasadnienia. Projekt został skierowany pismem z dnia 15 marca do organizacji pracodawców, związku rzemiosła i związków zawodowych z prośbą wydanie opinii do dnia 8 kwietnia. Zgłoszono zastrzeżenia odnośnie do sposobu procedowania nad projektem oraz wydano negatywną ocenę podmiotu nowelizacji, cytuję: przyjęty sposób procedowania oraz zakres zmiany ustawy o PPK podważają zaufanie do nowej instytucji. Był protest wobec braku przekazania projektu do konsultacji w trybie art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych. Cel podany w uzasadnieniu projektu może być osiągnięty na zasadzie umowy o współpracy podmiotów i regulacja ustawowa nie jest tu konieczna, zwłaszcza że nie jest elastyczna, a za każdym razem wobec jakichkolwiek zmieniających się warunków trzeba zmieniać tę ustawę. To jest ustawa centralizująca i bezpośrednio podporządkowująca wymienione podmioty władzy politycznej. Wprowadza m.in. szybką ścieżkę dokapitalizowania Polskiego Funduszu Rozwoju skarbowymi papierami wartościowymi, z jednoczesnym wyłączeniem art. 97, art. 98 i art. 102. Rezygnuje się z wydania rozporządzenia dotyczącego konkretnych skarbowych papierów wartościowych, treści listu emisyjnego oraz nakazów zbywania odpłatnie na rynku pierwotnym skarbowych papierów wartościowych. To powinno być każdorazowo badane pod kątem zgodności z unijnym prawem pomocy publicznej. Wątpliwości też budzi regulacja dotycząca poręczeń i gwarancji spłaty zobowiązań kredytowych i obligacji emitowanych przez Polski Fundusz Rozwoju. Jedno z zastosowanych tu rozwiązań prawnych dotyczy przedsięwzięć inwestycyjnych o charakterze publicznym, o szczególnym znaczeniu dla gospodarki narodowej. Gwarancja Skarbu Państwa do 100% kwoty zobowiązań także wtedy, gdy z analizy wynika, że Polski Fundusz Rozwoju nie będzie w stanie wykonać zobowiązań, de facto stanie się bezzwrotną pomocą. W połączeniu z założonym budowaniem strategii nowego systemu można wyciągnąć wniosek, że podjęte podmioty, realizujące dotychczasowe ustawowe działania na rzecz wspierania przedsiębiorczości, mogą być zaangażowane za pomocą środków, którymi dysponują, w realizację centralnych inwestycji rządowych. Wątpliwości budzi także zmieniony sposób finansowania przedsiębiorców, czyli zmiany, które miała wprowadzić ta ustawa także w sprawie PPK, o czym już mówiłam. Na tym etapie prac oznacza to negatywną rekomendację mojego klubu. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)