PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marek Gos
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Szanowni Państwo! Chcę zwrócić uwagę na dosyć, wydaje mi się, ważny aspekt związany z pewnym prawem władztwa między różnymi szczeblami samorządu. Chodzi o dzisiejsze kompetencje gmin i samorządów województw. W projektowanych rozwiązaniach widać w odniesieniu do układu ochrony krajobrazu, że poprzez tworzenie audytu krajobrazowego jednak aktem nadrzędnym w stosunku do już dzisiaj obowiązujących aktów prawa miejscowego ma być audyt. A więc jest pytanie: Co z dotychczas obowiązującymi dokumentami planistycznymi, takimi jak studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, czy prawem miejscowym w postaci chociażby uchwalonych przez radę gmin miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego? To jest jedno pytanie. Kolejne pytanie i w zasadzie też pewna sugestia. Zwracamy uwagę na pewien bałagan architektoniczny i ochroniarski związany z krajobrazem. Pytanie jest następujące: Czy próbowaliśmy szukać instrumentów, żeby zachęcić 90% gmin w Polsce, które nie opracowały planów zagospodarowania przestrzennego? Tu według mnie jest obszar, w którym rzeczywiście możemy wykazać się dużą aktywnością i oprócz dotychczas obowiązujących wytycznych dla miejscowych planów wprowadzić również elementy krajobrazowe i dać impuls gminom, aby takie miejscowe plany w końcu zostały przyjęte. (Dzwonek) Mam bowiem wrażenie, że poprzez tworzenie kolejnego dokumentu i kolejnych formuł ochroniarskich postąpimy tak, jak kiedyś zrobiliśmy z Naturą 2000 - że nakładaliśmy na te obszary dotychczasowe formy ochrony przyrody. Tak samo dziś możemy próbować te nowe formy i, taki jest zamysł, nakładać na już istniejące. A więc zwracam uwagę na te ważne aspekty. Moje pytanie brzmi: Jak po przyjęciu tego projektu mają układać się relacje między szczeblem regionalnym a szczeblem lokalnym samorządu, jeżeli chodzi o gospodarowanie środowiskiem i krajobrazem? Dziękuję bardzo.
Mówca: Adam Rybakowicz
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytanie dotyczące analizy wpływu aktu normatywnego na sektor finansów. Projekt przewiduje, że pociągnie za sobą wydatki z budżetów samorządów wojewódzkich na poziomie 6,4 mln zł, natomiast dochody gmin będą wynosiły 66,7 mln zł rocznie. Na jakiej podstawie zostały zrobione takie wyliczenia i skąd posiadacie takie dane? Mam nadzieję, bo te kwoty są dość niskie w skali całego kraju, że faktyczne opłaty za reklamę będą dość, a nawet bardzo niskie. Czy 66,7 mln to jest kwota ogólna, czyli w skali kraju, czy w skali jakichś gmin, bo nie chce mi się wierzyć, że gmin. Przede wszystkim skąd są takie wyliczenia? Jakie są wyliczenia? Czy są wyliczenia określające koszt umieszczania takich reklam na własnych posesjach, poza posesjami? Czy takie kwoty przynajmniej ustawodawca zna? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Poznański
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W końcu prezydent zauważył problem bałaganu, a nie chciałbym użyć innego słowa na literkę ˝b˝, jaki panuje w naszym kraju. Dziwi mnie stanowisko i podejście posłów i posłanek z Prawa i Sprawiedliwości. Szanowni państwo, będziecie mogli państwo w komisjach wnieść poprawki, które uwzględniają te problemy, jakie przedstawiacie w swoich pytaniach, a nie tylko atakować i mówić, że wszystko jest złe. Pan poseł Wiesław Jańczyk z Prawa i Sprawiedliwości powiedział, że na trasie Kraków - Zakopane jest porządek i reklamy, które tam są ustawione, nie budzą niesmaku w jego odbiorze estetycznym. Jest totalny bałagan, jest totalna samowolka. Oczywiście nie jestem za tym, żeby gnębić przedsiębiorców, narzucać na nich dodatkowe opłaty. Ale, szanowni państwo, wystarczy udać się do naszych sąsiadów Czechów albo do Duńczyków i nie zobaczymy takiego bałaganu, jaki panuje w naszej przestrzeni, w naszym krajobrazie. Kto chce, stawia, co chce. Oczywiście firmy, które produkują reklamy wielkoformatowe, muszą z czegoś żyć, ale forma, jaka jest w chwili obecnej, i samowola, jaka panuje w naszym kraju, są przerażające, tym bardziej że to, co dzieje się w krajobrazie starych zabytkowych miast naszego kraju, w tym w krajobrazie architektury, jest przerażające. (Dzwonek) Zabytkowe kamienice czy żeliwne kute balkony są oblepiane ohydnymi, źle zaprojektowanymi reklamami i tak naprawdę nie ma nad tym żadnej kontroli. Konserwatorzy zabytków w wielu przypadkach nie reagują na bałagan, jaki panuje w naszych miastach, co bezpośrednio wpływa na zarobki związane z turystyką, bo oczywiście osoba, która zwiedza, nie chce przyjeżdżać do brzydkiego miejsca oblepionego reklamami, ale do ładnego. Zmierzam, do pytania, a mam pytanie do pana ministra: Jak będzie wyglądała standaryzacja gabarytowa reklam? Czy nie lepiej ująć to w ustawie, jakby scentralizować te możliwości co do tego, jak ma wyglądać reklama, jaką ma mieć wielkość, gdzie dokładnie może być ustawiana? Znając mentalność naszych obywateli, będzie tak, że w samorządzie zacznie się kombinowanie, zacznie się modzenie... (Poseł Andrzej Adamczyk: Niech pan przestanie. Już pan o minutę przekroczył czas.) Proszę wysłuchać. Niektórzy z Prawa i Sprawiedliwości też przedłużali. Nic się nie stanie, jeżeli pan troszeczkę dłużej posiedzi i posłucha.
Mówca: Marek Poznański
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Już kończę, pani marszałek. Czy nie lepiej ująć tego w ustawie, tak żeby nie było możliwości dowolnej interpretacji tej wielkości? Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Andrzej Adamczyk: Będzie tu pouczał.)
Mówca: Mieczysław Golba
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Reklamy dzisiaj są ustawiane wszędzie, można powiedzieć, na całym świecie, czy to w Londynie, czy w Paryżu, czy we Wiedniu, czy w Szanghaju, czy w Nowym Jorku. Gdziekolwiek byśmy popatrzyli, tam one są. Jest tylko kwestia tego, jaka będzie rola naszego projektu, tego, który będzie przedstawiony w przyszłości, jak on zafunkcjonuje. To jest bardzo ważne, istotne. Dlatego mam takie pytanie: Przede wszystkim czy ta ustawa wpłynie na elektrownie wiatrowe? W Bieszczadach, gdzie mamy piękny krajobraz, panie ministrze, czy pan prezydent zdaje sobie sprawę z tego, jak on jest rujnowany? Piękne Bieszczady są tak psute tymi elektrowniami wiatrowymi. Czy po prostu w tej ustawie zakażecie tego, tak aby ich tam nie było, aby ich nie budować w pięknych Bieszczadach czy na Pogórzu Dynowskim? Można by było jeszcze wiele innych miejsc wymienić. To jest, uważam, najważniejsza sprawa. Nie chodzi dzisiaj o to, że zakażemy np., nie wiem, rolnikowi, który ma przy trasie, przy głównej drodze kawałek ziemi postawić, tam gdzie można, pięknej reklamy, którą z autostrady dobrze widać. Tak jest w Niemczech. Przecież kiedy tam jedziemy, to niejednokrotnie to widać. Ale przede wszystkim musimy zwrócić uwagę na ten piękne nasze naturalne środowisko. Niejednokrotnie mówię o tym, dlatego że do mojego biura poselskiego wiele osób się zgłasza i prosi o to, aby nie psuć tych pięknych naturalnych krajobrazów, jakie mamy dzisiaj. To w szczególności Bieszczady, Roztocze, Pogórze Dynowskie. A naprawdę coraz więcej wiatraków tam jest. I moje pytanie. Jeśli one już tam stanęły, co poniektóre, to czy będzie w tym projekcie ustawy nakaz, aby je, powiedziałbym, zlikwidować, tak by nie psuły tego środowiska? Przede wszystkim mam na myśli piękne krajobrazy, jakie mamy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Dobrze, że pan jest, panie pośle Matuszewski, bo chciałbym panu powiedzieć, że prezydent jeździ po Polsce. Ostatnio przyjął m.in. moje zaproszenie jako posła opozycji. Jeśli pan zaprosi pana prezydenta, to być może pana również odwiedzi i zobaczy. Jeśli wynikiem tychże wyjazdów, jeżdżenia po całej Polsce - a obserwuję, co prezydent robi na co dzień - jest powstanie tej ustawy, to powinien pan wyjść i podziękować panu prezydentowi, a nie go ganić. Takie jest moje zdanie, tak samo jak pan posła opozycji. Tak więc nie rozumiem pana w tej kwestii. W każdym razie ja jestem za tym, żeby zrobić porządek z tym bałaganem reklamowym, który istnieje, tylko, panie ministrze, jedna rzecz mnie bardzo niepokoi. Niepokoi mnie to, iż do projektu ustawy nie dołączono tego, co jest najistotniejsze przy każdym projekcie, a mianowicie projektów rozporządzeń. Mają to zrobić ministrowie. Mają to zrobić inne organy. Jednak zawsze diabeł siedzi w szczegółach. I tam, o czym tutaj była mowa, pewnie byłyby odpowiedzi. Tyle tylko że nie wiem, czy takie upoważnienie spełni oczekiwania, które pan prezydent zakreślił sobie, opracowując ten projekt. Martwi mnie jeszcze jedna sprawa. Otóż mamy w Polsce (Dzwonek) wiele takich, jakby to powiedzieć, krajobrazów, które musimy chronić, m.in. obszary Natura 2000, m.in. parki różnego rodzaju, i teraz dochodzą kolejne strefy, gdzie będą pewne ograniczenia wprowadzane. Ale, proszę państwa, czy nikt się nie zainteresował tym, że tam są gospodarstwa rolne, że ich to będzie dotyczyć, że to kolejna strefa, gdzie, jak teraz już na obszarze Natura 2000, nie wolno czegoś budować? A ci ludzie tam żyją. Tak więc może wystąpiłby pan prezydent do pana premiera o zwiększenie dopłat powierzchniowych w tym strefach, gdzie są ograniczenia, bo zrekompensowałoby im to utracone korzyści w wyniku m.in. tego projektu ustawy. Już kończę, pani marszałek. Tak że popieram tę inicjatywę, a pewnie komisje przyjrzą się temu szczegółowo i pewnego typu kwestie poprawią, jeśli będzie na to zgoda tychże, a potem parlamentu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Rozumiem, że pan poseł źle usłyszał to, co mówiłem. Zdarza to się na lewicy, chociaż widzę, że lewica jest bardzo blisko pana prezydenta. Mówię o lewicy z SLD. Szanowny panie pośle, mówiłem o tym, że pan prezydent nie jeździ w takim sensie, że nie widzi tych potężnych zasłon, mogę w ten sposób nawet powiedzieć, autostradowych. Jedzie się tam jak w tunelu. Pan prezydent to powinien widzieć. Powinien widzieć te ekrany. I o tym mówiłem. Nie mówiłem, czy jeździ. Pan go może zaprosić. Ja na pewno go nie zaproszę. Dziękuję bardzo.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie pośle, wreszcie wyraził się pan precyzyjnie. Wreszcie zrozumiałem, co pan chciał powiedzieć. A powiedział pan dokładnie, dobitnie, że nie lubi pan prezydenta. To jest pana sprawa, nie moja.
Mówca: Marcin Święcicki
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Uważam, że inicjatywa ta jest bardzo na czasie, dlatego że w Polsce po odzyskaniu wolności zachwyciliśmy się tą wolnością i te reklamy, które chaotycznie ukazywały się we wszystkich możliwych miejscach, były powodem do dumy, że oto kapitalizm u nas rozkwitł i wszędzie się reklamujemy; to był zupełnie inny, kolorowy świat. Dzisiaj nas to razi, to jest chaos estetyczny, to jest jakiś miszmasz. Ta przestrzeń wizualna została nieprawdopodobnie wprost zaśmiecona i trzeba zrobić z tym porządek za pomocą jakiś lepszych instrumentów niż te, którymi w tej chwili dysponują przede wszystkim władze samorządowe. Tak że cieszę się, że jest taka inicjatywa. Mam parę pytań. Czy państwo wykorzystaliście doświadczenia rozmaitych organizacji pozarządowych, które w tej sprawie starały się coś zdziałać, np. proponowały, żeby wprowadzić definicję wizualnej przestrzeni publicznej? Niezależnie, czy ta przestrzeń jest na terenie prywatnym, państwowym czy jakimś innym, ale ona jest wizualnie publiczna, czyli kwestia porządkowania tej przestrzeni. Czy znikną takie problemy w wielkich miastach, jak reklamy zasłaniające domy, ta stylistyka reklam na starych miastach? Czy jest możliwość zastosowania jakiegoś lżejszego instrumentu niż plan zagospodarowania przestrzennego, który pozwoli szybciej i prościej uregulować ten cały obszar (Dzwonek), to, co na co dzień zaśmieca naszą przestrzeń wizualną, czyni ją po prostu nieprzyjemną, nieestetyczną? Kiedyś słyszałem, że w Paryżu jest znacznie mniej billboardów niż w Warszawie, Warszawa ma ileś razy więcej billboardów niż Paryż. Czy również tutaj będzie instrumentarium, które pozwoli i tę sprawę w jakiś sposób uregulować i zredukować, żebyśmy mogli żyć nie tylko w sensie materialnym, ale również w sensie tej przestrzeni wizualnej w lepszym komforcie, w bardziej przyjemnych warunkach i bez jakiś wielkich strat również dla przemysłu? Dziękuję bardzo.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dzisiaj rano minister gospodarki z tego miejsca informował Wysoką Izbę, że w 2020 r. będziemy musieli pozyskiwać 20% energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, m.in. oczywiście z farm wiatrowych. Jeśli dzisiaj przy 2-3%, bo tyle mniej więcej tej energii elektrycznej powstaje w farmach wiatrowych, jest tyle problemów, to proszę sobie wyobrazić co się będzie działo, jeśli będziemy sukcesywnie dochodzić do tych 20%. Ile tych farm wiatrowych jeszcze musi powstać? Stąd moje pytanie, jak ten projekt ustawy odnosi się do tego problemu. Proszę państwa, ktoś tu mówił o Bieszczadach. Mogę podać taki oto przykład, gmina uzdrowiskowa Iwonicz-Zdrój jest zagrożona tym, że będzie z każdej strony otoczona farmami wiatrowymi. Kto przyjedzie do takiego uzdrowiska? Dziś jak się wjeżdża do Rymanowa-Zdroju, to po lewej ręce pierwsze, co widzi turysta, to farma wiatrowa. Minister nie umiał odpowiedzieć dzisiaj rano na pytanie, czy te wiatraki oddziałują na środowisko, czy oddziałują na zdrowie ludzi. Nie ma takich badań, nie robi się ich, przynajmniej takie stanowisko prezentował dzisiaj wiceminister gospodarki. Stąd moje pytanie: Czy w tym projekcie ustawy w sposób bardziej konkretny odniesiemy się do tego, żeby ten wiatrak nie stał (Dzwonek) za stodołą albo przy domu mieszkalnym osób, które użyczyły czy dały działkę, nie wiedząc, co robią, bo nie znają konsekwencji postawienia takiego wiatraka? Dziękuję bardzo. (Poseł Marek Poznański: Znajomość prawa.)
Mówca: Stanisław Piotrowicz
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Wąskie ramy czasowe nie pozwalają mi na to, by wnikać w szczegóły rozwiązań prawnych. Moje wystąpienie będzie raczej natury intencjonalnej. W szczególności chciałbym wskazać na gorący problem, przed którym stanęła dzisiaj Polska. Jak już wspomniano wcześniej, jesienią tego roku więzienia zaczną opuszczać najniebezpieczniejsi przestępcy w liczbie około 100. Są to bardzo niebezpieczni bandyci, skazani za wielokrotne morderstwa, gwałty, rozboje. Jeden ze skazanych w ciągu dwóch miesięcy zabił pięć osób. W toku odbywania kary wypowiadał się w ten sposób: lubię patrzeć na ludzkie cierpienie, jak ludzie umierają. Inny w ciągu czterech miesięcy zabił trzy osoby, w tym roczne dziecko. W 2005 r. został skazany na dożywocie. Biegli stwierdzili, że co prawda jest zdrowy psychicznie, ale resocjalizacja jest niemożliwa. Inny skazany za gwałt i zabójstwo na 25 lat więzienia, już będąc w więzieniu, groził, że jak wyjdzie na wolność, to rozliczy się z wieloma osobami. Zdaniem specjalistów nadal jest sprawcą niebezpiecznym. Dziś zastanawiamy się nad tym, czy rzeczywiście możemy uchronić społeczeństwo, a jednocześnie nie uchybić zasadom prawnym, i gdy z jednej strony mam na szali sztukę prawniczą i zasady prawa, a z drugiej strony bezpieczeństwo obywateli, to dla mnie nie ma dylematów. Uważam, że trzeba chronić większe dobro, a bezwzględnie większym dobrem jest bezpieczeństwo niewinnych obywateli, bezpieczeństwo dzieci. I tu musimy wypracować, musimy znaleźć, jeśli tylko jest to możliwe, kompromis. Ale jeżeli takiego kompromisu między jednym dobrem a drugim wypracować się nie da, to z całą mocą chcę podkreślić: musimy chronić ludzi, którzy żyją przyzwoicie, musimy chronić społeczeństwo przed niepoprawnymi bandytami. Co do tego nie mam najmniejszych wątpliwości. Dlatego też, drodzy państwo, będziemy popierać obydwa projekty, po to żeby mogła toczyć się dyskusja, po to żeby wypracować jak najlepsze rozwiązania. Państwo nie może być bezradne. Nie możemy powiedzieć, że prawo nam nie zezwala. W związku z tym cóż to jest prawo? Gdy mówimy o zasadach prawnych, to w tym wypadku mówimy też o prawach i o wolnościach tych, którzy zostali skazani. A więc z jednej strony mamy prawa i wolności osób skazanych, a z drugiej strony mamy prawa i wolności ludzi, którzy nigdy nie weszli w kolizję z prawem, i jest to nieograniczona rzesza, to są miliony obywateli. Gdy w ten sposób będziemy interpretować zapisy konstytucyjne, to również, myślę, dopatrzymy się pewnej konieczności i pewnej proporcjonalności, nawet tej, o której jest mowa w art. 31 konstytucji. Dlatego też Prawo i Sprawiedliwość popiera obydwa projekty - by zostały skierowane do dalszych prac w komisjach. W moim przekonaniu winny być procedowane zarówno w komisji sprawiedliwości, jak i w Komisji Zdrowia. Oddaję głos mojemu koledze. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mój wielce szanowny przedmówca w sposób znakomity przedstawił stanowisko klubu Prawo i Sprawiedliwość, bo, szanowni państwo, nie może być zgody na tolerowanie tego typu sytuacji i trzeba znaleźć rozwiązanie, tak jak mówił zresztą pan poseł, tak jak mówili przedstawiciele wnioskodawców, aby tę ważną sprawę uregulować. Pozwoliłem sobie zabrać głos tylko w kwestii - brak czasu niestety nie pozwala na szersze odniesienie się do wielu spraw - niejako umiejscowienia tej sprawy, panie ministrze. W moim przekonaniu jednak wiodące kwestie, które powinny być załatwione, winny być przynależne resortowi sprawiedliwości. Mam wątpliwości co do roli Ministerstwa Zdrowia w tej sprawie. Nie może być tak, że te ważne kwestie będą załatwiane w sposób wątpliwy co do zgodności z innymi uregulowaniami prawnymi w zakresie ochrony zdrowia i poprzez resort zdrowia. (Dzwonek) Mówię to w imieniu, myślę, całego środowiska, opierając się na wielu opiniach płynących chociażby ze środowiska psychiatrów, bo pewne uregulowania prawne muszą być w taki sposób przyjęte i w taki sposób wypracowane, aby nie naruszały innych ustaw, którymi zajmuje się chociażby resort zdrowia. O kwestiach finansowych, to już jest inna sprawa, będziemy rozmawiać szczegółowo na posiedzeniu, mam nadzieję, połączonych komisji. Dziękuję bardzo, panie marszałku. (Oklaski)
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Podczas prezentacji tego projektu dokonanej przez ministra Królikowskiego tak naprawdę pan minister trochę się zagalopował, bo i jeden, i drugi projekt tak naprawdę nosi znamiona i niekonstytucyjności, i niezgodności z konwencją. Obawiam się, że w przyszłości możemy spotkać się z negatywnym dla nas orzeczeniem trybunału, jeżeli ktoś, a może się pojawić taki podmiot, to zaskarży. To jednak nie zmienia faktu, że problem, który chcemy w tej bardzo ważnej zmianie poruszyć, powinien być bardzo pilnie procedowany przez Wysoką Izbę. On nie tylko ma wpłynąć na zachowanie tej grupy ludzi, którzy noszą znamiona osób, które dalej będą popełniały te czyny, ale ma również, tak jak powiedzieli moi przedmówcy, zapewnić bezpieczeństwo mieszkańcom naszego kraju, obywatelom, którzy mogą czuć niepokój, że państwo nie realizuje polityki zapewniania bezpieczeństwa swoim obywatelom i wypuszcza na wolność zwyrodnialców, którzy dalej będą popełniać takie, a nie inne czyny. Obawiam się też, że wielu komentatorów, wielu przeciwników może oskarżyć nas o to, że przygotowujemy projekt, który tak naprawdę nie załatwia sprawy, bo co z tego, że określamy pewnego rodzaju procedury dotyczące osób już skazanych, osadzonych, które odbędą karę np. 25 lat więzienia i po tej karze będą kierowane do ośrodka, jak w projekcie rządowym przewidziano, czy jak ustalono w przypadku projektu Solidarnej Polski, jeśli chodzi o zastosowanie art. 95a? Powinniśmy bardzo poważnie zastanowić się nad dyskusją na temat resocjalizacji w polskim wymiarze sprawiedliwości, bo tak naprawdę to jest również problem. Może nie da się tego zrobić w każdym przypadku, bo w przypadkach, o których mówimy, czyli osób skazanych jeszcze za czasów PRL, resocjalizacji nie można było przeprowadzić, ale w wielu przypadkach, jeżeli nie podejmiemy poważnej dyskusji, jak dbać o osadzonych i jak ułatwiać im pewnego rodzaju próbę powrotu do społeczeństwa - a dzisiaj słyszę, kiedy jeżdżę po zakładach karnych, że osadzony dostaje 50 zł czasami na bilet do domu i wraca bez niczego do świata, w którym już nie ma znajomych, nie ma rodziny - to tak naprawdę prędzej czy później w przyszłości oni wrócą do przestępstw, bo nie będą mieli, gdzie się podziać albo z czego żyć. To też jest problem, który powinniśmy wziąć pod uwagę, na pewno nie w dyskusji nad tym projektem, bo to jest sprawa pilna, projekt dotyczący resocjalizacji powinien być odrębnie procedowany. Pomijam już te wszystkie wątpliwości dotyczące praw człowieka, bo faktycznie mamy tutaj jakieś granice, jeżeli chodzi o to, czy osoba która już była skazana, może być ponownie... (Gwar na sali)
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Natomiast jeżeli chodzi o kwestie podnoszone przez ministra, wątpliwości konstytucyjne, to musimy się z tym liczyć, że możemy się spotkać z wielką krytyką. Nawet ostatnio czytałem wypowiedź prof. Płatek, która całkowicie skrytykowała ten projekt, uznała, że jest to kompletna bzdura. Ale my jako Klub Poselski Ruch Palikota jesteśmy za tym, żeby ten projekt był procedowany. Już mi się kończy czas, ale apeluję do Prezydium, żeby tak ważne punkty, jakim jest ten punkt, w którym połączono z projektem Solidarnej Polski projekt rządowy, dotyczący tak naprawdę kwestii fundamentalnej, zapewnienia bezpieczeństwa obywatelom, były procedowane nie w trybie 5-minutowych oświadczeń w imieniu klubów, tylko trochę dłuższych, bo to jest zbyt trudny temat, żeby go w ciągu 5 minut przedstawić. Dlatego apelowałbym, żeby w przyszłości takie projekty były dyskutowane w trybie dłuższych oświadczeń poselskich w imieniu klubów i w imieniu kół od jakiegoś czasu. Klub Poselski Ruch Palikota jest za skierowaniem tego projektu, ale nie do komisji sprawiedliwości, nie do Komisji Zdrowia, tylko do Komisji Nadzwyczajnej, która mogłaby być powołana przez Komisję Zdrowia, komisję sprawiedliwości, komisję kodyfikacyjną. Jest to formalny wniosek. A Klub Poselski Ruch Palikota przedstawi (Dzwonek) stosowny wniosek Prezydium Sejmu, tak żeby ten projekt naprawdę był procedowany merytorycznie, ale też bardzo szybko. Obawiam się, że zarówno w komisji sprawiedliwości, jak i Komisji Zdrowia tej procedury merytorycznej, że tak powiem, i szybkości możemy nie mieć zapewnionej, dlatego Klub Poselski Ruch Palikota złoży wniosek o powołanie Komisji Nadzwyczajnej, która będzie zajmowała się tą bardzo poważną kwestią w przyszłości. Bardzo dziękuję. (Oklaski)