PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Na początek chciałem zapytać: Czy to prawda, że resort pracy utajnił stopę bezrobocia za styczeń? Przecież państwo te dane macie już w dniu 1 lutego, to wszystko jest on-line z powiatowymi urzędami pracy. Rozumiem, że to utajnienie ma ewentualnie służyć temu, żeby nie przykrywać ˝sukcesu˝ pana premiera Tuska, jeżeli chodzi o negocjacje brukselskie. Z informacji, które do mnie dotarły, wynika, że stopa bezrobocia po styczniu wynosi ok. 15%, a więc w ciągu stycznia wzrosła o 1,5 punkta procentowego. Proszę państwa, mówimy tutaj bardzo często, odwołujecie się państwo do tego, jak źle jest na Zachodzie, ale, proszę państwa, gdybyśmy doliczyli do naszej armii bezrobotnych, która w tej chwili wynosi już 2300 tys. ludzi, ponad 2 mln ludzi, które są za granicą, to przecież w Polsce by była rewolucja. Proszę więc nie porównywać danych sprzed okresu 2004 r. czy 2005 r., bo to są dane nieporównywalne (Oklaski) w żaden sposób. Druga kwestia, mówimy o wskaźniku bezrobocia w styczniu tego roku. Proszę państwa, przecież państwo mieliście dane statystyczne dotyczące poziomu wzrostu gospodarczego bardzo niepokojące w połowie poprzedniego roku. Przecież w połowie poprzedniego roku wzrost gospodarczy wynosił już po drugim kwartale niewiele ponad 2% PKB. A przecież wiadomo, że nowe miejsca pracy w polskiej gospodarce powstają przy 4-procentowym wzroście PKB. A więc jak jest połowa tego, to wiadomo, że rynek pracy będzie w dramatycznej sytuacji. Co od połowy tamtego roku państwo zrobiliście (Dzwonek), aby przy pomocy aktywnych form ograniczania bezrobocia próbować choć troszeczkę poprawić sytuację na rynku pracy? Ostatnia kwestia to jest efektywność środków z Europejskiego Funduszu Społecznego.
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Każde dobrze zorganizowane państwo kształtuje politykę w oparciu o analizy i plany, zarówno krótko-, jak i długoterminowe. Aby ograniczyć bezrobocie, największy obecnie problem w Polsce, powinny być podejmowane działania międzyresortowe, bo jest wiele czynników wpływających na bezrobocie. Mam pytania tylko w stosunku do bardzo wycinkowego zagadnienia. Jakie działania podejmuje rząd, aby szkoły i uczelnie nie generowały kolejnych bezrobotnych? Czy rząd ma perspektywiczny plan odnośnie do zapotrzebowania rynku pracy na konkretne zawody i specjalizacje? Czy są jakieś rządowe pomysły odnośnie do przywrócenia szkolnictwa zawodowego, które zostało właściwie wytępione, w technikach czy w rzemiośle i zanikających zawodach? Pani profesor Hrynkiewicz słusznie powiedziała, że mamy bardzo dużo ludzi wykształconych, ale często są to socjolodzy, politolodzy, którzy po prostu nie znajdują pracy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Domicela Kopaczewska
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Minister! Najważniejszym elementem polskiej polityki społecznej jest wsparcie rodziny, szczególnie młodej rodziny. Na dzień dzisiejszy tylko 6% dzieci korzysta ze żłobków. Wprowadziliśmy instytucję niani, klubów dziecięcych, zrobiliśmy to w sposób prawny. Rzeczywiście samorządy tworzą nowe miejsca w żłobkach, ale potrzebują na to nowych środków finansowych. Znamy ich sytuację w tym zakresie. Co rząd zrobił, aby wesprzeć samorządy finansowo i organizacyjnie, aby tworzyć nowe miejsca w żłobkach? To jest szansa dla młodych małżeństw, które mają pracę lub mają możliwość znalezienia zatrudnienia. Chodzi o to, żeby opieka nad małymi dziećmi była sprawowana w sposób właściwy. Oprócz wsparcia samorządów w tworzeniu nowych miejsc pracy potrzebne jest wsparcie finansowe dla młodych małżeństw, bo korzystanie z instytucji niani to jest dla młodych małżeństw duży wydatek finansowy. Czy w tym zakresie również przewidujemy zadania? Jak to wsparcie dla tych rodzin będzie wyglądało? Chcę powiedzieć, że przecież w roku 2013, jeśli chodzi o przedszkola, czyli starsze dzieci, uruchomimy ponad 320 mln na tworzenie nowych miejsc pracy i na to, aby rodzice mniej płacili za przedszkola, a dodatkowo 200 mln ze środków europejskich na doposażenie przedszkoli. Czy ministerstwo zamierza czy planuje ze środków unijnych tworzyć również miejsca w żłobkach? Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Babalski
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Swoje wystąpienie rozpocznę od postawienia pytania, które tutaj już kilkakrotnie zostało postawione. Pani minister, czy rząd posiada jakikolwiek plan, a najlepiej by było, gdyby był on skuteczny, rozwiązania problemu bezrobocia w Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem dramatycznej sytuacji w regionie warmińsko-mazurskim? Padały tu liczby, ja chcę je po prostu poprzeć. Poseł Kuźmiuk podawał, że w pewnym sensie ukrywacie to, jaka jest faktyczna sytuacja na rynku pracy. W regionie warmińsko-mazurskim na koniec ubiegłego roku było 113 tys. osób zarejestrowanych w powiatowych urzędach pracy. Pani minister, 31 stycznia zanotowano wzrost o 6 punktów procentowych. W styczniu w regionie warmińsko-mazurskim zostało zarejestrowanych ponad 7 tys. osób. My się tu spotykamy już od kilku lat, pani minister. Żałuję, że nie ma tu minister. Ja jestem też trochę emocjonalnie do tego nastawiony, ponieważ nasze biura w regionie warmińsko-mazurskim, nie tylko nasze, stały się pośrednikami w szukaniu dla ludzi pracy. Powiatowe urzędy pracy wysyłają ludzi do naszych biur, tam mówią: idźcie do nich, idźcie do posłów, bo przecież to oni kształtują politykę miejsc pracy w Polsce. Co my mamy im odpowiadać? Czekamy na konkretne rozwiązania. Pani minister, 120 tys. ludzi bez pracy - mówię o regionie warmińsko-mazurskim - z czego 60 tys. to są ludzie długotrwale bezrobotni, tak, 60 tys., 24 tys. to są ludzie w wieku 25 lat. Co my mamy im odpowiedzieć? Pani powie: no to pomóżcie. Nasi koledzy występują i mówią, że były pakiety, były propozycje ze strony opozycji, ale skoro odkładacie to do szuflad i w ogóle nad tym nie dyskutujecie, to jak mamy wam pomóc. W tej sytuacji proszę się nie dziwić, że moje wystąpienie i wystąpienia koleżanek czy kolegów są emocjonalne i w taki sposób do tego podchodzimy. My wracamy do swoich regionów i musimy coś tym ludziom odpowiedzieć. (Dzwonek) Jeżeli z Funduszu Pracy w regionie warmińsko-mazurskim - już kończę - wydano w ubiegłym roku 383 mln, z czego 230 mln - pani minister, na co? - na zasiłki, a 150 mln na promocję zatrudnienia, to może trzeba odwrócić tę proporcję i poszukać możliwości, żeby stworzyć miejsca pracy. Pytanie zadałem na początku. Dziękuję bardzo, panie marszałku. (Oklaski)
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Dwa krótkie, ale jakże ważne pytania. Wczoraj Komisja Polityki Społecznej i Rodziny dzięki głosom posłów koalicji rządzącej zawnioskowała do Sejmu o odrzucenie obywatelskiego projektu ustawy o emeryturach i rentach, który miał przyznawać prawo do emerytury kobiecie, która ma 35 lat okresów składkowych, i mężczyźnie, który ma 40 lat okresów składkowych. Nie udało się nam uzyskać, zwolennikom tych rozwiązań, odpowiedzi na pytanie, co rząd zaoferuje w zamian za odrzucenie tej propozycji obywatelskiej, z czego ci ludzie będą żyć, ponieważ wielu z nich traci pracę, nie mają uprawnień do emerytury według systemu obowiązującego. Co będzie przez kilkanaście czy kilka lat oczekiwania na normalną emeryturę z FUS, z czego mają żyć, kiedy program 50+ nic nie dał, a o programie 60+, który państwo zapowiadaliście, nic nie słyszymy? To po pierwsze. Po drugie, rośnie w tempie lawinowym liczba bezrobotnych osób młodych. W tej chwili prawie 30% osób do 30. roku życia jest bez pracy. Czy państwo uważacie, że bez jakichś specjalnych programów wspomagających jesteśmy w stanie rozwiązać ten problem, wyjść z sytuacji patologicznej w tym momencie dla ludzi młodych? To ich dezorganizuje, to ich zniechęca do życia, to często powoduje rysę na charakterze już do końca życia. A w końcu rodzice nie są w stanie utrzymywać 30-letnich dobrze wykształconych ludzi na swoim garnuszku. Co chcecie państwo zrobić z dojrzałymi, z długim stażem pracy ludźmi w wieku przedemerytalnym i z ludźmi młodymi? Dziękuję bardzo.
Mówca: Janina Okrągły
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Wskaźniki dotyczące bezrobocia zostały tu już podane i nie są one zadowalające. Zaskoczyła mnie wypowiedź, że są utajniane, szczególnie za ostatni czas, za styczeń. Ja mam nadzieję, że pani minister to wszystko wyjaśni. Wydaje mi się, że wskaźniki te określa nie ministerstwo, ale GUS. (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Ministerstwo podaje.) Tak. Natomiast pani minister mówiła tutaj o ilości środków, które przeznacza się na aktywizację bezrobotnych, podała kwotę 4600 mln zł. Moje pytanie dotyczy właśnie tej ilości środków. Czy ilość zabezpieczonych środków na działania aktywizujące jest odpowiednia i czy nie trzeba będzie zmieniać planu finansowego Funduszu Pracy w trakcie roku, tak jak to było w roku poprzednim? I jeszcze jedno pytanie. Na jakie działania aktywizujące będzie położony główny nacisk, tak aby te pieniądze były wydatkowane i te działania były prowadzone możliwie najbardziej efektywnie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szczególnie dramatyczna sytuacja, jeśli chodzi o bezrobocie, jest na polskiej wsi. W tej chwili mamy 1 mln osób, jak podaje GUS, zbędnych do pracy, a będących w gospodarstwach rolnych. Duże ukryte bezrobocie w rolnictwie oznacza, że po prostu potrzebne są natychmiast dobre programy - rząd ich na razie nie przedstawił - które zwiększą zatrudnienie i zmniejszą bezrobocie, i to jawne, i to ukryte. Zmiana sytuacji na wsi jest konieczna, ponieważ szczególnie jest ona trudna z uwagi na to, że 60% powiązanych z rolnictwem uzyskało jedynie wykształcenie podstawowe. Niekorzystna jest też struktura wieku osób bezrobotnych na wsi, bo ponad połowa wszystkich pracujących w gospodarstwach rolnych jest w wieku produkcyjnym niemobilnym, powyżej 45. roku życia. Mimo że ta sytuacja jest powszechnie znana wszystkim, rząd nie robi kompletnie nic w tej sprawie. Wobec tego zadaję po prostu elementarne pytania. Jaki jest program rządu w sprawie zmniejszenia skali bezrobocia, jawnego i ukrytego, na polskiej wsi? Jakie środki i w jakiej wysokości oraz w jakim czasie rząd chce przeznaczyć na zmniejszenie skali i zakresu jawnego i ukrytego bezrobocia na wsi? Jakie środki, z jakich źródeł chce przeznaczyć rząd na podniesienie dochodów rodzin rolniczych, szczególnie wielodzietnych? Szanowna Pani Minister! Czy rząd w ogóle myśli cokolwiek o bezrobotnych na wsi w Polsce wschodniej? Rząd Prawa i Sprawiedliwości przygotował kilka lat temu program infrastrukturalny dla Polski wschodniej, z którego korzystają szkoły wyższe, budowana jest infrastruktura. Jest budowana - to dobrze, ale jest potrzebny program dla bezrobotnych z Polski wschodniej. Wobec tego czy rząd zamierza w jakikolwiek sposób odnieść się do mieszkańców polskiej wsi na Podkarpaciu, na Lubelszczyźnie, na Podlasiu, na Warmii i Mazurach? (Dzwonek) To bardzo ważna część Polski, bardzo biednej Polski. Dziękuję bardzo.
Mówca: Agnieszka Hanajczyk
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Temat, który dzisiaj poruszamy, jest na tyle ważny i na tyle poważny, że on, myślę, naprawdę nie wymaga żadnej nadbudowy demagogicznej, tego typu stwierdzeń, że rząd nie robi nic. Podobnie dzisiaj usłyszałam, że chyba co trzecie dziecko rodzi się w chwili obecnej w ubóstwie. Takie stwierdzenia są niepotrzebne, dlatego że one przede wszystkim nie są prawdziwe, a poza tym niczego nie wnoszą. Chciałabym zwrócić uwagę, że przez wiele lat pracowałam w ośrodku pomocy społecznej i wiem, jak są tworzone sprawozdania, z których później państwo korzystacie. Są tak tworzone, żeby ludzie często mogli korzystać z różnego rodzaju świadczeń, dlatego tak często pojawia się taka przesłanka jak ubóstwo. Chciałabym jednak zapytać, szczególnie członków Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, którzy chyba na dwóch czy trzech spotkaniach z prof. Czapińskim wysłuchali diagnozy społecznej z 2011 r. O ile można uznać, że jest to diagnoza społeczna na reprezentatywnej grupie i dotyczy 2011 r., a nie 2012 r., o tyle coś jest na rzeczy. Polecam tam szczególnie to, bo zapoznałam się z tym dosyć dokładnie, na podstawie wypowiedzi samych ankietowanych, jak kształtuje się sytuacja bezrobotnych, aczkolwiek twierdzę, że rzeczywiście 2012 r. jest rokiem innym. Chciałabym, pani minister, zapytać, chociaż propozycja wydłużenia urlopu macierzyńskiego z jednoczesną możliwością korzystania z płatnego urlopu rodzicielskiego do ukończenia przez dziecko 1. roku życia jest w istocie materią z zakresu opieki nad dzieckiem, czy państwo macie dane (Dzwonek), czy ta propozycja spowoduje pogorszenie sytuacji na rynku pracy i jaki jest sposób spojrzenia na to samych pracodawców. I drugie pytanie, którego materia też już była poruszona, niemniej jednak od 2005 r. bądź 2004 r. pierwszy raz jest podnoszone kryterium dochodowe w zakresie świadczeń rodzinnych, zasiłków rodzinnych, dodatków, funduszu alimentacyjnego itd. Chciałabym zapytać, jaka była wysokość środków z budżetu państwa przeznaczonych na wypłatę tych świadczeń w 2012 r., a jaka jest planowana w roku 2013. Dziękuję bardzo.
Mówca: Małgorzata Sadurska
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Z ogólnopolskich badań przeprowadzonych przez Instytut Spraw Publicznych wynika, że co czwarty Polak w wieku od 18. do 24. roku życia jest na bezrobociu. Co druga osoba zarejestrowana w urzędzie pracy nie ukończyła 34. roku życia. Jak to wygląda w poszczególnych województwach? Moje województwo lubelskie - 60% młodych ludzi pozostających bez pracy, małopolskie - 55%, podkarpackie, świętokrzyskie - 54%, dolnośląskie - należy zadać pytanie, czy tylko, czy aż 44%. W tym miejscu nie zgodzę się z panią poseł, która mówiła, że bez sensu jest przytaczać liczby czy fakty. O tym właśnie powinniśmy mówić i uczulać na to m.in. ministerstwo, które wydaje się głuche na te wszystkie wskaźniki. Jeżeli młodzi ludzie już mają nawet pracę, to 70% z nich pracuje na umowach śmieciowych. Jak to wygląda w liczbach bezwzględnych? Proszę państwa, to jest 4 mln osób pracujących na śmieciówkach. A co to oznacza w praktyce? To oczywiście oznacza problemy z otrzymaniem kredytu, nie mówiąc już, że otrzymują oni bardzo niskie wynagrodzenie, które nie wystarcza na utrzymanie ich rodzin. Według GUS w szarej strefie pracuje co piąta osoba w wieku do 24. roku życia, a aż 1/3 osób pracujących w szarej strefie nie ukończyła 34. roku życia. Wykształcenie. Młodzi bezrobotni Polacy są bardzo dobrze wykształceni. Co dziesiąty z nich ma wyższe studia, a w dużych miastach nawet co czwarty. Młodzi ludzie uciekają w naukę, bo wiedzą, że nie znajdą pracy. Proszę państwa, od czego młoda osoba zaczyna poszukiwanie pracy? Od rejestracji w powiatowym urzędzie pracy. Czy tak powinno być? A co robi ministerstwo? Pani minister, dlaczego pani nie powiedziała wprost, że środki na aktywizację zawodową przez dwa lata były ograniczane? (Dzwonek) Blisko 7 mld zł przewidzianych na aktywizację młodych ludzi zostało zabranych. Pierwsze pytanie: Czy działania polegające na tym, że pieniądze przeznaczone na właściwy cel są zabierane i przekazywane na inne cele po to, żeby ratować budżet, są konstytucyjne? Drugie pytanie: Czy pomysłem ministerstwa na walkę z bezrobociem wśród młodzieży jest dalsze otwieranie granic i doprowadzanie do wyjazdów na emigrację zarobkową? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Trwa tu taki swoisty festiwal. Rząd rzekomo nic nie robi w sprawie bezrobocia. Tak więc może przytoczę trochę danych. Pod koniec 2005 r., według metodologii unijnej, poziom bezrobocia sięgał 17,3%. Wśród 27 krajów unijnych widnieje czerwona latarnia - jest nią oczywiście Polska, zajmująca ostatnie miejsce. Pod koniec 2012 r. poziom bezrobocia sięgał 10,4% przy średniej unijnej 10,7%. Wtedy zajmowała 15. miejsce wśród krajów unijnych. (Poseł Dorota Arciszewska-Mielewczyk: Dwa miliony wyjechały.) Polska poprawiła swoją pozycję i po raz pierwszy jest poniżej średniej. To oznacza, że instrumenty, które zostały zastosowane podczas poprzedniej kadencji, nawet w czasie kryzysu, były naprawdę bardzo skuteczne. Rzeczywiście sytuacja nie jest zadowalająca i o tym trzeba rozmawiać. Dlatego też podejmowane są inicjatywy dotyczące zmian legislacyjnych, o które właśnie chciałbym zapytać. Jakie środki rząd przewiduje w zakresie projektowanych regulacji na realizację zadań i jakie przedsiębiorstwa z tego skorzystają? (Poseł Zbigniew Babalski: A jak z regionem?) Chciałbym teraz wrócić do kwestii regionalnych, bo obiecałem posłowi Babalskiemu, że do tego też nawiążę. Otóż poziom bezrobocia w tym obszarze wyniósł na koniec 2012 r. 21,5%, czyli na przestrzeni roku wzrósł o 2,5 punktu procentowego. Chciałbym panią minister zapytać, czy nie czujecie się państwo w ministerstwie pracy trochę osamotnieni w działaniach na rzecz zwalczania bezrobocia. Oczywiście pomijam tu samorządy terytorialne. Zwalczanie bezrobocia wiąże się nie tylko ze środkami z Funduszu Pracy, ale także z możliwością przyciągania inwestorów z zewnątrz, a więc współpracą z Ministerstwem Gospodarki, czy też budową infrastruktury, która jest potrzebna do rozwoju gospodarczego i zmniejszania poziomu bezrobocia. Czy instrumenty w zakresie współpracy z tymi resortami są wystarczające? Chodzi o to, by te resorty także pomagały ministerstwu pracy. Dziękuję.
Mówca: Maria Zuba
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Aby informacje podawane społeczeństwu były rzetelne, pragnę zaznaczyć, że w ciągu 2 lat rządów Prawa i Sprawiedliwości bezrobocie spadło o 6 punktów procentowych. Powstało 1300 tys. miejsc pracy. Gdybyście w tym tempie podejmowali działania i realizowali program walki z bezrobociem, dziś moglibyśmy mówić, że w tym kraju nie ma problemu z bezrobociem. Natomiast statystyki temu przeczą. Jesteście nawet gotowi - tutaj zwracam się do pani poseł Hanajczyk - zarzucić urzędnikom fałszowanie danych, byle tylko poprawić sobie samopoczucie. Pani minister, z wielu przeprowadzonych badań w zakresie, po pierwsze, efektywności zatrudnieniowej określonej jako odsetek osób, które po uczestnictwie w programie aktywizacji uzyskały na dłuższy czas niesubsydiowane zatrudnienie, oraz, po drugie, efektywności kosztowej, podczas której badany jest koszt zatrudnienia po zakończeniu udziału w programie, wynika, że w badanych obszarach efektywność powiatowych urzędów pracy jest bardzo zróżnicowana, a w wielu przypadkach bardzo niska. Jakie działania podejmuje ministerstwo w celu skutecznego rozwiązania problemu profesjonalizacji kadry? Czy przeprowadzono rzetelną diagnozę dotyczącą przyczyn słabego funkcjonowania powiatowych urzędów pracy? Co ministerstwo zamierza zrobić, aby poprawić jakość funkcjonowania powiatowych urzędów pracy? Jedyną ostatnio ogłoszoną propozycję stanowi odsyłanie tzw. trudnych klientów, z którymi urzędy sobie nie radzą, do prywatnej agencji zatrudnienia. Program na początku ma być realizowany w trzech województwach. Jaka jest pewność, że prywatne agencje będą w stanie skuteczniej poradzić sobie z trudnymi klientami? Jak powiatowe urzędy pracy (Dzwonek), które nie radzą sobie z wyborem i kontrolą firm szkolących bezrobotnych, będą skutecznie kontrolować prywatne agencje zatrudnienia zajmujące się trudnymi klientami? Czy w tym przypadku chodzi tylko o działania mające poprawić statystyki dotyczące bezrobocia? W jakim systemie ministerstwo pracy systematycznie ocenia kwalifikacje pracowników powiatowych urzędów pracy? Jakie kryteria stosowane są do tej oceny? Dlaczego głównym kryterium awansu w publicznych służbach zatrudnienia jest staż pracy w powiatowym urzędzie pracy, skoro urzędy źle działają, a nie są brane pod uwagę wyniki osiągnięte przez urzędy? Czy trwają prace nad opracowaniem i wdrożeniem standardu usług poradnictwa zawodowego, czyli kariery, w publicznych służbach zatrudnienia, a jeśli tak, to jakie? Ten obowiązek wynika z realizacji postanowienia rezolucji Unii Europejskiej z roku 2004 i roku 2008. Wdrożenie standardu jest konieczne w celu uzyskania wysokiej jakości usług i ich dostępności, także dla grup na rynku pracy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Lamczyk
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Pani Minister! Szanowni Państwo! Na koniec roku 2012 bezrobotnych było 2,14 mln, czyli rzeczywiście był to najwyższy poziom od roku 2006. Jednak badania wykazują, że około 16% pracodawców niezależnie od koniunktury gospodarczej i pory roku przeprowadza rekrutacje i okazuje się, że brakuje około 600 tys. pracowników, co stanowi 1/3 bezrobotnych. Bezrobotni nie spełniają kryteriów, oczekiwań pracodawców. Dlatego mam pytanie do pani minister: Czy jest jakiś sposób, aby pracodawcy, którzy poszukują pracowników, po prostu prowadzili szkolenia w tym kierunku? Drugie pytanie. Jak wiemy, kiedy było ożywienie gospodarcze, około 7-8%, bezrobotnym nie zależało na podjęciu pracy, a zależało im na ubezpieczeniu zdrowotnym. Czy jest jakiś sposób, żeby poprawić ten wskaźnik i żeby w urzędach pracy były zarejestrowane te osoby, które rzeczywiście potrzebują pracy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Celem przypomnienia powiem, że w ciągu dwóch lat rządów Prawa i Sprawiedliwości zmniejszenie liczby bezrobotnych nastąpiło z 3 mln do 1700 tys. Powstało 1200 tys. nowych miejsc pracy. I trzeba mówić to tutaj niektórym niedouczonym kolegom z Platformy Obywatelskiej. W grudniu zeszłego roku stopa bezrobocia wyniosła już 13,4%. Wiem, że prawda niektórych tutaj boli. (Głos z sali: Niedouczony?) Tak. (Głos z sali: O sobie mówisz.) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Eugeniusz Tomasz Grzeszczak)
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Bezrobocie to zjawisko społeczne i gospodarcze, które nie ma twarzy politycznej. To jest zjawisko, które nie ma państwowości i ono nie zna granic. Dotyka w równym stopniu - może nie w takim wymiarze, ale w równym stopniu - zarówno kraje bogate, wysoko rozwinięte, jak i te, które, tak jak Polska nadal, myślę, pozostają na dorobku społeczno-gospodarczym. To problem nie tylko naszego rządu i tych ostatnich lat, bo możemy o nim mówić właściwie od 1989 r. Niestety, mówię to z przykrością, z tym samym problemem będzie musiał się zmierzyć każdy następny rząd. Jeśli więc nasza dyskusja ma być merytoryczna, a nie polityczna, to myślę, że te uwagi powinniśmy jakoś wszyscy przyjąć. Mnie jako pedagoga najbardziej niepokoi los młodych ludzi, szczególnie absolwentów, a więc tych, którzy kończą naukę bądź studia. Oni rejestrują się w urzędach pracy. Wobec tej grupy wiekowej nasz rząd powinien podjąć bardzo intensywne działania, które będą miały na celu nie tylko walkę z bezrobociem w tej grupie, ale nade wszystko zapobieganie powiększaniu się tej grupy osób, które już się nie uczą, pozostają bez pracy i nie mogą nabywać kompetencji zawodowych bądź tych kompetencji kluczowych. Wiem, że nasz rząd nie pozostaje bierny wobec tego zjawiska wśród młodych ludzi, chciałbym więc zapytać o pilotażowy program ˝Twoja kariera - twój wybór˝. Mam świadomość, że na jego ewaluację jest jeszcze troszeczkę za wcześnie, ale chcę zapytać, czy z jego wdrażaniem nie ma większych problemów i jak ten program rokuje na przyszłość. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)