PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marek Łapiński
Data: 2014-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie ministrze, rozumiemy zasady wydatkowania funduszy europejskich. Jesteśmy w trakcie negocjacji z Komisją Europejską regionalnych programów operacyjnych. Z pana wypowiedzi wynika dość pozytywna informacja, że de facto Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju zamierza uwolnić więcej środków w programach regionalnych, przesuwając większe projekty do programu centralnego, tak by mniejsze miejscowości, by spółdzielcy, lokatorzy wspólnot mieszkaniowych, jednostki samorządowe, wszyscy mogli korzystać z tych środków w ramach regionalnych programów operacyjnych na projekty termomodernizacyjne, bo rozumiem, że nie będzie się to wiązało ze zmniejszeniem środków, które województwa planują przeznaczyć na projekty w ramach gospodarki niskoemisyjnej dotyczące właśnie termomodernizacji budynków spółdzielczych czy należących do wspólnot mieszkaniowych. Województwa w ramach projektów regionalnych programów operacyjnych przewidziały przeznaczenie znacznych kwot na te cele. (Dzwonek) Jak rozumiem, te kwoty w ramach negocjacji z Komisją Europejską nie będą zmniejszane - tak to rozumiem - i część tych wydatków będzie przenoszona do programu centralnego ˝Infrastruktura i środowisko˝ dla tych większych beneficjentów, których pan minister wymienił, w miastach wojewódzkich w ramach zintegrowanych inwestycji terytorialnych.
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2014-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W dniu dzisiejszym chciałbym poruszyć kwestię już likwidowanej kopalni, Kopalni Węgla Kamiennego Kazimierz-Juliusz. Była to jedyna, ostatnia czynna kopalnia w Sosnowcu, była, ponieważ mimo obietnic ministra Tomczykiewicza, który zapewniał, że kopalnia będzie działała do połowy przyszłego roku, KWK Kazimierz-Juliusz jest już w trakcie likwidacji. Po raz kolejny partia rządząca, PO, pokazała, jak bardzo nie należy jej ufać. Okłamanie pracowników kopalni, a także narodu polskiego miało charakter czysto praktyczny, mający na celu uspokoić oraz omamić strajkujących górników, dając nadzieję na pozytywne zakończenie sprawy. Zamiast tego górnicy tracą pracę, górnictwo w Zagłębiu Dąbrowskim upada, a rząd umywa ręce. Wiadomo było, iż mimo większości wyeksploatowanych złóż w KWK Kazimierz-Juliusz istniała i nadal istnieje możliwość wydobywania węgla z już zamkniętej KWK Jan Kanty, znajdującej się w Jaworznie. Istotnym argumentem przemawiającym za całym przedsięwzięciem jest fakt, iż surowiec leżący pod kopalnią Jan Kanty należy do Skarbu Państwa, a nie do spółki zależnej. Wtedy również można by przedłużyć wydobycia węgla w Kazimierzu-Juliuszu, mogłoby to być nawet 30 lat. Tymczasem kopalnia zamykana jest już teraz, a wszystko z powodu nieudolności rządu, rad nadzorczych oraz Katowickiego Holdingu Węglowego. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania. Czy rząd zamierza ratować ostatnią w Zagłębiu Dąbrowskim kopalnię Kazimierz-Juliusz, czy zamierza być jej grabarzem? Co rząd zamierza zrobić, by uratować miejsca pracy górników, a tym samym upadające na Śląsku i w Zagłębiu Dąbrowskim górnictwo? Jaką strategię w obliczu bieżących wydarzeń ma zamiar przyjąć Ministerstwo Gospodarki? Dziękuję bardzo.
Mówca: Grzegorz Tobiszowski
Data: 2014-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Panie ministrze, może zanim zadam pytanie, przedstawię kilka faktów. Niedawno, bo w zeszłym roku, o ile dobrze pamiętam, Ministerstwo Gospodarki podjęło decyzję o reelekcji zarządu holdingu, aby dalej zarządzał on holdingiem węglowym. Od paru lat nie zmienił się skład rady nadzorczej. W spółce, w której dzisiaj mówi się, że trzeba zamknąć kopalnie, nie zmieniły się władze. Menadżerowie zarządzający holdingiem węglowym w Katowicach mają kontrakty menadżerskie, otrzymują bardzo dobre, wysokie wynagrodzenia. Myślę, że pan chciałby dostać chociaż w połowie tak wysokie wynagrodzenie jako minister w Ministerstwie Gospodarki. Wydaje się, że od osób reprezentujących rząd, Skarb Państwa można oczekiwać profesjonalnego podejścia do tak ważnej branży, zwłaszcza za tak duże pieniądze. Wszyscy wiemy, nawet ci, którzy nie znają się na górnictwie (Dzwonek), że to, co powiedział pan minister, że sczerpywane są pokłady węgla... Zadam pytanie: Kiedy prezes holdingu dojrzał do tego, by powiedzieć, że trzeba tę kopalnię zamknąć nie z przyczyn ekonomicznych, a ze względu na bezpieczeństwo i sczerpywanie pokładów? Przecież można to było przewidzieć z wyprzedzeniem 5, 7, 10 lat, a zarząd holdingu nigdy nie przedstawił informacji o zagrożeniach, która wskazywałaby, że ta kopalnia powinna być zamknięta. Panie ministrze, jest dalece gorszące, że osoby otrzymujące tak wysokie wynagrodzenia nie umieją dopilnować wypełnienia zobowiązań względem pracowników, które po prostu im się należą. To jest gorszące. Nie zawarliście państwo w zeszłym roku w żadnym planie strategicznym restrukturyzacji i nie przedstawiliście w debatach tego, że ta kopalnia będzie likwidowana, a powiem panu, panie ministrze, że można było to przewidzieć zdecydowanie wcześniej. Moje pytanie w kontekście tego jest takie: Czy państwo w końcu zachowacie się jak właściciel i wyciągnięcie konsekwencje w stosunku do osób, które otrzymują tak horrendalne wynagrodzenia? To po pierwsze. Po drugie, panie ministrze, bardzo prosiłbym o przedstawienie, choć może nie dzisiaj, informacji, jakie podjęto działania inwestycyjne w tej kopalni, ile to kosztowało i czy te inwestycje były w takim układzie...
Mówca: Grzegorz Tobiszowski
Data: 2014-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, jeśli chodzi o nakłady inwestycyjne, to czy były one potrzebne? Co zostało zrobione w tej kopalni? Co teraz będzie, jeśli chodzi o te podziemne inwestycje, sprzęt, który jest w kopalni? Czy wyciągnięcie państwo stosowne konsekwencje w stosunku do kadry menadżerskiej? Dziękuję, panie ministrze.
Mówca: Mieczysław Marcin Łuczak
Data: 2014-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Posłowie! Państwo Ministrowie! Już za dawnych czasów Polacy wiedzieli, że siła i energia płynąca z rzek może być i była wykorzystywana. Dziś podchodzimy do tego jakoś nieracjonalnie, mówimy tylko o elektrowniach wiatrowych i innych źródłach energii odnawialnej, a zapominamy, że woda w rzece płynie sobie swobodnie do morza. A przecież w wielu aspektach zatrzymanie tej wody jest pomocne w gospodarce. Podniesienie wód gruntowych, zatrzymanie pitnej, słodkiej wody jest bardzo ważne, przecież alarmują o tym ekolodzy. Ukształtowanie naszego kraju jest w większości nizinne, ale są miejsca, w których można, a wręcz należałoby, budować elektrownie wodne. Takimi miejscami są na przykład rzeka Warta i miejscowości Osjaków, Konopnica czy Krzeczów. Na tym odcinku można byłoby wymienić kilkanaście takich miejscowości. Samorządy są zainteresowane realizacją tych zadań. Zawsze rodzą się jednak pytania, w jaki sposób może być to sfinansowane, ile my jako samorząd musimy wyłożyć, żeby zrealizować takie zadanie, które będzie pomocne w przyszłości i będzie dawało wymierne korzyści mieszkańcom, gdyż można byłoby oświetlać ulice, ogrzewać jednostki organizacyjne gminy, przedszkola, szkoły i jeszcze inne obiekty, a nawet sprzedawać energię sieciom energetycznym. Moje pytania, panie ministrze, są następujące: Jak wygląda finansowanie elektrowni wodnych na rzekach w Polsce? Jaki jest udział środków unijnych, jaki środków państwowych, a jaki środków inwestora, np. samorządu gminnego? Czy planowane są jakiekolwiek zmiany w tym zakresie? Moim zdaniem nie tylko Ministerstwo Gospodarki, ale również ministerstwo ochrony środowiska powinno partycypować w realizacji tych zadań. Jest to bardzo ważne. Czy jest to brane pod uwagę i czy w przyszłości można byłoby korzystać z wielu źródeł finansowania? Dziękuję.
Mówca: Jan Łopata
Data: 2014-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, panie marszałku, za umożliwienie zadania dodatkowego pytania, zresztą zgodnie z regulaminem. Szanowny Panie Ministrze! Bardzo dziękujemy za dotychczasową odpowiedź i za deklarację udzielania pisemnej odpowiedzi po otrzymaniu informacji z resortów, o których pan wspomniał. Po tym stwierdzeniu od razu też ciśnie się pytanie, czy jednak w Polsce nie trzeba było przemodelować systemu zarządzania centralnego, by wiedza na temat tej sprawy, a także wielu innych spraw, gospodarczych i nie tylko, była w jednym resorcie, w jednych rękach, tak by można było i wiedzieć, i działać szybciej. Ja chcę powiedzieć tak. Zainteresowanie budową małych elektrowni wodnych jest duże, to jest to, co kolega Łuczak, poseł Łuczak mówił o samorządach, zainteresowane są też osoby fizyczne. Myślę, że jeśli chodzi o sposób finansowania, montaż finansowy, to jest mniejszy problem (Dzwonek), bo pewnie więcej środków wyłożyłyby osoby fizyczne, ale problem ekologów, problem ochrony środowiska i ten proces sprzedaży do sieci energetycznych jest chyba najgorszy czy najtrudniejszy do przejścia dla potencjalnych inwestorów. Moim zdaniem jest potrzeba położenia większego nacisku przez państwo, przez ministerstwo na rozwój tej dziedziny, na uzyskiwanie energii odnawialnej. Bardzo dziękuję.
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2014-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Mam pytanie, jak pan marszałek mówił, do pani premier rządu, inspirowane jej wypowiedzią. Podczas przedstawiania składu nowego rządu pani premier powiedziała, że w celu odzyskania zaufania Polek i Polaków dołoży wszelkich starań, aby zlikwidować wszystkie problemy, z którymi się borykają. Tak więc jednym z takich problemów do rozwiązania, takich priorytetów, jak już wcześniej było wspomniane, jest stan polskiego górnictwa, w tym likwidacja kopalni Juliusz w Sosnowcu. Chciałbym jednak zwrócić uwagę na drugi problem: problem ludzi młodych i mieszkań dla nich. Jak wiemy, powstał rządowy projekt budowy mieszkań dla młodych. Tymczasem ukazał się raport Narodowego Banku Polskiego, w którym jest informacja, że program ˝Mieszkanie dla młodych˝ można ocenić jako wspierający sektor deweloperski, a nie realizujący cele społeczne. W mniejszych miejscowościach firmy deweloperskie praktycznie nie budują mieszkań, co oznacza, że młodzi ludzie mieszkający w miastach liczących po 20 czy 30 tys. mieszkańców mają bardzo nieduże szanse na uzyskanie wsparcia od państwa. Dla przykładu podam, że w Warszawie, Krakowie, Lublinie czy Wrocławiu jedynie od 5 do 8% mieszkań mieści się w limitach cenowych za 1 m 2 wskazanych w tymże programie. Po 8 miesiącach z programu skorzystało jedynie trochę ponad 27%, a powinno to być na poziomie 65-70%. Pani premier powiedziała, że jednym z głównych zadań nowego rządu będzie właśnie odbudowanie zaufania Polek i Polaków. Tak więc chciałbym wskazać pani premier jeden z pierwszych problemów, którym należy się zająć. W związku z informacjami prasowymi mam też następujące pytanie do pani premier. Jak to się stało, że właśnie program ˝Mieszkanie dla młodych˝ nie jest ukierunkowany na średnie gospodarstwa domowe, tak jak to było w pierwszym założeniu? Pytanie jest zasadne, bo jeżeli wydajemy publiczne pieniądze, to powinniśmy pomagać tym, których na to mieszkanie nie stać - zmierzam już do pytania: Dlaczego do programu nie zostały włączone mieszkania z rynku wtórnego i czy nie należałoby tego zmienić w obecnej sytuacji? Dziękuję.
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2014-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję uprzejmie. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Ponownie zajmuję się sprawą skutków likwidacji Zachemu, czyli upadłych Zakładów Chemicznych Zachem w Bydgoszczy. Muszę powiedzieć, że Bydgoszcz ma problem, byli pracownicy mają problem, bo stracili miejsca pracy, i mieszkańcy mają teraz problem. Otóż okazuje się, że tereny po byłym Zachemie to tykająca bomba ekologiczna, którą nie wiadomo kto będzie miał szansę rozbroić, a mówimy tu o niebagatelnym problemie. Mianowicie według wstępnej kontroli Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska na terenach poprodukcyjnych Zachemu zalega około 400 tys. t niebezpiecznych odpadów. Wydzielają one niesamowicie toksyczne zanieczyszczenia do wód gruntowych, nie spełniają żadnych norm, uwalniając do gleby fenole, benzen, metale ciężkie, nitrobenzen itd. Problem jest następujący. Otóż tereny po Zachemie przejęła spółka Infrastruktura Kapuściska, która jest teraz w stanie upadłości. Koszty szacowane przez różne źródła mogą oscylować nawet, jak oceniła to jedna z prywatnych co prawda firm, wokół 3 mld zł. Inni mówią, że to jest na pewno kilkaset milionów złotych. Nikt tych pieniędzy nie ma. Ze względu na sprzeczne i niepokojące informacje zawarte w odpowiedziach na interpelację dotyczącą właśnie tego, kto odpowiada za to, żeby zutylizować te wszystkie zanieczyszczenia, dwóch różnych odpowiedziach, które otrzymałam z Ministerstwa Skarbu Państwu i Ministerstwa Środowiska (Dzwonek), zadaję następujące pytania: Czy ktoś dzisiaj wie lub kto powinien wiedzieć, jaki jest stan faktyczny środowiska na terenie byłych Zakładów Chemicznych Zachem? Czy pan minister potwierdza, że są to zagrożenia wynikające z setek tysięcy ton tych substancji? Kto w obecnej sytuacji sfinansuje proces utylizacji odpadów po zlikwidowanych zakładach Zachem? Czy poprzedni właściciel był obowiązany do utworzenia funduszu likwidacyjnego 5 lat przed likwidacją i dlaczego Ministerstwo Skarbu Państwa nie wyegzekwowało tych rzeczy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2014-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Moje pytanie dotyczy zarówno różnic w wynagradzaniu pracowników sądów i prokuratur na terenie kraju, jak i wysokości wynagrodzeń tychże pracowników, a w szczególności tego, że są to wynagrodzenia niezwykle niskie. Otóż w ostatnich dniach, 21 i 24 września, prowadzony był na terenie kraju protest pracowników sądów i prokuratur. Protestujący pracownicy domagają się przede wszystkim waloryzacji wynagrodzeń, która od wielu lat nie była przeprowadzana, wyrównania różnic, jeśli chodzi o wynagrodzenia pracowników sądów i prokuratur na terenie kraju, które różnią się w zależności od apelacji sądów czy apelacji prokuratur. Według danych przytoczonych przez przedstawicieli związków zawodowych średnia płaca zasadnicza pracowników sądów wynosi ok. 2 tys. zł brutto. Pomimo ciągłego zwiększania obowiązków nakładanych na pracowników sądów i prokuratur, związanych m.in. z informatyzacją wymiaru sprawiedliwości, nie otrzymują oni adekwatnego zwiększenia wynagrodzenia. Widełki, które określają odpowiednie przepisy, a mianowicie ustawa o pracownikach sądów i prokuratur oraz rozporządzenia ministra sprawiedliwości, dotyczą stanowisk samodzielnych, wspomagających, stażystów oraz stanowisk pomocniczych obsługi technicznej i gospodarczej. Różnice w tych widełkach są znaczne. W związku z powyższym na terenie kraju mamy sytuację, w której za tę samą pracę pracownicy otrzymują różne, często drastycznie różne wynagrodzenia. W związku z powyższym zwracam się z pytaniem do pana ministra, z prośbą o zajęcia stanowiska w sprawie postulatów protestujących pracowników sądów i prokuratur (Dzwonek) oraz udzielenie odpowiedzi, czy ministerstwo planuje podwyższenie wynagrodzeń pracowników sądów i prokuratur lub też waloryzację tych świadczeń oraz czy zamierza ujednolicić system wynagrodzenia na terenie kraju. Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Adamczak
Data: 2014-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Mam pytanie, jak już wspomniał pan marszałek, dotyczące programu wsparcia młodych, czyli ˝Gwarancji dla młodzieży˝. ˝Gwarancje dla młodzieży˝ to program wsparcia młodych na rynku pracy, który jest częścią pakietu na rzecz zatrudnienia młodzieży wypracowanego przez Komisję Europejską. Stopa bezrobocia osób w wieku od 15 do 24 lat wynosi 27% i mimo że jest ona o 0,3 punktu procentowego niższa niż przed rokiem, to nadal w Polsce młodych bezrobotnych jest więcej niż w Unii Europejskiej. Bezrobocie osób młodych niesie ze sobą szereg negatywnych dla społeczeństwa efektów: opóźnienie decyzji o posiadaniu dzieci, dłuższe obciążenie finansowe rodziców, utrata potencjału osób, które wyjeżdżają za granicę. Konieczne są zdecydowane i celowe działania wspierające młodych wchodzących na rynek pracy. Programem ˝Gwarancje dla młodzieży˝ objęte zostaną wszystkie osoby w wieku od 15 do 25 lat. Na koniec 2013 r. grupa ta stanowiła 18,6% ogółu zarejestrowanych osób bezrobotnych, a 8,4% z nich stanowią osoby z dyplomem uczelni wyższej, zaś 26,5% posiada wykształcenie policealne i średnie zawodowe. Jednocześnie prawie 30% młodych bezrobotnych nie posiada żadnych kwalifikacji zawodowych. To właśnie brak doświadczenia oraz niedopasowanie kwalifikacji do rynku pracy są głównymi przyczynami bezrobocia młodych. Dodatkowo większość pracodawców wymaga m.in. półrocznego doświadczenia od potencjalnych pracowników. Wobec tego zapytuję: Na jaką formę wsparcia mogą liczyć bezrobotni w ramach programu ˝Gwarancje dla młodzieży˝? Dziękuję bardzo.
Mówca: Sławomir Zawiślak
Data: 2014-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W świetle projektowanego prawa unijnego zasadą jest rozdzielenie działalności przewoźnika i zarządcy linii kolejowej. Zasada ta nie będzie jednak obejmować sieci i linii kolejowych o długości do 500 km i prowadzących działalność o zasięgu regionalnym. Ma to niebagatelne znaczenie, albowiem doświadczenie polskie wskazuje na to, że rozdzielenie działalności przewoźnika i zarządcy sieci jest nieopłacalne, tu jest przykład PKP PLK, powoduje konieczność dotowania zarządcy z budżetu państwa. Dlatego jako posłowie na Sejm RP z dużym niezadowoleniem przyjęliśmy, podobnie jak załoga spółki LHS z siedzibą w Zamościu, informację o projekcie ustawy z dnia 7 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o transporcie kolejowym oraz ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, w którym rozdzielenie działalności przewoźnika i zarządcy linii kolejowej obejmuje obligatoryjnie także LHS sp. z o.o. Jest ono tym większe, że projekt ten nie był przedmiotem konsultacji społecznych, a w omawianym zakresie zasadniczo różni się od projektu konsultowanego wiosną tego roku. Wdrożenie zmian w ustawie według tego projektu z lipca spowoduje, że LHS, przewoźnik i zarządca linii szerokotorowej, właśnie krótszej linii, z obecnego dochodowego, dobrze funkcjonującego, strategicznego dla kraju przedsiębiorstwa stanie się spółką wymagającą dotacji budżetowych. Wpłynie to negatywnie na sytuację finansową spółki, a także budżetu państwa. Pytam wobec tego: Dlaczego zrezygnowano z wypracowanego wiosną tego roku w ramach konsultacji społecznych projektu z dnia 10 lutego ww. ustawy przy wiedzy, że projekt z 7 lipca 2014 r. nie jest zgodny z tzw. czwartym pakietem kolejowym? Pytanie drugie: Dlaczego proponuje się wprowadzenie w polskim prawie rozwiązań bardziej radykalnych od tych projektowanych w prawie unijnym, a jednocześnie szkodliwych dla polskich spółek, kolejowych spółek, co bezpośrednio przełoży się również na szkodę dla budżetu państwa, który straci dochody z dywidendy i podatki i będzie jeszcze dopłacać do spółki? (Dzwonek) Pytanie trzecie: Czy Zarząd PKP LHS sp. z o.o. zabierał głos w przedmiotowej sprawie i ewentualnie zajął jakieś stanowisko w odniesieniu do tego tematu lub przedłożył stosowne postulaty? Ostatnie pytanie: Dlaczego rząd i przedstawiciele ministerstwa infrastruktury chcą przeszkodzić w działalności dobrej firmie, dobrej spółce funkcjonującej na rynku kolejowym? Dziękuję bardzo.
Mówca: Ewa Malik
Data: 2014-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Euroterminal Sławków, jedna z największych w Polsce spółek zajmujących się przeładunkiem towarów z Dalekiego Wschodu, jest od jakiegoś czasu strategicznym partnerem PKP LHS sp. z o.o., której problemy był łaskaw przedstawić pan poseł Zawiślak. Nowoczesne centrum logistyczne w Sławkowie jest atutem województwa śląskiego. Może stać się jednym z trzech najważniejszych międzynarodowych centrów logistycznych w Polsce. Panie ministrze, biorąc pod uwagę to, że Euroterminal Sławków jest strategicznym partnerem PKP LHS sp. z o.o., jakie są plany Ministerstwa Infrastruktury wobec dalszej współpracy między tymi strategicznymi dla Polski spółkami? Kto po wejściu w życie niekorzystnych dla Polski i dla PKP LHS sp. z o.o. przepisów prawa ma zastąpić partnera zajmującego się przewozem towarów szerokim torem z Europy Wschodniej do Sławkowa? (Dzwonek) Jeśli plany ministerstwa sprowadzają się do wyeliminowania polskiej spółki przewozowej PKP LHS ze współpracy z Euroterminalem Sławków, a na podstawie bulwersujących decyzji rządu PO - PSL można tak domniemywać, to kto w takim razie ma stać się w przyszłości przewoźnikiem towarów do Sławkowa? Jeszcze jedno pytanie, zasadnicze: Kto ma wobec tego dowozić szerokim torem towar ze Wschodu do Sławkowa - czy będzie to firma z polskim, rosyjskim czy niemieckim kapitałem? O co chodzi w tej bulwersującej sprawie, za którą stoją niezrozumiałe decyzje rządu? Dziękuję.
Mówca: Stanisław Lamczyk
Data: 2014-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! W rezultacie zaprzestania przez kopalnię z Rosji sprzedaży bursztynu polskim firmom cena tego surowca wzrosła prawie dziesięciokrotnie. Niedobór bursztynu dotyka tysięcy pracowników branży jubilerskiej i handlowej. Uruchomienie wydobycia bursztynu w Polsce, którego zasoby szacowane są na ponad 1 tys. t, z pewnością pomogłoby zahamować tę tendencję. Dodatkowo wzrosłaby liczba miejsc pracy, dając zatrudnienie ok. 10 tys. osób. Obowiązujące dzisiaj przepisy pozwalają wydobywać bursztyn za zgodą marszałków województw, co z pewnością jest dobrym rozwiązaniem i dużym ułatwieniem dla przedsiębiorstw chcących rozwijać taką działalność. Jednak żeby nie było to prowadzone w sposób rabunkowy, musi być zapewniona długofalowość tego działania. W związku z powyższym zwracam się do pana ministra z pytaniem: Czy główny geolog kraju planuje w najbliższej przyszłości rozpoznanie i oszacowanie zasobów bursztynu znajdujących się na terenie Polski? Dziękuję.
Mówca: Stanisław Żmijan
Data: 2014-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Po raz pierwszy trudności branży przewozowej w zakresie transportu samochodowego rzeczywiście pojawiły się w 2008 r., wtedy akurat z tytułu skokowego wzrostu cen paliw, a także niekorzystnej relacji złotówki do euro. W związku z tym z inicjatywy resortu infrastruktury uchwaliliśmy tutaj, w Sejmie, tzw. ustawę antykryzysową, branża uzyskała wsparcie. Dzisiaj mamy sytuację zgoła inną, a mianowicie na rynku dobrze nasyconym, jeżeli chodzi o popyt, czyli o flotę przewozową, spadły masy przewozowe na skutek rosyjskiego embarga na owoce i warzywa dotyczącego krajów całej Unii Europejskiej. Z dnia na dzień branża transportu samochodowego znalazła się w trudnej sytuacji finansowej. Z inicjatywy resortu infrastruktury i rozwoju dla przeciwdziałania negatywnym skutkom embarga powołany został szeroki zespół roboczy z udziałem resortu spraw zagranicznych i gospodarki oraz z liczną reprezentacją przewoźników z branży transportu samochodowego do monitorowania skali zjawiska i przygotowania mechanizmów wsparcia. W pracach tego zespołu biorą także udział posłowie Komisji Infrastruktury. Chciałbym zapytać o stan zaawansowania działań resortu na rzecz złagodzenia skutków embarga wobec transportu samochodowego oraz przygotowania ewentualnych mechanizmów wsparcia. Ponadto, panie ministrze, przewoźnicy sygnalizowali także ograniczenia w zakresie tranzytu przez Rosję do innych krajów. Czy te informacje znalazły potwierdzenie? Jeżeli tak, to proszę o informacje o ewentualnie możliwych zachowaniach symetrycznych. Bardzo dziękuję.