PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marcin Kierwiński
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Bardzo dziękuję za tę odpowiedź, bo ona rzeczywiście jest bardzo uspokajająca, i dziękuję za dotychczasową działalność rządu w tym zakresie. Właściwie ta odpowiedź wyczerpała wszystkie pytania dodatkowe, które mieliśmy, zostało jedno, takie drobne: Jak pan minister sądzi, jaki jest horyzont czasowy ewentualnej decyzji Komisji Europejskiej w tej sprawie, tak żeby ten temat raz na zawsze zamknąć? Liczę, że pójdzie to po myśli polskiego rządu, a nawet jeżeli nie, to są rozwiązania alternatywne. Warto jednak wiedzieć, kiedy ewentualnie będzie finalna decyzja w tym zakresie. Bardzo dziękuję.
Mówca: Magdalena Kochan
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, panie marszałku. Panie ministrze, lektura białej księgi samorządowej, swoistego bilansu samorządowego dwudziestolecia, opracowana przez Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji, prowadzi do oczywistych wniosków, że potencjał, energia i pomysłowość lokalnych społeczności mogą być w nowej perspektywie o wiele lepiej wykorzystane pod warunkiem współpracy jednostek samorządu terytorialnego, w myśl zasady, że silny może więcej. Marszałkowie województw opolskiego, dolnośląskiego, wielkopolskiego, lubuskiego i zachodniopomorskiego odrobili tę lekcję, znaleźli wspólne dla tych pięciu województw, regionów cele. Opisali je w założeniach dotyczących ˝Strategii dla Polski zachodniej˝. Dokument ten został wręczony pani minister Bieńkowskiej, o ile dobrze pamiętam, wiosną tego roku. Parę tygodni temu posłowie i senatorowie tychże województw założyli Parlamentarny Zespół Polski Zachodniej po to, by wspierać realizację zamierzeń zawartych w opisanym wyżej dokumencie. Realizacja tych zamierzeń to już nie tylko szansa, ale realna możliwość rozwoju regionów, które w wielu przypadkach mają wskaźniki, o czym pan minister doskonale wie, gorsze niż regiony Polski wschodniej. Umiejętność współpracy nie jest niestety naszą narodową zaletą, co potwierdza kolejna diagnoza społeczna za rok 2012. Nie bez trudności powstawała zarówno strategia dla Polski zachodniej, jak i konstytuował się zespół parlamentarny, a jednak powstały. Czy wobec tych wspólnych samorządowych, wspólnych parlamentarnych i wspólnych samorządowo-parlamentarnych inicjatyw nie dla nagrody, ale z czystego pragmatyzmu - gwarantujemy przemyślane i przygotowane do realizacji inwestycje podnoszące poziom życia mieszkańców tych regionów, a więc konsumujemy cele polityki spójności - ministerstwo nie zechce zrewidować swojego dotychczasowego stanowiska i uznać, że program operacyjny dotyczący Polski zachodniej powinien funkcjonować tak, jak funkcjonuje program operacyjny dotyczący Polski wschodniej? Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Izabela Kloc
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Rozpocznę od pytania dotyczącego poprzedniej informacji bieżącej. Pan minister był wtedy również obecny i wie, że zadawaliśmy pytania o obecną perspektywę finansową. Posłowie prosili o to, by na piśmie otrzymać odpowiedzi, bo państwo nie byliście w stanie odpowiadać na te pytania. Do dnia dzisiejszego, a to było 13 czerwca, nie mamy odpowiedzi. Nie mamy też odpowiedzi co do tego, jak są wykorzystywane środki w tych szczegółowych priorytetach i działaniach, a prosiliśmy o to już w marcu tego roku. Co państwo macie do ukrycia, panie ministrze? Kiedy wreszcie otrzymamy od państwa konkretne odpowiedzi? Teraz co do dzisiejszej sprawy podziału środków na politykę spójności w latach 2014-2020. Tu trzeba jednak wrócić do kwestii negocjacji, które państwo przeprowadzili. Stąd pytam: Dlaczego państwo zgodziliście się na zmianę metodologii podziału funduszy europejskich na lata 2014-2020? Polska, już to swego czasu mówiłam z tej mównicy, straciła 40 mld euro w obszarze polityki spójności. Właśnie zmiana celów polityki spójności w Unii, czyli wysunięcie konkurencyjności na czoło, doprowadziła do ogromnego ograniczenia funduszy na wyrównywanie różnic w rozwoju społeczno-gospodarczym, a więc dla regionów najsłabiej rozwiniętych. Jest to po prostu klęska, panie ministrze, polskich negocjatorów nowej perspektywy finansowej, w której jest więcej pieniędzy dla regionów niemieckich, francuskich, hiszpańskich, greckich, brytyjskich - można by je dalej wymieniać. Jak więc rząd chce doprowadzić do wyrównywania różnic rozwojowych pomiędzy regionami Europy przy tak drastycznie zmniejszonych na ten cel środkach europejskich? Czy jest szansa na zmniejszenie tych dysproporcji pomiędzy regionami na przykład Polski i Niemiec? Co Polska robiła, aby po prostu przeciwdziałać takiej architekturze celów? (Dzwonek) W takiej sytuacji, jaką dzisiaj mamy, o której rozmawiamy, przy tych pieniądzach różnice będą się niestety pogłębiać, a nie wyrównywać. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Łukasz Gibała
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jest rzeczą oczywistą, że miasta, a w szczególności duże metropolie są jednym z motorów rozwoju gospodarczego zarówno w Polsce, jak i w każdym państwie. Jednocześnie wszędzie obserwujemy ruch przesiedleńczy ze wsi do miast - wskaźnik urbanizacji na świecie, również w Polsce, cały czas rośnie. Jeśli chcemy, żeby ponad 2 mln ludzi, którzy wyjechali z Polski, wróciło, musimy pamiętać, że większość z nich na pewno będzie chciała wrócić do dużych miast. Tymczasem te miasta są mocno niedoinwestowane, muszą płacić janosikowe, a jednocześnie w poprzedniej perspektywie, która się właśnie kończy, musiały rywalizować o środki unijne, tocząc ciężkie batalie np. w ramach Programu Operacyjnego ˝Infrastruktura i środowisko˝ o inwestycje w autostrady czy w drogi ekspresowe, gdzie miały oczywiście dużo mniejsze szanse wygrywać te batalie, albo w ramach regionalnych programów operacyjnych, co też było trudne, bo jednak w większości sejmików obszary wiejskie są lepiej reprezentowane. I tak jak polska wieś ma swój specjalny program, a nawet jest kilka programów dla polskiej wsi, tak warto byłoby się moim zdaniem zastanowić nad utworzeniem specjalnego programu operacyjnego właśnie dla polskich miast. Myślę, że byłoby to rozwiązanie bardzo prorozwojowe i jednocześnie dosyć sprawiedliwe. W związku z tym zwracam się z pytaniem do rządu, do pana ministra: Czy rozważa taką zmianę, ażeby utworzyć specjalny fundusz dla polskich miast, dla polskich metropolii ze środkami przeznaczonymi tylko na inwestycje w tych miastach, które są mocno niedoinwestowane zarówno jeśli chodzi o transport, jak i inne inwestycje o charakterze metropolitalnym, ażeby właśnie te miasta mogły w tej perspektywie znacznie lepiej się rozwinąć i zaabsorbować znacznie więcej środków unijnych? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Nawiązując do wypowiedzi przedmówcy - w zasadzie w tej chwili już obserwujemy inne zjawisko: zaczyna się ruch z miasta na wieś, a polityka spójności, mądra polityka powinna być ukierunkowana na rozwój obszarów zaniedbanych, można powiedzieć, obszarów wyludnionych, ponieważ nie jest w interesie państwa, myślę, w interesie społeczeństwa, to, żeby było przeludnienie w miastach i pustostany w środowisku na głębokiej prowincji, w Polsce lokalnej. Bardzo mądre słowa usłyszałem z ust pana ministra, który powiedział, że będzie decydować nie kategoria drogi, a funkcje, jakie ta droga będzie spełniała w obszarze promocji, choćby w obszarze promocji przedsiębiorczości. Ja bym powiedział: w obszarze zachęty do przedsiębiorczości. Panie ministrze, z dezaprobatą przyjąłem na spotkaniu z ministrem transportu informację o tym, że budowa planowanej trasy szybkiego ruchu, S19, która ma spełniać funkcję linii strategicznej Południe-Północ, ma być zaniechana, od Lublina w kierunku północnym, dlatego że tam jest w tej chwili za mały ruch, a właśnie ona powinna być zachętą dla przedsiębiorczości. Ta droga na wysokości powiatu bielskiego krzyżuje się z trasą A2, z przyszłą autostradą, a przy głównych trasach, przede wszystkim przy głównych szlakach handlowych zawsze lokuje się przedsiębiorczość. To jest ta część Polski, w której jest bardzo dużo miejsca, duże obszary są wyludnione, i myślę, panie ministrze, że trzeba na to zwracać uwagę, chociaż nie jest to kwestia jednego resortu, powinna to być polityka komplementarna, polityka rządu. Dziękuję.
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Prawdą jest, że na II filar wspólnej polityki rolnej ten rząd wynegocjował mniej środków, to jest około 15 mld zł. Nie będzie inwestycji w modernizację gospodarstw rolnych, inwestycji w przemysł rolno-spożywczy, będzie tych pieniędzy mniej. Nie dziwię się Polskiemu Stronnictwu Ludowemu, że próbuje tę dziurę negocjacyjną załatać środkami z polityki spójności. To fakt, że tych środków będzie więcej, prawie 300 mld zł, i trzeba starać się, panie ministrze Sawicki - dobrze, że próbujecie to czynić - żeby te pieniądze poszły nie tylko na drogi. Pan w swoim wystąpieniu skupił się bowiem na drogach. Pan minister powiedział, że jest pewna możliwość, jeśli chodzi o drogi gminne i drogi powiatowe, a w Polsce lokalnej większość takich dróg jest dziurawa. Nie chcę tego tematu dalej rozwijać, tym bardziej że gdy budowano autostrady, szczególnie w Polsce centralnej, to praktycznie wszystkie drogi lokalne, tam gdzie były budowane autostrady A1 i A2, zostały zniszczone. A więc trzeba je po prostu naprawić, nie ma na co czekać, tylko trzeba je naprawić, żeby rolnicy i mieszkańcy tych miejscowości mogli z nich korzystać. Ale zmierzam do pytania: W jaki sposób Ministerstwo Rozwoju Regionalnego zamierza przeznaczać środki nie tylko na drogi, ale także na rozwój infrastruktury wiejskiej, czyli szkolnictwo? Polska wieś bowiem się wyludnia - mówił o tym pan Franciszek Stefaniuk, pan marszałek. Też nie zgadzam się z panem posłem Łukaszem Gibałą, który martwi się o miasta. Trzeba martwić się o polską wieś, o Polskę lokalną, która w tej chwili pustoszeje, i jeśli nie zapewnimy tam dostępu do edukacji publicznej, do publicznej i bezpłatnej służby zdrowia, do tych usług, o których pan minister (Dzwonek) wspomniał, całej wodno-kanalizacyjnej gospodarki ściekowej, to będzie jeszcze gorzej. Stąd moje pytanie: Ile środków z tych 72 mld euro trafi na infrastrukturę wiejską? Dziękuję.
Mówca: Mirosława Nykiel
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Środki unijne w aktualnej perspektywie, jak już wszyscy wiemy, wykorzystujemy bardzo dobrze i efektywnie, dlatego mając już te dobre doświadczenia, trzeba pieniądze, które zostały wynegocjowane z takim trudem, w następnej perspektywie wykorzystać jeszcze lepiej. Mówiąc to, mam na myśli i na uwadze innowacyjność polskiej gospodarki, szczególnie innowacyjność małych i średnich przedsiębiorstw, w przypadku których z innowacyjnością, jak wszyscy wiemy, nie jest najlepiej, a przecież MŚP to serce polskiej przedsiębiorczości, polskiej gospodarki. Dlatego proszę pana ministra o informację: Co w filozofii, w założeniach w nowej perspektywie finansowej zostało zmienione, aby poprawić innowacyjność małych i średnich firm? I drugie pytanie: Jak przemodelowano tę filozofię, te plany, aby wzmocnić konkurencyjność polskich przedsiębiorstw na rynku globalnym? Dziękuję.
Mówca: Marek Polak
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Założeniem Wspólnoty jest między innymi rozbudowa transeuropejskiej sieci transportowej mającej na celu usprawnienie swobody przemieszczania osób i towarów po całym terytorium Unii, a także szybszy rozwój polityki regionalnej, ułatwienie działalności gospodarczej i mobilności siły roboczej oraz inne pozytywne zjawiska. Dla realizacji tych założeń stworzony został między innymi instrument o nazwie ˝Łącząc Europę˝ jako sposób finansowania rozwoju sieci transeuropejskich. Zasady finansowania przedmiotowych sieci mają bardzo istotne znaczenie dla naszego kraju z punku widzenia perspektyw jego rozwoju i miejsca w Unii w przyszłości. Chciałbym zapytać pana ministra: Jakie mamy zapewnienie w sprawie naszego udziału w instrumencie ˝Łącząc Europę˝? Czy system podziału środków w tym instrumencie będzie konkursowy i od czego zależy? Jaką kwotę Polska musi oddać z naszej alokacji do tego instrumentu? Jakie państwa skorzystają z tego instrumentu oraz w jakiej wysokości? Dziękuję za uwagę.
Mówca: Maciej Banaszak
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Panie ministrze, w poprzedniej perspektywie budżetowej Polska wydała na szkolenia dla bezrobotnych 7 mld zł. Wśród list szkoleń rekomendowanych przez urzędy pracy znaleźć można kursy tresera psów za 4 tys. zł od osoby czy psiego fryzjera za 2 tys. zł od osoby. Po sześciu latach obowiązywania Funduszu Spójności Polska stoi z całą armią bezrobotnych florystów, stylistów paznokci czy znawców Excela, a 7 mld zł zasiliło konta zewnętrznych firm. Doczytałem, iż w oficjalnym dokumencie ˝Programowanie perspektywy finansowej 2014-2020˝ znów znajdujemy pozycje dotyczące adaptacji pracowników, kształcenia, szkolenia itp., na które mają zostać przeznaczone środki z Europejskiego Funduszu Społecznego. Fundusz ten wraz z Europejskim Funduszem Rozwoju Regionalnego stanowić ma 60% budżetu z otrzymanych 73 mld euro. W odniesieniu do nowej perspektywy i funduszu sama Komisja Europejska wskazuje na konieczność wzmocnienia innowacyjności, współpracy transnarodowej i wyników działań. Panie ministrze, w związku z powyższym mam do pana pytania. Jakie działania planuje podjąć Ministerstwo Rozwoju Regionalnego celem uniknięcia marnotrawienia pieniędzy na bezsensowne szkolenia dla bezrobotnych? Ile środków w nowej perspektywie już zaplanowano na tego typu szkolenia oraz czy Ministerstwo Rozwoju Regionalnego planuje przeznaczyć większą ilość środków na wsparcie innowacyjności młodych przedsiębiorców, na stworzenie możliwości podjęcia przez nich transgranicznej współpracy, czy wreszcie ocenę rezultatów wydawania środków? Dziękuję bardzo.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie ministrze, dobrze, że padło wreszcie to stwierdzenie, iż nie przeszkadzają żadne przepisy unijne, które nie pozwalałyby na zwiększone inwestycje w formie budowy dróg i budowy infrastruktury na terenach wiejskich. Wiadomość, którą pan dzisiaj przekazał, z pewnością ucieszy wójtów i burmistrzów gmin, a także starostów, te drogi bowiem, o których mówił pan minister Sawicki, jeśli chodzi o polską wieś, są straszne. Są wsie, nawet w Wielkopolsce, gdzie nie ma w ogóle drogi bitej, jest zwyczajnie droga polna. Należałoby przy tej okazji, kiedy mówimy o wydawaniu środków, a przede wszystkim Funduszu Spójności, załatwić sprawy w tychże miejscowościach kompleksowo. Przecież chodzi nie tylko o to, że tam nie ma drogi, ale i o to, że nie ma tam ani wodociągu, ani jeszcze do tej pory nie ma kanalizacji, więc warto byłoby, abyście państwo zastanowili się - bo przecież jest w chwili obecnej, jak pan mówił, już końcówka rozmów, jako że przecież z tą perspektywą ruszamy za parę miesięcy - czy nie wydzielić specjalnego funduszu na budowę dróg i infrastruktury wiejskiej. Słyszymy od kilku lat o Internecie szerokopasmowym, słyszymy, że będziemy robić tamto i owo, a kończy się tylko na rozmowach. Tak więc nie wiem, czy nie byłoby wskazane, aby w ramach programów, także wojewódzkich, rozwiązanie tego problemu było ujęte jako jedno z ważnych zadań. Skoro mam już głos, chciałbym się dowiedzieć - rozumiem, że szkielet finansowy jakiś państwo macie zakreślony - jakie środki przewidujecie państwo w nowej perspektywie finansowej na kwestie, o których mówiłem, budowę infrastruktury wiejskiej, w tym budowę dróg gminnych i dróg powiatowych, jaką kwotę chcecie na ten cel przeznaczyć. Wtedy byśmy byli partnerami w rozmowie, bo dzisiaj to tylko mamy ogólniki. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie ministrze, właśnie tutaj nam brakuje konkretów, bo na jakiej zasadzie i jakie środki mają być rozdzielane? Jeżeli pan mówi, że budowa dróg niezależnie od ich kategorii będzie mogła być finansowana, to rodzi się pytanie, czy nie pojawi się drugie zagrożenie, czy nie będą one budowane na podstawie decyzji politycznych, bo dzisiaj niestety tak się to odbywa, że nie ma żadnych kryteriów. Czy nie można centralnie opracować kryteriów, czy według strategicznego położenia, czy natężenia ruchu pojazdów? Jako przykład podam drogę nr 835 Lublin - Biłgoraj - Przemyśl, o którą od lat walczą samorządowcy, gdzie ruch to ok. 15 tys. samochodów na dobę. Jest to droga wojewódzka. A obok buduje się drogi, gdzie przejeżdża 5 tys. pojazdów na dobę. Jaki jest tego sens? Jaka tu logika? Czy nie mogą państwo opracować zasad, żeby później było wiadomo, według jakich konkretnie kryteriów będą te środki rozdzielane? Czy pan coś na ten temat mógłby powiedzieć? Kolejna sprawa to marnotrawstwo pieniędzy na różnego rodzaju szkolenia i kursy. Czy nie można wzorem innych krajów unijnych po prostu szkolić pracownika, mając na względzie konkretne miejsce pracy. Jeżeli występuje zapotrzebowanie na dany zawód, prowadzić szkolenie na zasadzie stażu, czyli ktoś ma wyszkolonego pracownika, ale w zamian za jego wyszkolenie musi mu zapewnić na pewien okres miejsce pracy. A dzisiaj zarabiają na tym de facto firmy i urzędy pracy zajmują się nie tym, co trzeba. Jakie państwo w tej nowej perspektywie widzą zmiany w tym zakresie. Czy taki ich kierunek nie byłby dobry? Kolejna sprawa. Także samorządowcy pytają - czy pan już to wie - o środki na budowę wałów i budowę zbiorników retencyjnych w nowej perspektywie. Czy państwo mają już jakieś konkretne obliczenia i w jakich regionach Polski byłyby te środki na to przeznaczane?
Mówca: Józef Lassota
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałbym nawiązać do niektórych wystąpień, do tego, że trzeba się martwić o obszary wiejskie. Oczywiście trzeba się martwić, ale powiedziałbym, że trzeba się martwić o ludzi i tam, gdzie te potrzeby występują, należy zainteresować się wsparciem i rozwiązywaniem problemów. Nie chciałbym tu mówić o jakimś antagonizmie miasto - wieś. (Gwar na sali) Proszę państwa, jeśli dzisiaj przejeżdża się przez Polskę, to z ogromną satysfakcją można obserwować, że na wsiach naprawdę zmieniło się bardzo dużo, tzn. zupełnie inny jest wygląd wsi. To nie znaczy, że nie ma problemów. Natomiast mogę powiedzieć, że w miastach, a znam Kraków dosyć dobrze, czasem ze wstydem bywam na obrzeżach, gdzie są tereny bardzo zaniedbane. Jeśli ideą jest spójność społeczna i terytorialna, to trzeba mówić o spójności również w skali mikro, a nie tylko w skali makro. Trzeba też mówić o wykorzystaniu potencjału społecznego, i na to chcę zwrócić uwagę. Pytałem kiedyś panią minister o to i zapytam jeszcze raz: Czy w tym programie, w tej perspektywie finansowej - chociaż pan minister powiedział, że przewiduje się włączenie do tego również obszarów zaniedbanych, w tym obszarów miejskich - jest takie ukierunkowanie, by - podobnie jak w przypadku programu ˝Leader˝, który bardzo dobrze się sprawdził - w ramach metropolitalnych, to znaczy mówię nie o samym mieście, ale również o dużym obszarze wokół dużych miast, ten potencjał, który tam istnieje, wykorzystać, jako że tam mieszka bardzo dużo ludzi, i oczywiście przeznaczyć również środki na taką integrację? Podział na granice miasta i wsi jest bowiem niedobrym podziałem, trzeba zintegrować. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Ożóg
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Polska w perspektywie finansowej 2014-2020 może otrzymać na politykę spójności nawet 72 900 mln euro. Wspierane mają być inwestycje, które przyniosą największe korzyści dla gospodarki. Wprowadzona ma być tzw. zasada warunkowości, która oznacza, że będziemy rozliczani przede wszystkim z efektów, jakie przyniesie realizacja danych projektów. Zmienione mają być priorytety w zakresie przeznaczania dotacji. Do tej pory budowaliśmy i modernizowaliśmy głównie infrastrukturę drogową, nadrabiając zapóźnienia. W dwóch dotychczasowych perspektywach: 2004-2006 i obecnej, duże środki były angażowane przede wszystkim przez samorządy na budowę i modernizację dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych. Dzięki temu wybudowano i zmodernizowano dosłownie tysiące kilometrów tych dróg, które - moim zdaniem i nie tylko moim - mają podstawowe znaczenie dla rozwoju gospodarczego, zapewniają dostęp do sieci podstawowej, jaką będą w przyszłości autostrady i drogi ekspresowe. Będą, bo przecież na razie nie ma jeszcze zamkniętego ciągu północ - południe czy też wschód - zachód. Panie Ministrze! Czy prawdą jest, że w nowej perspektywie właściwie nie przewiduje się finansowania dróg lokalnych? Środowiska samorządowe, wszystkie korporacje samorządowe i nie tylko wyrażają zdecydowany sprzeciw wobec takich zamiarów i wnoszą o przeznaczenie części środków z realizacji polityki spójności na budowę i modernizację dróg lokalnych. Jakie w tej sprawie jest stanowisko rządu i jakie będzie prezentowane do końca tych negocjacji stanowisko rządu? Jest jeszcze, panie ministrze, sprawa regionalna. (Dzwonek) Czy pan minister potwierdzi dzisiaj zapewnienia pana premiera złożone z tej trybuny w październiku ubiegłego roku, w czasie tzw. drugiego exposé, i kilkakrotnie, dodam, powtórzone w Rzeszowie, że S19 na odcinku od Rzeszowa do Lublina będzie wybudowana do końca 2015 r.? Panie ministrze, jakie jest pana zdanie, proszę podać przybliżoną datę wybudowania całego ciągu S19 północ - południe. Panie ministrze transportu, mówienie o tym, że S19 jest niepotrzebna, bo tam nie ma ruchu, jest nieporozumieniem. Tam nie ma drogi, to nie będzie ruchu. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Głos z sali: Przynajmniej do tej pory.) (Głos z sali: Bardzo logiczny wywód, panie pośle.)
Mówca: Łukasz Krupa
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Województwo kujawsko-pomorskie jest specyficznym województwem na tle innych województw. To jeden z dwóch duopoli w Polsce, czyli województw, które mają dwie stolice. W Toruniu mieści się urząd marszałkowski, który dzieli środki unijne i konsekwentnie realizuje protoruńską politykę kosztem innych dużych miast naszego województwa z blisko dwukrotnie większą Bydgoszczą na czele. Kilka faktów według danych SIMIK, czyli informacji Krajowego Systemu Informatycznego, prowadzonego przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego. Na koniec ubiegłego roku ten podział wyglądał następująco: w przeliczeniu na 1 mieszkańca Bydgoszcz w ramach regionalnych programów operacyjnych otrzymała 1523 zł, podczas gdy Toruń - aż 3047. Fundusze unijne ogółem to relacja 2744 zł na mieszkańca Bydgoszczy do 6782 zł na mieszkańca Torunia. Ogólnie natomiast województwo kujawsko-pomorskie ma najniższe wykorzystanie ze wszystkich województw w Polsce w przeliczeniu na 1 mieszkańca, jest to wartość jedynie 5025 zł, podczas gdy średnia w Polsce wynosi 7223 zł. Jeżeli dodamy do tego jeden z najniższych poziomów PKB, wysoki i ciągle rosnący poziom bezrobocia, brak kluczowych inwestycji w infrastrukturę drogową i kolejową, widzimy, że polityka prorozwojowa na rzecz jedynie Torunia prowadzi do degradacji całego województwa. Bydgoszcz to jedyne tej wielkości miasto w Polsce, które nie ma dostępu do żadnej autostrady ani do drogi ekspresowej. Według informacji Ministerstwa Rozwoju Regionalnego w najbliższej perspektywie nastąpi wzrost poziomu decentralizacji. Zakłada się, że niemal 60% funduszy strukturalnych będzie zarządzanych regionalnie. Czy zatem, mając na uwadze zrównoważony rozwój w ramach poszczególnych województw oraz przytoczone przeze mnie fakty, Ministerstwo Rozwoju Regionalnego rozważa utworzenie w naszym województwie subregionalnych programów operacyjnych w celu zapobiegania dalszej dyskryminacji innych miast, w tym największego miasta stolicy województwa Bydgoszczy? Dziękuję. (Oklaski)