PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Łukasz Babiarz
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z tej trybuny około miesiąca temu podczas dyskusji na temat bezpieczeństwa na polskich drogach wskazałem, iż istotnym elementem podnoszącym poziom bezpieczeństwa jest wyprowadzenie ruchu tranzytowego z miast poprzez budowanie obwodnic. Wspominałem, że takie drogi w wielkich i średnich miastach powstają, natomiast często zapomina się o małych miastach powiatowych. Pytałem wtedy o to, czy miasta powiatowe z mojego okręgu wyborczego mogą liczyć na przychylne rozpatrzenie możliwości budowy np. obwodnic Milicza, Oławy ze środków unijnych w ramach tzw. kontraktu terytorialnego. Miałem nadzieję, że dzięki tym środkom budowa tych ciągów komunikacyjnych się uda. We wniosku dotyczącym kontraktu pomiędzy samorządem województwa a rządem określono ponad 50 priorytetowych inwestycji, które miały być zrealizowane do 2020 r. na Dolnym Śląsku. Te inwestycje w pierwotnym założeniu miały być finansowane z pieniędzy unijnych i z budżetu państwa. Z dużą dezaprobatą przyjąłem informację, że rząd niestety nie da unijnych pieniędzy na te zadania. Zostały one wykreślone z kontraktu terytorialnego, a, przypomnę, chodzi o listę ważnych dla regionu inwestycji. Z 50 przedłożonych projektów na listę rezerwową przeniesiono, czyli de facto wykreślono, ponad 30 projektów, m.in. obwodnicę Milicza, Oławy, Trzebnicy. Przez ostatnich kilka miesięcy, także podczas obecnej kampanii, politycy Platformy Obywatelskiej obiecywali mieszkańcom tych miejscowości szybkie rozpoczęcie inwestycji. Niestety, jak zawsze, kończy się na obietnicach. Nie ma winnych. Zapewne zaraz usłyszymy, że nic się nie stało. A ja mówię: zapraszam was do tych miast. Oceńmy wspólnie natężenie ciężkiego ruchu, stan bezpieczeństwa, wreszcie komfort życia mieszkańców tych miast. W końcu niech ci ludzie odczują, że środki europejskie są i dla nich. Apeluję do was, drodzy parlamentarzyści, o to. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pracownicy Fabryki Wagonów w Gniewczynie zwrócili się do mnie z dramatycznym apelem o pomoc. A ja chciałbym niniejszym oświadczeniem wyrazić z pełną determinacją poparcie dla tego apelu i prosić o zwrócenie uwagi na niesamowicie skomplikowaną sytuację 600 osób, które mogą 1 stycznia 2015 r. stracić swój zakład pracy na skutek działania zarządu firmy, która swoją siedzibę ma w Słowacji, a tak naprawdę w raju podatkowym, na Cyprze. Słowacki właściciel Fabryki Wagonów z siedzibą na Cyprze przejął tę fabrykę w 2001 r. Z informacji, którą powziąłem od pracowników, wynika, że w czerwcu i lipcu tego roku 600 pracowników otrzymało tylko częściowe wynagrodzenie, zaś w sierpniu i w następnych miesiącach nie otrzymało za swoją pracę należnych pieniędzy. Jak informują pracownicy, obecny zarząd chciał zwolnić około 300 osób, co było prawdopodobnie przymiarką do zwolnienia w trybie dyscyplinarnym całej załogi. Pracownicy twierdzą, że są zmuszani do tego, by sami się zwalniali. Są też zastraszani zwolnieniami dyscyplinarnymi. Pracodawca, strasząc pracowników, wytyka im nielegalny strajk. Było bowiem tak, że pracownicy wstrzymali się na chwilę od pracy, strajkując, by otrzymać należne wynagrodzenie. Biorąc powyższą sytuację pod uwagę, apeluję do polskiego rządu, do parlamentarzystów, w szczególności do parlamentarzystów koalicji PO i PSL, parlamentarzystów z Podkarpacia, aby zajęli się problemem pracowników Fabryki Wagonów w Gniewczynie i przyszli im z pomocą. Minister gospodarki jak na razie nie interesuje się sytuacją tych pracowników. Trzeba wezwać więc rząd do podjęcia działań i współpracy z rządem słowackim, bo tam został wyprowadzony majątek Fabryki Wagonów w Gniewczynie, majątek trwały. Trzeba podjąć pilne działania mające na celu doprowadzenie do udzielenia przez bank słowacki, dawny Bank Pocztowy, pomocy firmie i ludziom. Mam nadzieję, że polski minister gospodarki podejmie ten temat i nawiąże kontakt ze swoim odpowiednikiem w rządzie słowackim. Nie można biernie czekać na to, że 1 stycznia pracownicy Fabryki Wagonów w Gniewczynie nie będą mogli wejść do zakładu, bo właściciel nieruchomości zamknie bramy, a potem sprzeda ziemię i mury zakładu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Teresa Świło
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Już niebawem, bo 12 listopada, będziemy obchodzić 25. rocznicę pojednania polsko-niemieckiego w Krzyżowej. Odprawiona w tym dniu msza pojednania została uznana za symbol zwieńczający długotrwały proces pojednania, które możliwe było tylko dzięki staraniom zaangażowanych społecznie grup i osób, dążących od wielu lat do tego, aby relacje polsko-niemieckie oparte były na wzajemnym porozumieniu. Gest objęcia się szefów obu państw, premiera Tadeusza Mazowieckiego i kanclerza Helmuta Kohla, podczas przekazania znaku pokoju okazał się symbolicznym początkiem nowego rozdziału i współpracy między obydwoma państwami. Najważniejszym dokumentem zwieńczającym wizytę kanclerza w Polsce było wspólne oświadczenie podpisane 14 listopada 1989 r. w Warszawie przez obu szefów rządów, odnoszące się do wydarzeń historycznych XX w., które stanęły na drodze do wzajemnej współpracy Polski i Niemiec. Miała ona objąć wszystkie dziedziny życia gospodarczego i społecznego obu krajów. Krzyżowa, mała wieś położona na Dolnym Śląsku, stanowi dzisiaj kluczowe miejsce na mapie historycznej naszego kraju. Fundacja Krzyżowa dla Porozumienia Europejskiego od 25 lat wspiera rozwój europejskiego społeczeństwa obywatelskiego. Działa dzięki partnerskiej współpracy osób z różnych krajów zaangażowanych zawodowo lub społecznie. Celem jej jest wspieranie pokojowego i tolerancyjnego współistnienia narodów, grup społecznych, a także jednostek w Europie. Fundacja ukazuje związki między historią a teraźniejszością, między Europą Zachodnią a Wschodnią, a także wzmacnia dialog między pokoleniami. Działa również globalnie, tworząc sieć międzynarodowych kontaktów z ludźmi i instytucjami oraz realizując wspólne projekty. Uroczystości w Krzyżowej rozpoczną się od nabożeństwa ekumenicznego, by symbolicznie w imieniu Polaków i Niemców podziękować za dar wolności i pojednania oraz modlić się w intencji pokoju i pojednania dla wszystkich narodów Europy. Nabożeństwu przewodniczyć będzie arcybiskup Alfons Nossol, który przed 25 laty celebrował mszę pojednania w Krzyżowej. W tym samym dniu będzie można zobaczyć wystawę ˝Odwaga i pojednanie˝ poświęconą niełatwej drodze Polaków i Niemców do zjednoczenia i partnerstwa w Europie. Panie i panowie posłowie, serdecznie zapraszam na Dolny Śląsk, aby tak ważne wydarzenie w dziejach Europy świętować razem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie 91. rocznicy urodzin Andrzeja Łukoskiego Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 22 października bieżącego roku będziemy obchodzić 91. rocznicę urodzin Andrzeja Łukoskiego, pseudonim Blondyn. Był on uczestnikiem powstania warszawskiego, dowódcą 1. Kompanii ˝Maciek˝ Batalionu ˝Zośka˝ Armii Krajowej. Za niezwykłe poświęcenie został odznaczony Krzyżem Walecznych i Orderem Virtuti Militari. Andrzej Łukoski urodził się 22 października 1923 r. w Toruniu. Był synem generała brygady Wojska Polskiego Kazimierza Orlika-Łukoskiego, zamordowanego w Charkowie przez NKWD. W latach młodzieńczych uczył się w I Korpusie Kadetów. Następnie wraz ze swoim bratem należał do konspiracyjnej organizacji młodzieżowej PET - której pierwotnym celem było tajne nauczanie - całkowicie włączonej później w Szare Szeregi. Tam Andrzej Łukoski wraz z północną żoliborską drużyną wszedł do Grup Szturmowych, najstarszej metodycznej grupy Szarych Szeregów. Po ukończeniu drugiego turnusu tajnej podchorążówki, czyli szkoły podchorążych założonej przez Kedyw Komendy Głównej AK, był uczestnikiem wielu akcji Szarych Szeregów, m.in. należał do zespołu uderzeniowego podczas operacji uwolnienia więźniów w Celestynowie, był zastępcą dowódcy akcji w czasie ostrzelania i wykolejenia pociągu na trasie Warszawa - Berlin, a także dowódcą akcji pod Choszczówką. W batalionie ˝Zośka˝, którego dowódcą był Ryszard Białous, jeden z najwybitniejszych instruktorów harcerskich Szarych Szeregów, ˝Blondyn˝ pełnił funkcję dowódcy 1. Kompanii ˝Maciek˝. Wtedy również został awansowany na sierżanta. Wraz ze swoją kompanią walczył nie tylko na Starym Mieście, ale również na Woli. Andrzej Łukoski poległ 18 sierpnia 1944 r. w Warszawie podczas powstania warszawskiego w wieku 20 lat. Pochowany został na warszawskich Powązkach. Pośmiertnie został awansowany do stopnia porucznika.
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie utrzymania płynności finansowej przez LOT W dniu 20 października 2014 r. PAP przekazał informację prasową, w której to wiceminister Skarbu Państwa w sposób rozentuzjazmowany chwali LOT za zdecydowaną poprawę wyników finansowych. Według ministra Baniaka głównym sprawcą poprawy wyników spółki jest dreamliner, a konkretnie jego ˝efekt˝. Nie wiem, czy tak jest naprawdę, czy to tylko kurtuazja spowodowana tym, że słowa pochwały pod adresem dreamlinera zostały powiedziane na spotkaniu z przedstawicielami producenta tegoż samolotu. W komunikacie prasowym możemy też przeczytać, że plan restrukturyzacji działa, że podobno pojawiło się zainteresowanie inwestorów strategicznych dla spółki, że nawet są szanse na dodatni wynik finansowy z działalności operacyjnej spółki. Niestety w całej tej pozytywnej informacji znalazła się też przysłowiowa łyżka dziegciu. Spółka cierpi na brak płynności finansowej. Do pełni szczęścia brakuje jej ok. 100 mln zł. Ja dodam drugą łyżkę goryczy: Jeżeli spółce brakuje pieniędzy, to co zrobiła z 400 mln rządowej pomocy, którą otrzymała w 2013 r.?
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Jak wynika z sondażu opublikowanego na stronie internetowej popularnego tygodnika, aż 47% badanych uważa, że w Polsce na pewno dojdzie do zachorowań wskutek zarażenia śmiertelnym wirusem ebola, a tylko 11% ma zupełnie odmienne zdanie. W związku z tym wydaje się, że powinniśmy być zadowoleni z informacji rządu, który niedawno zapewniał Polaków, że nasze służby są przygotowane na taką ewentualność. Problem jednak w tym, że zdecydowanie odmienne zdanie w tej kwestii ma krajowy konsultant ds. chorób zakaźnych prof. Andrzej Horban, który bardzo obrazowo przedstawił poziom naszej gotowości do ewentualnych zmagań z wirusem, a mianowicie stwierdził: ˝Jeśli do szpitala trafi pacjent z podejrzeniem zarażenia wirusem ebola, personel szpitala powinien wybiegać w podskokach, najlepiej w drugą stronę˝. Według prof. Horbana ˝w tej chwili brakuje podstawowego sprzętu, który pozwoliłby lekarzom na bezpieczne dla ich zdrowia udzielenie pomocy choremu na ebolę. (...) Jeśli źle zorganizujemy opiekę medyczną, źle zabezpieczymy personel, źle zorganizujemy transport, to ze względu na relatywnie wysoką zakaźność wirusa możemy się spodziewać wtórnych ognisk wśród personelu˝. Profesor Horban jest znakomitym specjalistą i wie, co mówi, dlatego wszelkie próby polemizowania z nim mogą wywoływać w najlepszym wypadku zdumienie. Powstaje pytanie: Czy ten rząd przyzna się wreszcie do nieprzygotowania na ewentualną epidemię, czy też dalej uparcie będzie twierdził, ze wszystko jest w najlepszym porządku? Osobiście uważam, że wersja w rodzaju ˝wszystko jest ok˝ będzie obowiązywać do końca. Będzie tak, ponieważ od 2008 r. nic się nie zmieniło. W Polsce rządzi pewna specyficzna ekipa polityczna, która swoją władzę zbudowała przede wszystkim na sprawnych PR-owskich zabiegach. Przez ostatnie lata przekonywaliśmy się, że za nimi nie ma nic konkretnego i prawdziwego. Czy ten rząd stać na pokazanie prawdziwego stanu państwa po latach rządów Donalda Tuska? Nie, bo chociaż lepiej żyje się tylko wybranym, a Polska bynajmniej nie jest w budowie, lecz w regresie, to zdaniem polityków PO nadal wszystko jest w najlepszym porządku, a jak coś się zaczynało walić, to - jak już nieraz mieliśmy okazję widzieć - starano się pewne rzeczy zbagatelizować czy wręcz zamaskować. Jednak mam nadzieję, że wirus ebola do Polski nie dotrze, a jeśli tak się stanie, to nie będziemy musieli zbyt dociekliwie pytać o liczbę zachorowań i liczbę ofiar i nikt przy tym nie będzie próbował oszukiwać naszego społeczeństwa kolejnymi PR-owskimi prymitywnymi sztuczkami.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie na temat inauguracji roku akademickiego w Wyższej Szkole Prawa i Administracji w Rzeszowie Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W sobotę, 18 października, odbyła się 20. inauguracja roku akademickiego w największej niepublicznej uczelni na Podkarpaciu, w Wyższej Szkole Prawa i Administracji w Rzeszowie. Naukę w tej nowoczesnej, świetnie wyposażonej uczelni rozpoczęło ok. 7 tys. studentów, w tym ponad 2 tys. studentów pierwszego roku. WSPiA jest pierwszą niepubliczną uczelnią akademicką na Podkarpaciu. W uroczystej inauguracji wzięło udział ponad 500 osób: pracowników uczelni, studentów, parlamentarzystów, samorządowców, ludzi kultury, przedsiębiorców. W maju 2015 r. uczelnia rozpocznie obchody 20-lecia powstania. Rektor uczelni prof. dr hab. Jerzy Posłuszny w swoim wystąpieniu przedstawił imponujący dorobek uczelni, w tym uzyskanie w ostatnim roku przez czterech pracowników naukowych stopni doktora habilitowanego z zakresu prawa. Jeden pracownik uzyskał stopień doktora nauk prawnych. Tytuł profesora otrzymał z rąk prezydenta RP dr hab. Kazimierz Jaremczuk, a na stanowisko profesora powołany został dr hab. Andrzej Kisielewicz. W minionym roku uczelnia wzbogaciła się o nowe budynki, w tym Collegium Securitatis, o nowe parkingi oraz o instalacje ogniw fotowoltaicznych na parkingu. Życzenia i listy gratulacyjne z okazji inauguracji nowego roku akademickiego skierowali m.in. prezydent RP Bronisław Komorowski i premier Ewa Kopacz. Miałem honor jako poseł z Rzeszowa odczytać list gratulacyjny od wicemarszałka Sejmu RP Marka Kuchcińskiego. Jako prezydent miasta Rzeszowa miałem okazję podejmować 13 lat temu ważne decyzje administracyjne umożliwiające powstanie tej uczelni na terenie Rzeszowa. Z gmachu polskiego Sejmu przekazuję rektorowi, nauczycielom akademickim i studentom życzenia sukcesów naukowych i dydaktycznych.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Niedawno w Internecie pojawiły się zdjęcia dziewięciu młodych mężczyzn z czerwono-czarną banderowską flagą. Pięciu z nich unosi ręce w faszystowskim geście. Zdjęcie zostało zrobione w podziemnym parkingu przemyskiej Galerii Sanowa. Fotografie te zostały także opublikowane na portalach społecznościowych i zyskały dużą popularność użytkowników. Sytuacja jest o tyle przykra, że sześciu ze sfotografowanych mężczyzn to studenci Państwowej Wyższej Szkoły Wschodnioeuropejskiej w Przemyślu. Studiują w Polsce za darmo dzięki posiadaniu Karty Polaka. A teraz pytanie: Czy tak powinny zachowywać się osoby posiadające Kartę Polaka? Czy mają one prawo obnosić się z flagą, którą posługiwała się Ukraińska Powstańcza Armia odpowiedzialna za zbrodnie na Polakach i ludobójstwo na Wołyniu w czasie II wojny światowej? Do dziś w Polsce UPA traktowana jest jako organizacja terrorystyczna zmierzająca do utworzenia państwa totalitarnego. Z tą samą flagą utożsamia się obecnie Prawy Sektor, czyli nacjonalistyczna ukraińska organizacja słynąca z niechęci do naszego kraju. Zastanawiam się więc, jak mogło dojść do sytuacji, w której ukraińscy studenci, niekryjący nienawiści do naszego kraju, dostają Kartę Polaka i korzystają z jej przywilejów? Studenci tłumaczyli, że świętowali rocznicę powstania Ukraińskiej Powstańczej Armii, a obecnie są członkami Prawego Sektora w Gródku Jagiellońskim. Pocieszające jest jednak, że nasze polskie środowiska patriotyczne bardzo szybko zareagowały na te faszystowskie gesty i rozpoczęły przygotowania do pikiet protestacyjnych. Studentom uwidocznionym na zdjęciu wstrzymano natomiast pomoc stypendialną, a za propagowanie faszyzmu lub innego totalitarnego systemu grożą im dwa lata pozbawienia wolności. Pozostaje jedno nurtujące pytanie: Jak doszło do sytuacji, w której przyznano Kartę Polaka osobom, których zachowanie tak bardzo godzi w polską rację stanu i które otwarcie kpią z polskich wartości, nie kryjąc swoich negatywnych uczuć do naszej ojczyzny? Trzeba zaznaczyć, że jednym z warunków przyznania Karty Polaka jest deklarowanie przynależności do narodu polskiego. Studenci ze zdjęcia są przykładem złego zakwalifikowania ich jako beneficjentów tego dokumentu. Przebieg posiedzenia
Mówca: Izabela Katarzyna Mrzygłocka
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dnia 27 maja 2014 r. weszła w życie ustawa o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw, która wprowadziła wiele nowych rozwiązań. Niektóre z nich odpowiadają na brak mobilności terytorialnej osób bezrobotnych. Temu celowi służy np. bon zatrudnieniowy. Inne odpowiadają na indywidualne potrzeby szkoleniowe osób bezrobotnych - np. bon szkoleniowy. Z informacji, które posiadam, wynika, że nowe formy pomocy wprowadzone wymienioną ustawą z 14 marca 2014 r. nie zostały zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych. Jednocześnie wskazać należy, że ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje szereg zwolnień dotyczących elementów wsparcia bezrobotnych i poszukujących pracy, przyznawanych na podstawie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Jest to rozwiązanie stałe. Dodatkowo Ordynacja podatkowa przewiduje rozwiązania czasowe. Na podstawie ww. przepisu minister właściwy ds. finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników zaniechać w całości lub w części poboru podatku. Brak zwolnienia z opodatkowania nowo wprowadzonych form wsparcia stawia osoby bezrobotne w wyjątkowo trudnej sytuacji, albowiem będą one musiały dopłacać do pomocy udzielonej im przez państwo. W tej sytuacji chciałabym zadać następujące pytanie: Czy wzorem lat ubiegłych, począwszy od 2014 r. i w latach następnych, przewiduje się wprowadzenie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od wartości wszystkich nowo wprowadzonych form wsparcia osób bezrobotnych? Dziękuję.
Mówca: Krystyna Kłosin
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Szanowny Panie Ministrze! Chciałabym zadać pytanie w związku z tym, że do mojego biura wpłynęło kilka pytań właśnie w tym zakresie. Pytanie dotyczy kontrowersji i wątpliwości w zakresie opodatkowania umów najmu lokali. Umowa najmu stanowi bardzo często odrębne źródło przychodów dla obywateli, ma charakter zarobkowy. Jest to umowa odpłatna, a dochód z niej płynący bardzo często jest dość znaczny. Umowy mają to do siebie, że bardzo często mają ciągły charakter i są rozłożone w czasie. To wszystko powoduje, że niektóre organy podatkowe uznają, że mamy tu do czynienia z działalnością gospodarczą, mimo że podatnik podjął decyzję, że będzie działał poza działalnością w ramach najmu prywatnego. Dotyczy tego np. interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 27 czerwca 2014 r. nr IPPB1/415-374/14-2/IF. Żaden przepis nie ogranicza najmu i dzierżawy rozumianych jako odrębne źródło przychodu - nie ma limitu ani kwotowego dotyczącego wielkości dopuszczalnych przychodów, ani ilościowego dotyczącego liczby zawieranych umów. W związku z tym chciałabym zwrócić się do pana ministra z następującymi pytaniami. W jakiej sytuacji prawnej osoba fizyczna wynajmująca lokal na cele mieszkalne lub na cele działalności gospodarczej może skorzystać z prawa do opodatkowania podatkiem ryczałtowym na zasadach ogólnych, opodatkowania stawką 8,5-procentową, a w jakiej sytuacji musi ona zarejestrować działalność gospodarczą, tak jak orzekają niektóre izby skarbowe? I drugie pytanie: Czy obowiązujące obecnie regulacje prawne wystarczająco jasno określają zasady i przesłanki decydowania podatnika, czy powinien zarejestrować działalność gospodarczą dla celów wynajmu, czy może skorzystać z możliwości opodatkowania podatkiem zryczałtowanym?
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Apeluję do rządu o zauważenie dramatycznej sytuacji pracowników fabryki wagonów w Gniewczynie w powiecie przeworskim na Podkarpaciu. Apel ten kieruję również do wszystkich parlamentarzystów koalicji PO i PSL. Proszę także parlamentarzystów z Podkarpacia o wnikliwe zainteresowanie się tą sytuacją. Sytuacja jest bowiem taka, że 600 pracowników fabryki wagonów w Gniewczynie jest zagrożonych utratą miejsc pracy. Moim zdaniem rząd nie może biernie przyglądać się tej sytuacji i ma instrumenty do działania. Powinien więc szybko podjąć działanie, zanim właściciele firmy pochodzący ze Słowacji zamkną firmę, sprzedadzą wyprowadzony do innej słowackiej spółki majątek trwały firmy, zanim sprzedadzą ziemię i budynki i od 1 stycznia 2015 r. pozbawią pracowników miejsc pracy. Oczywiście w tej chwili jest wyznaczony przez sąd gospodarczy nadzorca sądowy, który zajmuje się tą sprawą, ale jestem przekonany, że my, jako parlamentarzyści, nie powinniśmy przyglądać się biernie sytuacji, w której w majestacie prawa, przy obowiązujących przepisach dzieje się zło zwykłym ludziom pracującym od lat w fabryce w Gniewczynie. Wydaje nam się, jesteśmy wręcz przekonani, że na skutek różnych niezawinionych przez pracowników okoliczności to oni staną się głównymi ofiarami sytuacji prawnej, jaka ma miejsce w tej chwili w Gniewczynie. Moje pierwsze pytanie jest takie: Czy rząd będzie chciał, czy chce i czy będzie umiał zapobiec tej katastrofie? Słowaccy właściciele w 2011 r. wyprowadzili (Dzwonek) majątek trwały z firmy do Słowacji. W tej chwili sytuacja jest taka, że fabryka produkująca sprzęt dzierżawi budynki od tej słowackiej spółki, która jest za granicą. Stąd moje podstawowe pytanie: Czy rząd będzie chciał się tą kwestią zainteresować? Pracownicy boją się, że nie będą mieli gdzie przyjść do pracy 1 stycznia 2015 r., bo umowa dzierżawy - już kończę, pani marszałek - kończy się z końcem grudnia 2014 r. Prawdopodobnie pracownicy po prostu nie będą mieli dokąd pójść do pracy. To też jest pytanie do rządu: Czy polski rząd zechce powiadomić słowacki rząd, żeby wpłynął on na właścicieli spółki w Gniewczynie, i podjąć rozmowy? Tu jest potrzebna konkretna decyzja rządu słowackiego i nawiązanie współpracy z rządem polskim oraz z właścicielem spółki, żeby poprzez odpowiednie gwarancje bankowe umożliwić dalsze funkcjonowanie fabryki wagonów w Gniewczynie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Pół tysiąca pracowników zakładów w Gniewczynie czeka na konkretną pomoc. Związkowcy trzech centrali zapraszają przedstawicieli zarządu fabryki, zarządcy sądowego, przedstawicieli rządu i parlamentarzystów na spotkanie. Chcą rozmawiać o tym, jak uratować zakład. Dlatego zwracam się do pani minister z pytaniami: Czy istnieje realna pomoc w znalezieniu inwestora dla Fabryki Wagonów Gniewczyna? Czy rząd podejmie próbę pomocy finansowej dla fabryki, tak jak to miało miejsce w ostatnim czasie w przypadku jednej z kopalń, gdy kopalnia, która ma pokłady węgla na jeden rok, została dofinansowana ogromną kwotą ze Skarbu Państwa? Czy przy najgorszym scenariuszu, czyli upadku likwidacyjnego, będzie pomoc socjalna dla zwalnianych pracowników oraz ponowna aktywizacja zawodowa zwalnianych pracowników? Pani minister, czy jest możliwe przejęcie spółki przez Skarb Państwa za długi, które fabryka ma (Dzwonek) wobec ZUS i urzędu skarbowego? Proszę odpowiedzieć: Czy rząd jest gotowy realnie pomóc tej załodze i jej rodzinom?