PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józef Zych
Data: 2014-12-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! To nadzwyczajne, że posłowie dążą do tego, żeby tak pracować prawie w każdej komisji. Najlepszy przykład. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego po zapoznaniu się z poselskim projektem ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i o zmianie niektórych innych ustaw, druk nr 2859, oświadcza, że projekt ten zasługuje bezwzględnie na bardzo głęboką analizę. (Oklaski) Pan poseł Pięta przywołał przepisy Kodeksu karnego, które przede wszystkim są sankcyjne, przewidują kary za określone przestępstwa o charakterze seksualnym. My odbieramy projekt poselski jako zmierzający przede wszystkim do profilaktycznego działania, a więc stworzenia maksymalnie sytuacji, w której eliminowałoby się środkami zupełnie innymi, nie karnymi, takie zagrożenie. To jest bardzo cenny projekt z tego punktu widzenia. Panie i panowie, nie ulega żadnej wątpliwości, że przestępstwa o charakterze seksualnym, a szczególnie skierowane przeciwko dzieciom i młodzieży, stanowią, jak powiedziała pani poseł Kempa, przywołując tutaj Europejski Trybunał Sprawiedliwości, jedną z najcięższych zbrodni. W związku z tym należy czynić wszystko i szukać takich rozwiązań, które w maksymalnym stopniu stwarzałyby gwarancje, że do takich przestępstw nie będzie dochodzić, chociaż wiemy, że życie pokazuje, że nawet w najbardziej ograniczonych czy regulowanych okolicznościach dochodzi do różnych sytuacji. Sądzę, że bardzo ważnym elementem, o którym mówiła pani poseł Kempa, jest dzisiaj problem interpretacji najważniejszych wartości wynikających z konstytucji. Otóż obecnie bardzo często rozważany jest problem zgodności rozwiązań i ograniczeń wartości konstytucyjnych z punktu widzenia gospodarczego, z punktu widzenia ekonomicznego i przede wszystkim z punktu widzenia etycznego czy czysto ludzkiego. Otóż wydaje się, że absolutnie trafny jest pogląd, że w tym przypadku wartość nadrzędna, jaką jest ochrona przed tego typu przestępstwami, musi pozwalać na to, żeby ustawodawca odstąpił od bezwzględnego rygoru konstytucyjnego na rzecz tej ochrony. Druga rzecz. Od dziesiątków lat w Polsce dyskutujemy o tym i o rozwiązaniach, które w wielu przypadkach w korzystniejszej sytuacji, jak się spojrzy z punktu widzenia praktycznego, stawiały przede wszystkim sprawę, a nie pokrzywdzonego. Tak mamy, jeżeli chodzi o odszkodowania w razie spowodowanych szkód czy przestępstw, a także na wielu innych odcinkach. A zatem klub Polskiego Stronnictwa Ludowego uznaje, że skierowanie tego projektu do Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka jest sprawą bardzo istotną. Będziemy aktywnie uczestniczyć w tych pracach, widząc w tym istotną inicjatywę, która może przyczynić się do dalszego ograniczenia tego typu przestępczości. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Joanna Bobowska
Data: 2014-12-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ochrona dziecka przed tego typu zbrodniami to jest na pewno sprawa fundamentalna. Moje pytanie: Czy przepisy, które dzisiaj są ustanowione, dotyczące rejestru karnego są rzeczywiście niewystarczające i czy potrzebny jest ten odrębny rejestr sprawców? Oczywiście, jak rozumiem, będzie to poddane szerszej dyskusji. Moje wątpliwości budzi kwestia tej mapy policyjnych zagrożeń. Czy, biorąc pod uwagę to, że będzie to dotyczyło pewnych obszarów, może w małych lokalnych miejscowościach, dzielnicach pojawić się poczucie zagrożenia i dojść do stygmatyzowania tych obszarów? Czy upublicznienie tego typu zagrożeń (Dzwonek) nie będzie stanowić problemu, czy nie wywoła jakby takiego powszechnego strachu upublicznienie danych sprawców? Dziękuję bardzo.
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2014-12-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie negując zasadności pracy nad tym projektem, mam pytanie do wnioskodawców: Czy nie czujecie państwo pewnej schizofrenii w podejściu do spraw przeciwdziałania zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym? Bo to nie jest tylko rejestr sprawców, to nie są tylko obowiązki pracodawców, jakie chcecie na nich nałożyć, to nie jest tylko mapa zagrożeń, to również, a może przede wszystkim, jest profilaktyka. A profilaktyka w dziedzinie zapobiegania przestępstwom to edukacja seksualna, to wychowanie dzieci, bo to dzieci są często przedmiotem takiej przestępczości. Czy to, że potrafią one łatwiej i szybciej zdiagnozować zachowania dorosłych będące symptomem, być może, przestępstw na tle seksualnym, nie spowoduje, że ten rejestr, który być może powstanie, byłby rejestrem krótszym? Profilaktyka jest bowiem istotna w każdej dziedzinie. W dziedzinie ochrony zdrowia, aby nie mieć kłopotów z leczeniem chorób, musimy im zapobiegać. Aby nie mieć kłopotów (Dzwonek) z wypadkami drogowymi, z ich ofiarami, musimy edukować dzieci i młodzież w zakresie ruchu drogowego. Tak samo tutaj, musimy przede wszystkim wychowywać, działać w zakresie edukacji i wychowania seksualnego. Krótkie pytanie: Dlaczego, będąc za przeciwdziałaniem zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym, jesteście jednocześnie przeciwko edukacji seksualnej? Dziękuję bardzo.
Mówca: Beata Kempa
Data: 2014-12-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. A więc pragnę, panie pośle Elsner, pana uspokoić. Po pierwsze, to na państwie ciąży obowiązek ochrony dzieci przed tą najcięższą i najbardziej haniebną przestępczością, po drugie, nikt tutaj schizofrenii w tym zakresie, jak pan widzi, nie ma, bo wszystkie kluby, łącznie z pana klubem ustami pani poseł, pani mecenas Małgorzaty Sekuły-Szmajdzińskiej, opowiedziały się za dalszymi pracami. Myślę, że ta dyskusja, przede wszystkim w gronie, można powiedzieć, ekspertów, będzie największą radością i wyzwaniem intelektualnym, ale i doświadczeniem, przyjemnym doświadczeniem intelektualnym. Natomiast co do tych kwestii, które pan podnosił, nie pozwolę, aby równać dziecko z pedofilem - jako dziecko, które musi być odpowiedzialne za to, co robi, musi być edukowane, musi wiedzieć. Owszem, musi wiedzieć, ale to wszystko, panie pośle Elsner, musi mieć ręce i nogi, musi być rodzic, odpowiedni wiek. Proszę nie usprawiedliwiać szybszego wprowadzenia edukacji seksualnej do żłobków i przedszkoli potrzebą walki z pedofilią, bo na to mojej zgody, krótko mówiąc, nie ma. Bardzo też dziękuję klubowi Platformy Obywatelskiej, panu posłowi Pięcie za to, że przypomniał też o kwestii bardzo ważnej, czyli o dyrektywie, którą musimy wdrożyć, która już powinna być wdrożona w naszym kraju - z 18 grudnia 2013 r., o ile tutaj się nie pomyliłam. To rozwiązanie absolutnie czyni zadość zapisom tej dyrektywy, o czym zapomniałam powiedzieć na samym początku. Dziękuję bardzo wszystkim klubom. Jestem gotowa do współpracy i dołączam się też do apelu pana posła Dery, abyśmy uchwalili projekt jeszcze przed końcem kadencji, bo będzie to na pewno duży sukces Wysokiej Izby. Dziękuję bardzo.
Mówca: Elżbieta Achinger (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-12-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Gromadzenie i przetwarzanie danych osób trzecich w rejestrze stanowi środek nieproporcjonalny do osiągnięcia celów ustanowienia rejestru sprawców przestępstw seksualnych, który wiąże się z zapobieganiem przestępstwom, ochroną pokrzywdzonych oraz innych członków społeczeństwa przed tymi sprawcami. Wątpliwości z punktu widzenia praw Unii Europejskiej w zakresie ochrony danych osobowych budzi fakt udostępniania danych z rejestru bez ograniczeń i publikowanie ich na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości, o czym mowa w art. 9 projektu ustawy. Jak w świetle tej sprzeczności wnioskodawcy projektu ustawy zamierzają zapewnić istnienie mechanizmów uniemożliwiających używanie danych osobowych zgodnie z gwarancjami przewidzianymi w art. 8 europejskiej konwencji praw człowieka?
Mówca: Piotr Paweł Bauć (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-12-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Twój Ruch przedstawiam stanowisko dotyczące pierwszego czytania poselskiego projektu ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i o zmianie niektórych innych ustaw, zawartego w druku nr 2859. Mimo wielu kontrowersji wokół tego projektu należy poważnie potraktować każdą propozycję zmian w zakresie ochrony przed pedofilią. Zmiany zawarte w druku nr 2859 mają wiele wad, co wynika m.in. z załączonych do tego projektu opinii, niemniej jednak Klub Poselski Twój Ruch będzie brał udział w dalszych pracach nad tym projektem. Podkreślamy również, że w dyskusji nad zmianą z druku nr 2859 będziemy ponownie przedstawiali Wysokiej Izbie naszą propozycję dotyczącą nieprzedawniania się przestępstwa pedofilii, którą Wysoka Izba odrzucała wcześniej. Klub Poselski Twój Ruch będzie głosował za dalszymi pracami w komisji.
Mówca: Michał Tomasz Pacholski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-12-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Problem przestępczości dokonywanej z pobudek seksualnych zyskał obecnie nową rangę. Powszechnym obecnie zjawiskiem są działania podejmowane w celu wdrożenia do praktyki środków ochrony przed przestępczością na tle seksualnym. Ryzyko zagrożenia przestępczością seksualną jest wysokie szczególnie w odniesieniu do dzieci. Wyzwanie dotyczące stworzenia efektywnych mechanizmów służących zapobieganiu tego rodzaju przestępstwom wymaga stworzenia spójnych międzynarodowych systemów obrony. W obowiązującym stanie prawnym nie istnieją wystarczające środki umożliwiające sprawny nadzór nad osobami dokonującymi przestępstw w warunkach recydywy. Brak jest również procedur umożliwiających skuteczne zapobieganie w szczególności przestępstwom na tle seksualnym w kontaktach z dziećmi. Z uwagi na powyższe uwarunkowania niezbędne i uzasadnione wydaje się wprowadzenie do polskiego systemu prawnego regulacji proponowanych w poselskim projekcie ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i o zmianie niektórych innych ustaw. Panie Marszałku! W imieniu Koła Poselskiego Bezpieczeństwo i Gospodarka pragnę oświadczyć, że jego członkowie głosować będą za dalszym procedowaniem nad tym aktem prawnym.
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2014-12-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 13 listopada br. minęło 90 lat od przyznania wybitnemu polskiemu pisarzowi Władysławowi Stanisławowi Reymontowi literackiej Nagrody Nobla za napisanie epopei ˝Chłopi˝. Z kolei 5 grudnia przyszłego roku upłynie 90 lat od śmierci Reymonta. W tym miejscu chciałbym poinformować, że w związku z tymi rocznicami Sejmik Województwa Mazowieckiego podjął uchwałę o ustanowieniu roku 2015 Rokiem Władysława Reymonta na Mazowszu. Trzeba, by wielki dorobek Reymonta był przywoływany w całym kraju z okazji tychże rocznic. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Władysław Stanisław Reymont to jedyny w swoim rodzaju geniusz literacki, po którym została nieprzemijająca spuścizna kulturowa i jego sława, tzn. sława Polski tamtej, odrodzonej i dzisiejszej, też odrodzonej. ˝Chłopi˝ to pierwszy literacki Nobel niepodległej Rzeczypospolitej. Ten wybór jury był faktem o bardzo dużym znaczeniu dla Polski, przede wszystkim wzmacniał rolę narodu polskiego na arenie międzynarodowej, miał znaczenie dla jego wartości duchowych i artystycznych i wartości te wprowadził do ogólnego dorobku świata dźwigającego się po I wojnie ku odrodzeniu. ˝Chłopi˝ to arcydzieło niemające sobie równego w literaturze światowej, autor ukazuje realistycznie życie wsi polskiej na tle rocznego cyklu przyrody. Niepozbawione krytycznej i trzeźwej obserwacji, mieści w sobie ogromny ładunek wartości uniwersalnych, mówi o dostojności pracy na roli, o szacunku dla ziemi, o niemal organicznym związku z nią tych, co żywią i bronią. Epopeja napisana po polsku, językiem polskim była dla ówczesnej Polski zwornikiem rozbitego gmachu państwa, narodu i społeczeństwa. Długo można mówić o pisarzu, autorze m.in. cyklu powieści historycznych ˝Rok 1794˝ (w tym ˝Ostatni Sejm Rzeczypospolitej˝), a także jego zaangażowaniu w sprawy społeczne. Warto zauważyć, że po otrzymaniu Nagrody Nobla za ˝Chłopów˝ Reymont przystąpił do Polskiego Stronnictwa Ludowego ˝Piast˝, przypieczętowując tym samym swoje związki z ruchem ludowym. Nie przeszkodziło mu to funkcjonować ponad podziałami partyjnymi, służyć Polsce. Bez względu na przynależność nie dać się zaszufladkować. W takim kontekście dla wszystkich Polaków, a zwłaszcza polityków, jest Reymont godnym przykładem do naśladowania, co w szczególności dziś warto przypomnieć. Dorobek twórczy Władysława Reymonta, jego zasługi dla wzmocnienia świadomości narodowej i rozsławiania Polski na świecie domagają się utrwalania tej znakomitej postaci w pamięci kolejnych pokoleń. Dziękuję.
Mówca: Waldemar Andzel (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-12-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 21 grudnia br. przypada 140. rocznica urodzin Tadeusza Żeleńskiego, wybitnego polskiego pisarza, satyryka, eseisty, tłumacza literatury francuskiej oraz krytyka literackiego i teatralnego, znanego pod pseudonimem artystycznym Tadeusz Boy-Żeleński. Zasłużył się dla polskiego pisarstwa, tłumacząc m.in. ˝Tristana i Izoldę˝ czy ˝Pieśń o Rolandzie˝. Żeleński po ukończeniu studiów medycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie rozpoczął pracę jako pediatra oraz zajął się pisaniem pracy habilitacyjnej. Podczas I wojny światowej pracował i zasłużył się jako lekarz kolejowy w armii austriackiej. W trakcie pobytu w Paryżu zainteresował się literaturą i stał się jej czynnym twórcą i odtwórcą. Zaczął przekładać literaturę francuską na język ojczysty, za co został odznaczony palmami Akademii Francuskiej, a za przekład utworów Moliera - Krzyżem Kawalerskim Legii Honorowej. W swoim dorobku literackim posiada przekłady wielu znanych dzieł. Tłumaczenia te należą do najwybitniejszych przekładów w polskim piśmiennictwie. Sam napisał kilka znanych dzieł, m.in.: ˝Nasi okupanci˝, ˝Salon literacki˝ czy ˝Reflektorem w mrok˝. Tadeusz Boy-Żeleński zadebiutował w 1895 r., publikując w tygodniku ˝Świat˝ cykl sonetów. Jego twórczość przypada na okres Młodej Polski. Mało kto wie, że zwroty, które na stałe weszły do kanonu polskich powiedzeń, typu: I w tym cały jest ambaras, żeby dwoje chciało naraz, zawdzięczamy właśnie Żeleńskiemu. W swoim życiu był również kierownikiem literackim Teatru Polskiego, a także wraz z Janem Augustem Kisielewskim, bratem Edwardem Żeleńskim i malarzem Stanisławem Kuczborskim stworzył kabaret ˝Zielony Balonik˝. Data inauguracji kabaretu przypada na 1905 r. i zbiega się w czasie z działaniami ruchu anarchistycznego w Warszawie, który szerzył agresję i podjudzał młodych do buntu. W obawie przed atakami mieszkańcy stolicy wyjeżdżali do Krakowa. Nastrój niepokoju i oczekiwania skupiał się w Jamie Michalikowej, gdzie odbywały się przedstawienia. Inscenizacje kabaretu były improwizacjami i odbywały się na małej scenie koło pianina; każdy występ był swego rodzaju premierą. Kabaret cieszył się bardzo dużym zainteresowaniem i trudno było dostać się na premiery przedstawień, ponieważ wstęp miały tylko osoby, które otrzymały zaproszenie ręcznie zdobione przez któregoś z malarzy. W czasie II wojny światowej Żeleński przebywał we Lwowie, gdzie objął katedrę historii literatury francuskiej na uniwersytecie. Po wkroczeniu wojsk hitlerowskich do Lwowa w 1941 r. został aresztowany i w lipcu wraz z innymi przedstawicielami polskiej inteligencji rozstrzelany na stokach Kadeckiej Góry. Miejsce jego pochówku jest nieznane.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-12-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W związku ze zbliżającymi się wyborami w grudniu 1946 r. Bolesław Bierut poprosił o pomoc tych funkcjonariuszy NKWD, którzy wcześniej zajmowali się sfałszowanym referendum ludowym. Ekipa pułkownika Arona Pałkina, naczelnika wydziału ˝D˝ Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego ZSRR, specjalizująca się w fałszowaniu i preparowaniu dokumentów pisanych, przybyła do Warszawy na początku stycznia 1947 r. Przeprowadzone w 1947 r. wybory zostały sfałszowane praktycznie na każdym szczeblu komisji wyborczych. Fałszerstw dokonali ludzie wyznaczeni przez polskie władze komunistyczne przy technicznym nadzorze i wsparciu funkcjonariuszy radzieckich. Ponadto Bierut wraz z kierownictwem PPR zarządził jednocześnie podjęcie dodatkowych kroków, a mianowicie zamianę urn wyborczych w niektórych obwodach, podrzucanie do urn kart do głosowania, a w niektórych komisjach przygotowanie dwóch egzemplarzy protokołów; w jednym z nich miało nie być danych liczbowych. Na ok. 5,5 tys. komisji obwodowych rządowi udało się utworzyć aż 3515 komisji złożonych wyłącznie z członków PPR. Natomiast rok wcześniej w czasie referendum ludowego, zdaniem historyków, grupa Pałkina ˝sporządziła ponownie˝ 5994 protokoły komisji obwodowych, które wpisały do nich nieodpowiednie wyniki. Jej przedstawiciele podrobili też 40 tys. podpisów członków komisji wyborczych. Przed ostatnimi wyborami rosyjscy specjaliści nie latali do Polski, a przynajmniej nic nam na ten temat nie wiadomo, natomiast członkowie PKW byli w ubiegłym roku w Moskwie na szkoleniu. Gospodarzem spotkania był szef rosyjskiej Centralnej Komisji Wyborczej Władimir Czurow, człowiek Putina specjalizujący się w fałszowaniu wyborów. Na pewno ktoś powie, że to zupełnie nielogiczne i przypadkowe porównanie. Bynajmniej - to władza nielogicznie próbuje wyjaśnić ponad 18% nieważnych głosów oddanych w wyborach do sejmików. I tych 40% nieważnych głosów oddanych przez mieszkańców woj. pomorskiego równie mętnie próbuje tłumaczyć. Oczywiście przesadzono, bo 1000-procentowego przyrostu głosów na ludowców w mieszczańskiej Gdyni nie można w żaden sposób już wyjaśnić. W tej kampanii stało się coś znamiennego. Gdy radny PO Stanisław Kracik poparł w II turze wyborów na prezydenta Krakowa wspieranego przez PiS Marka Lasotę przeciw urzędującemu, wspieranemu przez postkomunistów, Jackowi Majchrowskiemu, wówczas senator PO Janusz Sepioł w radiu RMF stwierdził: ˝Trzeba sobie wyobrazić, co by było, jakby był w Krakowie prezydent z PiS. To byłby groźny przyczółek. Prezydent by brał udział w dziesiętnicach, byłyby pomniki Lecha i Marii. Kraków ma znaczenie symboliczne. Popatrzmy na przestrzenną politykę historyczną. PiS przejmuje różne ważne miejsca dla tradycji Polaków. To Jasna Góra, powstanie warszawskie i katedra wawelska. Chodzi o zagarnięcie historycznego miasta. Nie można do tego dopuścić˝. Senator Sepioł, jak się zdaje, wyjaśnił wszystko. Już wiemy, o co chodzi. Ta władza zrobi wszystko, żeby nie oddać steru rządzenia Polską.
Mówca: Bogdan Rzońca (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-12-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Absolwenci studiów prawniczych odbywający aplikację alarmują posłów, że zmiana modelu dochodzenia do zawodu sędziego, polegająca na przywróceniu asesury, pogarsza sytuację osób odbywających aplikację sędziowską w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury. Aplikanci z KSSiP uważają, że nowe przepisy będą niezgodne z ustawą zasadniczą. Ich zdaniem naruszać będą konstytucyjne zasady: zaufania obywateli do państwa, ochrony praw nabytych, równości obywateli względem prawa oraz równego dostępu do służby publicznej. Chodzi o to, że osoby, które pomyślnie ukończyły aplikację w KSSiP i zdały egzamin sędziowski, będą mogły tylko przez rok od wejścia w życie noweli ubiegać się o stanowisko sędziego sądu rejonowego w jednym konkursie, a procedura konkursowa trwa właśnie około roku. Nic więc dziwnego, że stawiają tezę, iż po wejściu w życie proponowanych zmian ich sytuacja ulegnie znacznemu pogorszeniu w stosunku do stanu z chwili, gdy decydowali się na naukę w KSSiP. Stopniowe pogarszanie sytuacji prawnej aplikantów oznacza, że państwo nie wywiąże się z wcześniejszych zapisów prawa. Aplikanci mają obowiązek pracy w organach wymiaru sprawiedliwości przez okres trzech lat od zakończenia aplikacji pod rygorem zwrotu stypendium pobieranego w trakcie nauki w KSSiP. Na gruncie obowiązujących przepisów mieli niemal zapewnione, że po odbyciu stażu w charakterze referendarza sądowego zostaną powołani na sędziego i w ten sposób odpracują stypendia z czasów aplikacji. Natomiast po wejściu w życie noweli, jeżeli nie uda im się za pierwszym razem otrzymać powołania, będą musieli przyjąć jakąkolwiek, często dużo gorzej płatną, pracę w wymiarze sprawiedliwości. Aplikanci apelują do parlamentarzystów, aby wprowadzili do projektu poprawkę, która pozwoli im ubiegać się o stanowisko sędziego sądu rejonowego przez czas nieokreślony. Jestem przekonany, że apel aplikantów musi znaleźć sensowny finał w postaci odzyskania zaufania do państwa polskiego i przywrócenia im praw obiecanych w chwili rozpoczynania aplikacji.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-12-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie w sprawie zadłużenia polskich miast Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W czasie kampanii wyborczej do samorządów podejmowany był temat zadłużenia samorządów. Problem wielkości zadłużenia był szczególnie eksponowany podczas debat kandydatów na prezydentów, burmistrzów i wójtów. Sytuacja finansowa samorządów była przedmiotem analizy Ministerstwa Finansów, ponieważ zadłużenie samorządów wliczane jest do długu publicznego. Po alarmie ministra finansów Jacka Rostowskiego w 2010 r. poziom zadłużenia samorządów został ustabilizowany i na koniec 2013 r. wyniósł 69 mld zł. Najbardziej zadłużonym samorządem wojewódzkim jest województwo mazowieckie, które przekroczyło 73-procentowy wskaźnik długu do rocznego dochodu. Wśród miast wojewódzkich najbardziej zadłużonym miastem jest Toruń, którego zadłużenie przekroczyło 86%. W gronie miast wojewódzkich o liczbie mieszkańców do 200 tys. najbardziej zadłużonym miastem na koniec 2013 r. jest miasto Rzeszów, którego dług sięga prawie 50%, podczas gdy Olsztyn w tej grupie ma zadłużenie poniżej 30%. W czasie debat kandydatów na prezydentów miast urzędujący prezydenci bagatelizowali sprawę zadłużenia, podczas gdy kontrkandydaci krytykowali olbrzymie zadłużenie, które w końcu musi być spłacone. Nowa perspektywa pozyskiwania środków z UE w latach 2014-2020 będzie pogłębiać stan zadłużenia polskich miast, bo trudno będzie zrezygnować z realizacji ważnych inwestycji współfinansowanych ze środków unijnych. Chcąc utrzymać poziom realizacji wydatków majątkowych przez duże miasta, podobnie jak w latach poprzednich, będą one musiały zaciągać kredyty, pożyczki lub emitować obligacje komunalne. Dlatego w ramach tego oświadczenia poselskiego zwracam się do Ministerstwa Finansów z pytaniem: Jaka jest polityka resortu w sprawie dalszego zadłużania się miast? Czy jest określony jakiś poziom bezpiecznego zadłużania się miast? Dlaczego przy budżecie państwa stosuje się zamrożenie wynagrodzeń osobowych w administracji rządowej, a takich ograniczeń nie wprowadza się w administracji samorządowej?