PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marek Hok
Data: 2016-05-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam pytanie. Co kardiolodzy i pacjenci kardiologiczni zrobili państwu, że chcecie zniszczyć polską kardiologię, która przez 10 lat zbudowała swą pozycję jako jedna z najlepszych w Europie, która spowodowała, że dzisiaj polski pacjent z ostrym zespołem wieńcowym w ciągu pierwszej godziny jest leczony według najwyższych standardów europejskich? Wiele krajów europejskich zazdrości nam tego typu działania, a dzisiaj państwo próbujecie to zniszczyć - zniszczyć to, co było wielką nadzieją polskich pacjentów chorych kardiologicznie. Te same ruchy wykonujecie państwo w stosunku do pakietu onkologicznego. Była to kolejna nadzieja pacjentów onkologicznych, że podobnie jak w procesie kardiologii... (Poseł Tomasz Latos: Dali się wam oszukać.) ...będzie można zrobić tak, że każdy pacjent będzie miał dostęp. Dzisiejsze limitowanie, powrót do limitowania świadczeń onkologicznych jest naprawdę zamachem na polskiego pacjenta. (Poseł Tomasz Latos: Nie będzie żadnych limitów. To już minister mówił.) Od paru miesięcy, panie pośle, funkcjonuje Parlamentarny Zespół ds. Onkologii. Spotykamy się ze środowiskiem lekarskim, z pacjentami, rozmawiamy o nowotworach jelita grubego, rozmawiamy o raku płuc. Nigdy na spotkanie nie przyszedł pan minister, żeby wysłuchać środowiska lekarskiego i pacjentów. Z kolei mówicie o pieniądzach. Od tego roku w ˝Narodowym programie przeciwdziałania chorobom nowotworowym˝ znajduje się 250 mln zł na profilaktykę, na programy prozdrowotne. Jest połowa maja, panie ministrze, nie ruszyły żadne procedury związane z przetargiem, z ogłoszeniami konkursów na tego typu zadania profilaktyczne. Kiedy to ma być wykonane? 250 mln zł czeka na konkursy dla dobra pacjentów, którzy mogliby skorzystać z profilaktyki, ze świadczeń profilaktycznych. Czekam na odpowiedź i zapraszam pana ministra na spotkania Parlamentarnego Zespołu ds. Onkologii. (Oklaski)
Mówca: Katarzyna Czochara
Data: 2016-05-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! 1 stycznia 2015 r. został wprowadzony tzw. pakiet onkologiczny. Założenia pakietu i wprowadzenie konkretnych działań w pakiecie onkologicznym miały na celu usprawnienie diagnostyki i leczenia chorych na nowotwory. W pakiecie wprowadzono m.in. kartę DiLO, tzw. kartę zieloną. Lekarz specjalista ma prawo wystawić pacjentowi kartę szybkiej diagnostyki leczenia onkologicznego tylko w przypadku zdiagnozowania nowotworu, a nie, jak lekarz rodzinny, w przypadku podejrzenia choroby. W praktyce powoduje to odsyłanie pacjentów przez specjalistów do lekarzy rodzinnych, by ci wystawiali im karty. Lekarze POZ-u nie wystawiają kart DiLO. Panie ministrze, moje pytanie brzmi: Czy prawdą jest, że po wejściu w życie pakietu wydłużył się czas oczekiwania na wizytę u lekarzy POZ-u, z czym wcześniej nie było problemu... (Poseł Elżbieta Gelert: A, gadanie...) ...właśnie z powodu kart DiLO? Czy prawdą jest, że według danych przewidziany w pakiecie czas 9 tygodni na diagnostykę pacjenta to w rzeczywistości czas od 21 do 24 tygodni? Panie Ministrze! Jakie zmiany planuje Ministerstwo Zdrowia w zakresie karty DiLO oraz świadczeń hospicjów domowych pacjentów paliatywnych? Czy prawdą jest, że onkologia po raz pierwszy w historii popadła w długi właśnie ze względu na cięcia budżetowe w onkologii, co jest związane z wprowadzeniem karty DiLO, zielonej karty? Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Bartosz Arłukowicz: O pacjentach mówcie, nie o szpitalach.)
Mówca: Sławomir Nitras
Data: 2016-05-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Chciałbym dzisiaj zwrócić się osobiście do pana ministra Radziwiłła, ale takiej możliwości, jak widzę, nie ma. Obawiam się, że nieobecność pana ministra Radziwiłła nie jest przypadkowa, jest wyrazem tej charakterystycznej elegancji... (Poseł Tomasz Latos: Nie ma go, bo jest na spotkaniu.) Niech pan nie przeszkadza. ...i życzliwości dzisiaj okazanej w stosunku do nas posłów, a na co dzień okazywanej np. środowisku pielęgniarek i położnych. Chciałbym zapytać pana ministra, dlaczego podważa pan jeden z fundamentów polskiego systemu ochrony zdrowia, jakim jest samodzielność zawodowa pielęgniarek i położnych. Przy okazji podważa pan zasadę swobody prowadzenia działalności zawodowej, przepraszam, gospodarczej przez tę grupę. Kompletnie nie rozumiem, dlaczego dąży pan minister do zabrania pielęgniarkom i położnym samodzielności. Te kobiety na zbudowanie prestiżu własnego zawodu pracowały latami. Latami, panie ministrze. To był trudny i długi proces. Projekt tzw. opieki koordynowanej forsowanej przez pana zakłada, pańskim zdaniem, że pielęgniarki i położne będą partnerami lekarzy, szpitali w tak utworzonych konsorcjach, jednak zasady finansowania nie pozostawiają żadnych złudzeń, kto na tym skorzysta. Panowie ministrowie, lekarze, sprowadzicie pielęgniarki i położne do roli pańszczyźnianych chłopów. Tak już było, panie ministrze. (Poseł Tomasz Latos: Nie, tak było za waszych rządów.) Czy widział pan... (Gwar na sali) (Poseł Monika Wielichowska: Ciii...) Proszę nie przeszkadzać. Czy widział pan, panie pośle Latos, jak rosły pensje pielęgniarek i położnych, np. w szpitalach, gdzie nie było pielęgniarek kontraktowych, a jak w tym czasie rosły pensje lekarzy? (Poseł Tomasz Latos: Za waszych rządów tak było.) Państwa plany degradują pozycję zawodową pielęgniarek i położnych, podcinają możliwości funkcjonowania ich firm. (Poseł Barbara Dziuk: Ale to jest zakłamanie.) Zawstydzające jest to, że forsując swoje pomysły, próbuje pan ograniczyć reprezentacje pielęgniarek i położnych w składzie zespołu opiniującego zmianę ustawy o POZ. (Poseł Bartosz Arłukowicz: Skandal!) (Poseł Barbara Dziuk: To jest bezczelność.) Rodzą się obawy wśród pielęgniarek, że POZ jest na początek, że kolejne pielęgniarki, te pracujące w szpitalach, kontraktowe, są państwa kolejnym celem. (Dzwonek) Zmiany proponowane przez pana to chaos. Nie możecie liczyć na wsparcie Platformy, jeśli będziecie zmierzać w tym kierunku, bo jest to kierunek szkodliwy dla polskiej służby zdrowia.
Mówca: Sławomir Nitras
Data: 2016-05-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panowie, niestety jesteście ministrami lekarzy. Zapomnieliście... (Wicemarszałek wyłącza mikrofon, poseł przemawia przy wyłączonym mikrofonie) ...o pacjentach, zapomnieliście też o pielęgniarkach. Panie marszałku, o 20 sekund przedłużył czas pan poseł Latos.
Mówca: Bernadeta Krynicka
Data: 2016-05-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Wprowadzony nowy system leczenia raka, zwany pakietem onkologicznym, miał na celu m.in. zniesienie limitów w finansowaniu świadczeń onkologicznych. Z dotychczasowych doświadczeń wynika, że pakiet onkologiczny nie służy ani pacjentowi, ani lekarzowi, ani szpitalowi. Służy przede wszystkim Narodowemu Funduszowi Zdrowia. Zaproponowany system nie jest dostosowany do praktyki medycznej i do różnych sytuacji, w których może znaleźć się pacjent, np. kiedy zachoruje na serce lub ulegnie wypadkowi. Wtedy wypada z szybkiej ścieżki diagnostycznej, musi czekać w innej kolejce. Świadczeniodawca traci pieniądze, bo nie może dotrzymać terminów, w jakich mogą być wykonane wszystkie badania. Panie ministrze, mam w związku z tym pytanie: Jak wpłynął wprowadzony pakiet onkologiczny na sytuację finansową szpitali powiatowych, onkologicznych, oddziałów onkologicznych i poradni onkologicznych? I panie ministrze, były ministrze zdrowia, miał pan szansę docenić pielęgniarki i położne, o które teraz walczycie. Wy zdegradowaliście ten zawód. Wy! (Poseł Krzysztof Gadowski: Świetnie. Miał szansę, przekazał wam pałeczkę.) Wszystkim daliście podwyżki, wszystkim swoim kolegom, ale nie pielęgniarkom i położnym. A odnośnie do wkładki domacicznej, panie ministrze, to jeżeli dzięki niej fizjoterapeuci mają spokój, to ja się tylko mogę cieszyć. Dziękuję. (Wesołość na sali, oklaski) (Poseł Bartosz Arłukowicz: Brawo, pani poseł, bardzo dobre.)
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2016-05-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Na Śląsku trwa jeszcze dyskusja o decyzji ministra związanej z usamodzielnieniem się instytutu onkologii, a właściwie nieusamodzielnieniem się. Przypomnę kilka informacji na ten temat. Centrum onkologii w Gliwicach jest oddziałem instytutu onkologii w Warszawie. Ma świetne wyniki medyczne i finansowe. Grabieżcy odebrali 82 mln zł tej instytucji, Gliwicom: 75 mln na pokrycie długu instytucji w Warszawie, 7 mln na budowę i remont sali w instytucie w Warszawie. Co się stało na początku roku? Ślązacy się oburzyli i zorganizowali akcję ˝Tak dla śląskiej onkologii˝. Nie było tutaj różnic między posłami. Wspólnie, tak na tej sali, jak i na Śląsku, mówiliśmy jednym językiem. (Poseł Barbara Dziuk: Instytut onkologii był pierwszy.) Mówiły o tym samorządy, mówili mieszkańcy. Rady miast, rady powiatów podejmowały konkretne uchwały. Wspierały tę akcję mocno media: ˝Dziennik Zachodni˝, ˝Gazeta Wyborcza˝, Radio Katowice. Skierowano petycję do pani minister. I co się stało? Myślano, dyskutowano, pojawiła się w końcu decyzja. Nie dla samodzielności, ale kasa zostaje w Gliwicach. Pojawia się nowy dyrektor, ogłasza. Hura! - obwieścił nowo powołany dyrektor, wtedy nowy dyrektor, który wcześniej został zwolniony. Co się formalnie zmieniło? Nic. Formalnie instytut w Warszawie i jego oddział w Gliwicach to jeden szpital. Żadne obietnice nie rozwiązują tego problemu. Słusznie to zauważył jeden z posłów PiS, który powiedział tak: Złodziej powiedział, że nie będzie dalej kraść, a my, głupi, krzyczymy ˝hura!˝. (Oklaski) Sama odpowiedź na tę decyzję, która zapadła. Oprócz walki o samodzielność, panie ministrze, i wypracowane środki finansowe przez oddział w Gliwicach podeptaliście również poszanowanie woli ludzi, mieszkańców Śląska, całej czteromilionowej aglomeracji. (Dzwonek) (Poseł Barbara Dziuk: Jeszcze nic nie zrobili.) Czy tak mają wyglądać wasze konsultacje z mieszkańcami w sprawie ich inicjatyw?
Mówca: Marek Polak
Data: 2016-05-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Szanowny Panie Ministrze! W swojej wypowiedzi chciałbym wyrazić pełne poparcie dla narodowego programu prokreacyjnego oraz jego założeń. Dobrze, że resort w sposób profesjonalny pochyla się nad tym niezwykle ważnym problemem społecznym. Mam nadzieję, że wielofalowe leczenie, profilaktyka, szeroka promocja i edukacja ogółu społeczeństwa przyniosą oczekiwane efekty i nie będą budziły takich emocji etycznych jak metoda in vitro. Mam też świadomość, że w niektórych przypadkach wszystkie założenia programowe pomimo najlepszych intencji wszystkich stron mogą okazać się nieskuteczne, dlatego chciałbym zapytać pana ministra: Co w takich przypadkach? Na co mogą liczyć pary oczekujące potomstwa? Dziękuję bardzo.
Mówca: Krystyna Szumilas
Data: 2016-05-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Zabieram głos w sprawie młodych kobiet, młodych rodzin, które dzisiaj wiedzą, że jedyną szansą na posiadanie dziecka jest metoda in vitro, bo żadna interwencja chirurgiczna, żadne leczenie im nie pomoże. Dzisiaj wiadomo, że dla części tych młodych rodzin po prostu jedyną szansą jest metoda in vitro. Niedawno miałam okazję rozmawiać z młodą kobietą przed trzydziestką, która właśnie dowiedziała się, że może posiadać dziecko, tylko i wyłącznie poddając się zabiegowi in vitro. W tej chwili uczestniczy w programie, ale już dzisiaj boi się, co się zdarzy, jeżeli tym razem to się nie uda. To jest młoda rodzina. Oni nie mają pieniędzy, są na starcie, ale zdecydowali, że do programu przystąpią, i finansują ten program z własnej kieszeni. Oczywiście w tej chwili bardzo dużą pomocą dla nich jest dotacja z budżetu państwa. Jeżeli chodzi o stosunek dofinansowania do kosztów, to 12-15 tys. zł kosztuje zabieg in vitro, a dofinansowanie z budżetu państwa wynosi dzisiaj 7,5 tys. zł. Oni wiedzą, że jeżeli to dofinansowanie się skończy, to sami nie dadzą rady. Mimo że pracują, że są w trochę lepszej sytuacji, ponieważ odziedziczyli mieszkanie po rodzicach, nie spłacają kredytu, mają świadomość i wiedzą, że bez pomocy państwa nie będą mieli możliwości skorzystania z zabiegu in vitro. Dlaczego zabieracie im szansę posiadania dziecka, naturalną szansę na to, żeby byli rodzicami, żeby byli rodzicami odpowiedzialnymi, czerpali z tego radość i dali życie (Dzwonek) dziecku? Dlaczego nie chcecie dofinansowywać programu in vitro z budżetu państwa?
Mówca: Elżbieta Radziszewska
Data: 2016-05-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jeżeli chodzi o 6 miesięcy, które minęły, to w ochronie zdrowia właściwie nic się nie wydarzyło dobrego. Wizja goni wizję i właściwie nie wiemy, do czego państwo zmierzacie. Zapowiadane od lat zmiany dotyczące systemu i mówienie o budżetowym systemie finansowania w ochronie zdrowia nadal nie są wypełnione żadną treścią. Dzisiaj rozmawiamy o drobiazgach, które są ważne, ale to nie jest coś, co mówi, jak ten system ma wyglądać, jakie gwarancje mają mieć pacjenci. Co dzisiaj wiemy na pewno? Już przedwczoraj, przegłosowując to w trakcie posiedzenia Komisji Zdrowia, odebraliście podmiotowość i samorząd, który miał pilnować jakości usług fizjoterapeutycznych, fizjoterapeutom. W zapowiedziach jest zamach na samodzielność pielęgniarek i położnych. Uważam, że po 25 latach działania samorządu pielęgniarskiego to jest naprawdę coś niegodnego. (Głos z sali: Bez przesady.) (Poseł Tomasz Latos: Wymyślanie, bzdury.) Panie pośle, bzdury? To niech pan zapyta pana ministra, o czym dyskutują ze środowiskiem pielęgniarek i położnych. Dlaczego one się tak burzą? (Poseł Tomasz Latos: Gdzie jest ustawa?) Wracając do tematu, od czerwca biedniejsi nie będą mieć dostępu do procedury in vitro. Do czego teraz doprowadzi ta modyfikacja taryfikacji? Do tego, że te wyceny będą albo na granicy opłacalności, albo poniżej niej. Do czego to będzie zmuszać podmioty, które świadczą tego typu usługi? Do tego, że albo będą np. stosować gorszej jakości wyroby medyczne, żeby jeszcze w tej przestrzeni finansowej oprócz kosztu wyrobu medycznego zmieścił się koszt usługi medycznej. Przerażeni są wszyscy ci, którzy np. wszczepiają endoprotezy. Zaproponowana przez państwa taryfikacja tego typu usług dotycząca stawów biodrowych, kolanowych (Dzwonek) czy innych stawów jest dramatycznie niska. Jednak bardzo apeluję o modyfikację tego projektu taryfikacji świadczeń, dlatego że...
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2016-05-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Zadam pytanie dość szczegółowe, więc ewentualnie proszę skorzystać z odpowiedzi w formie pisemnej. Panów poprzednicy nie rozważali tego, by w leczeniu zaawansowanej postaci raka jelita grubego przenieść leki z tzw. trzeciej linii leczenia do linii pierwszej. To są oczywiście leki bardziej zaawansowane, bardziej efektywne, ale też kosztowniejsze, co rzutuje na kwestię refundacji. Czy Ministerstwo Zdrowia planuje wprowadzenie zmiany w tym kierunku, a jeśli tak, to w jakim tempie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marzena Okła-Drewnowicz
Data: 2016-05-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pakiet onkologiczny sprawdził się. (Poseł Tomasz Latos: U kogo?) Tak wynika z raportu fundacji. (Poseł Tomasz Latos: U pacjentów nie.) Właśnie, wiedziałam, że państwo nie będziecie tego wiedzieli. Nie mówię bowiem tego jako posłanka Platformy Obywatelskiej, ale mówię to, co mówi raport Fundacji Wygrajmy Zdrowie. Nie sądzę, żeby pan minister tego raportu nie znał. (Poseł Tomasz Latos: Wy też zrobiliście raport. Trzeba poprawić.) (Poseł Marek Hok: Przeszkadza pan.) Co mówi raport? Dzięki wprowadzonym półtora roku temu zmianom pacjenci czekają krócej na diagnostykę i leczenie. Raport powstał w oparciu o dane pochodzące z Narodowego Funduszu Zdrowia, z ankiety przeprowadzonej wśród pacjentów. Przykład z mojego województwa świętokrzyskiego, proszę bardzo: pacjenci w stanie pilnym czekali maksymalnie 2 dni. (Poseł Marek Hok: Można? Można.) Z ogólnopolskich danych wynika, że chory w ramach pakietu na świadczenie z zakresu np. chirurgii onkologicznej czekał 4 tygodnie, bez karty - 6 tygodni. (Poseł Bartosz Arłukowicz: I to jest audyt.) Na świadczenie z hematologii - półtora tygodnia, uwaga, bez karty - 6,5 tygodnia. Wśród pacjentów z podejrzeniem raka płuc musieliśmy diagnozować w warunkach ambulatoryjnych, co jest nieporozumieniem, teraz możemy już diagnozować w szpitalu. Kto to mówi? Mówi to dyrektor szpitala w Czerwonej Górze, w województwie świętokrzyskim. (Poseł Tomasz Latos: Może w Leśnej Górze. W Leśnej Górze może tak.) Przyznaje, że na początku były problemy z wdrażaniem pakietu, ale dzisiaj wiele z tych problemów już nie istnieje. Tak jak powiedziałam na początku, nie podejrzewam, żeby pan minister nie znał tego raportu. A więc pytanie jest bardzo krótkie i bardzo proste: Dlaczego niszczy pan onkologię, dlaczego uderza pan w polskich pacjentów, a słucha swojego tzw. środowiska? (Oklaski) (Poseł Bartosz Arłukowicz: Brawo, bardzo ładnie.)
Mówca: Ewa Szymańska
Data: 2016-05-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Celem wprowadzonego od 1 stycznia 2015 r. pakietu onkologicznego było i jest m.in. skrócenie kolejek w przypadku pacjentów z podejrzeniem choroby nowotworowej. Mam w związku z tym następujące pytanie, chociaż moja poprzedniczka odniosła się już do tego: Czy ministerstwo ma informacje o tym, że rzeczywiście kolejki do lekarzy onkologów i czas oczekiwania na świadczenia specjalistyczne uległy skróceniu i czy przez to nie wydłużył się czas oczekiwania na te świadczenia w przypadku innych pacjentów? Może zapytam, czy prawdą jest, że wydłużył się ten czas oczekiwania. Mam jeszcze następne pytanie: Czy prowadzony jest monitoring funkcjonowania pakietu onkologicznego w ministerstwie? Proszę ewentualnie o odpowiedź na piśmie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Monika Wielichowska
Data: 2016-05-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Wysoka Izbo! Były minister, były wiceminister zdrowia Bolesław Piecha nazwał program in vitro milionami złotych wyrzuconymi w błoto. A ja powiem inaczej: Przez niespełna 2 lata w Polsce dzięki in vitro urodziło się ponad 4,5 tys. dzieci, a 17 tys. par jest w trakcie procedury. Ile jest teraz? Tego nie wiemy, bo jedną z pierwszych decyzji ministra Radziwiłła było zdjęcie tej informacji ze strony resortu. (Poseł Bartosz Arłukowicz: Wstyd.) Zakładano, że wprowadzony przez poprzedni rząd - Platformy Obywatelskiej i PSL - program od lipca 2016 r. do grudnia 2019 r. będzie kosztował 304 mln zł. 304 mln zł. Panowie ministrowie - nie słuchają - cóż to jest za suma w porównaniu z kosztem programu 500+ na każde dziecko? Nie, przepraszam, nie na każde, tylko na co drugie. Nawet nie na co drugie, jeśli to pierwsze skończyło 18 lat. A ten program ma nas kosztować 22 mld rocznie. Czy program 500+ poprawi wskaźnik urodzin? (Głos z sali: Tak.) Nie, on przede wszystkim poprawi konsumpcję, pani poseł. In vitro jest metodą najbardziej skuteczną, najbardziej zaawansowaną i ono zdecydowanie poprawi dzietność. Na promocję programu 500+ wydaliście prawie 3 mln zł. I to jeszcze nie koniec, bo przygotowanie busów promujących program 500+, które rozjechały się po Polsce, to kolejne 205 tys. I to jeszcze nie koniec, bo te busy nadal jeżdżą po Polsce. Miliony wydane na promocję 500+ to 400 procedur in vitro. To jest 400 procedur in vitro. Zabierając 304 mln, panowie ministrowie, zabraliście nadzieję na potomstwo tysiącom polskich par. Zabraliście jedyną szansę kobietom na to, aby urodziły dziecko. Odebraliście szansę tym parom, które nie mają i nie będą mieć kilkudziesięciu tysięcy złotych na procedury. I zwracam się do nieobecnego pana ministra Radziwiłła: Ministrze, obszar działania polityki powinien mieścić się w obszarze stworzenia odpowiednich warunków do leczenia niepłodności (Dzwonek), a pan minister jednym podpisem zabrał Polakom nadzieję na potomstwo...
Mówca: Joanna Borowiak
Data: 2016-05-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Rozmawiamy dziś o problemach i o finansowaniu leczenia onkologicznego w Polsce. Chcę poruszyć bardzo istotną kwestię dotyczącą dostępności terapii onkologicznej na poziomie powiatów. W wielu miejscach w Polsce z uwagi na brak wystarczającej dostępności terapii onkologicznej dzięki sile i determinacji pacjentów oraz przedstawicieli lokalnych samorządów powstawały ośrodki, które docelowo miały realizować te formy terapii. Przykładem może być Zakład Teleradioterapii we Włocławku, w województwie kujawsko-pomorskim, w mieście, które znajduje się w czołówce w statystykach zachorowalności na choroby nowotworowe. Niestety zakład nie został wyposażony w odpowiedni sprzęt i od 2015 r. nie rozpoczął terapii pacjentów. To karygodne zaniedbanie i zmarnotrawienie podjętych starań. Panie ministrze, w związku z powyższym mam pytanie: Czy Ministerstwo Zdrowia planuje doposażenie już istniejących i otwieranie nowych ośrodków terapii onkologicznej na poziomie powiatu, współpracujących z ośrodkami centralnymi? Czy możemy spodziewać się tak oczekiwanych przez pacjentów - przez wiele lat oczekiwanych - działań? Włocławek jest byłym miastem wojewódzkim liczącym ponad 100 tys. mieszkańców. Dodam, że niewiele mniej osób mieszka w powiecie ziemskim mającym siedzibę także we Włocławku. Warto więc stworzyć możliwość leczenia na miejscu, bez konieczności dojeżdżania pacjentów do odległej o ponad 100 km Bydgoszczy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2016-05-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Liczba osób z rozpoznaną chorobą wieńcową sięga w Polsce 1,5 mln. 90 tys. Polaków rocznie ma zawał serca, a prawie 200 tys. jest hospitalizowanych z powodu innych postaci choroby niedokrwiennej serca. 20 lat temu 50% zawałów kończyło się zgonem. Dziś jest to poziom około 10%. To dzięki postępowi w kardiologii i kardiochirurgii. Tak drastyczne cięcie wycen procedur ratujących życie w kardiologii, jakie planujecie, odcina polskim pacjentom dostęp do skutecznego leczenia. Lekarze alarmują, że diametralnie obniżone taryfy dla większości procedur kardiologii inwazyjnej, w tym leczenia interwencyjnego ostrych zespołów wieńcowych, odbiegają w sposób rażący od rzeczywistych ich kosztów. Tym samym cofnie to polską kardiologię o kilkadziesiąt lat i zahamuje postęp medycyny. W efekcie narazi też budżet na dodatkowe koszty z powodu powikłań, konieczne będą ponowne zabiegi i hospitalizacja. Panie ministrze, kto bardziej straci na obniżeniu wycen, kardiolodzy czy pacjenci? Mam rozumieć, że to jest znów kolejna dobra zmiana? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Barbara Dziuk
Data: 2016-05-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Zanim zadam pytanie, chcę sprostować wypowiedź posła, który mówił o tym, że samorządy wyszły z inicjatywą oddzielenia śląskiej onkologii. Decyzja w sprawie takiego działania wyszła z instytutu onkologii, gdzie stworzono stowarzyszenie, na którego czele stoi moja skromna osoba, bo wybrali mnie profesorowie. Wspólnie podjęliśmy działania - zaprosiliśmy do tego wszystkich partnerów - żeby z instytutu onkologii wyciąganie pieniędzy przez centralę, czego do tej pory był on przykładem, do czego dopuściła Platforma Obywatelska z PSL-em, nie miało już miejsca. Panie ministrze, w związku z powyższym, że tyle środowisk połączyło się w tej akcji, środowisk samorządowych, instytucji, osób prywatnych, mam pytanie: Jak obecnie będzie wyglądało to finansowanie? Czy będzie samodzielność finansowa poszczególnych oddziałów i czy w wypadku usamodzielnienia się instytutu onkologii w Gliwicach w jakimś stopniu stracono by dorobek naukowy tej placówki, która jest liderem w Polsce, w Europie, w świecie, która naprawdę kształci fachowców i która jest przykładem gospodarności, jak również zatroskania o dobro pacjenta? W tych wszystkich aspektach najważniejszy właśnie jest pacjent. Decyzje, które są podejmowane na szczeblu centralnym, dotyczą pacjenta, bo to jest najwyższa wartość. Dziękuję.