Mówca: Dariusz Wieczorek
Data: 2020-12-09 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Rzeczywiście w dniu wczorajszym wpłynął dokument, który ma 1500 stron, a dzisiaj już nad nim debatujemy. Ale oczywiście nie ma na co narzekać i się skarżyć, bo energetyka to jest jądro polskiej gospodarki i bez energetyki nikt z nas nie może funkcjonować. Rodzi się tylko pytanie, jak to się stało, że przez 10 lat nie wdrażaliśmy dyrektyw unijnych, które pojawiały się od 2009 r., i robimy to dopiero dzisiaj, jak to się dzieje, że ta ustawa czekała 2 lata, zanim znalazła się na posiedzeniu polskiego parlamentu. Pewnie to wszystko polega na tym, że rządzący nie mają kompletnie żadnej wizji rozwoju polskiej energetyki. Myślę, że przespaliśmy te historyczne zmiany, które odbywają się w Europie i na świecie, przespaliśmy moment, kiedy trzeba było podjąć decyzję o odchodzeniu od węgla, przespaliśmy moment dotyczący restrukturyzacji energetyki, a dzisiaj nasze koncerny energetyczne mają gigantyczne problemy finansowe, a przez to, że w swojej strukturze mają nierentowne kopalnie, nierentowne zakłady, przeżywają rzeczywiście kłopoty finansowe. Do tego wprowadzamy ustawę o rynku mocy, która spowoduje 15-procentowy wzrost cen energii w roku 2021. Brak planu dotyczącego polityki energetycznej do 2040 r. - kolejny dokument, który leży gdzieś w zamrażarce. Rzeczywiście jest z tym wielki problem. I w tym momencie wchodzi ustawa dotycząca energetyki i prawa energetycznego. Jest pytanie, czy rzeczywiście ta ustawa od początku do końca była procedowana w taki sposób, że są zgoda i konsensus przede wszystkim osób z branży energetyki dotyczące tych zapisów, które tam się pojawiają. Oczywiście pojawia się kilka dobrych zapisów dotyczących rzeczywiście pójścia wreszcie w nowe technologie, a więc chodzi o kwestię uruchomienia magazynów energii, kwestie dotyczące opomiarowania stacji średniego napięcia i kwestie dotyczące oczywiście opomiarowania odbiorców. Rodzi się tylko pytanie, czy od początku do końca zostało to wszystko wyliczone. Bo prawda jest taka, że jeżeli chodzi o cały ten proces, to wszystkie opracowania, które od 2012 r. są realizowane, mówią o koszcie na poziomie 10 mld zł. Jeżeli mówimy o dzisiejszych czasach i o tych kosztach, które są większe, to pewnie to są również większe koszty. Żeby była jasność, branża energetyki za to nie zapłaci, bo branża energetyki nie ma pieniędzy. W związku z tym miejmy też pełną jasność, że za to zapłaci odbiorca końcowy, czyli za wprowadzanie tych inteligentnych liczników zapłaci odbiorca końcowy. Jest również pytanie o ustalenie, w jaki sposób te informacje będą wykorzystywane, w jaki sposób one będą wykorzystywane dla dobra rynku energii, bo to jest najistotniejsza sprawa. Do tego dochodzi następujące pytanie. Już dzisiaj koncerny energetyczne wprowadziły w niektórych miejscach takie pilotażowe rozwiązania, kilkadziesiąt tysięcy tego typu liczników jest założonych. Jest takie pytanie: Czy ta ustawa uwzględnia te doświadczenia? Bo mówimy tutaj nie tylko o samym liczniku, który ma jakąś funkcjonalność, ale mówimy również o całym systemie informatycznym, który będzie obsługiwał te wszystkie informacje. Powstaje pytanie: Czy rzeczywiście te środki, które już zostały wydane, nie zostały wyrzucone w błoto? Czy ta ustawa pozwoli na to, żeby te nakłady również wykorzystać? Rodzi się pytanie: Jakie będą koszty dotyczące centralnego systemu informacji rynku energii? Jest pytanie: Jak i kiedy można to stworzyć, jakie będą tego koszty? Bo to znowu będzie musiało się pojawić pewnie w taryfie przedsiębiorstw dystrybucyjnych czy przedsiębiorstwa przesyłowego. W związku z tym ustawa jest oczywiście absolutnie dobra pod względem kierunków, natomiast wymaga rzeczywiście bardzo poważnej dyskusji i debaty. (Dzwonek) Wnoszę, abyśmy jako posłowie mieli jednak więcej czasu, ażeby wspólnie z branżą energetyczną już w trakcie posiedzenia komisji można było nad tą ustawą dyskutować. Dziękuję bardzo.