PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2013-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! To, co się dzieje dzisiaj na ulicach Warszawy, to nie jest tylko protest związków zawodowych. Musimy mieć tego pełną świadomość. To tak naprawdę krzyk rozpaczy ludzi pracy, krzyk rozpaczy Polaków. Proszę państwa, tych Polaków, którym premier Donald Tusk swoją polityką finansową wyczyścił kieszenie m.in. poprzez podwyżkę podatków, nacjonalizację OFE. A gdy już nie ma czego brać, to właśnie poprzez elastyczny czas pracy chce z nich uczynić niewolników. Panie Premierze! Okradliście Polaków, a teraz chcecie z nich uczynić niewolników. Pytam: Gdzie jest premier Donald Tusk? Gdzie on jest? Odpowiedź jest bardzo prosta. Premier Donald Tusk zachował się jak polityczny struś, schował głowę w piasek i wystawił na Polaków polityczny kuper. Takie są, niestety, fakty. To nie pierwszy i, niestety, nie ostatni raz. Wysoka Izbo, od dzisiaj Kancelaria Prezesa Rady Ministrów będzie zwana ˝piaskownicą Donalda Tuska˝. Tak będzie się nazywała Kancelaria Prezesa Rady Ministrów. Mam pytanie do pana ministra: Panie ministrze, czy prawdą jest, że premier Donald Tusk dał związkom zawodowym słowo honoru, że Platforma Obywatelska nie wprowadzi elastycznego czasu pracy, nowelizując Kodeks pracy? Dał takie słowo honoru, po czym to słowo honoru, niestety, złamał. To było głównym powodem odejścia związków zawodowych od negocjacji w Komisji Trójstronnej. Niestety, Donald Tusk okazał się nie tylko politycznym strusiem, ale i wiarołomnym strusiem. Proszę o odpowiedź na to pytanie. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Ziobro
Data: 2013-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pytania postawione zarówno przez wnioskodawcę, którego mam zaszczyt reprezentować, to jest klub Solidarna Polska, jak również przez posłów, to pytania, tezy czy postulaty uzupełniające, które stawiają wszystkie centrale związków zawodowych. Dziwi mnie jedno określenie posła z Platformy Obywatelskiej, który twierdzi, że brak odpowiedzialności spowodował, iż związki zawodowe opuściły salę obrad Komisji Trójstronnej. Jeśli tak, to dlaczego nie wszystkie? Dlaczego wszystkie związki, pana zdaniem, są nieodpowiedzialne i populistyczne? Kolejna sprawa dotyczy aktywizacji w zestawieniu z zamrożeniem środków, które pan minister Rostowski notorycznie praktykuje, łatając budżet państwa na biedzie, na bezrobotnych. Udostępnia te środki w miesiącu grudniu, za pięć dwunasta, gdzie nie ma możliwości racjonalnego ich wykorzystania. Wiadomo, że miesiące zimowe, m.in. grudzień, nie sprzyjają wchłanianiu pracowników bezrobotnych przez rynek pracy. Kolejna rzecz dotyczy troski o stabilność i równowagę obu stron, pracodawców i pracowników. Czy polityka rządu Platformy Obywatelskiej i PSL, który podnosi pracodawcom składkę zdrowotną o 2%, sprzyja bezpieczeństwu pracodawców? Czy to była troska o to, aby pomniejszyć koszty pracy? Dać tyle, na ile nas stać. Jeśli tak, to ta oszczędność powinna zobowiązywać przede wszystkim rząd. Nie mówię o aferach, które pośrednio rzucają cień na rząd, ale na przykład zakup foteli w Ministerstwie Spraw Zagranicznych za 10, 12 tys. zł czy chociażby limuzyn w PZU, proszę państwa, to jest rozrzutność. Zatem zacznijmy oszczędności od siebie, dopiero wówczas mówmy o potrzebie oszczędzania przez innych. Następna sprawa dotyczy kwestii dialogu. To nie jest dialog, a monolog w jednym pomieszczeniu, gdzie głos związków zawodowych odbija się jak groch od ściany. To jest tylko pozorowany dialog, bo nie ma konsensusu, nie ma porozumienia, nie ma chęci usłyszenia głosu przedstawicieli związków zawodowych, wszystkich centrali, nie tylko ˝Solidarności˝. To przenosi się na to, co się dzieje dzisiaj. Gdzie jest premier? Czemu panowie nie przyjęliście delegacji związków zawodowych w poszczególnych ministerstwach? Czy to jest tchórzostwo, lekceważenie, czy jedno i drugie? Tak postępować z ludźmi pracy nie wolno. Działacze związków zawodowych nie reprezentują siebie, reprezentują środowiska pracowników, rolników, reprezentują wolę co najmniej 70% ludzi pracy, tego nie można lekceważyć. Nie macie dla nich czasu? Nie macie czasu, żeby przyjąć delegację? To kpina. Drodzy Państwo! Biorąc pod uwagę to, iż wypowiedziane słowa są ulotne, wnioskuję w imieniu posłów Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska o udzielenie odpowiedzi na wszystkie istotne pytania i postulaty związków zawodowych, które były stawiane 3, 4 lata temu. Inicjatywa obywatelska była tutaj, na tej sali, tłamszona i lekceważona. Żądam ustosunkowania się do tego na piśmie. Jeżeli rząd nie ma czasu, by wyjść do związków zawodowych, to my wyjdziemy. Nie boimy się związkowców, bo się z nimi utożsamiamy, bo z ich woli jesteśmy posłami. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Pracy i Polityki Społecznej Władysław Kosiniak-Kamysz
Data: 2013-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jeśli chodzi o dialog, jeszcze raz powtarzam: Jeżeli dialog jest możliwy, a ja wierzę w to, że jest możliwy, to jest on naszym wspólnym obowiązkiem, obowiązkiem strony rządowej, obowiązkiem klasy politycznej, obowiązkiem związków zawodowych i obowiązkiem pracodawców. To, co mówił pan marszałek Stefaniuk, dla mnie jest przewodnikiem politycznym w wymiarze moralnym. Mówił o szacunku. Nie wiem, chyba nie znajdę na tej sali osoby, która nie zgodziłaby się z tym stwierdzeniem o szacunku do drugiego człowieka, do jego poglądów, do jego przekonań. Jestem, tak samo jak pan marszałek, jak najbardziej zwrócony w tym kierunku. Chciałbym, żebyśmy tam wspólnie podążali pomimo różnic, które nas dzielą. Jeszcze raz zapraszam, proszę o powrót do Komisji Trójstronnej, bo to jest miejsce dyskusji, sporów i dochodzenia do dobrych rozwiązań. Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2013-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie ministrze, tylko jedno wyjaśnienie, bo może źle się zrozumieliśmy. Nie odnosiłem się do polityki prorodzinnej, odnosiłem się konkretnie do rozwiązania dotyczącego tzw. ustawy antykryzysowej i podałem przykład pani minister Fedak. Wtedy było to na czas określony. O to mi chodziło, że tutaj pan tego nie dopełnił, bo po stronie związkowej żaden postulat nie został spełniony. Życzę panu, żeby stał się pan lobbystą pracowników, naprawdę. Jeżeli słowo, które pan dzisiaj powiedział jako lobbysta pracowników, stanie się faktem, będę panu wdzięczny. (Oklaski) (Głos z sali: I tak ma jedno wystąpienie więcej do kolekcji.)
Mówca: Józef Zych
Data: 2013-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, mój wniosek będzie ściśle formalny i związany z rozpatrywanym punktem. Uzyskałem informację w sprawie incydentu, który miał miejsce w czasie rozpatrywania tego punktu. A mianowicie pan poseł Ziobro w pewnym momencie na mównicy pozostawił emblemat ˝Solidarności˝, tak to nazwę, następnie pani marszałek podjęła decyzję o administracyjnym usunięciu go. To spowodowało protesty związkowców. Przede wszystkim chcę przypomnieć, panie marszałku, że od 1989 r. na tej sali zdarzały się różne sytuacje, od blokowania mównicy, po różnego rodzaju hasła, i nigdy Prezydium Sejmu ostatecznie nie wyjaśniło, jakie elementy czy hasła mogą mieć miejsce. Chcę powiedzieć, że nigdy nie podjęliśmy decyzji o tym, żeby usuwać w trybie administracyjnym. Aby nie było wrażenia wśród związkowców, że symbol ˝Solidarności˝ jest szczególnie naganny w tej Izbie, chciałbym prosić pana marszałka, żeby Prezydium Sejmu rozpatrzyło tę sytuację i jednocześnie dokonało wykładni, bo posłowie powinni wiedzieć, co wolno, czego nie wolno, jakie jest stanowisko. Wysoki Sejmie, nie może być takiego odbioru, szczególnie w Sejmie Rzeczypospolitej, bez względu na to, jaki i na czym byłby napis ˝Solidarności˝, której Polska zawdzięcza to, iż od 1989 r. przechodzimy tę ogromną transformację, że jest to naganne. Nie. Chciałbym oświadczyć w imieniu Polskiego Stronnictwa Ludowego, jako prezes honorowy, że Polskie Stronnictwo Ludowe uważa, że jest to symbol (Dzwonek), który zawsze w historii Polski odgrywać będzie ogromną rolę. (Oklaski) I tylko w tym interesie proszę pana marszałka. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Ziobro
Data: 2013-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wnoszę również, żeby Prezydium Sejmu ustosunkowało się do tego zdarzenia, jakie tu miało miejsce, gdyż uważam, że symbol ˝Solidarności˝, w sytuacji kiedy mówimy na temat związków zawodowych, nikomu by nie przeszkadzał, przynajmniej do końca omawiania tego punktu. Dla mnie ten symbol coś znaczy, dla Polski również. W ogóle było wielkim nietaktem polecenie zdjęcia tegoż symbolu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Informacja bieżąca w sprawie nawiązania dialogu między rządem a organizacjami związkowymi oraz realizacji postulatów, które przedstawili marszałkowi Sejmu szefowie: NSZZ ˝Solidarność˝, OPZZ oraz Forum Związków Zawodowych Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Związkowcom, którzy wczoraj przyjechali do Warszawy, by protestować przeciwko sytuacji pracowników i polityce rządu, należy się wysłuchanie ich postulatów przez rząd. W cywilizowanym kraju niedopuszczalne jest takie lekceważenie głosu narodu. Związkowcy przyjechali, ponieważ nie mogą już dłużej znieść pogarszającej się sytuacji pracowników oraz narzucania przez rząd zmian bez zważania na sprzeciw społeczny - chodzi przede wszystkim o podwyższenie wieku przejścia na emeryturę do 67. roku życia oraz uelastycznienie czasu pracy. Protestujący chcą w sposób wyraźny pokazać, że polskie społeczeństwo ma już dosyć ciągłego działania rządu na jego niekorzyść. Konieczne są zmiany i podjęcie dialogu. Dialogu społecznego, a nie politycznego. Dialogu, który doprowadzi do konkretnych efektów, a nie będzie tylko pustą rozmową i spychaniem problemów społecznych na dalszy plan. O braku takiego dialogu najlepiej świadczy fakt, iż podczas wczorajszych protestów pod ministerstwami żaden z ministrów nie znalazł czasu ani chęci, żeby ze związkowcami porozmawiać. W odniesieniu do postulatów związków zawodowych chciałbym zapytać: Czy rząd przewiduje podjęcie rozmów dotyczących podniesienia płacy minimalnej do 50% średniej krajowej oraz wprowadzenie minimalnej stawki za godzinę? Czy w obliczu coraz większego zubożenia społeczeństwa planowane jest podniesienie progów dochodowych upoważniających najuboższych do świadczeń rodzinnych i socjalnych w 2013 r.? Ustawę o płacy minimalnej podpisało 350 tys. Polaków, a koalicja PO-PSL, widać, nie ma woli przyjęcia tej potrzebnej dla uczciwych ludzi pracy ustawy.
Mówca: Marek Polak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Zdaniem związkowców obecne pikiety i demonstracje na ulicach Warszawy są konsekwencją braku woli i umiejętności rządu do prowadzenia dialogu społecznego, który powinien zmierzać do kompromisu i szukania płaszczyzny porozumienia, z poszanowaniem partnerów nawet niewygodnych dyskusji. Wprowadzane przez obecny rząd wszelkie dotychczasowe zmiany w prawie pracy to rozwiązania antypracownicze, realizujące głównie postulaty pracodawców. Bo jak inaczej traktować propozycję elastycznego czasu pracy, jak likwidację płacy za pracę w godzinach nadliczbowych? A te, jeśli występują, świadczą wyłącznie o rosnącej koniunkturze, zaś dodatkowe kilka miliardów złotych rocznie na rynku może jedynie pobudzić popyt, czego rząd nie dostrzega. Mam pytanie do rządu: Jakie rząd podejmuje działania, aby w trosce o złagodzenie nastrojów społecznych i tworzenie dobrego prawa pracy wznowić rozmowy w Komisji Trójstronnej, w imię porozumienia społecznego i lepszego życia wszystkich Polaków? Dziękuję.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na początku lat 80. pracownicy zaczęli organizować się w niezależne związki zawodowe, aby móc wyartykułować swoje problemy egzystencjalne, takie jak niskie wynagrodzenie, brak odpowiednich środków na utrzymanie rodziny, postępująca drożyzna, brak wolnych sobót, złe warunki pracy oraz postulaty dotyczące swobód obywatelskich. Do NSZZ ˝Solidarność˝ wstąpiło ok. 10 mln pracowników. Wówczas władza PRL i jedyna słuszna partia PZPR nie chciały rozmawiać ze związkowcami. Dochodziło do masowych strajków i demonstracji. Dziś, po ponad 30 latach, historia zatoczyła koło. Związki zawodowe chcą rozmawiać z rządem na temat skrócenia wieku emerytalnego, podniesienia minimalnej płacy, ograniczenia zatrudnienia na umowach cywilnoprawnych, zwiększenia wydatków na pomoc dla bezrobotnych, poprawy dostępu do bezpłatnej edukacji i służby zdrowia. Odpowiedzią rządu na brak dialogu ze związkami zawodowymi jest argument: związki zawodowe chcą obalenia rządu. Czy oczekiwania związków zawodowych w zakresie rzetelnego, merytorycznego dialogu z poszanowaniem partnera na tematy wynikające z ustawy o związkach zawodowych jest próbą obalenia rządu? Panie premierze, europejskie statystyki wykazują, że w Polsce rozpowszechnia się zjawisko biednych pracujących, a co piąty polski pracownik nie będzie miał zapewnionego bezpieczeństwa socjalnego. Płace w Polsce należą do najniższych w Europie. Czy mówienie o tym z rządem, mówienie o łamaniu praw pracowniczych odnośnie do wypłacania na czas wynagrodzeń, o łamaniu przepisów BHP to chęć obalenia rządu? Czy domaganie się odblokowania środków Funduszu Pracy to chęć obalenia rządu? Odnosi się wrażenie, że rząd Donalda Tuska ogarnęła obsesja jego obalania. Faktycznie to rząd sam wkroczył na ścieżkę samoobalania się przez niekompetencję i arogancję, czego przykładem jest brak dialogu ze społeczeństwem. Rząd dobry - społeczeństwo złe. Donald Tusk proponuje wymienić społeczeństwo.
Mówca: Maria Zuba (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Nasza gospodarka jest na ostrym zakręcie. Przedsiębiorstwom energetycznym grozi bankructwo. Na te przedsiębiorstwa spadły koszty związane z wprowadzeniem pakietu klimatyczno-energetycznego. Dlaczego rząd nie zapewnił ochrony przed wysoką ceną prądu dla przemysłu energochłonnego, dla firm, które najbardziej odczują skutki wprowadzenia pakietu? Komisja Europejska dopuszcza możliwość przekazywania pieniędzy pochodzących z aukcji emisji CO 2 nie do budżetu państwa, tylko do energochłonnego przemysłu. Rząd niemiecki przyjął regulacje prawne, w których gwarantuje blisko 500 mln euro pochodzących z aukcji CO 2 , z budżetu państwa i budżetów landów dla przemysłu hutniczego, stalowni, przemysłu motoryzacyjnego. Dlaczego rząd polski nie chce przyjąć takich rozwiązań? Dlaczego nie chce nawet rozmawiać ze związkami w tej sprawie? Nie ma dialogu, jest strajk przed Sejmem mimo deszczu i zimna. Proszę o odpowiedź na piśmie.
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2013-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Klub Poselski Ruch Palikota będzie za skierowaniem tego projektu do dalszych prac. Zdajemy sobie sprawę z pewnych mankamentów, ale - tak jak powiedział również mój przedmówca - to nie są rzeczy, których nie można by w toku prac wyeliminować. Bardzo trudno jest występować już po którejś wypowiedzi na temat tego projektu. Właściwie wszystko zostało powiedziane, a nie chciałbym przedłużać czy dublować wypowiedzi. My oczywiście mamy zastrzeżenia co do całości postępowania administracyjnego, co do przewlekłości niektórych postępowań. Jest jakaś nadzieja w tym projekcie, szczególnie w zakresie próby przyspieszenia, widzimy jakąś nadzieję, dlatego będziemy się temu bacznie przyglądać, będziemy obserwować prace nad tymi zmianami. Te zmiany wynikają nie tylko z widzimisię prezydenta, ale też - tak jak zostało to już powiedziane, jest to również zawarte na pierwszych stronach uzasadnienia, możemy to tam przeczytać - jest to pewnego rodzaju dostosowanie obecnego zakresu prawnego do orzecznictwa, jakie pojawiało się w ostatnich latach, tak że bardzo trudno byłoby to skrytykować i powiedzieć, że ten projekt nie nadaje się do dalszych prac. Tak jak powiedziałem na samym początku, nie będę dublował wypowiedzi poprzedników, bo to nie ma najmniejszego sensu. Klub Poselski Ruch Palikota jest za dalszymi pracami w komisji nad tym projektem. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Zych
Data: 2013-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego z uznaniem odnosi się do prezydenckiego projektu o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Istotnie, tak jak twierdzi pan prezydent w uzasadnieniu, obywatel oczekuje coraz łatwiejszego dostępu do sądu administracyjnego oraz szybkiego uzyskania finalnego rozstrzygnięcia w sprawie. Jak dalej słusznie twierdzi pan prezydent: aczkolwiek w tym zakresie dokonał się istotny postęp, to oczekiwania obywateli ciągle rosną. Ten projekt odczytujemy jako idący w tym kierunku. Jeżeli można, to chciałbym zwrócić uwagę przede wszystkim na taką okoliczność, iż następuje dalsze zbliżenie albo ujednolicenie procedur cywilnych i administracyjnych. Ma to miejsce w kilku przypadkach. Z punktu widzenia jednakże obywateli bardzo istotne znaczenie ma rozstrzygnięcie proponowane w art. 6, zgodnie z którym sąd administracyjny w razie uzasadnionej potrzeby może udzielać stronom i uczestnikom postępowania występującym w sprawie bez adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego albo rzecznika patentowego niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych. Dotyczy to sytuacji, kiedy nie ma zastępcy, a więc pełnomocnika zawodowego, adwokata, radcy prawnego itd., kiedy sąd jest zobowiązany pouczyć takiego uczestnika postępowania o trybie dalszym i możliwości odwołania. Sprawy, które trafnie zostały dostrzeżone i służą zbliżeniu, dotyczą między innymi dostarczania pism przez pełnomocników procesowych. Istotną kwestię stanowią stosunek i możliwość wykorzystywania orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Najwyższego. Od dłuższego czasu toczyła się dyskusja między innymi w Naczelnym Sądzie Administracyjnym i Sądzie Najwyższym, w jakim zakresie, odwrotnie niż zwykle, orzecznictwo trybunału administracyjnego może być uwzględniane przez Sąd Najwyższy. Ta sytuacja jest już jasna. Dobrze się stało, że następuje tu odwołanie do orzecznictwa i trybunału, i Sądu Najwyższego. Będzie mieć to także wpływ na ujednolicanie orzecznictwa. Uznając ten projekt za niezbędny, ważny i potrzebny, Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego wyraża przekonanie, iż powinno się nad nim nadal procedować w komisjach i że należy doprowadzić do jego szybkiego uchwalenia. Dziękuję.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2013-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przedłożony Wysokiej Izbie projekt nowelizacji ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiera bardzo wiele zmian długo wyczekiwanych tak przez obywateli, jak i przez środowiska orzecznicze. Wymienić tu należy m.in. zagwarantowanie prawa do sądu przez zaskarżenie bezczynności organu administracyjnego, wprowadzenie zasady rozpatrywania przez NSA sporów kompetencyjnych na posiedzeniach niejawnych, wprowadzenie regulacji wskazującej osoby mogące reprezentować dany organ w postępowaniu sądowoadministracyjnym, rozszerzenie uprawnień referendarzy sądowych czy choćby możliwość odstąpienia od zasądzenia kosztów w całości lub w części w uzasadnionych przypadkach. Oczywiście w projekcie znalazło się bardzo wiele innych propozycji modyfikacji prawa, które, jeszcze nieimplementowane, znalazły uznanie w literaturze przedmiotu oraz z powodzeniem są stosowane w krajach Europy Zachodniej. W projekcie pojawiają się jednak i takie zapisy, które budzą pewne wątpliwości, bo nie może być zresztą inaczej. Pierwsza z nich, dość poważna, według mnie, to faktyczne zniesienie zasady prawdy obiektywnej mimo jej formalnego obowiązywania, co dotyczy art. 1 pkt 2 projektu, a więc przy okazji zrównania uprawnień doradców podatkowych i rzeczników patentowych z uprawnieniami adwokatów i radców prawnych oraz zmiany zakresu obowiązku udzielania przez sąd pomocy stronom. (Dzwonek) Już kończę, panie marszałku.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2013-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Druga wątpliwość sprowadza się do kwestii, wydawałoby się, podstawowej. Sąd administracyjny zawsze powinien orzekać o uprawnieniu lub obowiązku, a tylko wyjątkiem powinna być sytuacja, w której nie pozwala na to materiał dowodowy zgromadzony w sprawie. Dotyczy to art. 146 § 2 oraz 149 § 3 projektu. Jeżeli projektodawca oraz Wysoka Izba podzielają te wątpliwości, wyrażone również przez Prokuratorię Generalną, myślę, że powinny one być przedmiotem dalszych prac w toku legislacyjnym. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Mam wątpliwości dotyczące nowelizacji art. 6, dlatego że w dotychczasowym stanie prawnym ten obowiązek sądu związany z udzielaniem potrzebnych wskazówek, czyli tej potrzebnej stronie pomocy, wydaje się w obliczu postępowania administracyjnego niezwykle zasadny. Obywatel w zetknięciu z urzędniczą, biurokratyczną machiną często jest po prostu bezradny. Na etapie postępowania sądowego rzeczywiście ta pomoc stronie, która działa bez ustawowego pełnomocnika, wydaje się konieczna. Nowela polega na tym - mówiła o tym już pani poseł Szmajdzińska - że w tej chwili sąd będzie mógł udzielić niezbędnych pouczeń, i to w razie uzasadnionej potrzeby. Wydaje mi się, że to w jakiś sposób może rzeczywiście osłabić pozycję przede wszystkim strony, która jest osobą fizyczną i która po prostu staje naprzeciwko organu administracji samorządowej czy rządowej, reprezentowanej przez radcę prawnego czy adwokata. Stąd oczywiście pytanie: Czy jednak ta zmiana nie idzie za daleko i czy pan minister nie obawia się, że rzeczywiście pozycja jednej strony, mówię tutaj o osobach fizycznych, będzie znacznie słabsza? Dziękuję.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie: Ile obecnie przeciętnie trwają postępowania w NSA? Jak długi jest czas oczekiwania na rozpatrzenie skargi kasacyjnej? Jaki procent tych skarg kasacyjnych jest uwzględniany przez NSA? Jak długi jest czas orzekania w Izbie Finansowej, bo wiemy, jaki to ma wpływ na przedsiębiorców? Czy dzięki proponowanym tutaj zmianom przyspieszy się procedowanie?
Mówca: Andrzej Duda
Data: 2013-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Prezesie! Pytanie do pana ministra, do pana prezesa, nie wiem, jak panowie uzgodnicie, kto na nie odpowie. Właściwie dwa pytania, bo pierwszy element jest taki, że chcę tutaj podzielić zastrzeżenia wniesione przez koleżanki i kolegów odnośnie do zmiany w art. 6. Ta kwestia jest istotna i wydaje mi się, że te postępowania administracyjne mają charakter szczególny. Myślę, że panowie doskonale wiecie, że patrząc ogólnopolsko, liczba profesjonalnych prawników, myślę tu przede wszystkim o radcach prawnych i adwokatach, którzy rzeczywiście profesjonalnie zajmują się sprawami administracyjnymi i potem występują przed sądami administracyjnymi, jest niewielka w stosunku do tych, którzy na przykład zajmują się profesjonalnie prawem gospodarczym, prawem spółek czy prawem cywilnym. W związku z tym wydaje mi się, że ta w pewnym sensie wysoka ochrona w postępowaniu przed sądem administracyjnym strony, która nie ma pełnomocnika procesowego, powinna zostać zachowana. Przyznam się, że ta zmiana budzi również i mój głęboki niepokój. Do tej pory to zobowiązanie sądu było, a w tej chwili będzie to tylko możliwość. W sensie takiego, można powiedzieć, psychologicznego oddziaływania na sędziów sądów administracyjnych trudno to postrzegać pozytywnie. Teraz już nie musisz, tylko możesz - to jest wyraźne wskazanie ustawodawcy. To wzbudza moją wątpliwość. Druga rzecz, o którą chciałbym zapytać. Czy macie panowie jakieś dane, analizy, które pozwalają stwierdzić, na ile te zmiany przyczynią się do usprawnienia postępowania, a przede wszystkim do usprawnienia wykonania przez organy administracji wyroków wydanych przez sądy administracyjne? Dziękuję bardzo.