PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-01-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! To, o czym mówił pan poseł Tulus... (Głos z sali: Telus.) ...w dniu wczorajszym zajmowało posłom większość czasu, gdyż praktyką jest, iż rząd na przygotowanie projektu ustawy ma sześć miesięcy, związki zawodowe cztery miesiące, a Wysoka Izba musiała tę ustawę, musiała, powtarzam, uchwalić w ciągu 24 godzin. Taka praktyka, pani marszałek, mimo to, że Konwent Seniorów się nią zajmował, jest nie do zaakceptowania przez Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej. Trzeba to zmienić. Wrócę do poprawki, bo to ona jest przedmiotem. Otóż do tej pory było tak, do 2012 r., iż zgodnie z traktatem wynegocjowanym przez Sojusz Lewicy Demokratycznej, przez Leszka Millera, rolnicy otrzymali 100% świadczeń w wyniku dopłat powierzchniowych. Ta ustawa o tyle jest ważna, że (Dzwonek) uruchamia środki, aby również w 2013 r. rolnicy mogli się o to ubiegać.
Mówca: Jacek Bogucki
Data: 2013-01-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Stare przysłowie: baba swoje, dziad swoje. Nie chodzi o to, że ta ustawa jest potrzebna polskim rolnikom, tego nikt nie kwestionuje, to jest fakt, ale o wasze nieróbstwo. Sam pan powiedział, że od lipca trzymaliście ten projekt, a teraz każecie nam w ciągu niepełnych 24 godzin go przyjąć. To jest skandal i taka procedura, pani marszałek, jest niedopuszczalna. (Poseł Jakub Szulc: Pracuj.) Tym razem oczywiście zagłosujemy za, pewnie i następnym, jak wam się to przydarzy, też zagłosujemy za, ale to jest skandal, to jest łamanie kołem demokracji. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-01-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska przedstawić stanowisko dotyczące przedłożonej przez Radę Ministrów informacji o funkcjonowaniu centrów i klubów integracji społecznej dla Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej wraz ze stanowiskiem komisji. Żeby już nie przedłużać, bo przedmówcy, myślę, wyczerpali w pełni ten temat, informuję, że my będziemy głosować za przyjęciem tej informacji. Widzimy wiele pozytywów związanych z funkcjonowaniem i centrów, i klubów, także widzimy, że są pewne mankamenty, o których już mówił m.in. mój przedmówca, ale uważamy, że wspólnie powinniśmy pracować w kierunku ulepszania funkcjonowania centrów i klubów integracji społecznej i jeszcze bardziej je wspierać. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2013-01-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Chciałbym tradycyjnie zapytać pana ministra - jako że o jesteśmy w obszarze budowania rozwiązań systemowych dla funkcjonowania ekonomii społecznej, stąd to tradycyjne pytanie do pana ministra: Co z kolejnym elementem w polskim systemie prawnym, jakim jest przedsiębiorstwo społeczne? Na jakim etapie to jest? Może pan minister tu teraz chciałby nam złożyć deklarację, kiedy będziemy mogli się tym projektem zajmować w komisjach sejmowych czy na forum Wysokiej Izby. To oczywiście nie zwalnia nas z obowiązku myślenia i działania w tej kwestii, ale sądzę, że te nowe podmioty, które są budowane, wymagają tak szerokiej analizy formalnoprawnej, ekonomicznej, że to jednak jest praca dla struktur rządowych, mniej dla parlamentarnych. Ponadto część podmiotów ekonomii społecznej stworzyła swoją reprezentację, nazywając ją forum czy konwentem CIS i KIS. To też cieszy, bo pokazuje, że następuje integracja w działaniu i pojawiają się możliwości wspólnego oddziaływania na rozwiązania prawne. Czy odbywają się spotkania między kierownictwem czy przedstawicielami kierownictwa resortu a tą grupą samorządową i czy postulaty, które są zgłaszane przez tę grupę, są wdrażane w życie? Dziękuję.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-01-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Otóż tak się składa, że na moim terenie, w powiecie międzychodzkim w województwie wielkopolskim, działa KIS, klub integracji społecznej, z którym współpracuję. I muszę panu powiedzieć, że jestem pełen podziwu dla tego, co robią, mając tak ograniczone możliwości, w tym także finansowe. Podziwiam także samorząd lokalny, który dostrzegł funkcjonowanie tego KIS, to, w jaki sposób oddziałuje na środowisko, a jest to ponad 140 osób w jednym mieście. W związku z powyższym chciałbym zaproponować panu ministrowi - zresztą pan minister słyszał na pewno o działalności KIS międzychodzkiego, jest on zaliczany do lepszych w kraju - bardzo bym prosił, aby pan minister w jakiejś perspektywie, wiosną czy późną wiosną, znalazł czas i pojechał do tego środowiska, zobaczył, jak to funkcjonuje. Zresztą kolega Tomaszewski wspominał także o międzychodzkim KIS. Taką propozycję składam również jeśli już nie całej komisji polityki społecznej, to prezydium tejże komisji. Oni mają, panie ministrze, bardzo dobre rozwiązania, zresztą przekazali, mówił o tym pan poseł Tomaszewski, swoje uwagi na piśmie. Najlepiej jednak na miejscu to zobaczyć, zderzyć się z rzeczywistością, w której oni funkcjonują, warto (Dzwonek) by tych ludzi posłuchać, zobaczyć, co robią, jakie są efekty tej pracy. Z pewnością, panie ministrze, dałoby to także możliwość lepszego oddziaływania na inne KIS i CIS w całej Polsce. Zapraszam, panie ministrze, a także zaproszenie kieruję na ręce wiceprzewodniczącego Tadeusza Tomaszewskiego, aby spowodował przyjazd do Międzychodu chociażby prezydium komisji polityki społecznej. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Rojek
Data: 2013-01-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Przeglądając informację, która została sporządzona, wyrażam się o niej bardzo pozytywnie, a znając pana ministra, nie wyobrażam sobie innej, tylko taką. Ale po wypowiedzi pana posła sprawozdawcy i wysłuchaniu przedstawicieli klubów, panie ministrze - przepraszam, może się mylę - odnoszę wrażenie, że te kluby i centra są sposobem i metodą na zlikwidowanie absolutnie bezrobocia. Przepraszam, że takie mam odczucie. To może dobrze, że nie idziemy w złym kierunku, nie załamujemy się w tej sytuacji, jaka jest, ale ja jestem posłem i do mnie też trafiają ci nieszczęśnicy, którzy pracy nie mają. Mówią oni: dobrze, panie pośle, ale pomóż pan, zrób coś, żebym tę pracę dostał. No to tłumaczę, gdzie, co, jak. Ale podstawowa rzecz dzisiaj, panie ministrze, jest taka, że te oferty pracy są po Polsce rozrzucone, ktoś z Tarnowa otrzymuje informację, że ma w Szczecinie jakąś ofertę. I słyszę: panie pośle, jak ja pojadę, skoro nie mam środków? I tu trzeba by się zastanowić nad tym, jak systemowo pomóc tym ludziom, żeby otrzymywali, nie wiem, jakiś ekwiwalent, bilet czy cokolwiek. Będąc w biurze, mam teraz problem, bo osoby bezrobotne wchodzą (Dzwonek) też w konflikt z prawem - jedzie ktoś autobusem, nie ma biletu i zaczyna się. I jak takiej osobie pomóc? Ja, panie ministrze, sygnalizuję ten problem, może niezwiązany bezpośrednio z tą informacją, ale sądzę, że jest to warte przemyślenia i przeanalizowania. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2013-01-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! To jest ważna dyskusja, notabene ona się odbywa równo 10 lat po tym, gdy w imieniu centrolewicowego rządu SLD i PSL ówczesna pańska odpowiedniczka pani Jolanta Banach zgłaszała projekt właśnie pierwszej ustawy o zatrudnieniu socjalnym. Te formuły, te formy działania, które istnieją, są dobre. Ten materiał jest ciekawy, aczkolwiek nie bez błędów. Niech pan kogoś, kto pisał ten materiał, pouczy, że Augustów leży w województwie podlaskim, a nie w województwie warmińsko-mazurskim. Takich perełek jest kilka. Ja uważam, że teza, którą pan chyba bezwiednie wypowiedział na początku, jest fałszywa - teza, że wykluczenie społeczne w Polsce maleje. Nie maleje. Bezrobocie rośnie. Oczywiście wykluczenie jest pojęciem szerszym. Obecnie jest to 14 mln. Wykluczenie społeczne w Polsce się zwiększa, podobnie jak i nierówności. Te centra działają, jest ich 74. Najwięcej działa w Wielkopolsce, gdzie jest stosunkowo małe wykluczenie. Na przykład w woj. warmińsko-mazurskim jest największe bezrobocie i działa 116 klubów. To bardzo dobrze, to znaczy, że każdy klub w każdej gminie, bo tyle jest gmin, czyli 116. Przecież ministerstwo powinno sprzyjać temu, żeby właśnie tych centrów było więcej w tych województwach, gdzie jest relatywnie największe bezrobocie, a nie w tych, gdzie jest stosunkowo małe, czyli w Wielkopolsce, gdzie jest około 10%. Na zakończenie jeszcze dwa zdania. Mianowicie na ile ministerstwo działa na rzecz zwiększenia tych struktur, apelując do marszałków, żeby przeznaczali więcej środków? Wreszcie pan poseł Tomaszewski mówił tu o przedsiębiorstwie socjalnym. To jest mało. Na Zachodzie działają całe wielkie grupy kapitałowe, koncerny socjalne. To jest nowy typ przedsiębiorczości. Zresztą w tej sprawie wystąpiłem z interpelacją. Trzeba jakby rzeczywiście pójść dalej. Dziękuję bardzo.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2013-01-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Da się zauważyć, niestety, że obszar biedy pogłębia się w państwie polskim i są coraz bardziej drastyczne sytuacje, które udowadniają, że tak jest, niestety. Czy to bezrobocie, czy wykluczenie społeczne, jak to zwał, tak zwał, problemów społecznych jest coraz więcej, niestety. Oczywiście w przestrzeni społecznej są pieniądze, także i europejskie, na załatwianie spraw społecznych. Tu mam pierwsze pytanie: Czy ministerstwo nie zauważa takiego trendu, że środki finansowe z programu ˝Kapitał ludzki˝, adresowane właśnie do najbiedniejszych, są źle wykorzystywane. Inaczej mówiąc, organizacje pozarządowe, które organizują różnego rodzaju szkolenia, myślą wyłącznie o zarabianiu, a nie o pomocy ludziom, którzy mogliby skorzystać, także poprzez te centra integracji społecznej. Następna sprawa. Czy da się jakoś zauważyć te błędy, które przeszkadzają w rozpowszechnieniu informacji o centrach integracji społecznej czy klubach integracji społecznej, bo ich jest rzeczywiście mało? Jak popatrzyłem na mapę województwa podkarpackiego, to po prostu jest drastycznie mało tych organizacji. Więc co ja mogę zrobić jako poseł w tej sprawie, żeby zachęcić starostów, marszałków? Proszę o taką informację, może praktyczną. Ta baza dobrych praktyk jest absolutnie niezbędna do tego, żebym mógł starostom, wójtom czy marszałkowi lub zarządowi o tych sprawach więcej powiedzieć, bo widzę pewną jakąś nieudolność albo niechęć w tym obszarze. Moje pytanie jest też takie: Jakie są zamiary ministerstwa w zakresie doskonalenia działania klubów integracji społecznej i centrów integracji społecznej? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2013-01-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Centra integracji społecznej stają się jednym z elementów działań prozatrudnieniowych oraz pomocy społecznej. Jednak trudno oczekiwać, żeby właśnie te centra rozwiązały problemy bezrobocia i wykluczenia. Pod koniec 2010 r. powstała trudność prawna w wyniku przyjęcia przez Sejm ustawy o finansach publicznych, która zlikwidowała formę gospodarstwa pomocniczego. Wspomniana nowelizacja ustawy nie przewidziała sposobu przekształcenia i dalszych losów samorządowych centrów. Wtedy z pomocą przyszła nowelizacja ustawy o zatrudnieniu socjalnym z 24 czerwca 2010 r., która stworzyła nowe formy organizacyjne: samorządowy zakład budżetowy lub jednostkę budżetową. Ponadto samorząd terytorialny mógł przekazać utworzony przez siebie podmiot wybranej organizacji pozarządowej. Z omawianej informacji wynika, że w 2011 r. najwięcej centrów integracji społecznej działało na terenie województw wielkopolskiego i pomorskiego. Najmniej w województwach podkarpackim i podlaskim. Stąd moje pytanie do pana ministra: Czy te dysproporcje w liczbie centrów integracji społecznej w różnych województwach wystąpiły również w 2012 r.? Ile było centrów integracji w Polsce w 2012 r.? W których województwach ich liczba była największa? Czy we wszystkich miastach wojewódzkich działają takie centra? Na zakończenie. Czy pan minister może podać, jaka jest skala łącznych kosztów funkcjonowania centrów integracji społecznej w Polsce w 2011 r.? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2013-01-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Będąc ostatnio na spotkaniu w jednej z fundacji, która prowadzi spółdzielnie socjalne, ale pisze również programy, mówiłem o naszych zmianach w ustawach, które idą w dobrym kierunku. Podstawowe pytanie było takie. Jak wspomóc zatrudnienie socjalne czy spółdzielnie pod względem finansowym? Podam przykład. Pisze się programy, programy europejskie i z kilkudziesięciu wniosków wybiera się jeden, dwa, a cała ich grupa, cała reszta przepada. Bardzo dobre programy przepadają z braku środków. Inna sytuacja. Mam informację o tym, że Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej przygotowuje program pilotażowy dotyczący wsparcia dla prywatnych agencji zatrudnienia. Przeznacza się 30 mln zł i mają powstać 3 tys. nowych miejsc pracy, czyli średnio 10 tys. kosztuje jedno miejsce pracy. Oni mówią tak: gdybyśmy dostali z ministerstwa pracy taki zastrzyk środków czy to na funkcjonowanie CIS-ów, czy to na zatrudnienie socjalne w ramach spółdzielni socjalnych, o wiele łatwiej by się działało. Wiemy, jak trudno jest założyć spółdzielnię, w sensie znalezienia osób, które zechciałyby to, że tak powiem, pociągnąć. Program pilotażowy, który ma dotyczyć prywatnych agencji zatrudnienia, może jest dobrym pomysłem, ale dlaczego nie może być takiego wsparcia z ministerstwa w takim przypadku. Stąd moje pytanie do pana ministra. Czy ministerstwo przygotowuje jakieś specjalne programy, łącznie z dodatkowymi środkami, aby wspomóc zarówno spółdzielnie socjalne, jak i centra integracji społecznej? Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-01-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja także mam do pana ministra pytanie o to, jak państwo zamierzają wesprzeć centra integracji społecznej. Chodzi mi o formę rekompensat. Czy rząd przygotowuje także tutaj wsparcie? Wiemy, że one dobrze działają, ale często borykają się z brakiem środków finansowych. Czy w tym roku rząd wprowadzi jakieś większe, lepsze wsparcie?
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2013-01-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Rozpocznę od podziękowań za to, co się dzieje, za cały kierunek, za powstające centra, za powstające kluby. One są niezmiernie potrzebne. Człowiekowi, któremu grozi wykluczenie społeczne, tak to nazywamy, człowiekowi, który często jest w głębokiej depresji wynikającej z faktu, że chce pracować, a z różnych powodów nie może, który na ogół nie może sobie z tym poradzić, nie umie znaleźć pracy, choć ona często jest nawet dostępna, kluby pomagają znakomicie. Moje pytanie dotyczy całościowego, systemowego rozwiązania, bo mamy już wiele elementów systemu, ale jeszcze pewnych, może nawet niedużych, brakuje. O jednym z nich powiem, to będzie taki głos postulatywny. Otóż myślę o tych osobach, które mimo że są w klubach, że jakoś idą do przodu, wręcz się resocjalizują, nie znajdują pracy, zatrudnienie socjalne, które trwa tylko jakiś czas, nie daje im pełnego oddechu. Stan jest taki, że nie znalazły pracy. Czy nie jest niezbędne w pewnym momencie albo dla pewnej grupy osób znalezienie indywidualnych przewodników, którzy ich poprowadzą, którzy im pomogą? Ja wiem, że nie jest możliwe, aby to objęło wszystkich. Są osoby oporne, nie zawsze może chcę tę czy taką pracę podjąć, ale jest grupa osób, która bardzo chce podjąć pracę, a jednocześnie pewne opory psychiczne są tak duże, że z tymi osobami trzeba popracować indywidualnie. (Dzwonek) Czy jest przewidziana taka pomoc i w jakim ewentualnie dystansie czasowym? Dziękuję bardzo.
Mówca: Michał Jach
Data: 2013-01-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ja chciałbym zapytać, a może tylko zwrócić uwagę na pewną sprawę, bo nie wiem, czy pan minister mi dzisiaj odpowie. Chodzi o kwestię województwa zachodniopomorskiego i wschodniej części województwa pomorskiego. Tam, w regionach popegeerowskich, wyrasta już trzecie pokolenie ludzi wykluczonych socjalnie, ludzi, którzy nigdy nie pracowali. Wśród tych ludzi nie ma poczucia etosu pracy, trudno jest ich nawet zachęcić do pracy, jeżeli dostaną jakieś propozycje. Jeżeli popatrzy się na mapę rozłożenia wszelkich inicjatyw społecznych, które mają integrować, to właśnie na tych terenach szczególnie tych inicjatyw brakuje. Jest to o tyle trudna sytuacja, że tam trudno jest nawet znaleźć jakichś lokalnych liderów czy choćby grupy, które byłyby w stanie uruchomić centrum integracji czy spółdzielnię socjalną, czy jakąkolwiek formę integracji dla tych ludzi. Dlatego chciałbym zapytać, czy ministerstwo myśli nad jakimiś instytucjonalnymi rozwiązaniami, które pozwoliłyby kreować albo zachęcać ludzi z tych terenów do tworzenia (Dzwonek), aby pokazać im, że mogą coś zrobić. Trzeba byłoby pokierować nimi w taki sposób, żeby mogli skorzystać z tych pozytywnych, jak widać, przykładów, o których mówili moi przedmówcy. Dziękuję. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Wanda Nowicka)
Mówca: Teresa Piotrowska
Data: 2013-01-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Konstrukcja przepisów ustawy o zatrudnieniu socjalnym w okresie 2004-2011 ulegała wielokrotnie zmianom. Często były one wynikiem wniosków podmiotów zatrudnienia socjalnego i wynikały z ich doświadczeń i praktyki. Dobrze, że współpraca z Komisją Polityki Społecznej i Rodziny zaowocowała usprawnieniem organizacji i przebiegu zajęć reintegracji społecznej i zawodowej. To jest dobry przykład współpracy instytucjonalnej właśnie komisji i podmiotów, które zajmowały się tym w praktyce, na rzecz przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu. Mówię to z satysfakcją, bo na przestrzeni tych lat miałam okazję pracować w Komisji Polityki Społecznej i Rodziny. I dobrze, kiedy się teraz na to patrzy z perspektywy tych lat, że ta praca się opłacała. Interesuje mnie jednak również, tak jak wielu pytających, to, że mimo iż od 2006 r. zwiększyła się liczba centrów integracji społecznej z 37 do 74 w 2011 r., to nasycenie przestrzenne jest odwrotne do tego, czego oczekiwałabym. Wydaje mi się, że powinno być trochę inaczej ze względu na to, że centr integracji jest więcej na tych obszarach, gdzie bezrobocie jest mniejsze, a nie tam, gdzie bezrobocie jest większe. Chciałabym zapytać pana ministra, z czego pana zdaniem to wynika. (Dzwonek) Czy możemy w jakiś sposób wspólnie, nie wiem, wpłynąć na to, by uaktywniać te przestrzenie, gdzie te centra byłyby bardzo, bardzo potrzebne. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2013-01-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Temat jest bardzo ważny i prawdę powiedziawszy nie spodziewaliśmy się pewnie, tworząc ustawę o zatrudnieniu socjalnym, że stanie się ona deską ratunku dla wielu środowisk, i to dla coraz szerszej grupy osób. W swoich pytaniach chciałabym upomnieć się o tych, którzy są trochę poza nawiasem działania tej ustawy na skutek i praktyk, i pewnie obowiązujących przepisów. Otóż, panie ministrze, słyszymy coraz częściej żal, że programy zatrudnienia socjalnego dyskryminują niektóre grupy wiekowe, nie są dostosowane do wszystkich. Na przykład w szczególności przeznacza się czas i miejsce dla osób o niskich kwalifikacjach, osób samotnie wychowujących dzieci. Właśnie do tych osób jest skierowany program. Natomiast sądzę i podzielam głosy tych, którzy o to wnoszą, żeby zatrudnieniem socjalnym objąć również osoby w wieku 30-50 lat, te bardzo dobrze wykształcone, które bardzo często są bez pracy. I druga sprawa: Czy nie należałoby na trwałe objąć programami zatrudniania socjalnego ludzi w wieku przedemerytalnym? (Dzwonek) Wiemy, że te osoby są najczęściej w ogóle bezrobotne. Warto by było to zrobić. I trzecia, króciusieńka sprawa: spółdzielnie socjalne. W moim przekonaniu wciąż jest ich za mało i zastanawiam się, czy to z powodu małej wiedzy o tym, że warto, czy z powodu procedur. Czy przypadkiem nie jest tak, że barierą jest również brak dostępu do środków z urzędu pracy i to, że spółdzielnie socjalne muszą spełniać dość radykalne wymogi, które są kierowane do wszystkich partnerów korzystających ze środków Funduszu Pracy? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Ziętek
Data: 2013-01-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Szanowni Państwo Posłowie! Chciałbym serdecznie podziękować przede wszystkim za pracę w komisji wszystkim posłom. Widać, że czekają nas w tym roku, tak jak już wspomniałem, pewnego rodzaju zmiany, czeka nas dokonanie zmian dotyczących funkcjonowania centrów i klubów integracji społecznej. Dziękuję za wspaniałą atmosferę dzisiaj podczas debaty w Sejmie. Dziękuję serdecznie.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2013-01-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Od 29 stycznia do 5 lutego w Korei Południowej w PyeongChang odbędą się X Światowe Igrzyska Olimpiad Specjalnych. Na tych igrzyskach będzie również reprezentacja Olimpiad Specjalnych Polska. Wczoraj w Warszawie odbyło się uroczyste zaprzysiężenie naszych olimpijczyków z niepełnosprawnością intelektualną. W ceremonii zaprzysiężenia wzięła udział pani Anna Komorowska, minister sportu i turystyki, wiceministrowie edukacji oraz pracy i polityki społecznej, a także wybitni sportowcy, mistrzowie olimpijscy Janusz Pyciak-Peciak oraz Leszek Blanik jako ambasadorowie olimpiad specjalnych oraz pan poseł Roman Kosecki. Uroczystość, w której poza oficjelami wzięły udział rodziny samych olimpijczyków, a także ambasadorowie, zawierała część nazywaną również przyrzeczeniem. To przyrzeczenie jest bardzo specyficzne i można powiedzieć, że mogłoby ono towarzyszyć nam w codziennej pracy parlamentarnej. A brzmi ono w sposób następujący: pragnę zwyciężyć, lecz jeśli nie będę mógł zwyciężyć, niech będę dzielny w swoim wysiłku. To przyrzeczenie złożyło, jak wspomniałem, 41 sportowców, także działacze i trenerzy, którzy są opiekunami naszej kadry na Światowe Igrzyska Olimpiad Specjalnych, na zimowe igrzyska, które odbędą się w Korei. Łącznie w tym czasie w tym mieście, które za pięć lat będzie organizatorem zimowych igrzysk olimpijskich - a więc jest to największy sprawdzian dla organizatorów z Korei Południowej, jeśli chodzi o imprezę zimową przed zimowymi igrzyskami olimpijskimi - weźmie udział prawie 3200 uczestników ze 110 państw. Wymiar sportowy imprezy jest bardzo ważny, ale ta rywalizacja, często czystsza i szlachetniejsza od pozostałych, ma również istotny charakter czy wymiar społeczny i integracyjny, zwłaszcza dla organizatorów, którzy niejako przygotowują opinię publiczną do akceptacji i kibicowania wszystkim uczestnikom na tych igrzyskach. Trzymamy kciuki za naszych olimpijczyków z olimpiad specjalnych. Życzymy im przede wszystkim tego, aby mieli poczucie rywalizacji, rywalizacji z orłem, naszym godłem na piersiach, ale nade wszystko tego, aby mieli wsparcie wszystkich tych, którzy na co dzień stwarzają osobom z różnymi niepełnosprawnościami szansę na udział w imprezach sportowych. W czasie tej uroczystości doszło do podpisania porozumienia o współpracy między Olimpiadami Specjalnymi Polska a Ministerstwem Edukacji Narodowej. Chodzi o to, że ministerstwo uznaje Olimpiady Specjalne Polska za ważnego partnera szkół i placówek, a działalność stowarzyszenia za korzystne uzupełnienie ich funkcji wychowawczej. To porozumienie podpisali pan minister Sławecki i pan dyrektor generalny Olimpiad Specjalnych Bogusław Gałązka. Ważne jest to, aby również w działalności samorządowej dostrzegać możliwość udziału osób z niepełnosprawnością intelektualną w sporcie, aby tworzyć takie warunki w placówkach, w tym w placówkach szkolnictwa specjalnego, które na co dzień prowadzą samorządy gmin. Ogromnie się cieszę, że miałem możliwość wraz ze wspomnianymi parlamentarzystami wziąć udział w tej ceremonii. Krótko mówiąc, trzymamy kciuki za naszych sportowców. Dziękuję uprzejmie.