PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Andrzej Gawron
Data: 2019-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! To bardzo dobrze, że ministerstwo zajęło się tą sprawą. To jest dosyć istotny problem dla dużych miast, ponieważ zdarzeń związanych z poruszaniem się hulajnogami po chodnikach jest coraz więcej. Prosiłbym w związku z tym o uzupełnienie paru kwestii. Czy ministerstwo posiada statystyki wskazujące, ile takich zdarzeń, które powodują poszkodowanie osoby pieszej czy osoby jadącej hulajnogą, miało miejsce? Czy macie takie statystyki w ministerstwie? Prosiłbym również o sprecyzowanie, czy są przewidziane w tej ustawie możliwe działania samorządu, czy jest określony zakres takich działań. Mówił pan bowiem o fundamentalnej zasadzie, zgodnie z którą infrastruktura rowerowa ma być dostępna dla hulajnóg. Czy nie należałoby pomyśleć o pewnych możliwościach dla samorządów, aby mogły np. przyjąć na swoim terenie jakieś dodatkowe rozwiązania? Rozumiem, że jeżeli jest karta rowerowa, to uprawnia ona do poruszania się (Dzwonek) hulajnogą. Dziękuję bardzo.
Mówca: Izabela Katarzyna Mrzygłocka
Data: 2019-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję, pani marszałek. W wyniku nieustających reform w szkołach nauczyciele, którzy posiadali kwalifikacje do pracy, tracą je. Podam dwa przykłady. Dwie nauczycielki skończyły 5-letnie studia magisterskie na WSPS im. Grzegorzewskiej w Warszawie na kierunku oligofrenopedagogika. To dawało im pełne kwalifikacje do uczenia dzieci w szkole specjalnej wszystkich przedmiotów w klasach dla dzieci z każdym rodzajem niepełnosprawności. Na skutek deformy nauczycielka, która cały czas pracowała i pracuje w podstawówce, te kwalifikacje posiada i zatrzymuje. Druga nauczycielka, która pracowała w gimnazjum i w wyniku deformy była zmuszona zmienić miejsce pracy na szkołę podstawową, kwalifikacje straciła. Ukończenie 5-letnich magisterskich studiów na tym kierunku nie daje kwalifikacji do pracy w podstawówce specjalnej. Żeby zatrudnić w szkole podstawowej specjalnej nauczyciela, musi on najpierw mieć kwalifikacje do pracy w szkole ogólnodostępnej, a dopiero potem kwalifikacje do pracy w szkole specjalnej. Jaki jest sens stanowienia takich wymagań, skoro np. potrzeba zatrudnienia wybitnego oligofrenopedagoga do pracy z dziećmi? I drugi przykład. Jeszcze niedawno w wyniku reformy w szkole podstawowej prowadzono przedmiot przyroda. Wielu nauczycieli skończyło studia podyplomowe lub kursy kwalifikacyjne, aby móc uczyć tego przedmiotu. Teraz przyroda jest tylko w klasie IV i nauczyciele nie mają kwalifikacji, by uczyć biologii. Na dodatek kuratoria wymagały, aby na świadectwach szkół podyplomowych było napisane: ˝posiada kwalifikacje (Dzwonek) do nauczania biologii w gimnazjum˝. I takie świadectwa były wydawane. Teraz kuratoria twierdzą, że nauczyciele nie mają kwalifikacji do pracy w podstawówkach. Te informacje są od dyrektorów. Czy to nie absurd, żeby jeśli chodzi o nauczycieli, którzy mają dyplomy różnych podyplomówek, teraz było stwierdzone, że nie mają kwalifikacji? Kiedy ministerstwo ureguluje te kwestie?
Mówca: Urszula Augustyn
Data: 2019-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Myślę, panie ministrze, że nie wypada - to nie licuje z powagą piastowanego przez pana stanowiska - tak żartować sobie z nauczycieli, którzy dzisiaj mają kłopot z zatrudnieniem się w szkołach. Myli się pan. Nie chcę użyć mocniejszego słowa, ale pan się myli, ponieważ nauczane przedmioty nie zniknęły ze szkół. Żadna pańska dowcipna wypowiedź tego nie zmieni. Proszę sobie dokładnie przejrzeć siatkę godzin. Chcę panu powiedzieć, że dyrektorzy szkół mają dzisiaj problem z zatrudnianiem nauczycieli, którzy mają napisane na świadectwach czy dyplomach studiów podyplomowych, iż mogą nauczać biologii w gimnazjum. Jeśli oni nauczali do tej pory przyrody, bo mieli takie predyspozycje i takie studia... Dzisiaj albo kuratorium jest niedoinformowane, albo pan się kompletnie myli, bo nauczyciele nie mogą podejmować pracy. Proszę dać nam na piśmie swoje stanowisko, żeby dyrektorzy szkół mogli spokojnie zatrudniać nauczycieli. Jeśli łączenie nauczanych przedmiotów (Dzwonek) dzisiaj jest inne, bo przygotowujecie ustawy i przepisy na kolanie, i nie ma podstaw do tego, żeby takiego nauczyciela zatrudnić, to proszę nam dać na piśmie taką podkładkę dla dyrektora szkoły, żeby mógł zatrudnić nauczyciela zgodnie z tym, jaką szkołę on ukończył. To samo zrobiliście państwo w przypadku nauczycieli w przedszkolach, bo dzisiaj w niechlujnie przygotowanej ustawie nie ma przesłanek...
Mówca: Urszula Augustyn
Data: 2019-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

...odpowiednie sprostowanie albo zmieńcie państwo ustawę. Potraficie to zrobić.
Mówca: Andrzej Maciejewski
Data: 2019-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Dzień dobry. Panie ministrze, rozumiem, że pan minister będzie odpowiadać? Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Proszę Państwa! Nasze pytanie jest swoistą konsekwencją tego, co zacząłem jako poseł na początku kadencji, kiedy złożyłem pytanie do ówczesnej pani premier o przedstawienie informacji o wydatkach przede wszystkim ze spółek Skarbu Państwa w latach 2007-2015, gdyż był ślad i pewne kroki wcześniej w tym kierunku wykonali eksperci Instytutu Jagiellońskiego, ale nie otrzymali informacji. Postanowiłem więc jako poseł takie pytanie złożyć. Dostałem odpowiedź i uznałem, że dobrą praktyką byłoby na przyszłość, aby, jeżeli nie co roku, to przynajmniej teraz, gdy zbliżamy się do końca 4-letniego okresu tej kadencji, pojawiła się taka forma dobrej praktyki, transparentności, przejrzystości, a jednocześnie udostępnienia publicznego tego, co władza może zrobić, czy to przez spółki Skarbu Państwa, czy poprzez ministerstwa. Tylko przypomnę, że w latach 2007-2015 ze spółek Skarbu Państwa wydano łącznie niebotyczną kwotę 356 mln zł. Mówimy o naprawdę dużych pieniądzach. Te pieniądze szły także na różne media. Na media publiczne poszło tylko 45 mln, a ponad 310 mln przelano na spółki prywatne i media prywatne. Mówimy zatem o dużych kwotach i dużych pieniądzach. Jednocześnie mówimy o tym, że aby zbudować dobrą praktykę i skoro kończy się kadencja oraz zamykamy ten 4-letni okres, rząd (Dzwonek) miałby okazję też to podsumować. Będę wdzięczny za odpowiedź.
Mówca: Jan Łopata
Data: 2019-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Pragniemy zadać panu pytanie z obszaru rolnictwa, który do niedawna wydawało się, że jest stabilny i opłacalny, jako jeden z niewielu obszarów w rolnictwie. Niestety można już mówić w czasie przeszłym, bo ceny bydła spadają z tygodnia na tydzień, a nawet dwa razy w tygodniu, bo takie notowania się odbywają, i w ostatnim czasie mocno potaniały wszystkie kategorie bydła. Zakłady skupowe zaistniałą sytuację tłumaczą wyraźnym zahamowaniem handlu wołowiną, i to nie tylko na rynku globalnym, ale odnotowuje się bardzo ograniczony eksport chociażby do Izraela. Ale problemem jest również zapchany, tak bym to nazwał, rynek europejski, który jest głównym odbiorcą polskiej wołowiny. Niektórzy rolnicy gotowi są przetrzymać bydło w oczekiwaniu na lepsze czasy, z taką nadzieją. Tu pojawia się kolejny problem, bo niektóre podmioty skupowe wprowadziły ograniczenia dotyczące wieku buhajów, z 30 na 24 miesiące. Ponadto nad sektorem wołowiny zawisło w ostatnim czasie kolejne zagrożenie w postaci porozumienia handlowego z krajami Ameryki Południowej, w ramach którego rynek europejski przyjął niemal 100 tys. t południowoamerykańskiego mięsa. Sytuacja z tygodnia na tydzień staje się coraz tragiczniejsza. O opłacalności nie można tu już mówić, tym bardziej że trudno przewidzieć, jak długo utrzyma się ta dekoniunktura. W efekcie zagrożona jest płynność finansowa wielu gospodarstw ukierunkowanych na produkcję bydła mięsnego. Z terenu napływają sygnały od rolników o konieczności podjęcia natychmiastowych działań, również w formie protestów. Wielu rolników przychodzi do naszych biur poselskich z takim problemem. W związku z tym mamy pytania, które sformułowaliśmy i które otrzymał pan na piśmie, a które ja w tej chwili wygłoszę: Czy polski rząd (Dzwonek) popiera zawarcie porozumienia pomiędzy Unią Europejską a Wspólnym Rynkiem Południa? Czy polski rząd podejmuje aktywne działania zmierzające do ochrony producentów bydła mięsnego? Bardzo dziękuję.
Mówca: Mirosław Maliszewski
Data: 2019-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Ministrze! Umowa Mercosur jest skrajnie niekorzystna dla polskiego rolnictwa, i to nie tylko dla polskiego, bo wiele krajów Unii Europejskiej podobnie ten temat podnosi. I to nie jest ten moment, kiedy trzeba uspokajać i bagatelizować sprawę umowy z Ameryką Południową w handlu produktami rolnymi, która liberalizuje te zasady, tylko trzeba twardym, mocnym głosem mówić, że się na to nie zgadzamy. Tak samo trzeba było twardym głosem mówić, że się nie zgadzamy na umowę CETA. I też pan minister tu podał przed chwilą, że ona nie obowiązuje, a przecież ona została ratyfikowana głosami Prawa i Sprawiedliwości w tym parlamencie. Chciałbym też zwrócić uwagę na jeszcze jedno porozumienie handlowe, które zostało niedawno zawarte. Chodzi o umowę z 2017 r. zawartą między Unią Europejską a Ukrainą przy aprobacie państwa rządu, która skutkuje tym, że Ukraina ma bardzo dodatni bilans handlowy w przypadku żywności z Unią Europejską, tj. ok. 10 mld dolarów rocznie, a udział Polski w tym imporcie z Ukrainy wynosi ok. 15-20%. My jesteśmy najbardziej na to narażeni. Ta umowa Unii Europejskiej z Ukrainą przewiduje zastosowanie klauzul ochronnych, jeżeli pewne produkty zagrożą produktom unijnym. (Dzwonek) Czy Polska wystąpi do Komisji Europejskiej, a może już wystąpiła, panie ministrze, o uruchomienie klauzul ochronnych w przypadku produktów, które w Polsce są, dla których produkty ukraińskie są bezpośrednim zagrożeniem? Prosimy też o pisemną informację dotyczącą analizy umowy Mercosur, abyśmy jako posłowie również mogli wyciągnąć te wnioski.
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2019-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zwracam się do pana ministra w sprawie składowiska odpadów niebezpiecznych na terenie miasta Zgierza stanowiącego pozostałość po zlikwidowanych Zakładach Przemysłu Barwników Boruta SA., które obecnie jest zarządzane przez firmę Eko-Boruta Zgierz, zlokalizowanego przy ul. Miroszewskiej. Chodzi o składowisko popiołów i gipsów z fabrycznych pieców, składowisko odpadów przemysłowych za Bzurą, położone w bezpośrednim korycie rzeki, składowisko odpadów niebezpiecznych przy ul. Miroszewskiej eksploatowane od 1995 r. Na tym terenie może być zakopanych w ziemi nawet 200 tys. beczek zawierających rtęć, ołów, kadm, benzen, cyjanki, azbest, gazy bojowe, które w postaci trującego gazu wydobywają się z ziemi, oraz inne groźne substancje. Istnieje duże zagrożenie skażenia tego terenu oraz duże prawdopodobieństwo rozszczelnienia beczek z niebezpiecznymi substancjami chemicznymi. Beczki korodują, a ze składowiska wciąż unosi się dym. Ziemia w wielu miejscach osiąga temperaturę ponad 100 stopni, powietrze na tym terenie może być trujące i rakotwórcze. Teren po zlikwidowanych Zakładach Przemysłu Barwników ˝Boruta˝ jest miejscem niebezpiecznym dla zdrowia i życia mieszkańców miasta Zgierza, a także okolicznych gmin. Obawy społeczności lokalnej są w pełni uzasadnione. Składowisko nie posiada żadnych zabezpieczeń, a właściciel nie podjął żadnych działań zmierzających do rekultywacji tego obszaru. Wyjściem z tej sytuacji jest zrekultywowanie składowiska odpadów niebezpiecznych. Aby to przeprowadzić, spółka Eko-Boruta musi przekazać teren władzom samorządowym. Prezydent miasta Zgierza zobowiązał się do przejęcia gruntu, ponieważ bez przejęcia tych terenów miasto nie będzie w mogło pozyskać dofinansowania na rekultywację. Panie ministrze, co Ministerstwo Środowiska może zrobić w powyższej sprawie? Czy ministerstwo może wskazać, z jakich źródeł miasto Zgierz będzie mogło pozyskać finanse na rekultywację wyżej wymienionego terenu? Chcę też podziękować Ministerstwu Środowiska (Dzwonek) za to, że Inspekcja Ochrony Środowiska pracuje 7 dni w tygodniu i 24 godziny na dobę. Przypomnę, że za rządów Platformy i PSL-u kontrola była możliwa od godz. 8 do 15 i trzeba było 7 dni wcześniej powiadomić kontrolowany podmiot. Dziękuję.
Mówca: Mirosława Nykiel
Data: 2019-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Od 2 lat obserwujemy w Polsce eksplozję występowania pożarów z niebezpiecznymi odpadami zgromadzonymi na wysypiskach śmieci i składowiskach. Do atmosfery przedostają się niebezpieczne dla zdrowia substancje. W 2018 r. takich pożarów było ponad 70. Do Polski każdego roku napływają setki tysięcy ton odpadów z różnych stron świata. Rodzime firmy na potęgę importują śmieci z Niemiec, Wielkiej Brytanii, Włoch, a nawet z odległej Australii. W 2017 r. wydano aż 226 zgód na tzw. transgraniczne przemieszczanie odpadów. Jak podają zagraniczne media, na składowaniu zagranicznych śmieci można całkiem nieźle zarobić. Gorzej, a właściwie dramatycznie wygląda kwestia utylizacja zgromadzonych odpadów. Robienie tego legalnie jest za drogie. Liczba spalarni jest niewystarczająca, a do tego mają one limity. Dłuższe przechowywanie odpadów na wysypiskach też się nie opłaca - kosztuje 270 zł za każdą tonę. Właśnie dlatego płoną odpady i dodatkowo zanieczyszczają i tak już zanieczyszczone powietrze. Dlatego, panie ministrze, zadaję pytania: Jakie są przyczyny tych pożarów? Do ilu pożarów doszło w 2018 r. i 2019 r.? Ile wydano zgód na transgraniczne przemieszczanie odpadów? Ile osób poniosło konsekwencje z tytułu pożarów? Czy tereny popożarowe zostały uprzątnięte i należycie zabezpieczone? Co rząd zrobił w tej sprawie po zapowiedziach w 2018 r. i jakie są tego efekty? Na trochę pytań już mi pan minister odpowiedział wcześniej, ale chciałabym, żeby to jeszcze raz wybrzmiało.
Mówca: Ewa Kołodziej
Data: 2019-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Zarówno brak leków, jak i przerwanie ciągłości terapii przy chorobach przewlekłych może powodować nieodwracalne zmiany w stanie zdrowia pacjentów. 8 lipca tego roku Naczelna Izba Aptekarska w piśmie adresowanym do pana ministra wskazała na problem ponad 300 leków stale zagrożonych brakiem dostępności dla pacjentów, a także na problem z blisko pół tysiącem produktów leczniczych. Znaczny kłopot związany z obecnym kryzysem lekowym wynika również z tego, że w przypadku wielu leków nie mogą być stosowane zamienniki, ale problem jest dużo większy, ponieważ brakuje nie tylko drogich, oryginalnych leków, ale także właśnie tych zamienników. Największą zgrozę budzi fakt, że brakuje nawet leków w aptekach szpitalnych. Są kłopoty ze zdobyciem preparatów na nadciśnienie, choroby tarczycy, astmę, alergię i oczywiście na cukrzycę. Brakuje nawet podstawowych insulin. Aptekarze alarmują, że zaczyna brakować również leków onkologicznych i neurologicznych. Szacuje się, że problem ten dotyczy od 11 do ponad 20 mln Polaków. Samych chorujących na cukrzycę w Polsce jest ponad 3 mln osób. Obecny kryzys i brak odpowiednich działań rządu to narażanie zdrowia i życia wielu Polaków. Dlatego dziś z pełną odpowiedzialnością można powiedzieć: to wina rządu, nie aptekarzy, nie lekarzy, nie producentów leków. Dlatego, panie ministrze, proszę o odpowiedź na następujące pytania: Dlaczego dostępność leków dla pacjentów nie była odpowiednio monitorowana? Czy podjęto czynności zmierzające do rozpoznania dużo wcześniej zjawisk skutkujących brakiem dostępności leków w wyniku działań o charakterze kryminalnym? Jakie kroki podjęło i planuje podjąć ministerstwo w celu uzupełnienia braków leków w aptekach, w szczególności uzupełnienia bieżących braków? Jak długo zdaniem rządu potrwa obecny kryzys? Czy rozważany jest przez rząd skup interwencyjny? Czy ministerstwo prowadzi rozmowy z krajowymi producentami, tak by wzmocnić rodzimych producentów leków i uniezależnić produkcję przynajmniej kluczowych leków od tego (Dzwonek), co dzieje się w Azji? Problem dodatkowo jeszcze potęguje fikcja tzw. infolinii. Bardzo proszę o odpowiedź, bo to są najbardziej palące dzisiaj problemy z lekami. Dziękuję.
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2019-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Do pana ministra jest pytanie następujące: Czy w Polsce rozważa się wprowadzenie narodowego programu redukcji wad wrodzonych przez wzbogacanie mąki w kwas foliowy? Skąd to pytanie... Otóż zmniejszenie u płodów wad tzw. cewy nerwowej, ale także wad serca i innych wad, jak rozszczepienie wargi czy podniebienia, można osiągnąć poprzez podniesienie poziomu kwasu foliowego u kobiet, które mogą zajść w ciążę. Dlatego w ok. 60 krajach na świecie, w tym w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Australii, wprowadzono prawny obowiązek wzbogacania mąki kwasem foliowym. Kwestia ma duże znaczenie społeczne, bowiem dwa najczęściej występujące następstwa wspomnianej wady to rozszczep kręgosłupa i bezmózgowie. Szacuje się, że każdego roku w Polsce diagnozuje się ok. 400-500 ciąż dotkniętych takimi wadami, chociaż liczba ta może być zaniżona. Stąd właśnie pytanie o to, czy rozważa się w Polsce wprowadzenie prawnego obowiązku wprowadzania kwasu foliowego do produktów, które są powszechnie spożywane, czyli do produktów z użyciem mąki? To tyle.
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2019-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Sprawa jest naprawdę niezwykle ważna i ja bym pana ministra namawiał w takim razie do może trochę innego podejścia. Mianowicie wydaje się, że przynajmniej część mąki powinna być wzbogacona o kwas foliowy. Mam świadomość - tu słusznie pan minister zwrócił na to uwagę - że tę mąkę spożywają osoby w różnym wieku. Owszem, są nawet nowe publikacje, w których mówi się o tym, że w przypadku osób w podeszłym wieku, np. z chorobą Alzheimera, niekoniecznie to jest dobry pomysł, żeby spożywały one mąkę wzbogaconą o kwas foliowy, ale już w przypadku kobiet w ciąży czy właściwie przed zajściem w ciążę jest to niezwykle ważne. Proszę spojrzeć na koszty społeczne, finansowe, wszelkie inne dotyczące tych, jak pan powiedział, statycznie średnio 115 ciąż, chociażby z rozszczepem kręgosłupa, z różnymi wadami cewy nerwowej. (Dzwonek) Naprawdę warto o tym pomyśleć. Polska może być pionierem w sytuacji, która jest absolutnie niekontrowersyjna i, jak myślę, przez całą salę, przez cały parlament byłaby przyjęta ze zrozumieniem i akceptacją. A więc namawiam przynajmniej do zainwestowania części, żeby część mąki była dostępna w postaci wzbogaconej o kwas foliowy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Bielecki
Data: 2019-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Polska boryka się z problemem wykluczenia cyfrowego, który dotyczy wielu grup wiekowych. Objawia się to albo brakiem potrzeby posiadania dostępu do Internetu, albo niewystarczającymi kompetencjami cyfrowymi uczniów i nauczycieli, jednak rozwój kompetencji cyfrowych warunkuje powstanie i rozwój sektorów nowoczesnej gospodarki takich jak sztuczna inteligencja czy Internet rzeczy. Aby sytuację poprawić, potrzebujemy skoordynowanych działań na poziomie rządu. Jednocześnie w polskim krajobrazie społecznym istnieją tysiące różnych instytucji kultury, takich jak gminne ośrodki kultury, których potencjał edukacyjny pomimo wielu starań nie jest dalej w pełni wykorzystany. Jakie działania podejmuje Ministerstwo Cyfryzacji, aby tę sytuację zmienić? Dziękuję bardzo.
Mówca: Gabriela Masłowska
Data: 2019-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Ministrze! Mieszkania budowane w latach 70. i później z udziałem środków Krajowego Funduszu Mieszkaniowego w formie kredytu od pewnego czasu mogą być przedmiotem wyodrębnienia na własność. Mówi o tym ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych, konkretnie art. 12, która wręcz stanowi o tym, na co będzie przeznaczona ta zwracana kwota części umorzonego kredytu, mianowicie że będzie to trafiało na Fundusz Dopłat. Z mojej wiedzy wynika, że część spółdzielców skorzystała z tych przepisów, oczywiście z pewnymi problemami, ponieważ za całą procedurę rozliczenia kredytu bank PKO BP po prostu żądał ogromnych kwot. Jednak pod naszym naciskiem w poprzednich kadencjach dwukrotnie te kwoty operacyjne pobierane przez bank, wynoszące czasem nawet do kilku tysięcy złotych od wniosku, były zmniejszone. Mało tego, znalazła się inna sugestia ze strony BGK, żeby nie składać wniosków pojedynczo, ażeby spółdzielnie występowały zbiorczo dla grup członków spółdzielni. Część z nich korzysta z takiej pomocy i dokonuje wyodrębnienia na własność lokali, które powstały przy udziale środków z kredytów z KFM, dla grup członków spółdzielni. Tymczasem pojawia się nowy problem. Otóż jedna ze spółdzielni w Puławach w odpowiedzi na wniosek osoby zainteresowanej wyodrębnieniem lokalu przekazuje taką oto - aktualną, z czerwca tego roku - odpowiedź: Uprzejmie informujemy, że obowiązujące w zakresie nabycia własności zajmowanego przez panią lokalu są przepisy ustaw o spółdzielniach mieszkaniowych, tj. z dnia 13 kwietnia 2018 r. - o tym wspominałam - konkretnie art. 12 (Dzwonek), oraz o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego. W związku z rozbieżnością w brzmieniu powołanych przepisów istnieje ryzyko odmowy dokonania wyodrębnienia lokalu na własność przez sąd wieczystoksięgowy. Inaczej mówiąc - kończę - spółdzielnia mówi do osoby zainteresowanej: możemy zawrzeć akt notarialny, ale sąd nie założy księgi wieczystej. Dziękuję.
Mówca: Teresa Glenc
Data: 2019-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Ministrze! Proszę potwierdzić lub zaprzeczyć: Czy ta rozbieżność przepisów w jakiś sposób zostanie usunięta? Czy po zawarciu aktu notarialnego i wyodrębnieniu lokalu mieszkaniowego finansowanego ze środków Krajowego Funduszu Mieszkaniowego wydział ksiąg wieczystych może odmówić wpisu prawa własności takiego lokalu do księgi wieczystej? Czy może to dotyczy tylko pewnej grupy osób? Poproszę o precyzyjną odpowiedź.
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2019-07-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Myślę, że bardzo dobrze, że dzisiaj dyskutujemy na ten temat, dobrze też, że dyskutowaliśmy na ten temat w czasie posiedzenia komisji zwołanego na podstawie art. 152 regulaminu Sejmu. Szanowni Państwo! Kwestia leków czy ewentualnie czasowego ich braku, ich dostępności, ma przynajmniej dwa aspekty. Jeden jest związany z tym, że na rynku jest mniej substancji aktywnych w związku z zamknięciem produkcji w niektórych krajach azjatyckich. To oczywiście odbiło się negatywnie na produkcji prowadzonej już przez różne koncerny farmaceutyczne. A że w Polsce te leki są relatywnie tańsze i w Polsce relatywnie mało produkuje się tych leków, to spowodowało, że oczywiście najpierw tę lukę te kraje wypełniały u siebie, a dopiero później te leki trafiały na polski rynek. I to jest niewątpliwie jeden aspekt, można powiedzieć, globalny albo przynajmniej ogólnoeuropejski. Ale jest też sprawa druga - sprawa związana z nielegalnym wywozem leków, z różnymi mechanizmami, z odwróconym łańcuchem dystrybucji włącznie. I dobrze, że mówimy o tym, i dobrze, że cofamy się do przeszłości, bo warto powiedzieć, o jakich mechanizmach tutaj mówimy. Otóż, szanowni państwo, za czasów rządów Platformy Obywatelskiej i PSL-u oprócz tego, że jednak słabo penalizowano ten proceder realizowany przez mafię lekową, ale także na zamówienie hurtowni farmaceutycznych dwaj wysocy urzędnicy Ministerstwa Zdrowia wydali opinię, zupełnie z kapelusza, na rzecz hurtowni farmaceutycznych - jest to, szanowni państwo, na piśmie - że w przypadku wywożenia leków za granicę 5-procentowa marża nie obowiązuje. I oto mamy (Dzwonek) jedną z odpowiedzi, jak to możliwe, że te leki mogły wyjeżdżać, oprócz tego obrotu nielegalnego...