PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Zbigniew Ajchler
Data: 2018-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Panie Rzeczniku Praw Obywatelskich! Sprawozdanie rzecznika praw obywatelskich, gigant pojemności spraw. Jakże to ważna instytucja nieomal we wszystkich sferach naszego życia. Ta sala winna być pełna. Przecież my, posłowie, powołani jesteśmy do tego, aby służyć ludziom. Nie rozumiem tych pustych ław, a szczególnie pustych ław rządowych. Sprawy starszych ludzi. Każdy z nas będzie starszy. To jest instytucja, która powinna być elementarzem dla nas, dla pracy posłów. Sprawy niepełnosprawnych, ich walka, ich odsłanianie się, wychodzenie z ciemności. Wzajemne relacje pomiędzy młodymi a starszymi. Rodzina i jej problemy. Jakże ogromną wagę Polacy przywiązują do rodziny. Sprawy kobiet. Jakże muszą walczyć o swoje sprawy, a przecież to nasze skarby, które noszą nieprawdopodobny, gigantyczny ciężar życia. Instytucja a obywatel - kosmiczne problemy z tym. Nasi burmistrzowie, wójtowie, prezydenci w wielu przypadkach zapominają, że mają służyć ludziom. Oni chcą, żebyśmy my im służyli. (Dzwonek) Chciałbym powiedzieć, że składam ogromne podziękowania, panie rzeczniku, za pracę pana i całego pana zespołu. Pytanie o rozwody i dzieci, o gigantyczną ilość spraw, gigantyczne tragedie. Prosiłbym o jakieś wyjaśnienie, czy sprawy idą w lepszym kierunku, czy nasze służby się sprawdzają.
Mówca: Barbara Dolniak
Data: 2018-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Na koniec chciałem powiedzieć... Pani marszałek, przepraszam, proszę o parę sekund. Pan już przekroczył o dużo więcej niż parę. Smutno mi jako posłowi wyjeżdżać dzisiaj z parlamentu. Nie wiem, co powiedzieć. Dzisiaj patrzyłem na posłów z prawej strony podejmujących niebywałe decyzje, tak jakby byli w jakimś amoku, jakby nie wiedzieli, o co chodzi. Serce mi krwawi. Nie zabieram często głosu w tych sprawach, mimo że mógłbym, bo mam do czynienia z racji zawodu z kancelariami prawnymi, z różnymi prawnikami, nie zabieram głosu, gdyż jest młodsze pokolenie posłów prawników. Natomiast nie rozumiem, dlaczego ci posłowie, a jestem dopiero pierwszą kadencję, nam to robią - Polsce. (Oklaski) Dziękuję, panie pośle. Wszystkiego dobrego, powodzenia życzę. Dziękuję, pani marszałek.
Mówca: Jacek Protasiewicz
Data: 2018-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Rzeczniku! Teraz kilka spraw już takich indywidualnych, o które chciałbym zapytać. Po pierwsze, sprostuję, ponieważ w swoim wystąpieniu mówiłem o tym, że pan odnotował w 2017 r. wzrost o 40% liczby przypadków ataków agresji na tle rasowym, ale ich jest o 66%, czyli niestety o 2/3 więcej w stosunku do roku 2016. Chciałbym zapytać, czy ocenia pan aktualne regulacje prawne istniejące w polskim systemie prawnym, dotyczące właśnie kwestii mowy nienawiści, zwłaszcza w Internecie, jako wystarczające, czy też trzeba byłoby podjąć jakąś inicjatywę w tej kwestii. Druga sprawa, bardzo ważna, czy ma pan w planach... Bo sądzę, że dostrzega pan bardzo wyraźnie konieczność uporządkowania, wyrównania świadczeń dla opiekunów osób niepełnosprawnych. W szczególności chodzi mi o przypadki osób, które na początku lat 90. przeszły na tzw. emeryturę EWK. To jest dzisiaj bardzo niskie świadczenie z tytułu opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem. Żeby przejść na tę emeryturę, trzeba było mieć staż pracy 20-25 lat. Ona jest dzisiaj w wysokości 800 zł, rażąco niska, niewystarczająca do utrzymania często już dzisiaj dorosłych osób niepełnosprawnych. Trzecie pytanie. Pamiętam taką sprawę. Jestem panu wdzięczny za pana interwencję w sprawie nauczycielek biorących udział w czarnym proteście. (Dzwonek) Zakończyło się to uniewinnieniem. Ale czy odnotował pan podobne przypadki, czyli próby nie karnego, ale - powiedziałbym - dyscyplinarnego karania za wyrażanie poglądów? I ostatnia sprawa. Jak to zmniejszenie budżetu o 4 mln w stosunku do proponowanego przez pana budżetu na działalność Biura Rzecznika Praw Obywatelskich wpłynęło na skuteczność działań podejmowanych przez pana i pana współpracowników? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Wojciechowski
Data: 2018-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Rzeczniku! Minister nie jest jednak tylko związany z władzą, ale jest to też szef centralnego urzędu. Trochę jest pan więc ministrem w sensie takiego bezpośredniego zwracania się. Ale tutaj, panie rzeczniku, zachowam pana sugestię i w ten sposób będę się zwracał. Jestem sprawozdawcą komisji, więc nie mogę wychodzić poza samo sprawozdanie. Pan rzecznik przedstawił pisemne sprawozdanie w formie druku, jak i dostarczył je w formie takiej, nazwijmy to, książki, porządnie wydane, dużo lepiej niż druk. Szczegółowo zapoznał nas z najistotniejszymi - bo sprawozdanie jest obszerne, więc nie dało się z całością - i najważniejszymi aspektami swojego sprawozdania. Następnie teoretycznie można by było przyjąć, że pan rzecznik nas z tym zapoznał, ale taka już jest utarta formuła, że zawsze jest dyskusja, są pytania, rzecznik odpowiada, czasami jeszcze są dodatkowe pytania. I ta dyskusja się odbyła. Zostały zadane pytania. Pan rzecznik odpowiadał na te pytania. W chwili, kiedy doszło właśnie do kwestii trybunału, pan rzecznik miał pewne wątpliwości, nazwijmy to, co do funkcjonowania Trybunału Konstytucyjnego. Przewodniczący komisji przerwał wypowiedź pana rzecznika. Na tym posiedzenie komisji się skończyło. To dotyczy mnie jako sprawozdawcy, nie będę wchodził w inne kwestie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Paweł Bańkowski (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Rzeczniku! Z informacji przedstawionych Wysokiej Izbie wynika, że w roku 2017 Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich zajmowało się 52 tys. wniosków obywateli. Proszę pana rzecznika o odpowiedź na następujące pytania: 1. Czy ilość spraw, którymi co roku zajmuje się Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, rośnie czy maleje? Ile dla porównania było takich spraw w roku 2015 i roku 2016? 2. Ile spośród tych spraw rozpatrywanych w roku 2018 dotyczyło osób z niepełnosprawnościami i ich opiekunów, m.in. w zakresie wsparcia państwa, rehabilitacji, pomocy wytchnieniowej, orzecznictwa, spraw mieszkaniowych? Czy liczba tych spraw była wyższa niż w poprzednich latach, tj. 2015 r. i 2016 r.? 3. Czy prawdą jest, że rząd obniżył w latach 2016-2018 środki finansowe z budżetu państwa przeznaczone na działalność rzecznika praw obywatelskich? Jak kształtowały się budżety RPO w latach 2015-2017, a jaki jest budżet na rok 2018? 4. Czy do RPO zgłaszały się z prośbą o pomoc wdowy i sieroty po zmarłych górnikach, które nie otrzymały rekompensaty pieniężnej w wysokości 10 tys. zł za utracony deputat węglowy, ponieważ zostały wykluczone przez rząd PiS i nieujęte w ustawie z dnia 12 października 2017 r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla? Jeżeli tak, to jakie jest stanowisko pana rzecznika w tej sprawie i czy osoby te powinny otrzymać stosowną rekompensatę? Bardzo dziękuję.
Mówca: Tomasz Kostuś (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Już na środowym posiedzeniu Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar przedstawił informację o stanie przestrzegania wolności i praw człowieka i obywatela w 2017 r. W swoim raporcie wskazywał m.in. na nieprzestrzeganie konstytucyjnej zasady dialogu społecznego i współdziałania władz, w tym przede wszystkim rzetelnego prowadzenia konsultacji projektów oraz wielu ważnych ustaw. Ponadto wprowadzone zmiany w funkcjonowaniu sądów powszechnych, Krajowej Rady Sądownictwa oraz Sądu Najwyższego zwiększają wpływ czynników politycznych na funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości, a tym samym osłabiają system ochrony praw człowieka. Dodał również, że dochodzi ˝do licznych ograniczeń naszych praw i wolności o charakterze osobistym oraz politycznym˝. Jako przykład wskazał m.in. ˝naruszanie prawa do organizowania kontrmanifestacji˝. Jak dobrze wiemy, za obecnego rządu odbyło się wiele obywatelskich manifestacji, które sprzeciwiały się naruszeniom trójpodziału władzy czy też ograniczaniu praw społeczeństwa. Wiele z tych zgromadzeń kończyło się zatrzymywaniem obywateli przez Policję, co w konsekwencji kończyło się ich ukaraniem. Stąd moje pytanie: Ile na przestrzeni 3 ostatnich lat wpłynęło do pana skarg na działania funkcjonariuszy Policji, którzy zatrzymywali obywateli na takich zgromadzeniach, i czy były słuszne? Czy doszukał się pan nieprawidłowości w działaniach Policji czy też prokuratury w prowadzeniu postępowań co do takich osób? Dodatkowo proszę o odpowiedź: Czy w takich przypadkach występował pan z oficjalnym stanowiskiem do Policji, prokuratury czy MSWiA, wskazując na nieprawidłowości i naruszenia swobód obywatelskich? Jak wyglądały odpowiedzi na takie pisma?
Mówca: Wojciech Król (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

W sprawie możliwości rozliczania się jako samotny rodzic - jak wskazano w raporcie - wpłynęło wiele skarg dotyczących tego, że osoba, która de facto samotnie wychowuje dziecko, nie może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania i rozliczać się jako rodzic samotnie wychowujący dziecko, a to z uwagi na fakt, że wciąż toczy się postępowanie rozwodowe czy separacyjne. W związku z powyższym proszę o odpowiedź, jakie kroki podjęto, aby rozwiązać ten problem. Z raportu RPO wynika, że minister nie przychylił się do wniosku RPO, by wprowadzić rozwiązania umożliwiające preferencyjne rozliczanie się takich osób. Czy takie stanowisko ministerstwa jest wciąż aktualne?
Mówca: Jan Mosiński
Data: 2018-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W tym punkcie obrad chciałbym odnieść się do sytuacji, jaka panuje w Europejskim Konsorcjum Kolejowym Wagon sp. z o.o. w Ostrowie Wielkopolskim. Jest to spółka z wieloletnią, prawie 90-letnią tradycją, działająca w branży realizującej naprawy i dostawy nowych wagonów towarowych. Firma, jak wspomniałem, ma długą tradycję, a funkcjonuje na rynku od 1920 r. Przedsiębiorstwo przez lata zatrudniało ponad 9 tys. pracowników, a swoje produkty adresowało do firm kooperujących w branży transportu kolejowego w Europie, Azji, a więc w wielu częściach świata. W chwili obecnej jest oczywiście jednym z największych pracodawców w Ostrowie Wielkopolskim i Kaliszu, zatrudniającym ok. 500 osób. Niestety od wielu lat spółka boryka się z problemami. Niestety poprzednia koalicja nie za bardzo interesowała się sytuacją tej spółki, której - co oczywiście nie ma większego znaczenia z mojego punktu widzenia - prezesuje jeden z liderów, byłych liderów Platformy Obywatelskiej pan Zbigniew Chlebowski. Natomiast trzeba było wygrać wybory parlamentarne, aby spółka mogła otrzymać istotną pomoc i wsparcie ze strony wicepremiera, ministra rozwoju i finansów pana Mateusza Morawieckiego i pracowników resortu, którzy włączyli się w negocjacje i pomogli zawrzeć ugodę sądową pomiędzy spółką a PKP Cargo SA. To wydarzenie miało oczywiście ogromny wpływ na proces sanacji - od łacińskiego: sanatio, a więc uzdrowienie - sytuacji w tej spółce. Jedną z wielu instytucji, które pomogły, oczywiście jest bez wątpienia Agencja Rozwoju Przemysłu, która udzieliła pożyczki w wysokości ok. 20 mln, którą spółka spłaciła w wysokości 18 mln plus blisko 2 mln odsetek. Obecnie do spłaty pozostało ok. 2,5 mln zł. Niestety są pewne przejściowe problemy, które komplikują spłatę części zobowiązania. W związku z powyższym spółka wystąpiła do Agencji Rozwoju Przemysłu o podpisanie nowej ugody i wstrzymanie działań windykacyjnych. Kierowany troską o utrzymanie blisko 500 miejsc pracy, zwracam się do władz Agencji Rozwoju Przemysłu o podjęcie rozmów, tak aby ewentualnie można było zawrzeć nowy układ, nową ugodę i wstrzymać działania windykacyjne. Myślę, że tego oczekują pracownicy, którzy obawiają się o swoje miejsca pracy, o ich utratę, martwią się o sytuację swoich najbliższych, jeżeli spółka upadnie. Podzielam te obawy. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nie można nie dostrzec trudnej sytuacji spółki, która implikuje - a więc pociąga za sobą - trudną sytuację nie tylko dla branży kolejowej, ale przede wszystkim w rodzinach pracowników spółki. Aby temu zapobiec, ponawiam moją prośbę adresowaną do pana prezesa Agencji Rozwoju Przemysłu o podjęcie działań mających na celu podpisanie nowej ugody i wstrzymanie działań windykacyjnych, które paraliżują działalność finansową i produkcyjną spółki, jaką jest EKK Wagon w Ostrowie Wielkopolskim. O to proszę w imieniu własnym, ale również w imieniu przewodniczącego Zarządu Regionu Wielkopolska Południowa Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego ˝Solidarność˝ pana Jarosława Wilnera oraz związków zawodowych reprezentujących pracowników tej spółki. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2018-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W ciągu ostatniej dekady na świecie przyspieszyły zmiany geopolityczne, które, jak się wydaje, prowadzą do dekompozycji jednobiegunowego, konstruktywistycznego ładu globalnego, z jakim mieliśmy do czynienia po zakończeniu zimnej wojny. W dodatku jesteśmy świadkami pewnego rodzaju nowej rewolucji kulturowej, która wynika z gwałtownego rozwoju masowych, szybkich metod komunikowania się, opartych na bezprecedensowym wzroście potencjału sieci informatycznych. W takich okolicznościach możemy zaobserwować, że niektóre państwa i regiony świata weszły na drogę bardzo dynamicznego rozwoju, którego wcześniej na tych obszarach nie obserwowano. Powstawanie nowych centrów gospodarczych i finansowych, rejonów dynamicznego wzrostu populacji czy nowych ośrodków siły stanowi szansę dla tych, którzy będą lepiej od innych rozpoznawali zachodzące tam procesy, wewnętrzne napięcia i dążenia. Bez wątpienia jednym z takich regionów jest Ameryka Łacińska. Kraje takie jak Brazylia, Meksyk i Argentyna stają się coraz istotniejszymi graczami, których wpływ zaczyna wykraczać poza region. Także wielki potencjał zasobów naturalnych czyni z tej części świata obszar, na którym będzie ogniskowała się znaczna część uwagi globalnych graczy. Warto także nadmienić, że Ameryka Łacińska, przy swojej wielkiej różnorodności etnicznej i historycznej, posiada jednak znaczny potencjał wspólnego pnia kulturowego, dającego możliwość dynamicznych interakcji pomiędzy niemal wszystkimi swoimi mieszkańcami. W tej sytuacji Polska powinna zadbać o właściwy rozwój swoich kontaktów z krajami Ameryki Łacińskiej. Potrzebne jest do tego nieustanne pogłębianie kompetencji i znajomości problematyki regionu, kultury, ekonomii i polityki. Z pewnością wielkim potencjałem, który możemy wykorzystać w tej sprawie, są świetnie zakorzenieni, a nierzadko doskonale ustosunkowani przedstawiciele Polonii w państwach Ameryki Południowej i Środkowej. Liczę, że koleżanki i koledzy parlamentarzyści także zaangażują się w wypracowanie rozwiązań wspomagających nasze działania w obszarze Ameryki Łacińskiej, i to też popierając takie dziedziny jak nauka, edukacja, gospodarka, a także wymiana i współpraca pomiędzy organizacjami obywatelskimi. Dziękuję.
Mówca: Waldemar Andzel (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Oświadczenie w sprawie 75. rocznicy utworzenia 2. Korpusu Polskiego Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W tym roku, dokładnie 21 lipca, będziemy obchodzić 75. rocznicę utworzenia z dowództwa i jednostek Armii Polskiej na Wschodzie, na podstawie rozkazu i wytycznych naczelnego wodza generała broni Władysława Sikorskiego, 2. Korpusu Polskiego. W grudniu 1943 r. został on przetransportowany do Włoch. Oddziały przybyłe do Włoch w ramach 2. Korpusu Polskiego gen. Władysława Andersa liczyły 2574 oficerów i 44 067 szeregowych, co łącznie daje 46 641 żołnierzy. Będąc w składzie brytyjskiej 8. Armii, uczestniczył on w kampanii włoskiej. Od 11 do 29 maja 2. korpus uczestniczył w czwartej bitwie o przełamanie linii Gustawa. Jego zadanie polegało na zdobyciu górskich umocnień między Cassino i Passo Corno. Polakom przydzielono zaszczytne, ale też trudne zadanie przełamania kluczowej niemieckiej pozycji w pobliżu klasztoru. Czwarta bitwa o Monte Cassino rozpoczęła się 11 maja 1944 r. Mimo początkowych trudności jednostki 2. Korpusu Polskiego przesuwały się do przodu, a ich ofensywę wspierał cały szeroki front aliancki. Wreszcie 18 maja siły polskie zdobyły Monte Cassino. Następnie wojska polskie zostały wysłane na Monte Cairo i w kierunku Piedimonte. Toczone w tym rejonie ciężkie walki pozwoliły na zdobycie szeregu włoskich miejscowości i przełamanie kolejnego pasa umocnień, który nazwano linią Hitlera. W lipcu 1944 r. 2. korpus walczył na wybrzeżu Morza Adriatyckiego, wyzwolił Ankonę, we wrześniu przełamał linię Gotów, w październiku walczył w Apeninach. Od pierwszych dni 1945 r. Polacy zaangażowali się w walki nad rzeką Senio. Niezwykle krwawy bój o przełamanie tej zapory wodnej kosztował żołnierzy Andersa dużą liczbę ofiar. Walki te były jednak niezbędne do osiągnięcia korzystnej rubieży wyjściowej do dalszego ataku w północnej części Półwyspu Apenińskiego. 21 kwietnia oddziały 2. korpusu wkroczyły do Bolonii. Po wojnie korpus pozostał we Włoszech w składzie wojsk okupacyjnych. W 1946 r. przetransportowany został do Wielkiej Brytanii. Większość żołnierzy pozostała na emigracji i wstąpiła do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia. W 1947 r. korpus rozwiązano. Dziękuję.
Mówca: Anna Cicholska (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Rówieśnice Niepodległej Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 100. rocznicę powstania zgromadzenia świętowały siostry pasjonistki. Świętowały w wilanowskiej kolegiacie, w parafii, z którą są związane od 66 lat. 15 lipca br. mszę św. dziękczynną za życie i dzieło matki założycielki Sługi Bożej Józefy Hałacińskiej sprawował ks. bp Michał Janocha. Kolebką nowej rodziny zakonnej był Płock, gdzie siostry pasjonistki podjęły pracę z sierotami. Matka Józefa wychodziła naprzeciw wszystkim potrzebom, które dostrzegała w ojczyźnie budzącej się z niewoli i zagrożonej nawałą bezbożnego bolszewizmu. Założyła zakład wychowawczy dla sierot, ochronkę dla dzieci dochodzących i pracownię szycia i haftu dla dziewcząt. Z czasem powstało 27 placówek zgromadzenia, przy których funkcjonowały zakłady dla sierot i starców, przedszkola i ochronki. Siostry pracowały jako pielęgniarki w szpitalach, prowadziły działalność charytatywną przy parafiach i pomagały kapłanom w pracy duszpasterskiej. Dziś prowadzą dom opieki i przedszkole, pracują w szpitalach oraz jako katechetki, zakrystianki i kancelistki. Od 1986 r. są obecne na misjach w Kamerunie. Matka Józefa zmarła w opinii świętości 9 lutego 1946 r. Obecnie w Rzymie toczy się jej proces beatyfikacyjny. W czasie uroczystego jubileuszu można było zapoznać się z charyzmatem oraz historią sióstr pasjonistek. Nie zabrakło oczywiście pysznych klasztornych wypieków. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Gonciarz (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Oświadczenie w sprawie Międzynarodowego Dnia Szachów Szachy nazywane są królewską grą o strategicznym charakterze, która rozwija zdolności myślowe oraz poprawia kondycję umysłową. Szczególnie polecane są jako forma rekreacji dla dzieci, ale również i dorosłych. W szachach piękne jest to, że przy szachownicy mogą spotkać się ojciec z synem czy dziadek z wnuczką. Dzisiejszy dzień dla tej dyscypliny jest wyjątkowy, ponieważ to właśnie na pamiątkę utworzenia Międzynarodowej Federacji Szachowej - FIDE - 20 lipca każdego roku obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Szachów. Przy tej okazji odbywają się liczne turnieje i zawody szachowe. Szachy uczą umiejętnego i dobrze zaplanowanego podejmowania decyzji, co jest niezbędną umiejętnością dla nas wszystkich, ponieważ wszyscy tworzymy swoją własną, unikalną formułę podejmowania decyzji w życiu. Gra w szachy narodziła się w Indiach ok. VI w. Szachy pozytywnie wpływają także na zdolność koncentracji i pomagają rozwijać wyobraźnię przestrzenną. Szachy odgrywają także istotną rolę wychowawczą. Uczą przede wszystkim cierpliwości, skupienia i wytrwałości. Z ogromnym zainteresowaniem sięgają po nie szczególnie najmłodsi podczas przerw w szkole czy w świetlicach szkolnych. Dziś w szachy można zagrać również przez Internet, co także jest bardzo popularną formą uprawiania tej dyscypliny. Wszystkim pasjonatom szachów, a także tym, którzy grają w nie od czasu do czasu, życzę samych sukcesów oraz dobrych i przemyślanych decyzji podejmowanych przy szachownicy. Pragnę również, aby Międzynarodowy Dzień Szachów był dla wielu przyszłych adeptów tej dyscypliny znakomitym przykładem tego, jak dobrze można rozwinąć swoje zdolności myślowe podczas gry w szachy.
Mówca: Tomasz Kostuś (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W nadchodzącym tygodniu - w dniu 25 lipca - po raz trzynasty będzie organizowany ogólnopolski Dzień Bezpiecznego Kierowcy. Jest to niezwykle ważna akcja społeczna, która nakazuje nam jeszcze bardziej pochylić się nad problemem bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego. W tym szczególnym dniu, w ślad za głosem organizatorów akcji, pragnę zaapelować do pań i panów posłów, a za państwa pośrednictwem do wszystkich mieszkańców Polski o ostrożną i rozważną jazdę na co dzień, tak aby nam wszystkim po polskich drogach podróżowało się bezpiecznie. Według policyjnych statystyk z roku na rok maleje liczba wypadków. W 2007 r. było ich niemal 50 tys., w ubiegłym - przeszło 32 tys. Podobna tendencja jest widoczna, gdy popatrzymy na liczbę zabitych: 5583 w roku 2007 i ponad 2800 w roku ubiegłym. Niestety główne przyczyny wypadków pozostają niezmiennie takie te same: nieustąpienie pierwszeństwa przejazdu i nadmierna prędkość. Co gorsza, na tle krajów Unii Europejskiej Polska wciąż wypada fatalnie. Na drogach państw członkowskich w 2017 r. ginęło średnio 49 osób na milion obywateli, rok wcześniej było to 50 osób. Okazuje się, że to jest najniższy wskaźnik w historii UE i najniższy na świecie, o czym informowała w kwietniu br. na konferencji prasowej w Brukseli unijna komisarz ds. transportu Violeta Bulc. W Polsce statystyki wyglądają znacznie gorzej - w zeszłym roku na milion mieszkańców ginęło w wypadkach 75 osób. Polska jest nadal na czwartym od końca miejscu w całej UE. Gorzej liczby wyglądają jedynie w przypadku Rumunii, Bułgarii oraz Chorwacji. Niech zatem kolejna edycja Dnia Bezpiecznego Kierowcy będzie najlepszą okazją do zwrócenia uwagi na potrzebę poprawy bezpieczeństwa na polskich drogach. Pragnę zaapelować do pana premiera oraz ministra Adamczyka o przyspieszenie realizacji inwestycji drogowych, których tempo niestety znacznie wyhamowało w ostatnich prawie 3 latach. Statystyki wyraźnie pokazują, że poprawa jakości infrastruktury wpływa na bezpieczeństwo użytkowników dróg. Konieczne jest zatem możliwie szybkie wykonanie wszystkich zaplanowanych inwestycji ukierunkowanych na poprawę bezpieczeństwa. Nie sposób w tym miejscu nie wspomnieć o kierowcach, zwracając się bezpośrednio do wszystkich państwa. Pragnę serdecznie zaapelować o rozwagę, by zwłaszcza w okresie wakacyjnym postarać się o zachowanie szczególnej ostrożności. Chcę wszystkim, którzy przyczyniają się do poprawy bezpieczeństwa, podziękować i życzyć wytrwałości oraz konsekwencji. Najlepszym życzeniem dla państwa powinno być to, by właśnie 25 lipca, w Dniu Bezpiecznego Kierowcy, nie doszło na polskich drogach do żadnego wypadku. Mam pełne przekonanie, że to zależy od nas wszystkich i dzięki szczególnej mobilizacji uda nam się osiągnąć wyznaczony cel.