Mówca: Barbara Chrobak
Data: 2018-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mamy tutaj opracowanie pana rzecznika praw dziecka, które liczy ponad 700 stron. I pojawia się pytanie, jak daleko można się posunąć w dziedzinie sprawozdawczości, jak daleko można biurokratyzować państwo i urzędy, w tym urząd rzecznika praw dziecka. Kolejne pytanie, które się nasuwa, to ilu posłów w ogóle przeczytało tę książkę. Mniej więcej wiemy, jak tworzy się takie dokumenty w urzędach. Otóż komórki organizacyjne przedkładają tzw. wkład, który potem jest kompilowany w jedną całość i mamy encyklopedię. My jako posłowie Kukiz’15 oczekujemy syntetycznego opracowania, które zawiera esencję... (Poseł Krystyna Skowrońska: Jedna strona, jedna strona.) ...działalności rzecznika i wizję funkcjonowania urzędu na przyszłość. Przechodząc do samego sprawozdania, powiem, że wiele spośród interwencji rzecznika uznać należy za jak najbardziej uzasadnione. Na pochwałę zasługuje determinacja i upór rzecznika w walce o prawa rodziców dzieci przebywających w szpitalach do nieodpłatnego pobytu wraz z chorym dzieckiem. W tej sprawie rzecznik praw dziecka wystąpił do rzecznika praw pacjenta, a przede wszystkim do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o przeprowadzenie stosownej inicjatywy legislacyjnej zapewniającej rodzicom prawo do nieodpłatnego pobytu rodzica na terenie szpitala obok chorego pacjenta. Trzeba też pochwalić pana rzecznika za jego wystąpienie do premiera o opracowanie i wdrożenie ˝Narodowej strategii na rzecz walki z przemocą wobec dzieci˝. Faktem jest, że takiej strategii nie ma, a stworzenie jej ułatwiłoby walkę z tym zjawiskiem organom państwowym i instytucjom pozarządowym. Tu nasz klub całkowicie nie podziela stanowiska ministerstwa rodziny i opieki społecznej, które uznało, że strategia nie jest potrzebna. Otóż z całą pewnością taka strategia jest potrzebna i ten postulat rzecznika będzie miał również wsparcie w kierowanym przeze mnie Parlamentarnym Zespole ˝Dobro dziecka jako cel najwyższy˝. W sprawozdaniu w rozdziale dotyczącym edukacji czytamy, że dzieci powinny mieć także możliwość stałego korzystania z odpowiednio zaplanowanych i dostosowanych zajęć jako formy wsparcia ich procesu edukacyjnego oraz integracyjnego. Powstaje pytanie, jak to się ma do wydanego rozporządzenia ministra edukacji, które likwiduje możliwość organizowania nauczania indywidualnego dzieci w szkołach. Dla wielu uczniów oznacza to zmniejszenie liczby godzin zajęć i zamknięcie w domach. Uderza to głównie w dzieci niepełnosprawne, pozbawia ich możliwości integracji z rówieśnikami. Nie muszę państwu udowadniać, że kontakt już w młodym wieku z niepełnosprawnością uczy tolerancji, empatii i umiejętności współpracy. Panie rzeczniku, jakie jest pana stanowisko w tej sprawie i jakie kroki pan podjął w tej kwestii? Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Zauważam też coraz lepiej funkcjonującą współpracę rzecznika z Prokuraturą Krajową. Rzecznik częściej niż kiedyś zwraca się o obejmowanie spraw zwierzchnim nadzorem służbowym Departamentu Postępowania Przygotowawczego, co skutkuje konwalidacją często błędnych decyzji prokuratorskich w zakresie spraw o przemoc wobec dzieci. Pozytywnie ocenić należy czuwanie nad przebiegiem postępowań przygotowawczych i sukcesywne zwracanie się w oparciu o ustawę o Rzeczniku Praw Dziecka o nadsyłanie bieżących informacji o poczynaniach w toku postępowań, ustaleniach faktycznych, jak też żądanie informacji o sposobie zakończenia tych postępowań. To jest niezwykle istotna sygnalizacja, której należy oczekiwać od rzecznika, tak samo jak i towarzyszenie sprawom karnym już na etapie postępowania sądowego, po wniesieniu aktu oskarżenia. Pragnę zauważyć, że w sytuacji gdy rzecznik przejawia zainteresowanie konkretnym postępowaniem, organy ścigania wyjaśniają sprawę w sposób szczególnie wnikliwy i dogłębny. Oczekiwać należy zwiększenia aktywności rzecznika i angażowania się w większą ilość spraw poprzez wykorzystywanie przysługujących mu uprawnień oraz angażowania się w sprawę nie tylko w trakcie trwania postępowania przygotowawczego, ale również po zapadnięciu wyroku skazującego wobec sprawcy przestępstwa, gdy pokrzywdzonym jest dziecko. Często uczestniczę w sprawach, kiedy pokrzywdzonym jest dziecko, i decyzje, które podejmują niezawisłe sądy, niejednokrotnie nie mają nic wspólnego z dobrem dziecka. Procedury powodują, że dzieci narażone są na olbrzymi stres i nieodwracalną traumę spowodowaną zbyt długim okresem prowadzenia spraw. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Tak jak mówiłam na wstępie, jako klub Kukiz’15 chcielibyśmy w przyszłości esencjonalnego sprawozdania wskazującego kierunki, strategię i wizję funkcjonowania urzędu rzecznika praw dziecka. Z tego miejsca chciałabym podziękować panu rzecznikowi, jak również pracownikom Biura Rzecznika Praw Dziecka za pracę na rzecz dzieci. Dziękuję.