PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Maria Nowak
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Ja także zadam pytanie niezwiązane bezpośrednio z projektem, ale chcę skorzystać z obecności pana ministra i zwrócić uwagę na ważny aspekt edukacyjny związany z naszym obronnym dziedzictwem narodowym. Nie jest to wprawdzie przyszłość - chcę zapytać o pewną naszą przeszłość, i to nawet niedaleką, a bardzo ważną. Proszę powiedzieć: Jak wygląda współpraca ze stowarzyszeniami opiekującymi się pamiątkami i budowlami związanymi z obronnością kraju? Na przykład stowarzyszenie Pro Fortalicja, które działa w moim mieście, w Chorzowie, i inne takie stowarzyszenia, których w Polsce jest wiele, prowadzą edukację historyczną młodzieży, współpracują z klasami wojskowymi w szkołach, działają w grupach rekonstrukcyjnych, realizują bardzo ważne zadanie w społeczeństwie, borykają się z dużymi trudnościami finansowymi. Ich głównym sprzymierzeńcem były i nadal są samorządy, jednakże i te ostatnio borykają się z problemami finansowymi. Dlatego proszę powiedzieć: Jakie programy ma ministerstwo obrony, programy pomocowe, które byłyby skierowane do tych organizacji pozarządowych? W budżecie naprawdę nie byłyby to wielkie pieniądze, a wiemy, że zawsze w budżecie pewna reszta zostaje. Czy jest jakiś program, zwłaszcza w tym roku? Mamy 150. rocznicę powstania styczniowego, już odbyły się uroczystości, gdzie te grupy rekonstrukcyjne są bardzo aktywne, ale mogłyby zrobić o wiele więcej, gdyby po prostu miały jakieś programy, jakieś wsparcie z ministerstwa obrony. Bardzo bym prosiła o odpowiedź na piśmie w tym względzie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! To jest bardzo szczegółowa inicjatywa ustawodawcza, ale ona ma odniesienie do szerszych aspektów wojskowo-politycznych, a nawet metodologicznych. Po pierwsze, wspomniano tu, że wydatki na obronę w budżecie są jedynymi, które są ustawione sztywno. Ja bym osobiście wolał, żeby był minimalny pułap wydatków na edukację, na służbę zdrowia, a najlepiej i na to, i na to. Zresztą wiele państw NATO nie spełnia tego wymogu 2% PKB. Po wtóre, trzeba wyciągać wnioski z tego, co się stało. Amerykanie z wojny w Wietnamie wyciągnęli najważniejszy wniosek na przykład, że piechota morska może zająć fabryki, ale nie będzie w nich pracować. I od tego czasu postawiono na rozwój techniki, technologii, operacji rozmaitego typu, aż skończyło się to na dronach i przewaga amerykańska dzisiaj w dużej mierze do tego się sprowadza. My jako Polska w tej mierze nie mieliśmy jasnego podejścia i pamiętam, jak Platforma i PiS walczyły i spierały się o to, kto zrobi sobie pierwszy zdjęcie z panią Condoleezzą Rice, która tu przyjechała, nie mając świadomości, że zbliża się nieuchronnie zmiana administracji amerykańskiej i administracja demokratyczna odstąpi od tamtego projektu. Otóż moje pytanie do pana ministra Kozieja jest następujące: Czy ma sens aż tak szczegółowe rozpatrywanie wewnętrznego podziału budżetu przeznaczonego na obronę? Na przykład w dzisiejszym wywiadzie dla ˝Polityki˝ prezydent Komorowski mówi o tym, że brakuje reformy szkolnictwa wojskowego. Co to oznacza? Naszym następnym krokiem będzie przeznaczenie kwoty na szkolnictwo wojskowe, na kilka innych elementów? To, jak daleko posuniemy się w tym zakresie, stoi pod znakiem zapytania pod względem metodologicznym. Bez zdania sobie sprawy z kwestii ogólnych, sięgając do rozwiązań szczegółowych, narażamy się na rozmaite kłopoty. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Korzystając z obecności panów ministrów, mam pytanie do nich obu. Przede wszystkim od lat mówimy o modernizacji armii, ale w rzeczy samej powinniśmy już nazywać fakty po imieniu. Trzeba jasno powiedzieć, że należy zacząć odbudowę polskiej armii. Na pewno będzie ona stanowiła proces wieloletni, może nawet i kilkudziesięcioletni. Powinniśmy poczynić jakieś kolejne założenia, ustalić punkty. Myślę, że tutaj na pewno wszyscy będą za tym, ponad podziałami. Wiemy, że w dzisiejszym świecie armia niekoniecznie musi być idylliczna, ale musi być dobrze uzbrojona i wyszkolona. Można tu podać przykład Izraela. Często wystarczy mieć taką armię, by odstraszyć potencjalnych wrogów. Mam pytanie: Skąd bierze się fakt, że w latach 2010-2012 odeszło ze służby 13 tys. żołnierzy, z czego ponad 10 tys. na własne życzenie? Gdyby było dobrze, to wojskowi nie opuszczaliby tej armii. Fachowcy wypowiadają się, że system mobilizacji w Polsce po prostu leży na łopatkach, że 0,3 populacji są zdolne do mobilizacji, a w przypadku innych krajów europejskich ten współczynnik wynosi 1,6 i więcej. Czy prawdą jest, że dzisiaj w przypadku, nie daj Boże, wojny po prostu nie ma koszar, nie mielibyśmy gdzie tych żołnierzy pochodzących z mobilizacji umieścić? Jak przedstawia się pod tym względem stan faktyczny budynków? Państwo przecież wszystko wyprzedajecie, więc gdzie zostaliby oni w razie czego zgromadzeni? Kolejna sprawa. W Polsce na jednego oficera, można powiedzieć, dowódcę przypada 3,3 żołnierza, w Wielkiej Brytanii - ponad 6, w Stanach - ponad 5. Co państwo zamierzają zrobić z tą kwestią? W rzeczy samej może się bowiem okazać, że więcej osób będzie przewidzianych do dowodzenia niż do walki.
Mówca: Jadwiga Zakrzewska
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Cieszy fakt, że przedstawiciele wszystkich klubów parlamentarnych wyrazili aprobatę dla projektu ustawy. Jest to przykład konsensusu politycznego w sprawie bezpieczeństwa i obronności jako polskiej racji stanu. Dziękuję kolegom za wyrażenie pozytywnej opinii. Panie ministrze, może pan przekazać panu prezydentowi, że polski parlament docenia inicjatywę prezydencką, czemu daje wyraz w akceptacji projektu. Dziękuję również panom ministrom za uczestnictwo w debacie. Dziękuję.
Mówca: Józef Racki
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego odniosę się do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw, druk nr 812. Jak wynika z uzasadnienia do ustawy, potrzeba nowelizacji wynika z obowiązku wdrożenia do polskiego porządku prawnego przepisów rozporządzeń Unii Europejskiej dotyczących warunków dostępu do zawodu przewoźnika drogowego i zasad wykonywania przewozów drogowych oraz organizacji czasu pracy osób wykonujących czynności w trasie w zakresie transportu drogowego. Zmiany w art. 5 dotyczą nowych zasad dostępu do zawodu przewoźnika drogowego. Podjęcie i wykonywanie krajowego transportu drogowego wymaga uzyskania zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, a wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego wymaga uzyskania licencji wspólnotowej. Podjęcie i wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób samochodem osobowym, pojazdem samochodowym przeznaczonym do przewozu powyżej siedmiu, nie więcej niż dziewięciu osób łącznie z kierowcą, oraz taksówką wymaga uzyskania licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego. Licencje wydaje się na czas oznaczony, nie krótszy niż dwa lata i nie dłuższy niż 50 lat. Organem właściwym w sprawach udzielania odmowy udzielenia, zmiany oraz zawieszenia lub cofnięcia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego jest starosta lub główny inspektor transportu drogowego. W dodanych art. 5a-5c określono warunki, jakie muszą spełniać przewoźnicy drogowi, aby otrzymać zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Artykuły 7 i 8 określają zasady, jakie musi spełnić wnioskodawca, by otrzymać zezwolenie, a w art. 11-14 określono treść, jaka winna znaleźć się na zezwoleniu oraz w licencji. W dodanym rozdziale 3a określono czas pracy przedsiębiorców i kierowców objętych nowymi przepisami. W rozdziale tym określono definicję czasu pracy, średni tygodniowy czas pracy kierowców, wymiar odpoczynku dziennego i tygodniowego, a także przepisy dotyczące ewidencji czasu pracy. Ustawa określa też zasady postępowania z certyfikatami wydanymi przed dniem 4 grudnia 2011 r. Mając na uwadze pozytywne stanowisko komisji oraz mając na względzie konieczność wdrożenia rozporządzeń Unii Europejskiej do porządku prawnego w naszym kraju, Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował zgodnie ze sprawozdaniem komisji. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Leszek Aleksandrzak
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Mam przyjemność przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym, który to projekt ma ujednolicić prawo europejskie oraz dostosować prawo polskie do prawa europejskiego i trzech rozporządzeń Parlamentu Europejskiego oraz jednej dyrektywy. Nie będę omawiał szczegółów tego, co się znajduje w projekcie, ponieważ koleżanka i koledzy posłowie kilkakrotnie już powtórzyli najważniejsze zasady, które leżą u podstaw tego projektu. Chciałbym tylko zwrócić uwagę na kilka takich ogólnych spraw, które są dość istotne, myślę, dla całego procesu stanowienia prawa, ale również dla tej ustawy. Przede wszystkim dobrze, że ta ustawa nie wprowadza nowych obciążeń dla przewoźników, kierowców, bo to jest dość istotne, żeby dzisiaj ci przewoźnicy, którzy są w trudnej sytuacji, nie ponosili nowych kosztów. Dobrze, że poddano ją konsultacjom społecznym, ale myślę, że trochę za krótki okres był na konsultacje, w wielu przypadkach nie uwzględniono określonych uwag zgłoszonych przez czynnik społeczny. Myślę, że bardzo istotne jest również to, co już od kilku projektów ustaw mówimy, że mamy dość długi okres dostosowania polskiego prawa do prawa europejskiego, a odbywa się to w dość szybkim trybie, na ostatnią chwilę, w ostatnim dniu, kiedy musimy już wdrożyć to prawo europejskie, bo inaczej czekałyby nas kary umowne. Mam nadzieję, że po raz ostatni procedujemy w ten sposób, że już dzisiaj te projekty, które musimy dostosować zgodnie z prawem europejskim, mając na to czas, będziemy dostosowywali w normalnym trybie. Biorąc pod uwagę to, iż jest niezbędne ujednolicenie z prawem europejskim, to, iż nie zmienia to aż tak znacząco zasad funkcjonowania rynku transportowego w Polsce, klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej będzie głosował za przyjęciem tej ustawy. Dziękuję bardzo, panie marszałku.
Mówca: Jarosław Żaczek
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska mam zaszczyt przedstawić stanowisko dotyczące sprawozdania Komisji Infrastruktury o projekcie ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (druki nr 812 i 1090). Projekt rządowy dotyczy zmian głównie w ustawie o transporcie drogowym, ale odnosi się także do ustawy o czasie pracy kierowców i ustawy o kierujących pojazdami. Proponowane zmiany dotyczą udzielania, odmowy udzielenia, zmiany oraz zawieszania i cofania zezwoleń na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Wynikają one z obowiązku dostosowania naszego systemu prawnego do przepisów unijnych zawartych w tzw. pakiecie drogowym, czyli w trzech rozporządzeniach unijnych z 2009 r. Ta ustawa została już szczegółowo omówiona przez pana posła sprawozdawcę oraz moich szanownych poprzedników. Chciałbym tylko powiedzieć, że w trakcie prac w ramach komisji i podkomisji zgłoszono szereg uwag, wątpliwości, głównie ze strony społecznej. Dotyczyły one m.in. kwestii niektórych rodzajów przewozów na potrzeby własne, ich prowadzenia, obniżenia granicznej wysokości opłaty za licencję do kwoty 3 tys. euro, jak również spraw odnoszących się do szkoleń okresowych. Zaproponowano wprowadzenie zapisu, według którego przedsiębiorca lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy pokrywa koszty szkoleń okresowych kierowców. Propozycja ta spotkała się od razu z reakcją przedstawicieli związku pracodawców, którzy oznajmili, że przysługuje im w tym zakresie skarga konstytucyjna po uchwaleniu tej poprawki. Według tej interpretacji rozszerzenie projektu o proponowane zapisy byłoby niezgodne z zasadami tworzenia prawa wdrażającego regulacje wspólnotowe. Kolejne uwagi dotyczyły wprowadzenia obowiązku udzielania przez pracodawcę co trzeciego odpoczynku tygodniowego w miejscu siedziby pracodawcy. Uważamy, że w odniesieniu do tych tematów trzeba dyskutować nad ewentualnymi zmianami poprawiającymi stan pracy kierowców, że takie zmiany leżą w interesie obydwu stron, tak aby warunki tworzone pracownikom były jak najbardziej godne i komfortowe. Chcę również powiedzieć, że poprzemy wszystkie zmiany zmierzające w tym kierunku, również zmiany dotyczące przekroczenia tygodniowego czasu pracy oraz obniżenia kar dla kierowców z tego tytułu. Ten projekt ustawy jest bardzo ważny, określa warunki funkcjonowania polskich przewoźników, którzy stanowią jeden z filarów polskiej gospodarki. Jednak w wersji przedstawionej w sprawozdaniu naszym zdaniem nie rozwiązuje się szeregu problemów i wątpliwości. Klub Solidarna Polska przedstawi swoje ostateczne stanowisko w głosowaniu, po zapoznaniu się ze zgłoszonymi poprawkami. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Czy pan minister jest obecny na sali? Jest. To bardzo dobrze.
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Celem omawianej nowelizacji jest dostosowanie polskiego porządku prawnego w zakresie transportu drogowego do przepisów unijnych wynikających z trzech rozporządzeń Unii Europejskiej dotyczących warunków dostępu do zawodu przewoźnika drogowego i zasad wykonywania przewozów drogowych. Rozporządzenia te pochodzą z października 2009 r. Nasuwa się pytanie - mówił już o tym kolega Kuźmiuk - dlaczego dopiero po upływie trzech lat polski Sejm rozpatruje tę nowelizację ustawy o transporcie drogowym? Wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego wymaga odpowiedniej licencji wspólnotowej. Stąd moje pytanie do pana ministra: Czy w przepisach unijnych wyznaczono określony czas na wymianę stosownych dokumentów? Czy uzyskanie licencji wspólnotowej pociąga za sobą dodatkowe koszty dla przedsiębiorców w porównaniu z dotychczasowymi opłatami? Jeżeli tak, to jakie skutki niosą zapisy tego projektu ustawy dla budżetu państwa - myślę o wzroście wpływów - i dla budżetów samorządowych? Dziękuję bardzo.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym poznać pana zdanie, osobiste. Czy nie ma pan wrażenia, odczucia, że kiedy procedujemy nad tym projektem ustawy, to jednak nierówno traktujemy podmioty, większych przewoźników i tych mniejszych? Słyszeliśmy o uwagach tych mniejszych przewoźników na posiedzeniach podkomisji i komisji, zgłaszali oni swoje uwagi. Czy per saldo nie powinniśmy czasem mieć wyrzutów sumienia w związku z tym, że - moim zdaniem - nie ma tu transparentności, jeśli chodzi o tych wielkich i małych przewoźników? Powiedziałbym, że może nawet jest pewien dyktat wielkich przewoźników względem małych. Druga sprawa. Chciałbym też zapytać, po co jest CEPiK, skoro w ustawie jakby w ogóle go nie widać. W art. 7 jest zapis, że po uzyskaniu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego przedsiębiorca przedkłada do organu, o którym mowa, czyli starosty lub generalnego inspektora, wykazy pojazdów zawierające następujące informacje: markę, typ, rodzaj, przeznaczenie, numer rejestracyjny. Czy nie wystarczyłoby, żeby organ, starosta lub generalny inspektor, po prostu szybko zasięgnął tej informacji w rejestrze, w CEPiK-u? Dlaczego nie możemy z tego skorzystać? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Killion Munyama
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam pytanie, które często zadawane jest przez przewoźników, przede wszystkim mam na myśli przewoźników drewna. W ustawie praktycznie jest określone, że to drewno może ważyć 700, 740 kg, a zazwyczaj to drewno waży powyżej 830, nieraz nawet do tony, w zależności od tego, jaki to jest gatunek drewna. W wielu przypadkach jest kara. To jest kierowane przez tych przewoźników, nie przez odbiorców tego drewna. W związku z tym skąd wzięła się ta liczba, czyli 740, a nie właściwa, która mogłaby być, gdzieś w granicach 830, do 1 t, jeśli chodzi o transport drogowy? To jest pytanie kierowane głównie przez przewoźników, którzy mają problem związany właśnie z przewożeniem tego drewna i pytają, skąd właśnie 740, a nie powyżej 800 ton. Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym wrócić do tematu związanego z kierowcami. W ostatnim czasie dokonywaliśmy wielu zmian związanych z transportem drogowym, ale bardziej w kierunku usprawnienia działania przewoźników drogowych. W dalszym ciągu wpływa do nas wiele skarg ze strony kierowców, m.in. dotyczących czasu pracy. Wprowadziliśmy zmiany umożliwiające wprowadzenie indywidualnego czasu pracy i wydłużenie czasu pracy. To powoduje, że kierowcy w tej chwili czują się praktycznie ubezwłasnowolnieni w ten sposób, że można zrobić z nimi wszystko. Ciągle zdarzają się takie same przypadki, jak wiele lat temu. Teraz kierowcy także narażają życie swoje i użytkowników dróg, pracując ponad normy czasowe, ale również normy własnego organizmu. Moje pytanie jest następujące: Czy w tej ustawie przewiduje się wprowadzenie jakichś zasad, zgodnie z którymi, jeżeli są łamane prawa pracownicze, w tym wypadku kierowców, takie zezwolenie na poziomie kraju może być cofnięte albo może być odebrana licencja? Czy w tej ustawie są przewidywane jakieś rozwiązania idące w tym kierunku? (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Chmielowiec
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Bardzo kontrowersyjny jest zapis mówiący o tym, że kary pieniężne z tytułu zaniechania zwrotu zezwolenia, licencji, wypisów, certyfikatów kompetencji zawodowych mają stanowić dochód starosty lub generalnego inspektora transportu drogowego, co stoi w sprzeczności z art. 94 ust. 1 omawianej ustawy, który mówi, że kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa. Taki stan rzeczy może doprowadzić do nadwerężenia dochodów kierowców i przewoźników po to, aby poprawić wyniki działalności finansowej starosty lub generalnego inspektora transportu drogowego. Szanowny Panie Ministrze! Czy zamierza pan wystąpić z propozycją łagodzącą takie kary dla kierowców i zarządzających firmami przewozowymi, aby ulżyć doli kierowców? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Ozga
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W projekcie ustawy zapisano możliwość udzielania licencji na czas oznaczony, to jest od 2 do nawet 50 lat. Który podmiot będzie decydował o czasookresie udzielania licencji oraz od jakich czynników będzie uzależniony bardzo długi okres jej obowiązywania? Pytanie drugie. Nasuwa mi się bardzo istotna wątpliwość co do zapisu dotyczącego, cytuję: wymogu dobrej reputacji. Czy nie będąc osobą skazaną, ale na przykład alkoholikiem, osobą utrzymującą kontakty ze światem przestępczym, będzie się miało dobrą czy złą reputację? Na ten zapis zwróciło mi uwagę kilku sędziów i prokuratorów. Pytanie trzecie: Czy indywidualnego przedsiębiorcę będzie obowiązywał czas pracy kierowców? Dziękuję za uwagę.
Mówca: Stanisław Żmijan
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Dwie kwestie. Pierwsza dotyczy wypowiedzi pana posła Bogdana Rzońcy, który zasugerował, jakoby reprezentacja społeczna nie była pełną reprezentacją środowiska przewoźników drogowych. Otóż chcę jednoznacznie wyjaśnić - a mówię to także dlatego, że miałem przyjemność być przewodniczącym podkomisji nadzwyczajnej powołanej do procedowania nad tym projektem - że żadnych ograniczeń nie było. Chcę powiedzieć, że wszyscy przewoźnicy, a znam tę grupę zawodową już od wielu lat, są zrzeszeni w swoich organizacjach. Zaproszenia kierujemy do tych stowarzyszeń. Kogo stowarzyszenia wyłonią do prac czy w komisji, czy w podkomisji, jest sprawą strony społecznej i tutaj nigdy nie ingerowaliśmy. Zatem nie kierujemy imiennych zaproszeń, preferując jednych, a dezawuując drugich. To pierwsza kwestia. Druga kwestia. Implementując rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady do naszego systemu prawnego w zakresie przewozów drogowych osób i rzeczy, mieliśmy świadomość, kiedy pracowaliśmy nad tym projektem, że regulujemy bardzo ważną część naszej gospodarki, a mianowicie przewozy drogowe osób i rzeczy. Dlatego odbyło się aż 10 i to zwykle kilkugodzinnych posiedzeń podkomisji z udziałem licznej reprezentacji strony społecznej, bo chcieliśmy wypracować jak najlepsze rozwiązanie, przygotować jak najlepsze sprawozdanie konsumujące prawo unijne, ale także dające możliwość rozwijania się tej branży, jeżeli chodzi o przewozy drogowe, która jest tak ważna dla naszej gospodarki. W moim przekonaniu to się udało, aczkolwiek do końca pracy w przypadku niektórych kwestii mieliśmy po prostu rozbieżne oceny i stanowiska, ale sprawozdanie zostało wypracowane, przyjęte większością, zresztą jak zawsze, jeżeli chodzi o procedurę legislacyjną. W tym miejscu chciałbym jeszcze raz podziękować tym, którzy aktywnie uczestniczyli w pracach nad tym projektem, wszystkim posłom, zarówno z podkomisji nadzwyczajnej, jak i Komisji Infrastruktury, ale też przedstawicielom resortu. Panie ministrze, bardzo dziękuję. Oczywiście, bardzo, bardzo dziękuję za merytoryczną współpracę stronie społecznej. Bardzo dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym oczywiście odpowiedzieć panu przewodniczącemu Żmijanowi. Generalnie wszystko było OK, jeśli chodzi o przewoźników, natomiast były takie sytuacje, że niektóre korporacje, np. Związek Zawodowy Kierowców, nie zostały poinformowane o terminach posiedzenia podkomisji, stąd były te pretensje. Uznałem, że warto byłoby dokładnie informować całą stronę społeczną, bo widać było, w szczególności na posiedzeniu podkomisji, tę przewagę wielkich korporacji. I druga uwaga, nie pretensja, tylko uwaga. Być może należałoby dokonać przeglądu wszystkich organizacji społecznych, które funkcjonują, a ten świat organizacji społecznych w przypadku transportu drogowego zmienia się, tych organizacji przybywa. Wobec tego proponuję po prostu zrobić taką bazę danych, żeby nie było tego typu pretensji, i kierować do strony społecznej oczywiste komunikaty związane z ich polem zawodowym, życiowym i zainteresowaniami. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przy procedowaniu nad tą ustawą i w pracach podkomisji słusznie zwracano uwagę na jednostronną odpowiedzialność kierowców za takie uszkodzenia jak zły stan opon, kół, zawieszenia i podwozia. Chociaż w większości przypadków przyczyna złego stanu technicznego pojazdu leżała po stronie przewoźnika, to karany był kierowca. Sankcje karne nakłada się również na kierowcę za przekroczenie czasu pracy ponad normę lub jazdę samochodami przeciążonymi. Niejednokrotnie walka konkurencyjna i zaniżanie cen frachtu przez przewoźników są przyczynami takiego stanu rzeczy i wina leży po ich stronie, a kierowca jest tego ofiarą. Zaniżanie cen ma również odzwierciedlenie w braku godziwego wypoczynku w trakcie wykonywania kursu, kiedy kierowca nie korzysta z hoteli i służbowego parkingu, tylko pełni rolę stróża załadowanego towarem pojazdu. Te problemy powinny zostać rozwiązane przy zmianie ustawy. Dziękuję.