Mówca: Grzegorz Furgo
Data: 2016-03-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Proszę Państwa! Jest marzec, miesiąc rozpoczęty dniem żołnierzy wyklętych, który z inicjatywy prezydenta Lecha Kaczyńskiego poświęcony jest pamięci tych, którzy w 1945 r. nie złożyli broni i nadal walczyli z ekspansją stalinizmu w naszym kraju. Przywrócenie należnej czci i honoru ludziom, których tak wielu zginęło lub zostało zamęczonych przez komunistyczne służby bezpieczeństwa oraz NKWD, jest naszym obowiązkiem. Jest ich już tak niewielu. Musimy pamiętać, że wśród walczących i prześladowanych żołnierzy były broniące niepodległości kobiety, których udział pozostaje nie do przecenienia. Tak jest w przypadku pani kpt. Marii Mireckiej-Loryś, ostatniej z żyjących dowódców formacji zbrojnych niepodległościowego podziemia. Dlatego czuję się zaszczycony, że mogę wygłosić stanowisko w imieniu posłów Nowoczesnej w sprawie uczczenia 100. rocznicy urodzin Marii Mireckiej-Loryś, niezłomnej bohaterki niepodległego państwa polskiego. Panie posłanki i panowie posłowie, uchwała ku czci pani Marii Mireckiej-Loryś nie ma precedensu, żeby w ten sposób honorować osiągnięcia wybitnych postaci za ich życia. To bardzo wartościowy i ważny zwrot w działaniach sejmowych, ponieważ zawsze powinniśmy pamiętać o bohaterach i dziękować im osobiście za pracę na rzecz wolnej Polski. A trzeba pamiętać, że w przypadku pani Marii ta praca wciąż trwa. Kiedy wybuchła wojna, pani Maria Mirecka-Loryś była studentką uniwersytetu lwowskiego. Od początku okupacji angażowała się w działania konspiracyjne, rok później stanęła na czele Narodowej Organizacji Wojskowej Kobiet w powiecie niżańskim, a następnie została komendantką Okręgu Rzeszowskiego tegoż kobiecego oddziału zbrojnego i kierownikiem kobiecej sekcji w zarządzie Okręgu Rzeszowskiego Stronnictwa Narodowego. W 1945 r. została mianowana główną komendantką Narodowego Zjednoczenia Wojskowego Kobiet. Po zakończeniu II wojny światowej była aresztowana i więziona do 1 września 1945 r. Następnie była zwolniona. Postanowiła opuścić Polskę, by wstąpić do II korpusu gen. Władysława Andersa we Włoszech, a docelowo w 1956 r. osiąść w Stanach Zjednoczonych. Za oceanem nie zaprzestała działalności na rzecz Polski, a wręcz przeciwnie - stała się aktywną działaczką polonijną. Jej działalność jest najlepszym dowodem na to, że patriotyzm nie uznaje granic, a miłość do ojczyzny nie słabnie, nawet gdy przebywa się w takim oddaleniu od kraju. Szanowni państwo, wielkie postacie są wciąż z nami. Powinniśmy czerpać naukę od tych, którzy nie zawahali się ani na chwilę, by dla ratowania swojej ojczyzny poświęcić to, co w ich życiu jest najcenniejsze. (Dzwonek) Taką cenę musiała zapłacić również pani Maria, opuszczając Polskę. Tym samym pragnę oddać hołd wszystkim wielkim patriotom, których socjalistyczne władze za wszelką cenę starały się zapomnieć i wykluczyć z panteonu wielkich Polaków. Muszę wspomnieć, że wśród nich z pewnością znajdują się bracia pani Marii - Kazimierz, Leon i Adam Mireccy, zasłużeni działacze niepodległościowi. Adam Mirecki zapłacił za swoją działalność najwyższą cenę w 1952 r. Pani Maria Mirecka-Loryś, niegdyś żołnierka wyklęta, dzisiaj polska bohaterka, autorytet i ostoja patriotyzmu. Czujemy się w obowiązku, by tak jak pani Maria Mirecka-Loryś stać na straży niepodległości i wolności naszego kraju, zwłaszcza że jest wciąż wśród nas wspaniała nauczycielka polskiego patriotyzmu. Wysoki Sejmie! W imieniu klubu Nowoczesna pragnę wyrazić nasze przychylne stanowisko w sprawie uczczenia 100. rocznicy urodzin Marii Mireckiej-Loryś - niezłomnej bohaterki niepodległego państwa polskiego. To dowód tego, że pamiętamy, doceniamy i dziękujemy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)