PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Rafał Grupiński
Data: 2012-12-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska wesprzeć inicjatywę Komisji Kultury i Środków Przekazu w sprawie uczczenia 200-lecia urodzin Józefa Hipolita Cegielskiego. Jestem szczególnie tym poruszony, ponieważ Hipolit Cegielski jest jedną z tych postaci mojego regionu, Wielkopolski, która zawsze świeciła przykładem, była wzorem, przykładem dla kolejnych pokoleń młodzieży i wychowawców człowieka przede wszystkim przekraczającego pewne granice wyznaczone przez czas, przez historię, a nawet przez własne wykształcenie. Był przecież znakomicie wykształconym humanistą, znawcą języka polskiego, znawcą języków i kultury klasycznej. Był między innymi autorem podręcznika gramatyki języka greckiego. Był znakomitym nauczycielem, ale był jednocześnie znakomitym wychowawcą młodzieży, który dawał przykład, taki jak odmowa zgody na przeszukania mieszkań młodzieży w 1846 r., i w wyniku tego stracił pracę nauczyciela. Był autorem wielu rozpraw i podręczników, w tym m.in. w jakimś sensie bardzo mi bliskiej pozycji pt. ˝Nauka poezji˝, którą wydał w 1845 r. Stworzył niezależny dziennik. Był w nim nie tylko redaktorem naczelnym, ale i publicystą. Był deputowanym do pruskiego Zgromadzenia Narodowego, do pruskiego parlamentu, ale po wyrzuceniu z pracy, pozbawiony środków do życia, uruchomił mały sklepik. Od niego rozpoczął swoją działalność, by z czasem zbudować nowoczesną, niezwykle konkurencyjną fabrykę maszyn rolniczych. Przekraczając swoje humanistyczne wykształcenie, propagował pracę organiczną na polu gospodarki. Był człowiekiem, który potrafił, mimo że był humanistą, otworzyć pierwszą szkołę realną w Poznaniu, idąc za przykładem Szwajcarii. Wprawdzie było to kilkadziesiąt lat później, ale jednak znakomicie, że to się wtedy stało. Tworzył podwaliny rozwoju gospodarczego miasta, a jednocześnie pielęgnował rozwój nauki w Poznaniu. Był wieceprezesem, m.in. Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Zresztą udzielał się w kilku towarzystwach naukowych, sam robiąc doktorat z filozofii (Dzwonek) w Berlinie, a więc będąc cały czas aktywny na polu naukowym. Trzy minuty nie wystarczą, żeby ukazać tak niezwykłą biografię, żeby ją w zarysie, choćby najkrócej opisać, dlatego bardzo, bardzo cieszę się i osobiście i z ramienia klubu Platforma Obywatelska wspieram projekt uczczenia 200-lecia urodzin Gaspara Józefa Hipolita Cegielskiego. Dziękuję bardzo.
Mówca: Maciej Łopiński
Data: 2012-12-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Hipolit Cegielski, budując jedną z największych firm w historii Polski, stworzył podwaliny nowoczesnego przemysłu. Zasługuje on na wyjątkowe upamiętnienie i naśladownictwo, symbolizuje bowiem to, co w polskiej tradycji najcenniejsze: patriotyzm zjednoczony z pracą organiczną, upór z otwartością i elastycznością w działalności gospodarczej i społecznej, wizję na miarę, jakbyśmy dzisiaj powiedzieli, gospodarki globalnej, połączoną z troską nie tylko o dobro samej firmy, ale także jej pracowników. Hipolit Cegielski i jego następcy rozwijali tę firmę aż do 1939 r. Stefan Cegielski, syn Hipolita, przeprowadził zakłady przez wielki kryzys europejski, przekształcając rodzinną firmę w towarzystwo akcyjne, a kiedy zmarł, pozostawił grupę znakomicie rozumiejących gospodarkę kapitalistyczną menadżerów, którzy przez kolejną emisję akcji zdobyli fundusze, pozyskali środki na realizację przedsięwzięcia na skalę naprawdę europejską, czyli na produkcję lokomotywy TY23-76, która prowadziła wagony w superekspresowych pociągach, m.in. do Berlina, Wiednia i Paryża. To był naprawdę polski rynkowy przebój eksportowy. Ale Cegielski to nie tylko produkcja lokomotyw, to także działalność społeczna. Kiedy Skandynawowie dopiero poczynali rozmyślać nad tym, jak budować państwo opiekuńcze, zakłady Cegielskiego w latach 30. zbudowały wzorcowe osiedle robotnicze w dzielnicy Dębiec, do dziś będące przykładem oryginalnej architektury, pełnej zieleni, przestrzeni. W czasie wojny Niemcy, wycofując, się zrabowali, co się dało, ale już wkrótce fabryka mogła rozpocząć produkcję. Niestety władze PRL znakomitą i rozpoznawalną na świecie markę zmarnowały przez upaństwowienie, a potem zmianę nazwy zakładów na Zakłady Metalowe im. Józefa Stalina. Lata po 1956 r. były dla Cegielskiego latami małej stabilizacji, choć produkowane w Poznaniu silniki okrętowe wyrabiały sobie coraz lepszą markę. Początek transformacji - kiedy powstała spółka Cegielski... (Dzwonek) Już kończę, panie marszałku. ...spółka akcyjna z udziałem Skarbu Państwa - niestety nie przyniósł jakiejś szerszej wizji, wizji w stylu Cegielskich. Dzisiaj nade wszystko brakuje Hipolita Cegielskiego, ale także całej rodziny, bo Cegielscy wiedzieli, że planowanie strategiczne to zasadnicza funkcja zarządzania firmą. To planowanie zabezpiecza przed niepewnością, to ono przekształca firmę czy organizację w system, który zdolny jest do przewidywania zmian, nieograniczania ryzyka. Klub Prawo i Sprawiedliwość głosować będzie za uczczeniem 200. rocznicy urodzin Hipolita Cegielskiego, działacza gospodarczego i społecznego, twórcy nowoczesnego polskiego przemysłu. Zawsze uważaliśmy, że likwidacja znaczącej części polskiego przemysłu po 1989 r. była wielkim błędem, że właśnie odbudowa przemysłu jest jednym z warunków skutecznego zwalczania plagi bezrobocia. Sprawa industrializacji Polski jest ważną częścią naszego programu. Będziemy głosować za uczczeniem 200. rocznicy urodzin Hipolita Cegielskiego. Dziękuję i przepraszam za przedłużenie wypowiedzi. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Ozga
Data: 2012-12-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w sposób szczególny pragnie uczcić pamięć wielkiego Polaka i wyjątkowego patrioty Hipolita Cegielskiego. 200. rocznica urodzin Hipolita Cegielskiego jest szczególną okazją do oddania hołdu temu niezwykłemu rodakowi. Jest on bowiem twórcą nowoczesnego polskiego przemysłu, działaczem społecznym, intelektualistą, a także publicystą. W historii gospodarki polskiej nazwisko Cegielski dobitnie kojarzy się i wiąże się z niepowtarzalną marką. Marka Cegielski znana jest szeroko w świecie, począwszy od czasów wystawy paryskiej w końcu wieku XIX, aż po współczesność. Najwybitniejszymi osiągnięciami tego wielkiego Polaka okazały się silniki okrętowe z zakładów, którym patronuje. Jako jego atuty i przymioty godzi się podkreślić innowacyjność, kult pracy, odwagę w przeciwstawianiu się trudnościom. Ten orędownik dobrze zorganizowanej i społecznie użytecznej pracy jest symbolem symbiozy ideałów humanistycznych, wiedzy i kultury osobistej z dużym zrozumieniem dla rozwoju przemysłu i gospodarki. Stąd klub Polskiego Stronnictwa Ludowego widzi w nim autentycznego patrona polskiej przedsiębiorczości. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował za przyjęciem projektu uchwały. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Krystyna Łybacka
Data: 2012-12-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Sojusz Lewicy Demokratycznej z wielką radością poprze projekt uchwały, który jest wyrazem szacunku i uznania dla osoby wybitnego Wielkopolanina, Gaspara Józefa Hipolita Cegielskiego. Jest on osobą znaną z tak wielorakiej działalności, takiej mnogości rozmaitych cnót i uzdolnień, że mimo upływu 200 lat od momentu, kiedy się urodził, żadna z rozlicznych działalności, jakie podejmował, nie straciła na aktualności, jeśli chodzi o przesłanie z niej płynące. Pozwólcie, panie i panowie posłowie, że poprę ten projekt uchwały, pokazując państwu, że z każdej dziedziny działania i pracy Hipolita Cegielskiego płynie dla nas bardzo istotna nauka. Był świetnym nauczycielem. Był nauczycielem, który nie tylko odtwarzał, ale także sam tworzył, pisał podręczniki. Co ważniejsze, był nauczycielem niezwykle rzetelnym, wykonującym swój zawód z pasją. Pokazał, że nie waha się stracić pracy, aby być razem ze swoimi uczniami, nie pozwolił na rewizję ich stancji. Kiedy stracił pracę, był człowiekiem bezrobotnym. Czy załamał się? Nie. Pojechał na 7 tygodni na praktykę do Niemiec, wrócił i otworzył sklep żelazny. Zaczął od sprzedaży kłódek i gwoździ. Po 9 latach ten sklep był na tyle znakomity, że można go było przekształcić w fabrykę narzędzi i maszyn rolniczych. Prowadząc sklep, jako pierwszy wykorzystywał dziś dopiero stosowane zasady marketingu. To on wprowadził sprzedaż komisową, ale to on także wymyślił dostawę zakupionych towarów do domu klienta za symboliczną odpłatnością. Jego fabryka, która rozrastała się w imponujący sposób, pokazuje nam dziś, jak należy traktować własnych pracowników. Tam nigdy nie było najmniejszych strajków. On tych ludzi szanował. Oni wiedzieli, że to nie tylko jest praca. Jest także właściciel - przyjaciel. Prowadził sklep, produkował narzędzia i maszyny rolnicze, ale co ważne, zostawił nam słownictwo z tej dziedziny. Gdyby nie Cegielski, dzisiaj sieczkarnie, młockarnie i inne maszyny nazywalibyśmy w języku niemieckim. On wydał katalog ich polskich nazw. Oddawał się pracy organicznej. Pracował w Towarzystwie Naukowej Pomocy, dając stypendia uzdolnionej młodzieży. Pracował w Banku Przemysłowców, który zajmował się udzielaniem kredytów dla kupców i rzemieślników polskich. Był radnym, był posłem sejmu pruskiego, gdzie natychmiast zorganizował koło posłów polskich, integrując polskich polityków. To kolejne przesłanie dla nas. Zostawił także bardzo silny ślad publicystyczny. W całej Europie praktycznie odbiła się echem jego publikacja mówiąca o nieprzystawaniu programów nauczania do realnych potrzeb rzeczywistości. Był zwolennikiem szkolnictwa realnego, szkolnictwa, które także uczy zawodu. Nic dziwnego, że wychowana w duchu pracy organicznej Cegielskiego uratowałam szkolnictwo wyższe w Polsce, kiedy miało nie być techników i szkół zawodowych. I wreszcie najważniejsze przesłanie: patriotyzm. Minęło 200 lat, a jego pojęcie patriotyzmu jest dziś aktualne, bo dla niego patriotyzm i walka o ojczyznę oznaczały naukę i pracę. Stąd raz jeszcze z całą radością popieramy uchwałę czczącą tego wybitnego Wielkopolanina i Polaka. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2012-12-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Trudno nie zgodzić z panią poseł Łybacką zwłaszcza odnośnie do ostatniej kwestii, którą poruszyła w biografii Hipolita Cegielskiego, odnośnie do patriotyzmu, który ten człowiek sobą reprezentował. On urodził się w momencie, w którym stepy rosyjskie zaczynały bieleć kośćmi Wielkiej Armii, a ogniska Waterloo się jeszcze nie zapaliły. To był czas wielkiej legendy Napoleona, wielki czas romantyzmu, a czas pracy u podstaw to był śpiew przyszłości. Natomiast brakuje mi w tej uchwale, jeśli chodzi o ten patriotyzm, podkreślenia jednej bardzo ważnej, jak się wydaje, sprawy. Mianowicie Hipolit Cegielski, tak jak jego pokolenie, stanął wobec dylematu, czy wybrać drogę powstańczą, drogę krwawą i nieidącą w kierunku sukcesów, czy wybrać drogę właśnie pracy u podstaw i wprowadzić Polskę i Polaków w nową filozofię myślenia o sobie jako społeczeństwie, narodzie i państwie. Kiedy naród traci instytucje państwowe, to wtedy zaczyna tworzyć instytucje narodowe, które mają zastąpić to, co wykonywało państwo. Oprócz Hipolita Cegielskiego chciałbym tutaj jeszcze wspomnieć Karola Libelta, towarzystwo pomocy naukowej, ich cały system pomocy stypendialnej, który został utworzony, Macieja Mielżyńskiego, Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, Maksymiliana Jackowskiego, kółko naukowe, no i oczywista sprawa - udział na swój sposób Hipolita Cegielskiego w powstaniu styczniowym polegający na tym, że w 1865 r. stanął na czele Centralnego Towarzystwa Gospodarczego. Dlaczego? Dlatego że większość członków tego towarzystwa poszła do powstania. W związku z tym czuję niedosyt, że ten aspekt ukierunkowania Polski i Polaków na tę nową drogę patriotyzmu w tej uchwale nie przebija w sposób wyrazisty. Stąd moje pytanie: Dlaczego? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2012-12-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Swoje pytania, wygłoszone w formie stwierdzeń, kieruję do autorów tej pożytecznej uchwały, pozostawiając im wolną rękę co do ich spożytkowania. Szkoda, że ta ascetyczna uchwała nie oddaje wielkości tej postaci, o której wspominała pani poseł Łybacka. Szkoda, że w uchwale nie wzmiankowano na przykład o tym, że był on wydawcą polskich gazet: ˝Gazety Polskiej˝, która była pierwszą w Poznaniu gazetą wydawaną w języku polskim, a potem ˝Dziennika Poznańskiego˝. Szkoda, że w uchwale nie wzmiankowano o tym, że Cegielski zmienił oblicze Wielkopolski, której społeczeństwo dzięki rozpoczętej - także za jego przyczyną - industrializacji stało się nowoczesnym społeczeństwem europejskim. Szkoda też, że nie wzmiankowano o jego zasługach dla ruchu spółdzielczego. Cegielski patronował Bankowi Przemysłowców, będącemu kasą zapomogowo-oszczędnościową wspierającą kredytami polskich kupców i rzemieślników. I szkoda wreszcie, że w uchwale o człowieku, który był znanym lingwistą, jest błąd językowy. (Oklaski)
Mówca: Maciej Łopiński
Data: 2012-12-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Chciałbym, Wysoka Izbo, zwrócić państwa uwagę na uzasadnienie do uchwały, którą Komisja Kultury i Środków Przekazu przedkłada Wysokiej Izbie. W tym uzasadnieniu większość postulatów pana posła znajduje swoje odbicie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Paweł Bauć
Data: 2012-12-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przepraszam, może nastąpiła jakaś pomyłka, ale na pewno nie mój kolega miał w imieniu klubu Ruch Palikota odnieść się do przedstawianej ustawodawczej inicjatywy obywatelskiej. Po raz kolejny mówię - i wiele moich koleżanek i kolegów posłów to mówiło - że bardzo nam jest żal, kiedy inicjatywy obywatelskie, które są chyba najważniejszym wyznacznikiem demokracji, bywają zmanipulowane. Zgadzamy się, że historii trzeba uczyć, i to przede wszystkim trzeba uczyć historii swojej, swojego narodu, i uczyć o osiągnięciach osób, które, tak jak państwo mówiliście, posługują się naszym kodem kulturowym. Bo w domu, poprzez szkołę, zakład pracy, a potem i debaty publiczne tworzy się tożsamość. Natomiast jest pytanie dydaktyczne: Co spowoduje zwiększenie liczby godzin historii? Czy poprzez zwiększenie liczby lekcji historii zwiększymy motywację wewnętrzną uczniów do jej uczenia się? Myślę, że powinniśmy debatować nad programem i filozofią nauczania historii, a nie nad ilością godzin historii. Padał zarzut, że jest mniej fizyki, mniej matematyki, chemii i liceum ogólnokształcące przestaje być ogólnokształcące. Taka uwaga do kochanych koleżanek i kochanych kolegów - zmieniamy język - z opozycji prawicowej... (Poseł Krystyna Pawłowicz: Kochanych?) Kocham panią profesor. (Głos z sali: Do rzeczy!)
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2012-12-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Ja mam pytanie, tak jak mój kolega Artur Ostrowski już powiedział, odnośnie do rekolekcji i do tego, czy młodzież jest zwolniona, ewentualnie nie chodzi na nauczanie w szkole. Jest tak, że rekolekcje adwentowe odbywają się najczęściej po godzinach szkolnych, a w czasie zajęć szkolnych młodzież uczęszcza do szkoły. Natomiast rekolekcje wielkopostne to są trzy dni, kiedy to młodzież nie uczęszcza do szkoły. Szkoła powinna zapewnić opiekę, natomiast rekolekcje odbywają się najczęściej w godzinach szkolnych. Czy nie powinno to zostać zmienione? To są kolejne trzy dni wyłączania młodzieży z nauki. Tak jak rekolekcje adwentowe, rekolekcje wielkopostne również powinny się odbywać poza godzinami zajęć szkolnych. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Tomasz Kulesza: Antychrysty.)
Mówca: Piotr Paweł Bauć
Data: 2012-12-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zwracam się do posła prowadzącego tę inicjatywę ustawodawczą z zapytaniem następującym: Czy nie lepiej by było rozpocząć debatę w komisji właśnie o sposobie nauczania i potrzebie wymuszenia na ministerstwie odpowiednich działań, żeby znacznie wzmacniać sprawną dydaktykę nauczania, nie tylko historii? Między innymi nie do końca wszyscy się zgadzają z tym, że należy uczyć historii chronologicznie - można problemowo. Podejrzewam, że gdybyśmy zapytali teoretyków nauczania historii, to mieliby bardzo różne stanowiska. Ważny jest efekt. W związku z tym też jest ważne to, czego będziemy nauczali. Mogę się zgodzić, że ministerstwo powinno dobrze przypilnować tego - nie tylko zadeklarować, ale dobrze przypilnować - żeby przynajmniej w momencie kiedy mamy taką, a nie inną konstrukcję nauczania historii, na tym ostatnim etapie końcówka naszej historii była dobrze przedstawiona młodzieży, z uwzględnieniem dyskusji oraz przedstawienia różnych stanowisk i próby historycznej interpretacji tych zdarzeń. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-12-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na wstępie nie zgodzę się z przedmówcą. Też jestem nauczycielem, ale na szczęście nie jestem historykiem, więc nie będę sędzią we własnej sprawie, natomiast znam mnóstwo wspaniałych nauczycieli historii, którzy potrafią nauczyć i nie mają żadnego problemu ze zmienianiem metodologii, bo uczą od lat i wiedzą, co uczniowie chłoną i jak chłoną tę wiedzę. Tu wracamy do punktu wyjścia, czyli tej ustawy. Jakikolwiek byłby przedmiot, czy historia, czy inny, to jeżeli brakuje godzin, nikt nie nauczy żadnego przedmiotu, bo to jest podstawa, punkt wyjścia. Jeżeli jest jedna godzina w tygodniu, to nikt nie zrobi tego, co może zrobić na zajęciach dwu- czy trzygodzinnych. A więc bardzo chwalę to, że obywatele, bo to Polacy podpisali się pod tym projektem, doszli właśnie do tego wniosku, że historii po prostu warto się uczyć, a kwestię metodologii pozostawmy specjalistom. Przede wszystkim chwalmy polskich nauczycieli, nie obrażajmy ich, bo naprawdę świetnie uczą i myślę, że efekty mają w Europie na pewno lepsze, być może nawet i na świecie, bo jako Polacy znamy bardzo dobrze historię. Dlatego też dziwię się i mam pytanie do strony ministerialnej, dlaczego państwo w ogóle wpadli na taki pomysł, żeby uderzyć akurat w historię. Bo to jest uderzenie w historię, nie jest to ani żadne poprawienie, ani polepszenie nauczania tego przedmiotu, lecz jest to po prostu ograniczanie, ukrócanie. (Dzwonek) I pytanie do pana posła wnioskodawcy: Jaka jest w końcu prawda? Strona rządowa, Platforma Obywatelska, cały czas mówi, że historii jest więcej, ale pytam jasno, konkretnie o historię, a nie o jakieś poboczne przedmioty, jakieś bloki, pytam konkretnie, czy pani minister ograniczyła liczbę nauczania godzin historii w polskich szkołach i jaki będzie pani zdaniem efekt tego ograniczenia, czy to będzie polepszenie nauczania, czy pogorszenie. Na pewno państwo rozmawiali i ze specjalistami, i z historykami, i z uczniami, bo przecież podpisało się pod tym mnóstwo osób, i ze studentami, jak oni odnoszą się do tej sprawy. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zawadzki
Data: 2012-12-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Mieliśmy dzisiaj okazję usłyszeć, iż wyrugowaliśmy historię i jej treści z polskiej szkoły. Rozumiem, że to jest próba przejaskrawienia tego problemu w dobrym tego słowa znaczeniu. Może zaznaczę, zwłaszcza dla nauczycieli historii, jak ważna jest to kwestia, by odpowiednio dobrać metody, żeby zrealizować zamierzone cele. Dlatego chciałbym zapytać panią minister, czy nowa podstawa programowa, która jest zmianą jakościową, gwarantuje nauczanie historii z należytą rangą w systemie edukacji poprzez zapewnienie i spójności, i całościowej koncepcji szkolnej edukacji historycznej, czy gwarantuje obowiązkowe nauczanie historii w szkołach wszystkich typów, czy gwarantuje odpowiednią liczbę godzin nauczania tego przedmiotu w szkole podstawowej, w gimnazjum i w szkołach ponadgimnazjalnych - pamiętam czasy, gdy uczyłem tylko 3 godziny w cyklu nauczania historii, musieliśmy sobie z tym poradzić i wcale nie było źle - i czy pozwala kształtować tożsamość narodową młodych Polaków w oparciu o wzorce znane z historii Polski. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2012-12-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przede wszystkim chcę podziękować wszystkim, którzy zorganizowali obywatelską akcję zbierania podpisów, gdyż to jest duży wysiłek organizacyjny. Przyznam, że środowisko Solidarnej Polski mocno angażowało się w zbieranie tych podpisów. Trzeba powiedzieć, że ludzie bardzo chętnie te podpisy składali. Bardzo wiele różnych środowisk w szkołach, w różnych miejscach pracy, w czasie spotkań, wiele organizacji społecznych, zawodowych zbierało te podpisy. Zresztą akcja ta była wynikiem protestów społecznych, głodówek. Także ja brałem udział, podczas tych głodówek odwiedzałem głodujących działaczy ˝Solidarności˝ i radnych miejskich w Krakowie. Wszyscy ci ludzie byli mocno oburzeni tym, co przygotowało ministerstwo edukacji w kontekście nauki historii. Stąd ta inicjatywa naszego środowiska. Te 150 tys. podpisów spowodowało, że państwo zmieniliście tę podstawę i przywróciliście element nauki historii do szkół, ale to nie jest wystarczające. O tym wszyscy mówią, że to nie jest wystarczające. Uważamy, że ten projekt obywatelski powinien być poddany pracom w komisji, dlatego też z przykrością i zdumieniem przyjąłem informację, że największy klub, który ma w nazwie wyraz: Obywatelska, wnosi o odrzucenie obywatelskiego projektu ustawy w pierwszym czytaniu. To jest zaiste novum, że w naszym kraju Platforma Obywatelska nie chce (Dzwonek) prac nad obywatelskimi projektami. Nad jakimi projektami chcecie państwo w takim razie pracować, skoro nie nad obywatelskimi? Apeluję do państwa o wycofanie wniosku o odrzucenie, bo to źle świadczy o państwa formacji. Jednocześnie proszę o skierowanie tego projektu do pracy w komisjach, a panią minister o udzielenie odpowiedzi na pytanie, co musiałoby się zmienić, jakie musiałyby być uruchomione procedury, żeby ten projekt obywatelski mógł wejść w życie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Edward Siarka
Data: 2012-12-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Historia jest nauczycielką życia. Bardzo dobrze, że tej debacie przysłuchuje się dzisiaj na galerii grupa młodzieży. Jako nauczyciel historii muszę powiedzieć, że wielu nauczycieli tego przedmiotu jest bardzo zaniepokojonych tym, że tak straszliwie nauczanie tego przedmiotu zostało zdemolowane przez Ministerstwo Edukacji Narodowej w związku z prowadzoną obecnie polityką. Nauczyciele zwracają uwagę na to, że właściwie nie ma czasu, aby powiedzieć młodzieży o wydarzeniach czerwcowych, grudniowych, by wyjaśnić cały kontekst stanu wojennego i to, co nazywamy naszym dorobkiem, zmianami w wyniku transformacji w 1989 r. Aby przybliżyć młodzieży wszystkie te tematy, potrzeba trochę więcej czasu, tymczasem państwo doprowadzili do tego, że czas nauczania historii został tragicznie ograniczony. Do tego został jeszcze dołożony przedmiot: wiedza o społeczeństwie i efekt jest taki, że cały ten proces został bardzo krytycznie oceniony przez samych nauczycieli. W związku z tym czy Ministerstwo Edukacji Narodowej prowadzi jakieś badania dotyczące tego, w jaki sposób odbija się to na poziomie wykształcenia, na ogólnej wiedzy historycznej młodzieży. (Dzwonek) Nie mówię już o wychowaniu patriotycznym, bo ewidentnie działamy na swoją szkodę. W dużej Europie, w świecie globalnym, jeżeli nie bronimy swojej tożsamości...