Mówca: Jerzy Kozłowski
Data: 2019-04-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Co roku na choroby nowotworowe zapada w Polsce ponad 150 tys. osób, a rokowania są coraz gorsze. Ten problem dotyczy bardzo wielu rodzin. Jest to problem społeczny, ale jest to również problem ekonomiczny w wymiarze państwa. Dlatego czytając tytuł projektu ustawy: o Narodowej Strategii Onkologicznej, można mieć w sobie nadzieję, że będzie lepiej. Ale ten projekt, który mamy rozpatrzyć, tak jakby wkomponowywał się w coś, co już istnieje, bo mamy już ˝Narodowy program zwalczania chorób nowotworowych˝. W związku z tym, że zdrowie powinno być apolityczne, ja w tym, co chcę przekazać, będę się opierał wyłącznie na pracy Biura Analiz Sejmowych, które jest apolityczne, jest to biuro ekspertów, które do tej ustawy ma dużo uwag. I pozwolę sobie w mojej wypowiedzi zacytować te uwagi, które poddają w wątpliwość skuteczność tego projektu: Przyjęcie nowej ustawy dotyczącej zasad tworzenia programu wieloletniego w zakresie zwalczania chorób nowotworowych w zaproponowanym kształcie nie wnosi - podkreślam: nie wnosi - istotnych zmian do rozwiązań mających za zadanie skuteczne zwalczanie chorób nowotworowych w społeczeństwie. To nie jest moje zdanie, jest to zdanie cytowane wprost z opinii Biura Analiz Sejmowych, z opinii merytorycznej. Dalsze uwagi można streścić w ten sposób: Proponowana ustawa jest tylko aktem kierunkowym zawierającym zestaw ogólnie słusznych postulatów dotyczących formułowania i przyjmowania przez Radę Ministrów programu wieloletniego nazwanego w projekcie Narodową Strategią Onkologiczną. Projekt nakazuje Radzie Ministrów przyjęcie powyższego programu na lata 2020-2030. Należy zwrócić uwagę, że w projekcie nie zawarto precyzyjnych przepisów dotyczących zasad tworzenia i realizacji strategii. Główną rolę w jej przygotowaniu i realizacji ma odgrywać zespół powoływany spośród przedstawicieli 11 towarzystw medycznych wymienionych w ustawie, przedstawicieli organizacji zrzeszających pacjentów, do których zadań statutowych należy ochrona praw chorych na choroby nowotworowe, przedstawicieli ministra właściwego do spraw zdrowia, przedstawiciela prezydenta RP, przedstawiciela Narodowego Funduszu Zdrowia i przedstawiciela konferencji rektorów akademickich uczelni medycznych. Ustawa nie określa liczby członków zespołu, co w połączeniu z zasadą podejmowania rozstrzygnięć zwykłą większością głosów może być brzemienne w skutkach dla końcowego kształtu dokumentu. Tak przygotowaną strategię Rada Ministrów przyjmuje w drodze uchwały i ta procedura wskazuje, że mogą wystąpić problemy z jej przyjęciem, w przypadku kiedy rząd nie będzie akceptował projektu strategii. Następny cytat: Cele strategii są bardzo szerokie i ten sposób ich określenia nie budzi zastrzeżeń, jednak przyjęte w projekcie rozwiązania dotyczące jej opracowania, formy, braku podstaw finansowania oraz braku jasnego odniesienia się do istniejącego programu wieloletniego na lata 2016-2024 powodują, że przedłożony projekt ustawy nie może być oceniony pozytywnie. To jest ocena Biura Analiz Sejmowych, nie moja. Jest to opinia merytoryczna. W podsumowaniu tej oceny pozwolę sobie tutaj jeszcze zacytować fragmenty opinii Biura Analiz Sejmowych: Strategia onkologiczna daje niewystarczające podstawy normatywne do działań wskazanych w uzasadnieniu, a związanych z zapewnieniem sprawnej organizacji badań przesiewowych odpowiednim kształceniem kadr, stałym modernizowaniem infrastruktury leczniczej, wdrożeniem nowoczesnego sytemu zarządzania leczeniem onkologicznym i prowadzeniem innowacyjnych badań. Rozmawiałem z przedstawicielami organizacji pacjenckich i określili oni projekt ustawy jednym słowem: wydmuszka. Przepraszam, może to źle zabrzmi, że Kukiz’15 nie będzie popierać tej ustawy, ale nie poprzemy kolejnego powielania czegoś, co istnieje, i jest tylko pozornym działaniem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)