Mówca: Artur Ostrowski
Data: 2015-03-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Po pierwsze, ten projekt ma swoją wagę ze względu na to, że to jest projekt obywatelski, poparty przez setki tysięcy obywateli, więc warto nad nim debatować i oczywiście pracować. To jest dość obszerna nowelizacja, która dotyczy realnych problemów oświaty i przedstawia pewne propozycje rozwiązania tych problemów. O tych problemach mówiliśmy podczas debat nad nowelizacją ustawy o systemie oświaty już wielokrotnie. Pani minister Berdzik może to potwierdzić, że te problemy w polskich szkołach nadal występują. Po pierwsze, kwestia podstawy programowej. Moim zdaniem należałoby się zastanowić nad efektami reformy programowej i przeprowadzić taką dyskusję, czy ta reforma przyniosła oczekiwane efekty i czy osiągnięto cele, które były zakładane przez resort, przez ministerstwo, przez rząd. Wiele w tej sprawie, myślę, mają do powiedzenia ci, którzy realizują podstawę programową, to znaczy nauczyciele. Warto by było przeprowadzić taką dyskusję na forum Sejmu. Kwestia następna to problem likwidowania szkół w Polsce i różnych sposobów na obchodzenie prawa oświatowego. Ostatnio na posiedzeniu Sejmu była taka dyskusja. Rząd nie ma niestety antidotum, jeśli chodzi o rozwiązanie tego problemu i uporządkowanie spraw. W przypadku bezprawnego likwidowania szkół, np. poprzez zabranianie naboru do I klas i tym samym wygaszanie szkół, jest pewne rozwiązanie. Chodzi o to, aby uchwały o likwidacji szkół były opiniowane przez rady rodziców, choć myślę, że warto byłoby do tego jeszcze dołożyć kompetencję, którą kiedyś miał kurator oświaty, to znaczy weto kuratora oświaty w przypadku uchwał o likwidacji szkół. Następna kwestia to obowiązek prowadzenia stołówek, a na wniosek rodziców - kuchni. Coraz częściej docierają przecież do posłanek i posłów skargi, informacje, prośby związane z tym, że niestety katering nie jest najlepszym rozwiązaniem, jeśli chodzi o szkoły w Polsce. Należałoby tę kwestię uregulować. Jest więc pewna propozycja rozwiązania tego problemu, który nurtuje rodziców, a dotyczy przede wszystkim zdrowia dzieci. Wprowadzenie obowiązku prowadzenia gabinetów zdrowotnych. Mamy bardzo poważny problem, który sygnalizuje rzecznik praw dziecka. Chodzi o to, że 90% polskich dzieci ma próchnicę, że setki tysięcy polskich dzieci nie mają dostępu do pediatry, że rodziców nie stać na to, żeby posłać dziecko do prywatnego gabinetu. To jest też pewna propozycja rozwiązania tego bardzo konkretnego problemu, o którym nie tak dawno mówił rzecznik praw dziecka w swoim wystąpieniu na tej sali. Wzmocnienie pozycji rady rodziców. Wielokrotnie mówiliśmy o tym, żeby zaangażować szerzej, głębiej, poważniej rodziców w to, co się dzieje w szkole. To jest pewna propozycja zaangażowania rodziców poprzez radę rodziców, aby decydowali o tym, co się dzieje w szkole. Chodzi m.in. o opiniowanie regulaminów czy też innych dokumentów, które są przyjmowane. Prawo wyboru przez nauczyciela podręcznika innego niż ministerialny. To jest kwestia rządowego elementarza i jego jakości. Mieliśmy debatę na ten temat. Po rozmowach z nauczycielami wiem, że ten ministerialny elementarz nie cieszy się popularnością, że nauczyciele po prostu nie korzystają z tego elementarza. Jeśli chodzi o tajne komplety, bo tu padło takie sformułowanie, to rzeczywiście są tajne komplety, ale w szkołach, bo rządowy elementarz odstawia się na półkę, aby się nie zniszczył, a zajęcia są prowadzone z wykorzystaniem innych podręczników. Taka jest niestety coraz częściej praktyka w szkołach. (Poseł Henryk Smolarz: Pan obraża nauczycieli.) (Poseł Anna Paluch: To jest prawdziwy obraz.) Wprowadzenie w szkołach standardów bezpieczeństwa i higieny, które opracowało ministerstwo. Myślę, że to jest ważne, aby określić standardy, które miałyby spełniać wszystkie szkoły w Polsce, nie tylko te w dużych miastach (Dzwonek), nie tylko tam, gdzie gmina jest zamożna i ma na to środki, ale aby we wszystkich polskich gminach te standardy bezpieczeństwa i higieny były jednakowe. Kwestia bezpłatnego transportu dzieci niepełnosprawnych czy też kwestia dowozu dzieci do szkół przy większych odległościach. Myślę, że to jest naturalne, że wszyscy powinniśmy się zastanowić nad tym, jak zapewnić polskim dzieciom bezpieczną drogę do szkoły, tym bardziej że chodzi tu o dzieci w wieku 5 czy 6 lat. Na zakończenie problem związany z przedszkolami, z obniżeniem wieku szkolnego i z przygotowaniem szkół. Ta dyskusja toczy się już od wielu lat. Proponuję, abyśmy zastanowili się, dlaczego tak wielu rodziców składa wnioski do poradni psychologiczno-pedagogicznych. Spójrzmy na statystyki. W moim mieście, w 72-tysięcznym Piotrkowie Trybunalskim, złożono do poradni kilkaset wniosków o odroczenie obowiązku szkolnego, co jest dla nas sygnałem, że rodzice nie są przekonani do tej reformy, że mimo tych lat nie udało się resortowi przekonać rodziców w Polsce, że to jest dobre rozwiązanie. Nie wiem, czy Platforma Obywatelska i PSL nie zrobiły krzywdy temu założeniu, że obniżenie wieku szkolnego jest korzystne dla rozwoju dziecka. (Oklaski) Najprawdopodobniej to po prostu zepsuliście i dzisiaj jest tego efekt m.in. w postaci tego projektu, który powstał dlatego, że rodzice nadal zgłaszają mnóstwo zastrzeżeń, obaw i problemów, mimo że minęło już tyle lat, odkąd podjęto tę próbę. I na koniec chcę powiedzieć coś, to się pewnie nie spodoba prawej stronie sali sejmowej, ale ile można by było zaoszczędzić, gdybyśmy się zastanowili, ile kosztuje nauka katechezy w szkole, i zrezygnowali chociażby z tej jednej godziny. (Poseł Anna Paluch: Zawsze bałwanowi można zapalić kadzidło.) Już nie mówię o wyprowadzeniu religii z szkół, ale o rezygnacji chociażby z tej jednej godziny. Tym samym moglibyście zaproponować, szanowni państwo, subwencję oświatową w przedszkolach, tak jak to zgłasza Sojusz Lewicy Demokratycznej. Sojusz Lewicy Demokratycznej jest za tym, aby podjąć pracę nad tym projektem, skierować go do komisji i tam przeprowadzić dyskusję, debatę nad tymi wszystkimi problemami. Bo to rzeczywiście są problemy, którymi żyje polska oświata i polska szkoła. Dziękuję bardzo. (Poseł Robert Telus: Artur, gdyby nie było ostatniego zdania, to byś dostał oklaski.) (Poseł Anna Paluch: Żadnych oklasków.) (Głos z sali: Strasznie żałuję.) (Poseł Henryk Smolarz: W ogóle mu na tych oklaskach nie zależy.)