Mówca: Sprawozdawca Zenon Durka
Data: 2013-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przypadł mi w udziale zaszczyt przedstawienia sprawozdania Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach w sprawie senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz ustawy Kodeks karny wykonawczy. Wnioskodawca zaproponował zmianę w art. 73 § 2-4, jak również art. 245 i 263 Kodeksu postępowania karnego. W odniesieniu do art. 73, w którym wnioskodawca proponuje zostawić tylko § 1, uważamy, że jest ona zbyt daleko idąca. Artykuł mówi, że tymczasowo aresztowany może porozumiewać się ze swoim obrońcą podczas nieobecności innych osób oraz korespondencyjnie, a więc pozbawia jakiejkolwiek kontroli w sytuacjach wyjątkowych, szczególnie uzasadnionych, czyli wyłącza to, aby kontakt obrońcy z podejrzanym był możliwy w obecności prokuratora. Wnioskodawca sugerował, że przygotowywana jest dyrektywa europejska, która taką możliwość przewiduje. Z ostatnich doniesień z Parlamentu Europejskiego wynika, że podmioty przygotowujące niniejszą dyrektywę uelastyczniły w tej kwestii stanowisko. Komisja Nadzwyczajna ma tu stanowisko konserwatywne. Mamy przestępczość zorganizowaną, mamy przypadki współpracy obrońców z przestępcami i uważamy, że wprowadzenie tak dużej swobody w kontaktach podejrzanego z obrońcą jest zbyt daleko idące. Dlatego proponujemy art. 73 § 1 i 2 w wersji zawartej w projekcie dużej nowelizacji rządowej, o której mówiliśmy w punkcie poprzednim. Brzmienie tego artykułu byłoby następujące: ˝§ 2. W postępowaniu przygotowawczym prokurator, udzielając zezwolenia na porozumiewanie się, może zastrzec w szczególnie uzasadnionych przypadkach, jeżeli wymaga tego dobro postępowania przygotowawczego, że będzie przy tym obecny sam lub osoba przez niego upoważniona˝. A w § 3 mamy zapisane: ˝Jeżeli wymaga tego dobro postępowania przygotowawczego, prokurator, w szczególnie uzasadnionych wypadkach, może również zastrzec kontrolę korespondencji podejrzanego z obrońcą˝. Czyli komisja nie idzie tak daleko, jeżeli chodzi o umożliwianie obrońcy niczym niekontrolowanych kontaktów z podejrzanym. Nie idziemy w kierunku uchylenia § 2-4, ale je modyfikujemy. W art. 245 § 1 proponujemy następujące brzmienie: ˝Zatrzymanemu na jego żądanie należy niezwłocznie umożliwić nawiązanie w dostępnej formie kontaktu z adwokatem, a także bezpośrednią z nim rozmowę; w wyjątkowych, szczególnie uzasadnionych wypadkach zatrzymujący może zastrzec, że będzie przy niej obecny˝. Ostatnia propozycja Senatu dotyczy zmiany § 7 w art. 263 w kwestii przedłużenia tymczasowego aresztowania. Komisja uważa tu m.in., że ustanowienie właściwego sądu apelacyjnego do rozpoznania postanowień w sprawie tymczasowego aresztowania jest niezgodne z praktyką, bo co by było, gdyby skargę kasacyjną rozpatrywał Sąd Najwyższy i w tym momencie musiałby ją przekazać do sądu apelacyjnego, bo sam nie byłby władny do jej rozpatrzenia. W związku z tymi zastrzeżeniami komisja proponuje odrzucić taką propozycję i zachować rozwiązania, jakie mamy w tym zakresie w tej dużej nowelizacji rządowej. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Reasumując, proszę o przyjęcie sprawozdania i uchwalenie przedmiotowej nowelizacji wraz z zaproponowanymi zmianami. Dziękuję bardzo. (Oklaski)