Mówca: Marek Gos
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego w zakresie poselskiego projektu ustawy o przekazywaniu przez pracodawców środków na sfinansowanie wydatków związanych z ochroną zdrowia pracowników (osobiste konta zabezpieczenia zdrowotnego) oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Projektodawcy założyli, iż pracodawcy z własnej inicjatywy lub na wniosek pracowników będą tworzyć dodatkowy fundusz z przeznaczeniem na finansowanie indywidualnych świadczeń medycznych, zakup leków, przedmiotów ortopedycznych lub środków pomocniczych przeznaczonych dla pracownika lub jego małżonka, zstępnych, wstępnych, powinowatych do drugiego stopnia lub rodzeństwa. Fundusz miałby być tworzony poza dotychczasowymi świadczeniami na rzecz pracownika, to jest wynagrodzeniem i zakładowym funduszem świadczeń socjalnych, oraz wolny od podatku dochodowego od osób fizycznych. Ponadto od tego fundusz nie byłyby odprowadzane składki na fundusz zdrowotny i fundusz społeczny. Chcę zaznaczyć, że ustawą objęci byliby zarówno przedsiębiorcy, jak i cała sfera budżetowa. Hipotetycznie przy akceptacji przez pracodawców propozycji ustawowych w ciągu roku moglibyśmy zgromadzić na dodatkowym funduszu do 15 mld zł, odkładając od 5 do 10% najniższego wynagrodzenia w każdym miesiącu. Aby gromadzić te środki i dysponować nimi, niezbędne jest utworzenie oddzielnych kont bankowych oraz uruchomienie kart płatniczych. Na pierwszy rzut oka przedłożone propozycje Solidarnej Polski są ciekawe i godne uwagi, bo, po pierwsze, tworzymy dodatkowy fundusz, który wspierałby finansowo zarówno pracowników i ich rodziny, jak i system ochrony zdrowia, po drugie, wygenerowane dodatkowo środki pracodawców powinny pozytywnie wpłynąć na koniunkturę gospodarczą, w sposób szczególny na rynek finansowy, a ściślej bankowy. Zwróćmy jednak uwagę na istotne mankamenty. Mianowicie, po pierwsze, dodatkowy fundusz wspierałby głównie prywatny, a nie publiczny obszar systemu ochrony zdrowia, po drugie, obciążałby on w sposób znaczący budżet państwa, po trzecie, dobre, bogate firmy już dziś wspierają w postaci różnych pakietów zdrowotnych swoich pracowników, a słabszych, mniej majętnych ani dziś, ani w najbliższym czasie nie będzie stać na tego rodzaju wsparcie swoich pracowników. Do pytań, które się tu nasuwają, można zaliczyć m.in. pytanie o to, co z tym funduszem w przypadku, gdy osoba odchodzi z pracy, gdy pracę zmienia, gdy umiera, gdy nie wykorzysta w końcu w sposób celowy zgromadzonych środków. Drodzy państwo, wydaje się dzisiaj, patrząc na sytuację, która jest w systemie ochrony zdrowia, na rynku pracy, biorąc pod uwagę stanowisko pracodawców prywatnych, którzy wyrazili niestety negatywną opinię, jeżeli chodzi o tę ustawę - wspomnieć należy tutaj chociażby Lewiatana - a warto wziąć pod uwagę zarzuty, które pracodawcy wysuwają, że w sposób szczególny firmy bogate mogłyby wspierać swoich pracowników, natomiast te w słabszej kondycji ani dziś nie są, ani jutro nie będą w stanie w taki sposób swoich pracowników wspierać. Stąd tworzylibyśmy dodatkowe dysproporcje, jeżeli chodzi o dostępność świadczeń, związane z finansowaniem rynku ochrony zdrowia. Tak że mamy wiele wątpliwości, mamy poważne wątpliwości, o których mówiłem, bo nierówno traktowalibyśmy pracowników. Nierówność ta jest chyba główną przeszkodą w poparciu przez Polskie Stronnictwo Ludowe tego pomysłu - tego projektu. Będziemy jeszcze zastanawiać się, ale raczej zmierzamy w tym kierunku, żeby w pierwszym czytaniu nie udzielić wsparcia zaproponowanemu projektowi ustawy. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)