Mówca: Bernadeta Krynicka
Data: 2018-06-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 27 maja uczestniczyłam w obchodach 100-lecia działalności Zgromadzenia Sióstr Benedyktynek Misjonarek. Czułam się zaszczycona, mogąc wspólnie z nimi świętować ten piękny jubileusz. Tak jak starania sióstr wspomagają potrzebujących w wielu miejscach świata, tak i jubileusz był i jest celebrowany od Ekwadoru po Ukrainę, od Chicago po Łomżę. W tym miejscu chciałabym zaznaczyć, że Łomża jest szczególnie związana z rodziną zakonów benedyktyńskich. Przecież pierwszy kościół miał tutaj powstać staraniem św. Brunona z Kwerfurtu, benedyktyńskiego mnicha. 100 lat działalności sióstr benedyktynek misjonarek przypadło na arcytrudny czas w historii Polski i Europy. Założycielka zgromadzenia urodziła się na Podolu w 1859 r. Życie chciała poświęcić Bogu, jednak nie mogła wstąpić do zakonu, ponieważ obowiązywał ukaz carski przewidujący, że zakony mogły przyjmować kandydatki dopiero po śmierci jednej z sióstr. Z bożą pomocą Rosja przegrała I wojnę światową, a Polska odzyskała niepodległość. Siostra Jadwiga mogła przywdziać habit. Po uzyskaniu zgody bp. Ignacego Dubowskiego otworzyła nowicjat. W myśl siostry Jadwigi miała to być filia Zgromadzenia Sióstr Benedyktynek od Miłosierdzia bł. matki Kolumby Gabrieli. Ksiądz biskup uznawał założony w 1917 r. w Białej Cerkwi dom za początek nowego zgromadzenia. To nieporozumienie było przyczyną wielu trosk matki Jadwigi, ale nie wpłynęło na działalność sióstr opiekujących się dziećmi osieroconymi po I wojnie światowej. W wyniku wojny polsko-bolszewickiej i II wojny światowej przybyło sierot i osób potrzebujących pomocy. Wszystkie mogły liczyć, że znajdą ją u sióstr misjonarek. Siostry angażowały się też w działalność konspiracyjną. Siostra Klara Staszczak i siostra Jadwiga Domdalska były łącznikami AK. Po II wojnie światowej przed zgromadzeniem stanęły nowe wyzwania. Zmiana granic wymusiła przeniesienie działalności na teren obecnej Polski. Władze komunistyczne w latach 60. odebrały siostrom prowadzone przez nie z takim oddaniem domy dziecka. Dzięki bożej opatrzności kraj w końcu doczekał wolności i zgromadzenie mogło się swobodnie rozwijać. Przez kilka lat działalności w Łomży siostry zdążyły stać się nieodłączną częścią naszej społeczności. Odcisnęły też swe pogodne piętno na rzeszach mieszkańców Łomży, odwiedzając Centrum Katolickie, gdzie prowadzą działalność apostolską. Mnie osobiście, ilekroć widzę siostry na tzw. mieście, uderzają pokój i dobro widoczne na ich twarzach. Dociera wtedy do mnie głęboki sens słów, jakimi św. Benedykt kończy 57. rozdział reguły zakonu: Aby we wszystkim był Bóg uwielbiony. To jedno proste zdanie możemy odnieść do każdego aspektu życia. Powiedziałam ˝możemy˝, ponieważ również ludzie świeccy powinni stosować się do tego zalecenia, wychowując dzieci, pracując, prowadząc samochód, będąc na spacerze, słowem: we wszystkich swoich aktywnościach. I właśnie tego, by te słowa głęboko zapadły nam w sercach i byśmy wszyscy stosowali je w codziennym życiu, życzę zarówno siostrom, jak i nam wszystkim. Serdecznie dziękuję siostrom za posługę i świadectwo, jakie nam dajecie, a całemu zgromadzeniu życzę wielu powołań, a także owocnej działalności apostolskiej i misyjnej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)