Mówca: Zdzisław Gawlik
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jeszcze w lutym 2018 r. premier Morawiecki zapewniał, że za gaz i prąd będziemy płacić mniej. O tym, że nie będziemy płacić więcej, mówił jeszcze 2 października 2018 r. na antenie jednej z komercyjnych stacji radiowych. 17 października na stronach CIRE w konsekwencji wywiadu ministra Tchórzewskiego dla Polskiego Radia Trójki ukazała się informacja, że ceny energii dla gospodarstw domowych w 2019 r. mogą wzrosnąć nie więcej niż 5%. 3 lata temu cytowany przez PAP minister szacował, że koszt produkcji energii z farm wiatrowych to prawie 500 zł/MWh. Wyniki pierwszych aukcji dla farm wiatrowych wskazują, że najtańsza farma wiatrowa w Polsce będzie produkować energię o ponad połowę taniej od nowych elektrowni węglowych. Przedstawione przez prezesa URE wyniki aukcji wskazują, że inwestorzy, którzy ją wygrali, zgodzili się na sprzedaż energii z nowych turbin wiatrowych po stawkach od niespełna 157 zł do 217 zł, przy średniej 196 zł/MWh. Dla porównania na Towarowej Giełdzie Energii w dniu publikacji wyników cena wyniosła 300 zł. W rzeczywistości ceny prądu od początku 2018 r. rosną jak na drożdżach. Ceny hurtowe wzrosły od 180 zł do 300 zł. Te zapewnienia są to jedynie premierowskie, ministrowskie prawdy o cenie energii i o zasadności inwestowania w OZE. Te galopujące ceny energii odbijają się na gospodarstwach domowych, na przedsiębiorstwach od hut po piekarnie. W konsekwencji więcej zapłacimy w sklepie za chleb, masło, mleko czy wędliny. Szacuje się, że podwyżka cen żywności będzie w okolicach 20%, a niektórzy producenci żywności wskazują nawet, że ten wzrost może sięgać od 35% do 40%. Drastyczne podwyżki cen energii dotykają również jednostki samorządu terytorialnego. Przykładem jest tu miasto Rzeszów. Rozstrzygnięte 3 października 2018 r. postępowanie na zakup energii zaowocowało ceną wyższą o 68% w porównaniu z rokiem 2018. Sprzedawca nie jest anonimowy. To PGE Obrót. Za tę podwyżkę zapłacą wszyscy mieszkańcy Rzeszowa. Odbije się to negatywnie na funkcjonowaniu szkół, przedszkoli, żłobków, szpitali, domów pomocy społecznej czy korzystających z usług kulturalnych, turystycznych czy sportowych. Polityka energetyczna PiS dotknie każdego Polaka, mieszkańców wsi i miast. Niespotykana dotąd skala spodziewanych podwyżek poraża. Trudno będzie utrzymać poziom życia, bo współczesny człowiek jest uzależniony od energii, a energia jest chlebem dla gospodarki. Obniży się zatem również konkurencyjność polskiej gospodarki. W normalnej gospodarce rynkowej trudno sobie wyobrazić tak drastyczny wzrost cen, bowiem gospodarka rynkowa musi być przewidywalna. Takie postępowanie jest zatem sprzeczne z regułami uczciwości kupieckiej czy z zasadami etyki. Skąd takie podwyżki? Pewnie ze względu, po pierwsze, na wzrost cen CO 2 , głównie na skutek reformy ETS-u, która została zakończona w marcu 2017 r. Wszyscy wskazują, że dla Polski można było uzyskać znacznie więcej darmowych uprawnień do funduszu modernizacyjnego. Ale co wtedy robił polski minister środowiska? Wtedy był zajęty walką z kornikiem. Po drugie, brak płynności na towarowej giełdzie energii i mimo szumnych zapowiedzi zwiększenie obliga, po zmianach Prawa energetycznego, do 100% wychodzi nijak, bo jest na poziomie ok. 40%. Po trzecie, wycofanie się z Polski szeregu firm energetycznych, EDF, ENERGA, GDF, co spowodowało praktyczne wyeliminowanie wytwórców prądu, co pozostaje wyłącznie w rękach koncernów państwowych. Pieniądze - po czwarte - koncernów państwowych, pochodzące zatem od każdego Polaka, są wykorzystywane na ratowanie budownictwa poprzez wydatki na Polimex, co jak wyartykułował nie kto inny jak prezes Jastrzębskiej Spółki Węglowej, należy uznać za działanie na szkodę spółki i akcjonariuszy mniejszościowych, a wskazaną wcześniej ścieżką poszły inne spółki energetyczne. Zresztą swoiste podejście do ekonomii i gospodarki rynkowej potwierdzają wypowiedzi pana ministra Tchórzewskiego odnoszące się do realizacji projektu elektrowni w Ostrołęce, co potwierdza swoiste rozumienie i to, że ma pan tak naprawdę w nosie reguły gospodarki rynkowej, bo wydaje się, że szefowanie zjednoczeniu jest ważniejsze. Odbiorcy energii elektrycznej wykładają dzisiaj pieniądze na budowę samochodu elektrycznego, podobno mają sfinansować kupno fabryki autobusów czy billboardy, które miały pokazywać, jak bardzo źli są sędziowie. Pojawia się pytanie, czy odbiorca energii ma płacić za każdą zachciankę dyrektora przedsiębiorstwa. Ta degradacja (Dzwonek) spółek energetycznych podnosi koszty kapitału i przenosi się na koszty inwestycji. Czy zatem energetyka ma być lekiem na każde zło? Wydaje się, że ta energetyka sama wpierw potrzebuje dobrego lekarza. Dziękuję bardzo. (Oklaski)