PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Halina Rozpondek
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Wiele pytań ciśnie się na usta w związku z tą zmianą ustawy, niemniej jednak myślę, że część wyjaśnimy na posiedzeniach podkomisji i przy kolejnym czytaniu będziemy mogli sobie na nie odpowiedzieć. Natomiast pamiętam procedowanie pierwszej ustawy o Karcie Polaka we wrześniu 2007 r. Pamiętam też, że ona była procedowana dość pospiesznie, bo to był już koniec kadencji, chyba 7 września był wtedy końcem kadencji. Chcieliśmy, bardzo nam zależało na tym, żeby Polacy, szczególnie ci Polacy na Wschodzie, tę ustawę otrzymali, tę Kartę Polaka mogli realizować. I w następnych kadencjach staraliśmy się nie ingerować, mimo że mieliśmy świadomość, że wiele zapisów należałoby zmienić, ale staraliśmy się nie ingerować, oprócz zupełnie koniecznych zmian, np. związanych z dyrektywami europejskimi, z Schengen, ze zmianami terminologii dotyczącej wiz czy bezpaństwowców, Łotyszy, tych, którzy mieszkają na Łotwie i w Estonii. I też w tej kadencji, dlatego to jest moje pytanie, robimy to dość szybko. Dopiero się kadencja zaczęła, jesteśmy już przy czytaniu, a mamy już opinie środowisk, wszyscy państwo otrzymali list od pani redaktor Szakalickiej, mamy już opinie negatywne w tym sensie, że nie są z nimi konsultowane. I moje pytanie, prośba, żeby rzeczywiście te konsultacje rozszerzyć. (Dzwonek) I drugie pytanie, które już tutaj padło, dotyczy starostów. Też bardzo proszę o ich wyczerpującą opinię, jak mogą zająć się sprawą Karty Polaka i sprawami z nią związanymi. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mieczysław Kazimierz Baszko
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Dochodzą oczywiście zwątpienie i niepokojące sygnały, że środki finansowe na zabezpieczenie, na Kartę Polaka, w szczególności tzw. repatriację... Są zabezpieczone bardzo dobrze, ale mam pytanie do pana ministra: Czy są przewidziane środki finansowe dla polskich organizacji na funkcjonowanie i ożywienie tych, co pozostaną na miejscu i nie wyjadą? Czy rząd ma program? Jeden z takich przykładów mogę podać. Wiem, że minister dobrze zna te rejony, np. rejon solecznicki. Co z tego, że my założyliśmy harcerstwo, ściskamy ręce, a oni pytają: ożywić proszę, firmy, przedsiębiorstwo dajcie nam jakieś. Czy rząd będzie skłonny pomóc, żeby w takich rejonach też powstawały z kapitałem państwa polskiego, np. w formie joint venture, firmy? Żeby ich podbudować i tam, na miejscu, podtrzymać polskość, to trzeba mieć jeszcze dobrą gospodarkę czy firmę, która zabezpieczy pracę. I z tego miejsca chciałbym do pana ministra skierować to pytanie, żeby tak się stało. Dziękuję.
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Jeśli chodzi o stan faktyczny co do uczestnictwa w wyborach, wiem, jaka jest ustawa, ale przecież pracujemy nad nową ustawą, nad pewnymi uprawnieniami, nad Kartą Polaka, a zatem nad pewnymi uprawnieniami dla Polaków, którzy mają się repatriować, których pozbawiono obywatelstwa, bo to nie oni rezygnowali. Zatem proponuję chwilę namysłu nad systemowym rozwiązaniem tego problemu i nad pewnymi uprawnieniami, bo jeśli dajemy uprawnienia finansowe, dlaczego nie mamy dać właśnie takich obywatelskich. I to jest inna rzecz. Tutaj nie otrzymałam odpowiedzi, to były dwa pytania - pytania dotyczące finansowania czy refinansowania leków dla tych najstarszych Polaków. Jeśli będą się oni repatriowali, to jest to konieczne, aby dać im pewne zabezpieczenie w tym względzie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie ministrze, nie wiem, czy już jest standardem w tej Izbie, że gdy pytamy, nie otrzymujemy odpowiedzi. Ja postawiłam jednoznaczne pytanie, bardzo proste: Czy jednostki samorządu terytorialnego będą finansować to zadanie? I nie otrzymałam odpowiedzi. W mojej ocenie, jeśli nie jest to zapisane w ustawie, to znowu przekazuje się zadania starostwom, które i tak nie mają środków finansowych na bieżące utrzymanie, a obciąża się je znowu kolejnym zadaniem. Chciałabym to wiedzieć, proszę mi dzisiaj udzielić odpowiedzi, a jeśli nie możecie państwo dzisiaj mi udzielić tej odpowiedzi, to proszę o odpowiedź pisemną. Dziękuję bardzo.
Mówca: Henryka Krzywonos-Strycharska
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

...że to się zmieniło. Teraz liczę na więcej, bo to jest kwota niewystarczająca. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Kotowski
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W przedłożonej dzisiaj nowelizacji rozwiązania ustawowe są bliźniaczo podobne do rozwiązań obowiązujących. Zarówno w obowiązującej ustawie, jak i w nowelizacji nie jest nigdzie powiedziane, że organy państwa są zobowiązane do odbierania dzieci rodzicom, a przede wszystkim te zapisy mają za zadanie chronić polskie dzieci przed złą opieką, a odebranie traktować jak ostatnią przesłankę orzekaną przez sąd. Co do tego nie ma wątpliwości. Panie Ministrze! Takie krótkie pytania. Jaka według pana danych jest liczba dzieci, które zostały odebrane rodzicom, a jaka w tym jest liczba dzieci odebranych w związku ze złymi warunkami panującymi w rodzinie pod względem ekonomicznym? Kolejne pytanie: Jakie programy pomocowe ministerstwo przewiduje w celu przeciwdziałania patologiom panującym wśród niektórych polskich rodzin? Czy zamierzacie kontynuować dotychczasowe rozwiązania oparte na programach realizowanych przez MOPS-y i PCPR-y (Dzwonek), czy zamierzacie wprowadzić nowe działania? Jaki procent dzieci jest oddawanych pod instytucjonalną opiekę pieczy zastępczej w formie rodziny zastępczej, rodzinnego domu dziecka czy placówek opiekuńczo-wychowawczych oraz ośrodków preadopcyjnych? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Cicholska
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Panie Rzeczniku Praw Dziecka! Zmiana ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy dotycząca pozostawienia dzieci w środowisku naturalnym i niezabierania ich w związku z ubóstwem jest zmianą pozytywną. Przypadki zabierania dzieci z rodzin naturalnych i umieszczania ich w pieczy zastępczej z tego powodu powinny być eliminowane. Należy więc wzmocnić i rozszerzyć pracę w środowisku rodzinnym dziecka, aby nie dochodziło do takich sytuacji. Z danych statystycznych i obserwacji wynika, iż duża liczba dzieci umieszczana jest w pieczy zastępczej z innych przyczyn, np. uzależnienia bądź też bezradności opiekuńczej czy wychowawczej. W związku z tym mam do pana ministra pytanie: Jak można jeszcze bardziej wzmocnić środowisko naturalne i rozszerzyć katalog działań w tym zakresie? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jacek Kurzępa
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Rzeczniku! Szanowni Państwo! Mam takie wrażenie, a mówię to jako praktyk również w systemie pomocowym, że krok jest we właściwym kierunku. Gratuluję, panie ministrze. Jednakże ubóstwo nie jest zjawiskiem, które dokonuje się w pewnej anonimowości. My jako sąsiedzi, jako ci, którzy towarzyszą niedoli rodzin popadających w ubóstwo, bardzo często oczekujemy od państwa, żeby podjęło skuteczną interwencję i wsparło tę rodzinę. Nasamprzód zatem chciałbym prosić o pewną solidarność sąsiedzką i międzyludzką. Druga kwestia odnosi się do pytania, panie ministrze, o to, na ile jesteśmy w stanie skutecznie, komplementarnie i trafnie diagnostycznie i pomocowo trafić z pomocą do tych rodzin. Myślę o służbach socjalnych, służbach pomocowych, gdyż nadmiernie często działania tychże służb przejawiają się przede wszystkim w pewnym zabieganiu o statystyczną poprawność i o to, czym mogą się wykazać w dokumentacji, a nie w skuteczności wsparcia rodziny. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bernadeta Krynicka
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Polska jest dziś krajem, który ma wyjątkowy wysoki wskaźnik dzieci wychowywanych poza rodziną biologiczną. Zatrważające są wyniki jednorazowego badania przyczyn umieszczania dzieci w pieczy zastępczej, które przeprowadziło Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej. Otóż okazuje się, że na 22 797 dzieci aż 26%, tj. prawie 5700, zostało zabranych rodzinom z powodu ubóstwa. Oficjalne dane rządu Donalda Tuska podawały informację, że jest to tylko 1% dzieci odebranych z powodu ubóstwa. Przykładów nieludzkiej bezduszności urzędników odbierających dzieci rodzicom jest mnóstwo. Tysiące dramatów najmłodszych obywateli i ich rodziców. (Poseł Małgorzata Pępek: Z czego te dane?) Sam fakt odbierania dzieci rodzicom z powodu ubóstwa jest szczególnie nieludzki. Świadczy o niezaradności państwa, które nie wywiązuje się ze swoich podstawowych funkcji - pomocniczości i ochrony. Żadna instytucja, żaden ośrodek nie zastąpi miłości rodzicielskiej. To rodzina jest najwłaściwszym środowiskiem wychowawczym dla dzieci. Mam w związku z tym pytanie, panie ministrze: Co z dziećmi odebranymi dotychczas w ostatnich latach? Jaka jest szansa na ich powrót do rodzin? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Z danych ministerstwa wynika, że w okresie od 1 stycznia 2015 r. do 30 czerwca 2015 r. liczba spraw, w których złe warunki ekonomiczne i bytowe rodziny były jedyną przyczyną orzeczeń o umieszczeniu małoletniego poza rodziną biologiczną, wynosiła 61. Może to nie jest wysoka liczba, ale prawie za każdym razem ogromny dramat dziecka i rodziców. W związku z tym kieruję pytanie do ministra: Jakie nowe regulacje są przygotowywane przez zespół do spraw ochrony autonomii życia rodzinnego, tak aby szerzej, gruntowniej i efektywniej wspomóc rodziny uznawane za bezradne w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i w prowadzeniu gospodarstwa domowego? Czy te regulacje na pewno będą wystarczające? I nie bardzo rozumiem, co minister miał na myśli, mówiąc, że odbierano dzieci prewencyjnie, bez zgody sądu. To co było powodem tego działania i skąd pan minister ma taką wiedzę? Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Uściński
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Rzeczniku! Wysoka Izbo! Dzisiejsza, dzisiaj omawiana nowelizacja ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy to mała zmiana, jeśli chodzi o ilość zmienianych przepisów, ale wielka zmiana, jeśli chodzi o podejście do systemu, do rodziny. Nie będą już więcej zabierane dzieci z rodzin - wbrew woli rodziców i wbrew woli dzieci - z powodu biedy. W związku z tym chciałem zapytać w ramach tego pytania pana ministra: Czy są planowane dalsze zmiany kodeksu? Czy są planowane dalsze zmiany całego systemu łącznie z innymi ustawami, w tym ustawą o przemocy w rodzinie? Myślę, że w całym systemie jest wiele do naprawienia. Ta dzisiejsza zmiana to pierwszy wielki krok, ale postuluję i pytam o to, czy są planowane dalsze zmiany, bo tak naprawdę w tej chwili jako wieloletni samorządowiec odpowiedzialny też jako starosta za nadzór nad wykonywaniem tych ustaw muszę powiedzieć, że często jest źle pod tym względem, że państwo za dużo ingeruje w życie rodzinne, za dużo ingeruje nie tylko w tej ustawie, ale w różnych innych ustawach. Myślę, że czas, żebyśmy te zmiany podjęli, żebyśmy zmienili w tym zakresie cały system. Pytanie: Kiedy i czy to nastąpi? Dziękuję serdecznie.
Mówca: Anna Kwiecień
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Rzeczniku! Wysoka Izbo! Panie ministrze, bardzo dziękuję za te zmiany. Myślę, że one są od dawna bardzo wyczekiwane. Gdyby rodziny mogły, to zapewne osobiście podziękowałyby panu. Potwierdził pan tutaj w swojej wypowiedzi, że będą dokonywane kompleksowe zmiany w ustawodawstwie, tak aby wspierać rodziny niewydolne ekonomicznie. Mam właściwie postulat, pytanie, aby w przyszłości rodziny zagrożone postępowaniem sądowym z automatu dostawały pomoc prawną, dlatego że bardzo często te rodziny są zupełnie bezradne nie tylko ekonomicznie, ale tak samo mają problemy z rozpoznawaniem chociażby środowiska sądowego, jak poruszać się w istniejącym ustawodawstwie. Tak że mam taki postulat, aby w przyszłości, kiedy będziecie państwo pracować i będziecie chcieli zmienić kompleksowo istniejące ustawy dotyczące tej tematyki, właśnie uwzględnić ten postulat: pomoc prawna dla rodzin zagrożonych postępowaniem sądowym. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ewa Tomaszewska
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Karanie dzieci za ubóstwo ich rodziców jest moralnie niedopuszczalne, a jednak występuje w praktyce. Cieszę się, że rząd problem ten zauważył. Instytucja może lepiej zaspokajać potrzeby materialne dziecka, ale instytucja dziecka nie kocha. Panie Ministrze! Przez wiele lat w ustawie o pomocy społecznej wielodzietność umieszczano w spisie patologii społecznych uprawniających do zasiłku. Przy zapaści demograficznej, jaka dotyka nasz kraj, a także wysokiej korelacji między wielodzietnością a niskimi dochodami na osobę w rodzinie i zarazem przy wszystkich konstytucyjnych zapisach ochronnych wobec rodziny zwracam się z pytaniem: Czy dopilnowano, by nie pojawiły się kolizje z innymi aktami prawnymi? Jeśli są, proszę, by je usunięto. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Henryka Krzywonos-Strycharska
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Rzeczniku Praw Dziecka! Wysoka Izbo! Ja mam tylko jedno pytanie, krótkie. Proszę mi powiedzieć, wraz z pójściem pomocy dla rodzin, co możemy zrobić, żeby wszystkie instytucje, które na terenach opiekują się rodzinami zastępczymi, rodzinnymi domami i rodzinami naturalnymi, były odpowiedzialne za to, co robią. Przecież to, że odbieramy czasem dziecko, to jest nieodpowiedzialna osoba, która pracuje w MOPS, w MOPR czy gdziekolwiek indziej. Co możemy zrobić w tym kierunku? Tu powiedział pan o sąsiadach. Sąsiedzi czasem nie chcą się wtrącać po prostu do tych rodzin. Natomiast moje pytanie brzmi jeszcze: Ile jest takich rodzin w tej chwili, w których dzieci zostały zabrane z ubóstwa? To jest bardzo interesujące, bo ja nie znam takiej liczby. Dziękuję bardzo.
Mówca: Agnieszka Hanajczyk
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Rzeczniku! Panie rzeczniku, dziękuję za bardzo trafne zdiagnozowanie procedowanych zmian w ustawie. Chcę powiedzieć, że przez wiele lat byłam pracownikiem socjalnym, przez wiele lat byłam również kuratorem społecznym w sądzie rodzinnym. Czy to rozwiązanie jest potrzebne? Zgadzam się z panem rzecznikiem, że jest to rozwiązanie o charakterze profilaktycznym, dlatego że przez wiele lat wykonywania pracy zarówno jako pracownik socjalny, jak i jako kierownik ośrodka pomocy społecznej nie wyobrażałam i nie wyobrażam sobie, żeby z powodu ubóstwa umieścić dziecko w pieczy zastępczej, żeby zabrać dziecko z rodziny. Jest to kwestia nie tylko doświadczenia zawodowego, praktyki zawodowej, ale - wydaje mi się - też zwyczajnej empatii, zwyczajnej wrażliwości. Szybciej sama bym zorganizowała pomoc, niż z takich powodów umieściłabym dziecko w pieczy zastępczej. Środowisko, o którym mówię, zarówno środowisko pracowników socjalnych, jak i środowisko kuratorów zawodowych, to również środowisko w mojej ocenie bardzo wrażliwe. Dlatego chcę zapytać: Panie ministrze, czy nie obawia się pan, że tego typu rozwiązanie może jednak przynieść odwrotny efekt, czyli strach przed mediami i zbyt późną reakcję na niewłaściwie wykonywaną opiekę w rodzinie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jacek Wilk
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Ministrze! Moje pytanie będzie dotyczyło tego, co już poruszyłem w trakcie wystąpienia, mianowicie określenia znaczenia pojęcia ˝zagrożenie dobra dziecka˝. Tak jak powiedziałem wcześniej, wcześniejsza przesłanka w postaci dobra dziecka została zastąpiona w tej propozycji gumowym przepisem w postaci zagrożenia dobra dziecka. Mam pytanie: Jak rozumiecie to określenie? Co może się pod nim kryć? Czy to np. sytuacja, w której dziecko nie dostanie kolacji, ponieważ zostanie ukarane, czy pójdzie do szkoły z nieodrobionymi lekcjami, czy matka krzyknie na dziecko, czy, już nie daj Boże, da mu klapsa? Czy takie sytuacje też wyczerpują tego typu przesłankę? Zwracam na to uwagę w kontekście tego, że przepis zmienił się też w ten sposób, iż wcześniej była mowa o wyczerpaniu wszystkich środków, a w tej chwili tak naprawdę mówi się tylko o niektórych środkach. Wobec tego są możliwe sytuacje, gdy rzeczywiście pod byle pretekstem, na wzór praktyk totalitarnych krajów skandynawskich, będzie się odbierało dzieci chociażby za tego przysłowiowego klapsa. Dlatego chciałbym się dowiedzieć, jak rozumiecie ten gumowy przepis. Czy on rzeczywiście będzie tak szeroko interpretowany, jest tak szeroko interpretowany, czy raczej będziemy się starali go zawężać w znaczeniu? Dziękuję bardzo.
Mówca: Elżbieta Stępień
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Państwo Posłowie! Mam pytanie, które może świadczyć o tym, że samo pojęcie ubóstwa nie wystarczy, bo proszę zwrócić uwagę: ma to tylko i wyłącznie charakter jednostkowy. Są to autentycznie incydenty, kiedy pozbawia się rodziców i dzieci więzi, kiedy ingeruje państwo. Ale jest jeszcze druga sprawa, mianowicie samo to pojęcie nie rozwiązuje kwestii, bo spójrzmy: mamy ˝ubóstwo˝, a jak odnieść się do artykułu w jednej z gazet, w którym jest mowa o tym, że wiele matek i ojców mieszka na działkach i jest problem związany z lokalami dla tych rodzin. I teraz pytanie: Czy to będzie powodem do tego, że będzie można odebrać dziecko? Bo rodzice są bezrobotni? Bo gmina nie zabezpiecza lokum dla takich rodzin? Bardzo proszę o odpowiedź. Dziękuję.
Mówca: Ewa Malik
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam przyjemność przedstawić stanowisko wobec obywatelskiego projektu ustawy o ustanowieniu 17 października Dniem Sprzedaży Bezpośredniej. Projekt ustawy wychodzi naprzeciw oczekiwaniom bardzo licznej w Polsce grupy obywateli zatrudnionych w branży sprzedaży bezpośredniej. Zaliczają się do niej zarówno przedsiębiorcy prowadzący małe i średnie firmy, jak i osoby prowadzące działalność gospodarczą jako samozatrudnieni. Ustanowienie dnia 17 października Dniem Sprzedaży Bezpośredniej ma na celu stworzenie przyjaznych warunków do organizacji wydarzeń społecznych i gospodarczych, konferencji, seminariów różnego typu na temat upowszechniania problemów związanych z tą branżą oraz prezentację jej działalności na polskim rynku. Z inicjatywą uznania dnia 17 października swoistym świętem branży sprzedaży bezpośredniej wystąpili obywatele polscy, a w szczególności Polskie Stowarzyszenie Sprzedaży Bezpośredniej. Inicjatywa stowarzyszenia jest przejawem troski o stworzenie przyjaznych warunków do podnoszenia świadomości społecznej w zakresie aspektów związanych z prowadzeniem sprzedaży bezpośredniej. Prawo i Sprawiedliwość stoi na stanowisku, że należy uszanować obywatelską inicjatywę, pod którą złożyła podpisy rzesza obywateli polskich związana ze sprzedażą bezpośrednią. W związku z tym proponujemy skierować ten projekt ustawy do dalszych prac w komisji. Dziękuję bardzo.
Mówca: Stefan Romecki
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu parlamentarnego Kukiz’15 mam zaszczyt zaprezentowania naszego stanowiska w sprawie obywatelskiego projektu ustawy o ustanowieniu 17 października Dniem Sprzedaży Bezpośredniej. Jest to przede wszystkim projekt obywatelski, a klub Kukiz’15 zwraca baczną uwagę na inicjatywy podjęte przez obywateli i wyrażane przez nich potrzeby, w szczególności gdy chodzi o jedną z najprężniej rozwijających się profesji w Polsce. Obecnie szacuje się, że w Polsce jest ok. 900 tys. konsultantów zajmujących się sprzedażą bezpośrednią. Jest to ważna i liczna grupa pracowników. Z powodu dużej elastyczności zatrudnienia sprzedaż bezpośrednia jest dla wielu osób pierwszą szansą wejścia na rynek pracy i zdobycia doświadczenia, dlatego istotne jest to, aby przestać pomijać tę grupę. Należy zadbać o podnoszenie świadomości społecznej w zakresie działania sprzedaży bezpośredniej oraz podnosić świadomość dotyczącą naszych praw jako konsumentów. Dlatego, szanowni państwo, ustanowienie 17 października Dniem Sprzedaży Bezpośredniej da pozytywny sygnał i stworzy przyjazne warunki do zwrócenia uwagi na działania, problemy i wyzwania tej części rynku pracy. Da pozytywny sygnał obywatelom, że warto zwracać się do parlamentu ze swoimi potrzebami. Da pozytywny sygnał, że sprzedaż bezpośrednia dotyczy każdego z nas. Obywatele chcą nam sprzedać 17 października jako Dzień Sprzedaży Bezpośredniej i klub Kukiz’15 to kupuje. Szanowni państwo, Wysoka Izbo, wczoraj mieliśmy spotkanie, konferencję z przedstawicielami stowarzyszeń rolniczych. Otrzymałem jeszcze taką ulotkę i chciałem zacytować jedną wypowiedź: To niesłychane, że najwyższej jakości żywność ma prawny status nielegalnej żywności, natomiast żywność pełna chemii i GMO jest legalna. Musimy powiedzieć: dość takim praktykom i kupujmy bezpośrednio od rolników, od naszych polskich rolników. Na co dzień u mnie w rodzinie kupujemy właśnie takie płody rolne, warzywa na oborniku naturalnym. Gdy kupuje się w supermarketach, to 3, 4 dni i czernieje to, pleśń się pojawia. Tak że polecam wszystkim Polakom: jedzmy to, co nasze, co zdrowe, bo nasze towary są najlepsze na świecie, dlatego mają taką renomę i tak są poszukiwane. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Dorota Niedziela
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panowie Wnioskodawcy! Moje pytanie brzmi tak: Czy, jeżeli projekt trafi do komisji, państwo przewidujecie, że... Bo problem ze sprzedażą bezpośrednią polega na tym, że istnieje chaos informacyjny odnośnie do tego, co jest sprzedażą bezpośrednią. Można nazwać sprzedażą bezpośrednią, i jest to wszędzie zdiagnozowane i opisane, sprzedaż bezpośrednią produktów w kontakcie ze sprzedawcą, ale sprzedaż bezpośrednia to ogromny, wielki temat dotyczący naszej żywności, chodzi o tzw. sprzedaż prosto z gospodarstwa. Przypomnę, że w tamtej kadencji pracowaliśmy nad tym prawie 4 lata, udało nam się zmienić ustawę o podatku, tak że przepisy przewidują możliwość przetwarzania produktów rolnych i sprzedawania ich bezpośrednio z gospodarstwa w tzw. sprzedaży bezpośredniej. I moje pytanie brzmi: Czy państwo przewidujecie, i będziecie jak gdyby lobbować za tym, przygotowanie ustawy o sprzedaży bezpośredniej, która bardzo dokładnie zdefiniuje, jakie działy sprzedaży bezpośredniej mamy i czego one dotyczą? Bo sprzedaż bezpośrednia to jest również sprzedaż surowców z gospodarstwa rolnego, a to zupełnie co innego niż sprzedaż produktów w przypadku, gdy sprzedający jeździ od domu do domu, pokazuje ten produkt, prezentuje i sprzedaje. I myślę, że taka ustawa bardzo ściśle opisująca dane dziedziny i dane rodzaje sprzedaży bezpośredniej byłaby rzeczą, która (Dzwonek) umożliwiłaby wyeliminowanie wielu nadużyć i wielu nieporozumień, jeżeli chodzi o czystą definicję sprzedaży bezpośredniej w poszczególnych działach gospodarki. Dziękuję.
Mówca: Jerzy Gosiewski
Data: 2016-01-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Słowa uznania dla inicjatywy obywatelskiej, bo każda inicjatywa obywatelska zwraca uwagę na problem. To dobrze, żeście zwrócili uwagę na ten problem, wątpliwość budzi jednak to, czy ustanowienie Dnia Sprzedaży Bezpośredniej ten problem załatwi. W związku z tym chciałbym zapytać, czy Stowarzyszenie Sprzedaży Bezpośredniej, które jest głównym inicjatorem tego obywatelskiego projektu, przewiduje złożenie propozycji zmian w prawie, które byłyby pomocne w sprzedaży. I drugie pytanie. Projekt zgłoszono 19 listopada, a zatem przeszło miesiąc po dniu planowanym jako Dzień Sprzedaży Bezpośredniej, przy czym proponuje się, żeby ustawa ta weszła w życie po 14 dniach od uchwalenia. Czemu akurat 14 dni, jeżeli dzień sprzedaży przypadnie ewentualnie za prawie 11 miesięcy, za 10? Dziękuję bardzo.