PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Anna Paluch
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Analiza statystyk w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego wskazuje na narastające zjawisko wzrostu liczby nietrzeźwych kierowców, szczególnie swoistej recydywy, czyli prowadzenia pojazdów w stanie nietrzeźwości. Bardzo się cieszę, że rząd nareszcie dojrzał do zmierzenia się z tym problemem. Przypominam, że od lat pewne organizacje pozarządowe działające w sferze bezpieczeństwa ruchu drogowego postulowały zaostrzenie kar za jazdę pod wpływem alkoholu. Postulowały wprowadzenie takich kar, dolegliwości, jak te, które w tym projekcie są proponowane. Mój klub wielokrotnie, jeszcze w czasie naszych rządów czy później, zgłaszał projekty zaostrzające kary za te przestępstwa. Cieszę się, że nareszcie rząd dojrzał i że jest szansa na to, żeby wypracować taki projekt, który bezpieczeństwo poprawi. Natomiast przy okazji debaty nad tym projektem chcę zwrócić uwagę na praktycznie bezkarność kierujących pojazdami pod wpływem narkotyków. To jest bardzo poważny, coraz bardziej narastający problem. Policja praktycznie nie dysponuje skutecznymi środkami do wykrywania narkotyków. Tylko jakieś spektakularne zachowania osób prowadzących pod wpływem środków odurzających, które się zachowują agresywnie, które przezywają policjantów, które wykonują jakieś spektakularne działania pod wpływem tych środków odurzających, skłaniają do tego, żeby doprowadzić do badania krwi na obecność narkotyków. Tak więc myślę, że podstawowym rozwiązaniem, o które rząd powinien się zatroszczyć, jest wyposażenie Policji w skuteczne, łatwe w użyciu i stosunkowo tanie testy do wykonywania badań na obecność narkotyków. Myślę, że to będzie z większą korzyścią niż to, co państwo postulujecie w projekcie, ten, że tak powiem, reagujący na oddech pełen wyziewów alkoholowych unieruchamiacz samochodów. Myślę, że dużo bardziej poprawi bezpieczeństwo takie rozwiązanie, (Dzwonek) które Policję wyposaży we właściwe środki techniczne do badania obecności narkotyków. Dziękuję bardzo. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Jerzy Wenderlich)
Mówca: Józef Zych
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Chciałbym jedną rzecz uzupełnić. Mianowicie w przypadku prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości i wyrządzenia szkody zgodnie z obowiązującymi ubezpieczeniami komunikacyjnymi zakład ubezpieczeń ma prawo do regresu. Tak więc te wszystkie sankcje okażą się bezskuteczne, bo przyjmując, że wypłacono zadośćuczynienie w razie obrażeń ciała albo śmierci, mają prawo dochodzenia tego wszystkiego. Jak jeszcze się to dołoży, to zaczyna być to fikcją. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Pięta
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska przedstawić stanowisko wobec projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, druk nr 2540. Przedmiotem nowelizacji są ustawy Kodeks postępowania karnego, Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia i jeszcze raz Kodeks postępowania karnego, który znajduje się w okresie vacatio legis. Wnioskodawcy, czyli Senat, proponują zagwarantowanie oskarżonemu lub obwinionemu prawa do zaskarżenia orzeczenia, w którym sąd, prezes sądu lub referendarz sądowy negatywnie przesądził o możliwości korzystania z pomocy obrońcy z urzędu, odmawiając lub cofając wyznaczenie obrońcy. Projekt ma dotyczyć, tak jak mówiłem, dwóch ustaw: Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia. Przedmiot i istota zmian wynikają z wypowiedzi Trybunału Konstytucyjnego w związku z art. 78 § 2 Kodeksu postępowania karnego w zakresie, w jakim nie przewiduje zaskarżenia postanowienia sądu o cofnięciu wyznaczenia obrońcy z urzędu, i art. 81 § 1 Kodeksu postępowania karnego w zakresie, w jakim nie przewiduje sądowej kontroli zarządzenia prezesa sądu o odmowie wyznaczenia obrońcy z urzędu dla oskarżonego, który złożył wniosek w trybie art. 78 § 1 Kodeksu postępowania karnego. Trybunał w pierwszej kolejności zajął się problemem braku możliwości zaskarżenia zarządzenia prezesa sądu jako poprzedzającego ewentualne rozstrzygnięcia wynikające z art. 78 § 2 Kodeksu postępowania karnego. Trybunał wyszedł z założenia, że jest to sprawa bardzo istotna z punktu widzenia art. 45 ust. 1 konstytucji i przede wszystkim zwrócił uwagę na zaskarżalność rozstrzygnięć sądowych, że jest to istotna gwarancja określona w art. 45 ust. 1 konstytucji, ale także, a może przede wszystkim na prawo do sądowej kontroli takich rozstrzygnięć. Senat proponuje, tak jak mówiłem, zmiany w art. 78 § 2 i art. 81 § 1 Kodeksu postępowania karnego, co jednocześnie musi mieć wpływ na zmianę w ustawie Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia. Modyfikacji musi ulec również nowela z 2013 r., która ma wejść w życie 1 lipca 2015 r. Te zmiany również będą miały wpływ, co warto zaznaczyć, na prawa oskarżonych w postępowaniach dotyczących przestępstw skarbowych lub wykroczeń skarbowych. Przedstawiciel Senatu przedstawił wszystkie te propozycje. Chciałbym jednak zwrócić uwagę, że argumenty przytoczone przez ministra sprawiedliwości, w odróżnieniu od propozycji skierowanej do Sejmu przez Senat, w pewnym zakresie różnią się. Klub Platformy Obywatelskiej jest za skierowaniem powyższego projektu do Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach. Myślę, że w trakcie prac Komisji Nadzwyczajnej jeszcze raz rzeczowo i kompetentnie przeanalizujemy wszystkie zmiany zaproponowane przez Senat, jak również zmiany, które proponuje minister sprawiedliwości. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bartosz Kownacki
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Tym razem zaskoczę pana marszałka, bo Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość nie będzie zgłaszał sprzeciwu wobec tego projektu. (Oklaski) Dziękuję za brawa. Rzeczywiście sprawa wydaje się być oczywista. Nie będę długo przedstawiał uzasadnienia naszego stanowiska, gdyż można powiedzieć, że znakomicie uczynił to tutaj pan senator, który wskazał, dlaczego Trybunał Konstytucyjny uznał art. 78 i 81 w określonym zakresie za niezgodne z konstytucją. Nie budzi wątpliwości, że możliwość wniesienia zażalenia czy to na zarządzenie odmowy przyznania obrońcy, czy też później na postanowienie o cofnięciu obrońcy, który przysługiwał z urzędu, powinna istnieć. Powinna być możliwość zaskarżania tego rodzaju decyzji. Tego Kodeks postępowania karnego nie przewidywał. W zasadzie rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego było - w momencie, kiedy sprawa zawisła - do przewidzenia. Właśnie tu pojawia się pewien problem, panie ministrze, o czym wielokrotnie z tej mównicy mówiłem. Pracowaliśmy nad wielką nowelizacją Kodeksu postępowania karnego. Co prawda, panie senatorze, wtedy jeszcze wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie był znany, ale każdy, kto choćby pobieżnie zna Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej i orientuje się w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, powinien przewidzieć, że takie rozstrzygnięcie najprawdopodobniej nastąpi - nie ulega to wątpliwości - w zakresie szeroko rozumianych wolności i praw obywatelskich i gwarancji tychże praw. Dlatego już wówczas trzeba było, panie ministrze, jeżeli rzeczywiście ta nowelizacja Kodeksu postępowania karnego była nowelizacją przemyślaną i kompleksową, nie czekać na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego, tylko niejako uprzedzić ten ruch. Niestety ta dzisiejsza debata potwierdza tylko nasze stanowisko, które tu przedstawialiśmy wielokrotnie, że wszelkie zmiany w prawodawstwie, w szczególności zmiany w kodeksach, są nieprzemyślane, co jest dowodem głębokiego kryzysu parlamentaryzmu, kryzysu w jakości stanowionego prawa zarówno tu w Wysokiej Izbie, jak i wcześniej w ministerstwach, gdzie po prostu niestety urzędnicy często nie patrzą do przodu, nie potrafią przewidzieć tego, co może mieć miejsce za tydzień, za miesiąc, za rok i w sposób nieprzemyślany obstają przy swoich stanowiskach, nie są skłonni do jakiejkolwiek dyskusji i kompromisu w tym zakresie, a tego rodzaju wątpliwości co do dotychczasowego brzmienia przepisów Kodeksu postępowania karnego już wcześniej w różnego rodzaju debatach zgłaszano. Mam nadzieję, że sytuacja się zacznie zmieniać w zakresie utraty zaufania do polskiego parlamentaryzmu i szacunku do prawa, bo to jest najważniejsze - zaufanie, szacunek do prawa. Kiedyś to się zmieni i przywrócimy należyty szacunek przynajmniej do tych najważniejszych pomników prawa, jakim są kodeksy. Ta dzisiejsza debata jest bolesną nauczką, dowodem, że na razie tego nie robimy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Trudno się nie zgodzić z uzasadnieniem, tutaj nie ma z czym polemizować, to jest poniekąd i realizacja wyroku, i realizacja prawa, jakie wynika z konstytucji. Oczywiście też należy się zgodzić z głosem posła, który występował przede mną, że to jest tak naprawdę przykład tego, że gdzieś się pospieszyliśmy, gdzieś nie zatrzymaliśmy się i nie zwróciliśmy uwagi na pewne aspekty, które przy głębszej analizie, jak podejrzewam, mogłyby się ujawnić. Ja sam biję się w piersi, ponieważ byłem członkiem tej podkomisji i również jestem poniekąd za to odpowiedzialny. To też jest dla nas nauczka. To chyba już, jeżeli sobie dobrze przypominam, druga zmiana w Kodeksie postępowania karnego, po niej jeszcze będzie duża nowelizacja. Miejmy nadzieję, że ostatnia. To jest oczywiście, wracając do przedmiotowej nowelizacji, potrzebna zmiana, ona nie tylko wynika z konstytucji, ale i z dobrych obyczajów, bo faktycznie brak możliwości zaskarżenia budził duże wątpliwości. Miejmy nadzieję, że będziemy mogli to bardzo szybko zrealizować. Oczywiście klub Twojego Ruchu jest za tym, aby dalej pracować nad tym w komisji, ale z tego miejsca należałoby jeszcze raz bardzo zdecydowanie sobie powiedzieć, żeby jednak zarówno w ministerstwie, panie ministrze, jak i w komisjach, w których pracują posłanki i posłowie, może trochę zwolnić tempo i przygotowywać projekty konkretne i dobrze opracowane. Bo, jak widzimy, gdzieś jest problem. I jeżeli chodzi o ten problem, to naprawdę mówienie o nim przeze mnie czy przez przedstawiciela Prawa i Sprawiedliwości nie jest jakimś mówieniem na wyrost, bo kolejny raz widzimy, że my ewidentnie nie wprowadzamy zmian, które wynikają ze zmiany otaczającej nas rzeczywistości, jakich nie mogliśmy przewidzieć, po prostu z powodu takiego trochę błahego spoglądania na przepisy. Na pierwszy rzut oka wydaje nam się, że jest okay, że jest wszystko w porządku, ale może warto posłuchać głosu opozycji na etapie prac w komisji i uderzyć się trochę w piersi. Ja w tę pierś się biję, bo byłem wtedy na posiedzeniu komisji i tego nie zauważyłem. Dziękuję bardzo. Tak że Twój Ruch będzie jak najbardziej za dalszymi pracami nad tą nowelizacją. (Oklaski)
Mówca: Józef Zych
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Po zapoznaniu się z projektem ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw autorstwa Senatu Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego oświadcza, że w pełni popiera tę nowelizację, że zgadza się z nią, że ona jest potrzebna. Natomiast ponieważ tu padały uwagi co do procesu legislacyjnego, to przypominam, że czerwony guzik został naciśnięty m.in. przez rzecznik praw obywatelskich, która na poprzednim posiedzeniu stwierdziła, że przekroczyliśmy wszystkie granice bezpieczeństwa, jeżeli chodzi o legislację. Istotnie zarówno kolega z PiS, jak i drugi kolega mają rację, że warto się tym zająć. Dziękuję.
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Czy nie wydaje się być rzeczą niezrozumiałą, żeby to referendarz sądowy miał obok prezesa sądu decydować o wyznaczeniu obrońcy z urzędu? Czy nie byłby logiczniejszy zapis dający takie uprawnienie przewodniczącemu wydziału? Czy w ten sposób nie chce się ˝od kuchni˝ wprowadzać referendarzy sądowych wprost w sferę orzeczniczą? A może to referendarz winien zastępować prezesa sądu? Proszę o zdefiniowanie i zinterpretowanie przepisu art. 80a § 3 K.p.k. W związku z sugestią Trybunału Konstytucyjnego, że wyznaczenie oskarżonemu obrońcy z urzędu w trybie art. 78 § 1 K.p.k. powinno podlegać weryfikacji sądowej, pytam, czy będzie to weryfikacja instancyjna pozioma.
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Twój Ruch mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, druk nr 2539. Inspiracją do tego projektu jest wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 lipca 2013 r., sygnatura akt SK 17/12. Proponowana nowelizacja ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma na celu przede wszystkim uzupełnienie tej ustawy o przepisy regulujące kwestie terminu wniesienia skargi kasacyjnej w przypadku wystąpienia przez stronę z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obejmującego adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego. W aktualnym stanie prawnym nie uregulowano relacji pomiędzy biegiem terminu wniesienia skargi kasacyjnej i przebiegiem procedury związanej z przyznaniem stronie prawa pomocy. Rezultatem tego jest ograniczenie możliwości efektywnego skorzystania z prawa do wniesienia skargi kasacyjnej z uwagi na istotne skrócenie w praktyce 30-dniowego terminu na wywiedzenie tego środka. Chciałabym tutaj wtrącić taką rzecz. W opinii prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęcie rozwiązań z Kodeksu postępowania cywilnego... Chodzi o to, że jest zarzut, że tutaj nie jest zachowana odrębność postępowania administracyjnego. Natomiast ja chciałabym zwrócić uwagę na jedno, bo myślę właśnie odwrotnie niż prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, że ta odrębność w postępowaniu administracyjnym jest zawarta w art. 8 K.p.a. mówiącym, iż strona w postępowaniu administracyjnym ma być tak poinformowana, żeby nie ponieść z tego tytułu żadnej szkody. Dlatego wydaje mi się, że doprecyzowanie środków zaskarżenia również przed sądem administracyjnym jest jak najbardziej wskazane, żeby zachować ciągłość postępowania administracyjnego, chodzi o pewną logiczną całość. Aktualnie trwają prace parlamentarne nad projektem ustawy o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Chodzi o podkomisję nadzwyczajną do rozpatrzenia przedstawionego przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projektu zmiany ustawy o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mój klub jest zdania, iż ten projekt odnoszący się do tej bardzo szczegółowej regulacji powinien być rozpatrzony właśnie tam. Argumentacja zawarta w uzasadnieniu projektu i w załączonych opiniach z pewnością pozwolą przyczynić się do uregulowania tej kwestii w sposób jak najbardziej optymalny. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Zych
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Senatorze! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego zapoznał się z senackim projektem ustawy o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i uznaje, że rzeczywiście problematyka w nim omawiana jest ważna i trzeba ją rozstrzygnąć. Panie senatorze, kiedy przeczytałem opinie Krajowej Rady Radców Prawnych i Naczelnej Rady Adwokackiej, to się zdziwiłem, bo ich członkowie prawdopodobnie w ogóle tego nie czytali. No zastanówmy się. Art. 253 § 1 mówi, że o wyznaczenie adwokata, radcy prawnego sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej itd. W art. 253 § 2 mówi się, że okręgowa rada adwokacka, rada radców prawnych w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia wyznacza pełnomocnika i zawiadamia go o wyznaczeniu. Zarówno Krajowa Rada Radców Prawnych, jak i Naczelna Rada Adwokacka liczą około 100 osób i według własnych uregulowań zbierają się mniej więcej raz na trzy miesiące. Jeżeli taki zapis zostanie, to dopiero powstanie dla nich problem, bo oni się nie zastawią tym, że prezes jeden czy drugi to podpisze, bo to będzie niezgodne z ustawą. To ma wyznaczyć Krajowa Rada Radców Prawnych, to ma wyznaczyć Naczelna Rada Adwokacka. Ale proszę bardzo, ani jeden samorząd, ani drugi nie zwracają na to uwagi. Czyli uważają po prostu tak: co to za problem, prezes podpisze i będzie wszystko w porządku. Ale nie będzie w porządku. Jeżeli zwracamy uwagę na tworzenie prawa, to potem trzeba będzie egzekwować jego stosowanie. To jest formalność i tak będzie decydował prezes, a jeżeli chodzi o izby okręgowe, to będą to dziekani. To jest przepis bardzo formalny, a więc zamiast mówić o radach, powinno być prosto określone: dziekan okręgowej rady adwokackiej czy radców prawnych dostaje zawiadomienie i on już wie, co dalej z tym robić. Tak że sądzę, że ten przepis w interesie tych samorządów, żeby była też taka czystość, powinien być troszeczkę przeredagowany, inaczej sformułowany. Dziękuję.
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Jak to się dzieje, że dwa różne składy Naczelnego Sądu Administracyjnego wydają odmienne co do istoty sprawy orzeczenia, co skutkuje skierowaniem sprawy do Trybunału Konstytucyjnego? Czy nie można w kluczowych sprawach wypracować jednolitej linii orzeczniczej? Czy mocą nowelizacji, nad którą procedujemy, unormowane zostaną 2 zdarzenia: bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i wszczęcie procedury mającej na celu przyznanie stronie prawa pomocy? Czy termin do wniesienia skargi kasacyjnej dla nowo ustanowionego pełnomocnika strony będzie biegł niejako ˝na nowo˝? Jak należałoby odnieść się do sugestii prokuratora generalnego, jeżeli chodzi o przeniesienie na grunt Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uregulowania z art. 117 3 § 2 K.p.c.?
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Prawdę powiedziawszy, mamy pewien kłopot związany z procedowanym projektem. Oczywiście ten kłopot wynika z faktu, że aktualnie, i to na poziomie podkomisji, pracujemy już nad ustawą o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jest to przygotowana przez Kancelarię Prezydenta RP duża nowela, która ma na celu głębsze zreformowanie systemu sądowej kontroli administracji publicznej. Dzisiejszy projekt jest pomysłem Senatu inspirowanym przez wyrok Trybunału Konstytucyjnego i, jak podnosi w swej opinii Krajowa Rada Sądownictwa, pomysłem zbędnym, bowiem kompleksowa nowelizacja, która jest w podkomisji, zawiera m.in. regulacje dotyczące biegu terminu na złożenie skargi kasacyjnej dla strony, która złożyła wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu przed upływem terminu, o którym mowa w art. 177 § 1 nowelizowanej ustawy. Zdaniem KRS propozycje te czynią zadość wnioskom płynącym z uzasadnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który później posłużył jako punkt wyjścia dla projektu senackiego. Krytycznie o propozycji Senatu wypowiada się Naczelny Sąd Administracyjny, który wyraża pogląd, że rozwiązania w niej zawarte będą wpływały na przedłużenie postępowania sądowoadministracyjnego, choćby przez w istocie dodatkowe doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu, mimo uprzedniego doręczenia tego odpisu stronie zgodnie z art. 141 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. NSA wyraża także pogląd, że część przyjętych przez Senat rozwiązań wykracza poza wskazania legislacyjne zawarte w wyroku trybunału, a część może stanowić podstawę do nadużywania uprawnień procesowych przez stronę składającą skargę kasacyjną. Nie mówiąc o tym, że zdaniem NSA nie zawsze zasadne jest przenoszenie wprost pewnych rozwiązań z Kodeksu postępowania cywilnego do postępowania sądowoadministracyjnego. Przeciwne stanowisko zajął minister sprawiedliwości, który pochwalił projekt, m.in. za uzupełnienie procedury sądowoadministracyjnej o regulację wzorowaną na przepisach K.p.c., i postulował kontynuowanie prac legislacyjnych. Nie wdając się w szczegóły, trzeba wspomnieć, że z kolei Sąd Najwyższy nie widzi sensu w dalszym prowadzeniu prac legislacyjnych, w przeciwieństwie do Krajowej Rady Radców Prawnych, która pozytywnie oceniła projekt. Cóż można powiedzieć? Chyba tylko tyle: masz babo placek. Zdaniem klubu Sojuszu Lewicy Demokratycznej nie mamy innego wyjścia, tylko musimy jako Sejm zająć się projektem senackim i podczas prac w podkomisji konfrontować pomysły z niego wynikające z nowelą prezydencką. To jedyny sposób na racjonalne zakończenie pracy nad postępowaniem sądowoadministracyjnym.
Mówca: Elżbieta Achinger
Data: 2014-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W bieżącym roku przypada 742. rocznica lokacji Gdowa. Jednakże, jak podaje wielu historyków, dokładna data założenia tej miejscowości pozostaje nieznana. Pierwsza źródłowa wzmianka o tej miejscowości pochodzi z 1272 r. Pod tą datą odnotowana jest informacja o rycerzu Zbigniewie z Gdowa, najprawdopodobniej Szreniawicie. By uczcić tę rocznicę, Rada Gminy Gdów podjęła uchwałę o ustanowieniu herbu, flagi, banneru, flagi stolikowej i pieczęci gminy Gdów. Symbole te uchwalono po uzyskaniu pozytywnej opinii ministra administracji i cyfryzacji. Uroczyste odczytanie uchwały Rady Gminy Gdów nastąpi podczas tegorocznego Święta Ziemi Gdowskiej, które odbędzie się 3 sierpnia 2014 r. na gdowskim Zarabiu. Umieszczony w herbie srebrny półgryf jest symbolem waleczności i odwagi, podobnie jak zbrojne ramię z mieczem, którym zastąpiona została szponiasta prawa łapa, symbol miejscowego rycerstwa. Ten element herbu symbolizuje także drobne szeregowe rycerstwo i włodyków zamieszkujących od wczesnego średniowiecza do początków XVII w. niektóre wioski tej gminy. Zbrojne ramię z mieczem nawiązuje także do bitwy gdowskiej stoczonej przez powstańców z oddziałem austriackim w 1846 r. Pofalowany srebrny pas symbolizuje rzekę Rabę przepływającą przez gminę. Pełniła ona bardzo ważną rolę w przeszłości, pełni ją w czasach współczesnych. Jest miejscem rekreacji i wypoczynku mieszkańców oraz turystów. Gmina Gdów to istotnie wspaniałe miejsce na mapie Małopolski. Dzięki zrównoważonemu rozwojowi prowadzonemu przez władze gminy Gdów staje się miejscem atrakcyjnym nie tylko turystycznie, ale również gospodarczo. Z całą pewnością możemy dzisiaj stwierdzić, iż gmina Gdów jest przykładem sukcesu idei samorządu terytorialnego wprowadzonego po 1989 r. Dziękuję bardzo.