PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Halina Szymiec-Raczyńska
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedstawię wydatki na lekcje religii w byłym województwie wałbrzyskim. Uzyskałam odpowiedzi z powiatu wałbrzyskiego w 80%, z powiatu świdnickiego w 80%, powiat kłodzki dał odpowiedzi w 90%, powiat ząbkowicki w 60%, a powiat dzierżoniowski w 100%. Liczba godzin w poszczególnych powiatach i miastach w latach 2009-2012: w powiecie wałbrzyskim 117 483 godziny i koszt religii wyniósł 5 355 593,04 zł, w powiecie świdnickim, gdzie były 175 402 godziny religii wydano 8 444 618,92 zł, w powiecie kłodzkim, gdzie odbyło się 125 721 godzin lekcji wydano 9 522 415 zł, w powiecie ząbkowickim, gdzie było 36 707 godzin lekcyjnych religii, wydano 1 764 913 zł, a w powiecie dzierżoniowskim, gdzie odbyło się 125 399 lekcji religii, wydano 6 749 784 zł. Charakterystyczną rzeczą jest to, że w zasadzie powiat kłodzki niewiele się różni od powiatu wałbrzyskiego. W jednym mamy 117 tys., a w drugim 125 tys. lekcji religii. W powiecie wałbrzyskim, gdzie było 117 tys. lekcji religii, wydano 5355 tys., natomiast w powiecie kłodzkim, gdzie rządzi PiS, wydano na 125 tys. godzin lekcji religii 9 522 415 zł. (Oklaski) Natomiast w powiecie świdnickim, który w zasadzie niewiele się różni, ale mamy biskupa, na 175 tys. godzin wydano 8 440 618 zł. W sumie w ciągu tych trzech lat na lekcje religii w biednym województwie wałbrzyskim, gdzie zamyka się szkoły i jest olbrzymie bezrobocie, wydano 31 837 325 zł. Myślę, że te pieniądze naprawdę powinny być wydane z dużo większą korzyścią dla społeczeństwa na dodatkowe lekcje matematyki. Pani nauczycielka, która tutaj mówiła, już poszła. W technikach tygodniowo są dwie godziny religii, natomiast jedna godzina matematyki. (Oklaski) Politechnika Wrocławska robi już trzeci nabór kandydatów, ponieważ młodzież, niestety, nie jest w stanie zdać prostego przedmiotu, jakim jest matematyka, bo nikt tej matematyki nie uczy. Nie ma pieniędzy na dodatkowe koła zainteresowań i koła pozalekcyjne, nie ma pieniędzy na naukę języków obcych. Zamyka się szkoły, zwalnia się nauczycieli. Nikt nie bierze pod uwagę, że te 31 mln - a jesteśmy krajem, który ma olbrzymi niż demograficzny - moglibyśmy wydatkować na refundację leków stosowanych do leczenia niepłodności, na refundowanie programu in vitro, co dałoby nam około 3 mln obywateli rocznie, ale z naszym przyrostem naturalnym jest, niestety, coraz gorzej (Oklaski) I moglibyśmy spożytkować je przede wszystkim na programy leczenia chorób nowotworowych oraz na programy profilaktyczne. Niestety, żyjemy w kraju, w którym ponad 31 mln zł na tak małym i biednym terenie jak byłe województwo wałbrzyskie wydaje się na lekcje religii. Czy z pożytkiem dla społeczeństwa, to czas pokaże. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Chmielowiec (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bitwa o moje rodzinne miasto Kolbuszową rozegrała się w dniach 8 i 9 września 1939 r., podczas kampanii wrześniowej II wojny światowej. Życie mieszkańców tej podkarpackiej miejscowości zniszczyła - podobnie jak w wielu wsiach, miasteczkach, miastach - niemiecka agresja na Polskę. Niemieckim czołgom nie udało się w pierwszym dniu walk, 6 września, zająć miasta. Okupanci starali się rozproszyć siły obrońców lekkimi czołgami, przy silnym ubezpieczeniu ogniowym ze wzgórza biegnącego równolegle od strony zachodniej Kolbuszowej. Pomimo zaciętej obrony Niemcy zdobyli miasteczko 9 września 1939 r. w godzinach popołudniowych, po bitwie stoczonej z polskim oddziałem wojskowym - 4. Batalionem Fortecznym z Krakowa dowodzonym przez porucznika Andrzeja Krawca. W bitwie poległo ponad 100 obrońców miasta oraz kilkanaście osób cywilnych. Blisko 1/3 zabudowań miejskich, żydowskich kamienic i drewnianych domów mieszczańskich spłonęła. Mieszkańcy Kolbuszowej nie zapomnieli o swoich obrońcach. Na terenie Zespołu Szkół Technicznych im. Bohaterów Września 1939 r. corocznie organizowane są uroczystości upamiętniające tamte tragiczne wydarzenia. Tak też było w tym roku. Licznie zebrane delegacje samorządu powiatowego, samorządów gmin, kombatantów, zakładów pracy, uczniowie szkół średnich i gimnazjalnych, służby mundurowe w dniu 10 września 2012 r. oddały hołd walczącym o naszą ojczyznę. Całość uroczystości przygotowała młodzież ZST w Kolbuszowej. Następnie uczestnicy uroczystości udali się na cmentarz parafialny, gdzie na grobach poległych obrońców miasta złożono wiązanki kwiatów. Stojąc dziś przed Wysoką Izbą, chciałbym złożyć w 73. rocznicę bitwy o Kolbuszową hołd tym wszystkim, którzy zapisali się w historii mojej rodzinnej miejscowości, zapłacili najwyższą z możliwych cen, oddając za nią życie.
Mówca: Andrzej Dąbrowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje oświadczenie poselskie pragnę poświęcić rzymskokatolickiej parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Kłodzku, położonej w metropolii wrocławskiej, diecezji świdnickiej, dekanacie kłodzkim, która w tym roku obchodzi jubileusz 30-lecia swojego istnienia. Myśl budowy w zachodniej części Kłodzka nowego kościoła przy ul. Kardynała Stefana Wyszyńskiego, na terenie największego w mieście wielkopłytowego Osiedla im. Leona Kruczkowskiego, powstała w sercu śp. księdza proboszcza Bronisława Jelenia - jezuity, który już w roku 1980 podczas wizyt duszpasterskich zbierał podpisy z prośbą o powołanie nowej parafii. W połowie 1981 r. Kuria Metropolitalna we Wrocławiu wyraziła zgodę na budowę kościoła, a władze państwowe wydały zgodę na budowę ośrodka katechetyczno-duszpasterskiego, który miały tworzyć sala katechetyczna i sala wielofunkcyjna. Nadzór nad prowadzeniem budowy powierzono śp. księdzu Ryszardowi Dominikowi, natomiast projekt architektoniczny zlecono mgr. inż. Andrzejowi Weberowi, który po jego śmierci został autoryzowany przez mgr. inż. Andrzeja Sankowskiego. 14 września tegoż roku, w dzień Święta Podwyższenia Krzyża Świętego, w miejscu przeznaczonym na budowę świątyni odprawiona została przez księdza biskupa Tadeusza Rybaka pierwsza msza święta, podczas której poświęcono stojący do dnia dzisiejszego krzyż. Ogromne zaangażowanie parafian oraz księdza Ryszarda Dominika zaowocowało wspaniałym postępem w budowie. W 1982 r. erygowano parafię pw. Podwyższenia Krzyża Świętego. Ciężki stan wojenny nie zahamował rozbudowy nowej świątyni. W 1983 r. wybudowano blok katechetyczny, a w latach 1984-1988 obiekty administracyjno-mieszkalne. W kwietniu 1997 r. rozpoczęto długo odwlekaną budowę kościoła. Kardynał Henryk Gulbinowicz nadał powstającej świątyni tytuł: Kościół-Wotum Jubileuszu Dwutysiąclecia Narodzin Pana Jezusa. Kościół został oddany do użytku w stanie surowym w 2000 r., a przez następny rok trwała adaptacja jego wnętrza, która była finansowana m.in. z ofiar parafian. Z okazji jubileuszu 30-lecia istnienia parafii księdzu dziekanowi Julianowi Rafałce, obecnemu proboszczowi parafii, wszystkim kapłanom posługującym w tej parafii, pracownikom świeckim oraz parafianom składam wyrazy uznania za lata posługi - pełne radości, trudu, doświadczeń i zmagań. Dziękuję.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Wielu Polaków, a szczególnie tych najstarszych, bardzo się zdenerwowało, gdy okazało się, że władze stolicy przeznaczyły jakieś dwa miliony na renowację pomnika tzw. czterech śpiących, czyli obelisku poświęconego ˝wyzwalającej˝ nas Armii Czerwonej. Jej ˝wyzwalanie˝ wielu odczuło bardzo dotkliwie na własnej skórze, bo wkraczający na nasze ziemie krasnoarmiejcy popełnili niezliczoną ilość gwałtów, kradzieży i morderstw. Mieszkańcy Olsztyna też ostatnio mieli powody do oburzenia. Nie kryją go szczególnie działacze olsztyńskiego podziemia antykomunistycznego, gdyż okazało się, że niejakiego Kazimierza Dudka, komunistycznego generała i ostatniego szefa UB w Olsztynie, pochowano z najwyższymi honorami. To niewyobrażalne, ale w ostatniej drodze temu gorliwemu w tępieniu demokratycznej opozycji esbekowi towarzyszyli komendant wojewódzki Policji, sztandar Komendy Wojewódzkiej Policji w Olsztynie i asysta Policji, która nawet oddała salwę honorową. Na temat Dudka wypowiedział się mecenas Józef Lubieniecki. ˝On był siepaczem, a nie milicjantem. Ten człowiek złamał wielu ludziom życie, bezprawnie pozamykał w więzieniu. Niszczył wszelkie wolnościowe, demokratyczne działania opozycji. To skandal, że takim ludziom daje się asystę honorową. To nie był człowiek honoru!˝ - twierdzi mecenas. W Ministerstwie Spraw Zagranicznych zatrudnionych jest aż 131 pracowników, którzy są byłymi funkcjonariuszami czy też współpracownikami służb PRL. O tym fakcie poinformowała wiceminister Grażyna Bernatowicz, która m.in. stwierdziła, że w resorcie spraw zagranicznych najważniejszym kryterium jest posiadanie właściwych kompetencji merytorycznych dających rękojmię prawidłowego wykonywania zadań. To zaledwie kilka przykładów z tysięcy podobnych spraw, które na szczęście coraz częściej wyłażą spod coraz mniej szczelnej medialnej otoczki roztoczonej nad Platformą Obywatelską - czy tylko zresztą nad Platformą Obywatelską, czy też nad jakimś arcyciekawym i antyspołecznym układem, dzięki któremu zdaje się m.in., że złodziej może kraść prawie że do woli, a bandyta być może w ostatniej drodze załapie się jeszcze na salwę honorową.
Mówca: Piotr Szeliga (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dzisiejsza ˝Rzeczpospolita˝ opisuje, że PO zaleca swoim posłom, by odpowiedzialnością za aferę Amber Gold obciążali opozycję. W skrócie można powiedzieć, że wszystko, co złego dzieje się w Polsce, jest winą partii opozycyjnych. Pani marszałek, uważam, że znowu rozpoczyna się w Polsce kampania nienawiści i niesłusznego obwiniania tych, którzy chcą prawdy. Rzecznik PO, poseł Olszewski, instruując w taki sposób innych posłów PO, pokazuje, że nie zależy mu na demokratycznych standardach. Dla niego najważniejszy jest PR, który prowadzi do okłamywania Polaków. ˝Rzeczpospolita˝ dotarła do ostatnich przekazów, które poniżej cytuję. 11 sierpnia, gdy trwało zamieszanie wokół syna premiera, posłowie mieli mówić: Pierwsze wyroki w sprawie Marcina P. zapadły w czasie rządów Jarosława Kaczyńskiego. PiS nadzorował wówczas służby specjalne oraz prokuraturę i miał możliwość podjęcia odpowiednich kroków. Gdyby organy państwa w czasie rządów PiS oraz SLD działały prawidłowo, nie byłoby dzisiaj afery Amber Gold - oficjalne stanowisko klubu PO z 11 sierpnia. Gdy media ujawniają, że premier otrzymał notatkę ABW o Amber Gold w maju, czyli mógł ją wykorzystać w rozmowie z synem, PO zaleca bagatelizowanie sprawy. Posłowie dowiadują się, że: Kwestia notatki ABW to wątek poboczny. Premier zrobił w sprawie Amber Gold wszystko, co do niego należało. Zgłaszanie przez opozycję kolejnych zawiadomień do prokuratury o możliwości popełnienia przestępstwa przez premiera to nowy sposób na polityczne życie - brzmi przekaz z 7 września. Rządy PiS to najszybsza droga do bankructwa. PiS nie ma żadnej racjonalnej oferty dla wyborców, dlatego chwycił się sprawy Amber Gold, licząc, że zaszkodzi PO - oficjalne stanowisko klubu PO z 6 września. Pani marszałek, apeluję do pani i premiera Donalda Tuska o rozmowę z rzecznikiem PO i proszę o uczciwą debatę nad sytuacją w Polsce.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Swoje oświadczenie poselskie chciałbym poświęcić rzeszowskim uroczystościom dotyczącym 32. rocznicy podpisania porozumień gdańskich, które umożliwiły powstanie NSZZ ˝Solidarność˝. Podobnie jak w latach poprzednich uroczystości związane z podpisaniem porozumień gdańskich, które zadecydowały o historycznych przemianach ustrojowych w Polsce, odbyły się w kościele farnym w Rzeszowie. Mszę świętą w intencji ojczyzny celebrował w asyście czterech księży ksiądz prałat Stanisław Wójcik, nowy duszpasterz ludzi pracy diecezji rzeszowskiej. W swojej homilii ksiądz Stanisław Wójcik nawiązał do wydarzeń z sierpnia 1980 r. i sformułowanych wtedy postulatów. Wyraził wdzięczność tym członkom ˝Solidarności˝, którzy nadal stoją na straży praw ludzi pracy: ˝Oprócz walki o prawa człowieka trzeba także budować, wychowywać od podstaw, by ten nowy człowiek mógł dalej czuwać i nieść to, co szlachetne. Trzeba, by prawdy te były wciąż świeże i odnawiane˝. Po mszy świętej zgromadzeni działacze i sympatycy ˝Solidarności˝ udali się wraz z pocztami sztandarowymi na plac Farny, pod krzyż misyjny, gdzie ludzie ˝Solidarności˝ spotykali się w czasie stanu wojennego. Przed krzyżem ułożono jak co roku płonące znicze w kształt leżącego krzyża. Głos zabrał pierwszy przewodniczący Regionu Rzeszowskiego NSZZ ˝Solidarność˝ Antoni Kopaczewski, obecny wiceprzewodniczący Andrzej Filipczyk oraz ksiądz prałat Stanisław Słowik, związany z rzeszowską ˝Solidarnością˝ od chwili jej powstania. Warto wspomnieć, że 30 lat temu w kościele farnym i wokół niego, w drugą rocznicę podpisania porozumień gdańskich, na wezwanie władz podziemnej ˝Solidarności˝ zgromadziło się kilka tysięcy członków i sympatyków ˝Solidarności˝. Po mszy świętej manifestujący domagali się zniesienia stanu wojennego, zezwolenia na legalną działalność związkową oraz uwolnienia internowanych i skazanych działaczy opozycji antykomunistycznej. Milicja brutalnie zaatakowała wówczas zebranych uczestników uroczystości, używając gazów łzawiących. Byłem uczestnikiem tamtych wydarzeń. Byłem również, jak każdego roku, na tegorocznych uroczystościach 32. rocznicy porozumień gdańskich. Składając wieniec pod krzyżem misyjnym, chciałem oddać hołd tym, którzy walczyli pod sztandarami ˝Solidarności˝ o wolną, demokratyczną Polskę. Tym wspomnieniowym oświadczeniem chcę z gmachu polskiego Sejmu podziękować ludziom ˝Solidarności˝ za odwagę i determinację w walce o wolną Polskę.
Mówca: Jan Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Chciałbym w moim dzisiejszym wystąpieniu poruszyć temat rosnącego rozwarstwienia zarobków obywateli naszego państwa. Media w ostatnim czasie podały informację, iż średnie zarobki Polaków wynoszą 3600,00 zł miesięcznie. Informacja ta zaszokowała ogromne rzesze Polaków, którzy pozostają bez pracy, pracują na umowach śmieciowych lub pracują za płacę minimalną, która wynosi 1500,00 zł miesięcznie. Warto wskazać w tym miejscu, iż w Polsce bezrobocie stale rośnie, szczególnie zaś wśród osób młodych. Podane dane szokują tym bardziej, iż znaczna część społeczeństwa zarabia płacę minimalną. Wysokie średnie zarobki powstają natomiast po zsumowaniu płac minimalnych z zarobkami polskich krezusów, właścicieli Comarchu, banku PKO BP itp. Tymczasem większość Polaków żyje bardzo skromnie, ledwo wiążąc koniec z końcem. W owocach wzrostu gospodarczego naszego kraju udział ma jedynie bardzo wąska grupa przedsiębiorców, którzy często uwłaszczyli się na majątku państwowym. Polska jest bardzo niesolidarnym państwem, gdzie dobrze żyje się zaledwie małej grupie biznesmenów i ludzi powiązanych z układem władzy. Państwo musi dzisiaj wprowadzać rozwiązania prawne, które spowodują zmniejszanie się rozwarstwienia naszego społeczeństwa. Duże rozwarstwienie zarobków charakteryzuje kraje biedne z Azji, Afryki i Ameryki Południowej. Niestety Polska na mapie świata jawi się jako kraj, gdzie istnieją duże kontrasty pomiędzy bogatymi i biednymi. Polityka finansowa państwa musi zacząć zauważać ten fakt i rozpocząć niwelowanie ogromnego rozwarstwienia zarobków wśród Polaków. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Jarosław Żaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W roku 2011 produkcja chmielu wzrosła o 30%, co pozwoliło zebrać 2426 ton. Mimo nieznacznego wzrostu produkcji sytuacja plantatorów pogorszyła się. W sposób szczególny widoczne jest to na Lubelszczyźnie - centrum uprawy chmielu w Polsce (ok. 90% plantacji). Choć surowiec jest doskonałej jakości, to rolnicy nie mogli sprzedać dużej części chmielu ze zbiorów z 2011 r. Proponowana cena w punktach skupu surowca nie gwarantowała zwrotu kosztów produkcji. Cena kontraktowa wynosiła ok. 12 zł za 1 kg szyszek. Na wolnym rynku punkty skupu proponowały jednak zdecydowanie niższa cenę, 2-6 zł za kg. Jeśli nie będzie pomocy rządu, rolnicy będą musieli rezygnować z prowadzenia plantacji. Już w 2010 r. powierzchnia upraw zmniejszyła się o 300 ha, a w 2011 r. - o kolejne 220,6 ha, co stanowi redukcję areału w stosunku do roku 2010 o 12%. Dalsza likwidacja plantacji może grozić bezpowrotną utratą produkcji tego surowca w naszym kraju. Z sytuacją polskich producentów chmielu wiąże się bezpośrednio przeprowadzona w przeszłości prywatyzacja browarów. Większość zakładów została sprywatyzowana przy udziale kapitału zagranicznego i to od właścicieli browarów zależy, jakie będzie źródło pochodzenia surowca, a ponieważ nie są zainteresowani zakupem polskiego surowca, plantatorzy mają coraz większy problem z jego zbyciem mimo tendencji wzrostowej produkcji. Nastąpiło drastyczne załamanie rynku chmielarskiego w Polsce. Krajowe podmioty skupowo-przetwórcze nie mogą sprzedać browarom części wcześniej przez nie zamówionych produktów, ponieważ wiele browarów zakupiło surowiec chmielowy za granicą, co powoduje ograniczenie skupu chmielu. Wszystkie te fakty świadczą o potrzebie podjęcia działań zapobiegawczych w tej trudnej sytuacji. Konieczne są: ustabilizowanie rynku chmielarskiego w kraju i poprawa opłacalności produkcji umożliwiająca godną egzystencję rolników i ich rodzin, dążenie do wprowadzenia skutecznych i honorowanych przez wszystkie strony rozwiązań systemowych, które pozwoliłyby rozwiązać ten powtarzający się problem (wspólny dla plantatorów, podmiotów skupujących i przetwarzających chmiel oraz browarów system wieloletnich umów kontraktacyjnych), kreowanie polityki, która doprowadzi do oparcia produkcji piwa produkowanego w Polsce w znacznej części na krajowych surowcach, wsparcie działań mających na celu konsolidację sektorów chmielarskiego i piwowarskiego w Polsce, przeprowadzenie w tym celu rozmów z przedstawicielami browarów z udziałem plantatorów chmielu oraz przetwórców surowca, przygotowanie informacji dotyczącej struktury asortymentowej (ile chmielu, jakiej odmiany) w celu dostosowania upraw do potrzeb działających w Polsce browarów. Oświadczam, że jako poseł na Sejm RP i członek sejmowej Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi będę wspierał wszelkie działania mogące przynieść poprawę sytuacji rolników plantatorów chmielu i wsparcie dla tej niezwykle ważnej dziedziny rolnictwa. Dziękuję bardzo. Przebieg posiedzenia
Mówca: Ewa Kołodziej
Data: 2012-09-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję pięknie. Na wstępie chcę bardzo podziękować pani minister za pochylenie się nad tym ważnym dla studentów problemem, zwłaszcza że dla części trwa jeszcze sesja poprawkowa. Dlatego wierzymy, że ten problem zostanie rozwiązany jeszcze przed rozpoczęciem nowego roku akademickiego. Zacznę od tego, że dochodzą do nas niepokojące sygnały z terenu, również ze Śląska, skąd pochodzimy. Chodzi o to, że gros uczelni, zwłaszcza niepublicznych, omija przepisy znowelizowanej ustawy o szkolnictwie wyższym. Nagminnie mamy do czynienia z procederem łamania art. 99a. Artykuł ten określa dokładnie katalog bezpłatnych usług edukacyjnych, a mianowicie uczelnie nie mogą pobierać opłat za egzaminy poprawkowe, warunkowe bądź za obronę dyplomu. Natomiast uczelnie znalazły sposób na omijanie tego przepisu i tak na przykład żerują na niewiedzy studentów, żerują na tym, że studenci nie wiedzą, że zmieniła się ustawa, wpadły także na pomysł zmiany nazewnictwa, modyfikują nazwy opłat. I tak na przykład pobierają opłaty za obowiązkowe uczestnictwo w indywidualnych konsultacjach z promotorem bądź opłaty za sprawdzenie dokumentacji niezbędnych do przeprowadzenia egzaminu dyplomowego, a to jest dokładnie to samo co opłata za egzamin dyplomowy, za który nie może być ona pobierana w myśl znowelizowanej ustawy. W związku z tym mam pytanie do pani minister, jak pani resort planuje zwalczyć ten problem. Czy są przewidywane w najbliższym czasie jakieś nowe regulacje oraz czy będą stosowane sankcje, które spowodują przestrzeganie prawa przez nieuczciwe uczelnie? Dodatkowym problemem jest jeszcze fakt, iż uczelnie często uchylają się od podpisywania aneksów do umów ze studentami i tym samym dzielą one studentów na tzw. nowych i tzw. starych, na tych, którzy podjęli naukę przed wejściem bądź po wejściu nowelizacji w życie. W związku z tym mam kolejne pytanie. Jak pani minister uważa, co byłoby skuteczne, jeśli chodzi o wpłynięcie na uczelnie, aby zechciały podpisywać aneksy ze studentami i tym samym przestrzegać prawa znowelizowanej ustawy. Dziękuję pięknie.
Mówca: Aleksandra Trybuś
Data: 2012-09-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Z odpowiedzi zrozumiałam tyle, że w zasadzie obecnie ministerstwo może tylko informować studentów i wzywać uczelnie do tego, aby nie pobierały tych opłat, nie prowadziły niedozwolonych praktyk, i w zasadzie nie ma możliwości stosowania sankcji, wyciągania jakichkolwiek konsekwencji wobec tych nielegalnych praktyk. W związku z tym moje pytanie jest takie: Czy w tym momencie należałoby rzeczywiście wprowadzić jakieś rozwiązania systemowe na przyszłość? I czy prawdą jest, że rzeczywiście w tym momencie student w zasadzie tylko może po ukończeniu studiów wezwać przed sąd taką uczelnię, która pobrała od niego te opłaty, zastosowała nielegalne praktyki? To kwestia do wyjaśnienia. Natomiast jest jeszcze jedno pytanie. W nadchodzącym roku akademickim wprowadzono ograniczenia co do liczby studentów przyjmowanych na pierwszy rok. Jednak 57 uczelni publicznych zwróciło się o możliwość podwyższenia liczby przyjętych studentów. Dlaczego resort ugiął się pod presją uczelni i jaki to będzie miało wpływ na kształt rynku pracy w przyszłości? Dziękuję.
Mówca: Nauki i Szkolnictwa Wyższego Barbara Kudrycka
Data: 2012-09-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Szanowna Pani Posłanko! To prawda, w tej chwili w zasadzie studentom w zakresie umów przysługuje droga sądowa. Natomiast ministerstwo oczywiście powinno wzywać uczelnie, i to realizuje, do naprawiania naruszeń, jeżeli je dostrzeże. Sankcje, które są zapisane w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym, dotyczą w zasadzie innych przypadków, np. niespełniania warunków do prowadzenia danego kierunku studiów. Dlatego też myślimy o tym, aby w sytuacji, w której przyznaliśmy dużo szerszą autonomię uczelniom, w tym autonomię programową, móc w przyszłości stosować sankcje wobec tych uczelni, które nie stosują się do obowiązującego prawa. Żyjemy w państwie praworządnym i wydaje się, że obowiązek przestrzegania prawa dotyczy wszystkich. Jeśli chodzi o ugięcie się przed wnioskami uczelni o zwiększenie limitu studentów na pierwszym roku, muszę przyznać, że nie dotyczy to, po pierwsze, wszystkich uczelni, a po drugie, analizowaliśmy bardzo poważnie wszystkie aspekty, które przemawiały za tym, aby uczelnie przekroczyły limit 2% zwiększenia ogólnej liczby studentów z roku 2009/2010. Dlaczego? Dlatego że od roku akademickiego 2009/2010 w niektórych uczelniach następował tak znaczny przyrost studentów, że gdybyśmy zastosowali tę zasadę, okazałoby się, że uczelnie musiałyby pozbywać się studentów już studiujących. Dlatego staraliśmy się odpowiadać pozytywnie na wnioski uczelni, które często rzeczywiście przekraczały granice wyobraźni i podawały wzrost studentów o 200%, 300% czy 600%. Staraliśmy się bardzo racjonalnie odpowiadać na wnioski uczelni i tylko w tych przypadkach, w których groziło to ewentualnym ograniczaniem liczby studentów już studiujących, wychodzić naprzeciw ich oczekiwaniom. Ten wzrost, który dekretowaliśmy i na który pozwalaliśmy uczelniom, nie ma tak wysokich wartości, o jakie uczelnie prosiły. Nieraz jest to wzrost jednoliczbowy i np. 7-procentowy, w wyjątkowych przypadkach np. 22-procentowy. Dziękuję. (Oklaski)