PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Michał Kamiński
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie, ponieważ w tej sprawie brakuje nam cały czas jednoznacznego stanowiska rządu i warto przy tej okazji zadać to pytanie. Czy rząd podtrzymuje swoją wolę wypowiedzenia konwencji antyprzemocowej? Jeśli mówimy o roku kobiet, ja jestem za tą uchwałą i nasze koło będzie tę uchwałę popierać, ale warto zadać pytanie, czy rząd Beaty Szydło jest rządem, który wypowie konwencję antyprzemocową, czy utrzyma decyzję rządu pani premier Ewy Kopacz i Polska będzie przestrzegała praw wszystkich rodzin. (Oklaski) (Poseł Krystyna Pawłowicz: Nie!)
Mówca: Elżbieta Stępień
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Zabawne. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Polska jest demokratycznym krajem, w którym równość i wolność to wartości podstawowe. (Oklaski) 100 lat temu Polska dołączyła do tych krajów, w których kobiety uzyskały wyborcze prawa, dlatego jest to niezwykle ważna rocznica. Ważna dlatego, że obejmuje wszystkie dziedziny życia społecznego, dotyczy również tego, że nabywamy praw rodzinnych, wolnościowych i dotyczących pracy. Polska nigdy nie powinna zejść z tej drogi, z drogi równych praw dla wszystkich obywateli. Kobiety stanowią połowę społeczeństwa. Ich głos powinien być mocno słyszalny w kraju, dlatego proszę państwa o poparcie uchwały ogłaszającej rok 2018 Rokiem Praw Kobiet, bo jesteśmy dumni z Polek. Stworzy to też możliwość szerokiej publicznej debaty o sytuacji kobiet (Dzwonek) w życiu publicznym i pozwoli w pełni docenić rolę kobiet w Polsce. Jest to okazja...
Mówca: Iwona Śledzińska-Katarasińska
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Prawa wyborcze to bardzo ważna zdobycz demokracji. No dobrze, ale proszę państwa, to było 100 lat temu. Możemy oczywiście być wdzięczni Józefowi Piłsudskiemu, że wydał taki dekret i że kobiety w Polsce prawie jako jedne z pierwszych zdobyły prawa wyborcze, tylko ja pytam, mimo wszystko jednak chciałabym zapytać: A co dzisiaj? (Oklaski) Bo mogę podejrzewać, że gdyby dzisiaj była troska o prawa wyborcze, to nie wiem, czy Prawo i Sprawiedliwość by nam je dało. Naprawdę nie jestem taka pewna. (Oklaski) Natomiast powtórzę za panem posłem Kamińskim: Pani premier, pani jest kobietą, więc chciałabym wiedzieć, czy w Roku Praw Kobiet rząd zdecydowanie przestanie kontestować konwencję przeciwko przemocy? Czy w Roku Praw Kobiet pani zdecyduje się wejść w spór z ministrem Radziwiłłem i pigułka ˝dzień po˝ będzie pigułką bez recepty? (Poruszenie na sali) Czy w Roku Praw Kobiet (Dzwonek)...
Mówca: Iwona Śledzińska-Katarasińska
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

...umiał zadbać o nasze zdrowie. Myślę, że byłoby dobrze, we własnym interesie, gdyby pani taką deklarację złożyła. Dziękuję. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!) (Poseł Piotr Kaleta: A Kopernik też był kobietą.)
Mówca: Sprawozdawca Barbara Dziuk
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Premier! Wysoka Izbo! Dzisiaj w czasie drugiego czytania do rządowego projektu ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych, druki nr 1583 i 1617, zostało zgłoszonych sześć poprawek. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Krystyna Skowrońska: A gdzie poprawki?)
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Premier! Co się nagle stało? Wczoraj jeszcze Klub Parlamentarny PiS obiecywał w Komisji Zdrowia, że poczekacie na wspólne procedowanie projektu wraz z projektem obywatelskim, pod którym złożono ćwierć miliona podpisów. Dzisiaj nagle się okazuje, że kolanem od rana przepychamy ustawę niezgodnie z regulaminem prac Sejmu. Proszę państwa, tam na galerii siedzą przedstawiciele zawodów medycznych. Jak słuchacie suwerena? Co się stało, że nagle, w nocy, musimy procedować ustawę, która mogłaby poczekać 2 tygodnie i nic by się nie stało? A rok trzymaliście ją w zamrażarce. (Poseł Dominik Tarczyński: Trzeba było złożyć jeszcze ze dwa wnioski o przerwę.) Czyli inicjatywa społeczna pobudziła was nagle do tego, że dzisiaj w nocy... przed północą będziemy musieli przegłosować, a raczej przepchnąć, ustawę wbrew suwerenowi. (Oklaski) (Poseł Wojciech Skurkiewicz: Niech pani nie straszy przed północą.)
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Premier! Wysoka Izbo! W Polsce wymiana materiału siewnego to zaledwie 18%, w krajach Europy Zachodniej to ponad 80%. Mam do pana ministra pytanie o to, który z artykułów tej ustawy lub która poprawka senacka przyczyni się do skokowego zwiększenia skali zakupu przez rolników kwalifikowanego materiału siewnego, gdyż w mojej ocenie będzie odwrotnie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Premier! Wysoka Izbo! W imieniu wnioskodawców, posłów Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, mam zaszczyt przedstawić kandydaturę pana dr. Andrzeja Zielonackiego na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Andrzej Zielonacki urodził się w dniu 16 lutego 1954 r. w Osiecznej. Po zdaniu matury w 1972 r. w II Liceum Ogólnokształcącym w Poznaniu rozpoczął studia na kierunku prawo na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, które ukończył z wyróżnieniem w 1976 r. Równolegle od 1975 r. studiował na kierunku filologia fińska na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i uzyskał w 1982 r. dyplom magistra filologii fińskiej. Po ukończeniu studiów prawniczych w 1976 r. rozpoczął pracę w Instytucie Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk na stanowisku asystenta. W 1981 r. obronił pracę doktorską pt. ˝Zawarcie małżeństwa˝ napisaną pod kierunkiem prof. Zbigniewa Radwańskiego i wydaną w formie monografii. Do 1994 r. pracował w instytucie na stanowisku adiunkta. Odbył liczne staże i stypendia zagraniczne, m.in. we Francji, w Finlandii i na Węgrzech. Jego dorobek naukowy poza wydaną monografią, artykułami i glosami obejmuje m.in. współautorstwo komentarza do Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. W okresie 1981-1983 odbył aplikację sądową w sądzie wojewódzkim w Poznaniu, zakończoną egzaminem sędziowskim. W tym samym roku zdał egzamin radcowski. Poza pracą w Instytucie Nauk Prawnych do 1991 r. wykonywał zawód radcy prawnego. W 1989 r. uzyskał wpis na listę adwokatów Wielkopolskiej Izby Adwokackiej w Poznaniu i od 1992 r. prowadzi indywidualną kancelarię adwokacką. Ponadto od 1993 r. jest arbitrem Stałego Polubownego Sądu Gospodarczego Wielkopolskiej Izby Przemysłowo-Handlowej w Poznaniu - obecnie Sądu Arbitrażowego Izb i Organizacji Gospodarczych Wielkopolski. W latach 2001-2013 przez cztery kadencje był członkiem Okręgowej Rady Adwokackiej w Poznaniu, a na Krajowym Zjeździe Adwokatury w listopadzie 2016 r. został wybrany na członka Wyższego Sądu Dyscyplinarnego. Przez wiele lat był wykładowcą w ramach szkoleń aplikantów przy Okręgowej Radzie Adwokackiej w Poznaniu, a także patronem szeregu aplikantów. Od 2009 r. pracuje również na stanowisku adiunkta na Wydziale Prawa i Komunikacji Społecznej Wyższej Szkoły Umiejętności Społecznych w Poznaniu. Poza prowadzeniem wykładów i seminariów jest promotorem i recenzentem prac magisterskich. Jest członkiem Akademickiego Klubu Obywatelskiego im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Poznaniu. Zarówno wykształcenie, jak i bogate doświadczenie zawodowe wskazują, iż pan Andrzej Zielonacki jest dobrym kandydatem na sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Buda
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Premier! Wysoka Izbo! W imieniu Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka mam zaszczyt przedstawić opinię w sprawie wyboru na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka po rozpatrzeniu wniosku w dniu 6 czerwca 2017 r. oraz przeprowadzeniu dyskusji zaopiniowała pozytywnie kandydaturę pana Andrzeja Zielonackiego na sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Borys Budka
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Ale bardzo krótko. Panie Marszałku! Po raz kolejny państwo udowadniacie, do czego był wam potrzebny Trybunał Konstytucyjny. Głosujemy nad kolejną kandydaturą do Trybunału Konstytucyjnego, który jest już tylko i wyłącznie z nazwy. Dzisiaj pokazaliście państwo, w jak instrumentalny sposób traktujecie instytucję, która do niedawna stała na straży polskiej konstytucji. Po pierwsze, pan marszałek kieruje kuriozalny wniosek dotyczący rzekomego sporu konstytucyjnego, a tak naprawdę sporu kompetencyjnego, którego nie ma. (Poseł Dominik Tarczyński: Borys, daj spokój.) Nie ma takiego sporu, ponieważ to nie Sąd Najwyższy ułaskawił nieprawomocnie skazanych funkcjonariuszy powiązanych z państwa ugrupowaniem. Po drugie, minister sprawiedliwości - prokurator generalny nagle zorientował się, że podobno przepisy k.p.k. są niezgodne z konstytucją. A po trzecie, w swej genialności grupa państwa posłów kieruje tego samego dnia wniosek o tak naprawdę zdelegalizowanie Sądu Najwyższego. Bo czym innym jest podważanie jednej z najważniejszych kompetencji ustrojowych, a mianowicie dokonywania tak naprawdę wiążącej interpretacji prawa poprzez rozstrzyganie trudnych, spornych zagadnień prawnych? Państwo udowodniliście, że od 2 lat prowadzicie z góry zakrojoną akcję - akcję spacyfikowania Trybunału Konstytucyjnego, który w tej chwili jest trybunałem tylko i wyłącznie z nazwy. Gratuluję, że spełnia się sen Jarosława Kaczyńskiego, by nikt nie sprawował nad wami kontroli. Zniszczyliście podstawową zasadę trójpodziału władzy, zniszczyliście niezależny Trybunał Konstytucyjny i w tej chwili mamy pseudoprezesa (Dzwonek), trzech pseudosędziów i tak naprawdę pseudotrybunał konstytucyjny. Dziękuję.
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Komisja Ustawodawcza po rozpatrzeniu wniosku w sprawie wyboru na członka Komisji do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa na posiedzeniu w dniu 6 czerwca br. postanowiła kandydaturę Pawła Rabieja zaopiniować pozytywnie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Suchoń
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

A jednak muszę. Szanowny panie marszałku, na podstawie art. 184 ust. 3 pkt 1 wnoszę o 5 minut przerwy. (Oklaski) Mój wniosek dotyczy punktu, który był w pytaniach bieżących. (Głos z sali: Dla kogo ta przerwa?) Przerwa dla pani premier, z taką prośbą, aby przygotowała informację, odpowiedź dla mieszkańców Żywiecczyzny, co z obiecaną obwodnicą, obejściem Węgierskiej Górki. Szanowni państwo, niedługo Słowacy otworzą autostradę D3. W związku z tym część ciężkiego ruchu przeniesie się z granicy w Cieszynie na granicę w Zwardoniu. W związku z tym przez Milówkę i Węgierską Górkę ruszą ciężkie tiry. Pani premier obiecała w Bielsku-Białej, że powstanie ta obwodnica.
Mówca: Szymon Giżyński
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Rozmowa Ryszarda z Grzegorzem na kanwie wiersza ˝Przypowieść˝ Zuzanny Ginczanki. (Poseł Sławomir Nitras: O, posłuchajcie!) Raz się zeszedł niemowa z niemową, by się wspólną rozerwać rozmową, i zaczęli rozmawiać - bez słowa, jak to zwykle z niemową niemowa. Rozmawiali ze sobą - na migi, na szturchańce, na miny i figi, i od słowa takiego do słowa na tor śliski wkroczyła rozmowa. Ryszard palce ułożył w nożyce, a znaczyło to: - Cóż w polityce? Grzegorz mrugnął, a każdy to wie, że mruganie takie znaczy: - Źle! Wtedy Ryszard uśmiechnął się czule, lecz ten uśmiech powiadał: - Precz z królem! Więc i Grzegorz uśmiechnął się, lecz i ten uśmiech także mówił: - Precz! Tak się zaczął ten spisek dziwaczny, uśmiechnięty, mrugnięty, dwuznaczny i już z całej totalnej ziemi wielkim tłumem nadciągnęli niemi. Utworzyli z niemową na czele taki pochód, jakich jest niewiele, zbuntowany, rozkrzyczany na migi, cały gniew wkładający - w podrygi. A gdy przyszedł, czyniąc mały hałas, cały pochód pod sejmowy pałac, to tłum milczał, milczał jak zaklęty, bowiem mowę i głos miał odjęty. I tak stał zbuntowany na migi, cały gniew wkładający w podrygi, aż na koniec się rozszedł bez słowa jeden z drugim milczący niemowa. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Joachim Brudziński)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! We wtorek w Lipowej na Żywiecczyźnie pożegnaliśmy w ostatniej drodze Władysława Bułkę, byłego posła dwóch kadencji oraz senatora, dziennikarza, związkowca i społecznika. Niech mi wolno będzie wspomnieć tę sylwetkę. Władysław Bułka zawsze był związany z Żywiecczyzną, gdzie się urodził i mieszkał. W 1988 r. został redaktorem naczelnym wydawanej do tej pory ˝Gazety Żywieckiej˝ oraz członkiem Krakowskiego Oddziału Związku Literatów Polskich. W latach 1993-2001 z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej sprawował mandat posła II i III kadencji, następnie do 2005 r. zasiadał w Senacie, reprezentując okręg bielski. Władysław Bułka był parlamentarzystą z Żywiecczyzny o najdłuższym stażu, jeśli chodzi o posłów i senatorów wybieranych w wyborach bezpośrednich. Zawdzięczał to swojej otwartości na wszystkie środowiska i ludzi, z którymi chętnie rozmawiał i którym pomagał bez względu na ich przekonania i poglądy. Do problemów podchodził z otwartym sercem, pogodą ducha i z entuzjazmem je rozwiązywał. W pracy parlamentarnej zawsze koncentrował się na sprawach regionu. Kochał Żywiecczyznę i górali, kochał Polskę. Dbał o regionalną kulturę, gromadził pamiątki, założył w swoim domu izbę regionalną. Był autorem publikacji i redaktorem gazety, w której uwagę poświęcał lokalnym sprawom. To świadectwo, jak bardzo Władysław Bułka był związany z lokalną tożsamością, jak wiele poświęcał, by ją utrwalać. Będziemy go wspominać i będzie nam go brakowało. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Cicholska
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 20 lat temu członkostwo w Radzie Bezpieczeństwa utorowało nam drogę do NATO. Były to lata 1996 i 1997. Tym razem uzyskaliśmy poparcie 190 krajów świata. Nasza niedoceniana i tak strofowana przez opozycję totalną dyplomacja odniosła wielki sukces, który na pewno przełoży się na rangę naszego kraju, na pozycję Polski w Europie i w świecie, ułatwi kontakty ekonomiczne. Składam gratulacje panu prezydentowi, pani premier Beacie Szydło, panu ministrowi Waszczykowskiemu i wszystkim naszym dyplomatom, którym zawdzięczamy ten sukces. Można powiedzieć, jest to nasz sukces, sukces Polaków, sukces całej Polski. Niektórzy jednak tego nie zauważają. Drodzy państwo z opozycji, było 27:1, teraz mamy zwycięstwo 190:0. Po sportowemu pytam: Który wynik jest lepszy? Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Chmiel
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Stadnina ogierów w Starogardzie Gdańskim jest historyczną stadniną z przedwojennymi tradycjami. Majątek zakładu niszczeje, a sama stadnina jest w katastrofalnym stanie. Stadnina należy obecnie do Agencji Nieruchomości Rolnych. Nie ma wystarczających funduszy na przeprowadzenie niezbędnych remontów, które pozwoliłyby uratować ogiery, które są w niej hodowane. Niepokojące sygnały dotyczące placówki pojawiły się już kilka miesięcy temu. Mówiło się o jej likwidacji. ANR twierdzi, że o zamknięciu placówki nie ma mowy. Przyjęto program naprawczy, który jednak niewiele pomógł. Agencja Nieruchomości Rolnych najchętniej stadninę by sprzedała. Z pomysłem sprzedaży nie zgadzają się, szczęśliwie, samorządowcy ze Starogardu Gdańskiego z prezydentem tego miasta na czele. Prezydent Janusz Stankowiak zaproponował, że miasto przejmie nieodpłatnie placówkę od ANR. Agencja jednak nie chce zgodzić się na nieodpłatne przekazanie tej stadniny samorządowi. Stado ogierów kilka lat temu wyceniono na 6 mln zł. Zwracam się do pana ministra rolnictwa i rozwoju wsi, który sprawuje nadzór nad Agencją Nieruchomości Rolnych, o zachowanie stada ogierów w Starogardzie Gdańskim. Dziękuję bardzo.
Mówca: Barbara Dziuk
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzisiejsze oświadczenie dotyczy oddania czci tym, którzy polegli w służbie ojczyźnie 10 kwietnia 2010 r. Od pewnego czasu bulwersowani jesteśmy informacjami o ekshumacjach ofiar katastrofy samolotu TU-154. Rodziny ofiar od dnia katastrofy nie zaznały spokoju, a teraz okazuje się, że do dziś modlą się i zapalają znicze nad cudzymi szczątkami. Każda cywilizacja, każda kultura odnosiła się do swoich zmarłych z wielką czcią i nabożnością. Miejsce pochówku jest dla wielu kultur miejscem świętym, miejscem kultu, a zmarłego traktuje się szczególnie, podobnie jak sam akt pogrzebu. U nas żywi i martwi są nadal ofiarami katastrofy TU-154 i nie mają spokoju, a to wszystko za sprawą kłamstwa. Pierwsze ciągnie drugie, a trzecie wlecze się za nimi. Nikt nie ma wątpliwości, że katastrofa nie mogła nas zastać przygotowanymi. Nikt nie wątpi, że mogły się stać rzeczy dziwne. Ale tych dziwnych jest nadto za dużo. Ilość przypadków zwykłego niechlujstwa jest zbyt duża. Nie dochowano też żadnej dbałości o szczątki doczesne wielu ofiar, w tym głowy państwa. W trumnie prezydenta Lecha Kaczyńskiego znaleziono fragmenty ciał dwóch innych osób. Bulwersujące są tłumaczenia polityków w sprawie, za którą byli i są odpowiedzialni. A poziom wypowiedzi jest żenujący. Prokuratura przeprowadziła 27 ekshumacji, w czerwcu będzie ich 6, a do końca roku planowanych jest 26. Prokuratura zamierza zakończyć je w przyszłym roku. Stwierdzono zamianę dwóch ciał: Piotra Nurowskiego i Mariusza Handzlika. W 9 trumnach znalazły się ciała ofiar katastrofy - poinformował nas zastępca prokuratora generalnego Marek Pasionek. Jeśli dziś można było przeprowadzić ekshumację, ustalić szczegóły ważne dla bliskich, to o ile to by było prostsze od razu po katastrofie. Media rozdrapują rany, rodziny żyją w nieustannym napięciu. Ileż można było tym ludziom oszczędzić bólu. Wystarczyło powiedzieć prawdę i przeprowadzić ekshumacje rzetelnie. Ktoś był wygodny, ktoś skłamał dla świętego spokoju. I święty spokój runął. Szkoda, że dach znowu spadł na głowę ofiar żywych i umarłych. Jedni i drudzy pragną ciszy. Okres żałoby nie może trwać w nieskończoność. Sprawę trzeba szybko wyjaśnić i zamknąć. Zamknąć drzwi przed nosem mediów. To nie spektakl, to nie są żarty. Media muszą znaleźć sobie inną pożywkę. Ci umarli chcą już umrzeć naprawdę i wołają o spokój i modlitwę na swoich cmentarzach, a ich najbliżsi chcieliby wreszcie godnie rozstać się z bliskimi i żyć w spokoju sumienia, że zrobili wszystko, co było w ich mocy. Cześć ich pamięci! Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W dniu 25 maja 2017 r. na 42. posiedzeniu Sejmu odbyło się trzecie czytanie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie prawnej odmian roślin. W głosowaniu nr 16 nad przyjęciem w całości projektu ustawy w brzmieniu z druku nr 1574 omyłkowo zagłosowałem za przyjęciem projektu ustawy, wbrew złożonemu przeze mnie w drugim czytaniu wnioskowi o odrzucenie projektu ustawy oraz moim negatywnym wypowiedziom co do procedowanej ustawy. W związku z pomyłką przepraszam. Niestety ustawa nie zasługuje na poparcie, gdyż rozwiązuje tylko jeden problem, odstępstwo rolne, który należało rozwiązać, ale nie rozwiązuje problemów nasiennictwa, hodowli i postępu biologicznego, co w tej chwili jest najważniejsze dla polskich rolników. W krajach Europy Zachodniej wymiana materiału siewnego to jest powyżej 80%, w Polsce to zaledwie 18%. Dlatego nie można pisać ustaw cząstkowych, należy całościowo rozwiązać problem, aby polscy rolnicy mieli dostęp do taniego i dobrej jakości materiału siewnego, który będzie dostosowany do naszych warunków klimatycznych. Dziękuję.
Mówca: Waldemar Andzel (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Oświadczenie poselskie w sprawie 95. rocznicy powrotu Górnego Śląska do macierzy Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W tym roku obchodzimy 95. rocznicę objęcia Górnego Śląska przez Rzeczpospolitą. Dokładnie 20 czerwca 1922 r. w Katowicach odbyła się główna uroczystość objęcia Górnego Śląska przez administrację polską. Dlatego też chciałbym przypomnieć przebieg tego jakże ważnego dla Rzeczypospolitej wydarzenia. Wraz z końcem I wojny światowej, w listopadzie 1918 r., po 123 latach zaborów na mapy Europy powróciła Rzeczpospolita Polska. Jednym z postanowień traktatu wersalskiego była decyzja o zorganizowaniu na Górnym Śląsku plebiscytu, na podstawie którego rozstrzygnięta zostałaby kwestia przynależności państwowej Górnego Śląska należącego wcześniej do państwa niemieckiego. Zanim jednak ogłoszono plebiscyt, doszło do dwóch powstań śląskich, a plebiscyt ostatecznie przeprowadzony został 20 marca 1921 r. W głosowaniu dopuszczono udział osób, które wcześniej wyemigrowały ze Śląska. Wobec ściągnięcia z Niemiec blisko 200 tys. emigrantów głosujący za przynależnością do Polski okazali się mniejszością i stanowili 40,3%. Kiedy Międzynarodowa Komisja Rządowo-Plebiscytowa ogłosiła swoje propozycje podziału Górnego Śląska, zdecydowanie niekorzystne dla Polaków, wzburzenie zwolenników przyłączenia do Polski było ogromne. Na znak protestu Polska Organizacja Wojskowa Górnego Śląska zintensyfikowała przygotowania powstańcze i mimo braku zgody Ministerstwa Spraw Wojskowych II RP w nocy z 2 na 3 maja 1921 r. rozpoczęły się walki. Kierował nimi Wojciech Korfanty, wieloletni działacz narodowy i polityczny na Śląsku. Szybkość ataku śląskiego POW zaskoczyła przeciwnika, co pozwoliło zająć powstańcom znaczną część terenu plebiscytowego. Decyzją Konferencji Ambasadorów w Paryżu z 20 października 1921 r. II RP otrzymała 30% terytorium Górnego Śląska, ale z 46% ludności i zdecydowaną większością obiektów przemysłowych. W Polsce znalazły się m.in. Katowice, Świętochłowice, Królewska Huta (obecny Chorzów), Rybnik, Lubliniec, Tarnowskie Góry i Pszczyna. Wydarzenie to wieńczyło kilkuletni okres zmagań dyplomatycznych i militarnych o sporny region, w których stronami były odrodzona Polska i pokonane w I wojnie światowej Niemcy. W ten sposób ziściło się marzenie wielu Ślązaków. Ich poświęcenie w powstaniach 1919, 1920 i 1921 r. oraz zaangażowanie w akcję plebiscytową, której kulminacją był sam plebiscyt przeprowadzony 20 marca 1921 r., przyniosło skutki. Oczywiście nie miałoby to miejsca bez wsparcia ze strony władz i społeczeństwa polskiego. Sukces, jakim niewątpliwie była inkorporacja regionu, wywołał entuzjazm społeczeństwa polskiego.
Mówca: Jarosław Gonciarz (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Oświadczenie w sprawie przypłynięcia do Polski pierwszego statku z gazem skroplonym ze Stanów Zjednoczonych Dziś w terminalu LNG im. prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Świnoujściu odbyło się niezwykle ważne i znamienne wydarzenie dla realizacji idei bezpieczeństwa energetycznego naszego kraju. W dzisiejszym dniu zaczęto rozładunek skroplonego gazu, który w zeszłym miesiącu Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo zakupiło od amerykańskiego koncernu Cheniere Energy. Ten zakup to pierwsza dostawa skroplonego gazu ze Stanów Zjednoczonych, która dotarła do Polski i do Europy Środkowej. Skroplony gaz zostanie teraz poddany procesowi tzw. regazyfikacji, a po jego zakończeniu paliwo trafi do polskiej sieci gazowej. Dzisiejszy dzień jest ważny również ze względu na to, że zapoczątkowaliśmy nową relację handlową. Wszyscy wiążemy z tym ogromne nadzieje i wierzymy, że to pierwszy transport, ale jeden z wielu takich transportów do Polski. W związku z dzisiejszym historycznym dniem chciałbym nawiązać do słów pani premier Beaty Szydło, które powiedziała, że pierwszy transport gazu z USA do Polski na pewno będzie w przyszłości odnotowywany w podręcznikach historii. Ten dzień jest symbolicznym dniem, który pokazuje, że Polska rzeczywiście realizuje idee bezpiecznego kraju. Dziękuję bardzo.