Mówca: Robert Winnicki
Data: 2016-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Po raz kolejny dzisiaj na tej sali miało miejsce, padło kłamstwo wołyńskie, bo nie było, panie pośle Święcicki, żadnego konfliktu polsko-ukraińskiego w latach 40. na Kresach Wschodnich - było ludobójstwo. Tak samo nie było konfliktu niemiecko-żydowskiego w czasie II wojny światowej, tylko było zaplanowane ludobójstwo, był Holokaust. Kresy Wschodnie doświadczyły takiego samego Holokaustu m.in. z rąk ukraińskich nacjonalistów, których dzisiaj się czci i czyni z nich podstawę dzisiejszej tożsamości narodowej na Ukrainie. I jestem przekonany, że jeśli nie w tej kadencji, to w kolejnej, któryś Sejm, oby jak najszybciej, uchwali ściganie takiego kłamstwa wołyńskiego, ściganie prawne, żeby kłamcy wołyńscy byli napiętnowani w Polsce prawem. Jest to element nie tylko naszej pedagogiki, takiej wewnętrznej higieny, jest to element naszej odpowiedzialnej polityki historycznej, bo niestety kłamstwo wołyńskie kolportowane przez elity III Rzeczypospolitej przez 27 lat wpisuje się w haniebną doktrynę Giedroycia, która wydaje haniebne owoce, która każe nam wymazać połowę polskiej tożsamości, połowę polskiej literatury, połowę polskiej duszy z naszej właśnie tożsamości narodowej. To tak, jak słusznie ktoś powiedział, jakby wyciąć sobie pół mózgu, zapomnieć o Lwowie, o Wilnie, o Kresach. I nie mam tu na myśli jakichś rewindykacji terytorialnych, ale mam na myśli trzy rzeczy. Po pierwsze, pamięć historyczną i prawdę historyczną, m.in. taką, do jakiej dążymy w tych uchwałach, w tych projektach ustaw. Po drugie, troskę o Polaków tam pozostających, którzy w imię solidaryzmu narodowego zawsze muszą być priorytetem naszej polityki na Wschodzie wobec Litwy, wobec Białorusi, wobec Ukrainy. I po trzecie wreszcie, właśnie kształtowanie, wychowanie, kulturę i edukację. Dlatego w tym roku z Jasnej Góry, ze Światowego Kongresu Kresowian poszło wołanie o muzeum Kresów Wschodnich, o placówkę, która będzie co najmniej równie dobrze finansowana jak muzeum Żydów polskich za kilkaset milionów złotych z polskiego budżetu. To jest hańba, że takiej placówki po ponad ćwierćwieczu suwerennej Polski nie posiadamy. Jest to hańbą dla wszystkich poprzednich rządów, dla całej klasy politycznej III Rzeczypospolitej, że nie ma potężnego muzeum Kresów Wschodnich, dokumentującego połowę naszej tożsamości i historii. Brak polskiej świadomości historycznej i tożsamości jest równy brakowi Śląska, Małopolski, Wielkopolski czy Mazowsza. Nie jest się w stanie zrozumieć polskości, jeśli się tego nie dotknie, jeśli się o tym nie uczy w szkole. Oczywiście mamy tutaj do czynienia z taką sytuacją, absolutnie dla mnie niezrozumiałą, w której dochodzimy wreszcie do uchwały, niestety nie ustawy - i o tę ustawę będziemy dalej walczyć, będą walczyć środowiska kresowe - w której jest mowa o ludobójstwie, są wskazani ludobójcy z OUN, z UPA, z SS Galizien, bardzo dobrze. Ta uchwała oczywiście, tak jak uchwała Senatu, wzbudzi ogromny opór, sprzeciw na Ukrainie ze strony kłamców historycznych, ze strony Wjatrowycza, ze strony banderowskiej polityki historycznej, która niestety również na tej sali znajduje swoje odzwierciedlenie, bo każdy, kto mówi o bratobójczym konflikcie w latach 40. na Ukrainie, jest kłamcą historycznym, jest wyznawcą banderowskiej polityki historycznej, nie żadnej innej. A więc dochodzimy do tego momentu, że to i tak spowoduje określoną reakcję na Ukrainie, a mimo to partia rządząca na to idzie. Czyli macie przeciwko sobie środowiska kresowe, które wiedzą, że musiały was zmusić do uchwały, do tej ustawy, a po drugie, macie przeciwko sobie, będziecie mieli Ukraińców. (Poseł Barbara Dziuk: Bez przesady.) Tak, bo oni od lat zapewniani przez kolejne polskie władze - niestety również władze z PiS-u w poprzedniej kadencji, kiedy rządziliście, czy teraz - o tym, że nie ma problemów, nagle się konfrontują, że jest duży, poważny problem. To jest absolutnie krótkowzroczne. Każdy miesiąc, każdy dzień, w którym Polska nie reaguje na banderyzm na Ukrainie, jest dniem, który pogarsza przyszłe relacje polsko-ukraińskie, bo politykę zagraniczną wobec wszystkich partnerów na całym świecie, w Europie i na całym świecie, trzeba prowadzić w jeden sposób - spokojny, ale stanowczy, zdecydowany. To jest absolutnie wieczna recepta. Polityka zagraniczna to nie jest kochaj albo rzuć, tych nienawidzimy, tych kochamy. Wobec wszystkich realizujemy nasze interesy narodowe w sposób spokojny, ale konsekwentny, stanowczy, zdecydowany.