Mówca: Jan Łopata
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam zaszczyt zabrać głos i przedstawić stanowisko w sprawie opinii połączonych Komisji Finansów Publicznych i Komisji do Spraw Unii Europejskiej o poselskim projekcie uchwały w sprawie polityki Rzeczypospolitej Polskiej w związku z kryzysem w Unii Europejskiej. Wysoka Izbo, dyskusja nad stanem i przyszłością Unii Europejskiej winna się toczyć permanentnie i przy każdej możliwej okazji. Unia Europejska jest ważną instytucją świata i pomimo poważnego kryzysu finansowego, a zapewne również niedomagań instytucjonalnych, jej dobrym funkcjonowaniem i dobrą kondycją gospodarczą Polska, w tym również polski Sejm, winna być żywotnie zainteresowana. Tak też pojmujemy inicjatywę grupy posłów, którzy złożyli projekt uchwały w przytaczanej sprawie w Wysokiej Izbie. Ten dokument, którym połączone komisje zajmowały się na swym posiedzeniu, jak już było mówione, 10 maja, jest jednak, co też udowodniła dyskusja na posiedzeniu połączonych komisji, wewnętrznie niespójny, merytorycznie niespójny. Są zapisy, które można określić, powtarzając za klasykiem, jako oczywistą oczywistość, ale są również zapisy kontrowersyjne czy też wprost nieprawdziwe. Mimo upływu już 8 lat od wstąpienia Polski do Unii Europejskiej dyskusja czy też polemika pomiędzy eurosceptykami i euroentuzjastami nie zmniejsza się, a zaryzykowałbym twierdzenie, że się zaostrza. Myślę jednak, patrząc na zachodzące zmiany w otaczających nas środowiskach, że Polska dokonała cywilizacyjnego skoku. Skoku, który został dokonany wysiłkiem wszystkich Polaków, marzących i pragnących lepiej i wartościowiej żyć. Skoku, który byłby trudniejszy do uczynienia, gdyby nie europejska współpraca, gdyby również nie europejskie pieniądze. Przysłowiowe wyciskanie ˝brukselki˝ stało się naszą narodową, polską specjalnością. Moim zdaniem, naszym zdaniem musimy unikać w oficjalnych dokumentach kontrowersyjnych, nieprawdziwych sformułowań, zaś winniśmy, mając świadomość całej złożoności problemów stojących przed Unią Europejską, a w szczególnością przed unią walutową, a także naszej dalekiej do niej drogi, wspierać państwa tam funkcjonujące z przeświadczeniem o korzyściach płynących ze współpracy Polski z tymi państwami. To nie jest tak, że upadek Grecji, wyjście Grecji czy innego państwa ze wspólnoty walutowej odbędzie się bez konsekwencji dla Polski, dla polskiej gospodarki, dla polskiej waluty. W zglobalizowanym świecie te, jak również inne zdarzenia odbijają się rykoszetem niestety również na nas. W tym kontekście, w tym świetle należy oceniać dyskusję i ewentualną pomoc Narodowego Banku Polskiego dla Międzynarodowego Funduszu Walutowego w ramach paktu fiskalnego. Wysoki Sejmie! Na początku polskiej transformacji, na początku polskiej drogi do demokracji i gospodarki rynkowej eksport był traktowany jako przysłowiowa kula u nogi. Trzeba również powiedzieć, że był niedoceniany. Z danych, które posiadam, wynika, że w 1985 r. wartość polskiego eksportu na jednego mieszkańca wynosiła 380 dolarów, 10 lat później, czyli w 1995 r., niewiele więcej - 593 dolary. Przyspieszenie nastąpiło w roku 2000. W roku 2005 wartość eksportu per capita osiągnęła poziom 2300 dolarów, a w roku 2010 - 4184 dolary. Może jeszcze jedne dane statystyczne, by nie spotkać się z krytyką. Otóż w latach 1990-2010 wartość polskiego eksportu wzrosła 6-krotnie, licząc w cenach stałych. Może te przytoczone przeze mnie dane pomogą zrozumieć istotę i skalę zachodzących zmian, w których Polska uczestniczy. Nie można ani nie trzeba mało przemyślanymi, niespójnymi merytorycznie dokumentami stwarzać nieprawdziwego obrazu zachodzących zmian. Dlatego też podzielamy opinię połączonych Komisji Finansów Publicznych i Komisji do Spraw Unii Europejskiej w tej sprawie z 10 maja. Dziękuję bardzo. (Oklaski)