PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Witold Klepacz
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W czerwcu 2012 r. pan poseł Jerzy Borkowski skierował konkretne pytania w sprawie dublowanych zakupów w Biurze Informatyki PKP PLK SA. W odpowiedzi na jego zapytania pan minister zobowiązał się do przedstawienia na forum Sejmu wyników przeprowadzonej kontroli do końca czerwca i zapewniał zgromadzonych, że nic nie zostanie zamiecione pod dywan. Czy ktoś z pań posłanek i panów posłów miał okazję zapoznać się z wynikami przeprowadzonej kontroli? Na to pytanie należy odpowiedzieć, że nie. Niewiele czasu zajęło mi ustalenie okresu, w którym miały miejsce podwójne zakupy - był to rok 2010 i 2011. W rocznym raporcie spółki PLK SA za rok 2011 napisano, że w celu zmniejszenia ryzyka występowania zakłóceń w strukturze systemu informatycznego spółki spowodowanych działaniem czynników niepożądanych wdrożono i rozwija się system monitorowania bezpieczeństwa. Z kolei w specyfikacji istotnych warunków zamówienia, która została opublikowana w marcu 2012 r. na platformie przetargowej spółki, od wykonawcy oczekuje się stworzenia koncepcji systemu monitorowania bezpieczeństwa w oparciu o licencję Microsoftu. Podobne zapisy znajdziemy na temat systemu zarządzania projektami inwestycyjnymi. W raporcie napisano, że sprawny przepływ informacji jest jednym z podstawowych elementów zapewniających PKP PLK SA sukces gospodarczy, a rok 2011 był kolejnym rokiem dynamicznych zmian w zasobach informatycznych spółki. Widać zatem wyraźnie sukces gospodarczy spółki, który objawia się z roku na rok zwiększoną stratą finansową, w której udział mają podwójne i potrójne zakupy. Czy ministerstwo uważa, że likwidacja stanowiska członka zarządu odpowiadającego za pion informatyki w PKP PLK SA oraz późniejsze odwołanie dyrektora biura informatyki wyczerpuje wszystkie możliwości pociągnięcia do odpowiedzialności osób, które bezpośrednio odpowiadają za wielomilionową niegospodarność w tej spółce? Jak ministerstwo wytłumaczy fakt, że osoba pełniąca funkcję wiceprezesa...
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Domniemywamy, że biuro kontroli spółki posiadało znacznie wcześniej konkretne informacje dotyczące niegospodarności, dublowanych zakupów, płacenia za rzeczy niewykonane. Mało tego, również domniemywamy, że przewodniczący rady nadzorczej, a jednocześnie dyrektor w ministerstwie transportu, posiadał znacznie szersze informacje pozwalające na podjęcie zdecydowanych kroków zapobiegających dalszej niegospodarności oraz na ujawnienie i pociągnięcie do odpowiedzialności pseudolobbystów, to znaczy tych osób, które te zapotrzebowania wykonywały, powołujących się w dodatku na wpływy w zarządzie spółki PKP Polskie Linie Kolejowe SA. Dlaczego w dalszym ciągu tak funkcjonuje ten nadzór i czy ministerstwo odkryło nazwisko pseudolobbysty, któremu ochronę zapewnił, jak domniemywamy, przewodniczący rady nadzorczej spółki PKP Polskie Linie Kolejowe SA? Dziękuję.
Mówca: Zbigniew Sosnowski
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Szanowny Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Z dniem 1 stycznia 2013 r. mają wejść w życie rozporządzenia w sprawie zniesienia niektórych sądów rejonowych oraz w sprawie ustalenia siedzib i obszarów właściwości sądów apelacyjnych, sądów okręgowych i sądów rejonowych. Jednak zakończenie procesu legislacyjnego ustawy o okręgach sądowych sądów powszechnych oraz zmianie ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych po tym terminie może doprowadzić do chaosu w obowiązującym prawie i w organizacji sądów, bowiem rozporządzenia te stoją w sprzeczności z projektowaną ustawą. Plany podpisania rozporządzenia w sprawie zniesienia niektórych sądów rejonowych spotkały się z wielką krytyką środowisk lokalnych oraz prawniczych. Pomysł pana ministra spowodował powstanie społecznej inicjatywy skupionej na obronie dotychczasowego ustroju sądów powszechnych. Projekt obywatelski trafił do laski marszałkowskiej i do tej pory pozostaje jedynie w przysłowiowej zamrażarce. Likwidacja sądów rejonowych to dyskryminacja wielu małych powiatów i jego mieszkańców. Takie przekonanie panuje we wszystkich powiatach, w których mają być zlikwidowane sądy rejonowe. Dla mnie najlepszym tego przykładem jest powiat rypiński. Przeciętny Kowalski będzie zmuszony w skrajnych przypadkach podróżować kilkadziesiąt kilometrów do właściwego wydziału sądu. Nie dotyczy to wyłącznie tych obywateli, także sędziowie będą zmuszeni podróżować między sądami, bądź codziennie dojeżdżać ze swojego miejsca zamieszkania, co spowoduje dodatkowe koszty związane z ich pracą, nie wspominając już o kosztach związanych ze zmianami administracyjnymi wywołanymi reorganizacją. W związku z powyższym prosimy o odpowiedź na następujące pytania: Jaki wymiar oszczędności przyniesie wprowadzona zmiana? Pytanie drugie: Czy poza skłóceniem lokalnych środowisk samorządowych reforma ta przyniesie pozytywne skutki? Pytanie trzecie: Minister sprawiedliwości twierdzi, że reforma niczego nie zmieni. Jeśli tak, to dlaczego podpisał rozporządzenie? I pytanie czwarte: Skąd wynika pośpiech ministra Gowina przy podpisaniu rozporządzenia, skoro tryb wprowadzonej zmiany został zakwestionowany skargą konstytucyjną? Dziękuję za uwagę.
Mówca: Zbigniew Włodkowski
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, panie marszałku. Pan minister Gowin wielokrotnie podkreślał, zresztą zrobił to również pan minister w pierwszym zdaniu swojej wypowiedzi, że sądy nie są likwidowane, lecz jedynie przekształcane w wydziały zamiejscowe. Pan prof. Kulesza, twórca systemu samorządowego w Polsce, w dzisiejszej ˝Rzeczpospolitej˝ zauważa, że wydział sądu to prawie sąd. Podkreśla jednocześnie, że to ˝prawie˝ w tym przypadku robi dużą różnicę, bo albo mamy poczucie, że żyjemy w dobrze zorganizowanej przestrzeni instytucjonalnej, albo że jesteśmy odstawieni na peryferie. Pytanie, panie ministrze: Czy pan minister zamierza przeprowadzić poważną, całościową restrukturyzację sądownictwa w Polsce, czy jednak nadal będzie pan minister przeprowadzał zmiany, wskutek których ma dojść do degradacji mniejszych samorządów, głównie powiatów?
Mówca: Edward Siarka
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Opinia publiczna jest zaniepokojona zawirowaniami wokół procesu prywatyzacji Polskich Kolei Linowych SA. Na przełomie września i października br. miały zostać podjęte kluczowe rozstrzygnięcia związane z prywatyzacją tej spółki. Jest szereg firm zainteresowanych przejęciem tego majątku, który, nie ukrywam, na Podhalu traktujemy jako dobro narodowe, mające konkretną wartość nie tylko materialną, ale i historyczną. W tym czasie, na przełomie września i października, został odwołany zarząd spółki, który niewątpliwie miał zasługi w prowadzeniu PKL. Do spółki zostały wprowadzone nowe osoby, m.in. pan Gosek, i stąd nasze pytanie w tej sprawie i zainteresowanie procesem prywatyzacji. Chciałbym podkreślić, że Polskie Koleje Linowe istnieją od 1936 r. i należy do nich m.in. najstarsza w Polsce kolej linowa na Kasprowy Wierch, Gubałówkę. Dzisiaj PKL zarządza łącznie 16 wyciągami i kolejkami. Przychód tej spółki za 2011 r. wynosił 51 mln zł, a czysty zysk - 9 mln zł. W związku z tym, że proces prywatyzacyjny przebiega w tej chwili, według nas, w sposób niegwarantujący rzetelności jego przeprowadzenia, zadaliśmy następujące pytanie, mianowicie: Jak Rada Ministrów(Dzwonek), prezes Rady Ministrów zamierza wydać zwierzchnie polecenia celem uporządkowania sytuacji i wskazania kierunku rozwoju i przyszłości PKL oraz jakie przesłanki merytoryczne stoją za odwołaniem starego zarządu tej spółki i powołaniem nowego? Dziękuję bardzo.
Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Zaiste dziwna to konstrukcja. PKP sprzedaje spółkę PKL, która przynosi zyski, żeby spłacić swoje zobowiązania. To jest trochę tak, jakbyśmy zarzynali kurę, która znosi złote jaja, żeby zjeść z niej rosół. To jest taka strategia. Najwyższy sprzeciw musi budzić sytuacja, w której odwołuje się, zmienia zarząd spółki, która dobrze funkcjonuje, przynosi zyski, dochody, na dwie osoby kompletnie nieznające branży turystycznej. Co więcej, obecny prezes pan Piotr Gosek w niejasnych okolicznościach został odwołany z funkcji wiceprezesa Totalizatora Sportowego w czasach afery hazardowej. Czy osoba, która nie nadawała się na wiceprezesa Totalizatora Sportowego, daje gwarancję pełnienia odpowiedzialnej funkcji prezesa PKL SA? To jest pierwsza sprawa. Druga sprawa: Co z gruntami, które zabrano mieszkańcom Podhala, góralom, żeby mogła funkcjonować kolejka na Kasprowy Wierch? (Dzwonek) Przecież te nieruchomości, grunty wywłaszczano na cele publiczne. Obecnie państwo chcecie prywatyzować przedsiębiorstwo, które było państwowe, było pewnym majątkiem i skarbem Podhala. Państwo chcecie to przeznaczyć na sprzedaż, żeby spłacać długi PKP SA. Naprawdę jest to sytuacja kompletnie kuriozalna. Chciałbym pana ministra poinformować, że Solidarna Polska złożyła w tej sprawie pismo do ABW, prokuratury i NIK-u z prośbą o objęcie nadzorem i skontrolowanie działań PKP SA wobec PKL SA. Bardzo dziękuję.
Mówca: Łukasz Borowiak
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Digitalizacja i rozwój technologii sieciowych są istotnym czynnikiem rozwoju ekonomicznego i społecznego. Digitalizacja dokumentów archiwalnych, bibliotecznych, muzealnych oraz audiowizualnych jest również jednym ze sposobów zabezpieczenia majątku państwa i ma szczególne znaczenie w przypadku obiektów zagrożonych bezpowrotnym zniszczeniem. Z tego powodu niezbędne są zdecydowane działania, których celem będzie nadanie polskiemu dziedzictwu narodowemu postaci cyfrowej i zapewnienie mu odpowiedniego dla jego rangi kulturowej miejsca w światowych zasobach cyfrowych. Cele te można osiągnąć poprzez zapewnienie inicjatywom digitalizacyjnym koordynacji w zakresie tworzenia zasobów, a także poprzez długotrwałą ochronę tych zasobów oraz ich udostępnienie. Istotnym elementem programu digitalizacji w Polsce powinna być zmiana podejścia do gromadzenia i zabezpieczania, a szczególnie udostępniania cyfrowych narodowych obiektów kultury, edukacji i nauki. Gromadzenie polskiego dziedzictwa narodowego, jego przechowanie dla następnych pokoleń, jego jak najszersze udostępnienie jest powinnością instytucji powołanych do przechowywania zasobów kultury. Polskie instytucje wprowadzają nowoczesne metody zabezpieczenia dóbr kultury, tworząc ich cyfrowe odwzorowanie. Dzięki staraniom ministerstwa stworzono wieloletni program rządowy poświęcony digitalizacji. Wyrażam nadzieję, że prace ministerstwa zmierzające do udostępnienia polskich zasobów kultury narodowej są priorytetowymi działaniami ministerstwa i że środki finansowe na ten cel będą systematycznie wzrastały. W I kwartale br. uruchomiony został nabór wniosków do kolejnej edycji programu ˝Kultura+˝, priorytet: Digitalizacja. Jest to szczególny projekt, który umożliwi dostęp do dzieł kultury narodowej na przykład mieszkańcom małych miejscowości. W związku z powyższym proszę pana ministra o odpowiedź na moje pytanie: Jakie zasoby kultury narodowej zostaną zdigitalizowane w ramach obecnej edycji programu ˝Kultura+˝, priorytet: Digitalizacja? Dziękuję bardzo.
Mówca: Łukasz Borowiak
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Właśnie otrzymaliśmy bardzo wyczerpującą odpowiedź na moje pierwsze pytanie. Tak naprawdę mieliśmy przygotowane drugie pytanie, ale w związku z tym, że odpowiedź była bardzo wyczerpująca, wycofuję się z zadania dodatkowego pytania. Dziękuję, panie ministrze. Dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pismo, które dotarło do Gorlic z końcem września, zelektryzowało wszystkich. Wydział Polityki Społecznej Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie, powołując się na ˝Wojewódzki plan działania systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego˝ zatwierdzony przez ministra zdrowia, poinformował, że na I kwartał 2013 r. przewidziano likwidację rejonowej dyspozytorni pogotowia ratunkowego i uruchomienie na naszym terenie wyłącznie jednej dyspozytorni w Tarnowie. Panie ministrze, problem planowanego przeniesienia dyspozytorni karetek pogotowia do Tarnowa po raz pierwszy poruszałam w zapytaniu poselskim w lipcu br., a dotyczyło ono Nowego Targu. Otrzymana odpowiedź, którą zresztą pan podpisywał, i argumenty powoływane w niej jeszcze bardziej przekonują, że jest to zły pomysł, a ministerstwo lekceważy sytuację, bo nie zna specyfiki naszego terenu. Panie ministrze, podstawowym powodem uniemożliwiającym prawidłowe funkcjonowanie planowanego systemu na naszym terenie, na terenie górskim, są m.in. trudności z łącznością radiową i komórkową, a nawet całkowity jej brak w wielu miejscowościach. Na przykład w powiecie gorlickim badania wykazały, że odsetek braku łączności radiowej wynosi 47%. Chodzi też o zakłócenia w komunikacji dyspozytorów z zespołami ratownictwa medycznego ze względu na brak możliwości lokalizacji miejsca zgłoszenia oraz drogi dojazdu zespołu. Te i inne argumenty przeciw koncentracji dyspozytorni podnoszą poszczególni starostowie, zostało także przyjęte negatywne stanowisko Konwentu Starostów Województwa Małopolskiego. Podstawowe pytanie, które chcemy zadać, jest takie. Co ma na celu scentralizowanie systemu zgłoszeń alarmowych? Pytamy, bo na pewno nie jest to skrócenie czasu, w jakim karetka dojedzie do chorego? Panie ministrze, aby nie narażać zdrowia i życia chorych, należy bezwzględnie wstrzymać likwidację co najmniej dyspozytorni z terenu powiatów gorlickiego, sądeckiego, limanowskiego i nowotarskiego. Dziękuję.
Mówca: Bolesław Grzegorz Piecha
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie ministrze, jak zwykle odpowiedział pan obok, bo nie dowiedziałem się, nie dowiedzieliśmy się nic o tym, dlaczego akurat w woj. małopolskim dzieje się tak, a nie inaczej. Przedstawił pan jakieś enigmatyczne sformułowanie, że będzie lepiej. Zapewnienia, że będzie lepiej, słyszę od 5 lat. Od 5 lat ma być lepiej, tyle tylko że karetki błądzą, tak jak błądziły, mylą się, tak jak się myliły, jeśli chodzi o przyjazd do pacjentów, w dalszym ciągu błądzą. Ja bym chciał się dowiedzieć, jaki był cel wprowadzenia tej zmiany. Pan chyba wie o tym, że na to, aby powstały w powiatach centra zawiadamiania ratunkowego, czyli dyspozytornie, wyłożono pieniądze budżetowe. Było to wiele milionów złotych, które rząd w ramach odpowiedniej strategii zainwestował właśnie w te centra. Proszę mi powiedzieć, ile było tych pieniędzy, jeżeli chodzi o woj. małopolskie, i jakie będą teraz oszczędności. Czy to znaczy, że kolejne miliony złotych zostały wyrzucone w błoto? To jedna sprawa. Druga sprawa. Ilu ludzi zwolnicie? To jest przecież podstawowa rzecz, jeżeli mówimy o oszczędności. Proszę powiedzieć, czy nie warto tych działań ukierunkować chociażby w na takie dwie sprawy. Po pierwsze, na zapewnienie łączności komórkowej w tym rejonie. (Dzwonek) Ja tu mam wydruk i przy kolejnych gminach jest napisane: brak, brak, brak, brak, częściowe zakłócenie, generalnie brak. Panie ministrze, żaden system lokalizacyjny nie obejmie tego, kto dzwoni, jeżeli nie ma na tym terenie jakiegokolwiek zasięgu. I związana z tym kolejna sprawa. Proszę mi powiedzieć, na jakiej to zasadzie dyspozytor, który jest w Tarnowie, nie znając topografii, mając świadomość zakłóceń łączności, będzie lepiej dysponował karetką niż lokalny w powiecie, zwłaszcza w terenie górskim, gdzie leżą chociażby Gorlice.
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, tylko jedno słowo. Uwierzyłabym panu ministrowi, że może mam błędne dane, mam je na piśmie, o tej sieci komórkowej, ale ja tam mieszkam i wiem, z ilu miejsc w ogóle nie można połączyć się przez komórkę, z nikim. A więc, panie ministrze, proszę zweryfikować swoją wiedzę i prosimy, apelujemy: przemyślcie tę decyzję jako ministerstwo.
Mówca: Czesław Gluza
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Od początku 2012 r. ministerstwo przyznało łącznie promesy na blisko 650 mln zł na usuwanie skutków powodzi. Dotyczy to głównie tej powodzi, która nawiedziła Polskę w 2010 r. To pieniądze pochodzące z rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych. Przyznane środki są wykorzystywane na remont i odbudowę dróg, mostów, infrastruktury wodno-kanalizacyjnej oraz innych obiektów użyteczności publicznej zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku klęsk żywiołowych. Chciałbym zapytać pana ministra o podsumowanie wydatkowanych do tej pory środków na usuwanie skutków powodzi w 2010 r., jeżeli oczywiście to możliwe, z podziałem na województwa. Przede wszystkim jednak pragnę zapytać o to, czy są planowane kolejne promesy, bowiem w wielu miejscach skutki tragicznej powodzi z 2010 r. nie zostały dotąd usunięte lub usunięto je w części, a brakuje pieniędzy na kontynuację rozpoczętych prac. Są to potrzeby pilne. Dziękuję.
Mówca: Dawid Jackiewicz
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Wysoka Izbo! W latach 2009-2012 wydatkowano ponad 200 mln zł na projekt pn. ˝Budowa nowego bloku energetycznego w Ostrołęce˝. Pieniądze te zostały wyrzucone w błoto, ponieważ realizacja tego zadania została niedawno zamrożona, wstrzymana. Ta sprawa stanowi przykład tego, jak w rozpasany sposób - jakie jest marnotrawstwo środków publicznych, jaka jest arogancja niektórych prezesów spółek państwowych i jak wielki jest brak nadzoru ze strony Skarbu Państwa, Ministerstwa Skarbu Państwa, nad majątkiem państwowym i nad działalnością prezesów zarządów niektórych spółek państwowych. Wybudowanie nowego bloku energetycznego na węgiel kamienny w Ostrołęce miało kosztować około 7 mld zł i planowano tę inwestycję już od kilku lat. Od 2008 r. nowy Zarząd ENERGA SA z prezesem na czele zapewniali, że mają wystarczającą ilość środków, aby tę inwestycję sfinansować bez niczyjej pomocy, bez pomocy zewnętrznej. W międzyczasie na koszt elektrowni za setki tysięcy złotych wielokrotnie wieloosobowe wycieczki pod hasłem poszukiwania inwestora strategicznego wyjeżdżały do Japonii, do Chin, do krajów Dalekiego Wschodu. W 2010 r. utworzono spółkę celową pn. Elektrownia Ostrołęka, która zatrudniła 13 osób, w tym doskonale opłacany zarząd i radę nadzorczą. Członkowie tego zarządu, na przykład pan prezes, zarabiali, zarabiają po 300 tys. zł rocznie, rada nadzorcza, wszyscy jej członkowie, po około 4 tys. zł miesięcznie. Spółka Elektrownia Ostrołęka za 11 mln rocznie wnosiła do Polskich Sieci Elektroenergetycznych coroczną opłatę przyłączeniową akonto przyszłego podłączenia do linii wysokiego napięcia, pomimo że ewentualne wyprowadzenie mocy z tej elektrowni miało nastąpić nie wcześniej niż w 2018 r. Przez ostatnie 4 lata ENERGA Elektrownie Ostrołęka wydała 6 mln zł na firmy prawnicze, marketingowe i biura projektowe, za 70 mln zł wykupiono grunty, za 70 mln zł kupiono las i wykarczowano go po to, żeby powstała tam ta elektrownia. (Dzwonek) Sumując, na to zadanie w okresie ostatnich kilku lat wydano ponad 200 mln zł. Panie ministrze, kto ponosi odpowiedzialność za tak karygodną decyzję o zaniechaniu tej inwestycji? Czy ministerstwo sprawowało jakikolwiek nadzór nad tą inwestycją, miało świadomość tego, że wydatkowane są pieniądze publiczne, a inwestycja nie powstanie? Czy kogokolwiek pociągnięto do odpowiedzialności za tę absolutnie błędną i szkodliwą decyzję? Dziękuję.
Mówca: Arkadiusz Czartoryski
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Jest pan. Mam nadzieję, że wyciągnie pan konsekwencje z tego, że ENERGA wprowadza pana w błąd. Na stronie internetowej ENERGA od dłuższego czasu, od kilkunastu dni, wisi raport finansowy Grupy ENERGA za ostatnie osiem miesięcy, i jest tam najlepszy wynik ENERGA w historii od powstania tej firmy. Chwali się ENERGA, że ma 16-procentowy wzrost EBITDA, ma 11-procentowy wzrost przychodów i że jest to świetny wynik. A informacja jest zatytułowana: świetne wyniki Grupy ENERGA pomimo otoczenia kryzysowego w Polsce czy w Europie. To po pierwsze. Po drugie, co takiego zmieniło się od miesiąca? Jeszcze miesiąc temu potężne maszyny, inwestowano miliony złotych na tej działce. I co takiego zmieniło się od miesiąca raptem, że się te wszystkie wskaźniki zmieniły? Chciałbym też zapytać, co ENERGA ma do ukrycia, że nie podaje parlamentarzystom ani samorządowcom z terenu informacji na ten temat. Pomimo że, korzystając z art. 19 i 20 ustawy o mandacie posła i senatora, byliśmy w Grupie ENERGA, nie udzielono nam żadnych informacji i nikt z Zarządu Grupy ENERGA się z nami nie spotkał. Mało tego, wiceprezes zwiał normalnie z firmy, nie chcąc spotkać się z parlamentarzystami z tego okręgu. I pytanie ostatnie: Jakie konsekwencje ministerstwo wyciągnie wobec Zarządu Grupy ENERGA, która wydała 200 mln zł, okazuje się, że wyrzuciła je w błoto, i zlekceważyła prawo, uniemożliwiając wykonanie mandatu posła i senatora?
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! W ostatnim okresie toczy się burzliwa dyskusja wskazująca, że główną przyczyną trudności w prowadzeniu działalności gospodarczej przedsiębiorców jest stosowana metoda dokonywania zapłaty podatku od wartości dodanej, tak zwanego VAT-u. Podatnicy wskazują, że obowiązująca dziś zasada memoriałowa, czyli taka, że przedsiębiorca musi zapłacić podatek od transakcji, nawet jeżeli nie otrzymał pieniędzy, jest uciążliwa, a często i ryzykowna, w sytuacji gdy kontrahent nie płaci. Problem ten podnoszą głównie tzw. mali podatnicy, czyli tacy, których obroty roczne nie przekraczają 1,2 mln euro, a więc około 5 mln zł, i którzy podatek VAT powinni zapłacić w terminie 90 dni, a z ulgi za złe długi mogą skorzystać, jeżeli kontrahent nie zapłaci należności w przeciągu 180 dni. Według obecnie obowiązującej ustawy o VAT w myśl art. 21 ust. 1 mały podatnik może wybrać metodę rozliczania polegającą na tym, że obowiązek podatkowy powstaje z dniem uregulowania całości lub części należności, nie później niż 90 dni, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, czyli tzw. metodę kasową, pod rygorem wypełnienia określonych obowiązków wobec urzędu skarbowego. Sprawa dotyczy podatku VAT, ma dwa ważne aspekty - pierwszy dla podatnika, drugi dla budżetu państwa. W związku z tym chcę zapytać: Jaka jest skala korzystania przez małych podatników z kasowej metody zapłaty podatku VAT? Jakie zmiany i kiedy zamierza wprowadzić rząd w zakresie podatku od towarów i usług, jeżeli chodzi głównie o stosowanie metody kasowej, o termin zapłaty podatku VAT, w sytuacji gdy kontrahent nie dokona zapłaty w terminie 90 dni, a także kiedy podatnik będzie mógł skorzystać z ulgi za złe długi? Dzisiaj z tej ulgi może on skorzystać, gdy kontrahent nie zapłaci należności w ciągu 180 dni. A zatem jakie metody zapłaty podatku VAT obowiązują w krajach Unii Europejskiej, w tym dla małych podatników? Czy nie uważa pan minister, że głównym powodem kłopotów podatników nie jest wybierana przez nich metoda zapłaty podatku VAT, ale w wielu przypadkach niesolidność kontrahentów? Dziękuję.
Mówca: Teresa Piotrowska
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Z pewnością problemem dla polskiego podatnika nie jest metoda rozliczania podatku VAT, ale dużo kłopotu sprawiają zatory płatnicze wynikające z niesolidności wielu przedsiębiorców i niepłacenie faktur na czas, co niestety często nie wynika z problemów finansowych, ale ze zwykłej niesolidności. Panie Ministrze! Wracając do metody kasowej, chciałabym zapytać, czy pana zdaniem stosowanie rozliczenia VAT w taki sposób przez podatników kooperujących z dużymi przedsiębiorcami rozliczającymi się memoriałowo nie spowoduje niechęci tych dużych przedsiębiorców do współpracy z tymi, którzy będą stosowali metodę kasową rozliczenia podatku VAT. Czy taka zmiana, czy taki wybór może stanowić jakieś zagrożenie dla tych małych firm? Dziękuję.