Mówca: Lech Kołakowski
Data: 2015-05-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Maj w historii państwa polskiego jest szczególny, w tym święto 2 Maja. Polskie barwy narodowe wywodzą się z godła państwowego, czyli herbu Orzeł Biały - biel od orła, a czerwień od pola tarczy herbowej. Dla nas, Polaków, są one wyjątkowo cenne, bo w nich wyraża się ponadtysiącletnia historia naszej ojczyzny. Wiele razy cały naród płacił olbrzymią cenę za przywiązanie do tych znaków, a jednocześnie były one z nami w czasach chwały. Proces tworzenia flagi państwowej zakończył swą koronacją Władysław Łokietek w 1320 r. Utrwalił on wizerunek Orła Białego, jako godło i flagę państwa polskiego wprowadzony 15 lat wcześniej przez króla Przemysła II. Biało-czerwone barwy w Polsce nierozerwalnie wiążą się też z Konstytucją 3 maja z 1791 r. Ta pierwsza w Europie konstytucja to wielkie dzieło polskiej myśli prawniczej i dowód, że patriotyzm i dbałość o państwo mogą zwyciężyć. Jednak zdradzona i rozdarta rozbiorami Rzeczpospolita na długo zniknęła z mapy Europy. Pamięć o majowej jutrzence stała się jednak przesłaniem idei niepodległości i narodową inspiracją dla wielu pokoleń Polaków. Już podczas obchodów pierwszej rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 maja szczególną rangę i rolę odegrały biało-czerwone barwy. Ich powszechne użycie stało się manifestacją uczuć patriotycznych. Biel i czerwień uświęcone krwią tysięcy polskich patriotów wyrażały niepodległościowe dążenia narodu polskiego. Podczas powstania listopadowego Sejm powstańczy w 1831 r. uchwalił, że: kokardę narodową stanowić będą kolory herbu Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego, to jest kolor biały z czerwonym. Sami powstańcy mówili, że biel symbolizuje wolność, o którą przyszło im walczyć, a czerwień krew, którą przelali. 85 lat później, 3 maja 1916 r., mieszkańcy Warszawy, posługując się biało-czerwonymi flagami, demonstrowali swoje patriotyczne uczucia podczas obchodów 125. rocznicy uchwalenia konstytucji majowej. Tuż po odzyskaniu niepodległości, w 1919 r., Sejm odrodzonej Rzeczypospolitej zatwierdził je jako barwy narodowe. Pod biało-czerwonymi flagami Polacy walczyli w wojnie z bolszewikami w 1920 r. Biało-czerwona była symbolem żołnierzy polskich na wszystkich frontach drugiej wojny światowej oraz walczących z okupantem w ramach podziemnego państwa polskiego. Jako symbol chwały i bohaterstwa polskiego oręża została zawieszona nad ruinami klasztoru na Monte Cassino i gruzami Berlina. Biało-czerwone opaski nosili żołnierze walczący w powstaniu warszawskim, a wielu z nich ten narodowy symbol zastępował mundur. Pod biało-czerwonymi sztandarami walczyli żołnierze z oddziałów Armii Krajowej i Narodowych Sił Zbrojnych. Zakrwawiona i zniszczona flaga stała się symbolem wydarzeń w Poznaniu w roku 1956, a jeszcze bardziej w Gdańsku w grudniu 1970 r. Biało-czerwona ma niepodległościowy wydźwięk ukształtowany w polskim społeczeństwie, którego ani zaborcom, ani okupantom, mimo wysiłków, gróźb i represji, nigdy nie udało się zatrzeć. Nasi przodkowie, walcząc o wolną ojczyznę, ginęli z biało-czerwoną w ręku. Dzisiaj musimy o tym pamiętać, w suwerennej Polsce, w przededniu jednej z najważniejszych uroczystości państwowych oddajemy cześć należną symbolom naszego państwa i narodu. 11 lat temu Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ustanowił 2 maja Dniem Flagi. Z roku na rok coraz wyraźniej widać, że jesteśmy dumni z bycia Polakami, coraz więcej z nas wywiesza biało-czerwone flagi w miastach i wioskach. Pamiętajmy, że te narodowe symbole stanowią o tożsamości państwa, narodu oraz obywateli. Są wyrazem wartości narodowych, a ich dzieje to także część historii naszego państwa. Wyrażają one patriotyzm i oddanie sprawie najważniejszej, jaką jest nasza ojczyzna. Niech dane nam będzie jako narodowi gromadzić się jak najczęściej w chwilach radości, niech nie będzie to tylko święto barw, ale głównie poczucia naszej polskiej wartości i wspólnoty narodowej. Niech na zawsze pozostaną w nas słowa ukochanego Jana Pawła II: Błogosławieni synowie i córy, dla których naród, ojczyzna i wiara to nie treść pusta, ale symbol, który miłość im szyła złotem na sztandarach. Dziękuję. (Oklaski)