Mówca: Jan Szyszko
Data: 2013-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Temat tej debaty jest prosty. Chcemy uzyskać akceptację dla pakietu fiskalnego. Metoda również prosta - pokazanie sukcesu w zakresie uzyskania pieniędzy przez rząd Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego. Posługujemy się tu demagogią, faktami bez pokrycia, bajkami. Ale chciałbym podziękować panu posłowi Naimskiemu, który obiektywnie pokazał, jaka jest relacja między tymi pieniędzmi a chociażby budżetem już nie całym europejskim, tylko budżetem państwa. Równocześnie, muszę powiedzieć, że jestem szczęśliwy z tego powodu, że już wolno mówić o tym, że Polska również płaci. Bo jeszcze parę lat temu, jak powiedziało się, że Polska płaci, to było wielkie faux pas. Popatrzmy na to rzeczywiście chłodnym okiem, chłodnym obiektywnym okiem. Kiedy przysłuchiwałem się z uwagą wystąpieniu pana premiera, przypomniało mi się jego wystąpienie z roku 2008, po Brukseli, kiedy wszedł w życie pakiet klimatyczno-energetyczny. Wtedy pan premier powiedział, że odniósł sukces na miarę rządu Marcinkiewicza, gdyż Polska uzyskała 60 mld euro. Za dwa tygodnie sprostował pan i powiedział, że to 60 mld zł, a po trzech miesiącach - że to wielki sukces, bo tyle Polska nie zapłaci. Winą za to, za ten cały pakiet klimatyczno-energetyczny, obciążył pan śp. prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Skończyło się to moim listem otwartym. Każdy z państwa dostał stenogram z posiedzenia Rady Europy, na którym był obecny pan prezydent Kaczyński. Sprawa ucichła. Była to wyraźna manipulacja. Pakiet klimatyczno-energetyczny to potworna porażka, jeśli chodzi o polską gospodarkę. Jest to zablokowanie polskich zasobów energetycznych, zniszczenie polskiego bezpieczeństwa energetycznego. Przykładem są te wyrastające jak grzyby po deszczu wiatraki, efekt pakietu klimatyczno-energetycznego. Drenują one nasze kieszenie i niszczą nasze układy przyrodnicze. To jest również uzależnianie się od energetyki jądrowej. Nie jest to pójście w kierunku budowy polskiej silnej fizyki jądrowej, tylko uzależnianie się od obcych technologii jądrowych. W tym zakresie zaangażowane zostały również te pieniądze Unii Europejskiej, które dostaliśmy. Ktoś płaci i wymaga, a my zablokowaliśmy sobie własne zasoby energetyczne. Śląsk może podziękować. Popatrzmy na drugi element, o którym tu tak dużo mówiono: środowisko. Napisałem w tej sprawie interpelację. Żeby było łatwiej, podałem liczby. Przed wejściem w struktury Unii Europejskiej nasze inwestycje proekologiczne kształtowały się na poziomie 2,1 mld euro rocznie, tj. 1,7% PKB. Ponad 8% wszystkich inwestycji były to inwestycje proekologiczne. Nasz dystans w stosunku do krajów Unii Europejskiej, ażeby sprostać wymogom, wynosił 30 mld euro. Zadałem w interpelacji pytanie, jaki jest teraz dystans, ile musimy zapłacić i jakie są osiągnięcia. Przypomniałem również, że wtedy samorządy były obciążone długiem średnio ok. 10%, prosząc o podanie informacji, jaką możliwość sprawczą inwestowania mają samorządy obecnie i jaki jest udział środków unijnych i własnych. Wtedy środki unijne były na poziomie 2-4%, tyle samo z budżetu, a reszta to były środki własne funduszowe i inne sprawy związane z bankami. Czy to daje do myślenia? To są te pieniądze, o których powiedział pan minister Naimski, że można je zużyć. Tylko czy zużywamy je w dobry sposób? Czy rzeczywiście służą Polsce? Pokażmy ostatni wielki sukces - infrastrukturę drogową. Sprawa infrastruktury drogowej jest mocno nagłaśniana, ostatnio znana z powodu ekranów pana premiera Tuska. W tej sprawie również napisałem list otwarty, przesłałem dokumenty i sprawa ucichła. Pan premier przestał obciążać opozycję, jeżeli chodzi o ekrany. Jest to sprawa związana ewidentnie z niedbalstwem tych, którzy wykonywali te inwestycje. Mówię o tym, dlatego że ta infrastruktura drogowa jest zbudowana w jednym kierunku: wschód - zachód. To mi przypomina nie najlepsze czasy z historii Polski. A gdzie jest, panowie, infrastruktura północ - południe? Gdzie jest polska myśl budowania centrum na bazie miasta binarnego, chociażby z centralnym transkontynentalnym portem lotniczym łączącym całą infrastrukturę również tę północ - południe? S19 - życiowa autostrada dla polskiej wsi i dla Polski, mająca łączyć Skandynawię z Azją Mniejszą i Bałkanami. Gdzie jest? Nie ma jej w perspektywie. A jak powiedział pan Barroso, będzie budowana, owszem, przez Białoruś i Ukrainę. Z kolei S3, owszem, po lewej stronie Odry. Czy to nie daje do myślenia? Szanowni państwo, myślmy nad tym. To są pieniądze, które wpływają, ale pieniądze, które są znaczone. W czasie przeznaczonym na pytania zadam panu ministrowi pytanie, w jaki sposób znaczy się pieniądze, żeby służyły konkretnym inwestorom na konkretne inwestycje na terenie Polski. Takie przypadki się zdarzają. Szanowni Państwo! Mamy wątpliwości, dlatego że gdy zaczynaliśmy wchodzić w struktury Unii Europejskiej, mówiliśmy, wszyscy mówili i do tej pory mówią: Polska silna w Europie. Nie możemy zgodzić się na to, aby ratując strefę euro, rozmydlić nasz kraj jako kraj, jako państwo. Dziękuję bardzo. (Oklaski)