PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Zbigniew Girzyński
Data: 2012-04-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pozwoliłem sobie skorzystać z rzadko w naszej Izbie stwarzanej możliwości zabrania głosu w związku ze zmianami w składach osobowych komisji. (Poseł Krystyna Skowrońska: Zawsze tak było.) Rzadko wykorzystanej możliwości, pani poseł. Będziemy głosowali nad zmianą między innymi, to znaczy przede wszystkim w składzie Komisji Etyki Poselskiej. To powoduje pewien mój niepokój. Otóż już kilkanaście tygodni temu Komisja Etyki Poselskiej skazała jednego ze swoich członków, posła Ruchu Palikota, za zachowanie niegodne w stosunku do klubu Prawa i Sprawiedliwości, a mimo to od kilkunastu tygodni parlamentarzysta ten nadal w tej komisji zasiada. Pretekstem do tego jest to, iż w tej sprawie toczy się postępowanie odwoławcze. Niestety z żalem zauważam, że w tej Izbie są posłowie równi i równiejsi... (Poseł Tomasz Kulesza: Nieprawda.) ...ponieważ gdy w kadencji poprzedniej, gdy także rządziła obecna koalicja, w podobny sposób skazany został poseł Prawa i Sprawiedliwości, to z komisji, w której zasiadał i w której dalej zasiadać już nie mógł, został usunięty w ciągu niecałego miesiąca. (Poseł Stefan Niesiołowski: Słusznie.) Wówczas te tryby odwoławcze działały nieomal ekspresowo. A dzisiaj, gdy dotyczy to ugrupowania, które jest nie takim już cichym, ale wręcz jawnym sojusznikiem Platformy Obywatelskiej (Oklaski), to jakoś państwo się nie spieszycie. Bardzo bym prosił, aby w naszej Izbie stosować równe reguły dla wszystkich parlamentarzystów. (Głos z sali: Tak, tak...) Prosiłbym jeszcze o jedną rzecz w związku z zachowaniem, które się bardzo często zdarza, a które w ostatnim czasie jakoś się nasiliło, ze strony ugrupowania Palikota. Otóż... Akurat Palikot jest ostatnią osobą, w stosunku do której można domagać się form grzecznościowych, bo słynął (Poruszenie na sali) zawsze i słynie z tego...
Mówca: Rafał Grupiński
Data: 2012-04-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Platforma Obywatelska proszę o 40-minutową przerwę.
Mówca: Bartosz Kownacki
Data: 2012-04-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam wniosek formalny. Proszę o 5 minut przerwy, szansę przemyślenia tego przez posłów, którym leży na sercu suwerenność i niepodległość państwa polskiego. Wniosek, nad którym teraz głosujemy, jest jednym z najważniejszych w tej kadencji. (Wesołość na sali) Atrybutem każdego niepodległego i suwerennego państwa jest sprawowanie wymiaru sprawiedliwości. W ramach tego wymiaru sprawiedliwości jest coś takiego, jak postępowanie przygotowawcze, jak zbieranie materiału dowodowego. Dziś inny kraj w żywe oczy śmieje się z polskiej prokuratury, która sama nie jest w stanie dać sobie rady. Apeluję do państwa w poczuciu odpowiedzialności za nasze państwo, za suwerenność tego państwa, abyście jeszcze przez chwilę to przemyśleli, dlatego że to głosowanie jest de facto głosowaniem dotyczącym tego, czy jesteśmy państwem suwerennym i niepodległym, czy rosyjskim wasalem. (Oklaski)
Mówca: Antoni Macierewicz
Data: 2012-04-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość proszę o przerwę i zwołanie Konwentu Seniorów celem umożliwienia przewodniczącemu klubu rządzącego, Platformy Obywatelskiej, złożenia wyjaśnienia, dlaczego Platforma Obywatelska zdecydowała się głosować przeciwko uchwale realizującej suwerenne prawa niepodległego państwa polskiego. (Poseł Stefan Niesiołowski: Dla dobra Polski.) Uzasadnienie. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Od blisko dwóch lat na terenie lotniska Siewiernyj w Smoleńsku niszczeje wrak samolotu TU-154M, który dramatycznie doznał katastrofy w dniu 10 kwietnia 2010 r. Od tego czasu systematycznie władze i funkcjonariusze rosyjscy niszczą ten wrak nieomal na naszych oczach, tną go na kawałki, uniemożliwiając rekonstrukcję wypadków, wybijają okna, likwidują wszystkie ślady tej katastrofy, nie tylko naśmiewając się z suwerenności Rzeczypospolitej, ale także zacierając ślady zbrodni. (Głos z sali: Dość tych bredni.) Przez cały ten czas premier rządu Rzeczypospolitej pan Donald Tusk oraz minister spraw zagranicznych pan Radosław Sikorski współdziałają z tym przestępczym procederem (Poruszenie na sali), zgadzając się nań, wspierając go (Poruszenie na sali) oraz okłamując opinię publiczną (Dzwonek), że cokolwiek w tej sprawie jest zmienione. W tej sytuacji Sejm Rzeczypospolitej jako reprezentacja narodu ma obowiązek ująć się za prawami naszej ojczyzny. (Poseł Stefan Niesiołowski: Do psychiatry.) Dlatego też wzywam pana premiera, by wyjaśnił swoje stanowisko jako przewodniczący Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska, który zamierza przyłożyć pieczęć zdrady do tego, co robi premier rządu. (Poruszenie na sali) Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Kaczyński
Data: 2012-04-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym w imieniu klubu Prawa i Sprawiedliwości zgłosić wniosek formalny o przerwę i zwołanie Konwentu Seniorów ze względów, o których kilka słów, choć tylko tyle mogę, tutaj powiem. Przed chwilą wysłuchaliśmy wystąpienia prezesa Rady Ministrów, które, muszę się przyznać, przypominały mi wystąpienia z bardzo niedobrych czasów, z czasów, w których naprawdę można było, że tak powiem, kontrfaktyczność posunąć do najbardziej radykalnej wersji, najbardziej radykalnej formy, to znaczy można było mówić całkowicie wbrew faktom. Otóż, chciałbym panu premierowi przypomnieć, że to pańskim, a nie na przykład moim zastępcą był obecny tutaj pan, którego nazwiska nawet nie chcę wymieniać (Wesołość na sali), i który w sposób zupełnie niebywały obrażał najpierw żyjącego prezydenta Rzeczypospolitej, a później zmarłego prezydenta Rzeczypospolitej. Przypomnę panu ˝kaczkę po smoleńsku˝ i ˝krwawą Mary˝. (Głos z sali: Ojej...) Tak, to jest, panie premierze, pańska wina, to wszystko, co wydarzyło się przed katastrofą, ta wojna, to rozdzielenie wizyt z pańskiej winy. Nie byłoby katastrofy, gdyby nie było tego rozdzielenia. To jest wynik waszej polityki. (Poseł Antoni Macierewicz: Dokładnie tak, dokładnie tak.) Niezależnie od tego, co pan będzie tutaj mówił, w sensie politycznym ponosicie stuprocentową odpowiedzialność za tę katastrofę. (Oklaski) Ale to jest tylko początek historii. (Poseł Stefan Niesiołowski: Starczy, pani marszałek.) Ponosicie stuprocentową odpowiedzialność za to, że w kilka dni (Dzwonek) po tym rzeczywistym zjednoczeniu bardzo dużej części narodu rozpoczęliście kampanię, po to żeby go podzielić, po to żeby spotwarzyć tych, którzy zginęli, w tym prezydenta Rzeczypospolitej. (Oklaski) (Poseł Stefan Niesiołowski: Kończ, kończ, czas minął.) Rozpoczęliście kampanię, której haniebny charakter nie ma po prostu precedensu w dziejach niepodległego państwa polskiego, i to pan osobiście za to odpowiada, i prezydent Komorowski. (Oklaski) Za sprawę pod krzyżem, za profanowanie krzyża, za bicie ludzi na oczach Policji, za to wszystko, co doprowadziło rzeczywiście do zaostrzenia sytuacji. (Głos z sali: Kłamiesz.) Jeżeli pan dzisiaj ośmiela się łgać tutaj w ten sposób, to, powtarzam, jest to hańba, która przejdzie do historii Polski, i pan zapisze się w tej historii razem z tymi, którzy są na polskiej liście hańby. (Posłowie Prawa i Sprawiedliwości wstają i klaszczą)
Mówca: Janusz Palikot
Data: 2012-04-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Panie Premierze! Wysoka Izbo! Składam w imieniu klubu wniosek formalny o zwołanie Konwentu Seniorów i wyjaśnienie sytuacji, która przed chwilą miała miejsce. Do tego, że PiS, Jarosław Kaczyński od lat opowiada wspólnie z Antonim Macierewiczem bzdury na temat tragedii smoleńskiej (Oklaski), przyzwyczailiśmy się wszyscy, ale spodziewałem się od premiera Donalda Tuska, że swoim wystąpieniem i rangą swojego urzędu nie uwiarygodni tych bzdur, a z tym właśnie mieliśmy do czynienia, bo podnosi się, panie premierze, te bzdury do realnego punktu widzenia politycznego, kiedy pan mocą swojego urzędu zabiera głos w tak absurdalnych, bredzących, nadających się do leczenia wypowiedziach. (Oklaski, poruszenie na sali) (Głos z sali: Brawo!) Jedyne, co mnie w tym wszystkim pociesza jako przedstawiciela własnego ugrupowania, to jest to, że skutecznie doprowadzicie większość Polaków do przekonania, że Kościół katolicki musi być wreszcie oddzielony od naszego państwa. Jesteście na najlepszej drodze. (Poruszenie na sali) (Głos z sali: Brawo!) (Poseł Tadeusz Woźniak: Hańba, hańba!)
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2012-04-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Będąc przewodniczącym Parlamentarnego Zespołu ds. Racjonalnej Polityki Przeciwdziałania Narkomanii, odniosę się tylko do wypowiedzi posłanki Prawa i Sprawiedliwości, po co Ruch Palikota mówi głośno o problemie racjonalizacji polityki narkotykowej. Otóż Światowa Komisja ds. Polityki Narkotykowej, w której skład wchodził m.in. były sekretarz ONZ Kofi Annan, jednoznacznie stwierdziła, że przyjmowana obecnie polityka nie przyniosła efektów. Mówienie, że Ruch Palikota promuje narkotyki, jest niesprawiedliwe, bo właśnie w wystąpieniu posłanki Prawa i Sprawiedliwości było więcej odnoszenia się do Ruchu Palikota niż rzeczywiście do profilaktyki i do pomocy osobom, które są naprawdę uzależnione od środków odurzających. I to mnie martwi. Martwi mnie to, że nie poruszamy się w obrębie ważnych spraw, tylko próbujemy atakować politycznie drugi klub poselski. Mam nadzieję, że przedstawiciele Ministerstwa Zdrowia przyjmą zaproszenie Parlamentarnego Zespołu ds. Racjonalnej Polityki Przeciwdziałania Narkomanii na jedno z posiedzeń i będziemy mogli przedyskutować nasze postulaty. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Nemś
Data: 2012-04-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Informacja Rady Ministrów o realizacji działań wynikających z ˝Krajowego programu przeciwdziałania narkomanii˝ za 2010 r. kończy 4-letni okres trwania tego programu i należałoby spojrzeć całościowo na ten okres. W mojej ocenie informacja jest dosyć dokładna. Daje nam możliwość przeanalizowania i skonfrontowania tego z naszymi indywidualnymi doświadczeniami. Ja jako samorządowiec chciałabym zwrócić uwagę i zapytać w związku z taką kwestią. Jeśli chodzi o to sprawozdanie, zwróciłam uwagę, że ani w roku 2009, ani w roku 2010 żaden samorząd województwa nie zlecił do realizacji badań nad jakością i zasięgiem programów profilaktycznych. Stąd moje pytanie i prośba. W mojej ocenie działania, które są prowadzone, trzeba dostosowywać do zmieniających się warunków naturalnych. Standaryzowanie - to, o czym mówił pan minister, występując, o standaryzacji, stabilizacji na poziomie finansowym w samorządach i na poziomie działań - w mojej ocenie jest tu czymś negatywnym. Powinniśmy bardziej starać się wyprzedzać. Jeżeli coś jest constans i nawet jeżeli nie zauważamy jakiegoś znaczącego nasilania się problemu, to i tak należy szukać lepszych sposobów likwidacji zagrożeń. (Dzwonek) Moje pytanie: Czy planujecie państwo jakieś bardziej niestandardowe programy, jak np. FreD czy jakieś inne, na poziomie samorządów? Czy planujecie wspierać samorządy, bo wiadomo, że jeśli chodzi o finanse, samorządom jest bardzo ciężko? Dziękuję.
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2012-04-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Prasa donosi dość regularnie, że następuje wzrost, i to szybki wzrost, przyjmowania narkotyków przez dzieci i młodzież, podkreślam: dzieci i młodzież, i że wiek używających narkotyków coraz bardziej się obniża. Czy jest to informacja prawdziwa, tego nie znalazłam. Odnoszę się do grupy dzieci szkolnych w pełnym zakresie wieku i bardzo bym prosiła o konkretną odpowiedź. To pytanie pierwsze. Pytanie drugie. Mówił pan minister o programach kierowanych do szkół, o 64 programach. Ile szkół jest objętych tym programem? Szkół mamy blisko 30 tys. A zatem w ilu szkołach on jest realizowany? Bo z tych danych wynikałoby, że jest bardzo mała skuteczność wydawanych środków, co byłoby może mniej ważne, ważniejsze jest natomiast narastanie skali problemu. Nie wątpię, że istnieje ewaluacja tych programów. Chciałabym się dowiedzieć: Gdzie tkwi problem? W braku pieniędzy, których jest mniej? W małej skuteczności programów? Są jeszcze inne powody? Ale jakie? Czy też przekazywane informacje nie są dość ścisłe? Stąd prośba o bardzo precyzyjną odpowiedź co do ilości (Dzwonek) i co do tendencji wzrostowych czy malejących wśród młodzieży szkolnej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2012-04-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam tylko pytanie, a raczej prośbę do Solidarnej Polski. Proszę być konsekwentnymi. Jeżeli oskarżacie Ruch Palikota o propagowanie narkomanii, to również proszę tego zwrotu używać wobec Lecha Wałęsy i śp. Wisławy Szymborskiej, która podpisała się pod listem do światowej organizacji przeciwdziałania narkomanii, aby zracjonalizować na całym świecie politykę. Również proszę być konsekwentnymi, jeżeli chodzi o Platformę Obywatelską, bo kiwacie głową, popierając to, że my propagujemy narkomanię. Sami wprowadziliście w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii przepis, że prokurator może odstąpić od wszczynania postępowania w przypadku małych... (Poseł Tomasz Kulesza: Dwie różne rzeczy.) Panie pośle, proszę mi nie przeszkadzać. (Poseł Tomasz Kulesza: Prokurator a profilaktyka to dwie różne rzeczy.) Dobrze, ale...
Mówca: Jacek Kwiatkowski
Data: 2012-04-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dzisiaj rozpatrujemy kolejną informację rządową na temat działań przeciwko narkomanii. Sam tę informację przeczytałem z dużą uwagą, ponieważ narkomania w Polsce to duży problem, a ja sam jestem zwolennikiem depenalizacji pewnej grupy narkotyków, pomimo że jestem ojcem dwójki dzieci. Jestem przerażony, że w naszym kraju takie suche i schematyczne informacje przygotowują urzędnicy, a opiniuje je wielu posłów, którzy nie mają pojęcia o omawianym temacie. Co roku wydajemy pieniądze, które przeznaczone są często na bezsensowne programy. Mógłbym krytykować tę informację w wielu punktach, ale niestety ograniczenia czasowe nie pozwalają. Proszę mi odpowiedzieć: Dlaczego nie ma w tej informacji danych o przestępczości pod wpływem różnych narkotyków i porównania tych statystyk w przypadku spożycia alkoholu? Dlaczego nie ma statystyk dotyczących przemocy w rodzinie, podobnie jak w poprzednim pytaniu, z podziałem na różne narkotyki i alkohol? Czy rząd zdaje sobie sprawę, że w wielu szkołach sprzedaje się ogromne ilości narkotyków, a informacja nie zawiera danych dotyczących grupy do 15 lat? Proszę o odpowiedź również pisemną. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-04-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać o rzecz, o informację, którą niezmiernie trudno było mi znaleźć w Internecie czy w jakichkolwiek opracowaniach, a chodzi mi o narkotest. Z tej mównicy dzisiaj padły słowa, że ok. 2,5% kierowców zbadanych po alkoholu również miało pozytywny wynik w narkoteście. Oczywiście nie będę polemizował, czy to było 2,5%, czy 5%, to nie ma żadnego znaczenia. Tylko istota tego jest następująca: przecież oprócz narkotyków różnego rodzaju substancje odurzające zawierają również leki. Chodzi o usystematyzowanie, powiedzmy, czy dana osoba rzeczywiście zażywała narkotyki, jest pod ich wpływem i, umówmy się, stwarza potencjalne zagrożenie, jeżeli chodzi o prowadzenie auta - i tutaj nie mam żadnych wątpliwości, że taką osobę należy we właściwy sposób ukarać. Ale co się stanie, gdy ta osoba zażywała np. środki przeciwbólowe i narkotest to wykazał? Gdzie leży granica? Jaka powinna być ocena tego zjawiska? W jaki sposób możemy oddzielić osoby, które rzeczywiście podlegały terapii, w tym wypadku lekowej, legalnej, bo trzeba się leczyć, od tych, które rzeczywiście były odurzone? Dziękuję bardzo.
Mówca: Maria Nowak
Data: 2012-04-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dyskutujemy dzisiaj na temat informacji przedstawionej przez rząd, dotyczącej realizacji ˝Krajowego programu przeciwdziałania narkomanii˝. Panie ministrze, duża część tego programu poświęcona jest profilaktyce, i bardzo dobrze, bo lepiej przeciwdziałać aniżeli potem już leczyć. Ten program profilaktyczny obejmuje w dużej mierze szkoły, samorządy, jak było powiedziane, bardzo często, prawie w większości przypadków są pozostawione same sobie, nie mają żadnego wsparcia finansowego. Ale co się dzieje? Jak ta profilaktyka ma przynieść odpowiednie efekty, jeżeli w mediach osoby publiczne, a nawet politycy przekazują nieprawdziwą informację, zwłaszcza młodemu pokoleniu, że miękkie narkotyki nie są szkodliwe. To jest absolutnie nieprawda, co jest potwierdzone przez naukowców. Jakie działania podjęły ministerstwo i odpowiednie służby w ramach tego programu w sytuacji, gdy padają takie głosy? One są sprzeczne z programem, który został przyjęty przez Wysoką Izbę. Panie ministrze, jakie konsekwencje wyciągnięto, jakie działania podjęto? Bo nie ma nic gorszego w wychowaniu niż przekazywanie nieprawdziwych informacji młodemu pokoleniu. (Dzwonek) Jest kierowany bardzo duży wysiłek na to, aby przekonywać, edukować młode pokolenie o szkodliwości narkotyków, a równocześnie politycy, osoby publiczne mówią, że to nie jest szkodliwe, że można używać miękkich narkotyków. Jeżeli tak będziemy działać, to wszystko to mija się z celem. Jakie działania podjęliście? Jakie konsekwencje wyciągnęliście? Bardzo proszę. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Kulesza
Data: 2012-04-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Co to znaczy: miękkie narkotyki, twarde narkotyki, lekki alkohol, ciężki alkohol? Czyli ciężki alkohol to będzie czysty spirytus, a lekki alkohol to będzie piwo. Dzieci mogłyby pić piwo, bo to będzie lekki alkohol. To jest absolutnie ciężka zbrodnia przeciwko naszej młodzieży. (Oklaski) Dobrze się stało, że administracja rządowa, samorządowa, organizacje pozarządowe zrobiły bardzo dużo, ale absolutnie nie powinno być najmniejszego przyzwolenia, przede wszystkim wśród nas, parlamentarzystów, ale także wśród nauczycieli, a zaliczam się do nich z 30-letnim stażem pracy, na jakiekolwiek dywagacje na temat miękkiego, twardego, średniego alkoholu czy narkotyków. To wszystko są substancje psychoaktywne, które mogą doprowadzić do nieszczęścia całych przyszłych pokoleń Polaków. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Chciałbym zapytać, co na najbliższe miesiące, na najbliższe lata zaproponują Ministerstwo Zdrowia i agendy rządowe, by dotrzeć do każdej rodziny. Bo prawdziwa profilaktyka zaczyna się w rodzinie, potem jest szkoła, potem są studia, potem organizacje samorządowe czy pozarządowe, wreszcie administracja państwowa. (Dzwonek) Najlepsza administracja państwowa i największe środki, wydawane nie do końca we właściwy sposób, nie pozwolą na zahamowanie tego tak szkodliwego dla naszego społeczeństwa zjawiska. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Dziedziczak
Data: 2012-04-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie będę już powtarzał - gdyż to słusznie powiedzieli posłowie z mojego klubu i z innych klubów - że narkotyki są złem, nieważne, czy miękkie, czy twarde. Miękkie prowadzą do twardych, przecież każdy zajmujący się tą kwestią to przyzna. Chciałbym natomiast zapytać, także jako wychowawca młodzieży, o trzy sprawy. Pierwsza sprawa. Prosiłbym, aby rozwinąć, gdyby państwo mogli - zwracam się do przedstawicieli ministerstwa - kwestię współpracy z organizacjami pozarządowymi. Mam na myśli przede wszystkim organizacje młodzieżowe promujące abstynencję, organizacje harcerskie. Czy macie państwo specjalny program dla tych organizacji? Zgadzam się bowiem z przedmówcami, że lepiej zapobiegać niż później leczyć. Drugie pytanie związane jest z likwidacją szkół, która jest obecnie realizowana przez rząd Donalda Tuska. Mianowicie czy państwo macie program przeciwdziałania narkomanii, zwłaszcza na poziomie gimnazjalnym? Chodzi o młodzież, która trafia do nowych środowisk, a wszyscy wiemy, wiedzą to przynajmniej osoby, które zajmują się wychowaniem młodzieży, że jest to sytuacja bardzo sprzyjająca eksperymentowaniu z narkotykami, choćby ze względu na wejście do nowej grupy młodzieży, w nowe relacje. Trzecie pytanie. Czy macie państwo jakieś wyliczenia dotyczące tego, jak bardzo populistyczne wypowiedzi polityków spowodowały wzrost narkomanii wśród młodzieży (Dzwonek) i przyzwolenie na narkotyki wśród młodego pokolenia? Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Beata Kempa
Data: 2012-04-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Materia, nad którą dzisiaj procedujemy, jest niezwykle ważna. Dlatego też, panie ministrze, mam następujące pytanie: Jakie było stanowisko ministra sprawiedliwości, gdy opiniował ustawę o złagodzeniu, zliberalizowaniu prawa w zakresie karania za posiadanie niewielkiej ilości narkotyków? Tam nie było podziału na narkotyki miękkie i twarde. Pan poseł Kulesza, jestem w szoku (Oklaski), nie mówił jak liberał, ale mówił, powiedzmy, bardziej ortodoksyjnie, jak prawa strona lewej strony sceny politycznej. (Poseł Tomasz Kulesza: Dlaczego? Są dwa skrzydła w Platformie.) Tak, to prawda. Ta ustawa przyniosła już pierwsze żniwa, pierwsze skutki. Statystyki policyjne pokazują, że zwiększa się przestępczość w tym zakresie, zwiększa się przede wszystkim, jeśli chodzi o gimnazja, fakt zaistnienia tego środka na terenie szkół. Problem jest w tej chwili bardzo duży w związku z liberalizacją tej ustawy i bardzo niedobrymi zapisami, które, niestety, wprowadziło pańskie ugrupowanie polityczne. To nie było przedmiotem troski o nasze dzieci, absolutnie, wtedy chcieliście mieć zysk polityczny. Panie ministrze, jaka była wasza, ministra zdrowia - choć uważam, że powinna być odpowiedzialna - postawa w zakresie opiniowania tej ustawy, zanim trafiła ona do komitetu stałego Rady Ministrów? Mówię o ustawie, która liberalizowała prawo w zakresie karania za posiadanie narkotyków. Druga kwestia, panie ministrze. Ważne jest, żeby była stosowana profilaktyka, bo lepiej zapobiegać, niż leczyć. Państwa, które zliberalizowały prawo, dzisiaj zastanawiają się, w jaki sposób je zaostrzyć, bo wydają horrendalne (Dzwonek) kwoty na skutki, czyli na produkt, jakim jest totalne uzależnienie. Środki, które idą na leczenie, są bardzo duże. Chcę zapytać, panie ministrze, czy zamierzacie w swoich programach w zdecydowanie większym stopniu uwzględnić mniejsze ośrodki. Dzisiaj matki, ojcowie nie wiedzą, dokąd mają pójść ze swoimi uzależnionymi dziećmi, tak się dzieje. Trafiają nawet do nas i pytają, gdzie mają udać się po pomoc, bo nie ma specjalistów w mniejszych ośrodkach. To jest naprawdę olbrzymi problem, z którym rodzice pozostawieni są samym sobie wskutek niemądrych decyzji polityków. Panie ministrze, czy zamierzacie podjąć jakieś działania w tej sprawie? Jeśli tak, to czy ewentualnie macie szacunki, jakieś wyliczenia w tym zakresie? Byłabym w stanie za takim przesunięciem budżetowym czy za taką propozycją budżetową, by wzmocnić w tym zakresie profilaktykę, a także pomóc uzależnionym dzieciom, podnieść rękę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)