PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Adam Szłapka
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! W imieniu Nowoczesnej chciałem wyrazić nasze stanowisko w sprawie tej ustawy. To jest rozwiązanie absolutnie techniczne, które po prostu doprecyzowuje prawodawstwo w zakresie wypowiadania umów międzynarodowych. Faktycznie szkoda, że tak późno zostało to zrobione i szkoda, że nie jest to inicjatywa rządu, tylko pana prezydenta. Rozumiem, że to jest przede wszystkim gestia MSZ-etu, ale oczywiście będziemy głosować za tą ustawą. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ewa Drozd
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

...prosimy o skierowanie tego projektu do komisji. (Oklaski)
Mówca: Monika Rosa
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Prezentowany projekt ustawy jest projektem ciekawym. Wydaje mi się, że powinniśmy wszyscy pracować nad nim w komisjach, ale z pewnością bez pośpiechu, być może zorganizować wysłuchanie publiczne, zaprosić organizacje pozarządowe, przedstawicieli pracowników socjalnych i pomocy społecznej. Sam pomysł jest słuszny. Zakłada integrację, koordynację różnego rodzaju usług społecznych odpowiadających na potrzeby lokalnych społeczności. Według projektu samorządy gminne prawdopodobnie będą mogły trafniej, w sposób bardziej kompleksowy odpowiadać na rosnące potrzeby osób, rodzin, społeczności lokalnych. W końcu ponad 1 mln gospodarstw domowych korzysta z pomocy pracowników społecznych, pracowników socjalnych. Bardzo ważna jest możliwość wykonywania w ramach jednej instytucji poszczególnych zadań z zakresu wsparcia socjalnego organizowanego według zasady selektywności i konkretnie adresowanego do konkretnych osób, rodzin, potrzebujących. Przypomnijmy, że rzeczywiście praca pracownika socjalnego, osoby wykształconej jest pracą bardzo trudną, ale jednocześnie jest pracą bardzo nisko opłacaną, dlatego też liczba pracowników socjalnych w kraju maleje. Z powodu niskiej płacy praca ta staje się bardzo mało opłacalna. Ludzie po studiach dość niechętnie podejmują tę pracę, a doświadczeni pracownicy odchodzą na emerytury albo odchodzą do innych branż. Dlatego przeprowadzanie takiej kompleksowej reformy nie może odbyć się bez udziału samorządów, nie może odbyć się bez udziału przedstawicieli związków pracowników społecznych i pracowników socjalnych, nie może odbyć się bez udziału organizacji pozarządowych. Stąd moje pytanie: Czy taka kompleksowa praca nad rozwiązaniami projektu przy, jak widzimy, bardzo dużej otwartości wszystkich klubów poselskich, parlamentarnych i kół będzie prowadzona? Warto szczególnie odpowiedzieć na wątpliwości, które zgłaszała Polska Federacja Związkowa Pracowników Socjalnych i Pomocy Społecznej. Wskazywała ona na brak stabilnego finansowania tego typu rozwiązań i na to, że może to wpłynąć negatywnie na spójność systemu i przepływ informacji pomiędzy instytucjami a innymi sektorami, które zajmują się także kwestiami pomocy społecznej. Wskazywała też na możliwość centralizacji systemu pomocy, ale także kwestię dłuższego oczekiwania na wsparcie. Były obawy odnośnie do zmniejszenia dostępności usług z zakresu świadczenia pomocy społecznej, także wskutek zwiększonej odległości do takich centrów usług społecznych, jeśli miałyby być organizowane np. przez dwie, przez trzy gminy. A więc kierunkowo na pewno tak, reforma z pewnością jest bardzo potrzebna, natomiast nie róbmy z tego reformy na żywym organizmie. Określmy jasno zasady finansowania, przeprowadźmy dogłębną debatę, zaangażujmy wszystkich, którzy powinni zabrać głos w tej sprawie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu koła Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko wobec prezydenckiego projektu ustawy o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych. W omawianym projekcie zawarte są ramy prawne dla fakultatywnego powoływania przez samorządy nowych jednostek organizacyjnych, centrów usług społecznych, które na danym terenie miałyby zajmować się koordynacją szeroko rozumianego i powszechnego wsparcia dla zainteresowanych mieszkańców, w tym osób niepełnosprawnych, niesamodzielnych życiowo czy ich opiekunów domowych. Co istotne i warte podkreślenia, centrum usług społecznych mogłoby zostać utworzone dla jednej gminy, co wiązałoby się z przekształceniem funkcjonującego na jej terenie ośrodka pomocy społecznej, lub dla większej ilości gmin, co oznaczałoby utworzenie centrum na terenie jednej z nich jako jednostki odrębnej od OPS. Jest to ważna zmiana, ponieważ likwiduje najczęściej przywoływane w toku prac nad tym projektem zagrożenia wynikające z pierwotnie proponowanych rozwiązań. Jestem przekonana, że przy tym kształcie przepisów, w jakim zostały one przekazane pod nasze obrady, centra usług społecznych spełniać będą wyznaczone im cele. Podzielam opinię wielu socjologów, że szybko postępujące zmiany demograficzne oraz społeczne wymuszają na nas prowadzenie skuteczniejszej lokalnej polityki społecznej. Wsparcie musi być łatwiej dostępne, powszechne i dostosowane do aktualnego zapotrzebowania. Projektowane centra mają być narzędziem do tego. Wedle zawartych w projekcie regulacji mają być instytucjami, w których zainteresowani mieszkańcy będą mogli uzyskać informacje, gdzie i z jakiej pomocy mogą skorzystać oraz jakie mają uprawnienia. Centra mają też pełnić rolę organizatora lokalnej samopomocy, chodzi o wolontariat czy pomoc sąsiedzką, i na bieżąco badać potrzeby mieszkańców, dzięki czemu realizowane przez nie zadania będą lepiej odpowiadać na zachodzące w społeczeństwie zmiany. Mając na uwadze to, że wiele samorządów już zdecydowało się na powołanie podobnych instytucji na swoich terenach oraz że z powodzeniem wypełniają one przydzielone im zadania, ufam, że projekt ten nie tylko będzie regulował tę materię, ale także ośmieli do takiego kroku kolejne samorządy. Koło Wolni i Solidarni będzie głosować za dalszym procedowaniem nad tym projektem. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Gminy będą mogły przekazywać do realizacji przez centrum nowe usługi społeczne określone w programach przyjmowanych w formie uchwał przez rady gmin. Programy takie mają powstawać na bazie diagnozy potrzeb społeczności lokalnej. W związku z tym mam kilka pytań. Te diagnozy mają być sporządzane raz na 5 lat. Dlaczego przyjęto, że te diagnozy mają być sporządzane właśnie co 5 lat? Czy musimy tak sztywno precyzować te ramy czasowe sporządzania diagnozy i formułowania programu? Czy rada gminy będzie mogła w trakcie realizacji programu modyfikować jego zapisy? Poza tym czy zamiana gminnych ośrodków społecznych na centra usług społecznych wiąże się z wymianą kadry albo osób pełniących stanowiska kierownicze? (Dzwonek) Czy to będzie sposób na...
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

...zastąpienie obecnych fachowców swoimi ludźmi? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Chciałam zapytać, jakie problemy z dostępem do usług zaspokajających podstawowe potrzeby w środowiskach lokalnych ma rozwiązać ta ustawa o centrach usług. Na podstawie jakich analiz i ekspertyz powstał prezentowany projekt ustawy? Czy organizacje zwane pozarządowymi są zdolne do zapewnienia usług permanentnych w kontekście stałego zatrudnienia, stałego miejsca i wysokich kwalifikacji kadrowych, jakie dzisiaj są najbardziej potrzebne? Tu potrzeby są niezaspokojone. Ja po prostu widzę w tej ustawie bardzo wiele bardzo dawnych pomysłów, ale sytuacja, jeśli chodzi o środowiska lokalne, zaszła już bardzo, ale to bardzo daleko. I nie widzę, żebyście państwo odnosili się tutaj do tych nowych tendencji, procesów i zjawisk (Dzwonek), jakie występują.
Mówca: Urszula Pasławska
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Mam pytanie. Panie ministrze, czy będzie jakiś system zachęt dla samorządów, które zdecydują się na realizację tych centrów? Czy one otrzymają dodatkowe środki? Wydaje mi się, że jeżeli nie będzie takiego systemu zachęt, to będzie to martwa ustawa. Drugie pytanie dotyczy schematów. Jak to ma faktycznie wyglądać? W jaki sposób technicznie, faktycznie będą skoordynowane działania instytucji, które leżą w gestii innych samorządów? Jakie będą schematy? Jak to rzeczywiście, praktycznie będzie funkcjonowało? Dziękuję.
Mówca: Andrzej Maciejewski
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pytanie do pana ministra. Idea ciekawa i słuszna, albowiem po 30 latach praca socjalna to coś więcej niż tylko wypłacanie pieniędzy. Rzecz dotyczy pieniążków. W idei państwa łączycie różne zakresy: promocję zdrowia, promocję rynku pracy, pomoc społeczną, a jak wiemy dzisiaj wszystkie te instytucje tak naprawdę opierają się na innych ustawach i inne są systemy ich finansowania. Przykład to pracownicy socjalni, którzy niedawno mieli święto, i to było ich czarne święto, żałoby zarobków. Pytanie. Jak państwo widzicie tych pracowników w tym centrum, bo tak naprawdę powstaje nowa grupa, która powinna mieć w tym momencie nowe zaszeregowanie, nowe progi? Pytanie, jakie to będą stawki i jak to państwo chcielibyście rozliczyć finansowo. Wbrew pozorom rzecz będzie się rozbijała o pieniądze, szczególnie dla pracowników, którzy dzisiaj tego mogą oczekiwać. Dziękuję.
Mówca: Agnieszka Hanajczyk
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! To bardzo dobry kierunek. Rzeczywiście można nazwać proponowany projekt rewolucją w polityce społecznej. Pan minister już na początku zauważył, że Europa idzie w tym właśnie kierunku, ale oznacza to zwiększenie środków. W związku z tym, przy okazji tworzenia CUS-ów, gdzie wiemy, że wiele gmin tak naprawdę to realizuje i ta propozycja da podstawę prawną, sformalizuje tę działalność... Z jednej strony chciałabym się upomnieć o pracowników socjalnych. To jest doskonale, znakomicie wyszkolona grupa zawodowa, która dzisiaj realizuje te zadania, o których państwo mówicie w proponowanym projekcie. Niestety ich wynagrodzenia często uwłaczają tej grupie zawodowej. To jest jedna rzecz. Druga rzecz, o którą chcę zapytać: Czy przy okazji tego projektu myśleliście państwo o powiecie, o roli powiatu (Dzwonek) w świadczeniu tego rodzaju usług? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ewa Drozd
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Pociągnę temat powiatów. Co prawda w swoim wystąpieniu też zaznaczyłam, myślę, ważny element, ponieważ powiaty realizują sporo zadań związanych z pomocą społeczną. Jak państwo widzicie programy usług społecznych przyjmowane przez gminy, jaką rolę powiatów tam widzicie? Wydaje mi się, że albo powinny być tworzone razem, albo przynajmniej opiniowane przez władze powiatowe, bo one będą wspólnie realizować te ważne zadania. Jeszcze jedna ważna kwestia, o której też już dzisiaj mówiliśmy, to jest motywowanie samorządów do tego, aby zechciały realizować to zadanie, powoływanie centrum usług społecznych. Dzisiaj, jak wiemy, sporo samorządów już podobne formy realizuje, a reszta nie realizuje, wiadomo, z jakich powodów. Nie ma tej motywacji, nie ma środków, które pozwoliłyby im to realizować. Wydaje mi się (Dzwonek), że powinien być stworzony jakiś program dodatkowy. Dziękuję.
Mówca: Agnieszka Kołacz-Leszczyńska (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pytanie moje kieruję do pana ministra prezentującego w imieniu prezydenta ten projekt. Proszę mi odpowiedzieć, czemu de facto służy ten projekt. Pan prezydent łaskawie wskazuje na zwiększenie i polepszenie możliwości funkcjonowania dotychczasowych form wspierania socjalnego samorządów, ale to świadczy o tym, że pan prezydent niestety nie ma dostatecznej wiedzy o wysiłkach lokalnych samorządów realizujących te zadania i posiadających sprawdzone wieloletnie systemy wsparcia społecznego obywateli, którzy tej pomocy najbardziej potrzebują. Gros tych potrzeb brały na swoje barki organizacje pozarządowe, świetnie przygotowane do tej roli, z gronem specjalistów, z pomysłami i profesjonalną realizacją różnorodnych programów wspierania lokalnych społeczności. Niestety od 3 lat jest odwrót od tych sprawdzonych od lat działań, a znamiennymi są sytuacje, w których sprawdzone od lat organizacje pozarządowe nie otrzymują finansowania, a pieniądze są kierowane do organizacji tworzonych w pośpiechu i na kolanie, które są totalnie nieprzygotowane do podejmowania prawdziwych wyzwań, z których korzystają lokalne społeczności. Panie Prezydencie! Proszę przyjrzeć się tym działaniom i próbować je zmienić, a nie wyważać już otwartych drzwi. Dziękuję.
Mówca: Tomasz Kostuś (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy przewiduje rozwój i integrację lokalnych systemów usług społecznych. Zdaniem projektodawców są one obecnie wykonywane przez różne podmioty publiczne, społeczne i rynkowe. Projekt zakłada, że centra usług społecznych będą tworzone przez zainteresowane samorządy gminne zgodnie z dwoma trybami, tj. albo przez przekształcenie ośrodka pomocy społecznej w centrum usług społecznych - wówczas centrum będzie funkcjonowało na obszarze jednej gminy, przejmując przy tym obecne zadania ośrodka pomocy społecznej, albo przez utworzenie centrum na podstawie porozumienia władz gminnych, dla dwóch lub większej liczby gmin - wówczas centrum będzie funkcjonowało obok gminnych ośrodków pomocy społecznej, współpracując z nimi. Autorzy stwierdzają, że z uwagi na fakultatywność tworzenia centrum usług społecznych przez gminy wejście ustawy w życie wywoła skutki finansowe jedynie w tych gminach, które zdecydują się utworzyć centrum. Pytanie, jakie należy w tym miejscu zadać, nasuwa się więc niemal wprost. Z jakich środków gminy mają sfinansować utworzenie takich centrów? Czy jest to kolejny projekt, którym samorządy obdarowane zostają kompetencjami, za którymi nie idą jednak jakiekolwiek środki centralne? Jak autorzy projektu ustosunkują się do negatywnej opinii Polskiej Federacji Związkowej Pracowników Socjalnych i Pomocy Społecznej, w której wprost stwierdzono, że wprowadzenie ustawy może spowodować liczne zagrożenia? Zdaniem organizacji miejsca te będą mniej dostępne dla mieszkańców, bo zwiększy się odległość od ich miejsca zamieszkania, jaką będą musieli pokonać. Dotyczy to zwłaszcza osób starszych, chorych czy niepełnosprawnych. Jakie jest stanowisko Kancelarii Prezydenta RP odnośnie do ww. opinii?
Mówca: Grzegorz Matusiak
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu klubu Prawa i Sprawiedliwości przedstawić stanowisko naszego klubu wobec projektu ustawy o świadczeniu pieniężnym dla osób przebywających w latach 1939-1956 na zesłaniu lub deportacji w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, druk nr 3037. Szanowni Państwo! Ten projekt jest już dawno oczekiwany przez środowiska kombatantów. Jest to krok w celu sprawiedliwości dziejowej. Dziękujemy panu prezydentowi za ten projekt ustawy, który będzie zadośćuczynieniem zarówno dla osób już w dojrzałym wieku, jak i osób schorowanych, przebywających na deportacji w Związku Radzieckim. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Sławomir Jan Piechota
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

...ten projekt w trakcie dalszych prac. (Oklaski)
Mówca: Antoni Duda
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pół roku temu uchwaliliśmy zmiany w ustawie o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Radziecki, wypełniając wobec tych ludzi - przecież tak nielicznej już grupy i tak bardzo doświadczonej przez los - nasze zobowiązanie. Do tej chwili nie została jednak ostatecznie rozwiązana kwestia odszkodowań dla Polaków przebywających na zesłaniu lub deportacji w latach 1939-1956. Dotychczasowe rekompensaty udzielone przez państwo polskie z tytułu prześladowań doznanych ze strony okupantów nie objęły wszystkich polskich zesłańców. Dzisiaj zobowiązanie to realizujemy wobec kolejnej grupy osób, która ze względów naturalnych szybko się kurczy, a której winniśmy pewne zadośćuczynienie. Dlatego z uznaniem i wdzięcznością pragnę odnieść się do inicjatywy pana prezydenta i jego kancelarii, podziękować za wniesienie ustawy, dzięki której państwo polskie będzie mogło wspomóc finansowo osoby zesłane do ZSRR w czasie II wojny światowej, jak również w okresie terroru stalinowskiego. Są to osoby, które żyją bardzo skromnie (Dzwonek), a przez to, że były Polakami...
Mówca: Antoni Duda
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

...straciły majątek oraz zdrowie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Matusiewicz
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Bardzo dziękuję kancelarii pana prezydenta za przygotowanie tej kompleksowej ustawy. Bo wcześniej były jedynie takie szczątkowe próby, ograniczenia dotyczące np. czasokresu. Mam tu na myśli ustawę z 1996 r., gdzie czasokres, jeżeli chodzi o tę kwestię, był przewidziany na lata od 1939 r. w zasadzie tylko do końca 1948 r. Mam pytanie do przedstawicieli ministerstwa rodziny i polityki społecznej. W zasadzie na podstawie państwa informacji została ustalona ta kwota 200 zł za miesiąc deportacji. Moim zdaniem jest ona bardzo niska i wydaje mi się, że dobrze by było, żeby w budżecie państwa znalazły się pieniądze na podwyższenie jej do co najmniej 400 zł. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Norbert Kaczmarczyk
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Cytat z uzasadnienia projektu ustawy o świadczeniu pieniężnym dla osób przebywających w latach 1939-1956 na zesłaniu lub deportacji w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich: Świadczenie pieniężne przyznawane będzie jednorazowo w wysokości 200 zł za każdy pełny miesiąc okresu podlegania w latach 1939-1956 represjom. Przypomnę, że zanim weszła w życie ustawa dezubekizacyjna, emerytury dla byłych ubeków wynosiły po kilkanaście tysięcy złotych miesięcznie, czyli: po 200 zł dla bohaterów i po kilkanaście tysięcy złotych dla ubeków. I tutaj mam pytanie: Czy może to, co dostawali ubecy, powinny dostać osoby represjonowane? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stefan Romecki
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dlaczego ustawa nie przewiduje automatycznego przyznawania świadczenia, choćby na podstawie listy osób, które są członkami Związku Sybiraków w Polsce? Problem polega na tym, że wiele z tych osób jest w bardzo podeszłym wieku i może nie mieć żadnej wiedzy na temat tej ustawy. Wszyscy mamy tę świadomość, chcemy, żeby osoby poszkodowane, represjonowane i kombatanci otrzymali wsparcie, chcemy jakoś im pomóc, zrekompensować te cierpienia, a często i utratę zdrowia, krzywdy, jakich doznali w przeszłości, w czasie represji. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józef Brynkus
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mamy dużo czasu, więc można byłoby trochę przedłużyć czas na zadawanie pytań. Państwo ministrowie powołujecie się na przykład pana prezydenta Kaczyńskiego. W sumie robicie bardzo dobrze, tylko problem polega na tym, że pan prezydent w 2009 r. przygotował ustawę, która różni się od waszej w dwóch kwestiach. Pierwsza kwestia dotyczy wysokości świadczenia. Wtedy Polska była w znacznie gorszej sytuacji finansowej niż jest teraz, osób uprawnionych było więcej, a pan prezydent zaproponował 400 zł każdej osobie za jeden miesiąc represji. Dlaczego po prostu nie podniesienie tej kwoty chociażby do 400 zł? Druga kwestia. Pan prezydent był człowiekiem naprawdę niezwykle mądrym i miał świadomość tego, że wśród osób, które mogłyby korzystać z tego świadczenia, są też osoby tego niegodne. Zaproponował więc szereg wyłączeń związanych z tym, że część z tych osób np. potem pracowała w aparacie represji Polski Ludowej. (Dzwonek) Dlaczego tego nie ma w tej ustawie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Krystian Jarubas (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Założeniem powyższej ustawy jest zniwelowanie różnic pomiędzy różnymi grupami osób represjonowanych w latach wojennych i powojennych. Projekt w założeniu ma pomóc około 20 tys. naszych rodaków. Klub PSL będzie popierał ten projekt.
Mówca: Agnieszka Kołacz-Leszczyńska (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pozwolę sobie skierować bardzo proste pytanie do pana ministra prezentującego projekt prezydencki. W uzasadnieniu tego projektu jest napisane, że jest on odpowiedzią na liczne postulaty środowisk sybiraków, tj. tych ludzi, którzy dzięki swojej postawie nie pozwalali zapomnieć o Polsce. Może nie walczyli wprost z bronią w ręku, ale swoją postawą bronili ojczyzny i jak sami piszą ˝propagowali jej kulturę, wielowiekową historię, byli krzewicielami myśli i czynów wielkich Polaków˝. Otóż właśnie im wśród różnych obietnic składanych przez pana prezydenta była wskazywana dwukrotnie wyższa kwota za każdy miesiąc przebywania na deportacji lub w obozie w ZSRR niż ta wskazana w prezentowanym projekcie. Proszę o informację, dlaczego obiecywana kwota odszkodowań obecnie została zmniejszona i czy nie jest to wyrazem lekceważenia tej grupy społecznej i okazanym brakiem szacunku. Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Zwiercan (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu koła Wolni i Solidarni przedstawiam nasze stanowisko odnośnie do prezydenckiego projektu ustawy o świadczeniu pieniężnym dla osób przebywających w latach 1939-1956 na zesłaniu lub deportacji w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. Przedstawiony przez pana prezydenta RP Andrzeja Dudę projekt jest odpowiedzią na liczne postulaty napływające ze środowisk sybiraków. W moim przekonaniu odpowiedzialne państwo, które dba o swoich obywateli, powinno na te postulaty odpowiedzieć pozytywnie. Nasz kraj, w którym tak dużą wagę przykłada się do patriotycznych postaw, nie może i nie powinien nigdy zapominać o wszystkich tych, którzy chociażby w najmniejszym stopniu przyczynili się do jego wolności. Mimo że wielu z nas walczyło o wolną Polskę w latach 80., doświadczyło z tego powodu represji i prześladowania, to w moim odczuciu nie jesteśmy w stanie wyobrazić sobie krzywdy i cierpienia doznanego przez osoby przebywające na zesłaniu lub deportacji w ZSSR. Ilu z ich współbraci i sióstr nie przeżyło transportu, bo umarło z wycieńczenia, głodu czy zimna? Ilu umarło już na miejscu przez niewyobrażalnie trudne warunki? Żadna kwota nie będzie wystarczającym zadośćuczynieniem. A w sytuacji gdy obserwujemy i słyszymy, że sybiracy spędzają ostatnie dni jesieni swojego życia w trudnych warunkach materialnych, a także w poczuciu zapomnienia przez państwo polskie, mamy obowiązek jak najszybciej te realia zmienić. Ta ustawa jest potwierdzeniem, że ojczyzna i my wszyscy o nich pamiętamy. Jako żyjący w wolnej Polsce jesteśmy zobowiązani nie tylko kultywować coroczne obchody Dnia Sybiraka, ale swoimi działaniami świadczyć, że nie tylko nie zapomnieliśmy o tych, co umarli za naszą wolność, ale także dbamy o tych, którzy nadal żyją i którym należy się potwierdzenie, że doceniamy ich odwagę i patriotyzm. Jest to szczególnie ważne w kontekście zbliżającej się 80. rocznicy agresji sowieckiej na Polskę. Ta data nie tylko pokazuje upływający czas, ale przede wszystkim to, że przez tyle lat, przez okres kolejnych rządów nie umieliśmy tej sprawy właściwie zakończyć. Wierzę, że tą ustawą kwestia odszkodowań dla Polaków przebywających w latach 1939-1956 na zesłaniu lub deportacji w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich ostatecznie zostanie rozwiązana. Koło Wolni i Solidarni popiera przedstawiony projekt.