Mówca: Genowefa Tokarska
Data: 2018-03-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów przedstawię stanowisko dotyczące sprawozdania Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o usługach płatniczych, to są druki nr 2225 i 2368. Projekt ustawy był przedmiotem analizy na posiedzeniach podkomisji stałej do spraw instytucji finansowych, a także Komisji Finansów Publicznych. Przypomnę, że projekt dotyczy implementacji prawa unijnego, tj. dyrektywy tzw. PSD2 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego. Projekt eliminuje luki regulacyjne w dotychczas istniejącym prawie, wprowadza nowych uczestników rynku usług płatniczych, nowe technologie, ujednolica warunki działania i normalizuje rynek płatności w całej Unii Europejskiej. Celem projektu jest więc dokonywanie płatności transgranicznych w sposób przede wszystkim bezpieczny dla konsumentów we wszystkich państwach członkowskich. Katalog usług został poszerzony o dwa typy usług, tj. o usługę inicjowania transakcji płatniczej i usługę dostępu do informacji. Obie te usługi mają charakter jedynie pomocniczy, informacyjny czy sprawdzający i nie dotyczą bezpośrednio posiadania oraz przenoszenia środków pieniężnych. Wprowadza również nowy podmiot, tzw. małą instytucję płatniczą. Jest to dość ciekawy podmiot. Mogą go prowadzić małe i średnie przedsiębiorstwa obok innej działalności gospodarczej. Te właśnie małe instytucje płatnicze będą mogły wykonywać swoją działalność wyłącznie na terenie Polski po spełnieniu określonych wymagań ostrożnościowych, po uzyskaniu rejestracji w Komisji Nadzoru Finansowego, przy czym wielkość ich obrotu nie może przekraczać kwoty 1,5 mln euro miesięcznie. W toku prac podkomisji i komisji wprowadzono do projektu wiele zmian o charakterze redakcyjnym, uszczegółowiających i legislacyjnych, a także zmiany merytoryczne. Wśród tych ostatnich, czyli zmian merytorycznych, znajdują się m.in. te dotyczące regulacji opłat transakcji płatniczych przeprowadzanych przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, wprowadzenia szczegółowych regulacji dla Komisji Nadzoru Finansowego w przypadku podjęcia decyzji nakazującej zbycie akcji lub udziałów krajowej instytucji płatniczej, a także możliwości nałożenia kar pieniężnych w przypadku niewykonania nakazów, uregulowania spraw dotyczących interpretacji wydawanych przez Komisję Nadzoru Finansowego, ustalenia podstaw prawnych do udostępniania informacji objętych tajemnicą bankową i zawodową, przekazywania przez dostawców usług płatniczych informacji niezbędnych do prowadzenia przez KNF przeglądarki internetowej, a także zwolnienia Banku Gospodarstwa Krajowego z niektórych obowiązków wynikających z ustawy i wprowadzenia odniesień bezpośrednio do przepisów delegowanego rozporządzenia Komisji Europejskiej. Pragnę również zwrócić uwagę, że w toku prac nad projektem nie udało się wyeliminować rozbieżności m.in. z ustawami, które regulują zasady przedsiębiorczości, ustawą o swobodzie działalności gospodarczej czy ustawą o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Strona rządowa, czyli wnioskodawcy, projektodawcy zobowiązali się do uregulowania tych zagadnień na etapie prac w Senacie. Podsumowując, należy zauważyć, że projekt ustawy powinien spełnić cel, czyli zapewnić lepszą ochronę płatników, zwiększyć prawa konsumentów w obrotach w ramach Unii Europejskiej, a nawet płatności w walutach spoza Unii Europejskiej. Ustawa siłą rzeczy przyczyni się do zwiększenia konkurencji na rynku płatności i generalnie będzie sprzyjać rozwojowi obrotu bezgotówkowego, nowych technologii i dalszemu rozwojowi społeczeństwa informacyjnego. Mój klub popiera ten projekt i będzie głosował za jego przyjęciem. Dziękuję bardzo.