PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Paulina Matysiak
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Posłanki! Panowie Posłowie! Ta ustawa jest bardzo szkodliwa dla polskich lasów, przyrody i klimatu. Jedynym rzeczywistym celem tej ustawy jest jak najszybsze uzyskanie pieniędzy. Ta sytuacja bulwersuje jeszcze bardziej, kiedy czyta się raport Najwyższej Izby Kontroli, który obnaża niegospodarność Lasów Państwowych. Okazuje się, że tylko 13% swoich wydatków Lasy Państwowe przeznaczają na ochronę i hodowlę lasów oraz utrzymanie zasobów i upraw leśnych, czyli podstawowe cele swojego funkcjonowania. Nie możemy pozwolić, żeby tradycja patrzenia wyłącznie na krótkofalowe zyski monetarne pozwoliła na kontynuację szkodliwych praktyk w lasach. Rozwiązaniem dotyczącym grożącej nam klęski ekologicznej są działania zupełnie odwrotne, czyli zachowanie różnorodności biologicznej i jak najbardziej naturalnych lasów. 3 lata temu zezwolili państwo na dewastację Puszczy Białowieskiej pod pretekstem walki z kornikiem. (Dzwonek) Czy naprawdę kolejny raz musimy iść tą drogą i niszczyć nasze wspólne dobro? Dziękuję. (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Piotr Zgorzelski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Odpowiedzią na kryzys klimatyczny i utratę różnorodności biologicznej nie mogą być działania, które ten kryzys jeszcze bardziej pogłębią poprzez spalanie i uwalnianie dwutlenku węgla. Chcecie umożliwić pod pretekstem cięć sanitarnych spalanie w charakterze biomasy drzew pochodzących z polskich lasów, m.in. w elektrowniach. Nie chodzi wam o żadną ochronę przyrody, tylko o czysty zysk. Wprowadziliście w 2016 r. opłatę za sprzedaż drewna i regularnie doicie Lasy Państwowe z pieniędzy. Wam wyłącznie chodzi o pieniądze. Dlaczego tak ważny projekt nie został poddany rzetelnym konsultacjom społecznym i opinii ekspertów? Nie palcie polskich lasów. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jan Szopiński
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Tryb, w jakim rząd próbuje przeforsować tę ustawę, musi budzić wątpliwości. Ustawa nie powinna być przygotowywana na kolanie. Zmiany powinny być konsultowane z organizacjami pozarządowymi, samorządami i przemysłem meblarskim. Chciałbym zapytać pana ministra, czy są w tej sprawie jakieś przepisy europejskie. Jak obecnie w Polsce ustalane są ceny w przypadku przemysłu meblarskiego? Zaprezentowane w ustawie rozwiązania są szkodliwe zarówno dla przyrody, jak i dla przemysłu meblarskiego. Ta ustawa to pomoc dla monopolisty, a nie dla polskich zakładów przemysłu drzewnego. Chciałbym też zapytać, jaki to będzie miało wpływ na cenę energii elektrycznej. Zaprezentowane zmiany nie mogą prowadzić do żadnych nadużyć, a tak być może. Panie Ministrze! (Dzwonek) Nie palcie polskich lasów, ratujcie polski przemysł meblarski. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Chmiel
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Polska zobowiązała się, że do 2020 r. będzie wytwarzała 15% energii z odnawialnych źródeł. Szanowni państwo, od 4 lat, odkąd zlikwidowaliście, zniszczyliście wytwarzanie energii odnawialnej z elektrowni wiatrowych, mówię o tym, mówię o tym przy każdej okazji. Nic nie zrobiliście przez 6 lat swoich rządów, żeby zwiększyć ilość produkowanej energii odnawialnej. Teraz w strachu, ponieważ te 15% musi być osiągnięte do końca 2020 r., chcecie kosztem naszych lasów... chcecie wycinać te lasy, żeby umożliwić spalanie tego drewna w elektrowniach tylko po to, żeby zwiększyć... Mam pytanie do pana ministra. Panie ministrze, o ile zwiększycie ilość energii odnawialnej kosztem (Dzwonek) spalania naszych lasów? To barbarzyństwo, tym bardziej że mamy najgorsze powietrze w Europie. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szejna
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie czas żałować róż, gdy płoną lasy - Juliusz Słowacki, ˝Lilla Weneda˝. Projekt zmian w ustawie o odnawialnych źródłach energii to dramatyczny pomysł, sprzeczny z celami Unii Europejskiej - osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 r. Premier Mateusz Morawiecki musi go pojutrze przyjąć, jeśli nie chce stracić 8 mld euro dla Polski z Funduszu Sprawiedliwej Transformacji. Dlatego też pytam i zachęcam: Dlaczego nie odblokujecie budowy farm wiatrowych, przy postępie technologicznym ich produktywności? Wzmocnijcie wsparcie dla przemysłu meblarskiego, pożytecznego również w kontekście pochłaniania i magazynowania dwutlenku węgla. Dlaczego nie tworzycie korzystnych warunków dla inwestycji w biogazownie, a więc w energetykę rozproszoną? Wspierajcie ideę fotowoltaiki w każdym gospodarstwie domowym. I pytanie na koniec, panie ministrze: Czy już wiadomo, kto na spalaniu drewna energetycznego i kolejnej wycince zarobi (Dzwonek), tak jak zarobił na respiratorach i maseczkach? (Oklaski)
Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Myślę, że ustawa jest bardzo ważna i winni jesteśmy tym ludziom jak najszybsze jej uchwalenie. Szkoda, że przez tyle lat nie udało się jej przeprowadzić. Ale nie szukałbym w tej chwili winnego, bo to już jest kolejny projekt, myślę, że dobrze przygotowany. Jeżeli on tyle lat, panie ministrze, przeleżał w waszej zamrażarce, bo to była wasza zamrażarka, to chyba jest dobrze przygotowany i popieram wniosek o przejście do drugiego czytania, bo dajecie gwarancję, że to jest dobry projekt. Przechodzimy więc do drugiego czytania, panie marszałku, i na tym posiedzeniu załatwiamy temat. Polskie Stronnictwo Ludowe było kiedyś wnioskodawcą i twórcą projektu odznaczenia prezydenckiego pod nazwą Krzyż Zesłańców Sybiru. Siedzący tutaj Marek Sawicki - rozmawialiśmy przed chwilą - był akurat posłem wnioskodawcą, przedstawiał ten projekt, uchwaliliśmy to i wszyscy sybiracy dostali to odznaczenie. Wielokrotnie uczestniczyłem w różnych uroczystościach, na których to odznaczenie było wręczane. Natomiast zesłanie na nieludzką ziemię było barbarzyństwem. Jeżeli słucha się wspomnień tych, którzy... Pierwsza wywózka nastąpiła z terenów wschodnich, z których pochodzę - powiaty: sanocki, przemyski, jarosławski, lubaczowski. To jest to, co 10 lutego 1940 r. dotknęło tych mieszkańców. W środku nocy zostali zerwani, mieli kilkanaście minut na zabranie czegoś ze sobą, jakiegoś tobołka, i trafili do wagonu bydlęcego. Kilkadziesiąt dni jechali w tych wagonach bydlęcych. Część z nich nie dojechała na miejsce przeznaczenia, a część zginęła w warunkach ciężkiej pracy. To był dramat tych ludzi. Część wróciła później z armią Andersa czy z armią Wojska Polskiego, I Armią Wojska Polskiego. To byli w większości ci ludzie, którzy tam zostali wywiezieni. Jest więc na to najwyższa pora. Na każdym spotkaniu mam zadawane pytania: A kiedy dostaniemy jakieś odszkodowania? A kiedy Sejm to uchwali? Jest w tej chwili zdecydowana większość w Sejmie, deklaracja pada po raz kolejny, więc ponawiam wniosek o to, żebyśmy się nie rozczarowali, bo tych pierwszych czytań już tutaj kilka było i nie doszły one do skutku. Zróbmy więc to w tej chwili, kiedy jest taka wola, jest taka energia, panie ministrze, na tym posiedzeniu Sejmu. Tak abyśmy na najbliższych obchodach mogli zakomunikować wszyscy jednomyślnie i dumnie, że zrobiliśmy to, na co zasłużyli sobie ci ludzie. Bo powiem państwu, że na każdym ze spotkań jest coraz mniej tych ludzi. Dojdzie do tego, że rzeczywiście uchwalimy ustawę, a nie będzie komu wręczać i przyznawać tych odszkodowań. Wtedy może paść propozycja, żeby cofnąć się do lat wstecznych i dawać je jako spadkowe dla potomnych od momentu, kiedy uznaliśmy tych ludzi za represjonowanych w Polsce. Skoro uchwalimy ustawę martwą, bo nie będzie wobec kogo jej stosować, to trzeba będzie pewnie takie działania podjąć. Jeszcze raz w imieniu Klubu Parlamentarnego Koalicja Polska - Polskie Stronnictwo Ludowe - Kukiz15 deklarujemy pełne poparcie dla tej ustawy i dla jej natychmiastowego uchwalenia na tym posiedzeniu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Robert Winnicki
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Ponad 1 mln Polaków wywiezionych na nieludzką ziemię w latach 40. ubiegłego wieku i niestety kilkadziesiąt tysięcy tych, którzy doczekują się dzisiejszego dnia. Pozwólcie państwo na pewną osobistą refleksję, bo niestety ta historia, historia Sybiru, historia Polaków, którzy musieli tam przetrwać - a nie wszystkim niestety udało się przetrwać - to historia słabo znana w Polsce, to historia bardzo słabo opowiedziana, właściwie również w polskiej kulturze opowiedziana tylko i wyłącznie w kontekście Katynia, w sposób wyeksponowany. Dla mnie jest to historia osobista, bo wśród historii sybirackich się wychowałem. Cała rodzina dziadka Leona - z województwa lwowskiego. Z nim, jako wówczas 13-latkiem, została wywieziona na nieludzką ziemię, do Kraju Krasnojarskiego. Znam opowieści o latach głodu, gdy codziennie największym marzeniem dzieci i nastolatków, dorosłych oczywiście tym bardziej, było to, żeby móc najeść się chlebem do syta. W warunkach zimna i wykańczającej pracy marzeniem było, żeby najeść się do syta. Cała rodzina babci Bronisławy z województwa wileńskiego - też wywieziona za Ural. Pradziadek Izydor przypłacił to swoim życiem, podobnie jak najstarszy brat dziadka. Te historie zasługują na to, żeby je opowiedzieć, żeby je przypomnieć. Dziękujemy za to, że ta inicjatywa się pojawiła. Ale trzeba też powiedzieć o tym, że ta inicjatywa dotyka także bardzo niewielu ofiar tragedii górnośląskiej, tych Ślązaków, którzy przez komunistyczną władzę byli represjonowani po II wojnie światowej, w tym 15 tys. górników zesłanych do Zagłębia Donieckiego do pracy w nieludzkich warunkach. To jest również bardzo ważne, że państwo polskie dzisiaj przypomina o tragedii górnośląskiej i przeprasza symbolicznie, stara się przeprosić symbolicznie Ślązaków, Polaków za tę krzywdę, jaką komuniści im wyrządzili po II wojnie światowej. To jest bardzo ważne, bardzo istotne. Panie Ministrze! Propozycja od Konfederacji i poprawka, którą w tym momencie zgłaszam: chodzi o to, żeby sybiraków, którzy już najczęściej dostali bardzo niewielkie odszkodowania, chociażby w latach 90., nie wyłączać z tej ustawy, żeby w tym momencie nie różnicować sybiraków, ludzi zesłanych do ZSRR na różne kategorie, różne grupy. Dziękuję serdecznie. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Braun
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Szczęść Boże! Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Tak jest, chwila ulgi, kwestia dalece niekontrowersyjna tutaj, w Wysokiej Izbie, wprawdzie pustawej nieco, ale przecież nie będzie, mam nadzieję, żywiołowego sporu. Panie Ministrze! Panie Prezydencie! Cieszymy się. Lepiej późno niż wcale. Nawet wrzutki w ostatniej chwili, na finiszu kampanii wyborczej, przyjmujemy z dobrodziejstwem inwentarza, bo rzeczywiście czas najwyższy. Tutaj różne szacunki są podawane, ale to już nie dotyczy ocalonych wraz z rodzinami, to już nie są setki tysięcy, to są dziesiątki tysięcy ocalonych z Sybiru, ocalonych z polskiego Holokaustu. Nie wiem, czy są jeszcze, czy zgłoszą się po to świadczenie ocaleni z białego Oświęcimia - z Kołymy. Dobrze byłoby, żeby następowało otrzeźwienie także w nomenklaturze. Chodzi o to, żebyśmy nie dziedziczyli, a to jest faktem, po PRL-u takiej wprawdzie oddającej połowicznie sprawiedliwość tej rzeczywistości, ale jednak pewnej nowomowy historycznej. To są pewne omówienia, takie jak, prawda, nie: zbrodnia na Wybrzeżu, tylko: wydarzenia roku 1970. Sybiracy... No sybiracy to w ogóle brzmi może dla młodego pokolenia jakoś tak przygodowo, awanturniczo, egzotycznie. To są ocaleni z polskiego Holokaustu. Ci ludzie tam się znaleźli wedle cenzusu narodowościowego i byli przeznaczeni jeśli nie do pospiesznej eksterminacji - chociaż były takie przypadki, prawda, jak sowiecka akcja AB, czyli zbrodnia katyńska (Dzwonek) - to na pewno do eliminacji, eliminacji z życia publicznego, w ogóle z polskiego życia. Upominajmy się o nich. Panie Ministrze! Mam zatem nadzieję, że to jest rzutem na taśmę próba uczynienia zadość sprawiedliwości dziejowej, ale niech to nie będzie stawianie jakiejś kropki nad i, niech to nie będzie koniec, finał. Nie ciszej nad tą polską trumną Sybiru, tylko głośniej, więcej o tym opowiadajmy. Niech wreszcie wejdzie to do głównego nurtu polskiej świadomości i samoświadomości historycznej. Świeć, Panie, nad duszami tych, którzy stamtąd nie wrócili, i tych, którzy potem latami, ocaliwszy życie, dźwigali tutaj stygmat, byli na marginesie, lękali się opowiedzieć o swojej gehennie. A więc my także powinniśmy to zrekompensować. Dziękuję za uwagę i za łaskawość, panie marszałku, jeśli chodzi o przeciągnięcie czasu. Kłaniam się, z Bogiem. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panowie Ministrowie! To świadczenie od państwa polskiego w pełni tym osobom się należy. Nie ma potrzeby dzisiaj prowadzić sporu, czy to późno, czy za późno, bo każdy rząd, każdy prezydent mógł wcześniej z taką inicjatywą wystąpić. Tak się stało za rządów SLD-PSL, kiedy przyjmowano w 1996 r. projekt o osobach deportowanych do pracy przymusowej w byłym Związku Radzieckim i III Rzeszy, a także inne rozwiązania, o których była mowa również w wystąpieniach pań i panów posłów oraz pana ministra. Chciałbym zapytać przedstawiciela rządu o to, czy kiedykolwiek polski rząd zwracał się do następcy Związku Radzieckiego, czyli państwa rosyjskiego, z wnioskiem o odszkodowania dla obywateli polskich za tę pracę przymusową (Dzwonek), za deportacje do byłego Związku Radzieckiego. Dziękuję.
Mówca: Marek Rutka
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W styczniu 2009 r. prezydent Lech Kaczyński skierował do Sejmu projekt ustawy o świadczeniu dla osób represjonowanych w latach 1939-1956 przez Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. W owym projekcie świadczenie miało przysługiwać w kwocie 400 zł za każdy miesiąc trwania represji, łącznie - nie więcej niż 30 tys. zł. Tymczasem w projekcie prezydenta Andrzeja Dudy wysokość świadczenia przysługującego za każdy miesiąc wynosi 200 zł. Średnią wysokość świadczenia pieniężnego dla jednej osoby oszacowano na 13 200 zł. 11 lat temu prezydent Lech Kaczyński pragnął przeznaczyć w ramach zadośćuczynienia zesłańcom kwotę 966 mln zł, zaś 11 lat później prezydent Andrzej Duda - jedynie 290 mln. Moje pytanie brzmi: Z czego wynika dwukrotne obniżenie miesięcznej kwoty przysługującej zesłańcom (Dzwonek) w stosunku do projektu Lecha Kaczyńskiego?
Mówca: Mirosław Suchoń
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam dwa pytania, bo trzecie, o tę kwotę, tj. znaczącą różnicę pomiędzy propozycją prezydenta Kaczyńskiego a propozycją prezydenta Dudy na nie niekorzyść osób represjonowanych, przed chwilą zadał kolega, więc ja skupię się na dwóch kwestiach. Po pierwsze, to świadczenie warunkowane jest złożeniem pewnego oświadczenia i dokumentów, jednak nie ma w przepisach proponowanych przez Kancelarię Prezydenta żadnej formuły pomocy osobom represjonowanym w składaniu tego typu oświadczeń. W związku z tym pytanie: Czy to było analizowane? Dlaczego nie ma takiej formuły pomocy osobom represjonowanym? Są to często osoby starsze, schorowane, więc prawdopodobnie taka pomoc będzie potrzebna. I druga rzecz dotyczy składanego oświadczenia. W jaki sposób i czy w ogóle będzie ono weryfikowane? bo w związku z tym oczywiście może się pojawić cała masa nadużyć. One uderzą w osoby represjonowane, de facto ograniczając być może czy podwyższając pulę środków. (Dzwonek) Czy w związku z tym są przewidziane, a jeżeli tak, to jakie, mechanizmy chroniące i weryfikujące w tej sprawie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Paweł Krutul
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Szkoda, że tak późno. Wszak prezydent Lech Kaczyński wnosił już taki projekt. Słuszną jest inicjatywą nagrodzenie czy też zadośćuczynienie krzywdom, jeżeli chodzi o wszystkich tych, którzy w wyniku agresji na Polskę byli represjonowani i zsyłani w głąb Związku Radzieckiego. Jak przewiduje ustawodawca, objętych dodatkowym świadczeniem może być nawet 22 tys. osób. Problemem jest sposób przyznawania dodatkowych świadczeń. Mają one być przyznawane na wniosek repatriantów po spełnieniu swego rodzaju trzech etapów składających się z szeregu skomplikowanych wniosków i zaświadczeń oraz skompletowaniu obszernej dokumentacji. Czy ustawodawca nie może zapewnić tej szczególnie zasłużonej i bardzo wąskiej grupie społecznej komfortu finansowego w postaci dodatkowych świadczeń w prostszej formule, ograniczając wymogi formalne oraz ilość zbędnej dokumentacji, która dla wielu osób starszych będzie dużą barierą, barierą nie do przejścia? Proszę państwa, uchwalmy w końcu tę ustawę, najlepiej na tym posiedzeniu Sejmu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Kilka takich technicznych spraw. Czy państwo dysponujecie wykazami - wiem, że stowarzyszenia sybiraków posiadają takie wykazy - osób, które kwalifikują się, które ucierpiały wskutek wywózki na Sybir? To jest pierwsza sprawa. Myślę, że to by ułatwiło dotarcie. Chodzi o to, by nie czekać na wnioski, tylko poinformować te osoby, że jest taka możliwość. Czy w tym momencie są zagwarantowane środki finansowe, żeby dokonać wypłaty? Jeżeli tak, to w jakim terminie, panie ministrze, dokonalibyście tego? Bo to jest sprawa pilna. Dewaluacja następuje pod wieloma względami. Państwo też mówią, jak spada wartość nominalna tego świadczenia. (Dzwonek) Chodzi o to, żebyśmy nie odkładali tego w czasie i dalej nie dewaluowali, tylko jeszcze w najbliższych miesiącach dokonali wypłaty, ostatecznie obejmując wszystkich, którzy czekają na tego typu zadośćuczynienie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Paulina Matysiak
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Posłanki i Panowie Posłowie! Pomoc sybirakom politycy Prawa i Sprawiedliwości obiecywali już co najmniej dwukrotnie. Pierwszy projekt, zgłoszony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego, pochodził z 2009 r., drugi z 2013 r. Oba przewidywały wypłatę 400 zł za każdy miesiąc na zesłaniu. Jednak ustawy głosami posłów koalicji rządzącej PO-PSL przepadły. I powiem państwu, że mnie osobiście cieszy, że po tylu latach pojawiła się troska o sybiraków także wśród parlamentarzystów Platformy i PSL. Teraz, po 5 latach kadencji, Andrzej Duda spełnia swoją obietnicę, chociaż w skromniejszej wersji. I pozostaje pytanie: Dlaczego tyle czasu to trwało? Rządzą państwo 5 lat, projekt ten nie wymaga wielkich nakładów, a może być wielką ulgą, wielkim wsparciem dla tysięcy sybiraków, których od pierwszej obietnicy zmarło już ponad 10 tys. Jeśli chodzi o te zaprezentowane dzisiaj rozwiązania, to naprawdę liczy się każdy dzień.
Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Świadczenia pieniężne dla osób represjonowanych poprzez deportację do Związku Radzieckiego należą się jak mało co mało komu. Jesteśmy tym ludziom to winni. Dlatego warto zadać sobie pytanie, dlaczego dopiero teraz tym się zajmujemy, skoro każdego dnia osoby represjonowane, sybiracy od nas odchodzą. Można było tę sprawę już dawno załatwić. Czy naprawdę musieliśmy czekać, panie ministrze, na wybory prezydenckie, tak żeby prezydent Duda mógł wykazać się, że zrobił coś dla sybiraków? Nie można było tego wcześniej zrobić? (Poseł Anna Kwiecień: Dwie kadencje Kwaśniewskiego.) (Poseł Teresa Wargocka: Dwie kadencje Kwaśniewskiego.) Mam konkretne pytanie. Mianowicie w tej sprawie były trzy ustawy, w tym dwie ustawy z 1991 r. i jedna z 1996 r. (Dzwonek) Dlaczego w imię jakiejś, powiedziałabym, ekonomiki legislacyjnej nie można było znowelizować którejś z tych ustaw? Po co nam kolejna ustawa, która tylko w niepotrzebny sposób wprowadza bałagan do naszego systemu prawnego? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jacek Czerniak
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu klubu powiedziałem, że popieramy ten projekt ustawy. Jest ona naprawdę próbą zadośćuczynienia, ale podkreślam słowo: próbą. Mam konkretne pytanie. Pan minister czy pan prezydent przedstawił, że 1 miesiąc będzie kosztował 200 zł. Myślę, że tu żadne pieniądze nie są w stanie zrekompensować czy też zadośćuczynić temu cierpieniu, temu wielkiemu cierpieniu. Być może, panie ministrze, to jest za mało, bo dzisiaj wartość nominalna 200 zł za ten miesiąc jest zupełnie inna niż wcześniej wspomniana propozycja 400 zł. I dlaczego np. kwota minimalna wynosi 2400 zł? Nie mogłaby być większa? Chyba nie będzie to dużym obciążeniem dla budżetu państwa polskiego, jeżeli ewentualnie te kwoty w ramach autopoprawki państwo zwiększą. Jeszcze raz podkreślam, że żadne pieniądze nie są w stanie temu cierpieniu zadośćuczynić. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Teresa Wargocka: SLD ani złotówki nie dało.) (Poseł Anna Kwiecień: SLD, Kwaśniewski dwie kadencje.)
Mówca: Małgorzata Chmiel
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Sybiracy, czyli Polacy wywiezieni w latach 1939-1956 na Sybir, to naprawdę dzielni i doświadczeni cierpieniem ludzie i należy im się wszelka pomoc. Chciałam zapytać rząd, dlaczego od 2018 r. projekt utknął w Sejmie, nie był procedowany - rząd, ponieważ to jest decyzja większości rządowej, państwa z PiS-u. W tym czasie 2600 osób odeszło. Tym już nie pomogliśmy. Szanowni Państwo! Należy jak najszybciej uchwalić tę ustawę, bo ci Polacy zasłużyli sobie na tę pomoc, ci Polacy, jak żadni inni, potrzebują tej pomocy i ona im się należy. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Anna Kwiecień: 8 lat.)
Mówca: Edward Siarka
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Chciałem przede wszystkim bardzo serdecznie podziękować panu prezydentowi Andrzejowi Dudzie za inicjatywę zadośćuczynienia osobom zesłanym w głąb Związku Radzieckiego, osobom deportowanym. Dzisiaj państwo oczywiście mówią, że późno, dlaczego tak późno, ale gdybyśmy tydzień temu uchwalali tę ustawę, to pewnie krzyczeliby państwo, że to jest jakaś kiełbasa wyborcza i że są to puste obietnice. (Poseł Małgorzata Chmiel: W 2018 r.) Dzisiaj jesteśmy po wyborach i chciałem jeszcze raz podziękować panu prezydentowi, że ta ustawa jest uchwalana. Osoby, które były deportowane, których nigdy do końca nie policzyliśmy, zasługują na to, aby takie świadczenie otrzymać. W związku z tym jeszcze takie pytanie doprecyzowujące, panie ministrze: Ile na dzień dzisiejszy osób to świadczenie (Dzwonek) będzie otrzymywało? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Grzyb
Data: 2020-07-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Myślę, że sprawa zadośćuczynienia, bo tak to trzeba nazwać, ludziom, którzy przeszli Sybir, nie powinna być przedmiotem sporu. (Oklaski) Dziękuję, że jest ta inicjatywa. Czy ona by była tydzień wcześniej, czy jest teraz, wydaje mi się, że... Mam doświadczenie, ponieważ byłem sprawozdawcą projektu ustawy, na mocy której 17 lat temu ustanowiono Krzyż Zesłańców Sybiru. Pan poseł Marek Sawicki był wtedy wnioskodawcą w imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego, aby to odznaczenie przyznać, ponieważ sybiracy wtedy sami sobie ustanowili krzyż zesłańców. Przyznawali go sobie w ramach swojej organizacji. Były wtedy opory ze strony Kancelarii Prezydenta ze względu na koszty, żeby to odznaczenie ustanowić. I wtedy (Dzwonek) ten przykład, to, że samo środowisko sybirackie ustanowiło sobie taki krzyż, przyznawany wewnętrznie, był argumentem przesądzającym z mojej strony. W dniu dzisiejszym chciałbym powiedzieć tak: nie ma takich pieniędzy, które są w stanie wynagrodzić, natomiast one stanowią pewne moralne zadośćuczynienie. Wydaje mi się, że ta myśl powinna nam wszystkim tutaj przyświecać. Myślę, że niewiele jest takich spraw, które ponad podziałami możemy w tej Izbie załatwić, dlatego wydaje mi się, że mimo że późno, to ci ludzie zasługują na to. Choć to nie jest katalog zamknięty... (Poseł Anna Kwiecień: Oczywiście.) ...bo przecież są Polacy, którzy byli deportowani do Kazachstanu z tzw. Marchlewszczyzny. Oni też w dalszym ciągu czują się Polakami, a Polskę zachowali, mimo że Polski nie było. Dziękuję bardzo. (Oklaski)