Mówca: Bartłomiej Bodio
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Komisja Infrastruktury powołała Komisję Nadzwyczajną do rozpatrzenia projektu ustawy o zmianie ustawy o drogach publicznych. Data powołania: 12 stycznia 2012 r., data zakończenia prac: 26 stycznia. 14 dni, brawo. Ruch Palikota bardzo cieszy się, że obowiązują priorytety. Tym większa radość, że mówimy o bezpieczeństwie ruchu drogowego. Ruch drogowy to coś, co dotyczy nas wszystkich. Nie tylko 6-latków, nie tylko przewlekle chorych, nie tylko lekarzy, nie tylko internautów. Każdy jeździ samochodem, rowerem albo czasami przechodzi przez przejście dla pieszych. Każdy z nas ma szansę zginąć na drodze. Pewnie państwo nie wiecie, ale szansa ta w Polsce jest największa w całej Europie. Od 2004 r. zajmujemy pierwsze miejsce pod względem liczby ofiar śmiertelnych wypadków drogowych. Omawiana ustawa zajmuje się takimi wskaźnikami jak śmiertelność i koncentracja ofiar śmiertelnych w ruchu drogowym. Trzeba powiedzieć, że śmiertelność na drogach w naszym kraju jest kilkakrotnie wyższa niż w Szwecji, Holandii czy Wielkiej Brytanii. Mamy oczywiście opracowane programy bezpieczeństwa ruchu drogowego krajowego, a jakże. Mamy również opracowane wojewódzkie plany bezpieczeństwa ruchu drogowego. Wszystkie plany są przyjęte przez rząd i władze samorządowe. Mamy plany, ale nie mamy zabezpieczenia finansowego ich realizacji, nie mamy zabezpieczenia organizacyjnego. Mamy plany, a jesteśmy na pierwszym miejscu w Europie pod względem liczby ofiar śmiertelnych wypadków drogowych. Komisja Europejska w celu zmniejszenia strat osobowych, ekonomicznych, materialnych i środowiskowych w wypadkach drogowych wydała dyrektywę. Dyrektywa wymusza stosowanie procedur eliminujących zagrożenia w ruchu drogowym. Wymusza stosowanie zarządzania bezpieczeństwem ruchu drogowego już na etapie projektowania. Oznacza to, że już dzisiaj musimy zaplanować, ile osób zginie na danej drodze za 10 lat albo więcej. Już dzisiaj musimy zaplanować, ile wydamy pieniędzy na audytowanie. Ruch Palikota protestuje przeciwko podejmowaniu takich decyzji w niespełna 14 dni. Dwa tygodnie w trybie nadzwyczajnym, superpilnym, wszystko po to, aby implementować dyrektywę 2008/96/WE. Tak, proszę państwa, 2008 w numerze dyrektywy oznacza rok jej wydania. Od 12 stycznia 2012 r. pracuje nadzwyczajna podkomisja po to, aby w dwa tygodnie implementować dyrektywę sprzed czterech lat. Dyrektywa ta jest dosyć pozytywnie oceniana przez ekspertów jako skuteczne narzędzie zarządzania bezpieczeństwem ruchu drogowego. A my? A my czekamy cztery lata. W grudniu 2009 r. minął termin implementacji tej dyrektywy. W 2008 r. i w 2009 r. w Polsce zginęło 10 tys. osób. To już jest większa liczba niż liczba głosów oddanych na niejednego z posłów. W latach 2010 i 2011 na polskich drogach zginęło kolejne 8 tys. osób. Aż 18 tys. istnień, 18 tys. zabitych rodaków w okresie od wydania dyrektywy do powołania nadzwyczajnej podkomisji. Przez szacunek dla Wysokiej Izby oraz wielu lat tradycji parlamentarnej nie powiem głośno, gdzie koalicja, ministerstwo i premier osobiście mają 18 tys. istnień rodaków. Prawda jest taka, że tutaj chodzi o zupełnie coś innego, a jak nie wiadomo, o chodzi, to chodzi o pieniądze. Konkretnie o pieniądze unijne i konkretnie o bezpieczeństwo na drogach wybudowanych za te pieniądze. Pieniądze unijne muszą być wydatkowane zgodnie z unijnym prawem, tak więc my tutaj musimy w kilkanaście dni nadrobić trzy lata bezczynności. Najsmutniejsze jest to, że omawiana ustawa w proponowanym kształcie niewiele poprawi w zakresie naszego bezpieczeństwa. Niestety niewiele poprawi. Partnerzy społeczni jednak się cieszą, że wreszcie coś się ruszyło, nie będzie trzeba zwracać dotacji. I to jest jedyny efekt tej właśnie implementacji. Kolejna stracona szansa. Ruch Palikota nie zamierza legitymizować wielu lat bezczynności koalicji. Po raz kolejny jesteśmy stawiani przed dramatycznym wyborem i pośpiesznym uchwalaniem ustaw pod presją. Tym razem pod presją utraty unijnych pieniędzy. Tracimy kolejne szanse poprawy bezpieczeństwa na drogach. W zaistniałej sytuacji nie poprzemy pisanej w pośpiechu protezy ustawowej. Nie zagłosujemy też przeciwko, aby samorządy nie musiały zwijać asfaltu. Ruch Palikota wstrzyma się w tym głosowaniu, a społeczeństwo samo oceni, komu dziękować za krzyże przy drogach.