Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2012-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość chciałbym przedstawić główne zakresy dyskusji, główne tematy, które były poruszane w trakcie prac nad zmianą ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, druk nr 376. Otóż zacznijmy od sprawy dotyczącej uregulowania kwestii eksportu części samochodowych poza obszar Unii Europejskiej. Z pierwszego przedłożenia rządowego wynikało, że taka produkcja de facto byłaby w Polsce zakazana. W wyniku dyskusji, w wyniku wielostronnej argumentacji została tutaj wypracowana ustawa w brzmieniu, które, mam nadzieję, nie będzie stwarzało wątpliwości co do możliwości produkowania w Polsce części samochodowych, które eksportowane będą nie tylko do krajów Unii Europejskiej, ale także poza ten obszar. Drugim niezwykle istotnym zagadnieniem było określenie definicji typu części. Projekt ustawy wielokrotnie posługiwał się pojęciami nieostrymi. Są to chociażby takie pojęcia, jak: typ części, typ wyposażenia. Jednocześnie mają one kluczowe znaczenie dla określenia zakresu stosowania przepisów proponowanej nowelizacji oraz obowiązku homologowania pojazdów i ich elementów. Sprecyzowanie definicji tych pojęć było niezbędne, by po nowelizacji ustawy Prawo o ruchu drogowym prawidłowo odczytać jej zapisy. Zatem w pkt 75 zaproponowano definicję, która jest istotna dla właściwej interpretacji tej regulacji, gdyż w ustawie wielokrotnie występuje słowo ˝typ˝ w odniesieniu do przedmiotów ich wyposażenia lub części, a jednocześnie asortyment części zaliczanych do jednego typu może obejmować 100 różnego rodzaju części, co zasadniczo wpływa na koszty homologacji. Kolejnym bardzo ważnym tematem dyskusji była definicja części oryginalnych. Rozwiązania przyjęte w wyniku dyskusji można nazwać zgodnie wypracowanym kompromisem. Jeśli chodzi o kwestię niszczenia części, które nie podlegały homologacji, a były próby wprowadzenia tego na rynek, po długiej dyskusji wypracowano rozwiązanie, jednak klub Prawo i Sprawiedliwość zwróci się do komisji o ponowne rozpatrzenie tego. Złożymy stosowną poprawkę, prośbę o ponowne rozpatrzenie tego problemu, gdyż nasuwają nam się wątpliwości, czy rzeczywiście niszczenie części nie byłoby jednak w takiej sytuacji wskazane. Przekażemy to do dalszej dyskusji w komisji. Części mające wpływ na bezpieczeństwo. Otóż w tej dyrektywie 2007/46/WE jest bardzo ważna, kluczowa definicja, która ogranicza listę części podlegających homologacji wyłącznie do tych, które mogą stanowić zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego. W naszej, czyli polskiej propozycji, znalazło się sformułowanie ˝znaczne zagrożenie˝, które po dyskusji zostało przyjęte jako rozwiązanie tego problemu. Kolejna sprawa to wyłączenie producentów samochodów z obowiązku homologacji produktów tzw. linii ekonomicznych. Zapis ten doprowadziłby do nierównego traktowania podmiotów na rynku motoryzacyjnym, ponieważ niezależny producent części samochodowych oferujący elementy najwyższej jakości byłby zmuszony do przeprowadzenia kosztownego procesu homologacji, podczas gdy w analogicznej sytuacji producent pojazdu w przypadku uzyskania świadectwa homologacji dla swego pojazdu mógłby - na podstawie wyłączenia, które dawał mu pierwotny zapis tego artykułu - wprowadzać do obrotu części dowolnego pochodzenia o niekontrolowanej jakości. Ostatnia kwestia to problem dotyczący pojazdów zabytkowych. Debata nad tym zajęła nam bardzo dużo czasu. Należało znaleźć takie określenie, tak zdefiniować zakres, jeśli chodzi o homologację tych pojazdów, aby z jednej strony po naszych drogach nie poruszały się pojazdy niebezpieczne, a z drugiej - żeby nie utrudniać niepotrzebnie życia tym środowiskom hobbystycznym, tym miłośnikom starych pojazdów, którzy chcą je przywracać do użytku i dalej użytkować. Dziękuję bardzo. (Oklaski)