Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2014-04-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Ministro! Wysoka Izbo! Mam wielką przyjemność zaprezentować państwu projekt ustawy o edukacji seksualnej, który przygotowałam i złożyłam dzięki wsparciu tego projektu przez klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej, a także klub Twojego Ruchu, za co kolegom i koleżankom z obu tych klubów bardzo serdecznie dziękuję. Cieszę się, że przynajmniej w tym temacie można współpracować także z większą liczbą klubów, bowiem temat jest niezwykle ważny. Chciałabym, proszę państwa, zaapelować, kiedy będziemy nad tym dyskutować, do waszego rozumu, nie do emocji, nie do ideologii, ale przede wszystkim do rozumu, o to, abyście w tej sprawie podjęli decyzję racjonalną, decyzję, która będzie opierała się na wiedzy naukowej, badaniach, najnowszych osiągnięciach nauki, a przede wszystkim na doświadczeniach krajów, które wprowadziły tę edukację seksualną. Co więcej, chciałabym również zaapelować do państwa, przede wszystkim do waszej odpowiedzialności, do odpowiedzialności, która spoczywa na nas i na was względem młodzieży, młodych ludzi, którzy wchodzą w życie, oczekują i potrzebują od państwa wsparcia, którego obecnie nie otrzymują w szkole, bo to, co mamy w tej chwili, program wychowania do życia w rodzinie, działa już od ponad 20 lat. Jakie są skutki tego projektu, wszyscy widzimy dokładnie, mianowicie w ciążę zachodzą nastolatki, prawie co roku ok. 20 tys. nastolatek, dzieci, rodzi dzieci, co roku coraz większa liczba dzieci i kobiet dzieci nie tylko zachodzi w ciążę, lecz także zaraża się chorobami przenoszonymi drogą płciową. To nie są żadne wymysły, to są dane GUS. O tym wiemy wszyscy. Wystarczy do nich sięgnąć. Powinno też do nich sięgnąć Ministerstwo Edukacji Narodowej, bowiem program, który mamy obecnie, najbardziej weryfikowany jest przez życie, doświadczenie. Czy nie czas, abyśmy my, odpowiedzialni posłowie i posłanki, zastanowili się, czy to, co do tej pory proponujemy młodzieży, ten program, który jest wprowadzony i obecnie działa, rzeczywiście działa? Przyznam szczerze, że patrzę na siedzące tu na sali trzy ministry edukacji narodowej, które od lat są bombardowane informacjami przedstawianymi przez organizacje pozarządowe na temat skutków braku edukacji. Skutek tych informacji jest taki, że ministerstwo nadal nie wie, jak wygląda problem. Słyszymy od pani ministry Kluzik-Rostkowskiej, że musi się dopiero zainteresować i zbadać problem, tak jakby nie było tych informacji, danych GUS ani w sposób jednoznaczny i oczywisty nie wynikało, że obecny program WDŻ w ogóle nie działa. Chciałabym się też przede wszystkim odwołać do siedzących na sali nauczycieli, nauczycielek. Podobno pani posłanka Wróbel jest nauczycielką, była nauczycielką. Jak nauczycielka czy inni nauczyciele mogą sądzić, że wiedza, którą mamy do zaoferowania młodzieży, może zaszkodzić? Skąd to myślenie w głowach nauczycieli dotyczące dostarczenia informacji i wiedzy, która jest niezbędna dla młodych ludzi, by uniknąć zagrożeń? O czym my tu mówimy? Mówimy o zagrożeniach związanych z brakiem wiedzy, które pojawiają się w okresie dojrzewania. Doskonale wiemy na podstawie doświadczeń bardzo wielu innych krajów, że wiedza może uchronić dzieci przed zagrożeniami, wiedza nie szkodzi. Nie traktujmy polskiej młodzieży jak grupy osób całkowicie niepełnosprawnych, które mają być pozbawione wiedzy, dlatego że państwo kierujecie się wyłącznie kwestiami światopoglądowymi. (Gwar na sali) Jeszcze raz apeluję: wiedza może młodym ludziom pomóc, może uchronić ich przed zagrożeniami związanymi z tym, że nie została im ona przekazana w odpowiednim momencie. Proszę państwa, chyba każdy, kto zajmuje się edukacją, powinien wiedzieć, że o pewnych sprawach trzeba informować, zanim dojdzie do określonych zachowań. Czy dopiero wtedy chcemy uczyć dzieci, że nie wolno przechodzić przez jezdnię na czerwonym świetle, kiedy one już wejdą i zostaną potrącone przez samochód? Czy dzieci nie powinny otrzymać tej wiedzy, zanim wejdą na ulicę, nie wiedząc, że czerwone światło (Dzwonek) oznacza: stop, nie wolno wchodzić na ulicę? Dlatego jeszcze raz chciałabym zaapelować, bo wierzę, że na tej sali może jednak czasami zwyciężyć rozum - nie tylko polityka, nie tylko ideologia, ale rozum i odpowiedzialność za tych młodych ludzi, których powierzają nam rodzice z całej Polski i oczekują od szkoły (Gwar na sali), że dostarczy im ona niezbędnej wiedzy. Apeluję o rozum i rozsądek. Nie bójcie się - mówię do posłów i posłanek z Platformy Obywatelskiej - wprowadzenia tego, zagłosowania za przyjęciem projektu o edukacji seksualnej. Będą wam za to wdzięczni rodzice z całej Polski, będą wam wdzięczni młodzi ludzie, którzy teraz są skazani na czerpanie tej wiedzy z Internetu i innych nieodpowiedzialnych źródeł. Wiedza, rozsądek i racjonalizm. Liczę na to, że w ostatniej chwili przemyślicie to i przyjmiecie ten projekt ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!)