PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Zofia Czernow
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pani Minister! Bezpieczeństwo depozytów, a więc oszczędności Polaków, często oszczędności całego życia, to sprawa priorytetowa dla państwa. Funkcję tę sprawuje Komisja Nadzoru Finansowego, a także Bankowy Fundusz Gwarancyjny. Niestety depozyty w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych do 2013 r. nie były objęte nadzorem Komisji Nadzoru Finansowego. Jakie były tego skutki, wiemy. Ogromne wypłaty, powyżej 3 mld zł, z Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, straty deponentów posiadających oszczędności powyżej 100 tys. euro, trudna sytuacja finansowa wielu kas, a nawet ich upadłość. Jak do tego doszło? Jedną z przyczyn powstania sytuacji głębokiej niewypłacalności i konieczności ingerencji Bankowego Funduszu Gwarancyjnego była działalność pożyczkowo-kredytowa spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych. Pożyczki i kredyty udzielane bez żadnej oceny zdolności kredytowej klientów, a szczególnie kredyty wysokokwotowe, powyżej 1 mln zł, stanowiły ogromne ryzyko dla bezpieczeństwa depozytów, tym bardziej że nie tworzono rezerw na złe pożyczki i kredyty. Nie jest tajemnicą, że ok. 49% kredytów SKOK-ów, bez SKOK Wołomin, podkreślam, jest przeterminowanych powyżej jednego roku. To musi szokować i szokuje. Konieczne jest wyjaśnienie, dlaczego spółdzielcze kasy oszczędnościowe kredytowe i Kasa Krajowa z taką beztroską traktowały pieniądze Polaków. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marcin Święcicki
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałem się odnieść do dwóch ustaw, tej z roku 2008, która została odrzucona, i tej z roku 2009, która została przyjęta, przy głosach przeciwnych i opóźnianiu prac nad nią przez opozycję, ale która została odesłana do Trybunału Konstytucyjnego. Otóż z tego, co wiem, w tym pierwszym projekcie, z 2008 r., odrzuconym, Komisja Nadzoru Finansowego miała właściwie tylko pośrednią i bardzo ograniczoną rolę w kontroli kas i nadzorze nad kasami, a w dalszym ciągu Kasa Krajowa, która nie zapewniała efektywnej i profesjonalnej kontroli, utrzymywała kontrolę nad kasami. Otóż chciałem zapytać panią minister: Czy ustawa z 2009 r., przyjęta w 2009 r,, potem odesłana do Trybunału Konstytucyjnego, zapewniała lepszą, bardziej profesjonalną kontrolę i nadzór nad kasami niż w wypadku projektu ustawy z roku 2008? (Poseł Anna Zalewska: Trybunał powiedział, że nie.) Czy ona gwarantowała w większym stopniu bezpieczeństwo deponentów i ich depozytów niż w wypadku projektu ustawy z 2008 r., który utrzymywał daleko idącą kontrolę Kasy Krajowej, która, jak się okazuje, była nieskuteczna, niedobra i nieefektywna? To jest moje pierwsze pytanie. Drugie pytanie do pani minister jest takie: jesteśmy w trakcie 40 programów naprawczych w kasach w tej chwili. Wszystkie depozyty są objęte Bankowym Funduszem Gwarancyjnym do 100 tys. euro. Kasy są poddane pod nadzór Komisji Nadzoru Finansowego. Chciałem spytać panią minister, czy uważa pani, że obecnie trwa proces uzdrawiania kas, że te wkłady są coraz bardziej bezpieczne, że ta nowa ustawa zapewni deponentom bezpieczeństwo i że kasy stają się instytucjami bezpiecznymi, w których warto trzymać pieniądze pod nowym nadzorem, pod rządami nowej ustawy, przy wprowadzaniu tych wszystkich nowych wymagań bezpieczeństwa (Dzwonek) wkładów, regulowanych rozporządzeniami, które zostały wydane i obronione przez Trybunał Konstytucyjny? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Kulas
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoki Sejmie! Pragnę przypomnieć w kontekście tych emocji politycznych, których było sporo, że parlamentarzyści PO postawili ważną kwestię w dzisiejszej informacji - sprawę bezpieczeństwa środków zgromadzonych w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych. Chcemy wyjaśnić, pokazać działania organów państwa, przywrócić zaufanie i pewien spokój. To w sposób rzetelny i profesjonalny przedstawiała pani wiceminister finansów Izabela Leszczyna. Pani minister, pamiętam doskonale, jak pracowaliśmy w Komisji Finansów Publicznych w latach 2007-2009 nad kompleksową ustawą. Proszę przypomnieć, bo to warto w Sejmie powiedzieć, która grupa parlamentarzystów czy polityków utrudniała i robiła wszystko, żeby ta ustawa nie została uchwalona, to prawie dwa lata ciężkiej, solidnej pracy obozu rządowego PO-PSL, to warto przypomnieć. (Poseł Romuald Ajchler: Nie mieliście większości, panie pośle.) To po pierwsze. Po drugie, zanim wprowadzono nadzór finansowy, działała Kasa Krajowa SKOK-ów. Jakby jednym zdaniem ocenić działalność Kasy Krajowej w kontekście uchybień czy wręcz patologii, tego wszystkiego, o czym czytamy w mediach, jaką rolę pełniła Kasa Krajowa? Ostatnie pytanie, najważniejsze dla 2,5 mln uczestników SKOK-ów, bo o to tak naprawdę chodzi - o bezpieczeństwo i zaufanie ludzi do pewnego systemu finansowego. Co oznacza dla członków spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych objęcie ich nadzorem przez Komisję Nadzoru Finansowego? Na ile Komisja Nadzoru Finansowego ma narzędzia, instrumenty, środki, żeby zapewnić, że system będzie stabilny, skuteczny i po prostu konkretny? Dziękuję za uwagę.
Mówca: Bożena Henczyca
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pod rządami ustawy o SKOK-ach z 1995 r. określenie wymogów kwalifikacyjnych członków zarządów kas dających rękojmię prowadzenia działalności kas z zachowaniem bezpieczeństwa środków pieniężnych i wkładów w nich zgromadzonych leżało w kompetencjach Kasy Krajowej. Po objęciu kas nadzorem Komisji Nadzoru Finansowego wielu prezesów kas nie zostało zatwierdzonych przez KNF. W związku z tym mam pytania: Czy ministerstwo zna przyczyny odmowy zatwierdzenia przez Komisję Nadzoru Finansowego prezesów kas? Czy nie świadczy to o słabości Kasy Krajowej w wypełnianiu ustawowych obowiązków? Dziękuję.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Pan poseł Tomaszewski z Sojuszu Lewicy Demokratycznej zapytał, jaki jest na dzień dzisiejszy stan środków zgromadzonych w Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, stan ten bowiem daje odpowiedź na pytanie, na ile mogą ewentualnie liczyć potencjalni klienci, jeśli cokolwiek by się jakiemukolwiek bankowi nie powiodło. Chciałbym dowiedzieć się, ile rocznie na fundusz gwarancyjny wpływa środków, od czego zależy wysokość kwoty zgromadzonej w tym funduszu i składek, jakie banki są zobowiązane wpłacać. Ostatnie pytanie. SKOK-i wykorzystały ok. 4 mld zł z tego funduszu. Chciałbym wiedzieć, a wiemy o tym, że od niedawna są one zobowiązane do łożenia środków na tenże fundusz, czy ma pani wiedzę na temat tego, ile SKOK-i odłożyły środków, odkąd są objęte nadzorem KNF, i od kiedy mają obowiązek łożenia na Bankowy Fundusz Gwarancyjny? Dziękuję bardzo.
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pani Minister! Na temat SKOK-ów i zagrożeń, jakie one niosły, z tej mównicy mówiłem już przed trzema laty - że SKOK-i są zagrożeniem dla banków spółdzielczych, że KNF nie objęła dokładnym nadzorem SKOK-ów w minionych latach - i to, co teraz się stało, potwierdziło to. W tej chwili strata, którą mamy i którą my wszyscy, również spółdzielcy, będziemy musieli pokryć, wynosi, tak się mówi, 2 mld zł, ale prawdopodobnie jest to 13 mld zł. Afera SKOK-owa, którą wywołały SKOK-i, m.in. SKOK Wołomin - wszyscy na tej sali wiemy, kogo współfinansowały, finansowały kolejne kampanie wyborcze m.in. senatora Prawa i Sprawiedliwości, który jest prezesem jednego z największych SKOK-ów - może spowodować to, że banki spółdzielcze również będą miały problem. Już w tej chwili KNF zwiększyła bankom spółdzielczym wpłaty na Bankowy Fundusz Gwarancyjny, pokażę to na przykładzie jednego z banków, który działa tutaj blisko, Banku Spółdzielczego Ziemi Łowickiej - z 250 tys. zł do 700 tys. zł rocznie. Jeden nieduży bank spółdzielczy zrzeszony w SGB. Do tego właśnie doprowadziły SKOK-i na czele z prezesem jednego ze SKOK-ów senatorem Biereckim. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W czasie dyskusji w ramach informacji bieżącej w sprawie bezpieczeństwa środków zgromadzonych w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych pojawił się akcent polityczny, który niepotrzebnie wprowadziła poseł Renata Zaremba. W debacie poruszona została kwestia roli prezydenta Lecha Kaczyńskiego w procesie ustawodawczym związanym ze SKOK-ami. Faktem jest, ze prezydent Lech Kaczyński w 2008 r. wystąpił z inicjatywą ustawodawczą zmierzającą do uchwalenia nowej ustawy o spółdzielniach. Prezydent powołał zespół ekspertów, w którego pracach brali udział profesorowie, radcy prawni i adwokaci. Niedobrze się stało, że Sejm VI kadencji odrzucił przedmiotowy projekt ustawy w pierwszym czytaniu. Stąd moje pytanie do pani minister. Czy w przypadku przyjęcia przez Sejm VI kadencji tego projektu ustawy Komisja Nadzoru Finansowego zostałaby do tego powołana, czy już wtedy, od stycznia 2009 r., mogłaby sprawować merytoryczny nadzór nad kasami oszczędnościowo-kredytowymi?
Mówca: Zdrowia Bartosz Arłukowicz
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Nie mam zwyczaju zabierania głosu w trakcie debaty, ale muszę to zrobić, panie pośle, dlatego że, po pierwsze, muszę zaprotestować przeciwko stosowaniu takiego relatywizmu moralnego, jaki pan tutaj próbuje stosować, że jedni chorzy są lepsi bądź gorsi od drugich. Wie pan, że choroba jest chorobą i choroba nie wybiera. Jeżeli pan próbuje z tej mównicy mówić, że jedni chorzy są lepsi, ważniejsi od drugich, to ja z takim myśleniem się nie zgadzam. Druga rzecz, prosiłbym, żeby pan się nie stawiał, zresztą pana poprzednik, poseł Hoc, też się stawiał, w roli adwokata, promotora konkretnych koncernów farmaceutycznych. Debata sejmowa nie jest na to dobrym czasem, bo prowadzi się negocjacje. (Głos z sali: I kto to mówi?) (Poseł Jerzy Materna: Ale jaja.) Chciałbym też ostrzec pana posła Latosa, żeby doczytał, o czym mówi, bo wnosi tutaj o refundację octanu uliprystalu. (Głos z sali: Ale to jest merytoryczne.) Pewne kroki w tej sprawie już uczyniliśmy, ale niech pan dobrze doczyta, żeby pan bury od prezesa nie dostał. Dziękuję bardzo. (Głos z sali: Ale będzie.)
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Specjalnie posłużyłem się nazwą chemiczną. Tyle mam do powiedzenia w tej sprawie. Żadnych koncernów ani nie wspieram, ani wspierać nie będę. Dziękuję bardzo. (Głos z sali: Ale pan je wymienił.)
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. (Głos z sali: Ale co prostować?) Ja do mojego szanownego kolegi, pana wiceprzewodniczącego Komisji Zdrowia. Chciałbym się do pana zwrócić: panie doktorze, ale teraz jakoś ciężko mi to powiedzieć. (Głos z sali: Ooo!) Panie doktorze, powiem w takim razie, że powołaniem lekarza jest chronić życie na każdym jego etapie i w każdym jego przejawie. Ale pana doktora widocznie to nie obchodzi. Skoro pan doktor mówił, że embrion, zarodek jest grupą komórek... (Poseł Maciej Orzechowski: Ja tego nie mówiłem. Trzeba słuchać uważnie.) Przecież tak jest w waszym rządowym projekcie, że to jest grupa komórek. Nie czytał pan swojego projektu? A ja z kolei mówię, że embrion to organizm ludzki i mam pytanie do szanownego pana doktora. Jeśli pan transferuje albo wszczepia...
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

...grupę komórek, to co pan mówi wtedy tej matce? (Dzwonek) Czy pan mówi: wszczepiam grupę komórek i nie wiem, co z tego powstanie, być może człowiek? (Poseł Lidia Gądek: To nie jest sprostowanie.) To jest sprostowanie. Mówił pan o 35-letniej kobiecie, ale to też was nie obchodzi, bo w razie czego jest kompromis aborcyjny. Jeśli będzie podejrzenie zespołu Downa...
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

...specjalizację z ginekologii.
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Pośle! W tej całej sprawie chodzi przede wszystkim o to, abyśmy skutecznie leczyli choroby, abyśmy umożliwili prokreację, skutecznie leczyli również mięśniaki macicy, o których wspominałem, a także wiele innych schorzeń, których najnowocześniejsza terapia nie jest niestety refundowana. Do tego pan się nie odniósł, o tym pan zapomniał. Zapomniał pan jeszcze o jednej rzeczy, że o ile częściej występują określone wady u dzieci, mogę służyć stosownym piśmiennictwem, proszę też zajrzeć do opinii Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego, to również jest to zagrożenie dla kobiet, u których wprowadza się procedurę in vitro - to hiperstymulacja i wiele innych niebezpieczeństw (Dzwonek), łącznie z tymi, które prowadzą do śmierci. Mam wątpliwości, czy państwo polskie robi wszystko dla polskich pacjentów, aby im pomagać, a czy w tej sprawie nie działacie państwo po prostu populistycznie.
Mówca: John Abraham Godson
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Na początku mam uwagę do pana ministra. Bardzo mi smutno, że pan minister wykorzystuje tak ważny projekt do kampanii wyborczej. To jest bardzo zasmucające. A teraz do meritum. Uważam, że temat in vitro jest sprawą sumienia każdego z posłów i ani ze strony klubu partyjnego, ani kościołów czy związków wyznaniowych nie powinno być jakiegokolwiek przymusu, jakichkolwiek sankcji za głosowanie zgodnie z własnym sumieniem. Uważam, że mam obowiązek tłumaczyć, dlaczego ogólnie jestem za in vitro. Po pierwsze, jestem szczęśliwym ojcem czwórki dzieci i uważam, że posiadanie dzieci jest jednym z najważniejszych pragnień, które jest w nas, w ludziach. Uważam, że nie mam prawa zabraniać innym realizowania się poprzez posiadanie dzieci, po prostu nie mam. Po drugie, o ile przeciwstawiam się próbie legalizacji zabijania nienarodzonych dzieci, uważam, że in vitro jest szansą na powstanie nowego życia, jeśli będzie to zrobione w sposób cywilizowany i odpowiedzialny. Pani marszałek, czy mogę jeszcze?
Mówca: John Abraham Godson
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Z tego też powodu jestem zdecydowanie przeciwko zabijaniu zarodków. Po trzecie, Bóg dał ludziom wiedzę i umiejętności, a naszą rolą jest korzystanie z tej wiedzy w sposób mądry i odpowiedzialny. Nikt nie może zaprzeczyć, że można korzystać z bajpasa czy mechanicznego serca. Tak samo, w mojej ocenie, można w sposób odpowiedzialny korzystać z in vitro. Po czwarte, każda regulacja, nawet najbardziej liberalna, będzie lepsza niż to, co mamy dziś. Dziś mamy brak regulacji i wolną amerykankę. Kończąc, jeszcze raz powiem, że każdy z nas ma swoje sumienie i ma prawo zgodnie z nim głosować bez nacisków ani presji, gdyż sam będzie z tym żył. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Czy człowiek zostanie pozbawiony jego przyrodzonej godności? Ostatnie pytanie jest - mam tego świadomość - retoryczne. Jak to jest możliwe, że w katolickiej Polsce stworzono rządowy projekt ustawy dotyczącej pozaustrojowego zapłodnienia, który jest ultralewicowy? Nie umiem sobie tego wytłumaczyć inaczej jak właśnie cynizmem politycznym. (Oklaski)
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Lekarz rodzinny, i cały zespół lekarza, jest w dobrych i w złych momentach, w każdej sytuacji, w której znajduje się polska rodzina. Państwo sobie musicie zdać sprawę, co to znaczy dla polskiej rodziny, dla polskiej matki, kobiety, która chce być matką, kiedy nie może zostać matką, kiedy w rodzinie nie można doznać szczęścia przyjścia na świat nowego dziecka. Obserwuję to i widziałam już wiele takich przypadków, ponieważ mam pacjentów urodzonych z in vitro i nie mają żadnej bruzdy ani żadnej skazy, niezależnie od tego, gdzie ich się dotyka. Chcielibyście państwo zobaczyć rodzinę przed, która przez 10 lat leczyła się wszelkimi możliwymi sposobami, łącznie z naprotechnologią i całą masą innych metod, i w końcu, kiedy rodzi się dziecko, w wyniku zastosowania tej tak bardzo złej metody, jak zmienia się sytuacja tej rodziny, tej kobiety i całego otoczenia. Tylko tyle chciałam państwu powiedzieć, że projekt odnośnie do leczenia niepłodności nie jest ani prawicowy, ani lewicowy, ani liberalny, ani konserwatywny. On ma po prostu umożliwić tym, którzy chcą, bo nikogo nie będzie się zmuszać do tego sposobu leczenia, aby mogli być szczęśliwi. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! W kwietniu 2013 r. zwróciłam się z interpelacją do ministra zdrowia o przedstawienie uzasadnień, które pozwalają wydawać środki budżetu państwa na wspomaganie rozrodu techniką in vitro. Z odpowiedzi pana ministra dowiedziałam się, że niepotrzebne są żadne regulacje. Dzisiaj pan minister mówi, że nie ma żadnych regulacji i że są bardzo potrzebne. Panie ministrze, proszę się zdecydować. Wracając do tych projektów, chcę powiedzieć, że jeśli one przejdą do komisji, jeśli taka będzie wola Sejmu, powinny być rozpatrywane w bardzo szerokim kontekście wszelkich uwarunkowań, które wiążą się z polityką ludnościową i z sytuacją demograficzną Polski. Chcę powiedzieć, że trzeba uwzględnić także to, że pewne okoliczności życiowe, okoliczności strukturalne, kulturowe, ekonomiczne, instytucjonalne bardzo poważnie zmniejszają zdolność do prokreacji. W Polsce wiek urodzenia pierwszego dziecka w ostatnich kilkunastu latach bardzo poważnie się przesunął i został on wymuszony przede wszystkim okolicznościami życiowymi. Druga bardzo ważna sprawa jest taka, że w naszej ochronie pracy, w ochronie zdrowia, a także w edukacji nie ma czegoś, co nazwałabym wychowaniem do prokreacji, wychowaniem prokreacyjnym, a więc nauczeniem młodego człowieka zdolności zachowania tej cudownej przyrodzonej właściwości, jaką jest zdolność przekazywania życia, zdrowego życia. Mogę o tym coś powiedzieć, gdyż kiedy, wykładając demografię, zaczynam mówić o tych problemach, demografia nie jest zbyt ciekawą nauką dla młodych ludzi, na sali natychmiast robi się cicho, dlatego że tej wiedzy po prostu nie ma, nie jest ona przekazywana. Przekazywana jest wiedza o tym, jak uniknąć ciąży, w jaki sposób pozbyć się ciąży, jak planować, nie ma natomiast wiedzy, która byłaby zgodna z tym, co jest największą wartością, także młodego pokolenia, a wartością tą jest w polskim społeczeństwie wartość rodziny i wartość posiadania i wspólnego wychowywania dzieci. To jest wartość deklarowana także przez młode pokolenie, przez blisko 90% młodego pokolenia, jako wartość nadrzędna, naczelna. Dlatego też apeluję do komisji, które będą pracowały nad tymi rozwiązaniami, jeśli będzie taka wola Sejmu, aby problemy dotyczące kontekstów, w jakich będą planowane te rozwiązania, a także dotyczące wychowania do prokreacji były przedmiotem głębokiej uwagi i poważnych debat, a także ekspertyz specjalistów. Chcę powiedzieć, że w Anglii wprowadzono w roku 1833 ochronę pracy z powodu zagrożenia bytu narodowego, ponieważ takie były straty spowodowane złymi warunkami pracy. Dzisiaj w Polsce, mimo że żyjemy w XXI w., nikt na te zagadnienia nie zwraca uwagi i nie stanowią one przedmiotu instytucjonalnych i prawnych rozwiązań. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Kłosin
Data: 2015-04-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Metoda zapłodnienia in vitro jako metoda medycznego wspomagania prokreacji i eliminowania niepłodności jest objęta regulacjami prawnymi w większości krajów europejskich. Posłowie z mojego klubu oraz inni posłowie odnosili się już do tego problemu. Ja chciałabym odnieść się w dyskusji głównie do projektu ustawy o świadomym rodzicielstwie, zawartego w druku nr 1122. Projekt ten łączy kwestie zapłodnienia in vitro i wspomaganej rozrodczości z zagadnieniami z zakresu edukacji seksualnej oraz problematyką prawa do aborcji. Pragnę zaznaczyć, że regulacje prawne dotyczące metody in vitro wymagają zgodności z obowiązującymi w tym zakresie dyrektywami unijnymi, natomiast prawo do aborcji zgodnie z traktatami nie należy do kompetencji Unii Europejskiej i jest regulowane na poziomie prawa państw członkowskich. W Polsce prawo do przerywania ciąży reguluje ustawa z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny i ochronie płodu ludzkiego, która wskazuje, w jakich przypadkach dopuszcza się przerwanie ciąży. Chodzi o sytuacje, gdy ciąża stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia ciężarnej, gdy badania prenatalne wskazują na nieodwracalne uszkodzenie płodu lub gdy ciąża jest wynikiem czynu niedozwolonego, np. gwałtu. Pan poseł wnioskodawca mówił, że ta ustawa budzi wiele kontrowersji, natomiast wydaje mi się, że projekt z druku nr 1122 budzi ich o wiele więcej, ponieważ przewiduje uchylenie jej przepisów i wprowadza znaczącą liberalizację obowiązującego w tym zakresie prawa, wprowadzając prawo do tzw. aborcji na życzenie. Artykuł 9 projektowanej ustawy mówi, że kobieta ma prawo do przerwania ciąży do 12. tygodnia, a lekarz zobowiązany jest wykonać zabieg w ciągu 72 godzin. Skierowanie się w stronę pełnej dostępności aborcji jest nie do przyjęcia, gdyż w takim wydaniu aborcja staje się sposobem na antykoncepcję, niejako ją zastępuje, a przecież nie o to chodzi. Z tego powodu ten projekt ma negatywną rekomendację Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, która ze względu na zawarte w nim kontrowersyjne treści w ogóle nie chciała się do niego odnieść. Podobnie jest z opinią Naczelnej Rady Lekarskiej, która jednoznacznie wskazuje na konieczność odrzucenia projektu właśnie z tych powodów. Projekt ustawy o świadomym rodzicielstwie, zawarty w druku nr 1122, łączący zagadnienia pełnej dostępności zabiegów przerywania ciąży z regulacjami dotyczącymi medycznie wspomaganej prokreacji, jaką jest metoda zapłodnienia in vitro kompleksowo zawarta w przedłożeniu rządowym, nie wydaje się projektem spójnym merytorycznie, a wręcz zdaje się budzić wielkie kontrowersje. Z tego powodu, uważam, że należy go odrzucić. Dziękuję bardzo.