PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Krzysztof Jurgiel
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jest to oświadczenie w sprawie odmowy przyznania koncesji na nadawanie cyfrowe Telewizji Trwam. Zdecydowanie protestuję przeciwko skandalicznemu rozstrzygnięciu przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji konkursu na nadawanie na pierwszym multipleksie cyfrowym. Organ konstytucyjny, jakim jest Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, kierując się niezrozumiałymi i nieprzejrzystymi kryteriami, ograniczył w ten sposób Telewizji Trwam, jedynej ogólnopolskiej telewizji katolickiej, możliwość rozwoju. Jednocześnie zapewnił możliwość nadawania kolejnym nowo powstałym stacjom komercyjnym, których jedynym celem jest dostarczenie łatwej rozrywki i zysk. Jest to sprzeczne z celem istnienia rady, jakim jest troska o ład i pluralizm medialny. Dziesiątki tysięcy Polaków, którzy demonstrowali na ulicach wielu miast, w tym Białegostoku, oraz setki tysięcy tych, którzy podpisali protesty w tej sprawie, mają prawo czuć się zawiedzeni. Oceniam decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, zdominowanej przez nominatów PO-PSL i SLD, jako niedopuszczalną. Należy ją traktować jako przejaw ograniczenia wolności słowa i niechęci wobec Kościoła. Telewizja Trwam jest jedyną telewizją zdecydowanie broniącą wartości, na których ukonstytuowane jest społeczeństwo polskie, wartości katolickich, narodowych, patriotycznych i konserwatywnych. Jej działalność jest trudna do przecenienia, szczególnie w takich obszarach, jak tworzenie wspólnoty słuchaczy, obrona życia, promocja rodziny opartej na małżeństwie mężczyzny i kobiety, duszpasterska troska o chorych, niepełnosprawnych czy podeszłych wiekiem. Domagam się od Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji działania w zgodzie z zasadami, dla których została powołana, a od organów powołujących jej członków - prezydenta, Sejmu i Senatu troski o właściwe wykonywanie ich obowiązków. Zasadne jest także sprawdzenie przez Najwyższą Izbę Kontroli prawidłowości procesu przydzielania koncesji na nadawanie cyfrowe. Jednocześnie udzielam pełnego poparcia poselskim projektom zmian w prawie, które zapewnią warunki do rozwoju mediów służących publicznemu pożytkowi i zapewniających poszanowanie polskiej tradycji i kultury. Dziękuję bardzo.
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Oświadczenie poselskie. Niniejszym prostuję: Pani minister zdrowia Ewa Kopacz rozdała pracownikom ministerstwa 5 mln zł w okresie swego urzędowania w ministerstwie, czyli w ciągu 4 lat, a nie jednorazowo, na odchodne, jak oznajmiłem w trakcie debaty na 6. posiedzeniu Sejmu w dniu 26 stycznia 2012 r. (Poseł Renata Butryn: Przydałoby się jeszcze słowo ˝przepraszam˝.)
Mówca: Ewa Kołodziej
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Drogie Koleżanki i Drodzy Koledzy Posłowie! W momencie rozszerzenia Unii Europejskiej o kolejne państwa, w tym Polskę, otrzymaliśmy możliwość bezpośredniego udziału w swobodnym przepływie towarów, usług i osób na terenie wszystkich państw członkowskich. Od tego czasu obywatele nowo przyjętych krajów mogli legalnie i dobrowolnie podjąć pracę w dowolnie wybranym miejscu Unii Europejskiej, z uwzględnieniem okresów przejściowych obowiązujących w niektórych państwach. Wielu Polaków znalazło zatrudnienie poza granicami swojej ojczyzny. W ostatnich latach jednak kryzys gospodarczy spowodował zwiększony strach przed migracją zarobkową. Tak też się stało w Holandii. W związku z tym powstała z inicjatywy niderlandzkiej Partii Wolności strona internetowa, na której można zgłaszać negatywne doświadczenia i skargi związane z zagranicznymi pracownikami. Z przykrością należy stwierdzić, że duża część z tych oskarżeń dotyczy właśnie naszych rodaków. Portal ten narusza podstawowe wartości europejskie, takie jak: godność, równość, poszanowanie praw, tolerancja, sprawiedliwość czy już wcześniej wspomniana swoboda przemieszczania się. Przyczynia się do propagowania dyskryminujących zachowań. Takie działania bez wątpienia nie są godne, zwłaszcza w przypadku tak demokratycznego i nowoczesnego kraju, jakim jest Holandia. Rządy wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej powinny zagwarantować przestrzeganie praw oraz możliwości swobodnego wyboru miejsca zamieszkania oraz pracy. W związku z tym Parlament Europejski tydzień temu uchwalił rezolucję potępiającą portal stworzony przez Partię Wolności. Z niepokojem przyjmuję informację, że taka sytuacja ma miejsce właśnie w Holandii, jednym z państw założycielskich Unii Europejskiej, a co za tym idzie, państwa, które od zawsze było wzorem pod względem otwartości na wszystkie odmienności. Poprawa sytuacji obywateli innych krajów w Holandii powinna leżeć w interesie obywateli Niderlandów oraz całej Unii Europejskiej, zwłaszcza że polscy imigranci wnoszą znaczący wkład w niderlandzką gospodarkę. Osobiście jestem bardzo poruszona obecną sytuacją w Królestwie Niderlandów, gdyż mam tam wielu przyjaciół, regularnie ich odwiedzam i przez wiele lat kraj ten szanowałam oraz podawałam jako przykład wyjątkowej tolerancji i zrozumienia wielu współczesnych problemów. Moim zdaniem należałoby jak najszybciej podjąć wspólne kroki, które przyczynią się do redukcji, a w efekcie do całkowitej eliminacji nagannych zachowań zwolenników holenderskiej Partii Wolności. Uważam, iż efektywnym rozwiązaniem tego problemu będzie mogła być ścisła współpraca pomiędzy rządami Polski i Holandii. Należy udzielić wsparcia i pomocy w aklimatyzacji przybywającym do pracy obywatelom obcych państw oraz zapewnić im możliwość rozwoju w celu lepszej komunikacji i integracji. Jestem pewna, że te działania znacząco poprawią sytuację zarówno naszych rodaków, jak i obywateli innych państw europejskich przebywających na terenie Królestwa Niderlandów. Dziękuję pięknie. (Oklaski)
Mówca: Anna Grodzka
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ponad tydzień temu w mediach ukazały się niepokojące informacje na temat terapeutycznych programów zdrowotnych. Tym medialnym doniesieniom towarzyszyły relacje pacjentów, którzy po raz kolejny z przerażeniem zareagowali na zmiany związane ze sposobem wdrażania ustawy refundacyjnej. Zgodnie z ustawą refundacyjną od 1 lipca przestaną obowiązywać terapeutyczne programy zdrowotne, którymi objęte są osoby wymagające długotrwałego leczenia, m.in. pacjenci chorzy na raka leczeni chemioterapią. W ramach dotychczas obowiązujących programów NFZ zapewniało tym pacjentom opiekę szpitalną, jak również leki. Zgodnie z ustawą refundacyjną programy terapeutyczne mają zostać przekształcone w programy lekowe. Odtąd kontraktowane będą przez NFZ leki. Narodowy Fundusz Zdrowia potrzebuje około 3 miesięcy od ogłoszenia warunków kontraktowania programów do zawarcia umów. Tak też musiałoby się to stać przed 1 lipca, zanim wygasną obecne umowy, a nie we wrześniu, jak przewiduje plan działań na ten rok NFZ. Tymczasem dochodzą nas słuchy, że szpitalom kończą się pieniądze z kontraktów NFZ i niektóre z nich już teraz przestają przyjmować chorych na leczenie cytostatykami. Nic mi nie wiadomo o tym, aby Ministerstwo Zdrowia przygotowało stosowne rozporządzenia dotyczące kontraktowania programów terapeutycznych. Nie wiadomo też, które leki dla osób chorych na raka, na jakich zasadach i warunkach będą refundowane w szpitalach, czy wszystkie dotychczasowe terapie znajdą się w wykazie. Wiadomo natomiast, że wielu osobom odmówiono w Polsce chemioterapii już w ubiegłym tygodniu. Czy szpitale za wyznaczone ceny będą w stanie kupić odpowiednie leki? Czy minister zdrowia może obiecać, że pacjentów chorych na raka otoczy w tym roku w czasie wdrażania reformy refundacyjnej odpowiednią ochroną? Apeluję do pana ministra zdrowia o pilne zajęcie się kwestią sygnalizowaną przeze mnie w tym wystąpieniu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Chmielowiec (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Za kilka dni będziemy obchodzić Międzynarodowy Dzień Książki dla Dzieci, mający na celu promowanie pięknej literatury i grafiki dla młodego czytelnika. Święto to zostało ustanowione w 1967 r. i jest obchodzone 2 kwietnia, w rocznicę urodzin duńskiego poety, a zarazem jednego z największych światowych baśniopisarzy, Hansa Christiana Andersena. Co roku inny kraj jest gospodarzem tego dnia, projektując i rozsyłając plakat z mottem. W tym roku jest nim Meksyk. Tegoroczne motto brzmi: Dawno temu była sobie historia, którą opowiadał cały świat. W Polsce Międzynarodowy Dzień Książki dla Dzieci kojarzony jest bardziej z akcją społeczną ˝Cała Polska czyta dzieciom˝, która odbywa się nieprzerwanie już od 2001 r. Tego typu akcje mają na celu propagowanie codziennego czytania książek przez dzieci. Uświadomienie społeczeństwu, że jest to skuteczna, tania i przyjazna metoda wspomagania ich wszechstronnego rozwoju psychicznego, umysłowego, społecznego i moralnego oraz budowania zasobów wewnętrznych dziecka, tj. kompetencji emocjonalnych czy intelektualnych. Akcje te mają za zadanie także zachęcać rodziców do czytania książek swoim dzieciom. Codzienne czytanie dziecku dla przyjemności, nawet przez kilkanaście minut, jest mądrym sposobem spędzania czasu z dzieckiem i najlepszą inwestycją w jego przyszłość. Na przestrzeni 10 lat swej działalności kampania ˝Cała Polska czyta dzieciom˝ odniosła ogromy sukces. Najważniejszym osiągnięciem było przekonanie blisko 40% polskich rodziców do codziennego czytania małym dzieciom. Przeprowadzono ponad 100 konferencji, szkoleń i warsztatów z zakresu mądrego wychowania, pozyskano dla kampanii prawie 7 tys. liderów i koordynatorów. Do udziału w tej inicjatywie i jej promowania włączają się co roku setki miast i szkół, tworząc jedno z najważniejszych wydarzeń kulturalnych roku. Dzięki tej kampanii powstał ˝Program nauczania wartości˝ oraz studia podyplomowe dla nauczycieli ˝Czytanie jako metoda rozwoju i edukacji˝. W całej Polsce zainicjowane zostały też programy dla dzieci zdrowych i niepełnosprawnych. Zorganizowano także czytanie dzieciom w szpitalach, hospicjach, sanatoriach oraz szkolenia dla matek z małymi dziećmi przebywających w więzieniu. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pragnę podziękować z tego miejsca wszystkim organizatorom, tysiącom wolontariuszy, a także partnerom, którzy wspierają i promują kampanię czytania. To dzięki wam udaje się zmieniać świadomość społeczną dotyczącą roli czytania w rozwoju dziecka, pokazując jej prawdziwe korzyści, a także zbliżając do siebie rodziny. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Stanisław Lamczyk (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Gdynia i Pomorze przez wiele lat pozostawały polskim oknem na świat oraz miejscem wypoczynku milionów Polaków. Z każdym dniem miejsca te zyskują na atrakcyjności. Pomorze, a zwłaszcza Półwysep Helski i Gdynia, przyciągają tłumy turystów. Ponadto rozwija się port w Gdyni, stając się jednym z najważniejszych na Bałtyku. Jednak wszystkie te atuty ograniczone są wciąż niedoskonałą siecią drogową. Co prawda do Trójmiasta można dojechać autostradą, jednak już samo poruszanie się samochodem po Gdańsku, Sopocie czy Gdyni powoduje znaczne trudności. Natężenie ruchu kołowego w Trójmieście oraz w kierunku Półwyspu Helskiego powodujące gigantyczne korki uliczne jest od wielu lat tak niezmienne, iż stało się częścią letniego krajobrazu, odnotowanego nawet w literaturze pięknej. Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Samorządy województwa pomorskiego oraz miast i gmin najlepiej znające bolączki lokalnych społeczności, angażując własne środki, przygotowały rozwiązanie problemów komunikacyjnych północnej części województwa pomorskiego. Z przeprowadzonych prac wynika, że najlepszym rozwiązaniem jest budowa obwodnicy północnej aglomeracji trójmiejskiej. Budowa OPAT pozwoli na stworzenie alternatywnego i sprawnego połączenia drogowego łączącego miasta północnej części aglomeracji Trójmiasta i poprawę dostępu do miast, a także obszarów rekreacyjnych i wypoczynkowych położonych na Półwyspie Helskim i w jego sąsiedztwie. Budowa obwodnicy, która przejmie ruch tranzytowy, spowoduje, iż strumień pojazdów będzie się przemieszczał w znacznej odległości od miast - płynnie, bez zatrzymywania. W konsekwencji pokonana zostanie zasadnicza przeszkoda hamująca ruch, co przyniesie efekty w postaci poprawy jego płynności, skrócenia czasu przejazdu, korzyści ekonomicznych i środowiskowych w całym ciągu drogowym pomiędzy Gdynią, Wejherowem oraz Półwyspem Helskim i tym samym zostanie rozwiązany problem komunikacyjny północnego Pomorza. Dziękuję.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

W III Rzeczypospolitej afery występowały i występują tak często, że niektórym zdaje się, iż społeczeństwo powinno do nich przywyknąć, a przynajmniej niektórzy politycy zapewne tego by właśnie chcieli. W ostatnich tygodniach została ujawniona kolejna afera przy okazji informatyzacji urzędów publicznych. ˝Rzeczpospolita˝ z 7 marca poinformowała, że zawyżanie przez urzędników cen w kontraktach informatycznych miało charakter powszechny. Czytamy tam m.in.: Możemy już mówić o trwałym systemie korupcyjnym w administracji państwowej. W zamian za gwarancję pracy i korzyści materialne pracownicy największych instytucji publicznych, z MSWiA, ZUS, Policją i Strażą Pożarną włącznie, podpisywali z firmami kontrakty na niebotyczne sumy, z aneksami uniemożliwiającymi w praktyce ich zerwanie˝. Jak się okazało, w związku z tym tylko za ostatnie lata straty sięgają kilku miliardów złotych. Kontrakty tak konstruowano, że niemożliwe było ich zerwanie - firmy sprzedawały oprogramowanie, nie przekazując praw autorskich i tzw. kodów źródłowych. CBA i warszawska prokuratura apelacyjna ustaliły, że w procederze brały udział duże firmy działające na polskim rynku. Kontrakty były podpisywane na niewielką część całej kwoty zlecenia, a następnie podpisywano aneksy, dorabiano dodatkowe aktualizacje itp. przez skorumpowanych urzędników. Jednak najbardziej porażają informacje, że proceder trwał od wielu lat, a przede wszystkim, jak doniosła wspomniana ˝Rzeczpospolita˝, że mechanizm nadużyć został wypracowany w pierwszej połowie lat 90. To kolejny przykład na to, jak powstawała III Rzeczpospolita, zakłamana i skorumpowana, a obecnie jeden z polityków Platformy Obywatelskiej z satysfakcją stwierdził, że przy okazji trafienia na trop tej afery rzekomo zadziałały mechanizmy państwa. Zadziałałyby już dawno w każdej z wielu dotychczasowych afer, gdyby to państwo było naprawdę zdrowe. Teraz, tak jak dotychczas, nie spodziewajmy się, że cokolwiek zostanie szczegółowo wyjaśnione, a osoby odpowiedzialne poniosą konsekwencje, bo przecież jak na razie nawet media, które otwarcie wspierają tę ekipę, długo nie mogły zdecydować się napisanie czegokolwiek o tej aferze.
Mówca: Bogdan Rzońca (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

W dniu dzisiejszym Sejm RP przyjął informacje rządu RP na temat wdrożenia ograniczonego wymiaru godzin historii. Niniejszym ośmielam się stwierdzić, że w czasie debaty na ten temat MEN nigdy i nigdzie nie przyznało, że wdrożenie w szkołach ponadpodstawowych nowej podstawy programowej drastycznie ogranicza liczbę uczniów uczących się historii w szkołach ponadpodstawowych. Ta sytuacja prowadzi do tego, że historii będą uczyć się w szkołach ponadpodstawowych tylko ci uczniowie, którzy wybiorą ją jako przedmiot do zdawania na maturze. Historia jako przedmiot nauczania jest czynnikiem narodotwórczym, naród natomiast cały czas potrzebuje utrzymania ducha. Podobnie jest z narodem polskim. Jeśli obecnie MEN i koalicja PO-PSL nie uznają za stosowne uczyć wszystkich uczniów historii, to oznacza to, że nie uznają potrzeby podtrzymywania ducha polskości. Wyrażam ogromny żal z tego powodu.
Mówca: Mariusz Błaszczak
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość proszę o przerwę i zwołanie Konwentu Seniorów. Uważam, że przed chwilą stało się coś, co w tej Wysokiej Izbie mieć miejsca nie powinno. Dwa lata temu zginął prezydent Rzeczypospolitej. Pani marszałek nie wspomniała o tym, że na czele delegacji, która jechała do Katynia, stał prezydent Rzeczypospolitej Polskiej. Uważam, że jest to bardzo niestosowne. A więc w związku z tym składam wniosek o zwołanie Konwentu Seniorów. Dziękuję.
Mówca: Ludwik Dorn
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Solidarnej Polski składam wniosek formalny o 5 minut przerwy. A teraz uzasadnienie. Wysoka Izbo! Decyzją pani marszałek w porządku obecnego posiedzenia Sejmu do pierwszego czytania na posiedzeniu plenarnym zostało zgłoszonych pięć poselskich projektów ustaw przygotowanych przez klub Ruchu Palikota. Dwa tygodnie temu mieliśmy trzy takie projekty przygotowane przez Ruch Palikota. Razem osiem projektów. Jest to dokonywana przez marszałka Sejmu niewątpliwa promocja tego ugrupowania. Ja sobie nie przypominam czasu, w którym, jeśli chodzi o poselskie projekty, istniała taka dominacja jednego, nie najliczniejszego klubu. Otóż bardzo bym prosił panią marszałek, by zechciała Wysokiej Izbie i opinii publicznej przedłożyć uzasadnienie dla takiej promocji Ruchu Palikota. Bo jeżeli pani obóz polityczny wypłaca się temu klubowi za poparcie dla przedłużenia wieku emerytalnego do 67 lat, to trudno, to jest polityka, ale czy należy to czynić aż tak ostentacyjnie? Wniosek o przerwę jest po to, by pani marszałek mogła zebrać siły, bo widziałem, że jest to pani marszałek potrzebne. Myślę, że 5 minut wystarczy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Artur Bramora
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam jedno pytanie techniczne do przedstawicieli ministerstwa. Wiemy, że system na dzień dzisiejszy, wiemy o tym po konsultacjach ze środowiskami, ma jedną wadę. Ta wada to jest przekraczanie strefy w skrajnych przypadkach, ten skrajny przypadek to jest chociażby sytuacja, kiedy skazany mieszka w domu, w którym nie ma toalety. Mam jedno pytanie: Czy nie byłoby zasadne, jeżeli będziemy mieli już docelowy projekt, aby rozszerzyć uprawnienia kuratorów o to, żeby w tych skrajnych przypadkach móc zaingerować w strefę? Wiadomo, że inne warunki egzystencji są w przypadku skazanych mieszkających w blokach, czyli wtedy, kiedy wszystko mamy w małym okręgu, a inna jest sytuacja w przypadku tych osób, a takowe jeszcze się zdarzają, które nie mają możliwości skorzystania z toalety w swoim domu, w którym odbywają karę nadzoru. To jest jedno pytanie. Czy jesteśmy w ogóle technicznie w stanie ingerować w tę strefę czy nie i czy, jeżeli będą takie możliwości, będziecie państwo za tym optowali? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Gapińska
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projektodawca w uzasadnieniu do proponowanych zmian podkreślił rangę i pozycję kuratora sądowego w kontrolowaniu odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego. Ale kuratorzy sądowi w swojej opinii do projektu zwracają uwagę, że nie dodano kuratorowi uprawnień do wnioskowania o uchylenie zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. Jest to o tyle istotne, że w praktyce sąd penitencjarny wszczyna postępowanie o uchylenie zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego po uzyskaniu informacji lub wręcz na wniosek kuratora, który zgodnie z proponowanym zapisem, właśnie według opinii kuratorów, będzie złożony w praktyce bez podstawy prawnej, bez odpowiedniego umocowania w prawie. Czy ministerstwo uważa, że te obawy, które są wyrażane przez kuratorów sądowych, są uzasadnione?
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Sądy są mało elastyczne i nie realizują dokładnie postanowień ustawodawcy. Pani posłanka Beata Kempa wspominała tu o kosztach, i słusznie, bo dzisiaj czeka 39 tys. osób na osadzenie, a więzienia, jak wiadomo, są przepełnione i są to duże koszty. Nie trzeba kalkulatora, by policzyć koszty tego systemu: 39 tys. skazanych razy średni koszt utrzymania więźnia - z tego, co wiem, to jest 2,5 tys. zł - to ok. 100 mln zł. Koszty dozoru elektronicznego to ok. 560 zł na jedną osobę, a więc jest to pięciokrotnie mniej i rachunek jest prosty - 80 mln oszczędności. Stąd też pytanie do Ministerstwa Sprawiedliwości: Dlaczego, skoro ten system penitencjarny już u nas istnieje, tak długo trzeba czekać na to, abyśmy częściej mogli korzystać z tego systemu? Na dzisiaj, jak wiadomo, ten system penitencjarny dozoru elektronicznego jest wykorzystywany w ok. 25%. Szukamy wszędzie oszczędności, a więc zasadne jest pytanie, dlaczego, biorąc procentowo, w tak niewielkim stopniu się go wykorzystuje? Dziękuję bardzo.
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy jest niewątpliwie efektem konsensusu, ściśle merytorycznej pracy posłów i został podjęty ponad podziałami. Śledząc historię tworzenia tegoż projektu, chce się powiedzieć, że to dobra praktyka. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projektowana zmiana w art. 30 ma uporządkować kwestię usunięcia urządzenia rejestrującego i nadajnika w razie uchylenia zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego. Obecnie pomiędzy uchyleniem zezwolenia a usunięciem tych urządzeń mija zbyt wiele czasu, w związku z czym może zachodzić ryzyko, że skazany je zniszczy. Dlatego chciałbym zapytać: Czy jeżeli upoważniony podmiot dozorujący nie usunie urządzenia rejestrującego i nadajnika bez zbędnej zwłoki, zostaną wobec niego wyciągnięte konsekwencje i czy sam skazany może się w tej kwestii domagać konsekwencji? Ponadto czy resort jest skłonny rozważyć zwiększenie ilości etatów kuratorów w kontekście nowych obowiązków i nakładania nowych zadań? Dziękuję bardzo.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani poseł Sekuła-Szmajdzińska z klubu Sojuszu Lewicy Demokratycznej w sposób bardzo dogłębny i wnikliwy oceniła projekt ustawy. Klub go poprze, też z tego powodu, że ważne są tutaj sprawy dotyczące ekonomii, o czym zresztą była mowa wielokrotnie. Jeżeli mamy informacje, iż utrzymanie jednego skazanego kosztuje ok. 2,5 tys. zł miesięcznie, a w ramach systemu ok. 560 zł, to tutaj rachunek ekonomiczny jest prosty i nie trzeba o tym dyskutować. Rocznie to jest ok. 400 mln zł, biorąc pod uwagę liczbę osób, które oczekują na wykonanie kary bezwzględnego pozbawienia wolności. Mamy ich ok. 40 tys. - czekających, aż zwolnią się miejsca w więzieniach. Dziwi mnie jeden fakt. Skoro ten system już się sprawdził, skoro jest zdecydowanie tańszy, to dlaczego trzeba czekać do 2014 r. - bo do tego czasu ta ustawa ma funkcjonować - z rozpowszechnieniem tegoż projektu? Dlaczego nie zmienić kodeksów? Przecież można to zrobić, mamy dopiero 2012 r. Idzie o ogromne pieniądze. Stąd moje pytanie: Kiedy pan minister zamierza przedstawić projekt, który usankcjonuje w pełni dozór elektroniczny nad skazanymi, uwzględniając (Dzwonek) rachunek ekonomiczny, a także praktyczne względy takiegoż odbywania kary? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Domaracki
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Czy prawdą jest, że Ministerstwo Sprawiedliwości parę lat temu ustawiło przetarg na SDE, wyceniany na ok. 300 mln zł, pod konkretną firmę? Jak wiemy, firmą tą jest brytyjska grupa G4S. Informacje te podawały czołowe rzetelne polskie czasopisma. Dziękuję bardzo.