Mówca: Paulina Hennig-Kloska (tekst niewygłoszony)
Data: 2023-03-08 (Sejm RP, kadencja 9)

Projektowana ustawa o zmianie ustawy o obligacjach, ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw ma na celu: określenie zasad emisji instrumentów kapitałowych, w tym nowej kategorii obligacji w postaci obligacji kapitałowych, kwalifikowanych do kapitału regulacyjnego banków i domów maklerskich albo środków własnych zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji zgodnie z właściwymi przepisami prawa Unii Europejskiej, doprecyzowanie istniejących rozwiązań prawnych, a także określenie kręgu emitentów uprawnionych do emisji instrumentów, które mogą być zaliczane do ich funduszy własnych albo środków własnych. Usunięcie istniejących barier w zakresie zwiększania bazy kapitałowej i zaliczanie instrumentów kapitałowych jako dodatkowych składników funduszy własnych lub pozycji podstawowych środków własnych instytucji finansowych regulowanych przedmiotowym projektem będzie pozytywnie oddziaływać na ich konkurencyjność oraz poziom stabilności finansowej. Projekt ma na celu również rozszerzenie obecnych rozwiązań o instrument w postaci pokrycia niedoborów kapitałowych przez Skarb Państwa. Zmiana ta ma na celu wprowadzenie do ustawy o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej trzeciego instrumentu nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego określonego w art. 32 ust. 4 lit. d dyrektywy BRRD, jakim będzie pokrycie niedoborów kapitałowych przez Skarb Państwa. Przepis art. 32 ust. 4 dyrektywy BRRD wymienia trzy instrumenty nadzwyczajnego wsparcia publicznego, których zastosowanie nie wpływa na uznanie instytucji za zagrożoną: gwarancje rządowe w celu wsparcia instrumentów wsparcia płynności udostępnionych przez banki centralne na ich warunkach, gwarancje rządowe dotyczące nowo wyemitowanych zobowiązań oraz zasilenie funduszy własnych lub nabycie instrumentów kapitałowych w celu pokrycia niedoborów kapitałowych. Pokrycie niedoborów kapitałowych zostało zaimplementowane w art. 101 ust. 13 pkt 3 ustawy o BFG, jednak w celu skutecznego zastosowania przedmiotowego instrumentu niezbędne jest dodatkowe szczegółowe uregulowanie tego instrumentu w ustawie o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej. Wprowadzenie instrumentu pokrycia niedoborów kapitałowych wprowadza wsparcie instytucji, która - po zdiagnozowaniu braku spełnienia wymogów kapitałowych - występuje z wnioskiem do Skarbu Państwa o pomoc w osiągnięciu obowiązujących wymogów kapitałowych przez czasowe objęcie akcji lub obligacji tego podmiotu przez Skarb Państwa. Zastosowanie tego typu wsparcia ma charakter zapobiegawczy i czasowy - nakłada na ten podmiot obowiązek realizacji planu mającego na celu działania sanacyjne w celu zapobieżenia ryzyku systemowemu. Ponadto projekt ma na celu implementację dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2261 z dnia 15 grudnia 2021 r. w sprawie zmiany dyrektywy 2009/65/WE w odniesieniu do stosowania dokumentów zawierających kluczowe informacje przez spółki zarządzające przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe oraz zobowiązanie funduszy inwestycyjnych otwartych oraz specjalistycznych do publikowania kluczowych informacji dla inwestorów na stronach internetowych wskazanych w statucie funduszu, art. 219 ust. 1, oraz bezpłatnego udostępniania kluczowych informacje dla inwestorów przy zbywaniu jednostek uczestnictwa. Rozwiązania służą stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do kontrahentów centralnych. Niestety złożone przez klub Prawo i Sprawiedliwość poprawki wykraczają poza pierwotne przedłożenie i budzą wątpliwości.