PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Ewa Malik
Data: 2019-07-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić opinię wobec sprawozdania Komisji Gospodarki i Rozwoju o rządowym projekcie ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych, druki poselskie nr 3572 i 3595. Przypomnę, że projekt ustawy wprowadza przepisy, które spowodują przyznanie rekompensat pieniężnych dla ok. 300 przedsiębiorstw, firm z sektora energochłonnego. Rekompensaty te stanowią pomoc publiczną, jednakże z powodu unijnej polityki klimatyczno-energetycznej, która uderza, jak wiadomo, w rentowność firm, a także może spowodować spadek ich konkurencyjności, ich przyznawanie jest wysoce uzasadnione. Rekompensaty dotyczące CO 2 mają charakter bezpośrednich dopłat pieniężnych, które mogą być wypłacane w roku, w którym zostały poniesione dodatkowe koszty związane z przenoszeniem ceny uprawnień do emisji na ceny energii elektrycznej, lub w następnym roku. Możliwe jest też przyznawanie rekompensat z tytułu rosnących uprawnień do emisji CO 2 z mocą wsteczną, obejmującą dany okres przed wejściem w życie implementujących je aktów prawnych, oraz ex ante, czyli nawet przed faktem poniesienia kosztów, a więc w oparciu o wartości prognozowane. W warunkach działania polskich firm wpływ cen uprawnień na cenę energii elektrycznej, jak wiemy, jest wyjątkowo poważny, dlatego też rozwiązania zawarte w niniejszej ustawie są bardzo celowe i przyczyniają się w istotny sposób do rozwiązania problemu spadającej konkurencyjności i rentowności firm związanych z przemysłem energochłonnym. Szanowni Państwo! W trakcie pierwszego czytania w Komisji Gospodarki i Rozwoju projekt został szczegółowo omówiony. W trakcie procedowania nad projektem ustawy padały propozycje uzupełnienia tekstu projektu z druku nr 3572 i dlatego Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość składa na ręce pani marszałek komplet sześciu poprawek o charakterze merytorycznym i redakcyjnym. Proszę bardzo. (Oklaski) Przyjęte przez rząd zmiany przepisów są jak najbardziej celowe, sprzyjają interesom polskich podmiotów gospodarczych sektora energochłonnego i wychodzą naprzeciw ich oczekiwaniom w kwestii poprawienia właśnie rentowności i konkurencyjności. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość popiera zapisy proponowanej ustawy wraz z poprawkami i rekomenduje ich uchwalenie w polskim Sejmie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Maciejewski
Data: 2019-07-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Klub Kukiz’15 popiera prace nad tym projektem. Będziemy aktywnie brać w nich udział, bowiem mówimy o bardzo ważnej ustawie. Szkoda, że tylko takiej formy wsparcia ona dotyczy, a nie rozwiązania systemowego problemu. Bo gdy mówimy o polskim przemyśle, o miejscach pracy, o bezpieczeństwie energetycznym, nie możemy toczyć dyskusji politycznej, tylko powinna to być dyskusja merytoryczna bez jakichkolwiek wątpliwości. Niestety mamy dzisiaj dowód przy okazji tej ustawy, że brak spójnego stanowiska na tej sali sił politycznych w przedmiocie spraw energetycznych, bezpieczeństwa energetycznego powoduje, iż działamy w sposób doraźny, a nie systemowy, działamy w sposób wyrywkowy, na zasadzie efektu świętego spokoju. To, że ceny emisji CO 2 będą szły w górę, wiemy i wiedzieliśmy, i wiemy także, że będą coraz wyższe. Tu nie ma żadnego zaskoczenia. Wszyscy o tym wiedzieli, wszystkie rządy miały tego świadomość. Co się stało, że na tej sali zabrakło determinacji i woli wspólnego działania, biało-czerwonej drużyny, aby nie tylko dopłacać, ale rozwiązać ten problem? Pytanie, czy energochłonność jest ważnym elementem przemysłu. Tę energochłonność dzisiaj możemy technologicznie stopniowo zmniejszać. Nad tym można pracować. Nad tym powinno się pracować, jeżeli chodzi o innowacje. Pieniądze na innowacje w przypadku środków unijnych są bardzo duże. Pytanie, na ile te unijne środki na innowacje idą właśnie w tym kierunku, na ile szukamy rozwiązań, a na ile tylko dosypujemy pieniędzy. To, że trzeba będzie dopłacać, to już wiemy. Wiemy też, że będzie potrzebne jeszcze więcej pieniędzy. I jest pytanie, jak długo jeszcze. Proszę państwa, takie działania mamy w wielu zakresach: w ZUS-ie, w służbie zdrowia. Pytanie, czy w pewnym momencie nie spotkamy się ze ścianą. Ta ściana będzie bardzo bolesna nie tylko dla sił politycznych, ale całego państwa polskiego. Stąd mój gorący apel do wszystkich sił politycznych. Kukiz’15, gdy chodzi o bezpieczeństwo energetyczne, mówi: mówmy jednym głosem, działajmy wspólnie. Nie fastrygujmy, ale uszyjmy na miarę godną państwa polskiego, interesów firm i branży energetycznej coś, co będzie stabilne dla polskiej gospodarki, co da nam prawdziwe bezpieczeństwo i komfort dla naszych obywateli. Dziękuję bardzo.
Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2019-07-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Zabierając głos w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskie Stronnictwo Ludowego - Koalicja Polska, chcę na początek powiedzieć, że my poprzemy ten projekt, bo trudno, aby przemysł energochłonny, który najwięcej energii zużywa, był karany, tracił konkurencyjność wobec innych krajów, innych firm, innych sektorów. Dlatego trzeba to poprzeć. Jak wyczytałem w uzasadnieniu, winą Unii Europejskiej jest to, że mamy takie wysokie ceny energii elektrycznej. Już dziś ceny energii na rynku wewnętrznym należą do najwyższych w Europie. Wynika to z polityki Unii Europejskiej i rosnących uprawnień cen do emisji. Już poprzednik powiedział, że ceny emisji rosną, będą rosły, jeszcze bardziej będą rosły. To jest nieuniknione. Nie możemy mieć pretensji, że ceny rosną. Przez 4 lata w tym zakresie nic nie zrobiono. Gdyby nie jesienne wybory, odczuliby to wszyscy. W tej chwili jest to bardzo pięknie zbuforowane: przedsiębiorcom pomożemy, indywidualnym daliśmy rekompensaty, samorządom podnosimy. Ostatnio powszechnie wypowiadał się prezydent Rzeszowa, jeżeli chodzi o 71-procentowy wzrost cen energii elektrycznej w przyszłym roku. Pytanie, gdzie jest kres, gdzie jest granica. Czy mamy w tej chwili pomysł, jeżeli chodzi o to, co po wyborach? Wydaje się, że takiego pomysłu nie ma. Czy przemysł energochłonny, bo jest to tylko chwilowe rozwiązanie problemu, nie będzie miał jeszcze większych kłopotów? Bo ceny energii, nie da się ukryć, będą rosły. Pamiętam nadzwyczajne posiedzenie Sejmu, bo ono było nadzwyczajne. Miał się stać cud. Ceny energii nie będą rosły - takie było hasło. (Głos z sali: Było, było.) Pan premier Morawiecki zabierał głos: nie będzie podwyżek cen energii elektrycznej. Czy w końcu są, czy nie ma? Są, nawet dla przemysłu są. Pomagamy, musimy, ale wzrost cen energii jest. Mówmy sobie prawdę. Nie chodzi o to, żeby krytykować w tej chwili. Czy my mamy dalszą wizję, jak rozwiązać ten problem? Bo my na zasadzie buntu w Unii Europejskiej mówimy: nie będziecie nam nakazywać, że mamy zaprzestać palenia węglem, produkowania energii elektrycznej z węgla. Mówimy, że będziemy ten węgiel spalać jeszcze 200 lat, że będzie dobrze, poradzimy sobie. Na zasadzie buntu i demonstrowania pewnych rzeczy my nie uzyskamy efektu, bo te problemy związane z ceną energii będą się nasilać. To trzeba zrozumieć. Kto tego nie zrozumie, ten poniesie klęskę w najbliższym albo w niedługim czasie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2019-07-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! To, że ceny rosną, wszyscy widzimy. Z tej trybuny powtarzamy to jak mantrę od co najmniej kilku miesięcy, od pół roku. W tym temacie były zwoływane specjalne posiedzenia Sejmu. Miało być szybko, pilnie. Mieliśmy zatrzymać ten wzrost, jednak okazało się, że trzeba specjalnej ustawy. Dzisiaj mamy kolejną ustawę. Panie Ministrze! Chciałem pana zapytać o ważną branżę górniczą, która zużywa bardzo dużo energii. Taka Jastrzębska Spółka Węglowa, największy producent węgla koksowego w Unii Europejskiej, o której można powiedzieć, że jest bazą do produkcji stali, zużywa 1,5 TWh na rok, co stanowi koszt ponad 400 mln zł. Jest też chociażby KGHM Polska Miedź, największy odbiorca energii elektrycznej w Polsce, w przypadku którego mówimy o 2 TWh i kosztach prawie 700 mln zł. Czy te przedsiębiorstwa będą mogły korzystać z tej ustawy? (Dzwonek) Czy któreś z tych przedsiębiorstw będzie mogło skorzystać z ustawy prądowej i z tego systemu wsparcia, o którym dzisiaj mówimy? Dziękuję.
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2019-07-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Z uzasadnienia do omawianego projektu wyłania się, pozwolę sobie użyć tego słowa, surrealistyczny obraz ram polityki energetycznej w Unii Europejskiej. Z jednej strony wprowadzony system uprawnień do emisji wykazuje trudny do zaakceptowania przez przedsiębiorców, inwestorów brak przewidywalności, co wskazuje pośrednio m.in. na to, że podlega działaniom spekulacyjnym. Z drugiej strony w najlepiej rozwiniętej, najbardziej energochłonnej gospodarce w Unii Europejskiej, czyli gospodarce niemieckiej, stosuje się rekompensaty. Czy w związku z tym - i to jest moje pytanie - że taka sytuacja jest po prostu obrazem energetycznego neokolonializmu, planowane są inne działania niż próba stosowania tych samych narzędzi w Polsce? Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Marek Sowa
Data: 2019-07-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chcę państwu przypomnieć, że 29 czerwca 2015 r. rząd przyjął uchwałę przyjmującą program dla Śląska i Małopolski Zachodniej ˝Śląsk 2.0˝, w którym to zobowiązał się do poprawy warunków konkurencyjności w odniesieniu do przemysłu energochłonnego. Wówczas zgodnie z dyrektywą - to, co pan poseł przede mną mówił, jest kompletną nieprawdą, bo w Unii Europejskiej obowiązują przepisy, na mocy których można zwalniać przedsiębiorstwa energochłonne z szeregu kosztów ujętych w kosztach energii elektrycznej - rząd zobowiązał się do tego, aby stworzyć takie warunki, aby poprawić funkcjonowanie tych przedsiębiorstw. Jednym z elementów tego programu miały być właśnie ulgi w odprowadzaniu środków na rzecz odnawialnych źródeł energii, drugim - zwolnienia z akcyzy. Dlaczego państwo przez 4 lata nie zrobiliście nic, chociaż obowiązuje was ciągłość władzy? Dlaczego doprowadziliście do tego, że cena energii w Polsce jest ponad 20% wyższa niż w Niemczech? Dlaczego doprowadziliście do tego (Dzwonek), że wiele przedsiębiorstw energochłonnych stanęło na krawędzi dalszego funkcjonowania tylko przez zaniechania rządu Prawa i Sprawiedliwości? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Meysztowicz
Data: 2019-07-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ponowię pytanie pana posła Sowy: Dlaczego tak późno? Chciałbym przypomnieć, że prawie 4 lata temu na jednym z pierwszych posiedzeń Komisji Gospodarki i Rozwoju omawialiśmy sytuację w branży hutniczej i to był jeden z głównych postulatów tej branży. Po prostu muszą być wprowadzone udogodnienia związane z produkcją energochłonną. Państwo rzeczywiście nie zrobiliście nic. Mamy w tej chwili taką sytuację, że przez te zaniechania być może zostanie zamknięta część surowcowa w Hucie ArcelorMittal w Krakowie, 1,5 tys. ludzi straci pracę i będziemy praktycznie w 100% uzależnieni od importu stali z innych krajów. To jest po prostu rzecz niespotykana, zważywszy że mamy takie zaplecze hutnicze. Panie Ministrze! Pytanie jest takie. W związku z tym, że przygotowaliście tę ustawę ze względu na rok wyborczy, w tej chwili nie planujecie, ale czy są przewidywane w najbliższym czasie kolejne podwyżki energii, czy przygotowaliście tę ustawę tak na wszelki wypadek, żeby przemysł energochłonny za bardzo nie protestował? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ewa Malik
Data: 2019-07-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Mam pytanie do pana ministra. Firmy sektora energochłonnego bez rządowej pomocy publicznej nie są w stanie udźwignąć pełnego kosztu związanego ze wzrostem kosztu tzw. energii czarnej i będą w niezwykle trudnej sytuacji. W związku z tym chciałabym zapytać: Jakiej liczby przedsiębiorstw sektora energochłonnego dzisiaj w Polsce dotyka zagrożenie utratą rentowności z powodu powyższych czynników i czy wszystkie te firmy są objęte omawianą ustawą? To jest pytanie. A teraz chciałabym sprostować. Dzisiaj wygłaszałam opinię Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość dotyczącą druku poselskiego, który wyszedł spod obróbki oczywiście Komisji do Spraw Energii i Skarbu Państwa, a nie tak, jak powiedziałam - Komisji Gospodarki i Rozwoju. Pomyłka była spowodowana tym, że jestem członkiem obu tych komisji. (Dzwonek) Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maciej Małecki
Data: 2019-07-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! To bardzo ważna ustawa i dlatego bardzo mocno apeluję, żebyśmy do tego projektu podeszli ponad podziałami politycznymi. 300 przedsiębiorstw energochłonnych, ale w tych przedsiębiorstwach jest wiele tysięcy naszych rodaków, którzy mają tam pracę, jak też wokół przedsiębiorstw funkcjonuje bardzo wiele miejsc pracy, które powstały dzięki temu, że te firmy pracują. To od 5 do 7 miejsc pracy wokół takich przedsiębiorstw. Dlatego ustawa, za pomocą której wychodzimy naprzeciw potrzebom przemysłu energochłonnego w Polsce, pozawala - jeszcze raz podkreślę - zapewnić dobre warunki do konkurencji i skutecznej rywalizacji z innymi firmami w tych branżach. Jest to, tak samo jak poprzednia ustawa, ochrona portfeli polskich rodzin, tych pracowników, którzy tam mają zatrudnienie, i tych, którzy funkcjonują wokół tych energochłonnych przedsiębiorstw. Dlatego jeszcze raz w imieniu Komisji do Spraw Energii i Skarbu Państwa apeluję o podejście do tego ponad podziałami i głosowanie za tym projektem ustawy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Gonciarz (tekst niewygłoszony)
Data: 2019-07-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Art. 11 stanowi, że prezes Urzędu Regulacji Energetyki, do dnia 30 września danego roku kalendarzowego, wydaje decyzję w sprawie przyznania lub odmowy przyznania rekompensat za poprzedni rok kalendarzowy. Mając na względzie, że projekt ten zgodnie z uzasadnieniem ma wspomóc przedsiębiorców z sektora energochłonnego, których rentowność oraz konkurencyjność jest istotnie zagrożona w wyniku wzrostu cen energii elektrycznej spowodowanego unijną polityką klimatyczno-energetyczną, pragnę zapytać, czy wskazywanie 30 września jako dnia ostatecznego w zakresie wydania decyzji nie będzie stosunkowo późną datą.
Mówca: Józef Lassota
Data: 2019-07-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska - Koalicja Obywatelska przedstawiam stanowisko klubu wobec rządowego projektu ustawy o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, druk nr 3579. Według raportu Najwyższej Izby Kontroli z ubiegłego roku pn. ˝Dostępność przestrzeni publicznej dla osób starszych i niepełnosprawnych˝ generalnie stan dostępności przestrzeni publicznej w Polsce jest zdecydowanie niezadowalający. Osoby niepełnosprawne napotykają szereg barier także w instytucjach publicznych i miejscach, które statutowo powinny wspierać grupy zagrożone ryzykiem społecznej marginalizacji. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej zobowiązuje władze publiczne do udzielania osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji i przysposobieniu do pracy oraz komunikacji społecznej. Według uzasadnienia podawanego przez projektodawcę celem projektowanej ustawy jest stopniowa poprawa dostępności podmiotów publicznych, dzięki której osoby ze szczególnymi potrzebami w sposób możliwie samodzielny będą mogły korzystać z usług publicznych, w tym usług w zakresie dostępności architektonicznej, w zakresie dostępności cyfrowej i w zakresie dostępności informacyjno-komunikacyjnej. Takie było oczekiwanie w stosunku do autorów projektu, mieliśmy nadzieję, że dezyderat Komisji Infrastruktury zostanie bardzo poważnie potraktowany i otrzymamy projekt, który znacznie szerzej potraktuje sprawy dotyczące ograniczenia dostępności. Tymczasem wbrew temu, co referował poseł sprawozdawca, klub uważa i stwierdza, że projekt ustawy w zasadzie sankcjonuje stan dotychczasowy i tak już praktykowany w projektowanych inwestycjach, szczególnie jeśli chodzi o te bariery architektoniczne. Jest wprawdzie nowość: każdy organ w układzie publicznym wyznacza co najmniej jedną osobę pełniącą funkcję koordynatora do spraw dostępności. Przy ministrze powołuje się Radę Dostępności. Tworzymy procedury biurokratyczne, zamiast realnie rozwiązywać problemy. Jakby tego było mało, wprowadza się obowiązek odpłatnej certyfikacji, czy podmiot zapewnia dostępność osobom ze szczególnymi potrzebami. Na zbędność takiego rozwiązania można podać przykład spełniania przez projektowane i eksploatowane obiekty wymogów bhp czy ppoż. Tam nie ma certyfikacji, a służby nadzoru skutecznie je egzekwują. I na koniec: ustawa przewiduje, że na jej realizację przeznacza się 375 mln zł przez 10 lat. Ma się to nijak do zapowiedzi premiera Morawieckiego z ubiegłego roku, który deklarował przeznaczenie 23 mld zł, i to przez 8 lat. Jest to, proszę państwa, 61 razy mniej, niż deklarował premier. A więc stwierdzamy, że ta ustawa nie spełnia w sposób wystarczający oczekiwań, które mieliśmy przy projektowaniu tej ustawy, niemniej jednak jest to pewien postęp. To jest bardzo ważna sprawa - zapewnienie dostępności. Dlatego klub parlamentarny Platformy poprze projekt ustawy, zgodnie z zasadą: lepszy rydz niż nic. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Kotowski
Data: 2019-07-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Rządowy projekt ustawy o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, zawarty w druku nr 3579, sprawozdanie komisji to druk nr 4644, jak mówili pan poseł sprawozdawca i moi przedmówcy, określa środki służące zapewnieniu dostępności architektonicznej, cyfrowej i informacyjno-komunikacyjnej osobom ze szczególnymi potrzebami w sferze publicznej, a także tam, gdzie wykorzystywane są środki publiczne. To dobrze i nasz klub będzie w tych pracach uczestniczył. Uważamy, że należy sfinalizować to, co miałoby na pewno inny wydźwięk i nie stwarzałoby możliwości zadawania pytań, gdybyśmy zrobili to np. w styczniu czy w grudniu tamtego roku, nie będę jednak tego wątku ciągnął czy rozwijał. Niemniej jednak dobrze, że w tym projekcie uszczegółowiamy te kwestie, których zapisy znajdowały się w poszczególnych ustawach, a które dotyczą budownictwa, rozwiązań komunikacyjnych, organizacji i funkcjonowania komunikacji, komunikacji zbiorowej, ośrodków życia kulturalnego, szkolnictwa, administracji. Kwestia tego, żeby te wszystkie zapisy były później w realizacji, pewnie będzie tkwiła w wyegzekwowaniu tego przy poszczególnych procesach i działania tych zapisów. Chodzi o to, aby nie były to tylko formalne zapisy, ale aby one przeobraziły się i zmaterializowały później w obrazie działania naszych szkół, ośrodków publicznych, urzędów, dworców i środków komunikacji publicznej. W zapisach ustawy mówimy o organach, które będą powołane, o Radzie Dostępności przy ministrze, o przedstawicielu przy każdym urzędzie administracyjnym. Mówimy także o środkach, którymi będziemy mogli wspomagać realizację poszczególnych przedsięwzięć. I tutaj, panie ministrze, przewija się kwota 375 mln zł. Dobrze, przyjmujemy, że tyle jest na początek, bo jeśli podzielimy to na 2,5 tys. gmin w Polsce czy 400 powiatów, czy 16 regionów, jakby tego nie liczyć, to ta kwota nie wygląda imponująco. Niemniej jednak, panie ministrze, chciałbym, żebyśmy się do końca dobrze zrozumieli. Pan premier mówił o programie ˝Dostępność+˝ i tam się gdzieś przewijała kwota ok. 20 mld zł. Chciałbym, żeby pan minister wyprowadził mnie z ewentualnego błędu, bo może ja źle myślę czy mam nieścisłe informacje, bo już od pewnego czasu nie działam w samorządzie województwa. Czy te środki nie pochodziły czasem z regionalnych programów operacyjnych województw? Myślę, że do tego nie doszło, ale gdzieś się takie informacje przewijały. Jeśli to by się udało, samorządy regionalne w tym współuczestniczyły, działo się to za zgodą Komisji Europejskiej i było poprzedzone uzgodnieniami z Komisją, a także możliwe do zrealizowania, to nie mam nic przeciwko temu, ale wtedy należałoby podkreślić, że samorząd też się w to angażuje i wykorzystujemy te środki dla wspólnego dobra. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Barbara Dolniak)
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2019-07-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami. Jako przewodnicząca sejmowej Komisji Polityki Senioralnej z wielką uwagą i dużym zainteresowaniem przyjęłam rządowy projekt ˝Dostępność+˝ na lata 2018-2025. Nie mam wątpliwości, że zawarte w programie założenia przyczynią się do poprawy warunków i jakości życia wielu Polaków, również osób starszych, które dziś ze względu na swoją czasowo lub stale ograniczoną sprawność, a także mnogość występujących w szeroko rozumianej przestrzeni publicznej barier często są wykluczane z życia publicznego. Tak jak zgłaszające się do mnie organizacje senioralne z zadowoleniem dostrzegam, że obok osób z niepełnosprawnościami osoby starsze wymieniane są jako jedna z głównych grup społecznych, dla której dedykowane są rozwiązania zawarte w programie ˝Dostępność+˝. Cieszy mnie, że w wyniku konsultacji społecznych oraz nadsyłanych do ministerstwa licznych opinii, w tym także mojej, omawiany projekt bezsprzecznie obejmuje swoim zakresem również osoby starsze. Jesteśmy jednym z najszybciej starzejących się społeczeństw w Europie, dlatego ważne jest, by polscy seniorzy jak najdłużej mogli w pełni korzystać ze swoich praw i czynnie uczestniczyć w życiu społecznym i gospodarczym. Likwidacja istniejących w przestrzeni publicznej barier komunikacyjnych, architektonicznych czy cyfrowych przeciwdziała marginalizacji osób starszych i jednocześnie służy pełnemu wykorzystaniu ich potencjału. Omawiany dziś projekt ustawy o dostępności, który jest kluczowym elementem programu ˝Dostępność+˝, jest niezwykle kompleksowy i zawiera w sobie wiele godnych uwagi rozwiązań. Wśród nich jest zapewnienie koordynacji realizowanych działań, utworzenie Rady Dostępności jako bardzo ważnego organu opiniodawczo-doradczego czy wprowadzenie możliwości zgłoszenia skargi na brak dostępności budynku, miejsca lub usługi. Podkreślenia wymaga, że proponowane zmiany nie zmierzają do rozbudowy stanowisk administracyjnych, zaś wynikające z nowych przepisów funkcje i obowiązki rozdysponowane zostaną w ramach już istniejących struktur. Droga do dostępności będzie zapewne długa, ponieważ obszar ten do tej pory rozwijał się zbyt wolno bądź nie rozwijał się wcale. Jestem jednak zadowolona, że zostały już poczynione pierwsze kroki ku normalności. Jednym z nich jest procedowany właśnie projekt. Koło Poselskie Wolni i Solidarni popiera zaproponowane rozwiązania. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Michał Szczerba
Data: 2019-07-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym jakoś to skomentować. Mogę tylko powiedzieć: z dużej chmury mały deszcz. Ale mam konkretne pytania związane z ustawą o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami. Kilka pytań. Po pierwsze, w ubiegłym roku, a dokładnie 17 lipca, została przyjęta uchwała Rady Ministrów o programie ˝Dostępność+˝. Wówczas w tym programie znalazła się kwota 23 mld zł. Jak to się dzieje, panie ministrze, że w projekcie ustawy, który jest de facto realizacją uchwały Rady Ministrów, znajduje się kwota przeznaczona na wieloletnie działanie w wysokości 375 mln? Gdzie te pieniądze, gdzie te miliardy się podziały? Czy one przypadkiem nie były potrzebne tylko przed wyborami samorządowymi? (Dzwonek) Dziękuję bardzo.