Mówca: Marcin Kulasek
Data: 2022-03-11 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wojna zmienia wszystko - te słowa najlepiej definiują sytuację, w której się znaleźliśmy. Zmienić się musi nasze podejście do wydatków zbrojeniowych, zmienić się musi organizacja systemu obronności państwa, zmienić się musi również sama armia. Rządowy projekt ustawy o obronie Ojczyzny stanowi próbę wyjścia naprzeciw wyzwaniom, jakie przed państwem postawiła obecna sytuacja międzynarodowa. Przedłożony przez rząd projekt był dalece niedoskonały. Lewica stanęła jednak na stanowisku, że nad rządowymi propozycjami należy pracować, składając merytoryczne poprawki. Wywiązaliśmy się z tego zadania. Co ważne podkreślenia, prace legislacyjne w podkomisji nadzwyczajnej ds. rozpatrzenia projektu ustawy również miały charakter merytoryczny. Zamiast przyjęcia ustawy przez aklamację mieliśmy żmudne prace parlamentarne, które przyniosły konkretne efekty. Nie jest to projekt wychodzący naprzeciw oczekiwaniom opozycji, stanowi on jednak krok w dobrą stronę względem pierwotnego rządowego przedłożenia. Podczas prac podkomisji przyjęto szereg poprawek Lewicy. Za szczególnie istotne uważam przyjęcie poprawki, dzięki której Lewica uratowała miejsca pracy i służby około 3 tys. pracowników i żołnierzy wojewódzkich komend uzupełnień i wojewódzkich sztabów wojskowych. Dzięki tej decyzji tysiące osób, które swoje życie związały z Wojskiem Polskim, będą miały spokojny sen i w tych trudnych czasach nie będą musiały się martwić o przyszłość. Sytuacja zagrożenia bezpieczeństwa państwa to nie jest moment, kiedy należy zajmować się weryfikowaniem ludzi związanych z wojskiem. Przeciwnie, to moment, kiedy powinno obowiązywać hasło: wszystkie ręce na pokład. Lewica jednak idzie krok dalej. Konsekwentnie domagamy się rezygnacji z likwidacji wojewódzkich komend uzupełnień i wojewódzkich sztabów wojskowych. Stosowną poprawkę składamy na etapie drugiego czytania. Obrona ojczyzny to zadanie, do realizacji którego przyda się każda para rąk chętnych do pracy, do służby, ale jeśli będzie taka potrzeba, również do walki. Aby było to możliwe, konieczna jest modernizacja polskiej armii. Finansowanie jej z emisji długów wydaje się dzisiaj trudną koniecznością. Cały proces musi jednak odbywać się pod maksymalną kontrolą parlamentu. Podczas prac podkomisji przyjęto poprawkę poddającą Fundusz Wsparcia Sił Zbrojnych kontroli sejmowej komisji obrony. Poprawka przyjęta na posiedzeniu komisji to krok w bardzo dobrą stronę, ale nie wystarczający. Dlatego składamy poprawkę idącą znacznie dalej w nadaniu Sejmowi uprawnień kontrolnych. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Musimy wyciągnąć wnioski z wojny w Ukrainie. Należy przeanalizować, jakie rodzaje uzbrojenia okazały się kluczowe, a jakie okazały się być bronią z poprzedniej epoki. Musimy odpowiedzieć sobie na pytanie, czy potrzebujemy armii liczącej 300 tys. żołnierzy, czy może 3% naszego PKB przeznaczyć na budowę armii mniej licznej, ale doskonale wyszkolonej i wyposażonej, dysponującej satelitarnym rozpoznaniem i nowoczesnymi systemami zarządzania polem walki. Na te pytanie nie udzielimy odpowiedzi dzisiaj, ale musimy jej udzielić niebawem, i to wspólnie. Trzeba wypracować konsensus głównych sił politycznych co do tego, jakiej armii Polska potrzebuje. Jedna kwestia jest obecnie jasna - Polska potrzebuje nowoczesnego systemu obrony powietrznej. Realizacja programów ˝Wisła˝ i ˝Narew˝ musi być najwyższym priorytetem rządu.Dwie baterie Patriot, panie ministrze, to zdecydowanie za mało. Obrona ojczyzny jest dla wszystkich priorytetem. Musimy stworzyć taką armię, aby do momentu ostatecznej próby nigdy nie doszło, aby Wojsko Polskie swoją siłą odstraszyło każdego potencjalnego agresora. Płynący komunikat musi być jasny: tworzymy tak silną i nowoczesną armię, że jeżeli ktokolwiek postanowiłby ugryź Polskę, to na naszej ojczyźnie, szanowni państwo, połamie sobie zęby. (Dzwonek) Dziękuję. (Oklaski)