PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tomasz Kamiński
Data: 2012-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pragnę przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej w sprawie omawianego rządowego projektu ustawy. Jak już wcześniej mówiono, bezpośrednim celem projektowanej zmiany ustawy z czerwca 1985 r. o drogach publicznych jest wdrożenie do polskiego systemu prawnego postanowień dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/40/UE z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie ram wdrażania inteligentnych systemów transportowych w obszarze transportu drogowego oraz interfejsów z innymi rodzajami transportu. Dyrektywa w sprawie ITS jest aktem prawnym o charakterze ramowym, ustalającym tzw. obszary priorytetowe. Obszary, dla których Komisja Europejska opracuje specyfikację ITS oraz zainicjuje powstanie niezbędnych norm mających na celu zapewnienie interoperacyjności funkcjonujących i wdrażanych w państwach członkowskich usług i aplikacji ITS. Przepisy dyrektywy nie narzucają - jak już też mówiono - państwom członkowskim Unii Europejskiej wdrażania projektów, aplikacji i usług ITS. Decyzja o wdrażaniu aplikacji i usług ITS na swoim terytorium pozostaje w gestii państw członkowskich. Biorąc pod uwagę, iż jest to implementacja prawa europejskiego oraz że dyrektywa w sprawie ITS powinna być implementowana przez państwa członkowskie Unii Europejskiej do dnia 27 lutego 2012 r., Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował za przyjęciem omawianego projektu. Dziękuję.
Mówca: Bartłomiej Bodio
Data: 2012-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym zapytać: Czy poza dyrektywą, nad którą w tej chwili pracujemy, trwają w ministerstwie jakieś prace nad koncepcją systemu ITS w zakresie drogownictwa, czy są powołane jakieś zespoły, czy może jakoś inaczej to wygląda? Czy trwają jakieś prace związane z innymi rodzajami transportu i czy ktoś koordynuje całość tych prac? Czy w ogóle coś takiego się odbywa? O to chciałbym zapytać pana ministra. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Fotyga
Data: 2012-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Procedowany dzisiaj rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o drogach publicznych stanowi implementację ramowej dyrektywy ITS do polskiego porządku prawnego i w swojej warstwie językowej jest wyjątkowym przykładem bałaganu legislacyjnego. Jako poseł Komisji do Spraw Unii Europejskiej mam do czynienia dosłownie na każdym kroku z przykładami podobnego lekceważenia prawa i stanowienia prawa w wykonaniu rządu koalicji PO-PSL. Najbardziej spektakularną emanacją tego problemu były błędy w tłumaczeniu paktu fiskalnego, rażące błędy merytoryczne, bo nie była to już wyłącznie warstwa językowa. W mojej opinii i przy całym moim doświadczeniu może to oznaczać bardzo poważne kłopoty, jeśli chodzi np. o spory państwa polskiego z Komisją Europejską przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości, bowiem może być kwestią dyskusji, która wersja jest w tym przypadku wiodąca. Mam wobec tego pytanie do Rady Ministrów: Kiedy, w jakim trybie i w jaki sposób Rada Ministrów zamierza zniwelować ten problem? Dziękuję.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Inteligentne Systemy Transportowe, wprowadzane w niektórych większych miastach, mają wiele zalet - pozwalają ograniczyć dostęp pojazdów do niektórych stref i pełnią funkcje lepszego egzekwowania prawa. Dają także możliwość automatycznego pomiaru prędkości, przestrzegania sygnalizacji świetlnej, kontrolowania masy pojazdów. Umożliwiają rozpoznanie pojazdów naruszających przepisy, planowanie remontu dróg i eliminowanie niechcianych pojazdów z centrum miasta. Należałoby zadać pytanie. Skąd duże aglomeracje miejskie znajdą środki na wdrożenie systemu, idące w dziesiątki, a nawet w setki milionów euro? Wedle przykładu w Sztokholmie system kosztował ok. 100 mln euro. Na jaki procent dofinansowania, np. z Europejskiego Funduszu Regionalnego, mogą liczyć samorządy? Poznań na inwestycję szacowaną na 100 mln zł otrzymał 80 mln unijnej dotacji, jednak 20 mln zł musi wydać z własnego budżetu. Nie każdy samorząd może sobie pozwolić na taki wydatek. Następna kwestia dotyczy tego, czy system będzie wdrożony w całym mieście, czy w jego częściach, na wybranych ulicach? Jaka będzie z niego korzyść w sytuacji, gdy urządzenie zbada, że na danej ulicy nie ma korków, jeśli na kolejnej ulicy, np. 100 m dalej, której system IST nie obejmuje, korek wystąpi i kierowcy nie zostaną o nim poinformowani. Dziękuję.
Mówca: Radosław Witkowski
Data: 2012-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska pragnę przedstawić stanowisko w sprawie projektu ustawy o nadaniu nowej nazwy Politechnice Radomskiej im. Kazimierza Pułaskiego, druk nr 495. Politechnika Radomska im. Kazimierza Pułaskiego to największa uczelnia na południu województwa mazowieckiego. Na przestrzeni ponad 60 lat swojej działalności przeszła drogę od Wieczorowej Wyższej Szkoły NOT do rangi politechniki. Ostatnie dziesięciolecie to okres dynamicznego rozwoju uczelni. Od czerwca 2010 r. posiada ona uprawnienia do nadawania stopnia doktora nauk w sześciu dyscyplinach: czterech technicznych - transporcie, elektrotechnice, mechanice oraz budowie i eksploatacji maszyn, i dwóch nietechnicznych - ekonomii oraz doktora sztuk plastycznych w zakresie sztuk pięknych. Te uprawnienia, w myśl ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, pozwalają uczelni ubiegać się o prawo do posługiwania się nazwą ˝uniwersytet˝, uzupełnioną przymiotnikami określającymi profil uczelni. Senat Politechniki Radomskiej swoją uchwałą z dnia 16 czerwca 2011 r. wyraził wolę zmiany nazwy uczelni na Uniwersytet Technologiczno-Humanistyczny im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu. Użyte w nazwie przymiotniki odpowiadają misji i strategii rozwoju uczelni. Politechnika Radomska jest bowiem jedyną w regionie uczelnią, która poprzez bogatą ofertę dydaktyczną oferuje kierunki techniczne, informatyczne, chemiczne, ekonomiczne, pedagogiczne, a także medyczne i artystyczne. W ostatnim czasie Politechnika Radomska wzbogaciła się o trzy nowe, powstałe na bazie istniejących jednostek podstawowych, wydziały: informatyki i matematyki, filologiczno-pedagogiczny oraz nauk o zdrowiu i kultury fizycznej. Co warto podkreślić, uzyskała ona także jako druga uczelnia w Polsce uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego w dyscyplinie transport. Wysoka Izbo! Ciągły rozwój uczelni, współpraca z licznymi krajowymi i zagranicznymi ośrodkami naukowymi oraz czynne i innowacyjne oddziaływanie na gospodarkę miasta i regionu sprawiają, że marzenia wielu pokoleń przedstawicieli radomskiego środowiska naukowego mają szansę się spełnić. Uniwersytet jest niezwykle potrzebny regionowi radomskiemu, bez jego powstania młodzi ludzie nadal będą masowo wyjeżdżać z Radomia i regionu, a właśnie młodzi, zdolni ludzie są największym bogactwem mojego miasta - Radomia. Być może dzisiaj właśnie zrobimy pierwszy krok do tego, by zatrzymać ich w rodzinnym mieście. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Zabiegi zmierzające do przekształcenia Politechniki Radomskiej w uniwersytet trwają już od wielu lat. Dzięki ciężkiej pracy wielu środowisk udało się wypełnić ustawowe kryteria. Mam ogromną satysfakcję, że mogłem brać udział w tym procesie i dołożyć swoją cegiełkę do końcowego sukcesu, a dziś mam przyjemność wyprowadzić ten projekt na ostatnią prostą i w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska rekomendować Wysokiemu Sejmowi przyjęcie ustawy o nadaniu nowej nazwy Politechnice Radomskiej im. Kazimierza Pułaskiego. Dziękuję.
Mówca: Armand Kamil Ryfiński
Data: 2012-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nie chciałbym powtarzać tego wszystkiego, co powiedzieli już moi przedmówcy. Zgadzam się z każdym wypowiedzianym tu słowem. Chciałbym tę propozycję zmiany nazwy radomskiej uczelni określić jako nobilitujące zwieńczenie wieloletniej pracy zespołu naukowców i pedagogów ziemi radomskiej, czego serdecznie im wszystkim gratuluję. Może to być nowy etap w dziejach regionu, patrzenie na niego pod kątem jego potencjału naukowego i badawczego. Jako poseł ziemi radomskiej jestem z niego bardzo dumny, sam też pobierałem nauki w tym regionie na jednej z radomskich uczelni. Ranga i prestiż nadane ustawą przyczynią się niewątpliwie do kontynuacji solidnej radomskiej tradycji akademickiej. Jest to właściwie drugi co do wielkości ośrodek akademicki na Mazowszu. Niestety dane jest mi także obserwować w Radomiu proces zupełnie odwrotny w dziedzinie kształcenia podstawowego, gimnazjalnego i średniego. Pomijając już pasożytniczy i zaprzeczający procesowi zdobywania wiedzy charakter katechezy w szkołach, pomijając kompromitujące zaniedbania i niezrozumienie problemu przez ministerstwo edukacji w kwestii podręczników szkolnych, o co pytałem i co ująłem w swojej interpelacji z kwietnia tego roku, na którą uzyskałem jeszcze bardziej kompromitującą i żenującą odpowiedź od pani minister - to wszystko są negatywy o zasięgu nie tylko radomskim, ale ogólnopolskim - chciałbym zauważyć, że oświata radomska padła ofiarą plagi jeszcze groźniejszej, plagi złej woli sprawujących nad nią pieczę. W środowisku dyrektorów szkół przeprowadza się czystki personalne. Myśl przewodnia tych działań to usuwanie ludzi z charakterem, osiągnięciami i potwierdzonymi kompetencjami, a zastępowanie ich ludźmi dyspozycyjnymi moralnie oraz politycznie. Mimo ujemnej tendencji demograficznej trwa nakazowa akcja zwiększania liczebności klas. Pod pozorem konieczności zaciskania pasa likwiduje się placówki pełniące w mieście unikalne funkcje, potrzebne miastu, uderza się w instytucje wspierające oświatę, czego przykładem jest chociażby likwidacja młodzieżowego domu kultury o ponad 60-letniej tradycji. Jednocześnie obserwować można karygodną rozrzutność budżetową w innych dziedzinach, która kłóci się nie tylko ze zdrowym rozsądkiem, ale i z przyzwoitością. Całość kłóci się z działaniem prawym i sprawiedliwym. Jeszcze raz gratuluję całemu gronu pedagogicznemu, wykładowcom Politechniki Radomskiej tej zmiany, natomiast proszę ich, żeby swoją wiedzę i doświadczenie wykorzystali też do tego, aby rządzących tym miastem nakłonić do sprawnego i pożytecznego działania na rzecz mieszkańców Radomia. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Artur Ostrowski
Data: 2012-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! W imieniu klubu Sojuszu Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko do projektu ustawy o nadaniu nowej nazwy Politechnice Radomskiej im. Kazimierza Pułaskiego. Politechnika Radomska to uczelnia z 62-letnią tradycją. Powstała w 1950 r. jako jedyna państwowa uczelnia w regionie. W tej chwili uczelnia posiada 8 wydziałów, 8500 studentów, 900 pracowników, z czego 500 pracowników kadry nauczającej. Wychodząc naprzeciw potrzebom społeczności regionalnej, lokalnej, uczelnia tworzyła nowe kierunki, nowe specjalności. Radomska uczelnia jest unikatowa w tym aspekcie, że kształcąc inżynierów, ma również Wydział Sztuki. Obecnie Politechnika Radomska im. Kazimierza Pułaskiego prowadzi kształcenie na wielu różnych kierunkach studiów, m.in. na kierunkach technicznych, humanistycznych, ekonomicznych, matematycznych, chemicznych czy artystycznych. Co niezwykle istotne, uczelnia jest jednym z największych pracodawców w Radomiu. W strukturze uczelni funkcjonuje między innymi Wydział Sztuki, którego początki sięgają 1995 r., posiadający uprawnienia do prowadzenia studiów na kierunkach: malarstwo, grafika, architektura wnętrz, edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych, natomiast w 2009 r. w uczelni utworzony został instytut filologiczno-pedagogiczny, w którym prowadzone jest kształcenie na kierunkach studiów filologia polska oraz filologia o specjalnościach filologia angielska i filologia germańska. W swojej szerokiej ofercie dydaktycznej politechnika kształci również na kierunku pedagogika o specjalnościach: pedagogika opiekuńczo-wychowawcza, pedagogika przedszkolna i edukacja wczesnoszkolna, profilaktyka społeczna i resocjalizacja oraz doradztwo zawodowe i wspomaganie rodziny. Obecnie uczelnia swoją misję określiła inaczej niż poprzednią i chce rozwijać się nie tylko w kierunku nauk technicznych, ale również nauk humanistycznych i społecznych. W związku z tym zmiana nazwy, która musi nastąpić w drodze zmiany ustawy, bo tak głosi art. 18 ustawy o szkolnictwie wyższym, musi być dokonana wolą parlamentu. Prawo o szkolnictwie wyższym daje uczelniom spełniającym wymagania określone w tym przepisie możliwość używania w swojej nazwie wyrazu ˝uniwersytet˝ uzupełnionego przymiotnikiem lub przymiotnikami określającymi profil uczelni. Stosownie do powołanego przepisu nadanie nazwy ˝uniwersytet˝ uzupełnionej przymiotnikiem uzależnione jest od posiadania przez uczelnię sześciu uprawnień do nadawania stopnia naukowego doktora, w tym co najmniej czterech uprawnień w zakresie nauk objętych profilem uczelni. Uczelnia spełnia kryteria związane z liczbą posiadanych uprawnień do nadawania stopnia naukowego doktora. W związku z powyższym klub Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował za przyjęciem ustawy i życzy samych sukcesów Uniwersytetowi Technologiczno-Humanistycznemu im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Mariusz Orion Jędrysek
Data: 2012-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Rzecz jest oczywista, jeśli chodzi o zmianę nazwy. Uczelnia spełnia wymagania, które są określone w ustawie o szkolnictwie wyższym. Mam przyjemność występować w imieniu pani poseł Wróbel, która jest z Radomia i która miała zabrać głos, ale musiała nagle wyjechać, w związku z tym ją zastępuję. Uczelnia ta znajduje się faktycznie w trudnej sytuacji, jeśli chodzi o możliwość szybkiego rozwoju, dlatego że jest ona w aureoli silnego oddziaływania ośrodka warszawskiego, a także Lublina, Kielc i Łodzi. W związku z tym miasto średniej wielkości czy nawet duże miasto, ale w takiej aureoli, ma w Polsce wielkie trudności z rozwojem własnego zaplecza naukowo-badawczego. W związku z tym trzeba docenić przede wszystkim działania organizacyjne, ale przede wszystkim kadrę naukową, za to, że udało się spełnić dość surowe wymagania, jeśli chodzi o prawo do używania nazwy ˝uniwersytet˝. Rola uczelni z pewnością wzrośnie. To jest nie tylko prestiż, lecz także nieco większe możliwości wpływu na to, co się dzieje w regionie. Sam Radom jest objęty strukturalnym czy czasami strukturalnym bezrobociem, wśród młodzieży waha się ono nawet w okolicach 30%. W związku z tym uczelnia daje szansę osobom z rodzin, które są w trudnej sytuacji materialnej, aby mimo wszystko mogły zdobywać wykształcenie wyższe na miejscu, a więc relatywnie taniej niż gdyby miały to robić w uczelniach na przykład warszawskich. W związku z tym jeszcze raz popieramy tę inicjatywę, uczelni należy się ta zmiana nazwy, spełnia ona wszelkie wymagania. Życzę władzom uczelni, kadrze, a także władzom miasta, wszystkim obywatelom, żeby było tak dalej. Polska potrzebuje także was. Dziękuję.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Pani Minister! Zabieram głos w tej debacie, a w zasadzie zadaję pytanie jako urlopowany pracownik tej uczelni od sporej już liczby lat. Chciałbym podziękować rządowi za tę inicjatywę zmiany nazwy, bo projekt jest rządowy. Dobrze by było, żeby nie mieszać do tego polityki, jak to zrobił przedstawiciel Platformy Obywatelskiej, sugerując, że jest to inicjatywa tego klubu. To jest inicjatywa rządowa i dziękuję pani minister jako przedstawicielce rządu, że tak właśnie się stało. Pani minister, korzystając z tej debaty i z tego swoistego święta Politechniki Radomskiej, która niedługo będzie uniwersytetem, chciałbym zapytać panią jako przedstawicielkę resortu nauki, czy państwo macie jakieś instrumenty wsparcia dla tego rodzaju uczelni. Wiemy doskonale, że niż demograficzny niestety dotarł także do szkolnictwa wyższego. Kłopoty z naborem mają duże uczelnie, Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Jagielloński, Szkoła Główna Handlowa, a więc te największe uczelnie, i mają je również uczelnie mniejsze. W związku z tym, że uczelnie te mają określoną infrastrukturę, która wymaga pokrycia kosztów jej funkcjonowania, zmniejszająca się liczba studentów w oczywisty sposób rodzi ogromne problemy finansowe. (Dzwonek) Pani marszałek, jeżeli pani pozwoli, dokończę tylko tę myśl. W związku z tym tego rodzaju uczelnie mają kłopoty finansowe. Chciałbym zapytać, czy uznając, że tego rodzaju uczelnie są ważnym podmiotem rozwoju regionalnego, w szczególności takich ośrodków, które utraciły status województwa, przewidujecie państwo w tym bardzo trudnym okresie jeszcze pewnie następnych wielu lat jakieś instrumenty wsparcia dla tego rodzaju uczelni. To jest niesłychanie ważne, jeżeli w dalszym ciągu mają one odgrywać taką rolę, jaką odgrywają w regionach. Bardzo prosiłbym o odpowiedź. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Suski
Data: 2012-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! W zasadzie chciałem zapytać o to samo, o co pytał pan poseł Kuźmiuk, ale zanim zadam podobne, aczkolwiek nieco inne, pytanie dotyczące jakiejś pomocy dla radomskiej uczelni, dla uniwersytetu, chciałbym zapytać o sprawę współpracy uczelni z władzami miasta. Wiemy, że władze miasta wspierały, współfinansowały chociażby budowę biblioteki przy politechnice jeszcze, wspierały w zakresie działek, wspierały w zakresie różnych innych trudności finansowych, ale region radomski jest regionem, który, choć leży na bogatym Mazowszu, w wielu aspektach jest biedniejszy niż ściana wschodnia, biorąc pod uwagę na przykład wskaźniki dochodowości na jedną osobę czy bezrobocia. Z tych powodów w tym biednym regionie uczelnia państwowa, na której można zdobyć wykształcenie wyższe na niepłatnych studiach, jest niezwykle ważna. Nasuwa się pytanie z jednej strony o to, jak układa się współpraca z władzami miasta, właściwie chodzi o potwierdzenie tego, o czym wiemy, a z drugiej strony o to, czy jest przewidziany jakiś mechanizm wsparcia tych podregionów, nie województw, bo Mazowsze jest najbogatsze, ale podregionów w bogatych województwach (Dzwonek), które są biedniejsze niż te, które są objęte planami wsparcia, chociażby ściany wschodniej. Czy jest jakiś pomysł? Ta uczelnia jest bowiem niezwykle ważna z punktu widzenia chociażby społecznego. Dziękuję bardzo.
Mówca: Mirosław Maliszewski
Data: 2012-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Moje pytanie nie będzie dotyczyło tej szczególnej inicjatywy, bo ona jest ze wszech miar słuszna, wypowiedzieli się zarówno senat, jak i studenci, jak również środowisko oraz politycy, natomiast dotyczy tendencji, jaką obserwujemy od jakiegoś czasu polegającej na tym, że wiele uczelni wyższych zmienia swoją nazwę, dostosowując się do surowych wymagań Prawa o szkolnictwie wyższym. O ile w przypadku Politechniki Radomskiej, jak powiedziałem, jest to jak najbardziej wskazane, jak najbardziej celowe, o tyle chcę zapytać, czy tendencja, która była obserwowana także w minionych latach, kiedy przyjmowaliśmy, jako posłowie, podobne ustawy - przyznam się szczerze, że nieraz miałem wątpliwości, czy dobrze funkcjonujące, o dużej renomie krajowej i międzynarodowej na przykład akademie rolnicze słusznie przekształcamy w uniwersytety przyrodnicze - czy ten kierunek państwo dostrzegacie jako kierunek pozytywny. Czy wstępne wyniki po kilku latach funkcjonowania nowej uczelni czy uczelni po zmianie pokazują, że nie zawsze i nie wszystkie takie przypadki były godne zmiany ustawowej? Mówię chociażby o zwiększonej rekrutacji albo podtrzymaniu rekrutacji na tym samym poziomie, mówię o wynikach naukowych, mówię chociażby o pozycji i renomie uczelni na arenie międzynarodowej. Na przykład Szkoła Główna Handlowa czy Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego nie poddały się temu trendowi, pozostały przy swoich tradycyjnych nazwach. Jeżeli są takie wyniki badań czy takie spostrzeżenia ze strony resortu, to bardzo prosiłbym o ich przedstawienie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Aleksandra Trybuś
Data: 2012-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Podsumowując dyskusję, stwierdzam z przyjemnością, że wszystkie kluby zgodnie popierają projekt ustawy dotyczący zmiany nazwy na ˝Uniwersytet Technologiczno-Humanistyczny im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu˝. Myślę, że proces zmiany nazwy podczas najbliższego głosowania w Sejmie zakończy się sukcesem. Wszystkim pracownikom i studentom już wkrótce uniwersytetu w Radomiu gratuluję oraz życzę ogromnych osiągnięć naukowych, wspaniałej przyszłej kadry i wielu sukcesów. Mam nadzieję, że uniwersytet dalej będzie się mocno rozwijał i będzie wciąż stanowił centrum naukowe w regionie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2012-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Klub Poselski Ruch Palikota poprze sprawozdanie Komisji Kultury i Środków Przekazu o projekcie ustawy o zmianie ustawy Prawo prasowe. Poprzemy dlatego, że trzeba stanowić mądre prawo, ułatwiające nam życie, a nie tworzyć prawo, które to życie nam utrudnia. Tak że klub Ruch Palikota stoi na stanowisku, że poprzemy sprawozdanie Komisji Kultury i Środków Przekazu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Ozga
Data: 2012-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawić stanowisko dotyczące procedowanej nowelizacji ustawy. Korzystając ze swych konstytucyjnych prerogatyw, Senat Rzeczypospolitej Polskiej po podjęciu uchwały w dniu 24 maja 2012 r. wniósł do Sejmu projekt ustawy o zmianie ustawy Prawo prasowe. Jako zasadniczy powód Senat podał obowiązek dostosowania prawa do orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Komisja Kultury i Środków Przekazu dokonała wnikliwej analizy materii, podkreślam jeszcze raz: wnikliwej analizy materii przedłożenia senackiego i w dniu 12 lipca 2012 r. przyjęła sprawozdanie zawarte w druku sejmowym nr 579. Projekt w przeważającej części sankcjonuje odpowiedzialność za przekazywane informacje o charakterze publicznym oraz odnosi się do już obowiązujących w tym zakresie uregulowań prawnych. Dodany art. 31a w całości traktuje o postępowaniu z opublikowanymi informacjami, oczywiście nieprawdziwymi, a także obowiązku redaktora naczelnego co do istoty ich sprostowania. Wymienia się także uprawniony podmiot lub jego prawnego następcę jako stronę należycie legitymowaną do dochodzenia roszczeń przed sądem w przypadku doznawanych krzywd z tytułu oczywiście nieprawdziwej i krzywdzącej publikacji. Przepis art. 32 określa tryb i miejsce publikacji sprostowania. Na specjalne pokreślenie zasługuje fakt, że tekst sprostowania opatrzony będzie musiał być tytułem sprostowania z użyciem tego samego kroju czcionki, którego użyto w tekście sprostowanym. Samo zaś sprostowanie nie może wykluczać prawa do polemiki czy wyjaśnień. Projekt zakłada także występowanie przypadków możliwości odmowy przez redaktora naczelnego opublikowania sprostowania. Projekt wskazuje także sąd okręgowy jako właściwy rzeczowo do rozpoznania sprawy o opublikowanie sprostowania nieprawdziwej treści, wskazując również tryb i termin zaskarżenia, co z prawnego punktu widzenia nie budzi żadnych zastrzeżeń. Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Obszerne rozważania na temat instytucji sprostowania prasowego w polskim systemie prawnym zawarte zostały w uzasadnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego i omówione w sprawozdaniu komisji. Biorąc pod uwagę fakt, że projektowana ustawa o zmianie ustawy Prawo prasowe ma na celu dostosowanie systemu prawa do orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego wydanych w dniach 5 maja 2004 r. oraz 1 grudnia 2010 r., stwierdzających niezgodność norm prawnych dekodowanych z art. 46 ust. 1 oraz niektórych przepisów rozdziału 5 ustawy, klub Polskiego Stronnictwa Ludowego opowie się za jej przyjęciem. Dziękuję za uwagę.