Mówca: Agnieszka Ścigaj
Data: 2016-11-30 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Kukiz’15 w sprawie procedowanej ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, druki nr 1017 i 1071. Oczywiście projektowana ustawa jest bardzo oczekiwana przez polskich emerytów, rencistów, w szczególności przez tych, którzy mają najniższe uposażenia. Chyba nikt nie ma tutaj żadnych wątpliwości, że przeżyć za 880 zł to naprawdę jest wyczyn graniczący z cudem. Od lat właściwie toczy się dyskusja na temat niesprawiedliwego jednak procentowego systemu waloryzacji, który działa tak, że tym, którzy mają dużo, daje większą podwyżkę, a tym, którzy mają mało, daje mniejszą podwyżkę, właściwie grosze. Podniesienie najniższej emerytury czy renty do kwoty 1000 zł, a kwoty waloryzacji do co najmniej 10 zł jest właściwie koniecznością. To jest wyborcza obietnica Prawa i Sprawiedliwości, to jest obietnica dobra i obietnica dobrze spełniana. Nasz klub oczywiście w całości ją poprze, tak jak każdą dobrą ustawę. Ale oczywiście oprócz tej beczki miodu łyżka dziegciu. Na początku tego roku uchwaliliśmy ustawę o wypłacie jednorazowych zasiłków, które w jakiś sposób niwelują ten niesprawiedliwy sposób waloryzacji. Za każdym razem tworzymy jakieś ustawy, które właściwie mają charakter takich łatek. Czuję jednak zdecydowanie takie zażenowanie i trochę jest mi wstyd, dlatego że kwoty, o których rozmawiamy, są bardzo niskie. Nie chcę powiedzieć, że są one upokarzające, bo pewnie dla tych ludzi, którzy czekają na te kwoty, są po prostu znaczące. Przy tym wszystkim niestety zawsze lawirujemy pomiędzy grupami odbiorców tych ustaw, dając jednym podwyżki, innym mniejsze podwyżki. Niestety dzieje się też tak, że przez to trochę dzielimy te środowiska i powodujemy, że między nimi powstają konflikty. Ten system niestety nie jest w stanie przyjmować już żadnych łatek. To jest taki nasz apel, jeśli chodzi o klub Kukiz’15, który cały czas powtarzamy, bo zwyczajnie się po prostu rozlatuje. Tutaj nie mogę się zgodzić z moją poprzedniczką panią Ewą Drozd, która mówiła, że mamy stabilny system emerytalny. Nie mamy stabilnego systemu. Musimy zadbać o seniorów, przede wszystkim o osoby niepełnosprawne, bo jest to nasz obowiązek, dlatego powinniśmy działać na rzecz wieloletniej strategii wobec seniorów, której też nie mamy. Osoby starsze powinny mieć zagwarantowane świadczenia, które pozwolą im przeżyć, opiekę medyczną, wsparcie społeczne i bezpieczeństwo. Wszystkie działania, które prowadzimy, obecna polityka wobec nich to lokowanie pieniędzy w różnego tego typu programy, które również są łatkami. W żaden sposób systemowo nie rozwiązują ich problemów i są tylko takim doraźnym i kosztownym działaniem, bo one tylko łagodzą skutki, kosztują, ale nie rozwiązują ich problemów. Ale co jest najważniejsze w tym momencie? W tym momencie, i to jest okazja, przy której warto o tym rozmawiać, jest to podjęcie gruntownej reformy systemu emerytalnego, dlatego że taki system powinien gwarantować wszystkim przynajmniej jednakową emeryturę obywatelską, a tym, którzy wchodzą na rynek pracy w tym momencie, powinien pozwolić na to, aby spokojnie oszczędzali na swoją emeryturę, bo państwo już wiecie od 27 lat, że tak naprawdę nie ma już zastępowalności rodziców dziećmi i cały czas nasza demografia prowadzi do tego, że ten system niestety runie, jeśli nic nie zrobimy. Dlatego nie ma czasu na łatki. Bardzo apelujemy o to, aby podjąć dyskusję na temat gruntownej reformy. Chodzi o to, żeby rząd Prawa i Sprawiedliwości, wiedząc o tych faktach, bo przecież to są liczby, to są fakty, o których wszyscy wiemy, i głośno o tym mówimy, nie uprawiał takiej polityki, jaka była poprzednio, czyli że po nas tylko potop, tylko rzeczywiście podjął wyzwanie i rozpoczął tę reformę. Klub Kukiz’15 oczywiście poprze, tak jak wspomniałam, projektowaną ustawę, jednak pragnę zaznaczyć, że jest też w niej znowu mnóstwo nierówności, takich trochę nielogicznych, nieuzasadnionych. Pominięte są np. osoby urodzone przed dniem 1 stycznia 1949 r., chociaż tych osób nie jest aż tak dużo i można było je uwzględnić przy tych podwyżkach do kwoty 1000 zł. Jednak najbardziej dla mnie osobiście poszkodowaną grupą są tutaj osoby, które są na rentach socjalnych. Ja wiem, że podwyższa się im kwotę i że ta kwota jest dość znacząca w stosunku do tego, co było, tylko cały czas nie rozumiem -myślę, że osoby niepełnosprawne na rentach socjalnych też nie rozumieją - dlaczego renta socjalna obliczana jest właśnie w taki sposób, że stanowi ona 84% najniższej renty i emerytury. Czy te osoby niepełnosprawne na rentach socjalnych mają mniejsze potrzeby, mają mniejsze wymagania? Wręcz przeciwnie, to są osoby, które potrzebują znacznie więcej, więc to obliczanie 84% jest po prostu nieuzasadnione i bardzo proszę o to (Dzwonek), żeby zająć się tym tematem w przyszłych uregulowaniach. Dziękuję bardzo. (Oklaski)