Mówca: Sprawozdawca Adam Szejnfeld
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Z lekkim opóźnieniem przystępujemy do pracy nad nielekką ustawą, nielekką nie tylko w sensie wagi fizycznej, ale przede wszystkim jej znaczenia dla polskiej gospodarki, a także dla konsumentów, bowiem będziemy mówić o ustawie deregulującej zawody, które są w Polsce ustawowo, prawnie, administracyjnie regulowane, a to oczywiście ma swoje znaczenie nie tylko dla samych wykonujących te zawody, ale także dla konsumentów wszystkich usług świadczonych przez pracowników czy przedstawicieli danych zawodów. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W takim razie przystępujemy do drugiego czytania projektu ustawy z druku, który miał pierwotnie nr 806, aktualnie prezentowany jest Wysokiej Izbie w druku nr 1166. Komisja Nadzwyczajna do rozpatrzenia projektów ustaw deregulacyjnych zanim podjęła prace nad projektem ustawy deregulującej zawody, przeprowadziła 2-dniowe wysłuchanie publiczne. Do wysłuchania publicznego zgłosiło się 100 podmiotów oraz osób fizycznych. Podkreślam to dlatego, że ta ustawa, w ogóle ten proces deregulacyjny wywołuje bardzo duże, żywe zainteresowanie, oczywiście także kontrowersyjne oceny. Dlatego jako komisja postanowiliśmy przeprowadzić wysłuchanie publiczne, dać szansę wszystkim tym, którzy mają, mieli coś do powiedzenia i chcieli przekazać swoje opinie, stanowiska, wnioski. Chcieliśmy, żeby mieli tę możliwość, zanim przystąpimy do pracy. Mało tego, to wysłuchanie było bezprecedensowe choćby w tym zakresie, że pierwszy raz zaplanowane było na 2 dni, tak, aby nie było żadnych ograniczeń co do liczby osób, które chciałyby wystąpić. Do wysłuchania publicznego, o którym mówiłem, zgłosiło się ok. 100 podmiotów i osób fizycznych. Następnie komisja, biorąc pod uwagę zgłoszone postulaty oraz wnioski, podjęła prace nad projektem i pracowała na posiedzeniach w dniach 20 listopada, 10 grudnia 2012 r. oraz w dniach 3, 4, 24 stycznia, 7 lutego oraz 7 marca 2013 r. W trakcie prac nad projektem ustawy rozpatrzono ok. 75 poprawek merytorycznych oraz bardzo dużą ilość poprawek redakcyjnych i legislacyjnych. Efektem tych prac jest przedstawienie projektu ustawy w sprawozdaniu z druku nr 1166. Komisja jednocześnie przedstawia 46 wniosków mniejszości, które odpowiadają zgłoszonym poprawkom podczas obrad, a które nie uzyskały większości w głosowaniach podczas obrad komisji. Wnioski mniejszości są załączone do sprawozdania komisji, które państwo otrzymaliście w druku, którego numer już podawałem. Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! W celu przypomnienia i przybliżenia zmian dotyczących poszczególnych zawodów postaram się Wysokiej Izbie w krótkim streszczeniu zaprezentować wynik pracy komisji w postaci informacji charakteryzującej poszczególne przepisy. Zmienialiśmy bowiem zasadniczo, tak jak już powiedziałem, poprzez kilkadziesiąt merytorycznych poprawek treść tych przepisów pierwotnych, ale jeszcze większa ilość zmian i poprawek miała charakter redakcyjny, legislacyjny, i trudno byłoby je tutaj wyłuszczyć tak, aby w ogóle było zrozumiałe, na czym polega różnica między pierwotną a ostateczną treścią projektu ustawy, w związku z czym scharakteryzuję poszczególne artykuły. Artykuł 1 dotyczy Kodeksu wykroczeń. Zaproponowaliśmy przepisy, które są konsekwencją zmian wprowadzonych w ustawie o usługach turystycznych. Dzięki nowelizacji podjętej przez komisję odpowiedzialność karna została ograniczona jedynie do zadań przewodnika górskiego oraz do organizatora turystyki górskiej. Artykuł 2 dotyczy Prawa o adwokaturze. Proponowane główne zmiany. Po pierwsze, poszerzono katalog osób uprawnionych do wpisu na listę adwokatów, bez konieczności odbycia odpowiedniej aplikacji i złożenia odpowiednich egzaminów zawodowych, o osoby, które zdały egzamin sędziowski, prokuratorski lub notarialny, a także o osoby posiadające tytuł doktora nauk prawnych i które równocześnie przez co najmniej 3 lata pracowały przy tworzeniu projektów ustaw i rozporządzeń lub aktów prawa miejscowego w urzędach organów władzy publicznej lub w państwowych jednostkach organizacyjnych, o komorników, którzy również mogą się legitymować trzyletnim stażem pracy, o osoby wykonujące w Sądzie Najwyższym, Trybunale Konstytucyjnym lub w międzynarodowym organie sądowym, w szczególności w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej lub Europejskim Trybunale Praw Człowieka, zadania odpowiadające czynnościom asystenta sędziego. Poszerzono katalog osób uprawnionych do przystąpienia do egzaminów bez wymogu odbycia aplikacji o osoby pracujące przy tworzeniu projektów ustaw i rozporządzeń lub aktów prawa miejscowego, które ukończyły aplikację legislacyjną, oraz o osoby, które zdały egzamin komorniczy. Skrócono okres stażu umożliwiającego przystąpienie do wyżej wymienionych egzaminów bez wymogu odbycia aplikacji z 5 do 3 lat dla osób, które zatrudnione były na stanowiskach: referendarza sądowego, starszego referendarza sądowego, asystenta sędziego, asystenta prokuratora czy też bezpośrednio wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej w kancelariach adwokackich lub radcy prawnego bądź na rzecz urzędów władzy publicznej. Zlikwidowano część testową egzaminów zawodowych. Jednocześnie dodano do zakresu egzaminu zadania z zasad i etyki wykonywania zawodu oraz możliwość rozwiązywania zadań z prawa rodzinnego. Tym samym egzamin adwokacki teraz, po tych zmianach, jeśli Wysoka Izba uchwali ustawę, będzie składał się z pięciu części. Uregulowano również status prawny aplikanta i dano mu prawo zastępowania adwokata przed sądem w imieniu swojego patrona do 6 miesięcy od otrzymania zaświadczenia o odbyciu aplikacji, które ma być wydawane nie później niż w terminie 14 dni od dnia zakończenia aplikacji. Uregulowano także kwestie płatnych i bezpłatnych urlopów dla osób przygotowujących się do egzaminu adwokackiego. To jest bardzo ważne dla ludzi, którzy pracują, a zarazem potrzebują czasu wolnego do tego, aby się przygotować do egzaminu. Zwiększono transparentność adwokatury poprzez nałożenie na rady adwokackie obowiązku publikowania listy adwokatów i aplikantów adwokackich w biuletynie informacji publicznej. Skrócono z 30 dni do 14 dni procedury wpisu na listy adwokatów. Skrócono radzie adwokackiej terminy na przesyłanie akt do Ministerstwa Sprawiedliwości z 30 dni do 7 dni. Artykuł 3 dotyczy ustawy o radcach prawnych. Nie będę go charakteryzował, ponieważ zastosowaliśmy tu głównie zmiany analogiczne do zmian w zakresie Prawa o adwokaturze. Artykuł 4 dotyczy Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Proponowane zmiany dotyczą zawodu geodety we wszystkich zakresach. Projekt zmian dotyczy przede wszystkim modyfikacji wymogu praktyki zawodowej. W zależności od posiadanego wykształcenia praktyka w obecnym kształcie będzie skrócona i będzie trwała: 1 rok w przypadku wyższego wykształcenia magisterskiego, 2 lata w przypadku wyższego wykształcenia lub 6 lat, gdy mamy do czynienia z technikiem geodezyjnym. Praktykę zawodową studentów będzie można wliczać do stażu pracy, jeśli będzie wykonywana na podstawie umowy o pracę w przedsiębiorstwach zajmujących się zagadnieniami z dziedziny geodezji i kartografii, na podstawie umowy dotyczącej praktyki zawartej między uczelnią a danym przedsiębiorstwem. W odniesieniu do uprawnień w zakresie geodezyjnych pomiarów podstawowych, redakcji map oraz fotogrametrii i teledetekcji zniesiony został egzamin. Wymagane będzie natomiast posiadanie uprawnień zawodowych, które będą mogły otrzymywać osoby posiadające tytuł zawodowy w zakresie odpowiednich uprawnień w danych zawodach. Obniżono maksymalną wysokość opłat za postępowanie kwalifikacyjne, poszerzono zakres przychodów Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym o wpływy z opłat za prowadzenie postępowania kwalifikacyjnego, doprecyzowano i dostosowano do obecnych zapisów ustawy o szkolnictwie wyższym wymagania dotyczące wykształcenia geodetów. Rozszerzono katalog umów, w ramach których wykonywana praktyka będzie wliczana do wymaganego okresu praktyki zawodowej, poprzez dodanie umowy cywilnoprawnej oraz umowy o praktykę absolwencką. W tym zakresie, jak i w wielu innych przypadkach, wnioski składał m.in. rzecznik praw absolwentów. Przewidywano także możliwość wliczania do wymaganego okresu praktyki zawodowej praktyki realizowanej przez studentów po zaliczeniu szóstego semestru studiów wyższych, ale w wymiarze nieprzekraczającym 6 miesięcy. Wprowadzono ograniczenie reżimu dla organizatora postępowania kwalifikacyjnego, wprowadzając ustawowy termin, w którym postępowanie kwalifikacyjne powinno zostać zakończone, tj. 2 miesiące w przypadku części wstępnej i nie więcej niż 4 miesiące w pozostałych przypadkach. Odmowa nadania uprawnień zawodowych będzie następowała w drodze decyzji administracyjnej. To jest bardzo ważne, bo to daje uprawnienia do odwoływania się od rozstrzygnięcia niekorzystnego dla zainteresowanego. Określono także wyraźnie czas, w którym nabywa się prawo do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii. W końcu upoważniono ministra właściwego do spraw administracji publicznej do określenia w drodze rozporządzeń m.in. sposobu, trybu i szczegółowych warunków nadawania uprawnień zawodowych oraz działania komisji kwalifikacyjnych w ramach zawodów geodezyjnych. Artykuł 5 poświęcony jest ustawie o Straży Granicznej. Zmiany w tej ustawie związane są z rezygnacją z instytucji licencji pracownika ochrony i zastąpieniem jej wpisem na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Doregulowano także obowiązki komendanta głównego straży w zakresie informowania ministra spraw wewnętrznych o powzięciu informacji o naruszaniu przez przedsiębiorcę wykonującego zadania ochrony lotnictwa cywilnego przepisów prawa, które może mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo lotów i bezpieczeństwo pasażerów. Artykuł 6 poświęcony jest ustawie Prawo o notariacie. W tym przypadku komisja pracowała najdłużej, przykładając się, wsłuchując się we wnioski, postulaty. Skutkiem tego komisja zniosła przepisami wprowadzonymi do ustawy asesurę notarialną. W związku z likwidacją instytucji asesora i stworzeniem nowej instytucji zastępcy notariusza nastąpi wydłużenie aplikacji notarialnej z 2,5 roku do 3,5 roku celem zapewnienia należytego przygotowania do wykonania tego zawodu bezpośrednio po złożeniu egzaminu notarialnego. Projekt wprowadza możliwość dokonywania czynności notarialnych, w wypadkach określonych w ustawie, przez aplikantów notarialnych oraz przez zastępców notarialnych. Wprowadzono nową instytucję zastępcy notarialnego. Do wykonywania zastępstwa będzie mógł być wyznaczony zarówno zastępca notarialny zatrudniony przez notariusza wyznaczającego zastępstwo, jak i notariusz prowadzący wspólnie z nim kancelarię notarialną. W przypadku braku zastępcy notarialnego oraz notariusza wspólnika zastępstwo będzie wyznaczane, w porozumieniu z prezesem właściwej rady notarialnej, spośród zastępców notarialnych z wykazu właściwej izby. Zastępcą notarialnym będzie osoba, która zdała egzamin notarialny i złożyła ślubowanie. Zaświadczenie o uzyskaniu tego statusu będzie wydawał minister sprawiedliwości, przesyłając je zastępcy notarialnemu oraz prezesowi rady izby notarialnej właściwej ze względu na miejsce zamieszkania zastępcy. Na jego podstawie prezes właściwej izby notarialnej będzie miał obowiązek umieścić tę osobę w wykazie zastępców notarialnych danej izby oraz odebrać od niego ślubowanie. Zastępca notarialny będzie mógł bezpośrednio po zdanym egzaminie notarialnym złożyć wniosek o powołanie na stanowisko notariusza. Będzie mógł także zostać zatrudniony u notariusza i być wyznaczony zarówno do zastępowania notariusza podczas jego nieobecności, jak i otrzymać upoważnienie do dokonywania czynności notarialnych w wypadkach innych niż wykonywanie zastępstwa notariusza. Zastępca, nie będąc zatrudnionym u żadnego notariusza, będzie mógł wykonywać zastępstwo u notariusza, gdy zostanie do tego wyznaczony przez radę. Ustawa przewiduje uprawnienia notariusza do udzielenia aplikantowi notarialnemu objętemu jego patronatem upoważnienia do dokonywania niektórych czynności notarialnych. Wprowadziliśmy te zmiany w związku z wydłużeniem aplikacji notarialnej, tak żeby aplikant, oczywiście po określonym czasie - proponujemy, żeby to były 2 lata i 6 miesięcy - i po zdaniu dodatkowego kolokwium, które ma potwierdzić jego umiejętności, mógł wykonywać odpowiednie czynności, na przykład sporządzanie poświadczeń, spisywanie protokołów, sporządzanie wypisów, odpisów, wyciągów dokumentów oraz sporządzanie projektów aktów, oświadczeń i innych dokumentów. Tak jak powiedziałem, warunkiem jest zdanie kolokwium. Ustawa wprowadza zasadę, iż notariuszem może być powołany nie tylko obywatel Polski, lecz także obywatel innego z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich EFTA - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej. Do 3 lat skrócone zostają okresy stosowania prawa uprawniające do przystąpienia do egzaminu notarialnego. Dodatkowo poszerza się katalog osób uprawnionych do przystąpienia do egzaminu notarialnego bez wymogu aplikacji o osoby pracujące przy tworzeniu aktów prawnych, chodzi o legislatorów, oraz o osoby, które zdały egzamin komorniczy. Wprowadza się dodatkowe uprawnienia dla ministra sprawiedliwości do odwołania notariusza nie tylko, jak dotychczas, w wypadku uzyskania dwóch ujemnych ocen z wizytacji, ale również jeżeli charakter uchybień stwierdzonych podczas pierwszej wizytacji przeprowadzonej po upływie 6 miesięcy od uruchomienia kancelarii wskazuje na rażącą i oczywistą obrazę przepisów prawa. Projekt ustawy wprowadza jako zasadę obowiązek rady przeprowadzania wizytacji każdej kancelarii notarialnej co najmniej raz na 4 lata, a nie, jak do tej pory, raz na 3 lata. Rozszerzono dostęp do zawodu między innymi poprzez zwolnienie z wymogu odbycia aplikacji notarialnej oraz złożenia egzaminu notarialnego osób, które w Rzeczypospolitej Polskiej uzyskały tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych, zajmowały stanowisko sędziego lub prokuratora, wykonywały zawód adwokata lub radcy prawnego przez okres co najmniej 3 lat lub zajmowały przez ten okres stanowisko radcy lub starszego radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa. Analogicznie do wprowadzonych regulacji dla adwokatów i radców prawnych do 3 lat skrócone zostały okresy stosowania prawa uprawniające do przystąpienia do egzaminu notarialnego dla osób zatrudnionych na stanowiskach lub wykonujących czynności, o których wspomniałem, gdy mówiłem o zmianach dotyczących adwokatury i zawodu radcy prawnego. Zdecydowano, że osobie spełniającej ustawowe warunki nie będzie można odmówić wpisu na listę aplikantów. Wprowadzono także obowiązek notariusza sprawowania patronatu nad aplikantem niezatrudnionym, czyli tzw. aplikantem pozaetatowym. W celu zapewnienia tego obowiązku zobowiązuje się notariusza do objęcia patronatem raz na 3 lata i 6 miesięcy co najmniej jednego aplikanta notarialnego oraz wprowadzenie zastępczego wykonania obowiązku rady o wyznaczeniu patrona przez właściwego prezesa sądu apelacyjnego w przypadku bezczynności rady. Artykuł 7 dotyczy ustawy o bibliotekach. Projektowana zmiana przenosi - można tak to najkrócej scharakteryzować - z ustaw i aktów wykonawczych, a więc z państwa na pracodawców kompetencje dotyczące określania warunków, jakie powinien spełniać kandydat do pracy w bibliotece, formy i trybu postępowania kwalifikacyjnego czy warunków awansu. Artykuł 8 dotyczy ustawy o gospodarce nieruchomościami. Także ta ustawa wywoływała bardzo dużo zainteresowania, głosów i aktywności wśród osób związanych z tym zawodowo czy organizacji je reprezentujących. Czego dotyczą zmiany? Projekt przewiduje likwidację licencji pośrednika nieruchomości i zarządcy nieruchomości oraz zniesienie ustawowego wymogu ukończenia studiów podyplomowych i praktyki zawodowej w zakresie pośrednictwa nieruchomości. Zasadniczym wymogiem warunkującym wpis do rejestru pozostanie pełna zdolność do czynności prawnych i niekaralność za ściśle określony katalog przestępstw, określony oczywiście ustawowo. Pozostawia się odpowiedzialność pośredników w zakresie odpowiedzialności sądowej. W projekcie wprowadza się obowiązek zamieszczania przez przedsiębiorcę w umowie pośrednictwa oświadczenia o posiadaniu aktualnego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Regulacja projektu odnosi się także, ale tylko częściowo, do zawodu rzeczoznawcy majątkowego. Mianowicie obniżany jest wymóg wykształcenia z wykształcenia magisterskiego do wykształcenia wyższego, skracana jest praktyka zawodowa z 12 miesięcy do 6 miesięcy. Wprowadzana jest także możliwość zwolnienia z egzaminu zawodowego na podstawie dyplomu ukończenia studiów, których program powstał na podstawie umowy między uczelnią a organem nadającym uprawnienia. Proponuje się utrzymanie generalnego obowiązku doskonalenia kwalifikacji zawodowych rzeczoznawców majątkowych. Artykuł 9 dotyczy ustawy o ochronie osób i mienia. Zmiany w tym przypadku polegają przede wszystkim na rezygnacji z licencji i zastąpieniu jej wpisem na odpowiednią listę oraz rezygnacji z podziału pracowników według stopni, od których uzależnione były dotychczas specjalistyczne uprawnienia. Zniesienie licencji skutkuje rezygnacją z egzaminu. Egzamin zostaje zastąpiony obowiązkiem szkoleniowym. Rezygnując z licencji, w tym drugiego stopnia, zrezygnowano również z wymogu posiadania co najmniej wykształcenia średniego w odniesieniu do pracowników ochrony. Rezygnuje się także z obowiązku posiadania przez kwalifikowanego pracownika ochrony fizycznej dopuszczenia do broni. Obowiązek uzyskania dopuszczenia do posiadania broni będzie dotyczył tylko określonych pracowników i jest on normowany odrębnymi przepisami. Określono także zasady wykreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony. Za przesłankę do wykreślenia uznano wszczęcie przeciwko pracownikowi postępowania karnego za przestępstwo umyślne. Artykuł 10 poświęcony jest ustawie o usługach turystycznych. W ramach zmian tej ustawy zniesiono obowiązek uzyskania uprawnień w celu wykonywania zadań przewodników turystycznych terenowych i miejskich oraz pilotów wycieczek, zachowując jednak te wymogi, co chcę podkreślić, dla przewodników górskich. Przewodnicy turystyczni terenowi i miejscy oraz piloci wycieczek będą musieli spełniać m.in. warunek pełnoletniości, posiadania co najmniej wykształcenia średniego oraz niekaralności. Zniesiono obowiązek wpisu do rejestrów organizatorów szkoleń prowadzonych przez marszałków województw podmiotów szkolących osoby, które chcą wykonywać zadania przewodnika turystycznego miejskiego i terenowego oraz pilota wycieczek. Pozostawiono ten obowiązek w stosunku do podmiotów szkolących osoby, które zamierzają uzyskać uprawnienia przewodnika górskiego. Zawody, które podlegają deregulacji, nie znikają z polskiego systemu prawa i będą funkcjonowały jako zawody faktycznie wykonywane; ponadto do poszczególnych rodzajów przewodników turystycznych nadal będą przypisane określone wymagania. Artykuł 11 dotyczy ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Także ta ustawa budziła wiele zainteresowania. Na skutek zmian dokonanych przez rząd, a potem komisję nastąpi zmiana trybu tworzenia i obsadzania wolnych stanowisk komorniczych. Obecnie to kandydat na komornika wskaże ministrowi sprawiedliwości miejsce, w którym chciałby utworzyć kancelarię. Minister będzie mógł odmówić powołania komornika tylko w określonych przypadkach. Nowa procedura pozwoli radykalnie skrócić proces powoływania komorników i w konsekwencji doprowadzi do rzeczywistego otwarcia zawodu dla prawników. Proponuje się także zmniejszenie liczby obligatoryjnych kontroli kancelarii komorniczych dokonywanych w trybie nadzoru administracyjnego. Dotychczas była to jedna kontrola rocznie, obecnie przewiduje się kontrole nie rzadziej niż raz na 4 lata. Rozwiązanie to uzupełniono o możliwość przeprowadzania kontroli w razie potrzeby, np. w związku z wniesioną skargą. Kolejną zmianą jest to, iż komornik ma prowadzić kancelarię tylko i wyłącznie na terenie swojego rewiru. Sprawa jest o tyle istotna, że z jednej strony zdarzają się przypadki, że komornicy mają swoje kancelarie nie w swoich rewirach, a z drugiej strony ta sprawa powinna być rozwiązana systemowo, ponieważ rewiry sądowe mogą się zmieniać, a wtedy powinny się także zmieniać rewiry komorników. Wprowadza się też skrócenie z 5 do 3 lat wymaganego okresu stosowania prawa, który uprawnia do zdawania egzaminu komorniczego bez aplikacji komorniczej. Dodatkowo z 8 do 6 lat skrócono okres, w którym czynności związane ze stosowaniem prawa były wykonywane. Rozszerzono także katalog rodzajów praktyki uprawniającej, po pierwsze, do rozpoczęcia asesury komorniczej bez aplikacji i egzaminu komorniczego dla aplikantów innych aplikacji, asystentów sędziego i prokuratora oraz osób zatrudnionych w sądach, m.in. w Sądzie Najwyższym, w Trybunale Konstytucyjnym, w Trybunale Stanu etc.; po drugie, do uzyskania stanowiska komornika bez wymogu odbycia aplikacji komorniczej, złożenia egzaminu komorniczego oraz odbycia asesury komorniczej o radców Prokuratorii Generalnej. Dostosowano również formułę egzaminu na aplikację komorniczą do formuły pozostałych egzaminów na aplikacje prawnicze, co wiąże się z przyznanym komornikom uprawnieniem do przejścia po 3 latach wykonywania zawodu komornika do innych zawodów prawniczych. Czyli mamy tutaj ujednolicenie tych wszystkich warunków, które są podstawą do tego, żeby przechodzić z jednego zawodu prawniczego do innego. Artykuł 12 dotyczy ustawy o pracownikach sądów i prokuratury. Projektem dopuszcza się możliwość zatrudnienia w sądach na stanowiskach wspomagających pracę pionu orzeczniczego osób z wykształceniem średnim, bowiem obecnie wymagane jest wyłącznie wykształcenie wyższe, a taki wymóg nie jest uzasadniony. Skraca się także długość stażu urzędniczego do 6 miesięcy z obecnych 12 miesięcy. Oczywiście pozostawiony jest egzamin, który po tym stażu trzeba zdać. Artykuł 13 dotyczy ustawy o broni i amunicji. Najkrócej, nie wnikając w szczegóły, powiem, że większość zmian to konsekwencje zmian ustawy o pracownikach ochrony fizycznej. Artykuł 14 dotyczy ustawy o żegludze śródlądowej. W projekcie zmienia się czas trwania praktyki dotyczącej kwalifikacji zawodowych i składu załóg statków żeglugi śródlądowej. Między innymi skrócone zostaną okresy wymaganej praktyki odpowiednio w przypadku: przewoźnika żeglugi śródlądowej, szypra żeglugi śródlądowej oraz stermotorzysty i mechanika. Artykuł 15 dotyczy ustawy o usługach detektywistycznych. W celu uzyskania licencji, którą zostawiamy, wprowadza się wymóg obowiązkowego szkolenia dla wykonujących zawód detektywa. Utrzymuje się również wymóg niekaralności, zdolności psychicznej, wywiadu policyjnego oraz wpis do rejestru detektywów. Zobowiązano także detektywa i organ wydający licencję do zawiadomienia organu prowadzącego rejestr detektywów o zmianach w rejestrze. Artykuł 16 - ustawa o transporcie drogowym. Tutaj mamy zmianę polegającą na zniesieniu obowiązku ukończenia szkolenia z zakresu transportu drogowego taksówką, potwierdzonego zdanym egzaminem, w gminach liczących nie więcej niż 100 tys. mieszkańców. Natomiast w przypadku gmin powyżej 100 tys. mieszkańców projekt ustawy wprowadza decentralizację polegającą na przekazaniu kompetencji regulacyjnych w zakresie szkolenia i egzaminu dla kandydatów na taksówkarzy ministra właściwego do spraw transportu organom stanowiącym jednostki samorządu terytorialnego. Ponadto wprowadza się fakultatywność w zakresie podejmowania uchwał przez rady gmin liczących powyżej 100 tys. mieszkańców, tak w zakresie szkolenia, jak i egzaminowania. Rezygnuje się równocześnie z dokumentowania 5-letniej praktyki w zakresie transportu drogowego taksówką. W ustawie Prawo lotnicze, również najkrócej ujmując, zmiany są konsekwencją zmian związanych z licencją pracownika ochrony. Artykuł 18 - ustawa o świadczeniu przez pracowników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej. Zmiany związane są ze zmianami w ustawie Prawo o adwokaturze i ustawie o radcach prawnych. Między innymi określono zasady postępowania w przedmiocie wpisu na listę prawników zagranicznych i skreślenia z niej. Artykuł 19 dotyczy ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Zmiany tutaj dokonane są konsekwencją zmian ustawy o sporcie, o czym będzie za chwilę. Artykuł 20 - ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Znosimy w tym zakresie licencje i specjalne wymogi na doradcę zawodowego i pośrednika. Zresztą, powiem szczerze, w dyskusji nad tą ustawą padały różne głosy, były wątpliwości, czy w ogóle stanowiska urzędnicze - bo tak można by to nazwać, a nie zawody - powinny być ustawowo regulowane. To powinna być domena pracodawcy, a nie ustawodawcy. Znosi się wymogi i stopnie zawodowe w zawodach: specjalista do spraw rozwoju zawodowego, specjalista do spraw programów, lider klubów pracy, doradca EURES i asystent EURES. Umożliwia się wojewodzie kontrolę spełnienia wymogów kwalifikacyjnych, określanych dla pracowników urzędów pracy, wynikających nie tylko z ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, ale również z przepisów dotyczących pracowników samorządowych. Uważamy, jak rozumiem, przynajmniej zdecydowana większość członków komisji uważa, iż w przyszłości te deregulacje powinny pójść jeszcze dalej, właściwie powinny być derogacjami, a nie tylko deregulacjami. Artykuł 21 - Prawo o szkolnictwie wyższym. Można by powiedzieć, że jeśli chodzi o tę ustawę, mieliśmy podobne wątpliwości i podobne wnioski jak w przypadku ustawy o bibliotekach, a mianowicie takie, czy ustawa ma regulować zakres czynności, kompetencji itd. pracowników określonych urzędów czy instytucji. Chyba tutaj najwyraźniej widać, jak polskie prawo jest przeregulowane. Natomiast ta ustawa znosi konieczność określania przez ministra do spraw szkolnictwa wyższego wymogów dla kandydatów na dyplomowanego bibliotekarza oraz dyplomowanego pracownika dokumentacji informacji naukowej. Dyplomowani bibliotekarze oraz dyplomowani pracownicy dokumentacji informacji naukowej pozostają bowiem jedną z kategorii nauczycieli akademickich. Ustawa natomiast określa poziom wykształcenia dla wszystkich stanowisk zajmowanych przez nauczycieli akademickich. Artykuł 22 dotyczy ustawy o zmianie ustawy o pracownikach sądów i prokuratury i jest również konsekwencją zmian, których dokonaliśmy w innych ustawach. Artykuł 23 dotyczy ustawy o licencji syndyka. Tutaj dokonuje się rezygnacji z wymogu uzyskania zaświadczenia z Rejestru Dłużników Niewypłacalnych przez kandydatów na syndyków oraz odstępuje się od obowiązku przedstawiania przez nich zaświadczeń lekarskich i psychologicznych. Projekt natomiast umożliwia ministrowi sprawiedliwości zaciąganie z Krajowego Rejestru Sądowego informacji, czy dana osoba ubiegająca się o licencję syndyka jest wpisana do rejestru dłużników niewypłacalnych, a więc jest to jakby odwrócenie wektora - z obowiązku ubiegającego się na obowiązek czy prawo ministra. Zrezygnowano również z obligatoryjnego zawieszania licencji syndyka w przypadku wniesienia przeciw osobie posiadającej licencję subsydiarnego aktu oskarżenia, wprowadzając możliwość dokonania takiego zawieszenia właśnie przez ministra sprawiedliwości. Artykuł 24 dotyczy ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych i jest to również konsekwencja zmiany w innych ustawach, szczególnie jeżeli chodzi o likwidację licencji pracowników ochrony i zastąpienia jej wpisem na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Artykuł 25 poświęcony jest ustawie o sporcie. Projektowana regulacja uchyla wymogi kwalifikacyjne dotyczące zawodów trenera i instruktora sportu. Projektowana ustawa określa, iż trenerem lub instruktorem sportu w sportach, w których działają polskie związki sportowe, może być osoba, która ukończyła 18 lat, posiada co najmniej wykształcenie średnie, wykonuje zadania trenera lub instruktora sportu, posiada wiedzę, doświadczenie i umiejętności do wykonywania zadań trenera lub instruktora sportu oraz nie była skazana za przestępstwa enumeratywnie wymienione w ustawie. Kwalifikacje do wykonywania tych zawodów będą określały w takim razie nie organy państwa, lecz pracodawcy, a więc między innymi związki sportowe. To jest właściwie zresztą taka jakby, w skrócie mówiąc, esencja filozofii czy ideologii tej ustawy, o czym jedno zdanie czy dwa na końcu tej prezentacji. Artykuł 26 odnosi się do ustawy o kierujących pojazdami. Projekt obniża do poziomu regulacji europejskich wymogi dla zawodów instruktora nauki jazdy, egzaminatora osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdem i osób poddawanych kontrolowanemu sprawdzaniu kwalifikacji. W odniesieniu do instruktorów nauki jazdy następuje zniesienie wymogu wykształcenia oraz skrócenie okresu posiadania prawa jazdy wymaganego od instruktora uprawnionego do ubiegania się o uzyskanie uprawnienia do kierowania określoną kategorią pojazdów z 3 do 2 lat. Ustawa dla egzaminatorów natomiast przewiduje wprowadzenie co najmniej wykształcenia średniego oraz skraca okres posiadania prawa jazdy kategorii B z 3 do 6 lat. Artykuł 27 ustawy dotyczy ustawy o systemie informacji oświatowej i również są tutaj zmiany będące konsekwencją przede wszystkim zmian w ustawie o sporcie. Artykuł 28 i pozostałe, aż do końca, to są przepisy przejściowe i końcowe, określają one status prawny osób oraz rozwiązania dotyczące stanów rozpoczętych przed dniem wejścia ustawy w życie i niezakończonych do tego czasu. Pani marszałkini nadal jest. Sprawdzam, Wysoka Izbo, bo mógłby być pan marszałek.