Mówca: Anna Gembicka
Data: 2020-07-22 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przede wszystkim z przepisów dotyczących mobbingu w tej zmienionej formie będzie mógł korzystać każdy pracownik, który czuje, że zachowanie pracodawcy wypełnia te znamiona. Ustawa nie faworyzuje żadnej płci. Jeżeli pracownik, niezależnie od tego, czy jest kobietą, czy mężczyzną, uzna, że jego płaca jest różnicowana nie ze względu na jego kompetencje, na zakres zadań, na jakość jego pracy, tylko właśnie ze względu na płeć, to będzie mógł z tych przepisów skorzystać, aby walczyć o swoje prawa. W różnych branżach luka płacowa wygląda inaczej, dlatego te przepisy dotyczą właśnie rozszerzenia definicji mobbingu, tak aby każdy pracownik mógł z tego narzędzia skorzystać. Co ciekawe - myślę, że to szczególnie może zainteresować pana posła Sośnierza - badania pokazują, że kiedy badacze wysyłali dokładnie takie samo CV, jedno podpisując jako kobieta, drugie jako mężczyzna, to mężczyźni na starcie otrzymywali lepsze propozycje wynagrodzeń, mimo że jedyną różnicą w dokumentach było to, czy były podpisane jako dokumenty kobiety, czy mężczyzny. Myślę, że to zdecydowanie daje do myślenia, ale jeszcze raz powtórzę: tutaj nie chodzi o to, żeby kogokolwiek faworyzować. Tutaj chodzi po prostu o wyrównanie szans. Jeżeli chodzi o wpływ na gospodarkę, według raportu ˝Praca i przedsiębiorczość kobiet - potencjał do wykorzystania w Polsce˝ wskaźnik aktywności zawodowej kobiet w Polsce wynosi obecnie 61,4%. Oznacza to, że aż cztery na 10 Polek w wieku produkcyjnym nie pracuje. Na to składa się wiele czynników, bo z jednej strony chodzi oczywiście o pewne kwestie dotyczące chociażby bezrobocia w regionach, ale to dotyczy też dostępności miejsc opieki. Dlatego jako Prawo i Sprawiedliwość zwiększamy cały czas liczbę miejsc opieki nad dziećmi, chociażby w ramach programu ˝Maluch+˝, na który w samym 2020 r. przeznaczamy 400 mln zł. Oczywiście bardzo ważną kwestią jest kwestia niezadowalających warunków finansowych. Myślę, że nikt z nas nie chciałby pracować w miejscu, w którym jest traktowany gorzej tylko ze względu na to, jakiej jest płci. Niezależnie od tego, czy jest kobietą, czy mężczyzną. Ta propozycja ma zniwelować wpływ tego czynnika na podejmowanie decyzji o zatrudnieniu kobiety. Kolejna kwestia. Odnośnie do luki płacowej i negowania, że luka płacowa w ogóle istnieje, i tego, że dane są niemiarodajne. Oprócz badania GUS lukę płacową potwierdzają chociażby badania Instytutu Badań Strukturalnych. Według tych danych już skorygowany wskaźnik luki płacowej wynosi w Polsce ok. 20%. Jak zawarto w raporcie, po uwzględnieniu wszystkich charakterystyk, które mogą wpływać na wynagrodzenia, w istocie porównuje się wynagrodzenie godzinowe lekarza i lekarki w takim samym wieku, o takim samym doświadczeniu zawodowym, miejscu zamieszkania, sytuacji rodzinnej. Innymi słowy, gdy porówna się np. kobiety prawniczki do mężczyzn prawników, to ta nieuzasadniona cechami różnica w płacach jest jeszcze większa, niż gdy porównamy ze sobą po prostu absolwentów studiów wyższych, Jeszcze odnośnie do sformułowania, że jeżeli ktoś nie chce pracować i nie podobają mu się warunki, to niech idzie gdzie indziej. Panie pośle, bardzo chętnie zaproszę pana do mojego regionu, gdzie niestety bezrobocie jest cały czas wyższe od przeciętnej stopy bezrobocia w Polsce. Niech pan spojrzy w oczy kobietom, które pracują w takich warunkach, gdy pracodawcy bardzo często je oszukują, gdy nie wypłacają im wynagrodzeń za nadgodziny, gdy są źle traktowane, ale boją się odejść z pracy, gdyż w swojej miejscowości nie znajdą innej pracy, bo jest tylko jedna większa firma. Naprawdę, serdecznie pana zapraszam, żeby pan spojrzał w oczy tym kobietom i powiedział im, żeby poszły gdzie indziej pracować, jak im się nie podoba. Dziękuję. (Poseł Wanda Nowicka: Pani ministro, a co z sektorową dyskryminacją kobiet w zawodach sfeminizowanych?)