Mówca: Dariusz Cezar Dziadzio
Data: 2013-12-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Słuchając dzisiaj wypowiedzi pana premiera Leszka Millera, który cofnął się w czasie w zasadzie w tej Izbie do 1998 r., kiedy opowiadał, jak głosowało SLD, jak głosowali inni posłowie, siedząc w poselskiej ławie, cofnąłem się do 1999 r., do czasu, kiedy byłem młodym człowiekiem, młodym chłopcem, młodym mężczyzną i dostałem pierwszą pracę. Moja pierwsza praca to była 1/47 etatu, byłem zatrudniony jako agent współpracujący z otwartym funduszem emerytalnym. Pamiętam bardzo dobrze czasy, kiedy szkolono nas wszystkich do pracy. Pamiętam bardzo dobrze, że - zresztą każdą pracę traktuję podobnie - w tym przypadku również podszedłem do szkolenia bardzo konkretnie. Pamiętam też wypowiedzi o czasie pracy innych agentów, którzy opowiadali o wyjazdach na Hawaje, na grilla, na wczasy do Egiptu - tak jak tutaj, kiedyś także były różne propozycje - ale tak naprawdę byli kompletnie nieprzygotowani do tego, o czym mówią. Najgorsze w tym wszystkim było to, że poziom poinformowania społeczeństwa odnośnie do tego, co zrobić z emeryturą, też był porażający. Pamiętam nawet, że wielu agentów pracujących dla jednego z największych ubezpieczycieli w naszym kraju korzystało tylko z jego nazwy, nie mówili oni, o co chodzi w reformie ubezpieczeniowej, tylko informowali na zasadzie: do kogo idziesz po pieniądze, jak ci zaleje mieszkanie, do kogo idziesz po pieniądze, jak ci rozbiją samochód. Dziwimy się reklamom, że takie się pojawiły. Ale z drugiej strony dlaczego mamy się dziwić, skoro nasi zachodni sąsiedzi na emeryturze najczęściej podróżują po świecie? Dlaczego mamy się dziwić, skoro najczęściej na krakowskim rynku czy nawet na warszawskim Krakowskim Przedmieściu możemy spotkać emerytów ze Stanów Zjednoczonych zwiedzających nasz kraj? Dlaczego dziwimy się, że pojawiły się takie reklamy? Pan premier Leszek Miller też wspomniał o zarządzaniu w otwartych funduszach emerytalnych, ale przypomnijmy sobie, że otwarte fundusze emerytalne powstały w 1999 r. Nie chcę, żeby zabrzmiało to źle, ale sprawa OFE wygląda podobnie, jak sprawa zakupu nowego samolotu dla naszego rządu. Wszyscy przejmują się nim na samym początku kadencji, a na koniec zostawiają to następnym rządzącym. Podobnie było tutaj. Przecież pan premier Miller rządził w 2001 r., w 2003 r., w 2004 r. Pytanie następne: Kto rządził w 2005 r. i w 2006 r.? Patrząc na to dzisiaj, mówimy, że przedstawiciele otwartych funduszy emerytalnych zarabiali krocie - mówi się tu o 17 mld podzielonych między 100 osób - ale nikt w tym temacie nie zrobił żadnych konkretnych ruchów. Nie zgadzam się też z wypowiedzią posła Smolarza, który mówił, że bogata gospodarka zapewni nam konkretne emerytury. Częściowo tylko, bo w tym przypadku musimy popatrzeć na tę sytuację, zastanowić się, jak nauczyć społeczeństwo inwestowania w emerytury, jak nauczyć społeczeństwo, aby zabezpieczyło się, jeżeli chodzi o sprawy naszych emerytur. Dlatego dziś, korzystając z okazji, z czasu, jaki został wyznaczony kołu Inicjatywa Dialogu, chciałbym od razu zapytać, gdyż nasza decyzja jest zależna od tej informacji - choć już pytałem o to pana ministra 26 kwietnia 2012 r., zapytam jeszcze raz, może w tym przypadku coś się zmieni, może ten czas był na coś wykorzystany: Jakie wsparcie planuje rząd w celu promocji nieobowiązkowych świadczeń powiększających emeryturę? Chodzi o coś podobnego do indywidualnych kont emerytalnych. Jakie ewentualnie zwolnienia planuje się w celu zachęcenia do odkładania na dodatkową emeryturę? To jest bardzo ważne w tym momencie, abyśmy wreszcie zaczęli edukować społeczeństwo, aby pamiętało, że jest ZUS, są OFE, ale są też zabezpieczenia w postaci indywidualnych kont emerytalnych, indywidualnych kont zabezpieczenia emerytalnego i indywidualnego odkładania na własną emeryturę. Dziękuję bardzo.