Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Rotmistrz Witold Pilecki był jedną z najbardziej heroicznych postaci w całej historii Polski. Przemawiają za tym jego czyny. Do obozu Auschwitz udał się z własnej woli, po to, aby zorganizować tam ruch oporu i zdobyć informacje o tym, co naprawdę dzieje się za drutami kolczastymi. Cena, jaką zapłacił za swoją odwagę i oddanie dla ojczyzny, była jednak bardzo wysoka. Dzisiaj trudno zrozumieć, ile trzeba mieć odwagi i wewnętrznej determinacji, aby przedostać się do obozu koncentracyjnego, w którym naziści zgotowali człowiekowi upodlenie, gdzie morzono głodem, gdzie były nieludzkie warunki pobytu, gdzie dominował strach, widok cierpień ludzkich i powszechnej śmierci. Dla wielu naszych rodaków niepojęte było to, co działo się za drutami kolczastymi obozu. Nie znano losów tych, którzy stali się ofiarami łapanek, szczególnie obywateli pochodzenia żydowskiego. Dlatego rotmistrz Witold Pilecki w 1940 r. zaproponował swoim kolegom z Tajnej Armii Polskiej (jednostki wcielonej później do ZWZ) plan ˝inwigilacji Auschwitz˝, którego głównym celem miało być zweryfikowanie niepokojących wieści dotyczących obozu. Pilecki zamierzał także zorganizować w Auschwitz siatkę ruchu oporu. W tym celu pozwolił się pojmać w trakcie jednej z łapanek, odpowiednio fałszując dokumenty, które dawały pretekst do aresztowania. Gdy znalazł się w Auschwitz, zgodnie z planem zorganizował siatkę wywiadowczą, która pozwoliła mu na przekazywanie informacji o obozie przez więźniów, którym pomagał w ucieczce. Pisał o tym, jak wyglądał transport więźniów, jak ich bito, opisywał także brutalne upokorzenia i kpiny z nowo przywiezionych do obozu, wiązanie nóg, szczucie psami czy strzelanie w plecy. Sam zresztą już na początku pobytu stracił dwa zęby za to, że tabliczkę z nadanym mu numerem według esesmana niósł nieprawidłowo. Poza relacjonowaniem obozowego życia, rotmistrz uczestniczył także w innych działaniach konspiracyjnych. Zorganizował komórkę, która w miarę możliwości walczyła o podtrzymywanie współwięźniów na duchu. Potajemnie zdobywał pożywienie i rozdzielał je wśród więźniów. W kwietniu 1943 r., po kilku ucieczkach zorganizowanych innym, Pilecki sam uciekł z Auschwitz, ale z myślą, że zrealizuje plan ataku podziemia polskiego na obóz w celu wyzwolenia więźniów. Jednak dowództwo nie wyraziło zgody, uznając pomysł rotmistrza za niemożliwy do realizacji. Kiedy w 1944 r. wybuchło powstanie warszawskie, rotmistrz trafił do niewoli niemieckiej. Po wyzwoleniu w 1945 r. udało mu się dostać do 2. Korpusu Polskiego we Włoszech, później z rozkazu generała Władysława Andersa wrócił do kraju z zadaniem inwigilowania i raportowania przełożonym o sytuacji. Niestety już po wojnie 8 maja 1947 r. Pilecki został aresztowany przez władze komunistyczne, a oskarżenie dotyczyło działalności wywiadowczej na rzecz rządu RP na emigracji i rzekomego plan zamachu na dygnitarzy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Pilecki został skazany na śmierć. Wcześniej jednak poddano go torturom. Podczas widzenia z żoną miał powiedzieć, że ˝Oświęcim to igraszka˝. Miejsce pochówku do dziś nie jest znane. Trzeba było czekać kilkadziesiąt lat, aby w 1989 r. publicznie zrehabilitowano rotmistrza Witolda Pileckiego. Jego raporty opublikowano dopiero 11 lat później. Okazało się również, że bohaterskie dokonania tego odważnego żołnierza były ukrywane przez cenzurę peerelowską tak usilnie, że do dziś nie przebiła się prawda o jego bohaterstwie i zasługach. Dziękuję.