Mówca: Skarbu Państwa Mikołaj Budzanowski
Data: 2012-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Pośle! Sądzę, że stoimy po tej samej stronie, i również podzielam pański niepokój, wszystkich wnioskodawców, dotyczący realizacji tej inwestycji w związku z zagrożeniem upadłością spółki PBG. Uważam jednak za niestosowne porównanie do biura turystycznego, bo mówimy o dwóch zupełnie różnych, odmiennych sytuacjach. Terminal LNG jest przez nas i przez polski rząd uznany za inwestycję strategiczną. W związku z tym uruchomiliśmy również bardzo dokładny, precyzyjny monitoring wszystkich etapów realizacji tej inwestycji od momentu, kiedy przejęliśmy tę inwestycję po wcześniejszym rządzie Prawa i Sprawiedliwości w grudniu 2007 r. Nie chcę wchodzić w szczegóły, panie pośle, panie ministrze, co do tego, w jakiej postaci odziedziczyliśmy tę inwestycję po wcześniejszych rządach. Wprawdzie decyzja kierunkowa została przez was podjęta w styczniu 2006 r., ale przez kolejne 2 lata, powiedzmy sobie szczerze, też niewiele wykonaliście w ramach tej inwestycji. Spotykamy się tu jednak dzisiaj nie po to, żeby mówić o przeszłości, ale po to, by mówić o tym, na jakim jesteśmy etapie w realizacji tej inwestycji. Chcę powiedzieć, że na zostały zakończone kluczowe elementy tej inwestycji, tj. budowa dwóch największych zbiorników, największych w ogóle, jakie znajdują się na terenie Polski, służących do przechowywania węglowodorów, w tym wypadku gazu skroplonego. Prace te zostały zakończone na przełomie listopada i grudnia 2011 r. przez Hydrobudowę, która była podwykonawcą konsorcjum realizującego budowę terminalu LNG. To są bardzo nowoczesne zbiorniki, wykonane unikatową technologią, jak na tę część Europy. Zbiorniki te - każdy z nich z osobna - są czterokrotnie większe od sali, w której się znajdujemy, 80 m średnica, 40 m wysokość, więc faktycznie jest to potężna budowla. Prace zostały zakończone zgodnie z harmonogramem, terminem, tak jak i inne elementy inwestycji w części naziemnej, a nie morskiej, związanej z budową terminalu LNG w Świnoujściu. Na dzisiaj stan zaawansowania tych prac oceniamy na ok. 23%, a więc jest to realizowane zgodnie z tym, co przyjęliśmy. Pozostałe 77% jest realizowane przez pozostałych członków tego konsorcjum. Do wiosny 2012 r. głównym wykonawcą części naziemnej terminalu LNG była spółka Hydrobudowa. Dzisiaj pozostały jeszcze do wykonania dwa niewielkie elementy czy dwa budynki o charakterze technicznym, które są wykańczane przez spółkę Hydrobudowa. Według moich informacji z dnia dzisiejszego osoby zatrudnione przez Hydrobudowę na placu budowy, to jest ok. 90 osób, faktycznie podjęły pracę, normalne pracują, funkcjonują i kończą prace żelbetowe na terenie inwestycji. A więc na dzisiaj termin, który wyznaczyliśmy na 30 czerwca 2014 r., nie jest zagrożony, praktycznie każdego dnia monitorujemy postępy pracy w zakresie tej inwestycji. Natomiast to nie oznacza, że nie ma zagrożeń, które mogą pojawić się w różnej sytuacji. Chciałbym teraz przejść do drugiej części swojej wypowiedzi, dotyczącej tego, w jaki sposób zabezpieczyliśmy realizację tej inwestycji, podpisując umowę 15 lipca 2010 r. Przede wszystkim została wprowadzona do umowy między spółką LNG a generalnym realizatorem inwestycji, tzw. zasada solidarnej odpowiedzialności, czyli bez względu na to, w jakiej sytuacji znajduje się jeden z członków konsorcjum, w tym przypadku PBG, pozostali członkowie tego konsorcjum, a więc spółki włoskie oraz spółki francuskie, przede wszystkim spółka Saipem, muszą przejąć zobowiązanie i, krótko mówiąc, zrealizować zgodnie z podpisanym kontraktem inwestycje w zakładanym terminie, czyli do 30 czerwca 2014 r. A więc jest to bardzo precyzyjnie opisane w umowie między wykonawcą a zamawiającym. Będziemy to egzekwować i egzekwujemy na bieżąco. Nie unikniemy różnych problemów. Pojawiały się one również w okresie ostatnich 2 lat przy realizacji tego złożonego projektu. Wielokrotnie musieliśmy interweniować u właściciela spółki Saipem, jakim jest spółka włoska Eni, która jest spółką z częściowym udziałem spółek skarbu państwa Włoch. Również tego typu rozmowy były przeze mnie prowadzone z moim odpowiednikiem w rządzie włoskim na temat lepszego nadzoru nad tą spółką, która realizuje dla nas najważniejszy projekt energetyczny w historii Polski. To jest kwestia dotycząca odpowiedzialnej solidarności. Drugi istotny element, mianowicie spółka PBG nie jest liderem tego konsorcjum, jest tylko członkiem tego konsorcjum i faktycznie tak naprawdę największa odpowiedzialność w zakresie realizacji tej inwestycji spada dzisiaj na spółkę, na to konsorcjum międzynarodowe, a przede wszystkim na Saipem, którego siedziba znajduje się w Mediolanie. Trzeci bardzo istotny element, który zabezpiecza realizację tej inwestycji, to jest tzw. wydzielony rachunek powierniczy, co spowoduje - gdyby doszło do takiej oto sytuacji, do upadłości, załóżmy, likwidacyjnej w przyszłości i ktoś chciałby przejąć te pieniądze, które są na ten rachunek przekazywane przez zamawiającego, czyli przez LNG - że jest to niemożliwe, jest to całkowicie wyodrębniony rachunek powierniczy i nie jest on zagrożony ze strony potencjalnych wierzycieli spółki PBG. A więc na dzisiaj mogę powiedzieć, że realizacja tej inwestycji nie jest zagrożona. Monitorujemy na bieżąco wszystkie problemy, które pojawiają się na tej budowie, i tak zamierzamy robić przez najbliższe miesiące. Trzecia kwestia, jaka jest przyszłość. Panie pośle, myślę, że działamy jednak na wolnym rynku i to, że pojawiły się problemy PBG, wcale nie ma od razu oznaczać, że dojdzie do wstrzymania budowy terminalu LNG w Świnoujściu. Są inne narzędzia, która mogą wymusić kontynuację tej inwestycji i które doprowadzą do terminowego zakończenia procesu inwestycyjnego. Mówimy ostatnio o tzw. potencjalnej pomocy publicznej, która może być udzielona. Nie ma żadnej zgody na jakąkolwiek nacjonalizację czy próbę przejęcia spółki PBG. W polskim prawie, w prawie unijnym, istnieje ścieżka udzielania faktycznie pomocy publicznej, na przykład w formie pożyczki. W naszym przypadku ta pożyczka teoretycznie mogłaby być udzielona przez Agencję Rozwoju Przemysłu. Taka ścieżka faktycznie u nas funkcjonuje. Jednak taki wniosek ze strony PBG i zarządu jeszcze się nie pojawił i nie został skierowany do Agencji Rozwoju Przemysłu. Natomiast zanim podjęlibyśmy realną dyskusję dotyczącą udzielenia jakiejkolwiek pomocy spółce PBG, czy też innym, które mogą się znaleźć w podobnej sytuacji w przyszłości, to wymagałoby to bardzo precyzyjnego przeliczenia, na jakich warunkach ta pomoc miałaby być udzielona. Niewątpliwie jednym z kluczowych elementów w całym postępowaniu jest również zachowanie banków, które udzieliły pożyczki na realizację tych kluczowych inwestycji, chociażby w zakresie energetyki czy w zakresie infrastruktury transportowej. A więc tych partnerów w dyskusji, w jaki sposób zabezpieczyć funkcjonowanie spółki, jaką jest PBG, jest znacznie więcej, i to nie jest tylko i wyłącznie PBG, ale to są również wierzyciele, czyli konsorcjum kilkunastu banków, które finansują najważniejsze projekty energetyczne. Podsumowując, dzisiaj nie ma takiego zagrożenia. Jeżeli się okaże, że będą realne problemy z funkcjonowaniem PBG, to po prostu całość inwestycji będzie realizowana przez pozostałych członków tego konsorcjum, czyli spółkę Saipem, spółkę Techint, i oni muszą (Dzwonek) tę inwestycję doprowadzić do finału w czerwcu 2014 r. A jeśli chodzi o to, że nie będzie tego realizowało PBG, to trudno, żebyśmy za to ponosili odpowiedzialność. Nas interesuje zrealizowanie i zakończenie tej inwestycji w terminie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)