Mówca: Waldemar Andzel (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-06-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie w sprawie 92. rocznicy urodzin Jerzego Miatkowskiego Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 8 czerwca obchodziliśmy 92. rocznicę urodzin Jerzego Miatkowskiego. Chciałbym zatem przypomnieć postać tego żołnierza Armii Krajowej, uczestnika powstania warszawskiego, członka Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość, jednego z żołnierzy wyklętych. Jerzy Miatkowski przyszedł na świat 8 czerwca 1923 r. w Jabłonnie k. Warszawy. Wywodził się z rodziny inteligenckiej. W wieku dwudziestu lat wstąpił do Armii Krajowej. Od wiosny 1944 r. uczęszczał do szkoły podchorążych, której jednak nie ukończył ze względu na wybuch powstania warszawskiego. Miatkowski uczestniczył w powstaniu warszawskim. Walczył w Śródmieściu w oddziale por. ˝Tadeusza˝. Po klęsce powstania trafił do niemieckiego obozu jenieckiego w Łambinowicach. Stamtąd został ewakuowany nad Ren, gdzie transport wyzwoliły wojska amerykańskie. Powrócił do Polski w grudniu 1945 r. i postanowił kontynuować działalność konspiracyjną. W styczniu następnego roku Jerzy Miatkowski wstąpił do pododdziału Jana Szaciłowa, pseudonim ˝Renek˝, należącego do oddziału majora Hieronima Dekutowskiego ˝Zapory˝. Oddział ten podlegał Inspektoratowi Lublin Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość. Niespełna pół roku później awansowano go do stopnia podporucznika. W lipcu mjr Dekutowski mianował Miatkowskiego swoim adiutantem. W okresie tym Miatkowski posługiwał się pseudonimem ˝Zawada˝. Wiosną 1947 r. ˝Zawada˝ ujawnił się w związku z ogłoszoną przez władze komunistyczne amnestią dla podziemia niepodległościowego. Został on urlopowany z oddziału i wyjechał do stolicy, gdzie zamieszkał z rodzicami. W obawie przed aresztowaniem przez funkcjonariuszy komunistycznego aparatu bezpieczeństwa podjął decyzję o opuszczeniu kraju. Miał przedostać się na Zachód wraz z majorem Dekutowskim oraz z grupą innych żołnierzy ˝Zapory˝ zagrożonych aresztowaniem. W wyniku zdrady i prowokacji Urzędu Bezpieczeństwa w Katowicach we wrześniu cała grupa została zatrzymana w punkcie kontaktowym w Nysie. Jerzy Miatkowski trafił do centralnego więzienia Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego na Mokotowie. 15 listopada 1948 r. Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie skazał ˝Zawadę˝ na karę śmierci. Najwyższy Sąd Wojskowy podtrzymał wyrok, a w lutym następnego roku prezydent Bolesław Bierut nie skorzystał z prawa łaski. Podporucznik został zamordowany w więzieniu mokotowskim 7 marca 1949 r. wraz z sześcioma towarzyszami walki: Hieronimem Dekutowskim, Romanem Grońskim, Stanisławem Łukasikiem, Tadeuszem Pelakiem, Edmundem Tudrujem i Arkadiuszem Wasilewskim. W latach 90. ubiegłego wieku został zrehabilitowany wyrokami sądu wojskowego w Warszawie. W 59. rocznicę skazania przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie na karę śmierci siedmiu żołnierzy wyklętych śp. prezydent Lech Kaczyński odznaczył ˝Zawadę˝ Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Do niedawna miejsce pochówku Jerzego Miatkowskiego pozostawało nieznane. Jego szczątki odnaleziono w 2012 r. w kwaterze na Łączce Cmentarza Wojskowego na Powązkach w Warszawie. 28 lutego ubiegłego roku podczas uroczystości w Belwederze Instytut Pamięci Narodowej ogłosił, że udało się ustalić tożsamość podporucznika Miatkowskiego. Nota potwierdzająca identyfikację została odebrana przez jego siostrzeńca Andrzeja Matuszyńskiego. Dziękuję.