Mówca: Tomasz Latos
Data: 2021-12-08 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Szanowni Państwo! W imieniu grupy posłów mam zaszczyt przedstawić Wysokiej Izbie ustawę o zmianie ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz niektórych innych ustaw, druk sejmowy nr 1818. Na początku chciałbym bardzo podziękować pani marszałek Witek za zorganizowanie spotkania dotyczącego problematyki związanej z COVID-19. Na spotkaniu, w którym uczestniczyli przedstawiciele wszystkich frakcji parlamentarnych, a w drugiej części spotkania również ja miałem zaszczyt uczestniczyć, zostało zaproponowanych kilka wniosków i przedstawiono kilka konkluzji. Na początku m.in. została przedstawiona kwestia związana z funduszem kompensacyjnym. Szanowni Państwo! Można powiedzieć, że w zasadzie rozmowa na ten temat była krótka i wszyscy byli absolutnie zgodni co do tego, że taki fundusz powinien być i powinien funkcjonować. W tym miejscu chciałbym raz jeszcze podziękować pani marszałek, a jednocześnie chciałem podziękować wszystkim uczestnikom tego spotkania, którzy w sposób absolutnie jednoznaczny zadeklarowali wolę powołania takiego funduszu. Efektem tego spotkania było - zresztą taka była deklaracja pana ministra Kraski - przedstawienie, przygotowanie na poniedziałek po tym piątkowym spotkaniu stosownego dokumentu. Ten dokument jest oczywiście pochodną ustawy z druku nr 1449, która była przygotowana przez rząd i przedstawiona do procedowania w Sejmie, z tym zastrzeżeniem, że z tej ustawy, która miała swoje elementy kontrowersyjne bądź tak były one interpretowane i oceniane przez wiele osób, wybrano wyłącznie część dotyczącą samego funduszu kompensacyjnego. Następnie, żeby też wyjaśnić skład osób, które podpisały się pod tym projektem, chciałbym bardzo gorąco podziękować przedstawicielom mojego klubu, Zjednoczonej Prawicy, Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, za podpisanie się pod tą ustawą, ale także przedstawicielom dwóch kół, parlamentarnego i poselskiego, tj. koła Porozumienie Jarosława Gowina oraz koła Polskie Sprawy, którzy również podpisali się pod tym projektem. Tak się składa, że niestety mimo tych deklaracji, które padły na spotkaniu z panią marszałek czy zorganizowanym przez panią marszałek, inne koła czy kluby parlamentarne pod tym dokumentem się nie podpisały. Tym niemniej jednak słyszałem zapewnienia o życzliwości, o przychylności, o tym, że nic się nie zmieniło, jeżeli chodzi o poparcie tej idei w odniesieniu do spotkania, które było zorganizowane przez panią marszałek. Stąd też gorąco proszę, gorąco apeluję o merytoryczną i - tak jak właśnie na tym spotkaniu - ponad podziałami politycznymi dyskusję wokół tego dokumentu, na który czekają Polacy, na który czekają osoby szczepiące się i który, miejmy nadzieję, będzie stanowił kolejny, choćby niewielki element powodujący, że będzie zmniejszała się liczba osób obawiających się szczepień, czy to szczepień przeciwko COVID-19, czy to jakichkolwiek innych szczepień, które są szczepieniami obowiązkowymi. Ten projekt przewiduje określone odszkodowania, system odszkodowawczy za niepożądane odczyny poszczepienne. Ten przedział jest dość szeroki, od nawet niewielkich odczynów poszczepiennych, najczęściej odczynów alergicznych, które nie wymagają hospitalizacji, aż po te najbardziej poważne odczyny wymagające długotrwałej hospitalizacji powyżej 120 dni. W tym ostatnim przypadku przewidzianą kwotą maksymalną jest 100 tys. zł odszkodowania. Od razu powiem, że w tym projekcie nie zostały uwzględnione te przypadki, w których doszłoby do zgonu. Wnioskodawcy uznali, że w takich przypadkach należy wystąpić na drogę sądową, dlatego że wpisanie jakiejkolwiek kwoty do ustawy mogłoby być traktowane jako kontrowersyjne, ponieważ trudno znaleźć odpowiedni wymiar kwotowy w odniesieniu do sytuacji, w której doszłoby do zgonu osoby zaszczepionej. Stąd też uznaliśmy, że w takich przypadkach, na szczęście ultrarzadkich - dodajmy, że w ogóle niepożądane odczyny poszczepienne są zdarzeniami bardzo rzadkimi - w przypadkach tych najbardziej tragicznych zdarzeń należy skorzystać z drogi sądowej. Jak będzie odbywać się weryfikacja tych niepożądanych odczynów poszczepiennych? Otóż przy rzeczniku praw pacjenta powołany zostanie zespół, gdzie ta weryfikacja będzie przeprowadzana, zespół ekspertów, zespół lekarzy wybranych specjalności medycznych, którzy w sposób fachowy będą mogli ocenić tę sytuację. Z tego tytułu, że taki zespół będzie funkcjonował, przewidziana jest już poprzez rozporządzenie rzecznika praw pacjenta stosowna gratyfikacja, jednak mówimy tutaj raczej o symbolicznym wynagrodzeniu. Aby móc ubiegać się o wspomniane odszkodowanie, konieczne będzie wpłacenie niewielkiej, bo 200-złotowej, kwoty, która w przypadku stwierdzenia i potwierdzenia niepożądanego odczynu poszczepiennego będzie oddawana osobie wnioskującej, oczywiście wraz z odszkodowaniem. Warto też dodać, że wspomniane odszkodowanie nie będzie podlegało, będzie wyłączone z opodatkowania. Trzeba też powiedzieć o tym, skąd te środki mają na wspomniane fundusze odszkodowawczy i kompensacyjny trafiać. Oprócz początkowego okresu, kiedy będzie to dotacja, wychodząca oczywiście z budżetu państwa poprzez budżet rzecznika praw pacjenta, w kwocie 10 mln zł, będzie utworzony i realizowany już po 1 stycznia 2023 r. pewien odpis od podmiotów, które są producentami szczepionek, w wysokości 1,5%. To rozwiązanie wydaje się słuszne i logiczne. Pamiętajmy, że mamy do czynienia z charakterystyką produktu leczniczego. Tam również są zawarte, opisane występujące - jeszcze raz to podkreślę - bardzo rzadko, ale jednak zdarzające się odczyny poszczepienne. Oczywiście konsekwencją takich zdarzeń musi być jednak pewna współodpowiedzialność producentów tychże szczepionek. Leczenie osoby, która trafia na leczenie do szpitala, jest przecież finansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Tutaj nie ma przecież mowy o finansowaniu tego leczenia przez takiego czy innego producenta. Natomiast jednak w procesie odszkodowawczym taki udział czy współudział powinien być uwzględniany. Nie jest to też nic nowego, bo różne rozwiązania, również podobne, związane ze wspomnianym odpisem stosowane są w innych krajach na świecie. Szanowni Państwo! Żeby też nie przedłużać, ponieważ mam nadzieję, że po zakończeniu tego punktu będziemy koncyliacyjnie, sprawnie pracować nad tym projektem w Komisji Zdrowia po to, abyśmy w dniu jutrzejszym mogli odbyć drugie czytanie, a następnie trzecie czytanie i przyjąć to rozwiązanie, co do którego, przynajmniej z założeń, nie było żadnych uwag, żadnych zastrzeżeń, będę kończył, prosząc raz jeszcze o procedowanie nad tą ustawą nie tylko merytoryczne, ale także takie w podobnym duchu jak na wspomnianym spotkaniu zorganizowanym przez panią marszałek. Mam świadomość pewnych niedoskonałości, które są oczywiście w tym dokumencie, i od razu zaznaczam, że jestem otwarty na dyskusję na temat szczegółowych zapisów. Życzę państwu wszystkiego dobrego, dużo zdrowia i pamiętajmy, że w naszych rękach, również za pośrednictwem takich relatywnie wąskich projektów, jest wspólna odpowiedzialność za zdrowie i życie obywateli. Bardzo dziękuję. (Poseł Monika Wielichowska: My byliśmy gotowi do procedowania w lipcu, a jest grudzień.)