PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józef Zych
Data: 2013-07-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Oczywiście, jeżeli chodzi o regulację art. 88, sprawa jest słuszna, zasadna, popieramy ją, ale jest inny problem, który proponuje się w § 1. Otóż chciałbym przypomnieć, że sprawa zawiadomienia radcy prawnego o naruszeniu przepisów, jeżeli jest pełnomocnikiem, jest uregulowana w ustawie o radcach prawnych. Tam jest szczegółowa regulacja co do tego, co się dzieje, że może to doprowadzić do postępowania dyscyplinarnego radców prawnych. A zatem w dalszych pracach należy skonfrontować przepisy dotyczące tego problemu. To jest jedna sprawa. Teraz druga. Gdyby przyjąć takie rozwiązanie, na pewno podobnie jest w ustawie o adwokaturze, to trzeba by było zmieniać Kodeks postępowania cywilnego. A zatem proszę zwrócić na to uwagę w dalszych pracach, skonfrontować to z ustawą o radcach prawnych i z Prawem o adwokaturze.
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2013-07-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Zaproponowany poselski projekt przewiduje wprowadzenie do przepisów proceduralnych normujących postępowanie karne oraz postępowanie w sprawach o wykroczenia rozwiązań dających możliwość osobie pokrzywdzonej przestępstwem lub wykroczeniem ustanowienia swoim pełnomocnikiem w postępowaniu nie tylko adwokata albo radcy prawnego, ale także osoby dla niego najbliższej. Co istotne, projekt eliminuje pełnomocnika będącego osobą najbliższą dla pokrzywdzonego z zakresu regulacji odnoszących się do szczególnych obowiązków pełnomocników wyłanianych z grona adwokatów i radców prawnych. Trzeba przyznać, że propozycje zmian są różnie oceniane, i to w gronie osób pochodzących z tego samego środowiska zawodowego, na przykład prokuratorów. Jak inaczej bowiem traktować stwierdzenie Krajowej Rady Prokuratury, że brak fachowości osób reprezentujących strony procesów, w domyśle: osób najbliższych, może stwarzać nierówność między stronami, gdy jednocześnie zdaniem prokuratora generalnego pokrzywdzony może mieć zapewnione szerokie spektrum pomocy, bo, cytuję: umocowanie w charakterze pełnomocnika adwokata lub radcy prawnego przez pokrzywdzonego, który dysponuje już pełnomocnikiem będącym dla niego osobą najbliższą, powinno być dopuszczalne zarówno mocą upoważnienia udzielonego przez pokrzywdzonego, jak i z urzędu. Zatem możliwość skorzystania jednocześnie z pomocy osoby najbliższej i profesjonalnego pełnomocnika wzmacnia, a nie osłabia strony. Zdaniem prokuratora generalnego korzyści związane z udziałem pełnomocnika w postępowaniu polegają również na udzieleniu pokrzywdzonemu wsparcia o charakterze decyzyjnym lub emocjonalnym, szczególnie gdy osoba pokrzywdzona z uwagi na starszy wiek lub cechy osobowe wykazuje nieporadność. W tym miejscu Sąd Najwyższy z kolei przypomina o istnieniu art. 51 § 3 K.p.k. - i trudno nie zgodzić się z tym - w którym jest wyraźnie powiedziane, że jeśli pokrzywdzonym jest osoba nieporadna, szczególnie ze względu na wiek lub stan zdrowia, jego prawa może wykonywać osoba, pod której pieczą pokrzywdzony pozostaje. Zdaniem Sądu Najwyższego w obowiązującym stanie prawnym funkcjonują już przepisy służące zapewnieniu pokrzywdzonemu odpowiedniej reprezentacji procesowej. Wysoka Izbo! Przytoczyłam te opinie i przyznam, że widoczne jest tu, iż te oceny nie są równoznaczne. Zdecydowanie uważam jednak, że wskazane jest skonfrontowanie tych ocen i wypracowanie jednolitego stanowiska, które doprowadziłoby do w pełni konstruktywnych wniosków. Dlatego zdaniem Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej projekt jak najbardziej trzeba skierować do dalszych prac. Dziękuję.
Mówca: Paweł Suski
Data: 2013-07-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pani poseł Lidia Staroń jest szczególnie wrażliwa na kwestię pozycji pokrzywdzonego w postępowaniu karnym czy też w ogóle w postępowaniu przed wymiarem sprawiedliwości, w całym procesie. Nie jest to jej pierwsza inicjatywa. Chciałbym jej serdecznie pogratulować determinacji właśnie w zmienianiu prawa, bo projekt, który procedujemy, jest jej kolejną inicjatywą legislacyjną, jako wnioskodawcy, w sprawie zmieniania pozycji pokrzywdzonego. Szanowni Państwo! Jak trudna jest pozycja osoby pokrzywdzonej, choć w sumie uprzywilejowanej w procesie karnym, nie wie nikt, kto nie stanął po tej stronie. Ważne jest więc, abyśmy mieli świadomość, że mimo wszystko w jakichś skostniałych strukturach nawet dobrze działającego wymiaru sprawiedliwości nie zawsze prawa tej osoby są respektowane, a nawet jej pozycja może się wydawać czasami zagrożona ze względu właśnie na stan psychofizyczny. Nawet osobowościowe cechy mogą uniemożliwiać właściwe postępowanie przed wymiarem sprawiedliwości. Dlatego ważne jest, żeby móc spowodować, by ta osoba miała wsparcie, bardzo często nawet osób bliskich. Przedmówcy wyczerpali ten temat dość dokładnie, ja chcę tylko zapytać panią poseł wnioskodawcę, czy może odnieść się do stanowiska prokuratora generalnego w tej sprawie, jak również, mając na uwadze fakt, że Biuro Analiz Sejmowych przedstawiło opinię, zapytać, jakie są zalecenia Biura Analiz Sejmowych. Na koniec chcę podkreślić, że niewątpliwie wypadkową swoich doświadczeń (Dzwonek) pani poseł spożytkowała w tym projekcie, mając na uwadze fakt, że jest jedynym posłem przedstawicielem parlamentu, Sejmu w Radzie do Spraw Pokrzywdzonych Przestępstwem przy Ministrze Sprawiedliwości, z czego również bardzo się cieszę. Jeszcze raz dziękuję za tę inicjatywę.
Mówca: Beata Kempa
Data: 2013-07-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Korzystając z tego, że bierze pan udział w tej ważnej debacie dotyczącej generalnie pokrzywdzonych, chciałabym zadać pytanie panu ministrowi i jednocześnie bardzo prosić, jeśli można, o odpowiedź na piśmie. Nie uciekam, broń Boże, na wakacje, po prostu jest spotkanie z grupą parlamentarzystów z Malezji i muszę się udać na to spotkanie. W związku z powyższym, panie ministrze, ważna kwestia dotycząca osób pokrzywdzonych. Dzisiaj rano przeczytałam szokujący artykuł na temat ofiar przemocy domowej, szokujący, choć przecież uchwalaliśmy tutaj dość szumnie brzmiące ustawy dotyczące pomocy takim osobom pokrzywdzonym - w bardzo szerokim zakresie, bo miały być zespoły interdyscyplinarne, w zasadzie można powiedzieć, cuda na kiju - właśnie po to, żeby tym osobom pomóc. Dzisiaj wiemy, pokazują to statystyki, że one nadal są pozostawione samym sobie, tak naprawdę to rozpoczęła się nadprodukcja dokumentów, a realnie tym osobom absolutnie, szczególnie ofiarom przemocy domowej, nie pomaga się. Osób pokrzywdzonych innymi rodzajami przestępstw jest równie dużo. Idzie o to, że wciąż nie możemy dopracować się dobrego systemu pomocy ofiarom przestępstw. Czy państwo pracujecie nad takim systemem? Czy macie generalnie jakiś pomysł, bardziej kompleksowy? Myślę, że nie ominie to jednak ministra sprawiedliwości, będzie to spadać na ministra sprawiedliwości, ponieważ jest tutaj kwestia związana z całym systemem, też kwestia ustawy o pomocy ofiarom przemocy domowej. Niestety z tym minister pracy i polityki społecznej sobie nie poradzi. To jest pierwsza rzecz. I druga, panie ministrze, o którą chcę zapytać i też poprosić o odpowiedź. Mamy ustawę, ale też niestety ona nie działa i właściwie to każdy rząd za nią się zabiera, tylko ona gdzieś tam grzęźnie i tak naprawdę tej pomocy nie ma. Chodzi mi o pomoc prawną dla osób niezamożnych. Czy pracujecie państwo nad tym? (Dzwonek) Mówię, osób niezamożnych, nie ubogich, ponieważ wiemy, że profesjonalna pomoc prawna kosztuje, Polaków na to nie stać, a taki system został już ustawą określony, tyle tylko, że on wymaga dość gruntownej nowelizacji, przystosowania do obecnych czasów, bo przyjęto go bodajże przed trzema kadencjami. W związku z powyższym, panie ministrze, proszę o odpowiedź również na pytanie, czy pracujecie państwo nad sprawą pomocy prawnej dla osób niezamożnych. Dziękuję.
Mówca: Jacek Falfus
Data: 2013-07-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Mam pytanie do przedstawiciela wnioskodawców, ale również do pana ministra, w sprawie, którą zasygnalizował pan poseł Stanisław Pięta. Co w takiej konkretnej sytuacji, w której pokrzywdzony powoła pełnomocnika personalnego, adwokata lub radcę prawnego, ale jednocześnie pełnomocnika będącego osobą najbliższą i pełnomocnicy złożą rozbieżne wnioski dowodowe? Można sobie wyobrazić taką sytuację. Jest to pewnego rodzaju kolizja. Bardzo proszę o odpowiedź na to pytanie. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-07-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać, jaki będzie zakres uprawnień w procesie osoby najbliższej wskazanej jako pełnomocnik. Rozumiem, że w pierwszej instancji takie jak radcy prawnego i adwokata. Jednak czy po prostu to pełnomocnictwo będzie się mogło rozciągać także na sprawę apelacyjną czy kasacyjną? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marian Cycoń
Data: 2013-07-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam pytania do przedstawiciela posłów wnioskodawców. Pierwsze pytanie. Czy nie należy obawiać się, że możliwość powołania przez stronę procesową więcej niż jednego pełnomocnika z grona najbliższych może prowadzić do nadmiernego przedłużenia się czasu trwania postępowań sądowych? I drugie. Projekt ustawy zakładający możliwość uczestniczenia w procesie karnym osoby najbliższej pokrzywdzonemu to niewątpliwie propozycja wzmacniająca pozycję procesową pokrzywdzonego ze względu na wsparcie psychologiczne i decyzyjne. Czy jednak osoba najbliższa, będąca jedynym pełnomocnikiem, często niemająca odpowiedniej wiedzy prawniczej, mimo swych najlepszych intencji będzie w stanie skutecznie wesprzeć pokrzywdzonego? Czy nie będzie tutaj nierówności, jeśli drugą stronę reprezentuje profesjonalny adwokat? Dziękuję bardzo.
Mówca: Lidia Staroń
Data: 2013-07-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Właściwie na większość pytań odpowiedział tu już minister sprawiedliwości. Ja tylko uzupełnię, jeśli chodzi o te, które były kierowane do mnie. Oczywiście jest to zawarte w ustawie - tutaj odpowiadam na pytanie pana posła. Jest jeden pełnomocnik wskazany przez pokrzywdzonego przestępstwem, czyli jedna osoba najbliższa. A więc nie będzie tutaj zagrożenia czy też wątpliwości, które wskazywał pan poseł, dotyczących tego, że będzie kilku pełnomocników. Nie, jest jeden i tak to jest zawarte w projekcie. Oczywiście - że tak powiem - najważniejszą osobą, w imieniu czy też w interesie której powinno się to wszystko dziać, jest tu przede wszystkim osoba pokrzywdzona przestępstwem. Służy to temu, żeby wzmocnić jej pozycję, żeby po wszystkich przejściach czy właśnie po traumie po przestępstwie - to ona jest pokrzywdzona tymże przestępstwem - miała ona jak największe prawa. Osoba najbliższa jest po to, żeby w postępowaniu nie tylko była podporą emocjonalną, lecz także żeby mogła obok osoby najbliższej często właśnie jako pełnomocnik wyręczać ją, uczestniczyć w różnego rodzaju czynnościach postępowania przygotowawczego, badać czy pytać w jej imieniu o tok postępowania, a czasami nawet przy zeznaniach, kiedy jest bardzo często styczność z oprawcą, służyć też podporą psychiczną, jak również - nieobciążona tą traumą - mieć zupełnie inne, bardziej zimne podejście do tego, co się dzieje i co dotyczy właśnie tego pokrzywdzenia. Oczywiście obok radcy prawnego czy też adwokata może to być osoba najbliższa. Decyduje o tym pokrzywdzony. To on mocuje tę osobę jako swojego pełnomocnika i on decyduje, kto to będzie. Co do opinii prokuratora generalnego... Jeszcze tutaj króciutko powiem, że projekt z podobną zasadą, kierunkiem, zamierzeniem przeszedł już właściwie prawie całą drogę legislacyjną. Był tam wskazywany właśnie art. 51 § 3 K.p.k. W wyniku tego procesu, procedowania przy wszystkich opiniach pozytywnych co do potrzeby tej zmiany właśnie tam wypracowano, że musi to być art. 88, czyli ten pełnomocnik, a nie to zawężenie, które dotyczy osób nieporadnych w art. 51. Właśnie co do tej opinii prokurator generalny też absolutnie popierał tam to, żeby zapewnić osobom pokrzywdzonym możliwość efektywniejszej realizacji przysługujących im praw. Tę zasadę i tę zmianę popierał. I co jeszcze? Pan minister mówił tu już, że to wszystkie instancje, że to osoba najbliższa wskazana obok profesjonalisty, w sytuacji kiedy jest taka możliwość, a w sytuacji kiedy go nie ma, też jest to właśnie osoba najbliższa. Stanowisko rządu w tej chwili, jak powiedział pan minister, jest jeszcze - że tak powiem - przygotowywane. Natomiast co do tamtego projektu było ono, tak jak wszystkich klubów, pozytywne. Bardzo dziękuję wszystkim klubom za wystąpienia i za poparcie tego projektu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Michał Kabaciński (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-07-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Stanowisko Klubu Poselskiego Ruch Palikota odnośnie do projektu z druku nr 1537 Wysoka Izbo! Klub Poselski Ruch Palikota pozytywnie wyraża się o przedstawionej inicjatywie i będzie opowiadał się za skierowaniem projektu do dalszych prac w komisji.
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-07-26 (Sejm RP, kadencja 7)

1. Czy wobec kontradyktoryjności procesu karnego brak fachowości osób reprezentujących strony procesu nie stworzy nierówności między stronami? 2. Kiedy i w jakich okolicznościach strona nie będzie mogła wystąpić o ustanowienie pełnomocnika z urzędu? 3. Czy w praktyce gwarancyjne znaczenie przepisu art. 51 § 3 K.p.k. jest mało wystarczające? 4. Dlaczego postawiono prosty znak równości pomiędzy pełnomocnikiem w postępowaniu cywilnym (vide: art. 87 K.p.c.) a powodem cywilnym w postępowaniu karnym, gdzie postępowanie adhezyjne ma znaczenie drugorzędne wobec głównego nurtu procesu karnego? 5. Jak można obronić tezę, że osoba godna zaufania to każdorazowo profesjonalista o instytucjonalnych gwarancjach właściwej reprezentacji?
Mówca: Witold Pahl
Data: 2013-07-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska przedstawiam stanowisko w sprawie projektu ustawy z druku sejmowego nr 1496 o zmianie ustawy Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia. Jest rzeczywiście tak, że jeśli chodzi o standard dostępności wymiaru sprawiedliwości, bo mówiąc o wykroczeniach, pamiętajmy, iż sprawy o wykroczenia również stanowią bardzo istotny element szeroko pojętego wymiaru sprawiedliwości, mamy, analizując art. 45 konstytucji, kierować się zasadami sprawiedliwego i szybkiego rozpoznawania sprawy. A patrząc na treść art. 77 ust. 2 konstytucji, należy tworzyć prawo w taki sposób, aby nie stanowiło przeszkody w funkcjonowaniu obywatela w tej przestrzeni życia. Rozwiązania proponowane przez ministerstwo, w zdecydowany sposób sprawdzone zresztą w sądach powszechnych, w znaczący sposób te standardy konstytucyjne podwyższają. Należy także zwrócić uwagę na to, że obwiniony, pozbawiony wolności również będzie miał możliwość korzystania z pełni swoich praw właśnie tak, jak przedstawił to pan minister, poprzez możliwość zapoznania się z treścią rozprawy bądź z ustnym uzasadnieniem wyroku w zakładzie karnym, w którym odbywa karę. Należy także z dużym optymizmem popatrzeć na te rozwiązania w części dotyczącej odciążenia sądów od znacznej liczby tych spraw, które dzieją się w sądzie, jeżeli chodzi o kwestie dotyczące postępowań w sprawach o wykroczenia, dlatego że z pewnością taki tryb procedowania skróci rozprawy. Jeszcze jedna niezwykle istotna, ważna rzecz, to jest kwestia preasumpcji dowodowej. Ze swojej praktyki, z pracy w sądzie pamiętam, że były olbrzymie problemy dotyczące tego, co strony powiedziały, co strony miały na myśli, jakich użyły argumentów. Rzeczywiście dyktowanie przez sędziego protokolantowi wypowiedzi często chaotycznych czy też wynikających z pewnych emocji nie zawsze oddawało w pełni sens, istotę dowodów, argumentacji czy okoliczności faktycznych, jakie były przytaczane przez strony postępowania. Stąd też duża liczba wniosków o sprostowanie protokołu. To w konsekwencji decydowało o przedłużeniu postępowania, a często też stawało się podstawą do złożenia apelacji, a więc dzisiaj już kwestia tej rzeczywistej, tej bardzo racjonalnej i pozbawionej ryzyka procedury w zakresie oceny dowodów, preasumpcji dowodowej nie powinna mieć już takiego zakresu jak wcześniej, jeśli chodzi o konieczność dokonywania sprostowań. Dlatego też, pani marszałkini, Wysoki Sejmie, odnosimy się do tego z dużą aprobatą i prosimy o konsekwencję, dlatego że rzeczywiście środki przeznaczone na realizację tej inwestycji są bardzo duże - to 25 mln, docelowo ta kwota jeszcze się zwiększy - dają pewne gwarancje, iż ten system, również na tym poziomie funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, powinien się przyjąć, a gwarancje procesowe i standard konstytucyjny ulegną zdecydowanej poprawie. W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska wnoszę o skierowanie projektu do dalszych prac. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-07-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, druk nr 1496. Projekt przewiduje możliwość sporządzenia protokołu z rozprawy w formie elektronicznej za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk lub dźwięk i obraz. Myślę, że jest to rzeczywiście krok w dobrym kierunku, żyjemy w XXI w., technika poszła zdecydowanie do przodu. Myślę, że zdobycze nauki i techniki należy stosować również w procesach. Tak jak uzasadniał pan minister, na pewno ta forma sporządzania protokołu przyspieszy postępowanie, to jest jedna z zalet. Każdy, kto uczestniczył w procesie, wie, że sporządzanie protokołu przez protokolanta i dyktowanie protokołu przez sędziego powoduje, że ta rozprawa, po pierwsze, znacznie się wydłuża, po drugie, oczywiście taki protokół jest niedoskonały. Po prostu zapisane jest w nim to, co sędzia uzna za stosowne. W związku z powyższym dopuszczenie formy elektronicznej tę słabość protokołów pisemnych wyeliminuje. Z uwagi na te okoliczności Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość jest za skierowaniem projektu do dalszych prac legislacyjnych w komisji kodyfikacyjnej. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józef Zych
Data: 2013-07-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego, po zapoznaniu się z rządowym projektem ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, oświadcza, iż projekt ten popiera i weźmie udział w dalszych pracach legislacyjnych. Pan minister Chmielewski był uprzejmy bardzo dokładnie przedstawić Sejmowi to wszystko, co znajduje się w uzasadnieniu. Zarówno to uzasadnienie, jak i wystąpienie pana ministra w pełni nas przekonuje, jeżeli chodzi o celowość i słuszność takiej regulacji. Przed chwilą pan poseł Ast zwrócił uwagę na bardzo istotną kwestię, a mianowicie na problem sporządzania samego protokołu w czasie rozprawy. Otóż wielokrotnie okazywało się, że nie zawsze sędzia tak rozumiał wypowiedź samego obwinionego, oskarżonego w procesie, jak obrońca, który rozumiał to zupełnie inaczej. Gdy potem dochodziło do konfrontacji, okazywało się, że oskarżony czy obwiniony mówił: przecież zupełnie co innego miałem na myśli. To prowadziło do wielu nieporozumień. Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego popiera skierowanie projektu do odpowiednich komisji, zgodnie z wnioskami. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Dera
Data: 2013-07-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, druk nr 1496. Celem powyższego przedłożenia jest skrócenie czasu trwania postępowań sądowych w sprawach o wykroczenia oraz zredukowanie ponoszonych w związku z tym kosztów przez wprowadzenie do systemu polskiego postępowania w sprawach o wykroczenia protokołu z rozprawy w postaci zapisu dźwięku lub obrazu i dźwięku. Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Solidarna Polska zawsze będzie wspierał wszelkie starania, wszelkie zmiany, które mają przyspieszyć postępowania sądowe, gdyż przewlekłość postępowania sądowego jest główną bolączką polskiego wymiaru sprawiedliwości. W pełni popieramy to, co pan minister tutaj zaproponował. Jest to rzeczywiście rozwiązanie, które w kilku aspektach jest bardzo dobre. Zmniejszanie kosztów i czasu trwania to są oczywiście fundamentalne i podstawowe cele, co do tego nie ma wątpliwości. Dalsze prace powinny iść właśnie w tym kierunku. Pragnę również zwrócić uwagę na bardzo ważny element, jeżeli chodzi o odczucia obywatelskie, który jest związany z tym, że często przy tradycyjnym systemie protokołowania dochodzi do niejasności i konfliktów, gdyż sędzia źle zaprotokołował, protokolant źle zaprotokołował, w związku z tym są liczne interwencje. Wszelkie tego typu wystąpienia powodują oczywiście dalsze przedłużenie takiego postępowania. Teraz sprawa będzie czysta, jasna, przejrzysta. Każdy sięga do źródeł, źródło nigdy nie kłamie, jest czyste. Jak najbardziej jest to ruch w oczekiwanym kierunku, jeśli chodzi o samych sędziów, uczestników postępowania, adwokatów, radców prawnych i tych, którzy mają - nie wiem, jak to powiedzieć, bo w sprawach o wykroczenia nie jest to przyjemność, tylko obowiązek - taką sytuację, że muszą przed tym sądem jako obwinieni stanąć. Nasz klub będzie popierał to przedłożenie. Myślę, że nie jest to chyba kontrowersyjne rozwiązanie. Oby w jak najkrótszym czasie weszło ono w życie, gdyż w momencie wejścia w życie tej ustawy postępowania w sprawach o wykroczenia będą szybkie i jawne, a to jest chyba najistotniejsza rzecz do poprawy w polskim wymiarze sprawiedliwości. Panie ministrze, dziękujemy za to przedłożenie i mamy nadzieję, że w krótkim czasie postępowania w sprawach o wykroczenia będą szybkie i jawne. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Eugeniusz Tomasz Grzeszczak)
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-07-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytanie do artykułu, który jest istotą tej nowelizacji. W art. 37 § 2 jest mowa o tym, że z rozprawy sporządza się protokół utrwalający przebieg rozprawy za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk albo obraz i dźwięk oraz protokół pisemny. W związku z tym jest pytanie, czy odstępujemy od tej formy protokołu pisemnego, czy też nie. Czy ten protokół pisemny będzie równolegle sporządzany? Z tego przepisu wynika jednak, że tak. Skoro będzie sporządzany protokół pisemny, to jest kolejny przepis mówiący o tym, że sąd może sporządzić transkrypcję z części rozprawy zarejestrowanej w formie elektronicznej. Skoro jest protokół pisemny, to po co transkrypcja? W związku z powyższym prosiłbym o wyjaśnienie tych wątpliwości, panie ministrze.
Mówca: Jacek Falfus
Data: 2013-07-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Chciałbym zadać pytanie w odniesieniu do intencji wnioskodawców. Wiadomo, że zasadnicza kwestia to jest skrócenie procesów sądowych, ale w tych intencjach jest również m.in. celowe odstąpienie od pisemnego uzasadnienia wyroku i poprzestanie na jego pustym uzasadnieniu. Chcąc zadziałać w obronie strony, która będzie musiała się bronić w postępowaniu odwoławczym, pytam, czy nie jest to zbyt daleko idące rozstrzygnięcie mogące w jakiś sposób utrudnić stronie działanie obrony w postępowaniu odwoławczym. Bardzo proszę o uzasadnienie.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-07-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Bez wątpienia proces informatyzacji sądów jest dobry, rozpoczął go minister Ziobro, jak wiemy, a państwo go kontynuują. Mówimy dzisiaj o sprawach dotyczących wykroczeń. Jakie będą następne kroki ministerstwa? Kiedy będzie to już system powszechny, czyli dotyczący wszystkich postępowań? Czy państwo przewidują poszerzenie tej możliwości, żeby także i w innych sprawach z tego korzystać? Mój przedmówca już o to pytał, ale chciałbym prosić o doprecyzowanie, czy w takim wypadku nie będą już obowiązywać te protokoły, tylko zapisy, tak?