Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2012-01-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Przed zaprezentowaniem stanowiska klubu Ruch Palikota w sprawie pilnego projektu ustawy zawartego w druku nr 72 chciałbym podzielić się z państwem refleksją ogólną. My, posłowie Ruchu Palikota, wywodzimy się w znacznej mierze z grona polskich przedsiębiorców. Zanim znaleźliśmy się w tej sali, prowadziliśmy własne firmy. Firmy poddane szeregowi uwarunkowań wynikających z przepisów prawa podatkowego i innych przepisów. W określonych terminach zobowiązani byliśmy do składania najróżniejszych dokumentów. Jednodniowe uchybienie każdemu z ustawowych obowiązków wiązało się częstokroć z dotkliwymi karami i grzywnami. A jak wyglądała polska procedura legislacyjna wdrażająca dyrektywy unijne 98/26/WE i 2002/47/WE? Wdrażane dzisiejszą nowelizacją dyrektywy unijne powstały w znacznej mierze jako skutek kryzysu finansowego 2008 r. W uzasadnieniu wniosku wprowadzającego nowelizację obu dyrektyw Komisja Europejska napisała: Niedawne zaburzenia na rynku finansowym - mowa oczywiście o roku 2008 - dostarczyły dodatkowej argumentacji na poparcie niniejszego wniosku, ponieważ proponowane w nim rozwiązania przyczynią się w istotny sposób do wzmocnienia narzędzi służących do zarządzania niestabilną sytuacją i zaburzeniami na rynkach finansowych. I dalej: Państwa członkowskie przyjmą i opublikują najpóźniej do dnia 1 października 2009 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie zaczną stosować te przepisy od dnia 1 października 2010 r. Dziś jest 11 stycznia 2012 r. i od dnia uchwalenia nowelizacji obu dyrektyw przez Parlament Europejski minęły 32 miesiące - ponad 2,5 roku. Zwróćmy uwagę, że nowelizacje obu dyrektyw mają charakter bardzo techniczny i ani w roku 2009, ani dziś nie budziły jakichś specjalnych emocji i kontrowersji. Natomiast zdaniem Komisji Europejskiej są one istotne dla lepszego zarządzania niestabilną sytuacją na rynkach finansowych. Dziś mamy również niestabilną sytuację na rynkach finansowych, ale nowelizacje obu dyrektyw nie obowiązują nadal w Polsce i w Słowenii. 25 państw Unii Europejskiej dało radę, Polska i Słowenia - nie. Polskie Ministerstwo Finansów potrzebowało aż 16 miesięcy na przygotowanie projektu nowelizacji 3 ustaw związanych z dyrektywami unijnymi. Następnie przez 10 miesięcy trwały uzgodnienia międzyresortowe. W sierpniu 2011 r. uznano, że nie uda się uchwalić tej nowelizacji przed wyborami parlamentarnymi w październiku 2011 r. Teraz projekt nowelizacji trafił do nas jako pilny. Po 2,5 roku błąkania się po ministerstwach nagle nowelizacja staje się pilna. Dlaczego? Odpowiedź na to pytanie znajdziemy w Komisji Europejskiej. W połowie października 2011 r. Komisja Europejska wezwała Polskę i Słowenię do wdrażania przepisów dotyczących systemów rozrachunkowych i uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych na rynkach finansowych. W komunikacie Komisji Europejskiej czytamy: Skierowane do Polski i Słowenii wezwania mają formę uzasadnionej opinii, która stanowi drugi etap postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. W przypadku gdyby państwa te nie zgłosiły w terminie 2 miesięcy środków mających na celu pełne wdrożenie dyrektywy, Komisja może skierować sprawę do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i zwrócić się do niego o nałożenie kar finansowych. Stąd mamy pilny projekt ustawy. Czy ktoś w ministerstwie odpowiada za taki stan rzeczy? Czy ktoś poniósł jakieś konsekwencje kilkudziesięciomiesięcznych zaniedbań w pracy nad tą nowelizacją? Obawiam się, że nie. Szanowni państwo, jako Ruch Palikota jesteśmy w Sejmie, by tworzyć dobre prawo i aby dobrze tworzyć prawo. Omówiony pokrótce 2,5-letni proces wdrażania dyrektyw unijnych opisany w druku sejmowym nr 72 jest zaprzeczeniem dobrego tworzenia prawa. Jest kpiną z dobrego tworzenia prawa, uchwalanego pilnie pod groźbą kar finansowych i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Klub Poselski Ruch Palikota uznaje przepisy zawarte w nowelizacji ustaw w druku nr 72 za niebudzące zasadniczych kontrowersji. Jednak opieszały tryb procedowania nad tą nowelizacją jest dla nas nie do przyjęcia, zwłaszcza że od 2009 r. mamy tego samego ministra finansów, tego samego premiera i prawie ten sam rząd. Dlatego dajemy rządowi i szczególnie ministrowi finansów żółtą kartkę za opieszałość we wdrażaniu dyrektyw unijnych i jako klub opozycyjny będziemy głosować przeciw tej nowelizacji. Na zakończenie jeszcze w dużym skrócie zastrzeżenia Ruchu Palikota do konkretnych zapisów nowelizacji ustawy o niektórych zabezpieczeniach finansowych. Nowelizacja wprowadza zabezpieczenia finansowe w postaci wierzytelności kredytowych. W trakcie konsultacji Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych sugerował, aby w wykazie wierzytelności będących przedmiotem zabezpieczenia znalazła się informacja o jakości tych wierzytelności. (Dzwonek) Biorąc pod uwagę, że zabezpieczenia finansowe wierzytelnościami kredytowymi o wątpliwej jakości były w minionych latach przyczyną wielu kłopotów finansowych na świecie, postulat KDPW wydaje się jak najbardziej zasadny. Jednak Ministerstwo Finansów nie uwzględniło tej uwagi. Drugie zastrzeżenie dotyczy obowiązku uzyskiwania pisemnej zgody dłużnika wierzytelności kredytowej na udostępnienie informacji o wierzytelności przyjmującemu zabezpieczenie - w zakresie objętym tajemnicą bankową. Zapis ten może budzić niejasności interpretacyjne. Oznacza bowiem, że na wykorzystywanie informacji o wierzytelnościach kredytowych, w stosunku do których nie ma zastosowania tajemnica bankowa, nie ma konieczności uzyskiwania jakiejkolwiek zgody dłużnika wierzytelności. Sprawę tę podnosił podczas prac nad ustawą Związek Banków Polskich. Ustawa nie została uwzględniona w nowelizacji. Liczymy, że głosując przeciwko uchwaleniu nowelizacji w taki sposób, przyczynimy się do lepszego tworzenia prawa w trakcie VII kadencji Sejmu. Dziękuję. (Oklaski)