Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na początku chciałbym pozdrowić wszystkich tych, których nie wpuszczono na tę salę, bowiem władza czegoś się obawia. Chciałbym serdecznie pozdrowić wszystkich tych, którzy w liczbie kilkudziesięciu tysięcy osób przyjechali tutaj z całej Polski, pod Sejm, żeby walczyć o swoje prawa. Pozdrawiam przedstawicieli wszystkich - podkreślam, wszystkich - organizacji związkowych działających w Rzeczypospolitej, a więc reprezentantów branżowego ruchu związkowego z Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych, reprezentantów Forum Związków Zawodowych, a także oczywiście związku zawodowego ˝Solidarność˝. Pozdrawiam także setki, a może tysiące ściągniętych tutaj policjantów. Przybywa ich. Nie wiem, czego władza się obawia. Pozdrawiam policjantów, ale jednocześnie wyrażam wielką obawę - i solidaryzm z nimi - że będą oni w kolejce do zmian emerytalnych, że będą kolejnymi, którym ta ekipa, ta koalicja rządowa, zabierze dotychczasowe uprawnienia. Pewnie nie będzie to przed Euro 2012, bo po co ryzykować. Na pewno pomysły te pojawią się w formie stosownych projektów ustaw zaraz po Euro 2012. Pozdrawiam policjantów i deklaruję, że będziemy z wami. Byłem w tym czasie w tłumie i podeszli do mnie reprezentanci województwa świętokrzyskiego. Zaproponowali mi i poprosili mnie, żebym serdecznie podziękował - i pogratulował - posłowi Kopycińskiemu za wspaniałe, płomienne wystąpienie przeciwko ich interesom. Pozdrawiam z tej oto trybuny. Wysoka Izbo! Art. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi, że władza zwierzchnia w Rzeczypospolitej Polskiej należy do narodu. Naród sprawuje władzę poprzez swoich przedstawicieli lub bezpośrednio. Wychodzi na to, że naród stracił zaufanie do swoich przedstawicieli. Wychodzi na to, że naród zamierza sprawować władzę bezpośrednią właśnie w sprawie wieku emerytalnego, w sprawie swojej przyszłości. Wniosek 2 mln obywateli o referendum emerytalne jest swoistym wotum nieufności wobec rządzącej koalicji. Ewentualne odrzucenie tego wniosku będzie przejawem arogancji i lekceważenia wszystkich tych, którzy wnoszą o to referendum. Wiek emerytalny: solidarnie 67 lat. Pytam, dlaczego. Rządzący nie mają prawa zarządzić podwyższenia wieku emerytalnego. Przecież formacje te nie szły z tym programowym przesłaniem w kampanii wyborczej. Jeszcze w czerwcu, a więc tuż przed wyborami, pan Rostowski powiedział, że nie ma potrzeby wydłużenia wieku emerytalnego. Wyborcy uwierzyli. Okazuje się, że uwierzyli kłamcom. Dlaczego 67 lat, a nie 66 lat, 70 lat? 70 lat ładniej brzmi? Wiek emerytalny to nie ruletka, gdzie wygrywa każda wartość powyżej 65. Wiek emerytalny jest poważną sprawą dla każdego obywatela. (Oklaski) Środki emerytalne to są nasze pieniądze, gromadzone latami, dziesiątkami lat. To nie są pieniądze Donalda Tuska i pana Vincenta-Rostowskiego. Zresztą pan Vincent-Rostowski zbiera na innych kontach w innym kraju. Pewnie nie ma zaufania do polskiego systemu emerytalnego. Gratuluję dobrego samopoczucia. To nie są pieniądze do zamiatania pod dywan i do poprawiania relacji długu publicznego do produktu krajowego brutto. Kolejne rewelacje emerytalne, ogłoszone wczoraj przez liderów rządzących partii, a będące efektem rzekomo wielodniowych i wielogodzinnych rozmów, powalają na kolana. Mamy po prostu do czynienia z reformą wg Kiepskich, bo przecież nie wg poważnej koalicji. Mamy nowe pojęcie emerytalne: wcześniejsze częściowe emerytury. Ja bym tu jeszcze dopisał: wcześniejsze częściowe emerytury o wartości 50% emerytury głodowej. Premier Tusk przecież powiedział, że jeżeli nie wydłużymy wieku emerytalnego, to emerytury będą głodowe, a więc trzymajmy się tej zasady. Premier Tusk z Pawlakiem proponują wcześniejsze emerytury częściowe o wartości niższej niż świadczenia z pomocy społecznej. Ale tutaj jest zasadnicza różnica. Emerytury będą finansowane ze środków zgromadzonych przez emeryta, a pomoc społeczna to są środki publiczne, a więc pochodzące z budżetu państwa. A zatem interes podwójny. 13 lat temu, wprowadzając reformę emerytalną, ekonomiści i politycy przekonywali, że nowy system to sposób, by nasze emerytury stały się wyższe od dotychczasowych, nędznych wypłat z ZUS. I co? Ludziom wmówiono palmy, złudne nadzieje i obniżono im emerytury w majestacie prawa. Dzisiaj chyba dotarło do rządzących, że oszukano ludzi, że z tej głodowej emerytury nie da się przeżyć, więc wymyślono pracę aż do śmierci. Obecna propozycja rządu Donalda Tuska to dbanie przede wszystkim o interes prywatnych instytucji ubezpieczeniowych, otwartych funduszy emerytalnych, które w roku 2011 zarobiły 1,5 mld zł, mimo że wykreowały kilkunastomiliardową stratę. Gratuluję systemu emerytalnego i bronienia tego systemu. Czy należy się dziwić, że Donald Tusk nie chce zgodzić się na referendum? Wcale nie, bowiem jeszcze niedawno mówił, że nie będzie klękał przed bankierami, księżmi, związkami zawodowymi. (Dzwonek) Tak więc według premiera Tuska związki zawodowe to prawdziwy wróg państwa, winne tego, że mamy rekordowy dług publiczny i dziurę budżetową, winne afer hazardowych, winne podwyżek VAT, winne tego, że mamy najdroższy gaz w Unii, najdroższe paliwo, najdroższy przejazd za kilometr autostrady w Europie, że najdrożej buduje się autostrady, że rośnie bezrobocie, że rośnie zakres biedy, że zniszczono przemysł stoczniowy. Gratuluję dobrego samopoczucia. Nie mogę powiedzieć, że nie współczuję panu premierowi Donaldowi Tuskowi, że próbował nawiązać poważne stosunki z posłem Palikotem, a więc siłą rzeczy z posłem Kopycińskim. Przecież sam tego chciałeś, Grzegorzu Dyndało? I co? Ruch Palikota poprze Platformę Obywatelską. I na koniec, pani marszałek, chciałbym wręczyć jeszcze kilkaset podpisów osób, które popierają ideę referendum emerytalnego, które wręczono mi przed chwilą, jak byłem tam na placu. Dziękuję. (Oklaski)