PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Paweł Bauć
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Stoję przed trochę trudnym zadaniem, ponieważ złożony projekt obejmuje 4 punkty, w tym kwestię używania w nazwie przez Chrześcijańską Akademię Teologiczną słowa ˝akademia˝, a przez to oczywiście określenie swojego statusu akademickiego - myślę, że do 2016 r. uczelnia da sobie radę, więc już tak nie naciskała na to - i podwyższenia wskaźnika kosztochłonności o 50%, co wynika z tego, że niewielu chętnych chce studiować teologię i trudno w związku z tym utrzymać kadrę. Upomniano się też w pkt 3 o wyposażenie Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej, o siedzibę. Jak tutaj pani poseł sprawozdawca mówiła, wszystkie uczelnie publiczne, państwowe mają swoje siedziby, ta uczelnia akurat jest jedyną, która została aktem państwowym powołana, a jej nie posiada. Stąd potrzeba zwiększenia dotacji o środki niezbędne na pokrycie kosztów, które związane są z najmem. W efekcie prac i uzgodnień otrzymaliśmy projekt ustawy zaproponowany przez komisję w następującym brzmieniu: ˝Minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych i etnicznych może współfinansować działalność statutową Akademii˝. Szczerze mówiąc, nie bardzo wiadomo, jak ma się ten efekt do początkowo omówionych czterech punktów i problemów, które miały być rozwiązane tą ustawą. W efekcie końcowym jest to trochę sytuacja taka, jak z pewnej powieści - jak nie umrze, to żyć będzie. Mianowicie minister może współfinansować, tylko nie wiadomo, z jakich pieniędzy, w jaki sposób i na jakich zasadach. Są to oczywiście środki budżetowe, w związku z tym powstaje problem związany z zapisem w ustawach budżetowych, czyli korzystaniem z podatku. Trochę mi jest też przykro, że to jest twór, który wyszedł z komisji, której jestem przewodniczącym. Co prawda jako jej przewodniczący niewielki mam wpływ na treść, tylko komisja ma wpływ na treść ostatecznych sformułowań i kształt ustaw, jakie z niej wychodzą, i tutaj nie mogę krzyżem rzucić się w drzwiach, jeżeli uważam, że nie jest to... (Poseł Krystyna Łybacka: Ale prawosławnym...) Mógłbym tylko katolickim, bo nie mam poprzeczki... chociaż gdybym piszczel na piszczel położył, toby się udało. Tak że jakoś to tak się potoczyło. Wiem, że przedstawiciele Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej prowadzili i prowadzą rozmowy, bo są uprawnieni jako przedstawiciele uczelni publicznej, państwowej w pewien sposób do rozmów z rządem, aby problemy, które mają, były rozwiązywane, natomiast pozostawimy w rękach opozycji po prawej stronie, opozycji po lewej stronie i koalicji sprawę tej ustawy. Dziękuję.
Mówca: Henryk Smolarz
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wsłuchując się w słowa mojego przedmówcy z Twojego Ruchu, który wyrażał stanowisko klubowe, zrozumiałem dwie rzeczy. Pierwsza rzecz: bardzo starał się wypełnić 5-minutowy limit, więc ja od razu zapewniam, że nie będę tego czynił, i druga: nie padła jasna deklaracja, czy popiera, czy nie rozwiązanie wychodzące z komisji, której jest przewodniczącym. Ja, żeby rozwiać wszelkie wątpliwości, powiem od razu, reprezentując stanowisko klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego odnośnie do sprawozdania Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie (druki nr 1763 i 2063), że poprzemy to sprawozdanie i będziemy głosowali za przyjęciem projektu ustawy w wersji zaproponowanej i wypracowanej przez komisję. Co godne podkreślenia, dyskusja, jaka odbyła się podczas prac nad tym projektem, doprowadziła do kompromisu. To rzadka sytuacja w naszym parlamencie, że udaje się wypracować rozwiązanie, które zadowala przede wszystkim tych, których dotyczy, w tym przypadku Chrześcijańską Akademię Teologiczną w Warszawie - może nie całościowo, ale w głównych obszarach spełnia to oczekiwanie ze strony wnioskodawców i przedstawicieli akademii - a także otwiera drogę do realizacji dalszych założeń ustawowych, które nie znalazły się w omawianej ustawie. I to jest godne pochwały. Ja podkreślę również, że klub Polskiego Stronnictwa Ludowego zawsze w tego typu sprawach kieruje się polityką równości narodowej - wspieramy osoby należące do mniejszości narodowych, ich religię, język, tradycję i dziedzictwo kulturowe. Przykładem tego jest właśnie omawiany projekt ustawy o zmianie ustawy o Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, która w swoim drugim znaczeniu troszczy się o obywateli należących do tzw. kościołów mniejszościowych. Wyrażę również nadzieję, że uczelnia ta dalej będzie się rozwijać. Sposób kształcenia teologów różnych kościołów powinien ich jednoczyć i sprawiać, że uczelnia ta będzie unikatowa i wyjątkowa. Przy okazji złożę życzenia władzom uczelni oraz wszystkim współpracującym z Chrześcijańską Akademią Teologiczną, by w jak najszybszym czasie zaczęła ona dysponować własną siedzibą. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Włodzimierz Bernacki
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Proponuję spojrzeć na ten problem, który dotyka i będzie dotykał Chrześcijańską Akademię Teologiczną, z zupełnie innej perspektywy. Pan poseł Czykwin powiedział, że 1918 r. to był rok, w którym pojawił się Wydział Teologii Ewangelickiej, Studium Teologii Prawosławnej na Uniwersytecie Warszawskim. Szanowni państwo, po ponad 123 latach bytu pod zaborami odtworzono tradycyjny model uniwersytetu. Chciałbym tutaj z całą stanowczością powiedzieć, że rok 1945 to jest usunięcie z uniwersytetu Studium Teologii Prawosławnej przez władze komunistyczne. Chcę też bardzo wyraźnie powiedzieć, że 1954 r. to jest rok usunięcia Wydziału Teologii Ewangelickiej z Uniwersytetu Warszawskiego. W 1989 r. runął mur berliński. Panie profesorze, mija 25 lat od tych wydarzeń historycznych, a my ciągle tkwimy w tych zaszłościach, w tym, co zostało wprowadzone przez system komunistyczny w Polsce. Czy przy okazji tej dyskusji, dyskusji na temat Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej, nie powinniśmy zastanowić się też nad modelem, który został wprowadzony przez system komunistyczny w latach 50., system, który doprowadził do rozpadu tradycyjnego uniwersytetu? Przecież nasze miejsce w rankingach światowych właśnie wynika z tego, że w latach 40. i 50. uniwersytet został tak naprawdę zniszczony. Niestety, nie radzimy sobie z odbudową uniwersytetu po dzień dzisiejszy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Łybacka
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zacznę od odniesienia się do wypowiedzi pana posła Bernackiego, pana profesora. Otóż, panie profesorze, w jakimś sensie jesteśmy jednak wierni tradycji, jeśli chodzi o tę nazwę, dlatego że, jak pan profesor doskonale wie, Uniwersytet Jagielloński nosił nazwę akademii nie dlatego, że nie chciał być uniwersytetem, ale dlatego, że nie uzyskał zgody od papieża na wydział teologiczny. Zatem to, że to jest Chrześcijańska Akademia Teologiczna, nawiązuje w znaczącym stopniu do sytuacji naszej najstarszej uczelni wtedy, kiedy tego wydziału nie mogła uzyskać. Uniwersalizm jest oczywiście istotny dla uniwersytetu, w ogóle dla nauki, ale to jest zupełnie odrębna kwestia, o której musimy porozmawiać. Zresztą nie dalej jak jutro będziemy rozmawiali z jednej strony o nowelizacji Prawa o szkolnictwie wyższym, a z drugiej strony o roli nauk humanistycznych, które też mieszczą się w tym pojęciu uniwersalizmu naukowego i z nim się kojarzą. Pan poseł Woźniak powiedział, że bardzo żałuje, iż nie jest zachowana nazwa: akademia. Pan minister Ratajczak właśnie odpowiedział: jutro zaczynają się prace, a tam jest to forum, na którym moglibyśmy dyskutować, dlatego że to nie jest tylko problem ChAT-u z zachowaniem nazwy, to jest problem wielu uczelni, które tak naprawdę prowadzą działalność monotematyczną, a nie różnoraką. Może trzeba się zastanowić nad tym, czy nie zamienić dotychczasowego wymogu dwóch jednostek, które mają uprawnienia do nadawania stopnia doktora, żeby co najmniej jedna miała możliwość nadawania stopnia doktora habilitowanego. To jest rzecz do dyskusji właśnie podczas prac nad nowelizacją Prawa o szkolnictwie wyższym. Jestem porażona ekshibicjonizmem pana posła Baucia, który stwierdził, że nic nie może jako przewodniczący. Chciałabym pana posła zapewnić, że wiele może, a na pewno może wyrazić swój głos. Tego głosu nie wyrażał, głosował razem z nami wszystkimi. Mam nadzieję, że powtórzy to w piątek podczas głosowania i zagłosuje za przyjęciem tej ustawy. Raz jeszcze bardzo dziękuję wszystkim za pracę i proszę o przyjęcie sprawozdania. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Robert Biedroń
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! W takim składzie jeszcze nie widziałem przedstawicieli Ministerstwa Sprawiedliwości, bardzo się cieszę. Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Twój Ruch mam przyjemność przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o prawach konsumenta, druk nr 2076. W tej dyskusji, niestety, chyba będziemy się często powtarzali, bo ten projekt nie budzi wielu zastrzeżeń. Dotyczy on tak naprawdę implementacji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 83 z 2011 r., która jest fundamentem tego projektu. To nie jest jedyny dokument związany z tym projektem, ale ta dyrektywa jest fundamentem. Pan minister Węgrzyn przedstawił założenia tego projektu i prosił nas o szybkie procedowanie w tej sprawie. Ja jednak chciałbym przypomnieć, i na to zwrócił uwagę pan minister, że ta dyrektywa została przyjęta 25 października 2011 r., nie 25 października 2013 r., czyli rząd miał trochę czasu na to, żeby popracować nad tą dyrektywą. (Gwar na sali) Część tej ekipy, panie pośle. Tego czasu trochę było. Polska miała czas na wykonanie tej dyrektywy do końca ubiegłego roku, do 31 grudnia 2013 r. Ten czas, trzeba przyznać, nie został wykorzystany przez stronę rządową, ale myślę, że będziemy w stanie to nadrobić, bo projekt jest słuszny i bardzo ważny. On dokonuje wielu ważnych zmian dotyczących ujednolicenia przepisów odnoszących się do ochrony praw konsumenta. To jest kwestia, która przecież od dawna budzi w Polsce duże zainteresowanie. Mamy z tym wiele problemów, wiele nieścisłości. To także - o tym też wspominano - harmonizuje pewne kwestie na poziomie wspólnotowym. Tego typu projekt jest potrzebny, szczególnie że kwestia dotycząca na przykład zaufania konsumentów w zakresie zawierania umów, w zakresie stosunku konsument - przedsiębiorca wymagała doprecyzowania i to doprecyzowanie na szczęście jest w tym projekcie ustawy. Nie będę wchodził w szczegóły, tak jak powiedziałem, nie będę już powtarzał tego, co zostało powiedziane, bo szkoda naszego czasu. Klub Poselski Twój Ruch z przyjemnością będzie uczestniczył w pracach nad tym projektem ustawy. Jeżeli ten projekt ustawy zostanie poddany pod głosowanie, oczywiście będziemy go popierali. Mam takie wrażenie, że bardzo często mówię to w tę stronę, ale znów bardzo proszę: pracujmy, przestrzegając terminów, bo to jest kolejny projekt, który rzuca nam się do procedowania w ostatniej chwili, i prosi się nas o szybkie procedowanie. Bardzo bym prosił, szczególnie pana ministra Biernackiego i panów ministrów, których darzę szczególną sympatią i z którymi bardzo dobrze mi się pracuje, o to, żebyśmy zawsze mogli wcześniej dostawać te projekty. Serdecznie dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Paluch
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja mam pytanie oczywiście do pana ministra. Jak już wszyscy przedstawiciele klubów mówili, ustawa zawiera w zasadzie standardowe dla całej Unii przepisy, jest to wprowadzenie przepisów dyrektywy, która ujednolica sytuację konsumenta, wzmacnia pozycję konsumenta w relacji z przedsiębiorcą, ze sprzedawcą, z dostawcą, więc specjalnych kontrowersji wokół tego nie ma. Pytam więc, skąd się wzięło to opóźnienie. Ja rozumiem to, że pan minister sugeruje i prosi, żeby jak najszybciej skończyć prace, ale my posłowie - mówię za siebie, ale wiele koleżanek i wielu kolegów posłów podziela to moje zapatrywanie - jesteśmy już trochę zniecierpliwieni tą pracą pod presją. To są przepisy niebudzące wątpliwości. Kto konkretnie odpowiada za te opóźnienia, z czego one wynikły? Od 13 grudnia 2013 r. upłynęły już dwa miesiące. Ja bym chciała wiedzieć, kto odpowiada za to opóźnienie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Iwona Kozłowska
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Mam kilka bardzo szczegółowych pytań do pana ministra. Chciałabym się odnieść do rozdziału III ˝Obowiązki informacyjne w umowach zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa i na odległość˝. A mianowicie przedsiębiorca ma obowiązek poinformować konsumenta m.in. o kosztach zwrotu rzeczy, jeżeli ze względu na swój charakter rzeczy te nie mogą zostać w zwykłym trybie odesłane pocztą. Bardzo proszę o sprecyzowanie, jeżeli to możliwe, jakie to rzeczy nie mogą zostać odesłane w zwykłym trybie. Chciałabym się też odnieść do rozdziału IV ˝Prawo odstąpienia od umowy˝. Konsument może także odstąpić od umowy za pomocą elektronicznego wzoru formularza lub przez złożenie oświadczenia na stronie internetowej przedsiębiorcy. Moje pytanie jest takie. Czy posiadanie firmowego adresu e-mailowego przez przedsiębiorcę jest traktowane jako zapewnienie konsumentowi możliwości odstąpienia od umowy drogą elektroniczną? Dalej. Czy potwierdzenie przez przedsiębiorcę odbioru, otrzymania oświadczenia o odstąpieniu od umowy również może odbyć się drogą elektroniczną? A jeśli z przyczyn niezależnych od przedsiębiorcy (Dzwonek), na przykład awarii... Jeszcze chwileczkę, panie marszałku.
Mówca: Iwona Kozłowska
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

...odstąpienie od umowy nie dotrze w terminie ustawowym drogą elektroniczną, to czy to odstąpienie jest skuteczne. Czy odstąpienie od umowy będzie skuteczne, jeżeli konsument nie zachowa terminu 14 dni zwrotu rzeczy, a przedsiębiorca dochował wszystkich postanowień ustawy? Jeszcze tylko dwa pytania, panie marszałku. Kto pokrywa koszty oceny zmniejszenia wartości rzeczy, konsument czy przedsiębiorca? (Poseł Piotr Zgorzelski: I jeszcze jedno pytanie.) Jeszcze jedno pytanie. Tak, bardzo dziękuję. Proszę o zdefiniowanie i doprecyzowanie, cóż to znaczy: rzeczy, które zostają nierozłącznie połączone z innymi rzeczami? (Oklaski)
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przepisy rozdziału II projektowanej ustawy regulują przede wszystkim zakres i sposób realizacji obowiązków informacyjnych przedsiębiorcy wobec konsumenta w umowach zawieranych w sytuacjach typowych. Nie dotyczą więc obowiązków informacyjnych odnoszących się do umów zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa i na odległość i stanowią istotną nowość normatywną. Szeroki katalog informacji, których należy udzielić konsumentowi, oparty na przepisach rozdziału II dyrektywy o prawach konsumenta, ma ułatwić konsumentowi świadome podjęcie decyzji o ewentualnym zawarciu umowy. W związku z tym pytam: Czy katalog informacji, jakich winien udzielić przedsiębiorca konsumentowi, jest katalogiem zamkniętym i oznacza, że przedsiębiorca winien ich wszystkich udzielić bez względu na to, czy konsument o te informacje zapyta, oraz czy nieudzielenie przez przedsiębiorcę pełnej informacji określonej w ustawie może być podstawą do ewentualnych roszczeń konsumenta względem przedsiębiorcy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Joanna Bobowska
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Proponowane odstąpienie od umowy w terminie do 14 dni to, myślę, jest dobra informacja dla konsumentów. Natomiast te problemy konsumenckie często dotyczą możliwości zwrotu towaru, niejednokrotnie usługi, niekoniecznie wadliwej, i różna jest interpretacja poszczególnych firm handlowych i usługowych. Czy te zmiany, to dostosowanie ujednolica przepisy dotyczące zwrotu, regulujące zwrot towarów i jak dalece one są w tych zmianach ustawowych uszczegółowione, a może w innych aktach prawnych te kwestie są doprecyzowane? Drugie moje pytanie dotyczy instytucji parafinansowych, tych pożyczkodawców, którzy często w systemie argentyńskim, w sposób nieuczciwy (Dzwonek), proponują pożyczki i potem konsumenci czy odbiorcy mają problem z uzyskaniem faktycznych warunków, które są zmieniane w trakcie. Czy proponowane zmiany jakoś polepszą warunki potencjalnych pożyczkobiorców? Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Rzeczywiście to jest dobry projekt ustawy i nic dziwnego, że wszystkie ugrupowania go popierają, bo wszyscy jesteśmy konsumentami. W moim przekonaniu przynajmniej z dwóch powodów jest to warte rozpatrywania i poparcia. Po pierwsze, dlatego że takie same będą prawa konsumenta we wszystkich państwach Unii Europejskiej, po drugie, ważne jest chociażby to, że jest rozwiązana kwestia umów na telefon, bo czasami to było irytujące, że się zawierało umowę tylko na telefon. Chciałbym zadać dwa pytania. Pierwsze dotyczy regulacji sprzedaży wysyłkowej. Dzisiaj nie wiemy do końca, kto ponosi odpowiedzialność za ryzyko utraty, zniszczenia rzeczy przed dostawą, czy to jest odpowiedzialność sprzedawcy czy nabywcy, często się przenosi to na nabywcę. Czy taka regulacja jest w nowym projekcie? Druga kwestia dotyczy umów telekomunikacyjnych. Dzisiaj jest tak, że nawet jeśli podpisujemy umowę na czas określony, to trzeba na 30 dni przed tym terminem wypowiedzieć umowę, bo jeśli się jej nie wypowie (Dzwonek), to ta umowa będzie automatycznie przenoszona na kolejne okresy. Czy ta ustawa jest właściwa też do tych regulacji telekomunikacyjnych? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Polak
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jeśli ten projekt ustawy jest rzeczywiście tak dobry, jak mówił mój przedmówca, i gwarantuje bezpieczeństwo wszystkim konsumentom, to chciałbym zapytać, czy zagwarantuje również przyszłym klientom, konsumentom bezpieczeństwo finansowe, jeśli będą proponowane oferty, jak w przypadku jednego z banków, Getin Banku, polisolokat? Wiemy już, że w końcu stycznia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów nałożył stosowną, kilkumilionową karę na tenże bank za to, że, jak czytamy, klienci byli wprowadzani w błąd przy oferowaniu tychże polisolokat. Czy zapisy, które mamy w tym projekcie ustawy, zagwarantują w sposób bezwzględny bezpieczeństwo potencjalnych przyszłych klientów w tym segmencie rynku finansowego? Czy ta ustawa zabezpieczy ich przed tym, że ten bank czy inne banki będą naciągać klientów na te polisolokaty? (Dzwonek) W związku z tym chciałem zapytać, czy m.in. pod tym kątem projekt ustawy był konsultowany z UOKiK? Czy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w ramach prac nad projektem ustawy zabierał głos w tej sprawie i zgłaszał zastrzeżenia? Dziękuję.
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Zanim zadam kilka pytań merytorycznych, pragnę z tej trybuny stwierdzić, że tzw. wolność rynku, samoregulacja cen, nieliczenie się z konsumentem czy nabywcą otworzyły w Polsce tzw. wolnoamerykankę na zasadzie: róbta, co chceta, aby rząd miał spokój. Niestety, korzystali z tego wszelkiej maści oszuści i hochsztaplerzy. Nareszcie coś regulujemy. 1. Proszę o dookreślenie praw nabywcy lub konsumenta w przypadku umów zawieranych na odległość. 2. W jakich przypadkach w aukcji publicznej zwycięski oferent może odstąpić od zawarcia umowy? 3. Czy w jakikolwiek sposób, nawet fragmentarycznie, ustawę będzie można stosować przy obrocie nieruchomościami? 4. Jak kształtować się będzie kwestia odpowiedzialności przedsiębiorcy za jakość świadczenia? 5. Proszę o wyjaśnienie stosowania domyślnych opcji (vide: art. 11 ust. 2) projektu.
Mówca: Jarosław Rusiecki
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Jest to też istotne w poszukiwaniu dzieł skradzionych, których na owej liście jest ponad 10 tysięcy. Ze sprawozdania wynika, że są to cenne zbiory Bruegla, Rubensa i innych wielkich malarzy świata. Ustawa reguluje również status skarbu, który nie jest zabytkiem archeologicznym w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie zabytków. Skarbem będzie zatem rzecz o wartości materialnej, która była znaleziona w okolicznościach, które nie dają możliwości ustalenia właściciela. Znaleziony skarb będzie współwłasnością w równej części znalazcy i właściciela nieruchomości, na której rzecz znaleziono. Jeżeli rzecz jest zabytkiem, staje się wtedy własnością Skarbu Państwa, a znalazca, który tego dokonał, będzie mógł otrzymać nagrodę lub dyplom. Prawda, panie ministrze?
Mówca: Jarosław Rusiecki
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, pozwolę sobie stwierdzić, że Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość jest za dalszą pracą i dalszym procedowaniem nad tym projektem. Mamy kilka pytań dotyczących stanowiska Związku Powiatów Polskich. Dziękuję bardzo.
Mówca: Robert Biedroń
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Twój Ruch mam zaszczyt i przyjemność przedstawić nasze stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o rzeczach znalezionych oraz zmianie niektórych innych ustaw, druk nr 2064. Pozwólcie państwo, że nie będę powtarzał tego, co jest napisane w uzasadnieniu, bo znów idealnie przedstawił tę kwestię pan minister Kozdroń. Nie będę powtarzał za panią posłanką z Platformy Obywatelskiej czy za panem posłem, bo to, co jest w uzasadnieniu, jest dobrze znane, szkoda naszego czasu. Projekt jest słuszny, porządkuje wiele kwestii, zbiera do jednego aktu normatywnego wszystkie kwestie, które trzeba zebrać, dotyczy rzeczy znalezionych lub zagubionych, dostosowuje te kwestie do obecnych wymogów społeczno-gospodarczych, idzie w dobrym kierunku. Są pewne uwagi, które są zgłaszane przez różne instytucje, różne środowiska. To są uwagi, nad którymi trzeba się będzie pochylić podczas prac w komisji, ale nie warto tutaj tracić czasu pana ministra, Wysokiej Izby i pana marszałka na powtarzanie po raz szósty czy siódmy tego, co jest napisane w tym projekcie, po prostu szkoda naszego czasu. Mam osiem stron, na których te wszystkie kwestie są opisane, ale zmiłujcie się państwo, naprawdę to nie na tym polega. Jeżeli mamy uwagi, to je przedstawiajmy, a nie podkreślajmy po raz pięćdziesiąty, że będzie utworzony rejestr, nie powtarzajmy tego po raz szósty czy siódmy. Jeżeli będzie utworzony ten rejestr, a mamy do niego uwagi, to je przedstawiajmy. To jest mój apel. Nasz klub opowiada się za skierowaniem tego projektu do dalszych prac w komisji, będziemy nad nim procedowali, zgłaszali nasze uwagi, debatowali w komisji. Mam nadzieję, że w końcu uda się to wypracować, uporządkować te sprawy, zebrać je do jednego aktu, wszystkie dobrze opracować. Serdecznie dziękuję. (Oklaski)