Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Bardzo szybko przedstawię nasze stanowisko. Rok temu Klub Poselski Ruch Palikota złożył projekt zawarty w druku nr 239. Przytoczę tylko kilka fragmentów uzasadnienia tego projektu. Celem projektowanej ustawy jest zapewnienie swobody wyrażania myśli i okazywania swoich przekonań publicznie bez obawy przed byciem posądzonym o zniewagę funkcjonariusza publicznego. Przede wszystkim chodzi o pozytywne skutki społeczne umożliwiające swobodę wyrażania myśli w otwartej krytyce, która doprowadzi do prawdziwej dyskusji i wymiany poglądów politycznych bez obawy przed odpowiedzialnością karną. Projekt dotyczył między innymi całkowitego usunięcia art. 226 Kodeksu karnego razem z § 3. Podczas prac w komisji mówiliśmy, że możemy zrezygnować z usunięcia całego art. 226 na rzecz usunięcia chociażby § 3. Stanowisko rządu z 24 maja 2012 r. wobec tego projektu jest następujące. Dodam, że wybrałem tylko te kwestie, które dotyczą art. 226 § 3. Podstawowym celem takiej ochrony jest, cytuję, ochrona autorytetu instytucji państwowych. Zarówno w § 1, jak i w § 3 art. 226 chroniona jest działalność instytucji, w szczególności jeden z warunków tej działalności, jaki jest potrzebny do jej wykonywania - autorytet i powaga. Trzeci bardzo interesujący fragment brzmi tak: Biorąc pod uwagę powyższe, zakazy karne, które przewiduje art. 226 Kodeksu karnego zarówno w § 1, jak i § 3, należy uznać za zgodne z konstytucją i celowe, a wniosek, wedle którego jej stosowanie hamuje krytykę i utrudnia dyskurs polityczny, jest chybiony. W przypadku druku nr 1700, który dzisiaj jest przedmiotem naszej dyskusji, między innymi w uzasadnieniu formułuje się takie oto tezy: Powodem przedmiotowej regulacji jest brak uzasadnienia dla utrzymania szczególnej ochrony prawnokarnej przysługującej konstytucyjnym organom państwa na mocy art. 226 § 3 Kodeksu karnego. Projektowana regulacja w tym zakresie jest niezbędna i konieczna, zwłaszcza z perspektywy współczesnych poglądów na demokrację. Powszechny staje się pogląd, że organy demokratycznego państwa podlegają kontroli społecznej, co immanentnie wiąże się także z możliwością ich krytyki. Uchylenie powyższego przepisu może przyczynić się również do pełniejszego zapewnienia możliwości wyrażania poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji, gwarantowanej w art. 54 Konstytucji RP. Kolejny przykład tego, jak orzecznictwo w uzasadnieniu rządu było stosowane wybiórczo. Rok temu wszystkie orzeczenia były na niekorzyść naszego projektu. Co czytamy w tym uzasadnieniu? W swoim orzecznictwie trybunał stoi na stanowisku, że swoboda debaty politycznej stanowi podstawę funkcjonowania demokratycznego społeczeństwa, a zatem granice dopuszczalnej krytyki odnoszącej się do polityków są szersze i odnoszą się do osób prywatnych. (Poseł Robert Kropiwnicki: Ale wy chcieliście skasować § 1.) Cały artykuł. Biorąc powyższe pod uwagę, panie marszałku, jestem zadowolony i pełen podziwu, że ministerstwo skopiowało projekt Ruchu Palikota i złożyło go do laski marszałkowskiej, a dzisiaj pan minister przedstawił w sposób merytoryczny uzasadnienie wykreślenia § 3. Mam nadzieję, że w toku prac komisji, bo jesteśmy za skierowaniem tego projektu do komisji, będziemy szli jeszcze dalej, tak jak mówili moi przedmówcy. Żeby jednak podtrzymać tę bardzo dobrą współpracę, żebyście państwo nie musieli robić tego po cichu, sortować tego w Internecie, szukać tych projektów Ruchu Palikota na stronie internetowej, przekazuję (Oklaski) kilkadziesiąt projektów Ruchu Palikota. Proszę przekazać je na posiedzeniu Rady Ministrów. Proszę bardzo, bierzcie, róbcie z tym, co chcecie. To są gotowe prognozy, zmiany prawa i zmiany dotyczące gospodarki. Nie musicie się wstydzić, nie musicie tego ukrywać. Możecie powiedzieć wprost, że kiedyś takie propozycje były, Ruch Palikota je złożył, ale my je przyjmujemy, tak jak zrobiliście z tym projektem, bo to nie jest nic innego. Tylko jeszcze jedna taka uwaga na sam koniec... (Poseł Robert Kropiwnicki: Jest ogromna różnica między § 1 a całym artykułem.) Nie ma żadnej ogromnej różnicy. Ale co ma do tego § 1? Nasza poprawka dotyczyła całego art. 226. Podczas pracy w komisji mówiliśmy o tym, że możemy zrezygnować z § 1. Mówiliśmy o § 3. Opinia, stanowisko rządu w sprawie § 3 odnośnie do naszego projektu jest taka, jak przeczytałem: pełna krytyka, nie ma żadnej potrzeby, żeby stosować konkretnie taką zmianę, bo to są argumenty chybione. Po roku okazuje się, że jednak nie są chybione i są esencją demokracji. To jest przykład tego, że nie nadajecie się do rządzenia, bo wszystko, co robicie, to kopiujecie. Ale żebyście nie marnowali papieru na drukarce i żebyście nie musieli wertować Internetu, przekazuję te projekty. Dziękuję bardzo. (Oklaski)