Mówca: Izabela Katarzyna Mrzygłocka
Data: 2018-09-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie nowelizacji ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, druk nr 2351. Wysoka Izbo! Zgodnie z proponowaną nowelizacją pracownik inspekcji, czyli inspektor pracy, będzie musiał składać pisemne oświadczenie o prowadzeniu lub nieprowadzeniu przez osobę najbliższą w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego działalności gospodarczej, której przedmiot pokrywa się z przedmiotem kontroli prowadzonej w firmie. Chodzi zatem o informowanie o działalności gospodarczej prowadzonej przez bardzo szeroki krąg osób, tj. małżonka, rodzica, dziecko, rodzeństwo, powinowatego w tej samej linii lub stopniu, osobę pozostającą w stosunku przysposobienia i jej małżonka oraz osobę pozostającą we wspólnym pożyciu z inspektorem pracy. Cel nowelizacji, jakim jest przeciwdziałanie konfliktowi interesów inspektorów pracy, należy oczywiście poprzeć. Platforma Obywatelska popiera wszelkie działania, w tym inicjatywy ustawodawcze, które zmierzają do eliminowania lub ograniczenia zjawisk korupcyjnych. Projekt jest jednak nie do końca jasny i gorzej jest, jeżeli chodzi już o szczegóły. Przede wszystkim art. 115 § 11 Kodeksu karnego zakreśla bardzo szeroki krąg osobowy. Stąd rodzi się pytanie, czy nie jest on za szeroki na potrzeby nowelizacji. Czy inspektorzy nie będą mieć problemu z rzetelnym i odpowiadającym prawdzie podaniem wymaganych informacji? Przecież inspektor pracy może po prostu nie wiedzieć o działalności prowadzonej przez osoby z jego rodziny lub inne osoby najbliższe w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego, a przez to narazić się na negatywne konsekwencje ze strony pracodawcy. Na ten aspekt nowelizacji zwraca uwagę także rząd w swoim stanowisku. Ponadto pojawia się pytanie, czy obecnie obowiązujący art. 48 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, zakazujący pracownikom inspekcji wykonywania jakichkolwiek zajęć godzących w interes Państwowej Inspekcji Pracy lub niezgodnych z jej zadaniami, a także pozostających w sprzeczności z obowiązkami pracownika lub mogących wywołać podejrzenie o stronniczość czy interesowność, nie jest wystarczający w omawianym zakresie. Nie jest także jasne, jaką treść będzie miało oświadczenie, które ma być składane przez inspektorów pracy. Czy nie byłoby właściwe, aby projekt zawierał szczegóły tego oświadczenia i nie zostawiał dowolności głównemu inspektorowi pracy co do jego treści? Przynajmniej jakiś podstawowy zakres informacji, jakie będą w nim przewidziane, powinien być określony ustawowo. A może warto się w ogóle pokusić o wzór takiego oświadczenia? I na zakończenie sprawa niezmiernie ważna: krąg osób objętych nowelizacją. Dlaczego oświadczenia mają składać tylko inspektorzy pracy? Ustawa o Państwowej Inspekcji Pracy rozróżnia w art. 38 osoby wykonujące czynności kontrolne, czyli inspektorów pracy, od osób nadzorujących kontrolę, czyli przede wszystkim głównego inspektora pracy oraz jego zastępców, a także okręgowych inspektorów pracy i ich zastępców. Czy oni nie powinni też składać takich oświadczeń? Może to być bardzo istotne w szczególności przy rozpatrywaniu odwołań od decyzji inspektorów pracy czy też decyzji okręgowych inspektorów pracy. Transparentność działań powinna dotyczyć wszystkich zaangażowanych w proces kontrolno-nadzorczy. Myślę, że kierownictwo urzędu też nie powinno mieć nic do ukrycia, tak jak wymaga tego od podległych sobie pracowników. Jak wcześniej powiedziałam, Platforma Obywatelska popiera wszelkie działania zmierzające do eliminowania zjawisk korupcyjnych, jednakże proponowana nowelizacja wymaga doprecyzowania, dlatego w imieniu klubu parlamentarnego składam propozycje poprawek do procedowanego projektu. Dziękuję bardzo.