Mówca: Alicja Chybicka
Data: 2019-05-15 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałam powiedzieć parę słów na temat funkcjonowania Państwowego Ratownictwa Medycznego w świetle ostatnio wprowadzonych zmian. Dla przypomnienia chcę powiedzieć, że w skład tego systemu wchodzą zespoły ratownictwa medycznego: karetki S, czyli specjalistyczne, karetki P, czyli podstawowe, Lotnicze Pogotowie Ratunkowe oraz SOR-y, czyli oddziały szybkiego reagowania, które są przy większości wielkich szpitali. Państwowe Ratownictwo Medyczne działa w oparciu o ustawę z 8 września 2006 r. W zespołach specjalistycznych jeżdżą trzy osoby, tj. lekarz specjalista medycyny ratunkowej, ratownik i kierowca. Istnieje wiele wątpliwości po wprowadzeniu nowelizacji rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 15 lutego 2019 r., które zmienia rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego. Wprowadzone tam zmiany dotyczą warunków szczegółowych, jakie powinni spełniać świadczeniodawcy przy udzielaniu świadczeń gwarantowanych w trybie hospitalizacji planowej, i określa się równocześnie warunki właśnie dla owego transportu medycznego. Rozporządzenie ma związek z zamierzonym wprowadzeniem nowego świadczenia - osobno kontraktowanego przez NFZ transportu medycznego realizowanego w razie konieczności przewiezienia pacjenta między szpitalami. Sposób organizacji tego świadczenia zaproponowany przez resort zdrowia budzi duże wątpliwości. W tej sprawie wypowiada się prezes Polskiego Towarzystwa Ratowników Medycznych Jarosław Madowicz. Przyjęcie tej propozycji w ramach organizacji świadczenia transportu było oczekiwane, jednak ta propozycja, która, jeśli nie zostanie zmodyfikowana, stanie się rzeczywistością, wprowadzi chaos i postawi przed zarządzającymi podmiotami leczniczymi w zakresie hospitalizacji bardzo trudne, praktycznie niewykonalne zadanie. Chciałam się wypowiedzieć na podstawie własnych doświadczeń. Otóż karetki bardzo często przyjeżdżają z opóźnieniem, jest ich za mało. Za mało jest ratowników medycznych. Transport medyczny nie funkcjonuje tak, jak funkcjonować powinien. Nie będę już mówiła o SOR-ach. Wszyscy, którzy tego słuchają, doskonale wiedzą, że do tej pory nigdy nie było tak, aby pacjent umierał na SOR-ze nie doczekując się absolutnie pomocy. I nie dotyczy to osób w wieku podeszłym. To zjawisko dotyczy ludzi często młodych, ludzi mających uleczalne schorzenia, z którymi dałoby się coś zrobić. Stygmatyzowanie ludzi przez naklejanie im kartek, kto ma być obsłużony szybciej, a kto później - to przypomina czasy wojenne, gdzie segregowało się chorych w trudnych warunkach. Teraz nie mamy wojny. Dlaczego w okresie pokoju stawiamy pacjentom takie... Myślę, że jest tak dlatego, że ochrona zdrowia tak naprawdę nigdy nie była priorytetem, nigdy nie były łożone należyte środki na personel. Personelu jest w tej chwili za mało, zarówno lekarzy, jak i pielęgniarek. Dlatego też Państwowe Ratownictwo Medyczne, które wymaga dofinansowania, tak jak pozostałe obszary medycyny, funkcjonuje w tej chwili w oparciu o ludzi, którzy są na pewno doskonali i którzy starają się robić, co mogą. Jednak przy takim systemie działania owego ratownictwa te efekty są właśnie takie, jak widzimy: chory często długo czeka na karetkę, a na SOR-ze może umrzeć. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)