Mówca: Jarosław Żaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-08-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Drodzy Rolnicy! W tych dniach odbywa się wiele uroczystości dożynkowych. Winniśmy radować się i dziękować Bogu za dary zebrane na polach, za trud i poświęcenie, za piękne wieńce przygotowane jak co roku przez koła gospodyń wiejskich, które zachwycają bogactwem i precyzją wykonania przekazywaną z pokolenia na pokolenie. Jednak tę radość zasłaniają z roku na rok coraz ciemniejsze chmury kryzysu gospodarczego i społecznego oraz kolejne złe wobec Polski i polskiej wsi działania rządu. Drodzy Rolnicy! Ten rok, podobnie jak miniony, nie był dla was łaskawy. Zbyt długa zima opóźniła prace polowe i skróciła okres wegetacji, zaś zmowa cenowa na rynku zbóż, import taniego i zagrażającego życiu i zdrowiu nas wszystkich rzepaku z rejonu Czarnobyla nie tylko nie pozwalają na odrobienie strat, ale także doprowadzają rynek krajowy na skraj załamania. Brak reakcji w odpowiednim momencie na sytuację na poszczególnych rynkach rolnych, ostatnio na rynku zbóż czy rzepaku, doprowadził do drastycznej obniżki cen w stosunku do roku ubiegłego, o kilkadziesiąt procent również w stosunku do cen obowiązujących w tym roku w innych państwach UE. Nasze zboże jest tańsze średnio o 20%. Prowadziło to także do spekulacji. Sprowadzając tonę rzepaku do Polski, podobno tylko na różnicy VAT można było zarobić 200 zł. Brak spójnej polityki rolnej rządu destabilizuje funkcjonowanie rynków rolnych, a tym samym wielu rodzinnych gospodarstw, i niejednokrotnie przyczynia się do ich upadku, na czym w sposób oczywisty korzystają rolnicy z innych krajów. Coraz bardziej nachalnie deprecjonowane są polskie rolnictwo i polska wieś, będąca nośnikiem tradycyjnych wartości moralnych i patriotycznych. Rolnicy w kreowanej opinii - przez tak zwane media głównego nurtu - mają się świetnie, otrzymują dopłaty z Unii, opływają w dostatki i przywileje. Tylko skąd tyle problemów i biedy na polskiej wsi? Drodzy Rolnicy! Trud i poświęcenie w waszej pracy owocują chlebem na naszych stołach, zdrową żywnością - za co jesteśmy wam wdzięczni. Ale jest jeszcze coś równie ważnego, a może nawet ważniejszego. W tych trudnych czasach zauroczenia UE i niezauważania wielu niebezpieczeństw z tego wynikających rolnicy pozostali Polakami - dumnymi ze swych tradycji i tożsamości. Walczą nie tylko o godne warunki życia, pracy, ale, co najważniejsze, o polską ziemię, którą z taką łatwością sprzedaje się w obce ręce. 1 maja 2016 r. kończy się 12-letni okres ochronny, jeśli chodzi o zakup polskiej ziemi przez cudzoziemców, ustalony przed wejściem Polski do Unii Europejskiej. Od tej daty obywatele państw należących do Unii będą mogli kupować polską ziemię na tych samych zasadach, na jakich mogą ją nabywać polscy obywatele. Już teraz następuje niekontrolowany wykup ziemi przez tzw. słupy. Rzeczywistymi nabywcami ziemi są cudzoziemcy, którzy od 2016 r. będą te transakcje legalizować już na własny rachunek. Nie ma państwa bez ziemi. Nie ma narodu bez ziemi. Ziemia jest jednym z najważniejszych atrybutów państwa i to ona stanowi o jego istnieniu. Pozbawieni jej znikniemy wśród silniejszych od nas. Jakim krajem jest kraj, którego rolnik nie może wyżywić swego narodu? Jakim krajem jest kraj, w którym wykupuje się ziemię? To wszystko jest efektem prawie 6-letniej szkodliwej działalności rządu PO-PSL w zakresie rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich. To jest wynik wielu zaniedbań i nieudolności polityków PSL bezpośrednio odpowiedzialnych za tę dziedzinę polskiej gospodarki. Zamiast wspierać nasze rolnictwo przy każdej sposobności, reagować w odpowiednim momencie na sytuację na poszczególnych rynkach rolnych, negocjować i walczyć o sprawiedliwą wysokość środków na dopłaty bezpośrednie w nowej perspektywie finansowej na lata 2014- 2020, ich aktywność idzie w kierunku działań, których symbolem są Karapyta, Serafin i Śmietanko. Założenie, że wyrównanie dopłat dla rolników w UE jest nierealne, niewpisanie rolnictwa jako priorytetu podczas polskiej prezydencji w UE oraz uległość w negocjacjach spowodowały, że polski rolnik straci kilka miliardów euro w perspektywie 2014-2020. Pieniędzy na polską wieś będzie znacznie mniej. Parlament Europejski zgodził się na kwotę 36,3 mld euro. Niestety, minister Kalemba zrezygnował z walki o wyrównanie dopłat, przyjął do negocjacji kwotę 34,5 mld euro, a uzyskał tylko 28,6 mld euro. Polski rolnik będzie nadal dyskryminowany i uzyska niższe wsparcie niż rolnicy innych, znacznie bogatszych krajów Unii. Już wiadomo, że w latach 2014-2020 w przeliczeniu na hektar średnia stawka dopłat bezpośrednich dla polskiego rolnika osiągnie tylko 75% średniej unijnej. Tak PSL ˝walczy˝ o Polską wieś. Polska wieś jest biedna. Polscy rolnicy są dyskryminowani niższymi dopłatami bezpośrednimi przy wyrównanych już kosztach produkcji. Środki na rozwój obszarów wiejskich są dzielone niesprawiedliwie, korzysta z nich tylko niewielka część najbogatszych rolników, często związanych z PSL, często korzystają z nich także ci, którzy nie są rolnikami. Wieś jest okradana w podziale środków z budżetu krajowego oraz funduszy UE, np. tylko 10% Funduszu Spójności trafia na tereny wiejskie. Likwiduje się infrastrukturę wiejską, wiejskie szkoły, placówki poczty, posterunki Policji, likwidowane są połączenia komunikacyjne. Do tego jeszcze afery, krętactwa, nadużywanie władzy, nagrody, brak umiaru we wszystkim. Solidarna Polska będzie walczyć o zrównanie szans polskiego rolnika, o wsparcie w ramach dopłat bezpośrednich i na rozwój obszarów wiejskich w należnej Polsce wysokości. Będzie domagać się dopłat z budżetu krajowego dla rolników w latach 2014-2020, aby zwiększyć konkurencyjność polskiego rolnictwa i te niesprawiedliwe dysproporcje zniwelować. Ziemia będzie tylko dla polskich rolników poprzez wprowadzenie restrykcyjnych zasad nabywania ziemi rolnej i leśnej, tak jak to jest np. we Francji czy Danii, tak by dostęp do ziemi teoretycznie był równy dla wszystkich, ale w praktyce by ziemię mógł kupić tylko polski rolnik. Trzeba zaprowadzić porządek i normalność. I chociaż ten czas to czas radości i dziękczynienia za każdą jeszcze polską kromkę chleba, to jutro będzie czasem decyzji, jakiej Polski chcemy i czy w ogóle chcemy Polski. Przebieg posiedzenia