Mówca: Skarbu Państwa Mikołaj Budzanowski
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Pośle! Przed spółką PGNiG postawiliśmy trzy bardzo konkretne cele negocjacyjne, zanim spółka ostatecznie skierowała swój wniosek do Trybunału Arbitrażowego 20 lutego tego roku, czyli ponad 9 miesięcy temu, i jednocześnie rozpoczęła proces negocjacyjny w sprawie cen gazu na cały wolumen gazu rosyjskiego importowanego do Polski. Pierwszy cel negocjacyjny to obniżenie ceny gazu rosyjskiego importowanego do Polski do poziomu cenowego oferowanego za gaz rosyjski na rynku niemieckim, na innych rynkach zachodnioeuropejskich. To absolutnie kluczowa sprawa dla Polski, ponieważ faktycznie nasza cena gazu rosyjskiego, szczególnie przez cały 2012 r., znacząco odbiegała, powyżej 20%, od ceny za ten sam surowiec oferowany na rynkach zachodniej Europy. To pierwszy cel negocjacyjny. Drugi cel negocjacyjny był taki, aby tak obniżyć cenę gazu rosyjskiego, by można było następnie obniżyć również cenę dla odbiorców końcowych w Polsce. Dotyczy to bezpośrednio ok. 20 mln Polaków, którzy korzystają z gazu do ogrzewania kuchenek, wody i do ogrzewania swoich mieszkań bądź też domów. To był drugi cel negocjacyjny. Trzeci, bardzo istotny, już stricte związany z przepływami finansowymi, to zwrot przez Gazprom nadpłaconego rachunku na rok 2012. Byliśmy przekonani na samym początku tego roku, że ten gaz jest zdecydowanie za drogi, i w związku z tym w oparciu o zasadę retroaktywności domagaliśmy się zwrotu nadpłaconego rachunku za ostatnie 12 miesięcy. W wyniku tych 9-miesięcznych negocjacji pojawiało się wiele różnych nowych formuł cenowych, wiele różnych propozycji ze strony rosyjskiej. Większość z nich myśmy odrzucali, utrzymując w dalszym ciągu nasze postępowanie przed Trybunałem Arbitrażowym w Sztokholmie. W międzyczasie, właściwie w połowie procesu negocjacyjnego, pojawiła się bardzo ważna dla nas informacja, a mianowicie o wszczęciu postępowania antymonopolowego przez Komisję Europejską przeciwko Gazpromowi. Nastąpiło to w połowie września tego roku. Ostatecznie, biorąc pod uwagę zarówno proces negocjacyjny, jak i te wszystkie kwestie i zarzuty Komisji Europejskiej wobec Gazpromu, udało się doprowadzić do dobrego rezultatu w negocjacjach, akceptowalnego z punktu widzenia tych trzech celów negocjacyjnych. Po pierwsze, uzyskana została obniżka z poziomu 575 dolarów za 1000 m 3 do kwoty, która jest dzisiaj oferowana na rynku niemieckim, czyli w granicach ok. 450 dolarów za 1000 m 3 , a więc jeden bardzo konkretny, bardzo wymierny efekt. Drugim jest mianowicie obniżka cen dla odbiorców końcowych, która będzie wprowadzona od 1 stycznia 2013 r., więc za trzy tygodnie dowiemy się już precyzyjnie o skali tej obniżki, ale przede wszystkim, jeżeli chodzi o odbiorców końcowych, będzie to 10%. Taki obniżony rachunek od 1 stycznia przez kolejnych 12 miesięcy będzie funkcjonował w Polsce. Dla przemysłu ta obniżka będzie nieco mniejsza - tu mówimy też o innym wolumenie gazu dla polskiej chemii, dla przemysłu petrochemicznego, dla polskich rafinerii - niemniej jednak będzie bardzo odczuwalna dla przemysłu chemicznego, dla każdej z instalacji de facto oznacza o ok. 50 mln zł mniejszy rachunek finalny za gaz odbierany od spółki PGNiG, co jest bardzo istotne z punktu widzenia zysków operacyjnych dla branży chemicznej, petrochemicznej w Polsce. I trzeci, bardzo istotny element, właściwie kluczowy: udało się również doprowadzić do takiego momentu, kiedy strona rosyjska zobowiązała się, w oparciu już o tę nową formułę cenową, do zwrotu nadpłaconego rachunku za ostatnie 12 miesięcy, a to oznacza, że około 3 mld zł zostaną oddane do spółki za nadpłacony rachunek przez ostatnie 12 miesięcy. To ostatecznie w 2013 r. będzie oznaczało, że zamiast 15 mld zł, bo tyle musielibyśmy zapłacić za pełen wolumen 8,5 mld m 3 gazu importowanego z Rosji, zapłacimy około 12 mld zł, czyli o 3 mld zł mniej. To bardzo konkretna kwota, która o tyle jest dzisiaj ważna, że stoimy przed bardzo poważnym wyzwaniem inwestycyjnym, kapitałochłonnym, jeżeli chodzi o wydobycie węglowodoru w Polsce, przede wszystkim gazu konwencjonalnego i niekonwencjonalnego, i te pieniądze w większości zostaną zainwestowane w ten obszar wydobywczy na terenie naszego kraju, co również w związku z tym będzie wspomagać wzrost gospodarczy, bo nikt nie przewidywał, również w projektowaniu PKB na rok 2013, skali tych nowych inwestycji wydobywczych, które będzie przeprowadzał PGNiG. W sumie są to 3 mld zł więcej, a więc jest to bardzo ważne również z punktu widzenia obniżenia poziomu inwestycji w Polsce właśnie w tym trudnym, kryzysowym okresie. (Dzwonek) Podsumowując, bardzo pozytywnie oceniam ten nowy kontrakt gazowy, który będzie obowiązywać do 2022 r., natomiast myśmy bardzo precyzyjnie zastrzegli, że jeżeli dojdzie w międzyczasie do innych porozumień między niemieckimi odbiorcami gazu a rosyjskim dostawcą, w wyniku którego znowuż pojawi się duża różnica pomiędzy ceną gazu rosyjskiego oferowanego na polskim rynku i jego ceną na rynku niemieckim, to w związku z tym powrócimy do tych negocjacji już w 2014 r. i będziemy domagać się wówczas ewentualnie kolejnej obniżki. Dziękuję bardzo.