PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2015-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Szanowna Pani Minister! W sprawozdaniu za rok 2012 mamy informację, że za wydane zezwolenia na detaliczną sprzedaż alkoholu gminy uzyskały wpływy w wysokości 702 mln zł. Z tego ponad 49 mln zł przeznaczyły na prowadzenie profilaktyki w formie organizacji sportowych zajęć pozalekcyjnych. Akurat w 2001 r. udało nam się wprowadzić do ustawy kwestię przeznaczania środków na prowadzenie sportowych zajęć pozalekcyjnych jako element profilaktyki. Czy państwo mają analizę dotyczącą tego, na jakie elementy jest to przeznaczone? Krótko mówiąc, czy w ramach tych środków na sportowe zajęcia pozalekcyjne są opłaty i wynagrodzenia itd., czy są tam również ujęte zakupy sprzętu i środki przeznaczone na modernizację i remonty obiektów sportowych w ramach infrastruktury gminnej, służących do prowadzenia zajęć pozalekcyjnych? Kiedy wprowadziliśmy to rozwiązanie, został też uruchomiony fundusz zajęć pozalekcyjnych dla uczniów, na który przeznacza się część środków z reklamy piwa. Co roku wpływa na ten cel ok. 12 mln zł, z tych pieniędzy prowadzone są m.in. takie programy jak program nauki pływania dla dzieci klas I-III, prowadzone przez resort sportu i edukacji. W sprawozdaniu była mowa o tym, że w ostatnich latach znacząco wzrosła sprzedaż piwa, ale nie odczuwam tego, jeśli chodzi o wpływ z reklamy na fundusz, i nie widzę tego w statystykach. W związku z powyższym pytam: Czy system poboru dodatkowej opłaty jest nieszczelny, że wzrost środków na rzecz funduszu nie jest adekwatny do wzrostu sprzedaży? I ostatnia sprawa, bardzo istotna. Wielu przedsiębiorców przychodzących do mnie do biura mówi, że przepisy dotyczące wydawania pozwoleń są zbyt rygorystyczne. (Dzwonek) Spóźnienie się o jeden dzień z opłatą, nawet o 3 gr, powoduje natychmiastowe ustanie koncesji. W innych obszarach działalności gospodarczej nie ma czegoś takiego. W związku z powyższym proszę o analizę tego, żeby było to rozwiązane w cywilizowany sposób. Jeśli bank zawalił, środki za koncesję przyszły o 3 dni za późno, traci się tę koncesję. W związku z tym jest prośba o dokonanie analizy, żeby było tak, jak w innych obszarach życia, czyli jeśli ktoś jest spóźniony 2-3 dni, to płaci stosowne kary i odsetki, ale nie pozbawia się go możliwości prowadzenia jednego z elementów działalności gospodarczej. Dziękuję.
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2015-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Myślę, że trzeba tu ponownie wspomnieć o jednej sprawie związanej z reklamą. Reklama alkoholu jest w dalszym ciągu powszechnie obecna w środkach masowego przekazu, myślę tu przede wszystkim o reklamie piwa. Gdyby reklamę brać dosłownie, można byłoby dojść do smutnego wniosku, że tabletkę czy suplement diety konsument popije piwem, bo właśnie tego typu reklamy są najczęściej w naszych mediach. Jeżeli nie zrobimy czegoś w tej sprawie, to nie przełamiemy stereotypu, bo jest to pokazywane jako coś fajnego, przyjemnego i pozytywnego. A więc mam pytanie o podejmowane działania, aby zmniejszyć ilość tych reklam albo zaraz po nich promować, być może przez celebrytów, sportowców czy inne osoby, postawę niespożywania alkoholu, zwłaszcza w kontekście prowadzenia pojazdów. I jeszcze jedna sprawa. To jest właściwie bardziej pytanie do Policji, ale mam nadzieję, że państwo z PARPA jesteście na bieżąco i pewne informacje możecie nam przekazać. Zimą czy później, wiosną, a właściwie nie tylko, w II klasie licealnej odbywają się różne imprezy, tzw. osiemnastki. Wszyscy o tym wiedzą, nie wszyscy na nich są pełnoletni, ale nikomu nie przeszkadza, że wszyscy spożywają choćby po jednym piwie. Wie o tym Policja, wszyscy o tym wiedzą i nic się nie dzieje, nikt tego nie kontroluje, nikt tam nie wchodzi. (Dzwonek) Może zamiast ścigać restauratorów, często nieskutecznie, należałoby podjąć jakieś działania w tym zakresie? Myślę, że szybko można byłoby to ukrócić. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marcin Duszek
Data: 2015-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Minister! Czy ministerstwo dostatecznie nadzoruje działania Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, o której istnieniu mało kto z Polaków wie? Pragnąłbym z tego miejsca zasugerować, aby agencja lepiej tworzyła swój wizerunek w przestrzeni medialnej i w Internecie. Myślę tu o Facebooku i stronie internetowej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2015-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Wszystkim państwu, wprawdzie niezbyt licznie zgromadzonym, chciałbym serdecznie podziękować za dyskusję. Pani minister chciałbym podziękować za deklarację, że kolejne sprawozdania będą wpływały już w terminie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

1. W jakim stopniu - i czy w ogóle - nastąpiło ograniczenie szkód zdrowotnych wynikających z uzależnienia od alkoholu w odniesieniu do roku 2011? 2. Czy w okresie sprawozdawczym, tj. za rok 2011, wielkość spożycia alkoholu na jednego mieszkańca wzrosła, czy zmalała? 3. Liczba wykonanych orzeczeń za rok 2011, tj. o umieszczeniu w zakładzie stacjonarnym, wynosiła: 31 530. Skąd tak potężny skok w liczbie uzależnionych? 4. Czy działania Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych już się nie przeżyły, a może należałoby pilnie zastanowić się nad inną formułą instytucjonalnego oddziaływania i prewencji? 5. Na czym polega zwiększenie kompetencji osób zajmujących się pomaganiem dzieciom z rodzin z problemem alkoholowym w odniesieniu do roku sprawozdawczego 2012? 6. Czym należy tłumaczyć gwałtowny spadek w zakresie pobytu osób w zakładzie stacjonarnym z 31 530 w 2011 r. do 24 144 w roku 2012? 7. Dlaczego tak małe kwoty, 15 903 039 zł, przeznacza się na dożywianie dzieci, a środki te pochodzą z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych?
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Według danych statystycznych około 2% populacji, tj. ponad 600 000 osób, spełnia kryteria uzależnienia od alkoholu, a około 4% populacji (1,5 mln osób) to dorośli żyjący na stałe w otoczeniu alkoholika (współmałżonkowie, rodzice). Jest to więc ogromny problem społeczny, a biorąc pod uwagę wpływ na rodzinę alkoholików i w mniejszym stopniu uzależnionych, alkohol rujnuje życie co najmniej 6 mln rodaków. Z tego powodu w celu zwalczania problemu alkoholizmu rząd powinien postawić na autentyczną działalność wychowawczą i informacyjną skierowaną głównie do młodzieży i dzieci. Nie wolno zapomnieć o sprawie najważniejszej, jaką jest tworzenie warunków sprzyjających realizacji potrzeb. Zaspokajanie ich daje nadzieję na powstrzymywanie się przez młodych ludzi od spożywania alkoholu. Akcent jednak należy położyć na stworzenie nowego programu nauczania dla wielu przedmiotów w szkołach podstawowych, ponadpodstawowych i ponadgimnazjalnych. Należy ograniczyć dla tej grupy wiekowej dostępność alkoholu. Powinno się zwiększyć ilość kontroli w małych punktach sprzedaży. Dotyczyć to powinno szczególnie osiedlowych sklepów spożywczych i monopolowych. Uwzględnić w tym przypadku można nawet metodę prowokacji.
Mówca: Szymon Giżyński
Data: 2015-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Wysoki Sejmie! Dowodem na to, do czego prowadzi przyjęcie konwencji o przemocy wobec kobiet, i jak bardzo działa na rzecz tej przemocy progresywnie, jest szorstkie i wyartykułowane w niejasnym kontekście odezwanie się podczas dzisiejszej debaty sejmowej rozdrażnionego marszałka Radosława Sikorskiego do pani poseł Marzeny Wróbel: pani poseł, do mnie, proszę. Pragnę przy tym oświadczyć, iż jeżeli jeszcze raz pan marszałek w mojej obecności zwróci się do kobiety w podobny sposób, jak dzisiaj do pani poseł Marzeny Wróbel, to, adekwatnie do sytuacji, zacznę się zwracać do marszałka Sikorskiego nie: panie marszałku, lecz: panie marszałkini. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Waldemar Andzel (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie w sprawie 75. rocznicy pierwszej masowej deportacji Polaków na Sybir Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 10 lutego br. przypada 75. rocznica tragicznego dla narodu polskiego wydarzenia, jakim była pierwsza z czterech masowych deportacji ludności polskiej z terenów zajętych w czasie II wojny światowej przez Armię Czerwoną. Działalność ta etapami trwała do najazdu Niemiec na ZSRR w czerwcu 1941 r. W latach 1944-1946, po ponownym zajęciu ziem polskich przez wojska radzieckie, antypolska polityka represyjna była kontynuowana. Związek Sybiraków przyjmuje, że wywieziono w sumie 1,35 mln Polaków. Nie są to jednak dane pełne, gdyż jak dotąd nie udało się ustalić, ilu dokładnie Polaków zostało deportowanych. W nocy z 9 na 10 lutego 1940 r. rozpoczęła się pierwsza wywózka obywateli polskich w głąb ZSRR, która była zarazem najtragiczniejszą i najokrutniejszą z deportacji. Objęła ona głównie rodziny urzędników państwowych, m.in. sędziów, prokuratorów, policjantów, leśników, a także wojskowych i właścicieli ziemskich, czyli osoby, które uznane zostały za najbardziej niebezpieczne dla reżimu stalinowskiego. Szacuje się, że wywieziono wówczas z całych Kresów pomiędzy 140 a 220 tys. osób. Decyzję o deportacji wydała 5 grudnia 1939 r. Rada Komisarzy Ludowych. Przez następne dwa miesiące trwały przygotowania do jej przeprowadzenia, w czasie których sporządzano listy osób, które miały przymusowo opuścić Polskę. Sama deportacja odbyła się w strasznych warunkach, które dla wielu były wyrokiem śmierci. W czasie jej realizacji temperatura dochodziła nawet do -40°C. Ludzie byli zaskoczeni, w ogóle nieprzygotowani do tak ciężkiej podróży. Na spakowanie się dawano im od kilkunastu do kilkudziesięciu minut. Bywało i tak, że nie pozwalano zabrać ze sobą niczego. Deportowanych przewożono w wagonach towarowych z zakratowanymi oknami, do których ładowano po 50 osób, a czasami więcej. Podróż na miejsce zsyłki trwała niekiedy nawet kilka tygodni. Warunki panujące w czasie transportu były przerażające, ludzie umierali z zimna, głodu i wyczerpania. Tych, którzy zmarli w czasie transportu, NKWD wyrzucało na pobocza torów. Ci, którym udało się przeżyć podróż, zmuszeni byli do wycieńczającej pracy. Tym niewinnym ludziom, którzy wycierpieli tak wiele i stracili życie tylko dlatego, że byli Polakami, należą się nasza pamięć i nasz szacunek. Musimy dbać o to, by tragedia Polaków deportowanych w głąb ZSRR zapadła w pamięć kolejnych pokoleń.
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie ewentualnej kontynuacji strajku w JSW Dziś rozpoczął się 10. dzień strajku w kopalniach i zakładach Jastrzębskiej Spółki Węglowej. Pod ziemią strajkuje grubo ponad setka górników, na powierzchni - przeszło 1 tys. osób. Rano media podały, że po 15 godzinach negocjacji strony doszły do wstępnego konsensusu. Sporządzono i podpisano protokół uzgodnień i rozbieżności. Teraz dokument ma być przedstawiony radzie nadzorczej spółki oraz przez centrale związkowe - górnikom. To oni mają zdecydować, czy zakończyć strajk. Według moich informacji dyskusje wśród górników są bardzo burzliwe, a zdania mocno podzielone. Strona strajkująca zgodziła się na czasowe zawieszenie pewnych czynników płacowych, tak by poprawić kondycję finansową spółki. Nie został jednak spełniony najważniejszy i podstawowy warunek strajkujących - prezes Zagórowski nie został odwołany. To bardzo nie podoba się górnikom. Osobiście wydaje mi się, że załogi kopalń nie zdecydują o zakończeniu protestu. Piłeczka ciągle jest po stronie rządu. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pewnie już nikt nie wierzył, że kiedykolwiek odnajdzie się czaszka ostatniego z żołnierzy niezłomnych - sierżanta Józefa Franczaka, ps. Lalek. Jednak udało się. Jak poinformowały ostatnio media, Instytut Pamięci Narodowej odnalazł i zidentyfikował czaszkę sierżanta Franczaka. Okazało się, że czaszka znajdowała się w zbiorach Uniwersytetu Medycznego w Lublinie i w poprzedniej epoce była wykorzystywana do tzw. celów naukowych. Warto przypomnieć, że sierżant Franczak walczył jeszcze we wrześniu 1939 r., następnie przeszedł do konspiracji, w której pozostał po zakończeniu działań wojennych, i tym razem wziął udział w walce z władzą komunistyczną. Gdy w latach pięćdziesiątych rozbijano ostatnie oddziały partyzanckie, Józef Franczak był jednym z najbardziej poszukiwanych ludzi w Polsce. Zdradzony zginął 12 października 1963 r., odpierając ataki esbeków i milicjantów. Po śmierci mordercy odcięli żołnierzowi głowę, a sprofanowane ciało przekazali rodzinie. Odnalezienie czaszki bohatera to ogromny sukces, który pokazuje, że żmudna praca - nawet w przypadku mordowanych, przemilczanych przez dziesięciolecia i zakopywanych w nieznanych miejscach żołnierzy wyklętych - przynosi zaskakująco dobre rezultaty. Niestety, obecnie nie brak też ludzi i sił próbujących w tej pracy szkodzić. Kilka dni temu do budynku na warszawskiej Pradze, gdzie mieściła się ubecka katownia, wszedł deweloper i na początek nie wiadomo, gdzie zniknęło dziewięć par drzwi, na których zachowały się wyryte przez więzionych napisy. Budynek przy ul. Strzeleckiej ma nietuzinkową historię. Tutaj w latach 1944-1945 mieściła się Kwatera Główna NKWD w Polsce, a w okresie 1945-1948 areszt Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego. W piwnicach budynku w okresie stalinowskim więziono, brutalnie przesłuchiwano i mordowano żołnierzy polskiego podziemia antykomunistycznego. Ponadto - jak podkreśla prezes Fundacji Łączka - właśnie w części nieobjętej ochroną, do której wszedł prywatny deweloper, znajdują się najważniejsze świadectwa tamtych zbrodni; liczne wyryte w ścianach piwnicy klepsydry świadczą o tym, że to w nich przebywali najodważniejsi z odważnych bohaterów polskiej historii. Na podwórku i w piwnicach mogą także znajdować się szczątki naszych bohaterów. Wydarzenia na ul. Strzeleckiej pokazują, że naszym naczelnym zadaniem jest ochrona przed przypadkowym czy też świadomym zniszczeniem nielicznych pamiątek po ofiarach stalinowskich zbrodni, po żołnierzach wyklętych. Nie od dziś wiadomo, że największe sukcesy na tym polu ma Instytut Pamięci Narodowej, niemało zrobiły także najprzeróżniejsze stowarzyszenia, fundacje, jak również niektóre samorządy. A przecież o to wszystko ma zadbać państwo. W przeciwnym razie będą dewastować kolejne budynki dawnych esbeckich katowni, a na cmentarzach ofiar stalinizmu organizować wysypiska.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie w sprawie śmierci Andrzeja Kucharskiego, działacza opozycji demokratycznej w Rzeszowie Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! 21 stycznia 2015 r. zmarł w Rzeszowie w wieku 69 lat Andrzej Kucharski, znany działacz opozycji demokratycznej. Już jako student Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie brał czynny udział w protestach studenckich w marcu 1968 r., za co został relegowany z uczelni i powołany do odbycia służby wojskowej. W czasach tworzenia pierwszych struktur NSZZ ˝Solidarność˝ włączył się aktywnie w tworzenie komisji zakładowej ˝Solidarności˝ w przedsiębiorstwie Inwestprojekt. Po wprowadzeniu stanu wojennego działał w strukturach podziemnych związku. W lutym 1982 r. Andrzej Kucharski został internowany. Po zakończeniu internowania angażował się w wydawanie podziemnych pism, m.in. ˝Solidarność Zwycięży˝. Andrzej Kucharski współtworzył struktury ˝Solidarności Walczącej˝ w Rzeszowie. W czasach reżimu Jaruzelskiego był wielokrotnie aresztowany, zatrzymywany, przesłuchiwany, skazywany na kary grzywny. Był inwigilowany przez licznych funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa. Był zdecydowanym przeciwnikiem obrad okrągłego stołu w 1989 r. Działał czynnie w komitetach obywatelskich. Następnie wiązał się z ugrupowaniami narodowo-niepodległościowymi: Porozumieniem Centrum, Ruchem Trzeciej Rzeczypospolitej, Ruchem Odbudowy Polski i Ruchem Katolicko-Narodowym. Przez długi czas pozostawał bezrobotnym. Był częstym gościem mojego biura poselskiego. Wiedziałem o jego chorobie serca. Do końca żył problemami walki o sprawiedliwą Polskę. Angażował się w działania i akcje wyborcze Prawa i Sprawiedliwości. Był żegnany przez liczną grupę kolegów i przyjaciół ze środowiska solidarnościowo-niepodległościowego podczas pogrzebu na starym cmentarzu na Pobitnem w Rzeszowie. Cześć jego pamięci!
Mówca: Tadeusz Tomaszewski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoki Sejmie! Linia kolejowa nr 281 na odcinku Jarocin - Września - Gniezno jest linią zelektryfikowaną, dwutorową. Stanowi fragment ciągu komunikacyjnego nr 281 Oleśnica - Chojnice. Obecnie na tej linii nie są realizowane przewozy pasażerskie. Decyzja samorządu województwa jako organizatora kolejowych pasażerskich przewozów regionalnych o zawieszeniu w grudniu 2012 r. przewozów była konsekwencją niskich parametrów technicznych linii, tj. głównie prędkości, a co za tym idzie, małego zainteresowania podróżnych. Linia ta na całym odcinku ma charakter linii o znaczeniu państwowym i znajduje się w zarządzie spółki PKP Polskie Linie Kolejowe SA. Mając na uwadze znaczenie tej linii w systemie transportowym, nie tylko regionalnym, lecz także międzyregionalnym, zarządca linii realizuje pewne działania w celu poprawy bezpieczeństwa ruchu na odcinku Gniezno - Jarocin i likwidacji punktowych ograniczeń prędkości. Modernizacja tego odcinka linii jest przedmiotem przyszłościowego projektu pn. ˝Prace na liniach kolejowych nr 281, 766 na odcinku Oleśnica/Łukanów - Krotoszyn - Jarocin - Września - Gniezno˝. Projekt ten znajduje się na liście inwestycji priorytetowych o znaczeniu krajowym w dokumencie implementacyjnym do ˝Strategii rozwoju transportu do roku 2020˝. Planowane przez PKP Polskie Linie Kolejowe zadanie inwestycyjne ma na celu przywrócenie pierwotnych parametrów konstrukcyjnych linii, które umożliwiają poprawę sprawności funkcjonowania transportu kolejowego. Pozwoli to na skrócenie czasu przejazdu, poprawę oferty i zwiększenie konkurencyjności kolei, w tym usprawnienie przewozów w ruchu krajowym i regionalnym. Zadanie to zajmuje jednak bardzo odległą pozycję na liście rankingowej projektów - na łączną liczbę 61 projektów przedmiotowy projekt zajmuje pozycję 53. Kwestia usprawnienia tego ciągu komunikacyjnego nabiera szczególnego znaczenia w kontekście realizowanej przez koncern Volkswagen na terenie gminy Września inwestycji związanej z budową nowej fabryki samochodów dostawczych. Uwzględniając przewidywany termin uruchomienia fabryki w roku 2016 oraz rozwój gospodarczy tego terenu, zasadne byłoby podjęcie działań umożliwiających ponowne uruchomienie przewozów pasażerskich na odcinku pomiędzy Gnieznem a Jarocinem, z uwzględnieniem zapotrzebowania wynikającego z funkcjonowania nowej fabryki. Mając powyższe na uwadze, uprzejmie proszę panią minister infrastruktury o zajęcie stanowiska wobec powyższej sprawy.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W obecnej chwili jesteśmy świadkami jednego z największych kryzysów w polskim rolnictwie. Jest to fakt bezsprzeczny i niepodważalny. Nijak ma się on do lukrowanej wizji bogatego rolnika, który wspierany dotacjami unijnymi żyje sobie jak pan na włościach. Obraz zacisznej i spokojnej wsi Władysława Reymonta do świadomości Polaków próbuje wbić koalicja PO-PSL. Na to, niestety, w dużej mierze pozwalają media, które pomijając problemy rolnictwa, wychodzą z założenia, że nie ma co karmić społeczeństwa informacjami o dramatycznej sytuacji na wsi, bo przecież jest wiele innych problemów. Jednak rolnicy pozostawieni sami sobie, bez żadnego wsparcia ze strony rządzących i mediów znaleźli w końcu sposób, aby wykrzyczeć społeczeństwu swe dramatyczne położenie. Właśnie temu służą organizowane ostatnio protesty. Rolnicy coraz bardziej się zadłużają, zaciągają pożyczki, aby przetrwać trudny czas. Jednak na dłuższą metę takie działania mogą okazać się bezowocne, bo polski rząd działa zbyt opieszale. Tak więc rolnicy zaciągają pożyczki, płacą i płaczą, a problemy mnożą się i mnożą: ceny wieprzowiny i zbóż są poniżej kosztów produkcji, kary za nadprodukcję mleka wykańczają branżę mleczarską, do tego dorzućmy jeszcze rosyjskie embargo nałożone na polskich sadowników oraz niechęć Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozwiązywania problemów. Tak oto mamy gotowy przepis na zadłużenie rolników i upadek polskiego rolnictwa. Do czego to wszystko prowadzi? Za rok po polską ziemię rękę wyciągną cudzoziemcy, którzy od zrujnowanych finansowo rolników odkupią ją za grosze. Dla rolników będzie to ostania deska ratunku, a dla cudzoziemców będzie to bardzo dobra okazja do lokowania kapitału przy małym wkładzie własnym. Takiej sytuacji chciał uniknąć PiS. W Sejmie od 2 lat leży projekt ustawy naszego autorstwa dotyczący ograniczeń sprzedaży polskiej ziemi, ale w takiej sytuacji pewnie jeszcze długo poleży. Kasprowy Wierch, Polskie Koleje Linowe, Lasy Państwowe, a w niedługiej perspektywie wykup polskiej ziemi za grosze. Co będzie następne? Aż strach pomyśleć. Przebieg posiedzenia
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2015-02-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Sojusz Lewicy Demokratycznej w październiku 2014 r. złożył wniosek o przeprowadzenie debaty na temat sytuacji ekonomicznej w rolnictwie. Pan marszałek skierował wniosek do sejmowej komisji rolnictwa, aby ta wyraziła opinię na temat tego, czy jest zasadne, aby debata na temat rolnictwa odbyła się na sali plenarnej, czy też komisja mogłaby rozpoznać sprawę samodzielnie. Otóż nie zdarzyło się jeszcze w Sejmie - ja przynajmniej tego nie pamiętam, a trochę już tu pracuję - aby komisja przyjęła wniosek Sojuszu Lewicy Demokratycznej przez aklamację; chodzi o uznanie za zasadne, aby debata na temat rolnictwa się odbyła. W związku z powyższym, panie marszałku, ani ja, ani klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej nie widzimy potrzeby, aby odkładać tę debatę, tym bardziej że od złożenia naszego wniosku mija już czwarty miesiąc. Ponieważ sytuacja ekonomiczna się pogarsza, a także niezadowolenie rolników na wsi się potęguje, chciałbym i prosiłbym, aby pan marszałek uzupełnił porządek obrad o ten punkt. Być może pozwoli to na wyciszenie nastrojów na wsi. Pan minister rolnictwa powołał kilka zespołów do omówienia czy rozpoznania spraw związanych z sytuacją ekonomiczną rolnictwa, więc tym bardziej byłoby wskazane, aby te zespoły zapoznały się również i z tą debatą, która odbyłaby się na tej sali. Wprowadzenie tego punktu do porządku dziennego na następnym posiedzeniu będzie tzw. musztardą po obiedzie, gdyż zespoły te już przestaną pracować i opinia Sejmu w tej sprawie nie zostanie wysłuchana. Dlatego ponawiam wniosek i proszę pana marszałka o umieszczenie tegoż punktu w porządku obrad bieżącego posiedzenia. Dziękuję bardzo. (Oklaski)