PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marzena Okła-Drewnowicz
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Jednak jeśli temat dotyczy kobiet, ofiar gwałtu, to myślę, że dobrze byłoby mieć więcej pokory i tych kobiet posłuchać. Otóż właśnie ofiary gwałtu najwięcej pomocy przez ostatnie lata otrzymywały od różnych organizacji pozarządowych, m.in. od Centrum Praw Kobiet, które pomaga im od ponad 20 lat. I nie wiem, ale akurat pan minister zapomniał o tym, że właśnie po raz pierwszy w ubiegłym roku Ministerstwo Sprawiedliwości odmówiło dofinansowania właśnie Centrum Praw Kobiet. Pan minister raczył powiedzieć o Niebieskiej Linii. A czy to nie telefon, numer 22 668 70 00, nie działał przez 3 miesiące, przez 3 miesiące milczał? Kobiety, które znały ten numer telefonu, nie mogły pod ten numer zadzwonić. I czy to nie dlatego, że właśnie pański resort zabrał dofinansowanie na funkcjonowanie tego telefonu? (Dzwonek) I jeszcze inna rzecz. Panie ministrze, dlaczego pana resort nie protestował, kiedy minister Radziwiłł zabierał tabletkę ellaOne, która tak bardzo właśnie w sytuacji tragicznej...
Mówca: Marzena Okła-Drewnowicz
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

...pomagała natychmiast ofiarom gwałtu? (Poseł Monika Wielichowska: I konwencja antyprzemocowa, panie ministrze.)
Mówca: Anna Milczanowska
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Obszarem wymagającym wprowadzenia nowych regulacji prawnych poprawiających sytuację polskich dzieci jest procedura związana z wnioskami o wydanie dziecka w trybie konwencji haskiej z 1980 r. dotyczącej uprowadzenia dzieci za granicę. Celem ograniczenia ewentualnych krzywd polskich dzieci wskazane byłoby przyspieszenie tego rodzaju postępowań z jednoczesnym zadbaniem o właściwe merytoryczne przygotowanie sędziów orzekających w tych sprawach, np. poprzez wyznaczenie sądów, które będą się w tym specjalizowały. Liczba wniosków o wydanie dziecka z Polski w ostatnich latach gwałtownie wzrosła i zjawisko to wydaje się stałą tendencją. Czy ministerstwo analizuje przyczyny i skutki wzrostu liczby wniosków o wydanie dziecka z Polski? Czy i w jakim zakresie te postępowania są nadzorowane przez ministra sprawiedliwości? Czy ministerstwo rozważa podjęcie działań mających na celu skuteczne przeciwdziałanie ewentualnemu pokrzywdzeniu dzieci wskutek powrotu ich za granicę? Jeśli tak, to jakich działań i kiedy można spodziewać się ich wprowadzenia? Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Uściński
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękujemy, panie ministrze, za te naprawdę cieszące nas informacje dotyczące reformy. Cieszymy się, że państwo wreszcie staje za obywatelem. Ale z tą wcześniejszą kwestią wiąże się kolejne pytanie, którym chcemy uzupełnić naszą wypowiedź. Od dłuższego czasu w krajowych mediach pojawiają się informacje dotyczące niesprawiedliwego, krzywdzącego procederu odbierania dzieci polskim rodzinom przebywającym w innych krajach europejskich. Polskie Stowarzyszenie Rodziców przeciw Dyskryminacji Dzieci w Niemczech nagłośniło sprawę odbierania Polakom dzieci przez Jugendamt. Ale to nie jedyny taki przypadek. Podobne doniesienia docierają m.in. ze Szwecji i z Holandii. Wydaje się, że obecne formy wsparcia dla pokrzywdzonych rodzin znajdujących się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej są niewystarczające. Pytanie: Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie zmian prawnych umożliwiających lepszą ochronę tych rodzin, które przebywają za granicami, i większą pomoc dla nich? (Dzwonek) Jeśli tak, to jakie będą formy tego wsparcia i kiedy możemy się go spodziewać? Dziękuję bardzo.
Mówca: Urszula Augustyn
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Otóż temat, na który będziemy mówić, jest pani minister doskonale znany. Powiem szczerze, że bardzo się cieszę z obecności akurat pani minister Machałek, ponieważ prowadziliśmy debatę i w mediach publicznych, i indywidualnie, a także na specjalnie zwołanym posiedzeniu komisji edukacji i komisji rodziny. Przedstawialiśmy ten problem już od wielu miesięcy. Pani minister udawała, że słucha - przepraszam za słowo ˝udawała˝ - ale z tego udawania nic nie wyniknęło. To znaczy, rozporządzenie, które państwo zaproponowaliście, nie zmieniło się ani o jotę. I może uznałabym, że te piękne słowa wypowiadane przez panią minister w mediach o tym, jakie jest ważne to nauczanie włączające i jak to bardzo państwo wychodzą naprzeciw rodzicom, którzy mają dzieci z niepełnosprawnościami, wobec których orzeczono indywidualne nauczanie, że państwo naprawdę to rozumiecie i państwo naprawdę tym ludziom chcecie pomóc, a przynajmniej nie przeszkadzać. Bo do tej pory sytuacja wyglądała tak, że orzeczone przez poradnię nauczanie indywidualne mogło być realizowane w szkole lub w domu, czyli w środowisku dziecka. Teraz te słowa ˝w szkole˝ zniknęły. I co prawda, tu wielka chwała samorządom, które na granicy prawa robią, co mogą, żeby to nauczanie nadal w szkole się odbywało, niemniej niestety zgodnie z rozporządzeniem, które państwo wydaliście, to nauczanie może się odbywać w środowisku dziecka. Słowa ˝w szkole˝ zostały wyrzucone. Co więcej, te sytuacje, które do tej pory mają miejsce, a więc orzeczenia, które były wydane wcześniej, mają ważność tylko do końca roku szkolnego 2017/2018. I raz jeszcze chcę podkreślić, być może tego nie rozumiem, ale z całą pewnością nie rozumieją tego także rodzice, którzy i w mediach społecznościowych, i u nas w biurach poselskich pytają, co dzisiaj mają zrobić, kiedy poradnia nie może im wydać orzeczenia, że to nauczanie indywidualne może się odbywać w szkole, natomiast odbywać się może tylko w domu, co powoduje, że dziecko (Dzwonek) usunięte jest poza społeczność szkolną. Jest to segregacja, fatalna.
Mówca: Stanisław Tyszka
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Dobrze, dziękuję, pani minister. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej Marzena Machałek: ...mówią to dlatego, że nie rozumieją przepisów. Polecam ich przeczytanie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Gapińska
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani minister, jak słucham pani, to oczywiście słowa brzmią bardzo pięknie, szkoda tylko, że nie jest to wprowadzane w życie. To jest taka sama prawda jak to, kiedy państwo mówiliście, że będą dodatkowe miejsca pracy dla nauczycieli, a jak wiemy, wielu nauczycieli straciło pracę bądź pracuje na niepełnym etacie. To po pierwsze. Po drugie, jeśli pani mówi, że ten program, to państwa rozporządzenie nie jest realizowane, to przez kogo nie jest realizowane? Przez szkoły, które nie mają możliwości realizacji tego, czy też przez rodziców, którzy by chcieli, a nie mogą korzystać? Państwo wprowadziliście zapisy, o których myśmy mówili podczas posiedzenia i komisji, i tutaj na sali sejmowej, że będą nieczytelne i że właśnie w taki sposób będą realizowane. To po pierwsze. Po drugie, chcę pani minister powiedzieć, że jest wiele przypadków dzieci, np. mam taką informację z Katowic, są sytuacje, w których rodzice z różnych powodów, np. z powodów mieszkaniowych czy z powodu sytuacji rodzinnej, nie chcą, żeby dziecko miało realizowane nauczanie indywidualne, bo nie mogą na terenie (Dzwonek) domu, tylko właśnie w szkole. Państwo nie wyszliście naprzeciw potrzebom takich właśnie rodziców i tutaj zaklinanie rzeczywistości, pani minister, mówienie pięknymi słowami nic nie pomoże.
Mówca: Mieczysław Miazga
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Sezon urlopowy dla znacznej większości Polaków dobiegł już końca. Dla wielu był to czas podróży, w tym podróży po Europie. Tym samym pozwolę sobie zadać pytanie, które jest konsekwencją zgłaszanych do mojego biura poselskiego sygnałów i które dotyczy niezbyt miłego wymogu, zobowiązania, jakie było i jest obecnie nakładane na naszych obywateli w związku chociażby z podróżą własnym środkiem transportu i przekroczeniem granicy serbsko-macedońskiej. Szanowny panie ministrze, na jakiej podstawie prawnej pobierane są opłaty od obywateli polskich za tzw. zieloną kartę, która warunkuje wjazd do Macedonii? Zaznaczę, iż minimalna opłata wynosi 50 euro. Nie bez znaczenia pozostaje również sposób, w jaki poszczególne osoby przekraczające granicę są do tego niezbyt miłego obowiązku przymuszane, tj. zatrzymywane są przez służby graniczne paszporty, które można odebrać za okazaniem dokumentu potwierdzającego dokonanie czynności zakupu dodatkowego ubezpieczenia, tzw. zielonej karty. Tym samym moje pytanie brzmi: Czy znana jest panu ministrowi podstawa prawna dająca możliwość egzekwowania ww. opłat? Czy kraj czyniący starania o wejście do Unii Europejskiej, tj. Macedonia, może stosować względem obywateli polskich, obywateli państw członkowskich przepisy nakładające taki obowiązek? Czy w przypadku stwierdzenia braku podstaw prawnych powyższych działań Ministerstwo Spraw Zagranicznych zamierza podjąć właściwe działania w tym zakresie? Dziękuję.
Mówca: Jerzy Paul
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Coraz częściej do naszych biur zgłaszają się mieszkańcy zaniepokojeni źródłem pochodzenia pieczywa kupowanego w sklepach wielkopowierzchniowych, a wypiekanego na bazie głęboko mrożonego ciasta. Niepokój budzi L-cysteina, która jest jednym ze składników tego ciasta. W krajach Unii Europejskiej obowiązuje zakaz jej produkcji. Podobno w Rumunii mimo zakazów jest ona produkowana, a jej zakaz obowiązuje, ponieważ wytwarzana jest z ludzkich włosów, ptasich piór i świńskiej szczeciny. Problem polega na tym, że polskie prawo wymaga jedynie oznaczenia, że wypiek powstał z ciasta głęboko mrożonego, nie ma natomiast obowiązku podawania, z jakiego źródła, z jakiego kraju ono pochodzi. Dlatego mam pytanie: Czy istnieją instrumenty, które skutecznie zabezpieczają polski rynek przed importem ciasta głęboko mrożonego produkowanego na bazie ludzkich włosów czy piór?
Mówca: Dariusz Starzycki
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Polskie prawo nakazuje sprzedawcom oferującym tego typu produkty informowanie konsumentów o tym, że jest to produkt głęboko mrożony i jednocześnie informowanie o składzie tego produktu. O ile zdarza się, że faktycznie podawane są informacje, że pieczywo pochodzi z ciasta mrożonego, o tyle jednak rzadko pojawiają się informacje o składzie ciasta. W związku z tym: Czy istnieją metody weryfikacji spełniania obowiązków, które ciążą na sprzedawcach? Drugie pytanie: Czy ministerstwo planuje przeprowadzenie kampanii informacyjnej w ramach kampanii, które już są prowadzone, promującej zdrowy tryb życia i informującej o różnicach między pieczywem produkowanym z ciasta mrożonego a wytwarzanym w sposób tradycyjny? Dziękuję.
Mówca: Stanisław Tyszka
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję, panie ministrze. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia Marek Tombarkiewicz: ...to oczywiście rozpatrzymy możliwość przeprowadzenia jeszcze szerszej kampanii informacyjnej na temat... Jeszcze będzie czas przy pytaniach dodatkowych. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia Marek Tombarkiewicz: Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Bartosik
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W związku z tym, że są to produkty głęboko mrożone, chciałbym zapytać, czy kontrolowany jest sposób ich przechowywania, a przede wszystkim czas. Kolejne pytanie. Czy rzeczywiście w sklepach wielkopowierzchniowych egzekwowany jest ten przepis, który mówi o składzie tychże produktów, bo w praktyce tego nie widać? Jeszcze jedno pytanie, dotyczące tego, iż te polepszacze są już stosowane w herbatnikach i innych ciastkach. Czy przy tych produktach jest odpowiednia kontrola, nadzór, ale przede wszystkim czy jest na opakowaniach informacja, że te produkty powstały z dodatkiem tychże polepszaczy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Tyszka
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Tak. Dziękuję, pani minister. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej Marzena Machałek: ...i wykażmy cierpliwość, nie idźmy drogą na skróty, bo... Pani minister, dziękuję bardzo. Jeszcze będzie pani miała czas... Sekretarz Stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej Marzena Machałek: ...dzieci niepełnosprawne oczekują tego, byśmy naprawdę... ...na zamknięcie dyskusji. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej Marzena Machałek: ...dla nich pracowali. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Dariusz Piontkowski
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Po raz kolejny rozmawiamy tak naprawdę na ten sam temat. Kilkanaście minut temu skończyło się rozpatrywanie jednego z pytań bieżących w tej sprawie, rozmawialiśmy o tym także w maju i czerwcu. Wtedy pani minister tłumaczyła posłom totalnej opozycji obecnym na sali, na czym polega zorganizowanie nauczania dla dzieci ze specjalnymi potrzebami. Wyraźnie mówiła o tym, że nauczanie indywidualne dotyczy przede wszystkim dzieci chorych, tych, które ze względów fizycznych nie są w stanie uczęszczać na zajęcia szkolne i potrzebują edukacji w domu, spotkań indywidualnych z nauczycielem. Dla dzieci niepełnosprawnych, które ze względów psychicznych, ale i fizycznych są w stanie uczęszczać na zajęcia szkolne, przygotowano indywidualne programy terapeutyczne czy zindywidualizowaną ścieżkę kształcenia. Do państwa to nie dociera. Są jakby odpowiedzi dwie na taką sytuację. (Poseł Krystyna Szumilas: Do was nie dociera to, co ludzie mówią, rodzice, nauczyciele, dyrektorzy.) Albo państwo nie są w stanie zrozumieć, albo państwo nie chcą tego zrozumieć tylko i wyłącznie po to, aby wprowadzać chaos i prowadzić propagandę totalną. (Poseł Krystyna Szumilas: To wy wprowadzacie chaos.) Pani poseł, staram się pani nie przeszkadzać. Proszę również o to samo. Kultura na tej sali także obowiązuje. To drugie rozwiązanie pokazuje tylko wasz cynizm, to, że... (Poseł Krystyna Szumilas: Wy jesteście cyniczni.) ...dla osiągnięcia efektu propagandowego jesteście w stanie grać losem dzieci niepełnosprawnych, tych, które same nie są w stanie się sobą zaopiekować. Oszukujecie nawet przy liczbach bezwzględnych, chociażby przy subwencji oświatowej na dzieci niepełnosprawne, która zdecydowanie ulega powiększeniu.
Mówca: Krystyna Szumilas
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Otóż wy jesteście totalnie zadowolonym rządem, który nie słyszy, nie widzi. I lepiej nie mówcie, bo czym jest to, co mówicie, to już zobaczyliśmy przy zwalnianiu nauczycieli, przy chaosie, który panuje w szkole. Pani mówi, że rodzice wiedzą. To ja pani przeczytam zdanie matki 14-letniego Kuby: Moje 14-letnie dziecko wyszło z poradni ze łzami w oczach. Kuba dowiedział się, że rząd wprowadził przepisy, które zakazują mu nauki na terenie szkoły, ma uczyć się w domu. Nauczyciele będą przyjeżdżać do niego. W szkole ma się nie pojawiać. Rodzice dzieci objętych nauczaniem indywidualnym pod koniec wakacji dowiedzieli się, że ich dzieci nie mają wstępu na teren szkoły. I to jest fakt. To jest to, co się dzieje w polskim systemie edukacji. (Poseł Anna Kwiecień: Jaka to szkoła?) Moje chore dziecko - mówi matka Kuby - zostało oderwane od nauczycieli, których zna, od przyjaciół i kolegów, z którymi spotykało się codziennie, i zostało uwięzione w domu tylko dlatego, że jest chore. To nie są moje słowa, to są słowa rodzica 14-letniego Kuby, który dowiedział się pod koniec wakacji, że szkoła dla niego jest zamknięta. A jeśli chodzi o to, co pani minister mówi, to dyrektor szkoły ma sześć rozporządzeń, które zostały podpisane w ostatnich dniach szkoły, i nie ma ani grosza na to, żeby zorganizować w szkole dodatkowe lekcje dla dzieci (Dzwonek) niepełnosprawnych. Pani opowiada o fikcji, my opowiadamy o życiu. (Oklaski)
Mówca: Kornelia Wróblewska
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję, panie marszałku. Pani Minister! Tytułem sprostowania: my nie siejemy chaosu i nie straszymy rodziców, próbujemy zadać pani i rządowi pytania, z którymi do nas zgłaszają się rodzice, bo albo nie rozumieją tego państwa poprawiania prawa i porządkowania, albo nie rozumieją tych przepisów, albo spotykają się po prostu z inną rzeczywistością w szkołach. Pierwsze pytanie. Mówimy o dodatkowych wagach przewidzianych na organizowanie indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego w szkołach. Stawiam pytanie: Kto kontroluje to, jak są wydawane te pieniądze? Jest bowiem wiele szkół, jest wiele takich przypadków, kiedy rodzice mają świadomość, że za ich dzieckiem trafiają do szkoły ogromne pieniądze, ale nigdy tych pieniędzy wydawanych na swoje dziecko nie widzieli. Po prostu są takie sytuacje, że szkoła przyjmuje pieniądze i w jakiś sposób tak je wydatkuje, że te pieniądze nie trafiają do konkretnego dziecka. Skoro dyrektor placówki powinien umożliwić uczniom objętym nauczaniem indywidualnym uczęszczanie na niektóre zajęcia z grupą rówieśniczą, to jak można rozwiązać problem transportu uczniów w obie strony? Kto jest za to odpowiedzialny? Kto taki transport powinien sfinansować, czy placówka, czy opiekun? Co przewiduje się w przypadku, gdy jedna lekcja wypada rano, a druga po południu? Czy dziecko miałoby wracać na ten czas do domu, czy czekać w szkole w przepełnionej świetlicy? Kto i w jakim zakresie sprawowałby opiekę nad tymi dziećmi w czasie między jednymi a drugimi zajęciami? Czy szkoły są przystosowane, czy są przystosowane sale, czy jest miejsce na wymianę pieluch w przypadku takich dzieci, które bardzo często potrzebują tego rodzaju pomocy? (Dzwonek) Czy mamy kadrę wyspecjalizowaną do tego, żeby zajmować się tymi dziećmi? Takich bardzo szczegółowych pytań jest cała masa, pani minister. Będę wdzięczna za odpowiedź. (Oklaski)
Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Chciałbym zapytać panią minister, dlaczego zdecydowaliście, że koszt dowozu będzie refundowany gminom tylko w przypadku, gdy dzieci będą dowożone do najbliższej placówki, a nie do placówki wybranej przez rodziców, tej, która najbardziej odpowiada, bo rodzice mają taką możliwość, że mogą wybrać placówkę, która najbardziej im odpowiada. Jaka jest tego przyczyna i czy to jest dobre rozwiązanie? I druga rzecz, drugie pytanie, bardziej ogólne, dotyczące osób niepełnosprawnych. Myślę, że to powinno wybrzmieć tutaj dzisiaj przy okazji tej dyskusji i osoby odpowiedzialne powinny to usłyszeć. Otóż w kampanii wyborczej obiecywaliście państwo z PiS-u, że uzawodowicie opiekunów osób niepełnosprawnych. Dzisiaj sytuacja jest taka, że osób starszych niepełnosprawnych przybywa z roku na rok, wydłużają się kolejki w ZOL-ach, co naprawdę stanowi duży problemem dla społeczności lokalnych, dla osób opiekujących się osobami starszymi niepełnosprawnymi. Czy państwo zamierzacie rozwiązać ten problem, czy była to tylko obietnica wyborcza? Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Cicholska
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Niepełnosprawność jest stanem, a nie chorobą. W takim przypadku rozwiązania muszą być elastyczne. Dziecko z niepełnosprawnością powinno po prostu przebywać z rówieśnikami w szkole. Jeżeli jest potrzeba, dziecko powinno mieć dostosowane zajęcia, zajęcia rewalidacyjne, zajęcia z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej czy też z udziałem nauczyciela wspomagającego. Pani minister, czy są w budżecie środki na to, żeby realizować zajęcia w formie indywidualnej, a nie tylko w formie nauczania indywidualnego? Dziękuję. (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Joachim Brudziński)
Mówca: Ewa Drozd
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Nie wystarczy apelować ani ładnie mówić o swoich marzeniach, o szkole włączającej, ani nawet zapisać je w nieprecyzyjnych rozporządzeniach. Raczej powinny one być oparte na wnikliwych analizach i realnych podstawach do ich realizacji. Niestety tak nie jest. I nie dość, że nic dobrego one nie wniosły, to jeszcze - jak to jest w waszym zwyczaju - zniszczy to, zamiast udoskonalić, dotychczasowy wieloletni dorobek. Wiem, co mówię, pani minister, bo sama przez wiele lat przygotowywałam placówkę do integracji po to, by nie tylko okazjonalnie, ale i w jak najszerszym zakresie dzieci posiadające orzeczenia mogły realizować obowiązek szkolny, czuć się pełnowartościowymi członkami społeczności szkolnej, bo to jest ważny element w ich edukacji. Dziś zamknęła pani im do tego drogę. Czy pani minister wie, że są uczniowie klas integracyjnych, którzy będą musieli przerwać swoją edukację, ponieważ otrzymali orzeczenie z poradni po 1 września tego roku? Czy pani wie, że przerażeni rodzice, zdezorientowani, częściej wybierają pewne nauczanie indywidualne w domu niż niepewną indywidualną ścieżkę rozwoju uzależnioną od możliwości finansowych, infrastruktury danej placówki i gminy (Dzwonek), a także uznaniowo od dyrektora? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Katarzyna Lubnauer
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie i Panowie Posłowie! Panie Marszałku! Przede wszystkim błędem było wprowadzenie nowego rozporządzenia w momencie, gdy panuje ogólny chaos wynikający z całej reformy edukacji. Błędem jest pogłębianie tego chaosu poprzez wprowadzanie rozwiązań, które dotychczas nie były wypróbowane. Rozumiem, że to wszystko nakłada się na siebie. Każdy wie, że los dziecka, które jest niepełnosprawne, już z powodu tej niepełnosprawności, jego choroby, jest trudny. Utrudnianie tego jeszcze ze względu na niemożność jego kontaktu z rówieśnikami, niemożność uczestniczenia w życiu szkoły nawet w tak ograniczonej postaci jak obecność na niektórych lekcjach jest zasadniczym błędem. Ja rozumiem, że czasami jest w ten sposób, że dobrymi chęciami jest wybrukowane piekło, że być może intencje twórców tego rozporządzenia były zupełnie inne, ale znamy efekty. Wiemy już, że zgłaszają się rodzice, którzy mówią wprost, że dostali decyzję, że ich dziecko nie będzie mogło brać udziału w zajęciach w szkole, że oni są bardzo tym zaniepokojeni. W związku z tym chciałabym zadać pytanie, które nie ma charakteru politycznego, ale jest czysto konstruktywne. Czy mają państwo zamiar zmienić to rozporządzenie i dostosować do oczekiwań rodziców? Czy mają państwo zamiar tak dostosować stan rzeczy, żeby w jak największym stopniu dzieci mogły uczestniczyć w zajęciach w szkole, jeżeli tylko ich zdrowie to umożliwia? Czy państwo chcą wyciągnąć wnioski z tego, co się w tej chwili dzieje, z tych uwag, które mają rodzice? I kiedy państwo mają to wszystko zamiar zrobić? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Genowefa Tokarska
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Sprawy dzieci niepełnosprawnych są mi bardzo bliskie. Utrzymuję, można powiedzieć, stały kontakt z rodzicami dzieci niepełnosprawnych, stąd pytania, które zgłoszę, pochodzą właśnie od rodziców dzieci niepełnosprawnych, ale również od pracowników poradni, a także szkół. Pierwsze pytanie: Czy prawdą jest, że rząd zamierza szukać oszczędności w subwencjach na kształcenie dzieci i młodzieży z niepełnosprawnościami, zmniejszając tzw. wagi subwencji, podobnie jak zostało to już uczynione z subwencjami na takie dzieci w przedszkolach? Drugie pytanie: Czy istnieje w ogóle możliwość korekt nowego Prawa oświatowego i rozporządzenia minister edukacji narodowej z 7 sierpnia przywracających zasady kształcenia uczniów z niepełnosprawnościami sprzed reformy? Muszę powiedzieć, że rodzice byli zadowoleni z tamtych zapisów ustawowych. I trzecie pytanie: Z jakich środków będą finansowane opinie poradni psychologiczno-pedagogicznych, na podstawie których prowadzona będzie indywidualizacja nauczania? Słuchałam uważnie odpowiedzi pani minister na kolejne pytania i naprawdę są one bardzo ogólnikowe. (Dzwonek) Pani minister nie odnosi tego do ustawy, rozporządzeń i pozwala tym sposobem na luźną interpretację, a tak naprawdę już nie tylko kwestia zaufania wchodzi w rachubę, ale ustanowione prawo. Dziękuję bardzo. (Oklaski)