PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ze sprawozdania dowiedzieliśmy się, że pomoc na rybołówstwo wyniosła około 127 tys. euro, czyli około 1,45% limitu pomocy de minimis, której Polska mogła udzielić. Mam takie pytanie: Czy nasze rybołówstwo nie potrzebuje większej pomocy, czy jest już w takim świetnym stanie, że nie trzeba rybakom pomagać? Na rolnictwo przeznaczono około 47% limitu, który mogliśmy wydać. I także takie właśnie pytanie: Czy polska wieś nie potrzebuje tej pomocy? Czy nasi rolnicy są już tak bogaci, że rząd nie musi im pomagać? I pytanie do pana ministra: Czy był tutaj jakiś brak informacji, czy niechlujstwo, a może obojętność władz? Kolejna rzecz, która rzuciła mi się w oczy w sprawozdaniu. Dlaczego nie ma jakiejkolwiek informacji co do efektywności form pomocy? Przecież powinniśmy także zadbać o racjonalność wydatkowania tych środków, żebyśmy w przyszłości wiedzieli, czy faktycznie warto w tym czy innym sektorze wspomagać rybołówstwo bądź rolników. (Oklaski)
Mówca: Anna Nemś
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałabym podziękować wszystkim posłom, którzy uczestniczyli w pracach komisji, również panu ministrowi. Chciałabym powiedzieć, że to sprawozdanie o pomocy publicznej ma o tyle swoją wartość, że jest to rzecz zaszła i trzeba z tego wyciągnąć wnioski na przyszłość. To sprawozdanie ma taką wartość. Po rozpatrzeniu tego sprawozdania na posiedzeniu Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi dnia 1 marca zostało ono jednomyślnie przyjęte przez członków komisji. Wnoszę właśnie, aby Sejm to sprawozdanie przyjął. Dziękuję bardzo.
Mówca: Mirosław Pawlak
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Powołanie ministra administracji i cyfryzacji oraz utworzenie nowego urzędu wymaga ustawowego dokonania zmian w zakresie organizacji administracji rządowej. Stało się to w istocie rzeczy w związku z przekazaniem zadań dotyczących przeciwdziałania skutkom klęsk żywiołowych i temu podobnych zdarzeń zagrażających bezpieczeństwu powszechnemu oraz usuwania skutków tych klęsk do działu administracja publiczna. To z oczywistych, ale i zrozumiałych względów niesie za sobą konieczność dokonania całego szeregu nowelizacji ustaw, aby z jednej strony zadania zapisane w ustawach podporządkować nowemu organowi, zgodnie z jego merytorycznymi kompetencjami, z drugiej zaś strony dostosować nazwy ministerstw i ministrów do wprowadzonych zmian - oczywiście zmian organizacyjnych. W sumie projektowanym aktem prawnym będziemy musieli dokonać aż 36 zmian w ustawach, w których do tej pory wpisane są zadania przechodzące pod jurysdykcję ministra administracji i cyfryzacji. Minister administracji i cyfryzacji stanie się stałym członkiem Rządowego Zespołu Zarządzania Kryzysowego. Ponadto to właśnie on będzie mógł występować z wnioskiem o przyznanie dodatkowych środków na dotacje dla ochotniczych straży pożarnych. Zadania te wpisują się w ostatnią fazę zarządzania kryzysowego jako reagowanie w przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowych. Doniosłą rolę ma pełnić koordynacja interoperacyjności. Jest to jedno z kluczowych zadań w dziale informatyzacja. Na szczególną uwagę zasługuje fakt, iż w myśl projektowanych zmian nadzór nad systemem powiadamiania ratunkowego sprawować będzie minister właściwy do spraw administracji publicznej. Prezesowi Rady Ministrów wyjęte zostały kompetencje do wydania aktu wykonawczego w sprawie centralnego repozytorium, w którym udostępnia się informacje o szczególnym znaczeniu dla rozwoju innowacyjności w państwie. Ich depozytariuszem będzie minister właściwy do spraw informatyzacji. Panie i Panowie Posłowie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego, który mam honor reprezentować, opowiada się za skierowaniem projektu do Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych w celu dalszych prac legislacyjnych. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Moje pytanie będzie dotyczyło sprawy regionalnej, bardzo ważnej dla mojego regionu. Województwo śląskie to prawie 5 mln obywateli. Region Podbeskidzie, czyli Bielsko-Biała, który reprezentuję, a który obsługuje delegatura zamiejscowa urzędu wojewódzkiego, to 1200 tys. osób. Jest propozycja likwidacji tej delegatury przedstawiona przez wojewodę śląskiego. Za bardzo nie rozumiemy przyczyn, dla których trzeba tę placówkę zlikwidować. W tej sprawie od wielu tygodni protestują władze samorządowe. Nie wiemy, co dalej z pracownikami urzędu wojewódzkiego, jak również z dostępem mieszkańców do zadań, które były wykonywane przez delegaturę dla naszego regionu. Pytanie. Skąd taka decyzja i jakie to ma przynieść efekty? Bo za bardzo nie widzimy oszczędności w tej sprawie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Szczerski
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Czytając tę ustawę, myślę, że musi być ona wielkim rozczarowaniem także dla pana. Bo znamy pana ambicje i dokumenty ˝Polska 2020˝, ˝Polska 2030˝, a także horyzonty, jakie pan miał, jak rozumiem, idąc do tego ministerstwa, a tu nagle się okazuje, że pan nie będzie wielkim modernizatorem administracji, zarządzania publicznego, łączenia marketingowych, biznesowych praktyk z administracją, tylko będzie pan od kląsk żywiołowych i różnych innych spraw, bynajmniej nie takich, które wynikały z tego, co było pana ambicją w tym ministerstwie. Mam pytanie szczegółowe jako były członek Rady Służby Cywilnej. Jakie są i będą pana relacje z Radą Służby Cywilnej i z szefem służby cywilnej? W ocenie skutków regulacji pisze pan, że ta ustawa wpłynie także na szefa służby cywilnej. Tymczasem, jak rozumiem, po uchwale nr 60 Rady Służby Cywilnej z 24 stycznia 2012 r. pan się w ogóle wycofał z przepisów dotyczących relacji między panem a służbą cywilną i jej szefem, Krajową Szkołą Administracji Publicznej i Radą Służby Cywilnej. Chciałbym w związku z tym zapytać, jakie będą pana relacje jako ministra z systemem służby cywilnej w Polsce. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Panie ministrze, nie ma żadnych wątpliwości, że żeby była sprawna administracja, trzeba rozwijać cyfryzację, i pomysł wyodrębnienia takiego resortu jest godny poparcia. W tym kontekście chciałbym zapytać, czy pan minister ma docelową wizję, kiedy to nastąpi, że obywatel Rzeczypospolitej będzie mógł być obsłużony przy jednym okienku, w którym będzie zastosowany wspólny system informatyczny dla wszystkich działów administracji państwowej, tak by obsługa była kompleksowa, by nie musiał przynosić zaświadczeń, poświadczeń i innych dokumentów. Chodzi o to, by przyszedł do okienka i załatwił wszystko. To po pierwsze. Po drugie, kwestia naziemnej telewizji cyfrowej, która stała się obecnie obszarem, w którym działają domokrążcy zarabiający na niewiedzy i nieświadomości wielu obywateli Rzeczypospolitej, których namawiają do kupowania abonamentu telewizji kablowej, satelitarnej. Przedstawiają różne zagrożenia ludziom, którzy nie są świadomi tego stanu rzeczy. Zatem, panie ministrze, czy będzie prowadzona jakaś akcja informacyjna w tym zakresie, żeby ludzie nie byli nabijani w butelkę? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jak go zwał, tak go zwał, ale można powiedzieć, że administracja generalnie będzie miała teraz dwóch panów. Jeden pan to minister spraw wewnętrznych, który będzie miał komendanta Policji, komendanta Państwowej Straży Pożarnej i inne służby, a drugi to minister spraw administracji i cyfryzacji, który będzie miał wojewodę z jego zasobem. Czy to jest lepsze? Dlaczego to ma być lepsze niż kierowanie tymi służbami w obrębie jednego województwa przez jedną osobę? Jeżeli mogę, prosiłbym bardzo o krótkie uzasadnienie, że to jest lepsze, żeby mnie przekonać. Druga kwestia. Nawet w projekcie tej ustawy są duże sprzeczności potwierdzające to, że bezcelowe jest dzielenie tych dwóch ministerstw. Weźmy chociażby przypadek klęski żywiołowej, trzeba wystąpić o dotację dla ochotniczych straży pożarnych i bierze w tym udział zarówno minister spraw wewnętrznych, jak i minister administracji i cyfryzacji. Proszę wyjaśnić, czy to jest lepsze rozwiązanie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mariusz Antoni Kamiński
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dzieląc resort spraw wewnętrznych i administracji, stworzyliście tak naprawdę państwo superministra, bo minister spraw wewnętrznych oprócz tego, że m.in. koordynuje działania Policji, to na mocy rozporządzenia prezesa Rady Ministrów koordynuje działania wszystkich służb specjalnych. Powierzenie tej kompetencji MSWiA rozporządzeniem było niezwykle kontrowersyjne. Toczą się na ten temat gorące spory prawników, ale również jest wniosek klubu Prawo i Sprawiedliwość do Trybunału Konstytucyjnego o rozpatrzenie tej sprawy. Moje pytanie. Panie ministrze, dlaczego przedkładając Wysokiej Izbie projekt tej ustawy, nie chcieliście tego uregulować ustawowo, tylko nadal obowiązuje kontrowersyjne rozporządzenie prezesa Rady Ministrów? Ta sytuacja nadal jest niejasna, budzi duże kontrowersje. Dlaczego nie chcieliście formalnie uregulować tego w ustawie, tylko nadal opieracie się na kontrowersyjnym rozporządzeniu? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać o pewną rzecz, którą znalazłem w uzasadnieniu. Otóż jest tam takie zdanie: Żaden z podmiotów nie zgłosił zainteresowania pracami nad projektem ustawy w trybie ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa. Panie ministrze, lobbing jest nie tylko ze strony kogoś, kto na to wpływa. Oczywiście nikt nie musiał na to wpłynąć. Ale państwo, jeżeli dokonujecie tak daleko idących zmian, potrzebujecie zalobbować za pewnego rodzaju sprzętem. Ani w uzasadnieniu, ani w projekcie ustawy nie mamy jednoznacznie podanych kwot, ile będzie ten sprzęt kosztował. Bo jeżeli nie zmieni się zatrudnienie, osoby zostaną tylko przerzucone na inne stanowiska, to jednak będą musiały mieć wyposażenie. I to wyposażenie, niestety, akurat w tego typu przypadku musi być drogie. Więc lobbing ze strony państwa musiał być. Dziękuję.
Mówca: Edward Siarka
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Muszę powiedzieć, że to, co w tej chwili jest omawiane w zakresie podziału dwóch ministerstw, to sztandarowy przykład, jak nie powinniśmy postępować w przypadku administracji publicznej, administracji państwowej. Mianowicie, najpierw dokonano podziału dwóch ministerstw, które uchodziły za wielkie kolosy, był to pewien ciężar, a teraz zastanawiamy się, jak podzielić zadania i kompetencje. I okazuje się, że wcale nie jest to taka łatwa operacja. Chciałbym zapytać, w jaki sposób może w ogóle sprawnie przebiegać proces decyzyjny i proces finansowania w sytuacji, kiedy to np. komendant główny Państwowej Straży Pożarnej podlega ministrowi spraw wewnętrznych, a wiemy, że na poziomie województwa Państwowa Straż Pożarna jest finansowana z budżetu wojewody. Jak sprawnie całą tą służbą, jaką jest Państwowa Straż Pożarna ze swoją hierarchią od komendanta głównego przez wojewódzkiego do powiatowego, zarządzać? W jaki sposób ma to być skutecznie prowadzone w ramach ministerstwa cyfryzacji? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Podział Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji na dwa odrębne ministerstwa nastąpił w listopadzie ubiegłego roku przy powstawaniu nowego rządu, dokładnie cztery miesiące temu. Pytam więc pana ministra: W jaki sposób funkcjonowali beneficjenci wszystkich ustaw, które dzisiaj zmieniamy? Co stało na przeszkodzie, aby wraz z podziałem tych ministerstw wprowadzić, równolegle, zmiany w nazewnictwie i podziale kompetencji, czyli to wszystko, o czym dzisiaj mówimy? Czy tylko bałagan legislacyjny, panie ministrze, na to nie pozwala, czy są jakieś inne zaniechania? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ludwik Dorn
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W trybie sprostowania trzy punkty - pan minister pewnie z racji ograniczeń nie intelektu, ale wyobraźni, inteligencji intelektualnej mnie nie zrozumiał. Po pierwsze, pan minister przypisał mi taką oto myśl: że moim zdaniem państwo powinno służyć służbom, a tymczasem to służby powinny służyć państwu, w tym także obywatelom. W pełni z panem ministrem się zgadzam, ale mówiłem o czymś innym. Mówiłem o tym, że w ogóle z natury służb mundurowych wynika to, że na końcu chain of command, łańcucha decyzji, muszą mieć jednego szefa, a wprowadzacie sytuację, kiedy będą miały dwóch szefów. I to jest rzecz pierwsza. Rzecz druga odnosi się do kwestii: zdarzenia rutynowe - zdarzenia pozarutynowe. Oczywiście, katastrofa pod Szczekocinami była czymś niezwykłym ze względu na liczbę ofiar śmiertelnych. Niemniej jest tak, że katastrofy, o ile nie przekraczają pewnej skali, przy całym ogromie tragedii ludzkiej, bólu ludzkiego, są zdarzeniami rutynowymi. Nierutynowy był zamach na World Trade Center, nierutynowe były zamachy w Madrycie i w Londynie, kiedy zagrożona były wielka liczba ludzi i potężne obszary. To, panie ministrze, miałem na myśli. Rutynowe są zdarzające się co rok lub co dwa lata powodzie zalewowe w kilku, kilkunastu powiatach w maju, czerwcu na ogół, nierutynowa była wielka powódź z 1997 r. i w nieco mniejszej skali powódź z 2010 r. Tyle wyjaśnienia. I teraz sprawa ostatnia. Trochę inaczej rozumiemy rolę ministra. Pan minister mówił, że jak będzie zamach terrorystyczny, to na miejsce... Już kończę. ...zdarzenia pojedzie minister spraw wewnętrznych, a jak powódź, to pan. Otóż ja nieco inaczej rozumiem rolę ministra niż jako jeżdżenie na miejsce zdarzenia i pokazywanie się przed kamerami. Ale to jest ta, powiedzmy, różnica, która bierze się z odmiennej wyobraźni i kultury intelektualnej.
Mówca: Administracji i Cyfryzacji Michał Boni
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ja się nie pokazywałem przed kamerami, jak była katastrofa w Szczekocinach, ponieważ uznałem, że wojewoda ma tu wszystkie kompetencje. I taki jest mój sposób myślenia. To jakby pierwsza uwaga. Druga uwaga: nierutynowe zdarzenia zawsze są problemem, ale istotą odpowiedzi wyrażoną w funkcjach państwa wypełnianych poprzez służby, koordynację działań różnych instytucji jest to, że określone są procedury i procedury te nie mają charakteru teoretycznego, tylko są ćwiczone w praktyce. I w tym sensie uważam, że potrzebne jest ćwiczenie koordynacji w działaniach różnych służb i instytucji, choćby takich jak pogotowie ratunkowe, policja, straż pożarna, ale także w działaniach administracji, które może nie są tak spektakularne, ale administracja też podejmuje pewne działania podczas zdarzeń kryzysowych. Powodzenie tych przedsięwzięć w sytuacjach nierutynowych bierze się z tego, że ludzie wiedzą, z kim rozmawiać, wiedzą, kto dowodzi, bo ćwiczyli ze sobą. Jeśli państwo się orientujecie w tych technikach, bo widzę problem z koniecznością umiejscowienia bardzo sztywnego pewnych punktów, to istota działania ratunkowego ze strony pogotowia ratunkowego w tego typu zdarzeniu, jakie miało miejsce pod Szczekocinami, czy każdym innym tego rodzaju polega na tym, że koordynatorem od strony pogotowia ratunkowego i działań medycznych jest lekarz pierwszej karetki. Wydaje się to takie proste. Może przyjechać ktoś z większego szpitala czy wyższy rangą, ale to nie ma żadnego znaczenia. Ten, kto był pierwszy, podejmuje decyzje już do końca, ponieważ pierwszy ma rozpoznanie w sytuacji. Moim zdaniem, jakbyście państwo kiedyś zechcieli przyjrzeć się tego typu organizacji i ćwiczeniom, toby się okazało, że w tym wszystkim przy dawaniu sobie rady z zagrożeniami o charakterze nierutynowym najmniejsze znaczenie ma to - przepraszam, że tak powiem - czy ministrem spraw wewnętrznych jest Jacek Cichocki, a ministrem administracji i cyfryzacji jest Michał Boni oraz czy w ogóle te osoby istnieją. Liczy się to, czy ludzie w konkretnych zadaniach przećwiczeni będą umieli działać. Nie uważam, żeby ten model, który proponujemy, a który de facto jest głębszym ujęciem tego, co już i tak dzisiaj jest zapisane w innych ustawach, tworzył jakiekolwiek zagrożenia i o tym będę państwa podczas spotkań i posiedzeń komisji przekonywał. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Bętkowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nawiązując do omawianego projektu ustawy o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw, pragnę odnieść się do treści zmian proponowanych przez projektodawców w art. 2 projektu, a dotyczących nowelizacji ustawy z dnia 15 marca 1933 r. o zbiórkach publicznych (zmiany brzmienia art. 5 ustawy) - i zapytać: Czy projektodawcy nie powinni zastanowić się nad zasadnością wskazania w nowelizowanej treści art. 5 ustawy z dnia 15 marca 1933 r. o zbiórkach publicznych upoważnienia ministra właściwego do spraw administracji publicznej do określenia w drodze rozporządzenia jednolitego wzoru (formularza) wniosku o uzyskanie pozwolenia na przeprowadzanie zbiórki publicznej? Aktualnie katalog spraw przekazany do realizacji przez ministra właściwego do spraw administracji publicznej oczywiście uszczegóławia postępowanie w ww. sprawie poprzez wyliczenie egzemplaryczne, jednakże wypracowanie przez ministra przedmiotowego wniosku uznałbym za wielce pożądane.
Mówca: Adam Abramowicz
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym zadać panu pytanie, czy pan na pewno wie, co się dzieje na tych budowanych autostradach, bo pokazują pana w telewizji, jak pan jedzie tą limuzyną z przyciemnionymi szybami wizytować tamte roboty... (Poseł Andrzej Adamczyk: Ale to jest prawda.) ...a mam informacje, może pan je sprawdzić, że wtedy, kiedy pan jedzie na te budowy, przywożą tam panu robotników i specjalnie ustawiają maszyny. (Wesołość na sali) Tak, robią takie wsie potiomkinowskie albo tak jak za Edwarda Gierka malowali trawę, tak panu dokładnie malują tamte autostrady. (Poseł Andrzej Adamczyk: Ale to jest prawda, tak było.) Gdy pan zechce to sprawdzić, to pan zobaczy, że to jest prawda. Teraz powiem, dlaczego wnioskuję, że pan jednak nie wie, co się dzieje. Trzy tygodnie temu mówił pan, że wszystkie płatności są realizowane w terminie, dzisiaj pan mówił, że te płatności nie są realizowane w terminie wobec podwykonawców, ale zawinili sami podwykonawcy, a ja panu powiem, że bardzo łatwo pan sprawdzi, czy tak jest naprawdę, bo ci podwykonawcy to w większości firmy transportowe, które (Dzwonek) dokładnie wywiązały się ze swoich zobowiązań, wystawiły faktury. Gdyby pan chciał sprawdzić, to wiedziałby pan o tym, ale widocznie pana oszukują i pan o tym nie wie. Dlatego mam do pana pytanie: Kiedy pan spotka się z tymi ludźmi, pomoże im w ich problemie i kiedy pan naprawdę zacznie się dowiadywać, co się tam dzieje, jak te prace są wykonywane, czy tam jest wożony piach, czy jest glina, itd., itd., jak jest asfalt kładziony?
Mówca: Andrzej Adamczyk
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Panie i Panowie Posłowie! Szanowni Państwo! Panie ministrze, w swoim wystąpieniu w imieniu klubu nie odniosłem się do tej kwestii. Pan reklamował tutaj, że oto pański rząd przez ostatnie lata wydaje największe kwoty w historii na budowę autostrad. Dlaczego pan nie powiedział, ile pański rząd, ten rząd nie wydał na budowę autostrad, że było to najwięcej w historii? Dlaczego pan nie powiedział, że w 2008 r. pański rząd nie wydał 6 mld zł? Dlaczego pan nie powiedział, że w 2009 r. pański rząd nie wydał 9 mld zł? Dlaczego pan nie powiedział, że pański rząd w 2010 r. nie wydał około 7 mld zł? Bardzo proszę o odpowiedź na piśmie na to pytanie. Kolejne pytanie. Panie ministrze, głosem Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad ogłoszono, że to poprzez niechlujstwo wykonawców popękały autostrady w całej Polsce. Czy zgłosił pan do odpowiednich służb (Dzwonek) informację o zmowie, aby niszczyć nawierzchnie polskich autostrad? Czy traktujecie nas wszystkich jak imbecyli i wmawiacie nam, że wykonawcy autostrad A1, A2, A3, wszystkich i dróg ekspresowych...
Mówca: Marek Polak
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Ogromne natężenie ruchu i korki na drodze krajowej nr 52 od Bielska-Białej do skrzyżowania z zakopianką, bliskie odległości pomiędzy miastami i duża wypadkowość z udziałem ofiar śmiertelnych stały się motywem dla lokalnych samorządów do podjęcia inicjatywy budowania jednej dużej obwodnicy pod nazwą Beskidzka Droga Integracyjna. Minister Polaczek w rządzie pana premiera Jarosława Kaczyńskiego, zważywszy na te mankamenty i niski poziom bezpieczeństwa, podjął decyzję o realizacji tej inwestycji, zabezpieczając jednocześnie środki w budżecie na wstępne prace projektowe. Niestety z przykrością muszę powiedzieć, że po dojściu do władzy w 2007 r. rządu premiera Donalda Tuska do dnia dzisiejszego, pomimo zaangażowania już znacznych środków, realizacja tej inwestycji nie tylko nie drgnęła z miejsca (Dzwonek), ale nie znalazła się również w ˝Programie budowy dróg krajowych i autostrad˝.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Państwo Ministrowie! Chciałbym poruszyć dwie kwestie. Zawsze potrzeby w zakresie budowy dróg były w Polsce olbrzymie. Przez długie lata brakowało odpowiedniego oprzyrządowania prawnego i środków finansowych. To oprzyrządowanie prawne pojawiło się w stosownym momencie, pojawiły się także środki finansowe w dużym wymiarze, w tym także środki europejskie, a w dalszym ciągu z tym budowaniem nie jest najlepiej. Wystarczy wspomnieć, że mimo tego wielkiego zaangażowania finansowego, w dalszym ciągu nie ma połączenia szybkimi drogami naszej zachodniej granicy ze wschodnią, a północy z południem. Co jest, zdaniem pana ministra, problemem, skoro mamy i oprzyrządowanie prawne, i środki finansowe w zakresie budowania dróg? Panie ministrze, druga kwestia. Dlaczego mimo stosowania ustawy o zamówieniach publicznych budujemy bardzo drogo? Zrealizowana została taka inwestycja, droga w Warszawie - 10 km drogi kosztowało 2200 mln zł, czyli kilometr kosztował 220 mln zł, ponad 50 mln euro. To jest oczywiście skrajny przykład, ale to pokazuje, że chyba nie zawsze wydajemy racjonalnie publiczne pieniądze. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Ziobro
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Koledzy posłowie nawołują tutaj, abym zmieścił się w minucie. Mam pytanie do pana ministra związane przede wszystkim z osobami najbardziej, można powiedzieć, pokrzywdzonymi przez los. Chodzi mi tutaj o osoby niepełnosprawne. Czy uważa pan, że polskie dworce są dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych? Czy polski tabor jest również dostosowany do osób niepełnosprawnych? Jeżeli nie jest dostosowany, to co pan i pańscy poprzednicy zrobili ostatnimi czasy, przez ostatnie lata, by zmienić ten stan? Minęło 5 lat od objęcia rządów przez Platformę, jednak kiwacie państwo głowami, że nic się nie zmieniło. Tak samo chciałbym tutaj zaznaczyć inną kwestię. Czy uważa pan, że polskie koleje, polskie dworce są przygotowane na przyjęcie kibiców z całej Europy, a przede wszystkim kibiców pochodzących ze wschodu Europy? Kolejną kwestią są opóźnienia na autostradzie A4. Chciałbym, żeby pan wypowiedział się na ten temat. (Dzwonek) Chodzi mi o dwa odcinki: Szarów - Brzesko i Brzesko - Wierzchosławice. Dziękuję bardzo.