Mówca: Andrzej Duda
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na wstępie mojego klubowego wystąpienia nie sposób nie odnieść się do tego, co na tej sali dzisiaj mieliśmy okazję usłyszeć. Niestety, po przeprosinach po raz kolejny padły słowa, które z pewnością jeszcze głębiej zraniły wiele osób, których bliscy polegli w tragedii smoleńskiej. To sugerowanie odpowiedzialności, winy między zdaniami jest po prostu dla mnie jako człowieka, który pracował w kancelarii prezydenta przez ponad dwa lata, także niezwykle bolesne, sugerowanie winy, na którą nie ma absolutnie żadnych dowodów, a wszelkie dotychczasowe sugestie zostały już po prostu zwyczajnie obalone. Tak, zostały obalone choćby w badaniach przeprowadzonych przez krakowski Instytut Ekspertyz Sądowych, który wszyscy doskonale znamy. To był lot, za który odpowiadała kancelaria premiera i 36. pułk lotniczy, lot samolotem wojskowym, który prowadzili wojskowi piloci. Notabene znamienne jest to, że teraz zajmuje się tym właśnie prokuratura wojskowa, tymczasem rząd Donalda Tuska zdecydował, iż sprawa będzie badana według konwencji chicagowskiej dotyczącej samolotów cywilnych. To niezwykle znamienne. Dlaczego tak się stało i kto kogo do tego przekonał, nie dowiemy się, albowiem nie ma na tę okoliczność, jak państwo słyszeliście, żadnego dokumentu. Ciekawy jestem, w ilu praworządnych państwach na świecie takie sytuacje w tak istotnych sprawach mają miejsce. Szanowni Państwo! 19 stycznia 2011 r. na posiedzeniu Sejmu pani marszałek Ewa Kopacz zapewniała: Chcę państwu powiedzieć, że to, co wydarzyło się w Smoleńsku, to olbrzymie nieszczęście, ale też determinacja tych, którzy za wszelką cenę chcieli zidentyfikować swoich najbliższych i pomoc tych, którzy tam byli, spowodowały jedno, z 96 osób 96 osób miało swoje nazwiska i rodziny mogły urządzić im pogrzeby, wiedząc, że pochowali swoich najbliższych. Tak powiedziała ówczesna minister zdrowia pani Ewa Kopacz. Wcześniej, 15 kwietnia 2010 r., sformułowała następujące słowa: Sprawdzamy to kilka razy, to znaczy i komplet dokumentów, i sprawdzamy w momencie, kiedy są układane zwłoki w trumnie, bardzo szczegółowo, żeby nie doszło do najmniejszej pomyłki, więc to jest procedura, której nie będziemy przyspieszać, ani też nie wymuszamy niczego na gospodarzach. Pani Marszałek! Mówili dzisiaj pani koledzy w mediach o emocjach, w jakich pani się znajdowała wtedy, kiedy mówiła pani te słowa, które okazały się całkowicie niezgodne z prawdą - i w jednym, i w drugim przypadku. Te pani nieprawdziwe słowa, które uspokajały wtedy rodziny poległych w katastrofie, dzisiaj jeszcze bardziej, dojmująco ranią. Mówi pani o traumie Moskwy. Też byłem w Moskwie i też było to dla mnie niezwykłe przeżycie, straszne, ponieważ zostałem wydelegowany z Kancelarii Prezydenta po to, aby pomóc bratu pani prezydentowej śp. Marii Kaczyńskiej panu płk. Konradowi Mackiewiczowi w sprowadzeniu zwłok do Polski. Byłem w Moskwie i nie było to zadanie łatwe, nie tylko ze względu na to, w jakich okolicznościach się działo, ale także ze względu na to, jaka tam była sytuacja. Wiedziałem, jaka jest moja odpowiedzialność, i wiedziałem, kim jestem. Byłem urzędnikiem Kancelarii Prezydenta. Byłem polskim urzędnikiem. Byłem podsekretarzem stanu w tej kancelarii, który otrzymał konkretne zadanie. I uznałem, że muszę to zadanie wykonać rzetelnie i do końca, dlatego od razu na wstępie, jeszcze na lotnisku, postawiłem trzy warunki. Pierwszy warunek był taki, że pani prezydentowa będzie pochowana w trumnie, którą przywiozłem z Polski, którą w Polsce mi powierzono. Drugi warunek - że zostanę natychmiast, prosto z lotniska, zawieziony do kostnicy, nie do wygodnego hotelu, co proponowali mi przedstawiciele MSZ (Poruszenie na sali), ale prosto do kostnicy. I trzeci warunek - że brat pani prezydentowej pan płk Konrad Mackiewicz będzie obecny przy zamknięciu trumny, a trumna ta zostanie zaspawana przez polskich żołnierzy. Takie warunki postawiłem. Ich realizacja nie była łatwa. Między innymi dlatego, panie ministrze Arabski, że kiedy trumna została przywieziona do prosektorium, obecni tam Rosjanie oświadczyli mi, że pani prezydentowa będzie pochowana w rosyjskiej trumnie, dlatego że taka jest pana decyzja. Tak mi oświadczono wtedy. Ja tego oświadczenia nie przyjąłem, odrzuciłem je natychmiast i powiedziałem tak: Albo państwo się na te warunki zgodzicie, albo ja nie wsiądę do tego samolotu i nie wykonam swojego zadania, dlatego że takie traktowanie jest po prostu niedopuszczalne. Okazało się, że jeżeli ktoś był stanowczy i jeżeli ktoś zdecydowanie mówił, jakie są jego oczekiwania, wszystko dało się zrealizować. Teraz dowiadujemy się, że przy sekcjach zwłok poległych w tragedii smoleńskiej nie było polskich prokuratorów. Teraz dowiadujemy się, że przy sekcjach zwłok ofiar tragedii smoleńskiej nie było polskich lekarzy, a słyszeliśmy z ust pani minister Kopacz o polskich patomorfologach pracujących ramię w ramię z Rosjanami. W ten sposób uspokajano opinię publiczną, w ten sposób uspokajano rodziny ofiar tragedii smoleńskiej. Wszystkie te słowa okazały się nieprawdą. Pani marszałek, pani była w Moskwie tak samo jak ja, tylko ˝wyżej˝, bo jest i była pani wtedy wyższym urzędnikiem tego państwa, urzędnikiem znacznie wyższego szczebla niż ja, była pani ministrem konstytucyjnym. Trzeba rozumieć, jakie są obowiązki konstytucyjnego ministra. Trzeba rozumieć, jaką rolę się przyjmuje. Nie każdy musi być ministrem. Czasem przychodzą trudne sprawdziany, nawet takie straszliwe jak ten. Pani tego egzaminu po prostu nie zdała. (Poseł Cezary Grabarczyk: Jakim prawem?) Proszę spojrzeć dzisiaj w oczy rodzinom ofiar. (Poseł Julia Pitera: Damski bokser.) Jak to mogło się stać, że te ciała zostały złożone do trumien w czarnych workach, że na nie położono ubrania, które rodziny przywiozły po to, żeby zostali w nie ubrani ich krewni? (Poseł Stefan Niesiołowski: Chamstwo!) Jak to się stało, że państwo tego nie dopilnowaliście? Jak to się stało, że nie byliście państwo przy procesie umieszczania ciał w trumnach? Nie dopilnowaliście tego i dzisiaj mamy co najmniej 6 pomyłek. Była tutaj mowa o ˝ewentualnych błędach˝. To nie są żadne ˝ewentualne błędy˝, to są realne błędy, które się zdarzyły i za które odpowiada polski rząd, a przede wszystkim minister zdrowia pani Ewa Kopacz i minister Tomasz Arabski z kancelarii premiera. Panie ministrze, takie są realia tej sytuacji. Nie uszanowano zwłok naszych przyjaciół, patriotów, polskich obywateli. Teraz po ekshumacjach w czasie sekcji zwłok znajdowane są wewnątrz ciał, proszę państwa, zaszyte rękawiczki, fragmenty odzieży. Gdyby polscy lekarze tam byli, nigdy coś takiego nie miałoby miejsca. To jest sprawa elementarna. To jest sprawa kulturowa - szacunek dla zmarłych, nie tylko w kulturze chrześcijańskiej, nie tylko w kulturze polskiej, ale i w kulturze świata od początku, odkąd istnieje ludzkość. To jest fundament człowieczeństwa. Z szacunkiem do swoich zmarłych odnosili się starożytni Egipcjanie. Czytaliście państwo, mam nadzieję, wszyscy ˝Antygonę˝ Sofoklesa, tragedię sprzed 2,5 tysiąca lat. Gdzie jest ten szacunek u was? Jak szanujecie naszych zmarłych? Jak mogliście do tego dopuścić? Dziękuję bardzo. (Poruszenie na sali, oklaski) (Głos z sali: Pojechałeś do 96 osób. )