Mówca: Andrzej Adamczyk
Data: 2015-09-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Posłowie! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość przedstawić stanowisko wobec treści zawartych w druku nr 3904 i druku nr 3912 zawierającym sprawozdanie Komisji Infrastruktury z prac nad projektem ustawy o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Proszę państwa, dzisiaj tutaj padają słowa ˝demagogia˝ ˝nieuczciwość˝ itd. Bardzo proszę, wykreślmy to z przestrzeni debaty publicznej, pamiętając o tym, jaki mamy czas i dlaczego oraz w którym miejscu jesteśmy, a także jaki jest tego powód. Nowelizacja, o której dzisiaj mówimy, zwana jest nowelizacją ratunkową, szanowni państwo. Dlaczego? Bo to tzw. ustawa rewitalizacyjna doprowadziła swoimi zapisami do jednoznacznej sytuacji, kiedy już nie decyzje sądów regulują kwestię lokalizacji sklepów wielkopowierzchniowych, tylko ustawa i polskie prawo. I o tym trzeba pamiętać. Został w procesie legislacyjnym co najmniej popełniony istotny błąd. Można to nazywać różnie, wiem, że różne opinie krążą na ten temat, ja jednak będę się odnosił tylko i wyłącznie do meritum. Szanowni Państwo! Trybunał Konstytucyjny, uchylając tzw. ustawę o sklepach wielkopowierzchniowych, nie wskazał, że przyczyną uchylenia tej ustawy jest ich powierzchnia użytkowa określona na 400 m 2 . Trybunał Konstytucyjny mówił bardzo jasno i wyraźnie, że wprowadzono nierówność wobec prawa przedsiębiorców. Nie odnosił się do 400 m 2 . Dlatego też uważamy, że ta bezczynność przez ostatnie lata była co najmniej dziwna, bezczynność większości koalicyjnej w kwestii uzupełnienia tej luki prawnej. W tym czasie wybudowano wiele sklepów wielkopowierzchniowych, choć samorządy broniły się przed ich zalewem, wykorzystując decyzje sądów. Dzisiaj jest taka oto sytuacja, że mamy przed sobą szybką, bardzo szybką nowelizację ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Uważamy, że propozycja strony większościowej o wprowadzeniu zapisu o 2 tys. m 2 nie może zostać przyjęta. Proponujemy w poprawce, którą za chwilę złożę na ręce pana marszałka Sejmu, zapis dotychczasowy o 400 m 2 powierzchni użytkowej sklepów wielkopowierzchniowych. Trybunał Konstytucyjny nie wskazał, że z powodu zapisu o 400 m 2 uchyla tę ustawę. Jeszcze raz powtarzam - nie ma takiego zapisu. (Poseł Krystyna Sibińska: Nie funkcjonuje w obiegu prawnym 400 m 2 .) Proponujemy również, aby zrezygnować z ust. 3b, natomiast w ust. 3a zapisać, że lokalizacja obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 400 m 2 może nastąpić wyłącznie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, sporządzonego zgodnie ze studium. Proponujemy także zmianę brzmienia definicji obszaru przestrzeni publicznej. Proponujemy, aby w definicji obszaru przestrzeni publicznej jasno i wyraźnie określić funkcje studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz jednoznacznie zapisać, że przez obszar przestrzeni publicznej należy rozumieć wielkość tego obszaru i jego szczególne znaczenie dla zaspokojenia potrzeb mieszkańców, poprawy jakości ich życia i nawiązywania kontaktów społecznych ze względu na jego położenie, rolę, funkcje i znaczenie oraz cechy funkcjonalno-przestrzenne, a także obszaru rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 400 m 2 określone w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Gdyby ktoś zapytał, dlaczego proponujemy skreślić ust. 3b i pozostawić tylko i wyłącznie ust. 3a stanowiący, że można realizować obiekty handlowe o powierzchni powyżej 400 m 2 , które są wpisane do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to pragnę zwrócić uwagę, że ust. 3a i ust. 3b tworzą kolejny obszar do nadinterpretacji. Musimy, szanowni państwo, pozamykać wszystkie drzwi na wypadek (Dzwonek), gdyby ktokolwiek zechciał wykorzystać zapisy ustawowe. Dlatego też poprawki, o których mówimy, uszczelniają proces lokalizacji inwestycji w postaci sklepów wielkopowierzchniowych. Dziękuję bardzo.