Mówca: Leszek Ruszczyk
Data: 2018-07-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić stanowisko dotyczące projektu ustawy o zmianie ustawy o żegludze śródlądowej. W ustawie, druk nr 2653, jest zawarta m.in. propozycja reorganizacji administracji żeglugi śródlądowej polegającej na likwidacji pięciu z ośmiu urzędów żeglugi śródlądowej. Jednocześnie ustawa Prawo wodne wzmacnia kompetencje dyrektorów urzędów żeglugi śródlądowej, m.in. w zakresie budowy, przebudowy i modernizacji śródlądowych dróg wodnych o szczególnym znaczeniu transportowym oraz pełnienia funkcji inwestora i wydawania decyzji administracyjnych. Taką władzą autorzy ustawy chcą obdarzyć dyrektorów Urzędów Żeglugi Śródlądowej w Bydgoszczy i we Wrocławiu w randze terenowych organów administracji żeglugi śródlądowej. Zadania o charakterze centralnym ustawa dedykuje dyrektorowi Urzędu Żeglugi Śródlądowej w Szczecinie. To tu będzie siedziba, jeśli chodzi o obsługę systemu informacji rzecznej - RIS - i centralnej komisji egzaminacyjnej, rozpatrywanie skarg pasażerów i prowadzenie bazy informacji o statkach, członkach załóg statków oraz o stanie śródlądowych dróg wodnych. Ustawa degraduje Urzędy Żeglugi Śródlądowej w Gdańsku, Giżycku, Warszawie, Kędzierzynie-Koźlu i Krakowie do rangi delegatur podległych urzędom w Bydgoszczy - Gdańsk, Giżycko i Warszawa - i we Wrocławiu - Kędzierzyn-Koźle i Kraków. Takie usytuowanie oceniamy jako szkodliwe, nieprorozwojowe i pozbawione jakichkolwiek powiązań funkcjonalnych, np. zlewnie Kraków i Wrocław nie mają żadnych punktów stycznych. Kierowani zatem troską o prawidłowy, równomierny i konieczny rozwój dróg i szlaków żeglugi śródlądowej proponujemy poprawki, które mają na celu pozostawienie Urzędów Żeglugi Śródlądowej w Krakowie i Warszawie. Uzasadnienie jest oczywiste, podyktowane funkcjonalnością - zlewnie wód - nadzoru nad koniecznymi inwestycjami na krajowej sieci dróg wodnych nietworzących jednolitego układu komunikacyjnego, ale mających szansę dzięki regionalnym inwestycjom stać się spójnymi szlakami wodnymi. Konsolidacja zaś usług wspólnych, biurowych, nie wpłynie na rozwój żeglugi śródlądowej. Jeśli chodzi o zidentyfikowane przez Najwyższą Izbę Kontroli bariery w rozwoju żeglugi śródlądowej, a o to powinno autorom ustawy najbardziej chodzić, to przede wszystkim konieczność odbudowy infrastruktury rzecznej, czyli wszystkie działania na wodzie i związane z wodą. Zatem sektor ten wymaga wzmocnienia siły fachowej, by nie doszło do sytuacji, jakie mają miejsce w Państwowym Gospodarstwie Wodnym Wody Polskie, gdzie brak konsekwencji w działaniu, czego efektem jest odpływ fachowej kadry, powoduje opóźnienia nawet kilkumiesięczne w wydawaniu pozwoleń wodnoprawnych oraz dokumentów związanych z gospodarką wodną, nie tylko hamując tym inwestycje związane z wodą, ale wręcz je eliminując. Mając jednak nadzieję, że duch ustawy o żegludze śródlądowej popłynie innym nurtem niż ustawy o powołaniu państwowego gospodarstwa Wody Polskie, mamy świadomość, jaki ogrom prac jest do wykonania na szlakach i drogach wodnych, dlatego wnosimy o pozostawienie urzędów żeglugi w Krakowie i Warszawie, by obok międzynarodowej drogi wodnej odrzańskiej mógł się odrodzić transport śródlądowy i żegluga również na Wiśle, choćby szlak wodny E40. Zgodnie z regułą, że żegluga śródlądowa jest najbardziej energooszczędnym i ekologicznym transportem, klub Platformy Obywatelskiej poprze ustawę wraz z poprawkami. Przekazuję poprawki. Dziękuję. (Oklaski)