Mówca: Ryszard Zbrzyzny (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-02-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoka Izbo! Wiele wskazuje na to, że rozpoczynający się 2015 r. zapamiętamy jako czas przebudzenia i rozliczeń. Ludziom usypianym medialnymi kołysankami i bajkami o nadchodzącym dobrobycie i powszechnej szczęśliwości spadają klapki z oczu. Zaczynają dostrzegać skalę rządowych manipulacji, kłamstw i przekrętów. Zniszczenia są ogromne i trudne do naprawy. Do społecznej świadomości powoli dociera gorzka prawda - przez długie lata nie będziemy mieć szansy na to, by Polska stała się krajem mlekiem i miodem płynącym. Pszczoły, szukając pracy, wyemigrowały z kraju, a mleka brak, bo Unia narzuca limity na jego produkcję. Gospodarka chwieje się w posadach i finanse publiczne są w stanie głębokiego rozkładu. Co prawda rządowa propaganda robi, co może, by ten stan degrengolady jakoś przypudrować, ukryć i jakoś dotrwać do jesiennych wyborów. Jednak efekty tych zabiegów są mizerne. Już dłużej nie da się udawać, że państwo dobrze funkcjonuje we wszystkich jego obszarach i prawidłowo wypełnia swoje zobowiązania w stosunku do obywateli. Płacimy wysokie podatki i w zamian niewiele otrzymujemy. System opieki społecznej i świadczeń emerytalnych i rentowych z każdym miesiącem coraz bardziej przypomina swoją własną karykaturę. Coraz więcej pochłania pieniędzy na utrzymanie rozrastającej się struktury administracyjnej i coraz mniej środków otrzymują emeryci, renciści i ludzie ubodzy. Służba zdrowia jest już w agonalnym stanie, o czym dobitnie mogliśmy się przekonać, śledząc proces wdrażania pakietu onkologicznego. Widać to również, kiedy próbuje się dostać do jakiegokolwiek lekarza specjalisty. Zdrowy ma może jakieś szanse, ale chory jest z góry na straconej pozycji. W armii niedługo na jednego generała przypadać będzie tylko jeden szeregowy, a czołgi, wozy pancerne i samoloty bojowe używane będą wyłącznie co celów paradnych lub na potrzeby filmów batalistycznych. Na front się nie nadają. Są bowiem przestarzałe i kiepskiej jakości technicznej. Oświata skupiła się na likwidowaniu szkół i redukcji programów nauczania do niezbędnego minimum - czyli pisania i czytania. Zrozumienie treści nie jest już wymagane, bo przecież łatwiej sterować ciemnym niż oświeconym ludem. Wpływać na jego emocje i wyrażane oceny tak, by były one zgodne z rządowymi oczekiwaniami. Wygląda jednak na to, że w tym obszarze rząd popełnił jakieś błędy. Ludzie zaczynają samodzielnie myśleć i wyciągać prawidłowe wnioski. Nie kupują bezkrytycznie tego, co im w telewizorach mówią malowane autorytety. Górnik przestaje już być symbolem nienależnych przywilejów. Związki zawodowe natomiast to nie organizacje wzajemnej adoracji. To realna siła nas wszystkich, dzięki której jest szansa na zmuszenie rządzących neoliberałów do działań na rzecz szarego człowieka. Udowodniła to awantura o Kompanię Węglową i solidarna postawa społeczeństwa w obronie naszego węgla. W licznych akcjach protestacyjnych brali udział starzy i młodzi. Pracownicy kopalń i ludzie niezwiązani z górnictwem. Wszyscy doskonale rozumieli, że tylko wróg tego kraju może z premedytacją dążyć do zmarnowania majątku narodowego. Poparcie dla górników zgłosili nauczyciele, rolnicy, pracownicy poczty, kolejarze i pielęgniarki. Badanie opinii potwierdziło, że aż 68% społeczeństwa popiera związki zawodowe i jest przeciwne polityce likwidacji naszego górnictwa kreowanej przez rządową koalicję PO-PSL. To doskonały wynik i wypada tylko sobie życzyć, by do jesiennych wyborów ten procent jeszcze się powiększył. Przebieg posiedzenia