PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2012-05-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Co proponuje się w koncepcji Warmii i Mazur? Po pierwsze, dalsze wyludnianie. Warmia i Mazury mają najniższą średnią zaludnienia w Polsce. W każdym rankingu ktoś musi być na końcu, ale w woj. warmińsko-mazurskim to jest połowa średniej krajowej. W dokumencie na stronie 25 jest jasno powiedziane, że te procesy będą się pogłębiały, szczególnie na północny województwa, przy granicy z obwodem kaliningradzkim. Ale, niestety, nie ma na to środków zaradczych. Po drugie, odcięcie komunikacyjne - to kolejna propozycja. Jeżeli spojrzymy na mapki, które są w dokumencie, dotyczące kolei, dróg, lotnisk czy innych sposobów komunikowania się, północno-wschodnia Polska to niestety białe plamy. Symbolem tego może być droga S16, która powinna łączyć województwo od zachodu na wschód. Niestety, ukończenie jej modernizacji jest przewidziane dopiero w roku 2030. I po trzecie, dezintegracja województwa - to trzeci punkt, trzecia propozycja. Nasze województwo, Warmia i Mazury, ma po przekątnej ponad 300 km. Jeżeli spojrzymy na zapisy w koncepcji, okazuje się, że Ełk, jako ta wschodnia rubież Warmii i Mazur, tak naprawdę w koncepcji nie istnieje. Elbląg jest raczej widziany jako dodatek do Trójmiasta, do Gdańska, Gdyni. Może rzeczywiście za kilka lat pojawi się pomysł, aby tego województwa w ogóle nie było. Wreszcie czwarta propozycja skierowana do mieszkańców Olsztyna. Olsztyn jest położony 200 km od Torunia, 200 km od Gdańska, 200 km od Białegostoku i 200 km od Warszawy, więc powinien być tym miejscem, w którym są skoncentrowane różne funkcje miejskie i metropolitalne. (Dzwonek) Niestety, koncepcja tego nie dostrzega. Nie dostrzega też tego bardzo ważnego dla polskiej racji stanu faktu, mianowicie że Olsztyn jest tym miastem, które stanowi odbicie Kaliningradu, miasta w Federacji Rosyjskiej, które wcześniej czy później musi być pewnym odniesieniem dla Olsztyna. Piąta propozycja to tzw. dzikie pola. Warmia i Mazury w tej koncepcji mają pozostać dzikimi polami, z wielkimi latyfundiami, liczącymi po kilkadziesiąt tysięcy hektarów, z siedliskami, w których krezusi dzisiejszej Polski będą mogli spokojnie odpoczywać, a my, mieszkańcy Warmii i Mazur, mamy im wiernie służyć. Dziękujemy bardzo za taką koncepcję. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2012-05-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na tym posiedzeniu Sejmu na stojąco i owacyjnie przyjęliśmy informację, że 75 lat temu rozpoczęto budowę COP. To jest powód do dumy. Kiedy porównam sobie tamte czasy i tamte dokumenty, które leżały u podstaw budowy COP, z ˝Koncepcją przestrzennego zagospodarowania kraju 2030˝, to mogę powiedzieć, że z tego dokumentu, który dziś omawiamy, bije bezsilność, można nawet powiedzieć, że dostosowanie się do tego, co jest. Nie ma tam rozmachu. Napisano tam, że mamy trochę węgla, ale nie jest on przyszłościowy. Napisano też, że mamy dużo wiatrów, tak jak chcieli lobbyści, a jak jest dużo wiatrów, to ma być dużo farm wiatrowych. Czy to będzie świadczyło o rozwoju gospodarczym Polski? Pytanie jest retoryczne. Zapomnieliśmy w ogóle np. o potencjale geotermii. Prawie że nie ma o tym słowa w tym dokumencie. Myślę więc, że jest to dokument niedoskonały i po prostu słaby, mało ambitny, opisowy, bezsilny względem tego, co mamy na terenie Polski. Praktycznie w ogóle nie odnosi się do majątku narodowego, z którego można by uczynić atuty rozwojowe polskiej gospodarki. Wiem, że będą jeszcze inne strategie, np. sektorowe itd., itd., ale już w tej strategii można było napisać, ile mamy przestrzeni, ile mamy majątku i jak on powinien pracować jako fundament rozwoju poszczególnych gałęzi gospodarki, obojętnie, czy to będzie rolnictwo, czy to będą innowacje, czy technologie innowacyjne, czy coś innego. Szkoda, że nawet przy tym entuzjazmie, który towarzyszy Euro 2012, nie ma w tym dokumencie entuzjazmu gospodarczego, i o to się boję. (Dzwonek) Dlatego mam pytanie do pana ministra i proszę o udzielenie odpowiedzi pisemnej. Chodzi o wyspecyfikowanie obszarów integracji, np. miasto - wieś, gospodarka - majątek, i wszystkich innych obszarów integracji, które wynikają z definicji strategii zrównoważonego rozwoju. Ta definicja jest zacytowana w koncepcji. Trzymając się tej definicji, należy po prostu te obszary integracji wyraźnie opisać, żebyśmy mogli po prostu być spokojni o to, że ten zrównoważony rozwój będzie realizowany w strategiach sektorowych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Paluch
Data: 2012-05-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W odniesieniu do zapisów na str. 139, dotyczących obszarów problemowych w kwestii zagrożeń powodziowych, czytamy m.in. następujący passus: Całkowita pojemność zbiorników retencyjnych, wynosząca 5,7% średniego rocznego odpływu, nie zapewnia możliwości skutecznego reagowania na występujące lokalnie deficyty wody w okresach suszy oraz możliwości ograniczania skutków nadmiaru wód w okresach wezbrań. Rezerwa powodziowa stanowi tylko część całkowitej pojemności zbiorników wielozadaniowych, więc ich wpływ na redukcję fal powodziowych w dużym stopniu zależy od poprawności gospodarki wodnej na zbiornikach w okresie wezbrań. Stąd moje pytanie dotyczące aktualnej sytuacji: Skoro podstawowe znaczenie ma prawidłowa gospodarka wodna w zbiornikach wodnych, to dlaczego rząd robi wszystko, żeby wyzbyć się władzy Skarbu Państwa nad zespołem zbiorników wodnych Czorsztyn - Niedzica - Sromowce Wyżne, od którego prawidłowej gospodarki wodnej zależy przyszłość całego Podhala, bezpieczeństwa całego Podhala, Nowego Sącza i wielu miast południowej Małopolski? Jest rzeczą oczywistą, że prywatny właściciel nie będzie dokładał należytych starań do prowadzenia prawidłowej gospodarki wodnej. Druga kwestia dotyczy obszarów górskich. W podrozdziale 6.33 jest, że tak powiem, dosyć obszerny - może jest to przesada - tekst dotyczący obszarów problemowych, obszarów górskich. Mówi się tutaj jasno o tym, że te obszary charakteryzują się niekorzystnymi warunkami fizyczno-geograficznymi, klimatycznymi, glebowymi, powodującymi utrudnienia dla rolnictwa, dla rozwoju transportu, niosącymi ze sobą koszty. Mówi się również o tym, że należy się jakoś zainteresować walorami rekreacyjnymi (Dzwonek), wypoczynkowymi i turystycznymi obszarów górskich i że prowadzi to do wzmożenia nasilającej się antropopresji na ten obszary. Stąd moje pytanie: Dlaczego w koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju nawet się nie markuje rozwiązań dla terenów górskich, które wspierałyby zachowanie unikalnych wartości przyrodniczych i krajobrazowych? Co jest zasadniczą cechą obszarów górskich, z których mam honor się wywodzić? To, że w unikalny sposób wartości naturalne, tzn. walory naturalne, łączą się z wartościami historycznymi i kulturowymi. I należy te wartości, tworzące unikalny zespół, chronić wszystkie razem. Z przykrością muszę stwierdzić, panie ministrze, że w dokumencie nie znajdujemy do tego żadnych odniesień. A z jeszcze większą przykrością muszę na koniec mojej wypowiedzi skonstatować, że pani minister rozwoju regionalnego ma pilniejsze zajęcia niż uczestniczenie w tej debacie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Izabela Kloc
Data: 2012-05-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Również bardzo żałuję, że nie ma dzisiaj pani minister Bieńkowskiej. Zresztą na posiedzeniu naszej komisji pojawiła się ostatnio, nie wiem, chyba dwa lata temu. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Chciałabym zadać pytanie związane z kwestiami europejskimi, takie pierwsze, zasadnicze: Czy w koncepcji zagospodarowania przestrzennego mówimy o rozwoju Polski, czy też o bezmyślnej realizacji wytycznych i regulacji Unii Europejskiej? (Poseł Anna Paluch: Uleganie modom.) Bez namysłu, bez pogłębionej refleksji i bez analizy. Przykładem tej bezrefleksyjności jest właśnie podniesienie konkurencyjności do rangi priorytetu. Owszem, Komisja Europejska rzeczywiście wysuwa na plan pierwszy w tej kolejnej perspektywie finansowej konkurencyjność, a potem dopiero spójność, czyli konwergencję, ale to, co państwo robicie, jest zupełnie bezkrytyczne. Powiedziałabym, że to jest takie małpowanie i to bez zrozumienia intencji Komisji Europejskiej. Bo trzeba zapytać, czy konkurencyjność - i taką odpowiedź chciałabym usłyszeć od pana ministra - może być nadrzędnym priorytetem w planie zagospodarowania przestrzennego w długim horyzoncie czasowym? Konkurencja, czyli rywalizacja, jest w istocie składową zarządzania, narzędziem, procedurą. Czy procedura postępowania w odniesieniu do rozwoju może być nadrzędnym priorytetem i to właśnie w tym długim okresie do 2030 r.? Konkurencja jest, owszem, procedurą właściwą, ale gdy chodzi o funkcjonowanie rynku. Tymczasem zarówno kraj, region czy gmina nie są podmiotami rynkowymi. Podmioty niebędące uczestnikami rynku nie mogą być poddawane ocenie rynkowej, nie można tu stosować narzędzi właściwych dla rynku. Uznanie konkurencji za priorytet, jeśli chodzi o rozwój (Dzwonek), jest nader niefrasobliwe. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Na koniec jeszcze chciałabym zapytać, ponieważ powołujecie się państwo na dokumenty strategiczne Unii Europejskiej, stanowią one dla państwa, jak piszecie, konceptualny i merytoryczny wkład w określenie strategicznych interesów Polski w przestrzeni Europy: Czy rzeczywiście poszukiwanie strategicznych interesów Polski poza własnym krajem jest właściwe? Czy należy robić tak, żeby interes naszego kraju był gdzieś tam, a nie u nas w kraju? Nawiasem mówiąc, zadałam swego czasu pytanie pani minister Bieńkowskiej - to było ok. 2 lat temu, bo często wracaliśmy do tych problemów, tego modelu polaryzacyjno-dyfuzyjnego - skąd się to wzięło. Pani minister wówczas niefrasobliwie powiedziała: Kto to wymyślił? Ja. Pani minister Bieńkowska to wymyśliła, więc myślę, że może dlatego pani minister nie chce spojrzeć nam prosto w oczy, bo my doskonale wiemy, skąd ten model się wziął. Dzisiaj starałam się to udowodnić. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Racki
Data: 2012-05-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Czy prawdą jest, że w ˝Koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju 2030˝ obszarom wiejskim zapisano marginalną rolę do spełnienia w gospodarce narodowej, a przez to Polska nie będzie konkurencyjna na rynkach rolnych? Dziękuję bardzo.
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2012-05-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku, za życzliwość. Panie ministrze, pan mnie chyba nie zrozumiał, więc chcę wyraźnie powiedzieć, że to nie ja, tylko państwo wymyśliliście, że Polska będzie się opierać niejako na rozwoju kilku wybranych miast. A jeśli tak, to można byłoby oczekiwać, że w koncepcji wskażecie państwo instrumenty prawne, tylko o tym wspomniałem, za pomocą których miasta będą miały szansę na rozwój. Na ten temat nie ma w koncepcji ani jednego słowa. Z przykrością muszę powiedzieć, że pan minister się do tego nie ustosunkował.
Mówca: Krzysztof Jurgiel
Data: 2012-05-25 (Sejm RP, kadencja 7)

W trybie sprostowania.
Mówca: Izabela Kloc
Data: 2012-05-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Rzeczywiście, powiedziałabym, to swoiste wytłumaczenie pojęcia konkurencyjności czy konkurencji. Wydawało mi się, że to jest pojęcie przeciwstawne do pojęcia spójności i współpracy, a pan nam tu udowadnia, że konkurencja to współpraca. Pierwsze słyszę. Naprawdę nowe znaczenia słów mamy tutaj, na tej sali. Ale wracając do tego, co powiedział pan poseł Rynasiewicz, jeśli chodzi o to wymywanie obszarów wiejskich, chcę powiedzieć, że to się odbywa i to się będzie odbywać. Wy to pogłębiacie. Wy będziecie pogłębiać ten proces i nawet żeście to zapisali właśnie w koncepcji zagospodarowania przestrzennego. Mianowicie zacytuję: ˝Przy założeniu stabilizacji zaludnienia Polski można przypuszczać, że będzie następować koncentracja ludności w ośrodkach rozwijających się˝... Jakie to są ośrodki rozwijające się? (Poseł Krzysztof Jurgiel: Miasta duże, to jest chyba oczywiste.) Miasta, nie wieś. Bo mówicie: w ośrodkach rozwijających się, cały system metropolitalny itd. Logika, mówię, myślenia. ...˝i jednocześnie będzie następował odpływ ludności z pewnych obszarów obejmujących zarówno niektóre tereny wiejskie, jak i małe ośrodki miejskie˝. To jest odpowiedź na to, co pan powiedział. W związku z tym niestety zawsze w każdym dokumencie - państwo, którzy pracują nad nim, to wiedzą - we wprowadzeniu zawiera się najbardziej strategiczne elementy tego dokumentu, i to jest we wprowadzeniu zapisane. Dlatego tak myślę cały czas, nie chciałam tego powiedzieć, ale niestety odnoszę takie wrażenie, że wy albo rzeczywiście wiecie, w czym uczestniczycie, i to jest straszne, albo po prostu pełnicie rolę, jak to się potocznie mówi, pożytecznych idiotów. (Dzwonek) Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2012-05-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pan przewodniczący Rynasiewicz wspomniał, że rzeczywiście w dokumencie jest zapisane, że droga S16 będzie zmodernizowana do roku 2030. Tak, to prawda. Rzeczywiście taki zapis jest, jest to fakt. Tylko do 2030 r., jak z prostej arytmetyki wynika, jest 18 lat. To jest dosyć odległa perspektywa. Chciałbym powiedzieć, jak ważna jest to droga. Nawet w czasie konsultowania tego projektu z samorządami samorząd woj. warmińsko-mazurskiego wypowiedział się w dwóch kwestiach. Po pierwsze, w sprawie portu w Elblągu - że Elbląg nie jest właściwie związany z morzem. Druga kwestia dotyczyła właśnie drogi S16. Zwrócono uwagę, że perspektywa roku 2030 jest perspektywą bardzo odległą i dla województwa katastrofalną. Zwrócono uwagę także na drugą rzecz - że zgodnie z decyzją władz nastąpi odwrócenie kierunku modernizacji, czyli tak jak dzisiaj mamy zmodernizowaną drogę od Olsztyna do Mrągowa, właściwie nie do końca, ale powiedzmy, że w perspektywie kilku lat ma to dojść do Mrągowa i na tym ma się zatrzymać, to rzecz w tym, że bardziej potrzebujemy tego, żeby połączyć część wschodnią z zachodnią, czyli z Ełku, z tych wschodnich rubieży województwa, szybciej ciągnąć drogę w kierunku zachodnim. Chodzi o ten kierunek. Samorząd województwa też zwraca uwagę, że kierunek modernizacji jest niewłaściwy. Kolega Jurgiel chętnie już tu okiem mruga, jeżeli chodzi o wschodnią część woj. warmińsko-mazurskiego.
Mówca: Andrzej Adamczyk
Data: 2012-05-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! W trybie sprostowania. Zostałem przywołany przez pana posła przewodniczącego Zbigniewa Rynasiewicza i też bardzo krótko odpowiem. Panie pośle, myślę, że moja wypowiedź nie została do końca zrozumiana. Bo kiedy mówimy o dynamicznym rozwoju kraju, to mówimy o tych sieciach komunikacyjnych, które powinny nadać naszej ojczyźnie tego dynamizmu. Jeżeli w planach mamy, tak jak pan mówi, chociażby S19 czy S7 na południe od Krakowa, na południe od Myślenic, dalszy ciąg S7 w 2030 r. czy w 2035 r., to jest to tak odległa przyszłość, że do tego czasu będziemy prowincją komunikacyjną Europy, a tego przecież nie chcemy. Dlatego upominamy się, występując czy wnioskując o to, żądając wręcz rozwiązań komunikacyjnych dla Polski na miarę XXI wieku. Myślimy o naszym tu i teraz, a nie o tym kiedyś, nie wiadomo kiedy, jak mówi się w strefie hiszpańskojęzycznej: maniana, czyli jutro, pojutrze, za rok, a może wcale. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Paluch
Data: 2012-05-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Mam wrażenie, że pan przewodniczący Rynasiewicz włożył kij w mrowisko, bo ja też, niestety, panie przewodniczący, muszę sprostować. To naprawdę nie jest hierarchiczny system zarządzania rozwojem, system dokumentów strategicznych. Może one i są spójne, skoro te same rysunki, które są w długookresowej strategii rozwoju kraju, są też w ˝Koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju˝. Może te dokumenty są spójne, ale nie ma czegoś takiego, że w jednym są zdefiniowane cele, a drugi dokument jest dokumentem inżynierskim, który to, że tak powiem, transponuje, te wymyślane strategiczne rozwiązania. To po pierwsze. Panie przewodniczący Rynasiewicz, tytułem jeszcze mowy o wizjach, powiem, że na str. 16 tegoż dokumentu jest expressis verbis napisane, że wizja jest sformułowana intuicyjnie, ze świadomością sporego marginesu niepewności. Sami autorzy tego opracowania przyznają się więc do tego, że tu nie wszystko jest, że tak powiem, dokładnie wyspecyfkowane. Dziękuję bardzo.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2012-05-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Byłem, chodzi właśnie o to, że byłem.
Mówca: Dariusz Cezar Dziadzio (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-05-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W przedstawionej ˝Koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju 2030˝, na stronie 36, znajdują się wstępne informacje na temat koncentracji ludności, która będzie następować zarówno w dużych ośrodkach miejskich kraju, jak i w obszarach funkcjonalnych. Najwyższe tempo przyrostu wystąpi na obszarach metropolitalnych. Do dużych ośrodków miejskich napłynie ludność z obszarów wiejskich, osiedlając się w ich obszarach funkcjonalnych - metropolitarnych i regionalnych. Najbardziej zyskają na tym miasta wschodniej Polski, np. Rzeszów, w których procesy urbanizacyjne będą najbardziej intensywne. To konsekwencja odpływu ludności z obszarów wiejskich. Nie bardzo mogę się z tym zgodzić, gdyż na terenach najbardziej rozwiniętych, a więc wyposażonych w odpowiednią infrastrukturę, nikt nie planuje osiedlania się w większych miastach, lecz skupia się na wykorzystaniu tych miast jako miejsc pracy, co wiąże się często z codziennym dojazdem z miejsca zamieszkania. Przykładem są nasi zachodni sąsiedzi, gdzie taki model sprawnie funkcjonuje odkąd ich kraj wybudował dobrze funkcjonujące drogi i autostrady. Czytając dalej, dochodzę do wniosku, że Rada Ministrów nie wierzy w to, co sama napisała. Otóż na stronie 79 dokumentu znajduje się mapa przedstawiająca podniesienie konkurencyjności ośrodków miejskich. Pojawia się na niej miasto Rzeszów. I cóż widzimy? Stolica Podkarpacia, będąca na trasie budowanej drogi A4 - która ma być ukończona do końca 2013 r. - oraz w przyszłości drogi S19, stanie się ośrodkiem tylko o znaczeniu krajowym. Dziwi mnie ten fakt, jako że miasto Rzeszów - stolica i lider regionu - rozwija się, wykorzystując potencjał związany z terenem przygranicznym Słowacji i Ukrainy, posiada rozbudowane lotnisko, które śmiało może być lotniskiem zapasowym dla warszawskiego Okęcia oraz sprawnie funkcjonujący klaster ˝Dolina Lotnicza˝. W związku z powyższym chciałbym zadać panu ministrowi pytanie: Co zaważyło na tym, że miasto Rzeszów, które wykorzystując potencjał kadry naukowej, terenu i w przyszłości infrastruktury, ma szansę stać się dużym ośrodkiem współpracy ze Wschodem, w niezrozumiałych działaniach rządu zostało zakwalifikowane do grupy miast o znaczeniu krajowym?
Mówca: Mariusz Antoni Kamiński (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-05-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jako poseł z Białegostoku i województwa podlaskiego z ogromnym zaniepokojeniem przyjmuję fakt, że przedstawiona przez prezesa Rady Ministrów ˝Koncepcja przestrzennego zagospodarowania kraju 2030˝ nie uwzględnia wśród miast o statucie metropolitalnym białostockiego obszaru metropolitalnego. Podkreślam, że Białystok jest pod każdym względem wiodącym ośrodkiem Polski północno-wschodniej i de facto pełni funkcję metropolitalną dla tego obszaru Polski. To kulturalna, akademicka i gospodarcza stolica regionu, w którym zamieszkuje ponad milion osób (z czego niemal połowa w ramach białostockiego obszaru metropolitalnego). 17 maja 2012 r. Rada Miejska Białegostoku podjęła uchwałę w sprawie nieuwzględnienia Białegostoku wśród metropolii w ˝Koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju 2030˝. W pełni solidaryzując się z Radą Miejską Białegostoku, przyłączam się do apelu o niedyskryminowanie naszego miasta. Jednocześnie chciałbym zadać przedstawicielowi Rady Ministrów kluczowe pytanie. Czy istnieje możliwość cofnięcia tej decyzji oraz dokonania zmiany w ˝Koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju 2030˝, polegającej na zmianie kryteriów i przyznaniu miastu Białystok statusu ośrodka metropolitalnego?
Mówca: Łukasz Krupa (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-05-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Swoje pytania kieruję do pani minister rozwoju regionalnego. Jako mieszkaniec Bydgoszczy i wiceprzewodniczący Parlamentarnego Zespołu Miłośników Ziemi Bydgoskiej od dłuższego czasu jestem wraz z innymi parlamentarzystami bardzo mocno zaangażowany, zainteresowany kwestią planowania na terenie województwa kujawsko-pomorskiego utworzenia w przyszłości obszaru metropolitalnego. Jestem zwolennikiem planowania rozwoju Polski poprzez tworzenie takich obszarów i wzmacnianie ich na rzecz konkurencyjności z ich podobnymi odpowiednikami w Europie. Silne ośrodki centralne przyszłych metropolii przyczynią się poprzez swoje oddziaływanie do rozwoju całego regionu wokół nich. Jeśli dobrze interpretuję zapisy KPZK 2030, to obszary metropolitalne będą utworzone wokół największych i najsilniejszych pod względem potencjału miast, które to miałyby stanowić ośrodki centralne przyszłych metropolii, ale nie będzie się to wiązało ze zmianami administracyjnymi, a co za tym idzie ich tworzenie nie jest bezpośrednio związane z kształtem obecnych województw. Rozumiem z tego, że kryterium jest potencjał największych miast, a nie obecny ustrój administracyjny. Poproszę zatem o odpowiedź na następujące pytania. l. Na podstawie jakich przepisów ministerstwo uznało, że skoro w woj. kujawsko-pomorskim obecnie istnieje tzw. dwustołeczność Bydgoszczy i Torunia, to kształt przyszłej metropolii na tym terenie także musi być oparty na zasadzie duopolu z dwoma ośrodkami centralnymi, mimo że według zawartych w KPZK 2030 kryteriów naturalne wydaje się wskazanie Bydgoszczy do tej roli? 2. Bydgoszcz samodzielnie spełnia 6 z 7 kryteriów metropolitalności. Czy niespełnienie jednego kryterium jest powodem narzucania koncepcji duopolu z Toruniem? 3. Czy wszystkie miasta w Polsce, które w KPZK 2030 są przewidziane jako ośrodki centralne przyszłych metropolii, spełniają samodzielnie wszystkie 7 kryteriów? 4. Czy w jakimkolwiek kraju europejskim funkcjonują obszary metropolitalne w formie duopolu podobnego do tego, jaki zakłada się na terenie woj. kujawsko-pomorskiego? Proszę o udzielenie odpowiedzi na piśmie. Dziękuję.
Mówca: Ewa Kołodziej (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-05-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowana Pani Marszałek! Drogie Koleżanki i Koledzy Posłowie! Już za 2 dni, 27 maja, obchodzić będziemy Dzień Samorządu Terytorialnego, ustanowiony przez Sejm w 2000 r. Ten wyjątkowy dla wszystkich samorządowców dzień to przede wszystkim uhonorowanie pierwszych wyborów samorządowych w powojennej historii z 27 maja 1990 r. Podkreślić należy, iż reforma samorządowa była jedną z bardziej trafnych reform okresu transformacji. Pomimo, iż wprowadzanie zmian następowało etapami, na szczególną uwagę zasługuje fakt, iż osiągnięto wiele sukcesów. Dziś doskonale wiemy, jak istotną rolę odgrywają samorządy: gminy, powiaty oraz województwa. Podział obowiązków między władzę centralną i lokalną spowodował wiele udogodnień, zwłaszcza przez zwiększenie lokalnym społecznościom dostępu do pełniących swoje obowiązki radnych, wójtów, burmistrzów i prezydentów. Wielu z nas, drogie koleżanki i drodzy koledzy, podobnie jak ja wywodzi się z samorządu, dlatego też mamy pełną świadomość, jak ważna jest to jednostka administracyjna naszego państwa. To właśnie dzięki możliwościom bezpośredniego kontaktu z mieszkańcami w naszych regionach możemy skutecznie podejmować działania. Wciąż rosnące obowiązki samorządowców pokazują, jak istotne jest to, aby być blisko obywateli i podejmować najważniejsze decyzje na najniższym szczeblu organizacyjnym państwa. Drodzy samorządowcy, z tego miejsca pragnę wam wszystkim serdecznie podziękować za ogrom codziennej pracy na rzecz polskiego społeczeństwa. To właśnie dzięki waszemu zaangażowaniu i poświęceniu możemy mówić o prężnym rozwoju naszych miast i gmin. Przyjmijcie zatem moje najserdeczniejsze życzenia: wytrwałości w realizacji powierzonych zadań, ambicji do dalszego prężnego działania na rzecz wszystkich mieszkańców. Życzę państwu również, by służba, którą pełnicie, spotkała się z uznaniem oraz życzliwym wsparciem mieszkańców, a sobie życzę, by współpraca z samorządami była bardzo owocna i przekładała się na konstruktywne działania w parlamencie.