PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2015-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek, liczyłem na te 1,5 minuty. Szanowni Państwo! Rzeczywiście, sprawa, o której rozmawiamy w tej chwili, jest istotna. Chodzi chociażby o kwestie z ostatnich miesięcy, o których wspominał tu poseł Cezary Olejniczak. Trudne sytuacje z miesięcy zimowych, ze stycznia, z lutego, pokazały, że jest potrzeba rozmawiania. (Poseł Cezary Olejniczak: Nie na ulicach!) Właśnie to jest taki zastępczy element, chodzi o to, żeby nie rozmawiać na ulicach. Myślę, że wnioskodawcy, wśród których się również znajduję, wyciągnęli wniosek z niepotrzebnych nerwów i problemów, które się pojawiają, kiedy ludzie wychodzą na ulicę. Jestem trochę zdziwiony. Jeden z kolegów posłów mówił dużo o butach, że coś z buta. Troszeczkę brzydko jest tak mówić, kojarzy mi się to z taką piosenką, właściwie pieśnią o towarzyszach. Zarzuca się komuś przynależność, a samemu jest się towarzyszem. Właśnie towarzysze i buty kojarzą mi się z piosenką: A ty maszeruj i głośno krzycz - niech żyje nam... Tam są takie hasła. Przysłuchiwałem się kilku dzisiejszym wypowiedziom tego kolegi. (Dzwonek) Za każdym razem mówił, że jest mało czasu, że coś nieuchronnie nadchodzi. Myślę, że jak tak będzie wyglądał burzy od zachodu, to przyjdzie ona od wschodu, że może być to mocna sikawica i sam może oberwać. Pytanie. Panie pośle Maliszewski - bo słyszałem tutaj takie wypowiedzi, takie pytanie - czy prawdą jest to, że ten projekt pisał pan Kosiniak-Kamysz? Dziękuję bardzo.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2015-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Ten projekt jest istotnie ważny w kontekście dotychczasowych doświadczeń w zakresie dialogu społecznego w obszarach wiejskich. W tej chwili w sytuacjach nadzwyczajnych, kiedy są napięcia na rynkach rolnych, ten dialog toczy się na drogach, pod budynkami rządowymi, ostatnio przed Kancelarią Prezesa Rady Ministrów. Myślę, że dotychczasowa formuła tego dialogu społecznego w obszarze rolnictwa okazała się niepełna, gdyż zależała w znacznej mierze od gotowości do tego dialogu ze strony rządzących. Przygotowanie tego mechanizmu ustawowego czy rozwiązania systemowego, za pomocą którego rozbraja się wszystkie napięcia właśnie w ramach Trójstronnej Komisji Dialogu Społecznego w Rolnictwie, jest zasadne. Chciałbym zapytać wnioskodawców o to, po pierwsze, jaki przewiduje się sposób funkcjonowania członków tej komisji trójstronnej, zwłaszcza tych ze strony społecznej. Czy przewiduje się zwroty kosztów podróży oraz inne ewentualne diety? Czy przewiduje się takie rozwiązania? Po drugie, w dodatkowym uzasadnieniu jest mowa, że koszty funkcjonowania tej komisji trójstronnej w zakresie rolnictwa będą na poziomie kosztów funkcjonowania Rady Dialogu Społecznego, chodzi o projekt przygotowany przez ministra pracy i polityki społecznej. Tam jest szersza formuła funkcjonowania. (Dzwonek) Stąd myślę, że takich dużych kosztów nie będzie. Jakie są one przewidywane? Proszę przedstawiciela wnioskodawców o odpowiedź. Dziękuję.
Mówca: Mirosław Maliszewski
Data: 2015-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Chciałbym w kilku zdaniach odpowiedzieć na pytania, które pojawiły się w wypowiedziach państwa posłów. Zacznę może od rzeczy najistotniejszej, bo finansowej. Pan minister częściowo na to pytanie odpowiedział, podając maksymalną kwotę przewidywaną do wydatkowania na obsługę komisji trójstronnej. Te koszty to przede wszystkim ekspertyzy, to przede wszystkim uzyskanie informacji od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, żeby zweryfikować reprezentatywność organizacji, która wyraża chęć uczestnictwa poprzez swojego przedstawiciela w pracach tej komisji, funkcjonowanie komisji, takie techniczne, czyli jakiś papier, jakieś materiały do pisania, jakaś obsługa kancelaryjna, wysyłanie powiadomień o posiedzeniach - to powinno się w tej kwocie zamknąć. Myślę, że to będzie kwota nie do przekroczenia, te 2 mln zł. Natomiast nie przewidujemy jako projektodawcy, żeby uczestniczący w pracach tej komisji, ze strony organizacji społeczno-zawodowych, ze strony gospodarczej, a już tym bardziej ze strony rządowej, otrzymywali wynagrodzenie. To nie ma być formuła weryfikowania przez jakąś zapłatę za uczestnictwo, aktywność. Organizacje muszą być reprezentatywne, bo taki jest wymóg, a ta reprezentatywność wiąże się chociażby z uzyskiwaniem składek od swoich członków. Te składki powinny być przeznaczone na opłacenie funkcjonowania przedstawiciela danej organizacji w tej komisji. Chcę też powiedzieć, że np. komisje działające przy funduszach promocji poszczególnych produktów rolno-spożywczych nie otrzymują z komisji żadnego wynagrodzenia, nie otrzymują zwrotu kosztów dojazdu, a ją też administruje, obsługuje Agencja Rynku Rolnego, więc są to pieniądze budżetowe. Jeżeli dana organizacja chce swojego przedstawiciela tam delegować, to musi wyasygnować pieniądze, żeby miał on za co przyjechać. Odpowiadając panu posłowi Walkowskiemu, powiem, że to nie minister Kosiniak-Kamysz napisał ten projekt, ani jego resort, ani jego pracownicy. Jego autorami jesteśmy my - posłowie Polskiego Stronnictwa Ludowego. Chcę jeszcze raz wyraźnie podkreślić, że dobrze by było, żeby ten projekt wszedł w życie, żeby taka komisja funkcjonowała, żeby pierwszą formułą kontaktu środowiska niezadowolonego czy chcącego wyrazić jakieś stanowisko nie była ulica, nie była droga, ale żeby w pierwszej kolejności, a może jedynie, spotkać się w ramach komisji trójstronnej. Dziękuję wszystkim wypowiadającym się, myślę, że podobnie jest ze stanowiskami na piśmie, za poparcie tego projektu i prac nad nim w trakcie kolejnych etapów.
Mówca: Leszek Korzeniowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam przyjemność przedstawić nasze stanowisko wobec poselskiego projektu ustawy o Trójstronnej Komisji Dialogu Społecznego w Rolnictwie, druk nr 3520. Wczorajszy i dzisiejszy dzień obrad Wysokiej Izby upływa w klimacie szeroko rozumianego dialogu. Wczoraj debatowaliśmy o dialogu społecznym, a dzisiaj również rozmawiamy o dialogu społecznym, ale w rolnictwie. Z pewnością dialog jako forma rozmowy i porozumiewania się jest największą wartością. Ustawa określa cele i zadania, skład, organizację, uprawnienia i sposób wyboru Trójstronnej Komisji Dialogu Społecznego w Rolnictwie. Jest to bardzo cenna inicjatywa, godna poparcia, gdyż umacnia ona w sposób zasadniczy rolę i znaczenie organizacji reprezentujących interesy rolnicze i środowisk wiejskich. Komisja będzie rozpatrywać problemy związane z funkcjonowaniem rolnictwa i obszarów wiejskich. Mniemam, że będzie w stanie uchronić polską wieś przed wieloma problemami, które niesie współczesne życie. Przyczyni się w istotny sposób do rozwoju demokracji w Polsce. W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska deklaruję poparcie dla dalszych prac nad tym projektem ustawy.
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2015-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Państwo Posłowie! Panowie Ministrowie! Myślę, że debata pokazuje, że funkcjonowanie podmiotów ekonomii społecznej natrafiało na różne klimaty i różne problemy. W związku z tym, że te problemy występują, zrodziła się potrzeba pewnych uregulowań. Ten projekt ustawy jest próbą ujęcia tych uregulowań, stworzenia pewnej czytelnej drogi postępowania. Wiemy, że szereg podmiotów ekonomii społecznej miało problemy w kwestiach rozliczenia środków, które były pobierane. Wreszcie sytuacja do tego dojrzewa - tutaj moi przedmówcy poruszali kwestię dotyczącą dużych wydatków z zakresu opieki społecznej na osoby, które właśnie w ramach tych podmiotów ekonomii społecznej pracowały lub będą pracowały - do takich rozwiązań, że nie będą one pobierały środków z zakresu opieki społecznej, a równocześnie będą wytwarzały produkt bądź też wykonywały usługi, które będą przynosiły pewien dochód. Dlatego też jest to trochę takie przestawienie, bym powiedział, wajchy, które ma spowodować nie tylko rozwiązywanie kwestii dotyczących pomocy tym osobom w zakresie reintegracji, ale również lepsze wykorzystywanie środków budżetowych. Myślę, że temu również sprzyja obecnie zjawisko zmniejszania się bezrobocia na naszym rynku pracy, bo w związku z tym do wielu zadań czy wielu prostych usług zaczyna brakować ludzi, którzy podjęliby tę pracę, spoza właśnie kręgu osób zatrudnianych w podmiotach ekonomii społecznej, i stąd chociażby kwestia zwiększającej się liczby cudzoziemców, głównie z Ukrainy. Wskazuje to na to, że tutaj są możliwości wykonywania tych prac. Oczywiście jeśli w terenie rozmawia się z przedstawicielami władzy lokalnej, z samorządami, można usłyszeć, że osoby pracujące w tego typu podmiotach ekonomii społecznej cechuje troszeczkę wolniejszy tryb wykonywania pracy, tak bym powiedział, wymagają większej cierpliwości w zakresie nadzoru, większego nadzoru w zakresie prawidłowości wykonywania zadań, które mają polecane, i w związku z tym to też jest niepopularne. Możliwość wykorzystywania środków, które są zabezpieczone w programie dotyczącym kapitału ludzkiego, doskonale zbiega się z możliwością praktycznego wykorzystania tego mechanizmu na, szeroko to ujmując, rynku polityki społecznej, tak ażeby koszty funkcjonowania państwa i wydatki na realizację tych zadań ponoszone w ostatnich latach znacznie zmniejszyć. Myślę, że kwestie dotyczące instrumentów, natężenia ich oddziaływania, ostrości tego nadzoru, o którym była mowa, będą mogły być częściowo dookreślone podczas prac w komisji. Dlatego też w imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego składam wniosek o przekazanie tego projektu do dalszych prac w komisji. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2015-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Koła Poselskiego Ruch Palikota mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko w sprawie poselskiego projektu ustawy o przedsiębiorstwie społecznym i wspieraniu podmiotów ekonomii społecznej, druk nr 3521. Mam tylko jedno pytanie: Dlaczego tak późno? Dotychczas nasza polityka społeczna to była polityka zasiłkowa. Nie widzę żadnego niebezpieczeństwa w dopracowywaniu tego projektu prawnego. Natomiast, jak mówię - to nie chodzi o rządy Platformy, od 20 lat taką politykę mamy - największe spustoszenie ta polityka spowodowała w mentalności społecznej, po tym, jak ludzie się przystosowali do tego, by omijać to prawo: nie podejmuję zatrudnienia, pracuję gdzieś tam na czarno, bo tracę coś tam. I dlatego, jak to określił Piotr Walkowski, myśl głównie o przełożeniu wajchy powinna nam przyświecać przez te 20 lat. My żeśmy wychowali społeczeństwo, całe pokolenie, które w bardzo sprytny sposób przystosowało się do tego, co im Wysoka Izba, nie tylko w tej kadencji, ale już od wielu kadencji, fundowała. Jako że wiadomo, że się nie utrzymam z jakiejś tam pracy dorywczej, to sobie będę dorabiała dzięki pomocy społecznej. Jako że nie dostanę mieszkania czy czegoś inaczej, jak tylko będąc ubogim, z dochodami do odpowiedniej kwoty, to nie ujawniam dochodów. I w rezultacie w tym państwie najgorzej się żyje ludziom, którzy są rzetelni i uczciwi, a mają małe emerytury, małe pensyjki. Uważam, że to czas najwyższy i że dobrze, że wreszcie ten projekt jest. A czego się obawiam? Tego, że znów się zabiorą za to teoretycy. Pan poseł Tomaszewski mówił o konsultacjach. Z kim to konsultować? Najlepiej byłoby to skonsultować z bezrobotnymi, z tymi, których chce się przyciągnąć do tych przedsiębiorstw społecznych. A wiedzy, tak jak w Sejmie, o tych problemach, o tych zjawiskach negatywnych za dużej nie ma. W statystykach ujmuje się bezrobocie, a ilu jest takich bezrobotnych, którzy są zarejestrowani jako bezrobotni tylko po to, żeby mieć ubezpieczenie społeczne, bo inaczej się nie da wyżyć, trzeba sobie zarobić trochę. Nie ma prostych rozwiązań. A to są zaległości z 20 lat. Do tej pory byłam praktykiem. Ja poza pracą zawodową działałam i działam nadal społecznie, bo jestem w radzie dzielnicy, jednostce pomocniczej, chyba jako jedyna posłanka. A jaką mam satysfakcję, kiedy chłopak, który ma maturę, ale podjął pracę w MPO, w przedsiębiorstwie oczyszczania miasta, rzucał papierosy, jak je palił, a w tej chwili, gdy sprząta, zwraca kolegom uwagę, że tak nie wolno. Ale to jest praca organiczna, praca u podstaw, i to nie poprzez ekspertów, instytucje, bo to jest sformalizowane. Jak mówię, mentalność społeczną naprawić jest bardzo trudno. Innego wyjścia nie ma, tylko trzeba tę wajchę rzeczywiście przestawić, bo w końcu będziemy mieć więcej zasiłkobiorców niż tych, którzy pracują na zasiłki. Wierzę w ludzi, ale i wierzę w to, że taki niedobry system, że się daje za darmo, rozdaje się, jeszcze z PRL przejęty spowodował bardzo wiele złego. A przecież, żeby tu żyć, trzeba to naprawiać. Oczywiście jesteśmy za pracami nad tą ustawą. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Joanna Bobowska
Data: 2015-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałabym bardzo podziękować za to, że mogliśmy dzisiaj podyskutować i uzyskać wstępne opinie czy wysłuchać stanowisk klubów. Mam nadzieję, że ta owocna praca w komisjach mimo krótkiego czasu, jaki pozostał do zakończenia kadencji, przyniesie pożądany efekt, bowiem jeśli chodzi o zagadnienia dotyczące ekonomii, przedsiębiorczości społecznej, to rzeczywiście to dojrzało i myślę, że to jest ten ostatni moment. Wydaje mi się, że jestem wyrazicielem opinii wszystkich państwa w to zaangażowanych. Serdecznie dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2015-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Myślę, że poseł sprawozdawca przedstawił odniesienie do ustawy, dyskusję, jaka miała miejsce w komisji, pani posłanka określiła, jak klub Polskiego Stronnictwa Ludowego się zachowa. W związku z tym przekazuję informację, że mam rekomendację klubu w sprawie przedłożenia zgodną z rekomendacją komisji polityki społecznej, czyli za odrzuceniem. Dziękuję.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2015-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! To jest bardzo ważny problem społeczny. Ci, którzy chcą wsłuchiwać się w opinie, ci, którzy organizują dyżury poselskie i rozmawiają z wyborcami, na pewno spotkali się z sytuacją, kiedy przychodzą emeryci i renciści, którzy pokazują zajęcia komornicze i zadają pytanie: Panie premierze Tusk, pani premier Kopacz, jak żyć za 380 zł? Dzisiaj zarówno w uzasadnieniu, jak i w opinii rządu jest odpowiedź: Trzeba bronić banków, trzeba bronić innych wierzycieli, natomiast ty jesteś uszczęśliwiony, bo przecież państwo daje ci możliwość życia od 1 marca za 440 zł, to kwota wolna od zajęcia, czyli 50% kwoty minimalnej emerytury, czy za jeszcze mniej, jeśli chodzi o kwotę wolną od zajęcia, w przypadku renty rodzinnej. Wysoki Sejmie! Jestem przekonany, że nadchodzi czas, aby tutaj jednak... Przecież to nie jest projekt ustawy, który uniemożliwia egzekucję. To jest projekt ustawy, który podnosi minimalną kwotę wolną od zajęcia komorniczego i w jakiś sposób zbliża się do regulacji związanych ze stosunkiem pracy. Ktoś powie: Tak, ale przecież wynagrodzenia ze stosunku pracy zazwyczaj są wyższe. Z drugiej strony jednak jest argument taki, że przecież zajęcia komornicze w przypadku stosunku pracy wcale nie są pewne, bo dzisiaj pewność na rynku pracy jest ograniczona, natomiast świadczenia emerytalno-rentowe zazwyczaj są świadczeniami pewnymi, więc w dłuższej perspektywie czasu wierzyciel ma możliwość ściągania wierzytelności. Trzeba brać pod uwagę aspekt społeczny, przecież pozostawienie tego rozwiązania na dotychczasowym poziomie oznacza między innymi brak płatności w odniesieniu do mieszkań komunalnych. Są tragedie polegające na tym, że ci ludzie w starszym wieku żyją często bez prądu, żyją przez jakiś czas nawet bez wody, dopiero wtedy gdy są interwencje społeczne, że jednak prawo do wody istnieje, z czasem się uruchamia normalne działanie. Trzeba brać pod uwagę, że ten problem narasta, coraz więcej jest tych osób. I tu nie chodzi o to, aby wprowadzić w pułapkę kredytową osoby, które dzisiaj mają świadczenia emerytalno-rentowe. Myślę, że tu głównie chodzi o to, aby w sposób sprawiedliwy rozkładać czynniki ryzyka związanego z gospodarką rynkową. Dlatego też Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej opowiada się za przyjęciem tego rozwiązania. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marzena Okła-Drewnowicz
Data: 2015-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, druk nr 136. Projekt zakłada zwiększenie dodatkowego zabezpieczenia osób pobierających świadczenia podlegające potrąceniom. W zależności od rodzaju potrąceń ta kwota ma być oczywiście zróżnicowana, zresztą tak jak to jest dzisiaj. Od tej zasady projektodawcy przewidują wyjątki opisane w art. 139. Jak zauważył jednak Sąd Najwyższy, z jednej strony jest to większa ochrona świadczeniobiorców, ale z drugiej strony jest to mniejsza ochrona wierzycieli, którzy od osób pobierających najniższe świadczenia w praktyce nie będą mogli dochodzić swoich wierzytelności, także kosztem alimentowanych dzieci. Po zmianie bowiem zwiększy się liczba tych dzieci, które nie będą mogły otrzymywać całej kwoty alimentów. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2015-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Przyznam się, że początkowo wydawało mi się, że te odgrzebane przez marszałka Wenderlicha projekty ustaw są niemalże historyczne i nie warto się już nimi zajmować. Natomiast w tej chwili moje koło będzie przeciwne odrzuceniu tego projektu ustawy. Co mnie boli? To, że w ogóle nie potrafimy rozmawiać o emeryturach. W tej chwili emeryci stali się w zasadzie tymi osobami, którym najbezpieczniej zaoferować te pożyczki, często reklamowane w telewizji. Wystarczy, że człowiek jest naiwny. Niestety, media nie przeciwdziałają temu. W każdym razie przychylam się do stanowiska pani poseł Bartuś, że jeżeli kompleksowo nie podejdziemy do sprawy emerytur, to będzie tu taka ustawa, tu inna ustawa, społeczeństwo będzie ze wszystkich stron okłamywane, że mamy pracować tyle, a wiek emerytalny będzie taki czy siaki. Naprawdę to jest zbyt poważny temat. To są osoby, które już są emerytami. Pamiętam, jak mój profesor na wykładach z prawa finansowego powiedział, że podatnika trzeba przycisnąć, ale nie tak, żeby go udusić, żeby go zadusić. Jeżeli pozbawi się kogoś tego minimum egzystencji, to jest to ze strony ustawodawcy, nie chcę używać tutaj brzydkich słów, ale jest to nie fair w stosunku do współobywateli. Od początku kadencji podnosiłam problem, o którym mówił pan poseł Tomaszewski, chodzi mi o mieszkańców wyrzucanych na bruk i tzw. czyścicieli kamienic. Jest błąd w tym prawie, luka w prawie. Do tej pory nie mogę tego załatwić. Bo są prawnicy, którzy wydają opinie w oparciu o coś, nie wiem, o co. Muszę zamawiać własne, autorytatywne ekspertyzy. Wszystkie kluby są w to zamieszane, bo nikt tego błędu nie zauważył. Ci ludzie mają decyzje administracyjne wydane jeszcze w czasach PRL. Te decyzje są ważne, bo są one w obrocie prawnym. Rozmawiałam o tym nawet z prezydentem elektem Andrzejem Dudą, kiedy jeszcze był posłem, że wygaszono te decyzje. Nie, tych decyzji nie wygaszono. Ci ludzie mają ważne decyzje administracyjne, a państwo, miasta, gminy wycofały się z udzielenia im pomocy. Problem nie jest w tych ustawach populistycznych, tylko właśnie w przypadku czyścicieli kamienic dotyczy to błędu, który Sejm popełnił w 1994 r. To się za nami wlecze, nikt nie chce się do tego przyznać i naprawić tego. Dlatego jesteśmy za jeszcze bardziej pogłębioną dyskusją nad tym projektem. Bo bardzo łatwo jest anonimowo skazać kogoś na tragedię, na cierpienie. W zasadzie najlepszy jest los emeryta, który dostaje świadczenie z ZUS. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2015-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Swoje pytania kieruję do pana ministra. Abstrahując od tej zdolności kredytowej, sami sobie odpowiedzmy na pytanie: Jeżeli emeryt ma niecałe 800 zł, weźmie ten kredyt i będzie musiał jeszcze zapłacić odsetki, to z czego będzie żył? Chciałabym zapytać pana ministra: Jak dużo jest emerytów, którzy biorą emerytury i mają egzekwowane świadczenia alimentacyjne? Weźmy pod uwagę to, że są to osoby najczęściej starsze. Może wśród rencistów jest troszeczkę więcej takich przypadków. Chciałabym wrócić do kwestii dotyczącej tego minimum egzystencji. Czy mógłby pan minister jeszcze raz powiedzieć, ile wynosi minimum egzystencji... (Poseł Anna Bańkowska: 540 zł.) ...i jeśli chodzi o skład tego minimum, jakie to są kwoty, co jest liczone? Na przykład jak to jest liczone, jeśli chodzi o wydatki na żywność dla emeryta na miesiąc? 3 zł na dzień, tak? Jak to jest liczone? W sytuacji gdy ten emeryt nie dostanie nawet tego minimum egzystencji, otrzyma te trzysta kilkadziesiąt złotych czy 400 zł, to proszę mi powiedzieć, co wtedy się dalej dzieje. Czy ten emeryt jest skazywany wprost na śmierć, czy może idzie do pomocy społecznej, czyli my wszyscy jakby dopłacamy z naszych podatków, żeby pan komornik, który zajmie to świadczenie emerytalne, miał na swoje koszty? Ostatnie pytanie do pana ministra. Ile wynoszą koszty egzekucyjne przy zajęciu emerytur, rent, bo to jest najłatwiejsza też forma egzekucji. (Dzwonek) Polega to tylko na napisaniu o zajęciu do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a Zakład Ubezpieczeń Społecznych co miesiąc na konto komornika przelewa odpowiednie kwoty. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2015-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Ministrze! Kiedy rząd przygotowywał stanowisko wobec tego projektu poselskiego, zapewne państwo mieliście informację z ZUS, jakim problemem społecznym jest dziś kwestia zajęć komorniczych w przypadku świadczeń emerytalno-rentowych, bo przecież te zajęcia trafiają do ZUS, do KRUS lub do innych instytucji wypłacających świadczenia emerytalno-rentowe, mam na myśli służby mundurowe. Czy są takie dane, czy ZUS i inne instytucje w ogóle gromadzą takie dane, by można było powiedzieć, ilu dotyczy to osób w skali kraju i jaki procent świadczeniobiorców jest poddawany rygorowi zajęć komorniczych? Dziękuję.