Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej chciałbym udzielić poparcia temu projektowi. Zapewne nie wszyscy wiedzą, że Rada Europy, z siedzibą w Strasburgu, która jest najstarszą funkcjonującą instytucją polityczną na naszym kontynencie, już od 1949 r. w dużej mierze w zakresie swojej produkcji, że użyję takiego mało eleganckiego słowa, czyli wprowadzania standardów w obszarach, którymi się interesuję, m.in. w zakresie ochrony praw człowieka i demokracji, bazuje na przyjmowaniu konwencji, poczynając od pierwszej konwencji klasycznej z 1950 r., Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Tych konwencji przyjęto ponad 200. Nie ma takiego państwa, które by wprowadziło do swojego stanu prawnego wszystkie z nich, ale np. Polska przyjęła ich ponad 100, jesteśmy na niezłej pozycji. Te konwencje dzielą się na dwie grupy. Chodzi tu o takie kamienie milowe na drodze rozwoju, funkcjonowania systemu prawnego, o jego zmiany, chociażby w związku z rozwojem technologii, jak w tym przypadku, i o wspominaną dzisiaj w różnych kontekstach, zdjętą z porządku obrad, tzw. istambulską konwencję o przeciwdziałaniu przemocy wobec kobiet. Ta regulacja jest jedną z podstawowych, ale jest też wiele konwencji szczegółowych i myślę, że ta, nad którą procedujemy, skądinąd potrzebna, należy do tej grupy. Zresztą kilka lat temu, chyba w poprzedniej kadencji, m.in. z inicjatywy Biura Bezpieczeństwa Narodowego, odbyliśmy tutaj taką ciekawą dyskusję, do której wprowadzenia dokonał pan profesor Koziej, związaną z cyberprzestępczością, ale w innym kontekście, chodziło o bezpieczeństwo narodowe. Kiedyś ˝sztuką˝ było obrabowanie kiosku Ruchu czy sklepu Pewex. Dzisiaj prawdziwą ˝sztuką˝ w zakresie przestępczości jest obrabowanie na odległość dużego banku i przelanie na swoje konto określonej sumy. Jest to jednak tylko jeden z elementów. Ta konwencja jest obszerna, ma 155 stron, dotyczy zarówno wątków, które tu omawiano, a więc samych przestępstw komputerowych, jak i odnosi się do przestępczości związanej chociażby z pornografią dziecięcą - mówiliśmy o tym w innym aspekcie, w poprzednim punkcie obrad - oraz czegoś bardzo ważnego, czego do tej pory chyba nie podkreślano, mianowicie chodzi mi o współpracę międzynarodową w zakresie zwalczania tej przestępczości. Chcę tylko wypowiedzieć jedną uwagę krytyczną. Otóż nie powinno być tak, że tak ważna konwencja jest ratyfikowana przez Polskę dopiero po 13 latach. (Dzwonek) Mogliśmy to zrobić dużo wcześniej. Naturalnie ten dystans skraca się w niektórych przypadkach, ale naszą intencją powinno być, żeby ten okres nie przekraczał kilku lat. Raz jeszcze w imieniu klubu popieram ten projekt, a jeżeli ktoś nadal miałby wątpliwości, to ostatnia uwaga. Do tej pory została ona przyjęta przez 41 państw, ratyfikowana i podpisana przez 11 państw, a w Radzie Europy jest tylko 47 państw. Stało się tak dlatego, że w przypadku wielu konwencji przystępują do nich jako strony kraje, które nie należą do Rady Europy, w tym przypadku są to właśnie m.in. USA, Kanada, Japonia czy Republika Południowej Afryki. Zresztą większość z nich ma związek z Radą Europy, jest albo obserwatorem, albo czasem partnerem, jeżeli chodzi o działalność Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. Tak że dobrze, że to się w końcu dzieje, lepiej późno niż wcale. Dziękuję.