Mówca: Genowefa Tokarska
Data: 2017-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Mam przyjemność w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawić stanowisko wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o CIT i PIT z druku nr 1602. Według rządowego uzasadnienia projekt ustawy ma na celu stymulację inwestycji dokonywanych przez przedsiębiorców, głównie poprzez zmianę zasad odpisów amortyzacyjnych. Projekt wprowadza możliwość jednorazowego rozliczenia nakładów inwestycyjnych do kwoty 100 tys. zł rocznie, przy minimalnej wartości nakładów w wysokości 10 tys. W kosztach uzyskania przychodów podatnicy będą mogli uwzględnić odpisy amortyzacyjne na środki trwałe jedynie z określonych grup klasyfikacyjnych. Według klasyfikacji są to maszyny i urządzenia - grupy klasyfikacji środków trwałych od III do VI i VIII. Projekt nie obejmuje nieruchomości, a więc budynków i budowli, i środków transportowych, o których dużo mówili moi przedmówcy. Faktycznie trudno się nie zgodzić ze stwierdzeniem, że kwestia samochodów dostawczych powinna być rozważona. Inne uwarunkowania są takie, że projekt obejmuje jedynie fabrycznie nowe środki trwałe, które nie były wcześniej używane ani przez tego nabywcę, ani przez innego podatnika, oraz środki, które są własnością lub współwłasnością. A więc tych ograniczeń jest więcej. Projekt ustawy dodatkowo rozwiązuje trudny problem polskich podmiotów gospodarczych, które kupują bilety u zagranicznych przewoźników lotniczych. Projekt znosi obowiązek odprowadzania 10-procentowego podatku od przychodów z biletów lotniczych. Obie propozycje rozwiązań zawarte w projekcie są z pewnością udogodnieniem dla pewnej grupy przedsiębiorców. Szkoda tylko, że dla ściśle wybranej grupy. Wywołują tym samym niepotrzebne zamieszanie. Zresztą podobnie jest, jeśli chodzi o ścisłe określenie środków trwałych, które podlegają tym udogodnieniom. Rozumiemy intencje rządu w warunkach spadku inwestycji, szczególnie inwestycji prywatnych, ale tym projektem chyba nie uzdrowimy sytuacji. Przecież głównym powodem niechęci przedsiębiorców do inwestowania jest niestabilność polskiego prawa, w tym właśnie prawa finansowego. Przedłożonym i debatowanym dzisiaj projektem nie upraszczamy tego prawa. Projekt wnosi nowe rozwiązania dotyczące odpisów amortyzacyjnych, a te były regulowane w niedawnej przeszłości, w 2016 r. Przyjęto wówczas, przypomnę, jednorazowe odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środków trwałych do kwoty nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości 50 tys. euro dla podatników w pierwszym roku działalności i małych podatników, których przychód w poprzednim roku nie przekroczył 1,2 mln euro. Nowym projektem ustawy wprowadzamy sztuczną dolną granicę wartości środka trwałego podlegającego odpisowi w wysokości 10 tys., nie dając możliwości jednorazowej amortyzacji od obowiązującej stawki jednostkowej 3,5 tys. To znacznie uprościłoby zasady odpisu. Jest to uzasadnione, tym bardziej że niższe kwoty zakupów inwestycyjnych dotyczą małych firm, czyli tego ostrożnego inwestowania. Związek Rzemiosła Polskiego określa, że tych zachęt do inwestowania nie otrzyma ok. 550 tys. przedsiębiorstw. Innym przykładem komplikowania prawa jest nieobjęcie jednorazowym odpisem środków trwałych, które podlegają amortyzacji, używanych przez podatnika na podstawie umowy leasingu finansowego lub z tzw. grupy inwestycji w obcych środkach trwałych. Na uwagę zasługuje fakt, że omawiany projekt nie umniejszy należności dla budżetu państwa, a jedynie dokona ich rozłożenia w czasie, i dochody budżetu państwa zmniejszą się przede wszystkim w pierwszych 3 latach tej regulacji. Podsumowując: projekt ustawy pomimo uwag i zastrzeżeń zasługuje na dalszą debatę w Komisji Finansów Publicznych, a proponowany mechanizm jednorazowej amortyzacji z pewnością będzie dobrą zachętą do inwestowania. Dziękuję.