Mówca: Anna Paluch
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jest dzisiaj drugie czytanie ustawy po pracach w podkomisji i komisji, więc pominę te szczegóły i problemy, do których odnosiłam się na poprzednich etapach prac nad projektem ustawy, a chciałabym odnieść się w sposób szczegółowy do tych przepisów, co do których odnosimy się w postaci poprawek. Na szczególną uwagę zasługują przepisy zawarte w art. 8 projektu. Ust. 1 stanowi, że organy właściwe do wydawania pozwoleń wodnoprawnych i zintegrowanych dokonają przeglądu pozwoleń udzielonych dla oczyszczalni ścieków w aglomeracjach o RLM powyżej 10 tys. w terminie do 31 grudnia 2015 r. i w razie potrzeby zmienią lub uchylą i wydadzą nowe, dostosowując te pozwolenia do warunków określonych w zmienionym niniejszym projektem art. 45 ust. 1 pkt 3 i 4. Przypomnę, że w art. 45 Prawa wodnego w ust. 4 uchyla się pkt 2 dotyczący 75-procentowej redukcji azotu i fosforu i wprowadza się zmianę w pkt 3, która dotyczy minimalizacji kosztów oczyszczania ścieków. Dodaje się też pkt 4 dotyczący najwyższych dopuszczalnych wartości zanieczyszczeń. Wszystko pięknie, tylko że opisana zmiana czy uchylenie pozwoleń wodnoprawnych lub pozwoleń zintegrowanych nie wymaga zgody strony, jak to jest zapisane, o czym zresztą mówił mój przedmówca, a wyznaczone przez właściwy organ terminy dostosowania się przez stronę do nowych pozwoleń nie mogą przekroczyć 31 grudnia 2015 r., czyli w świetle zapisów proponowanych w art. 8 strona może otrzymać np. 30 grudnia 2015 r. zmienione pozwolenie, do wymogów którego będzie musiała się dostosować w jeden dzień - do 31 grudnia 2015 r. Na takie traktowanie stron, panie ministrze Gawłowski, gmin i przedsiębiorców nie ma naszej zgody. Rząd usiłuje w ostatniej chwili zrzucić skutki swoich wieloletnich zaniechań na gminy i na przedsiębiorców. A gdzież zasady równego traktowania? Gdzież równowaga stron w postępowaniu administracyjnym? To jest, panie ministrze, jako żywo ustalenie jak w regulaminie firmy portretowej Witkacy: pkt 1 - firma zawsze ma rację, pkt 2 - jeżeli firma nie ma racji, patrz pkt 1. Tak się nie da. Art. 9 zawiera przepisy dotyczące wyznaczania aglomeracji. I tu się rodzi pytanie. Skoro rok temu, w kwietniu 2013 r., NIK we wnioskach pokontrolnych - przypomnę, że na posiedzeniu komisji rozpatrywaliśmy protokół NIK nr 17/2013/K12001/KSI w sprawie stanu realizacji ˝Krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych˝ - zaleciła nowelizację zasad wyznaczania aglomeracji, to dlaczego zmiana ustawy dotycząca tego problemu pojawiła się dopiero po roku? Za to gminy będą miały niespełna dwa miesiące na przedstawienie propozycji obszarów i granic aglomeracji - określono tam sztywny termin 30 czerwca dla gmin - a sejmik będzie miał sześć miesięcy, bo uwzględniono interwencje samorządów wojewódzkich, na przygotowanie i podjęcie uchwał w tej sprawie. Potrzebował pan roku, żeby przygotować to, złożyć do Sejmu i procedować nad projektem ustawy, a samorządy chce pan, że tak powiem, załatwić w pół roku. Jak tak można, panie ministrze? Wielokrotnie zadawaliśmy na posiedzeniu komisji ochrony środowiska pytanie, kiedy zostanie opublikowana czwarta aktualizacja ˝Krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych˝. Ponawiam to pytanie z sejmowej trybuny, bo w toku prac nad niniejszą ustawą zadawałam je wielokrotnie i tutaj z mównicy, i na posiedzeniach podkomisji i nie uzyskałam odpowiedzi. Co do aktualizacji ˝Krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych˝, to trzeba podkreślić, że w drugiej aktualizacji koszty jego realizacji szacowano na około 40 mld zł. A więc skąd taka diametralnie inna ocena? Bo przecież w ocenie skutków regulacji rząd podaje kwotę 918 mln zł rozpisaną na 10 lat. Zmiany wprowadzane w zakresie wdrożenia dyrektywy ściekowej to jest niestety darwinizm w czystej postaci, czyli obciążenia związane z pełnym wdrożeniem przepisów, w przypadku których mija okres przejściowy, są przenoszone na gminy, na inne podmioty, a pan minister wraz z panem premierem, jak już to mówiłam, bawicie się w operatorów spychacza. Stąd nasza poprawka do art. 20 projektu. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Omawiany dzisiaj projekt ustawy wdraża do naszego porządku cztery dyrektywy, czyli dyrektywę ściekową, dyrektywę dotyczącą ram wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej, dyrektywę w sprawie ochrony wód podziemnych i dyrektywę w sprawie oceny ryzyka powodziowego. Jest to więc swego rodzaju sprzedaż wiązana, żeby tym trudniej przychodziło klubom i posłom składanie wniosków (Dzwonek) o odrzucenie, o przepracowanie tego projektu ustawy. Panie marszałku, jeszcze pół minuty. Po prostu ośmielę się przypomnieć, że rząd przespał wszystkie etapy wdrażania, bo w 2010 r. trzeba było zapewnić w przypadku 1069 aglomeracji zgodność z dyrektywą, a w 2013 r. w przypadku kolejnych aglomeracji, tak żeby osiągnąć zakładane cele w roku 2015. W związku z powyższym mam pytania do rządu. Co rząd robił od kwietnia 2011 r., kiedy to komisja w sformalizowany sposób zasygnalizowała błędy w transpozycji dyrektywy ściekowej? Dlaczego nawet nie podjęto próby renegocjacji, a może podjęto, tylko my o czymś nie wiemy? Przecież rząd chwali się tak wspaniałymi stosunkami w Komisji Europejskiej, szacunkiem, jakim cieszy się pan premier. Dlaczegoż pan premier nie użył tej swojej magii i tego swojego miru, jakim cieszy się w Komisji Europejskiej, żeby renegocjować te przytłaczające zobowiązania? W odpowiedzi na dezyderat Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 24 lipca ub.r. pan minister stwierdza otwartym tekstem, że konieczne będzie znalezienie dodatkowych źródeł finansowania inwestycji ściekowych służących dostosowaniu do wymogów art. 5 ust. 2 dyrektywy. No i okazało się, że pan minister znalazł te dodatkowe źródła właśnie w budżetach gmin. Czy rząd PO tylko w budżetach gmin potrafi szukać dodatkowych środków? Już ostatnie pytanie, panie ministrze. Dlaczego w 2008 r. chociażby na organizację COP 14 z pieniędzy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej wydano 100 mln zł? Za te pieniądze można by było zbudować kilkanaście oczyszczalni ścieków, takich jak w moim rodzinnym Krościenku, zamiast szastać pieniędzmi na organizację konferencji, która przyniosła nam jeszcze pakiet klimatyczno-energetyczny, który po prostu dobija nasz przemysł. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu mojego klubu Prawo i Sprawiedliwość pozwolę sobie złożyć poprawki do omawianego projektu ustawy. Dziękuję bardzo.