Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2013-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Otóż to, co dzisiaj dzieje się w polskich finansach, można określić słowami: gigantyczny chaos. To nie minister Rostowski rządzi polskimi finansami, proszę państwa, tylko minister Chaos-Rostowski. Takie są, niestety, fakty. Ostatnie miesiące wyraźnie tego dowodzą. Przecież te posunięcia pana ministra to jeden wielki chaos. One do niczego nie zmierzają. Nie ma w tym żadnej wizji, panie ministrze. Takie są, niestety, fakty. W myśl zasady, że tonący brzytwy się chwyta, także pan chwytał się brzytwy, między innymi nowelizując ustawę o finansach publicznych, a teraz nowelizując budżet, nie tylko budżet, ale również ustawę okołobudżetową. Gdyby pana, panie ministrze, zapytano, jak będzie wyglądać sytuacja w roku 2014, jeżeli chodzi o finanse publiczne, to myślę, że odpowiedziałby pan: nie wiem. I byłoby to jedyne prawdziwe stwierdzenie, jakie wypowiedział pan w ciągu ostatnich 6 lat. Cała reszta to stek kłamstw, bzdur i demagogia, panie ministrze, a dowodem na to, że to demagogia, jest właśnie dzisiejsza nowelizacja i stan finansów publicznych. Ale, panie ministrze, jedyne pocieszenie jest takie, że pan jest gwoździem do trumny, politycznym gwoździem do politycznej trumny pana Donalda Tuska. Ten gwóźdź pomału tę trumnę zamyka. Jeżeli patrzymy na zachowanie pana ministra Rostowskiego i jego świetne finansowe doświadczenie i przygotowanie, to rodzi się pytanie: Gdzie pobierał on tę finansową edukację? Gdzie to się dokonywało? Odpowiedź jest prosta. W spółce Amber Gold. Bo tylko tam dokonywano takich finezyjnych oszustw, jakich niestety dokonuje pan minister Rostowski. Takie są fakty. Teraz trochę historii, potem skupię się na teraźniejszości, a potem ewentualnie - przewidywana przyszłość, żeby pokazać stan, w jakim są polskie finanse, i dokonania pana ministra Rostowskiego. Zacznę od istotnej rzeczy. Panie ministrze, ślubował pan, deklarował pan, że będzie pan rzetelnie i sumiennie wykonywał obowiązki wobec narodu, że będzie pan strzegł interesów państwa, że pomyślność ojczyzny i dobro obywateli będzie dla pana rzeczą kluczową, a poza tym będzie pan przestrzegał konstytucji i ustaw. Od razu panu odpowiem, jak przestrzega pan ustaw. Pan stosuje prawo Kalego. Jak panu ustawa nie pasuje, to pan ją zmienia, uchyla lub zawiesza. Tak wygląda przestrzeganie ustaw przez pana ministra Rostowskiego, ale czyni on to wespół z panem premierem Donaldem Tuskiem. Stosuje pan klasyczne prawo Kalego: jak Kali ukraść krowę - to dobrze, ale jak Kalemu ukraść krowę - to źle. Tak niestety wygląda sytuacja. Odniosę się do tych wielkich dokonań pana ministra Rostowskiego, niezwykłych i nadzwyczajnych. Bo te dokonania dowodzą, jakiego ministra, w rzeczy samej, mamy na urzędzie ministra finansów. Pierwsza sprawa: dług Skarbu Państwa. Otóż pan minister Rostowski na koniec czerwca zadłużył nasz kraj na kwotę 844 mld. To wzrost o 340, ponad 340 mld zł. Taki jest stan rzeczy - ponad 340 mld zł. To są dokonania pana ministra Rostowskiego. Ale w tym czasie nieudolny minister zatrudnia dziewiątego wiceministra, proszę państwa, po to, żeby w sposób jeszcze bardziej nieudolny wspierał nieudolnego ministra. Efekty? W ciągu miesiąca dług wzrósł o 6 mld. Od maja do czerwca - 6 mld zł. Ale oczywiście pan minister robi dobrą minę do złej gry i mówi: Polacy, nic się nie stało. Nie pierwszy raz słyszymy to z ust pana ministra i pana premiera. Razem przecież fotografowali się na zielonej wyspie. Stali obydwaj w świetle reflektorów i mówili: W Polsce jest tak dobrze jak nigdzie indziej. To chciał powiedzieć dzisiaj pan minister, argumentując, że w innych krajach też nowelizuje się budżet. Czy to są jakieś argumenty? Żadne argumenty, bo mamy własny budżet, własny kraj i o niego mamy dbać. A pan minister solennie deklarował, że to jest doskonały budżet i nie trzeba będzie go w ogóle zmieniać. Przecież te deklaracje padły z ust pana ministra na jesieni ubiegłego roku, przecież on to deklarował. Pytanie, jaka jest wiarygodność takiego ministra. Odpowiadam - żadna. To są puste słowa wypowiadane z tej mównicy, nic niewarte, nic nieznaczące. Takie pustosłowie popiera pan premier Donald Tusk. Ale widać, niedaleko pada jabłko od jabłoni. Kolejna sprawa. Pan minister, oczywiście chcąc zachować relację długu do PKB i nie przekroczyć kwoty 55, robi, co może, żeby wypychać obowiązki państwa poza budżet. Przykładem, o którym już mówiono, jest fundusz drogowy. Ale proszę państwa, ten fundusz będzie kiedyś musiał spłacić swoje zobowiązania. Tylko przypomnę - 41 mld, a w 2014 r. - 8,5 mld trzeba będzie spłacić, bo zapadalność papierów właśnie wtedy będzie miała miejsce, 8,5 mld, a w 2018 r. - 13 mld. Co w związku z tym robi pan minister Rostowski? Stosuje prawo Kalego - trzeba zmienić ustawę. Dzisiaj ustawa została zmieniona i można rolować długi funduszu drogowego, nie ma przeszkód. Co więcej, opłaty za korzystanie z autostrad, które wpływają z elektronicznego systemu opłat, idą na bieżące bilansowanie funduszu drogowego. Takie są niestety fakty. Prawo Kalego. Kolejna sprawa. Proszę państwa, chodzi o gigantyczną kwotę, to sprawa dotycząca naszej kolei - 2 mld, Fundusz Kolejowy. Oczywiście on się zadłuża i będzie się zadłużał. Dlaczego? Bo właśnie m.in. pan minister zmienił ustawę. Zmienił ustawę przy okazji dzisiejszej debaty po to, proszę państwa, żeby funduszowi czy też z wydatków na infrastrukturę kolejową zabrać kolejny miliard złotych. Kto ma pokryć stratę tych pieniędzy? PKP PLK. Tylko wspomnę, że PKP PLK w tamtym roku miała stratę blisko 700 mln zł. Dzisiaj będzie musiała emitować obligacje. Jaka będzie rentowność takich obligacji? Na pewno wysoka. Kto za to zapłaci? PKP PLK. A w tym czasie PKP jako spółka matka stara się oddłużyć z ponad 4 mld długu, który posiada. Czy to jest jakaś wizja polityczna, wizja finansowa? Żadna. Czy ktoś tutaj widzi jakieś koncepcje? Nie. Brać, gdzie się da, i to koszami, nie rękami. Proszę państwa, idąc dalej - Fundusz Pracy. Przecież to są środki płacone przez pracodawców, średniorocznie wpływa blisko 10 mld. Ale pan minister trzyma te pieniądze. Po co? Nie po to, żeby pomóc bezrobotnym, żeby aktywizować bezrobotnych, ale trzyma je tylko po to, żeby bilansował mu się budżet, żeby te środki miał na rachunku budżetu państwa. Takie są niestety fakty. Dalsza rzecz, o której dziś jeszcze wspomnę. Średniorocznie, proszę państwa, minister Rostowski drenuje spółki Skarbu Państwa w postaci dywidendy na kwotę ok. 7 mld zł. Pytam, gdzie są te pieniądze. Czegokolwiek byśmy nie zmienili, jakkolwiek byśmy tego nie znowelizowali, jedynym rozwiązaniem jest usunięcie tego człowieka z urzędu, oczywiście najlepiej byłoby razem z panem premierem. Ale pytanie, czy pan premier ma tyle odwagi. Proszę państwa, idąc dalej - Fundusz Rezerwy Demograficznej, który miał być wykorzystany po 2020 r., kiedy ta baza osób, które korzystają, są beneficjentami Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, będzie wzrastać w relacji do bazy płacących, czyli odprowadzających składki po 2020 r. Wydrenowano 17 mld zł. Jak odzyskamy te pieniądze? 17 mld zł. Ale pan minister jest tak chciwy, jeżeli chodzi o kwestię pozyskiwania środków, że wymyślił sobie, aby obniżyć składkę do otwartych funduszy emerytalnych. Proszę państwa, z tego tytułu do dnia dzisiejszego Ministerstwo Finansów uzyskało 46 mld zł. Pytam, gdzie te pieniądze, 46 mld, gdzie one są. Nie wiem. Wynika z tego, że pan minister musi zakopywać je chyba w słoiku w swoim własnym ogródku, bo ich w ogóle nie widać w budżecie. Proszę państwa, kolejna sprawa, o której będę jeszcze mówił - oczywiście otwarte fundusze emerytalne. Mało, mało i jeszcze raz mało. A więc zamach na otwarte fundusze emerytalne i nacjonalizacja znaczącej wartości zgromadzonej tam przez polskich emerytów i rencistów. Pan minister argumentuje to jednym zdaniem: Musimy zadbać o finanse publiczne. Pytam pana ministra, panie ministrze, a czy pan się zastanowił nad tym, żeby zadbać o polskich emerytów, którzy kiedyś z tej renty, emerytury kapitałowej będą korzystać. Czy pan się nad tym zastanowił? Nie, bo chodzi o to, żeby dzisiaj łatać. Taki z niego finansowy krawiec, żeby dzisiaj łatać, a potem też będzie łatał, co z tego, że jest dziura na dziurze. Budżet jak ser szwajcarski, ale minister chce łatać. Taki z niego finansowy krawiec. Proszę państwa, za chwilę będę mówił jeszcze o tych sprawach, na temat tego, jak dzisiaj wygląda sytuacja. Otóż doprowadziliśmy do takiego stanu rzeczy - mam na uwadze pana ministra Rostowskiego i pana premiera Donalda Tuska - a przecież jeszcze nie tak dawno, bo w listopadzie ubiegłego roku pan minister zarzekał się wręcz, że budżet jest doskonały, rewelacyjny i nie trzeba nic zmieniać, makroekonomiczne założenia są super. Dzisiaj zderzyły się one z rzeczywistością. I co wyszło? Niestety brak wiarygodności i dobrego planowania, bo budżet przecież to jest plan dochodów i wydatków państwa. Przejdę do stanu dzisiejszego. Otóż, panie ministrze, pana ministra nie ma, poszedł pewnie na kawkę. (Głos z sali: A cygaro?) Otóż w rzeczy samej pan nie mógł przyjąć innego deficytu w budżecie jesienią 2012 r., bo panu nie pozwalała na to ustawa o finansach publicznych. Pan musiał tę ustawę zdemolować i pan ją zdemolował w tym roku - art. 86 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy, relacja deficytu do dochodu nie może być wyższa niż w roku ubiegłym. A skoro w roku ubiegłym była planowana na poziomie 35 mld, w 2011 r., to co pan miał innego zrobić? Tak pan zrobił, czyli pan z premedytacją okłamał nas wszystkich, ale okłamał też Polaków. Pan okłamał Polaków, takie są fakty. (Poseł Andrzej Orzechowski: I pan dał się tak okłamać?) Stając na tej mównicy, pan kłamał. Z pana ust wychodziło jedno wielkie kłamstwo, bo pan wiedział, że założenia do budżetu na 2013 r. są absolutnie nierealistyczne, a dlaczego pan wiedział? A z bardzo prostego powodu, panie ministrze. Otóż jeżeli popatrzymy na budżet z roku 2012, a mamy już sprawozdanie z wykonania budżetu, a sygnały z gospodarki były wyraźne, to przecież widzimy, co w tym budżecie się dzieje, jakie były sygnały. Przecież spadło spożycie, konsumpcja, eksport gigantycznie spadł, dochody podatkowe spadały w sposób wręcz niewyobrażalny. Podam tylko państwu wartość spadku dochodu w 2012 r., kiedy te symptomy z gospodarki były wyraźne. To jest, proszę państwa, 16 mld zł dochodów podatkowych w 2012 r. To co, minister o tym nie wiedział? Obudził się? Nie, wiedział, ale okłamywał nas z premedytacją. Gdyby nie wpłata ponad 8 mln... (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Miliardów.) ...miliardów, czyli koło ratunkowe, które podał prezes Narodowego Banku Polskiego, którego pan minister Rostowski tak mocno krytykuje, to deficyt wzrósłby o kilkanaście miliardów złotych. Co więcej, nie wykonaliście budżetu na poziomie 10 mld. Jak się to wszystko zsumuje, to deficyt w 2012 r. wynosił grubo ponad 50 mld zł. I co, pan minister, spec od finansów, o tym nie wiedział, planując budżet na 2013 r., przyjmując wirtualne założenia? Wiedział, ale po prostu kłamał. Co więcej, kłamie dalej, bo przecież jak popatrzymy na założenia na rok 2014, to są one tak samo wirtualne, jak te na rok 2013, tylko pan minister ma jeden argument. Uchylił ustawę o finansach publicznych i dzisiaj ma deficyt na poziomie 51 mld, będzie go miał w rzeczy samej, bo Platforma z PSL-em na pewno to przegłosuje, i już w wieloletnim planie finansowym przewidział deficyt na rok przyszły na poziomie 55 mld. To już przewidział, czyli wtedy, kiedy wieloletni plan finansowy już kształtował, wiedział, co się dzieje w polskich finansach. A co planuje na ten rok? Proszę bardzo: 2,5% - PKB, inflacja - 2,4, oczywiście deficyt 55 mld, to pytam, skoro 2,5% wzrostu PKB, to po co deficyt na poziomie 55 mld? Te liczby mówią same za siebie. To jedno drugiemu przeczy. Tak, panie ministrze, albo jest wzrost 2,5% i nie potrzeba 55 mld, bo przecież było planowane w 2013 r. też 2,2%, , a w 2011 r. - 2,5% i był deficyt na poziomie 35 mld, albo nie będzie takiego wzrostu gospodarczego, i z całą pewnością nie będzie i będzie deficyt na poziomie 55 mld. Załatwił pan minister czas polityczny dla siebie i premiera Donalda Tuska? Tak, ale zdemolował ustawę o finansach publicznych, zawieszając też przy okazji pierwszy próg podatkowy. Pan minister, ale też pan premier Donald Tusk, mówi: nie będzie bolało, mówi wszystkim: nie będzie bolało. O 16 mld zwiększymy deficyt, 7,5 mld będzie oszczędności, tylko powiem państwu, gdzie te oszczędności będą, żebyśmy mieli świadomość tego, jak pan premier chce oszczędzać. Otóż, proszę państwa, oczywiście pan premier odejmuje sobie od ust, oszczędził w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, gdzie planowany poziom wydatków wynosi 126 mln zł, 500 tys. zł. Rzeczywiście, odjął sobie chłop od ust, trzeba mu to przyznać. Będzie głodował: nie będzie na pączki, nie będzie na kawę i nie będzie na herbatę; 500 tys. zł oszczędności. Co więcej, ograniczył wydatki na czarter samolotów o 3 mln, czyli w końcu przestanie premier i minister bujać w obłokach i zejdzie na ziemię, ale w tym samym czasie, proszę państwa, mówi, że nie będzie bolało, ale na przykład na świadczenia pielęgnacyjne obniżył wydatki o 100 mln zł, piękna sprawa, ˝Radosna szkoła˝, było 100 mln, zostało 40 mln, tak dba o Polaków pan premier i pan minister Rostowski. Kolejne przykłady. Samorządom, którym jest bardzo ciężko, z kwoty 360 mld odjął 100 mln. Oczywiście trzeba oszczędzać, ale nie we własnych kieszeniach, uważa pan premier i pan minister Rostowski, po co we własnej kieszeni? A teraz, żeby państwu też dowieść, jak doskonałym ministrem jest pan Rostowski, to powiem, jak pan minister Rostowski nie doszacował dochodów. Otóż, panie ministrze, to jest po prostu żenujące, żeby pan 10% budżetu nie doszacował. Przecież jak patrzymy na to, co pan proponuje w nowelizacji ustawy budżetowej, to brakuje 28 mld zł dochodów podatkowych, a jeżeli chodzi o dochody niepodatkowe, to brakuje 1700 mln, suma summarum prawie 30 mld. 10% budżetu, bo budżet to ponad 299, 10%, panie ministrze, naprawdę. (Wiceprezes Rady Ministrów Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski: Pan umie liczyć?) Dokładnie, a pan niestety nie, taka jest między nami różnica. Pan nie umie, a ja umiem. To pierwsze. I znowu koło ratunkowe ze strony prezesa Narodowego Banku Polskiego. Gdyby nie te prawie 5 mld wpłaty i 1 mld z drenażu ze spółek Skarbu Państwa, to pan by się utopił. Kolejny miliard, tak drenuje pan spółki Skarbu Państwa. Proszę państwa, tak wygląda... Deficyt budżetowy, 51 565 mln, ale gdyby doliczyć oszczędności w wysokości prawie 8 mld, to deficyt wynosiłby 59, prawie 60 mld zł, takie są fakty. Co więcej, przecież pożyczka na wypłatę do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: było 6 w projekcie budżetu, Senat poprawił na 12, a teraz jeszcze dołożono kolejne 6 i mamy 18 mld, czyli kolejne 6 mld to mamy 66 mld zł, a tych pożyczek w sumie do funduszu będzie już ok. 40 mld. Kiedyś je trzeba będzie zwrócić, a jeżeli ich nie zwrócimy, to trzeba je będzie umorzyć, a wtedy dług wzrośnie o te 40 mld i wzrośnie też w danym roku deficyt. Takie są fakty. A co będzie efektem tego? Wzrost rentowności, o czym tu mówił jeden z przedmówców, polskich papierów wartościowych. Pan się chwalił i chełpił, że polskie papiery wartościowe, jeżeli chodzi o kwestie rentowności, stoją najniżej od wielu, wielu lat, na poziomie 2,75; teraz to jest już około 4. Ja panu powiem: to nie pana zasługa, tylko kwestia nadpłynności na rynkach finansowych - lokowano, gdzie chciano, gdzie można było lokować te pieniądze, a że nie było wyboru, to lokowano w polskie papiery. Takie są fakty, a na dowód tego, panie ministrze, to właśnie podam przykład agencji Fitch, która obniżyła rating Polski. Taka jest prawda - obniżyła właśnie rating nie tak dawno z pozytywnego na stabilny i zapowiedziała, że z całą pewnością będzie obniżać dalej. A co to powoduje? Niestety, wzrost rentowności polskich obligacji. I co się stanie, kiedy taki gigantyczny dług trzeba będzie rolować, trzeba będzie na rynkach pożyczyć gigantyczne ilości pieniędzy i płacić za nie nie 2,75, ale na przykład 6%? Wtedy już mamy kompletne załamanie budżetu. Pan postawił polski budżet i polskie finanse tak naprawdę na pograniczu zawału, takie są fakty. Ale jakie są ewentualne przewidywania, co dalej pan zrobi? Pan oczywiście tego nie powie, bo, jak to pan minister Rostowski - lepiej go nie słuchać, bo mało kiedy mówi prawdę, chyba, że się pomyli, a jak się pomyli, to wtedy rzeczywiście może powiedzieć ciut prawdy. Jeszcze jedna rzecz, zanim przejdę do kwestii przyszłości. Otóż nowelizując ustawę okołobudżetową i oczywiście stosując prawo Kalego, zawieszono stosowanie art. 7 ustawy o modernizacji technicznej Sił Zbrojnych. Ja, proszę państwa, tylko przypomnę: 1,95, ale nie tak dawno, bo przecież 9 maja, pan prezydent w świetle jupiterów ogłosił, że 20% z tego budżetu będzie na obronę przeciwrakietową i przeciwlotniczą. I tu się zgadzam ze słowami pana prezydenta Bronisława Komorowskiego, który kiedyś powiedział, że polski lotnik jest taki, że jak trzeba będzie, to poleci nawet na drzwiach od stodoły. To prawda, panie prezydencie, poleci na drzwiach od stodoły, zamiast okrętów podwodnych będziemy mieć uzbrojone morświny, a zamiast z broni polski żołnierz będzie strzelał z procy, jeżeli tak dalej pójdzie. Takie są niestety fakty - 3 mld oszczędności w budżecie Ministerstwa Obrony Narodowej. (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: 3200 mln.) 3200 mln. Ja pytam, gdzie jest pan prezydent jako zwierzchnik Sił Zbrojnych? On to akceptuje. 9 maja mówi, że 20% pójdzie na obronę przeciwrakietową i przeciwlotniczą, a mijają dwa miesiące i mówi: nie, będziemy nowelizować budżet i rzeczywiście trzeba oszczędzić 3 mld w Ministerstwie Obrony Narodowej. Taka jest też wiarygodność naszego prezydenta, niestety. Działają w grupie, wspólnie i w sposób zorganizowany. Tak to niestety wygląda. (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Jak to kwalifikacja prawna?) Nie chcę się na ten temat wypowiadać. Bardzo wymowna kwalifikacja prawna, gdy się działa wspólnie i w porozumieniu. Proszę państwa, kolejna sprawa, kiedy to się oszczędza i stosuje prawo Kalego - zawiesza się art. 5 ustawy o finansowaniu infrastruktury transportu kolejowego. Jak wygląda nasza kolej, wszyscy wiemy, bo z niej korzystamy, korzystają też inni Polacy. Przecież to jest poziom tragiczny, ale PKP PLK będzie się musiało, o czym wspomniałem, zadłużyć na poziomie miliarda, a pan minister zaoszczędzi miliard. Gdzieś trzeba wypchnąć te obowiązki, które leżą na państwie, obowiązki wynikające właśnie z tej ustawy - 18% wpływów z podatku akcyzowego. Co się przejmować? Sztywny wydatek? To trzeba zawiesić. Jest próg? Trzeba zawiesić. Jest próg ostrożnościowy, reguła ostrożnościowa? To też trzeba zawiesić. Mamy problem? Nie, proszę państwa, pan minister nie ma problemu, ale nasze społeczeństwo, przyszłe pokolenia będą miały gigantyczny problem, bo zapłacą właśnie gigantyczny podatek polityczny za to, co robi dzisiaj pan minister Rostowski wespół z premierem Donaldem Tuskiem. To jest ten właśnie polityczny podatek - zapłacą nasze dzieci, wnuki, a być może i prawnuki. I teraz ostatnia sprawa - jakie są możliwe scenariusze? Na to pytanie też trzeba sobie odpowiedzieć. Scenariusze są wedle mojej opinii trzy. Pierwszy scenariusz, wysoce prawdopodobny, będzie taki, że pan minister, o czym już mówił, zamachnie się na otwarte fundusze emerytalne, żeby zmniejszyć kwotę dotacji do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Bo jaki ma dzisiaj wybór? Postawił polskie finanse pod ścianą, więc musi grabić, gdzie się da, i ograbi też polskich przyszłych emerytów - zabierze te pieniądze z otwartych funduszy emerytalnych. Drugie rozwiązanie to wzrost stawki podatku VAT. Przecież w ustawie o podatku VAT jest przewidziany automatyczny wzrost podatku VAT do 24 albo do 25, jeżeli chodzi o stawkę podatkową. Jest tylko jeden problem: otóż okazuje się, co wynika z uzasadnienia do noweli, ale też ze sprawozdania z wykonania budżetu, że im wyższa stawka VAT, tym niestety poziom efektywny takiej stawki jest coraz niższy i coraz mniej wpływa do budżetu z tego tytułu. To jest drugie rozwiązanie, możliwe do przeprowadzenia przez pana ministra Rostowskiego i wysoce prawdopodobne. No i po raz trzeci prawo Kalego (Dzwonek) - oczywiście do tego się już przyzwyczailiśmy - zawiesi 55% relacji długu do PKB, kolejną stawkę, próg ostrożnościowy. I co będzie robił? Będzie zwiększał deficyt, a tym samym dług publiczny, i będzie brnął w tę katastrofę finansową, którą nam przygotował. A potem co zrobi? Ano zostawi to wszystko, strzepie proch z butów i pójdzie stąd do Londynu. Szkoda tylko, że tego nie zrobił 6 lat temu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)