Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panowie Ministrowie! Zacznę od takiej historii, która jest opowiadana na korytarzach sejmowych. W sali kolumnowej obraduje Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska i zza zamkniętych drzwi rozlegają się odgłosy: Sto lat, sto lat! Ktoś przechodzący pyta, co takiego się dzieje, czy ktoś ma imieniny, urodziny. Nie, to Platforma Obywatelska obraduje nad przyszłym wiekiem emerytalnym. (Oklaski) (Głos z sali: To śmieszne.) Proszę państwa, reforma z roku 1998 rzeczywiście wprowadziła nas w taką swoistą spiralę, że jeżeli nic nie przerwiemy tego zamkniętego kręgu, to co jakiś czas będziemy się spotykali na tej sali i będziemy obradowali nad kolejnym podniesieniem wieku emerytalnego. To jest droga, która nas prowadzi donikąd, i państwo powinniście o tym doskonale wiedzieć. Ta reforma, w cudzysłowie, którą państwo zaproponowaliście, ma tak naprawdę dwa cele. Dzisiaj wszyscy reprezentanci Platformy zaprzeczali, że to są cele tej reformy, ale przecież pan premier Tusk w exposé o tym powiedział. To jest uzyskanie glejtu dla rynków finansowych, że Polska teraz i w przyszłości będzie wypłacalna, to znaczy będzie obsługiwała gigantyczny dług publiczny sięgający już 850 mld zł, że będzie spłacała raty i odsetki. Będzie to robiła teraz i w przyszłości. Druga, jak myślę, bardziej ukryta rzecz to jest odsunięcie tego ˝sprawdzam˝ od otwartych funduszy emerytalnych. Dzięki tej zmianie fundusze będą wypłacały świadczenia 2 lata później mężczyznom i 7 lat później kobietom, a więc będą w stanie pobierać opłaty za zarządzanie dłużej niż do tej pory. To także gest w stronę otwartych funduszy emerytalnych po odebraniu im części składki. Szanowni Państwo! Niezależnie od tego, czy mamy system ZUS-owski, w uproszczeniu budżetowy, czy system kapitałowy, to tak naprawdę jego wypłacalność teraz i w przyszłości zależy od tego, ile osób będzie na rynku pracy, jakim będziemy cieszyli się wzrostem gospodarczym w przyszłości, (Oklaski), a więc także tego, jaki będzie poziom wynagrodzeń ludzi znajdujących się na rynku pracy. Niezależnie od tego, co byśmy tutaj sobie opowiadali, to zarówno w ZUS-ie, gdzie mamy indywidualne konta, jak i w tych osławionych OFE są zapisy na rachunkach, proszę państwa. Tam można wpisać dowolne kwoty, nawet jeżeli to jest system zdefiniowanej składki, ale ten system będzie wypłacalny tylko wtedy, gdy rzeczywiście w roku 2030 czy 2040 będzie odpowiednia liczba osób na rynku pracy z odpowiednim poziomem wynagrodzeń. Nie używajmy więc tutaj zaklęć, bo tak to rzeczywiście wygląda. Szanowni Państwo! Jeżeli chcemy budować prawdziwą podstawę tego systemu, jego wypłacalność, to już nie będę wspominał o tym, że powinniśmy się zainteresować chociażby tymi, którzy pobierając bardzo wysokie wynagrodzenia, nic nie płacą na rzecz tego systemu już od lutego każdego roku. Mówiąc wprost, chodzi mi o to zwolnienie ze składki ubezpieczeniowej osób z wynagrodzeniami powyżej 100 tys. w wymiarze rocznym. Tak, wielu prezesów banków, firm ubezpieczeniowych, funduszy ubezpieczeniowych i firm o podobnym charakterze już w lutym nie jest solidarnych z całym społeczeństwem, bo oni nie płacą składki ubezpieczeniowej. Mało kto o tym wie, ale od 1999 r. tak właśnie jest. Duża część umów śmieciowych jest przecież nieozusowana. Wreszcie, proszę państwa, mamy 2 mln osób bezrobotnych, 1 mln z nich to są ludzie, którzy zaczynają swoje dorosłe życie od bycia bezrobotnym. Państwo mówicie o trudnej sytuacji na rynku pracy w przyszłości. Zastanówcie się, jak można tych ludzi wprowadzić do świata pracy, żeby pracowali i odprowadzali składki ubezpieczeniowe. Gdyby tego rodzaju reformom towarzyszyły najpierw projekty ustaw, które będą powodowały, że właśnie dla tych młodych ludzi znajdą się miejsca pracy, że umowy śmieciowe zostaną ozusowane, że ci, którzy zarabiają po parę milionów rocznie, będą płacili od całości swoich wynagrodzeń składki ubezpieczeniowe, to rozmowa byłaby pełniejsza. O tym państwo jednak nie mówicie, bo ci ludzie, tzw. głębokie kieszenie, muszą być przez was chronieni. Proszę państwa, więc polityka prourodzeniowa to jest dla państwa jakaś wielka tajemnica, a przecież Polki, które wyjechały choćby do Wielkiej Brytanii... Pan minister finansów niestety wyszedł, powinien to środowisko doskonale znać. (Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski: Nie wyszedł.) O, nie wyszedł. Wskaźnik dzietności w diasporze polskiej, panie ministrze, wynosi 2,5. W ciągu 5 lat Polki, które tu mają wskaźnik dzietności 1,3, tam mają 2,5. Co pan w tej sprawie zrobił, żeby tak było w Polsce? Niestety, nic pan do tej pory nie zrobił i jedyne, co pan proponuje, to wzrost podatku VAT na ubranka dziecięce i obuwie z 8% do 23%. Zdemontował pan program mieszkaniowy ˝Rodzina na swoim˝. (Poseł Ryszard Zbrzyzny: Tak, zdemontował cały system.) Pan nie przedstawia żadnych propozycji, które służą polityce prourodzeniowej, młodym ludziom na rynku pracy i wreszcie polityce mieszkaniowej. Bez tego w 2040 r., o którym państwo wspominacie, rzeczywiście będzie nas tylko 32 mln. Do tego czasu jest 28 lat. Jestem przerażony, że zarówno pan premier, jak i pan minister z taką swobodą mówią, że za 28 lat będzie nas 32 mln. Dlaczego ma tak być? Rzeczywiście, jeżeli dalej będziecie rządzić w taki sposób, jak to przed chwileczką opisałem, to będzie nas 32 mln, bo wskaźnik dzietności będzie wynosił nie 1,3, tylko 1, albo będzie jeszcze niższy. (Dzwonek) Do tego doprowadzi nas ta polityka. Szanowni państwo, jeżeli chcemy poważnie rozmawiać o naszej przyszłości, to musimy rozmawiać o wszystkich tych rzeczach, o których powiedziałem. Bez tego jest to droga donikąd, do wymienionych przez nas 100 lat, a wtedy żaden system emerytalny nie jest potrzebny. Dziękuję bardzo. (Oklaski)