Mówca: Sławomir Jan Piechota
Data: 2012-02-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W związku z głosami, które padły podczas tej debaty, zwłaszcza wobec wystąpienia pana posła Kwiatkowskiego, chciałbym wyjaśnić, że podczas posiedzenia komisji żaden z klubów ani żaden z posłów nie zgłosili wniosku o odrzucenie tej informacji, a wręcz przeciwnie, na koniec posiedzenia komisja jednomyślnie rekomendowała jej przyjęcie. A zatem to wystąpienie, to oświadczenie zupełnie odbiega od tego, co usłyszeliśmy w trakcie debaty, która odbyła się na posiedzeniu komisji. Wielokrotnie podnoszono tu problem ratyfikacji i dlatego chciałbym przypomnieć, że droga do ratyfikacji może być drogą pozorną albo drogą prawdziwą, drogą realną. Też o tym mówiliśmy na posiedzeniu komisji. Można by odfajkować, ratyfikować konwencję i się pochwalić, że Polska ją ratyfikowała. Ale mogłaby to być kolejna fikcja, której wielokrotnie wcześniej również w Polsce doświadczaliśmy. A więc jest to kwestia tego, na ile poważnie traktujemy zobowiązanie wynikające z ratyfikacji. Jeżeli poważnie traktujemy ratyfikację, to musimy się do niej dobrze przygotować, czyli trzeba usunąć istniejące w polskim porządku prawnym przeszkody, które w sposób szczególnie jaskrawy pozostawałyby w sprzeczności ze zobowiązaniami wynikającymi z tej ratyfikacji. I tu należy raz jeszcze przypomnieć, ile w ciągu tych ostatnich lat, zwłaszcza w ostatniej kadencji, zrobiono, by te przeszkody usunąć, począwszy od fundamentalnych zmian, jakie wprowadzono ustawą o dostosowaniu organizacji wyborów do potrzeb osób niepełnosprawnych. To jest jedna z niewielu w Europie regulacji tej rangi o charakterze antydyskryminacyjnym. Druga taka ustawa to ustawa o języku migowym. Polska jest jednym z niewielu krajów w Europie, który ma tak konkretne uregulowania otwierające dostęp do komunikacji osobom niesłyszącym. Kolejna ważna ustawa to ustawa o służbie cywilnej, która wprowadza twarde mechanizmy weryfikacji, w jakim stopniu pracodawcy publiczni chcą zatrudniać osoby niepełnosprawne. Następna taka ustawa z ostatnich lat to jest ustawa, która przyznaje świadczenia medalistom igrzysk paraolimpijskich, mistrzostw świata dla osób niepełnosprawnych. (Poseł Tadeusz Tomaszewski: Nie mistrzostw świata, tylko igrzysk paraolimpijskich.) Również tych zawodów, które są równe rangą, na co słusznie pan poseł Tomaszewski zwraca uwagę. Przypomnę, że w wyniku kolejnych zmian dzisiaj wszyscy medaliści igrzysk paraolimpijskich otrzymują takie same świadczenia jak medaliści zwykłych igrzysk. Oprócz tego była ustawa o psie przewodniku, ustawa o rencie socjalnej, dzisiaj wspominana. Są także dwie kwestie, jakby pozaustawowe, ale jakże ważne. To mechanizm 1%. Chodzi o uproszczenie mechanizmu 1%, które powoduje, że do organizacji pożytku publicznego wpłynęło w ubiegłym roku ponad 400 mln zł, a trzeba pamiętać, że wśród pierwszej trzydziestki organizacji, które zbierają najwięcej, połowa to organizacje działające na rzecz osób niepełnosprawnych. I wreszcie ostatnia kwestia, z której naprawdę wszyscy możemy być dumni. To, że ja dzisiaj przemawiam z tego miejsca, to jest fenomen w skali Europy. Niewiele jest takich parlamentów, zwłaszcza funkcjonujących w starych, historycznych obiektach, w których osoba niepełnosprawna ma pełen dostęp do wszystkiego, a my stworzyliśmy to w naszym parlamencie. I to jest ta polska droga do rzetelnej i prawdziwej ratyfikacji konwencji Narodów Zjednoczonych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)