Mówca: Władysław Kosiniak-Kamysz
Data: 2021-04-15 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Chciałbym, żeby to było trochę inne wystąpienie, inna dyskusja, nie będzie w moim przynajmniej wystąpieniu - i zachęcam wszystkich do tego - haseł politycznych, może nawet nie będzie bon motów, nie będzie to stricte polityczne wystąpienie. Ono wypływa z tego, co przez ostatnie dni doświadczam, co mogę obserwować z bliska, w czym mogę uczestniczyć. Jest chęcią rozwiązania problemów, pomocy człowiekowi choremu i temu, który tej pomocy udziela. Jaka jest prawdziwa twarz COVID-u? Ona nie jest statystyką, nie jest liczbą podawaną każdego dnia - ani zgonów, ani tych, którzy zachorowali, nie jest nawet liczbą wolnych łóżek i respiratorów. Prawdziwa twarz COVID-u to twarz zrozpaczonego męża, który nie może odwiedzić swojej żony, która przed chwilą urodziła dziecko, a już jest zaintubowana i przebywa na oddziale intensywnej terapii, jest pod respiratorem. Prawdziwa twarz COVID-u to twarz syna, który leży pod respiratorem, a w tym samym czasie w tym samym szpitalu umiera na COVID jego ojciec i on o tym nawet nie wie. Jest pogrzebany i budzi się - i Bogu dzięki, że się budzi - dopiero w momencie, kiedy już jego ojciec nie żyje. Prawdziwa twarz COVID-u to twarze umęczonych rodzin, które przez dni, tygodnie nie mają kontaktu ze swoimi bliskimi. Jedynym kontaktem jest rozmowa z lekarzem, pielęgniarką, którzy udzielają informacji o stanie zdrowia. Prawdziwa twarz COVID-u to śmierć dziesiątek tysięcy osób w samotności, rodziny, które zostały opuszczone, puste miejsca przy stołach. Prawdziwa twarz COVID-u boli i jest największym doświadczeniem w naszym kraju od czasu zakończenia II wojny światowej. To jest wojna i to mówią ratownicy medyczni. To mówią ich dzieci, które są z nich dumne. Do jednego z ratowników, z którym współpracuję, jego syn mówi: tato, ja wiem, że ty jedziesz do pracy i ciebie nie ma dniami i nocami z nami, bo ty walczysz o nasze życie, walczysz na wojnie. To mówi 6-, 7-letnie dziecko. Ono ma poczucie takiego momentu, w którym nic innego nie jest ważne. Co możemy zrobić, żeby uratować kolejne istnienia ludzkie? Co możemy zrobić, żeby pomóc chorym na COVID i tym, którzy przez COVD nie mogli trafić do lekarzy? Co możemy zrobić dla tych pracowników, dla naszej armii? Bo na wojnie jest armia i tą armią nie są politycy z żadnej opcji - ani rządzącej, ani opozycji. Tą armią są salowe, są panie, które sprzątają w szpitalu, są pielęgniarki, diagności laboratoryjni, farmaceuci, administracja szpitala, pielęgniarki, lekarze. Co możemy dla tej armii zrobić, żeby ona miała poczucie nie tyko wypełniania misji, ale też godności w tym wszystkim, co robi? Po pierwsze, chcę się upomnieć o salowe, o tlenowych, o tych, którzy stoją przy tym samym pacjencie COVID-owym w tym samym kombinezonie, nie mogą się napić przez wiele godzin kawy czy herbaty, czy szklanki wody. Lekarz, pielęgniarka dostają dodatek COVID-owy, salowa nie dostaje dodatku COVID-owego. Uważam, że to jest jawna niesprawiedliwość. Myślę, że wy też to czujecie, niezależnie od tego, z której strony politycznej jesteście. Nie może być tak, że ci, którzy i tak najmniej zarabiają, nie dostają jeszcze tego dodatku. Bardzo proszę, panie ministrze. Proszę pana i pana premiera o to, żebyśmy zmienili te przepisy. Dajmy dodatek COVID-owy salowym, tym, którzy sprzątają. Oni wykonują najtrudniejszą pracę i są nie mniej narażeni niż lekarz czy pielęgniarka. Dajmy go tym wszystkim, którzy mają kontakt z pacjentami, a tego dodatku dzisiaj nie otrzymują. To jest pierwsza kwestia. Druga kwestia. Tym, co powoduje, że nie ma tyle czasu poświęconego pacjentowi, jest biurokracja. Przez kilka lat nie miałem tak bezpośredniego związku z leczeniem pacjentów, bo byłem ministrem, szefem partii, posłem. Przez te lata liczba papierów, które trzeba wypełnić, i czas, który trzeba poświęcić na przybijanie pieczątek, wpisywanie danych do komputera, zwielokrotniły się kilkukrotnie. W pandemii tego jest jeszcze więcej - raportowanie do sanepidu, do ministerstwa, do różnych jednostek. Wiem, że część z tych rzeczy jest potrzebna, ale to, co niepotrzebne, naprawdę można odrzucić. Ograniczmy tę biurokrację (Dzwonek) i ten czas poświęćmy na leczenie pacjentów. To jest wojna, na której można jeszcze dużo zrobić. Za chwilę trzeba będzie znaleźć się w rzeczywistości pomocy chorym, którzy jej potrzebują po COVID-zie, rehabilitacji po-COVID-owej, leczenia jednostek chorobowych, które wystąpią w wyniku defektów wywołanych COVID-em. To jest nie tylko uszkodzenie układu oddechowego, ale to są uszkodzenia wielonarządowe, to są daleko idące zmiany w psychice, to są depresje, to są zapalenia płuc, które obserwujemy i które występują już po zakończeniu kwarantanny z ujemnym wynikiem COVID-owym. One są bardzo ciężkie. To są też niestety zakażenia u podwójnie zaszczepionych. One są, Bogu dzięki, lżej przechodzone. To jest jeden, święty, wielki argument za tym, żeby się szczepić. Możemy zrobić jeszcze bardzo dużo i chciałbym poprosić pana ministra o współpracę. Pan też, mam nadzieję, o to poprosi wszystkich, którzy są na tej sali, bo to jest wzajemna odpowiedzialność, odpowiedzialność wobec bohaterów, którzy walczą o życie i zdrowie - nie my, nie żaden polityk, nie żaden urzędnik, tylko ci, którzy są na pierwszej linii frontu. Im się to po prostu najzwyczajniej należy jako wyraz wdzięczności, ale też szacunku. Szanowni Państwo! To jest czas próby i weryfikacji. To, jak się zachowamy wobec pacjentów i tych, którzy ich leczą, nawet nie jest miarą przyzwoitości, dobroci. To jest miara człowieczeństwa. Na to po prostu musi być nas stać, bo inaczej to wszystko przestaje mieć sens. Gdy zgubimy z oczu Bożenkę, Helę, Janka, Staszka - pacjenta i tego, kto go leczy, to wszystko inne przestaje mieć znaczenie. Wtedy to jest kompletnie bez sensu, jesteśmy niepotrzebni. Bardzo was o to proszę, załatwmy tych kilka spraw. Chodzi o pomoc dla tych, którzy potrzebują dodatku, sfinansowanie wypłaty środków na stażystów i rezydentów. Ministerstwo od pewnego czasu za to nie płaci, szpitale to kredytują. Myślę, że z finansami nie jest aż tak źle, żeby nie można było za to zapłacić. Co z zadłużeniem szpitali? Tych pytań pewnie będzie bardzo wiele. Proszę was o to, żebyśmy dzisiaj podjęli jakieś decyzje, żeby pan minister nam zadeklarował, że jesteśmy w stanie przynajmniej kilka z tych spraw, które starałem się poruszyć, jeśli chodzi o prawdziwą twarz COVID-u, która jest twarzą bólu, cierpienia i śmierci, rozwiązać i pomóc tym, którzy walczą z COVID-em, i tym, którzy każdego dnia boją się o życie swoje i swoich najbliższych. (Oklaski)