PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Polak
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Nie, akurat nie przeszkadza mi. (Wesołość na sali, oklaski) Skąd te niewiarygodne pomyłki, panie ministrze, w założeniach do tegorocznego budżetu? Rzeczywiście niewiarygodne, bo 24 mld zł niedoszacowania budżetu to chyba europejski rekord w błędach ministrów finansów krajów Unii Europejskiej. I pytania o kłamstwa czy gorzej: o hipokryzję, panie ministrze, wynikające z uzasadnienia do projektu dzisiejszej ustawy, a konkretnie z oceny skutków regulacji. Podpisuje się pan pod tymże projektem, a w pkt 3 oceny skutków regulacji czytamy, że ustawa będzie miała wpływ na prace nad ewentualną zmianą ustawy budżetowej na rok 2013. Nad jaką ewentualną? Oczywiście wiadomo już, bo przecież wszem i wobec mówicie o tym głośno, że ustawa budżetowa będzie nowelizowana (Dzwonek) i większy deficyt jest już zaplanowany. Tak że to jest kłamstwo, że ewentualna, bo już wiadomo, że nie będzie ewentualna, tylko że już będzie, są już nawet podawane konkretne liczby: 16 mld zł. W pkt 7 tej oceny skutków regulacji jest podane, że wejście w życie tej ustawy nie pociągnie za sobą wydatków budżetu państwa. To kolejne bzdury, bo oczywiście że pociągnie kolejne wydatki budżetu państwa. Wiadomo już, że trzeba będzie sfinansować kolejny deficyt: 16 mld zł. To będzie kosztować i to będzie bardzo drogo kosztować. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Finansów Jan Vincent-Rostowski
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Wcześniej była wypowiedź czy raczej pytanie jednego z posłów, czym różni się metodologia polska od metodologii unijnej, jeśli chodzi o dług publiczny, i skąd ta różnica między relacją długu publicznego na koniec 2012 r. na poziomie 52,7% według metodologii polskiej i 55,6% według metodologii unijnej. Dziwię się, że poseł nie zna odpowiedzi na to pytanie. Różnica w zasadniczy sposób polega głównie na tym, że Krajowy Fundusz Drogowy nie stanowi części państwowego długu publicznego według metodologii polskiej. Jest także kilka małych, dodatkowych różnic. Dziwi mnie, że poseł opozycji prawicowej domagał się, aby zmiany w polityce gospodarczej Polski wynikające z uaktywnienia progów, czy to progów ostrożnościowych, czy to progów konstytucyjnych, polegały na decyzjach urzędników średniego szczebla Eurostatu w Luksemburgu. Te decyzje oczywiście są motywowane jakimiś tam względami statystycznymi, ale te względy statystyczne nie zawsze są bezsporne. Wydaje mi się, że niedobrze byłoby, gdyby suwerenne państwo podlegało w tak ważnych i daleko idących w swoich skutkach decyzjach takim decyzjom, jak mówię, urzędników średniego szczebla. Szczególnie jest to zaskakujące w przypadku opozycji prawicowej. Dlatego że mamy zapisane progi ostrożnościowe, dlatego że będziemy mieli zapisaną stabilizującą regułę wydatkową, dlatego że będziemy reagowali na różne wydarzenia, które są uzależnione od tych relacji, musimy utrzymać pewien element suwerenności w tych decyzjach i nie zależeć po prostu od, nie chcę używać słowa kaprysu, bo to nie jest kaprys, ale decyzji, które są podjęte gdzie indziej, po prostu czasami z przypadkowych względów, które na przykład tak naprawdę odnoszą się do sytuacji w jakimś innym kraju członkowskim. Zawsze podajemy relację długu do PKB według metodologii polskiej, ale także według metodologii unijnej, aby była pełna transparentność. Podawałem dzisiaj te dane wielokrotnie właśnie według tej metodologii unijnej i w żaden sposób tych danych nie ukrywałem. Myślę, że także dziwne jest, że opozycja, szczególnie prawicowa, ale nie tylko, która tak krytykuje niektóre elementy reformy emerytalnej z 1999 r., szczególnie kiedy porównuje naszą relację długu publicznego do PKB do tej w niektórych innych krajach naszego regionu, nie bierze pod uwagę skutków tamtej reformy, które opiewają na 17-18% PKB. Wobec tego w innej sytuacji mielibyśmy zupełnie inną relację. Myślę, że to tyle. Chciałbym po prostu jasno powiedzieć, że dobrą i transparentną metodą jest podawanie danych według metodologii polskiej i według metodologii unijnej, która, to trzeba podkreślić, w pewnym sensie jest bardziej zmienna niż polska. Dlatego powinniśmy się trzymać obu metodologii. Dziękuję.
Mówca: Adam Abramowicz
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Któryś z posłów porównał progi oszczędnościowe do hamulców w samochodzie. Myślę, że równie dobrym porównaniem będzie porównanie progów do znaków drogowych. Jest to znak, który ostrzega przed ostrym zakrętem kierowcę, który nie jedzie sam, ale wiezie ze sobą także całą rodzinę. Teraz, panie ministrze, chce pan ten znak zdjąć i ryzykownie w ten zakręt wjechać, co może zakończyć się katastrofą dla całego społeczeństwa. Myślę, że pan ten hamulec ma i może pan go użyć, ale pan nie chce, dlatego że hamowanie będzie bolało, politycznie bolało pana, cały rząd i partie, które za tym rządem stoją. Rozumiem, że tyle czasu mówił pan premierowi Tuskowi, że jest zielona wyspa i że jest wszystko w porządku, i teraz trudno będzie panu powiedzieć prawdę, zwłaszcza że Donald Tusk powiedział kiedyś, cytuję: Reformy mają tylko wtedy sens, gdy dają ludziom satysfakcję z życia tu i teraz, a nie satysfakcję doktrynerom albo wyłącznie przyszłym generacjom. Myślę, że nawet nie w pana interesie jest likwidowanie tego progu, dlatego że pan może powiedzieć teraz premierowi, że jest próg oszczędnościowy i musimy przeprowadzić skuteczną reformę finansów publicznych, musimy. Jak pan to zdejmie, to politycznie nikt pana tutaj nie przymusi do tego, żeby zacząć te reformy wprowadzać i wypadniemy z zakrętu razem z całą naszą ojczyzną. Nie chcieliście słuchać ekonomistów, nazywając ich doktrynerami. Nie chcieliście słuchać opozycji, mówiąc, że opozycja piłuje dziurę w dnie statku, a nie pomaga wam płynąć przez ten ocean. W takim razie weźcie pod uwagę młode pokolenia, które miały wracać z Irlandii, a 2 mln osób wyjechało. Jeśli pan wejdzie w ten zakręt nieostrożnie, jeśli nie przeprowadzi pan reform finansów publicznych, to one nie tylko nie wrócą, ale cała fala młodych ludzi, nie mając szans na życie w Polsce, wyjedzie. (Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski: Jakie reformy?) Jakie reformy? Pan jest ministrem finansów i dzisiaj to pan odpowiada za to, jakie reformy trzeba przeprowadzić. Ci, których pana szef nazwał doktrynerami, mówili panu dokładnie, co trzeba zrobić. Opozycja panu mówi dokładnie, a pan się śmieje. (Oklaski)
Mówca: Jadwiga Wiśniewska
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nie tak dawno pokazywał się pan w obecności pana premiera na tle mapy obrazującej Polskę jako zieloną wyspę. Dziś wiemy dokładnie, i pan również to przyznaje, że ta wyspa, niestety, tonie. Mnie zastanawia, jak można było w latach 2007-2013, kiedy mieliśmy ogromne środki unijne w wysokości 97 mld euro plus dochody budżetowe, wyrzeźbić tak ogromną dziurę w postaci 400 mld zł. Zastanawiam się, gdzie są te pieniądze. Czy pan jest w stanie nam to powiedzieć, nazwać, wskazać? Donald Tusk mówił, kiedy obejmowaliście rządy w 2007 r., że ten rząd będzie skromny. Wsiedliście w autobus i pojechaliście na zaprzysiężenie Rady Ministrów do Kancelarii Prezydenta RP. Pojechaliście autobusem, bo mieliście być skromni. Dziś patrzymy, jak nieskromny, rozpasany i arogancki jest ten rząd. Blisko 100 wiceministrów, cała armia sekretarek, kierowców, pycha i arogancja. Nie widzicie ludzi biednych, nie widzicie ludzi, którym zabraliście świadczenia pielęgnacyjne, którzy przychodzą do biur poselskich zapłakani, bo te biedne grosze, te 520 zł, na które wy nie zwrócilibyście uwagi, dla nich są bardzo znaczące. Jaka przyszłość czeka ludzi w Polsce pod waszymi nierządami? Ludzie biedni będą jeszcze biedniejsi, a wam pewnie będzie żyło się lepiej. Nie znoszę pana wystąpień, kiedy pan arogancko krzyczy z mównicy sejmowej, po prostu jak Gomułka. Była arogancja i pycha, kiedy pan odpowiadał bezczelnie na słowa śp. Aleksandry Natalli-Świat, która wskazywała, że czeka nas właśnie taka sytuacja, jaką mamy dzisiaj. Pan obrażał, pan poniżał. Pan nie szanuje nikogo. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Dariusz Rosati
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Dwóch panów posłów raczyło przywołać moje nazwisko, pytając mnie, co miałem na myśli. Pan poseł Elsner mówił, że przecież ten rząd nigdy nie realizował żadnej nadwyżki, więc jak można twierdzić, że stabilizująca reguła wydatkowa będzie działać. Właśnie dlatego wprowadzamy stabilną regułę wydatkową, żeby wreszcie, w okresach prosperity, realizowana była nadwyżka. Przez 20 lat nie mieliśmy ani jednego roku z nadwyżką budżetową. Nawet w najlepszej koniunkturze, w najlepszym okresie prosperity w latach 2006-2007, mieliśmy ciągle deficyt budżetowy. Odpowiedź jest taka: właśnie po to wprowadzamy stabilizacyjną regułę, żeby wreszcie po okresach deficytu przychodziły także okresy nadwyżki. Druga sprawa dotyczy pytania, jak nasza propozycja, propozycja rządowa o nowelizacji ustawy o finansach publicznych, ma się do postulatu o dyscyplinie finansowej. Zwracam uwagę, że to nie jest tak, że w dobrych czasach art. 86 jest w porządku, a w złych czasach jest do zmiany. Art. 86 także w dobrych czasach jest bardzo szkodliwy, dlatego że zwiększa w sposób automatyczny deficyt. Chciałbym zakończyć ogólną uwagą. Proszę państwa, te wszystkie uwagi, które padały z tej mównicy, z całym szacunkiem dla dobrych intencji mówców, w 90% nie dotyczą tematu tej debaty. (Oklaski) To nie jest debata na temat tego, jaki jest pan premier Rostowski, to nie jest podsumowanie rządów Platformy, bo na to jeszcze przyjdzie czas. Natomiast jest to debata na temat tego, czy powinniśmy uchylić art. 86, czy nie. Chciałbym państwu zwrócić uwagę, że wybór jest taki: albo go uchylimy i dzięki temu zostawimy w kieszeniach Polaków 16 mld zł więcej, albo go nie uchylimy i będziemy musieli ciąć wydatki na kwotę 16 mld zł. Dlatego proszę państwa o to, żebyście się odnieśli do tej alternatywy, do pytania: Co robić? (Oklaski)
Mówca: Adam Kwiatkowski
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Dzisiaj pan minister powiedział tutaj, w Wysokiej Izbie, że panuje nad sytuacją. Co się stało w ostatnich dniach, że tak nagle zmieniacie konstytucję, jeżeli chodzi o finanse publiczne? Panie ministrze, skąd wynika ten pośpiech? Dzisiaj rozpoczynamy dyskusję o projekcie ustawy, który Platforma Obywatelska i Polskie Stronnictwo Ludowe chce już w piątek przegłosować, potem Senat, prezydent, następnego dnia ustawa zacznie obowiązywać. Skoro państwo panujecie nad sytuacją, to skąd ten pośpiech? Dlaczego państwo nie prowadzicie i nie macie zamiaru prowadzić żadnych konsultacji społecznych ze związkami zawodowymi, z pracodawcami, z samorządem terytorialnym? Przecież chyba dla nas wszystkich jest jasne, że zakres przedmiotowy i podmiotowy tej ustawy wymaga konsultacji społecznych. To, że państwo wpiszecie do uzasadnienia, że tego nie wymaga, tak naprawdę jest zaklinaniem rzeczywistości. Ta regulacja będzie oddziaływała na nas wszystkich. Niestety nie jest tak, że tylko na Radę Ministrów, bo tak być może państwo jako osoby fizyczne byście później mogli ponieść konsekwencje tego nowego rozwiązania, o którym tutaj rozmawiamy. Mam wrażenie, że tak naprawdę jesteście państwo obywatelscy tylko z nazwy. Na koniec jeszcze jedna sprawa, panie ministrze. Wprowadzając te oszczędności, te 8 mld zł, serwuje pan wszystkim Polakom zaciskanie pasa. Chciałbym panu powiedzieć, że nawet w tym nie jest pan wiarygodny, skoro nosi pan szelki. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Poznański
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałem zadać panu ministrowi merytoryczne pytanie, ale zmieniłem zdanie. Panie ministrze, czy to prawda, że podczas tego posiedzenia, podczas zadawania pytań przez posłów Rzeczypospolitej Polskiej, jadł pan, jak to relacjonował jeden z posłów, kotleta schabowego w Hawełce? Czy panu smakował? Dziękuję bardzo.
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Premierze! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! W trudnej sytuacji liczy się na poważną debatę, ale niestety na tej sali dzisiaj poważnej debaty nie było. Odnosząc się do tych z państwa, którzy mówili dzisiaj o tym, jak i ile brakuje w budżecie, to znając wystąpienie pana premiera, nie podjęliście starań, aby popatrzeć, jak wygląda realizacja budżetu za rok poprzedni i jak wyglądają dochody podatkowe, skąd i kiedy pojawił się ten problem. Państwo próbujecie nawet czytać ze zrozumieniem, ale nie wiem, ile osób, niektóre nawet nie potrafią słuchać ze zrozumieniem (Poruszenie na sali), bo bezzasadne wydają się zarzuty w stosunku do pana premiera, ministra Rostowskiego, że nie można porównywać zadłużenia krajów, które są w strefie euro, i tych, które nie są w strefie euro. Ten wskaźnik jest wskaźnikiem obiektywnym, niezależnie w jakiej walucie jest on mierzony. A zatem szczególnie od państwa posłów, którzy legitymują się już stażem w Parlamencie Europejskim, wymaga się tego, aby ta debata była poważna. (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Niech pani nie będzie śmieszna.) (Poseł Jadwiga Wiśniewska: To się nie uda.) Chciałabym więc zapytać pana premiera: Czy 75% wydatków w budżecie to wydatki sztywne? Po drugie: Czy i w jaki sposób... (Poseł Elżbieta Rafalska: Ale to dotyczyło...) Nie, to dotyczyło pana posła Kuźmiuka. Objaśniam pani poseł Rafalskiej, że dotyczyło to pana posła Kuźmiuka. Pan poseł Rosati ze zrozumieniem zinterpretował problem, który jest, i przekazał to Wysokiej Izbie. (Poseł Jadwiga Wiśniewska: Kto by się spodziewał.) A zatem, czy i w jakiej wysokości jest dzisiaj niedobór podatku VAT? Jak wpłynie oszczędność w resortach i jak wpłynie zwiększenie deficytu na procykliczne działanie na rynku i nieograniczanie koniunktury, a pomaganie polskiej gospodarce? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Nie chciałbym rewanżować się pani poseł Skowrońskiej na tym poziomie. Pani poseł, otóż nie o walutę tu chodzi. (Poseł Dariusz Rosati: O procenty.) Otóż i nie o procenty tu chodzi. Chodzi po prostu o strukturę chociażby gospodarki, o mechanizm napędzający rozwój. Polska nie może się z tych powodów porównywać, jeżeli chodzi o relację długu do PKB, do Niemiec, Holandii, Francji itd. Powinna się porównywać do krajów o podobnym poziomie rozwoju społeczno-gospodarczego. Na to zwracałem uwagę i moja kadencja w europarlamencie nie ma tu nic do rzeczy. Pani poseł, naprawdę niech pani nie używa tego rodzaju argumentów, bo one po prostu zwyczajnie o pani źle świadczą. Mógłbym zrewanżować się pani za chwilę podobnym, ale nie zrobię tego, bo naprawdę mam kadencję w Parlamencie Europejskim i wiem, że takie zachowania zwyczajnie nie uchodzą. Pani jest po prostu zwyczajnie niegrzeczna.
Mówca: Finansów Jan Vincent-Rostowski
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Chętnie dam panu posłowi okazję, żeby odpowiedział na to, co powiem za chwilę. Wyjaśniając pani poseł, moim zdaniem nie wyjaśnił pan nic. A więc może wróciłby pan i wyjaśnił. Dziękuję.
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Chciałam bardzo serdecznie poprosić o ten głos i sprostować. Relacja długu do PKB jest wskaźnikiem obiektywnym i wskaźnik ten jest niezależny i niezwiązany z żadnym innym wskaźnikiem. Jest to wskaźnik obiektywny. Tak się go interpretuje. Prosiłabym bardzo, żeby pan poseł nie zarzucał mi, nie imputował mi jakiejkolwiek niewiedzy na ten temat. Pan poseł powinien się tu przyznać, że ten wskaźnik źle zinterpretował albo nie chciał tak. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jacek Bogucki
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Niech się pan lepiej zajmie prostowaniem budżetu, prostowaniem polskich finansów, a nie prostowaniem wypowiedzi posłów. Z tego byłby większy pożytek. Chodzi o to, żebyśmy rozmawiali poważnie, pani poseł, a z kimś, kto rozmawiać nie umie, rozmawiać się nie da. Jeszcze parę miesięcy temu ostrzegaliśmy, że ten budżet jest nierealny, że dochody są przeszacowane. A pan nam kładł do głów, że to nieprawda, że się mylimy. Co teraz, na czyje wyszło? Niestety, na nasze. Ile jeszcze razy będzie próbował pan wmawiać nam i Polakom, że to już ostatni czas na zaciąganie pasa, że to już ostatnia chwila. Zaciągnąłem już na ostatnią dziurkę, już dalej się nie da. (Poruszenie na sali) (Głos z sali: Widzę jeszcze jedną.) Każdy z Polaków już więcej nie jest w stanie zaciągnąć. Ale pan znów mami, że to ostatni rok takiej złej sytuacji dla Polski. Ta zła sytuacja dla Polski skończy się, jak skończy się pana urzędowanie jako ministra finansów, jak pan stąd odejdzie. Nie tak dawno jak dla mnie, ale pewnie dawno z perspektywy czasu, który upłynął, bo 30 lat temu, ponad 30 lat temu, Andrzej Rosiewicz śpiewał: 24 miliardy. Była taka piosenka, a pan zrealizował to w ciągu pół roku. (Poseł Krystyna Skowrońska: Dolary i PKB.) A te 24 miliardy, o których śpiewał Andrzej Rosiewicz, to były dokonania całej komuny do czasów ˝Solidarności˝. Natomiast pan, jeżeli chodzi o te 24 miliardy, zrobił to w ciągu pół roku. W tej piosence był też Kalemba, nomen omen. A więc wszystko się jakby sprawdziło. Ale czego wymagać od kogoś, kto zanim został ministrem finansów w Polsce, ani razu nie zapłacił złotówki podatku w Polsce, ani razu nie wypełnił PIT-u? Czego można wymagać? Dziękuję.
Mówca: Stanisław Wziątek
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Nawołujecie państwo do merytorycznej debaty, do rozmowy na temat, do poważnej dyskusji... (Poseł Krystyna Skowrońska: Panie pośle, niech pan spróbuje.) ...i bardzo bym chciał, żeby taka poważna debata została przeprowadzona. Zwróćcie jednak państwo także uwagę, że wtedy, kiedy pojawia się poważne pytanie, dostajemy niepoważną odpowiedź. Warto więc, żebyśmy nawzajem się szanowali mimo różnic, które na pewno są między nami, zarówno różnic politycznych, jak i różnic w ocenie konkretnej sytuacji. Chciałbym zadać panu ministrowi pytanie, które dotyczy i formalnej, i merytorycznej strony. Nie będę pana pytał, dlaczego powstała dziura budżetowa. Kiedy mówimy o progach ostrożnościowych, musimy powiedzieć, dlaczego o tym dyskutujemy. Dlatego, że mamy taką sytuację finansów publicznych. Nie będę więc pytał o tę sytuację, bo pan powie, że to jest normalna rzecz, że tak się przydarzyło, przewidywaliście, że to się może zdarzyć, i odpowiedź na każde pytanie, które będzie miało charakter merytoryczny, z państwa strony będzie dokładnie tak uzasadniana. Proszę mi jednak powiedzieć, jeżeli szukacie rozwiązania w oszczędnościach, w 8 mld ogółem, a 3 mld w obronie narodowej, jak chce pan obejść ustawę mówiącą o wydatkach 1,95 PKB. Przecież mamy ustawowy zapis, że tyle środków powinno być przeznaczonych na polskie Siły Zbrojne. Drugie pytanie. Jeżeli oszczędzamy 3 mld, jeżeli chcecie państwo to zabrać, to czy pan wie, panie ministrze, jakie skutki to wywoła? Otóż dziś odbyła się w Sejmie dyskusja na ten temat. Wywoła to taki skutek, że za chwilę polski przemysł obronny będzie zwalniał ludzi, bo nie będzie zamówień, bo polska armia nie będzie miała nowego sprzętu i ludzie (Dzwonek) pójdą na ulicę. Oni wrócą do pana z wyciągniętą ręką po zasiłek. Nie ma w żaden sposób usprawiedliwienia dla sytuacji związanych z oszczędnościami. Państwo mówicie: na Policji nie będzie oszczędności. Panie ministrze, jak pan porozmawia z policjantami, to pan będzie wiedział, że na Policji nie da się już oszczędzić. Możecie zabrać im tylko papier toaletowy, wykręcić żarówki, bo na paliwo też już nie mają. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Przemysław Wipler
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Kilka faktów historycznych dotyczących najnowszej historii, kiedy był pan ministrem finansów, później wicepremierem, ministrem finansów. Podniesienie podatku VAT - 6 mld więcej corocznie wyciąganych z każdej polskiej kieszeni. Prawie 17 mld rocznie to jest przekazana składka, która zamiast do otwartych funduszy emerytalnych corocznie trafiała do budżetu i była na bieżąco konsumowana na wydatki. Do tego prawie 13 mld czy ponad 13 mld nowych danin publicznych w zeszłym roku, zmiany w podatku PIT, likwidacje ulg, zamrożenie progów na kolejny okres, wprowadzenie podatku od miedzi i srebra, podniesienie składki rentowej o 7 mld. Łącznie tego wszystkiego jest 40 mld rocznie więcej obciążeń dla polskich kieszeni i mniej wpływów do systemu emerytalnego na nasze przyszłe emerytury. Wyczyszczenie, wylizanie prawie do dna Funduszu Rezerwy Demograficznej, który miał być przecież zabezpieczeniem na gorsze czasy demograficzne, które dopiero nadejdą. Do tego dokładamy w chwili obecnej likwidację progów ostrożnościowych. Dołóżmy jeszcze najlepsze i najłatwiejsze do zgromadzenia pieniądze, czyli 45 mld wpływów z prywatyzacji, które zgromadzono w trakcie ostatnich 6 lat. To były jeszcze relatywnie łatwe prywatyzacje. Sprzedaż udziałów w dużych państwowych cały czas monopolach czy oligopolach energetycznych PGE, ENERGA itd., sprzedaż udziałów w KGHM-ie, sprzedaż udziałów w PKO BP, w PZU. To były cały czas relatywnie łatwe pieniądze, przejadano te pieniądze na bieżąco, łatano dziurę. Teraz wyrywamy ostatnie bezpieczniki. Co dalej? Jednocześnie mamy taką sytuację, w której luka podatkowa rośnie mimo działań aparatu skarbowego. Kilka tygodni temu, w dniu, w którym zapowiedział pan likwidację (Dzwonek) otwartych funduszy emerytalnych, bo każdy z trzech wariantów, które zaprezentowano, finalnie zakończy się likwidacją OFE, zaprezentowano raport dotyczący luki podatkowej. To są dosyć ważne dane. Konkluzje z raportu przygotowanego przez renomowaną firmę PricewaterhouseCoopers, PwC, są następujące: Wzrost uciążliwości i restrykcyjności przepisów oraz organów podatkowych wobec polskich przedsiębiorców, jaki nastąpił w latach 2006-2012, nie przełożył się na wzrost efektywności w poborze podatku VAT. Luka podatkowa w przypadku tego jednego podatku została wykazana jako 47 mld zł rocznie. Panie ministrze, czy przewiduje się zmianę podatku VAT na efektywny, rozsądny i wyeliminowanie przyczyn, które są wskazane w tym raporcie? Podatki od konsumpcji można zmieniać w ciągu roku, można dokonywać poważnych zmian w relatywnie krótkim czasie. Czy to nie jest lepsze rozwiązanie niż wyrywanie ostatnich bezpieczników? Czy ma pan jakąś alternatywę, jeżeli Wysoki Sejm podczas najbliższego głosowania, w najbliższy piątek, nie przyjmie propozycji pana premiera? Co będzie, jeżeli nie zgodzimy się na to, by wyrywać hamulec bezpieczeństwa, jakim są progi ostrożnościowe? Dziękuję bardzo.