PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tadeusz Arkit
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W dyskusji poruszano wiele wątków, często krytycznych, dotyczących - wydaje się, że jak najsłuszniejszych - intencji pana prezydenta, tej inicjatywy, ponieważ nasze doświadczenia dotyczące wolności zgromadzeń są, niestety, często złe. Chciałbym powiedzieć, że warto skierować swoje uwagi, być może czasami słuszne, w tym kierunku, aby ewentualnie poprawić projekt, niż w dziwny sposób go krytykować, bo jeżeli ktoś podaje przykład matki z dzieckiem, które podczas mrozu ma zakrytą twarz, jako problem w tej ustawie, to tak nie jest. (Głos z sali: Jest.) Bodajże kolega z PiS-u to powiedział, przepraszam, z Ruchu Palikota. Proszę państwa, tak naprawdę te zapisy idą w takim kierunku, aby matka z dzieckiem bezpiecznie mogła również uczestniczyć w takiej manifestacji. Nie tylko matka z dzieckiem, ale też wiele innych osób. Zbyt często boimy się, ludzie boją się wyjść na ulicę, ponieważ mają miejsce chuligańskie wybryki. (Dzwonek) (Poseł Robert Biedroń: Wcale nie będą wychodzić.) Mam pytanie do pana ministra. W wypadku manifestacji, w której ma uczestniczyć powyżej 500 osób, jest obowiązek skierowania przedstawiciela gminy. W jakim charakterze ma być ten przedstawiciel? Jakie będą jego obowiązki? Bo rozumiem, że nie będzie tam jako osoba odpowiedzialna za manifestację, ale jako obserwator z ramienia gminy, który będzie świadkiem ewentualnych zachowań, złych lub też dobrych. Dziękuję bardzo.
Mówca: Łukasz Krupa
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Moje pytanie dotyczyć będzie zapisów w projekcie ustawy o zmianie ustawy Prawo o zgromadzeniach dotyczących odpowiedzialności finansowej organizatora. Przypomnę tezę wyroku Trybunału Konstytucyjnego: Szersza odpowiedzialność organizatora, to znaczy odpowiedzialność na zasadzie ryzyka, jest ograniczeniem nieproporcjonalnie dużym do wagi wolności zgromadzeń. Moje pytanie jest takie: Czy w związku z tym taki zapis w ustawie znacząco nie ograniczy wolności organizowania zgromadzeń, ponieważ organizować je będą jedynie podmioty, które stać będzie na poniesienie ryzyka finansowego w imieniu wszystkich potencjalnych uczestników? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jadwiga Wiśniewska
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nie znajduję przesłanek, dla których mielibyśmy zmieniać ustawę Prawo o zgromadzeniach. Jeśli wspomnimy ostatnie uroczystości związane z upamiętnieniem kolejnej rocznicy odzyskania niepodległości w dniu 11 listopada, to mam wrażenie, wręcz przekonanie, że Pałac Prezydencki jakby odbierał te uroczystości, przekaz tych uroczystości poprzez relację serwowaną przez media, bo uczestnicy uroczystości patriotycznych mieli zupełnie inne odczucia. Opieram to swoje przekonanie również na doświadczeniu wynikającym z obchodów rocznicy katastrofy smoleńskiej, kiedy to od jednego z pracowników, od jednej z pracownic Pałacu Prezydenckiego usłyszałam, że pałac jest oblężony. Uczestniczyłam w tej uroczystości upamiętniającej rocznicę katastrofy. Nie działo się tam nic niestosownego. Przyjechały tysiące ludzi, aby upamiętnić najbardziej bolesną i tragiczną (Dzwonek) katastrofę, jaka dotknęła Polskę po II wojnie światowej. Jestem przekonana, że przedłożonemu projektowi, dzisiaj prezentowanemu przez Kancelarię Prezydenta, towarzyszą emocje zbudowane być może na strachu przed kolejną rocznicą katastrofy, która zgromadzi na pewno wiele tysięcy ludzi, a wiem, że ta pamięć jest pałacowi szczególnie niemiła. Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam takie pytanie: Kto pomagał pisać ten projekt panu prezydentowi? Generał Kiszczak, czy generał Jaruzelski? (Głos z sali: Bezczelność.) Ten projekt, w przypadku jego przyjęcia, będzie w znaczący sposób ograniczał wolność zgromadzeń. Wysoka Izbo! Polska jest państwem, niestety, klientelistycznym. Zwykły człowiek za udział w nieprawomyślnym zgromadzeniu naraża się na szykany w pracy, na uczelni, w szkole. Jak chcecie to ograniczyć? Będziecie odbierać okulary przeciwsłoneczne, szaliki, czapki z daszkiem, golić ludziom brody? Jak chcecie wprowadzić to ograniczenie? Ten projekt zawiera... (Poseł Robert Biedroń: Zacząłeś bardzo dobrze.) ...przepisy zbyt ogólne, niejasne, pozwalające na dowolną interpretację, na swobodną i nieuzasadnioną (Dzwonek) odmowę udzielenia zgody na demonstrację i nieuzasadnione rozwiązanie tej demonstracji. Mógłbym zapytać, czy się wstydzicie, ale wiem, że się nie wstydzicie, bo jeżeli nie wstydzicie się zapraszać generała Patruszewa i generała Jaruzelskiego, to też nie musicie się wstydzić takiego gniota. Dziękuję. (Poseł Robert Biedroń: Końcówka była gorsza.)
Mówca: Robert Biedroń
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! To jest zamach na wolność konstytucyjną, na art. 57. Myślę, że zostało to dzisiaj dość dobitnie powiedziane z tej mównicy. Szkoda, że pan prezydent pod presją opinii publicznej, części opinii publicznej, dość populistycznej, zdecydował się na zamach na fundamentalne wartości demokratyczne. Ja akurat tę drogę o wolność zgromadzeń w Polsce przeszedłem i wiem, ile to kosztuje, ile kosztuje demokratyczna realizacja tych praw. Chciałbym w związku z tym zapytać pana ministra: Kiedy zostanie wdrożony do polskiego prawa wyrok w sprawie: Bączkowski i inni przeciwko Polsce? To jest problem, którym minister powinien się zająć. To jest problem, którym powinien zająć się rząd. Co z gwarancją spontanicznych zgromadzeń? Dlaczego w tym projekcie nie znalazła się kwestia, która dzisiaj jest podnoszona na całym świecie, problem regulacji spontanicznych zgromadzeń? (Dzwonek) Polska też ma z tym problem. Chciałbym zapytać: Kiedy zostanie wprowadzona ta instytucja do polskiego prawa? Nie można psuć prawa poprzez populistyczne działania, poprzez tego typu projekty. Apeluję do pana prezydenta o rozwagę w tej dziedzinie, bo pan prezydent powinien stać na straży obowiązującego prawa, na straży demokratycznych zasad, a wolność zgromadzeń jest taką zasadą. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!)
Mówca: Andrzej Duda
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Mam kilka pytań. Powiedziano już wiele słów o tym, dlaczego ten projekt jest kierunkowo zły. Padły już też odpowiednie słowa, dlaczego należy go odrzucić, mówiło o tym kilka osób. Chciałbym ograniczyć się do kwestii czysto prawnych. Mam w tej sprawie pierwsze zasadnicze pytanie do pana ministra. Chodzi o proponowany tu art. 3 ust. 2: W zgromadzeniach nie mogą uczestniczyć osoby posiadające przy sobie broń, materiały wybuchowe, wyroby pirotechniczne. Dodaliście państwo do tego przepisu ˝materiały pożarowo niebezpieczne lub inne niebezpieczne narzędzia˝. Chciałbym zapytać, co w rozumieniu państwa projektu znaczy pojęcie ˝materiały pożarowo niebezpieczne˝. Bo jeżeli w tym projekcie nie definiujecie państwo tego... (Głos z sali: Miały być tylko pytania.) ...określenia, sformułowania, a nie definiujecie go, to rozumiem, że należy go definiować na podstawie obowiązujących w tej chwili przepisów. Mamy obowiązujące rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych i administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. § 2 ust. 1 pkt 1 lit. e. (Dzwonek) Tam jest podane, że materiałami pożarowo niebezpiecznymi są materiały wybuchowe i wyroby pirotechniczne. Chciałbym więc zapytać, dlaczego państwo w takim razie piszecie: materiały wybuchowe, materiały pirotechniczne i materiały pożarowo niebezpieczne. Czy rozumiecie przez materiały pożarowo niebezpieczne co innego niż jest to rozumiane w rozporządzeniu? Czy też po prostu jest to zwykła niedoróbka legislacyjna tego projektu? Jeżeli jest to niedoróbka legislacyjna, to powiem szczerze, że jest ona rażąca, bo należy sięgać do obowiązujących aktów prawnych i tego typu problem powinien być wcześniej rozwiązany. To jest pierwsza sprawa. Druga sprawa jest taka, że w zgromadzeniach nie mogą uczestniczyć osoby, których rozpoznanie z powodu ubioru, zakrycia twarzy lub zmiany wyglądu nie jest możliwe, a jednocześnie zakaz ten nie dotyczy uczestników zgromadzenia, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 3a, czyli takich, o których będzie dostarczona informacja. Proszę państwa, cóż to oznacza: informacja? Wystarczy, że organizator zgłosi, że będą takie osoby...
Mówca: Grzegorz Raniewicz
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Minister! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Pierwsza kwestia dotyczy art. 1 pkt 3 i 4, gdzie wprowadza się terminy. Organizator może, w przypadku kiedy zostanie wezwany do ponownego uzupełnienia czy zmiany trasy, dostarczyć te materiały na dwa dni przed organizowanym zgromadzeniem. Następnie na gminę nakłada się obowiązek, w przypadku kiedy dotyczy to budynków chronionych przez Biuro Ochrony Rządu, powiadomienia szefa Biura Ochrony Rządu. Czy termin dwudniowy pozwala na skuteczne przekazanie, a niejako później na podjęcie działań przez szefa Biura Ochrony Rządu? Czy nie zostawia się tutaj za mało czasu, gdyż bardzo często są to placówki konsularne, osoby, które są niejako gośćmi w naszym kraju? Czy nie lepiej byłoby jednak wydłużyć ten termin po to, aby nawet ci, którzy użytkują te obiekty, mogli się przygotować na takie utrudnienia? (Dzwonek) Jeszcze tylko jedno zdanie tylko odnośnie do zasłaniania twarzy. Proszę państwa, panowie z Ruchu Palikota powinni przecież brać przykład z organizacji ukraińskiej Femen, organizacji lewicowej, która bez zasłaniania twarzy, bez zasłaniania wielu innych elementów potrafi skutecznie demonstrować. Dziękuję bardzo. (Poruszenie na sali, oklaski) (Poseł Robert Biedroń: To miało być śmieszne?)
Mówca: Grzegorz Schreiber
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Każda władza o zapędach dyktatorskich odczuwa pokusę zabierania poszczególnych elementów wolności. Im większe zakusy, tym większa chęć ograniczania wolności. Jak to się robi? To się robi w ten sposób, że się wykorzystuje preteksty, wykorzystuje się jakąś sytuację do tego, żeby na jej bazie stworzyć pretekst, żeby mieć powód do zmiany prawa i do ograniczenia wolności. Padały tu argumenty, że to ograniczenie jest wywołane manifestacją z 11 listopada i tym, żeby następne manifestacje mogły się odbywać w spokoju, żeby rodzice z dziećmi mogli brać w nich udział. Otóż powiem państwu, że ja w tej manifestacji brałem udział i szedłem w niej obok kobiet z dziećmi, staruszek, młodych ludzi, całych rodzin, które spokojnie przeszły niemal przez pół Warszawy i dotarły pod pomnik Dmowskiego. (Dzwonek) (Głos z sali: Chyba z Ruchem Palikota.) Proszę państwa, tak to wyglądało naprawdę. Skąd w takim razie czerpał pan prezydent wiedzę na ten temat? To jest pytanie do pana prezydenta. Ja rozumiem, że prawdopodobnie czerpał ją z tego, co mógł obejrzeć w przekazach medialnych, w telewizji. Nie konsultował tego, jak rozumiem, z organizatorami, nie konsultował tego z organizacjami społecznymi. Chyba że się mylę, proszę mnie wtedy wyprowadzić z błędu. Jeszcze tylko ostatnia informacja. Co do zakrywania twarzy, ograniczania wolności w tym zakresie, to oczywiście, że tak jest. Mamy sygnały z wielu miejsc w kraju, gdzie niegroźne pikiety związkowców pod zakładami pracy prowadziły do tego, że ci ludzie byli wyrzucani z pracy. Rozumiem, że władza takich manifestacji, takich pikiet nie chce. Nie chce, aby pod zakładami pracy odbywały się jakiekolwiek manifestacje. To ograniczenie jest jej niezmiernie potrzebne, żeby zastraszyć tych ludzi. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Ozga
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Proszę o wyjaśnienie sytuacji opisanej w proponowanym art. 6 ust. 2b, a dotyczącej niemożności oddzielenia zgromadzeń. Który organ o tej niemożności decyduje? Pytanie drugie. Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 10 listopada z 2004 r. zakwestionował ustawę o zmianie ustawy Prawo o zgromadzeniach oraz ustawy Prawo o ruchu drogowym w części uniemożliwiającej uczestnictwo w zgromadzeniach osób, których identyfikacja nie jest możliwa. Czy od tego czasu trwały prace rządowe nad nowymi regulacjami? To jest już siedem lat. Pytanie trzecie. Jak po nowelizacji omawianej dzisiaj ustawy kształtować się będzie odpowiedzialność za ewentualne szkody w mieniu? Czy ograniczy się ona do odpowiedzialności zgromadzenia czy też innych osób? Dziękuję za uwagę.
Mówca: Józef Rojek
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Państwo Ministrowie! Drodzy państwo, co się stało? Wiadomo, co jest motywem pochylenia się nad tą ustawą. Oczywiście wydarzenia z dnia 11 listopada. Jest zasadnicza ustawa w tej sprawie z 1990 r., później była nowelizacja z 2004 r., a dzisiaj mamy koniec roku 2011, wszystko do tego czasu było dobrze. Drodzy państwo, dzieje się tak tylko dlatego, że gospodarz miasta Warszawy nie potrafił właściwie ocenić sytuacji. Przecież na tej sali jest dużo samorządowców, którzy wydawali decyzje w sprawie zgromadzenia, zawsze istnieje takie ryzyko. (Głos z sali: Dokładnie.) Kto to potrafi ocenić? Odpowiedzialność spoczywa właśnie na gospodarzu gminy. I taka jest prawda. Drodzy państwo, nie będę się powtarzał z pytaniami. Ja byłem prezydentem miasta i też miałem pewne wątpliwości, ale wydawałem takie decyzje, żeby zabezpieczyć bezpieczeństwo zgromadzenia. (Dzwonek) Nie będę już powtarzał pytań, które padły, ale pytam, czy obciążenie odpowiedzialnością organizatora zgromadzenia czy przewodniczącego zgromadzenia nie jest zbyt duże. Kto później będzie potrafił obiektywnie ocenić, czy on o to zadbał, czy nie? To są moje pytania i wątpliwości. Dziękuję. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo, zapraszamy do Ruchu Palikota.)
Mówca: Jan Warzecha
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Czy zmiana prawa, w sprawie którego odbywa się debata, nie jest efektem błędnej decyzji prezydent Warszawy Hanny Gronkiewicz-Waltz, która z jednej strony wydała zezwolenie na Marsz Niepodległości, a z drugiej strony wydała zgodę na jego blokadę przez lewackie organizacje wspierane przez niemieckie bojówki, zachowujące się prowokacyjnie i agresywnie? (Głos z sali: Przesadzacie.) Czy akcja prowokatorów i mediów tzw. głównego nurtu, które nierzetelnie informowały o pokojowej manifestacji, nie miała przygotować gruntu pod proponowane zmiany? (Głos z sali: To się staje nudne.) Czy wprowadzenie odpowiedzialności finansowej dla organizatorów za zniszczenia spowodowane w czasie manifestacji nie ograniczy swobód demokratycznych wywalczonych po 1989 r.? Przecież w trakcie manifestacji zainteresowana strona może znaleźć prowokatorów, którzy zniszczą kilka samochodów o dużej wartości, a władza obciąży kosztami kogoś, kto zgłosił zgromadzenie. Czy ta pospieszna praca nad projektem nie zrodzi podejrzeń, iż obecna władza przygotowuje ograniczenia przed ewentualnym wybuchem niezadowolenia społecznego przeciw drożyźnie, wzrostowi podatków, wydłużeniu wieku emerytalnego? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Wysoki Sejmie! W wystąpieniu klubowym przypominałem genezę tego projektu ustawy, to, że u podstaw tego projektu leżała błędna interpretacja i fałszywe odczytanie tego, co się stało 11 listopada. Chciałbym bardzo wyraźnie powiedzieć, że władza miała wystarczające instrumenty, żeby zapobiec wydarzeniom, które miały miejsce 11 listopada. Gdyby po nie sięgnęła, począwszy od zakazu tej drugiej manifestacji czy niewydania na nią zgody, poprzez inne działania przed manifestacją i w trakcie manifestacji, mogło do tej konfrontacji nie dojść. W związku z tym mam pytanie. Panie ministrze, czy w tej sytuacji była podjęta przez prezydenta, który jest projektodawcą tej ustawy, jakakolwiek refleksja, jak zapobiec takim sytuacjom poprzez zmuszenie władz do odpowiednich działań, a nie poprzez wyciąganie jednostronnych i pochopnych wniosków, które obciążają nie tych co trzeba? Jak pan zagwarantuje, jakimi przepisami, żeby władza zechciała korzystać z przysługujących jej instrumentów i żeby (Dzwonek) nie hodowała, nie prowokowała, nie powodowała takiej sytuacji, kiedy ktoś chce zakłócić pokojową, legalną manifestację i władza temu komuś w sposób bardzo wyraźny sprzyja, wspierana przez główny nurt mediów, o czym była już mowa? Nad tym warto się zastanowić, bo wszystko dzieje się w jakieś atmosferze, w jakimś klimacie. Od tego klimatu nie możemy uciekać w dyskusji nad tą ustawą, nad tym, co się stało 11 listopada, w ogóle nad demokracją w Polsce i nad przebiegiem legalnych i nielegalnych, tych konfrontacyjnych, zgromadzeń, które się pojawiają w naszej rzeczywistości. Proszę o odpowiedź, panie ministrze, bo jeżeli uciekamy od tego kontekstu, to nie zrozumiemy dobrze sytuacji i nigdy nie napiszemy dobrego prawa. Władza w znacznym stopniu jest odpowiedzialna za to, co się stało, to trzeba jasno powiedzieć. Dziękuję.
Mówca: Mieczysław Golba
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Myślę, że na pewno nie byłoby tych problemów, nie musielibyśmy dzisiaj debatować nad tym, gdyby była przede wszystkim roztropność władz samorządowych, mam na myśli w szczególności prezydenta Warszawy czy prezydentów innych miast; gdyby nie dochodziło do wydawania decyzji o dublowaniu zgromadzeń i pochodów w tym samym miejscu, na pewno nie byłoby tych problemów, a to wszystko wiemy na podstawie wydarzeń 11 listopada, już tutaj o tym mówiono. Moje pytanie, panie ministrze, dlaczego organizator zgromadzenia ma ponosić odpowiedzialność za indywidualne, niezgodne z prawem, działania uczestników zgromadzenia. Moim zdaniem jest to ewidentne ograniczenie swobody obywatelskiej w zakresie wyrażania swoich poglądów. Myślę, że zgłaszający ustawę nie powinien ograniczać tych swobód obywatelskich. Jeśli chodzi o ustawę, o jej zasadność, to na pewno dobrze, że debatujemy, dobrze że o niej dzisiaj rozmawiamy (Dzwonek), bo ona jest bardzo potrzebna. Niektóre z proponowanych zmian są bardzo potrzebne, aby takie zgromadzenia były bezpieczniejsze. Dziękuję bardzo.
Mówca: Roman Jacek Kosecki
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Oczywiście manifestacja, jak najbardziej. Uważam, że każdy ma prawo manifestować. Natomiast powinny być one jak najbardziej bezpieczne, oparte na jakiś podstawowych zasadach. Nie rozumiem ludzi, którzy idą na manifestację dziękować ludziom, którzy wywalczyli wolność... Ci, którzy walczyli o tę wolność, robili to z odkrytą twarzą, z odkrytą przyłbicą, a ci, którzy idą świętować, tak jak to miało ostatnio miejsce, idą z zakrytą twarzą. Czego się wstydzicie? Wstydzicie się podziękować ludziom, dzięki którym możecie odbywać manifestacje? Dlatego mam pytanie, czy były prowadzone rozmowy, ile z tych organizacji jest przeciwko tej ustawie, jeśli chodzi o zasłanianie twarzy. Uważam, że anonimowość, a wielu ludzi, z którymi mieliśmy do czynienia przy ustawie o sporcie... Jak wiecie, były różnego rodzaju burdy (Dzwonek), które się odbywały... Teraz jesteśmy przy ustawie o zgromadzeniach i to też się odbywa po czymś, co było karygodne, myślę, że wszyscy się z tym zgadzamy, co nie powinno mieć miejsca. Uważam, że oczywiście manifestacja, ale to wszystko powinno mieć gwarancje bezpieczeństwa. Dziękuję.
Mówca: Andrzej Dera
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana ministra. Jest tutaj zapis, który budzi kontrowersje, że w zgromadzeniu nie mogą uczestniczyć osoby, których rozpoznanie z powodu ubioru, zakrycia twarzy, zmiany ich wyglądu nie jest możliwe. Ale jest drugie zdanie, że zakaz nie dotyczy uczestników zgromadzenia, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 3a. Tutaj czytamy, że chodzi o tę sytuację, kiedy są informacje o planowanym udziale w zgromadzeniu osób, których rozpoznanie z powodu ubioru, zakrycia twarzy lub zmiany wyglądu nie będzie możliwe, czyli de facto ja to odkodowuję w jeden racjonalny sposób, że będzie to dotyczyło tylko sytuacji, w której organizator powie tak: to jest manifestacja, gdzie wszyscy będą mieli odkryte twarze. Wtedy ktokolwiek spróbuje dojść do tej manifestacji z zakrytą twarzą, narusza przepisy prawa. Z drugiej strony wystarczy, że organizatorzy (Dzwonek) prewencyjnie zapiszą wniosek, że mogą być osoby z zakrytymi twarzami, i będziemy mieć przepis martwy, pusty, który będzie zaśmiecaniem prawa. Panie ministrze, chciałbym, żeby pan powiedział o intencjach, przesłankach takiego zapisu i czy dobrze odkodowałem, że dotyczy to tylko tej jednej sytuacji, która jest hipotetycznie możliwa. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałem zapytać, jak będą interpretowane takie oto sytuacje, gdy organizator nie uzyska zgody na odbycie swojej demonstracji, nastąpi odmowa, czy wówczas będzie możliwy tryb odwoławczy od takiej decyzji. Z terminów, które są zapisane w projekcie ustawy, wynika, że będą to bardzo krótkie terminy, nawet 3-dniowe. Czy w tym czasie będzie można przeprowadzić odwołanie od tej decyzji, w końcu decyzji administracyjnej? Druga wątpliwość, która się z tym projektem wiąże, sprawa dotycząca tego, że za legalną i za zgodną z prawem ma być uznana ta demonstracja, która będzie zgłoszona wcześniej. Można sobie wyobrazić taką sytuację, że do urzędu jednocześnie zgłoszą się dwie organizacje, które będą miały konfrontacyjne (Dzwonek), czy nawet więcej, zamiary. Co wówczas mają czynić organy administracji? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Muszę zadać pytanie, bo minister administracji i cyfryzacji reprezentuje w tej sprawie rząd, a po podziale spodziewalibyśmy się ministra spraw wewnętrznych. Czy wobec tego pan minister ma pisemne upoważnienie pana premiera? Proszę je okazać.
Mówca: Andrzej Bętkowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nawiązując do omawianego projektu o zmianie ustawy Prawo o zgromadzeniach, pragnę odnieść się do proponowanego brzmienia art. 7 ust. l pkt l projektu, mówiącego o obowiązku zawiadomienia przez organizatora zgromadzenia publicznego organu gminy w taki sposób, aby wiadomość o zgromadzeniu dotarła nie później niż na 5 dni, a najwcześniej na 30 dni przed datą zgromadzenia, i zapytać: Dlaczego projektodawcy uznali minimalny 5-dniowy termin za wystarczający? Przecież w zależności od rodzaju i zasięgu zgromadzenia na kilka dni przed jego planowanym terminem uczestnicy zgromadzenia są już na nie organizacyjnie i logistycznie przygotowani. Tym bardziej że jest tu mowa po prostu o 5 dniach (nie o dniach roboczych - ˝aktywnych pocztowo i informacyjnie˝). Czy nie należy zwiększyć tego marginesu zawiadomienia organizatora przynajmniej do 7 dni (albo np. 5 dni roboczych etc.)? Analogicznie należy rozważyć wydłużenie terminu, o którym mowa w art. 9 ust. l omawianego projektu ustawy. Czy sformułowanie użyte w art. 11 ust. l omawianego projektu ustawy, mówiącym o przedstawicielach (w 1iczbie mnogiej) organu gminy, było celowym zabiegiem legislacyjnym? Czy oznacza to, że w żadnym z przypadków określonych w art. 11 ust. l organ gminy nie może delegować na zgromadzenie swoich pojedynczych przedstawicieli, lecz zawsze dwóch lub więcej? Dziękuję.
Mówca: Jacek Falfus
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Coś mi się tu zacięło, przepraszam.