PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Finansów Mateusz Szczurek
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Długa była wczorajsza dyskusja i długie też dni dla Wysokiego Sejmu. Moje odniesienia i nazwanie daniny, o której była mowa, podatkiem były rzeczywiście nieprecyzyjne i niewłaściwe, co zostało dosyć jasno i elokwentnie sprostowane przez przewodniczącego Rosatiego oraz później przez ministra Grabowskiego. Ale co do istoty rzeczy - to źródło dochodów jest odpowiednikiem dywidendy. Czy szanowni posłowie również proponują, aby dywidenda ze spółek Skarbu Państwa pozostała na zawsze w tych firmach, aby te świetnie gospodarujące firmy zostawiły tam swoje pieniądze na zawsze i aby to nie zostało tknięte? (Poseł Henryk Kowalczyk: Dywidenda jest od zysku, to jest podatek.) Powód, dla którego danina w przypadku Lasów Państwowych skonstruowana jest w ten sposób - nie od zysku, ale docelowo jako opłata od sprzedaży drewna - ma chronić właśnie lasy od rabunkowej gospodarki i powodować, że Lasy Państwowe nie będą zmuszane i przyciskane nadmiernymi obciążeniami na przykład w przypadku spadku cen drewna. To chroni lasy, a nie je niszczy. (Gwar na sali) Co do nieprecyzyjności mojej wypowiedzi, za którą jeszcze raz przepraszam, to wczorajsza debata była pełna tych nieprecyzyjności, dlatego że, jak rozumiem, przejęzyczeniem było również odniesienie się do grabieży majątku leśników w odniesieniu do tejże ustawy. To wszystko, dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Żyżyński
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Proszę o przerwę i zwołanie Konwentu Seniorów. Natomiast chciałbym skonsultować wiedzę ekonomiczną z panem ministrem Szczurkiem, albowiem dywidenda jest to, panie ministrze, podatek, to jest część zysku pobierana przez właściciela, ściśle biorąc. To rzeczywiście nie jest podatek, ale to jest część zysku. Planowany zysk Lasów Państwowych to jest 170 mln zł, w zeszłym roku było dwieście ileś milionów, bodajże 260, itd. Kwota, którą proponujecie zawłaszczyć, to faktycznie jest podatek majątkowy, jest to zabranie z majątku. Przy okazji pozwolę sobie przeprosić pana ministra Grabowskiego, bo rzeczywiście zacytowałem dane z wcześniejszego bilansu, a nie z ostatniego, i tu ma rację. Przyznaję się tutaj częściowo do błędu, ale niestety, szanowni państwo, zaproponowaliście nam ustawę bez odpowiednich dokumentów i informacji - apelowaliśmy o informacje, które nie były dostarczone - i w takim pośpiechu uchwalacie ustawę bez właściwego poinformowania posłów o stanie rzeczy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maciej Mroczek
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przeprosił pan za sformułowanie - mówił pan o podatku, kiedy to podatkiem nie jest. Te pieniądze nie są podatkiem. Teraz mówi pan o dywidendzie. To nie jest również dywidenda. Proszę o przerwę i zwołanie Konwentu Seniorów, aby wytłumaczyć panu ministrowi, co jest podatkiem, a co jest dywidendą. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Zalewska
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Proszę o przerwę i zwołanie Konwentu Seniorów, żeby minister Arłukowicz zdał relację Platformie Obywatelskiej i PSL, którzy przed momentem go obronili. Mamy komunikat z dzisiaj, że zmarł trzylatek, który nie został przyjęty do szpitala w Poznaniu. (Poruszenie na sali) (Poseł Elżbieta Radziszewska: Skandal.) (Poseł Stefan Niesiołowski: Opanuj się.) Bardzo proszę o tę przerwę po to, żebyście państwo mogli przeanalizować sytuację w polskich szpitalach. Dziękuję. (Głos z sali: Szczyt wszystkiego.)
Mówca: Sprawozdawca Sławomir Jan Piechota
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Premierze! Wysoki Sejmie! W trakcie drugiego czytania zgłoszono do tego projektu ustawy 6 poprawek. W pierwszych 5 poprawkach proponuje się odmienne ukształtowanie korpusu weteranów walk zarówno pod względem podmiotowym, jak i pod względem zakresu uprawnień. Komisje rekomendują, aby odrzucić tych 5 poprawek. 6. poprawka ma charakter legislacyjny, chodzi o uwzględnienie wcześniej przyjętej ustawy i tę poprawkę komisje rekomendują przyjąć. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Waldemar Sługocki
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Premierze! Wysoka Izbo! Komisja Administracji i Cyfryzacji oraz Komisja Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii na posiedzeniu w dniu 10 stycznia br. rozpatrzyły 21 poprawek zgłoszonych do rządowego projektu ustawy o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych, jednocześnie rekomendując ich odrzucenie i przyjęcie projektu ustawy w całości. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Dlaczego nie lubi pan Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy Jurka Owsiaka? W tej ustawie, nowej ustawie o zbiórkach publicznych, zapisano, zresztą podobnie jak w ustawie przedwojennej z 1933 r., uprzywilejowanie dla zbiórek kościelnych prowadzonych przez podmioty kościelne i związki wyznaniowe. (Głos z sali: Caritas.) Po uchwaleniu tej ustawy Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy i Jurek Owsiak będą musieli każdorazowo zgłaszać ministrowi administracji i cyfryzacji fakt przeprowadzania każdej zbiórki. Natomiast większość zbiórek organizacji kościelnych będzie zwolniona od obowiązku takiego zgłoszenia. Mówił pan, panie premierze, że nie będzie pan już klęczał przed biskupami. Chcieliśmy panu tą poprawką pomóc wstać z kolan (Oklaski), likwidując nieuzasadnione przywileje dla zbiórek prowadzonych przez podmioty kościelne, ale pańska partia, pański klub powiedział: nie. Stąd pytanie jak na wstępie: Panie premierze, dlaczego pan nie lubi Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy i Jurka Owsiaka? Dziękuję. (Oklaski, poruszenie na sali) (Poseł Andrzej Rozenek: Brawo!)
Mówca: Marszałek
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Proszę o ciszę. Prezes Rady Ministrów Donald Tusk: ...informuję, że w sprawie prywatyzacji tego szpitala radni PiS-u zachowali się prawdopodobnie racjonalnie, to znaczy ich udział w głosowaniu przedstawia się następująco: radny Piotr Oślizło głosował za, radny Andrzej Sikora (Wesołość na sali) wstrzymał się od głosu (Oklaski), a trzeci radny nie uczestniczył w głosowaniu - to ten, który wczoraj zaczął podnosić wątpliwości co do procesu, który trwa już od wielu, wielu miesięcy. Osoby wymienione przez panią poseł poinformowały, że wkraczają na drogę sądową wobec pani poseł... (Poseł Anna Zalewska: Nie wymieniłam nikogo.) ...i wobec tabloidu, który tę informację przekazał. Chcę także powiedzieć pani poseł, że, jak państwo zresztą zauważyli, ten stek półprawd, insynuacji i kłamstw, jakim posłużyła się pani poseł, pani poprzedziła taką sugestią, że jest świetnie przygotowana merytorycznie i kompetentnie, ja natomiast posługuję się jakimiś notatkami PR-owców. Otóż chcę pani powiedzieć, że... (Głos z sali: To wszystko prawda.) ...wczoraj nie zauważyła pani procesu prywatyzacji, który za aprobatą radnych PiS-u toczy się od wielu, wielu miesięcy, nie zauważyła pani i wczoraj nic pani nie wspomniała na ten temat. Pani przeczytała rano ˝Fakt˝ i z tym materiałem ˝Faktu˝ przyszła pani na mównicę, żeby po raz kolejny oszczerstwo, kłamstwo i półprawdę użyć przeciwko konkurencji politycznej. Wstydzę się czasami, że muszę z państwem tutaj współpracować. (Burzliwe oklaski) (Poseł Jarosław Kaczyński: Wniosek formalny.)
Mówca: Jarosław Kaczyński
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Powtarzam: ponieważ ten pan, który tam siedzi, o nazwisku Tusk... (Poruszenie na sali) ...wymienił moje nazwisko i jednocześnie przedstawił pewien wywód, to chcę powiedzieć jedno. Sądzę, że liczy na wielką naiwność społeczeństwa. Otóż tego rodzaju operacje, a nie zaprzeczył pan, że to radni Platformy Obywatelskiej (Poruszenie na sali), właśnie tak się przeprowadza. Każdy to wie, tylko pan udaje, że pan tego nie wie. Jesteście partią oszustów i złodziei. (Poruszenie na sali, oklaski) (Głos z sali: Kłamiesz, kreaturo!)
Mówca: Anna Zalewska
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! To klasyczny przykład odwracania kota ogonem. (Poseł Stefan Niesiołowski: Boli?) Pan premier Donald Tusk tylko potwierdził to, co powiedziałam. Nie wymieniłam żadnych nazwisk, natomiast potwierdził, że to radni Platformy Obywatelskiej kupili za 135 tys. szpital. To po pierwsze. (Głos z sali: Kłamiesz!) Po drugie, te frapujące informacje o tym, jak bardzo szpital jest zadłużony i ileż trzeba ponieść kosztów, wystarczy, proszę państwa, porównać z 7-milionowym kontraktem, który jest wystarczający na pokrycie tych długów. (Głos z sali: Kłamstwo!)
Mówca: Anna Zalewska
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

W związku z tym przy określonych metodach... (Gwar na sali) ...i określonej technologii nieraz tak w Polsce robiono. W związku z tym, proszę państwa, mniej emocji, mniej biegania i kupowania szpitali, więcej empatii i myślenia o pacjencie, czego panu Donaldowi Tuskowi życzę. (Oklaski) (Poseł Stefan Niesiołowski: Boli prawda?)
Mówca: Andrzej Rozenek
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoka Izbo! Ja z wnioskiem formalnym o przerwę i o to, żebyśmy zakończyli ten spektakl. Ustaliliśmy już fakty. To PO-PiS sprzedał szpital. (Oklaski) Nie ma sensu odwracać uwagi od ważnych problemów służby zdrowia. Zakończmy ten spór. Fakty są znane. Jarosław Kaczyński, Donald Tusk razem sprzedają szpitale. Dziękuję bardzo. (Wesołość na sali, oklaski)
Mówca: Ewa Kołodziej
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Cel, który chcemy osiągnąć w niedalekiej przyszłości, to stworzenie placówek, w których znajdzie się do 14 wychowanków powyżej 10. roku życia. Dodajmy, że dzieci młodsze zawsze mają największą szansę na adopcję, dlatego też należy uczynić wszystko, aby do niej dochodziło. Ogółem w 2012 r. funkcjonowało 814 placówek opiekuńczo-wychowawczych, w których przebywało łącznie 20 525 dzieci. Pozwolę sobie ominąć te mniej ważne rzeczy i przejść do najważniejszych. Co jest jeszcze niesłychanie ważne? Od 1 stycznia 2012 r. ustawa wprowadziła zmiany systemowe w kwestii prowadzenia ośrodków adopcyjno-opiekuńczych. Zadanie to przekazane zostało samorządom województw jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej finansowane z budżetu państwa. Wprowadzony ustawą wymóg natychmiastowego rozszerzenia pola poszukiwań rodziny adopcyjnej na wszystkie województwa zwiększa szanse dzieci na znalezienie domu. Kończąc moją wypowiedź, pragnę podkreślić, iż rząd na realizację ustawy w 2012 r. przeznaczył ponad 2 mld zł i było to o 192 539 tys. zł więcej niż w 2011 r., czyli o 10,2%. Tym samym rząd widzi całkowitą zasadność wspierania rodziny poprzez odpowiednio przygotowane narzędzia w ustawie o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Jednocześnie możemy określić oszczędności na poziomie 55 mln zł. To pieniądze, które nie zostały wydane przez państwo, gdyż odpowiednio wsparto rodzinę biologiczną. Kwota 55 mln to suma średniego kosztu utrzymania dziecka w pieczy zastępczej, czyli 1760 zł, pomnożona przez 12 miesięcy oraz liczbę dzieci, czyli 2600, które pomyślnie zakończyły współpracę z asystentem rodziny. (Oklaski) Pamiętamy o tym, że jest jeszcze wiele do zrobienia, dlatego prosimy o pilną nowelizację ustawy. Reasumując, rekomenduję Wysokiej Izbie przyjęcie sprawozdania dotyczącego informacji Rady Ministrów o realizacji w 2012 r. ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, druk nr 1669. Dziękuję pięknie. Dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! To swoisty egzamin dzisiaj, ten raport. Proszę pamiętać, że to egzamin nie tylko dla administracji rządowej, może przede wszystkim dla pracowników centrów pomocy rodzinie, ale także dla sądów, dla sędziów. Mam takie sygnały lokalne, że ciągle jeszcze, w szczególności sędziowie, podchodzą dosyć stereotypowo do priorytetów polityki prorodzinnej wynikającej z zapisów tej ustawy i często jeszcze postanowienia o umieszczeniu dzieci w rodzinie zastępczej wydawane są zbyt pochopnie. Chociaż ta liczba jest już mniejsza, to jednak czasami dzieci umieszcza się w rodzinach zastępczych niespełniających wymogów ustawowych czy też są pewne problemy z umieszczaniem dzieci u dziadków, szczególnie tam, gdzie rodzice pracują za granicą. (Dzwonek) Dlatego chciałbym pokazać ten problem w takiej sytuacji. Czy można byłoby, pani minister, próbować organizować wspólne szkolenia pracowników centrów pomocy rodzinie, sędziów i różnych innych pracowników, którzy się tym problemem zajmują, żeby także sędziowie zrozumieli, że niekoniecznie strona finansowa jest najważniejsza, ale najważniejsze jest dobro dzieci? Dziękuję.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Kontynuując część wypowiedzi w imieniu klubu, po pierwsze, chciałbym skierować słowa uznania i podziękowania dla wszystkich tych, którzy podjęli się instytucjonalnej opieki nad dziećmi, bo przecież to jest ponad 100 tys. dzieci - 31 tys. w ośrodkach, tych na miejscu, wsparcia dziennego i 78 tys. w pieczy zastępczej. To dobrze, że już 58 tys. jest w pieczy rodzinnej. Tak wcześniej, jak i teraz ci ludzie na pierwszym froncie walki o dobro dziecka moim zdaniem w większości wykonują swoje obowiązki w sposób właściwy. Natomiast panią minister chciałbym zapytać o asystenta rodzinnego. Czy analizujecie państwo zarówno uwagi praktyków, jak i środowiska naukowego, zwłaszcza jeśli chodzi o bezpieczeństwo fizyczne? (Dzwonek) Druga kwestia dotyczy formy zatrudnienia, choć tutaj przecież ustawodawca nie zabronił umowy o pracę, w związku z czym leży to po stronie samorządowców. Po trzecie, jak będzie wyglądał system wsparcia i kiedy zostaną ogłoszone - czy już zostały ogłoszone - konkursy dotyczące wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej w bieżącym roku? Dziękuję.
Mówca: Ewa Kołodziej
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Jedną z form wsparcia rodzin przejawiających trudności jest wsparcie w postaci rodzin wspierających. W pierwszym roku działania ustawy nie funkcjonowały one jednak na szeroką skalę. Z informacji, które posiadam, wynika, że powołane były tylko 44 rodziny, z czego 33 rodziny skorzystały z ich pomocy. Niemniej jednak na podstawie przeprowadzonych analiz należy stwierdzić, że rodzina wspierająca bardzo dobrze spełnia swoją funkcję. W mojej opinii warto by było zastanowić się, jak zachęcić gminy i powiaty do tego, aby w przyszłości częściej korzystały z tej formy wsparcia rodziny potrzebujące pomocy. Moje pytanie: Jakie zdanie ma w tej sprawie resort oraz czy ma jakieś pomysły, jak lepiej wypromować ten instrument, jak zachęcić gminy do tego, żeby chciały z niego korzystać? Jak miałoby też wyglądać jego finansowanie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Domaracki
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Mam dwa pytania. Pytanie pierwsze: Czy ministerstwo ma dane na temat tego, ilu pracowników socjalnych po godzinach pracy wykonuje zawód asystenta rodziny? I pytanie drugie: W ilu ośrodkach spotkania zespołów koordynacyjnych odbywają się w mieszkaniach prywatnych osób w związku z brakiem czasu na spotkania w godzinach pracy? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jadwiga Wiśniewska
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Bardzo się cieszę, że dzisiaj omawiamy funkcjonowanie tej ustawy, ponieważ w sprawie kłopotów z tą ustawą występowałam z interpelacją poselską do pani minister i dostałam odpowiedź bardzo daleko odbiegającą od przedmiotu mojej interpelacji. Pani minister, wprowadzenie w życie ustawy spowodowało, że publiczne domy małego dziecka przestały istnieć, przez to niepubliczne przejęły te dzieci, które miałyby trafić do publicznych. I mamy taką sytuację, że te niepubliczne domy małego dziecka są coraz bardziej przepełnione. Przykład to np. dom małego dziecka w Częstochowie, gdzie dzieci powinno być czterdzieścioro, a jest siedemdziesięcioro. Ja pytałam panią minister, czy państwo zauważacie, że bardzo często sytuacja prawna dzieci jest nieuregulowana i one od razu nie mogą trafić do zastępczej rodziny zawodowej pod opiekę ze względu właśnie na tę nieuregulowaną sytuację prawną - najpierw tę sytuację trzeba uregulować. Poza tym jeszcze proszę zwrócić uwagę, że nie ma aż tylu rodzin zastępczych zawodowych, które chciałyby przejąć opiekę nad tymi najmłodszymi dziećmi, które wymagają tej szczególnej opieki, również opieki pielęgnacyjnej. Ten problem w mojej interpelacji został zasygnalizowany, te sygnały mam nie tylko z domu małego dziecka z Częstochowy, ale również z innych domów niepublicznych małego dziecka, zwracam bowiem uwagę, że te niepubliczne zgodnie z zapisami w ustawie będą mogły działać tylko do końca 2016 r. Skoro jest taki problem, jak to przedstawiłam w tych kilku zdaniach, pytam panią minister: Co państwo zamierzacie w związku z tym zrobić? I jest mi smutno, że odpowiada mi pani - bo to pani napisała chyba odpowiedź na tę interpelację, czy ktoś zatrudniony do tego, a podpisany jest pan Marek Bucior; pytałam pana ministra o tę sprawę i mówił, że to jest pani kompetencja, on tylko podpisał w tym okresie świąteczno-noworocznym - że pisze pani czy państwo piszecie w ostatnim akapicie: Jednocześnie informuję, że obecnie w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej nie są prowadzone prace w przedmiocie tworzenia placówek przejściowych, w których dzieci będą mogły oczekiwać na adopcję. Jednak dalej czytamy: dostrzegając wagę problemu przedstawionego w interpelacji, zostanie on poddany dogłębnej analizie. W związku z tym, skoro pani przyznaje, że jest to poważny problem, proszę mi powiedzieć: Jakie działania zostaną podjęte w celu rozwiązania tego problemu, skoro jednak ministerstwo nie zamierza, jak pani zaznacza w odpowiedzi na interpelację, wprowadzić placówek przejściowych, gdzie trafią w przypadku likwidacji niepublicznych domów małego dziecka dzieci poniżej 10. roku życia, które nie znajdą się natychmiast w zastępczych rodzinach? I proszę poinformować mnie, jak państwo ten problem planujecie rozwiązać. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Ja zebrałem kilka uwag, którymi chciałbym się podzielić - może pani się z tym zgodzi, może nie. Pierwsza rzecz to jest kwestia udrożnienia systemu współpracy z sądami. Praktycznie jest to katastrofa w tej chwili, sędziowie - z tego, co mi mówią przyjaciele zajmujący się tą kwestią - żyją jeszcze w innej epoce i po prostu nie rozumieją sytuacji. Druga rzecz - chodzi o to, aby wnioski o adopcję nie pochodziły od kandydatów, bo są po prostu niekompletne, jest później duży bałagan, tylko były składane za pośrednictwem ośrodków adopcyjnych. Tam są po prostu kompletne dokumenty i nie ma już później problemów, jeśli dzieje się to za pośrednictwem ośrodków adopcyjnych. Trzecia rzecz, którą mi sygnalizowano, to kwestia noworodków. Jest tak, że adoptujący przeważnie chcieliby mieć noworodki i że następuje przeciek informacji o tych noworodkach - niestety tak to trzeba określić, informacje o tym wyciekają prosto ze szpitala. Czy nie należałoby uregulować tego tak, żeby noworodki po prostu trafiały bezpośrednio do pogotowia rodzinnego, a nie do rodziny zastępczej? Jeśliby pani zechciała na te kwestie odpowiedzieć... I pytanie zasadnicze - może nie zasadnicze, ale nieco wstydliwe - dlaczego samorządy nie wykorzystały jednak 14 mln zł w roku budżetowym? Przy 108 mln dotacji z budżetu państwa te 14 mln to dosyć duża suma. Dziękuję bardzo.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak.
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Problematyka zawarta w rozpatrywanej dzisiaj ustawie jest tak ogromna, że skupię się na obszarze gminy, bo wydaje mi się, że ta podstawowa jednostka administracyjna to jest dobre pole do tego, żeby zadać kilka pytań dotyczących funkcjonowania tej ustawy. Pierwsze pytanie: Co państwo zrobili... Może inaczej: Jak pani ocenia przedmiotową ustawę odnośnie do tworzenia odpowiednich warunków do rozwoju instytucji wspierania rodziny, mówię o poziomie gminy, tj.: zatrudnienie asystentów rodziny, rodziny wspierające, tworzenie placówek wsparcia dziennego? Następna kwestia. Minął, powiedzmy, rok funkcjonowania tej ustawy. Czy ta ustawa wniosła coś nowego, jeśli chodzi o podniesienie rangi zawodu pracownika socjalnego i asystenta rodziny? Czy wpłynęła na coś, co można określić ścieżką kariery takiego pracownika socjalnego czy asystenta rodziny? Wydaje się, że ocena społeczna tego, nazwijmy to, zawodu, jest niezwykle niska i wymaga to też chyba jakiegoś ustawowego rozwiązania. Nie da się ukryć, że do tego będą potrzebne pieniądze, będą potrzebne środki. Mówię tu specjalnie o wsparciu finansowym gmin, bo tu jest kwestia oczywiście budżetu państwa, bo po to jest budżet państwa, ale również są środki europejskie. Wydaje się, że ustawa tutaj nie rozwiązuje wszystkich kwestii, tak jak powinno to wyglądać. Jest jeszcze wiele problemów. Ustawa nie rozwiązuje chociażby problemu związanego z barierami dotyczącymi przyjmowania w rodzinach, w tych rodzinach pieczy zastępczej, dzieci chorych i niepełnosprawnych. To jest bardzo poważny problem. (Dzwonek) Czasu jest mało, niestety, już mi się właśnie skończył, ale jest jeszcze jedna kwestia...
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, jeśli można, dosłownie dwa zdania. Założenia tej ustawy były takie, że ze względu na wysoki procent dzieci z sieroctwem społecznym trzeba zastosować pewne rozwiązania na poziomie gminy, powiatu i województwa, które będą temu przeciwdziałały. Czy ten rok pokazał, że istnieje przynajmniej jakiś syndrom, tendencja idąca w tym kierunku? Druga sprawa dotyczy niewystarczającej oferty w zakresie usług społecznych wspierających rodziny naturalne w wypełnianiu funkcji opiekuńczych i wychowawczych. Moje pytanie brzmi: Czy w pani ocenie ta ustawa przynajmniej proponuje jakieś rozwiązanie? Dziękuję.
Mówca: Jadwiga Wiśniewska
Data: 2014-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Być może, panie marszałku, ale chcę sprostować przede wszystkim jedno. Pani minister się ze mną nie skontaktowała, a mój telefon jest ogólnie znany, dostępny. Dzwoniła jakaś pracownica, mówiąc, żeby przysłać treść interpelacji i odpowiedź, bo na biurku tego nie ma. To jakaś żenada, nie wiem, jaki jest bałagan w ministerstwie. Ale, pani minister, jeśli rzeczywiście prawdziwa i szczera jest pani deklaracja, to myślę, że można sobie darować uwagi o przerzucaniu się argumentami, bo jeśli z każdej dyskusji wyjdzie coś dobrego dla dzieci, to warto dyskutować, choćby nawet najdłużej, a tym bardziej jeśli argumenty są słuszne. Ja zwracam pani uwagę na to, że ten zapis w ustawie jest fikcyjny i powoduje obecnie, że jest przepełnienie w niepublicznych domach małego dziecka. Pani jako minister pracy i polityki społecznej powinna doskonale o tym wiedzieć, że doprowadziliście państwo do takiej sytuacji, iż taki dom małego dziecka jak ten w Częstochowie będzie mógł funkcjonować tylko do 2016 r. Zatem powstaje pytanie: Gdzie trafią małe dzieci, skoro nie ma takiego zainteresowania, i ono nagle nie wzrośnie z nie wiadomo jakiego powodu, i czy nie warto rozważyć, pani minister, możliwości utworzenia placówek przejściowych, aby zapobiec temu, by niepubliczne przestały działać, a publicznych nie było? Jeśli pani i mnie rzeczywiście przyświeca troska o dobro dziecka, to trzeba swoje ambicje schować, oznajmić: ktoś w ministerstwie napisał głupią odpowiedź na ważną interpelację, i po prostu powiedzieć słowo ˝przepraszam˝. Ale to jest mi oczywiście niepotrzebne, bo dzieci są w tym wszystkim najważniejsze. Dziękuję uprzejmie.