Mówca: Jan Kilian (tekst niewygłoszony)
Data: 2016-11-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Wolna i niepodległa Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Już wkrótce nasza ojczyzna będzie obchodziła kolejną, 98. rocznicę odzyskania niepodległości. Wiele pokoleń naszych przodków nie doczekało tej tak długo oczekiwanej chwili, gdy po ponad wiekowej niewoli Polska odrodziła się jak Feniks z popiołów. Sytuacja militarna i polityczna państw zaborczych, a dokładnie klęska państw centralnych - Austrii i Niemiec - oraz rewolucja bolszewicka w Rosji stworzyły korzystną sytuację dla Polaków. Znaczna część społeczeństwa polskiego była świadoma, że została nam dana historyczna szansa na odzyskanie naszej narodowej suwerenności. Już w końcowej fazie I wojny światowej na ziemiach polskich różnych zaborów powstawały lokalne ośrodki władzy, które pretendowały do roli władzy centralnej. Ścierały się przy tym różne koncepcje dotyczące przyszłego kształtu i ustroju Polski. Mężem opatrznościowym w tamtym momencie dziejowym okazał się Józef Piłsudski, który 10 listopada powrócił z Berlina do Warszawy. To właśnie jemu Rada Regencyjna przekazała pełnię władzy, także nad wojskiem. Jako początek restytucji państwa polskiego przyjęto dzień 11 listopada. Tego samego dnia wojska niemieckie opuściły Warszawę. Po stu kilkudziesięciu latach nasze państwo odradzało się w niezwykle trudnych warunkach, zarówno wewnętrznych, jak i międzynarodowych. Nad młodą, odradzającą się ojczyzną zawisła groźba agresji sowieckiej, co rzeczywiście nastąpiło w 1920 r. Wewnętrzne trudności ginęły w atmosferze powszechnej euforii społeczeństwa polskiego z dopiero co odzyskanej wolności. Naród stanął przed niezwykle wielkimi wyzwaniami, chociażby takimi jak: scalanie granic poszczególnych zaborów, unifikacja prawa, organizowanie administracji centralnej i samorządowej, reforma monetarna czy tworzenie wspólnego systemu kolejowego przy uwzględnieniu szerokości torów na ziemiach zaboru rosyjskiego i pozostałych. Do tego wszystkiego dochodziły jeszcze różnice cywilizacyjne, kulturowe, religijne czy etniczne. Panie i Panowie Posłowie! Niezwykle ważnym wydarzeniem tamtego czasu były pierwsze po odzyskaniu niepodległości wybory do Sejmu Ustawodawczego. Nie były one łatwe do przeprowadzenia przy istniejącym rozdrobnieniu partyjnym, światopoglądowym czy narodowościowym. Wybory przedstawicieli do Sejmu Ustawodawczego okazały się sukcesem młodej polskiej demokracji. Do Izby poselskiej weszli przedstawiciele prawie wszystkich partii politycznych oraz mniejszości narodowych. Skala i ogrom trudności, z którymi zmagali się ówcześni parlamentarzyści Sejmu Ustawodawczego, była niewyobrażalna. Podejmowali oni decyzje w trudnej sytuacji wewnętrznej oraz międzynarodowej, mając na uwadze dobro ojczyzny i jej obywateli. Zadajmy sobie pytanie: Czy wtedy w 1918 r. mieliśmy świadomość, że za chwilę, za niespełna 2 lata staniemy w obronie nie tylko naszej ojczyzny, ale i Europy, w obronie fundamentów naszej egzystencji, w obronie korzeni Europy, kultury chrześcijańskiej, wiary chrześcijańskiej? Wystarczyło 19 lat po 1920 r., a wschodni sąsiad dowiódł tego, czego chciał dokonać wcześniej. Dokonał aktu ludobójstwa na narodzie polskim. Minęło już 27 lat, jak w przeróżnych wielkich i pomniejszych debatach czy też w codziennej polityce kształtuje się nie tylko kierunek rozwoju Polski, ale też ustrój naszej ojczyzny. Tyle lat trwa spór o porządek wartości, który będzie określał nasz byt. Dzisiaj widać już wyraźnie, że trwa walka między cywilizacją chrześcijańską a relatywistycznym liberalizmem, tak w Polsce, jak i w niemalże całej Europie. Wspomnijmy naszego wielkiego Polaka św. Jana Pawła II, który przypominał nam, że Polacy zawsze czuli oparcie w życiu chrześcijańskim i że to nie tyle my potrzebujemy Europy, co Europa nas. To jest właściwe zrozumienie naszego papieża, gdy nakłaniał nas do wejścia w struktury europejskie. Czyż nie o te wartości walczyli nasi bohaterowie sprzed wieku? Śmiem twierdzić, że analogiczną sytuację mamy również obecnie, gdy różne grupy interesu czy niektóre partie polityczne w Polsce i innych krajach europejskich próbują zatrzymać proces naprawy Rzeczypospolitej solidarnej i chrześcijańskiej. Trzeba zadać następne pytanie: Czy Europa obecnie wspiera desowietyzację poprzez umacnianie narodowego charakteru państw wyzwolonych spod jarzma sowieckiego? Europa nie potępiła dostatecznie komunizmu i nie pielęgnuje pamięci o tych, którzy w walce z nim polegli. Trzeba stanąć w prawdzie - solidarna obrona wartości chrześcijańskich w świecie powinna stać się celem europejskiej polityki praw człowieka. Jako poseł ziemi pomorskiej pragnę służyć wiernie naszej ukochanej ojczyźnie i z odwagą, a także z rozwagą podejmować decyzje, które będą dobrze służyły Polsce na obecne i następne pokolenia. Ze swej strony życzę państwu radosnego świętowania kolejnej już, 98. rocznicy odzyskania niepodległości przez naszą ojczyznę.