Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2015-08-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Oczywiście te uchybienia nie powinny mieć miejsca, ale nawet jeśli nie dochodzi do podjęcia uchwały, to ważne jest pokazanie problemu prawnego, który w normalnym toku sprawy kasacyjnej pojawiłby się po prostu znacznie później. Rozstrzygnięcia zapadające w sprawach kasacyjnych też oczywiście mają swoje zalety, i to ze względu na znaczenie poruszanych w nich zagadnień, jak i z powodu wpływu na prawidłowe stosowanie prawa. Duży walor ma także upublicznianie orzeczeń i związany z nim szeroki dostęp do judykatów Sądu Najwyższego, a to zawsze podnosi kulturę prawną w społeczeństwie i wzbogaca naukę prawa. Na marginesie dodam, że cieszy podana przez panią prezes informacja, że w ubiegłym roku tworzono działającą już, i to na europejskim poziomie, czytelnię akt. Kolejny temat, a właściwe problem, nie jest nowy. Mogłabym w zasadzie powtórzyć słowa pani prezes, a co za tym idzie swoje własne, wypowiedziane w ubiegłym roku podczas przedstawiania informacji o działalności Sądu Najwyższego w roku 2013. Otóż już w ubiegłym roku pojawił się postulat, aby tylko niektórzy prawnicy mogli występować w Sądzie Najwyższym oraz pisać skargi kasacyjne, które często są wadliwie sformułowane. Znaczna ich liczba jest wnoszona na specjalne życzenie klienta, a absolutną prawdą jest, że społeczeństwo traktuje skargę kasacyjną jako trzecią instancję. Zresztą nie tylko społeczeństwo, projektodawcy ustaw też. Nie dalej jak wczoraj negatywnie oceniliśmy pomysł Senatu, który zamierzał wprowadzić skargę kasacyjną w takim przypadku, gdy zapadło orzeczenie o odmowie przyznania państwowej kompensaty przysługującej ofiarom niektórych przestępstw. Nadal aktualna jest opinia Sądu Najwyższego, że takie rozwiązania, jak specjalizacja i ograniczenie liczby pełnomocników uprawnionych do występowania w sądzie, byłyby korzystne dla stron, gdyż wadliwe, co często się zdarza, powołanie podstaw środka zaskarżenia po prostu uniemożliwia pożądane rozstrzygnięcie sprawy. Rolę inicjatorów, o czym już też mówiliśmy - tu też jest troszkę problemów -powinny wziąć na siebie samorządy adwokatów i radców prawnych. Pan poseł Andrzej Dera kiwa głową, jak zwykle się zgadzamy. (Poseł Andrzej Dera: Bo tak jest.) O krytyce, jaka spotyka ze strony Sądu Najwyższego parlament, nie będę już mówić, bo te gorzkie słowa o prowizoryczności i incydentalności zmian w ustawach padają również pod adresem projektodawców z trybuny, na której w tej chwili stoję. To oczywiście późniejszy problem dla Sądu Najwyższego, który w orzeczeniach często sygnalizuje dostrzeżone błędy w ustawach, piętnując nadmierną szczegółowość stanowionego prawa i częsty brak spójności z dotychczasowymi przepisami. To, co na pewno cieszy, to fakt, że wzrost liczby spraw, zwłaszcza kasacji i skarg kasacyjnych, nie spowodował wydłużenia czasu ich rozpoznawania. Panie i panowie posłowie pozwolą, że nie będę wymieniała już liczb, bo po pierwsze, zostały podane, a po drugie, są dostępne na 182 stronach informacji i 59 stronach uwag o stwierdzonych nieprawidłowościach i lukach prawnych. Przepraszam, jednak liczby podałam. Na ręce pani prezes chcę w imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej złożyć podziękowanie dla sędziów Sądu Najwyższego za ich służbę dla państwa, mając przy tym cichą nadzieję, że będą wiecznie dążyć do doskonałości. Dziękuję bardzo. (Oklaski)