Mówca: Ewa Kozanecka
Data: 2017-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, druk nr 1605, wprowadzającego uregulowania prawne, których celem jest rozszerzenie ochrony roszczeń pracowników, którzy w sytuacji niewypłacalności pracodawcy zostali pozbawieni zatrudnienia oraz świadczeń przysługujących im z tego tytułu, a także przyspieszenie trybu udzielania pomocy finansowej pracownikom w związku z faktycznym zaprzestaniem działalności przez pracodawcę. Rozszerzenie ochrony roszczeń pracowniczych osiągnięte zostanie dzięki: po pierwsze, wydłużeniu okresów referencyjnych między rozwiązaniem stosunku pracy a datą niewypłacalności pracodawcy z 9 do 12 miesięcy, co pozwoli na objęcie ochroną roszczeń pracowniczych tych pracowników, których uprawnienie do świadczenia nie mieściło się w obecnie obowiązujących okresach referencyjnych, tj. w 9 miesiącach, z uwagi na dość długi okres oczekiwania na wyroki sądu pracy i na rozstrzygnięcia sądu gospodarczego w zakresie złożonego wniosku o ogłoszenie upadłości, często uniemożliwiający utrzymanie obecnie obowiązującego okresu referencyjnego, który wynosi 9 miesięcy, między rozwiązaniem stosunku pracy a datą wystąpienia niewypłacalności pracodawcy; po drugie, zaproponowanemu rozwiązaniu umożliwiającemu w przypadkach oddalenia przez sąd wniosku o ogłoszenie upadłości w sytuacji, gdy majątek pracodawcy nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania lub wystarcza jedynie na zaspokojenie kosztów postępowania, wypłatę świadczeń, również w sytuacji, gdy ustanie stosunku pracy mało miejsce w okresie nie dłuższym niż 4 miesiące następujące po dacie wystąpienia niewypłacalności pracodawcy; po trzecie, rozszerzeniu katalogu wypłat niezaspokojonych roszczeń pracowniczych o świadczenie z tytułu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za rok poprzedzający rok, w którym ustał stosunek pracy - według nowej propozycji wypłata świadczenia z tytułu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy będzie możliwa również w sytuacji, gdy ustanie stosunku pracy nastąpiło w okresie nie dłuższym niż 4 miesiące po dacie wystąpienia niewypłacalności pracodawcy; po czwarte, rozszerzeniu definicji pracownika, bowiem projektowana nowelizacja przewiduje, że ochroną roszczeń pracowniczych zostaną objęte również takie osoby zatrudnione u pracodawcy, jak małżonek pracodawcy, dzieci własne, dzieci drugiego małżonka, dzieci przysposobione, a także rodzice, a więc osoby obecnie wyłączone z tej ochrony jako te, które mogłyby mieć wpływ na działalność osoby fizycznej prowadzącej własną firmę. Z kolei przyspieszenie trybu udzielania pracownikom pomocy finansowej osiągnięte zostanie dzięki: bardziej precyzyjnemu zdefiniowaniu pojęcia faktycznego zaprzestania działalności przez pracodawcę, a więc dookreśleniu przypadków, w których możliwa będzie szybka wypłata zaliczek na poczet przyszłych świadczeń pracowniczych; odformalizowaniu procedury wypłaty zaliczek - ponieważ zaliczka ma mieć charakter natychmiastowej pomocy, zrezygnowano z występowania przez marszałka województwa do pracownika o dostarczenie kolejnych dokumentów i określania terminów ich dostarczenia; doprecyzowaniu, że podstawę wypłaty świadczeń stanowić będzie przeciętne miesięczne wynagrodzenie obowiązujące w dniu złożenia wykazu lub wniosku o wypłatę świadczeń. Poprzednie zapisy były nieprecyzyjne, bowiem stanowiły, że ma to być przeciętne miesięczne wynagrodzenie z poprzedniego kwartału, od dnia jego ogłoszenia przez prezesa GUS. Przy tak sformułowanym przepisie zdarzały się przypadki wstrzymywania wypłaty świadczeń do chwili publikacji stosownej przeciętnej. Zaproponowana w nowelizacji zmiana pozwoli na skrócenie czasu oczekiwania na wypłatę świadczeń. Kolejną pozytywną zmianą zaproponowaną w przedkładanym projekcie ustawy jest zwolnienie z opłat stosunkowych w sprawach z zakresu prawa pracy dotyczących dochodzenia zwrotu należności powstałych w wyniku realizacji przepisów z zakresu ochrony roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, w przypadkach gdy wartość przedmiotu sporu przewyższa kwotę 50 tys. zł. Zaproponowane rozwiązanie pozwoli na bardziej racjonalne gospodarowanie środkami Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, które powinny być przede wszystkim przeznaczane na wypłaty świadczeń przysługujących pracownikom, nie zaś wydatkowane na opłacanie kosztów sądowych w ramach prowadzonych postępowań windykacyjnych w stosunku do niewypłacalnych pracodawców. Zaproponowane zmiany mające charakter doprecyzowujący, doprecyzowujące niektóre przepisy pozwolą na wyeliminowanie przypadków niejasności. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość będzie głosować za rządowym projektem ustawy o zmianie ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)