Mówca: Jerzy Rębek
Data: 2012-11-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W imieniu Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw, druk nr 811. Projekt ustawy dokonuje transpozycji do polskiego systemu prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z 17 czerwca 2008 r. W opracowaniu tym zostały ustanowione zasady działania Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego pod nazwą dyrektywa morska. Pełnej transpozycji postanowień dyrektywy dokonano poprzez zmianę istniejących ustaw, a także poprzez rozbudowę kompetencji istniejących już organów. Powyższe działania mają na celu osiągnięcie dobrego stanu środowiska wód morskich w okresie do roku 2020. Aby to osiągnąć, działalność, jaką prowadzimy, powinna być zgodna z zasadami ochrony środowiska morskiego, a także z koncepcją zrównoważonego użytkowania zasobów i usług morskich teraz i w przyszłości. Polska, podobnie jak inne państwa członkowskie Unii Europejskiej, zobowiązana jest do opracowania i wdrożenia strategii morskiej dla własnych wód. Działania te powinny być prowadzone we współpracy z innymi państwami regionu, przede wszystkim ze względu na to, że zbiorniki morskie wykorzystywane są wspólnie z innymi państwami. Morze Bałtyckie jako jedno z najbardziej zanieczyszczonych mórz na świecie powinno być otoczone szczególną troską o stan środowiska jego wód. Projektowana ustawa wdraża postanowienia dyrektywy morskiej, szczególnie poprzez zmianę ustawy Prawo wodne, określając w niej ramy kompetencyjne i wdrożenie poszczególnych elementów strategii morskiej. Dokonuje się tego poprzez wstępną ocenę środowiska wód morskich, poprzez określenie tak zwanych zestawów celów środowiskowych dla wód morskich, a także poprzez monitoring wód morskich oraz krajowy program ochrony środowiska. Działania te będą możliwe do zrealizowania przy współpracy z organami innych państw Unii Europejskiej, które są położone w basenie Morza Bałtyckiego. Projekt ustawy przewiduje również obowiązki dla organów administracji rządowej i samorządowej w zakresie ochrony środowiska wód morskich. Nakłada również na państwową służbę hydrologiczno-meteorologiczną oraz instytuty badawcze obowiązek nieodpłatnego przekazywania danych niezbędnych do opracowania wstępnej oceny stanu środowiska wód morskich, zestawu właściwości typowych dla dobrego stanu środowiska wód morskich, zestawów celów środowiskowych dla wód morskich oraz programu monitorowania wód morskich, a także krajowego programu ochrony wód morskich. Wszystkie działania na rzecz ochrony wód morskich każdego państwa członkowskiego Unii Europejskiej mają być skoordynowane z pozostałymi państwami danego regionu morskiego. Projektowana ustawa określa zakres i sposób opracowywania i aktualizacji poszczególnych elementów strategii morskiej, w tym udział społeczeństwa w ich opracowaniu i aktualizacji. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Podjęte przez rząd działania mają na celu opracowanie i wdrożenie krajowego programu ochrony wód morskich i są w zasadzie potrzebne, lecz sposób, w jaki podchodzimy do realizacji tego celu, jest co najmniej dziwny i niepokojący. Nasz niepokój budzi opinia wyrażona między innymi przez ministra spraw zagranicznych, który w swoim stanowisku wzywa Sejm do niezwłocznego przyjęcia ustawy ze względu na grożące nam kary finansowe w wysokości przekraczającej 93 tys. euro dziennie w przypadku nieprzyjęcia ustawy. Rodzi się pytanie: Jak w takim razie pracują polskie służby odpowiedzialne za wdrożenie między innymi tego prawa unijnego? Dlaczego dopiero po czterech latach obowiązywania dyrektywy podejmuje się tzw. pilne działania? Kto jest za to odpowiedzialny? Czy dobrze to świadczy o rządzie Rzeczypospolitej i parlamencie? Jesteśmy zresztą w ostatnim okresie świadkami, że w parlamencie polskim bardzo wiele projektów ustaw jest wdrażanych czy wprowadzanych tak jakby pod przymusem. Temu zdecydowanie się sprzeciwiamy. Dziękuję. (Oklaski)