Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2013-04-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Premierze! Wysoka Izbo! Chciałbym bardzo serdecznie podziękować panu premierowi za tak obszerną informację, którą przedstawił nam w zakresie sytuacji na rynku motoryzacyjnym, jak również za szersze spojrzenie na stan i poziom naszej gospodarki oraz podejmowane działania. Należy się tu również uznanie dla pana premiera za to, że tak energicznie, z chwilą objęcia swojego stanowiska, podjął działania w zakresie złagodzenia negatywnych skutków, jeżeli chodzi o decyzje, które podjął Fiat w kwestii produkcji samochodów w Polsce. Wiele słów już tutaj padło, ale należałoby zastanowić się nad przyczynami, wyciągnąć z tego wszystkiego głębszą refleksję na temat tego, jakie są ich przyczyny. Otóż mówimy o zabieganiu przez rząd, przez poszczególnych ministrów o to, aby dana firma inwestowała, rozwijała się i produkowała w Polsce. Oczywiście to jest prawda, tylko trzeba popatrzeć na skład kapitałowy i czyja to jest firma. Dzisiaj, jeżeli mamy kryzys w świecie, jeżeli mamy kryzys w Europie, to też podobnie jak w innych krajach jest ten wątek patriotyczny. Popełniliśmy wiele błędów w naszych przekształceniach w ostatnich latach, wyzbywając się strategicznych gałęzi naszej gospodarki. Straciliśmy nad tym po prostu kontrolę i dzisiaj nie mamy jej. Oczywiście dopływ obcego kapitału jest dobry, bo wspomaga rozwój gospodarki. Ale jeżeli on jest tak duży, że tracimy nad nim kontrolę, to później, w okresach kryzysowych, mamy takie sytuacje jak dzisiaj. Kryzysu wcześniej nie było, więc nie byliśmy na to przygotowani, to pięknie wyglądało, firmy powstawały, rozwijały się, inwestowały, bo dobry rynek pracy, bo korzystne warunki prawne, Polska stwarzała inwestorom dobre warunki. Ale kiedy przychodzi kryzys, to ci właściciele również myślą, mając zachęty, uwagi i naciski swoich rodzimych rządów, o tym, aby zadbać w pierwszej kolejności o miejsca pracy w swoim kraju. I to się dzieje. Tutaj nie ma żadnych sił i środków, które by zmusiły takiego właściciela do pozostania w kraju. Jakie instrumenty ma rząd czy jakie instrumenty w konkretnym przypadku, już o tym mówiono, ma minister gospodarki? Może promować, może oferować strefy ekonomiczne. I tutaj, panie premierze, nasze obawy, niepokój, dlatego że strefy ekonomiczne do 2020 r. już w tej chwili nie są żadną zachętą dla inwestorów. To nie jest żadna zachęta. Jesteśmy w połowie 2013 r. i dzisiaj inwestycja, rok czy półtora roku... Praktycznie stoimy już pod ścianą. Spotykam się z wieloma przedsiębiorcami, inwestorami i oni mówią: tak, ale dzisiaj niech nam pan nie mówi o strefie, bo stref już praktycznie nie ma, jeżeli nie zostanie podjęta strategiczna decyzja co do długości okresu, terminu funkcjonowania stref. Jesteśmy w Polskim Stronnictwie Ludowym w pełni za tym, aby ten 2006 r., czy nawet, jak pan premier powiedział, w nieskończoność to przesunąć. Oczywiście racjonalizując, bo były też pewne błędy w funkcjonowaniu stref ekonomicznych. Jest sprawa deregulacji i tych wszystkich zmian, które mają zachęcać. Są to drobne rzeczy. One pokazują, promują polską gospodarkę w rankingach, odpowiednio nas umieszczają, czwarta ustawa deregulacyjna. To funkcjonuje i to się sprawdza, tylko że to są małe, drobne rzeczy, które w kryzysie nie są takim instrumentem uderzeniowym. Jest też problem sprowadzania starych samochodów, używanych samochodów, może nie starych, ale używanych samochodów czy autobusów, o których powiem później. To też jest trudny problem, bo to są w sumie nie tak stare samochody, to są samochody sprawne, ale należałoby się zastanowić bardzo sprytnie nad jakimiś instrumentami, które ukróciłyby dopływ samochodów, a tym samym wpłynęły na zwiększenie zakupu nowych samochodów. Co do autobusów, temat tutaj też kilkakrotnie poruszany, bo to jest znaczący element naszej gospodarki, tak jak przemysł samochodowy kiedyś był strategicznym naszym przemysłem, mówiliśmy tutaj o tych miejscach pracy. Mówi się, że jedno miejsce pracy w przemyśle samochodowym to jest pięć miejsc pracy w otoczeniu, prawdopodobnie tak jest, chociaż to są rzeczy trudne do ścisłego doprecyzowania. Dzisiaj mamy również problem z przemysłem autobusowym. Przedstawię kilka rzeczy. Dzisiaj w Polsce mamy zarejestrowanych ok. 100 tys. autobusów, mających 10 lat i więcej - 81%. To pokazuje, jak stary jest ten tabor. W wielu przypadkach pochodzi on z importu zagranicznego. Bardzo często widzimy, bo tutaj nastąpiło przebranżowienie, jaki jest stan i poziom techniczny, poziom bezpieczeństwa tych autobusów. Te autobusy są użytkowane w różnych formach, w przewozach międzynarodowych i krajowych jest 16 tys., w międzymiastowych - 12 tys., szkolnych, czyli w dyspozycji samorządów i spółek tam działających. Dzisiaj chciałbym, panie premierze, zwrócić uwagę na sytuację w fabryce autobusów Autosan w Sanoku. To jest tradycyjna... To jest fabryka, która ma swoją markę, bo jeżeli mówiło się Autosan, to wszyscy wiedzieli, co to jest Autosan, że to jest autobus polskiej produkcji. I tam rzeczywiście mamy możliwości pomocy, bo tam jest polski kapitał. Mało, znam sytuację, dlatego że pracownicy, kierownictwo tej firmy interweniują u mnie już od dłuższego czasu. Jest zapotrzebowanie na te polskie autobusy z Autosanu, bo to jest dobra marka, to jest szeroka gama, tak jak powiedziałem, dostosowana do różnych standardów i potrzeb. Tutaj narzędzia są u ministra gospodarki. Minister gospodarki może na dzień dzisiejszy pomóc tej firmie. Jakie problemy ma ta firma? Po prostu kryzys też ich dotknął, utracili płynność finansową, wymagają zasilenia finansowego. Jeżeli nie będzie zasilenia finansowego, to kilkaset osób, a jeszcze niedawno tysiąc osób pracowało tam, straci pracę. To jest największy zakład w Sanoku na dzień dzisiejszy i ileś razy 5 tys. osób zostanie bez pracy. Ta firma, Autosan jest właścicielem, jest udziałowcem w firmie Inwesta. Wystarczyłoby tylko, panie premierze, umorzyć ich udziały. Czyli nic to nie kosztuje budżetu państwa, decyzja jest w rękach ministra gospodarki. Ja apeluję, panie premierze, o pomoc dla tej firmy. Pochodzę z tamtego terenu i wiem, jak ciężko tam jest o miejsca pracy. Jeżeli ta firma, która przez dwa wieki funkcjonowała na tamtym terenie, padnie, to tam już nic nie powstanie. Dlatego też jeszcze raz w imieniu pracowników, w imieniu kierownictwa, w imieniu załogi, kilkakrotnie bywałem u nich, zwracam się z prośbą o pomoc i o podjęcie w tej chwili skutecznych działań, bo jest to dużo łatwiejsze działanie niż w przypadku innych zakładów, gdzie kapitał jest zagraniczny. Takiej decyzji nie możemy tam podjąć, natomiast tutaj firma nie ucieka z kraju, chce produkować, ma zamówienia i zbyt na autobusy, ale nie ma żywej gotówki, żeby zapewnić ciągłość produkcji. Dziękuję bardzo, panie marszałku. (Oklaski)