Mówca: Zdrowia Adam Niedzielski
Data: 2021-04-15 (Sejm RP, kadencja 9)

To teraz, jeśli państwo pozwolicie, postaram się bardzo krótko, syntetycznie pokazać, w jakim miejscu jesteśmy, jeśli chodzi o pandemię. Jak państwo doskonale wiecie, po wyhamowaniu pandemii w grudniu, kiedy to liczba zachorowań zdecydowanie się zmniejszyła w stosunku do listopada, mieliśmy pewnego rodzaju stabilizację właśnie w styczniu i lutym, ale już tak naprawdę pod koniec lutego obserwowaliśmy przyspieszenie mierzone wzrostem liczby nowych zakażeń. Skutkiem tego było to, że w marca 2021 r. ta sumaryczna liczba zakażeń wyniosła prawie 650 tys. osób. Warto patrzeć na to z perspektywy porównania drugiej fali z trzecią falą w Polsce. Tak jak w marcu, który był tym miesiącem kulminacyjnym pod względem liczby zachorowań, mieliśmy tych nowych zakażeń 650 tys., tak w listopadzie, który był kulminacją zachorowań, jeśli chodzi o drugą falę, mieliśmy 580 tys., czyli widać, że ta skala zachorowań była większa. Ale co gorsze - myślę, że warto o tym pamiętać - te zachorowania w zdecydowanie większym stopniu przekładały się na liczbę hospitalizacji. Niestety mieliśmy tych hospitalizacji zdecydowanie więcej niż podczas drugiej fali, bo w szczycie drugiej fali mieliśmy 23 tys. hospitalizacji, a tym razem dochodziliśmy do poziomu 35 tys., czyli mieliśmy więcej o 12 tys. w tym kulminacyjnym momencie i tak naprawdę mamy cały czas, bo dzisiejsza liczba zachorowań to jest rząd wielkości 33 tys. W tej chwili ta fala zakażeń, której apogeum, można powiedzieć, było w poprzednich tygodniach, przetacza się przez szpitale. Widzimy pewne nieśmiałe symptomy zmniejszenia liczby hospitalizacji, bo przez ostatnie 2 dni liczba wypisów była większa niż liczba przyjęć i przez 2 dni z rzędu w tygodniu, co jest bardzo ważne, notowaliśmy ujemne saldo hospitalizacji. Być może to jest sygnał, że apogeum tej fali właśnie w tej chwili ma miejsce w systemie szpitalnym. Ale co to oznacza? To oznacza wielkie przemęczenie personelu, to oznacza też wielkie przemęczenie pewnych instalacji, jeśli można tak powiedzieć, infrastruktury szpitalnej. Żeby obsłużyć, jeśli można tak kolokwialnie powiedzieć, tę trzecią falę w szpitalnictwie, potrzebowaliśmy np. dwa razy więcej płynnego tlenu dziennie do tego, żeby leczyć, bo w międzyczasie poprawiliśmy instalacje tlenowe w szpitalach, jest więcej możliwości wykorzystania terapii high-flow, która przy łóżkach tlenowych jest oczywiście możliwa do zastosowania. Skutkiem tego był prawie dwukrotny przyrost zużycia tlenu. Jeżeli państwo pytacie, co zrobiliśmy między drugą a trzecią falą, to np. poprawiliśmy instalacje w szpitalach, poprawiliśmy logistykę dostarczania tlenu. Moim zdaniem był to jeden z krytycznych elementów, który był wykorzystany w poradzeniu sobie, przynajmniej na tę chwilę, z tym apogeum trzeciej fali, również na poziomie szpitalnym. Drugą rzeczą, którą udało się poprawić i która pomogła nam również walczyć z pandemią, to była wydolność testowania. Szanowni Państwo! Warto pamiętać, że w listopadzie poprzedniego roku mieliśmy w maksymalnym punkcie wykonywanych nieco mniej niż 80 tys. badań dziennie. W tej chwili w apogeum, kiedy była ta najwyższa liczba zachorowań, tych badań wykonaliśmy jednego dnia ponad 112 tys. A więc realnie udało nam się o powyżej 40% poprawić wydolność testowania. To też ma ogromne znaczenie dla opanowywania ognisk zachorowań i innych konsekwencji związanych z COVID-em. Nawet jeśli popatrzymy na te miesięczne liczby wykonywanych testów, to w listopadzie, o którym wspominałem, kiedy to był krytyczny moment drugiej fali, mieliśmy wykonanych ponad 1,5 mln testów, a w marcu, który był krytyczny, bo myślę, że można porównywać te dwa miesiące, mieliśmy ponad 2,3 mln. Patrząc wreszcie na sytuację w szpitalach, myślę, że warto powiedzieć, że ze względu na to większe natężenie trzeciej fali, zdecydowanie powiększyliśmy infrastrukturę przeznaczoną do walki z COVID-em. W takim krytycznym momencie, jeżeli chodzi o walkę z pandemią w drugiej fali, mieliśmy przeznaczonych do tego celu ok. 40 tys. łóżek, nieco mniej niż 40 tys. Teraz, m.in. dzięki szpitalom tymczasowym, ta infrastruktura to blisko 46 tys. łóżek i cały czas udaje nam się utrzymać bufory. Co ważne, chciałem tu przedstawić, że na dzisiaj mamy zdefiniowany bufor bezpieczeństwa, który wynosi w skali całego kraju, jeśli chodzi o łóżka, blisko 12 tys. łóżek, w tym jest mniej więcej 1 tys. wolnych łóżek respiratorowych i mniej więcej 10 tys., nieco mniej, łóżek, które mają zapewniony dostęp do tlenu. Szanowni Państwo! Jeszcze jedna ważna, myślę, informacja, która dotyczy tego, że ta trzecia fala i sposób radzenia sobie z nią różnią się jednym bardzo ważnym elementem od tego, z czym mieliśmy do czynienia na jesieni. Na jesieni regiony, w których sytuacja jest oczywiście zróżnicowana, radziły sobie generalnie same, tzn. potrafiły w ramach własnych zasobów przyjąć tę falę pacjentów, potrafiły własnymi zasobami poradzić sobie z tym, co działo się w regionach. Niestety trzecia fala już nie miała tej cechy, niestety w ramach trzeciej fali były regiony, które nie radziły sobie już samodzielnie z zachorowaniami, które wymagały pomocy swoich sąsiadów, którzy zresztą chętnie tej pomocy udzielali. Tutaj trzeba przede wszystkim pokazać przykład Śląska, który został wsparty z jednej strony przez województwo opolskie, a z drugiej strony przez szpital w Radomsku, który przyjął bardzo wielu pacjentów ze Śląska. Ci pacjenci byli triażowani w Częstochowie, a następnie przewożeni do szpitala w Radomsku. Zostały również, można powiedzieć, wydzielone w Małopolsce łóżka w ramach pomocy dla województwa śląskiego, bo w Małopolsce, jeśli chodzi o liczbę łóżek, nie było problemu. Trzeba było tam dokonać pewnych przesunięć w zakresie łóżek respiratorowych. Taki był plan, ale ostatecznie tych przesunięć na szczęście nie trzeba było dokonywać. Województwo podkarpackie było drugim regionem, który sobie samodzielnie nie poradził. W tym przypadku województwo lubelskie, szpitale z południowych powiatów musiały pomóc. Chcę zakończyć tym akcentem, ponieważ właśnie to wyjście poza regiony, ta międzyregionalna solidarność w zakresie walki z pandemią, to pomaganie swoim sąsiadom, mam nadzieję, jest też takim bardzo wyraźnym znakiem, akcentem, że przez tę pandemię możemy przejść tylko razem. Dziękuję. (Oklaski)