PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jacek Kwiatkowski
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! W kontekście ujawnionych niedawno informacji o tragicznej sytuacji finansowej szpitali podległych bezpośrednio Ministerstwu Zdrowia pytamy: Ilu kapelanów zatrudniają wszystkie instytucje badawczo-lecznicze podległe Ministerstwu Zdrowia? Proszę o wskazanie, jakie jest średnie wynagrodzenie kapelana w tych instytucjach i jakie koszty roczne w sumie generują kapelani we wspomnianych placówkach. Prosimy o podanie kwot z ostatnich trzech lat. Czy z kapelanami zawierane są umowy cywilnoprawne? Czy programy naprawcze i oszczędnościowe wdrażane w ww. placówkach w latach 2008-2012 dotyczyły etatów kapelanów? Ponadto ilu kapelanów zatrudniają pozostałe jednostki o charakterze leczniczym oraz socjalnym podległe Ministerstwu Zdrowia? Jakie jest średnie uposażenie tych kapelanów i jakie koszty generują? Ilu kapelanów zatrudniają placówki lecznicze prowadzone przez akademie medyczne? Jakie jest przeciętne wynagrodzenie i jakie koszty generują ci kapelani? Czy Ministerstwo Zdrowia dysponuje danymi, jaki jest koszt całkowity utrzymania posługi duszpasterskiej w całej służbie zdrowia? Dziękuję.
Mówca: Artur Górczyński
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ja też pozwoliłem sobie trochę rozszerzyć ten zakres. Tak że oczekuję na odpowiedź na piśmie. Bezpośrednio ministerstwu podlega 16 szpitali i instytutów. Mają one za zadanie leczyć najbardziej skomplikowane przypadki, wdrażać nowe terapie, rozwijać badania naukowe. Jak wykazuje kontrola NIK, nie tylko Centrum Zdrowia Dziecka, ale właściwie wszystkie poza jednym przynoszą gigantyczne straty. Ich długi w ciągu ostatnich lat wzrosły o 60%. Większość z nich nie prowadzi żadnej znaczącej działalności naukowej. Co interesujące, kadrze zarządzającej i pracownikom przyznawane były sowite nagrody i premie, mimo że placówki regularnie wypracowywały straty. Instytut Psychiatrii i Neurologii w latach 2008-2010 wydał na same nagrody 6,5 mln zł. Chętnie tworzono nowe, w sumie zbędne, etaty, na wynagrodzenia poszła też znaczna część przydzielonych instytutom w latach 2008-2009 środków z Ministerstwa Zdrowia na poprawę bezpieczeństwa zdrowotnego obywateli. Czy ministerstwo sprawdziło lub zamierza sprawdzić, w jaki sposób dysponuje się środkami finansowymi w tych szpitalach, w tych jednostkach? Czy pan minister ma przygotowany plan naprawczy dotyczący gospodarki finansowej tych jednostek? I ostatnie pytanie. Pan minister mówił o gwarancji wolności wyznania. Czy ma pan może informacje, jacy kapelani i ilu kapelanów, może procentowo, innych wyznań niż rzymskokatolickie są zatrudnieni w tych jednostkach? Dziękuję.
Mówca: Maciej Orzechowski
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W ostatnich latach z powodu emigracji ludności polskiej obywatele Unii Europejskiej mają w różnych miejscach swoich krewnych, mają majątek tam zlokalizowany, ale to jest nie tylko Unia Europejska, ale też pozostałe miejsca. Jeśli chodzi o kwestie spadkowe, unikanie podwójnego opodatkowania, przydałyby się nowe regulacje, które ułatwią rozstrzyganie kwestii spadkowych oraz unikanie sporów powstających w przypadku rozpatrywania testamentów, do których zastosowanie może mieć to prawo, chodzi mi o więcej niż jeden kraj członkowski. Przepisy te według Parlamentu Europejskiego, który w tym roku wydał stosowne rozporządzenie, mogą pozwolić uniknąć kosztownych sporów prawnych oraz ograniczyć biurokrację. Okazuje się, że kwestia transgranicznych podatków od spadków staje się coraz większym problemem dla obywateli naszego kraju. Jak donosi na przykład ˝Dziennik Gazeta Prawna˝, powołując się na zdania prawników, do tej pory stosowne umowy zostały podpisane z trzema krajami: z Austrią, Węgrami oraz Republiką Czeską, natomiast przeważająca ilość polskiej emigracji jest w takich krajach jak Niemcy, Wielka Brytania, Francja, Szwecja, Dania czy też Stany Zjednoczone oraz w Ameryce Południowej Argentyna i Brazylia. Chciałbym się dowiedzieć, z jakimi krajami mamy obecnie stosowne umowy oraz jakie kroki podejmuje ministerstwo w celu podpisania stosownych umów z tymi krajami, w których emigracja jest największa, bo jak wynika chociażby z planu pracy Komisji Spraw Zagranicznych na ten rok, oczywiście udało nam się stosowne umowy parafować, ale z takimi krajami czy w ogóle miejscami, jak (Dzwonek) Baliwat Guernsey czy wyspa Jersey oraz Cypr. To oczywiście bardzo ważne i istotne miejsca na mapie świata, choć emigracja polska w tamtym rejonie jest, powiedzmy sobie szczerze, śladowa. Dziękuję.
Mówca: Jakub Szulc
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo serdecznie dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W takim razie chciałbym uściślić, bo z wypowiedzi pana ministra jasno wynika, że rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 650/2012 nie ma zastosowania, jeśli chodzi o kwestie podatkowe związane z podatkiem od spadków i darowizn. Ułatwi nam ono obrót na poziomie cywilnoprawnym, a więc na poziomie uznawania prawa danej osoby do spadku przy pomocy europejskiego poświadczenia spadkowego, natomiast nie będzie w żaden sposób dotyczyło kwestii związanych z opodatkowaniem. Prosiłbym o jednoznaczne stwierdzenie, że tak będzie, bo problem tak naprawdę wydaje się istnieć. Pan minister wspomniał, że umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania spadkowego z byłymi państwami cesarstwa habsburskiego, Austro-Węgier, wynikały z pewnych historycznych zaszłości po utworzeniu państwa polskiego. Proszę więc zwrócić uwagę: w Stanach Zjednoczonych mieszka dzisiaj 10 mln Polaków, w Wielkiej Brytanii - kilka milionów. Sprawy spadkowe będą się toczyły i narastały, w związku z czym będzie to problem z punktu widzenia osób, które będą musiały zapłacić podatek w kraju, w którym posadowiony jest przedmiot spadku. Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Wziątek
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Pani Minister! Propozycja Ministerstwa Skarbu Państwa dotycząca prywatyzacji sześciu spośród siedmiu uzdrowisk polskich traktowanych jako narodowy zasób systemu ochrony zdrowia wzbudziła ogromne emocje nie tylko w środowisku pracowników tych uzdrowisk, ale także samorządowców i lekarzy, zwłaszcza lekarzy balneologów. Decyzję tę podjęto, mimo że łamie ona wcześniej przyjęty polityczny konsensus, że uzdrowiska te będą stanowiły o narodowym charakterze potencjału uzdrowiskowego w Polsce. Podjęto tę decyzję, nie zważając na to, że ta prywatyzacja to także prywatyzacja zasobów lecznictwa naturalnego, a więc solanek, wód mineralnych, borowin i innych. Podjęto tę decyzję, mimo że pracownicy widzą ogromne zagrożenie, jeśli chodzi o miejsca pracy. Żadnego zagrożenia nie widzi minister zdrowia, co jest najbardziej zaskakujące. Nie widzi, że poprzez taką decyzję łamie się system ochrony zdrowia, zwłaszcza leczenia tych najbardziej potrzebujących, chociażby dzieci, których leczenie z punktu widzenia ekonomicznego jest mniej opłacalne od leczenia osób dorosłych. Mamy tego żywe przykłady. Te argumenty, które przedstawiam, być może otrzeźwiły zarówno ministra skarbu państwa, jak i ministra zdrowia. Słyszymy - bardziej nieformalnie niż formalnie - że pojawiają się nowe koncepcje. Moje główne pytanie dotyczy tego, jakie są to koncepcje, jak one będą wdrażane i czy rzeczywiście chodzi o to, żeby te uzdrowiska przekazać samorządom. Jeśli tak, to którym samorządom: wojewódzkim, powiatowym czy komunalnym? Jaki będzie harmonogram wdrażania tego? Jeżeli ta decyzja, która była wcześniej podjęta w sprawie prywatyzacji, została zmieniona, to dobrze. Pytanie, czy nie popełnimy żadnego grzechu w przyszłości. Przygotujmy się do tego dobrze. Proszę o stanowisko rządu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie marszałku, rozumiem, że mogę wykorzystać czas pani minister.
Mówca: Stanisław Wziątek
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Moje pytanie być może nie do końca pani zrozumiała. Ja prosiłem o jednoznaczne stanowisko ministerstwa. Czy jeśli samorządy spełnią wszystkie wymagania formalne, ministerstwo podejmie decyzję o komunalizacji, czy nie? Natomiast co do kwestii realizacji zadań chcę panią zapewnić, że wszystkie prywatne uzdrowiska będą realizowały te zadania, które są dla nich opłacalne, a te, które dotyczą systemu ochrony zdrowia, które dotyczą tego wszystkiego, co wiąże się z nisko płatnymi procedurami, nie będą przez nich realizowane. Kto na tym straci? Pacjent. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Wójcik
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Projekt ustawy budżetowej na 2012 r. przewidywał podwyżki uposażeń dla policjantów i żołnierzy. W trakcie prac w Sejmie udało się wygospodarować również środki na podwyżki dla funkcjonariuszy pozostałych służb mundurowych. Wskazaliśmy jako źródło rezerwę przeznaczoną na przeciwdziałanie klęskom żywiołowym i usuwanie ich skutków, ale z warunkowym zapisem, że środki na podwyżki znajdą się wtedy, jeżeli do 30 września 2012 r. środki z tej rezerwy nie zostaną w pełni wykorzystane. Z przedmiotowej rezerwy finansowane są zadania związane nie tylko z zabezpieczeniem kraju przed klęskami żywiołowymi, ale także z odbudową zniszczeń w wyniki wielkiej powodzi, która miała miejsce w 2010 r. Także w tym roku, niestety, wydarzeń o charakterze klęsk żywiołowych, czy to powodzi, czy różnego rodzaju nawałnic, było bardzo dużo. W związku z powyższym chciałbym zapytać, jaki jest na dziś stan wykorzystania tej rezerwy? I czy rzeczywiście będą na to środki, czy pozostało w tej rezerwie tyle środków, aby podwyżki dla funkcjonariuszy służb mundurowych mogły być zrealizowane w tym roku?
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Oby tak było, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Nasze pytania dotyczą perspektyw wybudowania drogi ekspresowej S19, która ma powstać we wschodniej części Polski pomiędzy przejściem granicznym z Białorusią w Kuźnicy Białostockiej a granicą państwa ze Słowacją w Barwinku na Podkarpaciu. Droga ekspresowa S19 jest inwestycją strategiczną dla województw Polski wschodniej, ale również dla całej Polski. Długość tej drogi zgłoszonej do projektu modyfikacji sieci TNT wynosi 487 km. W ˝Programie budowy dróg krajowych na lata 2008-2012˝ w pkt 3 dotyczącym priorytetów inwestycyjnych wymienione są odcinki S19 Stobierna - Barwinek oraz Białystok - Stobierna z realizacją do 2014 r. Ale w grudniu 2010 r. ogłoszono nowy ˝Program budowy dróg krajowych na lata 2011-2015˝. Termin budowy S19 po raz kolejny został przesunięty na następne lata. To wszystko wywołuje niepokój o realizację terminu tej ważnej inwestycji. Dlatego kieruję pytania do pana ministra. Dlaczego ta ważna inwestycja jest przez obecny rząd spychana na bliżej nieokreślone lata? Czy opracowano koncepcję programową S19 na jej cały przebieg od Kuźnicy do Barwinka? Dla których odcinków są zatwierdzone decyzje środowiskowe? Dla których odcinków jest opracowana szczegółowa dokumentacja projektowa? Jaki jest szacunkowy koszt budowy całej drogi S19 w Polsce i jakie są planowane źródła finansowania? Ile kosztowały zrealizowane już odcinki drogi S19? Jaki jest udział... (Dzwonek) Panie marszałku, jeszcze dokończę. ...środków pochodzących z Unii Europejskiej? Czy powstała zapowiedziana drogowa spółka specjalnego przeznaczenia związana z realizacją tej drogi? Dziękuję bardzo.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku, Szanowni Państwo, ja chciałbym bardzo pięknie podziękować panu ministrowi za to, że dostrzegł strategiczność myślenia PiS w przypadku S19. To rzadki przypadek, żeby przyznać, iż to wtedy się stało. Dziękujemy za tę informację. Chciałbym też trochę uściślić tę rzecz, o której mówił pan minister. Mianowicie, w ogóle S19 to jest część pomysłu na korytarz, na przyszłościowy korytarz Ateny - Helsinki. O tym w Europie też już się mówi i powinno się mówić. Myślę, że zadaniem każdego rządu polskiego będzie podnoszenie tej kwestii, bo byłaby to szansa, żeby w przyszłości powstał kolejny korytarz europejski. Wobec tego, że chciałby pan zapewne trochę precyzyjniej odpowiedzieć, być może tu, być może na piśmie, ja dopytam o podkarpacką część S19. Mianowicie, w załączniku ministerstwa transportu, który widnieje na stronach internetowych, jest pewien fragment tej drogi, fragment z Rzeszowa, tak to nazwę umownie, do Lublina. Chodzi o załącznik nr 2. Pytanie: Czy jest szansa na przeniesienie tego odcinka drogi z załącznika nr 2 do realizacji po 2015 r.? Na razie wygląda na to, że on jest na liście rezerwowej. Jak wygląda kwestia realizacji odcinka od Rzeszowa do Barwinka? Ja wiem, że ten drugi odcinek jest trudniejszy w wykonawstwie. Niezależnie od tego w imieniu posłów bardzo prosimy, żeby dać dobry przykład, dać zielone światło dla Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddziału w Rzeszowie, jeśli chodzi o odcinek Rzeszów - Lublin. Wtedy Rzeszów lepiej się skomunikuje z Warszawą, właśnie przez Lublin. Sądzę, że te prace należałoby zintensyfikować. Proszę o odpowiedź na piśmie na pytanie, jak szybko może się to stać i czy na odcinku z Lublina do Rzeszowa prace zostaną zintensyfikowane poprzez przeniesienie drogi S19 z załącznika nr 2 do listy głównej inwestycyjnej w planie dróg. Dziękuje bardzo.
Mówca: Renata Butryn
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Podczas trwania II Ogólnopolskich Targów Zakładów Aktywności Zawodowej w Rzeszowie odbyła się bardzo interesująca konferencja ˝Wieloaspektowa współpraca - droga do rozwoju zakładów aktywności zawodowej˝. Zwrócono na niej uwagę na gospodarcze i społeczne znaczenie funkcjonowania zakładów aktywności zawodowej. Dzięki tym zakładom osoby niepełnosprawne intelektualnie dostają możliwość podjęcia pracy, nabycia nowych umiejętności i utrwalenia ich, dostają szansę na zarobek i godne życie, gdy na świecie panuje kryzys gospodarczy i ostra konkurencja. W sytuacji wysokiego bezrobocia, szczególnie w niektórych regionach Polski, mam na myśli również Podkarpacie, trudno jest się odnaleźć wielu osobom, a szczególnie osobom niepełnosprawnym. Na stoiskach targowych, które miałam niewątpliwą przyjemność podziwiać, można było zobaczyć fachową pracę zatrudnionych w zakładach aktywności zawodowej. Ci, którzy zwiedzali targi, często podkreślali, że wyroby lub usługi, które zostały tam zaprezentowane, są wysokiej, dobrej jakości. Dlatego uważam, że należy ciągle wspierać i usprawniać działalność tego typu zakładów. W związku z tym mam pytanie do pana ministra. Czy w ministerstwie trwają prace nad przepisami, które ułatwiłyby tworzenie nowych zakładów aktywności zawodowej, a także pozwoliłyby na zwiększenie zatrudnienia, jeżeli taki zakład się rozwija? Często kierownicy, dyrektorzy tych zakładów narzekali na ograniczenia, także ci, którzy chcą, aby w województwach powstawało więcej takich zakładów aktywności zawodowej. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Zadając to pytanie, wiemy, że podmiot organizujący ZAZ musi mieć świadomość, że jest to jednostka wyodrębniona organizacyjnie. Należy również brać pod uwagę fakt, o którym pan wspomniał, że PEFRON już nie dysponuje tak dużymi środkami, aby w 100% finansować tworzenie ZAZ, tak jak to się działo przy tworzeniu pierwszych zakładów. Organizator więc musi posiadać ogromny potencjał nie tylko organizacyjny, ale także materialny, by zgromadzić wkład własny, co w przypadku organizacji pozarządowej jest czasem barierą nie do pokonania. Stąd nasze pytanie o to, czy nie należałoby iść w kierunku ograniczania tych barier. Mam dodatkowe pytanie. Bardzo dużą popularnością cieszą się programy staży skierowane do osób niepełnosprawnych, choćby takie, jak program ˝Junior˝ realizowany przez samorządy przy pomocy PEFRON. Niestety, z moich informacji wynika, że w niektórych powiatowych urzędach pracy, szczególnie na Podkarpaciu, nie ma środków finansowych na takie działania. Tymczasem wiele osób niepełnosprawnych, bardzo dobrze wykształconych, często dotkniętych trwałym bezrobociem, chciałoby podjąć takie staże lub w takich programach uczestniczyć i przekonać pracodawcę do swojej pracy. (Dzwonek) Czy resort widzi możliwość skierowania dodatkowych środków finansowych na takie formy pomocy osobom niepełnosprawnym? Dziękuję.
Mówca: Michał Wojtkiewicz
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Informacja o fali przemocy w rodzinie, której ofiarami były dzieci, obiegła Polskę. Pytanie jest zasadnicze: Dlaczego dochodzi coraz częściej do patologii i przemocy w rodzinie, w wyniku czego cierpią dzieci, a nawet dochodzi do morderstwa? Przyczyną takiego stanu jest fakt, że państwo polskie nie otacza dostateczną opieką rodziny i młodych matek. To głównie z biedy dochodzi do patologii. Brak pracy, bezrobocie młodych rodziców to początek tragedii. Matki nie dają sobie rady. Bieda najczęściej rodzi alkoholizm, bo alkohol i narkotyki to ucieczka do innego świata. Wyczerpanie nerwowe, rozpacz skłania do czynów niekontrolowanych. Ratunek ze strony państwa to tworzenie rodziny zastępczej, co nie eliminuje prawdziwej przyczyny patologii w rodzinie. Rząd stworzył ustawę o przemocy w rodzinie, która dała nieograniczoną władzę urzędnikom nad rodziną. Co to zmieniło, że wprowadzono bezwzględny zakaz przemocy, a także możliwość odebrania przez urzędników dziecka w sytuacji zagrożenia jego życia lub zdrowia? Dało to służbom władzę absolutną. Decyzję o odebraniu dziecka podejmuje policjant wraz z pracownikiem socjalnym, lekarzem, ratownikiem medycznym lub pielęgniarką. Musi to również zatwierdzić sąd rodzinny w ciągu 24 godzin. I co? Dochodzi do tragedii. Dwoje dzieci zostaje zamordowanych. Po pierwszej zbrodni prokurator i lekarz nie stwierdzają zabójstwa i dochodzi do drugiego morderstwa. Pozostawiam to bez komentarzy, bo trudno to wszystko zrozumieć. Rząd myśli, że samą ustawą zmieni sytuację, zlikwiduje przemoc wobec dziecka w rodzinie, a to, łącznie z powołaniem rzecznika praw dziecka, jest tylko marketingowy zabieg. Rodzina zastępcza, pomijając, mam nadzieję, ten odosobniony przypadek, (Dzwonek) jest ostatecznością. Państwo nie otacza specjalną opieką młodych rodzin. Matkom nie zapewnia się możliwości opieki nad dziećmi do lat trzech. Dziś młode matki wolą rodzić za granicą, bo tam mają większą opiekę, i to obce państwo daje im gwarancję bezpieczeństwa. W tym roku polskich dzieci urodziło się więcej za granicą niż w Polsce. A może państwu chodzi o to, że nie ma dzieci, nie ma przemocy, stąd chce się wprowadzić legalizację aborcji. To właśnie tworzy tę patologię całego narodu. (Gwar na sali) (Poseł Marek Rząsa: Bite dzieci...) Pytanie: Co rząd zamierza zrobić dla młodych matek i ich dzieci, by zmienić dramatyczną sytuację demograficzną, jaka jest, kiedy mamy 1,3 dziecka w rodzinie?
Mówca: Krzysztof Michałkiewicz
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Tragedia w Pucku oczywiście nasuwa szereg pytań. Trudno o niej mówić w sposób spokojny i bez emocji. Nasuwają się także pytania o funkcjonowanie nowej ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, która zaczęła obowiązywać od 1 stycznia. Wejście w życie tej ustawy od początku budziło wątpliwości, czy samorządy są odpowiednio przygotowane do jej realizacji, czy mają wystarczające środki finansowe, czy mają właściwą ilość przygotowanej kadry. Pan minister mówił, że zadaniem ministerstwa określonym w tej ustawie jest monitorowanie sytuacji, jak ta ustawa zafunkcjonowała, ale także przygotowanie programu wsparcia finansowego dla samorządów powiatowych i gminnych w realizacji tej ustawy. Pan minister troszkę o tym mówił, ale chciałbym usłyszeć dokładniejsze dane, jeżeli nie w tej chwili, to na piśmie, jakie było zapotrzebowanie samorządów, jak są oceniane potrzeby samorządów w tym zakresie i na ile ministerstwo w tym roku i w następnym będzie je w stanie zrealizować.
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałabym zapewnić pana, że ma pan ogromne audytorium, bowiem w tej chwili na pana odpowiedź czekają rodzice i nauczyciele na całym świecie. Niepokoi ich brak od dłuższego czasu konkretnej informacji resortu, jakie są plany wobec szkolnictwa polonijnego. Do tego doszły jeszcze jakiś czas temu informacje mówiące o uspołecznieniu, czyli de facto likwidacji w obecnym kształcie organizacyjnym szkolnych punktów konsultacyjnych, w których 600 nauczycieli uczy 15 tys. dzieci, które pragną być Polakami, pragną się identyfikować z Polską, choć często czy też na ogół urodzeni są poza granicami. Panie ministrze, czy nie lepiej zamiast likwidować czegoś, co działa dobrze, a często niemożliwe będzie nawet przekształcenie tego, bo tam, gdzie są malutkie punkty, mało dzieci, to po prostu nie będzie możliwe, zwiększyć ofertę tych punktów o doradztwo metodyczne, którego potrzebują nauczyciele, o możliwość certyfikacji, wreszcie o możliwość płatnego nauczania cudzoziemców języka polskiego? Powiem panu, że Francja ma 1300 punktów, gdzie uczy swego języka, Niemcy - 700, a malutkie Czechy - 26. U nas ten system nie istnieje i to chyba asumpt do myślenia. Moje pytanie dotyczy tego, aby pan powiedział, czy rzeczywiście istnieją poważne zamiary co do innego systemowego rozwiązania i innej redystrybucji środków, czy ta redystrybucja środków obejmie szkolnictwo społeczne i w jaki sposób te środki będą redystrybuowane. Dziękuję, ja tyle, potem jeszcze kolega uzupełni.
Mówca: Wojciech Ziemniak
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałbym się skoncentrować na szkolnych punktach konsultacyjnych, a konkretnie - na obecnie funkcjonujących. Pan minister wspomniał, że są już rozpisywane konkursy, że podmioty społeczne mogą ubiegać się o realizowanie nauki języka polskiego przy tych placówkach czy w różnych krajach. Czy nie będzie to prowadziło do pewnej likwidacji szkolnych punktów konsultacyjnych poprzez ich przekształcanie, uspołecznienie tych placówek bądź w inny sposób? Jeżeli jest planowana taka reforma, to czy była wcześniej konsultowana ze środowiskami rodziców i nauczycieli tych szkół? Pan minister wspomniał tutaj o konsultacjach, które są, ale proszę konkretnie, bo mamy sygnały bezpośrednio od rodziców, którzy są zaniepokojeni tego typu planami przekształceń szkolnych punktów konsultacyjnych. Jeżeli dojdzie do takiej sytuacji, to czy resort przewiduje, gdzie zostanie przekazany (Dzwonek) majątek danej szkoły: księgozbiory, pomoce dydaktyczne, sprzęty? Jak będą chronione prawa nauczycieli obecnie zatrudnionych w tych placówkach? Dziękuję.