Mówca: Piotr Krzysztof Ćwik (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-05-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie z okazji 67. rocznicy śmierci rotmistrza Witolda Pileckiego 25 maja minęło 67 lat od śmierci rotmistrza Witolda Pileckiego. Ten dzień 1948 r. wpisuje się w historii Polski w ciąg dat czarnego scenariusza komunistycznych zbrodni na polskich patriotach po II wojnie światowej, kiedy to nowa władza, nadana naszemu społeczeństwu poprzez sowieckie czołgi, fizycznie rozprawiała się ze wszystkimi potencjalnymi wrogami nowego ładu. Witold Pilecki, urodzony 13 maja 1901 r. w Ołońcu, był duszą i ciałem żołnierzem. Służył w Wojsku Polskim, Armii Krajowej, II Korpusie Polskim we Włoszech. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 r. oraz w II wojnie światowej, podczas której piastował stanowiska właśnie w strukturach państwa podziemnego, walczył też w powstaniu warszawskim, po którym trafił do obozu jenieckiego w Łambinowicach na Opolszczyźnie. W latach 1940-1943 przebywał w obozie Auschwitz-Birkenau, w którym dał się na ochotnika zamknąć za sprawą celowego udziału w łapance w Warszawie. Pilecki traktował pobyt w oświęcimskim piekle jako misję. Chciał bowiem przekazać siłom polskim na Zachodzie oraz aliantom informacje o tym, co tak naprawdę dzieje się za ogrodzeniem Auschwitz. Skala nieludzkiego bestialstwa przerosła przewidywania rotmistrza. Pomimo skrajnie trudnych warunków udało mu się jednak spisywać swoje dzienniki - stąd mamy relacje z obozu - oraz stworzyć z powodzeniem na jego terenie siatkę konspiracyjną. Pilecki uciekł z Auschwitz wraz z grupą towarzyszy w kwietniu 1943 r., pod fałszywym nazwiskiem przedostał się do Nowego Wiśnicza. Nie powiódł się planowany atak na obóz, który planował Pilecki wraz z AK. Dalsza jego droga to II Korpus Polski we Włoszech, a następnie kolejny powrót, już do Polski Ludowej, w grudniu 1945 r. Pilecki chciał działać nadal w konspiracji na rzecz suwerenności kraju poprzez organizację siatki wywiadowczej i przenikanie do oddziałów partyzanckich, co miało służyć analizowaniu zagrożenia i aktualnej sytuacji politycznej, został jednak zdemaskowany przez komunistów wiosną 1947 r. i aresztowany wraz z towarzyszami pod absurdalnymi zarzutami, m.in. zdrady kraju czy też współpracy z hitlerowcami. Po trwającym rok bestialskim śledztwie oraz pokazowym procesie Pilecki został skazany na śmierć, pozbawienie majątku i praw publicznych. Wyrok śmierci poprzez strzał w tył głowy wykonano 25 maja 1948 r. w więzieniu mokotowskim. Do dziś nie wiadomo, gdzie dokładnie leżą jego szczątki, co stara się ustalić, nie zawsze bez przeszkód ze strony państwa, grupa pod przewodnictwem prof. Krzysztofa Szwagrzyka wykonująca prace m.in. na Łączce na cmentarzu Powązkowskim. Witold Pilecki według historyków i coraz bardziej uświadomionego w temacie żołnierzy wyklętych polskiego społeczeństwa to jeden z największych bohaterów narodowych naszej ojczyzny, uznany też przez zachodnich historyków za jednego z najważniejszych bojowników o wolność podczas II wojny światowej. Dziś postać Pileckiego to niezaprzeczalny wzór cnót i wartości chrześcijańskich, przykład człowieka, dla którego wartości: Bóg, honor, ojczyzna były w życiu najważniejsze, aż do męczeńskiej śmierci. Rotmistrz Pilecki został zrehabilitowany już w wolnej Polsce w roku 1990. W roku 2006 prezydent RP Lech Kaczyński odznaczył pośmiertnie Witolda Pileckiego Orderem Orła Białego, a w roku 2013 szef MON nadał Pileckiemu pośmiertnie tytuł pułkownika. ˝Witold˝, ˝Druh˝, bo takie Pilecki nosił pseudonimy, to postać, która wręcz zawstydza potomnych swoją energią, poświęceniem, wiernością i oddaniem ojczyźnie oraz wielkim bohaterstwem. Historia jego nieprawdopodobnego życia wciąż nie jest jednak znana wszystkim naszym rodakom. Podczas 25-lecia wolnej Polski powstał o nim jedynie spektakl w Teatrze Telewizji, a dopiero w bieżącym 2015 r. planowane jest zakończenie filmu fabularnego o życiu rotmistrza dzięki dużemu poświęceniu niezależnych twórców. Prawda, zwłaszcza ta trudna, nierozliczona, często dla niektórych niewygodna, zawsze rodzi się w długo. Wszystko wskazuje jednak na to, że Witold Pilecki już odzyskał należne mu miejsce w dziejach naszej ojczyzny, a prawda o jego bohaterstwie przedostaje się do świadomości naszych rodaków. Czego uczy nas dziś postawa rotmistrza? Historia życia Pileckiego oraz innych bohaterów i żołnierzy wyklętych przez system komunistyczny może być dziś dla młodego pokolenia wzorem postawy obywatelskiej, społecznej, altruistycznej. On i inni, którzy przelewali krew za Polskę, wołają do nas sprzed dekad, abyśmy zawsze dbali o naszą ojczyznę na tyle, na ile jesteśmy w stanie to robić. A możemy to robić poprzez własny rozwój i uczciwe życie, poprzez przekazywanie naszym dzieciom miłości do Boga i ojczyzny, poprzez uczenie odpowiedzialności za siebie i innych oraz budowanie wspólnoty we własnym kraju, który zostawili nam wielcy przodkowie. Niech postać Witolda Pileckiego i innych polskich niezłomnych bohaterów zawsze mobilizuje nas do pozytywnego działania, obrony naszej i innych wolności i godności oraz prawa do równego życia w bezpiecznej i demokratycznej ojczyźnie. Cześć i chwała bohaterom!