Mówca: Tomasz Rzymkowski
Data: 2018-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Po pierwsze, bardzo dziękuję za zgodę na przedstawienie informacji bieżącej w zakresie okoliczności dotyczących przygotowania oraz uchwalenia ustawy z dnia 27 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu oraz ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary. Polska opinia publiczna została zelektryzowana, podobnie jak i my parlamentarzyści, trybem procedowania, szybkością oraz następstwami przyjęcia tej ustawy. Mianowicie chodzi o zwykłą notatkę prasową, która została przedłożona jako, powiedzmy, zadośćuczynienie za to, że polski parlament pod dyktando innego państwa przyjął ustawę. Dlatego przejdę od razu do kluczowych, podstawowych pytań dotyczących całego spektrum wydarzeń towarzyszących nowelizacji ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej. Pierwsze pytanie dotyczy informacji Ministerstwa Spraw Zagranicznych z 8 grudnia 2016 r. o uwagach ze strony zarówno przedstawiciela rządu Izraela w osobie pana premiera Benjamina Netanjahu, jak również przedstawicieli organizacji żydowskich, którzy wyrażali absolutny sprzeciw wobec proponowanej treści rządowego projektu ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej, która następnie została uchwalona 26 stycznia br. Kolejne pytanie: Czy wówczas, przed przyjęciem w styczniu br. ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej, odbywały się w tej sprawie spotkania z przedstawicielami ambasady Izraela? Jak wyglądała kwestia współpracy Ministerstwa Spraw Zagranicznych z Ministerstwem Sprawiedliwości? Ministerstwo Spraw Zagranicznych doskonale wiedziało z powszechnie dostępnych pism o konsekwencjach uchwalenia tej ustawy. Następstwem przyjęcia tej ustawy był huraganowy atak informacyjny na Polskę ze strony przedstawicieli państwa Izrael, jak również środowisk żydowskich. Polska absolutnie nie była na to przygotowana. Dlaczego? Przecież wiedzieliśmy o uwagach ze strony Izraela. Nasze instytucje wiedziały, Ministerstwo Spraw Zagranicznych na pewno wiedziało, Ministerstwo Sprawiedliwości również w mojej ocenie doskonale wiedziało. Mimo to ustawa została uchwalona, a Polska była bezsilna wobec tych ataków medialnych. Kolejna rzecz dotyczy zainicjowania negocjacji, które sfinalizowały się rzeczonego 27 czerwca, czyli w ubiegłym tygodniu, w środę. Kto wyszedł z inicjatywą? Jak wyglądały te negocjacje? Czy prawdziwe są informacje medialne, jakoby ze strony izraelskiej rozmowy były prowadzone przez funkcjonariuszy Mosadu? Kto ze strony polskiej uczestniczył w tych rozmowach jako przedstawiciel polskiego premiera? Kto wiedział o prowadzonych negocjacjach ze stroną izraelską? Jaka była cena? Czy była jakaś groźba ze strony państw trzecich, jeśli nie zmienimy tej ustawy, a tym samym nie przyjmiemy nowelizacji ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej? Kolejna kwestia dotyczy samego trybu procedowania nad ustawą. Czy został złamany art. 123 ust. 1 konstytucji, który wprawdzie przewiduje tryb pilny procedowania, jednak nie może on być zastosowany do ustaw regulujących ustrój i właściwość władzy publicznej. Ustawa o Instytucie Pamięci Narodowej jest właśnie taką ustawą. Kolejna rzecz, która poprzedza w ogóle dyskusję na temat dyspozycji art. 123 ust. 1, dotyczy tego, czy była uchwała Rady Ministrów w sprawie nadania trybu pilnego przedmiotowemu projektowi ustawy rządowej. Kolejne pytanie dotyczy znacznie bardziej bulwersującej materii, mianowicie: Czy do tej pory była praktyka, aby przedstawiciele rządu polskiego negocjowali rządowe projekty ustaw z funkcjonariuszami służb specjalnych obcego państwa? Czy to jest normalna praktyka? Czy to świadczy o suwerenności polskiego Sejmu, Senatu, prezydenta i przede wszystkim rządu, który w taką retorykę wchodzi? I pytanie kończące. Jesteśmy w przededniu rocznicy ludobójstwa dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej. Czy rząd przewiduje również w podobnym ekspresowym trybie i w podobny sposób zmianę ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej (Dzwonek) polegającą na wykreśleniu przepisów penalizujących banderyzm? Dziękuję bardzo. (Oklaski)