Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2014-04-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wobec sprawozdania Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych (druk nr 2257). Rozpocznę od wystąpienia pani poseł sprawozdawczyni i od sporu, który toczymy co do tego, jak ten system funkcjonuje. Myślę, że odpowiedzią pani poseł na to, jak ten system funkcjonuje, jest obecność tutaj rodziców, opiekunów dzieci niepełnosprawnych (Oklaski), którzy przysłuchują się dzisiaj naszej debacie, których serdecznie pozdrawiamy, ale którzy wczoraj na posiedzeniu komisji przedstawili nam, jak ten system funkcjonuje, dlaczego oni od 15 dni protestują, leżą tutaj, w polskim parlamencie, na posadzkach i domagają się podstawowej rzeczy, nie czegoś nadzwyczajnego, ale środków do życia dla siebie, dla rodziny, dla swoich dzieci. Czy żądają czegoś wielkiego? Nie. To przecież premier Donald Tusk obiecywał tym rodzinom, iż doprowadzi do tego, że ich opieka będzie traktowana jako praca, uzawodowienie i że to będzie poziom płacy minimalnej. To ci rodzice wypowiedzieli panu premierowi w twarz słowa, że jest kłamcą, że ich oszukał. Dzisiaj próbujemy tworzyć jakąś historię, że tych deklaracji nie było, że zmierzamy do jakichś uregulowań. To państwo przygotowaliście projekt trzyartykułowy. Nie ma tam tematów związanych z uzawodowieniem, jest tylko propozycja zwiększenia świadczeń. Teraz przejdę do propozycji zwiększenia świadczeń, żeby już nie poruszać tematów, o których mówiliśmy trzy godziny temu, dotyczących protestujących opiekunów osób dorosłych, którzy są pod Sejmem, którzy otrzymują świadczenie w wysokości 520 zł, ponieważ to też jest potężny problem, z którym będziemy musieli się zmierzyć. Jeśli chodzi o propozycje, które państwo przedkładają, wczoraj proponowaliśmy, m.in. klub Prawo i Sprawiedliwość proponował, aby to świadczenie było równe kwocie minimalnego wynagrodzenia, czyli mówiliśmy o kwocie zbliżonej do 1300 zł. Proponowaliśmy, aby to było 50% przeciętnego wynagrodzenia z ubiegłego roku. Dlaczego tak zaproponowaliśmy? Dlatego, żeby to był system, który nie będzie na sztywno wpisany do ustawy, tak jak państwo proponujecie: w tym roku ostateczna kwota 1000 zł, w przyszłym roku - 1200 zł, a w 2016 r. - 1300 zł, i bez corocznej waloryzacji, ale żeby w ramach tego systemu corocznie były waloryzowane te propozycje. Proponowaliśmy również - i to jest zawarte we wniosku mniejszości - aby te regulacje weszły w życie od 1 maja 2014 r. Wtedy, panie ministrze, mówiliśmy o kwestii finansowania. Powtórzę jeszcze raz: jeżeli potrafiono zabrać 900 mln zł z funduszu Lasów Państwowych i przeznaczyć je na drogi - pomijam już to, czy jest to działanie w ramach kampanii wyborczej przed wyborami samorządowymi, czy nie - jeżeli dzisiaj z tego funduszu przeznacza się 200 mln zł na ten rok na świadczenia dla opiekunów osób niepełnosprawnych, to my proponujemy, żeby przeznaczyć jeszcze kolejne 200 mln zł, aby te środki były większe, i w tym roku to jest wybór, czy dać wyższe świadczenia opiekunom osób niepełnosprawnych, dzieci, czy nie. Zdecydowanie opowiadamy się za tym, aby dać, powinniśmy dać. Jeżeli nie z tej puli środków, to ze środków Funduszu Pracy, jak zaproponowaliśmy, gdzie są środki. Dzisiaj jednak najprostszym rozwiązaniem jest przekazanie tych środków jedną decyzją Rady Ministrów. Jeszcze raz proponujemy poprawkę. Jeżeli państwo mówicie, iż w tegorocznym projekcie ustawy budżetowej nie da się dokonać takiej zmiany, to w dalszym ciągu proponujemy, aby uzależnić świadczenia pielęgnacyjne od kwoty stanowiącej równowartość 50% przeciętnego wynagrodzenia. Proponujemy, aby to nasze rozwiązanie weszło w życie od 1 stycznia 2015 r. Będzie przygotowany projekt budżetu i w budżecie państwa można będzie znaleźć środki, które pomogą zwiększyć świadczenia dla opiekunów osób niepełnosprawnych. Te rodziny nie oczekują niczego wielkiego. To jest minimum, do którego próbujemy się dostosować, jeżeli chodzi o ich potrzeby, czyli minimalna płaca. Teraz jeszcze kwestia finansowa. Państwo proponujecie 1300 zł. Z naszych obliczeń wynika, że jeżeli byłoby to 50% średniego wynagrodzenia, co proponujemy, to w ubiegłym roku byłaby to kwota 1327 zł. (Dzwonek) Czyli mówimy praktycznie o tej samej wielkości, ale powodujemy, że ta kwota co roku byłaby odnawiana i nie byłoby z tym problemu. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jeżeli odrzucicie te nasze propozycje, poprzemy oczywiście projekt ustawy, tak jak wczoraj na posiedzeniu komisji, bo jest to jakiś krok do przodu, jeżeli chodzi o finansowanie. Ale to nie rozwiązuje tego głównego problemu, a przede wszystkim nie kończy protestu rodziców, którzy dzisiaj domagają się tego świadczenia. Wydaje się, że jeżeli przyjęlibyśmy dzisiaj naszą propozycję, by weszło to w życie 1 stycznia 2015 r., w ramach tych środków, które ma Rada Ministrów, to ten protest można by było szybko zakończyć. Dziękuję bardzo. (Oklaski)