Mówca: Jan Duda
Data: 2016-02-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W 2015 r. RZGW przekazały niektórym gminom mapy zagrożeń powodziowych i ryzyka powodziowego opracowane przez Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. Mapy te dotyczą przede wszystkim południa Polski, rzeki Dunajec. Zgodnie z ustawą Prawo wodne gminy miały obowiązek uwzględnienia terenów zalewowych w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego w terminie do 30 miesięcy od dnia przekazania map. Ponieważ wyznaczone na mapach zagrożeń powodziowych obszary szczególnego zagrożenia powodzią zdecydowanie różnią się od takich obszarów wyznaczonych w studium określającym obszary bezpośredniego zagrożenia powodzią opracowanym przez dyrektora RZGW, zarówno gminy, jak i podmioty prywatne złożyły do Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej szereg uwag dotyczących konieczności weryfikacji prawidłowości przebiegu granic obszarów szczególnego zagrożenia powodzią. Dnia 16 grudnia 2015 r. Sejm przyjął zmianę ustawy Prawo wodne. Najważniejsza zmiana polegała na usunięciu obowiązku uwzględniania map zagrożeń powodziowych przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, planów zagospodarowania przestrzennego województw, koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju oraz decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Obowiązek ten został zniesiony, jednak zgodnie z ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zarówno w studiach uwarunkowań kierunków zagospodarowania przestrzennego, jak i w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo obszary szczególnego zagrożenia powodzią. W związku z powyższym pomimo wprowadzenia zmiany w art. 88 Prawa wodnego obszary szczególnego zagrożenia powodzią, w tym również te wyznaczone na weryfikowanych obecnie mapach zagrożeń powodziowych, muszą być uwzględnione w dokumentach planistycznych. Zachodzi zatem niespójność pomiędzy zapisami ustawy Prawo wodne a ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Niezależnie od powyższego zwraca uwagę fakt, że zasięg zalewu wodami powodziowymi dla obszaru zlewni Dunajec określony na mapach zagrożenia powodziowego opracowanych przez prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej jest dużo większy niż zasięg wyznaczony w analizie, jaką dysponuje RZGW w Krakowie. Mapy zagrożenia powodziowego zostały opracowane, jak wynika z pism KZGW, w oparciu o przepływy z okresu 1951-1993 bez uwzględnienia pracy zespołów zbiorników wodnych Czorsztyn - Niedzica. Pomimo tego to mapy zagrożenia powodziowego opracowane przez prezesa KZGW, a nie mapy szczegółowe RZGW są obowiązkowe przy wydawaniu decyzji zwalniających. Skutkuje to tym, że wiele działań inwestycyjnych w zlewni Dunajca wymaga uzyskiwania decyzji zwalniających z zakazów wodnych, w sytuacji gdy dokładne analizy nie kwalifikują tych obszarów do terenów zagrożonych powodzią. Proces uzyskiwania decyzji zwalniających jest długotrwały i przebiega w tym przypadku identycznie jak dla inwestycji rzeczywiście zlokalizowanych na terenach zalewowych. Ponadto wydanie decyzji zwalniających skutkuje na podstawie art. 122 Prawa wodnego koniecznością ubiegania się o kolejną decyzję, tym razem o pozwolenie wodnoprawne na wznoszenie obiektów i prowadzenie robót na terenach zalewowych, które to tereny de facto nie są zagrożone powodzią. W ten sposób proces budowlany związany z wieloma inwestycjami w regionie wydłuża się znacznie na etapie zatwierdzania dokumentacji i zwiększane są jego koszty. Niezbędne jest więc - w możliwie szybkim terminie - dostosowanie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, tak aby były one spójne ze zmienionymi przepisami art. 88 Prawa wodnego. Dziękuję. (Oklaski)