Mówca: Barbara Chrobak
Data: 2017-03-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Dowartościowanie pracy w procesie resocjalizacji skazanych nie jest zagadnieniem nowym. Praca od dawna stanowiła jedną z głównych form resocjalizacji osób pozbawionych wolności. Wartość pracy w kontekście skuteczności oddziaływań penitencjarnych odgrywa podstawową rolę, jest trudna do przecenienia. Odnosi się to do podstawowych praw, a zarazem obowiązków człowieka jako istoty społecznej. Warto zasygnalizować, że praca dla współczesnego człowieka jest wartością godną pożądania i zarazem sposobem awansu społecznego. Odnosi się to zarówno do osób funkcjonujących na otwartym rynku pracy, jak i do ludzi, którzy podejmują pracę w warunkach izolacji penitencjarnej. Często jest tak, że dopiero tam, za murami zakładu karnego człowiek odkrywa wartość pracy, zarówno pracy zarobkowej, jak i nieodpłatnej czy wolontarystycznej. Praca podejmowana przez osadzonych powinna być ukierunkowana na ich społeczne funkcjonowanie po opuszczeniu zakładu karnego, z tej perspektywy kapitalnego znaczenia nabiera właściwe rozpoznanie predyspozycji zawodowych osadzonych oraz właściwe przygotowanie ich do zawodu, który będą wykonywać na wolności. Praca, będąc jedną z podstawowych form aktywności człowieka bez względu na warunki, w jakich się on znajduje, stwarza mu pewną przestrzeń wolności. Właśnie to poczucie wolności, której osadzony jest pozbawiony, sprawia, że praca często jest wartością samą w sobie i nawet jeśli nie przynosi wymiernych korzyści materialnych, daje poczucie sensu życia, bycia potrzebnym, wartościowym, godnym człowiekiem. Wartość pracy doceniają zarówno sami osadzeni, pracownicy Służby Więziennej, jak i pracodawcy stanowiący otoczenie społeczno-gospodarcze jednostek penitencjarnych, stąd też jednym z celów państwa racjonalnie podchodzącego do polityki penitencjarnej musi być ukazanie potencjałów zawodowych osób skazanych. Pracodawcy zatrudniający osoby odbywające karę pozbawienia wolności stwarzają im szansę na skuteczną integrację społeczną, integrację zgodną z interesem społecznym i oczekiwaniami społeczeństwa wobec osób opuszczających zakłady karne po odbyciu kary pozbawienia wolności. Wysoka Izbo! Przedstawiony projekt nie tylko poprawia sytuację osób osadzonych, ale również poprawia sytuację przedsiębiorców chcących zatrudnić osadzonych. Pod rządami Platformy Obywatelskiej systematycznie spadała liczba zatrudnionych skazanych odbywających karę pozbawienia wolności. Dane wskazują, że nastąpił spadek z poziomu 68% do 40%. Mam tu na myśli pracę odpłatną. Jest to zmniejszenie liczby pracujących skazanych w okresie od 2010 r. do 2015 r. o ok. 7 tys. Projekt ma na celu dokonanie zmian w sposobie wydatkowania środków zgromadzonych w funduszu aktywizacji zawodowej skazanych przez zwiększenie ryczałtu przysługującego przedsiębiorcom z tytułu zwiększonych kosztów zatrudniania osób pozbawionych wolności. Obecnie ryczałt ten wynosi 20% wartości wynagrodzeń przysługujących zatrudnionym osobom pozbawionym wolności, po zmianach zostanie on podniesiony do 40% wartości wynagrodzeń. Tym samym projekt stanowi właściwą, choć spóźnioną reakcję państwa na spadek liczby zatrudnionych więźniów. Jest zatem korzystny i dla skazanych, i dla przedsiębiorców, i co niezwykle ważne - także dla państwa, które musi skutecznie resocjalizować, a resocjalizacja przez pracę to chyba najlepsza ścieżka. Czy więźniowie to docenią? Czy zmienią swoje preferencje i przestaną gremialnie popierać Platformę Obywatelską? Czas pokaże. Klub Kukiz’15 jest za przyjęciem ustawy w zaproponowanym kształcie. Dziękuję.