Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! W pierwszym zdaniu uzasadnienia projektu ustawy czytamy, że ma on na celu dokonanie zmian w zakresie organizacji administracji rządowej. Już to pierwsze zdanie uzasadnienia wprowadza w błąd, bowiem zmiany w organizacji administracji rządowej w zakresie, który jest przedmiotem projektu ustawy, zostały w istocie dokonane cztery miesiące temu wraz z powołaniem rządu i utworzeniem nowego Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji. Powstaje więc pytanie: Dlaczego dopiero teraz, dlaczego tak późno premier skierował do Sejmu ten projekt ustawy? Mało tego, że tak późno. Dzisiaj usłyszeliśmy od pana ministra Michała Boniego, że trzeba szybko nad nim pracować. Cztery miesiące, panie ministrze, minęły. Rodzi się też pytanie, na jakiej podstawie oba ministerstwa powstałe w wyniku podziału MSWiA wykonywały dotychczas swoje zadania. Kto byłby faktycznie i prawnie odpowiedzialny za na przykład przeciwdziałanie skutkom klęsk żywiołowych, gdyby one w tym czasie wystąpiły, za ich usuwanie? Kto miałby obowiązek i prawo zagwarantować wypłatę zasiłku poszkodowanym w powodzi, gdyby taka powódź w tym czasie miała miejsce? Mieliśmy niedawno do czynienia z zagrożeniem powodziowym, na szczęście minęło. Wreszcie jaki jest obecnie status części członków korpusu służby cywilnej zatrudnionych w byłym MSWiA i na jakiej podstawie wykonują oni swoje zadania? Jak przedstawiają się ich kompetencje oraz prawa i obowiązki pracownicze, skoro dopiero teraz, na podstawie art. 37 projektu ustawy, ma dokonać się usankcjonowanie ich zatrudnienia w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw administracji publicznej, a więc ministra administracji i cyfryzacji? Wszystko to świadczy nie tylko o lekceważeniu przez premiera Donalda Tuska przepisów prawa, ale także o jego nieodpowiedzialności, jeśli chodzi o ciążące na rządzie obowiązki, bo wprowadził zmiany w resortach, a przepisy dostosowuje do tej decyzji wiele miesięcy później. Jest jednak jeszcze gorszy wymiar tej nieodpowiedzialności. Otóż premier, rząd i cała koalicja rządowa, podejmując decyzję o podziale MSWiA i powołaniu dwóch nowych resortów, oraz popierając projekt ustawy z druku nr 215, ten, o którym rozmawiamy, będący konsekwencją tej decyzji, wprowadzają, utrwalają i pogłębiają i tak już duży chaos kompetencyjny i bałagan w państwie. Tym razem dotyczy on kwestii o szczególnym znaczeniu, bo takimi są sprawy związane z bezpieczeństwem obywateli, ochroną przed skutkami klęsk żywiołowych i ich usuwaniem, sprawnym i skutecznym zarządzaniem bezpieczeństwem w sytuacjach kryzysowych, pomocą poszkodowanym w powodziach czy funkcjonowaniem systemu powiadamiania ratunkowego, a do tych właśnie zadań odnoszą się wprowadzane regulacje. Za bezpieczeństwo i zarządzanie kryzysowe na terenie województwa odpowiedzialny jest wojewoda jako przedstawiciel rządu w terenie. Podlegał on dotychczas temu samemu ministrowi, co służby, przy pomocy których miał wypełniać swoje zadania. Obecnie ta podległość zostaje rozdzielona. Pogorszy to znacznie zarządzanie bezpieczeństwem, zarządzaniem kryzysowym i systemem ratowniczo-gaśniczym i w sposób zasadniczy je skomplikuje. Projekt ustawy przenosi sprawy związane z przeciwdziałaniem skutkom klęsk żywiołowych i ich usuwaniem do działu administracja publiczna, a więc podporządkowuje je ministrowi administracji i cyfryzacji. To samo dotyczy części procesu, części, podkreślam, co ciekawe, zarządzania kryzysowego. Chodzi tu o opracowanie wytycznych do wojewódzkich planów zarządzania kryzysowego czy wydanie aktu wykonawczego określającego tryb wypłaty i zwrotu zasiłku powodziowego, a także występowanie z wnioskami o przyznanie dotacji dla ochotniczych straży pożarnych. Tymczasem służby państwowe, które są odpowiedzialne za powyższe zadania, w szczególności Państwowa Straż Pożarna i Policja, podlegają innemu resortowi - ministerstwu spraw wewnętrznych. Problem ten dotyczy też ochrony przeciwpożarowej, systemu ratowniczo-gaśniczego i powiadamiania ratunkowego. Funkcjonowanie krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego i systemu powiadamiania ratunkowego to dwie strony tego samego medalu. I znów krajowy system ratowniczo-gaśniczy podlega ministrowi spraw wewnętrznych, zaś nadzór nad funkcjonowaniem systemu powiadamiania ratunkowego - ministrowi administracji. Mało tego. Część systemu powiadamiania ratunkowego, który nie został tak naprawdę, mimo upływu czasu, do końca zbudowany, oparta jest w swojej obecnej postaci właśnie na Państwowej Straży Pożarnej. Powstaje pytanie: co dalej z tym systemem? Kiedy zostanie on ostatecznie zbudowany? Kiedy zacznie w pełni funkcjonować, z telefonem 112, i jak będzie funkcjonował w kontekście skuteczności działań ratowniczych? To są niektóre wątpliwości, nie wszystkie. Z braku czasu przedstawiłem tylko te. Chciałbym zadać jeszcze na koniec dwa pytania. Nie ma, spodziewałem się tego, w tych przepisach końcowych nic na temat służb specjalnych. (Dzwonek) Na jakiej podstawie zostały one podporządkowane ministrowi spraw wewnętrznych? Bo tutaj spodziewalibyśmy się regulacji, skoro to następuje w całym obszarze. Chciałbym prosić o wyjaśnienie. To jest pytanie do premiera. Ostatnie pytanie, jakie zdążę zadać: O ile wzrośnie liczba stanowisk ministerialnych w kierownictwie obu resortów w związku z podziałem MSWiA na dwa ministerstwa? Będziemy pracować nad tym dokumentem w komisji, ale to jest naprawdę i zła decyzja o podziale MSWiA na dwa resorty, i zły projekt ustawy, który jest tego konsekwencją. Dziękuję bardzo. (Oklaski)