PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józef Rojek
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Oczywiście wszyscy Polacy cieszą się z sukcesu, który pan tu przytoczył, jeśli chodzi o Wrocław, niezależnie od podziału politycznego. Wydaje mi się jednak, panie ministrze, że to jest mało. Z wypowiedzi przedstawiciela wnioskodawców i z pana wypowiedzi wynika, że w polskiej nauce wszystko jest okej, natomiast drobiazgi, malutkie drobiazgi, powodują, że gdzieś tam jesteśmy w tyle. Panie ministrze, po tylu latach naszego gospodarzenia w nowej rzeczywistości Polacy oczekują od nauki czegoś więcej: bardziej dynamicznego i bardziej zdecydowanego głosu. Natomiast dzisiaj jest marazm w tej kwestii. Niby są pewne kierunki, strategie co do rozwoju Polski, ale według mnie - i nie tylko - nie słychać zdecydowanego głosu nauki polskiej, a przecież widać, że Polacy mają sukcesy w skali globalnej świata. Myślę, że sytuacja, jeśli chodzi o naukowców, jest podobna do sytuacji przeciętnego Polaka. Kształci się go, przeznaczamy na to ogromne nakłady, a później on wyjeżdża. Tu jest podstawowy błąd i z tym trzeba coś zrobić. My jako parlamentarzyści i państwo powinniśmy nadać jakiś kierunek, żeby nie marnotrawić środków, które wydajemy. Globalnie możemy bowiem przyjąć, że naukowiec taki czy inny jest potrzebny dla świata, dla ludzkości. My, Polacy, w tej chwili jesteśmy na takim etapie, że potrzebujemy bardziej zdecydowanego stanowiska polskiej nauki. (Dzwonek) To jest jedna sprawa. Panie ministrze, krótko: Jak ministerstwo zapatruje się na dalsze funkcjonowanie państwowych wyższych szkół zawodowych? Są pewne wątpliwości co do przyszłości i strategii. Tutaj musi być zdecydowanie, bo to też są pierwsze wylęgarnie polskich naukowców, jeśli chodzi o innowacyjność. Proszę odpowiedzieć na to pytanie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Aldona Młyńczak
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Tak jak pan minister przedstawił, w Sejmie obecnie jest procedowana zmiana ustawy o zasadach finansowania nauki, która rozwiązuje większość problemów finansowych związanych z wdrażaniem reformy nauki, która weszła w życie w 2010 r. Jednocześnie wprowadza ona zasadę ustanawiania polskiej mapy drogowej infrastruktury badawczej. Pierwsza taka mapa drogowa pojawiła się w 2011 r. i znalazły się na niej 33 projekty strategiczne infrastruktury badawczej z różnych dziedzin nauki. W styczniu 2013 r. nastąpiła aktualizacja mapy i pojawiły się propozycje 100 nowych projektów, z których po przeanalizowaniu wybrano 53. W sumie zaktualizowana mapa zawiera propozycje z wielu dziedzin nauki: 14 z dziedziny nauk fizycznych i matematycznych, 14 z nauk technicznych, 11 z nauk o Ziemi i biologicznych, 6 zagadnień interdyscyplinarnych, 6 z nauk medycznych i rolniczych i 2 z nauk społecznych i humanistycznych. Zrealizowanie takiej liczby projektów oczywiście byłoby wielką dumą, wielkim sukcesem i jednym z najważniejszych zadań polskiej nauki. Dlatego też pytanie do pana ministra dotyczy oczywiście kwestii finansowych. W jaki sposób i z jakich środków będą te przedsięwzięcia realizowane? Mamy taką sytuację, że w pewien sposób są ograniczone środki budżetowe. Z jakich innych środków mogą być realizowane te projekty? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Gabriela Masłowska
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Program Operacyjny ˝Inteligentny rozwój˝ na lata 2014-2020 wystartuje tak naprawdę w połowie 2015 r. lub pod koniec. Ma to być program, z którego ma być finansowana znaczna cześć badań i prac rozwojowych, w tym za pośrednictwem agencji badań stosowanych, jaką jest Narodowe Centrum Badań i Rozwoju. Jak w związku z tym minister nauki planuje zastąpić opóźnienie startu tegoż programu dla polskich jednostek naukowych? Drugie pytanie. Niskie wynagrodzenia polskich naukowców stają się hamulcem dla polskich jednostek naukowych na lata 2014-2020, jeśli chodzi o udział w programie Unii Europejskiej ˝Horyzont 2020˝, ponieważ partnerzy z krajów Unii Europejskiej, którzy mają znacznie wyższe stawki, nie zgadzają się na wydłużanie harmonogramów badań, które to wydłużanie rekompensuje niskie polskie płace na poziomie 20-30 zł za godzinę wobec 40 euro za godzinę dla naukowców z państw Unii Europejskiej. Co minister nauki ma zamiar uczynić z tym problemem zarówno w Polsce, jak i na poziomie Unii Europejskiej? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ewa Wolak
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! ˝Horyzont 2020˝ to największy w historii program finansowania badań naukowych i innowacji w Unii Europejskiej. W pierwszych konkursach ˝Horyzontu 2020˝ Polacy odnotowali znaczny sukces: uczestniczą w 127 z 800 finansowanych projektów. Panie ministrze, mam pytanie, w jaki sposób ministerstwo zamierza wspierać udział polskich naukowców w tym programie, aby ta pozytywna tendencja utrzymywała się, i jakie działania zostały podjęte, aby zachęcić jeszcze więcej polskich jednostek naukowych do startowania w konkursach ˝Horyzontu 2020˝. Wysoka Izbo! Uczelnie umiejętnie pozyskują środki krajowe i europejskie, których znaczna część wykorzystywana jest na rozwój infrastruktury badawczej i dydaktycznej. Jednym z dobrych przykładów jest Politechnika Wrocławska, jedna z najlepszych uczelni technicznych w Polsce, która ma się czym pochwalić. Środki finansowe, które pozyskują na inwestycje, to bardzo ważna rzecz, bo oznacza unowocześnienie laboratoriów i aparatów badawczych, zakup sprzętu najwyższej światowej klasy. To są ogromne sukcesy kadry naukowej, kadry dydaktycznej, ogromne sukcesy studentów. W rezultacie uczelnia nie tylko doskonali potencjał naukowo-dydaktyczny, lecz także rozwija intensywną współpracę z innowacyjnymi przedsiębiorstwami. To jest bardzo ważne. Taka Politechnika Wrocławska jest dla regionu bardzo ważnym dostawcą wiedzy, usług badawczych i nowoczesnych technologii na potrzeby gospodarki. Dziękuję.
Mówca: Ryszard Terlecki
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Czytając sprawozdania i informacje o działalności ministerstwa, przeczytałem też m.in., że sytuacja finansowa pracowników nauki czy nauczycieli akademickich znacznie się w ostatnim czasie poprawiła, że poprawia się nadal. Ja mam trochę inne wrażenie. Moi koledzy wciąż narzekają na niewysokie zarobki. Odnoszę wrażenie, że następuje znaczące rozwarstwienie wynagrodzeń w środowisku naukowym, wynikające też m.in. z tego, że znaczna część przewidywanych dochodów nauczycieli akademickich ma pochodzić z grantów. To jest system, który byłby pożyteczny, gdyby rzeczywiście tych grantów było wiele i gdyby można je było uzyskać, gdy projekty są dobre. Mam pytanie, które dotyczy projektu. To pytanie od dłuższego czasu pojawia się w przestrzeni publicznej w rozmaitych dyskusjach. Często zadawane jest też przez związki zawodowe, ale także środowiska naukowe różnych uczelni. Mianowicie chodzi wprost o zmianę czy modyfikację systemu, który przyjęto nazywać 3:2:1:1, czyli wynagrodzenie profesora na poziomie trzech średnich krajowych, doktora habilitowanego na poziomie dwóch, doktora na poziomie jednej średniej. Czy ta perspektywa jest w ogóle realna? Czy osiągnięcie tego poziomu zarobków w ten czy inny sposób przy użyciu tego czy innego systemu jest w ogóle możliwe? (Dzwonek) Dziękuję bardzo.
Mówca: Lucjan Marek Pietrzczyk
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pan minister wspomniał o zwiększaniu środków na działalność statutową jednostek naukowych. Moje pytanie jest związane z tą częścią pana wypowiedzi. Pytanie brzmi: Czy przewidywane jest zwiększenie środków na działalność statutową jednostek naukowych jeszcze w bieżącym roku? (Oklaski)
Mówca: Jerzy Żyżyński
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W programie rozwoju szkolnictwa wyższego i nauki przewidziano stopniowy wzrost wynagrodzeń. Chodzi o wzrost o mniej więcej 9% rocznie, docelowo 30% w ciągu 3 lat. To jest bardzo niezadawalający wzrost, to jest jasne, ale problem polega na tym, że ten wzrost przewidziano właściwie tylko dla już pracujących pracowników. Wobec tego mam pytanie: Jak ministerstwo widzi rozwój nauki i szkolnictwa wyższego, skoro nie widzimy tutaj miejsca dla młodych? Nie ma tutaj tego wzrostu, tej dodatkowej puli wynagrodzeń, jeżeli chodzi o zatrudnianie młodych pracowników. Jak mówi jeden z uczonych, nie będę przytaczał nazwiska, bo prowadzę korespondencję z innymi w tych sprawach, bezwzględnie musi być podniesione w istotnym stopniu wynagrodzenie młodszych pracowników nauki. Chodzi o to, co sądzą uczeni, to nie jest tylko moje zdanie. Żadne premie z grantów tego nie zastąpią. Co prawda w gestii szkolnictwa wyższego nie leży szkolnictwo w naukach medycznych, ale ponieważ akurat się tym trochę naukowo zajmuję, to pozwolę sobie zwrócić uwagę na to, że liczba specjalistów medycznych jest obecnie niższa o 22% w porównaniu z liczbą z połowy lat 90., a jeśli chodzi o dentystów o 30%. Jak uczelnie wyższe mają się rozwijać, skoro nie ma środków na rozwój, na zatrudnienie młodych pracowników nauki? Dziękuję bardzo.
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Nie będę puentował. Państwo Ministrowie! Wysoka Izbo! W związku z tym zapytam króciutko: Czy zdaniem pana ministra poziom działalności naukowej i badawczo-rozwojowej, którego wyznacznikiem jest kategoria naukowa ustalana przez ministra właściwego do spraw nauki, jest wystarczająco uwzględniany w zasadach podziału dotacji na działalność statutową? W jakim stopniu uzyskanie najwyższej kategorii naukowej miało wpływ na wysokość przyznanej jednostkom naukowym dotacji na utrzymanie potencjału badawczego? Dziękuję bardzo.
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Mam kilka pytań do pana ministra. Czy rząd monitoruje zatrudnianie osób uzyskujących stopień doktora nauk? Gdzie oni są zatrudniani? Na jakich warunkach? Za ile? Moje doświadczenia wskazują na to, że głównie po roku, dwóch latach poszukiwania pracy emigrują za granicę, gdzie bez trudu znajdują zatrudnienie. Czy tak jest? Chciałabym też zapytać, jaka jest ocena rządu, jeżeli chodzi o zastosowany w 2010 r. system zmniejszania środków na finansowanie zatrudnienia w instytucjach naukowych. System ten, o czym mówiliśmy na poprzedniej sesji Sejmu, doprowadził wiele instytutów, wybitnych instytutów do skrajnego ograniczenia działania i nieracjonalnych zwolnień. Co minister nauki zamierza w tej sprawie zrobić? Czy państwo dokonaliście oceny tego, co się stało w naprawdę bardzo poważnych instytutach, które wymieniałam? Chodzi m.in. o Instytut Ogrodnictwa w Skierniewicach czy Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego. Wreszcie chciałabym zapytać o coś, co wydaje mi się zupełnym novum, jeżeli chodzi o działanie tego rządu od 7 lat. Otóż jest to pierwszy rząd - pierwsza koalicja - który nie tylko podejmuje wielkie reformy bez diagnozy, bez przygotowania, lecz także nie monitoruje przebiegu reform. Wszystkie te reformy wprowadzają ogromne zmiany systemowe, a na przykład nie ma badań, które pokazałyby, że 1/3 osób pracujących to dzisiaj jest już coś, co w literaturze nazywa się prekariatem, czyli takim współczesnym proletariatem żyjącym z dnia na dzień, bez stałej pracy, bez zatrudnienia, bez możliwości (Dzwonek) rozwoju swoich umiejętności. Wreszcie nie monitoruje się całkowicie zmienionych systemów zabezpieczenia społecznego, mogłabym wymieniać takie systemy. Czy obecny rząd w ogóle nie potrzebuje wiedzy na ten temat, bo nie monitoruje, nie prowadzi, nie zamawia, nie korzysta z takich badań, dotyczących na przykład masowej emigracji za granicę? Nie ma na to pieniędzy. Jeśli występuje się o grant, to te badania są po prostu traktowane tak samo jak każde inne, tymczasem są pewne zadania rządu, powiem szerzej, zadania państwa, które wymagają systematycznych i dokładnych badań. Wtedy łatwiej, panie ministrze, także dotrzeć do społeczeństwa i wytłumaczyć, dlaczego podejmuje się takie, a nie inne decyzje. Dziękuję, pani marszałek. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Kulesza
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Instytuty badawcze odgrywają wielką rolę związaną z kształtowaniem procesów naukowych. Może to w przyszłości owocować dobrymi praktycznymi rozwiązaniami, na przykład w sektorze gospodarczym. Niestety, w bieżącym roku instytuty badawcze otrzymały średnio o ok. 20% niższą dotację bazową niż w 2013 r. Chciałbym zapytać, panie ministrze: Czym został spowodowany taki spadek? Czy przewiduje się wprowadzenie mechanizmu, który w przyszłości będzie zapobiegał tego typu sytuacjom lub pozwoli na określenie przewidywanej wysokości dotacji? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maria Nowak
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Ministrze! Ja także chcę zapytać o instytuty badawcze. Otóż ich finansowanie w roku 2014 jest dalece niewystarczające. Wiele instytutów jest w bardzo złej sytuacji finansowej. Złożyło się na to wiele czynników, ale główne z nich to zbyt niska dotacja statutowa oraz brak możliwości korzystania ze środków unijnych w ramach nowej perspektywy finansowej na lata 2014-2020. Zaskutkowało to zwolnieniami w wielu instytutach badawczych, a zwalniani są przede wszystkim młodzi naukowcy, jako ci, którzy pracują najkrócej. Okazało się także, że nowy system oceny jednostek naukowych, badawczych okazał się bardzo niekorzystny dla tych instytutów, ponieważ były one oceniane nie na podstawie tego, co jest ich domeną, czyli tzw. badań stosowanych, a według dorobku charakterystycznego dla jednostek głównie uczelnianych. Rezultatem stosowania tego systemu jest 40-procentowy spadek liczby instytutów badawczych kategorii A. W związku z tym pytanie pierwsze: Co ministerstwo zamierza zrobić w celu dostosowania oceny instytutów badawczych do ich specyfiki? I pytanie drugie: Co rząd zamierza zrobić w zakresie polityki wobec przedsiębiorców, by ich trwale zachęcić do zamawiania przydatnych dla nich badań naukowych, tak by stało się to jednym z głównych źródeł finansowania nauki w jednostkach badawczych? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Temat dzisiejszej informacji bieżącej wywołuje dość burzliwą dyskusję i różne, często skrajne, opinie i komentarze, głównie ze strony środowisk naukowych, czyli środowisk, które są żywotnie zainteresowane sposobem finansowania ich działalności i badań. Część z nich domaga się całkowitego lub częściowego finansowania z budżetu państwa, natomiast część postuluje wprowadzenie trybu grantów naukowych. Rolą ministerstwa będzie zapewne znalezienie złotego środka, który by pogodził te stanowiska, co pewnie nie będzie należeć do zbyt łatwych zadań. Mam trzy pytania, panie ministrze: Czy planowane zwiększenie środków na finansowanie nauki wpłynie na zwiększenie finansowania działalności statutowej? Czy resort wyrówna dysproporcje, jeśli chodzi o wysokość dotacji, między jednostkami posiadającymi tę samą kategorię, należącymi do tego samego rodzaju i prowadzącymi badania naukowe w tej samej dziedzinie, w tym samym obszarze? I pytanie trzecie: Czy ministerstwo nadal będzie dążyło do tego, by jednostki naukowe w większym stopniu pozyskiwały środki na badania naukowe w drodze otwartych konkursów, ogłaszanych choćby przez agencje grantów, takie jak Narodowe Centrum Nauki czy Narodowe Centrum Badań i Rozwoju? Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Piotr Król
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zgodnie z dyrektywą 2005/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zharmonizowanych usług informacji rzecznej na śródlądowych drogach wodnych we Wspólnocie istnieje konieczność tworzenia centrów informacji. Chciałbym powiedzieć, że w Bydgoszczy, a właściwie szerzej, na ziemi kujawsko-pomorskiej, w Katedrze Rewitalizacji Dróg Wodnych na Wydziale Kultury Fizycznej, Zdrowia i Turystyki Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego pod kierownictwem prof. dr hab. Zygmunta Babińskiego, powstała koncepcja utworzenia centrum rewitalizacji dróg wodnych. W projekt zaangażowani są naukowcy nie tylko z Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, lecz także z Uniwersytetu Technologiczno-Przyrodniczego w Bydgoszczy, Wyższej Szkoły Zarządzania Środowiskiem w Tucholi, Zakładu Zasobów Środowiska i Geozagrożeń Polskiej Akademii Nauk w Toruniu. Jednym słowem, w działalność centrum rewitalizacji dróg wodnych zaangażowało się dość mocne środowisko naukowe. W związku z tym chciałbym zapytać, czy państwo w budżecie na 2015 r., w dziale: Nauka, przewidujecie wsparcie tego centrum, ponieważ ono w sposób ewidentny wpisuje się w to rozporządzenie unijne. Tym bardziej w kontekście ostatniego raportu Najwyższej Izby Kontroli na temat żeglugi śródlądowej, który był niezwykle krytyczny, to jest kolejny argument przemawiający za tym, żeby powstało tego typu centrum. W związku z tym bardzo proszę o odpowiedź na pytanie, czy przewidujecie państwo w budżecie na 2015 r. wsparcie tegoż centrum. Jeśli tak, to w jakiej wysokości i w jakim dziale można znaleźć te środki? Bardzo bym również prosił o odpowiedź na piśmie. Dziękuję serdecznie.
Mówca: Józef Lassota
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wszyscy zgadzamy się tu z takim oczywistym stwierdzeniem, że innowacyjność ma kluczową rolę dla rozwoju państwa. Nauka właściwie jest tym segmentem, tym elementem, który kształtuje innowacyjność, tworzy tę innowacyjność. Pan minister słusznie powiedział w swoim wystąpieniu, że potrzebujemy ludzi. Bo być może nie wystarczy, tak jak w Rijadzie, sprowadzić najlepszych specjalistów z poszczególnych dziedzin. Tych ludzi na pewno trzeba mieć u siebie. Zresztą kształtowanie się naukowców niewątpliwie ma znaczenie, jeśli wyrastają z własnego gruntu, ale ważna jest jakość ludzi, których potrzebujemy. Dosyć często powtarzana opinia środowiska naukowego jest taka, że obecny algorytm podziału pieniędzy z budżetu państwa dla uczelni publicznych ma charakter antyjakościowy i antyrozwojowy. Argumentem jest to, że MEN preferuje dużą liczbę studentów kosztem jakości dydaktyki i badań naukowych. Niewątpliwie jeśli popatrzymy na sposób rozdziału, na algorytm rozdziału, to zobaczymy, że w jakimś stopniu tak jest, gdyż faktycznie statystyka, której elementem na przykład jest liczba studentów, jest klarowna w przypadku oceny, natomiast pytanie, czy jest rzeczywiście wystarczająco dobra dla rozwoju nauki. Moje pytanie zmierza do tego: Czy kryteria, które w tej chwili ministerstwo planuje wprowadzić, rzeczywiście będą pozwalały na ocenę - jak pan minister nazwał - tej kategorii naukowej? Ocena, przyznanie kategorii naukowej nie może opierać się na statystyce (Dzwonek), to musi się opierać na pewnych elementach, które na pewno bardzo trudno jest jednoznacznie określić, ale niewątpliwie da się to zrobić. Druga sprawa. Mam konkretne pytanie dotyczące Narodowego Centrum Nauki, a właściwie siedziby Narodowego Centrum Nauki w Krakowie. Otóż Narodowe Centrum Nauki jako agencja nie dysponuje własnym lokalem, wynajmuje go za ogromne pieniądze, bo potrzebuje przestrzeni. Były propozycje, aby zakupić odpowiedni budynek. Czy w tej sprawie zamierza się coś zrobić, czy też w dalszym ciągu to będzie na zasadzie, że będziemy płacić za wynajem zamiast dysponować własnymi pomieszczeniami? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Michał Wojtkiewicz
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Sam pan podkreślał, że jesteśmy na szarym końcu, jeżeli chodzi o innowacyjność. W Polsce, załóżmy, jest jeden wynalazek, w Izraelu - 100 wynalazków. Stosunek 1:100 - mniej więcej tak to wygląda. Jak wszyscy wiemy, oczywiście brakuje pieniędzy. Ale mamy już dosyć dobre wynalazki, mamy osiągnięcia, na przykład grafen. W tej sprawie chciałbym skierować do pana ministra dwa słowa. Wiele pisano na ten temat, było wielkie halo. Co dalej? Jaka jest możliwość dalszego rozwoju, zastosowania tego wynalazku? Oczywiście w tym przoduje Instytut Technologii Materiałów Elektronicznych. Wymienię m.in. pana doktora Strupińskiego. Jest też wielu innych ludzi w innych jednostkach naukowych, wszyscy jednak narzekają, że rzeczywiście brakuje pieniędzy na dalszą działalność, tak aby można było to zastosować. Rzeczywiście dzisiaj można powiedzieć, że trwa wojna między Polską a Rosją o zastosowanie tego, bo są ludzie, Rosjanie, którzy pracują na uniwersytecie w Manchesterze i którzy mówią, że jeżeli nie będzie tutaj pieniędzy, to taka jest siła naporu, że wywieje po prostu z Polski ludzi za granicę, by tam pracowali na rzecz innych państw. Czy są pieniądze? Myślę, że te pieniądze mogłyby się znaleźć. Chociażby 130 mld, które są przeznaczone na obronę narodową. W tym wypadku też mogą być badania, a grafen miałby również bardzo duże zastosowanie właśnie w tej dziedzinie. Panie ministrze, bardzo nisko są wynagradzani wszyscy pracownicy instytutów badawczych. Pytanie, kiedy to się zmieni. Czy są perspektywy, w szczególności (Dzwonek) jeżeli chodzi o grafen? Czy w ogóle są przewidziane naprawdę znaczne środki na to, by można było ten wynalazek jak najszybciej wdrożyć do zastosowania? Dziękuję bardzo.
Mówca: Arkadiusz Litwiński
Data: 2014-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam, panie ministrze, pytanie, na początku w zasadzie powtórzę po części wątpliwości moich przedmówców. Zakładam, że intencja wyrażona przez pana ministra co do skutku nowelizacji ustawy i potem rozporządzeń wykonawczych, plus zwiększenie dotacji czy środków przeznaczonych na badania spowodują po stronie przedsiębiorców większe zainteresowanie współpracą w tym zakresie. Ale idąc w kierunku nowych rozwiązań, czy nie można by jednak nieco skorygować dotychczasowych działań? Na gruncie swoich lokalnych, zachodniopomorskich doświadczeń muszę powiedzieć, że jestem zdziwiony tym, że uczelnie morskie, które współpracują z gospodarką, nie mówię o terminalu LNG i jego państwowej roli, czy też z innymi ośrodkami, z innymi przedsiębiorcami w zakresie żeglugi, mają takie doświadczenia - kiedy składają aplikacje tego właśnie dotyczące, kiedy chcą tworzyć bałtyckie centrum, które będzie zajmowało się bezpieczeństwem morskim, ale też innymi zadaniami, które służą naszej gospodarce, to napotykają problemy w umieszczeniu na mapie drogowej infrastruktury badawczej. Oczywiście potem to się przekłada na brak jakichkolwiek możliwości finansowania na poziomie regionalnym czy ze środków na badania i rozwój. Podobnie, taki sam przykład, północne centrum biogospodarki - znowu poprzedzone istniejącą w tej chwili strukturą: Centrum Bioimmobilizacji i Innowacyjnych Materiałów Opakowaniowych, działalność tej jednostki właściwie w zupełności finansowana przez przedsiębiorców, pełne przełożenie efektów prac na wdrożenia. Panie ministrze, apeluję o to, ażeby również na gruncie obecnych rozwiązań prawnych, ustawowych pochylić się nad tymi dwoma przypadkami. Mówię o nich jako o pewnych symptomach (Dzwonek), z prośbą o to, ażeby poświęcić temu uwagę, bo konstytucyjna zasada zrównoważonego rozwoju to nie jest dzielenie wszystkim po trochu, ale odpowiedzialność za państwo nakazuje jednak myśleć o tym, że Polska to nie tylko linia Wisły. Dziękuję bardzo. (Oklaski)