Mówca: Bartosz Kownacki
Data: 2012-10-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie niniejszego projektu i na samym wstępie, aby nie było żadnych wątpliwości, powiem, że Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość opowiada się za odrzuceniem wniosku komisji. Będziemy głosowali przeciwko temu wnioskowi i od razu powiem, też żeby nie było żadnych wątpliwości, że w naszym klubie parlamentarnym nie będzie panowała dyscyplina w tym zakresie. Nie ma u nas króla sumień. (Gwar na sali, dzwonek) Przechodząc do meritum, szanowni państwo, powiem, że ten projekt ustawy, o którym dzisiaj dyskutujemy, jak już powiedziałem w trakcie pierwszej debaty, która tutaj się odbyła, dotyczy złożonego wcześniej, w poprzedniej kadencji Sejmu, projektu ustawy przewidującego całkowity zakaz aborcji. Zarówno to, jak i fakt, że wówczas głosowano nad nim bezpośrednio przed zbliżającą się kampanią wyborczą, zdecydowało o jego odrzuceniu. Ale już wówczas wielu z państwa podkreślało, że przypadek aborcji eugenicznej jest wart rozważenia i że będziecie opowiadali się za tego rodzaju rozwiązaniem. Dlatego w nowej kadencji Sejmu złożono nowy projekt dotyczący tylko tego jednego przypadku, na trzy lata przed zbliżającymi się wyborami, tak ażeby móc spokojnie, merytorycznie, bez emocji rozmawiać na temat tego projektu. I tak postąpiła Wysoka Izba, kierując go do prac w komisjach. Co się nagle stało, że zdecydowaliście się tak przyspieszyć? Dwa tygodnie temu zdecydowaliście o pracy w komisjach. W trakcie prac tych komisji zgłoszony został wniosek o skierowanie projektu do pracy w podkomisjach, gdyż wielu zgłaszało uwagi, że wymaga on pewnego dopracowania. Co takiego się stało, że wczoraj w trakcie prac komisji nie wszyscy posłowie, członkowie tej komisji, chociażby pan poseł Rojek, mogli zabrać głos? Co takiego się stało, że nie mógł nagle zabrać głosu przedstawiciel organizacji społecznej, co jest dobrym zwyczajem parlamentarnym? Jeszcze dzisiaj rano ten punkt porządku dziennego nie był przewidziany. Co takiego nagłego się stało, że zaczęliście decydować o tym projekcie? Otóż argument był taki: ten projekt jest projektem politycznym, trzeba go jak najszybciej zakończyć. Ten demagogiczny argument miał uśpić sumienia niektórych z was i być uzasadnieniem, dlaczego głosujecie tak, a nie inaczej. Szanowni państwo, zaskoczę was: tak, ten projekt jest projektem politycznym, bo wszystko, co na tej sali się dzieje, jest polityczne. Nie ma takiego przypadku jak apolityczny poseł. I jeżeli komuś to nie pasuje, to bardzo proszę jeszcze przed tym głosowaniem złożyć swoją legitymację, bo my tutaj spieramy się, prawica z lewicą, konserwatyści z liberałami, ludzie o różnych poglądach społecznych... (Głos z sali: Z centrum.) ...i wierzę, że wszystkim nam zależy na dobru wspólnym. To jest właśnie polityka. Ale ten projekt miał jeszcze jedną szczególną cechę, panie marszałku, on był złożony ponad podziałami politycznymi. To znaczy, że w każdej partii były osoby, które uważają, że dzisiejsza ustawa aborcyjna jest dobra, i takie, które uważają, że powinna ona ulec zmianie, w tę lub w inną stronę. I taki charakter miał ten wniosek, projektu ponad podziałami politycznymi. Dobrze państwo wiecie, chociażby świadczy o tym pierwsze głosowanie, że był takim projektem. Niestety liderzy jednego z ugrupowań uznali, że ze względu na, nie wiem, utratę zaufania części opinii publicznej, utratę życzliwości mediów, być może własnej, indywidualnej, pozycji politycznej zdecydowali się ten projekt wepchnąć w wojnę, kolejną wojnę polsko-polską, nadając temu projektowi charakter sumienia, wojny politycznej. W przypadku tego projektu, szanowni państwo, nie ma, nie powinno być żadnego lidera, który decyduje o waszych sumieniach. Natomiast był lider, który mówił o wielkim błędzie, który trzeba naprawić, o krytycznym głosowaniu, o wojnie aborcyjnej. A to jest projekt sumienia. O czym bowiem dzisiaj mówimy? Mówimy o prawie do życia. Nikt z nas, szanowni państwo, nie ma prawa decydować o życiu innych bez względu na to, czy to jest embrion, płód... (Poseł Andrzej Rozenek: Amen.) ...noworodek, dziecko, osoba dorosła czy osoba starsza. Nikt z nas nie ma prawa decydować o życiu innych ludzi. Ciemnogrodem jest twierdzenie (Poruszenie na sali), jak niektórzy z was mówią, że jest to prywatna, wyłączna sprawa kobiety. W XXI w. w związku z rozwojem medycyny ciemnogrodem jest zgoda na to, ażeby zabić dziecko w 30. tygodniu ciąży, podczas gdy to samo dziecko, noworodek, gdy urodzi się w 22. tygodniu ciąży, korzysta z pełni praw. Czym jest bowiem aborcja eugeniczna, jeśli nie zgodą na zabójstwo z powodów zdrowotnych, z powodu stwierdzenia prawdopodobieństwa - podkreślam jeszcze raz: prawdopodobieństwa - choroby. Wielokrotnie zdarza się tak (Dzwonek), że te chore dzieci okazują się później zdrowymi. 90% przypadków aborcji eugenicznej stanowią dzieci zabite z powodu wykrycia prawdopodobieństwa zespołu Downa. Już kończę, panie marszałku. Szanowni państwo, na koniec chciałbym zacytować słowa wybitnego Polaka, papieża Jana Pawła II (Oklaski), który powiedział do parlamentarzystów: Walczcie, aby każdemu człowiekowi przyznano prawo do urodzenia się. Natomiast w encyklice ˝Evangelium vitae˝ napisał, a to jest szczególnie istotne dla wielu z państwa tutaj z centrum: Decyzje, które trzeba wówczas podjąć - mówił o aborcji - są nieraz bolesne i mogą wymagać rezygnacji z osiągniętej pozycji zawodowej. Szanowni państwo, dziś z jednej strony macie słowa Jana Pawła II... (Poseł Robert Biedroń: Tu jest Sejm, nie kościół.) ...z drugiej - ukryte dyrektywy partyjne. Szanowni państwo, decydujcie według własnego sumienia i nikt wówczas nie będzie miał prawa was oceniać. Dziękuję bardzo. (Oklaski)