Mówca: Józef Lassota
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przyjęło się w Polsce, że w kwietniu, miesiącu pamięci narodowej, przywołuje się pamięć o zbrodniach, szczególnie z okresu II wojny światowej, których byliśmy ofiarami zarówno ze strony hitlerowskiej, jak i sowieckiej. W moim dzisiejszym oświadczeniu pragnę przypomnieć więźniarki obozu koncentracyjnego Ravensbrück. Był to największy i jedyny obóz dla kobiet na terenie III Rzeszy. Istniał ponad 6 lat, w latach 1939-1945. Przez bramę obozu przeszło 132 tys. kobiet ponad 27 narodowości. 92 tys. kobiet zginęło w obozie. Największą grupę więźniarek, bo 40-tysięczną, stanowiły Polki. Z obozu wyszło tylko 8 tys. Polek. Były one przede wszystkim więźniarkami politycznymi, na których ciążył wyrok śmierci za działalność przeciw okupantowi. Większość z nich to były młode dziewczyny w wieku kilkunastu, dwudziestu kilku lat. Warunki panujące w obozie były mordercze. Każdego dnia kobiety zmuszane były do niewolniczej fizycznej pracy ponad siły. Przy jednoczesnych powszechnie panującym głodzie i chorobach dziennie umierało ok. 70 kobiet. Po pewnym czasie zaczęto wykonywać wyroki śmierci. Pierwsze zbiorowe egzekucje na Polkach przypadają na kwiecień 1942 r. Często wywożono kobiety na miejsce egzekucji pod pretekstem zwolnienia lub przesiedlenia. Do obozu wracały tylko zakrwawione sukienki. W Ravensbrück przeprowadzono zbrodnicze eksperymenty medyczne na 74 młodych, zupełnie zdrowych Polkach, uczestniczkach ruchu oporu. Były to operacje na kościach i mięśniach nóg. Rozcinano mięśnie, łupano kości, zakażano rany i obserwowano rozwój bakterii. Operowane młode kobiety pozostawione były bez minimalnej, niezbędnej opieki medycznej. Mimo ekstremalnych warunków w obozie w Ravensbrück istniało potajemnie organizowane życie kulturalne i oświatowe. W obozie znalazły się znane artystki, jak malarka Maja Berezowska. Formę duchowej walki z okrucieństwem stanowiło pielęgnowanie życia religijnego. Pod koniec wojny hitlerowcy starali się zatrzeć ślady swoich zbrodni. Pozbywano się kalek i chorych, wysyłano kobiety do komór gazowych. Wszystkie kobiety poddane zbrodniczym eksperymentom medycznym miały być stracone, jednak niektórym udało się przetrwać. Jedną z nich jest żyjąca profesor Wanda Półtawska, która opisała życie obozowe w książce pt. ˝I boję się snów˝. Te tragiczne historie są coraz częściej zapominane, dlatego z ogromnym uznaniem i podziękowaniem przyjęty został koncert ˝Siła miłości˝, zorganizowany w Krakowie dnia 21 kwietnia przez Stowarzyszenie Prawy Brzeg, poświęcony więźniarkom obozu w Ravensbrück. Motorem przedsięwzięcia i głównym organizatorem był krakowski aktor Andrzej Róg. Wykonawcami podczas koncertu byli: Beata Rybotycka, Beata Malczewska, Przemysław Branny, Paulina Kapłon, Kamila Klimczak, Roman Klimowicz, Paweł Kumięga oraz muzycy: Marta Mołodyńska, Honorata Górnisiewicz, a także Małopolska Orkiestra Festiwalowa i młoda orkiestra symfoniczna. Dużą część publiczności stanowili harcerze. Wszyscy byli wzruszeni, a szczególnie cztery uczestniczące w koncercie więźniarki obozu, w tym profesor Wanda Półtawska, która wspominała ten straszny okres. Pragnę tu w Sejmie, z trybuny sejmowej, jeszcze raz podziękować Andrzejowi Rogowi i jego zespołowi za uczczenie pamięci ofiar i przekazanie młodemu pokoleniu żywego obrazu naszej tragicznej przeszłości, z przesłaniem: Jeśli echo ich głosów umilknie, zginiemy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)