PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Czesław Czechyra
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska przedstawić stanowisko odnośnie do poprawek Senatu, zawartych w druku nr 1364, do ustawy o zmianie ustawy o izbach lekarskich oraz niektórych innych ustaw, uchwalonej przez Sejm zgodnie ze sprawozdaniem przedstawionym przez Komisję Zdrowia, druk nr 1207. Przyjęta przez Sejm ustawa pozostawia tryb kasacji jako tryb odwoławczy do sądów powszechnych w sprawach dyscyplinarnych. Przedstawiciele wszystkich zawodów, których ustawa ta dotyczy, byli zgodni co do tego, że takie rozwiązanie jest najlepsze. Wysoki Senat natomiast w proponowanych 5 poprawkach w istocie powraca do koncepcji wnoszenia apelacji do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania sądu okręgowego, wydziału karnego, jako trybu odwoławczego od decyzji sądów orzekających w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej. Takie rozwiązanie nie uzyskało żadnego poparcia ze strony osób, organizacji oraz instytucji biorących udział w procesie legislacyjnym, poza senatorem reprezentującym wnioskodawców. Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska będzie głosował za odrzuceniem wszystkich poprawek zgłoszonych przez Senat do ustawy. Dziękuję bardzo. (Poseł Leszek Aleksandrzak: Bez owacji.)
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Miesiąc temu wszystkie kluby wykazały wyjątkową zgodność i przyjęły, ustaliły, że od prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego kończącego postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy stronom, ministrowi właściwemu do spraw zdrowia i prezesowi Naczelnej Rady Lekarskiej będzie przysługiwać kasacja do Sądu Najwyższego w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia. Ustalono także, że kasacja może być wniesiona z powodu uchybień wymienionych w art. 439 § 1 Kodeksu postępowania karnego lub innego rażącego naruszenia prawa, jak również z powodu niewspółmierności kary oraz że niedopuszczalne jest uwzględnienie kasacji na niekorzyść obwinionego wniesionej po upływie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia. Ustalono również, że dokonanie takiego zaskarżenia będzie możliwe w każdym trybie i przez określonych przedstawicieli, a więc nie tylko przez osobę, która podlegała wyrokowi takiego sądu, ale też przez odpowiednich przedstawicieli korporacji, a także Ministerstwa Zdrowia czy Narodowego Funduszu Zdrowia, jeśli miało to miejsce. Jednakże uchwała Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o izbach lekarskich oraz niektórych innych ustaw, zawarta w druku sejmowym nr 1364, przywróciła propozycję apelacji do Sądu Najwyższego, a nie kasacji. Wobec tego Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował tak jak pozostałe kluby, a więc będzie za odrzuceniem wszystkich pięciu poprawek Senatu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ta ustawa była dobrze opracowana. Duch tej ustawy i litera tej ustawy były spójne. Chodziło o to, aby strony sporu w przypadku działania sądów korporacyjnych miały prawo do odwołania się od wyroku poprzez kasację do odpowiedniego sądu, w tym wypadku akurat karnego, tylko po to, aby osoba bezstronna, czyli sędzia sądu powszechnego, mogła ocenić daną sprawę w sytuacji, kiedy będą wątpliwości, względnie zostaną źle zinterpretowane dowody. Poprawki, które zgłosił Senat, nawet jeżeli założymy, że miał dobre intencje, niestety nie znajdują logicznego uzasadnienia w postępowaniu czy w procedowaniu procesów karnych, dlatego że gdy zakończono postępowanie przed sądem korporacyjnym, właściwie można tylko wnieść kasację od prawomocnego w pewnym sensie wyroku, jeżeli umożliwiamy dalszą ścieżkę odwołania. Dlatego Ruch Palikota zgodnie ze stanowiskiem Komisji Zdrowia będzie głosował za odrzuceniem poprawek. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Gos
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt zaprezentować stanowisko mojego klubu, Polskiego Stronnictwa Ludowego, wobec uchwały Senatu RP z dnia 16 maja 2013 r. w sprawie ustawy o zmianie ustawy o izbach lekarskich oraz niektórych innych ustaw. Senat zaproponował przyjęcie pięciu poprawek do ustawy uchwalonej przez Sejm 19 kwietnia br. o wymienionym przed chwilą tytule. Wszystkie poprawki zmierzają do pierwotnej wersji projektu złożonego przez Senat i należy rozpatrywać je łącznie. Uchwalone przez Sejm przepisy ustawy o zmianie ustawy o izbach lekarskich oraz niektórych innych ustaw miały zapewnić stronom biorącym udział w postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności zawodowej i zakończonym orzeczeniem organu dyscyplinarnego drugiej instancji pełne możliwości odwoławcze do sądu. Z tym że zaproponowaną w projekcie Senatu apelację wnoszoną do sądu okręgowego, rozpatrywaną w trybie procedury karnej, Sejm na wniosek Komisji Zdrowia zastąpił kasacją wnoszoną do sądu naczelnego. Senat przekonuje, że pominięcie apelacji, a w zasadzie zastąpienie jej innym środkiem odwoławczym, jakim jest kasacja, jest niekorzystne z punktu widzenia stron postępowania. Zdaniem Senatu apelacja, jako zwyczajny środek zaskarżenia, przysługująca każdej ze stron jest bezpłatna i nie wymaga korzystania z pomocy adwokata, natomiast kasacja ogranicza się tylko do sytuacji wymienionej w art. 439 K.p.k., a więc uchybień formalnych organu dyscyplinarnego, a także rażącego naruszenia prawa. Poza tym w 2002 r. ustawodawca w ustawie o Sądzie Najwyższym zdecydował, że odwołania od orzeczeń organów dyscyplinarnych będą rozstrzygane przez sądy powszechne, a nie przez Sąd Najwyższy. W zaproponowanych poprawkach senackich ponadto zamieszczone są przepisy, na podstawie których osobom wykonującym zawód lekarza, lekarza weterynarii, farmaceuty, diagnosty laboratoryjnego, pielęgniarki i położnej - w sprawach prowadzonych przez sąd zawodowy, a więc w przypadkach złagodzenia kary lub uniewinnienia przez sąd okręgowy - przysługuje odszkodowanie za poniesioną szkodę oraz zadośćuczynienie za dokonaną krzywdę od samorządu zawodowego wynikłe z wykonania względem nich w całości lub w części kary, której nie powinny były ponieść. A więc to są argumenty senackie. Nie będę już powtarzał argumentów przytaczanych tutaj przez przedstawicieli poszczególnych klubów. My rzeczywiście analizowaliśmy w podkomisji (Dzwonek) argumenty senackie, jakie padały, i nasze i biorąc pod uwagę stanowiska poszczególnych korporacji oraz pewien wprowadzony już ład, jeżeli chodzi o lekarzy, pielęgniarki i położne, będziemy głosować zgodnie ze stanowiskiem przyjętym przez Komisję Zdrowia. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Ziobro
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przypadł mi w udziale zaszczyt zaprezentowania stanowiska klubu Solidarna Polska wobec poprawek Senatu do ustawy o zmianie ustawy o izbach lekarskich oraz niektórych innych ustaw, druk nr 1364. Senat podtrzymuje w obecnych poprawkach swoje stanowisko wyrażone w druku sejmowym nr 520. Poprawki wniesione wówczas przez Izbę wyższą wynikały z faktu orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z konstytucją ustawy z 2009 r. o izbach lekarskich. Stwierdził, że obecnie od każdego prawomocnego orzeczenia sądu lekarskiego kończącego postępowanie w sprawie odpowiedzialności zawodowej lekarzy przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego. Zdaniem Senatu nie oznacza to akceptacji dla modelu kasacyjnego, jak założyliśmy my, posłowie, w ustawie z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o izbach lekarskich oraz niektórych innych ustaw, ponieważ, jak zauważa to Izba wyższa parlamentu, Trybunał Konstytucyjny nie odniósł się do akceptacji modelu kasacyjnego, gdyż kasacja nie była przedmiotem sporu przed trybunałem. Sejm w ustawie cytowanej wcześniej, przyjętej dnia 19 kwietnia 2013 r., przyjął zamiast proponowanej przez Senat apelacji kasację. Zdaniem Senatu przyjęcie przez Sejm drogi odwoławczej od kończącego postępowanie orzeczenia sądu lekarskiego w sprawie odpowiedzialności zawodowej lekarzy poprzez wnoszenie kasacji do Sądu Najwyższego ogranicza prawo dostępu do sądu w rozumieniu konstytucyjnym, co gwarantuje zapis art. 45 ust. 1 konstytucji. Przyjęcie przez Sejm kasacji jako drogi odwoławczej zdaniem Senatu ogranicza prawo konstytucyjne. Apelacja jest zwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym bez ograniczeń każdej ze stron, bez konieczności korzystania z pomocy prawnej adwokata, czyli jest też bezkosztowa, co nie jest bez znaczenia, szczególnie dla poszkodowanych pacjentów będących stronami postępowania. Wprowadzona przez Sejm droga odwoławcza w formie kasacji przysługuje tylko w przypadku wystąpienia uchybień wyszczególnionych w art. 439 Kodeksu postępowania karnego, czyli uchybień formalnych lub z powodu rażącego naruszenia prawa. Przy tym zapisie ustawowym pokrzywdzony przez organ dyscyplinarny lekarz, pozbawiony np. prawa do wykonywania zawodu, będzie mógł się domagać kasacji tylko co do obniżenia kary, a nie np. uniewinnienia. Senat w poprawkach wnoszonych do ustawy o zmianie ustawy o izbach lekarskich oraz niektórych innych ustaw wnosi o ujednolicenie ustaw regulujących zawody medyczne w kierunku przyjęcia apelacji jako drogi odwoławczej wnoszonej do sądu okręgowego, rozpatrywanej zgodnie z procedurą karną. Poprawki wniesione przez Senat uważamy za logiczne, niemniej jednak, biorąc pod uwagę wyrażone tu stanowisko klubu, klub Solidarna Polska wstrzyma się od głosu podczas głosowania nad przyjęciem tych poprawek. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Maciej Orzechowski
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym jeszcze raz serdecznie podziękować tym wszystkim posłom, którzy pracowali w podkomisji, a później w komisji, za to, że prawie jednogłośnie ten projekt został przyjęty, tak jak poprzednio prowadzona ustawa. Mam nadzieję, że to będzie wzór dla kolejnych osób prowadzących ustawy zdrowotne, żeby w takiej zgodzie przyjmowały te rozwiązania systemowe. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jacek Czerniak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Senat RP po rozpatrzeniu uchwalonej przez Sejm RP na posiedzeniu w dniu 19 kwietnia 2013 r. ustawy o zmianie ustawy o izbach lekarskich oraz niektórych innych ustaw wprowadził do jej tekstu pięć poprawek, w których podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w projekcie ustawy zawartym w druku nr 520, który to projekt wniósł do Sejmu w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego o sygn. P28/09. Klub Poselski SLD popiera stanowisko Komisji Zdrowia w tej sprawie i jest za odrzuceniem wszystkich poprawek Senatu.
Mówca: Sprawozdawca Józef Lassota
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Komisji Spraw Wewnętrznych wobec uchwały Senatu w sprawie uchwalonej przez Sejm ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej. Przypomnę tylko, że ustawa określa uprawnionych do używania lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego, a także użycia lub wykorzystania broni palnej oraz określa rodzaje środków przymusu bezpośredniego. Uprawnienie do użycia lub wykorzystania broni palnej zostało bardzo ograniczone ze względu na skutki dla życia i zdrowia ludzkiego. Ponadto ujednolicono przepisy w taki sposób, aby służby miały możliwość użycia lub wykorzystania broni palnej w porównywanych sytuacjach. Uregulowane zostało w sposób jednolity postępowanie przed użyciem broni palnej. Ustawa w sposób uporządkowany i jednolity przydziela poszczególnym uprawnionym, w zależności od rodzaju służb czy charakteru pracy, uprawnienia do stosowania środków przymusu bezpośredniego, ograniczając je do niezbędnego minimum. Ustawa określa też jednolity sposób dokumentowania użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego, a także użycia lub wykorzystania broni palnej. Senat po rozpatrzeniu uchwalonej przez Sejm na posiedzeniu 19 kwietnia br. ustawy uchwalił wprowadzenie do jej tekstu 24 poprawek. Komisja Spraw Wewnętrznych proponuje Wysokiej Izbie przyjęcie 21 poprawek, natomiast odrzucenie 3 poprawek. Odrzucenie dotyczy poprawek 5. i 6. jako zbędnego uzupełnienia, gdyż dalsze przepisy omawianej ustawy ujednoznaczniają, kiedy i jakich używa się środków. Proponujemy również odrzucenie poprawki 18., która dotyczy ustawy o lasach. W ustawie o lasach jest mowa tylko o broni palnej gazowej oraz o miotaczach gazowych. W obecnej ustawie broń gazowa już w ogóle nie występuje, a poza tym nie występują inne środki, które są w tej ustawie wymienione, więc komisja proponuje odrzucenie tych trzech poprawek. Natomiast pozostałe poprawki, które Komisja Spraw Wewnętrznych proponuje przyjąć, mają różny charakter, począwszy od stylistycznych czy redakcyjnych, po zmiany zapisu; merytorycznie jest ta sama treść, ale zapis jest lepszy, np. poprawka 3. - w uchwalonej ustawie jest: forma negacji używania środków przymusu, przeredagowano to na: przyzwolenie; przyzwolenie to oczywiście lepszy zapis niż negacja. Poza tym w takich poprawkach, jak poprawki 13. czy 16., jest mowa o tym, że w przypadku nieletnich, którzy są w policyjnej izbie dziecka, również poprawka 8., czy w ośrodkach przeznaczonych dla młodocianych, w przypadku policyjnej izby dziecka kierownik takiej izby jest zobowiązany do zawiadamiania sędziego rodzinnego, a w innych przypadkach - do powiadamiania sądu rodzinnego. Są poprawki ważne ze względu na funkcjonowanie ustawy, to jest poprawka 23., gdzie jest zapisany okres przejściowy, a także poprawka 24., w której jest mowa o obowiązku sprawozdawania Sejmowi i Senatowi oceny funkcjonowania tej ustawy po upływie 12 miesięcy. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Tak jak powiedziałem, pozostałe poprawki, oprócz poprawek 5., 6. i 18., Komisja Spraw Wewnętrznych proponuje przyjąć. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Janusz Dzięcioł
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu w sprawie ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej. W dniu 16 maja 2013 r. ustawą o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej zajął się Senat i wprowadził do uchwalonej przez Sejm ustawy 24 poprawki, które zdaniem Senatu miały uściślić terminologię, usunąć zbędne wyrażenia oraz wprowadzić zmiany redakcyjne. Kiedy ustawa wróciła do Sejmu, 21 maja 2013 r. Komisja Spraw Wewnętrznych na swym posiedzeniu rozpatrzyła poprawki Senatu. Postanowiła przyjąć 21 poprawek, a 3 odrzucić - 5., 6., 18. Komisja zaleca także głosować łącznie nad poprawkami 5. i 6., następnie nad 1., 11., 14., 15. oraz 9., 10., 12., 17. Szanowny Panie Marszałku! Klub Platforma Obywatelska podziela stanowisko Komisji Spraw Wewnętrznych w sprawie ustawy i nad wniesionymi do niej poprawkami będzie głosował zgodnie z zaleceniami Komisji Spraw Wewnętrznych. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Kaczmarek
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Rzeczywiście, tak jak przedstawił to pan poseł sprawozdawca, poprawki Senatu w większości mają charakter językowy i redakcyjny. Natomiast w imieniu klubu chciałbym odnieść się do poprawek, które będą poddane głosowaniu łącznie, czyli do poprawki 9., 10., 12. i 17. Zapisy stosownych artykułów traktują o narzędziach niebezpiecznych i broni palnej, a także jest takie sformułowanie: lub innego podobnie niebezpiecznego narzędzia. W tej sytuacji odrzucimy te poprawki Senatu ze względu na fakt, że sformułowanie: podobnie niebezpiecznego narzędzia jest tożsame ze sformułowaniem z Kodeksu karnego. Natomiast poprawka 24., która na ministra spraw wewnętrznych nakłada obowiązek wydania opinii na temat funkcjonowania tej ustawy po 12 miesiącach, po upływie roku, rzeczywiście jest bardzo dobrą poprawką ze względu na duże rozbieżności i burzliwą dyskusję związaną z używaniem przez pododdziały zwarte broni palnej. Myślę, że to będzie dobry okres, kiedy tak naprawdę będziemy mogli dowiedzieć się, czy przepisy wewnętrzne w Policji oraz w innych służbach mundurowych, które wykorzystują pododdziały zwarte w swoich działaniach, czy te regulacje rzeczywiście są skuteczne. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Ozga
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Senat w uchwale z dnia 16 maja 2013 r. wniósł, zaproponował wprowadzenie do przedmiotowej ustawy 24 poprawek. Komisja Spraw Wewnętrznych przyjęła 21. Poprawka 1. nadaje definiowanemu wyrażeniu taką formę, w jakiej jest ono zastosowane w kilkunastu innych przepisach ustawy. Zasadne jest przyjęcie poprawki 2. precyzującej definicję wykorzystania broni palnej i wskazującej na rodzaj użytej amunicji, co tym samym rozstrzyga wątpliwości dotyczące wyboru zasad zachowania się uprawnionego funkcjonariusza w trakcie wykorzystywania broni. Ten uszczegółowiający zapis ma bardzo duże znaczenie, zwłaszcza w trakcie kolejnych postępowań wyjaśniających. W 3. poprawce uregulowano stosowanie środków przymusu bezpośredniego wobec kobiet w ciąży, osób nieletnich poniżej 13. roku życia i niepełnosprawnych. Należy w pełni przychylić się do propozycji Senatu w odniesieniu do poprawki 13. zmieniającej art. 57 pkt 12 i art. 95a § 1 i 2 w odniesieniu do osoby nieletniego umieszczonego w zakładzie poprawczym lub schronisku, gdy samo użycie siły fizycznej jest niewystarczające. Analogicznie rzecz się ma do sytuacji wskazanej w poprawce 16. w odniesieniu do nieletniego. Poprawką 22. przywraca się zapis dopuszczający możliwość użycia psów służbowych w Służbie Więziennej, zważając na wyjątkowe sytuacje i okoliczności. Dogłębna analiza materii procedowanych poprawek Senatu na posiedzeniu Komisji Spraw Wewnętrznych nie pozwoliła uznać za celowe i konieczne przyjęcia poprawek 5. i 6., uznając te zapisy jako zbędne i merytorycznie niewnoszące niczego do treści ustawy uchwalonej w brzmieniu pierwotnym. Za niecelowe komisja uznała również przyjęcie poprawki 18. W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego chciałabym powiedzieć, że omawiana dzisiaj materia została na tyle uszczegółowiana, że należy przyjąć sprawozdanie Komisji Spraw Wewnętrznych w sprawie uchwały Senatu. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Leszek Aleksandrzak
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Mam przyjemność przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej odnośnie do sprawozdania Komisji Spraw Wewnętrznych o uchwale Senatu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej. Senat Rzeczypospolitej wniósł 24 poprawki do cytowanej ustawy. Komisja Spraw Wewnętrznych rozpatrzyła te poprawki w dniu 21 maja i rekomenduje Wysokiemu Sejmowi przyjęcie 21 oraz odrzucenie 3 poprawek. Klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej, po głębokiej analizie, w pełni zgodził się z rekomendacją komisji i będzie głosował zgodnie z tą rekomendacją. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Wójcik
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Panie ministrze, chciałbym podziękować za pana osobiste zaangażowanie na rzecz wprowadzenia do ustawy poprawki 24. Przypomnę, że to jest poprawka, która mówi o tym, że minister spraw wewnętrznych przedstawi po 12 miesiącach funkcjonowania ustawy sprawozdanie z tego, w jaki sposób ona działała, i poinformuje, czy osiągnięto cele, które zakładaliśmy, kiedy pracowaliśmy nad jej projektem. Panie ministrze, bardzo za to dziękuję, dlatego że kwestia wprowadzenia tej poprawki Senatu była dyskutowana również na posiedzeniu Komisji Spraw Wewnętrznych. Natomiast chciałbym zapytać pana ministra, czy pan minister rozważa zaproszenie do oceny funkcjonowania ustawy instytucji niezależnych od rządu, np. rzecznika praw obywatelskich, który zajmuje się przecież problematyką praw człowieka, bądź organizacji pozarządowych, które systematycznie monitorują sposób przestrzegania praw człowieka i wolności osobistych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Woźniak
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Senat wprowadził poprawki pozwalające uznać funkcjonariuszom za przedmioty niebezpieczne różnorakie przedmioty, które same w sobie czy też z natury ich przeznaczenia, a także ze względu na ich cechy niebezpieczne nie są. A samo uznanie jakiegoś przedmiotu przez funkcjonariusza za niebezpieczny upoważnia tego funkcjonariusza do użycia środków przymusu bezpośredniego i broni palnej. Wykreślenie słowa ˝podobnie˝, w znaczeniu ˝niebezpiecznych˝ podobnie do broni palnej, nijak się ma np. do art. 195 Kodeksu karnego i orzecznictwa, nadaje bowiem funkcjonariuszom praktycznie nieograniczone możliwości uznaniowego traktowania przedmiotów będących w posiadaniu obywateli jako przedmiotów niebezpiecznych, a to usprawiedliwi każde użycie przemocy, a także broni palnej jako uzasadnione. Panie ministrze, proszę o wycofanie się z poparcia tych poprawek póki czas. W określonej sytuacji może się okazać, że będzie za późno, a winnych nie znajdziemy, tak jak nie znaleźliśmy i nie ukaraliśmy do dzisiaj oprawców z czasów PRL-u. Uprzejmie proszę o odpowiedź i uzasadnienie stanowiska rządu. Dziękuję bardzo. (Dzwonek)
Mówca: Józef Lassota
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ja tylko króciutko jeszcze w nawiązaniu do zwrotu: podobnie. Otóż Kodeks karny ocenia ex post, czy to było takie narzędzie, czy inne, i wtedy spokojnie można przyjąć: podobnie niebezpiecznego narzędzia do broni palnej, można to oceniać. Natomiast w sytuacjach akcji, kiedy jest rzeczywiste niebezpieczeństwo, wówczas trudno jest funkcjonariuszowi czy pracownikowi analizować, czy to jest podobnie, czy niepodobnie. Tym bardziej że, tak jak powiedział pan minister, rzeczywiście eliminuje się w ten sposób cały szereg niebezpiecznych przedmiotów, które mogą stwarzać bezpośrednie zagrożenie dla funkcjonariusza. Tak że komisja po dyskusji na ten temat uznała, że jest za tym, żeby przyjąć te poprawki Senatu. Ponieważ rzeczywiście ustawa powinna wejść w życie 5 czerwca, bo to wynika z rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego, ustawa bardzo skomplikowana, bo przecież regulująca cały szereg rozwiązań, które były w kilkunastu różnych aktach prawnych - sam projekt był przygotowany przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, to jest również ogromna praca, był konsultowany - także państwo posłowie z Komisji Spraw Wewnętrznych musieli bardzo intensywnie i w dużym tempie nad tym pracować. Dlatego również w imieniu komisji i pana przewodniczącego chciałbym serdecznie wszystkim podziękować za tę pracę. Jest nadzieja, że jutro rozstrzygnie się sprawa tych poprawek Senatu w głosowaniu, i jest szansa na to, aby ustawa weszła w życie w przewidzianym terminie, jeśli pan prezydent do 5 czerwca zdąży ją podpisać. Dziękuję bardzo.
Mówca: Wojciech Penkalski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rządowy projekt ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej można uznać za jeden z najważniejszych projektów, nad którymi procedowano w Wysokiej Izbie w ostatnim czasie. Konieczność uregulowania kwestii związanych z prawem do ochrony nietykalności cielesnej czy też prawem do ochrony życia i zdrowia ludzi wydaje się być bezdyskusyjna. Dotychczasowy stan prawny, w którym znakomita większość tego typu regulacji zawarta jest w rozporządzeniach, to jest aktach niższego rzędu, jest nie do zaakceptowania. W związku z powyższym zasadność uchwalenia omawianej ustawy była oczywista. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Współautorem projektu tej ustawy był m.in. zespół złożony ze specjalistów rekrutujących się ze wszystkich służb, którym przysługuje uprawnienie do użycia broni i środków przymusu bezpośredniego. Zespół ten jest niejako gwarantem poprawności regulacji prawnych zawartych w ustawie. Ustawa o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej definiuje prawidłowo pojęcie użycia broni palnej. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Poselski Ruch Palikota popiera w całości wniesione przez Senat poprawki do procedowanej ustawy. Dziękuję.