Mówca: Piotr Polak
Data: 2018-11-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 26 sierpnia 2018 r. w Przybyszewie nad Pilicą odbyły się uroczystości patriotyczne przy grobach dwóch wielkich bohaterów niepodległości. Licznie zgromadzona ludność, zacni goście na czele z marszałkiem Senatu Rzeczypospolitej Polskiej panem Stanisławem Karczewskim, posłem prof. Janem Szyszko, posłem Andrzejem Melakiem przy udziale Wojska Polskiego modlili się i oddali cześć gen. Antoniemu Madalińskiemu spoczywającemu w Przybyszewie od 214 lat oraz wicemarszałkowi pierwszego wolnego Sejmu po upadku komunizmu Henrykowi Bąkowi spoczywającemu w Przybyszewie od 20 lat. List okolicznościowy nadesłał prezes Prawa i Sprawiedliwości pan Jarosław Kaczyński. Pragniemy dzisiaj wraz z posłem Dariuszem Bąkiem przytoczyć fragmenty wystąpienia pani Haliny Najdy, nauczycielki języka polskiego w Liceum Ogólnokształcącym im. Armii Krajowej w Białobrzegach, która jakże trafnie zobrazowała naszych rodaków na polu odzyskiwania niepodległości przez Polskę. Cytuję teraz fragmenty wystąpienia pani Najdy: Przybyliśmy tu dzisiaj, aby na chwilę zatrzymać się i zadumać nad wydarzeniami dalekimi i bliskimi jednocześnie. Chcemy pochylić się nad grobami dwóch bohaterów, podobno zwyczajnych, jeśli tak można mówić o ludziach, którzy całe swoje życie poświęcili ojczyźnie, walcząc o jej niepodległość. A więc uroczystość nasza ma dwóch bohaterów - gen. Antoniego Józefa Madalińskiego, który urodził się w wieku XVIII, i marszałka Henryka Bąka żyjącego w wieku XX. Obydwaj dzięki swoim postawom zostali na zawsze w historii Polski, a jednocześnie jakby nieco niesłusznie zapomniani. Tak o obydwu mówią autorzy dysertacji, obszernych opracowań naukowych, biografii czy wspomnień. O Madalińskim trzeba mówić w kontekście konfederacji barskiej i insurekcji kościuszkowskiej, bo to wydarzenia, w których brał udział. Wszyscy teraz żyjemy 100. rocznicą odzyskania niepodległości. To dobry czas, aby uświadomić sobie, że po okresie świetności naszej ojczyzny przyszła niewola poprzedzona zepsuciem obyczajów i oderwaniem się od własnej kultury. Konfederacja barska to pierwszy narodowy zryw w obronie wiary świętej, pierwsze głośne i zbrojne ˝nie˝ Polaków dla rosyjskiego zalewu, a jednocześnie próba przezwyciężenia siebie - słabości, narodowych wad i braku jedności. Konfederaci barscy, do których należał Madaliński, stoczyli krwawe boje przeciw Moskwie i mimo klęski uczynili wiele. Opór trwał pięćdziesiąt parę miesięcy. Wykrwawili się konfederaci, ale na najtrudniejszy czas rozbiorów, niewoli narodowej zbudowali w sercach mur nieprzebyty od strony najgroźniejszego - rosyjskiego zalewu i odgrodzona nim Polska przebudziła się z uśpienia, zahartowała, odmłodniała. Dziwić może dzisiaj, jak mało wiemy o Barze, jak mało ciepłych wspomnień w sercach ludzkich. Gdzie te relikwie, ryngrafy, mundury, święcone szable, sztandary i pieśni? - pyta Władysław Konopczyński, autor dwutomowego dzieła ˝Konfederacja barska˝. A przecież zasłużyli na pamięć. I zasłużył na pamięć Antoni Józef Madaliński, bo on też stanął w obronie wiary, ukochał naród i razem z innymi dał odpór Moskwie. I tam, w Barze, zabiło serce Polski, a w Warszawie król Staś i połowa Senatu wyciągali ręce do Rosji, prosząc o zbrojną pomoc przeciw własnemu narodowi. Uzależniwszy się wcześniej, teraz do tej haniebnej postawy zostali zmuszeni. Wielkie to dla nas memento i zdumiewające podobieństwo postaw niektórych rodaków. A gen. Madaliński był wśród patriotów, których obrażano kłamstwami, przypisując im ciemnotę, zacofanie, brak postępowości. W XX w. przyszło nam się zmierzyć z tym samym wrogiem. Tam - rozbiory, tu - II wojna światowa i dwóch najeźdźców. Koniec II wojny dla świata, ale nie dla Polski. Trzeba nam jeszcze przeżyć powstanie antysowieckie, jak bardzo w swojej wymowie podobne do konfederacji barskiej. I znowu klęska, ale wewnętrzny opór trwa. Potwierdzeniem tej prawdy jest życie i działalność drugiego dzisiejszego bohatera - Henryka Bąka. Młody, 16-letni chłopak nie boi się rozpocząć działalności przeciw zwolennikom komunizmu, przeciw degradacji wsi i kultury polskiej. Tworzy Obronę Konspiracyjną PSL, którą potem w 1950 r. przekształca w Polską Szturmówkę Chłopską. Zafascynowany ruchem ludowym (Dzwonek) Mikołajczyka tworzy od podstaw struktury konspiracyjnej organizacji, która ma promieniować na cały kraj. Uczy się, studiuje, cierpi prześladowania i wciąż poszerza działalność na różne środowiska. Dziękuję bardzo. (Oklaski)