Mówca: Sprawozdawca Zenon Durka
Data: 2015-02-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przypadł mi w udziale zaszczyt przedstawienia sprawozdania Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach w przedmiocie senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny wykonawczy, druki nr 2872 i 3072. Senacka nowela ma na celu dostosowanie systemu prawa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 lutego 2014 r. stwierdzającego niezgodność art. 115 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1977 r. Kodeks karny wykonawczy z konstytucją. Trybunał orzekł, że przedmiotowy artykuł przez to, iż nakazuje obecność funkcjonariusza niewykonującego zawodu medycznego podczas udzielania świadczenia zdrowotnego również osobom pozbawionym wolności, co do których nie jest to konieczne, i nie określa przesłanek uzasadniających odstąpienie od tego nakazu, jest niezgodny z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 konstytucji. Tym samym trybunał stwierdził, że przedmiotowy przepis w sposób nieprawidłowy wyważa dwa dobra: prawo do prywatności każdego pacjenta, więźnia umieszczonego w zakładzie karnym typu zamkniętego oraz bezpieczeństwo osobiste członka personelu udzielającego świadczenia zdrowotnego, dając prymat drugiemu z nich. Dobro poświęcone musi być staranniej wyrażone. I to jest ogólnie wyrażona sentencja wyroku. Według trybunału zasadą powinien być brak obecności funkcjonariusza więziennego niewykonującego zawodu medycznego podczas udzielania świadczenia zdrowotnego, chyba że wniosek o taką obecność złoży członek personelu medycznego w zakładzie karnym typu zamkniętego. Projektodawca w znowelizowanym art. 115 § 7a proponuje, aby świadczenia zdrowotne były udzielane w obecności funkcjonariusza niewykonującego zawodu medycznego dla osadzonych szczególnie niebezpiecznych, łamiących porządek i dyscyplinę, chyba że osoba udzielająca świadczenia złoży wniosek odwrotny. Przepis § 7a stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy świadczenie zdrowotne udzielane jest skazanemu odbywającemu karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym typu zamkniętego, ale poza terenem tego zakładu. Dla pozostałej grupy osadzonych świadczenia zdrowotne mogłyby być udzielane w obecności funkcjonariusza niewykonującego zawodu medycznego tylko na wniosek osoby udzielającej świadczenia, jeżeli jest to konieczne dla zapewnienia jej bezpieczeństwa. Tym samym regułą jest brak potrzeby udziału funkcjonariusza podczas przedmiotowych czynności. Wnioskodawcy wobec tymczasowo aresztowanych przed przeprowadzeniem pierwszej kwalifikacji przez komisję penitencjarną wnoszą w art. 214a o obecność funkcjonariusza, chyba że z wnioskiem odwrotnym wystąpi personel medyczny. Z uwagi na to, iż określony został przez trybunał termin wygaśnięcia jednostki redakcyjnej na dzień 8 marca 2015 r., Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach, chcąc dochować pewności prawa w tym zakresie, postanowiła nie wprowadzać sztywnego terminu vacatio legis i określiła datę wejścia w życie ustawy na dzień następujący po jej ogłoszeniu. Inne zmiany procedowane podczas prac komisji miały charakter techniczno-redakcyjny. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach wnoszę o uchwalenie przedmiotowej noweli.