Mówca: Ewa Lieder
Data: 2016-05-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Nowoczesna. Powstanie Funduszu Odszkodowawczego jest z założenia słuszne, ponieważ ma za zadanie służyć rolnikom. Projektodawcy proponują, by roczna składka wpłacana przez koła łowieckie była zależna od wielkości obwodu. (Poseł Anna Paluch: Już nie.) To poprawki, przepraszam, faktycznie. Te poprawki dały dużą nadzieję i to racja. Poprawiam się, bo poprawki idą w dobrym kierunku. Naszym zdaniem ta składka powinna być zależna również od przeprowadzonych polowań komercyjnych i związanych z nimi dochodów oraz szkód. Przy funkcjonowaniu funduszu składki kół łowieckich byłyby niezależne od szkód w danym obwodzie łowieckim. Ale już wiem, że są też takie poprawki. Tym samym koła łowieckie o mniejszych dochodach ponosiłyby te same koszty co koła łowieckie o znacznych dochodach. Rzeczywisty udział Skarbu Państwa - to kolejna sprawa - może być znacznie większy niż szacuje projektodawca. Szkody łowieckie nie są równomiernie rozłożone w ciągu roku. W okresach wzrostu szkód łowieckich, aby działania szacunkowe były podjęte w określonym terminie, konieczne by było zatrudnienie dużo większej liczby pracowników urzędów wojewódzkich, niż zakłada projektodawca, ze względu na liczbę zgłoszeń, czas dojazdu - niekiedy są to bardzo duże odległości - oraz czas szacowania szkody. Na koszty, które ponosiłby Skarb Państwa, składają się nie tylko pensje nowych pracowników, ale również koszty dojazdu, koszty spraw sądowych, które nie kończą się przecież na jednej rozprawie, koszty opinii rzeczoznawców. W zaproponowanych zmianach brak jest regulacji dotyczących działań mających na celu ochronę upraw rolnych przed szkodami łowieckimi, które mogłyby wpłynąć na ich ograniczenie. Potrzebne byłoby doprecyzowanie i ulepszenie norm prawnych związanych z obowiązkami zarówno po stronie myśliwych, jak i rolników. W nowelizacji brakuje również przepisów, które zapewniałyby prowadzenie racjonalnej gospodarki łowieckiej. Potrzebna jest rzetelna inwentaryzacja zwierząt łownych, bo bywa ona kwestionowana nie tylko przez przeciwników łowiectwa, ale również samych myśliwych. Konieczne są również zmiany dotyczące tego elementu gospodarki łowieckiej, jakim są metody dokarmiania zwierząt łownych. Angażowanie Skarbu Państwa byłoby bardziej uzasadnione, gdyby prawo nie stanowiło, że zwierzę łowne po upolowaniu przechodzi na własność dzierżawcy obwodu łowieckiego, w którym zwierzę upolowano, zwłaszcza że zwierząt łownych na liście rozporządzenia ministra z 2005 r. jest 31, a odszkodowania płaci się za szkody wyrządzone jedynie przez dziki, łosie, jelenie, daniele i sarny. Jeśli doszłoby do zaangażowania budżetu państwa w dotychczasową odpowiedzialność myśliwych, to ich działalność powinna być dla obywateli bardziej transparentna. Dostępne powinny być dane na temat upolowanych zwierząt, a także migrujących ptaków łownych, przez poszczególne koła oraz dochodów z ich sprzedaży, a także z organizowanych polowań komercyjnych. Prowadzenie gospodarki łowieckiej trudno nazwać dziś formą ochrony środowiska, jak powinno to funkcjonować według ustawy z dnia 13 października 1995 r., m.in. z powodu polowań komercyjnych, o których wspomniałam, czy polowań z nagonką. Społeczny sprzeciw wobec polowań, zwłaszcza komercyjnych, nie opiera się jedynie na wyssanych z palca historyjkach paru niekompetentnych, nieznających sytuacji osób. Często informacje te docierają do opinii publicznej poprzez samych myśliwych. Mając na uwadze ochronę środowiska, trudno jest być obojętnym na informacje, które na temat polowań przedostają się do świadomości społecznej. Dlatego istotne są przepisy, które zaostrzyłyby zakazy związane z nieprawidłowościami występującymi przy prowadzeniu polowań. I kolejna sprawa, wyrok Trybunału Konstytucyjnego: Art. 27 ust. 1 w związku z art. 26 ustawy z dnia 13 października 1995 r. przez to, że upoważnia do objęcia nieruchomości reżimem obwodu łowieckiego, nie zapewniając odpowiednich prawnych środków ochrony praw właściciela tej nieruchomości, jest niezgodny z art. 64 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Chociaż wyrok ten nie został wprowadzony w praktyce, to w konstruowaniu Prawa łowieckiego powinien zostać wzięty pod uwagę. Ochrona prawa własności w państwie demokratycznym powinna być uwzględniana również w zakresie Prawa łowieckiego. Myśliwi dzierżawiliby w tym wypadku obwody łowieckie bezpośrednio od rolników, zyskując tym samym źródło dochodu pomocne w pokrywaniu szkód łowieckich. Jednocześnie zachowane byłyby standardy nowoczesnego, europejskiego i demokratycznego państwa. Dlatego na razie nie możemy poprzeć tego projektu, mimo że na racjonalne rozwiązania dotyczące odszkodowań łowieckich czekają i rolnicy, i myśliwi. (Poseł Zbigniew Ajchler: Tak jest.) Nadzieję przynoszą jednak poprawki do nowelizacji ustawy, więc będziemy się zastanawiać. Dziękuję bardzo.