PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Paweł Rychlik
Data: 2026-04-15 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na targowiskach w Zduńskiej Woli, Sieradzu, Wieluniu wrze. Wrze na targowiskach w całej Polsce. Ludzie, drobni kupcy, straganiarze nie chcą was znać i nie macie co pokazywać się tam z ulotkami w przyszłej kampanii wyborczej, szanowni posłowie koalicji 13 grudnia. SENT jest narzędziem dobrym i miał walczyć przede wszystkim z mafiami paliwowymi. Wy to rozszerzyliście i teraz po prostu gnębicie drobnych kupców, którzy wiozą na targowisko 20 par kapci, majtki czy skarpetki. Ścigacie ich za to, że mogą pomylić się i podać złą wagę biustonoszy albo jakichś innych części odzieży. Jest to chore i dzisiaj o godz. 12 przed polskim Sejmem odbędzie się protest tych drobnych kupców (Dzwonek) z całej Polski. Przyjadą protestować przeciwko waszej głupocie.
Mówca: Anna Gembicka (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-04-15 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Państwo musi skutecznie walczyć z wyłudzeniami VAT, z szarą strefą, z patologiami, które przez lata kosztowały budżet miliardy złotych. Ale równie jasno trzeba powiedzieć coś jeszcze: same przepisy nie wystarczą, jeżeli państwo jest nieudolne w ich egzekwowaniu. Bo dziś mamy do czynienia z bardzo niepokojącą sytuacją. Wpływy z VAT spadają, i to w sposób alarmujący - według dostępnych danych nawet o ok. 25% rok do roku w jednym z miesięcy. Co więcej, pojawiają się informacje, że wpływy podatkowe są na najniższym poziomie od 2016 r. To nie jest tylko statystyka. To jest sygnał, że coś w funkcjonowaniu państwa nie działa. Bo jeżeli po latach budowania narzędzi, takich jak system SENT, JPK czy split payment, nagle obserwujemy spadek dochodów, to znaczy, że problem nie leży w braku narzędzi, tylko w ich wykorzystaniu. Dlatego chciałam zapytać: Jak rząd wyjaśnia spadek dochodów z VAT oraz fakt, że wpływy podatkowe są najniższe od 2016 r.? W jakim zakresie ta ustawa wpłynie na sytuację budżetu państwa? Jakie działania, poza zmianami legislacyjnymi, podejmuje rząd, aby faktycznie zwalczać zorganizowane wyłudzenia VAT?
Mówca: Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-04-15 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Procedujemy dziś nad projektem zmian w ustawie o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów, który ma na celu dalsze uszczelnienie systemu podatkowego oraz ograniczenie nieprawidłowości w obrocie wybranymi towarami. Projekt rozszerza zakres systemu SENT, obejmując nim m.in. beton towarowy oraz podobne mieszanki, a także wprowadza nowe obowiązki raportowe i doprecyzowuje zasady monitorowania przewozu. To kierunek zrozumiały. Państwo ma obowiązek przeciwdziałać nadużyciom i chronić uczciwą konkurencję. Ale jak zwykle diabeł tkwi w szczegółach. Bo każda taka regulacja to nie tylko walka z patologią. To także realne obciążenie dla tych, którzy działają uczciwie. Rozszerzenie systemu oznacza więcej obowiązków administracyjnych, więcej raportowania, więcej ryzyk formalnych błędów, a w konsekwencji także ryzyko dotkliwych sankcji finansowych. Szczególnie w sektorze budowlanym, gdzie liczy się czas, dynamika dostaw i elastyczność działania, nadmierna formalizacja może oznaczać spowolnienie inwestycji i wzrost kosztów. Warto też zauważyć, że projekt rozszerza zakres regulacji również na osoby fizyczne w określonych sytuacjach. To kolejny krok w kierunku zwiększania kontroli państwa nad obywatelem. Wysoka Izbo! Uszczelnianie systemu podatkowego jest konieczne, ale musi być prowadzone w sposób proporcjonalny, oparty na realnych danych i uwzględniający specyfikę poszczególnych branż. Państwo nie może budować skuteczności poprzez nadmierne obciążanie tych, którzy działają uczciwie, a dobra regulacja to taka, która nie tylko działa na papierze, lecz także działa w praktyce.
Mówca: Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-04-15 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Na podstawie jakich konkretnych analiz i ekspertyz rząd uznał, że objęcie systemem SENT betonu towarowego ˝bez względu na ilość w przesyłce˝ jest proporcjonalne do zakładanego celu, skoro dotyczy to nawet najmniejszych transportów realizowanych na potrzeby obywateli? Dlaczego w projekcie przewidziano tak rażąco wysoką karę pieniężną w wysokości 20 tys. zł za podanie danych niezgodnych ze stanem faktycznym w zgłoszeniu kontraktowym, nie różnicując jej w zależności od skali uchybienia czy stopnia winy przedsiębiorcy? Jakie merytoryczne przesłanki stały za decyzją o rezygnacji z dotychczasowego dokumentu MM i objęciu pełnym monitoringiem SENT przesunięć towarów pomiędzy magazynami tego samego przedsiębiorcy, co drastycznie zwiększa biurokrację wewnątrz firm? Dlaczego w projekcie uchylono obowiązek badania ˝ważnego interesu podmiotu lub interesu publicznego˝ przy odstępowaniu od nałożenia kar, co w praktyce wprowadza automatyzm sankcji i odbiera organom możliwość sprawiedliwej oceny incydentalnych pomyłek przedsiębiorców? Na jakiej podstawie prawnej projekt zakłada powierzanie przetwarzania i analizy wrażliwych danych z rejestru SENT, w tym danych geolokalizacyjnych, instytutom badawczym, co budzi obawy o bezpieczeństwo i ochronę tajemnicy skarbowej? W jaki sposób wprowadzony obowiązek uzupełniania zgłoszenia o ˝ilość odebranego towaru˝ ma być realizowany w praktyce na placach budów, gdzie często brakuje zalegalizowanych urządzeń pomiarowych do precyzyjnego określenia objętości wylanego betonu?
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2026-04-15 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Ta umowa między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a rządem Ukrainy ma zastąpić umowę z 1999 r. Minęło dwadzieścia kilka lat, zmieniły się warunki, okoliczności. Mamy duży napływ wojennych imigrantów z Ukrainy do Polski. Mamy wojnę na Ukrainie. Zmieniły się metody popełniania przestępstw. Zmieniło się wiele okoliczności, więc zmiana tamtej umowy na nowszy dokument, nowsze uregulowania ma swoje uzasadnienie. Zresztą współpraca w zwalczaniu przestępczości, która często ma charakter międzynarodowy, jest istotna. Tak że co do istoty i celu tej umowy nie mamy wątpliwości. Natomiast pojawiły się w tej umowie zapisy, które budzą niepokój, i chciałbym poprosić pana ministra o odniesienie się do tego. Chodzi przede wszystkim o to, jakie uprawnienia będą mieli - ja rozumiem, że za zgodą naszej strony, i odwrotnie, tamtej strony, gdybyśmy działali na terenie Ukrainy - pracownicy i funkcjonariusze z Ukrainy, którzy będą prowadzić działania na terenie państwa strony, czyli na naszym terytorium, na terenie Polski. Jeden z zapisów brzmi tak: Funkcjonariusze i pracownicy właściwych organów państwa jednej strony podczas wykonywania czynności w ramach realizacji niniejszej umowy na terytorium drugiej strony uprawnieni są m.in. do noszenia umundurowania lub innych widocznych znaków identyfikacyjnych, używania pojazdów służbowych, jednostek pływających lub statków powietrznych. Mało tego, jak te służby obce, zagraniczne wyrządzą jakąś szkodę, to państwo, na którego terenie działają, będzie ponosiło koszty tych szkód, a oczywiście potem domagało się refundacji, zwrotu tych kosztów. To są wątpliwości związane z tymi działaniami. Szczególnie wystąpią one przy tej nowej formie pracy operacyjnej, czyli przesyłce niejawnie nadzorowanej. Jak czytamy te zapisy umowy, to niestety przypominają się nam wątpliwości i emocje, dyskusje co do takiej ustawy sprzed lat, która była nazywana ustawą o bratniej pomocy. Tam chodziło o współpracę polsko-niemiecką. Z trudem mogę sobie wyobrazić, panie ministrze, że służby obcego państwa, które nie jest ani członkiem NATO, ani członkiem Unii Europejskiej - a pewnie po części jest także infiltrowane przez służby rosyjskie czy białoruskie, bo przecież tam jest z tym ogromny problem, więc nasze zaufanie jest tutaj ograniczone - będą operować na terenie Rzeczypospolitej Polskiej nie w ramach jakichś wspólnych działań, tylko z upoważnienia, za zgodą. Myślę, że jeśli Polacy zobaczą na terenie polskich miast czy miejscowości takie umundurowane służby, co gorsza, jeszcze tajne, bo przecież mogą to być i one, reakcje mogą być bardzo różne. Proszę rozwiać nasze wątpliwości, bo mamy co do tego (Dzwonek) naprawdę cały szereg pytań i zastrzeżeń, a ta sprawa tak trochę umknęła na posiedzeniu komisji. Wprawdzie zacząłem o tym mówić, ale kiedy analizujemy głębiej ten tekst...
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2026-04-15 (Sejm RP, kadencja 10)

Już kończę, panie marszałku. ...to widzimy, że on pod tym względem naprawdę budzi niepokój. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Artur Jarosław Łącki
Data: 2026-04-15 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przed chwilą przedstawiałem, co zawiera ta ustawa. Myślę, że panowie za bardzo w to wchodzicie, nie wiem, szukacie dziury w całym. My nie tworzymy umowy. Umowa między polskim rządem a gabinetem ministrów Ukrainy już została podpisana. My jako Sejm tylko ratyfikujemy tę umowę. A więc to chyba nie ta droga. Wydaje mi się, że w komisjach to wszystko zostało wyjaśnione. Tam jest ta klauzula, o której mówiłem, że w razie czego, gdyby to naruszało interesy któregoś z państw stron, może ono odmówić. To jest ten wentyl bezpieczeństwa w tej umowie. Koalicja Obywatelska będzie głosowała za ratyfikacją tej umowy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Urszula Nowogórska
Data: 2026-04-15 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego wobec druków sejmowych nr 2276 i 2379 - sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Gabinetem Ministrów Ukrainy o współpracy w zwalczaniu przestępczości, podpisanej we Lwowie dnia 11 grudnia 2025 r. Ustawa jest i potrzebna, i oczekiwana. Dotyczy współpracy polskich i ukraińskich organów właściwych do ochrony porządku publicznego i zwalczania przestępczości. Celem tego działania jest stworzenie skutecznych norm prawnych dla wykrywania, zapobiegania oraz zwalczania przestępczości, a także dostosowanie ich do współczesnych zagrożeń i podstaw funkcjonowania grup naruszających bezpieczeństwo Polski i jej obywateli. Poprzednia umowa, jak tutaj wybrzmiało, została podpisana w 1999 r. Jej zapisy są niewystarczające w obecnie obowiązujących realiach. Jeżeli chodzi o tę umowę, którą dzisiaj ratyfikujemy, to ona daje możliwości dotyczące nowego podejścia odnośnie do traktowania metod przestępstw współczesnych i konieczności dostosowania działań operacyjnych do współczesnych realiów. Umowa pozwoli na ochronę obywateli obu państw i efektywne respektowanie prawa po obu stronach. Ustawa reguluje również współpracę w zakresie zapobiegania przestępczości zorganizowanej. Ponadto zakłada współpracę w zapobieganiu, wykrywaniu i zwalczaniu wykroczeń. Umowa poszerza katalog organów właściwych do podejmowania współpracy, czyli mówimy tutaj o organach nie tylko na szczeblu centralnym, ale są również ujęte te, które są organami przygranicznymi. Umowa precyzuje nowe pojęcie przesyłki niejawnie nadzorowanej. Przewiduje możliwość wymiany oficerów łącznikowych. Określa uprawnienia funkcjonariuszy i pracowników państwa jednej strony, którzy będą wykonywać obowiązki na terytorium państwa drugiej strony. Reguluje ponadto zasady ochrony danych osobowych. Strony umowy będą współpracować w zakresie poszukiwania osób zaginionych i ukrywających się przed organami ścigania i wymiarem sprawiedliwości, podejmowania identyfikacji osób o nieustalonej tożsamości i nieznanych zwłok, wykrywania i identyfikacji korzyści pochodzących z przestępstw i innego mienia uzyskanego w wyniku tych przestępstw. Wysoka Izbo! Mój klub, klub Polskiego Stronnictwa Ludowego, w pełni popiera to przedłożenie. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szejna
Data: 2026-04-15 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedmiotem debaty jest projekt ustawy o ratyfikacji Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Gabinetem Ministrów Ukrainy o współpracy w zwalczaniu przestępczości, podpisanej we Lwowie dnia 11 grudnia 2025 r. Przedmiotem umowy jest stworzenie nowych, bardziej adekwatnych ram prawnych współpracy pomiędzy polskimi i ukraińskimi organami odpowiedzialnymi za ochronę porządku publicznego i zwalczanie przestępczości. Dotychczasowa umowa z 1999 r. z wiadomych i oczywistych przyczyn dotycząca głównie przestępczości zorganizowanej została uznana za niewystarczającą wobec zmieniających się form i metod działania sprawców przestępstw. Nowa umowa znacząco rozszerza zakres współpracy. Obejmuje ona nie tylko przestępczość zorganizowaną, ale wszystkie przestępstwa w rozumieniu prawa wewnętrznego obu państw, a także w określonym zakresie wybrane wykroczenia. Przewiduje współpracę w zapobieganiu, wykrywaniu i zwalczaniu przestępstw oraz ściganiu ich sprawców, a także w poszukiwaniu osób ukrywających się przed organami ścigania, identyfikacji osób o nieustalonej tożsamości oraz poszukiwaniu mienia pochodzącego z przestępstwa. Ważnym elementem umowy jest określenie form współpracy. Podstawową jest wymiana informacji, która ma odbywać się na zasadzie wzajemności. Umowa przewiduje także możliwość przekazywania osób na granicy, wymiany oficerów łącznikowych, tworzenia wspólnych zespołów, prowadzenia wspólnych działań profilaktycznych czy współpracy szkoleniowej i naukowo-technicznej. Nowym elementem, który nie był uregulowany w dotychczasowej umowie, jest wprowadzenie instytucji przesyłki niejawnie nadzorowanej. Może to być stosowane w sytuacjach, gdy inne metody ustalenia sprawców przestępstwa są niewystarczające lub znacznie utrudnione. Umowa określa również zasady wykonywania czynności przez funkcjonariuszy jednego państwa na terytorium drugiego, przy czym podkreślono, że działają oni co do zasady zgodnie z prawem państwa, na terytorium którego przebywają. Szczegółowo uregulowane zostały również kwestie ochrony danych osobowych oraz informacji niejawnych, w tym w odniesieniu do obowiązującej już umowy o wzajemnej ochronie informacji niejawnych oraz do przepisów unijnych w zakresie ochrony danych. Umowa ma odpowiadać na realne wyzwania związane z intensyfikacją migracji i wynikającymi z niej zagrożeniami w obszarze bezpieczeństwa oraz porządku publicznego. Jednocześnie wskazano, że wejście w życie umowy nie powoduje dodatkowych obciążeń dla budżetu państwa, ponieważ każda ze stron ponosi koszty działań własnych. Wysoka Izbo! Panie Marszałku! Przedłożony projekt ma na celu stworzenie bardziej efektywnych mechanizmów współpracy między organami obu państw w zakresie zwalczania przestępczości i ochrony bezpieczeństwa publicznego. Klub Lewicy poprze ustawę o ratyfikacji tej umowy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Tomasz Zapałowski
Data: 2026-04-15 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Procedowana ustawa jest niewątpliwie potrzebna co do zasady. Zasadniczą kwestią, którą należy tu postawić, jest to, czy strona ukraińska będzie ją rzetelnie realizowała. Moim zdaniem nie. Patrząc na doświadczenia współpracy z Ukrainą, 30-letnie, będą udostępniane prawdopodobnie trzeciorzędne materiały, i to wybiórczo. Polska z tego także powinna brać lekcję. Informacje otrzymywane od strony ukraińskiej powinny być tylko uzupełnieniem wiedzy, którą polskie służby powinny posiadać. Czego Polska powinna żądać od Ukrainy i co sama powinna robić? Przede wszystkim informacje zasadnicze powinny być przekazywane drogą elektroniczną, a nie w oparciu o oficerów łącznikowych z uwagi na czas reakcji. Zasadniczo powinny współpracować ze sobą zainteresowione podmioty, czyli służby ze służbami, policja z policją itd. Założenie, że ABW jest wyłącznie uprawnione do wymiany tych danych z SBU, a następnie dystrybuuje do innych podmiotów typu policja... Ten system się nie sprawdzi, bo będzie zabierał mnóstwo czasu. Strona ukraińska musi zostać zobligowana do przekazywania danych wiarygodnych, a nie dezinformujących. Rzetelność przekazywanych informacji ma na celu ich natychmiastowe wykorzystanie. Należy stworzyć bazy danych na Ukrainie z dostępem Polski do informacji na temat osób skazanych, podejrzewanych na Ukrainie o przestępstwa wobec państwa, akty dywersji, terroru, oraz uzyskać dostęp do danych biometrycznych. Należy utworzyć w Polsce bazy danych cudzoziemców skazanych na Ukrainie za terroryzm i przestępczość. Należy zasilić kadrowo służby po stronie polskiej obywatelami polskimi z biegłą znajomością rosyjskiego i ukraińskiego. Należy pilnie stworzyć bazy dotyczące byłych żołnierzy Sił Zbrojnych Ukrainy, którzy dokonywali przestępstw, i stanu ich zdrowia psychicznego. Taką bazę powinny tworzyć także służby polskie samodzielnie, poza informacjami uzyskiwanymi z Ukrainy. Problem przyjazdu przestępców z Ukrainy, którzy służyli w wojsku, jest dopiero przed nami. Należy wprowadzić dane biometryczne do systemów kontroli granicznej przestępców, chorych psychicznie żołnierzy ukraińskich i osób podejrzanych, aby utrudnić ponowny wjazd do Polski na innych danych paszportowych. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z uwagi na moje wieloletnie doświadczenie ze stroną ukraińską na różnych poziomach współpracy po prostu uważam, że Ukraina w sposób bardzo ograniczony będzie się wywiązywać z tych umów. Dlatego powinniśmy zintensyfikować samodzielne (Dzwonek) rozpoznanie tych problemów na Ukrainie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bartosz Romowicz
Data: 2026-04-15 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Oczywiście obecność Polski w strukturach międzynarodowych zobowiązuje nas do tego, żebyśmy wiele problemów rozwiązywali globalnie, nie tylko w skali Polski, ale także we współpracy z krajami, z którymi współpracujemy. Oczywiście naturalne jest też to, że najwięcej współpracy musi odbywać się z państwami, z którymi graniczymy, w tym wypadku Ukraina jest takim krajem. Oczywiste jest też to, że musimy mieć prawne narzędzia do tego, żeby robić to skutecznie. Bardzo dużo w tej debacie od samego początku słyszymy o tym, jakie są założenia tej umowy, jakie będą efekty tej umowy. Trzeba to ocenić pozytywnie. Polska jest odpowiedzialnym członkiem społeczności międzynarodowej i chce też zwalczać przestępczość międzynarodową, mając do tego skuteczne narzędzia. Ta umowa oczywiście te narzędzia nam da. Czy mogłaby być lepsza? Zawsze może być lepiej i to nie podlega dyskusji. Natomiast dzisiaj jest taka i tę umowę trzeba ratyfikować. Dlatego Polska 2050 oczywiście będzie popierała ten projekt i będzie głosowała za jego przyjęciem. Dziękuję też za pracę Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, pana ministra i współpracowników i za dobrą współpracę z parlamentem, z Komisją Administracji i Spraw Wewnętrznych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Roman Fritz
Data: 2026-04-15 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Generalnie ustawa o ratyfikacji umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Gabinetem Ministrów Ukrainy o współpracy w zwalczaniu przestępczości, podpisanej we Lwowie dnia 11 grudnia 2025 r., jest teoretycznie potrzebna. Zachodzić będzie jednak najprawdopodobniej klasyczna zależność: ustawa sobie, a życie sobie, co pięknie rozwinął przed paroma minutami pan poseł Zapałowski. Pozwólcie państwo, że przedstawię tutaj budzący mój lekki niepokój art. 11. Czytamy w nim: przesyłka niejawnie nadzorowana. Ust. 1: Jeżeli nie ma innej możliwości ustalenia osób uczestniczących w przestępstwie lub gdy ich ustalenie w inny sposób byłoby znacznie utrudnione, właściwy organ może wystąpić do właściwego organu drugiej strony z wnioskiem o wyrażenie zgody na niejawne nadzorowanie przywozu, wywozu i przewozu przedmiotów pochodzących z przestępstwa lub służących do jego popełnienia, zwanych dalej ˝przesyłką niejawnie nadzorowaną. Przedmiotami tymi mogą być w szczególności środki odurzające, substancje psychotropowe, ich analogi lub prekursory, nowe substancje psychoaktywne, broń, amunicja, materiały wybuchowe, towary, fałszywe środki płatnicze, dokumenty, papiery wartościowe, środki finansowe. Widzicie państwo - tego jest cała masa, całe spektrum. Właściwy organ strony, do którego skierowano wniosek, może ograniczyć zgodę na niejawne nadzorowanie przesyłki, uzależnić ją od spełnienia określonych warunków lub jej odmówić, zwłaszcza gdy wiąże się ono ze szczególnym ryzykiem dla życia lub zdrowia osób uczestniczących w przedsięwzięciu, dla ludności lub środowiska. Przesyłka niejawnie nadzorowana, o której mowa w niniejszym artykule, jest realizowana na terytorium państwa strony, do której skierowano wniosek, zgodnie z prawem wewnętrznym państwa tej strony. I teraz ust. 2, który mówi o tym, do których instytucji to wszystko przynależy. I tam po stronie Rzeczypospolitej Polskiej jest: komendant główny Policji, komendant CBŚP, komendant główny Straży Granicznej, szef ABW, szef Krajowej Administracji Skarbowej, po stronie Ukrainy... Wszystkie te służby są wymienione. Potem: uprawnieni do prowadzenia przesyłki niejawnie nadzorowanej, o której mowa w niniejszym artykule, są funkcjonariusze. I po stronie Rzeczypospolitej Polskiej: Policja, Straż Graniczna, ABW, Służba Celno-Skarbowa. Po stronie Ukrainy - również chyba sześć różnych służb, łącznie z Narodowym Biurem Antykorupcyjnym Ukrainy oraz Biurem Bezpieczeństwa Gospodarczego Ukrainy. Wątpliwości budzi zwłaszcza to, czy regulacja ta nie jest zbyt daleko idąca. Teraz jeszcze na koniec chodzi o omówienie pana posła sprawozdawcy, który zwrócił uwagę na wpływy służb rosyjskich wśród przestępców ukraińskich. Nasuwa się naturalne, oczywiste pytanie, dlaczego pominięto (Dzwonek) wpływy służb ukraińskich wśród przestępców ukraińskich. Bardzo dziękuję.
Mówca: Izabela Bodnar
Data: 2026-04-15 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ustawa o ratyfikacji umowy między polskim rządem a rządem Ukrainy o współpracy o zwalczaniu przestępczości dotyczy bardzo konkretnych sytuacji z życia naszych obywateli. Wyobraźmy sobie taką sytuację. Z Ukrainy przyjeżdża do Polski pracownik sezonowy, który nie otrzymuje wynagrodzenia, bo ktoś wykorzystuje jego nieznajomość przepisów oraz fakt, że jest cudzoziemcem. Dziś takie sprawy często giną między systemami. Dzięki tej umowie możliwa będzie szybsza identyfikacja takich nadużyć i współpraca w ściganiu sprawców, nawet jeśli działają po obu stronach granicy. Inny przykład. Rodzina zgłasza zaginięcie bliskiej osoby. Podejrzenie jest takie, że mogła przekroczyć granicę. W takich momentach liczy się każda godzina. Ta umowa przewiduje współpracę m.in. właśnie w poszukiwaniu osób zaginionych. To jest realna szansa, żeby ktoś szybciej wrócił do domu. Wysoka Izbo! Żyjemy w czasach, w których przestępczość nie zna granic, a państwo nie może pozostawać w tyle. Odpowiedź państwa na działania przestępców, którzy działają bardzo szybko, musi być równie sprawna. Dlatego tak ważne są rozwiązania zawarte w tej umowie: szybka wymiana informacji, wspólne działania operacyjne, możliwość tworzenia zespołów zadaniowych, wymiana oficerów łącznikowych, możliwość stosowania przesyłki niejawnie nadzorowanej. Są to narzędzia sprawdzone i wykorzystywane w międzynarodowej współpracy policyjnej, które znacząco zwiększają efektywność działań operacyjnych. Podkreślam, że mówimy o współpracy z państwem, które jest naszym bliskim sąsiadem i partnerem, ale dziś także krajem szczególnie doświadczonym przez wojnę. Ostatnie lata to zwiększona mobilność ludności między naszymi krajami, co choć w dużej mierze ma charakter pozytywny, niesie także pewne ryzyka. Odpowiedzialnością państwa jest zapewnienie bezpieczeństwa wszystkim obywatelom, niezależnie od ich pochodzenia. Ta umowa daje służbom odpowiednie narzędzia, aby to zadanie realizować skutecznie. W warunkach wojny ryzyka związane z przestępczością rosną. Dlatego tym bardziej potrzebna jest ścisła, dobrze uregulowana współpraca. Ta umowa gwarantuje jednocześnie poszanowanie suwerenności, możliwość odmowy współpracy w razie zagrożenia interesów państwa czy pełną ochronę danych osobowych zgodną z doktryną Unii Europejskiej. Jako Klub Parlamentarny Centrum dostrzegamy w tej umowie nie tylko narzędzie walki z przestępczością, ale także ważny element trwałego budowania partnerstwa między Polską a Ukrainą. Ratyfikacja tej umowy to większe bezpieczeństwo naszych obywateli, skuteczne państwo oraz odpowiedzialna współpraca międzynarodowa. Dlatego będziemy głosować za przyjęciem tej ustawy. Dziękuję bardzo.