Mówca: Jarosław Górczyński
Data: 2012-06-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Ministrze! W nawiązaniu do projektu uchwały w sprawie udziału Rzeczypospolitej Polskiej w pracach Unii Europejskiej w okresie lipiec-grudzień 2011 r. chciałbym uzupełnić wypowiedź mojego kolegi posła Andrzeja Sztorca. Klub PSL docenia zaangażowanie polskiej dyplomacji podczas sprawowania przez Polskę przewodnictwa w Radzie Europejskiej. Podejmowanie i przygotowanie konkretnych i merytorycznych inicjatyw posłużyło do konsolidowania międzynarodowego wizerunku Polski jako aktywnego i kompetentnego członka Unii Europejskiej. Oceniając nasze przewodnictwo, należy zwrócić szczególną uwagę na wielotorowe działania podejmowane z jednej strony przez rząd, z drugiej zaś strony dotyczy to wymiaru parlamentarnego naszej prezydencji, m.in. spotkania przewodniczących parlamentów państw członkowskich Unii w naszym kraju. Mimo wielu trudności związanych przede wszystkim z trwającym w Europie kryzysem gospodarczym, Polsce udało się dobrze kierować Unią Europejską. Udało się w pierwszym rzędzie podjąć i przeprowadzić zmiany perspektywiczne, ważne nie tylko na czas kryzysu, ale mające zapewnić dalsze warunki rozwoju Unii. Doprowadzenie m.in. do uchwalenia pakietu sześciu aktów prawnych, które mają wzmocnić zarządzanie gospodarcze w Unii Europejskiej i chronić ją przed kolejnymi kryzysami, niewątpliwie jest sukcesem. Kolejnym jest finalizacja trwających 30 lat rozmów o wspólnym europejskim patencie. Obecnie rejestracja wynalazku we wszystkich krajach będzie prostsza, mniej kosztowna. Przedsiębiorcy skorzystają. Pomimo pozostawania poza strefą euro widoczne były polskie wysiłki służące włączeniu państw nieposiadających wspólnej waluty w proces ustalania unijnych reform. Polacy wyszli z ideą zasiadania przez takie kraje przy wspólnym stole, wprawdzie bez prawa głosu, ale z możliwością bieżącego śledzenia debat i propozycji. To między innymi dzięki naszym zabiegom oddaliła się opcja podziału Unii na dwie grupy, tj. 17 plus 10, co groziło nam i pozostałym krajom spoza Europy pozostaniem ˝członkami drugiej kategorii˝. Za naszej prezydencji rozpoczęły się rozmowy dotyczące wspólnych ram finansowych na lata 2014-2020. Polska od razu założyła, że polityczna batalia zacznie się w roku 2012. Warszawa słusznie ograniczyła swoje zadanie do określenia, jak propozycję przyszłego budżetu wysuniętą przez Komisję Europejską widzą poszczególne kraje europejskie. Polska zasadnie przyjęła Partnerstwo Wschodnie jako jeden z priorytetów. Za polskiej prezydencji udało się doprowadzić do znaczącego wzmocnienia nie tylko tzw. wymiaru południowego, ale i całości polityki sąsiedztwa, obejmującej zarówno Południe, jak i Wschód. Polska wyszła z inicjatywą utworzenia Europejskiego Funduszu na rzecz Demokracji. Instrument ten ma pomóc szybko i elastycznie wspierać procesy transformacyjne w krajach dążących do demokracji, na co my, Polacy, zwracamy szczególną uwagę. Jak na unijne standardy, bardzo szybko udało nam się uzyskać poparcie dla tej inicjatywy. Sukcesem jest zakończenie trudnych i skomplikowanych negocjacji w sprawie umowy stowarzyszeniowej z Ukrainą oraz powolny, lecz wyraźny postęp dotyczący perspektywy zniesienia reżimu wizowego pomiędzy Unią Europejską a krajami partnerstwa. Nie popełniono większych, zauważalnych błędów, nie było mowy o polskich wpadkach. Nasza prezydencja różniła się od poprzednich prezydencji, węgierskiej czy czeskiej, które ze względu na problemy na arenie wewnętrznej straciły poważanie. Jednak mimo znacznych wysiłków nie udało się nam doprowadzić do wzmocnienia wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony. Proponowane przez naszych przedstawicieli stworzenie wspólnego, stałego dowództwa planowania akcji wojskowo-cywilnych w Unii Europejskiej poparte zostało przez wszystkie kraje członkowskie, z wyjątkiem Wielkiej Brytanii, podobnie jak w przypadku paktu fiskalnego, co uniemożliwiło zawarcie porozumienia. Jednak pozostała deklaracja woli większości krajów, aby dalej pracować w tym kierunku. Mamy w tym zakresie duże wsparcie Niemiec i Francji. Innym niezrealizowanym zamierzeniem był brak zgody na wejście Bułgarii i Rumunii do strefy Schengen. Brak wsparcia niektórych państw skutecznie zablokował ten proces, pomimo działań chwalonej w Brukseli za swoje starania polskiej dyplomacji. (Dzwonek) Wskazuje to również, że możliwości prezydencji w niektórych przypadkach są mocno ograniczone i są uzależnione od bieżącej sytuacji politycznej. Można tu przytoczyć wiele komentarzy. Pozwolę sobie tylko na jeden ze względu na ograniczony czas: Myślę, że to była bardzo dobra prezydencja zarówno z praktycznego punktu widzenia, bo uzgodniono trudną nowelizację paktu stabilności i wzrostu, budżet Unii Europejskiej na 2012 r. oraz członkostwo Chorwacji w Unii Europejskiej, ale ważne było też to, że największe z nowych państw członkowskich wniosło entuzjazm do Unii Europejskiej. Zostaliśmy nieco wytrąceni z dotychczasowej rutyny - powiedział niemiecki eurodeputowany CDU Elmar Brok. Nam, Polakom, wspólna i bliska jest idea wspólnej Europy, podejścia wspólnotowego, które ma umożliwić zahamowanie trudnych sytuacji, jak w przypadku Grecji, zapobiec rozprzestrzenianiu się ujemnych tendencji na inne kraje, a z drugiej strony daje silny sygnał do działań prowzrostowych jako elementu strategii antykryzysowej. To nasz rząd pierwszy poruszał kwestię, że oprócz oszczędzania trzeba mówić o działaniach pobudzających gospodarkę, co dziś podnosi na przykład prezydent Francji François Hollande.