Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2012-07-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam dziś zaszczyt przedstawić państwu propozycję zmiany Kodeksu karnego w zakresie przedawnienia niektórych przestępstw. Klub Poselski Ruch Palikota przedstawił w druku nr 531 nowelizację przepisów regulujących przestępstwa o charakterze seksualnym. Moje wystąpienie nie będzie takie, jakie zazwyczaj możemy słyszeć. Będzie szczególne, ponieważ pozwolę sobie cytować pomiędzy naszym stanowiskiem treść pewnego listu. Projekt zmian Kodeksu karnego obejmuje zmiany dotyczące przepisów art. 197, 200, 200a oraz 201 Kodeksu karnego. ˝Wtedy zderzyłam się z postawą organów państwa w tej sprawie i społeczną niechęcią, bo każdy wie, że pedofil i gwałciciel to coś najbardziej ohydnego, ale kiedy dotyczy to osoby, którą zna, lub jednego z członków rodziny, w wielu przypadkach uznaje, że nie jest to temat do rozmowy czy, niestety, potępienia˝. Przedstawione przez wnioskodawców zmiany mają na celu ochronę interesów pokrzywdzonych - ofiar przestępstwa gwałtu czy pedofilii. Mają bardzo specyficzny charakter. Otóż każda osoba, każda ofiara inaczej odbiera takie przestępstwa. Nie każdy jest w stanie od razu pójść do kompetentnego organu i zgłosić wyrządzoną krzywdę. Nie jesteśmy w stanie wymusić na ofiarach tych przestępstw, aby w sposób natychmiastowy informowały poszczególne organy. Jest to niemoralne, krzywdzące i niezrozumiałe. Dzisiejsze przepisy potęgują cierpienie, ukrywają pedofilów i tuszują czyny gwałcicieli z dawnych lat. Musimy zmienić przepisy, tak aby każdy pedofil, zbrodniarz nigdy nie mógł spać spokojnie, nawet po kilkunastu latach od popełnionego bestialskiego czynu. ˝Dowiedziałam się, że mój oprawca jest bezkarny, nie może być nawet sądzony - może śmiać mi się w twarz, tak jak pedofile i gwałciciele śmieją się w twarz tysiącom ofiar każdego dnia! To wywołało we mnie ogromny żal i osamotnienie. Czułam się po raz kolejny zdradzona, tym razem przez państwo, którego nie obchodzi los takich ludzi jak ja. Zdałam sobie sprawę, że już w dzieciństwie zostałam skazana przez mojego oprawcę na dożywocie i będę musiała do końca życia być uwięziona w przeżyciach z dzieciństwa, a mój oprawca nie będzie nigdy już nawet osądzony˝. Tak jak wspomniał mój kolega, według statystyk, które są przerażające, w latach 2007-2009 ponad 29 tys. osób stało się ofiarami przestępstw o charakterze seksualnym, z czego 25 tys. to osoby małoletnie. I właśnie w imię ochrony tych osób powinniśmy dzisiaj zagłosować i skierować ten projekt do dalszych prac w komisji. ˝Jeśli nie znacie tych osób osobiście, to nie znaczy, że nie istnieją. Mogą żyć wokół was, wśród waszych znajomych, rodzin, przyjaciół, współpracowników, a także kolegów i koleżanek z ław sejmowych. One są, nieraz tuż obok, jednak nie zdajecie sobie z tego sprawy, gdyż te osoby milczą, bo boją się do tego przyznać z powodu strachu, lęku czy zwykłego wstydu. Pedofilia to prawdziwa plaga, wręcz epidemia˝. Dla zapewnienia wszelkiej ochrony, szczególnie tym najmłodszym osobom, Klub Poselski Ruch Palikota proponuje zrównanie tych przestępstw z tymi z katalogu z art. 105 Kodeksu karnego, wpisanie ich do tego katalogu. Zdajemy sobie sprawę, że są pewne słowa krytyki, ale właśnie skierujmy ten projekt do specjalnej komisji, która zadecyduje, w jaki sposób możemy go zmodyfikować. ˝Ta ustawa nie jest pisana dla mnie czy dla innych dorosłych ofiar. Nam nikt nie pomógł i nikt nie pomoże. Nasi oprawcy są i pozostaną bezkarni, gdyż według polskiego systemu prawnego ich czyny przedawniły się. Czy to oznacza, że ich nie było? Ta ustawa dotyczy dzieci, które dopiero będą molestowane. Ta ustawa zacznie działać dopiero za 15-20 lat. Wtedy kiedy te dzieci dorosną˝. Na zakończenie chciałbym spytać prokuratora generalnego i Sąd Najwyższy, czym się kierowali, pisząc te opinie. Dobrem gwałcicieli, oprawców i pedofili? Ja nie chcę żyć w takim państwie, panie pośle, które nie chroni najmłodszych, osób, które zasługują na ochronę. Dla mnie te opinie nie są wiążące. Są głupie i nieodpowiedzialne, a ich miejsce jest w koszu. ˝Gdy miałam 7 lat, skończyło się moje dzieciństwo. W moim przypadku, a jest to typowe, musiało upłynąć 30 lat, zanim dojrzałam do tego, aby powiedzieć prawdę o moim dzieciństwie˝. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!)