PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Zbigniew Dolata
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Projekt ustawy dotyczy bardzo niewielkiej grupy osób: pedagogów, wychowawców, pracowników Ochotniczych Hufców Pracy, placówek opiekuńczo-wychowawczych, poradni psychologiczno-pedagogicznych. Chciałbym zapytać pana ministra: Na ile szacuje się ewentualne wydatki, gdyby ten projekt ustawy został przyjęty? Czy jego przyjęcie doprowadziłoby do załamania budżetu państwa? Występująca tutaj w imieniu Platformy Obywatelskiej pani poseł Leszczyna twierdziła, że przyjęcie tego projektu byłoby wręcz rozszerzaniem jakichś specjalnych przywilejów, byłoby wyrazem niesprawiedliwości. Jest, wydaje się, dokładnie odwrotnie. To pośpiech w pracy nad tą nowelizacją sprzed kilku lat spowodował, że niewielką grupę nauczycieli pominięto w tych rozwiązaniach, które i tak są krzywdzące w porównaniu z tym, co było wcześniej, czyli z możliwością wcześniejszego przechodzenia na emeryturę. Jest to więc tylko naprawienie oczywistego, ewidentnego błędu. To uzasadnienie Platformy jest naprawdę kompromitujące, budzi niesmak. Podobnie zresztą jak postawa PSL-u. (Dzwonek) Trzeba to powiedzieć uczciwie. Trudno te argumenty, które przedstawił pan poseł Walkowski, uznać za merytoryczne, sam zresztą powiedział, że są wyłącznie polityczne. Mam dla koleżanek i kolegów z PSL-u taką przestrogę. Zmiany, które nastąpiły u was w klubie, wynikały pewnie przede wszystkim z tego, że część waszych działaczy nie akceptuje bezrefleksyjnego przyjmowania wszystkiego, co proponuje Platforma. Może więc jednak przemyślcie to i wyciągnijcie wnioski z tych zmian, które zaszły u was, w Polskim Stronnictwie Ludowym, bo to nie będzie służyło... (Poseł Domicela Kopaczewska: Ale to już nie jest na temat. Pani marszałek...)
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Nie wiem, czy użyłem jakiegokolwiek argumentu politycznego. Powiedziałem: w świetle zmian, które zaszły. Dziękuję, za życzenia, szczere życzenia, żeby się dobrze powodziło mojemu ugrupowaniu, wierzę, że ta szczerość jest do bólu szczera. Prosiłbym żadnych takich odjazdów nie robić, rozmawiajmy w sprawie. Zdajemy sobie sprawę, tutaj poseł Tomaszewski o tym powiedział, że ta grupa, która jest podana w tym projekcie ustawy, może być jeszcze docelowo niepełna. Dlatego wierzę w rząd, który popieram, że jeżeli zostanie... (Poseł Zbigniew Dolata: W Boga się wierzy.) ...to dopracowane... Przepraszam bardzo, pani marszałek, naprawdę jestem grzeczny chłopak, ale jak mnie zdenerwują, to mogę troszeczkę wyjść z siebie i na chwilę nie być sobą. Dlatego też proszę tutaj argumentów politycznych nie poruszać, o zmianach, które nastąpiły. Tym bardziej w świetle tego projektu ustawy, który mówi wyraźnie, do jakiej grupy jest kierowany. Jeżeli jeszcze dobijemy... (Poseł Marek Łatas: Targu.) ...te grupy osób, które powinny w to wejść, rozpatrzymy to, jak myślę, w jednym projekcie ustawy. A tak wyjdzie, że za trzy miesiące znowu ten sam projekt ustawy rozszerzymy jeszcze o jakąś grupę osób, jeszcze o 50, 100 osób, których to będzie dotyczyło. Przepraszam, pani marszałek, że zabrałem Wysokiej Izbie cenny czas. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Dolata
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak, w trybie sprostowania, ponieważ pan poseł chyba nie zrozumiał mojej wypowiedzi. (Poseł Piotr Walkowski: Pani marszałek, nie użyłem żadnego nazwiska.) Używał pan poseł nazwisk... (Poseł Piotr Walkowski: Ja?) (Poseł Domicela Kopaczewska: Nie, pan tak podświadomie.) ...i ewidentnie pan poseł w swoim uzasadnieniu powiedział, że stanowisko PSL wynika z tego, co się ostatnio wewnątrz stronnictwa stało, więc jak nazwać to inaczej? To jest argument polityczny, stricte polityczny, a nie merytoryczny.
Mówca: Sławomir Kłosowski
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Otóż to, nad czym dzisiaj debatujemy, jest naturalną konsekwencją tego, co się zdarzyło w 2009 r. Otóż w 2009 r., przypomnę, nauczycielom Platforma Obywatelska i PSL zabrały prawo przechodzenia na wcześniejszą emeryturę. To była prosta i czytelna sprawa, nie przywilej, a prawo nabyte. Tak było w przypadku na przykład służb mundurowych. Proszę zwrócić uwagę, jakie jest odniesienie. W służbach mundurowych mamy to prawo nabyte utrzymane, jeżeli chodzi o nauczycieli, jednak im je zabrano. Dlaczego? Może dlatego, że nauczyciele byli mniej wyraziści, a może dlatego, że został zgłoszony projekty ustawy o świadczeniach kompensacyjnych. Nie chcę tego rozpatrywać. Jako klub zdecydowanie byliśmy zwolennikami tego pierwszego rozwiązania: wcześniejsze emerytury, prawo nabyte, utrzymanie prawa nabytego to rzecz święta. Niestety, nie udało się tego obronić, weszły świadczenia kompensacyjne. W tej chwili będziemy głosowali za tym projektem ustawy. Liczymy na to, że może zmieni się, po raz trzeci już, stanowisko PSL w tej sprawie, bo biorąc pod uwagę skalę obecnych zwolnień nauczycieli przy likwidacjach szkół, która ma obecnie miejsce, to jest potężny problem. Tym ludziom trzeba po prostu pomóc. To są głodowe świadczenia, ale jednak, mimo wszystko, jakieś świadczenia. Przedstawicielowi PSL (Dzwonek), który tutaj uprawiał akrobatykę retoryczną, dedykuję wypowiedź pana ministra Włodkowskiego, który na ostatnim posiedzeniu połączonych komisji zachęcał nas wszystkich do tego, żebyśmy jednak przegłosowali tę ustawę, bo ona jest dobra, bo ona daje szanse tym właśnie wychowawcom OHP. Jak teraz spojrzycie w oczy panu Komiszke, naszemu stałemu korespondentowi w Internecie, który tak bardzo na was liczył i któremu opowiadaliście, że jesteście jak najbardziej za tym? Wita, rozumita? (Poseł Domicela Kopaczewska: Bardzo dowcipne.)
Mówca: Marek Łatas
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie pośle, pan mówił, że ten katalog jest jeszcze niepełny. Jeżeli pan dobrze pamięta, to projekt tej zmiany ustawy, mam nadzieję, że nie pomylę daty, wpłynął z końcem 2011 r. Gdybyście tak naprawdę chcieli pracować nad tym projektem, ewentualnie uzupełnić jeszcze katalog osób, które byłyby objęte tym świadczeniem kompensacyjnym, to mieliście ponad rok. A więc teraz pana wypowiedź, że on jest niepełny, trzeba pracować, a rząd, który pan popiera, myśli, że za 3-4 miesiące doprowadzi do nowelizacji... Panie pośle, trochę uczciwości i trochę rozsądku w tym, co pan mówi. Panie ministrze, pan na posiedzeniu komisji w maju mówił, że liczba osób, które mogą korzystać z tych świadczeń, może lawinowo wzrastać. Niech pan powie, ile do tej pory tych osób konkretnie korzystało ze świadczeń kompensacyjnych, jakie to jest obciążenie budżetu państwa, bo środki są wypłacane z budżetu państwa, obsługuje to ZUS, ale środki są z budżetu państwa, i czy ma pan świadomość, że z każdym rokiem ta liczba nie będzie się zwiększać, ale wręcz odwrotnie - rok, w którym będzie można korzystać ze świadczeń kompensacyjnych, co roku jest wyższy. Zaczęliśmy od 1955 r. i będzie to stosowane aż do roku, kiedy zostanie to zrównane ze świadczeniami emerytalnymi (Dzwonek), czyli ta ustawa w pewnym momencie wygaśnie. Na jaką kwotę budżet państwa jest w tej chwili obciążony tymi świadczeniami? Jak pan przewiduje to w następnych latach i czy faktycznie ta kwota - podejrzewam, że kwota kilku milionów - powala budżet państwa, że koniecznie chcecie państwo ten projekt odrzucić? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Będę miał pytanie do pana ministra. Otóż rzeczywiście pan poseł Kłosowski zwracał uwagę na fundamentalną rzecz w tej sprawie: złamanie umowy społecznej pomiędzy środowiskiem nauczycieli a rządem. Rzeczywiście wycofanie się z wcześniejszych emerytur i wprowadzenie tych, co tu się oszukiwać, symbolicznych świadczeń kompensacyjnych było uderzeniem w środowisko nauczycielskie wbrew woli tego środowiska. Rzeczywiście później było inne zachowanie rządu w stosunku do służb mundurowych. Czyżby siła służb mundurowych była taka, że trzeba było się z nią liczyć, natomiast siła nauczycieli była znacznie mniejsza? W tej sytuacji próby uzupełnienia nauczycielskich grup zawodowych, którym te świadczenia powinny się należeć, powinny być przyjmowane przez rząd z życzliwością i z przeproszeniem, że one zostały w tym pierwszym podejściu pominięte. To jest pierwsza kwestia. Druga kwestia, panie ministrze, być może powinna być zaadresowana raczej do szefowej resortu edukacji, a nie do pana, ale tak się składa, że pana jako przedstawiciela rządu mamy na sali. Otóż coraz częściej rzeczywiście płyną z rządu sygnały, że przyczyną wszelkiego zła, jeżeli chodzi o sytuację finansową samorządów, są nauczyciele, że to oni są (Dzwonek) głównym sprawcą problemów finansowych. Naprawdę takie sygnały płyną z rządu, tak odbiera to opinia publiczna. To jest właśnie takie swoiste, powiedziałbym w cudzysłowie, szczucie na to środowisko, że ono właśnie poprzez te podwyżki płac tak obciąża kwotę subwencji, iż państwo polskie nie jest w stanie temu sprostać. Panie ministrze, najwyższy czas - proszę przekazać ten sygnał także pani minister edukacji - żeby z tym skończyć. Naprawdę przyczyny trudnej sytuacji państwa - już kończę, pani marszałek - i jednostek samorządu terytorialnego leżą zupełnie gdzie indziej i na pewno nauczyciele nie są główną tego przyczyną. A więc jeszcze raz proszę pana ministra o stanowisko w sprawie tej ustawy, i to stanowisko przychylne, bo chodzi o jakieś zupełnie drobne pieniądze, natomiast państwo pokazujecie, że potraficie być bardzo rygorystyczni, jeżeli chodzi o środowiska, które rzeczywiście jakoś zdecydowanie nie protestują, i bardzo spolegliwi w stosunku do służb mundurowych. (Poseł Zbigniew Dolata: I swoich.) Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Artur Ostrowski
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Po pierwsze, chciałbym wyjaśnić jedną rzecz. Będziemy głosować za odrzuceniem w pierwszym czytaniu tego projektu ustawy, czyli w sumie za wyrzuceniem tej ustawy do kosza. Ale gdyby PSL - bo nie mówię już o Platformie Obywatelskiej - głosowało przeciwko temu wnioskowi o odrzucenie, to ten projekt ustawy ponownie zostanie skierowany do komisji i będziemy mogli pracować. A jeśli PSL ma przygotować projekt poszerzający jeszcze ten katalog, bo takie były słowa pana posła Walkowskiego, to poczekajmy teraz na projekt PSL, będą dwa projekty w komisji, nic nie stoi na przeszkodzie, ale nie spisujmy już na straty w trakcie głosowania tego projektu Sojuszu Lewicy Demokratycznej, bo potem wrócicie do tego tematu. I jak będziecie wyglądać w takiej sytuacji? Rozumiem, że dla koalicji chcecie poświęcić nauczycieli w Polsce, tak? Kosztem nauczycieli chcecie utrzymać koalicję z Platformą Obywatelską. To jest wasz wybór. Pytanie do pana ministra. Panie ministrze, jednak coś się zmieniło od tego czasu, kiedy została przyjęta ustawa o świadczeniach kompensacyjnych, a nie ma możliwości przechodzenia na wcześniejszą emeryturę. Zmieniło się to, że nauczyciele będą musieli pracować do 67. roku życia. Podniesiono w międzyczasie wiek emerytalny. Czyli ta umowa, która była w momencie przyjmowania ustawy o świadczeniach kompensacyjnych, te warunki się zmieniły i miejmy tego świadomość. I teraz drugie pytanie do pana ministra. (Dzwonek) Niech pan powie, czym różni się praca nauczyciela w poradni psychologiczno-pedagogicznej, w Ochotniczych Hufcach Pracy albo w ośrodku opiekuńczo-wychowawczym, czym różni się jego zaangażowanie, praca z młodzieżą, z dziećmi od pracy nauczyciela, który jest objęty tym świadczeniem kompensacyjnym? Niech pan poda te argumenty, jaka jest różnica między tym, który jest w OHP, a tym, który otrzymuje świadczenia kompensacyjne. Dziękuję. (Poseł Ligia Krajewska: Duża, bardzo duża.) (Poseł Artur Ostrowski: Nie ma pojęcia, bardzo duża, może być wielka.)
Mówca: Domicela Kopaczewska
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Właściwie pan minister odpowiedział na wiele wątpliwości i pytań, które skierowali z tej mównicy posłowie. Chcę tylko przypomnieć dla pełnego obrazu, iż rzeczywiście na posiedzeniu komisji mówiliśmy o tym, że ustawa o świadczeniach kompensacyjnych jest pewnym wyłomem, i pan minister tutaj podkreślał, że jeśli chodzi o nauczycieli, nie było merytorycznych przesłanek do objęcia ich możliwością zapisania, jeśli chodzi o emerytury pomostowe. Chcę także przypomnieć, że okres funkcjonowania ustawy o świadczeniach kompensacyjnych to ok. 18 lat. Przez tyle lat nauczyciele będą mogli korzystać, bo to jest ich wybór, ze świadczeń kompensacyjnych. Chcę również przypomnieć, że praca nad ustawą o świadczeniach kompensacyjnych trwała dość długo w podkomisji powołanej przez te dwie komisje i rzeczywiście w trakcie pracy... (Gwar na sali)
Mówca: Sprawozdawca Marek Rząsa
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję uprzejmie. Pani Marszałek! Proszę mi pozwolić dołączyć do moich przedmówców i również z okazji 18. urodzin złożyć pani najserdeczniejsze życzenia wszelkiej pomyślności.
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W kwestii sprostowania trzech rzeczy. Po pierwsze, panie pośle, mówiąc o tym, że przewodniczący komisji uniemożliwił panu dokończenie wypowiedzi, patrzył pan na mnie, wskazał pan na mnie dłonią, więc odpowiadam. Nie jestem przewodniczącym Komisji Regulaminowej i Spraw Poselskich, ale jej skromnym, szeregowym członkiem. Druga sprawa, którą chciałem sprostować, użycie w sprawozdaniu komisji, które, wydaje mi się, literalnie odpowiada, zresztą myślę, że pierwsze słowa pana posła, co mnie bardzo cieszy, udowodniły, że to sprawozdanie jest rzetelnym, literalnym odzwierciedleniem tego, co działo się na obu posiedzeniach, otóż użycie sformułowania, że Dochnal miał współpracować z rosyjskimi służbami, odpowiada tylko i wyłącznie cytatowi z jego powództwa. Zaprezentowałem to dlatego, że zarówno w tym powództwie, jak i wypowiedziach obu jego adwokatów ten wątek się przewijał, stąd to sformułowanie ˝rosyjskie służby˝. Trzecie sprostowanie. Pan poseł stwierdził, że Marek Dochnal ma wyrok. Tak, to prawda, ale gwoli prawdy również, którą chcę przedstawić, podczas posiedzenia komisji adwokat pana Dochnala złożył wyraźne oświadczenie, że ten wyrok jest nieprawomocny. To nie jest mój komentarz, to nie jest opinia, jeszcze raz przedstawiam literalnie zapis tego, co było podczas posiedzenia. Nie chciałem, żeby to w protokole było jako głos z ław, tylko literalnie przedstawiam to, co było przedstawione na posiedzeniu komisji. Dziękuję.
Mówca: Antoni Macierewicz
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

To jest jedna z milszych debat sejmowych, prawda, nie ma wątpliwości, wszyscy tutaj są bardzo sobie przyjaźni. Nigdy, panie pośle, nigdy nie formułowałem zdania, że ktoś mi nie pozwolił dokończyć jakiegokolwiek zdania. Mówiłem tylko, że przewodniczący komisji nie zgodził się na to, by mogli zeznawać świadkowie przeze mnie powołani. Świadkowie. To jest dużo poważniejszy problem, panie pośle, niż dokończenie zdania, bo niedokończone zdanie można czasami w inny sposób przekazać, a świadka niczym się nie zastąpi. Uważam, że w ten sposób komisja nadużyła swoich uprawnień i nie dopełniła swoich wobec mnie obowiązków. Mam prawo przedstawić świadków, a komisja mnie tego prawa niestety pozbawiła, o co, uważam, że pan poseł, jako reprezentant większości, powinien walczyć, a pan tego niestety nie zrobił. Chcę też podkreślić, że przez cały czas mówiłem, że to jest wyrok sądu pierwszej instancji i oczywiście nie mam wątpliwości, panie pośle, że zostanie zrobione wszystko, co tylko jest możliwe, medialnie i pozamedialnie, żeby ten skandaliczny wyrok, bo jakże można tak szlachetnego człowieka skazać za korupcję, tylko dlatego, że dał jakiś samochód panu posłowi Pęczakowi czy jakieś pieniądze... To w ogóle niedopuszczalne, żeby takiego szlachetnego człowieka skazywać za korupcję, więc na pewno sprawiedliwości stanie się zadość, od kiedy zapanuje ta nowa etyka, której państwo początek daliście na posiedzeniu komisji. Ona będzie obowiązywała już wszędzie, być może nawet w sądach. Mam tylko nadzieję, że niedługo. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Jarosław Katulski
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! W imieniu Komisji Zdrowia mam przyjemność przedstawić sprawozdanie z prac komisji nad ustanowieniem 18 kwietnia Dniem Pacjenta w Śpiączce. Pierwotnie projekt uchwały nosił nazwę: Narodowy Dzień Pacjenta w Śpiączce i podczas drugiego czytania została zgłoszona poprawka usuwająca słowo ˝narodowy˝. Komisja Zdrowia na swoim posiedzeniu 11 października pochyliła się nad tym problemem i uznała zasadność tej zmiany. Odtąd uchwała według Komisji Zdrowia, z prośbą do Wysokiej Izby o podjęcie tej uchwały, nosi tytuł: 18 kwietnia Dniem Pacjenta w Śpiączce. Dziękuję bardzo.
Mówca: Beata Małecka-Libera
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Platformy Obywatelskiej w stosunku do uchwały, która ustanawia Dzień Pacjenta w Śpiączce. Zwracamy w ten sposób uwagę na sytuację pacjentów, którzy są w stanie śpiączki. Śpiączka to najgłębszy stopień ilościowych zaburzeń przytomności z zanikaniem wszystkich reakcji warunkowych i stopniowym wygasaniem odruchów bezwarunkowych. Osoby te nie mogą czynnie zabiegać o poszanowanie swoich praw, dlatego też powinny być objęte szczególną opieką i troską. Ze względu na reformę ratownictwa i postęp w medycynie wypadkowej, a także intensywnej terapii istnieje teraz możliwość uratowania coraz większej liczby pacjentów, również z ciężkimi uszkodzeniami mózgu. Główną przyczyną zapadania dzieci w śpiączkę są urazy, które najczęściej powstają na skutek wypadków komunikacyjnych. W opinii lekarzy, którzy opiekują się osobami w śpiączce, ta wzrastająca liczba dzieci pozostających w szpitalach i wymagających intensywnej opieki jest paradoksalnym wynikiem coraz lepszej opieki medycznej, także nad małymi pacjentami. Trzeba podkreślić, że śpiączka nie dotyczy tylko osoby, która w niej pozostaje, ale także całej rodziny. Skutki społeczne takiego stanu są podkreślane zarówno przez lekarzy, jak i opiekunów. Coraz częściej słyszymy, że rodzice, cała rodzina, którzy opiekują się takim dzieckiem, coraz częściej poświęcają mu tyle czasu, że rezygnują z własnego życia. Należy podkreślić także inne istotne wyzwania, jakimi są rozmowa i konieczność wypracowania skutecznego, wychodzącego naprzeciw potrzebom, modelu opieki, a także wsparcia dla rodzin opiekujących się osobami pozostającymi w śpiączce. Wyrażamy nadzieję, że ustanowienie Narodowego Dnia Pacjenta w Śpiączce to nie tylko zwrócenie uwagi na problem samych pacjentów, ale także przyczyna do rozmowy i do budowania całego systemu, który ma na celu wybudzenie pacjentów, ale także całościową, profesjonalną pomoc chorym i wsparcie ich rodzin. Zwracamy także uwagę na aspekt społeczny, świadomość istnienia tego problemu w społeczeństwie, bowiem liczba tych pacjentów będzie wzrastała. Platforma Obywatelska będzie głosowała za przyjęciem tej uchwały. Dziękuję bardzo.
Mówca: Dariusz Cezar Dziadzio
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałkini. Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Ruch Palikota mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec uchwały w sprawie ustanowienia 18 kwietnia Dniem Pacjenta w Śpiączce. Szanowni Państwo! Samo ustanowienie Dnia Pacjenta w Śpiączce tak naprawdę nie zwalnia od myślenia. Nie zwalnia od myślenia, a szczególnie nie zwalnia od działania i w tym przypadku nie zwalnia od działania Narodowego Funduszu Zdrowia ani Ministerstwa Zdrowia. Liczę, że po uchwaleniu Dnia Pacjenta w Śpiączce ministerstwo, jak również Narodowy Fundusz Zdrowia przygotują odpowiedni program, który zapewni godne warunki życia pacjenta, bo wszyscy tutaj się zgodzimy, że pacjent w śpiączce jest człowiekiem i należy mu się opieka, leczenie i rehabilitacja. Dziś taka opieka jest realizowana przez ludzi spoza zakresu medycyny. Spada na barki fundacji i różnego rodzaju stowarzyszeń, a tak naprawdę w dniu dzisiejszym nie mamy zaproponowanego przez Ministerstwo Zdrowia konkretnego programu rehabilitacji leczenia pacjenta w śpiączce. Uchwała ta nabierze sensu dopiero wówczas, gdy rząd zobowiąże się i wprowadzi rozwiązania systemowe, które zapewnią pacjentom w śpiączce lepszą opiekę, leczenie i dostęp do rehabilitacji. W historii dni pacjentów z różnymi chorobami mamy dzień pacjenta ze schizofrenią, jest dzień pacjenta z łuszczycą, jest dzień pacjenta z nadciśnieniem tętniczym, ale są to tylko dni. Dlatego, jeśli za sprawą tej uchwały państwo polskie nie tylko w Dniu Pacjenta w Śpiączce, ale na co dzień, będzie dbać o godność, zdrowie i życie osób w śpiączce, nasza praca będzie miała znaczenie. Z myślą o tym Klub Poselski Ruch Palikota popiera tę uchwałę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Gos
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek, za udzielenie głosu. Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Pragnę w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego zaprezentować opinię w sprawie ustanowienia 18 kwietnia Dniem Pacjenta w Śpiączce. Nie będę powtarzał za moimi przedmówcami, jak ważny jest to dziś problem do rozwiązania, ile ludzkich dramatów, dramatów rodzin kryje się za tym rodzajem schorzenia. Często te stany trwają wiele lat. W związku z tym ważne jest, żeby uczulić całe społeczeństwo, a szczególnie osoby odpowiedzialne za organizację i funkcjonowanie ochrony zdrowia, na ten problem, żeby zainspirować do przygotowania, co też nie jest novum tu dzisiaj na tej mównicy, sprawnego systemu, który opiekowałby się tymi pacjentami, który dawałby im nadzieję, im nieświadomym, ale również ich rodzinom, na to, że kiedyś z tej śpiączki wyjdą i będą normalnie funkcjonować. Mamy świadomość, że tych miejsc brakuje, że jest to drogi, wymagający pacjent, w związku z tym poprzemy projekt tej uchwały i będziemy głosować za tym, aby ustanowić 18 kwietnia Dniem Pacjenta w Śpiączce. Bardzo dziękuję za uwagę.
Mówca: Marek Balt
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie ustanowienia 18 kwietnia Dniem Pacjenta w Śpiączce. Klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej zawsze ma na uwadze sytuację tych, o których, wydawałoby się, państwo i władza zapomniała, podobnie pacjentów znajdujących się w stanie śpiączki. Pacjenci ci żyją, tylko trochę inaczej, nie mogą kontaktować się ze światem, ale wielu lekarzy, a przede wszystkim rodzina są przekonani, że osoby w śpiączce czują, słyszą, nie mogą tylko tego nam okazywać. Polska nie prowadzi spisu danych dotyczącego problemu śpiączki. To jest fatalne. Odnosząc się jednak do informacji z krajów Unii Europejskiej, musimy być świadomi, że rocznie w śpiączkę może zapaść do 6 tys. osób. Ta liczba obejmuje również dzieci. Tymczasem Polska wciąż jest na początku drogi do wypracowania adekwatnego, spełniającego standardy europejskie systemu opieki nad osobami znajdującymi się w stanie śpiączki. Ustanowienie 18 kwietnia Dniem Pacjenta w Śpiączce będzie pierwszym krokiem do podjęcie rozważań i dalszych działań w tym zakresie. Nie wolno władzom państwowym zapominać o tych, którzy najbardziej potrzebują pomocy. A w takiej sytuacji są pacjenci znajdujący się w stanie śpiączki i ich rodziny. Nasz kraj powinien wykorzystać wszelkie dostępne środki, a także szukać nowych, by doprowadzić do wybudzenia i powrotu do zdrowia i życia jak największej liczby osób, które zapadły w śpiączkę. Ponadto warto zastanowić się przy tej okazji nad sytuacją osób, które zapadły w śpiączkę. Nie wolno nam zapomnieć o dramacie tych ludzi i budzącej się co dzień nadziei na powrót do zdrowia ich bliskich przy każdym, nawet ledwo dostrzegalnym mrugnięciu powieką osoby w śpiączce. Dla rodzin państwo także powinno opracować odpowiedni program pokazujący, jak radzić sobie w danej sytuacji. W związku z powyższymi argumentami, mając na uwadze troskę o pacjentów w stanie śpiączki, klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej będzie głosować za ustanowieniem 18 kwietnia Dniem Pacjenta w Śpiączce. Dziękuję. (Oklaski)