PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Artur Ostrowski
Data: 2012-11-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoki Sejmie! Ten raport NIK-u, wnioski z tego raportu potwierdzają wszystkie uwagi i zastrzeżenia, które padały z ust posłów opozycji w poprzedniej i w tej kadencji, również posłów Sojuszu Lewicy Demokratycznej, te wszystkie zastrzeżenia, które podnosiły związki zawodowe, co do nadzoru pedagogicznego. Myślę, że przyczyna tkwi w tym, że resort pod poprzednim kierownictwem i obecnym kierownictwem ma całkowicie inną wizję nadzoru pedagogicznego, a przede wszystkim chce się pozbyć odpowiedzialności za jakość kształcenia i za nadzór nad polskimi szkołami. Bo przypomnę, jaki był cel, który postawiła sobie pani minister Hall. Cel był taki, żeby zlikwidować urząd kuratora oświaty, przenieść te uprawnienia do urzędu wojewody, stworzyć regionalne ośrodki jakości edukacji, te słynne ROJE, i takie zamiary przecież były już bardzo zaawansowane. Niestety z przykrością trzeba podkreślić fakt, że nie doinwestowano kuratorów oświaty, nie dano pieniędzy wizytatorom na badanie jakości w polskich szkołach, na ich pracę, potraktowano kuratora oświaty i pracowników kuratoriów po macoszemu, ponieważ zamiar był taki, aby wprowadzić zewnętrzny audyt i w ogóle pozbyć się problemu związanego z kuratorami oświaty i jakością kształcenia, i nadzorem pedagogicznym. Mam konkretne pytanie do pani minister. Pamiętam te wszystkie konferencje, narady, grupy, które pracowały nad tym programem, między innymi nad ROJE czy też nad nowym nadzorem pedagogicznym, czy też nad audytem zewnętrznym. To było potężne przedsięwzięcie i ono było też kosztowne. Chciałbym zapytać, pani minister, bo ten projekt przecież był zaawansowany, on miał wejść w życie, były narady z dyrektorami, narady (Dzwonek) z samorządowcami, rady z nauczycielami, które przetoczyły się przez całą Polskę, i to było, tak jak tutaj podkreślono, również w drogich miejscach, w hotelach, w różnych centrach, te koszty zostały poniesione: Ile kosztował, pani minister, ten program, jeśli chodzi na przykład o regionalne ośrodki jakości edukacji, i te programy, które przygotowywała pani minister Katarzyna Hall...
Mówca: Aleksandra Trybuś
Data: 2012-11-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Celem kontroli Najwyższej Izby Kontroli była ocena funkcjonowania nadzoru pedagogicznego w systemie oświaty, realizowanego przez ministra edukacji narodowej, kuratorów i dyrektorów szkół publicznych, w systemie, który obowiązuje od 2009 r. NIK swoją kontrolą objęła 9 kuratoriów i 51 dyrektorów szkół publicznych. Z raportu NIK wynika, że do końca roku szkolnego 2010/2011 w skontrolowanych kuratoriach oświaty zewnętrzną ewaluacją objęto ok. 3% nadzorowanych szkół i placówek. Moje pytanie do pani minister: Jakie ministerstwo przyjęło kryterium wyboru szkół do ewaluacji oraz w jakim systemie przygotowuje się do pracy nowych ewaluatorów? Druga sprawa. W raporcie Najwyższej Izby Kontroli jest stwierdzenie, że w przypadku bardzo dużej liczby szkół pogorszyły się wyniki uzyskane na sprawdzianach i egzaminach. Czy kontrolerzy NIK brali pod uwagę surowe średnie wyników uzyskanych przez uczniów na egzaminach zewnętrznych, czy sprawdzali edukacyjną wartość dodaną, czy może skalę staninową, czyli te wartości, według których można realnie ocenić pracę szkół? Zasadniczą zaletą nowego systemu nadzoru pedagogicznego jest postawienie wszystkim szkołom i placówkom jednolitych wymagań we wszystkich kluczowych kwestiach wpływających na jakość kształcenia. Stąd moje pytanie: Jakie działania prowadzi ministerstwo, aby doskonalić system nadzoru, tak aby realniej wpływał na polepszenie pracy szkoły? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-11-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Osłabianie nadzoru pedagogicznego wynika między innymi z tego, że coraz mocniej kwestionuje się pozycję kuratorów i kuratoriów. Zapowiedź likwidacji 16 kuratoriów i zastąpienia ich 7 ośrodkami jakości edukacji dała taki sygnał w dół: kuratorzy nie są potrzebni. Dodatkowo nałożyło się na to pozbawienie kuratorów ich kompetencji, choćby prawa do wyrażenia opinii w sprawie likwidacji szkół, przy masowym procesie tej likwidacji, i opinii w sprawie arkuszy organizacyjnych szkół, wreszcie zmniejszenie liczby przedstawicieli kuratorium w komisjach konkursowych wybierających dyrektorów. To wszystko osłabia pozycję kuratora i daje sygnał samorządom, które prowadzą szkoły, że tak naprawdę te kuratoria nie są specjalnie potrzebne. Czym to owocuje? Niestety śmiem twierdzić, że mamy coraz częściej do czynienia z 2,5 tys. samorządowych polityk oświatowych, mam na myśli tutaj gminy, że mamy trzysta kilkadziesiąt polityk, jeżeli chodzi o powiaty, i 16 polityk samorządów wojewódzkich. A powinna być jedna państwowa koncepcja nadzoru pedagogicznego. To jest bardzo poważny zarzut wobec tego rządu, w którym pani była wiceministrem, a teraz jest ministrem edukacji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zofia Ławrynowicz
Data: 2012-11-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Czy obecnie funkcjonujący nadzór pedagogiczny daje odpowiedzi na pytania o efekty pracy szkoły, warunki nauczania oraz bezpieczeństwo szkoły? Moim zdaniem tak, ponieważ dokument będący podstawą prowadzenia ewaluacji mówi o tym, że wizytatorzy mają obowiązek sprawdzić, po pierwsze, czy szkoła analizuje wyniki sprawdzianów i egzaminów, po drugie, czy uczniowie nabywają zdolności i umiejętności, czy są aktywni, czy respektowane są normy społeczne. Mało tego, poziom spełniania tych wymagań jest oceniany, a szkoła, która zostanie oceniona negatywnie - na poziomie E - ma obowiązek przygotowania planu naprawczego i jest częściej kontrolowana. Analizując nowe narzędzia nadzoru pedagogicznego, widziałam też pytania o bezpieczeństwo, posiadanie odpowiednich warunków lokalowych i wyposażenie. W związku z tym moje krótkie pytanie: Czy pani minister to potwierdza? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Witek
Data: 2012-11-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Na jednej z konferencji prasowych powiedziała pani, że do roku 2015 zostanie wdrożony nowoczesny system nadzoru pedagogicznego. Z jednej strony mamy druzgocący raport NIK, który pokazuje, że praktycznie nadzór jest na bardzo niskim poziomie, a pani mówi o nowoczesnym systemie nadzoru pedagogicznego, i to się kłóci jedno z drugim - zaczynam mieć poważne obawy. Rządzicie państwo pięć lat, a pani mówi, że w roku 2015 zostanie ostatecznie wdrożony nowoczesny system. Pani minister, moim zdaniem nadzór pedagogiczny stracił ludzką twarz. Bo jeszcze nie tak dawno było tak, że kiedy wizytatorzy przyjeżdżali na wizytacje do szkół, to rozmawiali z dyrektorem, z radą rodziców, z samorządem uczniowskim, z radą pedagogiczną, ze związkami zawodowymi. To nie było tylko i wyłącznie ankietowanie - zero-jedynkowe odpowiedzi tak albo nie. Dzisiaj tego praktycznie nie ma. Podobnie jak moi koledzy, również widzę dwie przyczyny tego fatalnego stanu rzeczy w nadzorze pedagogicznym. Pierwszą jest ta słynna zapowiedź - która niestety poszła w eter, a my mamy kontakty z kuratorami i z dyrektorami szkół, ze środowiskiem oświatowym także w terenie - ta informacja o tym, że kuratoria mają być likwidowane, która przyniosła fatalny skutek. Kuratorzy poczuli się, jakby siedzieli na walizkach, i nie wiedzieli, czy będą pracować, czy też nie. A drugą przyczyną, której się dopatruję, tego złego stanu nadzoru, to jest niestety to, co państwo zrobiliście w ciągu ostatnich kilku lat, to jest odebranie kuratorom ich kompetencji i przekazanie ich do samorządów. Bo przecież nadzór pedagogiczny to nie jest tylko kuratorium, to nie są tylko kuratorzy i wizytatorzy, to są także dyrektorzy. Niestety dzisiaj kurator tak naprawdę nie ma żadnego wpływu na to, że dyrektor szkoły nie prowadzi żadnego nadzoru pedagogicznego albo prowadzi go w sposób fatalny. W związku z tym pytanie (Dzwonek) do pani minister: Proszę mi technicznie pokazać, na czym polegają te nowoczesne metody nadzoru pedagogicznego. Chciałabym zapytać o to, w jaki sposób nadzoruje pani pełnienie nadzoru pedagogicznego przez dyrektorów szkół, nie tylko przez kuratorów. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ewa Wolak
Data: 2012-11-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Pamiętam, kiedy był tworzony nowy nadzór pedagogiczny, i pamiętam, kto go tworzył. Pragnę przypomnieć Wysokiej Izbie, że nie tworzyli go politycy. Tworzyli go nauczyciele, dyrektorzy szkół, eksperci, specjaliści, profesorowie, i to jest bardzo ważne, że my, politycy, w tym nie braliśmy udziału. Pani minister oczywiście kierowała wszelkimi pracami, wypracowała taki nadzór pedagogiczny, który - zgadzam się - będzie można ocenić za parę lat. Pamiętam - również pracowałam w kuratorium oświaty - jak wdrażane były kolejne reformy. Tego nie da ocenić się na początku wprowadzania zmian. Odniosę się do kilku głosów, które padły na sali. To nie jest tak, że samorządy mają obowiązek likwidacji szkół. Samorządy odpowiadają za prowadzenie szkół, w pewnym sensie też za ich jakość. Nie można obrażać dyrektorów szkół, mówiąc, że nie prowadzą nadzoru pedagogicznego. Nie wyobrażam sobie tego. I nie zapominajmy wszyscy, że szkoła jest dla ucznia i najważniejszy jest uczeń. Ale też mimo wszystko odniosę się do meritum i poproszę panią minister, aby też rozwinęła temat dotyczący doskonalenia nauczycieli, bo - jak wiemy - rozwój zawodowy każdego pracownika we współczesnym świecie dynamicznych zmian jest bardzo ważny. I myślę, że tutaj pani minister też ma pewne koncepcje, które należałoby Wysokiej Izbie przedstawić. I tego dotyczą też moje pytania i moje wątpliwości. Co do procedur przeprowadzenia ewaluacji myślę, że nie wszyscy na tej sali te procedury znają, tak że prosiłabym, żeby pani minister również przybliżyła to, dlaczego używamy takich narzędzi, dlaczego te narzędzia są odgórnie ustalone (Dzwonek), dlaczego na przykład wizytatorzy sami nie mogą wypracować tych narzędzi. I bardzo bym prosiła jeszcze raz, bo nie byłam tu od początku wypowiedzi pani minister, za co przepraszam, ale miałam inne obowiązki, żeby pani minister odniosła się również do określenia poziomu spełniania wymagań w skali literowej od e do a. Dlaczego nie jest tak, jak kiedyś, że nie określamy mocnych i słabych stron, tylko akurat używamy tych elementów? Serdecznie dziękuję, pani minister, i życzę determinacji. (Oklaski)
Mówca: Jacek Falfus
Data: 2012-11-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! NIK w raporcie stwierdza, że nadzór pedagogiczny funkcjonuje w rażący sposób. Mówi na przykład o tym, że w roku szkolnym 2009/2010 w 1/4 skontrolowanych szkół podstawowych i gimnazjów wyniki na sprawdzianach i egzaminach pogorszyły się w istotny sposób w stosunku do roku poprzedniego. W tym samym roku 25% uczniów szkół zawodowych objętych kontrolą nie uzyskało uprawnień do wykonywania zawodu - aż 25%. Od 2006 r. koncepcja nadzoru pedagogicznego była zmieniana aż 5-krotnie. O czym to świadczy? Pytam zatem rząd: Jak zagwarantować właściwy poziom nauczania, skoro resort odpowiedzialny za edukację nie jest władny zapewnić elementarnego nadzoru pedagogicznego? 5 lat rządów Platformy Obywatelskiej doprowadziło do sporego zniszczenia zarówno nadzoru, jak i efektów nauczania. Nadzór pedagogiczny sprawowany przez skontrolowanych kuratorów oświaty i dyrektorów szkół jest dalece niesprawny i nieefektywny. W skontrolowanych kuratoriach oświaty ewaluacją zewnętrzną, oceniającą stopień spełnienia przez szkoły wymagań z zakresu efektów pracy, objęto w roku szkolnym 2009/2010 0,4%, a w następnym roku - 2,9% szkół. Rzeczywiście, imponujący wynik, że aż płakać się chce. Pytam zatem: Co się stało, dlaczego nie wykorzystano możliwości, jakie stworzyła ewaluacja zewnętrzna? I drugie pytanie: Dlaczego nadzór pedagogiczny nie jest w żaden sposób skorelowany z systemem egzaminów zewnętrznych? Dziękuję.
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2012-11-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Mam taką bardzo osobistą refleksję. Otóż odnoszę wrażenie, że dla niektórych posłów raporty z kontroli NIK są jak portale informacyjne, które z reguły epatują czytelnika sensacyjnymi bądź wręcz bulwersującymi tytułami. Jednakże kiedy przejdzie się do samej treści, do sedna sprawy, to okazuje się, że nie taki diabeł straszny, jak go malują. Histeryczny ton wypowiedzi pana posła Kłosowskiego ze słowami: dramat, agonia, siłowe rozwiązanie, dewastacja czy katastrofa, niestety na kilometr śmierdzi polityką i ma się nijak do rzeczywistości. W dodatku proponowałbym większą wstrzemięźliwość i ostrożność, jeśli chodzi o komentowanie artykułów prasowych, szczególnie tych zamieszczanych w ˝Rzeczypospolitej˝. W wyniku kontroli łącznie 61 placówek sformułowano ogółem 149 wniosków, co daje średnio niecałe 2,5 wniosku na placówkę. Liczba ta nie powala na kolana. Zgódźmy się, zgoda jest co do jednego: nie powinno ich w ogóle być, tylko że wtedy pewnie mógłby być zagrożony byt Najwyższej Izby Kontroli. Jako długoletni nauczyciel i dyrektor placówki oświatowej uważam, że problem nadzoru nie tkwi w formalnościach i narzędziach, tylko po prostu w ludziach. Dobry i doświadczony dyrektor szkoły jest w stanie sam stworzyć skuteczny system nadzoru złożony z własnych nauczycieli, z rodziców, a także uczniów. To, jak pracuje dana szkoła, najlepiej pokazują: wielkość rekrutacji, wyniki nauczania, losy absolwentów czy też postrzeganie szkoły w danym środowisku. Znając jednak życie, trzeba mieć świadomość tego, że bez nadzoru zewnętrznego pewnie się nie obejdzie. Chciałbym zapytać panią minister: Czy obecnie funkcjonujący nadzór pedagogiczny, podstawy prowadzenia ewaluacji oraz obowiązki wizytatorów dają odpowiedzi na pytanie o efekty pracy szkoły, warunki nauczania oraz bezpieczeństwo szkoły? Drugie pytanie: Czy w kwestii nadzoru pedagogicznego należy oczekiwać jakichś istotnych zmian (Dzwonek), tak jak oczekuje opozycja, czy też działać niezwykle rozważnie, bez podejmowania żadnych nerwowych ruchów? Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Maria Nowak
Data: 2012-11-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Pytanie, które zadam, jest także pytaniem stawianym przez dyrektorów szkół. Pani minister, kiedy zostanie przywrócona do systemu nadzoru pedagogicznego tzw. rejonizacja pracy wizytatorów, czyli system, w którym szkoły będą znały swojego wizytatora, a wizytator będzie znał specyfikę i problemy danej szkoły? Kiedy nadzór pedagogiczny nie będzie polegał na zbieraniu i wypełnianiu arkuszy kontrolnych, w których na dodatek pytania mają niewiele wspólnego z procesem dydaktycznym, np. są to pytania typu, czy w szkole jest ciepła woda? Sprawa bardzo ważna, ale od tego jest chyba sanepid. Dyrektorzy zwracają uwagę na to, że fakt braku przydzielonego im wizytatora, w sytuacji kiedy prawo, zarządzenia, rozporządzenia ministra ciągle się zmieniają, stawia ich w sytuacji, która bezwzględnie szkodzi całemu systemowi edukacyjnemu. Mówią, że kiedy zwracają się z pytaniem dotyczącym interpretacji przepisów, to najczęściej otrzymują odpowiedź, że wszystko jest na stronach internetowych MEN czy kuratorium oświaty. A przecież każda szkoła ma swoją specyfikę i nic nie zastąpi bezpośredniego, indywidualnego kontaktu z wizytatorem. Dzisiaj dyrektor nie wie, do kogo się zwrócić o poradę, interpretację czy pomoc, a ewaluacja przeprowadzona przez ewaluatora zupełnie nieznającego specyfiki szkoły często nie daje rzetelnego obrazu i - jak mówią dyrektorzy - zależy głównie od osobowości dyrektora, na ile potrafi on przekonać ewaluatora. Natomiast jeśli chodzi o to, co mówiła pani o roli rodziców, to rola rodziców jest iluzoryczna i tak naprawdę na pokaz. Tej roli po prostu nie ma. Dyrektorzy przyznają, że obecnie jest coraz gorzej z przestrzeganiem prawa, ale nie wynika to z ich złej woli, tylko przede wszystkim z braku należytej wiedzy, co jest efektem braku kontaktu z wizytatorem. Są wprawdzie, chociaż rzadkie, konferencje (Dzwonek), ale poruszane są na nich jedynie sprawy ogólne. Kończę więc i jeszcze raz pytam: Kiedy powróci się do poprzedniego systemu nadzoru pedagogicznego, który nie polegał jedynie na kontroli, tylko także wspierał, pomagał w realizacji procesu dydaktycznego?
Mówca: Renata Butryn
Data: 2012-11-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przede wszystkim musimy się zastanowić, kto jest taką pierwszą instancją kontroli dla nauczyciela. Uczeń. To, jak uczeń reaguje na nauczyciela, co wynosi z jego lekcji i co mówi na temat lekcji, jest najlepszą formą kontroli, najbardziej rzetelną i najbardziej obiektywną. Oczywiście chodzi nam o inny rodzaj kontroli, o taki rodzaj kontroli, który dałby możliwość porównywania wyników tych samych typów szkół. Mowa o tym, że wyposażymy kuratoria w narzędzia, które mogą być różnie interpretowane, jest więc nieadekwatna do tego, czego oczekujemy. Chcemy mieć w miarę obiektywne porównanie poziomu szkół i zastosowaniem takich samych narzędzi. Wobec tego przygotowanie wizytatorów, ewaluatorów, kontrolerów, szkolenie ich jest jak najbardziej na miejscu. Ponadto, nie możemy mówić o powrocie do tego, co było, ponieważ szkoła się zmienia, bo zmieniają się czasy, zmienia się sposób nauczania, podejście do ucznia, powstają nowe teorie pedagogiczno-psychologiczne w radzeniu sobie z różnymi problemami. Rzeczywistość, która otacza ucznia, niesie nowe wyzwania i temu musi sprostać również polska szkoła. Myślę, pani minister, że są dwa problemy interesujące bardzo i nauczycieli, i oczywiście dyrektorów. Ja chciałabym mówić z tego poziomu. To przede wszystkim wartość edukacyjna dodana, nagłośnienie i rzetelne przedstawianie tego, co pokazuje, jak pracuje dany nauczyciel, jak pracuje dana szkoła. Chciałabym zapytać: Czy będzie możliwość publikowania, porównywania, analizowania tego? Chodzi także o to, aby to było dostępne dla rodziców, którzy bardzo starannie, coraz staranniej wybierają szkołę dla swoich dzieci. To jest narzędzie, które będzie mobilizować i nauczyciela, i dyrektora, który coraz bardziej staje się menadżerem w szkole, a nie tylko osobą zarządzającą i wypełniającą polecenia. Jeśli chodzi o nadzór dyrektorski, biorę w obronę dyrektorów. W czasach konkurencji oświatowej wielu dyrektorom zależy na tym, żeby poziom szkoły był jak najlepszy, i mobilizują swoich nauczycieli również poprzez życzliwą kontrolę i poszukiwanie pomocy metodycznej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Terlecki
Data: 2012-11-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Uczę studentów 30 lat. Nie było dotąd takiej zapaści poziomu wykształcenia absolwentów szkół średnich jak obecnie. Szkoły wyższe sobie z tym nie radzą, muszą wprowadzać coś w rodzaju roku zerowego, uzupełniającego braki. Dlaczego tak się dzieje? Między innymi dlatego, że rzetelny nadzór pedagogiczny nie istnieje. Nadzór pedagogiczny nie interesuje się losem absolwentów. Nikt nie wie, jakie są efekty kształcenia. Co ma do zaproponowania ten rząd, aby ratować polską młodzież przez skutkami dramatycznie narastającej w ostatnich latach katastrofy? Dziękuję.
Mówca: Danuta Pietraszewska
Data: 2012-11-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Raport NIK z 2002 r. mówi, że pracownicy nadzoru uczestniczyli w szkoleniach jedynie w sposób akcyjny, że brak było długofalowej koncepcji szkolenia wizytatorów. Jak zmieniła się rzeczywistość, widać w raporcie, który dzisiaj omawiamy. Z informacji wynika, że od marca 2011 r. do grudnia 2015 r. zostanie przeszkolonych: 1,4 tys. pracowników nadzoru pedagogicznego, 1 tys. pracowników nadzoru w zakresie wykorzystania innych metod oceny jakościowej pracy szkoły, 20 tys. dyrektorów szkół w zakresie prowadzenia wewnętrznej ewaluacji i 3 tys. nauczycieli wspierających szkoły w procesie wewnętrznej ewaluacji oraz 1 tys. pracowników organów prowadzących szkoły i placówki. Przejdę teraz do realizacji. Z informacji podanych przez MEN na dzień dzisiejszy, czyli po półtora roku tworzenia systemu, wynika, że przeszkolono 713 wizytatorów KO, którzy są przygotowani do ewaluacji zewnętrznej. 414 wizytatorów przeszkolono w zakresie wykorzystywania wyników EWD w procesie ewaluacji zewnętrznej, 670 nauczycieli i 6,6 tys. dyrektorów szkół i placówek sprawujących nadzór pedagogicznych zostało przeszkolonych z ewaluacji zewnętrznej. Moim zdaniem to pierwszy taki okres, w którym szkoli się tak dużą grupę w zakresie nadzoru pedagogicznego. Pani minister, czy pani potwierdza te dane, które są budujące, jeżeli chodzi o tworzenie systemu nadzoru? Czy to tempo zostanie utrzymane i czy są na te szkolenia pieniądze? Dziękuję bardzo.
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2012-11-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Chciałbym w pierwszej części zapytać panią minister o szkolnictwo specjalne. Chciałbym zapytać, dlaczego arkusze ewaluacyjne do ewaluacji całościowej, częściowej, czyli ankiety i wywiady, nie są dostosowane do szkolnictwa specjalnego. Korzysta się wprawdzie z tłumaczy, ale tak naprawdę nie rozwiązuje to problemu. Ta sprawa była już podnoszona parokrotnie na różnego rodzaju zebraniach i do tej pory nie została uregulowana. Jeżeli mówimy o szkolnictwie specjalnym, warto również zauważyć pewną niekonsekwencję i brak właściwego nadzoru, jeśli chodzi o funkcjonowanie dzieci z upośledzeniem w stopniu umiarkowanym w szkołach masowych czy w szkołach integracyjnych. Zbyt późne przekazywanie tych dzieci do szkolnictwa specjalnego tak naprawdę działa na ich szkodę i powoduje różnego rodzaju problemy, również emocjonalne. Kolejna sprawa, o którą chciałbym zapytać, dotyczy placówek opiekuńczo-wychowawczych, a także mieszkań usamodzielnienia dla dzieci z domów dziecka. Dlaczego nie został opracowany program wyrównywania szans edukacyjnych, pani minister? Wydaje się, że najwyższa pora - jeśli chce się przeciwdziałać rozmaitym różnicom w przygotowaniu tych dzieci - aby taki program został opracowany, a następnie wdrożony. Poproszę o odpowiedź na piśmie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2012-11-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Szanowni Państwo! Troska o oświatę towarzyszy chyba nam wszystkim i to nie podlega dyskusji. Natomiast chcę powiedzieć - o czym wszyscy wiemy, tylko właśnie boimy się to wyraźnie powiedzieć - że do czasu, kiedy kurator oświaty opiniował arkusze organizacyjne szkół, był pewien porządek co do realizacji podstaw programowych i programów nauczania. Od tego momentu, kiedy bardzo osłabła rola kuratora, wizytatora, mamy do czynienia z edukacją wyłącznie samorządową. Jeden wójt daje pieniądze, drugi nie daje, jeden pozwala dzielić na grupy, drugi nie pozwala, jeden prezydent, jako organ założycielski, powoduje, że są klasy czterdziestoosobowe - są takie przypadki - inny do tego nie dopuszcza. Stąd też aż się prosi o to, żeby pozycja wizytatora po prostu poważnie się wzmocniła, jeśli mamy w ogóle mówić o edukacji narodowej. Moim zdaniem mamy w tej chwili do czynienia z miazgą w edukacji narodowej. To wszystko, co się dzieje w szkole, prowadzi do takich wniosków, że mamy bałagan z podręcznikami, bałagan z podstawami programowymi, bałagan z programami nauczania, bałagan w nadzorze pedagogicznym, i generalnie cierpi na tym młody człowiek, który oczekuje po prostu dobrej nauki na poszczególnych etapach życia. W związku z tym moje pytanie jest takie: Czy MEN zamierza przyporządkować wizytatorów do poszczególnych konkretnych szkół? Bo mamy do czynienia z taką sytuacją, że dyrektor dzwoni do kuratorium i nie wiadomo, kto ma mu odpowiedzieć na dane pytanie. Drugie pytanie: Czy MEN zamierza wyposażyć wizytatora albo kuratora w takie kompetencje, które pozwolą mu sprawdzić, kto zatwierdza arkusze organizacyjne? Dziękuję bardzo.