Mówca: Józef Rojek
Data: 2013-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Panowie z Komitetu Inicjatywy Obywatelskiej! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Solidarna Polska pragnę przedstawić stanowisko do sprawozdania Komisji Skarbu Państwa dotyczącego obywatelskiego projektu ustawy o zachowaniu przez państwo polskie większościowego pakietu akcji Grupy Lotos SA. Od razu, na samym początku oświadczam, że klub Solidarna Polska będzie głosował przeciw odrzuceniu tego projektu. Szanowni Państwo! Na ten temat mówiliśmy już parokrotnie i sądziłem, że to wszystko, co padało z tej mównicy, słowa, zdania przedstawicieli klubów i panów z Komitetu Inicjatywy Obywatelskiej, sprawiło, że zostaliśmy przekonani o tym, że to najwyższy czas, aby właśnie takie ustawy Sejm podejmował, tak, właśnie w dzisiejszych czasach. Drodzy państwo, pan poseł Bury mówił, że niedługo będziemy rozpatrywać projekt dotyczący takiej spółki, takiej spółki itd. Panie pośle, ja nie wiem, czy pan wie, ale już się tworzy komitet obywatelski, bo nadszedł taki czas. I dobrze, że panowie wykonali ogromną pracę i dali Polakom hasło, bo Polacy to mądry naród, oni potrafią dobrze liczyć i potrafią też dbać o własność narodową. Tak. Przecież musimy sobie przypomnieć, kiedy ta inicjatywa powstawała. Ona powstawała wtedy, kiedy spółka Lotos była w wykazie do tak zwanej prywatyzacji, czyli sprzedaży. Tak, panie pośle sprawozdawco, oczywiście. Proszę zerknąć do stenogramów. Przecież w 2011 r., chyba 22 grudnia, skończył się termin, co wszystkich ucieszyło. Spółka Lotos nie będzie prywatyzowana. Tak było. Wtedy ta inicjatywa powstawała. Myślę, że 156 324 głosy z danego rejonu coś znaczą. Padły tutaj takie słowa, wypowiedziane przez posła z Ruchu Palikota, że ten projekt, mieszczący się na jednej stronie, siedem artykułów, ale jakże istotnych, ma jakieś błędy czy wady legislacyjne. Drodzy państwo, od tego Sejm, Kancelaria Sejmu ma tylu pracowników, tylu fachowców, legislatorów, prawników, żeby się nad tym pochylić głębiej i dopracować tak, by było satysfakcjonujące dla wszystkich. Zresztą, uczestnicząc w posiedzeniu Komisji Skarbu Państwa, słyszałem wyraźnie, że jest wola przedstawicieli, nie tylko siedzących tu dwóch panów, bo było wówczas więcej osób, by rozmawiać nawet o udziale państwa polskiego. Nie chodzi o więcej niż 50%, tylko o taką wielkość, która by gwarantowała, że państwo polskie będzie sprawowało władzę i, że tak powiem, pieczę. Ale żeby to było na piśmie, bo niestety doszło do tego, że dzisiaj ludzie już nie wierzą rządzącym. Tak, to jest przykre, panie pośle Janie Bury. Tak jest, to jest przykre, że dzisiaj Polacy już nie wierzą, tylko się organizują, bo widzą, że coś im ucieka. I nawet deklaracje ministra skarbu czy pana premiera niewiele znaczą. Panowie, przytoczę tylko tę wypowiedź premiera, która była wygłoszona 23 listopada 2007 r.: Państwo, które żyje na kredyt, nie budzi u obywateli zaufania. Czy to jest prawda? Prawda. Ile w tym czasie zostało wziętych pieniędzy na kredyt? I co? Idźcie drodzy państwo do ludzi i mówcie im, żeby uwierzyli rządowi. Uważam, że argumentacja, która jest tutaj przedstawiona przez tę grupę inicjatywną, przez panów, jest złożona z przekonywających i właściwie dających prestiż rządowi słów. Może je przeczytam, bo są to piękne słowa. (Dzwonek) Panie marszałku, proszę pozwolić mi jeszcze...