Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Przewodniczący! Koleżanki i Koledzy Zgromadzeni przed Parlamentem! Wysoka Izbo! Brak pracy, wysokie bezrobocie, brak ofert pracy to codzienność w naszym kraju. Bezrobocie wynosi dzisiaj 13,5%, czyli 2167 tys. osób jest bez pracy. Są w naszym kraju województwa, gdzie bezrobocie przekracza 21%. To jest województwo warmińsko-mazurskie. Zachodniopomorskie to 18,5%, podkarpackie - 16,3%. Jest taka mapka pokazująca, jak wygląda poziom bezrobocia. Minister Rostowski chce być precyzyjny - nie ma go, ale myślę, że do tych danych już nie będzie miał żadnych uwag - to zostawię mu ją. Są również dane dotyczące poszczególnych powiatów, jeszcze bardziej dramatyczne. W województwie mazowieckim powiat szydłowiecki to prawie 38%, w warmińsko-mazurskim powiat piski - 34%, w zachodniopomorskim powiat łobeski - ponad 30%. Można wymieniać długo, na tej liście jest to wszystko. Pan minister pracy zna te dane, wie, jakie są, doskonale, ale pokazuję to ministrowi finansów, bo często, myślę, błądzi, choćby z tego tytułu, że bez przerwy ogranicza środki, które Fundusz Pracy ma do dyspozycji na aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu. Stan bezrobocia, praca mają bezpośredni wpływ na moment przechodzenia na emeryturę. Wbrew temu, co się mówi, Polacy należą do najbardziej pracowitych narodów. Spędzają w pracy rocznie ponad 2000 godzin. Aż 11 mln na 16 mln pracujących Polaków pracuje więcej niż 40 godzin tygodniowo. Jest to jeden z najwyższych wskaźników w Europie, ale również na całym świecie. Wyprzedzają nas tylko Koreańczycy. Tak więc nie jest prawdą, że Polacy nie chcą pracować, chcą uciekać na emerytury. Polacy chcą pracować, tylko muszą mieć gdzie, muszą być miejsca pracy. Do tego muszą mieć odpowiednie warunki pracy, zdrowie i przede wszystkim godną płacę, żeby przyszła emerytura nie była jałmużną, z której nie da się żyć, ale wystarczała na spokojne emeryckie życie. To, co dzisiaj proponuje premier Donald Tusk, nie spełnia żadnego z tych warunków. Proponuje się emerytury głodowe lub pracę aż do śmierci. W całym projekcie jest tylko jeden artykuł dotyczący sprawy bezrobocia. To jest zamiana programu 50+ na program 60+. Jak powiedział premier Donald Tusk na spotkaniu z ekspertami Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, te osoby muszą się szkolić i przekwalifikować, to wtedy łatwiej znajdą pracę. Jak doskonale wiemy, tylko 10% osób po 50. roku życia przechodzących szkolenia znajduje zatrudnienie. Jeden z pracodawców mówił wprost: zatrudnianie osób powyżej 50. roku życia to działalność na szkodę spółki. Niestety, ta opinia wśród pracodawców jest dość powszechna. Potwierdza się to również, jeśli chodzi o statystykę dotyczącą bezrobocia. Liczba bezrobotnych powyżej 50. roku życia z roku na rok się zwiększa. Dzisiaj jest to ponad 470 tys. osób, ponad 22% ogółu bezrobotnych. Druga grupa najbardziej narażona na bezrobocie to są ludzie młodzi. Ponad 1 mln osób bezrobotnych, czyli ponad połowa, to ludzie młodzi, do 34. roku życia, w tym do 24. roku życia - 22%. Jeżeli do tego dodamy ponad prawie 2-milionową armię osób, które są poza granicami, to widzimy, jaki poważny problem jest przed nami. I co z tego, że mamy pracować dłużej, kiedy tej pracy nie ma. W systemie kapitałowym nie ma żadnych środków na koncie emerytalnym, jeżeli nie ma pracy, jeżeli są przerwy w zatrudnieniu. Dlatego jest wielkim oszustwem mówienie dzisiaj, że kiedy wydłużymy wiek emerytalny, to emerytury wzrosną. Jakim cudem? Jeżeli kobieta przepracuje 40 lat, to wypracuje 30% wartości świadczenia, a kiedy przepracuje jeszcze 7 lat dodatkowo, to 70%. Podobnie mężczyzna - przepracuje 65 lat, będzie miał 50% emerytury, a kiedy przepracuje dodatkowo 2 lata, to jeszcze 50%. W takie cuda można tylko wierzyć jak w bajki, takiego czegoś po prostu nie ma. Dla zdecydowanej większości Polaków, nie tylko tych, którzy podpisali się pod wnioskiem o referendum, jest jasne, że rządowi nie chodzi o dobro emerytów ani tym bardziej o dobro tych, którzy jeszcze mają pracę. Chcecie po prostu załatać dziurę w finansach publicznych kosztem przyszłych emerytów. A drugi powód to nieodparta chęć przypodobania się światowym rynkom finansowym. Zamach na prawo do emerytur jest kolejnym krokiem, jaki czynicie po to, aby sięgać do kieszeni zwykłych Polaków. Po podwyżce VAT, akcyzy, cen paliwa, węgla, leków, energii, podatków przyszła pora na emerytów. Na to nie ma i nie będzie zgody. Nawet jeżeli dzisiaj zlekceważycie 2 mln naszych rodaków, którzy podpisali się pod wnioskiem o referendum, to społeczeństwo w najbliższych wyborach parlamentarnych pokaże wam czerwoną kartkę. Tak się nie robi, nie szuka się oszczędności wśród najsłabszych grup społecznych. Panie marszałku, Wysoka Izbo, w naszych wystąpieniach klubowych przedstawialiśmy merytoryczną ocenę propozycji premiera Donalda Tuska dotyczących niby-reformy emerytalnej, a tak naprawdę mechanicznego wydłużania wieku emerytalnego. Po mnie jeszcze pani profesor Krystyna Pawłowicz przedstawi sprawy związane z referendum i konstytucją. Chciałbym też zapowiedzieć, że na prośbę kolegów z ˝Solidarności˝, którzy przed gmachem Sejmu czekają na rozstrzygnięcie, na wynik głosowania, posłowie klubu Prawo i Sprawiedliwość wycofują się z zadawania pytań w tej debacie. Co mieliśmy powiedzieć, powiedzieliśmy w swoich wystąpieniach klubowych i dopowie jeszcze pani profesor Pawłowicz. Dziękuję bardzo. (Oklaski)