PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2015-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wzruszyłam się informacją, że w tym roku repatriowaliśmy 178 osób. Pan poseł Lipiński mówił jeszcze o 60, czyli razem 238. Moje wzruszenie informacją byłoby ogromne, gdyby nie to, że po I wojnie światowej Polska repatriowała z terenów wschodnich 3 mln osób, a po II wojnie światowej: do 1948 r. - 2,5 mln, w latach 1957-1958 następne 250 tys. Panie Ministrze! Pytanie do pana: Czy Polska po 123 latach niewoli była silniejszym, bogatszym, lepiej zorganizowanym państwem niż obecnie? Czy po II wojnie światowej była zamożniejsza niż w obecnym czasie, skoro nie możemy przeprowadzić repatriacji 2650 Polaków z republik radzieckich, którzy na to czekają? Chcę panu jeszcze powiedzieć, że od 15 września 2010 r. w lasce marszałkowskiej jest projekt ustawy dotyczący akcji repatriacyjnej osób pochodzenia polskiego deportowanych i zesłanych przez władze sowieckie w ramach stalinowskich represji, które wyraziły wolę osiedlenia się w Polsce. Czy zamierza pan podjąć inicjatywę, żeby to dokończyć, doprowadzić tę ustawę do przyjęcia? (Dzwonek) Był pan przewodniczącym Komisji Spraw Zagranicznych. Niestety to pana zaniechanie. Czy tak pan realizuje przyjęty w roku 2012 program działania i współdziałania z Polonią i Polakami w 2013 r., którego ostatni zakres obejmuje właśnie wspieranie powrotów Polaków do ojczyzny? Co w tej sprawie robi MSZ? (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2015-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Na koniec troszkę lżejsze pytanie, które dotyczy polskiej polityki zagranicznej wobec naszego południowego sąsiada, wobec Republiki Słowackiej. Nasze relacje ze Słowakami są tradycyjnie dobre, a oficjalnie mówimy o przyjaznych stosunkach między polskim a słowackim społeczeństwem. Jednak polska polityka zagraniczna w stosunku do Słowacji jest mało aktywna i mało widoczna. Polska i Słowacja w ramach Grupy Wyszehradzkiej mają przecież wspólne interesy, jeżeli chodzi o podział środków z Unii Europejskiej oraz politykę wschodnią. W polskiej analityce i w świadomości urzędników MSZ Słowacja praktycznie nie istnieje. Bardziej aktywne są polskie samorządy, panie ministrze. Podam przykład bardzo dobrej współpracy samorządu województwa podkarpackiego z samorządami ze Słowacji. Jako prezydent Rzeszowa prowadziłem aktywną współpracę z drugim co do wielkości miastem na Słowacji, z Koszycami, a primatorem tego miasta był Rudolf Szuster, późniejszy prezydent Republiki Słowackiej. Dlatego chciałbym zapytać pana ministra: Jak wygląda koordynacja polityki prowadzonej przez samorządy polskie i samorządy słowackie? Czy relacje związane ze współpracą samorządową (Dzwonek) korelują z oficjalną współpracą polskiego państwa? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Gołojuch
Data: 2015-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Polacy mieszkający na Wschodzie, w tym działające tam organizacje polonijne, nie są zadowoleni ze współpracy z Ministerstwem Spraw Zagranicznych, jeśli chodzi o dystrybucję środków pomocowych. Wcześniej, gdy robił to Senat Rzeczypospolitej Polskiej, było dużo lepiej, sprawniej i na czas. Teraz tak nie jest. Dlatego pytam: Czy nastąpi powrót do sprawdzonych wcześniej praktyk dotyczących rozdziału środków finansowych przez Senat albo czy będzie usprawnienie działania Ministerstwa Spraw Zagranicznych, jeśli chodzi o dystrybucję tychże środków? Następne pytanie, może ktoś powiedzieć, że błahe, ale bardzo ważne, jeśli chodzi o wzajemne kontakty między mieszkańcami Polski a Ukrainy, dotyczy rozmów przez telefony komórkowe. Czy minister spraw zagranicznych, polski rząd zamierzają działać w kierunku obniżenia opłat roamingowych, jeśli chodzi o wzajemne kontakty, o rozmowy przez telefony komórkowe między obywatelami Polski a Ukrainy, oczywiście ze stroną ukraińską? Kolejne pytanie do ministra spraw zagranicznych dotyczy bezpieczeństwa, o którym wiele minister mówił. Jeśli chodzi o bezpieczeństwo Polski, to nasuwa się kwestia wspierania polskiego przemysłu obronnego, czego obecnie nie ma, a ostatni przetarg na śmigłowce dla polskiej armii jest tego dowodem. (Dzwonek) Dlatego pytam: Czy polski rząd będzie kontynuował dobre tradycje związane np. z Centralnym Okręgiem Przemysłowym, którego częścią były Zakłady Zbrojeniowe w Mielcu obecnie produkujące śmigłowce Black Hawk? Czy będzie wspierał powstawanie nowych miejsc pracy oraz rozwój nowoczesnych technologii? Dlaczego polski rząd nie kieruje się polską racją stanu? Nie wolno oddawać produkcji helikopterów w trzecie ręce, jeżeli ma się na własnym terenie dwie dobre, działające fabryki. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Już ostatnie pytanie, bardzo krótkie. Rocznie na świecie za wiarę ginie ok. 170 tys. chrześcijan, a tysiące jest prześladowanych. Te liczby są przerażające. Politycy niewiele robią, aby pomóc. Jak polski rząd, minister spraw zagranicznych pomagają prześladowanym chrześcijanom? Jakie działania zostały podjęte, jakie inicjatywy podjęła Polska w Unii Europejskiej i na arenie międzynarodowej, jeśli chodzi o obronę chrześcijan? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Polak
Data: 2015-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Na początek pytanie o imigrantów i uchodźców. Chyba na czwartek... (Poseł Krystyna Skowrońska: Dzisiaj.) ...jest zwołany nadzwyczajny szczyt Rady Europejskiej w związku z tragicznymi wydarzeniami na Morzu Śródziemnym i ze śmiercią wielu imigrantów z Afryki. Dlatego chciałbym zapytać: Jakie jest stanowisko Polski? Jakie stanowisko zostanie przedstawione na tym szczycie? I czy nie można spodziewać się, że w zamian za naszą współpracę i solidarność w kwestii rozwiązania problemu imigrantów z Afryki nasi partnerzy będą żądać od nas podobnej solidarności i współpracy w zakresie rozwiązania kwestii bezpieczeństwa na Wschodzie? Chociażby, nie daj Boże, w przypadku eskalacji konfliktu na Ukrainie, rosyjsko-ukraińskiego, i w przypadku uchodźców właśnie z Ukrainy. Czy ma pan minister jakieś przemyślenia w tym temacie i z jakim stanowiskiem na to spotkanie idziemy? I kwestia najświeższa, czyli nieszczęśliwa czy celowa wypowiedź szefa FBI o ˝polskim˝ Holokauście. Dwie trzecie Polaków uważa, że nasze działania w tym temacie są zbyt łagodne. Nie chcę mówić, że nic nie robimy, bo jakieś działania są podejmowane. Czy poprzestaniemy na stanowisku, które wypowiedział oficjalnie, chyba wczoraj (Dzwonek), szef FBI, czy będziemy jeszcze tę sprawę kontynuowali i domagali się stosownych przeprosin? I, już na koniec, kwestia bezpieczeństwa. Rosjanie tak naprawdę boją się NATO. Jeśli na terenie Polski powstałyby amerykańskie bazy... To, że Amerykanie przejechali przez nasz kraj, zdążając do baz w Niemczech, chyba nie zrobiło, tak myślę, większego wrażenia na Rosjanach. I właśnie czy pan minister w kwestii amerykańskich baz w Polsce też jakieś stanowisko ma wypracowane? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2015-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Poważne państwo, jakim Polska powinna być, potrafiłoby wyjaśnić przyczyny katastrofy z 10 kwietnia 2010 r., w której śmierć poniósł prezydent Rzeczypospolitej Polskiej prof. Lech Kaczyński i 95 innych osób, potrafiłoby umiędzynarodowić śledztwo i upomnieć się o skrzynki i szczątki samolotu TU-154M z Rosji. Czy rząd i pan minister działają w tej niezwykle ważnej dla naszego kraju sprawie, czy też rząd PO-PSL boi się Rosji? Politykę zagraniczną Polski należy zmienić, musimy budować mocne sojusze. W chwili obecnej o naszym bezpieczeństwie w Europie decydują ponad nami inni: Rosja, Niemcy, Francja. Nam są potrzebne natowskie bazy w Polsce, to może znacząco podnieść poziom bezpieczeństwa naszego kraju. Dlaczego obecny rząd tak niewiele zrobił w tej sprawie? Co zrobi pan minister spraw zagranicznych, aby zwiększyć bezpieczeństwo Polski, w tym aby powstały bazy natowskie z wojskami rakietowymi, jednostkami lotniczymi czy też bazą antyrakietową? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Lipiec
Data: 2015-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W tej ważnej debacie o polityce zagranicznej państwa polskiego chciałbym odnieść się do kwestii polityki dotyczącej kierunku wschodniego. Mam wrażenie, że po 10 kwietnia 2010 r. Polska utraciła pozycję lidera w tej części Europy. To nie ulega żadnej wątpliwości. Liczyłem na to, że z chwilą, kiedy nasz przedstawiciel - wysoki przedstawiciel, bo w końcu to przewodniczący Rady Europejskiej - obejmie to stanowisko, Polska zacznie wracać na pozycję lidera, również pod rządami pana ministra jako ministra spraw zagranicznych. Tak się jednak nie dzieje. W moim przekonaniu zauważamy tak jakby pogłębione wycofanie się z uprawiania polityki na tym wschodnim odcinku. Tego przykładem jest chociażby to, co dzieje się w związku z wojną rosyjsko-ukraińską, która ma miejsce na terenie naszego sąsiada. Nasza aktywność pomimo tego, o czym pan minister dzisiaj w swoim exposé tak dużo powiedział, jest żadna, bo ważne sprawy są rozgrywane ponad naszymi głowami. Ta utrata przez Polskę pozycji lidera w tej części Europy nastąpiła na rzecz Białorusi, co w moim przekonaniu jest rzeczą skandaliczną, bo tam (Dzwonek) odbywają się szczyty, które dotyczą rozwiązania tego problemu, tam spotykają się ministrowie spraw zagranicznych i najgorsze w tym wszystkim jest to, że nie ma tam przedstawicieli Polski. Dlaczego tak się dzieje? Dlaczego pan minister, polski rząd i prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nie czynią nic w tym kierunku, aby rzeczywiście Polska odgrywała tam rolę, że tak powiem, dominującą? W tej materii nic się nie dzieje, znowu jesteśmy sterowani przez innych, nic nie mamy do powiedzenia, nie wyciągnęliśmy żadnych wniosków z tego, że znacznie wcześniej po dnie Bałtyku przeprowadzono - zadecydowano o tym ponad naszymi głowami - kolejny rurociąg przyjaźni między Federacją Rosyjską a Niemcami. W ogóle nie wyciągamy wniosków...
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2015-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! W swoim wystąpieniu otarł się pan o kwestię inwestycji zagranicznych, polskich inwestycji za granicą. Nie usłyszałem jednak - może nieuważnie słuchałem - niczego o inwestycjach zagranicznych w Polsce. Jak to się bilansuje? Czy wyprowadzamy więcej żywej gotówki inwestycyjnej za granicę, czy odwrotnie, zagranica bardziej inwestuje u nas niż my za granicą? Myślę, że w kontekście ogromnych potrzeb inwestycyjnych naszego państwa te relacje są istotne. Mógłbym je wymieniać: sprawa gazu łupkowego, z którego wycofało się już wiele koncernów światowych, właściwie nie wiadomo, kto ma to kontynuować, czy kwestia inwestowania w górnictwo, szczególnie na obszarach górniczych, które są już zdefiniowane i zbadane, a teraz potrzebne są decyzje inwestycyjne. Równocześnie wyprowadza się kilkanaście miliardów złotych, w perspektywie kolejnych 5 lat - następne kilkanaście miliardów złotych na inwestycje górnicze za wielką wodą. Pan minister akurat jest z mojego okręgu wyborczego, więc pewnie doskonale wie, o czym mówię. (Minister Spraw Zagranicznych Grzegorz Schetyna: Domyślam się.) Nie będę zatem nazywał rzeczy po imieniu, bo nie o to chodzi. Chodzi o pewne zjawisko, o problem, z którym mamy do czynienia. Zwroty z tych nakładów mogą być wątpliwe, dziesiątki tysięcy miejsc pracy będzie za granicą, długi pozostają w kraju, a u nas górnictwo się zwija. Czy minister spraw zagranicznych wraz z ministrem gospodarki, z rządem Rzeczypospolitej to poprą, czy mają zamiar nieco zmienić te relacje? (Dzwonek) Chodzi o to, żeby ściągać do nas inwestorów z dużą gotówką, a nie wyprowadzać naszą gotówkę inwestycyjną za granicę, szczególnie w dobie kryzysu gospodarczego. Dziękuję.
Mówca: Jan Dziedziczak
Data: 2015-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Czasu jest mało, a pytań wiele, więc powiem w ogromnym skrócie. Pierwsze pytanie, o wizerunek Polski za granicą, którego pewnym desygnatem była wypowiedź szefa FBI. Niektórzy nawet złośliwie żartują, że po prostu szef FBI obejrzał tak reklamowany film ˝Ida˝, według którego, przypomnę, jedynym sprawcą Holokaustu są Polacy, o Niemcach nie ma tam ani słowa. To, co dla nas jest oczywiste, najwyraźniej dla odbiorców za granicą nie bardzo. Swoją drogą chciałbym zapytać - i poproszę o odpowiedź na piśmie - czy w jakiejkolwiek placówce polskiej za granicą był wyświetlany antypolski film ˝Pokłosie˝, jeżeli tak, to ile razy i gdzie. Myślę, że to będzie ciekawa wiedza. Druga sprawa dotyczy relacji polsko-niemieckich. Jak wiemy, w wyniku decyzji podjętych jeszcze w III Rzeszy dzisiejsze Niemcy kontynuują politykę, która została zapoczątkowana w tamtym czasie, zgodnie z którą Polacy w Niemczech nie mają statusu mniejszości narodowej. Obywatele pochodzenia niemieckiego w naszym kraju mają takie same prawa jak my, ale również liczne przywileje wynikające z bycia mniejszością, tymczasem bogate Niemcy w wyniku decyzji podjętych w III Rzeszy i podtrzymywanych do dzisiaj takich przywilejów Polakom nie przyznają. Chciałbym więc zapytać o działania rządu w tej sprawie i - uwaga - o ich efekty, bo działania są, ale od wielu lat nie ma konkretnych rezultatów. Czy poza umówieniem się na kolejne rozmowy państwo coś konkretnego już wywalczyli? (Dzwonek) Trzecie pytanie, bardzo krótkie, o Kartę Polaka. Jaki jest stan, jeśli chodzi o te sprawy? Docierają do nas liczne sygnały od organizacji kresowych w naszym kraju, że Karta Polaka na Ukrainie trafia niekiedy w ręce osób, nazwijmy to, o proweniencji banderowskiej. Czy tutaj można byłoby coś w tej sprawie zrobić, np. podczas przyznawania Karty Polaka? Symbolem tego była słynna sprawa z woj. podkarpackiego, gdzie studenci polskiego pochodzenia z Ukrainy, których studia są finansowane z naszych podatków, sfotografowali się z banderowskimi flagami. Myślę, że trzeba wyciągnąć z tego jakieś wnioski. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2015-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Mam dwa pytania, które chciałbym rozwinąć, a które sygnalizowałem podczas głównego, klubowego wystąpienia. Chodzi o sprawę składek, które Polska płaci do organizacji międzynarodowych, i udziału Polaków, polskich obywateli w organach zarządzających tymi organizacjami. W 2011 r. na moje zapytanie poselskie ówczesny minister odpowiedział, że Polska jest członkiem 350 organizacji międzynarodowych, do których płaci 735 mln zł składek, oczywiście z wyłączeniem Unii Europejskiej. W 2012 r. pani minister na posiedzeniu komisji odpowiedziała już, że te składki wynoszą 404 mln zł. Proszę o odpowiedź, jak to obecnie wygląda, jaka jest wysokość tych składek, jaki jest udział Polaków w organach zarządzających podmiotami, których jesteśmy członkiem. Większość Polaków zatrudnionych w podmiotach międzynarodowych mówi, że niestety, nie pełnimy tam najwyższych funkcji, raczej to są funkcje stosunkowo niskie, jeśli porównamy się do krajów starej Unii Europejskiej. Prosiłbym o przedstawienie statystyk, jak to wygląda, jeśli MSZ je prowadzi. Być może po moim zapytaniu poselskim w 2011 r. takie statystyki zostały utworzone. Drugie pytanie dotyczy skarg do Trybunału w Strasburgu. Polska cały czas jest w pierwszej dziesiątce krajów, jeśli chodzi o liczbę skarg, które zawisły przed Trybunałem Europejskim w Strasburgu. (Dzwonek) Pozytywnie oceniam pracę departamentu, który zajmuje się dostosowywaniem wyroków do polskiego prawa, jest podkomisja w Sejmie. Proszę powiedzieć, panie ministrze, czy nie byłoby dobrze rozważyć przejrzenie przepisów o skardze konstytucyjnej, względnie o kasacji do Sądu Najwyższego, bo być może tam można byłoby znaleźć rozwiązania, które by w konsekwencji spowodowały, że te sprawy zostawałyby w Polsce, a nie wychodziły do Trybunału w Strasburgu. Jak wiemy, już wobec samego Trybunału można postawić zarzut przewlekłości postępowania, bo sprawy w nim trwają 2, 3, 4 lata, nawet 5 lat. Prosiłbym zatem o analizę i odpowiedź, czy państwo zastanawiacie się nad tym, czy w obecnej ustawie o Trybunale Konstytucyjnym i przepisach dotyczących kasacji nie można byłoby znaleźć rozwiązań, które dawałyby możliwość polskim obywatelom zaskarżania tych spraw w Polsce i załatwiania ich w kraju. Z tego, co wiem, są takie możliwości. W Sejmie znajduje się aktualnie prezydencki projekt zmian w ustawie o Trybunale Konstytucyjnym. Być może byłby to czas, żeby także tę sprawę doprecyzować i rozwiązać. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Kamiński
Data: 2015-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Nie wiem, czy pan kiedykolwiek był na Ukrainie, na pograniczu polsko-ukraińskim. Nie wiem, czy pan wie, o czym jest mowa, kiedy banderowcy maszerują we Lwowie i mówią, że Przemyśl jest ukraiński. Nie wiem, czy pan wie, co to znaczy, kiedy prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wypowiada z mównicy takiej jak ta głębokie słowa o pojednaniu, a kilka godzin później banderowcy i upowcy są przez izbę, w której mówił, nazywani bohaterami. Nie wiem, czy pan wie o powiatach z województwa... (Poseł Rafał Grupiński: On nie wie, co mówi.) Panie Grupiński, wiem, o czym mówię, bo tam mieszkam, tam żyję. (Poseł Rafał Grupiński: Gdzie? Na Ukrainie?) (Minister Spraw Zagranicznych Grzegorz Schetyna: Mniej alkoholu.) W Polsce. (Poseł Ryszard Zbrzyzny: Na pograniczu.) I, panie ministrze, mam taką prośbę... (Dzwonek) (Minister Spraw Zagranicznych Grzegorz Schetyna: Mniej alkoholu.) Tak, panu również... (Minister Spraw Zagranicznych Grzegorz Schetyna: Mniej alkoholu.) ...bo pan tak... Mam prośbę, aby pan odpowiedział: Jaka będzie nota dyplomatyczna? Dziękuję.
Mówca: Dariusz Piontkowski
Data: 2015-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym wrócić do relacji polsko-ukraińskich i polsko-białoruskich w kontekście spraw wizowych. Od kilku lat jest tak, że to nie konsulaty wydają wizy. Posiłkują się one pośrednictwem miejscowych firm, co powoduje dodatkowe opłaty i dziwną sytuację, kiedy tak naprawdę te firmy decydują o tym, kto w pierwszej kolejności otrzyma wizy. Czy nie zamierza pan w związku z tym wrócić do sytuacji, w której konsulaty, polscy pracownicy decydowali o tym, kto te wizy otrzymuje? Element drugi jest związany z wizami, ma pewien kontekst gospodarczy. Pan podczas swojego przemówienia bardzo dużo mówił o poszukiwaniu nowych kontaktów zagranicznych, wskazując m.in. Azję i Afrykę, ale zapomniał pan w tym kontekście o Białorusi i Ukrainie. Czy nie warto byłoby pomyśleć o wydawaniu wiz długoterminowych, zwłaszcza dla mieszkańców Białorusi, którzy najczęściej przyjeżdżają do nas z powodów biznesowych, a nie turystycznych? Konieczność ubiegania się przez nich o kolejne wizy po miesiącu, dwóch czy trzech miesiącach powoduje, że opłacalność wyjazdów biznesowych do Polski znacznie spada. Warto byłoby to rozważyć. I element ostatni. Mówił pan o znaczeniu Ukrainy dla Polski, i słusznie. Natomiast nie wytłumaczył pan, dlaczego, skoro jesteśmy tak wielkimi przyjaciółmi, Ukraina nałożyła na nas embargo, chodzi o import części towarów rolnych, a polski rząd nie był w stanie bardzo szybko zlikwidować tego embarga. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Spraw Zagranicznych Grzegorz Schetyna
Data: 2015-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Jeśli jeszcze można, powiem o repatriacji. To nie jest tak, że to jest... (Poseł Tadeusz Iwiński: Bo idę do telewizji.) Ja też idę. (Głos z sali: Dobrze, dobrze.) (Głos z sali: Ale po co?) Tego nie wiadomo. Z całym szacunkiem, ale nie można porównywać repatriacji po 1918 r., po 1945 r. do repatriacji w 2015 r. Pani profesor, bądźmy intelektualnie uczciwi, przecież pani dobrze wie, że nie można tego zrobić. (Poseł Józefa Hrynkiewicz: Ustawa leży od dwóch lat.) Nie mówię o... (Poseł Józefa Hrynkiewicz: Mówimy o repatriacji.) Wiem, ja też o tym mówię. To był wariant ewakuacyjny. Myśmy ewakuowali Polaków z Donbasu, bo taka była potrzeba, bo było zagrożenie życia. A ja jestem zwolennikiem, jeśli można, jeżeli pani poseł pozwoli... Chciałem, żebyśmy tak potraktowali ten proces ewakuacji. Zastanawialiśmy się, czy jesteśmy w stanie w skuteczny sposób ewakuować te osoby pochodzenia polskiego, bo przecież i z językiem było tak, jak było, i z różnymi innymi rzeczami nie było łatwo, ale wydawało mi się, że jeżeli uda nam się ich tutaj przywieźć, zastosować procedury: językową, znalezienia mieszkań, pracy, takiej skutecznej asymilacji, to będzie wielki sprawdzian dla nas, czy możemy wrócić do tematu repatriacji, która kilka czy kilkanaście lat temu, jak pani, jak państwo, jak wszyscy dobrze wiemy, nie udała się tak, jak chcieliśmy. Wszyscy myśleliśmy, że uda nam się to zrobić w prosty, otwarty sposób. Nie udało nam się tego zrobić. Ta sprawa leży niezałatwiona - zdaję sobie z tego sprawę - ale żeby wrócić do tego pomysłu, musimy być skuteczni. Już nikt nie da nam takiej szansy, jaką mieliśmy wtedy, że zaprosiliśmy ludzi, powiedzieliśmy: wracajcie do naszej ojczyzny, Polska na was czeka, a oni trochę posiedzieli w hotelu, potem dostali mieszkanie bez mebli, a po półtora miesiąca wrócili do Kazachstanu. I tak się skończyła repatriacja. Nie chciałbym doprowadzić do takiej sytuacji. Dlatego mówię, że spojrzymy na to, przyglądamy się temu, bardzo dużo rozmawiam z minister spraw wewnętrznych, jak wygląda proces adaptacji ludzi, których przywieźliśmy z Donbasu, i jeżeli będziemy gotowi do tego, też w sposób otwarty, też na posiedzeniu komisji - zajmuje się tym nie MSZ, tylko MSW - wrócimy do tej sprawy. Będę gorącym orędownikiem, żeby rozmawiać o tym w sposób otwarty. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Stanisław Pięta: Pan minister nie powiedział nic o ruskich wilkach.) Aha, o Nocnych Wilkach. Musiałbym...)
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2015-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pan minister Schetyna jest znany z twardego kręgosłupa, również jeśli chodzi o krytykę w ramach własnej formacji. Ja w jednej sprawie sprostowanie. Chcę tylko panu powiedzieć, że odpowiada pan selektywnie, nie odpowiedział pan na żadne z moich trzech głównych pytań. Jedno dotyczyło tego, dlaczego w Polsce nie ma dyskusji na temat traktatu Unii Europejskiej z Japonią czy z Kanadą, który został zatwierdzony... (Minister Spraw Zagranicznych Grzegorz Schetyna: Dobrze, zapiszę to. Obiecuję.) Dobrze, dziękuję. Nie odpowiedział pan na pytanie w sprawie Jana Karskiego, chociaż poświęcił pan temu pół strony swojego wystąpienia, co jest, powiem wprost, rzeczą skandaliczną. (Minister Spraw Zagranicznych Grzegorz Schetyna: Ale to prezydent.) Przepraszam, ale czy pan ma coś wspólnego z prezydentem? Bo coś słyszałem, że pan ma coś wspólnego, ale może się mylę. Natomiast chciałbym sprostować tylko jedną jedyną kwestię - w sprawie nacjonalizmu ukraińskiego. Pomijam pana nieeleganckie słowa na temat SLD. Otóż nigdy obecny rząd - mówię o tym z przykrością - nie potępił działalności UPA ani OUN. Co więcej, obecny szef (Dzwonek) odpowiednika IPN na Ukrainie pan Wjatrowycz, który zresztą jest spadkobiercą tradycji banderowskiej, bo w swojej książce ˝Druga wojna polsko-ukraińska 1942-1947˝ sprowadza rzeź na Wołyniu do elementu opisywanej wojny, przedstawił też te określone projekty... Powiem tylko tyle: Czy możemy to aprobować? Przecież jako SLD - jeszcze nie było pana formacji w parlamencie - od początku opowiadaliśmy się za niepodległością Ukrainy, w 1991 r. mieliśmy bardzo dobre kontakty z różnymi siłami ukraińskimi. Jeżeli w debacie po wystąpieniu prezydenta Komorowskiego wystąpił np. Igor Mosijczuk z Partii Radykalnej, który poczuł, jak sam powiedział, ducha Stepana Bandery i Romana Szuchewycza i zakończył wypowiedź w dyskusji nad projektem ustawy w sprawie Szuchewycza banderowskim zawołaniem ˝chwała narodowi˝, na co odpowiedziały mu zgodnie z tą tradycją głosy z sali ˝śmierć wrogom˝, i w podobny sposób deputowani zachowali się po głosowaniu, w którym zresztą prawie połowa deputowanych nie wzięła udziału, to gratuluję aprobaty takiego zachowania. Pan się urodził w Opolu i chciałbym tylko zacytować opinię...