PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Krzysztof Kłosowski
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Mam takie pytanie. Jakie stanowisko negocjacyjne zostanie przyjęte na najbliższym posiedzeniu Komisji Wspólnej Episkopatu Polski i Rządu w następujących kwestiach: zniesienia Funduszu Kościelnego, zmniejszenia liczby etatów kapelanów wojskowych w Ordynariacie Polowym Wojska Polskiego oraz wycofania lekcji religii z podstawy programowej nauczania w szkolnictwie publicznym? Bardzo dziękuję.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Otóż w maju i czerwcu 2011 r. na rynku warzyw w krajach Unii Europejskiej doszło do kryzysu w związku z wystąpieniem bakterii EHEC. Wskutek kryzysu rolnicy nie mogli sprzedać wyprodukowanych w swoich gospodarstwach warzyw, a jeżeli cudem udało im się to uczynić, otrzymywali cenę poniżej kosztów produkcji. W związku z tą sytuacja Komisja Europejska podjęła decyzję o nadzwyczajnym wsparciu dla rolników, którzy ponieśli straty z tytułu utraty rynków zbytu. Pamiętamy, Wysoki Sejmie, wprowadzoną w tym czasie blokadę, szczególnie przez Federację Rosyjską, i nieodwracalne straty - wszystko to spowodowało, że rolnicy musieli zlikwidować, skompostować, zniszczyć warzywa, w tym zwłaszcza ogórki i chyba jeszcze 10 innych gatunków. Stąd ta nadzwyczajna decyzja Komisji Europejskiej, zgodnie z którą rolnicy powinni mieć zrekompensowane poniesione straty. W związku z tym, Wysoka Izbo, że doszło w Polsce do dezinformacji ze strony agencji, które są odpowiedzialne za informowanie, rolnikom polskim, całemu polskiemu rolnictwu zmniejszono wypłaty odszkodowań do 46,6 mln euro, czyli mówimy o kwocie ok. 180 mln zł. Ponieważ nie jestem w stanie na tym posiedzeniu omówić tej kwestii, panie ministrze - jest to pierwsze działanie klubu Sojuszu Lewicy Demokratycznej wyjaśniające tę kwestię - proszę odpowiedzieć na następujące pytanie: Czy prawdą jest, że przekazywane przez Agencję Rynku Rolnego informacje były otoczone klauzulą poufności? Proszę odpowiedzieć na pytanie: Ilu rolników, którzy postępowali zgodnie z przepisami Komisji Europejskiej, nie otrzymało odszkodowań? (Dzwonek) Dlaczego tak późno informowano o wszystkim rolników, bo np. w województwie świętokrzyskim czy w województwie wielkopolskim były tylko trzy dni na to, aby opracować - już kończę, panie marszałku - stosowne wnioski? Dlaczego tylko do wybranych przekazywano środki? Mam przed sobą listę 200 rolników - pan minister również ją zna - którzy są rozgoryczeni. A to dotyczy tylko części województwa świętokrzyskiego, nie wspominam o województwie lubelskim, nie wspominam o...
Mówca: Edward Siarka
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Nauczanie religii w szkołach publicznych po drugiej wojnie światowej zostało ostatecznie wyeliminowane w czasach komunistycznych w roku 1961 ustawą sejmową. Jednak w wyniku zmian ustrojowych w 1990 r. i podpisania konkordatu między Rzecząpospolitą Polską a Stolicą Apostolską religia powróciła do polskiej szkoły. W świetle obowiązującego rozporządzenia ministra edukacji narodowej i sportu z dnia 12 lutego 2002 r. w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych zgodnie z § 2 ust. 1 jest zapisane, iż ramowy plan nauczania określa tygodniowy wymiar godzin zajęć z religii względnie etyki w wymiarze sześciu godzin dla każdego etapu edukacyjnego. Na podstawie tegoż planu nauczania, zgodnie z § 3 ust. 1, to dyrektor szkoły ustala szkolny plan nauczania, w którym określa dla poszczególnych klas i oddziałów na danym etapie edukacyjnym tygodniowy wymiar godzin zajęć lekcyjnych, to jest dwie godziny tygodniowo. Tymczasem nowe rozporządzenie ministra edukacji narodowej z 7 lutego 2012 r., które ma obowiązywać od 1 września 2012 r., w ramowym planie nauczania nie uwzględnia religii. Załączniki do rozporządzenia nie określają liczby godzin nauczania religii dla żadnego etapu edukacyjnego. Zgodnie z § 4 ust. 2 tego rozporządzenia to dyrektor szkoły ustala szkolny plan nauczania, również wymiar godzin z religii lub etyki. Rodzi się pytanie, czy nowe rozporządzenie nie jest próbą łamania umowy konkordatowej lub jej obejścia? Jaką liczbę godzin, drugie pytanie, nauczania religii ma określić dyrektor szkoły w szkolnym planie nauczania na poszczególnych etapach edukacyjnych, skoro w ramowym planie nauczania tej liczby nie określono? Oczywiście jest ona wymieniona, ale w koszyku zajęć dodatkowych, obok np. nauczania języka mniejszości narodowych. (Dzwonek) Wreszcie trzecie pytanie podnoszone przez samorządowców. Czy subwencja oświatowa dla jednostek samorządu terytorialnego będzie uwzględniała środki na nauczanie religii, bo są takie obawy, że tych środków na nauczanie religii nie będzie?
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Mamy świadomość, że edukacja, w tym edukacja religijna i etyczna, jest niezwykle istotna w procesie wychowania młodego pokolenia. Wychowanie to nie tylko nauczanie czy przyswojenie informacji, wiedzy, ale też kształtowanie ludzkiej świadomości, etyki i moralności, szczególnie ludzi młodych. Jednostronne zmiany dokonane przez panią minister łamią konkordat i żadne okrągłe słówka tego nie zmienią. Mam pytanie do pani minister: Skoro nic niby się nie zmienia, to dlaczego pani przesunęła religię do puli zajęć dodatkowych? Są to często zajęcia niekoniecznie obowiązkowe. Często w samorządach są one finansowane z tzw. godzin burmistrzowskich, czyli z funduszy przeznaczanych przez samorząd. A więc zmieniła pani status przedmiotu religii. Dlaczego? Skąd to przesunięcie? Czy na pewno samorząd otrzyma jednak subwencję na lekcje religii? Jeśli nie otrzyma, co będzie na przykład w sytuacji, gdy samorząd nie zechce przeznaczyć środków na lekcje religii, a rodzice zechcą, by dzieci uczęszczały na takie lekcje w szkole? Czy wtedy (Dzwonek) rodzice będą zmuszeni opłacić te lekcje z własnych pieniędzy?
Mówca: Edukacji Narodowej Krystyna Szumilas
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Pośle! Lekcje religii nie zostały przesunięte do zajęć dodatkowych. Mamy w szkołach, i zawsze tak było, trzy rodzaje zajęć. Są zajęcia obowiązkowe, takie jak język polski, matematyka, które są zawsze obowiązkowe dla ucznia, bez względu na jego światopogląd, bez względu na jego talenty, związane chociażby ze sportem, bez względu na jego przynależność do mniejszości narodowej. To są przedmioty obowiązkowe i zawsze tak było, że jest to pula przedmiotów obowiązkowych. Mamy też pulę przedmiotów obowiązkowych, i zawsze tak było, które stają się obowiązkowe po deklaracji rodziców. To są właśnie te przedmioty: język mniejszości narodowej, zajęcia sportowe, wychowanie do życia w rodzinie, religia i etyka. One są obowiązkowe w momencie, kiedy rodzic złoży deklarację, że chce, aby jego dziecko w tych zajęciach uczestniczyło. Mamy również trzeci rodzaj zajęć: dodatkowe zajęcia, które są zajęciami organizowanymi czy oferowanymi przez szkołę na zasadach całkowicie dowolnych. To są na przykład zajęcia w ramach kółek czy kół zainteresowań czy zajęcia związane z rozwijaniem umiejętności sportowych ucznia. I rzeczywiście te dodatkowe zajęcia, w ten sposób rozumiane, mogą być takimi zajęciami, które są finansowane przez jednostkę samorządu terytorialnego. Natomiast zajęcia obowiązkowe i te zajęcia, które stają się obowiązkowe po deklaracji rodziców, są bezwzględnie finansowane przez szkołę, są bezpłatne dla rodziców, a samorząd terytorialny nie może jej odmówić ich organizacji. Nie może odmówić ich organizacji - tak jak nie może odmówić organizacji języka polskiego, matematyki, tak nie może odmówić organizacji języka mniejszości narodowej czy też religii i etyki w momencie, kiedy jest deklaracja rodziców. Jeszcze raz powtarzam: w zakresie nauczania religii nic się nie zmieniło, dalej po złożeniu deklaracji rodziców są to zajęcia obowiązkowe. Nadal szkoła musi je organizować w wymiarze dwóch godzin tygodniowo w oparciu o rozporządzenie o nauczaniu religii i etyki. Dalej zajęcia te są finansowane w ramach subwencji oświatowej, a samorząd nie może odmówić wpisania ich do planu pracy szkoły. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Killion Munyama
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! W dniu 21 stycznia br. Rada Wykonawcza Międzynarodowego Funduszu Walutowego zatwierdziła wniosek polskich władz o udostępnienie elastycznej linii kredytowej, tzw. flexible credit line, w wysokości 19 mld SDR na 2 lata. Przyznana elastyczna linia kredytowa zastąpi dotychczas obowiązującą, w kwocie 13,69 mld SDR, która wygasła w lipcu 2011 r. Tym samym Polska skorzystała ze zmian zasad w przyznawaniu FCL - które obowiązują właśnie od września 2010 r. - umożliwiających zarówno zwiększenie kwoty, jak i wydłużenie okresu obowiązywania FCL. Linia kredytowa przyznawana jest jedynie krajom o bardzo stabilnych fundamentach makroekonomicznych i zdrowej, przejrzystej polityce gospodarczej. W przekonaniu Międzynarodowego Funduszu Walutowego linia kredytowa wzmocni zdolność polskich władz do skutecznego działania w przypadku ewentualnego pogorszenia sytuacji na międzynarodowych rynkach finansowych. Uwiarygodni również Polskę na arenie międzynarodowej jako godnego zaufania kredytobiorcę, który w razie potrzeby jest gotów na pokrycie swoich zobowiązań. Ze względu na powyższe mam do pana ministra następujące pytania. W jakiej sytuacji pieniądze z linii kredytowej mogą być użyte i na jakich warunkach? Jaki jest koszt utrzymania linii kredytowej w Międzynarodowym Funduszu Walutowym w obecnej wysokości? Dziękuję.
Mówca: Maria Małgorzata Janyska
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Moje pytanie nawiązuje do faktu, że elastyczna linia kredytowa przyznawana jest krajom o stabilnej sytuacji makroekonomicznej. W związku z tym mam pytanie: Czy mamy opracowane procedury, czy są zasady procesu decyzyjnego ewentualnego podjęcia środków z tej linii kredytowej, tak aby zapewnić szybkość i elastyczność działania w zależności od warunków rynkowych, czyli żeby de facto wykorzystać to narzędzie jako instrument wspierający i stabilizujący sytuację gospodarczą? I kolejne pytanie to pytanie o obszary, do których mogą być kierowane środki z elastycznej linii kredytowej, bądź też obszary, do których, jak wiadomo z góry, tych środków nie można kierować. Dziękuję.
Mówca: Dariusz Bąk
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Problem dotyczy całej Polski. Skoncentruję się na gęsto zaludnionym terenie województw mazowieckiego i świętokrzyskiego, ale protesty przeciwko budowie elektrowni wiatrowych trwają w całej Polsce. Powstało już kilkaset różnych komitetów obrony, stowarzyszeń, które bronią się przed inwazją firm o statusie spółek z o.o., które wymuszają umowy dzierżawy na rolnikach, a ci z kolei, którzy już zgodzą się na taką umowę dzierżawy, wymuszają określone zachowania na swoich sąsiadach. Są to praktyki rodem z PRL-u, z czasów, kiedy rugowano polskich rolników, dlatego że były potrzebne spółdzielnie produkcyjne. Czy polski rząd tego nie widzi? Premier Donald Tusk podpisał w 2008 r. pakiet klimatyczno-energetyczny, gdzie zobowiązuje się, że do 2020 r. w bilansie energii będzie 20% energii odnawialnych. Taką energią odnawialną jest energia wiatrowa. Czy jednak ma się to odbywać w takich okolicznościach? Burmistrzowie, wójtowie są zmuszani przez te firmy, które grożą, że jeżeli nie wydadzą oni decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia, to będą skarżeni do sądów. Rolnicy są po prostu bezradni. Dlaczego rząd nie reaguje na protesty, na apele wysyłane zarówno przez rolników, przez te organizacje, które się bronią, jak również przez posłów? Czy prawdą jest to, że na przykład w Hiszpanii po zmianie rządu w tej chwili jest ograniczane dotowanie energii odnawialnej? To pytanie kieruję do pana premiera. Czy w Polsce nie może nastąpić taki przypadek? Proszę o ustosunkowanie się do tego, dlatego że niektórzy burmistrzowie, wójtowie, mamieni chęcią czy możliwością zysku, często podejmują decyzje, które mogą zagrozić w przyszłości ich jednostkom, którymi teraz kierują, a rolników pozostawić samym sobie. Ci rolnicy, zamiast korzyści, będą mieli same straty. (Oklaski)
Mówca: Anna Zalewska
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Mam pewien kłopot, bo zdaje się, że nie jesteśmy partnerami do dyskusji, panie ministrze, proszę wybaczyć. Przede wszystkim Ministerstwo Gospodarki, więc proszę się nie dziwić, że jest pan tutaj zapraszany i jest partnerem do dyskusji na temat elektrowni wiatrowych i tak naprawdę skandalu gospodarczego, który przed nami. Chodzi o setki tysięcy protestujących ludzi. Oprócz tego nie wiem, czy jesteśmy partnerami, jeżeli pan mówi, że przede wszystkim elektrownie wiatrowe i przede wszystkim energetyka wietrzna, bo to nieprawda. Polska nie jest wietrznym krajem. Proszę zerknąć sobie chociażby na mapę Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej czy do atlasu gimnazjalisty, nie pamiętam strony, chyba szósta, i zobaczy pan, jak wietrznym krajem jesteśmy. Jeszcze raz podkreślam, że to, co mamy w Polsce, to bandytyzm gospodarczy, właściwie nieoprzyrządowany. Protestujący piszą do Ministerstwa Gospodarki. W tamtej kadencji była nawet pikieta i demonstrowano w Ministerstwie Gospodarki. Na czym ludziom zależy? Na bardzo prostej sprawie: na oddaleniu elektrowni wiatrowych. (Dzwonek) Pan dobrze wie, że nie ma żadnej normy oprócz normy hałasowej. W związku z tym są one lokowane w odległości 100-200 m od ludzkich domów, a są to elektrownie, która mają wielkość 200 m i co najmniej 3,5 MW. W związku z tym, że nie mam czasu, zadam tylko dwa pytania. Co stoi na przeszkodzie, jeśli chodzi o unormowanie tego w jednym rozporządzeniu, którego napisanie zajmuje 15 minut? Chodzi o to, żeby oddalić elektrownie wiatrowe zgodnie z badaniami naukowców w Polskiej Akademii Nauk, a nie ekspertów zatrudnianych przez lobbystów wiatrowych, to po pierwsze. Po drugie, proszę powiedzieć, jaki plan ma Ministerstwo Gospodarki, jeżeli chodzi o ilość gigawatów z elektrowni wiatrowych w całym pakiecie klimatyczno-energetycznym, bo tego pan jednoznacznie nie powiedział. Trzeba mieć plan, panie ministrze, po to, żeby ten plan realizować. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Pięta
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Ministrze! Na początku roku szerokim echem odbił się problem zakupu węgla kamiennego bez akcyzy przez odbiorców indywidualnych. Opodatkowanie wyrobów akcyzowych, w tym węgla kamiennego, reguluje ustawa z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. Aktem wykonawczym do tej ustawy jest rozporządzenie ministra finansów z 19 grudnia 2011 r., obowiązujące od 2 stycznia 2012 r. Zapisy powyższego rozporządzenia budzą jednak problemy interpretacyjne, ponieważ niewłaściwe udokumentowanie przemieszczenia może prowadzić do zaległości w podatku akcyzowym. Jeżeli uczestnicy obrotu źle wskażą podmiot odpowiedzialny za wystawienie dokumentu dostawy, organy podatkowe mogą uznać, że doszło do naruszenia warunków zwolnienia z akcyzy. Istotny problem dotyczy zakupu węgla przez odbiorcę indywidualnego. Operacja ta wymaga czterech dokumentów. Jeden otrzymuje skład, który go wystawia, drugi - podmiot, który sprzedaje towar (często jest to ta sama firma), kolejny, po podpisaniu przez odbiorcę, wraca tam, gdzie był wystawiony, czwarty zostaje u klienta. Pytanie jest proste: Po co aż cztery egzemplarze dokumentu dostawy i jak ministerstwo zamierza uprościć procedury zakupu węgla przez odbiorcę indywidualnego? Dziękuję.
Mówca: Marek Krząkała
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Trochę nas pan uspokoił, ponieważ nie ma problemu, gdy węgiel kupuje w kopalni lub odbiera deputat bezpośrednio końcowy nabywca. Natomiast jeżeli w jego imieniu robił to inny pośrednik, który na przykład miał firmę transportową, to wówczas sprzedaż była już obciążona akcyzą, pomimo że świadczy on jedynie usługi w zakresie transportu do odbiorcy indywidualnego. A w przypadku ludzi starszych, nieposiadających środków lokomocji stanowi to znaczne utrudnienie. Rozumiem, że w ramach tego rozporządzenia ministerstwo planuje zlikwidowanie obowiązku przedstawiania upoważnień potwierdzonych notarialnie przez przewoźników węglowych, a będzie wystarczyła sama faktura VAT, która zawiera te niezbędne dane, i to będzie de facto dokument, którym będzie się można posługiwać. I jeszcze jedno pytanie. Proszę powiedzieć: Jakie były przyczyny wprowadzania takiej regulacji, zgodnie z którą akcyza ma być pobierana nie od producentów czy od importerów węgla, ale jego sprzedawcy? Dziękuję.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Mimo naszego weta w sprawie tzw. kroków milowych w ograniczaniu emisji CO 2 - za to weto należą się panu brawa - komisarz do spraw klimatu Unii Europejskiej zapowiada zgłaszanie projektów dyrektyw opartych na zaostrzonych ograniczeniach emisji CO 2 . Przykładem takiej dyrektywy jest dyrektywa o efektywności energetycznej, która jest już procedowana m.in. w Parlamencie Europejskim i innych instytucjach europejskich. Pan zapewne to wie, ale dla porządku przypomnę, że wprowadza ona dodatkowy cel wiążący dla krajów członkowskich, a więc poprawę o 20% efektywności zużycia energii, w sytuacji kiedy tak naprawdę precyzyjnych mierników tej efektywności nie ma. Co więcej, wprowadza ona także bardzo wysokie wymagania w zakresie zużycia energii, np. ograniczenie tego zużycia w budynkach o 80%, wprawdzie do roku 2050, ale to wyraźnie nawiązuje do tych zaostrzonych norm emisji, i wymóg renowacji 2,5% powierzchni budynków publicznych od roku 2014. Zostało więc nałożone niewyobrażalne zobowiązanie wręcz na wszystkie instytucje publiczne, z samorządami włącznie. Odnoszę wrażenie, że ta dyrektywa kładzie nacisk na proste ograniczenie zużycia energii, a nie na wymuszanie efektywności energetycznej. Wprowadza ona także kryterium efektywności energetycznej do prawa zamówień publicznych. Co to oznacza? To oznacza kolejne ograniczenia w zakupie dóbr i usług przez instytucje publiczne, w sytuacji gdy nie będą one spełniały norm efektywnościowych, a więc skierowanie strumienia pieniędzy publicznych na produkty spoza naszego kraju. To są bardzo poważne zagrożenia. Chciałbym zapytać: Jak Polska będzie reagowała na takie propozycje, w szczególności w sprawie dyrektywy o efektywności energetycznej, która jest procedowana i będzie w połowie roku przyjmowana przez instytucje europejskie? Chodzi oczywiście w przypadku pana ministra o Radę Unii Europejskiej. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marcin Witko
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Oczywiście należą się brawa dla pana ministra, jak już wcześniej pan poseł Kuźmiuk był łaskaw zauważyć, za weto. Niemniej jednak wiele wskazuje na to, że Polska będzie się musiała wycofać z tego weta i będą obowiązywały zapisy pakietu podpisanego przez pana premiera Tuska w 2008 r. Koszty zakupu prawa do dodatkowych emisji i opłaty za każdą tonę CO 2 w ramach handlu emisjami najbardziej obciążą zakłady produkujące energię elektryczną i cieplną, stal, cement, papier, szkło, wpływając na obniżenie konkurencyjności na rynku międzynarodowym. Ceny za energię elektryczną dla odbiorców indywidualnych jak i przemysłowych są już jedne z najwyższych w Europie. Przypuszczam, że po wejściu pakietu będą najwyższe. Czy nie obawiacie się państwo tego, że przemysły energochłonne przeniosą się gdzie indziej lub w najgorszym razie przestaną istnieć? (Dzwonek) Zagrożone zakłady zatrudniają około 10% wszystkich pracujących w polskim przemyśle. Ograniczenie produkcji albo w najgorszym razie likwidacja może doprowadzić do niepowetowanych strat w budżecie i znaczącego wzrostu bezrobocia. Czy przygotowani jesteście na poniesienie tak negatywnych skutków podpisanego przez premiera Donalda Tuska w grudniu 2008 r. pakietu? I ostatnie pytanie. Nie ma darmowych obiadów, a zatem: Jak wysokich podwyżek cen za energię elektryczną mogą spodziewać się Polacy? Dziękuję.
Mówca: Środowiska Marcin Korolec
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Po pierwsze, chciałbym powiedzieć, że próbujemy nie popełnić błędu, który został popełniony w marcu 2007 r. Na posiedzeniach Rady ds. Środowiska i Rady Europejskiej zostały zdefiniowane parametry polityki europejskiej w perspektywie roku 2020. To, co się stało później w 2008 r., miało zupełnie inną dynamikę i inną charakterystykę procesu. W 2007 r. na posiedzeniach Rady ds. Środowiska i Rady Europejskiej decyzje były podejmowane, jak zresztą zwykle w tego rodzaju wypadkach, jednomyślnie. W związku z tym pojedynczy głos mógł wtedy zablokować tę politykę, zwłaszcza że - o ile pamiętam - ówczesne Ministerstwo Gospodarki zgłaszało takie postulaty do Ministerstwa Środowiska. Natomiast to, co się stało po przyjęciu konkluzji Rady ds. Środowiska w 2007 r. i Rady Europejskiej w 2007 r., to było funkcjonowanie już nie w drodze jednomyślnej, tylko w drodze większości kwalifikowanej. Nasze stanowisko, które prezentowaliśmy w ostatni piątek, było dosyć kategoryczne, ale to było stanowisko, które właśnie miało zapobiec wystąpieniu Komisji Europejskiej z propozycjami legislacyjnymi. Jeśli chodzi o pytanie dotyczące skutków finansowych przyjętych już rozwiązań prawnych, czyli pakietu klimatyczno-energetycznego, a w szczególności dyrektywy ETS, czyli handlu uprawnieniami do emisji, chcę powiedzieć, że mamy oczywiście cały szereg analiz nawet bardzo znamienitych instytucji, jak firma konsultingowa McKinsey czy Bank Światowy, tyle tylko, że to jest dosyć trudne dzisiaj do wyliczenia. W dokumentach załączonych do projektu dyrektywy zakładano, że cena pojedynczego uprawnienia będzie kształtować się na poziomie 39 euro. W zeszłym roku, kiedy Komisja projektowała czy decydowała o wytycznych, w jaki sposób należy przygotowywać wniosek o okres przejściowy, sama Komisja przyznawała, że cena pojedynczego uprawnienia będzie się wahać (Dzwonek) w granicach 12-14 euro. Dzisiaj rano pojedyncze uprawnienie do emisji jednej tony CO 2 wynosi 8 euro, a będziemy mieć w ciągu 8 lat system aukcyjny, rynkowy, więc te ceny będą ewoluowały prawdopodobnie w tym czasie i w górę, i w dół. Jeśli chodzi o pytania dotyczące dyrektywy efektywności energetycznej, to nie jestem właściwy, żeby tu odpowiadać, natomiast oczywiście jesteśmy przeciwni wszelkim inicjatywom zmierzającym do tego, żeby otwierać dzisiaj dyskusję na temat już przyjętych rozwiązań, bo otwieranie dyskusji i rozpoczynanie pracy nad dokumentami już przyjętymi może skończyć się zaostrzeniem zobowiązań już przyjętych. Dziękuję bardzo.
Mówca: Artur Dunin
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Podczas spotkania z przedstawicielami samorządu gminy Parzęczew oraz z oficjalnego pisma wójta Ryszarda Nowakowskiego dowiedziałem się o zamiarze likwidacji przedszkola nr 147 w Leźnicy Wielkiej. Specjalnie używam słowa ˝likwidacja˝, mimo że na razie wpłynęło pismo z Jednostki Wojskowej nr 4395 do wójta gminy Parzęczew w sprawie utworzenia przedszkola samorządowego na bazie dotychczas działającego przedszkola nr 147. Jak się dowiedziałem, do tego przedszkola uczęszcza 60 dzieci. Zgadzam się z opinią władz jednostki przedstawioną w oficjalnym piśmie dowódcy jednostki, które otrzymałem, że działalność wspomnianej placówki jest bardzo ważna, ponieważ uczęszczają do tego przedszkola dzieci wojskowych, którzy pełnią służbę często poza jednostką, a od 2003 r. są angażowani do misji zagranicznych. Dodatkowo położenie Leźnicy Wielkiej stanowi problem w kontekście dowożenia dzieci do innych miejscowości. Z drugiej strony, jeśli chodzi o stanowisko władz jednostki, koszt 506 tys. zł rocznie jest niewielką ceną za zadowolenie i uśmiech dzieci. W gminie, która ma bardzo niewielki budżet, a ponadto blisko 50-procentowe zadłużenie, budzi to poważne zdziwienie. Oczywiste jest, że gmina nie będzie miała możliwości utrzymania przedszkola w dotychczasowym kształcie. Dlatego zwracam się do pana ministra z pytaniem i prośbą: Czy rzeczywiście konieczna jest likwidacja przedszkola, do którego uczęszczają praktycznie tylko dzieci rodzin żołnierzy? I jest prośba o to, aby nie likwidować tego przedszkola. Dziękuję bardzo.