PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Grzegorz Schreiber
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt rządowy i ta poprawka, nad którą będziemy za chwilę głosowali, stanowią pewnego rodzaju alternatywę. Proponujemy wyłącznie takie zmiany, które rzeczywiście służą dostępowi do zawodów, ułatwiają ten dostęp do wykonywania zawodów. Jednocześnie usuwamy z projektu rządowego te wszystkie zapisy, które w sposób dla nas oczywisty nie mają żadnego związku z deregulacją zawodów. Panie Ministrze! Zwracam się do ministra sprawiedliwości, który jest gospodarzem tego projektu. Jaki związek z deregulacją zawodów ma usankcjonowanie brzydoty w przestrzeni publicznej? A przecież musi do tego dojść po likwidacji zawodu urbanisty. Dlaczego chcecie w majestacie prawa już teraz pokrywać Polskę takimi chaotycznymi flamasterplanami, które będą przygotowywane przez różnego rodzaju lobbystów? (Dzwonek) Jaki związek z deregulacją zawodów mają zmiany, które pogarszają bezpieczeństwo ludzi, jeśli chodzi o przejazdy kolejowe?
Mówca: Grzegorz Schreiber
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

...z reżimu ustawy o transporcie kolejowym i w zasadzie odebranie nadzoru Urzędowi Transportu Kolejowego? (Oklaski)
Mówca: Anna Paluch
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoka Izbo! W sytuacji prawnej stworzonej w 2003 r. nasila się proces chaotycznej i coraz bardziej rozpraszającej się zabudowy w naszym kraju. Przyczyną tego procesu jest to, że przestały obowiązywać istniejące w gminach miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego i wprowadzono możliwość wydawania decyzji o warunkach zabudowy na terenach nieposiadających tychże planów. Gminy, nawet posiadając w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego określoną politykę przestrzenną, są zmuszone do wydawania tych decyzji, które często nie uwzględniają możliwości realizacji gminnej polityki w zakresie zabudowy. Wiele gmin nie sporządza jednak nawet miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego albo czyni to w znikomym zakresie z obawy przed konsekwencjami finansowymi, które wiążą się z uchwaleniem planów. Czy uważacie państwo, że w takiej sytuacji, przy narastającym chaosie dalsze ułatwianie dostępu do wykonywania zawodu urbanisty poprawi sytuację? To jest pierwsze pytanie. Druga kwestia. Czy celowe są zmiany (Dzwonek) w prawnych rozwiązaniach systemowych przed zakończeniem prac nad Kodeksem urbanistyczno-budowlanym, nad którym rząd podobno pracuje, oraz przed zakończeniem prac w Komisji Rady Europy nad badaniem transparentności przygotowania do wykonywania...
Mówca: Anna Paluch
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Czy godzicie się państwo na rozpraszanie zabudowy mieszkaniowej... (Wicemarszałek Cezary Grabarczyk wyłącza mikrofon)
Mówca: Grzegorz Schreiber
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Prawo i Sprawiedliwość przedstawiło kompleksową propozycję deregulacji wielu zawodów. Odrzucając tę propozycję, zagłosowaliście przeciwko uczciwej likwidacji wielu barier, przed którymi stoją młodzi ludzie. Pozostał nam do przegłosowania projekt deregulacji w wersji Platformy Obywatelskiej, projekt, który jest karykaturą deregulacji. Prawo i Sprawiedliwość nie poprze ustawy, która pod hasłem deregulacji zawodów znosi jednocześnie odpowiedzialność państwa za bezpieczeństwo obywateli. Czym innym jak nie znoszeniem odpowiedzialności państwa za bezpieczeństwo obywateli jest likwidacja zawodów zaufania publicznego? Czym innym jak nie znoszeniem odpowiedzialności za bezpieczeństwo obywateli jest narażanie ich na niebezpieczeństwo podczas przejazdów tylko po to, żeby szybciej oddać drugą nitkę metra, tylko po to, żeby zaspokoić aspiracje wiceprezes partii rządzącej, która dzięki temu być może będzie miała większe szanse wygrać wybory, uzyskać reelekcję? Czy naprawdę musicie państwo psuć szczytną ideę deregulacji tym, co w tej chwili proponujecie - karykaturą deregulacji? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Łukasz Gibała
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! Trudno oprzeć się wrażeniu, że całą tę reformę można podsumować słowami, że wielka góra zrodziła mysz. Miała być wielka reforma, a tak naprawdę mamy do czynienia ze zmianami kosmetycznymi i często pozornymi. W teorii rząd dereguluje 90 zawodów, ale - jak pan poseł Szejnfeld, który się uśmiecha, doskonale wie - tak naprawdę duża część tych zawodów to są zawody całkowicie niszowe albo zawody dzielone sztucznie dla celów statystycznych. Twój Ruch poprze ten projekt, ale nie mamy żadnych złudzeń co do liczby nowych miejsc pracy, które miały powstać rzekomo wskutek tej reformy. Będzie to liczba kosmetyczna. Nie łudzimy się także, że ta reforma w jakiś radykalny sposób poprawi strefę wolności gospodarczej, przestrzeń wolności gospodarczej dla przedsiębiorców. W związku z tym moje pytanie do rządu brzmi następująco: Kiedy i czy w ogóle możemy oczekiwać większej śmiałości, panie ministrze, jeśli chodzi o deregulacyjne plany rządu? Kiedy rząd zacznie popierać na przykład nasze poprawki, jak te zgłaszane na posiedzeniu komisji czy tutaj, które zmierzały w stronę większej deregulacji? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawiedliwości Marek Biernacki
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Premierze! Wysoka Izbo! To jest druga transza deregulacji. Jak państwo wiecie, rząd przyjął trzecią transzę deregulacji. Ona wpłynie niedługo do parlamentu. Parlament będzie debatował nad kolejną transzą i będzie ją przyjmował. Czwarta transza jest przygotowywana w ministerstwie. Ponadto pragnę też państwa uspokoić - o ocenę prac deregulacyjnych i rządu, i parlamentu, bo wiadomo, że Wysoka Izba uchwala projekty, poprosiłem bardzo szacowną instytucję, jaką jest Bank Światowy. Bank Światowy jako podmiot niezależny będzie oceniał efekty naszych prac. Chyba jest to podmiot obiektywny. Nie boję się oceny Banku Światowego efektów, wpływu na dostępność zawodów z jednej strony, z drugiej strony nie boję się zupełnie o to, że młodzi ludzie będą mieli o wiele większy dostęp do pracy. Gdy słyszę np. dzisiejszą debatę o tym, jak chcemy zniszczyć piękne polskie miasta, które zostały zniszczone właśnie przez to, że korporacje były bardzo konsekwentne, że nie dopuszczano do tego, aby nasze miasta mogły się rozwijać tak, jak powinny... Proszę zobaczyć, ile polskich miast w ostatnich latach zostało zniszczonych przy właśnie świetnie funkcjonującym systemie, który jest obecnie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Adam Szejnfeld
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ja chcę się odnieść tylko do jednej kwestii tu podniesionej i tylko dlatego, że jest ona absolutnie, bezwzględnie nieprawdziwa. Chodzi o zarzut, że ta ustawa z jednej strony likwiduje zawody zaufania publicznego - tak tu stwierdzono - a z drugiej strony będzie prowadziła do zmniejszenia bezpieczeństwa w Polsce, bo państwo rezygnuje z pieczy nad bezpieczeństwem obywateli i porządku publicznego. To jest nieprawda, to jest kłamstwo. Ustawa, o której mówimy, tak jak i poprzednia, nie likwiduje ani jednego zawodu zaufania publicznego. Ba, nie likwiduje nawet zawodów, które nie mają statusu zawodu zaufania publicznego, a mają status zawodu regulowanego. Ta ustawa nie ingeruje również w żadne przepisy, które służą zapewnieniu bezpieczeństwa w Polsce. Mało tego, w jednym z rozwiązań zwiększa nadzór państwa, zwiększa odpowiedzialność i bezpieczeństwo w Polsce. Zatem te stwierdzenia są jednoznacznie kłamliwe i o tym chciałem powiedzieć. Dziękuję bardzo.
Mówca: Janina Okrągły
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Realizacja programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych jest zadaniem zleconym samorządom powiatowym, a środki finansowe na ich realizację pochodzą z budżetu państwa. Ponadto w ramach procedury ˝Niebieskiej karty˝ realizowano działania w odniesieniu do ponad 32 tys. sprawców przemocy. Może powiem troszkę o danych uzyskanych z Prokuratury Generalnej w 2012 r. Nakaz opuszczenia lokalu mieszkalnego zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym otrzymało 1241 osób, taka była liczba osób podejrzanych o stosownie przemocy, wobec których zastosowano taki nakaz. 627 osób to liczba osób, wobec których zastosowano dozór policji pod warunkiem opuszczenia mieszkania zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym. Liczba podejrzanych, wobec których zastosowano dozór policji z jednoczesnym zobowiązaniem powstrzymania się od kontaktu, to ok. 1500 osób. Z danych Ministerstwa Sprawiedliwości wynika, że w 2012 r. sądy, uwzględniając wnioski prokuratora, za przestępstwo znęcania się z art. 207 § 1 Kodeksu karnego skazały ponad 3,5 tys. osób, a z art. 387 Kodeksu karnego - ponad 2,5 tys. osób, co stanowi około 6,3 tys. osób. Już kończę. W 2012 r. sądy powszechne orzekały następujące środki karne: zakaz kontaktowania się z określonymi osobami - tu jest dysproporcja w porównaniu z poprzednimi danymi - w stosunku do 330 osób, zakaz opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu tylko w stosunku do 12 osób i nakaz opuszczenia mieszkania w stosunku do 167 osób. Podsumowując, należy kontynuować intensywne działania wynikające z obowiązków nałożonych przez ˝Krajowy program przeciwdziałania przemocy w rodzinie˝ i jednocześnie wsłuchiwać się w debatę publiczną oraz opinie specjalistów pracujących bezpośrednio z osobami doznającymi przemocy i stosującymi przemoc, aby realizowane działania były skuteczne i przynosiły efekty w postaci minimalizacji zjawiska. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska rekomenduje przyjęcie stanowiska Komisji Polityki Społecznej i Rodziny wobec sprawozdania Rady Ministrów z realizacji ˝Krajowego programu przeciwdziałania przemocy w rodzinie˝ za okres od 1 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2012 r. Dziękuję bardzo.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Debatujemy dzisiaj nad sprawozdaniem z realizacji ˝Krajowego programu przeciwdziałania przemocy w rodzinie˝. Ten temat jest niezmiernie trudny, delikatny, a jednocześnie bardzo ważny, jeżeli chodzi o kwestie społeczne. Kiedy analizuje się cały ten program, nasuwa się wiele pytań, natomiast ja ograniczę się do dwóch kwestii, mianowicie z czego wynika tak olbrzymia różnica w liczbach punktów konsultacyjnych prowadzonych przez poszczególne gminy? Różnice są drastyczne. Muszę tu przyznać, że jestem dumna z tego, że w mojej Małopolsce tych punktów jest najwięcej. Czy jest to tylko i wyłącznie wina samorządów, czy także rozwiązań systemowych? Co należy zrobić, aby to zdecydowanie zmienić, tak żeby dostępność tychże punktów była dla wszystkich potrzebujących jak największa? Kolejna sprawa dotyczy też mnie bezpośrednio pod kątem zawodowym. Jestem lekarzem cały czas pracującym zawodowo w podstawowej opiece zdrowotnej i z przykrością muszę stwierdzić, że my jako pracownicy ochrony zdrowia, niestety, nie wykorzystujemy w pełni, a właściwie bardzo słabo wykorzystujemy swoje możliwości. Tak zwane ˝Niebieskie karty˝ są przez nas zgłaszane w niewielu przypadkach. Tu trzeba się uderzyć w piersi, jakkolwiek nie można winą obarczać samych... (Dzwonek) Pani marszałek, już kończę. Nie można winą obarczać jedynie pracowników ochrony zdrowia. Myślę, że należy poprawić sposób przepływu informacji, chodzi tu zarówno o pracowników ochrony zdrowia, lekarzy, pielęgniarki środowiskowe, położne, nawet czasem rejestratorów, jak i o ministerialne rozwiązania ustawowe. Czy ministerstwo przewiduje system szkoleń, wnioskuje o coś takiego? Bardzo ułatwiłoby to nam pracę. Chodzi o system szkoleń dla pracowników, szczególnie podstawowej opieki zdrowotnej, ale również w ogóle opieki zdrowotnej, dzięki którym zostałaby przekazana informacja, jak, kiedy i dlaczego można tym ludziom pomóc w ten sposób, a także o tym, że w ogóle można i trzeba to zrobić, bo wiele osób po prostu o tym nie wie. Dziękuję bardzo. Bardzo przepraszam, pani marszałek. (Oklaski)
Mówca: Janina Okrągły
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Chciałabym poruszyć temat prowadzenia szkoleń czy działań korekcyjno-edukacyjnych skierowanych do sprawców. Jest to bardzo istotne, może wyeliminować agresywne działania i spowodować, iż sprawcy będą w stanie po prostu radzić sobie z otoczeniem. Mam takie pytanie. Czy planowane jest systematyczne poszerzanie zakresu tych działań? Czy będzie to nadal wpisane w ˝Krajowy program przeciwdziałania przemocy w rodzinie˝? Czy realizacja tego, wraz z - co jest najważniejsze - systematycznie powiększającym się finansowaniem, będzie stałym elementem tego programu? Ostatnia kwestia. Dotyczy ona zespołów interdyscyplinarnych i zespołów roboczych. Czy będą stworzone narzędzia, żeby takie zespoły mogły skutecznie wzywać sprawców i kierować ich na szkolenia czy zajęcia korekcyjno-edukacyjne? Dziękuję bardzo.
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Pani Minister! Mam dwa pytania dotyczące sprawy przemocy wobec osób starszych. Przede wszystkim społeczeństwo się starzeje. Wiem od lekarzy, że coraz częściej zdarza się, że rodziny nie odbierają chorych ze szpitali. Jak powiedziała pani minister, przemoc jest stosowana wobec osób starszych. Dotyczy to, zdaje się, 1/3 z tych 8 tys. przypadków, więc bardzo dużej liczby. Uświadommy sobie, jak wielki jest to problem. Matce bardzo ciężko jest pójść i poskarżyć się na przykład na syna czy na córkę, powiedzieć, że doznaje przemocy psychicznej. Państwo musi tutaj delikatnie wkroczyć. Chciałabym otrzymać odpowiedź na pytanie, jak państwo się przygotowujecie do rozwiązywania takiego problemu, bo on będzie narastał, a nie malał, w związku z danymi demograficznymi. Takie jest pytanie pierwsze. Jeżeli chodzi o problem przemocy w rodzinie w ogóle, to robicie państwo bardzo dużo. Dziękuję za to sprawozdanie. Natomiast wydaje mi się, że ten jeden wątek wymaga jeszcze pewnego rozwinięcia. Kolejna sprawa została już poruszona przez koleżankę. Chodzi właśnie o oddziaływanie psychologiczne na tych, którzy stosują przemoc. Jeśli jest to kwestia alkoholu, to jest to bardzo trudne. Natomiast jeśli chodzi tu o złe pojmowanie relacji i brak odpowiedzialności za swych starszych rodziców, kuzynów, to sądzę, że przez resort powinny być podejmowane działania wobec całego społeczeństwa. Myślę tu o pewnej kampanii społecznej. Z pewnością macie tu państwo przemyślenia, chętnie usłyszałabym wypowiedź na ten temat. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Przedstawicielka Twojego Ruchu mówiła o totalnym braku mieszkań w Polsce. Chciałbym zachęcić do zobaczenia dobrych praktyk, które mają miejsce w moim mieście, w Ełku na Mazurach, gdzie nawet w sposób komercyjny tych mieszkań zbudowano w ostatnich kilkunastu latach bardzo dużo i jest dosyć duża podaż stosunkowo niedrogich mieszkań. Natomiast jeśli chodzi o kwestie związane z przemocą w rodzinie, przede wszystkim chciałbym zapytać, jak działa instrument odseparowania sprawcy przemocy od ofiary, bo wiem, że w 2010 r. na tyle została zmieniona ustawa, że sądy mogą taki instrument stosować. Mamy sprawozdanie za rok 2012 - jak ten instrument jest stosowany? Czy rzeczywiście sądy go stosują i czy ten problem dalej się nie pogłębia, jeśli chodzi o wspólne pomieszkiwanie kata z ofiarą? Druga kwestia. Decyzję o postawieniu zarzutu wobec sprawcy przemocy domowej podejmuje prokurator, ale we współpracy z osobą poszkodowaną. Ofiary często, tak to jest w praktyce, odwołują zeznania, wycofują się z procesu. Czy nie warto byłoby pochylić się nad takim rozwiązaniem, żeby sprawcę przemocy można było ścigać bez zgody ofiary? Dziękuję bardzo.
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałabym zapytać o rolę, znaczenie i obciążenie obowiązkami pracowników socjalnych. Dzisiaj uchwaliliśmy ustawę nowelizacyjną o świadczeniach rodzinnych, tych obowiązków dodatkowo przybywa. Jest tam aktualizacja dotycząca wywiadu środowiskowego, najpierw przeprowadzany jest ten wstępny, co prawda podobno uproszczony, wywiad środowiskowy. W ustawie o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie w zespołach interdyscyplinarnych są pracownicy socjalni. Za każdym razem dopisywane są jakieś dodatkowe zadania, dodatkowe obciążenia. Rośnie też odpowiedzialność pracowników socjalnych. Stąd biorą się takie sytuacje, o których często mówimy. Bez wystarczającej wnikliwości, na wszelki wypadek, taki pracownik socjalny zawsze będzie wolał zabezpieczyć się w sytuacji, w której wydaje się, że być może wystąpi zagrożenie bezpieczeństwa, zdrowia czy życia dziecka, i podjąć bardziej asekuracyjną decyzję o zabraniu tego dziecka, niż podjąć ryzyko pracy z rodziną czy udzielić jej pomocy w innej formie. Jest to związane, moim zdaniem, z przeciążeniem. Czy resort dostrzega tę sytuację, czy dostrzega problem? Czy nadzoruje to, czy gminy realizują ustawowy obowiązek zatrudniania wymaganej liczby pracowników socjalnych?
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Szanowna Pani Minister! Ze sprawozdania wynika, że funkcjonuje 35 specjalistycznych ośrodków wsparcia. Liczba osób korzystających z tych ośrodków wsparcia od 2006 r. kilkakrotnie się podwoiła. Chciałbym zapytać, czy ta sieć jest państwa zdaniem wystarczająca? Jeśli nie, to jakie działania będą podejmowane na rzecz zwiększenia liczby specjalistycznych ośrodków wsparcia? Czy będzie tutaj można wykorzystać, a jeśli tak, to w ramach jakich programów, środki z nowej perspektywy unijnej, jeśli chodzi o budowę i rozwój sieci specjalistycznych ośrodków wsparcia? Drugie pytanie dotyczy roku bieżącego: Jakie - i na jakim to jest etapie - zagwarantowane są procedury związane z uruchomieniem środków na programy przeciwdziałania przemocy w rodzinie, chociażby na budowę programów osłonowych? Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Marian Cycoń
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Chcę zapytać o to, czy w sposób zadowalający wykorzystane są możliwości reagowania straży miejskich i gminnych, w sytuacji gdy trzeba błyskawicznie reagować na przemoc w rodzinie. Czy nie warto by zastanowić się nad możliwością zwiększenia uprawnień funkcjonariuszy straży miejskich i gminnych w tym zakresie, tak aby mogły one w sposób bardziej bezpośredni i samodzielnie, bez potrzeby wzywania Policji, podejmować stosowne interwencje? Mam też pytanie związane z ostatnim, stosunkowo nowym zjawiskiem, tzn. niemal nieograniczonym dostępem do treści o charakterze przemocowym i pornograficznym przez Internet. Czy zauważalny jest wzrost liczby występujących sytuacji kryzysowych z użyciem przemocy w rodzinie na tle uzależnienia od treści niewłaściwych, których źródłem jest Internet? Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Pani Minister! Resort ucieka od raportu kontrolnego Najwyższej Izby Kontroli. Pani poseł Rafalska i pani poseł Wróbel powoływały się już na ten raport, ja tylko przeczytam jedno zdanie, moim zdaniem kluczowe, z podsumowania wyników tej kontroli: Zwrócić należy także uwagę na zauważalną niechęć do nowych rozwiązań, zarówno wśród ofiar przemocy, które nie decydują się na powiadomienie organów ścigania o zaistniałym przestępstwie, jak i instytucji, które mają im pomagać, ponieważ wprowadzone zmiany były oderwane od ich realnych możliwości kadrowych, lokalowych i finansowych, a wiązały się ze znacznym zaangażowaniem czasowym, bez żadnej rekompensaty finansowej. To ustalenie kontrolne NIK-u jest miażdżące dla całego tego systemu. Szanowni państwo, szanowna pani minister, ten raport ukazał się 20 czerwca 2013 r., a więc blisko rok temu. Jakiego rodzaju wnioski państwa resort z tego raportu wysnuwa i gdzie są propozycje legislacyjne, które zmierzałyby do wyjścia naprzeciw propozycjom Najwyższej Izby Kontroli? Dziękuję bardzo.
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nazwa ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie jest bardzo zła, szczególnie zła jest nowelizacja tej ustawy z 2010 r. Myśmy wtedy bardzo wiele o tym mówili, ja także występowałem przeciwko wprowadzeniu tej bardzo szkodliwej ustawy. Odnośnie do sprawozdania z realizacji programu przeciwdziałania przemocy w 2012 r. to tam są tylko 4 linijki o tym, że zabrano 500 dzieci z rodzin. To jest skandal. Powinna być bardzo szczegółowa informacja. Odbiera się dzieci także z powodu biedy. Odbierają je pracownicy socjalni w asyście policji i przedstawicieli służby zdrowia, a tak naprawdę pracownicy socjalni tego zadania nigdy do końca nie chcieli, bo to jest bardzo duża odpowiedzialność. Raport Najwyższej Izby Kontroli, jeśli chodzi o tę ustawę, jest druzgocący. Według NIK ocena skuteczności realizacji przez administrację publiczną zadań w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie jest negatywna. Nastąpiło znaczne zbiurokratyzowanie procedur. Nadmierne biurokratyczne struktury, znaczne zwiększenie ilości tworzonej dokumentacji i jej dublowanie, przewlekły tryb postępowania uniemożliwiały szybkie udzielenie pomocy. (Dzwonek) Wiele osób zgłasza akty przemocy, ponieważ chce założenia ˝Niebieskiej karty˝, aby uzyskać dokumentację do celów rozwodowych, otrzymania opieki nad dzieckiem czy też uzyskania prawa do lokalu. Jakie zmiany przewiduje ministerstwo w tej złej ustawie, czy też może przewiduje w ogóle jej likwidację? Jeśli chodzi jeszcze o zespoły interdyscyplinarne, które, uważam, także działają źle, to miałem do nich bardzo krytyczny stosunek między innymi także dlatego, że one w ogóle nie są opłacane. Całe zadanie dotyczące przemocy w rodzinie przekazano bez środków finansowych. Tak naprawdę ta ustawa jest bardzo zła i bardzo szkodliwa. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Kto jest uprawniony do podpisywania pism opracowywanych w zespole w wyniku pracy zespołu, a wychodzących na zewnątrz? Czy jest to przewodniczący zespołu interdyscyplinarnego, czy też takie pismo musi podpisać cały zespół w pełnym składzie? To jest istota sporu, która paraliżuje działania zespołów. Proszę powiedzieć, ile z 0,5 tys. dzieci odebrano z rodzin ze względu na biedę, bo w tej najbardziej bulwersującej sprawie nie ma żadnej dogłębnej analizy ze strony ministerstwa. A więc proszę odpowiedzieć na to pytanie, żeby opinia publiczna miała tego świadomość. Chciałabym również dowiedzieć się: Ilu prokuratorów wchodzi w skład zespołów, bo oni mogą wchodzić w skład zespołu na podstawie art. 9a pkt 5 ustawy. A więc ile jest tego typu przypadków, ilu prokuratorów zdecydowało się wejść w skład zespołu i czynnie uczestniczyć w jego pracach? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Poseł! To, co pani powiedziała, jest bzdurą. Bzdura za bzdurę, pani poseł. Proszę sobie przeczytać, proszę ze zrozumieniem zacząć czytać różnego typu informacje prasowe. Przemoc zdarza się zarówno w rodzinie, jak i w związkach konkubenckich, natomiast w tytule ustawy została ona zaadresowana wyłącznie do rodziny. I to jest stygmatyzowanie. Sugerowałabym pani, żeby zaczęła pani czytać ze zrozumieniem, a nie w sposób tendencyjny... (Poseł Agnieszka Hanajczyk: Pani poseł...)
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

...teksty formułowane przez kolegów parlamentarnych. Bo pani mnie obraziła, pani to zrobiła celowo.
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2014-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani minister nie odpowiedziała na pytanie dotyczące zabieranych dzieci. Pani minister, bardzo proszę. Uważam, że jest to nasz moralny obowiązek, żeby dalej monitorować tę sprawę. Wiem, że to się pewnie szybko nie uda, ale proszę, żeby resort zwrócił uwagę na to, co dalej dzieje się z tymi dziećmi, które zostały zabrane bez wyroku sądu, jakie są ich kolejne losy. (Oklaski)