PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Edward Siarka
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Otóż w wystąpieniach posłów w imieniu klubu pojawiła się kwestia dyrektywy, która obecnie jest procedowana w Unii Europejskiej. Zakres projektowanej dyrektywy, o której tutaj była mowa, KOM(2012)85 odnosi się do przestępstw wymienionych w art. 83 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i są to przestępstwa typu: terroryzm, handel ludźmi, seksualne wykorzystywanie kobiet i dzieci, handel narkotykami, pranie pieniędzy, korupcja, fałszowanie pieniędzy i przestępczość zorganizowana. Można powiedzieć, że projekt właśnie na tle europejskim, wbrew temu, co tutaj mówią państwo z Ruchu Palikota, jest dużą zmianą jakościową w Europie. O ile nasz Kodeks karny przewiduje w art. 44 i 45 przepadek rzeczy, to dyrektywa w art. 4 przewiduje przepadek mienia sprawcy przestępstwa. I to, proszę zauważyć, jest rozwiązanie europejskie. Co więcej, art. 5 tej dyrektywy przewiduje potrzebę wprowadzenia konfiskaty również wtedy, gdy nie wydano wyroku skazującego, bo podejrzany zmarł, jest chronicznie chory, co w naszym sądownictwie po prostu jest (Dzwonek) prawie plagą, uciekł, uniemożliwiając przeprowadzenie postępowania. Moje pytanie, panie marszałku, do pani poseł wnioskodawczyni i do pana ministra jest następujące: Czy w związku z tym implementacja dyrektywy nie będzie wymagała również zmiany art. 46 konstytucji, gdzie mamy zapisane, iż ˝przepadek rzeczy może nastąpić tylko w przypadkach określonych w ustawie i tylko na podstawie prawomocnego orzeczenia sądowego˝? To jest właśnie ta kwestia konstytucyjna. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maciej Mroczek
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać wnioskodawców, czy zdają sobie sprawę z faktu, iż ich projekt łamie wiele zapisów prawa wewnętrznego i międzynarodowego, w których Rzeczpospolita Polska jest stroną i które respektuje. Wbrew temu, co mówił przed chwilą pan poseł Złotowski, akty te są literalnie nazwane. Powoływał się na brak szczegółów, jeżeli chodzi o akty prawne. Są to konwencja ONZ z 20 grudnia 1988 r. o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi oraz konwencja ONZ z 15 grudnia 2000 r. przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, a w szczególności art. 12 ust. 7. Ja wiem, szanowni państwo, że jesteście przyzwyczajeni do rządów i sposobu działania w IV RP, ale przyzwyczajcie się do myśli, że ona już nie wróci i nie będziecie wykorzystywać (Oklaski) swojego aparatu władzy do tego, aby zamykać przedsiębiorstwa, aby konfiskować przedsiębiorcom ich majątki, bezprawnie zamykając fabryki. Dziękuję. (Oklaski) (Głos z sali: Nieładnie.)
Mówca: Armand Kamil Ryfiński
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Posłanko! Proszę w tym jadzie nienawiści nie tracić kontaktu z rzeczywistością i z tym, co powiedziałem. Pani zrozumiała, że jesteśmy przeciw, a przecież wyraźnie powiedziałem, że popieramy pani apel o to, żeby ten wniosek skierować do komisji, i oczekujemy właśnie w komisji rozszerzenia tego wniosku o to, żeby pedofile w sutannach także odpowiadali finansowo i też groził im przepadek mienia. (Oklaski) A że Kościół katolicki ich kryje, to trzeba to rozszerzyć o to, żeby instytucje kościelne ponosiły odpowiedzialność za przestępstwa popełniane przez ich funkcjonariuszy. I tylko o to chodziło. Nie gardzimy, tak jak państwo, ofiarami pedofilii, tylko staramy się otoczyć te osoby szczególną troską. (Poseł Andrzej Dera: Zastanów się człowieku, co ty mówisz.) Gdyby pani kiedykolwiek porozmawiała z osobą, która w dzieciństwie była molestowana, gwałcona przez księdza, to wtedy zrozumiałaby pani, że jest to bardzo istotny element sprawiedliwości. Jeżeli chcemy konfiskaty mienia i zaspokajania roszczeń czy to państwa, czy to ofiary, to musimy mieć też na względzie ofiary tego okrutnego przestępstwa, jakim jest pedofilia. (Poseł Beata Kempa: Panie marszałku, niech pan zwróci uwagę...) I to oczywiście też będzie podlegało takiej samej drodze prawnej i wyrokowi niezawisłego sądu jak w tych przypadkach, o których pani mówi. Tak więc proszę nie traktować wybiórczo kwestii przestępczości, proszę nie robić z tego oręża, bo przecież doskonale wiemy, że po pierwsze, są to bardzo słabo przygotowane zmiany, po drugie, nie spowodują one, że tego typu wyroki będą częściej zapadały... (Poseł Andrzej Dera: To insynuacje nie na miejscu.) ...tak jak państwo głosicie, że będziecie zaostrzać kary, co nie przekłada się na to, że sądy korzystają z tego zaostrzenia, bo często i tak orzeczenia są z tego niższego pułapu odpowiedzialności. (Dzwonek) A więc stop hipokryzji, stop obłudzie, ale jesteśmy za tym, żeby procedować w komisji nad tym projektem. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Obecny rok został ogłoszony Rokiem Janusza Korczaka. Powstał liczny komitet - to bardzo dobrze, ale gdy patrzymy na strony ministerstwa, to programy tam pokazane, programy zaplanowane do realizacji może nie obejmują wszystkich pól działania, bo Stary Doktor, jak mawiano o Januszu Korczaku, to pedagog, pedagog, który stworzył całą wielką filozofię - filozofię miłości dziecka. Pedagogika miłości - tak nazywamy tę pedagogikę, w której dziecko zawsze jest podmiotem, w której dziecko kochane kocha się mądrze i indywidualizuje się je, co pozwala na prawdziwe rozwiązywanie jego problemów. Myślę, że warto byłoby, aby tę pedagogikę poprzez różnorodne programy wprowadzać do naszych szkół, dla których ta pedagogika na pewno byłaby ważna. Jest jednak jeszcze jeden element. Osoba Starego Doktora z pewnością może być autorytetem zarówno dla nauczycieli, jak i dla dzieci, bo przecież jego miłość była prawdziwa i trwała aż do komory gazowej, gdzie poszedł ze swoimi wychowankami. A zatem myślę, że ważne jest, aby w sposób właściwy i intensywny nasycić tymi ideami i tymi treściami polską szkołę w sensie pokazywania pewnego autorytetu, pokazywania pedagoga, a myślę, że nie wyczerpie się w tym krótkim czasie, jaki jest, wszystkich walorów i wszystkich działań Starego Doktora. Ale o tym, jeśli pan pozwoli, dopowie kolega. Dziękuję.
Mówca: Wiesław Suchowiejko
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Przyznam, że z satysfakcją słucham pana ministra, bo jeżeli czytałbym i poprzestałbym tylko na tym, co znajduje się na stronie internetowej, do której odsyła link ze strony MEN, to zadałbym pytanie w nieco ostrzejszym tonie: Dlaczego tak wielka góra - mówiąc to, mam na myśli 52 osoby w komitecie honorowym, w tym chyba jedenastu ministrów, prezydentów, marszałków, profesorów itd., nie chcę już wymieniać, i 21 osób w zespole międzyresortowym, który wspiera te działania - rodzi tak małą mysz? Z tego, co mogłem przeczytać w kalendarium imprez, które kojarzone są z Rokiem Janusza Korczaka, wynika, że w kraju jest 16 takich imprez, przy czym taką jedną, jak nadanie imienia Janusza Korczaka szkole podstawowej w Żarnowcu, wymienia się przez kolejne 10 miesięcy jako (Dzwonek) imprezę organizowaną. A przegląd filmów na temat Janusza Korczaka oznacza dokładnie projekcję filmu ˝Korczak w Wilnie˝. Mam nadzieję, że jeszcze usłyszę o tym, że tych imprez będzie więcej i że Stary Doktor, Janusz Korczak to przecież nie tylko pedagog, o czym pięknie mówiła moja koleżanka pani poseł Fabisiak, lecz także dramaturg, literat, lekarz, żołnierz, a nawet radiowiec. Myślę, że...
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wszystko wskazuje na to, że budżet Unii Europejskiej na lata 2014-2020 będzie, niestety, mniejszy, niż chce tego Komisja Europejska, i to, według szacunków, o ponad 100 mld euro. Takiego rozwiązania chce bowiem aż 11 tzw. płatników netto, w tym dwa największe kraje unijne, tzn. Niemcy i Francja. Mówię, że prawdopodobnie tak będzie, bo sam doświadczałem jako poseł do Parlamentu Europejskiego podobnej sytuacji w poprzedniej perspektywie finansowej na lata 2007-2013. Wtedy także Komisja Europejska przygotowała dosyć ambitny projekt budżetu na to 7-lecie, wynoszący 1,24% PKB, ale ostatecznie, po interwencji płatników netto, w tym Niemców i Francuzów, przeforsowano rozwiązanie na poziomie 1,11% PKB. Pojawiają się sugestie, że jeżeli dojdzie do takiego zmniejszenia, to zapłaci za nie głównie polityka spójności, szeroko rozumiana polityka regionalna, i że środki na ten cel będą w ciągu 7 lat o około 80 mld euro mniejsze, niż to projektowała jeszcze do niedawna Komisja Europejska. Środki te są przewidywane w wysokości 336 mld, a więc po zmniejszeniu o 80 mld euro byłaby to znacząco mniejsza suma, zwłaszcza że już do tej pory podzielono je na określone działania, w tym m.in. instrument ˝Łącząc Europę˝. Środki wynoszące 40 mld podzielono w Brukseli, co oznacza znaczące utrudnienie dostępu Polski do tych środków. Jeżeli tak by się stało, jak wskazują sygnały z Brukseli, to nasuwa się pytanie (Dzwonek), w jakim procencie ten problem dotyczyłby Polski i o ile te środki dla Polski zostałyby zmniejszone. I pytanie zasadnicze: Co robi rząd, żeby tej sytuacji zapobiec? Dziękuję bardzo.
Mówca: Izabela Kloc
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Szanowni Panowie Posłowie! Szanowne Panie Posłanki! Myślę, że opozycja, jeśli chodzi o politykę spójności, już od kilku lat, szczególnie na posiedzeniach komisji samorządu terytorialnego, mówi o tym, że podejście państwa jest jednak takie, że wy sami, przedkładając konkurencyjność nad wyrównywanie różnic rozwojowych, niestety podkładacie się pod taki krajobraz dzisiejszych negocjacji. Trzeba sobie uświadomić to, z jakiego pułapu praktycznie spadamy na lata 2014-2020. Według naszych polskich profesorów, ekspertów, prof. Szlachty, prof. Zaleskiego i prof. Roznocha, którzy obliczyli to i zaprezentowali na konferencji, którą zorganizowaliśmy w ramach Akademii Samorządności, tak naprawdę powinniśmy otrzymać, według metodologii dotyczącej 2007 r., od 100 mld do 120 mld. (Dzwonek) Rozporządzenia, które zostały przedstawione, mocno uszczuplają nasze miejsce w polityce spójności. Sprawa makroekonomicznej warunkowości, instrument ˝Łącząc Europę˝, wreszcie rezerwa wykonania na 5% środków na poziomie europejskim czy uproszczenie europejskiej polityki spójności, które w rzeczywistości oznacza...
Mówca: Andrzej Rozenek
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Dwaj więźniowie przebywający dziś w Guantánamo: Saudyjczyk al-Nashiri i Palestyńczyk Abu Zubajda byli przetrzymywani i torturowani w Polsce. Obydwaj mają status pokrzywdzonych w śledztwie, które toczy się w Polsce od 2008 r. To są niezaprzeczalne fakty. W ostatnich tygodniach w Polsce gościli przedstawiciele kancelarii prawnej reprezentujący trzeciego pokrzywdzonego. Nie jest to ostatni poszkodowany, który wytoczy Polsce proces i będzie żądał wysokiego odszkodowania. Jednak nie pieniądze są tutaj istotne, ale ogromny wstyd przed opinią międzynarodową i nieprzewidywalne skutki, jakie wywołuje fakt funkcjonowania tajnych więzień CIA, jeśli chodzi o bezpieczeństwo Polski. Tajne więzienia CIA i tortury na ich terenie mogły mieć miejsce tylko za zgodą, aprobatą ówczesnych władz polskich, z Leszkiem Millerem na czele. Zgoda na taką działalność jest jawnym pogwałceniem Konstytucji RP. Leszek Miller i inne osoby dzierżące w Polsce władzę, decydując się na lokalizację tajnych więzień CIA na terenie naszego kraju oraz zgadzając się na torturowanie więźniów, musieli wiedzieć, że biorą na siebie odpowiedzialność za wszelkie ewentualne akty terroru, które mogą być odwetem. Przerzucanie tej odpowiedzialności na dziennikarzy, którzy to dziś upubliczniają, lub polityków, którzy to komentują, jest żenującym przykładem tchórzostwa. Przypomina to jako żywo nawoływanie niektórych środowisk do ukrywania prawdy o masakrze w Jedwabnem, bo ujawnienie tego, że w Polsce w bestialski sposób mordowano obywateli pochodzenia żydowskiego, szkodzi interesom państwa. Otóż nie, szanowni państwo, interesem państwa polskiego, polskiej racji... (Poseł Andrzej Rozenek przemawia przy wyłączonym mikrofonie)
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dotychczas konsekwentnie zaprzeczano istnieniu tajnych więzień CIA w Polsce. Dzisiaj już chyba nie ma nikt wątpliwości, że takie więzienia były. I co? Stały się przedmiotem naszego narodowego wstydu. Dlatego pytam, panie ministrze, czy starczy nam odwagi, aby rozliczyć decydentów, a nie tylko jej wykonawców. Bo jak można nazwać pana ministra Siemiątkowskiego, który był wykonawcą za rządów, które sprawował wtedy pan Leszek Miller? Tylko to rozliczenie zetrze z nas hańbę czarnej dziury, do jakiej porównywał Polskę dawnymi czasy prezydent Bush. Czarnej dziury, w której można było być torturowanym i gdzie łamie się prawa człowieka. Dziękuję. (Oklaski) (Głos z sali: Tak jest. Brawo.)
Mówca: Tomasz Kulesza
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Proszę o chwilę oddechu, dlatego że nasza grupa wybierała się do muzeum łowiectwa, a ja byłem głównym organizatorem i musiałem ich odprawić. (Wesołość na sali)
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Chcę wyraźnie podkreślić, że w przypadku gmin podkarpackich, konkretnie bieszczadzkich, zadania ochrony środowiska są realizowane w sposób, powiedziałbym, wzorowy, we współpracy z Lasami Państwowymi, dlatego też stan środowiska jest tam na bardzo wysokim poziomie i stanowi przedmiot zabiegów niektórych organizacji pozarządowych, które walczą o to, by wyłączyć co atrakcyjniejsze tereny spod gminnego władztwa. Mam cztery dodatkowe pytania do pana ministra, jeśli można. Pierwsze: Czy nie lepiej byłoby pozostawić zapisy ustawy bez zmian, natomiast korzystać z prawa zaskarżania uchwał jednostek samorządu terytorialnego do sądu? Drugie pytanie: Czy nie obawia się pan minister, że opinia jednostki samorządu terytorialnego, zainteresowanych mieszkańców utonie w morzu opinii, szczególnie organizacji ekologicznych działających najczęściej z dala od przedmiotowego terenu? Trzecie: Czy w dobie ostrej polityki oszczędnościowej naszego rządu stać nas na hipotetyczne tworzenie nowych parków narodowych, skoro w Europie chyba tylko Finlandia ma ich więcej od nas, a przykładowo Niemcy, Wielka Brytania mają ich 15, Francja - 9? Ostatnie pytanie. Czy planowane jest powstanie Turnickiego Parku Narodowego, bo głównie o to właśnie chodzi bieszczadzkim gminom? Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Urszula Augustyn
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Posłanki! Panowie Posłowie! Chcemy zapytać o ubezpieczenie, które w zasadzie jest obowiązkowe. Przede wszystkim potrzebna jest informacja, że takie ubezpieczenie obowiązkowe do tej pory zawierane było od odpowiedzialności cywilnej i wszystkie placówki medyczne takie ubezpieczenia posiadają. Zmiana systemowa, która wprowadzona była w 2011 r., nałożyła na te placówki jeszcze dodatkowe ubezpieczenie - od zdarzeń medycznych. Intencja w zasadzie bardzo słuszna i rozsądna. Problem polega na tym, że faktycznie kierujący szpitalami podjęli działania w celu przygotowania czy też zawarcia takich stosownych umów ubezpieczenia i tutaj zaczęły się schody. Pierwszy stopień polega na tym, że ofertę zgłosił tylko jeden jedyny ofertodawca, to było PZU SA. Powstaje pytanie, dlaczego. Być może odpowiedź na to pytanie pomoże rozwiązać też problem, dlaczego stawki zaproponowanych ubezpieczeń są tak wysokie, że dzisiaj przyrost kosztów z tytułu ubezpieczenia w szpitalu sięga nawet 300%. To są tak wysokie kwoty, że one sięgają nawet 1% kontraktu zawartego z Narodowym Funduszem Zdrowia. Drugie pytanie wiąże się z zakresem tego ubezpieczenia. Rozumiem, że to dodatkowe ubezpieczenie miałoby w sposób szczególny zabezpieczać szpital od skutków zdarzeń medycznych, ale okazuje się, analizując ofertę, że po części ono jak gdyby pokrywa się z tym, co szpitale mają już wykupione w swojej polisie OC. Stąd też problem, który może mieć katastrofalne skutki, ponieważ w świetle obowiązujących przepisów podmioty ponoszą specjalne ryzyko wykreślenia z rejestru i pozbawienia prawa wykonania działalności leczniczej, więc ryzyko jest naprawdę ogromne. Z jednej strony chcemy więc, żeby szpitale były dobrze ubezpieczone, z drugiej strony, aby takie ryzyko nie występowało. Trzeci problem to jest kwestia tego, że bardzo zależy nam na tym, żeby każda złotówka wydawana w szpitalu była wydawana rozsądnie. Pytanie, czy ministerstwo w związku z tym problemem przewiduje nowelizację systemowego rozwiązania?
Mówca: Izabela Katarzyna Mrzygłocka
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Nowe przepisy ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta dają powołanym przy wojewodzie komisjom do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych prawo do przyznawania odszkodowań za błędy medyczne. Nie został jednak ustalony tryb odwoławczy od decyzji komisji. Czy planuje się to zmienić i jakie są państwa zamiary w tym zakresie?
Mówca: Piotr Zgorzelski
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W środowisku samorządowym, medycznym i wśród pacjentów coraz bardziej uzasadniony niepokój budzi sposób kontraktowania przez Narodowy Fundusz Zdrowia świadczeń zdrowotnych w zakresie podstawowych i specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego. Zespoły te tworzą system Państwowego Ratownictwa Medycznego. Nie bez znaczenia jest zatem, komu wykonywanie takich zadań zostanie powierzone. Tymczasem konkursy przeprowadzane przez oddziały wojewódzkie Narodowego Funduszu Zdrowia prowadzą do eliminowania dotychczasowych placówek działających w ramach systemu. Coraz częściej bowiem zdarza się, że konkursy wygrywają firmy, które oprócz transportu i kadry, często zatrudnianej w ramach umów śmieciowych, nie posiadają prawie nic. Stacje pogotowia ponosiły ogromne koszty, inwestując w podnoszenie kwalifikacji kadry, posiadają odpowiedni stan zasobów, aparaturę. Posiadają także niezwykle ważny, skomunikowany z innymi jednostkami ratowniczymi, jak Państwowa Straż Pożarna, Policja itd., system łączności. W kontekście powyższego pytam: Czy cena świadczenia powinna być jedynym czynnikiem decydującym o wyborze oferty? Jak ma być realizowana misja Państwowego Ratownictwa Medycznego w oparciu o prywatne podmioty, które za chwilę mogą zniknąć z rynku, ale zdążą jeszcze doprowadzić do upadku istniejące stacje pogotowia? Czy taka sytuacja nie powoduje zagrożenia życia pacjentów?
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pytanie rzeczywiście dotyczy Kopalni i Zakładów Chemicznych Siarki Siarkopol w Grzybowie, albowiem rozpoczął się proces prywatyzacji tegoż przedsiębiorstwa. Pracownicy i mieszkańcy regionu są ogromnie zaniepokojeni tym procesem i jego zakończeniem, mają bowiem niedobre przykłady z branży, choćby przykład Kopalni Siarki Basznia, gdzie prywatny inwestor wyeksploatował wszystko, co się dało, praktycznie zbankrutował, pozostały długi, pozostały tereny niezrekultowane, które są swoistą bombą ekologiczną, a pracownicy nie mają pracy. Kopalnia Osiek, która jest w tym przedsiębiorstwie, pracuje, to nowoczesna kopalnia, jedyna, unikatowa na skalę światową, która eksploatuje rodzime złoża siarki, jedyna w świecie produkująca siarkę o największej czystości, na poziomie 99,95%, co jest znakomitym surowcem szczególnie dla przemysłu farmaceutycznego czy też przemysłu produkującego kosmetyki. Jest także producentem wsadu surowcowego do nawozów, dla przemysłu oponiarskiego itd. Firma kreuje zyski, bowiem w okresie ostatnich kilkunastu lat podjęła bardzo kosztochłonne przedsięwzięcia restrukturyzacyjne, zredukowała o 2/3 załogę, z 2400 osób na ok. 800, by wykazać w 2011 r. 50 mln zysku netto, w roku 2012 planuje się 100 mln. A więc pytanie: Po co prywatyzować firmę, która w długiej perspektywie czasowej będzie kreować zyski, bowiem te największe koszty już dawno poniosła? Pytanie kolejne. Czy prawdą jest, że Skarb Państwa oczekuje ze sprzedaży przychodu na poziomie ok. 75 mln zł, co byłoby kuriozalną wielkością w kontekście wyników ekonomicznych dotyczących funkcjonowania tej firmy choćby w ostatnich dwóch latach?
Mówca: Artur Górski
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Dziwię się, że do ministra spraw wewnętrznych, ponieważ ono powinno być skierowane do ministra administracji i cyfryzacji, ale niezależnie od tego pozwolę sobie je zadać. Otóż, zgodnie z ustawą z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych, wydawanie nowych dowodów osobistych z warstwą elektroniczną miało się rozpocząć 1 lipca 2011 r. Później ten termin przesuwano. Nowy dowód miał przyczynić się m.in. do lepszego, sprawniejszego załatwiania spraw urzędowych przez obywateli. W 2010 r. przedstawiciel rządu podczas prac w komisji przyznał, że nie ma możliwości technicznych uruchomienia niektórych przewidzianych funkcji i nawet w bardziej zaawansowanych technologicznie krajach te funkcje pozostają dopiero w sferze dyskusji. Przypomnę również, że eksperci negatywnie zaopiniowali propozycję rządu wprowadzenia nowych dowodów osobistych z rozbudowaną warstwą elektroniczną. Doktor Grzegorz Sibiga w swojej ekspertyzie napisał, że ˝budzi pewne zastrzeżenia wprowadzenie ustawą rozwiązania, którego nie można jeszcze zastosować w konkretnych sprawach˝. Nowych dowodów osobistych wciąż nie ma i nie wiadomo, kiedy będą. Ostatnio z mediów dowiedzieliśmy się o tym, że osoby realizujące ten projekt, za który obecnie odpowiada Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji, podały się do dymisji. Na realizację tego projektu rząd wydał już kilkadziesiąt milionów złotych i ma wydać jeszcze kilkaset. Tymczasem wciąż nie rozpisano przetargu na blankiety, a nawet nieoficjalnie mówi się, że rząd chce się wycofać z projektu. W związku z tym mam następujące pytania. Jakie są powody opóźnienia realizacji tego projektu? Czy są to powody natury technicznej, organizacyjnej czy finansowej? Na czym polega różnica w koncepcji związanej z projektem, która miała doprowadzić do dymisji wiceministra Kołodziejczyka i dyrektorów Centrum Projektów Informatycznych? Czy rząd podjął decyzję albo rozważa wycofanie się z tego projektu lub jego zawieszenie? Kiedy możemy spodziewać się projektu nowelizacji przedmiotowej ustawy? Wiemy, że jej niektóre zapisy są już nieaktualne. I ostatnie pytanie. (Dzwonek) Czy pan minister może podać wiążącą datę, kiedy obywatele otrzymają nowe dowody osobiste, kiedy wreszcie będą mogli z nich korzystać? Dziękuję.