PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Grzegorz Rusiecki
Data: 2023-11-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo Wnioskodawcy! Nie ulega wątpliwości, że zawód pielęgniarki i położnej to jest ten jeden z kluczowych zawodów, który towarzyszy nam w zasadzie od samego początku do naszego końca na tym ziemskim padole. I nie ulega wątpliwości, że nad tym projektem ustawy, który jest, przypomnę, inicjatywą obywatelską, powinniśmy procedować jako pierwszym w tej Izbie i rzeczywiście tak się dzieje. Nie chodzi tutaj oczywiście o jakieś kwestie podwyżek, tylko kwestie regulacji. Miejsce pielęgniarek i położnych jest przy pacjencie, a nie na sali sądowej, by udowadniać swoje kwalifikacje i kompetencje, aby otrzymać określony dochód. Natomiast chciałbym zwrócić uwagę na to, że przed nami dyskusja generalnie na temat systemu wynagradzania w całej sferze budżetowej. Bo tu w zakresie medycznym mamy jeszcze przecież fizjoterapeutów, mamy salowe, mamy ratowników medycznych, ale w szerszym zakresie w służbie dla państwa są nauczyciele, listonosze, kolejarze, pracownicy urzędów różnego szczebla. Wydaje się, Wysoka Izbo, że powinniśmy na nowo przywrócić ważny status tych pracowników. Praca dla państwa powinna być wyróżnieniem, powinna być tym, co jest również godnie wynagradzane. Tego wszystkim pracownikom państwowym, wszystkim pracownikom medycznym serdecznie życzę. Dziękuję również pielęgniarkom i położnym za tę wytrwałość, za te protesty, za tę konsekwencję w walce o swoje prawa, o prawa pracownicze. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Henryka Krzywonos-Strycharska
Data: 2023-11-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie będę mówiła już tego, co mówili moi koledzy, natomiast powiem coś ze swojego doświadczenia. Miałam okazję być w białym miasteczku w 2006 r., kiedy rządził PiS. I wtedy też niewiele się wydarzyło. Te wszystkie problemy dotyczące pielęgniarek ciągną się przez lata. Myślę, że przyszedł czas, żeby rzeczywiście zmienić tę sytuację. Powiem o czymś innym. W zeszłym roku ratowano mi życie, leżałam w szpitalu. Od tego czasu się tak bawię - trochę szpital, trochę dom. Chciałam wam powiedzieć, że przyglądam się pielęgniarkom i czasem mi się wydaje, że one w ogóle nie wychodzą do domu, one tam siedzą. Nawet spytałam ostatnio panią: Czy pani spała w szpitalu? Ona mówi: Nie, byłam w domu. Nie wiem, jak to się dzieje, ale zobaczyłam uśmiechniętą kobietę, która stała koło mnie, trzymała mnie za rękę, rozmawiała ze mną i tłumaczyła, że wszystko będzie dobrze. Takich ludzi potrzebujemy. Jest takie powiedzenie: Dopóki nie trafiłeś do szpitala, nie wiesz, jak to wygląda. Ja wam szpitala nie życzę absolutnie, ale powiem jedną rzecz. Naprawdę zobaczcie, jak to tam wygląda, one ciężko pracują. Wyobraźcie sobie sytuację, kiedy pielęgniarka, która waży pięćdziesiąt parę kilo, musi podnieść człowieka, który waży 100 kg. To jest straszne. Nie wyobrażam sobie tej pracy, kiedy pielęgniarka, mając 60 lat, a wiem, że są i starsze, miałaby podejść i podnieść tego człowieka sama. Nie wyobrażam sobie tego, dlatego dziś chciałam wam podziękować wszystkim, i tam na galerii, i wam tutaj, i wszystkim pielęgniarkom, pielęgniarzom, pielęgniarkom położnym, i oczywiście lekarzom, za pomoc, za to, że nam pomagacie. Chciałabym (Dzwonek), żebyście były zdrowe i mogły nam pomagać jak najdłużej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Agnieszka Hanajczyk
Data: 2023-11-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowne Panie Pielęgniarki tutaj na galerii! Szanowni Panowie Pielęgniarze! Tutaj zostało dużo ważnych słów powiedzianych. Ale ten wątek, który się przebija, bardzo istotny, to to, że wszyscy doświadczamy państwa pracy, zaangażowania, profesjonalizmu. I kiedy patrzę na was, to widzę, że prezentujecie taką wielką dumę. Państwo nie przychodzicie, nie prosicie o jakąś sympatię polityków, o załatwienie jakiejś waszej sprawy. To jest nasza sprawa, proszę państwa. To jest sprawa nas wszystkich, bo prędzej czy później doświadczamy konieczności korzystania z pomocy. Ja akurat też jestem przypadkiem, który codziennie kontaktuje się z pielęgniarką, bo mam hospicjum domowe, z tej pomocy korzysta moja mama. I pielęgniarka hospicyjna jest najważniejszą osobą w moim domu. Patrzę na nią z ogromnym szacunkiem. Kiedy czasami mówię: Pani Wando, a czy może pani przyjść jutro? Ona mi odpowiada: Ale muszę mieć chociaż kilka godzin w tygodniu wolnych. Z drugiej strony patrzę na pana premiera. Bardzo miłe, że był dzisiaj i tutaj, i był na górze, zrobił sobie parę zdjęć. Natomiast bardzo słuszna jest uwaga pani poseł, prof. Alicji Chybickiej. Zwracam państwa uwagę. Państwa wątek, który tutaj cały czas się przewija, to pieniądze, jakie daliście. Znacie zadowolonych pacjentów? Znacie zadowolony personel medyczny? Tym bardziej należy się zastanowić, bo skoro z taką atencją traktowaliście służby zdrowia, a jest tyle niezadowolenia, to znaczy, że popełniliście błąd. Powiem więcej, pewnie to też był gwóźdź do przegranej. Szanowni Państwo! Deklarujemy, obiecujemy, że będziemy państwa (Dzwonek) wspierać i państwu pomagać. Ulica nie jest miejscem do rozmowy, dlatego tutaj będziemy rozmawiać, tu będziemy rozwiązywać państwa problemy. Z całego serca życzę państwu i nam wszystkim, żeby procedowanie nad tym projektem przebiegło szybko, sprawnie i żeby po prostu załatwiono tę zwyczajną, prostą rzecz, która się państwu należy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Barbara Dolniak
Data: 2023-11-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pięć pielęgniarek na 1 tys. mieszkańców - to obraz Polski. Ale od pielęgniarek słyszę, że są regiony jak Pomorskie, Zachodniopomorskie i Dolnośląskie, że te pielęgniarki są, proszę państwa, trzy na 1 tys. mieszkańców. Przecież to przerażający obraz. Gdy w Unii Europejskiej średnia to dziewięć, my należymy do tych, którzy ją zaniżają. Np. w takiej Szwajcarii jest ich 16. Prawie 80 tys. pielęgniarek i położnych jest już w wieku, który pozwala im przejść na emeryturę. Nie przechodzą, bo ta emerytura jest niewystarczająca do godnego życia. W 2030 r. 65% pielęgniarek i 60% położnych osiągnie wiek emerytalny. Wyobrażają sobie państwo, co się stanie, jak one wszystkie - chociaż są też panowie - odejdą od łóżek pacjentów? To znikający zawód. Do tego w sądach jest prawie 15 tys. spraw o dyskryminację i degradację wniesionych przez pielęgniarki. Wszystkie sprawy, które zakończyły się wyrokami, zakończyły się pozytywne dla pielęgniarek i położnych. To pokazuje, jaki rządzący mają stosunek do pielęgniarek i położnych. Muszą one wystąpić do sądu, żeby dochodzić swoich racji, i mają rację, bo procesy wygrywają. Ten obywatelski projekt wpłynął do Sejmu poprzedniej kadencji w maju 2023 r. Kadencja Sejmu skończyła się w listopadzie. Mam więc pytanie do pana premiera i byłej większości sejmowej: Co się stało, że przez tak długi okres nie doprowadziliście państwo do przyjęcia (Dzwonek) tego projektu? Byłoby mniej spraw w sądach i dzisiaj pielęgniarki nie musiałyby ponownie przychodzić do Sejmu. (Oklaski) (Głos z sali: Tak jest. Brawo!)
Mówca: Michał Krawczyk
Data: 2023-11-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani przewodnicząca Ptok, rozpoczynając dzisiejsze wystąpienie, powiedziała, że nie sądziła, że w ciągu kilku miesięcy znów będziemy zajmować się tym obywatelskim projektem ustawy. Bardzo się cieszę, że mogliśmy panią przewodniczącą, wszystkie pielęgniarki i pielęgniarzy zaskoczyć w tak pozytywny sposób. Pamiętam, że kiedy dwukrotnie byliśmy z paniami na protestach, podczas których panie domagały się godnego traktowania, a później przyjęcia obywatelskiego projektu ustawy, kiedy byłyście panie z ogromną reprezentacją przed polskim parlamentem, nie było tam wówczas posłów PiS-u. Pamiętam bardzo liczne spotkania z paniami pielęgniarkami w województwie lubelskim, w Lublinie. Na galerii jest pani przewodnicząca Bernarda Machniak wraz z koleżankami z Lubelszczyzny. Przypomnę, że panie organizowałyście w Lublinie dyskusje o problemach swojego środowiska, dyskusje, na których byłem dwukrotnie, i ani razu nie było tam przedstawicieli PiS-u, którzy dzisiaj, choć kilka miesięcy temu zamrozili ten obywatelski projekt ustawy, nagle go popierają. Pani przewodnicząca w bardzo przejmujący sposób opisywała codzienną pracę pielęgniarek w szpitalach. Ta praca wymaga, proszę państwa, nie tylko godnej płacy. Ta praca wymaga także szacunku, a ten szacunek zawarty jest w tym obywatelskim projekcie ustawy. Wymaga chociażby uporządkowania zasad wynagradzania pielęgniarek i położnych, bo przypomnę, że w tym momencie toczy się 15 tys. postępowań o degradację, dlatego że PiS zepsuł (Dzwonek) sposób wynagradzania pielęgniarek i położnych. Będziemy pracować nad tym projektem w dwóch komisjach. Bardzo się cieszę, że mamy okazję naprawdę rzetelnie dyskutować o tym projekcie ustawy, który PiS zamroził. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Witold Zembaczyński
Data: 2023-11-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowne Osoby Poselskie! Wielce Szanowne Przedstawicielki i Przedstawiciele Komitetu Obywatelskiej Inicjatywy Ustawodawczej! To po stronie rządzących leży obowiązek rozwiązywania problemów obywateli państwa polskiego, ale rządzącym przez te 8 lat brakło inicjatywy. Chcę przez to powiedzieć, że to wasza inicjatywa ustawodawcza ma rozwiązać pewien fundamentalny problem, z jakim borykają się polscy pacjenci, tj. niedobór białego personelu. Nie ma innej drogi niż dobre płace, żeby zatrzymać proces, który od wielu lat trwa w Polsce. Mianowicie naszym wielkim zbiorowym wysiłkiem, wysiłkiem podatnika kształcimy kadry lekarskie, biały personel, ratowników medycznych, fizjoterapeutów, dzięki czemu mamy cudownych specjalistów, ale w państwie polskim nikt, szczególnie PiS przez te 8 lat, do tej pory nie pomyślał, że żeby zatrzymać proces migracji, trzeba zacząć dobrze płacić pracownikom ochrony zdrowia. W Unii Europejskiej nie ma innej metody konkurowania na tym rynku, jak właśnie dobre wynagrodzenia. Stąd moje pytanie do inicjatorek, inicjatorów tej ustawy: Czy podniesienie wynagrodzeń może zatrzymać ten trend? Państwo polskie podejmuje gigantyczny wysiłek wykształcenia białego personelu i lekarzy, a potem z uwagi na zbyt niską i zbyt słabą siatkę płac te osoby niestety podejmują decyzję o pracy za granicą. Czy to jest właściwe rozwiązanie tego problemu? Czy lepsze wynagradzanie m.in. pielęgniarek sprawi, że wzrośnie jakość życia w Polsce, wzrośnie jakość usług świadczonych w placówkach ochrony zdrowia i wszystkich innych miejscach, gdzie można spotkać panie i panów w trakcie ich ciężkiej pracy? Serdecznie za nią dziękuję, jestem wdzięczny. (Dzwonek) Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Mateusz Bochenek
Data: 2023-11-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Szanowne Panie Przedstawicielki Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej! Wysoka Izbo! Przed chwilą byliśmy świadkami tego, że tonący brzytwy się chwyta. Mogliśmy ujrzeć na galerii premiera Mateusza Morawieckiego rozmawiającego z pielęgniarkami, mówiącego do nich chyba po raz pierwszy od 8 lat, bo kiedy strona społeczna, związek chcieli spotykać się z panem premierem, ten zazwyczaj nie miał dla nich czasu. Dzisiaj, kiedy szuka większości, której zresztą nie znajdzie w tym Sejmie, próbuje rozmawiać ze wszystkimi. Ale to są niestety szczyty hipokryzji. A właśnie ten dialog, o którym mówię, jest podstawową sprawą, bo panie pewnie nie odwoływałyby się do inicjatywy ustawodawczej, gdyby były słuchane, gdyby chciano z nimi rozmawiać, gdyby chciano z nimi szukać konkretnych rozwiązań, gdyby chciano je słuchać i je słyszeć, bo to jest właśnie wyraz szacunku wobec całego środowiska. Kiedy spotykaliśmy się w terenie, także na spotkaniach organizowanych przez panią przewodniczącą Borchulską w Sosnowcu, rozmawialiśmy o tym projekcie, rozmawialiśmy o chaosie, jaki ta ustawa, która została kilka lat temu wprowadzona, zaprowadziła. Rozmawialiśmy o tych przepisach, ale przecież także rozmawialiśmy o sytuacji, jaka ma miejsce w Sosnowcu, w pogotowiu, z brakującymi zespołami ratownictwa medycznego. Strona rządowa przez ostatnie lata nie była skora do tego, by utworzyć kolejne zespoły wyjazdowe dla potrzebujących. W 200-tysięcznym mieście, jakim jest Sosnowiec, jest ich zaledwie pięć. I pomimo próśb do wojewody, do ministerstwa cały czas słyszeliśmy odmowę. A właśnie również o to apelowały pielęgniarki. To są konkretne przykłady, w jaki sposób pan minister, pan premier (Dzwonek) szanowali przez minione lata pielęgniarki i położne. Może dzisiaj pan premier wychodzić i umizgiwać się do pielęgniarek, ale nic mu już to nie da, ponieważ jego godziny jako premiera są policzone. Nowy rząd zaprowadzi porządek. Rozpoczynamy nowy etap oparty na dialogu, rozmowie i porozumieniu. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Braun
Data: 2023-11-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani marszałek daje mi 30 sekund na wygłoszenie mojego wniosku. Wniosek o zmianę w sposobie prowadzenia dyskusji. Pan marszałek Czarzasty - nie rzucajmy pereł przed wieprze - raczył nie uwzględnić mojej prośby o sprostowanie. Moje nazwisko było dwakroć wymienione w wypowiedzi w kontekście świadczącym o tym, że albo moja wypowiedź nie była w pełni czytelna, zrozumiała, albo też po stronie słuchaczy wystąpiły jakieś problemy ze słuchaniem ze zrozumieniem. W związku z tym prawo do sprostowania należało się jak posłowi prawo do sprostowania.
Mówca: Grzegorz Braun
Data: 2023-11-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Chciałbym prosić, pani marszałek, by nie kontynuować tradycji ustanowionej w poprzedniej kadencji Sejmu przemocowego prowadzenia obrad właśnie przez eliminowanie tego elementu w dyskusji poselskiej, jakim są również sprostowania. To moja gorąca prośba. Nie idźcie tą drogą, pani marszałek, drogą marszałka Czarzastego.
Mówca: Piotr Uściński
Data: 2023-11-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szkoda, że nie ma na sali pana przewodniczącego Arłukowicza, sprawozdawcy komisji, bo warto by było troszeczkę z nim podebatować po jego błazenadzie, wystąpieniu, w którym nie odnosił się do posiedzenia komisji, ale przedstawiał humorystyczną wersję zdarzeń. (Oklaski) Warto powiedzieć, że jest to bardzo ważny temat. W zakresie całości spraw związanych z in vitro pewnie można by było prowadzić debaty filozoficzne, etyczne, moralne, ale jest jedna kwestia... (Poseł Grzegorz Braun: Fakty mówią za siebie.) ...o której nasza konstytucja mówi jednoznacznie - mówi, że życie każdego człowieka powinno być objęte ochroną prawną. I w zakresie procedury in vitro przy tej całej różnicy zdań mam apel do Wysokiej Izby, abyśmy pochylili się nad tym tematem i znaleźli dobre rozwiązanie problemu, który faktycznie w metodzie in vitro występuje. Jeżeli duża część społeczeństwa zwraca państwu uwagę na to, że nie zgadza się na to, żeby w metodzie in vitro produkować nadmiarowe zarodki, żeby metodami eugenicznymi wybierać tylko niektóre z nich, aby mogły się urodzić, pozwólcie, że złożę poprawkę w imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość. Poproszę was wszystkich o zagłosowanie za tą poprawką, poprawką, która spowoduje, że będziemy w ramach metody in vitro powoływali do życia tylko te zarodki, którym damy szansę się urodzić, które będą przeniesione do łona mamy i będą mogły się rozwijać i mieć szansę narodzin. A jeżeli z jakichś powodów nie mogłyby, wystąpiłaby jakaś siła wyższa, mama by się rozchorowała, wtedy mogłyby być zamrożone. Szanowni państwo, po pewnym czasie mogłaby mama je przyjąć do swego łona, mogłyby się rozwinąć i urodzić. A gdyby to nie mogło nastąpić z jakichś powodów, chcielibyśmy, żeby takie zarodki mogły być przekazane do adopcji, żeby rodziny, które nie mogą mieć dzieci, małżeństwa, które nie mogą mieć dzieci, mogły adoptować taki zarodek i żeby ten człowiek miał szansę urodzić się i żyć. Szanowni Państwo! Zgłaszam w imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość poprawkę, która będzie tę ustawę dotyczącą in vitro cywilizowała w taki sposób (Dzwonek), że nie będą produkowane zarodki, które z natury rzeczy są w tej chwili przeznaczane na unicestwienie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Monika Wielichowska
Data: 2023-11-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dzieci rodzą się z miłości, dla miłości i po miłość, a miłość jest wszystkim. Niech te słowa przyświecają dzisiejszej debacie i procedowaniu nad obywatelskim projektem ˝Tak dla in vitro˝. To jeszcze raz o finansowaniu. Wysoka Izbo, koszt leczenia niepłodności metodą in vitro to dziś w Polsce wydatek rzędu 12-17 tys. zł na samą tylko procedurę, a gdyby doliczyć do tego koszt leków, koszt przejazdów do kliniki i wizyty w samej klinice, wychodzi prawie 30 tys. Ten olbrzymi wydatek powoduje, że samodzielne finansowanie in vitro jest dla wielu ludzi wielkim wyzwaniem, często finansowo nieosiągalnym. Ci, którzy marzą o rodzicielstwie i muszą korzystać z medycyny XXI w., często wykorzystują oszczędności życia, biorą kredyty, rezygnują ze wszystkiego, by oszczędzić na procedurę i skorzystać ze swojej szansy. Z oficjalnych danych wyłania się smutny obraz Polski. W ciągu dekady liczba ludności spadła o prawie 0,5 mln. Nasze społeczeństwo postarzało się o 4 lata, a liczba urodzeń dramatycznie spadła. Dziś liczba urodzeń oscyluje wokół 300 tys., jeszcze kilka lat temu było 400 tys., a 40 lat temu - 500 tys. Rząd PiS-u tego nie rozumie, rząd PiS-u tego nie dostrzega, bo nie dostrzega oczekiwań społeczeństwa. Rząd nie widzi zagrożeń i wyzwań, którym trzeba sprostać. Ale jak ma widzieć, kiedy obraża się na medycynę XXI w., kiedy jest zanurzony w ideologii, kiedy jest schowany za biurkami gabinetów i ogląda świat zza okien limuzyn? Ministerialne portfele są pełne, ministrowie z finansami żadnych problemów nie mają. Przypomnę, że nowy rząd Mateusza Morawieckiego powołany na 2 tygodnie otrzyma wypłatę, ale otrzyma też odprawy, które mogą sięgnąć nawet 0,5 mln zł, za 2 tygodnie kabaretu, bo przecież nie pracy dla Polski i nie pracy dla Polek i Polaków. Wpadł mi w ręce raport Polskiego Towarzystwa Medycyny Rozrodu i Embriologii, który przeanalizował kilkanaście europejskich krajów pod kątem liczby dzieci urodzonych dzięki technikom wspomagania rozrodu. Polska jest na trzecim miejscu od końca. Przed nami jest Austria, Słowenia, Dania, Wielka Brytania, są Włochy, jest Portugalia i wiele innych krajów. Ale to się zmieni, kiedy w życie wejdzie obywatelski projekt ˝Tak dla in vitro˝. Osobiście bardzo się cieszę, że jesteśmy na dobrej drodze, bo osób, które chcą zostać rodzicami, zmagają się z niepłodnością i sięgają po pomoc lekarzy i specjalistów, jest coraz więcej. Jesteśmy po pierwszym czytaniu, projekt nie utknął w sejmowej zamrażarce, jesteśmy po procedowaniu nad nim w komisji, dziś kolejne czytanie i pewnie wieczorem głosowanie. To wielki sukces pół miliona Polek i Polaków, którzy podpisali się pod naszym obywatelskim projektem ˝Tak dla in vitro˝, bo in vitro to człowiek, in vitro miłość, to szczęście, to rodzina. Tylko temu szczęściu musimy trochę pomóc, bo nie zawsze rodzicielstwo czy macierzyństwo jest na wyciągnięcie ręki. Dziękuję.
Mówca: Agnieszka Pomaska
Data: 2023-11-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Temat in vitro budzi w tej Izbie niestety skrajne emocje. Z jednej strony ta debata budzi smutek rodziców dzieci, które są na tym świecie dzięki metodzie in vitro. Ta debata budzi smutek, bo ta strona sali non stop stygmatyzuje, non stop wyklucza, non stop upokarza. Dzisiaj naszedł ten dzień, kiedy mówimy: koniec upokarzania dzieci, które są na tym świecie dzięki metodzie in vitro. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!) Ale metoda in vitro wywołuje przede wszystkim na tej sali radość, wzruszenie, nawet łzy, ale są to łzy szczęścia, a nie łzy smutku, tak jak po tej stronie sali. Wczoraj napłynęło do nas mnóstwo głosów od rodziców, od przyszłych, mamy nadzieję, rodziców, którzy mówili i pisali: wzruszyliśmy się, mamy dzisiaj łzy ze szczęścia dzięki wam, dzięki temu, że znowu dajecie nam poczucie sprawiedliwości, dajecie nam poczucie szczęścia, dajecie nam poczucie nadziei na to, że znowu będzie normalnie, na to, że będziemy mogli starać się o potomstwo dzięki wsparcia państwa albo że nasze dzieci będą po prostu żyły w normalnym kraju. Bardzo dziękuję za te wszystkie głosy, za te wszystkie słowa wzruszenia. Tak, jesteśmy tutaj po to, żeby czynić dobro. Wczoraj na posiedzeniu Komisji Zdrowia doszło do bulwersującej sytuacji. Ta strona sali, która przez 8 lat wykluczała, szczuła, kłamała... (Głos z sali: Nie kłamała.) ...zgłosiła wniosek o wysłuchanie publiczne tylko po to, żeby po raz kolejny nie dać młodym ludziom szansy na dziecko. Kiedy w poprzedniej kadencji Sejmu debatowaliśmy, kiedy na posiedzeniu plenarnym było pierwsze czytanie ustawy ˝Tak dla in vitro˝, na sali były dwie osoby z Prawa i Sprawiedliwości. Dwie osoby były zainteresowane tym projektem. (Głos z sali: A ile jest teraz?) (Głos z sali: Gdzie jest Tusk?) (Głos z sali: Gdzie jest Arłukowicz?) Kiedy odbywało się pierwsze czytanie tej ustawy w obecnej kadencji Sejmu, wyszliście z tej sali. Wyszedł premier Morawiecki, wyszły posłanki, które wypowiadały na tej sali skandaliczne słowa o produkcji człowieka, o mordowaniu dzieci nienarodzonych. To też się dzisiaj skończyło. (Gwar na sali) Możecie krzyczeć. Nie macie odwagi usiąść w pierwszych ławach, tylko siadacie w ostatnich ławach na tej sali, żeby krzyczeć. Został wam tylko krzyk. To wam powiem: został wam tylko krzyk. A wiecie, jak wczoraj zagłosował pan Uściński, który dzisiaj mówi o tym, że chce pracować nad tą ustawą? Głosował za odrzuceniem tej ustawy w pierwszym czytaniu. Wstyd, skandal i hańba. Będziecie się kiedyś tego wstydzić. (Poseł Jakub Rutnicki: Hańba! Wstyd!) I na koniec chciałam serdecznie wszystkim podziękować. Dziękuję organizacjom pozarządowym, których przedstawiciele siedzą na galerii. Wielkie brawa dla was. (Oklaski) Wy organizowaliście zrzutkę na in vitro. Wy wspieraliście rodziny, dzieci, które są na tym świecie dzięki in vitro. I obiecuję wam, przysięgam wam z tego miejsca: ta strona sali będzie się kiedyś wstydzić, ale to, co się działo po tej stronie sali, nigdy nie wróci. Bardzo dziękuję.