PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W dokumencie ˝Strategia zarządzania długiem sektora finansów publicznych w latach 2012-2015˝ występuje wiele pojęć i definicji. Pan wiceminister, który raczył wyrazić swoje zdanie, systematycznie używał takich sformułowań, jak ˝nie znamy˝ i ˝nie możemy określić˝. Ja zgubiłem się bodajże po siódmym razie, jeżeli chodzi o sformułowanie ˝nie znamy˝. Skoro nie znamy, to po co publikujemy? I publikujemy rzeczy w pewnym sensie dziwne. Pierwsza kwestia dotyczy założenia kursów, które są, a pan minister mówi, że kurs jest ustalany rynkowo. Skoro nie znamy, to po co publikujemy? Pan minister Rostowski w tym dokumencie zakłada, że w roku 2015 kurs euro będzie wynosił 3,5 zł. Na jakiej podstawie, skoro tego nie wiemy? To przenosi się oczywiście na dług. Jeżeli przeanalizujemy stronę 23 i 38, bo to są kluczowe strony tego dokumentu, to znajdziemy jednoznaczne odpowiedzi, w jaki sposób, manipulując kursem i długiem zagranicznym, który tutaj jest opisywany, i zakładając wzrost, możemy dojść do sytuacji, że obniżymy państwowy dług publiczny w relacji do PKB do 47,4%, ale jeżeli kurs będzie inny, to znaczy znacznie wyższy, to przekroczymy 60%. Panie ministrze, może było tak, że w poprzedniej kadencji posłowie czytali różne rzeczy, ale nie wiem, czy zwracali na to uwagę, natomiast chciałbym, aby pan (Dzwonek), a szczególnie pan minister Rostowski, odnotował, że w tej kadencji w Sejmie jest Ruch Palikota. My to czytamy i rozumiemy, bo potrafimy czytać ze zrozumieniem. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Zwracam się do mojego przedmówcy. My też czytamy. Pan powiedział, że przeczytał wszystko. Czytamy to od 10 lat, każdy z nas tyle lat, ile jest w parlamencie. I w sprawie strategii jest tylko jedna uwaga. Przecież jeżeli musimy przygotować strategię, a warunki, w których przewidujemy, prognozujemy, są takie, jakie są, to przygotowujemy ją w oparciu o nie. Pan poseł i wszyscy inni będą mieli szansę wtedy, kiedy będziemy mówili o wykonaniu budżetu. A teraz wracam do sprawy pytań. Chciałabym zapytać pana ministra, bo wiadomo, iż część długu publicznego zaciągnięta jest w złotych, a dług zagraniczny w walutach: Czy można zrezygnować z zaciągania długu nominowanego w innej walucie niż złoty? I następne pytanie: Jak duży był w ostatnich latach wpływ różnic kursowych na poziom długu publicznego i jego relację do PKB w sytuacji, o której mówił pan minister? Jeżeli chodzi o prognozy, to jak będzie według nowego projektu średni kurs euro wpływał na wartość długu publicznego w stosunku do PKB? Pan poseł Żyżyński mówił o udomowieniu banków i o tym, jak to udział banków zagranicznych we własności w sektorze bankowym wpływa m.in. na kurs złotego. Tej tezie przeczy obiektywna wiedza. Między innymi w Czechach udział banków zagranicznych w sektorze to 90%, w Polsce - 70%. (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Nie ma się czym chwalić.) Sam pan profesor mówił m.in., że wartość korony czeskiej jest duża, korona jest mocna. Poziom własności banków zagranicznych w sektorze banków narodowych na Węgrzech również jest większy. (Dzwonek) W tej sytuacji takie założenia po prostu obiektywnie się nie sprawdzają. Nie są to rzeczy, które można byłoby wprost udowodnić. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Pan minister rzeczywiście tutaj wykazał pewną bezradność, mówiąc o tych niewiadomych, która powoduje, że nie jest w stanie udzielić nam rzetelnej informacji na temat wysokości długu publicznego. (Poseł Krystyna Skowrońska: Przecież nie można powiedzieć...) Pani poseł, ja pani nie przeszkadzałem. A więc chcę tylko powiedzieć, że na koniec grudnia poprzedniego roku dług publiczny liczony metodą unijną w relacji do PKB osiągnął subtelną wartość 54,9%. Pan minister nie chce chyba nam wmówić, że działo się to przypadkowo i że państwo nie wpływaliście na to, aby ten dług nie przekroczył tego ustawowego poziomu. Rozumiem, że minister te instrumenty ma i bardzo hojnie z nich korzysta. Chciałbym, po pierwsze, żeby poinformował pan nas o rezultatach transakcji swapowych na długu, jak to wyglądało na koniec roku 2009 i 2010, jakiej wartości to były transakcje. Są to transakcje, o których pan minister finansów rzadko mówi, a dowiadujemy się - to jest wiedza z mediów - że są to transakcje o wartości przynajmniej kilku miliardów złotych rocznie. A więc w sztuczny sposób pomniejsza się dług na koniec grudnia, żeby w styczniu go znowu powiększyć. Po drugie, ponieważ zawsze, i w roku 2009, i w roku 2010, państwo staraliście się, sprzedając euro w ostatnich dniach grudnia, wzmocnić w sposób sztuczny złotego, chciałbym zapytać, jakie są rezultaty tego wzmacniania w sytuacji, kiedy w tym roku narodowy bank centralny wydał już na interwencję 4,5 mld - znowu jest to wiedza z mediów - a Bank Gospodarstwa Krajowego (Dzwonek) z kolei sprzedał euro pochodzące z budżetu Unii Europejskiej, mniej więcej 6 mld euro. A więc, mówiąc precyzyjnie, na interwencje w tym roku wydaliśmy już ponad 10 mld euro, a kursy, o których tutaj mówili koledzy, wyglądają tak, jak wyglądają. A zatem wszystko wskazuje na to, że ostatniego grudnia, panie ministrze, nie uda się powtórzyć tej operacji, którą pan przeprowadził w grudniu 2009 r. i 2010 r., żeby przynajmniej o parę groszy, jakąś zmasowaną interwencją, wzmocnić złotego. Chciałbym więc - jeszcze raz mówię - po pierwsze, żeby poinformował pan nas o wysokości transakcji swapowych, ile one nas kosztują i na jaką wielkość opiewają. Po drugie, czy widzi pan skuteczność interwencji dokonywanych przez NBP i przez pana za pośrednictwem BGK, skoro ponad 10 mld euro zostało wydane, a rezultat, jeżeli chodzi o dewaluację złotówki, jest najgorszy wśród wszystkich krajów, w tym także w porównaniu z takimi walutami jak korona czeska czy forint? Gospodarka węgierska ponoć znajduje się w znacznie gorszej sytuacji niż gospodarka polska. Dziękuję bardzo.
Mówca: Maciej Mroczek
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Zwracam się do pana ministra o wyjaśnienie, jak zamierza sobie poradzić w sytuacji wciąż osłabiającej się złotówki i jaki to będzie mogło mieć wpływ na proponowany przez rząd projekt budżetu państwa na 2012 r. Wczoraj pan premier Pawlak w wywiadach mówił, że obserwowane obecnie osłabienie złotego jest tylko chwilowe i nie ma się czym specjalnie martwić, a słaby złoty pomaga polskim eksporterom. I to jest prawda, jeśli chodzi o drugą część tego zdania. Natomiast jeśli chodzi o pierwszą część, mógłbym wejść w polemikę, ponieważ sytuacja jest taka, że tendencja wzrostu czy osłabiania się polskiej waluty ma raczej charakter trwały. Tutaj można zaprezentować kurs polskiej waluty względem euro, który pokazuje jej wzrost czy osłabienie o 14,4%. W tym samym czasie, co dziwne, projekt budżetu na następny rok zawiera projekcję umacniania się polskiej waluty o 8,1% względem walut euro i dolara amerykańskiego. Jest to str. 23 dokumentu ˝Strategia zarządzania długiem (...)˝. Mamy więc dużą, niepokojącą rozbieżność w wysokości 22,5 punktu procentowego, co nie tylko może zastanawiać, ale wręcz należy się tym już martwić i mieć na taką - realną, jak widzimy - opcję plan rezerwowy. Nie wiem, jak u pan ministra ze snem, ale ja na pana miejscu spokojny bym nie był, ponieważ jeżeli ani kryzys - na co się raczej nie zanosi - ani pan minister w swoich założeniach budżetowych nie odpuścicie, a czarny scenariusz się spełni, to taki scenariusz może skomplikować trudną już przecież (Dzwonek) sytuację budżetu państwa albo go wręcz wysadzić w powietrze. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Killion Munyama
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Oby ten czarny scenariusz, o którym mówił pan poseł Mroczek, się nie spełnił. Chciałbym tutaj zwrócić uwagę na to, że kiedy mówimy o deprecjacji złotego, mówimy również o sytuacji, w której każde osłabienie złotego o 10 gr powoduje po prostu zwiększenie zadłużenia o 5 mld. Oczywiście jest to element bardzo bolesny dla kraju. Jednocześnie trzeba tutaj zastanowić się nad rozwiązaniem związanym właśnie z mechanizmem kursowym, który pozwala ograniczać wahania kursów mniej więcej o 15%. Mogłaby to być sprawa do rozważenia, gdybyśmy mieli po prostu rezerwy, które pozwalałyby nam na interwencję na rynku. Oczywiście rezerwy w niedużym stopniu mogłyby oddziaływać w ramach interwencji na rynku walutowym, tak właśnie było poprzednio. Chodzi praktycznie tylko o element dotyczący wspomnianego ograniczania. Można natomiast ewentualnie zwrócić się po prostu do Europejskiego Banku Centralnego o wsparcie w momencie, kiedy wykonamy interwencję. Oczywiście pytanie brzmi, czy zasady kształtowania kursu korony duńskiej - pasmo wahania to plus minus 2 i 25% - są w praktyce (Dzwonek) elementem w ogóle do przyjęcia w przypadku, gdybyśmy mówili o polskiej złotówce. A więc pytanie: Czy rozważano w ogóle możliwości wejścia do RM2 na dzień dzisiejszy?
Mówca: Armand Kamil Ryfiński
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ponieważ rzeczywiście, tak jak powiedział pan minister, kurs waluty niestety nie zależy od czynników fundamentalnych, tylko od podaży i popytu, chciałbym powiedzieć, że pan minister Rostowski może by właśnie zaczął słuchać rynku, sygnałów płynących z rynku i przeprowadził głęboką reformę finansów publicznych, może by zaproponował odpowiedni budżet. Niestety to, co widzimy, to jest zupełna ignorancja, jeżeli chodzi właśnie o sygnały płynące z rynku. Weźmy exposé pana premiera Donalda Tuska. Zapowiedział wprowadzenie podatku od kopalin, z tego tytułu w budżecie jest zapisane 1800 mln zł przychodu. Co spowodowała ta zupełnie nieodpowiedzialna deklaracja? Praktycznie wiodąca spółka giełdowa KGHM Polska Miedź odnotowała spadek kursu akcji od dnia wygłoszenia exposé przez pana premiera Tuska i złożenia deklaracji o wprowadzeniu tego podatku. Kurs akcji spadł ze 170 zł do ok. 106 w dniu wczorajszym, czyli jest to chyba ponad 30-procentowy spadek kursu akcji tej spółki, a jest to spółka, która w znacznym stopniu determinuje wskaźnik WIG20, bo na przykład obroty w dniu wczorajszym wynosiły prawie 0,5 mld zł. Dla porównania - PKO BP tylko 66 mln zł z tytułu obrotu tymi akcjami. To powoduje, że WIG20 leci na twarz, polska giełda jest zarzynana. Z 2200 (Dzwonek), nie, z 2400 spada WIG20 od exposé do 2170 punktów. Jeżeli chodzi o kurs euro, on cały czas wzrasta. I teraz pytanie: Po co składać takie nieodpowiedzialne deklaracje, które powodują znaczne osłabienie i polskich przedsiębiorstw notowanych na giełdzie papierów wartościowych, i polskiej waluty, i po co grać hazardem, czyli interwencjami banku na rynku walutowym - w tym roku miały miejsce już cztery - i teraz wyczekiwanie i zapowiadanie interwencji na ostatnie dni grudnia to jest hazard. Jest to hazard. Kiedy pan minister, zamiast uprawiać hazard, zacznie rzetelnie wykonywać swoje obowiązki? To jest moje pytanie, bo aspekt który w tej chwili poruszyłem, jest bardzo istotny. Trzeba słuchać tego, co płynie z rynku, żeby móc podejmować racjonalne decyzje. Może zamiast tego durnego podatku, który uderza w jedną z większych polskich firm, dającą miejsca pracy, należałoby na przykład wprowadzić podatek od spreadu, a nie fikcję, którą zaproponował Waldemar Pawlak: ustawę antyspreadową, która w ogóle nie zmniejszyła spreadu - wynosi on w Polsce od 6% do kilkunastu procent, a w innych krajach w Unii Europejskiej jest na poziomie kilku procent. To należałoby opodatkować, zyski banków.
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Podatek od spreadu to nowość. W strategii zarządzania długiem ryzyko kursu walutowego jest jednym z wielu ryzyk. W moim przekonaniu większe zagrożenie stanowi ryzyko większych potrzeb pożyczkowych zależnych od koniunktury i w Polsce, i w Europie. Większym problemem jest wysokość długu niż kurs walutowy. Dlatego potrzebne są reformy, o które tutaj mój przedmówca apelował, ale reformy te, jak wiemy, zapowiedziano w exposé premiera i widać je już w budżecie przyszłego roku, widać je także w strategii finansowania długu publicznego. Te reformy spowodują, że nominalne zadłużenie będzie rosnąć bardzo powoli, aby w 2015 r. osiągnąć poziom 900 mld zł nominalnie, a w relacji do PKB będzie to znacznie poniżej drugiego progu ostrożnościowego. Jeśli zaś chodzi o ryzyko kursowe, to w ostatnich 10 latach wartość złotego w stosunku do euro średniorocznie nie przekraczała poziomu od 3,5 zł do 4,5 zł i w tym roku średniorocznie, jak sądzę, pewnie też się utrzyma. Moim zdaniem osłabienie występujące w ostatnich dniach ma charakter chwilowy i jest spowodowane głównie dwoma czynnikami. Pierwszy czynnik to słabość strefy euro i potraktowanie na tym tle złotówki jako aktywów o znacznie wyższym poziomie ryzyka, dlatego że Polska ciągle historycznie jest przypisywana do bardziej ryzykownego bloku państw Europy Środkowo-Wschodniej. Po drugie, okazję próbują też wykorzystać spekulanci, szukając szansy na zysk, którzy potęgują przecenę. Szczęśliwie wczoraj i dzisiaj złoty się umacnia, jednak zasadne wydaje się pytanie, czy Ministerstwo Finansów ma wiedzę o planach inwestorów zagranicznych posiadających polskie obligacje. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Gabriela Masłowska
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Chciałabym zapytać, dlaczego w sytuacji gdy mamy tak niestabilny kurs i problemy z osłoną własnej gospodarki, państwo decydujecie się, rząd decyduje się, na przekazanie rezerw walutowych, które mają służyć osłanianiu własnej gospodarki, na pomoc, łamiąc przy okazji ustawę o Narodowym Banku Polskim, na pożyczkę dla Międzynarodowego Funduszu Walutowego, jednocześnie sięgając po elastyczną linię kredytową. Chciałabym zapytać przy tej okazji, jaki jest koszt, który Polska musi ponieść, postawienia tylko do dyspozycji - nie wykorzystania, ale postawienia do dyspozycji - proszę podać konkretną kwotę, tej elastycznej linii kredytowej, o którą państwo zabiegaliście i którą szczycił się tutaj pan minister Rostowski. Kolejne pytanie. Mowa jest o tym, że w najbliższych dniach Europejski Trybunał Sprawiedliwości zadecyduje o tym, czy Polska może utrzymać limit inwestycji zagranicznych na poziomie 5%. Jesteśmy przekonani, że utrzymanie tego limitu 5%, a nawet jego zwiększenie, jest nam bardzo pomocne w utrzymaniu wahań kursu walutowego. Wobec tego, jeśli jest zagrożenie taką niekorzystną decyzją, zwiększeniem tegoż limitu na rzecz inwestycji zagranicznych, to jakie państwo podjęliście działania, żeby np. zwiększyć udział inwestowania aktywów OFE w krajowe papiery skarbowe, tak żeby... dla Polski niekorzystne i to jest dodatkowy czynnik powodujący zagrożenie zbyt dużego udziału długu zagranicznego (Dzwonek) w stosunku do długu krajowego. Co państwo robicie, żeby te proporcje zmienić? Dziękuję. (Poseł Armand Kamil Ryfiński: Trzydzieści z haczykiem.)
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Według przedstawionej przez Ministerstwo Finansów strategii zarządzania długiem, państwowy dług publiczny w latach 2011-2015 wzrośnie o prawie 100 mld zł. Jednak w relacji do PKB już od 2013 r. zacznie spadać, i to w dość szybkim tempie, osiągając w 2015 r. poziom 47,4%. Również wydatki z tytułu obsługi długu, zapisane w strategii, są bardzo optymistyczne. Pomimo wzrostu państwowego długu publicznego w latach 2011-2015 o 12%, koszty jego obsługi w roku 2015 spadną o około 15% w stosunku do roku 2011. Gdzie jest klucz do tak optymistycznych prognoz istotnego wzrostu długu i jednocześnie istotnego spadku kosztów jego obsługi, tym samym definitywnego spadku w roku 2015 zadłużenia poniżej pierwszego progu oszczędnościowego? Pierwszą przyczyną jest oczywiście postępujący wzrost PKB w latach 2011-2015. Wzrost prognozowany bardzo optymistycznie, pomimo zapowiadanych chudych lat czekających Europę, również Polskę, prawdopodobnie recesji w strefie euro. Polska, zdaniem Ministerstwa Finansów, nadal pozostanie bardzo zieloną wyspą. Wzrost ten ma wynieść według strategii w kolejnych latach 2013-2015 odpowiednio 3,4, 3,8 i 3,9. Drugą przyczyną tak nieprawdopodobnie korzystnych danych w strategii jest przyjęcie poziomu kursu złotego do euro i dolara. Kurs ten zdaniem Ministerstwa Finansów spadnie z obecnego poziomu 4,5 zł do euro do poziomu 3,80 do euro w 2013 r., 3,60 - w 2014 r. i 3,50 - w 2015 r. Pytanie, na jakich przesłankach zostały oparte tak niezwykle optymistyczne prognozy dotyczące kursu złotego względem euro i dolara? Jeszcze pytanie dotyczące uśrednienia kursów. Jeśli można trochę więcej informacji o tym uśrednieniu kursów do celów wyliczeń progów oszczędnościowych. Na koniec taka generalna refleksja. (Dzwonek) Przejrzałem dotychczasowe strategie. Strategia 2011-2014, 2010-2013 bodajże, 2009. Zdecydowana większość podanych tam założeń została mocno przestrzelona. Jak będzie tym razem? Proszę mnie przekonać, że tym razem ta strategia jest wiarygodniejsza niż te poprzednie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Kłosin
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jeżeli polski rząd przeprowadzi reformy fiskalne i będzie kontynuował konsolidację fiskalną, możliwe jest podniesienie perspektywy ratingu ze stabilnej do pozytywnej - poinformowała w środę dyrektor zespołu ratingów państwowych Standard & Poor˝s Leila Butt. Dodała, że agencja prognozuje wzrost gospodarczy w Polsce w 2012 r. na 2%. ˝Nasza opinia o budżecie i zamierzeniach rządu, takich jak reforma emerytalna, jest pozytywna. Są to jednak zagadnienia wrażliwe politycznie, więc powstaje pytanie, jak będzie przebiegał proces legislacji i implementacji. Jeśli rząd przeprowadzi reformy fiskalne i będzie kontynuował konsolidację fiskalną, możemy podnieść perspektywę ratingu do pozytywnej.˝ Agencja Moody˝s stwierdza, że projekt budżetu wspiera rating Polski na poziomie A2. Fitch uspokaja - nie widzimy obecnie przesłanek do zmian polskich ratingów. Tak więc agencje oceniają, że obecnie perspektywa ratingu jest stabilna, a mocne i słabe strony Polski mniej więcej się równoważą. Poprawę sytuacji złotego w 2012 r. istotnie wspierałoby pozytywne nastawienie agencji ratingowych. Agencje zapowiadają możliwość podniesienia perspektywy ratingu dla Polski. Jakie reformy w kontekście tego, zdaniem pana ministra, powinny być przygotowane w pierwszej kolejności przez rząd i wspierane w pracach parlamentu, aby dać sygnał agencjom do rozważenia poprawy perspektywy ratingu, a tym samym zachęcić inwestorów do zwiększonego inwestowania w polskie akcje i obligacje? Jak pan minister ocenia, czy rzeczywiście obserwujemy znaczący odpływ inwestorów zagranicznych posiadających nasze obligacje z Polski, co może powodować dalsze osłabienie złotego, i jak rzeczywiście zachowywał się kapitał zagraniczny w ostatnim czasie? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marcin Święcicki
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jak wiadomo, obsługujemy dosyć poważny dług zagraniczny, dług publiczny. Wymaga to specjalistycznej wiedzy, tak żeby brać pod uwagę to, co się dzieje na rynkach finansowych, na rynkach walutowych, żeby zmniejszyć obciążenia naszego budżetu odsetkami i procentami. W związku z tym mam kilka pytań do pana ministra. Po pierwsze, czy Ministerstwo Finansów zawierało w ostatnich latach transakcje typu swap? Jak one wpływają na poziom naszego długu? Jakie generują ryzyko? Jak wpływają na poziom bieżących kosztów, oprocentowania naszego zadłużenia? Po drugie, czy obsługą długu publicznego w innych krajach zajmują się urzędnicy ministerstwa czy też wyspecjalizowana finansowa agencja, która te sprawy prowadzi? Jak to wygląda np. w krajach Unii Europejskiej? Jak pan ocenia ten sposób zarządzania długiem, jaki jest u nas, gdzie wykonują to urzędnicy, a nie wyspecjalizowana agencja? I wreszcie ostatnie z tym związane pytanie. Mianowicie przyjęliśmy w naszym ustawodawstwie takie zasady, że pracowników Narodowego Banku Polskiego, pracowników nadzoru finansowego wynagradza się zgodnie z warunkami finansowymi panującymi na tych specyficznych rynkach pracy, tak żeby i nadzór bankowy mógł wypłacać odpowiednie wynagrodzenia osobom, które nadzorują bankowców, i Narodowy Bank Polski mógł płacić wynagrodzenia konkurencyjne w sektorze bankowym, i nadzór finansowy mógł płacić wynagrodzenia konkurencyjne w zestawieniu z instytucjami finansowymi, bankowymi, ubezpieczeniowymi i innymi w sferze finansowej. (Dzwonek) Czy nasi fachowcy, którzy zarządzają długiem, są odpowiednio wynagradzani i czy takie same zasady obowiązują w tej dziedzinie funkcjonowania naszego państwa jak w Narodowym Banku Polskim i w krajowym nadzorze finansowym? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2011-12-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pytanie o dług publiczny w Polsce jest zawsze opatrzone dwoma znakami zapytania. Pierwszy, co oczywiste, wynika z gramatyki, ale drugi jest znacznie ważniejszy, bo wynika z meritum problemu. A meritum problemu polskiego długu publicznego bierze się z faktu, że my tak naprawdę nie znamy jego wysokości, bo przecież inną wysokość podaje minister finansów, inną wysokość podaje Narodowy Bank Polski, inną, ale za to w sposób najbardziej spektakularny, prezentuje były minister finansów, ale też i były prezes Narodowego Banku Polskiego prof. Leszek Balcerowicz, osoba dla wielu środowisk ogromnie autorytatywna. Poszczególne ośrodki dyskutują na temat metodologii obliczania długu, na temat zaliczania bądź niezaliczania poszczególnych czynników do jego kwoty. Różnice nie są błahe, bo dotyczą miliardów złotych. Zresztą o tych niepewnościach mówił też pan minister w swoim wystąpieniu. W tym aspekcie pytanie o nieprzekraczanie progów ostrożnościowych powinno być opatrzone zastrzeżeniem, do jakiej metodologii obliczania długu ono się odnosi. Dlatego zwracam się z pytaniem: Kiedy w sposób realny do finansów publicznych zostanie jako obowiązująca wprowadzona metodologia tworzenia budżetu w układzie zadaniowym? Ustalenie wysokości długu publicznego będzie wówczas bardziej precyzyjne i bardziej zbliżone do prawdy, a tym samym odnoszenie się do poszczególnych progów ostrożnościowych też będzie bardziej precyzyjne. I dalej, kiedy samorządy wszystkich szczebli zostaną zobowiązane do gospodarowania swoimi finansami według budżetów w układzie zadaniowym i czy Ministerstwo Finansów zamierza wspierać samorządy we wprowadzaniu tej niewątpliwie trudnej, ale za to bardzo efektywnej i jednoznacznej metodologii? Dziękuję bardzo. (Oklaski)