Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dyskutując nad przedmiotowym projektem ustawy, debatujemy o godności człowieka. Dlatego pozwólcie, że na wstępie wyrażę szacunek dla was wszystkich tu, na sali, ponieważ tak samo się urodziliśmy, w ten sam sposób, tak samo jesteśmy ludźmi i tak samo należy nam się szacunek człowieka do człowieka. Jeżeli dyskutujemy o istocie ludzkiej, to tak samo musimy mieć świadomość, że zwierzęta radzą sobie instynktownie, żeby bronić swoje potomstwo, natomiast ludzie często kombinują w tej sprawie. Obywatelski projekt ustawy o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży proponuje ograniczyć zapis ustawy w punkcie dotyczącym możliwości przerywania ciąży ze względu na stan zdrowia dziecka poczętego. Trudno mi się nie zgodzić z zapisami w uzasadnieniu projektu ustawy, w którym podaje się w wątpliwość obecny zapis art. 4a ust. 1 pkt 2 i w którym kontestuje się aspekt procedury aborcyjnej polegający na poddaniu dziecka aborcji jedynie na podstawie prawdopodobieństwa, a orzeczenie o stopniu prawdopodobieństwa pozostawia się lekarzowi. Była tu dyskusja o restrykcyjności zapisu projektu ustawy. Pozwolę sobie zauważyć, może jako nieprawnik nie rozumiem dobrze zapisu w projekcie ustawy, ale on mówi, że w przypadkach, o których mowa w ust. 1, przerwania ciąży dokonuje lekarz w szpitalu, a wystąpienie okoliczności, o których mowa w ust. 1, stwierdza, uwaga, inny lekarz niż dokonujący przerwania ciąży, chyba że ciąża zagraża bezpośrednio życiu kobiety. A więc tu nie ma postawienia sprawy w kategoriach czarno-białych, że w ogóle nie można. Dlatego uważam, Wysoka Izbo, że sensowne jest odesłanie projektu ustawy do komisji i pochylenie się nad tym tak jak nad prawdziwym człowiekiem, bez względu na to, kto ma jakie zdanie, bo to dotyczy istoty życia ludzkiego, nie rzeczy, a osoby. Nasze poczucie humanizmu wymaga od nas, żeby bez walki przeciwnych stron, ale w pełnym pokoju pochylić się nad problemem. Każda strona pokazuje jakieś skrajne przypadki. Tu nie można bazować na skrajnych przypadkach, chodzi o wizję człowieka w kategoriach jego ochrony. Proszę, zwróćmy uwagę na pewną kwestię. Obecny stan w konsekwencji sprawia, że spośród dzieci z takimi samymi chorobami jedne są ratowane, a inne dzięki tym samym osiągnięciom medycyny są diagnozowane jako nadające się do aborcji, tzn. nienadające się do życia. Trybunał Konstytucyjny w przedmiocie obecnie obowiązującego prawa chroniącego życie zaprezentował swoje stanowisko, które brzmi: Od momentu powstania życie ludzkie staje się w Polsce wartością chronioną konstytucyjnie, a z utrwalonej w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego wykładni konstytucji wynika, że wszelkie wątpliwości co do zakresu ochrony życia ludzkiego należy rozstrzygać na rzecz życia. A więc dzieciom chorym przysługuje ta sama ochrona prawna, która przysługuje zdrowym. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W przejściu podziemnym jest wystawa malarska. Jeden z artystów, autor pięknych obrazów, które są tam jeszcze uwidocznione, wczoraj miał trudności, żeby się ze mną przywitać, tak miał zdeformowane ręce, siedział na wózku inwalidzkim. Okazało się, że on maluje te swoje dzieła poprzez przytwierdzenie instrumentu malarskiego do czoła. Niebywały talent. Ja tak nie potrafię, a mówią, że on jest kaleką, niepełnosprawnym, i w sensie, powiedzmy, ustawowym on nadawałby się do aborcji, a ja nie. A jestem noga w tych sprawach, to on jest talentem. Wysoka Izbo! W czasie Euro 2012 cały świat poznał wybitnego kibica sportowego, już nieżyjącego. Przypomnijmy o nim, Dawid Zapisek - tak się nazywał. Mówić o nim ˝niepełnosprawny˝ to za mało, to była tylko kruszyna życia, a wiele autorytetów z Polski, ze świata pochyliło się nad nim i powiedziało, że to była wielka ludzka istota. Często spotykam się z niepełnosprawnymi i zazdroszczę im tej radości, tego braku agresji. Oczywiście mam tu pełną świadomość, że jest to ciężar dla rodziców i dla rodziny, ciężar dla środowiska. Tylko, moi drodzy, zwróćmy uwagę na pełnosprawnych, na intelektualistów, którzy często światu gotują wojny. A gdyby w tych kategoriach, jeśli chodzi o ego, można było w jakiś sposób jeszcze przed urodzeniem to sprawdzić? Czy ktoś by się na to odważył, że on ma się nie urodzić, bo dokona zagłady świata czy zagłady ludzkości? Były takie rzeczy, więc to rozważajmy. Ja, Wysoka Izbo, nigdy bym się nie odważył decydować o tym, kto ma się urodzić, kto ma się nie urodzić, to jest rzecz dla specjalistów, dla lekarzy, dla wybitnych lekarzy. Dlatego jeszcze raz zachęcam do tego, aby pochylić się nad tym projektem ustawy w komisji. Ta sprawa dotyczy człowieka, nie rzeczy, nie możemy go odrzucać. Wysoka Izbo! Myślę, że gdyby na skutek nowelizacji ustawy udało się uratować w ciągu roku choć jedno życie, to ten czas nie byłby stracony. Warto nad tym popracować. To nie jest kwestia światopoglądu. Każdy, bez względu na wyznawaną religię czy światopogląd, jest człowiekiem, a ta sprawa dotyczy człowieka. Dlatego też namawiam, by z szacunkiem i wzajemnym zaufaniem z jednej i z drugiej strony usiąść do stołu i porozmawiać o tym, jak człowiek człowiekowi ma zabezpieczyć tę, powiedzmy, przyszłość. Nie można rozważać tego w kategoriach kosztów czy w kategoriach nakładów. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dziennikarze pytali mnie dziś przez cały dzień, jak zachowa się klub Polskiego Stronnictwa Ludowego. Otóż powiem jedną rzecz: od dawna powtarzałem i powtarzam, i zachęcam też do tego moich kolegów, że w kategoriach wartości, w kategoriach istoty ludzkiej nie można ograniczać ani żadną dyscypliną klubową, ani żadnym przymuszeniem. To człowiek w pełni świadomości powinien podejmować decyzję i jako koleżanki i koledzy z klubu będziemy w pełni świadomości tę decyzję podejmować. Chcę powiedzieć, i zachęcam do tego cały czas, że będziemy głosować za przekazaniem obywatelskiego projektu ustawy do dalszych prac w komisji, tylko po to, z tą myślą, żeby z godnością podchodzić do życia - tu nie można mówić, że to jest poniewieranie kobiety - i z pełną godnością podchodzić do życia kobiety. Moi drodzy, czy ktoś analizuje dzisiaj skutki poaborcyjne dla kobiet, te depresje, szarpanie się z sumieniem itd., wreszcie częste lądowanie w zakładach psychiatrycznych? Są takie przypadki. Tego też chcielibyśmy uniknąć. Zawsze w każdej sytuacji do tego namawiam - możemy się różnić zdaniem, ale bądźmy sobie wzajemnie życzliwi, nie możemy się stresować ani walczyć ze sobą. Zawsze powtarzam: walczmy z problemem, a nie z człowiekiem. Natomiast tu, w tym przypadku, walczmy o człowieka. Dziękuję. (Oklaski)