PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Paweł Bauć
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałbym nawiązać do informacji przekazanej nam jedynie ogólnie, związanej z tym, że jest możliwość handlowania, mówiąc brzydko, zarodkami, ale i, podejrzewam, materiałem genetycznym męskim. W związku z tym mam pytanie: Czy są i jakie są statystyki dotyczące kontroli tego typu działań w relacjach pomiędzy klinikami? Mam też pytanie związane jeszcze z inną sytuacją. Można tych zarodków używać również do badań, w sensie potencjalnego ich wykorzystania, co, oczywiście, budzi pewne zastrzeżenia moralne, ale niestety tak też się może dziać. Mam więc pytanie: Jakie są prawne środki stosowane przez ministra, oczywiście w sensie działania odpowiednich organów, aby kontrolować ten proceder? Czy były jakieś naruszenia związane z tego typu handlem zarodkami, szczególnie jeżeli chodzi o sprzedawanie zarodków, jak i genetycznego materiału męskiego poza granice Polski, poza granice Unii Europejskiej? Często prasa donosi nam o różnych eksperymentach na zarodkach ludzkich, które różne kliniki, często o niezbyt nieposzlakowanym... trudno powiedzieć, w każdym razie o podejrzanym moralnie charakterze, realizują. A to niestety w jakiś sposób narusza pewne normy etyczne. Tak więc, na ile my kontrolujemy tu możliwość sprzedaży czy, brzydko mówiąc, handlu? Jak to się przedstawia? Ile było naruszeń oraz czy nie ma przypadków takiego handlu, nazwijmy to tak, czarnorynkowego? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Sojusz Lewicy Demokratycznej również złożył projekt ustawy o leczeniu niepłodności metodą in vitro. Zresztą wielu kolegów wspominało już o takich projektach, które są w zamrażarce pani marszałek. Szkoda, że nie debatujemy nad projektem ustawy, dlatego że jednak ustawa, jeżeli chodzi o wprowadzenie metody in vitro, dawałaby pewność zainteresowanym, że będą mogli w dłuższym okresie z niej korzystać. Dlatego też opowiadamy się w dalszym ciągu jako Sojusz Lewicy Demokratycznej za tym, żeby ustawowo ten problem rozwiązać. Minister zdrowia zrobił pierwszy krok, i to w dobrym kierunku. Być może wszyscy na tej sali uznamy, że jednak w jakiejś perspektywie czasu trzeba by nadać inną rangę tej metodzie leczenia. Wczoraj jednak, wsłuchując się w to, co powiedział pan minister podczas konferencji prasowej na temat leczenia niepłodności metodą in vitro, rozważałem jedną kwestię - zresztą podziela to również klub Sojusz Lewicy Demokratycznej - chodzi mianowicie o koszty. Przeznacza się około 7 tys. zł, panie ministrze, na jedną głowę, a dzisiaj ta metoda kosztuje około 12 tys. I teraz jest pytanie. Wiadome to jest wszem i wobec i tego się obawiamy, że brak refundacji np. w przypadku leków może spowodować, że szczególnie młodych małżeństw, które są na dorobku, może być nie stać na to, aby skorzystać z tej metody, bo brak refundacji kosztów leków może być tu także główną przeszkodą. I warto by było w takim przypadku zastanowić się, panie ministrze, czy tutaj nie dopuścić refundacji leków. Na odniesienie się do innych kwestii nie mam już czasu z racji jego upłynięcia, niemniej jednak trzeba powiedzieć, że minister krok zrobił w dobrym kierunku, ale w dalszym ciągu to nie zadowala Sojuszu Lewicy, gdyż nie jest to ustawowo rozwiązane. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Ziętek
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Serdecznie dziękuję panu ministrowi za dzisiejsze wyjaśnienia. Uważam je praktycznie za wyczerpujące, dlatego chciałbym pójść dalej. Mówiąc o pewnych rozwiązaniach prawnych dotyczących zapłodnienia in vitro w państwach Unii Europejskiej, należy stwierdzić, że generalnie, praktycznie rzecz biorąc, w różnych krajach jest różnie to rozwinięte i że trudno znaleźć taki idealny wzorzec, więc musimy go wypracować tutaj, w naszym Sejmie. Cieszę się również, że coraz więcej jest głosów pozytywnych na temat programu leczenia niepłodności na lata 2013-2016, ale mam pytania dotyczące tego programu. Program zakłada powołanie rady programowej. Jakie będą zasady powoływania jej członków? Jak będzie prowadzony rejestr świadczeń wykonywanych w ramach programu? Czy zasadne byłoby rozważenie monitorowania przebiegu ciąży, określenia zasad leczenia ewentualnych powikłań oraz stworzenia możliwości doradztwa psychologicznego dla uczestników programu? Program przewiduje refundację trzech cykli. Czy jeżeli te trzy cykle okażą się nieskuteczne, to taka para mogłaby ponownie przystąpić do programu, w dalszej oczywiście perspektywie, czy też nie? Czy rada programowa określi zasady monitorowania takich koniecznych wskaźników, jak: wskaźnik ciąż, wskaźnik ciąż wielopłodowych, wskaźnik żywych urodzeń, odsetek zespołów hiperstymulacyjnych i odsetek wad dużych płodów? Czy będzie monitorowany corocznie wskaźnik dzietności? Czy Ministerstwo Zdrowia zakłada możliwość przedłużenia czasu działania programu po trzech latach, jeżeli ewaluacja pokaże, że działa on sprawnie, a będzie więcej chętnych par? Ośrodki realizujące program będą dopiero wyłaniane. Czy w procedurze wyłaniania będzie brane pod uwagę rozmieszczenie tych ośrodków w kraju, tak aby były łatwo dostępne dla beneficjentów? I wreszcie ostatnie pytanie: Czy prawdą jest, że umożliwienie 15 tys. par olbrzymiej szansy na szczęśliwe macierzyństwo jest wielką sprawą społeczną a program jest milowym krokiem do ostatecznego uregulowania sprawy zapłodnienia pozaustrojowego w Polsce? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Paluch
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana ministra. Jakie są, panie ministrze, prawne podstawy programu, o którego istnieniu poinformował wczoraj rząd, a który ma być wdrażany od 1 czerwca? Przypomnę, że ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych opisuje trzy sytuacje umożliwiające wdrożenie programu zdrowotnego, finansowanego ze środków publicznych. Po pierwsze, to jest nagła potrzeba epidemiologiczna. Po drugie, to jest program służący prewencji czy profilaktyce zdrowotnej. No i trzecia sytuacja opisana w ustawie to jest wdrożenie programu z zastosowaniem nowoczesnej technologii. Który z tych warunków przewidzianych przez ustawę jest spełniony w wypadku in vitro? Jak wiadomo, pierwsze dziecko z probówki dobiega trzydziestki, w Polsce in vitro jest stosowane od dwudziestu paru lat, więc nie mamy tutaj do czynienia z jakąś nowoczesną technologią. Tak więc ten trzeci powód odpada. Czy program służy profilaktyce zdrowotnej? No chyba nie. Raczej możemy uważać in vitro za protezę, która omija czy zastępuje naturalny proces powstawania życia. Tak więc może mamy do czynienia z nagłą potrzebą zwalczania sytuacji epidemiologicznej? Brak jest, panie ministrze, danych statystycznych, które by mogły potwierdzić, że inne było zapotrzebowanie na te procedury medyczne 10, 15, 20 lat temu, inne jest teraz. A więc pytam, jeszcze raz. Na jakiej podstawie prawnej chce pan minister wdrażać program za około 250 mln zł, w sytuacji gdy dziecięce szpitale zamykają oddziały przed małymi pacjentami? Komu i dlaczego rząd chce dać zarobić? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wojciech Penkalski
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Odniosę się szybko do wypowiedzi mojej przedmówczyni, pani posłanki Anny Paluch. Proteza to jest wam potrzebna. Proteza i in vitro. (Poseł Anna Paluch: Panie marszałku, bardzo proszę o interwencję.) (Głos z sali: Panie marszałku...) (Poseł Anna Paluch: Ja nie oczekiwałam w tej Izbie wypowiedzi ad personam.) Metoda in vitro nie jest protezą. Metoda in vitro jest problemem społecznym, który być może dotyka i pani rodzinę. To nie jest na pewno proteza. Panie marszałku, w dniu wczorajszym byliśmy świadkami, jak sądzę, zmiany w historii nowoczesnej Polski. Obiecaliście, że w ciągu trzech lat dofinansujecie marzenia dla, na początku, 15 tys. par, które pragną mieć dziecko metodą in vitro. Jest to sen, który, uważam, powinien się spełnić. Ruch Palikota, myślę, poprze każdy projekt, który będzie za tym, żeby ta metoda została zalegalizowana w sposób taki, jak oczekują tego nasi obywatele. Ta ustawa znacznie poprawi sytuację, a legalizując, znacznie ograniczy nielegalne praktyki. Panie ministrze, chciałbym panu zadać pytanie: Czy w ramach programu zdrowotnego będzie możliwość zlecenia podwykonawstwa innemu podmiotowi? Istnieje bowiem zagrożenie, że małe kliniki nie będą miały możliwości konkurowania z korporacjami, te zaś z kolei będą pobierały wysokie należności, szukając często tanich i nierzadko wiarygodnych podwykonawców. Apeluję tutaj do posłów skrajnie prawicowych, którzy twierdzą, że jest to kara od Boga. Czas na przebudzenie się i powrót do rzeczywistości. Hipokryzja i obłuda nawet w tym wymiarze nie zna z waszej strony granic. Dziękuję.
Mówca: Anna Paluch
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Otóż chciałabym poinformować pana posła, który się do mnie odnosił, że nie jesteśmy w więzieniu, tylko jesteśmy w Izbie polskiego parlamentu i obowiązuje kultura wypowiedzi, obowiązuje merytoryczność, odnoszenie się do meritum, a nie argumenty ad personam. A wracając do kwestii oceny procedury in vitro i jasnego powiedzenia, czy to jest proteza, czy to nie jest proteza, chciałabym uprzejmie poinformować pana posła, który najwyraźniej nie zrozumiał mojej wypowiedzi, że sama nazwa ˝in vitro˝, czyli ˝w szkle˝, mówi jasno, że ten etap zastępuje naturalny proces powstania życia. Tylko tyle i aż tyle. Dziękuję bardzo.
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Pan minister Arłukowicz zapowiedział wczoraj, że programem może być objęte ok. 15 tys. par. A co będzie, jakie kryteria będą decydować, jeśli do tego programu zgłosi się więcej par, które są zainteresowane tym, żeby w końcu doczekać się potomstwa? Skala niepłodności i problem niepłodności w polskim społeczeństwie z roku na rok się powiększa. Pani posłanka Halina Raczyńska o tym problemie mówiła, tym bardziej że z zawodu jest ginekologiem i te problemy, które mają kobiety, jak również mężczyźni, bo skala tego dotyczy obu płci, zna od podszewki, jak to się mówi. Ja akurat z tym problemu nie miałem, ale znam takie pary, których naprawdę nie stać na to, aby doczekać się potomstwa, i które chcą skorzystać z tej metody. Chcę zapytać pana ministra: Czy resort wie, jaki jest w polskim społeczeństwie problem niepłodności? Ile tysięcy ludzi ma z tym problem? Proszę, żeby pan minister mi, jeśli zna odpowiedź, odpowiedział i podał dokładne kryteria. Wiem, że pan minister Arłukowicz został postawiony pod ścianą i to rozporządzenie musiał wczoraj wydać, bo wiele samorządów, w tym samorząd miasta Częstochowy, już dofinansowuje swoim mieszkańcom ten program. Łódź się nad tym zastanawia, Szczecin, wiele nawet mniejszych samorządów gminnych również nad tym problemem się zastanawia. Dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Krystyna Kłosin
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pan minister Arłukowicz ogłosił wczoraj, że program nazywany programem in vitro wejdzie w życie od 1 lipca tego roku. W związku z tym, panie ministrze, mam w zasadzie dwa pytania dotyczące wejścia w życie tego programu. Pierwsze pytanie. W jakim trybie będą wyłaniane placówki, które będą prowadziły ten program? Czy będzie to tryb przetargu? Jeśli tak, kiedy zostanie ogłoszony i do kogo będzie kierowany ten przetarg? Czy wystartować w przetargu będą mogły tylko duże szpitale kliniczne? Mówi się o pięciu ośrodkach, które mogą ewentualnie wystartować. Czy będą też mogły ubiegać się o udział w programie mniejsze szpitale lub ewentualnie prywatne kliniki, które od lat specjalizują się w leczeniu niepłodności metodą in vitro? I związane z tym pytanie: Jeżeli będą to duże ośrodki kliniczne, czy będą mogły one podzlecać te badania, tak jak to dzieje się dotychczas w wielu innych przypadkach? Drugie moje pytanie dotyczy tego, jakie będą kryteria kwalifikacji par do tego programu. Jeśli będzie to 15 tys. par w okresie całego programu, to czy kobiety, które już obecnie leczą się metodą in vitro w różnych ośrodkach i różnych klinikach i które mają już pełną dokumentację potwierdzającą niepłodność, będą mogły skorzystać z tego programu? Czy będą mogły wejść do tego programu, wykorzystując istniejącą dokumentację, czy będą musiały przejść od nowa całą procedurę kwalifikacji do programu? Czy przypadkiem osoby, które już były leczone metodą in vitro, nie będą podlegały wykluczeniu, czy również będą mogły dalej korzystać z programu, a tym samym z refundacji leczenia niepłodności tą metodą? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ewa Malik
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Chcę wyrazić najwyższe zdumienie, iż w momencie nagromadzenia tak wielu kryzysowych zjawisk w ochronie zdrowia, kiedy to jesteśmy wręcz we wszystkich mediach bombardowani bulwersującymi informacjami o przypadkach nieudzielenia pomocy medycznej pacjentom lub też o śmierci dzieci, rząd decyduje się przeznaczyć duże środki finansowe na refundację procedury in vitro. Dzieje się tak w czasie pogłębiającej się zapaści służby zdrowia, w czasie kiedy brakuje w kraju środków na ratowanie tak wielu bankrutujących placówek ochrony zdrowia. Wydłużają się kolejki do specjalistycznych placówek opieki zdrowotnej, do lekarzy specjalistów, a okres oczekiwania na podstawowe badania medyczne sukcesywnie się wydłuża. Stale wzrasta procent osób zapadających na choroby nowotworowe, brak jest środków na kontrakty dla placówek medycznych prowadzących kosztowne terapie leczenia nowotworów. Rośnie skala zagrożenia utratą życia dla wielu poważnie chorych Polaków. Tymczasem pan minister chce zadośćuczynić postulatom lewicowych wyborców i brnie w refundowanie etycznie kontrowersyjnych programów leczenia bezpłodności. Panie ministrze, chcę zapytać: Ile środków z budżetu resortu chce pan przeznaczyć na leczenie bezpłodności w placówkach, które leczą bezpłodność metodą naprotechnologii, niebudzącą żadnych wątpliwości natury etycznej, moralnej? Dziękuję.
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozmawiamy o in vitro, ale przypadkiem dowiedzieliśmy się o nowych możliwościach ministra Arłukowicza, o szamańskich możliwościach, umiejętności zdjęcia klątwy. Również bardzo istotne słowa padły z ust pana ministra, mianowicie o zaliczeniu procedury in vitro do procedur medycznych takich jak inne. Pan minister mówi: takich jak procedura ortopedyczna. To sformułowanie bardzo się przyda w momencie, kiedy będziemy dyskutowali o in vitro, czy jest to ustawa światopoglądowa, czy nie jest to ustawa światopoglądowa. Ja zresztą nie bardzo rozumiem samozadowolenia Platformy Obywatelskiej z wprowadzonego właśnie programu leczenia niepłodności. Przecież to jest porażka Platformy Obywatelskiej. Największa partia rządząca nie jest w stanie przeprowadzić przez Sejm i poprzeć konkretnych rozwiązań in vitro, uciekając się do pewnej - tu zgadzam się z panią posłanką Paluch - protezy. Potrzebna jest konkretna, istniejąca, regulująca te kwestie ustawa o in vitro. Planowane na najbliższe lata 15 tys. zabiegów to zdecydowanie za mało. Myślę, że minister Arłukowicz już w tym momencie to zaplanował, przyzwyczajony jest do wieloletnich kolejek czekających w służbie zdrowia, a więc tutaj już a priori zakłada, że następna kolejka to będzie kolejka czekająca na in vitro. Wobec tego bardzo krótkie i konkretne pytanie do pana ministra: Kiedy ministerstwo przygotuje i skieruje do Wysokiej Izby ustawę, nie programy, tylko konkretną ustawę regulującą problem in vitro i czy, jeżeli kolejny raz ta ustawa zostanie obłożona klątwą przez biskupów, minister Arłukowicz będzie w stanie również tę klątwę usunąć? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Hok
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałbym podziękować w imieniu tych chyba dziesiątek tysięcy par w Polsce, małżeństw, które nie mogą posiadać dzieci. Mówimy o szczegółach, rozwiązaniach prawnych, a zapominamy właśnie o tych ludziach. Pani poseł, naprawdę wśród ludzi, którzy nie mogą mieć dzieci, są osoby, które są wyznawcami różnych opcji politycznych, i nie można ich dzielić na takich, o których pani mówi. Ja myślę, że projekt, który zacznie funkcjonować od 1 lipca, spowoduje, że tysiące ludzi będą mogły znaleźć swoje szczęście w życiu, ale mam też pytanie do pana ministra. Czy będzie możliwe spowodowanie, że wybór ośrodka, który będzie realizował świadczenia z zakresu leczenia niepłodności metodą in vitro, będzie mógł być dokonywany w tych odległych czasami regionach, zapomnianych przez kliniki, przez szpitale akademickie? Przecież koszty nie tylko leczenia, ale również uczestnictwa w tym programie, czyli dojazdu, pobytu, czasami są wielokrotnie większe niż koszty programu refundacyjnego. Oczekujemy, że ten program, który, mam oczywiście nadzieję, jak my wszyscy, przerodzi się w ustawę, będzie kontynuowany i że to nie będą trzy lata, ponieważ oczekiwania ludzi są nieograniczone i niektóre zapisy mówiące o wieku pacjentki czy też o trzech próbach zapłodnienia mogą być niewystarczające... (Poseł Maria Nowak: A część umrze w tym czasie.) ...wobec oczekiwań ludzi, którzy od wielu, wielu lat oczekują na potomstwo. Tak że serdecznie dziękuję i myślę, że większość tej sali jest za tym, żebyśmy ruszyli z programem i żebyśmy ten program wcielili w najbliższym czasie w ustawę sejmową. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Do podstawowych metod, technik wspomagających płodność, tzw. metod wspomaganego rozrodu (ART), należą przede wszystkim zapłodnienie in vitro (transfer embrionu), mikromanipulacje z użyciem nasienia lub plemników czy też dojajowodowe przeniesienie gamet lub zygoty. A więc wydawać by się mogło, że sprawa jest bardzo poważna, że problem jest istotny, ale okazuje się, że dla Ministerstwa Zdrowia to nie jest żaden problem. Po prostu nie sprawuje kontroli, nie monitoruje, nie ma nadzoru merytorycznego, ba, oficjalnie przyznaje, że nie ma takich kompetencji, które umożliwiałyby sprawowanie nadzoru i kontroli nad tym rynkiem, ale ma odwagę i chęci na to, by zacząć refundować metodę pozaustrojowego zapłodnienia in vitro, ma na tyle odwagi i wyobraźni, chociaż... (Poseł Jerzy Ziętek: Nieprawda.) ...wie o tym, iż aby mogło powstać ewentualnie jedno życie w trzech cyklach terapeutycznych in vitro, kilkanaście lub kilkadziesiąt istnień ludzkich musi zginąć bądź część musi zostać zamrożonych w ciekłym azocie. Brakuje funduszy na dokończenie chemioterapii w przewlekłej białaczce, szpiczaku mnogim i wielu innych chorobach nowotworowych, na leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C, łuszczycowego zapalenia stawów, stwardnienia rozsianego, natomiast mamy pieniądze na refundację. Brakuje też funduszy na naprotechnologię, a więc metodę naturalnej prokreacji, godną, skuteczną, aprobowaną przez Kościół i leczącą niepłodność, przy której pary małżeńskie są nazywane pacjentami, a nie klientami, jak w procedurze in vitro. Mam pytanie do pana ministra. W październiku 2010 r. stu naukowców polskich wystosowało list m.in. do pana ministra, w którym napisano: ˝Apelujemy o wprowadzenie ustawowego zakazu stosowania procedury in vitro jako drastycznie niehumanitarnej oraz o szerokie upowszechnienie naprotechnologii i zapewnienie jej pełnej refundacji z Narodowego Funduszu Zdrowia˝. Jak traktujecie naprotechnologię, jak traktujecie (Dzwonek) fakt, że na leczenie niektórych chorób nie mamy pieniędzy, nie mamy funduszy? Jak do tego się ustosunkowujecie? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Moje pytanie dotyczy pominięcia w treści dzisiejszej debaty tematu leczenia bezpłodności metodą naturalnej prokreacji, zwanej naprotechnologią, o czym wspominał przed chwilą kolega. Dla dużej grupy Polaków, dla której metoda in vitro jest niedopuszczalna ze względów moralnych... (Poseł Jerzy Ziętek: Niestety.) ...naprotechnologia jest metodą, którą należy popierać i wspierać finansowo przez państwo. Z publikowanych analiz stosowania tej metody wynika, że leczenie naturalnymi metodami daje imponującą skuteczność. To zachowawcze leczenie niepłodności od wielu lat stosują światowe kliniki. Jej skuteczność jest szacowana na 70% i bazuje na diagnozowaniu oraz leczeniu bezpłodności w sposób całkowicie naturalny. Według informacji podawanych w specjalistycznych publikatorach dzięki naprotechnologii 30% par po nieudanych próbach in vitro zostaje rodzicami w sposób całkowicie naturalny. Dlaczego w ministerialnym programie zdrowotnym brakuje jakiejkolwiek informacji na temat naprotechnologii? Naprotechnologia jest o wiele tańsza niż sztuczne zapłodnienie, którego koszty idą w dziesiątki tysięcy złotych, mimo że przyczyny niepłodności nie zostają usunięte. Czy ministerstwo planuje zabezpieczyć środki finansowe z budżetu państwa na leczenie metodami naprotechnologii? Dlaczego rząd zabezpieczył środki na zabiegi in vitro, a nie chce sfinansować diagnostyki i leków w ramach metody naprotechnologii? W ten sposób dzieli się osoby dotknięte bezpłodnością na dwie kategorie: na lepsze, które stosują metodę in vitro, i gorsze, które decydują się na metodę naprotechnologii. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Otóż właśnie uzyskaliśmy informację o wdrożeniu programu leczenia niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego. Pragnę na wstępie odnieść się do pewnej informacji, która tu była przekazana, a mianowicie pary pragnące potomstwa w Polsce nie dzielą się na lewicowe, prawicowe i centrowe, dzielą się na te, które bardzo pragną mieć potomstwo i niestety czasami nie mogą, i te, które pragną tego potomstwa i są szczęśliwymi rodzicami. Naszym obowiązkiem jako środowiska mającego wpływ na system ochrony zdrowia w Polsce i w ogóle generalnie na sprawy socjalne społeczeństwa polskiego jest zapewnienie odpowiedniego poziomu demografii w Polsce i zapewnienie wszystkim tym, którzy pragną posiadać potomstwo, a z różnych względów niestety nie mogą, możliwości wykorzystania wszystkich metod, które umożliwią posiadanie zdrowych dzieci. (Poseł Jerzy Ziętek: Dokładnie.) Stąd moje pytanie do pana ministra. Z programu, który został ogłoszony, wycofano kryterium, zgodnie z którym była mowa o tym, że leczeniu nie mogą być poddawane kobiety, w których przypadku poprzednio miały miejsce trzy nieudane próby zajścia w ciążę za pomocą tej metody - oczywiście po wykorzystaniu innych, wiemy, że to jest zapisane. I tu nasuwa się pytanie. Ponieważ refundować będziemy tylko trzy próby, czy nie należałoby jednak przy tej okazji wprowadzić kontroli dotychczasowych procedur, które funkcjonowały w klinikach leczenia niepłodności? I jeszcze jedna sprawa. Według prof. Kurzawy... (Dzwonek) Już kończę, panie marszałku. ...kryterium wieku dla kobiety to 40 lat. Oczywiście rozumiemy, że jest tak z powodów fizjologicznych, ale zdajemy sobie również sprawę, że wiek rozrodczy polskich kobiet, i nie tylko polskich, z wielu względów przesuwa się. Jeżeli kobieta leczy się kilka lat, może po prostu nie zmieścić się wiekowo w tym terminie. Może należałoby się zastanowić nad tym, aby jednak to kryterium wiekowe również zmienić, przesunąć to. Dziękuję bardzo. (Oklaski)