PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Małgorzata Prokop-Paczkowska
Data: 2021-10-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Lewica z wielką satysfakcją i dumą zagłosuje za ustanowieniem roku 2022 rokiem Ignacego Łukasiewicza. To był wielki Polak, Europejczyk, światowiec, wybitny naukowiec, społecznik, działacz niepodległościowy. Żył, realizując swoje pasje, ale nie zapominał o dobru innych, przede wszystkim uboższych. W procesie destylacji ropy naftowej wydzielił naftę. Skonstruował pierwszą lampę naftową, która zrewolucjonizowała ówczesny świat i bardzo pomogła ludziom w ich codziennym życiu. Jak wiemy, w 1853 r. przy świetle lamp naftowych wykonano pierwszą nocną operację w szpitalu we Lwowie. Z inicjatywy Łukasiewicza powstała pierwsza kopalnia ropy naftowej w Bóbrce, a w 1857 r. w Klęczanach powstała pierwsza na świecie rafineria. Za swoją działalność niepodległościową Łukasiewicz był dwa razy aresztowany. Wyprzedził swoją epokę także w działalności społecznej. Organizował m.in. kasy zapomogowe, które jako pierwsze tego typu instytucje w Europie zabezpieczały robotników na wypadek choroby lub inwalidztwa. Dbał o oświatę, inicjował budowę szpitali, sadzenie drzew owocowych. O Ignacym Łukasiewiczu powinno być głośno. Naszym obowiązkiem jest propagowanie czynów i osiągnięć tego człowieka. Marszałek województwa podkarpackiego, prezydent miasta Rzeszowa i rektor Politechniki Rzeszowskiej podjęli działania, aby pośmiertnie odznaczyć Ignacego Łukasiewicza Orderem Orła Białego. W ten sposób chcą oddać hołd temu wielkiemu człowiekowi, patriocie, społecznikowi i jednemu z najwybitniejszych polskich naukowców. Mamy nadzieję, że to odznaczenie zostanie przyznane. Dziękuję bardzo.
Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2021-10-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Po otrzymaniu uchwały Senatu Politechniki Rzeszowskiej im. Ignacego Łukasiewicza napisałem projekt uchwały, aby rok 2022 był rokiem Ignacego Łukasiewicza. W imieniu Klubu Parlamentarneg Koalicja Polska - Polskie Stronnictwo Ludowe złożyłem ten projekt do laski marszałkowskiej. Cieszę się, że dzisiaj wspólnie z kolegami i koleżankami posłami możemy z dumą powiedzieć, że przyszły rok będzie rokiem Ignacego Łukasiewicza. Jest to szczególnie ważne dla ziemi podkarpackiej, ale również dla przemysłu naftowego. Ignacy Łukasiewicz stworzył podwaliny przemysłu naftowego, bez którego nie wyobrażamy sobie dzisiaj życia. Oprócz tego był patriotą, pomagał ludziom, to wielka rzecz. Myślę, że to dobra okazja do propagowania wiedzy o tym wielkim człowieku. Na Podkarpaciu jest wiele instytucji i wiele szkół, które nosi imię Ignacego Łukasiewicza. Została wspomniana Politechnika Rzeszowska, ale pozwolę sobie wymienić i pozdrowić uczestników innych szkół i instytucji. To są publiczna szkoła podstawowa nr 2 w Brzesku, zespół szkół chemicznych w Bydgoszczy, szkoła podstawowa w Chorkówce, szkoła podstawowa w Bóbrce, skansen w Bóbrce, szkoła podstawowa w Czarnej, w Czechowicach-Dziedzicach - to akurat nie Podkarpacie - zespół szkół w Dębnie, szkoła podstawowa w Krośnie, zespół szkół w Nowej Sarzynie, szkoła podstawowa w Garkach, szkoła podstawowa w Padwi Narodowej, to ziemia mielecka, tam gdzie urodził się Ignacy Łukasiewicz, szkoła podstawowa w Jodłówce, w Ropience, w Gorlicach, w Humniskach, w Cieszacinie Wielkim w powiecie jarosławskim, instytut energetyczny im. Ignacego Łukasiewicza, Podkarpackie Centrum Nauki ˝Łukasiewicz˝, szkoła podstawowa im. Ignacego Łukasiewicza w Jaśle (Dzwonek), Kobylance, Węglówce, Sanoku, Pakoszówce. Tych szkół jest wiele. Pozwoliłem sobie wymienić tylko te, które z dumą noszą sztandary z wizerunkiem Ignacego Łukasiewicza.
Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2021-10-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Tak, pani marszałek, ostatnie słowo. Najbliższy rok będzie okazją do pogłębienia wiedzy i uczczenia tego wielkiego Polaka, wielkiego odkrywcy, wielkiego bohatera. Dziękuję bardzo.
Mówca: Grzegorz Braun
Data: 2021-10-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Szczęść Boże wszystkim nafciarzom, przemysłowcom, wynalazcom! Szanowni Państwo! Przyklaskujemy wszystkim działaniom, które służą przypominaniu, że Polacy nie gęsi, że sroce spod ogona nie wypadli, że to u nas, na Podkarpaciu dzięki wynalazczości Ignacego Łukasiewicza 100 lat temu prawdziwi nafciarze rozbijali się w amerykańskim stylu, jeżdżąc prawdziwymi rolls-royce’ami. To fakty historyczne, one grzeją polskie serce, ale w Wysokiej Izbie mamy dzisiaj, szanowni państwo, pokaz hipokryzji. Przecież gdyby dzisiaj urodził się ktoś taki, to monopoliści, lobbyści, producenci świec zapobiegliby rozpowszechnianiu jego wynalazku - lampy naftowej. Współcześnie mamy prawa patentowe. Może by je wykupili i schowali lampę naftową gdzieś głęboko w sejfie. Wy z jednej lewej i drugiej lewej strony zabilibyście działalność Ignacego Łukasiewicza za pomocą zielonego ładu. Pod pretekstem troski o jakieś rzadkie gatunki ogłosilibyście program wygaszania nafciarstwa na Podkarpaciu i wszędzie, gdzie tylko sięgałaby wasza władza. Krzyczelibyście, że jest to straszna dewastacja ojczystego pejzażu. Opowiadalibyście różne straszne rzeczy i żadne szyby naftowe nie wyrosłyby w tym pionierskim zagłębiu. Szanowni Państwo! W imieniu Konfederacji serdeczne pozdrowienie kierujemy w stronę Politechniki Rzeszowskiej oraz innych wymienionych przez szanownego kolegę uczelni, szkół i instytucji. Boli nas, że tworząc te instytucje, przylepiacie państwo nazwisko wybitnego, niezwykłego człowieka, niewątpliwie polskiego patrioty, do różnych paśników dla cwaniaków. Chodzi np. o Centrum Łukasiewicz. Pan ekswicepremier Gowin nie może już czerpać z tych zasobów, ale będzie z nich czerpał ktoś inny. Aptekarstwo. Mój Boże, przy współczesnym, jak to nazywacie, uregulowaniu tej branży Ignacy Łukasiewicz w ogóle nawet nie miałby szansy terminować w jakiejkolwiek aptece w Łańcucie czy w Rzeszowie, ponieważ wasze regulacje zamykają także i ten fach. Młodzi przedsiębiorcy, rzutcy, łebscy ludzie muszą szukać pracy na obczyźnie zamiast w ojczyźnie. (Dzwonek) Z jednej strony jest to zatem moment szczęsny, wzruszający. Świeć, Panie, nad jego duszą. Z drugiej strony jest to pokaz hipokryzji, do którego Konfederacja się nie przyłączy. (Oklaski)
Mówca: Michał Gramatyka
Data: 2021-10-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Oczywiście poprzemy uchwałę o ogłoszeniu roku 2022 Rokiem Ignacego Łukasiewicza. Moi przedmówcy tak szczegółowo przedstawili jego życiorys, że nie mam w zasadzie wiele do dodania. Może jedynie to, że przez 5 lat zasiadał w ławach galicyjskiego Sejmu. Czasami o powodzeniu genialnego wynalazku decyduje przypadek. Łukasiewicz jest dobrym przykładem. Był przecież aptekarzem, a w nafcie początkowo widział lek. Dopiero biznesowe niepowodzenie na tym polu otworzyło mu drzwi do przemysłu naftowego na chwałę polskiej nauki. Bardzo jestem dumny, że nazwisko Łukasiewicza przetrwało w nazwie i w koncepcji polskiej sieci naukowo-badawczej. Szczerze mówiąc, miałem pewne wątpliwości, kiedy ogłaszano ten projekt, ale nie ze względu na postać wybitnego Polaka, ale ze względu na nasilenie znaków diakrytycznych występujących w tej nazwie. Kiedy przypomniałem sobie, że niemiecki odpowiednik tej sieci nosi nazwę Fraunhofer, to porzuciłem wszelkie wątpliwości. Poprzemy ten projekt uchwały. Jest dobry. Ten wielki Polak naprawdę zasługuje na najwyższy rodzaj upamiętnienia. Bardzo dziękuję.
Mówca: Grzegorz Lorek
Data: 2021-10-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Bardzo się cieszę, że możemy procedować nad tym projektem i podziwiać tę osobę. Moi przedmówcy dużo o niej powiedzieli. Ja chcę zwrócić uwagę na jedną kwestię. Łukasiewicz nic nie odziedziczył. Do wszystkiego musiał dojść sam. Znalazł się w bardzo trudnym położeniu. Musiał pójść do pracy, musiał się uczyć. Dopiero w wieku 30 lat obronił dyplom. Ten aspekt jego życia jest bardzo ważny. Chciałbym, żebyśmy my jako posłowie opowiadali o nim, bo jest to przykład człowieka, który sam, powiedziałbym, ze zubożałego ziemiaństwa, dzisiaj powiedzielibyśmy: gdzieś z rodzin o niskich dochodach, potrafił się wybić na przepiękną postać, patriotę, wybitnego naukowca i człowieka, który stworzył cały przemysł nafciarski w Polsce. Dziękuję.
Mówca: Wiesław Buż
Data: 2021-10-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Ustanowienie przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej roku 2022 Rokiem Ignacego Łukasiewicza staje się faktem. Pragniemy w ten sposób oddać hołd wielkiemu patriocie i społecznikowi, jednemu z najwybitniejszych polskich naukowców, którego przełomowe odkrycia przyczyniły się do światowego rozwoju przemysłu naftowego. Projekt był poprzedzony ogromnym zainteresowaniem Samorządu Województwa Podkarpackiego oraz środowisk naukowych. Zarząd województwa podkarpackiego powołał komitet honorowy obchodów i zaplanował wiele przedsięwzięć, by godnie uczcić 200. rocznicę urodzin i 140. rocznicę śmierci Ignacego Łukasiewicza. Jest jeszcze jedna inicjatywa marszałka województwa podkarpackiego, prezydenta miasta Rzeszowa, rektora Politechniki Rzeszowskiej, by odznaczyć Ignacego Łukasiewicza pośmiertnie Orderem Orła Białego przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. List intencyjny w tej sprawie (Dzwonek) przekazuję na ręce pani marszałek i proszę o wsparcie tego działania. Przy wsparciu Prezydium Sejmu uda się w porozumieniu z prezydentem RP postulat samorządowców spełnić. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Szopiński
Data: 2021-10-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Inicjatywa ustanowienia roku 2022 Rokiem Ignacego Łukasiewicza jest godna uznania, bo jest on patronem przemysłu naftowego i rafineryjnego w Polsce, a jego dziedzictwo powinno być propagowane w Europie i na świecie. Ten rok można wykorzystać do różnych działań edukacyjnych. W Bydgoszczy np. znakomicie funkcjonuje Zespół Szkół Chemicznych im. Ignacego Łukasiewicza. W związku z tym zwracam się z tego miejsca z gorącym apelem do pana ministra Czarnka o opracowanie w roku 2022 programu na rok Łukasiewicza dla szkół noszących jego imię, programu, który będzie obejmował integrację tych szkół, środki na konkursy, rozgrywki sportowe, dotacje na sprzęt badawczy i wyposażenie pracowni chemicznych, wycieczki do polskich rafinerii i wycieczki szlakami Ignacego Łukasiewicza. (Dzwonek) Szanowny panie ministrze, gdyby pan zapomniał, to ja w tej sprawie wystosuję do pana interpelację. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Suchoń
Data: 2021-10-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Uprzejmie dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Oczywiście dla wielu miast, dla wielu miejscowości i regionów w Polsce nazwisko Łukasiewicz jest niezwykle ważne, wiąże się m.in. z tym, że tam, gdzie powstał przemysł nafciarski, był on szansą na dynamiczny rozwój tych regionów. Tak jest także w naszym rejonie, w Czechowicach-Dziedzicach. Świadectwem tego jest również jedna ze szkół, która nosi imię Łukasiewicza, jest on patronem tej szkoły. W związku z tym mam pytanie do rządu i bardzo bym prosił o odpowiedź na piśmie. Jestem pewien, że ten rok będzie takim momentem, w którym zarówno historia, jak i dokonania Łukasiewicza będą stanowiły o pewnych, powiedziałbym, imprezach, będą stanowiły ważny element tego roku. Czy będą środki finansowe przewidziane w budżecie na realizację takich zadań? Dziękuję bardzo.
Mówca: Iwona Maria Kozłowska
Data: 2021-10-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jako osoba zajmująca się pomocą społeczną z radością przyjęłam inicjatywę uczczenia pamięci Ignacego Łukasiewicza. Ignacy Łukasiewicz w świadomości społecznej zapisał się jako ojciec Ignacy. Na wsiach organizował kasy gminne udzielające chłopom bezprocentowych, krótkoterminowych pożyczek spłacanych w cotygodniowych drobnych ratach. Pożyczał pieniądze chłopom wożącym ropę z kopalni do rafinerii na zakup i utrzymanie koni i wozów. Udzielał pomocy finansowej chłopskim synom podejmującym studia. Odstępował drzewo z lasu na budowę domów. Leczył chłopów za darmo. W kopalni w Bóbrce utworzył kasę bracką, prototyp dzisiejszego ZUS-u, 3-procentowy potrącony podatek od zarobków zabezpieczał bezpłatne leczenie, lekarstwa i było 20 centów dziennego chorobowego dla robotnika. Jak napisał jego kolega ze studiów, Anczyc: Nikt nie wie, ile i komu Łukasiewicz dobrodziejstw świadczył i do kawałka chleba dopomógł, bo czynił to jak najciszej i nieraz dobry uczynek przez siebie spełniony innym przypisywał. I właśnie takie informacje powinny się znaleźć w programach szkolnych. (Dzwonek) Bardzo dziękuję.
Mówca: Janusz Kowalski
Data: 2021-10-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Jestem. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! ˝Prometeusz na ludzką miarę˝ to tytuł biografii Ignacego Łukasiewicza, która jest najlepszym podsumowaniem tego pięknego życiorysu wielkiego, wybitnego Polaka, twórcy przemysłu naftowego, a przede wszystkim polskiego patrioty. Sam w 2016 r. zainicjowałem jako wiceprezes Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa wielki program społeczny, edukacyjny, którego szósta edycja odbywa się w tym roku pod auspicjami PGNiG, ˝Być jak Ignacy˝. Ten program jest znakomitą podstawą naukową, aby wszystkie samorządy, wszystkie szkoły, które chcą w 2022 r. uczcić pamięć i promować dziedzictwo Ignacego Łukasiewicza, uczyniły to. W mojej ocenie kopalnia Bóbrka powinna być obowiązkowym punktem na mapie wycieczek szkolnych wszystkich uczniów z całej Polski. To wspaniała inicjatywa i jestem dumny z tego, że mogę w Sejmie pozdrowić kilkadziesiąt tysięcy pracowników grupy PGNiG SA, którzy kontynuują myśl i dzieło (Dzwonek) Ignacego Łukasiewicza.
Mówca: Grzegorz Braun
Data: 2021-10-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Miało być pytanie, jest sprostowanie, bo tutaj czcigodna koleżanka zagalopowała się w swojej laudacji śp. Ignacego Łukasiewicza i wyliczywszy jego piękne dzieła filantropii, niewymuszonej, bez terroru państwowego socjalu... Wy tego nienawidzicie. Wy nienawidzicie tego, jak ludzie coś robią sami z siebie, jak ich do tego żadna władza, żadne ustawodawstwo drakońskimi karami nie zmusza. Ale koleżanka zagalopowała się i przyrównała kasę bracką do ZUS-u. Zgroza, abominacja, nic podobnego. To leży na antypodach, szanowni państwo. Przynależność do kasy brackiej nie była wymuszona. Przynależność do kasy brackiej nie była ukrytą formą wyzysku fiskalnego. Było to stowarzyszenie (Dzwonek), instytucja finansowa, do której przynależność była dobrowolna, a zyski i perspektywy odzyskania wpłaconych funduszy...
Mówca: Grzegorz Braun
Data: 2021-10-29 (Sejm RP, kadencja 9)

...nie były iluzoryczne i odległe, ale realne. Proszę zatem jednego z drugim nie porównywać.
Mówca: Piotr Babinetz
Data: 2021-10-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję bardzo. Ponieważ projekt uchwały bardzo dokładnie przedstawia, tak jak mówiłem wcześniej, i życiorys, i dokonania Józefa Mackiewicza, teraz chcę zacytować fragment pierwszej części dylogii przedstawiającej dzieje Wileńszczyzny w czasie pierwszej okupacji sowieckiej 1939-1941, nazywanej pierwszą, chociaż była okupacja bolszewicka 20 lat wcześniej. Chodzi o fragment ˝Drogi donikąd˝, właściwie wstępu. Drugą częścią tej dylogii było ˝Nie trzeba głośno mówić˝. ˝Droga donikąd˝ przedstawia zwyczajnych ludzi w niezwykłych, ale przecież skrajnie trudnych czasach sowieckiej okupacji na pograniczu polsko-litewsko-białoruskim, ludności na terenach dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Oto ten wstęp. ˝Poza powieściowymi osobami wszystko jest autentyczne w tej relacji. Ludzie, zwierzęta i rzeczy; zdarzenia, tajne dokumenty i daty; nazwy wsi; świt i zachód o czasie moskiewskim, linia przebiegająca rojstami, która dzieliła litewską i białoruską republiki sowieckie, a także kierunek każdej drogi. Autentyczne są nazwiska oficerów ludowego komisariatu bezpieczeństwa państwowego NKGB. Autentycznym nazwiskiem jest również: Wiśniewski. Znałem go bardzo mało, prawie przelotnie, a imienia nie wymienię. Gdy przed laty, w tamtym okresie, opracowywałem pierwsze szkice do niniejszej powieści, on, Wiśniewski, pożyczył mi maszynę do pisania. Powiedziałem wtedy: 'Panie Wiśniewski, jeżeli kiedykolwiek wydam tę książkę, podziękuję panu na jej wstępie'. On tylko odkiwnął głową z niedowierzaniem, powiedziałbym nawet, że z tego rodzaju lekceważeniem, jakie się w ciężkich opresjach życia posiada dla projektów pozornie nierealnych. Nie wiem, czy i gdzie żyje w tej chwili Wiśniewski: w litewskiej, białoruskiej czy w polskiej republice sowieckiej? Ale słowa dotrzymałem i mu - dziękuję. Autor˝. Rzeczywiście wyjątkowa była ta dbałość Józefa Mackiewicza o szacunek dla dobrych ludzi, ale też o dokładność, precyzję i fakty, wszak zresztą mówił przecież: ˝Tylko prawda jest ciekawa˝. Był Józef Mackiewicz konsekwentnym wrogiem bolszewizmu i komunizmu, ale i każdego totalitaryzmu. Zarazem był chyba największym mistrzem słowa wśród największych polskich pisarzy - prozaików i publicystów. Klub Prawo i Sprawiedliwość radośnie popiera ustanowienie roku 2022 Rokiem Józefa Mackiewicza. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Iwona Śledzińska-Katarasińska
Data: 2021-10-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Józef Mackiewicz bezsprzecznie nie jest najbardziej znanym polskim pisarzem, i szkoda. Choćby dlatego ustanowienie roku 2022 Rokiem Józefa Mackiewicza nadrabia pewne zaległości, jakie mamy w swojej historii, w swojej historii literatury, ale nie tylko w historii literatury. Moje pokolenie w ogóle nie miało szansy poznać jego powieści, ponieważ, wiadomo, nie uznawał Mackiewicz PRL-u jako legalnej formy państwowości polskiej. Był tu zresztą zwalczany ze wszystkich sił. A też jego losy emigracyjne i relacje na tej emigracji... Był indywidualistą i nie zawsze się to wszystko tak dobrze układało. Właściwie od może 20 lat rzeczywiście mamy Mackiewicza - chyba że ktoś miał w stanie wojennym dobre źródła literatury emigracyjnej, wtedy mieliśmy szansę poznać Józefa Mackiewicza w pełni. Jeśli państwo pozwolicie, posłużę się tutaj cytatem z prof. Włodzimierza Boleckiego, który tak oto charakteryzuje i postać, i twórczość: ˝Myślenie Mackiewicza nie było związane z żadną doktryną i jest całkowicie antyideologiczne (jedyną ideologią jest w niej antykomunizm). Dlatego też jest nieporozumieniem wpisywanie myśli Mackiewicza w terminy współczesnego życia politycznego. Szczególnym nonsensem jest dziś czynienie z pisarza patrona polskiej prawicy. Ci, którzy tak robią, zdają się zapominać, że Mackiewicz był najbardziej zaciekłym przeciwnikiem polskiej myśli narodowej (...), a jego... (Poseł Grzegorz Braun: Bzdura. Bzdura.) ...stosunek do Kościoła, polityki Watykanu, czy mniejszości narodowych zbliżał go zdecydowanie do postawy, można powiedzieć, nawet liberalnej - w najbardziej potocznym znaczeniu tego słowa. Dewizą pisarza były po prostu słowa: 'żyj i daj żyć innym'˝. Doceniając wielkość prozy Mackiewicza i nietuzinkowość także jego myśli publicystycznej, politycznej, sądzę, że wart jest, aby się znaleźć nawet w kanonie literatury, lektury szkolnej. To naprawdę jest znakomita proza i to naprawdę Mackiewicz udowadnia, czemu służy literatura i jakie są zobowiązania pisarza. Klub Koalicji Obywatelskiej (Dzwonek) oczywiście popiera ten projekt i ten wniosek, aby to był Rok Józefa Mackiewicza. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Prokop-Paczkowska
Data: 2021-10-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Józef Mackiewicz - pisarz, dziennikarz, publicysta, ale także furman i drwal. Jeśli życie potrafi być skomplikowane, a nasze wybory trudne, to właśnie życie Mackiewicza takie było. Przez kilka miesięcy publikował w polskojęzycznym niemieckim czasopiśmie, a w 1943 r. uczestniczył, zaproszony przez Niemców, w ekshumacjach katyńskich. Oskarżono go więc o kolaborację, a AK wydało nawet wyrok śmierci. Mackiewicz wierzył, że jego zadaniem jest przekazywanie wiedzy o świecie, ale miał odwagę swoją twórczością burzyć mity i legendy, naruszać stereotypy zbiorowej wyobraźni historycznej. Głównym tematem jego twórczości był rozpad wielonarodowej wspólnoty na terenach byłego Księstwa Litewskiego, za który winił nacjonalizm oraz ekstremistyczną politykę bolszewików i hitlerowców. Głównym bohaterem jego twórczości był zawsze pojedynczy człowiek zaplątany w wiry wydarzeń i ideologii. Cała twórczość Mackiewicza jest oskarżeniem XX-wiecznej polityki o deformowanie i niszczenie życia jednostek i narodów. Jego utwory wywoływały gorące polemiki. Był oskarżany o naruszanie politycznego i narodowego tabu, czyli np. o podważanie legendy Piłsudskiego, kwestionowanie polityki AK czy rzekome pomniejszanie martyrologii Polaków podczas II wojny światowej. Pisarz uważał antykomunizm za swój światopogląd, ale równie krytyczny był wobec nacjonalizmu. Uważał, że nacjonalizm jest źródłem największych nieszczęść Europy i Polski. Twierdził, że błędem II Rzeczypospolitej były mocarstwowe rojenia, które prowadziły do konfliktów z narodami zamieszkującymi wschodnie obszary kraju, a błędem było traktowanie ich jako obywateli drugiej kategorii. Był zwolennikiem różnorodności, wielojęzyczności i wielokulturowości. Podkreślał: natura nie zna ani rasizmu, ani nacjonalizmu. Ma więc polska prawica czego się uczyć od Mackiewicza. W publicystyce powojennej odróżniał naród niemiecki od hitleryzmu i analogicznie rozróżniał naród rosyjski i system komunistyczny. Pisał, że obwinianie wszystkich Niemców za hitleryzm jest takim samym absurdem, jak obwinianie wszystkich Rosjan za komunizm czy zbrodnie katyńskie. Jako pierwszy potępił niszczenie przez aliantów niemieckich miast w końcowej fazie wojny. Jako szczecinianka znająca piękno niemieckiego Sztetina tylko z fotografii podpisuję się pod tymi słowami. Jeśli osobiście (Dzwonek) mogę za coś cenić Mackiewicza, to za jego odwagę. Klub Lewicy popiera uchwałę w sprawie ustanowienia roku 2022 Rokiem Józefa Mackiewicza. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Rzepa
Data: 2021-10-29 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! ˝Znalazłszy się tedy w świecie uznającym wolność jednostki, wolność myśli, winniśmy czynić wszystko, aby nie zacieśniać horyzontów myślowych, ale rozszerzać; nie zacieśniać dyskusji, a ją poszerzać˝. Od tak mądrych i trafnych słów wybitnego pisarza Józefa Mackiewicza chciałbym rozpocząć tę dzisiejszą wypowiedź. Tak jak ponadczasowa jest ta sentencja, podobnie niezapomniany powinien być jej autor. Już jako gimnazjalista walczący ochotniczo w wojnie polsko-bolszewickiej, w późniejszych latach piszący liczne felietony i reportaże dotyczące politycznej sytuacji w państwie i na świecie, był wzorem zaangażowanego i aktywnego obywatela. W późniejszych latach wielokrotnie wywoływał swoimi dziełami gwałtowne polemiki i jako pisarz emigracyjny oskarżany był o wiele zbrodni, jak kolaboracja z Niemcami. Przez całe swoje życie miał przeciw sobie wszystkie najważniejsze centra opiniotwórcze polskiego życia publicznego. W roku 1942 został on nawet skazany na karę śmierci, jednak na szczęście odpowiednio szybko został uniewinniony. I mimo tych wydarzeń nie zniechęcił się jednak do działania. Przez to uważam, że powinien być on wzorem dla wszystkich, również współczesnych ludzi. Mackiewicz nie bał się poruszać tematów tabu oraz wyrażać głośno i klarownie własnej opinii. Takiej postawy mogliby się uczyć od niego niejedni, którym brak odwagi do działania i przeciwstawienia się temu, co według nas złe, w obawie, że może być to kontrowersyjne. Dużo miejsca w swojej literaturze powyższy autor poświęcił także prawdzie, mówiąc, że jedynie ona jest ciekawa. Myślę, że z tym powinien się zapoznać niejeden polityk. Jeszcze wiele biograficznych przywołań mogłoby pokazać, że postać Józefa Mackiewicza jest inspirująca i powinna zostać pokazana tym, którzy nie mieli okazji o nim usłyszeć, oraz przypomniana tym, którym niestety udało się o niej zapomnieć. Szukajmy wzorców dla naszych dzieci w ludziach z wiarą we własne przekonania i odwagą, by je wyrażać. Pokazujmy im na przykładzie tego właśnie pisarza, że działanie nie zawsze jest proste, że czasami warto jest przyjmować trudności na takiej drodze, aby żyć w zgodzie z samym sobą. Zróbmy to wszystko poprzez ten dzisiejszy projekt. W imieniu Klubu Parlamentarnego Koalicja Polska - Polskie Stronnictwo Ludowe, Unia Europejskich Demokratów, Konserwatyści Marka Biernackiego chciałbym powiedzieć, że nasz klub będzie oczywiście głosował za. Dziękuję bardzo.