PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Adam Rogacki
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Trudno nie zabrać głosu, gdy słyszy się od pani poseł sprawozdawcy, że dla rządu najważniejsze jest dobro pacjenta. Pytam, czy ten chaos, ten lęk, te kolejki, ten bałagan są w imię dobra pacjenta? Chciałbym pana zapytać, bo pan bardzo często przedstawia się jako człowiek wrażliwy, wrażliwy zawłaszcza na krzywdę dzieci, wspominając czasy, gdy jeszcze leczył pan dzieci, o to, o co nas, parlamentarzystów, cały czas pytają w teranie obywatele, dlaczego dzisiaj wiele szpitali nie ma jeszcze podpisanych kontraktów specjalistycznych. Pan tego nie wie, więc być może to pana ruszy, podam przykład. Otóż w Lesznie dotyczy to między innymi oddziałów neurologii dziecięcej, reumatologii dla dzieci... (Poseł Maciej Orzechowski: To nie jest na temat.) ...nefrologii dla dzieci, kardiologii dziecięcej. W Kaliszu dotyczy to między innymi oddziałów zakaźnego dla dzieci, diabetologicznego dla dzieci, poradni reumatologicznej dla dzieci. (Poseł Beata Małecka-Libera: Co to ma wspólnego z refundacją?) Chciałbym pana zapytać, czy pan... (Poruszenie na sali) Mam świadomość tego, że sukces ma wielu ojców, porażka jest sierotą. Pan w tym przypadku zaadoptował tak naprawdę to niechciane dziecko. Pan poseł Orzechowski, tak głośno krzyczący, też pewnie chciałby zapytać, dlaczego w jego rodzinnym powiecie krotoszyńskim (Poruszenie na sali) właśnie teraz, pod rządami Platformy Obywatelskiej, zlikwidowano szpital w Koźminie Wielkopolskim. (Poseł Maciej Orzechowski: To nie ten temat.) Myślę, że też powinien pan zapytać pana ministra, ponieważ pytają nas o to obywatele. (Poruszenie na sali) Chciałbym zapytać, czy pan, nie dając satysfakcji opozycji, jest w stanie w tej sytuacji zachować się honorowo i ustąpić ze stanowiska. (Oklaski)
Mówca: Maciej Małecki
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Rząd premiera Donalda Tuska potrafi wspaniale walczyć z problemami. Byłoby to bardzo dobre, gdyby nie wychodziło tak, że te problemy wcześniej sam stworzył. W tym momencie można by panu ministrowi współczuć, bo tak naprawdę w większości bierze odpowiedzialność za pracę - jeśli można to nazwać pracą - obecnej pani marszałek Ewy Kopacz. Szanowni państwo, tą ustawą rząd upokorzył wielu Polaków, przede wszystkim osoby starsze, schorowane. Bo upokarzające jest, kiedy taka osoba w poszukiwaniu pomocy musi chodzić od lekarza do lekarza, od apteki do apteki. Przygotowanie ustawy w takim kształcie jest dowodem na to, że osoby, które ją tworzyły, straciły kontakt z Polakami, z ludźmi, do których ta ustawa była kierowana. Ta ustawa była pisana zza biurka. Tak to wygląda. Moje pytanie dotyczy tego, czy pan minister mógłby zagwarantować, że proces tworzenia listy leków refundowanych był transparentny, był pod nadzorem. Chodzi mi przede wszystkim o wpisanie jako leku refundowanego jedynie insuliny produkowanej przez Bioton, ze względu na to, że w związku z koncesją na gaz łupkowy zostały aresztowane osoby z firmy, która z Biotonem jest, nie chcę użyć za mocnego słowa: związana, ale którą z nią łączy osoba jednego z kluczowych inwestorów. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Jak tu już było mówione, ustawa refundacyjna ma również charakter finansowy. Niestety, rządząca koalicja Platformy Obywatelskiej i PSL po raz kolejny sięga do tzw. płytkich kieszeni. Chyba nie będziemy przeprowadzać dowodu na to, że w wyniku realizacji tej ustawy, która miała zapewnić szczęście pacjentom, zapłacą oni o 300 mln zł więcej w ciągu roku niż płacili do tej pory. Szanowni państwo, jeżeli w ten sposób chcemy reformować ochronę zdrowia, sięgając do kieszeni pacjentów, to, moim zdaniem, nie tędy droga. Według informacji, które pojawiały się także na tej sali, to, co płacą w Polsce pacjenci za refundację leków, to jest najwyższa współpłatność w porównaniu do innych krajów Unii Europejskiej. Ona do tej pory wynosiła trzydzieści kilka procent - 34, jeżeli dobrze pamiętam - po wejściu w życie tej ustawy, ˝korzystnej˝ dla pacjentów, ma wynosić aż 38% w sytuacji, kiedy w znacznie zamożniejszych krajach ta współpłatność sięga kilku, najwyżej kilkunastu procent. Proszę państwa, w którą stronę idziemy? Państwo śmiecie twierdzić, że to jest ustawa korzystna dla pacjentów? Przecież to jest gigantyczny skandal. (Poseł Andrzej Orzechowski: A ten procent to ile złotych?) Gigantyczny skandal. 300 mln. Być może dla pana to mało, ale dla tych, którzy tam stoją w kolejkach... (Poseł Andrzej Orzechowski: Sprawdzi pan to po roku.) ...w aptekach to naprawdę bardzo dużo. Państwo się odrywacie od tego, jak żyją Polacy, większość z nich. Proszę państwa, druga sprawa to totalny chaos, który odnotowujemy w zasadzie od drugiej połowy grudnia. Dwie listy refundacyjne w ciągu tygodnia - jedna w wigilię, druga prawie w sylwestra, różniące się ośmiuset lekami. (Dzwonek) (Głos z sali: Skandal!) Panie ministrze, czy razem ze swoją koleżanką, obecną marszałek panią Ewą Kopacz przeprosicie państwo Polaków za te kilkanaście dni udręki i za to, że ze swoich kieszeni w tym czasie musieli wydać znacznie większe pieniądze, żeby ratować swoje zdrowie i życie? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mamy w takim razie swoisty cud ekonomiczny - leki, według rządu, potaniały, ale pacjenci zapłacą więcej. Tak to można niestety ocenić po pierwszych dniach funkcjonowania listy refundacyjnej. W tym całym zamieszaniu warto podkreślić, że poprawka, jak słyszeliśmy wczoraj, jak słyszymy dzisiaj, jest być może niekonstytucyjna. Nie byłoby, panie ministrze, tego problemu, tego całego zamieszania, gdyby to, co zaproponował pan, co zaproponował resort na posiedzeniu Rady Ministrów, zostało przyjęte, wtedy nie byłoby tego problemu i tej całej dyskusji na temat konstytucyjności bądź nie poprawki. W związku z tym, panie ministrze, trzeba zadać fundamentalne pytanie: Jaki jest właściwie stosunek rządu, jaki jest pana stosunek do tej poprawki, która jest niewątpliwie potrzebna? Trzeba przypomnieć, że na początku byliście państwo przeciwni nowelizacji ustawy i wykreśleniu tego karania aptekarzy. Później państwo byliście za, przygotowaliście odpowiedni dokument na posiedzenie Rady Ministrów. Później, po posiedzeniu Rady Ministrów, znowu byliście przeciwni. Następnie na posiedzeniu komisji byliście przeciwni, a teraz, jak słyszymy, zakładając, że poprawka jest uzgodniona z resortem i z rządem, jesteście za. W związku z tym, panie ministrze, jak to jest tak naprawdę? Bo szczerze mówiąc, można się zgubić. Niewątpliwie pan jako lekarz jest osobą zdecydowaną, która podejmowała i podejmuje jednoznaczne decyzje i wykazuje się dużym zdecydowaniem. Jak to jest? Proszę nam jednocześnie powiedzieć, kto dokonywał tych zmian, tych swoistych roszad w ustawie? Wreszcie na koniec jeszcze jedno pytanie, jeszcze jedna prośba, panie ministrze. (Dzwonek) Czy nie warto dokonać również, czy też przygotować na najbliższe dni bardziej kompleksowej nowelizacji tej ustawy? Tam naprawdę są jeszcze kolejne pułapki. To nie jest tylko kwestia wskazań lekarskich, za które lekarze mogą być karani przy okazji wypisywania recept, ale to jest kwestia sztywnych zapisów, poziomu refundacji i później tego skomplikowanego przelicznika, wzoru, jak to będzie z obciążeniem kosztami firm farmaceutycznych czy też NFZ. Tam naprawdę może być we wrześniu czy w październiku kolejny problem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Armand Kamil Ryfiński
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać pana ministra, dlaczego pan kłamał. Dlaczego okłamywał pan miliony pacjentów w takich trywialnych sprawach, w takich banalnych kwestiach, jak np. to, że każdy lek ma tańszy odpowiednik. Namieszał pan milionom pacjentów w głowach, ponieważ doskonale przecież pan wie, że nie każdy lek ma odpowiednik, a co dopiero mówić, że miał być on tańszy. Po co więc kłamał pan w tak trywialnych sprawach? Pacjent dostaje receptę na lek, który nie ma odpowiednika. Idzie do apteki i prosi o tańszy odpowiednik. Tam słyszy, że nie ma tego odpowiednika. Ale przecież pan minister powiedział w telewizji, że jest. Czy to jest fair? Pacjent wraca do lekarza, żeby się upewnić, i lekarz też mu mówi, że nie, ten lek nie ma odpowiednika. A pacjent: Jak to? Przecież pan minister powiedział, że każdy lek ma odpowiednik, i do tego tańszy. Drugie kłamstwo pana ministra jest takie, że mówił pan, że promujecie nowoczesne leczenie. Nowoczesne leczenie, ale tańszymi odpowiednikami. Znowu fałszywa teza, panie ministrze, ponieważ w związku z ochroną patentową leków innowacyjnych, nowych terapii, one oczywiście przez długi czas, przez wiele lat nie mają tańszych odpowiedników, w tym czasie nie mają żadnych odpowiedników. Tak więc albo leczymy nowocześnie, albo leczymy starszymi lekami generycznymi, odtwórczymi. Kolejne kłamstwo. Panie ministrze, po co okłamywać pacjentów w tak trywialnych, prostych sprawach? Następna kwestia. Kłamał pan, ale teraz rozumiem, że pan się ocknął z tego amoku, z tego sukcesu i zgłasza pan poprawki. Dlaczego pan robi to tak wybiórczo? Tylko dlatego, że lekarze zbuntowali się, utarli panu nosa, dlatego pan zdecydował się zmienić trzy zapisy? (Dzwonek) A dlaczego pan zapomniał o farmaceutach? Dwa dni temu z Izby Gospodarczej ˝Apteka Polska˝ wpłynęły do pana resortu gotowe poprawki i mógł pan je zgłosić, żeby ten problem rozwiązać. Czy będzie pan postępował tak cynicznie, że tylko pod groźbą protestu będzie ustępował ze swojego stanowiska? Czy nie wstyd panu? Czy to, co pan robi, nie jest szczytem hipokryzji? Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!)
Mówca: Piotr Paweł Bauć
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam kilka pytań, ale prosiłbym o odpowiedź tylko na jedno pytanie. To jest pytanie rachunkowe. Czy Skarb Państwa zyska więcej w związku z negocjacjami z firmami farmaceutycznymi o obniżeniu cen leków, czy na tym, że pacjenci zapłacą teraz więcej za te leki? To tylko kwestia rachunku, nic więcej. Dziękuję. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo.)
Mówca: Jan Cedzyński
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Rząd szybko zapowiedział nowelizację ustawy refundacyjnej. Jasne jest więc, że była ona źle przygotowana. Czy ktoś za to odpowie? Determinacja premiera, by do tego nie doszło, jest zdumiewająca. Awans autorki ustawy Ewy Kopacz na stanowisko marszałka Sejmu i pocałunek śmierci dla Bartosza Arłukowicza, czyli mianowanie go ministrem zdrowia, miały rozproszyć odpowiedzialność za ten bubel. Panie Premierze! Pani Marszałek! Panie Ministrze Lekarzu! Czy możecie spojrzeć w oczy pacjentce chorej na raka, która nie mogła wykupić refundowanego leku w swoim mieście? Czy jesteście dumni z przygotowanej przez siebie, a nie przez lekarzy czy aptekarzy ustawy? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Dariusz Piontkowski
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wydawało mi się, że proces legislacyjny w Sejmie to proces poważny, gdzie powstają projekty dobrze umotywowane, uzgodnione, które w zasadzie się nie zmieniają, bo są bardzo dobrze przygotowane. Przykład tej ustawy pokazuje jednak, że czasami proces legislacyjny w naszym Sejmie przypomina raczej scenariusz filmu sensacyjnego, gdzie zwroty akcji następują błyskawicznie, a każda kolejna jest coraz bardziej zaskakująca. Jak można powiedzieć inaczej, skoro minister raz zawiesza pewne przepisy, po kilku godzinach znikają, posłowie na posiedzeniu komisji są zdecydowanie przeciwko wszystkim poprawkom, a po kilku godzinach nagle się okazuje, że te poprawki popierają? Nie wiemy, co będzie za pół godziny, gdy rozpocznie się kolejne posiedzenie komisji, a co dopiero mówić o jutrzejszym posiedzeniu Sejmu, gdzie może się okazać, że wszystko zostało przewrócone do góry nogami. Działo się tak zwłaszcza z aptekarzami, którzy w pewnym momencie byli traktowani podobnie jak lekarze. Mieli być niekarani za realizację recept. Potem się jednak okazało, że tak się nie stanie. Dziś słyszymy, że Platforma Obywatelska uznała jednak, że chyba warto także uspokoić to środowisko, aby nie dopuścić do szerszych protestów społecznych. Z tego wynika, że to jest tak naprawdę państwa dzisiejsza propozycja. Jednak nie wiemy, czy będzie ona aktualna za pół godziny albo za kilkanaście godzin. Dlatego na wszelki wypadek jako Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość zgłaszamy poprawkę, która jest zabezpieczeniem dla tego środowiska i która ma pozwolić na to, aby kiedyś jakiemuś urzędnikowi nie przyszło do głowy, aby karać je za to, że chciało w pewnym momencie pomóc pacjentom albo pomóc rządowi wyjść z trudnej sytuacji. Aptekarze wyciągnęli do was rękę. Wy przez jakiś czas tak naprawdę chcieliście ich za to ukarać, nie zawierając odpowiednich przepisów w nowelizacji ustawy. Dlatego też proponujemy art. 6a, który umożliwi zawieszenie na okres przejściowy, bo tak chyba trzeba traktować ten okres, który mamy w tej chwili, stosowanie art. 43 ust. 1 pkt 6, który mówi o karaniu aptekarzy. (Dzwonek) Uważamy, że ci, którzy pomagali pacjentom i władzy Rzeczypospolitej, bo tak jednak jest w tej chwili, zasługują na to, aby mieć osłonę prawną i pewność. (Oklaski)
Mówca: Jadwiga Wiśniewska
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W zasadzie powinniśmy się już jako opozycja przyzwyczaić, że do państwa nie trafia żaden argument i wszystkie poprawki opozycji bezrefleksyjnie państwo odrzucacie tylko dlatego, że zgłasza je opozycja. Dzisiaj jesteśmy świadkami państwa kompletnej, totalnej kompromitacji. W zasadzie powinno mi być państwa żal, ale żal mi jest Polski i polskich pacjentów, naszych obywateli, których państwo traktujecie tak bezczelnie przedmiotowo. Jak można zachowywać się w taki sposób? Jak długo to jeszcze będzie trwało? Na każdym posiedzeniu komisji doświadczamy tego, że nie siła argumentu decyduje, tylko argument siły. Bezrefleksyjnie niedługo państwo przegłosujecie, że koło jest kwadratowe. Dzisiaj jest taki dzień, że państwo robicie z siebie, proszę sobie dopowiedzieć, kogo. Wycofanie się ze swoich wcześniejszych ustaleń przyjmujecie nawet bez cienia wstydu. Pewnie to poczucie jest państwu obce. Dzisiaj mamy taką sytuację, że naprawiacie państwo różne sprawy, jeśli chodzi o lekarzy, aptekarzy. A co z pacjentami, którym w związku z listą leków refundowanych wyjmie się z kieszeni rocznie ponad 300 mln zł. Co z nimi? Kto z was się o nich upomni? (Poseł Andrzej Orzechowski: Ale o co chodzi?) Kiedy napisałam interpelację w sprawie zmniejszenia refundacji za paski dla cukrzyków, dostałam odpowiedź z ministerstwa - panie ministrze, pragnę pana publicznie o tym poinformować - że ta refundacja musi być zmniejszona, bo cukrzycy nadużywają pasków. Przekroczyliście państwo granicę śmieszności i absurdu. (Dzwonek) Myślę, że powinien pan wyciągnąć konsekwencje. Gdzie jest autorka ustawy, tego olbrzymiego zamieszania, która spowodowała, że część z państwa pewnie się jednak wstydzi? Być może pani marszałek ogląda nas dzisiaj. Jak jutro pani marszałek zagłosuje za zmianami, które państwo proponujecie, a których tak uparcie nie chcieliście przyjąć wtedy, kiedy zgłaszała je opozycja? Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Andrzej Orzechowski: Opozycja ich przedtem nie zgłaszała.)
Mówca: Jarosław Katulski
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Muszę powiedzieć, że powinniście się państwo zdecydować, czy jesteście za nowelizacją, czy przeciw. Bo raz słyszę, że nowelizacja jest słuszna, a raz, że nie. Zdziwiłem się dzisiaj dwukrotnie: po raz pierwszy, kiedy usłyszałem, że Prawo i Sprawiedliwość będzie głosować przeciw tej nowelizacji, jeśli nie uwzględnimy wszystkich ich wniosków wynikających często z ich widzimisię, a które wywrócą ustawę refundacyjną do góry nogami, a drugi raz, kiedy widziałem pokazywaną z trybuny sejmowej reklamę pięciu leków i pan poseł z Ruchu Palikota próbował nam w ten oto sposób udowodnić, że leki zdrożeją. Zadaję pytanie panu ministrowi: Jakie są szacunki, jak po roku będzie wyglądała oszczędność na lekach dla pacjentów i dla Narodowego Funduszu Zdrowia? Dziękuję bardzo. (Oklaski) To jest nieuprawnione, nie macie takich danych.
Mówca: Maciej Orzechowski
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pada tutaj kwota: 302 mln. To dane z raportu ze stycznia. Jeśli miałoby to wybrzmieć lepiej, to proponuję dane z grudnia, bo wtedy raport tej samej instytucji mówił o 421 mln. (Poseł Jadwiga Wiśniewska: Ale sensacja.) Jak to się zakończy, zobaczymy dopiero po tym, jak ustawa wejdzie w życie i przejdzie miniony rok. Bo w jaki sposób ta firma w listopadzie i grudniu szacowała wpływy? Czy uwzględniała leki za grosz, którym pan minister Bolesław Piecha jeszcze parę lat temu był przeciwny? Co się zmieniło od tamtego czasu? Czy jest pan przeciwko własnym słowom z uzasadnienia do ustawy, że przeznaczenie przez Narodowy Fundusz Zdrowia większych środków na refundację leków ogranicza możliwość przekazywania środków na inne świadczenia? Czy jest pan temu przeciwny? Co się zmieniło od tamtych czasów, kiedy pan twierdził, że konsekwencją wprowadzonych zmian i przepisów będzie ograniczenie liczby i zakresu patologicznych działań? Co do tego czasu pan w tej sprawie zrobił? A kolegom, którzy tutaj mówią, jak to pacjenci będą na poszczególnych lekach tracić, podaję z tego samego raportu: Ogólnie obniżenie cen leków o 8,5%, co koreluje z danymi Ministerstwa Zdrowia mówiącymi o ok. 10%. Ale proszę bardzo - nadciśnienie tętnicze. Polscy pacjenci za leki na nadciśnienie tętnicze zapłacą o 93 mln zł mniej. (Gwar na sali) Następnie leki obniżające cholesterol - 59 mln mniej. Leki przeciwzakrzepowe - 24 mln mniej. (Poseł Armand Kamil Ryfiński: Bo nie wykupią tych leków...) Wreszcie leki stosowane przy przeroście prostaty - 21 mln mniej. Leki przeciwdepresyjne - 20,7 mln mniej. (Dzwonek, gwar na sali) Mógłbym tak jeszcze wymieniać, wymieniać i wymieniać. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Bolesław Grzegorz Piecha: W trybie sprostowania.) (Głos z sali: Bo to jest ewidentny wstyd to, co robicie!)
Mówca: Bolesław Grzegorz Piecha
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Muszę sprostować. Zmieniło się. Myślałem, panie pośle, że pan czyta ze zrozumieniem. To się zmieniło. Muszę zmienić swoje przekonanie. Tak, zaoszczędziliśmy, i to, co zaoszczędziliśmy, było przekazane na refundację leków, czyli po to, żeby pacjent płacił mniej. Było to przy okazji obniżenia cen leków o 13%. Była to ogromna akcja, która dotyczyła 4 tys. leków. Nie trzeba było do tego żadnej nowej ustawy. To prawda. Za te pieniądze pacjenci polscy dostali więcej leków nowoczesnych, może nie wszystkie, których sobie życzyli, ale dostali. Jeśli chodzi o to, co pan tutaj wyliczył, to niedużo brakowało, aby się okazało, że firmy farmaceutyczne, aptekarze dopłacają do tego, że w ogóle chcą sprzedawać leki. Bo pan powiedział: same oszczędności i już niedługo dzwonił mi dzwonek, że w sumie 8 mld wynikało z tego, co pan tu zacytował. Panie pośle, trzymać się trzeba faktów, a nie wyobrażeń. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!)
Mówca: Maciej Orzechowski
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

W trybie sprostowania. Panie Pośle! Panie Przewodniczący! Panie Ministrze! Nie tak dalej jak jeszcze pewnie dwa miesiące temu na posiedzeniu Komisji Zdrowia cytowałem inną pana wypowiedź mówiącą o tym, że wprowadzone przez pana zmiany na skutek niezrozumiałych okoliczności spowodowały wzrost ceny paru leków, nie potrafił pan powiedzieć jasno. A jeśli chodzi o kwestię ustawy refundacyjnej, to również polecam czytanie ze zrozumieniem zwłaszcza rozdziałów o paybacku i o współpłaceniu, bo to właśnie te środki spowodują, że nie tylko ceny leków zostaną obniżone, ale również koszty zostaną przeniesione na firmy farmaceutyczne. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Kończy się procedowanie nad ustawą o refundacji leków, o której dzisiaj mówimy. Naczelna Rada Lekarska zamieszcza na swojej stronie internetowej komunikat, że jest zadowolona z przebiegu prac nad projektem tej ustawy. Chciałabym pana ministra zapytać, żeby z tej trybuny padła odpowiedź, jak długo procedowano tę ustawę. Ponadto kiedy pacjent przychodzi do lekarza, otwiera drzwi, kiedy lekarz bada pacjenta, immanentną cechą tego jest recepta dobrze wystawiona, na podstawie również umowy zawartej z Narodowym Funduszem Zdrowia. Do tego lekarz jest obowiązany. A w dniu dzisiejszym chciałabym, żeby z tej trybuny pan minister potwierdził, że w czerwcu, niezwłocznie po przyjęciu, po podpisaniu przez prezydenta tej ustawy, komitet ekonomiczny został powołany i rozpoczął pracę. (Poseł Bolesław Grzegorz Piecha: Komitet powołano 19 października.) Chciałabym, aby całą procedurę dotyczącą powołania tego komitetu i rozpoczęcia prac nad refundacją, a także rozpoczęcia pracy przez komitet ekonomiczny pan minister przedstawił, bo ważne jest, aby posłom przypomnieć, jak wyglądała praca nad tym projektem. To ważne dla nas wszystkich. Lekarz powinien leczyć, bo pacjent przychodzi do niego i płaci mu pieniądze. Jeżeli chodzi o pracodawcę lekarza, to decydują o tym składki z Narodowego Funduszu Zdrowia płacone przez nas wszystkich. Niektórzy tylko lekarze narażali pacjenta na takie trudności, co jest trochę nieetyczne. Tak postępować w stosunku do pacjenta nie powinno się. Dziękuję bardzo. (Poruszenie na sali, oklaski)
Mówca: Grzegorz Sztolcman
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ta ustawa porządkuje rynek leków w Polsce, który do tej pory nie był w pełni uregulowany, i wszyscy wiemy, że na tym korzystały głównie firmy farmaceutyczne, które poprzez pseudopromocje, sprzedaż za 1 gr tak naprawdę wyciągały ogromne pieniądze z Narodowego Funduszu Zdrowia na refundację leków. Te same firmy farmaceutyczne żałują pieniędzy na zarejestrowanie leków do stosowania w szerszym spektrum schorzeń. Mam pytanie: Czy ta ustawa zabrania tym firmom w Polsce rejestrowania czy wystąpienia o procedurę rejestracji leków do stosowania w szerszym zakresie, w szerszym spektrum schorzeń, bo tu taki problem był podnoszony? Mam jeszcze uwagę do opozycji, zwłaszcza do Ruchu Palikota. Odnoszę wrażenie po państwa wypowiedziach, że zależy wam wyłącznie na widowisku. To wymachiwanie receptami, insynuacje w kierunku pana ministra są tego absolutnym dowodem. Gdzie merytoryczna refleksja nad tą ustawą? Gdzie wasze poprawki? Dziękuję. (Oklaski) (Głos z sali: To jest jak rzucanie grochem o ścianę.)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam dwa pytania. Chodzi mi o to, kto tak naprawdę jest lobbystą, kto lobbuje ponad władzą urzędniczą, ponad lekarzem i aptekarzem. Otóż w świetle innych ustaw np. ukarać NFZ czy rozwiązać z nim umowę może minister, a tutaj, proszę państwa, mamy taką sytuację, że przychodzi urzędnik NFZ-u i jak mu się podoba, rozwiąże umowę albo będzie karał lekarza czy farmaceutę. W ustawie jest napisane: kto uniemożliwia bądź utrudnia. Gdzie jest definicja, co to jest utrudnianie? W Polsce urzędnik NFZ-u może potraktować nawet uśmieszek albo oznakę zmartwienia się lekarza jako utrudnienie. Zapewniam Wysoką Izbę, że byłem świadkiem kontroli dwóch pań z NFZ-u i widziałem ich podłe zachowanie w stosunku do lekarza. Proszę państwa, to było ohydne. Urzędnik dopuszczał się agresji wobec lekarza. Jeżeli lekarz merytorycznie odpowiadał, natychmiast następowała kontra ze strony urzędnika. Pytam: Kto lobbuje za takimi rozwiązaniami? (Głos z sali: Gdzie tak było?) I drugie pytanie dotyczy wskazań rejestracyjnych. Czy pan sobie zdaje sprawę z tego, że w tej chwili praktycznie wszystkie firmy farmaceutyczne pracują nad tym, żeby wysłać do prezesa urzędu rejestracji wniosek o rozszerzenie wskazań rejestracyjnych, tak aby ich leki mogły być stosowane zgodnie z procedurami i zgodnie z rozpoznaniem lekarzy. Przecież to jest dodatkowa bezsensowna praca, dlatego że nie można tych leków przepisać inaczej. Dziękuję. (Oklaski)