Mówca: Jarosław Pięta
Data: 2015-01-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Pozwolą państwo, że na początku ustosunkuję się do tych kwestii, które zostały w trakcie dzisiejszej debaty poruszone. Rozpocznę od słów do pana Witolda Pahla, któremu chciałbym bardzo serdecznie podziękować za współpracę. Zrobię to jeszcze raz na koniec. Przejdę teraz do wypowiedzi pana posła Kownackiego i zarzutu, że ta debata była niemerytoryczna i że wprowadziłem pana posła w błąd. Z przykrością muszę stwierdzić, że w moim odczuciu debata była właśnie bardzo merytoryczna i nie przypominam sobie, abym kiedykolwiek pana posła wprowadził w błąd. Jest to dla mnie wielka przykrość, bo do tej pory, panie pośle, prowadziliśmy debatę w ramach prac i podkomisji, i komisji, jak mi się wydawało, próbując osiągnąć konsensus. Pan poseł odniósł się również do poprawek zgłoszonych przez Ministerstwo Sprawiedliwości. A to jest dowód na merytoryczne działania, dlatego że właśnie nad tymi poprawkami dyskutowano, po wielokroć je zmieniano i modyfikowano w taki sposób, aby wypracować najlepsze rozwiązania. Stąd tak wielka liczba poprawek w trakcie prac podkomisji i komisji, wynikała ona właśnie z działań merytorycznych. Z kolei potwierdzeniem tego, co powiedziałem przed chwilą, jest teza, którą wygłosił pan marszałek Zych, oraz art. 46. Dyskusja prowadzona nie tylko przez posłów, ale też przez znakomitych profesorów, powodowała to, że występowały różnice zdań w gronie profesorskim. Dalej. Art. 37 w zasadzie omówiłem. On rzeczywiście wzbudzał wątpliwości. Klub pana posła zgłosił w tym zakresie poprawki. My powrócimy do nich, do ich rozpatrywania jutro w trakcie obrad komisji. Czy ten kodeks jest liberalny, czy nie? To jest kwestia dyskusyjna. Mówimy przede wszystkim o takich rozwiązaniach, które zmierzają do tego, aby kara była skuteczna i miała charakter nieodzowny. To chyba jest największą zaletą tych zmian, które są wprowadzane. Pragnę podkreślić, że ten kodeks nie jest ani dla bogatych, ani dla biednych, on jest przede wszystkim dla tych, którzy popełnili przestępstwo, a o karze decydował i decyduje sąd, mając do wyboru swój katalog. Chciałbym tu powrócić do tych kwestii, które zostały poruszone przez panią poseł Małgorzatę Sekułę-Szmajdzińską i pana posła Derę, a do których w jakiś sposób odniósł się pan poseł Michał Kabaciński. Rzeczywiście tendencje tendencjami, ale odpowiedź na pytanie, jak zachowa się sąd, poznamy w niedługim czasie. Rzeczywiście, tak jak powiedział pan poseł Dera, jest to przełom, są to przełomowe zmiany i kwestia poczucia sprawiedliwości jest tutaj bardzo istotna, ale najistotniejszą kwestią jest kwestia dolegliwości. Właśnie ona dotyczy wszystkich, i tych bogatych, i tych biednych. A o stawkach będzie decydował sąd, będą one orzekane w zależności od tego, kto jakim statusem majątkowym dysponuje. Co do tych statystyk, które zostały przedstawione, powiem, że rzeczywiście występuje tu duże zróżnicowanie. Ja chciałbym z kolei przywołać przykład ściany wschodniej, gdzie najwięcej jest orzekanych kar grzywny. To eliminuje zarzut pana posła Kownackiego mówiący o nieskuteczności oddziaływania na bogatych czy na biednych. To właśnie te kary są najczęściej stosowane w okręgu koszalińskim czy w województwach ściany wschodniej, w tych najbiedniejszych. Pan poseł Dera mówił również o rozpiętości kar, więc to w zasadzie też jest odpowiedź w tej sprawie. Zmierzam do konkluzji, którą zaprezentował pan poseł Michał Kabaciński w swojej wypowiedzi. Przede wszystkim chciałbym powiedzieć, że mamy do czynienia z niezawisłymi sądami. To sądy decydują o karze w swoich orzeczeniach, a orzekają na podstawie ustawy o ustroju sądów powszechnych, z której wynika, że sąd działa, wyrokuje na podstawie i ustawy, i własnego przekonania. Pan poseł Chmielewski odniósł się do dozoru elektronicznego, ale odniósł się w aspekcie historycznym, bo takie są niestety fakty. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ustawa ma na celu zmianę polityki karania i zmniejszenie powrotności do przestępstwa. Jest to bardzo istotne. Mamy tu realną dotkliwość kary i jej nieuchronność. Poprzez wprowadzenie wielu tych elementów dojdzie również do zmniejszenia liczby osadzonych, co jest wartością samą w sobie, bo miejsce, w którym przebywają osadzeni, na pewno jest miejscem demoralizującym i jak najmniejsze jego oddziaływanie na te osoby, które będą osadzone, będzie aspektem pozytywnym. Będzie również pozytywny skutek dla rynku pracy. Po wykonaniu kary, po wyjściu z więzienia możliwość zatrudnienia maleje, a tak to ci ludzie będą pracować, będą mieli olbrzymią szansę funkcjonowania na rynku pracy. Wtedy można stosować tę grzywnę. Na koniec bardzo serdecznie chciałbym podziękować przedstawicielom ministerstwa, panu ministrowi Grabarczykowi, panu ministrowi Kozdroniowi, pani minister Zbrojewskiej i panu ministrowi Królikowskiemu, który rozpoczynał prace. Bardzo serdecznie chciałbym podziękować wszystkim parlamentarzystom, którzy brali udział w pracach podkomisji i komisji, a właśnie tam, panie pośle, odbywały się prace merytoryczne, bardzo intensywne, bo proszę pamiętać o tym, że w okresie wakacyjnym pracowaliśmy również w tygodniach niesejmowych. Kwestia obecności to już jest kwestia, za którą każdy z nas powinien ponosić odpowiedzialność przed samym sobą i ewentualnie przed wyborcami. Bardzo serdecznie chciałbym podziękować w szczególności panu przewodniczącemu Pahlowi oraz panu posłowi Durce, który przejmował wiele tych poprawek. Od początku ci panowie bardzo aktywnie brali udział w posiedzeniach podkomisji i komisji. Szczególnie chciałbym podziękować pracownikom Biura Legislacyjnego. Składam im szczególne podziękowania i głęboki ukłon w ich stronę, dlatego że ich zaangażowanie i praca zasługują na uznanie. Jeśli chodzi o te wszystkie grupy społeczne, to kuratorzy rzeczywiście byli grupą bardzo aktywną, dlatego też przywołałem art. 169, którym są zainteresowani, chodzi o ewentualne zmiany. Pan poseł Kownacki również wskazywał na pewne różnice, jakie występowały w tym zakresie. Wreszcie w postępowaniach, w pracach w trakcie posiedzeń udział brało szerokie grono profesorskie: pan prof. Sakowicz, pan prof. Gardocki, pan prof. Majewski czy pan dr Chojniak. Nie chciałbym wymieniać pozostałych, dlatego że mógłbym o kimś zapomnieć, a są to podziękowania skierowane do wszystkich, którzy brali udział w pracach podkomisji i komisji. Bardzo serdecznie dziękuję.