PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Nie zabierałbym głosu, gdyby pan po raz kolejny nie dopuszczał do głosu akurat pana posła, który może jest bardziej delikatny niż ja i nie domaga się w sposób regulaminowy swojego prawa. Panie marszałku, jeszcze raz zacytuję art. 184 ust. 1: ˝Marszałek Sejmu udziela głosu poza porządkiem dziennym posiedzenia lub w związku z dyskusją jedynie dla zgłoszenia wniosku formalnego lub sprostowania błędnie zrozumianego lub nieściśle przytoczonego stwierdzenia mówcy˝. No i o to ten pan poseł występował. Czy mamy ogłosić... Dokończę ten wniosek formalny. Zgłaszam wniosek formalny, aby pan poprosił panią o regulamin. (Poseł Jacek Kwiatkowski: Ogłoszenie przerwy!) Niech pan sobie przeczyta ten punkt. Nie możemy sobie pozwolić na to, żeby pan marszałek... (Głos z sali: Zwołajmy Konwent!) ...pan marszałek Grabarczyk, akurat ode mnie, z województwa łódzkiego, łamał regulamin. Innym marszałkom się to nie zdarza.
Mówca: Zbigniew Konwiński
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przedstawię stanowisko klubu w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku akcyzowym, druk nr 2020. Projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku akcyzowym dotyczy zmiany przepisów regulujących obrót wyrobami akcyzowymi, paliwami opałowymi, przepisów, które zawarte są w art. 89 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. Proponowane rozwiązanie zakłada rezygnację z dotychczasowego systemu oświadczeń o przeznaczeniu zakupionego wyrobu akcyzowego na cele opałowe na rzecz systemu zaświadczeń uprawniających nabywców do nabywania wyrobów akcyzowych z preferencyjną stawką akcyzy. Zaświadczenia byłyby wydawane przez właściwych miejscowo naczelników urzędów celnych nabywcom paliw opałowych do celów opałowych. W razie nieprzedstawienia przez nabywcę zaświadczenia sprzedawca stosowałby wyższą stawkę akcyzy analogicznie do sytuacji w obecnym stanie prawnym w przypadku niezłożenia oświadczenia o przeznaczeniu nabywanego wyrobu do celów opałowych. Projekt nie przewiduje możliwości kontroli ilościowej oleju opałowego na etapie sprzedaży hurtowej ani sankcji dla sprzedawców za wystawienie dowodów sprzedaży na podmioty posiadające zaświadczenia bez ich wiedzy. Zaproponowane rozwiązania nie są w naszej ocenie mniej sformalizowane od obecnie obowiązujących, a ponadto nakładają na obywateli dodatkowe, uciążliwe obowiązki. Projekt wprowadza dodatkowe obciążenia administracyjne na setki tysięcy osób, zmuszając ich do udania się do urzędów celnych w celu uzyskania stosownego zaświadczenia uprawniającego do zakupu paliwa opałowego z preferencyjną stawką. Zatem postulowane zmiany w naszej ocenie trudno uznać za wprowadzenie uproszczeń w zakresie obrotu paliwami opałowymi, skoro nie przewidują one redukcji bądź zmniejszenia obowiązków, lecz przenoszą te obowiązki z jednej grupy podmiotów - sprzedawców, na drugą grupę - nabywców, znacznie liczniejszą. Odbiorcami oleju opałowego często są osoby mieszkające poza centrami aglomeracji. Nakładanie dodatkowych obowiązków administracyjnych byłoby dla tych osób dużym utrudnieniem. Projekt nie precyzuje także, jakie elementy będzie zawierało przedmiotowe zaświadczenie, jak również nie wskazuje terminu, w jakim właściwy miejscowo naczelnik urzędu celnego ma obowiązek wydać zainteresowanemu stosowne zaświadczenie lub też z jakich powodów może odmówić jego wydania. Projekt nie odpowiada na pytanie, przez jaki okres zachowuje ważność raz wydane zaświadczenie. W projekcie nie został określony tryb wydawania zaświadczeń przez naczelnika urzędu celnego nabywcom zainteresowanym wykorzystaniem oleju dla celów opałowych. W przypadku gdy zaświadczenia te wydawane byłyby na wniosek, wiązałoby się to - mówił to poseł wnioskodawca - z dodatkowymi kosztami po stronie nabywcy. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W związku z powyższym w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska wnoszę o odrzucenie projektu w pierwszym czytaniu.
Mówca: Maria Zuba
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Panie marszałku, jestem w Sejmie od 2005 r. i przyznam, że przepis, który pan przed momentem przeczytał, szokuje mnie, bo tak naprawdę tradycja jest taka, że goście na galerii zawsze są w tym Sejmie mile widziani i kontakt posłów z gośćmi zawsze jest bardzo sympatyczny. (Oklaski) (Poseł Jarosław Zieliński: Ale my możemy klaskać, nam prawo nie zabrania.) I dlatego klaskamy dla naszych gości. Szanowni państwo, kiedy mówimy o podatkach, a zwłaszcza o podatku akcyzowym, to musimy mieć przekonanie, i tutaj w Sejmie mamy to przekonanie, że mówimy o obszarach dużego ryzyka różnego rodzaju przestępstw i naruszeń prawa. Dlatego też kiedy pracujemy nad każdą ustawą, która ma usprawnić przepisy w zakresie podatku akcyzowego, to staramy się, aby ten system uszczelniać i czynić go prostszym i bardziej przejrzystym dla użytkowników, uczestników tego systemu. Kiedy dwa lata temu pracowaliśmy nad tą ustawą i nad obecnym rozwiązaniem, zastanawialiśmy się, czy to rozwiązanie spełni oczekiwania społeczeństwa, czyli zarówno kupujących, jak i sprzedających. Szukaliśmy, szanowni państwo, odpowiedzi na pytanie: Jaka jest rola sprzedającego, który ma zbierać wszystkie oświadczenia, a potem podpinać je pod faktury, żeby w kolejnej fazie tego procesu przesłać je do urzędu skarbowego? Doszukiwaliśmy się, że jest to element w systemie kontroli, ale nie, bo on tak naprawdę nie ma tutaj prawa niczego nadzorować. To, co napisze mu w oświadczeniu osoba składająca oświadczenie, ma za zadanie przyjąć. Skąd zatem słyszę, że są przypadki nakładania kar za źle wypełnione oświadczenie? Jednocześnie, szanowni państwo, mamy świadomość, że w tym całym systemie funkcjonuje nabywający olej sprzedawca i urząd skarbowy. W omawianej dzisiaj propozycji, zawartej w druku nr 2020, rozwiązanie jest zupełnie inne. Otóż wnioskodawcy proponują wyłączyć z procesu archiwizowania czy zbierania tych oświadczeń... Partnerami w tym systemie, który ma zabezpieczyć czy umożliwić uzyskanie zwrotu akcyzy za paliwo używane do opału, są - prosty łańcuch - nabywający i urząd skarbowy. Nie można jednak przejść obojętnie obok sprawy uciążliwości, jaka rodzi się w związku z tym rozwiązaniem dla osoby, która nabywa i musi przed zakupem iść po to zaświadczenie. Ta ustawa nie reguluje tych spraw, nie mówi, czy to zaświadczenie wydawane przez urząd skarbowy będzie na 100 l, czy na dwa zakupy, czy na miesiąc. Nie ma zapisów, które by to regulowały. W związku z tym należy tę ustawę w dalszych pracach dopracować, ona musi jasno precyzować zasady wypełniania tego oświadczenia i to, na jaki okres będzie obowiązywało. Natomiast dzisiaj, w czasach komputeryzacji i korespondencji internetowej, myślę, że również nabywca oleju opałowego objętego akcyzą o stawce obniżonej może z tego systemu korzystać. (Dzwonek) A więc, w imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość, uważam, że powinniśmy nad tą ustawą pracować i ten system upraszczać...
Mówca: Maria Zuba
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

...z korzyścią zarówno dla sprzedającego, jak i nabywającego. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja z nietypowym pytaniem, dlatego że wszyscy przedstawiciele klubów, którzy tutaj się wypowiadali, mówili o chorym systemie polegającym na tym, że tak naprawdę karze się przedsiębiorcę za jakieś uchybienie, nieczytelny podpis itd. Mnie nie interesuje, kogo się karze i za co się karze, mnie interesuje, kto na tę głupotę wpadł. Ta osoba musiała zostawić odcisk swojego palca na tej ustawie czy na tych przepisach, które funkcjonują. To znaczy, ktoś to musiał zrobić, Iksiński po prostu. Ja bym chciał usłyszeć, kto to jest, kto na to wpadł, umówmy się, na pomysł takiego systemu. Ten system jest deprawujący, przede wszystkim deprawuje obywateli, dlatego że sprzedawca, działacz gospodarczy nie jest po to, żeby sprawdzać dane personalne, przechowywać kwitki, zezwolenia, zgody czy jakieś inne dopuszczenia, tylko jest po to, żeby sprzedawać, zarabiać pieniądze i z tego żyć. (Poseł Maria Zuba: I odprowadzać podatki.) To jest jego rodzina, to są jego pieniądze i on ma być bezpieczny, a państwo go karze za coś, czego nie jest w stanie prawnie dopełnić. Powiem więcej. Takich przypadków mamy wiele, na przykład przewoźnik, który przewozi osobę, która nie ma aktualnego paszportu, przez ukraińską granicę, panie ministrze, też jest karany. Czyli nie ta osoba, która chce przejść, tylko przewoźnik dostaje mandat albo grzywnę bardzo wysoką. Kto na to wpada, jakiż to musi być człowiek? Właściwie trudno określić, czy to jest osoba w ogóle poczytalna, w tym sensie, że przecież nikt normalny na coś takiego nie wpadnie. I państwo chcecie bronić tego systemu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Tych nonsensów można byłoby znaleźć jeszcze więcej, ale mam tylko dwie minuty i nie będę tego wątku przedłużał. Co projekt ustawy postuluje? To, żeby wrócić do normalności. Minął kolejny rok budżetowy, tym razem pod rządami regulacji, którą chcemy dzisiaj zmienić, bowiem ona szkodzi rozwojowi przedsiębiorczości i nie wiem, czy przynosi korzyści budżetowi państwa. I właśnie w tym kontekście chciałbym zapytać pana ministra: Jak ta regulacja, która dzisiaj obowiązuje i obowiązywała przez cały rok 2013, sprawdziła się w rozliczeniach tych wszystkich zwolnień, które dotyczą akcyzy za paliwa używane dla celów grzewczych? A więc czy ta regulacja w sposób wyraźny różni się, jeśli chodzi o interes budżetu państwa i efekty końcowe oczywiście, od tej regulacji, która obowiązywała przed? Po drugie, chciałbym zapytać, jaka jest to skala problemu, a więc jak duży to jest obrót w skali roku i jakie zwolnienia, globalnie, dotyczą tego obrotu. A więc: Jaka to jest kwota, jak duży obrót i o ile ewentualnie mniejsze przychody z tytułu tych zwolnień odnotował czy odnotowuje w ostatnim czasie Skarb Państwa? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Piotr van der Coghen
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt w imieniu Komisji Spraw Wewnętrznych odnieść się do uchwały Senatu w sprawie ustawy o udziale zagranicznych funkcjonariuszy lub pracowników we wspólnych operacjach lub wspólnych działaniach ratowniczych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Miło mi poinformować państwa, że sejmowa Komisja Spraw Wewnętrznych na swym posiedzeniu w dniu 5 lutego 2014 r. rozpatrzyła poprawki zaproponowane przez Senat i obie je zaakceptowała. Pierwsza poprawka do art. 9 ust. 1 pkt 3 lit. b precyzuje prawo do użycia broni przez obcych funkcjonariuszy po wystąpieniu jednej z dwóch wymaganych prawem przesłanek, jednakże z zastrzeżeniem, że następuje to wyłącznie na rozkaz dowódcy. Zapis ten ma olbrzymie znaczenie, gdyż zwiększa odpowiedzialność za przebieg akcji kierującego nią polskiego funkcjonariusza, co ważne, i zapobiega użyciu broni bez akceptacji polskich władz. Druga poprawka zaproponowana do art. 9 ust. 1 pkt 7 ogranicza katalog sprzętu, do którego posiadania i użycia na terenie Polski będą uprawnieni zagraniczni funkcjonariusze. Ogranicza go do sprzętu niezbędnego do przeprowadzenia wspólnej operacji, w tym służbowych środków transportowych, środków łączności, obserwacji technicznej, a także środków leczniczych oraz zwierząt. Katalog ten nie będzie mógł być jednak w żadnym wypadku większy od katalogu sprzętu używanego przez polskich funkcjonariuszy, a dodatkowo staje się on ograniczony wyłącznie do sprzętu koniecznego do realizacji tej konkretnej wspólnej akcji. Konkludując, Komisja Spraw Wewnętrznych rekomenduje Wysokiej Izbie przyjęcie obu zaproponowanych przez Senatu poprawek, uznając je za słuszne. Ze swojej zaś strony chciałbym pogratulować Wysokiej Izbie uchwalenia tej tak potrzebnej ustawy regulującej w jednym akcie prawnym wiele drażliwych kwestii, a ułatwiającej sprawne wykonywanie zadań przez powołane do tego służby. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Roman Kaczor
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska pragnę przedstawić państwu stanowisko w sprawie ustawy o udziale zagranicznych funkcjonariuszy lub pracowników we wspólnych operacjach lub wspólnych działaniach ratowniczych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W dniu 30 stycznia 2014 r. Senat, po rozpatrzeniu przez Sejm na posiedzeniu w dniu 10 stycznia 2014 r. ustawy o udziale zagranicznych funkcjonariuszy lub pracowników we wspólnych operacjach lub wspólnych działaniach ratowniczych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wprowadził do tekstu ustawy dwie poprawki. Pierwsza z nich dotyczy art. 9 ust. 1 pkt 3, gdzie określono zasadę użycia broni palnej przez zagranicznych funkcjonariuszy. Przepis w zakresie sposobu i trybu użycia broni odsyła do ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej. W pierwotnym zapisie ustawy użycie broni palnej zależne było od łącznego wystąpienia dwóch pierwszych przesłanek przedstawionych w ww. ustawie. W następstwie przyjętej przez Senat poprawki dopuszczalne będzie użycie broni po wystąpieniu jednej z dwóch przedmiotowych przesłanek przedstawianych w ustawie, gdyż wydaje się, że intencją ustawodawcy nie było uzależnienie użycia broni palnej od łącznego ich wystąpienia. Broni będzie można zatem użyć w przypadku konieczności odparcia bezprawnego zamachu na ważne obiekty, urządzenia lub obszary albo przeciwdziałania czynnościom zmierzającym bezpośrednio do takiego zamachu lub w przypadku działań mających na celu przeciwdziałanie czynnościom zmierzającym do bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie, zdrowie lub wolność zagranicznego funkcjonariusza lub pracownika albo innej osoby. W obydwu przypadkach pozostaje zapis mówiący o tym, iż czynności te mogą zostać podjęte jedynie na rozkaz dowódcy. Poprawka 2. dotyczy art. 9 ust. 1 pkt 7, gdzie dodano wyrazy: służącego do wykonania czynności, o której mowa w pkt 5 i 6. W poprawce proponuje się ograniczenie zakresu uprawnienia zagranicznych funkcjonariuszy do posiadania i użycia sprzętu niezbędnego do przeprowadzenia wspólnej operacji. Za zasadne bowiem uznaje się, aby uprawnienia do posiadania i użycia przez zagranicznych funkcjonariuszy sprzętu nie były większe niż obecnie obowiązujące uprawnienia polskich funkcjonariuszy. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mając na uwadze zasadność oraz merytoryczność wprowadzonych przez Senat poprawek, Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska wnosi o przyjęcie przedstawionych poprawek do niniejszej ustawy. Dziękuję.
Mówca: Henryk Kmiecik
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Uchwała Senatu dotyczy ustawy z 10 stycznia 2014 r. o udziale zagranicznych funkcjonariuszy lub pracowników we wspólnych operacjach lub wspólnych działaniach ratowniczych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Senat przeanalizował ustawę pod kątem użycia broni palnej i stosowania środków przymusu bezpośredniego. Doszedł do wniosku, że w odróżnieniu od polskich funkcjonariuszy, którzy mogą użyć tych środków bez rozkazu dowódcy, funkcjonariusze zagraniczni muszą mieć rozkaz dowódcy, aby mogli użyć broni palnej i środków przymusu bezpośredniego. W poprawce 2. Senat proponuje ograniczenie zakresu uprawnienia zagranicznych funkcjonariuszy do posiadania i użycia sprzętu niezbędnego do przeprowadzenia wspólnej operacji wyłącznie do sprzętu służącego do wykonania czynności, o których jest mowa w art. 9 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy. Klub Poselski Twój Ruch jest za przyjęciem poprawek zgłoszonych przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Ozga
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W dniu 10 stycznia br. Sejm uchwalił ustawę o udziale zagranicznych funkcjonariuszy lub pracowników we wspólnych operacjach lub wspólnych działaniach ratowniczych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Regulacja ta wbrew wielu obawom ma ogromne znaczenie, zważywszy szczególnie na sytuacje dotyczące akcji i działań ratowniczych. Zgodnie z procesem legislacyjnym, pochylając się nad tą ustawą, Senat wniósł dwie poprawki. Jeżeli chodzi o pierwszą poprawkę, to, jak słusznie zauważył Senat, nie było intencją ustawodawcy uzależnianie użycia broni palnej od łącznego wystąpienia przesłanek wskazanych w przepisie art. 45 ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, także w przypadku zamachu na życie funkcjonariusza. Konsekwencją przyjęcia poprawki Senatu dopuszczalne będzie użycie broni po wystąpieniu jednej z dwóch pierwszych przesłanek, ale na rozkaz dowódcy. Takie doprecyzowanie staje się bardzo istotne i czytelne. Zgodzić się również należy z zapisem poprawki nr 2 proponującej ograniczenie zakresu uprawnienia zagranicznych funkcjonariuszy do posiadania i użycia sprzętu niezbędnego do przeprowadzenia wspólnej operacji wyłącznie do sprzętu służącego do wykonania czynności, o których jednoznacznie traktują przepisy zawarte w art. 9 ust. 1 pkt 5 i 6. Panie i Panowie Posłowie! Panie Marszałku! Doprecyzowanie przepisów w poprawkach Senatu czyni ustawę czytelną i nie pozostawia luk prawnych. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego uznaje te regulacje za w pełni racjonalne i w głosowaniu opowie się za ich przyjęciem. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Artur Ostrowski
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie, Panowie Posłowie! Klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej popierał ten projekt ustawy, głosowaliśmy za przyjęciem tej ustawy. Ta ustawa jest istotna, ważna z wielu powodów. Po pierwsze, normuje ona udział funkcjonariuszy innych państw w działaniach na obszarze Rzeczypospolitej w przypadku akcji ratowniczych. Dotyczy to policjantów czy też strażaków z innych państw, którzy będą mogli pomóc m.in. w gaszeniu pożarów czy też przy akcjach powodziowych. Normuje ona też zakres działań tych służb, tych formacji. I to dobrze, że ta ustawa została przyjęta, bo, mam nadzieję, przysłuży się nam przy tego typu akcjach ratowniczych na obszarze Polski, łatwiej będzie nam m.in. uporać się z powodziami. Senat zaproponował dwie poprawki. Jedna z tych poprawek dotyczy art. 9 omawianego projektu ustawy, a dokładnie przypadków użycia broni palnej przez funkcjonariuszy innych państw, przesłanek użycia takiej broni. Przede wszystkim użycie tej broni będzie następować na wyraźny rozkaz dowódcy takiej formacji. I to jest jedno uszczegółowienie zaproponowane przez Senat w poprawce do tej ustawy. A poprawka ta dotyczy art. 9. I druga poprawka, druga zmiana, zaproponowana przez Senat do tej ustawy dotyczy sprzętu, który będzie używany przez te formacje, przez tych funkcjonariuszy na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. W projekcie przyjętym przez Sejm zakres używanego przez nich sprzętu był dużo szerszy niż sprzętu używanego przez polskich funkcjonariuszy, przez polskie służby. I Senat ten błąd poprzez poprawkę, poprzez swoją zmianę poprawia. W związku z tym klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej będzie głosował zgodnie z rekomendacją Komisji Spraw Wewnętrznych. Zagłosujemy zarówno za pierwszą, jak i za drugą poprawką Senatu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie marszałku, chciałbym wrócić do sformułowania, którego użyłem podczas klubowego wystąpienia, że twórcy ustawy czy ci, którzy ją uchwalili, będą się kiedyś jej wstydzić. Okazuje się, że niektórzy już się wstydzą. Nawet, jak słyszeliśmy, w wystąpieniach klubowych prezentowanych przed chwilą zwracano uwagę na działania ratownicze, pomijając jak gdyby ten pierwszy człon, czyli to, co jest jakby ważniejsze, bo jest na początku - i w ogóle temu poświęcono dużo uwagi w ustawie - czyli wspólne działania we wspólnych operacjach podejmowanych przez funkcjonariuszy. Gdyby chodziło o działania ratownicze, nie byłoby sporu. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość by też pewnie popierał taką ustawę. Ale tu chodzi o co innego. Chciałbym, panie marszałku za pośrednictwem pana się zwrócić do marszałek Sejmu pani Ewy Kopacz o wyjaśnienie też tego, jak redagowane są kolejne numery ˝Kroniki Sejmowej˝, bo jest w nr 53 z 15 stycznia informacja o tej ustawie, która albo celowo wprowadza w błąd czytelnika już w tytule, albo jest wyrazem tego, że się może redakcja wstydzi tego, co Sejm uchwalił. Tytuł brzmi ˝Przepisy o wspólnych działaniach polskich i obcych służb ratowniczych˝, a to drugi człon nazwy ustawy, druga jakby sprawa. Tytuł ustawy brzmi: ˝ustawa o udziale zagranicznych funkcjonariuszy lub pracowników we wspólnych operacjach˝, a potem dopiero jest: ˝lub wspólnych działaniach ratowniczych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej˝. Chciałbym prosić o wyjaśnienie tej sprawy, bo ˝Kronika˝ przechodzi do historii (Dzwonek), to jest publikacja, panie marszałku, więc niech pani marszałek zwróci uwagę redakcji, że tak być nie powinno. Oczekiwałbym wyjaśnień w tej sprawie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Henryk Kmiecik
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana ministra. Jak ministerstwo zamierza realizować zapisy tej ustawy? Mamy już jedną ustawę o pościgu transgranicznym i ministerstwo nie potrafi sobie z tym poradzić. Przypomnę, że w sierpniu 2012 r. doszło do takiego przypadku, że kryminalna policja z Görlitz wtargnęła z bronią na polską stronę bez obecności polskich funkcjonariuszy, chcąc uprowadzić polskiego obywatela, turystę z Radomia czy okolic do Niemiec. Podejrzewali, że popełnił tam przestępstwo. W związku z tym chcieli go uprowadzić na tamtą stronę, żeby tam za to odpowiadał. Straż miejska, gdy ten pan wzywał pomocy, wspólnie z policją niemiecką Kripo dokonała rewizji tego pana, rozbierając go nawet, przeszukując portfel z jego pieniędzmi. Złożyłem interpelację do ministerstwa. Działanie ministerstwa ograniczyło się tylko do złożenia doniesienia do prokuratury, co zrobiłem już wcześniej, i zawiadomienia do wojewody dolnośląskiego na temat złej pracy Straży Miejskiej w Zgorzelcu. Jak będzie z tym przestrzeganiem? Czy obcy funkcjonariusz z bronią będzie znowu nękał polskiego obywatela? Dziękuję.
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Dobrze, że zniknął ten napis, bo chyba minister sportu i turystyki za tę ustawę nie odpowiada. Pan minister był błędnie podpisany. To tak na marginesie. Natomiast, panie ministrze, odniósł się pan do tego, o czym mówiłem. Nie chciałem rozwodzić się nad tym wątkiem, bo nie było czasu, ale wydaje mi się, że nie ma pan racji. Być może ja również jej do końca nie mam, ale w innym sensie. Senat mówi, że zamyka katalog, który jest otwarty, chodzi o pkt 16 poprzedniej wersji. Mogłyby się zatem znaleźć urządzenia, jeżeli chodzi o czynności związane z działaniami operacyjnymi. Mam wątpliwości, czy tym zabiegiem, chodzi o poprawkę, którą Senat wprowadza, zamkniemy, zlikwidujemy te możliwości, ale to jest oddzielna sprawa. Skoro mam szansę o tym powiedzieć i odnieść się do pana wystąpienia, to właśnie tę kwestię chciałbym podnieść, bo na posiedzeniu komisji pan się do tego nie odniósł. Na pewno Senat ma rację, że trzeba zamknąć ten katalog, ale czy dzięki temu posunięciu takie środki nie będą dopuszczalne? Jeżeli chodzi o tę poprawkę, nie jestem do końca pewien. Dziękuję. (Oklaski)