Mówca: Jerzy Hardie-Douglas
Data: 2020-05-27 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Koalicja Obywatelska od lat wyraża wielkie zaniepokojenie pogarszaniem się jakości usług zdrowotnych, dostępności specjalistów, a przede wszystkim pogarszającą się sytuacją finansową szpitali. Słabość polskiej opieki zdrowotnej ujawniła się w całej okazałości w czasie nieudolnej walki z pandemią. Obecny pogłębiający się kryzys opieki zdrowotnej ma dwie główne przyczyny: niewystarczające finansowanie opieki zdrowotnej, na które nałożyła się zła w samych założeniach pseudoreforma opieki zdrowotnej, i olbrzymie braki personelu medycznego, a przede wszystkim lekarzy. Koszty leczenia rosną niewspółmiernie do wzrostu przychodów szpitali, rosną głównie z powodu znacznego wzrostu kosztów osobowych, a te związane są ze zbyt małą liczbą lekarzy. NFZ udaje, że problemu nie ma, nie przeszacowuje w istotny sposób wyceny tzw. procedur. To spowodowało, że leczenie przestało się opłacać, a zadłużone są już prawie wszystkie szpitale. Wydajemy na zdrowie najmniejszą część PKB z wszystkich krajów Unii Europejskiej. Niemcy wydają na zdrowie 257 mld euro rocznie, a Polska - 28 mld, dziewięć razy mniej. Hiszpania, która ma tylko 8 mln obywateli więcej od Polski, przekierowuje na zdrowie cztery razy więcej środków. (Poseł Janusz Korwin-Mikke: Jakie są tego skutki?) W Polsce brakuje według różnych szacunków od 60 do 70 tys. lekarzy. Spośród ok. 140 tys. pracujących w zawodzie co czwarty ma uprawnienia emerytalne. To jest prawdziwy dramat. Mniej lekarzy na 1 tys. mieszkańców mają na naszym kontynencie wyłącznie Turcja i Czarnogóra. Projekt ustawy oczekiwanej przez środowisko lekarzy wydaje się iść w dobrym kierunku. Trzeba spróbować zatrzymać lekarzy w Polsce, stworzyć warunki do ich powrotu do Polski, zwiększyć liczbę kształconych nowych lekarzy, wcześniej wpuszczać do systemu opieki zdrowotnej kształconych specjalistów i w końcu stworzyć szanse na rozpoczęcie pracy w Polsce dla lekarzy spoza Unii Europejskiej. Ważne jest też uelastycznienie systemu kształcenia specjalistycznego. Na większość z tych potrzeb ustawa próbuje reagować. Korzystne są zmiany przepisów dotyczących stażu, uelastycznienia podejścia do lekarskiego egzaminu końcowego i lekarsko-dentystycznego egzaminu końcowego, możliwości wcześniejszego zdawania tych egzaminów i uprzedzania o terminie egzaminu na 6 miesięcy przed jego przeprowadzeniem. Wprowadzenie państwowego egzaminu modułowego pozwoli rezydentom na wcześniejsze wejście do systemu. Słuszne jest też upublicznianie bazy pytań egzaminacyjnych. Korzystny dla starających się o rezydenturę powinien okazać się centralny rozdział wolnych miejsc specjalizacyjnych. Kontrowersje budzą natomiast regulacje związane z pracą w Polsce lekarzy spoza Unii Europejskiej. Proponowany uproszczony tryb przyznawania prawa wykonywania zawodu cudzoziemcom spoza Unii bez nostryfikacji dyplomu jest słusznie kontestowany przez Naczelną Radę Lekarską. Rada ostrzega przed możliwością obniżenia jakości świadczeń medycznych i trudnościami z weryfikacją faktycznej wiedzy i umiejętności tej grupy lekarzy. Oczywiście to pójście na skróty w ogóle nie powinno mieć miejsca, ale sytuacja wynikająca z deficytu lekarzy jest dramatycznie trudna i jesteśmy skłonni część nowych rozwiązań poprzeć. Nie ma jednak naszej zgody na dopuszczanie do pracy w Polsce de facto jako specjalistów lekarzy, którzy czasami np. po zaledwie rocznym szkoleniu uzyskali dyplom specjalisty w krajach spoza Unii Europejskiej. Jeśli takie rozwiązania uznawania specjalizacji dwóch prędkości byłyby przyjęte, mnożące się błędy lekarskie będą tylko kwestią czasu. Koalicja Obywatelska wniesie proponowaną przez Naczelną Radę Lekarską poprawkę dotyczącą zaostrzenia kryteriów uznawania dyplomów specjalizacyjnych. To pierwszy warunek poparcia ustawy. Drugim jest powrót do zapisu o obowiązku wskazania przez podmiot leczniczy mający umowę z NFZ miejsca wykonania zabiegu osobie, której lekarz danej placówki odmówił wykonania zabiegu, powołując się na klauzulę sumienia. Ustawa o zawodzie lekarza nie może być wypełniona treściami światopoglądowymi kosztem dobra pacjentów. (Poseł Janusz Korwin-Mikke: Właśnie pan to robi.) W wypadku przyjęcia poprawek Koalicja Obywatelska poprze projekt ustawy, dostrzegając jej pozytywy, ale jest to tylko drobny krok w dobrą stronę. Bez zmiany finansowania sektora medycznego i znaczącego wzrostu nakładów na opiekę zdrowotną nie da się opanować postępującego kryzysu w opiece zdrowotnej. Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Składam trzy poprawki. Chcielibyśmy, aby były one procedowane. (Oklaski)