Mówca: Arkadiusz Czartoryski
Data: 2015-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Może spróbuję odnieść się do tego, co mówił pan minister, bo rzeczywiście pan poruszył te najistotniejsze kwestie, ale mamy zupełnie inną ocenę tej polskiej aktywności. Oczywiście zgadzamy się, że konflikt na Ukrainie w ubiegłym roku to było coś, co determinowało prace na arenie międzynarodowej. I tutaj trzeba przyznać, że to jest całkowita katastrofa, jeżeli chodzi o polską dyplomację. Wszystko odbywa się bez udziału Polski. Nasz minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski nie został zaproszony do grona swoich odpowiedników z Niemiec, Francji, Rosji i Ukrainy negocjujących w sprawie rozwiązania konfliktu. Pierwsze z tych spotkań odbyło się w Berlinie i nazywane jest teraz właśnie formułą normandyjską. Ale Polski tam nie ma. Polski tam po prostu nie ma. To jest szokujące. Polska, największy sąsiad Ukrainy, jeżeli chodzi o Unię Europejską, jako kraj jak najbardziej powinna być zainteresowana rozwiązaniem pokojowym, a Polski przy tych rozmowach nie ma. Zresztą to się przeniosło też na płaszczyznę NATO. Pamiętamy to słynne spotkanie prezydenta Baracka Obamy, premiera Wielkiej Brytanii Camerona, Angeli Merkel oraz prezydentów Włoch i Francji właśnie z prezydentem Ukrainy Poroszenką, na które też nie zaproszono Polski. To są całkowicie katastrofalne sytuacje. Mało tego. Nie dość, że jesteśmy odrzucani, to jeszcze niestety nie mamy żadnego planu. Polska nie ma żadnego dokumentu, który mogłaby podnieść, panie ministrze, i powiedzieć, że to jest nasz plan załatwienia kwestii wojny czy pokoju na Ukrainie, z tym chcemy wystąpić i prosimy do rozmów. Na tym tle widać, że już nawet na Białorusi tamtejszy prezydent odnosi większe sukcesy, bo te spotkania odbywają się właśnie na Białorusi. Tak więc tutaj w czasie tej prezydencji włoskiej, jeśli chodzi o połowę tamtego roku, jest naprawdę całkowita porażka. Zresztą pani minister Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz była w Komisji do Spraw Unii Europejskiej i pytaliśmy ją w lipcu ubiegłego roku, czy Polska ma jakiś plan, nasz, autorski, z którym chce pójść do Brukseli i na Ukrainę i pokazać, że według tego planu można by zacząć rozmowy. Wtedy te odpowiedzi pani minister można by streścić tak, że czekamy na zdanie tych wielkich graczy. Powtarzam: czekamy na zdanie tych wielkich. Dzisiaj pani minister jest ambasadorem w Moskwie, a to znaczy, że nie mieliśmy i nie mamy żadnego planu i dlatego jesteśmy zupełnie pomijani w tych rozmowach. A będąc przy tym stoliku, moglibyśmy chociażby zapytać Włochów, czy nie mogą się powstrzymać ze sprzedażą pojazdów pancernych Iveco do Rosji, które sprzedają, a Ukrainie nie chcą albo markują jakieś rozmowy, dosłownie w tym samym czasie. Niestety nie mamy takiego planu i to jest porażka, całkowita porażka. Pan przewodniczący Gałażewski słusznie nazwał, o wyszedł pan przewodniczący, użył określenia terroryści. I znowu pytanie. Dlaczego Polska nie zgłosiła na forum europejskim projektu nazwania tych terrorystycznych republik donieckiej i ługańskiej, przecież było zestrzelenie samolotu, organizacjami terrorystycznymi? Można by się tu posłużyć historycznymi przykładami Hezbollahu, Hamasu. Można było na forum europejskim to zgłosić, to znacznie utrudniłoby im pozyskiwanie różnej międzynarodowej pomocy, chociażby pieniędzy z banków itd. Przecież oni mają kontakt ze światem, dostają różne rzeczy i jakoś sobie radzą na tej wojnie, a nazwanie ich, określenie ich mianem organizacji terrorystycznych znacznie by im to utrudniło. Przechodząc do spraw gospodarczych, mamy oczywiście całkowitą porażkę takiego flagowego projektu, który premier Donald Tusk zgłaszał, czyli projektu unii energetycznej. Wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej, komisarz do spraw unii energetycznej Marosz Szefczovicz poinformował, że tak naprawdę unii energetycznej nie będzie. Jeżeli będzie, to dobrowolna, to znaczy że jeżeli chodzi o najważniejszą kwestię, czyli wspólne zakupy gazu, to jak są tacy partnerzy europejscy, którzy chcą się dobrowolnie dogadać, to mogą wspólnie tych zakupów dokonywać, ale ci wielcy nie są zainteresowani i w tym sensie to jest klęska. To jest klęska, bo wiemy wszyscy, że w różnych cenach różne kraje kupują gaz i to jest porażka. Rząd skrzętnie unika tego tematu, szybko przeskakuje nad tym tematem i ukrywa to, ale to jest tak naprawdę porażka. Wystarczy wpisać w Interneci: upadek unii energetycznej czy klęska projektu unii energetycznej, i od razu wyskakuje seria publikacji, ale niestety nie rządowych. Rząd się do tego nie chce przyznać. Są 23 inicjatywy ramowe, które zgłosił Jean-Claude Juncker na 2015 r., ale przecież przygotowano je w II połowie 2014 r. Te inicjatywy będą określały działanie gospodarcze Unii Europejskiej, plan na 2015 r. i wśród tych inicjatyw jest niestety dekarbonizacja. Jedną z 23. inicjatyw jest niestety stworzenie takiej polityki energetycznej, w której ramach jest zawarta inicjatywa dekarbonizacji. Popatrzmy na to, co dzisiaj się dzieje z naszą gospodarką, z kopalniami. Jak rząd mówi, że na jotę nie ustąpił w kwestiach energetycznych, w kwestii kosztów, jakie Polska ma ponieść w zakresie energetycznym, to warto zwrócić uwagę na to, że dekarbonizacja to jest uderzenie w polski przemysł wydobywczy, to jest uderzenie w polski sektor energetyczny, bo on jest w 90% czy nawet w ponad 90% oparty na węglu kamiennym, czyli znowu porażka. Mamy też porażkę w sytuacjach związanych może nie z mniejszym, ale z zupełnie innym obszarem, chodzi transport. Już w lipcu ubiegłego roku było wiadomo, że Niemcy, dbając o własny rynek transportu międzynarodowego, transportu ciężkiego, mają pomysły na ostrą konfrontację z rzeczywiście bardzo dużym, jak na skalę europejską, sektorem transportowym Polski. Pismo pani minister Marii Wasiak w tej sprawie, pod naciskiem środowisk transportowych, zostało skierowane dopiero 23 grudnia. Wtedy wszyscy się udawali na święta Bożego Narodzenia. To było bardzo późno. Dzisiaj z informacji, które docierają, wynika, że sprawa została załatwiona częściowo. Sytuacja przemysłu transportowego, tego działu naszej gospodarki, jest niezwykle trudna już ze względu na embargo rosyjskie i ochronę swoich rynków przez kraje unijne, a reakcja naszego rządu była bardzo mocno spóźniona. Pani minister mówi, że się nie spodziewała, że będą takie ostre przepisy wykonawcze. To trzeba wcześniej rozmawiać, po prostu trzeba wcześniej rozmawiać. Wszyscy państwo, moi poprzednicy, pan przewodniczący Gałażewski, pani przewodnicząca Pomaska, pan minister Trzaskowski, zwracali uwagę na ten fakt, który miał miejsce, to znaczy wybór premiera Donalda Tuska na szefa Rady Europejskiej. To jest moja osobista refleksja. Zacząłem sprawdzać historię premierów Francji, Wielkiej Brytanii, kanclerza Niemiec, premiera Hiszpanii. Jaki duży kraj, tej wielkości co Polska, pozwoliłby sobie na taki ruch, żeby premier w trakcie urzędowania zostawił swój urząd i został szefem Rady Europejskiej? To jest niezwykle niepoważne. Po zakończeniu kadencji można byłoby mówić rzeczywiście o pozytywach, sukcesie, ale to było po prostu zostawienie urzędu jednego z największych trzech, czterech krajów w trakcie kadencji. To jest sytuacja w Europie zupełnie niespotykana do tej pory i kuriozalna. Oczywiście Prawo i Sprawiedliwość będzie głosowało przeciw temu projektowi. Dziękuję. (Oklaski)