PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jacek Osuch
Data: 2016-10-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W zasadzie chciałem zadać dwa pytania, ale na pierwsze pytanie, które chciałem zadać, w zasadzie uzyskałem już odpowiedź - chodzi o zwiększenie poziomu środków finansowych do 2%. I za to bardzo serdecznie dziękuję komisji. Natomiast drugie moje pytanie dotyczy sprawności funkcjonowania urzędu patentowego. Mam pytanie: Czy rząd zamierza przeznaczyć 4 mln, brakujące środki, dla urzędu patentowego na działalność innowacyjną w przyszłym roku? Gdyby urząd otrzymał te pieniądze, byłby w stanie wydawać więcej decyzji patentowych i skrócić czas oczekiwania w tym zakresie. Sądzę, że miałoby to decydujące znaczenie dla przyspieszenia rozwoju innowacyjnego naszej gospodarki. Urząd patentowy deklaruje zapewnienie dodatkowych wpływów do budżetu w zamian za te 4 mln zł, które by dostali. Myślę, że gra jest warta świeczki. I stąd moje pytanie: Czy rząd te 4 mln przeznaczy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Zofia Czernow
Data: 2016-10-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Na początek - żeby nie było wątpliwości - jestem za innowacyjnością. Jest to priorytet i tutaj nie mam żadnych wątpliwości. Ale podczas pierwszego czytania projektu ustawy zwracałam się z pytaniem do rządu o skutki tego działania dla jednostek samorządu terytorialnego. Z uzasadnienia ustawy wynika bowiem, że wprowadzenie ustawy spowoduje obniżenie dochodów jednostek samorządu terytorialnego o ponad 1,3 mld zł w analizowanym okresie. Jednocześnie projekt ustawy nie przewiduje żadnych rekompensat dla samorządów, a przecież samorządy są w coraz trudniejszej sytuacji finansowej. Nakłada się na nie coraz więcej zadań bez zagwarantowania finansowania. Do czego chce rząd doprowadzić? Czy chcemy słabych gmin zabiegających niemalże o każdą złotówkę z budżetu państwa? A przecież mieszkańcy poszczególnych wspólnot samorządowych oczekują rozwoju, mają coraz większe wymagania. Mam pytanie: Jakie formy rekompensaty zamierza rząd wprowadzić i kiedy? W moim przekonaniu wieloletniego samorządowca jest to konieczne. Nie można cały czas nakładać zadań kosztem samorządów, nie starając się im w jakiś sposób tego wynagrodzić. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Suchoń
Data: 2016-10-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Panie ministrze, chciałem zapytać o efektywność zmian, które wprowadza ten projekt. Mamy takie wrażenie, że to jest jakby takie pół kroku. Docierają do nas takie informacje, że środowiska oczekują jednak większej odwagi w tych regulacjach, wyjścia naprzeciw ich potrzebom. Chciałem właśnie o to zapytać: Jaka jest opinia resortu na temat efektywności tych zmian, jakiej państwo oczekują? Czy to rzeczywiście będzie taki impuls, który będzie takim bardzo wyraźnym sygnałem do rozwoju, czy też oczekują państwo, że to będzie jakiś, nie wiem, być może taki, rzekłbym, bardzo powolny, ale stabilny rozwój? Jak państwo oceniają ten impuls, jakie da efekty? I druga rzecz, o którą chciałem zapytać - o regulatory sandbox, o piaskownice regulacyjne. To jest bardzo powszechne w świecie narzędzie, które właśnie dla tych branż innowacyjnych jest ważnym obszarem, w którym mogą wzrastać, bo, jak wiemy, dzisiejsze prawo za działalnością innowacyjną nie bardzo nadąża. W związku z tym czy państwo myślą o tej polskiej piaskownicy regulacyjnej, czy też na razie tego tematu państwo nie podejmują? Dziękuję bardzo.
Mówca: Iwona Michałek
Data: 2016-10-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Zmiany prawne określające warunki prowadzenia działalności innowacyjnej są bardzo, bardzo przez przedsiębiorców oczekiwane. Świadczy o tym ubiegłotygodniowe spotkanie przedsiębiorców z panem ministrem w Toruniu. Mnie interesuje wydłużenie okresu możliwości odliczania kosztów na działalność badawczo-rozwojową. Wiadomo, że na efekty wprowadzenia nowych rozwiązań i osiągnięcie już jakichś rezultatów trzeba czekać czasami długo. Niniejszy projekt określa możliwość wykorzystania ulgi, zwiększa ten czas z 3 do 6 lat. Ja chciałam zapytać, na jakiej podstawie określono ten 6-letni okres rozliczenia. Czy nie jest on może zbyt krótki? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Misiło
Data: 2016-10-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ja mam takie pytanie - bo wiem, że będzie tworzona tzw. duża ustawa, teraz debatujemy nad małą - chciałem zapytać, bo nie znajduję w tej małej ustawie ani słowa o ewentualności zwiększenia ryzyka przy ocenianiu projektów i przy wspieraniu danych projektów. I chciałbym zadać to pytanie, a jednocześnie - sugestia - bardzo prosić o to, aby państwo w ministerstwie zwrócili na to uwagę. Bo jak rozmawiam z wieloma marszałkami województw, to często słyszę, że oni tylko współfinansują te projekty, które na pewno mogą się udać. A sami państwo i pan przyznacie, że innowacja, która na pewno może się udać niewiele ma z tym wspólnego. W Stanach Zjednoczonych, gdzie innowacja króluje, mnóstwo projektów się nie udaje po to, żeby inne mogły się udać. Rozumiem też, że jeśli skłonność do ryzyka nie będzie jakoś określona literą, przepisami prawa, to, zdaję sobie też sprawę, bardzo trudno będzie spółkom Skarbu Państwa funkcjonować w tym obszarze. Wszyscy się boją wydawania pieniędzy na projekty, które nie gwarantują sukcesu, a projekty, które są innowacyjne, mogą nie gwarantować sukcesu, bo inaczej nie byłyby innowacyjne, jak sama nazwa wskazuje. A więc myślę, że to jest bardzo ważne zagadnienie, i bardzo bym prosił, aby panowie zwrócili na to uwagę i jakoś spróbowali systemowo rozwiązać ten problem, aby skłonność do ryzyka - nie brawura, ale skłonność do ryzyka - była jakoś zabezpieczona w tej ustawie i aby się urzędnicy po prostu nie bali podejmować trudnych decyzji i współfinansować projektów, które są innowacyjne i które mogą się nie udać, a które być może powinny być zrealizowane, żeby inne udało się zrobić. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Bożena Borys-Szopa
Data: 2016-10-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, druk nr 803, wpłynął do Sejmu 2 sierpnia br. Projekt zakłada nowelizację ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych polegającą na dodaniu ust. 7a w art. 84, który reguluje kwestię instytucji przedawnienia w zakresie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń i wprowadza zasadę, że decyzja zobowiązująca do ich zwrotu nie może być wydana później niż w terminie 5 lat od ostatniego dnia okresu, za który pobrano nienależne świadczenie. Rozwiązanie to zmienia obowiązującą regulację, która stanowi, że należności z tytułu nienależnie pobranych świadczeń przedawniają się po upływie 10 lat od dnia uprawomocnienia się decyzji ustalającej te należności. Projekt wprowadza ponadto przepisy przejściowe dotyczące rozpoznawania odwołań od decyzji wniesionych i rozpatrzonych przed wejściem w życie ustawy. 22 września br. Komisja Polityki Społecznej i Rodziny po przeprowadzeniu pierwszego czytania i rozpatrzeniu omawianego projektu oraz po przyjęciu poprawek stylistycznych przyjęła bez głosów sprzeciwu i bez głosów wstrzymujących się projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i zgodnie z drukiem nr 856 wnosi do Wysokiej Izby o jego przyjęcie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bożena Henczyca
Data: 2016-10-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! W imieniu klubu Platformy Obywatelskiej chciałabym przedstawić nasze stanowisko w sprawie zmiany ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, druk nr 803. Zgodnie z art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych osoba, która pobrała nienależne świadczenie z ubezpieczeń społecznych, jest obowiązana do jego zwrotu. Stosownie do ww. ustawy nie można żądać zwrotu kwot nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczeń społecznych za okres dłuższy niż ostatnie 12 miesięcy, jeżeli osoba pobierająca świadczenie zawiadomiła organ wypłacający świadczenie o zajściu okoliczności powodujących ustanie prawa do świadczeń albo wstrzymanie ich wypłaty, a mimo to świadczenia były nadal wypłacane, a w pozostałych przypadkach za okres dłuższy niż 3 lata. W obecnym stanie prawnym przepisy ustanawiają jedynie okres, za który organ rentowy może żądać zwrotu nienależnie pobranych świadczeń od osoby, która to świadczenie pobrała, to jest 3 lata wstecz od ostatniej wypłaty świadczenia. Nie przewiduje natomiast okresu, po którego upływie Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie ma możliwości żądania zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Z ustawy wynika, iż należności z tytułu nienależnie pobranych świadczeń ulegają przedawnieniu po upływie 10 lat, jednakże bieg powyższego terminu rozpoczyna się dopiero od dnia uprawomocnienia się decyzji ustalającej te należności. W konsekwencji organ rentowy nie jest ograniczony jakimkolwiek terminem do wydania decyzji zobowiązującej do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. Przepisy przewidujące konieczność zwrotu nienależnie pobranych świadczeń są jak najbardziej zasadne, jednakże istnieje uzasadniona konieczność wskazania okresu, w którym byłoby możliwe wydanie decyzji umożliwiającej dochodzenie nienależnie pobranego świadczenia. Z uwagi na powyższe proponuje się nowelizację ustawy regulującej instytucję przedawnienia w zakresie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń w ten sposób, że decyzja zobowiązująca do zwrotu kwoty nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczeń społecznych nie może być wydana później niż w terminie 5 lat od ostatniego dnia okresu, za który pobrano nienależne świadczenia. Oczekiwanym efektem wejścia w życie regulacji będzie ochrona pewności i stabilności porządku prawnego oraz wykluczenie roszczeń organu rentowego, które wobec znacznego upływu czasu od daty ich powstania w momencie spełnienia byłyby oderwane od faktycznej sytuacji ubezpieczonego. Klub Platforma Obywatelska jest za przyjęciem zmiany w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Porwich
Data: 2016-10-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Kukiz’15 mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, druk nr 803. Projektowana zmiana dotyczy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, a konkretnie wprowadzenia w zapisach odnoszących się do kwestii nienależnie pobranego świadczenia ograniczenia organu rentowego okresem, w jakim możliwe jest wydanie decyzji zobowiązującej do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. Obecnie obowiązujące przepisy ustanawiają jedynie okres, za który organ rentowy może zażądać zwrotu nienależnie pobranych świadczeń od osoby, która to świadczenie pobrała, to jest 3 lata wstecz od ostatniej wypłaty, czyli pobrania świadczenia. Ponadto z art. 84 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wynika, że należności z tytułu nienależnie pobranych świadczeń ulegają przedawnieniu po upływie 10 lat, jednakże bieg powyższego terminu rozpoczyna się dopiero od dnia uprawomocnienia się decyzji ustalającej te należności. W konsekwencji organ rentowy nie jest ograniczony jakimkolwiek terminem wydania decyzji zobowiązującej do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. Może ją wydać w każdej chwili, nawet po 10 latach od momentu, od którego osoba pobiera nienależnie świadczenia. W nowelizacji ustawy proponuje się zmianę poprzez określenie, że decyzja zobowiązująca do zwrotu kwoty nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczeń społecznych nie może być wydana później niż w terminie 5 lat od ostatniego dnia okresu, za który pobrano nienależnie świadczenia. Wprowadzenie takiego czasowego ograniczenia w przypadku możliwości wydania decyzji zobowiązującej do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia z ubezpieczeń społecznych dyscyplinuje organ rentowy, wpływa na wzmocnienie porządku prawnego i tym samym stanowi element zdecydowanie proobywatelski. W związku z tym Klub Poselski Kukiz’15 uznaje za zasadne wprowadzenie takiego rozwiązania. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Joanna Augustynowska
Data: 2016-10-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Standardem powinna być reakcja ustawodawcy na pochodzące z Sądu Najwyższego sygnały o istnieniu luki w krajowym systemie prawnym. Na pewno taką luką była możliwość wydania przez organ rentowy w dowolnym czasie decyzji o zwrocie nienależnie pobranych świadczeń. Brak przedawnienia w tej materii stawiał przedmiot regulacji w oczywisty sposób wbrew intencjom legislatorów. W jednym rzędzie znalazły się nieulegające przedawnieniu nienależnie pobrane świadczenia, ale również zbrodnie wojenne czy zbrodnie przeciwko ludzkości, a to chyba nie o to chodziło. Było to przeoczenie szkodliwe dla obywateli, dla ich zaufania do państwa, ale także szkodliwe dla organu rentowego. Był to typowy przykład niechlujnej legislacji, z jakim mieliśmy do czynienia. Klub Nowoczesna z satysfakcją przyjmuje zatem rządową inicjatywę naprawienia oczywistego błędu legislacyjnego. Proponowane rozwiązanie realizuje rozsądne wyważenie dwóch wartości, z których jedną jest pewność prawa po stronie obywatela, a drugą chęć usprawnienia działania organu rentowego przez nałożenie na niego czasowych ram podjęcia czynności. Relacje obywatela z instytucjami państwa powinny przebiegać według przewidywalnych, jasnych reguł. Ich podstawą powinno być zaufanie do instytucji. Do tej pory brakowało niestety zapisów w tym obszarze. Współodpowiedzialność organu rentowego z powodu jego własnej opieszałości wyrażała się w obecnym stanie prawnym złagodzeniem dolegliwości sankcji względem obywatela, który informował o zajściu okoliczności powodujących ustanie prawa do świadczeń. To jednak za mało. Ograniczenie okresu, za który w takim wypadku obywatel zobowiązany jest do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, zostaje utrzymane, lecz dopiero ustalenie sztywnych ram czasowych wydania przez organ decyzji zobowiązującej do zwrotu świadczeń niezależnych spowoduje uporządkowanie stanu prawnego. Z niezrozumiałych powodów w tej materii nie przysługiwała dotychczas Polakom ochrona w postaci przedawnienia roszczeń. Trudno za taką ochronę uznać aż 10-letni okres przedawnienia, który swój bieg rozpoczynał dopiero po uprawomocnieniu się decyzji organu rentowego. W tej sytuacji przewidywane nieznaczne uszczuplenie wpływów do ZUS i KRUS z tytułu zwrotu nienależnie pobranych świadczeń wydaje się ceną, jaką warto zapłacić. W skali roku mówimy ledwie o kilkuset decyzjach dotyczących w przeważającej mierze świadczeń krótkoterminowych. Nowoczesna w tej i analogicznych sytuacjach będzie zawsze stawać po stronie obywatela, przejrzystości przepisów. Instytucje i administracja muszą służyć właśnie obywatelom, bo po to są i po to funkcjonują. Dlatego podzielając argument rządu, będziemy głosować za przyjęciem tej ustawy. Dziękuję.
Mówca: Krystian Jarubas
Data: 2016-10-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam przyjemność przedstawić stanowisko w sprawie sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (druki nr 803 i 856). Szanowni Państwo! Proponowana przez wnioskodawców nowelizacja dotyczy art. 84 ust. 3 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j.: Dz. U. z 2015 r. poz. 121, ze zm.). Powodem nowelizacji jest wyrok Trybunału Konstytucyjnego, który uznał, że ww. artykuł jest niezgodny z ustawą zasadniczą. Sędziowie w uzasadnieniu wyroku wskazali, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych jako wyspecjalizowana jednostka publiczna powinien wykonywać bez zbytniej zwłoki swoje zadania kontrolne z zakresu ubezpieczeń społecznych, dysponuje bowiem odpowiednimi narzędziami do realizacji tego celu. Jednocześnie uznano, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie kwapił się zbytnio z egzekwowaniem należności, choć z drugiej strony robił to zawsze bardzo skrupulatnie - powód: mimo że kwota główna była symboliczna, to odsetki już nie. Powodem problemów ubezpieczonych było to, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych zaczynał liczyć przedawnienie dopiero od wydania swojej decyzji, a to dlatego, że środki z tytułu nienależnie pobranych świadczeń ulegają przedawnieniu po upływie 10 lat, licząc od dnia uprawomocnienia się decyzji ustalającej te należności. Oznaczało to także, że ubezpieczeni byli praktycznie w sytuacji bez wyjścia. Co więcej, ustawodawca nie określił czasu pomiędzy wypłatą ostatniego z tych świadczeń a datą, do której organ może wydać powyższą decyzję. W praktyce proponowana zmiana będzie oznaczała ochronę pewności i stabilności porządku prawnego oraz wykluczenie roszczeń organu rentowego, które wobec znacznego upływu czasu od daty ich powstania w momencie spełnienia byłyby oderwane od faktycznej sytuacji ubezpieczonego. W związku z powyższym Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował za przedmiotową ustawą. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Małgorzata Kidawa-Błońska)
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2016-10-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W obecnie obowiązującym stanie prawnym osoby nienależnie pobierające świadczenie z ubezpieczeń społecznych zobowiązane są do jego zwrotu. Zwrotu kwot nienależnie pobranych świadczeń organy rentowe mogą żądać za okres 12 miesięcy lub 3 lat w zależności od tego, czy osoba je pobierająca poinformuje o tym fakcie organ wypłacający dane świadczenie. Według funkcjonujących przepisów okres, po którego upływie należności z tytułu nienależnie pobranych świadczeń ulegają przedawnieniu, wynosi 10 lat. Jest to jednak czas liczony od momentu wydania przez organ rentowy decyzji o zwrocie. Termin wydania takiej decyzji nie jest obecnie określony. W omawianym projekcie ustawy projektodawcy proponują dookreślenie tego terminu do 5 lat. Choć nikt nie ma wątpliwości, że osoby, które nienależnie pobrały świadczenia z ubezpieczeń społecznych, muszą być zobowiązane do ich zwrotu, to rozwiązanie proponowane przez wnioskodawców uważam za korzystne. Kuriozalne wydają się bowiem przypadki, w których po upływie 5 czy 10 lat od zdarzenia wydaje się decyzję o zwrocie nienależnie pobranych świadczeń, tym bardziej jeśli zdarzenie miało miejsce z winy organu rentowego. W celu uporządkowania obecnie obowiązujących rozwiązań konieczne jest wprowadzenie omawianej regulacji odnoszącej się do zasad dochodzenia należności przez organy rentowe. Koło Poselskie Wolni i Solidarni będzie głosować za przyjęciem projektu ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Gonciarz
Data: 2016-10-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Według obecnie obowiązujących przepisów należności z tytułu nienależnie pobranych świadczeń ulegają przedawnieniu po upływie 10 lat, natomiast w projekcie ustawy okres ten zostaje skrócony do 5 lat. Chciałbym zapytać, jaki był odsetek świadczeń nienależnie pobranych w ciągu ostatnich 5 lat, a jaki w ciągu ostatnich 10 lat. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2016-10-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych pochodzi z października 1998 r., obowiązuje od 1 stycznia 1999 r., czyli już blisko 20 lat. Ustawa ta ma bardzo wiele nowelizacji. Są dopisywane kolejne artykuły z literkami. Ta ustawa posiada też wiele luk. Dzisiaj mówimy o uzupełnieniu, zamknięciu jednej luki prawnej. Ale jeżeli chodzi o zwrot składek i art. 24, który był wielokrotnie nowelizowany, w moim przekonaniu, tam też jest wiele niejasności. I mam pytanie do pana ministra. Toczą się prace nad zmianami w systemie ubezpieczeń społecznych, o tym słyszymy oczywiście tylko z mediów, ale słyszymy. Mam pytanie: Czy ministerstwo planuje napisać całkiem nową ustawę o systemie ubezpieczeń społecznych czy o inaczej brzmiącej nazwie? Czy obecna ustawa zostanie (Dzwonek) zastąpiona przez nową? Bo ona wymaga jeszcze wielu nowelizacji, nawet po tych już wielokrotnych. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Buda
Data: 2016-10-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Krótki, nieskomplikowany projekt, a jakże potrzebny. My wszyscy to wiemy, bo spotykaliśmy się z osobami, które przychodziły do nas do biur poselskich, które przedstawiały tego rodzaju problem, gdzie po latach dochodziło się należności w sprawach, o których już dawno nie pamiętano. Natomiast moje pytanie jest takie: Ile spośród tych decyzji, w których ustala się nienależnie pobrane świadczenia, jest wynikiem błędu urzędników, a jaki procent jest wynikiem błędu osób, które te świadczenia pobrały? Bo ja spotykałem się z takimi przypadkami, gdzie najczęściej to zła analiza dokumentów i przyznanie świadczenia były błędem po stronie urzędu, a później z całą premedytacją te należności się windykowało. Oczywiście jakiekolwiek wnioski o umorzenie tych należności nie były akceptowane i nie były uwzględniane. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Iwona Michałek
Data: 2016-10-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Oczywiście bezsporny jest fakt, iż osoba, która pobrała nienależne świadczenie, musi je zwrócić, to jest jasne. Ja mam pytanie: Jaka jest skala nienależnie pobranych świadczeń i jakie są najczęstsze przyczyny takich działań? Dziękuję.
Mówca: Sprawozdawca Beata Mazurek
Data: 2016-10-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Komisji Polityki Społecznej i Rodziny przedstawić stanowisko wobec sprawozdania Komisji Polityki Społecznej i Rodziny z druku nr 857 dotyczącego rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz ustawy o świadczeniach przedemerytalnych z druku nr 804. Ta krótka, ale bardzo ważna nowelizacja, wychodząca naprzeciw oczekiwaniom opiekunów osób niepełnosprawnych, daje możliwość nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz świadczenia przedemerytalnego przez osoby, które pobierały świadczenie pielęgnacyjne lub specjalny zasiłek opiekuńczy w związku ze sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną. Rozwiązanie to dotyczy osób, które utraciły prawo do świadczeń lub zasiłków w związku ze śmiercią osoby, nad którą opieka była sprawowana. Celowość wprowadzenia proponowanych rozwiązań wynika z faktu, że okres opieki nad osobą niepełnosprawną chcemy traktować analogicznie do okresu zatrudnienia. Pobieranie bowiem świadczenia czy zasiłku dla opiekuna osoby niepełnosprawnej jest częściową rekompensatą za zakończenie aktywności zawodowej, dlatego zasadne jest traktowanie tej formy aktywności podobnie do zatrudnienia w zakresie możliwości uzyskania zasiłku dla bezrobotnych czy świadczenia emerytalnego po utracie świadczeń związanych z opieką nad osobą niepełnosprawną. W imieniu Komisji Polityki Społecznej i Rodziny wnoszę o przyjęcie sprawozdania przedłożonego w druku nr 857. Projekt nie wzbudzał żadnych kontrowersji i jest na to zabezpieczenie finansowe. Mam nadzieję, że takie rozwiązanie cały Sejm przyjmie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)