Mówca: Łukasz Gibała
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Postaram się po kolei odnieść do wszystkich pytań, które zostały zadane przedstawicielowi wnioskodawców, czyli pod moim adresem, do wszystkich tez, w szczególności krytycznych, które zostały wyrażone, jeżeli chodzi o ten projekt. Pierwsza zabrała głos reprezentująca Platformę Obywatelską pani poseł Szydłowska, która złożyła wniosek, jak rozumiem, o odrzucenie tego projektu w pierwszym czytaniu. Tak naprawdę w wystąpieniu pani poseł pojawił się tylko jeden argument za odrzuceniem tego projektu, nad czym ubolewam. Pani poseł zwróciła uwagę, że w przypadku pewnych branż, przytoczony został tutaj handel alkoholem czy tytoniem, po wejściu w życie naszego projektu podmioty, które nie osiągają pułapu obrotu, czyli czterdziestu paru tysięcy złotych, byłyby zwolnione z posiadania kasy fiskalnej. Rzeczywiście taka jest konsekwencja prawna tego projektu, ale to jest coś, co można zmienić na etapie prac w komisjach, pani o tym doskonale wie. Jeśli to jest jedyny argument, to w takim razie mogę zadeklarować, że jesteśmy gotowi zmienić pod tym kątem tę ustawę. Jeśli rzeczywiście argument, który pani podała, był szczery, to mam nadzieję, że Platforma zagłosuje inaczej i wycofa wniosek o odrzucenie. Powiem w ten sposób, jest 14 branż, w przypadku których rzeczywiście jest bezwzględny nakaz stosowania kas fiskalnych. Myślę, że na posiedzeniu komisji moglibyśmy się zastanowić, czy w każdym przypadku, jeżeli chodzi o te 14 branż, jest to rzeczywiście uzasadnione. Niewątpliwie wiele z nich to są branże, gdzie powinien taki bezwzględny nakaz istnieć. Być może rzeczywiście nasze postulaty są zbyt daleko idące, dlatego też możemy je zmodyfikować. Sądzę, że gdybyśmy się na posiedzeniu komisji zastanowili, przeanalizowali branża po branży, to być może warto by było to jednak zmodyfikować, bo wątpliwości w przypadku handlu alkoholem rozumiem, ale jeżeli chodzi o taksówkarzy, to dlaczego ten limit obrotu ma w ogóle nie obowiązywać, naprawdę nie jestem pewien. Deklaruję gotowość złożenia odpowiednich autopoprawek. Jeśli to był szczery i jedyny powód, to proszę, aby Platforma zmieniła swoje stanowisko. Następnie zabrał głos pan poseł Kowalczyk z PiS, który wygłosił tezę opartą na nieporozumieniu, a mianowicie stwierdził, że złożyliśmy ten projekt wtedy, kiedy ciągle jeszcze obowiązywały stare przepisy, czyli ten stary pułap 40 tys. Wyprowadzę więc pana posła z błędu - rozporządzenie ministra zmieniające ten pułap zostało wydane 29 listopada 2012 r. Ono rzeczywiście weszło w życie znacznie później, część przepisów już 1 stycznia, a część przepisów w marcu 2013 r., ale wydane zostało w listopadzie. W związku z tym nasz projekt jest reakcją na to rozporządzenie i na pewno nie mógł spowodować zmniejszenia pułapu i wydania tego rozporządzenia, bo chronologia była inna. Dziękuję jednak panu posłowi za to, że pan poseł jest za skierowaniem tego projektu do komisji, mimo że zwraca też uwagę na fakt, że są pewne branże, w których powinien być bezwzględny nakaz stosowania kas fiskalnych. Tak jak odpowiedziałem przed chwilą pani poseł, tak również panu deklaruję, że rzeczywiście jesteśmy gotowi tak ten projekt zmodyfikować, przy czym w przypadku pana posła argument ten jest o tyle bardziej zasadny, że chodzi o zmianę na etapie prac w komisji, a nie jest to powód do odrzucenia tego projektu. Jako kolejny głos zabrał pan poseł Borkowski, któremu dziękuję za wyrażone poparcie i za to, że klub będzie głosował za dalszymi pracami nad tym projektem. Następnie głos zabrała pani poseł Tokarska z Polskiego Stronnictwa Ludowego - tu był cały szereg argumentów przeciwko naszemu projektowi zakończony konkluzją, że klub PSL zagłosuje przeciwko niemu czy też za wnioskiem o jego odrzucenie, mówiąc bardziej precyzyjnie. Postaram się na te argumenty pokrótce odpowiedzieć. Pierwszy argument dotyczył kontroli przedsiębiorców. Pani poseł uważa, że stosowanie kas fiskalnych ułatwia fiskusowi kontrolę przedsiębiorców i dlatego nie należy tego pułapu podnosić. Otóż rzeczywiście pewnie jest tak, że łatwiej jest kontrolować przedsiębiorcę, który ma kasę fiskalną, niż takiego, który prowadzi ewidencję w postaci papierowej, tylko że specjalnej logiki w tym, co pani poseł mówi, moim zdaniem nie ma, dlatego że do niedawna obowiązywał limit 40 tys. i ten limit obowiązywał wtedy, kiedy pani popierała rząd, który kilkakrotnie przedłużał jego stosowanie w odpowiednich rozporządzeniach - jakoś wtedy dało się przedsiębiorców kontrolować, nie uważaliście, że nie da się ich kontrolować. Pytam więc, co się zmieniło, że nagle uznaliście, że ten limit jest jednak zbyt wysoki. Czy aparat fiskalny stał się mniej udolny? Teraz już nie jesteście w stanie kontrolować tych przedsiębiorców? Pytam, co się zmieniło. No właśnie. Słyszę milczenie i rozumiem, że nic się nie zmieniło. W związku z tym powiem państwu, co się zmieniło. Zmieniło się to, że rząd jest w dużo bardziej rozpaczliwej sytuacji budżetowej i szuka dodatkowych źródeł dochodu, dlatego dociska przedsiębiorców. Tylko to się zmieniło. Tak naprawdę obiektywne ramy dotyczące możliwości kontrolowania przez fiskusa przedsiębiorców nie zmieniły się i w związku z tym te propozycje, które wcześniej składaliście, bo to przecież ten sam rząd proponował 40 tys. we wcześniejszych rozporządzeniach, były jak najbardziej zasadne. Te zaś są niestety niezasadne, tylko że jesteście przyciśnięci presją braku dochodów budżetowych. Kolejny argument pani poseł Tokarskiej dotyczył ochrony konsumentów. To jest argument, który pojawiał się kilkakrotnie, więc może raz na zawsze się z nim rozprawię. Przecież to jest jakieś kompletne nieporozumienie. Jeśli kupuję DVD czy telewizor za tysiąc, za 2 tys. zł, to rzeczywiście paragon albo faktura są mi potrzebne, żeby to ewentualnie zareklamować, ale przepraszam bardzo, jeśli kupuję obwarzanek na Rynku Głównym w Krakowie - o takich przedsiębiorcach mówimy - to po co mi paragon? Żeby potem pójść i ten obwarzanek zareklamować, bo był zbyt słony, i domagać się zwrotu 1,5 zł? Po co mi paragon, jeśli kupuję znicz przed wejściem na cmentarz? Ten argument w przypadku przedsiębiorców, o których mówimy, jest naprawdę mocno naciągany... (Głos z sali: Uczciwym zawsze trzeba być.) Nie. Trzeba być zawsze uczciwym, pani poseł, natomiast uważam, że jest coś takiego jak zasada proporcjonalności i rząd, który pani popiera, też tę zasadę proponuje, bo gdyby jej nie proponował, to byście proponowali obniżenie tego pułapu do 0 zł i byście chcieli, żeby każdy miał kasę fiskalną. Jeśli chcecie, żeby mieli ją tylko ci, którzy nie przekraczają pewnego pułapu, to jak rozumiem, rząd i koalicja jednak zgadzają się z tą logiką, że wprowadzenie kas fiskalnych ma sens od pewnego pułapu. Dobrze, przejdźmy dalej. Potem pani poseł Tokarska mówiła, że to są regulacje, których na mocy konstytucji nie ma potrzeby zawierać w aktach prawnych w randze ustawy, że mogą one być zawarte w rozporządzeniu. Pani poseł ma oczywiście rację. Takie zapisy nie muszą być w ustawie, dlatego to nie może być argument przeciwko temu projektowi, bo 90% ustaw, które Sejm przyjmuje, to są ustawy, których nie trzeba przyjmować na mocy konstytucji. Te rzeczy też mogłyby być zawierane w rozporządzeniach, tylko że to nie jest żaden argument przeciwko projektom. Klub PSL też nieustannie proponuje takie projekty, które nie muszą być na mocy konstytucji zawierane w randze ustawy. Tylko co z tego, że nie muszą? Mogą być. Sejm ma tutaj pewną dowolność i jeśli uzna, że jakiś problem jest na tyle ważny, że warto jednak, aby go rozwiązać w ustawie, a nie w rozporządzeniu ministra, to wtedy właśnie podejmuje taką suwerenną decyzję. Uważam więc, że ten argument przeciwko naszemu projektowi jest zupełnie chybiony. Potem pani poseł podnosi, że kasy są refundowane. O tym mówił też pan minister, który niestety wyraził się tutaj nieprecyzyjnie, powiedział, że są one refundowane w 90%. Otóż nie, panie ministrze, one są refundowane w 90%, ale do pułapu 700 zł, i pan o tym doskonale wie. A to jest istotna różnica, bo gdyby były refundowane w 90% niezależnie od kosztu zakupu kasy, to by było znacznie lepiej dla przedsiębiorców, ale to jest tylko do 700 zł, tymczasem koszt zakupu dobrej kasy fiskalnej, taki minimalny koszt, to jest 1400-1500 zł. Wystarczy wejść na dowolne forum, na którym przedsiębiorcy wymieniają się opiniami, aby taką opinię poznać. Ja wiem, że większość pracowników ministerstwa nigdy nie była przedsiębiorcami, więc być może państwo uważacie, że w kasy, które można kupić na rynku za 500 zł, bo takie są najtańsze, warto inwestować, ale odpowiadam: nie, nie warto, bo one są awaryjne, mają zbyt mało odpowiednich funkcji. Po prostu dobra kasa to jest koszt rzędu tysiąca kilkuset złotych. Dlatego ważne jest jednak, żeby podkreślać, że urząd skarbowy nie refunduje tego w 90%, tylko refunduje w znacznie mniejszym procencie, jeśli kupi się kasę za takie właśnie pieniądze. Pani poseł Tokarska zakończyła stwierdzeniem, że powszechne stosowanie kas fiskalnych zabezpiecza przed szarą strefą w sposób jak najbardziej przyjazny dla podatnika. To też jest argument, który często się pojawia, argument szarej strefy, i w pytaniach, i w twierdzeniach ministra, i w twierdzeniach panów posłów, a więc odpowiem na niego. Może zacznę od tego, że gdyby to było tak, że rzeczywiście powszechne stosowanie kas fiskalnych zabezpiecza przed szarą strefą, to rząd, który pani poseł Szydłowska czy pani poseł Tokarska reprezentują, popierają, powinien zaproponować, żeby wszyscy przedsiębiorcy mieli obowiązek używania kas fiskalnych, skoro to jest taka uniwersalna metoda. To gdzie jest logika? Dlaczego proponujecie to dopiero od 20 tys.? Ja w tym logiki nie widzę. Dobrze, przejdźmy dalej. Pan poseł Matuszczak z SLD popiera nasz projekt, za co mu bardzo dziękuję. Pan poseł Żaczek z Solidarnej Polski też nie krytykował tego projektu, tylko go poparł, więc nie będę się odnosił do tego poza podziękowaniami. Przechodzę do pytań. Najpierw pytał pan poseł Siedlaczek, który bardzo szybko zadał mi kilka pytań. Być może nie do końca precyzyjnie je zanotowałem. Cztery zanotowałem i postaram się na nie odpowiedzieć. Po pierwsze, pan poseł Siedlaczek pytał, jakie to bariery nałożyło ministerstwo tym rozporządzeniem obniżającym pułap limitu obrotu, a jakie to bariery usuwamy. A więc odpowiadam panu posłowi. Otóż na mocy zasad ekonomii każda czynność, którą przedsiębiorca musi wykonać, która zabiera mu czas albo pochłania pieniądze, a nie generuje dla niego żadnych zysków, jest barierą w prowadzeniu działalności gospodarczej. To jest klasyczna definicja. Jeśli przedsiębiorca coś musi robić, ponieważ taki jest przepis ustawowy, a co dla niego jest zbędne z punktu widzenia zysku czy dochodów, to jest to bariera w prowadzeniu działalności gospodarczej. Część z tych obowiązków jest oczywiście uzasadniona, ale nie nadużywajmy, nie redefiniujmy pojęć, mianowicie jeśli ministerstwo każe kupić kasę fiskalną i każe jej używać, to jest to bariera w prowadzeniu działalności gospodarczej. Można się spierać, czy ona jest zasadna, czy niezasadna, ale jest to utrudnienie prowadzenia działalności gospodarczej - to jest dla mnie oczywiste. Potem pan poseł spytał, czy nie będziemy chcieli docelowo całkowicie deregulować rynku fiskalnego, to jest jedyne pytanie z tych, które dziś padły i na które nie odpowiem, bo nie rozumiem, co znaczy deregulować rynek fiskalny. Potem pan poseł powiedział, zasugerował, że w tym naszym projekcie mamy do czynienia z jakimś nierównym traktowaniem, że inaczej będą traktowani ci, którzy mają obrót powyżej 45 tys., a inaczej ci, którzy mają obrót poniżej 45 tys. To jest jakieś kompletne nieporozumienie. Jeżeli przyjmie się tę logikę, to również w obecnym stanie prawnym są nierówno traktowani przedsiębiorcy, którzy mają obrót poniżej 20 tys. i powyżej 20 tys. Oczywiście, że tak nie jest. Równe zasady polegają na tym, że ten sam obrót, ten sam limit obrotów obowiązuje wszystkich przedsiębiorców. Każdy, kto osiąga pewien pułap, musi tę kasę kupić, a każdy, kto nie osiąga, nie musi. To znaczy, że nie mamy tutaj do czynienia z dyskryminacją. Tak jest w obecnym stanie prawnym i tak będzie po wejściu w życie tej ustawy. Notabene nasze zapisy są oczywiście dużo prostsze niż zapisy dotychczasowe. A więc jeśli w ogóle jest mowa o tym, że ktoś tutaj dyskryminuje, to raczej chodzi o obecne zapisy i ministerstwo, które ma jednak bardziej skomplikowane zasady - inne w przypadku osób, które zaczynają działać na początku roku, inne w przypadku tych, które zaczynają na koniec roku. Jest znacznie większa lista wyłączeń od tego obrotu, więc tak naprawdę przepisy ministerstwa są bardziej skomplikowane. Jeśli w ogóle można by mówić o jakimś nierównym traktowaniu, to raczej jeżeli chodzi właśnie o obecne przepisy, a nie te, które proponujemy. Wreszcie ostatnie pytanie, ostatnia uwaga pana posła Siedlaczka. Znowu powtarza się kwestia szarej strefy. Pan poseł sugeruje, że możemy właśnie promować tymi rozwiązaniami zwiększenie się szarej strefy. Tak jak powiedziałem, to później pojawia się jeszcze wielokrotnie. Pan poseł Pyzik z PiS też pytał, czy nie promujemy czasem szarej strefy. Następnie pan minister Grabowski też przedstawił taką tezę, że jego zdaniem nasze rozwiązania są mniej skuteczne, jeżeli chodzi o walkę z szarą strefą, bo im ten limit będzie wyższy, tym trudniej będzie z nią walczyć, tym bardziej może ona rosnąć. W związku z tym może odpowiem zbiorczo. Otóż tak. Zacznę od tego, bo chyba nie wszyscy mówcy zdają sobie z tego sprawę, chociaż akurat pan minister zdaje sobie sprawę, bo powiedział to, że jeśli ktoś nie ma kasy fiskalnej, to i tak musi te przychody ewidencjonować, tylko w formie papierowej, i one i tak podlegają kontroli. A więc to nie jest tak, że tych przedsiębiorców wyciągamy spoza jakiejkolwiek konieczności ewidencjonowania i spoza jakiejkolwiek możliwości kontroli. To po pierwsze. Po drugie... (Głos z sali: Sam pan minister o tym powiedział.) Sam minister o tym mówił - tak jest. Po drugie, nie można zakładać, że jeśli ktoś może łatwiej oszukiwać, to będzie oszukiwał. Nie zakładajmy, że wszyscy przedsiębiorcy to złodzieje. Taka logika naprawdę nie przysługuje partii, która ma wyraz ˝obywatelska˝ w nazwie. To po drugie. Po trzecie wreszcie, tak jak powiedziałem, skoro przez cały czas rządów Platformy i PSL uznawaliśmy, że przepisy, które mówiły o limicie 40 tys., bo taki limit długo obowiązywał, nie generowały wzrostu szarej strefy, to co się zmieniło, że nagle uważacie, że przepisy, które obowiązywały przez długi czas i są identyczne, będą powodowały wzrost szarej strefy. Po czwarte chyba, jeśli dobrze liczę. Szanowni państwo, obniżyliście ten pułap w marcu tego roku, a tymczasem dochody z VAT nie wzrosły, a niestety spadają. W związku z tym nie ma żadnych empirycznych danych potwierdzających tezę, że to rozporządzenie ministra finansów przyczyniło się do zmniejszenia szarej strefy. To jest tylko pewna intuicja, która może być trafna, ale nie musi być trafna, bo tak naprawdę rzeczywiście jest w przypadku każdych obciążeń fiskalnych. Chodzi o taki pułap, powyżej którego te obciążenia przynoszą efekty odwrotne od zamierzonych. W przypadku wysokości podatków mówi o tym tzw. krzywa Laffera. Notabene, jeśli ministerstwo podtrzyma swoje pomysły, jeżeli chodzi o wzrost akcyzy o 15% na wyroby tytoniowe czy alkohole, to z tej mównicy deklaruję i jestem tego pewny, że wpływy w przyszłym roku spadną, bo to jest właśnie typowy przykład dociskania pewnymi mechanizmami fiskalnymi przedsiębiorców, to powoduje tak naprawdę ubytek dochodów, a nie ich wzrost. Wreszcie ostatni argument ? propos szarej strefy. Szanowni państwo, dla tych najdrobniejszych przedsiębiorców koszty przeprowadzania kontroli są naprawdę wyższe niż zyski wynikające z tego, że ujawni się ewentualne nadużycia. To jest też prawidłowość znana od dawna i ona stoi tak naprawdę za tymi wszystkimi propozycjami ministerstwa. Gdyby było inaczej, to ministerstwo proponowałoby, żeby ten pułap wynosił 0 zł, a nie 20 tys. Następnie pan poseł Borkowski pytał o kwestię ryczałtu. To byłoby oczywiście najlepsze rozwiązanie. Być może zgłosimy to jako klub, natomiast nie wiem, czy ze strony ministerstwa jest w ogóle chęć takiej formy opodatkowania, bo wydaje się, że w przypadku tych najdrobniejszych przedsiębiorców cały system ewidencjonowania przychodów, kontroli tych przychodów tak naprawdę generuje dodatkowe koszty i po stronie aparatu państwa, i po stronie przedsiębiorców to jest niepotrzebne. Gdyby oni mogli płacić co miesiąc pewną stałą kwotę, pod warunkiem że nie przekroczą pewnego obrotu, to myślę, że to byłoby najwygodniejsze i dla nich, i dla państwa, rządu, aparatu i dla administracji. Następnie pan poseł Pyzik pytał o to, na jakiej podstawie uważamy, że wejście w życie naszego projektu spowoduje pobudzenie gospodarki oraz że jest on korzystny dla przedsiębiorców. Odpowiadam. Tłumaczyłem to przy okazji odpowiedzi na pytania pana posła Siedlaczka. Każde usuwanie barier dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej czy utrudnień dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej jest korzystne dla przedsiębiorców, a tym samym powoduje szybszy wzrost gospodarczy. To jest prawidłowość oczywista. A tu mamy do czynienia niewątpliwie z barierą, jaką jest posiadanie kasy fiskalnej. Pan poseł Matuszewski z PiS pytał mnie, czy nie uważam, że ktoś w ministerstwie działa na rzecz firm sprzedających kasy fiskalne. Chyba użył sformułowania: dilerów kas fiskalnych. Oczywiście nie posiadam takiej wiedzy i absolutnie nie chciałbym niczego sugerować, natomiast powiedzmy sobie wprost, że te przepisy, które proponuje ministerstwo, są niekorzystne dla wszystkich przedsiębiorców, oczywiście z wyjątkiem tych, którzy produkują kasy fiskalne. Ta cała logika, którą podąża ministerstwo od pewnego czasu, to jest tylko i wyłącznie ewentualna korzyść dla fiskusa, chociaż też w to wątpię, bo moim zdaniem, tak jak powiedziałem, po pewnym etapie to przyciskanie, dociskanie przedsiębiorców przynosi odwrotne efekty. Ewentualnie dla branży produkującej kasy fiskalne, dla wszystkich pozostałych przedsiębiorców jest to oczywiście szkodliwe, przy czym nie posuwałbym się do twierdzenia, że to wynika z jakiegoś preferowania tej branży przez ministerstwo. Sądzę, że to wynika z jakiegoś błędu koncepcyjnego i z błędu logicznego w rozumowaniu ministerstwa oraz z rozpaczliwej sytuacji budżetu, a nie z jakiegoś lobbingu. Takie twierdzenia wydają mi się zdecydowanie na wyrost i nie posiadam na ten temat żadnej wiedzy. Następnie pan poseł Szeliga z Solidarnej Polski zadał mi dwa bardzo trudne pytania, mianowicie czy w jakiś sposób oszacowaliśmy korzyści dla gospodarki, które nasz projekt by przyniósł. Oczywiście nie jesteśmy w stanie tego oszacować. Wiemy tylko, że w tym roku mamy rekordową liczbę firm, które upadły, to jest absolutny rekord, i wiemy, że przepisy, które proponujemy, są bardziej korzystne dla przedsiębiorców, bardziej przyjazne niż obecne. Ile firm uratujemy dzięki temu, tego nie da się oszacować. Jeżeli chodzi o wpływ na dochody dla budżetu, to było kolejne pytanie pana posła Szeligi, moim zdaniem - tutaj też możemy się różnić z panem ministrem Grabowskim - ten projekt tak naprawdę nie jest niekorzystny dla dochodów budżetowych bo, tak jak powiedziałem, powyżej pewnego pułapu koszty kontrolowania podatników i ściągania tego są na tyle wysokie, że uważam, iż podwyższenie pułapu w żaden istotny sposób nie przyczyni się do ubytku dochodów Skarbu Państwa, choć oczywiście nie mamy tutaj żadnych danych empirycznych. Możemy się opierać tylko i wyłącznie na intuicji oraz ewentualnie na fakcie, że wejście w życie rozporządzenia, które obniżyło ten pułap, nie spowodowało zwiększenia wpływów z VAT-u. To jest ważny argument empiryczny. Tyle, jeśli chodzi o pytania szanownych państwa posłów. Na koniec odniosę się do tez pana ministra, których trochę padło i z którymi niestety w większości nie mogę się zgodzić, choć kilka było trafnych. Pan minister rozpoczął od tego, że nie miałem racji, gdy twierdziłem, że zawarcie odpowiednich przepisów w ustawie, a nie w rozporządzeniu spowoduje większą stabilność tychże rozwiązań, dlatego że rozporządzenie jest regularnie, raz na dwa lata, zmieniane, a ustawa o Vacie jest zmieniana znacznie częściej. W części opisowej pan minister ma 100-procentową rację, ustawa o Vacie jest zmieniana absurdalnie często, kilkadziesiąt razy w ciągu kadencji, natomiast rzeczywiście rozporządzenie, o którym mówił pan minister, jest zmieniane raz na dwa lata, tyle tylko, że akurat artykuł, który chcemy zmienić, a przecież o tym teraz mówimy, art. 111, jeśli popatrzeć na to, jak on wyglądał w przeszłości, jest dużo bardziej stabilny niż rozporządzenia ministra. To znaczy on akurat nie był nowelizowany tak często, tak naprawdę w ostatnim czasie w ogóle nie był nowelizowany, w związku z tym wydaje się, że jednak pan minister się myli. Zawarcie tych rozwiązań w akcie prawnym rangi ustawy ewidentnie spowodowałoby ich większą stabilność. Następnie pan minister zwrócił mi uwagę, że niesłuszna jest moja teza, iż fakt, że te zapisy są w rozporządzeniu, powoduje, że są one zmieniane w sposób szybszy, dlatego że proces zmiany tego rozporządzenia trwał prawie pół roku, od listopada do stycznia czy do marca, kilka dobrych miesięcy. To też jest fakt, jeśli chodzi o część opisową, natomiast znowu nie mogę się zgodzić z tezą główną, normatywną, dlatego że oczywiste jest, iż zmiana przepisów w Sejmie, przeforsowanie ich przez Sejm, Senat i podpisanie przez prezydenta trwa dużo dłużej niż ich zmienienie w ministerstwie w formie rozporządzenia. W związku z tym zapisy, które są w ustawach, generalnie są znacznie bardziej trwałe i znacznie dłużej trwa ich zmienianie oraz trudniej to zrobić. Będę obstawał przy tej tezie ogólnej. Następnie pan minister zwracał uwagę, że zabezpieczeniem przed arbitralnością i zmienianiem tych przepisów z zaskoczenia jest to, że ministerstwo jest zobowiązane przeprowadzać konsultacje społeczne w przypadku takich rozporządzeń. Jest takie zabezpieczenie, ale ono często nic nie daje, a najlepszym tego przykładem jest akurat nie to rozporządzenie, ale inne, o którym była mowa, dotyczące szczegółowości danych, jakie muszą znajdować się na paragonach fiskalnych. Otóż, panie ministrze, jak pan zapewne wie, ale jeśli pan nie wie, to ja panu powiem, że to rozporządzenie też było konsultowane. Pojawia się pytanie, czy takie konsultacje rzeczywiście spełniają wymóg budowania zaufania przedsiębiorców czy obywateli do państwa polskiego, dlatego że państwo ogłosiliście 6 marca tego roku początek konsultacji, opublikowaliście na stronie ten projekt i poprosiliście zainteresowane instytucje o to, żeby zgłaszały uwagi. To było w dniu 6 marca 2013 r., a ostateczny termin na wyrażenie opinii wyznaczono na dzień 8 marca, czyli przedsiębiorcy mieli 2 dni na wyrażenie opinii odnoszących się do rozporządzenia, nie do tego, o którym teraz mówimy, tylko do tego dotyczącego kodów fiskalnych i szczegółowości. Skoro więc ministerstwo może w ten sposób, a może, bo to było wszystko zgodne z prawem, traktować obowiązek konsultacji społecznych, to nie jest to wystarczająca gwarancja tego, ażeby przedsiębiorcy mieli zaufanie do państwa polskiego i ażeby mieli udział w procesie legislacyjnym. Kolejna sprawa to jest uwaga pana ministra, że konsekwencją legislacyjną naszego projektu będzie to, iż pewni przedsiębiorcy osiągający bardzo wysoki pułap dochodów będą musieli, cytuję, kupić i zamknąć kasę fiskalną w szafie. Szczerze mówiąc, nie rozumiem, co pan minister ma na myśli. Jeśli taka jest konsekwencja legislacyjna naszego projektu, to ona oczywiście jest niezamierzona i zmienimy to, jeśli projekt trafi do komisji. Aczkolwiek ja tej konsekwencji, szczerze mówiąc, nie widzę, nie do końca wiem, o czym pan minister mówił. Potem pan minister przekazał słuszną w dużej mierze uwagę, że rzeczywiście konsekwencją naszego projektu byłoby to, że 14 branż, które obecnie w sposób bezwzględny mają obowiązek stosowania kas fiskalnych, zostałoby zwolnionych z tego obowiązku do pewnego pułapu. Rzeczywiście być może tu się rozpędziliśmy i, tak jak deklarowałem pani poseł Szydłowskiej, jesteśmy gotowi to zmodyfikować, bo w przypadku pewnych branż faktycznie wydaje się, że ten obowiązek powinien być bezwzględny. To jest jednak argument za skierowaniem tego projektu do komisji i za zmienieniem go w komisji, a nie za jego odrzuceniem. Jest to jeden z niewielu argumentów pana ministra, z którymi się zgadzam. Potem pan minister brnął w sformułowania, wobec których trudno mi użyć słowa innego niż ˝absurdalne˝, dlatego że pan minister stara się nam udowodnić, iż dla samych przedsiębiorców bardziej wygodne jest ewidencjonowanie w postaci elektronicznej, czyli fiskalnej, niż papierowej. Panie ministrze, niech pan nie poucza przedsiębiorców. Skoro większość z nich protestuje przeciwko wprowadzaniu kas fiskalnych, to oni chyba lepiej wiedzą, co jest dla nich łatwiejsze, a co jest dla nich trudniejsze. (Oklaski) Nie wracajmy do czasów PRL-u, kiedy rząd uważał, że lepiej wie, jak gospodarować, i że lepiej wie, jak prowadzić biznes. Zaufajmy, że jednak przedsiębiorcy lepiej wiedzą, co jest dla nich bardziej wygodne, a co jest dla nich mniej wygodne. Lepiej by było, żeby jednak przynajmniej w tej materii urzędnicy nie wyrażali zdania, co jest dla przedsiębiorców bardziej korzystne, jeśli chodzi o obowiązki, bo to są obowiązki. Następnie pan minister mówił o tym, że obowiązek posiadania kas fiskalnych wynika z dwóch faktów: z faktu umożliwienia kontroli fiskusowi i z faktu ochrony konsumenta, ale do tych dwóch argumentów już się odnosiłem, więc nie będę się powtarzał. Nie zgadzam się z nimi o tyle, że one moim zdaniem nie uzasadniają aż tak niskiego pułapu. I potem w zasadzie chyba były odpowiedzi pana ministra na pytania posłów, w związku z tym nie czuję się w obowiązku, żeby się do tego odnosić, jako że nie były to uwagi krytyczne pod adresem projektu, tylko raczej odpowiedzi na pytania państwa posłów. Bardzo dziękuję za uwagę i jeszcze raz apeluję do wszystkich klubów, szczególnie tych dwóch, które wyraziły stanowisko krytyczne, o to, żeby jednak zastanowiły się i rozważyły skierowanie tego projektu do dalszych prac w komisjach. Dziękuję uprzejmie za uwagę. (Oklaski)