Mówca: Józefa Szczurek-Żelazko
Data: 2023-06-13 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bardzo serdecznie dziękuję państwu za tę dyskusję, chociaż większość wypowiedzi, które państwo wygłosili na tej sali, nie dotyczyła tego jakże ważnego projektu. Ten projekt jest propacjencki, jest bardzo ważny, ponieważ daje możliwość uzyskania odszkodowania w bardzo szybkim, pozasądowym trybie, co przynosi oszczędności zarówno dla pacjenta, jak i dla podmiotu leczniczego. Państwo w trakcie tej dyskusji właściwie zwróciliście uwagę na trzy elementy. Pytali państwo, po pierwsze, dlaczego tylko w szpitalach, po drugie, dlaczego tylko i wyłącznie w podmiotach leczniczych, które są finansowane ze środków publicznych, i po trzecie - to kolejny temat, na który państwo tutaj zwróciliście uwagę - dlaczego jest to finansowane z odpisu, bo przychody funduszu pochodzą z odpisu z Narodowego Funduszu Zdrowia. Odpowiedź pierwsza jest krótka: rozwiązanie, o którym mówiliśmy na początku, wymaga naprawdę bardzo powolnego wprowadzania i analizowania, w jaki sposób cały ten proces przebiega. W niektórych krajach skandynawskich wprowadzono to od razu do wszystkich podmiotów leczniczych, co spowodowało, że nastąpiło wydłużenie czasu rozpatrywania. Pacjenci długo czekali na odszkodowania, czyli de facto nie została spełniona ta przesłanka, która powinna być zrealizowana. Dlatego też nauczeni tym przykładem zaczynamy od podmiotów szpitalnych. Druga kwestia dotyczy tego, dlaczego jest tak, że o odszkodowanie mogą się ubiegać tylko pacjenci, którzy mieli udzielane świadczenia finansowane ze środków publicznych. Szanowni państwo, szpitale udzielają świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych, więc również odszkodowanie jest finansowane ze środków publicznych. Natomiast w przypadku szpitali komercyjnych przychody komercyjne wpływają do właścicieli. I skoro właściciel bierze na siebie ryzyko związane z udzielaniem świadczenia, to również powinien wziąć na siebie ryzyko dotyczące wypłaty odszkodowania, jeżeli dojdzie do zdarzenia medycznego. I nic nie stoi na przeszkodzie, żeby się ubezpieczyć czy żeby stworzyć też taki fundusz w odniesieniu do świadczeń, które są udzielane na rynku komercyjnym. Objęcie działaniem tej ustawy podmiotów działających tyko i wyłącznie komercyjnie stanowiłoby pomoc publiczną dla tych szpitali. Kolejna sprawa, która była poruszana, dotyczy tego, dlaczego nie obejmujemy działaniem tej ustawy lecznictwa ambulatoryjnego. O tym już mówiłam. Na pewno musimy zobaczyć, w jaki sposób to nowe rozwiązanie będzie się sprawdzało. Być może kolejnym krokiem będzie właśnie rozszerzenie tego świadczenia na inne obszary. Dlatego też, jak powiedziałam na początku, ze zdziwieniem przyjmuję stanowisko koła Konfederacja, które odrzuca takie propacjenckie rozwiązanie, na które pacjenci czekają od dawna, ponieważ procesy sądowe toczą się latami, a często, w 70% przypadków, kończą się umorzeniem spraw. Pacjenci nie mogą dochodzić swoich praw, a tutaj wychodzimy naprzeciw ich potrzebom. W ciągu 3 miesięcy sprawa może zostać rozstrzygnięta, a pacjent może uzyskać odszkodowanie o wartości do 200 tys. zł, co mieści się w przedziale wysokości odszkodowań, które mniej więcej są zasądzane przez sądy powszechne. Oczywiście podmioty lecznicze też będą miały z tego korzyść. Po pierwsze, nie ponoszą skutków finansowych, a po drugie, rzecznik praw pacjenta przeprowadzi dokładną analizę tego zdarzenia, które miało miejsce w szpitalu. Szpital otrzyma raport z tego, raport od rzecznika praw pacjenta. Oczywiście będzie musiał dostosować sposób udzielania świadczeń tak, żeby później do takich wydarzeń nie dochodziło. Tak że bardzo serdecznie dziękuję za te opinie. Mam nadzieję, że będziemy dalej pracować nad tym projektem. Dziękuję oczywiście panu rzecznikowi praw pacjenta i panu ministrowi, bo tutaj państwa wkład jest nieoceniony.