Mówca: Władysław Kosiniak-Kamysz
Data: 2016-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Premier! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Centrum Zdrowia Dziecka to jest placówka, do której zdążają rodzice ze swoimi dziećmi z całej Polski. Ona zawsze była symbolem nadziei na możliwość dobrej diagnozy, na możliwość wyleczenia, była i jest dla polskich rodzin symbolem pomocy drugiemu człowiekowi. I dzisiaj Zosi, Antka, Marysi i ich rodziców nie interesuje, kto jest ministrem zdrowia, kto był ministrem zdrowia, kto rządził 8 lat, kto będzie rządził przez najbliższe 4 lata. Na pewno ich nie interesują, panie ministrze, podziękowania dla pracowników, urzędników Ministerstwa Zdrowia ani NFZ. (Oklaski) Dzisiaj rodziców Antka, Marysi, Zosi interesuje to, co jest możliwe do zrobienia, liczy się tu i teraz i jak zakończyć ten konflikt. Spotkała ich przez ostatnie dni taka wędrówka strachu, czy będą przyjęci w tym szpitalu, czy muszą jechać do innego miasta: Lublina, Bydgoszczy. Mówicie o bezpieczeństwie, to jest wasz obowiązek zapewnić bezpieczeństwo pacjentów. Ale czy ci rodzice i ich dzieci mają poczucie bezpieczeństwa? Czy każdego dnia mają poczucie bezpieczeństwa, że jutro zostaną przyjęci, że ich choroba zostanie zdiagnozowana? Mały pacjent dużo trudniej oswaja się z rzeczywistością szpitalną, to jest dla niego oczywiście szok z naturalnych przyczyn. Pan minister jako doświadczony lekarz dobrze o tym wie. Jeżeli przyzwyczaił się do jednego miejsca, do jednego szpitala, jest tam leczony przez wiele tygodni, to dla niego traumą jest przerzucanie go w inne miejsce. Dziś mali pacjenci, tak jak powiedział pan rzecznik, powinni być na pierwszym miejscu. Pani premier, tak bardzo często pani mówi o tym, że: będziemy rozmawiać codziennie z Polakami, każdego dnia będę prowadziła dialog z Polakami. Uważam, że dzisiaj ten dialog w Centrum Zdrowia Dziecka i pani obecność tam jest niezbędna. Swoim autorytetem, swoją też kobiecą wrażliwością może pani wpłynąć na zakończenie tego protestu. Bardzo panią premier o to proszę w imieniu tych dzieci i ich rodziców. Nie jest to moment na przerzucanie się polityczną odpowiedzialnością, my to możemy robić za tydzień, za dwa, kiedy skończy się protest. Nie przerzucajmy też tej odpowiedzialności na pielęgniarki, tylko porozmawiajmy z nimi. To naprawdę jest dużo lepszy sposób rozwiązywania sporu niż nawet najpiękniejsze wystąpienia w Sejmie. Mówicie o kompromisie. Tak, do wielu rzeczy trzeba kompromisu, tylko ten kompromis dzisiaj w żaden sposób nie zależy od opozycji. On w 100% zależy od strony rządowej. Wy jesteście zdolni, bo macie 100% władzy. Tylko do 100% władzy trzeba jeszcze wziąć 100% odpowiedzialności, a tego wciąż niestety brakuje. (Oklaski) Szanowni państwo, mieliście być lekiem na całe zło, mówiliście, że dacie radę, że nie ma rzeczy niemożliwych, że wszystko to, co było do tej pory: jakieś niedociągnięcia, jakieś nieprawidłowości, naprawicie w trybie błyskawicznym. I nawet jeżeli często mieliście dobrą diagnozę w kampanii wyborczej, to recepty, które dzisiaj przepisujecie, a - nie daj Boże - ten sposób leczenia, który wdrażacie, w wielu obszarach życia przynosi skutki negatywne, przynosi skutki ujemne. Tak jest również z rozwiązaniami systemowymi, o których wspominaliście. Ta ustawa, która będzie dzisiaj procedowana w nocy, kiedy będzie jej pierwsze czytanie, o przerzuceniu odpowiedzialności za świadczenia medyczne na samorządy, jest po pierwsze niezgodna z konstytucją, bo dwa razy obywatele mają za to samo płacić, bo składkę zdrowotną już zapłacili, a teraz za świadczenia zdrowotne ma płacić samorząd z podatków swoich obywateli, też nie daje możliwości efektywnego działania, ponieważ jest wolność wyboru szpitala, w którym chcemy się leczyć. Czyli samorząd nie ma pewności, że jeżeli nawet zainwestuje pieniądze, to przyjdą tam jego mieszkańcy. To, co dzisiaj proponujecie w służbie zdrowia, te zmiany systemowe, to nie jest żadne panaceum na bolączki służby zdrowia, to jest trucizna, która naprawdę doszczętnie zniszczy system ochrony zdrowia i zatruje życie pacjentom. Na coś takiego po prostu dzisiaj nie może być zgody. Szanowna Pani Premier! Panie Ministrze! Jest taka zasada, pan minister ją dobrze zna, w medycynie to naczelna zasada etyczna: primum non nocere, przede wszystkim nie szkodzić, ale ona w żaden sposób nie oznacza przyzwolenia na bierność. Pani premier, dzisiaj potrzeba odwagi, nie tej jednodniowej, nie tej przedwyborczej (Dzwonek), potrzeba odwagi rządzenia, rządzenia, które nie ogranicza się do pięknych haseł, ale wymaga realnych czynów tu i teraz. Tego potrzebują rodzice...