Mówca: Grzegorz Długi
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja tutaj w zasadzie jestem w jakimś sensie w zastępstwie, bo gdyby nie nieszczęśliwe wydarzenie, to byłby tu dzisiaj z nami Rafał Wójcikowski, który by przedstawiał nasze stanowisko. Niestety los zdecydował inaczej, więc czuję się troszeczkę nieswojo, zastępując kogoś, kogo zastąpić się nie da. Natomiast przechodząc do meritum sprawy, chcielibyśmy podkreślić, że giełda będzie się rozwijać tylko wtedy, jeżeli będzie wielu, szczególnie drobnych, inwestorów, którzy będą swoje oszczędności tam inwestować, a przez to rozwijać giełdę i rozwijać również cały system oszczędności. A oszczędności przede wszystkim nam brakuje do prawidłowego rozwoju naszej gospodarki. Jak wiemy, wskaźnik oszczędności w naszej gospodarce jest chyba jednym z najniższych w Europie, a to jest poważne wyzwanie dla dalszego naszego rozwoju. Obecny projekt, który został przedstawiony, chociaż nierewolucyjny, idzie jednak w przeciwnym kierunku. Ochrona interesów drobnych inwestorów polega na tym, że oni mają jakąś pewność, że w jakimś sensie będzie jasne, w jakim kierunku idą zainwestowane przez nich pieniądze, i w jakimś sensie będzie dla wszystkich wiadome, co się dzieje na giełdzie. Likwidacja art. 72 to jest krok w złym kierunku. Pokazuje zresztą, że PO-PiS, ta koalicja Platformy i PiS-u, właśnie w tych sprawach ważnych dla obywateli zapomina o tych małych, zapomina o tym, że uchylając tego rodzaju przepisy, działamy tylko na rzecz wielkich korporacji, działamy na rzecz wielkich funduszy inwestycyjnych, które działają w celu szybkiego osiągnięcia zysku, głównie spekulacyjnego. To nie jest właściwa decyzja i dlatego nie jesteśmy chętni, aby to poprzeć. Wezwania z art. 72 - one zostały po to w ogóle wprowadzone, aby jednak wpływać na zmniejszenie wahań cen związanych z nabywaniem większych liczb akcji, aby zapobiegać tzw. efektowi popytowemu, a przez to stabilizować giełdę. Nie bardzo rozumiemy, dlaczego z tego rezygnujemy. Celem tego przepisu jest również jawność nabywania akcji, jawność transakcji, równe traktowanie akcjonariuszy, zapewnienie wszystkim akcjonariuszom możliwości zbycia akcji po tej samej cenie. My z tego rezygnujemy, argumentując to tym, że przepis art. 72 można bardzo łatwo obejść. To chyba nie jest właściwy kierunek. Powinno się wobec tego likwidować możliwości obejścia, a nie ochronę drobnych akcjonariuszy. Uniemożliwienie, które w jakimś sensie wprowadza art. 72, skupowania w krótkim okresie akcji spółek publicznych - a to jednak wpływa, jak wiemy, na wysokość kursu danej akcji - przy dużym rozdrobnieniu akcjonariatu, a tak jest w niektórych spółkach, pozwalało na to, żeby kontrola nad spółką była jawna. To znaczy, jeżeli jest duże rozdrobnienie, to wówczas wcale nie trzeba zdobywać 33 czy 66%, tak jak w art. 73 i 74 jest to określone, nie trzeba mieć aż takiej przewagi, czasami wystarczy mieć 8%, czasami wystarczy mieć 9%, a nawet i mniej, po to, żeby mieć kontrolę nad spółką. My o tym zapominamy. Wobec tego powinniśmy iść w kierunku uszczelniania, a nie w kierunku likwidowania przepisów, które, to fakt, bardzo łatwo jest obejść, ale to jest słaby argument. Wobec tego, że likwidacja tego artykułu nie jest sprzężona z generalną nową koncepcją, która była zapowiadana, przebudowy całego modelu wezwań majoryzacyjnych - nie ma tej nowej koncepcji, widzimy tylko pójście na rękę wielkim inwestorom, wielkim korporacjom - mamy duży kłopot z poparciem tej koncepcji i na razie będziemy prawdopodobnie przeciwni. Dziękuję. (Oklaski)