Mówca: Adam Szejnfeld
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Najkrócej. Zacznę może od pytania pana posła Asta, bo jest ono zasadnicze w kontekście wielu wystąpień innych panów posłów. Mianowicie pan poseł Ast z PiS-u pyta, czy nie było poprawek idących, jak rozumiem, dalej niż projekt. Wszystkie poprawki, które zostały zgłoszone, uznaliśmy w komisji za słuszne i potrzebne, w związku z czym zostały przyjęte. Poprawek innego typu niż te, o których dzisiaj mówimy, i te, które zostały złożone w drugim czytaniu, nie było. Natomiast, co jest istotne, było tu kilka wręcz bardzo ostrych, restrykcyjnych, bardzo krytykujących rząd wystąpień, zwłaszcza pana posła Górskiego z Solidarnej Polski, tylko że ani pan poseł Górski, ani Solidarna Polska nie zgłosili żadnej poprawki w trakcie prac komisji, także w drugim czytaniu, więc ta krytyka jest dziwna. Jeżeli klub uznaje, iż ustawa mogłaby być zmieniona, poprawiona albo iść w innym kierunku lub dalej w swoich rozwiązaniach, to składa się poprawki, nawet tu, dzisiaj, w drugim czytaniu, jeżeli z jakichś powodów nie złożono w komisji. Wydaje mi się więc, że była to krytyka tylko na potrzeby wystąpienia, a nie odnosząca się faktycznie do meritum sprawy i dzisiejszego drugiego czytania. Pan poseł Matuszewski wystąpił w podobnym stylu, tonie i formie, ale najważniejsza jest oczywiście treść. Na pewno ubolewamy nad tym, że zwiększa się liczba firm, które podlegają procesowi upadłości. Jest ich, owszem, więcej w 2012 r. niż w 2011 r., a w 2011 r. było więcej niż w 2010 r. Mamy tutaj zwykły, że tak powiem, objaw nietolerowany, nieakceptowany przez nas wszystkich, bez względu na to, jaki klub lub jaką komisję reprezentujemy, objaw, który jest skutkiem spowolnienia gospodarczego i kryzysu w Europie. Chciałbym powiedzieć, że nie wolno z tym też przesadzać ani tego demonizować. W Polsce działa, jest zarejestrowanych ponad 3,5 mln firm. Rocznie, w zależności od roku, jest zarejestrowanych nawet 100 tys. nowych, więc 870 to jest za dużo, ale nie jest to obraz tragedii i dramatu, jaki można by wysunąć czy wywnioskować z wystąpienia pana posła. Było także parę pytań pana posła Kuźmiuka, pana posła Szeligi, pan posła Borkowskiego, jeżeli chodzi o działania na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw, czy też w ogóle na rzecz przedsiębiorczości, ale pan minister udzielił już odpowiedzi, wskazał cały katalog. On jest niepełny, to były przykłady. Mógłbym właściwie na pstryknięcie palców pokazać sto nowych rozwiązań, jakie przyjęliśmy. Ale rozmawiamy tutaj wyłącznie o jednej ustawie. Dotyczy ona terminów zapłaty. Jest związana z chęcią Wysokiej Izby i rządu ograniczania zatorów płatniczych. Chcę tylko i wyłącznie do tego zawęzić wypowiedź. Chciałbym więc państwu powiedzieć, że nie ma oczywiście możliwości zadziałania jednym instrumentem w tej sprawie, i to skutecznie. To musi być cały katalog - i tak też czynimy. Dzisiaj mamy drugie czytanie zmienionej ustawy. Jest to nowa ustawa, ale uchyla obowiązujące wcześniej, od 2003 r., przepisy dotyczące terminów zapłaty, naprawdę idzie zdecydowanie dalej. Mało tego, wbrew temu - chyba że źle zrozumiałem - co powiedział pan poseł reprezentujący Ruch Palikota, bardziej restrykcyjnie traktuje właśnie podmiot publiczny, czyli państwo, niż przedsiębiorcę. Tutaj limit dotyczący tego terminu 30 dni jest bezwzględny, tylko z jednym wyłączeniem dla podmiotów leczniczych. Nie jest więc tak, że państwo traktujemy tutaj inaczej, tzn. lepiej niż przedsiębiorcę. Można by kolokwialnie powiedzieć, że traktujemy gorzej, bardziej restrykcyjnie. Ustawodawca, projektodawca wyszedł z założenia, że państwo ma większą elastyczność finansową, a przede wszystkim większą przewidywalność uzyskiwania dochodów własnych i chociaż nie było to wyrażone werbalnie, to trzeba też sobie szczerze powiedzieć: państwo powinno być wzorem. Państwo jako pierwsze powinno płacić, a wtedy może oczywiście oczekiwać także od obywateli, przedsiębiorców, żeby czynili podobnie. Ale oprócz tej ustawy, nad którą procedujemy dzisiaj w drugim czytaniu, trzeba pamiętać, że w tym katalogu działań na rzecz ograniczania zatorów płatniczych przyjęliśmy wiele rozwiązań. Jako przykład można mianowicie podać właśnie poprawienie i zwiększenie skuteczności postępowania nakazowego, a przede wszystkim wprowadzenie sądu elektronicznego. Zmieniliśmy przepisy dotyczące ulgi na złe długi, skróciliśmy termin zwrotu VAT-u ze 180 dni do 60 dni. Niedawno, w grudniu, Wysoka Izba uchwaliła kolejną ustawę deregulacyjną, a w ramach niej tzw. kredyt pod zwrot, który też daje szanse lepszego funkcjonowania, bardziej elastycznego w czasie, kiedy brakuje w firmie pieniędzy. Moim zdaniem naj-istotniejszym elementem - przyznaję, nieidącym tak daleko, jak przynajmniej wielu z nas by chciało, ja też - jest wprowadzenie VAT-u kasowego dla małych i średnich przedsiębiorstw. Chciałbym wierzyć, że jest to pierwszy krok w dobrym kierunku. Rzecz, o której zawsze się zapomina, powiem szczerze, trochę z ubolewaniem, także w środowisku samych przedsiębiorców, i niewielka liczba przedsiębiorców z niej korzysta, to faktoring. Na świecie, w gospodarce wolnorynkowej najskuteczniejszym instrumentem walki z zatorami płatniczymi są nie przepisy prawa, tylko stosunki cywilnoprawne, instrumenty cywilnoprawne na czele z faktoringiem. Czyli na świecie wykorzystuje się, walcząc z zatorami, faktoring. W Polsce wiele osób nie potrafi nawet wypowiedzieć tego słowa, a większość nie wie, o co chodzi. I to jest przykre. Ale to oczywiście tylko tak na marginesie. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski) (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Panie marszałku...)