Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Podstawowym problemem społecznym dzisiejszych czasów jest brak pracy. 14-procentowe bezrobocie z tendencją do dalszego wzrostu powoduje, że rośnie nam obszar ludzi biednych. Przyczynia się do tego również fakt, że wzrasta liczba osób zatrudnionych za minimalne wynagrodzenie. To wszystko powoduje, że odwracają się tendencje, polaryzuje się sytuacja dochodowa społeczeństwa, część osób zarabia krocie, a część osób rzeczywiście cierpi niedostatki finansowe. To wszystko powoduje, że rośnie potrzeba zmodyfikowania sposobu udzielania przez państwo pomocy, m.in. za pośrednictwem ustawy o pomocy społecznej, jedynego takiego instrumentu oprócz ustawy o świadczeniach rodzinnych, który może dawać rodzinom dodatkowe pieniądze na bieżące życie. W przekonaniu Sojuszu Lewicy Demokratycznej istnieje bardzo poważna potrzeba głębokiego przeanalizowania dotychczasowej formy wsparcia rodzin ubogich przez państwo. Chodzi o to, żeby skutecznie wyprowadzać ludzi z biedy, a nie utrwalać biedę niskimi zasiłkami, które w tej chwili są na to przeznaczane. Nie może być również tak, że przez wiele lat nie waloryzuje się progów uprawniających do pomocy społecznej, przez co, jak wynika ze statystyk, maleje nam liczba osób, które podlegały opiece państwa poprzez ustawę o pomocy społecznej, natomiast de facto wiele osób, które autentycznie są biedne, nie mają wsparcia, dlatego że żyją w biedzie, ale przekraczają niskie progi uprawniające do pomocy. W związku z tym statystyki wykazują, że sytuacja dochodowa ludzi poprawiła się, a życie wskazuje na to, że coraz więcej osób cierpi niedostatek. Wspomnę tylko o najbardziej bolesnej statystyce, którą staram się przypominać: ponad 20% polskich dzieci w tej chwili żyje w rodzinach doświadczających biedy. Dlatego uważamy, że, po pierwsze, trzeba zmodyfikować pojęcie dochodu uprawniającego do świadczeń. Nasze propozycje w tej chwili są w komisji. Mam nadzieję, że znajdą szczęśliwy finał. Należy również głęboko się zastanowić nad zasiłkami pielęgnacyjnymi w zestawieniu z dodatkami pielęgnacyjnymi, które są wypłacane z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W naszym przekonaniu, w przekonaniu Sojuszu Lewicy Demokratycznej, biorąc pod uwagę doświadczenia ostatnich lat, które w sposób niemotywujący zobowiązywały rząd do podwyższania progów dochodowych, należy wprowadzić stabilizacyjną formę, czyli mechanizm waloryzacji tych progów. Należy również perspektywicznie spojrzeć na to, że społeczeństwo się starzeje i pewnie będzie trzeba więcej pieniędzy przeznaczyć na stworzenie mechanizmów wspierających budowę nowych domów opieki społecznej czy innych form instytucjonalnej opieki nad ludźmi starymi. To wszystko wymaga poważnego podejścia do zmian w ustawie o pomocy społecznej. Tymczasem komisja zaproponowała kosmetyczne zmiany. To jest żaden przełom. Natomiast zmiany te nie budzą kontrowersji, ponieważ wprowadzają więcej ładu w tej niedostatecznej polityce społecznej państwa. Na uwagę zasługuje nowe pojęcie kosztu utrzymania pensjonariusza w domu opieki. Z tego kosztu eliminuje się na przykład nakłady na remonty kapitalne. No i słusznie, nareszcie. Również rzecz bardzo zaskakująca - że trzeba ustawowej regulacji, która by mówiła o tym, że pieniądze wpłacane na pensjonariuszy powinny iść na nich, a nie na inne cele. Równie chwalebne jest to, że powstaną nowe typy domów opieki dla ludzi uzależnionych od alkoholu. Reszta spraw już została przez pana posła sprawozdawcę omówiona. Powiem tylko tyle, że klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej (Dzwonek) będzie popierał ten projekt. Dziękuję bardzo. (Oklaski)