PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Przedłożony projekt ustawy zakłada przywrócenie stanu sprzed 19 marca 2009 r., kiedy ustawą o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz innych ustaw zniesiony został obowiązek uzyskania pozytywnej opinii kuratora oświaty w przedmiocie likwidacji szkoły lub placówki publicznej prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego. Proponowane obecnie przez wnioskodawców rozwiązanie nie jest rozwiązaniem dobrym, gdyż w praktyce oznacza pozostawienie decyzji w sprawie dalszego prowadzenia szkoły podmiotowi, który nie odpowiada za jej utrzymanie. Proponowana zmiana oznacza, że decyzje dotyczące likwidacji podejmowane będą jednoosobowo. Proponowane przez Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość rozwiązanie daje duże uprawnienia organowi nadzoru pedagogicznego, pozbawiając organ prowadzący realnej możliwości zarządzania szkołami i placówkami publicznymi w sposób adekwatny do wysokości środków otrzymanych na ich utrzymanie. Decydujący głos w sprawie funkcjonowania szkół i placówek oświatowych powinny mieć jednostki samorządu terytorialnego, które ponoszą w znacznej mierze koszty ich funkcjonowania. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem wnioskodawców, że decyzje w sprawie likwidacji szkół i placówek oświatowych są podejmowane przez samorządy w sposób niekontrolowany, a u ich podłoża leży jedynie czynnik ekonomiczny. Znane są z ostatnich tygodni przypadki, gdy zdecydowana postawa rodziców doprowadziła do zmiany podjętych działań zmierzających do likwidacji lub przekazania szkół do prowadzenia stowarzyszeniom lub fundacjom. Dobra wola ze strony organu prowadzącego, rady pedagogicznej i rodziców, podjęte działania w kierunku uwzględnienia rachunku ekonomicznego, ale przede wszystkim zapewnienia właściwego poziomu nauczania, wychowania i opieki, niewydłużania drogi dziecka do szkoły, wywołały skutek w postaci zachowania funkcjonowania szkół nawet przy bardzo małej liczbie uczniów. Dużo ważniejszy od procedury opiniowania decyzji w sprawie likwidacji szkół czy placówek oświatowych wydaje się być problem zmiany systemu naliczania subwencji oświatowej dla szkół i placówek oświatowych, zwłaszcza na terenach wiejskich, uwzględniający specyfikę tych terenów. W tym kierunku powinny iść ewentualnie zmiany w funkcjonowaniu oświaty. Reasumując, nie należy wprowadzać żadnych zmian w ustawie o systemie oświaty w przedmiotowym zakresie. Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska popiera stanowisko komisji i wnosi o odrzucenie projektu ustawy, negatywnie opiniując poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty, druki nr 150 i 189. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Sławomir Kłosowski
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Pan poseł raczył nie zrozumieć mojej wypowiedzi, i to jeśli chodzi o kilka kwestii. Po pierwsze, jeżeli pan poseł mówi z jednej strony o środkach, a z drugiej strony o przeniesieniu dzieci kilkanaście czy nawet kilkadziesiąt kilometrów, to nie będzie między nami zgody. My uważamy, że ważne jest to, ażeby szkoła wiejska - jeszcze w środowisku PSL-owskim, ale już niedługo, jeśli PSL będzie w ten sposób patrzył na wiejskie szkoły - funkcjonowała blisko domu, bo ona jest jedynym ośrodkiem kultury. Niejednokrotnie jedynym, który pozostał na terenie danej wsi. Jeżeli PSL zgodzi się go wyeliminować z tej wsi, to już tam nic nie będzie. Mówią o tym rodzice, mówią to też PSL-owi, tylko chyba nie temu PSL-owi, który siedzi w tych ławach poselskich. (Głos z sali: Mówimy prawdę.) To jest pierwsza sprawa. Wiem, że to boli, panie pośle, ale tak jest. Mówmy z tej trybuny prawdę. (Głos z sali: To przykra prawda dla pana.) Druga kwestia dotyczy danych, których pan poseł nie zrozumiał albo opacznie je zrozumiał i nawet po miażdżących doniesieniach wszystkich mediów dalej ślepo wierzy informacjom zawartym w opracowaniach rządowych, że gdy kurator miał prawo weta, więcej likwidowano. Panie pośle... (Głos z sali: Czy to jest sprostowanie?) ...proszę się obudzić. Panie pośle, proszę poczytać, wziąć kilka gazet, pierwszych z brzegu. PAP donosił, panie pośle, w tym tygodniu i w ubiegłym tygodniu, na koniec ubiegłego tygodnia, że... (Gwar na sali) Nie PiS donosił, nie KP PiS donosił, tylko PAP. Polska Agencja Prasowa donosiła, że w Polsce likwidowanych jest 1800 szkół. Panie pośle, niech się pan obudzi. W którym roku, gdy kurator miał prawo weta przy likwidacji szkół, likwidowano tyle szkół, ile za PSL-u? Panie pośle, spójrzmy prawdzie w oczy. Dziękuję.
Mówca: Henryk Smolarz
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie marszałku, wykorzystuję formułę, którą był uprzejmy podjąć mój poprzednik. Panie pośle, niech nie zwraca się pan do posłów PSL-u, mówiąc o decyzji likwidacji, zamykania szkół, bowiem nie od nas to zależy. Pan też nie zrozumiał mojej wypowiedzi. Z ogromną troską podchodzimy do tego. Nie popieramy tego, by odległość, jaką musi pokonać dziecko, by dotrzeć do szkoły, była taka, jaką pan podał. Ale nie odbieramy obywatelom prawa do decydowania o losie ich dzieci. Mają oni do tego prawo. Dzięki obecnym rozwiązaniom mają wpływ na swoje decyzje. Przyjęcie państwa propozycji spowoduje, że takiego wpływu nie będą mieli - kurator będzie jednoosobowo decydował za społeczności lokalne, bez żadnej odpowiedzialności. To jest naganne i takiej sytuacji nie można akceptować. (Głos z sali: W interesie tych społeczności.) Skąd państwo czerpiecie wiedzę na temat tego, że to nie społeczność, nie zbiorowość potrafi wypracować lepsze rozwiązania, ale pojedyncza osoba, poddawana presji z bardzo różnych stron? (Głos z sali: Społeczność prosi kuratorów, by wydawali opinię negatywną.) Kończąc, powiem, że wydaje mi się, że państwo nie tylko moją wypowiedź źle zrozumieliście. Potwierdzę to, co mówiłem wcześniej, że te dane, które są dostępne, są dla państwa przykre, niewygodne i niestety miażdżące. W ramach sprzeciwu i ze względu na brak akceptacji opowiadacie rzeczy, które są niezgodne z prawdą. Dane statystyczne nie kłamią. Jeżeli jest inaczej, to myślę, że pani minister odniesie się do tych wszystkich informacji, a my będziemy weryfikować swoje stanowisko.
Mówca: Artur Bramora
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Mam do wszystkich prośbę. Miejmy świadomość, po co jest szkoła. Szkoła jest po to, żeby uczyć dzieci. Dlaczego nie padło tutaj ani razu stwierdzenie: dla dobra dzieci? Wiem, że samorządowi jest wygodnie zlikwidować szkołę, wiem, że być może w obecnej sytuacji to jest dobrze... (Poseł Henryk Smolarz: To samorządowi będzie wygodniej, jeśli kurator podejmie decyzję.) Ale najważniejsze dla nas wszystkich tutaj powinno być to, żeby dzieci mogły się uczyć i kształcić we właściwych warunkach. Tyle mam do powiedzenia. Dziękuję. (Oklaski) (Głos z sali: Będą jeździć autobusami PSL-u.)
Mówca: Artur Ostrowski
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoki Sejmie! Konieczne jest podjęcie przez Sejm działań w celu ochrony edukacji publicznej, która z mocy zapisów konstytucyjnych powinna być w centrum zadań realizowanych przez organy publiczne, w tym również przez samorządy. Uznając edukację i wychowanie młodego pokolenia za najważniejszą dziedzinę życia społecznego, należy prowadzić taką politykę oświatową, która będzie gwarantowała silną pozycję szkół publicznych prowadzonych w imieniu państwa właśnie przez jednostki samorządu terytorialnego. Niestety silną pozycję osłabiają pozostające poza jakąkolwiek kontrolą... I tutaj nie można przywołać przykładu, że wyborcy, mieszkańcy gminy mogą w trybie referendum odwołać radę lub wójta, ewentualnie czekać cztery lata na następne wybory w przypadku, kiedy na obszarze tej gminy likwidowana jest szkoła, bo po prostu po tych czterech latach nie będzie już czego odbudowywać. Tak że nie jest to dobry argument. Jest też tak, że w wielu miejscach w Polsce, w wielu jednostkach samorządu terytorialnego, zwłaszcza na obszarach wiejskich, samorządy po prostu pozostawiają sobie jedną szkołę do prowadzenia. Jest wyrok WSA. Gdyby nie ten wyrok, to można by było przekazać całą sieć szkolną fundacji... (Głos z sali: NSA.) NSA. ...stowarzyszeniu lub osobie fizycznej, ale są takie przypadki, są takie przykłady, które potwierdzają tezę, iż powinien być organ, jakim kiedyś był kurator oświaty, który stałby na straży polityki oświatowej państwa. Bo nikt nie zdjął z nas tu siedzących tego obowiązku, nikt też nie zdjął obowiązku z ministra edukacji narodowej, który powinien czuwać nad tym, aby taką politykę realizować poprzez kuratorów oświaty. Ale widać tutaj pewien program realizowany już od kilku lat. Państwo, to znaczy rząd zdejmuje odpowiedzialność z siebie, przerzucając ją na samorządy. Te z kolei z uwagi na to, że mają problemy, również problemy finansowe, ekonomiczne, przerzucają... (Głos z sali: Na innych, na inne osoby, kuratorów.) Przepraszam, panie marszałku, pojawiają się głosy z sali. Nie wiem, czy taki tryb jest dozwolony.
Mówca: Marek Domaracki
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Pani minister Szumilas - jak zwykle pani nie ma - pani w tej swojej takiej ministerialnej spokojności powoli się zatraca. Jak do tej pory, PO wespół z PSL de facto zlikwidowało ponad 2,5 tys. szkół. Szykują się kolejne zamknięcia. Jednocześnie w ostatnich dniach dla polepszenia sobie humoru ministerstwo oświaty zafundowało sobie dwa samochody za sumę 320 tys. zł. Czy nie jest pani wstyd, pani minister, tak po prostu wstyd? Czy nowe auta są dla pani najważniejszymi priorytetami? Jak spojrzy pani w oczy dzieciom, które są zmuszane dojeżdżać do szkoły wiele kilometrów rowerem lub chodzić do niej pieszo, często zimą, przy niesprzyjających warunkach atmosferycznych? Wstyd, pani minister. Wstyd. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Henryk Siedlaczek: Co za podłość.)
Mówca: Elżbieta Gapińska
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przede wszystkim mam wrażenie, że jest jakieś niezrozumienie tutaj, na tej sali, jeśli chodzi o projekt ustawy, nad którym obradujemy. W tym projekcie znalazły się zapisy i propozycje zmian, które przewidują uzyskiwanie przez jednostkę samorządu terytorialnego pozytywnej opinii kuratora oświaty w przypadku zamiaru likwidacji szkoły. A dzisiaj mówiliśmy o wielu innych rzeczach, których ten projekt zupełnie nie dotyczy. To, co państwo proponujecie, ta państwa zmiana, to powrót do stanu prawnego sprzed wejścia w życie ustawy z dnia 19 marca 2009 r. A przypomnę koleżankom i kolegom posłom, że celem tej regulacji było dokonanie czytelnego podziału - powtarzam: podziału - zadań związanych z oświatą pomiędzy organy prowadzące szkoły a organy sprawujące nadzór pedagogiczny. Poselski projekt ustawy, nad którym się dzisiaj pochylamy, gdyby został przyjęty przez Wysoką Izbę, znowu w pewnym zakresie spowodowałby brak podziału kompetencji pomiędzy przywołane powyżej organy. Zmiany sieci szkół są efektem, po pierwsze, niżu demograficznego, a po drugie, reformy strukturalnej. Przywołam tutaj następujące liczby, jeśli chodzi o likwidację szkół. W latach: 2006/2007 zlikwidowano 653 szkoły (Dzwonek), 2007/2008 - 599 szkół, 2008/2009 - 587, 2009/2010 - 540, 2010/2011 - 267 i 2011/2012 - około 300. W związku z tym moje pytanie do posłów wnioskodawców brzmi następująco: Skąd państwo wzięliście takie dane, bo w uzasadnieniu tego projektu ustawy pojawiło się stwierdzenie, że mamy niekontrolowaną liczbę likwidacji szkół? Państwo przytaczacie dzisiaj dane wskazujące, że to jest 1500-2000 szkół. Proszę powiedzieć, skąd te dane państwo wzięliście. Dziękuję. (Poseł Zbigniew Dolata: Z kuratorium.)
Mówca: Dariusz Cezar Dziadzio
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Opiniowany przez komisję poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty jest propozycją przywrócenia racjonalnej kontroli nad podejmowaniem przez jednostki samorządu terytorialnego decyzji o likwidacji szkół i placówek oświatowych. Racjonalnej, co oznacza, że kurator staje na straży tego, aby samorządy, wykorzystując obecnie obowiązujący zapis, masowo i w sposób niekontrolowany nie podejmowały uchwał o likwidacji szkół, kierując się jedynie czynnikiem ekonomicznym. Chroni on przed nieprawidłowościami w likwidacji szkoły, dokonywanej tylko dla wykorzystania komercyjnego budynku po byłej szkole. Moje pytanie do pani minister: W ilu przypadkach przy negatywnej opinii kuratora dotyczącej likwidacji placówki samorząd podjął decyzję rozbieżną z opinią kuratora? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Dolata
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pani Minister! Gdzie jesteś, pani minister? Bo tu larum grają, szkoły likwidują, od Bałtyku po Tatry (Oklaski), od Bugu do Odry, setki, tysiące szkół likwidują! A ty, pani minister, ustaw nie piszesz, pieniędzy nie dajesz, na debatę nawet nie przychodzisz? Pani minister, Prawo i Sprawiedliwość przygotowało ustawę, daje ci instrument, daje ci złoty róg. Nie zgub go, nie odrzucaj tej ustawy, aby ci się nie ostał jeno sznur. Dziękuję. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!)
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja nie jestem aż takim krasomówcą jak mój przedmówca. Wiadomo, że zamykanie szkół nie jest łatwą sprawą. Ale mam pytanie do pani minister edukacji, natury nie osobistej - natury takiej, czy na pewno danie kompetencji kuratorowi do jednoosobowego zarządzania, podejmowania decyzji, które są ważne przy ewentualnym zamykaniu szkół, jest dobrym ruchem. Chodzi o to, czy kurator nie będzie ulegał z drugiej strony namowom lobbystycznym w przypadku zamykania szkół. (Poseł Domicela Kopaczewska: Oczywiście, że tak będzie.) Ja nie mówię, że tak będzie, ale nasuwa się pytanie, czy nie będzie takiej sytuacji. Dlatego też proszę panią minister, żeby mi odpowiedziała na pytanie, czy to jest dobra droga. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Aleksandra Trybuś
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Szanowna Izbo! Obecnie możliwość likwidacji szkół - placówek publicznych istnieje po uzyskaniu jedynie opinii organu sprawującego nadzór pedagogiczny. Oznacza to, że nawet negatywna opinia kuratora nie jest wiążąca dla jednostek samorządu terytorialnego. Moim zdaniem dzięki temu istnieje zdrowy mechanizm konsultacji społecznych, jakie odbywają się w spornych i bardzo trudnych najczęściej sprawach i kwestiach. Z jednej strony rozmawiają ze sobą bezpośrednio rodzice, rada pedagogiczna i przedstawiciele jednostek samorządu terytorialnego. Bardzo często osiągają porozumienie, wypracowują rozwiązanie problemu. Posłowie ustawodawcy, czy kurator oświaty jest w stanie na tyle poznać środowisko w sytuacji likwidowania szkoły, aby jednoosobowo wydać wiążącą opinię bez jakichkolwiek nacisków, jak to zapisano w omawianym projekcie z druku nr 150? Dziękuję.
Mówca: Iwona Kozłowska
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wzruszyłam się bardzo, panie pośle, naprawdę. Brakuje jeszcze teraz tylko arii operowych. Myślę, że następnym razem będę świadkiem doskonałego śpiewu pana i może wtedy mi łzy polecą. (Poseł Zbigniew Dolata: Postaram się.) Natomiast mam dwa pytania do pani minister. Proszę o udzielenie odpowiedzi na nie. Pierwsze pytanie: O ile w ostatnich pięciu latach zmniejszyła się liczba uczniów w szkołach? Proszę o dane liczbowe i procentowe, oczywiście w stosunku do liczby ogólnej uczniów. Drugie pytanie: Ile w ciągu ostatnich dwóch lat powstało szkół z liczbą dzieci mniejszą niż 70, które prowadzone są przez organizacje pozarządowe? Dziękuję bardzo.
Mówca: Henryk Smolarz
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Dobrze, że odrobina refleksji pojawiła się po lewej stronie co do tych zmian i rzeczywistego zafunkcjonowania ich w praktyce. To godne rzeczywiście pochwały, że zaczynamy, chociaż już pod koniec dyskusji, zastanawiać się nad skutkami przyjmowanych zmian. Państwo ciągle tkwicie w przeświadczeniu, że jedna osoba, niezwiązana zwykle ze społecznością lokalną, będzie wiedziała, co jest lepsze dla tej społeczności od samych zainteresowanych. Chciałbym zapytać, skoro poprzednie rozwiązania są tak gloryfikowane, czy były - to pytanie do pani minister - i ile było takich przypadków, że zły wójt, zły samorząd, nieodpowiedzialny, likwidował szkołę, po wyborach pojawiali się nowi radni, nowy burmistrz, nowy wójt i przywracali tę szkołę pod presją opinii społecznej. Czy to jest masowe zjawisko, czy są takie przypadki? Ile takich przypadków było - że te błędy były naprawiane? Bo to w istocie może pokazać, czy ten instrument jest wadliwy, czy jest prawidłowy. (Poseł Marzena Dorota Wróbel: Już nie można tego naprawić, bo nie ma infrastruktury.) No, wszystko da się zrobić. Tak jak się buduje nowe szkoły i otwiera nowe szkoły... (Poseł Sławomir Kłosowski: Gdzie?) ...tak również... Panie ministrze, wtedy kiedy pan był ministrem, ja byłem wójtem i otwierałem w swojej gminie szkołę. (Oklaski) I żadnej szkoły nie zlikwidowałem - żadnej. (Głos z sali: A kto pieniądze dał?) Nie tkwijcie, państwo, w tym przekonaniu, że wójtowie, lokalne społeczności gorzej wiedzą od was. I nie snujcie ciągle tych podejrzliwości, bo niedługo wrócicie do tej koncepcji (Dzwonek) ograniczania kadencji dla samorządowców do dwóch lat - bo to jest siedlisko korupcji, błędów i wypaczeń... (Poseł Elżbieta Rafalska: Tak, ja jestem za.) ...a tylko mądry, odpowiedzialny poseł, szczególnie z PiS, wie, co jest właściwe i dobre i z pewnością będzie właściwie postępował. (Poseł Zbigniew Dolata: Za PiS-u się budowało, a teraz się likwiduje.)
Mówca: Piotr Zgorzelski
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! O tym, że zgoda kuratorium oświaty w żaden sposób nie wpłynęła na zmniejszenie liczby likwidowanych szkół, świadczą liczby sprzed i po dacie obowiązywania tego przepisu. Wnioskodawcy doskonale zdawali sobie z tego sprawę, jak i z tego, że wprowadzanie tej zasady antagonizuje zarówno samorządy, jak i środowiska we wspólnotach lokalnych. Pytanie do pani minister jest następujące: Jakie działania podejmuje resort w sprawie sposobu naliczania subwencji, tak aby zahamować proces likwidowania szkół? (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Pierwsze pytanie: Czy pani boi się odpowiedzialności? Czy pani boi się odpowiedzialności jako minister? Czy państwo boicie się wziąć odpowiedzialność za stan polskiej edukacji, za to, co dzieje się w samorządach? Czy to nie jest taka wygodna pozycja, z której mówicie: to nie my, cudzymi rękoma są likwidowane szkoły, my na to nie mamy wpływu, my jesteśmy tacy bardzo dobrzy, ale to oni, ten niedobry samorząd... I drugie pytanie, pani minister. Bardzo często tu podawano w wątpliwość kompetencje kuratorów. Proszę mi powiedzieć: Kim są kuratorzy? (Dzwonek) Czy to są osoby, które podejmują jednoosobowe, nieodpowiedzialne, złe decyzje? Czy to są osoby bez doświadczenia, wiedzy, znajomości edukacji, oświaty itd.? Czy ma pani powody do tego, żeby obawiać się, że decyzje kuratorów będą błędne? (Poseł Henryk Smolarz: To są osoby bez kontroli.) Jeszcze jedna uwaga, proszę państwa. Proszę pamiętać, że samorząd, wiedząc o tym, że kurator wydaje opinię dotyczącą likwidacji, zawsze porządnie, rzetelnie, sumiennie przygotowywał swój projekt likwidacyjny, miał bogate argumenty. Dzisiaj robi to wyłącznie, li tylko z powodów ekonomicznych, nie biorąc pod uwagę dzieci, nie biorąc pod uwagę innych okoliczności. Dziękuję.
Mówca: Kazimierz Moskal
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Pierwsze pytanie kieruję i do wnioskodawcy, i do pani minister: Jeżeli kurator nadal wydawałby opinię wiążącą, to czy liczba likwidowanych szkół byłaby większa czy mniejsza? Proszę powiedzieć konkretnie. Zresztą były przytaczane pewne dane. Kolejne pytanie, też do pani minister: Czy docelowo będzie kurator, czy go nie będzie? Jeżeli chodzi o miliardy, które zostały wydane, to czy między innymi pewne projekty, żeby kuratoria zostały zlikwidowane, będą realizowane i kiedy ewentualnie nastąpi likwidacja kuratoriów? Szanowni państwo, pragnę też powiedzieć, że Rada Ministrów 9 marca 2012 r. przyjęła stanowisko. Jest to chyba ważne stanowisko rządu i jak w przypadku niektórych poprzednich projektów obywatelskich tak i w tym, szanowni państwo, stanowisko rządu było karygodne. Mam pytania. Zacytuję pewne fragmenty tego stanowiska i będę prosił o ustosunkowanie się pani minister do tego. Otóż, szanowni państwo: ˝Należy zauważyć, że jednostki samorządu terytorialnego wypracowały systemy zarządzania szkołami na własnym terenie, a świadomość obowiązków wynikających z odpowiedzialności za realizację zadań w zakresie edukacji osiągnęła poziom (Dzwonek) pozwalający na powierzenie im wyłącznych kompetencji stanowiących w obszarze kształtowania sieci szkolnej, bez konieczności władczego ingerowania organów˝. Czym przejawia się ta świadomość? Kiedy doszliście do przekonania, że samorządy są już świadome i mogą likwidować? Jakie były wskaźniki i narzędzia? Proszę odpowiedzieć: Dlaczego wtedy doszliście do tego przekonania? I jeszcze kolejne, jedno z ostatnich zdań: ˝Nowelizacja ustawy o systemie oświaty z dnia 19 marca 2009 r. miała na celu, między innymi, umożliwienie jednostkom samorządu terytorialnego większego zaangażowania w działania na rzecz poprawy jakości pracy szkoły˝. Mam pytanie: Czy zwiększenie jakości pracy szkoły to likwidacja? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Głogowski
Data: 2012-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Chciałbym zapytać: Skąd u wnioskodawców taki brak zaufania do samorządowców, stawianie urzędnika państwowego średniego szczebla nad władzą najbliższą mieszkańcom, nad samorządem? Oczywistą sprawą jest, że każda decyzja o zamknięciu szkoły jest trudna i spotyka się z oporem społecznym, więc podejmowana jest przez samorząd w całkowitej ostateczności, także dla dobra dzieci. Przecież funkcjonowanie małych szkółek z klasami cztero-, pięcioosobowymi w sytuacji kiedy kilka kilometrów dalej jest lepiej wyposażona, dobra szkoła, to skazywanie tych dzieci już na samym starcie na gorsze przygotowanie do życia, gorszą edukację. Wiadomo, że oświata jest największą częścią budżetu gmin, często sięgającą 50%. A więc oczywistą sprawą jest, że gminy muszą mieć możliwość racjonalnego wydawania tych środków właśnie dla dobra dzieci, dla dobra poziomu edukacji. Liczby nie kłamią. W 2006 r., kiedy była niezbędna zgoda kuratora do zamknięcia szkoły, zamknięto ich ponad 650, w 2011 r., kiedy ta zgoda nie była potrzebna - 300. (Poseł Marzena Dorota Wróbel: A teraz 2000. ) A więc powtórzę pytanie: Skąd taki brak zaufania do samorządów, do tego, że ewentualne decyzje o zamykaniu szkół naprawdę są podejmowane tylko w ostateczności i tylko dla dobra uczniów, dzieci w tej gminie? Dziękuję.