Mówca: Małgorzata Wypych
Data: 2017-04-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Prawo i Sprawiedliwość w przedmiocie bardzo ważnej ustawy, która tak naprawdę łączy się w pewien sposób z ustawą o Karcie Polaka, jak również przedstawia pewną filozofię, o której Prawo i Sprawiedliwość mówiło w swojej kampanii, a obecnie ją realizuje. Na wstępie chciałam Wysokiej Izbie przytoczyć preambułę, która uległa zmianie, ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji: ˝W poczuciu głębokiej więzi z Polakami - potomkami dawnej Rzeczypospolitej, ofiarami komunistycznego terroru, przemocą zmuszonymi do opuszczenia ziemi przodków, osiedlonymi wbrew własnej woli na najtrudniejszych do zamieszkania obszarach byłego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich; pozbawionymi możliwości powrotu do Polski, prześladowanymi z powodu swojego pochodzenia oraz przywiązania do wiary, tradycji i umiłowania wolności, skazanymi na pracę w nieludzkich warunkach, głód, choroby i częstokroć na fizyczne wyniszczenie; którzy, mimo wszelkich przeciwności, nigdy nie wyrzekli się Polski, jej tradycji i kultury, a miłość i przywiązanie do Ojczyzny przekazali swoim potomkom - pragnąc zadośćuczynić za doznawane przez zesłańców krzywdy, uznając, że powinnością Państwa Polskiego jest umożliwienie repatriacji rodakom, którzy pozostali na Wschodzie, postanawia się, co następuje˝. Szanowni Państwo! Ustawa ta ulega całkowitej zmianie. Jest to wynik szeregu konsultacji, które były przeprowadzane zarówno przez przedstawicieli rządu, jak i w ramach Komisji Łączności z Polakami za Granicą, a także kontaktów pomiędzy posłami a naszymi rodakami mieszkającymi zarówno na Wschodzie, jak i na Zachodzie. Podczas spotkania z repatriantami w 80. rocznicę pierwszej masowej deportacji Polaków do Kazachstanu przez władze sowieckie pani prezes zapewniła, że rząd nie spocznie, dopóki do Polski nie wróci każdy Polak i każda Polka, którzy są za granicą i tego chcą. Proces przyspieszenia powrotu repatriantów do kraju oraz wprowadzenie nowych form pomocy, które obecnie są przewidziane w ustawie, spowodują, że bardzo często ostatnia wola, jak również chęć dalszego służenia Polsce staną się faktem. Problemy, które były wskazywane przez repatriantów, dotyczyły uciążliwych, niejasnych procedur związanych z powrotem, obaw o przyszłe, docelowe miejsce zamieszkania, obaw o miejsca pracy, jak również obaw związanych ze słabą znajomością języka polskiego. Podkreślenia wymaga fakt, że w tej ustawie rezygnujemy właśnie ze stosowanego bardzo często, uwłaczającego procederu przeprowadzania egzaminu z języka polskiego. Nowymi formami, instytucjami, które wprowadzamy, które będą wprowadzane tą ustawą, jest pełnomocnik rządu do spraw repatriacji oraz ośrodki adaptacyjne dla repatriantów. Istotną kwestią, która spotkała się z dużym uznaniem ze strony zarówno środowisk repatrianckich, jak i samych repatriantów, którzy to konsultowali, była m.in. kwestia pomocy finansowej, a także dokładnego określenia warunków do osiedlenia. Liczymy na to, że nowo wprowadzone regulacje zmienią stan, który jest od 2007 r., który tak naprawdę powoduje zmniejszenie się liczby osób, które chcą repatriować się do naszego kraju, dlatego że problem repatriantów jest problemem łączącym nas wszystkich, wszystkich Polaków tak naprawdę na całym świecie: zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w Kazachstanie. Klub Prawo i Sprawiedliwość będzie optował za przyjęciem tej ustawy. Jednocześnie składamy poprawki o charakterze doprecyzowującym i legislacyjnym oraz jedną merytoryczną. Dziękuję bardzo. (Oklaski)