Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2012-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z treści projektu ustawy nie wynika, że jest to ustawa o kobietach. Z treści zapisów projektu ustawy wynika, że ustawa dotyczy istoty ludzkiego życia. Spójrzmy na to z punktu widzenia konstytucyjnego. Art. 38 konstytucji mówi, że Rzeczpospolita Polska zapewnia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia, a Trybunał Konstytucyjny, odnosząc się konstytucyjnie do tej kwestii 28 maja 1997 r., dawał wykładnię, że w demokratycznym państwie prawa naczelną wartością człowieka i dobrem dla niego najcenniejszym jest życie i w demokratycznym państwie prawa musi ono pozostawać pod ochroną konstytucyjną w każdym stadium jego rozwoju. Spójrzmy z punktu widzenia czysto ludzkiego. Często na tej sali prowadzona była dyskusja, szeroka dyskusja odnośnie do tego, w jakim stadium rozwoju powinniśmy uważać, że to już jest człowiek. Otóż uczmy się od natury. Spójrzmy na przyrodę. Od kiedy zaczęło się życie, powinno ono podlegać ochronie. Jestem człowiekiem, powinienem stanąć w obronie człowieka na tym etapie jego życia, na którym nie może się bronić sam. Różne są określenia dotyczące życia poczętego i różne poglądy co do kwestii, w którym przedziale istnienia życia uznajemy, że jest to już człowiek. Zwróćmy uwagę na to, jak to jest w przyrodzie. Kiedy rolnik zasieje pole, posieje zboże, to nie jest to jeszcze chleb ani plon, ale on już nie pozwoli nikomu wejść na to pole i go podeptać. A w odniesieniu do człowieka? Czy człowieka można inaczej klasyfikować? Teraz jeszcze jedna kwestia, ponieważ panowie zrzucacie cały ciężar, mówiąc, że to jest kwestia Kościoła, księży, biskupów itd. Nie, to jest kwestia człowieka, bez względu na jego światopogląd, na to, czy jest wierzący, czy niewierzący. Poczętego życia, życia, które się zaczęło, winien bronić drugi świadomy człowiek, każdy człowiek (Oklaski) bez względu na to, czy jest ateistą, czy człowiekiem wierzącym, bo jest człowiekiem. Zwierzęta poradziły sobie z tym poprzez instynkt, bronią instynktownie, a człowiek, istota myśląca ma się zniżać i kombinować, co z tym zrobić. Tutaj rodzi się dylemat. Druga kwestia, panowie posłowie, to kwestia demograficzna. Dzisiaj Główny Urząd Statystyczny ostrzega... (Poseł Robert Biedroń: No tak, a panie?) Mówię o człowieku. (Poseł Robert Biedroń: Pani to też człowiek.) Jeżeli będzie dyskusja na temat kobiet, to będziemy mówić o kobietach, a w tej chwili, jeżeli panowie mówicie: panie, to chciałbym zapytać, które panie. Jestem bowiem człowiekiem żonatym, mam żonę i wiem, jaką moja pani ma świadomość, z jaką świadomością podchodzi do tej kwestii. Na przykład w art. 3 projektu swojej ustawy zapisaliście, że każdy ma prawo do stanowienia w dziedzinie rozrodczości w warunkach umożliwiających świadome decydowanie o rodzicielstwie. Moi drodzy, tego zapisu nie było, kiedy rodziło się moich pięcioro dzieci. To uważacie, że byłem wtedy ciemny i nieświadomy, i że to, powiedzmy, jakieś kołtuństwo było? Cieszę się, że mam liczną rodzinę, dzieci, wnuki. Podzielam zdanie mojej poprzedniczki, pani Zofii Popiołek, która mówiła, że największą radością jest to, jak rodzi się dziecko. I co do tego zgadzam się, tylko że największą radością będzie to, jak każde dziecko będzie mogło się urodzić. Chciałbym natomiast powiedzieć o jeszcze jednej sprawie. Dyskutujemy o istocie człowieka, a jeżeli dyskutuje się o istocie człowieka, to powinniśmy zachować należytą powagę i szacunek do każdego człowieka (Oklaski) - i do tego z lewej, i do tego z prawej strony, do każdego człowieka o różnych poglądach. (Dzwonek) Przepraszam, panie marszałku, zaraz kończę. Pozwolę sobie zażartować, zwracając się do swojego sąsiada, obok którego siedzę, pana Armanda Ryfińskiego. Gdyby pański dziadek tak kombinował na temat urodzenia, to pewnie pan nie mógłby dzisiaj przedstawiać tego projektu ustawy.