PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Sprawozdawca Lidia Burzyńska
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o instytutach badawczych, druk nr 624. Marszałek Sejmu, zgodnie z art. 54 ust. 1 regulaminu Sejmu, skierował w dniu 14 czerwca 2016 r. uchwałę Senatu w powyższej sprawie w celu jej rozpatrzenia do Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży. Poprawka Senatu dotyczy użycia w art. 24 ust. 5a wyrazu ˝decyzja˝ w przypadku niepowołania dyrektora państwowego instytutu badawczego. Wówczas rada naukowa ponownie zarządza przeprowadzenie konkursu, a do czasu powołania nowego dyrektora minister nadzorujący wyznacza do pełnienia obowiązków dyrektora jednego z jego zastępców albo innego pracownika instytutu, który spełnia warunki określone w ustawie. Użyty w przepisie wyraz ˝decyzja˝ jest charakterystyczny dla postępowania administracyjnego. Wobec tego Senat uznał, że należy zastosować terminologię adekwatną do czynności ministra. Komisja Edukacji, Nauki i Młodzieży na posiedzeniu w dniu 21 czerwca br. rozpatrzyła powyższą uchwałę i wnosi do Wysokiego Sejmu o przyjęcie poprawki Senatu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Joanna Borowiak
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję, pani marszałek. Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość dotyczące uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o instytutach badawczych, druk nr 609. Ustawa porządkuje zarządzanie państwowymi instytutami badawczymi, umożliwiając ministrowi zwiększony nadzór nad nimi. Obecnie w Polsce funkcjonuje 17 państwowych instytutów. Pełnią one szczególną rolę, prowadząc działalność zleconą przez właściwego ministra. Całkowita dotacja bazowa na funkcjonowanie instytutów w bieżącym roku wynosi blisko 550 mln zł, z czego na państwowe instytuty badawcze przeznaczona jest kwota ponad 91 mln zł. Oczywiste jest, że skoro budżet państwa finansuje funkcjonowanie instytutów, to rząd powinien sprawować nad nimi nadzór poprzez właściwych ministrów. Jest wiele przykładów na to, że instytuty badawcze nie realizują swoich podstawowych zadań w należyty sposób. Raport Najwyższej Izby Kontroli z października 2015 r. ujawnił nieefektywne wykorzystywanie potencjału naukowego pracowników instytutów oraz koncentrowanie działalności na wykonywaniu usług niezwiązanych z prowadzeniem badań naukowych i prac rozwojowych. Działalność kontrolowanych instytutów polegała w znacznym stopniu na realizacji rutynowych prac na rzecz administracji publicznej i podmiotów gospodarczych przy znikomej działalności wdrożeniowej - mimo że liczba opatentowanych wynalazków wzrosła dwukrotnie, jedynie 20% z nich znalazło zastosowanie w praktyce. Także dotychczasowy nadzór nad instytutami nie był sprawowany właściwie - dotyczył głównie kwestii finansowych i organizacyjnych, a w mniejszym stopniu działalności naukowej i wdrożeniowej. Do nadzorujących Najwyższa Izba Kontroli skierowała wnioski o przeprowadzenie kontroli z uwzględnieniem efektów ich działalności naukowej i rozwojowej. Jak widać, konieczne było podjęcie działań zmierzających do uzdrowienia sytuacji w instytutach badawczych i poprawy ich funkcjonowania. Umożliwi to właśnie omawiana ustawa dotycząca wzmocnienia nadzoru nad państwowymi instytutami badawczymi sprawowanego przez właściwego ministra. Senat na posiedzeniu w dniu 9 czerwca br. rozpatrzył podjętą przez Sejm ustawę i uchwalił do niej jedną poprawkę, w której proponuje inne zasady wyznaczania osoby do pełnienia obowiązków dyrektora. Sejmowa Komisja Edukacji, Nauki i Młodzieży na posiedzeniu w dniu 21 czerwca zarekomendowała jej przyjęcie. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość w sprawie ustawy o zmianie ustawy o instytutach badawczych będzie głosował przeciw odrzuceniu poprawki Senatu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Włodzimierz Nykiel
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Poprawka Senatu do projektu ustawy ma charakter językowy. Rzeczywiście jest to poprawka uzasadniona, z tym że problem w tym przypadku nie dotyczy właściwie poprawki, tylko złego projektu, który został przygotowany, sporządzony mimo przeciwnych opinii środowiska naukowego. Pani poseł Borowiak, która zabierała głos przede mną, mówiła, że ta ustawa porządkuje. Otóż trzeba powiedzieć, że ta ustawa podporządkowuje w pełni, absolutnie instytuty ministrowi. Ona tego nie porządkuje, bo ta poprzednia ustawa, w poprzednim kształcie może, była zupełnie porządna. Ten obecny kształt, który wynika z projektu, daje ministrowi władzę absolutną, jeśli chodzi o sprawy kadrowe. Minister wskazuje dyrektora, wicedyrektorów, zawiera z nimi umowy. Aż 50% rady naukowej mają stanowić osoby wskazane przez ministra. Nawet przewodniczącego rady naukowej, którego wybiera się w wyborach, można będzie wybrać tylko spośród członków rady wskazanych przez ministra. A więc to jest pełne podporządkowanie państwowych instytutów badawczych ministrowi. Myślę, że warto sobie zdawać z tego sprawę. Ta poprawka rzeczywiście z językowego punktu widzenia drobny fragmencik ujmuje lepiej niż poprzednio, natomiast to nie ona jest problemem. Problemem jest cała ustawa, która jest złym aktem prawnym. Muszę nawet powiedzieć, że wnioskodawcy wykazują zupełnie inną postawę niż Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, które na przykład w przypadku zmiany ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym konsultuje ją (Dzwonek) niejednokrotnie ze środowiskiem, wychodzi naprzeciw postulatom. Tutaj mamy zupełnie inną sytuację. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystian Jarubas
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam przyjemność przedstawić stanowisko wobec sprawozdania komisji o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o instytutach badawczych. Szanowni Państwo! Przygotowany w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego projekt przewiduje, że minister, który nadzoruje konkretny instytut, będzie mógł powołać dyrektora instytutu spośród kandydatów przedstawionych przez komisję konkursową. Wcześniej takiego wyboru nie było. Powoływał zwycięzcę konkursu. Czy to oznacza, że minister będzie mógł odwołać dyrektora, a na jego miejsce wstawić swojego człowieka? (Poseł Włodzimierz Nykiel: Pewnie.) Wiele wskazuje, że tak. Jednocześnie przewidziano, że minister nadzorujący może nie powołać dyrektora, gdy żaden z kandydatów przedstawionych przez komisję nie daje gwarancji prawidłowej realizacji zadań instytutu. Co to oznacza? Ustawa tego nie precyzuje. Teoretycznie sytuacja, kiedy minister wyznacza tzw. swojego człowieka, jest sytuacją przejściową, tymczasową, bo po pół roku powinien powołać dyrektora w konkursie. Ale minister zawsze może odrzucić kandydata, a pretekst może być ogólny, że nie daje gwarancji realizacji zadań instytutu. Konkretów oczywiście brak. Co ciekawe, żeby było jeszcze pewniej, w komisji konkursowej trzy osoby pochodzą od ministra, a tylko dwie wyznacza środowisko naukowe. W związku z powyższym, naszym zadaniem, PiS zrobi wszystko, by zastraszyć, a w konsekwencji przejąć olbrzymią część polskiej nauki, instytutów naukowych. Na to zgody nie ma. Polska nauka powinna być niezależna, a nie partyjna, jak to, zdaje się, planuje PiS. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie przeciwny wnoszonym zmianom. Dziękuję bardzo.
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam nasze stanowisko dotyczące uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o instytutach badawczych. Omawiana uchwała Senatu wprowadza do procedowanej ustawy jedną poprawkę. Jak wskazuje się w uzasadnieniu druku nr 609, poprawka ta odnosi się do zmiany terminologii. Doprecyzowanie i uściślenie użytego słownictwa może, moim zdaniem, dać jedynie pozytywne efekty. Przyjmujemy argumentację Senatu, że zastąpienie jednej osoby pełniącej obowiązki dyrektora przez inną powinno wiązać się z zachowaniem ważności wszystkich czynności podjętych przez osobę pierwotnie wyznaczoną, zaś sformułowanie ˝zmiana decyzji˝ spowoduje utracenie prawomocności tych działań. Koło Wolni i Solidarni popiera zgłoszoną przez Senat poprawkę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Włodzimierz Nykiel
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W uzasadnieniu projektu czytamy, że w ustawie chodzi o wzmocnienie nadzoru, tak mówiła pani poseł Borowiak. W związku z tym, że to jest, jak powiedziałem, absolutne podporządkowanie, moje pytanie brzmi: Dlaczego to jest potrzebne, jakie to ma przynieść korzyści państwowym instytutom badawczym? Słyszeliśmy o negatywnych wynikach kontroli, ale nie podano liczb. Pani Borowiak nie podała, w ilu to instytutach, w jakich to przypadkach. Chciałbym usłyszeć, czy ta liczba patentów od razu wzrośnie, jak minister będzie wyznaczał dwóch zastępców i rada naukowa będzie kierowana przez osobę wskazaną przez ministra. (Dzwonek) Dziękuję bardzo.
Mówca: Iwona Michałek
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Instytuty badawcze powinny być ważnym ogniwem w obszarze naszej nauki. Powinny być, a nie są, jak wynika z raportu NIK. Jeżeli w raporcie czytamy, że są instytuty, które w ogóle nie wdrożyły żadnego patentu, to po co taki instytut, pytam. Uważa się powszechnie, że instytuty są wydajne, dobre, gdy wdrażają ok. 50% patentów, a tutaj tak nie jest. Chciałam zapytać pana ministra: Czy po wejściu w życie procedowanej ustawy jest szansa na to, że efektywność instytutów wzrośnie? Nie tylko efektywność instytutów, w tej sytuacji będą one ważniejszym ogniwem naszej nauki, bo na razie nie są, przykro mi bardzo, ale nie są. (Oklaski)
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jest takie ogólne prawo, że człowiek wolny jest dużo bardziej kreatywny, pracuje lepiej niż ten, który ma nad sobą bat. Od wielu lat obserwuję prace instytutów badawczych i z tych ocen NIK-u wynika, że one są pozytywne, w założeniu ogólnym one są pozytywne. Zatem zupełnie niezrozumiała jest ta poprawka niepoprawiająca sytuacji instytutów. Oczywiście zgadzam się, może tych patentów jest za mało, ale trzeba zacząć od innej strony. Trzeba pomagać w pracy instytutów, a nie zwiększać kontrolę, która nic nie może dać. Poza tym od roku 1990 poprzez kolejne zmiany ustawy o nauce i szkolnictwie wyższym zabiegaliśmy o autonomię, bo tylko ona może dać rozwój. Ta poprawka idzie akurat w odwrotną stronę. Możecie być państwo pewni, to nie przyniesie rezultatu, poza strachem (Dzwonek), a strach nie jest dobrym doradcą w rozwoju. Dziękuję bardzo.
Mówca: Lidia Burzyńska
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pragnę podziękować wszystkim osobom, które od 16 lutego br. - bo właśnie wtedy wpłynął do laski marszałkowskiej poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o instytutach badawczych - pracowały nad ustawą zarówno w komisji, jak i w podkomisji. Ustawa ta umożliwia, wbrew oponentom jej zapisów, zwiększenie nadzoru ministra branżowego nad państwowymi instytutami badawczymi, które powinny z natury rzeczy ściśle i spójnie współpracować z instytutami. Instytuty te realizują szczególnie ważne zadania dla polityki państwa. Jeszcze raz dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Robert Telus
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W dniu 21 czerwca 2016 r. zebrały się dwie komisje: Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisja Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. Zajęliśmy się uchwałą Senatu z druku nr 620 w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo łowieckie. Senat wniósł trzy poprawki. Wszystkie trzy poprawki są poprawkami redakcyjnymi, dlatego komisja rekomenduje Wysokiej Izbie poprawki te przyjąć. Dziękuję bardzo.
Mówca: Dorota Niedziela
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mówimy tu dzisiaj o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo łowieckie. Problem dotyczy głównie odszkodowań i wszyscy o tym wiemy. Tak jak pan poseł sprawozdawca powiedział, są trzy poprawki senackie, które nie mają większego znaczenia dla całości ustawy. Oczywiście klub Platformy Obywatelskiej nie będzie przeciw tym poprawkom, twierdząc, iż jest to zła ustawa, ustawa, do której nie dołączono oceny skutków regulacji, nikt z nas nie wie, ile państwo zapłaci. Służy ona tylko i wyłącznie do wydania 35 mln na dodatkowe etaty dla wojewodów. Nie załatwia systemowo uregulowania Prawa łowieckiego w myśl opinii Najwyższej Izby Kontroli, iż gospodarka łowiecka jest źle prowadzona i wymaga zmian systemowych, zmian przedstawionych przez rządzących. Nie jest to zrobione, jest to chaotycznie napisana ustawa, nieprzedyskutowana, nie zostały policzone koszty. Jeszcze raz przypomnę: 35 mln w tym roku będzie wydane tylko i wyłącznie na etaty, ani złotówka z tego nie pójdzie dla rolników. Rolnicy w tym roku, w roku 2016, nie dostaną odszkodowań z tytułu szkód łowieckich na podstawie tej ustawy, odszkodowania będą wypłacane tylko i wyłącznie na podstawie starych przepisów. Stawiam więc pytanie, dlaczego teraz, dlaczego tak chybcikiem została napisana ustawa, która nic nie zmienia w sprawie odszkodowań łowieckich, daje tylko możliwość wydania pieniędzy na nowe etaty będące przy wojewodach i na stworzenie całej grupy ludzi, którzy w tym roku nie będą mieli co robić. W imieniu Platformy Obywatelskiej stwierdzam, że nie będziemy przeciwko poprawkom redakcyjnym. Dziękuję bardzo.
Mówca: Bartosz Józwiak
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Kukiz’15 w sprawie sprawozdania połączonych komisji: Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, dotyczącego uchwały Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, która odnosi się do zmiany ustawy Prawo łowieckie. Senat w ramach swoich prac wniósł trzy poprawki, które mają charakter czysto redakcyjny. W jednej z nich likwiduje się błąd polegający na nieprawidłowym odesłaniu. Kolejna poprawka polega na doprecyzowaniu przepisu przejściowego. I następna - podobnie. Ta ustawa procedowana była dość długo i budziła wiele kontrowersji. My też mamy do niej pewne uwagi, zastrzeżenia. Zapewne będziemy procedować nad jakimiś własnymi pomysłami co do rozwiązań dotyczących ustawy łowieckiej. Natomiast na obecnym etapie uważamy, że jakieś rozwiązanie powinno być już w tej chwili przyjęte. Oczekują na to i środowisko łowieckie, i środowisko rolnicze. W przypadku wymienionych poprawek będziemy głosowali za ich przyjęciem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ewa Lieder
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Poprawki wprowadzone przez Senat do ustawy mają charakter doprecyzowujący i redakcyjny. Klub Poselski Nowoczesna nie zgłasza uwag do tych poprawek. W czasie prac w sejmowej komisji do projektu tej ustawy wprowadzono różne zmiany. Bardzo dobrą zmianą w stosunku do pierwotnej wersji projektu jest ta, która wprowadza przepis o odpowiedzialności dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego za szkody wyrządzone przy wykonywaniu polowania. Jest to uczciwe w stosunku do wszystkich obywateli, skoro na polowaniach zarabiają myśliwi. Mimo naszych wcześniejszych obiekcji mamy nadzieję, że wypłata odszkodowań dla rolników po wprowadzeniu tej ustawy w życie realnie wpłynie na rzetelność i sprawiedliwość w sprawach wypłacanych odszkodowań. Dla rolników i Krajowej Rady Izb Rolniczych, która 12 maja br. wystąpiła do komisji o niezwłoczne przyjęcie tej nowelizacji, bardzo ważna jest zmiana dotycząca szacowania szkód w terminie 7 dni, a nie, jak proponowano wcześniej, w terminie 14 dni. Po dwóch, trzech sezonach łowieckich po wejściu ustawy w życie warto byłoby przedstawić faktyczne obciążenie dla budżetu państwa, ponieważ trudno na tę chwilę ustalić, ile wyniosą koszty zatrudnienia pracowników urzędów wojewódzkich, ich pracy, tj. koszty dojazdu, koszty spraw sądowych, które nie zawsze kończą się na jednej rozprawie, koszty opinii rzeczoznawców. Nasilanie szkód łowieckich może być konsekwencją wprowadzonych zmian, ponieważ ustawa nie obejmuje problematyki działań zapobiegawczych. Koła łowieckie przy opłaceniu za dużych według PZŁ składek nie będą angażować się w zapobieganie szkodom poprzez grodzenie upraw, stosowanie repelentów, odstraszaczy akustycznych itp. Kwestią, która pozostaje nierozwiązana, jest brak ustosunkowania się ustawy do wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Przy konstruowaniu prawa nie można zapominać o prawnym kontekście, jakim są ustanowione już prawa podstawowe mające najwyższą moc prawną. Oczywiście odnosząc się do całości ustawy, stwierdzam, iż potrzebne są zmiany systemowe i ta ustawa jest w wysokim stopniu niedopracowana. Dziękuję bardzo.
Mówca: Urszula Pasławska
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Na wstępie chcę podziękować Ministerstwu Środowiska za zaangażowanie w doroczną konferencję Klubu Dian Polskiego Związku Łowieckiego. Dziękujemy również za obecność pana ministra. Przechodząc do rzeczy, chcę powiedzieć, iż poprawki, które zostały przyjęte przez Senat, oczywiście nie budzą kontrowersji, mają charakter gramatyczno-legislacyjny, natomiast chciałabym się w tym miejscu odnieść ponownie do całości ustawy i wyrazić swoje ogromne ubolewanie, że koleżanki i koledzy z Prawa i Sprawiedliwości nie przyjęli ani jednej poprawki przygotowanej przez Polskie Stronnictwo Ludowe. Do tej pory w sprawach tak ważnych, jak łowiectwo, rolnictwo, odszkodowania potrafiliśmy znaleźć kompromis, który nie zawsze udało się przeforsować w Sejmie, ale było to takie, można powiedzieć, działanie ponad podziałami i myślenie ponadpartyjne. Szkoda, że akurat ta ustawa w jakimś sensie nas wszystkich podzieliła, bo była to dobra praktyka, która była stosowana do tej pory. Tak jak powiedziałam, kierunek współfinansowania z budżetu państwa jest jak najbardziej właściwy - został on również wpisany w ustawę, którą przygotowało Polskie Stronnictwo Ludowe - natomiast jeżeli chodzi o możliwości wykonania tej ustawy, wprowadzenie w tryb administracyjny rolnictwa, jak i wiele, wiele innych takich uwarunkowań, to mogą one spowodować jednak pewne może nie załamanie, ale wprowadzenie chaosu do tego modelu łowiectwa, który dzisiaj obowiązuje w Polsce. Widzimy takie zagrożenie. Odnośnie do uchwały Senatu oczywiście nie mamy propozycji, nie będziemy głosować przeciwko, natomiast mam pytania, które w niedługim czasie zadam. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Robert Telus
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Oczywiście o poprawkach sporo już tu mówiono, są to poprawki redakcyjne, drobne. Oczywiście klub Prawa i Sprawiedliwości, który mam zaszczyt w tym momencie reprezentować, będzie głosował za przyjęciem tych poprawek, ale chciałbym również przy okazji odnieść się do całej ustawy i do tego, co tu już było powiedziane. Ubolewam nad faktem, że pani poseł z Polskiego Stronnictwa Ludowego nie zauważyła tego, że naprawdę nad tą ustawą pochyliliśmy się bardzo mocno i dyskutowaliśmy ze wszystkimi środowiskami: z politycznymi, ale nie tylko z takimi, lecz także ze środowiskami, których dotyczy ta ustawa, tzn. mam na myśli środowisko rolnicze i środowisko myśliwych. Ta ustawa bardzo poważnie zmieniła się w trakcie prac, co pokazuje, że naprawdę wsłuchiwaliśmy się w głosy wszystkich środowisk, tak żeby ta ustawa była jak najlepsza. Wiemy o tym, że jest ona bardzo oczekiwana przez rolników, i wiemy również, że myśliwi, koła łowieckie też chcieli, żeby sprawa odszkodowań została uregulowana. Regulujemy w tej ustawie dwie podstawowe kwestie. Po pierwsze, myśliwi nie są sędziami we własnej sprawie, co jest bardzo ważne. Myślę, że tutaj wszyscy się z tym zgodzą, że myśliwi oczywiście będą płacić odszkodowania, ale nie będą tych odszkodowań sami oszacowywać, będzie je szacowała obiektywna komisja. Mamy nadzieję, że ta powoływana przez wojewodę komisja będzie dobra, obiektywna. Druga sprawa to Fundusz Odszkodowawczy. Nie wiem, dlaczego posłowie, szczególnie Platformy Obywatelskiej, nie rozumieją sprawy Funduszu Odszkodowawczego. Jeżeli powołamy Fundusz Odszkodowawczy, to myśliwi, koła łowieckie zapłacą swoją składkę, którą muszą zapłacić, ale jeżeli zabraknie tych pieniędzy - myślimy, że może zabraknąć, jak szacujemy, ok. 30 mln zł - to dołożymy środki ze Skarbu Państwa. Co to powoduje? To powoduje to, że w momencie zapłacenia składek przez myśliwych, przez koła łowieckie, tak naprawdę przestają oni być stroną. Może nie do końca, ale przestają być stroną. Nie będą płacić. (Poseł Urszula Pasławska: Czy to jest dobre?) Myślę, że jest to dobre, dlatego że do tej pory, jak koła łowieckie były stroną, to robiły wszystko, żeby zapłacić jak najmniejsze odszkodowania. A nam zależy, żeby rolnikom zapłacono odszkodowanie adekwatne do strat. Drodzy państwo, przecież wiecie o tym, że były przypadki, że za hektar trawy płacono 200 zł. To nawet na nasiona się nie nadawało. Dziękuję wszystkim za tę pracę, bo myślę, że to już jest ostatni etap pracy nad tą ustawą. Dziękuję wszystkim, którzy się włączyli, wszystkim, którzy pochylili się nad tą ustawą naprawdę merytorycznie. Wielkie podziękowania składam ministerstwu ochrony środowiska i ministerstwu rolnictwa za to, że znaleźliśmy wspólny mianownik, że uchwaliliśmy tę ustawę po to, żeby służyła ona dobru wspólnemu, a przede wszystkim rolnikom i myśliwym, bo po to jest stworzona. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Joachim Brudziński)
Mówca: Urszula Pasławska
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Zadam trzy pytania, które zadawałam już podczas głosowania w trzecim czytaniu. Nie uzyskałam odpowiedzi, więc zadam je jeszcze raz, licząc, że może tym razem się uda. Pierwsze pytanie dotyczy kwestii, która była podnoszona na komisji senackiej, a mianowicie: Kto w praktyce będzie pilnował tych pól, jeżeli myśliwy jest absolutnie odseparowany od szacowania szkód łowieckich, w związku z tym nawet nie będzie miał wiedzy, gdzie ta szkoda występuje? Proste pytanie. Kto będzie pilnował pól uprawnych czy w ogóle upraw? Drugie pytanie dotyczy kwestii finansowych. Mamy zapisaną pewną określoną składkę w zależności od zwierzyny. Właściwie dzisiaj każde koło może sobie wyliczyć, jakie mniej więcej kwoty będzie przeznaczało rokrocznie na wpłatę do Funduszu Odszkodowawczego. Chciałabym usłyszeć, jaka jest gwarancja, że te kwoty się znacząco nie zmienią, to znaczy, że stawki na poszczególne gatunki zwierząt nie zostaną zmienione. Czy dzisiaj może pan poseł nam tutaj zagwarantować, że chociaż w ciągu najbliższych 4 lat te stawki nie zostaną zwiększone? Mówię tutaj o radykalnym zwiększeniu. I trzecie pytanie dotyczy wykonalności. Naprawdę to jest takie pytanie dotyczące wielkiej troski za sam proces, wydolność procesu szacowania. Dzisiaj szacuje 5 tys. myśliwych. Zgadzamy się co do tego, że w tym całym procesie brakowało pieniędzy, ale 5 tys. myśliwych wykonywało pewną pracę, szacowało w terenie szkody. Wiemy, że te szkody nie występują równocześnie w całym kraju, to znaczy są pewne okresy, w których te szkody rzeczywiście są, mają swoje (Dzwonek) natężenie. Jak państwo chcecie zastąpić 5 tys. myśliwych 380 urzędnikami? To są takie praktyczne pytania i bardzo bym prosiła o wyjaśnienie tych moich wątpliwości. Dziękuję. (Oklaski)