PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Elżbieta Duda
Data: 2022-02-09 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko dotyczące poselskiego projektu uchwały w sprawie solidarności z obywatelkami Afganistanu. Ostatnie zmiany sytuacji politycznej w tym kraju spowodowały gwałtowne pogorszenie życia mieszkańców, w tym w szczególności kobiet. W ostatnich dwóch dekadach ukształtowało się nowe pokolenie ludzi, wśród których było wielu dziennikarzy, lekarzy, nauczycieli, sportowców. Również kobiety wykonywały takie zawody, mając nadzieję na dobrą i spokojną przyszłość. Dzisiaj wiele kobiet w obawie o własne życie zaciera ślady swojej działalności. Za to, że były studentkami, urzędniczkami, grozi im śmierć. To Polki były zawsze w awangardzie świata. Już ponad 100 lat temu były jednymi z pierwszych, które wywalczyły prawa wyborcze. Polskie kobiety pełniły nie tylko funkcje naukowe, sięgając nawet po Nagrodę Nobla, ale i polityczne, a także poświęcały życie w obronie ojczyzny. I dlatego tym bardziej doceniamy determinację i skuteczność afgańskich kobiet w podejmowaniu walki o dostęp do edukacji, do pełnienia funkcji społecznych czy politycznych. Solidaryzując się z kobietami z Afganistanu, wyrażamy sprzeciw wobec niesprawiedliwego i nieludzkiego traktowania. Brak akceptacji dla roli kobiet we współczesnym, cywilizowanym świecie jest nie do przyjęcia. Uważamy, że projekt uchwały jest potrzebny i w pełni zasadny. Klub Prawo i Sprawiedliwość popiera poselski projekt uchwały i będzie głosował za jego przyjęciem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Krząkała
Data: 2022-02-09 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Koalicja Obywatelska mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie poselskiego projektu uchwały wyrażającej solidarność z obywatelkami Afganistanu. Przede wszystkim chciałem podziękować inicjatorom tej uchwały, która jest ważna, potrzebna i zwraca uwagę na problemy kobiet pod rządami talibów. Kobietom tym w wyniku przejęcia władzy przez talibów, jak czytamy w uchwale, grozi trwała utrata wywalczonych praw do nauki, pracy, ochrony zdrowia czy wolności osobistej. Cieszę się bardzo, że wszystkie kluby opowiedziały się na posiedzeniu komisji za poparciem niniejszej uchwały. To rzadkość w naszym parlamencie, że się tak zgadzamy. Może i parlament nie ma bezpośredniej siły sprawczej, by odwrócić losy kobiet w Afganistanie, ale wysyłamy ważny sygnał do kobiet w tym kraju - również do Afgańczyków, którzy przyjeżdżają do nas, a przyjeżdżają choćby do Rybnika, w którym osiedlą się dwie rodziny z Afganistanu - sygnał wyrażający solidarność i zrozumienie dla ich trudnej sytuacji, apelując jednocześnie do wszelkich możliwych instytucji i ośrodków decyzyjnych o włączenie się w utrzymanie i respektowanie praw kobiet w Afganistanie. Świat i nasz parlament nie mogą być obojętne wobec tego rodzaju zła. Jako klub oczywiście jesteśmy za przyjęciem tej uchwały, a stanowisko klubu uzupełni pani poseł Joanna Kluzik-Rostkowska. Dziękuję.
Mówca: Joanna Kluzik-Rostkowska
Data: 2022-02-09 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Codzienność afgańskich kobiet to zatrzymania, aresztowania. Chodzi o wszystkie te kobiety, które walczą o swoją niezależność. Nieznany los kilku z nich to wielki problem wszystkich kobiet, które nie mają mężczyzn w rodzinie. Tak naprawdę kobiety, które nie mają mężczyzn, są wdowami i ich rodziny są pozostawione bez żadnej opieki. Wielkim kłopotem jest nawet zrobienie zakupów czy wyjście z domu. Tyle że za każdą z tych dramatycznych historii, tzn. za tym opisem kryją się bardzo konkretne dramatyczne historie. Akurat uczestniczyłam w sierpniowej ewakuacji rządowej. W dalszym ciągu mam kontakt z ludźmi, którzy oczekują naszego wsparcia. Wbrew temu, co mówił rząd, nie wszyscy, którzy byli na naszych listach, zdołali wyjechać w sierpniu i nie wszyscy, którzy współpracowali z naszym kontyngentem, już są w Polsce. Tak że mam nadzieję, że ponad podziałami będziemy również w stanie pomóc tym wszystkim, którzy mają pełne prawo oczekiwać od nas wsparcia. Mam konkretne nazwiska, znam konkretne sytuacje i uczciwie przyznam, że nasze konsulaty zachowują się bardzo różnie. Świetnie pracuje konsulat w Pakistanie, świetnie pracuje konsulat w Istambule, natomiast są takie konsulaty, które naprawdę pozostawiają bardzo wiele do życzenia. Nie tylko mamy możliwość wypowiedzenia się na temat sytuacji kobiet w Afganistanie, (Dzwonek) pochylenia się nad ich losem, ale również mamy wszelkie instrumenty, żeby realnie pomóc tym, którzy tej pomocy od nas oczekują i którzy na nią zasługują. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Katarzyna Kretkowska
Data: 2022-02-09 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Projekt uchwały został złożony przez klub parlamentarny Lewicy krótko po przejęciu w Afganistanie władzy przez talibów. Dzisiaj, po pół roku ich rządów, ten wspólny, ponadpartyjny apel Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej do Rady Ministrów, do instytucji Unii Europejskiej, do całej społeczności międzynarodowej o solidarność z obywatelkami Afganistanu, którym wskutek przejęcia władzy przez talibów grozi trwała utrata z wielkim trudem wywalczonych praw, staje się niestety tragicznie aktualny. Do sierpnia ub.r., przez 20 lat po militarnej interwencji wojsk NATO, w tym Polski, i obaleniu ówczesnego rządu talibów Afganki w pełni wykorzystywały przyznane im ponownie prawne możliwości: kończyły studia, zakładały firmy, zasiadały w parlamencie, miały możliwość objęcia 27% miejsc w parlamencie, stanowiły 22% siły roboczej kraju, zaczęły zajmować wysokie stanowiska w wojsku, w sądownictwie, w samorządach, w polityce. Okupione to było olbrzymim poświęceniem. Na południu kraju, gdzie talibowie utrzymywali swoje wpływy, często okupione to było śmiercią. To sięgające po wolność i czerpiące z przyznanych im praw Afganki stawały się forpocztą demokratycznych przemian i nośnikiem wartości cywilizowanego świata w tym strategicznie niezwykle istotnym regionie Bliskiego Wschodu. Po opuszczeniu kraju przez wojska zachodnie wolny świat kobiet i dziewcząt w Afganistanie z dnia na dzień legł w gruzach. Rządy szariatu to zamknięcie w domach, to zakaz ich opuszczania, to zakaz pracy zawodowej, to widmo ponownych porwań dziewcząt i przekazywania ich talibom jako niewolnic seksualnych, to zakaz przyjmowania męskiej pomocy medycznej i śmierć tysiąca kobiet chociażby przy porodach. Rządy talibów to także groźba zakazu nauki i studiów dla kobiet, już częściowo realizowana. Oni sami są w większości analfabetami i ich zrozumienie wagi edukacji jest znikome. Stąd tak podstawowe znaczenie będzie miał warunek naszego świata, by Afganki zachowały prawo do nauki, do studiów. To nie jest tak, że w Afganistanie prawa kobiet nie mają naturalnego, kulturowego fundamentu. W tym jednym z najbiedniejszych i najbardziej zacofanych krajów świata od dziesięcioleci krzyżują się wartości świata oświeconego z wartościami prymitywnego fundamentalizmu. 123 lata temu, zaledwie rok po Polkach, Afganki uzyskały prawa wyborcze, w latach 60. konstytucja przyznała im równość z mężczyznami potwierdzoną w kolejnej konstytucji w roku 2004. Afganki nie chcą dziś rezygnować z prowadzenia samodzielnego życia i (Dzwonek) uzyskanych wolności, potrzebują jednak naszego wsparcia. Ci z nas, którzy sami pamiętają choćby ogłoszenie stanu wojennego w Polsce i to nagłe odebranie nam z takim trudem wywalczonej przestrzeni wolności, pamiętają również, jak ważne było wówczas wsparcie świata, choćby miało ono wymiar symboliczny czy moralny. Tym bardziej jesteśmy dzisiaj winni obywatelkom Afganistanu naszą solidarność i warunek egzekwowania demokratycznych wartości od nowych władz Afganistanu, tych wartości, na których sami opieraliśmy nasze nadzieje i na których odbudowywaliśmy własny kraj. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Paweł Zalewski
Data: 2022-02-09 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jeszcze niedawno wydawało nam się, że postęp, emancypacja jest czymś naturalnym, że nie może zostać w jakikolwiek sposób zablokowana, że prawa człowieka zyskują coraz szerszy wymiar, coraz szerszy charakter, obejmują coraz więcej obszarów, a już prawa kobiet są czymś naturalnym dla normalnego świata. Myślę, że ten przykład afgański, gdzie nastąpił powrót do fundamentalizmu i odebrania kobietom, dziewczynkom praw obywatelskich, takich w rozumieniu XX w. i XXI w., że to, co się wydarzyło w Afganistanie, jest takim momentem, w którym powinniśmy sobie powiedzieć, że nic nie jest dane raz na zawsze i że postęp też można cofnąć albo ograniczyć. Jak to jest możliwe, że są tacy na świecie, a jest ich akurat w Afganistanie dużo, którzy chcą odebrać swoim matkom, żonom, córkom prawo do edukacji, prawo do normalnej kariery zawodowej, prawo do ochrony zdrowia, wreszcie prawo do szczęścia? Jak to się dzieje, że takie niehumanitarne i niehumanistyczne mogą być prawa? Bo przecież to nie jest kwestia samego islamu. Jest wiele państw islamskich, gdzie kobiety mają prawa obywatelskie i to nie kłóci się z religią. Otóż są dwa czynniki. Pierwszy to fundamentalizm, który tak całkowicie zżera umysły i przede wszystkim emocje i cofa nas w rozwoju. I to jest bardzo ważne, bo te emocje religijne nie tylko w Afganistanie mogą prowadzić do tego typu konsekwencji i trzeba o nich pamiętać. Ale drugi element to jest to, że ten kraj jednak nie był sprawny, był skorumpowany, a przez to mógł być skompromitowany. To jest bardzo ważna lekcja dla nas, że demokracja, aby utrzymała się, obroniła prawa obywateli, musi być sprawna, musi być autorytet. Mamy jako Polska wielkie zobowiązanie wobec Afgańczyków, wobec kobiet afgańskich, dlatego że nasi żołnierze nie tylko walczyli tam z terrorystami, ale także walczyli o prawa dla Afganek, dla dziewczynek, dla kobiet. To jest wielkie polskie zobowiązanie, które potwierdzone zostało krwią polskich żołnierzy, i bardzo ważne jest, żeby Polska w relacjach międzynarodowych z rządem w Kabulu (Dzwonek) stosowała się do tych zadań, do tych oczekiwań, które wyrażamy w tym oświadczeniu. Mam nadzieję, że rządy talibów niedługo się skończą. Mam nadzieję, że kobiety, dziewczynki w Afganistanie odzyskają swoje prawa, odzyskają swoje prawo do szczęścia. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Joanna Senyszyn
Data: 2022-02-09 (Sejm RP, kadencja 9)

(Wypowiedź posła jest wyświetlana na telebimach) Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przedstawiam stanowisko Koła Parlamentarnego PPS w sprawie uchwały o solidarności z obywatelkami Afganistanu. Bardzo dobrze, że Sejm podejmie taką uchwałę. Życie kobiet w Afganistanie pod rządami talibów radykalnie się zmieniło. W tej chwili odebrano im dostęp do pracy, do edukacji, nie mogą podróżować bez asysty mężczyzn, są zmuszane do noszenia hidżabu. Powtarza się sytuacja z czasów poprzednich rządów talibów w latach 1996-2001, kiedy kobiety były zniewolone i nie miały żadnych praw. W tamtym czasie, jak wynika z badań organizacji międzynarodowych, 85% Afganek doświadczało przemocy. Teraz może być nawet gorzej. Poza wyrazami solidarności rząd powinien jednak podjąć również realne i systematyczne działania, które pomogą Afgankom w ucieczce przed przemocą i represjami. Polska powinna wypracować skuteczną politykę migracyjną, która pomoże kobietom w ucieczce z Afganistanu i podjęciu nowego życia poza swoją ojczyzną. Mamy okazję wykazać się solidarnością wobec osób represjonowanych i nie popełnić błędu z 2015 r., kiedy polityka strachu i ksenofobia były wykorzystywane do politycznych interesów PiS. Nie możemy przymykać oczu na łamanie praw człowieka. Musimy pomóc kobietom w znalezieniu schronienia w Europie i zapewnieniu podstawowych warunków do życia. Jesteśmy moralnie zobowiązani do tego, aby umożliwić potrzebującym nowy początek w miejscu, w którym nie muszą żyć w ciągłej niepewności o przetrwanie kolejnego dnia. Jako politycy nie pozwólmy na niehumanitarne traktowanie i śmierć niewinnych kobiet na oczach całego świata. Dziękuję.
Mówca: Dobromir Sośnierz
Data: 2022-02-09 (Sejm RP, kadencja 9)

Kobiety zawsze były głównymi ofiarami wojny. Kobiety tracą w walce mężów, ojców i synów. Tak powiedziała Hillary Clinton. I taką właśnie perspektywę przyjmuje zaproponowana tutaj uchwała. To jest perspektywa całkowicie genocentryczna. Z tej perspektywy mężczyźni są tylko mało istotnym mięsem armatnim, dodatkiem do życia kobiet, wokół których to kobiet wszystko się kręci na tym świecie. To, że ci ojcowie, synowie i mężowie giną, to jest problem nie dla nich, bo oni sobie umierają i zadowoleni, prawda? To jest oczywiście problem dla kobiet, które z tym bajzlem tutaj zostają. To, że giną mężowie, ojcowie i synowie, to jest problem tylko o tyle, o ile kobiety tracą siłę roboczą. Podobnie w 2018 r. Parlament Europejski uzasadniał potrzebę szczególnej troski o niepełnosprawne kobiety tym, że niepełnosprawność częściej dotyka kobiet, które są na nią szczególnie narażone ze względu na większą średnią długość życia. Jeśli już koniecznie chcemy tutaj kogoś wyróżniać w związku z tym i otaczać szczególną troską, to czy fakt, że mężczyźni żyją znacznie krócej od kobiet, to nie jest czasem powód, żeby ich problemami zająć się w pierwszej kolejności? Ludzie, na tej wojnie w Afganistanie giną głównie mężczyźni. To głównie mężczyźni są śmiertelnymi ofiarami prześladowań talibów. (Poseł Joanna Kluzik-Rostkowska: Kim są talibowie?) Jeśli już mamy się licytować... Ja bym wolał, żebyśmy tego nie robili, żebyśmy się w ten sposób nie licytowali, ale to nie ja zacząłem. A więc jeśli już mamy się licytować w ten sposób, to przede wszystkim mężczyźni zawsze byli i są głównymi ofiarami wojen. W Afganistanie panuje chaos, bieda i głód, prześladowane są mniejszości religijne, Ujgurom grozi deportacja do Chin. A my w rozmowach z talibami mamy mieć tylko jedno życzenie: żeby warunkiem były prawa wyborcze i edukacyjne kobiet. Pal licho prześladowania chrześcijan, pal licho Ujgurów, możecie sobie zabijać, kogo tam chcecie, drodzy talibowie, byle facetów, byle przedstawicielki bardziej wartościowej połowy ludzkości miały prawa wyborcze. Mam serdecznie dość lekceważenia problemów mężczyzn i patrzenia na świat wyłącznie z perspektywy kobiet, zwłaszcza ze strony ludzi, którzy kiedy indziej mają usta pełne frazesów o równouprawnieniu. (Poseł Wanda Nowicka: Kto wywołuje wojny?) A to się nie wyklucza. Można być główną ofiarą i sprawcą wojny, to się, proszę pani, nie wyklucza. Oczywiście zanim ktoś znowu przekręci sens mojej wypowiedzi, podkreślam, że sytuacja kobiet w Afganistanie to też jest problem, poważny problem, ale też jeden z wielu, wcale nie największy. Dlatego uchwała, która skupia się tylko na tym problemie i tylko od sprawy kobiet uzależnia nasze ewentualne pertraktacje z talibami, nie może być przez nas poparta. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jan Szopiński
Data: 2022-02-09 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Z żalem przyjmuję, że nikt z Ministerstwa Spraw Zagranicznych nie zechciał zaszczycić tej naszej dzisiejszej debaty, bo moje pytanie chciałbym właśnie skierować do Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Otóż Norwegia pod koniec stycznia poinformowała opinię światową o przyjęciu delegacji talibów. Podczas rozmów podjęte były tematy związane z kryzysem humanitarnym w Afganistanie. W spotkaniu brali udział liczni dyplomaci z innych krajów oraz działacze na rzecz społeczeństwa obywatelskiego w Afganistanie. Chciałbym zapytać: Czy rząd polski, czy polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych wydelegowało przedstawicieli na odbywające się rozmowy lub przynajmniej obserwatorów, którzy mogliby poinformować stronę polską o sytuacji ludności cywilnej w Afganistanie? Strona norweska - i to jest informacja dla Ministerstwa Spraw Zagranicznych - zadeklarowała jasno, że zamierza określić oczekiwania Europy oraz świata wobec talibów zwłaszcza w dziedzinie edukacji dziewcząt i praw człowieka (Dzwonek) oraz udziału kobiet w życiu publicznym. Czy Polska zamierza wpisać się w to stanowisko wyrażone podczas spotkania w Norwegii? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2022-02-09 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dziękuję tym wszystkim, którzy przyczynili się do przygotowania tej uchwały. W ten sposób, w sposób dyplomatyczny, będziemy mogli pomóc kobietom w Afganistanie. Ale chciałabym zwrócić uwagę na kobiety Afganki, które są w Polsce. W sierpniu rząd polski sprowadził ponad 1000 współpracowników afgańskich, tych, którzy współpracowali w misji wojskowej, w misji dyplomatycznej. Do Polski przyjechali wraz z rodzinami. Mniej więcej połowa to są kobiety. Dotychczas my, Polacy, nie zadbaliśmy o ich edukację. Języka polskiego nie mogą się uczyć, bo tak mało jest lekcji, tak mało jest spotkań z nauczycielami, że to nie daje możliwości nauki. Jednocześnie nie mają także kontaktu ze środowiskiem polskim, mieszkają gdzieś po lasach, więc w ten sposób, w sposób naturalny, też nie uczą się języka. To w sprawie edukacji. Każdy inny problem również nie został rozwiązany. A więc apelowałabym... (Dzwonek) Miałam nadzieję, że będą przedstawiciele rządu. Apeluję do rządu, aby zająć się nie tylko tymi kobietami, ale i sprowadzonymi do polski Afgańczykami. Tej pomocy potrzebują jako nasi współpracownicy w Afganistanie. Bardzo dziękuję, pani marszałek. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Suchoń
Data: 2022-02-09 (Sejm RP, kadencja 9)

Uprzejmie dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Oczywiście sytuacja kobiet w Afganistanie jest niezwykle trudna. Padło tu już bardzo dużo informacji. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Rzeczywiście szkoda, że nie ma przedstawiciela rządu, bo w dużej mierze od tego, jaki dzisiaj ze strony rządu popłynie impuls wsparcia dla kobiet afgańskich, zależy, jak intensywnie Polska będzie uczestniczyć w tych wszystkich działaniach, które mają im pomóc. Bo to, że je trzeba prowadzić, to jest sprawa oczywista. Na ręce pani marszałek kieruję niniejszym prośbę czy też wniosek, żebyśmy - idąc za przykładem Parlamentu Europejskiego, gdzie były zorganizowane dni kobiet afgańskich - właśnie tutaj, w Wysokiej Izbie, dali jasny sygnał, po czyjej stronie stoimy, że stoimy po stronie kobiet, po stronie praw człowieka i praw kobiet, i zaprosili tutaj kobiety afgańskie, żeby mogły podzielić się swoją historią. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Iwona Maria Kozłowska
Data: 2022-02-09 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nie ulega wątpliwości, że to bardzo cenna inicjatywa, ale jest to też okazja, aby Sejm otrzymał pełną, rzetelną informację na temat losów Afgańczyków, którzy zostali wyewakuowani z Afganistanu do Polski 4 miesiące temu - współpracowników polskiej armii i dyplomacji. Po zakończonej ewakuacji premier Mateusz Morawiecki mówił, że Polska nie zostawia swoich przyjaciół w potrzebie i mogą oni liczyć na pomoc. Niestety z relacji Afgańczyków i ich przyjaciół rysuje się obraz nieciekawy. Jak pisze ˝Polityka˝ w artykule z 5 stycznia tego roku, największej pomocy udzieliło nie państwo, ale zrobiły to osoby prywatne, NGOs, samorządy, wolontariusze, przedsiębiorcy. Co najmniej 1/3 Afgańczyków już opuściła Polskę, a wyjechali głównie wykładowcy uniwersyteccy, dziennikarze, tłumacze, pracownicy NGOs, lekarze, farmaceuci, dużo wojskowych i polityków. W pożegnalnym SMS-ie do swoich dawnych współpracowników wysoki rangą generał napisał: Nie rozumiem waszego rządu. (Dzwonek) Zwracam się więc do pana premiera Mateusza Morawieckiego o złożenie pełnej informacji o aktualnej sytuacji ewakuowanych Afgańczyków w Polsce. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Klaudia Jachira
Data: 2022-02-09 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Człowieku Wolności Kaczyński! Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Uchwała o solidarności z afgańskimi kobietami jest bardzo ważna i naprawdę bardzo się cieszę - dziękuję wnioskodawczyni - że cały polski Sejm chce wyrazić solidarność z nimi, w czasie gdy talibowie robią z ich życia piekło. Przy tej okazji nie możemy jednak zapomnieć, że każdy fanatyzm religijny jest zagrożeniem. Bez względu na szerokość geograficzną i czasy. A najczęstszymi ofiarami fanatyków były i są kobiety oraz mniejszości. Historia nas uczy, że to przez religijnych szurów cierpiały i zginęły miliony niewinnych kobiet i mężczyzn. Dlatego nie możemy być obojętni, gdy także w Polsce grupa fanatyków religijnych, a często zarazem hipokrytów, odbiera nam nasze prawa, nawołuje do agresji wobec osób LGBT, traktuje nas jak inkubatory czy doprowadza kobiety do śmierci. (Dzwonek) Dlatego apeluję do wszystkich kobiet na świecie i mówię wam: nigdy nie będziemy szły same. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Chmiel
Data: 2022-02-09 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pracujemy nad uchwałą wspierającą kobiety w Afganistanie. Przepisy wprowadzone tam po przejęciu władzy przez talibów w zeszłym roku ograniczają m.in. możliwość podróżowania kobiet: nie wolno im bez obecności mężczyzny przebywać drogi dłuższej niż 72 km i tylko w męskim towarzystwie kobieta może wsiąść do środka komunikacji miejskiej, też zgodnie z wytycznymi resortu promocji cnoty i zapobiegania występkom. Do taksówki też mogą wejść tylko w hidżabach. Jest też zakaz przyjmowania męskiej pomocy medycznej. Przez 20 lat Afganki pracowały, uczyły się, zajmowały często wysokie stanowiska. Teraz ponownie zablokowano im dostęp do edukacji. Pytam się, czy działalność PiS, naszego rządu zakończy się na przyjęciu tego apelu. Szkoda, że nie ma nikogo z rządu przy procedowaniu tak ważnej uchwały. (Dzwonek) Inne kraje interweniowały. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2022-02-09 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Obecna sytuacja, w jakiej znalazły się kobiety w Afganistanie, jest zapewne dla każdego z nas sytuacją nie do zaakceptowania społecznie. Sama jestem kobietą i matką i nie wyobrażam sobie, żeby moje córki nie miały dostępu do edukacji lub były dyskryminowane ze względu na płeć, a możliwość pójścia do lekarza była uzależniona od tego, czy w danej placówce medycznej pracują mężczyźni czy nie. Uchwała ta jest jak najbardziej potrzebną formą wsparcia, pokazania, że problem ten jest zauważany, ale czy jako państwo nie powinniśmy dążyć do tego, aby wypracować zdecydowanie większe formy nacisku na rząd w Afganistanie, aby rzeczywiście zmiany szły w dobrym kierunku? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Henryka Krzywonos-Strycharska
Data: 2022-02-09 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jeśli chodzi o solidarność z kobietami Afganistanu, którym po przejęciu władz przez talibów grozi trwała utrata z trudem wywalczonych praw do nauki, pracy, ochrony zdrowia i wolności osobistej, to powinniśmy im je zagwarantować traktatami międzynarodowymi i wszystkimi politycznymi działaniami. W ciągu ostatnich 20 lat kobiety wykazywały determinację i skutecznie walczyły o swoje prawa. Jestem sygnatariuszką porozumień sierpniowych i wiem, jak trudno jest walczyć o prawa wolnościowe, dlatego całym sercem jestem za wolnością dla Afganek. Bardzo dziękuję za to, że Polska i Polacy solidaryzują się z kobietami z Afganistanu. I jeszcze jedno: jestem matką siedmiu kobiet i mam ośmioro wnucząt. (Dzwonek) Nie wyobrażam sobie, żeby nie miały swoich wolnościowych praw. Dziękuję. (Oklaski)