Mówca: Zdrowia Bartosz Arłukowicz
Data: 2014-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Króciutko się do tego odniosę. Pan poseł Chmielowski pytał, co się działo przez te 3 lata. Może nie widział, może był zajęty czymś innym albo może gdzieś wyjechał, nie wiem, bo trochę się działo: refundacja, 15 list refundacyjnych, 40 nowych cząsteczek, ponad 900 nowych leków na listach, nowa ustawa o pediatrze i interniście w POZ. Warto ją zauważyć, to ważna ustawa. Dajemy rodzicom możliwość wyboru, czy dzieckiem zajmuje się lekarz rodzinny, czy lekarz pediatra, nikogo do niczego nie zmuszamy, dając taki wybór. Warto, żeby pan poseł zauważył też, że mieliśmy ponad 80 programów specjalizacyjnych. (Poseł Lidia Gądek: Ale posła nie ma, to nie ma sensu odpowiadać.) Warto o tym powiedzieć. Jest kolega, to pewnie mu przekaże, że było ponad 80 programów specjalizacyjnych, nowe rozporządzenie o szkoleniach, specjalizacje modułowe. Trochę się działo przez te 3 lata. Warto też powiedzieć o in vitro. Było wiele dyskusji, ale - co by nie mówić - jest ponad setka urodzonych dzieci, ponad 2 tys. ciąż. Tak, jest ponad setka urodzonych dzieci. Staramy się być bardzo delikatni w tej sprawie i bardzo dbać o intymność, staramy się tworzyć takie warunki, żeby rodzice czuli się bezpiecznie, nie stygmatyzujemy nikogo, ale warto też czasem o tym powiedzieć: ponad sto dzieci urodziło się w ramach programu rządowego, jest ponad 2 tys. ciąż. Panie pośle Latos, apeluję o merytoryczną dyskusję. Z wielką uwagą wysłuchałem pana przemówienia. Wie pan, że zawsze z największym szacunkiem odnoszę się do pana przemyśleń merytorycznych, z tym że teraz nie za bardzo mam się do czego odnieść. Pan tu mówił o Angelinie Jolie, o zegarkach. Panie pośle, to są proste decyzje, które pan musi podjąć. Będzie zielone albo czerwone. Zielony guzik albo czerwony. Chce pan szybkiej ścieżki onkologicznej, czy pan nie chce, pan i partnerzy z pana formacji. Chce pan specjalnej karty dla pacjentów, która umożliwi im szybką diagnostykę, albo pan jej nie chce. Chce pan zniesienia limitów w onkologii albo pan nie chce zniesienia limitów. To są proste decyzje. Tu nie ma co rozmawiać o Angelinie Jolie, tu trzeba się zdecydować. Czerwone albo zielone. Proponuję zielone, bo warto skrócić kolejki, warto pozwolić pacjentom, żeby mieli konsylium lekarskie, żeby nie biegali od jednego specjalisty do drugiego. To są proste decyzje. Niech pan w te zegarki nie wchodzi. Czerwone albo zielone. Chce pan konsylium albo pan go nie chce. Chce pan, żeby pielęgniarki mogły wypisać recepty, albo pan nie chce. Tak więc czerwony albo zielony guzik. Chce pan, żeby raportowano o pierwszym wolnym terminie u świadczeniodawcy, albo pan tego nie chce. Chce pan ewentualnie, żeby raportowano znowu o średnim czasie oczekiwania, który niczego pacjentom nie mówi. Panie pośle, nie chcę się tutaj wyzłośliwiać. Proste decyzje: tak albo nie. Szybka ścieżka onkologiczna - tak albo nie. Krótsze kolejki - tak albo nie. Zniesienie limitów - tak albo nie. I musi pan kolegów przekonać, bo nie ma na sali prawie nikogo, paru kolegów tylko zostało, będzie pan musiał sporo osób przekonać, bo to duży klub. Tak albo nie. Chcecie poprawy albo nie chcecie poprawy. Tu nie ma co filozofować. Chciałbym podziękować za bardzo merytoryczne wystąpienie panu posłowi Gosowi, naprawdę trafiające w punkt. Panie pośle Krupa, wiem, że jest mało czasu, ale był też czas tzw. konsultacji publicznych. Te projekty ustaw przecież nie były nigdzie chowane, one były napisane w bardzo przejrzysty sposób. Wiem, że jest mało czasu na prace w Sejmie, ale wytłumaczę, dlaczego tak jest. Dlatego że jeśli chcemy, aby te zmiany weszły w życie i nie chcemy o nich ciągle gadać politycznie, to musimy mieć czas na ich wprowadzenie, także w NFZ, i musimy mieć czas na wprowadzenie aneksów, zaproponowanie nowych produktów finansowych. To wszystko musi być spięte w czasie. Mówił pan o tym, że tak naprawdę nie wiadomo, które leki mają przepisywać pielęgniarki. Panie pośle, wiadomo. Jak pan zajrzy do dokumentów, to zobaczy pan, że jest tam projekt rozporządzenia ministra zdrowia, w którym jest bardzo wyraźnie napisane, które leki będzie mogła wypisać pielęgniarka, a których nie będzie mogła wypisać. Jak pan spojrzy w dokumenty, które przedstawiliśmy Sejmowi, to będzie pan wiedział, kto za co ponosi odpowiedzialność. Zresztą zawsze było to opisane, to nic nadzwyczajnego. Zawsze odpowiedzialność ponosi ten, kto decyduje o wdrożeniu pewnych procedur medycznych bądź nie. Mówił pan, że nie wiadomo, kto te pielęgniarki będzie kształcił. Wiadomo, to jest napisane w rozporządzeniu - Centrum Kształcenia Podyplomowego Pielęgniarek i Położnych. Jest napisane, że centrum musi przeprowadzić szkolenia, jeśli pielęgniarka będzie chciała - bo też nikogo do niczego nie zmuszamy - wypisywać recepty. Na koniec chciałbym przytoczyć cytat, bo sprawa pielęgniarek i recept oczywiście wzbudza wielkie emocje: powinny czy nie powinny. Mamy opinię konsultantów krajowych z dziedziny pielęgniarstwa, że powinny, ale rozumiem, że istnieje pewna podległość służbowa, zawodowa czy każda inna, więc warto zacytować Europejską Federację Stowarzyszeń Pielęgniarek, która napisała do resortu następujące słowa: Gratulujemy opracowania i wdrożenia w Polsce projektu umożliwiającego wypisywanie recept przez pielęgniarki, co przyczynia się do stworzenia efektywnego kosztowo systemu opieki zdrowotnej i pozwala na pełne wykorzystanie wiedzy i kompetencji pielęgniarek. Polskie prawodawstwo wspiera działania Komisji Europejskiej w zakresie usług e-zdrowie i w opiece pielęgniarskiej i może być wzorem dla innych państw z Europy Wschodniej. W związku z tym, żeby już nie mówić, że ktoś nas wspiera ze środka resortu czy ze środka systemu, powiem, że Europejska Federacja Stowarzyszeń Pielęgniarek jest za, chyba że pan jest przeciw. Dziękuję bardzo. (Oklaski)