PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Artur Dębski
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Korzystając z okazji, chciałbym przywitać pana generała Kozieja, który dostrzegając potrzebę zmian w polskim wojsku, w systemie dowodzenia, wykazał się szczególną troską i wielką inicjatywą, jeśli chodzi o prace nad reorganizacją naszej armii, planowanie wszystkich posunięć, które tego dotyczą. Jeżeli chodzi o prezentowany projekt ustawy, druki nr 2609 i 3178, Polskie Stronnictwo Ludowe uważa za zasadne poprzeć to rozwiązanie. Otóż celem tych zmian, które zostały zaproponowane przez pana prezydenta, jest usystematyzowanie pewnego rodzaju kierunków rozwoju oraz konsolidacja, jeżeli chodzi o dowodzenie polskimi Siłami Zbrojnymi w czasie wojny, jak również zdefiniowanie stanu wojny. Rada Ministrów na wniosek prezydenta RP określa, kiedy mamy do czynienia ze stanem wojny. Do tej pory był szereg wątpliwości związanych z jego definiowaniem. Jeśli chodzi o naczelnego dowódcę mianowanego na czas wojny, to uważamy, że tego rodzaju stanowisko jest w tej chwili po prostu niezbędne. Władza musi być skupiona w jednym ręku. Nawet Cesarstwo Rzymskie na czas wojny oddawało władzę i dowodzenie jednej osobie. To jest przykład z czasów starożytnych, że były to rozwiązania słuszne. W tej chwili mamy pana prezydenta, głównodowodzącego Sił Zbrojnych oraz szefa Sztabu Generalnego. Osoba, która będzie naczelnym dowódcą Sił Zbrojnych w czasie wojny, będzie podejmowała wszystkie decyzje, oczywiście pod kierownictwem i we współpracy z panem prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli chodzi o czas wojny. Polskie Stronnictwo Ludowe dostrzega potrzebę dalej idących zmian, jeżeli chodzi o modernizację oraz wszelkie rozwiązania ustawowe dotyczące polskich Sił Zbrojnych. Mam nadzieję, że oprócz tych inicjatyw, bardzo cenionych przez nasz klub, również inicjatywy związane z modernizacją Sił Zbrojnych RP doczekają się szczęśliwego końca jeszcze w tej kadencji. Mam nadzieję, że dla dobra polskiego społeczeństwa wszystkie siły polityczne, niezależnie od różnic, poważnych czasami, które nas dzielą, dostrzegają potrzebę reorganizacji oraz zmian. Nowa sytuacja, z jaką mieliśmy do czynienia rok temu na Ukrainie, pokazała, że wojna wygląda zupełnie inaczej niż kiedyś, że pewne instrumenty, którymi będzie dysponował w tym wypadku prezydent, jak również które będą dostępne dla Rady Ministrów, są w tej chwili niezwykle potrzebne. W związku z tym klub Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował za przyjęciem tej ustawy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Rozenek
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rzeczywiście, jest to bardzo potrzebny projekt, który przyszedł w czas i w porę, kiedy za naszą wschodnią granicą dzieją się rzeczy bardzo niebezpieczne. Trochę dziwię się krytycznym głosom, które wskazują na pewne niedociągnięcia czy wątpliwości, bo chyba nie pora w tej chwili rozstrzygać o przecinkach i kropkach, gdy mamy taką sytuację międzynarodową, jaką mamy. Ten projekt ma charakter porządkujący i tak go należy rozumieć i czytać. Nie ma on charakteru rewolucyjnego, rewolucyjnie nic nie zmienia, po prostu porządkuje pewne rzeczy, a od tego, czy jest porządek i jasność w sprawie kompetencji, potem zależy działanie całej struktury i to, czy jesteśmy w stanie się bronić, czy nie. Słusznie powiedział pan poseł Zaborowski, że ten projekt nadąża za czasem, że jest adekwatny do momentu, w którym się znaleźliśmy, bo mówimy o wojnach hybrydowych, o których do tej pory wspominało niewiele osób. To jest nowe zagrożenie, nowe zjawisko i bardzo się cieszę, że pan prezydent tak szybko zareagował i sprawnie wprowadza mechanizmy, które mają zapobiegać tego typu zagrożeniom. Również wyjaśnienie kwestii tego, co rozumiemy przez sformułowanie ˝czas wojny˝, było niezbędne, bo nie może być tak, że nie wiadomo, kiedy czas wojny się zaczyna i kiedy się kończy, a tak do tej pory w naszym prawie było. Jeżeli chodzi o kompetencje i zadania organów naczelnych na czas wojny, niedookreślenie ich jest rzeczą niebezpieczną. Próba, którą podejmuje pan prezydent, zlikwidowania tego niedookreślenia jest jak najbardziej na czasie i należy tu tylko wyrazić pochwałę, że ktoś to dostrzegł i że takie zmiany się wprowadza. Wreszcie postawienie naczelnego dowódcy Sił Zbrojnych na czele komponentów wojskowych, które będą użyte w razie zagrożenia, też jest bardzo sensowne. Nie musimy używać całej armii i całego naszego wyposażenia wojskowego do tego, żeby bronić się np. właśnie przed zagrożeniami typu hybrydowego. Po to są te zmiany - żeby naczelny dowódca Sił Zbrojnych mógł użyć incydentalnie pewnego fragmentu Sił Zbrojnych, by skutecznie bronić Polski. Na koniec chcę się odnieść do tego, co powiedział tu przedstawiciel Prawa i Sprawiedliwości - że trzeba by było dokonać zmian w konstytucji, bo konstytucja budzi pewne wątpliwości i jest nieprecyzyjna. To prawda, być może tak trzeba by było zrobić, ale dobrze wiemy, że zmiany konstytucji nie przeprowadzimy bez zgody Prawa i Sprawiedliwości, a już raz mieliśmy na tej sali próbę wprowadzenia ochrony Lasów Państwowych do konstytucji i to Prawo i Sprawiedliwość ochronę lasów zablokowało, nie wiadomo, czemu, bo przecież to służyło i Polsce, i Polakom, i Lasom Państwowym. (Oklaski) Tak że proszę najpierw uderzyć się we własne piersi. Nikt nie wierzy w waszą dobrą wolę i w to, że przy pomocy Prawa i Sprawiedliwości można cokolwiek dobrego uczynić. Tak że zmiana konstytucji nie wchodziła, jak sądzę, w grę. Reasumując, klub Twojego Ruchu oczywiście popiera wszystkie zmiany zaproponowane przez prezydenta Rzeczypospolitej. Będziemy głosować za tym projektem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Antoni Błądek
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kiedy odbywało się pierwsze czytanie tego projektu ustawy, wyrażałem swoje wątpliwości co do niektórych jej zapisów. Teraz po pół roku prac w komisjach i zajęciu stanowiska przez niektóre instytucje publiczne te wątpliwości nadal pozostają i nikt w żaden sposób nie chce ich rozwiać. Przypomnę tylko, że w swoim wystąpieniu zgłaszałem uwagi co do art. 4a, w którym następuje rozmycie granic między pojęciami kierowania i dowodzenia. Także duże wątpliwości zgłaszałem co do zasadności utworzenia nowego stanowiska w Wojsku Polskim, czyli stanowiska tzw. kandydata na naczelnego dowódcę Sił Zbrojnych. Również ten artykuł po pracach w komisjach nie uległ żadnej zmianie. Nadal będziemy ponosić koszty przygotowania i wyszkolenia takiej osoby, ale mimo to niekoniecznie właśnie ta przygotowana osoba może zostać mianowana na stanowisko naczelnego dowódcy Sił Zbrojnych. To jest całkowicie nielogiczne i nieuzasadnione. Ta ustawa powinna wrócić do komisji w celu wniesienia koniecznych poprawek i jednoznacznego zdefiniowania zawartych tam regulacji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Proponowana ustawa to kolejny już krok w kierunku niedopuszczalnych zmian. Koalicja rządząca od paru lat z inicjatywy własnej i pana prezydenta wprowadza zmiany zmierzające do znacznego wzmocnienia pozycji urzędu prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Zatem czy prawdą jest, że jednocześnie wprowadza się rozwiązania rugujące Wysoką Izbę z uczestnictwa w podejmowaniu najbardziej strategicznych decyzji dla naszej ojczyzny? Zdumiewa i budzi sprzeciw coraz większe podporządkowanie organów władzy wykonawczej prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej - ze zwierzchnika Sił Zbrojnych, tak jak jest to określone w konstytucji, prezydent staje się tym, kto ze swoim zapleczem powoli przejmuje coraz więcej decyzji personalnych i strategicznych z zakresu obronności w czasie pokoju i w czasie stanu wojny. Dyskusyjna także w środowisku żołnierzy jest instytucja kandydata na naczelnego dowódcę Sił Zbrojnych i jego wcześniejsze przygotowanie się do przejęcia zadań. Należy zadać pytanie: Co się będzie działo, jeśli w przyszłości Rada Ministrów będzie proponowała innego kandydata, niż to będzie widział prezydent? Nie trzeba mieć wielkiej wyobraźni. (Dzwonek) Nie można się zgodzić, że powołanie kandydata na naczelnego dowódcę Sił Zbrojnych, który z chwilą ogłoszenia stanu wojennego staje się człowiekiem o największych kompetencjach w państwie, odbywać się będzie zupełnie poza wiedzą i bez udziału Wysokiej Izby. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mariusz Antoni Kamiński
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pytanie do pana ministra Kozieja. Panie ministrze, jak pan dobrze wie, ustawa o urzędzie Ministra Obrony Narodowej została zaskarżona przez klub Prawo i Sprawiedliwość do Trybunału Konstytucyjnego, i nie tylko same przepisy dotyczące Dowództwa Generalnego, Dowództwa Operacyjnego, ale również przepisy dotyczące osoby przygotowującej się do pełnienia obowiązków naczelnego dowódcy Sił Zbrojnych. W przypadku gdy Trybunał Konstytucyjny w swoim orzeczeniu postanowi, iż te przepisy są niekonstytucyjne, jak dalej wyobraża sobie pan przyszłość również tej ustawy? Przyjmując, iż wszystkie partie polityczne muszą wtedy usiąść do stołu i przedyskutować zmianę konstytucji, w którym kierunku pana zdaniem powinno to iść? Jeżeli miałby pan sam zaproponować pewne rozwiązania w przypadku takiego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, to w którym kierunku by one szły? Jak widziałby pan zmianę konstytucji również w kontekście tej ustawy? Co obóz prezydenta zaproponowałby w takim przypadku? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Wziątek
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Panowie Ministrowie! Dowodzenie jest nerwem armii. Nawet najlepiej przygotowana armia, najlepiej wyszkolona, posiadająca najlepszy sprzęt, jeśli nie będzie miała dobrego dowódcy i nie będzie dowodzona zgodnie z zasadą jednoosobowego dowodzenia, może ponieść klęskę. W tych zmianach, które ostatnio wprowadziliśmy, i w tych, które chcemy wprowadzić teraz, istnieje słabość podstawowa. Ta słabość to jest brak zasady jednoosobowego dowodzenia. Mimo że cel miał być właśnie taki, niestety tego celu nie osiągamy. Już widzimy, pan minister wie o tym doskonale, różnego rodzaju słabości kompetencyjne, spory kompetencyjne, które się pojawiają, i widzimy, że może powstać w sytuacji newralgicznej poważny problem. Teraz powodujemy kolejne zmiany, które w sytuacji szczególnej, w sytuacji zagrożenia wojną i samej wojny, mogą powodować, że także pojawią się spory kompetencyjne. Ale moje pytanie, które chcę skierować do pana ministra, adresuję nie do tego, co jest zapisane w ustawie, bo niestety ze względów konstytucyjnych tego nie można było zapisać, ale do tego, panie ministrze, co powinno być ideą praktycznej realizacji tej ustawy, a mianowicie: Kto ma pełnić rolę dowódcy naczelnego? Oczywiście ustawa mówi, że wyznaczona osoba, która się będzie przygotowywała. Do tego też mamy uwagi, ale zostawiam to na boku. Najważniejsze jest to (Dzwonek), kto pana zdaniem w filozofii funkcjonowania armii, w filozofii prowadzenia wojny powinien być dowódcą naczelnym. Czy to powinien być dowódca operacyjny, czy szef Sztabu Generalnego, czy dowódca generalny? Bo właściwie spośród tych osób powinniśmy wybierać. Jeśli to będzie jeszcze ktoś inny, to powiem: Nie daj Boże. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Renata Butryn
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Z wypowiedzi posłów już widać, jak trudną materią jest ustalenie modelu dowodzenia właśnie w czasie stanu podwyższonej gotowości. Chciałabym zapytać o jedną rzecz, bo oczywiście jedni posłowie twierdzą, że następuje wzmocnienie roli prezydenta, inni twierdzą, że następuje jak gdyby rozmycie kompetencji. Wiemy o tym, że postanowiliśmy w tej ustawie zapisać, iż prezydent korzysta z pomocy szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w zakresie doradztwa w procesie kierowania obroną państwa. Chciałabym zapytać, panie ministrze, co to oznacza. Czy musi, czy może skorzystać? To jest bardzo ważne, ponieważ jeżeli może skorzystać, to oznacza, że w zasadzie szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego może być jednym z ekspertów, który w tym momencie po prostu doradza panu prezydentowi. Ta wątpliwość zostałaby tutaj rozwiana. Druga rzecz, o którą chciałam zapytać, dotyczy tego, czy może być taka sytuacja, że naczelny dowódca będzie korzystał ze wszystkich Sił Zbrojnych, jakie są w dyspozycji, w gestii ministra obrony. Czy po prostu może zaistnieć taka sytuacja? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Michał Jach
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Oczywiście należy dowodzić poprzez dobrze czy precyzyjnie zorganizowany wojenny system dowodzenia. W maju ubiegłego roku szef Sztabu Generalnego poinformował nas na posiedzeniu komisji, że wojenny system dowodzenia osiągnie pełną gotowość do końca 2014 r. Pan gen. Gocuł stwierdził, że przygotowania idą nawet szybciej niż w harmonogramie. W związku z tym mam pytanie: Czy wojenny system dowodzenia jest już przygotowany, tak jak to było zaplanowane? Jeżeli tak, to czy w jakiś sposób, jakimś ćwiczeniem sprawdzono, jak funkcjonuje? Jeżeli nie, to czy planuje się jakieś ćwiczenia, które pozwolą ocenić stan zorganizowania wojennego systemu dowodzenia? Jeżeli tak, to kiedy? Dziękuję.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać o taką rzecz. Wygląda na to, że kompetencje jednak są rozmyte, materia jest skomplikowana. Na przykład komu podczas działań wojennych, panie ministrze, w czasie wojny będzie podlegać stacjonująca w Rzeszowie 21. Brygada Strzelców Podhalańskich? Komu będzie podlegać w przypadku wojny, gdyby wybuchła dzisiaj? Komu będzie podlegać ta 21. brygada? I drugie pytanie. Mianowicie w wojsku dominowała zawsze taka zasada, że ten, kto szkolił, ten dowodził, bo najlepiej wiedział, kogo i jak szkolił. Czy w świetle tych nowych projektów ustaw czasem nie jest tak, że po prostu kto inny szkoli żołnierzy w czasie wojny, w czasie pokoju, a kto inny będzie nimi dowodził? To może wywołać bardzo negatywne skutki, jeżeli chodzi o brak znajomości rzeczy, brak wiedzy o systemie szkolenia w czasie pokoju. Chodzi o osobę, która będzie dowodziła wojskami lądowymi, lotniczymi czy marynarką w czasie wojny. Czy ta zasada jest dalej przestrzegana w wojsku, czy nie? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mieczysław Golba
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Rzeczywiście ten projekt ustawy, można wnioskować, dotyczy de facto tego, kto i kiedy będzie zarządzał, jeżeli chodzi o to, kiedy wojna się zacznie, kiedy się będzie kończyć. De facto pozostałe zapisy są bardzo niejasne. Myślę, że każdy z nas, każdy z Polaków chciałby żyć w kraju bezpiecznym, w kraju, gdzie służby mundurowe są bardzo mocne, bardzo silne. Myślę, że dzisiaj trzeba sobie zadać pytanie, czy rzeczywiście tak jest, czy mamy silne służby mundurowe, czy są one mocne, czy rzeczywiście zwierzchnik naszego państwa byłby w stanie poradzić sobie, gdyby mu przyszło dzisiaj zarządzać takim wojskiem, jakie ma. W związku z tym chciałbym zapytać pana, panie ministrze, czy w dalszym ciągu będziemy patrzeć po macoszemu na służby mundurowe, na nasze wojsko, czy rzeczywiście zostaną wzmocnione jednostki wojskowe. W szczególności chodzi mi o ścianę wschodnią, mam na myśli województwa podkarpackie i lubelskie. Mam do pana jeszcze jedno pytanie. Chciałbym pana zapytać, czy w dalszym ciągu będzie pan orędownikiem, jeżeli chodzi o to, aby osoby cywilne, osoby niepełnosprawne chroniły nasze wojsko. Chciałbym, żeby pan na to pytanie odpowiedział, czy rzeczywiście pan się z tym zgadza. Czy naprawdę mamy jakieś plany, jeżeli chodzi o bezpieczeństwo naszego narodu, czy jest to tylko hipokryzja, ewentualnie projekt na potrzeby kampanii wyborczej. (Dzwonek) Nie odbieram tego poważnie, jeśli dzisiaj jednostki wojskowe są chronione przez służby, osoby niepełnosprawne, inwalidów. Z całym szacunkiem, panie ministrze. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym wyrazić swoją opinię jako osoba nieuczestnicząca w dyskusji na temat obronności Polski. Przysłuchuję się tej dyskusji i z jednej strony jestem szczęśliwy, ale z drugiej strony jestem, można powiedzieć, załamany. Otóż publicznie dyskutujemy o systemie obrony, o systemie dowodzenia. Przed chwilą dowiedziałem się, że jedno z ugrupowań złożyło wniosek do Trybunału Konstytucyjnego. Bardzo dobrze, ma prawo. Ale proszę zwrócić uwagę, że to jest upublicznienie dyskusji na temat wojska. Dyskutujemy na temat obrony. W tej chwili zastanawiamy się, kto ma być głównodowodzącym, jaki ma mieć zakres obowiązków. Uważam, proszę państwa, że służby krajów, które traktujemy jako zagrożenie, po prostu mają ubaw. One z pewnością to tłumaczą swoim dowódcom, którzy mówią: dziękujemy, to jeszcze potrwa pół roku, jak Polacy będą gadać i dyskutować o tym, co i jak, kto, kiedy, czym i gdzie będzie dowodził. To jest w mojej ocenie całkowicie niepoważne w tym sensie, że nie jesteśmy w stanie, jeżeli chodzi o prezydenta i naszego ministra obrony narodowej, dogadać się, w jaki sposób dowodzimy naszą armią, kto obecnie będzie dowódcą, wodzem naczelnym, kto będzie następnym itd. (Dzwonek) Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbyszek Zaborowski
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie ministrze, sam pochwaliłem elastyczność w zakresie konieczności obrony i możliwości wykorzystania nowego systemu dowodzenia w sytuacjach przejściowych, zagrożenia wojennego, ale nie samej wojny na pełną skalę. Wątpliwości dotyczą właśnie wojny na pełną skalę, w obronie niepodległości, w obronie państwa. Czy trzech dowódców to nie za dużo? Pan minister sprowadził rzecz do absurdu, do tego, że chcemy, żeby naczelny dowódca używał całych sił w każdej sytuacji. Nie chcemy. Pan minister doskonale wie, że naczelny dowódca, jeżeli miałby w dyspozycji wszystkie Siły Zbrojne, niekoniecznie musiałby ich użyć w tym samym czasie, w tym samym kierunku i w całości w przypadku danego zagrożenia; mógłby oczywiście użyć ich części. Nasz niepokój budzą: podział kompetencji, konieczność uruchamiania ministra obrony narodowej i podejmowania przez niego decyzji, a także wydzielanie kolejnych wojsk z dyspozycji generalnego dowódcy dla naczelnego dowódcy. Jeżeli idzie o szogunat, panie ministrze, to ja się nie martwię: wierzę w polską demokrację, w to, że ona się obroni, i myślę, że pan prezydent też jest pewny lojalności swoich współpracowników. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mariusz Antoni Kamiński
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Bardzo się cieszę, że zadaje pan różne pytania, w tym do siebie samego, bo pytanie, dlaczego to nie zostało zmienione za rządu PiS-u, jest pytaniem również do pana - w końcu był pan wiceministrem obrony w rządzie Prawa i Sprawiedliwości. Po drugie, powiedział pan, że ta ustawa dotyczy dwóch konstytucyjnych organów: prezydenta i naczelnego dowódcy Sił Zbrojnych. Nie, panie ministrze, jeszcze przynajmniej trzy organy konstytucyjne są wymienione w tej nowelizacji, tj. Rada Ministrów, minister obrony narodowej i szef Sztabu Generalnego. Po trzecie, co jest niezwykle istotne, rzeczywiście trochę sprowadza pan ten spór między nami - czy naczelny dowódca Sił Zbrojnych powinien dowodzić ich całością, czy częścią - do absurdu. Dziwię się, że tak panu brakuje zaufania do najważniejszych wojskowych w państwie polskim: zakłada pan, że rzeczywiście naczelny dowódca Sił Zbrojnych, jeżeli byłby to mały konflikt, a mielibyśmy czas wojny, od razu poszedłby tam na hura z całą armią. Jednak nie, trochę zaufania do tych dowódców. Ja mam przeciwne zdanie i wie pan, czego się obawiam? Otóż tego, iż w przypadku mniejszego konfliktu, kiedy w narodowych planach będzie założone, że naczelny dowódca ma dowodzić tylko takimi wojskami, on będzie bał się użyć pozostałych i trzeba będzie zmienić plany, żeby mógł ich użyć, bo inaczej będzie się bał odpowiedzialności konstytucyjnej, tego, że złamie przepisy ustawy, którą zmieniamy. I wreszcie ostatnia kwestia, najważniejsza. (Poseł Magdalena Kochan: Panie marszałku, debata już była.) Mówię w trybie sprostowania. Panie ministrze, pan mnie źle zrozumiał, a ja pytałem bardzo konkretnie. Moim zdaniem oba te projekty oczywiście nie są tożsame, ale są ze sobą powiązane. W przypadku tej reformy systemu dowodzenia Sił Zbrojnych i tej ustawy wprost mówimy o osobie, która przygotowuje się do objęcia funkcji naczelnego dowódcy Sił Zbrojnych w trakcie pokoju. Jeżeli Trybunał Konstytucyjny uzna, że tamta nowelizacja (Dzwonek) jest niekonstytucyjna, to w związku z tym ta część przepisów będzie musiała być wyrzucona do kosza.
Mówca: Mariusz Antoni Kamiński
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

I stąd moje pytanie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jadwiga Zakrzewska
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowni Panowie Ministrowie! Myślę, że wasze stanowiska w tej kwestii - chodzi mi o posłów z prawej i lewej strony sali - są co najmniej niezrozumiale. Budzi to wielkie zdziwienie, bo musicie państwo wiedzieć, że tę ustawę należało znowelizować, ponieważ jest taka potrzeba chwili. Dotyczy to spraw związanych z zagrożeniami, a nie, jak powiedział pan poseł Kownacki, tego, że pan prezydent będzie miał kampanię. Przecież to jest absurd. Państwo polskie nie może zostać w sytuacji ekstremalnej bez uregulowanego prawa w tym zakresie. Dlatego też bardzo proszę państwa posłów, aby zastanowili się nad przyjęciem projektu ustawy zawartego w sprawozdaniu. Chcę również podkreślić, że powyższe rozwiązania zapewnią jednolity model kierowania obroną państwa przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, co jest realizowane we współdziałaniu z Radą Ministrów. Tak na marginesie odniosę się do sprawy szoguna, o której mówił pan poseł Zaborowski. Przytoczę jednak słowa stratega chińskiego, który się nazywał Sun Tzu i napisał dzieło pt. ˝Sztuka wojny˝. Myślę, że jego słowa o dowodzeniu są nadal aktualne. Czym jest dowodzenie? Dowodzenie to kwestia inteligencji, wiarygodności, sprawiedliwości, odwagi i autorytetu. I tak ma wyglądać dowodzenie. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Proszę o jednoznaczne, klarowne i skonkretyzowane stanowisko w odniesieniu do roli i uprawnień szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, ministra obrony narodowej wobec prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej już po ogłoszeniu stanu wojny. Który organ lub podmiot przejmuje uprawnienia prezydenta RP, gdy ten np.: zginie w czasie wojny lub opuści kraj? To bardzo zasadne pytanie, albowiem Siły Zbrojne tracą z tą chwilą zwierzchnika. Jeżeli chodzi o służbę w obronie cywilnej, to trudno doszukać się szczegółowych rozwiązań. Dlaczego? Kto w całości (jako komponent) tworzyć będzie obronę cywilną i czy zwierzchnictwo nad nią mogą przejąć Siły Zbrojne? Jak skutecznie będzie można ogłosić mobilizację, w przypadku gdy od marca br. obywatele nie będą posiadali w dowodach osobistych adresu?
Mówca: Sprawozdawca Anna Bańkowska
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Zwracam się uprzejmie do pań i panów posłów o przyjęcie projektu zawartego w druku nr 3175. Dziękuję bardzo za uwagę. (Oklaski)