PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jan Łopata
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Bank Gospodarstwa Krajowego - z całym szacunkiem dla jego pięknej historii i znaczenia, i to znaczenia właśnie historycznego, jak i współczesnego dla polskiej gospodarki, niemniej pytanie moje trochę, powiedziałbym, zmienia opinię na temat banku i jego ocenę - wysłał do jednostek samorządu terytorialnego ankietę. W preambule tej ankiety, że tak to nazwę, czytamy takie oto stwierdzenia: Bank Gospodarstwa Krajowego jako jedyny w kraju bank państwowy stawia pośród swych celów bycie instytucją finansową pierwszego wyboru dla podmiotów publicznych, w tym jednostek samorządu terytorialnego, w związku z tym w banku prowadzone są analizy celowości - podkreślam: celowości - wprowadzenia zmian zarówno w obowiązującym prawie, jak i dotyczących świadczenia wybranych usług na ich rzecz. W związku z tym prosimy o wypełnienie ankiety. Pytania są następujące i dotyczą dwóch proponowanych zmian prawnych. Mianowicie zmiana ustawy Prawo zamówień publicznych wprowadzałaby fakultatywną, odpłatną możliwość prowadzenia rachunków bankowych jednostek samorządu terytorialnego przez Bank Gospodarstwa Krajowego bez konieczności przeprowadzenia przetargu, przy czym dotychczasowe rachunki bieżące byłyby prowadzone bez rachunków kredytowych. Po drugie, proponuje się zmianę ustawy o finansach publicznych, która wprowadzałyby obligatoryjność prowadzenia głównych rachunków bankowych jednostek samorządu terytorialnego przez Bank Gospodarstwa Krajowego. W innych bankach mogłyby być prowadzone rachunki pomocnicze, przy czym usługa ta byłaby bezpłatna. Szanowny panie ministrze, jest jednoznacznie zawarta sugestia o zmianach prawa i wydaje mi się, że bank państwowy, poważny bank, nie powinien czegoś takiego w ankiecie pisać. W związku z powyższym jako państwo, jako ministerstwo nadzorujące ten bank, jakie macie zdanie co do tej ankiety, tych pytań, czy prowadzone są w ogóle jakieś postępowania dotyczące zmian w tych ustawach, o które pyta bank jednostki samorządu terytorialnego.
Mówca: Stanisław Wziątek
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Polska żegluga promowa, w tym spółka Polska Żegluga Bałtycka, wymaga wsparcia na trudnym rynku żeglugowym w okresie zwiększającej się konkurencji zewnętrznej. Jedyne wsparcie, które proponuje właściciel, czyli Ministerstwo Skarbu Państwa, to propozycja prywatyzacji, prywatyzacji, która przedłuża się, jest nieskuteczna i nie daje gwarancji rozwoju i tej firmy, i całej branży. Chciałbym zadać pierwsze pytanie: Panie ministrze, czy rozpatrywaliście kiedykolwiek inne, alternatywne rozwiązania dla branży promowej, dla Polskiej Żeglugi Bałtyckiej? Czy zna pan koncepcję założenia polskiej grupy promowej, koncepcję, którą przygotowała Polska Żegluga Bałtycka, która zakładała nie tylko konsolidację branży, ale także wspólną politykę zakupową, remontową, kadrową, marketingową, w zakresie obsługi klienta, tak aby właśnie sprostać tej zewnętrznej konkurencji? Takich alternatywnych rozwiązań w ogóle nie bierzecie pod uwagę. Odrzuciliście tę propozycję, nie zainteresowaliście się nią w żaden sposób. Druga kwestia dotyczy tego, że jesteśmy na etapie wybrania inwestora, jakim jest inwestor niemiecki, i za chwilę ma nastąpić podpisanie umowy prywatyzacyjnej. Pytanie: Kiedy to nastąpi? Za jaką cenę, panie ministrze, zostanie sprzedana ta firma? Jakie będą efekty prywatyzacji? I przede wszystkim: Czy macie państwo świadomość tego, że ten inwestor charakteryzuje się butą, arogancją i lekceważeniem partnera społecznego, że to, iż negocjacje pakietu socjalnego nie powiodły się, to jest za mało powiedziane? To, że była ona prowadzona w sposób arogancki, jest oczywiste. To, że państwo musieliście wydłużyć o jeden dzień termin negocjacji i pod presją dyrektora departamentu (Dzwonek) strona społeczna musiała zgodzić się na 5% swoich propozycji, też jest oczywistością. Czy o taką prywatyzację chodzi? Czy to jest efekt, który dla polskiej gospodarki będzie właściwy? (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Arkit
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Budowa Zbiornika Wodnego Świnna Poręba to inwestycja, która jest kluczowa z punktu widzenia ochrony przeciwpowodziowej doliny Skawy, doliny Wisły oraz miasta Krakowa. O tym, jak ważna jest budowa zbiornika, świadczy ostatnia powódź, kiedy zbiornik przyjął około 60 mln m 3 wody. Dzięki temu napływająca do Krakowa fala powodziowa była dużo mniejsza i nie wyrządziła wielkich szkód w mieście. Co warte podkreślenia, po ukończeniu budowy zbiornik Świnna Poręba będzie mógł być wykorzystywany także do celów rekreacyjnych, wypoczynkowych przez okolicznych mieszkańców i turystów. Podczas naszego niedawnego spotkania z samorządowcami w Świnnej Porębie zwracali się oni z pytaniami związanymi z realizacją inwestycji towarzyszących budowie zbiornika. Na terenach gmin Mucharz, Stryczowice i Zembrzyce, na których zlokalizowany jest zbiornik, w związku z jego budową istnieje potrzeba przebudowy lub wybudowania od podstaw wielu obiektów użyteczności publicznej mających charakter odtworzeniowy. Wymienię te, które według nas powinny być wykonane: w gminie Stryszów - rozbudowa oczyszczalni ścieków w Stryszowie, remont drogi Łękawica - Zagórze, remont drogi Stryszów - Rdzawka i odtworzenie dworu w Dąbrówce; w gminie Mucharz - budowa drogi Brańkówka - Wodniakówka - Gołębiówka długości około 2,5 km, modernizacja drogi dojazdowej do boiska sportowego w Skawcach i w gminie Zembrzyce - dokończenie i odtworzenie boiska sportowego w Tarnawie Dolnej. W naszej ocenie oczekiwania społeczności lokalnych w zakresie realizacji wymienionych inwestycji są uzasadnione, a mając na uwadze zbliżający się do finału proces inwestycyjny, wymagają podjęcia ostatecznych decyzji. Wyrażamy oczekiwanie - zadaję to pytanie i przedkładam ten problem pod rozwagę panu ministrowi w imieniu swoim, pani poseł Joanny Bobowskiej i pani poseł Doroty Niedzieli - że pan minister podzieli nasz pogląd i w ostatecznym bilansie zamknięcia całej inwestycji uwzględni słuszne oczekiwania społeczności lokalnych oraz działających w ich imieniu wójtów. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ireneusz Raś
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Chciałbym dopytać, ale na samym początku pragnę serdecznie podziękować panu ministrowi Gawłowskiemu za zaangażowanie w dokończenie tej inwestycji ważnej z punktu widzenia zabezpieczenia i województwa, i stolicy tego województwa Krakowa. Pamiętamy, że Kraków w 2010 r. tylko dzięki temu zbiornikowi, jeszcze niewybudowanemu do końca, ostał się, bo nie było wylewu Wisły do centrum miasta. Cieszy ten harmonogram, cieszy, że rząd jest przed ostateczną korektą ustawy w jesieni. Chciałbym jednak dopytać o perspektywę pewną, ponieważ ten zbiornik to również pewna atrakcja turystyczna dla tej części Małopolski, a Małopolska turystyką stoi, w związku z tym liczymy na to, że będzie on bardzo mocno wprzęgnięty w politykę turystyczną naszego regionu. Czy dziś RZGW podejmuje pewne działania animacyjne, żeby jak najszybciej ten zbiornik służył też turystom?
Mówca: Jadwiga Wiśniewska
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Chcielibyśmy na wstępie zaznaczyć, że na koniec kwietnia stopa bezrobocia w Częstochowie wynosiła niemal 14%, a w poszczególnych powiatach subregionu częstochowskiego województwa śląskiego odpowiednio: powiat kłobucki - prawie 16%, częstochowski - ponad 21%, myszkowski - ponad 21%. Istnieje niestety realne zagrożenie, że sytuacja na rynku pracy w naszym subregionie częstochowskim jeszcze się pogorszy. Zarząd Huty Częstochowa, największego pracodawcy w północnej części województwa śląskiego, planuje zwolnić około 1,5 tys. osób. Tak znaczne ograniczenie zatrudnienia w hucie pociągnie za sobą dodatkowe zwolnienia w firmach kooperujących i zwiększy liczbę osób pozbawionych źródeł utrzymania. Eksperci szacują, że zwolnienia mogą przyczynić się do wzrostu bezrobocia nawet o 10% w samej Częstochowie i w regionie. Wobec powyższego rząd powinien podjąć działania zmierzające do wdrożenia dla subregionu częstochowskiego programu niwelującego społeczno-ekonomiczne skutki zwolnień z huty. Ratunkiem, szansą na poprawę sytuacji mogłoby być m.in. wydanie pozytywnej decyzji o rozszerzeniu granic Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej o tereny inwestycyjne w Częstochowie, a także przeznaczenie dla urzędów pracy specjalnych środków z Funduszu Pracy. Jeśli chodzi o tę strefę ekonomiczną, to niestety, jak informuje huciana ˝Solidarność˝, pojawił się pewien zgrzyt. Otóż, panie ministrze, wojewoda śląski przesłał na ręce ministra gospodarki i wicepremiera Piechocińskiego pismo, które można interpretować jako zakwestionowanie starań częstochowskiego samorządu o wydanie zgody na włączenie częstochowskich terenów inwestycyjnych do jednej ze specjalnych stref ekonomicznych. Na marginesie trzeba zauważyć, że nie jest to pierwszy raz, kiedy żywotne potrzeby subregionu północnego nie są właściwie oceniane (Dzwonek) z perspektywy Katowic. Dlatego też uprzejmie prosimy o odpowiedź na następujące pytania. Jakie szanse ma Częstochowa na utworzenie podstrefy śląskiej strefy ekonomicznej? Jakie jest stanowisko Ministerstwa Skarbu Państwa w tej sprawie? Czy podejmiecie państwo działania ukierunkowane na ograniczenie negatywnych dla całego subregionu częstochowskiego skutków redukcji zatrudnienia w hucie i tym samym przychylicie się do przedstawionych przez stronę związkową, przez mieszkańców Częstochowy i okolic propozycji utworzenia nowych miejsc pracy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Szymon Giżyński
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Z niedawno wypowiedzianych słów przez Siergieja Tarutę, prezesa Przemysłowego Związku Donbasu, właściciela ISD Huta Częstochowa, wynika, że aby utrzymać miejsca pracy u siebie na Ukrainie, Przemysłowy Związek Donbasu stworzył program dostarczania półproduktów stalowych z zakładu w Ałczewsku na Ukrainie m.in. do Huty Częstochowa, kosztem likwidowanych miejsc pracy w naszej polskiej częstochowskiej hucie. Dlaczego na ten oczywisty akt interwencjonizmu i protekcjonizmu, zresztą całkowicie naturalny, polski rząd w celu obrony miejsc pracy w Częstochowie nie odpowiada naciskami dyplomatycznymi i międzyrządowymi na stronę ukraińską i rosyjską, czyli na czynniki właścicielskie, jeżeli chodzi o częstochowską hutę? Takie działania w podobnych sytuacjach są już utrwaloną praktyką wszystkich rządów w Unii Europejskiej. Odnosząc się już bezpośrednio do pańskiego wystąpienia przed chwilą, mam pytanie: Dlaczego Ministerstwo Skarbu Państwa nie poczuwa się dzisiaj do roli gwaranta pakietu socjalnego dla pracowników Huty Częstochowa, skoro w 2005 r. spółki sprzedające majątek częstochowskiej huty w imieniu Skarbu Państwa, czyli Towarzystwo Finansowe Silesia i Huta Częstochowa SA, były spółkami Skarbu Państwa? Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Krystyna Kłosin
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie ministrze, moje pytanie dotyczy procedury nadmiernego deficytu w przypadku Polski. Wiemy, że procedurą nadmiernego deficytu dotychczas było objętych 20 państw członkowskich Unii Europejskiej. W stosunku do 5 państw - Włoch, Łotwy, Węgier, Litwy i Rumunii - Komisja zaleciła uchylenie tej procedury, a wszczęcie jej wobec Malty. Polska, podobnie jak Francja, Hiszpania i Słowenia, ma dwa lata na ograniczenie deficytu budżetowego do poziomu 3%, Holandia i Portugalia - rok. Oznacza to, że Polska i Holandia powinny skorygować swój deficyt najpóźniej do końca 2014 r., Polska powinna w tym czasie osiągnąć deficyt wynoszący zgodnie z zaleceniami 3,6% PKB, a w przyszłym roku wymagane 3% PKB. Moje pytanie, panie ministrze: Jakie są założenia programu ograniczenia deficytu budżetowego, jaka część tego programu została już wdrożona i jest realizowana w tej chwili i jakie zostaną podjęte działania, aby osiągnąć zalecane przez Komisję Europejską wskaźniki w wymaganym czasie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Lamczyk
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Wiemy, że Komisja Europejska dała pewne zalecenia dla naszego rządu i chciałbym, żeby pan minister przytoczył właśnie te zalecenia, jakie zostały wykonane, bo - jak wiemy - rozchodziło się o elastyczny rynek pracy, deregulacje zawodów. Została jeszcze również efektywność energetyczna - właśnie tutaj polski rząd ma dużo problemów. Powiem także o innowacyjności, gdzie ostatnie rozdanie jest dla nas wielką porażką. Dlatego też proszę, aby pan minister przytoczył te sprawy. Dziękuję.
Mówca: Krystyna Kłosin
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, bardzo dziękujemy za wyczerpującą odpowiedź. Panie marszałku, czy mogę jeszcze dopytać o jedną rzecz?
Mówca: Iwona Ewa Arent
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Od dłuższego czasu możemy zaobserwować rosnący problem roszczeń niemieckich. Problem ten jest szczególnie widoczny, jak pani minister wie, u nas, na Warmii i Mazurach. Lata 70. to opuszczanie terenów polskich, masowe wyjazdy obywateli pochodzenia niemieckiego do Niemiec. Osoby takie zrzekały się polskiego obywatelstwa, otrzymywały paszport, zgodę na wyjazd, pozostawiały grunty i nieruchomości. Przechodziły one na własność Skarbu Państwa, a następnie były przekazywane instytucjom państwowym albo oddawane lub potem sprzedawane osobom prywatnym. Rząd niemiecki płacił odszkodowania tym osobom, które pozostawiały mienie w Polsce. Niestety w Polsce nie zostały dopełnione formalności, jeśli chodzi o zapisy polskich ksiąg wieczystych, dlatego mamy ogromny problem, natomiast funkcjonująca ustawa porządkuje te księgi wieczyste. Media coraz częściej donoszą o kolejnych wygranych procesach związanych z odzyskiwaniem nieruchomości lub roszczeniem odszkodowawczym. Skarb Państwa traci na tym ogromne sumy pieniędzy. Polscy obywatele zamieszkujący w danych nieruchomościach, utrzymujący je przez 30 lat, wnoszący nakłady finansowe, tak aby te nieruchomości miały jakąś wartość, są wyrzucani na bruk bez żadnych możliwości uzyskania odszkodowania za te lata pracy i wkład pieniężny w utrzymanie tych nieruchomości. W ocenie ruchów prawników przeciwko niemieckim roszczeniom rewindykacyjnym Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 29 czerwca 2012 r. nie uwzględnił potrzeby ochrony obrotu prawnego i stabilności stosunków własnościowych powstałych po dziesiątkach lat w wyniku porzucenia przez nich swoich nieruchomości. W wyniku tego tysiące ludzi nie jest objętych ochroną przed negatywnymi skutkami nieuregulowanych stanów prawnych nieruchomości (Dzwonek) i tak zwani późni przesiedleńcy i ich spadkobiercy coraz częściej bez oporów brutalnie ingerują w sytuacje materialne tysięcy ludzi, tysięcy rodzin, które w rezultacie są eksmitowane z domów traktowanych przez dziesięciolecia jako własne lub państwowe. W związku z tym mam dwa pytania. Jakie kroki zamierza poczynić pan premier, aby uchronić Skarb Państwa przed stratami spowodowanymi wypłatami odszkodowań dla tzw. późnych przesiedleńców? Dlaczego państwo polskie jeszcze nic nie zrobiło, aby chronić obywateli, którzy zamieszkują na tych terenach, wyrzucani są na bruk, i jakie kroki poczynił rząd pana premiera, aby uregulować stan prawny nieruchomości pozostawionych przez tzw. późnych przesiedleńców? Dziękuję.
Mówca: Adam Lipiński
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Pani Minister! W myśl art. 172 Kodeksu cywilnego posiadacz nieruchomości w dobrej wierze nabywa ich własność po zasiedzeniu po upływie 20 lat, posiadacz w złej wierze - po upływie 30 lat. Co prawda orzecznictwo najczęściej określa zasiedzenie w złej wierze, ale taka już jest procedura. Czy w związku z tą sytuacją w celu zapewnienia ochrony interesu osób zamieszkujących nieruchomości zagrożone przejęciem nie należałoby rozważyć skrócenia kodeksowego okresu zasiedlenia w dobrej i w złej wierze? Jakie jest stanowisko pani minister w tej sprawie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Wiesław Suchowiejko
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W Szczecinku, z którego jestem, zamknięto ostatnio wszystkie poradnie endokrynologiczne, kardiologiczne i urologiczne. Stało się to zapewne w wyniku, jak sądzę, zbyt rygorystycznego i, nawet powiem, wybiórczego stosowania przepisów, na które pewnie pan minister powoła się w swojej odpowiedzi, dlatego nie będę szczegółowo ich przywoływał. Powiem tylko, że chodzi o rozporządzenie ministra zdrowia i zarządzenie prezesa NFZ wprowadzające przepisy, które sprawiły, że przychodnia specjalistyczna powinna być otwarta trzy dni w tygodniu przynajmniej przez cztery godziny, a lekarz o określonych w tych przepisach kompetencjach powinien przyjmować przez ponad 50% czasu pracy tych poradni. W ten sposób, chcąc poprawić dostęp - jak sądzę, to był powód przyjęcia tych przepisów - pacjentów do tych poradni, sprawiono, że nieomalże wylano dziecko z kąpielą, ponieważ stało się tak, że w ogóle pacjenci, w Szczecinku i nie tylko, nie mają dostępu do tych poradni, muszą dojeżdżać, często wiele kilometrów, by być przyjętym przez specjalistę. Narażeni są też często, poniechawszy tego, co dotyczy takiego drogiego wyjazdu, na to, że trafiają na droższe i dłuższe leczenie szpitalne. Zatem pytam, czy ministerstwo dostrzega ten problem, bo jak informują media, pojawił się ostatnio taki problem także w Sopocie, i czy monitoruje skalę zjawiska zamykania poradni specjalistycznych w mniejszych miejscowościach, czy ma możliwości przeciwdziałania tego typu wydarzeniom i, nieco ułatwiając odpowiedź, czy ministerstwo kontroluje praktykę korzystania przez dyrektorów wojewódzkich oddziałów NFZ z możliwości zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z ograniczeniem wymogów dotyczących przywołanych przeze mnie wyżej przepisów. Dziękuję.
Mówca: Beata Małecka-Libera
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Chciałabym zadać pytanie, ponieważ ostatnio wiele doniesień na łamach prasy wskazywało na to, że mamy problem ze zwiększoną liczbą zachorowań na różyczkę. Jedni mówią, że jest to epidemia, inni natomiast, że lekarze rodzinni czy też lekarze rozpoznający to schorzenie źle je kodują i rozpoznają to jak gdyby niesłusznie jako schorzenie związane z wirusem różyczki. Jest to, jak wiemy, choroba sezonowa i ma ona tendencję do rozwoju w poszczególnych okresach roku, niemniej jednak okazuje się, że w ciągu pierwszego półrocza 2013 r. zwiększyła się zachorowalność 10-krotnie, że zarejestrowano już ponad 32 tys. zakażeń, a więc jednak jest jakieś zjawisko, jakaś tendencja się tu rysuje. W związku z tym chciałabym zapytać pana ministra: Jak oceniane jest to z punktu widzenia epidemiologii? Czy rzeczywiście mamy do czynienia z epidemią, czy tylko ze zwykłym sezonowym wzrostem ilości zachorowań, który rokrocznie możemy obserwować? Ale przy pytaniu o wyjaśnienie tej sprawy z punktu widzenia epidemiologii zaraz nasuwa się pytanie o to, jak wygląda wyszczepialność, ponieważ od 2003 r. szczepionka ta jest bezpłatna zarówno dla dziewczynek, jak i chłopców, więc czy problem jest w wyszczepialności, czy też jest to problem uwarunkowany zupełnie innymi czynnikami. No i kolejne moje pytanie, które bardzo mocno wiąże się z tym problemem. Zarówno różyczka, jak i krztusiec, o którym ostatnio też coraz głośniej, czyli choroby, które poszły w zapomnienie, wracają. Ponieważ zajmujemy się w Komisji Zdrowia profilaktyką i szczepieniami, chciałabym zapytać pana ministra również o to, czy jest szansa na uchwalenie ustawy o zdrowiu publicznym, która by kompleksowo regulowała sprawę profilaktyki.
Mówca: Jarosław Katulski
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! W uzupełnieniu słów mojej przedmówczyni, ale też tego, co powiedział pan minister, chciałbym zwrócić uwagę na to, że Komisja Zdrowia w zeszłym roku przyjęła dezyderat skierowany do ministra zdrowia, dotyczący nowelizacji czy też stworzenia na nowo właśnie kalendarza szczepień. Chciałbym się zapytać, na jakim etapie są prace nad nowelizacją kalendarza szczepień, tak aby kompleksowo ująć te wszystkie zagadnienia, które pan przed chwilą tutaj poruszył. Zdziwiło mnie to, co pan powiedział odnośnie do wyszczepialności, ponieważ nie tak dawno spotkałem się z danymi wręcz zatrważającymi mnie jako lekarza, że wyszczepialność różyczki i krztuśca w naszym kraju kształtuje się na poziomie zaledwie około 85%. To są zupełnie inne dane niż te, które pan tutaj przytoczył. Chciałbym się zapytać, z czego może wynikać ta różnica w danych i na ile pewne są te dane, którymi pan dysponuje. Czy przypadkiem nie mamy tu do czynienia z czymś takim, że część młodzieży w tej chwili nie figuruje w statystykach, chociażby dlatego, że jest to młodzież, która z rodzicami przebywa stale za granicą? Dziękuję bardzo.
Mówca: Bożenna Bukiewicz
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Mam dwa pytania związane z tym systemem. Pierwsze: Czy posiadacie państwo informacje na temat problemów dotyczących urządzeń pokładowych w pojazdach w innych państwach? I drugie: Czy system umożliwia elastyczne rozszerzenie sieci dróg płatnych? Jak to wygląda od początku umowy, ze szczegółowym pokazaniem roku bieżącego? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Polaczek
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Panie i Panowie Posłowie! Kilka pytań na kanwie tej informacji bieżącej. Myślę, że w świetle skarg ze strony przewoźników oraz wystąpień rzecznika praw obywatelskich do ministra transportu można zwrócić uwagę m.in. na to, iż ten podstawowy zarzut sprowadza się do faktu, iż przepisy ustawy o drogach publicznych nie dają podstawy do nakładania kary pieniężnej za przejazd poszczególnymi odcinkami dróg, tzw. kumulacji kar. Ta ustalona sztywno stawka za nieuiszczenie kary wynosi 3 tys. zł. Według analiz różnych ekspertów i instytucji, mówię raz jeszcze choćby o stanowisku rzecznika praw obywatelskich, ta wykładnia nie może być wykładnią rozszerzającą, dlatego że ona nie znajduje dzisiaj oparcia w przepisach prawa. Jak pani minister powiedziała, dwa lata minęły od wprowadzenia tego systemu. Dobrze byłoby, gdyby pani minister dzisiaj Wysokiemu Sejmowi w imieniu rządu zapowiedziała przede wszystkim bardzo konkretnie, w jakim terminie i w jakim zakresie te zmiany, które dotyczą tego najbardziej dolegliwego problemu identyfikowanego w wymiarze społecznym, rząd zamierza wprowadzić, zmienić ten stan prawny, tak aby on nie budził wątpliwości. Jeśli pani minister odwoła się do statystyki z ostatniego roku, 511 mln, jak to pani minister określiła, przejechań, to wadliwość, którą pani wskazała, w tym systemie na poziomie 0,4% oznacza mniej więcej 2,5 mln spraw ˝spornych˝. To jest ten efekt skali i to jest, powiedziałbym, jednak z punktu widzenia rynku przewozowego wyjątkowo dolegliwe. A więc podstawowe pytanie: Kiedy rząd zmieni prawo? (Dzwonek) Jeśli pani marszałek pozwoli, jeszcze pół minuty. Dwa dodatkowe pytania. Kiedy rząd dostosuje system poboru opłat viaTOLL na odcinkach koncesyjnych? Ja o to pytałem rok temu. Pan minister wtedy stwierdził, że są prowadzone w tej sprawie rozmowy z podmiotami, które zarządzają odcinkami koncesjowanymi. Trzecia kwestia: Jakie rząd ma stanowisko w sprawie zniesienia opłat dla przewozów do 100 km, czyli segmentu rynku busów, autobusów? W tej sprawie Prawo i Sprawiedliwość składało projekt poselski, który jest w zamrażarce u pani marszałek. Referentem tej sprawy jest pan poseł Adamczyk. I ostatnie pytanie: Jakie jest stanowisko rządu w sprawie zniesienia opłat za przejazd obwodnicami, zwłaszcza autostradowymi i ekspresowymi, miast? Dziękuję bardzo.