Mówca: Hanna Gill-Piątek
Data: 2021-02-24 (Sejm RP, kadencja 9)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedstawię stanowisko Koła Poselskiego Polska 2050 w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw. Polska 2050 stoi na stanowisku, że sytuacja hulajnóg elektrycznych, urządzeń transportu osobistego oraz osób poruszających się w ruchu drogowym za pomocą urządzeń napędzanych siłą mięśni musi być uregulowana jak najszybciej dla dobra, zdrowia i życia wszystkich uczestników ruchu drogowego. Odkąd urządzenia te pojawiły się na polskich ulicach, były traktowane jak piesi: poruszały się bez ograniczeń po chodnikach i drogach dla pieszych, a za kierowanie nimi pod wpływem alkoholu nie groziła kara. Objęcie tego ostatniego procederu Kodeksem wykroczeń to pierwsze z rozwiązań, które Polska 2050 przyjmuje z wielkim zadowoleniem. Polska 2050 z aprobatą przyjmuje również zapis o 20 km/h jako maksymalnej prędkości przewidzianej dla hulajnóg elektrycznych i urządzeń transportu osobistego. Wątpliwość budzi jednak zapis ograniczający ich prędkość na chodniku do prędkości zbliżonej do prędkości pieszego. Choć prędkość ta jest określana w uzasadnieniu na ok. 7 km/h, trudne może być egzekwowanie tego przepisu przy braku jasnego ograniczenia w tekście samej ustawy. Z drugiej strony niejasne jest, czy projektodawca, decydując się na taki zapis, konsultował go z producentami lub operatorami sprzętów w zakresie technicznym. My się z nimi w tej sprawie konsultowaliśmy. W przypadku niektórych urządzeń taka prędkość może po prostu nie zapewnić stabilnej jazdy, a jedyną możliwością stanie się prowadzenie urządzenia, a nie jazda z tak niską prędkością jak ta, którą w tym projekcie przewidziano. Ma to o tyle większe znaczenie, że projektodawca zdecydował się wpuścić hulajnogi na chodniki wzdłuż jezdni, na której prędkość dopuszczalna wynosi powyżej 30 km/h. Oznacza to w praktyce, że wbrew licznym opiniom zebranym w konsultacjach w większości miast hulajnogi nadal będą jeździć w przeważającej mierze po chodnikach, dlatego zasady muszą być ustalone bardzo precyzyjnie, z poszanowaniem bezpieczeństwa pieszych. W projekcie ustawy tworzy się nowe pojęcie, pojęcie urządzeń wspomagających ruch i osób poruszających przy ich użyciu, których ruch regulowany jest w tym samym rozdziale co ruch pieszych. W stosunku do osób poruszających się z użyciem urządzeń wspomagających ruch regulacja jest jednak niepełna. W przypadku gdy brak jest chodnika lub drogi dla pieszych lub nie można korzystać z pobocza, pieszy może korzystać z jezdni, nie może jednak tego robić osoba poruszająca się z użyciem urządzenia wspomagającego ruch. Doprecyzowania wymaga przede wszystkim kwestia, czy osoby używające tzw. UWR mają prawo korzystać z jezdni, gdy brak jest drogi dla pieszych lub drogi dla rowerów. Niejasne jest też, czy osoby poruszające się za pomocą UWR mogą tworzyć kolumny. Polska 2050, mając świadomość zmian w miastach Polski i Europy, jakimi poskutkowało upowszechnienie się systemów wypożyczania hulajnóg elektrycznych, z ogromną dezaprobatą przyjmuje fakt, że z projektu ustawy zniknął zapis o zawieraniu umów z zarządcą drogi przez operatorów ruchu. Dzięki takim porozumieniom samorządy miałyby realny wpływ na to, jak działają w ich miastach wypożyczalnie sprzętu, głównie hulajnóg elektrycznych, i mogłyby określić finansowe i pozafinansowe aspekty działania operatorów hulajnóg i innego sprzętu na terenie konkretnej gminy. Chodzi tu o uregulowanie sytuacji uciążliwych dla mieszkańców oraz innych użytkowników ruchu, np. regulowanie liczebności floty i maksymalnej liczby operatorów, stref parkowania z możliwością wyłączenia konkretnych obszarów miasta, takich jak np. parki kulturowe, tworzenie sektorów dla operatorów za pomocą technologii geofencing czy zobowiązanie operatora do zatrudnienia pracowników serwisujących flotę, a także otrzymywanie zautonomizowanych danych dotyczących ruchu w mieście. Warte rozważenia są również przepisy zobowiązujące operatora do zapewnienia ubezpieczenia OC i NNW użytkownikom swoich urządzeń. Jeśli nie zdecyduje się na nie projektodawca, samorząd mógłby zobowiązać operatora do posiadania takich ubezpieczeń w zawartym porozumieniu. Zwiększenie dolnej granicy wieku pozwalającej na korzystanie z hulajnóg elektrycznych bez opieki osoby dorosłej (Dzwonek) i UTO do 14 lat również wydaje się rozsądne. Dlatego Polska 2050 będzie dążyć do wprowadzenia poprawek do tego projektu, ale w ogólności projekt ten na pewno poprzemy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)