Mówca: Sprawozdawca Wiesław Suchowiejko
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Komisji Kultury i Środków Przekazu przedstawić sprawozdanie komisji dotyczące uchwały ustanawiającej rok 2013 Rokiem Witolda Lutosławskiego. Witold Lutosławski to kompozytor, dyrygent i działacz społeczny. Choćby te role świetnie charakteryzują jego życie. Jak napisaliśmy o nim słowami przedkładanej tu uchwały: W twórczości swej obywatel świata, a w działalności publicznej - gorący i szczery patriota. Nie zabrakło go bowiem także w chwili najwyżej dla każdego Polaka próby, gdy przyszło mężnie bronić ojczyzny, orężnie bronić ojczyzny w 1939 r., a wypada dodać, że Witold Lutosławski był żołnierzem września, pełnił służbę jako radiotelegrafista. To od słuchania jego ˝Małej suity˝ rozpoczynałem swoją edukację muzyczną, to jego ˝Muzyki żałobnej˝, słuchali moi uczniowie, rozpoczynając zapoznawanie się z polską muzyką współczesną, to o nim jako najwybitniejszym polskim kompozytorze współczesnym mówili mi moi wykładowcy na uczelni. Wymienienie licznych nagród i zaszczytów, które stały się jego udziałem w długim, ponad 80-letnim życiu, zajęłoby bardzo dużo czasu. Ograniczę się zatem tylko do tych, które otrzymał za całokształt dorobku: to nagroda Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego w Nowym Jorku, nagroda im. Gottfrieda von Herdera w Wiedniu, nagroda im. Leonie Sonning w Kopenhadze, im. M. Ravela w Paryżu, im. Jeana Sibeliusa w Helsinkach, im. Ernsta von Siemensa w Monachium, im. Charlesa Grawemeyera w Louisville czy wreszcie królowej Zofii w Madrycie, a później także, pod koniec życia, Polar Music Prize i Kyoto Prize. Tytuły doktora honoris causa przyznało mu w latach 1971-1993 piętnaście uczelni, z których wymienię tylko Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Uniwersytet Jagielloński, Cambridge i oczywiście naszą warszawską Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina. Był członkiem honorowym wielu stowarzyszeń oraz akademii artystycznych i naukowych w Polsce, Niemczech, USA, Anglii, Włoszech, Francji i Szwecji. Witold Lutosławski był odznaczony najwyższymi odznaczeniami państwowymi - Order Orła Białego otrzymał w 1994 r. Wypada wszakże dodać, że także Polska Rzeczpospolita Ludowa uhonorowała go swoimi najwyższymi odznaczeniami: Orderem Sztandaru Pracy, Orderem Budowniczych Polski Ludowej czy nagrodami państwowymi I stopnia, i to trzykrotnie. Przez wszystkie lata powojenne był aktywnym członkiem Związku Kompozytorów Polskich. Po roku 1980 zaangażował się w pracę Komitetu Obywatelskiego przy przewodniczącym NSZZ ˝Solidarność˝, a następnie w roku 1990 został członkiem Rady Kultury przy prezydencie Rzeczypospolitej Polskiej. W największej dyskrecji prowadził rozległą działalność charytatywną, finansując przez kilka dziesięcioleci leczenie ciężko chorych dzieci, zagraniczne kształcenie utalentowanych młodych muzyków i wspomagając twórców poszkodowanych w wyniku stanu wojennego. Ta jego aktywność jest kontynuowana przez rodzinę kompozytora, mam tu na myśli stypendium artystyczne im. Witolda Lutosławskiego. Witold Lutosławski był przede wszystkim muzykiem, jego tworzywem był świat dźwięku. Wypada dodać, że jeszcze w roku 1969 z jego inicjatywy Międzynarodowa Rada Muzyczna UNESCO, której był członkiem, przyjęła ustawę potępiającą m.in. niedopuszczalne pogwałcenie wolności osobistej i prawa każdego człowieka do ciszy przez nadużywanie nagranej i nadawanej w radiu muzyki w miejscach publicznych i prywatnych. Warto o tym dzisiaj pamiętać. Rok 2013 został proklamowany przez UNESCO rokiem setnej rocznicy urodzin tego wielkiego Polaka. Z tej okazji będzie miało miejsce wiele wydarzeń kulturalnych związanych z osobą Witolda Lutosławskiego w Europie i na świecie. Mam poczucie graniczące z pewnością, że nie zabraknie ich także w naszym kraju. Wiemy, że Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego przygotowuje piękną akcję: Witold Lutosławski - Promesa. Tak więc tych imprez w naszym kraju nie zabraknie, również dlatego, że nasz Sejm podejmie, mam nadzieję, tę uchwałę, którą w imieniu Komisji Kultury i Środków Przekazu gorąco Izbie rekomenduję, również dlatego, że muzyka łagodzi obyczaje. Tego nam trzeba. Dziękuję bardzo. (Oklaski)