PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jacek Sasin
Data: 2014-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Fundusze, które Polska pozyskuje z budżetu Unii Europejskiej, przeznaczone na rozwój, powinny w swoim założeniu służyć wyrównywaniu poziomu rozwoju regionów Polski również w ramach tych regionów. Przykładem bardzo daleko idącego zróżnicowania poziomu rozwoju jest województwo mazowieckie. Województwo mazowieckie jako obszar, jako jednostka terytorialna na poziomie NUTS 2, znalazło się obecnie w przedziale 75-90% średniej PKB na mieszkańca, czyli zostało zakwalifikowane jako ten obszar przejściowy, a jednocześnie jest niezwykle zróżnicowane wewnętrznie. Aby zilustrować te dysproporcje rozwojowe, wystarczy wspomnieć, że aż 61% całego PKB wytwarzanego w województwie mazowieckim stanowi PKB powstałe na terenie miasta stołecznego Warszawy. Z kolei średnie PKB na mieszkańca w województwie mazowieckim bez uwzględnienia miasta stołecznego Warszawy wynosi tylko 90% średniej krajowej PKB na jednego mieszkańca, zaś przy uwzględnieniu miasta stołecznego Warszawy wskaźnik ten wynosi aż około 160% średniej krajowej. W związku z tym jasne jest, że celowe byłoby wydzielenie miasta stołecznego Warszawy z województwa mazowieckiego, tak aby umożliwić województwu mazowieckiemu uzyskanie większych środków rozwojowych w tym okresie finansowania z Unii Europejskiej, bo jak wykazują te dane, marzenie pana posła Szmita, które tutaj padło, aby województwo warmińsko-mazurskie mogło dorównać Mazowszu, jest łatwe do spełnienia, jeśli mówimy o Mazowszu bez Warszawy. Rzeczywiście ten region jest biedny. W związku z tym moje pytanie jest takie: Czy rząd podjął działania, a jeśli podjął, to dlaczego były one nieskuteczne, aby oddzielić Warszawę od Mazowsza na poziomie NUTS 2, tak aby dać Mazowszu szansę na podciągnięcie się, na wyrównanie tego poziomu rozwoju? (Dzwonek) Oczywiście nie kosztem Warszawy, bo rozumiem, że Warszawa mogłaby wtedy uzyskać dodatkowe środki krajowe, aby nie była stratna. Z opinii posiadanej przez komisję, dotyczącej możliwości wydzielenia Warszawy, wynika, że w świetle prawa unijnego takie wydzielenie na poziomie NUTS 2 jest prawnie dopuszczalne. Czy rząd podjął takie działania? Bardzo bym prosił, żeby nie tłumaczyć, że nie jest to możliwe zgodnie z prawem unijnym, gdyż muszą to być takie same jednostki administracyjne na poziomie NUTS 2. W latach 2007-2008 podjęliście państwo taką decyzję, żeby takiego wydzielenia administracyjnego nie dokonywać, mówiąc wtedy, że jest możliwe wydzielenie statystyczne. Czy takie działania zostały podjęte, a jeśli tak, to dlaczego były one nieskuteczne? Dziękuję.
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2014-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pragnę zacząć od tego samego pytania, które zadał pan poseł Sasin. Chciałabym się dowiedzieć, czy rząd pracuje nad wyłączeniem Warszawy z województwa mazowieckiego w kolejnej perspektywie finansowej, gdyż dochody mieszkańców Warszawy w znacznym stopniu odbiegają od dochodów mieszkańców pozostałej części województwa, są po prostu znacznie wyższe. W związku z tym pozostała część województwa nie będzie miała szansy na to, by otrzymać większe pieniądze na rozwój ze środków Unii Europejskiej. Kolejne pytanie: Czy w związku z wprowadzeniem w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uregulowań dotyczących obszarów funkcjonalnych konieczne będzie opracowanie planów zagospodarowania przestrzennego w odniesieniu do obszarów funkcjonalnych o znaczeniu ponadregionalnym i regionalnym? I trzecie pytanie. W projekcie ustawy wprowadzona została zasada uzgadniania w kontrakcie terytorialnym przedsięwzięć pomiędzy zarządem województwa a innymi jednostkami samorządu terytorialnego odrębnych szczebli. W domyśle jest to, że samorząd województwa ma się dogadać na przykład z gminami. Ale co będzie, jeśli tak się nie stanie? Projekt ustawy nie przewiduje żadnej procedury rozwiązywania takich konfliktów. Zarząd województwa będzie mógł więc arbitralnie przyjąć kontrakt terytorialny w takiej formie, jaka mu będzie odpowiadać. Musi się jedynie liczyć z ministrem rozwoju regionalnego. Efektem tej procedury będzie to, że biedni staną się jeszcze biedniejsi, a wykluczeni zostaną jeszcze bardziej wykluczeni. Dziękuję.
Mówca: Agnieszka Pomaska
Data: 2014-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Przysłuchując się tej części pytań, mam wrażenie, że tych pytań, poza wyjątkami... Przed chwilą pani posłanka Wróbel i pan poseł Sasin wyłamali się i rzeczywiście zadali pytania, wyrażając - przynajmniej takie miałam wrażenie - wolę współpracy nad tym projektem ustawy. W kontekście tych pytań chciałabym zapytać pana ministra, czy wydzielenie Warszawy nie spowodowałoby, że faktycznie Mazowsze dostałoby mniej pieniędzy. Rozumiem, że pan minister sprawę wydzielenia Warszawy jednoznacznie tutaj wyjaśni. Natomiast mam pytanie do posła sprawozdawcy: Czy pan poseł sprawozdawca na posiedzeniu połączonych Komisji do Spraw Unii Europejskiej i komisji samorządu również miał wrażenie, że posłowie, przynajmniej część posłów opozycji nie wyrażała woli współpracy nad tym projektem ustawy, nad jego kształtem i że raczej starała się blokować pracę nad tym projektem ustawy, a nie sprawiać, żeby ta praca była bardziej konstruktywna? I czy pan poseł również zauważył, że części posłów nie było na sali, kiedy ostatecznie przyjmowaliśmy sprawozdanie? Nie mówiąc już o tym, że wcześniej nie brali udziału w głosowaniach. (Poseł Izabela Kloc: Jak to nie byliśmy na sali? Proszę nie insynuować.) Oczywiście lista obecności, jeśli chodzi o głosowanie, jest pewnie do sprawdzenia. Z tego, co pamiętam, szanownych państwa... (Poseł Jerzy Szmit: Szanowna pani, a kto teraz z PO jest na sali?) ...nie było i nie wyrażali woli pracy nad tym projektem ustawy. (Głos z sali: Można w sprawozdaniu zobaczyć.) Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Głos z sali: Jest stenogram, można sprawdzić.) (Poseł Izabela Kloc: To było bardzo merytoryczne pytanie, bardzo.) (Poseł Anna Paluch: Himalaje intelektu.)
Mówca: Piotr Polak
Data: 2014-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Niestety po raz kolejny okazało się, że polski premier, a teraz pani premier, nie potrafi z należytą uwagą, troską pochylić się nad problemami polskiej wsi, nad rozwojem polskiej wsi, nad perspektywą, tym, co będzie się działo na polskiej wsi w najbliższych latach, w najbliższej perspektywie. Nie wiem, panie ministrze, czym kierował się rząd, zapominając o tym, że w tak ważnym dokumencie, o jakim dzisiaj mówimy, po prostu nie uwzględniono rozwoju polskiej wsi, nie uwzględniono polityki rolnej. Dobrze, że Prawo i Sprawiedliwość stosowną poprawką upomniało się właśnie o polską wieś, o rozwój polskiej wsi. Chciałbym zapytać w związku z moimi wątpliwościami i uwagami, czy w ramach konsultacji ten projekt ustawy był konsultowany z ministerstwem rolnictwa. Tak jak mówił mój przedmówca pan poseł, minister Jurgiel, już słyszymy o różnych cyfrach, o różnych liczbach dotyczących środków wynegocjowanych na politykę rolną. Raz jest 28, raz 42 i jeszcze jest to różnie liczone, w różnych cenach. Polska wieś z niepokojem oczekuje tego, co przyniosą nowe lata polskim rolnikom. Mamy deklarację pana ministra rolnictwa, że z polityki spójności będą przesuwane środki właśnie na wspólną politykę rolną. Czy dokument, o którym dzisiaj mówimy, nad którym dzisiaj pracujemy, w sposób jednoznaczny gwarantuje to, o czym mówił pan minister, że w określonej ilości będą przesunięte środki z polityki spójności na politykę rolną? Czy po prostu o tym zapomniano i ten dokument z różnych powodów tego nie uwzględnia? Czy tylko skończy się na obietnicach, na mówieniu, tak jak często słyszymy z ust pana ministra rolnictwa, że środki popłyną na polską wieś szerokim strumieniem? Czy skończy się tylko na deklaracjach, czy rzeczywiście na faktach? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2014-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Rok 2014 będzie dziesiątym rokiem naszej obecności w Unii Europejskiej, w związku z tym wydaje się, że powinny się już pojawić pozytywne rezultaty wydatkowania środków europejskich, m.in. właśnie realizującego konstytucyjną zasadę równoważenia rozwoju. Mam do pana pytanie: Czy na poziomie resortu jest prowadzona analiza, jak wyglądał poziom PKB na głowę, na mieszkańca w 2004 r. i jak to wygląda chociażby w 2012 r.? Bo rozumiem, że tymi danymi już państwo być może dysponują. Otóż wydaje się, że ta różnica w poziomie PKB na głowę, na mieszkańca, po dziesięciu latach wydatkowania środków na Fundusz Spójności, pomiędzy poszczególnymi regionami jest większa, niż była, zwłaszcza w poszczególnych regionach. Klasycznym przykładem jest województwo mazowieckie, gdzie te różnice znacząco się pogłębiły. W świetle tego chciałbym zapytać: Jak państwo będziecie mierzyli rezultaty, skuteczność realizowania polityki spójności w naszym kraju? Druga kwestia, którą chciałbym poruszyć, dotyczy efektywności wydatkowania środków europejskich. Otóż są dwie dziedziny, gdzie ta efektywność jest co najmniej wątpliwa. Pierwsza to wydatki na innowacyjność. W następnej perspektywie ta innowacyjność jest wręcz przez Unię wypisana na sztandarach. Jeśli chodzi o program ˝Innowacyjna gospodarka˝, to w obecnej perspektywie to jest około 44 mld zł. Wiem, że jeszcze nie wszystkie te pieniądze zostały wydatkowane i rozliczone, ale innowacyjność w wyniku wydawania tych ogromnych pieniędzy w Polsce wyraźnie się pogorszyła. Dość powiedzieć, że ilość innowacyjnych przedsiębiorstw przemysłowych zmalała z 23% w roku 2007 do 17% w 2012 r. (Dzwonek) Natomiast w rankingu Światowego Forum Ekonomicznego, jeżeli chodzi o innowacyjność, polska gospodarka osunęła się o 20 miejsc, z miejsca 44 na 63. Wydaliśmy natomiast na program ˝Innowacyjna gospodarka˝ - przypomnę jeszcze raz - 44 mld zł. Chciałbym więc zapytać: Jak badana jest efektywność wydatkowania środków europejskich? I wreszcie trzecia kwestia, jak sądzę, niezwykle istotna, jeżeli chodzi o nową perspektywę... (Poseł Radosław Witkowski: Panie marszałku, czas.) ...już będę kończył, panie marszałku - to jest kwestia wkładów własnych. Państwo wyświetliliście niedawno na konferencji prasowej, rozumiem, że w cenach bieżących, astronomiczną kwotę prawie 500 mld zł środków europejskich na następne 7 lat. Zgrubnie licząc, do tego będzie potrzebne na te 7 lat około 250 mld zł środków krajowych. Chciałbym zapytać, jaką macie państwo koncepcję pozyskania tak olbrzymich środków w sytuacji, kiedy dług publiczny sięga biliona złotych, natomiast jednostki samorządu terytorialnego bardzo często dochodzą do ustawowej granicy 60% zobowiązań w relacji do dochodów. Jak państwo chcecie zapewnić uzyskanie takiego wkładu własnego w tak dramatycznej sytuacji zarówno budżetu państwa czy szerzej finansów publicznych, jak i finansów w jednostkach samorządu terytorialnego? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Izabela Kloc
Data: 2014-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Pan poseł Kuźmiuk zaczął temat efektywności, która jest wyrażona czy to w umowie partnerstwa, czy w obecnie obowiązującej jeszcze Narodowej Strategii Spójności na lata 2007-2013. Pozwoliłam sobie porównać wskaźniki rozwojowe, które są zapisane w strategii przyjętej przez rząd Prawa i Sprawiedliwości, przygotowanej pod egidą pani minister Grażyny Gęsickiej, oraz wskaźniki, które zostały przyjęte w umowie partnerstwa kilka tygodni temu. Muszę stwierdzić, że nawet ilościowo jest zasadnicza różnica pomiędzy tymi dwoma strategiami. W poprzedniej - można powiedzieć: pani minister Grażyny Gęsickiej - było 49 wskaźników i można było w oparciu o te wskaźniki śledzić autentycznie postęp w realizacji Narodowej Strategii Spójności. Obecnie w umowie partnerstwa jest tych wskaźników 19. Mam prośbę do pana ministra, żeby wyjaśnił jeden wskaźnik, który wymaga jednak jakiejś refleksji, mianowicie wskaźnik międzygałęziowej dostępności transportowej. (Poruszenie na sali) W Narodowej Strategii Spójności na 2007-2013 było to prosto napisane: łączna długość autostrad, łączna długość dróg ekspresowych, długość linii kolejowych, przewozy pasażerów środkami komunikacji miejskiej itd. Było kilka wskaźników tego dotyczących, tutaj jest jeden, enigmatycznie nazwany, nie wiadomo, o co chodzi. W umowie partnerstwa, jeśli chodzi o wskaźniki, nie ma również mowy o ani jednym wskaźniku dotyczącym rozwoju obszarów wiejskich. (Dzwonek) Natomiast w strategii pani minister Gęsickiej był określony cel poświęcony wyrównywaniu szans rozwojowych, wspomaganiu zmian strukturalnych na obszarach wiejskich i była cała plejada wskaźników dotyczących rozwoju obszarów wiejskich. Gdzie to jest, panie ministrze? Gdzie jest w tym momencie PSL, który pozwolił na to, by taką fatalną dla obszarów wiejskich... (Głos z sali: Nie ma go.) (Głos z sali: Zdradził interesy polskiej wsi.) Zdradził interesy polskiej wsi, tak jest. Gdzie był pan premier Piechociński, kiedy taką umowę partnerstwa przyjmował rząd? (Oklaski, poruszenie na sali)
Mówca: Radosław Witkowski
Data: 2014-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Mało było pytań do posła sprawozdawcy, zresztą mało było też uwag dotyczących samej ustawy, więcej było takiej metadebaty, dotyczącej w ogóle wykorzystywania i wdrażania środków unijnych w perspektywie na lata 2014-2020, było też trochę historii, spraw z lat 2007-2013. Są trzy kwestie, które chciałbym poruszyć. Pani poseł Kloc na początku wystąpienia personalnie skierowała do mnie uwagę, jakobym stwierdził, że ustawa dotyczy wdrożenia 106 mln zł. Ja to dokładnie sprawdziłem, pani poseł. (Poseł Izabela Kloc: Miliardów, miliardów.) Tak, miliardów, 106 mld euro. Ja dokładnie stwierdziłem, że ustawa jest kluczowa we wdrażaniu tych 106 mld euro, mając na myśli to, że ustawa dotyka prawie 3/4 naszej całej alokacji w latach 2014-2020. Ja to bardzo precyzyjnie wyraziłem i to jasno, wprost wynika z... (Poseł Izabela Kloc: Teraz pan to wyjaśnił, powiedział, że mając na myśli...) Tak jest, ja powiedziałem, że jest kluczowa i dotyczy wdrażania tych środków. Odniosę się do kwestii kontroli, bo była to bardzo często podnoszona kwestia i dosyć długo dyskutowaliśmy w podkomisji i w komisjach na temat kontroli Sejmu. Ja z własnego doświadczenia, bo jestem posłem drugą kadencję, wiem, że nie ma żadnego problemu, jeśli komisja samorządu terytorialnego... Zresztą pani poseł Kloc pewnie również to zaświadczy. Jeśli mamy jakiekolwiek zadania bądź chcemy się czegoś dowiedzieć od Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju, wcześniej Ministerstwa Rozwoju Regionalnego, to zawsze na posiedzeniach Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej debata jest prowadzona, dlatego ja generalnie nie mam obaw o to, że ktoś będzie próbował chować dane, wskaźniki z wykorzystywania środków unijnych. Pani poseł Marzena Wróbel raczyła stwierdzić, stwierdzić bardzo ostro, że na posiedzeniach podkomisji i komisji pytania zadawali tylko posłowie opozycji. Pani poseł, jest pani w błędzie. Ja od razu w głowie odszukałem fragmenty polemiki, pytania posła Łapińskiego, posła Sługockiego, posła Tomczyka czy mojej skromnej osoby, a zaręczam panią, że absolutnie nie jesteśmy posłami opozycyjnymi... (Poseł Marzena Dorota Wróbel: Ale wy dostaliście odpowiedzi, a my nie.) (Głos z sali: Ale za chwilę będziecie.) OK. Pani poseł Pomaska... (Głos z sali: ...dyskusja merytoryczna...) Przepraszam, panie marszałku, mogę? Nie chciałbym, żeby pan marszałek zaraz mnie upomniał z tego powodu, że prowadzę polemikę z salą.
Mówca: Radosław Witkowski
Data: 2014-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani poseł Pomaska pytała o zachowanie posłów w czasie posiedzeń podkomisji i wspólnego posiedzenia komisji samorządu terytorialnego i do spraw Unii Europejskiej. Pani poseł, przedstawiając sprawozdanie, powiedziałem, że posłowie Prawa i Sprawiedliwości w czasie wspólnego posiedzenia wyłączyli się z głosowań. Ja nie wiem, jak to traktować, czy próbowali utrudnić i storpedować prace, czy tak naprawdę tym, że się wyłączyli, pozwolili nam... (Poseł Anna Paluch: Jako protest przeciwko lekceważeniu naszego zdania.) ...szybko przyjąć sprawozdanie. Pozostawiam to do oceny Wysokiej Izbie i posłom PiS. (Poseł Jacek Sasin: ...wyłączyć się z dyskusji, panie pośle.) Serdecznie dziękuję wszystkim posłom, którzy wzięli udział w procedowaniu tej ustawy, co zajęło nam chyba 12 godzin, może nawet 15 godzin. Serdecznie dziękuję. Dziękuję panu ministrowi oraz jego współpracownikom, dziękuję legislatorom z Biura Legislacyjnego, ponieważ oni również włożyli dużo pracy w procedowanie i w kształt tej ustawy. Jeszcze raz proszę Wysoką Izbę o przyjęcie sprawozdania dotyczącego projektu ustawy o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Dziękuję serdecznie. (Oklaski)
Mówca: Izabela Kloc
Data: 2014-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Ja chciałabym Szanownej Izbie zwrócić uwagę na to, że klub Prawa i Sprawiedliwości podczas posiedzenia Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej pracował bardzo wnikliwie. Bardzo dogłębnie analizowaliśmy każdy artykuł, każdą zmianę, która była procedowana. Jedynie rzeczywiście nie braliśmy udziału w głosowaniach na znak protestu wobec tego, że nie mogliśmy otrzymać... (Poseł Anna Paluch: Bo nas lekceważono...) ...dodatkowej ekspertyzy konstytucjonalisty. Jest jeszcze jedna sprawa, która mnie bardzo nurtuje. Ja bym bardzo chciała dowiedzieć się od pana ministra Marcelego Niezgody, który tu też tak szafuje tymi liczbami, bo raz to państwo podajecie w cenach bieżących, raz w cenach stałych, o ile więcej środków finansowych będziemy wpłacać do budżetu Unii Europejskiej w tej perspektywie w stosunku do perspektywy 2007-2013. Myślę, że wiele by nam to pokazało, jeżeli chodzi o wynegocjowane środki na lata 2014-2020. Dziękuję.
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2014-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Oświadczenie w sprawie projektu obywatelskiego jestemslazakiem.pl. W poniedziałek 13 stycznia 2014 r. został ogłoszony start projektu obywatelskiego o dokonanie zmiany zapisu ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych z dnia 6 stycznia 2005 r. Zdecydowana większość organizacji i stowarzyszeń działających na rzecz Śląska i śląskości wespół z Ruchem Autonomii Śląska oraz przy czynnym wsparciu parlamentarzystów, senatora Kutza, posła Plury i mojej osoby, osiągnęła kompromis w sprawie dalszych kroków i przedsięwzięć związanych z wpisem grupy etnicznej śląskiej i uznaniem języka śląskiego jako języka regionalnego. Zarówno organizatorzy akcji, jak i jej ambasadorzy i orędownicy w polskim parlamencie zgodzili się z tym, że uznanie Ślązaków za grupę etniczną w Polsce jest satysfakcjonujące dla wszystkich stron i, co najważniejsze, zakończy niekończące się spory na linii Śląsk - Polska. Etniczność nam, Ślązakom, zapewni możliwość kultywowania i zachowania śląskich tradycji, kultury, języka przy jednoczesnym zadeklarowaniu się narodowościowo po stronie polskiej. Potrzebujemy was teraz, by w końcu wywalczyć swoje. Zachęcam wszystkich zwolenników Śląska i śląskości do rejestrowania się na portalu www.jestemslazakiem.pl i zgłoszenia się do zbierania podpisów. Pokażemy naszą siłę i determinację w dążeniu do etniczności. Dziękuję.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Biorąc pod uwagę częstotliwość, z jaką pacjenci, media, lekarze i politycy wypowiadają się na temat fatalnej kondycji naszej służby zdrowia i konieczności zasadniczych zmian, każdy, nawet najgorszy rząd już dawno coś konstruktywnego w tej sprawie by zrobił. Niestety, nadal jest jak jest, a raczej jeszcze gorzej, dlatego podejmując po raz kolejny ten temat, tym razem kilka słów poświęcę naszej onkologii. Jak pokazują dane statystyczne, nowotwory są w Polsce najczęstszą przyczyną przedwczesnych zgonów wśród osób poniżej 65. roku życia. Zdaniem specjalistów można to zmienić. Wystarczy skrócić kolejki do lekarzy specjalistów. Według danych Fundacji Watch Health Care w naszym kraju obecnie średni czas oczekiwania w kolejce do onkologa wynosi l,7 miesiąca. Jak twierdzi Jacek Gugulski z koalicji organizacji onkologicznych, ˝żeby poddać się radiologii, trzeba wytrzymać ponad dwa miesiące. W przypadku raka nerki guz urośnie w tym czasie dwukrotnie˝. Prezes Zarządu Fundacji Onkologicznej Dum Spiro-Spero Magdalena Kręczkowska podkreśla, że ˝czas w onkologii odgrywa zasadniczą rolę. Powodzenie terapii zależy od jak najszybszego jej wdrożenia. Ważne jest jednak również to, aby kolejne jej etapy następowały w czasie przewidzianym procedurami. Jeżeli to nie nastąpi, pacjent nie przeżyje, a płatnik tylko straci pieniądze˝. Reasumując, obecnie w naszym kraju pacjenci onkologiczni mogą umrzeć, zanim doczekają się wizyty u specjalisty lub skorzystają z onkologicznego leczenia. Jest na to sposób. Wystarczy, żeby procedury onkologiczne zostały uznane za ratujące życie. O to apelują m.in. lekarze, pacjenci i ich rodziny. Ten rząd, chwaląc się swoimi dokonaniami, często posługuje się najprzeróżniejszymi wskaźnikami, które oczywiście odpowiednio zinterpretowane pokazują nasz kraj dość korzystnie na tle państwa tzw. starej Unii. Niestety, zdaje się, że ta władza jak ognia unika bardzo powszechnego w naszym kraju problemu z nierefundowaniem leków na niektóre schorzenia czy w ogóle leczeniem niektórych schorzeń. W krajach starej Unii takich problemów na ogół nie ma. Pod rządami Platformy Obywatelskiej wskutek coraz trudniejszej sytuacji społeczno-ekonomicznej stajemy się krajem, gdzie coraz częściej ubożejący emeryci i renciści rezygnują z zakupu zbyt drogich lekarstw, a chorzy nie mogą się leczyć lub ich na to po prostu nie stać.
Mówca: Bogdan Rzońca (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w obronie podwykonawców poszkodowanych przy budowie autostrady A4 Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzisiaj, 22 stycznia 2014 r., przed południem zablokowana została droga krajowa nr 4 w Łańcucie w woj. podkarpackim. Oba pasy ruchu blokowali kierowcy samochodów ciężarowych, którzy domagają się zapłaty za wykonane prace przy budowie odcinka autostrady A4 Rzeszów - Jarosław. Protestujący blokowali trasę przez kilka godzin, wskutek czego przejazd innych samochodów był możliwy tylko przez boczne ulice Łańcuta. GDDKiA 14 stycznia 2014 r. poinformowała o zerwaniu kontraktu na ten odcinek trasy z Polimeksem-Mostostalem ze względu na duże opóźnienia w budowie. Budowany przez Polimex-Mostostal odcinek A4 miał być gotowy jeszcze przed Euro 2012, jednak do dnia dzisiejszego nie został ukończony. Protest podwykonawców jest odpowiedzią na przykry trend znany w innych częściach kraju, polegający na tym, że nie otrzymują oni należnych pieniędzy od głównych inwestorów, wskutek czego są zmuszani do ogłoszenia upadłości. Z tego miejsca jako parlamentarzysta chciałbym podkreślić dramatyczną sytuację wielu polskich małych i średnich firm, które wskutek przyzwolenia rządu w nierównej walce o swój byt są niestety w obecnej sytuacji skazane na bankructwo. Apeluję do premiera rządu RP Donalda Tuska o zainteresowanie się tematem podwykonawców przy budowie odcinka autostrady A4 Rzeszów - Jarosław, apeluję o wzięcie pod uwagę sytuacji podwykonawców poszkodowanych przy tej i innych inwestycjach drogowych, którzy znaleźli się w dramatycznej sytuacji. Takich protestów, jak dzisiejszy, nie można przesłaniać tłumaczeniem, że nic nie da się zrobić, że podwykonawca jest sam sobie winien, bo nie zabezpieczył swych praw i majątku, że państwo jest bezradne wobec oszustów czy niespójnego prawa.