PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Ewa Tomaszewska
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Moje pytanie dotyczy sytuacji osób niesłyszących. Chciałabym zapytać, czy w procesie kształcenia nauczycieli uwzględniona jest szczególna kultura porozumiewania się osób niesłyszących? Chodzi choćby o tak proste zalecenie jak to, by nie wchodzić pomiędzy osoby porozumiewające się językiem migowym czy też w trakcie wypowiedzi nieodwracanie się od osób czytających z ust. Bez zapoznania się ze specyfiką kontaktów z tą grupą osób niepełnosprawnych samo korzystanie z tłumacza języka migowego nie będzie zapobiegać wykluczeniu tych osób. Dziękuję.
Mówca: Izabela Katarzyna Mrzygłocka
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! W styczniu 2017 r. premier Szydło i minister Rafalska zapowiedziały powstanie 5 tys. nowych miejsc pracy dla osób niepełnosprawnych w instytucjach publicznych. Chciałabym zapytać pana ministra, gdzie są te miejsca pracy. W 2017 r. w służbie cywilnej nastąpił wzrost zatrudnienia o 534 etaty. Rekord padł na stanowiskach dyrektorskich i kierowniczych. Tam wzrost był o 52%. Spadła natomiast liczba zatrudnionych osób niepełnosprawnych - o 233 osoby. W latach 2010-2016 w służbie cywilnej przybyło 1560 osób z niepełnosprawnością. Stąd moje pytanie. Co się dzieje w służbie cywilnej? Dlaczego jest tak niechętna zatrudnianiu osób niepełnosprawnych? (Dzwonek) Dlaczego nie potrafi docenić umiejętności osób z niepełnosprawnością? Po prostu dlaczego ich tak nie lubi? (Oklaski)
Mówca: Sławomir Jan Piechota
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Poniekąd kontynuując pytanie, które postawiła pani poseł Mrzygłocka, chciałbym spytać o zatrudnianie właśnie osób niepełnosprawnych w służbie cywilnej. Często słyszymy, że te osoby się nie zgłaszają, a tu z informacji rządu za 2017 r. podane są dane, ile osób niepełnosprawnych zgłosiło się, chcąc zatrudnić się właśnie w tych instytucjach służby cywilnej. I tak do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów zgłosiły się 24 osoby. Nikogo nie zatrudniono. Do Ministerstwa Edukacji Narodowej zgłosiło się 16 osób. Zatrudniono 1 osobę. Do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego zgłosiły się 23 osoby. Nikogo nie zatrudniono. Do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego zgłosiło się 290 osób. Zatrudniono 21 osób. Łącznie w instytucjach wskazanych w informacji rządu zgłosiły się 1742 osoby niepełnosprawne, a zatrudniono 131, czyli zaledwie 7,5%, czyli mniej niż co dziesiąta osoba z tych, które się zgłosiły, została zatrudniona. Dlaczego zatem służba cywilna - powtórzę pytanie pani poseł Mrzygłockiej - jest tak niechętna zatrudnianiu osób niepełnosprawnych? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Rajmund Miller
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym zadać panu pytanie w kwestii zaopatrzenia osób niepełnosprawnych w przedmioty ortopedyczne i środki medyczne. Panie ministrze, jakie jest pana zdanie w sprawie limitów ustanowionych na tego typu przedmioty? Osoby niepełnosprawne zgłaszają nam problemy, że te limity są za niskie, np. na aparat słuchowy jest to 1200 zł, na wózek jest to 1700 zł. Są to środki, które nie wystarczają na zakupienie naprawdę dobrej jakości aparatów czy wózków inwalidzkich, w związku z czym są to środki marnotrawione. Oczywiście te osoby niepełnosprawne kupują je przy tych limitach, ale są to niskiej jakości zarówno aparaty, jak i wózki. Dobry wózek spełniający wymagania osoby niepełnosprawnej kosztuje kilka tysięcy złotych. Dobry aparat też kosztuje ponad 2 tys. zł. Czy pan minister nie myśli o konieczności zwiększenia tych limitów po to, żeby nie marnotrawić tych środków, bo te przedmioty (Dzwonek) są potem po prostu niewykorzystywane? (Oklaski)
Mówca: Jarosław Gonciarz
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Jednymi z pierwszych barier, z jakimi mogą spotkać się osoby niepełnosprawne, są przede wszystkim te występujące na płaszczyźnie architektonicznej lub też organizacyjnej na terenie danej wspólnoty samorządowej. Pragnę zapytać: Czy rezultat działań podejmowanych w 2017 r. w zakresie obejmującym również zadania jednostek samorządu terytorialnego był lub jest przesyłany do nich wraz z uwagami czy też sugestiami? Dziękuję.
Mówca: Urszula Rusecka
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Oczywiście wiele jest jeszcze rzeczy do zrobienia na rzecz osób z niepełnosprawnościami... (Poseł Małgorzata Pępek: Proszę mnie wpisać.) ...ale trudno jest mi zgodzić się z opinią Platformy Obywatelskiej, która chce odrzucić ten raport. Jest mało czasu, więc nie będę szczegółowo wymieniać programów, które za rządów Prawa i Sprawiedliwości zostały wprowadzone na rzecz osób z niepełnosprawnościami. Natomiast mam pytanie do pana ministra, jeżeli chodzi o zatrudnienie w służbie cywilnej. Tak, jest ono pewnie zbyt małe, ale też nieduża jest liczba składanych aplikacji przez osoby z niepełnosprawnościami do konkursów w administracji. Mam pytanie do pana ministra: Czy te wskaźniki poprawiły się w roku 2018? W tej chwili przyjmujemy sprawozdanie za rok 2017, a interesuje mnie, jak to wygląda w roku 2018. Dziękuję bardzo.
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Premier Szydło i minister Rafalska na konferencji prasowej w styczniu 2017 r. szumnie ogłosiły, że powstanie 5 tys. nowych miejsc pracy dla osób niepełnosprawnych. Proszę mi wskazać, gdzie te miejsca pracy powstały. Panie Ministrze! Kiedy zostanie zrealizowane świadczenie dla opiekunów dorosłych osób niepełnosprawnych? Tak traktujecie osoby niepełnosprawne. Nie ma pieniędzy dla niepełnosprawnych. Może zapytam tak: Jaka była wysokość nagród, premii bądź innych gratyfikacji dla pani minister Rafalskiej w rozbiciu na poszczególne lata: 2016, 2017, 2018? Ile wynosiło wynagrodzenie zasadnicze pani minister? Jakie pani minister posiada wykształcenie kierunkowe? Proszę o pisemną (Dzwonek) odpowiedź. Gdzieś tkwi problem. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Kidawa-Błońska
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Proszę zbliżać się do końca, panie ministrze. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Krzysztof Michałkiewicz: Już kończę. Ostatnie pytanie. Dobrze. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Krzysztof Michałkiewicz: Pani poseł Rusecka mówiła o zatrudnieniu. Te liczby, które podawałem, mówiąc o ministerstwie rodziny jako przykładzie, dotyczą właśnie końca 2018 r. W styczniu 2019 r. mogliśmy zameldować, że wskaźnik zatrudnienia w naszym ministerstwie wyniósł już ponad 6%. Oczywiście mamy nadzieję, że inne resorty pójdą za naszym przykładem i będą także chętnie zatrudniać osoby niepełnosprawne. To jest jakieś tam wyzwanie dla nas wszystkich. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sławomir Jan Piechota
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję, pani marszałek. Panie ministrze, wyrażam uznanie z tytułu osiągnięcia przez ministerstwo pracy wskaźnika 6%. To rzeczywiście dobry przykład i dobry wzór dla wszystkich innych instytucji publicznych. Natomiast, panie ministrze, zdumiewa mnie pana tłumaczenie, dlaczego PiS nie realizuje wyroku Trybunału Konstytucyjnego z października 2014 r. Czy naprawdę pan myśli, że ludzie są tak naiwni, tak niemądrzy, że nie rozumieją, jak dalece pan brnie, przepraszam, w hipokryzję? Domagaliście się tego wyroku, 4 lata temu ten wyrok zapadł, od 3 lat rządzicie i okazuje się, że w tej kadencji nie zamierzacie wykonać tego, czego sami się domagaliście wtedy, bo przecież w budżecie na ten rok nie ma tych pieniędzy. A zatem dlaczego nie wykonujecie tego wyroku, którego sami się domagaliście? I ten nowy system orzecznictwa. Dlaczego on jest utajniony? W październiku ub.r. mówił pan, że zespół przekazał (Dzwonek) dorobek swych prac pani minister pracy. Teraz pan mówi, że premierowi. Gdzie jest ten dorobek? Przecież to nie powinien być dokument tajny. Nad tym dokumentem powinna się toczyć otwarta debata publiczna...
Mówca: Sławomir Jan Piechota
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

...bo tak jak pan mówił, to jest też sprawa, której nie rozwiąże się jednym pociągnięciem pióra. To jest bardzo trudna sprawa. Ale dlaczego utajniacie? Co takiego jest w tym dokumencie? (Głos z sali: Przez tę opozycję, jaką mamy.)
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko wobec przedłożonych przez Radę Ministrów sprawozdań z realizacji ˝Krajowego programu przeciwdziałania przemocy w Rodzinie˝ na lata 2014-2020 w latach 2015, 2016 i 2017. Choć w minionych latach dokonała się rewolucja w postrzeganiu przemocy w rodzinie, to wciąż jest to jeden z najtrudniejszych tematów. Trzeba robić wszystko, by przeciwdziałać temu negatywnemu zjawisku, ponieważ odciska ono swoje piętno na życiu całej rodziny, a w szczególności na małoletnich dzieci. Trzeba robić wszystko, by rodziny dotknięte przemocą otrzymywały kompleksową, jak najlepszą i na najwyższym poziomie pomoc. Nie mam wątpliwości, że należy dołożyć wszelkich starań, by wdrażane i funkcjonujące w tym zakresie systemy spełniały swoje role i chroniły najsłabszych. Niestety, z przedstawionych sprawozdań jasno wynika, że ciągle jest w tej kwestii wiele do zrobienia, potrzebne są regulacje, które w sposób skuteczny chronić będą ofiary przemocy. Cieszy mnie, że rząd Zjednoczonej Prawicy dostrzega tę potrzebę i stara się wypracować najwłaściwsze rozwiązania. Należy zauważyć również to, co zostało przez te 3 lata już zrobione. Podejmowane działania w tym obszarze coraz częściej mają charakter interdyscyplinarny, na równym poziomie angażuje się w nie wiele resortów, zwiększając tym samym swoją efektywność. Zauważyć należy liczne kampanie społeczne uświadamiające i uwrażliwiające społeczeństwo na problem przemocy, liczne szkolenia zwiększające kwalifikacje osób pierwszego kontaktu pracujących z osobami doznającymi przemocy i ze sprawcami przemocy w rodzinie czy też z roku na rok zwiększającą się liczbę punktów konsultacyjnych dla osób dotkniętych przemocą w rodzinie oraz ośrodków wsparcia. Jak pokazały dyskusje podczas posiedzeń Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, bezapelacyjnie nie ma w nas tolerancji na stosowanie przemocy w rodzinie, co jest może jedną z niewielu kwestii, w jakich zgadzamy się wszyscy. Dziwi mnie postawa niektórych samorządów, które nie przeprowadziły diagnozy stosowania przemocy na swoim terenie, nie opracowały lokalnych programów. Ufam, że ta postawa niedługo się zmieni, a możliwość, jaką m.in. daje dofinansowanie przez rząd za sprawą programu ˝Za życiem˝ budowy domu samotnych matek będzie w większej części wykorzystywana, co zwiększy możliwość pomocy potrzebującym. Koło Wolni i Solidarni będzie głosować za przyjęciem sprawozdań. Dziękuję.
Mówca: Michał Szczerba
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Cały czas zachodzę w głowę, jak to się stało, że w ministerstwie rodziny mogła powstać tak niemoralna propozycja. Chodzi o uznanie, że jednorazowe pobicie to nie jest przemoc. (Poseł Urszula Rusecka: To nie jest temat.) Coraz częściej ofiarami przemocy domowej są nie tylko matki i dzieci. Coraz częściej ofiarami przemocy domowej są osoby starsze, odizolowane od rodziny, znajomych, które mieszkają z osobą krzywdzącą pod jednym dachem. Starsze osoby są krzywdzone fizycznie, doznają przemocy psychicznej, odbiera im się prawo do decydowania o sobie samym. Bardzo często występuje przemoc ekonomiczna. Rodzajem przemocy jest zaniedbywanie, czyli brak opieki, niedostarczanie dostatecznej ilości pożywienia. Osoby starsze rzadko szukają pomocy. Jakie działania podjął rząd po mojej informacji ze stycznia, że w Polsce funkcjonuje 128 nielegalnych prywatnych domów opieki nad seniorami? (Dzwonek) Tam może dochodzić do przemocy. (Oklaski)
Mówca: Ewa Lieder
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Bardzo często w przypadku przemocy domowej kobiety alarmują o groźbach, ale Policja nie podejmuje żadnych działań. W obecnej sytuacji państwo nie posiada odpowiednich narzędzi do zapewnienia bezpieczeństwa ofiarom przemocy domowej, choć to ogromny problem, znany na co dzień Policji i wszystkim instytucjom, które mają styczność z ofiarami przemocy domowej. To bardzo często kończy się śmiercią - faktyczną śmiercią kobiet, faktyczną śmiercią dzieci - więc mówienie, że to jest jakaś niepotrzebna interwencja, proszę państwa, to wielki błąd. Musimy chronić osoby, które są w najtrudniejszej sytuacji. Mamy obowiązek bronić swoich obywateli w tak trudnej sytuacji. Czy rząd przewiduje podjęcie jakichkolwiek kroków w celu prawnego uregulowania procedur postępowania w sytuacji ryzyka związanego z groźbami pozbawienia życia i pobicia? Chodzi o to, żeby te procedury zapewniły bezpieczeństwo pokrzywdzonym, szczególnie że organizacje zajmujące się (Dzwonek) problemem przemocy, takie jak Centrum Praw Kobiet, straciły dofinansowanie.
Mówca: Monika Rosa
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! To, że pan poseł Sanocki opowiedział, co opowiedział, wcale mnie nie dziwi, natomiast to, że panie posłanki przytakiwały mu, uśmiechały się, a pan poseł klaskał, jest dla mnie totalnie szokujące, ponieważ przemoc w rodzinie funkcjonuje realnie, ponieważ jest to realna przemoc. Ona dotyka kobiety, dotyka dzieci. Jej skali tak naprawdę nie znamy, bo to bardzo często zostaje w szarej strefie. Kobiety boją się zgłosić przemoc, kiedy przemoc dotyka je wielokrotnie. Często kobieta zgwałcona boi się to zrobić, ponieważ zgwałcił ją mąż i boi się do niego wrócić. To są wyzwania, na które mają odpowiedzieć instytucje państwa, mają odpowiedzieć politycy. Mam pytanie do pana ministra. Czy pan minister też uważa, że ta przemoc w rodzinie to jest problem wyimaginowany? Czy będzie jakakolwiek nowelizacja ustawy i czy dalsze działania będą podejmowane? Oby one nie szły w takim kierunku jak wasza nowelizacja, która pojawiła się na początku roku, z której na szczęście się wycofaliście. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Stępień
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jeżeli chodzi o przemoc, to przemoc w rodzinie rzeczywiście nie ma wieku. Ona dotyka zarówno dzieci, jak i osoby starsze, o czym tutaj powiedział poseł Szczerba. Nie mówi się dość głośno o tym, że stosuje się przemoc również wobec osób, które nie mogą manifestować krzywdy. Chciałabym tylko zapytać, kiedy fizycznie doczekamy się takiej sytuacji, w której sprawca przemocy będzie izolowany od osoby poszkodowanej, panie ministrze. To jest jedno pytanie. A drugie pytanie dotyczy tego, dlaczego w ostatnim czasie tak wiele instytucji, które zajmowały się właśnie pomocą prawną osobom poszkodowanym, nie dostało dofinansowania. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Teresa Wargocka
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ponieważ sprawozdania z realizacji programu zainspirowały państwa posłów do szerszej dyskusji, pozwolę sobie odnieść się do wystąpienia pani posłanki z Nowoczesnej. Proszę państwa, upatrywanie przyczyn przemocy w złym systemie szkolnym jest daleko posuniętym nadużyciem. Jest wręcz kłamstwem, bo w ramach podstawy programowej kształcenia ogólnego dla przedszkoli i dla szkół podstawowych bardzo wyraźnie uczymy rozpoznawania i nazywania podstawowych emocji, radzenia sobie z przeżywaniem emocji, szanowania emocji innych osób, to jest również nauka szacunku wobec innych osób. W całym procesie dydaktycznym, wychowawczym w przedszkolu i w szkole podstawowej kładziemy nacisk na te kompetencje, na te umiejętności, bo to wychowanie kilkuletnich dzieci spowoduje, że za kilkanaście lat nie będzie przemocy również domowej. W przedmiocie: etyka wyodrębniony został obszar: człowiek wobec innych, treści dotyczące szacunku, wyrozumiałości, miłości, praw człowieka, dzieci poznają takie pojęcia, czym jest altruizm, troska, bezinteresowność, wdzięczność, nietykalność osobista, tolerancja, dobro wspólne, współdziałanie, sprawiedliwość, solidarność. To jest prawdziwa profilaktyka, to jest prawdziwe przeciwdziałanie przemocy w rodzinie, to jest kształtowanie pokolenia ludzi, którzy akceptują siebie, akceptują innych i posiadają wrażliwość taką, która pozwala nawiązywać bliskie relacje z innymi osobami. I bardzo proszę nie insynuować takich opinii, takich stwierdzeń, że polska szkoła nie uczy tolerancji, nie uczy współpracy ani współdziałania. (Poseł Monika Rosa: Nie uczy.) To jest naprawdę nieuprawnione i krzywdzące. (Poseł Joanna Schmidt: A interwencje kuratorów? Interwencje kuratorów?) Szanowni Państwo! Jeżeli była interwencja kuratorów, nie dotyczyła wartości, mogła dotyczyć sposobu realizacji. Zresztą nie byłam na tym posiedzeniu komisji, nie będę się wypowiadać odnośnie do konkretnych osób i konkretnych kuratorów, nie znam tematu dokładnie. Szanowni Państwo! Pani poseł powiedziała również: edukacja seksualna w szkołach. W swoim wystąpieniu przywołałam wyniki badań Agencji Praw Podstawowych. W tych krajach, gdzie przemoc wobec kobiet to jest 50%, czterdzieści kilka procent kobiet twierdzi, że doświadcza przemocy domowej - to właśnie w tych krajach jest edukacja seksualna. Edukacja seksualna, która bardzo wyraźnie rozłącza to, co jest, można powiedzieć, istotą życia seksualnego, okazywanie miłości duchowej, miłości głębokiej, miłości takiej, która powoduje, że bierzemy odpowiedzialność za drugiego człowieka, z życiem seksualnym. I to na pewno nie jest edukacja, która wychowuje młode pokolenie, aby w przyszłości tworzyło szczęśliwe związki, gdzie będzie poszanowanie drugiego człowieka. Bo rozdzielenie życia seksualnego od miłości jest największą szkodą, jaką możemy polskim dzieciom wyrządzić. Stąd w szkole przedmiot: wychowanie do życia w rodzinie, który uczy dorastania do miłości. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Ireneusz Zyska
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! W imieniu Komisji do Spraw Energii i Skarbu Państwa przedstawiam sprawozdanie o poselskim projekcie ustawy zmieniającej ustawę o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw, ustawę o zmianie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz niektórych innych ustaw, ustawę Prawo ochrony środowiska, ustawę o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji oraz ustawę o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, druk nr 3217. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Komisja do Spraw Energii i Skarbu Państwa na dzisiejszym posiedzeniu w dniu 20 lutego 2019 r. przeprowadziła pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy oraz rozpatrzyła ten projekt. Między innymi został zgłoszony wniosek o wysłuchanie publiczne, który nie znalazł uznania większości. Nie zostały zgłoszone poprawki poza poprawkami porządkującymi, legislacyjnymi, które zostały przyjęte. Komisja większością głosów - 12 za, przy braku głosów przeciw i 5 wstrzymujących - przyjęła tenże projekt ustawy i wnosi, aby Wysoki Sejm raczył uchwalić przedłożony projekt. Dziękuję bardzo.
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Prawo i Sprawiedliwość poniesie pełną odpowiedzialność za to, co robi z energetyką. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Sitarski
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Kukiz’15 w sprawie sprawozdania komisji o poselskim projekcie ustawy zmieniającej ustawę o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw, druki nr 3217 i 3220. Projekt ustawy dotyczy regulacji opłat za energię elektryczną dla odbiorcy końcowego od dnia 1 stycznia 2019 r. Według projektodawców celem ustawy jest zatrzymanie cen energii elektrycznej dla nabywców. Nowymi przepisami ma być objęta cena energii elektrycznej. I tutaj nasuwa się pytanie. Chodzi o zatrzymanie cen energii elektrycznej dla nabywców, ale w roku 2019. Nie ma jasnej deklaracji, jak to będzie wyglądało w 2020 r. I tu jest apel, żeby jednak przemyśleć sprawę, bo 2019 r. jest rokiem wyborczym, a płatności za energię elektryczną dotyczą każdego roku, są cały czas. Trzeba zastanowić się w perspektywie długoterminowej, w jaki sposób to rozwiązać. Po prostu cała ta sprawa nie jest tutaj do końca przemyślana. Z kolei - żeby w drugą stronę zrównoważyć - złożony na obradach komisji wniosek o wysłuchanie publiczne faktycznie w praktyce spowodowałby opóźnienie prac nad ustawą przynajmniej o 2-3 tygodnie, co przełożyłoby się na wyższe ceny energii dla obywateli. Też tego nie chcemy. O to trzeba walczyć, żeby obywatele nie płacili wysokich cen. Bardzo się cieszę z jednego powodu, mianowicie już 3 grudnia klub Kukiz’15 publicznie przedstawił koncepcję, jak należy przeprowadzić obniżkę akcyzy na energię elektryczną. Cieszę się, że zostało to zauważone i Ministerstwo Energii poszło tą drogą. Ale to nie wszystko. Wśród obciążeń fiskalnych energii elektrycznej jest także podatek VAT - można nad tym pracować - a także są obciążenia fiskalne dotyczące węgla kamiennego - kilkadziesiąt rodzajów różnych podatków i obciążeń dołujących górnictwo - powodujące wzrost ceny węgla kamiennego, na którym, jakkolwiek by było, opiera się energetyka w Polsce, co przekłada się bezpośrednio na końcową cenę energii elektrycznej. Kolejne zagrożenie to niestety wyhamowanie trendu zwyżki cen energii elektrycznej na następne lata ze względu na to, że na rynku cen hurtowych zaniechano transakcji. To są bezpośrednie informacje z Towarowej Giełdy Energii, można się im przyjrzeć. Uważam, że jest jeszcze tyle czasu, że rząd powinien się pochylić i zastanowić, popracować nad ceną energii elektrycznej w przyszłości, nie tylko w odniesieniu do 2019 r., ale przede wszystkim w odniesieniu do lat przyszłych. Kukiz’15 przygląda się całemu procesowi z troską o cenę energii elektrycznej. Jesteśmy za tym, żeby skierować to do dalszych prac w komisji, bo należy wypracować odpowiedni konsensus dla obywateli i dla przedsiębiorców. Dziękuję bardzo.
Mówca: Paweł Bańkowski
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! 1 stycznia tego roku weszła w życie ustawa, która miała obniżyć akcyzę i opłatę przejściową, tymczasem ceny energii wcale nie spadły, spółki energetyczne nie renegocjują cen z odbiorcami, brak rozporządzeń. Pytania, panie ministrze. Kiedy będą te rozporządzenia? Czy prawdą jest, że spółki energetyczne zaplanowały znaczną redukcję kosztów swojej działalności, w tym obniżenie kosztów działalności w pionie pracowniczym? Czy prawdą jest, że Tauron Polska Energia zaplanował obniżenie kosztów na poziomie 1 mld zł i grozi to zwolnieniami pracowników? Czy prawdą jest, że spółki energetyczne nie podpisują nowych umów z odbiorcami końcowymi, poza odbiorcami indywidualnymi, oferują sprzedaż energii z rezerw i cena jest wyższa? I czy prawdą jest, panie ministrze, że cena energii nie wzrośnie w 2020 r.? Czy da pan taką gwarancję samorządom, które podpisały umowę na 2 lata? I jak to się stało, panie ministrze, że przekonywał pan nas (Dzwonek) o tym, że ceny węgla są... (Wicemarszałek wyłącza mikrofon, poseł przemawia przy wyłączonym mikrofonie)
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wprowadziliśmy w grudniu w życie projekt ustawy, który miał zdecydować o tym, że cena energii nie będzie rosła. Miało być szybciutko rozporządzenie jedno, drugie. Okazuje się, że minęły już 2 miesiące i nie ma żadnego rozporządzenia. Chciałem o coś pana zapytać. Ustawa obowiązuje do końca roku 2019. Czy państwo przystąpiliście do prac nad kolejną ustawą chroniącą Polaków od wzrostu cen energii? Jaki macie pomysł na to, co będzie się działo w roku 2020? Pamiętajmy o tym, że jak pan informował, rozpoczęliście tę procedurę dużo, dużo, dużo wcześniej. Już mamy za sobą 2 miesiące roku 2019, kiedy przygotujecie te rozporządzenia, znowu miną pewnie od wejścia w życie tej ustawy kolejne 2 miesiące, i mamy pół roku. A kiedy zaczniecie pracować nad kolejnymi ustawami, które będą to wszystko naprawiały w roku 2020? Czy czekają Polaków podwyżki również w roku 2020? (Oklaski)