PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Adrian Zandberg
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Pośle Foltyn! Co pan wygaduje? (Poseł Konrad Berkowicz: Precz z komuną!) To było po prostu zwyczajnie nieprzyzwoite. Myślę, że gdyby pan zamknął oczy i wyobraziłby sobie, że to pan znajduje się w takiej sytuacji, to być może coś by się panu w tej sprawie rozjaśniło. Opiekunowie, którzy zajmują się osobami z niepełnosprawnością, mają naprawdę nielekkie życie, z pewnością dużo cięższe niż pan, panie pośle, i naprawdę niech pan waży słowa, których pan używa na tej trybunie. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Konrad Berkowicz: Niech pan się podzieli uposażeniem z niepełnosprawnymi.) (Poseł Krystyna Skowrońska: Ale to wstyd, co pan powiedział)
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Kukiz’15 chciałem przedstawić stanowisko w sprawie obywatelskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o rencie socjalnej. Na wstępie chciałbym podziękować grupie inicjatywnej za przygotowanie tego projektu. Dziękuję również wszystkim osobom, które się podpisały pod tym projektem, oraz osobom, które dzisiaj przyjechały tutaj, aby wspomagać posłów w tym, aby ten projekt jak najszybciej przyjąć. Dobrze, że po 35 latach wolnej Polski renta socjalna będzie podniesiona do najniższej krajowej, co pozwoli tym osobom lepiej żyć, a na pewno spokojniej żyć. Człowieka cywilizowanego poznajemy po tym, jak opiekuje się osobami najsłabszymi, tymi, które same nie mogą sobie poradzić. Dlatego dołączam się do apelu pani Hartwich, aby jak najszybciej procedować nad tą ustawą. I proszę pana marszałka, aby zobowiązał komisję rodziny i ewentualnie komisję finansów do przeprocedowania tego projektu jeszcze na tym posiedzeniu Sejmu, bo to jest krótka ustawa, niecała stronica, aby ta ustawa obowiązywała od stycznia, aby było wyrównanie od stycznia, tak jak dla nauczycieli i tak jak dla całej budżetówki. Te osoby zasługują na te pieniądze. Na osobach niepełnosprawnych nie powinno się robić polityki, panie premierze Tusk, już nieobecny dla wszystkich, którzy nas oglądają. Po pana wystąpieniu zadzwonił do mnie opiekun osoby niepełnosprawnej i prosił, aby panu przypomnieć, że w 2013 r. pan premier odebrał zasiłek dla opiekunów osób niepełnosprawnych. Wstyd, panie Tusk, wstyd. (Oklaski) (Poseł Iwona Hartwich: Nieprawda.) Proszę, aby na początek uderzył się pan we własną pierś i przypomniał, jaka była wysokość zasiłku dla opiekunów osób niepełnosprawnych za pana rządów. Była to wysokość tylko 84% minimalnej emerytury. Mówimy tutaj o jakimś minimalnym wynagrodzeniu. Wstyd, panie premierze Tusk. Naprawdę nie należy robić polityki, takiej taniej polityki, którą próbował pan tutaj robić, jeśli chodzi o kwestię osób niepełnosprawnych. Kończąc, przypomnę, że w ubiegłej kadencji udało nam się polepszyć los osób, które poszły na emerytury EWK, czyli tych osób, które zrezygnowały z pracy, żeby opiekować się swoimi niepełnosprawnymi dziećmi. Podnieśliśmy wysokość ich emerytury do wysokości świadczenia pielęgnacyjnego. Liczę na to, że pan marszałek przychyli się do mojej prośby, aby komisja rodziny i komisja finansów przedstawiły na tym posiedzeniu swoje sprawozdania, bo, jak powiedziała pani poseł Hartwich, ustawa jest krótka, prosta i nie ma tu nad czym debatować, a także że te osoby od stycznia dostaną wyrównanie do wysokości najniższej krajowej. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Szanowni Państwo reprezentujący środowiska osób niepełnosprawnych! Chcę zwrócić uwagę na trzy kwestie. Po pierwsze, porównując poziom renty socjalnej do najniższego wynagrodzenia, potwierdziliście tylko państwo, że polityka Prawa i Sprawiedliwości w zakresie podwyżek tego najniższego wynagrodzenia znajduje także u państwa uznanie. Przypomnę, że w 2015 r. to była kwota zaledwie 1750 zł. W tym roku od lipca będzie to kwota 4300 zł, a więc jest to blisko 2,5-krotne podwyższenie kwoty najniższego wynagrodzenia. Macie się państwo do czego odwoływać. Po drugie, nakłady na osoby niepełnosprawne. Startowaliśmy w 2015 r. z poziomu 15 mld zł. W poprzednim roku to było już 40 mld zł, a więc więcej niż podwojenie, a jeżeli dołożymy świadczenie wspierające, uruchomione od 1 stycznia, to będzie prawie potrojenie nakładów na środowisko osób niepełnosprawnych. Nie będę wymieniał tych instrumentów uruchomionych w czasie naszych rządów, mówiła o tym pani minister Maląg. Nie mam żadnych pytań do osób wnoszących ten projekt ustawy. (Dzwonek) Chcę tylko zapytać panią minister, czy w takim samym tempie, w jakim rosły nakłady na środowisko osób niepełnosprawnych za rządów Prawa i Sprawiedliwości, będą te nakłady rosły teraz, za rządów Donalda Tuska. Jeszcze raz przypominam, że one uległy prawie potrojeniu z 15 mld do ponad 40 mld zł. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Katarzyna Osos
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dziś ważny dzień, ważny dla nas wszystkich, dla osób z niepełnosprawnościami, dla ich rodzin, dla osób, które zbierały podpisy pod tym projektem, ale także dla osób, które podpisały się pod tym projektem. Pozwólcie, że z tego miejsca podziękuję przede wszystkim mieszkańcom mojego regionu - Lubuszanom, którzy tak licznie podpisali się i zaangażowali się w zbieranie podpisów pod projektem. (Oklaski) Po czym poznać, jak państwo dba o swoich obywateli? No właśnie m.in. po tym, jak dba o osoby najsłabsze. Mam nadzieję, liczę na to, że ten projekt to jest jeden z pierwszych kroków Sejmu tej kadencji, tego rządu, który zadba o to, ażeby przywrócić godne życie osobom z niepełnosprawnościami, ażeby im przywrócić godne warunki życia i żeby te osoby, ich rodziny i nie musiały się martwić, jak żyć, tylko po prostu żyły. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Bartosz Romowicz
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Posłanki! Panowie Posłowie! Renta socjalna w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę to nie jest jakiś luksus, a powinność państwa. Każda osoba niepełnosprawna w zasadzie chciałaby być samodzielna i móc sama siebie utrzymywać, a zarazem być niezależna od innych osób. Ale nie zawsze ze względu na stopień niepełnosprawności ma taką możliwość, a wtedy państwo musi wspomóc osobę niepełnosprawną i jej opiekunów. Ten projekt jest zasadny, dlatego trzeba o nim rozmawiać przed Wysoką Izbą - w sali plenarnej oraz w komisjach. Trzeba też zwrócić uwagę na inne renty, w tym rentę dla osób niezdolnych do pracy i jej wysokość. Trzeba zacząć rozmawiać o całym systemie pomocy państwa dla osób wymagających pomocy ze względu na uwarunkowania zdrowotne i zmieniać go. W tym miejscu chcę zwrócić uwagę jeszcze na jedną grupę osób, które nie mają i w zasadzie nie chcą mieć statusu osób niepełnosprawnych w myśl przepisów polskiego prawa. Ta grupa to osoby, które cierpią na choroby układu immunologicznego, jak np. celiakia. Na tę chorobę nie ma leków, bo jakby był, to te osoby na pewno by z niego skorzystały. Jedynym lekiem jest tak naprawdę dieta na całe życie, bo bez jej stosowania z dużym prawdopodobieństwem osoby takie mogą zachorować na choroby nowotworowe układu żywienia. Dieta jest kosztowna i nie jest wyborem, a koniecznością. Po przyjęciu tego projektu ustawy, który jest przedmiotem pierwszego czytania, i wzmocnieniu pomocy państwa dla osób niepełnosprawnych należy, droga pani minister, rozpocząć również dyskusję o pomocy państwa również dla takich osób i ich opiekunów. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Joanna Wicha
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Drodzy Państwo! Bezpieczne państwo, w którym wszyscy chcemy żyć, to takie, gdzie nikt nie zostaje w tyle. Dlatego cieszę się bardzo, ale przede wszystkim odczuwam ulgę, że dzisiaj procedujemy nad projektem obywatelskim, który wyrównuje szanse dla wszystkich tych, którzy wcześniej w systemie opieki byli niewidoczni, ale byli widoczni na posadzkach sejmowych, upominali się o lepsze życie. Tego lepszego życia nieustannie i aktywnie im odmawiano. Proszę sobie wyobrazić życie za 1200 zł miesięcznie w państwie, w którym zaniedbano usługi publiczne, w państwie, w którym zaniedbano ochronę zdrowia, budowę mieszkań wspomaganych, w końcu kwestie asystencji i opieki. Dzisiaj na tej sali mówimy w końcu: koniec upokorzeń. Osoby z niepełnosprawnością mówią: chcemy żyć, nie tylko przeżyć. A naszym obowiązkiem jest ich wspierać, ja na pewno będę to robiła. Bardzo wam wszystkim serdecznie dziękuję za ten projekt, który na pewno poprę. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Konrad Berkowicz
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowni Państwo! Niespełna 3 lata temu sytuacja prawna w Polsce była taka, że jeżeli osoba, która opiekowała się dzieckiem niepełnosprawnym i pobierała istniejący zasiłek opiekuńczy, podjęła pracę, ten zasiłek opiekuńczy traciła, co było oczywistym, nieludzkim skandalem. To było karanie opiekunów osób niepełnosprawnych za to, że chcą ciężko pracować, żeby dorobić dla swojego podopiecznego, być może pracować w niepełnym wymiarze, być może zdalnie - są różne możliwości. Na ogół osoby opiekujące się osobami niepełnosprawnymi mają ograniczone możliwości. Wtedy, niespełna 3 lata temu Konfederacja złożyła poprawkę, żeby zlikwidować to nieludzkie prawo. Prawo i Sprawiedliwość - pani poseł przed chwilą kiwała głową - głosowało przeciw. Nie poparła projektu pani Hartwik... (Poseł Iwona Hartwich: Hartwich.) ...która przed chwilą miała usta pełne frazesów - zresztą wraz z całą Platformą Obywatelską. Nie poparliście tego i teraz pani wychodzi tutaj, jak rządzicie, i broni niepełnosprawnych. Wyjaśnię. Trochę to wygląda tak, że nie chodzi po prostu o pomoc niepełnosprawnym, tylko chodzi o to, żeby pomóc wtedy, kiedy można sobie przypisać zasługę wobec tego. (Głos z sali: Bzdura.) I przy okazji zwracam uwagę, żebyście nie mówili tego w tym tonie, w którym mówicie (Dzwonek), bo wy nie dajecie nikomu pieniędzy, bo jeżelibyście chcieli dać, to całe uposażenie przelewalibyście na niepełnosprawnych. Wy po prostu głosujecie nad przymuszaniem podatników do tego, żeby przekazywali pieniądze niepełnosprawnym. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałem zapytać panią Hartwich, czy ona popiera mój wniosek, aby Komisja Rodziny i Polityki Społecznej na tym posiedzeniu Sejmu jeszcze rozpatrzyła ten projekt, bo widzimy, że na tym posiedzeniu Sejmu komisja nie jest zwołana. Czy może chodzi tylko o to, żeby zrobić show, nagrać sobie setki i wrzucić to do zamrażarki? Projekt jest prosty, naprawdę. Można go przeprocedować na jednym posiedzeniu komisji. I druga sprawa. Jak przyjmowaliśmy w ubiegłej kadencji ustawę o EWK, pani się wydzierała z ław poselskich: A dlaczego tylko te osoby, które są na EWK? A dlaczego nie wszystkie osoby opiekujące się osobami niepełnosprawnymi? Dzisiaj państwo rządzą. Gdzie pani jest i dlaczego pani nie dba o tych wszystkich? Dlaczego pani dalej dzieli środowisko? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marcin Porzucek
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wysłuchaliśmy niezwykle politycznego wystąpienia pani Hartwich i niezwykle politycznego wystąpienia pana premiera Donalda Tuska. W obu zabrakło konkretów, czego tak naprawdę te regulacje mogą dotyczyć, tam były jedynie polityczne połajanki. A tak naprawdę można to było zrobić jeszcze prościej. Pani mogła zapytać: Panie premierze Tusk, czy nasz projekt w całej rozciągłości zostanie przyjęty w ciągu najbliższych dni bądź tygodni czy też nie? A pan premier mógł wyjść i powiedzieć: Tak, proszę państwa, zostanie w 100% przyjęte to, o co państwo wnosicie. Drodzy Państwo! 5 tygodni temu złożyłem interpelację do Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z prośbą o wskazanie, jak w przeciągu ostatniej dekady kształtowało się wsparcie dla osób z niepełnosprawnościami i ich opiekunów. Tydzień temu pani minister Dziemianowicz-Bąk odpowiedziała, że potrzebuje więcej czasu na odpowiedź na to niezwykle proste pytanie. Pytanie, czy ona i jej ekipa są tak słabe, czy też doskonale wiedzą, że przekazanie tych informacji tak, aby dzisiaj już były dostępne na stronie internetowej, obnażyłoby waszą hipokryzję, bo niestety tak to wygląda. Kończąc, chciałem jeszcze zapytać, czy będziecie państwo równie szczodrzy dla osób, które pobierają rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, i jakie byłyby to koszty dla budżetu. Chciałem także dopytać, czy szacunki przedstawiane w projektowanej ustawie są na tym poziomie, o którym była mowa, czyli ok. 4 mld zł, czy jest to wyższa kwota. Niemniej jednak oczywiście popieramy (Dzwonek) państwa propozycję. Dziękuję.
Mówca: Michał Szczerba
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! To jest historyczna chwila i chcę to powiedzieć wprost: przywracamy godność osobom niepełnosprawnym od urodzenia. Ta renta socjalna jest tak naprawdę tego symbolem. Podniesiemy wysokość renty socjalnej od lipca 2024 r. - będzie to kwota 4300 zł. To jest tak naprawdę odpowiedzialność państwa. Odpowiedzialność państwa, której nie widzieliśmy w ostatnich latach. Osoby z niepełnosprawnością, ich opiekunowie, ich najbliżsi byli pozostawieni sami sobie z niewielkimi rentami socjalnymi, które nie pozwalały na godne życie. Szanowni Państwo! Polityka to jest konkret. Polityka to jest realne procedowanie nad projektami obywatelskimi. Polityka już nigdy więcej nie może być pozorem, nie może być fasadą, że ktoś coś składa, są podpisy, jest wola, a później jest zamrożenie, jest zamrażarka. To się, mam nadzieję, panie marszałku, w tej chwili kończy i to jest wielki dzień. Chcę powiedzieć jeszcze jedną bardzo ważną rzecz. Przez te 40 dni protestu osób z niepełnosprawnościami i ich najbliższych starałem się im towarzyszyć, starałem się pomagać. Różni ludzie dobrej woli, jak Wanda Traczyk-Stawska, przychodzili, prosili, wspierali. (Dzwonek) Dzisiaj mamy wielki sukces. Dzisiaj jest konkret i dzisiaj jest ten moment, kiedy mówimy wprost: państwo polskie znowu jest na służbie. Państwo polskie dostrzega tych najsłabszych. Państwo polskie robi swoją robotę. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Barbara Oliwiecka
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To jest bardzo ważny dzień, ten moment, kiedy osoby z niepełnosprawnością, opiekunowie osób z niepełnosprawnością mogą być wysłuchani z szacunkiem, nie muszą przesiadywać na korytarzach sejmowych, żeby ktoś ich zauważył. Dzisiaj rozpoczynamy prace nad projektem obywatelskim w sprawie podniesienia renty socjalnej i co do intencji oczywiście jesteśmy zgodni. Państwo musi zapewnić godne życie osobom z niepełnosprawnością. To jest najważniejszy wskaźnik naszego rozwoju i naszej empatii. Kwestia finansowa, o czym tu była mowa, to oczywiście nie wszystko. Dla nas, dla Polski 2050 kluczowe jest wiele innych aspektów, które ujęliśmy w programie ˝Pełnoprawni˝: aktywizacja zawodowa, likwidacja pułapki rentowej, wsparcie opiekunów, asystencja osobista realizowana nie jako wsparcie projektowe, lecz systemowe. To są bardzo ważne rzeczy. Ale zwróciło się do mnie środowisko osób niesłyszących i o tym też trzeba pamiętać. Stowarzyszenie Polski Instytut Praw Głuchych apeluje, aby renta socjalna przysługiwała osobie pełnoletniej, u której stwierdzono całkowitą głuchotę lub obustronne upośledzenie słuchu. Na ten moment przepisy ustawy bowiem nie zawierają przesłanek sensorycznych i ta grupa bardzo często jest pozbawiana renty socjalnej, czyli środków do życia. Przed rządem, przed komisją, przed Sejmem bardzo dużo pracy. Liczę na to, że te prace będą kompleksowe, obejmą cały system i wszystkie środowiska osób z niepełnosprawnością. (Dzwonek) Dzisiaj mówimy jedno, zwracam się do osób z niepełnosprawnością: wasz głos jest dla nas bardzo ważny i będziemy was słuchać. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Dąbrowska-Banaszek
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Aktualny status osób niepełnosprawnych jest efektem polityki państwa prowadzonej wiele lat. Ostatnie 8 lat przyniosło szereg dobrych zmian, m.in. została przyjęta ˝Strategia na rzecz osób z niepełnosprawnościami na lata 2021-2030˝. Dokument ten zakłada kompleksowe podejście w polityce publicznej do wsparcia osób z niepełnosprawnościami, z uwzględnieniem ich potrzeby w zakresie niezależnego życia i włączenia społecznego. Uwzględnia osiem obszarów priorytetowych: niezależne życie, dostępność, edukacja, praca, warunki życia i ochrona socjalna, zdrowie, budowanie świadomości i koordynacja. Obecnie procedowany projekt ustawy wpisuje się w kilka zmienionych obszarów. Niepełnosprawność może pojawić się na różnych etapach życia, w momencie urodzenia, ale też w wieku dorosłym, często po zakończeniu edukacji. Niepełnosprawność ogranicza możliwość samodzielnego życia również tych już dorosłych. Traktując wszystkich jednakowo, warto rozszerzyć prawo do otrzymania renty socjalnej również w odniesieniu do tych osób, które z powodu naruszenia sprawności organizmu są całkowicie niezdolne do pracy, a są już dorosłe, zakończyły już edukację. A zatem warto rozszerzyć grupę beneficjentów o te osoby dorosłe, które zakończyły edukację, a z powodu naruszenia sprawności organizmu są całkowicie niezdolne do pracy. O nie również powinniśmy zadbać. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Niemczyk
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 1517 zł brutto, 1445 zł netto - tyle mają na przeżycie na miesiąc osoby z niepełnosprawnościami, u których niepełnosprawność stwierdzono lub powstała ona przed ukończeniem 18. roku życia oraz w czasie studiów i czyni je ona niezdolnymi do pracy, czyni je niezdolnymi do samodzielnej egzystencji. Takich osób w Polsce jest 289 tys. Obecnie żyją, a raczej wegetują na łasce swoich bliskich lub w DPS-ach, bez szans na godne życie czy choćby skuteczną rehabilitację. Z góry przepraszam za wielkie słowa, ale problem, z którym mamy tu do czynienia, też jest wielki, bo ta ustawa jest sprawdzianem naszego człowieczeństwa, przywróceniem godności. To jest obowiązek naszego państwa. Pozwólcie tutaj na małą dygresję. Przypomnę, że pan poseł Horała był łaskaw kiedyś, 4 lata temu, w studiu telewizyjnym określić kwotę, za jaką w Polsce można godnie przeżyć, na 6700 netto, bo tyle chyba wtedy inkasował z kasy państwa za pilnowanie pola jako pełnomocnik ds. Centralnego Portu Komunikacyjnego, projektu budzącego ogromne protesty społeczne. Nie przeszkadzało mu to przechodzić w Sejmie obojętnie, bez mrugnięcia powieką obok protestujących opiekunów i osób z niepełnosprawnościami. My chcemy, żeby osoby całkowicie niezdolne do samodzielnej egzystencji dostawały najniższą krajową... (Dzwonek) Panie marszałku, poproszę o chwilkę dłużej. ...czyli ok. 3200 zł na rękę. To i tak dwa razy mniej niż standard, jeśli chodzi o godne życie, określony przez pana Horałę, który - mam nadzieję - zagłosuje za tym projektem. Znam te problemy, od 12 lat wspieram ponad tysiąc dzieci niezdolnych do samodzielnej egzystencji w Łodzi, Brzezinach i Koluszkach, opiekuję się nimi. Ponad 10 tys. rodzin przekazaliśmy prawie 40 tys. paczek świątecznych w ramach akcji charytatywnej ˝Podziel się Wigilią˝. Panie Premierze! Dziękuję za złożoną tutaj obietnicę, że projekt obywatelski będzie procedowany niezwłocznie. Dziękuję wszystkim za każdy podpis, za wsparcie, za zaangażowanie, za każdą rozmowę w tych sprawach. Pozdrawiam osoby obecne dzisiaj na galerii, protestujące wielokrotnie w Sejmie. (Oklaski)
Mówca: Ewa Schädler
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Wielce Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowni Goście! Dzisiaj wiele razy słyszeliśmy z mównicy sejmowej o tym, że jesteście państwo jako przedstawiciele osób z niepełnosprawnościami i ich opiekunowie tymi najsłabszymi. Ja chciałabym tutaj podkreślić z całą stanowczością, że jesteście najsilniejsi w naszym społeczeństwie, dlatego że to wy potrafiliście tak długo walczyć i owocem waszej walki, waszej determinacji i waszej pracy jest właśnie ten projekt, który dzisiaj jest procedowany. Dziękuję wam za to, że jesteście dla nas wzorem, stanowicie przykład determinacji, sfokusowania na tym, aby otworzyć nam tutaj oczy na wasze potrzeby. Tylko jeżeli będziemy współpracować, wskazywać sobie, co jeszcze należy zrobić, wypracujemy lepszy kraj dla nas i dla tych, którzy po nas przyjdą. Z tego miejsca chciałabym tylko jedną dygresję wygłosić odnośnie do tej ustawy. Chciałabym, aby przy okazji procedowania tej ustawy w komisjach zajęto się równolegle tematem aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami. Uważam bowiem, że praca to nie tylko pieniądze. (Dzwonek) Oczywiście renta jest bardzo ważna, ale to, co sama praca może wnieść w życie osób z niepełnosprawnościami, jest równie ważne. Dziękuję.
Mówca: Agnieszka Ścigaj
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bardzo się cieszę, że ten projekt jest procedowany. Bardzo serdecznie dziękuję wszystkim, którzy podpisali się pod tym projektem. Oczywiście sytuacja osób z niepełnosprawnościami w Polsce jest już o wiele lepsza, ale bardzo dużo jest jeszcze do zrobienia. I rzeczywiście, jeśli chodzi o poziom renty socjalnej, on jest zdecydowanie za niski. Ja mam tylko taką prośbę, żeby podczas prac parlamentarnych nie zapominać o sytuacji wszystkich osób niesamodzielnych, niezdolnych do samodzielnej egzystencji. Mamy ich ponad 900 tys. w Polsce, to nie jest, tak jak w projekcie, 290 tys., chociaż to są osoby, których niepełnosprawność powstała przed 18. rokiem życia. Ale dzielenie osób według tego, kiedy zachorowały, kiedy stały się bezradne, kiedy stały niesamodzielne i kiedy trzeba było zacząć się nimi opiekować, ze względu na to, kiedy powstała ta niepełnosprawność, nie jest do końca zgodne... solidarne z osobami z niepełnosprawnościami w ogóle. Dlatego bardzo proszę, o ile rozumiem stronę społeczną, że dba o interes osób, których podpisy zbierała, o tyle na pewno ze strony rządu i pana premiera powinno być rozszerzenie również grupy tych osób o kolejne 400 tys., ponieważ te 400 tys. osób z niepełnosprawnościami, ze znacznym stopniem, czyli niesamodzielnością, żyje również za 1500 zł najniższej renty. A więc mam nadzieję, że w tym projekcie znajdą się te zapisy, o których m.in. mówili politycy Polski 2050, że nie będzie już podziału (Dzwonek) na dzieci czy osoby dorosłe, tylko rzeczywiście będzie to sprawiedliwe potraktowanie osób z niepełnosprawnościami. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Bogucki
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Dzisiaj padło bardzo wiele słów, potrzebnych słów wobec tych ludzi, którzy dzisiaj są na galerii, osób niepełnosprawnych, ich rodzin, ich opiekunów. To dobrze, że ten Sejm zajmuje się tym projektem. Natomiast w tej dyskusji, szczególnie ze strony obozu władzy, było wiele takich patetycznych słów wypowiedzianych, wiele zarzutów w stosunku do rządów Prawa i Sprawiedliwości. Przypomnę, jak wyglądała sytuacja podczas pierwszych rządów pana Tuska. Artykuł z 2014 r.: Premier Donald Tusk nie przychylił się do postulatów opiekunów niepełnosprawnych dzieci. Podwyższa dla nich świadczenia, ale tylko do kwoty, którą sam proponował. Oni odrzucili te propozycje już w weekend i zapowiadają dalszą okupację Sejmu. Przyłączą się do nich opiekunowie dorosłych. Szanowni Państwo! Mniej hipokryzji. Myślę, że każdy z nas mógłby zrobić w tej sprawie więcej. I proszę państwa przez szacunek dla tych osób, które są na galerii, przez szacunek dla ich rodzin, abyśmy nie robili tutaj takiej wielkiej polityki, mówili, jak państwo byliście wspaniali w sytuacji, kiedy ten artykuł i te słowa pokazują, jak to wyglądało. Natomiast jeżeli chodzi o sytuację po 2015 r.: asystent osobisty osoby niepełnosprawnej - projekt rządu Prawa i Sprawiedliwości, opieka wytchnieniowa - projekt rządu Prawa i Sprawiedliwości, centrum opiekuńczo-mieszkalne - projekt Prawa i Sprawiedliwości, środowiskowe domy samopomocy - co prawda wcześniej wprowadzone, ale de facto zaczęły funkcjonować dopiero w czasie rządów Prawa i Sprawiedliwości. (Dzwonek) I to są fakty, to jest realna pomoc, która została skierowana. Oczywiście będziemy za tym projektem, tak żeby pomóc osobom niepełnosprawnym i ich rodzinom. Dziękuję bardzo. (Oklaski)