Mówca: Marek Gos
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego chcę przedłożyć opinię dotyczącą zmiany ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym już po przedstawieniu sprawozdania właściwej komisji, z poprawkami, które w tej komisji zostały przyjęte. Jak mówili moi przedmówcy, koncentrujemy się na 2 artykułach. Rzeczywiście szerszej dyskusji czy wątpliwości związanych z wykreśleniem, uchyleniem art. 35 nie było, natomiast zainteresowanie posłów i posłanek koncentrowało się na art. 57, na zapisie poszczególnych ustępów czy punktów tego artykułu. Jak widać, są różne zdania na ten temat, różne wątpliwości. Zmusza nas do procedowania nad tą ustawą sytuacja, w której to od nowego roku system mógłby być mocno zachwiany czy wręcz niewydolny w związku z tym, że przepisy przejściowe dopuszczające tu pracę lekarzy innych specjalizacji medycznych niż lekarzy systemu przestaje obowiązywać. Jest próba utrzymania status quo, a więc próba przedłużenia okresu obowiązywania do końca 2014 r. takiej, można by powiedzieć, protezy, która pozwala, by ten system sprawnie dalej funkcjonował. Natomiast wszyscy mamy świadomość, że nie ma innej możliwości, jak tylko przedłużyć ten układ o najbliższe dwa lata. Ale były też dyskusje, czy tylko o dwa lata, czy na dłuższy okres. Biorąc również pod uwagę racje środowiska lekarzy medycyny rodzinnej, rzeczywiście, w czym oni są gorsi od swoich koleżanek i kolegów, którzy mają inne specjalizacje medyczne, a na przykład nie pełnią dyżurów w szpitalach na oddziałach innego typu, chociażby na laryngologii, ortopedii, czy nie zastępują swoich kolegów o innych specjalizacjach medycznych? Stąd próbowaliśmy i próbujemy nadal wyważyć te dwie sprawy: z jednej strony uwzględnić potrzeby na rynku ratownictwa medycznego, a z drugiej strony zadbać o to, żeby w tych najbardziej specjalistycznych karetkach ˝S˝ jeździli najlepsi fachowcy, którzy nie tylko mają doświadczenie, lecz także skończyli stosowne szkolenie specjalistyczne w tym obszarze. I ja szanuję to stanowisko. W związku z tym wydaje mi się, że ta propozycja, wypracowana już na komisji, jest dzisiaj do zaakceptowania. Oczywiście nad tym, o czym mówił poseł przewodniczący Piecha - czy 3 tys. godzin, czy 3 tys. godzin plus 3-letnie doświadczenie - też dyskutowaliśmy, i to w gronie, w którym był konsultant krajowy, padały też głosy specjalistów, praktyków. W końcu zdecydowaliśmy, że korzystniejsze będzie to 3 tys. godzin niż spełnienie obu tych warunków równocześnie. Bardziej miarodajne i wiarygodne jest właśnie posiadanie udokumentowanych 3 tys. godzin. (Głos z sali: I 3 lat.) To była pierwotna wersja. Myślę, że dużą odpowiedzialność poprzez ten zapis biorą też na siebie dysponenci zespołów ratunkowych. I uważam, że warto w zaproponowanej formule przyjąć tę zmianę. W związku z tym będę namawiał państwa w imieniu własnym i swojego klubu, żeby w takiej formule tę poprawkę przyjąć w nadziei, że w najbliższym czasie - co deklarował minister zdrowia - w kwestiach dotyczących ratownictwa medycznego w tym obszarze i w wielu innych, dzisiaj już sygnalizowanych, włącznie z usystematyzowaniem i dookreśleniem roli ratowników medycznych w systemie, jakieś rozwiązania zostaną zaproponowane przez stronę rządową. Szanowni Państwo! Pani Marszałek! Kończąc, chcę powiedzieć, że Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował za przyjęciem zmian w ustawie w takim zakresie jak w przedłożeniu komisyjnym. Dziękuję.