Mówca: Stanisław Piotrowicz
Data: 2013-06-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Prezesie Trybunału Konstytucyjnego! Wysoka Izbo! W imieniu własnym i w imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość, który mam zaszczyt reprezentować, pragnę na wstępie bardzo serdecznie podziękować panu prezesowi za tak wszechstronne i wnikliwe sprawozdanie z działalności Trybunału Konstytucyjnego w roku 2012. W krótkim wystąpieniu nie sposób odnieść się rzeczowo do tak obszernego sprawozdania i do tak szerokiej działalności Trybunału Konstytucyjnego. Skoncentruję się tylko na kilku aspektach, na które pan prezes zwrócił uwagę w swoim wystąpieniu, zresztą już nie po raz pierwszy, bo ta tematyka, jeżeli dobrze pamiętam, z roku na rok powraca i jest przejawem troski o właściwe stanowienie prawa, ale nie tylko w tym efekcie finalnym, ale również co do samego przebiegu procesu legislacyjnego. Myślę, że to, co dostrzegł pan prezes, czyli że posłowie występujący w imieniu Sejmu przed Trybunałem Konstytucyjnym w 30% przypadków przyznają i potwierdzają niezgodność ustawy z konstytucją i takie też wnioski w imieniu Sejmu, jak pan wspomniał, składają, świadczy o tym, że często ta świadomość procedowania niezgodnie z konstytucją pojawia się już na etapie postępowania w komisjach czy też w Sejmie. Zresztą zdarzają się przypadki sygnalizowania tego przez Biuro Legislacyjne czy to Sejmu, czy też Senatu. Przykro jednak, że czasami wola polityczna jest silniejsza i pośpiech w procedowaniu odbija się na jakości ustaw. Myślę, że częste powracanie do tego problemu rzeczywiście uwrażliwi parlament. Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego koryguje nie tylko już istniejące ustawodawstwo, już istniejące przepisy, ale zawiera również pewien element prewencyjny, bowiem jakże często w stosowaniu prawa odwołujemy się do wykładni i orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego. Mam czasami pewne obawy, bo myślę, że musi być świadomość tego rodzaju, że orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego wywiera istotny wpływ na kształt porządku prawnego tylko w relacjach wewnątrzpaństwowych. Szczególnie w ostatnim okresie, kiedy legislacja wiąże się z dostosowywaniem prawa polskiego do prawa unijnego, szalenie ważne jest przy tym dostosowywaniu, oczywiście w granicach, w których jest to możliwe, dbanie o polską rację stanu. Myślę, że ta idea przyświeca Trybunałowi Konstytucyjnemu również wtedy, kiedy można wypowiadać się w ramach swobody interpretacyjnej. Cieszy mnie to, że pan prezes, po raz kolejny zresztą, wspomniał również o nadmiernej kazuistyce. Odkąd jestem w parlamencie, a jest to już 7 lat, wielokrotnie wskazuję na to, że jest to duży błąd. Powoduje to niestabilność prawa, ciągłą konieczność podążania za życiem, bo wczoraj zgotowane prawo dziś już jest za ciasne, nie przystaje do rzeczywistości. Powoduje to niespójność prawa. W tym momencie właśnie przychodzi mi na myśl refleksja, którą podzielił się wielki myśliciel Tacyt w I wieku naszej ery, że im większa niestabilność, im większy bałagan w państwie, tym bardziej wzmożona legislacja. Mogę powiedzieć tak w odniesieniu do sytuacji po 2008 r., kiedy to, jak przed chwilą sprawdziłem w Internecie, nastąpiła wzmożona aktywność legislacyjna. Dlatego skojarzyły mi się z tym właśnie słowa Tacyta odwołujące się do inflacji prawa i do bałaganu w państwie. Można by było powiedzieć z jednej strony, że duża liczba skarg nie musi świadczyć o złej jakości prawa, ale jeżeli zważy się, że 62% wyroków potwierdza niezgodność rozwiązań ustawowych z konstytucją, to musi rzeczywiście skłaniać do określonych refleksji. Dlatego też myślę, że działalność Trybunału Konstytucyjnego i te uwagi zawarte w sprawozdaniu winny przyczynić się do poprawy jakości prawa. Ważne jest też, żeby podkreślić - jeśli sobie dobrze przypominam, te słowa padły podczas posiedzenia komisji sprawiedliwości - że sto kilkadziesiąt rozporządzeń do ustaw w dalszym ciągu nie jest wydanych. To potwierdza w jakimś sensie ten bałagan istniejący w państwie i pośpiech w tworzeniu prawa. Wydaje się, że jak się uchwali ustawę, to sprawa jest załatwiona, niemniej brakuje staranności, żeby ta ustawa znalazła swoje doprecyzowanie w aktach wykonawczych, w rozporządzeniach. Panie Marszałku! Panie Prezesie Trybunału Konstytucyjnego! Wysoka Izbo! Prawo i Sprawiedliwość docenia wysiłki zmierzające do przyspieszenia orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego. Rzeczywiście, skrócenie tego okresu o 5 miesięcy stanowi spory wysiłek. Niemniej jednak trzeba obiektywnie stwierdzić, że blisko 2-letnie oczekiwanie, bo 19-miesięczne, nie może satysfakcjonować. Jestem przekonany, że pan prezes Trybunału Konstytucyjnego ma pełną świadomość tego. Klub Prawo i Sprawiedliwość opowie się w głosowaniu za przyjęciem sprawozdania prezesa Trybunału Konstytucyjnego z działalności za rok 2012. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Robert Kropiwnicki: Ale nie ma głosowania.)