Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Solidarna Polska do komisyjnego projektu uchwały dotyczącej negocjacji wieloletnich ram finansowych Unii Europejskiej na lata 2014-2020. Szanowni Państwo! Mam wrażenie, że ten dokument jest mocno spóźniony, on powinien powstać co najmniej miesiąc temu, kiedy te negocjacje się pojawiały, rozruszały. W tej chwili jest już trochę późno, ale lepiej, że ten dokument powstał, niż gdyby miał nie powstać. Ta uchwała to są wytyczne, które Komisja do Spraw Unii Europejskiej formułuje dla Rady Ministrów. Znajdują się tutaj stwierdzenia, z którymi trudno się nie zgodzić, a mianowicie że wieloletnie ramy finansowe na lata 2014-2020 muszą być sprawiedliwym kompromisem odpowiadającym na potrzeby Polski i całej Unii Europejskiej. Znajdujemy także stwierdzenie, że podstawą tego kompromisu powinny być zasady równości praw, obowiązków państw członkowskich, spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej. Za szczególnie ważne Sejm uważa zachowanie inwestycyjnego charakteru unijnego budżetu. Oczekuje takich rozwiązań, które pozwolą polskim rolnikom konkurować na jednolitym rynku na równych zasadach. Do takich rozwiązań w szczególności należy zaliczyć wyrównanie dopłat bezpośrednich i znaczące wsparcie modernizacji obszarów wiejskich. Proszę państwa, z tymi stwierdzeniami trudno się nie zgodzić, tutaj każdy usłyszał to, co chciał usłyszeć, tak wybrzmiewa sens tej uchwały. Natomiast problem polega na tym, że pod tymi ogólnikowymi stwierdzeniami mogą się kryć różne wizje sukcesu negocjacyjnego Polski i raczej do tej interpretacji chciałabym się odnieść, a także powiedzieć, jaka jest wizja sukcesu negocjacyjnego w rozumieniu Solidarnej Polski. Uważamy, że w interesie naszego kraju jest oczywiście uzyskanie jak najwyższej kwoty, która w nowej perspektywie finansowej będzie nam przysługiwała. Z tego punktu widzenia dość niepokoją stwierdzenia pana premiera formułowane tutaj, na tej sali, w odniesieniu do Wysokiej Izby i ujawnienie stanowiska negocjacyjnego Polski. Pan premier stwierdził, że będziemy zabiegać tylko i wyłącznie o 400 mld zł, z czego 300 mld zł ma być przeznaczone na Fundusz Spójności, a domyślamy się, że pozostałe 100 mld zł to będzie kwota, która powinna nam przysługiwać w ramach wspólnej polityki rolnej. I na tym polega problem. Uważamy, że to są kwoty za niskie. Jeśli stosunkowo mało obawiamy się o ten Fundusz Spójności - bowiem trzeba pamiętać o tym, że około 70% tych pieniędzy, które są przeznaczane dla Polski, wraca w takiej czy innej formie do krajów Europy Zachodniej, bo to właśnie firmy z tych krajów wygrywają przetargi, chociażby na budowę dróg w Polsce, więc myślę, że tutaj możemy mieć sprzymierzeńców - to obawiamy się bardziej o losy wspólnej polityki rolnej, bo 100 mld zł, które zostaje z tego prostego rachunku, świadczy o tym, że środki na wspólną politykę rolną dla Polski będą po prostu za małe. Jeśli wystarczy tych pieniędzy, to wyłącznie na dopłaty bezpośrednie dla rolników, i to dopłaty, które najprawdopodobniej nie będą podwyższane. A pragnę przypomnieć, że kiedy wstępowaliśmy do Unii Europejskiej w 2004 r., wówczas założenia były takie, że te dopłaty będą się powoli zbliżały do średnich dopłat, które obowiązują w Unii Europejskiej. Pragnę przypomnieć, że dopłaty bezpośrednie dla polskich rolników są najniższe w Europie, jednymi z najniższych. Polscy rolnicy dostają ok. 190 euro dopłaty do hektara, niemieccy - 340 euro, francuscy - 370 euro, a greccy - jeszcze więcej. (Dzwonek) W związku z tym obawiamy się, że ta kwota będzie zbyt mała, by powoli wyrównywać te dopłaty bezpośrednie. A już szczególnie boimy się o tak zwany drugi filar wspólnej polityki rolnej, czyli o te środki, które były przeznaczane do tej pory na rozwój obszarów wiejskich. Z tych pieniędzy były budowane oczyszczalnie ścieków, kanalizacje, wodociągi. Obawiamy się, że przy tym założeniu negocjacyjnym tych pieniędzy dla Polski po prostu zabraknie. W związku z tym apelujemy do pana premiera, aby mierzył siły na zamiary, a nie zamiar według sił.