Mówca: Michał Gramatyka
Data: 2020-10-27 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Chciałem powiedzieć: panie prezesie, ale pana prezesa nie ma. Wysoka Izbo! Tak, cieszmy się, że w Najwyższej Izbie Kontroli stale pracują setki profesjonalnych kontrolerów, bezstronnych i oddanych Polsce. Do końca sierpnia 2019 r. Najwyższa Izba Kontroli funkcjonowała pod przewodnictwem pana prezesa Krzysztofa Kwiatkowskiego, dzisiejszego senatora Rzeczypospolitej. Klub Parlamentarny Koalicji Obywatelskiej nie wnosi najmniejszych zastrzeżeń do tego okresu funkcjonowania Izby. 30 sierpnia 2019 r. większość parlamentarna powołała na stanowisko prezesa NIK pana Mariana Banasia. Jedną z jego pierwszych czynności, pierwszych decyzji było zlecenie opracowania tzw. raportu otwarcia, tj. dokumentu, który został ujawniony w centralnej prasie, ale tylko w centralnej prasie. Obejmuje on kilka ubiegłych lat i w zasadzie nie zawiera żadnych krytycznych sformułowań pod adresem poprzednich kierownictw Izby. Mam głęboką nadzieję, że kiedyś będę mógł poznać pełną treść tego raportu, ale nie o tym mowa. Niespełna miesiąc później wolne media ujawniły informacje stawiające nowego pana prezesa w bardzo niekorzystnym świetle. Na stulecie funkcjonowania Najwyższej Izby Kontroli państwo sprowadziliście na tę instytucję niesławę, przeszukania w gabinecie prezesa, informacje o pokojach na godziny, doniesienia do prokuratury. W takich kontekstach zaczęto mówić o głównej instytucji kontrolnej naszego państwa. PiS najpierw zapowiadał, że zmusi pana prezesa do rezygnacji, potem ustami pana premiera groził wdrożeniem słynnego planu B. CBA skierowało wobec prezesa zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, a sam pan prezes nie pozostaje dłużny, odgrywa się głównie na swoim zastępcy Tadeuszu Dziubie wyznaczonym podobno przez PiS do pilnowania prezesa Banasia, pozbawia go uprawnień, donosi do prokuratury, omija w korespondencji. Szanowni Państwo! W Komisji do Spraw Kontroli Państwowej trwa żenujący spektakl odrzucania kolejnych kandydatur do kolegium NIK zaproponowanych przez pana prezesa Banasia. Wszystko to z boku przypomina nieco mafijną wojnę klanów. Zgroza mnie ogarnia, kiedy na to patrzę, tym bardziej że Najwyższa Izba Kontroli nie funkcjonuje dzisiaj dobrze. W strukturze organizacyjnej firmy mamy do czynienia z totalnym zamieszaniem. Symbolem tego zamieszania jest powoływanie na kluczowe stanowiska osób bez kontrolerskiego doświadczenia, plejada dyrektorów powoływanych bez konkursu, za to z ulubionym przedrostkiem pana prezesa: p.o. - pełniący obowiązki, żeby było jasne - przed nazwiskiem. Hit ostatnich dni - zespół doradców, na którego czele stoi osobisty syn pana prezesa. Zespół powołany wbrew prawu, bo nie znamy nazwisk wszystkich rzeczonych doradców, a powinniśmy je znać, bo tak stanowi statut NIK. Panoszy się biurokracja, kilkadziesiąt wewnętrznych zarządzeń wydanych niemal po kolei, jedno za drugim, często kompletnie ze sobą niespójnych. Nawet to sprawozdanie za 2019 r. wprowadza w błąd. NIK używa w nim sformułowań stojących w jaskrawej sprzeczności z wystąpieniami pokontrolnymi tej samej NIK, kierowanymi choćby do Ministerstwa Finansów. Szanowni Państwo! Najwyższa Izba Kontroli zawsze była obdarzana dużym szacunkiem i zaufaniem ze strony Polek i Polaków. Postrzegano ją głównie przez pryzmat merytorycznych kontroli, ujawnianych nieprawidłowości. Od momentu objęcia stanowiska przez waszego kryształowego prezesa wiarygodność izby systematycznie maleje. Pierwszy raz w historii tej instytucji czynni politycy, wasi politycy, zaczęli określać kontrolę NIK mianem politycznej zemsty. I pewnie my, opozycja, moglibyśmy zacierać ręce, obserwując tę bratobójczą walkę w ramach rządzącej większości parlamentarnej, gdyby nie fakt, że chodzi o Najwyższą Izbę Kontroli, jedną z najważniejszych w naszej Polsce instytucji, dzieło tworzone w różnych etapach swojej historii przez tak znakomite postaci jak Józef Higersberger, nieodżałowany profesor mojej śląskiej Alma Mater Walerian Pańko czy późniejszy prezydent Lech Kaczyński, firmę, która przez lata była silna (Dzwonek) pracą, odwagą i zaangażowaniem szeregowych kontrolerów, organizację, w której DNA przez lata wpisana była bezstronność i apolityczność. Szanowni Państwo! To nie jest nasza wojna. To jest wojna w waszym obozie. Nie poprzemy waszego wniosku. Bardzo dziękuję. (Oklaski)