Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Jeśli chodzi o pytania mojego drogiego kolegi Leszka Dobrzyńskiego, odpowiedź na pierwsze pytanie brzmi: tak, odpowiedź na drugie pytanie brzmi: tak i odpowiedź na trzecie pytanie brzmi: tak. Liczebność Narodowych Sił Zbrojnych w momencie powstania oceniana była na 72 tys. żołnierzy. Następnie formacja rozwijała się i dzisiaj historycy szacują, że około 100 tys. żołnierzy walczyło w Narodowych Siłach Zbrojnych - w Armii Krajowej około pół miliona, w Batalionach Chłopskich znacznie mniej niż 100 tys. A więc myślę, że to jest właściwa ocena. Czy NSZ wniósł duży wkład w walkę z okupantami - oczywiście, że tak. NSZ walczył nie tylko z hitlerowcami, walczył także z Sowietami i właściwie oceniał niebezpieczeństwo bolszewickie. Narodowe Siły Zbrojne po pierwszych doświadczeniach, jakie Polska miała po przekroczeniu przez bolszewików dawnej granicy polskiej regulowanej traktatem ryskim, związanych z tym, jak zachowywała się armia sowiecka i idące za nią oddziały NKWD, wyciągnęły właściwe wnioski - nie uważały, że należy się dekonspirować, zgłaszać w roli gospodarzy do wkraczających oddziałów armii sowieckiej. Żołnierze NSZ i dowództwo NSZ uważało, że należy się zakonspirować, gdyż wiedzieli, że czeka nas długa noc kolejnej okupacji. Dzięki temu struktury NSZ nie zostały tak szybko rozbite, nie były też tak daleko i głęboko zinfiltrowane, jak niestety część struktur AK-owskich. Bardzo często się zdarzało, tak jak właśnie na terenie Żywiecczyzny, Śląska Cieszyńskiego, całego Podbeskidzia, że do oddziałów Narodowych Sił Zbrojnych wstępowali bardzo licznie byli żołnierze Armii Krajowej. Przypomnę 3 maja 1946 r. Otóż oddziały kapitana Henryka Flamego 3 maja 1946 r. zajęły defiladą Wisłę, znane miasteczko górskie. Żołnierze byli witani entuzjastycznie, w tym czasie przebywało tam już kilkuset letników, którzy przyjechali ze Śląska. Ci ludzie na ich cześć wiwatowali i pytali, czy to już, bo wszyscy czekali na prawdziwą wolność, na niepodległość, na kolejną wojnę, w której można by pokonać komunistycznego okupanta. Czy zapłacili drogo? Oczywiście, że tak. Za takiego komunistycznego bandyty Leona Wajntrauba, to był szef UB w Cieszynie, żołnierzy NSZ za dnia mordowano, a w nocy wywożono do pobliskiej szkoły i tam w kotłowni palono ich ciała. Samego dowódcę 7. okręgu NSZ kapitana Flame, który zaufał amnestii, ujawnił się, 1 grudnia 1947 r. zastrzelił w restauracji u Czyloka w Zabrzegu funkcjonariusz milicji obywatelskiej Rudolf Dadak. Strzelił mu w plecy. Nie został ukarany, okazało się, że miał podobno zaburzenia psychiczne. Tak więc żołnierze Narodowych Sił Zbrojnych dali wielką ofiarę krwi i nie tylko Sejm, ale wszyscy powinniśmy o tym pamiętać. Wielu jest takich, którzy pamiętają. Chciałbym z tego miejsca podziękować samorządowcom miasta Żywca, w którym od kilku lat stoi pomnik Narodowych Sił Zbrojnych, samorządowcom Szczyrku, mojemu samorządowi, w Bielsku-Białej mamy rondo Narodowych Sił Zbrojnych, jest rondo NSZ i Armii Krajowej w Czechowicach-Dziedzicach. Są wieszane tablice, organizowane są różne społeczne przedsięwzięcia, które mają na celu uhonorowanie, upamiętnienie polskich bohaterów. Jeśli chodzi o pytanie kolegi Michała Jacha, czy w świetle dokumentów jest znany przykład, że żołnierze NSZ sprzeniewierzyli się przysiędze. Ja takiego przypadku nie znam albo nie pamiętam. Być może takie sytuacje miały miejsce, ale tam funkcjonowały także procedury sądowe i łamanie dyscypliny było surowo zabronione i surowo karane. Być może takie sytuacje miały miejsce, ale ja w tej chwili nie jestem w stanie czegoś podobnego sobie przypomnieć. To było, Wysoka Izbo, niezwykle zdyscyplinowane wojsko. Oni, chociaż uznawali władze Rzeczypospolitej, pana prezydenta Rzeczypospolitej, rząd Rzeczypospolitej, chcieli zachować odrębność wojskową, w związku z tym nie korzystali z pomocy Londynu. Nie otrzymywali zrzutów. Wszystko, co uzyskali, uzyskali w walce albo z darowizn patriotycznie nastawionych mieszkańców. To była wyjątkowa formacja i bardzo bolą te powielane z tego miejsca komunistyczne kłamstwa. Nie będę komentował tej opinii czy oceny Pobóg-Malinowskiego. Cenię tego historyka, muszę powiedzieć, ale z tą opinią, z tą oceną się nie zgadzam. (Poseł Tadeusz Iwiński: Coś pan słabo odpowiada.) Tak odpowiadam, jak na to zasługuje pytanie. Dziękuję za uwagę. (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Wanda Nowicka)