Mówca: Adam Szejnfeld
Data: 2013-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pan prezes Sadowy odniósł się do większości pytań, także tych, które były kierowane do mnie, więc postaram się je pominąć w odpowiedziach bądź tylko uzupełnić. Przede wszystkim jedna refleksja. Debata była na temat projektu, który prezentowałem, formalnie, ale faktycznie na temat zupełnie innego projektu. Mało tego, ta debata była nie na temat projektu, którego państwo oczekujecie czy który postulujecie, bo były głosy, mówiono, że potrzebny jest taki projekt, który takie a nie inne rozwiązania by prezentował, natomiast ten projekt już jest i pierwsze czytanie tego projektu już się odbyło w Wysokiej Izbie, mało tego, w Komisji Gospodarki, w podkomisji, którą prowadzę, trwają prace nad tym projektem. Czyli tak de facto, odnotowałem to, właściwie przy jedenastym mówcy przestałem to liczyć i odnotowywać, można powiedzieć, że wszyscy, którzy się wypowiadali na temat projektu nie dzisiaj procedowanego, tylko tego potencjalnego, oczekiwanego, nie są, że tak powiem delikatnie, na bieżąco z informacją i zaraz powiem o tym parę słów. Było pytanie pana posła Abramowicza dotyczące nowej ustawy. Pan prezes zaznaczył, że prace będą podjęte. To jest oczywiste, że jest potrzeba tworzenia nowego prawa i nie tylko dlatego, że jest tyle uwag do obecnie obowiązującego, ale dlatego, że są tworzone nowe dyrektywy, aż trzy dyrektywy, które i tak wymuszą stworzenie nowelizacji, ale po co tworzyć nowelizację, skoro lepiej by było uregulować to w nowym prawie. Pomijam pytania, na które pan prezes odpowiedział. Było ciekawe pytanie pana posła Ryszarda Zawadzkiego. Czy nie będzie nadmiaru biurokracji w związku z tą ustawą? Tak, będzie, bo to jest właśnie taka ustawa, jeśli chcemy wprowadzać te regulacje ustawowe tam, gdzie ich nie powinno być, już o tym powiedziałem, a więc w stosunki cywilnoprawne, to oczywiście musi to doprowadzać do takiego efektu, ponieważ administracja będzie musiała nie tylko wkraczać władczo w te stosunki, ale je kontrolować, nadzorować i zachowywać się odpowiednio do stopnia realizacji tych stosunków. Jeżeli to podmiot publiczny będzie miał zapłacić za podmiot prywatny innemu podmiotowi prywatnemu, to wpierw musi sprawdzić, czy umowa, która wiąże te podmioty, jest dobrze skonstruowana, czy on ją akceptuje. Najpierw projekt, potem całą umowę, potem musi tę umowę kontrolować, nadzorować. Gdy będzie chciał zapłacić, musi sprawdzić, czy są podstawy do tego, żeby wynagrodzenie bądź zaliczkę wypłacić. Tak więc nie czarujmy się. Tu znowuż, jak często w Polsce jest, w imię ochrony jakiegoś dobra lub grupy podmiotów wprowadza się regulację, którą ktoś kiedyś może nawet nazwać nadregulacją, zobaczymy. Ale musimy się zdecydować w tym przypadku, czy chcemy chronić te wartości, które są po stronie przedsiębiorców, zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorców, nawet mikroprzedsiębiorców, czy też ograniczać biurokrację. Tu się tego nie da oddzielić, jedno i drugie jest niestety powiązane i odpowiedź dla pana posła Zawadzkiego jest, znów powiem: niestety, pozytywna. Ta ustawa tworzy kolejną biurokrację, ale, że tak powiem, w imię szczytnego celu - ochrony dóbr i wartości związanych z prawami mikroprzedsiębiorców, małych firm i ich pracowników. Pan poseł Dziuba pytał, czy nie będzie niebezpieczeństwa obejścia przepisów dotyczących wynagrodzenia. Właśnie nie. Możemy później porozmawiać, gdzie pan dojrzał jakieś niebezpieczeństwo, ale w moim odbiorze takiego niebezpieczeństwa nie ma. Można wręcz powiedzieć, że tu są takie obostrzenia związane z tym, o czym przed chwilą mówiłem, albo niezwiązane, tylko będą wywoływać to, o czym przed chwilą mówiłem, czyli biurokrację związaną z kontrolą, nadzorem, egzekucją obowiązków stron umów, etc., że trudno mi sobie wyobrazić, że można by było te przepisy obchodzić. Jedno odniesienie do sumarycznie wszystkich wystąpień, które nawoływały, postulowały stworzenie nowej ustawy, szczególnie jeżeli chodzi o kwestie walki z tym zjawiskiem, nie chcę nazywać tego patologią, z negatywnym zjawiskiem rozstrzygania absolutnej większości przetargów na podstawie kryterium ceny. Jak powiedziałem, klub Platformy Obywatelskiej przygotował dużą, wielką, na pewno największą w ostatnich latach, kto wie, czy nie największą w ostatniej dekadzie, nowelizację Prawa zamówień publicznych, która dotyczy wielu kwestii i wielu zmian: kwestii progu, a więc wejścia w obowiązek stosowania zamówień publicznych, kwestii procedur przetargowych i kwestii dotyczących wadium, uprawnień zamawiających, wykonawców, itd.; bardzo poważną, dużą, wielką i moim zdaniem ważną nowelizację. Ta nowelizacja konsumuje także wszystkie postulaty, które dotyczyły uregulowania spraw związanych z kryterium ceny jako głównego lub wyłącznego kryterium stosowanego w Polsce, i zawiera przepisy, normy, propozycje, które w sposób absolutnie bezpośredni lub pośredni mają wpłynąć na to, iż cena nie będzie kryterium wyłącznym, jeśli nie będzie do tego uzasadnienia. Jakie propozycje mają pomóc nam to osiągnąć? Po pierwsze, nakładamy na zamawiającego obowiązek polegający na tym, że jeżeli będzie chciał stosować wyłączne kryterium ceny, to będzie musiał w protokole wykazać, dlaczego on jako zamawiający uważa, że jeżeli zastosuje inne kryteria, nie wiem, czas wykonania, gwarancję, jakość, użycie nowych technologii etc., to będzie to niekorzystne dla finansów publicznych. Po drugie, nakładamy na wykonawców obowiązek udowodnienia, że cena nie jest rażąco niska. Dzisiaj takiego obowiązku nie ma. Po trzecie, dajemy zamawiającemu uprawnienie dochodzenia, czy cena zgłoszona w ofercie jest ceną rażąco niską, jeżeli zamawiający tak uważa, czy te nie. Dzisiaj takich uprawnień w zasadzie nie ma. Tą także inne, pośrednie rozwiązania. Na wykonawców nakładamy np. obowiązek stosowania w kosztorysach płacy minimalnej za robociznę, co najmniej płacy minimalnej. Dzisiaj takiego obowiązku nie ma. Oni mogą sobie wpisać, nie wiem, 2 zł za godzinę i nikt ich nie może z tego rozliczyć, bo nie ma prawa, które pozwoliłoby to zakwestionować. Kolejna sprawa. Będziemy proponowali możliwość waloryzowania wskaźników kosztorysu, niektórych wskaźników kosztorysu, na które ani zamawiający, ani wykonawca nie mają wpływu, a mianowicie VAT, wysokość płacy minimalnej, wysokość składek na ubezpieczenie zdrowotne i ubezpieczenie społeczne. Będziemy także w pewnym zakresie dawali zamawiającemu prawo wymagania, by wykonawca zatrudniał na umowę o pracę, a nie na umowę o dzieło czy umowę-zlecenie. Jest zatem wiele rozwiązań proponowanych w tej nowelizacji klubu Platformy Obywatelskiej, które - tak jak powiedziałem - w sposób bezpośredni lub pośredni będą prowadziły do tego, żeby cena nie była bezwzględnym kryterium, na podstawie którego wybiera się oferenta. Tych rozwiązań jest o wiele więcej, ale dzisiaj nie czas, żeby je prezentować. Zachęcam do zapoznania się z projektem ustawy, tym, który - tak jak powiedziałem - jest już po pierwszym czytaniu w Sejmie. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)