Mówca: Dariusz Rosati
Data: 2013-12-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Państwo Ministrowie! Przysłuchiwałem się pilnie tej debacie. Starałem się rejestrować wszystkie zgłaszane wnioski, poprawki i muszę powiedzieć, że ton tej debaty, jej przebieg, właściwie nie odbiegał od debat budżetowych, w których miałem okazję uczestniczyć w ciągu ostatnich trzech lat. To znaczy ogromna większość głosów, wystąpień, wypowiedzi, zwłaszcza ze strony opozycji, miała charakter demagogiczny albo propagandowy, a spośród poprawek czy głosów, które były bardziej merytoryczne - chcę powiedzieć, że w dniu dzisiejszym najwięcej tych merytorycznych poprawek czy propozycji usłyszałem ze strony posłów Prawa i Sprawiedliwości, co jest pewną pozytywną zmianą w stosunku do debat ostatnich miesięcy czy lat - większość budziła zasadnicze wątpliwości polegające na tym, że najpierw przedstawiciele opozycji oskarżali rząd o zwiększanie długu, o to, że dług się wymknął spod kontroli, o to, że państwo zostało zadłużone ponad miarę i ten dług będzie obciążał przyszłe pokolenia, a potem oczywiście następował festiwal żądań, jeśli chodzi o wydatki, prawdziwy festiwal żądań dotyczący zwiększenia wydatków na najrozmaitsze słuszne cele: na drogi, na rolnictwo, na ważne cele społeczne, na tworzenie dodatkowych osłon socjalnych, itd. Mnie osobiście oczywiście przeszkadza fakt, że jedno z drugim jest kompletnie niespójne. To znaczy, rozumiem, że opozycja ma ten komfort, że nie musi umieć liczyć, i ma jeszcze ten inny komfort, że nie ponosi odpowiedzialności za decyzje czy też propozycje, ale jednak myślę, że powaga tej sali wymaga, abyśmy przynajmniej poruszali się w jakichś ramach w miarę realnych. Tymczasem z jednej strony mieliśmy nawoływania do tego, żeby ograniczać zadłużanie się, z drugiej strony krytykę za niewielkie wzrosty podatków, które rząd w przyszłym roku planuje, czy też za utrzymanie podatku VAT, przy czym, jak powiedziałem, zgłaszano poprawki, żeby zwiększać wydatki w najrozmaitszych dziedzinach. Drugi przejaw jakby braku odpowiedzialności chyba za te wypowiedzi czy za zgłaszane poprawki - większość zgłaszanych poprawek postulujących zwiększenie wydatków wskazywała jako źródła finansowania dwie czy trzy pozycje w budżecie, takie jak obsługa długu publicznego czy też środki na współfinansowanie projektów z udziałem środków Unii Europejskiej, i to w takiej skali, że gdybyśmy wszystkie te poprawki zaakceptowali, to tych środków na finansowanie projektów z udziałem środków Unii Europejskiej w ogóle by nie było, natomiast jeśli chodzi o środki na obsługę długu, tobyśmy uszczuplili te środki o dobrych kilka miliardów złotych. Nie wiem, jak można z pełną odpowiedzialnością zgłaszać poprawkę czy też serię poprawek zmierzających do tego, żeby obniżyć koszty obsługi długu Polski w przyszłym roku o 5 mld czy 6 mld zł. Kwota, którą rząd zapisał w ustawie - 36 mld zł, koszty obsługi długu na przyszły rok - wynika z bardzo dokładnych, gruntownych kalkulacji popartych prognozami i analizami, a tu słyszymy takie wypowiedzi, że oto można z pełną swobodą tu zdjąć miliard czy tam zdjąć miliard. Naprawdę rozumiem rolę opozycji w debacie budżetowej, trzeba się z tym godzić, nie ma innego wyjścia, niemniej chciałbym zwrócić uwagę, że takie pięknoduchostwo jednak powinno mieć swoje granice. Niemniej jednak poprawki zgłaszane przez Prawo i Sprawiedliwość - choć stwierdzam, że jest ich dużo, będziemy jutro nad tym pracować, to jest ponad 70 poprawek, tak że sygnalizuję Wysokiej Izbie, że w piątek będziemy mieli długie głosowania - w porównaniu z poprawkami zgłaszanymi przez inne kluby opozycyjne to były poprawki merytoryczne. Co do pozostałych klubów opozycyjnych, miałem wrażenie, że im mniejsza partia, im mniejszy klub, tym bardziej radykalne okrzyki wznoszone na tej sali i rytualne oskarżenia. Przedstawiciel Twojego Ruchu odegrał tutaj pewien teatr, właściwie bardziej kabaret chyba niż teatr, bo jesteśmy w pewnym sensie już przyzwyczajeni do tych wystąpień pełnych właśnie demagogicznych okrzyków. Nie będę oczywiście odnosił się do całej treści wypowiedzi pana posła Elsnera, ale na trzy rzeczy chcę zwrócić uwagę, bo po prostu powiedział nieprawdę. Po pierwsze, nie jest prawdą, że rośnie zatrudnienie urzędników - tu już nawet minister Szczurek o tym wcześniej mówił - zatrudnienie urzędników spada od 2 lat i koszty na wynagrodzenia i pochodne, jeśli chodzi o administrację publiczną, także spadają. Po drugie, nie jest prawdą, że wydatki budżetu na naukę spadają, jak powiedział pan poseł Elsner. Te wydatki rosną, w przyszłym roku będą większe niż w tym roku, a w tym roku są większe, czy będą większe, niż planowane w budżecie na rok 2012. Wreszcie pan poseł Elsner był łaskaw oskarżyć rząd i pewnie większość sejmową o kradzież - o kradzież stu kilkudziesięciu miliardów. A więc oczekuję, skoro padają tak ciężkie oskarżenia - wprawdzie ta Izba wysłuchała wszystkich możliwych oskarżeń - jeżeli rzeczywiście ktoś poważnie mówi o kradzieży, to powinien przede wszystkim chyba zgłosić ten fakt na policję albo donieść do prokuratury. Jest rzeczą interesującą, naprawdę, że w całej debacie o OFE bardzo często padał argument o tym, że ktoś oto kradnie czyjeś pieniądze. Nawiasem mówiąc, pan poseł Elsner raz mówił, że kradnie się te pieniądze emerytom, potem mówił, że kradnie się je OFE i funduszom inwestycyjnym, a więc nie bardzo wiadomo w końcu, kto jest właścicielem tych pieniędzy. Niemniej zwracam uwagę, że jeżeli chce się być poważnie traktowanym, to trzeba ponosić odpowiedzialność za słowa, i w takim razie oczekuję, że pan poseł Elsner po prostu zgłosi sprawę do prokuratury. Przedstawiciel innego klubu opozycyjnego pan poseł Bogucki, który niestety ma ten zwyczaj, że niemal w każdym wystąpieniu jest w stanie kogoś obrazić... (Głos z sali: Ten od stówy.) ...kilka dni temu mówił o tym, że rząd popełnia bestialstwo polityczne, dziś obraził nie tylko rząd, ale także i tę Izbę, i chyba cały kraj, bo powiedział, że czuje się jak na Kubie czy na Białorusi. Ja chcę powiedzieć, że gdyby to była Kuba czy Białoruś, to pan poseł Bogucki z całą pewnością nie mógłby swobodnie przemawiać z tej trybuny, będąc posłem opozycyjnym. (Poseł Krystyna Skowrońska: Wyślijmy go, żeby zobaczył.) A całkiem poważnie mówiąc, żalenie się pana posła Boguckiego, że komisja nie przyjęła poprawek Solidarnej Polski, oczywiście jest kompletnie nie na miejscu ze względu na to, że poprawki te opiewały na kwoty, które wykraczały poza określone pozycje budżetowe. Już nawet pomijam w tej chwili merytoryczny sens, ale one nawet formalnie nie mogłyby być przyjęte. Jeżeli posłowie Solidarnej Polski chcą pracować nad budżetem, to myślę, że jest zawsze jakaś możliwość rozmów i wskazywania na pewne określone potrzeby czy obszary, które powinny być finansowane, ale nie zgłaszanie poprawek, które po prostu naprawdę kupy się nie trzymają właśnie ze względu na to, że ich proponowane finansowanie jest niezgodne z istniejącymi przepisami. Była dyskusja o pieniądzach na zabytki Krakowa, pan poseł Bogucki powiedział, że zabieranie pieniędzy Krakowowi ma związek z tym, że z Krakowa pochodzi pan minister Ziobro. (Poseł Marek Sawicki: Żartował.) Nie wiem, czy żartował, bo mówił to ze śmiertelnie poważną miną. A więc powiem szczerze: mnie osobiście Kraków do tej pory nie kojarzył się z panem Ziobrą w żaden sposób (Oklaski) i mam nadzieję, że nawet w przyszłości też mi się nie będzie kojarzył. Mam wielkie uznanie, szacunek i podziw dla Krakowa i z całą pewnością, teraz już wiem, nie jest to podziw wynikający z faktu, że z Krakowa pochodzi akurat pan Ziobro. Chcę powiedzieć, że pieniądze Krakowowi nie zostały zabrane, dajemy pieniądze na Kraków z budżetu - 30 mln. W ciągu ostatnich dziesięciu lat Kraków dostał ponad 300 mln zł na rewaloryzację zabytków. Kraków jest jedynym miastem w Polsce, które korzysta z takiego przywileju, i dlatego chciałbym wyrazić moje najgłębsze uznanie dla pana posła Lassoty, który jako poseł z Krakowa był w stanie wznieść się ponad, powiedziałbym, regionalny partykularyzm i choć walczył jak lew o te pieniądze, to jednak powiedział, iż rozumie, że sprawa ma szerszy wymiar, że są inne miasta i że budżet ma swoje ograniczenia. Szanowni państwo, będziemy pracować nad tym budżetem. Na koniec może jeszcze ostatnia refleksja. Rozumiem, że można mieć różne pomysły na temat wydatkowania tych czy innych pieniędzy, które już są w budżecie. Jednak powtarzam - już raz miałem okazję o tym mówić - że ze strony posłów opozycji nie padła żadna alternatywna koncepcja prowadzenia polityki gospodarczej, która by spowodowała, że kraj rozwijałby się szybciej, a dochodów w budżecie byłoby więcej. Były pomysły, żeby po prostu zwiększyć kwoty zasiłków, podnieść płace minimalne, wypłacać ludziom w nadziei, że to nakręci koniunkturę. Przecież takie głosy padały. Powinniśmy wzmacniać konsumpcję, będzie więcej pieniędzy, a gdy będzie więcej pieniędzy, ludzie będą więcej kupować, gospodarka będzie się rozwijać. A więc moje pytanie wobec tej recepty jest takie: Jeżeli to jest takie proste, dlaczego inne kraje tego nie robią? A może robią? Gdy się zastanowimy, to okaże się, iż jest taki kraj, który tak właśnie postępował. Tym krajem jest Grecja. Tam właśnie dochodziło do podwyżek wynagrodzeń, do zwiększania rozmaitych płatności w ramach rozmaitych programów socjalnych. Wszystko to było oczywiście finansowane z długu i wszystko to zakończyło się katastrofą. A więc nie ma prostych rozwiązań. Nie na tym rzecz polega, żeby zwiększać środki znajdujące się w dyspozycji ludzi. Jakkolwiek ze społecznego punktu widzenia byłoby to wskazane, to jednak jest jeszcze kwestia znalezienia takiego finansowania, które nie spowolni rozwoju danego kraju, które nie spowoduje wpadnięcia w pułapkę długu, które nie nałoży zbyt dużych ciężarów podatkowych na wszystkich, którzy pracują, a zatem po prostu nie ma łatwych rozwiązań. Proponuję wszystkim posłom opozycji, którym wydaje się, że krajem można kierować w sposób niesłychanie prosty, łatwy i przyjemny, po prostu rozdając pieniądze, żeby może jednak poświęcili nieco więcej czasu na studiowanie doświadczeń krajów sukcesu, w których sukces miał swoje źródła nie w tym, że się rozdawało pieniądze, ale w pracy, innowacyjności i w nauce. To są trzy klucze do sukcesu i nad nimi wszyscy powinniśmy pracować. Natomiast proste rozdawanie pieniędzy prowadzi tylko do katastrofy. Dziękuję. (Oklaski)