PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Ryszard Wilk
Data: 2025-12-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Każdy z nas pamięta obrazki z ostatnich lat: zalane piwnice, podmyte drogi, zniszczone domy, gospodarstwa i zakłady pracy. W wielu gminach wystarczy zaledwie kilkadziesiąt minut intensywnego deszczu, żeby woda wylała się z rowów, kanałów czy małych cieków, które formalnie nie są traktowane jako infrastruktura przeciwpowodziowa. Ten projekt próbuje ten problem rozwiązać. Rozszerza on definicję budowli przeciwpowodziowych o zbiorniki retencyjne, rowy, kanały i pompownie, czyli dokładnie te elementy, które w praktyce decydują o tym, czy woda zostanie zatrzymana, czy trafi do domów ludzi. Dziś bywa tak, że gmina wie, co trzeba zrobić, np. pogłębić rów, zbudować niewielki zbiornik retencyjny czy pompownię, ale utknęła na lata w procedurach planistycznych. Zanim zmieni się plan zagospodarowania, uzyska decyzje i zgody, przychodzi kolejna ulewa i kolejna fala strat. Z tego punktu widzenia kierunek tej ustawy jest słuszny, zrozumiały i potrzebny. Jeżeli potrafimy przyspieszać inwestycje drogowe czy kolejowe, tym bardziej powinniśmy potrafić szybko reagować tam, gdzie chodzi o bezpieczeństwo ludzi i dorobek ich życia. Ale, Wysoka Izbo, musimy też powiedzieć uczciwie o drugiej stronie medalu. Specustawy to narzędzia nadzwyczajne, a narzędzia nadzwyczajne, jeśli są źle stosowane, rodzą sprzeciw społeczny, bardzo często niestety uzasadniony. Wyobraźmy sobie mieszkańca, który dowiaduje się, że przez jego działkę ma przejść kanał odwadniający albo że część gruntu zostanie zajęta pod zbiornik retencyjny - bez rozmowy, bez wyjaśnień, w trybie przyspieszonym. Nawet najlepsza inwestycja ochronna przeprowadzona w taki sposób traci społeczną akceptację. Dlatego ten projekt powinien iść w parze z jedną zasadą: szybko, ale z szacunkiem dla mieszkańców. Kończąc, trzeba o to zadbać. Bardzo często pojawiają się realne problemy. Do dzisiaj wloką się sprawy, które były związane z obwodnicą Augustowa. Niestety tam rolnicy dostali dramatycznie niskie odszkodowania za grunty, które pod tę społecznie potrzebną inwestycję oddali. Ja osobiście, gdyby do mnie przyszło wojsko i powiedziało, że na terenie mojego domu chce postawić wyrzutnię rakiet ziemia - powietrze, może bym się zgodził, pod warunkiem właśnie, że otrzymałbym za to rekompensatę taką, że mógłbym sobie kupić dom gdzieś indziej. Jeżeli więc to będzie zadbane, to ta ustawa jak najbardziej ma sens. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marta Stożek
Data: 2025-12-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W debacie o bezpieczeństwie powodziowym wszyscy mamy ten sam cel: chronić ludzi, domy i infrastrukturę. Ale projekt z druku nr 1816 idzie w złą stronę. To nie jest usprawnienie. To poszerzenie specustawy atomowej, stworzonej dla wyjątkowych dużych inwestycji przeciwpowodziowych, na kategorie powszechne, czyli rowy, kanały i pompownie. W efekcie narzędzia projektowane pod wały i zbiorniki mogą zostać użyte wobec zwykłych urządzeń odwadniających. A to oznacza realne ryzyko wywłaszczeń i konfliktów społecznych. Po pierwsze, powstaje chaos prawny. Definicje budowli przeciwpowodziowych w specustawie i w Prawie wodnym zaczynają się rozmijać, a to ma konsekwencje dla oceny oddziaływania na środowisko i praw obywateli wynikających z prawa unijnego. Nie wolno tworzyć dwóch równoległych światów: jednego do przyspieszania inwestycji i drugiego do ochrony środowiska i kontroli społecznej. Po drugie, zapis o głównej funkcji przeciwpowodziowej niczego nie rozstrzyga. Nie ma definicji przeciwpowodziowego rowu czy kanału. To otwiera pole uznaniowości. Raz będzie to rów melioracyjny, raz rów przeciwpowodziowy, zależnie od potrzeb inwestora. Skala jest ogromna. W Polsce są setki tysięcy kilometrów rowów. Jeśli choć część z nich zyska etykietę: przeciwpowodziowe, instrument wywłaszczeniowy stanie się narzędziem masowym. A ochrona prawna słabnie. Krótki termin 60 dni na podważanie decyzji i zasada faktów dokonanych po starcie robót zostawiają ludzi bez realnej kontroli nad swoim otoczeniem i majątkiem. Usunięcie słowa ˝zbiorniki˝ nic nie naprawia, a projekt tworzy ryzyko, że przy takich inwestycjach łatwiej będzie realizować także przedsięwzięcia, które w praktyce służą odwodnieniu nowych osiedli i interesom deweloperskim kosztem właścicieli gruntów. Po trzecie, dopisanie remontów pod specustawę jest szczególnie niebezpieczne. Remont ma znaczenie w Prawie budowlanym i w praktyce bywa nadużywany do przepychania przebudów bez wymaganych procedur środowiskowych. Nie możemy dawać zachęty do obchodzenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Dlatego wnoszę o odrzucenie projektu. Bezpieczeństwo powodziowe - tak. Specustawowe wywłaszczenia dla rowów - nie. (Oklaski)
Mówca: Anna Paluch
Data: 2025-12-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Wysoka Izbo! Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych w wersji wyjściowej z druku nr 1816 był bardzo krótki, ale pełen niekonsekwencji. Rozbijał spójność terminologiczną definicji zawartych w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 lipca 2010 o szczególnych zasadach... Bo jak się ma zbiornik, o którym mowa w dodawanym przepisie, w lit. l, do sztucznego zbiornika przeciwpowodziowego, o którym mowa w lit. d, lub do suchego zbiornika przeciwpowodziowego, o którym mowa w lit. e? Wygląda na to, że wnioskodawcy nie przeczytali całej jednostki redakcyjnej, bo to zupełnie nie trzyma się kupy. Poza tym rów nie służy, proszę państwa, do retencjonowania wody, tylko do jej odprowadzania - a tak wypadałoby rozumieć to przedłożenie. (Dzwonek) Dobrze, że w komisji poprawiono te oczywiste błędy. Mam jednak pytanie: Czy konieczne było dodawanie w art. 6 ust. 1a zawierającego przepisy dotyczące remontu istniejących budowli przeciwpowodziowych? Przecież zakres obowiązków inwestora, jeśli chodzi o budowlę przeciwpowodziową, wynika z Prawa budowlanego. Po co mnożyć te przepisy? (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Lorek
Data: 2025-12-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Kontynuując wywód mojej przedmówczyni, dodam albo uzupełnię, że mamy rowy powodziowe Skarbu Państwa - i jest bardzo duży problem, jeśli chodzi o ich powierzanie i odpowiedzialność za nie - a później powiatowe i gminne. O ile przy tych drugich sprawa jest jasna i prosta, to przy pierwszych nadal... Z racji tego, że należą one do Skarbu Państwa, zwykle są powierzane albo powiatowi, albo gminie. Różnie to bywało z ich naprawami i konserwacją, a jak tu słusznie było powiedziane: rów służy do odprowadzania wody. W wielu miastach nie byłoby podtopień, gdyby te rowy były sprawne i konserwowane. No ale to się rozbija o kwestię Prawa wodnego i kwestię środków, może najważniejszą. Czy takie środki, panie ministrze, będą? Bo jeżeli te środki się nie znajdą, to rowy dalej będą takie, jakie są. Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Habura
Data: 2025-12-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Gdyby państwo PiS przez 8 lat rządów nie zaniedbało polityki przeciwpowodziowej, dziś nie musielibyśmy nadrabiać straconego czasu specustawami. PiS lubił przecinać wstęgi, ale nie lubił budować wałów, polderów i zbiorników retencyjnych. Efekt? Ludzie płacili za to własnym bezpieczeństwem. Dziś nadrabiamy 8 lat zaniedbań, chaosu i braków decyzji. Panie ministrze, czy przyjęcie tej ustawy realnie skróci czas przygotowania i realizacji inwestycji przeciwpowodziowych, tak aby państwo mogło wreszcie skutecznie nadrobić wieloletnie opóźnienia z lat 2015-2023? Czy rząd zakłada, że dzięki tym rozwiązaniom inwestycje przeciwpowodziowe będą mogły szybciej ruszyć także tam, gdzie przez lata brakowało decyzji politycznych, a kwestia ryzyka powodzi była odkładana (Dzwonek) na później kosztem bezpieczeństwa mieszkańców? (Oklaski)
Mówca: Ryszard Wilk
Data: 2025-12-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam takie pytanie: Czy i w jaki sposób rząd zamierza zagwarantować obywatelom odpowiednie, sprawiedliwe i szybkie odszkodowania za przejmowane grunty pod inwestycje przeciwpowodziowe realizowane w trybie projektowanej specustawy? Chodzi o to, aby uniknąć sytuacji znanych z inwestycji drogowych, gdy właściciele otrzymywali symboliczną kwotę za hektary ziemi, często po kilkadziesiąt złotych za metr kwadratowy, lub wręcz tracili prawo do rekompensaty, jeśli nie dopełnili formalności sprzed lat. Dziękuję.
Mówca: Michał Kowalski
Data: 2025-12-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! W kontekście realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych chciałbym dopytać o Pomorze. Czy projekt ustawy uwzględnia specyfikę obszarów nadmorskich, w szczególności zagrożenia powodziowe wynikające z cofki sztormowej, podnoszenia się poziomu Bałtyku oraz intensywnych opadów na Pomorzu? To jest pierwsze pytanie. Po drugie, chciałbym się dowiedzieć, w jaki sposób nowe regulacje przyspieszą realizację inwestycji przeciwpowodziowych na Żuławach Wiślanych, które są jednym z najbardziej zagrożonych obszarów w Polsce. Chciałbym dopytać w kontekście inwestycji, czy projekt ustawy umożliwi sprawniejszą modernizację wałów przeciwpowodziowych Wisły, w szczególności na odcinkach przebiegających przez Pomorze. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Marek Jan Chmielewski
Data: 2025-12-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jako członek nadzwyczajnej komisji, wiceprzewodniczący tej nadzwyczajnej komisji powodziowej brałem udział w szczegółowym czytaniu tego projektu. Rzeczywiście, on został rozbudowany. W trakcie dyskusji padły uwagi o tym, że niepotrzebnie został rozpisany katalog przedsięwzięć, katalog dokumentów, które należy dołączyć. To wynika z konsultacji z Wodami Polskimi, które w sposób szczególny dbają o to, aby te zadania były realizowane zgodnie z przepisami prawa, a wymieniony katalog dokumentów sprawi, że nie zabraknie niczego, co powodowałoby, że remont mógłby zmienić się w jakąś nową budowę czy przebudowę. Po prostu chodzi o doprecyzowanie i te parametry są wtedy dobrze określone. Jako sprawozdawca również popieram przejście do trzeciego czytania bez konieczności powtórnego rozpatrywania w trakcie posiedzenia komisji.
Mówca: Piotr Kowal (tekst niewygłoszony)
Data: 2025-12-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu parlamentarnego Lewica mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych, druki nr 1816 i 2055. Projekt ten ma charakter doprecyzowujący i interwencyjny, a jego istotą jest usunięcie luki prawnej, która w obowiązującym stanie prawnym utrudniała sprawne przygotowanie i realizację inwestycji przeciwpowodziowych oraz retencyjnych. W obliczu nasilających się zjawisk ekstremalnych związanych ze zmianami klimatu, rozszerzającej się urbanizacji oraz coraz większej presji na infrastrukturę odwodnieniową brak jednoznacznych regulacji w tym zakresie przestał być problemem wyłącznie technicznym, a stał się realnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa mieszkańców. W projekcie ustawy wprowadza się jedną, precyzyjną zmianę legislacyjną polegającą na rozszerzeniu definicji ˝budowli przeciwpowodziowych˝ o zbiorniki, rowy, kanały oraz pompownie pełniące funkcję wspomagającą ochronę przed powodzią i funkcję retencyjną. Objęcie tych obiektów reżimem tzw. specustawy przeciwpowodziowej umożliwi ich szybsze przygotowanie i realizację. Zmiana ma charakter enumeratywny i techniczny, nie tworzy nowych instrumentów wywłaszczeniowych ani nie rozszerza kompetencji organów administracji, lecz porządkuje zakres obowiązujących regulacji. Ustawa umożliwia realizację inwestycji, które w rzeczywistości pełnią funkcje przeciwpowodziowe, skraca procedury administracyjne oraz zwiększa zdolność administracji publicznej do reagowania w sytuacjach kryzysowych. Przekłada się to bezpośrednio na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców terenów zagrożonych powodzią i podtopieniami, ograniczenie ryzyka strat materialnych oraz ochronę życia i zdrowia. Projekt nie rodzi bezpośrednich skutków finansowych dla budżetu państwa ani dla jednostek samorządu terytorialnego, a jednocześnie może przynieść pośrednie oszczędności wynikające z ograniczenia kosztów usuwania skutków powodzi. Straty powodziowe w Polsce liczone są w miliardach złotych, dlatego nawet częściowe zmniejszenie ich skali ma znaczenie dla finansów publicznych i stabilności lokalnych gospodarek. Na podkreślenie zasługują również pozytywne oceny instytucjonalne projektu. Biuro Ekspertyz i Oceny Skutków Regulacji potwierdziło jego zgodność z prawem Unii Europejskiej oraz brak charakteru ustawy wykonującej prawo UE. Prokurator generalny nie zgłosił do projektu uwag, nie przedstawiono także alternatywnych rozwiązań legislacyjnych. Jest to projekt proporcjonalny, dobrze ukierunkowany i odpowiadający na realne wyzwania związane z bezpieczeństwem przeciwpowodziowym. W imieniu klubu parlamentarnego Lewica deklaruję poparcie niniejszego projektu ustawy.
Mówca: Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony)
Data: 2025-12-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Proszę o odpowiedź na piśmie. Sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych, druki nr 1816 i 2055. Jak ustawodawca i organy administracji mają w praktyce ustalać, że dana instalacja ma ˝główną funkcję przeciwpowodziową˝ - jakie kryteria będą stosowane (dokumenty planistyczne, parametry techniczne, wpis w ewidencjach/planach zarządzania ryzykiem powodziowym)? Jak w rozumieniu projektu odróżnia się ˝remont˝ od ˝prac utrzymaniowych i konserwacyjnych˝, które są wyłączone - czy planowane są wytyczne, by uniknąć sporów kompetencyjnych i rozbieżnych praktyk w województwach? Dlaczego projekt obejmuje remont, a nie wprost przebudowę/modernizację istniejących obiektów (które w praktyce bywają konieczne po powodziach) - czy nie powstaje kolejna luka? Kto i na jakiej podstawie ma rozstrzygać, kiedy ˝ekspertyza geotechniczna˝ jest wymagana - organ, projektant czy inwestor - i jak ograniczyć uznaniowość tej decyzji? Jakie są przewidywane skutki dla właścicieli nieruchomości, jeśli katalog inwestycji w specustawie się rozszerza - czy oszacowano, o ile wzrośnie liczba postępowań ingerujących w prawo własności oraz liczba/kwoty odszkodowań? Proszę o dane i założenia. Skoro uzasadnienie wskazuje na problemy z planami miejscowymi i długotrwałymi procesami przygotowawczymi, to jakie konkretnie instrumenty w tej nowelizacji realnie skracają ścieżkę dla inwestycji komunalnych - poza zmianą definicji i dodaniem artykułu?
Mówca: Roman Fritz
Data: 2025-12-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dotarła do nas przerażająca zgoła wiadomość. Szpital w Gdańsku zabija poczęte dzieci zastrzykiem z chlorku potasu w serduszko, dokładnie tak samo jak robi to Powiatowy Zespół Szpitali w Oleśnicy. W odpowiedzi na zapytanie o informację publiczną sformułowane przez Fundację Życie i Rodzina pod adresem gdańskiego szpitala spółka Copernicus prowadząca Szpital św. Wojciecha na Zaspie powiadomiła, że zabija się tam dzieci nienarodzone, w tym poprzez aborcję na podstawie tzw. przesłanki psychiatrycznej. Część z nich przed samym przerwaniem ciąży dostaje w serce zastrzyk z chlorku potasu. Te maluchy giną więc w takich samych okrutnych męczarniach jak 9-miesięczny Felek w Oleśnicy. W Copernicusie tylko w ciągu 3 miesięcy, od lipca do września 2025 r., zabito dwoje dzieci w 25. tygodniu, a więc już w 7. miesiącu życia płodowego. Na liście ofiar aborcji znalazły się też maluchy w 8., 14., 17., 20. i 21. tygodniu ciąży, zatem wszystkie oprócz jednej zaraportowane aborcje przeprowadzono po zakończeniu pierwszego trymestru. (Dzwonek) Ale dlaczego te dzieci straciły życie? Aż pięcioro z nich zabito pod pretekstem zagrożenia zdrowia psychicznego matki. Zdecydowana większość z siedmiu wykonanych aborcji, bo aż pięć, została przeprowadzona ze względu na stan psychiczny matek. Szpital podaje jako rozpoznanie zaburzenia adaptacyjne lub ostrą reakcję na ciężki stres. Co to w praktyce oznacza?
Mówca: Włodzimierz Skalik
Data: 2025-12-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Otóż doktorzy Mengele otrzymują wsparcie ze strony Parlamentu Europejskiego. 7 grudnia Parlament Europejski przyjął rezolucję popierającą obywatelską inicjatywę My Voice, My Choice, której celem jest zwiększenie dostępności możliwości zabijania najsłabszych w państwach Unii Europejskiej. Eurodeputowani Koalicji Obywatelskiej oraz PSL w większości poparli rezolucję, podobnie jak Lewica oraz przedstawiciele Polski 2050. Przeciw głosował polski poseł do Parlamentu Europejskiego Grzegorz Braun, posłowie Prawa i Sprawiedliwości oraz Konfederacji. Zgodnie z rezolucją projektowany mechanizm miałby umożliwić dostęp do aborcji w innym państwie członkowskim, w sytuacjach gdy jest ona niedostępna w kraju pochodzenia. Tak więc jeżeli chcemy zapewnić ochronę życia najsłabszych, pozostaje nam polexit. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Lorek
Data: 2025-12-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Panie Marszałku! Od stycznia uśmiechnięty rząd Donalda Tuska będzie ratować planetę przed największym wrogiem ludzkości: przed kominkiem, kominkiem, w którym od wieków paliło się drewno, by ogrzać dom czy opowiedzieć dzieciom bajkę przy trzasku polan, w którym od wieków palący się ogień był symbolem rodzinnego ciepła, gościnności i bezpieczeństwa. Natomiast teraz w unijnej utopii nagle okazuje się trucicielem i sprawcą klimatycznej apokalipsy. Jeszcze niedawno straszyli nas krowami i gazami, teraz przyszła kolej na dąb i buk. Za chwilę usłyszymy, że św. Mikołaj będzie musiał przesiąść się na rower elektryczny, bo komin to nieekologiczny kanał emisji. Absurd goni absurd. Rodzina nie będzie już mogła zasiąść razem przy ogniu, bo według geniuszy z Brukseli lepiej dmuchać w ekran smartfona i grzać się światłem LED. To nie troska o klimat, to wojna z normalnością, wojna z tym, co jest proste i tradycyjne. (Oklaski)
Mówca: Łukasz Ściebiorowski
Data: 2025-12-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 100 lat polskich ciężarów - taki jubileusz obchodził w sobotę, 13 grudnia, w sali koncertowej Klubu Dowództwa Garnizonu Warszawa Polski Związek Podnoszenia Ciężarów. Jubileusz ten skłania do refleksji, podsumowania, a przede wszystkim docenienia tych wszystkich, którzy budowali piękną historię tej wyjątkowej olimpijskiej dyscypliny. Polscy sztangiści na trwale i z sukcesami zapisali się bowiem w annałach polskiego i światowego sportu, dostarczając przez lata kibicom i sympatykom radość, emocje, pozytywne wzorce, a przede wszystkim medale z imprez wszystkich szczebli, z mistrzostw świata i igrzysk olimpijskich włącznie. Od 100 lat polski związek odgrywa znaczącą i szanowaną rolę w historii międzynarodowego podnoszenia ciężarów. Takie nazwiska jak Zygmunt Smalcerz, Waldemar Baszanowski, Szymon Kołecki, Agata Wróbel, Andrzej Cofalik i wielu innych medalistów olimpijskich to nasza duma, bo polscy sztangiści na igrzyskach olimpijskich zdobyli łącznie sześć złotych, sześć srebrnych i 21 brązowych medali, nie mówiąc o innych imprezach, innej rangi. Dziękuję wszystkim, często oddanym pasjonatom sztangi (Dzwonek), którzy dołożyli swoją cegiełkę do tych osiągnięć. Możemy być dumni z tych, którzy aktywnie działali i działają na rzecz dyscypliny - zawodników, trenerów, działaczy, sędziów sportowych i ludzi dobrej woli. Ostatnie zdanie, panie marszałku, jeśli mogę. Warto odnotować, że dzień wcześniej, 12 grudnia, w Piekarach Śląskich w Ośrodku Kultury Andaluzja jubileusz 105-lecia obchodził Śląski Związek Podnoszenia Ciężarów, 5 lat starszy od polskiego związku. Przekazuję wszystkim związanym z dyscypliną życzenia dalszej pomyślności, sukcesów sportowych oraz rozwoju i kolejnych jubileuszy w przyszłości. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Władysław Kurowski
Data: 2025-12-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Uroczystość 140-lecia istnienia Szkoły Podstawowej im. Adama Mickiewicza w Tenczynie jest żywym świadectwem nieprzerwanej służby na rzecz oświaty, sięgającej czasów, gdy w 1885 r., po latach działalności ˝szkółki pokątnej˝ działającej w prywatnym mieszkaniu, formalnie ustanowiono pierwszą placówkę edukacyjną w tej miejscowości, działającą jako filia szkoły w Lubniu. Dzięki determinacji pierwszego nauczyciela, Antoniego Maksymczuka, a następnie przekształceniu w szkołę etatową w 1891 r. placówka stała się ostoją polskości i edukacji, trwając nawet przez najtrudniejsze lata I i II wojny światowej. Pragnę szczególnie uhonorować postać Włodzimierza Krzeczkowskiego i jego żony Anny, którzy po 1945 r. jako kierownicy szkoły nie tylko prowadzili nauczanie, ale także aktywnie zaangażowali społeczność w rozbudowę placówki. Wychowali oni pokolenia w duchu patriotyzmu, zawsze służąc pomocą (Dzwonek) zarówno uczniom, jak i pozostałym mieszkańcom. Nowoczesny rozdział szkoły otwiera się wraz z inicjatywą budowy nowego gmachu w 1992 r. Nie można pominąć faktu, że do tej szkoły uczęszczał wybitny Polak - bł. ks. Michał Rapacz, urodzony w 1904 r. Jego postawa, gorliwe wypełnianie obowiązków kapłana i najwyższa cena, jaką zapłacił za wierność wierze i ojczyźnie, stanowią wieczny wzór dla wszystkich absolwentów i wychowanków. Na koniec zacytuję patrona państwa szkoły, Adama Mickiewicza: Tylko ten ma prawo do chwały, kto się własnym trudem do niej wzniesie. Niech te słowa będą drogowskazem dla wszystkich uczniów. Życzę wam pasji w zdobywaniu wiedzy, wytrwałości w dążeniu do celu oraz odwagi w realizacji marzeń. Obchodzony w tym roku jubileusz 140-lecia jest świętem, które łączy pokolenia uczniów, nauczycieli i absolwentów, jest świadectwem siły lokalnej wspólnoty i triumfu edukacji. Niech Szkoła Podstawowa im. Adama Mickiewicza w Tenczynie nadal służy Rzeczypospolitej, wychowując mądrych, odpowiedzialnych i patriotycznie nastawionych obywateli. Dziękuję bardzo.
Mówca: Paweł Sałek
Data: 2025-12-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Lasy stanowiące własność Skarbu Państwa, zgodnie z art. 27 ustawy o lasach, są udostępniane do zbioru płodów runa leśnego m.in. na potrzeby własne obywateli. Minister środowiska określił, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ochrony i zbioru płodów runa leśnego oraz zasady lokalizowania pasiek na obszarach leśnych. I tak zgodnie z tym rozporządzeniem dopuszczalny jest w lasach nieobjętych stałym lub okresowym zakazem wstępu: zbiór płodów runa leśnego na własne potrzeby, zbiór owocników grzybów jadalnych, ręczny zbiór owoców. A jak wygląda ta sprawa na terenie obszarów objętych ochroną rezerwatową? Zgodnie z ustawą o ochronie przyrody w rezerwatach przyrody zakazany jest zbiór dziko występujących roślin i grzybów oraz ich części, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska. Czy rzeczywiście rezerwaty są otwarte (Dzwonek) dla społeczeństwa, jak twierdzi kierownictwo Ministerstwa Klimatu i Środowiska? Otóż, szanowni państwo, aktualnie z 1646 rezerwatów tylko w pięciu dopuszczono zbiór płodów runa leśnego...
Mówca: Paweł Sałek
Data: 2025-12-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Podsumowując, tworzenie nowych rezerwatów powoduje ograniczenie powszechnego dotychczas dostępu do przyrody, również tej cennej, ale niekoniecznie rzadkiej w polskich warunkach. Ministerstwo Klimatu i Środowiska twierdzi, że przybliża Polakom walory przyrodnicze, a jest wręcz odwrotnie, gdyż ogranicza powszechny dostęp do ojczystej przyrody. Dziękuję uprzejmie. Darzbór!