Mówca: Michał Kamiński
Data: 2017-02-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przystąpiliśmy dzisiaj do debaty, której wynik jest znany. Padło dzisiaj tutaj wiele słów ze strony opozycji, gorzkich, smutnych, zatroskanych, pewnie i ostrych. Z waszej strony padły słowa, niestety, obłudne, pełne nienawiści do inaczej myślących, pełne buty. (Poseł Piotr Kaleta: I kto to mówi?) Ale po tych słowach, o czym wszyscy wiemy, pozostanie pan marszałkiem Sejmu. Dziś uniknie pan wyroku tej Izby. Ale, panie marszałku, ani pan, ani pana kompani, ani wreszcie ten, który w ponurym procederze niszczenia naszej demokracji wypełnia sprawstwo kierownicze, nie unikniecie wyroku i sądu, przynajmniej historii. (Oklaski) Tak ja nie uniknęli go ci, którzy działali w latach 20. i 30. pod hasłami sanacji, czyli ówczesnej dobrej zmiany, i zostawili Polskę w prawdziwej ruinie. Im także towarzyszyła swoista polityka historyczna i oni wstawali z kolan, byli silni, zwarci i gotowi. Oni bredzili o koloniach, tak jak wy bredzicie o przywództwie w Europie i Międzymorzu. (Poseł Ewa Kopacz: Brawo!) U początków ich drogi, zakończonej klęską 1939 r., także leżało upokorzenie polskiego parlamentaryzmu. Potem były pobicia niewygodnych polityków, potem była brutalna cenzura, procesy polityczne i złowrogie wycie, jak pisał genialny poeta, psów policyjnych w Łucku. Gdy zaczynali od upokarzania polskiego Sejmu, ówczesny jego marszałek Ignacy Daszyński odpowiedział Piłsudskiemu: ja pod lufami Sejmu nie otworzę. Pan stanął przed nieporównanie mniejszym wyzwaniem, i co tu dużo mówić, nieporównanie mniejszym przywódcą. (Oklaski) Ale pan temu wyzwaniu nie sprostał. Wystraszony gniewnymi uwagami swego pryncypała, że jest pan zbyt liberalny wobec opozycji, podniósł pan rękę na demokrację, na wolność wypowiedzi, pozwolił pan upokorzyć polski Sejm. Nikt z nas nie kwestionuje prawa większości do swojego marszałka. Tyle tylko, że zamiast marszałkiem z PiS-u stał się pan PiS-owskim marszałkiem. Marnym pocieszeniem jest to, że jest pan tylko jednym z galerii całej grupy niby-przywódców - niby-prezydenta, niby-premiera, niby-ministrów... (Poseł Wojciech Skurkiewicz: Daruj sobie.) ...w coraz bardziej niby-demokracji. Realni są tylko prezes i ojciec dyrektor i ich realne dążenie do władzy i przywilejów. (Poseł Dorota Arciszewska-Mielewczyk: Lizus!) Jaki pan, taki kram. Jaki pan, taki kram. Pan zapomniał, że będąc marszałkiem, jest pan nie tylko marszałkiem wszystkich posłów, także tych, których wybrali wasi polityczni oponenci, ale przede wszystkim jest pan marszałkiem Sejmu Rzeczypospolitej... (Poseł Piotr Kaleta: Niby-demokratów.) ...tej Rzeczypospolitej, która nie ma pana, która nie jest folwarkiem zamieszkałym przez ciemny lud, ale wspólnym dobrem wszystkich jej dumnych obywateli. (Oklaski) (Poseł Ewa Kopacz: Brawo!) Nie kwestionujemy waszego prawa do rządzenia, choć wiemy, że wbrew waszej propagandzie nie mieliście, nie macie i mieć nie będziecie poparcia większości Polaków. My kwestionujemy wasze prawo nie do naprawy Rzeczypospolitej, nawet jeśli uważamy, że źle definiujecie jej problemy, a jeszcze gorzej próbujecie je rozwiązać. My kwestionujemy wasze prawo, powtórzę, nie do naprawy, ale do niszczenia Rzeczypospolitej, do łamania jej konstytucyjnego porządku (Oklaski), psucia jej wizerunku, ale przede wszystkim do deptania tego, co na końcu najważniejsze, co w historii, na którą tak często się powołujecie, było naszą siłą - do braterstwa i jedności pomiędzy Polakami. (Poseł Michał Wojtkiewicz: Tobie coś na umysł padło.) Polska bez PiS-u nadejdzie. Obronimy naszą wolność, przywrócimy normalność, ale przede wszystkim odbudujemy oparte na prawdzie i szacunku poczucie braterstwa między Polakami. Jak powiedział wielki amerykański prezydent Abraham Lincoln: podzielony dom nie ustoi. A ponieważ pan, panie marszałku, w dzieleniu naszego polskiego domu tak ochoczo uczestniczy, koło Unii Europejskich Demokratów będzie głosować za pana odwołaniem. (Oklaski)