PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marek Biernacki
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Padło pytanie skierowane do posła sprawozdawcy. Chodziło o udział Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka w pracach nad tym projektem. Komisja zasięgnęła opinii Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka i skorzystała z tej opinii, której ona udzieliła, na swoim posiedzeniu. Teraz, w dalszych pracach, przy poprawkach, taka opinia nie jest potrzebna. Chcę zwrócić uwagę, że podczas prac nie tylko w komisji, ale w ogóle prac nad tym projektem ustawy, już nawet na etapie prac rządowych, zasięgnięto opinii organizacji pozarządowych wszelkiego typu. Posłowie komisji i podkomisji mogli skorzystać z opinii fundacji helsińskiej, która przedstawiła swoje stanowisko. Wiem, że tak też to prawo było zmieniane, z uwzględnieniem opinii fundacji helsińskiej na ten temat. Powiem panu, panie pośle, że oczekiwałem większej debaty na ten temat, nie tylko w Sejmie, ale i w mediach, bo uważam, że ten temat jest tematem bardzo istotnym. Temat ten stanie bardzo istotny, gdy dojdzie do jakiegoś zdarzenia. Dopiero wtedy wszyscy się bardziej tym projektem zainteresują. Ale liczyłem na większe wsparcie, nie ukrywam, opinii publicznej - to mogę powiedzieć państwu - przy procedowaniu tej ustawy. Posłowie sobie zdają sprawę, że tak naprawdę byliśmy skazani na własną pracę, na naszych ekspertów, z których pomocy zresztą korzystaliśmy. Byliśmy tu bardzo otwarci. Co jeszcze? Dodam też - chcę powiedzieć o adekwatności, uzupełnić wypowiedź pana ministra - że użycie każdego środka przymusu jest już ekstremalnym działaniem. To jest działanie ekstraordynaryjne, nadzwyczajne. Dlatego wyraźnie mówiliśmy o adekwatności. Mówiliśmy też o tym, że później trzeba dokładnie opisać to zdarzenie, do którego doszło. Dlatego też użycie każdego z tych środków powinno następować stopniowo. Powinno być tu stopniowanie. To nie powinno być tak, że od razu sięga się po pistolet. Skoro mówimy o broni elektrycznej, to zakładam, że o wiele lepszy jest paralizator niż wyciąganie pistoletu, niż wyciąganie broni palnej. To na pewno jest zdecydowanie o wiele bezpieczniejsze dla obu stron i zdecydowanie, być może, skuteczniejsze. Chcę też powiedzieć, że obce służby, bo też takie pytanie padło, nie mogą stosować środków przymusu na terenie państwa polskiego. Tu rządzi polskie prawo. Tak samo jest z czynnościami operacyjnymi, bo na ten temat w komisji były długie dyskusje - tego typu działania są w Polsce działaniami nielegalnymi. Tylko polskie służby mogą stosować środki przymusu, używać broń, stosować czynności operacyjne. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sprawozdawca Joanna Bobowska
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny dotyczące senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zawartego w druku nr 569. Marszałek Sejmu skierowała 11 lipca 2012 r. powyższy projekt ustawy do Komisji Polityki Społecznej i Rodziny do pierwszego czytania. Komisja przeprowadziła pierwsze czytanie na posiedzeniu 21 marca tego roku. Istotę regulacji na posiedzeniu komisji przedstawiła senator Grażyna Sztark. Obowiązek dostosowania prawa wynika z wyroku z dnia 5 lipca 2010 r. wydanego przez Trybunał Konstytucyjny i stwierdzającego niezgodność z konstytucją przepisu art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zakresie przesłanki stałego miejsca zamieszkania na obecnym obszarze. Trybunał proponuje nowelizację ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych polegającą na zniesieniu kryterium stałego zamieszkania, czyli tzw. domicylu, zarówno dla osób powołujących się na zatrudnienie w warunkach określonych w art. 6 ust. 2 pkt 1 lit. c, jak i w przypadku pozostałych sytuacji, do których zastosowanie mają przepisy art. 9 ust. 1 i 2. Propozycje sprowadzają się do nadania nowego brzmienia art. 9 zmienionej ustawy. Trybunał Konstytucyjny doszedł do wniosku, iż przesłanka z art. 9 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w postaci stałego miejsca zamieszkania na obecnym obszarze Polski nie pozostaje w racjonalnym związku z ratio legis przepisów o rencie rodzinnej. Projekt ustawy został skonsultowany z ministrem pracy i polityki społecznej, Sądem Najwyższym, Krajową Radą Sądownictwa, Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, a także rzecznikiem ubezpieczonych. Podczas obrad komisji podkreślono, że wymienione wyżej podmioty nie zgłosiły zastrzeżeń do projektu. Jedynie w opinii przesłanej przez pierwszego prezesa Sądu Najwyższego została zamieszczona uwaga odnośnie do redakcji art. 9. Projektowana ustawa jest zgodna z prawem Unii Europejskiej. Komisja Polityki Społecznej i Rodziny po przeprowadzeniu pierwszego czytania oraz rozpatrzeniu tego projektu ustawy poparła zmiany (22 głosów za). Niniejszym wnosi się o przyjęcie sprawozdania i uchwalenie bez poprawek projektu ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedstawiam stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość odnośnie do senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (druk nr 569), który stanowi wykonanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 2010 r. Trybunał stwierdził niezgodność art. 9 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, który uwzględnia okresy przy ustalaniu prawa do emerytury i renty pod warunkiem stałego zamieszkiwania na obecnym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Są to m.in. okresy zatrudnienia za granicą osób uznanych za repatriantów, zatrudnienia po 15. roku życia obywateli polskich w organizacjach międzynarodowych i innych instytucjach, zatrudnienia na obszarze państwa polskiego w czasie, gdy obszar ten nie wchodził w skład obszaru państwa polskiego, prace przymusowe wykonywane na rzecz hitlerowskich Niemiec w okresie II wojny światowej i na obszarze ZSRR od 17 września 1939 r. do 31 grudnia 1956 r. Obecne przepisy nie mają zastosowania również w przypadkach ustalania prawa do świadczeń osób zamieszkujących państwa Unii Europejskiej i w państwach, gdzie mamy podpisane dwustronne umowy z zakresu zabezpieczenia społecznego, np. w USA czy w Kanadzie. Tam również nie potrzeba wymogu zamieszkiwania na stałe w kraju. Trybunał Konstytucyjny w swoim wyroku odniósł się do sytuacji renty rodzinnej, która może być przyznana uprawnionym członkom rodziny, jeżeli wykażą się minimalnym okresem składkowym i nieskładkowym. Niestety okres pracy za granicą nie liczy się do stażu w przypadkach, o których już mówiłem, gdy osoba nie miała stałego zamieszkania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Dlatego Trybunał Konstytucyjny uznał, że jest to niezgodne z zasadami równości i sprawiedliwości społecznej, stąd ta zmiana, powodująca, że wszystkie te okresy zatrudnienia za granicą będą zaliczane do stażu bez względu na fakt zamieszkiwania. Żałować należy, że tak długo trzeba było czekać na realizację wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Dlaczego rząd w licznych nowelizacjach ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych nie uregulował tej sprawy? Przecież przepis ten w świetle obowiązujących Polskę rozporządzeń Unii Europejskiej regulujących zasady koordynacji systemów zabezpieczeń społecznych i szeregu umów dwustronnych z innymi krajami był niesprawiedliwy i zbędny. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość wobec konieczności dokonania tej zmiany będzie głosował za przyjęciem sprawozdania Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Dziękuję.
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Ruch Palikota w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych zawartego w druku nr 569. Projektowana ustawa stanowi wykonanie obowiązku dostosowania systemu prawa do wyroku z dnia 5 lipca 2010 r. wydanego przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. akt P 31/09, stwierdzającego niezgodność z konstytucją przepisu art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zakresie przesłanki stałego miejsca zamieszkania na obecnym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej w części odsyłającej do art. 6 ust. 2 pkt 1 lit. c w związku z art. 65 tej ustawy. To od dawna oczekiwana zmiana i dostosowuje ona przepisy ustawy o emeryturach do naczelnych zasad zawartych w konstytucji, w tym przypadku zasady sprawiedliwości społecznej i równości wobec prawa. Nie będą tutaj powtarzać argumentów zawartych w wystąpieniach moich poprzedników, z którymi w pełni się zgadzamy. Klub Ruch Palikota będzie głosował za przyjęciem ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Henryk Smolarz
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przedstawiając stanowisko klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego dotyczące sprawozdania komisji o projekcie ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, chciałbym podkreślić, iż wyrok Trybunału Konstytucyjnego w naszej ocenie jest w pełni zasadny. Miejsce stałego zamieszkania na obecnym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej nie powinno mieć racjonalnego związku z przepisami o rencie rodzinnej. Renta rodzinna ma bowiem za zadanie zapewnić środki utrzymania dla rodziny, która po śmierci żywiciela nie jest w stanie samodzielnie się utrzymać. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego troszczy się o osoby, które znajdują się w trudnej sytuacji materialnej. Smutek spowodowany utratą bliskiej osoby nie powinien być spotęgowany jakąkolwiek dyskryminacją w procesie wydawania decyzji o przyznaniu renty rodzinnej. Tak było, jeżeli weźmie się pod uwagę kryterium domicylu, które niosło ze sobą skutki w postaci wydania negatywnej decyzji w sprawie przyznania renty rodzinnej po osobie, która była zatrudniona za granicą. Nie może być tak, że obywatele potrzebujący podstawowego zabezpieczenia materialnego oraz będący w podobnych sytuacjach są odmiennie traktowani przez regulacje prawne. Państwo nie może i nie powinno karać tych osób, które mieszkają i pracują za granicą, odbierając im uprawnienia socjalne, z jakich mogą korzystać osoby, które znajdują się w podobnej sytuacji, ale mieszkają w kraju. Swoboda przemieszczania się pracowników na terenie Unii Europejskiej jest bowiem jedną z głównych zasad prawa wspólnotowego. Uznanie zatem stałego miejsca zamieszkania na terenie Polski za jeden z wymogów, które ograniczają uzyskanie uprawnień do emerytury lub renty, można uznać za anachroniczne. Sprawiedliwość społeczna nakazuje bowiem, w jaki sposób należy zabezpieczyć podstawowe warunki egzystencji osobom, które nie z własnej woli pozostają bez pracy. Oczywiście Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego chce, by wszyscy obywatele byli względem siebie równi. Polskie Stronnictwo Ludowe zagłosuje za przyjęciem sprawozdania Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o projekcie ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Dziękuję.
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym zapytać pana o dwa konkretne przypadki dotyczące pracy za granicą. Chodzi głównie o kontrakty w dawnym NRD. Spotkałem się w biurze z takimi przypadkami. Sprawa dotyczy odprowadzania składki od kontraktów. Okazało się, że składka była odprowadzana od minimalnej płacy w kraju, a nie była odprowadzana od płacy na kontrakcie zagranicznym. Osoba, która pracowała na tym kontrakcie, nie miała pojęcia, że jest to liczone w taki sposób. Teraz, kiedy ma przejść na emeryturę i liczy się wysokość tej emerytury, okazuje się, że ta składka była odprowadzana i liczona zupełnie inaczej. Nie wiem, czy było to zgodne z prawem. Czy można zrobić coś w tej sprawie? Druga kwestia, podobna, ale jeszcze, że tak powiem, gorsza - składka w przypadku kontraktu zagranicznego w ogóle nie była odprowadzana. Osoba była pewna, że jest ona odprowadzana, a nie była. Czy w tej sprawie można jeszcze coś zrobić, czy ten okres jest już po prostu nie do uratowania? Dziękuję.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Powrócę do tego wątku, którym kończyłem swoje wystąpienie - mianowicie do możliwości zachowania przez emeryta części emerytury po współmałżonku. Ten model stosowany jest np. w Niemczech i w szeregu innych krajów. Chciałbym się dowiedzieć, czy państwo w ogóle rozważacie taką możliwość, a jeżeli tak, to czy i kiedy można by zastanowić się nad wprowadzeniem takiego rozwiązania, ponieważ rzeczywiście poprawiłoby to byt ludzi, którzy zostali sami po śmierci współmałżonka. Wiem, że żona może przejmować, występować o rentę rodzinną po zmarłym mężu, ale oczywiście wtedy, kiedy jest ona wyższa niż te 80%, które jej się należy. Nawet jednak ten przepis nie rozwiązuje problemu, z którym na co dzień spotykają się emeryci. Tych zjawisk jest coraz więcej, biorąc pod uwagę drożyznę, jaka występuje, już pomijam sprawy leczenia, czynszów, śmieci i innych rzeczy. Ci ludzie po niekiedy 40, 50 latach są żebrakami we własnym państwie, przepracowali całe życie. Czy państwo robicie coś w tej kwestii, ewentualnie uwzględniając jeszcze zmiany wysokości składek? Bo nie ma nic za nic. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sprawozdawca Jerzy Szmit
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie z prac Komisji Infrastruktury w sprawie ustawy z druku nr 1183 o zmianie ustawy o kierujących pojazdami oraz niektórych innych ustaw. Potrzeba uchwalenia nowej ustawy wynikła z kilku powodów. O każdym z nich powiem kilka słów. Otóż pierwszy problem, który ma rozwiązać ustawa, to jest uznawanie praw jazdy wydawanych w krajach, które nie są związane Konwencją o ruchu drogowym, podpisaną w Wiedniu w 1968 r. Ustawa stworzy możliwość, że po podpisaniu porozumienia między Polską a jakimś określonym krajem będzie można uznawać w Polsce prawo jazdy tych krajów, które takie prawo jazdy wydały dla swoich obywateli. Drugi powód zaproponowania Wysokiej Izbie tej ustawy to sprawa niejasności, jakie wynikły przy określaniu uprawnień dla kierujących pojazdami specjalnymi. Chodzi o to, aby zgodził się termin wydawania zaświadczenia z ukończeniem stosownego kursu, a więc są to sprawy stricte formalne. Kolejnym powodem, dla którego został przygotowany projekt, jest stworzenie możliwości, aby obywatele innych państw, które są związane umową międzynarodową z Polską, mogli zdawać egzaminy na prawo jazdy przed wojewódzkimi ośrodkami ruchu drogowego. Czwarty problem wynika z faktu, że w ostatnim okresie została przyjęta ustawa o informacji energetycznej, która wprowadzała również zmiany w ustawie o Inspekcji Handlowej. Z kolei wchodzi w życie ustawa o ruchu drogowym, jej poprzednia nowelizacja i jednocześnie zaszła kolizja, jeżeli chodzi o oznaczenie stosownych artykułów. Tak żeby nie powielała się numeracja, potrzebna jest ta zaproponowana tutaj zmiana. I wreszcie problem, który tak naprawdę zapoczątkował prace nad ustawą. Mianowicie sprawa kontynuacji uprawnień psychologów. Do tej pory wszyscy mogli egzaminować, mogli w ramach przygotowań do egzaminu na prawo jazdy sprawdzać uprawnienia, mogli badać osoby, które ubiegały się o prawo jazdy. Nowelizacja przygotowana w ubiegłym roku miała istotne niedopatrzenie, w wyniku którego część tego środowiska po prostu automatycznie straciłaby w czerwcu uprawnienia do wykonywania zawodu. Jest to rzecz absolutnie niemożliwa czy niesprawiedliwa, niesłuszna i nie ma powodu, dla którego miałoby się tak stać. Pojawiły się tu jednak pewne wątpliwości, właśnie m.in. stąd ta zwłoka w rozpoczęciu obrad nad tym punktem. Mianowicie wydaje się, że są poważne wątpliwości co do podstawy prawnej, jaka została tutaj użyta, zastosowana, żeby wprowadzić ten niewątpliwie merytoryczny, słuszny przepis. Wydaje mi się, że warto byłoby rozważyć to, aby w związku z tym ta cała ustawa w jakimś trybie szybkim wróciła pod obrady komisji, żebyśmy mogli jeszcze raz przyjrzeć się sprawie i doprowadzić do sytuacji, w której nie będzie wątpliwości prawnych, które w tym momencie się pojawiły. Dziękuję bardzo, panie marszałku.
Mówca: Arkadiusz Litwiński
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nie jest rzeczą konieczną powielanie tego, co powiedział mój przedmówca, mianowicie poseł sprawozdawca, który rzetelnie przedstawił charakter i cele projektu, w sprawie którego zawarte w druku nr 1230 sprawozdanie dzisiaj Wysoka Izba omawia, które to sprawozdanie przedstawiła komisja Wysokiej Izbie. Pozwolę sobie jedynie na stwierdzenie, że mając na uwadze właśnie charakter projektu, jego niewątpliwe pozytywne znaczenie dla ułatwiania, kolokwialnie mówiąc, życia obywateli naszego kraju, i nie tylko obywateli naszego kraju, czynienie z naszego kraju państwa bardziej przyjaznego dla obywateli i tych, którzy na jego terenie w zgodzie z prawem chcą świadczyć różnego rodzaju usługi, nasz klub parlamentarny - Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska - wyraża poparcie dla tekstu zawartego w sprawozdaniu komisji w druku nr 1230 i będzie głosował za przyjęciem tego sprawozdania na kolejnych etapach procedowania przez Wysoką Izbę. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Dąbrowski
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawić stanowisko dotyczące sprawozdania komisji o projekcie ustawy o zmianie ustawy o kierujących pojazdami oraz niektórych innych ustaw. Zmiany te, tak jak już mówili wcześniej moi przedmówcy, zmierzają - w większości zgadzaliśmy się z tym tutaj i na posiedzeniu komisji - w dobrym kierunku, w kierunku większej otwartości, zarówno jeśli chodzi o obywateli, ułatwienia dla obywateli Polski, jak i obywateli innych państw, którzy przemieszczają się po naszych drogach. Mamy tylko jedną rzecz. Chciałbym w tym miejscu zgłosić poprawkę do sprawozdania komisji o projekcie ustawy o zmianie ustawy o kierujących pojazdami oraz niektórych innych ustaw. W ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami wprowadza się następujące zmiany: W art. 106 dodać ust. 3 w brzmieniu: Przepisu ust. 1 pkt 4 nie stosuje się do funkcjonariuszy, o których mowa w art. 8 ust. 3, oraz kierowców ochotniczych straży pożarnych. Zaraz przekażę krótkie uzasadnienie tej poprawki. Problem związany jest z zapisem art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, a dotyczącym obowiązku ukończenia przez kierowców ochotniczych straży pożarnych kursu dla kierujących pojazdami uprzywilejowanymi. Ustawa weszła w życie z dniem 19 stycznia 2013 r., art. 139. Kursy dla kierujących pojazdami uprzywilejowanymi ma prowadzić ośrodek doskonalenia techniki jazdy stopnia wyższego. Tego typu rozwiązanie ustawowe stwarza sytuację, w której kierowcy samochodów uprzywilejowanych służb mundurowych: Państwowej Straży Pożarnej, Policji, Straży Granicznej oraz ochotniczych straży pożarnych przechodziliby dwukrotnie szkolenia dla kierujących pojazdami uprzywilejowanymi, którzy w ramach szkoleń wewnętrznych przechodzą szkolenia w zakresie kierowania pojazdami uprzywilejowanymi. Powstała sytuacja powoduje, że niepotrzebnie dodatkowe koszty ponoszą budżet państwa i budżety samorządów gmin, z których pochodzą środki przeznaczone na pokrycie kosztów prowadzonych szkoleń. Sytuacja na polskich drogach wskazuje, że wyszkolenie kierowców pojazdów uprzywilejowanych tych służb oraz OSP nie budzi zastrzeżeń. Aktualnie szkolenia dla kierowców pojazdów OSP w zakresie kierowania pojazdami uprzywilejowanymi prowadzi Państwowa Straż Pożarna w oparciu o uregulowania zawarte w ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej. Szczegółowy zakres tych szkoleń określony został w ˝Systemie szkolenia członków ochotniczych straży pożarnych biorących bezpośredni udział w działaniach ratowniczych˝ zatwierdzonym w 2006 r. przez komendanta głównego Państwowej Straży Pożarnej. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego popiera projekt zmian, ale chcielibyśmy także prosić o uwzględnienie tej poprawki i dalsze prace. Dziękuję bardzo za uwagę.
Mówca: Tomasz Kamiński
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Pragnę przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej w sprawie ustawy o zmianie ustawy o kierujących pojazdami oraz niektórych innych ustaw. Wysoka Izbo! Nie chciałbym cytować uzasadnienia, bo zostało ono już przedstawione zarówno przez sprawozdawcę komisji, jak i moich przedmówców, ale skupię się na kilku kwestiach, bo jeśli chodzi o te cztery zmiany, które wprowadza nowelizacja, to niestety tylko dwie z nich wynikają z pewnej nowej sytuacji, która zaistniała. Mówię tutaj o wprowadzeniu uniwersalnego rozwiązania otwierającego drogę do uznawania krajowych praw jazdy tych państw, z którymi Rzeczpospolita podpisze umowę o wzajemnym uznawaniu praw jazdy. Drugim elementem jest egzaminowanie żołnierzy Stanów Zjednoczonych w naszych WORD-ach. Pozostałe dwie zmiany - ta dotycząca uprawnień psychologów i ta dotycząca homologacji - wynikają z nowelizacji ustaw: o kierujących pojazdami i Prawo o ruchu drogowym. Panie ministrze, kiedy nowelizujemy ustawy, nowelizujmy je w taki sposób, aby nie kolidowały z ustawami już funkcjonującymi. To pokazuje jakiś brak profesjonalizmu ze strony rządu. Przecież rząd dysponuje całym zapleczem prawników i kiedy nowelizujemy prawo, twórzmy je tak, aby ono funkcjonowało, bo już któryś raz nowelizujemy ustawę, która była nowelizowana rok wcześniej, i Wysoka Izba skupia się na ciągłych nowelizacjach, a nie na tworzeniu nowego prawa, które wychodziłoby naprzeciw nowym oczekiwaniom. Panie ministrze, przewidujmy konsekwencje naszych nowelizacji, nie róbmy nowelizacji dla statystyk. Oczywiście Sojusz Lewicy Demokratycznej poprze ten projekt ustawy, jest to konieczne. Dziękuję.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska przedstawić nasze stanowisko dotyczące ustawy o zmianie ustawy o kierujących pojazdami oraz niektórych innych ustaw. Jak wiemy, wprowadzamy cztery zmiany, które na pewno idą w dobrym kierunku, szczególnie chodzi tutaj o umożliwienie kierowcom z innym krajów posługiwania się własnym prawem jazdy na terenie Rzeczypospolitej, także między innymi przywrócenie uprawnień dla psychologów. Nie będę już tutaj powtarzał za przedmówcami całego uzasadnienia. Klub Parlamentarny Solidarna Polska popiera te rozwiązania. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym pana zapytać o tematy związane z turystyką egzaminacyjną, chodzi mi głównie o... Będę mówił o Ukrainie czy o innych krajach, o których wiemy, jak to tam wyglądało. Ale chodzi mi o Czechy. Czy w ostatnim czasie nasiliło się zjawisko wyjeżdżania do Czech, aby tam zdawać egzaminy ze względu na trudności ze zdawaniem egzaminów w Polsce, a także ze względu na niższe koszty? Czy jest to w jakiś sposób monitorowane? Czy pan minister ma na ten temat jakąś wiedzę? Jeżeli tak, to czy ministerstwo planuje dokonać jakichś zmian w tym zakresie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Moje pytanie jest zbliżone do tego, jakie zadał pan poseł Szwed, a mianowicie chodzi mi o uprawnienia, jakie zdobywają polscy obywatele na przykład na Wyspach Brytyjskich, tam zdając egzamin na prawo jazdy, uzyskując brytyjskie prawo jazdy. Czy w oparciu o to prawo jazdy mogą się ubiegać o wystawienie polskiego dokumentu - polskiego prawa jazdy? Dziękuję.
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dziękuję wszystkim uczestnikom debaty. Dziękuję za zgłoszoną poprawkę. Komisja zgodnie z przyjętym trybem zajmie się poprawką, rozpatrzy ją i wyda opinię. Myślę też, że będzie jeszcze możliwość dyskusji na temat innych wątpliwości, które w tym czasie się pojawiły. Dziękuję bardzo.