PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Robert Tyszkiewicz
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałbym tylko dołączyć swój głos do tych podziękowań, które skierował do Wysokiej Izby pan minister w imieniu rządu. W imieniu połączonych komisji chciałbym wszystkim klubom podziękować za tę jednomyślność, bo parlament wyraża się przez zajmowanie stanowisk, przez przyjmowanie stanowiska politycznego i to stanowisko jest dzisiaj wspólne dla nas wszystkich. Myślę, że przede wszystkim to zostanie odczytane, odebrane na Ukrainie, że w polskim parlamencie w sprawie umowy stowarzyszeniowej była jednomyślność wszystkich stronnictw politycznych. I chciałbym też poprosić, żebyśmy postarali się mówić o tej umowie stowarzyszeniowej jako o znaku nadziei. Rozumiejąc niedoskonałości procesów politycznych, chciałbym zwrócić uwagę na jedną rzecz. Czy rok temu o tej porze, kiedy zaczynał się Majdan, mogliśmy mieć nadzieję, nawet nie mówię: pewność, że dziś w polskim Sejmie będziemy rozpoczynali serię ratyfikacji umów stowarzyszeniowych naszych wschodnich sąsiadów? Myślę, że nie, że wydarzyła się jednak rzecz wspaniała, którą warto docenić, że wydarzyła się rzecz historyczna. Cieszę się, że w związku z tym historycznym zdarzeniem jesteśmy połączeni, że jesteśmy wszyscy razem. Dziękuję serdecznie. (Oklaski)
Mówca: Witold Pahl
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Pani Minister! Panie Senatorze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska chciałbym przedstawić stanowisko wobec senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny wykonawczy, projektu przedstawionego w sposób niezwykle szeroki, mogę powiedzieć: iście senacki, a więc bardzo dokładny, precyzyjny i rzetelny. Niemniej jednak, odwołując się do orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie K 22/10, poza oczywistym stwierdzeniem naruszenia standardów wynikających z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 konstytucji, a więc dotyczących takiego postępowania funkcjonariuszy, które powoduje ingerencję w sferę prywatności, określaną również koniecznością ochrony czci, ale też i prawa do zachowania informacji o stanie własnego zdrowia przysługującego obywatelowi, osobie tymczasowo aresztowanej czy osobie skazanej, warto zwrócić uwagę na to, że jeśli chodzi o wywodzącą się z art. 30 konstytucji, a więc z przyrodzonego prawa do godności, zasadę prawa do prywatności, w tym otoczeniu prawnym, o którym mówił pan senator, możemy znaleźć jeszcze dwie luki. Pierwsza luka wiąże się z tym, że w art. 88 Kodeksu karnego wykonawczego nie ma przesłanek, które pozwalają na ścisłe określenie, na jakich zasadach będziemy kwalifikowali osoby do poszczególnych grup osadzonych. I to jest pewien mankament tego projektu ustawy, mało tego, trzeba powiedzieć wprost: to jest luka. Ale pojawia się tutaj radosna nowina: jutro będziemy omawiać poselski projekt ustawy, który tę lukę będzie wypełniał. Jest to także wykonanie orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Odnoszę się tu do dwóch spraw: Horych przeciwko Polsce i Piechowicz przeciwko Polsce, w których Trybunał stwierdził naruszenie art. 3 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności właśnie w związku z faktem, że są niedookreślone przesłanki, jeśli chodzi o kwalifikowanie osób, co do których zachodzi konieczność kwalifikowania do określonych grup osób osadzonych, szczególnie dotyczy to osób, które mogą stwarzać zagrożenie społeczne. Tak więc patrząc całościowo na te dwa projekty, powiem, że ta inicjatywa, będąca oczywiście takim czystym wykonaniem orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, w pełni zasługuje na aprobatę. Nie ulega też wątpliwości, że w tym przedłożeniu - poza wprowadzeniem nowego brzmienia do art. 115 § 7a - mamy dodatkowy walor, dodatkowy element, który niejako potwierdza zasadę proporcjonalności, konstytucyjną zasadę proporcjonalności, a więc ograniczenie prawa do zachowania prywatności, ograniczenie wynikające właśnie z konieczności ochrony w demokratycznym państwie prawa takich wartości, jak bezpieczeństwo, zdrowie czy życie osób trzecich, a takimi wartościami powinny być w tym przypadku zdrowie czy życie osób, które udzielają pomocy medycznej. Tak więc, pani marszałkini, Wysoka Izbo, podsumowując, powiem, że w imieniu mojego klubu wnoszę o skierowanie senackiego projektu do dalszych prac w Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny wykonawczy, druk nr 2872. Jak już zostało powiedziane, projekt ma na celu realizację wyroku Trybunału Konstytucyjnego w takim zakresie, w jakim art. 115 Kodeksu karnego wykonawczego narusza konstytucyjną zasadę ochrony prywatności, w tym wypadku prywatności osadzonych, skazanych. Wydaje się, że senacka propozycja nowelizacji art. 115 i art. 214 Kodeksu karnego wykonawczego stanowi rozsądny kompromis pomiędzy tymi chronionymi konstytucyjnie dobrami, bo z jednej strony jest prywatność osadzonych, a z drugiej strony bezpieczeństwo osób, które udzielają osobom osadzonym świadczeń zdrowotnych. W związku z powyższym powiem, że istnieje oczywista potrzeba nowelizowania wspomnianych przepisów z uwagi na wyrok Trybunału Konstytucyjnego, to po pierwsze, a po drugie, oczywiście kierunek tej zmiany jest pożądany. Dlatego w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości wnoszę o skierowanie projektu do dalszych prac legislacyjnych. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Zych
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego po zapoznaniu się z senackim projektem ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny wykonawczy popiera wniosek o skierowanie tego projektu do dalszych prac legislacyjnych w Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach. Uzasadnienie, jakie przedstawił pan senator, a także przedłożone tu na piśmie, w sposób jednoznaczny przekonują nas o tym, że zarówno Trybunał Konstytucyjny, jak też sam wnioskodawca zwracają uwagę na podstawową rzecz, na nadrzędne wartości, jakimi są dla człowieka m.in. intymność, zdrowie, o które tu chodzi, a których ochrona może podlegać ograniczeniu na podstawie przepisów konstytucyjnych. Trafnie już pan poseł Pahl zauważył, że te, z którymi mamy do czynienia w tym projekcie, wynikają przede wszystkim z faktu, że osadzeni jednak zostali skazani i że to jest w pełni uzasadnione. Ja chciałbym zwrócić uwagę na to, że Trybunał Konstytucyjny w ostatnim czasie coraz częściej zwraca uwagę na ograniczenia w odniesieniu do konstytucyjnych, najważniejszych wartości, również w prawie gospodarczym, a więc tam, gdzie można wprowadzić pewne ograniczenia, także w zakresie bezpieczeństwa itd. A zatem ten projekt w pełni dostosowuje obecną sytuację do norm, które są kluczowe w Unii Europejskiej. Również całkowicie podzielam pogląd pana posła Pahla co do pewnych luk, jakie tu występują, ale mam nadzieję, że do tych zagadnień powrócimy w czasie prac komisji. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nie mam wątpliwości co do słuszności tezy, że skazani nie stanowią grupy jednorodnej jako osoby pozbawione wolności i nie każdy z nich w równym stopniu stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa więziennego personelu medycznego. Dlatego podzielam opinię o zasadności wniosku rzecznik praw obywatelskich do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zasad, według których więźniowie są poddawani zabiegom czy badaniom w obecności służb mundurowych. Oczywiście jako obywatelka jestem usatysfakcjonowana orzeczeniem trybunału stwierdzającym, że prywatność tam, gdzie jest to możliwe, powinna być chroniona w imię fundamentalnej wartości konstytucyjnej, jaką jest godność człowieka. Zatem w imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej akceptuję inicjatywę Senatu, którego projekt stanowi wykonanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego stwierdzającego niezgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej przepisu wyrażającego zasadę, zgodnie z którą wszystkim skazanym odbywającym karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym typu zamkniętego świadczenia zdrowotne udzielane są w obecności funkcjonariusza niewykonującego zawodu medycznego. A przecież więzień też ma prawo do prywatności i intymności u lekarza. Zatem Kodeks karny wykonawczy zamiast generalnej regulacji, obejmującej wszystkich umieszczonych w zakładach zamkniętych, powinien wyróżnić, co absolutnie możliwe, te ich kategorie, które mogą stwarzać, tak jak to określają § 3 i § 6 pkt 2 art. 88 Kodeksu karnego wykonawczego, poważne zagrożenie społeczne albo poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa zakładu bądź w odniesieniu do skazanych, którzy w takim samym stopniu, czyli poważnie, naruszyli dyscyplinę i porządek. Sam fakt, co słusznie podkreślił minister sprawiedliwości, że ktoś jest osobą działającą w zorganizowanej grupie przestępczej, nie jest jeszcze przyczyną tego, że takiemu osadzonemu świadczenia zdrowotne obligatoryjnie będą udzielane w obecności niewykonującego zawodu medycznego funkcjonariusza Służby Więziennej. Wysoka Izbo! Jako państwo mamy problem z wykonywaniem kary pozbawienia wolności, na co słusznie zwrócił uwagę prezes Trybunału Konstytucyjnego. Połowa skazanych na tę karę odbywa ją w zakładach typu zamkniętego, co jest ewenementem w Unii Europejskiej. Projekt, nad którym dziś debatujemy, spotkał się z szeroką aprobatą i mam nadzieję, że po wnikliwym przeanalizowaniu przez komisję zostanie zaakceptowany przez Wysoką Izbę, a ewentualne zmiany będą służyć jedynie doprecyzowaniu przepisów. Co oczywiste, w imieniu Klubu Poselskiego SLD wnoszę o podjęcie dalszych prac w komisji. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Moi przedmówcy w sposób wyczerpujący opisali i przedstawili propozycję przedstawioną przez senatora wnioskodawcę. Również wnioskodawca w sposób obszerny przedstawił regulację. Jest ona oczywiście potrzebna. Mój klub jak najbardziej będzie za dalszymi pracami, nie będę już powielał tej argumentacji, z tego miejsca to potwierdzam. Będziemy za tym, aby ten projekt trafił do komisji i jak najszybciej wszedł w życie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Michał Tomasz Pacholski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Proponowane przez Senat rozwiązania uznać należy za czyniące zadość wytycznym zawartym w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 lutego 2014 r. Dotychczasowy stan prawny w zakresie objętym nowelizacją, jak wynika z przywołanego orzeczenia, był dotknięty niezgodnością z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 konstytucji. Projekt senacki dostrzega podkreśloną uprzednio przez trybunał różnorodność w obrębie osób przebywających w zakładach karnych typu zamkniętego. Przyznanie personelowi medycznemu decydującego głosu w kwestii obecności funkcjonariusza przy udzieleniu świadczenia odpowiada ratio legis omawianej regulacji, jakim jest potrzeba ochrony bezpieczeństwa personelu. Tym samym więc regulacja zostaje uwolniona od ewentualnego zarzutu stanowienia dodatkowej represji wobec pozbawionych wolności. W tego typu kwestiach bowiem tylko dwa czynniki powinny wpływać na kształt odpowiedniej regulacji: z jednej strony - prawo do prywatności pozbawionego wolności pacjenta, z drugiej zaś - bezpieczeństwo lekarza. Wydaje się, że projektodawca adekwatnie wyważył obydwa dobra prawne.
Mówca: Zbigniew Matuszczak
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec sprawozdania Komisji Gospodarki o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych oraz niektórych innych ustaw. Potrzeba dokonania zmian w omawianej ustawie wynika zarówno z doświadczeń zebranych w trakcie wielu lat jej funkcjonowania, jak i z konieczności dostosowania jej do istniejących przepisów i wymogów Unii Europejskiej. Przedłożony projekt ustawy w głównej części zmierza do uregulowania kwestii możliwości rezygnacji przedsiębiorcy z posiadanego zezwolenia podatkowego przez wnioskowanie o wygaszenie decyzji w sytuacji niekorzystania z tego zezwolenia lub o cofnięcie go skutkujące zwrotem niezapłaconego podatku, dostosowania okresu przechowywania dokumentacji związanej z udzieloną pomocą i dochodzenia roszczeń z tytułu nienależnie pobranej pomocy publicznej do wymogów Unii Europejskiej, ujednolicenia zasad zmiany zezwolenia dla wszystkich przedsiębiorców, wprowadzenia do składu rady nadzorczej spółek zarządzających strefami przedstawiciela ministra finansów w miejsce przedstawiciela wojewody. Efektem proponowanych rozwiązań powinno być ustalenie przejrzystych zasad zwrotu niezapłaconego podatku w każdej sytuacji niezrealizowania warunków zezwolenia oraz zapewnienie jego zwrotu, wprowadzenie konieczności przechowywania przez firmy działające w specjalnych strefach ekonomicznych dokumentacji związanej z udzieloną pomocą przez okres 10 lat, a tym samym spełnienie wymogu Unii Europejskiej w zakresie uszczelnienia systemu zwrotu pomocy w przypadku niezrealizowania inwestycji, na którą tę pomoc przyznano, ujednolicenie zasad zmiany zezwolenia bez względu na datę jego wydania. Ważnym elementem wprowadzania tych zmian będzie zwiększenie szansy na przetrwanie w okresie kryzysu firm mających przejściowe trudności ze zbytem wyrobów, a tym samym na utrzymanie w takim okresie pełnego zatrudnienia. Proponowane zastąpienie w składzie rady nadzorczej spółki zarządzającej strefą przedstawiciela wojewody przedstawicielem ministra finansów jest uzasadniane względami merytorycznymi, wszystkie specjalne strefy ekonomiczne bowiem poza legnicką są położone na terenie więcej niż jednego województwa. Wojewodowie nie odpowiadają za rozwój regionalny, ze względu zaś na udzielenie pomocy publicznej w formie zwolnienia z podatku dochodowego udział osoby będącej przedstawicielem ministra finansów jest uzasadniony i wskazany. Akceptując założenia i treść proponowanej ustawy, wypada zwrócić uwagę na późne zgłoszenie projektu, co powoduje ze względów formalnoprawnych zagrożenie dla przewidzianego terminu jej wejścia w życie. Niezależnie od tego, uwzględniając wszystkie poprawki, które zostały wniesione, jak i podniesione wyżej okoliczności, a także potrzeby gospodarcze w tym zakresie, Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował za przyjęciem proponowanej ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Ziobro
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Sprawiedliwa Polska przedstawić stanowisko wobec sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych oraz niektórych innych ustaw, druki nr 2856 i 2911. Szanowni państwo, nie ma najmniejszej wątpliwości, iż funkcjonowanie specjalnych stref ekonomicznych na terenie Polski to sukces poszczególnych województw, samorządów, jak również ludzi z tym związanych poprzez przyciąganie inwestorów i zachęcanie ich. Ale trzeba też spojrzeć prawdzie w oczy - czasy, kiedy inwestorzy patrzyli na Polskę z wielkim respektem, ale też z wielkimi nadziejami, w pewnym stopniu minęły. Nie jesteśmy atrakcyjni w takim stopniu, w jakim byliśmy na przykład w roku 2007 czy 2008, kiedy bieżące inwestycje zagraniczne czy też pośrednie płynęły strumieniem do Polski, lokowały się również właśnie w strefach ekonomicznych, bo przecież to zachęty podatkowe powodowały, iż tak naprawdę byliśmy atrakcyjnym miejscem dla inwestorów. Wiele tutaj również powiedzieli na temat samego projektu ustawy moi przedmówcy. Trzeba też szczerze powiedzieć, iż ten projekt ustawy doprecyzowuje kwestie, które w ostatnich latach może nie tyle były sporne, ile budziły pewne wątpliwości i obawy, ale też rodziły pewne problemy związane z samym funkcjonowaniem przedsiębiorców na terenie specjalnych stref ekonomicznych. Ja akurat pochodzę z miejsca, gdzie funkcjonuje podstrefa niepołomicka, z województwa małopolskiego. Ta strefa funkcjonuje dobrze i prężnie, ale oczywiście, tak jak w przypadku większości stref ekonomicznych w Polsce, coraz trudniej jest ściągać inwestorów. I to jest główne zadanie państwa, ministerstwa - poradzić sobie może nie tyle z problemem, bo to nie jest problem, ile z konkurencją europejską, ale również konkurencją sąsiadów ze Wschodu, którzy bądź co bądź będą bardziej atrakcyjni dla innych inwestorów niż my. Ale wracam do tematyki ustawy. Szanowni państwo, gdy patrzy się na projekt, widzi się, że jest to projekt, który na pewno wychodzi naprzeciw problemom podnoszonym przez panią poseł sprawozdawcę, przez moich kolegów. Polepsza, ale też ułatwia przedsiębiorcom funkcjonowanie na terenie stref ekonomicznych. Mając na uwadze, iż należy popierać tę działalność przedsiębiorczą i pomagać inwestorom, ale też zachęcać ich oraz ułatwiać funkcjonowanie stref ekonomicznych, Klub Parlamentarny Sprawiedliwa Polska będzie głosował za przyjęciem tego projektu ustawy. Dziękuję serdecznie.
Mówca: Maks Kraczkowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych oraz niektórych innych ustaw. Proponowaną nowelizację należy traktować jako porządkującą oraz doprecyzowującą szereg rozwiązań prawnych wokół funkcjonowania specjalnych stref ekonomicznych. Warto zaznaczyć, że wprowadzenie proponowanych w nowelizacji zmian jest istotne dla prawidłowego funkcjonowania specjalnych stref ekonomicznych, a jedyne wątpliwości może budzić przygotowanie ww. projektu na przysłowiową ostatnią chwilę, tuż przed końcem roku. Tego rodzaju presja czasowa nie sprzyja szeroko pojętemu procesowi tworzeniu prawa. Projekt powinien być przygotowany i poddany procesowi prac legislacyjnych zdecydowanie wcześniej. Realizacja celów ww. projektu wiąże się z wprowadzeniem zmian w ustawach: ustawie z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych, ustawie z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw, ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych. Zadaniem projektowanej regulacji jest m.in.: poszerzenie katalogu głównych zadań spółek zarządzających strefami, określenie przesłanki złożenia wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia, wprowadzenie możliwości cofnięcia zezwolenia na wniosek przedsiębiorcy, wprowadzenie rozwiązań dotyczących zwrotu pomocy publicznej, wprowadzenie regulacji dotyczących wniosku o udzielenie pomocy, wprowadzenie do składu rady nadzorczej spółek zarządzających strefami przedstawicieli ministra finansów, uporządkowanie zasad kontroli przedsiębiorców. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował za przyjęciem ww. projektu.
Mówca: Michał Tomasz Pacholski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Proponowany rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych oraz niektórych innych ustaw zawiera szereg zmian legislacyjnych w istniejącym stanie prawnym dotyczącym funkcjonowania specjalnych stref ekonomicznych. Podstawowym celem tej nowelizacji jest określenie przesłanek do składania wniosków w zakresie wygaszania zezwoleń. Brak przejrzystości w interpretacji przepisów powoduje konsekwencje w postaci nadużywania przez firmy tych regulacji. Zabieg ten wyeliminuje więc ryzyko zaistnienia potencjalnych nieprawidłowości. Inna z zaproponowanych zmian dotyczy wprowadzenia możliwości cofnięcia pozwolenia na wniosek przedsiębiorcy. Pozostałe zaproponowane regulacje dotyczą między innymi zwrotu pomocy i sposobu przechowywania dokumentacji, wprowadzenia wniosku o udzielenie pomocy, a także zmiany w składzie rady nadzorczej spółek zarządzających strefami ekonomicznymi, polegającej na wprowadzeniu tam przedstawiciela ministra finansów w miejsce przedstawiciela wojewody. Jeszcze inna zmiana dotyczy poszerzenia zakresu działania spółek zarządzających strefami. To regulacje uzasadnione i wymuszone doświadczeniami z dotychczasowego okresu funkcjonowania tej ustawy. Doprecyzowania wymagają jednak niektóre określenia i zapisy w nowelizowanej ustawie, które w sposób niebudzący wątpliwości usuną zaistniałe w toku procedowania tego aktu prawnego wątpliwości natury interpretacyjnej. Wysoka Izbo, tym samym członkowie Koła Poselskiego Bezpieczeństwo i Gospodarka głosować będą za przyjęciem sprawozdania Komisji Gospodarki o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych oraz niektórych innych ustaw.
Mówca: Henryk Kmiecik
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Nie minął jeszcze rok, od kiedy obowiązuje nowa ustawa o rodzinnych ogrodach działkowych, a już rządzący wyciągają rękę, aby ponownie złupić działkowców. Poprzednio Platforma Obywatelska chciała umożliwić odebranie działkowcom ich ogrodów i przeznaczyć te tereny pod budownictwo deweloperskie. Już po uchwaleniu ustawy ponownie padały głosy ze strony nielicznych koterii, że ustawa jest niekonstytucyjna. Nawet rzecznik praw obywatelskich stawała się stroną tego sporu i zamiast bronić praw ponad miliona obywateli, chciała bronić partykularnych interesów grupki ludzi, których jedynym celem jest walka z Polskim Związkiem Działkowców. Najwyraźniej źle życzy wszystkim członkom rodzinnych ogrodów działkowych. Jakby było mało problemów, które dotykają działkowców, doszedł kolejny, ale jakże istotny dla funkcjonowania ogródków działkowych. Jest nim sprawa altan, które stoją prawie na każdej działce. Urzędnicy wymyślili sposób na zdobycie od działkowców dodatkowych pieniędzy, obciążając ich kolejnym podatkiem, tym razem wysokim podatkiem od altan ogrodowych. Właściciele niewielkich ogródków działkowych będą musieli zapłacić od altan taki podatek, jaki płaci się od zwykłych budynków. Podatek ten trzeba będzie płacić nawet do 5 lat wstecz, co skutkowałoby płaceniem tego podatku nawet w wysokości kilku tysięcy złotych. Dodatkowo działkowcy mający altany większe niż 35 m 2 mogą mieć wymierzoną karę za brak pozwolenia na budowę, a to może skutkować dodatkową karą w wysokości 5-6 tys. zł. Sam pomysł tak wysokiego podatku od altan ogrodowych jest skandalem, ale jeszcze większym jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, który uznał, że stojąca na działce altana to budynek rekreacyjno-wypoczynkowy. W wyniku tak skandalicznego wyroku nakazano jednemu z działkowców natychmiastową rozbiórkę altany, gdyż wystąpił o to nadzór budowlany. Co sądzimy o polskim systemie sprawiedliwości, to wiedzą chyba wszyscy, oprócz ludzi pracujących w tym systemie. Dlaczego ten wyrok nazwałem skandalicznym? Otóż w interpretacji wyroku NSA oparto się na Słowniku Języka Polskiego i Wikipedii, czyli internetowej encyklopedii, gdyż w polskim Prawie budowlanym nie ma zdefiniowanej altany ogrodowej, przez co stwarza się możliwość swobodnej interpretacji, co jest, a co nie jest altaną. Działkowcy ponownie przystąpili do obrony swoich ogrodów i znajdujących się tam altan. Napisali obywatelski projekt ustawy o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, zebrali pod tym projektem ponad 700 tys. podpisów popierających ten projekt. Projekt ten został złożony w Sejmie i czeka na rozpoczęcie procedowania. Pozostaje mieć nadzieję, że koalicja rządząca nie będzie blokowała prac nad tą ustawą, tak aby szybko można było naprawić nasze prawo, aby wyeliminować urzędniczą samowolę w interpretacji niezbyt czytelnego prawa. Na zakończenie skieruję apel do rządzącej biurokracji: ręce precz od rodzinnych ogrodów działkowych i znajdujących się tam altan. Dziękuję.