Mówca: Marek Balt
Data: 2012-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Sojuszu Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec pierwszego czytania poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, druk nr 670. I mógłbym za chwilę zakończyć, mówiąc, że ten projekt ustawy można porównać do parafrazy, powiedzenia, które funkcjonowało w pewnym czasie: Nie każda kobieta może mieć męża, ale każda musi mieć dziecko. To parafraza stwierdzenia przywódczyni nazistowskiego Związku Dziewcząt Niemieckich Gertrud Scholtz-Klink. To wzór do naśladowania dla polskich fanatyków, tak mi się wydaje. Wracając do ustawy, art. 4a obowiązującej ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży zawiera trzy przesłanki uprawniające do przerywania ciąży. Istnienie owych trzech warunków, które, jeśli zachodzą, pozwalają na przerwanie ciąży, jakoś usprawiedliwia, przynajmniej w minimalnym stopniu, społeczną zgodę na restrykcyjne i krzywdzące kobiety obowiązujące dzisiaj prawo. Te trzy, niewiele dające i trudne do wyegzekwowania cienie prawdziwego prawa dokonywania wyboru jakoś usprawiedliwiają nas, polityków, przynajmniej w naszych oczach, a pokrzywdzonym przez wprowadzenie ustawy kobietom dają minimalne koło ratunkowe, dzięki któremu mogą choć trochę jeszcze ufać swojemu państwu. Wierzyć w to, że nie skazuje ich na śmierć w imię podtrzymania życia zygoty albo nie skaże na przymusowe i dożywotnie cierpienie płodu, który, jeśli się urodzi, będzie dzieckiem skazanym na dożywotnią mękę. Trzecia przesłanka daje kobietom nadzieję, że ciąża, jeśli jest skutkiem gwałtu, nie musi stać się dzieckiem, które każdym swoim ruchem, grymasem, spojrzeniem przypomni ból, krzywdę i poniżenie, którego doznały, i bardzo często nie będzie mogło liczyć na miłość matki. Dzisiaj politycy i polityczki Solidarnej Polski chcą uczynić ją jeszcze bardziej restrykcyjną i nieludzką. Dzisiaj Solidarna Polska chce, żeby Polacy ponownie witali się słowami: dzień Ziobry. W uzasadnieniu projektu wnioskodawcy śmieli stwierdzić, że należy z obowiązującej ustawy wyrzucić ust. 2 w art. 4a, który stanowi: Przerwanie ciąży może być dokonane wyłącznie przez lekarza w przypadku, gdy badanie prenatalne lub inne przesłanki medyczne wskażą na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu. Bo zgodnie z ich sumieniem przerwanie ciąży w takiej sytuacji można uznać za moralnie dopuszczalne. Nie znam i nie chcę znać kodu moralnego posłów i posłanek Solidarnej Polski, który zezwala na skazywanie ludzi na dożywotnią mękę wówczas, gdy można temu zapobiec. Bo przeprowadzenie przerwania ciąży w czasie przewidzianym w obowiązującej ustawie, jeśli zachodzi przesłanka opisana w tym ustępie w art. 4a, nie jest, jak sobie wyobrażają tzw. obrońcy życia, zabiciem człowieka, ale, na co wskazuje nauka i wiedza medyczna, jest przerwaniem rozwoju zarodka, z którego nie mógłby powstać zdrowy człowiek. Zarodek nie jest bowiem dzieckiem, a przerwanie ciąży we wczesnej fazie nie jest zabijaniem człowieka. (Poseł Anna Paluch: To kim jest, panie pośle?) Dotychczasowa ustawa jest zła i dyskryminująca kobiety, ale daje przynajmniej cień szansy na poszanowanie praw wszystkich kobiet, gdyż tylko ktoś świadomie dopuszczający się manipulacji może postawić znak równości pomiędzy możliwością przerwania ciąży w określonych warunkach a nakazem jej przerwania w tych warunkach. Prawo nie nakazuje przecież przerwania ciąży, gdy któryś z tych warunków ma miejsce. Proponowane rozwiązanie jest przeniesieniem poglądów opartych na religijnej wizji części społeczeństwa do prawa obowiązującego wszystkich. Jest świadomą manipulacją i chęcią narzucenia wszystkim obywatelom i obywatelkom prawd wiary, która jest wiarą niektórych. W naigrawających się z zasad równości i przyjaznej neutralności oraz poszanowania odrębności państwa i Kościoła słowach uzasadnienia czytamy: Tak dla środowisk obrońców życia, jak i dla bardzo wielu posłów ważne dla rozstrzygnięcia tego typu problemów są normy prawa naturalnego i nauczania Kościoła. Jasnym jest tu jednoznaczny stosunek do kwestii obrony życia, która stanowiła bardzo ważny (Dzwonek), istotny element pontyfikatu naszego wielkiego rodaka, błogosławionego Jana Pawła II. To, co jasne i oczywiste jest być może dla wierzących posłów, nie musi być ani jasne, ani oczywiste, a już na pewno nie może być prawem dla wszystkich. Wszak nie nakazujemy wiary w ˝świętych obcowanie˝, choć każdą ludzką wiarę szanujemy. A może jeszcze nie nakazujemy? Może w wyścigu, które z ugrupowań prawicy bardziej zaprzeczy neutralności światopoglądowej państwa, następnym elementem będzie nie tylko całkowity zakaz przerywania ciąży, tego wszak chce Kościół katolicki, ale także kościelne trybunały zamiast niezawisłych sądów, może prawo kanoniczne zamiast kodeksów karnego i cywilnego, teologia jako najważniejszy wydział na wszystkich uniwersytetach i matura z religii jako jedyne świadectwo dojrzałości? Polska nie jest - i nigdy na to nie pozwolimy, by stała się - państwem wyznaniowym, prawa reprodukcyjne są częścią powszechnych praw człowieka, zaś tzw. prawa naturalne, na które powołują się wnioskodawcy, może obowiązują wyznawców religii. Jeśli tak jest, nic nam, ustawodawcom, do tego. (Gwar na sali)