PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Adam Rybakowicz (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Koła Poselskiego Ruch Palikota wobec sprawozdania komisji o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, druki nr 3609 i 3720. Projekt dotyczy wprowadzenia zmian w zasadach ponoszenia kosztów szczepionek służących do przeprowadzania obowiązkowych szczepień ochronnych w rozumieniu ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych ludzi. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przeniesienie finansowania obowiązkowych szczepień ochronnych osób ubezpieczonych z resortu zdrowia na Narodowy Fundusz Zdrowia to najważniejsza zmiana, jaką zakłada projekt nowelizacji ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Projekt ustawy umożliwi w przyszłości układanie kalendarza szczepień w oparciu o racjonalne wytyczne i potrzeby wynikające z aktualnej sytuacji epidemiologicznej w kraju, a nie dostępności finansowania. W obecnie funkcjonującym systemie to właśnie NFZ powinien być najbardziej zainteresowany inwestycjami w zdrowie obywateli, które przeciwdziałają konieczności ponoszenia kosztów leczenia chorób zakaźnych, którym można zapobiec. Dziś szczepienia obowiązkowe odbywają się zgodnie z programem szczepień, który ogłasza główny inspektor sanitarny. Koszty zakupu szczepionek w celu przeprowadzenia obowiązkowych szczepień ochronnych (ponad 80 mln zł rocznie) finansowane są z budżetu państwa - z części, której dysponentem jest minister zdrowia. Oprócz szczepień obowiązkowych są także szczepienia zalecane. Wykaz szczepień zalecanych dla określonych grup z uwagi na wiek, stan zdrowia, sytuację epidemiologiczną występującą na danym terenie oraz przemieszczanie się poza granice Polski określa w drodze rozporządzenia minister zdrowia. Koszty zakupu preparatów do szczepień zalecanych ponosi osoba poddająca się szczepieniu. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Biorąc pod uwagę powyższe, Koło Poselskie Ruch Palikota będzie głosowało za przyjęciem propozycji zawartych w sprawozdaniu komisji o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, druki nr 3609 i 3720. Dziękuję.
Mówca: Sprawozdawca Elżbieta Gelert
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałabym przedstawić państwu sprawozdanie Komisji Zdrowia o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz niektórych innych ustaw, druk nr 3589. Celem projektowanej ustawy jest podjęcie rozwiązań zgłaszanych przez środowisko pielęgniarek i położnych, dotyczących m.in. takich zagadnień, jak niedobór pielęgniarek i położnych a obecne potrzeby rynku, zapewnienie kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych, utrudniony dostęp cudzoziemców do wykonywania zawodu pielęgniarki i położnej, dostosowanie gabinetów pielęgniarskich do potrzeb uczniów szkół publicznych, zgłaszanie zawieszenia lub czasowego zaprzestania wykonywania zawodu. Podczas pierwszego posiedzenia komisji została powołana podkomisja, która procedowała projekt ustawy w dniach 8 i 20 lipca 2015 r. W wyniku prac podkomisji wprowadzono 7 poprawek i przedłożono Komisji Zdrowia tekst jednolity. Na posiedzeniu Komisji Zdrowia w dniu 22 lipca odbyło się pierwsze czytanie projektu, wniesiono 3 poprawki i projekt został przyjęty jednogłośnie. Projekt był poddawany wcześniej konsultacjom społecznym i nie jest objęty prawem Unii Europejskiej. W imieniu Komisji Zdrowia wnoszę do Wysokiego Sejmu, aby raczył ten projekt uchwalić. Chciałabym też w tym miejscu podziękować członkom podkomisji i komisji za pracę nad projektem, w szczególności pani poseł Jolancie Szczypińskiej, która wniosła cenne uwagi podczas procedowania projektu, oraz panu ministrowi Cieślukowskiemu wraz z departamentem pielęgniarstwa. Jeżeli pan marszałek pozwoli, to jednocześnie chciałabym wnieść poprawkę do art. 1 - po pkt 1a dodać pkt 1b, który zrównałby uprawnienia pielęgniarek i położnych specjalistek w dziedzinie pielęgniarstwa polegające na prawie wystawiania recept na leki wymagane do kontynuacji leczenia w ramach realizacji zleceń lekarskich.
Mówca: Sprawozdawca Elżbieta Gelert
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo.
Mówca: Krystyna Kłosin
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić Wysokiej Izbie stanowisko wobec poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz niektórych innych ustaw. Ustawy, które obecnie regulują zasady wykonywania zawodu pielęgniarki i położnej i których między innymi dotyczy przedstawiony projekt, to ustawa z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej, która kompleksowo określa zasady funkcjonowania zawodów pielęgniarki i położnej, uzyskiwania prawa do wykonywania zawodu oraz kształcenia zawodowego i podyplomowego w tych zawodach, oraz ustawa z dnia 1 lipca 2011 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych, która określa organizację i zadania samorządu zawodowego pielęgniarek i położnych oraz prawa i obowiązki jego członków. Czteroletni okres obowiązywania tych ustaw i stosowania przyjętych w nich rozwiązań w dynamicznie zmieniających się realiach społeczno-gospodarczych pozwala na ocenę efektywności tych rozwiązań i zaproponowanie zmian (Dzwonek) w obszarach, gdzie przyjęte rozwiązania przestały być wystarczające i efektywne. Dlatego jest potrzeba zmian, które wprowadza przedłożony projekt, a które wymieniła już pani poseł sprawozdawca. Panie marszałku, mogę jeszcze chwilę?
Mówca: Krystyna Kłosin
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Zmiany zaproponowane w projekcie ustawy powinny mieć pozytywny wpływ na rozwój rynku pracy. Zniesienie wymogu dwuletniego doświadczenia zawodowego dla pielęgniarek i położnych zamierzających wykonywać ten zawód w ramach działalności gospodarczej powinno przełożyć się na wzrost samozatrudnienia, a także pozwolić na zatrudnienie w ramach tej działalności innych pielęgniarek i położnych oraz osób do obsługi prowadzonej praktyki medycznej. Reasumując, pragnę poinformować Wysoką Izbę, że Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska będzie głosował za przyjęciem poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej, druki nr 3589 i 3721. Bardzo dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Jolanta Szczypińska
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Mam zaszczyt przedstawić w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość stanowisko wobec poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz niektórych innych ustaw, druki nr 3589 i 3721. Tak jak już tutaj powiedziała pani poseł sprawozdawca, projekt ten jest w zasadzie kompilacją ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych, ustawy o działalności leczniczej i o zawodach pielęgniarki i położnej. Zawiera on wiele zapisów oczekiwanych przez środowisko samorządu pielęgniarskiego i położnych. Oczywiście te wszystkie zapisy popieramy i będziemy głosować za ich przyjęciem. Natomiast mam pewną uwagę. Ten projekt również zawierał to, co było oczekiwane. Jest łatwiejszy dostęp cudzoziemców do wykonywania zawodu pielęgniarki i położnej na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Oczywiście wynika to z niedoboru pielęgniarek w zakładach opieki zdrowotnej w Polsce. Nasze pielęgniarki, jak państwo wiecie, wyemigrowały, niestety, do krajów Unii Europejskiej w poszukiwaniu godnych warunków zatrudnienia i wynagrodzenia. Również najbliższe lata będą okresem, w którym starsze pielęgniarki również odejdą z tego zawodu. Myślę, że jednak należałoby pochylić się nad tym problemem, którego rozwiązania pielęgniarki i położne, środowisko pielęgniarek i środowisko położnych oczekują, a mianowicie nad problemem uregulowania ustawowego minimalnego wynagrodzenia za ich pracę. Pozwoliłoby to na powstrzymanie nasilającego się exodusu pielęgniarek z kraju. To jest bardzo ważna uwaga. Oczywiście to nie mogło być zawarte w tym projekcie ustawy i zdajemy sobie z tego sprawę. Jednak apelujemy do posłów i do koalicji rządzącej, żeby przyjęła taki projekt ustawy, w której te oczekiwania środowiska pielęgniarek i położnych również zostałyby zrealizowane. Klub Prawa i Sprawiedliwości będzie głosował za tym projektem. Dziękujemy wszystkim, którzy uczestniczyli w pracach komisji i pani poseł sprawozdawcy Gelert. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec sprawozdania Komisji Zdrowia o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz niektórych innych ustaw, druki nr 3589 i 3721. Deklaruję, że nasz klub w całości popiera zmiany zaproponowane w tej ustawie, i jednocześnie zgłaszam poprawkę. Szanowna Pani Marszałek! Na podstawie art. 45 ust. 1 regulaminu Sejmu w imieniu Klubu Poselskiego SLD wnoszę poprawkę do projektu dołączonego do sprawozdania Komisji Zdrowia o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz niektórych innych ustaw, druki nr 3589 i 3721. Art. 4 projektu ustawy otrzymuje brzmienie: ˝Art. 4. W ustawie z dnia 1 lipca 2011 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 174, poz. 1038, ze zm.) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 11 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: '3. Pomoc izby, o której mowa w ust. 1 pkt 2, może polegać na prowadzeniu nieodpłatnych szkoleń lub w przypadku szkoleń odpłatnych dofinansowaniu na rzecz członka samorządu refundacji, której wysokość jest przyznawana z uiszczonych składek członkowskich.'; 2) w art. 91 w ust. 1: a) po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu: '2a) prowadzenie postępowań związanych z zawieszaniem i pozbawianiem prawa wykonywania zawodu oraz ograniczaniem w wykonywaniu zawodu;', b) po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu: '4a) prowadzenie postępowań w przedmiocie niezdolności pielęgniarki lub położnej do wykonywania zawodu;'.˝.
Mówca: Marek Gos (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoki Sejmie! Pani Marszałek! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego wobec sprawozdania komisji o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz niektórych innych ustaw, druki nr 3589 i 3721. Procedowany dziś projekt określa w sposób kompleksowy zasady wykonywania zawodów pielęgniarki i położnej, uzyskiwania prawa wykonywania tych zawodów, a także kształcenia zawodowego i podyplomowego w tych zawodach. Ustawa rozwiązuje kilka problemów, m.in. problemy niedostatecznego udziału pielęgniarek i położnych w kadrze dydaktycznej oraz niemożności prowadzenia przez pielęgniarki i położne zajęć dydaktycznych bez obawy o utratę prawa do wykonywania zawodu. Ponadto projekt przewiduje, że pielęgniarka lub położna, która zamierza zaprzestać wykonywania zawodu przez czas określony, powinna zgłosić ten zamiar właściwej izbie pielęgniarek i położnych. Dzięki temu rozwiązaniu samorząd będzie dysponował pełniejszą wiedzą na temat aktywnych zawodowo członków. W projekcie zaproponowano też rozwiązanie, zgodnie z którym odbycie stażu adaptacyjnego we wskazanym podmiocie leczniczym można uznać za równoznaczne z odbyciem przeszkolenia. Rozwiązanie to skróci czas szkoleń cudzoziemców pielęgniarek i położnych zamierzających wykonywać czasowo lub na stałe w Polsce ten zawód. Wysoki Sejmie! Pani Marszałek! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego opowiada się za przyjęciem sprawozdania komisji.
Mówca: Wojciech Zubowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Środowiska pielęgniarek i położnych od dawna alarmują o fatalnej sytuacji tej grupy zawodowej. Niedawno parlamentarzyści kolejny raz otrzymali apele i prośby o wsparcie, jak wiemy zresztą, sytuacji takich będzie coraz więcej. W uzasadnieniu do druku nr 3589 wnioskodawcy wskazują, że koszt wyposażenia 12 555 gabinetów ma wynieść niecałe 83 mln zł. Po podzieleniu daje to kwotę ok. 5 tys. zł na gabinet - a więc niezbyt wielką. Również roczny koszt utrzymania gabinetu wyceniono na kwotę niewiele ponad 5 tys. zł, co daje ok. 500 zł miesięcznie w roku szkolnym. Proszę o informacje na temat wyceny kosztów wyposażenia gabinetów pielęgniarskich w szkołach i ich funkcjonowania, ponieważ dane znajdujące się w uzasadnieniu omawianego dziś projektu brzmią niewiarygodnie. Dziękuję.
Mówca: Teresa Świło
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Platforma Obywatelska w sprawie sprawozdania komisji o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz ustawy o kierujących pojazdami, druki nr 1859 i 3704. Pieszy jako słabszy uczestnik ruchu drogowego jest znacznie bardziej narażony na skutki kolizji drogowych, gdyż nie jest on chroniony żadną osłoną, tak jak to ma miejsce w przypadku samochodów. W 2011 r. na polskich drogach doszło do 3678 wypadków na przejściach dla pieszych. Istotą nowelizowanych przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym jest zabezpieczenie pieszego w sytuacji, gdy jadące pojazdy uniemożliwiają pieszemu zamierzającemu przekroczyć jezdnię wejście na przejście dla pieszych niewyposażone w sygnalizację świetlną. Nakładane są obowiązki zarówno na kierującego pojazdem, jak i na pieszego. Oprócz obowiązku zachowania szczególnej ostrożności pieszy powinien zasygnalizować zamiar wejścia na przejście przez zatrzymanie się przed przejściem, a wówczas kierujący pojazdem miałby obowiązek zatrzymania pojazdu, by umożliwić pieszemu wejście na przejście. Taka sytuacja daje gwarancję ochrony pieszego, co powinno znacznie ograniczyć wypadki na przejściach dla pieszych. Klub Platformy Obywatelskiej jest za poprawieniem bezpieczeństwa pieszych, dlatego w celu doprecyzowania przepisów składam dwie poprawki w imieniu klubu. Bardzo dziękuję.
Mówca: Józef Racki
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Odniosę się do sprawozdania Komisji Infrastruktury o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz ustawy o kierujących pojazdami. Przedłożone sprawozdanie zawiera zmiany w art. 2 w pkt 23, w słowniczku, w definicji ustąpienia pierwszeństwa, chodzi o dodanie wyrazów: ˝w przypadku korzystania z przejścia dla pieszych - powstrzymania się od wejścia na nie˝. W art. 13 w ust. 1 dodaje się dwa zdania końcowe, o których mówił mój przedmówca. W art. 26 w ust. 1 również mówi się o pierwszeństwie pieszego. W tym artykule dodaje się też ust. 1a. Kiedy analizujemy przedłożone sprawozdanie, wydaje się, że dajemy znaczne uprawnienia pieszym, co zwiększa odpowiedzialność kierujących pojazdami. Tak jak powiedział mój przedmówca, sytuacja pieszego i kierującego pojazdem jest całkowicie odmienna. Kierujący pojazdem ma pojazd o określonym ciężarze, z kolei pieszy, który ma wejść na jezdnię, często będzie stwarzał niebezpieczeństwo, tak uważam. Dlatego też Polskie Stronnictwo Ludowe, rozważając sprawę głosowania - za czy przeciw - podejmie decyzję po rozpatrzeniu poprawek zgłoszonych przez Prawo i Sprawiedliwość, ale przede wszystkim weźmie pod uwagę to, czy jesteśmy dzisiaj do tego przygotowani. Nie mamy wysepek na przejściach. W Kaliszu są drogi o czterech pasach i pytanie brzmi: Kiedy osoba mniej sprawna przejdzie na drugą stronę czy chociażby do połowy jezdni? Myślę, że należy podjąć szkolenia w zakresie zachowania się na jezdni pieszego i kierowcy. Jeżeli będziemy o tym częściej mówili, to kierowcy będą reagowali na każdego pieszego, a pieszy nie wtargnie na jezdnię ze słuchawkami na uszach, z telefonem komórkowym przy uchu, nie patrząc na to, czy w ogóle ktoś się porusza po jezdni. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Smoliński
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ponad 30 lat jestem prawnikiem, który w dużej mierze zajmował się właśnie wypadkami komunikacyjnymi, odszkodowaniami i związanymi z tym wypadkami. Muszę przyznać, że z ogromnym zdziwieniem patrzę na tekst, który został przygotowany. Mam duże problemy ze zrozumieniem tego zapisu. Nie wyobrażam sobie, jak ten zapis będą realizować obywatele, piesi. Przecież ten zapis mówi, że przed wejściem na przejście dla pieszych pieszy jest zobowiązany zatrzymać się i upewnić się, czy kierujący pojazdem ustępuje mu pierwszeństwa. W tym samym czasie ten jadący musi stwierdzić, czy ten pieszy ma zamiar wchodzić, tak? I tutaj te dwa zamiary się nagle spotykają. Kto pierwszy właściwie zrozumie ten zamiar? Czy ten ma zamiar wchodzić, czy ten ma zamiar się zatrzymać i ustąpić mu pierwszeństwa? (Dzwonek) Proszę mi powiedzieć, jak można stwierdzić i kto w sytuacji dynamicznej na jezdni i na przejściu dla pieszych stwierdzi, kto pierwszy miał zamiar się zatrzymać czy miał zamiar pojawić się na przejściu dla pieszych. Chciałbym, żeby wnioskodawca czy pan minister odpowiedział mi, jak to może być realizowane w rzeczywistości, bo jestem przekonany, że będą z tym ogromne problemy. To jest zły przepis, który spowoduje wiele nieprawidłowości i niebezpiecznych sytuacji na jezdni. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Polaczek
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dwie kwestie w pytaniach. Pierwsza kwestia to prośba do pana ministra Olszewskiego, aby w sposób autorytatywny zinterpretował pierwszą zmianę w tej regulacji, czyli nową definicję ustąpienia pierwszeństwa. Gdybym mógł prosić o ewentualne wyjaśnienie tego w sposób szczegółowy, merytoryczny. Cytuję ten przepis: ustąpienie pierwszeństwa, powstrzymanie się od ruchu, jeżeli ruch mógłby zmusić innego kierującego do zmiany kierunku lub pasa ruchu albo istotnej zmiany prędkości, a pieszego do zatrzymania się, zwolnienia lub przyspieszenia kroku lub w przypadku korzystania z przejścia dla pieszych powstrzymania się od wejścia na nie. Tak że jest prośba o interpretację po prostu tej definicji ustąpienia pierwszeństwa, która jakoś później koresponduje z tymi dodatkowymi, następującymi dalej zmianami. Drugie pytanie do pana ministra, jak myślę, jest też po części pytaniem do Prezydium Sejmu. To jest regulacja głęboko, istotnie, powiedziałbym, oddziaływująca w skali makro (Dzwonek) i jeśli pani poseł sprawozdawca informowała Wysoką Izbę, że ten projekt ma półtoraroczną historię, to chciałbym się zapytać: Jakie jest wydane oficjalne stanowisko Rady Ministrów, które przygotował do tego projektu minister konstytucyjny, który odpowiada konstytucyjnie za tę sferę, jaką jest bezpieczeństwo ruchu drogowego? A jeśli takiego dokumentu Rada Ministrów nie przyjęła, to proszę o wyjaśnienie przyczyn tej absencji i tej abdykacji, jeśli chodzi o stosunek do historii tej inicjatywy poselskiej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wszystkie przepisy drogowe mają jeden cel: bezpieczeństwo ludzi poruszających się na drodze, i to zarówno pieszych, jak i kierowców. Niedawno uchwalona ustawa mówi o przekroczeniu o ponad 50 km/h dopuszczalnej prędkości, co skutkuje zabraniem prawa jazdy. Wysoka Izba miała na celu bezpieczeństwo i pieszych, i kierowców. Natomiast Policja wzięła sobie za cel zabranie jak największej liczby praw jazdy i pozbawienie kierowców uprawnień, i to z pełną zaciętością, oczywiście z mediami, chełpiąc się i informując, ileż to my ludzi pozbawiliśmy praw jazdy itd. Akurat Wysoka Izba i wykonawcy minęli się po prostu z intencją. Tak samo tutaj uważam. Czy piesi są przygotowani na tę ustawę? (Dzwonek) Chodzi o to, żebyśmy nie uchwalili czegoś, co doprowadzi do większości wypadków. Trzeba przygotowywać i kierowców, i pieszych do tego zapisu, który w tej chwili Wysoka Izba sygnuje. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józef Lassota
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Powiem szczerze, że praca nad propozycją zmiany ustawy, wydawałoby się, że nieduża, właściwie nauczyła mnie tego, że to, co wydawało się oczywiste, dla wielu jest nieoczywiste. Jestem oczywiście tylko zwykłym inżynierem, więc może rozumuję bardzo prosto, ale jeśli słyszę takie stwierdzenia, że są problemy ze zrozumieniem takiej oto sytuacji, że kierujący pojazdem, kiedy dostrzega osobę oczekującą na wejście na przejście dla pieszych, nie jest w stanie ocenić, czy ona ma zamiar przejść, czy nie ma zamiaru przejść, to jest to dla mnie zupełnie dziwaczne, bo nie podejrzewam o złą wolę. Może rzeczywiście rozumuję w prostych kategoriach, być może w języku prawniczym można to bardziej skomplikować. To samo dotyczy uwag pana posła Banaszaka. Otóż chcę powiedzieć, że sytuacja się nie zmienia. Jeśli pieszy jest już na przejściu dla pieszych, tak jak dotychczas będzie miał takie samo pierwszeństwo, jakie miał. A więc też apelowałbym, tak jak pan minister, o to, żebyśmy naprawdę w tej sytuacji dostrzegli to, że wydaje się, że to jest bardzo proste rozwiązanie, bardzo oczywiste. Zresztą na pewno państwo obserwujecie, prowadząc pojazdy czy też przemieszczając się na piechotę, jakie są zachowania. Otóż powiem tak, kiedy zatrzymuję się przed przejściem, bo widzę, że ktoś oczekuje, to ci ludzie, którzy chcą przejść, naprawdę reagują z wdzięcznością, trochę ze zdziwieniem, a trochę z wdzięcznością, bo wreszcie mogą wejść. Proszę państwa, czy nie rozumiecie, że tak trzeba zrobić? Naprawdę, tak jak mówię, przez te półtora roku, przewodnicząc podkomisji, nie byłem w stanie zrozumieć, dlaczego jest taki upór, żeby tego nie wprowadzić. Tu chodzi o bezpieczeństwo, jedno życie jest warte tego, żeby taki przepis wprowadzić. Myślę, że to znacznie poprawi naszą sytuację, jeśli chodzi o wypadkowość i skutki tej wypadkowości. Panie Marszałku! Bardzo zachęcałbym do tego, żeby jednak państwo posłowie za tym zagłosowali. A co do uwagi pana posła Stefaniuka, który się dziwił, że policja rzuciła się na tych, którzy przekraczają prędkość o ponad 50 km/h na terenie zabudowanym, to nie rzuciła się, tylko zaczęła egzekwować prawo. Takie prawo Wysoka Izba uchwaliła, prawda? Jeszcze jedna uwaga. Słyszę różne opinie, jeśli chodzi o egzekwowanie prawa, głównie przez Policję czy Inspekcję Transportu Drogowego. Jako społeczeństwo chyba nie jesteśmy przyzwyczajeni za bardzo do tego, że to prawo w ruchu drogowym się egzekwuje. Jeśli państwo wyjeżdżacie, a wyjeżdżacie na pewno do różnych krajów, żeby nie mówić o odległych, wymienię Słowację - tam naprawdę nikt, przepraszam za kolokwializm, się nie cacka, jeśli ktoś przekroczy prędkość, to odpowiednią daninę musi zapłacić, i to bezwzględnie. Nie mówię już o takich krajach, jak Francja czy nawet Niemcy. Tak że warto by było, abyśmy, i temu ma również służyć kampania informacyjna, przyzwyczaili się do tego, że praw, które Wysoka Izba ustala, należy przestrzegać i należy je egzekwować. I nie miejmy pretensji do Policji, że egzekwuje prawo. Uważam, że powinna egzekwować jeszcze bardziej. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak, zdecydowanie źle zostałem zrozumiany, dlatego że jeżeli to prawo, które mamy wprowadzać, jest już obecne w tylu krajach europejskich, to chciałbym zapytać, które prawo - czy prawo dzisiaj już zawarte w druku, czy to, które będzie po zaproponowanych przez was poprawkach? Tego nie wiem. No, które to prawo już jest obecne w tylu krajach, i tak skuteczne...
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. (Poseł Jerzy Polaczek: Będzie czas na dyskusję.)