Mówca: Tomasz Kaczmarek
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam dzisiaj zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość w sprawie złożonego rządowego projektu ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej. W świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego i uwag, jakie zostały złożone w zakresie obowiązujących dziś przepisów, co do zasady słuszne jest, aby te przepisy zebrać w jeden projekt ustawy i aby mogły one regulować zastosowanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej przez wszystkie służby mundurowe. Jednak na problem związany ze stosowaniem środków przymusu bezpośredniego i broni palnej należy spojrzeć bardziej globalnie, bo chodzi nie tylko o dobre przepisy, ale przede wszystkim o odwagę przełożonych, którzy będą podejmowali decyzje co do stosowania niektórych środków przymusu bezpośredniego i broni palnej w niektórych sytuacjach. A mieliśmy tego przykład chociażby w Sanoku, gdzie działania funkcjonariuszy Policji zakończyły się ogromnym blamażem i tak naprawdę jednostki tam pracujące i wykonujące swoje zadania skompromitowały się. Myślę, że należy przede wszystkim położyć nacisk na to, aby służby mundurowe przechodziły odpowiednie szkolenia dotyczące decyzyjności w związku ze stosowaniem środków przymusu bezpośredniego i broni palnej. Wysoka Izbo! W zaproponowanym projekcie ustawy znajduje się kilka zapisów, z którymi stanowczo nie możemy się zgodzić. Przedstawiciel Ministerstwa Spraw Wewnętrznych wskazał dzisiaj podczas swojego wystąpienia, że pododdziały zwarte nie będą mogły korzystać, używać w swojej pracy, w swoich działaniach broni palnej. Rzeczywiście jest taki przepis. Tuż po tym przepisie państwo dodajecie ustęp: W sytuacji zagrażającej życiu lub zdrowiu uprawnionego lub innej osoby uprawniony wchodzący w skład pododdziału zwartego może użyć broni palnej lub wykorzystać ją na zasadach określonych w niniejszej ustawie. Tym zapisem wprowadzacie państwo ogromny chaos, dlatego że specyfika działania pododdziałów zwartych, Policji chociażby, niejednokrotnie wiąże się z ogromnym stresem tych funkcjonariuszy. Tego typu zapis może spowodować, że zostanie rozmyta odpowiedzialność osób, które odpowiadają za prowadzenie akcji pododdziałów zwartych. W mojej ocenie i w ocenie klubu Prawo i Sprawiedliwość taki zapis w tej ustawie jest nie do przyjęcia. Również w zapisach projektu ustawy, które traktują o przypadkach użycia broni, w art. 44 ust. 1 pkt 4 tiret 2 wskazujecie państwo konieczność ujęcia osoby, wobec której istnieje uzasadnione podejrzenie przestępstwa, i tu wymieniacie katalog artykułów Kodeksu karnego. Są to przestępstwa związane z terroryzmem, są to przestępstwa związane chociażby z tą przestępczością narkotykową. Brak sztywnej definicji uzasadnionego podejrzenia będzie powodować, że w tej sytuacji będzie mogło dochodzić do ogromnych nadużyć. Chociażby w świetle tego ten projekt ustawy jest nie do przyjęcia. Ponadto w swoim wystąpieniu pan sekretarz wskazywał na konieczność rozszerzenia katalogu środków przymusu bezpośredniego o przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej, potocznie zwane paralizatorami. Używanie tych paralizatorów tak naprawdę będzie tylko przeszkadzało funkcjonariuszom służb mundurowych, Policji, służb specjalnych w podejmowaniu jednoznacznych konkretnych decyzji co do kwestii użycia konkretnego środka przymusu bezpośredniego. Tak naprawdę będzie to zamydlanie dziś czy w przyszłości obowiązujących przepisów. Przede wszystkim w świetle zapisów związanych z artykułem dotyczącym nie tyle zasad użycia broni palnej, ale przypadków jej uzycia, wnoszę o odrzucenie w całości w pierwszym czytaniu rządowego projektu ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, druk nr 1140. (Oklaski)