Mówca: Dobromir Sośnierz
Data: 2021-11-30 (Sejm RP, kadencja 9)

30 mln zostanie zabrane pracującym rodzinom i przekazane na instytut zadumy nad demografią. Co w tym pomyśle może pójść nie tak? To szaleństwo powoływania kolejnych instytutów ma być według rządu PiS, jak rozumiem, odpowiedzią już na każdy kolejny temat. Ja bym prosił o garść przykładów, w przypadku których taki instytut doprowadził do rozwiązania jakiegoś problemu. (Poseł Adam Szłapka: Polska Fundacja Narodowa.) Pan Wróblewski mówił o Czechach i Francji. Jeśli są tam takie instytuty, to może po prostu taniej będzie odkupić od nich te rozwiązania? (Głos z sali: Z Węgier na pewno.) A może da się nawet za darmo ściągnąć z Internetu? (Wesołość na sali) Tak że może sporo zaoszczędzimy. Jeśli potrzebujecie jakiejś ekspertyzy, to można ją zamówić na rynku za, nie wiem, 50 tys., powiedzmy, a nie 30 mln. Biurka i etaty to nie jest odpowiedź na problemy demograficzne. Albo ja wam pomogę za 1% tej sumy. Dzisiaj nawet za darmo wam powiem o tym, co jest nie tak z demografią. Przyczyn demograficznego upadku cywilizacji zachodnich jest wiele. Oczywiście na część z nich nie mamy i nie będziemy raczej mieli większego wpływu, np. upowszechnienie się antykoncepcji, wbrew przekonaniu pani posłanki Rosy, albo emancypacja kobiet. To są zjawiska, które z całą pewnością osłabiają przyrost demograficzny w każdym kraju, w którym występują, ale raczej nic na to się nie poradzi. Jest jednak parę czynników, za które państwo bierze odpowiedzialność, i może mieć na to wpływ. Moim zdaniem cztery są najważniejsze. Nie wiem, czy zdążę to wymienić. Systemy emerytalne przede wszystkim. Jednym z powodów, dla których ludzie posiadają dzieci i zawsze posiadali dzieci, było zabezpieczenie na starość. Zniedołężniali starcy byli utrzymywani przez dzieci i wnuki. Nadal są oczywiście utrzymywani, tylko teraz państwo stworzyło taki system emerytalny, dzięki któremu oni ten związek przestali odczuwać. Przekonanie o konieczności posiadania dzieci zostało zapisane w dawnej kulturze, która wysoko ceniła sobie rodzicielstwo, płodność, więzi rodzinne. Analogicznie przerwanie przez pobismarckowskie reżimy socjalne związku między posiadaniem dzieci a utrzymaniem na starość doprowadziło do przemian kulturowych zmierzających w przeciwnym kierunku, czyli do rozpadu więzi rodzinnych, do coraz wyraźniejszego postrzegania dzieci jako raczej problemu, a nie daru Boga. Rozwiązanie: likwidacja przymusu ubezpieczeń emerytalnych. Państwowa edukacja. Państwo rzuca na rynek edukację, którą nazywa darmową, ona de facto jest przedpłacona w podatkach. Wszystko, co darmowe, jest nadużywane, więc uruchomiono w ten sposób absurdalny wyścig zbrojeń, w którym edukację rozciąga się już niemal do trzydziestki, pomimo że większość ludzi zupełnie jej nie potrzebuje, bo wykonuje proste prace, do których mogliby się przygotować w tydzień czy w miesiąc. Każdy chce mieć jak najwyższe wykształcenie - skoro to nic nie kosztuje - żeby się lewarować na rynku pracy, ale ponieważ robią to wszyscy, te wysiłki i tak się równoważą. To również powoduje przemiany kulturowe: powstanie nowego etosu przedłużonej niedojrzałości, hedonizmu młodzieńczego i w rezultacie odsuwanie ojcostwa i macierzyństwa w czasie. Rozwiązanie: gruntowna deregulacja i prywatyzacja edukacji. Podatki - trzecia sprawa. Wysoki klin podatkowy i sztywna regulacja rynku pracy dotykają najbardziej młodych ludzi. Zabiera się im pieniądze, kiedy są młodzi, zniechęcając do posiadania dzieci, żeby oddać w późniejszym czasie w postaci różnych programów socjalnych i emerytur. Rozwiązanie: proste (Dzwonek) i niskie podatki. No i prawo rodzinne - czwarta sprawa. Upaństwowienie małżeństw, ułatwienie rozwodów i ingerencja w wychowywanie dzieci odbierają rodzinom, ludziom poczucie sprawczości. Coraz bardziej ludzie czują, że wychowują podatników dla chciwego państwa, a nie własne dzieci zgodnie z własnymi poglądami.