Mówca: Jerzy Kozdroń
Data: 2013-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska popieram projekt przedłożony przez Senat Rzeczypospolitej, chociaż muszę powiedzieć, że mam poczucie jakiejś współodpowiedzialności za to, co się stało, a mianowicie że ten projekt jest składany w chwili obecnej, ponieważ - jak pan senator był łaskawy zwrócić uwagę - wyrok Trybunału Konstytucyjnego, wyrok zakresowy, zapadł 13 grudnia 2011 r. z terminem odraczającym wykonanie tego wyroku do 28 grudnia 2012 r. W chwili obecnej, i tak to trzeba powiedzieć, musimy to powiedzieć otwarcie, nie ma art.180 § 1 w Kodeksie karnym, został on po prostu unieważniony. Zabieg procesowy, jaki my chcemy zastosować, żeby problem tajemnicy wynikającej ze statystyki publicznej przesunąć do § 2, w mojej ocenie jest zabiegiem tylko na potrzeby tego wyroku. To nie rozwiązuje problemu. My musimy się generalnie pochylić nad art. 180 § 1 Kodeksu karnego, ponieważ poza ustawami szczegółowymi, które regulują kwestie uchylenia tajemnicy, informacji niejawnych czy tajemnicy wykonywania zawodu lub zajmowanej funkcji w ustawach szczególnych, odnoszące się do art. 180 § 1 Kodeksu karnego, są inne zawody przewidziane ustawą, w których jest ustanowiona tajemnica i nie ma tam przesłanek uchylenia tej tajemnicy. W tej sytuacji możemy się spodziewać, że za pół roku czy za rok jakaś grupa zawodowa czy jakiś przedstawiciel innego zawodu zaskarży nałożony na niego obowiązek uchylenia tajemnicy z art. 180 § 1 i znów Trybunał Konstytucyjny powie: w tym artykule nie ma przesłanek uchylenia tajemnicy. Tutaj trybunał powołał art. 51 ust. 2 konstytucji, który mówi o tym, że prawo organów publicznych do pozyskiwania informacji jest ograniczone w zakresie niezbędnym dla demokratycznego państwa prawnego. Zatem wartości i prawa chroniące obywateli, w tym prawo do prywatności, muszą być oceniane z perspektywy art. 31 ust. 3 konstytucji, który przewiduje ograniczenie pewnych praw w sytuacji, w której to wynika z bezpieczeństwa prawnego, z porządku publicznego, z ochrony moralności, z ochrony zdrowia, z ochrony przyrody itd., itd. Tam po kolei wymienia się te wszystkie przesłanki, kiedy można ograniczyć to prawo, mówiąc jednocześnie, że nie wolno naruszyć istoty praw i wolności, które są, a więc zadeklarowana jest tam zasada proporcjonalności. W tej sytuacji, gdy nadzwyczajna komisja będzie się pochylać nad art. 180 § 2, musimy wrócić do art. 180 § 1 i ustalić te przesłanki. Dzisiaj formalnie tego przepisu już nie ma, ale trzeba do tego wrócić i ten przepis przywrócić, trzeba podać przesłanki, na podstawie których można uchylić tajemnicę związaną z wykonywanym zawodem czy zajmowaną funkcją. Dlatego też wydaje mi się, nie wiem, że przeniesienie tajemnicy statystycznej do § 2 nie jest najszczęśliwszym rozwiązaniem, Wysoki Sejmie, ponieważ tam mamy tajemnicę notarialną, adwokacką, radcowską, dziennikarską, lekarską. To jest tajemnica klienta i osoby wykonującej zawód, czyli tajemnica zawodu, to są informacje, które pozyska osoba reprezentująca dany wolny zawód w związku z jego wykonywaniem. I o tym zakresie, o takiej tajemnicy mówi się, że może być ona uchylona dla dobra wymiaru sprawiedliwości. Wartością kolizyjną jest dobro wymiaru sprawiedliwości i tylko wtedy, kiedy nie można tego ustalić na podstawie innych dowodów. Tyle że w mojej ocenie to jest lex specialis do art. 180 § 1. Musimy wrócić do art. 1 i te przesłanki wyraźnie doprecyzować. Czy tajemnica statystyczna to jest tajemnica związana z wykonywaniem zawodu? Nie w każdej sytuacji. Może to dotyczyć statystyka (Dzwonek), ale osoba, która jest, że tak powiem, dysponentem tajemnicy statystycznej, wcale nie musi być związana z tym zawodem. Ja już dziękuję. Popieram ten wniosek.