PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2013-04-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pan minister Gowin, kiedy informuje o swoich planach politycznych dotyczących rozważenia kandydowania na szefa Platformy, mówi o tym, że dla niego jednym z bardzo istotnych celów jest wzmocnienie obywatelskości państwa. Kiedy jednak trafia do niego jeden z podstawowych atrybutów obywatelskości państwa, jakim jest projekt obywatelski w tej sprawie, to mało tego, że dystansuje się od tego projektu, to jeszcze nie podejmuje współpracy w ramach właściwej komisji, która pracuje nad obywatelskim projektem. Rzeczywiście 13 sądów rejonowych w Wielkopolsce zostało zlikwidowanych, w tym 3 w okręgu wyborczym, w którym mam zaszczyt funkcjonować wspólnie z panem marszałkiem Eugeniuszem Grzeszczakiem, w Słupcy, Śremie i Wrześni. Mimo że społeczności lokalne, ich reprezentacje samorządowe, korporacje, ale także organizacje obywatelskie protestowały, nie było gotowości do dialogu w tej sprawie i wsłuchiwania się w argumenty właśnie tej społeczności. Stąd, po pierwsze, chciałbym w tej chwili zapytać przedstawiciela ministra: Jakie na dzień dzisiejszy jest stanowisko resortu w sprawie sprawozdania, które dzisiaj omawiamy? Czy resort przyjmie do wiadomości sam fakt właściwie nowego ułożenia struktury sądów na podstawie ustawy? Po drugie, czy zdaniem resortu nie ma sprzeczności, jeśli chodzi o orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego i to, co zawiera sprawozdanie komisji? Po trzecie, czy dzisiaj można powiedzieć... Chciałbym zadać posłowi sprawozdawcy pytanie, czy ma informacje, bo były informacje medialne dotyczące rozmów i inicjatywy prezydenta Rzeczypospolitej w tej sprawie. Czy w związku z powyższym inicjatywy pana prezydenta są inne niż kierunek przyjęty w sprawozdaniu komisji sprawiedliwości? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Michał Jach
Data: 2013-04-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytanie już bardziej szczegółowe dotyczące projektu, nad którym dzisiaj procedujemy. Otóż ten projekt przywraca ileś sądów rejonowych w poszczególnych powiatach, natomiast są też takie sądy rejonowe, których właściwość obejmuje dwa powiaty. Domniemywam, że tak jak to było do tej pory, w sytuacji gdy sąd rejonowy obejmował swoją właściwością więcej niż jeden powiat, w jednym z tych powiatów funkcjonował wydział zamiejscowy. Takie rozwiązania były również jeszcze przed reformą ministra Gowina. Chciałbym dowiedzieć się, kto będzie teraz decydował o właściwości miejscowej wydziału zamiejscowego. Dotychczas o tym decydował minister w rozporządzeniu, a skoro projekt ustawy mówi, że właściwość miejscową sądów określa się w drodze ustawy, to chciałbym wiedzieć, kto w sytuacji przyjęcia tego projektu ustawy przez Sejm będzie decydował o właściwości miejscowej wydziałów zamiejscowych. Bo oto w moim okręgu wyborczym była taka sytuacja, że wydział zamiejscowy obejmował gminę właściwej siedziby sądu rejonowego, a mieszkańcy, po pierwsze, nie mieli żadnych połączeń z wydziałem zamiejscowym, a po drugie, dalej było do wydziału zamiejscowego niż do rodzimego sądu (Dzwonek) rejonowego. Dlatego chciałbym uzyskać odpowiedź, kto ewentualnie teraz będzie o tym decydował. A odpowiedzi ministra na moje interpelacje dotyczące przesunięcia tej gminy były bardzo pokrętne i niczego niewyjaśniające. Dziękuję.
Mówca: Zbigniew Sosnowski
Data: 2013-04-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Do pana kieruję trzy pytania. Pytanie pierwsze. Czy może pan zagwarantować, że likwidacja sądów rejonowych i powołanie w ich miejsce wydziałów zamiejscowych nie jest pierwszym krokiem do całkowitej likwidacji sądów w tych powiatach w przyszłości? Pytanie drugie. Panie ministrze, czy to, że w sprawie skargi obywatele będą jeździć o kilkadziesiąt kilometrów dalej do właściwego prezesa sądu rejonowego, którego siedziba znajduje się teraz w sąsiednim powiecie, jest ułatwieniem czy utrudnieniem dla obywatela? Pytanie trzecie. Panie ministrze, jakie to ważne argumenty przemawiały za tym, by likwidować sąd rejonowy w Nakle, które jest miastem powiatowym dużego powiatu, a pozostawić sąd rejonowy w miejscowości, która jest tylko siedzibą gminy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-04-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bardzo cieszę się, że tej debacie przysłuchuje się grupa młodzieży z Liceum Ogólnokształcącego im. ONZ w Biłgoraju. Pragnę bardzo serdecznie ich wszystkich pozdrowić wraz z opiekunami. Właśnie młodzi ludzie mogą dzisiaj zobaczyć, że także obywatele, inicjatywy obywatelskie mają wpływ na to, by zablokować, panie pośle, fatalne rządy Platformy Obywatelskiej. Stocznie zlikwidowane, szkoły likwidujecie, szpitale likwidujecie, teraz przyszła pora na sądy. Dlaczego, panie ministrze? Tu zwracam się z pytaniami, bo tak naprawdę dzisiaj nikt nie wie, dlaczego. W normalnym kraju reformy polegają na tym, że albo jest brany pod uwagę czynnik finansowy, tu dzisiaj słyszymy, że jednak nie o to chodzi, albo czynnik ludzki - czyli w przypadku sądów powinniście pójść w takim kierunku, aby obywatel miał łatwiejszy dostęp do sądu. Czy prawdą jest, że poprzez likwidację chociażby sądów we Włodawie, w Krasnymstawie obywatel będzie miał jednak utrudniony dostęp do sądu? Czy prawdą jest, że państwo zamierzają - to byłby następny krok - likwidować także sądy okręgowe? Czy likwidacja sądów rejonowych ma związek z tym, że w przyszłości zamierzacie po prostu zlikwidować te powiaty? Mieszkańcy tych powiatów dzisiaj stracili na prestiżu, a przede wszystkim utracili łatwość dostępu do sądów. Panie ministrze, dlaczego, kto za tym stoi i jakie macie faktycznie argumenty? Bo dzisiaj nie jesteśmy w stanie przekonać obywateli, czego dowodzi ten projekt, a ludzie mówią wam: nie. (Oklaski)
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2013-04-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Przedstawiciele Ministerstwa Sprawiedliwości! Projekt obywatelski wpłynął do tej Izby jako wyraz sprzeciwu wobec próby likwidacji, tak jak poseł sprawozdawca powiedział, w pierwszej wersji stu dwudziestu kilku sądów, w tym również sądu w moim rodzinnym mieście Łowiczu, w Łęczycy, Zduńskiej Woli itd. Podam przykład okręgu sieradzkiego w województwie łódzkim: został tylko, można powiedzieć, zlikwidowany sąd w Łęczycy, w królewskim mieście Łęczycy - już w pierwszym czytaniu o tym również mówiłem - mieście z tradycjami. Tak nie można, panie ministrze, tak nie można tego robić. Przedstawiciele obywateli, którzy złożyli podpisy, idą dalej. Chcą zrobić pewną reorganizację, w przypadku Łęczycy dołączyć trzy gminy z powiatu kutnowskiego, czyli miasto i gminę Krośniewice, gminę Nowe Ostrowy i gminę Dąbrowice, wyłączyć je z powiatu kutnowskiego, tak żeby sprawy sądowe były rozstrzygane w Sądzie Rejonowym w mieście Łęczyca. Panie ministrze - choć to może bardziej do pana premiera, którego tutaj nie ma. Czy państwo... (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Pana ministra też nie ma.) Tak, pana ministra też nie ma, panie pośle. Czy państwo chcą zreformować kraj administracyjnie, czy też nie? Bo ja mam obawy, tak jak moi przedmówcy, że to jest droga do likwidacji powiatów, którą państwo zamierzacie kiedyś przeprowadzić, ale koalicjant się sprzeciwia. I słusznie, że się sprzeciwia. Chcecie w pierwszej kolejności zlikwidować powiaty w miejscowościach mniejszych typu Łęczyca, Rawa Mazowiecka, Brzeziny. Jeszcze raz powtórzę: podaję przykład województwa łódzkiego, które leży w centrum Polski. Tak nie można, panie ministrze, nie można, panie premierze. Za chwilę będziecie likwidować komendy powiatowe Policji, komendy powiatowe Państwowej Straży Pożarnej w tych miastach i inne instytucje. Trzeba to w końcu zapisać, że (Dzwonek) jeśli ma być miasto powiatowe, to powinien tam być sąd, komenda Policji, komenda straży pożarnej - i nie tylko w przywoływanych powiatach, ale również w tych, w których do tej pory sądów nie ma, na przykład w Kłobucku. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2013-04-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Nie chcę się wpisywać w tej chwili w dyskusję polityczną, w jakiej gminie czy powiecie zlikwiduje się sąd, czy będzie nowy, bo to nie ma żadnego znaczenia. Dla mnie najistotniejszym elementem tej zmiany, który tak naprawdę do końca nie jest wyjaśniony, są koszty - praktycznie nigdzie nie znalazłem opracowania dotyczącego kosztów tej zmiany. Otóż należy założyć z jednej strony, że na przykład zmniejszy się liczba prezesów sądów - to jest oczywiste w sprawie tej reformy - więc automatycznie sądzenie będzie tańsze, z drugiej strony może się zdarzyć taka sytuacja, że dojeżdżanie sędziów na rozprawy, czy w ogóle do pracy, podniesie te koszty. Dlatego prosiłbym bardzo, panie ministrze, o przedstawienie, najlepiej w formie pisemnej, i to jak najszybciej, wyliczeń, które ministerstwo - jak mniemam - powinno mieć. Jakie różnice kosztów in plus bądź in minus pojawią się, kiedy ta reforma zostanie zrealizowana? Dziękuję bardzo.
Mówca: Maciej Orzechowski
Data: 2013-04-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! 8 listopada rozmawialiśmy w tej sali na temat ustawy o reorganizacji sądów. Wielkopolska, której jestem reprezentantem, szczególnie została dotknięta tą reorganizacją, bo aż 13 sądów straciło swoje właściwości. Pan minister Gowin wtedy mówił o paru takich elementach, które można poprawić, żeby sądy działały lepiej, między innymi o fatalnych procedurach, o właściwości spraw, którymi zajmują się sędziowie, czyli kognicji, czy też o organizacji sądów i jakości stanowionego prawa. To ostatnie jest chyba kamyczkiem wrzuconym do naszego ogródka. Nie będę pytał, co się zmieniło, jeśli chodzi o jakość stanowionego prawa, bo wszyscy tu obecni pewnie wiedzą. Natomiast jeśli chodzi o pozostałe parametry, co się zmieniło od 8 listopada? Wreszcie sprawa, która przyświecała tej reformie, czyli przyspieszenie orzekania w sądach w dużych miastach, takich jak: Poznań, Wrocław, Warszawa, i co ma do tego przyłączenie np. sądu w Krotoszynie do sądu w Ostrowie Wielkopolskim? W jaki sposób orzekanie, jakość, szybkość spraw prowadzonych we Wrocławiu, Poznaniu czy Gdańsku zmieni się w związku z tym, że dwa małe sądy zostały ze sobą połączone? Dlatego chciałbym poprosić o wykaz sądów, na piśmie, w których jest najwięcej zaległości i opóźnień w sprawach, i o informację, jak to się zmieniło w ciągu ostatnich paru miesięcy, w jaki sposób to postępuje. Będziemy wtedy mieli czarno na białym, w jaki sposób reforma, która obejmuje właśnie te małe, prowincjonalne sądy, wpływa na to, w jaki sposób przyspiesza działanie w dużych sądach. W Wielkopolsce takie sądy jak: sąd w Ostrzeszowie, Krotoszynie czy też Pleszewie zostały tym dotknięte. Ubolewam, bo na przykład sąd w Krotoszynie najlepiej i najszybciej z całej Polski orzekał w sprawach cywilnych. Zatem to chyba nie jest ta metoda pod tytułem: ˝za dobre wynagradzać, a za złe karać˝. (Dzwonek) I ostatnia konstatacja, taka dosyć smutna, profesora Kuleszy: rzeczywiście, lokalne społeczności odbierają to jako oskubywanie prowincji. Dziękuję.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-04-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Myślę, że ta ustawa ma wielu zwolenników. Jestem przekonany, że posłowie z Platformy Obywatelskiej, szczególnie wywodzący się z województwa wielkopolskiego, poprą tę ustawę i będziemy mieli, jak sądzę, rozwiązanie sprzed reformy pana ministra Gowina. Panie ministrze - wiem, że pana nie ma na sali, proszę przekazać to panu ministrowi - trzeba wyjątkowo nie lubić Wielkopolski, żeby z 79 sądów, jakie pan zlikwidował - bo świadomie nazywam to likwidacją - aż 13 przypadło na Wielkopolskę, a większa część tychże przypadła na jej północną część, okręg pilski. Panie ministrze, zlikwidował pan sąd w moim powiecie, powiecie międzychodzkim, wbrew opinii samorządów, wbrew temu, co się działo, kiedy powiaty były zakładane, kiedy samorządy wnosiły wielkie nakłady po to, aby te instytucje towarzyszące założeniu powiatu mogły dobrze funkcjonować i służyć lokalnej społeczności. Jestem przekonany, że coś knuje się w rządzie, chociaż nie ujawniacie tego państwo. Bo w tych powiatach, np. w powiecie międzychodzkim, reformuje się już instytucje, które do tej pory były instytucjami samodzielnymi, i stwarza się ich filie, np. ZUS-u. Już tego typu reforma instytucji towarzyszących jest dokonywana. Podobnie jest z KRUS-em. I za chwilę dowiemy się, że ten powiat trzeba zlikwidować, bo tam już nie ma takich czy innych instytucji. Dlatego tak jak klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej będę głosował za tym, aby przyjąć ten projekt ustawy, a przede wszystkim żeby przywrócić ten stan sprzed reformy, bo ona idzie w złym kierunku. Tym bardziej dziwię się, panie ministrze, że likwidował pan sądy w Wielkopolsce, mając swojego zastępcę, wiceministra Chmielewskiego, z tegoż okręgu. (Dzwonek) Nie wiem, czy on nie wiedział o tym, czy też uważa, że nie warto było z panem na ten temat prowadzić dysputy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-04-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, pozwolę sobie zabrać głos w trybie sprostowania, ponieważ pan minister poruszył dwie kwestie, o których mówiłem, i niestety albo nie zrozumiał moich słów, albo minął się z prawdą. Otóż, panie ministrze, naprawdę ulokowanie sądów rejonowych jest związane z reformą administracyjną z 1998 r. Oczywiście to nie wynika z ustawy, ale w dokumentach, które tej reformie towarzyszyły, pojawiały się, wymienione były imiennie instytucje, w które musi być wyposażone miasto powiatowe. Sąd rejonowy był instytucją wymienioną w tych dokumentach. Pan mówi, że nie ma to żadnego związku, a więc społeczności lokalne, panie ministrze, rzeczywiście z olbrzymim niepokojem mogą śledzić ten ruch, obawiając się konsekwencji w postaci likwidacji powiatu. Sądy były wymieniane jako jedna z kilku instytucji, którą musi się charakteryzować powiat. To jest pierwsza kwestia. I druga kwestia, dotycząca kosztów. Pan powiedział, że wszystko już się zbilansowało, jeżeli chodzi o finanse. Otóż, panie ministrze, rok 2013 zaczął się. Sędziowie z tych zlikwidowanych sądów dopiero zaczęli jeździć. Im wystawia się delegacje, im płaci się diety, im wreszcie będzie się płaciło za noclegi. O tym, czy trzeba było dołożyć do tego interesu, dowiemy się na koniec 2013 r. (Poseł Piotr Zgorzelski: Masz rację. Dobrze powiedziałeś.) Nie ulega wątpliwości, że tak właśnie będzie. Dobrze by było, żeby pan nie wprowadzał w błąd Wysokiej Izby. Dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Eugeniusz Tomasz Grzeszczak
Data: 2013-04-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Proszę o spokój w ławach poselskich, pan minister ma głos. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Wojciech Hajduk: W 30 albo bodajże 33 powiatach nigdy nie było sądów rejonowych. (Głos z sali: Bo nie było pieniędzy.) Jeżeli chodzi o kwestię dojazdów - bo tę kwestię pominąłem - sędziów do pracy, proszę państwa, dzisiaj dojazdy do pracy są czymś zupełnie normalnym. Sądy nie są dla sędziów, lecz sądy są dla obywateli. Sędziom nie wystawia się diet, sędziowie nie muszą nocować w innych miastach, takich sytuacji po prostu nie ma. To zdarza się w sądach apelacyjnych, do których sędziowie dojeżdżają, ale te argumenty nigdy nie były zgłaszane. W przypadku sądów apelacyjnych, które mają obszar pracy bardzo rozległy, sędziowie rzeczywiście muszą dojechać do sądu, muszą tam być niekiedy kilka dni i zajmować się sprawami, które rozstrzygają. Jednak to dotyczy sędziów sądów apelacyjnych. Takie rzeczy nigdy się nie zdarzały i nie ma takiej potrzeby, żeby zdarzały się w sądach rejonowych, a reforma dotyczyła sądów rejonowych, a więc z tego tytułu żadnych kosztów nie ma. Natomiast muszę państwu powiedzieć, że większość sędziów z sądów reorganizowanych i tak mieszkała poza siedzibami swoich macierzystych i obecnych sądów. Zatem z tego tytułu żadnych kosztów nie ma i nie będzie. Dziękuję.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-04-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Przepraszam pana bardzo, ale powiat międzychodzki, o którym mówiłem w swoim wystąpieniu, zawsze, kiedy był powiatem, miał sąd. Dzisiaj ten sąd likwidujecie. A więc to jest nieprawda, teraz sędziowie będą musieli dojeżdżać około 70 km do Szamotuł, jeśli będą wykorzystywani. Zatem to, co pan mówi, nie jest do końca prawdą, więc prosiłbym, żeby pan nazywał rzeczy po imieniu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Zgorzelski
Data: 2013-04-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Ciężko panu to dzisiaj szło, tak jakby pan sam osobiście nie był przekonany do tej reformy. Nie odpowiedział pan na wiele pytań, chociażby na pytania padające z sali o to, jakie są zamiary co do likwidacji wydziałów zamiejscowych, bo takie plany są, o takich planach w mediach także była mowa. Mnie wypada zgodzić się z osobami, które występowały przede mną, co do tego, że istotnie elementem niezbędnym do powstania powiatu w ponad 200 tych jednostkach było istnienie sądu. Dlatego naprawdę powiązanie powiatu z jednostką samorządową typu powiat było jakby treścią tej umowy społecznej, którą po prostu łamie się teraz decyzją jednej osoby. I także jestem tego samego zdania, co przedmówca, poseł Kuźmiuk, że na temat istotnych i właściwych kosztów będziemy mogli mówić dopiero na koniec roku, kiedy zbilansuje się wysokie pobory menadżerów w stosunku do właśnie zmniejszonych poborów prezesów sądów rejonowych, którzy po likwidacji zostali także przecież funkcyjnymi - a przecież o zmniejszenie tych funkcji wam chodziło - przewodniczącymi wydziałów, panie ministrze. Chciałbym także powiedzieć, że poprzez nasz obywatelski projekt wcale nie betonuje się wymiaru sprawiedliwości, bo jest przecież zapis, który mówi, że co trzy lata minister może zgłaszać swoje propozycje dotyczące zmian. A przecież sądu nie likwiduje się z dnia na dzień, tylko musi być to poprzedzone i analizą demograficzną, i wieloma innymi działaniami. Wypada zgodzić się też z tym, o czym mówili wszyscy, nawet posłowie Platformy Obywatelskiej, że reformę należy zacząć od tych sądów, w których są ogromne zaległości, od wielkich sądów. A wy zlikwidowaliście sądy najlepiej działające. Odpowiadając na pytanie posła dotyczące zamiarów pana prezydenta, muszę przyznać, że nie wiem, jakie one są. Chcę jednak powiedzieć, że jako członek komisji sprawiedliwości i sprawozdawca zrobię wszystko, aby nasz projekt, który napotyka na ogromne opory materii - i nie tylko - i jest w kontrze do Ministerstwa Sprawiedliwości, został przyjęty na najbliższym posiedzeniu Sejmu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Artur Górczyński
Data: 2013-04-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani minister mówi tu o superwizjach, nie mogę znowu więcej o tym powiedzieć. Powiem tylko, że często kończą się tym, że pracownicy w nich uczestniczący siedzą jak na szpilkach, bo wiedzą, że na biurku mają 5, 10, czy 15 wywiadów do skończenia na wczoraj, plus jeszcze wyjście w teren. Zatem te superwizje niestety nie działają tak, jak powinny działać. Już nie mam czasu powiedzieć o ˝Niebieskich kartach˝, chociaż powinienem, bo statystyki mówią to, co mówią, że województwo śląskie ˝bryluje˝, jeżeli chodzi o wypełnianie ˝Niebieskich kart˝, natomiast jeżeli chodzi o udzielaną pomoc, jest gdzieś na szarym końcu. Tak więc te statystyki chyba nie działają, bo nie wierzę, że pracownicy socjalni w województwie śląskim pracują źle i dlatego tak to wygląda. Tu mam też wiele zastrzeżeń. Niestety są to suche statystyki i ten obraz troszeczkę jest sfałszowany. Przelecę to wszystko i już zakończę. Polemizując ze znanym z czasów słusznie minionych powiedzeniem: Nie matura, a chęć szczera zrobi z ciebie oficera, chcę powiedzieć, że wasze chęci naprawdę były szczere. Wiem to, ale niestety bez tej matury się tutaj nie obejdzie. Na chwilę obecną tej symbolicznej matury, niestety, nie zdaliście. Mam nadzieję, że za rok, mając na względzie te uwagi, które zgłaszają kluby, żeby zwrócić uwagę na tych tzw. pomagaczy, ujmując to jednym słowem, te zmiany nie będą dotyczyły tylko nadzoru. To jest ważne, ale nie tylko na tym polegają zmiany na lepsze. Mam nadzieję, że przyszły raport będziemy mogli poprzeć z uśmiechem na twarzy.
Mówca: Artur Górczyński
Data: 2013-04-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Ruch Palikota nie może, niestety, poprzeć przyjęcia tego raportu. Dziękuję.
Mówca: Jacek Falfus
Data: 2013-04-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pani Minister! W omawianym sprawozdaniu czytamy, że wyznaczone przez ˝Krajowy program przeciwdziałania przemocy w rodzinie˝ zadania realizuje również Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji poprzez wprowadzenie monitoringu emitowanych programów i ewentualne karanie nadawców działających bezprawnie. Czytamy w sprawozdaniu, że krajowa rada ma nadzieję, ma zaledwie nadzieję, wpływać na ograniczenie przemocy obecnej w mediach poprzez konsekwentne piętnowanie i karanie nadawców emitujących w niedozwolonym czasie audycje zawierające szkodliwe dla dzieci i osób małoletnich treści, w tym szczególnie zawierające sceny przemocy. Pytam zatem, jak Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji piętnuje i karze nadawców, skoro w mediach, szczególnie telewizyjnych, aż kipi od aktów przemocy oraz scen demoralizujących emitowanych właśnie w czasie chronionym. Wysoki Sejmie, to są kpiny z wywiązywania się z obowiązków i korzystania z uprawnień nadanych krajowej radzie, skoro za działania w roku 2011 krajowa rada nie ukarała ani jednego nadawcy, a monitoringiem objęła zaledwie dwie małe stacje telewizyjne. Co zamierza zrobić rząd? (Dzwonek) Jakie podejmie działania, aby Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji nie kpiła sobie z obywateli, z prawa ani z powierzonych jej obowiązków i zaczęła wreszcie prawidłowo i sumiennie wykonywać zadania, nadane jej przecież z mocy polskiego prawa? Dziękuję.
Mówca: Artur Górski
Data: 2013-04-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Rodziny zastępcze są często azylem dla dzieci, które podlegały przemocy fizycznej i psychicznej ze strony biologicznych rodziców. Nie ma wątpliwości, że rodziny zastępcze i rodzinne domy dziecka to lepsze miejsce dla takich dzieci, wyrwanych dla ich bezpieczeństwa z patologicznych rodzin, niż duże państwowe domy dziecka. Jednak zmiana przepisów i ograniczenie środków przekazywanych przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej spowodowały zmniejszenie liczby ośrodków adopcyjnych przygotowujących do adopcji. Przypomnę, że marszałkowie województw musieli podpisać umowy, było to obligatoryjne, na prowadzenie działalności w 2012 r. z ośrodkami publicznymi, które przeprowadziły w 2010 r. nie mniej niż 10 adopcji, i z ośrodkami niepublicznymi, które przeprowadziły nie mniej niż 20 adopcji. Przed wejściem w życie nowych przepisów w Polsce było 106 ośrodków adopcyjnych, a po ich wejściu w życie liczba ta spadła do 69. Z 55 publicznych ośrodków ostało się 41, zaś z 51 niepublicznych tylko 28 otrzymało odpowiednie środki na swoją działalność. Zostały zamknięte przede wszystkim te ośrodki, które były po prostu młode, które nie mogły się wykazać odpowiednią statystyką. To bardzo niepokojące zjawisko, gdyż ośrodki te zajmują się szkoleniami dla rodzin adopcyjnych i zastępczych. W związku z powyższym mam pytania. Dlaczego rząd zmniejszył pulę środków na prowadzenie ośrodków adopcyjnych? Czy nie ma niebezpieczeństwa, że nowe regulacje prawne uderzą głównie w dzieci oczekujące na adopcję oraz w rodziców adopcyjnych, którzy będą oczekiwać na dziecko kilka lat? (Dzwonek) Czy jeśli będzie mniej rodzin zastępczych, a do tego wszystko zmierza, nie zmniejszy się szansa na bezpieczny azyl dla dzieci podlegających przemocy w biologicznej patologicznej rodzinie? Dziękuję. (Oklaski)