Mówca: Małgorzata Kidawa-Błońska
Data: 2018-11-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To prawda, że komisja bez sprzeciwu przyjęła rządowy projekt ustawy o finansowym wspieraniu produkcji audiowizualnej. Bez sprzeciwu, ale akurat z pewnymi wątpliwościami. Zawsze cieszymy się, gdy na produkcję filmową można przeznaczyć większe środki, bo łatwiej będzie przygotowywać koprodukcje, a z tym jednak polska kinematografia ma problem. Te pieniądze na filmy tworzone w koprodukcji bardzo się przydadzą. Jednak nasze wątpliwości dotyczą kilku obszarów. Po pierwsze, rzeczywiście Polski Instytut Sztuki Filmowej dostaje dodatkowe zadanie, i to odpowiedzialne zadanie, bo musi rozdysponować bardzo dużą pulę pieniędzy. Musi to zrobić w sposób przejrzysty, zrozumiały nie tylko dla urzędników, ale także dla środowiska filmowego, dla partnerów, którzy będą w koprodukcje wchodzić. Czyli jest to dodatkowe, nowe zadanie dla instytutu, przy tym opiera się to na innych zasadach, bo w tej chwili instytut rozdysponowuje spore środki, ale są eksperci, grupy, jest przygotowany system weryfikowania tego. Tu pieniądze będą przyznawane właśnie na innych zasadach. Ja wierzę, że są specjaliści, dadzą sobie z tym radę, ale w jednej instytucji mamy dwa różne sposoby dystrybuowania pieniędzy. A więc tutaj mamy wątpliwości, jak sobie z tym instytut poradzi, czy z tym wszystkim będzie tak, jak zakładaliśmy, rozmawiając o tej ustawie. Druga sprawa. Bardzo precyzyjnie w tej ustawie są opisane wszystkie obostrzenia dotyczące osób ubiegających się o pieniądze, w jaki sposób mają przygotować dokumenty, jak mają się rozliczać, jakie są terminy. To wszystko rzeczywiście jest bardzo precyzyjnie opisane. Z drugiej strony wiemy, że instytut tak naprawdę ma dwadzieścia parę dni, żeby udzielić odpowiedzi. To także mnie cieszy, bo wreszcie instytucja ma określony czas, nie może w nieskończoność odkładać decyzji. To jest bardzo dobra decyzja, ale chciałabym, żeby było tak, i mam nadzieję, że tak się stanie, iż w momencie gdy ta ustawa wejdzie w życie i będzie funkcjonowała, będziemy mogli jako komisja kultury dostać dokładne sprawozdanie, jak to wyglądało, jak te pieniądze były dystrybuowane, bo tak naprawdę Polski Instytut Sztuki Filmowej nigdy nie przeszedł takiej gruntownej kontroli, żebyśmy jako posłowie, którzy przecież tworzyli te ustawy, wiedzieli, jak te środki są dystrybuowane. Kontrola wobec producentów - bardzo dobrze, bo to powinno być bardzo dokładnie sprawdzane, jak są wydawane pieniądze, ale chcielibyśmy także w przyszłości wiedzieć, jak instytut z tą sprawą dał sobie radę. Następna sprawa. Intryguje mnie jedna rzecz, a rzeczywiście nie dostałam odpowiedzi na pytanie w tej kwestii. W tych materiałach jest napisane, że każdy producent musi po zakończeniu i rozliczeniu produkcji przekazać nośnik z filmem i scenariusz do Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Czy to znaczy, że w instytucie powstanie kolejne miejsce, gdzie to będzie zbierane? Bo to oddawało się zawsze do Biblioteki Narodowej, kiedyś też do filmoteki, a teraz rozumiem, że FINA przejęła to zadanie gromadzenia scenariuszy i nośników. Nie wiem, dlaczego miałoby to być dodatkowe zadanie jeszcze dla Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej - to, żeby gromadził te wszystkie nośniki. O to nie pytałam w czasie prac nad tą ustawą, ale to mnie intryguje. Jeszcze bardzo jestem ciekawa, jaki to będzie miało wpływ, czy szybko zawarte będą pierwsze umowy co do ciekawych koprodukcji - do końca roku mamy 2 miesiące, mamy ustawę, która, mam nadzieję, szybko przejdzie przez Senat, bo w Sejmie rzeczywiście dosyć długo nad nią pracowaliśmy - jak będą wydatkowane te pierwsze pieniądze i czy zostaną wydatkowane. I bardzo jestem ciekawa, na jakie produkcje. Nasz klub będzie głosował za tą ustawą, chociaż pewne wątpliwości mamy. Dlatego tak ważne dla nas będzie sprawdzenie po jakimś czasie funkcjonowania tej ustawy, jak to działa. Dziękuję bardzo. (Oklaski)