PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Urszula Pasławska
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów był wnioskodawcą uchwały o ustanowieniu Karola Wojtyły patronem roku 2020, dlatego oczywiście w pełni popieramy obie procedowane uchwały. Chcielibyśmy, żeby ten wniosek, ta uchwała stała się taką zachętą do głębszej refleksji i do przypomnienia roli Jana Pawła II nie tylko jako papieża, nie tylko jako wielkiego Polaka i bohatera antykomunistycznej rewolucji, ale także jako myśliciela, etyka, wybitnego przedstawiciela chrześcijańskiego personalizmu. Inaczej mówiąc, jeśli zamierzamy naprawdę uhonorować Jana Pawła II, musimy się odwołać do jego moralnych drogowskazów kształtowanych u progu XXI w. Dziś należy szczególnie zwrócić uwagę na to, że papież Jan Paweł II wielokrotnie podkreślał znaczenie solidarności międzyludzkiej w budowaniu państw i społeczeństw. Demokrację definiował zaś jako ustrój jednoczący wszystkich obywateli, daleki od skrajności.Dokładnie 20 lat temu, dokładnie w tym budynku 11 czerwca 1999 r. w Sejmie wypowiedział historyczne słowa, że zwycięstwo demokracji nie byłoby możliwe bez zasady: nie ma wolności bez solidarności, solidarności z drugim człowiekiem. Wyzwania stojące przed demokratycznym państwem domagają się solidarnej współpracy wszystkich ludzi dobrej woli niezależnie od opcji politycznej czy światopoglądu. Te słowa powinny być dziś nam wszystkim bardzo bliskie i powinny przełożyć się na codzienne działania. Dlatego życzymy sobie, żeby 2020 r. jako rok Jana Pawła II przyczynił się do uzdrowienia polskiego życia publicznego i obywatelskiego. Chcemy, żeby osoba Karola Wojtyły przyczyniła się do przywrócenia ważności znanego nam powiedzenia, że budowanie mostów między ludźmi jest lepsze od budowania murów. Jeśli nie sięgniemy do jego nauki, nie będziemy popularyzować i nie będziemy stosować się do jego słów, rok Jana Pawła II będzie tylko pustosłowiem. Wykorzystajmy zatem tę rocznicę jego urodzin w taki sposób, w jaki on sam by sobie życzył. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Czesław Sobierajski
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Projekt uchwały odnośnie do św. Jana Pawła II, uhonorowania go, dotyczący tego, aby rok przyszły był rokiem Jana Pawła II, jest ważnym akcentem, który Sejm Rzeczypospolitej Polskiej przedstawi narodowi polskiemu. Chciałbym zacytować i zapytać o jedną jakże ważną rzecz, która dzisiaj w dyskursie politycznym istnieje. Jan Paweł II mówił: Wolność publicznego wyrażenia poglądów jest wielkim dobrem społecznym, ale nie zapewnia ona wolności słowa. Niewiele daje wolność mówienia, jeśli słowo wypowiadane nie jest wolne, jeśli jest spętane egocentryzmem, kłamstwem, podstępem, może nawet nienawiścią lub pogardą dla innych. Słowa mogą czasem wyrażać prawdę w sposób dla niej samej poniżający. Może się zdarzyć, że człowiek mówi jakąś prawdę po to, żeby uzasadnić swoje kłamstwo. Wielki zamęt wprowadza człowiek w nasz ludzki świat, jeśli prawdę próbuje oddać na służbę kłamstwa. Prawda zostanie poniżona także wówczas, gdy nie ma miłości do niej samej i do człowieka. Myślę, że jest do dla nas polityków, ale nie tylko, szczególne, niezwykłe przesłanie. My się zachłysnęliśmy wolnością słowa, mówienia i mówimy też wszystko. Nie, to jest dopiero początek. Trzeba najpierw oprzeć się o wartości, fundament, a jeżeli chodzi o prawdę, to wiemy, gdzie jest. Nie leży tam, gdzie ktoś myśli, tylko tam, gdzie ona jest. Chrystus jest prawdą, drogą i życiem. Jak wrócimy do sedna, do źródła, to wtedy nasza (Dzwonek) mowa będzie mową miłości, a nie nienawiści. Myślę, że Ojciec Święty by sobie tego życzył. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mnie pozostaje tylko podziękować wszystkim państwu, którzy brali udział w redagowaniu tej uchwały, i przedstawicielom grup politycznych zasiadających w Sejmie za przychylność, jeśli chodzi o tę uchwałę i pozytywną opinię. Chciałabym na zakończenie przytoczyć państwu słowa, które zostawił nam Ojciec Święty Jan Paweł II, będąc w Sejmie: Gdy troska o ochronę godności człowieka jest zasadą wiodącą, z której czerpiemy inspiracje, i gdy wspólne dobro stanowi najważniejszy cel dążeń, zostają położone mocne i trwałe fundamenty pod budowę pokoju. Kiedy natomiast prawa człowieka są lekceważone lub deptane i gdy wbrew zasadom sprawiedliwości interesy partykularne stawia się wyżej niż dobro wspólne, wówczas zasiane zostaje ziarno nieuchronnej destabilizacji, buntu i przemocy. Dziękuję państwu za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Zwiercan (tekst niewygłoszony)
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko wobec poselskiego projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Św. Jana Pawła II z druku nr 3417 oraz poselskiego projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Karola Wojtyły z druku nr 3207. Nie mam wątpliwości, że Jan Paweł II zajmuje szczególne miejsce w historii Polski i Europy. Nie mam jednak również wątpliwości, że to szczególne miejsce zajmuje Ojciec Święty także w naszych sercach, niezależnie od naszych politycznych poglądów. Papież Polak był bowiem nie tylko kapłanem, lecz również duchowym przywódcą, za którym szło całe pokolenie. Był pielgrzymem pokoju, który podczas swoich wypraw do Polski w trudnych dla kraju latach osiemdziesiątych niósł nadzieję wszystkim rodakom. Jego słowa: ˝Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi!˝, które dzisiaj chyba zna każdy, były wezwaniem Polaków do odpowiedzialności za losy kraju i ojczyzny. Kilkanaście miesięcy po ich wypowiedzeniu rozpoczął się strajk w Stoczni Gdańskiej. Początek końca komunizmu. 27-letni pontyfikat pochodzącego z Wadowic biskupa Rzymu był jednym z najdłuższych w dziejach papiestwa. W tym czasie najwięcej razy, bo aż 9, odwiedził Polskę, pokazując tym samym swoje przywiązanie do ojczyzny. W trakcie całej swojej posługi św. Jan Paweł II domagał się prawa do wolności, suwerenności i poszanowania tożsamości kulturowej nie tylko dla swoich rodaków. Jego nauki - o miłości do ojczyzny, rodziny i prawdy - są uniwersalne, tak samo aktualne wtedy, jak i teraz. 18 maja 2020 r. obchodzić będziemy 100-lecie urodzin Karola Wojtyły. Jestem przekonana, że jest to dobra okazja do przypomnienia nauk człowieka, którego droga do świętości była najszybszą w nowożytnej historii Kościoła, i do właściwego uhonorowania go. Koło Wolni i Solidarni popiera przyjęcie przedstawionej przez komisję uchwały.
Mówca: Tomasz Zieliński
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość przedstawiam stanowisko dotyczące poselskiego projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Hetmana Stanisława Żółkiewskiego. Stanisław Żółkiewski herbu Lubicz był jednym z najwybitniejszych polityków i dowódców I Rzeczypospolitej. Urodził się w 1547 r. jako syn Stanisława i Zofii Lipskiej z Goraja. Tak jak większość dzieci szlacheckich pobierał nauki w domu, a następnie w szkole katedralnej. Po ich zakończeniu samodzielnie pogłębiał wiedzę, osiągając poziom intelektualny przewyższający przeciętny poziom intelektualny wielu mu współczesnych. Z zamiłowaniem czytywał Horacego, Cycerona i Wergiliusza, Kochanowskiego, Skargę, studiował pamiętniki Cezara oraz ˝Radę sprawy wojennej˝ hetmana Tarnowskiego. Od 1566 r. współpracował z Janem Zamoyskim w zakresie polityki wewnętrznej oraz towarzyszył mu na wojnach z Moskwą, Mołdawią, Wołoszczyzną i ze Szwecją. Będąc wiernym królom elekcyjnym Stefanowi Batoremu i Zygmuntowi III Wazie, zdobywał kolejne awanse wojskowe. Został hetmanem polnym, a następnie hetmanem wielkim koronnym. Kiedy w 1618 r. Zygmunt III mianował go kanclerzem wielkim koronnym, stał się faktycznie pierwszą osobą po królu. Stanisław Żółkiewski, kiedy zdobywał szlify wojenne, wykazywał się osobistą odwagą. Chrzest bojowy odebrał w 1577 r. pod Lubieszowem. Następnie w latach 1579-1582 uczestniczył w wojnie z Moskwą o Inflanty, dzielnie walcząc zarówno w polu, jak i podczas oblężenia Pskowa. Podczas bezkrólewia przyczynił się do zwycięstwa pod Byczyną. Największym osiągnięciem wojskowym Stanisława Żółkiewskiego pozostaje wyprawa moskiewska oraz zwycięstwo pod Kłuszynem w 1610 r. Wzorując się na taktyce Cezara w bitwie pod Farsalos, pokonał kilkakrotnie większe połączone siły moskiewskie i szwedzkie. Po zajęciu Moskwy, prowadząc rozsądne negocjacje z bojarami, doprowadził do faktycznej elekcji królewicza Władysława na tron moskiewski. Jednocześnie wziął do niewoli cara Wasyla Szujskiego i jego dwóch braci. Mimo pogarszającego się stanu zdrowia zajął się obroną Kresów Wschodnich zagrożonych przez Turków, Tatarów i Mołdawian. W 1620 r., starając się wyprzedzić uderzenie turecko-tatarskie, Stanisław Żółkiewski udał się z wojskiem do obozu pod Cecorą w Mołdawii, gdzie zaatakowany przez przeważające siły wroga zginął bohaterską śmiercią żołnierza w czasie odwrotu do Polski. Sława hetmana została zapoczątkowana dzięki wspaniałej mowie Tomasza Zamoyskiego wygłoszonej na Sejmie 5 grudnia 1620 r., która następnie wydrukowana szeroko rozeszła się po całym kraju, ugruntowując legendę bezkompromisowego dowódcy i polityka. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę życie i służbę Stanisława Żółkiewskiego dla króla oraz Rzeczypospolitej, Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość popiera podjęcie przez Sejm uchwały ustanawiającej rok 2020 Rokiem Hetmana Stanisława Żółkiewskiego. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Furgo
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Hetman wielki koronny Stanisław Żółkiewski swoją karierę na dworze królewskim zawdzięczał Janowi Zamoyskiemu. Szybko dzięki przymiotom swojego charakteru i dobremu wykształceniu piął się po szczeblach, a właściwie stopniach kariery wojskowej. Stanisław Żółkiewski brał udział, często dowodząc, w niekończących się kampaniach wojennych, w których okazywał najwyższe przywiązanie do ojczyzny i króla, jednak postać Stanisława Żółkiewskiego ani wtedy nie była, ani dzisiaj nie jest oceniana jednoznacznie. Po stronie zasług możemy mu zapisać udział w wojnie Rzeczypospolitej z Gdańskiem, gdzie odznaczył się w bitwie pod Lubiszewem. Brał czynny udział w wyprawie Stefana Batorego na Rosję i walczył pod Zawołoczem. W wojnie o polski tron z arcyksięciem Maksymilianem III Habsburgiem stanął po stronie Zygmunta III Wazy pod dowództwem Jana Zamoyskiego, wyróżniając się swoją postawą w bitwie pod Byczyną. Brał udział w pierwszej, wówczas zwycięskiej, bitwie pod Cecorą, która narzuciła polski protektorat na granicy z Mołdawią, tworząc w ten sposób pas bezpieczeństwa pomiędzy Rzecząpospolitą a Imperium Osmańskim. Jednak największym sukcesem Stanisława Żółkiewskiego był udział w dymitriadzie, wojnie polsko-rosyjskiej w warunkach ówczesnego sojuszu Rosji ze Szwecją. Gdy wojska polskie z królem Zygmuntem III oblegały Smoleńsk, Stanisław Żółkiewski wyruszył z wojskiem pod Kłuszyn i stoczył tam zwycięską walkę. Armia polska wkroczyła do Moskwy, a bojarzy podpisali traktat, na mocy którego obrali na tron carski królewicza Władysława. Po przeciwnej stronie zasług negatywną ocenę otrzymał udział Stanisława Żółkiewskiego w zatrzymaniu i egzekucji Samuela Zborowskiego. Wyjątkowo negatywnie przez współczesnych hetmana oceniany był traktat zawarty pod Buszą, gdzie hetman pozbawił Rzeczpospolitą możliwości ingerowania w sprawy Mołdawii, Wołoszczyzny i Siedmiogrodu, tego pasa bezpieczeństwa chroniącego nasze granice przed Turkami i Tatarami. Z jeszcze większą krytyką spotyka się ostatnia bitwa hetmana Stanisława Żółkiewskiego stoczona z armią turecko-tatarską pod Cecorą w Mołdawii w 1620 r. Decyzja o bitwie podjęta była najprawdopodobniej w ślad za niesławnym traktatem pod Buszą i oskarżeniami za Orynin. Miała przywrócić mu dobre imię. Bitwa bez większego znaczenia militarnego, właściwie była to demonstracja siły, została źle przygotowana i poprowadzona. Zakończyła się klęską. Stanisław Żółkiewski walczył do końca, starając się zapanować nad chaosem. Zginął w walce w wieku 73 lat. (Dzwonek) Życie hetmana wielkiego koronnego Stanisława Żółkiewskiego przypadło na okres trudnych i dramatycznych zdarzeń. Rzeczpospolita walczyła z Rosją, Szwecją, Turcją i Tatarami. Pod koniec życia hetmana Europa szykowała się do wojny trzydziestoletniej. Życiorys Żółkiewskiego to życiorys Najjaśniejszej Rzeczypospolitej - pełny walk, potyczek, przegrywanych i wygrywanych bitew. Klub Platformy Obywatelskiej oczywiście poprze uchwałę. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Jaskóła
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wygłaszam stanowisko klubu Kukiz’15 wobec ustanowienia roku 2020 - w 400. rocznicę śmierci wybitnego męża stanu i wybitnego wojskowego, który mógłby być przykładem w zasadzie dla każdego pokolenia, zwłaszcza dzisiaj, umiłowania ojczyzny - Rokiem Stanisława Żółkiewskiego. Oczywiście od razu deklaruję, że klub w sposób jednomyślny taką postać będzie honorował, bo rozumiemy, że jest to prowadzenie pewnego rodzaju polityki historycznej, która w tym wypadku jest bardzo pozytywna. Hetman, ale i kanclerz koronny przecież, Żółkiewski to postać wybitna. To był człowiek z tego XVI-wiecznego kształcenia, XVI-wiecznego złotego okresu Rzeczypospolitej, w której mieliśmy polityków, wojskowych, ekonomistów, wybitnych mężów stanu. W moim przekonaniu był to czas, kiedy Rzeczpospolita była jednym z najbardziej znaczących państw w całej Europie, dlatego że czerpaliśmy z Włoch, czerpaliśmy ze starożytnego Rzymu i Grecji. Ówcześni mężowie stanu, bardzo często kształceni we Włoszech, w Padwie, w Bolonii, tak jak Zamoyski, wydali wspaniałe owoce. Nie będę przypominał wielkich zwycięstw hetmana, chociaż nad jednym bym się mocniej zastanowił. To zwycięstwo podczas wyprawy Stefana Batorego w 1577 r. przeciwko Gdańskowi, który wymówił posłuszeństwo Rzeczypospolitej. Tenże Gdańsk musiał się ukorzyć przed Rzecząpospolitą. Pragnąłbym, żeby wszyscy (Oklaski) pamiętali tę lekcję, że Rzeczpospolita to Gdańsk, Gdańsk to Rzeczpospolita. I mam nadzieję, że nie będzie to nigdy zapomniane. Dla mnie osobiście ten wielki człowiek, który zginął pod Cecorą, któremu odcięto głowę, a którego zwłoki wdowa przecież wykupiła po 2 latach, jest przykładem człowieka bezgranicznego poświęcenia, człowieka wyjątkowego. A mam tu tę szczególną przyjemność... Pan poseł Babinetz przytoczył napis na grobie Żółkiewskiego, zresztą cytat z ˝Eneidy˝: Powstanie kiedyś z kości naszych mściciel. I właśnie pod tym pomnikiem, pod tym nagrobkiem hetmana młody Jan Sobieski był uczony przez swą matkę, jak należy postępować z pewnego rodzaju systemami, które chcą zawłaszczyć Europę. (Dzwonek) Mam nadzieję, że ta lekcja do dzisiaj będzie pamiętana, bo prawnuk słynnego hetmana w roku 1683 pokazał, jakie są prawdziwe korzenie chrześcijańskiej Europy. Dziękuję.
Mówca: Michał Kamiński
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ta przemowa, której byliśmy świadkami przed chwilą, jest ważna w kontekście całego cyklu debat, które przed nami. Bo jeśli dziś czwartek i popołudnie, to Sejm zajmuje się historią. Od początku tej kadencji bez przerwy głosujemy nad najrozmaitszymi, najczęściej zresztą słusznymi, uchwałami historycznymi. Przed chwilą usłyszeliśmy bardzo wyraźne powiedzenie, że to służy konkretnej wizji polityki historycznej. Ja powiem więcej, to służy konkretnej wizji polityki. Bo państwa polityka historyczna nie wpisuje się nawet w żaden z obecnych w Polsce, do czego mamy przecież prawo, wielkich sporów pomiędzy endekami a piłsudczykami, pomiędzy obozem realistycznym a obozem rewolucyjnym itd., itd. Wy dokonaliście syntezy wszystkiego, co w polskiej historii najgorsze i twórczo tę najgorszą syntezę kontynuujecie. Przed chwilą usłyszeliśmy głos, czego mamy się uczyć jako chrześcijanie z wiktorii wiedeńskiej. Najwyraźniej niektórzy w nauczaniu Chrystusa nie widzą miłości, tylko widzą miecz. Ja mam wrażenie, że Chrystus nie nauczał tego, jak się bić, ale tego, jak miłować. Ale nie jestem teologiem. Siedzą tutaj lepsi teologowie niż ja. Natomiast powód, dla którego to obsesyjne zainteresowanie historią... Żeby było jasne, my poprzemy uchwałę dotyczącą hetmana Żółkiewskiego. Będziemy popierać wszystkie ważne uchwały historyczne, z nielicznymi wyjątkami, jak ten, kiedy zgodziliście się z nami, że jednak nie warto Rydza-Śmigłego za jego haniebną ucieczkę w 1939 r. honorować. I chwała za to, że się PiS wycofał i nie głosował w większości za tą uchwałą. Ale będziemy to popierać. Niemniej nie wolno zamykać oczu na to, czemu to ma służyć. A wy piszecie historię Polski na nowo. Piszecie ją na nowo, czynicie z niej karykaturę, i to jest niestety niebezpieczne. Bo ja powtarzam i powtórzę z tej trybuny po raz kolejny: politycy nie są od tego i nie za to biorą pieniądze, by zajmować się historią. Politycy są nie od tego, by rozmawiać o historii, ale od tego, by historię tworzyć. I mogę obiecać, że uczynię wszystko, co w mojej mocy, by kolejny rozdział polskiej historii, ważny rozdział polskiej historii, na miarę wyzwań przed 1000-letnim narodem, był pisany porządnie i był pisany przeciwko tej złej władzy, która dzisiaj Polskę niszczy. Chociaż wydaje się dzisiaj, że wam służy ten - że sparafrazuję słowa poety - wieczór mglisty i noc bezgwiezdna, nie wyrzucicie nas z naszej ojczyzny. Bo tak jak pisał poeta: Jakże mnie wygnasz z mojej ojczyzny,/ Jeśli jej nie znasz? Jestem głęboko przekonany, że choć polityka historyczna jest potrzebna, nauka historii jest potrzebna, to to, co jest przede wszystkim nam, Polakom, potrzebne, to prawda, także o nas samych. I ta prawda nauczy nas tego, co nam przynosiło w historii sukces, a co nam przynosiło (Dzwonek) w historii klęski. Za sukcesem Polski będąc, będziemy oczywiście głosowali za tą uchwałą. Ale, powtórzę, nie od tego tu jesteśmy, by zajmować się wiecznie i obsesyjnie historią. (Oklaski) (Głos z sali: Co to za bełkot.)
Mówca: Małgorzata Zwiercan (tekst niewygłoszony)
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko wobec poselskiego projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Hetmana Stanisława Żółkiewskiego. Stanisław Żółkiewski urodził się w 1547 r. w Turynce pod Lwowem w rodzinie, w której tradycje żołnierskie połączone z ideałami chrześcijańskimi były mocno kultywowane. Po ukończeniu szkoły doświadczenie zdobywał pod skrzydłami Jana Zamoyskiego, który ukierunkował ścieżkę jego wojskowej i politycznej kariery. Stanisław Żółkiewski był jednym z najlepszych dowódców w dziejach polskiego oręża. Po raz pierwszy stanął do walki w 1577 r., gdy król Stefan Batory tłumił bunt gdańszczan. Stanowisko hetmana polnego koronnego uzyskał dzięki protekcji Jana Zamoyskiego oraz udziałowi w bitwie pod Byczyną 24 stycznia 1588 r. Jako dowódca wojskowy odniósł wiele spektakularnych zwycięstw. Największą chwałą okrył się, zwyciężając w 1610 r. wojska rosyjskie w bitwie pod Kłuszynem. Zginął na polu bitwy w 1620 r., chcąc wstrzymać turecki atak pod Cecorą i stawiając czoła przeważającym siłom turecko-tatarskim. Postać Żółkiewskiego weszła trwale do tradycji i świadomości narodowej jako symbol bohaterstwa i wiernej żołnierskiej służby krajowi. Jego śmierć zaś stworzyła legendę i wzór walki żołnierza, wodza aż do końca. Jestem przekonana, że honorowanie bohaterskich postaw takich jak ta, jaką w ciągu swojego życia wykazał się Stanisław Żółkiewski, jest inicjatywą godną poparcia. Dlatego koło Wolni i Solidarni będzie głosować za uchwaleniem projektu uchwały ustanawiającej rok 2020 Rokiem Hetmana Stanisława Żółkiewskiego.
Mówca: Robert Kołakowski
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko dotyczące projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Bitwy Warszawskiej. W przyszłym roku bowiem przypada setna rocznica tej bitwy. Bitwa Warszawska i zwycięstwo Polski w wojnie z bolszewikami były wydarzeniami o wielkim znaczeniu. Bitwa Warszawska umożliwiła stworzenie polskiej państwowości. Bez niej nie mielibyśmy 20 lat niepodległości, w których odrodziła się polska tożsamość. W wyniku Bitwy Warszawskiej i następującej po niej bitwy niemeńskiej w październiku 1920 r. delegacja polska i sowiecka zawarły w Rydze zawieszenie broni, a w marcu 1921 r. na jego bazie zawarty został traktat pokojowy, który do agresji Związku Sowieckiego na Polskę 17 września 1939 r. na 18,5 roku uregulował stosunki polsko-sowieckie i wytyczył polską granicę wschodnią. Zatrzymanie marszu bolszewików na Zachód zdaniem wielu historyków było największym zwycięstwem od czasu bitwy pod Wiedniem. Miało ono znaczący wpływ na polityczny kształt dzisiejszej Europy. Na przedpolach Warszawy rozstrzygnął się nie tylko los Polski, ale także wersalskiego układu sił europejskich. Celem bolszewików był bowiem podbój Polski i połączenie się z rewolucyjnymi siłami w Niemczech. Przez trupa białej Polski miała prowadzić droga ku ogólnoświatowej pożodze, jak wieszczył marszałek Michaił Tuchaczewski. Warto podkreślić, że wszystko, co niosła ze sobą bolszewicka Rosja, mogło spowodować zagładę całej cywilizacji europejskiej. Również warto przypomnieć, że Polska odniosła to wielkie zwycięstwo dzięki postawie całego społeczeństwa, które w obliczu zagrożenia udowodniło, iż potrafi przezwyciężyć różnice ideologiczne i wspólnie stanąć do walki w obronie niedawno odzyskanej niepodległości. Wszystkie grupy społeczne zaangażowały się w obronę kraju i w sposób zdeterminowany stawiły opór sowieckiej inwazji. Polacy nie dali się omamić hasłom rewolucji bolszewickiej i odrzucili walkę klasową w imię obrony niepodległości i wolności. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Bitwa Warszawska, marginalizowana, przemilczana i pomijana w programach szkolnych czasów PRL, była bez wątpienia jedną z przełomowych bitew w historii świata. Miała ona szczególne znaczenie dla zachowania niepodległości przez Polskę oraz zatrzymania bolszewickiej nawały (Dzwonek), która zagrażała całej Europie. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował za ustanowieniem roku 2020 Rokiem Bitwy Warszawskiej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Gapińska
Data: 2019-06-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Klub Platformy Obywatelskiej w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Bitwy Warszawskiej będzie oczywiście za. Doceniamy to, co się zdarzyło wtedy na przedpolach Warszawy, gdzie w roku 1920 polskie wojsko pod dowództwem marszałka Józefa Piłsudskiego odparło nawałę bolszewicką. Tak jak już było powiedziane wcześniej, była to jedna z najważniejszych bitew w historii nie tylko Polski i Europy, ale również świata. Chciałabym powiedzieć troszkę o wątku nie tylko warszawskim tej bitwy. Były też miejsca, w których te walki były toczone z równą zaciętością jak w Warszawie. Takim miejscem było moje rodzinne miasto Płock, gdzie bolszewicy wdarli się do miasta. Ludność cywilna, harcerze, młodzi ludzie, kobiety dali odpór bolszewikom, którzy weszli do miasta. Walki toczyły się w samym mieście i na przedpolach miasta. Zginęło wielu cywilów, zginęło wielu młodych ludzi, harcerzy, którzy pośmiertnie zostali odznaczeni przez marszałka Józefa Piłsudskiego. Chcę państwu powiedzieć, że miasto Płock jako jedno z dwóch miast w Polsce zostało odznaczone przez marszałka Józefa Piłsudskiego Krzyżem Walecznych za bohaterską obronę. Drugim miastem odznaczonym przez marszałka było miasto Lwów. Chcę państwu powiedzieć, że w 100-lecie odzyskania w 1918 r. niepodległości powstał w Płocku pomnik upamiętniający zwycięskich obrońców Płocka 1920 r. Jest to hołd oddany przez mieszkańców miasta Płocka tym wszystkim płocczanom, którzy bohatersko, nie patrząc na przelewaną własną krew, stanęli w obronie ojczyzny, która nie tak dawno odzyskała niepodległość. Wiele osób zginęło, dokonano wielu grabieży i gwałtów na terenie miasta. To jest historia, która jest wspominana do tej pory. Moja babcia opowiadała to mojej mamie, moja mama opowiadała to mnie. Oczywiście doceniając tę historię, która się zdarzyła, będziemy absolutnie za ustanowieniem roku 2020 Rokiem Bitwy Warszawskiej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)