Mówca: Robert Kwiatkowski
Data: 2020-10-07 (Sejm RP, kadencja 9)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! O ustawie o doręczeniach elektronicznych można mówić, cytując poszczególne zapisy tej rzeczywiście skomplikowanej ustawy, posługując się techniczną i legislacyjną nowomową. Można też próbować opowiedzieć o niej i ustosunkować się do jej zapisów, do tego, przypomnijmy, rządowego przedłożenia, językiem prostszym. Pozwólcie państwo, że spróbuję tej drugiej metody. Ustawa o doręczeniach elektronicznych to, szanowni państwo, nic więcej jak instrukcja obsługi korespondencji prowadzonej drogą elektroniczną. To informacja i instrukcja dotyczące tego, jak wysyłać i otrzymywać korespondencję i jak udowodnić, że ktoś nadał bądź otrzymał korespondencję - korespondencję wysłaną drogą elektroniczną. To jednocześnie, Wysoka Izbo, fundament e-państwa, państwa, które jest znacznie sprawniejsze, które działa w oparciu o elektroniczny obieg dokumentów nie tylko pomiędzy poszczególnymi organami, ale przede wszystkim na styku między państwem a obywatelem. No fajnie. Jeśli tak dobrze to wygląda, to chciałoby się zapytać, jak przebiegały prace nad tą ustawą, a przede wszystkim chciałoby się, Wysoka Izbo, zapytać, co na to organa administracji rządowej. Gdzie jest rząd, który powinien reprezentować to przedłożenie? Miałem okazję pracować w podkomisji powołanej w celu opracowania tej ustawy. To była trudna praca, bo ona przede wszystkim polegała na uzgodnieniu stanowisk legislatorów sejmowych ze zmieniającymi się kolejno wysokimi urzędnikami administracji rządowej. Chciałbym wyrazić ubolewanie, że na tej sali w trakcie dyskusji nad fundamentalną - i wszyscy, niezależnie od barw partyjnych, to podkreślają - ustawą, która ma na nowo regulować relacje między obywatelem a państwem, brakuje przedstawiciela administracji rządowej odpowiedzialnego za sprawy informatyzacji, czyli ministra odpowiedzialnego za te sprawy, tj. Mateusza Morawieckiego. Tak, tak, od niedawna Mateusz Morawiecki, być może słusznie, poza tym, że jest premierem, został także ministrem cyfryzacji. Szczęśliwie jest z nami pan minister Andruszkiewicz. Witamy. Pozostaje wyrazić ubolewanie nad tym, że nie ma tutaj byłego ministra informatyzacji, pana ministra Zagórskiego. Nie ma z nami także pani minister Wandy Buk, która zrezygnowała w odpowiednim czasie ze stanowiska w Ministerstwie Cyfryzacji. Ona pilotowała ten jakże trudny i wymagający projekt. Jednym słowem, nie dość, że doszło do rotacji na tych kluczowych stanowiskach, które z ramienia administracji rządowej mają zajmować się tym trudnym projektem, to jeszcze doszło do likwidacji samego Ministerstwa Cyfryzacji. Źle to, drodzy państwo, rokuje. Obiecuję w imieniu klubu Lewicy, że będziemy monitorować ten projekt, bo jego, że tak powiem, droga legislacyjna zapewne niedługo się skończy. Klub Lewicy, pani marszałek, będzie głosował za przyjęciem tego projektu, ale kluczowe nie jest uchwalenie choćby najlepszego prawa. Kluczowa jest realizacja tego prawa. Tu nasuwa się, pozwolę sobie jeszcze zaznaczyć ten wątek, sprawa vacatio legis. O tym mówił jeden z moich poprzedników, słusznie wskazując, że ono jest podzielone na kilka niezrozumiałych dla opinii publicznej etapów. Koniec końców ustawa ma wejść w życie dopiero po 9 latach. Myśmy nie zdecydowali się, mówię o klubie Lewicy, na wprowadzenie poprawek przyspieszających wejście w życie tej ustawy, choć są ku temu istotne argumenty i merytoryczne, i formalne, wyłącznie dlatego, że zobaczyliśmy, w jakim nieporządku procedowana jest ta ustawa. Mam na myśli stronę administracji rządowej. Kończę swoje wystąpienie apelem do przedstawiciela rządu (Dzwonek), żeby zmobilizować te siły i środki, jakie są do państwa dyspozycji, i przypilnować, by po zakończeniu procesu legislacyjnego ten projekt był wdrażany z należytą starannością. Bardzo dziękuję. (Oklaski)