Mówca: Janusz Śniadek
Data: 2011-11-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Pan i wielu ludzi z pana środowiska odwołuje się często do ˝Solidarności˝. Odwołują się, bo pełne prawo do tego dają im ich biografie. Cieszę się, że nawiązują do tych ideałów, do tych wartości, bo ˝Solidarność˝ prócz wielkiego wołania o wolność to również walka o sprawiedliwość społeczną i wielkie wołanie o obecność krzyża w życiu publicznym. Nie byłoby ˝Solidarności˝, nie byłoby wolnej Polski bez Jana Pawła II, bez polskiego Kościoła. (Oklaski) Dlatego dziękuję panu premierowi za słowa wypowiedziane dzisiaj w obronie krzyża. Pan prof. Jerzy Buzek, przewodniczący Parlamentu Europejskiego, niedawno w okolicznościach związanych z trzydziestą rocznicą pierwszego zjazdu ˝Solidarności˝, która przypadała w tym roku, w hali Olivia wypowiedział takie słowa: Platforma Obywatelska jest najlepszym gwarantem realizacji programu ˝Solidarności˝. Dla mnie były to bardzo prowokujące słowa, ale nie ukrywam, że są one również wielkim zobowiązaniem dla wszystkich państwa. Wsłuchiwałem się bardzo w wystąpienie pana premiera, żeby znaleźć potwierdzenie prawdziwości tych słów. Test jest bardzo prosty - pan prof. Buzek jako przewodniczący zjazdu ˝Solidarności˝ podpisywał ten program trzydzieści lat temu. Dokładnie w połowie tego programu zapisane jest zdanie postulat: płaca minimalna powinna wynosić 50% płacy średniej. To jest postulat zapisany w programie ˝Solidarności˝ podpisanym przez pana premiera Buzka. To zdanie, które przed chwilą cytowałem, a mówiące o tym, co gwarantuje Platforma, jest wielkim zobowiązaniem dla państwa, bo w Sejmie leży projekt obywatelski dotyczący podniesienia płacy minimalnej do 50% płacy średniej. Mało tego, dwa lata temu pan premier Buzek publicznie składał deklarację, kiedy rozpoczynaliśmy czy przyjmowaliśmy pakiet antykryzysowy, że rząd przedstawi publicznie algorytm dojścia do płacy minimalnej na poziomie 50% płacy średniej, po kryzysie oczywiście. A więc i z tego zobowiązania, z tej deklaracji publicznej należy się wywiązać. Usłyszałem dzisiaj, że rząd będzie twardo reagował na wszelkie próby omijania podatków. Bardzo ważne i potrzebne dzisiaj działanie. Informuję, że najbardziej rozpowszechnioną dzisiaj patologią w Polsce, jeśli chodzi o ucieczkę od parapodatku, pewnej daniny, jest fałszywe samozatrudnianie, pleniące się w Polsce, to jest gangrena zżerająca polski rynek pracy. Już nie będę mówił, oszczędzę nam, bo będzie dzisiaj jeszcze niejedna do tego okazja, opowiadania o tzw. kontraktach w służbie zdrowia i o tym, jak podminowały one cały system. Tu powinno paść pytanie: jakie są potencjalne zobowiązania zakładów opieki zdrowotnej wobec pracowników, którzy w każdej chwili mogą wystąpić do sądów z roszczeniami o uznanie stosunku pracy? To jest wielka tykająca bomba, bomba pod całym systemem opieki zdrowotnej. Powiem o innym przykładzie. Niedawno, być może w kontekście kampanii wyborczej, czytałem w prasie artykuły o funkcjonującej Stoczni Gdynia, o blisko tysiącu pracowników tam pracujących. To jest zdanie nieprawdziwe. Tam nie pracuje tysiąc pracowników, tam funkcjonuje tysiąc jednoosobowych firm, opłacanych nie w formie wynagrodzenia, pensji, lecz faktur miesięcznych, będących zakładnikami tej sytuacji. Ci ludzie pracują w warunkach urągających wszelkim cywilizowanym normom. Jeśli chodzi o warunki bhp, to Państwowa Inspekcja Pracy ma prawie żaden wgląd w to, co się tam dzieje, bo wypadkom ulegają nie ludzie, ale firmy. Nie tak dawno czytaliśmy historię nie o lekarzu, ale o firmie, która zmarła podczas piątej doby dyżuru w jednym ze szpitali. Polski rynek pracy jest chory. Ta gangrena zżera... (Oklaski) Obrona stałego miejsca pracy, stałego zatrudnienia jest polską racją stanu. Dzisiaj nie usłyszałem tego w exposé pana premiera. Zresztą jest wiele innych rzeczy, których nie usłyszałem, i nie to, co usłyszałem, ale to, czego nie usłyszałem, niepokoi mnie bardziej. Pan premier mówił dzisiaj o chęci pomocy rodzinie, mówił o pewnych ulgach. One były tu już komentowane. A jaka jest dzisiaj rzeczywistość polskich rodzin, polskiego świata biedy, który jest, realnie istnieje? 17% Polaków żyje poniżej progu ubóstwa, 5% poniżej progu minimum socjalnego. Tam już się zaczyna wyniszczenie biologiczne. Otóż, zamrożone od wielu lat kwoty progów pomocy społecznej - tu już była o tym mowa - sprawiają, że dzisiaj w przypadku wszystkich, dwuosobowych i więcej osób liczących rodzin, progi pomocy znajdują się poniżej minimum egzystencji. Myślę, że jest to jedna ze spraw, które kładą się cieniem. Jeśli chodzi o te sprawy, to na mapie Europy jesteśmy nie zieloną wyspą rozwoju, a czarną wyspą hańby. 43% rodzin z czwórką i większą liczbą dzieci żyje w Polsce poniżej granicy ubóstwa. Takich danych mógłbym tu przytoczyć dużo, dużo więcej, całą listę. To też są fakty, które odnoszą się do tych odwołań do solidarnościowych rodowodów. Pytanie: skąd pieniądze? To się wręcz nasuwa. Ja wskażę na te przykłady czy te fakty, które dałyby szansę, gdyby chcieć z nich skorzystać, solidarnościowego czy solidarnego rozkładania ciężarów na wszystkich. Mówiłem już o dyskryminacji stosunku pracy w stosunku do samozatrudnienia, tam jest ten sześćdziesięcioprocentowy ryczałt za poprzedni kwartał. Myślę, że jeśli mówimy o walce z umowami śmieciowymi i ochronie stałego stosunku pracy, to jest to jeden z przykładów. Nie ochronimy stałego stosunku pracy, nie wygramy z patologią, z rozprzestrzenianiem się, tak to nazwę, tej złej monety, jaką są umowy śmieciowe, bez zrównania, bez zniesienia dyskryminacji podatkowej stosunku pracy. Są też inne miejsca, które to pokazują. Dzisiaj w Polsce obowiązuje formuła, zgodnie z którą samozatrudnieni - bardzo często fałszywie samozatrudnieni - jeśli złożą taką deklarację, mogą płacić zamiast podatku dochodowego od osób fizycznych podatek CIT, liniowy 19-procentowy. Dzisiaj w Polsce 380 tys. ludzi - to są dane z ubiegłego roku - najczęściej fałszywie samozatrudnionych, jak oceniam, zarabiających rocznie średnio 180 tys. zł, płaci podatek liniowy. To są miliardy złotych rocznie. Te dane pochodzą z Ministerstwa Finansów i są bardzo dobrze znane. Pan minister Boni doskonale wie, że o tych sprawach od lat, między innymi w Komisji Trójstronnej, już nie mówimy, lecz grzmimy. Ten kolejny obszar pokazuje, jak nierówno rozkładamy ciężary w tym kryzysie. Dzisiaj chcemy sięgać różnymi ruchami do kieszeni osób zarabiających przeciętnie, a mamy ogromną sferę najbogatszych, którzy nie dźwigają solidarnie tych ciężarów. Kolejna sprawa, o której, przyznam publicznie, już dawno nie słyszałem albo prawie w ogóle nie słyszałem, dotyczy liniowej składki na ZUS. Wszyscy płacimy na ZUS do wysokości 2,5 średniej krajowej. Ci, którzy zarabiają powyżej takiej składki, już dalej nie płacą. To sprawia, że są krezusi w Polsce, którzy na ZUS płacą parę procent swoich zarobków. To jest również temat do rozważenia. Rezygnujemy z wielu miliardów wpływów do budżetu, natomiast nie potrafimy znaleźć kilkuset milionów na pomoc społeczną, na odmrożenie progów pomocy społecznej. Dlatego też, wracając do tego, o czym mówiłem na początku, Polska staje się dzisiaj europejskim i światowym rekordzistą rozwarstwienia płacowego. Nie ma żadnych racji ani ekonomicznych, ani moralnych, żeby taką politykę państwa wspierać. Prawda to zgodność słów z czynami - mówił ks. Jerzy Popiełuszko. Dlatego zwracam się do wszystkich - panie premierze, również do pana - żeby bez wyciągnięcia ręki do tych, którzy dzisiaj potrzebują naszej pomocy, naszej solidarności, nie odwoływać się do solidarnościowych korzeni. Dziękuję. (Oklaski)