PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Zgorzelski
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Projekt prezydencki sprowadza się w istocie do zmiany art. 10 Prawa o ustroju sądów powszechnych. Według niego Sąd Rejonowy tworzy się dla obszaru jednej lub więcej gmin, jeśli na obszarze tym mieszka co najmniej 60 tys. osób, a z obszaru tego wpływa do sądu co roku co najmniej 7 tys. spraw cywilnych, karnych i nieletnich łącznie. W uzasadnieniu ogłoszono, że po wejściu w życie ustawy minister sprawiedliwości będzie miał obowiązek utworzyć na nowo 17 spośród 79 zniesionych przez Jarosława Gowina sądów, a dalsze 10 będzie miał prawo utworzyć. Zatem ogłoszono, że prezydencki projekt ustawy przywraca 27 sądów. W myśl tego projektu sądy będą tak naprawdę na łasce i niełasce ministra. Jedyne co wprowadzi projekt prezydenta, to fakt, że niektórych sądów przyszły minister, na przykład z innej partii, nie przywróci, nawet gdyby chciał. Projekt betonuje bowiem reformę Gowina, uniemożliwia jej odwrócenie. A jeśli minister będzie chciał znieść sąd, po prostu zmieni jego granice. O tym ustawa nie mówi nic, bo minister ustala obszary dowolnie. Przeniesie na przykład połowę jego gmin do sądu sąsiedniego, a za 3 lata zniesie okaleczony sąd pod pretekstem niewystarczającego wpływu spraw. Projekt miał ostatecznie dobić według prezydenta 52 spośród 79 zniesionych przez Jarosława Gowina sądów. Wysoki Sejmie! Prezydencki projekt jest więc propagandową próbą usprawiedliwienia weta wobec ustawy o okręgach sądowych sądów powszechnych, a jej projekt napisali ludzie wykonujący swą pracę bez zapłaty, chcący coś zrobić dla dobra społecznego, ludzie, którzy uzyskali dla swej pracy aprobatę najpierw 170 tys. Polaków, a potem większości sejmowej. Prezydent kazał im się wstydzić za aktywność obywatelską. Można przecież było podpisać ustawę, odtworzyć sądy, a potem składać projekt prezydencki. Na przykład taki: podstawowym obszarem sądu jest powiat, a zmieniać to wolno tylko wtedy, gdy nie będzie to prowadziło do likwidacji sądów. Sądy powiatowe naszym zdaniem to dobre rozwiązanie, które jednocześnie wzmacnia struktury samorządu powiatowego. Wtedy też, panie ministrze, nie byłoby podejrzeń. A tak wiadomo, że chodzi o poparcie likwidacji sądów, a jeśli projekt prezydencki przejdzie, to przywróci się kilka sądów dla pozoru. Mimo wszystko jednak Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego opowiada się za dalszymi pracami w komisji.
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mój klub nie odżegnuje się od pracy nad projektem przygotowanym przez kancelarię pana prezydenta. Sądzę, i myślę, że moi koledzy również taką opinię wyrażają, że tak powinniśmy się zachować, ale tylko ze względu na to, że znaleźliśmy się w patowej sytuacji, do jakiej doprowadziło weto pana prezydenta. Chcę zwrócić uwagę na fakt, że wbrew temu, co twierdzą twórcy tego projektu, zaproponowane kryteria, niezbędne do podjęcia przez ministra sprawiedliwości decyzji o korekcie struktury sądów rejonowych, nie do końca są obiektywne, choć na obiektywizm powołuje się sam pan prezydent. Tak naprawdę wszystko dalej pozostanie w rękach ministra. Na przykład przesłanka odnosząca się do liczby mieszkańców oznacza tylko tyle, że sąd rejonowy będzie tworzony dla jednej gminy lub większej liczby gmin zamieszkanych co najmniej przez 60 tys. mieszkańców. Mogą więc powstać sądy w największych polskich miastach, a na innych obszarach wydziały zamiejscowe, bo takie zgodnie z treścią Prawa o ustroju sądów powszechnych są kompetencje ministra, który, jeśli tylko będzie chciał, będzie mógł przerzucać gminy z sądu do sądu. Nie ma żadnej pewności co do tego, które ze zlikwidowanych sądów zostaną przywrócone i jaki obszar będą obejmować swym działaniem. Na pewno pojawi się też problem z zasadą nieprzenoszalności sędziego. I na tym tle już dziś wyrażana jest przez komentatorów obawa co do zgodności zapisów z tą zasadą, w sytuacji gdy sędzia nie wyraża zgody na przeniesienie. Tu chcę jeszcze zwrócić uwagę Wysokiej Izby na jedną sprawę. Pan minister wspomniał o tym - ale chyba nastąpiła tu jakaś pomyłka, bądź też przeoczenie, kiedy pan minister podał tę informację - że zapis w projekcie mówi o wpływie spraw cywilnych, karnych i nieletnich, a także spraw rodzinnych, jak podał. Przeczytałam projekt ustawy, nie ma w nim żadnego uregulowania wskazującego, że również sprawy rodzinne są w to włączone. Zresztą, nie wiem, z jakiego powodu sprawy rozpatrywane w sądach dla nieletnich i rodzinnych, sprawy rodzinne nie są do tego włączone, do tych wpływających 7 tys. spraw. Podejrzewam, że takich zastrzeżeń przy analizie ustawy będzie dużo, może nawet bardzo dużo, choć sam tekst jest dosyć krótki. Chciałabym jednak, żebyśmy podjęli procedowanie tego projektu. Myślę, że znaleźliśmy się w sytuacji poważnego sporu społecznego, i ta dobra wola chyba jest wysoce wskazana, i to okazywana ze wszystkich stron, dlatego mój klub, tak jak już wcześniej powiedziałam, optuje mimo pojawiających się poważnych zastrzeżeń za tym, żeby kontynuować prace nad projektem ustawy zaproponowanym przez pana prezydenta. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Jak dobrze sobie przypominam, prezydent Bronisław Komorowski był zwolennikiem reformy powiatowej. Chciałbym zapytać pana ministra, czy pamięta, jakie były kryteria tworzenia powiatów. Jednym z głównych kryteriów było to, aby na terenie powiatu był zlokalizowany sąd, czyli te miejscowości, w których sądu nie było, musiały zdobyć się na olbrzymi wysiłek, aby doprowadzić do utworzenia takiego sądu, ponosząc koszty remontu budynku, adaptacji budynku czy budowy nowej siedziby, gdzie mógłby być on zlokalizowany. I reforma ministra Gowina oczywiście to kryterium zniosła, bo po prostu znosząc kilkadziesiąt sądów, stworzono taką sytuację, w której rzeczywiście okazuje się, że dzisiaj dla istnienia powiatu to ta lokalizacja sądu na jego terenie nie jest niezbędna. Natomiast wiemy, że to w dużej mierze i obniża prestiż powiatu, i utrudnia dostęp do sądu dla mieszkańców powiatu, stąd moje pytanie: Dlaczego prezydent, przedstawiając swój projekt, który tak de facto konserwuje zmiany zaproponowane przez ministra Gowina, odwraca się do Polski powiatowej plecami. Dziękuję.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Tylko ze względu na szacunek dla głowy państwa nie będę głosował za odrzuceniem tegoż projektu, bo być może wypracuje się jakiś konsensus w komisji i te sprawy, przy których reformie nabroił pan minister Gowin, bo tak to określam, zostaną w jakiś sposób dzięki pracy w komisji znowelizowane czy przywrócone. Ale dlaczego taki jest mój stosunek do tej reformy ministra Gowina? Otóż to bardzo proste, pan minister Gowin, reformując ustrój sądów, zreformował tylko i wyłącznie Wielkopolskę, tylko w Wielkopolsce to widział, dlatego że w największym stopniu dotknęło to właśnie sądów tegoż województwa, tylko tu widział błędy i tę możliwość, a fakty mówią całkowicie o czymś innym. W bardzo małym stopniu natomiast dotknął okręgu, z którego się wywodzi. I to już wywołuje podejrzenie, że w tych sprawach pan minister Gowin zachowuje się czy zachowywał się nieobiektywnie. Natomiast, tak jak powiedziałem na początku swojego wystąpienia, ja darzę pana prezydenta wielkim szacunkiem i sądzę, że chociaż nie zgadzam się z tymi, panie ministrze, rozwiązaniami, które państwo przedstawiliście, jeżeli dojdzie do konsensusu w komisji czy do powrotu do pewnych kwestii, które dotyczą także i mojego okręgu, i nie tylko, to być może, że z projektu tej ustawy coś się zrodzi. Tyle. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sprawozdawca Krzysztof Kwiatkowski
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! W imieniu komisji sprawiedliwości chciałbym stwierdzić, że po rozpatrzeniu poprawki Senatu do ustawy o zmianie ustawy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego komisja wnosi do Wysokiego Sejmu, żeby tę poprawkę Senatu przyjąć. Chciałbym bardzo mocno podkreślić, że ta poprawka, która dotyczy rozszerzenia zakresu stosowania wykonywania kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, stanowi o tym, że system dozoru elektronicznego nie będzie jedynie alternatywną formą odbywania kary pozbawienia wolności, nie będzie służył jedynie nadzorowaniu wykonywania kary pozbawienia wolności czy też wstępu na imprezę masową, lecz będzie służył również wykonywaniu innych środków przewidzianych przez prawo karne, takich jak środki zapobiegawcze, karne i zabezpieczające. Jako idea nie był krytycznie oceniony przez komisję, ale uznaliśmy, że takie rozszerzenie tego zakresu stosowania trzeba będzie przeprowadzić w okresie późniejszym. Przyjęliśmy także deklarację przedstawicieli Ministerstwa Sprawiedliwości, że system dozoru elektronicznego będzie trwale w Kodeksie karnym, a nie tylko w osobnej uchwale. Najważniejszym elementem tej nowelizacji jest przejście od przepisów temporalnych, czyli obowiązywania systemu dozoru elektronicznego do sierpnia przyszłego roku, do wprowadzenia tych rozwiązań już na stałe do polskiego porządku prawnego. Podejmujemy tę decyzję, mając pełne przekonanie, że system dozoru elektronicznego to jeden z wyjątkowo udanych przykładów tego, w jaki sposób ta najnowocześniejsza technika i technologia może być wykorzystywana w służbie wymiaru sprawiedliwości. Tysiące osób odbywają karę pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, a kilkuprocentowy, czyli bardzo niski poziom naruszeń związanych z odbywaniem kary w systemie dozoru elektronicznego świadczy o tym, jak udane jest to przedsięwzięcie. Wyrażę tylko nadzieję, że system dozoru elektronicznego będzie jeszcze szerzej stosowany. Mam nadzieję, że do tych rozwiązań dotyczących środków zapobiegawczych i zabezpieczających jak najszybciej będziemy mogli wrócić. Przypomnę, tak jak na wstępie, że w imieniu komisji sprawiedliwości wnioskuję, żeby poprawkę Senatu przyjąć. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Borys Budka
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Otóż ja też w krótkich żołnierskich słowach pozwolę sobie poprzeć stanowisko Senatu, jak i zaprezentowane przez posła sprawozdawcę stanowisko komisji. Rozumiejąc te argumenty i wsłuchując się w deklaracje Ministerstwa Sprawiedliwości, uważamy jako Klub Platformy Obywatelskiej, że na tym etapie należy poprzeć tę poprawkę, a przy kolejnej nowelizacji rozszerzyć to, co miało być w pierwotnym założeniu, a co słusznie Senat z ostrożności stara się poprawić. Dlatego też Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska będzie głosował przeciw odrzuceniu tej poprawki Senatu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Piotrowicz
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Rzeczywiście dobre doświadczenia w zakresie wykonywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego spowodowały to, że podczas prac komisyjnych uznaliśmy, iż warto ten system rozszerzyć również na stosowanie środków zabezpieczających, środków karnych, jak również środków zapobiegawczych. Mieliśmy świadomość tego, że skonstruowana przez nas ustawa nie jest do końca precyzyjna, niemniej wtedy w rozważaniach zakładano to, co dziś zarzuca Senat, iż rzeczywiście ustawa nie określa zasad stosowania tych środków. Mieliśmy wówczas świadomość tego, ale liczyliśmy się z tym, że te kwestie będą uregulowane w Kodeksie postępowania karnego. Żeby natomiast już po raz kolejny nie nowelizować tej ustawy, trochę na wyrost, trochę do przodu przyjęliśmy te rozwiązania. Skoro rzeczywiście tego rodzaju zapisy ustawowe spotkały się z krytyką ze strony doświadczonych legislatorów, uważamy, że rzeczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, żeby wycofać się z tych zapisów. Tym samym mój klub, klub Prawa i Sprawiedliwości, będzie głosował przeciw odrzuceniu poprawki Senatu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wojciech Penkalski
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Tak, jestem bardzo zadowolony z tego rozwiązania i nie tylko ja, ale też wiele osób, które w chwili obecnej przebywają w zakładach karnych, a które w sposób świadomy bądź nieświadomy popadły w konflikt z prawem, są izolowane. Dzisiaj występuję w zwykłym kadziennym ubraniu. (Poseł Beata Mazurek: Bardzo dobrze pan wygląda.) Pani posłanko, to jest dołan, to są wszystkie niezbędne artykuły dla tych osób. Uważam, że nie możemy być państwem represyjnym. Trzeba dawać ludziom szansę powrotu do egzystencji, do swoich rodzin. System dozoru elektronicznego jest idealnym rozwiązaniem i - co za tym idzie - doskonale się sprawdził. Solidaryzuję się z osobami, które mogą z niego korzystać, ponieważ 13 lat temu ja jako osadzony nie mogłem korzystać z tego dobrodziejstwa, które w dniu dzisiejszym wprowadzamy. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ruch Palikota w pełnej rozciągłości będzie popierał takie rozwiązanie. I powtórzę: Polska nie może być państwem represyjnym i nawet ci, którzy zbłądzili w sposób świadomy bądź nieświadomy, mają prawo wrócić do swoich rodzin, swoich dzieci, do normalnej egzystencji. Z tej mównicy chciałbym podziękować przewodniczącemu Palikotowi, który dał mi szansę. I jestem dzisiaj posłem, nie kryminalistą. Proszę pani, u pani w domu też są osoby, które w sposób świadomy lub nieświadomy popełniły błędy. Musimy ponosić konsekwencje. Ja je poniosłem. (Poseł Beata Mazurek: Dwadzieścia parę lat mój mąż boksował się z takimi jak pan.) Dobrze, proszę pani. Prawo i Sprawiedliwość tylko by wszystkich zamykało, represjonowało. Nie w takim państwie mamy żyć. Państwo musi być nowoczesne, obywatelskie, świeckie...
Mówca: Jerzy Wenderlich
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani poseł, panie pośle Penkalski... Proszę zatrzymać czas. Pani poseł, jeśli przyjdzie pani czas, będzie pani mogła mówić zgodnie z regulaminem, ale teraz proszę uszanować to, co mówi pan poseł. Ja dopiero teraz usłyszałem, że pani obraża pana posła, który ma swoją ekspresję, wymyślił sobie ekspresję na to wystąpienie i nikogo nie obraża. Prosiłbym, żeby pani też tego nie czyniła.
Mówca: Jerzy Wenderlich
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

...że kiedy przemawia poseł, prowadzi pani dyskusję na sali. Dobrze, panie pośle, ale już proszę mi nie pomagać. Proszę włączyć czas. Kontynuujemy pana wypowiedź. I bardzo proszę nie uwłaczać posłom, którzy występują z trybuny, bez wzglądu na to, jaki rodzaj ekspresji przyjęli. Pani poseł, bardzo prosiłem i myślę, że znając pani takt, mogę liczyć na to, że uzna pani moje racje.
Mówca: Wojciech Penkalski
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Jeśli kogokolwiek obraziłem swoim wystąpieniem bądź zachowaniem, to mogę przeprosić. Stać mnie na to, pani poseł. W dniu dzisiejszym - powiem jeszcze raz - Wysoka Izbo, panie ministrze, panie generale, solidaryzuję się z tymi osobami, które w sposób świadomy bądź nieświadomy popadły w konflikt z prawem. Uważam, że powinny wrócić na łono rodziny, do swoich rodzin. Wiem, co znaczą izolatki, enki, dźwięki, i wiem, co znaczy zabrać komuś wolność, ale dzisiaj mam przyjemność w pełni popierać to, co Wysoka Izba ma zamiar ustanowić. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Zgorzelski
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego zarówno popiera uchwałę Senatu, jak i zgadza się z wnioskami zawartymi w sprawozdaniu komisji. Będziemy głosować przeciwko odrzuceniu poprawki. Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Generale! Wysoka Izbo! Odnosząc się do poprawki zawartej w druku nr 1489, chcę przytoczyć słowa zawarte w uzasadnieniu: Senat bardzo pozytywnie odniósł się do idei takiej zmiany. Chodzi o zastosowanie systemu dozoru elektronicznego do wykonywania innych środków zapobiegawczych, karnych i zabezpieczających. Jednocześnie Senat słusznie podkreślił, że ustawa nie określa odnoszących się do tego zasad. Jak powiedział pan poseł Krzysztof Kwiatkowski na posiedzeniu komisji sprawiedliwości w dniu 9 maja br., ta ustawa otworzy w przyszłości furtkę na możliwość szerszego zastosowania dozoru elektronicznego. Tak naprawdę ta deklaracja nie została jeszcze wypełniona merytoryczną treścią, zatem słusznie Senat zaproponował wykreślenie zmian zawartych w art. 1 pkt 1 i 3 wraz z konsekwencjami. Wysoka Izbo! Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował za przyjęciem, czyli przeciwko odrzuceniu tej poprawki. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Beata Kempa
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Panie Generale! W imieniu Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska pragnę przedstawić stanowisko wobec poprawki, którą złożył Senat, zawartej w druku nr 1489. Klub Parlamentarny Solidarna Polska oczywiście poprze tę poprawkę. Podobnie jak inne kluby uważamy, że sam zamysł zmiany był bardzo dobry, zachęcamy ministra i Służbę Więzienną do tego, aby rzeczywiście doprecyzować, ustalić te zasady, aby śmiało wnieść nowy projekt ustawy, który będzie rozszerzał możliwości stosowania dozoru elektronicznego również na środki zapobiegawcze, karne i zabezpieczające. Myślę, że nie będzie z tym większego problemu. Wciąż jednak zachęcam, aby zastanowić się bardzo poważnie i wypracować przepisy, które będą stanowić o tym, że elektronicznego dozoru nie będzie w ustawie epizodycznej, tylko stanie się to ściśle kategorią prawa karnego materialnego, oczywiście łącznie z procedurą jego wykonywania. Dla porządku odniosę się do tego, co zaprezentował tutaj poseł z partii Ruch Palikota. Panie pośle, bardziej solidaryzuję się z ofiarami przestępstw niż z przestępcami. Jeżeli niezawisły sąd stwierdził, oczywiście po wykonaniu procedury i procesie odwoławczym, że ktoś musi być izolowany, to po prostu tak jest. Panie pośle, zachęcam do solidaryzowania się z ofiarami przestępstw. Marzę o tym, aby dożyć takich chwil w Wysokiej Izbie, kiedy będziemy bardziej pochylać się nad ofiarami przestępstw i skupimy się na programie pomocy dla nich, aby nie było takiego powszechnego odczucia, w wyniku tego, że mamy liberalny kodeks z 1997 r., iż bardziej interesujemy się przestępcami niż ofiarami. Grzecznie proponuję, panie pośle, aby pan swoje zainteresowania w tej materii poszerzył. Najlepszą resocjalizacją, panie pośle, jest resocjalizacja przez pracę. Owszem, obrączki to umożliwiają, ale najlepsza jest resocjalizacja przez pracę, jeszcze raz powtórzę, pracę. Wtedy nie trzeba będzie w takich drelichach paradować, panie pośle. (Poseł Wojciech Penkalski: To jest oryginał.) Notabene, nie jest panu do twarzy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Nie wiem, pani poseł, skąd ta wesołość. Panie ministrze, chciałbym się dowiedzieć, popierając pomysł wprowadzenia dozoru elektronicznego, ilu skazanych jest w chwili obecnej objętych tym dozorem i jakie z tego tytułu szacujecie państwo korzyści. Cokolwiek powiemy, jeżeli nie byłoby tego dozoru, to oczywiście koszty utrzymania skazanego w zakładzie karnym byłyby zdecydowanie wyższe. Jeżeli ten system ma pozytywną opinię, zresztą całej Wysokiej Izby, to chciałbym się dowiedzieć, czy robicie państwo szacunki, jak to ma wyglądać w dłuższej perspektywie. To pierwsze pytanie. Drugie pytanie dotyczy wielu skazanych, którzy oczekują na wykonanie kary pozbawienia wolności z uwagi na to, że jest przepełnienie w zakładach karnych. Chciałbym zapytać, czy w przypadkach dotyczących lżejszych spraw, bo przecież ci ludzie mają wyroki, chodzą na wolności, nie warto byłoby skorzystać z dozoru, jeżeli chodzi o sądy, w większym stopniu niż dotychczas. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym w sposób twórczy rozszerzyć czy rozwinąć wątek mojego przedmówcy. Liczba skazanych, którzy dzisiaj odbywają swoje kary w formie dozoru elektronicznego, jest sprawą istotną, ale pytanie zasadnicze dotyczy tego, czy wszyscy skazani mają prawo do korzystania z tej formy odbywania wyroku. Czy to jest jakaś limitowana seria, uwarunkowana oczywiście ciężkością kar czy przestępstw? Czy są jakieś ograniczenia techniczne związane z odbywaniem tego typu kary czy też nawet jeszcze z bezpieczeństwem dla innych obywateli Rzeczypospolitej, a więc tych, którzy nie mają problemu z wymiarem sprawiedliwości, i kto ostatecznie podejmie decyzję o możliwości zastosowania takiej formy odbywania wyroku? Dziękuję.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie ministrze, mam następujące pytania. Jakie są statystyki, jeśli chodzi o ostatnie lata: ile osób, jakie były oszczędności i czy państwo prowadzą na przykład statystyki dotyczące tego, czy te osoby akurat dzięki takiej metodzie na przykład nie wracają później do więzień? Czy są jakieś wskaźniki? Interesuje mnie także to, ile osób, które są poddane dozorowi elektronicznemu, łamie zasady i jednak wraca do więzień. Chodzi choćby o osoby, które dostały taką szansę, a jednak to się nie sprawdziło. Jakie są liczby?
Mówca: Sprawozdawca Ligia Krajewska
Data: 2013-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Sprawozdanie Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o księgach wieczystych i hipotece, druk nr 1487. Pani marszałek Sejmu, zgodnie z art. 54 ust. 1 regulaminu Sejmu, skierowała w dniu 25 czerwca 2013 r. uchwałę Senatu w powyższej sprawie do Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka w celu rozpatrzenia. Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka po rozpatrzeniu powyższej uchwały na posiedzeniu w dniu 9 lipca 2013 r. wnosi: Wysoki Sejm raczy poprawki Senatu zawarte: w pkt 1 - odrzucić, w pkt 2 - odrzucić. Odnosząc się króciutko do pkt 1, czyli możliwości wyszukiwania ksiąg wieczystych także przez adwokatów i radców prawnych, uzasadnieniem jest to, iż adwokaci i radcowie prawni nie realizują żadnych ustawowych zadań państwa, które uzasadniałyby przyznanie im tego rodzaju prawa dostępu do ksiąg wieczystych i wyszukiwania ksiąg wieczystych w centralnej bazie danych ksiąg. Odnosząc się do pkt 2, który dotyczy nakładania na ministra obowiązku wyrażenia zgody w formie decyzji administracyjnej, chcę powiedzieć, że żaden przepis ustawy nie nakłada na sąd i centralną informację ksiąg wieczystych obowiązku udzielania adwokatom i radcom prawnym informacji z ksiąg wieczystych, tak jak to ma miejsce w przypadku podmiotów dotychczas wymienionych w art. 36 4 ust. 8 ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)