PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Oczywiście art. 196 Kodeksu karnego jest bardzo potrzebny w naszym systemie prawa, jest wręcz niezbędny. Po tym, co obserwowaliśmy, co działo się na Krakowskim Przedmieściu, po aktach agresji, których dopuszczają się lewacy także w innych państwach Unii Europejskiej - niedawno w Rzymie zbezczeszczono kościół, święte figury, w Paryżu grupa dewiantów urządziła akcję obrażania katolików - po tym wszystkim wydaje się konieczne zaostrzenie represji karnej, a nie usunięcie art. 196 z Kodeksu karnego. Ja wiem, że są tacy, którzy w atmosferze prymitywnego chamstwa i agresji czują się jak ryby w wodzie, którym podoba się znieważanie krzyża, targanie Biblii, opluwanie staruszek modlących się przy Krakowskim Przedmieściu, ale na chamstwo, prymitywizm i agresję zgody nie będzie. Wszystko przemawia za tym, aby ten przepis utrzymać w Kodeksie karnym - rozsądek, doświadczenie, doktryna, orzecznictwo. Mamy tutaj, proszę państwa, opinię Sądu Najwyższego. Co w niej czytamy? ˝Zauważyć przy tym należy, że przed podjęciem decyzji o dekryminalizacji zawsze powinno się przeprowadzić bilans wskazanych przesłanek poprzedzony szeroko zakrojonymi badaniami orzecznictwa sądów powszechnych˝ - czego, jak można przypuszczać, na potrzeby opiniowanego projektu nie uczyniono. ˝Reasumując, typ przestępstwa określony w art. 196 Kodeksu karnego nie nastręcza problemów orzeczniczych w działalności Sądu Najwyższego. Kierując się tym argumentem, jak również wadliwością uzasadnienia projektu, należy zaopiniować go negatywnie˝. Pan poseł reprezentujący wnioskodawców mówił o tym, iż artykuł jest zbyt ogólny, że można wszystko pod niego podciągnąć, że nie można sformułować definicji uczuć religijnych. Tak, oczywiście można tutaj wylewać wiadra taniej demagogii o równości, neutralności państwa, racjonalizacji przepisów, fikcji, nierówności, faworyzowaniu itd., ale istotne jest to, szanowni państwo, czy będzie w Polsce pokój, czy nie. Bo jak chcecie, jak szukacie wojny, to tę wojnę znajdziecie. Będziemy w imieniu naszego klubu składać wniosek o odrzucenie w pierwszym czytaniu. Nie wiadomo, czego. (Oklaski) (Głos z sali: Ale straszy.)
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziekuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Prawo do znieważania przedmiotów czci religijnej przez kogokolwiek z jakiejkolwiek przyczyny jest niezgodne chociażby z art. 32 konstytucji, który mówi, że nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny. Ten zapis dotyczy również tego, że w imię szeroko i w dodatku błędnie pojętej wolności słowa i wyrażania poglądów powszechnie funkcjonujących w ugrupowaniu Ruch Palikota nie można obrażać publicznie tych, którzy wierzą, oraz tego, w co wierzą, bez ponoszenia żadnych konsekwencji. Obraza oraz znieważanie przedmiotów czci religijnej są przejawem nietolerancji, czyli dyskryminacji. Usuwanie czy znieważanie krzyży nie ma nic wspólnego z neutralnością - to dyskryminacja. Skoro mamy demokrację, której tak bardzo broni Ruch Palikota, to dlaczego jakaś wąska grupa ma narzucać swój pogląd większości, większej części społeczeństwa? Jeśli chodzi o krzyż, to jest on trwałym znakiem chrześcijaństwa. Dla wszystkich Polaków, bez względu na wyznanie, jest symbolem powszechnie akceptowanych wartości uniwersalnych, a także dążenia do prawdy, sprawiedliwości i wolności naszej ojczyzny. Wszelkie próby zakazu umieszczania krzyża w przestrzeni publicznej muszą być uznane za godzące w naszą tradycję, pamięć i dumę narodową. Szanowni państwo, gwarancje konstytucyjne nie mogą być traktowane jako przypadkowe i bez znaczenia oraz wykorzystywane do prowadzenia populistycznych wojenek Ruchu Palikota. Panie marszałku, jeśli pan pozwoli, udzielę państwu z Ruchu Palikota bezpłatnych korepetycji. (Poseł Andrzej Rozenek: Dziękujemy.) Otóż jeśli chodzi o malowanie wspominanych tutaj obrazów...
Mówca: Jan Warzecha
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rezygnacja z karania według art. 196 Kodeksu karnego w założeniu projektu posłów Ruchu Palikota ma przynieść, o ironio, pozytywne skutki społeczne umożliwiające swobodę w wyrażaniu myśli, otwartej krytyce i artystycznym wyrazie, bez obawy przed odpowiedzialnością karną. Pomimo obowiązywania tego artykułu prokuratura umorzyła śledztwo w sprawie znieważenia uczuć religijnych przez publiczne prezentowanie krzyża oklejonego puszkami po piwie marki Lech i przytwierdzenie pluszowego misia do krzyża przed Pałacem Prezydenckim w Warszawie w 2010 r. (Poseł Andrzej Rozenek: Na szczęście. Brawo prokuratura.) Jeśli nie zostało ukarane tak skandaliczne zachowanie, to jak będą chronione uczucia religijne większości naszych obywateli, którzy są katolikami? (Głos z sali: Brawo, bardzo dobrze, że i tam są mądrzy ludzie.) Czy przez te zmiany państwo posłowie z Ruchu Palikota nie uznajecie ludzi wierzących za drugą kategorię obywateli? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Szymański
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dekryminalizacja znieważania przedmiotów kultu bądź miejsca kultu oraz obrazy uczuć w zamian za zapewnienie swobody wyrażania publicznie myśli i przekonań jest nieporozumieniem. Jeżeli jedynym celem skreślenia tego artykułu, jak podajecie państwo w swoim uzasadnieniu, jest możliwość manifestowania wizji artystycznej oraz to, że artykuł ten chroni wyłącznie katolików, to nie widzę uzasadnienia dla skreślenia tego artykułu oraz świadczy to o nieznajomości tematu. W przypadku kreacji artystycznej doktryna jednoznacznie wskazuje, że penalizowane jest wyłącznie poniżające i obelżywe odnoszenie się do przedmiotu oraz miejsca kultu religijnego, a charakter wizji artystycznej ocenia się w odniesieniu do norm kulturalnych i społecznych. W związku z powyższym mam do państwa pytanie. Czy zdają sobie państwo sprawę, że skreślenie tego artykułu może w perspektywie czasu spowodować eskalowanie konfliktów między kulturami religijnymi i osobami różnych wyznań? To jest naprawdę poważny problem, tak że radziłbym się naprawdę poważnie nad tym zastanowić. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pytanie do wnioskodawców. Jeżeli uważacie się za tak wielkich obrońców wolności obywatelskich, to dlaczego kierujecie do laski marszałkowskiej projekty, które dokładnie te wolności mają ograniczyć? Jak rozumiecie konstytucyjne prawo do wolności wyznania? W jaki sposób je rozumiecie, skoro chcecie wprowadzić zapis, który depenalizuje działania, które tę wolność mogą ograniczyć? Czym innym jak ograniczeniem wolności wyznania jest możliwość obrazy uczuć religijnych? (Głos z sali: Demagogia.) Panowie, proszę nie przeszkadzać. Czy państwo zdajecie sobie sprawę z tego, że dla znakomitej większości obywateli tego państwa, Rzeczypospolitej, wiara i uczucia religijne są wartościami o wiele większymi niż życie, zdrowie i mienie. (Głos z sali: Życie jest najważniejsze.) Zdrowie, życie i mienie są wartościami chronionymi prawnie w Kodeksie karnym. Dzięki Bogu tą wartością chronioną karnie pozostanie również wolność wyznania. Chciałbym jeszcze wyrazić satysfakcję, że ten projekt zostanie odrzucony w pierwszym czytaniu i takich wypowiedzi, jak Armanda Ryfińskiego, nie będziemy musieli słuchać w dalszym toku trybu legislacyjnego. Dziękuję. (Oklaski) (Głos z sali: Nie wiadomo.)
Mówca: Artur Górczyński
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Staję przed państwem jako reprezentant Ruchu Palikota, ale również jako reprezentant tej katolickiej większości w naszym kraju, chociaż nie wiem, czy powinienem to mówić, bo może prawa strona, wykorzystując art. 196, powie, że obraziłem uczucia religijne, bo być może nie można być posłem z ramienia Ruchu Palikota, a jednocześnie wyznawać jakieś wartości. Pan Jerzy Kozdroń z Platformy Obywatelskiej, przedstawiając stanowisko klubu, powiedział, że w omawianym art. 196 nie chodzi o obrazę uczuć religijnych, a o spokój publiczny. Przytoczył tutaj znieważenie przez studenta hostii, za co został on ukarany. Hostia jest przedmiotem czci religijnej, powiedzmy, że się z tym zgadzam. Jak to się ma jednak do ukarania człowieka, który podczas procesji Bożego Ciała w Łodzi wyszedł na ulicę i biegał w stroju motyla? (Poseł Andrzej Dera: To niech pan tu wyjdzie w stroju motyla i zobaczymy.) Pytam, jak to się ma do tego. Czy w wolnym kraju nie wolno człowiekowi wyjść w stroju motyla i biegać w nim po ulicy tylko dlatego, że zawładnęła tą ulicą procesja? Pytam, czy pan, panie pośle - nie ma pana posła Kozdronia - jako, cytuję, wybitny prawnik wśród posłów, czego nie neguję - mówię to całkiem szczerze - nie uważa, że to nie było znieważenie uczuć religijnych, a po prostu tylko i wyłącznie nadużycie art. 196 Kodeksu karnego? Dziękuję.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana posła sprawozdawcy. Projekt ustawy mówi, że w ustawie z dnia 6 czerwca uchyla się art. 196. Następnie w uzasadnieniu czytamy: Wspomniana norma ustrojowa uzasadnia postulat wyrażony w propozycji art. 196 § 2. W kodeksie nie ma takiego paragrafu. Mam tutaj pytanie, czy to jest jakaś pomyłka redakcyjna, czy ta ustawa jest po prostu źle przygotowana i o co tutaj chodzi. Z jednej strony chcą państwo uchylić cały art. 196, a w uzasadnieniu odnoszą się państwo do jakiejś propozycji art. 196 § 2. Kolejne pytanie do posła sprawozdawcy. Na jakiej podstawie - proszę tutaj o fakty, liczby, statystyki, opracowania naukowe - stwierdzają państwo, że wyroki wydawane przez sądy powszechne w oparciu o art. 196 Kodeksu karnego w przeważającej mierze - i co to znaczy w przeważającej mierze - chronią wyłącznie uczucia katolików? Czy państwo nie kompromitują się przez to zdanie, wiedząc o tym, że w naszym kraju ponad 90% obywateli jest tego wyznania i logiczne będzie, że także odsetek takich procesów będzie wyższy w przypadku katolików? Czy państwo w ogóle spotkali się z tym, że wyznawcy innych religii, niechronionych na podstawie tego artykułu, są przez ten artykuł jakoś prześladowani? Proszę tutaj o konkretne fakty. Kolejne pytanie. Czy ta ustawa nie jest następną odsłoną wojny religijnej, którą właśnie Ruch Palikota po raz kolejny chce rozpętać? (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Niestety znowu, ponownie muszę stanąć i zapytać, czy ktoś ma odwagę stanąć i powiedzieć mi prosto w oczy, w jaki sposób można zdefiniować uczucia religijne. Otóż posłużę się dwoma przykładami, w których to obrażono moje uczucia religijne - jako katolika, żeby nie było wątpliwości. Otóż, proszę państwa, na Krakowskim Przedmieściu, które tutaj zostało wymienione, grupa tzw. obrońców krzyża w jednym dniu w pewnym momencie opluła księdza, poszarpała księdza, a następnie go przepędziła, czyli wykonała pełną obrazę uczuć religijnych. Został wysłany przez biskupa, aby zabrać krzyż, nie mógł dopełnić swojego obowiązku, czyli możemy to parafrazować, odnieść do poprzedniego art. 226, proszę państwa, i do obecnego art. 196, bo jeszcze dodatkowo został on materialnie znieważony. Procesów w kwestii tej zniewagi nie było. Dlaczego? Bo większość uważała, że to on obraził uczucia religijne. Teraz wrócę do pani artystki, pani Nieznalskiej. Sprawa jest ciekawa o tyle, że zastosowano ten paragraf i są dwa wyroki, tzn. ten pierwszy, który zapadł i w którym uznano, że jest winna, i ten drugi, który ją uniewinnił. Problem polega na tym, że ona straciła czas. Przewłóczono ją po sądzie, przedyskutowano to, naobrażano ją, wyrażano, umówmy się, różne opinie na jej temat, prasa, proszę państwa, nie zostawiła suchej nitki, i to prasa jakakolwiek, nie mówię tu o prasie katolickiej, tylko mówię w ogóle o jakiejś prasie. Potem, jak to się skończyło, sprawa ucichła. Moje pytanie, moja prośba brzmi: niech ktoś z was przyjdzie i powie mi, w którym miejscu zaczynają się, a w którym miejscu kończą się uczucia religijne. Dziękuję. (Oklaski) (Głos z sali: Chrześcijańska lewica.)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bardzo wnikliwie wsłuchiwałem się w to, co powiedział pan marszałek Zych. Panie marszałku, bardzo serdecznie dziękuję za to wystąpienie, bo z niego, jeśli ktoś chciał, mógł wyciągnąć wnioski dla siebie i odnośnie do tej inicjatywy, z którą państwo tutaj wystąpiliście. Ale nie o tym chciałem mówić. Właściwie zastanawiam się, co państwo, co inicjatorzy tegoż projektu chcecie osiągnąć. Czy debatą nad wykreśleniem art. 196 chcecie udowodnić Polakom, że jest was tak mało i dlatego ta wasza inicjatywa nie przejdzie, bo nie przejdzie, bo ja osobiście będę głosował przeciwko tej inicjatywie... (Oklaski) (Poseł Andrzej Rozenek: Wiemy, wiemy. Brawo za szczerość.) ...uważając, że wara od mojej wiary, mimo że jestem człowiekiem związanym z lewą stroną sali. Tutaj uwaga do pana posła Kownackiego, aby tak nie szafował, powiedzmy, wskazywaniem na Lewicę i podejściem do pewnych kwestii. Jestem bardzo przyzwyczajony do art. 53 konstytucji, jak i do przytaczanego również na tej sali art. 32 konstytucji. W związku z powyższym wtedy, kiedy będę miał osobiście wyrazić swoje stanowisko, z pewnością państwa nie poprę, bo robicie politykę z tego, z czego nie powinniście jej robić. I właściwie trudno was jako Ruch ulokować, bo z jednej strony przypisujecie się do partii lewicowej, mówicie, że jesteście lewicą, a z drugiej strony jesteście za tym, żeby ludzie pracowali do 67. roku (Wesołość na sali), a tak prawdę mówiąc, do śmierci, co zresztą za chwilę się okaże. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać o stanowisko rządu w tej sprawie. Czy rząd wypracował stanowisko, ma w tej kwestii coś do powiedzenia, czy w ogóle nie zajmował się tym tematem? Dziękuję bardzo. (Poseł Andrzej Rozenek: Dziękujemy za głos z Torunia.)
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Po kolei będę starał się odnieść do wszystkich kwestii poruszonych w debacie. (Poseł Stanisław Pięta: Nie ma potrzeby. Nie będę tego słuchał.) Nie musi pan. (Głos z sali: Może pan wyjść, panie pośle.) Dokładnie, można wyjść. (Poseł Stanisław Pięta: Właśnie to robię.)
Mówca: Józef Zych
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Kieruję te słowa do pana posła sprawozdawcy. Panie pośle, jeżeli na podstawie mojej wypowiedzi pan odniósł wrażenie, że Polskie Stronnictwo Ludowe, a użył pan takiego zwrotu, boi się Kościoła, to coś jest nie w porządku z logiką. (Głos z sali: Nie tylko, panie marszałku.) Jeżeli chodzi o prawników, panie pośle, a dowiedziałem się, że jest pan adeptem prawa, to podstawową rzeczą zawsze była logika. W ogóle chcę powiedzieć, że tak, Polskie Stronnictwo Ludowe zadeklarowało, i jest temu wierne, że opiera się na wartościach chrześcijańskich, co nie oznacza, że boi się kogokolwiek. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo.)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie pośle, chciałbym się do pana zwrócić z taką koleżeńską radą. Jeśli pan słucha, to niech pan słucha ze zrozumieniem, bo z tym ma pan ogromne trudności. Ja nie wypowiadałem się w imieniu klubu Sojuszu Lewicy Demokratycznej, tylko we własnym imieniu, i to nie w ramach debaty, oświadczeń klubowych, ale w czasie pytań poselskich, do których każdy poseł tutaj zasiadający może mieć prawo. Kolega Czykwin upoważnił mnie do tego, jego stanowisko było zbieżne z tym, co powiedziałem. To nie ma nic wspólnego z inicjatywą poselską, jeśli chodzi o klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej. My nie robimy tak, jak jest u państwa, że zagłosujecie wszyscy, bo to jest wasza typowa inicjatywa. Dopuszcza się różnice w sprawach światopoglądowych. W klubie Sojuszu Lewicy Demokratycznej w poprzedniej kadencji była tego typu kwestia, iż nie było dyscypliny klubowej i każdy z posłów mógł się zachowywać, jak uważał za stosowne. Natomiast jeśli się pan powołuje na to, co ja powiedziałem, to proszę cytować mnie dokładnie, a w kwestii tego, jaki jest mój stosunek do wiary katolickiej, wyraziłem się w sposób jasny. Proszę w to nie ingerować, bo ja nie oceniam, jakim pan jest katolikiem, skoro jako klub jesteście za zdjęciem krzyża, a taka była wasza inicjatywa przed wyborami. Jesteście za, a ja jestem przeciwko i mimo to, że jestem z klubu Sojuszu Lewicy Demokratycznej, mam odwagę to powiedzieć. Bo nie jestem osobą, która dzisiaj będzie głosowała za zdjęciem krzyża, a za dwa dni pójdzie pod ten krzyż się modlić. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zwracam się do pana posła przedstawiciela wnioskodawców i powiem tak. Póki co w Polsce...
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mówienie, że w Ruchu Palikota sprawy światopoglądowe wyglądają tak, że jest dyscyplina i że wszyscy mają głosować tak samo...
Mówca: Beata Kempa
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jako wiceprzewodnicząca Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska wnoszę do pana przewodniczącego... przepraszam, pana marszałka wniosek następującej treści, aby pan marszałek był uprzejmy zabezpieczyć dzisiejszy protokół posiedzenia właśnie w związku z tym punktem w odniesieniu do wypowiedzi pana posła Ryfińskiego i decyzją Prezydium Sejmu przekazać do Komisji Etyki Poselskiej. (Gwar na sali) Panie marszałku, uważam, że kluby czy członkowie klubów czują się bardzo dotknięci tym, co się dzieje w tej Izbie, i myślę, że powinno się to spotkać z reakcją Prezydium Sejmu. Powinno to być omówione. Wiedząc, że nie ma pani marszałek Kopacz w tym momencie, nie mogę prosić o przerwę i zwołanie Konwentu Seniorów, bo właściwie to byłoby najwłaściwszą reakcją na to, co się dzieje na tej sali. Panowie, można by powiedzieć w konwencji Wielkiego Postu: Panie Boże, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią. Mimo wszystko uważam, że jakieś zasady zawsze tutaj obowiązywały. Bywało gorąco, czasami bywało niezwykle ostro, ale nigdy, panie pośle Ryfiński, nie było tak, jak pan proponuje. My sobie tego nie życzymy.
Mówca: Andrzej Bętkowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nawiązując do omawianego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny, pragnę odnieść się do treści zawartych w uzasadnieniu w związku z art. 1 projektu, który mówi o uchyleniu w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny art. 196, i zapytać: Dlaczego projektodawcy argumentują powyższe zmiany twierdzeniem, że wyroki wydawane przez sądy powszechne w oparciu o art. 196 K.k. chronią wyłącznie uczucia katolików? Przecież ochrona prawna gwarantowana przez art. 196 K.k. dotyczy wszystkich wyznań. Czy projektodawcy czują się ograniczani prawnie przez powyższy artykuł tylko dlatego, że penalizuje on obrażanie uczuć religijnych innych osób? Czy projektodawcy uważają, że wystarczającym usprawiedliwieniem dla tego typu czynów jest działalność ˝artystyczna˝? Wolność wąskiej grupy osób może odbywać się w rozumieniu projektodawców kosztem reszty społeczeństwa - jest to niezbyt logiczne. Poza tym twórcy projektu na samym początku uzasadnienia zawęzili argumentację do działań, które - będąc w szczególności manifestacją wizji artystycznej - zostają zakwalifikowane jako czyn bezprawny, a przecież ustawodawca abstrahuje od przyczyny naruszenia art. 196 K.k., badając sam fakt popełnienia przestępstwa. Łatwiej w tej sytuacji dostrzec populizm i argumentację ideologiczną niż merytoryczne uzasadnienie wskazanych zmian. Dziękuję.
Mówca: Beata Kempa
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zanim przystąpię do przedstawiania projektu, pragnę oświadczyć, że oczywiście mój klub skorzysta z tego prawa, ale uważam, że powinien to zrobić pan marszałek w duchu pilnowania kultury obrad na tej sali.
Mówca: Armand Kamil Ryfiński
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rzeczywiście projekt ten godzi w podstawową zasadę, jaką jest domniemanie niewinności, o czym mówił pan Witold Pahl, i łamanie tej zasady to jest pozycjonowanie Polski jako Białorusi. Nie może być tak, że ze względów propagandowych zgłaszamy projekt, żeby kreować się na obrońców uciśnionych, na tych walczących z przestępczością. Problemem, jeżeli chodzi o przestępczość, jest, po pierwsze, zapobieganie, po drugie, wykrywanie i nieuchronność kary, natomiast przepadek mienia to już jest dalszy jakiś etap. Przykład, który pan z Prawa i Sprawiedliwości podał, jakiegoś aferzysty ze sfery bankowej, który odsiedział swoje, ale dalej sobie chodzi zdrowy, również trudno uznać za argument racjonalny. Nie można kogoś karać kilkukrotnie za jakieś przestępstwo. Skoro już odbył karę więzienia, to ma prawo do godności - to niezbywalne prawo każdego człowieka - ma prawo chodzić zdrowy, cieszyć się tym zdrowiem, ma prawo mieć pieniądze, mieszkanie, samochód. Tak to jest. Niestety warto też pamiętać, że IV RP spowodowała to, iż te największe patologie zamiast, jak propagandowo starano się to przedstawić, się zmniejszać, szerzyły się, bo patologie dotykają też właśnie wymiaru sprawiedliwości i prokuratury. Trzeba o tym pamiętać. Pamiętamy konferencję pana Ziobry, to, jak dowody ginęły w niszczarkach. A więc złamanie tej zasady domniemania niewinności jest bardzo, bardzo niebezpieczne. Nie chciałbym, żeby Polska stała się Białorusią czy żeby parła do przodu tak, jak Chiny - jak chce Jarosław Kaczyński. Chcemy żyć w państwie praworządnym. Obecne uregulowania, jeżeli chodzi o konfiskatę mienia, są wystarczające i nie ma potrzeby ich rozszerzania, tym bardziej na współmałżonka czy inne osoby. Natomiast skoro pani Kempa bardzo prosi o poparcie tego wniosku i skierowanie do komisji, to oczywiście przychylamy się do tego, bo w tej komisji wykażemy, jakim bublem jest ten projekt, to po pierwsze (Oklaski), a po drugie, oczekujemy też czegoś ze strony wnioskodawców - jeżeli rozmawiamy o przepadku mienia, to warto rozszerzyć ten przepadek o instytucje, ponieważ Kościół katolicki umywa ręce od sprawy pedofilii w Kościele i ofiary tej pedofilii nie mogą... (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!) ...dochodzić swoich praw i nie mogą otrzymać zadośćuczynienia finansowego. Kolejna kwestia to Komisja Majątkowa. Warto by też stworzyć prawo, które umożliwiłoby państwu polskiemu odzyskanie w sposób przestępczy przekazanego mienia. Prokuratura prowadzi w tych sprawach postępowania, natomiast niestety nie ma możliwości odzyskania tego mienia. A więc chroń nas, Boże, przed IV RP. Mam nadzieję, że rozsądek innych parlamentarzystów w komisji pozwoli na to, żeby ten projekt odpowiednio zmienić, by nie godził w podstawowe prawa i swobody obywatelskie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Zych
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego wnikliwie zapoznał się z projektem zmiany ustaw: Kodeks karny, Kodeks karny skarbowy, Kodeks postępowania karnego oraz Kodeks karny wykonawczy - zresztą znamy ten projekt, jak już wspomniano, z poprzedniego okresu. Mogę stwierdzić, że uznajemy, iż zagadnienia, które są podnoszone i które proponuje się uregulować, są niewątpliwie zagadnieniami istotnymi, bo przecież te zjawiska, chociażby terroryzm, występowały, są nadal groźne, jeżeli chodzi o świat, gdyż w Polsce akurat mamy z nimi mniej do czynienia. Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego uznaje, że skierowanie tego projektu do komisji będzie uzasadnione. Natomiast chcę od razu oświadczyć, że mamy zastrzeżenia co do kwestii domniemania. Pokazywano tu pewne przykłady. Gdybyśmy przeanalizowali sytuację, kiedy najbliższa osoba popełnia przestępstwo, a inna najbliższa osoba nie ma o tym pojęcia, to dałoby się udowodnić wiele takich przykładów. Podobnie jest, jeżeli chodzi na przykład o członków organów kolegialnych. A więc myślę, że sprawę trzeba głęboko przemyśleć, przeanalizować z różnych punktów widzenia. Co do zdania naszego klubu to wszystko. Dziękuję. (Oklaski)