Mówca: Michał Stuligrosz
Data: 2015-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Poselski projekt ustawy o przedsiębiorstwie społecznym i wspieraniu podmiotów ekonomii społecznej wychodzi naprzeciw oczekiwaniom społeczności lokalnych. Pełne i produktywne zatrudnienie jest podstawą obywatelskich działań ekonomicznych dążących do przezwyciężania problemów społeczno-gospodarczych. Mechanizmy rynkowe demokratycznego państwa są niestety niewystarczające, by rozwiązywać te problemy. Aktywizacja społeczna i zawodowa osób zagrożonych wykluczeniem społecznym z jednej strony oraz zapewnienie obywatelom dostępu do tanich i wysokiej jakości usług użyteczności publicznej z drugiej strony legły u podstaw inicjatywy ustawodawczej. Skuteczna integracja wspólnot terytorialnych przy wsparciu władz publicznych jest najlepszym środkiem do osiągania poczucia więzi lokalnych i eliminacji zjawiska wykluczenia społecznego. Celem nowej regulacji prawnej jest zdefiniowanie niejednoznacznie interpretowanego dotychczas pojęcia przedsiębiorstwa społecznego. Brak takiej definicji może skutkować nieefektywnym wykorzystaniem środków publicznych, w tym ze źródeł unijnych, w nowym okresie programowania. Pojęcie przedsiębiorstwa społecznego oraz przedsiębiorczości społecznej jest uwzględniane w wielu programach strategii rozwoju kraju, ale warunkiem rozwoju sektora usług dostarczanych przez podmioty ekonomii społecznej jest odpowiednia regulacja prawna i otoczenie instytucjonalne przyjazne dla ich funkcjonowania. Oba warunki spełnia omawiana obecnie inicjatywa ustawodawcza. Pojęcie przedsiębiorstwa społecznego używane jest również w projekcie Programu Operacyjnego ˝Wiedza, edukacja, rozwój˝, który jest podstawą wykorzystania zarówno środków Europejskiego Funduszu Społecznego w latach 2014-2020, jak i wsparcia regionalnych programów operacyjnych. Podjęta w 2006 r. inicjatywa ustawodawcza dotycząca spółdzielni socjalnych w oparciu o Prawo spółdzielcze spowodowała istotny przyrost liczby zarejestrowanych w Krajowym Rejestrze Sądowym spółdzielni socjalnych. W 2009 r. było ich 187, a w 2014 r. już 874. Obserwowany blisko pięciokrotny wzrost zainteresowania tymi formami aktywności gospodarczej stworzył dla lokalnych inicjatyw nowe pole działań skierowanych do osób, dla których praca ma często znaczenie wykraczające poza walory ekonomiczno-finansowe. Poczucie przydatności i akceptacji społecznej, wykonywanie prac na rzecz współmieszkańców tworzy więzi i podnosi jakość życia całych wspólnot samorządowych. To także jeden z aspektów sprzyjających rozumieniu potrzeby wdrożenia tej inicjatywy poselskiej. Ustawa ma również na celu zmniejszenie obciążeń publicznych na świadczenia pomocy społecznej i świadczenia rynku pracy oraz wzrost dochodów budżetowych wynikający z podjęcia zatrudnienia przez osoby bezrobotne i nieaktywne zawodowo. Przewidywane skutki netto dla budżetu państwa powinny przynieść wzrost dochodów do kwoty 260 mln zł w 2020 r. Doświadczenia z lat wcześniejszych naszych unijnych partnerów tworzących sektor gospodarki społecznej wskazują, że podobne inicjatywy ustawodawcze przynoszą już w krótkiej perspektywie wyraźną poprawę sytuacji na lokalnym rynku pracy i znaczne ograniczenie przyczyn wykluczenia społecznego. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pragnę przy tej okazji podziękować przedstawicielom Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej za pomoc i pracę włożoną w ostateczny kształt niniejszego przedłożenia. Klub Platforma Obywatelska deklaruje zarówno zaangażowanie i rzetelną pracę w dalszym toku działań legislacyjnych, jak i poparcie wprost tego projektu ustawy. Bardzo dziękuję za uwagę. (Oklaski)