Mówca: Gabriela Lenartowicz
Data: 2018-12-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Platforma Obywatelska - Koalicja Obywatelska dotyczące projektu ustawy. Jest to projekt ustawy, nie jak mówiła pani poseł sprawozdawca, rządowy, tylko dziwne, projekt poselski, zmieniający już drugi raz przedłożenie rządowe. Przypomnę, że 10 stycznia zaproponowano projekt rządowy nadzwyczajnie regulujący organizację szczytu, którego uzasadnienie było opatrzone opiniami prawniczymi, że takie rozwiązanie zupełnie jest niepotrzebne, bo są wystarczające regulacje ustawowe, żeby można było tę organizację przeprowadzić. Zresztą poprzednie szczyty były organizowane bez szczególnych rozwiązań ustawowych. Ten sam projekt już kilka miesięcy później, w lipcu, był ponownie zmieniany, też z przedłożenia rządowego. Obecnie mamy do czynienia ze zmianą, która ma wejść w życie zaraz po uchwaleniu. To jest zmiana, która w zasadzie nie jest podyktowana żadną rzetelną przesłanką. Czegóż ona dotyczy? Nie zmienił się ani stan faktyczny, ani stan prawny. Dotyczy zmian przepisów, które pozwalają, by minister właściwy do spraw środowiska udzielił wsparcia finansowego państwom niewymienionym w załączniku I do konwencji klimatycznej w ramach współpracy międzynarodowej w zakresie spraw objętych tą konwencją. Już w pierwszym przedłożeniu Biuro Legislacyjne opiniuje, że kwestia ta, choć mająca merytoryczny związek z przedmiotem projektu ustawy, nie jest bezpośrednio związana z organizacją COP24 i w ogóle nie powinna się tu znaleźć, a poza tym trzeba zwrócić uwagę, że w tym obszarze ustawodawca dokonał już określonych ustaleń i jest regulacja z zakresu Prawa ochrony środowiska, która pozwala na to, by środki Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej były przeznaczane na ten cel związany właśnie z konwencją, dotyczący konferencji stron konwencji klimatycznej. Tak że nie ma żadnych przesłanek. Druga zmiana dotyczy rozszerzenia poza deklaracje pani premier Szydło przeznaczenia tych środków. Przypomnę, że pani premier Szydło w czasie szczytu paryskiego zadeklarowała ze strony polskiej 8 mln dolarów na cele klimatyczne, konkretnie na Zielony Fundusz Klimatyczny i Fundusz Adaptacyjny oraz dwustronne umowy. Obecnie próbuje się wprowadzić dwa rozszerzenia. Jedno - na inne, niesprecyzowane bliżej wielostronne umowy, bo kwestia powiernictwa jest sprawą techniczną i drugorzędną. Po drugie, wprowadza się dodatkowo umowy o charakterze prywatnym, nie precyzując, co to za umowy mają być, na jaki cel i do kogo skierowane. Ponadto przesuwa się okres wydatkowania tych środków na kolejny rok. Przypomnę tylko, że zgodnie z tą ustawą - zresztą, tak jak powiedziałam, i legislatorzy to mówią - nie jest potrzebna taka regulacja. Te środki mają być przekazane w formie dotacji Ministerstwu Środowiska, a kolejno dopiero do adresatów tejże pomocy, więc nic nie stoi na przeszkodzie, żeby do końca roku przekazać to Ministerstwu Środowiska, z jednej strony, a z drugiej strony nic się nie stało takiego, że między 5 grudnia a 30 grudnia, jeśli chodzi o te środki, nagle zmieniła się ich kondycja bądź sposób przekazywania. W tym czasie, tak jak powiedziałam, nie zaszły żadne zmiany faktyczne ani prawne, żeby tak się miało stać. Jednocześnie w uzasadnieniu tego projektu, przypomnę, poselskiego, tej epizodycznej ustawy jakby pilnej, nie wiadomo dlaczego, jako cel wskazuje się utrwalanie pozytywnego wizerunku Polski na forum międzynarodowym. Ja tylko przypomnę, że ten pozytywny wizerunek kosztuje Polaków niebagatelną kwotę, bo co najmniej 252 mln zł to są tylko środki z narodowego funduszu ochrony środowiska (Dzwonek), oczywiście kosztem innych środków, i ja bym proponowała, by bardziej się skupić na tym, żeby się nie kompromitować za nasze pieniądze, a skutecznie i dobrze przeprowadzić ten szczyt. Dziękuję.