Mówca: Włodzimierz Nykiel
Data: 2018-10-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić opinię dotyczącą projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług. Tak jak tutaj wcześniej było już powiedziane, celem tego projektu jest implementacja dwóch dyrektyw. Pierwsza z nich dotyczy sprzedaży towarów na odległość, oczywiście chodzi o podatek od wartości dodanej w przypadku świadczenia usług i sprzedaży towarów na odległość, a druga odnosi się do bonów na towary lub usługi. I państwa członkowskie mają obowiązek przyjęcia i opublikowania przepisów do 31 grudnia tego roku oraz obowiązek ich stosowania od 1 stycznia 2019 r. A więc są dwie sfery. Pierwsza z nich to zmiana zasad opodatkowania świadczenia usług telekomunikacyjnych, nadawczych i elektronicznych na rzecz niebędących podatnikami podmiotów z państw członkowskich Unii Europejskiej, które wprowadzają ułatwienia dla przedsiębiorców świadczących tego rodzaju usługi. Te ułatwienia odnoszą się do przypadku rozliczania podatku od takich usług z wykorzystaniem procedury szczególnej, tzw. małego punktu kompleksowej obsługi. Faktury w celu udokumentowania takich usług będzie się wystawiać według zasad obowiązujących w państwie, w którym przedsiębiorca zarejestrował się na potrzeby tej procedury, i przedsiębiorcy nieposiadający w Unii siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia tej działalności, ale zarejestrowani w którymś z państw członkowskich dla celów podatku, uzyskują możliwość korzystania z procedury pozaunijnej małego punktu kompleksowej obsługi. Pod tym względem projekt stanowi poprawną implementację dyrektywy. Gorzej wygląda implementacja trzeciego ułatwienia, w którego ramach usługodawcy posiadający siedzibę tylko w jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej powinni uzyskać możliwość opodatkowania świadczonych przez siebie usług telekomunikacyjnych, nadawczych i elektronicznych na rzecz niebędących podatnikami podmiotów z innych państw członkowskich w swoim, tj. usługodawcy, państwie, jeśli roczna wartość takich usług nie przekracza określonego progu - tutaj pan minister o tym mówił - na poziomie 10 tys. euro. Otóż projekt zupełnie pomija kwestie zmiany miejsca świadczenia usług świadczonych na rzecz konsumentów z Polski przez usługodawców z innych państw członkowskich, u których wartość usług mieści się w progu dla opodatkowania według zasad państwa ich siedziby. Tak więc projekt niestety stanowi niepełną implementację dyrektywy o sprzedaży na odległość i to grozi występowaniem zjawiska podwójnego opodatkowania. W jaki sposób? Usługa zostanie opodatkowana zarówno w Polsce, na podstawie art. 28k ust. 1, jak i w państwie członkowskim usługodawcy, na mocy przepisów wewnętrznych państwa usługodawcy stanowiących implementację art. 58 ust. 2 dyrektywy w nowym brzmieniu w związku z art. 44 dyrektywy. To jest spowodowane tym, że w projekcie nic nie mówi się na temat usług świadczonych na rzecz konsumentów z Polski. To jest zasadnicza kwestia. Mam szereg drobnych zastrzeżeń, ale rzeczywiście o wadze nieporównywalnej z wagą tego zastrzeżenia. Jeśli chodzi o drugą kwestię, czyli opodatkowanie w sytuacji stosowania bonów, to zasługuje to (Dzwonek) na pozytywną ocenę, chociaż wymaga również pewnych uzupełnień i modyfikacji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)