PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Premier Donald Tusk dokonał arbitralnie podziału służb mundurowych na lepsze i gorsze, proponując podwyżki wynagrodzeń tylko dla wybranych służb. Te deklaracje zawarte w exposé premiera wywarły negatywny wpływ na założenia do budżetu państwa na 2012 r. Pod presją protestów niemal wszystkich formacji mundurowych i krytyki opozycji parlamentarnej rząd dokonał w budżecie zmian, które bazują na hipotetycznych źródłach pokrycia dodatkowych wydatków na służby mundurowe. Zatem po raz pierwszy skonstruowano budżet zawierający wydatki uwarunkowane zdarzeniami losowymi, zależne od tego, czy będą klęski żywiołowe, czy też nie. Dlatego kieruję pytanie do pana ministra. Co rząd zrobi, gdy jednak wystąpi konieczność zabezpieczenia w budżecie państwa środków finansowych na usuwanie skutków klęsk żywiołowych? Czy w tej sytuacji zaplanowane podwyżki zostaną wstrzymane, czy rząd sięgnie do innych rezerw budżetowych? Czy zaplanowane podwyżki będą mieć charakter trwały i będą rodzić skutki przechodzące na 2013 r.? I ostatnie pytanie. Ile osób pracuje obecnie w Policji, z podziałem na administrację i obsługę oraz funkcjonariuszy? Jak kształtuje się ta dynamika na przestrzeni ostatnich czterech lat? (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam taką oto życzliwą radę. Proponowałbym panu w odniesieniu do wystąpienia, które wygłosiła pani poseł Łybacka, aby każdy z oficerów czy pracowników, który zajmuje się płacami i ma wpływ na te płace, codziennie panu meldował, że zapoznał się z tym wystąpieniem i wyciągnął z tego wnioski. Wtedy będzie może jakaś korzyść z tej dzisiejszej debaty. (Oklaski) Chciałbym też, panie ministrze, zwrócić uwagę na jeszcze jedną rzecz. Otóż pan premier Tusk przed wyborami był we Wronkach. Jest tam Służba Więzienna. Ja po tym spotkaniu rozmawiałem z pracownikami tejże służby. Muszę z przykrością powiedzieć, że w ogóle nie zainteresował się tym, jak się tym ludziom żyje itd. Tym pracownikom było przykro. Oczywiście spotykać się z oficerami czy z tymi, co nie mogą powiedzieć więcej, niż mogą, to jest już inna kwestia. Ale chciałbym zapytać, jak i kiedy potraktujecie państwo tę służbę, bo o wszystkich innych była tutaj mowa. Ja nie rozgraniczam, ale z racji tego, że jestem właśnie z tego środowiska, pytam o tę służbę w szczególności. I druga kwestia. Panie ministrze Sosnowski, proszę nie obrażać się na to, co mówi się dzisiaj tutaj z mównicy, dlatego że jesteście państwo koalicjantami i z pewnością ktoś z pana klubu pracuje w ministerstwie i pewnie te kwestie powinniście uzgadniać, ale skoro przyjęliście taki budżet, jaki przyjęliście, skoro nie zgłaszaliście żadnych poprawek w sprawach mundurowych, to nie ma co się teraz obrażać na to, że posłowie, a szczególnie z opozycji, wygadują, wymawiają wam to, bo jest w tym wasza wina (Dzwonek), taka sama jak Platformy jest wasza, bo wy budujecie większość. I żadne słowa, jakie pan tu powie na mównicy, nie mogą zaklinać rzeczywistości. Wina jest...
Mówca: Zbigniew Sosnowski
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Tu, na tej sali bardzo łatwo rzuca się oskarżenia, ale jestem przekonany, że prawda się obroni i prawda kiedyś zwycięży. I nie będę, panie pośle, mówił, kto jest winien temu, że strażacy mieli nadgodziny, za które nie dostali zapłaty. Nie będę mówił, kto na tej sali jest winny. (Poseł Romuald Ajchler: Nie Sojusz Lewicy Demokratycznej.) Niech to ocenią strażacy. Kierując się uczciwością, przypomnę tylko, że po przyjęciu zmiany ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, zgodnie z którą zdecydowaliśmy się zapłacić 60% średniej za każdą nadgodzinę, to rozwiązanie jest może nie satysfakcjonujące, o czym mówiłem wielokrotnie, ale jednak w miarę korzystne dla funkcjonariuszy. I tylko przypomnę, że na to rozwiązanie w budżecie państwa trzeba było znaleźć 100 mln zł. I prawdą jest, bo kieruję się tu uczciwością, że nie wszystkie pieniądze z tych 100 mln zł trafiły do funkcjonariuszy, ale trafiła z nich znaczna część. A ponieważ padło tu oskarżenie, że dalej jest niezapłaconych ponad 7 mln zł za nadgodziny, chciałbym zapytać pana ministra. Panie ministrze, czy po wprowadzeniu tej ustawy liczba niezapłaconych nadgodzin w Państwowej Straży Pożarnej rośnie, czy maleje? Dziękuję za uwagę.
Mówca: Bartłomiej Bodio
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! (Gwar na sali) Czy zdaje pan sobie sprawę, jakie zagrożenia mogą wyniknąć z powstałej sytuacji? Czy zdaje pan sobie sprawę, ile wniosków o zwolnienie ze służby jest przygotowanych w szufladach i w komputerach? (Gwar na sali)
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. W trybie sprostowania, bo jedynie tak można w tej chwili zabrać głos, ale dosłownie jedno zdanie. Panie ministrze, niech pan nie składa takich deklaracji odnośnie do skutków przechodzących, bo jeżeli są podwyżki, to one muszą być przechodzące. To nie jest jednorazowy dodatek, więc proszę z tego nie robić zasługi. To jest naturalne, że skoro zapisaliśmy, że są podwyżki, to ze skutkami przechodzącymi. Niech pan nie robi z tego swojej zasługi. Tyle chciałem powiedzieć. (Poseł Magdalena Kochan: Pan uważa, że zawsze ostatnie słowo musi należeć do pana.)
Mówca: Jacek Świat
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Proszę wybaczyć młodemu posłowi, że nie dopełnił formalności. Też chciałem zakończyć formułą, że Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość wnioskuje o odrzucenie przedstawionej przez ministra pracy i polityki społecznej informacji o skutkach obowiązywania ustawy z dnia 10 czerwca 2010 r. zamieszczonej w druku nr 79.
Mówca: Andrzej Dąbrowski
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić w imieniu Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska naszą opinię dotyczącą sprawozdania z realizacji ˝Krajowego programu przeciwdziałania przemocy w rodzinie˝ od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2010 r., informacji rzecznika praw dziecka o skutkach obowiązywania ustawy z dnia 10 czerwca i informacji o skutkach obowiązywania ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Szanowni Państwo! Przemoc, szczególnie w rodzinie, to rzecz straszna, ale niestety ta patologia - wynika to z tych danych, które dostaliśmy, też z naszych obserwacji - istnieje w naszym społeczeństwie. Jak zauważyła moja przedmówczyni z SLD, zrzucenie tego ciężaru w całości albo w dużej mierze na samorządy nie do końca się sprawdza. Widać z dokumentów, które dostaliśmy, że samorządy w różnym stopniu zrealizowały powierzone im zadania. Dlatego uważamy, że powinno być jeszcze większe wsparcie ze strony państwa, ze strony instytucji państwowych. Ustawa, o której mówimy, budziła kontrowersje, bo ma wiele zapisów, które mogą być niebezpieczne dla rodziny. Cieszę się, że nie mieliśmy do tej pory jakichś drastycznych przykładów negatywnych jej skutków, ale też uważam, i chcę to w imieniu naszego klubu powiedzieć, że to za krótki okres, aby oceniać to wszystko. Możemy jednak powiedzieć o paru błędach. Wiemy, że bardzo ważną sprawą w przeciwdziałaniu przemocy, szczególnie w rodzinie, a zwłaszcza wobec dzieci, jest profilaktyka i akcje społeczne, akcje medialne, aby ludzie zaczęli postrzegać ten problem zdecydowanie negatywnie. Trochę brakuje tych działań, wspólnych działań marketingowych, profilaktycznych i wspólnej koncepcji promowania dobrego wizerunku rodziny i walki z przemocą. Ale też trzeba jasno powiedzieć, że był to bardzo krótki okres, więc ciężko jest ocenić, jakie to przyniesie efekty. Dobrze, że to jest, dobrze, że idziemy w tym kierunku, że jest walka z przemocą w rodzinie, w stosunku do dzieci, bo to też jest bardzo ważne, nieraz z doniesień medialnych się dowiadujemy o drastycznych przypadkach przemocy wobec dzieci. Jednak musimy zawsze pamiętać o tym, żeby nie przekroczyć tej cienkiej linii, bo twarde, stanowcze metody wychowawcze są i powinny być dozwolone, ale absolutnie nie może to być przemoc, fizyczna czy psychiczna. Zgodzę się z moimi przedmówcami, ponieważ mówię ostatni, że materiały, które dostaliśmy, mogły być trochę lepsze, w wielu aspektach bardziej dokładne, ale ja to doceniam, są materiały, wiemy, że ktoś pracował. Dlatego w imieniu Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska damy szansę tej ustawie, damy szansę ministrowi na pracę i wstrzymamy się od głosu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Domaracki
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Z uwagi na fakt, że obecna ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie oraz niektórych innych ustaw nie rozwiązuje kompleksowo problemów związanych z przemocą wobec dorosłych i dzieci, należy zadać następujące pytanie. Panie ministrze, kiedy wreszcie zostanie stworzony odrębny akt prawny dotyczący ochrony dzieci, wyłącznie dzieci? Chodzi o akt prawny chroniący przed ich krzywdzeniem, projekt, który w nowoczesny sposób sformułuje przepisy w tym obszarze. Panie ministrze, niech pan pamięta, że dzieci są najważniejsze. I oby opieki, pieczy nad najmłodszymi nie dotyczyły tylko pozorne działania rządu, jak to jest w stosunku do ludzi bezdomnych. Bezdomnych pozostawiliście samym sobie. Nie czyńcie tego z dziećmi. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Trzy pytania. W sprawozdaniu na str. 102 przeczytałam, że wzmocniono działania profilaktyczne Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie. Będę wdzięczna, panie ministrze, za rozszerzenie, bo to była dość lapidarna wypowiedź. Na czym polega wzmocnienie działań profilaktycznych, które są najważniejszymi działaniami? Pytanie drugie dotyczy działań Ministerstwa Sprawiedliwości i szkoleń. Szkoleniami objęto różne grupy osób, w których statutowej działalności mieści się przeciwdziałanie patologicznym zachowaniom społecznym, w tym zachowaniom w rodzinie. Nie objęto nimi, jak jest napisane w sprawozdaniu, kuratorów. Nie wiem, dlaczego. Będę prosiła o odpowiedź, bo to dość ważna grupa. Trzecie pytanie dotyczy dzieci. Chciałabym się dowiedzieć, w ilu przypadkach pod rządami nowej ustawy dzieci zostały zabrane z domów rodzinnych... Pani marszałek pozwoli, że dokończę pytanie.
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ja mam pytanie do pana ministra lub rzecznika praw dziecka. Tu mamy materiał, jest tu m.in. analiza i statystyki dotyczące odbierania dzieci rodzinom. Jedna statystyka, statystyka policyjna, mówi o 371 przypadkach, wojewódzka tak samo o 371 przypadkach, a dane z pomocy społecznej mówią o 588 przypadkach. Proszę mi powiedzieć, gdzie zniknęło ponad 200 przypadków i w ogóle której statystyki powinniśmy się trzymać. Statystyka powinna być oparta na konkretnym dokumencie, a tu mamy dwie sprzeczne informacje. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Ozga
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Omawiane dzisiaj sprawozdanie i informacja dotyczą bardzo ważnej sfery rodzinnej, sfery społecznej. Nad zjawiskiem przemocy w rodzinie pochylają się posłowie niemal każdej kadencji, przyjmując różne rozwiązania prawne, pomagające walczyć z tą straszną patologią, jaką jest przemoc w rodzinie. Pani poseł Ania Bańkowska wspomniała o ustawie, o pierwszej w tej sprawie ustawie, przyjętej przez parlament polski w 2005 r. Miałam zaszczyt być wtedy przewodniczącą specjalnej podkomisji i posłem sprawozdawcą. Mimo że wszyscy jednym głosem mówimy przemocy ˝nie˝, to zjawisko to wśród młodzieży, wśród rodzin z roku na rok narasta. Najlepsze nawet prawo nie rozwiąże omawianego problemu bez włączania się w to i skutecznego współdziałania wielu instytucji, samorządów, organizacji pozarządowych. Mam pytanie: W jakim stopniu w ocenie pana rzecznika rady gmin i powiatów realizują zadania... (Dzwonek) Pani marszałek, czy mogę dokończyć? ...określone w gminnych programach przeciwdziałania przemocy w rodzinie, zważywszy na fakt, że nie wszystkie gminy w kraju opracowały gminne programy przeciwdziałania przemocy w rodzinie i ochrony ofiar tej przemocy? W roku 2011 Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej uruchomiło program osłonowy skierowany do jednostek samorządu terytorialnego. W ramach tego programu w drodze konkursu przyznano stosowne kwoty 81 jednostkom samorządów terytorialnych. Którym samorządom z województwa łódzkiego i jakie dotacje przyznano na ten cel? W jak dużym stopniu i jak często przychodzą z pomocą poszkodowanym zespoły interdyscyplinarne oraz ośrodki interwencji kryzysowej? I jak kształtuje się sprawa zapewnienia osobom dotkniętym przemocą w rodzinie miejsc w ośrodkach wsparcia, a także w ośrodkach interwencji kryzysowej? Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Robert Biedroń
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałkini. Pani Marszałkini! Panie Ministrze! Panie Rzeczniku! W informacji przedstawionej przez ministra pracy i polityki społecznej zabrakło jednej bardzo ważnej sprawy. Chodzi o realną pomoc dla ofiar przemocy w rodzinie, czyli natychmiastową izolację sprawcy od ofiary. Na ten problem, i słusznie, zwraca uwagę rzecznik praw dziecka w swojej informacji. W żadnym puncie polskich przepisów taka izolacja nie jest uwzględniona. Prokurator i sądy mają kompetencje, aby izolować sprawcę od ofiary, ale dopiero na etapie toczącego się postępowania, przy wydawaniu wyroku, a więc tak naprawdę na końcu całej procedury. Natomiast nie jest możliwa ochrona ofiary przed sprawcą natychmiast, gdy mamy do czynienia z przemocą, bez względu na ewentualne wszczęcie postępowania prowadzonego w sprawie i bez względu na jego etap. Moje pytanie dotyczy tego, czy w ministerstwie, w Radzie Ministrów trwają prace nad zmianą prawa w tym zakresie, tak aby do polskiego porządku prawnego wprowadzić uprawnienie dla policji do wydania sprawcy przemocy w rodzinie nakazu opuszczenia lokalu. Takie rozwiązania funkcjonują w wielu krajach, np. w Austrii. Chciałbym zapytać pana ministra, czy są plany zmiany prawa w tym zakresie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W sprawozdaniu z realizacji ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie jest dużo statystyki, z której można wyciągnąć wniosek, że z wykonaniem ustawy nie jest dobrze. Winy należy szukać po stronie rządowej - to w poprzedniej kadencji tę ustawę przegłosowano głosami Platformy Obywatelskiej i PSL-u - i ustawodawcy. Dlaczego tak późno wydano rozporządzenie dotyczące ˝Niebieskiej karty˝, przez co ustawa tak naprawdę działa kilka miesięcy? 19 mln zł z puli ministerialnej nie wystarcza na porządną realizację ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Tak naprawdę przerzucono to na samorząd. Ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, tak jak ustawa o pieczy zastępczej to ustawy złe i niedopracowane, na których realizację brak rządowego wsparcia finansowego, o czym tu już wielu moich przedmówców mówiło. Pracownicy socjalni są przeciążeni obowiązkami, a na asystentów w rodzinie nie ma środków, przez co system według mnie działa źle i widoków na poprawę w tym tunelu nie widać. (Dzwonek) Jeszcze krótko, pani marszałek, jeśli pani pozwoli. Nie podniesiono wynagrodzeń pracownikom socjalnym, którzy muszą być przez całą dobę gotowi, aby realizować zadania. Czy ministerstwo wie, jak podnieść wynagrodzenia pracowników socjalnych? Dlaczego w tak wielu gminach nie ma ośrodków wsparcia? Dlaczego w tak wielu gminach nie ma nadal zespołów interdyscyplinarnych? Dziękuję bardzo.
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Mam pytanie odnośnie do ośrodków wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie. Państwo podają w sprawozdaniu, że w kilku województwach w ogóle nie ma takich ośrodków, m.in. województwach łódzkim, dolnośląskim, świętokrzyskim, oraz że samorządy powiatowe, bo to na nich spoczywa obowiązek znalezienia takich ośrodków, nie są zbyt aktywne. Nie są one zbyt aktywne z tego powodu - może by chciałby - że po prostu nie mają środków na to, aby takie ośrodki powstały na ich terenie działania. Chcę zapytać, czy jest możliwość wsparcia tych samorządów powiatowych, które takich ośrodków na swoim terenie nie mają. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, nie zostałam zrozumiana, bowiem pytając o profilaktykę, pojmowałam to tak, że jeśli na 500 przypadków dzieci zabranych z domu od rodziców 250 jest wziętych z powodu przemocy, a 250, jak pan powiedział, z powodu biedy, to rozumiałam, że profilaktyka będzie polegała na tym, iż rozwiąże się problem biedy poprzez pomoc samorządu, pomoc społeczną i dzieci będą mogły zostać w domu. Bo to jest chyba istota i cel naszego działania. Chciałabym prosić - nie w tej chwili, ale na piśmie - o odpowiedź, jak ten problem jest rozwiązywany w sytuacji, kiedy powodem zabrania dziecka z rodziny jest bieda. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Zmiana ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie spowodowała dodanie do Kodeksu postępowania karnego przepis, który przewiduje środek zapobiegawczy w postaci nakazania oskarżonemu o przestępstwo popełnione z użyciem przemocy na szkodę osoby wspólnie zamieszkującej opuszczenie lokalu mieszkalnego zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym. Ze sprawozdania wynika, że w 2010 r. liczba podejrzanych, wobec których zastosowano środek zapobiegawczy w postaci nakazu opuszczenia lokalu mieszkalnego, wyniosła 209, zaś liczba oskarżonych o przestępstwa popełnione wobec członka rodziny z użyciem przemocy lub groźby bezprawnej wyniosła 16 403. Z tych zestawień wynika, że środek zapobiegawczy w postaci nakazu opuszczenia lokalu nie jest często stosowany. Stąd moje pytania. Ile takich przypadków miało miejsce w 2011 r.? Czy wystąpiły przypadki, w których po trzech miesiącach zastosowania środka zapobiegawczego znowu powstały przesłanki do jego ponownego zastosowania?
Mówca: Henryk Siedlaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Rzecznik praw dziecka w swoim wystąpieniu zawarł postulat, iż w przyszłości wzorem innych państw Polska powinna dążyć do stworzenia odrębnego aktu prawnego dotyczącego ochrony dzieci przed krzywdzeniem, w którym skumulowane zostałyby nowoczesne przepisy w tym obszarze. Aby nie przeszedł on bez echa, chciałbym zapytać: Czy rzecznik zamierza w najbliższym czasie zwrócić się do najwłaściwszego, jego zdaniem, podmiotu z wnioskiem o podjęcie takiej inicjatywy ustawodawczej i zasugerować, na co powinno się zwrócić szczególną uwagę w trakcie jej tworzenia, aby była ona skuteczna?
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Moje dzisiejsze oświadczenie dotyczy postrzegania Polaków w Unii Europejskiej. Polacy pracujący w Unii Europejskiej są w większości zatrudniani poniżej kwalifikacji. Większość naszych rodaków pracujących w Unii Europejskiej to osoby z niskimi kwalifikacjami lub zatrudnione poniżej posiadanych kwalifikacji, nieznające języka, które zatrudnienie mogłyby znaleźć jedynie przy prostych fizycznych pracach - tak wynika z danych resortu pracy. Polacy stanowią największą grupę imigrantów z nowych państw członkowskich Unii Europejskiej i nie ma dokładnych danych, ale szacuje się, że od maja 2004 r. w sumie za granicą w państwach Unii i Europejskiego Obszaru Gospodarczego przebywało od 1,5 do 2 mln obywateli polskich. Dyrektywa unijna określa zasady swobodnego przemieszczania się. Skandalem jest więc projekt Holandii o wydalaniu Polaków z tego kraju. Unijni komisarze: Viviane Reding odpowiedzialna za wymiar sprawiedliwości oraz László Andor odpowiedzialny za sprawy socjalne, wysłali do Hagi list wzywający holenderski rząd do przestrzegania unijnej dyrektywy o swobodzie przemieszczania się. Przypomnieli Holandii, że projekt wydalania Polaków z ich kraju, jeśli po 3 miesiącach od przyjazdu nie znaleźli pracy, jest niezgodny z unijną dyrektywą. Unijna dyrektywa zakłada, że imigranci mają 6 miesięcy na znalezienie zatrudnienia. Polaków z Holandii chce wydalić minister do spraw socjalnych Henk Kamp. Powiedział on m.in., że do 40% bezdomnych w niektórych schroniskach to Polacy. To jest nieprawda, to jest szkalowanie dobrego imienia polskiego robotnika. Jak podaje RMF FM, unijni komisarze w swoim liście ostrzegli, że Bruksela nie zamierza pójść na żadne kompromisy w tak ważnej sprawie, jak swobodny przepływ pracowników. Na koniec przypomnę pytanie, które już zadawałem premierowi Donaldowi Tuskowi. Czy jesteśmy w Unii Europejskiej, czy jesteśmy pograniczem Wschodu między Rosją a Unią Europejską? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Artur Bramora
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Posłanki! Panowie Posłowie! Jako poseł Rzeczypospolitej Polskiej z bólem serca i ogromnym żalem wygłoszę swoje dzisiejsze oświadczenie. Będzie ono związane z obecną sytuacją, z jaką mamy do czynienia w polskiej oświacie. Dokładniej mówiąc, mam na myśli finansowanie polskiej oświaty z budżetu państwa. Na słowa głębokiej krytyki zasługuje obecne stanowisko rządu co do wysokości subwencji oświatowej kierowanej na cele związane z finansowaniem oświaty. Należy publicznie oświadczyć, że jeśli w najbliższym czasie nie zostanie zwiększona wysokość nakładów na oświatę, to nastąpi załamanie płynności finansowej w oświacie polskiej, czego skutki będą bolesne dla naszego kraju, dla edukacji polskiej młodzieży, krótko mówiąc, dla naszej przyszłości. Pierwsze sygnały przewidywanego kryzysu oświaty to problem obecnie nagminnie występujący, czyli masowa likwidacja placówek oświatowych z powodu niedofinansowania. Dopominamy się o szeroko zakrojoną debatę, której efektem mogłoby być wypracowanie wspólnego stanowiska po ocenie rozpatrywanego problemu, dokonanej w oparciu o fakty. Jako Ruch Palikota apelujemy o podjęcie dialogu ponad podziałami politycznymi. Jako Ruch Palikota jesteśmy otwarci na każdą dyskusję, której efektem będzie wypracowanie wspólnego stanowiska generującego czynności w celu polepszenia obecnej sytuacji finansów w oświacie. O poważne potraktowanie problemu apeluję dziś z trybuny sejmowej do innych ugrupowań parlamentarnych VII kadencji Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej. Koledzy parlamentarzyści, zacznijmy myśleć świadomie, po co tutaj jesteśmy. Zacznijmy myśleć o naszej roli w społeczeństwie, a nie o kreowaniu swojego wizerunku, pokazywaniu swej twarzy w telewizji. Bądźmy bardziej dla innych, a nie dla siebie. Pamiętajcie, za co nam płacą. Wyciągnijcie wnioski z moich słów, a wtedy pozostaniemy w pamięci na zawsze. Nie tylko przez jedną kadencję. Dziękuję bardzo.