Mówca: Henryk Kmiecik
Data: 2013-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rzymska paremia: ˝Pacta sunt servanda˝ obowiązuje już chyba tylko na studiach prawniczych, a i tam podlega studenckiemu reżimowi ˝3 razy Z˝. Przykro o tym mówić, ale na tej sali wielokrotnie przez lata proceder niedotrzymywania zawartych ze społeczeństwem umów, łgania w imię dobra Polski i robienia mniejszych lub większych świństw, a wszystko to w celu naprawy Rzeczypospolitej, kwitł i kwitnie w najlepsze. Zostawiając na razie z boku niebezpieczne zabawy naszego rządu z progami bezpieczeństwa, przypatrzmy się na chwilę progom, dziurom i innym elementom, które towarzyszą drogom w naszym kraju. W roku 1997 za kadencji premiera Buzka został zniesiony podatek drogowy. Podatek ten miał za zadanie wspierać samorządy w budowaniu, a przede wszystkim w remontowaniu dróg. Na gruzach tej konstrukcji wzniesiono instytucję podatku akcyzowego zawartego w cenie paliwa, dołożono do tego opłatę paliwową i podatek VAT. Okazało się, że w chwili obecnej cena paliwa to w 80% podatki, a tylko w 20% cena surowca i marża rafinerii. Tego rodzaju konstrukcja ceny paliwa była dumą kolejnych ministrów finansów. Na początku przyjmowano, że 36,6% akcyzy będzie przeznaczane na utrzymanie i budowę dróg. Kolejni nasi geniusze od finansów pomału zapominali o tym solennym przyrzeczeniu i zaczęto przekazywać coraz większe kwoty pochodzące z tego źródła do tzw. Funduszu Kolejowego. I tutaj także kolejni ministrowie zdecydowali, że 4/5 będzie szło na Krajowy Fundusz Drogowy, a 1/5 zawędruje na kolej. Dziś już nikt w te wyliczanki się nie bawi, tylko, nie wdając się w żadne wymyślne gry pozorów, pakuje tę całą kasę do jednego, dziurawego zresztą, budżetowego wora. Mimo że szukamy w Sejmie 24 mld zł, warto sobie uzmysłowić, że tylko w roku 2010 kierowcy zasilili budżet państwa kwotą 50 mld zł. Mamy więc prawdziwą cudowną kurę, która znosi złote jajka. Co robią nasi rządowi animatorzy dobrobytu, szczęśliwości i powszechnej miłości? Zamiast o nią dbać, chuchać na nią i karmić najlepszym ziarnem, jest ona dosłownie spychana na szutrową drogę i systematycznie straszona kolejnymi podwyżkami cen, podatków i akcyzy. Minister Nowak od czasu do czasu mydli oczy nam i naszym rodakom, mówiąc, że gros środków naszego państwa idzie na remonty i budowę dróg. Jest to półprawda, jeśli nie perfidne kłamstwo. W roku 2010 na drogi wydano co prawda 20 mld zł, ale aż 12 mld pochodziło z dotacji unijnych, czyli z 50 mld zł wpłaconych do budżetu państwa przez kierowców w postaci podatków tylko 16% zostało przeznaczone na drogi. Ktoś zada pytanie, gdzie się podziała reszta tych pieniędzy. Sądzę, że nawet nasz angielski minister tego nie wie. Stan obecny dróg miejskich, gminnych, powiatowych czy też wojewódzkich jest już tak zły, że w najbliższych latach organizatorzy rajdu Dakar będą mogli osiągnąć daleko idące oszczędności, organizując rajd po rozpadlinach i wertepach na terenie naszego kraju. Pewien szok połączony z odruchem niedowierzania wzbudza obliczenie dokonane przez jednego z dziennikarzy. Otóż gdyby w ciągu minionych 10 lat na budowę dróg w całości przeznaczono pieniądze pochodzące z samej akcyzy od paliw, to w Polsce powstałoby w tym czasie 7 tys. km autostrad i dróg ekspresowych. Obecnie mamy w Polsce ok. 1388 km autostrad i 1107 km dróg ekspresowych. Ta dysproporcja mówi sama za siebie. Rząd naszego kraju wyraźnie nie dość, że doprowadza do coraz wyraźniejszej polaryzacji społeczeństwa, to na dobrą sprawę doprowadził także do tego, że mamy Polskę o dwóch drogowych obliczach. Jest ta unijna zaopatrzona w autostrady i drogi ekspresowe, jest także, a może przede wszystkim, ta druga - droga samorządowa. To ona jest w większości dziurawa, zniszczona i niebezpieczna. Na szczęście, a może na nieszczęście, nasi ojcowie narodu po takich drogach nie jeżdżą. Żaden tuskobus nie spróbuje przebić się trasą Kamienna Góra - Chełmsko Śląskie. Mimo że jest to droga powiatowa, można by na niej z powodzeniem zorganizować dakarowski odcinek specjalny. Ktoś spyta, jaki morał płynie z tego wystąpienia. Oprócz tego, że Ministerstwo Finansów skwapliwie liczy zagrabione kierowcom pieniądze (Dzwonek) i śmieje się w kułak z tych, co łamią samochodowe zawieszenia na dziurach, to chyba żaden. Ale rodzi się nadzieja. Otóż jeśli minister spraw zagranicznych wespół z ministrem kultury i dziedzictwa narodowego wpłyną na naszego angielskiego ministra, to jest szansa, że już niedługo będzie on czytał bajki małemu brytyjskiemu księciu, a nie nam. Ale czy można w ten sposób doświadczać przyszłego króla Anglii?! Dziękuję.