PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Radosław Lubczyk
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Postać Józefa Piłsudskiego do dzisiaj budzi kontrowersje - jedni uważają go za bohatera narodowego, inni za dyktatora, który siłą, w sposób nielegalny, dokonując zamachu na demokrację, przejął władzę. Bez wątpienia był on mężem stanu, Polakiem wybitnym oraz wielkim patriotą. Człowiekiem, który jak nikt inny przyczynił się do odzyskania przez Polskę niepodległości. Jego dzieje są dziejami naszej ojczyzny, są jej odbiciem. Jak wiadomo, historia kołem się toczy, dlatego warto przybliżyć sobie sylwetkę Józefa Piłsudskiego, aby uniknąć w przyszłości błędów, które ten popełnił. Nazywany przez żołnierzy Komendantem, marszałek po obronie polskich granic zniknął z życia politycznego. Młode państwo zaczęło tworzyć demokratyczne państwo prawa, którego fundamentem była wprowadzona 17 marca tzw. konstytucja marcowa. Tworzenie demokratycznego państwa nie było rzeczą prostą. Zaledwie po 5 dniach sprawowania urzędu prawomocnie wybrany prezydent Gabriel Narutowicz został zamordowany. Przez kolejne lata powstawały i upadały kolejne gabinety. Od 18 listopada 1918 r. do 12 maja 1926 r. doszło do aż 17 zmian na stanowisku premiera. Pogarszająca się sytuacja gospodarcza, nieudolne rządy oraz seria kompromitujących afer doprowadziły do kolejnego pojawienia się Józefa Piłsudskiego na scenie politycznej. W dniach 12-15 maja 1926 r. miał miejsce tzw. pucz majowy, zainicjowany przez marszałka. W wyniku zamachu stanu śmierć poniosło 379 Polaków. Zakończona została epoka rządów parlamentarno-gabinetowych w Polsce. Przewrót doprowadził do przejęcia władzy przez grupę zwolenników Piłsudskiego, nazywaną sanacją, która głosząc hasła odnowy moralnej, obsadziła wiele kluczowych stanowisk w administracji rządowej. Piłsudski nie zaprowadził otwartej dyktatury, ale w sposób autorytarny sprawował władzę. Chociaż nie sprawował żadnego urzędu, realna władza znajdowała się w jego rękach. Zależny od Józefa Piłsudskiego był zarówno prezydent Ignacy Mościcki, jak i kolejni prezesi Rady Ministrów. Bardzo częste były procesy polityczne przeciwników nowej władzy. Opozycja była wysyłana do więzień bądź do tzw. miejsc odosobnienia. Następstwem rządów sanacji było ograniczenie wolności prasy czy słowa oraz naruszenia niezawisłości sądów. Choć przewrót majowy z całą pewnością był przestępstwem wobec państwa polskiego, nie sposób wyobrazić sobie istnienia II RP bez Józefa Piłsudskiego. Historia lubi się powtarzać. Między obecnym światem a światem naszych praojców można doszukać się wielu podobieństw. Zapamiętajmy wszyscy, że odpowiedzią na niekompetentność poprzednich rządów nie jest autorytaryzm (Dzwonek), demokracja, choć ma swoje wady, nie może być zastąpiona przez jakikolwiek radykalizm. Marszałek Piłsudski wielkim Polakiem był i to prawdziwie nie podlega dyskusji. Ale był także człowiekiem i jak każdy człowiek popełniał błędy. Uczmy się na błędach Józefa Piłsudskiego, by już nigdy nie przelewała się krew w Polsce. Kiedykolwiek marszałek Piłsudski...
Mówca: Radosław Lubczyk
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

...pojawiał się w życiu politycznym, każdorazowo je odmieniał. Mamy nadzieję, że właśnie rok 2017 będzie takim rokiem. Dlatego klub Nowoczesna poprze ustanowienie roku 2017 rokiem Józefa Piłsudskiego. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Urszula Pasławska
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawiam stanowisko w sprawie uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej dotyczącej ustanowienia roku 2017 Rokiem Marszałka Józefa Piłsudskiego. 5 grudnia 2017 r. przypada 150. rocznica urodzin Józefa Piłsudskiego - bojownika o wolność i niezawisłość Polaków, który jest symbolem nieugiętej walki o niepodległość Polski dla kolejnych pokoleń polskich patriotów. Choć postać Piłsudskiego wzbudza wiele kontrowersji, a narosłe wokół niej mity czasem trudno jest odróżnić od prawdy, nie ulega wątpliwości, że był on jedną z najważniejszych postaci dwudziestolecia międzywojennego. W okresie zaborów - sybirak, jeden z organizatorów niepodległościowej Polskiej Partii Socjalistycznej, twórca Organizacji Bojowej PPS, ruchu strzeleckiego i Polskiej Organizacji Wojskowej, komendant I Brygady Legionów Polskich, przywódca zbrojnej walki o wolność. Po odzyskaniu niepodległości - współtwórca Wojska Polskiego, naczelnik państwa, wódz naczelny, pierwszy marszałek Polski w okresie zwycięstwa w wojnie polsko-bolszewickiej, które uchroniło Rzeczpospolitą i Europę przed komunizmem. Był człowiekiem charyzmatycznym i niezwykle silnego charakteru, ale tak jak każdy człowiek również miał swoje słabości. Być może nie wszyscy wiedzą, że tuż przed Bitwą Warszawską 12 sierpnia 1920 r. Józef Piłsudski opuścił Warszawę, udał się do kwatery głównej w Puławach i złożył na ręce premiera Witosa dymisję z funkcji naczelnika państwa i naczelnego wodza. W liście do premiera zaznaczał, że jego zdaniem, skoro rozmowy pokojowe z bolszewikami nic nie dały, Polska musi liczyć na pomoc krajów ententy, a te uzależniają ją od odejścia marszałka. Witos jednak tej dymisji nie przyjął. W następnych latach II Rzeczypospolitej był dwukrotnie prezesem Rady Ministrów, ministrem do spraw wojskowych i generalnym inspektorem Sił Zbrojnych. Był twórcą idei bliskiej współpracy narodów Międzymorza, optował za utworzeniem grupy państw w Europie Środkowo-Wschodniej, które stanowiłyby barierę dla ekspansji sowieckiej Rosji. Józef Piłsudski, szczególnie w kontekście przewrotu majowego oraz polityki prowadzonej w latach 1926-1939 przez rządy sanacyjne, wciąż budzi liczne kontrowersje. W wyniku przewrotu Polska znalazła się na krawędzi wojny domowej. Jego autorzy skazali na śmierć setki niewinnych ludzi - żołnierzy, mieszkańców Warszawy. Kazali Polakom strzelać do Polaków. Stworzyli w Berezie Kartuskiej obóz dla przeciwników politycznych. Zamiast służyć narodowi, podzielili go na zwalczające się obozy. Szanowni Państwo! Nie ma postaci bez skazy i niewątpliwie postać Piłsudskiego jest przekoloryzowana (Dzwonek) w świadomości Polaków i wyidealizowana, Józef Piłsudski jednak jest jedną z najważniejszych postaci, której zawdzięczamy odzyskanie niepodległości w 1918 r. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ireneusz Zyska
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie ustanowienia roku 2017 Rokiem Marszałka Józefa Piłsudskiego. ˝Jako Wódz Naczelny Armii Polskiej pragnę notyfikować rządom i narodom wojującym i neutralnym istnienie Państwa Polskiego Niepodległego, obejmującego wszystkie ziemie zjednoczonej Polski˝ - tymi słowami w dniu 16 listopada 1918 r. zwrócił się Józef Piłsudski do szefów rządów i państw, informując społeczność międzynarodową, że Polska powstała, że Polska niepodległa istnieje. W listopadzie 1918 r. w dniu przesłania tej historycznej depeszy spełniały się marzenia kilku pokoleń Polaków. 123 lata po III rozbiorze Polska powstała na nowo jako wolna i niepodległa, ale wciąż zmuszona walczyć i bronić suwerenności i swoich granic. W Bitwie Warszawskiej wojsko polskie pod bezpośrednim dowództwem Józefa Piłsudskiego, przy wsparciu m.in. gen. Tadeusza Rozwadowskiego i gen. Władysława Sikorskiego, pokonało bolszewickie hordy, powstrzymując marsz zbrodniczego systemu na Zachód i Południe Europy. Józef Piłsudski urodził się w 1867 r. na Wileńszczyźnie w rodzinie pełnej tradycji walk o niepodległość. Już w wieku 18 lat związał się z organizacjami niepodległościowymi, a mając 21 lat, został aresztowany przez policję carską i skazany na 5 lat zsyłki na Sybir. Na dalekiej Syberii spotkał odbywających długoletnie kary zesłania powstańców styczniowych, co utwierdziło go tylko w przekonaniu o konieczności walki o odzyskanie niepodległości Polski. Po powrocie aktywnie włączył się w działalność niepodległościową. Tworzył Organizację Bojową PPS, konspiracyjne związki i drużyny strzeleckie. Po wybuchu I wojny światowej 6 sierpnia 1914 r. na czele niespełna 150 straceńców wyruszył spod krakowskich Oleandrów do walki o wolną Polskę. Tak narodziła się legenda legionów Piłsudskiego. O Józefie Piłsudskim, którego 150. rocznicę urodzin będziemy obchodzić w przyszłym roku, można powiedzieć, że obok Ignacego Paderewskiego i Romana Dmowskiego jest twórcą odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918 r. Jak powiedział Józef Piłsudski: ˝Być zwyciężonym i nie ulec to zwycięstwo, zwyciężyć i spocząć na laurach to klęska˝. Niech ta dewiza prowadzi nas w nieustannie podejmowanych wysiłkach dla dobra niepodległej Rzeczypospolitej. W dowód uznania dla wielkości i znaczenia Józefa Piłsudskiego w historii Polski Koło Poselskie Wolni i Solidarni udziela poparcia inicjatywie ustanowienia roku 2017 Rokiem Marszałka Józefa Piłsudskiego. Dziękuję bardzo.
Mówca: Robert Winnicki
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Józef Piłsudski to wielka, znamienita postać w polskiej historii XIX i XX w. Postać niezwykłego formatu, która niestety również wielokrotnie w swojej karierze politycznej się myliła. Myliła się na jej początku, wstępując do Polskiej Partii Socjalistycznej, bo z hasłami socjalistycznymi na ustach, jak wiadomo, nikt nic dobrego nigdy nie zdziałał. Myliła się, gdy chodzi o kwestie podejścia orientacyjnego podczas I wojny światowej, obstawiając obóz państw centralnych, gdy największym zagrożeniem dla bytu narodowego Polski i Polaków były Niemcy i germanizacja. Mylił się wreszcie Józef Piłsudski, kiedy proponował odrodzonej Polsce model federacyjny w Europie Środkowo-Wschodniej, co było oczywistą utopią w świecie, w przestrzeni, w której każdy z narodów dążył do swojego państwa narodowego. Pomimo tych wielkich strategicznych pomyłek i błędów, jakie popełniał, nie jest zadaniem narodowców dzisiaj, w XXI w., by wzorem sporu, który toczył międzywojenną Polskę, sporu pomiędzy dwoma największymi polskimi obozami politycznymi pierwszej połowy XX w., czyli z jednej strony piłsudczykowskim, a z drugiej strony obozem narodowym, te kwestie podnosić jako coś pierwszorzędnego i zajmować się aktywnie zwalczaniem Józefa Piłsudskiego i jego miejsca w historii. My jako narodowcy powinniśmy przywiązywać przede wszystkim wagę do promowania tej myśli, która w najbardziej walnym, największym stopniu przyczyniła się do odrodzenia Rzeczypospolitej, tej myśli, która wyrażała się w publikacjach najwybitniejszego polskiego męża stanu XX w., czyli Romana Dmowskiego, chociażby w ˝Myślach nowoczesnego Polaka˝, ˝Polityce polskiej i odbudowaniu państwa˝ czy ˝Kościele, narodzie i państwie˝. Szanowni Państwo! Na progu XXI w. Polska potrzebuje każdego bohatera i każdej postaci, każdego nawet mitu, który odnosi się do pryncypialnie pojmowanej suwerenności. Dlatego Ruch Narodowy nie zajmuje się dzisiaj walką z postacią Józefa Piłsudskiego, jak to miało jeszcze miejsce, jeśli chodzi o seniorów ruchu narodowego z okresu przedwojennego. Dziś zajmujemy się tą myślą, tą postawą, tą ideą i tym działaniem, które zbudowało rzeczywiście niepodległy polski naród, pozwoliło zmobilizować masy ludowe, masy mieszczan chociażby przeciwko nawale bolszewickiej, czyli myślą Romana Dmowskiego, myślą chrześcijańskiego nacjonalizmu. Dziękuję serdecznie.
Mówca: Piotr Babinetz
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Ustosunkowując się troszeczkę do tej dyskusji, przede wszystkim rodzi się taka refleksja, że dobrze się pewnie składa, że była to wspólna, można powiedzieć, debata na temat Józefa Conrada-Korzeniowskiego i marszałka Józefa Piłsudskiego, bo przecież obaj byli spadkobiercami powstania styczniowego. Chociaż Józef Korzeniowski był o 10 lat starszy, ale jednak obaj wychowani byli w kulcie powstania styczniowego, byli nim naznaczeni i stąd ich takie samo podejście do sprawy niepodległości Polski. Natomiast jeżeli chodzi o ten spór co do roku, czy rok 2017 jest lepszy, czy rok 2018, to pamiętajmy, że cały czas w Polsce mają miejsce różne uroczystości, różne obchody nawiązujące do 100-lecia kolejnych walk o odzyskanie niepodległości w toku I wojny światowej. Będzie tak też w roku 2017, a uchwalenie przez Sejm, że rok 2017 będzie Rokiem Marszałka Józefa Piłsudskiego, jeżeli tak się stanie wolą Wysokiej Izby, będzie wzmocnieniem tych uroczystości, jak tutaj powiedziano, też pewnym wstępem do roku 2018. A przecież w roku 2018, w 100. rocznicę odzyskania niepodległości, będziemy czcić tych wszystkich wybitnych Polaków, którzy przyczynili się do jej odzyskania. Nie będzie to już wtedy tylko marszałek Józef Piłsudski, ale i Roman Dmowski, Ignacy Jan Paderewski, Wincenty Witos, Wojciech Korfanty, Ignacy Daszyński, Feliks Młynarski, Maurycy Zamoyski, Stanisław Wojciechowski, gen. Kazimierz Sosnkowski, gen. Józef Haller czy gen. Jordan Rozwadowski, Walery Sławek i wielu innych. A więc myślę, że jak najbardziej zasadne jest, aby rok 2017 był rokiem marszałka Piłsudskiego, a rok 2018, jeśli też będzie taka wola Wysokiej Izby, rokiem niepodległości. Trudno powiedzieć, czy marszałek uznałby 100. rocznicę wydarzeń roku 1918, czyli rok 2018, w którym zostaną one uczczone, za rok dla siebie najważniejszy, bo być może uznałby za taki rok 1920 i w związku z tym rok 2020 mógłby być rokiem marszałka Piłsudskiego. Przede wszystkim jednak marszałek robił wszystko z myślą o naszej ojczyźnie, o niepodległej Polsce, niepodległej Rzeczypospolitej i dlatego myślę, że ten spór co do tych lat nie ma żadnego sensu. Ponieważ bardzo istotną ideą marszałka było przy tym staranie się o współpracę państw Międzymorza, o współpracę państw i narodów Europy Środkowo-Wschodniej, co do dzisiaj jest dla nas przesłaniem - myślę, przesłaniem bardzo ważnym dla kolejnych pokoleń Polaków - tak aby wzmacniać naszą niepodległość, to jest to powód, aby zawsze pamiętać o marszałku Józefie Piłsudskim. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Robert Kołakowski
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko dotyczące poselskiego projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2017 Rokiem Adama Chmielowskiego - Świętego Brata Alberta. W 2016 r. przypada setna rocznica śmierci Adama Chmielowskiego, a w 2017 r. minie 130 lat od przywdziania przez niego zakonnego habitu. Kim był św. Brat Albert? Autorka jego żywota Maria Winowska we wstępie do swej książki wymienia kolejne etapy jego bogatego życia: żołnierz, inwalida, malarz, mnich, żebrak, cudotwórca, człowiek z Bogiem zbratany. Adam Chmielowski był gorącym patriotą, powstańcem z 1863 r., utalentowanym malarzem, prekursorem polskiego impresjonizmu, przyjacielem Wyczółkowskiego, Chełmońskiego, Gierymskiego, Witkiewicza, Brandta, ale przede wszystkim był człowiekiem głębokiej wiary, heroicznym sługą na rzecz ubogich i upośledzonych. Nazywano go najpiękniejszym człowiekiem pokolenia, szarym bratem, polskim biedaczyną z Asyżu, bratem wszystkich ludzi. Karol Wojtyła w swojej sztuce nazwał go bratem naszego Boga. Święty Brat Albert w służbie ubogim podkreślał zasadę powszechności, czyli obejmowania opieką wszystkich znajdujących się w ostatecznej potrzebie bez względu na narodowość, wyznanie czy pochodzenie, w każdym bowiem widział Chrystusa. Problem nędzy materialnej, a jeszcze bardziej moralnej, choć w zmienionych uwarunkowaniach, jest dziś nadal aktualny. Co więcej, w zmaterializowanym i zlaicyzowanym świecie dostrzegamy kryzys poszanowania ludzkiej godności, i to jest jeden z największych problemów naszych czasów. Święty Jan Paweł II podczas audiencji dla Polaków w dniu kanonizacji Brata Alberta, poruszając problem odbudowy dobra wspólnego w ojczyźnie, przypomniał zasadę solidarności i współodpowiedzialności społecznej. Wskazał św. Brata Alberta jako patrona naszych trudnych czasów, który swym przykładem uczy, że dobro wspólne jest owocem nie tylko sprawiedliwości, ale i bezinteresownej miłości do bliźnich znajdujących się w potrzebie. Ojciec Święty swoje przesłanie kanonizacyjne do Polaków zakończył życzeniem, by św. Brat Albert dopomógł wszystkim Polakom w odzyskaniu wzajemnej dobroci i aby stał się żywym kamieniem w budowaniu cywilizacji miłości na naszej ziemi ojczystej i wszędzie. I to właśnie jest posłannictwem św. Brata Alberta na dziś. W dzisiejszych czasach bardzo potrzebujemy takich postaw, świadczenia miłosierdzia chrześcijańskiego zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował za ustanowieniem roku 2017 Rokiem Adama Chmielowskiego - Świętego Brata Alberta. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Białkowska
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam przyjemność przedstawić stanowisko klubu Platformy Obywatelskiej w sprawie ustanowienia roku 2017 Rokiem Adama Chmielowskiego. Brat naszego Boga - tak nazywał Adama Chmielowskiego Jan Paweł II. Znany jako św. Albert Chmielowski poszukiwał przez całe życie swojej drogi do Boga. Wychowywał się w rodzinie, gdzie oprócz wartości patriotycznych najważniejsza była chrześcijańska miłość do ubogich. Kiedy wybuchło powstanie styczniowe, zaangażował się w walkę o wolność ojczyzny. Był gotów oddać swoje młode życie za niepodległość Polski, jeśli taka miłość miała być wolą Boga. Ostatecznie udział w obronie kraju zakończył się dla Chmielowskiego trwałym kalectwem. Po skończeniu studiów malarskich w Paryżu i Mediolanie postanowił malować obrazy religijne. Wstąpił więc do zakonu ojców jezuitów, aby móc pełniej wykorzystać swój talent na chwałę Bożą. Jednak ta decyzja nie okazała się dla artysty pomyślna. Przebywając w nowicjacie, boleśnie doświadczył stanu depresji. Dopiero po opuszczeniu zgromadzenia stopniowo zaczęły mu wracać wewnętrzny spokój oraz siły duchowe i fizyczne. Malowanie obrazu ˝Ecce Homo˝ stało się dla Chmielowskiego początkiem duchowej przemiany. Tworząc wizerunek Chrystusa umęczonego, przyobleczonego w purpurę i wyszydzonego, starał się przekazać istotę miłosiernej miłości Boga do człowieka. Spotykając na drodze ludzi ubogich, coraz wyraźniej dostrzegał w nich oblicze samego Jezusa. Chmielowski zrozumiał, że za pomocą sztuki nie jest w stanie oddać tego, co Chrystus zrobił dla człowieka. Postanowił poświęcić życie na służbę tym, którzy z różnych przyczyn znaleźli się na marginesie życia, aby w ten sposób chociaż trochę zadośćuczynić Bogu. Stał się ˝bratem naszego Boga˝. Św. Jan Paweł II powiedział o nim: ˝Święty Brat Albert nie pisał uczonych traktatów... On po prostu pokazał, jak należy miłosierdzie czynić. Pokazał, że kto chce prawdziwie czynić miłosierdzie, musi stać się bezinteresownym darem dla drugiego człowieka. Służyć bliźniemu to według niego przede wszystkim dawać siebie, być dobrym jak chleb˝. Życie Adama Chmielowskiego to także wskazówka dla nas wszystkich, byśmy umieli dostrzegać innych i udzielać im realnego wsparcia. Klub Platformy Obywatelskiej popiera wniosek w sprawie ustanowienia roku 2017 Rokiem Adama Chmielowskiego. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Barbara Chrobak
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Często mówi się, że jeden człowiek nie ma wpływu na to, jak wygląda nasz świat. Zaprzeczając tej tezie, chciałabym przypomnieć państwu o człowieku, który swoim życiorysem dał świadectwo, że to właśnie jednostka potrafi w cudowny sposób uzdrawiać rzeczywistość, że to jednostka może tchnąć ducha w ludzi o znieważonym obliczu, opuszczonych i najbiedniejszych, ratując w nich godność i wiarę. Taki był Adam Chmielowski, znany wszystkim jako św. Brat Albert, określany także ˝najpiękniejszym człowiekiem swojego pokolenia˝. W grudniu bieżącego roku będziemy obchodzić setną rocznicę jego śmierci. Mimo znacznego upływu czasu jego dzieło pozostaje wciąż żywe i szczęśliwie znajduje wielu kontynuatorów, czy to w zgromadzeniach zakonnych braci albertynów i sióstr albertynek, czy w szeregach wolontariuszy Fundacji im. Brata Alberta, których miałam przyjemność poznać w Radwanowicach podczas meczu piłki nożnej, oraz wśród wielu innych zwykłych ludzi, dla których św. Albert jest autorytetem. Jednak tak naprawdę jego cząstka żyje w każdym człowieku, który podaruje ubogiemu kawałek chleba. Zasługi Adama Chmielowskiego mają wielowymiarowy charakter. Był zaangażowanym patriotą, uczestniczył w walkach powstania styczniowego. Był również utalentowanym malarzem. W środowisku artystycznym swojej epoki cieszył się poważaniem, także jako bezinteresowny krytyk malarski i nieoceniony przyjaciel. Postanowił jednak szukać wartości nieprzemijających, opierając swoją duchową przemianę na naukach św. Franciszka z Asyżu. Odnalazł powołanie w niesieniu pomocy potrzebującym. Żył w ubóstwie, a radość czerpał z czynienia dobra. Podkreślić należy, że Brat Albert to jeden z najbardziej fascynujących świętych Kościoła katolickiego. To człowiek, który spośród wielu wspaniałych możliwości wybrał drogę najtrudniejszą, wyzbywszy się własnych ambicji artystycznych, zrezygnował z wszelkich zaszczytów i przywilejów własnego stanu, a także z życia rodzinnego, stając się bratem ludzi ubogich i opuszczonych. Taka postawa jest tym bardziej godna podziwu i uznania szczególnie dziś, w czasach, gdy zyski niejednokrotnie przedkłada się nad dobro drugiego człowieka. Wspominając dziedzictwo św. Brata Alberta, pragnę wyrazić nadzieję, że również my, jako środowisko parlamentarne, zamiast nieustanne obrzucać się politycznym jadem, nauczymy się podążać za jego przesłaniem: bądź dobry jak chleb.
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko w sprawie ustanowienia roku 2017 Rokiem Adama Chmielowskiego. Wielkie są zasługi Adama Chmielowskiego dla Rzeczypospolitej zarówno w działalności niepodległościowej, jak i na polu pracy społecznej i artystycznej. Jego dokonania to nasze dziedzictwo narodowe i słuszne jest, że Sejm Rzeczypospolitej Polskiej docenia dorobek, który powinien stanowić wzór dla obecnego pokolenia i przyszłych pokoleń. Chciałabym jednak zwrócić szczególną uwagę na aspekt przemiany wewnętrznej Adama Chmielowskiego, kiedy to odrzucił dostatnie życie, poświęcając się niesieniu pomocy chorym i ubogim. Niósł on pomoc bezdomnym i nędzarzom, sprzeciwiał się jałmużnie, której nie uznawał za prawdziwą pomoc, ale za nierozwiązujący problemu biedy doraźny zabieg uspokajający sumienie bogatszych. W swojej przemianie odrzucił dobra materialne dla wyższych wartości duchowych, dla spraw wyższej rangi. Taka postawa może być wskazówką dla niektórych z nas tutaj obecnych, szczególnie dla posłów byłej koalicji rządzącej, którzy nie mogą odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Pójdźcie, proszę, drogą Adama Chmielowskiego, odrzućcie dawne przyzwyczajenia nabyte w kolesiowskich spółdzielniach i podejmijcie wspólnie z nami... (Poseł Elżbieta Gapińska: O matko jedyna, pani poseł.) ...pracę pozytywną na rzecz rozwoju naszej Rzeczypospolitej. (Poseł Elżbieta Gapińska: Co to ma do rzeczy?) Koło Wolni i Solidarni będzie głosowało za przyjęciem uchwały w sprawie ustanowienia roku 2017 Rokiem Adama Chmielowskiego. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Suski
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Doceniając wielki wkład Adama Chmielowskiego, św. Brata Alberta w wielkie dzieło służenia drugiemu człowiekowi, na prośbę zakonu proponujemy poprawkę, żeby również w roku 100. rocznicy śmierci bł. Honorata Koźmińskiego, kapucyna, uczcić tego, który także całym swoim życiem dowiódł, że wartości, którymi się kierował, działania, jakie podejmował, służyły drugiemu człowiekowi. Tak jak św. Brat Albert kierował się tymi zasadami, pomagając zwłaszcza najbiedniejszym, najbardziej potrzebującym, a jednocześnie był wielkim patriotą, który w trudnych latach niewoli narodowej dla podtrzymania za wszelką cenę polskiej wspólnoty narodowej zarówno w sferze duchowej, jak i materialnej całym swoim życiem służył sprawie polskiej. Proponujemy wnieść poprawkę do uchwały, która ustanowi rok 2017 Rokiem Adama Chmielowskiego i bł. Honorata Koźmińskiego. Składam tę poprawkę na ręce pana marszałka z prośbą o nieodsyłanie do komisji, tylko poddanie pod głosowanie uchwały w bloku głosowań. Dziękuję bardzo.