PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! W swoim oświadczeniu poselskim chcę przybliżyć Wysokiej Izbie postać Albina Fleszara, geologa, oficera Legionów, w 125. rocznicę jego urodzin. Albin Fleszar urodził się 1 marca 1888 r. w Kąkolówce koło Rzeszowa. W 10. roku życia rozpoczął naukę w gimnazjum w Rzeszowie. W wyniku ciężkiej choroby przerwał naukę i wznowił ją w 1905 r. w Przemyślu. Po zdaniu matury w 1908 r. rozpoczął studia geologiczne i geograficzne na uniwersytecie we Lwowie. Współpracował z prof. Eugeniuszem Romerem i był członkiem Komisji Fizjograficznej PAU. Równolegle z praca naukową podjął działalność niepodległościową w Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckim. Założył w Rzeszowie kilka oddziałów Związku Strzeleckiego. W 1913 r. pełnił funkcję komendanta szkoły oficerskiej Związku Strzeleckiego okręgu lwowskiego. Od 1914 r. dowodził 6. batalionem wchodzącym w skład I Brygady, w którym znajdowali się legioniści z Rzeszowszczyzny. Przeszedł z dowodzonym batalionem cały szlak I Brygady. W czerwcu 1916 r. został jako major powołany na dowódcę 7. pułku piechoty. W dowodzonym przez niego pułku służyli m.in. Leopold Lis-Kula i Kazimierz Iranek-Osmecki pochodzący z Rzeszowa. Po dymisji marszałka Józefa Piłsudskiego latem 1916 r. Albin Fleszar popadł w depresję. Popełnił samobójstwo 3 września 1916 r. w szpitalu w Słonimie (obecna Białoruś). Został pochowany na miejscowym cmentarzu. Po wojnie zwłoki Albina Fleszara zostały sprowadzone do Polski. Albin Fleszar spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Mówca: Jan Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Zwracam się do państwa w sprawie procesu przyznawania rent w Polsce na przykładzie pana Adama Oleksiaka z Brzeska. Na mój dyżur poselski zgłosił się pan Adam Oleksiak z Brzeska. Zainteresowany zwrócił uwagę na swoją trudną sytuację w związku z problemami z procesem przyznania renty od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Jego renta w lutym 2010 r. wynosiła 333,88 zł i w żadnym stopniu nie pozwala mu na utrzymanie siebie oraz rodziny. Pan Oleksiak uległ wypadkowi w pracy 12 lutego 1985 r. Było to ostre zatrucie amoniakiem. Sąd uznał, iż wyżej opisane zdarzenie było wypadkiem przy pracy. Pan Oleksiak przechodził następnie długie perypetie z przyznawaniem renty od ZUS i jej odbieraniem. Komisje lekarskie na zmianę decydowały o uznaniu go za zdolnego i niezdolnego do pracy. Zainteresowany w swej sprawie występował już do prokuratora generalnego oraz do ministra sprawiedliwości, lecz jego interwencja nie przyniosła skutków. Skierowanie nadzwyczajnej rewizji do Sądu Najwyższego poparł okręgowy inspektor pracy w Krakowie, jednak również ten wniosek nie został rozpatrzony pozytywnie dla pana Oleksiaka. W sprawie pana Oleksiaka ZUS wydawał w jednym czasie sprzeczne ze sobą decyzje. Żaden organ nie zajął się tą sprawa i nie załatwił jej w sposób kompleksowy. Pan Oleksiak zarzuca błędy w zasadzie na każdym etapie postępowania o przyznanie renty, do tego uważa on, iż wyroki w jego sprawach wydawane były na podstawie błędnych danych z organu rentowego. Pan Oleksiak w swej sprawie walczy przed różnymi organami państwa już prawie 30 lat! Uważa się on za człowieka bardzo poszkodowanego, który mimo wypadku w pracy został pozbawiony środków do życia. Pan Oleksiak w czasie, kiedy doszło do wypadku przy pracy, zarabiał 140,64% średniej pensji krajowej, zaś jego renta wynosi 333,88 zł. Pan Oleksiak zarzuca organom państwa polskiego opieranie się w jego sprawie na nieprawdziwych dowodach, które zaciemniają sytuację zainteresowanego i dodatkowo ją komplikują. Przykład pana Oleksiaka dobitnie pokazuje, iż system ubezpieczeń społecznych w Polsce działa bardzo źle. Niestety obecny rząd nie robi nic w kierunku poprawy losu osób starających się o rentę i ją pobierających. Dziękuję za uwagę. Przebieg posiedzenia
Mówca: Andrzej Duda
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowne Panie Posłanki! Szanowni Panowie Posłowie! Staję tutaj, na tej trybunie, ponieważ chciałbym do państwa zaapelować. Stało się coś, co nigdy nie powinno było się zdarzyć w naszym kraju. Przed chwilą, dosłownie przed momentem - być może państwo słyszeliście o tej sprawie - w Krakowie zabrano dzieci państwu Bajkowskim. Ta sprawa toczy się od jakiegoś czasu, było o niej głośno 2 tygodnie temu, a 1,5 tygodnia temu, jeżeli chodzi o media, pisała o tym ˝Rzeczpospolita˝. Dzieci zabrano, ponieważ, jak stwierdzono, rodzina jest dysfunkcyjna i warunki nie sprzyjają rozwojowi dzieci. Chodzi o trzech chłopców: dwóch bliźniaków, którzy chodzą do ostatniej klasy szkoły podstawowej i dosłownie za dwa miesiące mają egzaminy gimnazjalne, oraz ich o dwa lata młodszego brata. Zabrano ich do domu dziecka. Proszę państwa, tydzień temu byłem w domu u tej rodziny, widziałem wszystkie dokumenty dotyczące tej sprawy. Ta rodzina jest normalna, taka, jakich jest, jak podejrzewam, w Polsce co najmniej 4/5. Na takiej zasadzie, na jakiej dzieje się to w tym przypadku - jest to absolutnie skandaliczna sprawa - można odebrać dzieci większości Polaków. Apeluję do państwa, żebyśmy jako posłowie zajęli się tą sprawą, przyjrzeli się temu - zabrano dzieci ze szkoły w trakcie zajęć, przyjechała policja, zabrała je, rodzice zostali poinformowani po fakcie. (Poruszenie na sali) Jest to sytuacja absolutnie skandaliczna. Uważam, że nie możemy się z tym zgodzić. Rozmawiałem z adwokat, która prowadzi sprawę. Powiedziała mi, że uważa, że postanowienie zostało wydane w sposób dramatycznie fatalny. Ma ono być w najbliższym czasie rozpatrywane - zostało na nie złożone zażalenie na posiedzeniu niejawnym, a mimo wszystko wykonano je, czyli w trybie natychmiastowym zabrano dzieci tej rodzinie. Proszę państwa, jest to sytuacja absolutnie skandaliczna, która nigdy nie powinna się zdarzyć, i nie wolno nam z nią się pogodzić. Proszę się skontaktować z dziennikarzami z ˝Rzeczpospolitej˝ - z panem Wybranowskim, z panem Marczukiem, oni tę sprawę doskonale znają. Ja państwu mówię z całą odpowiedzialnością: byłem u tej rodziny, rozmawiałem z tymi osobami, widziałem dokumenty tej sprawy. (Dzwonek) Jest to absolutny skandal.
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Mam pytania do pana ministra. Po pierwsze, dlaczego rząd nie pracuje nad propozycją, którą już w imieniu Sojuszu Lewicy Demokratycznej zgłaszałam, mianowicie dotyczącą tego, żeby emeryci i renciści za pośrednictwem ZUS mogli dokonywać odpisów jednoprocentowych? 7,5 mln ludzi de facto jest pozbawionych takiej możliwości ze względu na procedury dokonywania tych odpisów. To jest pierwsza sprawa. Co zrobić, panie ministrze, żeby jednak ten 1% w sposób w miarę równomierny trafiał do dobrych fundacji, bo w tej chwili wiemy - już była o tym mowa - kto zgarnia te setki milionów złotych? Kolejne pytanie: Czy reklamy, które dużo kosztują i na które czerpie się środki z tych odpisów, zachęcające do wpłat winny wykorzystywać wizerunek bardzo, tragicznie chorych dzieci? Czy to jest moralne? Czy tak powinno być? Czy rząd nad ewentualnym zakazem w ogóle reklam takich, jakie w tej chwili są, szczególnie z wizerunkiem dzieci, pracuje? Co rząd o sądzi tym, że jest coraz powszechniejsza taka forma, że się zbiera pieniądze na osobę niepełnosprawną? Pierwsze pomysły były takie, żeby pieniądze szły na fundacje. Czy rząd uważa, że to jest dobra forma wspierania tego typu działalności, czy nie? (Dzwonek) I czy nie uważa pan minister, biorąc pod uwagę to, że sektor pozarządowy spełnia ważną funkcję w łagodzeniu problemów i osób niepełnosprawnych, i biednych, i bezrobotnych, że warto by było powrócić do dyskusji nad naszym pomysłem? Mówię tu o pomyśle SLD, żeby ten 1% ustawowo zamienić na 2%, o co wnioskowaliśmy, ale może chociaż na 1,5%, bo byłoby to chyba z pożytkiem dla tej całej działalności. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Witek
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wiele organizacji pozarządowych prowadzi działalność na rzecz dzieci i młodzieży, w tym działalność na rzecz upowszechniania i rozwoju sportu. Takie stowarzyszenia powstają w dużej liczbie w małych miejscowościach i na wsiach, osiągając naprawdę bardzo duże sukcesy, ale mają, niestety, małe możliwości, jeśli chodzi o pozyskiwanie środków finansowych. Sama pochodzę z małego miasta, gdzie takie stowarzyszenie działa, ma już w tej chwili wychowanych kadrowiczów, ale nie może uzyskać od samorządu bezpłatnego dostępu do sali, żeby trenować, nie ma też pieniędzy na sędziów, działają oni społecznie. Dlatego mam pytanie: Czy państwo jako ministerstwo widzicie jakąś możliwość pomocy właśnie takim organizacjom i stowarzyszeniom, które mają fantastyczne osiągnięcia dzięki ciężkiej, społecznej pracy, ale możliwości finansowych, niestety, niewiele? Myślę, że naprawdę warto byłoby im pomóc. Drugie pytanie dotyczy tego, o czym mówił pan poseł sprawozdawca. Panie ministrze, z czego wynika zmniejszenie liczby zleconych lub dofinansowywanych zadań sektora publicznego realizowanych przez organizacje pozarządowe? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Dwa krótkie pytania. Przede wszystkim podziękowanie dla wszystkich organizacji pozarządowych, bo wiele dobra dzieje się dzięki pracy społecznej i wolontariackiej. (Oklaski) Pan minister mówił o 90 tys. organizacji. To ogromnie radosna wiadomość. Prosiłabym tylko o pewne uszczegółowienie, jeśli to możliwe, na sali, a jeśli nie, to na piśmie, ile organizacji działa od 20, 10, 5 lat, a ile krócej. Wydaje się bowiem, że ciągle mała stabilność finansowa powoduje, iż wiele bardzo cennych organizacji przestaje działać, bo nie ma możliwości działania. Podam jeden przykład, a potem będzie wniosek i prośba o rozważenie. Otóż chodzi o hospicja, które powinny mieć stabilność finansową. Jeśli jej nie mają, to dzieją się rzeczy okrutne, bowiem zaniedbana jest wtedy pomoc psychologiczna dla osób chorych terminalnie i dla ich rodzin. Jednocześnie, jeśli to są programy roczne, po roku decyzje mogą być różne. Zatem należy rozważyć, czy nie powinna być pewna kategoryzacja organizacji. Podałam ten jeden przykład, ale takich przypadków musi być więcej. (Dzwonek) Chodzi o organizacje, które zaspokajają tak ważne potrzeby społeczne, których z różnych przyczyn instytucje państwa i samorządu nie zaspokajają. Czy nie powinny one mieć zapewnionej większej niż obecnie stabilności finansowej? Dziękuję bardzo.
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! To, że dzisiaj rozmawiamy o pożytku publicznym, wynika z tego, że Sejm IV kadencji, kiedy Sojusz Lewicy Demokratycznej sprawował władzę, wprowadził ustawę o pożytku publicznym i o wolontariacie. Tę ustawę trzeba udoskonalać. Jesteśmy w tej chwili w okresie sprawozdawczym. W I kwartale każdego roku jest okres sprawozdawczy dla wszystkich organizacji: ochotniczych straży pożarnych, kół gospodyń wiejskich, stowarzyszeń. Organizacje te działają głównie, tak jak moi przedmówcy wspominali, na obszarach wiejskich, w małych miejscowościach, miasteczkach powiatowych i gminnych. Sam doświadczam tego, bo należę do dwóch organizacji: do ochotniczej straży pożarnej i do stowarzyszenia rozwoju mojej wsi, czyli Waliszewa, i okolic. To, jaka jest bolączka, to, co słyszę od koleżanek i kolegów na tych zebraniach, to jest ta biurokracja, która w pewien sposób krępuje rozwój organizacji. Tadeusz Tomaszewski dokładnie to tutaj naświetlił, że może wprowadźmy jakiś próg, bo organizacje, które prowadzą działalność gospodarczą... Jak pan minister to prześledzi, to okaże się, że jest to bardzo mały procent, większość organizacji nie prowadzi działalności gospodarczej, a cała ta dokumentacja, którą muszą złożyć do urzędu skarbowego, jest naprawdę rozległa. Ludzie się zniechęcają i z roku na rok - na to też trzeba spojrzeć - jest coraz mniej osób chętnych, szczególnie w małych miejscowościach, do działania społecznie. A już żeby kogoś na zebraniach sprawozdawczo-wyborczych (Dzwonek) namówić do zarządu, to jest naprawdę gehenna i przechodzenie przez mękę. Coraz mniej osób chce ponosić odpowiedzialność. Prawda, że ludzie chcą działać na rzecz lokalnego środowiska, tylko ta biurokracja w pewien sposób krępuje im ręce. Druga rzecz to loterie fantowe i zbiórki publiczne. Panie marszałku...
Mówca: Teresa Piotrowska
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Liczba organizacji, które mają status pożytku publicznego, z roku na rok się zwiększa i to dobrze, ale też każdego roku część tych organizacji nie wywiązuje się z nałożonych ustawą obowiązków, nie składają w terminie sprawozdania, tego merytorycznego, jak również finansowego, i niestety każdego roku część tych organizacji traci status organizacji pożytku publicznego. Nie pamiętam, ale zdaje się, że w 2010 r. 155 takich organizacji straciło ten status. Chciałabym zapytać. Z racji nadzoru nad organizacjami pozarządowymi z pewnością państwo wiecie, z czego wynikają błędy, które te organizacje popełniają, w wyniku których tracą później status organizacji pożytku publicznego. Jakie nasuwają się wnioski z tych kontroli przeprowadzanych przez państwa resort, również przez wojewodów? Czy może jest potrzeba jakiegoś większego wsparcia, zwłaszcza prawnego, dla tych organizacji, szczególnie tych małych, które nie radzą sobie z obowiązkami formalnoprawnymi? Może trzeba by w jakiś sposób wzmocnić w samorządach możliwość konsultacji i interpretacji tych przepisów, żeby zwłaszcza te najmniejsze organizacje wesprzeć, aby nie popełniały takich błędów? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! 2 mld zł przekazane na organizacje pożytku publicznego. To dobrze, to mówi, jak obywatele chcą wspólnie pomagać innym, ale to również nieprawidłowości. Ostatnio media pokazały taką sprawę, że jeden z prezesów organizacji pożytku publicznego wydawał pieniądze przekazane fundacji na ubiory, na wakacje, na luksus dla siebie, nie dla tych, którym ta organizacja miała służyć. A zatem chciałabym zapytać, w jakiej formule, w jaki sposób państwo - bo dla tych wszystkich, którzy dali pieniądze, pewnie małą satysfakcją będzie, że sprawa trafiła do sądu - próbujecie pomóc tym organizacjom, aby uchronić przed nieprawidłowościami ich funkcjonowania, tzn. co do złożenia sprawozdania finansowego, a w sposób szczególny aby te pieniądze były wydane transparentnie. I druga sprawa: małe organizacje, takie jak ochotnicze straże pożarne. Koledzy, którzy należą do tego zespołu, mówili przede mną m.in. o tej sprawie. Chciałabym poprosić pana ministra o to, aby można było odbyć taką debatę, jak te organizacje, ochotnicze straże pożarne w sposób szczególny są nadzorowane i przedkładają w tym zakresie sprawozdania swoim członkom, aby można było pomóc organizacjom takim jak ochotnicze straże pożarne. Jako przewodnicząca (Dzwonek) deklaruję duże wsparcie i proszę, abyśmy o tym rozmawiali. Myślę, że jeśli chodzi o wszystkie informacje, pytania, które dzisiaj były skierowane do pana ministra, to jest miejsce, abyśmy wspólnie mogli porozmawiać o tych problemach, nie tylko przy sprawozdaniu, które państwo przedkładacie. Wszyscy tu pozytywnie wypowiadali się o organizacjach pożytku publicznego i o wolontariacie. Ja również chciałabym przyłączyć się do podziękowań i do podkreślenia tego, jak ważną pracę na rzecz obywateli oni wykonują. Dziękuję.
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Sygnały płynące z sektora pozarządowego wskazują, że w przypadku organizacji pożytku publicznego mamy do czynienia z podwyższeniem standardów działania tych organizacji. Wynika to, oczywiście, z konieczności sporządzania pewnych raportów i w ogóle transparentności funkcjonowania. Moje pytanie brzmi: Czemu za tym podwyższeniem standardu nie poszła standaryzacja działań organizacji pożytku publicznego? Następna sprawa, którą właściwie wszyscy moi poprzednicy poruszali, to jest kwestia przetrwania małych organizacji w sytuacji funkcjonowania na, nazwijmy to, rynku pozarządowym organizacji pożytku publicznego funkcjonujących na zasadzie: silny może więcej. Kolejna kwestia to sprawa biurokracji i pewnego rodzaju sprawozdawczości. Organizacje muszą temu podołać. Moje pytanie brzmi: Czy z tej sprawozdawczości wynikają jakieś wnioski, które na przykład są przez ministerstwo wykorzystywane przynamniej do prób nowelizacji ustawy? Następna sprawa to jest kwestia wolontariatu. Mówiliśmy tutaj o tym, że istnieje jakaś tam dynamika powstawania, tworzenia i istnienia organizacji pożytku publicznego, natomiast te dziesięć lat to jest też wskazanie na, jednak, spadek zainteresowania wolontariatem przez obywateli. (Dzwonek) Nie wiem, czy za tym idzie brak takich narzędzi jak porozumienie w sprawie ubezpieczenia wolontariuszy, ale wydaje mi się, że ministerstwo też mogłoby spróbować chociażby przez nowelizację ustawy i ten problem rozwiązać. Poza tym podkreślono jeszcze kwestię kondycji sektora w aspekcie kryzysu i funkcjonowania tak zwanego rynku komercyjnego w sektorze pozarządowym. Chciałbym też zapytać właśnie w tym aspekcie o rolę spółdzielni socjalnych, które odpowiednio...
Mówca: Renata Butryn
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Oczywiście podzielam zdanie tych wszystkich, którzy uważają, że trzeci sektor, sektor organizacji pozarządowych jest absolutnie ważnym dla stabilizowania ekonomii społecznej, dla stabilizowania w ogóle czegoś, co właściwie leży nam wszystkim na sercu, czyli fundamentów społeczeństwa obywatelskiego. Większość państw wysoko rozwiniętych zleca zadania rządowe właśnie organizacjom pozarządowym, bo one w sposób skuteczny potrafią docierać ze swoją pomocą do grup osób zainteresowanych. Panie ministrze, od trzech lat prowadzę akcję na rzecz tego, żeby 1% przekazywać małym, lokalnym organizacjom. Prowadzę w swoim powiecie, w swoim regionie, uważając, że właśnie te organizacje znają najlepiej potrzeby lokalnych społeczności. Jednak to, że niektóre z nich nie przedstawiają sprawozdania, które jest przewidziane ustawowo, napawa mnie niepokojem, dlatego że takie postępowanie, kiedy te organizacje dostają pieniądze i nie przedstawiają sprawozdania, budzi niepokój społeczny, brak zaufania i niestety organizacje, które są solidne, które bardzo pięknie działają, tracą na tym. Dlatego chciałabym zapytać, czy istnieją narzędzia, które by umożliwiły kontrolę, bardzo skuteczną kontrolę zarządzania finansami, wydatkowaniem przez te organizacje, które nie złożyły sprawozdania. Być może chodzi tylko o uchybienia (Dzwonek) formalne, które zostaną w późniejszym czasie właściwie poprawione. I jeszcze jedna rzecz, chodzi o wolontariuszy, którzy wyjeżdżają poza granice naszego kraju. Ci ludzie biorą urlopy bezpłatne, nie mają prawa do opieki zdrowotnej, nie mają odprowadzanych składek na fundusz emerytalny. Czy nie warto by o tym pomyśleć? To są najlepsi ambasadorzy Polski, bo działają w imię najpiękniejszej idei, jaką jest głęboki humanitaryzm. Dziękuję bardzo.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Organizacje pożytku publicznego działają, są kontrolowane i przez ministerstwo, i przez wojewodę, ale są też oczywiście wykreślenia. To wykreślenie czasem ma bardzo dramatyczny przebieg i jest dramatycznym sygnałem dla osób niepoinformowanych dobrze o wykreśleniu. Chcę powiedzieć o jednym przypadku z Podkarpacia. Mianowicie działa tam Fundacja Pomocy Młodzieży w Leczeniu na Białaczkę im. Agnieszki Kasprzak. Co się wydarzyło w ostatnich tygodniach? Otóż ta organizacja nie poinformowała potencjalnych beneficjentów, że nie może zbierać pieniędzy, przepraszam, że nie można dokonywać na jej rzecz odpisu 1-procentowego. Rodzice ciężko chorej dziewczynki otrzymali już 500 darowizn. Zarazem otrzymali informację, że w ministerstwie pracy leży nieprzyjęte sprawozdanie. Jest korekta tego sprawozdania. Co robić, panie ministrze, w takiej sytuacji, kiedy pieniądze są potrzebne, bo dziecko ich potrzebuje, jest leczone, a u was leży nieprzyjęte sprawozdanie z korektą, powiedzmy, złożone kilka miesięcy później, niż powinno być złożone? W tej sytuacji biedna mama czy babcia po prostu musi informować tych 500 darczyńców, żeby robili korektę w urzędzie skarbowym, jeśli chodzi o ten 1%. Czy nie dałoby się szybko, wręcz bardzo szybko, naprawić takiego błędu, bo po prostu ta biedna osoba i to biedne dziecko będą w podwójnych tarapatach? Po pierwsze, jest chore dziecko, po drugie, brakuje pieniędzy, a trzeba leczyć i jeszcze trzeba informować darczyńców, którzy przekazali 1%. Bardzo proszę o pilną pomoc i o rozpatrzenie powodów, dla których sprawozdanie, jakie jest w ministerstwie, nie zostało rozpatrzone po korekcie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Adam Rogacki
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nikogo nie trzeba przekonywać o ogromnej roli, jaką organizacje pozarządowe odgrywają w naszym życiu, w codziennym życiu, kiedy bardzo często tam, gdzie niedomaga państwo, właśnie organizacje pożytku publicznego, czy w zakresie opieki nad dziećmi, nad osobami niepełnosprawnymi, w zakresie działań dotyczących kultury, sportu i jeszcze wielu innych dziedzin, wypełniają rolę, którą powinno odgrywać państwo. Dlatego dobrze, że funkcjonuje taka ustawa i, o czym warto wspomnieć, dobrze, że w okresie rządów Prawa i Sprawiedliwości ułatwiliśmy przekazywanie tego 1%, aby nie trzeba było, tak jak wcześniej, wypisywać tych wszystkich formularzy w celu przekazania tej kwoty. Dzisiaj jest prosty zapis, który powoduje, że pieniądze są przekazywane organizacji pożytku publicznego. Jednak wiele niedomagań tej ustawy nadal, do dzisiaj, istnieje, dlatego chciałbym zapytać, czy przedstawiciel ministerstwa widzi te problemy i czy ma jakieś pomysły na ich rozwiązanie. Przede wszystkim jest kwestia tego, że bardzo wiele organizacji pożytku publicznego, tych lokalnych, mniejszych, zaczynając działalność, chociażby ma kłopoty z kosztami utrzymania księgowości, z przygotowaniem bilansów. To wszystko jest bardzo kosztowne i po prostu pożera bardzo dużą część tych pieniędzy, zwłaszcza że wiemy, iż tak naprawdę najczęściej kilka osób jest bardzo zaangażowanych w taką działalność i bardzo trudno prowadzić tę całą buchalterię, nie tylko księgową. Inny, kolejny problem, który jest zgłaszany, dotyczy tego, że bardzo często do organizacji pożytku publicznego bardzo późno docierają dane od darczyńców. Kiedy to jest ważne? Gdy dana organizacja zbiera pieniądze np. na pomoc dla kilkorga dzieci, bardzo ważna jest informacja, do którego dziecka przypisać daną kwotę. (Dzwonek) Dopóki te informacje nie dotrą, organizacja tak naprawdę często przez rok nie może wydatkować tych pieniędzy. Na koniec powiem tylko, że skoro my, politycy, mamy ten przywilej i korzystamy z tej możliwości, że w okresie kampanii wyborczych jest bezpłatny czas antenowy, z którego możemy korzystać, to być może warto byłoby zastanowić się, czy w okresie, kiedy można przekazywać ten 1%, nie dać takiej możliwości również organizacjom pożytku publicznego, i to nie tylko w przypadku mediów publicznych. Dziękuję. (Oklaski)