PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Andrzej Sztorc
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Sektor małych i średnich przedsiębiorstw to na ogół firmy rodzinne. Zakłady te są motorem rozwoju każdej gospodarki. Również w Polsce stanowią najliczniejszą grupę firm. Doświadczenia krajów wysokorozwiniętych pokazują, że mała i średnia przedsiębiorczość odgrywa olbrzymią rolę w gospodarce, wpływając na wzrost gospodarczy, lepsze wyposażenie rynku, zróżnicowany asortyment, a także pomaga w obniżeniu stopy bezrobocia. Małe i średnie przedsiębiorstwa są więc swoistym stymulatorem gospodarki. Ich liczba i potencjał mogą być jednym ze źródeł wzrostu gospodarczego. Sektor małych i średnich przedsiębiorstw jest bardzo dynamicznie rozwijającym się działem gospodarki. Firmy zaliczane do tej grupy przedsiębiorstw potrafią najszybciej reagować na zmieniającą się sytuację na rynku i, co za tym idzie, mogą się do niej łatwo dostosować. Wielkie podmioty gospodarcze nie są tak elastyczne. Uwarunkowania te pozawalają małym i średnim firmom aktywnie działać i rozwijać się właśnie w ekonomicznych niszach i rynkach o małym potencjale. Działania podejmowane przez firmy tego sektora przyczyniają się więc do podniesienia sprawności całej gospodarki. Polskie firmy rodzinne na drodze rozwoju napotykają jeszcze wiele barier. Brakuje odpowiednich rozwiązań instytucjonalnych ze strony państwa. Zwraca uwagę brak stabilnych przepisów prawnych, biurokracja urzędnicza, złe przepisy, niestabilność polityczna, wysokie obciążenia fiskalne oraz brak informacji o pomocy państwa. Prawo nie różnicuje pod tym względem podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. W związku z tym zwracamy się do ministra z następującymi pytaniami: Jakie zmiany prawa podatkowego i ubezpieczeniowego powinien wprowadzić rząd Rzeczypospolitej Polskiej, aby zdecydowanie ułatwić (Dzwonek) otwieranie i prowadzenie własnej działalności? Czy rzeczywiście działalność gospodarcza w Polsce, jak to przedstawiają właściciele małych i średnich firm, jest ponad miarę obciążona fiskalnie? Czy jest wola współpracy i poparcie ze strony ministra pracy i polityki społecznej oraz ministra finansów dla propozycji poprawy prawa i obecnego stanu przepisów? Czy Ministerstwo Gospodarki ma orientację, ilu obywateli naszej ojczyzny otwiera własną działalność za granicą, gdzie cały system jest przyjaźniejszy niż w Polsce i pozwala płacić mniej pieniędzy fiskusowi co miesiąc?
Mówca: Zbigniew Włodkowski
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, panie marszałku. Panie ministrze, rozwój małej i średniej przedsiębiorczości, jak również przedsiębiorstw rodzinnych jest ściśle związany z dobrze funkcjonującym systemem kształcenia zawodowego, szczególnie takim, które odpowiada na potrzeby lokalnego rynku pracy. Od 1 września wdrażany jest taki system w szkołach zawodowych. Jest on nakierowany na to, aby szkoły zawodowe ściślej współpracowały z pracodawcami na tych lokalnych rynkach. Jednak pracodawcy sygnalizują, że brakuje systemu rekompensat dla tych przedsiębiorców, którzy mocno włączają się w kształcenie zawodowe, kształcą uczniów na praktykach zawodowych, doposażają szkoły w sprzęty, proponują własny sprzęt do kształcenia uczniów. W związku z tym dwa pytania. Czy trwają prace na poziomie ministra gospodarki, ministra finansów w celu wypracowania systemu ulg podatkowych dla przedsiębiorców inwestujących w szkolnictwo zawodowe? Drugie pytanie: W jakiej perspektywie czasowej zachęcany przez ministra gospodarki do otwarcia własnego biznesu polski student będzie mógł zarejestrować swoją firmę w jednym okienku w urzędzie, tak długo zapowiadanym, lub przez Internet, jak to jest w wielu krajach Unii Europejskiej? Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Włodkowski
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

...dla przedsiębiorców. Proszę w odpowiedzi pisemnej nam przekazać informację, czy jest to powiązane również z ich zaangażowaniem w szkolnictwo zawodowe, to zmniejszenie obciążeń, o którym panowie mówili, że następuje. Dziękuję.
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Pan marszałek powiedział o kolejności, ale z uwagi na to, że zagadnienie jest skomplikowane, dzielimy to pytanie na dwie części. A zatem przystępuję do pytania. Szanowny Panie Ministrze! W ostatnim okresie duże zamieszanie, ale również zaniepokojenie wśród producentów wędlin wywołało rozporządzenie Komisji Europejskiej w sprawie produkcji wyrobów wędliniarskich - chodzi tutaj o sposób wędzenia wędlin. Rozporządzenie Komisji Europejskiej zmienia dopuszczalne limity węglowodorów aromatycznych, szerzej znanych jako substancje smoliste, w produktach spożywczych. Normę dla benzo(a)pirenu, uznawanego za najgroźniejszy z węglowodorów aromatycznych, obniżono z 5 do 2 mikrogramów. W związku z powyższym chcemy zadać panu ministrowi następujące pytania: Czy nowe przepisy zabraniają produkowania wędlin wędzonych? Czy w Polsce obowiązują normy węglowodorów aromatycznych w produktach spożywczych, a jeżeli tak, to na jakim poziomie je ustalono? Czy prowadzone są przez polskie instytucje odpowiadające za bezpieczeństwo żywności badania dotyczące norm substancji smolistych w produktach spożywczych i jakie są wyniki tych badań? Czy obniżenie normy zawartości substancji smolistych w wędlinach przez rozporządzenie Komisji Europejskiej, które obowiązywać będzie od września bieżącego roku, może spowodować kłopoty dla polskich producentów produkujących wędliny metodą wędzenia i jakie to mogą być kłopoty? Tocząca się w mediach dyskusja wskazuje, że wprowadzenie nowych norm może spowodować upadek szeregu małych i średnich firm produkujących wędliny metodą tradycyjnego wędzenia. Czy jest takie zagrożenie dla naszej gospodarki? Z uwagi na bardzo dużą wagę tej sprawy, zarówno po stronie producentów, jak i konsumentów, bardzo prosimy pana ministra o udzielenie wyczerpującej odpowiedzi, a potem również, jeżeli będzie taka potrzeba, dodanie i udzielenie odpowiedzi w formie pisemnej.
Mówca: Dorota Niedziela
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Bardzo dziękuję. Na część tego pytania już pan minister odpowiedział, natomiast ze względu na to, że jest to temat bardzo gorący, bardzo ważny, dotyczący bezpieczeństwa żywności, bardzo proszę, żeby ewentualnie te dane nam jeszcze przesłać na piśmie, byśmy mieli dokładną informację. Przeczytam swoje pytanie i ponieważ większość spraw z zakresu tych pytań, które skieruję do pana ministra, już pan minister poruszył, to będę prosiła o powtórzenie. Rozporządzenie Komisji Europejskiej 835/2011, o którym mówimy, zmienia najwyższe dopuszczalne poziomy wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych, w skrócie zwanych WWA, i może tym skrótem się będziemy posługiwać, w środkach spożywczych. Czy ustalone nowe limity, także tychże substancji, które będą obowiązywać od 1 września 2014 r., mogą nie być zachowane w przetwórniach stosujących tradycyjny sposób wędzenia, a w szczególności w przetwórniach w systemie MOL, o którym pan minister mówił, systemie produkcji miejscowej, ograniczonej i lokalnej? (Dzwonek) Główny lekarz weterynarii posiada rejestr wszystkich przetwórni. Ile z nich zatem stosuje wędzenie tradycyjne, bez użycia preparatów dymu wędzarniczego? W przetwórniach tych w ramach nadzoru właścicielskiego zapewniającego bezpieczeństwo oraz jakość produktów spożywczych producenci zobligowani są do wykonania badań w kierunku WWA. Czy Główny Inspektorat Weterynarii prowadzi badania kontrolne tych zakładów, z uwzględnieniem niebezpieczeństwa przekroczenia norm? Czy ministerstwo jest przygotowane do udzielenia ewentualnej pomocy w dostosowaniu i doradztwie części małych producentów, którzy przekroczyli limity WWA? Prawdopodobnie poziom WWA można obniżyć, zmniejszając temperaturę i odpylanie.
Mówca: Dorota Niedziela
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Myślę, że na pewno nie, ponieważ włączono wcześniej zegar.
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Wszyscy mają jakiś wkład w to, że rolnicy czy producenci nie wiedzieli. (Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi Tadeusz Nalewajk: Tak jest. A więc, pani poseł...) Chcę powiedzieć, że po stronie parlamentarzystów, którzy tego nie negocjowali, nie uczestniczyli w tym procesie, nie ma żadnych spraw, których nie dopilnowali. To jest po stronie resortu i tych, którzy próbowali negocjować tę normę, to rozporządzenie, i w Parlamencie Europejskim. Poprosimy, żeby parlamentarzystom nie czynić żadnych uwag, że brali udział w tym procesie.
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zapewnienie bezpieczeństwa obywateli jest głównym celem, dla którego stworzono system Państwowego Ratownictwa Medycznego. Jest to też jeden z istotniejszych, jeśli nie najistotniejszy, obowiązek państwa. W ostatnich latach w Małopolsce na rozbudowę i funkcjonowanie systemu przeznaczono znaczne środki finansowe z budżetu państwa, jak również z budżetów samorządów terytorialnych. W obecnej chwili większość podmiotów działających w systemie stanowią podmioty publiczne, jednak proces kontraktowania usług ratownictwa medycznego dopuszcza również podmioty niebędące publicznymi, a w Małopolsce jesteśmy przed ogłoszeniem konkursu na świadczenie tych usług. Dziś niestety wygląda na to, że ktoś chce doprowadzić do prywatyzacji usług ratownictwa medycznego w Małopolsce. Społeczeństwo co pewien czas jest już bulwersowane informacjami o przejmowaniu przez podmioty prywatne usług ratownictwa medycznego i likwidacji tym samym podmiotów publicznych. Działalność podmiotów komercyjnych, nastawionych na osiąganie zysków w ratownictwie medycznym budzi szereg wątpliwości i obaw. W Polsce są rejony, gdzie kontrakty wygrały firmy prywatne i niestety słyszeliśmy o tragicznych sytuacjach, gdy karetka nie dojechała na czas. O takich przypadkach i dzisiaj na tej sali była już mowa. Musimy mieć świadomość, że po to prywatny podmiot prowadzi działalność, żeby przynosiła mu ona zyski, te zyski skądś muszą się brać. Gdy chce się być jeszcze konkurencyjnym i dać mniejszą stawkę, to gdzieś trzeba zaoszczędzić. Pragnę więc zapytać, czy działania wojewody małopolskiego zmierzające do koncentracji wszystkich podmiotów ratowniczych w ramach tworu o charakterze konsorcjum są realizacją wizji Ministerstwa Zdrowia i rządu, czy jedynie realizacją osobistej wizji pana wojewody. Z jakiego powodu kontraktowanie usług ratownictwa medycznego w Małopolsce nie może odbywać się w ramach dotychczasowych rejonów operacyjnych obejmujących powiaty, a różnymi metodami forsowane jest kontraktowanie dotyczące jednego rejonu obejmującego całe województwo? Pragnę też zapytać o zgodność z prawem takich działań wojewody. (Dzwonek) Obecnie częstotliwość interwencji jednostek systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego znacznie przewyższa ilość interwencji Państwowej Straży Pożarnej, policji oraz innych służb, byłoby więc w pełni zasadne nadanie Państwowemu Ratownictwu Medycznemu w pełni państwowego, czyli publicznego, charakteru. Mamy państwową policję, państwową straż pożarną, a czy Ministerstwo Zdrowia chce doprowadzić do tego, żeby system Państwowego Ratownictwa Medycznego był państwowy tylko z nazwy? Stabilizacja zawodowa pracowników systemu ratownictwa medycznego i tym samym ułatwienie procesu doskonalenia zawodowego jest gwarantem wysokiej jakości usług i tym samym bezpieczeństwa pacjentów. Jak zatem Ministerstwo Zdrowia odnosi się do sytuacji, w której nastawiony na osiąganie zysku podmiot...
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Już kończę, panie marszałku, jeszcze jedno pytanie. Jak zatem Ministerstwo Zdrowia odnosi się do sytuacji, w której nastawiony na osiąganie zysku podmiot wykorzystuje nadmiernie pracowników, choćby przez preferowanie umów śmieciowych i redukcję zespołów ratowniczych do dwóch osób, wprowadzając tym samym zagrożenie dla pacjentów? I ostatnie zdanie. Jeżeli zmiany polegające na koncentracji rejonów operacyjnych miałyby przeciwdziałać przejmowaniu małych rejonów operacyjnych przez prywatne podmioty, jak to sugerują często osoby związane z urzędem wojewódzkim, to dlaczego nie zostanie to przeprowadzone metodami transparentnymi? Dziękuję. Dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Edward Czesak
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W swojej wypowiedzi nie przekonał mnie pan, nie przekonał pan nas zadających pytanie co do tego, że po tej reorganizacji pacjenci mogą się czuć bezpiecznie, że obywatele w Małopolsce mogą liczyć na to, że obsługa w zakresie ratownictwa medycznego, która do tej pory funkcjonowała dobrze, nadal będzie zapewniać bezpieczeństwo naszym obywatelom. Są to głosy zarówno starostów, jak i dyrektorów szpitali, o których pan tu wspomniał. Nasze wątpliwości budzi to, że wojewoda małopolski, przygotowując tę zmianę, zmieniał taktykę działania. Na początku była mowa o jednym podmiocie z centralą w Krakowie, później wymieniono kilka rejonów, w których miały być zlokalizowane dyspozytornie systemu, mówimy o tarnowskim, nowosądeckim, chrzanowskim i krakowskim. (Dzwonek) Następnie w trakcie dyskusji ze starostami, a nie z dyrektorami szpitali, wypracowano taką, a nie inną sytuację. W związku z tym nadal zgłaszane są obawy, że niejasna sytuacja co do kontraktacji tych usług i wejście prywatnych podmiotów nastawionych na zysk będą prowadziły do tego, że państwo odsunie się od odpowiedzialności za prowadzenie tej działalności, tak jak to jest w zespołach ratowniczych, gdzie policja, straż i pogotowie ratunkowe, które uczestniczą w różnych zdarzeniach, świadczą te usługi zgodnie z założeniami ochrony zdrowia realizowanymi przez państwo. Bardzo proszę odnieść się do tej sytuacji. Czy obywatele nadal...
Mówca: Aleksandra Trybuś
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Od 2009 r. działania Ministerstwa Sprawiedliwości w dziedzinie pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem stale się rozwijają i rozszerzają, a realizatorami tych działań bezpośrednio są organizacje pozarządowe, które również zbierają coraz więcej doświadczeń, a ich działania są coraz bardziej profesjonalne i całościowe. Przedstawiony przez Ministerstwo Sprawiedliwości projekt wychodzi naprzeciw potrzebom osób pokrzywdzonych przestępstwem oraz kompleksowo określa sposoby udzielania pomocy przez organizacje pozarządowe. Rozporządzenie jest związane z wdrożeniem dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z 25 października 2012 r. ustanawiającej normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw. Pierwsze rozporządzenie ministra sprawiedliwości ukazało się 2 lata temu i po okresie doświadczeń wymagało dookreślenia i doprecyzowania. Merytoryczne zmiany dotyczą włączenia alternatywnych metod rozwiązywania konfliktów oraz pokrywania kosztów zakupu np. odzieży, środków czystości na rzecz osób pokrzywdzonych przestępstwem. Część formalna określa tryb otwartego konkursu ofert, na który ministerstwo udziela organizacjom pozarządowym dotacji celowych z funduszu pomocy pokrzywdzonym. W związku z tym moje pytania kieruję do pana ministra: Czy ministerstwo planuje, w celu stabilizacji działań, wprowadzenie dotacji wieloletnich, np. na okresy 2-, 3-letnie, szczególnie dla organizacji, które w dotychczasowej współpracy wykazują się rzetelnością? Czy w ogłoszeniu dotyczącym planowanego konkursu na rok 2014, aby zapewnić ciągłość świadczeń podopiecznym, podmioty mogłyby wykazywać udokumentowane koszty lub prace jako: po pierwsze, wkład własny pozaprojektowy, w I kwartale 2014 r. - do rozstrzygnięcia konkursu i zawarcia umowy, wpływający na ocenę merytoryczną wniosku, po drugie, jako wkład własny zaliczany do projektu, w tym wypadku realizacja projektu obejmowałaby okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2014 r.
Mówca: Anna Nemś
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Witam! Szanowny Panie Ministrze! Szybkie wdrożenie rozporządzenia w tym zakresie na pewno przyczyni się do lepszej, bardziej kompleksowej pomocy świadczonej na rzecz osób pokrzywdzonych przestępstwem. Chciałabym dopytać, czy ministerstwo planuje uwzględnienie prośby licznych podmiotów o przedłużenie terminu składania sprawozdania końcowego rozliczającego cały projekt? Teraz jest na to 15 dni. Czy planuje się wydłużenie terminu składania tych sprawozdań do 30 dni? Kolejne moje pytanie: Czy siatka pomocy, zdaniem ministerstwa, jest rozłożona odpowiednio na terenie całego kraju? Bo patrząc na rozstrzygnięcia ostatniego konkursu, tych organizacji w 2013 r. było 23. Czy teren całego kraju pokryty jest siatką pomocy, czy są białe plamy? Czy w związku z tym macie państwo jeszcze jakieś obserwacje i uwagi ze strony ministerstwa? Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Adamczyk
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Tę część dzisiejszej debaty obserwują związkowcy z Poczty Polskiej. Są z nami tutaj, na galerii, są z nami również przed monitorami komputerów. Drodzy Państwo! Otóż zorganizowany przez ministra sprawiedliwości przetarg na dostarczanie przesyłek sądowych i prokuratorskich wygrała firma Polska Grupa Pocztowa, PGP, która polska jest tak naprawdę tylko z nazwy. Właścicielem tej spółki jest cypryjska spółka BHL. W pokonanym polu pozostała Poczta Polska. Różnica ofert przetargowych to 85 mln zł. To zadecydowało o tym, o czym mówił pan marszałek. Z uwagi na skromność czasu ograniczam swoją wypowiedź. Otóż nasuwają się zasadnicze pytania. Czy organizator przetargu dokładnie sprawdził możliwości podmiotu, który ten przetarg wygrał? Docierają niepokojące informacje, że oto wskazane adresy, miejsca odbioru awizowanych przesyłek sądowych i prokuratorskich - sklepy, kioski, sklepy rybne, zakłady fryzjerskie, punkty wielousługowe, takie, w których są tzw. jednoręcy bandyci, lombardy, punkty bukmacherskie - jeszcze do końca nie funkcjonują. Przykładem jest chociażby gmina Krzeszowice. Dwa wskazane adresy i w ubiegłym tygodniu odpowiedź: żaden z nich nie funkcjonuje, mieszkańcy Krzeszowic mają jechać do Trzebini. Otóż nasuwają się zasadnicze pytania. Czy organizator przetargu sprawdził, zweryfikował w sposób właściwy prawdziwość oświadczenia PGP w zakresie posiadania placówek na dzień składania ofert, a także po 1 stycznia? Jest to bardzo ważne. Kolejne pytanie: Czy Ministerstwo Sprawiedliwości zweryfikowało podmiot, który wygrał przetarg, pod kątem ochrony danych osobowych? I wreszcie nie mogę nie zadać tego pytania, nadużywając czasu. (Dzwonek) Jeżeli jest tutaj minister sprawiedliwości, kieruję do niego to pytanie. Co podyktowało, jeśli chodzi o uzasadnienie projektu ustawy z ubiegłego roku zmieniającej zapisy K.p.k., przekonanie, że brak jest obecnie uzasadnienia dla utrzymania monopolu operatora publicznego, Poczty Polskiej? Na skutek tej zmiany we wrześniu 2013 r. wykreślono zapis, który mówił o tym, że pisma doręcza wyznaczony operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r., i zamieniono to na zapis, który pozwolił na to, żeby każdy podmiot z terenu Unii Europejskiej mógł się ubiegać o te zamówienia. To jest niezmiernie ważne. Panie ministrze, proszę o odpowiedź na te pytania. Przepraszam za przedłużenie.
Mówca: Adam Kwiatkowski
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, panie marszałku. Przejdę od razu do zadawania pytań. Czy obecnie doręczanie przesyłek gwarantuje zachowanie ochrony danych osobowych? W jaki sposób zachowywana jest tajemnica korespondencji? Czy i jaka odpowiedzialność za przesyłki, te sądowe i prokuratorskie, spoczywa na doręczycielach wybranej w przetargu firmy? Czy i jak przeszkolono pracowników punktów odbioru przesyłek awizowych? I chciałbym zapytać, co będzie się działo, jeśli te ich pralnie, sklepy lub kioski będą na przykład z powodu urlopu zamknięte? Czy z powodu niedoręczania przesyłek odwołano lub przełożono sądowe rozprawy? Jeśli tak, to jaka jest skala tych odwołanych czy przełożonych spraw sądowych z powodu niedoręczenia przesyłek? Jakie stanowisko zajmuje rząd wobec uchwały, jaką w tej sprawie podjął Związek Zawodowy Prokuratorów i Pracowników Prokuratury oraz przedstawiciele Krajowej Rady Sądownictwa? Panie ministrze, jaki jest kapitał (Dzwonek) tej zarejestrowanej w Polsce Polskiej Grupy Pocztowej i gdzie będą płacone podatki? I, wreszcie, jakie skutki dla państwowej Poczty Polskiej i jej pracowników wywoła sytuacja, w której spółka Skarbu Państwa nie doręcza już przesyłek sądowych i prokuratorskich? To są pytania, które zadaję. Prosiłbym również o odniesienie się do tych pytań, które zadał mój kolega poseł Andrzej Adamczyk, jak również o pisemną odpowiedź na wszystkie zadane przez nas pytania. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Zawadzki
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Nowelizacja Karty Nauczyciela z dnia 18 lutego 2000 r. wprowadziła oprócz stopnia awansu zawodowego również nową instytucję - tytuł honorowego profesora oświaty. Tytuł profesora oświaty, jak podkreślono w art. 9i ust. 1 Karty Nauczyciela, ma charakter wyłącznie honorowy. Prestiżowy tytuł honorowego profesora oświaty, nadawany przez ministra edukacji narodowej na wniosek Kapituły do Spraw Profesorów Oświaty, w ostatnim czasie wzbudza coraz większe zainteresowanie wśród nauczycieli. Wydaje się, iż jest to efekt spełnienia przez coraz większą grupę nauczycieli dyplomowanych kryterium formalnego, którym jest minimum 20-letni okres pracy w zawodzie nauczyciela, w tym co najmniej 10-letni okres pracy jako nauczyciel dyplomowany. Oczywiście w ten zakres wchodzi również kryterium merytoryczne. Należy w najbliższych latach wziąć pod uwagę fakt, że liczba wniosków składanych do organów nadzoru pedagogicznego będzie coraz większa. Wiele dyskusji rodzi pierwszy etap weryfikacji wniosków przez dyrektorów szkół czy też organ prowadzący w zakresie merytorycznym. Wiemy, że nie jest łatwo uzyskać tytuł, skoro kapituła przyznała go w latach 2008-2010 zaledwie dziesięciu nauczycielom. Graniczna liczba nominacji jest zatem kategorią tajemną, tak to określę. W związku z powyższym chciałbym zadać panu ministrowi następujące pytania: Ile wniosków o nadanie tytułu honorowego profesora oświaty zostało złożonych w zeszłym roku w organach nadzoru? Ile z tych wniosków przesłano do kapituły? Ile z tych wniosków kapituła rozpatrzyła pozytywnie? (Dzwonek) Czy środowisko nauczycielskie nie zabiega o zliberalizowanie warunków uzyskania wyżej wymienionego tytułu honorowego, mając na uwadze statystyki związane z liczbą składanych wniosków o nadanie tytułu profesora oświaty w stosunku do liczby tych pozytywnie rozpoznanych? Nauczyciel, który otrzyma ten zaszczytny tytuł, otrzymuje również gratyfikację finansową w wysokości sześciu pensji. Ostatnie pytanie: Kto płaci, przekazuje środki - organ, który przyznaje tytuł, czy też organ prowadzący ze swojego budżetu? Dziękuję bardzo.
Mówca: Leszek Blanik
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Bardzo dziękuję za wyczerpujące odpowiedzi. Jednocześnie chciałbym zadać kilka kolejnych pytań. Czy w przyszłości ministerstwo zamierza podjąć kroki mające na celu wprowadzenie tytułu profesora oświaty jako czwartego stopnia awansu pionowego nauczycieli, tak by nie był to już tytuł honorowy, a jego uzyskanie było kolejnym etapem drogi awansu, stanowiącym ukoronowanie zawodu nauczyciela? Drugie pytanie: Czy ministerstwo rozważa zmianę regulaminu w zakresie składania wniosków do organu nadzoru pedagogicznego, na przykład w kilku terminach? Kolejne pytanie: Kto może kierować wnioski do kuratora oświaty o nadanie tytułu honorowego profesora oświaty? Jak to wygląda w praktyce? Kto ich kieruje najwięcej? I ostatnie pytanie, panie ministrze: Jeśli dyrektor szkoły lub organ prowadzący wyda opinię negatywną, to czy istnieje formuła odwoławcza? Czy i tak nauczyciel wnioskodawca ma prawo złożyć ten wniosek do organu nadzoru? Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Zawadzki
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, chciałbym dodać jeszcze jedno pytanie: Czy tylko czynni nauczyciele mogą występować z wnioskami? Dziękuję bardzo.