Mówca: Jacek Protasiewicz
Data: 2016-10-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Dziękuję bardzo. Panie ministrze, zacznę od ustosunkowania się do pańskiego wystąpienia. I muszę powiedzieć, że jak zawsze było ono merytorycznie poprawne. Wystąpienie pani przewodniczącej Kloc - szefowej Komisji do Spraw Unii Europejskiej naszego Sejmu, naszego parlamentu - powiedziałbym tak: werbalnie i statystycznie było rzetelne. Nic więcej na temat tego wystąpienia powiedzieć nie mogę. Dlaczego zatem, skoro przywykłem, żeby wręcz komplementować wystąpienia pana ministra, nie mówiąc wyłącznie tego, że było poprawne merytorycznie, ale i że było ciekawe, było interesujące, tym razem tego nie powiedziałem? Pewnie z tego samego powodu, dla którego o wystąpieniu przedstawiciela PiS-u obecnego na sali pana posła Szynkowskiego vel Sęka mogę powiedzieć: zaskakujące. Pan też musiał być rzeczywiście zaskoczony nie tylko dzisiejszym wystąpieniem, ale i, myślę, całym tym półroczem, a w zasadzie już nawet dłuższym okresem, począwszy od momentu powołania rządu i pana na ministra do spraw Unii Europejskiej. Bo rzeczywiście mówienie po tym okresie w podsumowaniu półrocza prezydencji holenderskiej, że Polska zasiadła do głównego stołu, jest, powiedziałbym, szanując parlament i miejsce, w którym powinniśmy używać wyważonych słów, co najmniej zaskakujące. Pan dobrze wie, że to nie jest główny stół, pan dobrze wie, że Polska błąka się po peryferiach Unii Europejskiej za sprawą takiej, a nie innej polityki, nie pana, panie ministrze, przede wszystkim pana szefa. Pominę jego ostatnie wystąpienia, które tylko i wyłącznie są kropką nad ˝i˝ tej nieodpowiedzialności ministra spraw zagranicznych Polski, który o polskich kobietach wypowiada się w sposób po prostu oburzający. Ja nie powiem, że on wypowiada się w sposób... (Głos z sali: Seksistowski.) ...seksistowski, choć to jakby jest właściwe słowo. Pomijam to. Może rzeczywiście ma w sobie, że tak powiem, wysoki poziom testosteronu i czuje się samcem prawdziwym. Ale po prostu to jest oburzające, jak może minister rządu polskiego o polskich obywatelkach wypowiadać takie słowa. No, to skandaliczne. Ale powiem jedną rzecz. Wrócę do spraw europejskich. 29 stycznia, tu, z tej trybuny, wygłaszał on takie exposé dotyczące polityki zagranicznej, które rozwinął na konferencji prasowej w pokoju 101, czyli w pomieszczeniach przeznaczonych do medialnych wystąpień publicznych. Skrytykował tam Partnerstwo Wschodnie i powiedział, że to jest polityka prowadzona pod dyktando Niemiec, niekorzystna dla naszych partnerów wschodnich, a w szczególności dla Polski. Mija już ponad pół roku, w tym czas prezydencji holenderskiej w Unii Europejskiej, i nie możemy się doczekać nawet elementarnych informacji o tym, czy są jakieś nowy założenia, jakiś pomysł, cokolwiek, mimo że w ciągu tego półrocza dyskutowaliśmy nad dokumentem, który nazywał się ˝Rewizja europejskiej polityki sąsiedztwa˝. Punkt drugi. Po Brexicie pani premier, nie tylko pan minister, mówiła o tym, że wyjdziemy z jakimiś nowymi inicjatywami reformy Unii, reformy traktatu. Ciągle tego nie widać, nie słychać. Nawet nie sposób wyczuć, jaki jest kierunek, jaki jest ten pomysł. Dyskutowaliśmy o tym, panie ministrze, dwa tygodnie temu podczas spotkania Parlamentarnego Zespołu ds. przyszłości Unii Europejskiej. Istnieje ogromne ryzyko, mówili o tym przedmówcy, że jeżeli zaczniemy dobierać się do traktatów, to wypuścimy dżina z butelki i tego dżina już więcej do tej butelki nie wprowadzimy, a ten dżin zdemoluje nam Unię, jaką znamy, jaka może was bardziej uwiera niż nas, i powstanie Unia dwóch prędkości, gdzie Polska, przy tej polityce, będzie na pewno w tej drugiej prędkości, a obawiam się, że może i w trzeciej. Wreszcie element podsumowujący półrocze to jest ta niefortunna, nieszczęsna uchwała, której pan Szynkowski vel Sęk jest współautorem, kwestionująca decyzję Sejmu i rządu z poprzedniej kadencji w sprawie kompromisu dotyczącego migrantów. Przede wszystkim nieznajomość prawa i traktatu, w którym jest wyraźnie napisane: art. 78 ust. 3 daje prawo, na wniosek jednego z krajów unijnych, który stał się obiektem masowego napływu nielegalnych imigrantów, żądania od Komisji Europejskiej, ażeby przyjąć nadzwyczajne środki. Komisja te środki przyjęła. One były wydyskutowane następnie w Radzie i polski rząd, że tak powiem, osiągnął kompromis, jedyny możliwy w tamtych realiach. Przyjmowanie tej uchwały, proponowanie jej było wyrazem niekompetencji, braku wiedzy, ale też, powiedziałbym, nieodpowiedzialności (Dzwonek) i głupoty, bo do czego prowadzi krytykowanie decyzji, które zostały podjęte w poprzedniej kadencji? Zamienimy się w Sejm, który będzie...