Mówca: Jan Szyszko
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W ciągu dwóch tygodni, albo inaczej: dwa tygodnie temu było tutaj pierwsze czytanie sążnistej ustawy, starającej się przeciwdziałać, albo jej realizacja miała przeciwdziałać niszczeniu warstwy ozonowej czy też dziury ozonowej. Dzisiaj zajmujemy się drugą ustawą, która związana jest teoretycznie, albo ma inaczej działać w tym kierunku, żeby przeciwdziałać antropogenicznym zmianom klimatu. Ta pierwsza ustawa liczyła 446 stron. Ta, jest pewien postęp, dlatego że w sumie liczy 476 stron, a więc pewien postęp jest. (Poseł Andrzej Czerwiński: Z uzasadnieniem.) Natomiast tak, panie pośle, jest to prawda, jest też inne stanowisko klubu. W tamtym uważaliśmy, że tamte ustawy łatwo zamienić na proste zapisy odnośnie do recyklingu, uruchomienia normalnych zasad recyklingu, skupu i likwidacji odpadów, ale tu sprawa jest bardziej poważna. W związku z tym wtedy wstrzymaliśmy się od głosowania, mówiąc, że być może to się uda naprawić, a tu od razu mówimy, że będziemy zdecydowanie przeciwni, dlatego że tego naprawić nie można. Popatrzmy na ustawę, która w tej chwili powstaje, i równocześnie spójrzmy na ustawę, która do tej pory funkcjonuje, a ta ustawa, która funkcjonuje, to jest ustawa z 28 kwietnia 2011 r. A więc co się stało w gruncie rzeczy w ciągu 4 lat, że tę ustawę, która notabene miała zaledwie 108 stron, w tej chwili rozbudowaliśmy do tak niebotycznych rozmiarów? Cóż się zmieniło? Mój przedmówca wspomniał, bo ja tego nie słyszałem od ministra, że trzeba implementować dyrektywy. Otóż nie, panie pośle, żadnych dyrektyw nie trzeba implementować, dyrektywy obowiązują te same. Trzeba implementować co innego, a mianowicie trzeba implementować rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 525 z 2013 r., trzeba implementować rozporządzenie Parlamentu Europejskiego nr 421 z 16 kwietnia 2014 r., a więc świeże dokumenty, i trzeba implementować decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/406 z 2009 r., a także nr 377/2013 z 24 kwietnia 2013 r. Te rozporządzenia i decyzje Parlamentu Europejskiego były przedmiotem obrad polskiego parlamentu na posiedzeniu Komisji do Spraw Unii Europejskiej. I pamiętam, że wtedy opozycja zdecydowanie negatywnie się o nich wyrażała. Dlaczego? Dlatego, panie pośle, panie ministrze, Wysoka Izbo, że w tych dokumentach było dużo zapisów odnośnie do tak zwanych aktów delegowanych, a więc w sprawie upoważniania Komisji Europejskiej do podejmowania pewnych decyzji. Może za chwilę wymienię te decyzje. A więc, jak mówiłem, nie dyrektywy, tylko rozporządzenia i decyzje Parlamentu Europejskiego - oto, dlaczego musimy zmieniać te ustawy - a także rozporządzenia Komisji. Chodzi o rozporządzenia Komisji nr 550/2011 z 30 czerwca, nr 600/2012 z 21 czerwca. Może jeszcze powiem, w jakim zakresie. Pierwsze to rozporządzenie ustalające pewne ograniczenie wykorzystania jednostek, drugie - w sprawie weryfikacji raportów emisji gazów cieplarnianych. Następne, nr 601, dotyczy monitorowania i raportowania, jak raportować i jak ewentualnie to robić, żeby wyszło jak najlepiej na rzecz Komisji Europejskiej; kolejne, nr 1123 z 8 listopada 2013 r., w sprawie sprawozdawczości emisji gazów cieplarnianych. Panie pośle, jest chyba jeszcze 8 decyzji Komisji, są m.in. takie decyzje Komisji, jak w sprawie sektorów uważanych za narażone na ryzyko ucieczki emisji, w sprawie interpretacji działalności lotniczej, w sprawie metodologii przejściowego przydziału uprawnień - Komisja ma ogromną władzę, upoważniliśmy ją aktami delegowanymi - w sprawie zharmonizowanego przejściowego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji, w sprawie ogólnounijnej ilości uprawnień w niektórych zakresach czy określająca np. roczne limity emisji państw członkowskich na lata 2013-2020. Jest również taka decyzja, jak decyzja z 5 września 2013 r., wprowadzająca tymczasowe odstępstwa od dyrektywy. A więc upoważniliśmy Komisję do tego, żeby aktem delegowanym wprowadzała odstępstwa od dyrektywy. Brzmi to dość dziwnie. Warto byłoby sprawdzić, czy to jest w ogóle zgodne z prawem unijnym. Szanowni Państwo! Dlaczego to wprowadzamy? Dlatego że wydano mnóstwo dokumentów, które musimy zastosować. I rzeczywiście musimy je zastosować. A dlaczego musimy je zastosować? Dlatego że przyjęliśmy określone prawo za zgodą koalicji rządzącej. A jakie było stanowisko Prawa i Sprawiedliwości? W stanowisku Prawa i Sprawiedliwości twierdziliśmy, że pakiet klimatyczno-energetyczny jest niezwykle niekorzystny dla polskiej gospodarki, a w związku z tym pakiet klimatyczno-energetyczny trzeba za wszelką cenę renegocjować, zgodnie z założeniami konwencji klimatycznej i protokołu z Kioto, o których wspomniał również mój przedmówca. A czym się różni pakiet klimatyczno-energetyczny od konwencji klimatycznej i protokołu z Kioto? Tym, że pakiet klimatyczno-energetyczny nie może mieć najmniejszego wpływu na zmiany klimatu, o ile by takie występowały, jest całkowicie niezgodny z konwencją klimatyczną i z protokołem z Kioto, dlatego że ten podstawowy dokument z jednej strony mówi o tym, że trzeba dokonać redukcji emisji gazów cieplarnianych, a z drugiej strony mówi, że CO 2 jest gazem życia, który trzeba wykorzystać do tego, żeby regenerować układy przyrodnicze w celu poprawy jakości wody, jakości gleby, potencjałów gleb, ochrony bioróżnorodności. A więc ten pakiet nie ma nic wspólnego z tym, co jest zapisane w źródłach. A teraz może parę takich chochlików, o których pan minister również wspomniał. Wpływy do budżetu wzrosną, ale równocześnie jest napisane, że oszacowanie wpływów do budżetu jest niezwykle trudne do oceny. Szanowni Państwo! Skąd się biorą wpływy do budżetu? Z aukcji. Czyli skąd? Stąd, że więcej płacimy. (Poseł Piotr Chmielowski: Z naszej kieszeni.) Z naszej kieszeni wpływają pieniądze do budżetu. I to się liczy? Ale czy liczy się, panie pośle, jakie są straty z tego powodu, jak spada konkurencyjność polskiego przemysłu, jak blokujemy nasz węgiel? Czy w ogóle monitorujemy takie rzeczy, czy je oceniamy? Mówimy: wpływy do budżetu. A teraz jeszcze 50% może być wydane na innowacyjność. Na co? Na import technologii niemieckich, i to jeszcze przestarzałych. To są sukcesy polskiego budżetu, polskiej działalności? Na koniec jeszcze jedna sprawa, chcę powiedzieć, dlaczego będziemy zdecydowanymi przeciwnikami tego rozwiązania. Mianowicie jest napisane, że jednym z podstawowych czynników wpływających na wysokość przychodów z aukcji jest liczba uprawnień do emisji, jaką Polska będzie dysponowała w poszczególnych latach okresu rozliczeniowego 2013-2020. Panie ministrze, przecież Polska wygrała proces o bazę wytoczony przez rząd Prawa i Sprawiedliwości. Komisja dała nam bazę 208 mln t, a my wygraliśmy 284 mln t. Dlaczego rząd zrezygnował z tego, dlaczego odszedł od tego? Co za to wynegocjował? Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mówię to naprawdę z wielkim bólem, dlatego że w konwencji klimatycznej, w protokole z Kioto widzieliśmy ogromną szansę, możliwość rozwoju terenów wiejskich. Dlatego przygotowaliśmy projekt specjalnej ustawy - byliśmy w tym czasie czołówką w Europie i na świecie - o wspomaganiu handlu emisjami. (Dzwonek) Projekt ten przeszedł całą procedurę w roku 2007, pan Bronisław Komorowski się zobowiązał, że będzie procedowany w nowej kadencji Sejmu. I co zrobił? Od razu go wyrzucił. O czym był ten projekt ustawy? Był on priorytetem działalności poprzedniego rządu i w ogóle byliśmy wtedy w czubie - przepraszam za wyrażenie - w czołówce Unii Europejskiej. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Wanda Nowicka) Projekt ten włączał lasy do europejskiego systemu handlu emisjami, włączał pochłanianie w celu regeneracji gleb, w celu ochrony bioróżnorodności, w celu tworzenia miejsc pracy na terenach wiejskich. Do tego są potrzebne polskie Lasy Państwowe. Nie możemy głosować za ustawą, która jest nakierowana tylko i wyłącznie na to, w jaki sposób blokować polskie zasoby przyrodnicze i uzależniać Polskę od obcych dostaw energii i obcej technologii. Nie możemy głosować za ustawą, w której podtekście jest również to, aby polskie Lasy Państwowe nie pełniły roli, którą powinny pełnić. I prosimy o debatę. Dziękuje bardzo, pani marszałek.