Mówca: Andrzej Dera
Data: 2015-04-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Zjednoczona Prawica mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie sprawozdania Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka o rządowym projekcie ustawy Prawo restrukturyzacyjne. Zanim przejdę do oceny merytorycznej aktu prawnego, zajmę się kwestią proceduralną, bo pierwsza rzecz jest taka, że jest to bardzo, bardzo obszerny i skomplikowany akt prawny i naszemu klubowi nie podoba się tempo, w jakim się pracuje nad takimi projektami. Z jednej strony należy się pochwała, że po raz pierwszy, przynajmniej ja nie pamiętam czegoś takiego, w tak zorganizowany sposób pracowano nad ustawą, pochwała za to, że był wyznaczony czas na to, żeby spokojnie podkomisja mogła się projektem zająć. To jest niewątpliwie dobry kierunek. Uważam, że właśnie w ten sposób dużo lepiej pracuje się nad projektami niż w sposób pobieżny: gdzieś tam półtorej godziny i przerwa dwutygodniowa itd. Jednak jest to bardzo skomplikowana ustawa i tego czasu było za mało. Wiem, że z jednej strony ekipa rządowa się spieszy, żeby to prawo wprowadzić, bo jest ono potrzebne, natomiast uważam, że dla jakości prawa nie może być determinantu czasowego, że jesteśmy ograniczeni, popędzani i gonimy, gonimy. Jest to zbyt poważna sprawa, żeby poprzez takie gonienie potem doprowadzać do powstania błędów, bo nie jestem wcale przekonany, czy przy tym tempie, gdy nie można było naprawdę zgłębić szeregu zagadnień, nie popełniliśmy błędu. To dopiero pokaże czas. Nie wiemy, zobaczymy. Ufam, że osoby, które nad tym projektem pracowały, robiły to rzetelnie, natomiast uważam, że tworzenie prawa powinno się opierać nie na zaufaniu tylko na pewności. Niestety brakło tego czasu, ale to jest tylko uwaga na przyszłość, bo co do zasady uważam, że po raz pierwszy było to bardzo fajnie zrobione, zorganizowane. Myślę, że generalnie lepiej by nam się pracowało, gdybyśmy przyjęli taki system pracy nad projektami ustaw i dali sobie po prostu troszkę więcej czasu. To moje uwagi. Co do meritum sprawy uważam, że jest to ustawa bardzo potrzebna polskiej gospodarce. Otóż w polskim systemie prawa gospodarczego brakowało właśnie zapisów, które dawałyby przedsiębiorcom możliwość ratowania miejsc pracy. Niestety w naszym systemie było tak, że jak idzie, to idzie, a jak już nie idzie, to ogłaszamy likwidację bądź upadłość. Mieliśmy to wszystko szczegółowo opisane, a w całym procesie ginęło właśnie to, co jest najistotniejsze, o czym też moi przedmówcy mówili, że kwestia upadłości czy likwidacji to nie jest problem li tylko tej firmy, jest efekt domina. Z takim przedsiębiorstwem współpracują inne przedsiębiorstwa, producenci, przedsiębiorcy. Często właśnie poprzez takie usytuowanie w prawie upadłościowym wierzytelności te podmioty traciły najwięcej. Wiązało się to z tym, że jedna upadłość pociągała za sobą inne upadłości, bardzo poważne problemy natury finansowej czy w relacjach między przedsiębiorstwami, już nie mówiąc o kwestii podstawowej, o której wiele osób mówiło, czyli o problemie miejsc pracy, bo dzisiaj praca jest podstawowym dobrem dla każdego obywatela, powinna nim być, i każdy z nas, kto pracuje czy pracował, wie doskonale, jak ważne jest to, żeby tę pracę mieć, żeby mieć stabilizację życiową, żeby móc się rozwijać. Nie mówię o młodych ludziach, bo dla nich jest to szczególnie ważne. Mając pracę, mogą myśleć o przyszłości, nie mając pracy, niestety, są zagubieni i mają poważne problemy. Z tego punktu widzenia ukierunkowanie dzisiaj na restrukturyzację, która będzie miała pierwszeństwo przed upadłością, jest zdecydowanie dobrym rozwiązaniem i chociażby tylko z tego powodu należy ten projekt pochwalić i dążyć do jego uchwalenia. Rzeczywiście gdy wprowadzimy Prawo restrukturyzacyjne, będzie to fundamentalna zmiana, będziemy ratowali przedsiębiorstwa, szczególnie miejsca pracy. Spowoduje to, że polskie prawo gospodarcze będzie łatwiejsze, relacje będą po prostu lepsze, pewniejsze. Każdy z tych przedsiębiorców będzie miał więcej czasu, ludzie czy podmioty, którzy współpracują z takim podmiotem, też będą mieli więcej czasu na to, żeby sobie poukładać w lepszy sposób relacje czy zależności. Tak więc nasz klub przychylnie patrzy na propozycję rozwiązań, natomiast jest tam parę szczegółów, ale może to nie czas, żeby o nich mówić. Będzie jeszcze posiedzenie komisji, na którym będziemy rozpatrywali wniesione poprawki, zapoznamy się z nimi, bo pani poseł z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość je omówiła, ze strony klubu Platformy Obywatelskiej nie zostało to zrobione, zobaczymy, co one wnoszą. Mam nadzieję, że nie będzie zmieniona zasada, że sprawy będzie rozpatrywał sąd okręgowy, bo nie wyobrażam sobie jako prawnik z większym doświadczeniem, żeby tego typu sprawy były prowadzone przez sądy rejonowe, nie wyobrażam sobie. Mam nadzieję, że poprawka, którą na posiedzeniu komisji już przegłosowano, została, że Platforma ponownie nie zmieniła zdania. Mam tylko taką cichą nadzieję. (Poseł Ligia Krajewska: Jestem przeciw.) Jednak wraca? Miałem dobrego nosa, że coś tutaj nie gra. To niedobrze, pani poseł. Mam nadzieję, że poprawka nie uzyska większości, bo mimo że może są jakieś racje, dla mnie podstawową rzeczą jest zawsze rodzaj sprawy. W polskim sądownictwie jest tak, że sprawy ważne czy poważniejsze, bo taka jest ich gradacja, są rozpatrywane przez sądy wyższej instancji, a niewątpliwie Prawo restrukturyzacyjne do takich zagadnień należy. Będziemy się upierali przy tym, żeby te sprawy były rozpatrywane przez sądy okręgowe, i mam nadzieję, że uda się to utrzymać. Rozumiem, że będzie jeszcze batalia na posiedzeniu komisji, ale mam nadzieję, że utrzymamy to, co wcześniej uzgodniliśmy. Powiem szczerze, że byłem troszeczkę zdziwiony stanowiskiem pana posła z PSL-u, który po ośmiu latach współrządzenia naszym krajem zaczął mówić o bankowym tytule egzekucyjnym, a przecież były podejmowane próby, nieudane próby, żeby rzeczywiście to uprzywilejowanie zlikwidować. (Poseł Maria Nowak: Były projekty.) Tymczasem dzisiaj, po ośmiu latach słyszę od pana posła, że PSL ma tu wątpliwości i że trzeba było to zrobić. To trzeba było głosować, panie pośle, kiedy był tu projekt ustawy, żeby ten bankowy tytuł egzekucyjny zlikwidować. My od początku uważamy, że to jest nieuzasadnione uprzywilejowanie banków. Według mnie dawno trzeba to było znieść, a my mamy jakąś dziwną tradycję, niektórzy mają dziwne przywiązanie do systemu bankowego czy wprost do banków i to jest utrzymywane. Ale to tylko tak na marginesie, panie pośle, że te żale to do wewnątrz trzeba wylewać, a nie na zewnątrz. Był czas, żeby dać temu świadectwo. To, co pan mówi, może być zrealizowane, naprawdę wystarczy porozmawiać wewnątrz koalicji i to można zrobić. Ja też uważam, że to jest niepotrzebne. Próby były, projekty ustaw zostały przecież złożone. Niestety, nie uzyskały akceptacji strony rządowej. A przypomnę panu z Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego, że Polskie Stronnictwo Ludowe do tej koalicji należy. Reasumując, powiem, że popieramy ten projekt, chcemy nad nim pracować, chcemy, żeby to, co wyjdzie z polskiego parlamentu, przysłużyło się polskiej gospodarce, żeby służyło przedsiębiorcom, żeby w ten sposób uratować tyle miejsc pracy, ile się da, żeby zawsze na pierwszym miejscu stał pracownik, przedsiębiorca, a nie pieniądz i nie tytuł bankowy. Dziękuję bardzo.