PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie ministrze. (Poseł Jacek Najder: Pan minister nie zrozumiał mojego pytania.) Sekretarz Stanu w Ministerstwie Gospodarki Jerzy Witold Pietrewicz: Panie pośle, pan ze swojej niewiedzy technicznej uczynił filar swojej wypowiedzi. (Wesołość na sali) (Głos z sali: Dobre.) Tak, ponieważ myślę, że to pismo zarówno pan otrzymał, jak i ja otrzymałem, otrzymali też inni. Ono wskazuje, co jest potrzebne do tego, żeby zacząć, żeby można było, że tak powiem, dokonać swoistego arbitrażu co do tej energii, wykorzystując różnice cenowe. Podane są cztery przykłady tego, jak to jest możliwe. Wystarczą tylko proste urządzenia wspomagające. Naszą intencją, tak jak mówię, nie jest to, żeby chcieć temu zaprzeczyć. Natomiast nie chcemy, że tak powiem, projektować rozwiązań, które mogą psuć system, mogą nas skłaniać do tego, żeby wykorzystywać sytuację. Nie oskarżamy Polaków o to, że są złodziejami, nie, tylko rząd nie może proponować rozwiązań, które mogą zachęcać do łamania prawa. Pod takimi rozwiązaniami zwyczajnie nie możemy się podpisać, niezależnie od tego, czy ta skala będzie duża, czy marginalna. Dziękuję, panie ministrze. Na przyszłość jednak prosiłabym o wystrzeganie się uwag, które mogą być odebrane jako obraźliwe, pod adresem któregokolwiek z posłów. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Gospodarki Jerzy Witold Pietrewicz: Przepraszam, pani marszałek. Przepraszam pana posła.
Mówca: Jacek Najder
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałkini! Szanowny Panie Ministrze! Oczywiście rozumiem, że moja wiedza techniczna może być niedoskonała. Przyjmuję to, rzeczą ludzką jest doskonalić się do końca życia. W mojej wypowiedzi jednak, w której oczywiście krytykowałem to stanowisko, wcale nie odnosiłem się do rozwiązań technicznych, które tam są. Według tych rozwiązań między wszystkimi domami, żeby kraść, trzeba by ciągnąć kable - to jest tak w skrócie to, co było tam opisane. Mówiłem o czymś innym, panie ministrze. Pozwolę sobie panu ministrowi przekazać tego maila, którego otrzymałem, zakładam, że pan go ma, przynajmniej powinien pan go mieć. Chodzi mi o to, że przysłano mi dokument, który rzekomo jest analizą, napisany na kolanie po posiedzeniu komisji. Samego autora nie będę wymieniał, pan minister to dostanie, to będzie wiedział. Przyznaję to oczywiście, powiedziałem, że w ogóle skandaliczne jest to, co zostało przysłane. Napisano to po posiedzeniu komisji, a ja pytam, gdzie jest dokument, który został państwu dostarczony i był podstawą do (Dzwonek) zajęcia takiego stanowiska, że będzie to proceder złodziejski. Gdzie jest ten dokument? Zakładam, że polski rząd w osobie szanownego pana ministra nie robi tak, że przychodzi członek jednego czy drugiego stowarzyszenia i mówi: Słuchaj, pan minister, to będzie źle, a minister mówi: Nie, to będzie źle w stanowisku rządu polskiego. Chciałbym, aby dokument, o którym pan minister wspominał w komisjach, otrzymali wszyscy posłowie, cała Izba plenarna. Tego bym oczekiwał, panie ministrze. Dziękuję ślicznie.
Mówca: Artur Bramora
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Odniosłem takie wrażenie, że wniosek mniejszości przegłosowany przez praktycznie pół Wysokiej Izby jest nakłanianiem do nadużyć i łamania prawa, do oszustwa. Panie pośle, jeśli pozwala pan sobie na takie komentarze i dołącza pan do tego moje autorstwo, no to może mieć dla pana konsekwencje, proszę być tego świadomym. Mówimy o systemie sprawdzonym w 60 krajach na świecie. To mądrzejsi niż my wszyscy w tej Izbie z tego systemu skorzystali, byli z niego zadowoleni i rozbudowali sektor energetyki prosumenckiej. To są fakty. Dziękuję.
Mówca: Jacek Najder
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałkini. Niestety musiałem skorzystać z trybu sprostowania, bo zdaje się, że szanowny pan poseł sprawozdawca nie zrozumiał mojej wypowiedzi. Mówiłem o tym, że nie można ludzi traktować jak złodziei w kontekście takim, że przecież nawet już dziś, jeśli ktoś ma dwa przyłącza, korzystając z tego, co pan pokazywał, panie pośle sprawozdawco, a dokumenty te podobno służyły za podstawę stanowiska ministerstwa, już dziś mógłby dopuścić się nadużycia taryfowego. Bo przecież jaki problem na jednym przyłączu mieć... Albo u sąsiada: jeden sąsiad ma taryfę nocną, a drugi ma taryfę stałą, i według was, szanowni państwo, już dzisiaj strony mogą przerzucać kabelki i korzystać na nadużyciu taryfowym. To nie jest nic nowego, panie pośle, to już jest różnica w stawkach. Mało tego, jeśli ten sąsiad jest przedsiębiorcą, to jest w stanie mieć cenę nawet prawie złotówkę za 1 kWh, i jaki to świetny biznes na przełączaniu wajchy. (Dzwonek) Tylko mówiłem o tym, że nie można traktować Polaków jak złodziei, z takim domysłem, że każdy to oszust i próbuje na tym zarobić. To jest nieuprawnione uogólnienie. Dziękuję.
Mówca: Andrzej Czerwiński
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Króciutko tylko nawiążę do wypowiedzi pana posła Bramory, ponieważ powiedział coś, co jest niezgodne z pełnymi faktami, które mogły być źle zrozumiane przez to, co ja mówiłem. Są różne metody wsparcia energii odnawialnej: jest stałość taryf, są zielone certyfikaty, są również aukcje. I takie trzy systemy funkcjonują, ale to nie znaczy, że my mamy mówić, że wszystkie trzy mają być u nas. Po długiej dyskusji wyszło na to, że dla nas najkorzystniejsze są aukcje. Stałe taryfy, owszem, w pewnych krajach są stosowane, ale są podstawą w ogóle finansowania czy wsparcia energii zielonej. My wybraliśmy aukcje i to naszym zdaniem będzie najtańsze dla obywatela. To, że gdzieś coś funkcjonuje, nie znaczy, że my tu też mamy takie same metody wprowadzać. Dziękuję.
Mówca: Tomasz Szymański
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję serdecznie. Wprowadzenie tych regulacji jest konieczne, ponieważ w praktyce pojawiają się wątpliwości, który sąd jest właściwy do przyznawania wynagrodzenia kuratorowi ustanowionemu w konkretnej sprawie. Projekt określa wprost, iż sądem właściwym do orzekania w przedmiocie wynagrodzenia kuratora jest sąd, który go ustanowił, przy zachowaniu przepisów właściwych dla danego postępowania. Zaangażowanie osób, które zawodowo zajmują się świadczeniem pomocy prawnej, wymaga zagwarantowania im możliwości uzyskania odpowiedniego wynagrodzenia. Nie wydaje się też, by słuszne było obciążanie na przykład małoletniego pokrzywdzonego przestępstwem, nawet jeśli ma on jakiekolwiek dochody czy majątek, wynagrodzeniem kuratora ustanowionego do wykonywania jego praw w procesie karnym. Mając na uwadze powyższe, Wysoka Izbo, Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska wnosi o skierowanie przedmiotowego projektu ustawy do dalszych praw w odpowiednich komisjach. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Wybuchają tam skandale, których niesławnymi bohaterami są działacze organizacji gejowskich. Przypomnę tutaj choćby słynną sprawę operacji ˝Algebra˝, kiedy szkocka policja rozbiła siatkę pedofilów składającą się z 210 przestępców, a jej organizator James Rennie, lider organizacji zrzeszającej osobników dotkniętych zaburzeniami w ukierunkowaniu popędu seksualnego, został skazany na dożywocie. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Józef Zych
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego po zapoznaniu się z senackim projektem ustawy o zmianie ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy oświadcza, iż projekt ten jest ważny i zasługuje na dalsze postępowanie legislacyjne nad nim. W dotychczasowej debacie powiedziano wiele na temat tego projektu. Ja chciałbym zwrócić uwagę tylko na niektóre okoliczności. Otóż słusznym założeniem jest to, iż kuratorem może zostać ustanowiony adwokat lub radca prawny, i to wynika przede wszystkim z założenia, że zarówno adwokat, jak i radca prawny znają dobrze procedurę. Ale jednocześnie w konwencji dotyczącej sądów przyjaznych dziecku zwraca się uwagę na to, żeby niezależnie od tych kwalifikacji procesowych rozważyć możliwość dokształcania, szkolenia czy takiej działalności, która zmierza do tego, aby adwokat i radca prawny byli bardziej obeznani z problematyką, szczególnie jeżeli chodzi o psychikę dziecka, a także aby w czasie postępowania, kiedy są kuratorami, znali też dobrze środowisko dziecka. To jest niewątpliwie ważna okoliczność i sądzę, że powinna być brana pod uwagę również przy realizacji tej ustawy. Jeżeli chodzi o problem dotyczący wyznaczania kuratorów, to w opiniach, przynajmniej w jednej, trafnie podnosi się, że w przypadkach mniejszej wagi, mniej skomplikowanych, takimi kuratorami mogą być aplikanci adwokaccy i radcowscy. Sprawa, która także jest szeroko omawiana, były opinie, dotyczy problemu związanego z obowiązkiem udzielania na piśmie informacji temu z rodziców dziecka, który nie uczestniczy w postępowaniu. Chodzi tu o niezbędne informacje. Podnosi się także problem dotyczący sytuacji, która mogłaby zaistnieć, gdyby jedno z rodziców zażądało, jeżeli nawet uczestniczy w postępowaniu, takich informacji. Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego popiera tę propozycję i będzie czynnie uczestniczyć w dalszych pracach legislacyjnych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jacek Żalek
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Przedmiotowy projekt ustawy o zmianie ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy dotyczy realizacji postulatów Trybunału Konstytucyjnego przedkładającego uwagi w sprawie niezbędności podjęcia działań zmierzających do usunięcia nieprawidłowości w postępowaniach karnych, w których osoby małoletnie pokrzywdzone w wyniku postępowania jednego z rodziców lub obojga, reprezentowane są przez kuratora ustanowionego przez sąd opiekuńczy. Projekt określa osoby, które sąd może ustanowić kuratorami, reguluje kwestie związane z przekazywaniem przez kuratora rodzinnego informacji o przebiegu postępowania i zawiera postanowienia dotyczące wynagrodzenia przysługującego kuratorom. W imieniu Klubu Parlamentarnego Sprawiedliwa Polska rekomenduję procedowanie projektu w merytorycznej komisji. Dziękuję.
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Panie Rzeczniku! My również popieramy ten projekt i uznajemy go za bardzo ważny, szczególnie ze względu na dobro dziecka, bo to jest najważniejsze w tej całej sprawie, że pokrzywdzone dziecko ma prawo od nas, ustawodawców, oczekiwać tego, że będzie miało zapewnionych takich przedstawicieli, którzy będą jak najbardziej fachowo i jak najrzetelniej reprezentowali jego interesy. I tu przyłączam się do opinii z wypowiedzi pani Małgorzaty Szmajdzińskiej, że nie tylko wiedza prawnicza, nie tylko kwalifikacje formalne, ale z uwagi na delikatną psychikę, jaką posiada dziecko, tym bardziej dziecko pokrzywdzone przez osoby najbliższe, konieczne są oprócz tej wiedzy fachowej specjalne predyspozycje u tych osób, które będą miały reprezentować interesy takiego dziecka. Wydaje mi się, że to praktyka pozwoli wyłonić takie osoby, które nie będą w tym bardzo bolesnym dla dzieci okresie przysparzać im jakichś dodatkowych kłopotów, tylko jak najdelikatniej i jak najbardziej fachowo będą je reprezentować. W ogóle nie rozumiem stanowiska i sugestii pana posła Pięty, dlatego że tutaj jakieś ideologiczne uwagi w tej sprawie są zupełnie nie na miejscu, naprawdę, panie pośle. Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wygląda na to, że nie zostałem dobrze zrozumiany. Proszę państwa, wystarczy skorzystać z tych rozdanych nam iPodów, żebyśmy się mogli przekonać, że np. konwencja o zapobieganiu przemocy wobec kobiet taką ma nazywę, a faktycznie będzie pozwalała na seksualną edukację dzieci w przedszkolu, bo takie są tam zapisy, do tego zobowiązują się sygnatariusze tej konwencji. Tak więc, proszę państwa, to nie jest tak, że to są jakieś wydumane obawy, tylko to są obawy oparte na istotnych przesłankach. Sprawa, o której wspominałem, proszę państwa, to też nie jest żaden wymysł, tylko historia sprzed pięciu lat z Wielkiej Brytanii. Okazuje się, że są badania, z których wynika że od 26 do 43% (Dzwonek) przypadków pedofilii są to przypadki pedofilii o podłożu homoseksualnym. Jeżeli przyrównamy to do 2-procentowej populacji, to zobaczymy, że mamy do czynienia z bardzo wyraźną nadreprezentacją homoseksualistów w grupie przestępców...
Mówca: Elżbieta Achinger
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panowie Ministrowie! Chcę przede wszystkim bardzo podziękować wnioskodawcom za przygotowany projekt. Uważam to za bardzo cenną inicjatywę. Jestem przekonana, że te zmiany ustawodawcze będą nam zdecydowanie służyły dla dobra dziecka. Zaproponowane rozwiązania, które faktycznie wprowadzają instytucję kuratora dziecka pozostającego pod władzą rodziców, dziecka, które nie może być w tym momencie przez nich reprezentowane w trakcie toczącego się procesu, jest dla mnie rzeczą ważną. Chciałabym zadać tylko takie dwa uszczegółowiające pytania, które mi się nasunęły przy czytaniu zarówno projektu, jak i potem uzasadnienia. Chciałabym się do nich ewentualnie odnieść. Na jakim etapie postępowania ma być ustanowiony ten kurator procesowy? Powiem szczerze, że nie wyczytałam tego w ramach projektu. I jeszcze takie drugie pytanie uzupełniające, a mianowicie: Jaki będzie zakres działania tego kuratora i jego samodzielnych decyzji, a jakie będzie wykonywał za zgodą sądu opiekuńczego? Bo jest też dla mnie istotne, jak szeroka będzie jego samodzielność w tym zakresie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Moje pytanie będzie swoistym przedłużeniem pytania pani poseł. Oczywiście proponowana nowelizacja kodeksu jest bardzo pożyteczna, ale też nie wydaje się zadowalająca. Nie rozstrzyga np. takich kwestii jak: moment ustanowienia kuratora, przewlekłość jego powoływania przez sąd, zakres wiedzy i doświadczenia, którym powinien dysponować kurator, szkolenia kuratorów czy zakres samodzielności kuratorów. Warto pomyśleć o tym, by o te zagadnienia rozszerzyć projekt. Takie więc pytanie ogólne: Dlaczego projektodawcy zrezygnowali z uregulowania tych bardzo ważnych kwestii?
Mówca: Józef Zych
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panowie Ministrowie! Panie Senatorze! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego zapoznał się z senackim projektem ustawy o zmianie ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz ustawy Kodeks postępowania cywilnego, przeanalizował ten projekt i uznaje, że przede wszystkim spełnia on wieloletnie oczekiwanie w zakresie uregulowania bardzo trudnych spraw dotyczących stosunków rodzice - dzieci, szczególnie po rozwodach rodziców. Pragnąłbym podkreślić, że dzisiaj największą satysfakcję z tego uregulowania może mieć ojciec Meissner, zakonnik i lekarz z Wielkopolski. Pamiętam, jak przed tą nowelizacją w 2008 r. zabiegał on właśnie o tego typu uregulowania. Druga sprawa. Wielokrotnie miałem okazję spotykać się z przedstawicielami forum matek na rzecz praw ojców. Zagadnienie jest niezwykle skomplikowane i łudzilibyśmy się, bylibyśmy w błędzie, gdybyśmy zakładali, że same regulacje prawne rozwiążą sprawę. To jest problem pewnej praktyki, mentalności. Kiedy rozmawia się z tymi, którzy przeszli przez taką gehennę, szczególnie braku zgody i rozstrzygnięć sądowych, to oni bardzo często podnoszą, że w sądach rodzinnych i opiekuńczych z reguły zasiadają kobiety i często jest tak, że one mają negatywny stosunek do ojców. To jest kwestia pewnego rodzaju odczucia, niemniej jednak z takim zagadnieniem także należy się liczyć. Zdaniem klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego sprawą najważniejszą w tym projekcie jest to, iż przede wszystkim stawia się na zgodną wolę rodziców. Jeżeli jest ta zgodna wola rodziców, przy czym - oczywiście słusznie - przedstawiona na piśmie, to sąd ją uwzględnia w zakresie i sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej. Jeżeli jest taka zgodna wola, to odstępuje się wtedy po rozwodzie od ustalania, od rozstrzygnięć w zakresie sprawowania władzy rodzicielskiej. Zatem te rozwiązania są wynikiem wielu dyskusji, których kierunek jest słuszny, tylko teraz w ślad za tym musi iść również społeczny przekaz, aby te przepisy były właściwie rozumiane i aby w wielu przypadkach nie stały się przesłanką do tego, że dochodzi się do porozumienia, aby ułatwić sobie sytuację, żeby sąd nie ingerował, bo tak jest najłatwiej. Mieliśmy z tym przecież do czynienia w postępowaniach karnych w sprawach dotyczących znęcania się nad rodziną, zanim wprowadziliśmy te zmiany. Kiedy mąż znęcał się nad żoną, następowało zawiadomienie prokuratury, a potem dogadywanie się, wycofywanie i bezsilność w przypadku postępowania. Całe szczęście, że wprowadziliśmy te zmiany w Kodeksie postępowania karnego, to jest znaczący postęp. Sprawa trzecia, która jest przecież oczywista. W każdej sytuacji, jeżeli są dzieci, to podstawowym obowiązkiem rodziców, ale także ustawodawcy jest to, by w maksymalny sposób dbać o zabezpieczenie ich interesów, a przede wszystkim tego, żeby to wychowywanie w rodzinie służyło dziecku, było zgodne przede wszystkim z jego rozwojem, odczuwaniem i przyjaźni, i klęski, i miłości przede wszystkim, aby z takiego dziecka wyrósł porządny człowiek. Dziękuję.
Mówca: Jacek Żalek
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Senacki projekt ustawy o zmianie ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz ustawy Kodeks postępowania cywilnego dotyczy rezygnacji z obligatoryjnego ograniczenia władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców w sytuacji braku porozumienia co do sposobu jej wykonywania. W przypadku gdy porozumienie nie zostanie osiągnięte albo gdy nie będzie ono zgodne z dobrem dziecka, sąd, mając na względzie jego dobro, powinien, może rozważyć pozostawienie obojgu rodzicom pełnej władzy rodzicielskiej. Jest to wyjście naprzeciw społecznemu oczekiwaniu rozwiązania problemu dotyczącego tego, że niezależnie od dobra dziecka jedno z rodziców musi być pozbawione pełni praw rodzicielskich. W imieniu klubu Sprawiedliwa Polska chciałbym rekomendować ten projekt do dalszych prac w merytorycznej komisji. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Senatorze! Panie Ministrze! W imieniu klubu Twój Ruch chcę powiedzieć, że my również dziękujemy Senatowi za ten projekt, gdyż on jest niesamowicie potrzebny. Chodzi o zmianę filozofii, o to, że rozwód czy rozstanie się rodziców to jest rozstanie dorosłych, ale dziecko ma oboje rodziców. Rolą ustawodawcy, rolą dorosłych jest przedstawienie takich rozwiązań, żeby dziecko przy tym rozstaniu, mimo pewnej traumy, bo pewne rzeczy muszą do dziecka dochodzić, nie przeżywało tego tak boleśnie, jak w tej chwili się to dzieje. Czasami wyłączenie jednego rodzica z kontaktu z dzieckiem powoduje psychiczną traumę u dziecka, a przecież, jak mówię, rozwód jest między rodzicami, między dorosłymi, a dziecko powinno być z tego tytułu jak najbardziej chronione. Przyznam się, że do mnie też przychodzili ojcowie, którzy czuli się dyskryminowani. Jeśli chodzi o pomysł z opieką naprzemienną, od razu się nasuwa Makuszyński i ˝Awantura o Basię˝, gdzie ta opieka naprzemienna była spisana. To się jednak zakończyło odwrotnością, bo w końcu ci dorośli się połączyli, natomiast tu jest sytuacja przeciwstawna. Ale teraz, przy rozwoju technologii, przy Skypie, przy telefonach komórkowych, kiedy dziecko już jest trochę starsze, wychowanie, kontakt z rodzicami to nie jest tylko osobisty kontakt, można o problemach mówić w inny sposób. Wydaje mi się, że trzeba w ramach kampanii społecznych mówić o tym, że mimo rozwodu rodziców opieka powinna być w zasadzie sprawowana w różny sposób. Jeden sposób to będzie tam, gdzie dziecko przebywa na stałe, czyli to będzie ten sposób fizyczny. I też niekoniecznie najlepszym opiekunem musi być matka, bo czasami ojciec ma lepsze warunki, ma może jakąś babcię, która mu pomaga w tzw. bardziej kobiecych sprawach. Tak że musi być chyba cały czas mówienie o tym i uświadamianie zarówno sędziów, jak i rozwodzących się rodziców, żeby nie doprowadzać do dramatów, które dotkną dzieci. To jest bardzo trudne przy tym konflikcie. Najważniejsze, żeby dziecko nie stało się przedmiotem rozgrywek, bo, mówię, zawsze biologiczny ojciec czy biologiczna matka pozostają w umyśle, w psychice dziecka najważniejszymi, najbliższymi osobami i atakowanie jednej czy drugiej strony jest niesamowitą traumą dla dziecka. W związku z tym naszą rolą jest wybrnięcie z tej sytuacji, żeby w konfliktowych sytuacjach dziecko jak najmniej cierpiało. Oczywiście jesteśmy za skierowaniem projektu do komisji i dalszym procedowaniem w tym duchu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Pytanie zgłoszę do przedstawiciela wnioskodawców. Dotyczy ono uwag, które strona społeczna w procesie konsultacji zgłosiła, a które to uwagi, przynajmniej w części, wydają się bardzo interesujące i powinny być uwzględnione. W szczególności myślę o takich pożytecznych propozycjach jak: wprowadzenie w orzekaniu pierwszeństwa dla opieki tzw. naprzemiennej, przy okazji zdefiniowanie wspólnego wykonywania pieczy nad dzieckiem, co ma znaczenie na przykład w kontekście bezprawnego wywiezienia dziecka, zobowiązanie sądu do zmiany orzekania o władzy rodzicielskiej i sposobie jej wykonywania, jeżeli jedno z rodziców zaniedbuje obowiązki rodzicielskie czy nadużywa władzy rodzicielskiej, czy też wychowuje dziecko w duchu wrogości do drugiego rodzica. Moje pytanie jest natury takiej jak w poprzednim punkcie. Dlaczego projektodawcy tej nowelizacji te kwestie w swoim projekcie opuścili? Jeżeli pan senator będzie łaskaw odpowiedzieć na to pytanie, to bardzo bym prosił, by nie stosować metody pana ministra Kozdronia, który odpowiadał na moje zapytanie w poprzednim punkcie, nonszalancko twierdząc, że (Dzwonek) to są sprawy nieważne, a w kodeksie tylko kwestie istotne są uwzględniane. Podniesione wtedy i w tej chwili problemy są bardzo istotne dla skutecznego wzmocnienia ochrony praw dziecka. Tak że jeśli pan senator zechciałby odpowiedzieć, to prosiłbym o w miarę pełną odpowiedź. Dziękuję.
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2015-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Propozycja Senatu to krok w dobrym kierunku. Prawo do wychowania dzieci przez oboje rodziców powinno być sprawą kluczową i tylko w wyjątkowych przypadkach, gdy wymaga tego dobro dziecka, powinno się odbierać władzę rodzicielską jednemu z rodziców. Statystyki niestety są tu jednoznaczne, w ponad 60% przypadków władzę rodzicielską sądy przyznają matce, a jedynie w niespełna 4% ojcu. Bardzo dobre jest rozwiązanie dotyczące zawierania porozumień, które uwolni sądy od zbędnej ingerencji w życie rodziny i wychowanie dzieci. Niestety, w dalszym ciągu problemem jest to, z czym i do mojego biura zgłaszają się osoby, mianowicie kwestia przewlekłości spraw, które się toczą w sądach rodzinnych, czy to spraw dotyczących widzeń, czy to alimentów, ale nie tylko. W ostatnim czasie zbulwersowała mnie jedna sprawa, którą pokazano w programie ˝Ekspres Reporterów˝. Otóż młodej matce odebrano prawa rodzicielskie, a dziecko zostało przekazane do rodziny zastępczej. Po kilku latach matka wyszła za mąż, ma drugie dziecko, sytuacja się ustabilizowała, wszystkie opinie o tej rodzinie, i kuratora sądowego, i ośrodka pomocy społecznej, są bardzo pozytywne, i ponad półtora roku ta rodzina stara się w sądzie o przywrócenie praw rodzicielskich, aby to dziecko wróciło do nich z rodziny zastępczej. Niestety, sprawa nie znajduje rozwiązania, a przecież również sądowi powinno zależeć na dobru dziecka. (Dzwonek) W tym przypadku sprawa wydaje się oczywista, a tak nie jest. Przy tej okazji może także pytanie do pana ministra: Czy w takich sprawach nie powinno być jednoznacznie określone w przepisach, że w takich przypadkach decyzja powinna być wydawana jak najszybciej? Dziękuję bardzo.