Mówca: Elżbieta Kruk
Data: 2012-06-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji została powołana w sierpniu 2010 r., w czasie gdy Platforma Obywatelska, bezwzględnie wykorzystując tragedię smoleńską, przejmowała władzę niemal nad całym aparatem państwowym. To media, nie opozycja, nazwały tę operację blitzkrieg PO. (Oklaski) Pod pozorem odpolitycznienia powołano wówczas apolityczną radę składającą się z dwóch ludzi PO, dwóch SLD i jednej osoby PSL, a nowelizacja ustawy medialnej, która umożliwiła skrócenie kadencji władzom mediów publicznych i powołanie w ich miejsce nowych, była jedną z pierwszych, jakie podpisał prezydent Bronisław Komorowski. (Poseł Jadwiga Wiśniewska: Wstydu nie macie.) W związku z tym w ubiegłym, 2011 r., który to rok obejmuje sprawozdanie, kilka miesięcy trwały polityczne targi między koalicjantami o podział medialnych łupów. Żenujący spektakl spowodował odrzucenie sprawozdania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji przez Sejm i Senat, jak łatwo się domyśleć, również głosami koalicji rządzącej, pani poseł. Skąd dzisiaj ta zmiana oceny pracy krajowej rady, trudno zgadnąć. Chyba dlatego, że odmówiła koncesji Telewizji Trwam. (Poruszenie na sali, oklaski) Dopiero tak nastraszonej krajowej radzie udało się wówczas wyłonić rady nadzorcze spółek mediów publicznych. Następnie przeprowadzono w pełni, jak zapowiadano, jawne i przejrzyste konkursy do zarządów mediów publicznych. I tak na przykład zanim rada nadzorcza telewizji publicznej rozpoczęła rozmowy kwalifikacyjne z dziewięcioma kandydatami, media podały, jaki będzie skład trzyosobowego zarządu telewizji publicznej. Taka to jawność i taki to zarząd: prezes Juliusz Braun, były poseł Unii Wolności, prosto z urzędu w ministerstwie kultury; członkowie zarządu: Marian Zalewski, prosto ze stanowiska wiceministra rolnictwa - no, pani poseł, niechby PiS tak zrobił - i Bogusław Piwowar ze Stowarzyszenia Ordynacka związanego z SLD. Wszyscy ci panowie, przypominam, współtworzyli media publiczne w okresie bezpośrednio poprzedzającym aferę Rywina. I tak oto zamiast publicznych, mamy media komercyjno-rządowe. I takie to standardy. Czytaliśmy nawet w mediach, że TVP przeżywa najazd politycznego pionu jednego z resortów razem z żonami. (Głos z sali: Nie ma co rechotać.) Dziś widać tego efekty. Zakres zmian personalnych i programowych w tych mediach, dokonanych przez koalicję PO-PSL-SLD, pogłębił nierównowagę w dostępie do mediów publicznych różnych grup społecznych. Komisja Kultury i Środków Przekazu w uchwale z 15 września 2011 r. uznała, że sytuacja w telewizji publicznej stwarza poważne zagrożenie dla ładu demokratycznego w Polsce. W TVP SA doszło bowiem do bezprecedensowego ograniczenia wolności słowa i swobody debaty publicznej. Wielomilionowe audytorium o światopoglądzie konserwatywnym zostało pozbawione oferty programowej, a opinia publiczna - dostępu do pełnego spektrum poglądów. Jest to stan niezgodny z konstytucyjnymi zasadami równości wobec prawa oraz swobodnego dostępu do informacji. Komisja kultury z głębokim niepokojem przyjęła zgodę zarządu telewizji polskiej na udział w programie ˝The Voice of Poland˝ emitowanym w TVP2 satanisty publicznie obrażającego chrześcijańskie wartości. Działanie przeciwko wolności debaty publicznej oraz zgoda na promowanie satanizmu i profanowanie symboliki chrześcijańskiej to zaprzeczenie istoty misji publicznej oraz rażące naruszenie prawa godzące w fundament wspólnoty narodowej. Szkodliwą działalność TVP można by mnożyć. Widać ją na przykład w takich sprawach, jak udział w manipulowaniu opinią publiczną 11 listopada przy okazji święta, które powinno służyć wzmocnieniu naszej niepodległości, a nie zniechęcaniu Polaków do patriotyzmu. Manipulując obrazem rzeczywistości, media blokują społeczną komunikację i rozbijają społeczną jedność. Skandaliczne jest w szczególności to, że udział w tym biorą media publiczne odpowiedzialne za budowę polskiej wspólnoty. Takie kwestie nie leżą jednak w obszarze zainteresowania polityków Platformy Obywatelskiej. Media publiczne miały być przejęte i dopiero teraz można przyjąć spokojnie sprawozdanie krajowej rady. Do sytuacji finansowej i abonamentu wrócę w pytaniu, a teraz przejdę do problemu działania krajowej rady jako regulatora rynku mediów elektronicznych. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej powierzyła krajowej radzie rolę organu, który stoi na straży wolności słowa, prawa do informacji oraz interesu publicznego w radiofonii i telewizji. Ustawa o radiofonii i telewizji stanowi, że krajowa rada zadania te ma realizować poprzez politykę koncesyjną, dbając o samodzielność nadawców i interesy odbiorców, zapewniając otwarty i pluralistyczny charakter radiofonii i telewizji. Niepowtarzalną szansę realizacji tych zadań przyniósł proces cyfryzacji telewizji naziemnej. Uzyskana dzięki większej kompresji cyfrowego sygnału tzw. dywidenda cyfrowa pozwala bowiem na przebudowę i szersze otwarcie rynku telewizji naziemnej. Do chwili obecnej do przekazu bezpłatnej cyfrowej telewizji naziemnej uruchomiono trzy multipleksy, na których otrzymali miejsce wszyscy dotychczasowi nadawcy naziemni w wymiarze podwojonym. Czwarty multipleks w całości zakupił, omijając proces koncesyjny, największy w Polsce koncern medialny, grupa Polsat, uzyskując tym samym możliwość nadawania łącznie 13 programów. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji pozwoliła przyznać ponadto cztery nowe koncesje, tj. uprawnienia do nadawania naziemnego z MUX 1. W wyniku tego postępowania koncesje dostały dwie spółki kapitałowo powiązane z obecnymi nadawcami naziemnymi oraz dwie spółki należące do jednego koncernu medialnego, obie nadające programy muzyczne. Tak więc w rezultacie dotychczasowych działań krajowej rady na poszerzony rynek wszedł tylko jeden nowy podmiot. Trudno w ogóle mówić o wzbogaceniu tego rynku w ofertę programową. Już to samo w sobie wskazuje, że krajowa rada nie dopełniła swych obowiązków. Rozdysponowała ponadto kanały telewizyjne bez jasnych kryteriów, co nie zapewniło obiektywizmu i rzetelności rozstrzygnięć. Wzbudziło uzasadnione podejrzenie uznaniowości i uprzywilejowanego traktowania niektórych podmiotów. Najpoważniejszy zarzut dotyczy odmowy przyznania koncesji Fundacji Lux Veritatis nadającej Telewizję Trwam. Powołano się tu na racje wyłącznie ekonomiczne, nie podając przy tym, z jakich względów oceniono negatywnie wiarygodność finansową tego nadawcy. Jak wynika ze złożonych w toku postępowania dokumentów, koncesję przyznano podmiotom, które miały słabszą sytuację finansową niż fundacja. Fundacja Lux Veritatis nadająca Telewizję Trwam spełniła wszelkie określone prawem wymagania. To jedyny nadawca społeczny, adresujący swój program do osób o światopoglądzie katolickim, który aplikował o częstotliwości naziemne. Dziwi fakt, że krajowa rada, która ma służyć interesowi publicznemu i interesowi odbiorcy, osłabia pozycję rynkową i szkodzi sile opiniotwórczej i kulturotwórczej telewizji realizującej w swym programie ważną misję publiczną, zamiast ją wspierać. Przyznane do tej pory koncesje mają charakter wyłącznie komercyjny, co zagraża społecznym funkcjom radiofonii i telewizji. Odmowę udzielenia Telewizji Trwam koncesji cyfrowej należy traktować jako podważenie fundamentów demokratycznego ustroju Polski, wolności słowa, pluralizmu poglądów, prawa do informacji i zasady równości podmiotów na rynku medialnym. Należy ją widzieć w szerszym kontekście systematycznego blokowania rozwoju pluralizmu mediów III RP, dziś w większości o lewicowym światopoglądzie. Niewiele jest dziś w Polsce mediów, które mówią własnym głosem, są przejawem wolności słowa, nie podporządkowały się politycznej poprawności, czyli dzisiejszej cenzurze, realizują misję publiczną, służąc Polakom. Należy do nich niewątpliwie Telewizja Trwam. Decyzja krajowej rady wskazuje też na jawną dyskryminację mediów katolickich, a co za tym idzie, na wykluczenie ogromnej rzeszy odbiorców, na straży interesów których winna stać. Decyzja ta wywołała niezwykłą mobilizację obywateli: zebranie ponad 2 mln podpisów, wielotysięczne marsze w obronie wolności mediów, protesty licznych środowisk. Media w Polsce oczywiście milczą w kwestii skali tych protestów i to ich milczenie obnaża prawdziwe powody decyzji krajowej rady. Obecność Telewizji Trwam na multipleksie wprowadziłaby do świata telewizji naziemnej pluralizm i konkurencję. Jest to więc obrona monopolu. To strach przed prawdą, panie przewodniczący. (Oklaski) Wszak media czynią wiele, by ośmieszyć katolickie, narodowe czy patriotyczne wartości. (Dzwonek) Telewizja Trwam i Radio Maryja są dziś bastionem ich obrony. Są konkurencją dla monopolu informacyjnego w Polsce, dlatego próbuje się je niszczyć. Czyż nie jest to charakterystyczne dla systemów totalitarnych, tak nam znanych? Podobnie jak nieliczenie się z wolą społeczną, o której świadczy zakres aktywności obywatelskiej i ilość podpisów w obronie Telewizji Trwam. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji sprzeniewierzyła się więc swemu powołaniu stania na straży wolności słowa, prawa do informacji oraz interesu publicznego w radiofonii i telewizji, na które wskazuje art. 213 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, oraz ustawowemu obowiązkowi dbania o interesy odbiorców, tj. Polaków. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Klub Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował za odrzuceniem sprawozdania krajowej rady. Dziękuję bardzo. (Oklaski)