Mówca: Kornelia Wróblewska
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowna Pani Minister! Siostra Chmielewska, komentując trwający już 21 dni protest osób niepełnosprawnych w Sejmie, powiedziała: zepchnęliśmy ludzi najsłabszych na margines, dając im michę, i to bardzo skromną, natomiast nie dajemy im możliwości życia. Powinniśmy na kolanach przepraszać tych, którym po prostu nie pozwalamy godnie żyć. Wspomniała również, że wszystko, co te dzieci mają, jest siłą wyrwane państwu przez zdeterminowanych rodziców, bo ci rodzice, te matki, które tu śpią na sejmowej podłodze, nie odstępując na krok podopiecznych, robią to wszystko z miłości i troski o każdy dzień życia swoich niesamodzielnych, dorosłych już dzieci. Pani Minister! Obserwowałam panią, jak pani stawała ramię w ramię z tymi ludźmi, jeszcze będąc w opozycji. Przyznam szczerze, że idąc do pracy do parlamentu, miałam taką nadzieję, że przynajmniej te sprawy będą załatwione, bo pani to rozumie. Pani rozmawiała z nimi, pani wie, o co chodzi, pani im obiecywała, że pani dopilnuje, że to wszystko będzie załatwione. Naprawdę nie rozumiem, dlaczego to wszystko dzisiaj tak wygląda, dlaczego brakuje tych pieniędzy, które od dawna były im obiecywane i które są dla nich gwarantem życia. Tylko miłość daje tym rodzicom siłę i determinację do dalszej walki. Niektórzy z nich ponad 20 lat przychodzą i proszą. Ustawa, nad którą dziś procedujemy, jest przykładem, że to, co się tu dzieje, choć dramatyczne i upadlające dla tych ludzi, ma sens. Oto jeden z postulatów protestujących rodziców w trybie szybkim, bo niestety nie pilnym, przechodzi ścieżkę legislacyjną. Wyrównanie renty socjalnej, która stanowi 84% najniższej renty z tytułu niezdolności do pracy, do 100% tejże renty, czyli do kwoty 1029,80 zł brutto, na dzień dzisiejszy staje się faktem. Warto jednak zauważyć, że nim rząd zdecydował się na złożenie i przegłosowanie tego projektu, podobne propozycje zdążyły złożyć dwa kluby, Kukiz’15 i Nowoczesna. Na wczorajsze posiedzenie komisji polityki społecznej trafiły tylko dwa zbieżne ze sobą druki, rządowy i poselski Kukiz’15. Projekt Nowoczesnej gdzieś utknął. Dlaczego? Bo zaproponowane tam zmiany idą zdecydowanie dalej: nie tylko wyrównują do 100% rentę socjalną, ale także powodują ubruttowienie tej renty, co oznacza, że renta socjalna nie będzie opodatkowana podatkiem dochodowym. O to też prosiły te protestujące matki. Jaka jest korzyść z tego zapisu? Kilkadziesiąt złotych więcej co miesiąc w kieszeni osoby pobierającej rentę socjalną. Nasz druk zakłada, że trafiałoby do ich kieszeni 190 zł, a nie 165 jak w państwa projekcie. Niewłączenie projektu ustawy klubu Nowoczesna do debaty parlamentarnej oznacza, że rząd PiS nie chce pójść na dalsze ustępstwa niż to minimum, które pozornie może dać alibi dla działań zmierzających do wyciszenia protestujących rodziców. Ale skoro protestujący się nie poddają, Nowoczesna też nie da za wygraną. Nasza ustawa czeka na procedowanie, panie marszałku Kuchciński. Proszę jej nie blokować w sejmowych zamrażarkach. Tymczasem składam poprawkę do ustawy rządowej, poprawkę, która na wzór ustawy klubu Nowoczesna zwalnia rentę socjalną z konieczności odprowadzania podatku. Liczymy na dalszą pracę nad procedowanymi drukami i uwzględnienie proponowanych zmian przynoszących większe korzyści dla osób z niepełnosprawnościami, żyjących w zasadzie tylko z renty socjalnej oraz dobroci i ofiarności rodziny i przyjaciół. Pani Minister! To, o czym pani poseł już tutaj powiedziała przede mną, to ustawa, wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 2014 r. W podkomisji do spraw osób niepełnosprawnych jest procedowana ustawa klubu Nowoczesna. Jest przeciągana, prawie 2 lata w zamrażarce sejmowej, w końcu trafiła do podkomisji. Jest przeciągana, są ciągle negatywne opinie z państwa strony, zero szans na jakiekolwiek załatwienie sprawy, chociaż ta ustawa poza tym, że wykonuje wyrok trybunału, o który państwo wnioskowaliście, dodatkowo spełnia dwa pozostałe postulaty protestujących tu w Sejmie rodziców. Bardzo proszę o przychylenie się jeszcze raz, spojrzenie na tę ustawę. Jesteśmy naprawdę skłonni ją poprawić, zrobić tak, żeby państwo było stać na tę ustawę i żeby w miarę możliwości spełniała jak najwięcej z tych postulatów, które osoby niepełnosprawne wnoszą nie od 21 dni (Dzwonek), tylko od kilkudziesięciu lat. Bardzo panią proszę o to, żeby pani jeszcze raz przyjrzała się temu projektowi i przyszła na następne posiedzenie podkomisji. Bardzo dziękuję. (Oklaski)