Mówca: Agnieszka Ścigaj
Data: 2019-03-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt zaprezentować stanowisko klubu parlamentarnego Kukiz’15 wobec procedowanego rządowego projektu z druku nr 2671, rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych. Oczywiście projekt ten jest projektem zbiorczym. To projekt, który powstał z wcześniejszych czterech innych projektów, projektów, które zgłoszono podczas całej tej kadencji. Jak sięgam pamięcią, to chyba pierwszy był z druku nr 428 i podlegał w 2016 r. procedowaniu. To jest projekt bardzo długo oczekiwany przez środowiska kombatanckie. Bardzo długo te osoby, środowiska kombatanckie, upominały się o szereg zawartych w tym projekcie zapisów, które są bardzo potrzebne. Oczywiście nasza trudna historia i wszystko to, co się z tym wiąże, bardzo często odciskały ogromne piętno na życiu ludzi, którzy naprawdę ponieśli wiele, wiele strat zdrowotnych, moralnych. Wszystko, co oni poświęcili ojczyźnie, poświęcili temu, byśmy mogli żyć. To, że teraz możemy tutaj stać i możemy rozmawiać, zawdzięczamy tym osobom i należy im się odpowiednia ochrona i wsparcie państwa. Wiele ustaw, które wcześniej się pojawiały a dotyczyły środowiska kombatanckiego, były to regulacje cząstkowe. Najczęściej nie obejmowały one wszystkich grup, najczęściej zawierały tylko niektóre rozwiązania, które jak na tamten czas, można powiedzieć, były dostosowane do takiej, a nie innej sytuacji prawnej, otoczenia tych osób, kombatantów. Natomiast w tej ustawie znalazło się szereg zapisów, które tak naprawdę porządkują pewne kwestie, rzeczywiście poszerzają katalog osób, które uwzględniamy, które wymagają wsparcia od państwa. Pojawiły się kwestie przyznania pomocy, wsparcia, dodatku pieniężnego do renty inwalidzkiej dla inwalidów wojennych, osób, które utraciły zdrowie. Pojawia się tu dużo zapisów związanych z nadaniem uprawnień, również rozszerza się grupę osób, dla których te uprawnienia są konieczne. Natomiast moje wątpliwości, nasze wątpliwości budzi jedno uprawnienie. To jest trudne mówić o tym uprawnieniu, dlatego że w kwestii rozwiązania problemu kart parkingowych, o czym wcześniej wspomniał poseł Piechota, jest tak, że wskazując na ten zapis, możemy, nie wiem, czuć się w taki sposób, że jesteśmy przeciwni jakiemukolwiek uprawnieniu, żeby je dawać tym osobom. Natomiast chcę zwrócić uwagę na to, na co też zwracały uwagę podczas prac legislacyjnych organizacje osób niepełnosprawnych, osób niepełnosprawnych poruszających się niesamodzielnie, poruszających się na wózkach. Jeśli chodzi o karty parkingowe, historia kart parkingowych, historia specjalnych przywilejów dla osób, które nie potrafią samodzielnie się poruszać, tylko muszą korzystać z środków transportu, aby dotrzeć do szkoły, do pracy, do sklepu, czyli zapewnić sobie zaspokojenie podstawowych potrzeb, nie wiązała się z nadaniem jakiegoś specjalnego przywileju, tylko wiązała się z jednym podstawowym problemem. Osoby, które mają problemy z poruszaniem się, po prostu nie miały dostępu, jeśli chodzi o zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Było wiele nadużyć w tej kwestii. I absolutnie nie jest tutaj moim celem pokazanie, że środowisko weteranów... Bo o takim środowisku mówimy. To jest o tyle pozytywne, że to nie będzie tak duża grupa osób, to nie jest całe środowisko kombatanckie, tylko rzeczywiście grupa osób starszych, i zakładam, że w tym wieku, bardzo starszym, większość z nich ma problemy z poruszaniem się, bo trudno 90-letnie osoby podejrzewać o to, że nie mają problemu z poruszaniem się. Niemniej jednak patrząc na to, co robiło stowarzyszenie Integracja, co robiły inne organizacje... Wskazywały one na to, że weryfikacja tych kart przez określone służby była czasem trudna, bo taką kartę zostawia się za szybą, nie ma tej osoby wtedy, kiedy służby sprawdzają, czy samochód stojący na danej kopercie ma uprawnienia. Chcę powiedzieć - pewnie pan poseł Piechota będzie mógł na ten temat więcej powiedzieć - że osoba, która porusza się na wózku, musi mieć takie specjalne miejsce nie dlatego, że ona tak chce czy tak będzie jej wygodniej, tylko dlatego, że ona bardzo często nie może otworzyć drzwi, wysiadając, i tu chodzi o szerokość tej koperty. Taka osoba nie otworzy drzwi, więc nie może tam zaparkować. Natomiast osoba, która ma mniejszą trudność z poruszaniem się, np. może wysiąść tam z pomocą drugiej osoby, po prostu te drzwi otworzy. A więc nie chcąc konfliktować albo stawiać po dwóch stronach barykady tych dwóch grup, o których rozmawiamy, może warto rozważyć i równocześnie zacząć procedować - to do pana ministra - jakieś rozwiązania, które tak naprawdę rozwiążą problem zbyt małej ilości miejsc parkowania dla osób niepełnosprawnych. Bo to jest problem. Ja wiem, że to jest w gestii bardzo często samorządowej, natomiast podczas prac komisji padały takie propozycje, aby wprowadzić ustawę, która może zapewni bezpłatne miejsca parkingowe dla kombatantów, dla weteranów we wszystkich możliwych dojściach czy wprowadzi jakieś inne rozwiązania, które nie będą zabierać tych miejsc parkingowych. Zwracam na to uwagę. Oczywiście klub Kukiz’15 poprze tę ustawę, bo trudno nie popierać tej ustawy, rzeczywiście ona ma bardzo dużo dobrych rozwiązań. Natomiast warto się zastanowić, bo ten problem miejsce parkingowych cały czas będzie i on będzie do rozwiązania. A niestety np. mogę powiedzieć, że w mieście Krakowie ostatnio znikają miejsca parkingowe, więc samorządy też nie stosują tej polityki. (Głos z sali: Do samorządów.) No tak, ale... Pani poseł, ja wiem, że to jest do samorządów, ale często się tak zdarza, że z ramienia tej Izby możemy ustawą wskazać samorządom jakieś konkretne rozwiązania. I to też jest możliwe. A więc może warto o tym porozmawiać. Dziękuję bardzo. (Oklaski)