Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-06-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wszyscy zapewne słyszeliśmy dramatyczne doniesienia mediów na temat kobiety, która po ponad 20 latach zmagań z urzędnikami, biurokracją, kontrolami, izbą celną, sądami i niesprawiedliwym, dziurawym prawem skapitulowała w swojej niemocy wobec tych urzędów i popełniła samobójstwo. Być może niektórzy już o tym zapomnieli i przeszli do porządku dziennego nad sprawą Krystyny Chojnackiej z Kartuz, dlatego niniejsze oświadczenie poselskie chciałbym poświęcić przypomnieniu tego dramatu i przestrzec urzędników na przyszłość, bo dramatu można było uniknąć. Pani Chojnacka walczyła z państwem o zwrot bezpodstawnie pobranego podatku akcyzowego za kosmetyki, ale poddała się po tym, jak sąd po raz 17. skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia. Chojnaccy musieli pozbyć się całego majątku, domu, firmy i zwolnić 30 pracowników, by zapłacić 3 mln zł państwu. Jednak walka toczyła się nie tylko w sądzie. Przez ten długi czas państwo Chojnaccy regularnie byli nękani przez nieuzasadnione kontrole skarbowe, którym i tak nie udawało znaleźć się niczego podejrzanego. Za każdym razem inspektorzy wydawali sprzeczne decyzje: raz, że firma musi odprowadzić podatek akcyzowy, innym razem, że nie ma takiego obowiązku, bo w końcu inne, konkurencyjne przedsiębiorstwa nie płacą. Polskie państwo w tej sprawie nie tylko zawiodło swoją obywatelkę. Mogliśmy obserwować nieudolność prawa i wymiaru sprawiedliwości, który zamiast zajmować się wydawaniem rzeczowych wyroków, ośmiesza się, rozważając kilkanaście razy tę samą, oczywistą sprawę. Rodzina jest zdruzgotana, zmęczona walkami z urzędnikami, zawiedziona i rozgoryczona, że za swoje decyzje nikt nie wziął odpowiedzialności, nie pokwapił się, by przeprosić i nie zapowiedział ukarania winnych ani podjęcia działań, by podobna historia nigdy więcej się już nie wydarzyła. Godne nagany są także nieustające kontrole skarbowe, które za wszelką cenę starały się znaleźć jakieś uchybienie tylko po to, by zgadzały się statystyki. Jak ma rozwijać się gospodarka, skoro przedsiębiorcy są ciągle nękani i zaszczuci przez urząd skarbowy? W omówionej sytuacji konieczne wydaje się przede wszystkim gruntowne przeanalizowanie działalności sądów i sprawdzenie, dlaczego i czy rzeczywiście potrzebna była aż taka liczba rozpraw w tak długim czasie, aby rozważać sprawę całkowicie oczywistą. Nie ma wątpliwości, że to nieudolne działanie rządu reprezentowanego przez najwyższych urzędników i wymiaru sprawiedliwości w dużej mierze przyczyniło się do tej tragedii. Stała się straszna rzecz, kobieta popełniła samobójstwo, bo czuła się nieszczęśliwa i okradana przez własne państwo. A co na to mówią przedstawiciele Izby Celnej w Gdyni? ˝Jesteśmy zasmuceni i poruszeni, ale nie możemy nic więcej w tej sprawie zrobić˝. Trudno o jakikolwiek komentarz. Jedyne, co wydaje się słuszne w tej chwili, to jak najszybsze ograniczenie wszechwładzy urzędników i wprowadzenie zasady odpowiedzialności sędziów za podejmowane decyzje, tym bardziej że podobnych przypadków w przeszłości bywało więcej. Wystarczy choćby przypomnieć historię firmy Optimus Romana Kluski, który jedną decyzją urzędu skarbowego został doprowadzony na skraj bankructwa. Jak mówi mąż pani Chojnackiej: ˝To nie rynek i wolna konkurencja zadecydowały o przyszłości naszej firmy, ale urzędnicy skarbowi dokonali wyboru˝. Tak było w przypadku Chojnackich, Kluski i wielu innych firm, które, choć świetnie się rozwijały, zostały zlikwidowane przez widzimisię i irracjonalne decyzje urzędników skarbowych. Trzeba zaznaczyć, że decyzje niesłuszne, niejednoznaczne i niezgodne z prawem konstytucyjnym. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Jeśli nikt za to zdarzenie nie odpowie, to musimy się solidnie zastanowić nad sensem istnienia pewnych instytucji i być może dogłębnie przeanalizować kompetencje osób piastujących odpowiedzialne stanowiska i decydujących o życiu innych ludzi. Przebieg posiedzenia