Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-01-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dzisiejsze oświadczenie poselskie poświeciłem wielkiej artystce, jaką była Barbara Kostrzewska. Urodziła się 29 września 1915 r. w miejscowości Jodłowa, należącej aktualnie do powiatu dębickiego. Była wnuczką dyrygenta opery wiedeńskiej. Matka artystki pobierała naukę śpiewu z Adą Sari. Barbara ukończyła seminarium nauczycielskie i studia w Konserwatorium Muzycznym w Krakowie. Otrzymała tytuł nauczyciela muzyki i śpiewu dla szkół średnich. Zamieszkała w Przemyślu, gdzie występowała na scenie Teatru Fredreum. Pracowała również w seminarium nauczycielskim i jeździła na lekcje śpiewu do Lwowa u Augusta Dianniego. Jej pierwszy występ miał miejsce we Lwowie i był transmitowany przez lokalną rozgłośnię radiową. Debiutowała w 1937 r. w warszawskim Teatrze Wielkim. Angaż otrzymała z rąk ówczesnego dyrektora Adama Dołżyckiego. W czasie wojny występowała w repertuarze operetkowym i rewiowym w jawnych teatrach Warszawy i Krakowa. Niemal od początku okupacji niemieckiej współpracowała z podziemiem - początkowo w Związku Walki Zbrojnej, a potem jako żołnierz Armii Krajowej, przyjmując pseudonim Maria. Brała udział w powstaniu warszawskim jako łączniczka i sanitariuszka, ale nawet podczas tej okrutnej kanonady przyszedł moment, kiedy mogła zaśpiewać młodym powstańcom. Kiedy na podwórzu przy ul. Konopczyńskiego odbyła się uroczysta msza polowa, a podczas niej zaprzysiężenie nowych żołnierzy, z balkonu na wpół zburzonego domu powstańcy usłyszeli dźwięk skrzypiec i śpiewającą Ave Maria łączniczkę Barbarę Kostrzewską. Po wojnie, w latach 1946-1949 Barbara Kostrzewska była solistką Opery Śląskiej w Bytomiu, Teatru Wielkiego im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu do 1954 r. i Opery Narodowej w Warszawie do 1957 r. Zagrała rolę Pauliny Rivoli w filmie - ˝Warszawskiej premierze˝ z 1951 r. Do 1959 r. była kierownikiem artystycznym i solistką Teatru Muzycznego Spółdzielczego w Warszawie. Kierowała również Teatrem Muzycznym w Lublinie, była dyrektorem Operetki Dolnośląskiej we Wrocławiu. Pochodząca z Jodłowej śpiewaczka wzięła udział w pierwszym nagraniu płytowym ˝Strasznego dworu˝, gdzie wcieliła się w Hankę. W 1961 r. wspólnie z Zofią Weiss wyreżyserowała ˝Zemstę nietoperza˝ Johanna Straussa i zagrała rolę Rosalindy. Wystąpiła też w kilku filmach, m.in. w ˝Kwiaciarce˝ z 1939 r. i ˝Warszawskiej premierze˝ z 1951 r. Po przejściu na emeryturę w 1979 r. wróciła do Warszawy, gdzie udzielała lekcji śpiewu, współpracowała z telewizją i gościnnie reżyserowała, m.in. w 1982 r. ˝Błękitny zamek˝ w Operze i Operetce Krakowskiej. Józef Kański nazwał Kostrzewską ˝słowikiem Warszawy˝. Bogusław Kaczyński, opowiadając o artystach występujących na festiwalach z Janem Kiepurą w herbie, wymienia Kostrzewską w jednym rzędzie z Giuseppe di Stefano (królem tenorów) czy Setą del Grande (primadonną mediolańskiej La Scali). W karierze artystycznej Barbary Kostrzewskiej zgodnie splotły się losy solistki opery, śpiewaczki operetkowej, reżysera i organizatora, kierownika artystycznego i dyrektora. Śpiewaczka przez całe życie z czułością wspominała rodzinne strony, podkreślała swój uczuciowy związek z rodzinną Jodłową. Zmarła 14 października 1986 r. w Warszawie. Dziękuję. Przebieg posiedzenia