PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tadeusz Samborski
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego, w imieniu którego przemawiam, popiera projekt uchwały Sejmu Rzeczypospolitej w sprawie ustanowienia roku 2026 Rokiem Sergiusza Piaseckiego - człowieka, który swoim życiorysem mógłby obdarzyć co najmniej kilka osób. Z pewnością jego biografia może być gotowym scenariuszem filmu sensacyjnego. Na ten interesujący życiorys złożył się udział w wojnie polsko-bolszewickiej, praca w polskim wywiadzie, przygody przemytnicze, awantury w półświatku pogranicza czy pobyt w więzieniu. Ale najważniejsze elementy tej niepospolitej osobowości to wybitny talent literacki i gorliwy patriotyzm. W swojej ironiczno-prześmiewczej autobiografii, zatytułowanej pierwotnie ˝Autodenuncjacja˝, napisał, cytuję: ˝Tatuś zawsze twierdził, że skończę źle i stało się tak, jak przepowiadał: zrobiłem się pisarzem, a to prawdopodobnie jest nieuleczalne˝. Powszechnie wiadomo, że w 1926 r. Sergiusza Piaseckiego uwięziono na Świętym Krzyżu, gdzie odbywając karę, napisał kilka powieści z życia wywiadowców polskich działających w Rosji i światka kryminalnego Białorusi i Wileńszczyzny. Furorę zrobiła jednak powieść ˝Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy˝. Powieść ta została uznana za najpopularniejszą książkę w 1937 r. Wówczas to autorem zainteresował się Melchior Wańkowicz, który zainicjował akcję na rzecz uwolnienia Sergiusza Piaseckiego. W jej efekcie prezydent Rzeczypospolitej Ignacy Mościcki ułaskawił uwięzionego pisarza na 4 lata przed końcem kary. Zwolniony z więzienia Sergiusz Piasecki przyjechał do Kielc i w jednym z tamtejszych hoteli nadał do Wańkowicza depeszę, telegram o treści: ˝Za zdjęcie z krzyża dziękuję, dziękuję, dziękuję˝. W czasie II wojny światowej Sergiusz Piasecki był ofiarnym żołnierzem wileńskiej Armii Krajowej. Po wyjeździe z Polski wstąpił do II Korpusu gen. Władysława Andersa, następnie osiadł w Wielkiej Brytanii, gdzie był członkiem Związku Pisarzy Polskich. Będąc na obczyźnie, we wspomnianej wcześniej ˝Autodenuncjacji˝ Sergiusz Piasecki wyraźnie stwierdził, że pragnie wrócić do Polski, którą kocha ponad wszystko. Dziś nikt nie ma wątpliwości, iż Sergiusz Piasecki był szczerym patriotą i, jak twierdzą znawcy i badacze (Dzwonek), jednym z najwybitniejszych twórców polskiej literatury XX w. Z powyższych względów mój klub, czyli klub Polskiego Stronnictwa Ludowego, zdecydowanie popiera procedowany projekt uchwały. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Barbara Okuła
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Życiorys Sergiusza Piaseckiego jest wyjątkowo barwny i nie jest opowiadaniem dla grzecznych dzieci. Ciężkie dzieciństwo, bójki, brak środków do życia, tułaczka po świecie, chwytanie się najróżniejszych zajęć, w tym udział w światku przestępczym. Ten czas opisał w książce ˝Żywot człowieka rozbrojonego˝. Druga twarz Sergiusza Piaseckiego to udział w obronie Warszawy w 1920 r. i kilka lat pracy na rzecz polskiego wywiadu. Przeszłość jednak powróciła, a wymiar sprawiedliwości upomniał się o swoje. Piasecki spędził więc kolejne lata w polskim więzieniu. I to tam nastąpiła ta fascynująca, inspirująca przemiana. Nauczył się poprawnej polszczyzny i odkrył w sobie talent literacki. W więzieniu napisał bestseller przedwojennej Polski, ˝Kochanek wielkiej niedźwiedzicy˝, który stał się najczęściej kupowaną książką roku, tłumaczoną na 15 języków obcych. Ta książka otworzyła mu drzwi więzienia. Podczas niemieckiej okupacji Sergiusz Piasecki został dowódcą oddziału specjalnego Armii Krajowej. Po wojnie i zajęciu Polski przed Sowietów udało mu się umknąć na emigrację. Tam wiele pisał, a jego radykalny antykomunizm spowodował, że został objęty całkowitym zakazem przez cenzurę PRL-u. Szczególnie ˝Zapiski oficera Armii Czerwonej˝, przenikliwie ukazujące mentalność ludzi ukształtowanych przez rosyjskie imperium, były świetną lekcją wychowawczą, dlaczego nie wolno dać się zsowietyzować. Powieść jest przede wszystkim psychologicznym obrazem typowego przedstawiciela mentalności czasów sowieckich, który nie potrafi zdobyć się na samodzielne myślenie, jest przestraszony i bezkrytycznie posłuszny ideologii bolszewickiej oraz pełen nienawiści do tych, którzy myślą inaczej i posiadają więcej. Sergiusz Piasecki to postać niejednoznaczna i wielowymiarowa. Jest przykładem niepokornego awanturnika, który z nizin społecznych własną pracą, talentem i sprytem awansuje na wybitną postać. Człowiek wolny jest wtedy, kiedy potrafi powiedzieć prawdę, choćby miała go ona kosztować życie - ten cytat jest nie tylko wspomnieniem jego odwagi, ale też wezwaniem dla nas wszystkim, byśmy w życiu publicznym wybierali uczciwość i niezależne myślenie. Chciałabym jeszcze opowiedzieć pewną historię. Kiedy Piasecki wyszedł z więzienia i przebywał nad jeziorem Narocz, wykonano mu fotografię, po zobaczeniu której powiedział, że chce, aby to zdjęcie było inspiracją do wykonania jego pomnika. Taki pomnik powstał, został wykonany i czeka w Białymstoku na odpowiedni moment, żeby go pokazać światu. Mam nadzieję, że ten moment nastąpi właśnie w 2026 r. - Roku Sergiusza Piaseckiego. Zdradzę państwu, że ja ten pomnik widziałam i mogę zapewnić, że w pełni odzwierciedla osobowość Piaseckiego. Na pewno warto będzie przyjechać na Podlasie, żeby go zobaczyć. Jestem przekonana, że w każdym z nas wzbudzi inne emocje. Tak samo jak emocje wzbudzają już od ponad 30 lat nieprzerwanie wystawiane w białostockim Teatrze Dramatycznym zapiski oficera Armii Czerwonej. (Dzwonek) Klub Parlamentarny Polska 2050 będzie głosował za tą uchwałą. Dziękuję.
Mówca: Daria Gosek-Popiołek
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt uchwały dotyczy pisarza, i mówię to z całą odpowiedzialnością, wyjątkowego. Bo chociaż Sergiusz Piasecki pisał po polsku, to polskiego nauczył się dopiero jako dorosły człowiek, w dodatku w trakcie odsiadki w więzieniu. Dopiero w nim zaczął pisać po polsku. Sam wspominał to tak: Chodziłem do szkoły rosyjskiej. Na granicy posługiwałem się wyłącznie tą mową. W więzieniu istnieje specjalna gwara. Otrzymywałem jedno z popularnych pism literackich. Uważnie podpatrywałem budowę zdań. Po latach pobytu na Świętym Krzyżu dostałem podręcznik gramatyki. To był mój przewodnik. Zabrałem się do pisania. Szło. Palił się we mnie olbrzymi pożar tamtego życia. Wyzyskiwałem każdą chwilę, zapisując grube bruliony. Sławę literacką przyniósł mu napisany w więzieniu ˝Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy˝ - powieść łotrzykowska na motywach autobiograficznych, której akcja dzieje się na polsko-sowieckim pograniczu. Książka okazała się wielkim bestsellerem. Była wielokrotnie wydawana i wznawiana po polsku i w wielu innych językach. Po wojnie Piasecki bezskutecznie próbował uzyskać z ogromnych nakładów książki tantiemy. Myślę, że warto to przypomnieć w kontekście tantiem dla twórców, ustawy, którą tak niedawno przyjmowaliśmy na tej sali. Podczas wojny Piasecki był współpracownikiem Armii Krajowej. Dzięki niemu udało się odzyskać archiwum dokumentujące zbrodnię katyńską zgromadzone przez Józefa Mackiewicza. I warto zwrócić uwagę, że to już druga osoba zaangażowana w ujawnienie prawdy o sowieckim mordzie na polskich oficerach, o której dzisiaj na tej sali dyskutujemy. Dzisiaj Piasecki jest postacią ważną, zwłaszcza dla środowisk konserwatywnych i prawicowych, ale myślę, że jest to trochę niesłuszne, bo pisarzem był znakomitym i zasługuje na szerszą publiczność. Koalicyjny klub Lewicy poprze oczywiście ten projekt uchwały. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Roman Fritz
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Polecam wszystkim film biograficzny na temat Sergiusza Piaseckiego z serii Errata do biografii. Jest to film z 2010 r. zrealizowany przez Grzegorza Brauna. I tradycyjnie, pozwólcie - parę cytatów z twórczości Sergiusza Piaseckiego: ˝Noc była czarna jak sumienie faszysty, jak zamiary polskiego pana, jak polityka angielskiego ministra˝. ˝A marzenia dla ludzi są największą wartością. Są bogactwem duszy. Są złotem, perłami, muzyką i barwą życia. Z marzeń rodzą się bajki, a z nich wielkie czyny powstają. One tworzą sztukę, kulturę. Z nich rodzą się bohaterowie i miłość z nich wyrasta˝. ˝Nasza fortuna kołem się toczy: to trzaśnie w mordę, to plunie w oczy!˝. ˝Tak: wpakowali nas w butelkę ojcowie rewolucji! W butelkę wpakowali, propagandą zakorkowali i na zawsze durniami zrobili˝. ˝Polityka jest to sposób, w jaki jednostki - nie mający żadnych przekonań - narzucają lub wywołują w społeczeństwach jakieś przekonania, aby z tego procederu ciągnąć dla siebie zyski˝. ˝Dureń, niedołęga i tchórz może być ministrem, artystą, wodzem, politykiem, literatem, nauczycielem, kaznodzieją, lecz zawodowy złodziej musi mieć spryt, inteligencję i odwagę˝. ˝Kto to jest komunista? Komunista jest to człowiek, który nie lubi, jeśli ktoś ma kapitał, natomiast ogromnie lubi, gdy sam ma kapitał, i ku temu wytrwale zdąża˝. ˝Prawo istnieje na to, żeby syty mógł dalej się obżerać, a etyka po to, aby tego się nie wstydził˝. ˝Pamiętaj jedenaste przykazanie! Z babami trzeba umieć!˝. ˝Żyliśmy jak królowie. Wódkę piliśmy szklankami. Kochały nas ładne dziewczyny. Chodziliśmy po złotym dnie. Płaciliśmy złotem, srebrem i dolarami. Płaciliśmy za wszystko: za wódkę i za muzykę. Za miłość płaciliśmy miłością, nienawiścią za nienawiść˝. (Dzwonek) ˝Bicie uznaję, bicie popieram, bez bicia nie ma ani porządku, ani pracy, ani wychowania, ani szacunku dla władzy, ani cywilizacji. (...) Ale bić trzeba kulturalnie. Kul-tu-ral-nie!˝. Dziękuję.
Mówca: Paulina Matysiak
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Uchwała, nad którą debatujemy, ma uczcić postać niezwykle barwną, a zarazem skomplikowaną - Sergiusza Piaseckiego. Był on nie tylko weteranem wojny polsko-bolszewickiej, żołnierzem Armii Krajowej i pisarzem o ogromnym talencie, ale także człowiekiem uwikłanym w dramatyczne wybory, trudne doświadczenia i życiowe błędy. Nie możemy mówić o Piaseckim, pomijając jego przeszłość - przemytnika, więźnia, awanturnika. Z pewnością jego życiorys mógłby być kanwą całej serii powieści czy filmów sensacyjnych. A właśnie w więzieniu, w najtrudniejszych warunkach, dokonała się jego duchowa przemiana. Tam nauczył się literackiej polszczyzny i rozpoczął swoją drogę jako pisarz. Jego powieść, ˝Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy˝, stała się bestsellerem, a kolejne dzieła - od ˝Zapisków oficera Armii Czerwonej˝ po książki powstające na emigracji - wniosły trwały wkład do polskiej literatury XX w. W twórczości Piaseckiego odnajdujemy bezkompromisowy patriotyzm, umiłowanie wolności i ostrą krytykę wszelkich form totalitaryzmu. Był człowiekiem, który całym sobą sprzeciwiał się imperializmowi rosyjskiemu, przestrzegał przed zniewoleniem i przed konformizmem. Jego książki, zakazane w PRL-u, krążyły w drugim obiegu i kształtowały wyobraźnię pokoleń, które nie godziły się na życie w kłamstwie. Ustanowienie roku 2026 Rokiem Sergiusza Piaseckiego to nie jest tylko oddanie hołdu pisarzowi i żołnierzowi. To jest także okazja, aby w refleksji nad jego życiem zobaczyć, jak bardzo polska historia kształtowana była przez jednostki niepokorne, ludzi, którzy popełniali błędy, ale potrafili także dźwignąć się, twórczo wyrazić swoją miłość do ojczyzny i pozostawić po sobie dziedzictwo, z którego możemy być dumni. Na koniec krótki fragment. ˝A marzenia dla ludzi są największą wartością. Są bogactwem duszy. Są złotem, perłami, muzyką i barwą życia. Z marzeń rodzą się bajki, a z nich wielkie czyny powstają. One tworzą sztukę, kulturę. Z nich rodzą się bohaterowie. I miłość z nich wyrasta˝. Drodzy Państwo! Czytajmy Piaseckiego. Koło Razem oczywiście zagłosuje za tą uchwałą. Dziękuję.
Mówca: Lidia Czechak
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rok 2026 będzie rokiem szczególnym, gdyż przypada wówczas 60. rocznica śmierci Sergiusza Piaseckiego, jednego z najpoczytniejszych pisarzy polskich XX w., żołnierza, patrioty, a zarazem świadka dramatycznych dziejów Polski w epoce wojen i okupacji. Sergiusz Piasecki, znany szerokiemu gronu czytelników dzięki powieści ˝Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy˝, a także literaturze wojennej i konspiracyjnej, łączył w swojej twórczości niezwykły talent narracyjny z doświadczeniem osobistym. Jako żołnierz wojny polsko-bolszewickiej, uczestnik działań wywiadowczych, a później żołnierz Armii Krajowej, w pełni zasłużył na pamięć jako człowiek, który całym swoim życiem dawał świadectwo oddania ojczyźnie. Jego bogaty dorobek literacki, tworzony często w trudnych warunkach więziennych czy emigracyjnych, od lat cieszy się niesłabnącą popularnością i pozostaje ważną częścią polskiego dziedzictwa kulturowego. Ustanowienie roku 2026 Rokiem Sergiusza Piaseckiego byłoby wyrazem hołdu dla jego życia i twórczości (Dzwonek), a także okazją do przypomnienia społeczeństwu postaci, która łączy w sobie cechy artysty, żołnierza i świadka historii. Dziękuję.
Mówca: Dariusz Matecki
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Postawa Sergiusza Piaseckiego wobec komunizmu to wzór niezłomności i bezkompromisowości, którego tak bardzo brakuje dzisiejszym liberalnym polskim i europejskim elitom. Jako żołnierz, agent wywiadu i pisarz nie tylko znał sowiecki system od środka, ale i otwarcie demaskował jego zbrodniczy charakter. W czasach, gdy wielu twórców, takich jak Miłosz czy Tuwim, legitymizowało władzę komunistyczną i PRL, Piasecki, biedny, prześladowany i wykluczony, trwał przy prawdzie, odrzucał kolaborację, potępiał pożytecznych idiotów, bronił honoru emigracji i wolnej Polski. Jego publicystyka do dziś zawstydza tych, którzy dla wygody zdradzili ideały. Nie szukał kompromisów z antycywilizacją komunizmu. Wiedział, że to system oparty na przemocy, kłamstwie, zdradzie narodowej. Piasecki, wyklęty przez PRL, był i pozostaje symbolem wolnego, myślącego po polsku ducha. Jego życie to przestroga i zobowiązanie. Nie wolno nigdy przymykać oka na zło (Dzwonek), nawet jeśli przychodzi ono w szatach postępu, nawet jeśli jest ono pięknie nazwane, wypaczając pojęcia. Przykładem - tzw. edukacja zdrowotna, gdzie pod ładnym pojęciem kryje się indoktrynacja w duchu neomarksizmu. (Głos z sali: Idź się leczyć, człowieku.)
Mówca: Roman Fritz
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jeszcze jeden cytat z ˝Zapisków oficera Armii Czerwonej˝. ˝A tobie Polska podobała się? A czemu nie, powiedział. Jak kto pracować umiał i chciał, to tu żyć można było. Widzisz sam: czysto chodzę, wódkę piję i rodzinę utrzymuję należycie. Czego więcej jeszcze chcieć? A o swobodzie ty zapominasz? O jakiej swobodzie, spytał. No, o swobodzie proletariackiej. Nie wiem, jak tam u was w Rosji proletariacka swoboda, ale u nas każdy żył, jak chciał. Jak były wybory, to mogłem głosować, na jaką chciałem partię. A u was wystawili dwóch kandydatów. Obaj komuniści. O żadnym z nich nigdy nic nie słyszeliśmy. No i wybieraj, obywatelu, kto tobie się podoba. Tyfus czy cholera? To tak wychodzi, jakby ja powiedział: albo wy, kumie, idźcie do miasta, a ja zabawię się z waszą żoną. Albo: ja zabawię się z waszą żoną, a wy, kumie, idźcie do miasta˝. Dziękuję.
Mówca: Joanna Lichocka
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Króciutko. Chciałam powiedzieć, że ten projekt powstał z inicjatywy Prawa i Sprawiedliwości. Ja jestem autorką tego tekstu, który niewiele zmieniony, przy zgodnej pracy w komisji, wyszedł z prac komisji. Chciałam się odnieść do słów pani poseł z Lewicy, która powiedziała, że Sergiusz Piasecki jest teraz autorem prawicy i że dobrze byłoby go udostępnić szerszemu ogółowi. Proszę państwa, Sergiusz Piasecki jest czytany przez wszystkich, bez względu na podziały polityczne. Ja protestuję przeciwko próbie zaszufladkowania tego wybitnego twórcy po jakiejś stronie politycznej. Jeśli już szeregować, pani poseł, to po stronie przeciwników kolaboracji z Moskwą. Jeśli już mamy szeregować, to po stronie tych, którzy podnosili kwestię suwerenności i niepodległości Polski od razu, natychmiast, nie przez jakieś ewolucyjne pakty z komunistami. Jeśli już robić jakiś podział, to wokół tych, którzy opowiadali się za wolnością, tradycją I i II Rzeczypospolitej, a nie za znieprawieniem PRL-u i jego elit. To jest podział, owszem. I tu wiadomo, gdzie sytuował się Sergiusz Piasecki i gdzie sytuowali się jego czytelnicy. Byłam wśród nich jeszcze w latach 80., w czasach mojego liceum i na studiach, gdy w drugim obiegu kupowaliśmy książki Sergiusza Piaseckiego. Pamiętam, kto je czytał: i chłopcy z PPS-u, i koleżanki z NZS-u, z bardziej katolickich środowisk też, ale to nie było w ogóle istotne. Liczyły się wolność, niepodległość i antykomunizm, nie prawica i lewica. Cieszę się, że wszystkie kluby poparły ten projekt i mam nadzieję, że rok 2026 przyniesie jeszcze większą popularność Sergiuszowi Piaseckiemu. Kolejne publikacje, kolejne konferencje naukowe jemu poświęcone, kolejne wywiady na jego temat i kolejne biografie, bo całościowej biografii Sergiusza Piaseckiego jeszcze nie mamy. Wiem, że prace nad nią się toczą i mam nadzieję, że rok 2026 będzie zwieńczeniem tych prac. Dziękuję bardzo.
Mówca: Bronisław Foltyn (tekst niewygłoszony)
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt zaprezentować stanowisko klubu Konfederacja nt. poselskiego projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2026 Rokiem Sergiusza Piaseckiego. Czy Sergiusz Piasecki zasłużył na to, by Sejm ustanowił go patronem roku 2026? Odpowiedź nie jest prosta. Sergiusz Piasecki to postać wyjątkowa pod każdym względem. To przykład człowieka, który mógłby być wszystkim, tylko nie wzorem dla młodego pokolenia. Gdyby żył, to pewnie ostatnią rzeczą, jakiej by sobie życzył, byłoby to, żeby w polskim Sejmie posłowie ustanawiali rok 2026 rokiem Piaseckiego. Piasecki był przemytnikiem i oszustem, ale również agentem polskiego wywiadu, który został wydalony ze służby. Handlarz walutą. W II RP został skazany na karę śmierci. Karę tę zamieniono na wieloletnie więzienie. I to był moment zwrotny w życiu Sergiusza Piaseckiego. W więzieniu przeszedł przemianę duchową i stworzył dzieło genialne, przedwojenny bestseller: ˝Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy˝. To barwna powieść, pełna cynizmu i nihilizmu, która stała się dla Piaseckiego literacką przepustką do wolności i wiecznej sławy. W 1937 r. ˝Kochanek˝ był najczęściej kupowaną książką roku. Powieść została zekranizowana i przetłumaczona na 15 języków obcych. Od tego momentu mamy już do czynienia z zupełnie innym Sergiuszem Piaseckim: z wrogiem systemu, który odbiera ludziom wolność. Walczył z bronią w ręku jako członek wileńskiej AK. Sergiusz Piasecki służył również w Biurze Informacji i Propagandy (BIP), a następnie w Kierownictwie Dywersji Komendy Głównej AK (Kedyw). Został odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi z Mieczami w grudniu 1943 r. Po wojnie zamieszkał w Wielkiej Brytanii, pisał kolejne książki. Przestrzegał przed zimnym, krwiożerczym, wyrachowanym gadem rosyjskiego imperializmu i był stanowczym krytykiem twórców, którzy zdecydowali się na współpracę z komunistycznym państwem. Sergiusz Piasecki pisał po to, by pokazać prawdę o okupacji sowieckiej i niemieckiej. Surową, szczerą, bez lukru. Miał odwagę nazywać zło po imieniu. Komunizm uważał za nowotwór cywilizacji, faszyzm - za wynaturzenie, a lewicową inteligencję - za tchórzy w kapciach. Mimo całkowitego zakazu druku w PRL jego kolejne powieści biły rekordy popularności w drugim obiegu. Klub Konfederacja zagłosuje za przyjęciem poselskiego projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2026 Rokiem Sergiusza Piaseckiego.
Mówca: Elżbieta Gapińska (tekst niewygłoszony)
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Życiorys Sergiusza Piaseckiego to gotowy scenariusz na film, bo Piasecki miał ciekawe, nietuzinkowe życie, skomplikowany charakter i był niezwykle zdolny. Polszczyzną literacką nauczył się posługiwać w życiu dorosłym, kiedy odbywał karę więzienia za napad z bronią. Jako samouk nauczył się doskonale, bo stał się jednym z najwybitniejszych twórców literatury polskiej XX w. Był żołnierzem, walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w obronie Warszawy i podczas II wojny światowej. W 1922 r. został agentem polskiego wywiadu, działając z wielką brawurą i odwagą. Popadł wtedy w uzależnienie i podejmował nielegalne działania, za co trafił do więzienia. W efekcie został wydalony ze służby. W 1926 r. brał udział w napadach rabunkowych i został aresztowany i skazany na karę śmierci, a po interwencji wojska - na 15 lat więzienia. Podczas odbywania kary przeszedł przemianę duchową i zaczął pisać powieści tłumaczone na wiele języków. Najbardziej znana to ˝Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy˝. Z powodu popularności książki ludzie kultury wystąpili do prezydenta Mościckiego o ułaskawienie. W 1937 r. prezydent podpisał ułaskawienie pisarza. Piasecki od początku II wojny światowej walczył w obronie ojczyzny w AK na terenie Wileńszczyzny. Został odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi z Mieczami. Po wojnie wyjechał za granicę, ponieważ był bezkompromisowym wrogiem komunizmu. Żył skromnie w Wielkiej Brytanii, zmarł w 1964 r. Klub Koalicji Obywatelskiej popiera projekt uchwały.
Mówca: Sprawozdawca Aleksandra Leo
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt zaprezentować państwu sprawozdanie Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu z posiedzenia, które się odbyło w dniu 21 maja 2025 r., dotyczącego pierwszego czytania poselskiego projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2026 Rokiem Polskiego Radia. Szanowni Państwo! Na początku posiedzenia poseł Tomasz Zimoch, wnioskodawca i autor projektu uchwały o ustanowieniu roku 2026 Rokiem Polskiego Radia, podkreślił wyjątkową rolę radia w historii Polski i w życiu społecznym. Wspomniał, że radio to teatr wyobraźni, okno na świat dla osób niewidomych, medium łączące ludzi i dające głos wykluczonym. Zwrócił uwagę na to, że Polskie Radio od 100 lat towarzyszy Polakom w sferze polityki, kultury, edukacji, rozrywki i sportu. Dodał, że projekt ma charakter ponadpartyjny. Podpisali się pod nim przedstawiciele wszystkich klubów poselskich. Szanowni Państwo! Krótko powiem o poprawkach, które zostały przyjęte przez komisję. Pan poseł Piotr Gliński zaproponował dodanie nowego akapitu o roli Polskiego Radia we wrześniu 1939 r., zawierającego m.in. przemówienia prezydenta Warszawy Stefana Starzyńskiego. Poprawka została przyjęta przez aklamację. Posłanka Joanna Lichocka przedstawiła poprawkę dotyczącą niechlubnej powojennej historii Polskiego Radia i propagandowej działalności w okresie PRL, zwłaszcza w latach 50. i 60. Ta poprawka również została przyjęta przez aklamację. Pan poseł Giżyński zaproponował, żeby obok słuchowiska ˝Matysiakowie˝ dodać słuchowisko ˝W Jezioranach˝ jako równorzędnie ważne w historii Polskiego Radia. Poprawka została przyjęta jednogłośnie, głosowało 18 posłów, wszyscy za, nikt nie był przeciw ani nikt się nie wstrzymał. Pan poseł Piotr Babinetz zgłosił kilka poprawek, część z nich komisja przyjęła. Do akapitu o kultowych audycjach obok ˝Wesołej Lwowskiej Fali˝ dopisano ˝Podwieczorek przy mikrofonie˝. Poprawka została przyjęta przez aklamację. Pan poseł proponował dodanie kilku audycji, ostatecznie wycofał dwie pierwsze, zostawiając tylko ˝Historię żywą˝ jako przykład audycji historyczno-edukacyjnej. Pan poseł Krzysztof Mieszkowski zaproponował dodanie do uchwały fragmentu ˝sygnał hejnału z Wieży Mariackiej oraz Teatru Polskiego Radia˝. Poprawka została przyjęta bez sprzeciwu, wszyscy obecni zgodzili się na jej wprowadzenie. Pan poseł Łukasz Ściebiorowski zaproponował uzupełnienie drugiego akapitu o wzmiankę dotyczącą rozgłośni regionalnych Polskiego Radia. Poprawka została przyjęta w głosowaniu. Szanowni Państwo! Całość projektu uchwały Sejmu w sprawie ustanowienia roku 2026 Rokiem Polskiego Radia wraz z naniesionymi poprawkami została przyjęta przez Wysoką Komisję przez aklamację, za co komisji serdecznie dziękuję.