Mówca: Sprawozdawca Krystyna Łybacka
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 26 lipca ubiegłego roku wpłynął do Sejmu projekt ustawy nowelizującej ustawę o Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Grupa posłów będąca inicjatorem zmian w ustawie o ChAT - tak będę ją w skrócie nazywała - chciała zwrócić uwagę na dwie kwestie związane z pewną unikatowością tej uczelni. Otóż pierwsza sprawa, którą wnosili projektodawcy, dotyczyła możliwości używania przez Chrześcijańską Akademię Teologiczną w Warszawie nazwy ˝akademia˝, albowiem ta uczelnia w obecnym kształcie, mająca prawo doktoryzowania i habilitowania, ale na jednym wydziale, na Wydziale Teologii, nie spełnia warunków niezbędnych do tego, aby uczelnia mogła nazywać się akademią. Druga sprawa, która legła u podstaw tej nowelizacji ze strony grupy posłów, dotyczyła wyjątkowej sytuacji majątkowej tej uczelni, ponieważ jest to jedyna uczelnia publiczna, która nie ma własnej siedziby, co oczywiście wiąże się z koniecznością ponoszenia kosztów najmu, a także z palącą koniecznością wybudowania nowej siedziby. Ten projekt został skierowany 24 września do Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży, aby tam odbyło się pierwsze czytanie. To pierwsze czytanie odbyło się 6 listopada. Podczas pierwszego czytania przeprowadzono bardzo wyczerpującą dyskusję. W wyniku tej dyskusji, po pierwsze, skierowano ten projekt do rozpatrzenia do podkomisji stałej ds. nauki i szkolnictwa wyższego, a po drugie, zobowiązano także ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego oraz ministra właściwego do spraw wyznań i mniejszości narodowych i etnicznych, aby wspólnie zastanowili się nad możliwością udzielenia pomocy w tej szczególnej dla akademii sytuacji, ale z zachowaniem wszelkich reguł prawnych. Posiedzenie podkomisji, która przygotowała projekt dla komisji, odbyło się 8 stycznia. Na tym posiedzeniu podkomisji wnioskodawcy wycofali się z pierwszej proponowanej zmiany, aby uczelnia była prowadzona wespół z ministrem właściwym do spraw religijnych, albowiem w intencji ustawodawców nie leżało współdecydowanie w zakresie merytorycznym i nadzór w tym aspekcie nad uczelnią ze strony dwojga ministrów, tylko w zamyśle ustawodawców istotna była możliwość współfinansowania uczelni. Dyskusja, która toczyła się na posiedzeniu podkomisji, doprowadziła również do konstatacji, że tą nowelizacją ustawy o ChAT nie wolno dokonywać wyłomu w systemie dotyczącym nazewnictwa w świecie akademickim, że jeżeli będziemy o tym dyskutowali, to miejscem, w którym można podjąć taką dyskusję, jest komisja i prowadzone w niej prace nad nowelizacją ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Wreszcie z dyskusji wyniknęło również, że nie można tworzyć, tak jak chcieli wnioskodawcy, rezerwy celowej w takiej ustawie dotyczącej jednej z wielu ustaw regulujących życie uczelni, albowiem jest to niezgodne z całą procedurą i techniką legislacyjną prac przy budżecie. W wyniku tej dyskusji przygotowano sprawozdanie podkomisji, które sprowadza się do dwuartykułowej propozycji. W dotychczasowej ustawie o Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie w art. 5 dotychczasowe brzmienie przyjmuje postać ust. 1 i dodaje się ust. 2 stanowiący, iż minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych i etnicznych może współfinansować działalność statutową akademii. Art. 2 mówi, że ustawa wchodzi w życie 14 dni od dnia ogłoszenia. Podkomisja jednomyślnie przyjęła takie przedłożenie, albowiem zawiera ono istotę specyfiki ChAT. Ta uczelnia została powołana po to, aby przygotować kadry dla kościołów mniejszościowych w Polsce, w tym Kościoła prawosławnego, Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, innych Kościołów protestanckich, Kościołów starokatolickich. Mówiąc krótko, kadry dla kościołów mniejszościowych w Polsce. Uznaliśmy, że stworzenie możliwości współfinansowania działalności statutowej tej uczelni przez ministra właściwego do spraw wyznań jest jak najbardziej zasadne. 22 stycznia odbyło się posiedzenie komisji. Komisja Edukacji, Nauki i Młodzieży jednomyślnie przyjęła sprawozdanie podkomisji, które dziś zostało przedstawione Wysokiej Izbie. Ze swojej strony chciałabym podziękować serdecznie państwu ministrom za kontakt umożliwiający wypracowanie kompromisu, dziękuję za wyjątkowo koncyliacyjną postawę pana posła Czykwina jako przedstawiciela wnioskodawców. Proszę też o przyjęcie sprawozdania. Dziękuję bardzo. (Oklaski)