Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2016-11-03 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o wsparciu kobiet w ciąży i ich rodzin ˝Za życiem˝. Celem projektowanych rozwiązań jest uregulowanie w sposób kompleksowy wsparcia dla kobiet w ciąży i ich rodzin, ze szczególnym uwzględnieniem kobiet w ciąży powikłanej oraz w sytuacji niepowodzeń położniczych. Do form wsparcia mają należeć: zapewnienie dostępu do informacji w zakresie rozwiązań wspierających, diagnostyka prenatalna oraz zapewnienie możliwości przeprowadzenia porodu w szpitalu III stopnia referencyjności. Rodziny mają uzyskać również dostęp do szerokiego poradnictwa w zakresie rozwiązań wspierających rodzinę, przezwyciężania trudności w pielęgnacji i wychowywaniu dziecka, dostęp do rehabilitacji społecznej i zawodowej oraz świadczeń opieki zdrowotnej. W ramach tych świadczeń rodziny zostaną objęte opieką lekarską, pielęgniarską, psychologiczną oraz dostępem do rehabilitacji. Opieka zgodnie z ustawą będzie realizowana przez hospicja domowe, a także w szczególnych przypadkach przez hospicja stacjonarne, a także w zakładzie opiekuńczym. Ustawa wprowadza szczególne preferencje dla rodzin z dzieckiem, u którego zdiagnozowano ciężkie i nieodwracalne upośledzenie albo nieuleczalną chorobę zagrażającą jego życiu. Dotyczą one korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej oraz z usług farmaceutycznych udzielanych w aptekach, świadczeń opieki paliatywnej i hospicyjnej dzieci poza kolejnością. Projekt ustawy jest bardzo ważnym krokiem w kierunku zmian ułatwiających codzienne funkcjonowanie rodzinom z dziećmi, u których zdiagnozowano ciężkie i nieodwracalne upośledzenie albo nieuleczalną chorobę zagrażającą ich życiu, powstałe w prenatalnym okresie rozwoju dziecka lub w czasie porodu. Nie trzeba nikogo przekonywać, że wsparcie dla kobiet w powikłanej ciąży i rodzin wychowujących niepełnosprawne dzieci jest potrzebne. Podczas dzisiejszych prac w Komisji Polityki Społecznej i Rodziny padało wiele zarzutów, że pomoc jest za mała, że projekt jest niedoprecyzowany, że jest za szybko procedowany, że nie zadbano o konsultacje z organizacjami pozarządowymi. Zgadzam się, że konsultacje społeczne, a także konsultacje z najbardziej zainteresowanymi - rodzinami wychowującymi takie dzieci, byłyby pożądane. Jednak trzeba podkreślić, że projekt ma jak najszybciej pomóc tym, którzy tej pomocy oczekują, i zapełnić lukę, która istniała przez lata. To prawda, że 4 tys. zł proponowanej jednorazowo pomocy to niewiele, ale to więcej, niż dotychczas ktokolwiek tym rodzinom zaoferował. Poza tym jestem przekonana, że zapowiedzi rządu, że to dopiero pierwszy etap pomocy dla tych szczególnie doświadczonych rodzin, są prawdziwe. Liczę na to, że oczekiwane zmiany, zmiany w całym systemie rodzinnym, zostaną etapami wdrożone przez rząd Prawa i Sprawiedliwości. Cieszy to, co zapowiada minister pracy i polityki społecznej, że projekt jest szeroko konsultowany między resortami, a więc jego finalny kształt będzie kompleksowo ujmował wszystkie potrzeby dzieci niepełnosprawnych. Projektodawcy podkreślają, że szczególne znaczenie będzie miało indywidualne podejście do potrzeb poszczególnych rodzin, które zapewnić ma specjalnie przeszkolony w tym celu asystent rodziny. Bardzo ważnym rozwiązaniem jest niewątpliwie stworzenie informatora o uprawnieniach przysługujących na podstawie niniejszego projektu. W związku z tym, że procedowana ustawa ma wesprzeć polskie rodziny, dając im poczucie bezpieczeństwa i pozwalając na lepszą opiekę państwa, Koło Poselskie Wolni i Solidarni wnosi o dalsze procedowanie projektu ustawy. Dziękuję.