PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Bożena Henczyca
Data: 2015-07-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska chciałabym przedstawić stanowisko w sprawie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka, druki nr 3526 i 3552. Szanowni Państwo! Przedstawione propozycje zmiany ustawy podyktowane są przede wszystkim koniecznością zapewnienia sprawnego działania rzecznika praw dziecka. Pierwsza zmiana umożliwia żądanie od organów władzy publicznej, zwłaszcza sądów, akt i dokumentów do wglądu w Biurze Rzecznika Praw Dziecka. Obecnie rzecznik dysponuje możliwością wglądu w akta, jednak w wyniku niewłaściwego interpretowania przepisów przez część sądów odmawiają one przesłania akt i dokumentów do wglądu w Biurze Rzecznika Praw Dziecka. Doprecyzowanie dotychczasowego uprawnienia rzecznika jest zatem niezbędne przede wszystkim z uwagi na ograniczenia kadrowe oraz coraz większą liczbę spraw wpływających do rzecznika, w tym spraw, które wymagają interwencji procesowej w sądach. Kolejne zmiany w tejże ustawie mają na celu zapewnienie spójności przepisów, które przyznają rzecznikowi praw dziecka atrybut konfidencjalności wykonywania jego funkcji. Dzięki temu rzecznik jest organem, do którego bez obaw związanych z ujawnieniem przede wszystkim danych osobowych, mogą zgłaszać się osoby pokrzywdzone bądź świadkowie krzywdzenia dziecka. Oczywiste wydaje się zatem, że rzecznik będzie w stanie stawać w obronie większej liczby dzieci i ich praw. W związku z powyższym Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska jest za przyjęciem proponowanych zmian w ustawie o Rzeczniku Praw Dziecka. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2015-07-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Tak się akurat składa, że 12 dni temu, niecałe dwa tygodnie temu wysłuchaliśmy sprawozdania rzecznika. Biorąc pod uwagę kwestię terminów, było to chyba pierwsze sprawozdanie za rok 2014 przedstawione przez jakąkolwiek instytucję rządową, czyli to mieszczenie się w czasie, działanie w czasie świadczy o tym, że instytucja funkcjonuje dobrze. Jeśli chodzi o instrumenty, które zostały zaproponowane, to mam prośbę do posłów wnioskodawców. Jeżeli takie rozwiązania będą proponowane w przyszłości, chętnie się pod nimi podpiszę, nawet obu rąk użyczę do tego, gdyż instrumenty te dają większe możliwości działania w imieniu dzieci. Rozmawialiśmy o instrumentach, które rzecznik posiada, o skromnym budżecie, o kadrach. Rozwiązania dotyczące wielokrotnego występowania o pewne dane, które są niezbędne do procedowania czy rozpatrzenia sprawy, na pewno wiele rzeczy ułatwią. Dlatego też dziwię się pewnym wątpliwościom zgłaszanym tutaj przez niektórych przedmówców, gdyż mając na względzie właśnie dobro dzieci, musimy nieraz szybko przeprowadzać całe postępowanie wyjaśniające. Instrumenty, które są zaproponowane w projekcie poselskim, są do przyjęcia przez nasz klub. Będziemy głosowali zgodnie z rekomendacją Komisji Polityki Społecznej i Rodziny. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2015-07-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Poselski projekt nowelizacji ustawy o rzeczniku praw dziecka zasługuje na uwagę przede wszystkim dlatego, że naszym zdaniem wzmacnia pozycję rzecznika praw obywatelskich. Kiedy opinia publiczna dowiaduje się o określonych sprawach, o pewnej niemożności działania instytucji państwa w obronie dzieci, oczekujemy określonych rozwiązań, wtedy obywatele pytają, dlaczego nie można wyposażyć organu konstytucyjnego w określone prawa, żeby skuteczniej bronił praw dziecka. Myślę, że ta inicjatywa wychodzi temu naprzeciw. Zawiera ona przede wszystkim trzy zmiany. Zmiana pierwsza przewiduje możliwość uzyskania i żądania informacji od organów władzy publicznej, zwłaszcza akt sądowych, do wglądu bezpośrednio w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich. Skoro dzisiaj jest taka możliwość, tylko po prostu, biorąc pod uwagę liczbę spraw, a także szczupłe zaplecze kadrowe rzecznika praw obywatelskich, to fakt, że będzie można uzyskiwać wgląd w te akta w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich... (Poseł Magdalena Kochan: Dziecka.) Tak, oczywiście w dokumenty i akta dotyczących dziecka, ale w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich. (Poseł Magdalena Kochan: Praw dziecka.) W Biurze Rzecznika Praw Dziecka. Przepraszam najmocniej, zamyśliłem się. To jest w pełni uzasadnione, dlatego też popieramy tą zmianę. To samo dotyczy drugiej zmiany, dotyczącej silniejszej ochrony danych, które rzecznik posiada w związku z prowadzonymi sprawami. Chodzi o to, że będzie mógł podejmować decyzję zarówno o ochronie danych osobowych dzieci, jak i innych praw i interesów jednostki. Trzecia zmiana dotyczy możliwości przetwarzania danych osobowych zgodnie z ustawą jako tych, które są niezbędne do realizacji zadań ustawowych rzecznika praw dziecka. Konkludując, stwierdzam, że Klub Poselski Sojuszu Lewicy Demokratycznej popiera poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka, licząc na to, że wprowadzi on instrumenty, które pozwolą organowi konstytucyjnemu, jakim jest rzecznik praw dziecka, skuteczniej występować z w imieniu dzieci. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Woźniak
Data: 2015-07-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Przypadł mi w udziale zaszczyt zaprezentowania stanowiska naszego klubu w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka, zawartego w druku nr 3526, pozytywnie zaopiniowanego przez komisję. Zaproponowane przez grupę posłów zmiany w naszym przekonaniu zmierzają w dobrym kierunku. Wzmacniają instytucję, która wywodzi się bezpośrednio z konstytucji i ma tam swoje miejsce i która powinna być bastionem walki o prawa dziecka, o dobro dziecka, o bezpieczeństwo dziecka. Ta instytucja powinna być w naszym kraju najważniejsza, jeśli chodzi o kwestie dotyczących dzieci. Wszystkie zaproponowane zmiany mimo pewnych zastrzeżeń wydają się istotne i zasadne. Nawet jeżeli mamy pewne wątpliwości, np. czy to nie będzie zbyt duże wzmocnienie pozycji rzecznika praw dziecka choćby w relacjach z rzecznikiem praw obywatelskich, czy rzecznik praw dziecka jest w stanie dochować tajemnicy w toku postępowania, są też wątpliwości związane z kwestią ochrony danych osobowych, czy wszystkie one będą uwzględnione, to jednak myślę, że nie są to sprawy aż tak bardzo ważne. Ważne jest to, że jeżeli dzięki tym zapisom, na mocy których rzecznik praw dziecka otrzyma kolejne narzędzia, będzie w stanie pomóc choćby jednemu dziecku, to już warto się nad tym pochylić i warto te uprawnienia mu dać. Jest tylko jeden problem, mianowicie taki, że my te uprawnienia nadajemy rzecznikowi praw dziecka w momencie, gdy funkcję tę sprawuje pan Marek Michalak, który nie wykorzystuje nawet tych narzędzi, które już ma, który w znaczniej mierze stara się być poprawny politycznie i współpracować z tymi, którzy go zgłaszali. A przecież wiadomo, że za każdym razem zgłaszała go Platforma Obywatelska. (Poseł Piotr Walkowski: SLD też.) Też, ale i tak jesteście dzisiaj przystawką. Pan Marek Michalak nadal będzie się starał trzymać obraną linię. Chcę przypomnieć niedawną dyskusję nad informacją rzecznika praw dziecka o jego działalności. Pan Marek Michalak, odpowiadając na moje wątpliwości, gdy podniosłem problem, że od lat podczas składania informacji nawet się nie zająknie o tym, że dzieci - w rozumieniu ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka oczywiście - są w Polsce zabijane w majestacie prawa, że jest turystyka aborcyjna, są liczne zjawiska, które bezpośrednio godzą w bezpieczeństwo dzieci, w ich życie nawet, śmiał się i żartował, że on się zajmuje wszystkimi dziećmi poczętymi. Przecież taki człowiek nie powinien sprawować tej funkcji. Dziecko powinno być podmiotem, a godność dziecka powinna być dla rzecznika najważniejsza, a nie być przedmiotem kpiny. Dlatego zastanawiam się, czy dawanie nowych narzędzi w ręce pana Michalaka jest właściwe. Natomiast oczywiście zagłosujemy za projektem, bo mamy nadzieję, że następcy pana Michalaka zrobią dobry użytek z tych zmian. Dziękuję.
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2015-07-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Te zmiany mają za zadanie przede wszystkim usprawnić działalność rzecznika praw dziecka. Tego rodzaju rozwiązania są stosowane w sądach i ta droga pomocy prawnej jest praktykowana od niepamiętnych czasów. Chcę się odnieść do wypowiedzi mojego poprzednika. Wydaje mi się, panie pośle, że takie personalne odnoszenie się do osoby rzecznika, podnoszenie, że jest z innej opcji politycznej niż pan, dyskredytuje autorytety, bo to, co pan podnosi, jest dla innych również zabawne, może być zabawne. Ale szanujmy się w tej Izbie, a w ten sposób nie przebieramy w słowach. To jest instytucja rzecznika praw dziecka. (Poseł Tadeusz Woźniak: Ale ja...) Przepraszam bardzo. Pan poprzednio mówił o dzieciach nienarodzonych, o turystyce aborcyjnej, czyli pan sobie zdaje z tego sprawę, że taka praktyka istnieje. Jak ma postępować pan rzecznik w tym wypadku? Jeździć za każdą kobietą, by sprawdzać, czy przypadkiem nie poddaje się aborcji? Na Boga!
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2015-07-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dlatego uważam, że te rozwiązania, które mogą usprawnić działanie rzecznika, kiedy zajmuje się istotnymi sprawami - a te techniczne rozwiązania, przekazywanie akt po prostu usprawni tę pracę - są bardzo ważne, tym bardziej że, jak mówię, jest to sprawdzone w praktyce. Natomiast też mam nadzieję, że te akta nie będą dotyczyły dzieci polityków, nie będą w zainteresowaniu różnych niejasnych sił i nie będą udostępniane w Internecie. Tutaj też chyba możemy śmiało domniemywać, że dyskrecja i tajemnica zostaną zachowane. Oczywiście poprzemy tę ustawę, bo jest ona potrzebna. Wydaje mi się, że każde rozwiązanie, które może - nie tylko w odniesieniu do rzecznika praw dziecka - usprawnić działanie instytucji w przypadku zgłaszania takich problemów, jest bardzo potrzebne. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Beata Mazurek
Data: 2015-07-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Rzeczniku! Na początku powiem, że dzisiaj rzecznik praw dziecka dysponuje możliwością wglądu w akta sądowe, a w uzasadnieniu do projektu tej ustawy czytamy, że część sądów niewłaściwie interpretuje te przepisy i odmawia przesłania akt. Zatem, proszę państwa, czy nie lepiej byłoby przeszkolić pracowników sądów, tak aby te akta były udostępniane? To jest bowiem chora sytuacja - to, że w kraju, w którym funkcjonuje jedno prawo, sądy różnie to prawo interpretują. W związku z tym moje pytanie jest takie: Ile mamy takich przypadków odmów przesyłania tych akt i których sądów one dotyczą? Drugie pytanie: Jakie jest stanowisko rządu w sprawie przedmiotowej ustawy? Czy jest już znane oficjalne stanowisko ministra sprawiedliwości? Do tej pory niczego nie wiedzieliśmy na ten temat. I kolejne pytanie: Czy przesłanie akt do rzecznika praw dziecka nie wydłuży postępowania, czy nie dojdzie do przewlekłości postępowań z uwagi na to, że akt nie będzie w sądzie? Jeśli zaś rzecznik praw dziecka ma dostawać przesyłane kopie, to czy sądy będą zabezpieczone w dodatkowe etaty na przygotowanie tej dokumentacji? Podczas posiedzenia komisji przedstawiciel sądów zasygnalizował, że występują niedobory kadrowe i nie będzie pracowników do kserowania tych akt. To zasługuje na uwagę z innego jeszcze powodu. Nie tak dawno pracownicy administracyjni (Dzwonek) sądów protestowali, mówiąc o tym, że mają niskie wynagrodzenia, i to jest słuszne, tymczasem będzie im dodawane dodatkowe zadanie, za czym też nie będą szły pieniądze. Dziękuję.
Mówca: Piotr Polak
Data: 2015-07-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Rzeczniku! Zapewne wszystkim nam chodzi o to, żeby skuteczność działań pana rzecznika była jak największa, bo wiadomo, że dzieci potrzebują takich skutecznych działań w obronie wszystkich ich praw. Ta ustawa, te propozycje na pewno pomogą panu zrealizować właśnie takie założenia pana działalności. Chciałbym jednak zapytać pana rzecznika o konfidencjonalność. Jest takie sformułowanie użyte w uzasadnieniu tejże właśnie ustawy, a można się domyśleć, czytając to uzasadnienie, że dotychczasowe przepisy nie pozwalały panu rzecznikowi w pełni wykorzystywać tego atrybutu. Myślę, że jeśli to jest prawda, to dotychczasowe zapisy ustawy sprawiają, że możemy mieć wątpliwości co do tych właśnie regulacji i co do pana działalności. Czy się pan z tym zgadza, że dotychczasowe zapisy ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka nie dawały panu w pełni tego komfortu - tego, że konfidencjonalność, czyli poufność i skrytość, pana działań jest zachowywana? Dziękuję.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2015-07-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Rzeczniku! Zmiana pierwsza daje tę już pełną możliwość udostępnienia akt i wglądu w te akta w Biurze Rzecznika Praw Dziecka. Chciałbym zapytać właśnie, jak pan ocenia przygotowanie biura rzecznika do, krótko mówiąc, wglądu w te akta bezpośrednio w biurze. Mam na myśli pracowników, ale także zabezpieczenia tych akt. Mamy ostatnio wiele sygnałów, że przeciekają informacje z instytucji publicznych, część tych informacji to informacje wrażliwe. Skoro przeciekają one z prokuratury, z innych miejsc, to jest pytanie, czy nie ma zagrożenia tam, gdzie, jak pisze się w uzasadnieniu, jest mało ludzi. W związku z powyższym: Czy będą one w odpowiedni sposób zabezpieczone? I drugie pytanie: Czy do tej pory w pana praktyce dane osobowe osób, które przekazały informacje o naruszeniu praw lub dobra dzieci, były wystarczająco chronione? Przepis wzmacnia pana sytuację prawną, ale czy do tej pory w praktyce postępowania miał pan taką sytuację, że musiał pan powiedzieć albo ujawnić część danych, dlatego że przepisy nie były na tyle silne, żeby dać panu możliwość odmowy? Dziękuję.
Mówca: Magdalena Kochan
Data: 2015-07-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, panie marszałku. Rzecznik praw obywatelskich i rzecznik praw dziecka - z tej dyskusji, a także z wypowiedzi pana ministra sprawiedliwości wynika, że te dwie funkcje nie są w Polsce traktowane równorzędnie. Jedna jest mocno zaakcentowana, druga odsyła do ustawodawcy. Pełna zgoda, bo tak są umiejscowione w konstytucji. Muszę jednak powiedzieć tak: Rzecznik praw obywatelskich zajmuje się sprawami osób dorosłych, które mogą, potrafią - dzisiaj zabezpieczone i wyposażone jeszcze w bezpłatną pomoc prawną - bronić się same. Dziecko nie ma zdolności do czynności prawnych, dopóki nie skończy 18. roku życia. Ale czy jest przez to niepełnoprawnym obywatelem? Nie jest. Jest pełnoprawnym obywatelem naszego kraju, tyle że nie głosuje. W jego imieniu, jeśli dobrze to sprawują, świetnie sprawują to rodzice i państwo w tych momentach nigdy do rodziny się nie wtrąca. Natomiast jeśli zaczynają się pojawiać kłopoty i dziecko jest krzywdzone przez swoich najbliższych, ma tylko jednego obrońcę - rzecznika praw dziecka. To jest ta różnica wagi. Tam - osoby dorosłe, które mogą, potrafią się same bronić, a tutaj - dzieci, niezdolne do czynności prawnych, najczęściej krzywdzone przez tych, którzy powinni się nimi opiekować. Czy zatem to wyposażanie i doposażanie instytucji ochrony praw dziecka może być mniejsze? Moim zdaniem w żadnym razie nie. Jeżeli ktoś dzisiaj na tej sali mówi, że nie chce żyć w kraju, w którym działają jugendamty, to powiem, że ja także nie chcę. Uważam, że w naszym kraju ochrona praw dziecka w niczym nie przypomina tego, co zaczyna być w różnych krajach landowych Niemiec, naszego sąsiada, krytykowane i podnoszone jako rozwiązanie niedobre, bo jest ono regionalne, a powinno być jednak ogólnonarodowe, niemieckie. A zatem zdecydowanie odpieram tego rodzaju zarzuty. I jeżeli gdzieś w tyle naszej głowy, jak powiadam, także często w wystąpieniach nie tylko posłów, ale prawników jest takie stwierdzenie, że nie potrzeba nam takiej instytucji jak rzecznik praw dziecka, bo przecież mamy rzecznika praw obywatelskich, to ja się z tym głęboko nie zgadzam. W ubiegłym roku zostało rozpatrzonych 50 tys. spraw, było ich więcej, tylko do tylu przystąpił rzecznik. Czy to znaczy, że my krzywdzimy dzieci? Nie. Coraz częściej zdajemy sobie sprawę z tego, że one mają prawa i na straży tych praw winniśmy stać my, dorośli. Dzieci wiedzą, że mają prawa, jednak wiedzą także, że mają obowiązki, i z tych obowiązków nikt ich nie zwalnia. Ale przed krzywdzeniem winniśmy dzieci bronić wszelkimi możliwymi sposobami, także przez dostrzeżenie tego, że one same obronić się nie mogą. Bardzo dziękuję za tę dyskusję i za przyjęcie ustawy. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2015-07-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu wobec sprawozdania komisji o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, druki nr 2481 i 3515. Projekt dotyczy uzupełnienia katalogu przesłanek, które pozwalają uznać osoby, które przymusowo odbywały służbę wojskową w obozach specjalnych, za represjonowane. Oczywiście chodzi o osoby, które działały również na rzecz niepodległego bytu państwa polskiego. Z tym przedłożeniem senackim mieliśmy pewien problem, dlatego że propozycja zawarta w tym projekcie dotyczyła bardzo dużej grupy osób. Senat zaproponował następujące brzmienie art. 8a ust. 1: ˝Osobie, która pełniła służbę wojskową, do której odbycia została obowiązana pod pozorem wykonania ciążącego na niej obowiązku obrony, za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, w szczególności w wojskowym obozie specjalnym, przysługuje od Skarbu Państwa odszkodowanie za poniesioną szkodę i zadośćuczynienie za doznaną krzywdę˝. Nie muszę przypominać, że generalnie służba wojskowa w PRL przez wiele osób była uważana za dopust boży, element pewnej represji. Propozycja senacka dotyczy generalnie odbywania służby wojskowej, nie chodzi tylko o wojskowe obozy specjalne. W istocie liczba, jeżeli chodzi o krąg osób, które mogłyby się dzisiaj ubiegać o odszkodowanie, rzeczywiście jest trudna do oszacowania. Propozycja komisji, zgodnie z wnioskiem stowarzyszenia ˝Chełminiacy 1982˝, zawęża ten krąg do osób, które w okresie od dnia 1 listopada 1982 r. do dnia 28 lutego 1983 r. pełniły czynną służbę wojskową, do której odbycia zostały powołane za działalność na rzecz niepodległego bytu państwa polskiego. Wydaje mi się, że jest to rozwiązanie zasadne, bo rzeczywiście doprecyzowuje, które osoby mogą się o to odszkodowanie ubiegać. Kwestia dotycząca innych osób, które były represjonowane, pełniły służbę wojskową po 1968 r. czy w latach 70., oczywiście zostaje kwestią otwartą. Do ustawodawcy kierowany jest też postulat, aby również ten krąg osób objąć precyzyjnie dobrodziejstwem ustawy. Oczywiście Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość, uznając zasadność tej propozycji, która została ostatecznie wypracowana w toku prac legislacyjnych, będzie głosował za przyjęciem tego projektu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Makowski
Data: 2015-07-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym przedstawić stanowisko Polskiego Stronnictwa Ludowego wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, druki nr 2481 i 3515. Wysoka Izbo! Projekt ustawy powstał w Senacie na wniosek stowarzyszenia ˝Chełminiacy 1982˝, o czym mówił mój przedmówca. Chodzi o poszerzenie, objęcie ustawą osób represjonowanych w latach przejściowych, tak to nazwijmy, komunistycznych. Podczas prac komisji doprecyzowano katalog osób represjonowanych, ramy czasowe i przesłanki dotyczące przyznawania odszkodowań i zadośćuczynień. Jednocześnie zawężony został krąg osób uprawnionych do otrzymania odszkodowania i zadośćuczynienia. Zacytuję zmianę, propozycję komisji: ˝Osobie, która w okresie od dnia 1 listopada 1982 r. do dnia 28 lutego 1983 r. pełniła czynną służbę wojskową, do której odbycia została powołana za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, przysługuje od Skarbu Państwa odszkodowanie za poniesioną szkodę i zadośćuczynienie za doznaną krzywdę˝. Oczywiście ta poprawka też jest zgodna z propozycją polskiego rządu, który skłonił się do tego, żeby uznać za zasadne petycje stowarzyszenia ˝Chełminiacy 1982˝. Reasumując, panie marszałku, panie ministrze, Wysoka Izbo, Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego jest za skierowaniem tego projektu do trzeciego czytania i będzie głosował zgodnie z rekomendacją Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka. Bardzo dziękuję.
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2015-07-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jako członkowie Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka jednogłośnie przyjęliśmy - czego, jak sądzę, można było się spodziewać - ważny projekt, który uzupełnia katalog przesłanek pozwalających uznać określone osoby za represjonowane za działalność na rzecz niepodległego bytu naszego państwa. Rozumiem merytoryczną potrzebę uchwalenia nowelizacji, ale też konieczność opisania terminów, które nie zostały wystarczająco precyzyjnie określone w projekcie Senatu, co było podnoszone przez przedstawicieli Ministerstwa Sprawiedliwości i Ministerstwa Obrony Narodowej podczas pierwszego czytania tego projektu. Jak wiemy, nic tak nie szkodzi przepisom, jak na przykład w tym wypadku brak jednoznacznego określenia kręgu osób uprawnionych, a co za tym idzie, rodzące się wątpliwości z tym związane dotyczące ustalenia okresu służby wojskowej, który decyduje o możliwości przyznania odszkodowania za poniesioną szkodę i zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Mam nadzieję, że ostateczne rozwiązania, które znalazły się w sprawozdaniu, są dla wszystkich zainteresowanych satysfakcjonujące, a proponowany art. 8a ustawy nie będzie rodził wątpliwości interpretacyjnych dotyczących wskazania osób powoływanych do czynnej służby wojskowej w latach 1982-1983 za działalność na rzecz niepodległego bytu państwa polskiego i nabywających w związku z tym prawo do odszkodowania i zadośćuczynienia, oczywiście przy założeniu, że uniknie się trudności dowodowych w zakresie kwalifikowania konkretnych osób i znalezienia związku przyczynowo-skutkowego między pełnieniem służby wojskowej a działalnością opozycyjną. Wysoka Izbo! Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował za przyjęciem procedowanego projektu. Dziękuję.
Mówca: Marek Ast
Data: 2015-07-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Sprawozdanie komisji jest pewnego rodzaju kompromisem wobec postulatu senackiego, ale jednocześnie propozycja ta rodzi pytanie, dlatego że Senat chciał objąć dobrodziejstwem ustawy osoby represjonowane, tych działaczy niepodległościowych, których dotknęły represje aparatu komunistycznego po 1968 r., w latach 70., represje szczególne, polegające na wykorzystaniu jako elementu represji służby wojskowej, a w szczególności właśnie polegające na wcieleniu ich do służby w tych przymusowych obozach specjalnych, wojskowych obozach specjalnych. Stąd moje pytanie: Czy ministerstwo przewiduje przygotowanie kolejnej nowelizacji, która możliwością ubiegania się o przyznanie odszkodowania i zadośćuczynienia objęłaby tych działaczy z lat 70. czy po 1968 r., których dotknęły represje w postaci właśnie wcielenia do służby w wojskowych obozach specjalnych, a których ta nowelizacja nie obejmuje? Dziękuję.
Mówca: Irena Tomaszak-Zesiuk
Data: 2015-07-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na koniec pragnę podziękować wszystkim, którzy pracowali nad tym projektem, w szczególności zaś pragnę podziękować przedstawicielom Ministerstwa Sprawiedliwości, Ministerstwa Obrony Narodowej, Instytutu Pamięci Narodowej, Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych i przede wszystkim przedstawicielom Stowarzyszenia Osób Internowanych ˝Chełminiacy 1982˝, inicjatorom tych zmian w ustawie. Dzięki wyjątkowej i zgodnej postawie wszystkich państwa praca podkomisji, której miałam zaszczyt przewodniczyć, przebiegała wyjątkowo sprawnie. Serdecznie dziękuję. Cieszy, że wszystkie kluby parlamentarne popierają projekt tych zmian. Cieszę się więc, że trzecie czytanie niebawem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)