Mówca: Beata Szydło
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 11 czerwca br. podano oficjalnie informację, że rosyjski Acron poprzez działający w jego imieniu Holding Norica posiada już ponad 20% udziałów w największej polskiej spółce chemicznej - Grupie Azoty. To także drugi w swoim obszarze aktywności biznesowej koncern w Europie, największy w Polsce instytucjonalny odbiorca gazu, wreszcie spółka, która intensywnie pracuje nad wykorzystaniem na potrzeby realnej gospodarki przemysłowego grafenu, najbardziej perspektywicznego wynalazku polskich naukowców ostatnich nie lat, a dekad, którego potencjał patentowy już teraz wyceniany jest na miliardy dolarów. Nagle okazuje się, że tę jedną z nielicznych pereł naszej gospodarki Rosjanie otrzymują od polskiego rządku de facto na tacy. Przekroczenie bowiem progu 20% udziałów w Grupie Azoty przez Rosjan oznacza, że nic już nie będzie takie, jakie było. Rosyjski Acron przy kompletnie biernej postawie Skarbu Państwa otwiera sobie nie drogę, a autostradę, zarówno do delegowania swojego przedstawiciela do rady nadzorczej Azotów, jak też do wglądu w najbardziej poufne dokumenty polskiej spółki, wliczając w to strategię rozwoju, know-how, patenty czy wspomniany proces komercjalizacji grafenu. Jak w tej sytuacji nie wierzyć w szczerość słów ministra Sienkiewicza, że państwo polskie istnieje tylko teoretycznie, a praktycznie nie istnieje? To, co dodatkowo kompromituje polski rząd i resort skarbu państwa, to fakt, że w czołowej polskiej spółce umacnia znacząco swoją pozycję rosyjski koncern, który znajduje się w o wiele słabszej kondycji finansowej niż Grupa Azoty. Wystarczy wspomnieć, że zysk netto Azotów w 2013 r. wyniósł 714 mln zł, Acron zaś w ubiegłym roku odnotował stratę w wysokości 3 mld rubli, czyli ponad 250 mln zł, natomiast przychody Acronu w 2013 r. wyniosły równowartość 3200 mln zł i były ponad trzykrotnie mniejsze od osiągniętych przez Azoty. Pikanterii do bezradności rządu Donalda Tuska wobec gospodarczej ekspansji Rosji w Polsce dodaje fakt, że zaledwie kilka dni po skutecznej operacji Acronu w Azotach rząd Litwy, kraju dziesięciokrotnie mniejszego pod względem liczby ludności, złamał monopol Gazpromu. Państwo Tuska pozwala natomiast w tym samym czasie wysłannikom Kremla umacniać swoją pozycję w polskiej spółce będącej największym krajowym odbiorcą gazu. Minister Karpiński publicznie zapewnia, że rząd traktuje Azoty jako spółkę strategiczną, ale to tylko słowa. W ostatnich dniach przekonaliśmy się zresztą, cała Polska mogła się przekonać, że prawdę ministrowie rządu mówią nie publicznie, ale podczas zakrapianych kolacji, a podczas publicznych wystąpień mówią zgoła coś innego. Tu dodatkowy smaczek, wisienka na torcie - w planie prywatyzacji na lata 2012-2013 opublikowanym w marcu 2012 r. Ministerstwo Skarbu Państwa planowało zbywanie kolejnych pakietów akcji spółek notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych z polskiego sektora chemicznego. Ministerstwo wymieniło wtedy Ciech, Zakłady Azotowe Puławy, Zakłady Chemiczne Police, Zakłady Azotowe w Tarnowie-Mościcach. Kilka miesięcy później Acron podjął próbę największego w historii polskiego rynku kapitałowego wrogiego przejęcia grupy. Sytuację udało się rozwiązać, konsolidując spółki w Grupę Azoty, gdzie Rosjanie posiadali 13,23% udziałów. Dnia 24 stycznia 2013 r. Skarb Państwa zwiększył swoje udziały w Grupie Azoty do poziomu 45,1%, co wynikało z przejęcia udziałów m.in. PZU OFE Złota Jesień oraz części udziałów Norica Holding. Sytuacja nie trwała długo. Już w kwietniu 2013 r. poziom akcjonariatu Skarbu Państwa spadł do poziomu 33%. Transakcja polegała na zbyciu 13% akcji Skarbu Państwa na rzecz Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych PZU oraz Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju. Kto zatem na to pozwolił i zarządzał sprzedażą tych 13% akcji Skarbu Państwa w Grupie Azoty w kwietniu 2013 r.? Czy sytuacja w tym czasie była na tyle bezpieczna, że mogliśmy sobie pozwolić na takie działanie? Ministerstwo Skarbu Państwa w dniu 13 czerwca 2014 r. poinformowało, że Grupa Azoty jest uznawana za spółkę strategiczną. Problem polega na tym, że w planie prywatyzacji, przywołanym już wcześniej przeze mnie, nie jest to odnotowane, nie jest to również odnotowane w załączniku do planu prywatyzacji, który określa podmioty o istotnym znaczeniu pozostające w nadzorze Ministerstwa Skarbu Państwa. A więc zasadne pytanie: Na jakiej (Dzwonek) podstawie - jaki to dokument - i gdzie zostało stwierdzone, że spółka Azoty jest spółką strategiczną? Dziękuję bardzo. (Oklaski)