Mówca: Jerzy Borkowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Według raportu GUS opublikowanego jesienią 2011 r. w Polsce działało 1,67 mln przedsiębiorstw, z czego 99,8% to firmy uznane za małe i średnie. Jesienny kryzys gospodarczy jest ostatnim dzwonkiem do działania. Ruch Palikota deklaruje wsparcie dla polskiego biznesu. Organizuje w Krakowie forum gospodarcze dla małych i średnich przedsiębiorstw - 13 października, stara zajezdnia tramwajowa, ul. Wawrzyńca 12 - na który serdecznie zapraszam. Mamy wiele rozwiązań gospodarczych, ekonomicznych, mamy pakiet rozwiązań, które usprawnią media publiczne, tak aby żadna partia nie miała ich do własnej dyspozycji (partia rządząca oczywiście!). Mamy również propozycje zmian konstytucji, co obecnie jest już niezbędne, konieczne i wymagalne. Szanowni państwo, 13-procentowe bezrobocie jest już w zasięgu, dlatego też dziwią niektóre decyzje ministra Rostowskiego, który dodatkowo utrudnia życie przedsiębiorcom. Każdy pracodawca dodatkowo płaci 2,45% na Fundusz Pracy, jest to 6 mld zł, które minister Rostowski skrzętnie zamiótł pod dywan zamiast wydać je na walkę z bezrobociem, które non stop rośnie. Wprawdzie sypnął z rękawa pół miliarda złotych na ten cel, ale co z resztą, nikt nie wie, to świadczy o wybitnej obojętności na los ludzi bez pracy. Na koniec zeszłego roku niewykorzystanych środków było 5 mld zł, wiceminister pracy Jacek Męcina wyliczył, że może to obniżyć bezrobocie o 0,3%. Na koniec tego roku będzie to już 7 mld zł. Pieniądze leżą na koncie i na papierze obniżają deficyt budżetowy i dług publiczny państwa. Mamy tu do czynienia z celową manipulacją ministra Rostowskiego, przecież odpis ten jest odpisem celowym dotyczącym Funduszu Pracy, niezrozumiałe są więc praktyki chomikowania publicznych pieniędzy przez ministra. Jest to polityka rabunkowa, niezgodna z konstytucją. Fundusz Pracy jest tzw. funduszem celowym - jeśli państwo ściąga do niego pieniądze, nie może dowolnie nimi dysponować, bo są one przeznaczone na walkę z bezrobociem. Praktyki te powinny być zaskarżone do Trybunału Konstytucyjnego, bo może okazać się, tak jak w roku 2007, że część środków z FP poszła na cele do NFZ. Wydaje nam się to głupie i kunktatorskie, ograniczające naszą wolność. Niestety nasz rząd, wciąż podnosząc podatki, wprowadzając kolejne składki, daniny, fundusze i konserwując przywileje, podąża drogą na skróty. Generalnie scena polityczna rządzących powoli się kurczy. Wicepremier Pawlak zapomniał, że jest w koalicji, i proponuje koalicyjne rozmowy na tematy gospodarcze partiom opozycji. Tego jeszcze w polskim parlamencie nie było, aby współrządzący składał tak niedorzeczne propozycje, które są właśnie sygnałem, że Pawlak sam sobie nie ufa i tak naprawdę składa wotum nieufności do siebie. Platforma Obywatelska nie jest już obywatelska. Pokazało to dobitnie dzisiejsze głosowanie nad wnioskiem o odrzucenie w pierwszym czytaniu poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, pokazało ono średniowieczne ciemnogrodu myślenie. 40 posłów PO głosowało za, a 28 się wstrzymało (minister Gowin, który słyszy zarodki, wzniósł się na wyżyny i też się wstrzymał, jeżeli chodzi o ochronę płodu w wypadku, gdy w 100% jest pewne, że dziecko urodzi się z wadami genetycznymi, chore i trafi do ośrodka opiekuńczo-leczniczego, dla którego minister Arłukowicz skąpi funduszy, i tak naprawdę takie ośrodki są na skraju nędznej egzystencji, tak jak choćby ośrodek w Częstochowie). Takich ośrodków w Polsce jest 11. Przebywa w nich 80 porzuconych dzieci, dzieci roślinek karmionych często dojelitowo, porzuconych przez matki, które dramatyczna trauma z tym związana zmusiła do takiej decyzji. Dlaczego? Dlatego, że nie dano im szans zdecydowania wcześniej. Przesłanie to kieruję przede wszystkim do posłanki Solidarnej Polski pani Marzeny Wróbel, która tak żarliwie przyczyniła się do ograniczenia godności i wolności kobiet. Platforma Obywatelska jest beznadziejnie słaba, nie ma pomysłów na gospodarkę, edukację, służbę zdrowia. Gdy do tego dodamy ministra Rostowskiego prowadzącego kreatywną księgowość zamiast polityki finansowej państwa, wychodzi na to, że PO nic nie może i nic nie będzie, tak jak mawiał kiedyś kandydat na prezydenta, którego nazwiska z szacunku do wszystkich i samego siebie nie wymienię. Grzegorz Schetyna, czyhający na okazję do obalenia Tuska, ma cichego poplecznika, sojusznika Gowina, ale panu ministrowi sprawiedliwości bliżej do fanatyków skupiających się wokół pana Rydzyka, który uważa się za świętego na ziemi i kibicuje, a właściwie zarządza skrajnymi nawiedzonymi wartościami opatrzności, mowa tu oczywiście o PiS i SP z Ziobrą. Dziękuję.