PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marek Gos (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoka Izbo! Pani Marszałek! Panie Posłanki, Panowie Posłowie! Mam zaszczyt przedstawić w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego stanowisko wobec sprawozdania komisji o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o bateriach i akumulatorach oraz niektórych innych ustaw (druki nr 2659 i 2679). Celem ustawy jest doprecyzowanie przepisów ustawy w celu uzyskania pełnej zgodności z przepisami dyrektywy 2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów oraz uchylającej dyrektywę 91/157/EWG. Projekt uszczelnia system gospodarowania zużytymi bateriami i zużytymi akumulatorami. Senat zgłosił 6 poprawek. Dotyczą one zmian legislacyjnych oraz wprowadzają m.in. zmniejszenie stawki opłat, którą wprowadzający baterie i akumulatory ma obowiązek przeznaczać na publiczne kampanie informacyjne, do 0,03 zł za kilogram. Ponadto utrzymują w mocy przepisy nakazujące obowiązek uzyskiwania ˝pozwolenia zintegrowanego˝ przez prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów. Kolejna z poprawek zaostrzyła zliberalizowane uprzednio przepisy co do warunków przetwarzania zużytych akumulatorów i baterii - zezwalając na ich przetwarzanie jedynie w obrębie jednego zakładu przetwarzania. Podsumowując, Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował zgodnie z rekomendacją Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa: poprawki 1., 2., 3. - opowiadamy się za przyjęciem, poprawki 4., 5., 6. - opowiadamy się za odrzuceniem.
Mówca: Jan Rzymełka
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje dzisiejsze oświadczenie będzie dotyczyło barw, które ostatnio często widujemy, barwy żółtej i barwy niebieskiej, które pojawiły się ostatnio na kilku budynkach w Moskwie, często widzimy je jako barwy narodowe Ukrainy. Zadano mi wiele pytań w tej sprawie, pytano, dlaczego województwo śląskie, które ma identyczne barwy, przejęło barwy ukraińskie. Musiałem sporo tłumaczyć. Dlatego chciałbym wyjaśnić genezę tych dwóch barw heraldycznych i wskazać winowajcę, to znaczy odpowiedzialnego za te kolory, te barwy. Kolor żółty lub złoty jest na górze, błękitny, niebieski - na dole. One różnie się nazywały, była to praktycznie tynktura, czyli barwa, w heraldyce europejskiej. Od XII wieku były to podstawowe barwy, dwa metale, do tego były futra z gronostajów i popielic. Władcy europejscy dostosowywali swoje znaki identyfikacyjne po to, aby w walce byli widoczni co najmniej z 200 m. Kolor złoty, or albo żółty oznacza wiarę, stałość, mądrość, chwałę, natomiast kolor niebieski, azur, zwany też modrym po Śląsku, to jest czystość, lojalność i wierność. Chciałbym oświadczyć, że to nie Górny Śląsk czy województwo katowickie, potem województwo śląskie, przejęły barwy od Ukrainy, ale mamy wspólnego przodka, który wprowadził te barwy. Jest nim Władysław Opolczyk, książę piastowski, Piast górnośląski, który swoje barwy rodowe, złoto i błękit, wprowadził ok. roku 1372 na terenie Rusi Kijowskiej, w Księstwie Halicko-Wołyńskim. Proszę popatrzeć, herb Lwowa, żółty lew na ciemnoniebieskim tle, i herb Opola, miasta, w którym funkcjonował Władysław Opolczyk, są bardzo podobne. Warto przypomnieć, że flagi narodowe są pochodnymi dawnych herbów szlacheckich władcy. Władysław Opolczyk - to ten sam, który ufundował na Jasnej Górze słynny obraz, ikonę Matki Boskiej Częstochowskiej - przez wiele lat był współpracownikiem Ludwika Węgierskiego, u którego boku zrobił karierę. Ludwik Węgierski zaś wywodził się z rodu Andegawenów i błękit i złoto stale były w jego herbie. W związku z tym możemy powiedzieć bez naruszania prawdy historycznej, że narodowe barwy Ukrainy, które widzimy codziennie w telewizji, na wozach pancernych, na czołgach, zostały wprowadzone dzięki Władysławowi Opolczykowi, dzięki rodowym barwom Piasta górnośląskiego pochodzącego z Opola. Domysły, iż Górnoślązacy przejęli barwy ukraińskie, są niewłaściwe. Chcę przypomnieć, że mamy barwy górnośląskie i dolnośląskie. Dolnośląskie są inne, ciemne, zawierają kolor czarny, natomiast bardzo widoczne barwy żółta, złota, i błękitna to barwy wywodzące się od Władysława Opolczyka. Hasło, które rzucały różne gazety, o przemalowywaniu pewnych obiektów zgodnie ze znaną piosenką na żółto i na niebiesko ma źródło w heraldyce Piasta górnośląskiego z Opola księcia Władysława Opolczyka. Dziękuję bardzo.
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dnia 1 sierpnia br. obchodziliśmy 70. rocznicę wybuchu powstania warszawskiego, które było skierowane przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim. Było to jedno z najważniejszych wydarzeń w najnowszej historii naszego kraju, a jego konsekwencje były dalekosiężne i są odczuwalne do dzisiaj. Zryw zorganizowała Armia Krajowa w ramach akcji ˝Burza˝. Był on wymierzony politycznie przeciwko ZSRR, a zbrojnie przeciwko Niemcom. Dowództwo AK zamierzało samodzielnie wyzwolić Warszawę, zanim wkroczy do niej Armia Czerwona. Mieli nadzieję, że uda się w ten sposób poprawić międzynarodową pozycję rządu RP na uchodźctwie oraz powstrzymać proces sowietyzacji Polski przez Stalina. Plan powstania opracował pułkownik Antoni Chruściel ˝Monter˝, komendant Okręgu Warszawa AK. Przyjął w nim, że oddziały polskie będą w stanie prowadzić działania zaczepne przez 2-3 dni, a w razie niekorzystnego obrotu sytuacji będą mogły wytrwać w obronie maksymalnie przez 14 dni. Jednak powstanie trwało 63 dni. Zakończyło się kapitulacją 3 października 1944 r. 1 sierpnia 1944 r. o godz. 17, tzw. godzinie ˝W˝, jednostki okręgu warszawskiego AK oraz oddziały dyspozycyjne Komendy Głównej AK zaatakowały niemieckie obiekty we wszystkich dzielnicach okupowanej Warszawy. W wyniku decyzji, jaką podjęło dowództwo AK o skróceniu czasu mobilizacji do 12 godzin, wielu żołnierzy nie zdołało dotrzeć na miejsca zbiórki. Do tego polskie oddziały były pozbawione ciężkiej broni, bez której szturmowanie silnie umocnionych obiektów było trudne. Powstańcy rozproszyli też swoje siły, atakując zbyt wiele celów jednocześnie. Co więcej, podjęta w ostatniej chwili decyzja o zmianie siedziby Komendy Głównej AK spowodowała, że rozdzieleniu uległo podległe jej najsilniejsze zgrupowanie AK. Kedyw wraz z komendą przeszedł na Wolę, podczas gdy pułk ˝Baszta˝ pozostał na Mokotowie. Po wybuchu powstania Armia Czerwona wstrzymała ofensywę w stronę Warszawy, a Stalin odmówił udzielenia pomocy powstańcom. Na dodatek wsparcie udzielone powstańcom przez USA i Wielką Brytanię miało ograniczony charakter i nie wpłynęło na sytuację w Warszawie, w efekcie czego słabo uzbrojone oddziały powstańcze prowadziły samotną walkę z przeważającymi siłami niemieckimi. W trakcie walki straty wojsk polskich wyniosły ok. 16 tys. zabitych i zaginionych, 20 tys. rannych i 15 tys. wziętych do niewoli. Jednak działania powstańcze nie oznaczały jedynie walki zbrojnej. W ciągu dwumiesięcznego powstania w Warszawie funkcjonowało wolne i demokratyczne państwo polskie z legalnymi władzami, administracją, armią oraz wszystkimi atrybutami państwowości. Ujawniły się władze naczelne Polskiego Państwa Podziemnego, Rada Jedności Narodowej, Delegatura Rządu na Kraj oraz Krajowa Rada Ministrów. Pomimo braku zwycięstwa powstanie warszawskie miało wielki wpływ na dalszą historię Polski. Dzięki odwadze i męstwu żołnierzy walczących z poświęceniem zdrowia i życia o wolność Polski dziś możemy cieszyć się życiem w niepodległym kraju. Cześć ich pamięci. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Achinger
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 1 września br. odbędzie się uroczyste rozpoczęcie jubileuszowego roku szkolnego 2014/2015 połączone z obchodami 20-lecia powstania Zespołu Szkół im. Ojca Świętego Jana Pawła II w Niepołomicach w nowym budynku szkolnym. Nadchodzący rok szkolny to także 70. rocznica powstania liceum w Niepołomicach. Powojenna odbudowa życia kulturalnego stała się główną troską mieszkańców tego miasta. Czekały na to nie tylko dzieci i młodzież spragnione nieskrępowanego okupacyjnymi zakazami wyrażania myśli, ale również dorośli. Zaraz po zakończeniu wojny Tadeusz Biernat i Jan Ziemba przy ofiarnej pomocy innych nauczycieli zorganizowali w Niepołomicach gimnazjum ogólnokształcące, a pierwszą siedzibą tej szkoły stał się zamek. Przez 70 lat nieprzerwanej działalności liceum ogólnokształcące wykształciło i wychowało wielu wspaniałych niepołomiczan. Szkoła ta od zawsze wpajała swoim uczniom najszlachetniejsze wartości, przekazując nie tylko wiedzę, ale i prawdziwe patriotyczne wychowanie. Obecnie szkołę prowadzi bardzo wykwalifikowana kadra pedagogiczna, która dzięki swojemu wieloletniemu doświadczeniu zapewnia wysoki poziom nauczania. Zespół Szkół im. Ojca Świętego Jana Pawła II to szkoła z bardzo bogatymi tradycjami. Kształci uczniów liceum oraz technikum w kierunkach, które odpowiadają na zapotrzebowanie lokalnego rynku pracy. Szkołę tworzą ludzie, którzy dzięki swej pracowitości i wytrwałości w dążeniu do celu stają się przykładem dla wielu innych. Z okazji pięknego jubileuszu Zespołu Szkół w Niepołomicach życzę wszystkim nauczycielom, pracownikom oraz uczniom wielu dalszych dokonań oraz sukcesów w codziennej pracy, a także entuzjazmu i radości w realizacji nowych celów i marzeń. Dziękuję.
Mówca: Jerzy Sądel
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie uczczenia 150. rocznicy powstania styczniowego. Pragnę oddać hołd wszystkim Polakom, a w szczególności mieszkańcom ziemi kłobuckiej, którzy uczestniczyli w wielkim zrywie niepodległościowym, jaki rozpoczął się w styczniu 1863 r., a zakończył jesienią 1864 r. Powstanie styczniowe wybuchło 22 stycznia 1863 r. w Królestwie Polskim i 1 lutego 1863 r. w byłym Wielkim Księstwie Litewskim. Było skierowane przeciwko Rosji jako jednemu z zaborców uczestniczących w rozbiorach Polski. Walki powstańcze trwały do jesieni 1864 r. Bezpośrednią przyczyną zrywu powstańczego był nasilający się terror i represje wobec Polaków i polskości, jakich dopuszczała się carska Rosja na terenie Królestwa Polskiego, Litwy i Białorusi. Powstanie poparła również ludność polska zamieszkała na terenach zaboru pruskiego i austriackiego. Wybuch powstania poprzedziły krwawe pacyfikacje manifestacji patriotycznych, pochodów i procesji o takim charakterze, przykładem jest masakra bezbronnej ludności na Placu Zamkowym w Warszawie w kwietniu 1861 r. W nocy z 14 na 15 stycznia 1863 r. miał nastąpić pobór do wojska carskiego 12 tys. wskazanych imiennie młodych mężczyzn. Służba w wojsku przypominała kompanię karną o najostrzejszym rygorze i trwała 25 lat. Rocznie w wojsku umierało ok. 40 tys. żołnierzy. Ludność Kłobucka i okolic organizowała pomoc powstańcom. W Krzepicach znane są nazwiska 11 osób biorących udział w powstaniu, był wśród nich np. Władysław Brodzic-Frąckiewicz mianowany powstańczym naczelnikiem miasta. Znane są relacje kapitana Józefa Oksińskiego, organizatora oddziałów powstańczych na terenie ziemi kłobuckiej. Działania zbrojne miały miejsce m.in. w lasach parzymieskich - bitwa pod Rudnikami 22 kwietnia 1863 r. Najbardziej sławna stała się bitwa pod Wąsoszem z 23 kwietnia 1863 r. Naczelnik wojskowy powiatu wieluńskiego major Aleksander Lüttich prowadził powstańców z kaliskiego na pomoc oddziałom powstańczym na Sandomierszczyźnie. Pod Wąsoszem doszło do bitwy z Rosjanami. Wsparli go powstańcy z oddziału rozbitego w bitwie pod Rudnikami. Część powstańców zginęła, a rannych Rosjanie wymordowali. Po upadku powstania za udział w nim stracono ok. 700 osób, 7 tys. powstańców dostało się do niewoli, 10 tys. zmuszono do emigracji, ponad 40 tys. zesłano na Syberię. Skonfiskowano ziemianom 1660 majątków, nałożone kontrybucje osiągnęły 20 mln rubli. Zlikwidowano resztki autonomii Królestwa Polskiego, nazywając je Krajem Nadwiślańskim. Powstanie, mimo tych wszystkich strat i represji, było dowodem wielkiego patriotyzmu Polaków. W pamięci narodu zapisało się jako wielki wysiłek naszych przodków, zmierzający za wszelką cenę do odzyskania utraconej w 1795 r. niepodległości ojczyzny. Powstanie ma dla nas i następnych pokoleń szczególne znaczenie. Nie wolno zapominać o rocznicy jego wybuchu ani o ludziach, którzy poświęcili życie, aby następne pokolenia mogły cieszyć się wolnością. Naród bez historii nie będzie istniał. Nie wolno nam o tym zapominać. Cześć ich pamięci! Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Henryk Siedlaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Sytuacja w Kompanii Węglowej jest dramatyczna. Jak stwierdził jej prezes, bez pomocy międzynarodowego sektora finansowego górniczy potentat może nie przetrwać nawet do końca roku i po prostu zbankrutować - informowały media. Prezes kompanii Mirosław Taras zaznaczył, że jeśli nie uda się znaleźć porozumienia z sektorem bankowym, to w drugiej połowie roku istnieje realna groźba upadłości spółki. Dwie takie informacje z konferencji prasowej wystarczą, aby bić na alarm i wzbudzać trwogę. Jeszcze gorsza jest trzecia informacja. Jeśli ceny węgla w portach ARA nadal będą spadać, nie tylko wszystkie kopalnie spółki, ale także zakłady górnicze należące do KHW, JSW, a nawet Bogdanka znajdą się poniżej progu rentowności. Rząd podjął działania, aby zapobiec katastrofie, jednak z informacji ogólnie dostępnych wynika, że głównym problemem jest Kompania Węglowa. Jeżeli tak jest w istocie, to chyba doszło do zbytniego zawężenia problemu. W dramatycznej sytuacji jest cała branża węglowa i dlatego trzeba podejmować decyzje adekwatne do stopnia dramatu. Nie można koncentrować się wyłącznie na Kompanii Węglowej. Wiem, że KW robi za ˝chłopca do bicia˝ i media przypisują tej firmie wszystkie możliwe grzechy. Proponuję jednak, aby przełamać schematy myślenia, wsparcia potrzebuje bowiem całe polskie górnictwo. To prawda, że KW ma na zwałach 5 mln t niesprzedanego węgla. Prawdą jest także to, że nie może go sprzedać, bo jest obłożony zastawami bankowymi. Nawet gdyby kompania go sprzedała, to za niską cenę i wtedy strata w bilansie byłaby olbrzymia. Dlatego jeszcze raz apeluję o wsparcie dla górnictwa, bo w ostatecznym rachunku nam się to opłaci, tak jak np. wielu krajom opłaciło się wsparcie przemysłu motoryzacyjnego w czasie ostatniego kryzysu. Nie chodzi wcale o bezzwrotne rozdawanie pieniędzy, tylko o taką pomoc, która pozwoli przeżyć trudny czas po to, abyśmy później wszyscy mieli z tego pożytek. Zachęcam do takiego myślenia o polskim górnictwie. Wyzłośliwianie się i przypinanie łatek niczemu nie służy. Uważam, że nie stać nas na zrobienie ze Śląska czarnej dziury gospodarczej i społecznej.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie obchodów Święta Wojska Polskiego w Rzeszowie w dniu 15 sierpnia 2014 r. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Po zmianach ustrojowych obchodzimy w Polsce od 1992 r. Święto Wojska Polskiego 15 sierpnia, w dniu święta Wniebowzięcia Matki Bożej. Historia tego święta sięga 1923 r., kiedy to na podstawie rozkazu ministra spraw wojskowych generała broni Stanisława Szeptyckiego obchodzono to święto po raz pierwszy w Polsce. W stolicy województwa podkarpackiego w tym roku po raz pierwszy po 22 latach władze miasta Rzeszowa nie zorganizowały oficjalnych obchodów tego święta. Służby miejskie nie powiesiły w tym dniu flag narodowych, w mieście nie wyczuwało się nastroju świątecznego nawiązującego do chwały polskiego oręża z 1920 r., czyli Cudu nad Wisłą. Mimo ignorowania tego święta przez władze samorządowe Rzeszowa z prezydentem Tadeuszem Ferencem na czele mieszkańcy Rzeszowa nie zapomnieli o obchodach tego święta, nie zapomnieli słów rozkazu generała Stanisława Szeptyckiego z 4 sierpnia 1923 r.: ˝W tym dniu wojsko i społeczeństwo czci chwałę oręża polskiego, której uosobieniem jest żołnierz˝. W samo południe pod pomnikiem generała Władysława Sikorskiego zgromadzili się przedstawiciele ugrupowań prawicowych: Prawa i Sprawiedliwości oraz Prawicy RP, NSZZ ˝Solidarność˝, kombatanci, samorządowcy i mieszkańcy Rzeszowa. Przed pomnikiem wielkiego Polaka, naczelnego wodza polskich Sił Zbrojnych i premiera Rzeczypospolitej Polskiej delegacje złożyły wieńce i kwiaty oraz zapaliły znicze w kolorach białym i czerwonym. Z gmachu polskiego Sejmu wyrażam zdumienie i żal, że w mieście Rzeszowie, w którym mieszkańcy wybudowali wspaniały pomnik wielkiemu polskiemu żołnierzowi, gdzie znajduje się garnizon Wojska Polskiego, gdzie stacjonuje 21. Brygada Strzelców Podhalańskich, prezydent Rzeszowa Tadeusz Ferenc nie przygotował oficjalnych obchodów uroczystości Święta Wojska Polskiego.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku, Wysoka Izbo! Senat odrzucił niedawno projekt zmiany dotychczasowej ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty. To oznacza, że nie ma mowy o dostępie do darmowych leków dla emerytów i rencistów po 75. roku życia, których świadczenia nie przekraczają 845 zł brutto. W wyniku decyzji senatorów Platformy Obywatelskiej, którzy zablokowali projekt, najmniej zamożna i najbardziej potrzebująca wsparcia ze strony państwa część społeczeństwa drogie leki będzie musiała kupić sobie sama, finansując je z i tak już dramatycznie niskich emerytur i rent. Chociaż projekt nowelizacji był już praktycznie na finiszu, to jednak na ostatnim przed wakacjami posiedzeniu Senatu zamiast głosowania za projektem senatorowie głosowali nad jego odrzuceniem. Wniosek złożył Jan Filip Libicki, który niedługo później szczycił się na swoim blogu, że to on odebrał darmowe leki emerytom i rencistom. Posłowie PO zagłosowali oczywiście za odrzuceniem ustawy. Odpowiedzialny za sprawy związane z polityką lekową wiceminister zdrowia Igor Radziewicz-Winnicki jest przekonany, że nie stać nas na taką rozrzutność pieniędzy i że 200 mln zł to za dużo w skali budżetu NFZ, by można je było przeznaczyć na refundację leków dla najuboższych. Wiceminister jest również głęboko przekonany, że starsi ludzie, gdyby tylko mieli darmowy dostęp do leków, na pewno od razu zaczęliby ich nadużywać. Jak widać, Radziewicz-Winnicki bardzo martwi się o zdrowie polskich emerytów i rencistów i robi wszystko, aby sprawić, by nie musieli się oni truć chemią... Najwyraźniej chce upiec dwie pieczenie na jednym ogniu: zaoszczędzić publiczne pieniądze i uchronić obywateli przed uzależnieniem od leków.
Mówca: Jan Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie polskiej polityki zagranicznej Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Zwracam się do państwa w sprawie polskiej polityki zagranicznej. Ostatnie wydarzenia w najbliższym sąsiedztwie Polski pokazują, iż nasza polityka zagraniczna to, delikatnie mówiąc, wielka klapa. Polityka uległości zakończyła się całkowitym niepowodzeniem. Poddańczość w stosunku do Rosji okazała się w żadnym stopniu niepotrzebna, zaś ostatnia zmiana kursu pokazuje, iż Rosjanie widzą w Polsce jednego z największych wrogów. Polityka ˝poklepywania˝ stosowana w stosunku do Niemiec i Brukseli okazała się całkowicie chybiona, gdyż to Angela Merkel nie zgadza się na rozmieszczenie w Polsce wojsk Sojuszu Północnoatlantyckiego. Polityka ˝kłamstwa˝ i nielojalności w stosunku do USA, która została ukazana w nagraniu ministra spraw zagranicznych Radosława Sikorskiego, może narazić nas na pozostawienie nas przez naszego najważniejszego sojusznika z Ameryki Północnej. Polityka rozluźnienia relacji z naszymi najbliższymi sąsiadami i potencjalnymi sojusznikami: Węgrami, Słowacją, Czechami, Litwą, Gruzją i Ukrainą, doprowadziła do sytuacji, gdzie Polska pierwszy raz od upadku żelaznej kurtyny narażona jest na realne niebezpieczeństwo ingerencji w naszą suwerenność ze strony obcego mocarstwa. Cała polityka zagraniczna prowadzona przez Platformę Obywatelską jest całkowitą kompromitacją i natychmiast należy zmienić osoby odpowiedzialne za taki stan rzeczy. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Jarosław Żaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Kilkanaście dni temu miał miejsce piękny jubileusz 100. urodzin kapitana Wacława Pruchnickiego. Pragnę z tego miejsca złożyć panu najserdeczniejsze życzenia zdrowia, szczęścia, spełnienia marzeń oraz podziękować za lata ofiarnej służby ojczyźnie. Szanowny Jubilacie! Jest pan przedstawicielem odchodzącego już pokolenia patriotów oddanych Bogu i Polsce, dla których słowo ˝honor˝ było dokładnie tym, co znaczyło, nie zmieniało się nawet wtedy, kiedy zwiastowało śmierć. To pokolenie, wychowane w suwerennej Polsce, ukształtowane w poczuciu miłości i obowiązku wobec swej matki ojczyzny, stanęło w gotowości do walki w jej obronie. Nie bacząc na swój młody wiek, na rozwiane prywatne marzenia i plany, stawiło opór dwóm zbrodniczym armiom, złożyło najwyższą ofiarę na ołtarzu wolności. Znosząc mrozy Syberii, przemierzając piaski Iraku i Palestyny aż do wzgórza Cassino dla wolnej Polski. To jedno pragnienie pomagało pokonywać słabości, lęk, głód, przeważające siły wroga. Dla wolnej Polski dokonaliście tego, co nie udało się innym. Przez lata reżim próbował zatrzeć pamięć o dniach męstwa, krwi i chwały. Jednak ona przetrwała, bo przetrwali jej świadkowie, uczestnicy tamtych wydarzeń, stanęli w gotowości, by raz jeszcze stoczyć bój o prawdę i należne miejsce w historii. Świętowaliśmy wyjątkowy dzień urodzin pana kapitana, któremu Polska wyznaczyła niezwykle trudne i piękne zadanie i pewnym sensie dzień ten staje się również dniem pamięci pana towarzyszy walki. Każde tak wyjątkowe uroczystości przywołują ich do nas i stają się dla nas lekcją patriotyzmu, honoru, miłości i poświęcenia, lekcją tego, jakimi wzorcami powinniśmy się kierować i z kogo brać przykład, jakimi Polakami winniśmy być, by ojczyzna była z nas dumna, tak jak jest dumna z kapitana Wacława Pruchnickiego i jego pokolenia. Chwała i cześć bohaterowi! Przebieg posiedzenia
Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2014-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Będziemy za chwilę głosować nad ustawą przyjmującą dyrektywę transgraniczną. To bardzo ważny dokument, na którego przyjęcie Polki i Polacy czekali bardzo długo. Dobrze, że dzisiaj tego aktu dokonamy. Trudno pozbyć się jednak pewnej refleksji i pewnego, powiedziałabym, rozczarowania wynikającego z faktu, że dyrektywa, której przepisy będziemy dzisiaj przyjmować, zostaje przyjęta z bardzo dużymi ograniczeniami, jeśli chodzi o dostęp do opieki medycznej i możliwości korzystania z przepisów tej dyrektywy przez Polki i Polaków za granicą. Niedobrze się dzieje, że te ograniczenia w tak dużym zakresie zostają wprowadzone do dyrektywy, bo tak naprawdę będzie to oznaczało, że ta dyrektywa, nawet jeżeli jej uregulowania zostaną przyjęte, chyba w niewystarczającym stopniu poprawi dostęp do świadczeń najlepszej jakości dla Polek i Polaków za granicą. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2014-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Niech pan wytłumaczy, z jakiego to powodu, po pierwsze, nie dotrzymał pan słowa, żeby ta ustawa weszła w życie z 1 stycznia tego roku. Tak pan obiecywał 25 października, czyli w dniu, kiedy weszła w życie dyrektywa transgraniczna. Po drugie, skąd te ograniczenia finansowe? Wiem, że pan ma zbyt mało pieniędzy na leczenie, wielokrotnie panu o tym przypominaliśmy, mówiliśmy, że trzeba coś zrobić, aby zdrowie było priorytetem polskiego rządu, ale jednocześnie nie jest dopuszczalny fakt, że będzie się w jakimś sensie rolowało dług państwa wobec obywateli, wobec pacjentów, przesuwając ciągle płatności w przyszłość, bo limity przez państwa są określone i wpisane do ustawy. Dziękuję.