Mówca: Jerzy Żyżyński (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Jeżeli więc ustawa o SKOK z 2009 r. wejdzie w życie w takim kształcie, jak zaproponowany w projekcie uchwały, to będzie to oznaczało, że wyrok TK nie został wykonany, gdyż nie doszło do usunięcia niezgodności w ustawie z 2009 r. Członkowie kas zostaną pozbawieni odpowiedniej ochrony gromadzonych oszczędności, co nie tylko będzie miało negatywne skutki społeczno-ekonomiczne, ale będzie również niezgodne z prawem unijnym (z dyrektywą 94/19/WE). Ryzyko polityczne dla prezydenta RP. Projekt uchwały zakłada utrzymanie w ustawie rozwiązania, które trybunał zakwestionował w swoim wyroku. Wejście w życie ustawy o SKOK w takim kształcie rodziłoby także ryzyko polityczne dla prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Pozbawienie obecnego systemu gwarantowania depozytów złożonych w SKOK przymiotu obligatoryjności musiałoby wywołać zrozumiałe zaniepokojenie wśród członków kas. W następstwie tej sytuacji wysoce prawdopodobne wydaje się składanie pozwów zbiorowych przeciwko Skarbowi Państwa przez członków SKOK. Podstawa prawna takich pozwów znajduje się w Kodeksie cywilnym, który w przepisie art. 4171 § 2 reguluje odpowiedzialność Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną przez wydanie niezgodnego z prawem aktu normatywnego (˝Jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie aktu normatywnego, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu niezgodności tego aktu z konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą˝). Brak pozytywnych opinii. Projekt uchwały procedowany był w Komisji Finansów Publicznych bez opinii Biura Analiz Sejmowych, pomimo że wniosek o taką opinię został złożony i biuro potwierdziło podjęcie prac nad tą opinią - jest negatywna. Komisji nie zostały przedstawione opinie Narodowego Banku Polskiego ani Ministerstwa Finansów. Zawarty w sprawozdaniu Komisji Finansów Publicznych projekt uchwały nie poprawia zasadniczych błędów ustawy. Należy raz jeszcze przypomnieć, że Trybunał Konstytucyjny nie miał możliwości, wyłącznie z formalnoprawnych powodów, zbadania konstytucyjności szeregu przepisów ustawy z 2009 r. o SKOK. W wielu ekspertyzach wybitni konstytucjonaliści wskazywali na liczne przepisy, które ich zdaniem są niezgodne z ustawą zasadniczą. Gotowy jest już wniosek grupy posłów do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności ustawy z 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych z konstytucją w zakresie, w jakim ustawa nie mogła być przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego. Może zatem dojść do sytuacji, w której okaże się, że wycofane zostały z trybunału zarzuty, które były oczywiście zasadne. Z tego powodu należy dołożyć wszelkich starań, aby w zakresie formalnych możliwości, jakimi Sejm na tym etapie dysponuje, poprawić ustawę o SKOK w taki sposób, żeby wyeliminować z ustawy jak najwięcej jej niekonstytucyjnych przepisów. Poprawki zgłaszane przez grupę posłów do art. 91 ustawy o SKOK zmierzają do tego, aby naprawić niekonstytucyjność ustawy o SKOK z 2009 r. poprzez najmniejszą możliwą ingerencje legislacyjną, jaką jest utrzymanie w mocy po wejściu w życie tej ustawy podstawy prawnej dotychczas niezawodnie funkcjonującego systemu ochrony oszczędności blisko 2,5 mln członków SKOK. Komisja Finansów Publicznych w pierwszym czytaniu odrzuciła te poprawki. Czy naprawdę wolą Sejmu jest odrzucenie rozwiązań tak oczywiście potrzebnych rozwiązań, które nie pociągają za sobą żadnych obciążeń dla budżetu państwa, nie wymagają żadnych dodatkowych działań organizacyjnych; przeciwnie, które zmierzają do zapewnienia stabilności systemu finansowego państwa, zgodności prawa polskiego z prawem UE i zapobiegają groźbie odpowiedzialności Skarbu Państwa za niezgodne z konstytucją prawo?