PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Ewa Szymanowska
Data: 2025-12-04 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 16 grudnia to dzień, który pokazał, do czego prowadzi polityka podsycana gniewem i nienawiścią: do morderstwa, którego ofiarą stał się Gabriel Narutowicz. Morderstwo pierwszego prezydenta odrodzonej Rzeczypospolitej nie było dziełem przypadku ani samotnego szaleńca działającego w próżni. Było finałem kampanii oszczerstw i ulicznego podżegania, w ramach którego podważano jego mandat tylko dlatego, że poparli go również posłowie mniejszości narodowych. Był to człowiek, który swoje życie zawodowe i naukowe mógł spędzić w spokoju i dobrobycie w Szwajcarii. Profesor politechniki w Zurychu, ceniony inżynier, autor licznych projektów hydrotechnicznych we Francji i w Szwajcarii osiągnął wszystko, co dawało poczucie stabilizacji i prestiżu. A jednak gdy tylko Polska się odrodziła, wrócił bez wahania. Z przekonania, że kraj, za którym tęsknił i który wspierał na emigracji, potrzebuje jego wiedzy, energii i doświadczenia. W niepodległej Polsce pełnił odpowiedzialne funkcje ministra robót publicznych, potem ministra spraw zagranicznych. W grudniu 1922 r. Zgromadzenie Narodowe powierzyło mu najwyższy urząd w państwie. To był wybór demokratyczny, dokonany zgodnie z konstytucją marcową, wybór, który powinien zostać uszanowany jako wyraz woli parlamentarnej większości. Zamiast tego rozpętała się fala agresji. Na ulicach pojawiły się demonstracje, które szybko przestały przypominać obywatelski sprzeciw, a stały się ulicznym linczem. W prasie ukazywały się teksty podsycające nienawiść. Obelgi kierowano wobec niego nie za podejmowane decyzje czy działania, lecz za to, kto oddał na niego głos. To był moment, w którym granice demokratycznej debaty zostały przekroczone i w którym słowa zaczęły zamieniać się w czyny. W Zachęcie zaledwie 5 dni po zaprzysiężeniu padł od strzałów zamachowca przekonanego, że działa w imię ratowania narodu. Jego śmierć była nie tylko tragedią jednostki, była dramatycznym dowodem na to, jak łatwo polityczna nagonka może przerodzić się w przemoc. Gabriel Narutowicz był człowiekiem uczciwym, spokojnym i głęboko odpowiedzialnym. Wierzył, że państwo można budować poprzez kompetencje, dialog i poszanowanie prawa. Oddał życie za Polskę, którą chciał widzieć nowoczesną, otwartą i sprawiedliwą. Dlatego ustanowienie dnia 16 grudnia Dniem Pamięci Prezydenta Gabriela Narutowicza jest nie tylko upamiętnieniem jego życia i zasług, jest również wezwaniem do czujności, aby język nienawiści, pogardy i dehumanizacja przeciwników politycznych nigdy więcej nie znalazły w naszym kraju podatnego gruntu. Abyśmy pamiętali, że demokracja upada nie wtedy, gdy różnimy się poglądami, lecz wtedy, gdy zaczynamy uważać oponenta za wroga. (Dzwonek) W imieniu Klubu Parlamentarnego Polska 2050 popieramy tę uchwałę, wierząc, że pamięć o prezydencie Narutowiczu będzie dla nas wszystkich lekcją odwagi, rozsądku i odpowiedzialności w życiu publicznym. (Oklaski)
Mówca: Daria Gosek-Popiołek
Data: 2025-12-04 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! ˝Gdyś się nie uląkł swej pracy, gdyś się troski nie uląkł i nad mrok wyrastałeś co dnia - nie zmogli Cię inaczej, tylko z tyłu, kulą, tacy sami, ci sami, co zbrodniarz. I nie na Twej mogile wieńców składali tyle, i nie Tobie kupowali modły. Spocząłeś - jak ziemia - ciężki, spocząłeś w ciszy zwycięskiej nad głowami tchórzliwych i podłych.˝ - pisał w wierszu ˝Śmierć prezydenta˝ poeta Edward Szymański, przypominając, że za morderstwo pierwszego prezydenta Polski odpowiadał nie tylko morderca, ale i odpowiadali wszyscy, którzy w gazetach, na wiecach i niestety także w parlamencie rozpętali przeciwko Gabrielowi Narutowiczowi podłą i haniebną kampanię oszczerstw. Za to morderstwo moralną odpowiedzialność ponosili wszyscy, którzy przemocą próbowali nie dopuścić do zaprzysiężenia legalnie wybranego prezydenta, którzy podczas celowo wywołanych zamieszek lżyli i bili posłów zmierzających do parlamentu. Bo chociaż za spust rewolweru pociągnął w Zachęcie prawicowy fanatyk, to nie ulega wątpliwości, że odpowiedzialność za tę zbrodnię spada również na tych, którzy w gazetach i na ulicach podsycali atmosferę nienawiści. Chciałabym, żeby tragiczna śmierć prezydenta Narutowicza i ustanowienie dnia jego pamięci stanowiły dla wszystkich uczestników i obserwatorów życia politycznego w Polsce przestrogę, do czego prowadzi mowa nienawiści, jakie konsekwencje może mieć nagonka i że jeżeli odpowiednio wiele osób będzie wzywało do przemocy, to ktoś w końcu po tę przemoc sięgnie. Chciałabym, żeby ustanowienie tego dnia pamięci było również poważnym ostrzeżeniem wystosowanym przez Sejm do wszystkich, którzy uważają, że wolno im dzisiaj bezkarnie wzywać do przemocy. Na koniec chcę też podziękować wszystkim posłom i posłankom z komisji kultury za długą i momentami trudną pracę nad ostatecznym tekstem uchwały i wypracowanie takiego, pod którym zdecydowana większość tej sali będzie gotowa się podpisać. I mam nadzieję również wziąć go sobie szczerze do serca. Koalicyjny klub Lewicy oczywiście poprze przedstawiony projekt uchwały. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2025-12-04 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! No cóż, poprzedni punkt rzeczywiście łączył, ten raczej będzie dzielił. Trzeba powiedzieć tak: potępienie mordów politycznych musi tutaj wybrzmieć oczywiście z tej mównicy i to jest oczywiste, bo to nie jest jedyny mord polityczny, który był w historii Rzeczypospolitej. Natomiast nie ma w Polsce praktyki ustanawiania świąt konkretnych postaci. I dlatego tym bardziej nie rozumiem, dlaczego to właśnie Gabriel Narutowicz miały być pierwszą tego typu postacią. (Poseł Kamil Wnuk: Halo, prezydent Polski.) Powiem szczerze, że akurat kwestia jego prezydentury... Powiedzmy sobie szczerze, w ciągu 5 dni nie był w stanie osiągnąć nic dla polskiej państwowości, nic, co by pozwalało traktować go dużo bardziej szczególnie niż innych naszych prezydentów. Więc tym bardziej nie rozumiem, dlaczego procedujemy w tym wypadku uchwałę o ustanowieniu dnia pamięci jego postaci. Bardzo dobrze, że w ogóle wycofano się z tego głupiego pomysłu, żeby w ogóle zrobić ustawę dotyczącą tejże postaci. Uważam, że nie ma najmniejszego powodu. Tym bardziej ostatnio, nawet jak przejęła władzę obecna koalicja, wymieniono nazwę instytutu myśli politycznej Dmowskiego i Paderewskiego właśnie na myśli politycznej Narutowicza. Prawda jest taka, że to może i był wybitny naukowiec, ale myśli politycznej to on żadnej nie spłodził. (Oklaski) Nie ma absolutnie żadnej publikacji, żadnego artykułu, który można byłoby zastosować, nawet żeby go analizować. Więc instytut w tym wypadku ma nazwę totalnie błędną, nawet uwłaczającą nieco Gabrielowi Narutowiczowi. Dlatego że naprawdę był wybitnym naukowcem, natomiast to nie był myśliciel polityczny. Naprawdę uważamy, że to jest przesada, by w tym wypadku rozdrapywać w tej Izbie te stare rany. Nie ma potrzeby, żeby uhonorowywać Gabriela Narutowicza specjalnym dniem w kalendarzu Rzeczypospolitej Polskiej. Nie mamy nawet okrągłej rocznicy, bo to jest 103. rocznica śmierci. Tym bardziej więc nie rozumiemy doniosłości tego momentu. Dlatego jako Klub Poselski Konfederacja będziemy głosować przeciw tej uchwale. (Oklaski)
Mówca: Roman Fritz
Data: 2025-12-04 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Rzeczywiście nie sposób się nie zgodzić z moim przedmówcą. Nie ma takiego zwyczaju i nie ma takiej potrzeby, aby wprowadzać specjalny dzień pamięci konkretnej osoby. Mamy tysiąc, a może parę tysięcy innych znacznych osób. Też mamy je tak upamiętniać? A inne mordy polityczne, które się zdarzały w polskiej historii, jakżeż liczne? Wymienię tylko dwa, też z podobnego okresu: 1908 r. - Andrzej Potocki, namiestnik galicyjski, i 1934 r. - minister spraw wewnętrznych Pieracki. Obaj zginęli z rąk zamachowców ukraińskich. Ale ja rozumiem, że tutaj jest inna moda w tym momencie i nie powinno się takich postaci jak pan Potocki czy pan Pieracki upamiętniać. Sytuacja wówczas, w połowie grudnia, była bardzo dramatyczna, scenograficzna, filmowa wręcz. Protesty przy placu Trzech Krzyży, nieopodal. Kogo chciano wrobić w potencjalne morderstwa i w potencjalne rozruchy? Np. bohatera narodowego gen. Józefa Hallera, którego wręcz okrzyczano moralnym sprawcą tego mordu. Człowieka, który w ogóle nie znał Eligiusza Niewiadomskiego, zamachowca. Inna sprawa. Na tymże placu Trzech Krzyży były bojówki PPS-u, lewicowcy z bronią odbezpieczoną, m.in. lewicowy bohater Ignacy Daszyński i jego koledzy, jego towarzysze. O tym się nie mówi. A więc atmosfera była naprawdę gorąca. Łatwo wskazać winnego palcem. Bardzo mi się podoba to, co nawet lewicowa strona tego Sejmu dziś wskazała, czyli że trzeba potępiać hejt i eskalację nienawiści. Jak najbardziej, zgadzam się. Nie może być politycznych nagonek, szykan i szczucia, tak jak np. dzieje się to dziś na naszych oczach wobec prezesa Konfederacji Korony Polskiej Grzegorza Brauna. Mało kto z lewicowej strony nie zabiera głosu w mediach. Nawet najwyższe - tutaj właśnie za mną też - władze Sejmu z marszałkiem Czarzastym włącznie w to się zaangażowały, ministrowie, wicepremierzy. Premier Tusk nie, on ma swoich żołnierzy. Ma Gawkowskiego, Sikorskiego, oni szczują na Grzegorza Brauna. A więc spójrzcie na siebie, we własne sumienia, mam nadzieję, że je macie. Zastanówcie się, czy się też nie przyczyniacie do eskalacji nagonki, szczucia i hejtu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2025-12-04 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym się dowiedzieć, czy w tej Izbie będziemy tak naprawdę procedować nad ustanowieniem jakichś kolejnych tego typu świąt, w których będziemy kolejne postacie uhonorowywać jakimiś specjalnymi dniami poświęconymi ich pamięci. Święta jakich kolejnych postaci planujecie ustanawiać? Bo jednak mam nadzieję, że w tym wypadku Gabriel Narutowicz nie będzie mimo wszystko tą pierwszą osobą. Jeśli będzie pierwszy, to będzie bardzo dziwne. Bardzo źle się stanie, że akurat ta postać, która wcale nie odcisnęła jakiegoś przesadnie pozytywnego piętna na historii Rzeczypospolitej, akurat będzie pierwszą, która dostąpi tego zaszczytu.
Mówca: Maria Koc
Data: 2025-12-04 (Sejm RP, kadencja 10)

Bardzo dziękuję, pani marszałek. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przyczyną zamachu na Gabriela Narutowicza był ekstremalny antagonizm polityczny, który w ówczesnym czasie rozdzierał młodą II Rzeczpospolitą. Prezydenta zabił człowiek, o którym współcześnie mówili, że był skryty, podejrzliwy, bardzo nerwowy, bezwzględny, typ samotnika o cechach autodestrukcyjnych. Tacy też są wśród nas. Tu przytoczę fragment tekstu prof. Patryka Pleskota z portalu: Przystanek Historia. Wpływowy dziennikarz i polityk endecki Stanisław Stroński nazwał Narutowicza zawadą. Niewiadomski postanowił tę zawadę usunąć. Doszło do sytuacji, w której wewnętrzne predyspozycje idealnie zagrały z atmosferą zewnętrzną. Koniec cytatu. Zamach na prezydenta Narutowicza pokazuje, do czego może doprowadzić nakręcona do granic możliwości spirala nienawiści. Udowadnia, że w społeczeństwie zawsze może znaleźć się człowiek o takich wewnętrznych predyspozycjach (Dzwonek), które każą mu potraktować serio sączoną nienawiść, rzucone w przestrzeń słowa i pchną go do strasznego czynu. Tym, którzy sieją nienawiść i uruchamiają wobec swoich przeciwników politycznych przemysł pogardy, niech ta historia będzie ku przestrodze. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Bartłomiej Dorywalski
Data: 2025-12-04 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Procedowana uchwała ma znaczenie nie tylko historyczne, ale też głęboko symboliczne. Gabriel Narutowicz był pierwszym prezydentem odrodzonej Rzeczypospolitej, a jego tragiczna śmierć będąca efektem nienawiści i agresji politycznej pokazuje, do czego prowadzi język pogardy i bezkrytyczne eskalowanie emocji w debacie publicznej. Ustanawiając dzień pamięci Gabriela Narutowicza, nie tylko oddajemy hołd prezydentowi, ale też wysyłamy wyraźny sygnał: spór polityczny może być ostry, ale nigdy nie może przerodzić się w przemoc. Pamiętajmy, że historia uczy nas czegoś więcej niż dat i faktów. Uczy nas, że nienawiść zawsze kosztuje życie, a szacunek i odpowiedzialność - bezpieczeństwo społeczne i demokrację. Wysoka Izbo! Uczcijmy pamięć prezydenta Narutowicza i pamiętajmy, że tam gdzie kończy się szacunek (Dzwonek), zaczyna się tragedia. Dziękuję.
Mówca: Wioletta Maria Kulpa
Data: 2025-12-04 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Niech rok 2026 przypomina nam o Gabrielu Narutowiczu - pierwszym prezydencie Rzeczypospolitej, który zginął, gdy bronił wartości, które dziś tworzą fundament naszej wolnej Polski. Jego życie było świadectwem uczciwości, odwagi i poświęcenia dla ojczyzny. Narutowicz nie ugiął się przed podziałami politycznymi i nienawiścią, nie złamał swoich zasad, choć kosztowało go to życie. Zginął od strzału w serce demokracji, przypominając nam, że Polska zawsze potrzebuje ludzi prawych, którzy ponad własnym losem stawiają dobro narodu. Niech 2026 r. noszący jego imię będzie dla nas wszystkich zobowiązaniem, by pielęgnować pamięć historyczną, bronić prawdy i wartości patriotycznych, stać murem za jednością Polski, wyłącznie Polski. Niech przykład Gabriela Narutowicza inspiruje każdego z nas do odwagi, do odpowiedzialności i do miłości wobec ojczyzny, Polski. (Dzwonek) Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Michał Kowalski
Data: 2025-12-04 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Dzisiaj procedujemy nad projektem uchwały w sprawie ustanowienia Dnia Pamięci Prezydenta Gabriela Narutowicza. Chciałbym dopytać, jakie konkretne działania edukacyjne i społeczne planowane są w ramach obchodów Dnia Pamięci Prezydenta Gabriela Narutowicza, tak aby jego postać była realnym symbolem przeciwdziałania przemocy politycznej. A moje drugie pytanie dotyczy tego, w jaki sposób projekt uchwały ma zapobiec instrumentalnemu wykorzystywaniu tej postaci w sporach politycznych, tak aby ten dzień, który ustanowimy, był rzeczywiście dniem, który łączy, a nie dzieli. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Agata Wojtyszek
Data: 2025-12-04 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! ˝Inżynier doznaje tej przyjemności, jaką ma Bóg˝ - mówił Gabriel Narutowicz, pierwszy prezydent wolnej Polski, który poświęcił karierę naukową i wygodne życie w Szwajcarii, by budować niepodległą ojczyznę. Na charakter przyszłego prezydenta duży wpływ miała jego matka, Wiktoria Szczepkowska, która samotnie wychowała dzieci, kiedy po powstaniu styczniowym ojciec został aresztowany i zmarł kilka miesięcy później w więzieniu. W Szwajcarii, do której wyjechał na leczenie, po skończonych studiach pracował przy projektowaniu linii kolejowych oraz w biurze budowy wodociągów i kanalizacji, jego wiedza była wykorzystywana przy budowie nowoczesnych elektrowni. Pracował na uczelni w Zurychu, gdzie pełnił funkcję dziekana, ale ostatecznie zostawił to wszystko, aby pracować dla Polski. W okrutny sposób został pozbawiony życia. Ustanawiając dzień pamięci prezydenta Narutowicza, oddajemy hołd prezydentowi, ale robimy coś jeszcze: przypominamy, że Polska nie może być areną wrogości (Dzwonek), że demokracja wymaga szacunku, odpowiedzialności i umiaru. Wysoka Izbo! Przyjmijmy tę uchwałę w imię pamięci o prezydencie, który zginął za Rzeczpospolitą, i w imię zobowiązania, aby takie dramaty nigdy więcej się nie powtórzyły. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Kamil Wnuk
Data: 2025-12-04 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Drodzy Rodacy! Jeden z posłów Konfederacji pyta, właściwie po co mamy upamiętniać Gabriela Narutowicza. Ja panu opowiem dlaczego. Był pierwszym prezydentem II Rzeczypospolitej i został zamordowany przez chorego z nienawiści człowieka. Jeden z ojców polskiej niepodległości, Józef Piłsudski, powiedział, że kto nie pamięta o przeszłości, ten sobie nie poradzi w teraźniejszości i nie zasługuje na przyszłość. Dzisiaj minęły 103 lata od śmierci pierwszego prezydenta II Rzeczypospolitej. I jaką mamy dzisiaj sytuację? Dzisiaj w Polsce mamy również polityków chorych z nienawiści, polityków, którzy są mordercami prawdy, takich jak Grzegorz Braun, którzy nakłaniają Polaków do nienawiści do drugiego człowieka... ...nienawiści do Ukraińców, nienawiści do Żydów, nienawiści do środowiska LGBT, nienawiści do polityków... (Poseł Roman Fritz: Oszczerca.) ...którzy inaczej myślą niż oni. To są zdrajcy Polski. (Poseł Roman Fritz: Nieprawda!) To są zdrajcy polskiej ojczyzny. Dla takich ludzi nie powinno mieć miejsca (Dzwonek) w demokracji. Dla takich ludzi nie powinno mieć miejsca w Polsce, szanowni państwo. (Poseł Włodzimierz Skalik: Lekarza.) ...sąd dla tych ludzi. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Meysztowicz
Data: 2025-12-04 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panowie Posłowie! Panie Pośle Fritz! Mowa nienawiści z ust Grzegorza Brauna wylewa się wiadrami. I wy doprowadzacie do takich sytuacji. Grzegorz Braun powinien siedzieć w więzieniu za to, co robi. (Oklaski) (Poseł Roman Fritz: Udowodniliście moją tezę.) Ja nie mówię, że trzeba mu zrobić krzywdę. Taką osobę trzeba osadzić w więzieniu za to, co robi, dlatego że tego typu działania doprowadzają do takich tragedii jak śmierć prezydenta Narutowicza. (Poseł Roman Fritz: Właśnie o tym mówię. Mowa nienawiści.) (Poseł Włodzimierz Skalik: Wstyd!) Trzeba wspominać osobę, która wróciła po odzyskaniu niepodległości, żeby służyć Polsce, była ministrem robót publicznych, była ministrem spraw zagranicznych, zanim została zastrzelona. I to są wzorce dla nas, a nie Grzegorz Braun. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Dariusz Matecki
Data: 2025-12-04 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Padło pytanie, po co mamy upamiętniać Narutowicza, i od razu odpowiedź posła koalicji 13 grudnia: dlatego że był polskim prezydentem i zginął. (Głos z sali: Nie ma takiej koalicji.) Drodzy państwo, śp. Lech Kaczyński w Warszawie do dzisiaj nie ma ulicy... (Poseł Jerzy Meysztowicz: Nie zginął, tylko został zamordowany.) ...bo Rafał Trzaskowski przywrócił aleję Armii Ludowej. I co? Dlaczego nie chcecie upamiętnić polskiego prezydenta, który zginął na służbie ojczyźnie? (Poseł Jerzy Meysztowicz: Został zamordowany.) Tak, został zamordowany. I jednocześnie wasze środowisko: jeb... PiS-owski... żebyś, k..., zdechł. Takie osoby są w fundacjach np. z panem Laskiem. Pablo Morales, kojarzycie? Marcin Kopania, znany z internetowego hejtu, wyleciał od Trzaskowskiego, ale tydzień temu się dowiedzieliśmy, że znalazł ciepłą posadkę w spółce Skarbu Państwa. Inny obrzydliwy hejter zadedykował prezydentowi Andrzejowi Dudzie wiersz Miłosza: Lepszy dla ciebie byłby świt zimowy/ I sznur i gałąź pod ciężarem zgięta. (Dzwonek) Wy jesteście hejterami! Banda... (Wicemarszałek wyłącza mikrofon, poseł przemawia przy wyłączonym mikrofonie, oklaski) (Głos z sali: Pan jest hejterem.) Jesteście hejterami. I ty, Meysztowicz, też jesteś hejterem. Gorszym na pewno od Grzegorza Brauna.
Mówca: Daria Gosek-Popiołek
Data: 2025-12-04 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Chciałabym odpowiedzieć na kilka pytań, m.in. takie: Co takiego zrobił Gabriel Narutowicz? Więc ja państwu odpowiem, co zrobił, zanim został zamordowany przez fanatyka. W 1920 r. rząd Rzeczypospolitej Polskiej powierzył mu tekę ministra spraw robót publicznych. Po tym, jak objął stanowisko, pod jego kierownictwem odbudowano 270 tys. budynków, w tym ponad 2,5 tys. szkół, ponad 300 mostów. Naprawiono większość dróg i zbudowano ok. 200 km nowych szos. Osobiście kierował projektowaniem zbiornika powodziowego i elektrowni wodnej na Sole w Porąbce. Budowę rozpoczęto w 1921 r. Czuwał też nad pracami związanymi z budową elektrowni wodnej w Gródku na Wdzie, Czarnej Wodzie. Był jedynym członkiem rządu zasiadającym we wszystkich kolejnych gabinetach, często krótkotrwałych. W kwietniu 1922 r. wszedł w skład delegacji na ważną konferencję międzynarodową w Genui i tam delegacja ta odniosła sukces. Był człowiekiem, który realnie odbudowywał państwo polskie. Tak, jego kariera, jego praca na rzecz Polski została gwałtownie przerwana, ale została przerwana, bo to było morderstwo polityczne. Dziękuję za te wszystkie głosy, które podkreślały to, jak ważną był on postacią i jak symboliczne będzie ustanowienie tego dnia, dnia jego pamięci. I niestety, muszę to powiedzieć: ewidentne jest to, że sprzeciwiać się tej uchwale będą spadkobiercy myśli Eligiusza Niewiadomskiego. Tam państwo stoicie. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Roman Fritz: To jest mowa nienawiści. Klasyczna.)
Mówca: Roman Fritz
Data: 2025-12-04 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Polska otrzymała z KPO ogromne, historyczne środki na rozwój kolei - miliardy złotych, które miały wreszcie zlikwidować wieloletnie zaniedbania w infrastrukturze. Wszyscy mieliśmy nadzieję na prawdziwy przełom, tymczasem w wielu miejscach słyszymy o przewymiarowanych inwestycjach, o tzw. złotych klamkach oraz o tym, że PKP nie jest w stanie w pełni wykorzystać dostępnych funduszy, a w dziwny sposób tam, gdzie rozwój infrastruktury naprawdę jest potrzebny i oczekiwany, pieniędzy niezmiennie brakuje. Przykładem jest stacja Wodzisław Śląski, stacja w ciągu Katowice - Ostrawa, obsługująca ćwierć miliona mieszkańców regionu, na której z powodu zbyt krótkich peronów kolejowi decydenci nie chcą zatrzymywać dłuższych pociągów, zaś podróżni mokną na peronach na deszczu i wietrze, ponieważ zamiast wiat sektorowych są tu jedynie budki przystankowe. Ogrom apeli mieszkańców, samorządów i organizacji społecznych niezmiennie spotyka się z oporem i wymówkami: jak nie z powodu braku środków, to z powodu oczekiwania na CPK, w związku którym może przeprojektuje się stację za 5 lat, 10 lat, a może nigdy. (Dzwonek) Ministerstwo i przewoźnicy chwalą się stałą poprawą dostępności transportu kolejowego, ale w całym gęsto zaludnionym subregionie zachodnim województwa śląskiego, liczącym ponad 600 tys. mieszkańców, kolejne połączenia znikają, a mieszkańcy są traktowani jak obywatele drugiej kategorii. Od grudnia subregion utraci ostatnie bezpośrednie połączenie z Krakowem, które było oblegane przez pasażerów, ale będzie skierowane na inną trasę. Dość lekceważenia południowo-zachodniego Śląska. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Włodzimierz Skalik
Data: 2025-12-04 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szczęść Boże Wysokiej Izbie! Ratuj się kto może, gdy posłowie Polskiego Stronnictwa Ludowego głosują nad moim wnioskiem o odrzucenie ustawy przymuszającej myśliwych, strzelców sportowych i szkoleniowców do wykonywania badań lekarskich co 5 lat. W przypadku osób w wieku powyżej 70 lat badania te mają być powtarzane co 2 lata. Według PSL Polska ma nadal umacniać swoją pozycję najbardziej rozbrojonego państwa w Europie, gdyż aż 16 posłów tego ugrupowania zagłosowało przeciwko odrzuceniu tej ustawy, a wystarczyłoby, gdyby tylko 6 z tego grona zagłosowało za, i ten szkodliwy projekt ustawy trafiłby do kosza. Szanowni Wyborcy! Zwracam uwagę, jak prominentni działacze znaleźli się w tym pełnym hipokryzji gronie: Władysław Bartoszewski, Dariusz Klimczak, Władysław Kosiniak-Kamysz, Krzysztof Paszyk, Marek Sawicki (Dzwonek), Czesław Sikierski, Magdalena Sroka, Piotr Zgorzelski, Jolanta Zięba-Gzik i Bożena Żelazowska. Dziękuję bardzo. (Oklaski)