Mówca: Witold Klepacz
Data: 2015-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej pragnę przedstawić stanowisko klubu w sprawie omawianej informacji zawartej w druku nr 3042 (stanowisko komisji - druk nr 3044). Niniejsza informacja jest 22. półrocznym sprawozdaniem Rady Ministrów dla Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z udziału Rzeczypospolitej Polskiej w pracach Unii Europejskiej w okresach kolejnych prezydencji. Tym razem była to prezydencja włoska. Włochy przejęły od Grecji 1 lipca prezydencję w Radzie Unii Europejskiej. Był to szczególny czas dla całej Unii, ponieważ była to pierwsza prezydencja po majowych wyborach do Parlamentu Europejskiego. Okres rządów Włoch w Unii przypadł również na kończącą się kadencję Hermana Van Rompuya jako stałego przewodniczącego Rady Europejskiej. Z tych względów objęcie prezydencji na początku nowego cyklu instytucjonalnego wiąże się z ograniczonym trybem prac legislacyjnych. Do zakończenia reorganizacji Unii po wyborach Włochy miały sporo czasu na promowanie swojej wizji odrodzenia Europy i wpłynięcia na ukierunkowanie kluczowych inicjatyw podejmowanych na początku nowej kadencji, przede wszystkim w sferze gospodarczej. Wyrazem tych celów było hasło w tytule programu prezydencji: fresh start, świeży start. Miało ono podkreślić chęć wyjścia prezydencji włoskiej poza czysto techniczne zarządzanie i nadanie przewodnictwu w Unii Europejskiej wyraźnego charakteru politycznego. Temu też służyło promowanie federacyjnego charakteru Unii Europejskiej, tak silnie podkreślanego zwłaszcza w wystąpieniu premiera Włoch Matteo Renziego. Ambicje polityczne Włoch wyraźnie objawiły się w kontekście kolejnej debaty o zasadności dotychczasowej odpowiedzi na kryzys, związanej z wyborem strategii opartej na konsolidacji finansowej propagowanej przez Niemcy i ich północnoeuropejskich sojuszników. Nawiązując do sukcesów ugrupowań eurosceptycznych i populistycznych w wyborach do Parlamentu Europejskiego, Włochy wspomagane przez Francje opowiedziały się za przesunięciem akcentów na wspieranie wzrostu gospodarczego i tworzenie nowych miejsc pracy. W celu ożywienia wzrostu gospodarczego prezydencja zaproponowała działania oparte na trzech filarach: dalszej integracji rynku wewnętrznego, realizacji reform strukturalnych i promowaniu inwestycji. Ważnym elementem prezydencji włoskiej było zwrócenie uwagi na potrzebę tworzenia przyjaznych ram dla działania małych i średnich przedsiębiorstw. Prezydencja włoska zwróciła również uwagę na promowanie europejskiej polityki migracyjnej - same Włochy mają z tym największy problem w Europie - podkreślając znaczenie większej integracji pomiędzy wymiarem zewnętrznym i wewnętrznym polityki migracyjnej. Unia Europejska boryka się obecnie z problemem masowej migracji, co jest poważnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa Europy. Prawie 3 mln ludzi jest w drodze do Europy, a Polska jako coraz bardziej dostatni kraj jest żywo zainteresowana regulacją polityki migracyjnej spoza Unii. W coraz większym stopniu wzrasta świadomość, że problem migracji to nie tylko problem Włoch, Grecji czy Hiszpanii, lecz także całej Unii Europejskiej. Z polskiej perspektywy prowzrostowa orientacja prezydencji włoskiej sprzyja współpracy obu państw, zwłaszcza w zakresie pogłębiania rynku wewnętrznego. Jako państwo graniczne Unii Europejskiej Polska jest zainteresowana współdziałaniem w kształtowaniu polityki wobec migracji, będącej przedmiotem szczególnej troski Włoch. Okres prezydencji stanowił także okazję do rozwinięcia dialogu z Włochami na temat przyszłości Unii Europejskiej z uwzględnieniem dalszej integracji w strefie euro. W tym miejscu mogę tylko po raz kolejny wyrazić naszą negatywną opinię co do działań rządu, który to rząd do tej pory nie wyznaczył mapy drogowej dochodzenia do euro. Kolejny okres 6 miesięcy, półroczny mamy za sobą i takie działanie w dalszym ciągu ze strony Polski nie miało miejsca. W dłuższej perspektywie przyniesie to też konsekwencje gospodarcze. Przez półroczny okres swojej prezydencji Włochy dążyły również do umiejscowienia problematyki zatrudnienia w centrum polityki europejskiej. Włosi koncentrowali się również na umocnieniu Unii Gospodarczej i Walutowej i zakończeniu prac nad jednolitym rynkiem czy też unią bankową. Rzeczywiście problemy związane z bezrobociem, z zatrudnianiem przede wszystkim młodych ludzi, których w największym zakresie to bezrobocie dotyka, muszą być w kolejnych latach problemami, którymi wszystkie kraje Unii Europejskiej będą zajmowały się z ogromną intensywnością. Zdajemy sobie sprawę z tego, że ambitne cele, które wyznaczyła sobie prezydencja włoska, są też celami długofalowymi. Tych ambitnych celów nie uda się czy nie można zrealizować w tak krótkim okresie, jakim jest półroczny semestr prezydencji, tym bardziej przejmując te cele jako cele całej Unii Europejskiej, która powinna zmieniać się właśnie w takim kierunku, jaki zaproponowali Włosi. Oczekujemy ze strony polskiego rządu jeszcze większego zaangażowania się w przemiany, w zmiany, jakie muszą zajść w funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ale również w rozwiązywaniu tych istotnych problemów, z którymi w chwili obecnej boryka się Europa. Myślę głównie o problemach gospodarczych i problemach związanych właśnie z zatrudnianiem młodych ludzi, z ogromnym bezrobociem dotykającym tych ludzi, ale myślę również o problemach, z którymi mamy do czynienia jako państwo graniczne Unii Europejskiej, bo za naszą wschodnią granicą ma miejsce w zasadzie już regularne starcie zbrojne, a więc tym bardziej powinniśmy być wyczuleni na te kwestie. Oczekujemy ze strony rządu polskiego jeszcze większego zaangażowania, większej aktywności w zakresie, o którym była mowa w założeniach prezydencji włoskiej, ale również w zakresie dotyczącym rozwiązywania problemów politycznych. Niepokoi nas bowiem fakt, że Polska została wykluczona z rozmów pokojowych dotyczących Ukrainy. A więc w tym zakresie należy też szukać możliwości podjęcia nowej inicjatywy politycznej z udziałem Polski. Na samo zakończenie chcę powiedzieć o sprawach, które regularnie podnosimy, a które również do tej pory nie zostały załatwione przez polski rząd pomimo deklaracji, które padały tutaj w ostatnim okresie, nawet w ubiegłym roku, z tej mównicy i były jeszcze wyrażane przez poprzedniego ministra spraw zagranicznych, a obecnego marszałka Sejmu. Sprawa, o której chcę powiedzieć, dotyczy Karty Praw Podstawowych. Do tej pory Polska nie przyjęła Karty Praw Podstawowych. Odpowiadając na moje pytanie, pan marszałek, ówczesny minister spraw zagranicznych mówił, że to się stanie w bardzo niedługim czasie, wyznaczył okres jednego roku. A więc przypominamy o tym, że jest to bardzo istotny problem, i w tym zakresie oczekujemy również, że rząd polski doprowadzi wreszcie do przyjęcia Karty Praw Podstawowych. Ten temat był też omawiany w Komisji do Spraw Unii Europejskiej i również ówcześni przedstawiciele Ministerstwa Spraw Zagranicznych, bo to miało miejsce jakieś pół roku temu, nie widzieli żadnych przeszkód, aby Karta Praw Podstawowych zaczęła obowiązywać w Polsce. Niech więc zacznie obowiązywać, drodzy państwo, niech rząd wreszcie rozstrzygnie tę sprawę, mam nadzieję, do końca tej kadencji parlamentu. Klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej pomimo tych uwag i zastrzeżeń będzie głosował za przyjęciem tej informacji i tego sprawozdania. Dziękuję bardzo.