PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Joanna Kluzik-Rostkowska
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do przedstawicieli rządu. Czy państwo zdajecie sobie sprawę z bałaganu kompetencyjnego, jaki macie państwo w rządzie? Punkt wcześniej był punkt, który również dotyczył nowelizacji ustawy o kombatantach. Ponieważ tam pomysłodawcą był minister Macierewicz, to można było dostrzec, że minister Macierewicz postanowił nie zauważyć, iż to ministerstwo rodziny i urząd do spraw kombatantów są gospodarzami tej ustawy. Bardzo się cieszę, że państwo teraz jesteście z nami i że możecie pracować nad zmianą ustawy, którą później będziecie musieli wcielać w życie. Natomiast chciałam skorzystać z okazji, że mam głos, i zapytać, czy może państwo wiecie, czy w takim razie mamy rozumieć, że ministra Macierewicza kombatanci będący powstańcami warszawskimi nie interesują, a interesują go wyłącznie ci kombatanci, dla których sam miał pomysł - mam na myśli tutaj sprawę umundurowania dla kombatantów, osób represjonowanych. Dziękuję.
Mówca: Marcin Święcicki
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Najwięcej uwag, które padły w trakcie dyskusji, dotyczyło tego, dlaczego odnosi się to tylko do powstańców warszawskich. Otóż chciałbym to jeszcze raz wyjaśnić. Tylko powstańcy warszawscy znajdują się akurat w tym projekcie, bo miasto stołeczne Warszawa wystąpiło z tą inicjatywą i przedstawiło, zadeklarowało gotowość pokrycia 50% kosztów pomocy dla powstańców warszawskich ponoszonych w domach pomocy społecznej. Absolutnie, jak najbardziej jesteśmy za tym i nie mamy nic przeciwko rozszerzeniu tej zasady pomocy finansowej na wszystkich kombatantów, wszystkich weteranów walk o niepodległość. Z tego, co tutaj powiedziała pani minister, wnioskuję, że rząd pracuje nad taką ustawą. Proszę państwa, kwestia finansowa zawsze będzie problemem. Nie wiem, jakie tutaj rząd zadeklaruje możliwości, w jakim kierunku pójdzie, ale chciałbym powiedzieć jedno, że mam nadzieję, że rządowi nie zabraknie środków na to, żeby również ze swojej puli 50% czy odpowiednią kwotę dołożyć do finansowania pobytu powstańców w domach pomocy społecznej, a samorząd będzie dokładał drugą część kwoty. To jest jedna uwaga, żeby to nie było zrzucone tylko na samorząd, bo słyszałem o takich wersjach krążących w rządzie. Moja druga uwaga jest taka, że w tym projekcie, który dzisiaj państwu przedstawiłem, mówi się o pełnym, 100-procentowym pokryciu kosztów pobytu powstańców w domach pomocy społecznej. Nie wiem, co rząd planuje, nie widziałem tego projektu ustawy, ale jeśli w tym rządowym projekcie rozszerzone to będzie na wszystkich kombatantów - skądinąd uważam za celowe i zasadne podjęcie przez rząd takiej inicjatywy - to można się zastanowić - koszty finansowe zawsze są jakimś ograniczeniem - nad drugą częścią tych opłat. Mianowicie dla powstańców warszawskich taką rzeczą szczególnie przykrą i bolesną jest to, że nawet jak oni pokryją 70% kosztów ze swojej renty i emerytury, która wynosi, powiedzmy, średnio 2 tys. zł, czyli to będzie 1,6 tys. zł, nie, przepraszam, 1,4 tys. zł, to resztę z tych 4,8 tys. zł musi pokryć ich rodzina, zbierać, składać się na to. To jest dla nich niezwykle przykre. A więc być może, jeśli rozszerzy się to na wszystkich kombatantów, być może taka zasada - przedstawiam to jako pewną opcję do dyskusji w komisji, może również rząd to weźmie pod uwagę - że zostajemy przy tej ogólnej zasadzie, że wszyscy kombatanci pokrywają koszty w wysokości 70% swojej emerytury, a reszty nie zrzucamy już na rodzinę kombatantów, nie robimy im tej przykrości, nie stawiamy tych kombatantów w trudnej sytuacji, w której muszą obciążać rodzinę, tylko resztę wezmą na siebie państwo i samorządy po połowie. Takie rozwiązanie byłoby oczywiście tańsze i pozwoliłoby objąć bardzo szeroką grupę, czyli po prostu wszystkich weteranów, którzy chcieliby z tej formy pomocy społecznej, formy pomocy państwa skorzystać. Poddaję to pod rozwagę pani minister, poddaję to pod rozwagę członkom komisji, którzy będą nad tym obradować. Dziękuję wszystkim państwu za poparcie, bo jednak wszystkie kluby poparły ten projekt i są za tym, żeby dalej nad nim pracować. (Oklaski)
Mówca: Ireneusz Zyska (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Uczestnicy powstania warszawskiego dali dowód heroizmu i patriotyzmu, walcząc i ginąc na ulicach Warszawy. Projekt omawianej ustawy o zmianie ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego oraz zmianie ustawy o pomocy społecznej ma na celu wsparcie osób, które w 1944 r. brały czynny udział w powstaniu warszawskim. Proponowana nowelizacja ustaw ma zapewnić wsparcie tym osobom biorącym udział w powstaniu warszawskim, które potrzebują całodobowej opieki w domach pomocy społecznej. Z uprawnień może skorzystać ok. 300 powstańców żyjących w Polsce, a roczny koszt dla budżetu państwa szacuje się na ok. 9 mln zł. Panie Marszałku! Panie Posłanki i Panowie Posłowie! O heroizmie powstańczej Warszawy powiedziano wiele, bohaterstwo powstańców stawiamy za wzór młodemu pokoleniu. Jestem przekonany, że przedmiotowa ustawa powinna zostać przyjęta przez aklamację. Bohaterom tamtych dni należy się pamięć, szacunek i opieka państwa polskiego do końca ich dni.
Mówca: Joanna Borowiak
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! ˝Ślubuję służyć Państwu Polskiemu, przestrzegać Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, sumiennie i bezstronnie wykonywać obowiązki urzędnika służby cywilnej zgodnie z najlepszą wiedzą i wolą˝. To fragment ślubowania składanego podczas mianowania urzędników, absolwentów Krajowej Szkoły Administracji Publicznej - szkoły, która jako pierwsza placówka tego typu w krajach postkomunistycznych we wrześniu 1991 r. przyjęła swoich studentów. Misją Krajowej Szkoły Administracji Publicznej jest kształcenie i przygotowywanie do służby publicznej urzędników służby cywilnej oraz kadr wyższych urzędników dla administracji Rzeczypospolitej Polskiej. W oparciu o współpracę z administracją publiczną, szkołami wyższymi, instytucjami naukowymi, organizacjami krajowymi i zagranicznymi uczelnia zapewnia profesjonalne kształcenie, realizuje projekty skierowane do administracji publicznej, a w szczególności do służby cywilnej. Ale szkoła to nie tylko kształcenie, to także wychowanie. Jego nieodzownym elementem jest wzorzec osobowościowy patrona szkoły, który placówce nadaje tożsamość, a jednostce - ponadczasowe wartości. Imię patrona to dla uczelni zaszczyt, ale także zobowiązanie, dlatego z nieskrywaną satysfakcją i radością przyjęłam wynik głosowania w Sejmie z 14 września i w Senacie z 6 października 2016 r., nadający Krajowej Szkole Administracji Publicznej imię prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej prof. Lecha Kaczyńskiego, którego spójność postawy ludzkiej z pełnieniem roli społecznej, jaką jest rola polityka - ten wspólny nierozerwalny mianownik: uczciwość, sprawiedliwość, troska o dobro wspólne - stanowią niekwestionowany wzorzec w kształceniu kompetentnych urzędników oddanych ojczyźnie. 12 stycznia br. w Krajowej Szkole Administracji Publicznej odbyła się piękna uroczystość nadania imienia oraz przekazania nowego sztandaru. Podczas uroczystości usłyszeliśmy znamienne słowa: sztandar gromadzi ku wspólnocie. Cechy osobowościowe prezydenta prof. Lecha Kaczyńskiego, takie jak stabilność postawy ludzkiej, troska o drugiego człowieka, piękna postawa więzi małżeńskiej, przykład troskliwego męża, ojca i dziadka, w kontekście rozmowy o wzorcu osobowym są bezsprzecznie pożądane. Jeśli dodamy do tego kompetencję i wiedzę, zamiłowanie do nauki połączone z nadzwyczajną pracowitością, to cechy tego patrona tworzą najlepszy grunt dla kształcenia w Krajowej Szkole Administracji Publicznej kompetentnych, oddanych ojczyźnie urzędników i z całą pewnością poprowadzą one ku wspólnocie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Aleksander Mrówczyński
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W dniu 31 stycznia 1920 r. po 148 latach zaboru pruskiego Chojnice znalazły się w granicach odrodzonej Polski. Ten fakt był pochodną podpisania w dniu 28 czerwca 1919 r. traktatu wersalskiego przez Niemcy, państwa ententy oraz ich sprzymierzeńców. W wyniku postanowień głównego aktu pokojowego I wojny światowej, jakim był traktat wersalski, miasto Chojnice wraz z węzłem kolejowym przyznano Polsce. Krótko po podpisaniu tego aktu w Chojnicach powstawały stowarzyszenia skupiające Polaków, którzy próbowali swoją działalnością zaznaczyć fakt odzyskania niepodległości i przyłączenia miasta do Polski. Wyróżnić tutaj należy działalność oddziału Polskiego Czerwonego Krzyża założonego przez Jana Łukowicza juniora, który m.in. zorganizował kurs pielęgniarski oraz zainicjował powstanie tzw. gospody żołnierskiej. Aktywność polskich mieszkańców Chojnic była widoczna na różnych płaszczyznach, również politycznej w ramach polskich delegatów powiatowych przy landratach i nadburmistrzach, których celem było przejęcie administracji samorządowej z rąk niemieckich. 31 stycznia 1920 r. ppłk Stanisław Wrzaliński na czele żołnierzy 59. Pułku Piechoty Wielkopolskiej o godz. 13 wkroczył do Chojnic. Polskich żołnierzy witał starosta chojnicki Stanisław Sikorski oraz burmistrz dr Alojzy Sobierajczyk. ˝Przyjmuję miasto Chojnice jako cząstkę ziemi polskiej i, da Bóg, na wieki nią pozostanie˝ - takimi słowy w imieniu władz państwa ppłk Wrzaliński przywitał władze miasta i mieszkańców Chojnic, uroczyście przybranych w bramy triumfalne i biało-czerwone barwy. Symboliczny wymiar miał gest młodej chojniczanki Bronisławy Stammowej, która na balkonie ratusza miejskiego odegrała rolę Polonii, zrywając kajdany i łańcuchy niewoli pruskiej. Niemcy nie zapomnieli tego czynu, Bronisława Stammowa została rozstrzelana w 1939 r. Wielka radość w tym dniu panowała wśród Polaków - mieszkańców Chojnic, miasta, które było najbardziej zorganizowanym miastem na Pomorzu. Wieczorem 31 stycznia grupa polskich żołnierzy usunęła pomnik cesarza Wilhelma I znajdujący się na jednym z głównych placów miasta, co spotkało się z protestem ludności niemieckiej. 1 lutego Polacy przejęli formalnie zarząd nad miastem. Komisarz Jan Kaleta podczas uroczystej sesji rady miasta wprowadził burmistrza dra Alojzego Sobierajczyka. 3 lutego do Chojnic zawitał gen. Józef Dowbor Muśnicki, dowódca powstania wielkopolskiego, Armii Wielkopolskiej i Frontu Wielkopolskiego. Generał witany był z należytymi honorami przez wojsko, władze samorządowe i mieszkańców Chojnic. W przededniu odzyskania niepodległości przez Chojnice jako rodowity chojniczanin składam z tego miejsca hołd architektom polskiej niepodległości: Ignacemu Paderewskiemu oraz Romanowi Dmowskiemu, którzy w imieniu Rzeczypospolitej podpisali traktat wersalski przywracający Chojnice Polsce. Składam hołd tym wszystkim mieszkańcom Chojnic, którzy po 150 latach niewoli w zaborze pruskim przyczynili się do rozwoju Chojnic i II Rzeczypospolitej w latach dwudziestolecia międzywojennego. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Głuchowski
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Obydwie Izby naszego parlamentu w grudniu 2015 r. swoimi uchwałami ustanowiły rok 2016 Rokiem Henryka Sienkiewicza. W dniu 22 grudnia 2015 r., występując jako przedstawiciel ziemi łukowskiej, ziemi Henryka Sienkiewicza, z tej mównicy sejmowej zapraszałem wszystkich do włączenia się w te obchody. Dziś, gdy ten rok i obchody się zakończyły, pragnę serdecznie podziękować wszystkim, którzy w minionym roku odwiedzili ziemię wielkiego Polaka, patrioty i pisarza - Henryka Sienkiewicza. Rok Henryka Sienkiewicza w powiecie łukowskim uczczony został w sposób szczególny. Współpraca samorządu terytorialnego, instytucji kulturalnych i oświatowych zaowocowała wieloma inicjatywami w propagowaniu wieszcza narodu polskiego. W mieście Łukowie stanął pomnik-ławeczka przedstawiający sylwetkę Henryka Sienkiewicza. Na jednym z bloków spółdzielni mieszkaniowej pojawił się mural z wizerunkiem pisarza. Na terenie całego powiatu, a przede wszystkim w Muzeum Henryka Sienkiewicza w Woli Okrzejskiej, miejscu urodzenia pisarza, uroczyście obchodzone były rocznice jubileuszowe: 100. rocznica śmierci Henryka Sienkiewicza, 170. rocznica jego urodzin, jak też 35. rocznica rejestracji Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Rolników Indywidualnych ˝Solidarność˝ województwa lubelskiego. Ziemia łukowska czynnie włączyła się w ogólnopolską akcję narodowego czytania zainicjowaną przez parę prezydencką. Miały miejsce liczne konkursy, wystawy, rajdy. Muzeum Henryka Sienkiewicza w Woli Okrzejskiej poszczycić się mogło trzykrotnym wzrostem liczby turystów w roku 2016 w porównaniu do lat ubiegłych. Liczne grupy szkolne oraz osoby indywidualne przybywające do muzeum z terenu całej Polski odkrywały miejsce, gdzie przyszły pisarz spędził pierwsze, dziecięce lata swojego życia, ucząc się wrażliwości na otaczający świat oraz kreując obrazy stron rodzinnych, które niejednokrotnie zamieszczał na łamach swych utworów. Pozostałością po roku 2016 są wybite staraniem muzeum, rady społecznej działającej przy tym muzeum, kolekcjonerskie numizmaty sienkiewiczowskie bite w złocie i w srebrze, w limitowanej ilości, powstałe przy współpracy z Mennicą Polską. Najważniejszym jednakże osiągnięciem roku 2016 jest fakt, że zarówno młodzi, jak i dorośli - osoby różnych stanów i profesji - angażowali się w ideę propagowania postaci polskiego noblisty, krzewiciela języka polskiego, nauczyciela patriotyzmu. Pomimo że Rok Henryka Sienkiewicza minął, w imieniu dyrekcji, pracowników muzeum, w imieniu własnym serdecznie zapraszam do miejsca jego narodzin, do Woli Okrzejskiej, gdzie w otoczeniu ciszy i przyrody możemy zadać sobie kluczowe pytanie: Quo vadis? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Mosiński
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Program 500+, przyjęty przez Wysoką Izbę i wdrożony w życie, cieszy się dość dużym poparciem w społeczeństwie, niweluje obszary ubóstwa, wspiera rodziny wielodzietne. Ma też za zadanie zachęcać ludzi młodych, aby pozostali w kraju i zakładali rodziny. To cel szczytny. Natomiast z oburzeniem przyjąłem widomość, że firma Auchan wśród zatrudnionych pracowników w tych sklepach wielkopowierzchniowych przeprowadza ankietę, w której dobrowolnie każdy pracownik ma wpisać, czy korzysta z programu 500+. Niby jest tu dowolność, ale znając złe relacje między światem pracodawców a światem pracy, wiem, że za tym kryje się restrykcja. I tak jest faktycznie, bo, jak się okazało, osoby, które pobierają świadczenie 500+, nie będą miały możliwości uzyskania wsparcia z funduszu świadczeń socjalnych, a jeżeli już, to w sposób znacznie ograniczony. Moim zdaniem są to działania, które nie powinny mieć w ogóle miejsca w cywilizowanym świecie. I odsyłam ewentualnie mocodawców z Auchan, aby tego typu praktyki wdrażali w swoim kraju, czyli we Francji. Firma Auchan, gdzie działa Niezależny Samorządny Związek Zawodowy ˝Solidarność˝, nie raczyła w ogóle skonsultować tego pomysłu z organizacją związkową, szukając możliwości dialogu społecznego jako immanentnej części życia w przestrzeni zakładu pracy, jakim jest sklep wielkopowierzchniowy. Moje ubolewanie pokrywa się również z oceną wielu koleżanek i kolegów posłów Prawa i Sprawiedliwości, którzy ze zdziwieniem przyjęli tę wiadomość, która ukazała się w ostatnim czasie w wielu mediach ogólnopolskich. Pragnę z tego miejsca zapewnić pracowników sklepów wielkopowierzchniowych firmy Auchan, że nie tylko ja, ale również moje koleżanki i moi koledzy z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość nie przyzwalamy na tego typu praktyki. Solidaryzujemy się z wami, szanowni państwo, abyście walczyli o swoje prawa pracownicze, tak by nie dyskryminowano was za to, że jesteście beneficjentami programu 500+. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Duda (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Marszałku! Wysoka Izbo! W całej Polsce odczuwamy dotkliwe skutki smogu. Aktualna sytuacja znacznie pogarsza warunki życia nas wszystkich. Media alarmują niemal codziennie o katastrofalnym stanie powietrza w Małopolsce. W Krakowie dodatkowe koszty ponoszone przez służbę zdrowia ze względu na nadmierne stężenie pyłów sięgają nawet 700 mln zł rocznie. W szczególny sposób problem ten dotyka mojego rodzinnego miasta Skały. Stężenie pyłów w powietrzu jest tu porównywalne do najbardziej zanieczyszczonych miast świata. Tymczasem miasto to jest malowniczo położone obok Ojcowskiego Parku Narodowego i ma ogromny potencjał turystyczny. Na ostatnim spotkaniu Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów wypracowano aż 14 rekomendacji w walce o lepszą jakość powietrza. Zmianie ulec mają normy dotyczące kotłów, w których palimy. Od 2018 r. nie będzie już można montować kotłów niższej generacji niż piąta. Ze sprzedaży ma zostać wycofany węgiel niesortowany i niskiej jakości. Fundusze z narodowego funduszu ochrony środowiska będą priorytetowo przeznaczane na poprawę jakości powietrza. To ok. 10 mld zł. Ministerstwo Energii pracuje nad zaoferowaniem niższej nocnej taryfy na energię elektryczną. Dzięki niej osoby niezamożne będą mogły ogrzewać swoje domy za pomocą prądu. Komitet Ekonomiczny Rady Ministrów rekomenduje również unormowania, które zablokują zabudowę klinów napowietrzających miasta. Wszystko to może doprowadzić do poprawy jakości powietrza. Aby jednak walka ze smogiem była skuteczna, potrzebna jest mobilizacja administracji na każdym szczeblu. Samorządy mają do odegrania szczególnie ważną rolę w uwrażliwianiu Polaków na problem smogu. Lokalne władze niezależnie od działań władz centralnych mogą informować o skutkach palenia w piecach. Serdecznie zachęcam do organizowania spotkań edukacyjnych, na których będzie można dowiedzieć się, jak palić węglem w sposób efektywny i przyjazny środowisku. Gminy mogą również tworzyć lub poszerzać swoje programy ograniczenia niskiej emisji, powinny również szeroko o nich informować. Zdarza się bowiem, że mieszkańcy nie wiedzą o istnieniu i zasadach funkcjonowania takich programów. Bez naszego wspólnego wysiłku problem nie zniknie. Tylko razem, wraz z mieszkańcami, możemy skutecznie poprawić jakość powietrza w Polsce. Przebieg posiedzenia
Mówca: Małgorzata Janowska
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Ślubuję.
Mówca: Michał Jaros
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Nowoczesna pragnę zaprezentować stanowisko dotyczące sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz niektórych innych ustaw, druki nr 991 oraz 1192. Nowelizacja ustawy przewiduje trzy podstawowe zmiany. Pierwsza z nich dotyczy zniesienia podziału rynku regulowanego na rynek giełdowy i pozagiełdowy. Funkcjonujący obecnie podział rynku regulowanego oparty był na założeniu, iż rynek pozagiełdowy z uwagi na większą swobodę formalną i niższe wymogi wobec spółek chcących emitować swoje papiery wartościowe będzie przeznaczony dla przedsiębiorstw małych i średnich. Jednak postępująca w kolejnych latach unifikacja przepisów spowodowała zatarcie wyraźnych różnic między tymi dwoma typami rynku regulowanego. Tak więc likwidacja terminów rynek giełdowy i pozagiełdowy to pomysł, który możemy poprzeć. Proponowane zmiany to również krok w stronę dostosowania polskiego prawa do przepisów unijnych, które nie przewidują w powszechnie funkcjonującej nomenklaturze pojęcia rynku pozagiełdowego. Kolejna proponowana zmiana to wprowadzenie regulacji dotyczących instytucji rachunku derywatów. Komisja Nadzoru Finansowego uzyska nowe uprawnienia i będzie mogła występować o informacje dotyczące inwestycji w Polsce dokonywanych przez podmioty nieprowadzące działalności w Polsce, które są stroną transakcji giełdowych, a nie mają obowiązku ewidencjonowania zawieranych transakcji na derywatach na żadnych rachunkach. Trzecią zmianą, jaką przewidują autorzy projektu, jest zmiana organu wydającego zezwolenie na prowadzenie rynku regulowanego. Otóż dotychczas był to minister finansów. Nowela odbiera mu to prawo, jednocześnie nakładając obowiązek z tym związany na Komisję Nadzoru Finansowego. Szanowni Państwo! Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Klub Nowoczesna ma nadzieję, że zapowiadane zmiany i wzmocnienie roli Komisji Nadzoru Finansowego oraz ujednolicenie rynku nie wpłyną negatywnie na funkcjonowanie sektora giełd instrumentów finansowych oraz wszystkich podmiotów na nich obecnych. Nie zostały rozwiane podczas prac w komisji wszystkie nasze wątpliwości w tej sprawie. Rekomendujemy ten projekt sprawozdania i popieramy. Dziękuję serdecznie.
Mówca: Genowefa Tokarska
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz niektórych innych ustaw. To są druki nr 991 i 1192. Projekt ustawy znosi występujący w obrocie instrumentami finansowymi podział rynku regulowanego na rynek giełdowy i pozagiełdowy i przewiduje objęcie obu tych typów rynku tym samym pojęciem rynku regulowanego. Przed laty rynek pozagiełdowy był rynkiem, wydaje się, mniej sformalizowanym i mającym niższe wymogi wobec emitentów. Występujące różnice dotyczyły innego podmiotu wydającego zezwolenie na prowadzenie rynku, mianowicie rynek giełdowy był w gestii ministra finansów, natomiast rynek pozagiełdowy - Komisji Nadzoru Finansowego. Następna odmienność to wartość obowiązujących kapitałów własnych - w spółkach giełdowych to kwota 10 mln, na rynku pozagiełdowym to kwota 5 mln. I trzecia różnica to inne podstawy prawne przekazywania informacji bieżących i okresowych przez emitentów papierów wartościowych. Różnice, o których wspominam, w rzeczywistości wskutek zmian przepisów dotychczas wprowadzanych ulegały zatarciu i stąd to ujednolicenie zasad funkcjonowania rynku regulowanego jest właściwym procesem, w pełni uzasadnionym. Prace nad projektem trwały zarówno w podkomisji do spraw instytucji finansowych, jak i Komisji Finansów Publicznych, a wcześniej był on poddawany również konsultacjom. Projekt, choć dość obszerny w swojej treści, jest tak naprawdę projektem technicznym, zawierającym propozycje rozwiązań jednolite dla całego rynku regulowanego. Według projektu organem uprawnionym do wydawania zezwolenia, a także zakazania prowadzenia rynku regulowanego jest Komisja Nadzoru Finansowego. To właśnie KNF zostaje jednocześnie wyposażony w liczne narzędzia nadzorcze, dzięki którym będzie zapewniony nadzór nad bezpieczeństwem i prawidłowością obrotu instrumentami finansowymi. Ponadto w celu zapewnienia bezpieczeństwa obrotu oraz nadzoru nad rynkiem terminowym projektowana ustawa przewiduje wprowadzenie instytucji rachunku derywatów, na którym rejestrowane będą instrumenty pochodne dopuszczone do obrotu zorganizowanego. Należy również zauważyć, że projekt zawiera rozwiązania, które już istnieją w państwach członkowskich Unii Europejskiej. A zatem, reasumując, ustawa powinna przyczynić się do zmniejszenia liczby procedur, zmniejszenia liczby dokumentów związanych z prowadzeniem rynku regulowanego przez jedną wspólną procedurę, a także do skrócenia procesu wydawania zezwoleń i stosowania przejrzystych narzędzi nadzorczych. Generalnie projekt jest zasadny, obejmuje również liczne ustawy, których dotyka ta tematyka, i mój klub, Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego, popiera debatowany dzisiaj projekt. Dziękuję. (Oklaski)