PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Przedsiębiorczości i Technologii Jadwiga Emilewicz
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Tak jest. A jeżeli chodzi o kopalnie, tereny kopalniane, to nie ma ich włączania do stref zgodnie z nową ustawą. Tak że nie ma takiego tematu. Jeśli jest inwestor, który... (Poseł Krzysztof Gadowski: To bzdury pisze minister.) Myślę, że to przejęzyczenie. Będziemy się starać zachęcać do inwestowania w tzw. brownfieldy, chociaż, jak pan poseł doskonale wie, to są najtrudniejsze tereny inwestycyjne. Ale będziemy się starać nęcić inwestorów także tymi trudnymi terenami. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sprawozdawca Waldemar Buda
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka rozpatrzyła przedmiotowy projekt na posiedzeniach w dniach 6 lutego oraz 19 marca 2018 r. Komisja zaproponowała skorygowanie oraz rozszerzenie przepisów nowelizacji z pierwotnej wersji poprzez dodanie ust. 1c oraz ust. 1d w art. 1, które rozszerzają katalog spraw i podmiotów zwolnionych z opłaty od pozwu. Chodzi o sytuacje takie, jak opłata od pozwu o roszczenie majątkowe z tytułu zbrodni ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennej lub zbrodni agresji, oraz ujęte w ust. 1d: ˝Nie pobiera się opłat od pozwu o ochronę dobrego imienia Rzeczypospolitej Polskiej lub Narodu Polskiego, o którym mowa w art. 53o i 53p ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej˝. A więc oprócz sytuacji, w której kombatanci bądź zstępni z tytułu prawa o ochronie dóbr osobistych będą zwolnieni z opłaty od pozwu, doszły dwie inne sytuacje. Ta sytuacja druga, jak można wskazać, w praktyce dotyczy roszczeń majątkowych, niezbliżonych do tych roszczeń powojennych, reparacyjnych, można powiedzieć. I drugi przypadek - tutaj też była analiza - zwolnienie, jeżeli chodzi o Instytut Pamięci Narodowej, dotyczy właśnie ostatniej nowelizacji przepisów, choć wiem, że w tym zakresie trwają jeszcze dyskusje i rozmowy i być może będzie również jeszcze jakaś korekta tego przepisu. Podsumowując, komisja wnosi o uchwalenie projektu według treści wynikającej ze sprawozdania. Dziękuję bardzo.
Mówca: Krzysztof Paszyk
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Chciałbym w imieniu Klubu Poselskiego Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów przedstawić stanowisko w sprawie sprawozdania komisji o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Celem projektowanej nowelizacji jest rozszerzenie katalogu pism, które nie podlegają opłacie, o pozwy w sprawach roszczeń majątkowych o ochronę dóbr osobistych. Nowe przepisy obejmą kombatantów, niektóre osoby będące ofiarami represji wojennych i okresu powojennego i ich zstępnych. Ponadto bez ponoszenia kosztów będą mogły rozpocząć procesy organizacje, których statutowym celem jest ochrona wizerunku Rzeczypospolitej Polskiej, narodu polskiego lub patriotycznych zmagań z okupantami, nazizmem i komunizmem, w przypadku gdy sprawa dotyczy Rzeczypospolitej i Polaków. Obecnie takie powództwa są objęte ogólną zasadą, zgodnie z którą opłata od ich skutecznego wniesienia wynosi 5% wartości przedmiotu sporu. Wysoka Izbo! Prawo do dochodzenia przed sądem ochrony dóbr osobistych jest jednym z ważniejszych przysługujących nam praw. Opłaty za pozwy mają jednak swój konkretny cel. Celem jest odsianie osób, które zalałyby sądy niezliczoną ilością pozwów, oskarżając każdego wokół o naruszenie ich dóbr. Wszyscy wiemy, że istnieje kategoria osób nad wyraz wrażliwych na swym punkcie. Istnieje też kategoria organizacji chcących pozwać cały świat za to, że nie podziela określonej wersji historii. Musimy pamiętać, że postępujące ograniczenie stosowania opłat może doprowadzić do niekontrolowanego przyrostu spraw w sądach i w efekcie jeszcze bardziej spowolnić ich działanie. Należy też zauważyć, że brzmienie projektu nie pozwala precyzyjnie określić, komu będzie przysługiwało zwolnienie i co oznacza słowo ,,ofiara˝. Nie ma w projekcie zdefiniowanego pojęcia ˝ofiara˝. Rodzi to określone trudności interpretacyjne i może utrudnić stosowanie przepisów ustawy. Zwraca też uwagę to, że autorzy projektu nie podają spodziewanych kosztów wprowadzenia projektu, nie mówią nam, jakie będą skutki finansowe wejścia w życie tych przepisów. Wysoka Izbo! Niewątpliwie powinno nam wszystkim zależeć na ochronie dobrego imienia kombatantów - tu należy zrobić ukłon w stronę projektodawców - tak samo jak na ochronie wizerunku Polski i narodu polskiego. Jednak omawiany projekt nie przybliży nas do tego celu, a jedynie może wywołać falę pozwów mających prawnie usankcjonować jedną, wyraźnie określoną politycznie wersję historii lub co najmniej może wywołać w nas takie obawy. Myślę, Wysoka Izbo, panie ministrze, że trzeba nam też wyciągnąć z tego pewną lekcję i z pokorą spojrzeć na doświadczenia ostatnich tygodni, jeśli chodzi o nowelizację ustawy o IPN-ie, żeby nie powielać pewnych błędów, które mogą potem bardzo, bardzo wiele nas kosztować, także wizerunkowo. Klub Poselski Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów niestety nie widzi możliwości poparcia projektu w tym kształcie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W niniejszej zmianie ustawy bronimy kombatantów i chcemy im dać pewien przywilej, ale mowa jest również o zstępnych i spadkobiercach. Czy posłowie wnioskodawcy tego projektu zauważyli, że rodzi to swoistą nierówność obywateli wobec konstytucji? Jak można zauważyć, zmiana ustawy powołuje kategorię Polaków, którzy mają wśród swoich przodków kombatantów, dlatego przysługuje im ważny przywilej. To nierówne traktowanie Polaków. Kolejna sprawa. Schorowani i słabi kombatanci, bo to na ogół obywatele powyżej 80. roku życia, mają do pomocy różnego typu organizacje w występowaniu do sądu z roszczeniami. Dlatego chciałam zapytać o opłatę. Czy jej likwidacja lub obniżenie nie wywoła (Dzwonek) takiego skutku, że będą pozwy o niebotyczne kwoty bez żadnych konsekwencji wnoszone przez organizacje? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zofia Czernow
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Moja wypowiedź nie dotyczy kombatantów, bo tutaj nie mam żadnych wątpliwości i, myślę, nikt z nas nie ma wątpliwości, i sądzę, że niepotrzebnie pan przewodniczący Piotrowicz przekonywał, że jest inaczej. Słuchając wypowiedzi pana przewodniczącego, mam takie nieodparte wrażenie... Z tej wypowiedzi wynika, że to wszystko jest tak jasne i oczywiste, a już tyle poprawek do tego jednego artykułu. Przecież w komisji były poprawki, o IPN-ie mówiliśmy, że to jest błąd, i dzisiaj pan przewodniczący poprawkę składa, żeby to wykreślić. Tak że to nie jest takie oczywiste. Mam pytanie takie. Uważam, że spokojnie o tym trzeba dyskutować, bez emocji. Mam pytanie do pana ministra, a w zasadzie do wnioskodawców: Czy wnioskodawcy nie obawiają się ogromnej liczby procesów na koszt Skarbu Państwa? Bo w obecnej sytuacji w Polsce każdemu niemalże można zarzucić (Dzwonek), że negatywnie wypowiada się na temat wizerunku lub pisze odpowiednie sformułowania. Tak że proszę o odpowiedź. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marcin Święcicki
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Rozumiem, że poprawka, którą zgłosił tutaj pan poseł, zmierza do usunięcia części tych idiotycznych rozwiązań w tej ustawie, ale bynajmniej nie wszystkich. Dlatego mam pytanie do państwa: Czy gdzieś jest jakiś cywilizowany kraj, który daje takie uprawnienia, jakie państwo tutaj dajecie kombatantom i osobom zstępnym oraz organizacjom pozarządowym, żeby można było skarżyć na całym świecie, wysuwać pozwy i żeby one były zwolnione od opłat? Jeszcze raz chciałem podkreślić, że obecne przepisy pozwalają zwalniać kombatantów, jeśli nie stać ich na wniesienie tego rodzaju sprawy. Natomiast robienie jakiejś osobnej kategorii obywateli ze zstępnych kombatantów... Gdzie, w jakich krajach występują tego rodzaju rozwiązania? To raczej przypomina Turcję i Rosję, a nie jakieś cywilizowane kraje, które miałyby... Czy mogą państwo podać przykłady krajów, które w ten sposób działają? Bo uważam, że ta ustawa po prostu (Dzwonek) ośmieszy Polskę i przyniesie efekty odwrotne do oczekiwanych. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Meysztowicz
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ja nie wiem, dlaczego... Panie ministrze, pytanie: Czy obecne przepisy nie pozwalają na zwolnienie z opłat osób, które są w trudniej sytuacji finansowej? Pozwalają. Natomiast te opłaty mogą skutkować tym, że nie będzie chorych żądań, bo jeżeli ktoś nie będzie wpłacał żadnych opłat, to zażąda milionowych odszkodowań. Po prostu to jest zupełnie irracjonalne. Do tego wszystkiego cały czas pan poseł Piotrowicz mówi: kombatanci, ale przecież tu są również organizacje pozarządowe. Przepraszam bardzo, to to jest tylko dla kombatantów czy również dla organizacji pozarządowych? O tym już pan zapomniał powiedzieć, natomiast poucza mnie pan, jak ja mam traktować swoje ślubowanie poselskie. Pan jest ostatnią osobą, która ma prawo o tym mówić, pan. Komunistyczny prokurator nie będzie mi mówił, jak ja mam się zachowywać w stosunku do polskiej racji stanu. I niech pan sobie to do końca życia zapamięta. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Agnieszka Kołacz-Leszczyńska
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nikt z nas absolutnie nie ma wątpliwości związanych ze zwolnieniem kombatantów z opłat sądowych w sprawach roszczeń majątkowych, ochrony dóbr osobistych. Absolutnie to jest niezaprzeczalne i proszę nas nawet o to nie podejrzewać. Natomiast bardzo proszę posłów wnioskodawców o odpowiedź na pytanie, czemu tak naprawdę służą zapisy dotyczące osób prawnych, jednostek organizacyjnych. Czy zbyt mało do tej pory wywołaliście państwo chaosu, zamieszania czy przykrych sytuacji, że nadal brniecie państwo w kolejne absurdalne zapisy i znów czekacie na ich fatalne skutki? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Antoni Duda
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ze smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci nieodżałowanej pamięci pana Franciszka Szelwickiego. Pozwólcie państwo, że przybliżę nieco jego sylwetkę. Franciszek Szelwicki urodził się 2 stycznia 1941 r. w Czarnokoncach Małych, obecnie Ukraina. Ukończył Technikum Mechaniczne w Świdnicy. Pracował jako mechanik w różnych zakładach przemysłowych, a najdłużej, tj. w latach 1960-1989, w Zakładach Urządzeń Przemysłowych w Nysie. We wrześniu 1980 r. wstąpił do ˝Solidarności˝. W 1981 r. zostaje delegatem na I Walnym Zebraniu Delegatów NSZZ ˝Solidarność˝ Regionu Śląska Opolskiego, na którym zostaje wybrany do zarządu regionu oraz na delegata na I Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ ˝Solidarność˝. Zastaje członkiem komisji krajowej związku. W stanie wojennym był internowany w okresie od 14 grudnia 1981 r. do 24 lipca 1982 r. Od sierpnia 1982 r. do 1989 r. współzakłada podziemny ruch wydawniczy, jest kolporterem prasy i wydawnictw podziemnych, w tym m.in. ˝Tygodnika Mazowsze˝ oraz ˝Sygnałów Wojennych˝. W 1983 r. Franciszek Szelwicki angażuje się we współtworzenie, a potem do roku 1987 w działania duszpasterstwa ludzi pracy w Otmuchowie, m.in. w 1985 r. na rzecz pierwszego w Polsce pomnika ks. Jerzego Popiełuszki, który powstaje w Otmuchowie. W dniach 25-27 sierpnia 1988 r. bierze czynny udział w I Międzynarodowej Konferencji Praw Człowieka w Krakowie-Mistrzejowicach. Po 1989 r. był delegatem na kolejne walne zebrania delegatów ˝Solidarności˝ regionu Śląska Opolskiego. W latach 1992-1997 był przewodniczącym opolskiej ˝Solidarności˝, delegatem na krajowy zjazd delegatów oraz członkiem komisji krajowej związku. W latach 1997-2001 był posłem na Sejm Rzeczypospolitej III kadencji z listy ruchu społecznego AWS. W 2002 r. przeszedł na emeryturę. Cała jego działalność była przepełniona troską o dobro Polski. 23 sierpnia 2007 r. postanowieniem prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego odznaczony został Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł 16 marca w wieku 77 lat. Jego pogrzeb odbędzie się w najbliższy czwartek w Lasowicach koło Otmuchowa na Opolszczyźnie. Cześć jego pamięci! Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Anna Cicholska
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! ˝Andrzejowi Zamoyskiemu, kanclerzowi wielkiemu koronnemu, w trzechsetną rocznicę urodzin˝ - takie motto znalazło się na stronie przedtytułowej reprintu ˝Zbioru praw sądowych˝ Andrzeja Zamoyskiego, który został opracowany i wydany z inicjatywy pana Jerzego Piotrowskiego, kierownika Muzeum Małego Miasta w Bieżuniu, oddział Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu, dzięki finansowemu zaangażowaniu państwa Jolanty i Dariusza Grabikowskich oraz państwa Reginy i Henryka Grześkiewiczów. Ci państwo są z nami, są obecni na galerii i serdecznie ich pozdrawiamy. Andrzej Hieronim Franciszek Zamoyski herbu Jelita zapisał bogatą kartę w dziejach Rzeczypospolitej jako patriota, magnat posiadający znaczny majątek, pisarz, reformator oraz nietuzinkowy polityk. Żył w okresie wielkich wstrząsów politycznych i gospodarczych, jakie nawiedziły Rzeczpospolitą w XVIII w., nigdy nie pozostając wobec nich biernym. Urodził się 30 września 1717 r. w Gniewie jako trzeci syn Michała Zdzisława, łowczego wielkiego koronnego, wojewody lubelskiego, szóstego ordynata Zamościa oraz Anny z Działyńskich, wojewodzianki chełmińskiej. W 1742 r. dokonano podziału majątku po zmarłych rodzicach, dzięki któremu Andrzej Zamoyski otrzymał tzw. schedę drugą, obejmującą dobra bieżuńskie, kutnowskie i część beresteckich. Pozostawił po sobie w Bieżuniu wiele śladów materialnych, rozbudował rezydencję poprzez przebudowę pałacu oraz urządzenie parku z największym w Europie kanałem usytuowanym na osi założenia. Obecnie zarówno pałac, jak i jego otoczenie znajdują się w stanie agonalnym i wymagają pilnej interwencji konserwatorskiej. Ufundował również pierwszy murowany kościół. Trzechsetna rocznica urodzin arystokraty jest doskonałą okazją do przypomnienia jego najważniejszego dzieła, które zostało przygotowane i złożone w Sejmie w 1778 r., stanowiło projekt nowego prawa, które w rzeczywistości zawierało koncepcję gruntownej naprawy państwa. Jego pełny tytuł brzmi: ˝Zbior praw sądowych na mocy Konstytucyi roku 1776. przez J.W. Andrzeia Zamoyskiego, Ex-Kanclerza Koronnego, Kawalera Orderu Orła Białego, ułozony, y na Seym roku 1778. podany˝, a przeszedł do historii jako ˝Kodeks Zamoyskiego˝. ˝Kodeks Zamoyskiego˝ był pracą unikatową, wybitnie nowoczesną i postępową jak na owe czasy. Między innymi przejęte w znacznej mierze z postulatów ówczesnej doktryny humanitarnej przepisy likwidowały przejawy arbitralności wymiaru kary. Po odrzuceniu kodeksu przez Sejm w 1780 r. Zamoyski wycofał się z życia publicznego. Idee zawarte w jego dziele zostały wprowadzone dopiero do Konstytucji 3 maja w 1791 r. Serdecznie państwu dziękuję za uwagę, a na ręce pani marszałek przekazuję zbiór praw sądowych Andrzeja Zamoyskiego. (Oklaski)
Mówca: Jacek Kurzępa
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jesteśmy, jak państwo wiecie, w reżimie działania przyjętej przez Sejm ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej. W ustawie był określony czas na jej wykonanie przez samorządy, a w sytuacji gdy tego nie wykonały, wojewoda, po uzyskaniu opinii IPN, może wydać zarządzenie zastępcze nadające danej ulicy nazwę zgodną z ustawą dekomunizacyjną. Rozmaicie samorządy wokół tej ustawy się organizowały, wiele wykorzystało sposobność, by zmienić historyczne i symboliczne oblicza swoich małych ojczyzn. Zbyt wiele jednak było zachowawczych, oporujących li tylko dlatego, że inicjatorem zmiany jest Prawo i Sprawiedliwość. Zdarzały się samorządy - i ich gospodarze - które mimo że same nie mają historycznie zbyt oczywistego zakorzenienia tożsamościowego w najnowszych dziejach Polski, nie chciały pójść tym tropem i na propozycje nadania zaszczytnych imion bohaterów narodowych czynów zbrojnych, nauki czy sztuki - po prostu nie skorzystały z tego. Poszły w całkowitą aksjologiczną i historyczną nijakość, rzekomo nawiązując do nazw sprzed wielu, wielu wieków bądź też idąc w stronę całkowicie nijaką, nadając nazwy: Wakacyjna, Rowerowa, Poprzeczna, Agrestowa. Zatem mając do wyboru np. postaci generałów Andersa, Sosabowskiego, Maczka, Hallera i wielu, wielu innych wspaniałych osób, wybierano poziomki, maliny i maki. Jednocześnie samorządowcy mówią: Ale ludzie w konsultacjach tak chcieli. Wiemy, że uczestnictwo w tego typu konsultacjach nie musi być reprezentatywne dla opinii całej społeczności, a zatem nie w tym rzecz, tylko w tym, czy chcemy, by przestrzeń symboliczna naszych miast i wsi do nas przemawiała. Jeśli tak, to w oparciu o jakie wartości i postaci? Nawiązuję w tym wystąpieniu do miasta Krosno Odrzańskie i miasta Gubin. To ziemia lubuska, zwana również ziemiami zachodnimi i odzyskanymi. Ziemia, która jak kania dżdżu potrzebuje zakorzenienia w tożsamości. A włodarze tych miast proponują właśnie taką totalną nijakość w nazewnictwie. Sądzę, że w większości mieszkańcy chcieliby, by bohaterami ich ulic byli giganci ducha, charakteru i niezłomności postawy, intelektu bądź niekwestionowanego dorobku twórczego. Dlaczego wobec tego wokół tych ulic, placów, skwerów ˝sadzimy poziomki i róże˝, zamiast nadać naszym małym ojczyznom wyraziste kotwice w glebie miłości ojczyzny i bohaterstwie jej córek i synów? (Oklaski)
Mówca: Dariusz Bąk
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Pan prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Duda stwierdził, że chce, aby w świętowanie setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości włączyli się wszyscy jego rodacy. Aby tak być mogło, należy pochylić się nad wszystkimi grupami społecznymi i uczciwie ocenić wkład w odzyskanie wolności i niepodległości. Polacy bowiem nie jeden raz wolność odzyskiwać musieli i ciężko pracować nad ocaleniem polskości. Chciałbym zatem zwrócić państwa uwagę na mieszkańców polskiej wsi. Dopóki rolnicy nie protestują, nie krzyczą o swojej krzywdzie, można się nimi nie zajmować, a nawet w majestacie prawa ograniczać ich wolność i dokładać ciężarów. Alienacja i samouwielbienie niektórych rządów pojawiają się szybko, więc trudno się temu dziwić. A ja wbrew temu uśpieniu, alienacji i krótkowzroczności pragnę przypomnieć o tym, co było na polskiej wsi i co jest dzisiaj. Tam bowiem w polskich dworach i chłopskich chatach rodziła się piękna polska kultura, która miała i ma charakter nasz - polski i uniwersalny. Wieś wydawała wielu poetów, pisarzy, uczonych wielkiego formatu, księży i polityków. Synowie wsi szli do walki, aby bronić ojczyzny i urastali do rangi narodowych bohaterów tych znanych, zapisanych przez historyków, i cichych w swojej wielkości, o których pamięta jedynie rodzina, parafia lub cała wieś. Na wsi zrodziła się solidarność między szlachtą i chłopami, widoczna we wszystkich powstaniach narodowych i w solidarności wiejskiej w czasie ucisku komunistycznego. I wreszcie tam uczono swoje dzieci szacunku do starszych, do chleba, do ziemi, bo ona jest nasza i Boża, święta. Tam żarliwie wznoszono modły do Boga, kiedy lała się polska krew i kiedy wróg usiłował wykorzenić nas z naszej tradycji. Tam zawsze znalazł się ktoś, kto skupiał wokół siebie gromadę i opowiadał starodawne dzieje, wskrzeszał bohaterski czas i uczył prawdy o świecie. Tam ksiądz przypominał, skąd rodzi się w człowieku duchowa radość i jak swoją dolę i niedolę powierzać Bogu i ojczyźnie. Tam wreszcie, na polskiej wsi inaczej niż w naszych czasach ludzie rozumieli, że prawo ludzkie, stanowione ma wyrastać z prawa Bożego i naturalnego. Człowiek o prawym, prostym sercu nie zrozumie dzisiejszego ujmowania prawa oderwanego od zasad moralnych, co sprowadza się do tego, że to, co zapisane w ustawach, ma być, choćby zagrażało życiu bezbronnych i godziło w honor ustawodawców, odczłowieczało człowieka i uczłowieczało zwierzęta. Zatem oświadczam, że te problemy są związane z piękną stroną życia polskiej wsi. Pragnę Wysokiej Izbie przypomnieć, a może też tę myśl ożywić, żeby wieś urosła do rangi naszej wspólnej sprawy, tak jak cała nasza ojczyzna, Polska. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Szulowski
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! W dniu dzisiejszym rano dotarła do mnie długo oczekiwana wiadomość. W Puławach usunięto pomnik przedstawiający dwóch żołnierzy: sowieckiego i polskiego z 1. Armii Wojska Polskiego. Potężny, wykonany z czerwonego piaskowca monument z napisem ˝Bohaterom wspólnych walk o wyzwolenie Puław - społeczeństwo miasta˝ został postawiony w 1987 r. na miejscu jeszcze większego symbolu zniewolenia, jakim był pomnik poświęcony bohaterom armii radzieckiej poległym na polu chwały. Już od dawna trwały starania środowisk patriotycznych, niepodległościowych o to, aby pomnik, potocznie nazywany pomnikiem Bolka i Lolka, zniknął z przestrzeni publicznej miasta. 30 maja 2016 r. stosowane stanowisko przyjęła na wniosek i głosami radnych Prawa i Sprawiedliwości Rada Miasta Puławy. W tym stanowisku wskazywano m.in. na fakt, że I Armia Wojska Polskiego ppłk. Zygmunta Berlinga nie podlegała polskiemu rządowi na uchodźstwie, ale dowództwu sowieckiemu i realizowała sowiecką rację stanu. Radni wskazywali ponadto, że w pobliżu pomnika w przeszłości funkcjonowała siedziba powiatowego urzędu bezpieczeństwa publicznego, gdzie mordowano polskich patriotów, i z szacunku dla nich pomnik powinien być usunięty. Pomimo usilnych starań sprawa usunięcia pomnika przedłużała się, przede wszystkim ze względu na pat proceduralny związany z nieprzyznawaniem się nikogo do gruntu, na którym był postawiony pomnik. Przełom nastąpił dopiero po przyjęciu ustawy z dnia 22 czerwca 2017 r. o zmianie ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej. W uzasadnieniu tej ustawy pomnik w Puławach wymieniono jako jeden z 13 przykładów obiektów, z grupy kilkuset w skali kraju, spełniających kryteria ustawy, który jako symbol totalitarnego systemu winien być usunięty. Ostatecznie wojewoda lubelski Przemysław Czarnek wydał decyzję nakazującą usunięcie tego pomnika. 20 marca 2018 r. to ważny dzień dla społeczności Puław i regionu. To dzień symboliczny, stanowiący kolejny krok na drodze prowadzącej do zerwania z niechlubną przeszłością. Pomniki na polskiej ziemi mają być i będą stawiane bohaterom i niech tak będzie w Puławach, niech to wolne wreszcie miejsce stanie się miejscem, które uczci patriotów, tych, którzy przelali krew dla wolnej, niepodległej, dumnej Rzeczypospolitej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)