PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2015-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Swoje pytanie chciałbym skierować do pana premiera Piechocińskiego. Jastrzębska Spółka Węglowa jest spółką giełdową, a więc spółką, której nie przysługuje pomoc publiczna. Wszyscy wiemy, że dzisiaj sytuacja górnictwa ogólnoświatowego, a tym bardziej polskiego jest niepewna. Chciałbym pana premiera spytać: Czy jest przygotowany jakiś program naprawczy optymalizujący koszty Jastrzębskiej Spółki Węglowej? Czy jest on przyjęty przez właściciela? I czy premier włączy się dzisiaj w rozwiązywanie problemów, które nurtują Jastrzębską Spółkę Węglową? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2015-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam pytanie - bardzo proszę o odpowiedź, o ile to jest możliwe: Którzy to górnicy i jak dziękowali rządowi za tę ustawę? Czy to były jakieś całusy, czy jakieś nagrody, suweniry? Za co te podziękowania były? To jest, myślę, bardzo interesujące pytanie. (Oklaski) Ale nie po to tu przyszedłem. Chciałbym zapytać o coś pana ministra gospodarki. Ponieważ 24 września udzielił mi na moją interpelację odpowiedzi, że na dzień 24 września 2014 r. węgiel do Polski importowany jest z Rosji, Republiki Czeskiej, Australii, Ukrainy, Hiszpanii, Kolumbii i USA, wobec tego mam pytanie: Czy rząd w tym czasie, kiedy pan minister Piechociński udzielał mi odpowiedzi, podejmował jakiekolwiek refleksje na posiedzeniu rządu na temat tego, skąd do Polski płynie węgiel i jakie to może mieć skutki dla bieżącej sytuacji przemysłu górniczego w Polsce? (Głos z sali: Na posiedzeniu rządu.) Jeśli podejmował taką debatę na posiedzeniu rządu, to proszę o pisemną odpowiedź na pytanie, kiedy to było i jakie były wnioski z tej debaty. Czy też było tak, że po prostu rząd czekał, aż kopalnie się zawalą i przemysł górniczy upadnie? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2015-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W nawiązaniu do pytania posła Bogdana Rzońcy, chciałbym opowiedzieć, jak to wygląda na przykładzie mojego miasta Olsztyna. Otóż w Olsztynie funkcjonujący MPEC, Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej, spala rocznie ok. 60 000 t węgla. Można powiedzieć, że nie jest to jakaś wielka ilość w porównaniu z 15 mln t, które zalegają na hałdach. Ale jeżeli jeszcze do tego dodamy setki miejskich ciepłowni, które mogłyby spalać polski węgiel, a często go nie spalają, to wtedy rzeczywiście byłaby to ilość znacząca. Chciałbym powiedzieć, że w Olsztynie przez kilkanaście lat spalano wyłącznie rosyjski węgiel. A więc te 60 tys. t możemy pomnożyć przez 10 czy 12 i będziemy wtedy mieli już naprawdę znaczące kwoty. Jednocześnie na początku lat dwutysięcznych nastąpiło skupywanie miejskich przedsiębiorstw ciepłowniczych w małych miastach przez zagraniczne spółki i dzisiaj tak naprawdę nie mamy żadnego wpływu na to, kto i jaki węgiel w nich spala. Bardzo proszę o ustosunkowanie się do tego problemu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Maria Zuba
Data: 2015-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! 8 listopada 2012 r. minister Tomczykiewicz, odpowiadając na pytanie grupy posłów Prawa i Sprawiedliwości na temat Jastrzębskiej Spółki Węglowej, powiedział, że sytuacja w tej spółce jest bardzo dobra, a jeżeli chodzi o sytuację ekonomiczną, to Jastrzębska Spółka Węglowa w 2011 r. osiągnęła zysk netto na poziomie 2100 mln zł, natomiast w pierwszej połowie 2012 r. zysk wyniósł ok. 780 mln zł netto. Potem cały czas słyszeliśmy o zielonej wyspie, że jesteśmy poza kryzysem, a dziś na poniedziałek jest planowane referendum w Jastrzębskiej Spółce Węglowej w sprawie podjęcia czynnej akcji protestacyjnej. Podłożem sporu jest ogłoszony przez prezesa tej spółki plan oszczędnościowy. Co stało się w tej kopalni, że w tak krótkim czasie kopalnia, która uzyskiwała tak wysokie zyski, w tej chwili generuje straty? Cały czas jest zarządzana przez zarząd kierowany tam przez Platformę Obywatelską i PSL. Dlaczego rząd pracuje w trybie charakterystycznym dla strażaków? (Dzwonek) Pali się - jedziemy i gasimy. Dlaczego rząd nie opracowuje strategii zarządzania surowcami energetycznymi...
Mówca: Maria Zuba
Data: 2015-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

...w naszym kraju? I kiedy taką strategię będziemy mieli przedstawioną do zaopiniowania? Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Antoni Macierewicz: Jak rząd odejdzie.)
Mówca: Ludwik Dorn
Data: 2015-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Wysoka Izbo! Mam pytanie do rządu o bezpieczeństwo finansowe tego procesu, który opisuje ustawa. I nie jest to pytanie o ogólny limit budżetowy w wysokości 3 mld, 2,3 mld w ramach tego programu, nazwijmy to delikatnie, naprawczego. Jest to pytanie o limity narzucone decyzją Rady Europejskiej z grudnia 2010 r. Jak wiadomo, ma ona charakter degresywny. W każdym roku trzeba wydawać mniej w stosunku do kwoty pomocy publicznej udzielonej w 2011 r. Dlatego mam pytania. Po pierwsze, jaki jest ogólny limit? Rząd powinien dysponować tymi danymi. Po drugie, ponieważ nie może to być rozłożone równo na kolejne lata od 2015 r. do 2017 r., tylko musi to być kwota zmniejszająca się z roku na rok, jest pytanie o szacunek: Ile to będzie w latach 2015, 2016 i 2017? Chodzi mi oczywiście nie o przewidywaną kwotę, ale o górne limity. Dziękuję.
Mówca: Henryk Kmiecik
Data: 2015-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałkini! Wysoki Sejmie! Pan poseł Zbrzyzny zgłosił wniosek dalej idący niż mój, dotyczący wyprowadzenia poza firmę związków zawodowych. Pan Zbrzyzny, będąc dużym działaczem związków zawodowych, jak widać, posiada informacje, których my nie posiadamy, wie dużo więcej, co wyprawiają działacze związkowi, dlatego chyba zgłasza, żeby w ogóle rozwiązać związki zawodowe. Dziękuję. (Poruszenie na sali)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2015-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Powiem, że nie było to śmieszne... (Głos z sali: Bardzo.) ...bo jestem posłem na Sejm tak jak każdy zasiadający w tej Wysokiej Izbie. Jest państwa 459 posłów, a ja jestem 460. posłem. To po pierwsze. (Głos z sali: Na Sejm.) Po drugie, pan poseł Kmiecik nie odróżnił ironii od powagi. Dziękuję bardzo. (Poseł Jerzy Fedorowicz: A, to co innego.)
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2015-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Premier! Wysoka Izbo! Dyskusja nad poprawkami wniesionymi przez Senat i nad całą ustawą dobiegła końca. Z tego miejsca chciałbym serdecznie podziękować wszystkim posłom, zwłaszcza tym, którzy pracowali w Komisji Nadzwyczajnej, przedłużając czasami pracę do późnych godzin nocnych. Dziękuję wszystkim paniom i panom posłom, którzy przez ten ostatni tydzień zrozumieli, że nie jest to ustawa, która prowadzi do likwidacji kopalń, natomiast jest ona narzędziem, które może wspomóc program naprawczy, jaki jest dziś wcielany. Słowa podziękowania kieruję również do strony społecznej, która także aktywnie pracowała nad projektem, a dziś z aprobatą odnosi się do zapisów ustawy. Pani premier serdecznie dziękuję za długie godziny negocjacji, za dialog, a szczególnie za pomoc okazaną 47 tys. śląskich rodzin. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Szymon Giżyński
Data: 2015-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Rząd pani premier Ewy Kopacz to nie jest - jak niewybrednie i niewyszukanie uważa paru publicystów o niewyparzonych językach - rząd kucharek. To zbyt pospolite i trywialne porównanie, stojące za blisko kucharki jako ulubionego, osobistego adresata i jednocześnie wartościującego kryterium polityki Włodzimierza Iljicza Lenina. Poczynania rządu premier Ewy Kopacz należy zatem sytuować w obszarze zajęć wysokich i wysublimowanych. W tym duchu proponuję wszczęcie czym prędzej PR-owskiej kampanii promocyjnej rządu Ewy Kopacz jako rządu hafciarek, wykorzystując definicję haftu autorstwa jednego z najwybitniejszych polskich aforystów okresu międzywojennego Stefana Napierskiego: Haft absolutnym zajęciem, sztuką. Haftuje się obok myślenia. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2015-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przyznam szczerze, że cieszę się, iż tak wielu posłów pozostało, jest podczas oświadczeń, a więc myślę, że tych oświadczeń będzie dużo. (Poseł Kazimierz Smoliński: Pierwszy raz chyba.) Pierwszy raz, tak. (Głos z sali: Ale do rzeczy.) Chciałbym powiedzieć, że dzisiejsze porozumienia, głosowania dotyczące górnictwa to bardzo mały skrawek tego, co tak naprawdę trzeba zrobić w górnictwie, a wcześniej przedyskutować. Nie da się prowadzić rozsądnej polityki związanej z wydobyciem i sprzedażą węgla bez odpowiedzi na bardzo proste pytania związane ze zbytem węgla i popytem na niego, czyli z pewnego rodzaju mikstem energetycznym, o którym rząd mówi, i z pewnym bilansem energetycznym, którego rząd od ponad siedmiu lat nie potrafi zrobić. Nie potrafi go zrobić, tak aby poinformować górników, Śląsk, w jaki sposób będzie wyglądało wydobycie węgla za 20 lat. Rząd nie dyskutuje również o formach i środkach transportu tego węgla w odległe północne tereny naszego kraju, czy to koleją, czy to drogami wodnymi. Bez tych informacji, bez informacji o tym, w jaki sposób będziemy mogli sprzedawać węgiel gdzieś na północy albo nawet eksportować go poprzez port w Świnoujściu, nie mają sensu dyskusje i debaty w tej Izbie oraz głosowania w tej Izbie dotyczące naprawy na przykład Kompanii Węglowej, może za chwilę JSW. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Chmielowiec
Data: 2015-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W nawiązaniu do mojego oświadczenia z dnia 15 stycznia br. dotyczącego przedstawienia jasełkowego w kościele parafialnym w Stanach chciałbym wyeksponować fragment wystąpienia: Razem możemy wszystko. Jednocząc się wokół wartości, jesteśmy mocni duchem, możemy wznieść się na wyżyny, by razem pomagać tym, którzy liczą na nas, na wrażliwość naszych serc. Tak było w Stanach, tak będzie w Bojanowie i Przyszowie, a Mateusz, któremu chcemy pomóc w jego rehabilitacji, otrzymał od nas ważną informację, wiadomość, że mieszka wśród ludzi dobrych, którzy nie są obojętni na jego los, którzy potrafią podzielić się swym dobrem. Dla każdej osoby niesienie pomocy jest ważnym elementem życia. To wydarzenie, w którym brałem udział, tego właśnie dotyczyło. Miało ono na celu wsparcie potrzebującego dziecka. Jak dobrze wiemy, brakuje środków finansowych na leczenie chorych ludzi i dlatego takie przedsięwzięcia są konieczne. Organizują je często osoby chcące zachować anonimowość. Robią to bez szumu medialnego, nie szukają poklasku, w spokoju czynią dobro i im szczególnie należą się słowa podziękowania i szacunku. Moje wystąpienie przede wszystkim dotyczyło ludzi dobrej woli, którzy dostrzegają potrzeby drugiego człowieka. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2015-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kolejny raz dowiadujemy się, że polskie społeczeństwo finansuje górnictwo węgla kamiennego. Rokrocznie rzekomo dokładamy miliardy złotych do wydobycia tego czarnego złota. A wszystko to przez rzekome przywileje górnicze i rozpasione związki zawodowe. A więc diagnoza jest już znana. Jeszcze kilka miesięcy temu były premier Donald Tusk popierał górników, mamił ich obietnicami. Przypomnę spotkanie w Kompanii Węglowej, podczas którego stwierdził, że bardziej wierzy związkom zawodowym, jeśli chodzi o sytuację w tejże kompanii, niż zarządowi tej firmy. Były to znamienne i prorocze słowa pana Donalda Tuska. Już wtedy co rozsądniejsi wiedzieli, że czarując rzeczywistość, kupuje sobie czas na spokojne odejście do Brukseli, byliśmy przecież tuż przed wyborami do Parlamentu Europejskiego. Jaka jest prawda? Ile do budżetu poprzez różne podatki corocznie wnosi górnictwo? Jak mocno podatkami, akcyzami i innymi daninami obciążona jest 1 t węgla kamiennego? To też wiemy. Jest to ok. 100 zł. Średni koszt wydobycia węgla kamiennego w Kompanii Węglowej to 300 zł, a więc 1/3 to daniny na rzecz samorządów lokalnych i budżetu państwa. Jeśli chce się pokazać, że ktoś jest niewydolny, to najlepiej obarczać go ponad siły. Ciekawe, ile z ciężkiej pracy górników pozostaje w kasie kopalni. Otóż niewiele, praktycznie nie wystarcza na to, żeby kopalnia mogła bezpiecznie funkcjonować. Ile rząd pozwala zarobić, a ile zabiera? Zagarnia oczywiście miliardy, to też mamy wyliczone. Na przestrzeni ostatnich 14 lat do budżetu państwa i innych budżetów, a więc budżetów samorządów lokalnych, z kopalń węgla kamiennego wpłynęło grubo ponad 100 mld zł. Rządzący i media przyjęli taktykę bagatelizowania problemów. Więcej czasu poświęcają zamachom w Paryżu niż strajkującym. 1 lub 2 tys. protestujących nie robią na nich większego wrażenia. Dostrzegą ich, kiedy z oponami i petardami przyjadą do Warszawy. Będą ich wtedy nazywać zadymiarzami, warchołami i tym podobnymi osobami. Zniszczono region wałbrzyski, wygląda na to, że teraz kolej na górnośląski. Czy następne w kolejce jest zagłębie miedziowe? Przejawy tego już widać. Z powodu nadmiernych danin część KGHM-u staje się nierentowna. Czy za rok lub dwa lata usłyszymy, że i do polskiej miedzi państwo polskie musi dopłacać, że trzeba zamknąć tę kurę znoszącą złote jaja? Tylko z czego będziemy się utrzymywać? Z pracy w supermarkecie? A może z florystyki? Rząd za nasze pieniądze zorganizuje nam kolejny raz kursy przekwalifikujące. Twarde, spracowane ręce górnika układać będą pewnie wiązanki pogrzebowe kolegom niepotrafiącym pogodzić się ze zmianami. Margaret Thatcher zniszczyła brytyjskie górnictwo. Ewa Kopacz podąża jej śladami. Tak chce przejść do historii? Musi tylko przypomnieć sobie pogrzeb swojej idolki. Czy chce, żeby i ją żegnano wymownym milczącym odwróceniem się od konduktu pogrzebowego? Dziękuję.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2015-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! 19 stycznia br. w Zagórzu w powiecie sanockim odbyło się zakończenie wojewódzkich obchodów 70. rocznicy rozwiązania Armii Krajowej. Uroczystości rozpoczęła msza święta w kościele pw. św. Józefa Rzemieślnika, po której złożono kwiaty pod tablicami pamiątkowymi w kościele oraz budynku Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury i Sportu. Uroczystości zakończyła część artystyczna przygotowana przez młodzież szkolną z gminy Zagórz. Część artystyczną przygotowano bardzo profesjonalnie i patriotycznie. Niewątpliwie 19 stycznia 2015 r. Zagórz był stolicą polskiego patriotyzmu, gdyż zapewne w niewielu miejscowościach w Polsce w szkołach i instytucjach pamiętano, że 19 stycznia 1945 r. generał Leopold Okulicki ps. Niedźwiadek rozwiązał Armię Krajową powołaną do życia 14 lutego 1942 r. Tym większa chwała organizatorom tego projektu, który miał na celu upamiętnienie dokonań wielkiej podziemnej armii, jaką była Armia Krajowa, armii, której ślady działalności są obecne po dzień dzisiejszy w całej Polsce. Dlatego musimy o tym pamiętać, uczyć o tym w szkołach dzieci, bo de facto właśnie Armia Krajowa przyniosła Polsce wolność i suwerenność, gdyż mimo że została rozwiązana, jej ideały, ideały żołnierzy w niej walczących odrodziły się później w ideałach ˝Solidarności˝, ideałach wolnej, niepodległej Polski. Uważam, że jeśli nie będziemy uczyć o potrzebie pamięci o naszej historii w duchu patriotyzmu i miłości ojczyzny, nie stworzymy możliwości budowy nowoczesnego i sprawnego państwa polskiego. Dlatego takie inicjatywy, jak ta podjęta przez gminę Zagórz, zasługują na najwyższe wyrazy szacunku. Pięknie za to dziękuję przewodniczącemu Rady Gminy Zagórz, burmistrzowi Zagórza, księżom, nauczycielom, uczniom, uczestnikom tego projektu oraz oczywiście żołnierzom Armii Krajowej, którym winni jesteśmy tak wiele, o których powinniśmy pamiętać zawsze. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2015-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Prostki to niewielka miejscowość w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ełckim. Ma ona ogromny problem, który wynika ze zgromadzenia tam przez spółkę Era-Eko z siedzibą w Warszawie blisko tysiąca ton odpadów. Ta spółka zaczęła gromadzić odpady zgodnie z umową zawartą ze starostą ełckim, zresztą ważnym działaczem Platformy Obywatelskiej w tym powiecie. Wcześniej składowania odpadów odmówiła pani wójt gminy Prostki, ale okazało się, że starosta nie widział przeszkód, żeby te odpady gromadzić. To miała być tak naprawdę sortownia, to miało być miejsce, w którym jest dokonywany recykling tych odpadów, miejsce, w którym odpady miały być przetwarzane, a następnie sprzedawane bądź w inny sposób likwidowane. Niestety bardzo szybko okazało się, że oprócz zwożenia odpadów spółka nie wykonuje żadnych czynności z nimi związanych. Ostatecznie na polu, a w zasadzie na polanie leśnej, znalazło się około tysiąca ton odpadów, które przestały kogokolwiek interesować. Niestety zainteresowali się nimi mieszkańcy w sposób naturalny, bo te odpady po prostu im przeszkadzają, utrudniają życie, zainteresowały się zwierzęta wyciągające z tej strefy żywność - te odpady, które nadają się jeszcze do zjedzenia. Od blisko dwóch lat podejmuję przeróżne starania, aby tę sprawę załatwić, występuję do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, do generalnego inspektora ochrony środowiska, występuję do ministra finansów, żeby spowodował, by należności i kary, które powinny być ściągnięte ze spółki Era-Eko, zostały ściągnięte. Okazuje się, że ta spółka już nie ma możliwości płatniczych. Otrzymałem odpowiedź od ministra finansów, że przeprowadzono kontrolę, podejmowano działania, aby należności tej spółki ściągnąć, niestety okazało się, że nie ma już takiej możliwości, bo spółka nie posiada majątku. Ale też dzieją się takie rzeczy, że gdy odmawia się wojewódzkim inspektorom ochrony środowiska wstępu na to składowisko, a robią to pracownicy tej spółki, i następnie wojewódzki inspektor ochrony środowiska składa zażalenie do prokuratury na tę sytuację, prokuratura w Ełku odmawia wszczęcia postępowania, nie widząc w tym żadnego zagrożenia ani dla życia, ani dla zdrowia ludzi, ani też zagrożenia dla przyrody. Oczywiście wystąpiłem też w tej sprawie do prokuratora generalnego, ma się tą sprawą zająć. Mamy niestety w przypadku Prostek i tego składowiska do czynienia z sytuacją całkowitej bezradności organów państwa wobec ewidentnego przestępstwa, ewidentnej krzywdy i ewidentnego szkodzenia zarówno przyrodzie, jak i ludziom. Będę jeszcze podejmował w tej sprawie wszelkie inne możliwe działania, będę zwracał się do wszystkich organów władzy publicznej, zarówno tej samorządowej, jak i rządowej. Mam nadzieję, że wreszcie uda się doprowadzić do sytuacji, w której śmieci zostaną uprzątnięte i przestaną zagrażać zarówno przyrodzie, jak i ludziom, mieszkańcom Prostek. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Leszek Dobrzyński (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Jeżeli wszystkie informacje podawane w tej sprawie przez media są prawdziwe, to przypadek komornika, który odbierał ludziom ich własność, mimo że nie byli tymi, których obciążały długi, jest dramatycznym obrazem stanu naszego państwa. Mówiąc wprost, ten człowiek okradał kompletnie niewinnych obywateli. Okradał ich bezczelnie, okradał ich z premedytacją, okradał ich w asyście policji i korzystając z osłony i powagi państwa polskiego. Najgorsze jest to, że ten człowiek powinien być od razu, w tempie ekstrabłyskawicznym usunięty ze swej funkcji i do końca życia nawet nie powinien zbliżyć się do czegoś z napisem ˝komornik˝, niestety reakcja stosownych organów, zwłaszcza zanim sprawa nabrała rozgłosu, była żadna. Nie znalazła się żadna instytucja, która przerwałaby ten proceder zaraz po pierwszym przypadku. Po drugie, ci ludzie byli okradani w imię państwa polskiego. To państwo polskie winno w zębach przynieść pieniądze w pełni pokrywające straty materialne i moralne, i to na drugi dzień po zaistnieniu kradzieży. Niestety zamiast tego będą włóczyć się po sądach i udowadniać swe roszczenia. Być może będzie trwało to latami, być może w sądach okaże się, że nie ma winnego i strata pozostanie bez rekompensaty. Cała ta historia to porażające świadectwo rozkładu państwa, to porażający obraz stanu praworządności.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Kilka dni temu media poinformowały, że policja poszukuje osób odpowiedzialnych za organizację Podlaskiego Rajdu Śladami Żołnierzy 5. Wileńskiej Brygady AK. Aktywność policji działającej na polecenie prokuratury miała związek ze złożonym doniesieniem dotyczącym koszulek, które nosiło kilkoro uczestników rajdu, konkretnie zaś chodziło o T-shirty z wizerunkiem kapitana Romualda Rajsa, pseudonim Bury, z emblematem trupiej czaszki i używanymi przez żołnierzy Narodowego Zjednoczenia Wojskowego literami ŚWO (śmierć wrogom ojczyzny) na rękawie. Poszukiwanie organizatorów rajdu miało najprawdopodobniej związek z podejrzeniem o propagowanie faszystowskiego ustroju państwa, czyli z art. 255 § 3 Kodeksu karnego. Jestem przekonany, że cała sprawa już wkrótce się wyjaśni i postępowanie wobec wspomnianych organizatorów zostanie umorzone, lecz po tym wszystkim, niestety, pozostanie duży niesmak. Doprawdy jak można było zajmować się tą sprawą? Czy nie szkoda na to naszych, publicznych pieniędzy? Przecież wystarczyło poszukać informacji w Internecie, sprawdzić to, zapytać o to historyka. Rozumiem pierwsze skojarzenie trupiej czaszki i skrzyżowanych piszczeli z hitlerowcami, ale warto wiedzieć, że zanim Hitler doszedł do władzy, np. w czasie powstania wielkopolskiego nosili ten symbol żołnierze Poznańskiego Ochotniczego Batalionu Śmierci, a w czasie wojny polsko-bolszewickiej ten emblemat nosili polscy kawalerzyści niosący śmierć bolszewickim najeźdźcom. Młodzi ludzie w czasie Podlaskiego Rajdu Śladami Żołnierzy 5. Wileńskiej Brygady AK ubrani byli natomiast w koszulki z symbolami i hasłami używanymi w 1. Kompanii Szturmowej 3. Wileńskiej Brygady AK, następnie także w oddziałach Pogotowia Akcji Specjalnej Narodowego Zjednoczenia Wojskowego. To ewidentny przykład, że - zresztą nie po raz pierwszy - w naszych organach ścigania i wymiarze sprawiedliwości nie dzieje się dobrze. Ale czy w tym przypadku kursy historii dla prokuratorów i sędziów cokolwiek by pomogły? Być może, chociaż pewnie jeszcze długo będę wspominał pewną sędzię, która już w III RP wydała kuriozalne orzeczenie. Mianowicie uznała ona, iż pewien żołnierz Zrzeszenia WiN, który w 1946 r. wykonał wydany przez polskie podziemie niepodległościowe wyrok śmierci na sowieckim oprawcy, oficerze NKWD, popełnił zbrodnię i w związku z tym słusznie został przed laty skazany i zastrzelony strzałem w tył głowy w tarnowskim więzieniu. Niedługo potem - na szczęście - nasze władze uznały jednak, że żołnierz działał na rzecz niepodległego bytu państwa polskiego i w rezultacie jest ofiarą tak zwanego mordu sądowego.