PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jerzy Rębek
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie ministrze, pozwolę sobie powiedzieć, powtórzyć to, co usłyszałem z pańskich ust w mediach o tej obniżce ok. 15-procentowej. Ale pytanie dodatkowe. Obecny poziom wydobycia ropy w Polsce to 5 mln baryłek rocznie. Jest to źródło dochodu rzędu 400 mln dolarów, już po uwzględnieniu kosztów. Warto zaznaczyć, że przed 100 laty, gdy rozpoczęto eksploatację złóż ropy w Polsce, wydobywano 3 razy więcej tego surowca niż obecnie. Zasoby ropy naftowej w Polsce są bardzo łatwo dostępne. Eksploatacja ich była opłacalna wtedy, gdy cena ropy wynosiła 20 dolarów za baryłkę. Dziś cena jest pięciokrotnie wyższa. Panie ministrze, jakimi udokumentowanymi złożami ropy naftowej dysponuje Polska? Dlaczego nie jest zwiększone wydobycie ropy? Jakie są perspektywiczne również złoża ropy naftowej? Czyżby przy tych cenach nie opłacało się eksploatować naszych złóż? Czy też firmy, które stały się właścicielami tego bogactwa narodowego, nie chcą zwracać uwagi na swoją działalność i chcą uniknąć opodatkowania dochodów z tego tytułu? Czy państwo polskie sprawuje kontrolę nad tą dziedziną gospodarki? Dziękuję bardzo.
Mówca: Skarbu Państwa Mikołaj Budzanowski
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Pośle! Dzisiaj zasoby wydobywalne konwencjonalnych złóż ropy naftowej, teraz już mówimy o ropie naftowej, wynoszą 25 mln ton ropy. To stosunkowo nie jest dużo, bo to jest de facto roczne zużycie, średnioroczne zużycie całej ilości 25 mln ton ropy w polskich rafineriach i przez polskich konsumentów, więc to jest właściwie średnio jeden rok do wykorzystania całego potencjału wydobywczego. Znacznie większe możliwości istnieją, jeżeli chodzi o ropę niekonwencjonalną, i te badania, które są prowadzone zarówno na północy Polski, jak i na terenie województwa lubelskiego, pokazują również, że oprócz gazu na różnych głębokościach w skale łupkowej można też odnaleźć wyraźne ślady ropy naftowej i również pod tym kątem jest przygotowywana strategia inwestycyjna i wydobywcza spółek, które nadzorujemy. A więc absolutnie uważam, że równolegle do poziomu wydobycia gazu powinno nastąpić zwiększenie poziomu wydobycia ropy naftowej. Jeżeli chodzi o ropę naftową i złoża konwencjonalne, to jeszcze w tym roku nastąpi inauguracja i otwarcie nowej kopalni ropy naftowej Lubiatów - Międzychód - Grotów, która będzie produkować dodatkowe 400 tys. ton ropy w skali roku, a więc kolejny poziom, kolejny element wydobycia zostanie zwiększony. No, ale każda tego typu kopalnia to jest ogromna inwestycja liczona w kilkuset milionach złotych. Dopiero teraz, sądzę, w ramach nowego programu, o którym mówimy, czyli ˝Polskich inwestycji˝, będziemy mogli zwiększyć nakłady inwestycyjne i kredytowe na udokumentowane złoża gazu i ropy naftowej po to, aby faktycznie wybudować nowe kopalnie gazu i ropy naftowej i realnie zwiększyć poziom. Tego nie można zmienić z miesiąca na miesiąc, to są projekty wieloletnie i długoterminowe, więc nie możemy spodziewać się, że nagle w ciągu jednego roku czy dwóch lat nastąpi raptowne przyspieszenie wydobycia. To są jednak złoża bardzo często położone na dużej głębokości, więc musi być również odpowiednia infrastruktura do tego przygotowana. Jednak sądzę, że 2015 r. to jest ten realny rok takiego już widocznego, odczuwalnego zwiększenia wydobycia. Dla nas najważniejsza jest ta strategia długoletnia, czyli rok 2019. Ropa naftowa również będzie przedmiotem, tj. sposób opodatkowania i te ułatwienia inwestycyjne, nowej ustawy węglowodorowej, której założenia zostały już przyjęte i są opublikowane, dostępne dla państwa. Konkretny projekt ustawy zostanie przedstawiony jeszcze w tym roku przez ministra środowiska Radzie Ministrów, a później skierowany do Sejmu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Rębek
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani marszałek, serdecznie proszę o udzielenie pełnej odpowiedzi na piśmie. Proszę o to pana ministra, bo nie na wszystkie pytania została udzielona odpowiedź. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowna Pani Marszałek! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Od jakiegoś czasu docierają do mnie sygnały w sprawie tzw. dwuzawodowców - osób, które pracowały w gospodarstwie rolnym, ale także prowadziły własne firmy bądź były zatrudnione i podlegały ubezpieczeniu w ZUS, a jako rolnicy ubezpieczeniu w KRUS. Otóż w myśl nowelizacji ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników osoby pracujące w gospodarstwie rolnym i jednocześnie zatrudnione, podlegające ubezpieczeniu ZUS, zamiast emerytury rolniczej otrzymują świadczenie z ZUS. Nowelizacja ustawy przewiduje, że rolnicy urodzeni po 31 grudnia 1948 r. nie mają prawa doliczać do stażu w KRUS okresów, w których podlegali ubezpieczeniu w ZUS z tytułu pracy poza rolnictwem. Tak więc rolnik, który pracował także poza rolnictwem, w myśl tych przepisów, nie może dostawać emerytury rolniczej i musi udać się do ZUS-u, i stamtąd otrzymuje znacznie niższe świadczenie, najczęściej na poziomie minimalnego. W ostatnim czasie okazało się jednak, że problem dotyczy także tych rolników, którzy są strażakami ochotnikami, są członkami OSP, a którzy będąc rolnikami, zawarli umowę na kierowanie strażackimi wozami bojowymi. W konsekwencji otrzymują oni niewielkie wynagrodzenie na poziomie 200-300 zł. Taki strażak kierowca traci jednak prawo do emerytury rolniczej wypracowanej z gospodarstwa za czas, który poświęcił pracy w OSP. Mając na uwadze to, że tak naprawdę, trudno to nazwać pracą, to jest bardziej tradycja, hobby, mając także na względzie bezpieczeństwo, szczególnie w tych mniejszych miejscowościach, chciałbym zapytać, czy istnieje możliwość, aby wyłączyć spod działania niekorzystnych przepisów emerytalnych dotyczących rolników tych, którzy łączą pracę w rolnictwie ze służbą, właśnie taką jak w OSP. Dziękuję.
Mówca: Kazimierz Michał Ujazdowski
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W istocie pytanie dotyczy oceny tej transakcji zawartej w 2006 r. przez Pekao SA i firmę Pirelli działającą na prawie włoskim. Obydwie firmy należą do UniCredit, ale pierwsza z nich jest firmą działającą na prawie polskim. Wedle ocen niezależnych ekspertów ta transakcja była i jest niekorzystna dla Pekao SA. Firma Pirelli posiada w stosunku do aktywów Pekao SA prawo pierwszeństwa, prawo pierwokupu i wyłączności przez okres 25 lat. Wiele przepisów... Analiza przepisów tej umowy wskazuje na to, iż ta preferencja jest szczególnie silna w stosunku do kredytów trudnych, obciążonych, zabezpieczonych na nieruchomościach. Jest rzeczą oczywistą, że jako posłowie mamy prawo pytać o ocenę tej transakcji, dlatego że istnieje przypuszczenie, że została zawarta na szkodę polskich akcjonariuszy. Poza tym, i to jest najważniejsze, jeszcze parę lat temu ministerstwo skarbu dzierżyło w firmie Pekao SA udziały, Skarb Państwa był udziałowcem. Jest zatem powód, by zapytać, jak ministerstwo skarbu ocenia tę transakcję z punktu widzenia interesów Skarbu Państwa. Pytanie jest bardzo precyzyjne: Czy służby podległe ministrowi skarbu analizowały tę transakcję, mają własną ocenę tego? Jaka to jest ocena? Jeśli nie analizowały, to czy w momencie, w którym jest ona publicznie znana, podejmą się takiej analizy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Polaczek
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Widzę, że bardzo uboga jest wiedza pana ministra na ten temat i pana odpowiedź. Otóż chcielibyśmy poinformować, iż pan poseł Kazimierz Michał Ujazdowski przekazał treść tej umowy z Pirelli do premiera oraz do Komisji Nadzoru Finansowego. To porozumienie oczywiście było utajnione w 2006 r. przed rynkiem publicznym, aby uniknąć szerokiej krytyki również ze strony uczestników tego rynku. Natomiast w analizie, która została dokonana na bazie treści tej umowy przez Instytut Studiów Podatkowych, znajdują się m.in. choćby takie stwierdzenia, cytuję: Ocena takiej umowy jako niekorzystnej dla spółki, co rodziłoby odpowiedzialność po stronie członków zarządu, powinna być przedmiotem zbadania pod kątem potencjalnego naruszenia przepisów o przeciwdziałaniu wprowadzania do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł. W szczególności uzasadnia to fakt, że z udziałem tego samego podmiotu w tym samym czasie dokonano asymetrycznych, tj. pozbawionych cech ekwiwalentności, transakcji zbycia i nabycia nieruchomości, udziałów w Polsce i we Włoszech. Czy w sytuacji, w której jednym z uczestników stron tej umowy jest aktualny szef doradców premiera pan Jan Krzysztof Bielecki, minister skarbu, mając na uwadze ochronę rynku finansowego w Polsce wynikającą ze skutków długofalowych tej transakcji, jak również to, iż Skarb Państwa w momencie zawarcia tej umowy był akcjonariuszem Pekao SA, pan minister może nam zadeklarować, że Ministerstwo Skarbu Państwa podejmie takie działania, aby z własnej inicjatywy dokonać również odrębnej analizy i wyciągnąć z niej wnioski? Umowę możemy przesłać do pana ministra dodatkowo, nienależnie - jest ona dzisiaj w dyspozycji Komisji Nadzoru Finansowego i Kancelarii Prezesa Rady Ministrów - jeśli pan minister sobie tego zażyczy.
Mówca: Marek Łapiński
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałkini! Panie Ministrze! Pytanie sformułowaliśmy z panem posłem Millerem, który jest członkiem Komisji Zdrowia. Wynika ono z wielu interwencji, z wielu pytań, które są kierowane do nas jako posłów przez przedstawicieli organów założycielskich szpitali, i dotyczy wprost praktyki stosowania ustawy z 2011 r. o działalności leczniczej. Organy założycielskie chcą przekształcać szpitale w spółki kapitałowe, chcą skorzystać z dotacji celowych, które wynikają z dobrodziejstw tej ustawy i z zapisów budżetowych, jednak art. 197 ust. 2 pkt b cytowanej ustawy, jako jeden z warunków kwalifikacji danego powiatu, organu założycielskiego do uzyskania dotacji, mówi wprost o istnieniu w dniu przekształcenia przejętych przez podmiot tworzący zobowiązań cywilnoprawnych wynikających z zaciągniętych kredytów bankowych, o których mowa w art. 34 ustawy z 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Brzmi to dość skomplikowanie, ale sama idea jest dość prosta: organy założycielskie, które chcą przekształcić spółki, szpitale w spółkę, chcą uzyskać dotację, kwalifikowane są do uzyskania tej dotacji, jeśli posiadały kredyty bankowe. Jednakże art. 34 ustawy z 2005 r., ten katalog, który umożliwiał wówczas uzyskanie dotacji na restrukturyzację, był dużo większy i niektóre szpitale skorzystały np. z form zaciągnięcia kredytu, a inne uzyskały np. obligacje - dziś obligacje nie są kwalifikowane do uzyskania dotacji celowej. (Dzwonek) Nasze pytanie wprost dotyczy tego, czy jest możliwa zmiana art. 197 ust. 2 pkt b ustawy, by także obligacje umożliwiały uzyskanie dotacji celowej dla organów założycielskich w myśl obowiązujących dzisiaj przepisów. Czy można objąć dotacjami celowymi kredyty, które zostały zaciągnięte na spłatę zobowiązań wynikających z restrukturyzacji, ale które nie zostały bezpośrednio przeznaczone na restrukturyzację, ale dotyczyły na przykład kredytów kompensacyjnych, czyli kredytów, które organy założycielskie pozyskały na spłatę wcześniej zaciągniętych obligacji?
Mówca: Rajmund Miller
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! W zasadzie pana wyjaśnienie było tak pełne, że uprzedził pan moje pytanie. Otóż ustawodawca, jak wiemy z praktyki, nie zawsze jest w stanie przewidzieć sytuacje życiowe, które się zdarzą. Wydrukowanie obligacji jest też zobowiązaniem, które szpitale zaciągnęły w celu restrukturyzacji. Była to tylko po prostu inna droga, której ustawodawca nie przewidział, jak również nie przewidział tego, że będzie konieczność wzięcia kredytów celem spłacenia tych obligacji. Niemniej jest to zjawisko dość powszechne. Jak pan minister potwierdził, wiele samorządów przyznaje, że stanęło przed takim problemem. Cieszy nas to, że ministerstwo będzie prowadziło takie rozmowy. Być może będą jeszcze inne zdarzenia czy inne problemy, o których dzisiaj nie mówimy. Chciałbym natomiast zadać takie pytanie panu ministrowi: Czy w tej sytuacji jest możliwe i w jak szybkim terminie (Dzwonek) wprowadzenie nowelizacji tej ustawy? Czy państwo to jednak przewidujecie?
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Rzeczywiście ta sytuacja jest dramatyczna, być może Zachem jest już w tej chwili nie do uratowania. A zaczęło się tak, że w połowie 2008 r. kujawsko-pomorscy politycy PO zdecydowali się zdyskontować wygrane w 2007 r. wybory, forsując najpierw na stanowisko prezesa Ciechu byłego kierownika zakładu rolnego z Człuchowa, a następnie na stanowisko prezesa Zachemu osobę, która w ciągu zaledwie kilku lat swoich rządów doprowadziła do całkowitej degrengolady jedno z największych przedsiębiorstw w regionie. Przypomnę, że Zachem w roku 2007 r. wykazał się bardzo dobrą rentownością sprzedaży rzędu 14%. Jeszcze pierwsza połowa 2008 r., do momentu zmiany zarządu, dała kilkudziesięciomilionowy zysk. Wszystko zaczęło się od momentu mianowania na prezesa pana Konrada Mikołajskiego. Panie Ministrze! Myślę, że w związku z tym należy postawić panu kilka pytań. Czy kupno przez Zachem w lipcu 2008 r. producenta barwników Boruta-Kolor Zgierz sp. z o.o., mimo oczywistego zanikania rynku, a przede wszystkim upadku własnej spółki o dokładnie takim samym profilu, nie stanowi próby wyprowadzenia środków finansowych i nie nosi znamion działania na szkodę spółki? Czy zatrudnienie przez zarząd Zachemu spółki prawniczej Pałucki Trusiński nie odbyło się z naruszeniem prawa i wbrew ustaleniom komisji konkursowej? Biorąc pod uwagę fakt, że kilka miesięcy wcześniej pod dokładnie tym samym adresem i telefonami funkcjonowała spółka prawnicza Kunicki Trusiński, a na zmianę kancelarii usilnie nalegał prezes Ciechu - Kunicki, jednocześnie prezes rady nadzorczej, powstaje pytanie: Czy fakt ten nie wyczerpuje znamion nepotyzmu i czynów korupcyjnych? Czy poręczenie przez zarząd Zachemu kredytów udzielonych Spółce Wodnej ˝Kapuściska˝, o wysokości ponad 36 mln zł, z gwarancją polegającą na zapisie na instalacjach technicznych, nie ma charakteru działania na szkodę spółki? (Dzwonek) Biorąc pod uwagę kiepskie możliwości finansowe spółki wodnej i tragiczną sytuację Zachemu, uzasadnione wydaje się być podejrzenie, że operacja ta stanowi próbę przejęcia udziałów oczyszczalni. Sytuację komplikuje fakt, że w tym niezbyt przejrzystym przedsięwzięciu biorą udział banki. Mowa tu o bankach Pekao SA i Nordea (dyrektorami są tutaj Wiesław Olszewski, ojciec posła Pawła Olszewskiego, oraz Adam Fórmaniak, były przewodniczący klubu radnych Platformy Obywatelskiej, której wysocy...
Mówca: Paweł Szałamacha
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Minister! Kiedy pracowałem w Ministerstwie Skarbu Państwa, udało nam się tę firmę uratować. Doprowadziliśmy do przejęcia Zachemu, do transakcji - Zachem wszedł do Grupy Ciech. Zaczęliśmy naprawiać to, co zastaliśmy po poprzednich latach. Zagadkowa jest tu zbieżność w czasie: przyszła nowa ekipa i po kilku latach firma jest praktycznie do posprzątania. Dzisiaj czytamy bardzo zagadkowy komunikat wydany przez Grupę Ciech. Prosiłbym panią o jego zinterpretowanie i wyjaśnienie. Czytamy w nim, że Grupa Ciech sprzeda prawa własności intelektualnej, widnieje tu lista kontrahentów związanych z produkcją TDI, na rzecz korporacji niemieckiej BASF, europejskiego giganta chemicznego. Oznacza to, że sprzedana nie zostanie nawet sama instalacja produkcyjna TDI w Bydgoszczy i że chemikalia, które dzisiaj produkowane są w kraju, będziemy importować najprawdopodobniej z Republiki Federalnej Niemiec. (Dzwonek) Po raz kolejny zwiększamy tym samym deficyt Polski, jeżeli chodzi o handel chemikaliami. To działanie jest nakierowane na dezindustrializację i niszczenie polskiej substancji przemysłowej, i to państwo bezpośrednio za to odpowiadają. Chodzi mi o nomenklaturę Platformy i PSL-u przez ostatnie cztery lata w Grupie Ciech.
Mówca: Tomasz Piotr Nowak
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Oto w ustawie o Państwowym Ratownictwie Medycznym znajdują się następujące artykuły. Artykuł 57 stanowi, że do dnia 31 grudnia 2020 r. lekarzem systemu może być lekarz posiadający specjalizację lub tytuł specjalisty albo który ukończył co najmniej drugi rok specjalizacji w dziedzinie: anestezjologii i intensywnej terapii, chorób wewnętrznych, chirurgii ogólnej, chirurgii dziecięcej, ortopedii i traumatologii narządu ruchu, ortopedii i traumatologii lub pediatrii. Mamy art. 63, który mówi, że dysponenci zespołów ratownictwa medycznego dostosują kwalifikacje członków tych zespołów do wymagań, o których mowa w art. 36, do dnia 31 grudnia 2012 r. Zbliża się ta data i zaczynamy mieć wątpliwości, czy rzeczywiście termin 31 grudnia nie spowoduje niedoboru lekarzy specjalistów czy ratowników medycznych, którzy zasilą owe zespoły ratownictwa medycznego, czy to specjalistyczne, czy to podstawowe. W związku z tym chcielibyśmy, panie ministrze, zadać pytanie: Czy powyższe zmiany nie spowodują drastycznych braków w obsadzie kadrowej w specjalistycznych zespołach ratownictwa medycznego? Czy według ministerstwa istnieje możliwość wydłużenia obowiązywania art. 63 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym lub możliwość rozszerzenia katalogu specjalizacji lekarskich opisanych w art. 57 powyższej ustawy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! To cieszy. Rozumiem, że państwo, ministerstwo pozytywnie zaopiniowało ten projekt poselski. Mam nadzieję, że od 1 stycznia uda się nam ten projekt wprowadzić w życie. Mam jednak takie pytanie. Skoro wiedzieliśmy wcześniej, że art. 63 jakby wygasa, to czy ministerstwo prowadziło monitoring w zakresie tych specjalizacji, które powinni przeprowadzać lekarze? Nie ukrywam, że gdyby nie nastąpiła ta zmiana, w województwie śląskim w pogotowiu ratunkowym w Katowicach pracę straciłoby ok. 50 lekarzy na 320 zatrudnionych ze względu na to, że albo nie było miejsca na specjalizacji, albo na tyle nie czuli się zobligowani do tego, żeby starać się o tę specjalizację. Dziękuję bardzo.
Mówca: Artur Dębski
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wojskowe służby wywiadu i kontrwywiadu odgrywają istotną rolę w systemie obronności państwa i bezpieczeństwa jego Sił Zbrojnych. Realizują zadania w kraju i za granicą, w tym w rejonach, gdzie toczą się działania wojenne. Żołnierze i funkcjonariusze tych służb powinni mieć stuprocentową pewność, że skoro walczą dla dobra ojczyzny oraz narażają życie własne, swoich rodzin oraz życie tajnych źródeł informacji, ojczyzna zawsze i niezależnie od opcji politycznej, która wygra wybory, będzie po stronie swoich żołnierzy oraz współpracowników. W związku z coraz częściej pojawiającymi się doniesieniami medialnymi dotyczącymi skutków tzw. raportu Macierewicza zwracamy się do pana ministra z pytaniami. Ile procesów będących skutkiem tzw. raportu Macierewicza pomiędzy państwem polskim a pozywającymi oficerami WSI bądź innymi osobami wymienionymi w raporcie zakończyło się przegraną państwa polskiego? Jakiej wysokości odszkodowania zostały wypłacone lub zasądzone? Proszę o podanie kosztów procesów sądowych, jak również kosztów sprostowań i przeprosin w mediach. Jakie skutki dla bezpieczeństwa państwa miał opublikowany w Internecie dnia 16 lutego 2007 r. oraz w Monitorze Polskim nr 11, poz. 110 z 2007 r. tzw. raport Macierewicza - skutki związane z utratą możliwości pozyskiwania informacji od tajnych źródeł oraz utraconej siatki agenturalnej, skutki osobowe związane ze stratą, śmiercią bądź wieloletnimi karami więzienia tajnych źródeł informacji, jeżeli takie były? Z powodu ujawnienia nazwisk osób będących pracownikami lub współpracownikami wywiadu mogło dojść do dekonspiracji współpracowników WSI na terenie na przykład Afganistanu, Iraku i innych krajów będących w obszarze wywiadowczego zainteresowania. Czy takie wypadki według MON miały miejsce? Czy osoby dotknięte skutkami raportu Macierewicza, tajne źródła informacji, członkowie ich rodzin oraz pracownicy polskiego wywiadu, zostały otoczone wszelką możliwą opieką tak prawną, jak i finansową przez państwo polskie? Czy w wypadku zatrzymanych, jeżeli tacy byli, państwo polskie miało możliwość wymiany aresztowanych na agentów innych wywiadów?
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowna Pani Marszałkini! Panie Ministrze! Mam w uzupełnieniu trzy krótkie pytania. Czy z powodu tzw. raportu Macierewicza polskie służby specjalne mogły utracić zaufanie służb partnerskich oraz mogły mieć trudności z werbowaniem współpracowników w krajach wywiadowczego zainteresowania? Czy w Ministerstwie Obrony Narodowej zostało opracowane systemowe rozwiązanie, który gwarantuje w przyszłości bezpieczeństwo agentom oraz zagranicznym współpracownikom, którzy nie zostaną zdekonspirowani tylko dlatego, że opcja sprawująca władzę zdecyduje o ujawnieniu ich nazwisk oraz sposobów działania? Ostatnie, krótkie pytanie. Czy w ocenie Ministerstwa Obrony Narodowej w wypadku osób opisanych oraz opracowujących tzw. raport Macierewicza uzasadniona jest coraz częściej słyszana opinia, że mogliśmy mieć do czynienia z działaniem na szkodę państwa polskiego? Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbyszek Zaborowski
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Dobrze, że pani minister dotarła, bo sprawa jest coraz bardziej poważna. O ile spieramy się o głębokość kryzysu, recesji czy stagnacji w Polsce, o tyle sytuacja w przemyśle motoryzacyjnym pogarsza się z dnia na dzień i tu kryzys jest niespornym zjawiskiem, niestety. Polski przemysł motoryzacyjny daje wartość dodaną ok. 15 mld zł, tylko bezpośrednio związanych jest z tym 20 tys. stanowisk pracy. Niestety sprzedaż nowych samochodów w ostatnim czasie, i na rynku europejskim, i w Polsce, gwałtownie spada. W Fiat Auto Poland planują zwolnienia w granicach 1000 osób, a co miesiąc do tej pory zwalniano po 30 pracowników, likwidują trzecią zmianę. Podobna sytuacja dotyczy Opla w Gliwicach, gdzie planowana jest likwidacja jednej zmiany. Rząd do tej pory zachowuje bierną postawę. We Francji, w Niemczech, w Stanach Zjednoczonych w sytuacji kryzysu w przemyśle motoryzacyjnym państwo interweniowało, interweniowało skutecznie. W przypadku Polski możemy niestety podać tylko negatywny przykład. Kiedy 2 lata temu dyskutowano o miejscu produkcji nowego modelu Pandy, rząd zachował się biernie, w przeciwieństwie do rządu Berlusconiego, który zachęcał nie tylko politycznie, ale również finansowo kierownictwo Fiata do podjęcia tej produkcji we Włoszech. Niestety nowa Panda jest dzisiaj produkowana we Włoszech. Chcielibyśmy zapytać: Co rząd zamierza zrobić w tej sytuacji? Czy podejmie jakieś konkretne działania? W Niemczech były to dopłaty do złomowania starych i zakupu nowych samochodów. Podobnie było we Francji. Czy polski rząd pójdzie śladem Baracka Obamy, Angeli Merkel, czy też po raz kolejny zachowa bierną postawę? Dziękuję.