Mówca: Jakub Kulesza
Data: 2018-07-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Postaram się krótko, ale dosadnie, bo z państwa pomysłami można tylko dosadnie. Alexis de Tocqueville już w XIX w. zauważył, że demokracja kończy się wtedy, kiedy parlament zorientuje się, że może przekupić własnych obywateli ich własnymi pieniędzmi. To, na co państwo wpadliście, to nie jest tylko pomysł na działanie, to jest państwa modus operandi. Rząd znowu chce rozdawać nie swoje pieniądze, pieniądze obywateli, i wydawać je na kolejne przedwyborcze transfery socjalne. Po 500+, po szkolnej wyprawce przyszły kolejne projekty, ˝Mieszkanie+˝, dopłaty. Oczywiście zostały one poprzedzone różnymi formami opodatkowania, ponieważ, jak powszechnie wiadomo, rząd nie rozdaje swoich pieniędzy. Już Margaret Thatcher zauważyła, że rząd nie ma własnych pieniędzy, ma tylko te pieniądze, które zabierze obywatelom. I to jest właśnie ta koncepcja. Państwo zamiast wędki chcą dać obywatelowi rybę, którą wcześniej państwo mu zabrali. Tym samym takie uzależnianie społeczeństwa od transferów socjalnych jest pogłębianiem biedy i utrwalaniem jej. Jeżeli państwo mówią, że będą dawać różne dodatki socjalne, jeśli dany obywatel czy dana rodzina nie będą przekraczali pewnego progu, to państwo nie zachęcają ich do zwiększenia swej efektywności, poprawienia warunków pracy - państwo zachęcają ich do tego, by tę biedę utrwalić. I taki będzie efekt państwa działań. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że mamy dobrą koniunkturę światową, tym samym dobrą koniunkturę gospodarczą w Polsce. Zamiast wykorzystać tę dobrą koniunkturę do przeprowadzenia reformy walącego się systemu emerytalnego, reformy służby zdrowia i obniżenia podatków, państwo tę dobrą koniunkturę przejadają i chcą przejeść, jeszcze dodatkowo zadłużając kolejne pokolenia. Ten projekt ma szereg wad, poza ideologicznymi ma też problemy techniczne. Przede wszystkim zakłada, że na początku wsparcie dla danego najemcy będzie większe, a później mniejsze. To w prosty sposób wpuści osoby w pułapkę biedy: uzależni wynajem mieszkania od transferów socjalnych, od wsparcia, by później zmniejszać to wsparcie i w zasadzie zostawić takiego najemcę na lodzie. Drugim problemem jest to, że państwo przewidują wzrost kosztów tego programu z roku na rok, czyli przerzucają państwo koszty programu na kolejne rządy. Co więcej, dopłaty mogą spowodować wzrost ilości gotówki po stronie popytowej, przez co mogą wzrosnąć ceny najmu, co się działo przy różnych innych pomysłach tego typu, i tym samym może się pogorszyć los innych rodzin, np. tych, które nie będą starały się o to dofinansowanie. W dużym skrócie: sprzeciwiamy się temu pomysłowi. Sprzeciwiamy się kolejnym transferom socjalnym na koszt społeczeństwa i od początku stoimy na stanowisku zmniejszania wydatków publicznych, a przede wszystkim zmniejszania opodatkowania. Oczywiście w Polsce są problemy mieszkaniowe. Po koleżeńsku państwu zdradzę, jak te problemy rozwiązać. To bardzo prosty sposób: obniżyć koszty pracy, czyli dać obywatelom wędkę. Jeżeli ktoś pracuje i zarabia, to może przestańmy zabierać mu 40% jego wynagrodzenia, tego, które wypracowuje już na starcie? To jest dobra receptura. Proponowaliśmy szereg takich projektów, m.in. zwiększenia kwoty wolnej od podatku, która zmniejsza opodatkowanie pracy. Ale co państwo powiedzieli? Że państwo nie mają pieniędzy. Czyli na obniżenie opodatkowania, tj. żeby nie zabierać obywatelom, państwo nie mają pieniędzy, ale na to, żeby zabrać, wydać na biurokrację i część oddać, państwo już mają pieniądze. Tak to niestety nie działa. Tak że jako Kukiz’15 jesteśmy przeciwni tej ustawie. W trzecim czytaniu będziemy za odrzuceniem projektu w całości i liczymy na to, że to modus operandi rządu Prawa i Sprawiedliwości - które jest nastawione tylko i wyłącznie na wybory i na to, by przekupić obywateli ich własnymi pieniędzmi, jak powiedział Alexis de Tocqueville - się zmieni. Jeśli nie, mam nadzieję, że w Polsce dojdą do władzy rządy prawdziwie prawicowe, czyli takie, które obniżają wydatki publiczne, i takie, które obniżają opodatkowanie, szczególnie opodatkowanie najbiedniejszych, czyli opodatkowanie pracy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)