PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Michał Wojtkiewicz
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Z ust pana premiera dzisiaj padło wiele słów, było wiele emocji, szczególnie emocji negatywnych, w stosunku do tej strony. Słowa, słowa, ale niczym niepoparte. Jeżeli chodzi o interes polskiej racji stanu, proszę odpowiedzieć mi - nie ma pana premiera, nie ma pana ministra, więc zwracam się do państwa - na pytanie: Czy rząd opracował jakiekolwiek analizy ekonomiczne, symulacje, prognozy ex ante odnośnie do sytuacji obecnej i takiej, która może się zdarzyć? Wiem, że jesteście bardzo odporni na wszystkie opracowania tej prawej strony. Wasza religia nie pozwala w ogóle dotknąć tego, co zostało opracowane po prawej stronie. (Głos z sali: Trzeba było dotknąć.) Ale dedykuję panom ministrom, jak również posłom lewej strony książkę (Dzwonek) ˝Wędrujący świat˝ pana prof. Kołodki. Mniej byłoby bleblania, mniej byłoby demagogii. O to bym bardzo prosił. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Artur Górczyński
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pana ministra nie ma. Jedna na sześć osób w Unii Europejskiej jest niepełnosprawna. Oznacza to, że 80 mln Europejczyków codziennie musi przełamywać różne bariery zarówno w odniesieniu do infrastruktury, jak i ludzkiej mentalności. Mając na uwadze polepszenie sytuacji, Unia Europejska w 2010 r. przyjęła strategię w sprawie niepełnosprawności na lata 2010-2020. Dokument ten określa cele polityki społecznej wobec osób niepełnosprawnych, dając niepełnosprawnym nadzieję na wyrównanie szans, jak i wytycza jeden z kierunków polityki zagranicznej Unii. Mam pytanie: Czy polski rząd ma zamiar podjąć inicjatywy, tak w kraju, jak i w ramach Unii, które przybliżą Polskę do realizacji celów tej strategii? Czy pierwszym krokiem do tego nie powinna być ratyfikacja Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, na którą europejska strategia w wielu miejscach się powołuje? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Artur Górski
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Na tej sali i poza nią toczy się debata o polskiej suwerenności i niepodległości. Niektórzy przedstawiciele polskiej klasy politycznej twierdzą, że suwerenność to tylko retoryczna figura, inni dają do zrozumienia, także na arenie międzynarodowej, że suwerenność polska jest na sprzedaż. Możemy oddać ją tanio, za uznanie w oczach eurokratów znad Sprewy dla wizjonerów znad Wisły. Deklaracje berlińskie, które padły z ust ministra Sikorskiego, a później zostały potwierdzone przez premiera Tuska, pokazują, że nasz rząd gotów jest poświęcić resztki polskiej suwerenności na rzecz budowy federacji europejskiej pod hegemonią Niemiec. W tym miejscu rodzi się pytanie: Czy postulat likwidacji państw narodowych na rzecz scentralizowanej Europy, w której parlamenty narodowe spadną do roli niemalże sejmików wojewódzkich, to nie jest wyrzeknięcie się niepodległości? Przystępując do Unii Europejskiej, Polska wyzbywała się części suwerenności. Przyjmując traktat lizboński, zrezygnowała z dalszej jej części. A teraz, pod pretekstem ratowania strefy euro, przeprowadza się pełzający zamach na państwa narodowe. Gdzie jest granica, po przekroczeniu której brak suwerenności będzie oznaczał utratę niepodległości przez państwo polskie? Za jakie stanowiska w regionach zjednoczonej Europy chcecie przehandlować Polskę? Pamiętajcie, jak mówił błogosławiony Jan Paweł II, że nie będzie Europy sprawiedliwej bez Polski niepodległej. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Grodzka
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Od półtora roku bardzo mało słyszymy o polityce Polski wobec krajów wschodnich, w szczególności wobec Rosji. Jestem przekonana, że polityka wschodnia Polski ma ogromne znaczenie, wnosi bardzo wiele wartości dla Unii Europejskiej. Polska, która tak śmiało proponuje integrację z Unią Europejską, powinna mieć wiele w tej sprawie do powiedzenia. Stąd pytanie. Jakie działania, jakie zamiary ma minister spraw zagranicznych w sprawie intensyfikacji, poprawy stosunków z Rosją? (Oklaski)
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przestrzeganie praw mniejszości narodowych i etnicznych jest jednym z fundamentów Unii Europejskiej. Kilka słów na temat tego, jak wygląda sytuacja w Republice Litewskiej. Mieszkający tam Polacy, obywatele litewscy narodowości polskiej, niestety nie mogą korzystać z pełni praw, jakie przysługują obywatelom Unii Europejskiej. Od wielu lat istnieje wiele punktów zapalnych w stosunkach polsko-litewskich. Chodzi o zwrot nieruchomości zagrabionych przez władze Związku Radzieckiego w czasach komunistycznej dyktatury, polskie nazewnictwo miejscowości i ulic tam, gdzie większość stanowią Polacy, polską pisownię nazwisk i imion w dokumentach urzędowych. Szczególnie bolesna jest trudna sytuacja polskich szkół. We wszystkich sprawach strona litewska prezentuje twarde i negatywne stanowisko. Niestety, rząd Polski nie potrafi skutecznie rozmawiać z rządem Republiki Litewskiej o prawach polskiej mniejszości na Litwie. (Dzwonek) Panie ministrze, czy w najbliższej przyszłości rząd podejmie skuteczne działania, również na forum instytucji Unii Europejskiej, które zapewnią obywatelom Republiki Litewskiej narodowości polskiej pełną realizację podstawowych praw? Druga sprawa. Pan minister Sikorski wspomniał w swoim wystąpieniu o tym, że 14 grudnia zostało podpisane porozumienie o małym ruchu granicznym między Polską a Federacją Rosyjską. Jednocześnie wspomniał o tym, porównał to do sytuacji, jakby między naszymi państwami obowiązywał ruch bezwizowy. Mały ruch graniczny to jest coś innego niż ruch bezwizowy, w związku z tym chciałbym, żeby pan minister Sikorski jednoznacznie powiedział, czy porozumienie, które zostało zawarte 14 grudnia, jest porozumieniem o małym ruchu granicznym, czy o ruchu bezwizowym między Polską a Federacją Rosyjską. Dziękuję bardzo.
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Po mojej prawej stronie siedzą ludzie, którzy walczą o poszanowanie obywateli, o poszanowanie państwa. Jednak to poszanowanie widać chociażby po frekwencji, jakiej właśnie jestem świadkiem. Kilka dni temu walczyliście o tę debatę, mówiliście, że to jest bardzo potrzebne. Jednak ja nie widzę tego po frekwencji. Wasz prezes jest odważny chyba tylko na manifestacjach, natomiast w Sejmie podczas debaty go nie ma. Moje pytanie jest następujące. Panie ministrze, czy zagwarantuje pan to, że będzie pan walczył razem z polskim rządem o Europę jak najbardziej zintegrowaną, Europę, w której suwerenność nie będzie rozumiana jako nacjonalizm i agresja wobec drugiego człowieka? Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo.)
Mówca: Adam Kępiński
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Reprezentuję ziemię opolską i chciałbym przypomnieć przede wszystkim prawej stronie, że jest taki region w Polsce, gdzie mieszka 100 tys. nie krypto-, tylko prawdziwych Niemców. Unia Europejska w tym regionie zawitała mentalnie i społecznie dużo wcześniej niż siedem lat temu. Chciałbym przypomnieć państwu, że to nie są diabły, to nie demony, tylko ład, skład, porządek i pierwsze miejsce pod względem wykorzystania funduszy unijnych w kraju. Gdyby ktoś nie dorósł do tego, to zapraszam na Opolszczyznę, można przyjechać i zobaczyć, czego tak bardzo się boicie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Można byłoby sądzić, że oto w demokratycznym państwie prawa w trosce o losy ojczyzny spierają się dwa obozy: prorządowy i proprezydencki. W istocie coś się dzieje pod dywanem, ale wydaje się, że chodzi o zgoła inne cele niż wolność i niepodległość Polski. Wydaje się, że jednym chodzi o uległość wobec Moskwy, innym wobec Berlina. Przecież niektórzy z nich pamiętają, że za czasów komuny proszono o pomoc bratnią Moskwę, a inni być może wzorują się na kanclerzu Schröderze, wszak nie zawsze jest się ministrem. A w międzyczasie zgubiono polskie stocznie, ograno nas w sprawie Gazociągu Północnego, zwija się polskie porty, przegraliśmy tarczę antyrakietową, ponieśliśmy klapę w przypadku Partnerstwa Wschodniego, możemy mówić o kompromitacji w sprawie tragedii smoleńskiej, kolejne kwestie to szczyt G20 bez Polski, wreszcie pakt fiskalny przyjęty na szczycie Unii Europejskiej oraz skandaliczny akt poddaństwa w wykonaniu pana ministra i propozycja Europy federalnej. Panie ministrze, Polska jest nadal pięknym i bogatym krajem mogącym konkurować nawet z najbardziej zamożnymi państwami. Niech pan nie kombinuje, niech pan nie podnosi rąk do góry, proszę je położyć na sercu, tam jest Polska, tylko w Europie ojczyzn. Jeśli pan nie podda swoich działań głębokiej, roztropnej refleksji, to można zapytać: Quo vadis, Polsko?
Mówca: Henryk Kmiecik
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wbrew woli prawej strony Unia Europejska przetrwa. (Oklaski) Kłopoty finansowe zdarzają się w każdej rodzinie. Mijają i wszystko jest tak, jak było dawniej. Chodzi o to, aby wyjść z tego jeszcze bardziej mocnym i wyciągnąć korzyści dla nas, dla Polaków. Mam pytanie. Czy rząd planuje rozwinąć współpracę z Federacją Rosyjską, współpracę gospodarczą, żebyśmy, gdy minie recesja, byli tym pomostem, dzięki czemu będziemy mogli na tym zarobić? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Schreiber
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W trakcie tej debaty mówiono o wielu kontrowersyjnych alternatywach. Jedna z nich, moim zdaniem jedna z bardziej fałszywych, została postawiona przez pana premiera, była to alternatywa: albo bezpieczeństwo, albo suwerenność. To znaczy, że albo Polska może być bezpieczna, albo suwerenna. Niestety nie padła odpowiedź - jeżeli choćby przez chwilę przyjąć tę alternatywę jako prawdziwą - na pytanie, które z tego płynie. Jeżeli tak rzeczywiście jest, to ilu atrybutów suwerenności musimy się pozbyć, aby Polska była bezpieczna, choćby w takim stopniu, aby nie spełniała halucynacyjnych wizji posła Szejnfelda, które były tutaj prezentowane w czasie tej debaty, choćby na tym poziomie? Czy granicą owej suwerenności jest to, co pan minister Sikorski wygłosił w Berlinie? Czy granicą tej suwerenności są słowa kanclerza Schroedera, który mówił o tym, że już niebawem, jeżeli ten plan zostanie zrealizowany, rządy krajowe będą rządami drugiego sortu? Czy też wreszcie granicą jest Europa regionów, hasło być może na chwilę zapomniane, ale może to jest waszą granicą, do której dążycie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Roman Kotliński
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pan powiedział, a właściwie premier Tusk powiedział, że dzięki dofinansowaniu przez Polskę funduszu walutowego Polska będzie pełniej uczestniczyła w procesie decyzyjnym, jeśli chodzi o strefę euro. Powiedział to pan premier bardzo ogólnie. Chciałbym, żeby pan sprecyzował, na czym będzie polegało to większe uczestnictwo Polski w procesie decyzyjnym. Drugie pytanie. Nie wiem, czy pan wie, że w wielu krajach trzeciego świata Polskę reprezentują misjonarze katoliccy zamiast ambasadorów. (Poseł Arkadiusz Czartoryski: Dzięki Bogu, i niech tak zostanie na chwałę bożą.) Misjonarze ci są finansowani z funduszu via Senat przeznaczonego dla Polonii i powoduje to wiele problemów. Są antagonizmy w trzecim świecie, ponieważ liczba katolików w tych krajach maleje, a polscy misjonarze występują tam w imieniu państwa polskiego. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wiesław Suchowiejko
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym się upomnieć o język, którym komunikujemy się z opinią publiczną, a szczególnie o określenie, którego używają koledzy i koleżanki z PiS: hołd berliński. Otóż przeczytałem przemówienie pana ministra Sikorskiego i przepraszam bardzo, ale upomnę się o ten język. Tam znajdują się określenia: żądam, nie możecie, powinniście, są wręcz wytknięcia wskazujące na wielokrotne łamanie przez Niemcy, o których tutaj mowa, paktu stabilności i rozwoju. Są to określenia raczej ultymatywne niż hołdownicze i jeżeli już, to mowa tu o apelu - jeżeli tak się upieracie, koleżanki i koledzy z PiS - berlińskim. To jedna uwaga. Druga, wasz zachwyt nad tym, co zrobił premier Cameron. Mówił o tym poseł Niesiołowski, nazywając to splendid isolation, nawiązując do Wielkiej Brytanii w XIX w. mającej kolonie, twierdząc, że ta ˝izolejszyn˝ czy ˝ajzolejszyn˝, jak chcieliby Anglicy, nie jest już taka splendid, czyli wspaniała. W naszych przaśno-siermiężnych polskich warunkach tłumaczyć się to da jako: nasza chata z kraja. Jeżeli chcielibyście się przejąć tą polityką, to ostrzegam, że ta chata będzie coraz bardziej chatą, coraz bardziej wasza i na pewno z kraja. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Szczerski
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przeczytałem to, co pan premier nazwał aneksem. To nie jest aneks, tylko oświadczenie - rozumiem, że o to chodziło premierowi w dzisiejszej debacie - o ustaleniach politycznych dotyczących finansów. Mam w związku z tym 2 pytania do pana ministra. Po pierwsze, w którym miejscu tego oświadczenia pan minister znajduje potwierdzenie faktu, że pieniądze, które damy na fundusz walutowy, będą przeznaczone na pomoc dla Węgier? Pan premier powiedział dzisiaj bardzo wyraźnie, że nasze pieniądze pójdą do Węgier. Nie znalazłem tego w tym dokumencie, ani jednego zdania, mówi się tam wyłącznie o składce na ratowanie, na przezwyciężanie kryzysu w strefie euro. Węgry nie są w strefie euro, w związku z tym nie wiem, na jakiej podstawie pan uważa to, co pan powiedział, iż te pieniądze pójdą do Węgier. Pytanie drugie. W tym dokumencie jest wyraźnie napisane, że Polska zgodzi się na przystąpienie do umowy po konsultacjach z parlamentem. Chciałbym wiedzieć, czy przypadkiem nie jesteśmy teraz świadkami owych konsultacji. Czy nie jest tak, że jesteśmy zmanipulowani, iż w związku z powyższym będziecie państwo traktowali tę naszą dzisiejsza debatę jako tzw. konsultację, która umożliwi wam przystąpienie do tego paktu? Dziękuje bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Makowski
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Premierze! Panie Ministrze! Też kieruję pytanie do pana premiera. Wysoka Izbo! Cieszę się, że mogłem wysłuchać obrony suwerenności europejskich Polaków na forum Parlamentu Europejskiego, wygłoszonej wśród polityków popierających ideę Europy federalnej. Jednak szkoda, że dzisiejsza debata nie została przeprowadzona przed pańskim wyjazdem do Brukseli. W związku z tym powtarzam pańskie słowa, że to parlament i prezydent Rzeczypospolitej Polskiej będą ratyfikować umowę międzyrządową. Jednakże nie chcę, ale muszę zadać pytanie: Dlaczego polski rząd nie chce zapewnić swoim obywatelom takich samych świadczeń socjalnych, gwarancji pracy oraz wynagrodzeń, jakie są w Niemczech czy Francji, skoro tak mocno zmusza się nasze społeczeństwo do uczestniczenia w rozwiązywaniu kryzysu europejskiego? (Głos z sali: Chcemy.) Chcemy. Cieszę się, panie ministrze, i kibicuję panu, żeby pan walczył o federację europejską. Proszę przyjąć ode mnie broszurę federacji. Bardzo dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozmawiamy dzisiaj cały dzień o przyszłości Unii Europejskiej. Cały dzień rozmowy o niczym (Wesołość na sali), bo taka Unia Europejska nie ma żadnej przyszłości. (Oklaski) Co dzisiaj cechuje Unię Europejską? Wysokie podatki, rosnąca biurokracja, życie na kredyt, załamanie demograficzne i tak naprawdę zanik prawdziwej solidarności. Odniosę się tylko do przykładów dotykających Polskę. Czy Nord Stream to dowód na solidarność europejską? Czy pakiet klimatyczny, na podstawie którego biedna polska będzie płacić haracz bogatej Francji, to dowód na solidarność europejską? Czy to (Dzwonek), że z Tychów przeniesiono produkcję Fiata Pandy 3 do Włoch, to dowód na solidarność europejską? Mówiliśmy dzisiaj o finansach, o polityce. Chciałbym dodać jedno słowo o wartościach, o pewnej aksjologii europejskiej, która determinuje cele i działania Unii. Unia Europejska walczy z chrześcijaństwem, z dziedzictwem chrześcijańskim Europy. Żadna społeczność, żadna wspólnota, która chce się oprzeć na zabijaniu dzieci nienarodzonych, promocji homozwiązków, zabijaniu ludzi starych i chorych, nie ma przyszłości. Jest skazana na upadek. (Poseł Jacek Najder: Czas się skończył. Gdzie pytanie?) Panie ministrze, Unia Europejska to swego rodzaju pociąg. Jedzie, ale w stronę przepaści. Czy nie czas na zaciągnięcie hamulca bezpieczeństwa? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jan Krzysztof Ardanowski
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wiem, że Prawo i Sprawiedliwość jest uważane za instytucję, za stronę, która tylko krytykuje, ale o tym, że 4 ostatnie lata były zmarnowane dla polskiego rolnictwa, że nie wykorzystaliśmy prezydencji do rozwiązania naszych spraw, i o tym, że planowana przyszłość wspólnej polityki rolnej jest głęboko niekorzystna dla Polski, mówi nie tylko Prawo i Sprawiedliwość, ale także posłowie Sojuszu Lewicy Demokratycznej, Ruchu Palikota, a także, w kontekście wypowiedzi pana posła Kalemby, co wrażliwsi posłowie PSL-u. Minister rolnictwa staje się postacią tragiczną i komiczną zarazem za sprawą swoich twierdzeń, że dużo by chciał, ale niewiele może. Ja pragnę zadać pytanie panu premierowi, pytanie par excellence związane z naszymi relacjami z Unią Europejską. Czy pan premier zamierza podjąć osobiście jakieś działania, by odwrócić niekorzystny bieg spraw określony w propozycji Komisji Europejskiej z 12 października, czy negocjacje pozostają wyłącznie w gestii ministra rolnictwa? Bo to drugie nie daje żadnych szans na odwrócenie trendu niekorzystnych dla polskiej wsi rozwiązań. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Maciej Mroczek
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wiadomo nie od dziś, iż podstawą jakiejkolwiek działalności, nie tylko w odniesieniu do przedsiębiorstw, ale również, a może przede wszystkim, w odniesieniu do państwa, jest wyznaczanie sobie celów strategicznych, do których należy konsekwentnie dążyć. W kontekście kryzysu w Unii Europejskiej spowodowanego zarówno trudnościami w strefie euro, jak i kwestią zmian w traktacie lizbońskim mam następujące pytanie do pana ministra Sikorskiego. Jaki strategiczny cel lub cele, jaki pomysł lub pomysły na odnowienie, odświeżenie Unii Europejskiej ma pan i pański rząd? Na marginesie można dodać, że powtarza pan ciągle, że trzeba siedzieć przy stole rządzących w Unii Europejskiej. Ja powiem więcej, stać nas na to, żeby przy tym stole nie tylko siedzieć i być biernym uczestnikiem. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Jurgiel
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja chciałbym na forum Sejmu postawić pytanie, na które nie otrzymuję odpowiedzi podczas prac Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Sprawa dotyczy celów wspólnej polityki rolnej. W traktacie z Lizbony, a wcześniej w traktatach ustanawiających Unię Europejską zapisano, że celami wspólnej polityki rolnej są: zapewnienie ludności rolniczej godziwych warunków życia, głównie poprzez zwiększenie dochodów, stabilizacja rynków, zapewnienie odpowiedniego zaopatrzenia w produkty rolne, umożliwienie konsumentom kupna produktów rolnych po rozsądnych cenach. Natomiast w obecnie przygotowanych rozporządzeniach, w tzw. pakiecie rolnym mówi się o trzech celach: opłacalnej produkcji żywności, zrównoważonym gospodarowaniu zasobami naturalnymi oraz utrzymaniu zrównoważonego rozwoju terytorialnego. Dlaczego rząd nie chce się tym zająć? Zwracam na to uwagę przy tej ważnej debacie, mówimy o przyszłości Unii Europejskiej. (Dzwonek) Dlaczego te cele, które rząd proponuje w rozporządzeniach, nie są zgodne z celami zapisanymi w traktacie? Proszę zająć w tym zakresie stanowisko. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Marcinkiewicz
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zmiany klimatu nie są tajemnicą, od dawna już o tym wiemy. Unia Europejska jest liderem w statystykach, jeśli chodzi o ograniczanie zanieczyszczeń środowiska naturalnego, ale to wygląda dobrze tylko na papierze, bo statystykę zawyżają bogate Niemcy. My, Polacy, dalej lwią część naszej energii wytwarzamy w procesie spalania węgla. Mimo że Unia Europejska, łącznie z Polską, ratyfikowała protokół z Kioto o zmniejszaniu emisji gazów cieplarnianych, niewiele robi się w tym kierunku, a przed nami wizja olbrzymich kar za niewypełnienie naszych zobowiązań. Nasuwa się pytanie: Dlaczego dochodzi do takiej sytuacji? Na marginesie zapytam: Dlaczego Unia Europejska nie mówi jednym głosem na forum międzynarodowym i nie naciska na (Dzwonek) największych trucicieli, jakimi są Stany Zjednoczone i Chiny? Przecież oddychamy tym samym powietrzem. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Lech Sprawka
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Moje pytanie dotyczy zasad kreowania polityki zagranicznej, w tym unijnej w szczególności. Otóż w programie działania Rady Ministrów przedstawionym przez pana premiera 18 listopada polityce zagranicznej poświęcił on następujący fragment: Wiele narodowych strategii, w tym polska strategia międzynarodowa, główne kierunki polskiej polityki zagranicznej, to, co jest częścią każdego klasycznego exposé, na szczęście od lat w Polsce się nie zmieniają. Pozwolicie zatem państwo, także goście reprezentujący korpus dyplomatyczny, że szczegóły dotyczące kontynuacji tej polityki przedstawi w swoim tradycyjnym wystąpieniu minister spraw zagranicznych. I pan to przedstawił, z tym że nie w tym tradycyjnym wystąpieniu, a już 28 listopada w Berlinie na forum Niemieckiego Towarzystwa Polityki Zagranicznej, nie w Sejmie. A dzisiaj oburzenie, zdziwienie, że debata nad kierunkami polityki zagranicznej przeniosła się wczoraj do Strasburga. (Dzwonek) Cóż, taki standard żeście państwo zaproponowali. Kierunki działania rządu zaproponowaliście w Berlinie, a nie w Sejmie, stąd debata w Strasburgu. I pytanie: Czy ten sposób debaty nad polityką zagraniczną, a unijną w szczególności, będzie kontynuowany? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jacek Najder
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Otóż 4 października 2007 r. rząd Jarosława Kaczyńskiego zdecydował, że polscy obywatele nie będą podlegać ochronie zagwarantowanej w karcie praw człowieka, tak jak obywatele pozostałych krajów Unii Europejskiej, z wyjątkiem oczywiście Wielkiej Brytanii i Czech. 13 grudnia 2007 r. nastąpiło uroczyste podpisanie traktatu reformującego prawny charakter karty. Decyzją premiera Donalda Tuska, wbrew przedwyborczym obietnicom, karta w Polsce będzie podlegać ograniczeniom wynegocjowanym wcześniej przez rząd Jarosława Kaczyńskiego. Przy całym moim poparciu dla dążeń proeuropejskich zapytuję: Czy rząd i minister odstąpią od protokołu 30, zaniechają kunktatorstwa i tchórzliwej polityki wobec... (Minister Spraw Zagranicznych Radosław Sikorski: Wymagałoby ratyfikacji.) No dobrze, ale możemy odstąpić od protokołu. Czy będziemy uprawiać politykę (Dzwonek) zakładników prawej strony? (Poseł Robert Biedroń: Olbrzymie znaczenie, olbrzymie.) Proponuję zastanowić się. (Oklaski) (Głos z sali: Pan nie wie, o co chodzi.)