Mówca: Andrzej Adamczyk
Data: 2014-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Rzekłbym tak: chciałoby się, aby nadzieje wyrażone w wystąpieniu pani minister, przepraszam, pani poseł Sibińskiej - dobrze życzę pani poseł - stały się realne, ale jak na razie to życzenia i marzenia, które nie mają odzwierciedlenia w przedmiotowym projekcie ustawy. Pan minister Janusz Żbik wpierw nawiązał do otoczenia zewnętrznego, więc też pozwolę sobie wpierw odnieść się do otoczenia zewnętrznego, politycznego, później społecznego, a dopiero później do kwestii związanych z zawartością tego projektu. Otóż przed 7 laty Donald Tusk obiecał radykalną deregulację budownictwa. Ta obietnica wciąż pozostaje na papierze. Doszedł nowy palący problem. Większość młodych ludzi niestety nie ma perspektyw na mieszkanie. Co powiedział Donald Tusk przed 7 laty? Stworzymy takie warunki, żeby Polacy mogli budować budynki mieszkalne na tańszych gruntach, bez zbędnych formalności i kosztów, bez dziesiątków decyzji urzędniczych, niepotrzebnej zwłoki. To było przed 7 laty. I co się zmieniło? Nic. Nie ma tylko premiera Donalda Tuska. To jest jedyna zmiana. Co się stało w ostatnich 7 latach? Polska spadła, szanowni państwo, w rankingu Banku Światowego w kategorii czasu potrzebnego na uzyskanie pozwolenia na budowę spośród 183 krajów na 160. miejsce. I co się zmieniło? Nic. Nie ma tylko premiera, który deklarował i obiecywał, że dużo się zmieni. Trzeba dużo zrobić, żeby nic nie zrobić. Dzisiaj mamy taką oto sytuację, że rocznie na 230 tys. decyzji o pozwoleniu na budowę przypada około 160 tys. decyzji o warunkach zabudowy. Kiedyś premier Donald Tusk opowiadał androny, plótł dyrdymały, mówiąc o tym, że zostanie skrócony czas wydawania pozwolenia na budowę do 100 dni w przypadku dużych inwestycji i do 60 dni w przypadku małych inwestycji. To jest mniej więcej poziom pojęcia pana premiera o tym, jak wygląda proces inwestycyjny. Nic się tutaj nie zmieniło, bo przypomnę, że art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego wyraźnie mówił i mówi o 65 dniach, nie wliczając w to czasu potrzebnego na zawiadomienie strony i nakazanie uzupełnienia dokumentacji. Szanowni Państwo! Teraz do rzeczy. Otóż trwają prace nad Kodeksem budowlanym. Pytanie: Dlaczego przedstawia nam się projekt, który tak naprawdę niczego nie wnosi? Co trzeba zrobić na wstępie? Przeanalizować, kto będzie beneficjentem tych zmian. Czy przysłowiowy Kowalski, który buduje dom? Nie. Nie zgodzę się z panem ministrem, nie zgodzę się z panią poseł, nie zgodzę się z każdym, kto powie, że jednak tak. Bo oto jeżeli mamy kompletną dokumentację techniczną, jeżeli mamy plan zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku decyzję WZiZT, to co się dzieje? Idziemy do organu architektonicznego w starostwie i otrzymujemy decyzję o pozwoleniu na budowę nawet w przeciągu dwóch tygodni. Nic się tutaj nie zmienia. Nie potrzeba żadnych zmian. Państwo w obszarze przygotowania dokumentacji niczego w projekcie nie proponujecie. Należy wykonać dokładnie wszystko to samo. Teraz takie oto pytanie: Kto zyskuje na tym podczas realizacji inwestycji? Nikt, bo materia tego nie dotyczy. Oczywiście że nie dotyczy części technologicznej - ani przygotowania projektu, ani części technologicznej. A więc należy zadać sobie pytanie: Co w takim razie zmusza resort do przedłożenia tego projektu? Dzisiaj można dać taką odpowiedź: z jednej strony chcecie państwo przykryć nieudolność tworzenia kodeksu budowlanego, który został zapowiedziany na IV kwartał 2014 r., bo takie były zapowiedzi w 2012 r., kiedy 10 lipca 2012 r. premier Donald Tusk podpisał rozporządzenie o powołaniu komisji kodyfikacyjnej - dzisiaj słyszymy, że projekt kodeksu zostanie złożony być może w tej kadencji - a z drugiej strony można by powiedzieć, że beneficjentem tego projektu będą deweloperzy, i to z wielu powodów. Chciałbym również - mam bardzo mało czasu - powiedzieć, iż mam nadzieję, że pomimo ułomności tego projektu - zastanawialiśmy się, czy nie zgłosić wniosku o jego odrzucenie w pierwszym czytaniu - będziemy mogli rozmawiać o tym projekcie na posiedzeniach sejmowej Komisji Infrastruktury i podczas drugiego czytania, że dokonamy w nim gruntownych zmian, wyeliminujemy zapisy, które są szkodliwe, a szkodliwe są m.in. te, które nie każą dołączyć do dokumentacji (Dzwonek) - panie marszałku, jeszcze chwilę - oświadczeń gestorów sieci, nie każą dostarczyć oświadczeń administratorów drogi o dostępie do drogi publicznej. Proszę państwa, co w takim przypadku, panie ministrze - proszę o odpowiedź na to pytanie, bo to jest część uzasadnienia naszego stanowiska - kiedy w szczerym polu zostanie wybudowane osiedle na tysiąc domów i nie będą tam dostarczane media, nie będzie energii elektrycznej, wody ani nie będzie dostępu do drogi publicznej? Ludzie kupią marzenia, bo dzisiaj nikt nie pyta o to, czy do dokumentacji dołączono zgodę gestorów, oświadczenia gestorów. Co stanie się w takiej sytuacji, kiedy ludzie kupią te mieszkania, a deweloper zniknie z rynku? Będzie dokładnie to, panie ministrze, co było na Wierzbowej w Krakowie: 230 rodzin poszkodowanych na bardzo duże kwoty. Szanowni Państwo! Wiele by jeszcze mówić o tym projekcie. Czy wzięliście państwo pod uwagę drobiazg? Co stanie się w momencie wejścia w życie ustawy, jeżeli chcący budować dom uda się do banku celem uzyskania kredytu? Warunkiem udzielenia kredytu, m.in. jeśli chodzi o MdM, jest decyzja o pozwoleniu na budowę. Zapomnieliście o tym? Proszę państwa, nigdzie w tym projekcie nie zwróciliście na to uwagi. I problem ochrony sąsiednich nieruchomości, problem ochrony własności. Proszę państwa, w Polsce prawa są chronione, nabyte i dziedziczone. I tego podważać nie możecie. Jak już powiedziałem, po bardzo głębokim namyśle i analizie tego projektu mamy nadzieję, że większość zapisów szkodliwych, psujących prawo uda się z niego wyeliminować, dlatego też liczymy na bardzo interesującą, ale też skuteczną pracę w Komisji Infrastruktury. Dziękuję bardzo. (Oklaski)