Mówca: Bogusław Sonik (tekst niewygłoszony)
Data: 2022-04-28 (Sejm RP, kadencja 9)

W roku 2023 minie 100 lat od urodzin Jerzego Nowosielskiego. Jerzy Nowosielski, urodzony w 1923 r. w Krakowie, był jedną z najwybitniejszych postaci polskiej kultury współczesnej. Malarstwo, myśl teoretyczna, teologia, pedagogika artystyczna, działalność na rzecz promocji i wspierania sztuki - to tylko niektóre z dziedzin, w których Jerzy Nowosielski wykazywał niesłabnącą aktywność i odnosił bezsporne sukcesy. W latach 1945-1947 studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W latach 1945-1949 był członkiem Grupy Młodych Plastyków, a od roku 1957 jednym z członków założycieli Stowarzyszenia Artystycznego Grupa Krakowska. Związany był z krakowską ASP, gdzie pracował jako profesor w latach 1967-1993. Jerzy Nowosielski otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego jako jedyny po Janie Matejce artysta malarz (2000) i Akademii Sztuk Pięknych we Lwowie (2008) oraz liczne nagrody, medale, ordery państwowe polskie, m.in. Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski (1998), medal Cracovia Merenti (1999), Złoty Medal ˝Zasłużony Kulturze Gloria Artis˝ (2008). Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny uhonorował go medalem św. Marii Magdaleny II stopnia (1985) i Krzyżem Konstantego Ostrogskiego (1985). Otrzymał m.in. Nagrodę im. Włodzimierza Pietrzaka (Instytut Wydawniczy PAK, Warszawa 1967), Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki I stopnia za twórczość artystyczną w dziedzinie malarstwa (1973), Nagrodę im. Brata Alberta (1977), Nagrodę im. Alfreda Jurzykowskiego (USA, 1981), Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki I stopnia (1981), Nagrodę Państwową I stopnia (1984), Nagrodę Artystyczną Muzeum Archidiecezji Warszawskiej (1985), Nagrodę Miasta Krakowa (1987), Nagrodę Wielką Fundacji Kultury w Warszawie (1994), Nagrodę im. Jana Cybisa (1998), Nagrodę im. Witolda Wojtkiewicza przyznawaną przez Zarząd Okręgu ZPAP w Krakowie (1999), Nagrodę Totus Tuus w kategorii ˝Osiągnięcia w dziedzinie kultury chrześcijańskiej˝ (2000), Nagrodę im. Erazma i Anny Jerzmanowskich, tzw. polski Nobel, przyznawaną przez Polską Akademię Umiejętności (2010). Twórczość artystyczna Jerzego Nowosielskiego wysoko oceniana przez krytykę była eksponowana na ponad 100 wystawach indywidualnych oraz ponad 250 zbiorowych. Do ważniejszych polskich indywidualnych ekspozycji zaliczyć należy wystawy w Muzeum Narodowym w Poznaniu i BWA w Krakowie (1993), Muzeum Narodowym we Wrocławiu (1994), Zachęcie w Warszawie (2003), a także w Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie (2021-2022). Artysta reprezentował Polskę na Biennale w Wenecji (1956) i w Säo Paulo (1959). Jerzy Nowosielski był autorem wielu tekstów o sztuce i wierze. Jest autorem wyposażenia i polichromii licznych obiektów sakralnych dla Kościołów: rzymskokatolickiego, greckokatolickiego i prawosławnego. W swojej twórczości o charakterze świeckim czerpał z osiągnięć sztuki awangardowej i tradycji malarstwa bizantyńskiego. Często sięgał po temat abstrakcji geometrycznej, aktu kobiecego i pejzażu. Jerzy Nowosielski zmarł w Krakowie w 2011 r. Jego sztuka wciąż jest uznawana za zjawisko unikatowe, łączące w sobie strefę sacrum i profanum. Do najwybitniejszych dzieł artysty o charakterze świeckim należą m.in. ˝Bitwa o Addis Abebę˝ (1947), ˝Pływaczki˝ (1953), ˝Wiolonczelista˝ (1959), ˝Tajemnica narzeczonych˝ (1962), ˝Villa dei Misteri˝ (1975), ˝Dziewczyny na statku˝ (1981), ˝Plaża tybetańska˝ (1983). Przebieg posiedzenia