PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tomasz Rzymkowski
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt zaprezentować stanowisko Klubu Poselskiego Kukiz’15 w sprawie ustawy o zmianie ustawy o ustroju sądów powszechnych. Szanowni państwo, główne założenia projektu ustawy to przede wszystkim pozbawienie dzisiejszych dyrektorów sądów pozycji organu sądu. Dyrektorzy sądów mają być powoływani jedynie w sądach apelacyjnych, okręgowych i tych sądach rejonowych, w których jest dziesięć etatów sędziowskich i asesorskich. Zwierzchnikiem dyrektorów sądów ma być odtąd minister sprawiedliwości, a czynności z zakresu prawa pracy mają być wykonywane przez tego dyrektora. Dyrektor ma być powoływany i odwoływany przez ministra sprawiedliwości, czyli inaczej niż ma to miejsce w tej chwili. W drodze konkursu przedstawiano nam kandydaturę, i - to, co mówił przed chwilą pan poseł Kropiwnicki - do tej pory przedstawiana jest przez prezesa sądu ministrowi sprawiedliwości. I ma nastąpić likwidacja konkursów na stanowisko dyrektora. Projekt niemal w pełni podporządkowuje dyrektorów sądów rządowi. Likwidacja konkursów gwarantuje obsadzenie tych stanowisk osobami zaufanymi aktualnie rządzącej ekipy. Jest to szczególnie istotne, gdyż dyrektor sądu zarządza jego gospodarką finansową. Naszym zdaniem przedłożony projekt ustawy może wywołać wątpliwości, jeśli chodzi o jego zgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Chodzi przede wszystkim o art. 10, art. 60 czy art. 173. Brak w ustawie przede wszystkim określonych kompetencji tych nowych dyrektorów, którzy nie mają być organami sądów, tylko tak naprawdę nie wiadomo kim. Od wejścia w życie przedłożonego projektu ustawy organem sądu na nowo staje się prezes sądu, a dyrektor posiadający bardzo duże kompetencje nie będzie od tej pory reprezentował sądu, a będzie przedstawicielem ministra sprawiedliwości. Stąd też liczymy na to, że podczas drugiego czytania uda się tę konstrukcję w jakiś sposób wyprostować, bo w przedłożonym kształcie ona jest nie do zaakceptowania. Dziękuję bardzo.
Mówca: Barbara Dolniak
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nowoczesna wnioskuje o odrzucenie projektu ustawy w pierwszym czytaniu. Dlaczego? Po pierwsze, pozbawienie dyrektora statusu organu sądu i przekazanie wszystkich kompetencji dyrektorowi podległemu ministrowi sprawiedliwości prowadzi w rzeczywistości do utraty przez sądy niezależności finansowej. Narusza to konstytucyjną zasadę niezależności sądów od innych władz. Po drugie, proponowana zmiana przewidująca, że dyrektor traci status organu, wiąże się z pozbawieniem go samodzielności i odpowiedzialności za podejmowane decyzje. Po trzecie, powoływanie dyrektorów bez konkursu narusza konstytucję, gdyż nie daje się zgłaszającym się kandydatom możliwości uczestniczenia w transparentnym konkursie, powołanie zależy tylko od uznaniowej decyzji ministra, od której na dodatek nie ma żadnego odwołania. Po czwarte, odwołanie dyrektora bez żadnego uzasadnienia nie powinno mieć w ogóle miejsca. Odwołanie powinno wskazywać merytoryczne podstawy. Już w 2013 r. Trybunał Konstytucyjny uznał, że zgromadzenia ogólne sędziów apelacji i prezesi sądu winni mieć znaczący wpływ na odwołanie dyrektora sądu. Po piąte, czynność prezesa nieujęta w planie finansowym wymaga uprzedniej akceptacji dyrektora, co zmierza do ograniczenia jego kompetencji i autorytetu wynikającego ze stosunku pracy, np. w zakresie motywowania pracowników do lepszej pracy. Po szóste, proponowana zmiana stwarza zagrożenie dla wywiązywania się przez sędziów z ustawowego obowiązku podnoszenia kwalifikacji zawodowych, np. przez brak możliwości szkoleń bez zgody dyrektora, a tak naprawdę bez zgody ministra. Po siódme, utrata przez dyrektora statusu organu prowadzić będzie do utraty przez niego umocowania do reprezentowania sądu przed sądem pracy w przypadku sporu z pracownikami. Tworzy to zagrożenie w podziale kompetencji i odpowiedzialności. Na przykład prezes będzie reprezentował sąd w sporze z pracownikiem w zakresie, który należy do kompetencji dyrektora. Niepokój budzi stwierdzenie, że prezesi będą mogli się poddać w większym stopniu... położyć nacisk na zadania związane z nadzorem nad działalnością sądów w zakresie orzekania. Dlaczego? Dlatego że zgodnie z konstytucją prezesi nie mają kontroli nad sferą orzeczeń i nie powinni jej mieć. Nie powinni jej mieć w demokratycznym państwie prawa. Nie jest prawdą, że proponowane zmiany wpłyną na sprawność funkcjonowania sądów, bo proszę sobie wyobrazić: prezes musi zapytać dyrektora, a dyrektor ministra sprawiedliwości. Przecież to rozciąga się w czasie. Projekt był konsultowany z kilkunastoma różnymi instytucjami i opinie te nie pozostawiają najmniejszej wątpliwości, że to zły projekt. Warto, by ministerstwo posłuchało tych uwag. Ja sama byłam sędzią, panie ministrze, ponad 20 lat i wiem, co dzisiaj mówię z tej mównicy: ten projekt nie usprawni wymiaru sprawiedliwości. Dziękuję.
Mówca: Kamila Gasiuk-Pihowicz
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt nowelizacji ustawy o ustroju sądów powszechnych autorstwa PiS wraz z pozostałymi pomysłami na degradację sądownictwa to w rzeczywistości po prostu wprowadzenie tylnymi drzwiami kontroli polityków nad sądownictwem. Jeśli sądownictwo porównalibyśmy do samochodu, to po wprowadzeniu tej ustawy sędziowie nadal będą trzymali kierownicę, ale to PiS będzie decydował o tankowaniu paliwa. Na mocy nowelizacji dyrektor sądu nie będzie już organem sądu podporządkowanym prezesowi. Jego zwierzchnikiem ma być wyłącznie minister sprawiedliwości, który w sposób całkowicie arbitralny będzie powoływał i odwoływał dyrektorów sądu oraz ich zastępców. PiS będzie miał pełną dowolność w obsadzaniu tych stanowisk. Ustawa nie przewiduje jakiejkolwiek kontroli organów sądu nad dyrektorami. Tym samym narusza istotnie konstytucję: art. 10 - trójpodział i równowaga władz, art. 60 - prawo dostępu obywateli do służby publicznej na jednakowych zasadach, art. 173 - odrębność i niezależność sądów od innych władz. Co to oznacza w praktyce? Jeśli sąd wyda niepodobający się władzy wyrok, jak np. ten w Suwałkach w sprawie spotkania wyborczego kandydatki PiS do Senatu, to kontrolowany przez PiS dyrektor może np. całkowicie wstrzymać remonty tego sądu. Kontrolowany przez PiS dyrektor sądu jako zwierzchnik pracowników administracyjnych może też np. odebrać całą obsługę sekretariatu nieposłusznemu wobec władzy sędziemu, może przestać aktualizować dostęp do programów komputerowych, cofając możliwość działania sędziego do czasów króla Ćwieczka, pozbawić go szkoleń. Dyrektor sądu stanie się więc w praktyce narzędziem do paraliżowania niewygodnych dla PiS-u sędziów. Nadal pozostaną oni sędziami, ale ich możliwości orzekania mogą zostać niemal całkowicie zablokowane. Po wprowadzeniu tej ustawy relacje między PiS-owskim ministrem sprawiedliwości a prezesem sądu będą wyglądały (Dzwonek) tak jak pomiędzy rodzicem a nastolatkiem proszącym o kieszonkowe.
Mówca: Barbara Dolniak
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dobrze, że 1,5 minuty, bo mam sporo tych pytań. Po pierwsze, z jakich przyczyn dyrektor przestanie być organem, organem sądu, biorąc pod uwagę, że pojawi się szereg kwestii, które w takiej instytucji w przypadku dyrektora będą wymagane? Prezes będzie reprezentował sąd. A dyrektor? Dyrektor nie. To po pierwsze. Po drugie, proszę powiedzieć, dlaczego w przypadku funkcji dyrektora zrezygnowano z jakichkolwiek założeń, jakichkolwiek wymogów ustawowych, które ten dyrektor powinien spełniać, żeby zostać dyrektorem. Jak to jest możliwe, że odwołanie nie wymaga żadnego uzasadnienia? Jak to jest możliwe, że Trybunał Konstytucyjny wypowiada się w tej kwestii, że zgromadzenie ogólne sędziów apelacji i prezes sądu winni mieć znaczący wpływ na odwołanie dyrektora sądu, a państwo w przypadku prezesa i instytucji w postaci zgromadzenia ich tego kompletnie pozbawiacie? Jak to jest możliwe? Jak państwo możecie twierdzić, że prezes będzie teraz czuwał nad orzecznictwem? Państwo chyba nigdy w sądzie nie byliście. Przecież tam są skargi, dzień na przyjmowanie skarg, cała administracyjna kwestia. Jak państwo sobie to w ogóle wyobrażacie? (Dzwonek) Czy państwo tworzycie instytucje sądu w oderwaniu od tego, co mówią przedstawiciele sądu? Dziękuję bardzo.
Mówca: Iwona Michałek
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałam powiedzieć panu ministrowi: tak, panie ministrze, zgodnie z tym, co pan powiedział, system sądownictwa działa w Polsce źle i wymaga naprawy. Rozumiem, że ta ustawa to jest taki tylko krok do tego, żeby ta naprawa rzeczywiście zaistniała. Mam tylko jedno pytanie. Chcę zapytać, czy rzeczywiście, tak jak mówił poseł Kropiwnicki, ministerstwo chce obniżyć rangę dyrektora sądu i czy to utrudni funkcjonowanie tego sądu, tak jak mówi opozycja. Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Paszyk
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Nim zadam pytanie, słowo komentarza do wypowiedzi pani poseł Michałek o tym, że ta ustawa to mały krok. Pani poseł, jak widać, też nie jest pozbawiona wątpliwości co do całego zamysłu. Bo to tak trochę, panie ministrze, jest, że dzisiaj robimy w państwa mniemaniu krok do przodu, a zaraz zrobimy dwa kroki do tyłu, a potem jeden krok w bok i to do niczego, jeśli chodzi o cały zamysł usprawnienia pracy sądów, nie doprowadzi. W pełni też się zgadzam z przedmówczynią w kwestii postulatu kompleksowości i jednak pewnego pakietu zmian. Pytanie, panie ministrze: Dlaczego odstępuje się w myśl tego projektu od procedury konkursowej? Jest to jednak pewien przyjęty standard, jeśli chodzi o osoby zarządzające w instytucjach, że one tak sobie nie przychodzą w wyniku nominacji, tylko jednak odbywa się chociaż jakaś publiczna weryfikacja kompetencji tych osób. Chciałbym się dowiedzieć, dlaczego tu z tego zrezygnowano. Dziękuję bardzo.
Mówca: Grzegorz Długi
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zgodzimy się wszyscy, że sądownictwo wymaga intensywnych zmian, które poprawią jego pracę, wydajność, możliwości pracy sędziów, pracowników administracji, a przede wszystkim zapewnią sprawiedliwość naszym obywatelom, bo temu ten system służy. Natomiast chciałbym wiedzieć, w jaki sposób, proponując takie rozwiązania dotyczące w teorii administrowania sądami w kwestii administracyjnej, jesteście państwo w stanie zapewnić, że nie będzie to narzędzie - i nie chodzi mi o to, czy tej czy innej ekipy - do wywierania nacisku na konkretny sąd, na konkretnego sędziego. Za pomocą działań administracyjnych jest bardzo łatwo naciskać na konkretnego sędziego: nie będzie mu komputer pracował, fotel będzie miał połamany... Przesadzam, ale chodzi mi o kwestię tego rodzaju, o koncepcję - i to jest pytanie - którą przedstawił przed chwilą pan Zyska, czyli np. zrobienia katalogu spraw, co do których minister faktycznie mógłby ingerować, zamkniętego katalogu, dobrze sformułowanego, który by uniemożliwił wykorzystywanie tej instytucji do celów pozaadministracyjnych, czyli do celów orzeczniczych. Chodzi też o każde inne rozwiązanie, które byłoby w stanie zapewnić to, aby bezpośrednie sterowanie administracją sądów nie było bezpośrednim sterowaniem naszym sądownictwem, naszymi sędziami. Dziękuję.
Mówca: Barbara Dolniak
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Po pierwsze, rzeczywiście, panie ministrze, jeszcze nie pracowałam w Ministerstwie Sprawiedliwości, ale za to pracowałam w sądzie i wiem, że do tej pory działał dyrektor sądu - to nie jest państwa pomysł - ale ten dyrektor był wybierany w konkursie, musiał spełnić określone warunki, a tego nie ma w tej chwili w ustawie, i nie mógł być odwołany ot tak decyzją ministra sprawiedliwości. Jeszcze jedno jest bardzo ważne. Chyba pan nie za bardzo zrozumiał albo nie chciał odpowiedzieć na moje pytanie o kwestię organu, bo tak naprawdę w tej chwili dyrektor sądu nie dość, że będzie mógł być powołany według uznania ministra i odwołany według uznania ministra bez żadnych zewnętrznych reguł, czyli bez konkursu, to jeszcze nie będzie organem tego sądu, czyli nie będzie reprezentował sądu w określonych sprawach finansowych. To i tak będzie musiało spaść na prezesa sądu. On nie będzie miał żadnego wpływu na decyzje, bo to będzie należało do dyrektora sądu (Dzwonek), a w konsekwencji - ministra, ale reprezentować sąd będzie musiał.
Mówca: Andrzej Smirnow
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Korpus Weteranów Walk o Niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej ustanowiła ustawa o kombatantach i niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, która uchwalona została w styczniu 1991 r. Korpus weteranów tworzą byli żołnierze walczący na różnych frontach II wojny światowej, a także w okresie późniejszym, w okresie powojennym. Żołnierze ci walczyli w różnych formacjach zbrojnych, a więc również w różnych mundurach, ale ich celem zawsze była walka o niepodległość. Rozpatrywana ustawa rozszerza ustawę o kombatantach i niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego. Rządowy projekt ustawy, bo jest to projekt rządowy, przyznaje weteranom walk, członkom Korpusu Weteranów Walk o Niepodległość RP, w tym m.in. takim weteranom jak powstańcom warszawskim, żołnierzom Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, żołnierzom wyklętym, prawo do otrzymania i noszenia jednolitego ubioru mundurowego, przy czym wzór tego ubioru oraz okoliczności i sposób noszenia określi w szczegółach rozporządzenie ministra obrony narodowej. Intencją rozpatrywanej ustawy jest specjalne uhonorowanie bohaterów walk o niepodległość naszej ojczyzny, wzorując się na działaniach podjętych w 1919 r. przez niepodległą Rzeczpospolitą względem ostatnich żyjących powstańców styczniowych. Przyznanie prawa do otrzymania i noszenia specjalnego ubioru mundurowego jest nie tylko wyrazem uznania dla ich niezłomnej postawy i zasług w walce o niepodległość, ale również, a może nawet przede wszystkim symbolicznym podkreśleniem, że niezależnie od tego, na jakich frontach walczyli, wszyscy oni są żołnierzami Wojska Polskiego. Obecnie korpus weteranów liczy ponad 8 tys. osób. Tak jak mówił pan poseł sprawozdawca, według szacunku ministerstwa o przyznanie munduru wystąpi ok. 3 tys. weteranów. Z tego powodu ta ustawa powinna wejść w życie możliwie jak najszybciej, bo ci bohaterowie bardzo szybko odchodzą. Oczywiście mój klub, klub Prawa i Sprawiedliwości, będzie głosował za przyjęciem tej ustawy. Zwracam się również do kolegów z innych klubów i koleżanek o poparcie tej ustawy, bo to na tę ustawę oczekują weterani. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Joanna Kluzik-Rostkowska
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Oczywiście Platforma Obywatelska z szacunkiem podchodzi do oczekiwań kombatantów i będziemy głosować za tą ustawą. Natomiast dziwi inna rzecz, dlatego że, panie ministrze, tak jak każda ustawa, ta ustawa ma również swojego gospodarza. Gospodarzem tej ustawy nie jest Ministerstwo Obrony Narodowej, gospodarzem tej ustawy jest Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Państwo postanowiliście tego nie zauważyć i tak naprawdę wielka szkoda, bo gdybyście państwo zauważyli, że gospodarzem ustawy jest inne ministerstwo niż Ministerstwo Obrony Narodowej, to wtedy dowiedzielibyście się państwo, że urząd do spraw kombatantów nie jest organizacją społeczną, pozarządową, bo tak urząd kombatantów potraktowaliście - jako partnera społecznego, tylko musielibyście się dowiedzieć wtedy od ministra rodziny, że jest to urząd centralny, nadzorowany przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Chciałam zapytać, skąd taka nonszalancja, czy to są nowe rządowe obyczaje, żeby podbierać sobie ustawy, nie informując o tym właściwego ministra, i dlaczego państwo nie szanujecie swojego ministra rodziny, pracy i polityki społecznej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Brynkus
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przedstawiam z przyjemnością stanowisko klubu Kukiz’15 wobec ustawy o zmianie ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji, przedstawione w druku nr 1167. Wprowadzenie jednolitego ubioru mundurowego dla Korpusu Weteranów Walk o Niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej jest ideą słuszną i nawiązuje do pięknej tradycji z okresu międzywojennego, kiedy wprowadzono specjalne mundury dla żyjących jeszcze weteranów powstania styczniowego. Drobne błędy zapisów czy odstępstwa od przepisów mundurowych, na które się powołuje wnioskodawca w załącznikach do projektu, nie podważają istoty propozycji. Warto jednak poprawić ewidentnie błędne określenie w przypadku płaszcza, ˝talkowany˝ na ˝taliowany˝. Warto zwrócić uwagę, że według regulaminu płaszcz wzór 36 dla formacji pieszych miał kończyć się nie 35, ale 45 cm nad ziemią. Inną sprawą jest wprowadzenie dla całego korpusu weteranów barw piechoty: granatowe patki z jasnożółtą wypustką na kołnierzu kurtki oraz granatowo-żółty pasek na kołnierzu płaszcza, w sytuacji gdy członkami korpusu weteranów są kombatanci wywodzący się z różnych formacji, nie tylko piechoty. Warto tu zauważyć, że w przypadku korpusu weteranów i inwalidów armii Królestwa Polskiego i powstania listopadowego wypustki i wyłogi niebieskich kurtek były karmazynowe. Odrębne barwy, granatowe z wypustkami żółtymi, miał tzw. korpus weteranów czynnych, ale w dzisiejszym rozumieniu była to raczej rezerwa armii pierwszego rzutu. Podobnie w okresie międzywojennym w przypadku mundurów wyróżniających weteranów powstania styczniowego zastosowano granatowy kolor mundurów w wypustkami i wyłogami karmazynowymi. Czy zatem nie warto byłoby nawiązać do tych tradycji korpusów weteranów Wojska Polskiego i przyjąć patki jasnogranatowe z karmazynowymi wypustkami? Wyraźniej osadzałoby to ideę odrębnego umundurowania korpusu weteranów w polskich tradycjach wojskowych. Wprowadzenie odrębnego ubioru mundurowego - może lepiej byłoby go nazwać zgodnie z dawną tradycją mundurem wyróżniających lub ubiorem wyróżniającym - dla korpusu weteranów pozwoli ujednolicić formy występowania kombatantów na uroczystościach państwowych i wojskowych oraz zlikwiduje efekt pewnej pstrokacizny wynikający z używania przez weteranów różnego rodzaju uniformów. Niewątpliwie podniesie to zewnętrzne oznaki godności statusu weteranów, kombatantów i doda należnej powagi tym zasłużonym osobom. Klub Kukiz’15 mimo pewnych zastrzeżeń opowiada się za przyjęciem procedowanej ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Barbara Dolniak
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To wprawdzie projekt ustawy nie z mojej dziedziny, ale poproszono mnie o zabranie głosu i muszę powiedzieć, że na końcu Nowoczesna popiera tę regulację. Ale powiem to krótko, co mam zapisane. Jak to widać, że nie jesteśmy taką totalną opozycją, popieramy... (Poseł Iwona Michałek: Super.) ...również dobre projekty. Jak one są dobre, to Nowoczesna też mówi, że zagłosuje za projektem. Przedmiotowa ustawa ma na celu uhonorowanie weteranów walki o niepodległość Rzeczypospolitej. Nowela przyznaje kombatantom, powstańcom warszawskim, żołnierzom Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie prawo do otrzymania i noszenia ubioru mundurowego wraz z oznakami stopni wojskowych. To rozwiązania podobne do tych stosowanych w II Rzeczypospolitej. W związku z tym Nowoczesna, jak już powiedziałam na początku, by uhonorować tych żołnierzy, by oddać im cześć, będzie popierać tę regulację. (Głos z sali: No i bardzo dobrze.) To tyle. Wystarczyło, żeby powiedzieć wszystko w ciągu minuty. To dobry projekt, który poprze Nowoczesna. (Poseł Iwona Michałek: Pięknie.)
Mówca: Paweł Bejda
Data: 2017-01-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Weterani będą mieli prawo do otrzymania i noszenia ubioru mundurowego wraz z oznakami stopni wojskowych. W ten sposób państwo uhonoruje członków Korpusu Weteranów Walk o Niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej, tj. m.in. żołnierzy wyklętych, powstańców warszawskich, żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Członek Korpusu Weteranów Walk o Niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej będzie miał prawo do jednorazowego, bezpłatnego otrzymania ubioru mundurowego na własność oraz do jego noszenia w określonych sytuacjach wraz z oznakami stopni wojskowych. Ubiór mundurowy będzie wydawany na wniosek członka korpusu złożony do wojskowego komendanta uzupełnień. Ubiór mundurowy ma wydawać dowódca jednostki budżetowej do spraw zaopatrywania w dziale mundurowym, do którego komendant uzupełnień prześle wniosek. Dowódca jednostki budżetowej będzie niezwłocznie zawiadamiał wnioskodawcę, członka korpusu, o miejscu i terminie wydania ubioru mundurowego. Minister obrony narodowej określi w rozporządzeniu elementy ubioru mundurowego, okoliczności i sposób jego noszenia wraz z oznakami stopni wojskowych oraz jego wzór. Uwzględni przy tym konieczność zapewnienia tego, by ubiór mundurowy był praktyczny i estetyczny, a także weźmie pod uwagę płeć członka korpusu oraz konieczność odróżnienia tego ubioru od umundurowania używanego przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej. Rozszerzono też katalog podmiotów informowanych przez szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o pozbawieniu danej osoby uprawnień kombatanckich o organ właściwy do wydawania ubioru mundurowego. W efekcie po zmianach szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych będzie niezwłocznie powiadamiał o pozbawieniu uprawnień kombatanckich właściwy organ emerytalny lub rentowy, właściwą jednostkę wypłacającą uposażenie w stanie spoczynku lub uposażenie rodzinne oraz organ właściwy do wydania ubioru mundurowego. Jest to dobry projekt ustawy regulujący i uporządkowujący kwestie dotyczące ubioru naszych zasłużonych Polaków. Nieraz widzimy ich na uroczystościach, uczestniczą oni w wielu uroczystościach, żyją jeszcze, działają. I dobrze, że ten projekt ustawy wchodzi, wszedł pod obrady Sejmu. Polskie Stronnictwo Ludowe poprze ten projekt ustawy. Dziękuję bardzo.