Mówca: Pracy i Polityki Społecznej Władysław Kosiniak-Kamysz
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Posłanki i Panowie Posłowie! Chciałbym jeszcze raz złożyć wyrazy uznania dla wnioskodawców. Cieszę się, że ta debata zawierała bardzo mało elementów uszczypliwych pod względem politycznym, może z wyjątkiem stwierdzenia, że rząd rozbija polską rodzinę, co jest oczywiście nieprawdą. Nie mogę się z tym zgodzić w żaden sposób. Debata miała jednak charakter kompleksowy, tak jak wystąpienie pani przewodniczącej Bańkowskiej. Ten temat nie dotyczy tylko zabezpieczenia społecznego czy usług opiekuńczych. Kształtuje się on, zawierając różne kwestie, od aktywności społecznej, edukacyjnej, partycypacyjnej, solidarności międzypokoleniowej począwszy. W miarę starzenia się danej osoby zaczynają się kolejne etapy. Tu pojawia się temat wsparcia osoby niesamodzielnej w zakresie opieki i świadczeń medycznych. To wszystko łączy się w jedną całość, ale w polityce senioralnej, w polityce dotyczącej starzenia się społeczeństwa jest bardzo dużo akcentów. Dlatego bardzo ochoczo przyjmuję propozycję pani przewodniczącej dotyczącą kontynuowania tej debaty. Myślę, że w odniesieniu do tego dobrym forum może być rada do spraw seniorów, która powstała właśnie w ramach ministerstwa, na której posiedzenie serdecznie zapraszam wszystkich państwa posłów. Jest to bowiem miejsce, gdzie pod przewodnictwem pana prof. Samolińskiego, czyli specjalisty krajowego w zakresie zdrowia publicznego, w gronie ekspertów w dziedzinie aktywnego starzenia, opieki nad osobami niesamodzielnymi, usług opiekuńczych możemy wspólnie przygotować wieloletnią politykę państwa dotyczącą osób starszych. Takie jest zadanie dla nas na najbliższe miesiące. Chodzi o to, aby wpisać politykę senioralną w nową perspektywę. Obrazu i rzeczywistości w zakresie starzenia się społeczeństwa nie da się zmienić w jeden rok. To musi być wieloletni proces, który należy jednak zapoczątkować już dzisiaj, bo nie możemy w tym przypadku marnować czasu. Nie jest możliwe to, aby w 2012 r. urodziło się więcej dzieci, a przecież ta liczba przekłada się na liczbę osób wchodzących za 20 lat na rynek pracy. Tak więc nie do końca, panie pośle, jest tak, że wszystkie zjawiska demograficzne da się odwrócić z dnia na dzień. Oczywiście jest to możliwe w perspektywie wieloletniej. Jeśli jednak chodzi o perspektywę najbliższych 20-25 lat i wejście młodych ludzi na rynek pracy, czyli o obciążenia demograficzne, obciążenia również dla systemu zabezpieczenia społecznego, to można to przewidzieć już teraz. Zgadzamy się jednak w pewnej kwestii, dziękuję za poparcie projektu wydłużenia urlopów macierzyńskich, który w tym zakresie jest jak dotąd najbardziej odważny z tych zaproponowanych w Polsce. Rozumiem niedosyt, który jeszcze pozostaje, ale cieszę się, że dla projektu wydłużenia urlopów rodzicielskich do roku jest wsparcie również ze strony opozycji. Szanowni państwo, bardzo dużo mówiono o aktywności społecznej, o ponadresortowej, wyrastającej ponad podwórka każdego z ministrów współpracy pomiędzy instytucjami państwowymi. Polityka w tym zakresie przenika na różne płaszczyzny. Dotyczy to zdrowia, kultury, sportu i koordynacji współdziałania z samorządem, tworzenia partnerstwa lokalnego na poziomie nawet najmniejszej gminy wiejskiej, o których też była dzisiaj mowa, bo tam ta aktywność społeczna może być skonsumowana w bardzo pozytywny sposób. Chodzi mi o rozwój rodzinnych domów pomocy społecznej. Na podstawie ustawy i zmian, które zostały wprowadzone w 2011 r., również organizacje pozarządowe mogą prowadzić rodzinne domy pomocy społecznej. Ta forma może się szczególnie sprawdzić na mniejszych obszarach. Udało się pobudzić współpracę pomiędzy organizacjami pozarządowymi a samorządem właśnie w ramach programu wspierania aktywności osób starszych i solidarności międzypokoleniowej. Zadano pytanie, czy jesteśmy za kontynuacją tego programu. Jestem jego ogromnym zwolennikiem. Został on przyjęty na dwa lata i mam nadzieję, że będziemy mogli kontynuować jego realizację. Na pewno taka jest w tym zakresie moja intencja. Jeżeli chodzi o rolę państwa w całym procesie, to oczywiście jest ono tu potrzebne, ale rodzina ma obowiązki wynikające nie tylko z Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, a dotyczące alimentacji, czy to na rzecz dzieci, czy na rzecz starszych rodziców. Myślę, że mamy tu właśnie dobrą tradycję, dobry obyczaj wielopokoleniowy, związany z solidarnością międzypokoleniową, jednakże państwo, instytucje, organizacje pozarządowe i samorządy nie mogą pozostawać bezczynne. Zgadzam się ze stwierdzeniem, że obowiązki państwa w odniesieniu do procesu starzenia się społeczeństwa jako całości będą większe. Będzie to związane z obowiązkami dotyczącymi wydatkowania różnego rodzaju świadczeń, ale również wsparcia rodziny w opiece nad osobami niesamodzielnymi. Ten temat dotyczy nie tylko szeroko komentowanych bonów, których wprowadzenie proponowano - dziękuję panu senatorowi Augustynowi za pracę w Senacie - ale również obszaru związanego ze wsparciem często zagubionej rodziny, w momencie gdy starszy rodzic, dziadek trafia do szpitala. Myślę, że tutaj dobre byłoby połączenie funkcji pracownika socjalnego, który powinien współpracować ze służbą zdrowia, informować, prowadzić daną osobę, a zarazem dawać szansę wsparcia rodzinie, nie tylko osobie niesamodzielnej, to, żebyśmy traktowali to jako całość. Wielce Szanowni Państwo! Na szczegółowe pytania jeszcze udzielimy odpowiedzi. Myślę, że warto, aby też przedstawiciel Ministerstwa Zdrowia pan minister Igor Radziewicz-Winnicki mógł się odnieść do pytań związanych z geriatrią, bo ich dużo padało. Podzielę się osobistą uwagą, na podstawie własnych doświadczeń lekarskich. Pracowałem na oddziale, gdzie przebywało bardzo dużo osób starszych. To był oddział interny, która odgrywa w geriatrii wielką rolę. Nie zawsze oddział musi się nazywać ˝geriatryczny˝, nie zawsze trzeba być specjalistą w geriatrii, w ramach specjalizacji z interny jest też bardzo szeroki moduł związany z opieką nad osobami starszymi, bo ta polska interna staje się w dużej mierze geriatrią, choć nie zmienia nazwy. I dobrze, bo musi patrzeć też troszkę szerzej. (Poseł Anna Bańkowska: Chodzi o funkcję, a nie o nazwę.) Oczywiście, chodzi o funkcję, nie o nazwę. Co do rehabilitacji tutaj duża jest rola KRUS-u na terenach wiejskich, który tworzy ośrodki rehabilitacyjne. Jestem ogromnym zwolennikiem rehabilitacji neurologicznej, o czym też już tu było mówione, bo ona przynosi ogromne efekty. To uzupełnienie medycyny zapobiegawczej, ale też działu medycyny, który później zajmuje się rehabilitacją, jest bardzo potrzebne, ale myślę, że powie o tym więcej pan minister zdrowia. Jeszcze raz ogromnie, bardzo serdecznie dziękuję za merytoryczną, perspektywiczną debatę i patrzenie w niej nie tylko na następne wybory, lecz także na następne pokolenia. (Oklaski)