Mówca: Anna Zalewska
Data: 2014-01-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Panie Ministrze! W 2013 r. w Senacie odbyło się, jak zwykle bez ministra Arłukowicza, spotkanie pt. ˝5, 10, 15˝, podsumowujące 5 lat, które minęło od ˝białego szczytu˝, 10 lat Narodowego Funduszu Zdrowia, jak również 15 lat systemu ubezpieczeniowego. Tam padły sławetne słowa byłego współpracownika pana ministra, który stwierdził, co następuje: Pan minister na początku, kiedy z nim współpracowałem, mówił do mnie: stary, przygotowywałem się cztery miesiące do pełnienia funkcji ministra pracy i spraw społecznych. Wyrażał w ten sposób pan swoje zaskoczenie, że jest pan ministrem zdrowia. Mam wrażenie, że z tego zaskoczenia, z tego stanu do dzisiaj pan nie wyszedł. Mam nadzieję, panie ministrze, że dzisiaj przygotował się pan do debaty, do analizy i nie będzie bon motów, bo na komisji powiedzieliśmy sobie, że kwestię kamaszy wyjaśni sobie pan z Ludwikiem Dornem w kuluarach, a pielęgniarki na posiedzeniu Komisji Zdrowia powiedziały panu, że nie były przetrzymywane. W związku z tym muszę panu powiedzieć kilka zdań o tym, jak to było przez półtora roku, kiedy Prawo i Sprawiedliwość miało większość, jak to było - tu zwracam się do pani poseł Radziszewskiej, która nie rozumiała znaczenia słów ˝charyzmatyczny˝, ˝mający wizję˝, bo mówiliśmy, że tego brakuje ministrowi Arłukowiczowi - podczas półtora roku rządów Prawa i Sprawiedliwości, kiedy prace Ministerstwa Zdrowia firmował charyzmatyczny profesor Religa. Tak więc przypomnę panu ministrowi, panu premierowi, państwu, że przede wszystkim wprowadzono podwyżkę o 30% wynagrodzeń wszystkich pracowników służby zdrowia, czyli ustawę o kroczącym wzroście wynagrodzeń. Chodzi tu także o ustawę o finansowaniu ofiar wypadków samochodowych - wcale nie było mowy o podwyżce ubezpieczeń - jak również o ustawę o ratownictwie medycznym, na tę właśnie ustawę przeznaczyliśmy miliard dwieście. Został opisany koszyk świadczeń, zaawansowany cennik świadczeń zdrowotnych. Oddłużono szpitale, chodzi tu o prawie 3 mld. Mamy jednak rok 2014. Instytucje, stowarzyszenia, GUS, Najwyższa Izba Kontroli, międzynarodowe i europejskie korporacje biją na alarm. Zresztą tak, panie premierze - uprzedzę wypowiedzi pana ministra, który będzie chciał mówić o hucpie politycznej - został skonstruowany wniosek. To są tylko i wyłącznie niezależne opinie, łącznie z opiniami pana ministrów. To jest zbiór cytatów i badań, opinii polityków jest bardzo mało, polityków Platformy - i owszem, które również będę cytować. Pan minister, proszę państwa, mimo że wszyscy biją na alarm, jest głuchy, zrzuca z siebie odpowiedzialność. Uważa, że inni są odpowiedzialni za to, co dzieje się w systemie zdrowia. Jeżeli tak, panie ministrze, to może nie potrzebujemy ministra zdrowia, a może po prostu nie potrzebujemy pana. Za tragedię nienarodzonych dzieci, zdrowych, jak wykazały sekcje zwłok, wini pan czynnik ludzki, ale to był błąd nieludzki. System, który pan chroni, bo mówi pan, że działa właściwie, jest dawno zdegenerowany. System, o którym pan mówi, to procedury, świadczeniobiorcy, świadczeniodawcy, zysk, zysk, zysk. Nie ma pacjenta, lekarza, nie ma człowieka lekarza, nie ma pacjenta człowieka, nie ma ludzi, jest metajęzyk, wszyscy są zwolnieni z odpowiedzialności za człowieka. We Włocławku też tak było, był sprzęt, o czym wszyscy wiemy, byli ludzie, ale nie było właściwego człowieka, bo zysk, bo oszczędności, bo liczenie kosztów. Grzmi pan za każdym razem ze swoimi ministrami i politykami Platformy Obywatelskiej, że w systemie służby zdrowia jest dużo pieniędzy. Ale to nie pana zasługa ani premiera Donalda Tuska, nie państwa. To podatnicy tyle płacą na służbę zdrowia w postaci najprzeróżniejszych składek i 30 mld do tych 62 dokładają z własnej kieszeni. Niestety jest coraz więcej pieniędzy, są coraz dłuższe kolejki, jest coraz więcej niepotrzebnych śmierci, co potwierdza GUS. Relatywnie, jeżeli chodzi o nakłady na służbę zdrowia w stosunku do PKB, jest ich mniej, panie ministrze. Aby zarządzać służbą zdrowia, trzeba czytać, analizować prace tych, którzy badają to i podpowiadają, jak to powinno wyglądać. Najbardziej boli strata dzieci i proszę, żeby pan nie ośmielił się mówić, że to nikczemność mówić o śmierci dziecka. Pan jest ministrem zdrowia, odpowiada pan za życie, zdrowie i jest pan odpowiedzialny za śmierć. Co pan powie nie tylko rodzicom nienarodzonych bliźniaków, ale na przykład tym, którzy stracili 9-miesięczne dziecko? To dziecko zmarło w szpitalu dziecięcym w Krakowie-Prokocimiu. Dziewczynka niemal godzinę czekała na transport ze szpitala w Zakopanem. Sprawę bada prokuratura w Zakopanem. Albo na przykład 1,5-roczna dziewczynka zmarła w sobotę w kutnowskim szpitalu. Trafiła tam w piątek, dzień później jej stan zaczął się pogarszać, a miejscowi lekarze zdecydowali, że dziecko musi zostać przewiezione do Łodzi do specjalistycznej placówki. Karetka transportowa jechała do Kutna prawie trzy godziny. Dziecko niedługo potem zmarło. W nocy z 10 na 11 maja w piaseczyńskim szpitalu św. Anny urodziło się martwe dziecko. Rodzice winą za śmierć swojego synka obarczają personel szpitala. Kiedy minął wyznaczony termin porodu ciężarnej kobiecie skarżącej się na bóle mimo jej próśb trzykrotnie odmówiono przyjęcia na oddział, twierdząc, że wszystko jest w porządku. Przedstawiciele szpitala nie mają sobie nic do zarzucenia. Podkreślają, że wszystkie procedury zostały zachowane, procedury, panie ministrze. Okoliczności przyczyny śmierci dziecka ustali prokuratura. Następna informacja. Mogę przyjechać, ale do szpitala dziecka nie zabiorę. Nie przyjechał. 2,5-letnia Dominika nie żyje. Pogotowie nie przyjechało, choć dziecko miało 41,5 stopnia gorączki, dreszcze i wymioty. Kazali matce dzwonić do nocnej świątecznej pomocy medycznej. Stamtąd lekarz też nie przyjechał, poradził, by robić okłady i lekami zbijać gorączkę. Przytakiwałam, przecież lekarz po Bogu jest najważniejszy, mówi matka. Gdy w końcu 2,5-letnia Dominika trafiła na OIOM w Łodzi, było za późno. Co pan powie rodzicom tych dzieci? Co pan powie ludziom stojącym w kolejkach? Panie premierze, po złożeniu wniosku o odwołanie pana ministra Arłukowicza nerwowo zaczęto monitorować kolejki. 24 grudnia, w Wigilię, grzały się wszystkie faksy w przychodniach w Polsce. Narodowy Fundusz Zdrowia, rozumiem, że w porozumieniu z ministrem zdrowia, nakazał do 27 pilną analizę i monitoring wszystkich kolejek. Gratuluję wszystkim państwu, bo właśnie takie święta mieli pracownicy wszystkich przychodni. Nie wiem, czy pan premier wie - powiem o tym, zanim zacznę podawać przykłady różnego rodzaju kolejek - że w Polsce mamy nowy zawód. Myślę, że pan minister Kosiniak-Kamysz powinien się tym zająć. To stacz kolejkowy. Jest ich wielu w Polsce. W Tarnowie ten, który zarabia na tym pieniądze, panie premierze, niestety na dwa miesiące wcześniej zbiera zapisy, żeby wystać w kolejkach do specjalistów. Nie wiem, czy pan premier wie, myślę, że pan Sienkiewicz jest w stanie panu pomóc, ale rozmawiano z więźniami i oni uważają, że czas spędzony w więzieniu jest świetnym czasem na wykonanie badań. Tam jest pełen dostęp do specjalistów, tam najdłużej czeka się kilka dni. Co pan powie na temat tego, że czekanie w kolejkach w Polsce to już nie miesiące, to lata? Na przykład poradnia leczenia osteoporozy w Grodzisku Mazowieckim - 5 lat, operacja stawu biodrowego w Olsztynie - 6 lat, sztuczny staw biodrowy w Ustroniu - 6,5 roku. Tutaj zrobię małą dygresję i przerwę, ponieważ koledzy, którzy bronili pana w Komisji Zdrowia, mówili, że to tylko zaćma i że to jest kwestia tego, jak wielkie osiągnięcia ma medycyna, i że ludzie walą drzwiami i oknami, by ustawiać się w kolejki. Nieprawda. Mówię i będę mówić o kolejkach do absolutnie każdego specjalisty. Przypadek pilny, koronografia w Górnośląskim Ośrodku Kardiologii. Pan premier słyszy - przypadek pilny, 10 miesięcy. Chirurgia naczyniowa w Koszalinie, usunięcie żylaków z nóg - 1244 dni. 3-4 miesiące - tyle średnio muszą czekać dzieci na wizytę u specjalisty. Najdłuższe kolejki są do stomatologów - o próchnicy będzie później - zwłaszcza ortodontów. Szczególnie niepokojące są odległe terminy do kardiologa dziecięcego, neurologa czy otaryngologa. (Poseł Ligia Krajewska: Otolaryngologa.) Tak jest, dziękuję za poprawienie. Jednocześnie, proszę państwa, na przykład na Podlasiu, w Białymstoku mamy takie komunikaty, że nie funkcjonuje psychiatria dziecięca. Jaki jest komentarz? W województwie nie ma żadnego oddziału szpitalnego. Najmłodsi Podlasianie tygodniami czekają na przyjęcie w innych województwach. Dużym problemem jest uzyskanie porady w Białymstoku. Są tylko dwie specjalistyczne poradnie psychiatrii. Czas oczekiwania - 1 rok. Brak jest możliwości uzyskania pomocy w trybie pilnym. Największe kolejki są w poradniach przyszpitalnych. Gastroentorologia - 156 dni, albo okulistyka - 131 dni. To są informacje z Uniwersyteckiego Dziecięcego Szpitala Klinicznego w Białymstoku. Najbardziej jednak, panie premierze - panie ministrze, ma pan czas do jutra, by zrobić rachunek sumienia i podać się do dymisji - dramatyczne są kolejki w przypadku onkologii. Bydgoszcz, Otwock, dziesiątki innych szpitali. Czekałam 5 miesięcy od marca 2013 r., myślę, że to trochę długo w chorobie, w której liczy się każdy dzień - mówi pani Irena. Pan Michał ma raka mózgu, na radioterapię czekał 3 miesiące. Dla Ministerstwa Zdrowia limity to nic nadzwyczajnego. Zacytuję Sławomira Neumanna: ˝zasada jest jedna, mamy kontrakt i w ramach tego kontraktu musimy się obracać. Środków nie przybywa w Narodowym Funduszu Zdrowia, one są określone, więc wszyscy musimy odpowiedzialnie tymi środkami zarządzać˝. A co mówią onkolodzy? Cytuję: ˝limitowanie leczenia przeciwnowotworowego jest barbarzyństwem i jako takie nie może być dalej tolerowane w państwie cywilizowanym˝. Przypomnę panu premierowi i panu ministrowi Kodeks karny. Polski Kodeks karny, art. 162 przewiduje karę pozbawienia wolności do lat 3 dla każdego, kto nie udzieli pomocy człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Chciałabym, żeby pan minister wziął to sobie do serca. Wiem, że po złożonym wniosku o pana odwołanie jest wielki plan. Nikt w ten plan nie wierzy. Wiem, że odbyła się konferencja, pan premier stał się patronem, ale, panie premierze, patronem tylko i wyłącznie czegoś, co się nie wydarzy, polskiego planu leczenia raka. Z ministrem zdrowia w postaci pana Arłukowicza jest to niemożliwe. Zresztą, panie premierze, na zjeździe Platformy w grudniu słyszał pan oklaski z Platformy Obywatelskiej, bardzo gromkie, kiedy dawał pan czas panu ministrowi na załatwienie kolejek, trzy miesiące. Pan dobrze wie, że to jest niemożliwe. Dlaczego tak jest? Państwo nie ma polityki zdrowotnej. Kto to mówi? Sławomir Neumann. ˝Od wielu lat brak polityki zdrowotnej to nasz poważny błąd˝ - przyznał Neumann. (Poseł Sławomir Neumann: To mnie odwołują?) ˝Dzisiaj możliwość prowadzenia polityki zdrowotnej ma tylko Narodowy Fundusz Zdrowia, który płaci lub nie. Jednak konkursy dla szpitali ogłaszane przez płatnika nie załatwią wszystkiego. Uważam, że ochrona zdrowia nie jest normalnym rynkiem. Szpital to nie jest fabryka gwoździ. Tu prawo popytu i podaży nie działa tak jak w innych dziedzinach gospodarki. Jest wręcz odwrotnie - podaż kreuje popyt. Jeżeli państwo bierze odpowiedzialność za ludzi i ich leczenie, musi mieć możliwość prowadzenia polityki zdrowotnej. W przeciwnym razie istnieje ryzyko, że cały system upadnie.˝ Dużo mocniejszych słów używa przewodniczący senackiej Komisji Zdrowia, członek Platformy Obywatelskiej, senator Platformy Obywatelskiej Rafał Muchacki. Oto, jakiego wywiadu udzielił. 28 listopada 2013 r. ˝Zaczął się kolejny trudny okres dla pacjentów. A w zasadzie który był dla nich łatwy? Zapisy na badania i świadczenia specjalistyczne na kolejny rok, wielogodzinne oczekiwanie w kolejkach, byle się tylko załapać. Jak można tak kupczyć ludzkim zdrowiem, tak poniżać tych, którzy ledwo czują swoje życie, często ulatujące? Ich zaczerwienione i załzawione oczy krzyczą, przyspieszony, płytki oddech zamiera. Narodowy Fundusz Zdrowia zwycięża po raz kolejny? Powoli zaczynam przestawać rozumieć ten świat, gdzie sąsiadująca ze sobą zgroza i głupota zaczynają zwyciężać. Szpitalom proponuje się podpisanie kontraktów niższych od zeszłorocznych. Ktoś, kto to robi, przeżywa chyba cudowne godziny twórczej bezmyślności, a przy tym uważa, że robi dla chorych wszystko, co w jego mocy, tylko że w wygodny dla siebie sposób. Chyba to jest źródłem naszych nieszczęść: bezmyślność, głupota, arogancja i brak szacunku dla innych. W placówkach służby zdrowia w wyniku niezapłaconych nadwykonań zaczyna brakować pieniędzy na sprzęt, leki, a często również na opłaty za pranie, ciepło i wodę. Nadwykonania - cóż to za stwierdzenie, jeśli chodzi o leczenie? Tak mogli myśleć Stachanow i Pstrowski przy urobku węgla czy kolejnej setce przekroczonej normy. Te czasy minęły, nie można tak myśleć. Wprowadza się terminy: migracja, procedury ratujące życie, postępowanie standardowe i takie inne bzdury. Odpowiedzialny dyrektor nie będzie tworzył kolejek, limitów czy segregował pacjentów, to kilkadziesiąt lat temu robili inni - to był faszyzm?˝ To wciąż cytaty z tekstu państwa senatora. ˝Chory, który wymaga leczenia, ma to leczenie otrzymać, a szpital ma za tę usługę dostać pieniądze - nie w 30-40%, tylko w 100%. W sklepie nikt nam nie sprzeda cukru za 30% jego wartości, a jeżeli to zaproponujemy, to nas wyśmieją i wyślą po żółte papiery˝. Kolejne cytaty, tym razem z wniosku do Trybunału Stanu wiceprzewodniczącej Platformy Obywatelskiej Hanny Gronkiewicz-Waltz, która bezwzględnie nie zgadza się na regulacje ustawy o działalności leczniczej. Pan minister nie był tu w stanie odpowiedzieć - był taki fałszywy komunikat, że tego wniosku już nie ma na stronach czy w dokumentach trybunału, ale jeszcze jest, dopisał się pan marszałek Struzik. Myślę, że pan minister również nie zdaje sobie z tego sprawy. I, proszę państwa, cóż pani Gronkiewicz-Waltz o ustawie? ˝Ustawodawca nie powinien redagować przepisów w taki sposób, by ukrywać swoje rzeczywiste intencje˝ (chodzi o komercjalizację, która prowadzi do prywatyzacji). ˝Jeżeli więc dąży do wyeliminowania formy SPZOZ-u jako jedynego pozostałego publicznego świadczeniodawcy, a w jego miejsce chce, aby działały zwykłe spółki kapitałowe, bez jednoczesnego ustawowego zapewnienia im dalszego publicznego charakteru, to winien zapisać to wprost w ustawie˝. (To, o czym Prawo i Sprawiedliwość mówi zawsze.) ˝Takie jednoznaczne określenie się ustawodawcy odnośnie do pełnego odpublicznienia sfery wykonywania świadczeń zdrowotnych stoi w sprzeczności z realną możliwością realizacji przez władze publiczne wynikającego z art. 68 ust. 2 Konstytucji RP obowiązku zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej˝. Co mówi o obywatelach tenże wniosek? ˝Pozbawienie obywateli naszego kraju pewności uzyskania dostępu do świadczeń zdrowotnych udzielanych przez SPZOZ-y lub inne jednostki organizacyjne o publicznym charakterze i zamiar doprowadzenia de facto do sytuacji, w której wszystkie podmioty lecznicze, a zwłaszcza szpitale, będą działały jako typowe spółki kapitałowe, będą godzić w zasadę sprawiedliwości społecznej, bowiem brak będzie instrumentów prawnych do zmuszenia działających na zasadach komercyjnych podmiotów leczniczych, aby wykonały one obowiązek władz publicznych w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego państwa˝. Tam wprost wskazany jest minister zdrowia jako ten, który powinien odpowiadać za politykę zdrowotną. Proszę państwa, Narodowy Fundusz Zdrowia też nie wie, co się dzieje w szpitalach. Najwyższa Izba Kontroli informuje, że Narodowy Fundusz Zdrowia nie monitoruje, nie kontroluje. I też proszę nie mówić, że z Narodowym Funduszem Zdrowia nie ma pan nic wspólnego: ostatni konflikt z panią Pachciarz, bo chciała ratować miliard złotych, który to miliard miał być w budżecie Narodowego Funduszu Zdrowia - odwołana, nowy p.o. prezesa już wycofał wniosek (o którym pan też nie potrafił nawet kilku zdań powiedzieć), chyba za cenę wygranego konkursu. A więc nie kontroluje i w związku z tym te pieniądze... w uszach ciągle mi brzmią takie słowa: miał być uszczelniony, niestety do świadomości przebija się zupełnie coś innego - jak można na tym kręcić lody, bo można zarabiać na tych wybranych procedurach. Jak to ładnie brzmi... Kilka przykładów co do tego, że szpitale są niekontrolowane, obojętnie, publiczne czy niepubliczne. I tu też pozwolę sobie na opinie z państwa podwórka. Prezydent Wałbrzycha, członek Platformy Obywatelskiej jest jednocześnie kardiologiem. Jest zatrudniony w szpitalu - oprócz tego, że zarządza bardzo trudnym miastem - i pan premier bardzo dobrze o tym wie. Jest zatrudniony na 1/4 etatu jako ordynator kardiologii, zarabia 141 tys. Proszę go zapytać, czy idzie tam spać, czy leczyć ludzi. (Oklaski) W Kłodzku... (Poseł Czesław Hoc: Miesięcznie?) Rocznie. W Kłodzku też członek Platformy Obywatelskiej, taka słynna pani dyrektor - toczy się sprawa o kradzież dziecka, tam jest pan Rutkowski, brakuje rzecznika praw dziecka pana Michalaka - wyprowadza pieniądze i zleca usługi, uwaga, spółce, której właścicielem jest jej syn. Przypomnę awanturę na Dolnym Śląsku pod koniec 2013 r., kiedy to wszystkie zakłady psychiatryczne wypowiedziały umowy. Szybko pan zgasił razem z Narodowym Funduszem Zdrowia pożar, niestety, odrobina więcej pieniędzy nie powoduje... a to choroba cywilizacyjna, myślę, że tyle to pan czyta, bo to są bardzo krótkie komunikaty, i tych psychiatrów i leczenia psychiatrycznego będzie nam trzeba coraz więcej. Jednocześnie to, co pan skutecznie zrobił, oprócz chaosu i zrzucenia z siebie odpowiedzialności - doprowadził pan do konfliktu właściwie z każdym. Oprócz wspomnianej przeze mnie pani Pachciarz mieliśmy wiceministra, ubolewają fachowcy, Chlebusa, który po prostu odszedł, bo nie mógł patrzeć na to, co pan w ministerstwie wyprawia, a był odpowiedzialny między innymi za bardzo ważną ustawę, ustawę o szpitalach klinicznych. Zresztą z tymi ustawami to też pan ma problem, ciągle pan je zapowiada, dlatego nie wierzę w ani jedno pańskie słowo. Między innymi jest to sprawa ustawy o refundacji leków. I tutaj, pani marszałek, też ciekawostka, dlatego że pan minister Arłukowicz zamiast złożyć projekt ustawy do pani, złożył go przewodniczącemu Komisji Zdrowia Tomaszowi Latosowi - myślę, że należałoby porozmawiać o tym, jaki jest tryb wdrażania ustaw... (Wesołość na sali) (Poseł Tomasz Latos: Tak było.) ...bo chciał udowodnić, że my się mylimy. Napisaliśmy, że nie planuje żadnej legislacji, to udowodnił nam, że właśnie planuje, i wręczył przewodniczącemu Komisji Zdrowia. Gratuluję takich popisów. Jednocześnie bardzo niebezpieczne niewprowadzenie ustawy czy właściwie implementacji dyrektywy, która ma zapewnić i uporządkować leczenie pacjentów za granicą. I znowu, panie premierze, cytat. Rzecznik praw obywatelskich po 25 października tak się wypowiada o panu ministrze Arłukowiczu: Ministrowi zdrowia mogą grozić nie tylko konsekwencje polityczne. (No, to zależy od pana). W przypadku zaniechania przez urzędnika państwowego swoich obowiązków wchodzi także odpowiedzialność prawna. Jednocześnie... (Gwar na sali) Może ktoś z panów będzie uważał, chociaż minister zdrowia, bo rzeczywiście ma z tym czasami kłopoty. Jednocześnie bardzo ważna ustawa zapowiadana w styczniu 2013 r.... (Poseł Urszula Augustyn: To nie jest klasa.) Ja się zwracam do panów w związku z tym, jestem wychowana, że jeżeli się zwracam do kogoś, to muszę pilnie uważać, albo chociaż udawać, że uważam. Zapowiedziana w styczniu 2013 r. ustawa o ratownictwie medycznym. Pan minister Arłukowicz oczywiście wypowiada się publicznie w różnych mediach, że jemu nie przeszkadza niepubliczne ratownictwo medyczne... (Poseł Urszula Augustyn: Pani nie jest wychowawcą.) ...ale jednocześnie nie analizuje tego, co się dzieje w systemie, gdzie na przykład owe prywatne podmioty, panie ministrze, mają te same umowy co publiczne ratownictwo medyczne i z tymi samymi umowami - wie o tym Narodowy Fundusz Zdrowia - idą, by wygrywać przetargi. One nic nie muszą, one dają tylko najmniejszą cenę. Co z karetkami zakupionymi z funduszy strukturalnych? Co z inwestycjami, ze sprzętem? Wszystko po to, żeby prywatne spółki przejmowały publiczną służbę zdrowia. Absurd - ustawa o ratownictwie państwowym i ustawa o działalności leczniczej, właściwie bardzo komercyjna. Gratuluję takich rozwiązań. Ci właśnie, żyjący w takim chaosie, pilnujący pieniędzy i kosztów, mają wyjeżdżać po małe dzieci, by ratować im życie. Jednocześnie, tak jak powiedziałam, duży kłopot dla pana to komunikowanie się. Zdążył pan oczywiście obrazić lekarzy. Za każdym razem są oni za wszystko odpowiedzialni. Jednocześnie nie szanuje pan faktu, że lekarzy brakuje i robi się bardzo duża luka pokoleniowa. Mimo tych liczb, które pan podawał na posiedzeniu Komisji Zdrowia, tak się tego nie liczy. GUS mówi co innego: że to jednak maleje. Pan ogranicza liczbę studentów uniwersytetów medycznych, zdaje się, do 3170. Takie były plany, nie wiem, pan je zmienia, trudno za panem nadążyć, jeżeli chodzi o słowa i pomysły, gorzej z dokumentami, do których można zajrzeć, sprawdzić i zweryfikować to, co pan mówi. Ponad 2,5 tys. lekarzy w 2012 r. odeszło na emeryturę, a izba lekarska prosi, błaga i krzyczy: Potrzebujemy co najmniej rocznie 5 tys. lekarzy. Ciekawa jestem, jak zrealizuje pan obietnicę daną panu premierowi, bo już i publicznie, mówiącą o tym, że zwiększy pan dostęp do specjalistów i zlikwiduje kolejki. Ciekawa jestem, z kim, z czym i jak. Bo chcę też przypomnieć dane OECD między innymi mówiące o tym, że na 1000 pacjentów w Polsce jest 2,2 lekarzy - 3,2 w pozostałych krajach - i, uwaga, 3,2 pielęgniarek - 9 w pozostałych krajach - co, proszę państwa, przy alarmującym stanie polskiego społeczeństwa, niżu demograficznym i starzejącym się społeczeństwie rzeczywiście musi być dramatyczne. Tak jak powiedziałam na wstępie, należy myśleć o całościowym, kompleksowym przemyśleniu całego systemu. W 2013 r. po raz kolejny była większa - o 40 tys. - liczba umierających od liczby urodzeń. Panie premierze, w Roku Rodziny urodziło się nam 200 tys. dzieci i nie potrafimy o te dzieci zadbać. Według danych demograficznych do 2050 r. odsetek osób w wieku od 0-14 lat ulegnie zmniejszeniu w krajach Unii Europejskiej o 17%, a w Polsce o 33,3%, nie licząc dramatycznej emigracji, bo tam nie została ona wzięta pod uwagę. Najmądrzejsi, najlepsi, potrzebujący, najmłodsi wyjeżdżają, świetnie sobie dają radę, rodzą co najmniej dwójkę dzieci. Liczba ludności w wieku 15-64 zmniejszy się w Unii Europejskiej o 15,5%, a w Polsce o 27%, zaś, uwaga, liczba ludzi powyżej 65. roku zwiększy się do prawie 10 mln, czyli prawie o 100%. To są informacje między innymi z konferencji pt. ˝Czy Polska jest gotowa na zdrową starość?˝. Nie jest, panie premierze, nie jest, panie ministrze (mam nadzieję, tylko do jutra). Brakuje, proszę państwa, łóżek geriatrycznych - zdaje się, że jest ich 700, potrzeba co najmniej pięć, sześć razy tyle. Nie ma zakładów opiekuńczo-leczniczych, lekarzy geriatrów. Upokarzające jest wyczekiwanie na empatię w każdej placówce służby zdrowia. Pamięta pan przypadek sprzed 2-3 dni, kiedy staruszek umarł, czekając w kolejce w przychodni w Zabrzu? Przez godzinę nikt tego nie zauważył. Proponuję, żeby pan premier - tym razem zwracam się do pana premiera - na Dzień Babci i Dzień Dziadka nie wręczał kwiatów, tylko zajął się poprawą katastrofalnej sytuacji, jeśli chodzi o zdrowie i życie polskich pacjentów po 65. roku życia. (Oklaski) Chciałabym, żeby pan zadbał nie tylko o to, żeby móc ich leczyć, rehabilitować, lecz także o to, żeby z apteki nie odchodzili z kwitkiem. Media alarmują również, że od stycznia 2014 r. po raz kolejny podrożeją leki. Proszę państwa, podrożeje, uwaga, 736 leków... (Poseł Iwona Śledzińska-Katarasińska: A ile stanieje?) ...i aż 131 leków nie będzie refundowanych. Zdrożeją m.in. leki dla chorych na jaskrę, astmę, chorujących na dolegliwości związane z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. W skrajnych przypadkach ceny będą wyższe, uwaga, o kilkadziesiąt złotych, a nawet o 100. Leki, które wypadły, to m.in. te na chorobę wrzodową żołądka, na nadciśnienie, przeciw miażdżycy, na chorobę Alzheimera. Niech pan nie opowiada o zamiennikach, nich pan nie straszy lekarzy, że przepisują za dużo recept ze 100-procentową refundacją, bo pan odpowiada za ten chaos od stycznia 2013 r. Wczoraj wieczorem w telewizji był taki program, pewnie każdy oglądał, bo codziennie, jeśli nie kilka razy dziennie, słyszymy, co się dzieje w służbie zdrowia. Nawet sprzyjające wam media nie mogą przejść obojętnie wobec tego wszystkiego, co się dzieje. Od dwóch lat chorzy ze stomią pozbawieni są refundacji wszystkich środków medycznych oprócz worków stomijnych. Niestety, w styczniu 2014 r. przez dwa tygodnie nie mogli ich nabyć, bo zbyt późno wydano rozporządzenie, zmieniły się kody. Proszę państwa, przez kody w upokarzającej chorobie miało miejsce upokarzające oczekiwanie. Jeżeli ktoś tego nie miał, to niech pan minister Arłukowicz wytłumaczy panu premierowi, jak wygląda życie pacjenta ze stomią, kiedy nie ma worków. Zresztą niedługo pacjent, w tym przede wszystkim ten starszy, odchodzący z kwitkiem, nie będzie miał gdzie kupić leków, a już na pewno w pobliżu swojego miejsca zamieszkania. Mówi to panu córka pacjentki, która kupuje w aptece leki. Ta sama recepta w ciągu jednego roku zdrożała trzykrotnie. Niech panu to powie pan minister zdrowia, ale on chyba tego nie analizuje. Tysiące polskich aptek, przekazywanych z pokolenia na pokolenie, po prostu bankrutują. Taka jest polityka lekowa, taka jest polityka proponowana przez ministra Arłukowicza. Większość z nich po prostu zbankrutuje. Przyjdą sieci, jest ich już mnóstwo, powstają na 2-3 lata tylko po to, panie premierze, żeby świetnie wyprowadzić polskie leki. Ich też brakuje w hurtowniach, opłaca się je sprzedawać gdzie indziej. Zaraz pan minister powie, że to dlatego, że mamy tak tanie leki. Nie, my po prostu mamy bardzo mało oryginalnych leków. Mamy te, które są tzw. generykami, dlatego tyle kosztują. Proszę państwa, pan minister Arłukowicz - wypadałoby w roku rodziny, żeby ten kontakt panów był ściślejszy - w ogóle zapomniał o dzieciach. Podawane już wcześniej przykłady są według mnie wystarczające. Wszyscy eksperci mówią jedno: gabinety lekarskie i stomatologiczne muszą wrócić do szkół. Prawo i Sprawiedliwość od kilku lat mówi to samo. Pani poseł się emocjonuje, ale może zajęłaby się faktem, że 29% polskich nastolatków ma nadwagę, 30% potrzebuje pilnie okulisty, uwaga, co drugi trzylatek ma próchnicę, 80% sześciolatków ma próchnicę, prawie 100% osiemnastolatków ma próchnicę. Przekazuję to panu premierowi. Wszyscy się żachną, że jest to odrażające, ale tym się zajmuje służba zdrowia. Bardzo proszę, panie premierze, tak wygląda próchnica. Tam są zresztą dane z woj. mazowieckiego w odniesieniu do tego, co się dzieje w Europie i co się dzieje w Polsce. Warto to przeanalizować. Polskie Towarzystwo Pediatryczne m.in. w takiej publikacji ˝Zdrowe dzieci i stan opieki zdrowotnej nad dziećmi w Polsce˝ pisze jednoznacznie: Brakuje pediatrów, nastąpiła degradacja systemu ochrony zdrowia populacji wieku rozwojowego, co czwarte dziecko żyje na skraju ubóstwa, brak kultury jedzenia śniadań, przypominam: Julia Pitera. Dzieci poniżej 15. roku życia mają o 40% większe ryzyko zgonu niż ich rówieśnicy w innych krajach Unii Europejskiej. To dramat, panie premierze. Rok rodziny, 200 tys. noworodków, to naprawdę jest demograficzny dramat. Brakuje nawyków żywieniowych, wzrost zachowań antyzdrowotnych, alkohol, narkotyki, papierosy. To do polskiego Sejmu, który toleruje liście konopi w klapach jednego z klubów. Oczywiście piszą także o tym, o czym było przed chwilą w informacji bieżącej: fatalna kondycja fizyczna i psychiczna, brak możliwości kontaktu z psychiatrą. Panie Ministrze! Podsumowując - mówię tu i do pana ministra, i do pana premiera Donalda Tuska - chciałabym powiedzieć, że żenujące są dyskusje, również na posiedzeniu Komisji Zdrowia, że jeżeli wniosek o wotum nieufności złożyła opozycja, a tym bardziej Prawo i Sprawiedliwość, to niemożliwe jest przegłosowanie tego wniosku. W takim razie o co panowie się założyli, który z was dłużej przetrzyma? Mam nadzieję, że nie o ludzkie życie. Dziękuję.