Mówca: Bernadeta Krynicka (tekst niewygłoszony)
Data: 2016-11-15 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! 11 listopada jest zawsze dniem pełnym radości. 98 lat temu, po 123 latach niewoli, zaborów, Polska powstała na nowo. W piękny sposób opisuje to Maria Studnicka w swoim wierszu o naszej ojczyźnie: Nie zginęła! Zmartwychwstała! Mimo wrogich burz. Wstała wielka i wspaniała w blasku jasnych zórz. Spadły pęta i kajdany. Pierzchnął zdrady wróg. Czas wolności znów nam dany. Wrócił nam ją Bóg. Narodowe Święto Niepodległości, drodzy państwo, jest przede wszystkim okazją, aby za tę wolność, wywalczoną krwią naszych przodków, podziękować. Podziękować i oddać im hołd za niezwykłą odwagę, pokorę, wierność ideałom i patriotyzm, a przede wszystkim za to, że bezinteresownie i z poświęceniem ratowali ojczyznę, gdy była ona poddawana najcięższym próbom. Ta uroczystość jednoczy Polaków mieszkających w kraju i na obczyźnie. Łączy Polaków żyjących w Stanach Zjednoczonych, którzy świętują w tym dniu Dzień Weteranów, Polaków mieszkających w Kanadzie, którzy w tym dniu świętują Dzień Pamięci, Polaków za naszą obecnie wschodnią granicą, gdzie pochowana jest matka Józefa Piłsudskiego i serce marszałka. Ducha patriotyzmu Polaków podtrzymują zatem solidne korzenie. Podkreślał to również Jan Paweł II w swoich słowach: ˝Wolność jest tylko wówczas, gdy Naród tworzy jedność, a lud w nim żyjący czuje się włodarzem, nie zaś niewolnikiem garstki opętanych... Być wolnym to nie znaczy czynić wszystko, co mi się podoba, na co mam ochotę˝. Te słowa oznaczają, iż duma narodowa, pamięć o trudnej i niejednokrotnie tragicznie bolesnej historii Polski nakazuje nam wyrażać swój sprzeciw wobec przejawów aroganckiego jej zakłamywania, pomniejszania znaczenia tragicznych wydarzeń, przekręcania faktów historycznych, czego jesteśmy świadkami niemal każdego dnia. Aktualnym przykładem ingerowania w naszą polską (narodową) tożsamość jest także bezkrytyczne przejmowanie obcych naszej kulturze postaw i zachowań, a także kultywowanie i upowszechnianie pewnych tradycji, które nie mają nic wspólnego z polską tożsamością. A przecież my, Polacy, posiadamy wyjątkowo bogate i urodzajne źródło zakorzenione w bogatej i fascynującej historii naszego kraju. Pamiętajmy, że nasz naród przetrwał m.in. dlatego, że ogromną troską obdarzał swoją kulturę i chociaż dzisiejszy patriotyzm nie wymaga od nas bezpośredniej walki o ojczyznę, to powinien właśnie wyrażać się poprzez naszą kulturę - przede wszystkim poprzez dbanie o kulturę słowa - wyrażoną troską o piękno ojczystego języka i propagowanie kultury życia: jego poszanowanie i ochronę od chwili poczęcia aż do naturalnej śmierci. Narodowe Święto Niepodległości skłania nas również do refleksji. Dzisiaj jest odpowiedni moment, aby oddać się rozmyślaniom na temat: ˝Polska - moja ojczyzna˝ oraz ˝Łomża - moja mała ojczyzna˝. Wyraz ˝ojczyzna˝ nie powinien być dla nas pustym, choć pięknie brzmiącym słowem - powinien oznaczać wartości, które są istotne dla naszego wspólnego, społecznego życia. Nie wystarczy dużo i pięknie mówić o dobru Polski - trzeba jeszcze dać świadectwo przywiązania do wartości, jakie dla wszystkich Polaków są cenne. Dla każdego z nas pierwszą ˝małą ojczyzną˝ jest rodzina, gdyż, jak podkreślał kardynał Stefan Wyszyński: ˝Rodzina daje narodowi ludzi, stoi zatem na straży życia narodu, jest fundamentem jego istnienia. Uczy młode pokolenia obowiązku, gospodarności, szacunku do autorytetów, poszanowania prawa i przygotowuje do życia zbiorowego˝. Prymas określał naród jako rodzinę rodzin, a siłę narodu mierzył jej poziomem moralnym. Twierdził, że naród i ziemia wraz z dobrami materialnymi i strukturami życia społecznego i politycznego stanowią ojczyznę. Zatem jeżeli będziemy pamiętali o naszych korzeniach i naszych przodkach, jeżeli będziemy uczyli nasze dzieci kultury i szacunku do drugiego człowieka, dbali o ich rozwój psychofizyczny i duchowy zgodnie z prawdziwymi wartościami chrześcijańskimi zawartymi w Dekalogu, wtedy będziemy mogli ze spokojem patrzeć w przyszłość naszego narodu i z dumą powtarzać słowa naszego hymnu państwowego: ˝Jeszcze Polska nie zginęła, póki my żyjemy˝. Szanowni Państwo! Na zakończenie powtórzę znamienne słowa wypowiedziane przez św. Jana Pawła II w 1979 r. w Krakowie: ˝Proszę was, abyście całe to duchowe dziedzictwo, któremu na imię Polska, raz jeszcze przyjęli z wiarą, nadzieją i miłością - abyście nigdy nie zwątpili i nie znużyli się, i nie zniechęcili - abyście nie podcinali sami tych korzeni, z których wyrastamy˝. Niech stanowią one wskazanie dla nas wszystkich, dla których ojczyzna to wielki zbiorowy obowiązek, a także wymagająca poświęceń odpowiedzialność. Dziękuję wszystkim, którzy uczestniczyli w obchodach Narodowego Święta Niepodległości w poczuciu dumy i przywiązania do ukochanej ojczyzny.