Mówca: Robert Kropiwnicki
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Prezesie! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam przyjemność reprezentować Komisję Sprawiedliwości i Praw Człowieka, która wysłuchała informacji pana prezesa. Posłowie otrzymali tę bardzo pełną informację, bardzo, można powiedzieć, rozwiniętą, z cytatami wielu ważnych orzeczeń. Komisja przyjęła informację bez uwag, ale myślę, że warto chwilkę zastanowić się nad tym, co było w niej napisane i o czym mówił pan prezes. Warto zwrócić uwagę, że Sąd Najwyższy pracuje w składzie 86 sędziów, czyli jest 86 pełnych etatów na 90 ustanowionych rozporządzeniem prezydenta. Ilość spraw w roku 2012 była porównywalna do ich ilości z lat poprzednich, jednak trzebaa zauważyć, że w zeszłym roku ponad 10 tys. spraw rozstrzygnięto, czyli ponad 900 spraw więcej niż w roku poprzednim. To oznacza, że ten wzrost liczby spraw jednak jest. Nie jest on wielki, ale jest zauważalny. Było wiele ważnych orzeczeń, o których mówił pan prezes, których już nie będę tutaj przytaczał. One są cytowane dość szeroko w informacji i myślę, że nie ma potrzeby ponownego opowiadania o tych orzeczeniach, które mają swoje ważne miejsce w doktrynie prawa, które rozwijają prawo. Sądzę, że to jest bardzo taki istotny element pracy Sądu Najwyższego. Warto podkreślić kwestię terminów. Rzeczywiście te kilka miesięcy, o których mówił pan prezes, to jest chluba. To jest powód do dumy dla Sądu Najwyższego, ale też dla wszystkich władz sądowych, że w miarę w rozsądnych terminach są rozpatrywane sprawy w Sądzie Najwyższym. Gratuluję, panie prezesie, stworzenia nowej bazy orzeczeń. Ta baza, która została uruchomiona w tamtym roku, jest naprawdę bardzo przyjazna, otwarta, pozwala wyszukiwać orzeczenia na różne sposoby - według słów, sygnatur, sędziów. Naprawdę to bardzo dobre narzędzie informatyczne. I jego utworzenia gratuluję. To jest baza bardzo przyjazna dla wszystkich, którzy potrzebują korzystać z orzeczeń Sądu Najwyższego, a osób korzystających z nich jest bardzo wiele. To też wyrównuje szanse dostępu do orzeczeń Sądu Najwyższego wszystkich osób w Polsce, ale też na świecie, bo mogą one w sposób łatwy docierać do nich. Myślę, że warto się, panie prezesie, zastanowić nad tłumaczeniem wzorem Trybunału Konstytucyjnego niektórych najistotniejszych orzeczeń na język angielski, zwłaszcza dotyczących gospodarki czy mających wpływ na funkcjonowanie systemu ponadpolskiego, można powiedzieć, np. dla przedsiębiorców, którzy wchodzą na rynek w Polsce i często badają praktykę sądową. Myślę, że warto się nad tym zastanowić. To nie jest już duży koszt, a myślę, że przy takiej bazie warto niektóre orzeczenia tłumaczyć choćby też po to, żeby dorobek polskiej judykatury był znany w świecie, szerzej cytowany i komentowany, bo sądzę, że na to zasługujemy. W samej informacji brakuje mi właściwie dwóch rzeczy, nad którymi można by się zastanowić - one są bardziej uwzględnione w jej treści, ale nie ma danych tabelarycznych - czyli informacji o wytknięciach, o tym, czy Sąd Najwyższy stosował wytknięcia w trybie art. 65 ustawy o Sądzie Najwyższym, czy ta instytucja w ogóle funkcjonuje. Myślę, że dla nas jako Sejmu to jest dość istotna informacja. Również można by prosić w przyszłym roku o zestawienie ilości uchwał w sprawie rozbieżności w wykładni prawa. Pan prezes zwraca się o uchwały do izb w sprawie likwidacji rozbieżności. Gdyby można w samej informacji ująć takie zestawienie, to też by pokazywało te sprawy. Ja uważam, że to jest jedna z najważniejszych funkcji Sądu Najwyższego - podejmowanie uchwał, które likwidują rozbieżności i którym nadaje się moc zasady prawnej. Pomaga to tworzyć jednolity system prawa. Dla nas, dla posłów, dla Sejmu, jest to ważna informacja, która pomaga nam w ustanawianiu prawa, bo jeżeli coś ma moc zasady prawnej, było rozpatrywane w składzie 7 sędziów, to jest możliwość łatwiejszego dostosowania do tego nowych regulacji prawnych. Zgodnie z ustawą o Sądzie Najwyższym w informacji wskazano też luki w prawie, o których mówił pan prezes. Myślę, że tu mamy kilka dobrych informacji. Nad ustawą o spółdzielniach Sejm pracuje, i to dość intensywnie. Nie ma co prawda jeszcze kompleksowej regulacji dotyczącej elektronicznej postaci czynności procesowych, ale też rząd nad tym pracuje i dyskutuje o tym, żeby ujednolicać te procedury. To bardzo dobrze, że jest pan minister Kozdroń, który słyszy to i który też czuwa nad tym. I bardzo się z tego powodu cieszę, że rząd jest i przysłuchuje się tej debacie. Co do instytucji zwanej potocznie instytucją kasatora, o której pan prezes mówi już kolejny rok, to tu jest silny opór środowiska co do procedury. Myślę, że gdyby Sąd Najwyższy jaśniej zasady prawne ustanawiał, nie dopuszczał do dużej ilości spraw w przedsądzie, byłoby łatwiej i nie trzeba byłoby po prostu tworzyć nowej instytucji, bo to zawsze jest ostateczność tworzenie nowego bytu, nowej procedury ustanawiania, dopuszczania i weryfikowania. To jest jednak dość skomplikowane. Nad pozostałymi sprawami, o których napisał pan prezes w informacji, warto się zastanawiać i warto dyskutować. Ja, myślę, że też w imieniu Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka, zapraszam pana prezesa do współpracy w ramach współdziałania konstytucyjnych organów częściej niż raz do roku przy okazji informacji. Jeżeli pan prezes uzna, że są jakieś kwestie, w których warto podjąć inicjatywę legislacyjną, jakieś sprawy szczególne, jesteśmy otwarci na spotkania, poza tym dorocznym wysłuchaniem informacji a, w trybie bardziej roboczym, na których można porozmawiać o konkretnych rzeczach. Jesteśmy na to otwarci. Z uwagą czytamy informacje, opinie Sądu Najwyższego o projektach ustaw i za nie dziękujemy. Tak że gratuluję tego roku, panie prezesie. Proszę pogratulować i podziękować wszystkim sędziom i pracownikom, współpracownikom Sądu Najwyższego. Myślę, że to był dobry rok dla Sądu Najwyższego, i bardzo dziękuję za tę informację. Komisja przyjęła ją bez uwag. Bardzo się cieszę, że ona wpłynęła w tak dobrej formie i że Sąd Najwyższy jest w dobrej kondycji. Dziękuję bardzo.