PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Paweł Arndt
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Program rządowy ˝Wyprawka szkolna˝ ma na celu pomoc uczniom z niezamożnych rodzin w zakupie podręczników szkolnych. Program ten realizowany był już wcześniej, w roku 2001. Na ten cel przeznaczyliśmy kwotę 115 mln zł. Program ten realizowany jest w roku bieżącym. Właśnie w tej chwili kwoty są wypłacane beneficjentom. Program ten ma być też realizowany w kolejnym roku - 2013. Takie są założenia projektu budżetu. W praktyce rozliczanie tego programu następuje w taki sposób, że środki z budżetu państwa poprzez wojewodów przekazywane są do gmin, a gminy wypłacają je beneficjentom. I tutaj pojawił się problem. Środki przekazywane są przez wojewodów, a wojewodowie, przynajmniej niektórzy, w trybie nadzorczym nałożyli na gminy obowiązek partycypacji w wysokości 20% w ramach tego programu. Wojewodowie opierają się tutaj na ustawie o finansach publicznych, konkretnie na art. 128 tej ustawy, i oczekują, że gminy zwrócą te 20% łącznie z odsetkami. Podobnie do tego problemu odniosła się nasza instytucja, Biuro Analiz Sejmowych, która również w jakiejś mierze podziela pogląd niektórych wojewodów, jednocześnie jednak twierdzi, że nie wszystkie przepisy są tutaj jednoznaczne i warto by się zastanowić, czy niektórych nie należy zmienić. Chciałbym spytać panią minister, czy pani minister i ministerstwu znane są przypadki różnej interpretacji tych przepisów i tego, że gminy jednak są zmuszane do partycypowania w rządowym projekcie. Chciałbym, żeby pani minister się do tego odniosła. Bardzo dziękuję.
Mówca: Maciej Orzechowski
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, dziękuję bardzo. Pani Minister! Wysoka Izbo! Właśnie to stało się podstawą skierowania zapytania prawnego do Biura Analiz Sejmowych, że jest taka niejednoznaczność, ale po słowach pani minister jesteśmy już spokojniejsi, bo wygląda na to, że ta pomoc była bezpośrednio kierowana do ucznia, co prawda przez organy prowadzące, jakimi są gminy, ale przecież to jest bardzo trudna sprawa, bo przecież uczniowie, którzy uczęszczają na zajęcia, nie muszą pochodzić z jednej gminy, to znaczy: nie ma takiego obowiązku, oni mogą pochodzić z różnych gmin. Co więcej, gmina często partycypuje w realizacji programów oświatowych szkół, które są albo szkołami niepublicznymi, albo na przykład szkołami, które czasami wykraczają poza zakres szkolnictwa podstawowego czy gimnazjów. Dlatego też taka jednoznaczna decyzja, jednoznaczne wytyczne ze strony Ministerstwa Finansów stworzyłyby klarowną sytuację. Chciałbym też uzyskać informację od pani minister, co w przypadku tych wszystkich gmin, które już zdążyły zwrócić tę 20-procentową pomoc. Czy one będą mogły się ubiegać u wojewodów stosownych województw o zwrot tych środków, skoro - zgodnie z tym, co powiedziała pani minister - one były kierowane do ucznia, a nie do organu prowadzącego? Dziękuję.
Mówca: Jan Kaźmierczak
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Jest co najmniej kilka przesłanek po temu, żebyśmy dzisiaj zajęli się sprawami nauki i szkolnictwa wyższego. Wydaje mi się, że pierwszą naturalną przesłanką jest ta, że mamy początek października, czyli początek nowego roku akademickiego, gdzie ciągle jeszcze trwają święta środowiska akademickiego, czyli inauguracje nauczania w kolejnych uczelniach. Ponieważ w Polsce większość prac naukowych jest realizowana na uczelniach, więc także o nauce warto dzisiaj chyba porozmawiać. Drugą przesłankę stanowi fakt, że mamy za sobą bardzo długie i wytężone prace Sejmu poprzedniej kadencji nad przyjęciem dość znaczących reform zarówno w obszarze nauki - pakiet ustaw, które weszły w życie w 2010 r. - jak i szkolnictwa wyższego, tj. ustaw, które weszły w życie w zeszłym roku. Były tam wprowadzone zmiany dotyczące ustawy o stopniach i tytule naukowym. Wreszcie może trzecia przesłanka, którą wymieniam jako ostatnią, ale w moim przekonaniu jest ona chyba najważniejsza. Mianowicie jako inżynier z wykształcenia jestem głęboko przekonany, że żaden system nie może skutecznie funkcjonować bez sprzężeń zwrotnych. W naturalny sposób, w przypadku systemu prawa, takim sprzężeniem zwrotnym powinno być dokonywanie przeglądu skuteczności i funkcjonowania ustanowionego prawa po to, żeby ewentualnie podjąć działania zmierzające do jego naprawy, rozszerzenia, uzupełnienia itd. Z tego właśnie powodu, pani minister, prosimy o swego rodzaju refleksje na temat tego, w jaki sposób skutkują zmiany wprowadzone w roku 2010 i w 2011. Od razu muszę powiedzieć, że współczuję, bo w ciągu 10 minut pewnie nie da się wszystkiego na ten temat powiedzieć. Ale mam nadzieję, że pytania koleżanek i kolegów posłów umożliwią pani minister uzupełnienie tej wypowiedzi. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Kaźmierczak
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Chciałbym powiedzieć, że zapomniałem w swoim wystąpieniu podkreślić, iż ograniczam czas wystąpienia, choć miałem 5 minut, żeby pani minister miała większą szansę na pełną odpowiedź. Tak że proszę o potraktowanie tego w ten sposób. Pani minister, ja mam dwa w zasadzie pytania dotyczące aspektów ważnych z mojego punktu widzenia, wprowadzonych w reformie zwłaszcza nauki. Mianowicie uważam, że takim niezwykle ważnym przedsięwzięciem było systemowe ustanowienie obsługi środków, które są przekazywane na naukę, poprzez dwie agencje płatnicze: Narodowe Centrum Badań i Rozwoju oraz Narodowe Centrum Nauki. Obie te instytucje nie są jednakowo młode. Narodowe Centrum Nauki jest zupełnie nową instytucją ustanowioną ustawą z 2010 r., a Narodowe Centrum Badań i Rozwoju ma już dłuższą tradycję. Być może dlatego głosy, które do mnie docierają, jeżeli chodzi właśnie o NCN, dochodzą chyba jeszcze ciągle w bólach porodowych. Środowiska naukowe zgłaszają różne uwagi, często krytyczne, dotyczące tego, jak to się dzieje, przy czym nie chodzi mi o sprawy merytoryczne, tylko bardziej o sprawy funkcjonowania. Powiem choćby o jednej kwestii, która się w tych krytycznych ocenach pojawia. Mianowicie chodzi o fakt, iż NCN, wprowadzając dwuetapową procedurę oceny projektów, czyli badanie zgodności z wymogami formalnymi i ocenę merytoryczną, przekazuje zainteresowanym wyniki jakby łącznie, czyli nie informuje o usterkach formalnych wcześniej, co umożliwiałoby być może poprawienie tych wniosków i powtórne zgłaszanie w kolejnych konkursach. Jak pani minister ocenia funkcjonowanie agencji płatniczych? Druga sprawa, ponieważ mam jeszcze 20 sekund. Myślę, że bylibyśmy wszyscy bardzo zainteresowani, gdyby pani minister zechciała nam przybliżyć tę koncepcję, pod którą się oburącz podpisuję. Chodzi o 1% CIT-u na naukę. Nie wiem, czy będzie to według modelu francuskiego, czy będzie jakiś oryginalny model wypracowany w Polsce. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Włodzimierz Bernacki
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! W swoich pytaniach odniosę się tylko do pkt 5 pani wystąpienia, więc do nowych regulacji prawnych odnoszących się do szybkiej ścieżki awansu. Rzeczywiście kiedy słuchamy przedstawicieli ministerstwa, możemy odnieść takie oto wrażenie, że otwiera się drogę do stopnia doktora osobom nieposiadającym tytułu magistra, tak to ujmuje ustawa. Umożliwia ona nadanie stopnia doktora habilitowanego z pominięciem konieczności opublikowania rozprawy habilitacyjnej, bez potrzeby odbycia kolokwium habilitacyjnego oraz bez konieczności wygłoszenia wykładu habilitacyjnego. Daje też prezydentowi Rzeczypospolitej prawo nadania tytułu profesora osobie nieposiadającej stopnia doktora habilitowanego, a więc rzeczywiście możemy odnieść wrażenie, że, jednym słowem, hulaj dusza, CK nie ma, ale czy aby na pewno. Odniosę się do kwestii doktoratu. Wedle art. 11 ustawy warunkiem wszczęcia przewodu jest opublikowanie książki lub artykułu, to jest wszczęcie przewodu. Jednak ta sama ustawa właściwie obliguje doktoranta do tego, że powinien przygotować rozprawę. W wielu wypadkach będzie to kolejna książka, czyli zamiast jednej pracy teraz będziemy mieli dwie. Habilitacja. Procedura habilitacyjna sprowadzona została tylko i wyłącznie do oceny dorobku. Właściwie żąda się przedstawienia listy publikacji, która jest oceniana przez ekspertów bez konieczności przeprowadzenia rozmowy z habilitantem. Nie jest zatem istotne, czy ów potrafi prowadzić wykład akademicki, odpowiadać na pytania zadawane przez innych badaczy. Funkcjonowanie komisji habilitacyjnej w takim kształcie może prowadzić do negatywnych ocen wobec badaczy, naukowców posiadających opinię politycznie niepoprawnych. Wreszcie chciałbym zadać pytanie, jak należy rozumieć sformułowanie odnoszące się do członka komisji, definiujące członka komisji jako członka o uznanej renomie naukowej, w tym międzynarodowej. To jest art. 18a. Wątpliwości budzą też terminy: termin 7 dni dla CK na stwierdzenie poprawności wniosku, 6 tygodni na powołanie komisji. (Dzwonek) Już kończę. Przy profesurze żąda się wypromowania trzech doktorów, dzisiaj nieformalnie jednego. Niezbędne jest przewodzenie zespołowi badawczemu realizującemu projekt badawczy finansowany ze środków europejskich oraz odbycie stażu naukowego poza granicami kraju. Tak jak przy habilitacji, w celu nadania tytułu profesora powołuje się komisję składającą się z pięciu osób o międzynarodowym...
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani marszałek, byłem gotów ustąpić kobiecie, ale zaprotestowała. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Chciałbym zadać pytanie, czy ministerstwo ma wpływ na kształtowanie kierunków nauczania na wyższych uczelniach. Mówiła pani minister o współpracy z jednostkami badawczo-rozwojowymi, z instytucjami naukowymi, a ja się pytam, czy jest współpraca ministerstwa z Ministerstwem Edukacji Narodowej, Ministerstwem Pracy i Polityki Społecznej w kierunku wykształcenia przyszłych pokoleń na potrzeby Polski, na potrzeby kraju, ponieważ dzisiaj mamy taką sytuację, przepraszam, że użyję języka przemysłowego, że jest nadprodukcja absolwentów na kierunkach marketing i zarządzanie, organizacja turystyki, socjologia, pedagogika, kiedy zamyka się szkoły ze względu na ograniczoną populację, a powiem nawet, że prawników i ekonomistów, którzy poszukują pracy, przechodzą przez nasze biura, więc mamy po prostu ogląd. Natomiast brakuje innych specjalistów, nie zgłasza się nikt, kto ma wykształcenie inżynieryjne, technologiczne, brakuje inżynierów budownictwa, architektów itd. Pani minister, przypomina mi się wypowiedź z tej trybuny Leszka Balcerowicza, który w 1989 r. powiedział - i to jest jakby klątwa Balcerowicza - że nasza młodzież w przyszłości nie będzie stać przy obrabiarkach, tylko zasiądzie przy biurkach z komputerami. Dzisiaj każdy przychodzi i szuka takiej pracy, żeby było biurko i komputer, bo nic więcej nie potrafi robić. Prosiłbym więc, żeby zwrócić na to uwagę. Jeszcze jedna kwestia. Zwracam uwagę, ale oczywiście w sensie pozytywnym, na potrzebę utrzymywania i rozwijania wyższych uczelni zawodowych w terenie, żeby młodzież nie musiała emigrować. One odgrywają bardzo pozytywną rolę, tak że akurat chwalę ten kierunek. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Krystyna Łybacka
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Rozpocznę od tego, na czym skończył pan marszałek Stefaniuk. W istocie przybliżenie miejsca studiowania do miejsca zamieszkania potencjalnego studenta jest bardzo ważne, bo ogranicza koszty studiowania. Natomiast projekt rozporządzenia pani minister dotyczącego sposobu podziału dotacji podstawowej, o którym pani wspomniała w wystąpieniu, jest wysoce niekorzystny dla szkół zawodowych. Stosowną uchwałę w tej sprawie podjął nawet KRePSZ, dlatego że pani minister nie zamierza finansować pracowników szkół zawodowych, dla których jest to drugi etat. Art. 96 ust. 2, na mocy którego pani minister wydaje to rozporządzenie, nie zakłada różnicowania pracowników, jeżeli mają legalną umowę o pracę i są zaliczani do minimum kadrowego ze względu na liczbę etatów. Proszę w ten sposób nie utrudniać życia szkołom zawodowym, bo one stracą płynność finansową. Druga kwestia, tu także odwołuję się do stanowiska ciała kolegialnego, jakim jest KRASP. Kiedy pani minister zamierza opracować kompleksową strategię rozwoju szkolnictwa wyższego? Tak naprawdę zaczęliśmy od zmian ustaw, nie mając końcowej wizji, do czego one mają doprowadzić. Ta strategia winna być tak naprawdę częścią ponadsektorowej strategii rozwoju kapitału ludzkiego. Czy trwają prace i kiedy zostaną zakończone? Mówiła pani minister jako o sukcesie o stypendiach dla studentów, o stypendiach socjalnych, o kredytach. Pani minister, od roku 2004, kiedy fundusz stypendialny został podwojony, zwiększył się z 750 mln do 1,5 mld, bo objęto nim wtedy wszystkich studentów niezależnie od typu uczelni i typu studiów, nie uległa zmianie wielkość funduszu na stypendia socjalne. Jeżeli chodzi o liczbę kredytów studenckich, jest to wynikiem świadomości studentów, że mogą z takiego kredytu skorzystać. Pani minister powiedziała również jako o sukcesie, że ograniczono liczbę płatnych usług edukacyjnych. Pani minister, przecież wprowadzono równocześnie odpłatność za drugi kierunek studiów, która powoduje mnóstwo zamieszania na uczelniach. (Dzwonek) Czy pani minister zamierza trwać przy sztucznie wprowadzonym zapisie ograniczającym do 2% możliwość przyjmowania nowych studentów w uczelniach publicznych? Jest to sztuczne podtrzymywanie życia uczelni niepublicznych o nie najlepszej renomie, bo te dobre uczelnie się wybronią. Wreszcie pytanie: Jakie jest naprawdę stanowisko resortu, jeżeli chodzi o pomysł Ministerstwa Finansów, aby zabrać wprowadzony w okresie II Rzeczypospolitej 50-procentowy odpis z tytułu kosztów uzyskania przychodu dla naukowców? Czyżby pani minister uważała, że teraz nie trzeba pobudzać intelektualnie polskich naukowców? Bo to miało wtedy taki sens. Panu posłowi Kaźmierczakowi chcę odpowiedzieć: Panie pośle, zachęcam, żeby pan sięgnął do stenogramu z posiedzenia podkomisji. Wtedy pan dostanie pełną informację o 1% odpisu z CIT, ponieważ pomysł narodził się podczas tego posiedzenia. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Ja także pociągnę wątek stypendiów. Bardzo często do mnie zwracają się studenci. Po pierwsze, pani przesunęła relacje, z 60 do 40%, zwiększyła pani stypendia socjalne, ale realnie właśnie nie jest to odczuwalne, dlatego że państwo nie zwiększyli funduszu, kwoty. Czy ministerstwo będzie zabiegało przy przyszłorocznym budżecie, żeby zwiększyć jednak kwotę stypendiów socjalnych, żeby była godna dla studentów? Kolejna rzecz. W odniesieniu do stypendiów rektora bardzo często pojawiają się głosy, że nie tylko, że tak powiem, średnia decyduje, ale na wielu uczelniach niestety wystarczy jakieś bzdurne zaświadczenie o udziale o jakimś projekcie artystycznym i student z mniejszą średnią otrzymuje jednak stypendium rektora. To jest, uważam, niesprawiedliwe. Także jeśli chodzi o stypendia od pani z ministerstwa, bardzo dużo osób skarży się, że państwo nawet nie odsyłają uzasadnienia decyzji, dlaczego państwo odmawiają przyznania komuś danego stypendium. Do mojego biura poselskiego kilka takich osób się zgłosiło. Następna rzecz. Studenci mówią, że przez te przepisy, które pani wprowadziła, jest teraz po prostu produkcja bzdurnych zaświadczeń o warsztatach, o konferencjach naukowych. Ponoć państwo w ogóle nie sprawdzacie realności tego i często właśnie osoby, które nie zasługują na te stypendia ministerstwa, otrzymują je i śmieją się, że tak powiem, że frajerzy im przyznają te pieniądze. Jakie konkretnie osoby? Jakie są procedury sprawdzania, szczególnie tych właśnie zaświadczeń, przy przyznawaniu stypendiów pani minister? Dziękuję.
Mówca: Urszula Augustyn
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Pani Minister! Panie Posłanki i Panowie Posłowie! Pani minister, myślę, że bardzo dużo nowego jak gdyby powietrza razem z pakietem ustaw, który w 2010 r. i w 2011 r. został przegłosowany, wpłynęło do uczelni wyższych. Ale chyba najważniejsze jest to, w jaki sposób uda nam się szybko... (Poseł Zbigniew Dolata: Lepiej, żeby pieniądze wpłynęły zamiast powietrza...) Gdyby pan poseł był uprzejmy mnie nie rozpraszać, byłabym bardzo wdzięczna. Troszeczkę kultury. Chyba jednak istotna jest zmiana myślenia, zmiana podejścia, zmiana sposobu patrzenia na to, w jaki sposób można wykorzystać nowe zapisy do tego, żeby uczelnie były faktycznie samodzielne, żeby przede wszystkim podnieść efekty nauczania, żeby poziom nauczania był jak najwyższy, żeby - o tym marzymy chyba wszyscy, nawet z optymizmem patrząc na ten kraj - nasze uczelnie choćby po trochu, ale sukcesywnie pięły się w rankingach międzynarodowych, a nie ciągle były na miejscach dosyć niskich. Żeby to wszystko można było osiągnąć, potrzeba nie tylko tej zmiany myślenia, ale, myślę, potrzeba kontrolowania tego, co w uczelniach się dzieje, i kierunkowania. Takim jednym z bardzo dobrych pomysłów był pomysł na to, żeby wprowadzać do uczelni kierunki zamawiane. Ministerstwo od jakiegoś czasu te kierunki zamawiane stosowało. Chciałabym zapytać: Jak państwo oceniacie wpływ stosowania takiej metody w wyższych uczelniach? Czy faktycznie uczelnie są tym zainteresowane, czy korzystają z tego? Bo jest to pomysł, który wspomaga i uczelnie, i studenta, który na taki kierunek zamawiany chce się zapisać. To jest jedna kwestia - kwestia odpowiedzi wyższych uczelni, a szczególnie wyższych szkół zawodowych, na potrzeby rynku. Druga sprawa to sprawa, którą pani minister potrąciła delikatnie. Mimo że znajdujemy się w dosyć trudnej sytuacji budżetowej, bo wiadomo, dyscyplina finansów publicznych jest dosyć mocno tutaj respektowana (Dzwonek), pani minister powiedziała o tym, że zrealizuje swoją obietnicę, a więc podwyżki płac dla pracowników naukowych, dla nauczycieli akademickich zostaną zrealizowane. Gdyby pani minister zechciała powiedzieć kilka zdań więcej na ten temat, jak to będzie wyglądało w najbliższym roku akademickim. Dziękuję.
Mówca: Jerzy Żyżyński
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Panie i Panowie Posłowie! Szanowna, Przemiła Pani Minister! Bardzo wiele mądrych rzeczy zostało powiedzianych. Ja uzupełnię dwie kwestie. Po pierwsze, CIT w tym roku był planowany na poziomie mniej więcej 25 mld zł, na rok przyszły - 30 mld zł. 1% CIT to byłoby 300 mln zł, przy założeniu, że wszyscy płatnicy CIT odprowadzą 1%. (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: To nie jest możliwe.) No więc to jest pewna fikcja, bo wszyscy nie odprowadzą, to jakieś kilkadziesiąt milionów, to jest po prostu tworzenie pewnej iluzji propagandowej. To jest pierwsza sprawa. Po drugie, radziłbym, przemiła pani minister, żeby nie pisać: wydatki na naukę - pisać: nakłady na naukę, bo to ma aspekt jakościowy. Wydatki to są koszty. Nakłady to też są koszty, ale przynoszą efekty, pewne zamierzone efekty. Otóż nakłady na naukę to jest ten efekt, który powinien przynieść rozwój cywilizacyjny. Sama pani minister powiedziała. Ale skupię się na kwestii wynagrodzeń. Te 9% z rezerw celowych to jest po prostu też pewna iluzja, która nie odtwarza tych strat, które nastąpiły w minionych latach. A chciałbym powiedzieć szanownym państwu i pani minister, że tak jak ryba psuje się od głowy, tak normalność buduje się od dołu, czyli od fundamentów. Otóż jest istotna kwestia polegająca na tym, że płace, wynagrodzenia w szkolnictwie wyższym nie są zbudowane na właściwych fundamentach, bo to, co mówimy o wzroście - jakieś granty itd., to są dodatki dla wybranych. Natomiast normalnie to funkcjonuje, jak zbudujemy fundamenty wynagrodzeń, które się zaczynają od tego, że asystent, który robi doktorat... Bo pani minister powiedziała: dla najlepszych, najzdolniejszych naukowców, młodych naukowców. Pani minister, wszyscy, którzy zostają na uczelni, to są ci najzdolniejsi. Ten najzdolniejszy asystent powinien mieć przynajmniej średnią krajową. Robi doktorat (Dzwonek), powinien otrzymać awans płacowy dwukrotny, minimum 50%, dwa razy więcej. Kolejny awans powodowałby wzrost, powinna to być dodatkowa średnia krajowa dodana do dotychczasowego wynagrodzenia. Profesor wtedy zarabiałby wynagrodzenie na godnym poziomie w relacji do krajowej średniej. Tej normalności państwo nie budujecie, tylko konserwujecie ten wadliwy system struktury wynagrodzeń, który był ukształtowany przez ostatnie 20 lat. To było 20 straconych lat.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Pani Minister! Otóż...
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Pani Minister! Pani minister mówiła tutaj wiele o szkolnictwie zawodowym, i słusznie, bo dzisiaj przyszedł taki czas, że jest zapotrzebowanie na inżynierów, potrzebuje tego przemysł. Chciałbym poruszyć kwestię państwowych wyższych szkół zawodowych - pani w tym momencie zrobiła tutaj jakąś minę - chcę zadać pytanie w tym zakresie. Jaki los przewiduje pani dla tego typu uczelni? Bo kiedyś te uczelnie powstawały, i dobrze, z różnych względów - i ze względów politycznych, i ze względu na dostępność w przypadku młodzieży z Polski powiatowej czy regionalnej, i ze względu na pewną kompensatę za dobra utracone wskutek reformy administracyjnej. Taka jest prawda. Do tego typu szkół bardzo wielką rolę przywiązywały samorządy, nawet przekazując grunty, a jeżeli na tych gruntach były budowle - one też były przekazywane. Oczywiście decyzja była państwa. Mówię o tym dlatego, bo w pewnym momencie funkcjonowanie i istnienie tych szkół, tych uczelni stanęło pod znakiem zapytania, bo państwo to przyznajecie, że były jakieś zamysły. Dlatego dzisiaj, przy tej okazji chciałbym zapytać, jaką przyszłość pani widzi w przypadku tego typu uczelni. Pytam o to dlatego, że, przynajmniej jak dla mnie, jak dowiaduję się od władz uczelni, są pewne problemy i natury finansowej, i dotyczące tej jasnej, zdecydowanej strategii, oczekiwanej przez uczelnie od ministerstwa. Dlatego byłbym wdzięczny, gdyby pani powiedziała coś więcej na ten temat. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Łukasz Borowiak
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowna Pani Marszałek! Szanowna Pani Minister! Wysoka Izbo! W bieżącym roku rząd przeznaczył blisko 1,9 mld zł na stypendia. Ponad 1,6 mld zł z tej kwoty zostało przeznaczone na stypendia socjalne, zapomogi, stypendia za dobre wyniki w nauce i wybitne osiągnięcia artystyczne lub sportowe. Dzięki wprowadzeniu nowych rozwiązań w systemie pomocy materialnej zwiększyła się liczba studentów uprawnionych do stypendium socjalnego. Jedną z form pomocy dla studentów są także kredyty studenckie. I choć istnieją już od 1998 r., to nie wszyscy chętni mogli ubiegać się o pożyczki. O kredyt mogą ubiegać się wszyscy studenci bez względu na typ uczelni bądź formę studiów. Spłata zaczyna się po dwóch latach od ukończenia studiów, co daje możliwość na pewną stabilizację studenta. Jest także oczywiście możliwość umorzenia kredytu. W związku z tym mam pytanie do pani minister. Ilu studentów skorzystało z tej formy pomocy w roku 2011, ale w stosunku do ubiegłego roku akademickiego? Chodzi mi oczywiście o kredyty studenckie i stypendia. Kolejne pytanie, takie dosyć szczegółowe. Chodzi mi o osoby niepełnosprawne. Jak wiemy, jest też możliwość otrzymania stypendium specjalnego. Ilu w ubiegłym roku studentów, czyli osób niepełnosprawnych, skorzystało z tego typu pomocy? Dziękuję bardzo.