PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Elżbieta Stępień
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Tak ładnie zaczął mówić pan Piotr Kaleta, ale niestety na koniec pokaleczył całą wypowiedź. Nikt inny chyba tak bardzo nie zakładał, że będzie mógł liczyć na największą pomoc od państwa po wydarzeniach ostatnich lat, kiedy to staliście za osobami niepełnosprawnymi. Dostaliście ogromny mandat do tego, aby wesprzeć właśnie tę grupę. Myślę, pani minister, że pani siedząc tutaj, na tym miejscu, na którym pani siedzi, pewnie w większości przychyla się do naszych próśb, do naszych argumentów i na pewno chciałaby też pani pomóc tym ludziom, ale rzeczywiście brak tych środków. Myślę, że jednak ta grupa społeczna jest zdecydowanie bardziej potrzebująca niż niejedna rodzina mająca co najmniej dwójkę dzieci i mająca całkiem przyzwoite dochody, bo ta pomoc zdecydowanie jest bardziej potrzebna właśnie tej grupie społecznej. I przyznam szczerze, że bardzo popieram te mamy, które tutaj walczą o swoje dzieci. One nie walczą tak naprawdę o ich byt, lecz one walczą o troskę o ich przyszłość. Kiedy rozmawiamy, te mamy przede wszystkim pytają się o to, co się stanie z tymi dziećmi, kiedy ich zabraknie. I to jest jakby największa troska w tej całej sprawie. Dlatego liczę, że rzeczywiście uda się tutaj (Dzwonek) podjąć ten temat systemowo, a nie doraźnie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Ajchler
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Pani Minister! Wczoraj o godz. 2 w nocy zmęczony po długiej podróży przyszedłem tutaj, do Sejmu. Zobaczyłem zmarnowanych i upodlonych ludzi, trwających, walczących. Szanuję pieniądze, ale te 500 zł nie jest warte ich upokorzenia i pokory. Całe swoje dorosłe życie staram się pomagać ludziom na tyle, na ile potrafię i mogę. Serce mi się ściska, jak mamy walczą o każde 100 zł. Przychodzą do mnie, do moich firm i proszą. Żona zawsze mi mówi: nie odmawiaj nikomu, daj chociaż 100 zł. Pani minister, pani nie wyobraża sobie, ile te kobiety muszą mieć w sobie pokory, prosząc o te pieniądze. (Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Elżbieta Rafalska: Wyobrażam sobie.) Mówią o kręgosłupach, mówią o przeciążeniach organizmów, tam gdzie mieszkam, są tacy ludzie, pomagam im od wielu lat, na ile mogę i na ile potrafię. Chcę powiedzieć jednoznacznie: po cóż nam 10 km drogi inwestycyjnej, by jeździć po niej, korzystać z niej, kiedy mamy skazę na sercu. Jestem w parlamencie, znam panią troszeczkę, wiem, że ma pani dobre serce, że nie może pani zrobić wszystkiego, że nie da się rozwiązać wszystkich problemów, ale ta sprawa, ci ludzie - nie wolno. (Dzwonek) Moim zdaniem ta granica została przekroczona. I nie robię tu żadnej polityki, to jest potrzeba chwili, tak musimy wszyscy postąpić, nawet kosztem wielu inwestycji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Paulina Hennig-Kloska
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Minister! Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Wiele osób pytało z tej mównicy, czy do tego protestu musiało dojść. Pani minister, pani dobrze wie, że nie musiało, że gdyby rząd, który w 2014 r., będąc w opozycji, mówił o tym, że priorytetem jego rządów będą osoby niepełnosprawne, zaczął tę kadencję od przyjęcia tej uchwały, o której dzisiaj mówimy, sytuacja mogłaby się potoczyć zupełnie inaczej, ale tego nie zrobiliście. Wydaliście miliardy złotych na różne cele, a nie znaleźliście 700 mln zł na podwyższenie renty socjalnej i ściągnięcie jej z opodatkowania. Wy dziś nawet nie chcecie tego zrobić, bo nasza ustawa w sprawie podatku dalej leży na boku. Chciałam zapytać, co się zmieniło od 2014 r., że wtedy wspieraliście osoby niepełnosprawne tutaj, w Sejmie, również wprowadzając ich i podtrzymując ich protest, a dzisiaj pani poseł Krynicka mówi, że niepełnosprawni mają po prostu iść do pracy, a ich rodzice przetrzymują ich tu siłą. Pan poseł Pięta proponuje, by usunąć ich siłą z Sejmu, a pan poseł Żalek mówi o tym, że dzieci są żywymi tarczami dla swoich rodziców. Pani Minister! Proszę walczyć o niepełnosprawnych, ale proszę też poprosić swoje koleżanki klubowe i swoich kolegów klubowych o to, by okazali tym ludziom szacunek, chodzi o godność i szacunek. (Oklaski)
Mówca: Agnieszka Ścigaj
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Pani Minister! Szanowna Izbo! Skorzystałam z tego trybu, ponieważ nie ma innego, a padło pytanie pani poseł Ewy Tomaszewskiej skierowane do mnie, a dotyczące tej poprawki, wniosku mniejszości, który złożyłam. Pani poseł, pani ma rację. Ja też wiem, o tych wszystkich grupach, wiem, ile jest zaniedbań w tej sferze i wiem, ile ludzi żyje poniżej minimum tego socjalnego. Pytanie jest takie: Czy mamy równać do dołu, czy mamy cały czas dążyć do tego, aby ludziom żyło się lepiej? Jest taka nierówność, gdy zestawimy to np. z tym, że ktoś otrzymuje od państwa, tak naprawdę za free, 500 zł albo teraz 300 zł wyprawki, w momencie kiedy ma 10 tys. dochodu, a osoba, która ma 900 zł, nie otrzymuje. Dlaczego zawsze zestawiamy z tymi, którzy mają mniej? Zestawiajmy z tymi, którzy mają więcej, jeżeli rozdajemy, a w przypadku pozostałych grup zacznijmy zmiany systemowe, róbmy zmiany systemowe. Ja mam czyste sumienie, naprawdę, że składam tę poprawkę, dlatego że od początku tej kadencji chciałam włączyć rząd, chciałam rozmawiać na temat poważnych zmian systemowych, które trzeba zrobić. Orzecznictwo jest niereformowane od lat, i państwo wiecie, że w tej grupie 1 mln osób jest mnóstwo osób, które mają orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności, kiedyś otrzymali takie orzeczenie, bo było bezrobocie i była taka moda, osoby te odchodziły np. ze służb mundurowych i one również są w tej samej grupie. Jeżeli rozpoczęlibyście państwo te wszystkie reformy od weryfikacji tego, kto pobiera świadczenia, kto jest w tej grupie i czy rzeczywiście tam są ci, którzy powinni być w tej grupie, bo moim zdaniem nie (Dzwonek), to naprawdę mielibyście państwo pieniądze na tę właśnie grupę. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Teresa Wargocka
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Chciałam bardzo podziękować za pracę w komisji i dzisiejszą debatę na sali plenarnej. Spotkamy się jeszcze dzisiaj o godz. 19, żeby rozpatrzeć złożoną poprawkę w drugim czytaniu. Ponieważ pani minister bardzo wyczerpująco odpowiedziała na wszystkie pytania, również dziękuję pani minister i zapraszam do dalszej współpracy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krystian Jarubas
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów mam przyjemność przedstawić stanowisko wobec poselskiego projektu ustawy o szczególnych rozwiązaniach wspierających osoby o znacznym stopniu niepełnosprawności, druk nr 2479. Szanowni Państwo! 20 dni - tyle zajęło PiS-owi spełnienie jednego z postulatów protestujących. I Bogu dzięki, że się udało, ale problem polega na tym, że po 20 dniach rząd dalej błądzi. Projekt, nad którym rozpoczęliśmy prace na posiedzeniu komisji wczoraj późnym wieczorem, zakłada wprowadzenie szczególnych uprawnień w dostępie do świadczeń opieki zdrowotnej, usług farmaceutycznych oraz wyrobów medycznych dla osób z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Brzmi dobrze. W projekcie zaproponowano m.in. zniesienie okresów użytkowania np. wózków inwalidzkich. Osoby posiadające orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności miałyby też prawo do korzystania ze świadczeń zdrowotnych poza kolejnością. Mogłyby także korzystać z usług farmaceutycznych w aptekach i ze świadczeń specjalistycznych bez konieczności uzyskania skierowania. To wszystko na kwotę większą niż 500 zł miesięcznie. To wszystko pięknie, tyle że nijak ma się do spełnienia postulatów, tym bardziej do oczekiwań niepełnosprawnych i ich opiekunów. Protestujący mogą czuć się oszukani, mogą mieć żal do rządzących. Szanowni państwo z PiS, o co wam chodzi? Dlaczego nie słuchacie tego, co mówią osoby przebywające w Sejmie? Dlaczego nie słyszycie niepełnosprawnych? Dlaczego nie słyszycie, że pakiet rehabilitacyjny, który im wciskacie, nie spełnia ich oczekiwań i potrzeb? Nie kupujemy tego, co mówicie, o corocznej wymianie wózka, o wirtualnych oszczędnościach, czyli rehabilitantach bez kolejki. Problem w tym, że - jak mówią opiekunowie osób niepełnosprawnych - do takich rehabilitantów często trzeba dojeżdżać dziesiątki kilometrów. Dlatego tak walczą o dodatkowe pieniądze na życie. 500 zł to ich petycja. Ważne, że chcą iść w stronę kompromisu, rozmawiać o rozłożeniu niejako na raty tej kwoty, bo chodzi o stopniowe dochodzenie do niej. Jeśli faktycznie, szanowni państwo, macie czyste intencje, rozmawiajmy o tym. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jacek Protasiewicz
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Ten projekt jest odpowiedzią posłów PiS-u, z udziałem rządu, to nie ulega wątpliwości, na protest, który rozpoczął się już 20 dni temu w Sejmie. Nie jest to pierwszy protest dokładnie tych samych pań, tych samych osób, tych samych dzieci. 4 lata temu również protestowali, walcząc o swoje prawa. I wówczas co słyszeliśmy z ust polityków PiS? Prezes PiS Jarosław Kaczyński o tych samych rodzicach, tylko że 4 lata wcześniej, mówił: Jeśli władza nie jest w stanie wykazać współczucia, to pokazuje po prostu swoją twarz. A jaką twarz pokazuje Prawo i Sprawiedliwość? Pani poseł Krynicka mówi, że to cyrk, że to nie są partnerzy do rozmowy i że chciałaby znaleźć paragraf na tych rodziców. Poseł Pięta wykazuje jeszcze więcej empatii - chciałby wynieść z Sejmu zarówno protestujących rodziców, jak i ich dzieci i oddać ich w ręce Policji. Taka jest wasza twarz, która się kryje za tą pustą ustawą. Przypomnę jeszcze wystąpienie z 2014 r. obecnej wicemarszałek Sejmu pani Beaty Mazurek, rzecznika Prawa i Sprawiedliwości, która mówiła: Nie mówcie ludziom, że nie ma pieniędzy. Trzeba tych pieniędzy po prostu umiejętnie szukać i te pieniądze efektywnie znaleźć. Co mówi dzisiaj inny znaczący przedstawiciel Prawa i Sprawiedliwości, kandydat tej partii, tzn. tego bloku Zjednoczonej Prawicy, na prezydenta jednego z polskich miast? Mówi: jestem przekonany, że nie można im dać tej gotówki, sugerując, że niektórzy z rodziców mogą być zwyrodniali. To są szokujące, haniebne słowa, które wypowiadacie wobec osób, które są najsłabsze - zarówno chodzi o osoby niepełnosprawne, z niepełnosprawnościami, jak i ich opiekunów. I wreszcie może rzecz ostatnia, która będzie konkluzją tego mojego wystąpienia w imieniu posłów Unii Europejskich Demokratów. Otóż Andrzej Duda - wówczas kandydat na prezydenta - w kampanii wyborczej powiedział następującą rzecz. Takie zdanie powiedział: Proszę państwa, to wstyd, to wstyd dla polskiego państwa, że państwo polskie nie tylko o takie rodziny nie dba, ale wręcz je oszukuje. Tak, dokładnie tak jest. To wstyd dla waszego państwa, państwa PiS, bo wy tych rodziców oszukujecie. Rodzice mówili o tym wyraźnie, kiedy oceniali projekt tej ustawy: To jest kłamstwo i oszustwo, a nie żadna odpowiedź na nasze postulaty. I dlatego chcę powiedzieć, że posłowie Unii Europejskich Demokratów na pewno nie zagłosują za tym projektem. Apelujemy: opamiętajcie się, wykażcie współczucie i elementarną uczciwość w podejściu (Dzwonek) do problemów środowiska rodziców osób niepełnosprawnych oraz osób niepełnosprawnych, w imieniu którego protestują te panie i te dzieci tutaj, w Sejmie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Panie Prezesie! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko odnośnie do poselskiego projektu ustawy o szczególnych rozwiązaniach wspierających osoby o znacznym stopniu niepełnosprawności. Jak przedstawiono w uzasadnieniu projektu ustawy, osoby niepełnosprawne powinny być objęte szczególną opieką ze strony państwa. Wyraz tej zasadzie nadaje art. 68 ust. 3 konstytucji, zgodnie z którym władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom, kobietom ciężarnym, osobom niepełnosprawnym i osobom w podeszłym wieku. Omawiana nowelizacja wprowadza szereg rozwiązań, na które od lat czekają środowiska osób niepełnosprawnych: nieograniczony dostęp do artykułów medycznych, pierwszeństwo w kolejkach w aptekach, przy rehabilitacji, a także u lekarzy i lekarzy specjalistów, do których nie będzie już potrzebne skierowanie, wreszcie usługi rehabilitacyjne finansowane z Narodowego Funduszu Zdrowia. To wszystko są rozwiązania systemowe, które stanowić będą istotną pomoc dla tysięcy osób niepełnosprawnych. Według mnie równie ważne jest to, że są to rozwiązania solidarnościowe. Nie ma w nich dyskryminacji. Obejmują każdą osobę ze znacznym stopniem niepełnosprawności, niezalenie od tego, w jakim wieku jej doznała. Osoby krytykujące ten projekt powołują się na brak szczegółowych wyliczeń odnośnie do kosztów. Po raz kolejny mówią, że nie ma na to pieniędzy w budżecie. Panie i panowie posłowie, jeśli rząd nie rozliczy się z tych deklaracji, to jestem pewna, że zostanie właściwie rozliczony przez naród, tak jak został rozliczony w ostatnich wyborach rząd dzisiejszej totalnej opozycji. (Głos z sali: Ajajaj...) Na systemowe rozwiązania przedstawione w tej nowelizacji czekają setki tysięcy osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności. Procedowanie powinniśmy więc przeprowadzić jak najszybciej. Koło Wolni i Solidarni w pełni popiera projekt ustawy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Michał Szczerba
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Sprawa, o której dzisiaj rozmawiamy, jest niezwykle poważna. Szkoda tylko, że nie rozmawiamy w obecności wicepremier do spraw społecznych, bo to tutaj, w tym miejscu, na tej sali, w trakcie tej debaty powinna być Beata Szydło. Jednak dzisiaj dowiedzieliśmy się, że Beata Szydło ma inne cele. Tym celem jest kandydowanie do Parlamentu Europejskiego z Małopolski. Być może cały czas jest na spływie Dunajcem, ale powinna być w tym miejscu, bo bierze pieniądze za to, żeby uczestniczyć w tego typu debatach. Ale teraz przejdźmy do meritum. Ta debata trwa dlatego i ten projekt został zgłoszony dlatego, że od 21 dni dzielne kobiety i mężczyzna razem ze swoimi małoletnimi i dorosłymi dziećmi są w tym budynku, apelują i żądają godnego życia. Jedna z matek powiedziała: nie chcę odebrać synowi prawa do bycia obywatelem. Tak naprawdę tego dotyczy ten protest, tego dotyczy ten strajk okupacyjny: chodzi o godne życie, o zdrowe życie, o pełne życie, o aktywne, autonomiczne życie. Renta socjalna, która wzrosła i która wzrasta, nie zabezpiecza w pełni potrzeb osób niepełnosprawnych. Potrzebny jest dodatek rehabilitacyjny, o który one same apelują. One najlepiej wiedzą, jak wykorzystać te środki, które miałyby dostać. (Dzwonek) To nie pani minister, to nie rząd, ale osoby, które znają swoje potrzeby, powinny o tych potrzebach decydować i odpowiednio je finansować. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ewa Drozd
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wczoraj w czasie nocnych obrad komisji, kiedy omawialiśmy niejasne, nieprecyzyjne, hasłowe rozwiązania zawarte w tym projekcie, często słyszeliśmy o kwocie 520 zł. To miały być oszczędności w budżetach domowych osób niepełnosprawnych. W związku z tym mam parę pytań do przedstawicieli ministerstwa. Po pierwsze, czemu nie chcecie dać mniej, skoro tego oczekują niepełnosprawni? Bo oni nie chcą 520 zł, oni chcą na dzisiaj 300 zł. Po drugie, skoro będą oszczędności w domowych budżetach, a zwiększy się zakres świadczeń - chociaż ja znam inną definicję oszczędności - ktoś będzie musiał za to zapłacić. Tych środków nie ma zabezpieczonych w budżecie, bo nie ma tego w uzasadnieniu projektu ustawy, więc kto? Czy nie przypadkiem inne osoby, które ze względów zdrowotnych będą potrzebowały takich świadczeń, ale niestety nie będą miały orzeczeń o niepełnosprawności? Bo skoro już dziś w NFZ-ecie brakuje środków na świadczenia limitowane, to skąd się znajdą środki na świadczenia nielimitowane? I jeszcze jedno pytanie: O jakiej skali korzystania z tych nielimitowanych świadczeń mówimy (Dzwonek) i jak dokonaliście tych obliczeń, skoro są one nielimitowane? (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Małgorzata Kidawa-Błońska)
Mówca: Agnieszka Hanajczyk
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Pani minister, czy proponowany projekt zawarty w druku nr 2479 to jest dobry projekt? Tak, ogólnie rzecz biorąc, ten projekt jest dobry, natomiast ten projekt nie ma nic wspólnego z protestami, jestem o tym przekonana. Co więcej, jestem przekonana, że również pani minister o tym wie. Wiele lat wspólnie pracowałyśmy w komisji polityki społecznej i cenię panią zarówno za wiedzę, jak i za empatię. Ktoś, kto miał kiedykolwiek do czynienia z osobą niepełnosprawną, wie, że jeżeli na ten protest odpowiadamy tym projektem, to jest to dla nich, nie wiem, czy bardziej przykre, czy smutne, czy po prostu cyniczne. Dlaczego? To nie jest zły projekt, pani minister, to może być dodatek. Z prostego powodu: jeżeli czytam państwa program, program, który mówi o niezbywalnej godności każdego człowieka, jeżeli czytam konstytucję... Pani Minister! Przecież pani to rozumie. Jeżeli protestujący tam piętro wyżej dostanie 327 pampersów, to czy to poprawia jego godność? Komfort życia tak, ale czy godność? Jeżeli dostanie 97 cewników, to czy pani jest przekonana, pani minister, że to poprawia godność życia tej osoby? (Oklaski) Nie. Poprawia komfort. Pani Minister! Wiem, że pani współpracowała z osobami niepełnosprawnymi. Czy pchała pani kiedyś wózek z osobą, która waży 90 kg? Tak. (Dzwonek) Ja też to robiłam, dlatego dzisiaj moja mama ma wózek elektryczny. Dlatego pani poseł Bernadeta Krynicka tak spokojnie mówi...
Mówca: Agnieszka Hanajczyk
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Niestety mówi tak swobodnie, bo panią poseł zawsze będzie stać na to, żeby dofinansować swoje dziecko. (Oklaski)
Mówca: Bożena Henczyca
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Ustawa o wsparciu osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności jest bardzo potrzebna, ale proponowany projekt to kpina z osób, które czekają na tę ustawę. Wasz kolejny projekt jest pisany na kolanie, bez żadnych konsultacji i jest sprzeczny z konstytucją. I uwaga, tak ważny temat jak wsparcie osób z niepełnosprawnościami ujęliście zaledwie w pięciu artykułach. To pięć artykułów zawierających tak naprawdę pobożne życzenia całkowicie oderwane od polskich realiów funkcjonowania służby zdrowia. Bez wskazania źródeł finansowania, bez żadnych konkretów, całkowita fikcja. W związku z tym mam pytanie. Proszę powiedzieć, w jaki sposób ta ustawa zafunkcjonuje w rzeczywistości już w lipcu tego roku. Dlaczego nie traktujecie tych ludzi poważnie? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Joanna Augustynowska
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Przeglądam tę ustawę i zastanawiam się, czemu ona ma właściwie służyć. Bo teraz tak: w art. 1 mówimy wyłącznie o osobach z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. To znaczy, rozumiem, że osoby, które mają lekki stopień niepełnosprawności albo umiarkowany stopień niepełnosprawności - często mniejszy stopień niepełnosprawności to konsekwencja długiej rehabilitacji i zaangażowania rodziców - już tych wszystkich przywilejów, o których państwo mówią, nie dostaną. Teraz dalej. W art. 3 piszą państwo: ˝obejmuje zapewnienie właściwej dostępności odpowiednich świadczeń˝. Czy mam rozumieć, że dzisiaj te świadczenia nie są zapewniane właściwie? Zdanie w ogóle jakby... Nie bardzo rozumiem, o co tu chodzi. Następne pytanie. Piszą państwo, że mają prawo do korzystania ze świadczeń poza kolejnością. Karta Praw Osób Niepełnosprawnych daje już taki przywilej, więc po co wpisywać to, wprowadzać takie zapisy w tej ustawie? Na koniec zastanawiam się... Jeśli nie dajemy z budżetu dodatkowych pieniędzy na świadczenia - np. na dofinansowanie bez limitu wózków czy aparatów słuchowych, czy innych potrzebnych, niezbędnych w normalnym, codziennym życiu osobom niepełnosprawnym materiałów - to zastanawiam się, kto w takim razie dostanie mniej. Tych pieniędzy jest określona ilość (Dzwonek), nie więcej, nie mniej, tylko określona ilość, więc żeby ktoś dostał więcej, ktoś inny musi dostać mniej. Pytanie: Kto dostanie mniej? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Joanna Frydrych
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Świadczenie pielęgnacyjne wynosi 1477 zł, specjalny zasiłek opiekuńczy - 520 zł, świadczenie EWK wypłacane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest zróżnicowane i często nie osiąga wysokości 1000 zł. Osoby, które otrzymują te różne świadczenia, opiekują się osobami z niepełnosprawnościami. Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 października 2014 r. należy podjąć działania ustawodawcze, które doprowadzą do przywrócenia równego traktowania opiekunów dorosłych osób niepełnosprawnych. W 2015 r. Platforma Obywatelska przygotowała projekt ustawy zrównujący te świadczenia i zabezpieczyła w budżecie na ten cel kwotę ponad 657 mln zł. Moje pytania: Co rząd PiS zrobił z tymi pieniędzmi? Kto je otrzymał? Dlaczego nie przedkłada ustawy dotyczącej zrównania tych świadczeń? Rozumiem, że jest zespół pracujący nad kompleksowym systemem orzecznictwa, tak jak wcześniej mówiła pani minister, ale to trwa już prawie 2,5 roku, a potrzeby są tu i teraz. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Maciej Masłowski
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Państwo Ministrowie! U mnie, jak zawsze, będzie krótko, treściwie, bez populizmu. (Poseł Jakub Rutnicki: Świetny jesteś.) Szanowna Pani Marszałek! Od 3 marca 2018 r. Ministerstwo Zdrowia zwiększyło limity dotyczące wydania środków absorpcyjnych, czyli środków wchłaniających - to są np. pieluchomajtki - z 60 do 90 sztuk na miesiąc. Potrzeba zwiększenia limitów ilościowych do przynajmniej 90 sztuk miesięcznie z zachowaniem dotychczasowych limitów cenowych była od dawna konieczna. Jednak wciąż problemem jest refundacja Narodowego Funduszu Zdrowia dla tego zakupu, która wynosi 77 zł dla pacjentów onkologicznych, a 63 zł dla pozostałych pacjentów. Dla przykładu wcześniej przy limicie 60 sztuk środków wchłaniających kwota refundacji NFZ wynosiła 63 zł, a pacjent dopłacał 51 zł. Teraz przy limicie 90 sztuk środków wchłaniających NFZ dalej refunduje 63 zł, natomiast po stronie pacjenta pozostaje kwota 108 zł. Pytanie brzmi, i bardzo bym prosił o odpowiedź: Czy przy kolejnym zwiększeniu limitu ilościowego środków wchłaniających, czyli pieluch, refundacja NFZ wyniesie znów 77 zł dla pacjentów onkologicznych i 63 zł dla pozostałych pacjentów wymagających pieluchomajtek, w tym szczególnie ujmując osoby z niepełnosprawnościami? Dziękuję.
Mówca: Zbigniew Sosnowski
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Szanowna Pani Minister! Otóż pierwsze pytanie zadaję na prośbę opiekuna osoby dorosłej z niepełnosprawnościami. Oto ono: Czy, a jeśli tak, to od kiedy, przewiduje pani wyrównanie dla wszystkich opiekunów osób niepełnosprawnych świadczenia z tytułu rezygnacji z pracy na rzecz opieki nad osobą niepełnosprawną do kwoty świadczenia pielęgnacyjnego w wysokości 1477 zł? Drugie pytanie dotyczy już projektowanej ustawy. Państwo bardzo często mówicie o tym, że chcecie dać 520 zł. Stąd moje pytanie: W jaki sposób i kto będzie wyliczał, że osoba z niepełnosprawnością wykorzystała 520 zł?