Mówca: Kornelia Wróblewska
Data: 2018-10-02 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kolejną propozycją w dniu dzisiejszym z cyklu ustaw poświęconych problematyce osób z niepełnosprawnościami jest zmiana ustaw: Kodeks cywilny, Kodeks rodzinny i opiekuńczy, Kodeks postępowania cywilnego, a także innych ustaw, przygotowana przez Kukiz’15. We wrześniu 2016 r. pani poseł Agnieszka Ścigaj prezentowała z tej mównicy bardzo podobny projekt. Wówczas z powodu licznych wad zmuszeni byliśmy zagłosować przeciwko. Bardzo się cieszę, pani poseł, że udało się ten projekt poprawić, złożyć ponownie, i bardzo za to dziękuję. Dziś Nowoczesna z czystym sumieniem może go poprzeć, bo tak jak zaznaczyliśmy 2 lata temu, odnosi się on do bardzo ważnego zagadnienia dotychczas nierozwiązanego w polskiej rzeczywistości mimo wspomnianej już tutaj ratyfikacji konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych. Ciągle mamy problem z ubezwłasnowolnieniem osób niepełnosprawnych w Polsce. Mam tu oczywiście na myśli właśnie kwestię ubezwłasnowolnienia. Procedowana ustawa poprzez wprowadzenie opiekuna medycznego w pewnym wyrywkowym niestety aspekcie życia osoby z niepełnosprawnością intelektualną, która nie dysponuje dostatecznym rozeznaniem niezbędnym do wyrażenia zgody na przeprowadzenie badania lub udzielenie jej innych świadczeń zdrowotnych, będzie to ubezwłasnowolnienie uchylała. Zrozumiem, jeśli pojawią się głosy mówiące, że to za mało, ale czasami metoda małych kroczków, zwłaszcza w tak delikatnej materii, może się okazać dużo lepsza i łatwiejsza do wprowadzenia. Ponadto dziękuję za kolejną próbę zmiany nazewnictwa z niedorozwoju umysłowego, upośledzenia umysłowego na niepełnosprawność intelektualną, co od lat postulują środowiska osób z niepełnosprawnościami. Chodzi o nazewnictwo, które by nie stygmatyzowało ani nie uwłaczało godności tych osób i które od lat jest już w samym środowisku osób niepełnosprawnych sukcesywnie zmieniane. Oczywiście jak zawsze pojawiają się pytania, chociażby dotyczące wspomnianego nazewnictwa, czy nie dałoby się poza wprowadzeniem nowego określenia dodać artykuł zmieniający stare nazewnictwo we wszystkich ustawach. Wyeliminowałoby to całkowicie pejoratywne określenia z polskiego systemu prawnego. Nie jestem prawnikiem, ale jednak mam wątpliwości, czy przy wprowadzaniu nowego terminu nie jest konieczne dopisanie go do słowniczka w tej ustawie lub znowelizowanie ustawy, w której taki słowniczek zawierający stare nazewnictwo widnieje. Ale to jest, jak pani poseł słusznie zauważyła, pytanie do prawników. Uważam, że dzisiaj nie ma lepszej instytucji, szanowni państwo, niż rząd, który ma pieniądze, ma narzędzia, ma ekspertów, zna problem. To jest zadanie dla państwa. Jeżeli ta ustawa zdaniem ministerstwa jest niepoprawnie napisana, brakuje jej czegoś, być może ma jakieś braki, to ja się tutaj przychylam do prośby pani poseł o to, byśmy to w końcu zrobili, szanowni państwo. To nie jest nic wielkiego dla ekspertów i prawników, naprawdę, i na to jest bardzo dużo czasu. Było do tej pory bardzo dużo czasu i jest jeszcze bardzo dużo czasu. To ubezwłasnowolnienie w XXI w. jest jak niewolnictwo. Nie możemy się jako Polska, jako cywilizowany kraj wpisywać w standardy niewolnicze, nie możemy, bo to jest coś, co powinno zostać dawno wyeliminowane z porządku prawnego nowoczesnego i prawnego państwa. Jak państwo określacie, że jesteśmy państwem praworządnym, to tego nie powinno już być w polskim prawodawstwie. Nie mogę się zgodzić, pani poseł, z tym, co pani powiedziała, że pani już się pogodziła z tym, iż kolejny projekt opozycji dotyczący ważnych i słusznych spraw będzie odrzucony, że nie przejdzie. Ja na to po prostu się nie godzę. Wielokrotnie apelowałam do ministrów, do rządu, do pana premiera o to, abyśmy poświęcali czas i uwagę na debatowanie nad tymi projektami, które składa opozycja, zwłaszcza jeżeli dotyczą ważnych społecznie kwestii. Chciałabym państwu pokazać, bo w rozmowie używamy słów być może abstrakcyjnych dla osób, które nie znają tematu, zdjęcie dziewczynki z zespołem Downa, które zostało zamieszczone w Internecie. Trzyma ona karteczkę z napisem: Proszę, nie używaj słowa ˝niedorozwinięta˝. Jestem piękną osobą. Mam na imię Izabela. Panie ministrze, o takich ludziach mówimy. Ta dziewczynka ma 5, 6 lat, ale za kilka lat będzie dorosłą osobą i będzie chciała sama o sobie decydować. Dajmy jej taką szansę. Bardzo dziękuję. (Oklaski)