PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz o zmianie innych ustaw przewiduje wprowadzenie do K.p.a. przepisów umożliwiających zastępowanie w postępowaniu administracyjnym wymaganych zaświadczeń oświadczeniami stron. Ma to służyć, jak uzasadniają wnioskodawcy, usprawnieniu, a szczególnie przyspieszeniu postępowań administracyjnych przede wszystkim przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej. W projekcie proponuje się także wprowadzenie regulacji określającej termin ważności zaświadczeń oraz przepisów dotyczących poświadczania przez osoby czynne w lokalu organu administracji publicznej własnoręczności podpisów, zgodności odpisów, wyciągów lub kopii z okazanymi dokumentami oraz daty okazania dokumentów. Nadto art. 2 i 3 projektu dotyczą kolejno nowelizacji Kodeksu postępowania karnego i ustawy o opłacie skarbowej. Projekt zdaniem posłów Klubu Poselskiego Sojuszu Lewicy Demokratycznej powinien zostać skierowany do komisji, ponieważ kierunek proponowanych zmian z pewnością może przynieść znaczne korzyści obywatelom, ale też wprowadzone regulacje powinny służyć ukształtowaniu ich społecznych postaw, uczciwości wobec państwa i odpowiedzialności za czyny. Nie bez znaczenia jest również fakt, że projekt powinien zostać poddany gruntownej i szerokiej analizie, gdyż proponowane zmiany budzą wątpliwości co do ich spójności z istniejącymi przepisami, np. z Prawem o aktach stanu cywilnego, Prawem o notariacie czy też z samym Kodeksem postępowania administracyjnego. Pragnę zwrócić uwagę Wysokiej Izby również na to, że w opiniach wydanych przez prokuratora generalnego, Sąd Najwyższy i Krajową Radę Radców Prawnych pojawiło się wiele uwag dotyczących szczegółowych rozwiązań proponowanych w projekcie, m.in. uwaga odnosząca się do instytucji oświadczenia, która wobec znowelizowania art. 220 K.p.a. w 2011 r. realizuje w znacznym stopniu cele wskazane w uzasadnieniu wniesionego projektu poselskiego. Dlatego jeśli proponowane zmiany mają przynieść wymierne społeczne korzyści, a nie spotykać się jedynie z zarzutem ˝nakładania się˝ na już istniejące regulacje prawne, konieczne jest skierowanie projektu do prac w komisji, za czym opowiada się Klub Poselski SLD.
Mówca: Henryk Siedlaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Projektowany art. 64b stanowi, iż złożenie oświadczenia zastępującego zaświadczenie jest równorzędne z przedstawieniem zaświadczenia organu administracji publicznej w zakresie potwierdzenia faktów lub stanu prawnego w enumeratywnie wyliczonych w tym przepisie kwestiach. Jedna z nich dotyczy posiadania praw cywilnych. Chciałbym zapytać, czy projektodawca nie decyduje się tutaj na zbyt duże uproszczenie. Czy ten zapis nie ułatwi osobie pozbawionej czynności prawnych oszukania organu co do faktycznego stanu? Art. 30 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi wprost, że taka osoba może działać tylko przez swoich ustawowych przedstawicieli, więc należy wnioskować, że kwestia posiadania bądź pozbawienia zdolności do czynności prawnych i jej ustalenia jest bardzo ważnym elementem w toku postępowania.
Mówca: Sprawozdawca Zbigniew Włodkowski
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Mam zaszczyt w imieniu połączonych Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej przedstawić sprawozdanie z pierwszego czytania komisyjnego projektu ustawy o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, sprawozdanie w druku nr 211. Komisje przeprowadziły pierwsze czytanie i rozpatrzyły projekt ustawy zakładający, że w latach 2012-2014 rezerwa części oświatowej subwencji ogólnej powinna nadal funkcjonować i wynosić co najmniej 0,4% łącznej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej. W dyskusji podniesiono, że zmiana nie spowoduje skutków finansowych dla budżetu państwa. W posiedzeniu komisji wzięli udział sekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej pan Tadeusz Sławecki i sekretarz stanu w Ministerstwie Finansów pani Maria Orłowska. Pan minister Sławecki wyraził pozytywne stanowisko wobec projektu ustawy. Podkreślił, że środki z rezerwy części oświatowej subwencji ogólnej przekazywano samorządom na dofinansowanie remontów bieżących, w tym mających na celu likwidację barier architektonicznych, na wyposażenie w sprzęt szkolny i pomoce dydaktyczne nowo oddawanych pomieszczeń dydaktycznych, również na wzrost zadań szkolnych i pozaszkolnych, a także na likwidację skutków zdarzeń losowych i klęsk żywiołowych. Pani minister Orłowska zastrzegła natomiast, że ustawa powinna być ogłoszona przed dniem wejścia w życie ustawy budżetowej. W innym przypadku mogą wystąpić trudności proceduralne. Podkreśliła, że w ramach planowanej zmiany dzieli się tę samą kwotę, tylko w inny niż dotychczas sposób. Podniosła również problem różnicy w zmianach wprowadzonych poprzednią nowelizacją, gdzie przeskok z 230 mln zł stanowiących 0,6% łącznej kwoty części oświatowej do 0,25%, co dawało 96 mln, jest zbyt duży i stanowi ponad 50% wartości. Dlatego za zasadne uznała podniesienie rezerwy oświatowej subwencji ogólnej o 0,15% do poziomu 0,4%, co da łącznie na ten cel ok. 160 mln zł. Projekt uzyskał pozytywną opinię Związku Gmin Wiejskich RP i Związku Powiatów Polskich. Neutralną opinię wyraził Związek Województw RP, natomiast Związek Miast Polskich przedstawił opinię negatywną. W trakcie posiedzenia zgłoszony został wniosek formalny o odrzucenie projektu ustawy, który został odrzucony większością głosów. Ostatecznie projekt został przyjęty bez zmian w stosunku do przedłożenia komisyjnego zawartego w druku sejmowym nr 204. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Zgorzelski
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Państwo Ministrowie! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego pragnę przedstawić nasze stanowisko wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego oraz sprawozdania połączonych komisji. Od 1 stycznia 2012 r. z 0,6% do 0,25% uległa zmniejszeniu wysokość rezerwy części oświatowej subwencji ogólnej. Mając świadomość coraz trudniejszej i złożonej sytuacji samorządów terytorialnych, co przekłada się na poziom funkcjonującej w ramach ich oświaty, wnioskodawcy proponują podniesienie jej do poziomu 0,4%. Środki pochodzące z tej rezerwy dla mniej zamożnych samorządów są często jedyną szansą zdobycia funduszy. W dobie niżu demograficznego, kiedy zmniejsza się liczba dzieci, co w konsekwencji skutkuje mniejszą subwencją oświatową dla gmin, każde źródło finansowania jest niezwykle cenne. Dotychczasowe doświadczenie pokazuje, że rezerwa ta stanowiła często bardzo znaczącą pomoc w przypadku remontów obiektów oświatowych uszkodzonych w wyniku klęsk żywiołowych i zdarzeń losowych, wyposażania w sprzęt szkolny i pomoce dydaktyczne nowych pomieszczeń do nauki. Proponowane zmiany popiera znaczna część środowisk samorządowych, w tym większość korporacji samorządowych. Jestem przekonany, że projektowana zmiana przyniesie pozytywne skutki społeczne, a blisko 170 mln pochodzących z tej rezerwy zasili polskie szkoły, a jednocześnie odciąży borykające się z coraz większymi trudnościami samorządy. Panie marszałku, jednakże w związku z brakiem możliwości uchwalenia tej ustawy przed opublikowaniem ustawy budżetowej, uznając w pełni jej zasadność, proponuję przesunięcie w czasie terminu na dzień 1 stycznia 2013 r. Treść stosownej poprawki składam na pana ręce. (Oklaski)
Mówca: Piotr Zgorzelski
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Państwo Ministrowie! W ostatnich czasach mieliśmy do czynienia z pewnymi trendami destabilizacyjnymi w samorządach, których jedną z przyczyn były podejmowane przez wójtów dramatyczne decyzje o likwidacji szkół. Oczywiście były dwie podstawowe przyczyny: pierwsza - ekonomiczna, druga - demograficzna. Nie chciałbym być złym wróżbitą, ale sądzę, że końcówka tego roku nasili jeszcze te procesy. W związku z tym moje pytanie do przedstawicieli Ministerstwa Edukacji Narodowej: Czy w ministerstwie trwają prace nad sposobem wypracowania takiego podziału subwencji, aby być może stworzyć standardy oświatowe wiejskie i miejskie lub inne, które umożliwiłyby odwrócenie tendencji do likwidacji szkół poprzez dostrzeżenie specyfiki funkcjonowania szkół na terenach wiejskich? Dziękuję.
Mówca: Ryszard Zawadzki
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Państwo Ministrowie! Chciałbym zadać takie pytanie: Jak przedstawiała się struktura wydatków z rezerwy celowej w latach poprzednich, np. w latach 2011, 2010? Ile wpływało potencjalnych wniosków? Jakie kwoty przydzielano na gminy, powiaty czy województwa? Jaka była struktura podziału wg gmin, np. wiejskich, miast itd.? Na które zadania przydzielano rezerwę najczęściej i największe kwoty? Poza tym chciałbym zapytać, jaka kwota wchodzi w grę, jeżeli chodzi o różnicę w rezerwie: 0,25 a 0,4. O jakiej kwocie teraz mówimy? I pytanie do pana posła sprawozdawcy. Chciałbym zapytać, jakie stanowisko wobec zmiany rezerwy celowej z 0,6 do 0,25 miały kluby opozycji w VI kadencji, a jakie mają obecnie - jeżeli pan minister pamięta. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sławomir Kłosowski
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Wiadomo, że w naszym kraju prowizorki trwają najdłużej, trzymają się najmocniej. To rozwiązanie z rezerwą zmienianą z 0,25 do 0,4 jest proponowane w okresie przejściowym, do 2014 r., z tego, co wnioskodawcy sami wskazują. Pytanie... Bardziej wprost. Pan przewodniczący zwracał się, mówił, jak zaawansowane są prace nad standaryzacją, jeżeli chodzi o szkoły wiejskie. Powiem bardzo dyplomatycznie, że dla mnie jest to troszeczkę zaskakujące pytanie po 4 latach współrządzenia PSL i Platformy, że dopiero po 4 latach z taką pewną dozą nieśmiałości, jak to jest w reklamie, w ogóle zaczynacie mówić o standardach, ale spuśćmy na to wstydliwą zasłonę milczenia. Pytania do pana ministra takie poważne. Panie ministrze, przecież pan minister doskonale wie - pani minister pewnie również doskonale wie, ale to zależy od propozycji pana ministra, od MEN - że zmiana rozporządzenia, przedłożenie nowego algorytmu, który autentycznie pomoże szkołom wiejskim, to jest kwestia tygodnia, naprawdę tygodnia. Tę ustawę zmieniacie 3 dni. Życzę, żeby wszystkie ustawy były traktowane w Sejmie tak ekspresowo. 28, 29 lutego, 1 marca, prawda? Pojutrze będzie finał: trzecie czytanie, głosowanie. Jutro spotykamy się o wpół do dziewiątej. Dobrze, róbmy tak, tylko powinniśmy tak robić w odniesieniu do wszystkich ustaw. (Dzwonek) Pytanie do pana ministra. Panie ministrze, dlaczego? Przecież ten algorytm można zmienić. Nie będzie prowizorki i wtedy w sposób rzeczywisty, a nie z próbą dzielenia pieniędzy pod stołem, pomożemy samorządom wiejskim, bo my chcemy pomóc, PiS chce pomóc w dramatycznej sytuacji finansowej samorządów wiejskich, tylko z podziałem oficjalnym, a nie podziałem politycznym. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Włodkowski
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Z wielkim zażenowaniem wysłuchałem wypowiedzi, czy właściwie uzasadnienia pana posła Kłosowskiego. Chciałbym przypomnieć panu posłowi, bo może nie pamięta, że był wiceministrem za czasów ministra Giertycha w Ministerstwie Edukacji Narodowej i, jak widać, nabył wówczas nie najlepszych doświadczeń w ministerstwie, bo dzisiaj próbował je wyartykułować, obarczając nas swoimi negatywnymi doświadczeniami. Nie śmiem pana posła pytać, w jakim wówczas stosunku procentowym PiS dzielił tę rezerwę z Ligą Polskich Rodzin. Szanowni Państwo! W 2007 r., o to pytał pan poseł z Platformy Obywatelskiej, kiedy to właśnie funkcję wiceministra pełnił pan poseł Kłosowski, rezerwa ta również miała ulec zmniejszeniu z mocy prawa i wówczas to, panie pośle, wspierani głosami innych klubów utrzymaliśmy tę rezerwę na poziomie 0,6%, i nie była to, jak rozumiem, inicjatywa polityczna, i nie miał pan, panie pośle, i pański klub wątpliwości co do transparentności tego mechanizmu. Czy Radom otrzyma środki, czy otrzymał środki finansowe? Pewnie, jeżeli złożył wniosek i nie było formalnych błędów... (Poseł Marzena Dorota Wróbel: Czy otrzymał? Ja pytam o czas przeszły.) Czy otrzymał? Jeżeli złożył wniosek i nie popełnił błędów, to tak jak powiedziała pani minister, każdy samorząd środki finansowe otrzymywał. Ale mam nadzieję, że pan minister Sławecki sprawdzi to i pani poseł przedstawi na piśmie. Chciałbym jeszcze raz podkreślić, bo nie było wówczas pani poseł na sali, jak o tym mówiłem, że Związek Miast Polskich wyraził negatywną opinię, natomiast Związek Gmin Wiejskich RP i Związek Powiatów Polskich pozytywnie opiniowały. Związek Województw RP utrzymał swoje jakby neutralne stanowisko. I chciałbym też zwrócić uwagę na jedną rzecz. Wydaje mi się, że cytując opinię województwa warmińsko-mazurskiego, nie zacytowała pani opinii dotyczącej rezerwy 0,6, tylko janosikowego. Jeżeli wczytamy się w to uzasadnienie, to z niego wyraźnie to wynika i myślę, że to jest takie troszeczkę nadużycie mówienie o tym, że jest to opinia dotycząca tego projektu. Tempo, o tempo pytał pan poseł Kłosowski. Panie pośle, to nie jest wielkie tempo. Przypomnę, że projekt w tej kwestii został złożony już w listopadzie. Wówczas debatowaliśmy na temat tego projektu i podkreślaliśmy, że pragniemy utrzymania rezerwy 0,6, na dotychczasowym poziomie. Na posiedzeniu komisji wywiązała się dyskusja i przyjęto kompromisowe rozwiązanie, że będzie to poziom 0,4%. Minęło więc parę miesięcy i nie jest to nadzwyczajne tempo. Dziękuję bardzo, panie marszałku.
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W pakiecie materiałów, które zostały dołączone do druku nr 204, jest stanowisko województwa warmińsko-mazurskiego i powiem wprost, że albo ktoś się pomylił i niewłaściwie nam to podczepił, albo pomyliła się jednostka samorządu terytorialnego, określając to mianem janosikowego. Nie wiem, ja dostałam komplet materiałów, który dotyczy tej ustawy i mam prawo zakładać, że jest to negatywna opinia dotycząca tego projektu ustawy, panie pośle. (Poseł Zbigniew Włodkowski: Z treści wynika, że dotyczy to janosikowego.) Nie jest to takie jednoznaczne. Natomiast pakiet materiałów, który otrzymaliśmy, dotyczy tego konkretnego projektu ustawy, czyli ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego.
Mówca: Sławomir Kłosowski
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W trybie autentycznego sprostowania źle zrozumianej mojej wypowiedzi, wielce szanowny panie pośle sprawozdawco. Tempo procedowania. Ja naprawdę myślę, że pan poseł doskonale wie, o czym my tu mówimy. Nie chcę już mówić o tym, że ten projekt od listopada do czasu debaty na posiedzeniu komisji bodajże na początku lutego leżał z błędem legislacyjnym, do czego sami się przyznaliście. Ja mówię już o tej dobrej wersji, o tej poprawnej wersji. Z litości proszę mnie nie zobowiązywać do tego, żebym mówił o szczegółach, z litości dla wnioskodawców tego projektu nowelizacji. Ja stwierdzam, że złożyliście go skutecznie dwudziestego ósmego. Prawda? Zajęliśmy się tym od razu, z marszu, na posiedzeniu komisji zwołanej w przeddzień posiedzenia Sejmu. Nie narzekam, bo to jest nasza praca, nas wszystkich. Od 28 lutego do dziś to są dwa dni debatowania, a pojutrze ten wasz projekt będzie załatwiany. Życzyłbym, żebyśmy do tego właśnie w ten sposób podeszli. Nie mówię złośliwie, panie pośle, tu złośliwości nie ma ani krzty. Ja chciałbym, żeby wszystkie projekty były tak procedowane. Nasz leżał 3 miesiące, a gdy weźmiemy pod uwagę tamtą kadencję, to i 3 lata się zdarzało. W związku z tym tylko tyle i aż tyle, zero złośliwości. Ja bardzo się cieszę, że w drugiej części źle zrozumianej mojej wypowiedzi... Bardzo się cieszę, że pan poseł te wszystkie sprawy, cały swój projekt odnosi do mojej osoby. To zaszczyt dla mnie. Nie chciałbym, nigdy nie pokusiłem się o to i nie pokuszę się o to, mimo zachęty i prowokacji ze strony pana posła, pana ministra, żeby oceniać pana ministra. Uważam, że to wykracza poza dobry ton nie tylko w Prawie i Sprawiedliwości, w Platformie, ale powinno to również wykraczać poza dobry obyczaj w PSL. (Dzwonek) Nie oceniam pana. Pan się oceny mojej osoby dopuścił. Nie za dobrze to świadczy o obyczajach panujących w PSL. Ostatnia już kwestia to źle zrozumiana moja wypowiedź, dotycząca podziału tej rezerwy za czasów, kiedy miałem zaszczyt być ministrem, wiceministrem edukacji. Panie pośle, wtenczas rezerwę subwencji oświatowej rzeczywiście w wysokości 0,6 dzieliło się tylko i wyłącznie na przypadki losowe związane z klęskami żywiołowymi i był święty spokój. Było jedno jasne, czytelne kryterium, a nie tak, jak pan sam wskazuje, że można ją przyznać na szwarc, mydło, powidło, sześciolatki, siedmiolatki, dziewięciolatki, kursy zawodowe, to, tamto, siamto i owamto. Myślę, że odpowiedziałem. Dziękuję.
Mówca: Szymon Giżyński
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Adam Hanuszkiewicz zwykł mawiać: ˝w sztuce nie wolno robić tego, co się umie˝. Dzisiaj już wiadomo, że swoich najpojętniejszych uczniów i wychowanków znalazł Adam Hanuszkiewicz nie w ekipie aktorskiej Teatru Narodowego, któremu przez wiele lat dyrektorował, lecz pośród aktorów z innej trupy, rządu pana premiera Donalda Tuska, który hasło ˝w sztuce nie wolno robić tego, co się umie˝ uczynił obligatoryjnym mottem swej sztuki rządzenia. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Anna Nemś
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W moim odczuciu niezwykle ważnym zagadnieniem w naszych czasach jest przeciwdziałanie problemom, z jakimi zmaga się nasza młodzież, szczególnie w wieku gimnazjalnym i licealnym. Specjaliści z zakresu pedagogiki, analizując potrzeby młodzieży w najtrudniejszym z punktu widzenia procesu wychowania przedziale wiekowym, tj. 13-18 lat, szczególną uwagę zwracają na konieczność zapewnienia młodym ludziom alternatywnych form spędzania wolnego czasu, propagowanie wśród nich norm prospołecznych, wartości i zasad moralnych, zintensyfikowanie działań profilaktycznych w zakresie uzależnień, na które młodzież w tym wieku jest szczególnie narażona i podatna, wyrównywanie szans edukacyjnych oraz wyraźne zwiększenie pomocy psychiczno-pedagogicznej. Polska młodzież gimnazjalna i licealna boryka się obecnie z wieloma problemami. Do najważniejszych z nich zaliczyłabym niską aktywność społeczną, nieumiejętność integrowania się w grupie rówieśniczej, brak miejsc spotkań, miejsc w rodzaju osiedlowych klubów młodzieżowych, w których młodzi ludzie mogliby spędzać wolny czas, poszerzać swoje zainteresowania lub brać udział w różnego rodzaju działaniach animacyjnych. To właśnie nuda, brak atrakcyjnych propozycji spędzania wolnego czasu oraz przede wszystkim brak zagospodarowanego, bezpiecznego miejsca, w którym ten wolny czas można byłoby spędzić w grupie rówieśników, jest według mnie jednym z podstawowych źródeł niebezpiecznych, agresywnych zachowań, a nawet patologii, którym coraz częściej niestety ulegają nasze dzieci. Jako posłowie mamy możliwość pochylenia się nad problemami polskiej młodzieży, przede wszystkim poprzez naszą osobistą pracę w lokalnych środowiskach. Nie zapominajmy o problemach młodych ludzi, nie marginalizujmy ich potrzeb. W polskiej młodzieży tkwi ogromy potencjał, który należy tylko rozbudzić i umiejętnie spożytkować dla jej dobra. Mam nadzieję, że w trakcie trwania tej kadencji będziemy wielokrotnie powracać do najważniejszych zagadnień, z którymi boryka się nasza młodzież gimnazjalna i licealna. Pamiętajmy, że na szacunek młodych ludzi musimy sobie zasłużyć naszą pracą i zaangażowaniem w rozwiązywanie ich problemów. Sam fakt przynależności do starszego pokolenia automatycznie tego szacunku nam nie zapewni. Dziękuję za uwagę. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!)
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 1 marca bieżącego roku już po raz drugi obchodzimy Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych, którzy po II wojnie światowej walczyli z sowiecką agresją i rodzimym reżimem komunistycznym. Data 1 marca nie jest przypadkowa. Właśnie tego dnia 1951 r. w mokotowskim więzieniu strzałami w tył głowy straceni zostali przywódcy IV Zarządu Zrzeszenia ˝Wolność i Niezawisłość˝: Łukasz Ciepliński, Mieczysław Kawalec, Józef Batory, Adam Lazarowicz, Franciszek Błażej, Karol Chmiel i Józef Rzepka. Tworzyli oni ostatnie kierownictwo ogólnopolskiej konspiracji, kontynuującej od 1945 r. dzieło Armii Krajowej. Żołnierze Wyklęci działali od roku 1944 aż do roku 1963, kiedy to zginął Józef ˝Lalek˝ Franczak, ostatni Żołnierz Wyklęty. Ich celem była walka o polskie wartości, takie jak Bóg, Honor, Ojczyzna, wolność człowieka, niepodległość i tradycja. Dzięki swojej bohaterskiej walce uratowali tysiące ludzi, opóźnili działania komunistów mające na celu zniszczenie społeczeństwa polskiego i ukazali, że walka o beznadziejny cel jest najszczytniejszym typem walki. Powojenna konspiracja niepodległościowa w czasie swojej największej aktywności zbrojnej skupiała 150-200 tys. konspiratorów zgrupowanych w różnych oddziałach. 20 tys. z nich walczyło w oddziałach partyzanckich, kilkaset tysięcy stanowili ludzie zapewniający partyzantom aprowizację, wywiad, schronienie i łączność. Szeregi dodatkowo wspierało ok. 20 tys. uczniów z podziemnych organizacji młodzieżowych. Łącznie daje to ponad pół miliona ludzi tworzących grupę nazywaną ˝żołnierzami wyklętymi˝. W czasie Polski Ludowej żołnierzy podziemia niepodległościowego nazywano zaplutymi karłami reakcji, a wszystkie niepodległościowe organizacje, do których należeli, określano jako faszystowskie bandy. Na mocy wyroków sądowych do 1956 r. straconych zostało około 5 tys. żołnierzy podziemia, lecz wielokrotnie wyższa, trudna do oszacowania jest liczba zamordowanych bez wyroków sądów, chowanych potajemnie w lasach, na polach i w innych miejscach. Ponad 100 tys. żołnierzy trafiło do więzień, a około drugie tyle do obozów pracy. Tylko nielicznym udało się przetrwać stalinowski reżim, mimo to władza ludowa nie dawała im spokoju. Dla uczczenia pamięci ˝żołnierzy wyklętych˝ powstaje film pt. ˝Historia Roja˝, który opowiada o wspaniałej patriotycznej postawie Mieczysława Dziemieszkiewicza ps. Rój, oficera Narodowego Zjednoczenia Wojskowego, który zginął w roku 1951 w wieku 26 lat, oddając swoje życie w walce z komunistami. Chciałbym przytoczyć tu słowa śp. prezydenta Lecha Kaczyńskiego, który powiedział, że Narodowy Dzień Pamięci ˝Żołnierzy Wyklętych˝ ma być wyrazem hołdu dla żołnierzy drugiej konspiracji za świadectwo męstwa, niezłomnej postawy patriotycznej i przywiązania do tradycji niepodległościowych, za krew przelaną w obronie ojczyzny. Dlatego też trzeba mówić o ˝żołnierzach wyklętych˝ i wspominać ich, tak aby wszyscy Polacy pamiętali tych, którzy walczyli i ponieśli największą ofiarę dla wolnej Polski, w której my teraz żyjemy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)