PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Andrzej Duda
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Panie ministrze, mam dwa zasadnicze pytania, bo pracowaliśmy nad tym projektem ustawy wspólnie w komisji i zastanawialiśmy się nad jego brzmieniem, nad tym, jak powinien brzmieć. Od samego początku nam, posłom Prawa i Sprawiedliwości, przyświecał jeden zasadniczy cel: zabezpieczyć społeczeństwo, zabezpieczyć ludzi, a przede wszystkim zabezpieczyć dzieci przed mordercami, którzy dzisiaj przebywają w zakładach karnych. Kiedyś część z nich skazana była na karę śmierci. Dzisiaj niektórzy z nich twierdzą, że kiedy tylko wyjdą z więzienia, nadal będą popełniali te same czyny, czyli będą mordowali. Przed nimi przede wszystkim chcieliśmy zabezpieczyć. Taki był cel naszego działania. Ten projekt ustawy jest zupełnie inny. Moje pierwsze pytanie, panie ministrze jest takie: Jak pan szacuje, ilu z obecnie osadzonych w związku z ich skazaniami będzie poddanych rygorowi tej ustawy? Ile dzisiaj w Polsce jest osób, które zostaną poddane rygorowi tej ustawy, jeżeli ona zostanie uchwalona w takiej postaci, jaką państwo proponujecie, czyli że de facto tym badaniom, tej procedurze będzie poddawana każda osoba, która odbywa prawomocnie orzeczoną karę pozbawienia wolności wykonywaną w systemie terapeutycznym lub w zakładzie karnym typu zamkniętego w wyznaczonym oddziale lub celi w warunkach zapewniających wzmożoną ochronę społeczeństwa i bezpieczeństwa zakładu. To jest pierwsze pytanie. Bo ta definicja, jeżeli nie zakreśla pan wymiaru kary, jakiej ta osoba podlega, bo to była pańska propozycja - a mówimy o tych osobach skazanych prawomocnymi wyrokami, gdzie proponowane było co najmniej 10 lat i to już zawężało krąg tych osób - pozostawia szerokie pole do popisu. W związku z tym moje drugie pytanie jest następujące: Panie ministrze, proszę w takim razie wskazać, za jakie przestępstwa będzie skazanie, jakie konkretnie to będą typy czynów zabronionych, jakie osoby będą mogły być tym objęte. (Dzwonek) Panie ministrze, druga część mojego pytania jest taka. Jak to rozwiązanie będzie się miało do obecnie obowiązującego art. 88 § 3 i 6 Kodeksu karnego wykonawczego i art. 88a § 2? Są tam wskazane m.in. przestępstwa o charakterze, powiedzmy, politycznym, za które również osoby mogą zostać umieszczone w zakładzie zamkniętym o szczególnym rygorze. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Na jakiej podstawie jest pan dzisiaj przeświadczony o tym, że ten projekt jest zgodny z konstytucją, mimo tak wielu głosów, że nie będzie on zgodny z konstytucją? Kolejna sprawa. Dlaczego na etapie prac państwo w ogóle zmienili kierunek tej ustawy? Dlaczego poszliście w takim kierunku, że dzisiaj de facto wszyscy skazani będą poddani rygorowi tej ustawy? Czy nie można zawęzić definicji skazanych, określić, czy to na 10 lat bądź więcej? I jeszcze pytanie nawiązujące do pytań przedmówcy. Ile osób teoretycznie zostałoby dzisiaj skierowanych do takich zakładów, gdyby ta ustawa weszła w życie?
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Rzeczywiście można tę ustawę czy ten pomysł resortu przedstawić w taki czy w inny sposób. Zresztą niedawno wraz z panem posłem uczestniczyliśmy w audycji w jednej z telewizji, nie będę reklamował tej audycji, w czasie której odbyła się podobnego typu debata. Teraz problem polega na tym, Wysoka Izbo, że osoby, których przede wszystkim miała dotyczyć ta ustawa, to osoby, które zostały skazane na karę śmierci. Potem w wyniku dobrodziejstwa amnestii nie było kary dożywotniego więzienia, była jedynie kara 25 lat, i dlatego dzisiaj mamy ten problem. Wysoka Izbo, niezależnie od tego, jakie to będą koszty, czy to będą koszty takie, czy inne, społeczeństwo musi je ponieść z tego powodu, że ta ustawa ma zadziałać dla dobra społeczeństwa. Jedno życie uratowane w wyniku ewentualnego niewyjścia osoby, która była skazana i która stwierdziła, że będzie mordować... W tym przypadku nie powinniśmy liczyć kosztów, to nie może być przeszkoda. Panie ministrze, pan doskonale wie o tym, że problem nie jest rozwiązany, że do problemu trzeba wrócić i podnieść wszystkie kwestie, które zostały przedstawione podczas tej debaty, podczas drugiego czytania czy podczas debaty nad sprawozdaniem, bo to są ważne argumenty, a i to społeczeństwo, które może być w wyniku tejże ustawy niejednokrotnie w różny sposób traktowane, musi być także przed tą ustawą zabezpieczone. Mamy tu zatem dwie strony. Jednak dzisiaj najważniejszą kwestią jest to, żeby nie dopuścić do wyjścia albo - inaczej mówiąc - do różnych działań po wyjściu tych osób, które kończą wysokie wyroki. A defekt? (Dzwonek) Jeśli jakikolwiek skazany odbędzie karę 25 lat pozbawienia wolności, to defektu czy jakiegoś rodzaju wypaczenia zawsze można poszukać i psychologowie dobrze o tym wiedzą. Ale jest to krok w dobrym kierunku, dlatego Sojusz będzie popierał ten projekt ustawy. Dziękuję.
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W latach 70., 80. często słyszeliśmy o mordercach, którzy mordowali po kilka osób w ciągu roku, dwóch lat. Słyszeliśmy o tych krwawych mordercach, którzy gwałcili, gwałcili bezbronne kobiety, było wiele takich przypadków, a później te kobiety zabijali. Tych ludzi trzeba eliminować skutecznie, trzeba eliminować w taki sposób, żeby nigdy nie wyszli na wolność. Ale, panie ministrze, jest też wiele takich przykładów, że mordercy wychodzą na przepustki i w tym czasie, na przepustce mordują bliskie sobie osoby. Czytałem o mordercy, który zamordował swoją żonę czy konkubinę, i dostał przepustkę, mimo że były przesłanki, by sądzić, że gdy wyjdzie na przepustkę, to to zrobi. Panie ministrze, ile jest takich przypadków? Myślę, że mnóstwo. Bardzo dużo jest takich przypadków, że więźniowie wychodzą i mordują, gwałcą porządnych obywateli. Pytam pana ministra, czy ktoś odpowiedział (Dzwonek) za wypuszczenie z więzienia przestępcy, który popełnił morderstwo. Pytam, czy odpowiedział za to jakikolwiek sędzia. Niech pan powie, bo ja mam takie przeświadczenie, że żaden nie odpowiedział. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Czy nie obawia się pan, że reżimem tej ustawy nie będą jednak mogli być objęci sprawcy najgroźniejszych przestępstw rzeczywiście odbywający dzisiaj kary 25 lat pozbawienia wolności, którzy za moment wyjdą z więzień, po prostu z uwagi na niekonstytucyjność proponowanego przedłożenia? W gruncie rzeczy w stosunku do tych osób wyroki już zapadły, warunki odbywania kary zostały określone. Wiem, że rzeczywiście próbujemy w tej chwili ratować sytuację, ale zdaje się, że mleko już się rozlało. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Pluta
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Nie będąc prawnikiem, zadam może takie pytanie bardziej interesujące ludzi, którzy zajmują się prewencją. Moje pytanie dotyczy 4. rozdziału przepisów dotyczących nadzoru prewencyjnego. Zastanawiam się nad tym, czy Policja będzie odpowiednio przygotowana, wyszkolona, wykwalifikowana, aby odpowiednio ocenić tych wszystkich, których ma nadzorować. Drugie pytanie dotyczy tego, czy dodatkowe zadania, które spływają na Policję, czynności operacyjne, kontrola operacyjna, dotyczące właśnie tej prewencji, nie powinny być zlecone specjalnej komórce wydzielonej w Policji, która byłaby odpowiednio przygotowana i przeszkolona do tego, żeby tę prewencję prowadzić na odpowiednim poziomie. Dziękuję.
Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Sprostowanie, tak. Panie ministrze, z pana wypowiedzi przebija taka pewność naukowca, który przygotował projekt, który ma się zgadzać pod kątem orzecznictwa trybunału w Strasburgu. Ja na ten projekt patrzę jako adwokat. Wie pan, co widzę? Widzę taką sytuację, w której młody człowiek, uczestnik demonstracji czy na przykład kibic na meczu sportowym, wda się w jakąś przepychankę z policjantami, dostanie zarzut naruszenia nietykalności cielesnej funkcjonariusza Policji, dostanie rok kary pozbawienia wolności. I wie pan, problem polega na tym, że on już może z tego więzienia nie wyjść, bo trafi do ośrodka i tam będzie mu przedłużany jego pobyt w tym ośrodku terapii osobowości. Bo z drugiej strony też wiem, panie ministrze, jak bardzo często wygląda kwestia opiniowana czy ocen. Tak naprawdę pan odpowiedzialność za tę ustawę przerzuca właśnie na psychiatrów, psychologów, którzy będą wydawać opinie. Dobrze wiemy, że w wielu sprawach może dochodzić do takich sytuacji, w których te opinie często mogą być uznaniowe. Niech pan więc odpowie, czy równie dobrze ta ustawa może dotykać właśnie takich ludzi, którzy trafią do zakładu karnego na przykład za naruszenie nietykalności funkcjonariusza publicznego na służbie. Myślę tu o kibicach, uczestnikach demonstracji, którzy wdadzą się w jakieś przepychanki (Dzwonek) z policjantami i trafią w konsekwencji do takiego ośrodka. Proszę odpowiedzieć, niech pan odpowie, czy pan jeden dzień w swoim życiu spędził jako partner wymiaru sprawiedliwości.
Mówca: Andrzej Duda
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Konkret: chciałbym, żeby pan minister dobrze mnie zrozumiał i odpowiedział mi na pytanie, które zadałem. Chodziło mi bardzo konkretnie o art. 88a § 2 Kodeksu karnego wykonawczego. Zacytuję panu ten przepis. Przepis § 1, czyli mówiący o tym, że skazanego osadza się w wyznaczonym oddziale lub celi zakładu karnego typu zamkniętego, zawiadamiając o tym sędziego penitencjarnego, stosuje się do skazanego, którego właściwości, warunki osobiste, motywacje, sposób zachowania przy popełnieniu przestępstwa, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, sposób zachowania się w trakcie pobytu w zakładzie karnym lub stopień demoralizacji stwarzają poważne zagrożenie społeczne albo poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa zakładu i który popełnił przestępstwo w szczególności, na przykład, zamachu na konstytucyjny ustrój państwa lub konstytucyjne organy Rzeczypospolitej Polskiej. Panie ministrze, bardzo mi przykro to powiedzieć, ale skoro już jest taka konieczność, to ja to powiem expressis verbis. Proszę sobie wyobrazić, że mnie jako opozycji parlamentarnej, m.in. mnie, zarzucano, że domagając się ustąpienia rządu Donalda Tuska, dopuszczam się zamachu na konstytucyjny, demokratycznie wybrany organ. Słyszałem takie wypowiedzi w telewizji posłów z PO, którzy siedzą na tej sali. Panie ministrze, mnie to zarzucano, podczas gdy my domagamy się co najwyżej tego, żeby rząd podał się do dymisji w zakresie demokratycznych procedur, ale ostatnio zarówno Donald Tusk, jak i inni funkcjonariusze PO pokazali, co są gotowi zrobić dla utrzymania władzy, chociażby w Warszawie. W związku z czym, niestety, obawiam się, że moje zastrzeżenia w stosunku do pana projektu w tym momencie są zasadne, bo ja się po prostu obawiam, że państwo szykujecie pułapkę, tym razem prawnokarną (Dzwonek), żeby bronić władzy, którą dzisiaj w rękach ma Platforma Obywatelska, a ta władza będzie broniona w taki sposób, że ludzie będą lądowali w więzieniu, a potem będą lądowali w zakładzie psychiatrycznym, ponieważ są, jak wiemy, sędziowie na telefon i domyślam się, że są również prokuratorzy na telefon. Wszystko da się zrobić. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Cezary Grabarczyk
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Nie snujmy takich hipotez, panie ministrze. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Michał Królikowski: ...i trafiłby pan do oddziału zamkniętego, do celi ˝N˝, to w pierwszej kolejności należałoby wykazać, że ma pan zaburzenia osobowości, a musiałoby to stwierdzić trzech biegłych psychiatrów. Po drugie, należałoby stwierdzić, że jedynie... To naprawdę zbyt daleko idące hipotezy, panie ministrze. (Głos z sali: Psychiatra dostosowałby się do podmiotu.) Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Michał Królikowski: Chcę powiedzieć, nie można tej ustawy sprowadzać do takiej historyjki o sprzedajnych sędziach, niekompetentnych biegłych i nieodpowiedzialności państwa, które jednocześnie jest poza kontrolą wszelkich instancji sądowych, w tym także międzynarodowych, i organów ochrony praw człowieka, a tak ta historia wygląda. Jeżeli chodzi o umieszczenie w zakładzie karnym w tym systemie ˝N˝, czyli dla sprawców niebezpiecznych, to po pierwsze, jest tam dzisiaj nie więcej niż 400 osób na 85 tys. Po drugie, decyzja o umieszczeniu jest kontrolowana przez komisję penitencjarną i zaskarżalna. Umieszczenie tych osób w tamtym miejscu jest trudne i nie jest jedynie skutkiem dyspozycyjnej decyzji kierownika zakładu karnego. Jest to procedura gwarancyjna w stosunku do więźniów. Proszę pamiętać, że więźniowie posiadają dość mocno rozbudowany system gwarancyjny przed nadmiernie intruzywnym postępowaniem ze strony organów wykonawczych w zakładach karnych ze względu na to, że są w dużym stopniu zależni od ich reguł, od reguł przez nich wyznaczanych. Uważam tę historię, którą pan opowiedział, za wysoce niemożliwą do zrealizowania. Dziękuję. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Jerzy Wenderlich)
Mówca: Stanisław Piotrowicz
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Oczywiście pan minister ma rację, kiedy w swoim wystąpieniu stwierdza, że dotychczasowe rozwiązania prawne nie realizują w pełni tego, o czym jest mowa w projekcie ustawy. Z powodu wąskich ram czasowych nie mogłem szerzej tego wątku podnieść i stąd mogłem być tak właśnie odebrany. Mam świadomość tego, że jest różnica między rozwiązaniami przewidzianymi w art. 95a Kodeksu karnego a tymi, które są przewidziane w obecnym projekcie ustawy prezentowanym Sejmowi. Niemniej, jeżeli jest taka wola, żeby pewna część rozwiązań znalazła się w Kodeksie karnym, to nic nie stoi na przeszkodzie. Na przykład skoro art. 95 odnosi się tylko do wolności seksualnej, nic nie stoi na przeszkodzie, żeby znalazła się tam również przesłanka, że dotyczy to także sprawców przestępstw przeciwko życiu i zdrowiu. Wtedy poszerza się zakres podmiotowy. Myślę, że cały problem sprowadza się do tego, że na pewno nowelizacja art. 95 nie wiąże się z zagrożeniami konstytucyjności, bowiem o zastosowaniu środków zabezpieczających decyduje się w momencie skazywania. Wtedy nie zagraża zjawisko ponownej represji karnej, tak krótko powiem. Natomiast projektowana ustawa, która jest obecnie procedowana w Sejmie, wiąże się z tym problemem, że w jakimś sensie jednak dotyka zaszłości, że nie jest ona tak całkiem do przodu, bo ma również objąć tych, którzy już zostali skazani wyrokiem. (Dzwonek) Art. 95 dotyczy tego momentu: skazując, sąd decyduje o zastosowaniu środków zabezpieczających po odbyciu kary. Natomiast projektowana ustawa mówi, że ci, którzy kiedyś zostali skazani, odbyli karę, mogą być umieszczeni. I to jest taka różnica. A więc mam świadomość tego, że art. 95a nie reguluje dokładnie tego, o czym mowa jest w projekcie. Dziękuję.
Mówca: Andrzej Duda
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Dwie kwestie. Odniosę się do pańskiej wypowiedzi, prostując tę wypowiedź, bo pan mnie chyba źle zrozumiał. Mówiłem, że zmierzamy do tego, żeby obalić rząd Donalda Tuska demokratycznymi metodami, ale próbuje się nam imputować, że zmierzamy do obalenia ustroju Rzeczypospolitej Polskiej, bo zmierzamy do obalenia rządu RP, który został legalnie powołany. A my między innymi uczestniczymy także w demonstracjach ulicznych, korzystając z resztek - powtarzam: resztek - swoich praw obywatelskich, które nam jeszcze zostały. Ja także w takich demonstracjach ulicznych uczestniczę, a więc występuję nie tylko tutaj z wysokiej trybuny, lecz także pojawiam się na ulicy, gdzie na razie jeszcze mogę od czasu do czasu wyjść i wyrazić swoje zdanie. Nie wiem, co będzie, jeżeli tam zostanę na przykład zatrzymany. A tak gwoli ścisłości pan minister wie, kto tutaj w tym Sejmie uchyla immunitet poselski i w jaki sposób. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mariusz Witczak
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rzeczywiście jednym z chyba istotniejszych aktów prawnych uchwalonych w poprzedniej kadencji był Kodeks wyborczy. On z jednej strony zgromadził w jednym miejscu wszystkie przepisy dotyczące wszystkich typów wyborów organizowanych w Polsce, ale z drugiej strony ujednolicił i wprowadził pewne istotne zmiany, które wcześniej w Polsce nie funkcjonowały. Istotną zmianą był tzw. pakiet dla osób niepełnosprawnych, czyli szereg zaplanowanych ułatwień dla osób niepełnosprawnych w dostępie do urn wyborczych, w dostępie do głosowania powszechnego. Bardzo istotną zmianą było również wprowadzenie jednolitych przepisów dotyczących różnych wyborów, które wcześniej na różnych zasadach były organizowane w Polsce. Projektowane zmiany, prezentowane przed chwilą przez pana posła wnioskodawcę Marka Wójcika, to krok w bardzo dobrym kierunku, ponieważ lwia część tych zmian legislacyjnych dotyczy kwestii, które doprecyzowują funkcjonujący już dzisiaj Kodeks wyborczy, wychodzą naprzeciw pewnym sugestiom zgłaszanym przez Państwową Komisję Wyborczą, która ma bardzo praktyczne obserwacje i doświadczenia związane z organizowaniem wyborów w Polsce. Jest tam również jedna istotna zmiana, o której przed chwilą była też mowa, mianowicie kwestia głosowania korespondencyjnego w formule powszechnej. Głosowanie korespondencyjne w obecnym Kodeksie wyborczym zarezerwowane jest dla osób, które przebywają za granicą, bądź tych, które mają udokumentowany stopień niepełnosprawności. Ten instrument, można by powiedzieć, został poddany pewnemu pilotażowi, ponieważ wywoływał też pewne dyskusje i kontrowersje, nawet w kategoriach konstytucyjnych. Dzisiaj już jednak wiemy, że nie ma żadnego problemu z konstytucyjnością tego rozwiązania, wiemy również, że część osób bardzo chętnie skorzystała z tego instrumentu. Tak że bardzo uzasadnione wydaje się to, abyśmy dzisiaj już upowszechniali ten instrument. Polskie prawo wyborcze jest dosyć konserwatywnym prawem wobec tych funkcjonujących w państwach Unii Europejskiej i rzeczywiście czymś przełomowym było wprowadzenie instytucji pełnomocnika i głosowania korespondencyjnego. Myślę, że dzisiaj przyszedł czas na to, abyśmy w ramach działań profrekwencyjnych, ale również wychodząc naprzeciw różnym oczekiwaniom obywateli ze względu na zmieniający się styl życia, upowszechnili ten instrument. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Platformy Obywatelskiej będzie popierał zmiany prezentowane przed chwilą przez wnioskodawcę pana posła Marka Wójcika. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Pawłowicz
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Chciałabym odnieść się tylko do problemu głosowania korespondencyjnego, ponieważ wbrew temu, o czym mówił pan poseł Woźniak, jest to bardzo istotny problem związany z konstytucyjnością. Mianowicie projekt jest bardzo niebezpieczny, dlatego że narusza podstawowe standardy i wartości dotyczące wyborów, a przede wszystkim konstytucyjną zasadę bezpośredniości wyborów oraz zasadę tajności wyborów, tworząc bardzo realne zagrożenie odtajnienia głosu w drodze do wyborczego pudła i zagrożenie sfałszowania w tym czasie głosu. Za powszechność nie można zapłacić każdej ceny, to znaczy ceny łamania innych zasad, właśnie tych, o których mówiłam - bezpośredniości i tajności. Głosowanie korespondencyjne zwykle poprzedzone jest udostępnieniem pakietu wyborczego, co oczywiście, ktoś zwrócił na to uwagę, stworzy zjawisko handlu tymi pakietami, głosami i groźbę skupowania, nawet w dużych ilościach, co w Polsce jest bardzo realne, dlatego że głosy można skupować od tych 46% osób, które zwykle nie chodzą na wybory, a za piwo albo 50 zł swój głos odstąpią i może to dotyczyć od kilku do kilkunastu procent głosów, co już może zaważyć na ostatecznym wyniku głosowania. Akt wyborczy, jeśli przyjmiemy głosowanie korespondencyjne, właściwie odbierze głosowaniu uroczysty charakter - to jest, tak jak tutaj podkreślano, święto demokracji - i zbliży taki sposób głosowania do banału przesłania PIT-u drogą pocztową. (Dzwonek) Tryb korespondencyjny wydłuży głosowanie, zostawi na wiele dni, da czas na manipulację wynikiem wyborów. I choćby z tych powodów, o których tutaj mówiłam, propozycje Platformy są sprzeczne z konstytucją, naruszają podstawowe zasady głosowania, a argument powszechności nie jest najważniejszy. Możliwość manipulowania jest znacznie większa i państwo nie możecie tego po prostu w taki sposób procedować. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Zaproponowane zmiany do Kodeksu wyborczego, szczególnie rozszerzenie możliwości głosowania korespondencyjnego, są wyrazem pełniejszej realizacji zasady powszechności wyborów. Jest to z pewnością największa zaleta projektu, ale nie mniej istotne są również rozwiązania o charakterze czysto organizacyjnym. W przypadku tych ostatnich zabrakło mi dookreślenia stosownych przepisów finansowych. Praktyka pokazuje, że w przypadku małych komitetów wyborczych wyborców tworzonych przy okazji wyborów samorządowych banki odmawiają ustanowienia specjalnego rachunku bankowego z uwagi na brak rentowności takiego przedsięwzięcia. Utworzenie takiego rachunku, co zrozumiałe, jest konieczne na mocy obowiązujących przepisów prawa. Nieutworzenie takiego rachunku zagrożone jest sankcjami karnymi, które może ponieść przedstawiciel komitetu wyborczego wyborców, mimo iż działa w dobrej woli. To przecież jemu odmawiane jest ustanowienie rachunku, a nie odwrotnie. Takich przypadków w całej Polsce było relatywnie dużo, szczególnie w małych miejscowościach. Co więcej, taki stan rzeczy jest hamulcem lokalnych inicjatyw i sprzyja dużym komitetom, głównie komitetom partii politycznych. W związku z powyższym pytam: Czy w ustawie, w trakcie prac, nie powinien jednak znaleźć się dodatkowy zapis, że bank nie może odmówić przedstawicielowi komitetu wyborczego wyborców ustanowienia rachunku bankowego, jeżeli komitet ten spełnia pozostałe wymogi formalne niezbędne do zarejestrowania tegoż? Dziękuję bardzo.
Mówca: Mirosław Pluta
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam dwa krótkie pytania do posła proponującego ustawę. Moje pytanie dotyczy głosowania korespondencyjnego. Proponowana ustawa między innymi wprowadza szereg ułatwień dla wyborców, w tym również daje możliwość głosowania korespondencyjnego wszystkim wyborcom. Chciałbym zapytać: Czy podczas głosowań w 2011 r. doszło do jakichkolwiek nieprawidłowości? To odpowiedziałoby nam na te wszystkie wątpliwości, które mamy. Jeżeli tak, to jakiego typu były to nieprawidłowości? Drugie pytanie dotyczy zmiany lokalizacji lokalu wyborczego w nadzwyczajnych okolicznościach, której dokonuje wójt: Czy nie należałoby dookreślić, jakie są to nadzwyczajne okoliczności, aby uniknąć ewentualnych nadinterpretacji wójta, burmistrza właśnie w zakresie zmiany tej lokalizacji, która też mogłaby wpłynąć negatywnie na wybory? Dziękuję bardzo. (Oklaski)