Mówca: Grzegorz Długi
Data: 2019-03-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Najpierw drobna uwaga do mojego przedmówcy. Panie pośle Halicki, chcę powiedzieć, aby pan nie używał sformułowania ˝apel Macrona˝, bo Piotr Apel jest naszym posłem, a nie Macrona, więc bardzo bym chciał, żeby jednak być tutaj precyzyjnym. (Wypowiedź poza mikrofonem) Okej. Druga kwestia. Rozpocznę już. Co do samego meritum, to, panie ministrze, nie będę łapał się tych łatwych metod, czyli rzucał się na tę szopkę krakowską, bo aż się prosi, żeby mówić, co tu jest szopką, a co nie jest. Nie wiem, czy szopka krakowska... Ja jako Ślązak związany z Krakowem uwielbiam szopki krakowskie, ale nie jestem pewien, czy to jest naprawdę ważna rzecz w naszej polityce międzynarodowej. To, co jest istotne, to to... Zresztą pan w swoim wystąpieniu na początku powiedział, że w tym wystąpieniu powinno być podsumowanie ostatniego okresu, przeszłości oraz zarysowanie wizji przyszłości. I pytanie jest takie: Czy ostatni rok czy też ostatni okres to był przełom w naszej polityce zagranicznej, w naszych relacjach międzynarodowych? Czy w tym okresie umocniła się nasza pozycja międzynarodowa, pozycja naszego państwa, naszego narodu? Czy w tym okresie poprawiły się relacje z sąsiadami? Czy ułatwiono ekspansję gospodarczą? Odpowiedzi na te pytanie chcielibyśmy usłyszeć w pana wystąpieniu, ale powiem szczerze, że nie usłyszałem. Słyszałem coś o pozycji w Unii Europejskiej. Ta pozycja - wszyscy się zgodzimy - jest coraz trudniejsza i jakoś nie widać, aby rząd Prawa i Sprawiedliwości był w stanie z jednej strony pokonać czy też przekonać biurokrację europejską. Jesteśmy w ślepym zaułku w kwestiach tzw. konfliktu z samą biurokracją. Doceniam, że art. 7 troszeczkę ugrzązł, okej, natomiast jeżeli uważamy, że całość naszej relacji powinna się opierać na walce z art. 7 lub też wspieraniu go, to chyba nie o to chodzi w relacjach z Unią Europejską. Jesteśmy w ślepym zaułku w wypadku Nord Stream 2, gdzie jesteśmy troszeczkę zakładnikiem własnej ideologii, gdzie walczymy dla Ukrainy, a Ukraina za naszą zgodą odpowiada nam tym, że nawet nie możemy z godnością pochować zamordowanych Polaków. To naprawdę nie jest mądra polityka. To jest ślepy zaułek. Pokazaliśmy wyraźny brak możliwości blokowania protekcjonistycznych zachowań niektórych państw. Mam tu na myśli oczywiście głównie Francję, bo ona jest motorem protekcjonizmu współczesnej Europy, i dziwię się, że nie potrafiliśmy zbudować koalicji w Unii Europejskiej, która byłaby po prostu w stanie to zablokować, bo te francuskie zapędy uderzają nie tylko w Polskę, ale również w inne kraje, szczególnie kraje na dorobku. Brak tej możliwości świadczy o tym, że albo prowadzimy złą politykę, albo nie mamy racji. Chciałbym, żebyśmy to wyraźnie usłyszeli. Kolejna kwestia: Trójmorze. Okej, pozytywnym aspektem jest to, że wyszliśmy już z etapu głów państw i przeszło to na etap ministerialny, ale ciągle nie widać, aby koncepcja Trójmorza jakoś burzliwie się rozwijała. A to jest bardzo proste. Brak jest wspólnych interesów i brak jest oparcia Trójmorza na jakiejś lokomotywie. Przypominam, że polskie PKB w Unii Europejskiej to jest może jakieś 5%. Jak więc możemy być lokomotywą dla kilkunastu państw, w jaki sposób możemy być tym punktem odniesienia, jeżeli jesteśmy, powiedzmy sobie szczerze, nie do końca wiele znaczącym państwem w Europie? A więc ta bardzo romantyczna wizja Trójmorza, w której Polska w jakiś sposób organizuje państwa o podobnej historii, o podobnej pozycji w rozwoju, jest po prostu piękna, romantyczna, ale chyba skazana na niepowodzenie. Być może warto byłoby o tym pamiętać. Grupa Wyszehradzka. Widać brak współpracy. Taka jest prawda. Czasami mamy wspólny głos z Grupą Wyszehradzką, ale jak jest zepsuty zegar, to on dwa razy na dobę też pokazuje dobrą godzinę, więc czasami nam się zdarza powiedzieć coś wspólnie z Grupą Wyszehradzką, ale o jedności Grupy Wyszehradzkiej najlepiej świadczy zdjęcie pana premiera Netanjahu siedzącego z przedstawicielami Grupy Wyszehradzkiej. Nawiasem mówiąc, przynajmniej dwóch z nich to byli przedstawiciele państw, które kolaborowały oficjalnie jako państwa z nazistowskimi Niemcami, a my, którzy byliśmy na tyle, jak się okazuje, nierozsądni, że się przeciwstawiliśmy, wyszliśmy na tym jak Zabłocki na mydle. (Oklaski) Cieszę się, że pan Cezary dostrzegł to. Kolejna kwestia: konferencja warszawska. To, że zgodziliśmy się... Być może niezły był pomysł, aby się zgodzić na to, abyśmy zorganizowali konferencję, na której pan premier Netanjahu by wjechał do Knesetu, że zgodziliśmy się na wsparcie premiera Netanjahu w jego walce wewnętrznej w Izraelu. W jakimś sensie rozumiem, że dla rządu PiS pan premier Netanjahu na pewno jest bliższy ideowo niż inne ośrodki władzy w Izraelu, więc potrafiłbym to zrozumieć, ale pomoc nie oznacza: swoim kosztem. Myśmy oddali wszystko w zamian za to, że pan Netanjahu zbił sobie ileś tam punktów na antypolonizmie. Nie wiem, klasyką jest coś takiego, że jak jest przygotowywana konferencja, to wstępne przemówienia, wstępne wystąpienia są w jakimś sensie znane przed konferencją, są w pewnym sensie uzgadniane. Czy to oznacza, że zaakceptowaliśmy wypowiedź pana sekretarza stanu USA i zgadzamy się z tym, co powiedział? Ta konferencja - przepraszam za kolokwialne słowa - troszeczkę wyglądała jak ustawka. Jeśli do tego dołożymy jeszcze wypowiedzi znaczących dziennikarzy amerykańskich itd., to wyglądało to jak ustawka, gdzie my znowu wyszliśmy jak Zabłocki na mydle. W krajach arabskich, nawiasem mówiąc, politycy arabscy, którym ich wewnętrzne opozycje zarzucały, że np. siedzieli koło pana premiera Netanjahu lub coś takiego, czym się tłumaczyli? Bo Polska ich tak ustawiła. Także my jesteśmy w tej chwili z każdej strony krytykowani za tę konferencję. Bardzo bym chciał, aby pan minister wskazał nam pozytywy autentyczne, realne, nie propagandowe, dla naszej wewnętrznej propagandy, ale realne pozytywy tej konferencji, na które, nawiasem mówiąc, czekaliśmy. Niewątpliwie pan minister wskazał inny pozytyw. Otóż okazało się, że pozytywnym efektem naszej polityki zagranicznej jest to, że wysyłamy robotników do Niemiec. Hans Frank chyba by... No nie, nie chcę za dużo powiedzieć. (Poruszenie na sali) Robotników do Niemiec nie wysyłamy, panie ministrze. To świadczy o tym, że nasza polityka, akurat nie tylko zagraniczna, ale i wewnętrzna, jest słaba, że Polacy muszą szukać lepiej płatnej pracy za granicą. To nie jest sukces. (Oklaski) Teraz powiedzmy troszeczkę o planach na przyszłość, które pan minister zakreślił. Ja ich nie widziałem, widziałem natomiast brak pomysłu na Unię Europejską w czasach przełomu. Czasy przełomu wymagają koncepcji, abyśmy mogli wspólnie - pewnie cała ta sala czy też całe spektrum polityczne - walczyć o tę nową Unię Europejską, która będzie nam wszystkim odpowiadała, przynajmniej w dużym zakresie. Nie dostrzegłem żadnej koncepcji. Brak pomysłu na realizację polityki dotyczącej Stanów Zjednoczonych, przede wszystkim Stanów Zjednoczonych po prezydenturze Trumpa. Trump nie będzie rządził zawsze, a my w tej chwili postawiliśmy wszystko na jedną opcję polityczną w Stanach Zjednoczonych. Nawet pani ambasador amerykańska w Polsce wspiera np. wszystkie antytrumpowskie publikatory itd. Wobec tego być może należałoby brać z niej przykład i prowadzić szerszą politykę, jeżeli chodzi o ośrodki amerykańskie. Poza tym nasza polityka zmierza do tego, aby... Mówiliśmy o emigracji naszych robotników do Niemiec. Nasi robotnicy zbrojeniówki też powinni dostać prawo emigracji do Stanów Zjednoczonych, bo nasze uzbrojenie w całości jest tam teraz produkowane, a nasze zakłady, za przeproszeniem... (Poseł Bożena Kamińska: Padają.) ...po kolei umierają. Taka jest prawda. Proszę zobaczyć, co się dzieje z Bumarem Łabędy, skądinąd mi bliskim. Kolejna kwestia. Brakuje pomysłu na coraz mocniejsze kleszcze Rosja - Niemcy. Kompletny brak pomysłu na to. Dopóki jest pani kanclerz Merkel, jeszcze jakoś to przeżyjemy, ale gdy ktokolwiek będzie następcą, naprawdę będzie trudno, naprawdę będzie ciężko. Brakuje pomysłu na Ukrainę. To jest bardzo bolesne. Ukraina jest nam bliska etnicznie, kulturowo, jest bliska naszemu sercu, jednakowoż nie mamy pomysłu na Ukrainę, nasze wewnętrzne spory przenosimy na kwestie ukraińskie. Poświęcamy wiele dla Ukrainy, Ukraina uważa, że to jej się należy i że nic nie musi swoją drogą dać, a my po prostu to akceptujemy. Brak dyplomacji publicznej. Bardzo boląca rzecz, już tutaj mój przedmówca o tym mówił. Po to są pieniądze, m.in. Polskiej Fundacji Narodowej, żeby np. na to były przeznaczane, a ja nie widzę żadnych. Ja bym miał taką... Brak polityki klimatycznej, bardzo poważny problem dotyczący naszego przemysłu. Wszyscy zapłacimy z naszej kieszeni za brak polityki klimatycznej, za to, że nie potrafiliśmy wywalczyć odpowiednich okresów, odpowiednich metod produkcji energii elektrycznej w Polsce. Myślę, że najlepszą metodą naszej polityki zagranicznej w tej chwili byłoby... Albo może inaczej: proszę o zaprzestanie prowadzenia polityki zagranicznej. To tylko poprawi nasze relacje ze wszystkimi, z naszymi sąsiadami. Dziękuję bardzo. (Oklaski)