Mówca: Sprawozdawca Tomasz Piotr Nowak
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przedstawiam sprawozdanie Komisji Gospodarki, która w dniu 28 sierpnia 2012 r. przyjęła sprawozdanie podkomisji, której przewodniczyłem, dotyczące druku nr 533. W wyniku pierwszego czytania Komisja Gospodarki przedstawia sprawozdanie, druk nr 652. Rządowy projekt ustawy o obowiązkach w zakresie informowania o zużyciu energii przez produkty wykorzystujące energię stanowi wypełnienie postanowień dyrektywy 2010/30 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wskazania poprzez etykietowanie oraz standardowe informacje o produkcie zużycia energii oraz innych zasobów przez produkty związane z energią. Obecnie kwestie dotyczące etykietowania urządzeń są regulowane przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne. W rozdziale 6. ustawy pn.: ˝Urządzenia, instalacje sieci i ich eksploatacja˝ obowiązujące przepisy ustanowione szereg lat temu, przed przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej, nie są zgodne z postanowieniami dyrektywy 2010/30. Dlatego sporządzono projekt regulacji implementującej do naszego porządku prawnego rozwiązania unijne. Rządowy projekt ustawy określa obowiązki w zakresie informowania o zużyciu energii oraz innych podstawowych zasobów przez produkty wykorzystujące energię lub wpływie tych produktów na zużycie energii oraz zasady organizacji i działania systemu kontroli wykonywania obowiązków w zakresie wymagań dotyczących etykietowania produktów. Wejście w życie przedmiotowej regulacji będzie się wiązało z następującymi zmianami w odniesieniu do kwestii etykietowania. Po pierwsze, rozszerzony zostanie zakres produktów objętych obowiązkiem etykietowania, ograniczony obecnie do urządzeń gospodarstwa domowego, jak również obejmie on wszelkie inne produkty wykorzystujące energię. Po drugie, rozszerzone zostaną także obowiązki w zakresie informowania o klasie energetycznej produktów wykorzystujących energię. Po trzecie, zostanie utworzony system kontroli wykonywania obowiązków w zakresie etykietowania. Po czwarte, zmodyfikowane zostaną obecne przepisy o odpowiedzialności karnej za nieprzestrzeganie przepisów dotyczących etykietowania. Kary pieniężne będą wymierzane w drodze decyzji przez organy kontrolujące. Oto najważniejsze artykuły wnoszonej ustawy. Zgodnie z art. 2 ust. 2 przepisy projektu ustawy stosuje się do produktów wykorzystujących energię, dla których wymagania dotyczące sporządzenia dokumentacji technicznej, stosowania etykiet i kart określają akty Komisji Europejskiej wydane na podstawie kompetencji delegowanych przez Parlament Europejski i Radę. Zgodnie z art. 2 ust. 2 minister właściwy do spraw gospodarki ogłaszać będzie w drodze obwieszczenia wykaz aktów delegowanych. Lista aktów delegowanych jest otwarta. Dlatego wprowadzono w tym artykule obowiązek wydawania przez ministra właściwego do spraw gospodarki obwieszczenia z listą obowiązujących aktów delegowanych, a zgodnie z art. 8 minister gospodarki może rozporządzeniem określić wymagania dotyczące dokumentacji technicznej i wzoru etykiety. W art. 3 zdefiniowano produkt wykorzystujący energię jako produkt zużywający energię lub mający wpływ na jej zużycie podczas jego użytkowania. W art. 4 nakłada się na dostawcę produktu wykorzystującego energię obowiązek dołączania do tego produktu przy wprowadzeniu go do obrotu etykiety i karty sporządzonych w języku polskim. Etykieta musi być umieszczona w sposób widoczny i dostarczać użytkownikom końcowym rzetelnych, stosownych i porównywalnych informacji dotyczących zużycia energii przez produkty ją wykorzystujące. Powinno to wpływać na wybór przez klientów i użytkowników towarów, które tak naprawdę są najbardziej efektywne energetycznie. Konsekwencją będą dla nich później mniejsze rachunki, a w dłuższym okresie przyczyni się to także do tego, że cel Unii Europejskiej, jakim jest osiągnięcie efektywności energetycznej na poziomie 20% w 2020 r., też zostanie pewnie zrealizowany. W art. 5 mówi się o obowiązku sporządzania dokumentacji technicznej produktu wykorzystującego energię oraz jej przechowywania przez 5 lat od daty wyprodukowania ostatniego egzemplarza, który wchodzi na rynek. Projektowana ustawa nakłada także wymogi reklamowe, ponieważ jeśli się chce reklamować, to trzeba poinformować w mediach właśnie, w reklamie, o klasie efektywności energetycznej tego produktu. Rzetelność informacji jest tutaj bardzo ważna, więc ta rzetelność później też będzie badana przez stosowne organy kontrolujące. Zgodnie z art. 9 projektu ustawy tworzy się właśnie system kontroli produktów wykorzystujących energię, do których nie dołączono etykiety i karty oraz gdy nie sporządzono dokumentacji technicznej lub umieszczono dane nieprawdziwe. System kontroli, zgodnie z art. 10 tworzą wojewódzcy inspektorzy Inspekcji Handlowej oraz prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, ten ostatni w zakresie kontrolowania odbiorników telewizyjnych. Prezes UOKiK, zgodnie z art. 11, będzie sporządzał dla Komisji Europejskiej co 4 lata sprawozdania z wykonania obowiązków określonych w ustawie, a zgodnie z art. 15 będzie informował Komisję Europejską niezwłocznie, jeśli organy kontrolne w Polsce stwierdzą, że dany produkt jest niezgodny z informacją, czy jego efektywność jest niezgodna z informacją zawartą w etykiecie czy w broszurze. W art. 16 stanowi się, że w przypadku stwierdzenia niezgodności, jeśli chodzi o karty lub etykiety, opłaty za badania, bo wcześniej trzeba przeprowadzić badania, ponosi dostawca. Wysokość tych opłat kontrolujący ustala na podstawie kosztów poniesionych w związku z badaniami produktu. Opłaty te stanowią dochód budżetu państwa, takie rozwiązanie zostało przyjęte ze względu na wysokie koszty. Te koszty zostały określone na lata 2013-2022 na poziomie 51 208 tys. zł, przy czym wprowadzono tutaj pewną elastyczność. W momencie kiedy się stwierdza, że tych pieniędzy może zabraknąć, to korygować się będzie system kontroli, ale także, jak myślę, sposób organizacji tego systemu kontroli. Kary pieniężne będą wymierzane w drodze decyzji przez organ kontrolujący. W art. 18 zastosowano zasadę stopniowania kar. Ustalono, że w zależności od rodzaju naruszenia wysokość kary pieniężnej będzie wynosiła od pięciokrotnego do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający. Panie Ministrze! Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Komisja Gospodarki pracowała nad ustawą w dniach 11 lipca, 25 lipca - to podkomisja i 28 sierpnia - to komisja. W trakcie prac nad ustawą zaproponowano tylko poprawki redakcyjno-legislacyjne. Komisja Gospodarki wnosi o przyjęcie rządowego projektu ustawy o obowiązkach w zakresie informowania o zużyciu energii przez produkty wykorzystujące energię. Dziękuję bardzo. (Oklaski)