Mówca: Marek Suski
Data: 2016-06-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Prawo i Sprawiedliwość wobec projektu ustawy o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami. Szanowni Państwo! To jest projekt, w którym wychodzi się z takiego założenia, że mienie publiczne powinno być zarządzane dobrze, ale prezesi tych spółek powinni zarabiać, można powiedzieć, w granicach przyzwoitości. Jest to realizacja zgłaszanych przez nas projektów w trakcie kampanii wyborczej, czyli realizacja naszej obietnicy, że spółki, które są spółkami wywodzącymi często swoją pozycję dominującą albo prawie dominującą jeszcze z okresu PRL-u, nie są spółkami, które zostały zbudowane przez menedżerów, którzy tam zostają mianowani, tylko mają tę wysoką pozycję na polskiej scenie gospodarczej odziedziczoną. I z tego tytułu prezesi, którzy nimi zarządzają, powinni być dobrymi fachowcami, ale nie powinni zarabiać więcej niż menedżerowie w spółkach, którzy stworzyli sobie dobrze funkcjonujący biznes i w tym biznesie, skoro wytworzyli wartość dodaną, mogą zarabiać nieźle. Oczywiście, szanowni państwo, w poprzednim okresie, w ciągu tych 8 lat, kiedy rządziła Platforma z PSL-em, doszło do ogromnej patologii. Można powiedzieć, że zwyciężyła pazerność, swego rodzaju granda, nawet można by to określić: takie złodziejstwo zgodne z prawem, w białych rękawiczkach, ponieważ zmieniono zasady ograniczania zarobków, które wynikały z tzw. ustawy kominowej i które miały ograniczać zarobki prezesów do 18 tys. w taki sposób, że prezesi zarabiali po kilka milionów rocznie. To rzeczywiście rzecz skandaliczna. Gdyby nawet porównać to do zarobków prezesów spółek z WIG20 czy WIG40, to w spółkach z istotnym udziałem Skarbu Państwa te wynagrodzenia były wyższe niż w pozostałych spółkach zaliczanych do tego indeksu, czyli ci prezesi, którzy pracowali w prywatnych spółkach, gdzie wypracowano ten zysk, zarabiali mniej niż ci nominaci Platformy Obywatelskiej, którzy tak naprawdę nie przyczynili się do potęgi tych spółek, tylko po prostu objęli posady w tychże spółkach. Takim przykładem może być jeden z prezesów, np. Jarosław Zagórowski, który w Jastrzębskiej Spółce Węglowej zarabiał ok. 1,5 mln zł, gdy spółka miała miliardowe straty. No i to nie przeszkadzało, żeby nawet w takich spółkach, które miały poważne kłopoty finansowe, prezesi za czasów Platformy i PSL-u zarabiali krocie, podczas gdy zwykły górnik zarabiał może 2 tys. zł, może 3 tys. zł miesięcznie, czyli ci, którzy wypracowywali zysk, zarabiali grosze na chleb i wodę, a ci, którzy tam przyszli z nominacji, często doprowadzali te spółki na skraj bankructwa, mieli nie tylko na kawior i kubańskie cygara, ale także na luksusowe złote samochody, które też sobie czasami kupowali, nawet na koszt tych spółek. Otóż nasza ustawa ogranicza te zarobki w sposób znaczący, chociaż obecnie zakłada się, że to ograniczenie ma wynosić do 64 tys. zł brutto miesięcznie. To też jest godziwa pensja. Oczywiście w porównaniu z takimi pensjami jak np. prezesa Krawca, który w PKN Orlen w 2015 r. zarobił z odprawą 6,5 mln zł, rzeczywiście jest to godziwa pensja, ale znacznie ograniczająca te drastyczne zarobki, jakie były udziałem kolesi z Platformy Obywatelskiej. I z tym kolesiostwem Prawo i Sprawiedliwość postanowiło skończyć. Dlatego jest ta ustawa, która okiełzna ten proceder, tę pazerność, która była charakterystyczna dla poprzedniej ekipy, która nie miała żadnych hamulców, nawet w obronie swoich prezesów nie zawahała się strzelać do górników, którzy byli oburzeni tymi krociowymi zarobkami i fatalnymi wynikami pracy tychże wspaniałych, jak to mówili, menedżerów. (Dzwonek) Dlatego Prawo i Sprawiedliwość popiera tę ustawę i dlatego będziemy się domagać, dopóki będziemy rządzić, żeby zarobki w spółkach Skarbu Państwa były adekwatne do umiejętności i wypracowywanego zysku, tak jak powiedział mój przedmówca, a jak będzie dobrze, to będzie można lepiej wynagrodzić prezesów. Dziękuję bardzo. (Oklaski)