Mówca: Sprawozdawca Waldemar Sługocki
Data: 2025-09-24 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie, Panowie Posłowie! Wysoka Izbo! Mam przyjemność w imieniu Komisji do Spraw Deregulacji przedstawić sprawozdanie komisji odnośnie do poselskiego projektu dotyczącego procesu deregulacji. To jest konkretnie poselski projekt ustawy o ograniczeniu biurokracji i barier prawnych wraz z autopoprawką. Są to dwa druki: druk nr 558 i druk nr 558-A. Oczywiście sprawozdawane przeze mnie przedłożenie wpisuje się w proces rozpoczęty przez rząd koalicji 15 października i jest związane z likwidacją barier administracyjnych, które dotykają nie tylko polskich przedsiębiorców, ale generalnie polskie życie gospodarcze, polskie życie administracyjne, a celem oczywiście tego projektu jest wprowadzenie ułatwień, które owe bariery zlikwidują i które spowodują szybsze tempo podejmowania decyzji czy też szybsze tempo rozwiązywania, mówiąc kolokwialnie, załatwiania spraw, które doskwierają Polkom, Polakom, ale przede wszystkim doskwierają polskim przedsiębiorcom. Każda redukcja biurokratyczna obowiązków skutkuje tym, że maleją oczywiście koszty prowadzenia działalności gospodarczej i wzrasta jej efektywność, życie naszych obywateli staje się prostsze, a funkcjonowanie naszego państwa tańsze. Projekt przewiduje de facto wprowadzenie aż 27 zmian w 27 ustawach. Oczywiście do tej pory praktykowaliśmy to w bardzo zróżnicowany sposób. Pierwsza z ustaw, przygotowana jeszcze przez pana ministra Krzysztofa Paszyka wraz z panem ministrem Jarosem, była ustawą kompleksową, która w swej materii była niezwykle podobna do tego projektu, który dzisiaj omawiamy, nad którym procedujemy, czyli była taką ustawą interdyscyplinarną, która odwoływała się do wielu regulacji, wielu przepisów. Natomiast później dla czystości, łatwiejszego zrozumienia także przez zainteresowane podmioty, ale przede wszystkim naszych obywateli, przyjęliśmy odmienną filozofię procedowania, która polegała na tym, że odnosiliśmy się jedynie do określonych, monotematycznych zmian, tak aby w sposób stosunkowo czytelny, prosty komunikować się z opinią publiczną i móc je oczywiście jej prezentować, ale zwykle zmiany te odnosiły się do jednej ustawy. Przechodząc już do konkretów, omawiając przedłożony projekt poselski, warto zwrócić uwagę na kilka w mojej ocenie ważnych elementów, które wymagają w szczególności uwypuklenia. Myślę, że pierwszą kwestią, na którą warto zwrócić uwagę, która wychodzi naprzeciw oczekiwaniom chociażby polskich przedsiębiorców, jest kwestia zmiany w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Celem proponowanej zmiany jest umożliwienie zawierania umów leasingowych w formie dokumentowej w miejsce wciąż jeszcze obowiązującej dzisiaj regulacji, zgodnie z którą konieczne jest zachowanie formy pisemnej, co oczywiście utrudnia proces zawierania tychże umów leasingowych, a warto zwrócić uwagę, że leasing jest obok kredytu kluczowym instrumentem finansującym inwestycje polskich podmiotów gospodarczych. Zastrzeżenie formy pisemnej pod rygorem nieważności przewidziane dzisiaj dla umowy leasingowej oczywiście znacząco wydłuża i utrudnia proces zawierania umów lub wprowadzania w ich przypadku zmian. Ta zmiana w mojej ocenie jest zmianą pożądaną, ważną, oczekiwaną przede wszystkim przez samych przedsiębiorców. Kolejną zmianą, na którą chciałbym zwrócić uwagę Wysokiej Izby, pana marszałka, jest zmiana w ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn. Celem tejże zmiany, w sprawie której - myślę, że warto to też dodać - wystąpiła Krajowa Rada Notarialna, jest częściowe zniesienie obowiązku polegającego na konieczności przedstawiania przez stronę czynności notarialnej pisemnej zgody naczelnika urzędu skarbowego czy też przedkładania zaświadczenia wydanego przez naczelnika urzędu skarbowego w każdej sytuacji, gdy przedmiotem aktu notarialnego, który ma być sporządzony, lub dokumentu, co do którego notariusz ma uwierzytelnić podpis, ma być zbycie praw np. do spadku albo zbycie lub obciążenie rzeczy lub praw majątkowych uzyskanych tytułem określonym w art. 1 ustawy, którą cytowałem na wstępie, czyli ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn. Proponowana nowelizacja zakłada, że w sytuacji, gdy nabycie rzeczy lub prawa majątkowego mającego być przedmiotem tego aktu albo dokumentu, co do którego notariusz ma uwierzytelnić podpis, nastąpiło na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego, uzyskanie pisemnej zgody albo zaświadczenie naczelnika urzędu skarbowego nie będzie konieczne. Uważam, że to oczywiście zdecydowanie uprości regulację spraw spadkowych. Kolejne zmiany, o których chciałbym wspomnieć, to są kwestie związane z ustawą z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Jedna grupa zmian, bo są de facto dwie grupy, ta druga grupa dotyczy zmiany w art. 6 tejże ustawy i ma w pierwszej kolejności na celu wydłużenie terminu przewidzianego na złożenie przez osoby fizyczne informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych, w oparciu o które organ podatkowy wydaje decyzję ustalającą podatek od nieruchomości, ale w sytuacji, w której okoliczności uzasadniające powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości wynikają z orzeczenia sądowego. W aktualnym stanie prawnym termin przewidziany na złożenie tej informacji upływa w zdecydowanej większości przypadków niestety przed doręczeniem stronie odpisu takiego orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Jestem przekonany, że ta regulacja jest także niezwykle oczekiwana. Warto dodać, że proponuje się także, aby w sytuacji, gdy okoliczności uzasadniające powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości wynikają z przeniesienia własności nieruchomości zawartego w treści aktu notarialnego, a notariusz przesłał wypis tego aktu właściwemu organowi podatkowemu, składanie przedmiotowej informacji w ogóle nie było konieczne. I to jest dalej idący krok, ale także, uważam, niezwykle potrzebny. Kolejna zmiana, o której chcę pokrótce powiedzieć, de facto także dotyczy Prawa o notariacie. To jest ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. W art. 92 tejże ustawy projektowana jest zmiana związana z proponowaną nowelizacją ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Po nowelizacji notariusz na wniosek podmiotu biorącego udział w tym akcie notarialnym, będącego osobą fizyczną, będzie obowiązany przesłać wypis tego aktu właściwemu miejscowo organowi podatkowemu, oczywiście właściwemu w sprawach podatku od nieruchomości. Pozwoli to temu organowi na wydanie decyzji ustalającej podatek od nieruchomości, co ważne - uwaga - bez konieczności składania przez strony tego aktu jakichkolwiek informacji, czyli znowuż odciążamy obywateli od składania dodatkowych informacji. Kolejna zmiana, o której chciałbym wspomnieć, to kwestia zmiany w ustawie z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych. Ideą, przesłaniem, podstawowym celem tejże zmiany jest usprawnienie rozpatrywania spraw przez samorządowe kolegia odwoławcze, a tym samym skrócenie czasu, jaki jest niezbędny obywatelom, w tym przedsiębiorcom, do ostatecznego załatwienia tejże sprawy w samorządowym kolegium odwoławczym. W mojej ocenie też chyba warto dodać, że rozwiązania te stanowią odpowiedź na postulaty formułowane przez przedstawicieli samorządowych kolegiów odwoławczych, bo to ważne, bo mówimy też o projekcie - a o tym nie wspomniałem - pana posła Wróblewskiego, o czym powinienem na wstępie powiedzieć, ale w związku z zamieszaniem, którego byłem sprawcą, o tym nie wspomniałem. Myślę jednak, że lepiej późno niż później, panie pośle - trzeba posłowi, który przygotował ten projekt poselski, oddać honor, co niniejszym czynię, panie pośle. Nie na wstępie, ale teraz jeszcze na zakończenie - kilka zmian, kilka słów dotyczących pana aktywności i naszej współpracy także z panem przewodniczącym Petru w prezydium pozwolę sobie sformułować. Te postulaty są niezwykle ciekawe, ponieważ pierwszym środkiem, który ma służyć właśnie zdynamizowaniu prac samorządowych kolegiów odwoławczych, jest umożliwienie samorządowym kolegiom odwoławczym rozpatrywanie części spraw w składach... Rozumiem, że pan poseł Gawron też oczekuje, że kilka zdań o panu pośle wspomnę. Z panem posłem Gawronem też nam się oczywiście bardzo dobrze współpracuje, prawda, panie przewodniczący, panie pośle Ryszardzie Petru? (Poseł Andrzej Gawron: Cieszę się bardzo.) Uważam, że to jest, tak retrospektywnie odnosząc się do swoich doświadczeń z prac w różnych komisjach na przestrzeni wielu kadencji, od roku tysiąc dziewięćset... No, nie tak długo - od roku 2011. Muszę zatem powiedzieć, że to jest wyjątkowa komisja w kontekście kultury pracy, wartości merytorycznych, które są poruszane, i pewnej konstruktywnej zgody, ale także tego, że jeżeli jest pomiędzy nami spór, to on jest tylko i wyłącznie merytoryczny. Życzyłbym sobie, żeby w każdej komisji naszego ukochanego Sejmu takie standardy panowały, ale to też w dużej mierze dzieje się za sprawą przewodniczącego. I tak w przypadku pierwszej zmiany - wracam do kwestii samorządowych kolegiów odwoławczych, bo to była dygresja oczywiście - chodzi o to, żeby kolegia te orzekały w składach jednoosobowych, a nie kolegialnych, co oczywiście pozwoli na zdynamizowanie prac i zajmowanie się zdecydowanie większą liczbą spraw do rozstrzygnięcia. Czasami oczywiście kolegia te mogą obradować w składach trzyosobowych, a to na wniosek przewodniczącego składu. Jest jeszcze wiele wątków, o których mógłbym mówić, ale zostało mi 36 sekund na zakończenie mej wypowiedzi. Chciałbym zatem powiedzieć, że to jest projekt złożony przez pana posła - raz jeszcze to podkreślę - Wróblewskiego, posła opozycji. Ale chcę pokazać, że w Komisji do Spraw Deregulacji lejtmotywem naszej pracy są kwestie merytoryczne, a nie legitymacje czy barwy posłów, którzy dane wnioski przedkładają. Mam nadzieję, że to w dalszym ciągu będzie nam towarzyszyć. (Dzwonek) Dziękuję bardzo, panie marszałku. Jeszcze przepraszam za zamieszanie. (Oklaski)