PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Mirosław Maliszewski
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Najpierw chciałbym przyłączyć się do tych licznych głosów, jakie padły w dzisiejszej dyskusji w formie pytań, ale także w formie swobodnych wypowiedzi, a które podkreślały, że Program Rozwoju Obszarów Wiejskich był i jest tym mechanizmem, który skutecznie zmienia polską wieś. Takie były jego założenia, takie są jego efekty. Te efekty są widoczne, myślę, dla każdego, komu zależy na tym, aby polska wieś rozwijała się, i kto ma w tym zakresie pewien rozsądek. Ponieważ te środki były i są dobrze wykorzystywane, jesteśmy w fazie negocjacji na temat przyszłych warunków finansowania I i II filaru, uważam, że dobrze, iż w tym momencie mówimy o tym, że Polska jako kraj, który jest dość dużym beneficjentem, skutecznie te środki wykorzystuje, przeobraża polską wieś, chociażby pozbywa się problemów demograficznych i społecznych, które były jeszcze przed naszą akcesją, a które jeszcze dzisiaj na polskiej wsi występują. Program Rozwoju Obszarów Wiejskich jest mechanizmem mającym nie tylko spowodować konkurencyjność, i dobrze, że to powoduje, polskiego i europejskiego rolnictwa, ale także ma zmieniać na korzystniejszą strukturę demograficzną na polskiej wsi - tak też się dzieje. Dlatego, panie ministrze, wszyscy mocno kibicujemy, wspieramy pana ministra i pana ministra Kalembę, a także pana premiera w tym, aby przyszły PROW, na kolejne lata 2014-2020, był tym instrumentem, który będzie zmieniał polską wieś. PROW bowiem bardziej zmienia polską wieś niż dopłaty bezpośrednie, które tak naprawdę dzisiaj są głównym tematem debaty politycznej na temat przyszłości wspólnej polityki rolnej w zakresie polskich rolników. Mam pytanie w związku z zagadnieniem, które pan minister w swoim wystąpieniu co prawda już częściowo omówił, ale chciałbym to doprecyzować. Chodzi o działanie 126: Przywracanie potencjału produkcyjnego. Mówił pan, i słusznie, o tym, że wystąpiono do Komisji Europejskiej, aby była możliwość zmiany kryteriów uznawania gospodarstw za spełniające warunki, jeśli chodzi o uzyskanie pomocy, w tym zakresie. Ale czy nie warto, panie ministrze, również zawnioskować, może taka decyzja już jest, o to, aby komisje, które szacują straty, mogły dłużej pracować? W wielu przypadkach bowiem, tak jest na przykład w uprawach wieloletnich, czas pojawienia się skutków klęski jest dłuższy niż 3 miesiące od jej wystąpienia. Dzisiaj rolnicy bardzo o to zabiegają. Bardzo proszę, panie ministrze, wziąć to pod uwagę. (Oklaski)
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Program Rozwoju Obszarów Wiejskich od 2007 r. sprawił, że na obszarach wiejskich osiągnięto niewątpliwie wiele rzeczy pozytywnych. Co by nie powiedzieć, w wielu obszarach kojarzy się to dobrze. Jednakże chcę zadać dwa pytania stosunkowo konkretne. Panie ministrze, ile powstało miejsc pracy w pozarolniczej działalności gospodarczej w oparciu o działanie i rozwój mikroprzedsiębiorstw? Natomiast drugie pytanie dotyczy tematu głęboko osadzonego w terenie, to znaczy dotyczy obwałowania prawej strony rzeki Odry na odcinku gminy Kuźnia Raciborska w województwie śląskim i gminy Cisek w województwie opolskim. Otóż co ma piernik do wiatraka? Z informacji uzyskanej rok temu od pełnomocnika rządu do spraw ˝Programu dla Odry - 2006˝ dowiedziałem się, iż to zadanie wykonane zostanie ze środków przewidzianych w ramach PROW w roku 2012 lub 2013. Ze względu na szczególny charakter pytania związany z istotną ochroną obszarów rolniczych na wielką skalę pytam pana ministra: Na ile ta informacja jest realna, jeśli chodzi o realizację w ramach PROW i w podanym terminie? I na koniec - do Roberta. Szanowny panie pośle Telus, drogi Robercie, idąc retoryką twojej wypowiedzi, informuję, iż 500 z jakąś pomocą zakupionych traktorów, wypasionych, pięknych - cytat posła Telusa - buszuje, niekoniecznie zachowując się cichutko, po Szczecinie, traktorów ˝Solidarności˝, która gwarantuje, iż szybko nie zakończy tejże promocyjnej dla PROW skądinąd peregrynacji. Drogi Robercie, czyż to nie jest aby klasyka w psuciu negocjacji? (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Taka generalna kwestia - otóż tu były podawane procenty gospodarstw, które w poszczególnych osiach korzystały z tej pomocy, mniej niż 4% gospodarstw młodych rolników, mniej niż 1% w innych osiach, co pokazuje, jak olbrzymie potrzeby w tym zakresie ma polska wieś. Dobrze by było, żeby te olbrzymie potrzeby mogły być dalej finansowane. Natomiast coraz częściej niestety słyszymy, że jeżeli chodzi o środki na polską wieś, to zsumowanie pomocy z I i II filaru jest na poziomie tego, co otrzymują rolnicy niemieccy czy francuscy. Proszę państwa, dobrze by było, żeby resort rolnictwa taką argumentacją się nie posługiwał, bo to nas naprawdę kompromituje. Rolnicy francuscy czy niemieccy mają II filar od 50 lat, a my mamy II filar dopiero od 4 czy 5 lat. I dobrze by było, żebyśmy tę pomoc kontynuowali przez kolejne 50 lat. Te procenty, które przed chwilą przytoczyłem, dobitnie o tym świadczą - że to są punktowo pojedyncze gospodarstwa w środowisku wiejskim, które z tej pomocy skorzystały. A my, i niestety to jest już kamyczek, a może nawet kamień do ogródka resortu rolnictwa, nie pilnujemy II filaru. Proszę państwa, to co się prawdopodobnie dokonało zupełnie niedawno w Brukseli - ponieważ Francuzi pilnują kopert narodowych I filaru dopłat bezpośrednich, to tutaj nikt tego nie rusza, bo nie odważy się zaatakować Francuzów, natomiast biorą garściami, że tak się wyrażę, z II filaru. I zdaje się, że z tych 14 mld, które się Polsce należą, nie będę mówił, jak, co, komu, uszczknięto już parę miliardów euro. A więc zwracam na to uwagę, póki jest jeszcze czas... (Dzwonek) Już kończę, panie marszałku. ...póki negocjacje nie zostały zakończone, żeby resort rolnictwa naprawdę tego przypilnował. 14 mld euro w II filarze to jest przynajmniej 68 mld zł. I dobrze by było...
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Padło tu przed chwilą, że nie uczestniczymy w II filarze rolnym od 50 lat, ale to nie jest wina tego rządu, dalibóg. Ocena wpływu PROW na polskie rolnictwo, na polską wieś oczywiście może być tylko pozytywna. 17,5 mld to przecież kwota niebagatelna i warto, myślę, powtórzyć, że to jest największy beneficjent, jeśli chodzi o rolnictwo, z całej UE-27. Natomiast chciałbym skupić się na wpływie czy oddziaływaniu PROW na całą polską gospodarkę. Otóż w związku z ubiegłorocznym podsumowaniem Instytutu Badań Strukturalnych - te badania były realizowane na zlecenie ministerstwa rolnictwa - określano wpływ PROW na poszczególne zmienne makroekonomiczne. Wynikało z tego, że wydatkowanie środków PROW wpływa i wpłynie pozytywnie na wzrost polskiego PKB, szczególnie w zakresie transferów na inwestycje. Prognozowana wartość PKB per capita była wyższa o 65 euro w relacji do tego podejścia bazowego, czyli bez PROW. Ponadto PROW wpłynie też dobrze na zwiększenie liczby miejsc pracy w gospodarce. W ocenie średniookresowej przewidywany poziom zatrudnienia w gospodarce będzie wyższy w 2015 r. docelowo o 100 tys. miejsc pracy, a równolegle stopa bezrobocia zmniejszy się o 0,12 punktu procentowego w stosunku do wariantu bez PROW. Panie ministrze, chciałbym się dowiedzieć, jak oceniamy te podstawowe wskaźniki, ich realizację i prognozy dzisiaj, po roku. Chciałbym też powiedzieć, że znacznie (Dzwonek) zwiększył się wpływ PROW na wzrost produkcji w rolnictwie. Jest to o tyle bardzo optymistyczne, że równolegle notujemy dosyć wysoki wzrost eksportu polskiej żywności. Chciałbym się dowiedzieć, czy mamy szansę na kontynuację tego trendu.
Mówca: Marcin Witko
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym 2 minuty swojego czasu poświęcić młodym rolnikom, to jest temu działaniu, które ma służyć pomocy młodym rolnikom w starcie. Generalnie należy pozytywnie ocenić to, że ta pomoc, takie działanie się znalazło, ponieważ od tego powinniśmy zacząć, mówiąc o przyszłości polskiego rolnictwa. Ktoś tym rolnictwem w Polsce musi się zajmować i powinni to być ludzie młodzi. Alokacja środków wykorzystana na poziomie blisko 100%. To pokazuje, gdy jeszcze mamy rok przed sobą, że to działanie jest potrzebne, ale też pokazuje, że niedostatecznie oceniono wydatkowanie środków, jeśli chodzi o pomoc młodym rolnikom. Pięknie obrazuje to przykład województwa łódzkiego, gdzie na 75 tys. gospodarstw środki otrzymało 1900 młodych rolników. To jest niecałe 4%, ponad 3% wszystkich gospodarstw skorzystało z tego właśnie projektu. Panie ministrze, mam dwa pytania ogólne. Mianowicie czy przewidujecie państwo rozdzielenie środków z tych działań, w przypadku których te środki nie zostały wykorzystane, chociażby na to działanie dotyczące pomocy młodym rolnikom w starcie? Czy państwo również planujecie zabezpieczenie takich środków na to działanie w następnej perspektywie, czyli w przyszłości? Teraz pytanie szczegółowe odnoszące się również do młodych rolników i bardzo bym prosił o odpowiedź pisemną na to pytanie. Nie jest też tajemnicą, że wielu młodych rolników musi dzisiaj spędzać czas w sądach, procesując się, ponieważ ktoś domaga się od nich zwrotu środków. Od ilu młodych rolników zażądano zwrotu świadczeń (Dzwonek), w tym ilu odebrano?
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z badań przeprowadzonych przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi wynika, że tylko co piąty beneficjent pomocy uzyskanej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich jest kobietą. Największym zainteresowaniem kobiet cieszyło się działanie: Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej, a także działanie: Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw. Z tych dwóch działań skorzystało 49% beneficjentek programu. Z badań struktury terytorialnej wynika, że największy udział kobiet wśród beneficjentów Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich zanotowano w województwach: podkarpackim, małopolskim, śląskim i podlaskim. Wystąpiło też zjawisko niskiego udziału kobiet w grupie beneficjentów tego programu. W województwach pomorskim i kujawsko-pomorskim udział ten nie przekroczył 4%. W ujęciu branżowym kobiety najchętniej podejmują działalność gospodarczą w zakresie usług turystycznych i usług komunalnych. Dużą aktywność w zakresie absorpcji środków kobiety wykazywały również w zakresie zakładania mikroprzedsiębiorstw. Zaskoczeniem jest małe zainteresowanie kobiet działalnością w zakresie rzemiosła lub rękodzielnictwa. Do pana ministra kieruję pytanie: Czy ministerstwo badało przyczyny niewielkiego zaangażowania się kobiet w pozyskiwanie środków z PROW w wymienionych województwach? Które województwa są liderami wśród beneficjentów Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich, a które pozyskują najmniej tych środków?
Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! (Gwar na sali) Panowie już skończyli się spierać, więc mogę kontynuować.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Niestety, możemy tu rzeczywiście obradować nad projektem ustawy, która pozwoli na zmniejszenie naszego długu na papierze, natomiast w rzeczywistości będziemy musieli ponosić skutki obsługi długu w wielkościach realnych. Na to wpływu już nie mamy. Na początek kwestia tego kursu walutowego, średniego w roku. Pan poseł Elsner pokazał na przykładzie roku 2008 i roku 2009, że ten mechanizm może działać w dwie strony. Rozumiem, że minister, decydując się teraz na to posunięcie, zakłada, że złoty już będzie się tylko osłabiał, i to tak gwałtownie, że trzeba próbować ratować się właśnie rozliczeniem w stosunku rocznym. Tutaj nawiązuję do tej polityki pożyczania. Wiem, że pożyczanie w walutach zagranicznych jest bardziej atrakcyjne z punktu widzenia ministra, ponieważ stopy procentowe w przypadku naszych papierów wartościowych, walut zagranicznych są znacznie niższe niż w przypadku pieniądza krajowego, ale niestety w ten sposób powiększamy ryzyko kursowe, i to znacząco. Skoro już 1/3 naszego zadłużenia mamy w walutach innych niż waluta krajowa, to ryzyko staje się coraz poważniejsze. No ale przez te 5 lat to była świadoma polityka tego rządu, żeby iść w tę stronę... (Dzwonek) Już kończę, panie marszałku. ...jak rozumiem. Bardzo często pojawiają się teraz wypowiedzi pana ministra, mówi on o niskiej rentowności polskich papierów wartościowych, często atrakcyjniejszej niż papierów wartościowych krajów należących do strefy euro, stąd to pożyczanie na zapas i nieliczenie tego do państwowego długu publicznego. Czyżbyśmy się spodziewali, że ta rentowność może...
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dwa pytania do pana ministra. Pierwsze już zasygnalizowałem. W strategii mamy na koniec 2012 r. relację euro do złotówki w wysokości 4,10, a więc jesteśmy dosyć blisko tego w tej chwili. Proszę powiedzieć, zakładając utrzymanie poziomu takiego jak w strategii i wyliczając kursy średnie ze wszystkich dni roboczych i tak dalej, jaki jest wynik finansowy, to znaczy ile dzięki temu na papierze uzyskujemy i o ile nam spada, na papierze, oczywiście, to zadłużenie? Drugie pytanie: Czego tak naprawdę się minister wystraszył, bo w październiku już generalnie, tak jak powiedziałem, o rozszerzeniu tego wyliczania na dłuższy okres niż jeden dzień Rada Ministrów rozmawiała? Dlaczego taki tryb przy tym projekcie, że przez ostatnie dwa tygodnie, z silną decyzją polityczną, bo taka na pewno jest, on musi być przeprocedowany, dokończony przed końcem tego roku, zwłaszcza jeśli ma wejść od 1 stycznia 2013 r.? Szczególnie że - to jest też godne zauważenia - on wchodzi w życie jak gdyby tak - to nie jest może działanie prawa wstecz dokładnie - że ma zastosowanie do roku, który już się kończy. No i ostatnie pytanie w zasadzie już niekierowane do pana ministra, bo dotyczy konstatacji, od której zacząłem. Nie ma zdecydowanie naszej zgody na takie procedowanie, które narusza przepisy regulaminu Sejmu, jeżeli chodzi o terminy publikowania druków. I do tego będziemy wracali. Zresztą zastanawialiśmy się tylko z tego jednego powodu nad wnioskiem o odrzucenie tego projektu. Jednak przeważyły względy, tak jak w przypadku Sojuszu Lewicy Demokratycznej, opozycji przecież, dbałości o finanse, o państwo. Nikomu nie zależy na tym, aby nastąpił atak spekulacyjny i aby nastąpiła jakaś zapaść. Tak że jedynie dlatego proponujemy dalej debatować nad tym projektem. Dziękuję bardzo. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Wanda Nowicka)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Sześć tygodni temu komisarz do spraw gospodarczych i walutowych Olli Rehn napisał do krajów Unii Europejskiej, które nie stosują metodologii liczenia, takiej jak około 20 innych krajów Unii Europejskiej, m.in. do Polski, że statystyczna metodologia liczenia długu publicznego w krajach Unii Europejskiej nie zmieni się. Chciałbym zapytać: Jaki jest stan rozmów, negocjacji z Unią Europejską na temat sposobu liczenia długu publicznego? Czy prawdą jest, że podczas rozmów z naszej strony, ze strony Polski, była propozycja polegająca na tym, że jesteśmy za tym, żeby przystosować się do ogólnounijnych zasad, ale pod warunkiem że będą odliczone koszty reformy emerytalnej, a my ze swojej strony obniżymy progi ostrożnościowe, poniżej tych 55, 50 itd.? To był jeden z elementów przetargowych, można by powiedzieć. Tak więc jaki jest stan negocjacji na dzień dzisiejszy? I druga sprawa, kiedy schodziłem z mównicy, niektórzy posłowie mi powiedzieli, że rozmijam się z prawdą, że po przekroczeniu 55-procentowego wskaźnika długu publicznego do PKB następny budżet musi być bez deficytu. Tak więc, panie ministrze, chciałbym zapytać, czy to jest prawda. Bo ja uważam, że budżet może być z deficytem, tylko potem mają być zachowane proporcje, co polega na tym, że będzie on obniżany, by doprowadzić do tego, że w następnych rozliczeniach będzie to poniżej 55%. Jeżeli byłoby tak, jak niektórzy posłowie mi powiedzieli, to zadam pytanie: Jakie sankcje są po przekroczeniu 60%, bo to byłaby najdalej idąca sankcja? Dziękuję bardzo.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W uzasadnieniu projektu zmiany ustawy o finansach publicznych oraz ustawy o podatku od towarów i usług podnosi się kwestię tego, że w wypadku jednostek samorządu terytorialnego niewprowadzenie ewentualnego podwyższenia stawki podatku VAT wpłynęłoby na ich budżety w zakresie niezwiększania wydatków. Czy uwolnienie się w 2013 r. od możliwości zastosowania mechanizmu warunkowych stawek VAT, który notabene, jak słusznie zauważamy, trudno nazwać mechanizmem zabezpieczającym, będzie miało jakikolwiek wpływ na budżety jednostek samorządu terytorialnego w związku z rozpoczęciem od 2014 r. okresu obowiązywania art. 243 ustawy o finansach publicznych? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałabym na początku poprosić pana ministra o odniesienie się do niektórych argumentów, które padały w trakcie wypowiedzi klubowych. Porównywano Polskę do Grecji, więc chciałabym, żeby pan minister potwierdził, że dług grecki to przeszło 180% PKB, w przypadku gdy dług publiczny Polski to, przyjmijmy, średnio 50% PKB. Tak więc ta różnica, nawet przy programie naprawczym, jaki realizuje Grecja, która chce zejść z długiem publicznym do 120% PKB, nie upoważnia nikogo na tej sali do porównywania nas do Grecji. To po pierwsze. I chciałabym, żeby bardzo mocno pan minister to zaakcentował, przynajmniej powiedział, jak wygląda w innych krajach relacja długu publicznego do PKB. Drugą rzeczą, o którą chciałabym poprosić, jest wyjaśnienie, w jaki sposób to ryzyko kursowe - poza tym, o czym pan minister mówił - wpłynie na rozwój gospodarki. Bo jeżeli chodzi o wszelkiego rodzaju strachy na Lachy, to to, że zadłużamy się dzisiaj, odkupujemy za dwa lata, oddajemy za dwa lata, wcale nie powoduje, że jesteśmy w sytuacji gorszej, a w paru przypadkach można by było wykazać, że powoduje to, że jesteśmy w sytuacji zdecydowanie lepszej. Chciałabym zapytać również, na jakim etapie jest realizacja wychodzenia Polski z nadmiernego deficytu. Czy pan minister uważa, że metoda, którą przyjęto, wyliczania kursów na dni robocze, wtedy kiedy są notowania, jest elementem, który stabilizuje? Czy do mianownika nie można by było przyjąć dni kalendarzowych, które by komplementarnie to wyjaśniały? Co było ratio legis tego, że są to dni robocze, kiedy są notowania, a nie dni kalendarzowe, przy wyliczaniu średniego kursu walutowego? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam pytanie. Czy mają państwo symulacje, jak będzie wyglądał wzrost relacji zadłużenia do PKB w takim przypadku, gdy nie zostanie osiągnięty poziom PKB, jaki państwo sobie założyli? I na jakim etapie, czy przewidują to państwo, jednak te normy ostrożnościowe zostaną w wyniku tego przekroczone?
Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Konkrety, bo to jest istota rzeczy. Cały czas mówimy o konsolidacji finansów, wychodzeniu z nadmiernego zadłużenia. Pytam o konkrety. W roku 2009 właśnie te pożyczki na poczet prefinansowania w roku następnym wynosiły 0,8 PKB. To jest ważna wiadomość. W 2010 było to 0,8, a w 2011 - 1,1. Mam pytanie. Jakie kwoty są przewidywane? To będzie już wedle tej ustawy, bo ona wejdzie w życie i będzie miała zastosowanie do liczenia długu na koniec 2012. Stąd pytanie. Jakie są przewidywane kwoty na prefinansowanie i jak z uwagi na to, na tę okoliczność zmniejszy się tak naprawdę poziom długu publicznego do PKB? To jest kreatywna zmiana, to jest po prostu kreatywna zmiana. Czy to będzie 1,1, czy 1,2? Chodzi o to, żebyśmy za chwilę nie usłyszeli od pana ministra: proszę bardzo, jaki na koniec roku mamy gigantyczny efekt, dług publiczny w relacji do PKB spadł o 2% albo o 3%. I ogłosi wszystkim, wszem i wobec: chwała, gloria, osiągnęliśmy gigantyczny sukces. A ci, którzy się na tym znają, zapytają: Jaki sukces? Mamy tu tylko papierkowe przerzucanie cyferek. Dlatego proszę o informację, jakie wielkości są przewidywane w relacji do PKB. Czy to będzie 1,3, 1,4 czy 1,5? Żebyśmy potem nie powiedzieli panu ministrowi: panie ministrze, pan kłamie. Mamy mówić prawdę, a jeżeli mamy mówić prawdę, to proszę o odpowiedź na to pytanie. To jest ważne pytanie i myślę, że rozsądna, racjonalna odpowiedź należałaby się tutaj nam wszystkim, a przede wszystkim ludziom mieszkającym w tym kraju. Dziękuję bardzo.
Mówca: Wiesław Stanisław Janczyk
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chcę powiedzieć tak. Nie byłoby problemu i nie byłoby tego projektu, gdyby nie tempo zadłużania naszego kraju pod rządami obecnej koalicji. Rzeczywiście mówimy tu o momencie, który może ratować nas statystycznie, na chwilę, na kilka tygodni, na kilka miesięcy, i nad tym pochyla się dzisiaj rząd i Wysoka Izba. Zdecydowanie nie byłoby tego problemu, gdyby nie to tempo i ta beztroska w zadłużaniu finansów publicznych naszego państwa. Chciałbym zapytać przedstawicieli rządu, kiedy to zadłużenie nominalnie przekroczy kwotę 1 bln zł. Dzisiaj wiemy, że według metodologii unijnej na koniec roku 2011 to zadłużenie wynosiło już 860 mld, a za czasów koalicji PO-PSL wzrosło o ok. 400 mld zł. Jest to wyraz totalnej beztroski tej władzy. Szanowni Państwo, dłużej tak być nie może. Dzisiaj Polska negocjuje w Unii Europejskiej kolejne miliardy złotych, powiedzmy, że będzie ich więcej niż 300. Ja mam pytanie do rządu. W jaki sposób zamierzacie państwo wchłonąć te dotacje w sektorze publicznym? Czy on jest w ogóle gotowy na przyjęcie takich środków? Czy nie czas pomyśleć o tym, żeby te pieniądze w większym stopniu, według innych, łatwiejszych, prostszych, nowych zasad kierować do sektora komercyjnego, bezpośrednio do branży, np. do rolnictwa, bezpośrednio do takich branż, które generują miejsca pracy? (Dzwonek) I to nie w taki sposób, że państwo będzie dawało awal i dalej będzie poręczało całe ryzyko wynikające z transakcji inwestycyjnych, chodzi o oddanie w większym stopniu, procentowo zdecydowanie więcej pieniędzy bezpośrednio inwestorom komercyjnym, którzy są w stanie przyjąć na własny rachunek ciężar tych inwestycji, ciężar ryzyka i ciężar odpowiedzialności. Tak samo, pani marszałek, jeśli pani pozwoli, mam pytanie o to, dlaczego nie dzielić bardziej sprawiedliwie pieniędzy w samorządach terytorialnych. Mam tu na myśli stopień wojewódzki, powiatowy i gminny. Obecnie są samorządy, które to zadłużenie mają na bardzo przyzwoitym poziomie, i są takie, które już przekroczyły progi ostrożnościowe. Prawdopodobnie wynika to z pewnej nierówności traktowania, również politycznego traktowania wniosków i pomysłów na inicjatywy lokalne. Dziękuję bardzo. (Oklaski)