Mówca: Elżbieta Radziszewska
Data: 2013-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska chciałabym zabrać głos w sprawie owego wotum nieufności wobec ministra Arłukowicza. Oczywiście klub będzie głosował za odrzuceniem państwa wniosku o wyrażenie wotum nieufności, a zaraz uzasadnię dlaczego. Zwracam się do pana wnioskodawcy, pana posła Piechy. Panie pośle... (Poseł Bolesław Grzegorz Piecha: Przedstawiciela wnioskodawców.) ...to jest drugi wniosek w tej kadencji. Prawie równo rok temu był pierwszy, kiedy to państwo zgłaszaliście wniosek o wotum nieufności wobec ministra zdrowia. Wtedy raptem po kilkudziesięciu dniach, teraz po roku. Jak dobrze pójdzie, rzeczywiście będziecie to robić raz w roku albo częściej. Muszę jednak powiedzieć, że robicie postępy. Poprzednie uzasadnienie wniosku było jednostronicowe, teraz jest dwustronicowe. (Poseł Bolesław Grzegorz Piecha: Wtedy były dwa miesiące, teraz jest rok.) Ale żeby jeszcze było tak, że na tych dwóch stronach są rzeczywiście zarzuty merytoryczne, że coś minister zrobił źle, czegoś nie zrobił, coś się nagle wydarzyło, katastrofa, to rozumiem. Ale jak wycisnąć to uzasadnienie, napisane czarno na białym, to kropla nie zostaje. I jeszcze słuchając dzisiaj pana posła Piechy, utwierdzam się w przekonaniu, że argumentów nie ma. Zawsze jest tak, że każdą rzecz można zrobić szybciej, lepiej, więcej i dokładniej. Wszystko można mówić, ale trzeba się przyłożyć, żeby powiedzieć, co można zrobić lepiej, co można zrobić więcej i co można zrobić dokładniej. Co czytamy w uzasadnieniu prezentowanym przez pana posła Piechę? Myślę, panie pośle, że wspomnę tylko o głównych hasłach z tego uzasadnienia, bo tam merytorycznej wiedzy nie ma. Są stwierdzenia typu: proces dezintegracji systemu opieki zdrowotnej, dostęp do świadczeń stale ulega pogorszeniu... (Głos z sali: Trzeba zapytać pacjentów.) ...gwałtownie rosną kolejki... (Głos z sali: Prawda.) ...gwałtownie się wydłuża, dramatycznie wstrzymano przyjęcia. (Głos z sali: Tak.) Muszę powiedzieć, że musi pan upomnieć się o prawa autorskie, jak któryś tabloid wydrukuje pod takim tytułem jakiś artykuł. Póki co wartość intelektualna kosztuje, pan zasługuje na premię. Może to będzie drogo. (Głos z sali: Prawda, samo życie.) Następna kwestia dotycząca tegoż uzasadnienia i tego, co zostało wygłoszone dzisiaj. Nie ma nic innego, tylko jest straszenie, straszenie i straszenie. Panie pośle, straszyć to oczywiście można, ale pewnie dzieci złą dobranocką. Ale straszyć pacjentów nie wypada. (Poseł Anna Paluch: To jest życie, pani poseł.) (Poseł Maria Zuba: Niech pani pojedzie do pierwszego lepszego szpitala.) Fragment uzasadnienia, fragment pana wypowiedzi sprzed roku. Co pan wieścił wtedy? Nadal są ogromne kontrowersje, konflikt refundacyjny się nie skończył, za drzwiami stoją następne sprawy: zaopatrzenie w leki w szpitalach, programy lekowe, programy terapeutyczne. Ustawa przekreśliła stare regulacje, dała mało czasu, by wprowadzić nowe, wdrażać je sukcesywnie, elastycznie. Straszna rzecz nas czekała w tym roku. I co? Z tej strasznej rzeczy i z tego straszenia nic nie wyszło. Nawet ˝Gazeta Polska Codziennie˝ nic nie napisała na ten temat, a pewno by napisała. (Wesołość na sali, oklaski) (Poseł Anna Paluch: Pani poseł, pani żyje w jakimś innym świecie, pani się z Polakami nie kontaktuje.) Następna sprawa... Pani marszałek, bardzo proszę o uspokojenie, bo pani poseł Paluch cały czas dyskutuje. (Głos z sali: Nie wytrzymuje napięcia.) (Głos z sali: Rozemocjonowała się.) Przeszkadza mi to, pani poseł, i bardzo panią proszę jednak o niepokrzykiwanie.