Mówca: Dariusz Seliga (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z konstytucją przepisu art. l pkt 4 lit. a nowelizacji ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz niektórych innych ustaw, który pozwalał decydentom na dyskrecjonalne utajnianie dokumentów związanych z gospodarowaniem mieniem publicznym lub zdolnością negocjacyjną Skarbu Państwa, np. w procesie zawierania umów międzynarodowych lub też w relacjach z najważniejszymi instytucjami unijnymi - Radą Europejską lub Radą Unii Europejskiej. Na tej podstawie sąd administracyjny nakazał premierowi Donaldowi Tuskowi ujawnienie informacji, na jakiej podstawie zdecydował o oddaniu stronie rosyjskiej śledztwa w sprawie przyczyn katastrofy smoleńskiej. Motywując swoje orzeczenie, sąd stwierdził, że: do tej pory premier albo w ogóle nie odpowiadał na pytania, albo udzielał informacji wymijających, enigmatycznych, niepełnych lub lakonicznych. Pani prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz, profesor prawa, mimo prawomocnego wyroku sądu odmawia radnym szczegółowej informacji o tym, z kim władze Warszawy podpisywały umowy zlecenia i umowy o dzieło. Dla każdego obywatela jest oczywiste, że wyroki sądowe muszą być szanowane i wykonywane, jednak przykład nie idzie z góry. Pragnę zauważyć, że postępowanie administracyjne jest powszechne i dotyczy wszystkich, także premiera i jego urzędników. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Do mojego biura poselskiego codziennie przychodzą obywatele zaniepokojeni informacjami o rządowym projekcie reformy emerytalnej. Są oburzeni, że rząd nie konsultuje tego projektu z obywatelami, wyrażają swój sprzeciw i obawy. Przede wszystkim boją się głodowych świadczeń emerytalnych. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Proponowany projekt reformy emerytalnej skaże młodych ludzi na emigrację, a starszych - na głodowe zasiłki. Mechaniczne podniesienie wieku emerytalnego do 67 lat automatycznie zmniejszy liczbę osób w wieku poprodukcyjnym (o blisko 2 mln) i zwiększy liczbę osób w wieku formalnie produkcyjnym. Według danych Eurostatu pracę w Polsce ma mniej niż 60% osób w wieku produkcyjnym, przy średniej unijnej sięgającej blisko 65%. W ciągu ostatnich lat dokonano olbrzymich cięć w wydatkach na Fundusz Pracy. Według danych Eurostatu Polska zajmuje niechlubne, ostatnie miejsce (wraz z Rumunią), jeśli chodzi o wydatki na walkę z bezrobociem (0,4% PKB, przy średniej unijnej - 1,7%). Dlatego też pytam: 1. Jakie instrumenty walki z bezrobociem zamierza przyjąć rząd? Dlaczego podwyższenie wieku emerytalnego miałoby zwiększyć liczbę pracujących? 2. Jakimi metodami rząd zamierza podwyższyć wskaźnik zatrudnienia osób po 55. roku życia? 3. Dlaczego rząd nie chce się zgodzić na ustawę pozwalającą na wybór między OFE a ZUS? 4. Czy rząd wprowadzi pakiet ustaw ograniczających zatrudnianie na umowy śmieciowe? 5. Jak rząd zamierza rozbudować politykę prorodzinną, aby rodziło się więcej dzieci? Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ostatnie pytanie: 6. Jak to możliwe, że pomimo ciągłego rozwoju społeczno-ekonomicznego, zapewnień pana premiera o słynnej ˝zielonej wyspie˝, będziemy musieli pracować 2-7 lat dłużej i w najlepszym wypadku mieć takie same emerytury, jak obecnie? Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Z niepokojem przyjąłem informację o ograniczeniu środków finansowych dla niepełnosprawnych sportowców. Na ten cel ministerstwo sportu przeznaczyło w tym roku 3900 tys. zł, natomiast w ubiegłym roku - 6 mln. Cięcia dotyczą nie tylko sportowców paraolimpijskich, ale także reprezentantów innych nieolimpijskich dyscyplin sportowych. Upada także sztandarowy program premiera, ˝Orliki˝, ponieważ brakuje pieniędzy na animatorów, boiska nie są wykorzystywane. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dlaczego rząd oszczędza na tych, których powinien wspierać? Czy pani minister sportu i turystyki wie, że Polscy sportowcy paraolimpijscy przywożą z zawodów więcej medali niż ich pełnosprawni koledzy?