PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jan Cedzyński
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego SLD mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie komisyjnego projektu ustawy o zmianie ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych oraz niektórych innych ustaw (druk nr 2857). Projekt ustawy z dnia 12 września 2014 r. (druk nr 2857) o zmianie ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych oraz niektórych innych ustaw wychodzi naszym zdaniem naprzeciw oczekiwaniom zarówno klubów i organizacji sportowych, jak i Polaków, którzy chcą mieć zapewnione normalne warunki do przeżywania wydarzeń sportowych. Te normalne warunki to z jednej strony zapewnienie maksymalnego bezpieczeństwa, a z drugiej strony zapewnienie, aby środki, jakie na zapewnienie tego bezpieczeństwa zostały użyte, nie zepsuły przyjemności, jaką kibice czerpią z uczestnictwa w imprezie sportowej. Ustawa wprowadza również rozwiązania, które powinny być ułatwieniem dla właścicieli obiektów sportowych i organizatorów imprez. Wyraźnie też rozgranicza obowiązki ciążące na podmiotach uczestniczących w procesie organizacji i ochrony imprez masowych. Należy naszym zdaniem zgodzić się ze stwierdzeniem, iż pozwoli to na poprawę w kwestiach dotyczących otoczenia biznesowego takich imprez, jak i wpłynie na poprawę skuteczności działania organów ścigania względem zwykłych chuliganów i przestępców stadionowych. Powyższe powoduje, że nasz klub rekomenduje przyjęcie ustawy w proponowanym kształcie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Ziobro
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu klubu poselskiego przedstawić stanowisko odnośnie do powyższej ustawy. Szanowni państwo, dużo tutaj już, myślę, słów padło na temat tej ustawy, pan przewodniczący Raś chyba wyczerpał możliwości jej interpretacji. Oczywiście ta ustawa, jak wcześniej koledzy parlamentarzyści mówili, jest ustawą, która na pewno uwzględnia problemy, które niestety cały czas występują przede wszystkim na polskich stadionach, w szczególności piłkarskich, ale również podczas innych imprez masowych. Wszyscy dobrze pamiętamy różne sytuacje, które miały miejsce nie tylko na polskich stadionach, ale również - ta ustawa w pewnym stopniu to normuje - nawet w trakcie dojazdów do stadionów. Wszystkim nam na pewno powinno zależeć na tym, żeby to chuligaństwo, które funkcjonuje na polskich stadionach, w pewnym stopniu wyplenić, tzn. odróżnić prawdziwego kibica od chuligana. Ja szedłbym tutaj jednak w kierunku bardzo ostrych rozwiązań, tzn. osoby, które dokonują czynów chuligańskich na stadionach czy podczas imprez masowych, powinny mieć dożywotni zakaz wstępu na stadiony piłkarskie, na stadiony sportowe i nie powinny mieć możliwości udziału w imprezach masowych. Albo ci ludzie przychodzą cieszyć się widowiskiem, albo chcą korzystać z możliwości, by wszczynać różnego rodzaju bójki i burdy. Oczywiście jesteśmy również za dalszymi pracami nad tym projektem w komisji, jest tu na pewno jeszcze kilka kwestii do poprawy. Z uwagi na to, iż projekt naprawia pewne rozwiązania z poprzedniej ustawy, ustawy z 2009 r. i, można powiedzieć, powoduje, że ta ustawa stanowi bardziej spójną całość, jest bardziej trzymana w ryzach, opowiadamy się jako klub Sprawiedliwa Polska za dalszymi pracami nad tą ustawą. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Iwona Kozłowska
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W uzasadnieniu do projektu wskazuje się, iż zmiany, które zamierza wprowadzić nowelizacja, podyktowane są faktem, iż przepisy obecnie obowiązującej ustawy cechuje daleko idący rygoryzm i punitywność. Moje pytanie brzmi: Jaka jest zatem obecnie skala chuligańskich wybryków na imprezach masowych, czy ilość incydentów jest malejąca, czy raczej wzrosła od czasu wprowadzenia bardziej rygorystycznych przepisów i które z zapisów przedstawionego projektu w największym stopniu przyczynią się do zminimalizowania zjawiska chuligaństwa na imprezach masowych? Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jagna Marczułajtis-Walczak
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chuligaństwo stadionowe stanowi spore utrudnienie w prowadzeniu działalności biznesowej przez kluby sportowe. Jak napisano w uzasadnieniu do zmian w ustawie zawartej w druku nr 2857, w 2013 r. policja prowadziła działania zabezpieczająco-ochronne w przypadku 6906 imprez masowych. Do działań skierowano ponad 348 tys. funkcjonariuszy. Łączne koszty działalności policji wyniosły ponad 57 mln zł, w tym największe koszty związane były z zabezpieczeniem meczów piłki nożnej i wyniosły prawie 39 mln zł. W związku z tym chciałabym zapytać, czy koszty zabezpieczenia imprez masowych, a w szczególności meczów piłki nożnej, są finansowane wyłącznie z budżetu państwa, czy też mając na uwadze to, że mecze piłki nożnej stanowią działalność biznesową klubów, kluby również partycypują w kosztach zabezpieczenia imprez masowych, zwłaszcza tych o podwyższonym ryzyku, i czy nie warto poddać projektowanych zmian konsultacjom społecznym zgodnie z art. 34 ust. 3 regulaminu Sejmu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Janik
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nowością w ustawie o bezpieczeństwie imprez masowych jest podejście do przejazdu kibiców na imprezy masowe. Panie ministrze, czy kibice jadący na mecz w zorganizowanej grupie będą traktowani tak jak uczestnicy imprezy masowej już podczas przejazdu? Jak policja będzie monitorowała przejazd na stadion, tak aby na stadion docierali prawdziwi kibice, a bandyci zostali zatrzymani i nie mieli wstępu na stadion? Przypomnę, że często są to grupy 200-, 300-osobowe. W jaki sposób chcecie państwo to zorganizować? I następna sprawa związana z przejazdem kibiców. Obecnie wygląda to w praktyce tak, że jeżeli kibice przyjeżdżają autokarem na stadion, to na granicach miasta lokalna policja przejmuje tych kibiców i często gdzieś tam okrężną drogą przewozi ich na stadion i dowozi na 10 czy 15 minut przed meczem. Jeżeli jest to grupa 100, 150 osób czy większa grupa osób, to osoby te nie są w stanie wejść na stadion. Często jest tak, że wchodzą na stadion dopiero pod koniec pierwszej połowy meczu. Jeżeli ktoś przejedzie pół Polski albo i więcej, a potem nie wpuści się tej osoby na stadion, to trudno, żeby ta osoba była zadowolona. To niezadowolenie kibiców jest zrozumiałe. Czy dopuszczają państwo, abyśmy w ramach prac wprowadzili zapis stanowiący (Dzwonek), że policja kieruje grupę na stadion najkrótszą, bezpieczną drogą? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jakub Rutnicki
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Bardzo dobrze, że zmieniamy tę ustawę. To jest odpowiedź na to, co wydarzyło się po Euro 2012. Nasze stadiony są znacznie bardziej bezpieczne i urealniamy te przepisy, szczególnie jeżeli chodzi o możliwość zakupu biletu przez Internet, bo tak naprawdę przecież to wszystko odbywało się, gdybyśmy to przeanalizowali, nie do końca zgodnie z prawem. Chodzi o kwestie dotyczące wprowadzenia możliwości zorganizowania miejsc stojących, ale też o kwestie związane z wprowadzeniem systemu, o których mówił poseł sprawozdawca, także jeżeli chodzi o kompatybilność funkcjonowania systemu ekstraklasy, później pierwszej i drugiej ligi. Wiemy też, że ten system, biorąc pod uwagę zniesienie obowiązku posiadania karty ze zdjęciem, musi mieć możliwość połączenia z bazą PESEL, bo to będzie kluczowe, jeżeli chodzi o sprawy identyfikacji. W związku z tym mam pytanie do pana ministra: Jak ta kompatybilność systemu ma się do możliwości połączenia z bazą PESEL? Czy te działania są już zrealizowane na tyle, że gdy nowy system, miejmy nadzieję, wejdzie w życie już w czasie rundy wiosennej, jeżeli chodzi o kluby ekstraklasy, te kwestie będą załatwione i systemy będą ze sobą współpracować w sposób perfekcyjny? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Chciałbym nawiązać do swojego wystąpienia w imieniu klubu, jako że nie zdążyłem wszystkiego powiedzieć. Chcę zwrócić uwagę w pytaniu kierowanym do pana posła wnioskodawcy na sprawę głównych celów tej ustawy, tej nowelizacji. Jeszcze raz wracam do kwestii rygoryzmu i punitywności, które zdaniem posłów wnioskodawców charakteryzują obecne przepisy. Punitywność, przypomnę, to jest rozpowszechnione w społeczeństwie żądanie wysokich kar, zerowa tolerancja dla działań niezgodnych z prawem. Czy przepisy, które są proponowane, poza sferą porządkowania, urealniania, klarowania ich - ta sprawa oczywiście nie budzi zastrzeżeń i wątpliwości - mają na celu złagodzenie czy też zaostrzenie rygorów dotyczących odbywania imprez masowych? Jeżeli bowiem w punkcie wyjścia ocenia się, że obecna ustawa jest zbyt rygorystyczna, to znaczy, że chce się te przepisy złagodzić. Na szczęście w propozycji tych przepisów nie dostrzegam takich artykułów, które łagodziłyby wymagania wobec uczestników imprezy masowej. Można, oczywiście, wskazać takie przepisy, które łagodzą wymagania, jeżeli chodzi o organizatora, być może tak, natomiast jeżeli chodzi o samych uczestników, kibiców, raczej nie, i to dobrze, ale to oznacza, że trochę rozmija się zdefiniowana na wstępie intencja z treścią nowelizacji. Prosiłbym o odniesienie się do tej sprawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ireneusz Raś
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Odpowiadając na pytania państwa posłów, spięte jak klamrą pytaniem zasadniczym o główne cele ustawy, chcę powiedzieć, że naszym celem jest: po pierwsze, lepsza koordynacja i współpraca organizatorów i służb, która to relacja przez pewien czas była zachwiana; po drugie, odejście od działań stricte politycznych, niech to będą decyzje merytoryczne. Czyli my wspieramy organizatorów rozgrywek ligowych w tym, aby pewne dyscyplinujące decyzje na stadionach w odniesieniu do jakichś zdarzeń, które oburzają opinię publiczną, podejmował sam organizator rozgrywek ligowych. To zaczęło się sprawdzać. Ta współpraca to jedna sprawa i te zapisy temu służą, bo rozmawialiśmy o tym i budowaliśmy je wspólnie. Druga sprawa. Zaobserwowaliśmy pewną prawidłowość: im bardziej pełny stadion, tym bardziej bezpieczny. Grupom nieformalnym nie zależy na tym, żeby stadion był pełny, tylko na tym, żeby nad nim panowały. W związku z tym my chcemy, aby zwykli kibice chętnie poszli na stadion, wypełnili ten stadion i aby normalni kibice wygrywali rozsądkiem ten pojedynek o bezpieczne stadiony. Do tej pory trzeba było wypełniać tę kartę itd. Możemy sobie pozwolić na realizację tego postulatu, gdyż na samych stadionach jest absolutnie mniej zdarzeń. System działający na stadionach już pozwala na złagodzenie tej ustawy. Mówię o łagodzeniu w tym rozumieniu, bo - tak jak powiedział pan minister - twarde przepisy pozostawiamy. Ja bym zachęcał - i to jest moje ostatnie słowo - wszystkich tu w parlamencie do tego, żeby szukać rozwiązań, które wyplenią ze stadionów tych, którzy myślą, że poza stadionem są bezkarni, ponieważ nie mogą być ukarani zakazem stadionowym. Tu są dwa zjawiska. Jedno to zorganizowane przejazdy kibiców. Na ten temat toczy się dyskusja publiczna. W mediach często podkreśla się, że właśnie tam są te wielkie koszty, które ponosi państwo. My chcemy to objąć przepisami. Zapisy nie są doskonałe, chcemy nad nimi pracować. Mam nadzieję, że to nie zostanie odrzucone. Drugie zjawisko to te najgorsze zdarzenia z użyciem tych wszystkich narzędzi, które przy okazji imprezy masowej pojawiają się gdzieś tam w bagażnikach, a potem w rękach. Z użyciem tych narzędzi dokonuje się przestępstw. Powiedziałem o kosztach. Jeśli chodzi o zabezpieczenie imprez masowych dzisiaj, to pan minister odpowiedział pani poseł Jagnie Marczułajtis. Liczba incydentów spada, zwiększa się ich liczba poza stadionem. W związku z imprezą masową zauważyliśmy zjawisko pełnego stadionu, to powiedziałem. Główne cele. Normalni kibice mają wypełnić stadion, wtedy on jest bezpieczniejszy, aczkolwiek jeszcze raz mówię: praca z kibicami nie może odejść do lamusa, stąd też uwzględniliśmy postulat ministra sportu, aby program ˝Kibice razem˝ wspierać z budżetu ministerstwa sportu, bo uważamy, że to nie powinno być rzeczą, której nie nadamy odpowiedniej rangi. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Michał Tomasz Pacholski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Komisyjny projekt ustawy o zmianie ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych oraz niektórych innych ustaw wprowadza regulację dotyczącą sprzedaży napojów alkoholowych podczas przebiegu imprez masowych na podstawie zezwoleń jednorazowych. Zezwolenie takie mogłoby być wydawane wszystkim przedsiębiorcom posiadającym zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych, zaś organem właściwym do jego wydania jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta, według właściwości miejscowej, a więc dla miejsca, w którym odbywać się będzie sprzedaż. Zaproponowana regulacja to zamysł legislacyjny racjonalny i uzasadniony. Umożliwi ona zwiększenie zakresu nadzoru nad prowadzeniem sprzedaży artykułów, które określane są jako artykuły o dużym stopniu szkodliwości ze względu na uwarunkowania społeczne. Jednocześnie też rozwiązanie to zwiększy liczbę przedsiębiorców, którzy potencjalnie będą mogli otrzymać takie zezwolenie. Tym samym członkowie Koła Poselskiego Bezpieczeństwo i Gospodarka głosować będą za dalszym procedowaniem nad tym projektem ustawy.
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

1. Co spowodowało, że pominięte zostały przez projektodawców argumenty zawarte w wyroku Trybunału Konstytucyjnego odnoszące się do aktów prawnych niższej rangi stanowionych przez organy gminy, wynikających z ustawy o samorządzie gminnym? 2. Czym skutkować będzie zawężenie zakresu normowania art. 54 ust. 1 na skutek proponowanej nowelizacji? 3. Czy nie należy krytycznie ocenić rezygnacji z istniejącego obecnie dookreślenia polecenia zawartego w przepisie art. 54 ust. 1? 4. Z jakich względów proponuje się rozszerzanie granic penalizacji na przedpole czynu zabronionego? 5. Jakie przesłanki kryminalizacyjne przemawiają za wprowadzeniem dwóch nowych typów przestępstw, opisanych w projektowanych art. 60 ust. 5 i art. 60a ust. 1 ustawy? 6. Czy dostatecznie przemyślano w art. 66 ustawy poszerzanie podstawy obligatoryjnego orzekania zakazu wstępu na imprezę masową?
Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Sprawiedliwa Polska również chciałbym powiedzieć, że będziemy głosować za ratyfikacją umowy stowarzyszeniowej Unia Europejska - Ukraina. Ta umowa, którą zawiera Unia Europejska z Ukrainą, jest okupiona krwią i ofiarami narodu ukraińskiego, jest to wielka cena. Rzeczywiście rację ma poseł Szczerski, że mimo iż dzisiaj czy na tym posiedzeniu polski Sejm ratyfikuje tę umowę, to wszyscy czujemy, że to nie ten czas, nie to miejsce. Powinno to mieć miejsce rok temu, a nie dzisiaj. Dzisiaj to już nie jest sukces, w sytuacji gdy na Ukrainie jest wojna, z części Ukrainy powstaje nowe państwo, miała miejsce aneksja Krymu przez Rosję, sytuacja jest niestabilna, jest wojna, bieda, destabilizacja. Ten czas jest oczywiście czasem ważnym dla Ukrainy, ale najpierw Ukraina musi wywalczyć - miejmy nadzieję, że to zrobi - suwerenność własnego państwa, dopiero później powinny być wdrażane te wszystkie elementy, o których tutaj mówimy, a które są niezwykle ważne. Wielka jest rola Polski w tym, ażeby pomóc Ukrainie w odbudowie zniszczonego kraju po wojnie, pomóc jej stać się krajem rzeczywiście niepodległym i suwerennym. Nie tak dawno brałem udział w wyborach na Ukrainie jako obserwator i muszę powiedzieć, że przebiegały one w dobrej atmosferze, nie dostrzegliśmy tam żadnych naruszeń prawa wyborczego. Również wyniki były znacznie szybciej ogłoszone aniżeli w Polsce. Mam takie déj? vu. Myślę, że powinniśmy zaprosić ukraińskich obserwatorów na wybory w Polsce, bo sądzę, że standardy obecnych wyborów w Polsce odbiegają od standardów tych wyborów, jakie kilka tygodni temu były przeprowadzone na Ukrainie. To oczywiście taki przekąs, ale to pokazuje, szanowni państwo, że nie jest tak, że Ukraina, która jest poza Unią Europejską, i Polska, która jest w Unii Europejskiej, odbiegają, różnią się, jeśli chodzi o różnego rodzaju standardy. Oczywiście Ukraina jest krajem znacznie bardziej ubogim niż Polska, wiele standardów demokratycznych nie funkcjonuje tam w sposób prawidłowy, ale ostatnie wybory na Ukrainie zostały przeprowadzone znacznie sprawniej aniżeli miało to miejsce w naszym kraju. Oczywiście to tak na marginesie tej dyskusji. Ta dyskusja jest ważna i potrzebna. Dobrze, że ta umowa pomiędzy Unią Europejską a Ukrainą miała miejsce, dobrze, że polski parlament tę umowę ratyfikuje. Tak jak powiedziałem, szkoda, że tak późno, ale cóż, taka jest sytuacja geopolityczna, nie było możliwości, chodzi też o Ukrainę, ażeby ta umowa była ratyfikowana wcześniej. Reasumując, powiem, że to ważny gest, ważna symbolika, natomiast szkoda, że w tej umowie stowarzyszeniowej, co podkreślali tutaj moi koledzy, nie przedstawiono wyraźnej mapy drogowej, jasnej ścieżki, kiedy Ukraina będzie miała szansę na przystąpienie do Unii Europejskiej. Uważamy, że jest to niezwykle ważny aspekt i w interesie Polski jest, ażeby ten punkt był w przyszłości jasno określony. Tak że bardzo dziękuję i chcę podkreślić, że klub Sprawiedliwej Polski będzie popierał umowę ratyfikacyjną. Dziękuję bardzo.
Mówca: Beata Kempa
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Rzeczywiście w tak doniosłym i ważnym momencie w polskiej Izbie jak ratyfikacja umowy stowarzyszeniowej, mówiąc skrótowo, pomiędzy Unią Europejską a Ukrainą myślę o takim elemencie, który mógłby z naszej strony, z polskiej strony być taką cegiełką, takim wkładem, taką podporą, wydatną pomocą w dążeniach Ukrainy do pełnego stowarzyszenia z Unią Europejską. Nie powtarzając już argumentów moich przedmówców, chcę zwrócić uwagę, że wszyscy tutaj podnieśli kwestię wagi tejże umowy i myślę, że każdy z nas jak jeden mąż, cały parlament będzie stał murem za demokracją w Unii Europejskiej, ale przede wszystkim na Ukrainie, w szczególności w hołdzie młodym ludziom, nie tylko tym, którzy zginęli na Majdanie, ale też tym, którzy to dążenie mają w sercach i którzy chcą, aby w ich kraju były takie standardy jak w całej Unii Europejskiej. Panie ministrze, korzystając z okazji, chcę zapytać o inną rzecz, która jednak spędza mi sen z powiek. W moim miasteczku, w Sycowie, co roku, zawsze w ostatnią niedzielę odbywają się piękne koncerty związane z pomocą Polakom na Ukrainie. Co roku już od wielu, wielu lat przyjeżdżają też nasze polskie zespoły (Dzwonek) z Ukrainy i dają nam koncerty, a my oferujemy im pomoc. Posługują się piękną polszczyzną, władają pięknie naszym polskim językiem. Czasami przez lata uczą się go z książeczki do nabożeństwa. Chcę zapytać, jaki jest ich los. Czy placówki dyplomatyczne, placówki konsularne zostały wzmocnione finansowo, jeśli chodzi o pomoc Polakom na Ukrainie? Wszyscy są ważni i naprawdę wszystkim uchylamy serca, ale Polakom tam na Ukrainie powinniśmy pomagać w sposób szczególny. W jaki sposób oni są objęci pomocą? Jak ta pomoc wygląda? Czy jest wzmocnienie, bardzo ważnych w tej chwili, naszych placówek dyplomatycznych na Ukrainie? Jeśli pan minister byłby uprzejmy odpowiedzieć, to będę bardzo zobowiązana. Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Szczerski
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Na początek takie pytanie, troszkę nawiązujące do tego, o czym mówił pan poseł Mularczyk, nieco tylko sarkastyczne. Czy w polskim planie pomocy dla Ukrainy zawarty był plan szkoleń ukraińskich instytucji wyborczych przez Państwową Komisję Wyborczą? Bo rzeczywiście dzisiaj kryzys wyborczy, jaki mamy w Polsce, pokazuje bardzo wyraźnie na to, do jakiego stopnia słabość wewnętrzna państwa przekłada się na jego słabość zagraniczną. Wszyscy wiemy, że to jest stara maksyma polityki zagranicznej, że polityka zagraniczna zaczyna się w kraju, od siły polskiego państwa. Myśmy pokazali teraz ogromną słabość polskiego państwa w procedurze, która jest bardzo ważna w kontekście także europejskich standardów. To pokazuje, że dzisiaj nie moglibyśmy już pójść z podniesioną głową na Ukrainę i uczyć Ukraińców, jak należy przeprowadzać wybory, bo po prostu sami tego nie potrafiliśmy zrobić, czy PKW i wszyscy za to odpowiedzialni nie potrafili tego zrobić w Polsce. Jak powiedziałem, to jest poważny problem. Słabość wewnętrzna przekłada się na słabość zagraniczną. Dzisiaj już nie jesteśmy liderami w tej części Europy, także jeżeli chodzi o jakość wyborów. Drugie moje konkretne pytanie jest takie: Jaki jest pana i Polski plan na to, żeby przekonać partnerów europejskich do tego, żeby rozszerzyć na Ukrainę strefę ruchu bezwizowego? Bo bezwizowy ruch dla Ukraińców byłby przełomem, także mentalnym, w ich rozumieniu tego, że Europa rzeczywiście dla nich się otwarła. Bo ta umowa w części politycznej jest bardzo prosta, w części gospodarczej jest odłożona w czasie, ale przełomem, także psychologicznym dla Ukraińców (Dzwonek), byłoby to, żeby ruch bezwizowy objął także to państwo, tak jak dzisiaj obejmuje Mołdawię, z czego się bardzo cieszymy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2014-11-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję! Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Otóż każda umowa stowarzyszeniowa ma dwa aspekty. Aspekt polityczny, o którym wszyscy dzisiaj mówiący powiedzieli i w związku z którym będzie w piątek głosowanie. Przypuszczam, że wynik jego będzie na tak do zera, tak więc tutaj nie ma żadnej dyskusji. Ale pojawia się aspekt biznesowy, pojawia się pewna technologia czy technika tej umowy stowarzyszeniowej. Otóż po przeczytaniu tych paragrafów, które dotyczą właśnie tego biznesu, odkryłem, że Ukraina nie otwiera się na produkty europejskie. Ukraina ma prawo do zachowania systemu pewnego rodzaju reglamentowania, czyli rejestrowania produktów, które będą wjeżdżały na jej terytorium. To znaczy nasze firmy, firmy unijne, bez względu na to, z jakiego kraju pochodzą, będą musiały zdobywać ukraińskie certyfikaty dopuszczenia do obrotu na ich rynku, które nie mają żadnych podstaw - nie chcę powiedzieć: merytorycznych - ujętych w prawie międzynarodowym, tak to nazwijmy. Ta sytuacja jest wielce niebezpieczna, szczególnie że narusza pewną symetrię, to znaczy firmy ukraińskie, które dostosują się, bo Ukraina chce do Europy, będą się dostosowywały czy dostosowały się do rynku europejskiego, swobodnie będą mogły w Europie sprzedawać towary. Mówię tutaj sektorowo, o branży medycznej, natomiast my, czyli Europejczycy, będziemy musieli na Ukrainie zdobywać odpowiednie certyfikaty. (Dzwonek) Ta sytuacja w mojej ocenie jest niedopuszczalna i uważam, że ci, którzy negocjowali tę umowę, popełnili dramatyczny błąd w tej kwestii. To oczywiście dotyczy również sektora spożywczego, rolnego itd., ale w tamtych dziedzinach nie jestem ekspertem, natomiast sądzę, że w tym przypadku będzie dramat. To jest dramat nie dla nas, bo my sobie te certyfikaty załatwimy, to jest dramat zubożenia rynku ukraińskiego. Chciałbym się zapytać: Czy ten aspekt był jednoznacznie przedstawiony, w tym wypadku ze strony europejskiej, negocjatorom ukraińskim? Dziękuję bardzo.