Mówca: Genowefa Tokarska
Data: 2017-11-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawię stanowisko wobec poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, druk nr 1914. Przedłożony projekt proponuje nowelizację ust. 2 w art. 22 ustawy z lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowelizacja jest prosta, polega na podniesieniu limitu zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów ze stosunku pracy, stosunku służbowego, spółdzielczego stosunku pracy, czyli dla osób pracujących. Zmieniono tzw. skumulowany wskaźnik inflacji za te 10 lat od roku 2007 do roku 2016. W opinii mojego klubu projekt jest jak najbardziej uzasadniony. Dokonuje waloryzacji dotychczasowych limitów o wartość inflacji z okresu 10 lat, począwszy od 2007 r., czyli od roku, w którym już takiej waloryzacji nie było. Uznajemy również generalnie, że wskaźnik inflacji jest tym dobrym miernikiem, jeśli chodzi o urzeczywistnianie tych kosztów pracowniczych. Ponadto trzeba też podkreślić, że projektem tym wzmacniamy osoby pracujące, które świadczą pracę, praktycznie bez żadnych dodatkowych kosztów dla pracodawców, co również ma swoje znaczenie. Wnoszący projekt oszacowali, że ubytek dochodów budżetu państwa i jednostek samorządu terytorialnego wyniesie ok. 520 mln zł rocznie, przy czym projektodawcy nie proponują tutaj mechanizmu rekompensaty dochodów utraconych przez samorząd. Ten fakt niestety trzeba uznać za duże niedopatrzenie, tak bym to nazwała, ponieważ rządzący na pewno tego nie zauważą i nie będą o tym pamiętać. Szkoda również, i to jest chyba drugi mankament projektu, który być może dałoby się jeszcze usunąć, gdyby trafił on do dalszych prac, że projekt nie wprowadza trwałego mechanizmu, który regulowałby te zagadnienia, a więc dokonywałby waloryzacji kosztów uzyskania przychodów w podatku. Wnioskujecie państwo jedynie w tej sprawie do ministra finansów, a jaki jest tego efekt, to przed chwilą wszyscy widzieliśmy, tutaj już nie ma na co liczyć. Powiem szczerze, że mnie to rozgoryczenie również się dzisiaj udzieliło, bo projekt jest dobry, wart debaty, nie wnosi jakichś olbrzymich obciążeń dla budżetu państwa. To jest naprawdę, wydaje się, drobiazg, a tak dużo znaczy dla tych, którzy pracują. A jednak sugestia ze strony rządzących była jednoznaczna. Opozycji nie wolno, nie mamy do tego prawa, składać w ogóle jakichkolwiek projektów, bo to się nadaje tylko do odrzucenia w pierwszym czytaniu. Powiem szczerze, że to moje rozgoryczenie dotyczy też troszkę demagogii w wypowiedzi posła wnioskodawcy. Powiem szczerze, że w części to rozumiem, bo młody człowiek niekoniecznie pamięta, co było 10 czy 8 lat temu, ale ja pamiętam, bo przeżyłam to, odpowiadałam w części za ten budżet, za finanse tego państwa. Przeżyłam to i - moi drodzy - kryzys doświadczył nie tylko nas, kryzys finansowy był na całym świecie. Ja i tak czasem nie ogarniam, jak nam się to udało, że nie spadliśmy poniżej kreski, ale rzeczywiście i reguła nadmiernego deficytu była mocno pilnowana, i reguła wydatkowa nie była poluzowana tak jak teraz, tylko była ściśle przestrzegana. I udało nam się to przetrwać na plusie. A dziś takie wypominki, że mogliście zrobić to (Dzwonek) 10 czy 8 lat temu, powiem, że trochę mnie, nie ukrywam, wprowadzają w rozgoryczenie. Gdyby nie to odrzucenie, to oczywiście jesteśmy za tym, żeby pracować nad projektem w komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)