Mówca: Paweł Sajak
Data: 2013-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jako osoba, która prawie codziennie jeździ pociągami relacji Łódź - Warszawa, która codziennie jest zmuszona, w dobie remontu, czasami wyrażać mało pozytywne opinie ogólnie na temat PKP i warunków, powinienem cieszyć się w związku z tym, iż taki projekt ustawy został zgłoszony, bo przecież nieudolne spółki powinny mieć możliwość w sposób racjonalny zakończenia swojej działalności. Rzeczywiście jeśli chodzi o spółki PKP, które powstały, ze względu na tzw. konkurencyjność na rynku, nie jest to najszczęśliwsza i najbardziej sprawiedliwa forma działania, skoro państwo cały czas musi je wspierać. Pytanie, skąd się to wzięło i dlaczego. Czy to jest wina konduktorów, czy to jest wina motorniczych, czy to jest wina rządu, który w sumie już ponad 10 lat obsadza te spółki i zarządy swoimi kolegami, znajomymi, na których w żaden sposób nie można wywrzeć wpływu? Przecież nie pójdę do kolegi i nie powiem: słuchaj, weź no popraw się, zrób coś, zacznijcie funkcjonować. Jedyny sposób, jaki jest, to właśnie za pomocą ustawy postraszyć ich wszystkich, żeby się wzięli do pracy, i zarządzić - co? - upadłość, postawić masę, syndyka. Tylko pytanie, co w to miejsce. Projekt ustawy zakłada, iż syndyk bądź osoba zarządzająca będą mogli prowadzić świadczenia obowiązkowe dla ludności przez sześć miesięcy. Ale tutaj prokurator generalny w bardzo ładny sposób zwrócił uwagę, że z jednej strony chcemy wprowadzić konkurencyjność na rynku, a z drugiej strony zaczynamy ograniczać swobodę działalności gospodarczej. Poza tym należy zwrócić uwagę na to, iż te sześć miesięcy, przez które teoretycznie osoba zarządzająca będzie mogła, bądź syndyk, prowadzić tę działalność, to jest rzeczywiście tylko i wyłącznie działalność fakultatywna, ponieważ ona może, a nie musi. Co w przypadku, kiedy któregoś pięknego dnia spółka ogłosi upadłość i te pociągi przestaną codziennie wozić ludzi do pracy? To jest pytanie zasługujące na odpowiedź. Pytanie, jak to się ma chociażby do przegranej sprawy Przewozów Regionalnych o odszkodowanie w wysokości prawie miliarda złotych. Przedmówca już wspomniał o tym, że gdybyśmy tę ustawę uchwalili, Przewozy Regionalne automatycznie przechodzą w stan upadłości. Pytanie, kto tę dziurę na rynku wypełni? Który przewoźnik będzie w stanie zaspokoić zapotrzebowanie na rynku transportowym? Możemy się, nie wiem, uśmiechnąć do Niemców, bo chyba TGV z Francji po naszych torach nie będzie chciało jeździć. W sumie, żeby nie płacić miliarda złotych, aż tak bardzo i tak szybko trzeba wprowadzać taką ustawę? A może już komuś obiecaliśmy intratne kontrakty na poruszanie się po polskich drogach kolejowych? To są bardzo ciekawe pytania. Trzeba też zwrócić uwagę, że ustawa, którą omawiamy, jest zagrożeniem dla samych Przewozów Regionalnych, a to jest 35 tys. miejsc pracy. Czy jako rząd macie taki wspaniały plan walki z bezrobociem, że jesteście w stanie zaproponować jakieś ciekawe rozwiązania, od razu przekwalifikować tych ludzi? Wątpię, nie wydaje mi się. Uważam, jak cały mój klub, że zmiany w PKP, w ogólnym tego słowa znaczeniu, są potrzebne, ale te zmiany powinny być przemyślane, te zmiany powinny być konstruktywne, te zmiany powinny mieć na celu poprawę sytuacji, a nie likwidację problemu, czyli spółek, które w tej chwili w waszej ocenie przynoszą straty. Dlatego klub Twój Ruch w żaden sposób nie jest w stanie poprzeć takiej ustawy. Dziękuję bardzo.