Mówca: Jacek Sasin
Data: 2015-12-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Premier! Wysoka Izbo! Przypadł mi zaszczyt zaprezentowania projektu uchwały w 10. rocznicę złożenia przysięgi przez pana prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej prof. Lecha Kaczyńskiego. Prezentuję tę uchwałę w imieniu wnioskodawców, którzy podpisali się pod projektem tej uchwały. 23 grudnia, czyli za 2 dni, minie 10 lat od złożenia przysięgi prezydenckiej przez śp. pana prezydenta prof. Lecha Kaczyńskiego. 10 lat to jest okres, który pozwala dzisiaj z dystansu spojrzeć na dokonania prezydenta Lecha Kaczyńskiego zarówno jako prezydenta Rzeczypospolitej, jak i wcześniej, w trakcie pełnienia przez niego licznych ważnych funkcji publicznych. Pan prezydent Lech Kaczyński od początku swojego dorosłego życia zaangażował się w działalność publiczną na rzecz niepodległości Polski i demokracji. Najpierw w czasach komunizmu aktywnie zaangażował się w prace i w działalność w opozycji demokratycznej na Wybrzeżu. Od 1997 r. współpracował z Biurem Interwencyjnym Komitetu Obrony Robotników, a od 1978 r. działał w wolnych związkach zawodowych. W tym czasie pomagał robotnikom Wybrzeża jako specjalista od prawa pracy, tym robotnikom, którzy byli prześladowani przez władzę komunistyczną. W czasie strajków na Wybrzeżu w sierpniu 1980 r. pan prezydent Lech Kaczyński był doradcą Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego. Następnie działał w Niezależnym Samorządnym Związku Zawodowym ˝Solidarność˝, będąc członkiem kierownictwa związku i delegatem na I zjazd delegatów NSZZ ˝Solidarność˝. Internowany w stanie wojennym, po wypuszczeniu z ośrodka internowania w Strzebielinku od pierwszych dni zaangażował się w podziemie ˝Solidarności˝. Był między innymi członkiem Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej NSZZ ˝Solidarność˝. W czasie strajku 1980 r. był doradcą robotników strajkujących w Stoczni Gdańskiej. Brał udział w obradach okrągłego stołu, a następnie aktywnie działał w odrodzonej ˝Solidarności˝. Był pierwszym wiceprzewodniczącym Związku Zawodowego NSZZ ˝Solidarność˝, faktycznie kierując związkiem w czasie, kiedy przewodniczący Lech Wałęsa prowadził kampanię wyborczą, a następnie pełnił funkcję prezydenta Rzeczypospolitej. W pierwszych wyborach 1989 r. prezydent Lech Kaczyński uzyskał mandat senatora, a następnie w następnych wyborach - posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. W Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy pełnił funkcję ministra stanu do spraw bezpieczeństwa narodowego i nadzorował Biuro Bezpieczeństwa Narodowego. Był, co warto podkreślić, tym polskim politykiem, który jako pierwszy sformułował tezę o konieczności przystąpienia Polski do Paktu Północnoatlantyckiego, i robił to w czasie, kiedy większość polityków uważała, że to nie jest droga, którą powinna kroczyć Polska, że Polska powinna raczej szukać swojego bezpieczeństwa w tworzeniu jakichś nowych struktur bezpieczeństwa, NATO-bis, EWG-bis. Był tutaj Lech Kaczyński tym, który jako pierwszy wskazał tę drogę, którą Polska potem podążyła i do dzisiaj nią kroczy. W 1992 r. Lech Kaczyński został wybrany prezesem Najwyższej Izby Kontroli. Po tym czasie, kiedy pełnił tę funkcję, z krótką przerwą, kiedy nie prowadził działalności publicznej, politycznej, został w 2000 r. ministrem sprawiedliwości i prokuratorem generalnym w rządzie Jerzego Buzka. W tym czasie zasłynął jako ten, który rzucił hasło - i skutecznie je realizował - bezwzględnej walki z przestępczością. Popularność, jaką zdobył, sprawując tę funkcję ministra sprawiedliwości, pomogła prezydentowi Lechowi Kaczyńskiemu wygrać wybory na prezydenta Warszawy. Miało to miejsce w 2002 r. W międzyczasie prezydent Lech Kaczyński był tym, który wraz ze swoim bratem Jarosławem stworzył partię polityczną Prawo i Sprawiedliwość... ...i był pierwszym jej przewodniczącym. Jako prezydent Warszawy podjął ogromny trud zjednoczenia naszej stolicy w jeden organizm miejski, rozbity wcześniej na wiele gmin. To właśnie działalność prezydenta Lecha Kaczyńskiego i jego administracji spowodowała, że Warszawa, tak jak jest dzisiaj, jest jedną gminą kierowaną przez prezydenta miasta. Był wybitnym menedżerem. Zaplanował wiele ważnych inwestycji warszawskich, które częściowo zostały zrealizowane, jak Most Północny, Centrum Nauki Kopernik, sieć Szybkiej Kolei Miejskiej, wreszcie Muzeum Powstania Warszawskiego, które do dzisiaj jest symbolem prezydentury Lecha Kaczyńskiego. Ale zaplanował również inne inwestycje, które były przygotowane do realizacji, a nie zostały zrealizowane, jak chociażby Warszawski Park Technologiczny czy most Krasińskiego. W 2005 r. w wyborach prezydenckich prezydent Lech Kaczyński wygrał te wybory i został prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej. I właśnie 23 grudnia 2005 r. tutaj, przed Zgromadzeniem Narodowym, złożył swoją przysięgę. Pozwólcie państwo, że powiem jeszcze kilka słów o prezydenturze pana prezydenta Lecha Kaczyńskiego, która była ukoronowaniem jego drogi w działalności publicznej. Tej drogi, która była drogą jasną, prostą, drogą walki o Polskę niepodległą i o Polskę demokratyczną, drogą, którą kroczył razem ze swoimi towarzyszami z NSZZ ˝Solidarność˝, bo czuł się zawsze częścią ˝Solidarności˝, czuł się człowiekiem ˝Solidarności˝ i do końca przyznawał się do ideałów ˝Solidarności˝. Pan prezydent Lech Kaczyński za główne podwaliny swojej prezydentury uznał przede wszystkim suwerenność narodu. Polska suwerenna w rozumieniu prezydenta Lecha Kaczyńskiego to nie tylko Polska suwerenna w wymiarze międzynarodowym - chociaż to było dla prezydenta Lecha Kaczyńskiego niezwykle ważne - ale również w wymiarze wewnętrznym, czyli naród jako suweren, naród, a nie różnego rodzaju niejasne grupy interesów, układy, kliki, które zawsze powodują, że duża część narodu jest pozbawiona realnego wpływu na to, jak rządzony jest kraj, jak rządzona jest Polska. Taką prezydenturę sprawował, taką linię polityczną reprezentował. W polityce międzynarodowej dbał o podmiotowość Polski, o należne miejsce Polski w świecie. Temu służyła polityka prezydenta Lecha Kaczyńskiego w wymiarze europejskim, wspólnoty europejskiej, gdzie zawsze podkreślał, że Unia Europejska jest niezwykle ważnym elementem współczesnego świata. Był zwolennikiem integracji europejskiej, ale opartej na tych fundamentach, które legły u podstaw tworzenia wspólnoty europejskiej, czyli chrześcijańskiego systemu wartości oraz zrozumienia podmiotowości każdego kraju, który wchodzi w skład Unii Europejskiej. Był zwolennikiem takiej Unii Europejskiej, gdzie nie byłoby hegemona, gdzie każdy z krajów mógłby realizować własne interesy i mógłby wyrażać swój własny pogląd. Budował również pozycję Polski w regionie. Temu służyło zacieśnienie relacji z krajami bezpośrednio z Polską sąsiadującymi, w tym z tymi krajami, które powstały po rozpadzie Związku Sowieckiego. Postrzegał właśnie polski interes w tym, żeby Polska stała się liderem, ale liderem państw naszego rejonu Europy, liderem, który nikomu nie będzie narzucał swojej woli, tylko raczej będzie chciał budować wspólnotę wolnych narodów, wolnych narodów, które wybiły się nie tak dawno na niepodległość, ale których niepodległość w dalszym ciągu przecież była zagrożona. Budował bardzo dobre relacje z państwami bałtyckimi, z Ukrainą, z republikami zakaukaskimi, ale również z Czechami, ze Słowacją, z Węgrami czy Rumunią. Rozumiał, że to jest interes Polski - aby żyć w dobrych relacjach z naszymi najbliższymi sąsiadami. Wiedział, że podstawą bezpieczeństwa Polski jest z jednej strony bezpieczeństwo militarne oparte na uczestnictwie w Pakcie Północnoatlantyckim, w tym dobre relacje z najważniejszym członkiem tego Paktu, czyli Stanami Zjednoczonymi. Temu służyła chociażby walka prezydenta Lecha Kaczyńskiego o zainstalowanie w Polsce elementów tarczy antyrakietowej. Wiedział, że tylko bliska współpraca militarna ze Stanami Zjednoczonymi jest w stanie realnie ochronić Polskę przed niebezpieczeństwami, które płyną ze Wschodu. Ale bezpieczeństwo postrzegał dużo szerzej, również jako bezpieczeństwo energetyczne. Temu służyły właśnie ożywione kontakty z republikami zakaukaskimi, temu służył szczyt energetyczny, który został zwołany w 2007 r., który położył podwaliny pod współpracę energetyczną krajów naszego regionu. Do dzisiaj pewne elementy wspólnej polityki energetycznej, które wtedy zostały ustalone, funkcjonują. Szanowni Państwo! Pan prezydent Lech Kaczyński prowadził również politykę odzyskania przez nas, Polaków, godności narodowej. Temu służyła ożywiona polityka historyczna, temu służyła wreszcie polityka odznaczeniowa - przypominania i odznaczania wysokimi odznaczeniami państwowymi osób zasłużonych dla niepodległości i wolności, osób, które często najpierw przez wiele dziesięcioleci były osobami gorszej kategorii w komunistycznej Polsce, a potem wolna już Rzeczpospolita o nich zapomniała. To ta dbałość o prawdę historyczną, o nasz dorobek, o naszą pozycję w świecie, budowaną również przez politykę historyczną, kazała prezydentowi Lechowi Kaczyńskiemu udać się 10 kwietnia 2010 r. w swoją ostatnią podróż, do Katynia, aby tam złożyć hołd poległym oficerom i tam upominać się o prawdę, bo - jak mawiał prezydent Lech Kaczyński - budowanie normalnych międzynarodowych relacji, przyjacielskich relacji z innymi państwami jest możliwe tylko i wyłącznie w oparciu o prawdę. Nie zbuduje się dobrych relacji w oparciu o kłamstwo. W czasie tej tragicznej podróży prezydent Lech Kaczyński wraz z małżonką i innymi członkami delegacji zginął w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem. (Głos z sali: Zamach czy katastrofa?) Dzisiaj, w przeddzień 10. rocznicy złożenia prezydenckiej przysięgi przed Zgromadzeniem Narodowym, chciałbym prosić Wysoką Izbę o przyjęcie przedłożonego projektu uchwały w 10. rocznicę złożenia przysięgi przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego. Pozwólcie państwo, że kończąc swoje wystąpienie, odczytam propozycję treści uchwały. ˝Dnia 23 grudnia 2015 r. mija 10 lat od złożenia przed Zgromadzeniem Narodowym przysięgi przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego. Posłowie i senatorowie zebrani na uroczystym Zgromadzeniu, składając hołd pamięci Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, wyrażają przekonanie, że Prezydent działając w Wolnych Związkach Zawodowych, Solidarności, pełniąc wysokie funkcje państwowe, społeczne i samorządowe, zabiegając skutecznie jako Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej o budowę podmiotowej pozycji Polski i naszego regionu w polityce międzynarodowej, oddając sprawiedliwość ludziom walczącym o wolność naszej Ojczyzny, czynnie uczestnicząc w rozwiązywaniu licznych konfliktów społecznych, przypominając idee Solidarności, której zawsze był wierny, dobrze przysłużył się Polsce˝. Dziękuję bardzo. (Zebrani wstają, oklaski)