Mówca: Jan Szyszko
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowna Pani Minister! Ja chciałbym się odnieść do kilku uwag. Pierwsza rzecz - może z tego powodu, że jestem profesorem, parę razy powiedziano, że miałem tu wykład. Chcę powiedzieć, że raczej starałem się podać pewne fakty albo też pewną wiedzę, która jest tu podstawowa, żeby zrozumieć i konwencję, i pakiet, i protokół z Kioto, i reperkusje tego. Bez znajomości tych podstawowych rzeczy trudno o tym dyskutować. Przypuszczam, że z tego powodu pan premier Buzek... przepraszam bardzo, pan premier Tusk, zaraz będę mówił o premierze Buzku, zachował się w taki sposób, jakby był władcą świata, a Polska należała do państw aneksu drugiego, i to z tego powodu zgodził się płacić na fundusz z narodowego funduszu ochrony środowiska 2 lata przed podjęciem przez Sejm ustawy. A mówię tutaj o pewnym porządku prawnym, gdyż również bardzo wysoko cenię pana posła Kalisza, on mnie również ceni, i ktoś tu powiedział o ładzie prawnym. I pan poseł Kalisz powiedział też, że przecież Sejm może podejmować uchwały i ustawy, ale także może mieć inicjatywę w zakresie dyrektyw czy też rozporządzeń. A to w ten sposób prowadzi się renegocjacje, o ile mnie pamięć nie myli, i w ten sposób renegocjacje są cały czas prowadzone na szczeblu Unii Europejskiej. Chyba że ja się mylę albo coś się tak zmieniło, że zupełnie jestem zagubiony, ale raczej bywałem mniej więcej, z żalem muszę to stwierdzić, raz w miesiącu w Brukseli i negocjowałem. A więc mnie się wydaje, że te negocjacje właśnie w ten sposób trzeba prowadzić i te negocjacje są tak prowadzone. I jeśli pani minister pozwoli - właśnie te renegocjacje są prowadzone w zakresie land use, land use change and forestry. Tu może wrócę do sprawy wejścia protokołu z Kioto w życie. To Komisja Europejska była zdecydowanym przeciwnikiem wejścia protokołu z Kioto w życie, była zdecydowanym malkontentem co do protokołu z Kioto. Głównym powodem było to, że Stany Zjednoczone były zwolennikiem protokołu z Kioto, ale pod warunkiem land use, land use change and forestry. Ja to również negocjowałem, te negocjacje odbywały się i w Polsce, i w Stanach Zjednoczonych, i w Unii Europejskiej, i podczas prezydentury. A więc można negocjować. Tu pan poseł Kłosowski powiedział, i pani minister o tym wspomniała, że ten wygra, kto wygra wyścig. Polska wyścig już raz wygrała. Polska wyścig wygrała w związku z protokołem z Kioto i Polska powinna żądać rozliczenia tego do końca, a nie pozwalać na zamydlanie tego całego procesu. A między innymi pakiet klimatyczno-energetyczny i ta data - właśnie w dniu posiedzenia high-level segment w Poznaniu - to była przecież wtedy, ja bym powiedział nawet, swego rodzaju kompromitacja. Rząd pojechał, mając tu tylu gości, i podpisał pakiet klimatyczno-energetyczny, a więc te ustawy, rozporządzenia i te inne rzeczy, bo to jest pakiet klimatyczno-energetyczny. Pan poseł Seliga zadał mi pytanie: Dlaczego wyrzucono pana z rządu? Byłem ministrem, jest pan premier i pan premier - panie marszałku, wie pan o tym dokładnie - ma prawo dobierać sobie współpracowników tak, jak chce, to jest jego prawo. Jeśli ktoś z nas będzie premierem, to też to prawo prawdopodobnie będzie mógł zastosować. Ale może nie tak: zdymisjonował mnie, gdyż doszło do swego rodzaju niesubordynacji. Pan premier Buzek był wyraźnym zwolennikiem prywatyzacji polskich lasów, rzucił taki pomysł na posiedzeniu Rady Ministrów i doszło do głosowania. Jedynym ministrem, który głosował przeciw temu, był minister środowiska. Równocześnie minister środowiska złożył votum separatum i rozpoczął renegocjacje. Renegocjacje na następnym posiedzeniu Rady Ministrów zakończyły się powtórnym głosowaniem, które pan premier Buzek przegrał 7:6, ale wiadomo było, że już o moim losie zdecydowano. Ale zdecydowano tylko w ten sposób, że przez dwa dni nie byłem ministrem, bo równocześnie powołano mnie na sekretarza stanu z tego powodu, że byłem już wcześniej nominowany na prezydenta konwencji klimatycznej. Był to skandal swego rodzaju, ten skandal dzięki dyplomacji pana Jarosława Kaczyńskiego, jak również oligarchów kościelnych i pana ministra Geremka udało się wyciszyć i dlatego objąłem prezydenturę konwencji klimatycznej w Bonn. Jeszcze może taka bardzo krótka kwestia odnośnie do pani minister Jaczewskiej. To jest prawda, co pani mówi, że rozpoczęcie renegocjacji mogłoby się źle zakończyć, ale niech pani zauważy jeszcze jedną rzecz - wszyscy są za renegocjacjami, z tym że my jesteśmy troszeczkę w innym miejscu, a mianowicie to Polska jest rekordzistą w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych, a nie te państwa, które tego nie zrobiły. To Polska ma przeogromne zasoby energetyczne, a inni ich nie mają, a więc oczywiście będą przeciwnikami z natury rzeczy. I to jest walka, mówię to z pełną odpowiedzialnością, z polskimi zasobami energetycznymi, to jest walka o to, żeby nas uzależniać od obcych technologii. Ja bym to samo robił, gdybym miał siłę, bo bezpieczeństwo buduje się w ten sposób, że uzależnia się kogoś innego. My mamy ogromne atuty z punktu widzenia właśnie tej koncepcji zmian klimatycznych i to powinniśmy wykorzystywać właśnie na bazie negocjacji, renegocjacji, tworzenia prawa, tworzenia pewnych impulsów w kierunku zmian dyrektyw. Czy takie impulsy idą ze strony polskiego rządu? Nie wiem. Wtedy kiedy sprawowaliśmy władzę, Komisja Europejska miała z nami pewne kłopoty, pan minister Korolec również o tym wie. Staraliśmy się renegocjować również porządek prawny w Unii Europejskiej. To było trudne, bo wtedy byliśmy raczkującym partnerem w Unii Europejskiej. Równocześnie tutaj mówiono, panie marszałku, że pytania są niezrozumiałe. Ja mówiłem, że one zostały zadane tak celowo, po to, żeby je zrozumieć. Można było zadać krótsze pytania, np. o benchmarki - czy jest pan za benchmarkami, czy przeciwko. Podejrzewam, że nikt by tu nie dyskutował, pani minister. Moglibyśmy powiedzieć: better sharing, o lepszym dzieleniu może tutaj byśmy zaczęli dyskutować. Nie byłoby żadnej dyskusji. Pytania zostały tak zadane, żeby każdy zrozumiał, o co chodzi, a to, co rzeczywiście dzieje się z pakietem klimatyczno-energetycznym, jest wielką tragedią Polski - w zakresie polskich osiągnięć, zasobów. Uzależniamy się od obcych technologii i źródeł energii. Nie wykorzystujemy naszych atutów i to jest nasz błąd. Panie marszałku, chciałbym serdecznie podziękować i bardzo proszę podziękować również pani marszałek za to, że zgodziła się na prowadzenie tutaj tej debaty. Całkowicie nie zgadzam się z posłem Kaliszem, że nie można prowadzić tego rodzaju spraw i żądać referendum odnośnie do nich. Wyobraźmy sobie, że rząd wpadłby na pomysł zlikwidowania państwa, a Sejm by dalej istniał. Jakie byłoby wyjście? Błyskawiczne rozpisanie referendum. Takie referendum to nic innego, jak próba zmuszenia rządu do negocjacji i renegocjacji. Równocześnie tutaj gwarantujemy naszą pomoc w tym zakresie. Pytania były proste, jednoznaczne i w związku z tym wszyscy tutaj na ten temat dyskutowaliśmy. Mam nadzieję, że sprawa pakietu klimatyczno-energetycznego została przybliżona w Sejmie, że do wszystkich dotarło, iż te sprawy są niezwykle ważne dla naszego państwa. Dziękuję ślicznie, panie marszałku. Dziękuję państwu. (Oklaski)