PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-03-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzisiejsze oświadczenie poselskie pragnę poświęcić znanemu prozaikowi, eseiście i krytykowi literackiemu Wilhelmowi Machowi. Urodził się w rodzinie chłopskiej w 1917 r. we wsi Kamionka 25 km od Dębicy. Cztery klasy szkoły powszechnej ukończył w rodzinnej Kamionce. Naukę kontynuował od 1928 r. w prywatnym Miejskim Koedukacyjnym Gimnazjum w Ropczycach. Uczęszczał również w 1932 r. do Gimnazjum im. Władysława Jagiełły w Dębicy, w którym redagował szkolne czasopismo ˝U Nas˝. Maturę zdał w 1936 r. W 1938 r. ukończył naukę w Państwowym Pedagogium w Krakowie, a Wydział Humanistyczny - polonistykę - na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach okupacji pracował w Ubezpieczalni Społecznej oraz działał w podziemiu kulturalnym. Za swój debiut literacki sam Wilhelm Mach uważał publikację wiersza ˝Tobie dalekiej˝ wydrukowanego jesienią 1945 r. w jednodniówce ˝Inaczej˝, której był współredaktorem. Jako prozaik debiutował opowiadaniem ˝Rdza˝ w 1945 r. na łamach tygodnika ˝Odrodzenie˝. W latach 1945-1946 należał do grupy literackiej Zespół Młodych ˝Inaczej˝. W latach 1945-1950 był sekretarzem redakcji miesięcznika ˝Twórczość˝ w Krakowie. Publikował w nim opowiadania i recenzje literackie. Publikował również w ˝Odrodzeniu˝ w latach 1945-1947 i w ˝Dzienniku Literackim˝ w latach 1947-1950. Od 1945 r. był członkiem Koła Młodych przy Oddziale Krakowskim Związku Zawodowego Literatów Polskich, od 1949 r. Związku Literatów Polskich. Członkiem związku został w 1948 r. W latach 1947-1948 był stypendystą rządu francuskiego w Paryżu. W 1950 r. przeniósł się do Warszawy wraz z redakcją ˝Twórczości˝. Był konsultantem literackim Domu Wojska Polskiego. W latach 1950-1958 był redaktorem tygodnika ˝Nowa Kultura˝. W 1958 r. został kierownikiem literackim zespołu filmowego. Wilhelm Mach przyjaźnił się z Zofią Nałkowską, która wyznaczyła go na jednego z czterech kuratorów swojej spuścizny literackiej. Pisarz zmarł nagle na skutek zapaści w dniu 2 lipca 1965 r. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Dziękuję. Przebieg posiedzenia
Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie ministrze. Udzielam teraz głosu panu posłowi Marcinowi Święcickiemu, reprezentującemu Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska. Bardzo proszę, panie pośle. Poseł Marcin Święcicki Dziękuję bardzo, panie pośle. Głos zabierze pani posłanka Józefa Hrynkiewicz z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość. Bardzo proszę, pani posłanko. Poseł Józefa Hrynkiewicz Dziękuję bardzo, pani posłanko. Głos zabierze pan poseł Andrzej Rozenek reprezentujący Klub Poselski Ruch Palikota. Bardzo proszę, panie pośle. Poseł Andrzej Rozenek Dziękuję, panie pośle. Głos zabierze pan poseł Ryszard Zbrzyzny z Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej. Bardzo proszę, panie pośle. Poseł Ryszard Zbrzyzny Dziękuję bardzo, panie pośle. Udzielam głosu ministrowi finansów panu Janowi Vincent-Rostowskiemu. Bardzo proszę, panie ministrze. Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski Dziękuję bardzo, panie ministrze. (Poseł Ryszard Zbrzyzny: Tylko słowo.) Bardzo proszę, w trybie sprostowania, jak rozumiem, panie pośle, tak? Poseł Ryszard Zbrzyzny Dziękuję bardzo, panie pośle. Udzielam głosu panu posłowi Stefanowi Niesiołowskiemu z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, przepraszam, Platforma Obywatelska. (Wesołość na sali) Bardzo proszę, panie pośle. Poseł Stefan Niesiołowski Dziękuję bardzo, panie pośle. Głos zabierze pan poseł Janusz Śniadek z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość. Bardzo proszę, panie pośle. Poseł Janusz Śniadek Dziękuję bardzo, panie pośle. Głos zabierze pan poseł Armand... Przepraszam, udzielam głosu panu ministrowi finansów Janowi Vincent-Rostowskiemu. Bardzo proszę, panie ministrze. Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski Bardzo proszę panie posłanki o umożliwienie kontynuowania wystąpienia panu ministrowi. (Głos z sali: Ale bez przerwy prowokuje.) Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski Dziękuję bardzo, panie ministrze. Głos zabierze pan poseł Armand... (Głos z sali: W trybie sprostowania.) Dobrze. W trybie sprostowania pan poseł Śniadek. Bardzo proszę, panie pośle. Poseł Janusz Śniadek Dziękuję bardzo, panie pośle. Głos zabierze pan poseł Armand Kamil Ryfiński z Klubu Poselskiego Ruch Palikota. Bardzo proszę, panie pośle. Poseł Armand Kamil Ryfiński
Mówca: Mariusz Błaszczak
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość proszę o 5 minut przerwy... (Poseł Stefan Niesiołowski: A po co?) ...zwołanie Konwentu Seniorów i wyjaśnienie, dlaczego na galerię sejmową nie zostali wpuszczeni związkowcy, którzy chcieli uczestniczyć w tych obradach.
Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Premierze! Pani Marszałek! Skoro nie wiemy, dlaczego związkowcy, przedstawiciele związków zawodowych nie mogą być zaproszeni na galerię sejmową, to prosiłbym, pani marszałek, żeby ogłosić 10-minutową przerwę, podczas której pan premier Donald Tusk wyjdzie do związkowców przed Sejm i wyjaśni im, dlaczego nie mogą być na sali sejmowej.
Mówca: Jarosław Kaczyński
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak, oczywiście. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wysłuchałem wraz z całą Wysoką Izbą naprawdę bardzo poważnego i bardzo ważnego przemówienia. W związku z tym sądzę, że powinniśmy mieć kilka, może kilkanaście minut na zastanowienie się. Wnoszę w imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość o 15-minutową przerwę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Leszek Miller
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Premierze! (Gwar na sali)
Mówca: Beata Kempa
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, pani marszałek. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Źle pan mnie zrozumiał, i to w trzech kwestiach. (Poruszenie na sali) Pragnę to sprostować i chcę, żeby też wszyscy ci, którzy... Dzisiaj jest dość wysoki poziom emocji w trakcie tej debaty, bo i sprawa jest niezwykle ważna. Panie Premierze! Wola narodu, tak, odwołanie do woli narodu. Powiedział pan, spytał, dlaczego nie godziliśmy się w takim razie na referendum w sprawie aborcji. Panie premierze, w sprawach moralnych, jak słusznie zwróciła panu uwagę pani profesor Pawłowicz, nie robi się referendum. (Poseł Rafał Grupiński: Nie ma decyzji niemoralnych.) Nie zabijaj i koniec. To jest oczywiste. Więc nie rozumiem, dlaczego pan odwołał się do tego przykładu, porównując to z tym, że pan - i tu przejdę do kolejnej kwestii - i panu podobni fundują nam naszą przyszłość według własnej modły, niekoniecznie tożsamej z waszą modłą. Panie premierze, przechodzę do ˝tłustych kotów˝. Tak, Solidarna Polska proponuje opodatkować dochody, bo proponuje konfiskować majątki przestępcom. Tych jest naprawdę wielu i mają niezwykle wysokie majątki, które przepisują, a później korzystają z ich dobrodziejstwa i popełniają dalsze przestępstwa. (Poseł Andrzej Rozenek: Zabrać majątki biskupom.) Jeśli chodzi o te ˝tłuste koty˝, panie premierze, to prawda, miałam na myśli pana, zarabia pan powyżej 10 tys., bo taką cezurę na rękę postawimy (Poruszenie na sali), miałam na myśli pana Palikota, który wyrażał się o tych ˝tłustych kotach˝ i który dzisiaj przyjął jednak pana w swoje objęcia, nie głosując, rezygnując z tej odwagi, uścisnął pana i pomaga panu przeprowadzić ten niecny plan. (Głos z sali: Kończ już, kobieto.) Panie premierze, oczywiście to są również te osoby, które zarabiają bardzo dużo. One muszą nieco uszczknąć w ramach solidarności społecznej realizacji tego programu. (Poruszenie na sali) To jesteśmy na pewno my wszyscy. Wreszcie, panie premierze, ostatnia rzecz, autorytety. Pan tu raczył powiedzieć, kto jest moim idolem. Ja, panie premierze, powiem panu tak. Idoli to ja nie mam, ale mam autorytety. Tak. Dla mnie autorytetem jest moja matka, mój ojciec, jest pan prezes Ziobro, jest pan prezes Jarosław Kaczyński. (Poseł Stefan Niesiołowski: A Rydzyk?) Panie premierze, powiem panu więcej i odwołam się do wielkich słów największego autorytetu, jakim był Ojciec Święty Jan Paweł II. (Gwar na sali) Mówił pan o tym również, ale pan źle zrozumiał moją wypowiedź. Mówimy tu o demokracji. Pan i pańscy ludzie często mówią: To wynik demokracji o tym decyduje, siedźcie cicho, bo wynik demokracji o tym decyduje. Demokracja bez wartości łatwo przeradza się w jawny bądź zakamuflowany totalitaryzm, panie premierze. (Oklaski) To jest mój autorytet i tak pozostanie. A co do idoli, panie premierze, to ja wiem, jakich pan ma idoli. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Tomasz Kulesza: Ojej, powiedziała, co wiedziała.)
Mówca: Jarosław Kaczyński
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pan premier był tu łaskaw poświęcić chwilę mojemu rządowi, a także rządowi mojego poprzednika. Otóż, ja chcę przypomnieć kilka faktów, które nie podlegają dyskusji. W momencie zakończenia funkcjonowania naszego rządu mieliśmy 8 mld zł odłożone na kolejny rok... (Poseł Teresa Piotrowska: Można tylko prostować.) (Poseł Krystyna Skowrońska: Tyle, ile zostawiło wam SLD.) ...a gdyby zastosować te ograniczenia w płatnościach dla OFE, które w tej chwili obowiązują, to - praktycznie rzecz biorąc - wyniki byłyby już na poziomie zrównoważonego budżetu i prawie zrównoważonych finansów publicznych. To po pierwsze. (Poseł Teresa Piotrowska: Coś takiego!) Po drugie, jeżeli chodzi o obniżenie podatków, to dokonywaliśmy tego, panie premierze, z pełnym poparciem Platformy Obywatelskiej. (Wesołość na sali) To raz. Dwa. Przejęliście władzę, wtedy pojawił się kryzys, mogliście podnieść podatki. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Teresa Piotrowska: Ale wydatki już nie.)
Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Dosyć niewyraźnie zabrzmiały te słowa ubolewania pana premiera. Ja przypomnę, że pan premier powiedział o pętackiej inicjatywie. Panie premierze, ja prosiłbym, żeby...
Mówca: Andrzej Rozenek
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Rozmawiamy dzisiaj o referendum, którego pragnie blisko 2 mln ludzi. Te 2 mln ludzi trzeba uszanować. Trzeba uszanować również ˝Solidarność˝ i OPZZ, tych, którzy protestują przed budynkiem Sejmu. Najwłaściwszą formą szacunku dla tych ludzi byłaby debata, byłaby rozmowa z nimi. Tego w działaniach rządu mi zabrakło. Rząd oznajmił, że wydłuża wiek emerytalny, nie wchodząc ze społeczeństwem w prawdziwy dialog, nie tłumacząc, dlaczego jest to potrzebne, nie przedstawiając wyliczeń, czemu akurat do 67, a nie 69 albo 66 lat trzeba wydłużyć wiek emerytalny. Rząd zachował się arogancko. Społeczeństwo obywatelskie wymaga tego, żeby uszanować instytucję referendum, bo jest to bardzo ważna instytucja. Na tym polega demokracja, demokracja bezpośrednia jest bardzo ważną formą demokracji. A więc szacunek dla tych blisko 2 mln obywateli, którzy się podpisali pod tym wnioskiem, nakazywałby poparcie, zagłosowanie za referendum. Ale szacunek dla inteligencji tych ludzi, szacunek dla logiki i dla budżetu państwa, który nie jest z gumy, nakazuje odrzucić ten wniosek. Dlaczego? Pytanie jest po prostu głupio postawione, a odpowiedź na nie jest oczywista. Nikt nie pyta ludzi, czy chcą oddychać, nikt nie pyta ludzi, czy chcą żyć, nie ma też sensu pytanie ich, czy chcą dłużej pracować, odpowiedź jest przecież znana. Nikt nie chce dłużej przymusowo pracować. Te 70 mln, które kosztuje referendum, naprawdę można lepiej wydać. Dlatego Ruch Palikota wstrzyma się w głosowaniu nad tym referendum. Przy okazji muszę powiedzieć o pewnych rzeczach, które wymagają komentarza. Znakomicie zarabiający przewodniczący ˝Solidarności˝ staje się orędownikiem ubogich. Jarosław Kaczyński z kolei wzywa do walki z kłopotami demograficznymi, do większego wsparcia rodzin i większej rozrodczości. Przewodniczący Leszek Miller staje się orędownikiem młodego pokolenia, które najbardziej dotknie wydłużenie wieku emerytalnego. I robi to z pieśnią Kaczmarskiego na ustach. A posłanka Beata Kempa walczy o prawa kobiet. (Poseł Anna Zalewska: A co, Kempa jest mężczyzną?) No, szanowni państwo, są granice obłudy i śmieszności. (Poseł Anna Zalewska: Pani marszałek, proszę zwrócić posłowi uwagę.) (Głos z sali: Niczego złego nie mówi.) Trudno odnieść inne wrażenie niż takie, że mali, cyniczni politycy obłudnie grają na emocjach społeczeństwa. (Głos z sali: To jest parlament.) Za tę grę społeczeństwo wystawi wam rachunek. Ruch Palikota w tej grze brać udziału nie ma zamiaru. Stop demagogii i stop obłudzie. (Oklaski)
Mówca: Finansów Jan Vincent-Rostowski
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Takie słowo wytłumaczenia. Panie pośle Zbrzyzny, panie pośle... (Poseł Ryszard Zbrzyzny: Słucham, panie ministrze. Słucham uprzejmie.) (Poseł Anna Zalewska: Ale to poseł jest od dyscyplinowania ministra, a nie minister od dyscyplinowania posła.) Ale ja też jestem posłem... (Poseł Anna Zalewska: Na nieszczęście.) ...pani poseł, więc chciałbym jednak, żeby pan poseł posłuchał, jak odpowiadam na coś, co powiedział wcześniej. Pan poseł raczył mówić czy stwierdzić, że ja oszczędzam za granicą. Panie pośle, tak jak miliony Polaków pracowałem za granicą i byłem uczestnikiem pracowniczego programu emerytalnego, więc zakładam, że jeśli pan uważa, iż jest to w jakikolwiek sposób naganne, to pan chciał obrazić nie tylko mnie, ale także ich. A więc rozumiem, że taki jest stan rzeczy, i chciałbym, żeby pan wytłumaczył, czy pan obraża też miliony Polaków, którzy pracują za granicą i tak odkładają na swoją emeryturę, czy pan chciał obrazić tylko mnie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Nie mam zamiaru prowadzić polemiki z panem ministrem, ale powiem, że nie miałem zamiaru obrazić kogokolwiek i na pewno także nie pana ministra. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Finansów Jan Vincent-Rostowski
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Rozumiem, że debata jest po to, żeby przedstawiać opinie, ale także przekazywać wiedzę. Dlatego ponownie muszę interweniować, bo o tych wszystkich kwestiach, od których, według pana przewodniczącego Śniadka, wolna jest Polska, to dużo mówił. Ale niestety wydaje mi się, że i PiS, i ˝Solidarność˝ są niestety w bardzo dużej mierze wolne od wiedzy, od najbardziej elementarnej wiedzy dotyczącej systemu emerytalnego. (Poseł Kazimierz Moskal: Każdy mierzy swoją miarą.) Panie przewodniczący, składki do ZUS płacone przez osoby, które nie są na etacie, które zarabiają dzięki umowom o dzieło lub nieoskładkowanym umowom zlecenia, w żaden sposób nie zwiększą emerytur emerytów zatrudnionych na etatach lub w inny sposób płacących normalne składki emerytalne. (Poseł Marzena Dorota Wróbel: Pan ma zwidy i omamy, nikt tak nie powiedział.) Ludzie, właśnie to powiedział. (Poruszenie na sali) To nie tylko brak wiedzy, ale także nieumiejętność normalnego słuchania ludzi, nawet posłów z waszego własnego klubu. Dokładnie to powiedział. Naprawdę, czas skończyć z tym absurdem. Po prostu trzeba skończyć z tym absurdem. I teraz bardzo prosta sprawa. (Gwar na sali) Naprawdę, uspokójcie się. Ludzie, spokojnie. Proszę więc - mechanizm jest prosty: płacimy składki, składki idą na nasz kapitał i potem z tego kapitału jest wypłacana emerytura, jak na nią przechodzimy. Jeżeli osoby pracujące na umowę o dzieło albo zarabiające powyżej 30-krotności będą płaciły składki, to nie pójdzie to na emerytury biednych emerytów, którzy pracowali na etacie i płacili składki. Naprawdę. Ale przepraszam... To w takim przypadku co ma piernik do wiatraka? Co mają wyższe składki do poziomu emerytur? (Gwar na sali, dzwonek) Zdecydujcie się. Nie może tak być... (Poseł Anna Zalewska: To nie jest wystąpienie.) (Poseł Anna Paluch: Pan nie rozumie tego, co było powiedziane z mównicy.)
Mówca: Janusz Śniadek
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Jest niestety tak, że również na tej sali limituje się nam czas, a wy możecie pleść, co wam ślina na język przyniesie, ile się wam chce. (Gwar na sali) Przepraszam za to wyrażenie, ale jest to stała metoda, z którą zderzam się nieustannie w przypadku interlokutorów z Platformy. Wkłada się w usta przeciwnika, adwersarza niewypowiedziane słowa i potem bezlitośnie z tym rozprawia. (Oklaski) Tak się robi, jak się nie ma pomysłów na rozwiązanie realnych problemów. Mówiłem dzisiaj tutaj o tym, że jako argument za podwyższeniem wieku przytaczacie ratowanie finansów. Padał taki argument z ust pana premiera Tuska, chyba że pan mi zaraz powie, że on też gada bzdury. Proszę bardzo - z tej mównicy padało to w exposé, podstawowy cel naszej reformy, o której w tej chwili dyskutujemy. Skoro... (Poseł Janusz Cichoń: Wyższe emerytury.) (Głos z sali: Pseudoreformy.) (Głos z sali: Tak, akurat wyższe...) Panie pośle, pozdrawiam pana. Proszę zostać z tym komentarzem w tej chwili. Premier Tusk powiedział z tej mównicy o wyższych emeryturach. Żeby nie być posądzonym o hipokryzję, podkreślam, że wyższy wymiar świadczeń jest efektem niezamierzonym, ubocznym. To mówił Tusk, jeśli już się o to spieramy. Jak nie będziecie mi przeszkadzać, to zaraz skończę, odniosę się do tego, co mówiłem. W tej chwili ciężar dźwigania całego systemu przerzuca się na topniejącą liczbę ludzi płacących składki ZUS. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!) Wy ustawowo wręcz wymuszacie w służbie zdrowia samozatrudnienie, najczęściej fałszywe. Ograniczacie te wpływy, a z drugiej strony ograniczacie wydatki, uderzając w ludzi. To jest ta największa niesprawiedliwość, to jest kompletne podeptanie ideałów Sierpnia, ˝Solidarności˝. W tej chwili brak mi słów, żeby wyrazić oburzenie i gniew, z jakimi odbieram te nieuczciwe argumenty, które tutaj w kółko padają. Mówię to w imieniu tych wszystkich ludzi, którzy tam na ulicy próbują domagać się udzielenia głosu, tak jak to w społeczeństwach demokratycznych być powinno. Polska traci wolność. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Girzyński
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Chciałbym zabrać głos w trybie sprostowania, ponieważ padła z tej mównicy nieprawdziwa informacja. Panie pośle, mój przedmówco, pan premier Leszek Miller nie mówił o wyborcach. Mówił o panu i pana kolegach z klubu. (Głos z sali: Nie pana rola, żeby to prostować.)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Chciałbym sprostować pojęcie, które zostało tutaj użyte z tej mównicy, a odnosiło się do wystąpień posłów SLD w sprawie referendum, ja też występowałem. Jeżeli nasze wystąpienia, które kończyły się oświadczeniem, że popieramy ideę referendum i popieramy ten wniosek o referendum, pod którym podpisało się 2 mln obywateli Rzeczypospolitej, określa pan słowem hipokryzja... (Głos z sali: Nie o tym mówił.) To nie jest hipokryzja, to jest poszanowanie praw obywatelskich, a hipokryzją jest opowiadanie takich bzdur.
Mówca: Marzena Okła-Drewnowicz
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Dziś wreszcie debatujemy o przyszłości Polski, o tym, w którą stronę ma zmierzać: czy ma rozwijać się, jak inne kraje Europy, które już wydłużyły wiek emerytalny dla kobiet i mężczyzn, czy też ma stanąć w miejscu, bo tego tak naprawdę chcą wnioskodawcy. Chcą stagnacji, a nawet idą jeszcze dalej, bo zadając pytanie: czy jesteś za utrzymaniem dotychczasowego wieku emerytalnego dla kobiet i mężczyzn, oczekują zapewne odpowiedzi ˝tak˝. Jako socjolog potwierdzam, taka będzie odpowiedź. Ale to oznacza, że poważnie się cofniemy, bo już za niespełna 10 lat będzie nas mniej o ok. 2 mln. Oznacza to oczywiście wyższe koszty pracy albo niższe emerytury, albo w ogóle niewydolność całego systemu emerytalnego. To referendum byłoby po prostu nieuczciwe, dyskryminowałoby szczególnie nas, kobiety. Pozostawiając obecny system zgodnie z propozycją pytania referendalnego, odbieracie nam państwo szansę na wyższe emerytury... (Poseł Anna Zalewska: Ale zaraz możemy to zmienić.) ...szansę na równość kobiet i mężczyzn. Zaraz o tym powiem, pani poseł. W podejściu wnioskodawców i opozycji widoczny jest stereotyp kobiety - dlatego rozumiem reakcję - słabej, bezwolnej, niezasługującej na... (Poseł Marzena Dorota Wróbel: Proszę mówić w swoim imieniu.) ...samodzielność i swoje wyższe świadczenie emerytalne. O taką kobietę walczy opozycja, o taką właśnie kobietę, bo opozycja bazuje na stereotypach od wielu lat. Jej liderzy, lider PiS-u mówi, że zmuszanie kobiet, by pracowały do 67. roku życia, to pomysł nikczemny. Po pierwsze, dlaczego zakładają, że to pomysł nikczemny? Czy my, kobiety, nie jesteśmy pracowite? Czy uważają... (Gwar na sali) (Poseł Marzena Dorota Wróbel: Oby pani przed emeryturą trafiła do supermarketu.) Jestem kobietą, chcę mieć godną emeryturę, być może...
Mówca: Killion Munyama
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Czas odejść od ekonomii politycznej socjalizmu. Z danymi nie można dyskutować. Dzisiaj w tej sali winniśmy uświadomić sobie, iż stoimy przed historią. Decydujemy o bycie ekonomicznym państwa polskiego, bycie nie na dziś czy jutro, ale bycie w czasie, gdy być może na tej sali żadnego z nas nie będzie. Dlatego dzisiaj, stojąc przed tą niepopularną decyzją, musimy być świadomi odpowiedzialności za przyszłe pokolenia. Nie możemy uciekać od referendum tylko dlatego, że niektórym brakuje odwagi, by po prostu odpowiedzialnie pełnić powierzone im przez wyborców funkcje. Warto jeszcze raz przypomnieć trzy ważne aspekty, wokół których tutaj cały czas się krąży, można je uwzględnić. Mianowicie obecnie ZUS w celu sfinansowania bieżących wypłat emerytur i rent otrzymuje dotację z budżetu państwa, zaciąga kredyty bankowe, a od dwóch lat otrzymuje także bezpośrednie pożyczki z budżetu państwa, zaś w celu realizacji ustawowego obowiązku przekazywania przez ZUS refundacji składki do OFE konieczne jest w większości zaciąganie długu w Skarbie Państwa. Wyczerpały się ponadto możliwości zmian ilościowych, czyli poprzez podwyższenie składek i podwyższenie podatków. Należy dokonać zmian jakościowych, podwyższenia wieku emerytalnego. Mówimy ˝nie˝ dla rozwiązań ilościowych. Mówimy ˝tak˝ dla rozwiązań jakościowych. Prognozy demograficzne, o których mowa, wskazują na rozpoczętą zmianę w kierunku zwiększenia liczby osób w wieku produkcyjnym w relacji do osób zarabiających i płacących podatki i składki. Krzywe te w kolejnych latach będą zmierzać się ku sobie. Natomiast krzywa pokazująca dzietność będzie opadała. W związku z tym, panie premierze Pawlaku, jak i panie premierze Tusku, dziękuję wam za odwagę w podejmowaniu tej decyzji. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Żyżyński
Data: 2012-03-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Wysoka Izbo! Mówimy o wieku emerytalnym, o 65, 67 latach itd., ale tutaj umknęła jeszcze jedna kwestia. Akurat miałem niedawno okazję brać udział w obronie pewnej pracy doktorskiej, w której zwrócono uwagę na to, że w wieku 67-70 lat około połowy pracowników to są osoby niepełnosprawne, o różnym stopniu niepełnosprawności. Człowiek z wiekiem traci sprawność, zmniejsza się wobec tego jego poziom wydajności w pracy. Pan profesor Rosati mówił, że nasz dobrobyt zależy od pracy, od tego, ile wypracujemy, a najbardziej efektywni, najbardziej wydajni są pracownicy najmłodsi. I nie jest prawdą, że przetrzymanie ludzi najstarszych na dłużej w pracy stworzy miejsca pracy. Wyraźnie powiedziano, że jeżeli dojdzie do takiej sytuacji, że bezrobocie spadnie do poziomu 3,5%, to naturalnym efektem funkcjonowania gospodarki i rynku pracy będzie to, że pracodawcy będą zachęcali starszych do pozostania w pracy dłużej. W niektórych zawodach jest to możliwe, nie we wszystkich. Też ten aspekt umknął - niektórzy wspomnieli o tym, ale niektórym niestety to umyka - że w niektórych zawodach można pracować dłużej, ale jest wiele takich zawodów, gdzie to jest po prostu niemożliwe. Dlatego ten system musi być elastyczny i Prawo i Sprawiedliwość wyraźnie zwraca uwagę na to, że trzeba dać ludziom takie prawo, ale nie można ich zmuszać do tego przez przymusowe wydłużenie wieku emerytalnego na zasadzie obowiązkowej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)