PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tomasz Garbowski
Data: 2012-12-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Pani Minister! Szanowni Państwo! Decyzja pani minister o powierzeniu od stycznia 2013 r. zarządzania Stadionem Narodowym spółce PL.2012+ budziła wiele pytań i wątpliwości, zwłaszcza że wcześniejsze zapowiedzi ze strony pani minister były zupełnie inne. Kiedy 1 listopada br. obowiązki prezesa NCS przejął Michał Prymas, opinia publiczna otrzymała komunikat, że umowa z nowym prezesem obowiązywać będzie do końca bieżącego roku, po tym terminie w drodze konkursu wyłoniony zostanie nowy prezes spółki. Tymczasem 29 listopada oświadczyła pani, że Stadionem Narodowym zarządzać będzie spółka PL.2012+, powstała z przekształcenia dotychczasowej spółki PL.2012, natomiast NCS zmieni nazwę na NCS Rozliczenie i odpowiadać będzie za dokończenie wszystkich prac na stadionie i rozliczenie inwestycji. Pojawia się więc pytanie, czy konkurs na operatora stadionu odbył się wcześniej czy po prostu żadnego konkursu nie było, a pani prezes sama wpadła na pomysł, by powołać spółkę PL.2012+. (Głos z sali: Pani minister.) Pani minister. Jeżeli tak się stało, proszę wyjaśnić, na jakiej podstawie podjęła pani minister taką decyzję i jakimi kryteriami pani się kierowała, powierzając spółce PL.2012 obowiązki operatora stadionu. Skąd pomysł, że spółka, która odpowiadała za przesyłanie raportów do UEFA o stanie przygotowania Polski do Euro 2012, będzie kompetentna w zarządzaniu Stadionem Narodowym? Dlaczego umowa z nowym operatorem podpisana została od razu aż na 10 lat? Czy w ogóle decyzja pani minister o przekształceniu PL.2012 w spółkę PL.2012+ i powierzeniu jej zadań będących w gestii NCS jest zgodna z zapisami ustawy z dnia 7 września 2012 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA Euro 2012? Pani minister, jakie koszty poniesie budżet państwa w związku z dalszym utrzymywaniem obu spółek celowych? Przypomnę tylko, że na dotychczasowe funkcjonowanie PL.2012 i NCS przeznaczyliśmy już prawie 160 mln zł. (Dzwonek) I ostatnie pytanie: Czy po aferach związanych z kontraktami menedżerskimi prezesów spółek upublicznione zostaną już na początku kontrakty menedżerskie prezesów nowych spółek i jakie koszty zostaną poniesione z tytułu umów, które wygasają z końcem roku? Dziękuję.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2012-12-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Po pierwsze, uwaga, uprzejma prośba o odpowiedź na wszystkie postawione pytania szczegółowo na piśmie. Teraz dodatkowe pytania. Wspomniała pani o tym, że prowadzenie naszej dumy narodowej, stadionu, to bardzo trudny projekt ze względu na komplikacje rynkowe i biznesowe. Dlaczego państwo nie dokonaliście rozpoznania rynkowego, jeśli chodzi o prowadzenie tego projektu? Dlaczego nie było konkursu, przetargu, w którym mogłaby również startować spółka PL.2012+. Nie mamy żadnego rozpoznania rynkowego, bo państwo tego nie rozpoznali. Po drugie, pani minister mówi, że będą wreszcie ogłoszone informacje na temat kontraktów menedżerskich. Czy te kontrakty menedżerskie będą przewidywały również premie? Chodzi o takie premie, jak dla NCS, czyli 900 tys. zł czy 2,7 mln zł za projekt spółka PL.2012 dla członków zarządu. (Dzwonek) Ostatnie pytanie: Kiedy zostanie zakończony proces budowlany związany ze Stadionem Narodowym? Czy w roku 2013 mamy szansę zakończyć tenże projekt?
Mówca: Sportu i Turystyki Joanna Mucha
Data: 2012-12-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Jeśli chodzi o pierwsze pytanie, tak jak powiedziałam, jest to dość skomplikowany model biznesowy. Co więcej, nasza analiza wskazuje na to, że jest to nieatrakcyjny biznesowo model, co oznacza, że konstrukcja usługi w ogólnym interesie gospodarczym nie jest komercyjnie opłacalna. Dlatego z naszego rozeznania wynikało, że nie byłoby podmiotów prywatnych, które chciałyby się do takiego modelu zgłosić, dlatego że to jest po prostu działalność nieprzynosząca takich dochodów, o które mogłaby, jak się spodziewaliśmy, pokusić się komercyjna firma. Przypomnę jeszcze, że przed Euro 2012 w Polsce właściwie stadionów zarządzanych w taki sposób, jak Stadion Narodowy, nie mieliśmy i nie mamy doświadczeń na polskim rynku dotyczących tego typu przedsięwzięć biznesowych. Zaproszenie tutaj ewentualnie firmy zagranicznej moim zdaniem wywołałoby ogromną falę protestów, to jest jeden argument. Poza tym struktury kosztowo-przychodowe w Polsce w tego typu biznesie są zupełnie inne niż w krajach europejskich. My mamy inne struktury, szczególnie kosztowe, więc byłoby to niezwykle ryzykownym przedsięwzięciem przede wszystkim dla państwa polskiego, dla interesu Skarbu Państwa. Analizowaliśmy to na wiele sposobów i taka jest konkluzja. Jeśli chodzi o premie, to oczywiście premie będą w kontraktach, dlatego że nic nie motywuje do dobrej pracy lepiej niż dobry finansowy system motywacyjny. Te premie, mam nadzieję, znaczy, jestem przekonana, nie będą już tak szokujące, ale na pewno będą zakładały osiągnięcie lepszych wyników niż zakładane, które już na wstępie będą wyśrubowane. Osiągnięcie lepszych wyników będzie premiowane w sposób finansowy. Jeśli chodzi o zakończenie procesu budowy, on de facto się zakończył. Czeka nas w tej chwili jeszcze wykończenie niektórych powierzchni, dopięcie... (Głos z sali: Pani minister, czy...) Nie, nie wszystkich, wykończenie niektórych powierzchni biznesowych, tych, które w tej chwili będziemy komercjalizować, zakończenie działań w przypadku kilku systemów, które jeszcze nie są spięte w całość, w jeden system. Pozostałe kwestie to już są kwestie rozliczeń, gwarancji. A więc to, jeśli chodzi o sam proces budowlany, jest jego konsekwencją, ale bezpośrednio nie należy do procesu budowlanego. Mam nadzieję, że odpowiedziałam na wszystkie pytania. Oczywiście odpowiedź na piśmie również zostanie przesłana panom posłom. Bardzo dziękuję.
Mówca: Bożena Sławiak
Data: 2012-12-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Koledzy z PSL wyprzedzili nas, jeśli chodzi o to pytanie, dokładnie takie samo, ale cieszymy się z tego, bo problem jest bardzo ważny. My to uzupełnimy. Cieszymy się bardzo z odpowiedzi pana ministra, bo bardzo zadowala nas przedłużenie jeszcze o rok terminu dotyczącego modernizacji stacji paliw. Natomiast chciałabym jeszcze uzupełnić informacje na temat tego problemu i powiedzieć, panie ministrze, że akurat w przypadku mojego powiatu, sulęcińskiego, w województwie lubuskim problem dotyczy wielu stacji, w tym dwóch stacji PKN Orlen, w tym stacji w gminie Lubniewice. To jest piękna turystyczna gmina. Szczególnie w okresie letnim przebywa tam dużo ludzi i ta stacja jest bardzo potrzebna. Tam właśnie też planuje się likwidację tej stacji. Ona częściowo, niezupełnie została przystosowana do nowych przepisów, ale w czym jest problem? W PKN Orlen udziały ma Skarb Państwa, jak wiadomo. Tu mam prośbę do pana ministra, żebyśmy być może przypilnowali naszych przedstawicieli Skarbu Państwa, tak aby jednak nie dopuścili do takiej sytuacji, że w małej gminie, gdzie jest jedna, jedyna stacja i to jest stacja PKN Orlen, pozbawia się mieszkańców dostępu do paliwa. A więc to jest bardzo ważne, żeby ta stacja, jeżeli jest to jedyna stacja w gminie, istniała. I mam nadzieję... Panie ministrze, zwracam się z prośbą, pytaniem: Czy jest możliwe, aby nasi przedstawiciele Skarbu Państwa, którzy funkcjonują w spółce PKN Orlen, dopilnowali, przynajmniej starali się dopilnować tego, żeby te stacje w ciągu roku zostały przystosowane do nowych przepisów? Dziękuję.
Mówca: Renata Butryn
Data: 2012-12-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Na Podkarpaciu stacje Orlen to właściwie większość stacji. Zaopatrywanie się hurtowe u operatora regionalnego w Widełce właściwie należy do takich ostatnio dyskutowanych i kontrowersyjnych tematów. Dlaczego? Bo okazuje się, że ceny hurtowe są najwyższe w kraju właśnie na Podkarpaciu. Stąd rodzą się różnego typu właściwie insynuacje, nawet z politycznymi włącznie. Chciałabym zapytać, czy byłaby możliwość po prostu wyjaśnienia tego tematu, dlaczego ceny hurtowe - w dobie kryzysu i w trudnym regionie jest to bardzo ważne - paliw koncernu, jakim jest PKN Orlen, u nas są najwyższe. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-12-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Rzeczywiście drugie półrocze tego roku bardzo wyraźnie pokazuje, że dochody podatkowe zamiast przyspieszać, jak to zwykle dzieje się w gospodarce, niestety spowalniają, a mówiąc precyzyjnie, są wyraźnie niższe niż w analogicznych miesiącach ubiegłego roku. W przypadku VAT - mam tu dane za wrzesień i październik, resort zapewne dysponuje już danymi za listopad - we wrześniu wpływy z VAT były o 6,9% niższe, a w październiku aż o 14% niższe niż w analogicznych miesiącach roku poprzedniego. Zwracam na to uwagę w sytuacji, kiedy mamy do czynienia przecież ze wzrostem gospodarczym, a on powinien pozytywnie oddziaływać na wpływy z tego podatku, i wyraźnie wyższą inflacją niż przyjęta w założeniach do budżetu 2012 r. Przypomnę, że ona przez długie miesiące tego roku wynosiła 5%. Teraz jest wprawdzie niższa, ale ciągle wyższa niż przyjęta do planowania budżetowego. Równie źle idą wpływy z podatku dochodowego od firm, popularnego CIT-u, mam tutaj dane także za wrzesień i październik. We wrześniu były o 16,3 niższe, a w październiku o 16,9 niższe niż w analogicznych miesiącach ubiegłego roku. Panie ministrze, ponieważ mamy już końcówkę roku, więc rozumiem, że państwo dysponujecie danymi czy przewidywaniami do końca roku. W związku z tym chciałbym zapytać: O ile niższe będą sumarycznie dochody podatkowe w budżecie w stosunku do tego, co planowaliście? W jaki sposób resort finansów w tej sytuacji sfinansuje wydatki? Wiem, że jest wpłata Narodowego Banku Polskiego i ona troszeczkę poprawia sytuację, ale nie ulega wątpliwości, że część wydatków albo musi być zamrożona, albo też przerzucona w ciężar roku 2013. A więc chciałbym, żeby poświęcił pan parę zdań także wydatkom. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jolanta Szczypińska
Data: 2012-12-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Zapaść w ochronie zdrowia jest faktem i nie zmienią tego żadne zaklęcia. Tak już jest. Chciałabym dzisiaj pana ministra zapytać przede wszystkim o sytuację szpitali klinicznych w kraju na przykładzie Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w Gdańsku. W roku 2013 centrum będzie musiało przekształcić się w spółkę prawa handlowego. To wiemy. Konieczność tego przekształcenia wynika z przyjętych przez koalicję rządzącą rozwiązań prawnych oraz zadłużenia Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w Gdańsku. Konsekwencją przekształcenia UCK w Gdańsku w spółkę prawa handlowego będzie też likwidacja klinik. Jest to związane z obecnymi rozwiązaniami dotyczącymi płatności za wykonane przez nie świadczenia medyczne, tzw. niedochodowe. Takie zagrożenie istnieje dla kliniki hematologii i transplantacji szpiku, kliniki hematologii i onkologii dziecięcej, kliniki nadciśnienia i diabetologii, klinicznego oddziału ratunkowego. W podobnej sytuacji jest także większość 43. uniwersyteckich szpitali klinicznych w całym kraju. Według informacji uniwersyteckie szpitale kliniczne w Polsce są zadłużone na ok. 2 mld zł, przy czym w ocenie osób zarządzających szpitalami powstałe zadłużenie nie jest efektem tylko nieprawidłowego zarządzania tymi szpitalami, ale wynika przede wszystkim z błędów systemowych w systemie ochrony zdrowia i finansowania ochrony zdrowia. Konferencja rektorów akademickich uczelni medycznych, widząc zagrożenia dla uniwersyteckich szpitali klinicznych wynikające z przyjętych rozwiązań prawnych, wystosowała do pana ministra zdrowia list, w którym apelowała o przesunięcie w czasie obowiązku przekształcenia uniwersyteckich szpitali klinicznych w spółki o 36 miesięcy. W tym celu konieczne byłoby znowelizowanie przepisu art. 59 ustawy o działalności leczniczej. (Dzwonek) Już kończę. W związku z powyższym zwracam się do pana ministra z prośbą o odpowiedź na pytania: Jakie jest naprawdę zadłużenie poszczególnych uniwersyteckich szpitali klinicznych? Jakie kroki podejmowało Ministerstwo Zdrowia, aby zmniejszyć zadłużenie uniwersyteckich szpitali klinicznych? Czy i jaka odpowiedź została udzielona na list, w którym Konferencja Rektorów Akademickich Uczelni Medycznych wystosowała apel o przesunięcie w czasie przekształcenia uniwersyteckich szpitali klinicznych? Czy pan minister rozważa nowelizację art. 59 ustawy o działalności leczniczej? Dziękuję. Proszę o odpowiedź na pytania na piśmie.
Mówca: Maria Nowak
Data: 2012-12-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Chorzowskie Centrum Pediatrii i Onkologii znalazło się w bardzo trudnej sytuacji finansowej z przyczyn od niego niezależnych. Specjaliści oceniają, że wiele procedur w szpitalach dziecięcych jest niedoszacowanych, na przykład na onkologii. Tak że każdy mały pacjent, który trafia na onkologię, generuje dla szpitala straty. Panie ministrze, tak dalej być po prostu nie może. Dlatego pytam: Co ministerstwo zamierza w tej sytuacji zrobić? Zrozpaczeni rodzice czekają na konkretne decyzje, które tę chorą sytuację w służbie zdrowia uzdrowią.
Mówca: Ewa Malik
Data: 2012-12-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Chcę zapytać, czy ministerstwo posiada jakiś plan awaryjny na wypadek jednoczesnego bankructwa wielu szpitali powiatowych, które świadczą usługi medyczne na pierwszej linii ognia - to do nich w pierwszej kolejności kieruje się osoby w ciężkim stanie z terenu powiatu. W obliczu niewypłacalności, zadłużony na kwotę ponad 50 mln zł, stanął obecnie (Dzwonek) Szpital Powiatowy w Zawierciu, dla którego ratunku nie znajduje starosta powiatowy. Panie ministrze, to sygnał alarmowy, za chwilę stanie pan wobec sytuacji, że ciężko chorzy będą umierać na noszach, a lżej chorzy - wyczekiwać na zaopatrzenie medyczne w wielotysięcznych kolejkach. Czy ma pan jakiś plan awaryjny wobec zbliżającej się katastrofy w służbie zdrowia? Proszę o odpowiedź na piśmie w sprawie Szpitala Powiatowego w Zawierciu. Dziękuję.
Mówca: Ewa Drozd
Data: 2012-12-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! W obecnie funkcjonującym rozporządzeniu ministra zdrowia z dnia 29 października 2003 r. w sprawie wykazu dziedzin pielęgniarstwa oraz dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia, w których może być prowadzona specjalizacja i kursy kwalifikacyjne, oraz ramowych programów specjalizacji dla pielęgniarek i położnych w § 1 pkt 1 przewiduje się prowadzenie kształcenia pielęgniarek na poziomie specjalizacji w dziedzinie pielęgniarstwa opieki paliatywnej. Takiej możliwości nie przewiduje nowy projekt rozporządzenia ministra zdrowia z lipca 2012 r., mimo że model ten funkcjonuje w polskim systemie od 1999 r. i mimo że o uwzględnienie tej specjalizacji w projektowanym rozporządzeniu apelowało wielu specjalistów, konsultantów krajowych, zespół konsultantów czy też inne instytucje, które zajmują się tą dziedziną. Obecnie tytuł w tej dziedzinie pielęgniarstwa posiadają 342 pielęgniarki i jest to liczba niewystarczająca, niezabezpieczająca aktualnych potrzeb. Należy również zwrócić uwagę na to, że ze względu na coraz większą liczbą zachorowań coraz więcej pacjentów wymagać będzie całościowej specjalistycznej opieki paliatywnej, sprawowanej przez wysoko wykwalifikowany personel posiadający umiejętności integracji wiedzy z różnych dziedzin medycyny i pielęgniarstwa z zagadnieniami fizjologicznymi, psychospołecznymi, etycznymi oraz duchowymi. Opieka taka realizowana przez wysoko wykwalifikowany personel w hospicjach, zakładach opieki paliatywnej czy też domach gwarantuje właściwe świadczenia pacjentom z postępującymi schorzeniami niepoddającymi się leczeniu przyczynowemu. Stąd nasze pytanie: Czym kierował się pan minister, nie umieszczając w § 1 pkt 1 możliwości kształcenia pielęgniarek na poziomie specjalizacji w dziedzinie pielęgniarstwa opieki paliatywnej? Dziękuję.
Mówca: Agnieszka Hanajczyk
Data: 2012-12-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Tak naprawdę bardzo usatysfakcjonowała mnie pana wypowiedź w tym sensie, że nie jest to temat zamknięty, że będziecie państwo monitorować usługi z zakresu opieki paliatywnej. Jeszcze raz powtórzę tutaj za koleżanką, bo to jest bardzo istotne, że na co dzień utrzymuję kontakt z hospicjami i jednak będę się upierała, panie ministrze, że ta specjalizacja pielęgniarska z zakresu opieki paliatywnej ma inny charakter. Dlatego, nawet jeśli przyglądam się proponowanemu projektowi rozporządzenia, nie widzę żadnej specjalizacji, która wypełniłaby lukę pielęgniarki specjalistki z zakresu opieki paliatywnej, chociażby z takiego powodu, że nie jest to zakres stricte medyczny, który jest oczywiście bardzo ważny i istotny, lecz także, na co koleżanka wcześniej zwróciła uwagę, bardzo istotne są w tym wypadku zagadnienia filozoficzne, psychospołeczne, etyczne i duchowe. Wiemy, że ta osoba tak naprawdę jest wsparciem nie tylko dla osoby chorej, ale również dla rodziny. Niemniej dziękuję za informację, że nie jest to temat zamknięty, panie ministrze.
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2012-12-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie ministrze, na początku wyrażę żal, że nie ma z panem głównego inspektora farmaceutycznego, bo tak naprawdę część tego zamieszania wynika właśnie z funkcjonowania GIF. Otóż, panie ministrze, jak pan doskonale wie, w roku 2011 przyjęliśmy ustawę o działalności leczniczej. W ustawie o działalności leczniczej, w przepisach przejściowych, jest odwołanie do ustawy Prawo farmaceutyczne. Jest tam mowa o konieczności powołania we wszystkich, podkreślam, we wszystkich przedsiębiorstwach podmiotu leczniczego, czyli tam, gdzie nie ma apteki, działów farmacji szpitalnej. Czyli, inaczej mówiąc, nawet najmniejsze w przypadku, o jakim dzisiaj dyskutujemy, zakłady opiekuńczo-lecznicze, takie, które mają 20-30 pacjentów, muszą mieć dział farmacji szpitalnej. I tutaj zaczynają się, panie ministrze, problemy, ponieważ z jednej strony chcemy, aby te ZOL-e funkcjonowały, a z drugiej strony poprzez różnego rodzaju przepisy, zresztą piętrowo poukładane i zachodzące na siebie, to funkcjonowanie utrudniamy. W piśmie wysłanym przez GIF w marcu 2012 r. przypomniano, że jest bezwzględna konieczność utworzenia takich działów farmacji szpitalnej, a w piśmie z 31 sierpnia br. podano pewne wytyczne, które muszą być spełnione. I tam okazuje się, że wprawdzie działy farmacji szpitalnej wszystkich kryteriów spełniać nie muszą, ale muszą podlegać rozporządzeniom, które określają chociażby podstawowe i pomocnicze pomieszczenia apteki, jest to odwołanie. Tam jest wymienionych kilka pomieszczeń. I, panie ministrze, mamy sytuację kuriozalną (Dzwonek) różne interpretacje w różnych częściach Polski, życzliwe dla podmiotów, gdzie jest podpowiedź: ponieważ macie tylko na jednej półce parę leków, bo tak mało pacjentów, to podzielcie pomieszczenie 4,5 m x 2,2 m na cztery pomieszczenia, przymkniemy oko, będą pomieszczenia po 2 m zgodnie z rozporządzeniami, albo inne: nic nas nie obchodzi, że pacjenci leżą w trzech salach, zróbcie cztery sale dodatkowe, żeby spełnić wymogi działu farmacji szpitalnej. W moim przekonaniu wprowadzony chaos wymaga interwencji ministra, i to pilnej, w tej sprawie i uporządkowania tej dziedziny tak, aby ją postawić, co tu dużo mówić, panie ministrze, z głowy na nogi. Dziękuję bardzo.
Mówca: Bolesław Grzegorz Piecha
Data: 2012-12-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Ministrze! Dobrze by było, gdyby pan znał temat, ale coś się pan ślizgnął i mówi pan o czymś, o czym nie ma pan zielonego pojęcia. Musi pan wiedzieć, że akurat działy farmacji szpitalnej zostały wprowadzone, jeśli chodzi o zakłady opiekuńczo-lecznicze i pielęgnacyjno-opiekuńcze, teraz, czyli w 2011 r. Przedtem były w szpitalach. Natomiast nie zmieniło się rozporządzenie z 2002 r., które mówi, jakie to pomieszczenia mają być w aptece, jakie w dziale farmacji aptecznej. To rozporządzenie mówi wprost, nie będę wszystkiego czytał: izba ekspedycyjna, magazyn lub magazyny służące do przechowywania wyrobów medycznych, komora przyjęć, pomieszczenia odpowiednie do przechowywania produktów leczniczych, pokój osoby odpowiedzialnej za funkcjonowanie działu. Jest tu od 4 do 5 pomieszczeń. I co? Albo mamy przestrzeganie prawa, albo nie. Mam też drugi przykład. Otóż w pewnym mieście jest dział, zakład opiekuńczo-lecznicy, który ma 43 łóżka. Po to, żeby ten dział został zarejestrowany i mógł świadczyć usługi, musi połowę (Dzwonek) swoich zasobów lokalowych, które ma, przeznaczyć na dział farmacji aptecznej. Panie ministrze, nie kierujemy się tutaj zdrowym rozsądkiem, bo tego zdrowego rozsądku w ministerstwie jest mało. Proszę się kierować prawem. W związku z tym w trybie pilnym trzeba zmienić to rozporządzenie. Nie oczekuję odpowiedzi. Oczekuję zmiany rozporządzenia po to, żeby nową sytuację, jaka zaistniała po 2011 r., zmienić i urealnić, tym razem zgodnie ze zdrowym rozsądkiem. Dziękuję.
Mówca: Marek Wojtkowski
Data: 2012-12-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak jest. Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Szanowna Pani Minister! Chcielibyśmy dzisiaj zadać pytania - myślę, że bardzo istotne, ponieważ dyskusja w mediach trwa już od pewnego czasu - dotyczące funkcjonowania w Polsce specjalnych stref ekonomicznych. Szanowni Państwo! Jak wiemy, specjalne strefy ekonomiczne funkcjonują w Polsce od 1995 r. i wynikiem ich działalności jest realizacja inwestycji w Polsce na kwotę ponad 75 mld zł. Przy tej okazji powstało ponad 170 tys. nowych miejsc pracy. Aktualny stan prawny zakłada zakończenie działalności wszystkich specjalnych stref ekonomicznych w Polsce w 2020 r., jednak - jak wynika z badań ankietowych przeprowadzonych przez firmę Ernst & Young - ponad połowa aktualnych inwestorów strefowych deklaruje, że nie będzie realizować nowych projektów inwestycyjnych na terenach specjalnych stref ekonomicznych w przypadku ich funkcjonowania tylko do końca 2020 r., a za to aż ponad 80% deklaruje gotowość prowadzenia nowych inwestycji, jeśli strefy działałyby dłużej. Myślę, że w obecnej sytuacji gospodarczej Europy i Polski specjalne strefy ekonomiczne byłyby znaczącym bodźcem służącym przede wszystkim nowym inwestycjom w Polsce, ponieważ ten kapitał zewnętrzny miałby szanse do Polski napłynąć, ale też przecież warto pamiętać, że w specjalnych strefach ekonomicznych w Polsce zainwestowało pokaźne środki także wielu polskich przedsiębiorców. Oceniamy, że około 70% inwestycji zrealizowanych w strefach to inwestycje polskich firm. (Dzwonek) W związku z tym mam następujące trzy, bardzo konkretne pytania dotyczące specjalnych stref ekonomicznych w Polsce. Przede wszystkim na jakim etapie są w tej chwili prace dotyczące wydłużenia działalności w Polsce specjalnych stref ekonomicznych? Drugie pytanie dotyczy zrównania w reżimie prawnym tych przedsiębiorców, którzy w strefach już funkcjonują, bo - jak pamiętamy - ci przedsiębiorcy, którzy uzyskali zezwolenia do końca 1999 r., mogą korzystać z pomocy publicznej na poziomie 75%, natomiast przedsiębiorcy, którym wydano zezwolenia w 2000 r. - na poziomie 50%. Istnieje potrzeba, żeby rzeczywiście tych przedsiębiorców zrównać w prawach. Trzecie pytanie dotyczy już lokalnego rynku, mianowicie w tej chwili w ministerstwie znajduje się projekt dotyczący objęcia pomorską specjalną strefą ekonomiczną terenu inwestycyjnego we Włocławku. W tej chwili zamierzają tam inwestować dwie duże firmy, jedna firma francuska Rhodia, druga niemiecka. W związku z tym mam też szczegółowe pytanie do pani minister. Kiedy możemy się spodziewać decyzji ministerstwa w sprawie objęcia pomorską specjalną strefą ekonomiczną terenu inwestycyjnego we Włocławku? Dziękuję bardzo.