Mówca: Alicja Chybicka
Data: 2018-12-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałam poruszyć bardzo istotny problem dla chorych na nowotwory, problem terapii celowanej. Aktualnie w onkologii zarówno dorosłych, jak i dziecięcej stosuje się chemioterapię, radioterapię, chirurgiczne opracowanie nowotworów i często transplantacje komórek macierzystych w celu podania megachemioterapii. Nowoczesne metody terapii są to terapie celowane. Wszystkie wymienione wcześniej uszkadzają liczne organy chorego, tkanki, komórki i dają bardzo wiele działań niepożądanych. Terapia celowana celuje prosto w komórkę nowotworową. Te terapie w Polsce są wdrażane dosyć późno. Terapię celowaną można podzielić na immunoterapię, gdzie wykorzystujemy własny układ odpornościowy, który wskutek tego, że nowotwory to są nasze własne komórki, które wskutek dewiacji genetycznej niekontrolowanie się namnażają, nie rozpoznaje ich i naukowo nazywa się to zjawiskiem tolerancji immunologicznej. Przełamanie tej tolerancji powoduje obronę naturalnymi, własnymi komórkami przeciwko nowotworowi. To jest taki krótki wstęp. Rzecz w tym, że ta terapia podnosi wyleczalność praktycznie we wszystkich nowotworach - różnie - od 15% często do 30% i 50%, a są nowotwory takie jak przewlekła białaczka szpikowa, gdzie wprowadzenie imatinibu, leku szlaków sygnałowych, dokonało kompletnego przewrotu przy bardzo niskiej wyleczalności. I tu rodzi się pytanie, dlaczego w Polsce te terapie są wprowadzane tak późno. One są bardzo kosztowne, bo są to często terapie biologiczne i produkcja tych środków, leków, komórek dużo kosztuje. Ale procedura, która obejmuje zarejestrowanie... Szczególnie w onkologii dziecięcej to już jest prawdziwy dramat, większość terapii innowacyjnych jest niezarejestrowana ze względu na to, że są te choroby bardzo rzadkie. Jaki jest tego efekt? Efekt jest taki, że chorzy, którzy wykorzystali już konwencjonalne metody takie jak te, które wymieniłam, nie mają już szans na życie. Mowa nie o tym, że są to leki, które mają poprawić zdrowie, są to leki, które dają życie, a jeśli pacjent ich nie dostanie, a w przypadku kliniki ˝Przylądek Nadziei˝, którą mam zaszczyt kierować, jeśli dziecko nie dostanie takiego leku, to dziecko musi z tego świata odejść. Przykładowo przeciwciała anty-GD2 dla neuroblastomy, czwarte stadium: leczenie jednego dziecka, jedna kuracja w Niemczech, na którą zbieramy środki pozabudżetowe, bo lek nie jest zarejestrowany w Polsce, kosztuje 2 mln zł. I praktycznie wszystkie albo prawie wszystkie dzieci, które te przeciwciała anty-GD2 dostały, żyją, a te, które nie dostały we wcześniejszym okresie, bo tych przeciwciał nie było, nie ma ich już wśród nas. Wydaje mi się, że przyszedł moment, aby procedury dla terapii ratujących życie w onkologii, te które powodują włączenie się budżetu państwa w pomoc chorym, bo nie zawsze udaje się tak jak naszym dzieciom uzbierać te pieniądze, wielu chorych dorosłych w chwili obecnej opuszcza ten świat, a w raku płuca, jelita grubego, nerki, w czerniaku jest mnóstwo przeciwciał monoklonalnych i innych terapii celowanych. Część z nich jest refundowana, ale duża część nie. Czas od momentu, kiedy lek wkracza do Unii Europejskiej, do momentu, kiedy jest refundowany w Polsce, jest stale za długi, bo to powinno być krótko, szybko i energicznie. Wydaje mi się, że powinniśmy coś z tym zrobić, aby ta dostępność nowoczesnych terapii celowanych w Polsce dla walczących o życie chorych na choroby nowotworowe była lepsza. Dziękuję za uwagę.