Mówca: Stanisław Żelichowski
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Ministrze! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego, w imieniu którego mam zaszczyt przemawiać w ramach procedury pierwszego czytania, w jakimś sensie konkludując, mogę powiedzieć, że będzie za skierowaniem tego projektu do komisji. Będziemy starali się intensywnie pracować w komisji, aby projekt stał się w niedługim czasie przyjętą przez parlament ustawą, z tego względu że z jednej strony dyrektywa zakłada cały szereg szlachetnych celów, takich jak poprawa zdrowia i życia ludności, poprawa stanu środowiska, to są zadania niezmiernie istotne, z drugiej strony zaś sytuacja jest taka, że jeżeli byśmy tego nie wdrożyli, a to wynika z zobowiązań zewnętrznych Polski, zobowiązań traktatowych, z art. 80 traktatu, z tego co pamiętam, moglibyśmy jako kraj zostać poddani określonym karom, a do tego, jesteśmy krajem na dorobku, nie powinniśmy dopuszczać. W ramach procedury pierwszego czytania mogę powiedzieć, że mamy pewnego typu dylematy, które - mam nadzieję - zostaną wyjaśnione w czasie rozmowy o szczegółach zawartych w projekcie ustawy. Jeszcze w starym systemie, na przełomie epok, mieliśmy w Polsce 27 obszarów ekologicznego zagrożenia. Były to głównie obszary geologicznego zagrożenia wynikłe z działalności wielkiego przemysłu. Rozwiązaniami krajowymi potrafiliśmy doprowadzić do tego, że dziś nawet czarny trójkąt, który przez wiele lat wszystkich kłuł w oczy, nie jest już czarnym trójkątem, może jeszcze nie jest też w pełni zielony, ale stan środowiska poprawił się na wielu, wielu odcinkach. Tych obszarów już nie ma i chwała za to. Natomiast dziś przy okazji wprowadzania tej dyrektywy zmieniamy wiele ustaw i chcielibyśmy mieć przekonanie, że to, co wprowadzamy, będzie bardziej skuteczne, lepsze niż to, z czego rezygnujemy, bo inaczej nie byłoby wielkiego sensu tak działać. Następna sprawa, która budzi pewną refleksję: W Europie mamy jedne z największych kosztów, np. pracy, na całym globie. Jeżeli do tego dojdą teraz jedne z większych kosztów korzystania ze środowiska, nawet w bardzo szlachetnym celu, a tworzymy, mam nadzieję, że utworzymy, umowę o wolnym handlu np. ze Stanami Zjednoczonymi, to różnica między obciążeniami polskich i amerykańskich przedsiębiorców będzie jak 1:8 w tym stanie rzeczy. Jeżeli mamy konkurować na wolnym rynku, trzeba się zastanowić, jak działać, żeby Unia Europejska nie szła tak trochę w ciemno do przodu, nie brała wszystkiego na siebie, bo konkurujemy w określonych warunkach. Dziś scena światowa stała się sceną wielobiegunową. Chodzi o to, żeby Europa mogła grać tutaj swoją rolę i wygrywać tę konkurencję. Jeżeli chodzi o użytkowanie gleb, o to wszystko, co jest związane z ochroną powierzchni ziemi, też mamy pewnego typu wątpliwości, czy wszystkie zaproponowane rozwiązania będą zmierzały w takim kierunku, żeby zrobić to możliwie najtaniej. Dziś główny dylemat polega na tym, że mamy ustawę o zamówieniach publicznych, która reguluje to, w jaki sposób będziemy prowadzili procedury przetargowe. Jeżeli wprowadzimy tylko i wyłącznie najlepsze techniki i technologie, to trochę kosztuje. Polska nie ma tego typu technik i technologii, które moglibyśmy sprzedać innym krajom, będziemy musieli je kupić. Z jednej strony jest plus, bo nie ma takiej możliwości, żeby różni nasi decydenci kupili jakieś stare urządzenia - to się często dzieje - instalowali to, bo wtedy będzie to niemożliwe. Z drugiej strony są jakieś koszty, których nie możemy przekroczyć, żeby równomiernie się rozwijać. Liczę więc na taką debatę w komisji. Wnoszę o przekazanie tej sprawy do komisji sejmowych i deklaruję w imieniu klubu, że będziemy nad tym intensywnie pracowali. Dziękuję, panie marszałku. (Poseł Andrzej Czerwiński: Platforma głośniej bije brawo niż PSL.)