PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2017-04-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W dniach 8-9 lipca 2016 r. odbył się w Warszawie międzynarodowy szczyt państw członkowskich Sojuszu Północnoatlantyckiego (NATO) na szczeblu szefów państw i szefów rządów. Jednym z głównych postanowień szczytu było powołanie czterech batalionowych grup bojowych stacjonujących - na zasadzie stałej rotacji - w państwach bałtyckich i w Polsce, według którego dowództwo nad grupami obejmą Stany Zjednoczone (w Polsce), Wielka Brytania (w Estonii), Kanada (na Łotwie), Niemcy (na Litwie). Polska natomiast zadeklarowała gotowość utworzenia brygady w Estonii. Założono również, że w Polsce poza wojskami amerykańskimi mają stacjonować też Brytyjczycy i Rumuni. Zdecydowano także o rozmieszczeniu w ww. regionie brygady pancernej i komponentów dywizji Armii Stanów Zjednoczonych, łącznie z dowództwem, które będzie nadzorowało działania ww. grup batalionowych - dowództwo i większość elementów jednostki znajdą się w Polsce. Ponadto minister obrony narodowej parafował umowę między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Dowództwem Sił Sojuszniczych NATO ds. Transformacji i Naczelnym Dowództwem Połączonych Sił Zbrojnych NATO w Europie uzupełniającą protokół dotyczący statusu międzynarodowych dowództw wojskowych ustanowionych na podstawie Traktatu Północnoatlantyckiego - tzw. protokół paryski - która ma uprościć zasady, na jakich funkcjonują jednostki sojusznicze i ich dowództwo w Polsce. W styczniu br. do niemieckiego portu Bremerhaven przypłynęły statki ze sprzętem. Należy pamiętać, że od wejścia Polski do NATO operacja na taką skalę nie miała miejsca. Z USA przypłynęło 87 czołgów Abrams, 144 bojowe wozy piechoty Bradley, 18 samobieżnych haubic Paladin, 419 pojazdów opancerzonych Humvee - ogółem 446 wozów gąsienicowych, 907 pojazdów kołowych i 650 naczep. To wyposażenie 3. Brygadowego Zespołu Bojowego Wojsk Pancernych, wchodzącego w skład 4. Dywizji Piechoty (Zmechanizowanej), stacjonującej na co dzień w Fort Carson w stanie Colorado. Kilka tygodni po czołgach i wozach bojowych do naszego kraju dotarły też śmigłowce, ponieważ wojska pancerne i zmechanizowane muszą mieć wsparcie z powietrza. Świadomi tego Amerykanie, mając na uwadze skuteczność działań zbrojnych i bezpieczeństwo żołnierzy, zdecydowali się sami o to zadbać. Do bazy lotniczej w Powidzu dotarło więc kilkadziesiąt maszyn trzech typów: 10 dwuwirnikowych transportowców ciężkich Chinook, 50 śmigłowców Black Hawk różnych wersji i 24 uderzeniowe śmigłowce Apache. W ramach pierwszej rotacji dowództwo brygady oraz bataliony inżynieryjny i wsparcia, 3. Batalion 29. Pułku Artylerii i 4. Batalion 10. Pułku Kawalerii będą stacjonowały w obiektach wojskowych w Żaganiu, Świętoszowie, Skwierzynie i Bolesławcu. To szczególny moment w historii Polski, który znacząco wpływa na pozycję kraju na militarnej mapie świata. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ewa Filipiak (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-04-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Jestem głęboko wstrząśnięta zachowaniem polityków, którzy jeszcze niedawno nałożyli na wszystkie kobiety przymus pracy do 67. roku życia. Gdzie byli tzw. obrońcy praw kobiet, gdy koalicja PO-PSL przesuwała polskim kobietom o 7 lat możliwość przejścia na emeryturę? Czy już zapomnieliśmy, jak politycy opozycji w obłudny i nikczemny sposób godzinami opowiadali bzdury z trybuny sejmowej, aby tylko nie dopuścić do uchwalenia programu 500+ i wielu innych kluczowych ustaw poprawiających los polskich rodzin, kobiet, dzieci i seniorów oraz ważnych ustaw dla polskiej gospodarki? Cyniczny wniosek opozycji o wotum nieufności przypomina mi żałosny śpiew posłanki PO, która niczym kosmitka chciała zabłysnąć na politycznym nieboskłonie w okresie świąteczno-noworocznym. Ten wniosek i dzisiejsza debata pokazują, że tak naprawdę w Polsce nie ma merytorycznej opozycji, a jedynie jest grupa niezadowolonych i ciężko sfrustrowanych ludzi odsuniętych od władzy, którzy wymyślają kwadratowe jaja, aby tylko popsuć kolejne święta. Nie kompromitujcie się! Nie obrażajcie polskiego rządu, który ciężko pracuje dla dobra nas wszystkich! Elementarna ludzka przyzwoitość powinna wpłynąć na zachowanie posłów opozycyjnych, którzy z szacunku dla prawdy powinni jak najszybciej zamilknąć. Powinniście kierować się miłością do ojczyzny i w imię prawdy powinniście głosować przeciwko wotum nieufności, ponieważ Polska ma bardzo dobrego gospodarza, jakim jest obecna prezes Rady Ministrów. Dlatego jeszcze raz apeluję do was: bądźcie naprawdę nowoczesną opozycją, która potrafi oddzielić prawdę od politycznego bełkotu oraz przyznać się do błędu. Pokażcie w końcu klasę, oddając należny szacunek pani premier i polskiemu rządowi, ponieważ na to w pełni zasługują. Tego wymaga zwykła uczciwość i obiektywna prawda.
Mówca: Krzysztof Łapiński (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-04-07 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Oświadczam, że w dniu 7 kwietnia 2017 r. na 39. posiedzeniu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w punkcie 5. porządku dziennego: Sprawozdanie komisji o poselskim projekcie uchwały w sprawie uczczenia setnej rocznicy objawień fatimskich, w głosowaniu nr 33 przez pomyłkę zagłosowałem za przyjęciem wniosku o odrzucenie poselskiego projektu uchwały w sprawie uczczenia setnej rocznicy objawień fatimskich. Moją intencją było zagłosowanie przeciwko wnioskowi o odrzucenie projektu uchwały. Przebieg posiedzenia
Mówca: Sprawozdawca Włodzimierz Bernacki
Data: 2017-04-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie z druku nr 1472 - sprawozdanie Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz niektórych innych ustaw, druk nr 1287. Sejm na 36. posiedzeniu w dniu 22 lutego 2017 r. zgodnie z art. 39 ust. 2 regulaminu Sejmu skierował powyższy projekt ustawy do Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży w celu rozpatrzenia. Komisja Edukacji, Nauki i Młodzieży po rozpatrzeniu tego projektu ustawy na posiedzeniach w dniach 7 i 8 marca oraz 7 kwietnia 2017 r. wnosi, aby Wysoki Sejm raczył uchwalić projekt ustawy. Komisja zgodnie z art. 43 ust. 3 regulaminu Sejmu przedstawia na żądanie wnioskodawcy wnioski mniejszości. Te wnioski mniejszości zostały zgłoszone przez klub Nowoczesna, przez panią poseł Joannę Schmidt. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt rządowy, który trafił do komisji, został przepracowany nie tylko w obrębie komisji, ale również przez podkomisję specjalną powołaną do rozpatrzenia tegoż projektu. Po pierwsze, do projektu rządowego zostały wprowadzone poprawki dotyczące tego, aby promotorem pomocniczym mógł zostać tylko ten, kto posiada stopień doktora. Po drugie, członkowie komisji, komisje - i podkomisja, i komisja - uznały, że jeśli chodzi o możliwość zatrudniania na stanowisku pracownika samodzielnego osoby ze stopniem doktora, wystarczającym rozwiązaniem jest dotychczasowy art. 21a i tym samym zbyteczne jest wprowadzenie art. 21a 1 . Podkomisja i komisja uznały również, że tryb realizowania tzw. doktoratu wdrożeniowego nie powinien być zupełnie odrębną ścieżką nabywania stopnia doktora w zakresie czy to nauk stosowanych, czy to nauk społecznych i że ta ścieżka powinna być tą ścieżką, która już została opisana w prawie, w ustawie o szkolnictwie wyższym. Wracając do meritum, jeszcze raz powtórzę: komisja wnosi, aby Wysoka Izba raczyła uchwalić projekt ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo! Brawo!) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Joachim Brudziński)
Mówca: Włodzimierz Nykiel
Data: 2017-04-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska przedstawić stanowisko w sprawie ustawy o zmianie ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz niektórych innych ustaw, druki nr 1287 i 1472. Skoncentruję się na kilku kwestiach, które warto poruszyć przy okazji omawiania tego projektu. Pomysł doktoratu wdrożeniowego ze względu na potrzebę intensyfikacji współpracy młodych absolwentów uczelni i samych uczelni z gospodarką, czy szerzej, z otoczeniem społeczno-gospodarczym, jak również potrzebę dynamizacji procesów wdrożeniowych zasługuje na akceptację. Podkreślić jednak trzeba, że spotkał się on z krytyką w różnych środowiskach naukowych, także taką krytykę spotykamy w opiniach do projektu. Z ujemną oceną spotkała się możliwość uzyskiwania uprawnień równoważnych z uprawnieniami doktora habilitowanego. Dobrze więc się stało, że te regulacje usunięte zostały z projektu w wyniku prac komisji. Na zdecydowanie negatywną ocenę zasługuje rozwiązanie dotyczące powołania przewodniczącego Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, zgodnie z którym premier powołuje przewodniczącego spośród wszystkich członków komisji, a nie, jak jest obecnie, spośród dwóch członków wskazanych przez samą komisję. Proponowane w projekcie rozwiązanie osłabia pozycję CK, a wzmacnia pozycję premiera, co jest nieuzasadnione. Ponadto podkreślić trzeba, że zmiany mają być wprowadzone w sytuacji, kiedy zakończyły się już wybory do CK, te wybory odbyły się zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami i w trakcie trwania tej procedury zmienia się jej reguły. Oczywiście ważniejsza jest kwestia istoty tej zmiany, bo ona oznacza brak zaufania premiera czy administracji do środowiska naukowego. Ona oznacza, że środowisko naukowe już nie będzie miało wpływu na powołanie przewodniczącego CK, i to oczywiście należy ocenić zdecydowanie ujemnie. Opinie towarzyszące projektowi są negatywne. Ponadto do pani premier i pana wicepremiera Gowina skierowany został list otwarty wyrażający oburzenie i oceniający zdecydowanie ujemnie te zmiany, z bardzo silnym akcentowaniem krytyki tych zmian odnoszących się do powołania przewodniczącego CK. Tutaj usłyszeliśmy przed chwilą, że domeną PiS-u jest wychodzenie naprzeciw tym potrzebom. A więc chcę powiedzieć, że wtedy kiedy ja ten list otwarty widziałem, kilka dni przed świętami, podpisało go ponad 1300 naukowców. Już nie mówię o przedstawionych ujemnych opiniach, które towarzyszą samemu projektowi. Pan minister, kiedy zapytałem go, jakie w ogóle może być uzasadnienie takiej zmiany, czyli powoływania przewodniczącego spośród całego grona, bo dla mnie to jest brak zaufania do środowiska, powiedział, że to zwiększa elastyczność. Przepraszam, nie będę komentował (Dzwonek) tej wypowiedzi. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystian Jarubas
Data: 2017-04-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego mam przyjemność przedstawić stanowisko w sprawie sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz niektórych innych ustaw, druki nr 1287 i 1472. Szanowni Państwo! Rządowy projekt nowelizacji ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz niektórych innych ustaw wrócił do nas z komisji, a wątpliwości pozostały. Projektowana ustawa w założeniu ma tworzyć nowe możliwości, nowe ścieżki kariery badawczej. Brzmi to zachęcająco. Na podstawie tej ustawy naukowcy będą mogli zamiast habilitacji robić doktoraty badawcze, co przyspieszy ścieżkę kariery. Wiemy też, że oficjalnie koncepcja ma służyć stworzeniu pomostu między biznesem a nauką. Niektórzy mówią, że miałby to być swoisty transfer wiedzy do biznesu. Jak wiemy, dotychczas rozprawa doktorska musiała stanowić nowe, oryginalne rozwiązanie jakiegoś problemu naukowego. To ma się zmienić, ma być traktowane szerzej, bo rozprawą mogłoby być także oryginalne, nowatorskie rozwiązanie w zakresie zastosowania wyników badań własnych w sferze gospodarczej. To ciekawa koncepcja, bo do teorii dołącza praktykę. Jednocześnie w przepisach nadal jest wymóg wiedzy teoretycznej i umiejętności prowadzenia prac naukowych samodzielnie. W cieniu głównych założeń projektu kryją się wątpliwości, czy zmiana proponowana przez rząd powinna równoważyć doktorat badawczy z habilitacją. Wielu naukowców obawia się, że te zmiany mogą nieoczekiwanie obrodzić patologią dotyczącą umowności decyzji związanych z nadaniem doktoratu badawczego wdrożeniowego. Założeniem projektu ustawy są także tzw. granty promotorskie przyznawane uznaniowo. Promotorzy przyznają je swoim podopiecznym. Czy to nie będzie pretekst do powstawania specyficznego systemu feudalnego wśród naukowców, polegającego na zależnościach także finansowych? W grę mogłyby wchodzić również sympatie polityczne. To niestety jest naszym zdaniem realne zagrożenie, które ów projekt wnosi. Jeśli do takiego systemu wkradłyby się też przesłanki polityczne, wtedy mogłoby to oznaczać promowanie tylko tych naukowców, którzy, jak to się mówi, postępują zgodnie z linią partii. Na pewno trzeba unikać upolitycznienia nauki, więc także dmuchać na zimne, a także nie należy budować systemów, które takiemu upolitycznieniu by sprzyjały. Trudno też jednoznacznie ocenić ten projekt indywidualnie, bez całego pakietu zapowiadanego przez rządzących. Dlatego klub PSL bardzo wstrzemięźliwie podchodzi do tego projektu ustawy, ale finalnie poprzemy go. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2017-04-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko wobec sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz niektórych innych ustaw. Podczas wcześniejszych etapów prac legislacyjnych nad tą nowelizacją wspominałam, że jest to projekt wyczekiwany przez środowiska akademickie. Dzisiaj polscy naukowcy borykają się z trudnościami, które nie pozwalają im na swobodny rozwój naukowej kariery. Dlatego tak ważne jest, abyśmy zapewnili, szczególnie młodym adeptom nauki, warunki do rozwoju i godnego życia. Ten projekt zmierza właśnie w tym kierunku. Wprowadzana nowelizacja ustawy ma zapobiegać odpływowi zdolnych absolwentów z uczelni wyższych i zapewnić im odpowiednie warunki do właściwego rozwoju kariery naukowej. W zgodzie z nowelą ustawy osiągnięcia młodych polskich naukowców mają być wykorzystane przez sferę gospodarczą lub społeczną. To bardzo dobrze rokuje. Podczas prac w podkomisji i komisji zgłoszono wiele redakcyjnych oraz - co najważniejsze - merytorycznych poprawek. Najwięcej kontrowersji wzbudziły nowe definicje promotora pomocniczego oraz opiekuna pomocniczego. Zgadzam się z ministerstwem, że warunki, jakie musi spełnić kandydat na opiekuna pomocniczego, muszą być określone nie na podstawie rozporządzenia, ale na podstawie ustawy. Wybór tak ważnej osoby z punktu widzenia procesu naukowego nie powinien budzić żadnych wątpliwości. Podkreślałam już wcześniej, że ustawa musi wejść w życie jak najszybciej, by wdrożenie nowego programu dla młodych naukowców było możliwe już w roku akademickim 2017/2018. Koło Poselskie Wolni i Solidarni poprze procedowany projekt ustawy. Dziękuję.
Mówca: Bartosz Józwiak
Data: 2017-04-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie związane ze stworzonym przez procedowaną ustawę tzw. doktoratem wdrożeniowym, który w praktyce w zasadzie daje możliwość - przynajmniej tak wynika z zapisów projektu ustawy - osiągnięcia stopnia doktora także w wyniku opracowania projektu mającego zastosowanie chociażby w naukach humanistycznych, pedagogicznych, społecznych i im pokrewnych. Tu mam pytanie, w jaki sposób Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego widzi możliwość przyznawania stypendiów w ramach programu doktoratu wdrożeniowego potencjalnym kandydatom z tych wymienionych wyżej obszarów, bo to będzie dosyć istotny element. Dziękuję bardzo.
Mówca: Krzysztof Szulowski
Data: 2017-04-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! W toku prac podkomisji zajmującej się projektem ustawy wykreślony został punkt mówiący o nabyciu uprawnień wynikających z posiadania stopnia doktora habilitowanego za osiągnięcia wdrożeniowe. Osobiście uważam, że to dobrze, bo ten pomysł był oceniany jako kontrowersyjny, subiektywny i tworzący pole do ewentualnych nadużyć. W odniesieniu do doktoratów wdrożeniowych należałoby stwierdzić, że już dotychczas niektóre prace doktorskie miały charakter aplikacyjny, choć rzeczywiście zdarzały się głosy krytyczne czy to wśród przedstawicieli rad naukowych, czy komisji doktorskich kręcących nosem, w cudzysłowie, jeśli chodzi o taką formułę pracy. Ta ustawa w pełni sankcjonuje taki kształt doktoratu przy zapewnieniu jego wysokiej jakości od strony naukowej. Moje pytanie dotyczy nowej instytucji opiekuna pomocniczego. Czy kompetencje jego i promotorów nie będą generować konfliktów? Jeśli tutaj zderzą się silne osobowości, czy to nie doprowadzi do konfliktów? Druga kwestia. Rzeczywisty potencjał dotyczący prac wdrożeniowych szczególnie w instytutach badawczych tkwi wśród pracowników inżynieryjno-technicznych realizujących swój rozwój inną ścieżką niż studia doktoranckie. Czy dla nich nie należałoby również tworzyć systemów dodatkowych zachęt dotyczących doktoratów wdrożeniowych? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ewa Tomaszewska
Data: 2017-04-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wprowadzenie doktoratów wdrożeniowych w polskim prawie ma charakter nowatorski. Choć rozwiązanie to w innych krajach Unii Europejskiej funkcjonuje, musimy przyjmować je z rozwagą, by nie obniżać rangi tytułów i stopni naukowych. We wprowadzeniu doktoratów wdrożeniowych upatruję szansy na ściślejszy związek między nauką a przemysłem, a więc i na stymulację rozwoju naszego kraju. Proszę o udzielenie mi informacji, czy działanie na rzecz przyszłego osiągnięcia tego celu oparte jest na wcześniejszych badaniach lub ocenach efektywności tego rozwiązania w innych krajach. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marian Zembala
Data: 2017-04-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Doktoraty wdrożeniowe, jeżeli ich jakość będzie zdefiniowana w postaci publikacji, i to najlepiej w czasopismach z listy filadelfijskiej, lub patentów, przestaną budzić lęk o ich poziom. To jest zasadnicze, tak trzeba na to patrzeć. To po pierwsze. Po drugie, na promotora pomocniczego trzeba patrzeć jak na kandydata, który ma pewien udokumentowany dorobek, ale jest dopiero na drodze budowania kariery. Nie można stawiać go na poziomie legislacyjnym na równi z opiekunem. Zwracam na to uwagę, zwłaszcza że pewne rozwiązania, na szczęście będące już za nami - tutaj dziękuję wszystkim, którzy ponad podziałami podeszli do tej sprawy - pokazują, że zwyciężyły rozsądek i troska o naukę. Trzecia uwaga. Szanuję rządzących, jednocześnie uważam, że to rozwiązanie, o które tak mocno proszą naprawdę autentyczni liderzy reprezentujący centralną komisję do spraw stopni i badań naukowych, aby z ich grona wyłonić, jest rozwiązaniem zasadnym, powodowanym troską o przyszłość polskiej nauki i medycyny. Jeżeli mam zadać pytanie, to tylko jedno. (Dzwonek) Czas, proszę mi pozwolić. Dlaczego w medycynie i w bioinżynierii, która jest na drugim miejscu po fizykach i chemikach, wciąż nie możemy uznać produktów w postaci niekomercyjnych badań jako produktów stricte naukowych? I to jest sprawa, która w zasadniczy sposób przyspieszy nasz widoczny rozwój niezależnie od tego, że on jest tak mocno widoczny w ostatnich latach. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2017-04-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! To kolejna ustawa dotycząca nauki po ustawie o instytutach badawczych, po ustawie o Głównym Urzędzie Miar. Tam był ten aspekt badań naukowych. Te wszystkie ustawy łączy jedno: pewien element centralizacji. Najważniejszą osobę, osobę zarządzającą wskazuje premier, a więc bierze również odpowiedzialność, bo trzeba to połączyć, za wynik, za jakość nauki. Tu jest pytanie do pana ministra, właściwie pytania są dwa. Nowa definicja doktoratu wdrożeniowego i wprowadzenie takiego rozwiązania jest rozwiązaniem słusznym. Natomiast powinno być ono skorelowane, harmonijnie połączone właśnie z osobą czy też z osobami, które dozorują nadawanie stopni, bo to gwarantuje jakość. Tymczasem w tym wypadku oddaje się tę decyzję w ręce premiera. Podobnie było w ustawie o instytutach badawczych, gdzie premier nie tylko wskazuje dyrektora, ale także ma wpływ na wybór przewodniczącego rady naukowej. (Dzwonek) Kończę, panie marszałku. Zatem jakaż jest decyzja naukowców? Czy nie czujecie państwo lęku, czy nie boicie się państwo, że te decyzje spowodują centralizujące naukę wybory i wpłyną na zdecydowane obniżenie jakości? Człowiek, który jest w jakiś sposób pozbawiony odpowiedzialności, jest dużo mniej kreatywny niż ten, który tę odpowiedzialność czuje na sobie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stefan Strzałkowski
Data: 2017-04-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję, panie marszałku. Szanowni Państwo! Panie i Panowie Posłowie! Jestem zbudowany kilkoma wypowiedziami dzisiaj w dyskusji nad tym projektem ustawy. Powiem tak, że jestem niesamowicie zadowolony, bo kiedyś jako samorządowiec miałem okazję uczestniczyć w misji gospodarczej do Danii. Tam zobaczyłem, jak wygląda połączenie nauki z gospodarką. I byłem przy takim... Nazywa się to Ideon, to coś pięknego, to funkcjonowało lat temu przynajmniej 12 czy 13. Dzięki Bogu Prawo i Sprawiedliwość jest w tej chwili przy władzy i rusza ten temat na bardzo poważnie. Może to mieć ogromnie pozytywne skutki, że będziemy wychowywać nie tylko teoretycznie, ale też praktycznie, z korzyścią dla gospodarki polskiej. Tak że jeśli chodzi o te obawy, które państwo macie, to oczywiście trzeba na to wszystko zwracać uwagę, ale myślę, że nie bardzo mamy się o co obawiać. Ponieważ ma być zadane pytanie, to zadam pytanie, w części mnie uprzedziła pani poseł Tomaszewska, czy były rozpatrywane np. takie projekty, jakie realizuje park Ideon w Danii. Przepraszam, że bardzo wybiórczo wskazuję na jedną jednostkę, ale tam taką pracę wykonuje ok. 30 tys. studentów (Dzwonek) wraz z naukowcami. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Włodzimierz Bernacki
Data: 2017-04-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przede wszystkim chciałbym podziękować za prace zarówno w podkomisji, jak i w Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży nad tym projektem. Chciałbym bardzo wyraźnie zaznaczyć, mimo wątpliwości, które tutaj się pojawiają, że to, co nazywamy doktoratem wdrożeniowym, jest tak naprawdę realizacją pewnego projektu związanego ze stypendium i z konkursem, w którym będą mogły uczestniczyć bądź uczelnie, bądź jednostki organizacyjne poszczególnych uczelni. To po pierwsze. A więc jest to możliwość pozyskania nowych środków dla szkół wyższych. Druga kwestia bardzo istotna i ważna to jednoczesne... Ten projekt, który został przepracowany w komisji, jest tak naprawdę projektem zmierzającym w kierunku - przepraszam za określenie - zassania środków finansowych na realizację projektów naukowych, ale również realizację, jeżeli chodzi o awans do stopnia doktora czy to w zakresie nauk społecznych, czy nauk innych, nauk stosowanych wedle tych wszystkich dotychczasowych procedur. A więc doktorat wdrożeniowy to doktorat, który będzie można uzyskać na podstawie przeprowadzonych badań naukowych. Zatem badania naukowe są tu jak gdyby punktem wyjścia i czynnikiem zasadniczym, jeżeli chodzi o uzyskanie stopnia doktora. Ważne natomiast staje się przeistoczenie się owych wyników badań naukowych w efekt materialny, w efekt, który można by określić mianem również efektu komercyjnego. Tak że dziękując za współpracę, jednocześnie proszę, aby traktować ten projekt nowelizacji - projekt w tym kształcie finalnym - jako rodzaj kompromisu pomiędzy władzą wykonawczą a ustawodawczą, ale i w obrębie władzy ustawodawczej jako kompromis pomiędzy poszczególnymi opcjami politycznymi. Serdecznie dziękuję. (Oklaski)