Mówca: Tomasz Siemoniak
Data: 2021-11-09 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Dziękuję za podkreślenie przez marszałek Elżbietę Witek roli naszych funkcjonariuszy i żołnierzy. W imieniu klubu Koalicji Obywatelskiej dołączam z mocnym wsparciem i szacunkiem do tego, co robią. (Oklaski) Panie Premierze! To trochę kłopot, że pan nie siada w ławach rządowych i trzeba pana szukać wzrokiem. (Głos z sali: To nie kłopot.) Gdyby pan premier 6 września w czasie pierwszej debaty o stanie wyjątkowym tak występował jak dzisiaj, bylibyśmy w zupełnie innym punkcie. (Oklaski) (Głos z sali: Ooo...) Też już nie będę w tej sytuacji wracał do tamtych ataków na opozycję. Dzisiaj widać, że były one zupełnie zbędne, bo w ocenie źródeł kryzysu absolutnie się nie różnimy - agresywny reżym Łukaszenki, imperialne działania Kremla. (Głos z sali: To czemu od razu...) Miałem zaszczyt o tym wtedy, 6 września, tutaj mówić. Myślę, że nie różnimy się też, jeśli chodzi o kwestię szczelności granicy, nie różnimy się w kwestii opozycji na Białorusi, tego, co się tam dzieje od roku i co niewątpliwie jest przyczyną tej agresji, która w ciągu ostatnich tygodni i miesięcy się nasila. Doceniając ofertę jedności w tej sprawie, chcę powiedzieć, że do jedności potrzeba też dialogu. Jego po prostu nie ma. (Oklaski) Pan premier wspomniał rok 2014, aneksję Krymu, wydarzenia w Donbasie. To właśnie wtedy premier Donald Tusk zaprosił liderów opozycji, w tym pana prezesa Jarosława Kaczyńskiego, na spotkanie do kancelarii premiera - można było, walka polityczna wtedy była równie gorąca jak teraz. Prezydent nie zwołuje Rady Bezpieczeństwa Narodowego. Nie będzie tej jedności bez dialogu. Minister Mariusz Kamiński mówi o tym, że coś w lipcu się wydarzyło, a coś we wrześniu. Dlaczego, nawet w trybie tajnym, opozycja nie może być o takich sprawach informowana? (Oklaski) W tym, co dzisiaj usłyszeliśmy od pana premiera i ministrów, zabrakło propozycji rozwiązywania tego kryzysu. Jeśli chodzi o obecną sytuację Polski - trochę wbrew temu, co jest oczywiście dobre: że trwają rozmowy, że prezydent jest w kontakcie z sekretarzem generalnym NATO - brak realnych działań, jeśli chodzi o wsparcie Unii Europejskiej i NATO. Realnych działań, nie słów. Słowa nas nie obronią. (Oklaski) Panie Premierze! Najwyższy czas, żeby zakopać topór wojenny w relacjach z Unią Europejską. Naprawdę członkowie Izby Dyscyplinarnej nas na granicy nie obronią. (Oklaski) (Głos z sali: A ci znowu swoje.) Myślę, że pan minister Zbigniew Ziobro mógłby dać 100 dni spokoju w sprawach unijnych premierowi i Zjednoczonej Prawicy, tak żeby rzeczywiście to wsparcie naszych partnerów i przyjaciół mogło być realne. (Oklaski) I to nie jest kwestia tego, ilu funkcjonariuszy ma Frontex. To jest kwestia polityki. To jest kwestia tego, żeby cała Unia Europejska wiedziała, że to jest jej granica, jej problem i jej ludzie muszą tam po prostu być. (Oklaski) Pan premier mówi o tym, że jest to największe zagrożenie dla Polski od dekad. Dlaczego w takim razie nie zwracamy się do NATO o podjęcie konsultacji w trybie art. 4, gdy państwo czuje się zagrożone? (Oklaski) Wykorzystaliśmy tę możliwość w roku 2014. To nie są tylko czcze dyskusje. Stosunek do NATO też nas przecież nie różni. Tu nie ma żadnych emocji. Zawsze wspieramy to, co wiąże się z siłą NATO i silną pozycją Polski w NATO. Zróbcie to, naprawdę to pomoże i będzie realnym wkładem w pokazanie reżimowi Łukaszenki, że Polska nie jest sama. On na podstawie różnych działań waszego rządu może mieć wrażenie, że Polska jest izolowana, że Polska jest sama. Pokażmy, że Zachód, wolny świat, Unia Europejska i NATO są z Polską. (Oklaski) Żeby usunąć przyczyny tego kryzysu, niewątpliwie trzeba podjąć działania wobec reżimu Łukaszenki. Zabrakło w tej informacji słów o tym, jakie działania pan premier w tym zakresie podejmuje w ramach Rady Europejskiej. Chodzi o wzmocnienie sankcji, chodzi o różne działania, które boleśnie mogą Łukaszenkę dotknąć, ograniczając jego interesy gospodarcze czy polityczne. To dotyczy także kwestii linii lotniczych, które powinny być objęte sankcjami. Tu potrzeba polskiej aktywności. To my jesteśmy najbardziej tymi sprawami zainteresowani. (Oklaski) Bez realnej presji na Białoruś, a także na stojącą za nim Rosję nie znikną przyczyny tego stanu rzeczy. Jeśli będziemy bierni wobec przyczyn, będziemy musieli stawiać kolejne mury i kierować tam kolejne tysiące żołnierzy i funkcjonariuszy. To droga donikąd. Dlatego oczekiwałbym od pana premiera, od ministra spraw zagranicznych - w ramach odpowiedzi czy w ramach publicznych wystąpień - pełnej informacji o tym, co robicie. Nie o rozmowach telefonicznych podjętych wczoraj i dzisiaj z różnymi przywódcami - to ważne, doceniamy to - ale o realnych działaniach, które przyniosą rezultaty i w rzeczywisty sposób dotkną Łukaszenkę. Nie może być tak, że jesteśmy bierni w sprawach sankcji. Nie słyszymy o tym, że premier wnioskuje o to, żeby zaostrzyć sankcje wobec reżimu Łukaszenki. Chciałbym, żeby takie rzeczy się działy i o takich rzeczach była w tej sali informacja. (Oklaski) W ramach budowy jedności warto, aby polskie władze wykorzystywały wszystkie zasoby, jakie są w tym obszarze. Niestety tak jest, że przez ostatnie sześć lat z wojska, ze służb specjalnych, z różnych innych służb zwolniono bardzo wiele, tysiące, setki osób, które były do takich sytuacji przygotowane, które miały ogromną wiedzę o tym, co się dzieje na Wschodzie, na Bliskim Wschodzie, skąd właśnie przybywają imigranci. Wiem, że to jest bardzo trudny temat, natomiast apeluję do pana premiera o to, żeby wykorzystać ten potencjał państwa. Nie może być tak, że kolejne ekipy zatrudniają zupełnie nowe osoby, nie wykorzystując starszych. Mamy emerytów czterdziestolatków i pięćdziesięciolatków ze służb, którzy naprawdę zasługują na to, żeby ich wykorzystać i słuchać w tej sytuacji. (Oklaski) (Głos z sali: Szczególnie tych dwóch generałów.) Panie Premierze! Szanowni Państwo! To, co się dzieje w tej chwili na granicy polsko-białoruskiej, być może jest dopiero początkiem jeszcze gorszego scenariusza. Rolą rządu, rolą ludzi odpowiedzialnych za bezpieczeństwo państwa jest być zawsze przygotowanym na najgorsze scenariusze. Te działania, o których tutaj mówię - począwszy od dialogu z opozycją, przez zakopanie topora wojennego z Unią Europejską, wykorzystanie NATO, podjęcie konsultacji w Radzie Północnoatlantyckiej w ramach art. 4 - będą bardzo dobrym przygotowaniem na przyszłość, bo dziś sobie radzimy, dziś dysponujemy zasobami ludzkimi, sprzętowymi, dysponujemy zapleczem do takiego działania, ale jutro może to być za mało. Nasz wschodni sąsiad, z którym łączy nas kilkaset lat trudnej historii, ugnie się tylko wtedy, jeżeli my będziemy zjednoczeni i za nami będzie stał cały Zachód, Unia Europejska i Stany Zjednoczone. Róbmy to. (Część posłów wstaje, oklaski)