Mówca: Władysław Kosiniak-Kamysz
Data: 2019-04-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Wysoka Izbo! Z życzliwością przyjmujemy inicjatywę pana prezydenta w obszarze zdrowia, w obszarze onkologii, dotyczącą przedstawienia Narodowej Strategii Onkologicznej. Tę życzliwość trzeba wykazać, bo to nie jest podstawowy obszar zainteresowania pana prezydenta i jego odpowiedzialności konstytucyjnej. Jak myślę, stara się on trochę wyręczyć rząd w tym zakresie. To rząd jest odpowiedzialny za opiekę zdrowotną, minister zdrowia jest odpowiedzialny za polepszenie dostępu do opieki zdrowotnej. Intencja pana prezydenta jest dobra - tak to odczytujemy - lecz to, co powiedział pan poseł Kozłowski, pokazuje, że ta intencja w żaden sposób nie jest podparta finansowaniem, a bez finansowania nie zwiększy się dostępności leczenia, wykrywalności ani przeciwdziałania zapadaniu na choroby nowotworowe. I tego wszystkiego brakuje. Brakuje strategii związanej z finansowaniem onkologii w Polsce. Pan premier w exposé obiecał powstanie Narodowego Instytutu Onkologii. Strategia będzie, a instytutu jak nie było, tak nie będzie już w tej kadencji. Nie ma żadnego programu, żadnej ustawy wdrażającej Narodowy Instytut Onkologii. I to jest większy problem, z którym się dzisiaj powinniśmy zmierzyć. Ok. 100 tys. osób umiera rocznie z powodu nowotworów. Duża część z nich, 30 tys. osób, umiera z powodu zbyt późnego ich wykrycia. Oczywiście najwybitniejszym ekspertem w tym zakresie w Wysokiej Izbie pewnie jest pani prof. Chybicka, ale każdy z nas ma w rodzinie kogoś, kto cierpiał lub cierpi na chorobę nowotworową. Bardzo często stykamy się też z przypadkami, kiedy zbyt późne rozpoznanie sprawia, że albo leczenie jest nieefektywne, albo niemożliwe jest zastosowanie leczenia operacyjnego, które daje największą skuteczność, że niemożliwe jest wyleczenie, utrzymanie przy życiu i w dobrym stanie zdrowia. Bez zwiększenia nakładów, bez podparcia tej strategii finansowania, bez spełnienia obietnic związanych z Narodowym Instytutem Onkologii, bez skrócenia kolejek to jest niemożliwe. Polecam wszystkim, którzy zajmują się dzisiaj teoretycznie onkologią, pójście raz do jakiegokolwiek oddziału onkologicznego, przychodni onkologicznej, instytutu onkologii i zobaczenie, w jakich kolejkach każdego dnia czeka się tam na przyjęcie przez specjalistę, jakie jest obciążenie pracą dla lekarzy onkologów każdego dnia w klinikach i przychodniach, których działalność jest związana z leczeniem chorób nowotworowych. Mam więcej pytań do rządu. Kiedy wreszcie służba zdrowia w planach obecnego rządu będzie na pierwszym miejscu? Bo ostatnio zaproponowaliście wiele programów, ale nie znalazło się miejsce z jednej strony ani na służbę zdrowia, ani na nauczycieli. Dlaczego zasada roztropności nie jest stosowana w waszej polityce? Roztropny rząd, mając nadwyżkę budżetową, mając wzrost gospodarczy, inwestuje i zaspokaja najbardziej palące potrzeby. Niedofinansowanie szpitali, wzrost zadłużenia szpitali powiatowych, niedofinansowanie procedur medycznych - to są dzisiaj największe potrzeby i bolączki w obszarze służby zdrowia. Dlaczego z waszego pakietu, piątki, tej nowej piątki, którą ogłosiliście, żadna z propozycji nie dotyczy spraw związanych z polepszeniem dostępu pacjentów do lekarzy, ze zwiększeniem wynagrodzeń, może nie dla lekarzy w pierwszej kolejności, ale dla ratowników medycznych, fizjoterapeutów, rehabilitantów, wszystkich zawodów, które są w obszarze odpowiedzialności za pacjenta? Przecież w waszym ugrupowaniu są bardzo dobrzy dyrektorzy szpitali, ja znam ich ze swojego okręgu, mają oni ogromną wiedzę na ten temat i wiedzą, co należy zrobić. Ale trzeba ich posłuchać, a nie kierować się tylko myślą o następnych wyborach, zapominając o następnych pokoleniach. Bez tego żadna, nawet najlepsza intencja, panie ministrze, żadna najlepsza strategia nigdy nie uzyska realizacji. Strategia bez pieniędzy pozostanie tylko życzeniową intencją, słuszną i piękną, ale nie do zrealizowania. Popieramy intencje i popieramy wprowadzanie strategii, ale w imieniu pacjentów, pracowników służby zdrowia i wszystkich tych, którzy za służbę zdrowia są odpowiedzialni, domagamy się, żądamy i oczekujemy zwiększenia nakładów na służbę zdrowia, dojścia natychmiast do 6% PKB przekazywanych na służbę zdrowia. To było możliwe w tym roku, gdyby numerem jeden dla tego rządu był pacjent, a nie wybory. (Oklaski)