PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Dariusz Joński
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Postaram się szybko dojść do konkluzji. Dopuszczenie adwokatów i radców prawnych do kręgu pełnomocników w postępowaniach dotyczących dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń oraz utrzymywania ochrony znaków towarowych w żaden sposób nie przyczyni się realizacji celu deregulacji, polegającego - jak wskazano wyżej - na usunięciu, względnie ograniczeniu barier w dostępie do zawodu rzecznika patentowego. Proponowane w projekcie ustawy brzmienie art. 236 ust. 1a oraz ust. 3 ustawy Prawo własności przemysłowej nie spowodowałoby, że łatwiejszy stałby się dostęp adwokatów i radców prawnych do zawodu rzecznika patentowego. Powyższy cel zostanie zrealizowany poprzez inny przepis, mianowicie ten, który określa zakres zwolnienia w części adwokatów i radców prawnych od wymogu odbycia aplikacji rzecznikowskiej, chodzi o projektowane uzupełnienie w art. 21 ustawy o rzecznikach patentowych o ust. 1 pkt 2. Trybunał Konstytucyjny, rozpoznając w 2002 r. wniosek Naczelnej Rady Adwokackiej o stwierdzenie, że przepisy art. 236 ust. 1 i 3 ustawy Prawo własności przemysłowej są sprzeczne ze wskazanymi we wniosku przepisami Konstytucji RP, w wyroku z dnia 21 maja 2002 r. nie uznał sprzeczności tych przepisów. W ocenie trybunału zróżnicowanie pozycji zawodowej adwokatów i radców prawnych z jednej strony i rzeczników patentowych z drugiej strony nie narusza żadnych zasad konstytucyjnych. Wiąże się ono z zupełnie oczywistym dla rozwiniętego społeczeństwa podziałem pracy. Trybunał Konstytucyjny przy ocenie zgłoszeń wynalazków, wzorów użytkowych czy topografii układów scalonych wskazał, że ich zgłaszanie ma w znacznej mierze charakter techniczny, a nie prawny, i niewątpliwie wymaga określonego poziomu wiedzy technicznej. Z powyższej konstatacji trybunału nie można wywodzić argumentu o braku konieczności posiadania jakiejkolwiek wiedzy specjalistycznej przy zgłaszaniu do ochrony znaków towarowych. Przeciwnie, trybunał podkreślił, że odpowiednie czynności zawodowe powinny być wykonywane przez osoby należycie do tego przygotowane, i nie stwierdził sprzeczności z Konstytucją RP art. 236 ust. 1 i 3. Wbrew potocznym mniemaniom postępowanie w sprawie zgłaszania do ochrony znaków towarowych nie polega na wypełnieniu formularza podania, przyjęciu pełnomocnictwa i złożeniu podania. Zgłoszenie znaku towarowego poprzedzone jest wstępnym badaniem niekolizyjności, które obejmuje zasoby znaków towarowych polskich, czyli krajowych, wspólnotowych, czyli obecnie unijnych, i znaków międzynarodowych. Na terytorium Polski obecnie oprócz kilkudziesięciu tysięcy znaków krajowych obowiązuje ponad milion znaków towarowych wspólnotowych. Badanie to wymaga nie tylko znajomości technik wyszukiwawczych z zastosowaniem międzynarodowej klasyfikacji towarów, ale również znajomości bezwzględnych i względnych podstaw odmowy rejestracji w poszczególnych systemach. Znak towarowy często pełni funkcję nie tylko oznaczenia towaru, ale również jest surogatem innych form ochrony.
Mówca: Dariusz Joński
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Już kończę. Z powyższego pobieżnego przeglądu wynika, że powierzenie spraw znaków towarowych na etapie postępowania zgłoszeniowego osobom niemającym przygotowania specjalistycznego nabywanego podczas aplikacji w zakresie prawa własności przemysłowej i weryfikowanego egzaminem niosłoby poważne ryzyko w sferze obrotu prawnego, ze szkodą dla klientów. Pewność obrotu prawnego w sprawach własności przemysłowej jest interesem publicznym, który należy chronić. Pani marszałek, w związku z przedstawionymi wątpliwościami Klub Poselski SLD przedstawia poprawki do projektu przedstawionego w sprawozdaniu Komisji Nadzwyczajnej. Pani marszałek, proszę, to są te poprawki. Bardzo proszę i dziękuję bardzo.
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Na początku chciałbym pogratulować pani przewodniczącej, że sprawnie tę procedurę przeprowadziła, i wszystkim posłom z tej komisji. No cóż, poddajemy jakiejś weryfikacji 18 kolejnych ustaw, myślimy o tym, że ta deregulacja będzie miała realny wpływ na to, co jest zapisane w tym prawie, i przełoży się bezpośrednio na sytuację polskich obywateli. Mam następujące pytanie. Otóż dokonujemy zmian w ustawie o Państwowej Straży Pożarnej, dotykamy również jej funkcjonowania w zakresie budownictwa czy inwestycji. Nie ukrywam, że wielokrotnie do mojego biura poselskiego przychodzili inwestorzy, którzy podnosili temat związany z uzgodnieniami na etapie przygotowania projektu z rzeczoznawcą do spraw ochrony przeciwpożarowej. Mają przygotowany projekt, rzeczoznawca go podpisał, wszystko jest gotowe zgodnie z prawem w zakresie przepisów ppoż. Kiedy następuje odbiór i zgłaszamy komendantowi powiatowemu Państwowej Straży Pożarnej gotowość do rozpoczęcia działalności, przychodzi strażak z Państwowej Straży Pożarnej i mówi, odbierając tę inwestycję, że to jest źle, to jest źle, to jest nie tak. W ślad za tym pojawiają się ogromne koszty, żeby dostosować się do tych zaleceń, które przedstawiła Państwowa Straż Pożarna. (Dzwonek) Dlatego pytam pana ministra, czy w tych zapisach, w tej deregulacji odchodzimy od tego. Czy nie wystarczy opinia tego rzeczoznawcy, który bierze odpowiedzialność za przygotowanie tej inwestycji i zatwierdzenie projektu? Czy nie powinien on być również tą osobą, która weryfikuje zgodność inwestycji z dokumentacją i tymi zaleceniami, które dzięki jego pracy i operatywności inwestor wdrożył zgodnie z przepisami? Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Lassota
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałbym zadać pytanie dotyczące rzeczników patentowych, bo w propozycji deregulacji, która jest przedstawiona przez komisję, jest takie rozwiązanie, że w przypadku wzorów użytkowych dopuszcza się również reprezentowanie podmiotów przez radców prawnych i adwokatów. Mimo że samo zgłoszenie czy też napisanie jakiegoś pisma jest stosunkowo łatwe, trzeba sobie jednak zdawać sprawę, że przy wzorach użytkowych wymaga się również kwerendy, poszukiwania rozwiązań, aby taki wzór zarejestrować, a później należy dbać o jego ochronę, czyli przedłużanie rejestracji itd. Jeżeli radca prawny, adwokat nie będzie chciał skorzystać z wiedzy, która jest dostępna, którą może oczywiście pozyskać, to tej wiedzy nie będzie miał. Może się okazać, że będzie to potraktowane troszkę pobieżnie. Rzeczników funkcjonujących w Polsce jest ok. 500, radców prawnych i adwokatów podobno ok. 50 tys., a spraw, które dotyczą rejestracji wzorów użytkowych, jest rocznie ok. 2 tys. Proszę sobie wyobrazić, że właściwie może się okazać, że ci rzecznicy patentowi mogą w ogóle nie mieć dostępu do tych wzorów użytkowych. (Dzwonek) Nie ma przeszkód, aby radca prawny i adwokat po doszkoleniu się w tym zakresie pełnili taką funkcję, ale dzisiaj takich wymogów nie stawiamy. Czy pan minister nie ma obaw, że w tym przypadku jakość tych usług rzeczywiście będzie znacznie pogorszona? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Polak
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam trzy szczegółowe pytania i chciałbym prosić o odpowiedź na nie. Po pierwsze, panie ministrze, czynności z zakresu zgłaszania znaków towarowych obarczone są wysokim ryzykiem w zakresie możliwości ujawnienia rozwiązań, które mogłyby być przedmiotem ochrony w innych formach. Wadliwe czynności są praktycznie nienaprawialne, a ujawnienie takie rodzi nieodwracalne skutki dla klientów. Jak więc będzie rozwiązana kwestia dodatkowego obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej adwokatów i radców prawnych w tych sprawach? Kolejne pytanie. Jak strona rządowa zamierza rozwiązać kwestię wzajemnego zastępstwa adwokatów, radców prawnych i rzeczników patentowych w postępowaniu zgłoszeniowym znaków towarowych, skoro nie przewidziano nowelizacji ustawy o adwokaturze ani ustawy o radcach prawnych? Ustawy te, przypomnę, nie przewidują udzielenia substytucji, czyli zastępstwa, rzecznikom patentowym. Ostatnie pytanie. Jak będzie sprawowany nadzór samorządu adwokackiego i radcowskiego nad wykonywaniem czynności zawodowych w zakresie znaków towarowych, skoro zasady etyki tych samorządów nie uwzględniają tych zagadnień? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu koła Twój Ruch mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw, druki nr 3321 i 3495. Rynek pracy w Polsce jest tak zmienny, tak dynamiczny, chcę nawiązać do wypowiedzi pana posła Zbrzyznego, i nieustabilizowany, że musimy bardzo szybko reagować i mieć do dyspozycji mechanizmy reagowania na negatywne zjawiska. Jak mówił pan poseł Zych, odwróciła się rola, bo przecież jeszcze kilkadziesiąt lat temu umowa o dzieło była dla artysty, dla rzeźbiarza, w tej chwili stała się powszechną umową służącą omijaniu tego właściwego stosunku pracy, gdzie powinien być zastosowany Kodeks pracy. Tak że oprócz tego, że te rozwiązania są słuszne i uściślają pewne kwestie, to mnie się wydaje, że brakuje spójnego działania instytucji sądowych i innych, które zauważają problem, a nie potrafią związać tego w jeden woreczek, przedstawić konkretnych rozwiązań, żeby przy tej dynamice procesów zachodzących na rynku pracy reagować szybko, żeby ta słabsza strona stosunku pracy, czyli pracownik, nie ponosiła szkód. To są dramaty pojedynczych osób, my o tym nie wiemy, bo gdyby przyszli przed Sejm w jakiejś manifestacji, wtedy byliby widoczni, a tak gdzieś tam ktoś tam przeżywa jakąś tam tragedię. Pan poseł Śniadek mówił o zasadzie, którą można potraktować jak żart, o umowie na czas określony do czasu emerytury. Tutaj nie unikniemy tego, że się znajdzie w praktyce ktoś, kto jest, nie chcę mówić ostro, ale wyjątkowo nierozsądny, bo w zasadzie tego rodzaju umowa zakrawa na żart. Tak że oczywiście dobrze jest, że małymi kroczkami podejmujemy te prace w celu uregulowania spraw związanych z Kodeksem pracy, z rynkiem pracy, ale gdzieś w podświadomości każdy z nas, kto pracuje w podkomisji polityki społecznej przy kwestiach dotyczących rynku pracy, ma, że daleko jeszcze zostajemy w tyle, że nawet w minimalnym stopniu nie nadążamy za zmieniającymi się zjawiskami, za patologiami. Dlatego wydaje mi się, co tak gromko wygrzmiało, co powiedział pan poseł Zbrzyzny, a w każdej niemal dziedzinie czegoś brakuje, że na każdy sygnał powinna być jakąś reakcja, bo wtedy będzie lepiej, jeśli chodzi o stanowienie prawa, i lepiej będzie się nam żyło. A tu jest ten bałagan, dobre pomysły nie znajdują podatnego gruntu i mamy taką bylejakość. Oczywiście jesteśmy za przyjęciem tego projektu ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Debatujemy nad ważną ustawą. Oczywiście są głosy za i przeciw, jest wiele pytań dotyczących funkcjonowania tej ustawy. Obserwując zmiany w Kodeksie pracy, staramy się reagować na to, co w Polsce się dzieje. Kiedy jest kryzys, otwieramy się na sprawę rozliczania czasu pracy, staramy się pomóc zarówno pracodawcom, jak i pracownikom - z jednej strony pomagamy pracodawcom, umożliwiając im zatrudnienie, z drugiej strony chronimy miejsca pracy, mówimy, że ważne jest każde miejsce pracy - a kiedy jest trochę lepiej, kiedy obserwujemy wzrost gospodarczy, nie ukrywamy, że w tym przypadku, akurat w tym zakresie również pomaga nam Unia Europejska, staramy się ograniczyć czas zatrudnienia na czas określony. Jest to więc właściwy krok wykonany w odpowiednim momencie, w odpowiednim czasie. Panie ministrze, chciałbym zapytać, bo ustaliliśmy czas, który nie narzuca: zróbcie tak. W waszym przypadku będzie to jasne, czytelne i możliwe, bo my, jako kraj, możemy ten okres ustalić sami. Skąd, powiedzmy sobie, wzięło się te 36 miesięcy funkcjonowania - pierwsza umowa na czas próbny i 33 miesiące, jeżeli chodzi o umowę na czas określony - z czego wynika taki, a nie inny okres? (Poseł Ryszard Zbrzyzny: Z kompromisu.) Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dobrze, że ta nowelizacja będzie wprowadzona w życie, bo jak już mówiliśmy, Polska jest, niestety, liderem, jeśli chodzi o liczbę umów na czas określony - na takich umowach jest zatrudnionych 29% pracowników, tj. ponad 3,6 mln pracowników. Zawsze takim liderem - może nie zawsze, ale w ostatnich latach - była Hiszpania. Hiszpania faktycznie zmniejsza liczbę umów na czas określony, stosuje specjalne zachęty dla pracodawców, żeby wprowadzali umowy na czas nieokreślony. Wczoraj byłem na spotkaniu z pracodawcami, którzy mnie zaprosili, i jednym z tematów była właśnie ta nowelizacja, to, co kwestionowaliśmy w czasie posiedzenia, obrad komisji i podkomisji. Zastanawialiśmy się nad lepszym rozwiązaniem dotyczącym tego przepisu, który pozwala nie stosować tej umowy, w przypadku gdy pracodawca wskaże obiektywne przyczyny leżące po jego stronie. Ten przepis również był kontrowersyjny dla pracodawców. Oni też uważają, że ten zapis może powodować przeniesienie sporów do sądów. Pracodawcy oczekiwali od nas, że ten zapis będzie bardziej precyzyjny. Tłumaczyłem, że trudno znaleźć definicję, mówiłem, że również dla związkowców ten zapis jest trudny do przyjęcia. Moje pytanie dotyczy, panie ministrze, pewnej sprawy. Pamiętamy, że w 2012 r. ˝Solidarność˝ zaskarżyła przepisy o umowach terminowych do Trybunału Sprawiedliwości, również do Komisji Europejskiej. Komisja Europejska i Trybunał podzieliły (Dzwonek) wiele uwag zawartych w tej skardze. Pytanie: Czy ta nowelizacja rozwiązuje problem, który był zawarty w decyzjach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej? Czy okres wejścia w życie ustawy, sześć miesięcy, nie jest za długi? Czy jednak nie powinniśmy tego okresu zdecydowanie skrócić, żeby wprowadzić to, co Komisja Europejska zgłosiła w zastrzeżeniach? Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Korzystając z tego, że jest pan wśród nas, a doskonale pan się orientuje w sprawach, o których dzisiaj mówimy, chciałbym zapytać o kwestie dotyczące umów cywilnoprawnych, na podstawie których w Polsce zatrudnionych jest, z tego, co wiem, ponad 3 mln obywateli czy pracowników. Chciałbym powiedzieć kilka słów w kwestii projektu ustawy, który w poniedziałek złożył klub PSL, a parę lat temu i parę miesięcy temu po raz wtóry złożył Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej, który dotyczy możliwości nabycia prawa do emerytury, jeżeli przez co najmniej 40 lat były odprowadzane składki. Jeżeli umowy cywilnoprawne nie są ozusowane, to ludzie, pracując na podstawie tych umów, nie uzyskają tego prawa. A więc tworzymy ustawę emerytalną słuszną, potrzebną, która da szansę pójścia na emeryturę w wieku niższym niż 67 lat, pod warunkiem że przez 40 lat były odprowadzane składki. W Polsce 3 mln ludzi pracuje na podstawie umów cywilnoprawnych, które nie są ozusowane... (Poseł Izabela Katarzyna Mrzygłocka: Będą ozusowane.) ...nie są oskładkowane. Chciałbym zapytać pana ministra: Czy będzie zrealizowana zapowiedź pana premiera Donalda Tuska, który z tej trybuny zapowiedział, że ozusuje umowy cywilnoprawne, tzw. śmieciowe? Kiedy i w jakim zakresie to nastąpi? Dziękuję bardzo. (Poseł Izabela Katarzyna Mrzygłocka: Od 1 stycznia.) Widocznie pani nie było.
Mówca: Stanisław Chmielewski
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym przyłączyć się do głosów, które można usłyszeć, że ta regulacja jest potrzebna. Potwierdzam to. Pewne pytania pozostają, jak to zwykle w życiu pracodawcy bywa. Przedstawiciel Prawa i Sprawiedliwości wskazywał, że te pytania już są zadane, ale one oczywiście będą zadawane, będą one dotyczyć również art. 14. Chciałbym skierować pytanie do pana ministra: Czy w tym artykule zadbano o to, żeby uregulować wszystkie sytuacje, które mogą się zdarzyć, biorąc pod uwagę umowy, które dzisiaj trwają, żeby wyjść na prostą, czyli żeby przekształcono te umowy najlepiej w umowy na czas nieokreślony, bo taka jest intencja twórców tej ustawy? W związku z tym powinniśmy do tego dążyć. Zakładam, że pracodawcy muszą mieć swobodę decyzji. Ustawa wchodzi w życie dopiero po sześciu miesiącach - co do zasady - a więc czas na zastanowienie się i na rozwiązanie, powiedzmy, problemów - nie chcę mówić o rozwiązywaniu umów o pracę, co może wiązać się z nową sytuacją - pewnie jest, ale naszą intencją jest to, żeby nie doprowadzić do zmniejszenia liczby osób pracujących, tylko żeby było więcej osób pracujących.Stąd pytanie, czy staraliśmy się rozwiązać wszystkie przejściowe problemy. Dziękuję.
Mówca: Izabela Katarzyna Mrzygłocka
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Z tego miejsca chciałabym przede wszystkim podziękować wszystkim członkom podkomisji stałej do spraw rynku pracy za atmosferę, jaka panowała podczas procedowania nad tym projektem ustawy. Ten projekt ustawy rzeczywiście jest wynikiem kompromisu. Niestety nie ma pana posła Zbrzyznego, który kwestionował to, iż ten projekt ustawy był procedowany w Komisji Polityki Społecznej i Rodziny. Natomiast inny projekt ustawy jest procedowany w komisji kodyfikacyjnej. Chcę podkreślić, że zmiany w tej ustawie były dokonywane zgodnie z zaleceniem Komisji Europejskiej, dlatego projekt mógł być procedowany w Komisji Polityki Społecznej i Rodziny. W innym przypadku byłby procedowany w Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach. I taka jest przyczyna, a nie żadna inna. Nie szukałabym tutaj żadnych innych podtekstów. Jeszcze raz chcę podkreślić, że od 1 stycznia 2016 r. wchodzą zmiany, jeżeli chodzi o ozusowanie umów-zleceń, czyli te gwarancje czy te obietnice zostały spełnione. Ustawa już jest przyjęta, jest tylko takie dłuższe vacatio legis. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ewa Drozd
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Mam przyjemność w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska przedstawić stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw. Należy zaznaczyć, że główne założenia do projektu ustawy zostały już szeroko omówione podczas pierwszego czytania na sali sejmowej i dziś szczegółowo zapoznała nas z nimi pani poseł sprawozdawca Agnieszka Hanajczyk. Należy jednak wciąż podkreślać, że priorytetem polityki społecznej państwa są działania na rzecz rodziny. Wynikają one z wyzwania, przed którym obecnie stoimy, a mianowicie małej liczby urodzeń. Stąd też od 8 lat rząd prowadzi działania, które mocno koncentrują się na zachęcaniu Polaków do posiadania dzieci i, co ważne, na zapewnieniu bezpieczeństwa rodzicom, szczególnie w pierwszym okresie opieki nad dzieckiem. Jednym z takich działań było wydłużenie urlopów rodzicielskich w 2013 r. z 24 do 52 tygodni, a to spowodowało, że Polska znalazła się w czołówce krajów europejskich, zaraz po Szwedach. Ponadto zapisy ustawowe pozwalają rodzicom w sposób elastyczny korzystać z dłuższych urlopów. Te zmiany spowodowały, że z tej formy skorzystało już prawie 316 tys. rodziców. Widać również trend zwyżkowy, jeśli chodzi o wykorzystywanie tzw. urlopu tacierzyńskiego przez ojców, których 130 tys. skorzystało z tej formy w 2014 r. Kolejnym działaniem, które po urlopie macierzyńskim pozwala rodzicom spokojnie wrócić na rynek pracy, jest zapewnienie profesjonalnej opieki nad dzieckiem. Taką możliwość dała ustawa o opiece nad dziećmi do lat 3, w ramach której rząd realizował i realizuje program ˝Maluch˝ w całej Polsce. Efektem tych działań jest coraz większa liczba żłobków, klubów dziecięcych czy opiekunów dziennych. I tak w 2011 r. było 571 placówek, a już w 2014 r. liczba ta wzrosła do 2,5 tys. placówek, gdzie opiekę znajduje 71 tys. maluchów do lat 3. Kolejną propozycją wspierającą rodzinę jest Karta Dużej Rodziny. Wysoka Izbo! Funkcjonujące zmiany w polityce rodzinnej zaczynają już przynosić efekty. W 2014 r. według GUS urodziło się o 6 tys. dzieci więcej niż w 2013 r. Mimo tego wzrostu wskaźnik dzietności i prognozy demografów nie napawają entuzjazmem. Dlatego należy podejmować kolejne działania, które w swoim exposé zapowiedziała pani premier Ewa Kopacz, a które mają odmienić ten trend. Omawiana dziś zmiana ustawy jest realizacją zapowiedzi pani premier i jest kolejnym ważnym krokiem w polityce rodzinnej. Zaproponowane tu rozwiązania mają na celu poszerzenie kręgu podmiotów uprawnionych do korzystania z pomocy państwa z tytułu urodzenia (przysposobienia) dziecka. Rządowy projekt wprowadza nowy rodzaj świadczenia adresowanego do rodzin, tzw. świadczenie rodzicielskie w wysokości 1 tys. zł, wypłacane przez okres 52 tygodni, czyli roku, a w przypadku ciąż mnogich stosunkowo dłużej. Panie i Panowie Posłowie! Jak widać, zasadniczym celem ustawy jest zwiększenie pomocy dla rodzin, którym urodziło się dziecko, dlatego też Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska będzie głosował za przyjęciem tych propozycji. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przedstawiam stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wobec rządowego projektu ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, druk nr 3335, oraz sprawozdania Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, druk nr 3528. Projekt dotyczy wprowadzenia nowego świadczenia rodzicielskiego, adresowanego do osób, które nie są uprawnione do otrzymywania zasiłku macierzyńskiego, np. bezrobotnych, studentów i osób zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych, a także rodziców rolników. Kwota świadczenia będzie jednakowa, w wysokości 1000 zł, przez okres jednego roku w przypadku urodzenia jednego dziecka, w przypadku urodzenia bliźniąt będzie to okres 65 tygodni, trojaczków - 67 tygodni, a w przypadku większej liczby dzieci jeszcze większa liczba dni. Świadczenie rodzicielskie będzie przysługiwało bez kryterium dochodowego. Na posiedzeniu komisji obawy środowisk rolniczych budziła sprawa finansowania tych świadczeń ze środków funduszu składkowego KRUS, który obecnie wypłaca jednorazowe zasiłki macierzyńskie dla rolników w wysokości czterokrotnej emerytury podstawowej, dzisiaj to jest kwota ok. 3,5 tys. zł, a obecnie będzie wypłacał świadczenia rodzicielskie. Odpis będzie wynosił 40%, czyli ma to być obecna wysokość kwot jednorazowych zasiłków, a pozostała część będzie dopłacana z budżetu państwa. Koszty wprowadzenia nowych rozwiązań szacowane są w 2016 r. na ponad 1200 mln zł. Regulacja obejmie ok. 125 tys. osób, w tym 75 tys. nieubezpieczonych, 19 tys. osób pobierających zasiłki macierzyńskie z ZUS w wysokości poniżej 1000 zł, którym będzie przysługiwała dopłata do tej kwoty, i 31 tys. osób pobierających zasiłki macierzyńskie z KRUS, w tym 17 tys. według nowych zasad i 14 tys. tych, które otrzymają wyrównanie. Prawo i Sprawiedliwość poprze rozwiązania poprawiające sytuację rodzin, szczególnie tych, w których np. brak pracy uniemożliwiał korzystanie ze wsparcia państwa choćby w postaci zasiłków macierzyńskich. Nowe świadczenia rodzicielskie wypełniają tę lukę. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Prawo i Sprawiedliwość będzie głosować za przyjęciem tych rozwiązań. (Oklaski)