Mówca: Daria Gosek-Popiołek
Data: 2019-12-19 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na tę ustawę czekają bardzo pracownicy inspekcji ochrony roślin i nasiennictwa, tym bardziej że powinna ona wejść w życie już 14 grudnia. Dlatego że od 14 grudnia obowiązują przepisy unijnego rozporządzenia. To już kolejny raz w tej kadencji, gdy minister rolnictwa, albo przepraszam: ministerstwo, w rządzie premiera Morawieckiego nie potrafi na czas napisać ustawy, nie jest w stanie przeprowadzić debaty i procedować nad ustawą w normalnym tempie. Mam nadzieję, że może w przyszłym roku to się uda. Trzymam kciuki. Ta ustawa jest bardzo ważna, bo dotyczy de facto bezpieczeństwa żywności, a rozwiązać ma także problemy związane z pracą inspekcji czy jakością pracy laboratorium. Natomiast ta ustawa nie rozwiązuje wszystkich problemów związanych z pracą pracowników inspekcji, pracą laboratoriów czy bezpieczeństwem żywności. Bo powiedzmy sobie szczerze, że kontrola bezpieczeństwa żywności w Polsce jest niedostateczna i naraża Polaków na liczne choroby wynikające ze stosowania zbyt dużych, często nielegalnych środków ochrony roślin, antybiotyków oraz nieprzestrzegania karencji w ich stosowaniu. Najlepszym tego przykładem są ostatnie doniesienia medialne o pozostałości glifosatu w kaszach w Polsce. Chciałabym tutaj zasugerować, że być może należałoby inaczej zorganizować funkcjonowanie Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa, np. przenieść zarządzanie tą instytucją bezpośrednio do premiera lub ministra zdrowia, którym być może będzie bardziej zależało na bezpieczeństwie nas, konsumentów, niż na zysku i wygodzie producentów żywności. Chciałabym zauważyć, że podstawowym problemem Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa jest brak realnej kontroli w terenie nad stosowaniem środków ochrony roślin. Wynika to z braku nadzoru na poziomie powiatów i umocowania inspektoratów na poziomie województw. Nie da się kontrolować setek tysięcy producentów rolnych z poziomu województwa przy obecnej liczbie inspektorów i nakładach na inspekcję. Chciałabym też podkreślić, że tutaj pojawia się podobny wątek jak w dyskusji poprzedniej, czyli niskie uposażenia inspektorów - 2400 zł netto to naprawdę nie są duże pieniądze dla osoby, która musi mieć wykształcenie wyższe, dużą wiedzę z zakresu prawa unijnego, być bardzo często członkiem służby cywilnej i rozstrzygać sprawy dotyczące setek tysięcy czy milionów osób. Inspektorzy odchodzą, nie ma ich kim zastępować, i to mówią oni sami o swoich warunkach pracy. Oszczędzanie na bezpieczeństwie żywności przynosi potężne koszty społeczne i finansowe. Niestety to widać w tej ustawie. Dlatego że podejście do bezpieczeństwa żywności najlepiej pokazuje art. 69, który brzmi: w przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczeniem przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków wprowadza się mechanizmy korygujące polegające na zmniejszeniu kosztów badań laboratoryjnych lub testów, zmniejszeniu kosztów badań laboratoryjnych lub testów w zakresie zadań wykonywanych przez inspekcję. Albo będziemy mieć sprawne, doinwestowane służby, które dbają o nasze bezpieczeństwo, albo będziemy mieć państwo z kartonu. Bo proszę spojrzeć: mamy tutaj takie zjawisko, które pozwala na mniejsza kontrolę, ergo bezpieczeństwo żywności będzie mniejsze. Tak więc znowu musimy przyjąć ustawę, która jest pisana na szybko, która być może wymagałaby dłuższej dyskusji. My wnosimy o skierowanie tej ustawy do komisji rolnictwa. Dziękuję.