PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Zbigniew Dolata
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoka Izbo! Słuchając wystąpienia pani minister, pani poseł sprawozdawcy i pani poseł wypowiadającej się w imieniu Platformy... (Poseł Teresa Piotrowska: Nie będzie pan miał czasu na pytanie.) ...miałem nieodparte wrażenie, że oto oglądam kronikę filmową z czasów stalinowskich. Ta sama groteskowa... (Poseł Domicela Kopaczewska: No wie pan? Pani marszałek!) ...nachalna propaganda... (Oklaski) (Poseł Domicela Kopaczewska: To się nadaje do komisji etyki.) (Głos z sali: Przepraszam bardzo, pana tam nie było?) ...która nic nie mówi o rzeczywistym obrazie polskiej szkoły. Kiedy pani minister mówi, że odwiedza szkoły, to chyba odwiedzała szkoły w Irlandii i w Anglii, bo ten opis pasuje do tamtych szkół, ale nie tych polskich, które są niedofinansowane, które są zamykane, gdzie panuje agresja, wbrew temu, co mówiła pani poseł sprawozdawca. My chcielibyśmy, żeby szkoły wyglądały tak, jak wy to dzisiaj przedstawiliście, ale tak nie wyglądają, niestety. Pod waszymi rządami sytuacja się pogarsza na wszystkich właściwie polach, począwszy od finansowania, przez programy szkolne, wychowawcze. Na wszystkich polach. Obniżenie wieku szkolnego nie ma żadnego wpływu na wyrównywanie szans edukacyjnych. I wy to doskonale wiecie. Przykładem jest Finlandia. Pani minister myliła się, mówiąc, że wszystkie kraje europejskie obniżyły (Dzwonek) wiek rozpoczynania nauki w szkole. Nieprawda, Finlandia, która ma najlepsze osiągnięcia, nie obniżyła i dlatego ma najlepsze osiągnięcia. Polscy rodzice... (Głos z sali: Tam są białe noce.)
Mówca: Marek Łatas
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! O tym, czy dziecko powinno iść w wieku sześciu czy siedmiu lat do szkoły, powinni decydować tylko i wyłącznie rodzice. To rodzice wiedzą najlepiej, czy dziecko dojrzało do pójścia do szkoły. To rodzice wiedzą najlepiej, czy szkoła jest przygotowana do przyjęcia sześcioletniego dziecka. Mechaniczne obniżanie wieku szkolnego jest nieporozumieniem. Pani minister i pani poseł, wszyscy państwo chwaliliście się, że 370 tys. sześciolatków zostało posłanych do szkoły. A dlaczego tak się stało? Odpowiedź jest prosta. Bardzo często rodzice, większość tych rodziców, nie mieli innego wyjścia, bo były likwidowane oddziały przedszkolne. Mieli oni tylko taką możliwość - posłać dziecko do szkoły. Każdy samorząd przy tej mizerii środków, jakie dostają z ministerstwa edukacji, dokłada 20-30% do subwencji z ministerstwa. Samorządy przejmują te dzieci, bo mają przynajmniej możliwość otrzymania subwencji. Chciałbym zapytać panią minister: Ile środków finansowych zostało wydanych na te spoty, ulotki, filmy, które zachęcały, aby posłać sześciolatki do szkoły? Już kolega mówił o siedmiolatkach, o Finlandii, nie będę tego powtarzał. Największa bolączka szkół: brak posiłków. Pani minister jest świadoma tego, że w większości szkół są likwidowane stołówki? Kiedyś pan wiceminister Sławecki mówił, że ministerstwo zajmie się tą sprawą. Co w tej dziedzinie zrobiliście? Mamy catering, jedzenie dla sześciolatków ze styropianu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Leszek Dobrzyński
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! To jest tak, że kiedy na przełomie lat 80. i 90. wkraczaliśmy w nowe dla Polski czasy, w nową erę, myślałem sobie, że może to będzie miało swoje dobre strony, bo wiele różnych spraw, wiele różnych problemów, które zaistniały np. na Zachodzie, będziemy mogli ominąć w swoim procesie cywilizacyjnym. Niestety, okazało się, że nie. I w gospodarce, i w kulturze, także w wychowaniu, szkolnictwie brniemy czasami jak ten czołg, detonując pod sobą te same miny, które były wcześniej już zdetonowane, i wiele projektów realizując z jeszcze gorszym skutkiem. Tak samo jest niestety z naszym szkolnictwem. Obserwując dyskusję o sześciolatkach, obserwując dyskusję o tym, co się dzieje w naszych szkołach, czy one są przygotowane czy nie, zastanawiam się, czy część jej uczestników ma w ogóle kontakt ze szkołami. Ja z małżonką prowadzę rodzinny dom dziecka od wielu lat i z wieloma szkołami mamy kontakt. Wiem, jak wygląda tam przygotowanie, wiem, jak wyglądają te sławne place zabaw, które mają mikroskopijną wielkość. To jest po prostu śmiech. Moje pytanie jest takie. Może by tak, szanowni państwo, zamiast zajmować się urojonymi problemami, rozwiązać problem agresji w szkole, pokazać, jak to się robi, pokazać, jak rozwiązuje się problemy przestępczości w szkole, może rozwiązać problem gimnazjów, o którym wszyscy mówią, może rozwiązać problem jakości nauczania? Zajmijmy się tymi sprawami, które są aktualne, a nie, przepraszam za słowo, nieszczęsnymi sześciolatkami. Dajmy im spokojne dzieciństwo. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Adam Woźniak
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wprowadzana jest reforma w oświacie, która powoduje, że dzieci sześcioletnie mają iść do szkoły. O tym dzisiaj mówimy, nad tym debatujemy. Ale jak zwykle przy przeprowadzaniu reformy przez koalicję rządzącą zapomniano o dostatecznych środkach finansowych na wprowadzenie jej założeń, szczególnie na dostosowanie szkół dla dzieci sześcioletnich. Mówimy o łazienkach, o klasach, o stołówkach, o świetlicach i o samorządach. Samorządy nie boją się wprowadzenia tej reformy, one chciałyby, ale wiadomo, finanse nie pozwalają. Gdy patrzyłem na te slajdy, na to, co państwo dzisiaj pokazywaliście, stwierdziłem, że nie wiem, gdzie są te kolorowe klasy, nowoczesne stołówki, chyba tylko na tych slajdach i może tylko w wybranych szkołach. Za chwilę nie tylko dzieci starsze, ale i dzieci 6-letnie nie będą miały gdzie się uczyć, ponieważ będą dowożone po kilkadziesiąt kilometrów do szkół. Szkoły są likwidowane, szczególnie na terenach wiejskich, ale nie tylko, w całym kraju. W wielu miejscowościach, w wielu miejscach 6-letnie dzieci już teraz rozpoczynają naukę w godzinach popołudniowych i te lekcje trwają od godz. 16, 17. Pytanie, czy taka nauka jest bezpieczna. Co ważne, jak w takich warunkach małe dzieci mają efektywnie zdobywać wiedzę? Gdzie państwo z ministerstwa przeprowadziliście ankietę mówiącą o zadowoleniu rodziców z posyłania 6-letnich dzieci do szkół, jeżeli w większości, jak rozumiem, jest duże niezadowolenie z wprowadzonej reformy wśród rodziców. Z informacji, jakie do nas docierają, wynika, że tylko 20% rodziców jest zadowolonych z wprowadzenia tej reformy. A gdzie reszta? (Dzwonek) Czy ministerstwo wie, dlaczego ostatnio nastąpił spadek liczby dzieci 6-letnich w pierwszych klasach? Ministerstwo może nie widzi, ale sami rodzice są przekonani, że popełnili błąd, posyłając dzieci do pierwszej klasy w ramach wprowadzania tej reformy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ewa Malik
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Pani Minister! Bez względu na to, co pani powiedziała dobrego na temat stanu przygotowań do przyjęcia do szkół sześciolatków, nikt pani nie uwierzy. Tym bardziej nie uwierzą w to najbardziej zainteresowani, czyli rodzice i nauczyciele. Proszę państwa, jesteśmy po prostu na równi pochyłej, zwijanie państwa trwa w najlepsze. Likwiduje się różnego rodzaju instytucje, służby publiczne, poczynając od likwidowania czy też łączenia szkół, kończąc na redukcji placówek kultury i sztuki, zwłaszcza w małych gminach. Ze szkół wyprowadzono już lekarzy dentystów, trwa likwidowanie stołówek szkolnych, a ostatnio pojawił się pomysł wyprowadzenia ze szkół bibliotek. Opinię publiczną w Internecie poraził projekt łączenia bibliotek szkolnych z bibliotekami publicznymi. Moje pytanie jest następujące. Jak się ma do pomysłu Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji, aby pozwolić samorządom na łączenie bibliotek publicznych ze szkolnymi, kwestia bezpieczeństwa małych, 6-letnich dzieci, które od 2014 r. mają rozpocząć edukację w szkołach? Z jednej strony próbuje się zachęcić dyrektorów szkół poprzez specjalne zarządzenia (Dzwonek) i dyrektywy, płynące z Ministerstwa Edukacji Narodowej, do inwestowania w bezpieczeństwo dzieci przed nieprzewidzianym zagrożeniem ze strony osób z zewnątrz. Służą temu specjalne procedury, montowanie domofonów, zwiększenie środków na ochronę, osobne drzwi dla rodziców itd.
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W reformie szkolnej nie uwzględniono potrzeb dzieci rozwijających się wolniej, które nie mogą rozpocząć nauki w warunkach szkolnych w wieku 4-6 lat. Podobnie wygląda sprawa z możliwością odroczenia obowiązku szkolnego dziecka, dzisiaj taka możliwość istnieje dla dziecka 7-letniego, niestety nie ma takiej możliwości w przypadku obowiązkowego przedszkola dla pięciolatków. Czy ministerstwo planuje zmiany w tym zakresie? Często powoływaliśmy się już dzisiaj na raport dotyczący edukacji przedszkolnej za 2012 r., przygotowanej przez stowarzyszenie i fundację rzecznika praw dziecka. Przedstawiony jest tam raport, jak samorządy, jak rodzice oceniają stan przygotowań. Z tego raportu jednoznacznie wynika, że sytuacja jest bardzo zła. Dlatego mam prośbę do pani minister o pisemną informację, jak wygląda sytuacja w gminach powiatów mojego okręgu wyborczego, w tym raporcie te gminy też są wymieniane, myślę o powiecie cieszyńskim, żywieckim, bielskim, mieście Bielsko-Biała, powiecie pszczyńskim. Prosiłbym o odpowiedź na pytanie, jak samorządy są przygotowane do wdrożenia tego programu. Warto przeczytać przynajmniej wnioski z tego raportu, bo naprawdę są to wnioski, które posłowie Platformy Obywatelskiej powinni wziąć sobie głęboko do serca, zanim podejmą kolejne decyzje niszczące polskie szkoły, polskie przedszkola. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Pani minister na pewno wie, dlaczego 80% rodziców sprzeciwia się posłaniu sześciolatków do szkół. A jeżeli pani nie wie, to powiem, że przede wszystkim obawiają się oni o bezpieczeństwo maluchów, bezpieczeństwo w wielu aspektach: bezpieczeństwo fizyczne, bezpieczeństwo psychiczne. Z czym to się wiąże? Przede wszystkim wiemy, jakie są polskie szkoły, jakie mamy polskie szkoły i jakie to są wielkie molochy. Pamiętam - jako wieloletni burmistrz - że kiedy wprowadzano reformę gimnazjalną, mówiono: będą oddzielne gimnazja, oddzielne szkoły podstawowe. Już wówczas bano się o bezpieczeństwo dzieci w szkołach podstawowych w klasach od pierwszej do szóstej w zetknięciu z gimnazjalistami. I co się okazuje? Do tej pory funkcjonują zespoły szkół podstawowych i gimnazjów, ba, nawet wraz z liceami. Chciałbym wiedzieć, pani minister, ile mamy w skali kraju tego rodzaju zespołów, wielkich molochów? I nie jest to wina samorządów. Samorządy po prostu nie mają środków na to, aby oddzielić te szkoły. Nie mają środków od kilkunastu lat, czyli od czasu wdrożenia reformy gimnazjalnej. Chciałbym zapytać, kto weźmie odpowiedzialność za bezpieczeństwo tych 6-letnich przedszkolaków, bo de facto to są przedszkolaki, które idą do wielkiego molocha (Dzwonek), zupełnie nieprzygotowanego do przyjęcia i do edukacji takiego 6-letniego przedszkolaka. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Pani Minister! Niestety, żadne propagandowe zabiegi nie mogą nas przekonać, że sytuacja, jeżeli chodzi o 6-latków w szkołach, jest sytuacją dobrą. Jestem żywym przykładem dziadka, którego 6-letnia wnuczka tutaj, w Warszawie, musiała pójść do szkoły, bo oczywiście w przedszkolach nie było oddziałów dla sześciolatków. Pani prezydent Warszawy jednym pociągnięciem tak zarządziła, mimo to, że jest to najbogatsze miasto w Polsce czy jedno z najbogatszych w Polsce. A jak jest w małych gminach, które mają kłopoty z finansowaniem edukacji? A więc, proszę państwa, rzeczywiście to jest problem związany z finansowaniem. Pani minister mówiła o jakichś dodatkowych pieniądzach na wychowanie przedszkolne, a tu potrzebne jest wprowadzenie czytelnej zasady: państwo z subwencji finansuje i wychowanie przedszkolne, i wychowanie szkolne. Wtedy skończy się ta presja na przesuwanie nieletnich dzieci do szkół, które nie są przygotowane do tego, żeby je przyjąć. Koleżanki i koledzy zwracali na to bardzo mocno uwagę, że żeby zapewnić tym dzieciom elementarne bezpieczeństwo w szkołach, potrzebne są przynajmniej oddzielne wejścia, oddzielne pomieszczenia, gdzie te dzieci mogłyby, choćby w czasie przerw, spokojnie funkcjonować. Tego bezpieczeństwa żaden nauczyciel, żaden dyrektor nie jest w stanie dzieciom zapewnić. Rodzice o to zwyczajnie się boją, stąd te 80% (Dzwonek). Już kończę, pani marszałek. Na koniec chcę powiedzieć, że nasuwa się pewna refleksja, która może zostanie źle odebrana przez panią minister. Taki był jednak wydźwięk pani wypowiedzi, że trzeba rodziców przekonywać i przekonywać. Rodzi się więc sugestia: to może wobec tego spoty, prawda, w zaprzyjaźnionych telewizjach, może całostronicowe ogłoszenia w zaprzyjaźnionych gazetach, żeby rodziców przekonać, bo są tacy oporni. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Wprowadzając obowiązek szkolny od 6. roku życia, administracja rządowa musiała mieć bardzo silne przekonanie, że każda polska szkoła jest przygotowana do zapewnienia sześciolatkom w szczególności wyboru zajęć dodatkowych odpowiednich do ich potrzeb, wyspecjalizowanej opieki w granicach, powiedzmy, 7 godzin, wsparcia nauczyciela pomocą dodatkowej osoby, infrastruktury szkolnej dostosowanej właśnie do potrzeb sześciolatków, odpowiednio zorganizowanego placu zabaw, dostępu do specjalistów, np. logopedów itd. Każdy rodzic w Polsce wiedział, że jest przeciwnie, bo my, rodzice, żyjemy w świecie realnym. Na szczęście dla Polaków administracja rządowa porzuciła na chwilę wirtualny świat swoich mitów i przesunęła wprowadzenie obowiązku, o którym mowa. Pytanie: Czy administracja rządowa znowu dziś tkwi w swoich narkotycznych snach i ma silne przekonanie, że w polskich szkołach realnie możliwe jest rzetelne osiągnięcie w niecałe dwa lata odpowiedniej szeroko rozumianej infrastruktury dla sześciolatków, którą w polskich przedszkolach budowano latami? (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Witek
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Proszę powiedzieć: Na podstawie jakich badań czy analiz używacie państwo argumentów, że im wcześniej dzieci pójdą do szkoły, tym szybciej wejdą na rynek pracy i będą pracować na emerytury starszych pokoleń? Pani minister, gdy patrzy się na stan polskiej gospodarki, na stopień bezrobocia, na wyprzedaż polskiego majątku narodowego, na likwidację polskich zakładów pracy i na brak efektywnej polityki prorodzinnej, to wiadomo, że te sześciolatki nie zasilą rynku pracy, tylko zasilą rynek bezrobotnych. Czy o to nam chodzi? Po drugie, pani minister: Czy nie uważa pani, że środki finansowe lepiej przeznaczyć na upowszechnienie wychowania przedszkolnego, tak żeby było jak najwięcej przedszkoli, bo to właśnie przedszkola są miejscami bardzo przyjaznymi dzieciom, a także umożliwiają rodzicom szybszy powrót do pracy? Wreszcie, pani minister, mam takie nieodparte wrażenie, że traktujecie państwo sześciolatki bardzo instrumentalnie, bo najpierw obniżacie wiek szkolny, potem mówicie, że szkoły są do tego nieprzygotowane, są protesty rodziców, wycofujecie się z tego, przesuwacie termin, jest ciągły chaos, chaos i jeszcze raz chaos. Naprawdę nikt na tym nie korzysta, a już na pewno nie korzystają na tym dzieci 6-letnie. Pani minister, apeluję więc o to, żeby przeznaczyć środki na to, żeby było więcej przedszkoli, i liczyć się z głosem rodziców, bo nikt inny jak państwo mówiliście, że to rodzice powinni mieć ważny głos w sprawach dotyczących edukacji i wychowania ich dzieci. Proszę się więc z tym głosem liczyć. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Lech Sprawka
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Pani minister, pytania dotyczą problemów. Trudno odnaleźć w materiale odpowiedzi na te pytania. Pierwszy problem. Zapowiedziała pani w swoim wystąpieniu - doświadczyliśmy tego również w przypadku budżetu na 2012 r. - że subwencja wzrośnie proporcjonalnie do wzrostu liczby uczniów. Ale to jest za mało, chociażby z powodu konieczności zapewnienia odpowiedniej specyficznej opieki dla tych dzieci, np. w formie świetlic szkolnych, o których dzisiaj pani mówiła, jak również wzrostu zadań stołówek szkolnych. Wymagana jest dodatkowa kwota - i to taka dodatkowa kwota, która zostanie zatrzymana na poziomie samorządów, które realizują te zadania. Jest więc konieczność wprowadzenia wagi, która utrzymałaby te dodatkowe pieniądze w ramach subwencji w określonych samorządach, żeby nie odpłynęły do samorządów województw, samorządów powiatowych czy na dotacje dla szkół niepublicznych. To jest jeden problem. Drugi problem poruszał pan poseł Bauć. Rachunek jest tutaj dosyć prosty. W 2008 r. urodziło się 414 tys. dzieci. Jeżeli odejmiemy od tego tak gdzieś ok. 50-60 tys., ponieważ ich starsi koledzy wcześniej zaczęli szkołę, to oznacza to, że w tym roczniku będzie dodatkowo ok. 360 tys. Jeżeli przyjmiemy, że w oddziale jest średnio 20 uczniów, to oznacza to, że za rok trzeba będzie zatrudnić 18 tys. nauczycieli. (Dzwonek) Mam pytanie o nauczycieli, ale nie o tych, którzy są teraz w systemie: Czy tych 18 tys. nauczycieli będzie odpowiednio przygotowanych, czy nie będą oni uczyć się szkoły razem z tymi sześciolatkami? Mało tego, w jaki sposób jesteście państwo przygotowani na sytuację, że za trzy lata, kiedy pierwszy rocznik będzie kończył edukację wczesnoszkolną, trzeba będzie zwolnić ze szkół tych 18 tys. nauczycieli? Czy macie to państwo w jakiś sposób przemyślane, zorganizowane? Bo to powinno być tematem dzisiejszej debaty, a nie powrót do dyskusji z 2009 r., skoro jesteście zdeterminowani i nie słuchacie argumentów, że ten pomysł jest zły. Tak że bardzo proszę, pani minister, o ustosunkowanie się do tego, w jaki sposób... Problem tych...
Mówca: Domicela Kopaczewska
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! W ramach zadań nadzoru pedagogicznego jednym z nich jest promowanie dobrych rozwiązań. W ubiegłym roku ministerstwo edukacji ogłosiło konkurs dla rad rodziców ˝Szkoła przyjazna sześciolatkom˝. Rozumie, że mamy określone... (Głos z sali: Rozumiem.) Rozumiem, rozumiem, panie pośle. Jeśli już tak pan próbuje śledzić moje słowa, to dziękuję bardzo. Staram się mówić poprawnie. W związku z tym mamy określone standardy organizacyjne, finansowe, jeśli chodzi o to, jak mają wyglądać pomieszczenia, sale dydaktyczne przygotowane dla sześciolatków, jaka powinna być infrastruktura szkoły. W ubiegłym roku odbył się ten konkurs, rady rodziców przystępowały do niego. Kuratoria nagradzały szkoły, które najlepiej przygotowały się do przyjęcia sześciolatków, pani minister również nagrodziła te szkoły. Moje pytanie jest takie: Jakie są dalsze losy tego konkursu? W jaki sposób szkoły promują swoje rozwiązania? Czy obowiązuje zasada multiplikacji? Czy rzeczywiście stają się pewnego rodzaju wzorcem dla innych szkół, które poszukują dla siebie najlepszych rozwiązań? I drugie pytanie. Wśród dzieci 6-letnich (Dzwonek), tak jak w każdej innej grupie... Rozumiem, że pani marszałek pozwoli mi kontynuować. ...są również uczniowie czy dzieci z niepełnosprawnościami, różnego typu niepełnosprawnościami. Dlatego też polskie szkoły przygotowują się do usuwania barier, m.in. architektonicznych. Jakie środki z budżetu państwa ministerstwo edukacji przekazało na te zadania? Czy wszystkie szkoły, wszystkie samorządy, które wystąpiły o te środki, aby niwelować bariery architektoniczne, otrzymały je? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Krzysztof Ardanowski
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Dla wszystkich, którzy z troską patrzą na przyszłość Polski, oczywiste jest, że liczne, dobrze przygotowane do życia w szybko zmieniającym się świecie młode pokolenie jest szansą i nadzieją. Myślę, że zdecydowania większość kobiet chce mieć dzieci i przeżywać macierzyństwo. Problemy zdrowotne utrudniające bądź uniemożliwiające posiadanie dzieci są wielkim, trudnym do zaakceptowania problemem dla kobiet. Myślę, że przykład mocno promowanej celebrytki nienawidzącej dzieci, która stwierdziła, że woli być zimną suką niż matką Polką, należy do smutnych wyjątków. Ta nieszczęśliwa kobieta, która prawdopodobnie przeżyła jakąś traumę w swoim życiu, powinna być raczej pod opieką psychologa lub psychiatry, a nie kształtować myślenie w mediach głównego nurtu. Mnie interesuje, czy polskie szkoły są przygotowane do realizacji obowiązku szkolnego przez sześciolatki. Ekonomiczne wymuszanie na samorządach tworzenia coraz większych szkół powoduje, że trudno w nich zapanować nad patologiami związanymi na przykład z narkotykami czy alkoholem. To może być szczególnie szkodliwe właśnie dla najmłodszych dzieci. Kolejne pytanie dotyczy tego, jak w większym stopniu niż do tej pory zorganizować ścisłą współpracę szkoły z rodzicami, zapewne w klasach najmłodszych głównie z matkami. Myślę, że właśnie harmonijna współpraca szkoły z domem rodzinnym może zapewnić dobre wykształcenie potrzebne do radzenia sobie ze zmianami cywilizacyjnymi bez gubienia w procesie wychowawczym tradycyjnych, aksjologicznych wartości, tak ważnych dla Polek i Polaków. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ewa Żmuda-Trzebiatowska
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Z moich doświadczeń wynika, że to bardziej rodzice niż sześciolatki boją się wcześniejszego rozpoczęcia edukacji. Dzieci mamy przygotowane, mądre, a przede wszystkim ciekawe świata. Rozumiem również niepokoje rodziców, w końcu chodzi o ich dzieci. Sądzę, że najlepiej jest przekonać rodziców informacjami o tym, jak funkcjonują w szkołach te dzieci, które poszły w latach poprzednich do szkoły jako sześciolatki, a teraz są w II lub w III klasie, oraz jak sobie radzą szkoły z sześciolatkami. Czy pani minister sprawdzała osobiście, jak jest w szkole dzieciom, które poszły w poprzednich latach do szkoły jako sześciolatki? Dziękuję.
Mówca: Stanisław Ożóg
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Debatujemy tutaj na temat zadań własnych samorządu terytorialnego, stąd moje pytanie dla odmiany do pani, pani marszałek. Czy w jakiejkolwiek formie zaproszono do udziału w tej debacie reprezentantów organów prowadzących? Bardzo bym prosił, pani marszałek, o odpowiedź, bo to uwarunkuje moje dalsze pytanie.
Mówca: Tadeusz Woźniak
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoki Sejmie! Pani Minister! Jesteśmy w punkcie dotyczącym informacji o przygotowaniu organów prowadzących do objęcia sześciolatków obowiązkiem szkolnym. Mówimy też o pięciolatkach, które obowiązkowo będą się znajdować w oddziałach przedszkolnych. Zapominamy jednak o jednej podstawowej sprawie. Wysłuchałem wielu słów pochwalnych, wręcz peanów o tym, jakie to dobrodziejstwo państwo czynicie dla tych polskich dzieci, że już w wieku 6 lat będą chodziły do szkoły. Sprawa przygotowania szkół jest sprawą wtórną, ważne jest rozwiązanie systemowe. Państwo zdecydowaliście się, a właściwie premier, który z tej trybuny to potwierdzał, zdecydował się na posłanie dzieci 6-letnich do szkoły tylko po to, aby dzieci 18-letnie zdawały maturę, aby szły do pracy i aby pracowały o rok dłużej. Powiedział to pan premier, jeżeli będzie trzeba, odnajdę stenogramy. Potwierdził, że taka jest państwa intencja, i wykonuje ten wyrok na dzieciach pani rękoma, a pani mówi, że to nie jest odbieranie dzieciństwa. Czy nie jest odbieraniem dzieciństwa dziecku 5- czy 6-letniemu nakazywanie mu pójścia do szkoły, kiedy to dziecko ma w perspektywie o rok dłużą pracę zawodową? Niektórym osobom dołożyliście państwo 12 lat pracy zawodowej do emerytury, a każąc iść do szkoły dzieciom od 6 lat, dołożycie kolejny, niektórym 13. rok. To jest idea waszej tzw. reformy oświatowej. Nie ma żadnej reformy. Chodzi tylko o to, żeby tanią siłę roboczą wysłać na rynek pracy. To jest jedyny cel. Samorządy sobie poradzą. Byłem wójtem przez 14 lat i nie takie rzeczy przeżywaliśmy. Samorządy sobie poradzą i wykonają to, co państwo im nakażecie, jest tylko pytanie, czy dacie im na to pieniądze. Samorządy to wykonają, ale powstaje pytanie o zasadność tej tytanicznej dla samorządów pracy...