Mówca: Beata Szydło
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Słuchając przedstawicieli Platformy Obywatelskiej i rządu, można odnieść wrażenie, że najlepsze, co mogło się w Polsce zdarzyć, to nowelizacja tegorocznego budżetu. Wszystkie ministerstwa są szczęśliwe, nikt nie zgłasza zastrzeżeń, mimo że zabiera się ponad 3 mld ministerstwu obrony na wyposażenie polskiej armii, ponad 300 mln zł na oświatę, a rodzice protestują dzisiaj, bo okazało się, że dzieci w przedszkolach nie będą mogły mieć dodatkowych zajęć. Zabiera się ponad 100 mln na świadczenia rodzinne, w tym na zasiłki pielęgnacyjne, ponad 400 mln zł na rolnictwo. W budżecie Narodowego Funduszu Zdrowia może w tym roku zabraknąć szacunkowo ok. 2 mld zł. Pacjenci nie mają szans, żeby w tej chwili dostać się do specjalisty, są długie kolejki, a poszczególne szpitale biją na alarm, bo nie mają pieniędzy na leczenie. Jeżeli chodzi o pieniądze na naukę i na rozwój, to ponad 160 mln zł, a Polska, mimo iż dysponowała w tym okresie budżetowania unijnego największymi środkami z Unii Europejskiej, jest na szarym końcu, w ogonie krajów europejskich, które mogą poszczycić się największymi osiągnięciami i wskaźnikami dotyczącymi innowacyjności. (Poseł Krystyna Skowrońska: Nieprawda, tak nie było.) Ale tu słyszymy, że nic się nie stało i że nie ma żadnych problemów. To jest tak, że państwo pogubiliście się już w tym swoim zaklinaniu rzeczywistości i w oszukiwaniu Polaków, w tym twierdzeniu, w kreowaniu takiej rzeczywistości, która nie istnieje. Najlepszym przykładem, symbolicznym, było to, jak premier Tusk ogłosił w Krynicy zakończenie kryzysu, a następnego dnia podjęliście państwo decyzję o zabraniu tych milionów ze świadczeń rodzinnych, z oświaty, nauki, rolnictwa, do tego wszystkiego jeszcze informacja o propozycji rozbicia, zniszczenia systemu emerytalnego. Nie idzie za tym żaden plan, żadna nadzieja na to, żebyśmy mogli powiedzieć spokojnie, że polska gospodarka ma szanse, polskie finanse publiczne są rzeczywiście pod kontrolą, że wiecie, co z tym zrobić, tak aby Polacy mogli czuć się bezpiecznie. Rząd podąża ciągle drogą chaosu. Skrajnie niepokojące jest to, że są podejmowane i wymyślane coraz to nowe różnego rodzaju magiczne sztuczki, zaklęcia, instrumenty. Chodzi o wiarę właśnie w to, że przechytrzycie rynek, gospodarkę, kryzys, przechytrzycie wszystkich i uzdrowicie sytuację. Tylko że z roku na rok jest coraz gorzej. Porównujecie się państwo bardzo chętnie do krajów Unii Europejskiej, tyle tylko że Polska od 6 lat oddala się od statusu kraju rozwiniętego gospodarczo i cały czas jakość życia Polaków jest nieporównanie gorsza od tego, co jest w krajach zachodnich, pomimo tego że prezentują one negatywne wyniki makroekonomiczne w czasie kryzysu. Unia Europejska jako źródło zastrzyku kapitałowego nie rozwiąże za nas problemów z naszego własnego podwórka - to pokazały właśnie ostatnie lata waszych rządów. Ogromne pieniądze z Unii Europejskiej zostały zmarnowane. Chodzi o pieniądze z Unii Europejskiej, które miały być przeznaczone na rynek pracy, na inwestycje mające stać się kołem zamachowym polskiej gospodarki. I co? Okazuje się, że dzisiaj Polska, jak niektórzy twierdzą, stoi przed bankructwem. Przede wszystkim wyczerpała się obecna formuła rozwoju, którą prezentuje rząd. PKB per capita Polski wzrosło o 42% średniej Unii Europejskiej w 2000 r. do ponad 60% w 2012 r. Jednak wzrost wydatków gospodarstw był w dużej mierze pochodną malejącej skłonności do oszczędzania i rosnącego zadłużenia. Taka sytuacja prowadziła do permanentnego deficytu krajowych oszczędności przy niskich nakładach inwestycyjnych. Powodowało to konieczność zadłużania się gospodarki za granicą. Łączny dług firm i gospodarstw domowych wzrósł z 37% PKB w 2000 r. do 78% PKB na koniec 2012 r. Nastąpił spadek stopy oszczędności gospodarstw domowych z ok. 12% na przełomie poprzedniej dekady w okolice 2-5% obecnie. Spada udział Polski w globalnym handlu. Jedynie 8,2% eksportu z Polski trafia do krajów rozwijających się. Posiadamy bardzo niski poziom wykorzystywania zasobów pracy, niewielkie zasoby majątku wytwórczego i bardzo wysoki stopień zużycia majątku. Z kolei największy problem, przed jakim za chwilę stanie Polska, to sytuacja demograficzna. Tutaj również żadnego pomysłu, żadnych projektów. Wzrasta bezrobocie, wzrastają obciążenia fiskalne. W latach 2010-2013 czterokrotnie zostały wyciągnięte pieniądze z Funduszu Rezerwy Demograficznej, łącznie na kwotę 16,5 mld zł. Wydatki na administrację rosną. Wskaźnik dzietności jest jednym z najniższych w Europie, Polska zajmuje 209. miejsce na świecie, natomiast wydatki na politykę prorodzinną kształtują się na poziomie poniżej 1% PKB i należą do najniższych w krajach OECD. W tej chwili jeszcze proponujecie państwo zmianę w systemie emerytalnym. Do końca też nie wiadomo, czym to będzie skutkowało, bo informacje wysyłane przez przedstawicieli rządu są rozbieżne, a zdaje się, że nawet koalicja zaczyna mieć wątpliwości. Koalicyjny PSL nie jest poinformowany, na czym to będzie polegało. Premier z ministrem ogłosili na konferencji prasowej pewne tezy. Do dzisiaj nie ma żadnego projektu. Do dzisiaj nie ma też projektu, o którym mówiliście państwo przy okazji zamrażania progu ostrożnościowego. Mieliście przedstawić całościowy projekt rozwiązań dotyczących zabezpieczeń i progów ostrożnościowych. Ten projekt ustawy miał być we wrześniu w Wysokiej Izbie, takie były deklaracje przedstawicieli rządu, ale jak dotąd nie doczekaliśmy się. Polski dług publiczny ciągle rośnie. Opublikowane przez ministerstwo dane z ostatniego półrocza pokazują, że na koniec pierwszego półrocza polskie zadłużenie wynosiło prawie 900 mld zł. Przekroczony został zatem nie tylko ten pierwszy próg ostrożnościowy, który państwo zamroziliście, ale według szacunków również i drugi. Tu oczywiście zastosujecie swoim sposobem sztuczki i będziecie dokonywali takich zabiegów, aby poprzez kurs walutowy i poprzez te zasady, które zostały wprowadzone w ubiegłym roku, zamiast po kursie z końca roku liczyć dług, biorąc średnią z całego roku, i aby odliczyć od niego wolne środki, które zostały na rachunku, więc tych 55% nie przekroczycie na papierze. Co z tego, jeżeli realnie Polska ciągle się zadłuża? W tej chwili nie ma szansy na to, żeby z tej spirali zadłużenia wyjść. Wymyśliliście więc państwo w desperacji, ratując własną skórę, skok na ostatni sejf, w którym jeszcze są zgromadzone oszczędności Polaków, czyli system emerytalny. Aby poprawić sobie te statystyki, będziecie państwo próbowali ten system rozmontować, zmniejszyć oficjalnie zadłużenie. Ten zabieg jest też potrzebny przed rokiem 2014 i 2015, bo przecież są to lata wyborcze. W tej desperacji szykujecie się na taki zabieg, ale poziom długu publicznego dzięki umorzeniu obligacji za 121 mld zł, które dotąd należały do emerytów, powróci zaledwie do poziomu z początku 2011 r., zaś relacja długu publicznego do PKB spadnie z bieżącego poziomu, czyli około 55%, do 47,6%, natomiast o tyle samo wzrośnie również dług ukryty w ZUS. Z jednej strony mamy więc bardzo drastyczny ruch, podkopujący elementarne zaufanie obywateli do państwa i podnoszący ryzyko inwestowania w Polsce - giełda też odpowiednio na te propozycje zareagowała - a z drugiej strony dzięki temu zabiegowi nie jesteście w stanie, pan minister finansów nie jest w stanie doprowadzić wysokości długu publicznego nawet do poziomu z dnia, w którym zaczął być ministrem. Taka jest dzisiaj rzeczywistość. Proszę państwa, można mówić - tak jak padały głosy ze strony przedstawicieli klubu Platformy, sprawozdawcy komisji - można podchodzić do tego, co się dzieje w tej chwili, do nowelizacji budżetu, właśnie w taki oto sposób: przekonywać, że nic się nie dzieje, inni też nowelizują swoje budżety, generalnie jest dobrze, i można próbować sprzedawać tę narrację Polakom. Tyle tylko, że akurat dzisiaj, kiedy w Warszawie rozpoczynają się protesty... Ci ludzie nie przyjeżdżają tutaj protestować ze względu na to, że jest im dobrze i że, jak państwo twierdzicie, nowelizacja budżetu, stan finansów publicznych, zadłużenie prowadzą do tego, iż widzą oni perspektywę w tym kraju, mają nadzieję, że będzie spadek bezrobocia, że ich dzieci, gdy będą szły do przedszkola czy do szkoły, będą miały zapewnione zajęcia dodatkowe, że będzie ich stać na zakup podręczników, że w Polsce będzie perspektywa, iż rodziny będą miały szansę zdobyć mieszkanie, mieć pracę, czyli, generalnie rzecz biorąc, że Polska będzie krajem, w którym sprawy będą się toczyły w dobrym kierunku. Ludzie, którzy tutaj przyjeżdżają, nie mają jakichś nieosiągalnych, wygórowanych postulatów, oni chcą normalnego życia, normalnej rozmowy, chcą, ażeby polski rząd nie oszukiwał, nie wprowadzał ludzi w błąd, ażeby polski rząd mówił uczciwie. Jeżeli jest trudna sytuacja, to powiedzcie o tym uczciwie, przyznajcie się do błędu, przyznajcie się do odpowiedzialności i nie czarujcie rzeczywistości. Polska nie zasługuje na to, aby była prowadzona w ten sposób przez kolejne lata. Jeśli chodzi o sprawy w Polsce, nie zasługuje ona na to, abyśmy musieli co roku słuchać tej samej retoryki płynącej z ust przedstawicieli koalicji rządzącej. Czy nic się nie stało? Pewnie odpowiecie sobie państwo sami, bo myślę, że nie macie już pomysłu, nie macie wizji, nie wiecie, co z tym wszystkim zrobić. Zadajcie sobie pytanie. Co zrobicie w przyszłym roku, kiedy okaże się, że nie ma już możliwości rozmontowywania systemu emerytalnego, kiedy - praktycznie rzecz biorąc - nie będzie już czego sprzedać w Polsce, bo wszystkie spółki zostały wyprzedane? Co wtedy zrobicie? Skąd zabierzecie pieniądze? Skąd zabierzecie pieniądze, żeby finansować tę szaloną, nieodpowiedzialną politykę rządu Platformy i PSL-u? Prawo i Sprawiedliwość nie zgadza się z tym, my nie poprzemy tej nowelizacji. Tak jak mówiliśmy podczas pierwszego czytania, nie zgadzamy się na to, aby zabierać pieniądze z obrony narodowej, z oświaty, z nauki, aby nie było pieniędzy na służbę zdrowia w Polsce. To jest szaleństwo, szanowni państwo. Opamiętajcie się. Dziękuję bardzo. (Oklaski)