PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marcin Józefaciuk
Data: 2025-07-23 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wprowadzenie zdalnych porad prawnych na stałe i rezygnacja z biurokratycznych oświadczeń to zmiany, które realnie poprawią dostęp do nieodpłatnej pomocy prawnej. I o to chodzi. Zniesienie obowiązku składania oświadczenia o niemożności opłacenia prawnika to z kolei dowód zaufania do obywatela. I takie podejście warto wzmacniać, nie podważać. Mam kilka pytań. Jakie mechanizmy kontroli przewidziano, by zapobiec nadużyciom w nowym, uproszczonym systemie? Czy poradnictwo zdalne będzie dostępne także dla osób wykluczonych cyfrowo, np. przez infolinię lub pomoc w punktach bibliotecznych? Jakie wsparcie zostanie zapewnione powiatom, które organizują już takie punkty? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Henryk Szopiński
Data: 2025-07-23 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rządowy projekt ustawy dotyczy zmian w systemie darmowej pomocy prawnej, porad obywatelskich i edukacji prawnej. Celem tych zmian jest więc, by więcej osób mogło skorzystać z takiej pomocy. Projekt zakłada poprawę jakości świadczonych usług i lepsze przygotowanie osób, które ich udzielają. Choć to dobre kierunki, wiele osób uprawnionych, szczególnie w mniejszych miejscowościach, wciąż nie wie, że taka pomoc w ogóle istnieje. Wiem o tym chociażby z codziennej pracy mojego biura poselskiego. Czy ministerstwo planuje akcję informacyjną skierowaną do osób uprawnionych, by zwiększyć świadomość na temat przysługującej im nieodpłatnej pomocy prawnej? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Magdalena Małgorzata Kołodziejczak
Data: 2025-07-23 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nieznajomość prawa szkodzi. I bardzo dobrze, że od 2015 r. taka nieodpłatna pomoc jest świadczona na rzecz mieszkańców. Chciałam też sprostować wypowiedzi niektórych państwa posłów. Oświadczenia będą nadal obowiązywały, ponieważ rzeczywiście weryfikacja byłaby niezwykle trudna, a poza tym koszty... Z tych porad korzystałoby wiele osób nieuprawnionych. Ale ja chciałam przede wszystkim podziękować za jedną rzecz: za to, że po takim okresie funkcjonowania tego systemu, udzielania tych porad prawnych, wyciągamy wnioski i wprowadzamy modyfikacje, czyli ulepszenia. A więc można zadzwonić, można napisać, można skorzystać z pomocy w innym miejscu niż miejsce zamieszkania, co pozwoli na, po pierwsze, zmniejszenie obłożenia niektórych punktów, a po drugie, wybranie lepszych specjalistów w danej dziedzinie. Panie ministrze, mam tylko jedno pytanie, bo nie doczytałam: Czy wiemy, ile osób rocznie korzysta z tej pomocy? I bardzo, bardzo dziękuję za tę zmianę. (Oklaski)
Mówca: Bożena Lisowska
Data: 2025-07-23 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Procedowany projekt nowelizuje ustawę z 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej. Propozycje zawarte w nowelizacji ustawy mają na celu zwiększenie dostępności tego typu porad dla osób uprawnionych. Projekt wprowadza także innowacyjną możliwość porad zdalnych oraz znosi konieczność składania pisemnych oświadczeń o niemożności poniesienia kosztów odpłatnej pomocy prawnej. Art. 28 określa budżet na lata 2025-2036 na 1250 mln zł. Moje pytanie brzmi: Ile nieodpłatnych porad prawnych wykonano na mocy tej ustawy w roku 2023 i roku 2024? Jak kształtują się prognozy dotyczące przyrostu liczby porad po wprowadzeniu tych dobrych zmian? (Oklaski)
Mówca: Wioletta Maria Kulpa
Data: 2025-07-23 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałam się zapytać, kiedy została zwołana rada nieodpłatnej pomocy prawnej i czy wydała pozytywną opinię w tym zakresie. Oczywiście mam świadomość, że chodzi o wypracowanie rozwiązań odpowiadających na realne potrzeby Polaków, ale projekt przewiduje obowiązkowe udzielanie porad prawnych i obywatelskich na odległość za pośrednictwem środków komunikacji, nie ma jednak wdrożonego bezpiecznego systemu weryfikacji tożsamości beneficjentów, ochrony poufności ani - a to jest ważne - wsparcia technicznego dla ośrodków, które będą tych porad udzielać. Samorządy i NGOs zwracały również uwagę na problem z niedofinansowaniem oraz brakiem corocznej waloryzacji. Czy te środki, które są zaplanowane, będą wystarczające? W konsekwencji w związku z tymi wnioskami projekt również nie zakłada możliwości zastąpienia doradców obywatelskich adwokatami lub radcami prawnymi, a byłoby to znacznym ułatwieniem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Grabczuk
Data: 2025-07-23 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Rzeczywiście system prawny w Polsce, ale nie tylko w Polsce, generalnie na całym świecie, jest dość skomplikowany. Wiele osób nie rozumie prawa, nie rozumie nawet zapisów czy pism, które czasami do nich przychodzą, ale trzeba uczciwie również powiedzieć, że wielu osób nie stać na to, żeby wynająć prawnika, żeby iść do prawnika, żeby ten mógł reprezentować ich interesy. Dlatego ta bezpłatna pomoc jest niezwykle ważna. Uważam, że trzeba będzie to monitorować. Jeśli będzie taka potrzeba, być może będzie należało ją poszerzyć. Panie ministrze, chciałbym z tego miejsca bardzo serdecznie panu podziękować za ten projekt. Proszę o monitorowanie, ile osób będzie chętnych. Jeśli będzie taka potrzeba, to mam nadzieję, że znajdą się środki finansowe, by tą pomocą prawną objąć jak najwięcej osób. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Górnikiewicz
Data: 2025-07-23 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Ja tylko dwa krótkie pytania. W jaki sposób zniesienie obowiązku składania pisemnego oświadczenia o trudnej sytuacji finansowej wpłynie na liczbę osób korzystających z nieodpłatnej pomocy prawnej? Czy ministerstwo ma takie analizy? Drugie pytanie dotyczy tego, czy wprowadzenie stałej możliwości świadczenia porad prawnych zdalnie nie wpłynie negatywnie na jakość udzielanej pomocy, zwłaszcza w przypadku bardziej złożonych spraw, i czy ta forma świadczeń będzie odpowiednio zabezpieczona. Dziękuję.
Mówca: Mirosław Adam Orliński
Data: 2025-07-23 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Omawiany projekt ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej to rzeczywiście projekt, który niesie korzystne zmiany, zwłaszcza dotyczy to porad zdalnych, o czym już tutaj powiedziano. Chronimy w pewnym sensie przed wykluczeniem, budujemy zaufanie społeczne do naszego systemu prawnego, także do społeczeństwa obywatelskiego, chodzi o angażowanie się w te sprawy i zagadnienia. Rzeczywiście też przekazuję podziękowania dla pana ministra, bo także na posiedzeniach Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka te wszystkie zagadnienia były referowane i omawiane. I dwa pytania. Czy będzie dokonywana na bieżąco analiza tego systemu, aby można było szukać nowych rozwiązań i usprawnień na przyszłość? Drugie pytanie dotyczy kosztu tego systemu po zmianach. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Michał Pyrzyk
Data: 2025-07-23 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Zmiany, które zostały zaproponowane w tym projekcie ustawy, idą w bardzo dobrym kierunku, niemniej jednak szkoda - wielka szkoda - że pozostawiono oświadczenie o trudnej sytuacji materialnej, którego nie zawierała pierwotna wersja projektu, bo dla osób starszych jest to bariera, można powiedzieć, formalno-techniczna, ale i psychiczna, ponieważ nie zawsze te osoby chcą mówić o tym, ile pieniędzy posiadają. Chcę potwierdzić to, co powiedział pan poseł Heniu Szopiński. Z rozmów z mieszkańcami, którzy odwiedzają biura poselskie, wynika, że jednak cały czas jest niska świadomość tego, że można uzyskać bezpłatną poradę prawną. Uważam, że potrzebna jest kampania informacyjna w tym zakresie, być może zorganizowana wspólnie przez Ministerstwo Sprawiedliwości i samorządy powiatowe. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Paulina Matysiak
Data: 2025-07-23 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Myślę, że rozwiązania, które państwo zaproponowaliście, idą w dobrym kierunku, bo możliwość skonsultowania swoich problemów on-line stanowi krok w dobrą stronę, zwłaszcza dla osób, które z różnych powodów nie mogą dotrzeć na miejsce, także z powodów związanych z wykluczeniem komunikacyjnym. Co do wycofania się z obowiązku dotyczącego złożenia oświadczenia trzeba powiedzieć, że mógł on stanowić dla wielu osób barierę utrudniającą mówienie o własnej sytuacji oraz przekazywanie takich informacji. Natomiast ciekawi mnie jedna rzecz. Został w tym projekcie zapisany podział konkretnych środków na poszczególne lata na finansowanie nieodpłatnej pomocy prawnej. Jak państwo to szacowaliście i czy te środki na pewno są wystarczające? Czy zdarzają się takie sytuacje, że ktoś, kto potrzebuje pomocy, odbija się od drzwi i z pomocy nie może skorzystać? Prosiłabym o wyjaśnienie tego. Dziękuję.
Mówca: Adam Luboński
Data: 2025-07-23 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Czy rząd planuje przeprowadzenie kampanii informacyjnej mającej na celu to, żeby obywatele, szczególnie ci starsi lub mieszkający na obszarach wiejskich, mogli dowiedzieć się o nowych, prostych zasadach dostępu do bezpłatnej pomocy prawnej? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Zieliński
Data: 2025-07-23 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość przedstawiam stanowisko dotyczące poselskiego projektu uchwały w sprawie upamiętnienia 45. rocznicy Lubelskiego Lipca ’80. Lubelszczyzna to miejsce, w którym w 1980 r. przetoczyła się fala strajków i protestów robotniczych. Strajki rozpoczęły się 8 lipca w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego PZL-Świdnik. Ówczesna komunistyczna władza została całkowicie zaskoczona. Protest, którego bezpośrednim powodem była podwyżka cen żywności w zakładowym bufecie, zjednoczył wielu ludzi, od pracowników fizycznych po cały pion techniczny. Bardzo szybko do postulatów socjalnych dołączyły postulaty związane z większą swobodą działalności związkowej, zaś sam protest rozszerzał się na inne zakłady pracy. Wśród strajkujących zakładów, które przerwały pracę, znalazły się: Autoryzowana Stacja Obsługi Polmozbyt w Lublinie, Fabryka Maszyn Rolniczych Agromet, Lubelskie Zakłady Naprawy Samochodów, Fabryka Samochodów Ciężarowych, Lubelskie Zakłady Przemysłu Skórzanego, Zakłady Mięsne, Lubelska Fabryka Wag, Drzewno-Chemiczna Spółdzielnia Inwalidów. 16 lipca do strajku dołączyła Lokomotywownia Pozaklasowa PKP w Lublinie, gdzie na 2410 pracowników strajk podjęło aż 2390 osób. W tym czasie strajkowało już 79 zakładów, a do 24 lipca strajk rozszerzył się na 150 zakładów zatrudniających ok. 50 tys. pracowników. Strajkujący w porównaniu do wydarzeń z 1970 r. i 1976 r. byli lepiej zorganizowani. Nie opuszczano zakładów pracy. Robotnicy wybierali spośród siebie reprezentację, która prowadziła negocjacje z kierownictwem fabryk. Tworzono straże pilnujące porządku. W poszczególnych zakładach podpisywano porozumienia, na mocy których przede wszystkim uległy poprawie warunki pracy. Istotne jest to, że władza komunistyczna w przypadku Lubelszczyzny nie zdecydowała się, tak jak to miało miejsce w ubiegłych latach, na krwawe stłumienie protestów robotniczych. Lubelski Lipiec rozpoczął falę protestów w całym kraju. Najważniejsze z nich odbyły się na Wybrzeżu i w efekcie doprowadziły do powstania niezależnych związków zawodowych, czyli NSZZ ˝Solidarność˝. W związku z powyższym Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość popiera podjęcie przez Sejm uchwały w sprawie upamiętnienia 45. rocznicy Lubelskiego Lipca ’80. Dziękuję bardzo.
Mówca: Krzysztof Grabczuk
Data: 2025-07-23 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Koalicja Obywatelska pragnę przedstawić stanowisko w sprawie upamiętnienia 45. rocznicy Lubelskiego Lipca. Szanowni Państwo! Chciałbym wyrazić słowa szacunku, uznania, wdzięczności i podziękowania wszystkim tym, którzy mieli odwagę walczyć o wolną, bezpieczną, niepodległą Polskę, tym wszystkim, którzy walczyli o poprawę bytu robotników, tym, którzy walczyli również o poprawę sytuacji ekonomicznej swoich rodzin. Fala strajków pracowniczych w lipcu 1980 r. objęła ponad 150 zakładów pracy. Trzeba powiedzieć, że te strajki, te protesty zostały bardzo dobrze zorganizowane. Był to początek wszelkich protestów, które swoje następstwo miały miesiąc później, w sierpniu, na Wybrzeżu. Rozmowy pomiędzy robotnikami, pracownikami poza zakładem pracy, ale również nagłośnienie tej sytuacji przez Radio Wolna Europa dały odwagę innym pracownikom, w innych zakładach pracy. I rzecz niezwykle ważna: rząd został zmuszony do podpisania porozumień. Te porozumienia stanowiły inspirację, ale stanowiły również siłę wewnętrzną dla innych zakładów pracy - że trzeba się bić, trzeba walczyć o sprawy pracownicze, ale również trzeba się bić i walczyć o sprawy przyszłej Polski. Trzeba uznać i potwierdzić, że było to jedno z kluczowych wydarzeń, które doprowadziły do powstania Solidarności pod przywództwem Lecha Wałęsy. Część historyków mówi o tym, i nie sposób z tym się nie zgodzić, że bez Lipca nie byłoby Sierpnia. Klub Koalicja Obywatelska poprze uchwałę w sprawie upamiętnienia 45. rocznicy Lubelskiego Lipca. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wiesław Różyński
Data: 2025-07-23 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Poselski projekt uchwały w sprawie upamiętnienia 45. rocznicy Lubelskiego Lipca przedstawia relacje z tamtych czasów, tu wspomniane przez moich przedmówców. Ale chcę jednocześnie podkreślić w świadomości publicznej doniosłą prawdę historyczną o Lipcu i jego bohaterach. To na Lubelszczyźnie postawa robotników w lipcu 1980 r. przełamała barierę strachu w Polakach, obudziła ducha prawdy i solidarności. Decyzja o pozostaniu na terenie zakładów i prowadzeniu rozmów z władzami stała się skutecznym narzędziem realizacji robotniczych postulatów. Taki sposób rozwiązywania problemów pracowniczych był inspiracją dla robotników z całej Polski. Stamtąd ruszyła lawina. Twarde fakty przypominają, że przed sierpniem był lipiec. To jest bardzo ważne dla naszej historii. Pamięć o tym, że odzyskiwanie wolności zaczęło się na Lubelszczyźnie, jest niezmiernie ważna w procesie budowania patriotyzmu, budzenia odwagi i mądrości, które są niezbędne we współczesnej Polsce. Dlatego trzeba nieustannie przypominać o tamtych wydarzeniach, wspominając choćby słowa śp. Jana Pawła II z 1983 r.: Władza przechodzi z rąk do rąk, a robotnicy, rolnicy, nauczyciele, służba zdrowia i wszyscy inni pracownicy, bez względu na to, kto sprawuje władzę w kraju, oczekują pomocy w obronie ich słusznych praw. Mówiąc o szerokim kontekście zrywu w 1980 r., warto pamiętać, że lipcowe strajki miały miejsce już po krwawym stłumieniu protestów Grudnia ’70 oraz Czerwca ’76. Pytanie o wybór właściwych metod przeciwstawiania się obecnie narzuconemu Polsce i Polakom systemowi stało się niezwykle aktualne. Zasadniczą sprawą przy wyzwoleniu człowieka i narodu jest przezwyciężenie lęku. Wracając pamięcią do wydarzeń lipca, którego skala była imponująca, ponieważ strajk objął, jak się szacuje, nawet 50 tys. pracowników w zakładach pracy w całym regionie, warto podkreślić dwa niezwykłe, istotne wymiary tego społecznego protestu - rolę odwagi oraz jedności i solidarności w życiu społecznym. Obchody 45. rocznicy tych wydarzeń są więc okazją do wyrażenia wdzięczności, uznania dla tych, którzy potrafili lęk o siebie, o swoją rodzinę przezwyciężyć, którzy zachowując poczucie wewnętrznej wolności, nie ulegli pokusie niewiary (Dzwonek) w sens oporu i walki o godność.
Mówca: Wiesław Różyński
Data: 2025-07-23 (Sejm RP, kadencja 10)

Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego popiera poselski projekt uchwały w sprawie upamiętnienia 45. rocznicy Lubelskiego Lipca. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sławomir Ćwik
Data: 2025-07-23 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzisiaj możemy cieszyć się wolnościami państwa demokratycznego, każdy z nas może przedstawiać swoje stanowisko, mówić to, co chce, to, co myśli. Ale musimy pamiętać, że nie zawsze tak było i że wcale nie jest to dane raz na zawsze. Bo są środowiska, które nadal by chciały, aby rządziła jedyna słuszna partia. Może zmieniają się poglądy, może zmieniają się stanowiska, ale też by chciały, żeby wszyscy myśleli tak samo i nikt nie mógł głośno mówić, że myśli inaczej. Tak niestety było w Polsce po 1945 r., kiedy Polska dostała się pod wpływy Związku Radzieckiego i pod wpływy ideologii komunistycznej. Przez następne lata Polacy wielokrotnie próbowali się przeciwko temu buntować. W 1956 r. w Poznaniu, w 1970 r. na Wybrzeżu, w 1976 r. w Radomiu, a w 1980 r. w lipcu protesty rozpoczęły się właśnie na Lubelszczyźnie. Oczywiście przyczyniła się do tego bardzo trudna sytuacja gospodarcza, okres tzw. kontrolowanych niedoborów, które odbijały się na jakości życia wszystkich ludzi. O ile faktycznie dzisiaj pamiętamy przede wszystkim Sierpień ’80 na Wybrzeżu i osoby, które tam były liderami strajków i które doprowadziły do zawarcia porozumień sierpniowych, o tyle musimy pamiętać, tak jak jest to często podkreślane, że bez lipca nie byłoby sierpnia. To na Lubelszczyźnie robotnicy jako pierwsi podjęli ryzyko przeciwstawienia się władzy, upomnienia się o swoje prawa. Zaczęli protesty w zakładach pracy. Te protesty odbywały się w ok. 150 zakładach pracy. Uczestniczyły w nich naprawdę masy robotników. One zapoczątkowały też to, że władza wiedziała, że musi się cofnąć, musi zawrzeć z robotnikami porozumienia, że nie może walczyć z całym narodem. Dlatego oczywiście klub Polski 2050 także poprze przygotowaną uchwałę, która przypomni i uhonoruje osoby zaangażowane w Lubelski Lipiec ’80. Chciałbym też tutaj przypomnieć chociaż kilka nazwisk, bo one nie są tak powszechnie znane jak nazwiska liderów strajków na Wybrzeżu w 1980 r. Z WSK PZL-Świdnik byli to pani Zofia Bartkiewicz, Zygmunt Karwowski i Roman Olcha, a z Fabryki Samochodów Ciężarowych w Lublinie panowie Stanisław Daniel, Julian Dziura, Teodor Basak. Ale prawdziwymi bohaterami byli wszyscy (Dzwonek), którzy wówczas przyłączyli się do strajków i dzięki temu doprowadzili do późniejszych zmian. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Paulina Matysiak
Data: 2025-07-23 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzisiaj rozmawiamy o uchwale o szczególnym znaczeniu historycznym, uchwale upamiętniającej 45. rocznicę Lubelskiego Lipca ’80. Lipiec 1980 r. na Lubelszczyźnie był momentem przełomowym w najnowszej historii Polski. To właśnie tam, w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego PZL-Świdnik, robotnicy jako pierwsi powiedzieli ˝dość˝. Powiedzieli ˝dość˝ systemowi, który skazywał naród na ubóstwo. Ta iskra odwagi rozprzestrzeniła się błyskawicznie na ponad 150 zakładów pracy, łącząc w proteście ponad 50 tys. osób. Lubelski Lipiec miał charakter wyjątkowy. Po raz pierwszy w historii PRL-u podpisano porozumienie ze strajkującymi robotnikami. Po raz pierwszy władza nie sięgnęła po przemoc wobec protestujących. Pokazano, że dialog jest możliwy, że można walczyć o swoje prawa w sposób pokojowy i skuteczny. Znaczenie tych wydarzeń wykracza daleko poza granice województwa lubelskiego. Droga wytyczona przez robotników z Lublina, z Puław, z Poniatowej stała się szlakiem dla całej Polski. To właśnie ich odwaga zainspirowała strajki gdańskie i narodziny ˝Solidarności˝. To ich determinacja otworzyła drogę do przemian, które doprowadziły do upadku komunizmu i odzyskania przez Polskę niepodległości. Dziś, gdy żyjemy w wolnej Polsce, nie możemy zapomnieć o tych, którzy tę wolność dla nas wywalczyli. Nie możemy pozwolić, by ich poświęcenie zostało zapomniane lub zmarginalizowane. Historia Lubelskiego Lipca to część naszego wspólnego dziedzictwa, walki o godność i sprawiedliwość. Przyjęcie tej uchwały to jest nie tylko akt pamięci, ale także zobowiązanie. Zobowiązanie do przekazania przyszłym pokoleniom wiedzy o tym, jak ważna jest odwaga w walce o prawdę, jak cenna jest solidarność w obliczu niesprawiedliwości i jak wielką siłę ma pokojowy opór wobec tyranii. Głosując za tą uchwałą, oddajemy hołd wszystkim tym odważnym ludziom, którzy w lipcu 1980 r. na Lubelszczyźnie rozpoczęli proces, który doprowadził do wolnej Polski. Zapewniamy, że ich dziedzictwo pozostanie żywe w pamięci narodowej. Koło Razem oczywiście poprzę tę uchwałę i zagłosuje za. Dziękuję.
Mówca: Roman Fritz
Data: 2025-07-23 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Hasło: Lubelski Lipiec 1980 jedynie z rzadka przedostaje się na pierwsze strony gazet, a przecież to ten strajkowy zryw polskich robotników naruszył skutecznie komunistyczne robotnicze państwo znane jako PRL. Do popkultury przedostał się zwrot Sierpień 1980 nakierunkowujący nas przede wszystkim na Gdańsk i Wybrzeże, a tamte strajki były jedynie przejęciem pałeczki po dzielnych robotnikach Lubelszczyzny. Jednym z zakładów, gdzie zaangażowało się ponad 2 tys. pracowników, były Polskie Koleje Państwowe i tamtejsza lokomotywownia, a strajk tam okazał się niezwykle dotkliwy dla komunistycznych władz. Czy to się opłacało? Co się tam dzieje dziś? Rada Krajowa Związku Zawodowego Maszynistów Kolejowych w Polsce podjęła decyzję o rozpoczęciu ogólnopolskiej akcji protestacyjnej nomen omen na przełomie lipca i sierpnia. W 17 lokalizacjach w całym kraju odbędą się manifestacje organizowane przez struktury zakładowe Związku Zawodowego Maszynistów Kolejowych w Polsce. Pracownicy PKP Cargo ze Wschodniego Zakładu Spółki, informują, że związek maszynistów oczywiście szantażuje swych członków wyrzuceniem dyscyplinarnym ze związku w razie odmowy uczestniczenia w proteście. A to właśnie ludzie zasiadający we władzach związku odpowiadają za brak działań naprawczych i po części za to, iż tyle lat jako związkowcy żyli jak przysłowiowe pączki w maśle. Teren byłej lokomotywowni Lublin to obecnie obraz nędzy i rozpaczy. Tam właśnie 13 lat temu PKP Cargo porzuciło tak wyspecjalizowany obiekt utrzymania taboru trakcyjnego, zabierając całą załogę oraz tabor do nowego punktu zlokalizowanego na stacji Lublin-Tatary, dodatku nie będąc właścicielem. Czy rocznica lubelskiego lipca to tak naprawdę stypa na pobliskim cmentarzu, jakim była lokomotywownia? Na obchody rocznicowe przybyła tylko garstka ludzi. Nikogo z załogi PKP Cargo Wschodni Zakład Spółki w Lublinie, tylko szefowie związkowi ˝Solidarności˝. Zadziwiające jest to, kiedy Urząd Transportu Kolejowego przyznał licencję spółce córce Ukrzaliznycia Ukrainian Railways Cargo Polska na przewóz towarów na terenie Polski. Czy zarząd UTK działa pod naciskiem obecnej władzy na szkodę narodowego przewoźnika, jakim jest PKP Cargo? Obecna sytuacja prowadzi do tego, że PKP Cargo Lublin otwiera szeroko drzwi transferowe dla swych pracowników, traktując ich gorzej niż po macoszemu, co daje idealną okazję spółce ukraińskiej do pozyskania pracowników operacyjnych. W PKP Cargo są potrzebne zmiany, gdyż istnieje tu np. problem przerośniętej administracji, w której przez lata tworzono liczne wątpliwe stanowiska, a w międzyczasie zaplanowane zwolnienia dotkną głównie pracowników operacyjnych oraz osób odpowiedzialnych za utrzymanie taboru. Czarne chmury nad PKP Cargo Lublin kolebką zrywu Polaków pamiętnego lata 1980 r. Dziękuję. (Oklaski)