Mówca: Andżelika Możdżanowska
Data: 2016-03-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt zaprezentować stanowisko Polskiego Stronnictwa Ludowego i odnieść się do uchwały, dwóch połączonych uchwał. To w zeszłym roku nie potrafiliśmy być razem w wypracowaniu polskiej odpowiedzi na zagrożenia naszych czasów. Spory polityczne, prowadzona kampania wyborcza nie pozwoliły działać w pełnym porozumieniu. To błąd, bo w sprawach tak ważnych jak kryzys imigracyjny należy działać wspólnie i reprezentować jeden polski punkt widzenia na arenie międzynarodowej. Kryzys migracyjny stworzył poważne wyzwanie dla europejskiej solidarności oraz systemu funkcjonowania Unii Europejskiej jako organizacji. Strefa Schengen została sparaliżowana, powróciły kontrole na granicach, a to przecież fundament dorobku wspólnej Europy. W samym 2015 r. do Unii Europejskiej przybyło ponad milion imigrantów, co w sposób nagły zrodziło pilną potrzebę wypracowania rozwiązań i mechanizmów, które pozwoliłyby na opanowanie kryzysowej sytuacji i zażegnanie jej negatywnych skutków. Niezbędne stało się określenie długoterminowej strategii zapobiegania podobnym sytuacjom w przyszłości. Okoliczności te doprowadziły do polaryzacji stanowisk państw członkowskich Unii Europejskiej w warunkach burzliwej dyskusji na temat polityki, jaką powinna zastosować Europa wobec kryzysu migracyjnego. Zabrakło porozumienia zarówno co do działań wobec osób już przybyłych do Europy, jak i w sprawie perspektywicznego planu zażegnania kryzysu. Napięcia oraz incydenty na tle rasowym, religijnym i etnicznym są coraz większe. Unia Europejska podjęła działania mające na celu rozwiązanie zaistniałego kryzysu, które okazały się niewystarczające. Należy jednak pamiętać, że to nie Unia, to nie Polska ponoszą odpowiedzialność za obecny kryzys. Niepokojący jest fakt, iż planowanie działań ukierunkowanych na zażegnanie kryzysu migracyjnego u jego źródeł, czyli w państwach ogarniętych wojną lub zmagających się z innymi problemami wewnętrznymi, wydaje się dotychczas odsunięte na dalszy plan. Problemy należy rozwiązywać u źródła. Unia Europejska rozważała różne mechanizmy pomocy dla uchodźców, jednak liczna grupa tzw. uchodźców, którzy uciekają przed wojną, okazała się imigrantami zarobkowymi, którzy wykorzystali gościnność państw europejskich, szczególnie Niemiec. Stały mechanizm relokacji okazał się błędny, a wśród państw sprzeciwiających się wprowadzeniu stałego systemu relokacji znalazła się również Polska. W związku z protestami Komisja Europejska zobowiązała się do opracowania programu powrotów osób niekwalifikujących się do uzyskania azylu oraz do wzmożonej współpracy z Turcją, która miałaby zatrzymać na swoim terytorium jak największą liczbę migrantów zmierzających. Brak jednolitej polityki spowodował, że państwa sceptycznie nastawione do kwestii przyjmowania uchodźców działają na własną rękę. Władze Węgier podjęły decyzję o budowie ogrodzenia na granicy z Serbią i Chorwacją, by uchronić granicę przed napływem migrantów na terytorium Węgier, do Austrii i Niemiec. W ciągu roku przeszliśmy w Europie wielką drogę - od zapraszamy i witamy, po nie chcemy was i wynocha. Dlatego apeluję w imieniu Polskiego Stronnictwa Ludowego, abyśmy byli mądrzy po szkodzie. W zeszłym roku, zapewne nie tylko ze względu na toczące się polityczne kampanie, nie byliśmy w stanie na szczycie narodowego przywództwa omówić i uzgodnić naszej narodowej odpowiedzi na te wyzwania. W zeszłym roku nie było ani jednego spotkania pełnej politycznej reprezentacji liderów życia politycznego w tych sprawach. Nasza odpowiedź, nasze propozycje i działania nie mogą być tylko propozycjami prezydenta, parlamentu i rządu, większości czy mniejszości. Po uszczelnieniu bałkańskiego szlaku migracji realne staje się zagrożenie i groźba nowego szlaku migracyjnego przez Ukrainę do Środowej Europy. Narastająca destabilizacja sytuacji w regionie, brak postępu w normalizacji sytuacji w Syrii, niepewność i destabilizacja na północy Afryki, brak postępu w rozwiązywaniu sytuacji na wschodzie Ukrainy - to powinno nas zmusić do wreszcie wspólnotowego uzgadniania i działania. Dlatego apelujemy o niezgłaszanie niedopracowanych rozwiązań, pozornie prostych i powszechnie akceptowalnych, mogących jednak wiązać ręce w skutecznym działaniu prezydentowi, rządowi czy ministrowi spraw zagranicznych. Opinie i stanowiska izb parlamentu powinny być omówione i uzgodnione z innymi organami władzy państwowej. Podtrzymuję stanowisko w sprawie pełnego zaangażowania się w pomoc humanitarną i wsparcie dla kobiet oraz dzieci. Dziękuję bardzo. (Oklaski)