PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

...od 6 miesięcy do 5 lat. To nie jest żadna ochrona życia ludzkiego. Nawet lekarzom, którzy takie eksperymenty będą przeprowadzać, nie zamierzacie odbierać prawa wykonywania zawodu. To jest skandal!
Mówca: Dariusz Piontkowski
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W tej chwili dyskutujemy o projekcie ustawy, która ma uregulować sprawę procedury in vitro. Pojawia się proste pytanie: Dlaczego rząd kilka lat temu zdecydował się na dofinansowanie programu in vitro, chociaż nie było reguł, według których ta metoda powinna być stosowana? Czy nie jest to wręcz niekonstytucyjne działanie, że państwo wydaje duże pieniądze na metodę, która nie znalazła jednoznacznego uregulowania w prawie? I pytanie drugie, które przewijało się także podczas dyskusji na posiedzeniu Komisji Zdrowia. Przeciwnicy tej metody wskazują na dużą liczbę wad u dzieci, które zostały poczęte przy zastosowaniu tej metody, powołują się na zagraniczne badania. Stąd pytanie, czy w Polsce w ogóle prowadzone są badania dzieci poczętych przy zastosowaniu tej metody. Czy zagraniczne obserwacje dotyczące liczby wad potwierdzają się także w polskich warunkach? Czy rząd ma zamiar badać, jeżeli nie są prowadzone takie badania, jaki wpływ ma zastosowanie tej metody na zdrowotność dzieci w ten sposób poczętych? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałabym zapytać, jakie państwo macie moralne prawo do przepychania na końcu kadencji tej tak kontrowersyjnej ustawy. Myślę, że wiele środowisk, o czym słyszymy chociażby w mediach, sprzeciwia się rozwiązaniu sprawy in vitro w sposób, jaki proponujecie państwo w ustawie. Chciałabym powiedzieć też nie tylko o protestach takich medialnych, czy wysyłanych drogą e-mailową, ale pragnę podkreślić, że do mnie jako posła trafiło bardzo wiele protestów podpisanych imieniem i nazwiskiem. Między innymi skierowało do mnie pismo Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka z prezesem panem dr. Antonim Ziębą. Otrzymałam apel tysiąca pracowników służby zdrowia, aby nie popierać tego projektu. Krakowskie Stowarzyszenie Nauczycieli i Wychowawców też się sprzeciwia, wystosowało apel. (Dzwonek) Jest także apel 300 naukowców w sprawie procedury in vitro. Chodzi o sprzeciw podpisany m.in. przez prof. dr. hab. Franciszka Adamskiego, dr Krystynę Cygorijni, dr hab. Jadwigę Wronicz. Są także podpisy osób prywatnych. Szanowni Państwo! Nie przepychajmy czegoś, na co nie ma zgody społecznej. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Halina Olendzka
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wszyscy zgadzamy się, że poczęcie człowieka następuje z chwilą połączenia komórki żeńskiej i męskiej gamety. Bez względu na to, gdzie ono zostało dokonane, wiemy, że to będzie człowiek. Moje pytanie: Dlaczego państwo tego poczętego człowieka na jego wczesnym etapie istnienia odzieracie z godności przynależnej każdemu człowiekowi? Dlaczego nie godzicie się, żeby tę istotę nazwać przynajmniej organizmem? Mówimy o grupie komórek, dlatego że grupą komórek będzie łatwiej potem manipulować, przeznaczać to istnienie do różnego rodzaju innego celu niż wszczepienie do macicy kobiety. I drugie pytanie. (Dzwonek) To pytanie będzie bardzo krótkie. Co się będzie działo z tymi ludzkimi istnieniami po 20 latach? Wiemy, że w Anglii wiele tysięcy takich istnień zostało zgładzonych, zniweczonych. Czy u nas będzie tak samo? Musiałabym to nazwać bardziej dosadnie, bo tu aż prosi się o to, żeby zapytać, czy to nie będzie ludobójstwo dokonane w świetle prawa.
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Będę miał konkretne pytanie do pana ministra, które dotyczy następującej kwestii. W pracach podkomisji i komisji uczestniczyli przedstawiciele rządu i tzw. eksperci rządowi. Czy jest prawdą, pytam w aspekcie pewnego biznesu, pewnego lobbingu, że w przypadku jednego z ekspertów mógł występować konflikt interesów, albowiem z jednej strony był wspólnikiem, właścicielem jawnej spółki, która świadczyła usługi z zakresu zapłodnienia pozaustrojowego, a z drugiej strony był prezesem towarzystwa, które jest świadczeniodawcą. Czy jest on bezpośrednio zainteresowany wynikiem prac legislacyjnych? Czy jest to prawda? Czy pan minister to potwierdza? Jeśli tak, bardzo proszę o konkretną odpowiedź. Jeśli tej odpowiedzi nie będzie dzisiaj, to proszę o nią na piśmie. Na posiedzeniu Komisji Zdrowia moglibyśmy to rozstrzygnąć. Jeżeli tak jest, byłoby to bardzo niepokojące. Jeżeli chodzi o in vitro, o biznes tego rodzaju, to zainteresowanie jest bardzo duże. Ten lobbing jest bardzo artykułowany. Byłoby to niepokojące.
Mówca: Piotr Polak
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Moje pytanie będzie dotyczyło art. 17, w którym jest mowa o tym, że zastosowanie komórek rozrodczych i zarodków w procedurze in vitro ma polegać, chodzi o pkt 3, na testowaniu tychże komórek i zarodków. Proszę pana ministra czy wnioskodawców o uszczegółowienie zwrotu ˝testowanie zarodków˝. Na czym ma to polegać? Czy to testowanie będzie uszczegółowione w jakimś specjalnym rozporządzeniu ministra? Państwo chcecie stosować kary za niszczenie zamrożonych czy przechowywanych zarodków, chodzi o art. 83, od pół roku do pięciu lat pozbawienia wolności. Kto będzie ukarany? Czy rodzice, którzy na piśmie wydadzą taką zgodę, lekarz bądź inna osoba, która technicznie wykona procedurę zniszczenia takich zarodków, a może jeszcze ktoś inny, o kim nie mówimy? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Chciałabym zapytać o art. 31. Będę się posługiwała językiem ustawodawców. W celu zabezpieczenia płodności na przyszłość przewidujecie państwo, że kandydatem na dawcę może być małoletni albo osoba ubezwłasnowolniona, przy czym ten małoletni to może być nawet 13-latek, bo w pkt 7 czytam: ˝w przypadku gdy kandydatem na dawcę jest małoletni powyżej lat trzynastu albo osoba ubezwłasnowolniona częściowo, wymagana jest także jego zgoda wyrażona w formie pisemnej˝. Proszę mi powiedzieć: Po co pobierać komórki rozrodcze od 13-letniego dziecka? Po co pobierać komórki rozrodcze od osoby ubezwłasnowolnionej? (Dzwonek) Co prawda przewidujecie pisemną zgodę, ale jest pytanie, na ile ta pisemna zgoda będzie składana w sposób świadomy, przy wyważeniu wszystkich za i przeciw.
Mówca: Jakub Rutnicki
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wsłuchując się w dyskusję, szczególnie w wypowiedzi panów posłów i pań posłanek z PiS, odnoszę wrażenie, że kwestia in vitro... Tak naprawdę 80% polskiego społeczeństwa jest za tą metodą i dzięki niej rodzą się wspaniałe nowe dzieci i obywatele naszego kraju. Wszyscy z tego powodu powinniśmy być dumni. A rzeczywiście państwo przedstawiacie tę metodę w zupełnie inny sposób, absolutnie nie wiedzieć dlaczego. Podczas stosowania programu rządowego - pan minister może mnie poprawić - 2 tys. dzieci, nowych obywateli pojawiło się dzięki tej metodzie w naszym kraju. Chciałbym zapytać pana ministra, jak oceniacie państwo, biorąc pod uwagę zapisy tej ustawy, ile dzięki tej metodzie na przestrzeni kolejnych lat może przyjść na świat nowych Polek i Polaków. Ta metoda tak naprawdę może spowodować to, że rodzicie (Dzwonek), którzy nie mogą mieć dzieci, będą mieli to wielkie szczęście. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jacek Kwiatkowski
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Jeden z moich poprzedników mówił właśnie o niekonstytucyjnym wydatkowaniu pieniędzy na metodę in vitro. Mam pytanie: Ile dokładnie urodziło się w tym okresie dzieci i ile do tej pory wydano pieniędzy? Dziękuję.
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Byłem czterokrotnie wymieniony z imienia i nazwiska, a więc czterokrotnie, panie ministrze, bardzo proszę o uwagę. Z całym szacunkiem, ale cztery sprostowania. Pierwsze, jeśli chodzi o eugeniczną praktykę selekcji zarodków. Bo czymże jest testowanie? Testowanie jest to określenie przydatności komórek rozrodczych do zastosowania u ludzi w procedurze in vitro. Toż w praktycznym ujęciu jest to właśnie eugeniczna praktyka, bo proszę zauważyć, dlaczego stworzyliście taką możliwość. Już w definicji zarodka daliście dowód temu, bo określiliście, że zarodek jest grupą komórek. Dlaczego tak określiliście? Bo wiadomo, że w art. 2 dyrektywy 2004/23 Parlamentu Europejskiego i Rady Europy jest wyraźnie napisane, że można testować komórki i tkanki ludzkie, nie wolno testować na zarodku. Dlatego zarodek zdefiniowaliście jako grupę komórek, bo gdybyście zdefiniowali, że to jest organizm ludzki na wczesnym etapie rozwoju, to nie moglibyście testować, czyli nie moglibyście uprawiać eugenicznej praktyki. Czyli udowadniam panu, że ta ustawa doprowadza w czystym znaczeniu do eugenicznej praktyki selekcji zarodków. To jest po pierwsze. Po drugie, w art. 25 nie zdefiniowaliście jasno, że wszelkie formy macierzyństwa zastępczego są zabronione, czyli innymi słowy w art. 25 waszej ustawy dopuszczacie możliwość macierzyństwa zastępczego, czyli surogacji. Celem ustawy będzie więc poczęcie, urodzenie, a następnie porzucenie dziecka i przekazanie go innej osobie lub osobom, oczywiście najczęściej w formie odpłatnej. W świetle art. 4 Konwencji Rady Europy w sprawie działań przeciwko handlowi ludzi z 2005 r. (Dzwonek) surogacja nosi właśnie znamiona handlu ludźmi. To jest druga sprawa. Trzecia sprawa. Powiedział pan - sprostuję te dane - o skuteczności. Przedstawię panu raport z jednego roku trwania...
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak, tak, ale to jest trzecie sprostowanie. To jest bardzo istotne, zarzucono mi, że powiedziałem, iż jest to 3%. Po pierwsze, o tych 3% powiedziałem na podstawie danych brytyjskich. Tam dokładnie przeanalizowano 13 lat trwania procedury in vitro i wyraźnie określono, że aby urodziło się 122 tys. dzieci, musiało być zlikwidowanych albo unicestwionych prawie 4 mln zarodków, czyli rzeczywista efektywność, obliczono to, wyniosła nieco ponad 3%. Mało tego, są dane z pierwszego roku trwania rządowego projektu refundacji in vitro. Co się okazało? W pierwszym roku zakwalifikowano 8680 par małżeńskich, uzyskano 2559 ciąż, w wyniku których urodziło się 217 dzieci.
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Konkluzja jest jasna. Możemy się spierać, natomiast dowody są w ustawie. Ustawa jest niestety bardzo liberalna i praktycznie wymierzona przeciwko godności ludzkiej i ochronie prawa do życia. Ostatni argument, pytałem o konflikt interesów. Jeśli pan minister nie widzi żadnego konfliktu interesów, nawet w aspekcie aksjologicznym, etycznym, moralnym, gdy ekspert rządowy, który wręcz autorytatywnie wypowiada się na posiedzeniu podkomisji Komisji Zdrowia, a jest bezpośrednio zainteresowany wynikiem prac legislacyjnych, bo jest wspólnikiem spółki jawnej, która prowadzi usługi zapłodnienia pozaustrojowego, i jednocześnie jest świadczeniodawcą jako prezes tego towarzystwa... Jeśli nie widzi pan tutaj żadnego konfliktu interesów, to się nie dziwię, że musicie się zwijać i praktycznie powolutku...
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

...odchodzić ze sceny politycznej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Najwyraźniej pan mnie nie zrozumiał bo nie pytałam o to, czy chora osoba małoletnia może być dawcą komórek, bo państwo nie zapisaliście, że ten małoletni, trzynastolatek, od którego będą pobierane komórki, jest osobą chorą. Państwo nie uwarunkowaliście poboru komórek rozrodczych chorobą małoletniego. Zapis jest zapisem uniwersalnym. Kandydatem na dawcę jest małoletni albo osoba ubezwłasnowolniona, tu nie ma mowy o jakiejkolwiek chorobie małoletniego. Po prostu małoletni. Każde dziecko, w tym nawet 13-letnie, będzie mogło być dawcą komórek rozrodczych, taki jest zapis tej ustawy. Pan mówi, że w przypadku osób ubezwłasnowolnionych można będzie pobierać komórki rozrodcze, bo chodzi o osoby czasowo ubezwłasnowolnione. Panie ministrze, w art. 31 pkt 7 nie ma mowy o czasowym ubezwłasnowolnieniu, jest mowa o ubezwłasnowolnieniu. Ta osoba może być ubezwłasnowolniona do końca życia. Pytam o to, na ile jest ona w stanie świadomie wyrazić zgodę na pobór komórek rozrodczych. Po co, przy tego typu wątpliwościach, czy ta zgoda rzeczywiście jest, pobierać od takiej osoby komórki rozrodcze? (Dzwonek) Tu nie ma mowy o czasowości. Jeśli mówimy o selekcji eugenicznej, panie ministrze, art. 23 ust. 2 pkt 2, na jakiej podstawie państwo stwierdzicie, że dany zarodek jest zarodkiem zdrowym albo wadliwym? Chodzi mi o przesłanki medyczne. Czy jest możliwe, że tzw. ekspert się pomyli i zdrowy zarodek uzna za chory, wadliwy? To, że w innych aktach prawnych dopuszczane jest niszczenie takich zarodków, nie znaczy, że w Polsce także ma to być dopuszczalne. To nie jest usprawiedliwienie etyczne.
Mówca: Halina Olendzka
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Życie ludzkie nie ma barw politycznych. Pytałam o życie zarodków po 20 latach, kiedy rodzice nie przyjmą już tych zarodków,zrezygnują z nich. Jest rzeczą niemożliwą, żeby tyle tysięcy zarodków poszło do adopcji. Jest to niemożliwe. Moje pytanie dotyczyło tego, co się z nimi będzie działo. Jeżeli zostaną, to w nieskończoność będą zamrożone? A jeśli mają być w jakiś sposób eliminowane, to jest to pozbawienie życia. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Eugeniusz Tomasz Grzeszczak
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani poseł, nie prowadzimy polemiki z ław poselskich. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia Igor Radziewicz-Winnicki: W art. 10 jest zapis o zabezpieczeniu płodności w Polsce. W myśl tej ustawy nie mogą być realizowane takie świadczenia, jak w Stanach Zjednoczonych, będące przedmiotem moralno-etycznych kontrowersji. Chodzi o nakłanianie pracownic do zabezpieczania płodności na przyszłość i przenoszenie macierzyństwa. W Polsce w myśl tej ustawy jest to nielegalne. Myślę, że to są odpowiedzi na główne pytania i chyba rzeczywiście na tym zakończę.
Mówca: Grzegorz Sztolcman
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, panie marszałku. Chcę króciutko powiedzieć o dwóch kwestiach, ponieważ w trakcie wypowiedzi, zadawania pytań padały stwierdzenia, że ustawa w trakcie procedowania w podkomisji i komisji była dopychana kolanem. Chcę stanowczo zaprotestować przeciwko takim stwierdzeniom. Prace w podkomisji i komisji przebiegały bardzo sprawnie i merytorycznie. Odbyła się pogłębiona, bardzo szeroko zakrojona dyskusja. Każdy z posłów uczestniczących w pracach podkomisji i komisji, miał prawo zabrać głos, i zabierał, podobnie jak przedstawiciele strony społecznej. Mówię o tym dlatego, że posłowie, którzy stwierdzili, że ustawa była dopychana kolanem, zapisali się do Komisji Zdrowia, potem do podkomisji, a praktycznie nie uczestniczyli w ich pracach. Wydaje mi się więc, że są najmniej uprawnieni do takiego stwierdzenia. Druga kwestia. Szanowni państwo - mówię do kolegów i koleżanek z PiS-u - jeżeli nie uchwalimy tej ustawy, to de facto w żaden sposób nie zmienimy sytuacji, z którą mamy do czynienia obecnie, czyli pozwolimy na to, żeby działy się dalej rzeczy i piękne, i straszne w klinikach, w których stosuje się procedurę in vitro. Ta ustawa jest napisana głównie z myślą o tym, aby przestały się dziać te rzeczy straszne. Jej zadaniem jest przede wszystkim ochrona zarodków. Myślę, że warto też jasno i wyraźnie powiedzieć opinii publicznej, że jeżeli państwo będziecie rządzić w przyszłej kadencji - właściwie już czujecie się rządzącymi - to po prostu zabronicie stosowania metody in vitro w Polsce. Myślę, że taki bardzo wyraźny przekaz powinien dotrzeć do opinii publicznej. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Ustawa w intencji projektodawców ma wywołać emocje u tych, którzy mają poważny problem, którzy chcą mieć dziecko i nie mogą. Nikt tego problemu nie lekceważy, bo byłoby to nieludzkie. Nie powinno się jednak zestawiać ludzkiego cierpienia i emocji z jednej strony, gdy po drugiej stronie są twarde argumenty naukowe precyzyjnej nauki, jaką jest genetyka. Pierwsze pytanie, jakie należałoby zadać: Czy projekt ustawy powinien mieć nazwę: o leczeniu niepłodności? Czy przy tak niskiej skuteczności in vitro można uznać, że jest to metoda leczenia niepłodności? Jeśli na 100 zarodków ginie 80, 90, to czy można z czystym sumieniem powiedzieć, że metoda służy leczeniu? Dane z 13 lat badań w Wielkiej Brytanii wskazują, że przy zastosowaniu tej metody urodziło się 122 tys. dzieci, a musiało zginąć albo zamrożono ok. 4 mln zarodków. Czy zarodek - embrion ludzki, według projektodawców jest to grupa komórek czy organizm? Z raportu rządowego projektu refundacji in vitro wynika, że skuteczność tej procedury, jeśli chodzi o doprowadzenie do ciąży, wyniosła 30%, z kolei jeśli chodzi o urodzenie dziecka - 10%. Dlaczego z projektu usunięto informacje pozwalające na identyfikację dawcy, pozostawiono jedynie rok urodzenia? Istnieje uzasadnione zagrożenie, że anonimowość dawców może w przyszłości doprowadzić do zawarcia kazirodczego związku między dziećmi zreprodukowanymi w tej samej klinice z plemników tego samego anonimowego dawcy.
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Niewątpliwie procedowany projekt ustawy o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego i o Rzeczniku Finansowym jest niezwykle ważny i unormuje materię reklamacji oraz będzie budować zaufanie obywateli do sektora rynku finansowego. Niemniej jednak mam wątpliwości, gdyż w ustawie proponuje się wydzielenie z obowiązków instytucji rynku finansowego zagadnień związanych z reklamacjami w zamian za odpłatność, którą te instytucji będą musiały realizować na rzecz projektowanego podmiotu. Tworzy się nową strukturę, która będzie generować dodatkowe koszty, które docelowo, w ostatecznym rachunku zostaną, śmiem twierdzić, przeniesione na klientów instytucji finansowych. W związku z tym mam pytanie do pani minister: Czy przeprowadzono analizy finansowe? Jaki będzie koszt utrzymania tej jednostki i jakie będą zasady finansowania? Dziękuję.
Mówca: Halina Olendzka
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Nierówność na rynkach finansowych podmiotów w nich uczestniczących na korzyść konsumentów jest oczywista. (Poseł Krystyna Skowrońska: Na niekorzyść.) Przepraszam, na niekorzyść. Daj Boże, żeby to była kiedykolwiek nierówność na korzyść. Istnienie rzeczników jest rzeczywiście bardzo potrzebne. Na rynku finansowym możemy wyróżnić dwa obszary: bankowo-finansowy i ubezpieczeniowo-emerytalny. Do obszaru bankowo-finansowego dołożyłabym jeszcze giełdę, parabanki, chwilówki itd. A sektor ubezpieczeniowo-emerytalny do tej pory był zabezpieczany przez rzecznika ubezpieczonych, był zabezpieczany dobrze i za bardzo niewielkie pieniądze. Pytam: Czy konieczna jest likwidacja tego, co działa dobrze, co jest sprawdzone od 20 lat, na rzecz tworzenia molocha, który będzie niesterowalny, a także trudny do zarządzania i jednocześnie pozbawiony najważniejszego instrumentu? To pierwsze pytanie. I drugie: Dlaczego w projekcie nie ma możliwości składania przez rzecznika wniosku do Sądu Najwyższego? W sytuacji gdy (Dzwonek) rozbieżność orzecznictwa sądowego sądów okręgowych jest ogromna, arbitralne ujednolicenie orzecznictwa przez Sąd Najwyższy otwiera ogromne możliwości ochronne dla konsumentów. Nie twierdzę, że nie jest potrzebny rzecznik finansowy. Oczywiście jest, ale proszę o rozważenie takiej możliwości, żeby te dwa sektora po prostu działały oddzielnie. Wtedy one będą i funkcjonalne, i sprawne, i dobrze zarządzane i będą miały szansę rzeczywiście zabezpieczyć konsumenta w sposób wystarczający, a nawet bardzo dobry. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Barbara Bubula
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Jest w związku z tym projektem potrzeba zadania bardzo wielu pytań. Ze względu na ograniczone możliwości czasowe zadam tylko kilka. Pierwsze pytanie: Jakie jest stanowisko rządu wobec tego projektu? Pytam, ponieważ to jest projekt poselski, w związku z czym ominięty został bardzo ważny etap zbadania różnych skutków funkcjonowania tego projektu. Jeśli tego stanowiska do tej pory nie ma, a domyślam się, że nie ma, bo nie dostaliśmy żadnej informacji na ten temat, to kiedy ono będzie sformułowane i w jaki sposób się z nim zapoznamy? To pierwsze pytanie. Drugie pytanie: Kiedy i w jakim zakresie zostaną przeprowadzone konsultacje społeczne związane z tym projektem, skoro trafił on w tak szybkim trybie pod obrady Sejmu? Przypomnę, że druk nosi datę 15 maja i zostało w projekcie zaproponowane tylko 14-dniowe vacatio legis. Wreszcie trzecie pytanie związane z tym projektem. Nowa instytucja rzecznika finansowego będzie funkcjonowała poza budżetem państwa. Będzie ona finansowana z obciążeń różnych instytucji finansowych, ale nie będzie włączona do systemu budżetu państwa. W związku z tym mam pytanie dotyczące właśnie tej formuły: Jak będą kształtowane zarobki takiego rzecznika ubezpieczonych, na jakiej podstawie (Dzwonek) i kto będzie kontrolował finanse tego nowego tworu, skoro on będzie istniał poza budżetem państwa i dysponował środkami w wysokości 25-30 mln zł? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Bętkowski
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nawiązując do omawianego poselskiego projektu ustawy o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego i o Rzeczniku Finansowym, pragnę odnieść się do proponowanego brzmienia art. 10 ust. 2 oraz art. 15. I tak w odniesieniu do art. 10 ust. 2 projektu chciałbym zapytać, dlaczego twórcy projektu zaproponowali niezwykle skromny katalog kryteriów, jakie powinna spełniać osoba, która może pełnić funkcję rzecznika finansowego, pod kątem zarówno ilości tych kryteriów, jak i ich merytorycznego zakresu. Wydaje mi się, że jest to szczególnie istotne, biorąc pod uwagę całokształt przypisywanych tej osobie kompetencji oraz stosunkowo dużą ilość przysługujących jej uprawnień. Czy z uwagi na charakter działań, do prowadzenia których rzecznik finansowy ma zostać powołany, nie powinno zostać określone jako jedno z kluczowych kryteriów posiadanie wykształcenia wyższego kierunkowego, ze szczególnym wskazaniem wykształcenia prawniczego lub ekonomicznego? Kto w związku z tym miałby kompetencje do weryfikacji kryteriów - i w jaki sposób miałby to robić - o których mowa we wspomnianym artykule, dotyczących posiadania przez kandydata na stanowisko rzecznika finansowego wiedzy i doświadczenia w zakresie funkcjonowania rynku finansowego i regulacji prawnych tworzących jego otoczenie? Natomiast w odniesieniu do art. 15 projektu pytam, czy źródła finansowania działalności rzecznika finansowego i jego biura wskazane w art. 15 ust. 1 nie będą skutkować niekorzystnymi działaniami wobec klientów. Jest przecież prawdopodobne, bez mała pewne, że podmioty (Dzwonek) wskazane w niniejszym artykule będą zmuszone do zrekompensowania sobie składek na utrzymanie działalności rzecznika i jego biura w ten sposób, że kosztami zostanie obciążone polskie społeczeństwo i w ostateczności to ono odczuje niekorzystne skutki finansowe takich działań. Czy takie regulacje są według twórców projektu słuszne i społecznie sprawiedliwe? Dziękuję za uwagę. (Oklaski)