PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Konstanty Oświęcimski
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nasze pytanie dotyczy skrócenia roku szkolnego, a wynika po prostu z niejasności w rozporządzeniu ministra edukacji narodowej. Tak jak święta wielkanocne, jest to ostatnio przesuwane o kilka dni. Powoduje to, że osoby, które, powiedzmy, również są odbiorcami zakończenia roku szkolnego, a więc branża turystyczna, są też takie trochę bezsilne wobec mniejszych wpływów z tego tytułu. Jak wiemy, ma to też aspekt ekonomiczny i dydaktyczny, bo nic nie stoi na przeszkodzie, żeby ustalić jeden termin, tak jak jest np. ustalone rozpoczęcie roku szkolnego na 1 września, tak aby było to jasne, była jasność w tej materii, a nie, że w jednym roku jest to 28 czerwca, a w drugim roku jest to 22 czerwca. Tak nie może być. Apelujemy do pana ministra, aby pochylił się nad tą sprawą, ustalił, jeżeli oczywiście jest taka możliwość, zmienił to rozporządzenie, aby zakończenie roku szkolnego, a zarazem rozpoczęcie wakacji było np. 20 czerwca czy też, powiedzmy, 15 czerwca - tutaj jest duża swoboda. Uważamy też, że ostatni tydzień w szkole odbędzie się, jeżeli będzie skrócenie roku szkolnego bez uszczerbku dla programu dydaktycznego. Też rozpoznawaliśmy ten temat i wiemy, jak wyglądają te ostatnie dni w szkołach podstawowych, gimnazjalnych czy też ponadgimnazjalnych. Uważamy, że też jest czy rodzi się w tej chwili już taki duży ruch, ponieważ niedługo samorządy będą występować do ministerstwa ze swoimi stanowiskami, zwłaszcza z rejonów turystycznych, jak również przedsiębiorcy, ponieważ w pewnym sensie jest to często zmniejszenie ich dochodów, a samorządy, jak wiemy, z części tych dochodów (Dzwonek) też przecież finansują oświatę i dla nich byłby to taki dodatkowy zastrzyk środków finansowych. Mamy nadzieję, że postulaty, które niedługo wpłyną z różnych środowisk do Ministerstwa Edukacji Narodowej, zostaną wzięte pod uwagę i w przyszłości rzeczywiście ten dzień zostanie tak jednoznacznie ustalony jak pozostałe dni wolne, tak jak już wcześniej powiedziałem, czy jak początek roku szkolnego, żeby był to jasny, konkretny dzień dla wszystkich. Dziękuję.
Mówca: Arkadiusz Litwiński
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Pierwotne pytanie uzupełniające było podane w piśmie, w zasadzie pan minister już się do niego odniósł, a dotyczyło ono możliwości wprowadzenia w przerwie letniej rozwiązań analogicznych do stosowanych w przerwie zimowej. Chciałbym jednak sprecyzować jeszcze pytanie, które zadaliśmy na początku. Czy, uwzględniając to, co powiedział pan minister, dopuszczalne, przewidywane jest, krótko mówiąc, wydłużenie przerwy wakacyjnej o kolejny tydzień czerwca? Praktyka pokazuje, że ostatni tydzień czerwca, ten po posiedzeniach rad pedagogicznych, delikatnie rzecz ujmując, nie jest jakoś specjalnie, efektywnie wykorzystywany.
Mówca: Maciej Łopiński
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Znowu jesteśmy w takiej sytuacji, że rząd spóźnił się z projektem. Dyrektywa z 2007 r. powinna zostać wdrożona do grudnia 2009 r. Jesteśmy prawie trzy lata opóźnieni. Grożą nam dotkliwe kary, jak informują przedstawiciele władzy wykonawczej, 112 tys. euro dziennie. Jeszcze nie płacimy, ale mówi nam się, że jeżeli nie uchwalimy tej uchwały w trybie natychmiastowym, to wtedy będziemy płacić. Niestety, w takiej sytuacji rzeczowa, dogłębna dyskusja nie jest możliwa, a są to sprawy ważne. To są sprawy ważne, ponieważ mamy obawy dotyczące zasięgu podmiotowego i przedmiotowego przepisów o usługach na żądanie. To są ważne sprawy, a znajdujemy się między obawami o cenzurę Internetu a ochroną praw autorskich, między obawami o cenzurę Internetu a ochroną dzieci i młodzieży przed demoralizacją. Definicje zawarte w projekcie dalej nie są dość precyzyjne, dalej nie wiadomo, czy dostawcami usług są tylko ci, którzy zestawiają wyłącznie obce treści, czy także ci, którzy dają do dyspozycji własne audycje, własne propozycje. Nie bardzo wiadomo, co rozumiemy pod postacią katalogu i na czym polega umożliwienie odbioru ogółowi użytkowników, skoro wiadomo, że istnieje konieczność logowania się, uzyskania kodów dostępu do różnych serwisów. My, posłowie PiS-u, zgłosiliśmy na posiedzeniu komisji wnioski mniejszości, a chcemy, żeby wydanie rozporządzenia o zabezpieczeniu stron szkodliwych dla małoletnich było obowiązkowe, a nie, jak proponuje rząd, by opierać się na dobrej woli i samoregulacji. Mamy wątpliwości co do tej samoregulacji, skoro rząd w uzasadnieniu powtarza za krajową radą, że istnieje kilkadziesiąt portali z pornografią. Tak więc ta samoregulacja i dobra wola budzi nasze niejakie wątpliwości. Chcemy, żeby w katalogu istniał obowiązek zamieszczania nie tylko audycji europejskich, ale także polskich i żeby nie było możliwości obchodzenia tego zapisu. Dążymy do tego, żeby oznaczać audycje polskie i promować audycje polskie. Nie możemy też zaakceptować pominięcia w zastrzeżeniach dotyczących usług na żądanie polskiej racji stanu, wartości chrześcijańskich i zakazu szerzenia pornografii. Jakoś ten paneuropejski zakaz mowy nienawiści i dyskryminacji został opisany w stosownych artykułach. W sumie przedkładamy osiem poprawek, które w naszej intencji mają poprawić tę złą, źle przygotowaną, spóźnioną, uchwalaną na kolanie, nieprecyzyjną, z zabałaganionymi definicjami, z jednej strony grożącą cenzurą, z drugiej strony niechroniącą tradycyjnych wartości i polskiej produkcji audiowizualnej ustawę. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Tomasz Kulesza: Bez przesady.)
Mówca: Anna Grodzka
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Ruch Palikota pragnę przedstawić nasze stanowisko w sprawie projektu ustawy zawartego w drukach nr 693 i 728, mającego na celu implementację dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r. Jak zwykle w tym rządzie - to jest praktyka rzeczywiście godna zdecydowanej nagany - ta nowelizacja jest także przyjmowana w ostatnim momencie, w zasadzie po czasie. Rozumiejąc przesłanki, które przedstawiła nam pani przewodnicząca Katarasińska, sądzimy, że jednak taki tryb przyjmowania ustawy jest niedopuszczalny. Projektowana nowelizacja ustawy określa zasady i warunki dotyczące wykonywania działalności gospodarczej w dziedzinie audiowizualnych usług medialnych na żądanie pay-per-view. Określa zasady dotyczące stosowania do audiowizualnych usług medialnych na żądanie niektórych przepisów dotychczas obejmujących jedynie nadawanie programów telewizyjnych, ustanawiając w ten sposób pewien zakres podstawowej regulacji wspólny dla wszystkich usług audiowizualnych. W uzasadnieniu czytamy: Projektowana nowelizacja opiera się na koncepcji wdrożenia postanowień dyrektywy w możliwie wąskim zakresie i w sposób nienakładający na podmioty krajowe zbędnych obciążeń administracyjnych. Jest to szczególnie istotne w świetle konieczności zapewnienia polskim przedsiębiorcom pragnącym rozwijać nowatorskie usługi możliwie nie gorszej pozycji konkurencyjnej na rynku w stosunku do podmiotów z innych krajów Unii Europejskiej. W naszym przekonaniu projekt ustawy nie spełnia swojego zadania w zakresie ochrony interesów polskich producentów indywidualnych. Preferuje bowiem przede wszystkim producentów spoza Unii Europejskiej, stawia interesy polskich kreatorów medialnych, najczęściej znacznie mniejszych, o lokalnym zakresie działania, w sytuacji niekonkurencyjnej w stosunku do wielkich firm, w szczególności amerykańskich. Istnieje obawa, że proponowana nowelizacja przyczyni się do upadku wielu polskich kreatywnych firm i powodować będzie przenoszenie miejsc pracy za granicę. Z analizy podobnych rozstrzygnięć prawnych w krajach europejskich wynika, że wiele tych państw lepiej dba o interesy produkcji pierwotnie wyprodukowanych w językach narodowych niż proponowana tutaj nowelizacja. W tej sytuacji Ruch Palikota nie poprze proponowanej nowelizacji i będzie głosował przeciw jej przyjęciu, tym bardziej że zastrzeżenia budzi jakość definicji podstawowych pojęć zawartych w tym projekcie, co potem w naszym przekonaniu będzie stwarzało problemy przy egzekwowaniu przepisów. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Dąbrowski
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu klubu Solidarna Polska przedstawić nasze stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji. Cóż, na początku, tak jak większość moich przedmówców, pragnę wyrazić ubolewanie, że znowu działamy w takim pośpiechu i z takim opóźnieniem. Większość słów już tutaj padła na ten temat. Ja się cieszę ogólnie, że pracujemy nad tym, bo te wszystkie sprawy trzeba wyjaśnić i trzeba dostosować do obecnych realiów, ale też trzeba pomagać polskim przedsiębiorcom i polskim firmom, które się tym zajmują, jak również polskim odbiorcom. Klub Solidarnej Polski popiera poprawki zgłoszone przez mniejszość i uzależnia swoje głosowanie od tego, czy te poprawki zostaną przyjęte. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Ja w zasadzie nie w sprawie dotyczącej tej ustawy, tego projektu. (Poseł Jerzy Fedorowicz: To w jakiej?) Chciałbym zapytać o rzecz, jak sądzę, daleko ważniejszą. Mianowicie państwa resort także deklarował, że będzie nowa ustawa o abonamencie, i deklarował to już bardzo dawno. Skądinąd wiemy, że sytuacja mediów publicznych pogarsza się z dnia na dzień. Tutaj oczywiście przyjmujemy akty prawne, które zobowiązują także media publiczne do określonych działań, zresztą również kosztownych, natomiast w tej sprawie państwo nie czynicie dosłownie nic. Były deklaracje w zasadzie w większości ministrów odpowiedzialnych za ten obszar. Jak słyszę komunikaty nadawane przez Telewizję Polską i Polskie Radio dotyczące pozbywania się różnego rodzaju składników majątku trwałego, na które nie ma nabywców, to tylko potwierdza, w jak dramatycznej sytuacji znajdują się te media. Chciałbym więc zapytać, choć rozumiem, że pani może mieć kłopoty z odpowiedzią na to pytanie: Czy rzeczywiście rząd chce świadomie doprowadzić do takiego pogorszenia sytuacji finansowej mediów publicznych, żeby następnie częściami je prywatyzować? To jest jedno pytanie. I drugie. Czy istnieje jakieś porozumienie z nadawcami prywatnymi, że mediom publicznym zabroni się emisji reklam i tym samym cały tort reklamowy przeniesie się do nadawców prywatnych? Czy pani minister mogłaby odpowiedzieć na te pytania? Dziękuję bardzo.
Mówca: Maria Nowak
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Pytanie kieruję do pani poseł sprawozdawcy. Ponieważ nie jestem członkiem Komisji Kultury i Środków Przekazu, więc chciałabym zapytać: Jakie argumenty padały na posiedzeniu komisji przeciwko poprawkom zgłoszonym przez Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość, skoro nie zostały one przez komisję zaakceptowane, przyjęte? Chodzi o poprawki, które mówią o tym, by oprócz zakazu propagowania języka nienawiści - jak najbardziej, nie jesteśmy przeciwko temu, broń Boże, nie jestem przeciwko temu - także wpisać ochronę wartości chrześcijańskich, ochronę interesu narodowego czy zapis przeciwko propagowaniu pornografii w tychże środkach. Co takiego jest, skoro nie można było tego wpisać? Jeżeli już coś wpisaliśmy, to można by było także wpisać ochronę tych wartości. I druga sprawa. Wpisuję się poniekąd w wypowiedź skierowaną do pani minister przez mojego poprzednika, który już tę sprawę poruszył. Mianowicie czy ta regulacja - ona budzi mój niepokój - będzie miała jakikolwiek wpływ na ośrodki regionalne, czy może ograniczać te ośrodki? One także zajmują się produkcją, to jest dla nich źródło dodatkowego dochodu, ponieważ wiemy doskonale, w jakiej sytuacji finansowej są dzisiaj te ośrodki regionalne. Są one w tragicznej sytuacji. Stąd moja obawa, że przyjęcie takich rozwiązań jeszcze bardziej ograniczy dopływ finansów. Te ośrodki w ogóle niedługo mogą nie mieć pieniędzy na jakąkolwiek produkcję i na nadawanie nawet tych programów w ramach pasm im przydzielonych. Proszę powiedzieć, w jaki sposób ministerstwo ma zamiar temu przeciwdziałać. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym na wstępie zapytać, z czego wynika tak duże opóźnienie w dostosowywaniu naszego prawa do prawa europejskiego. Myślę, że 3 lata to lekka przesada. Czy będziemy ponosić z tego tytułu konsekwencje finansowe, czy już ponosimy? To po pierwsze. Po drugie, chciałbym zapytać o przyszłość lokalnych telewizji, które nadają dzisiaj w systemie analogowym programy obejmujące swoim zasięgiem jeden lub kilka powiatów. Są to programy informacyjne, bardzo potrzebne. Informują opinię publiczną o sytuacji społecznej, gospodarczej, pokazują ludzi, działania itd. Mają swój udział, jeśli chodzi o kreowanie określonych pozytywnych postaw. Nie stać ich na to, żeby uzyskać koncesję na nadawanie na multipleksie, w nowych technologiach, bo to są wielusetmilionowe koszty, których nie są w stanie ponieść, bo przecież nie dostaną jakiegokolwiek zwrotu z tytułu prowadzonej działalności emisyjnej. Chciałbym zapytać: Czy są dzisiaj jakiekolwiek pomysły, jakiekolwiek rozwiązania, jakiekolwiek propozycje dla tych nadawców, którzy mają do spełnienia bardzo poważną misję lokalną? Dziękuję bardzo.
Mówca: Maciej Łopiński
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

W trybie sprostowania, jeżeli pan marszałek pozwoli. Ja się bardzo cieszę, że pani minister nie pracowała w pośpiechu. Chciałbym powiedzieć, że my pracowaliśmy w pośpiechu - my, członkowie komisji pracowaliśmy w pośpiechu. Jak państwa informowałem, w sprawozdaniu komisji znalazły się cztery wnioski mniejszości, ale myśmy zgłosili jeszcze cztery poprawki - oprócz tych czterech wniosków mniejszości zgłosiliśmy jeszcze cztery poprawki do tej ustawy, ponieważ nie mogliśmy, nie byliśmy w stanie zrobić tego w innym trybie. Dziękuję.
Mówca: Maria Małgorzata Janyska
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Niniejszym składam oświadczenie w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska dotyczące druku nr 707. Jak przedstawiła szczegółowo pani poseł sprawozdawca, projektowana ustawa ma na celu wykonanie przepisów rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 302/2012 z 4 kwietnia 2012 r. Rozporządzeniem tym Komisja wprowadziła między innymi takie zasadnicze zmiany jak dwa limity pomocy na zakup inwestycji przez grupy producentów owoców i warzyw. Pierwszy to limit kwotowy łącznego wkładu Unii Europejskiej w pomoc dla nowych grup producentów w Unii, a drugi to dodatkowy limit pomocy na inwestycje, uzależniony od wartości produkcji sprzedanej grupy, począwszy od trzeciego roku realizacji planu dochodzenia do uznania za organizację producentów owoców i warzyw. Skutkiem tego projektu będą również takie projekty jak zmiana na dwuetapową procedury uznawania grup producentów i warzyw za organizację, zmiana kompetencji marszałka województwa, a w tych zmianach kompetencji między innymi: przyznanie kompetencji właściwego organu państwa członkowskiego, przeprowadzania kontroli związanych ze wstępnym zatwierdzaniem planów dochodzenia do uznania, rozszerzenie zakresu informacji, które marszałek wprowadza do rejestru wstępnie uznanych organizacji producentów, wprowadzenie obowiązków informacyjnych związanych z decyzjami administracyjnymi w procesie uznania, a także informowanie o skutkach finansowych określonego etapu dochodzenia do uznania. Zmiany te, zgodnie z informacją uzyskaną od przedstawiciela wnioskodawcy projektu, wprowadzone zostały w sposób nieoczekiwany, a przepisy weszły w życie w dniu ich opublikowania, tj. 5 kwietnia bieżącego roku, dlatego też zachodzi pilna konieczność dostosowania kompetencji organów właściwych do obsługi mechanizmu wsparcia dla grup producentów owoców i warzyw. I zmiana ta jest niezbędna, aby jeszcze w bieżącym roku nasze organizacje, nasze grupy dążące do uznania za organizację mogły uzyskać wsparcie ze środków Unii Europejskiej. Klub Platformy Obywatelskiej przede wszystkim z tego powodu, tj. niedopuszczenia do sytuacji braku możliwości uzyskania wsparcia w bieżącym roku przez te grupy, będzie głosował za przyjęciem projektu. Jednocześnie nie da się nie zwrócić uwagi na fakt, że zmiany następują w trakcie realizacji procedur uznania i finansowo nie są korzystne dla nas jako kraju członkowskiego, zwłaszcza że byliśmy największym beneficjentem wśród pięciu krajów, które do tej pory otrzymywały wsparcie. Według informacji resortu protest nasz w tym względnie nie został jednak uwzględniony i w związku z tym nie pozostaje nam nic innego, mimo wiadomego dyskomfortu z powodów finansowych, jak przyjąć tę sytuację i łagodzić skutki zahamowania procesu tworzenia organizacji producentów. W związku z tym klub Platformy Obywatelskiej będzie głosował za przyjęciem tego projektu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Jurgiel
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Tak dalej po prostu nie może być. (Oklaski) Unia Europejska przyjęła rozporządzenie, jak powiedział przedstawiciel rządu na posiedzeniu komisji, bez konsultacji, co wynika, jak poinformował, z tego, że budżet Unii Europejskiej na rok 2012 musiał być zmniejszony. Niezrozumiałe dla mnie, dla nas, dla Prawa i Sprawiedliwości jest to, dlaczego Unia Europejska zamiast wspierać integrację poziomą w Polsce chyba dostrzegła zagrożenie, że zaczynają funkcjonować dobrze zorganizowane grupy producenckie, organizacje producenckie, których jest 76, jak było podane na posiedzeniu komisji, że rynek owoców i warzyw zaczyna być coraz bardziej konkurencyjny, i postanowiono ograniczyć w Polsce rozwój tych grup. Zresztą komisarz Ciolos w odpowiedzi na pytanie eurodeputowanego posła Siekierskiego stwierdził, że w Polsce nie należy już rozwijać grup producenckich, że trzeba dążyć do tego, żeby było więcej członków w już istniejących. Dlatego moje pierwsze pytanie jest następujące: Czy rzeczywiście nie należy już promować w Polsce rozwoju organizacji producentów? Czy to już wystarczy? Czy pan Ciolos w tym wypadku miał rację? Pani poseł sprawozdawca szczegółowo omówiła zmiany. Chciałbym jeszcze zwrócić uwagę, że niekorzystnym rozwiązaniem jest ograniczenie wsparcia finansowego dla nowo powstających grup, a także zmiana procedury ubiegania się o wstępne uznanie. Zwiększenie ilości decyzji - jak mówiła pani poseł, marszałek województwa będzie wydawał dwie decyzje zamiast jednej - komplikuje ten proces i niepotrzebnie wydłuża. Natomiast jeśli chodzi o współczynnik przydziału, to wyczytałem w gazecie, że 28-29 sierpnia to rozporządzenie zostało już wydane. Z przykrością należy tutaj stwierdzić, że do końca obecnej perspektywy finansowej mamy coraz mniej środków, jeśli chodzi o wspieranie tych grup producentów. W roku 2011 mieliśmy 185 mln euro, w 2012 r. było planowane 333 mln euro, a okazuje się, że w roku 2012 będziemy mieli tylko 7,5 mln, w 2013 r. - 8 mln, w 2014 r. - 5,6 mln, dopiero później, w roku 2017 - 40 mln. Jest to dla nas rozwiązanie niekorzystne. Myślę, że rząd powinien bardziej zdecydowanie zwrócić uwagę władz Unii Europejskiej, że tam, gdzie zaczynamy się rozwijać, nie można ograniczać czy też dusić przedsiębiorczości. W swoim krótkim wystąpieniu chciałbym jeszcze zwrócić uwagę na opinię związku zawodowego ˝Solidarność˝. Opinia jest bardzo negatywna i w ogóle są pretensje, że rząd nie chce konsultować tych rozwiązań ze związkiem. Druga opinia, wydana przez Krajową Radę Izb Rolniczych, też jest krytyczna w stosunku do ustawy. Myślę, że w ogóle to rozwiązanie jest niedobre, dlatego klub Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował przeciwko tej ustawie, chcąc w ten sposób zwrócić uwagę, że w kolejnym obszarze Polska uzyskuje gorsze warunki konkurencji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Robert Telus
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W październiku 2010 r. komisarz Lewandowski zapowiedział, że trzeba zmniejszyć środki przeznaczane na rolnictwo w Unii Europejskiej. Czy zmniejszenie środków przeznaczanych na grupy producenckie jest realizacją tej zapowiedzi? Jaka była działalność komisarza Lewandowskiego w kwestii zmniejszenia tych środków? Drodzy państwo, my tu mówimy o ustawie, ale nie mówimy o tym, od czego to się zaczęło. Zaczęło się od tego, że komisarz Lewandowski, nie, Unia Europejska zmniejszyła środki na grupy producenckie z 200 mln euro do 10 mln euro, ale - co najważniejsze - 90% z tego, 185 mln euro z tych środków wykorzystała Polska, tak że te środki, które zostały zabrane przez Unię Europejską, zostały zabrane przede wszystkim Polsce. Jaki jest udział komisarza Lewandowskiego w zabraniu tych środków Polsce? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Krzysztof Ardanowski
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Grupy producenckie, czyli dobrowolne porozumienia gospodarcze rolników o różnej formie prawnej, są bardzo ważnym elementem stabilizowania rynku produkcji rolnej, ale jednocześnie elementem wzmocnienia pozycji rynkowej producentów. Kraje starej Unii Europejskiej przez kilkadziesiąt lat wspierały na różny sposób tworzenie grup producenckich u siebie i odniosły w tym obszarze bardzo duże sukcesy. Kiedy w Polsce zaczęliśmy tworzyć grupy producenckie i uzyskaliśmy dużą dynamikę w tym zakresie, w szczególności w sektorze owocowo-warzywnym, pokonując również przy okazji psychologiczne opory rolników, wynikające ze świeżej jeszcze pamięci o patologiach tzw. spółdzielczości w okresie Polski Ludowej, bardziej to były wzory sowieckie niż międzynarodowych standardów europejskich w zakresie spółdzielczości, kiedy pokonaliśmy pewne bariery organizacyjne i psychologiczne, nagle okazuje się, że Komisja Europejska właściwie wstrzymuje wspieranie grup producenckich. Tłumaczy się to problemami budżetu Unii Europejskiej. Ja myślę, że powód jest prosty i oczywisty: zaczyna wzrastać konkurencyjność naszych sektorów. Tego przede wszystkim dotyczy obawa. Ja nie rozumiem również tego argumentu, że musimy wykonać postanowienie rozporządzenia. Przypomina mi to - przepraszam za dygresję - zachowanie prezesa kołchozu, który funkcjonował po wojnie w mojej wsi, człowieka niepiśmiennego, który umiał się jedynie podpisać. (Dzwonek) Kiedy mu podsunięto pismo o treści: prezesie, tej nocy zostaniecie powieszeni, to też je podpisał. Podobną logikę wykazujemy, wykonując polecenia Unii Europejskiej. Ja chciałbym...
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Gdzie był pan premier, nie będę pytał. Wiem, że w niektórych sprawach pan minister Sawicki był sam. Tyle że liczy się efekt, panie ministrze, nie chęci. W każdym razie dzisiaj mamy taką oto sytuację, że jest u nas kilkadziesiąt grup, które dobrze funkcjonują, i z racji tego, że te grupy stanowią jakąś konkurencję na wspólnym europejskim rynku, co niektórzy, a przede wszystkim stara piętnastka poczuła się zagrożona. Te grupy okazały się... Na początku tworzyły się one w sposób dosyć ślamazarny, można powiedzieć, z niechęcią. Dzisiaj okaże się, że co niektórzy, którzy tych grup nie utworzyli, powiedzą: mieliśmy rację. Przypuszczam, że perspektywa czasu jest następująca: te grupy mogą podzielić los rent strukturalnych, które w nowej perspektywie już racji bytu nie mają. Wysoka Izbo! Dzisiaj stoimy przed pytaniem, co zrobić, aby naszymi możliwościami, także i finansowymi, wspomóc te grupy, które funkcjonują, by mogły one funkcjonować dalej. Głównym powodem nie jest 1 mld czy 1,5 mld zł, które na te grupy były przeznaczone, tylko konkurencja, jaką polskie rolnictwo może tworzyć na rynku starej Unii Europejskiej. To jest główny powód. Proszę mnie przekonać, że jest inaczej. Z racji tego, że mija mi czas, powiem tak: ta ustawa jest zła. Ona jest niekorzystna dla polskiego rolnictwa. Sojusz Lewicy Demokratycznej na pewno nie będzie głosował (Dzwonek) za ustawą, która pogarsza nasze warunki. Mamy już przykłady nierównych dopłat powierzchniowych i rent strukturalnych, które się likwiduje. Dzisiaj mamy kolejny przykład likwidacji, bo w tym kierunku to idzie, grup producenckich. Nie poprzemy tej ustawy. Dziękuję. (Oklaski)