PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Witold Czarnecki
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Od chwili objęcia resortu nauki przez panią profesor Barbarę Kudrycką we wszystkich jej wystąpieniach - słyszeliśmy to też dzisiaj - pojawia się, moim zdaniem, nieuzasadniony optymizm mający swe źródło w głębokiej wierze w to, że wprowadzenie samego systemu, reformy nauki i szkolnictwa wyższego już doprowadzi do poprawy sytuacji w tych obszarach. Czy są jakieś racjonalne przesłanki do takiego optymizmu? Myślę, że takich podstaw nie ma. Otóż w strategii ˝Europa 2020˝ z marca 2010 r. podkreśla się konieczność skoordynowanych działań w całej Europie, by nie utracić znaczenia i nie spaść do drugiej ligi nowego światowego porządku. Jednym z tych działań jest podniesienie przez wszystkie państwa członkowskie wydatków na badania i rozwój do poziomu 3% PKB w 2020 r. W polskiej strategii rozwoju nauki do 2015 r. przyjęto ścieżkę wzrostu, dzieląc ją na trzy składowe: po pierwsze - nakłady z budżetu, po drugie - nakłady z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej, po trzecie - nakłady przedsiębiorstw. W odniesieniu do wszystkich tych składowych od 2008 r. obserwujemy niedofinansowanie, którego skumulowane przez te lata skutki przekładają się na kwoty od kilku do kilkunastu miliardów w przypadku przedsiębiorstw. Pani minister, jak pani sobie wyobraża nadrobienie tych zaległości i powrót na ścieżkę wzrostu tak, by w roku 2015 osiągnąć 1,26% PKB, a w roku 2020 - 1,75% PKB, skoro nie udało się tego dokonać, nie udało się utrzymać na ścieżce wzrostu w tych warunkach, w jakich nie był jeszcze żaden polski rząd, bo tylko ten rząd korzystał z perspektywy finansowej 2007-2013, wynegocjowanej zresztą przez rząd Prawa i Sprawiedliwości? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jarosław Żaczek
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Chciałbym zadać kilka pytań w bardzo ważnej dla studentów kwestii, szczególnie w dzisiejszych trudnych czasach. Chodzi o pytania dotyczące odpłatności za studia. Pani minister, jakie kryteria musi spełnić student, aby móc kontynuować bez wnoszenia opłat studia na drugim kierunku studiów stacjonarnych w uczelni publicznej? Jaki limit punktów otrzymuje student studiów stacjonarnych w uczelni publicznej, w ramach których ma prawo do korzystania z zajęć bez wnoszenia opłat? W jaki sposób monitorowane jest wykorzystywanie przez studenta liczby punktów z przyznanego limitu? Kolejna kwestia. Ile razy student może korzystać z prawa do rozpoczęcia studiów na drugim kierunku studiów stacjonarnych uczelni publicznej bez wnoszenia opłat? Ostatnie pytanie. Czy uczelnie mogą pobierać opłaty za rejestrację na kolejny semestr, rok akademicki, za egzamin, w tym egzamin poprawkowy, komisyjny, dyplomowy, za wydawanie dziennika praktyk zawodowych, złożenie i ocenę pracy dyplomowej bądź wydanie suplementu do dyplomu? Dziękuję bardzo.
Mówca: Ewa Wolak
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Efektem reformy w nauce i szkolnictwie wyższym jest m.in. wzmocnienie praw studentów oraz znaczne zwiększenie oferty finansowej dla utalentowanych studentów. Myślę, że to jest bardzo ważne przedsięwzięcie. Studenci zyskali znaczną autonomię, otrzymali Kartę Praw Studenta, która ma ustawowe umocowanie. Było to wielokrotnie podkreślane w trakcie dyskusji na posiedzeniach Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży czy podkomisji. Szanowni Państwo! Pani Minister! Zgodnie z Prawem o szkolnictwie wyższym zarówno uczelnie publiczne, jak i niepubliczne nie mogą pobierać opłat m.in. za rejestrację na kolejny semestr czy rok studiów, egzaminy poprawkowe, egzaminy komisyjne, złożenie i ocenę pracy dyplomowej, wydawanie suplementu do dyplomu. Chciałabym zapytać panią minister, czy ministerstwo monitoruje uczelnie pod kątem tych przedmiotowych opłat. To jest dość ważne. Czasami z artykułów prasowych dowiadujemy się, że jeszcze nie wszystkie uczelnie wywiązują się z tego obowiązku. Druga sprawa. Szczegółowe warunki odpłatności za studia lub usługi edukacyjne określa umowa zawarta między uczelnią a studentem w formie pisemnej. Zgodnie z nowymi przepisami umowy dotyczą również studentów studiów stacjonarnych w uczelniach publicznych. Uczelnia powinna zawierać te umowy w formie pisemnej ze wszystkimi studentami rozpoczynającymi studia. Chciałabym zapytać panią minister, czy wszystkie uczelnie wywiązują się z tego ustawowego obowiązku. Chciałabym jeszcze dopowiedzieć, zapytać, ile środków finansowych przeznaczyło ministerstwo nauki na stypendia socjalne, zapomogi, czy zwiększyła się liczba studentów uprawnionych do pobierania stypendiów socjalnych. Prosiłabym bardzo panią minister także o przekazanie nam dokładnej informacji, ile ministerstwo nauki przeznaczyło środków na stypendia i kształcenie młodzieży na kierunkach zamawianych. Dziękuję.
Mówca: Maria Nowak
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Minister! Ustawa wprowadziła zmiany w systemie pomocy materialnej kierowanej do studentów i doktorantów. Jednoznacznie należy wskazać, że środki budżetowe przeznaczane na pomoc materialną nie zaspokajają w pełni potrzeb wynikających z zasady wyrównywania szans w dostępie do studiów wyższych. Dlatego pierwsze krótkie pytanie: O ile wzrosną te środki na pomoc materialną w następnym roku? Sprawa następna. Pani minister, studenci wskazują, że zakres podmiotowy jest niejasny i bardzo różnie interpretowany przez uczelnie. Dodatkowo nadzór nad dystrybucją środków publicznych przeznaczonych z budżetu państwa na pomoc materialną dla studentów i doktorantów jest niedostateczny i nieskuteczny. Na temat nieprawidłowości w tym zakresie wypowiedział się w informacji pokontrolnej NIK. Mamy także raport przygotowany przez rzecznika praw studenta. Wysoce niepokojące są dane mówiące o nieterminowych wypłatach świadczeń, na przykład odbieraniu świadczeń lub obniżaniu ich wysokości w trakcie roku akademickiego. Zdarza się, że uczelnie celowo opóźniają wypłacanie świadczeń. Bywa, że okres wydawania decyzji trwa do 8 miesięcy. Ponadto o stypendium można się ubiegać tylko na początku semestru, a bardzo często bywa tak, że sytuacja materialna studenta zmienia się nagle bardzo niekorzystnie w trakcie semestru. Te komisje powinny więc działać w sposób ciągły. Pani minister, powołując się na art. 200a ust. 2 ustawy, władze niektórych uczelni ograniczają istniejącą już liczbę stypendiów doktoranckich wraz ze zwiększeniem liczby stypendiów doktoranckich z dotacji projakościowej. Stypendium z dotacji projakościowej jest często traktowane jako substytut stypendium doktoranckiego. Dlatego chciałabym usłyszeć, jakie jest stanowisko pani minister w tych kwestiach, które tu poruszyłam, i jak pani minister chce wyeliminować te nieprawidłowości. Ostatnia sprawa, bardzo krótka. Niektóre uczelnie odmawiają przyznania stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej z powodu zbyt małej liczby uczestników studium doktoranckiego na danym roku, jeżeli jest ich mniej aniżeli czterech. Czy tutaj ministerstwo planuje jakieś zmiany legislacyjne? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dowiedzieliśmy się dzisiaj, że w polskim szkolnictwie wyższym i w nauce dzieje się bardzo dobrze, a będzie jeszcze lepiej. Na co innego wskazują, pani minister, zewnętrzne rankingi, bo najlepsze polskie uniwersytety są gdzieś w okolicach czwartej setki uniwersytetów światowych. Wiele wyższych uczelni zamieniło się po prostu w wyższe szkoły średnie. Jest to związane w dużym stopniu ze sposobem finansowania wyższych uczelni, ale także z niżem demograficznym, co jest oczywiste. Uczelniom opłaca się rekrutować jak największą liczbę studentów i później tanio ich kształcić. Tanio, czyli na przykład w dużych grupach, bez należytego monitorowania procesu jakości kształcenia. Co więcej, ministerstwo także na to nie zwraca uwagi, bo jednak widać wyraźnie, że te uwarunkowania nie są brane pod uwagę chociażby przy przydzielaniu pieniędzy poszczególnym uczelniom wyższym. Jeśli słyszę, że jedna osoba sprawdza sto prac licencjackich, no to, pani minister, to jest chore, to nie ma tutaj mowy o jakimś wyławianiu talentów, indywidualizacji procesu kształcenia. My po prostu nie jesteśmy w stanie odnawiać później także kadry naukowej. Uważam więc, że finansowanie wyższych uczelni z budżetu państwa w zbyt małym stopniu jest jednak uzależnione od jakości kształcenia. I pytanie brzmi: Co ministerstwo zamierza z tym zrobić? Innym problemem, pani minister, jest korporacjonizm, który widać wyraźnie w przypadku wyższych uczelni, i nepotyzm. Gdyby przejrzeć dokumenty wyższych uczelni, można by sprawdzić, że na przestrzeni wielu lat 3-4 rodziny de facto zarządzają daną wyższą uczelnią. Pytanie: Czy ministerstwo ten problem dostrzega i czy w jakiś sposób zamierza zaradzić tym - chyba jednak - nieprawidłowościom? Dziękuję.
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Na wstępie chciałbym serdecznie podziękować za tę informację. Szczególnie tę część, w której pani wspomina o wsparciu młodych naukowców i - co nade wszystko mnie bardzo interesuje - menedżerów innowacji. Bardzo mnie cieszy, pani minister, odwracanie struktury kształcenia na rzecz uczelni technicznych i zawodowych. Mówię to jako humanista, ale to bardzo dobre. Niemniej jednak nadal sporo się mówi o wręcz niecelowym kierowaniu środków finansowych na kształcenie na kierunkach, które w żaden sposób nie korelują ze współczesnym rynkiem pracy. Czy pani minister ma możliwość bezpośredniego wpływu na nabory na studia głównie pedagogiczne i humanistyczne, po których ukończeniu absolwenci nie mają praktycznie najmniejszych szans na podjęcie pracy w wyuczonym zawodzie, zgodnie z ukończonym kierunkiem? Chwała również pani minister za to, że kładzie pani duży nacisk na kierunki zamawiane, które, jak rozumiem, są lepiej finansowane. Czy nie należałoby, skoro na kierunki niezbędne dla gospodarki, dla nauki, dla społeczeństwa polskiego... (Poseł Anna Zalewska: Janka Kulasa brakuje w tej kadencji.) Mogę skończyć spokojnie? Dziękuję. (Poseł Anna Zalewska: Proszę bardzo.) Skoro dajemy na te kierunki więcej pieniędzy, czy nie należałoby się w przyszłości zastanowić nad zmniejszeniem dotacji na kształcenie studentów na kierunkach rynkowo wręcz zbędnych? Takie rozwiązanie mogłoby doprowadzić do pewnej normalności i uniknięcia sytuacji, jakie niestety mają miejsce obecnie, gdy na uczelniach wyższych kształci się nawet kilkuset pedagogów. Przykro o tym mówić, ale taka jest brutalna prawda, że ich przyszły los na rynku pracy jest określony, są z góry skazani na niepowodzenie. Z tego ostatniego zdania wypływa moje ostatnie pytanie: Na ile ministerstwo, a może przede wszystkim na ile uczelnie wyższe monitorują losy swoich absolwentów? Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Marzena Machałek
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Wystąpienie pani minister to było trochę zaklinanie rzeczywistości. Niestety, rząd PO i PSL demontuje państwo na każdym szczeblu i w każdym obszarze. Państwo Tuska jest nieprzyjazne nie tylko dla przedsiębiorców, pacjentów, ale w tej chwili staje się też coraz bardziej nieprzyjazne dla wyższych uczelni. W sposób szczególny zniszczyliście polskie licea, stały się one tresurą do matury, a teraz następuje proces niszczenia szkolnictwa wyższego poprzez jego dramatyczną biurokratyzację. Kopiujecie bezmyślnie europejskie systemy, które nijak nie przystają ani do polskich potrzeb, ani do naszej rzeczywistości. Myślę w tej chwili o krajowych ramach kwalifikacji. Z jednej strony jest ogromna biurokratyzacja, z drugiej strony likwiduje się - pani minister, nie rozumiem dlaczego - ministerialną listę kierunków czy likwiduje się standardy nauczania dla poszczególnych kierunków. Czy pani minister ma świadomość, jaki proces następuje w przypadku polskich uczelni wyższych? Niszczenie szkolnictwa wyższego poprzez jego biurokratyzację wynika stąd, że pracownicy naukowi zamiast być mistrzami, stają się urzędnikami, stają się biurokratami. Zamiast koncentrować się na pracy naukowej, twórczej pracy naukowej, twórczym kontakcie ze studentem, tworzą fikcyjne dokumenty w europejskiej nowomowie po to, żeby zrealizować nowe rozporządzenia. Czyli z jednej strony chwalimy się dużą liczbą studiujących osób (Dzwonek), a z drugiej strony zapominamy, że w efekcie co dziesiąty absolwent jest bezrobotny, a wielu z nich zasila europejski rynek pracy jako pracownicy fizyczni. Tak wygląda rzeczywistość rzeczywista, natomiast wy chcecie wmówić rzeczywistość fikcyjną, rzeczywistość Platformy Obywatelskiej, teraz będzie można tworzyć fikcyjne kierunki, marketingowo bardzo atrakcyjne, natomiast niedające szansy młodym ludziom na pracę i dobrą przyszłość. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mirosława Nykiel
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Szanowna Pani Minister! Doceniając dobre zmiany, jakich pani minister już dokonała w ogóle w dziedzinie nauki, zmiany w dobrym kierunku, ale także, i chcę to podkreślić, w kierunku otwarcia nauki na gospodarkę, a zwłaszcza na rzecz innowacyjnej gospodarki, o tych zmianach już tutaj pani minister mówiła, pozwolę sobie przypomnieć tylko te, które wydają mi się najistotniejsze. Wspomnę o programie, który pozwoli 500 zdolnym młodym naukowcom innowacyjnym, menadżerom naukowcom wyjechać do najlepszych ośrodków na całym świecie na staże i szkolenia, a także o kierunkach zamawianych, o których tutaj już była mowa. To są tylko niektóre działania, które pozwoliły otworzyć naukę na gospodarkę. Ale mamy niedosyt. Pani minister o tym mówiła, ja też taki niedosyt odczuwam i podzielają go pewnie siedzący tutaj na tej sali również inni posłowie niezależnie od przynależności partyjnej, że to ciągle za mało. Co zrobić jeszcze teraz? Bo jak wiemy, Unia Europejska kieruje ogromne środki na naukę i w tej aktualnej perspektywie, i w tej przyszłej. Uczelnie już świetnie nauczyły się pozyskiwać te środki. Co zrobić, jakie zmiany jeszcze teraz, pani minister, wprowadzić, aby one właśnie przełożyły się na sukces innowacyjnej gospodarki. Myślę, że pani minister ma w tym względzie plany i prosiłabym, żeby pani się z nami podzieliła tymi planami. Drugie moje pytanie dotyczy trudniejszej sprawy, bo leżącej bardziej w sferze mentalnej naszej kadry profesorskiej. Chciałabym panią minister zapytać, czy jest tak, jak mówią studenci, młodzi studenci, zdolni studenci, doktoranci, że są blokowani (Dzwonek) przez już wiekową, doświadczoną, ale ważną w hierarchii uczelni kadrę profesorską. Czy tak jest? Jeśli tak jest, to proszę powiedzieć, jakie planuje pani w tym zakresie zmiany. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Dolata
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoka Izbo! Pani Minister! Informacja bieżąca dotyczy skutków reformy nauki i szkolnictwa wyższego. Szczerze mówiąc, jest to dość odważne stwierdzenie, bo to, co koalicja Platformy z PSL zaproponowała, reformą uznane chyba być nie może, bo według słownika języka polskiego reforma to jest zmiana mająca na celu ulepszenie istniejącego stanu rzeczy. Chciałbym zapytać panią minister o ocenę wprowadzenia odpłatności za drugi kierunek studiów, bo to już na pewno nie jest reforma. Mamy 1900 tys. studentów, z tego około 5% podejmuje studia na więcej niż jednym kierunku i spośród tych 5% na pewno większość to są osoby najzdolniejsze, najbardziej ambitne, najbardziej aktywne, które dążą do tego, żeby uzyskać szerokie spektrum wykształcenia, które ułatwi im start w dorosłe życie, ułatwi im zdobycie dobrej pracy. Ta zmiana, która wprowadza odpłatność, uderza więc w tych najbardziej zdolnych młodych ludzi, których nie będzie stać na płacenie za kolejny kierunek studiów. Ponadto ta zmiana jest niekonstytucyjna, jest sprzeczna z art. 70 konstytucji, który zapewnia bezpłatne nauczanie. Nasz klub parlamentarny, Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość skierował stosowny wniosek do Trybunału Konstytucyjnego, który, o czym jestem przekonany, orzeknie niezgodność tego rozwiązania z konstytucją. A dodatkowo pani minister powinna też wyjaśnić, myślę, że z tej trybuny, to zamieszanie, które wokół tej zmiany powstało, a wynika z pewnych rozwiązań, które są wątpliwe (Dzwonek), a uczelnie nie wiedzą, jak postępować. Fatalne skutki zmian widać najlepiej na przykładzie systemu stypendialnego, bo jeśli w 2010 r. stypendium naukowe otrzymywało 230 tys. studentów, to w 2011 r. ponad 100 tys. mniej, czyli jest spadek o 56%, przy właściwie faktycznym braku zwiększenia środków na stypendia socjalne. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Lamczyk
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Liczba zgłoszeń patentowych, jakie z uczelni wpłynęły do urzędu patentowego, wzrosła w roku 2011 w stosunku do roku 2007 o 100% i wynosi w tej chwili 1260 zgłoszeń patentowych, a na koniec roku 2007 wynosiła 660. Widać, że zaczyna działać tutaj ustawa, wartości dodane, jak chcą studenci, zostali oni zachęceni i zaczyna to właśnie działać. Innowacyjność jest motorem działań ludzi i społeczeństw. Jednak mam pytanie do pani minister, jak powiązać w większej skali małą i średnią przedsiębiorczość z nauką, bo jak wiemy, w innowacje inwestuje tylko 21% z tego segmentu. Jak zachęcić, żeby właśnie więcej ich inwestowało? To jest powód, dlaczego nasz przemysł jest ulokowany w środku globalnego łańcucha dostaw, produkujemy głównie części do urządzeń, a nie jesteśmy właścicielami nowych technologii. Dlatego jest pytanie o to, jak to wszystko powiązać. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Pani Minister! Parokrotnie tutaj już w różnych wypowiedziach padała informacja, że przybliżenie uczelni publicznej do miejsca zamieszkania potencjalnego studenta jest rzeczą niesłychanie ważną. To jest rzecz ważna nie tylko z punktu widzenia dostępności uczelni wyższej, publicznej uczelni wyższej dla studentów, ale także jeżeli chodzi o instrument rozwoju regionalnego. Uczelnie publiczne w mniejszych ośrodkach akademickich są właśnie takim ważnym elementem składowym podtrzymującym rozwój regionalny. I w tym kontekście chciałbym zapytać, czy resort przewiduje jakieś dodatkowe instrumenty wsparcia dla tego typu uczelni w sytuacji, kiedy mamy do czynienia ewidentnie z niżem demograficznym, którego apogeum, jak pamiętam, będzie przypadało w roku 2020. A więc w uczelniach ten niż zaznacza się w tej chwili dopiero, czy jest w fazie początkowej, za parę lat będzie apogeum. Czy państwo przewidujecie instrumenty wsparcia? I druga ważna rzecz, o której mówił pan profesor Żyżyński. Pani minister mówiła o środkach, pokazywała tutaj na slajdach te coraz wyższe nakłady na edukację i naukę. Trudno polemizować, jeżeli chodzi o liczby, tak zapewne jest. Ale spora część tych pieniędzy to są pieniądze pochodzące z Unii Europejskiej. Co będzie w okresie przejściowym pomiędzy jedną a drugą perspektywą? No i wreszcie, pani minister, dlaczego te pieniądze trafiają właśnie do wybranych, natomiast nie budują tych fundamentów, o których mówił profesor Żyżyński. Chodzi o odpowiedni poziom płac dla pracowników, dla nauczycieli akademickich, którzy zaczynają swoją karierę, którzy chociażby otwierają przewody doktorskie. Tu ten poziom wynagrodzeń jest żenująco niski i nie ma żadnej motywacji do tego, żeby ci ludzie się rozwijali. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Borys Budka
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Szanowna Pani Minister! Szanowni Państwo! Po wsłuchaniu tych wystąpień moje pytania, które przygotowałem, mógłbym schować do kosza i zapytać panią minister: Dlaczego pani w ogóle cokolwiek robi? Najlepiej zostawić tak, jak było, a jeszcze lepiej cofnąć się do epoki słusznie minionej i tego pseudoautonomizmu uczelni, dlatego że, jak widać, niektórzy nie potrafią zrozumieć istoty reformy, istoty tego autonomizmu, jak również chyba nie potrafią zrozumieć tego, że zaufanie do kadry naukowej, zaufanie do osób, które pracują w szkolnictwie wyższym, to podstawa funkcjonowania tego systemu. Drugie pytanie powinno brzmieć: Czy pani zamierza otworzyć fabrykę pieniędzy? Ja też jestem pracownikiem naukowym i też bym chciał 300, 400, 500% więcej dostać. Myślę, że te pytania pozostaną bez odpowiedzi. Natomiast skupiając się na rzeczach merytorycznych, mam prośbę do pani minister o próbę krótkiej oceny nowego systemu procesu uzyskiwania stopnia naukowego doktora habilitowanego, dlatego że funkcjonuje ta nowa ścieżka, umownie mówiąc, już rok. Czy ministerstwo dysponuje danymi, ile osób skorzystało z tej ścieżki? Drugie moje pytanie związane jest z podnoszonymi w niektórych środowiskach zarzutami, że ta nowa ścieżka, zwłaszcza w obszarze nauk humanistycznych czy społecznych, stwarza dosyć duże utrudnienia dla osób, które dysponują już dorobkiem naukowym, bo kryteria oceny, oparcie ich na preferowaniu artykułów obcojęzycznych czy też na tej tzw. liście filadelfijskiej, powodują gdzieś tam dyskryminację tych osób. Czy ministerstwo podziela te obawy? I ostatnie moje pytanie. (Dzwonek) Czy ministerstwo w związku z różnymi sygnałami rozpatruje możliwość wydłużenia czasu korzystania z tej tzw. starej ścieżki, która jeszcze przez rok będzie obowiązująca, czyli nowelizacji art. 33 ust. 2 ustawy nowelizującej? Czy pani minister mogłaby rozwiać te wątpliwości? Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Zalewska
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Zacznę od pani wystąpienia i epatowania wykresami, z których to rzekomo ma wynikać, jak znacznie podniesiono wydatki na naukę, edukację w szkolnictwie wyższym. Pani minister oczywiście zdaje sobie sprawę, że tak jest dzięki funduszom strukturalnym, dlatego że jeżeli wyodrębnilibyśmy pieniądze wprost z budżetu na to płynące, to zobaczylibyśmy, że są one znacznie mniejsze. Rząd Prawa i Sprawiedliwości prawie 70 mld euro na to wynegocjował po to m.in., żeby właściwie finansować edukację. Przypominam, że 70 mld euro to owe obiecywane przez państwa 300 mld zł. To jest dostępne. Dyskutowałabym o umiejętności wykorzystywania tychże pieniędzy. Słusznie pani minister wspomniała o strategii Europa 2020, gdzie są ujęte kluczowe zadania, flagowe projekty i m.in. jest mowa o owym wykształceniu, zakłada się, że 40% obywateli Unii Europejskiej będzie wykształconych. Radośnie i jak zwykle ze swadą pani mówi, że będzie to 45%. Nad tą strategią się dyskutuje, mówi się, że jest bardzo nierzeczywista, bardzo nierealna. Nie widzę powodu, dla którego my mamy mieć 45% wykształconych ludzi. Miejmy ich, ale myślmy o tym, żeby ich było więcej, żeby byli dobrze wykształceni, z właściwymi umiejętnościami, a nie mówmy, że będziemy to 45%. I ostatnia kwestia, pani minister, to kierunki zamawiane. Pierwsze zwiastuny pokazują, że to jakaś katastrofa. Po pierwsze, nikt nie monitoruje owego zamawiania kierunków i wydawania na to pieniędzy (Dzwonek)...
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Moje pytanie będzie dotyczyło spraw nauki, bo to jedna z najważniejszych kwestii, aby poziom nauki polskiej był coraz wyższy, a jednocześnie zwiększała się innowacyjność. Temu niewątpliwie mają służyć środki przeznaczane na badania naukowe, ale także sposób oceny. Chciałabym spytać: Czy jest wdrożona w jakimś stopniu czy też kiedy będzie wdrożona wynikająca z ustawy nowa parametryczna ocena jednostek naukowych? Pozwala to na pewną konkurencyjność, na taką ocenę, która wyłania te najlepsze. Czy może pani minister już powiedzieć o jakichś efektach? Drugie pytanie, wiążące się ściśle z pierwszym, dotyczy innowacyjności. Wiem, że to bardzo mało czasu, ustawa 2 lata temu w kwietniu była uchwalona, więc trudno mówić o efektach (Dzwonek), ale o pewnych kierunkach już pewnie tak. Zatem znów pytanie: Czy drgnęło już coś w sprawach innowacyjności? I trzecie pytanie...