Mówca: Bartosz Józwiak
Data: 2016-01-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam przyjemność przedstawić stanowisko klubu Kukiz’15 w sprawie projektu ustawy o wykorzystywaniu informacji sektora publicznego wraz z projektem aktu wykonawczego. Według wnioskodawcy założeniem i celem projektu jest wdrożenie prawa Unii Europejskiej, tj. implementacja dyrektywy 2013/37/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2013 r. zmieniającej dyrektywę 2003/98 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego, oraz nowy sposób wdrożenia zmienianej dyrektywy w polskim porządku prawnym, który zapewni bardziej przejrzyste i łatwiejsze stosowanie rozwiązań dotyczących ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego. Jak do tej pory w ustawie o dostępie do informacji publicznej kwestia ponownego wykorzystywania, użycia wspomnianych informacji była unormowana w art. 1.1. mówiącym o tym, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonym w niniejszej ustawie. Ze względu na poszerzony zakres ponownego wykorzystywania celowe stało się wyodrębnienie przepisów o ponownym wykorzystywaniu z ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, zawartych w jej rozdziale 2a, i uregulowanie zasad i trybu ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego w projektowanej ustawie. Nie można w zasadzie uznać, iż dokumenty - w rozumieniu art. 2 dyrektywy 2003/98 Parlamentu Europejskiego dokumentem jest treść lub część treści niezależnie od sposobu utrwalenia (w postaci papierowej, elektronicznej, dźwiękowej, wizualnej lub audiowizualnej), będąca w posiadaniu podmiotu zobowiązanego - stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Główna zmiana wśród projektowanych zmian polega na poszerzeniu zakresu podmiotowego, jeśli chodzi o dostęp do informacji publicznej, o wybrane zasoby bibliotek oraz muzeów i archiwów, które mają podlegać ponownemu wykorzystaniu. Następuje też jednoczesne poszerzenie zakresu przedmiotowego katalogu dokumentów udostępnianych w celu ponownego wykorzystania, to jest będących w posiadaniu bibliotek, archiwów i muzeów państwowych. Wszystkie dokumenty udostępniane przez organy sektora publicznego mogą być zatem ponownie wykorzystywane do dowolnego celu, czy to celu komercyjnego, czy niekomercyjnego, chyba że są one zabezpieczone prawami własności intelektualnej osób trzecich, co zapewnia utrzymanie praw autorskich i ochronę praw autorskich. Ustawie nie podlegają zasoby znajdujące się w posiadaniu m.in. jednostek publicznej radiofonii i telewizji, państwowych i samorządowych instytucji kultury, z wyjątkiem muzeów, bibliotek i archiwów, o których wspomniano wcześniej, ale również zasoby uczelni, jednostek naukowych oraz przedszkoli, szkół, ośrodków wychowawczych itd., chyba że informacje te stanowiły już wcześniej informację publiczną podlegającą udostępnieniu w Biuletynie Informacji Publicznej. Projektowana ustawa ujednolica procedury dostępu do nowych kategorii informacji sektora publicznego, co zdecydowanie ułatwi i zestandaryzuje tę procedurę, ułatwi również dostęp. Prowadzi to oczywiście do zwiększenia liczby dokumentów czy procedur, wprowadza pewne obowiązki związane z udostępnianiem informacji sektora publicznego, w tym m.in. z obsługą wniosków, wskazywaniem warunków ponownego wykorzystania etc. Według wnioskodawcy koszty całej procedury to jednorazowo ok. 100-120 tys. zł, one są w skali całego projektu dość niskie i wiążą się głównie z wydaniem podręcznika poświęconego nowym regulacjom dotyczącym ponownego wykorzystania informacji sektora publicznego, którego odbiorcami będą zarówno podmioty objęte regulacją, jak i podmioty zainteresowane wykorzystaniem zasobów. Projekt ustawy o wykorzystaniu informacji sektora publicznego wraz z projektem aktu wykonawczego niesie ze sobą bardzo wiele pozytywnych skutków społecznych i finansowych, wśród których należy wymienić m.in. łatwiejszy dostęp ogólnie do informacji publicznej, do zasobów czy dzieł polskiej kultury, umożliwia również dotarcie z nią do krajów i środowisk zewnętrznych, do środowisk polonijnych, jak również do innych krajów Unii Europejskiej, dostęp do szerszego zakresu informacji sektora publicznego niż dotychczas, zmniejsza koszty bezpośrednio związane z wykorzystaniem informacji sektora publicznego czy też zwiększa możliwości tworzenia nowych modeli biznesowych w oparciu o informacje sektora publicznego. O tym, że jest to dobry projekt, świadczy chociażby to, że przyznają się do jego ojcostwa przynajmniej dwa dotychczas dość skonfrontowane ze sobą kluby. W związku z powyższym Klub Poselski Kukiz’15 będzie głosował za przyjęciem wymienionej ustawy. Dziękuję bardzo.