PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Myślę, że nikt nie ma żadnej wątpliwości, że mamy do czynienia z negatywnym oddziaływaniem linii wysokiego napięcia, linii energetycznych tak na środowisko, jak i na osoby, na ludzi, na zwierzęta. Oczywiście te wszystkie kwestie są unormowane w naszym prawie. Ono w jakimś tam stopniu w niektórych miejscach in plus, w innych in minus odbiega od praktyk innych krajów europejskich i krajów na świecie, niemniej problem jest. Problem istnieje, stąd protesty społeczne, różnego rodzaju próby oddziaływania na przyszłych inwestorów w zakresie przebiegu linii energetycznych, bowiem oddziaływanie pól elektromagnetycznych na organizm ludzki jest zdefiniowane i jednoznacznie negatywne w przypadku wysokich wskaźników, długiego przebywania w takiej strefie. Kolejne kwestie to nadmierny hałas, infradźwięki, negatywny wpływ na krajobraz itd. W tym kontekście chciałbym zapytać: Czy w ramach programu rozwoju polskiej energetyki do roku 2030 przewiduje się zainstalowanie ogromnych ilości mocy energetycznych? Po drugie: Co z liniami przesyłowymi? Czy przewiduje się także linie przesyłowe wysokich napięć, które będą biegły pod ziemią, szczególnie w obszarach zwartej zabudowy mieszkaniowej? Dziękuję.
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Chciałabym prosić pana ministra o udzielenie kompleksowej odpowiedzi dotyczącej tego zagadnienia na piśmie, a w tym szczególnie o zbadanie powodów, dla których ludzie z gminy Dąbrowa Chełmińska w województwie kujawsko-pomorskim licznie protestują. Budowę tych linii planuje się w odległości kilkudziesięciu metrów od ich mieszkań. Tak więc proszę o odniesienie się do tego konkretnego przypadku. Dziękuję bardzo.
Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Pytanie dotyczy generalnie sposobu funkcjonowania systemu ratownictwa medycznego oraz systemu doraźnej pomocy medycznej. Otóż w ciągu ostatnich kilkunastu tygodni, kilku miesięcy opinią publiczną w naszym kraju wstrząsnęły dramatyczne wydarzenia związane ze zbyt późnym przyjazdem karetki na miejsce wezwania przez osoby potrzebujące pomocy. Skutkowało to często, niestety, tragicznymi wydarzeniami, jak chociażby śmiercią 2,5-letniej dziewczynki, której matce odmówiono przyjazdu karetki do dziecka. Tego typu tragiczne sytuacje mają miejsce na skutek wprowadzenia pewnych zmian w systemie ratownictwa medycznego, pewnych programów pilotażowych, jak również wadliwego funkcjonowania systemu doraźnej pomocy medycznej. Dlatego moje zastrzeżenia budzi praca w tym zakresie, funkcjonowanie systemu, w którym dochodzi do tak wielu tragicznych sytuacji, tak wielu zdarzeń, w następstwie których dochodzi niestety do śmierci osób chorych, często także dzieci. Można odnieść wrażenie, że w dużej mierze odpowiedzialność za to spada na brak właściwego finansowania pomocy medycznej w tym zakresie, a w szczególności na brak odpowiedniej ilości środków z Narodowego Funduszu Zdrowia na ratownictwo medyczne i doraźną pomoc medyczną. To niepokojące zjawisko w szczególności obserwuję na przykładzie Małopolski, gdzie doszło już do kilku zdarzeń śmiertelnych i prokuratura okręgowa wszczęła śledztwo w sprawie narażenia przez wojewodę małopolskiego pana Jerzego Millera mieszkańców (Dzwonek) Małopolski na zagrożenie utratą życia lub zdrowia. W związku z tym chciałbym zapytać pana ministra: Jakie działania podjął rząd w celu poprawy funkcjonowania obu tych systemów, ratownictwa medycznego oraz doraźnej pomocy medycznej? Dziękuję.
Mówca: Michał Szczerba
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Witam. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym zadać pytanie w związku z informacjami z wielu państw członkowskich o występowaniu w obrocie produktów zawierających nieoznaczone mięso końskie, które nie zostało ujęte w wykazie składników znajdujących się na etykiecie, i jednocześnie zawierających nieprawdziwą informację o obecności wyłącznie mięsa wołowego. W związku z powyższym Komisja Europejska zaleciła wszystkim państwom członkowskim przeprowadzenie skoordynowanego planu kontroli, mającego na celu ustalenie skali tego zjawiska. Decyzją Komisji z 19 lutego 2013 r. Polska została zobowiązana do pobrania i przebadania 150 próbek w celu sprawdzenia obecności niedeklarowanego mięsa końskiego w wyrobach zawierających mięso wołowe. Konina w mięsie deklarowanym w sprzedaży jako wołowina została odnaleziona w Wielkiej Brytanii, Francji, Niemczech, Czechach i na Słowacji. Nie zostało potwierdzone jej pochodzenie. W niektórych krajach członkowskich trwa kampania medialna wymierzona przeciwko polskiej żywności, z takim zjawiskiem mamy do czynienia między innymi w Czechach i na Słowacji. W związku z powyższym konieczne są pilne działania na rzecz ochrony wizerunku i pozycji rynkowej polskiej żywności w krajach Unii Europejskiej. Ważne jest podnoszenie zaufania konsumenta do produktu żywnościowego poprzez informację o jego wysokiej i stabilnej jakości. Polska posiada efektywne systemy Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych i inspekcji handlowej. Miałem zaszczyt w poprzedniej kadencji być sprawozdawcą nowelizacji ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Ta nowelizacja, która weszła w życie, miała na celu poprawę bezpieczeństwa konsumentów żywności, ograniczenie nieuczciwej konkurencji oraz zdefiniowała artykuł rolno-spożywczy zafałszowany, pozwalając na walkę z nieuczciwymi praktykami rynkowymi. W związku z powyższym mam pytania do pana ministra. Przede wszystkim jak pan minister ocenia współpracę między Inspekcją Handlową a Inspekcją Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w zakresie zwalczania zafałszowania żywności? I czy resort rozważa współpracę z Ministerstwem Spraw Zagranicznych, z polskimi placówkami dyplomatycznymi w zakresie aktywnych działań związanych z promocją wizerunku i wartości rynkowej polskiej żywności? Krótka informacja. Mianowicie na posiedzeniu Komisji Spraw Zagranicznych zadałem takie pytanie także panu ministrowi Sikorskiemu. Pan minister zasugerował rozwiązanie polegające na...
Mówca: Michał Jaros
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jestem posłem reprezentującym ziemię dolnośląską. Wielu dolnośląskich przedsiębiorców importuje towary rolno-spożywcze właśnie do Czech. Chciałbym dodać, że Republika Czeska jest trzecim krajem, jeśli chodzi o wielkość obrotu i zbytu polskich artykułów rolno-spożywczych. To stanowi ok. 6,2 całego polskiego eksportu, natomiast wartość tego w 2012 r. wyniosła 868 mln euro. Mówię to celowo, dlatego że mniej więcej od roku toczy się medialna kampania wymierzona przeciwko polskiej żywności sprzedawanej na rynku czeskim. Oficjalnie na jakość produktów uskarżają się: czeska prasa, radio, telewizja oraz właśnie, i to jest najgorsze, ministerstwo rolnictwa i miejscowe inspektoraty rolno-spożywcze. Mam w związku z tym, panie ministrze, trzy pytania. Po pierwsze, czy przewidujecie w ramach ministerstwa rolnictwa bądź (Dzwonek) ewentualnie Ministerstwa Spraw Zagranicznych utworzenie zespołu szybkiego reagowania na takie sytuacje? Drugie pytanie: Jakie są planowane dalsze działania w zakresie ochrony wizerunku i pozycji rynkowej polskiej żywności w krajach Unii Europejskiej? I trzecie, ostatnie pytanie: Czy w najbliższym czasie pan minister - mówię o ministrze rolnictwa - wybiera się do naszych południowych sąsiadów? Mam na myśli oczywiście Czechy i Słowację, bo na tych krajach mi najbardziej zależy. Dziękuję serdecznie.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Zgodnie z projektem budżetu na 2013 r. wydatki na rolnictwo, rozwój wsi, rynki rolne oraz rybołówstwo mają wynieść 53,1 mld zł, a więc o 9,4% więcej niż w 2012 r. Na rezerwy celowe planuje się z tego przeznaczyć 16,3 mld zł. Z rezerw celowych finansuje się m.in. zwalczanie chorób zakaźnych, dopłaty do ubezpieczeń upraw i zwierząt gospodarskich, a także refundację części podatku akcyzowego od paliwa rolniczego. W budżecie na 2012 r. na dopłaty do paliwa rolniczego było przewidzianych 720 mln zł, czyli tyle samo, co w dwóch poprzednich latach. Jednakże w 2011 r. z puli tej wykorzystano jedynie 635 mln zł. Proszę zatem o odpowiedź na pytania: Jakie były przyczyny tak dużego niewykorzystania puli dopłat do paliwa rolniczego? Czy podobna sytuacja była w roku 2012? Jeżeli pula dopłat do paliwa rolniczego jest systematycznie niewykorzystywana, to czy daje to możliwość zwiększenia stawki zwrotu podatku za litr paliwa? I kolejne pytanie. Z uwagi na fakt, że o wysokości zwrotu akcyzy na paliwo rolnicze decyduje Rada Ministrów, proszę o podanie, jakie działania zostały podjęte lub są podejmowane w tej sprawie na rok 2013, dotyczące zmiany wielkości dotychczasowego dofinansowania dla rolników. Może wspólnie z ministerstwem rolnictwa trzeba zmienić procedury w stosunku do rolników, tak aby te dopłaty mogli skuteczniej pozyskiwać? Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Lassota
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie ministrze, ja odnośnie do tej stawki, bo wprawdzie Rada Ministrów w 2013 r. podniosła ją z 85 gr na 95 gr za litr oleju, co daje kwotę 81 i 70 gr na hektar, ale jeśli chodzi o możliwości podniesienia wysokości stawki, to zgodnie z wytycznymi czy z przyzwoleniem Unii Europejskiej mamy możliwość podniesienia jej do 1,30 zł. Dzisiaj zatem jest to zaledwie 73% stawki, która mogłaby być. Czy rząd planuje sukcesywne podnoszenie tej stawki w najbliższych latach? Jeśli nie, to z jakich powodów ta stawka wynosi tylko 95 gr za litr oleju? Dziękuję.
Mówca: Dariusz Bąk
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! 5 grudnia 2012 r. międzyzwiązkowy komitet protestacyjny rolników napisał do Donalda Tuska: Mówimy zdecydowane i stanowcze ˝nie˝ prowadzonej przez pana rząd bezmyślnej wyprzedaży polskiej ziemi. Rolnicy żądają uszczelnienia systemu sprzedaży państwowej ziemi tak, aby ziemia nie trafiała do tzw. słupów, czyli osób podstawionych przez zagraniczne spółki. Kilkadziesiąt dni rolnicy z województwa zachodniopomorskiego strajkowali w proteście przeciwko polityce rządu PO i PSL. Pojawiają się coraz częściej głosy, że mamy do czynienia w Polsce z działaniami, które prowadzą do eksterminacji rdzennej ludności polskiej. 14 marca w całej Polsce odbyły się manifestacje i wiece poparcia dla strajkujących rolników w Szczecinie i na Pomorzu. Dlaczego rząd PO i PSL doprowadza do dramatów na polskiej wsi? Co minister rolnictwa zrobił, żeby nie dopuścić do nielegalnych procederów w obrocie polską ziemią, która, zgodnie z obowiązującym prawem, powinna trafiać do polskich rolników na trwałe? Jakie działania podjął minister rolnictwa z PSL i premier Donald Tusk, żeby ziemia rolnicza, która znalazła się w obcych rękach, została odebrana i zagospodarowana przez polskich rolników? Dziękuję. (Poseł Jan Krzysztof Ardanowski: Uzupełniając pytanie...)
Mówca: Jan Krzysztof Ardanowski
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Uzupełniając pytanie mojego kolegi, chcę zadać pytanie fundamentalne: Czy sprzedaż polskiej ziemi rolniczej jest realizowana z jakąś logiką kształtującą ustrój rolny oparty na zapisanej w konstytucji podstawowej roli gospodarstwa rolniczego czy raczej przyświeca jej cel wskazany w imieniu Polskiego Stronnictwa Ludowego przez byłego prezesa waszej partii pana Pawlaka, zakładający, że sprzedaż ziemi ma załatać dziurę budżetową? Obserwujemy liczne patologie przy sprzedaży ziemi z zasobu Skarbu Państwa. Czy minister rolnictwa wie, jaka jest skala zjawiska wykupu przez podstawione słupy, przez spółki z kapitałem mieszanym, gdzie polski wspólnik jest figurantem służącym do obchodzenia polskiego prawa? Czy minister rolnictwa podjął jakiekolwiek działania, by wyeliminować patologię? Czy minister rolnictwa oraz Agencja Nieruchomości Rolnych są w bieżącym kontakcie z urzędami skarbowymi, z Policją, w tym z CBŚ, z CBA, z wojewodami i ich służbami, bo nie można chyba poważnie traktować obciążenia izb rolniczych odpowiedzialnością za poprawność przetargów, kiedy nie dysponują żadnymi narzędziami prawnymi do kontroli i egzekwowania prawa przez urzędy państwowe i uczestników przetargu? Dziękuję.
Mówca: Jan Krzysztof Ardanowski
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pan minister Kalemba stwierdził, że wie o tym, iż patologie związane ze sprzedażą państwowej ziemi mają miejsce już od 20 lat. Chciałbym przypomnieć, że przez większą część tego okresu to Polskie Stronnictwo Ludowe jest w różnych koalicjach sprawujących realną władzę w Polsce. Panie ministrze, dlaczego zatem - wiedząc o przestępstwach - nie zrobiliście nic do tej pory? Przyczyną znacznej części problemów jest zła i szkodliwa ustawa, której pan minister jest współautorem, zmuszająca rolników do kupna ziemi bez uwzględnienia ich siły nabywczej i przy realnym braku kredytów na zakup tej ziemi. Mam również bardzo ważne pytanie w kontekście zmian, które zachodzą na polskiej wsi - również zbliżającego się roku 2016. Czy ministerstwo rolnictwa pracuje nad ustawą o dzierżawie rolniczej? Kiedy możemy spodziewać się w parlamencie projektu ustawy, która regulowałaby, podobnie jak w innych krajach europejskich, kwestie związane z dzierżawą gruntów rolnych? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jarosław Rusiecki
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Naszymi pytaniami kierowanymi do Ministerstwa Finansów zwracamy uwagę na narastający od dwóch lat nielegalny proceder w obrocie stalą zbrojeniową polegający na wyłudzaniu podatku VAT. Problem ten najbardziej dotyka huty funkcjonujące w Ostrowcu Świętokrzyskim, Zawierciu, Warszawie i Sosnowcu. Wyłudzanie podatku VAT realizowane jest w Polsce na dwa sposoby. Pierwszy polega na tym, że stal jest rzekomo wywożona do jednego z krajów Unii Europejskiej, lecz w praktyce w ogóle nie opuszcza granic Polski. Drugi sposób polega na sprzedaży stali z importu poprzez spółki, tzw. słupy, które znikają przed zapłaceniem VAT-u, co pozwala na sprzedaż stali zbrojeniowej po znacznie niższych cenach. Jak oceniają eksperci, obecnie w Polsce 40% rynku stali zainfekowane jest tym nielegalnym procederem. Taka sytuacja powoduje znaczne straty dla budżetu państwa. Ponadto niszczy to konkurencyjność rynku stali i działa wyniszczająco na uczciwych producentów stali, którzy poczynili duże nakłady inwestycyjne. W swej konsekwencji rzutuje to także na budżety miast, gdzie głównym dochodem podatkowym jest podatek od nieruchomości. Na przykład w Ostrowcu Świętokrzyskim pobierany jest on od największego pracodawcy, którym jest Celsa Huta Ostrowiec. Jeśli tak dalej będzie, jeszcze w tym roku mogą zniknąć producenci stali zbrojeniowej w Polsce. I pytanie: Jakie są obecnie efekty działania resortu finansów od czasu złożenia przeze mnie interpelacji w ubiegłym roku w lipcu i jakie działania legislacyjne są aktualnie podejmowane, łącznie z harmonogramem prac uszczelniających ten proceder?
Mówca: Adam Kwiatkowski
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Jeśli można, panie marszałku, to jeszcze trzy pytania. Jak szacuje pan minister straty, jakie powstały w budżecie państwa w tej sytuacji? Ile osób może zostać dotkniętych utratą pracy, jeśli nie zostaną zmienione przepisy, i jakie to będzie miało skutki dla budżetu państwa (Dzwonek) i budżetów wymienianych przez mojego kolegę samorządów? Dziękuję bardzo.
Mówca: Ewa Malik
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Z wypowiedzi pana ministra można wysnuć podstawowy wniosek, że wszelkie działania, które zostały podjęły na froncie walki z nielegalnym obrotem stali, są mocno spóźnione i nie nadążają za postępem, który dokonuje się w zakresie oszustw podatkowych popełnianych przez zorganizowaną przestępczość. Nasuwa się pytanie, czy rząd podczas tworzenia nowych przepisów prawa dotyczącego odwróconego obciążenia podatkiem VAT wziął pod uwagę także taką sytuację, że należy chronić już nie tylko produkcję prętów żebrowanych, ale trzeba uwzględnić tu także pozostałe wyroby hutnicze. Ostatnio mamy do czynienia na przykład z innym nielegalnym procederem - obrotem wyrobami stalowymi płaskimi. Trzeba wziąć pod uwagę wszelkie inne możliwości oszustw w tym obszarze. Dlaczego zmiany legislacyjne dotyczące odwróconego obciążenia podatkiem VAT są wprowadzane tak opieszale? Posłowie są w stanie głosować za ich przyjęciem bez tzw. zbędnej zwłoki, więc prosimy o naprawdę szybkie postępy w tej dziedzinie. (Dzwonek) Mam jeszcze jedno pytanie. Jak długo będzie faktycznie trwała procedura wprowadzania nowych przepisów prawa, jeżeli weźmie się pod uwagę kwestie związane z derogacją w ramach struktur Unii Europejskiej? Proszę podać konkretny harmonogram prac legislacyjnych zaproponowany przez rząd. Bardzo prosimy o przesłanie odpowiedzi na piśmie. Dziękuję.
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! 1 stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Na jej mocy podatnik płacący podatek dochodowy od osób fizycznych może przeznaczyć 1% swojego należnego podatku na rzecz wybranej przez siebie organizacji pożytku. Od wejścia w życie ustawy z roku na rok odsetek osób przekazujących 1% stale rośnie i w roku 2011 r. osiągnęło to poziom ponad 11 mln osób, co stanowi 43% uprawnionych. Zdecydowany wzrost związany jest bez wątpienia ze zmianą mechanizmu oraz z rozszerzeniem kręgu podatników, którzy mogą przekazać 1%. Zaangażowanie obywateli działających w organizacjach pozarządowych połączona z ofiarnością publiczną w postaci przekazywania 1% daje coraz więcej możliwości niesienia pomocy. Ze statystyk przedstawionych przez Ministerstwo Finansów wynika, że 57% uprawnionych nadal nie przekazuje na OPP swojego 1%. Z mojej wiedzy wynika, iż dużą ich część stanowią osoby rozliczane z urzędu, tj. emeryci i renciści, lub osoby rozliczane przez pracodawcę. Podatnicy ci w wielu przypadkach nie mają świadomości możliwości przekazania 1% podatku dochodowego na OPP. W przypadku emerytów dochodzi jeszcze czynnik nieznajomości zasad indywidualnego rozliczania się z fiskusem i obaw z tym związanych, niewiedza prawna czy nieumiejętność posługiwania się nowoczesnymi technologiami umożliwiającymi szybkie dokonanie rozliczeń rocznych. Należy założyć, że w wyniku potężnych medialnych kampanii reklamowych dotyczących 1% większość społeczeństwa wie, że może ten procent przekazać, ale nie ma pojęcia, jak to zrobić lub kto może im w tym pomóc. W związku z tym zwracam się do pana ministra z następującymi pytaniami. Czy Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej widzi możliwość podjęcia działań, które pozwoliłyby skutecznie poinformować oraz zachęcić do przekazania 1% te 57% społeczeństwa? Czy resort mógłby, np. w porozumieniu z organizacjami lub stowarzyszeniami zrzeszającymi emerytów i rencistów, przeprowadzić kampanię informacyjną w tej grupie obywateli? Czy jest możliwe stworzenie rozwiązania prawnego, które zobowiązałoby pracodawców i ZUS do informowania podatników o możliwości przekazania 1% na OPP? Dziękuję. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Cezary Grabarczyk)
Mówca: Tomasz Kulesza
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W ostatnich tygodniach opinia publiczna została zbulwersowana informacjami o funkcjonowaniu, a w zasadzie o nieprawidłowościach w funkcjonowaniu niektórych organizacji pożytku publicznego. Dotyczą one m.in. przekazywania olbrzymich kwot na tzw. koszty działalności operacyjnej, wykorzystywania pieniędzy na prywatne wydatki czy też przechowywania pieniędzy na lokatach bankowych. Okazuje się, że dobre serce i ofiarność naszych rodaków są wykorzystywane w nieprawidłowy bądź nawet niecny, haniebny sposób. Cierpią na tym wizerunkowo tysiące fundacji, stowarzyszeń i organizacji, które wzorowo realizują statutowe cele. Takie postępowanie oburza tysiące społecznych działaczy i wolontariuszy, którzy nie szczędząc czasu i energii, z wielkim zaangażowaniem oddają się społecznej pracy na rzecz innych ludzi bądź spraw, którymi zajmują się organizacje pożytku publicznego. W związku z tym mam do pana ministra takie pytanie. Czy resort pracy i polityki społecznej (Dzwonek) planuje zmiany obowiązujących przepisów, a jeżeli nie ma takiej potrzeby, to jakie kroki podejmie ministerstwo, by w przyszłości nie dochodziło do takich sytuacji, jaka została przeze mnie przedstawiona? Dziękuję bardzo.
Mówca: Maciej Orzechowski
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Myślę, że dobrze się stało, że ten program został wreszcie ustanowiony. Bardziej oczekiwałbym też nie tylko kontroli tego programu przez ministerstwo, lecz także tego - tak jak jest narodowy program dotyczący chorób nowotworowych - żeby taka ewaluacja programu pojawiała się również w Komisji Zdrowia w Sejmie, chociażby w kwestii informacyjnej. Myślę, że to nieporozumienie dotyczące kwestii, czy ministerstwo może kontrolować, czy też nie może kontrolować, po części wynika też z odpowiedzi jednego z podsekretarzy stanu w Ministerstwie Zdrowia z końca ubiegłego roku, który stwierdził w tej odpowiedzi, iż minister zdrowia nie posiada kompetencji, które umożliwiłyby sprawowanie nadzoru i kontroli nad rynkiem w zakresie usług in vitro. Dlatego byłem trochę zdziwiony. Cieszę się, że pan minister wyjaśnił, że art. 118 ustawy o działalności leczniczej zdecydowanie pozwala jednak ministrowi na taką kontrolę. Przeczytałem założenia i szczegóły programu. Cieszę się, że ten program będzie tak dobrze i ściśle nadzorowany, ale rzeczywiście pozostają te trzy dyrektywy, które chociażby w tej kwestii - tak jak to zostało uregulowane w ustawie o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów, z której to zostały wyłączone komórki rozrodcze - można by było uregulować, pewnie nie w prosty sposób, ale z tymi samymi standardami jakościowymi, i taki akt prawny, jeśli już państwo przebyliście długą drogą w postaci przygotowania bardzo profesjonalnego programu, można zaproponować Wysokiej Izbie. Byłby to też gest ze strony resortu zdrowia, że na podstawie doświadczeń z przygotowania programu, a pewnie też z ewaluacji programu w trakcie jego trwania, będzie można złożyć taki akt prawny. Tu jedna uwaga do wypowiedzi pani doktor, pani poseł Raczyńskiej, dotyczącej tego, iż procedury nie są finansowane. Otóż jest cała rzesza procedur czy badań, które są finansowane ze środków publicznych, chociażby zachowawcze leczenie farmakologiczne (Dzwonek), leczenie chirurgiczne czy też proste techniki wspomaganego rozrodu. One są obecnie zarówno stosowane, jak i finansowane ze środków publicznych. Pani poseł, jako profesjonalista, ginekolog-położnik doskonale pani o tym wie. I pozostaje już tylko, podsumowując...
Mówca: Marek Polak
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie i Panowie Posłowie! Szanowny Panie Marszałku! Opierając się na danych szacunkowych, chcę powiedzieć, że na terenie naszego kraju działa kilkadziesiąt klinik wykorzystujących techniki wspomaganego rozrodu typu in vitro. Brak prawnych regulacji i procedur w tym zakresie sprawia, że zabiegi te mogą być wykonywane bez żadnego nadzoru, według własnych kryteriów, z pominięciem wymaganego sprzętu, właściwych kompetencji personelu i opieki nad pacjentem. Krótko mówiąc, państwo nie sprawuje należytej kontroli nad tego rodzaju zabiegami. Nikt nie wie, kto, w jaki sposób i na podstawie jakich procedur powinien dokonywać kontroli w tychże ośrodkach. Szczególnie kontrowersyjny wydaje się fakt mrożenia zarodków ludzkich, czyli, innymi słowy, bezprawnego zniewalania poczętej, nienarodzonej istoty ludzkiej. Prawo na terenie takich państw jak Włochy i Niemcy stanowczo zabrania stosowania tego rodzaju praktyk. Mam pytanie do rządu, do pana ministra: Czy w świetle zapisów prawnych, zarówno ustawy zasadniczej, jak i innych regulacji, mówiących o godności ludzkiej, o prawie do życia i ochronie płodu ludzkiego zamrażanie zarodków ludzkich nie nosi znamion przestępstwa? Dziękuję państwu za uwagę.