Mówca: Jarosław Urbaniak
Data: 2022-10-27 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przy rozpatrywaniu tego projektu należy zacząć od pytań podstawowych: Po co to? Dlaczego to? W jakim celu? Z jakiego powodu Ministerstwo Finansów daje nam dzisiaj ten projekt? Inflacja jest w ryzach, inflacja jest niska, drożyzny nie ma półkach? Panie ministrze, Ministerstwo Finansów ma tyle kłopotów, a my zajmujemy się rzecznikiem i jego funduszem. Cokolwiek dziwne. Dzisiaj na posiedzeniu Komisji Finansów Publicznych rozpatrywaliśmy projekt ustawy okołobudżetowej. Mamy tam art. 19, który mówi, że w roku 2023 środki zaplanowane w ustawie budżetowej na rok 2023, w tym środki ujęte w rezerwach celowych, mogą zostać przeznaczone na sfinansowanie wydatków w obsłudze długu Skarbu Państwa, panie ministrze. Pierwszy raz jest takie rozwiązanie. Do tej pory, tak jak w standardzie światowym, Ministerstwo Finansów mówiło, jaki będzie dług do spłacenia w następnym roku budżetowym, i takie środki planowało. A w budżecie na przyszły rok będziemy mieli zaplanowane środki na spłatę długu Skarbu Państwa, ale jeszcze będziecie mieli furtkę, że będziecie mogli zabierać środki z budżetu, w tym te przeznaczone na rezerwy. No są pewne granice. Macie mnóstwo kłopotów, a zajmujecie się rzecznikiem. Ale jeśli zadałem pytanie, w jakim celu, to najprostsza odpowiedź: trzeba zerknąć do uzasadnienia. Pani poseł to uzasadnienie czytała, tylko nie przeczytała dla mnie kluczowego fragmentu. To brzmi tak: W ciągu ostatnich lat instytucje odpowiedzialne za ochronę interesów konsumentów w państwach członkowskich Unii Europejskiej obserwują wpływ skarg związanych z naruszeniem praw konsumentów stanowiących istotną część ogólnej liczby zawiadomień i sygnałów wpływających rocznie do tego typu organów. Dlatego też konieczna jest itd. Oho, PiS sobie przypomniał, że jest w Unii Europejskiej, to po pierwsze. (Poseł Anna Kwiecień: Myślałby kto.) Po drugie, chciałem zwrócić uwagę, że uzasadnienie byłoby cokolwiek warte, gdyby mówiło o tym, że zwiększana jest liczba skarg u nas, bo przecież nie mówimy o europejskim rzeczniku finansowym, tylko o polskim rzeczniku. Więc na rozbudowanie jego uprawnień, na zwiększenie jego funduszy powinna mieć wpływ sytuacja u nas, a nie w krajach członkowskich Unii Europejskiej. Słabe uzasadnienie. A tak przy okazji, bo zaraz potem... Nie wiem, czy pan minister czytał projekt i uzasadnienie, bo projekt ma trochę inny tytuł niż występuje w uzasadnieniu, bo w projekcie nie ma nic o Funduszu Edukacji Finansowej, a w uzasadnieniu jest proponowany tytuł tej ustawy łącznie z tym, że na końcu jest: i o Funduszu Edukacji Finansowej. Warto by było, żeby to było spójne. Mam nadzieję, że do końca prac sejmowych to ujednolicimy. A tak naprawdę: O czym ten projekt? O skoku na kasę i skoku na stanowiska. Pan minister o tym przecież mówił. Bo tak: niby fundusz jest, ale on nie jest taki, jak teraz będzie, bo teraz stworzymy Fundusz Edukacji Narodowej na podstawie ustawy o funduszach celowych. I teraz on nie będzie rzecznika, który tych pieniędzy potrzebuje na swoją działalność, tylko będzie u pana w ministerstwie. Ano, to przy okazji będzie ten stołek, bo przecież jak był u rzecznika, to wiadomo, że rzecznik nim dysponował, a teraz, jak będzie w ministerstwie, to trzeba będzie szefa tego funduszu stworzyć. Będzie dodatkowy stołek. Teraz druga sprawa, o której pan też mówił. Zmiana uruchamiania środków, pan mówi jak o sukcesie. No jaki to sukces? Ten fundusz działa. Sądy działają. Wyroki zapadają. To, że zapadają długo, to nie znaczy, że na bieżąco nie zapadają, i pewne pieniądze nie są uruchamiane. A teraz będzie tak, że pan przejmie ten fundusz do Ministerstwa Finansów i automatycznie uruchomi wszystkie rezerwy, te 100 mln, o których pan mówi, które tam są, bo pan nie będzie potrzebował prawomocnych wyroków, tylko ˝dawaj˝. A później, jak zabraknie kasy, w czym jesteście dobrzy - o długach mówiłem na początku - to weźmiecie pożyczkę ze Skarbu Państwa. Świetnie, wy wydacie pieniądze, a później podatnicy będą wasze długi znowu uzupełniać. (Dzwonek) O, przy okazji: rewizja kosztów co 5 lat. Ciekawe, bo ja się przyzwyczaiłem do tego, że jak są pieniądze publiczne, to okres rozliczeniowy jest jednak jednoroczny, tak jak w budżecie, i co roku powinno się to kontrolować.