Mówca: Zbigniew Dolata
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Po siedmiu latach rządów koalicja Platformy i PSL ponosi klęskę za klęską. W niektórych dziedzinach, chodzi na przykład o politykę zagraniczną i bezpieczeństwo energetyczne, żadne zabiegi propagandowe klęski nie ukryją. W innych dziedzinach, na przykład w oświacie, nadal próbuje się bronić skompromitowanych pomysłów, dotyczy to zwłaszcza obniżenia wieku szkolnego. Rozpatrujemy dzisiaj informację ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania o stanie przygotowań organów prowadzących do objęcia obowiązkiem szkolnym dzieci 6-letnich, chociaż zasadniejszy byłby tytuł: dezinformacja ministra niewłaściwego do spraw oświaty i wychowania, ponieważ w tym nachalnie propagandowym dziele ilość kłamstw, półprawd i manipulacji przekroczyła wszelkie granice przyzwoitości. Ministerialni propagandyści wbijają nam do głowy, że sześciolatki są gotowe na szkołę, a szkoła jest gotowa na sześciolatki. (Głos z sali: Ale to są fakty.) Zdaniem MEN zadowoleni są wszyscy: nauczyciele, rodzice i dzieci, które dodatkowo są jeszcze szczęśliwe. Najbardziej zadowoleni są z siebie ministerialni autorzy tej tzw. reformy. Warto ten napompowany do granic wytrzymałości balon samozadowolenia nakłuć ostrą igiełką prawdy. (Poseł Danuta Pietraszewska: To są fakty, panie pośle.) Zacznijmy od deklarowanego przez rząd celu obniżenia wieku szkolnego. Wiemy oczywiście, że chodziło o ratowanie systemu emerytalnego kosztem dzieci, co przyznał minister Boni, ale propagandowo lepiej sprzedaje się wyrównywanie szans edukacyjnych. Ten slogan MEN tłumaczy zabawnie: Sześciolatek będzie miał większe szanse na wyrównanie swojego poziomu wiedzy w stosunku do innych rówieśników. Logicznie wnioskując, jeżeli jest od nich lepiej rozwinięty, to ma szansę obniżyć swój poziom. Znacznie więcej ostrożności wykazał w tej kwestii premier Tusk, który w rozmowie z przedstawicielkami akcji ˝Ratuj maluchy˝ nie dał się sprowokować pytaniami o pozaekonomiczny cel obniżenia wieku szkolnego i milczał jak zaklęty. Tej ostrożności zabrakło ministerstwu, które w omawianej dezinformacji posunęło się do stwierdzenia, że szkoła jest najlepszym miejscem dla sześciolatka. Ostatecznym argumentem rządu jest stwierdzenie, że wzrost liczby sześciolatków w szkołach to europejski trend, a wiadomo, w Platformie z trendami się nie dyskutuje. My jednak zapytajmy naukowców, czy opór rodziców jest uzasadniony i jak obniżenie wieku szkolnego wpływa na dzieci. Wyniki badań w tym zakresie przedstawił prof. Krzysztof Konarzewski w artykule ˝Wiek startu szkolnego a osiągnięcia w nauce w wieku wczesnoszkolnym˝. Okazuje się, że osiągnięcia starszych uczniów są istotnie wyższe niż młodszych, co badacze wyjaśniają większą zdolnością starszych dzieci do radzenia sobie z ograniczeniami, napięciami, które szkoła z konieczności narzuca dzieciom. Dzieci starsze częściej były kierowane do programów kształcenia dla uczniów uzdolnionych, a młodsze doświadczają więcej trudności w uczeniu się i przystosowaniu do życia w szkole, np. częściej powtarzają klasę, są umieszczane w klasach terapeutycznych lub kierowane na zajęcia wyrównawcze, a także mniej lubiane w oddziale klasowym. Wyniki badań autor konkluduje w następujący sposób: ˝Im wcześniej dzieci zaczynają naukę, z tym większym zróżnicowaniem w oddziale boryka się nauczyciel i tym trudniej mu dobrać poziom wyzwań maksymalizujący osiągnięcia wszystkich uczniów. Rozwiązaniem najskuteczniejszym wydaje się rok w przedszkolu, które nie naucza typowo szkolnych umiejętności, lecz dostarcza przemyślanej stymulacji rozwojowej˝. Warto też dodać, że pani minister Szumilas nigdy nie upubliczniła rezultatów badań, z których wynika, że co czwarty sześciolatek traci entuzjazm do nauki, a w przypadku siedmiolatków odsetek ten jest trzykrotnie mniejszy. Dla każdego odpowiedzialnego rządu protesty rodziców poparte takimi wynikami badań naukowych byłyby impulsem do refleksji i zmiany decyzji. Czy klęska polityki zagranicznej niczego was nie nauczyła? Czy nadal sądzicie, że wiecie lepiej od rodziców, co jest dobre dla ich dzieci, i żadne argumenty naukowe tego nie zmienią? Czy nadal obowiązuje doktryna premiera Tuska, że kwestia sześciolatków została rozstrzygnięta, a poziom wykształcenia wielu rodziców nie pozwala im na ocenę gotowości szkolnej własnych dzieci? Wysoka Izbo, skoro sześciolatki są, zdaniem rządu, gotowe na pójście do szkoły, to i szkoła musi być gotowa na ich przyjęcie. Wprawdzie MEN nie opracował żadnych standardów tej gotowości, ale to dla rządu lepiej, bo trudniej wykazać, że tej gotowości szkoły nie mają. Można wtedy chwalić się np. takim sukcesem, że ˝w 90% szkół zajęcia wychowania fizycznego odbywają się raz w tygodniu w salach gimnastycznych i na szkolnym boisku˝, choć nie wiemy, jaki procent szkół zapewnia zajęcia na sali, a gdzie ćwiczy się pod gołym niebem, nie mówiąc już o tym, że nie wiemy, co dzieje się w tych pozostałych 10% szkół. Aby jeszcze bardziej zaciemnić obraz sytuacji, podaje się optymistyczny komunikat w stylu: ˝poprawia się opieka świetlicowa według deklaracji dyrektorów˝. Trudno to zweryfikować. Zresztą dyrektorzy deklarują przygotowanie swoich szkół pod presją organów prowadzących. Borykające się ze zbyt niską subwencją oświatową samorządy wolą otrzymywać ok. 5 tys. zł na jednego sześciolatka w szkole niż wielokrotnie niższą kwotę na jego wychowanie przedszkolne. Zawsze też można zaniżyć wymagania. Tak zrobiono po kontroli sanepidu, która wykazała, że 50% szkół nie jest gotowe na przyjęcie sześciolatków. Po prostu pani minister Szumilas powołała się na inne badania, które przygotowano tak, że nawet szkoła zupełnie nieprzygotowana mogła być oceniona pozytywnie. Można też porażkę przedstawić jako sukces. Tak postąpiono z niekorzystnymi dla MEN wynikami kontroli NIK. Można też niepokojące sygnały zbagatelizować, to zrobiono z raportem Stowarzyszenia Rzecznik Praw Rodziców. Tam, gdzie takie metody nie działają, MEN zwyczajnie kłamie, np. podając, że czas na zmiany jest korzystny, bo maleje liczba dzieci, podczas gdy wiemy, że jest dokładnie odwrotnie. Dzieci z rocznika 2008 jest o 40 tys. więcej niż z rocznika 2006, to jest ok. 10% więcej. Niektóre fragmenty omawianego dokumentu należy traktować, jako gotowy materiał do skeczów kabaretowych. Przykład? Oto on: ˝Można stwierdzić, że podejmowane przez MEN działania informacyjno-promocyjne są skuteczne. Spośród badanych aż 84% przyznało, że słyszało o wprowadzanych zmianach˝. A jak wygląda prawda? Wydano kilkanaście milionów publicznych pieniędzy na nachalną propagandę, a liczba sześciolatków w szkołach spadła. W 2011 r. było ich 19%, w 2012 r. - 17%, a w 2013 r. - zaledwie 15%, podczas gdy MEN szacował, że będzie ok. 60%. Już wyobrażam sobie producenta proszków do prania, który cieszy się, że jego kampania reklamowa jest skuteczna, bo słyszało o niej 80% klientów, chociaż sprzedał o połowę mniej towaru. (Oklaski) Wysoka Izbo! Rząd Platformy i PSL pośrednio już przyznał się do klęski forsowanego przez siebie obniżenia wieku szkolnego. Pamiętamy przesunięcie o 2 lata terminu wejścia w życie tych zmian ze względu na utrzymujące się do dzisiaj nieprzygotowanie szkół. Poległy na tej bezsensownej zmianie dwie panie minister, Hall i Szumilas... (Poseł Krystyna Szumilas: Jeszcze nie leżę.) ...ale nie wywołało to żadnej refleksji. Wyrazem szczególnej arogancji władz wobec obywateli było odrzucenie wniosku o referendum podpisanego przez ponad milion rodziców. Zawsze jednak jest czas na zawrócenie ze złej drogi. Dlatego zwracam się do pani minister Kluzik-Rostkowskiej z pytaniem: Czy na pewno chce pani brać na swoje barki odpowiedzialność za wszystkie negatywne konsekwencje zmiany, która jest kontestowawna przez rodziców i szkodliwa dla wielu dzieci? My nie żądamy wiele, chcemy tylko dać wybór rodzicom. Powinni to chyba zrozumieć liberałowie, którzy podobno jeszcze są w Platformie. Taką poprawkę zgłaszamy do noweli ustawy o systemie oświaty, która jest obecnie procedowana w komisji edukacji. Ponadto zgłaszamy wniosek o zarządzenie referendum, który za chwilę będzie rozpatrywany. Macie dwie szanse wycofania się z błędnej polityki. Grzechem jest trwać w błędzie. Macie wybór, a Prawo i Sprawiedliwość zapewnia, że po objęciu władzy w Polsce da wybór rodzicom. (Dzwonek) To oni będą decydować o tym, czy 6-letnie dzieci pójdą do szkoły, a obowiązek szkolny będzie dotyczył dzieci 7-letnich. W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość składam na ręce pana marszałka wniosek o odrzucenie informacji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)