PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie stanu polskiej służby zdrowia Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Niniejsze oświadczenie poselskie pragnę poświęcić polskiej służbie zdrowia, a właściwie poziomowi świadczonych przez nią usług. Nie da się ukryć, a odczuwa to na własnej skórze nasze społeczeństwo, że kondycja polskich szpitali, przychodni rejonowych, opieki i aparatury medycznej pozostawia wiele do życzenia. Niewyobrażalnie długie kolejki, które sprawiają, że na wizyty u specjalistów pacjenci muszą czekać nawet kilka lat, problemy z dostępnością karetek, przemęczeni i przepracowani lekarze to tylko niektóre z problemów, których bolesne konsekwencje ponosimy wszyscy. Po 7 latach rządów koalicji PO-PSL służba zdrowia w naszym kraju, zamiast się rozwijać i poprawiać swoją efektywność, ma się coraz gorzej. Co chwilę z mediów docierają dramatyczne informacje, że jakiś pacjent zmarł, oczekując w kolejce do lekarza, karetka nie zdążyła dojechać do chorego, kobieta straciła swoje nienarodzone dziecko, bo nie było specjalisty, który mógłby obsłużyć aparaturę USG. Rządzący zgotowali nam przykrą alternatywę: choruj lub płać, czyli albo licz na szczęście, czekając w kuriozalnie długich kolejkach do lekarzy, albo wydaj fortunę na leczenie prywatne. Jak pokazują przeprowadzone przez ECSR na zlecenie Unii Europejskiej badania, w Europie gorzej ze służbą zdrowia jest tylko w Albanii, Gruzji, Mołdawii, na Ukrainie, w Rumunii i Grecji. Według ECSR Polska nie gwarantuje równego dostępu do opieki zdrowotnej. Raport alarmuje, że kolejki oczekujących do lekarzy są za długie jak na standardy europejskie. Przykładowo średni czas oczekiwania na operację wymiany stawu kolanowego wynosił w 2011 r. 281 dni w pilnych przypadkach oraz 451 dni, gdy zabieg nie był pilny. Na protezę dentystyczną czeka się w Polsce średnio ok. 104 dni. Według raportu podejmowane przez polskie władze działania, które pomogłyby skrócić kolejki do lekarzy, nie przyniosły oczekiwanej poprawy. Oczywiście nie ulega wątpliwości, że sama medycyna w Polsce rozwija się całkiem dobrze. Świadczą o tym chociażby sukcesy wybitnych polskich specjalistów, m.in. w dziedzinie transplantologii, takie jak przeszczep twarzy. Niestety, bardzo niewiele osób może z tych innowacji skorzystać, tym bardziej że pacjenci mają duży problem z dostępem do podstawowych usług. Wygląda na to, że jedynym rozwiązaniem tej dramatycznej dla Polaków sytuacji jest wprowadzenie zdecydowanych i konsekwentnych zmian, rzetelne szkolenie nowych specjalistów i docenienie pracy obecnych, a być może nawet dogłębna reforma całego systemu. Bez wątpienia jednak te zmiany muszą zostać wprowadzone natychmiast, aby już nigdy nie powtórzyły się takie tragedie, o jakich słyszeliśmy niedawno. Dziękuję. Przebieg posiedzenia
Mówca: Tomasz Kulesza
Data: 2014-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wirus ASF, zwany afrykańskim pomorem świń, to wyjątkowo niebezpieczny wirus, który rozprzestrzenia się błyskawicznie, a zarażone wirusem stado trzeba niestety wybić. Wirusy są odporne na działanie czynników środowiskowych, w tym zmiany pH, temperatury i gnicie, zagrażają świniom, dzikom, jak również krzyżówkom tych zwierząt. W drugiej połowie lutego br. wirusa ASF wykryto na terytorium województwa podlaskiego, 15 km od granicy z Białorusią, gdzie znaleziono padłe dziki zarażone tym właśnie wirusem. Polska została podzielona na trzy strefy: o niskim, wysokim oraz szczególnym ryzyku rozprzestrzeniania się wirusa. Województwa podlaskie, warmińsko-mazurskie, mazowieckie i lubelskie zaliczone zostały do strefy o szczególnym ryzyku ze względu na bliskie sąsiedztwo z Białorusią. W województwie lubelskim zostały wprowadzone pewne obostrzenia mające na celu zapobieganie ewentualnemu rozprzestrzenianiu się wirusa, takie jak: konieczność rozkładania mat dezynfekujących przed chlewniami, karmienie trzody chlewnej paszą pochodzącą ze sprawdzonego źródła, czyszczenie sprzętu rolniczego, zakaz organizowania targów, wystaw i pokazów świń oraz wprowadzanie na teren gospodarstw dzików. Łatwość zarażenia poprzez bezpośredni kontakt z osobnikami zarażonymi lub zakażonymi pokarmem zwiększa niestety możliwość błyskawicznego rozprzestrzeniania się wirusa. Regularna obserwacja stada nie stanowi zabezpieczenia, ponieważ charakterystyczne objawy zakażenia wirusem ujawniają się dopiero po 3-4 dniach, a jest to już zdecydowanie za późno na zapobieganie dalszemu rozprzestrzenianiu się wirusa, który może być przenoszony na przykład na butach. Kwestia rozprzestrzeniania się wirusa powinna stać sią ważnym elementem działań przede wszystkim Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Ministerstwa Środowiska oraz wszystkich instytucji państwowych i samorządowych, w tym Polskiego Związku Łowieckiego. Chodzi o skoordynowane działania, które dotyczyły zwalczania w sposób racjonalny afrykańskiego pomoru świń na terenie Rzeczypospolitej. W związku z powyższym chciałbym zapytać pana ministra: Jakie metody i formy pracy zostały lub będą wdrożone w związku z przeciwstawianiem się tej groźnej chorobie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2014-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Proszę się nie dziwić, że kierujemy pytanie właśnie do Ministerstwa Środowiska, bo przecież problem afrykańskiego pomoru świń jest problemem ponadresortowym. Powiem nawet więcej, jest on problemem krajowym, choćby ze względów gospodarczych. Nie będę już skupiał się na tym wątku, ponieważ wiemy, o czym pan minister wspomniał, że w ostatnich dniach resort rolnictwa podjął energiczne działania, skierował pomoc do rolników i hodowców tworzy chlewnej. Należy wyrazić tylko nadzieję, że będą one i skuteczne, i zadowalające. Jak wiadomo, w lutym wykryto w Polsce dwa przypadki afrykańskiego pomoru świń. Mam informację, że Ministerstwo Środowiska, które pan reprezentuje, dużo wcześniej podjęło odpowiednie działania monitorujące problem, jednakże nie udało się, z tych przyczyn, o których pan mówił, zapobiec pojawieniu się wirusa na terenie Polski. Pan minister ma jednak pewnie świadomość, że rozprzestrzenianie się tego wirusa, choćby ze względu na trzodę chlewną, byłoby ogromnym zagrożeniem środowiskowym dla naszego kraju. Mówił pan też o krokach, które podejmowało ministerstwo wraz z Polskim Związkiem Łowieckim i poszczególnymi samorządami (Dzwonek) w celu zminimalizowania zagrożenia ze strony właśnie tych zwierząt, dzików. Czy rząd lub resort dysponują dodatkowymi środkami finansowymi, które można by było wyasygnować na ten cel, i czy znane są jakieś skuteczne lekarstwa na wirus ASF? Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Piotr Naimski
Data: 2014-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Pytanie jest związane z dzisiejszym i jutrzejszym posiedzeniem Rady Europejskiej. W agendzie znajduje się rozpatrywanie komunikatu Komisji, który stawia nowe cele emisyjne. Wiadomo, że ograniczenia z tego płynące są bardzo obciążające dla polskiej gospodarki. Wiadomo, że zgoda na podwyższenie poziomu celów redukcyjnych emisji dwutlenku węgla będzie dla nas bardzo trudna do przyjęcia. Mam tutaj projekt konkluzji Rady Europejskiej na jutro i w pkt 14 jest propozycja, żeby Rada Europejska, czyli także premier Tusk, zgodziła się na to, że cele emisyjne na rok 2030 muszą być bardziej ambitne niż te na rok 2020 i że jest to związane ze zgodą Rady Europejskiej, która nastąpiła w 2009 r., co do celów emisyjnych na rok 2050. Warto przypomnieć, że to oznacza, że trzeba by obniżyć emisję o 80-95% w stosunku do roku 1990. To jest cel zabójczy dla Polski. A cele pośrednie, oprotestowane przez Polskę w poprzednich latach, w tej chwili są przywracane przez Komisję Europejską. Jeżeli jutrzejsza decyzja Rady Europejskiej zostanie podtrzymana, to faktycznie otworzy to drogę do tego, żeby te niekorzystne dla Polski zapisy prawodawstwa unijnego zostały sprowadzone do poziomu Rady Unii Europejskiej, gdzie po prostu nie będzie możliwości zgłoszenia weta. Premier powinien jutro zawetować pkt 14 z konkluzji. Panie ministrze, jakie jest stanowisko rządu w tej sprawie? (Oklaski)
Mówca: Jan Łopata
Data: 2014-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, pani marszałek. Szanowna Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! W Polsce od lat trwa nieprzerwana dyskusja o kondycji systemu zabezpieczenia zdrowotnego, mocno zintensyfikowana ostatnimi wypowiedziami zarówno pana premiera Donalda Tuska, jak i ministra Bartosza Arłukowicza, którego zapowiedzi z uwagą wysłuchałem na zorganizowanej przez klub Polskiego Stronnictwa Ludowego konferencji ˝Pakt dla zdrowia˝, tu, w Sejmie. Zapowiedzi i propozycje idą w kierunku zmniejszenia największej chyba, przynajmniej ostatnio, uciążliwości systemu - ogromnych i nieracjonalnych kolejek do lekarzy specjalistów. W swym wystąpieniu, w swym pytaniu chcę podpowiedzieć rozwiązania, które skutecznie od 2004 r., czyli 10 lat, realizujemy w województwie lubelskim. Myślę o organizowanych przez 1. Wojskowy Szpital Kliniczny z Polikliniką akcjach promocji zdrowia, tzw. białych niedzielach. Niestrudzony pełnomocnik komendanta szpitala pani Jadwiga Soćko corocznie organizuje od 11 do 18 wyjazdów do najodleglejszych gmin województwa lubelskiego, realizując zapotrzebowanie zgłaszane przez lokalne samorządy, realizując to zapotrzebowanie bezpłatnie, podkreślam, panie ministrze i wszyscy państwo, bez obciążania Narodowego Funduszu Zdrowia. Każdy wyjazd to co najmniej dziesięciu specjalistów, z braku czasu nie będę ich wymieniał, najpotrzebniejszych specjalistów, którzy w czasie jednej konsultacji ukierunkowują pacjenta, jeśli chodzi o dalsze leczenie. W czasie akcji wykonywane są badania EKG, poziom cukru, spirometria, komputerowe badanie wzroku, nie wykonuje się zabiegów. Dla osób zgłaszających się konsultacje i badania są, podkreślam jeszcze raz, bezpłatne. Szpital wojskowy gwarantuje dalsze leczenie u lekarza specjalisty oraz możliwość leczenia szpitalnego. Każda zgłaszająca się do lekarza osoba ma założoną kartę pacjenta, w której lekarz dokonuje wpisu danej jednostki chorobowej i wypisuje recepty. Dokumentacja przechowywana jest w archiwum szpitala. (Dzwonek) Może warto jeszcze zauważyć, że w czasie każdego wyjazdu zgłasza się od 300 do 450 osób. Byłoby wszystko w porządku i podawałbym te informacje pewnie w innym kontekście, gdyby nie, nie wiem, jak to nazwać, ale chyba najodpowiedniejsze i najtrafniejsze jest określenie: polskie piekiełko. Otóż Lubelski Związek Lekarzy Rodzinnych - Pracodawców pismem podpisanym przez panią prezes, a jakże, nazwiska nie wspomnę, a skierowanym do wojewody, marszałka, ministra obrony narodowej, głównego inspektora sanitarnego, ale również do Państwowej Inspekcji Pracy, regionalnej izby obrachunkowej...
Mówca: Jan Łopata
Data: 2014-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Już kończę. ...uruchomił lawinę krzyżujących się, niekończących się kontroli. Pani prezes ma zapewne satysfakcję, a ja pytam pana ministra o stanowisko ministerstwa w tej kwestii. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2014-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Szanowna Pani Marszałkini! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Grupa posłów, których wymieniła pani marszałek, powstała nie bez kozery. Jesteśmy posłami z rejonów, gdzie są złoża węgla brunatnego i gdzie funkcjonują kopalnie odkrywkowe, czyli z województwa łódzkiego, z województwa wielkopolskiego, z województwa lubuskiego i województwa dolnośląskiego. Skupię się na kopalni węgla brunatnego w Bełchatowie i na planowanej odkrywce w Złoczewie. Stąd też moje pytanie, panie ministrze. Chodzi nam o to, żeby spróbować coś zmienić i postarać się. Już kiedyś to sygnalizowałem, ale temat wraca, tym bardziej że prace związane z odkrywką w Złoczewie, jak nas informowano na posiedzeniu Komisji Nadzwyczajnej do spraw energetyki i surowców energetycznych, można powiedzieć, nabierają tempa. Chodzi o miejscowości, które znajdują się w okolicach Złoczewa, Milejowa, części Kozuba, Janowa, Woli Rudnickiej, Ostrówka i Okalewa w powiecie wieluńskim. Oczywiście część, jak Złoczew, znajduje się w powiecie sieradzkim. Rozpoczyna się budowa kopalni w tym miejscu, tymczasem plany dotyczące zwałowiska, które ma powstać, są z roku 1979. Przez trzydzieści kilka lat zupełnie zmieniły się uwarunkowania, 6 km dalej znajdują się częściowo zaniedbane tereny leśne leżące odłogiem, jest ziemia i kilka domostw, których mieszkańcy chętnie by się wyprowadzili. Naszym zdaniem plany dotyczące zwałowiska opierają się na starych mapach. Stąd pytanie do pana ministra: Czy w planach budowy nowej kopalni przewiduje się również negatywne skutki społeczno-gospodarcze i czy państwo w porozumieniu z ministrem środowiska spróbujecie zweryfikować te mapy? Drugie nasze pytanie: Jakie korzyści odniesie polska gospodarka z budowy nowej kopalni odkrywkowej na tym terenie? (Dzwonek) Trzecie pytanie, nasze wspólne: Jakie są plany Ministerstwa Gospodarki, jeśli chodzi o pozyskiwanie węgla brunatnego na terenie naszego kraju, m.in. w Zagłębiu Konińskim i w województwie lubuskim? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Artur Ostrowski
Data: 2014-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Mamy znaczące zasoby węgla brunatnego, tak jak mówił pan minister, i trzeba je wykorzystać. Bełchatów jest miejscem o bardzo wielkim potencjale, jeśli chodzi o węgiel brunatny. To taka perła w koronie. Ale, panie ministrze, mamy bieżący problem z realizacją optymalizacji, która odbywa się niestety kosztem pracowników, załóg kopalni i elektrowni. Szczególnie dotyczy to pracowników spółek zależnych pracujących dla kopalni i elektrowni Bełchatów. Związki zawodowe zrzeszone w porozumieniu ˝Miedza˝ wystosowały do rządu postulaty, pisma, prośby, ale nie otrzymały konkretnej odpowiedzi na nie. Odbył się protest w poniedziałek. Był co prawda pan wicepremier Piechociński, ale nie spotkał się ze związkowcami, nie spotkał się też z władzami miasta Bełchatów (Dzwonek), które w tym czasie na konferencji mówiły o przyszłości regionu, również w kontekście rozwoju kopalni i elektrowni. Proszę pana ministra o pisemną odpowiedź w sprawie realizacji porozumień pomiędzy spółką a związkami zawodowymi i o odpowiedź ze strony rządu na postulaty i pisma kierowane pod adresem rządu przez związkowców, którzy obawiają się po prostu o swoją przyszłość, ale i przyszłość kopalni i elektrowni Bełchatów. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2014-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! To pytanie jest dobrze panu znane, bo już od ponad roku je zadajemy panu ministrowi Bartoszowi Arłukowiczowi. Jaki był wpływ reformy ratownictwa medycznego w Małopolsce, reformy Jerzego Millera, który zlikwidował lokalne dyspozytornie pogotowia, stwarzając dwie dyspozytornie, w Krakowie i Tarnowie, na przekraczanie maksymalnego czasu dojazdu karetek pogotowia do pacjenta? Ja w tej sprawie w 2013 r. złożyłem zawiadomienie do prokuratury okręgowej. Toczy się śledztwo. I z informacji z prokuratury wiemy, że w około 50 tys. przypadków po reformie doszło do przekroczenia maksymalnego czasu dojazdu karetek pogotowia. To zawiadomienie, które złożyłem, było wynikiem informacji medialnych, prasowych o dziesiątkach wręcz przypadków niedojeżdżania karetek na czas do chorych. Dojazdy karetek trwały 40 minut, 50 minut, ludzie umierali na drogach, w domach, na ulicach. Na pytania, które zadawaliśmy od roku, pan minister Arłukowicz odpowiadał, że wszystko jest pod kontrolą, że wszystko jest OK. W związku z powyższym, mając na uwadze to śledztwo prokuratury, komunikaty prokuratury, a także to, że Najwyższa Izba Kontroli podjęła kontrolę tej reformy, mam pytania: Czy Ministerstwo Zdrowia aprobowało reorganizację systemu działania pogotowia ratunkowego w Małopolsce? Czy wojewoda konsultował wprowadzenie zmian z ministerstwem? Czy ministerstwo będzie prowadziło lub prowadzi kontrolę funkcjonowania i monitoring ratownictwa medycznego i pogotowia ratunkowego w Małopolsce w związku z faktem, że małopolskie karetki aż w 50 tys. przypadków w ciągu 1,5 roku przekroczyły dopuszczalny czas interwencji? Czy ministerstwo zamierza wprowadzić nowy lub usprawnić obecny fatalnie funkcjonujący system w województwie małopolskim? Czy zamierza w konsekwencji przywrócić te dyspozytornie pogotowia, które zostały zlikwidowane, w szczególności w południowej Małopolsce? Myślę o dyspozytorni w Nowym Sączu i w Nowym Targu, które obsługują rejony górskie, gdzie nie ma (Dzwonek) systemu GPS, karetki często nie są w stanie szybko i sprawnie dojechać na miejsce wypadku i do chorego. Dziękuję.
Mówca: Józef Rojek
Data: 2014-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Postaram się, pani marszałek, zadać to pytanie dodatkowe, choć pan minister udzielił już pewnej odpowiedzi. Jest to jednak odpowiedź niezadowalająca. Rozumiem pana ministra, stara się wytłumaczyć, jaki jest jego punkt widzenia, wyjaśnić, że przyjęty system i strategia są pozytywne. Tylko praktyka pokazuje co innego, panie ministrze, bo nie był to jednostkowy przypadek. Rozumiem, pan mówił, że gdzieś tam karetka utknęła w zaspie czy że jest gdzieś, powiedzmy, rozgrzebana droga, ale system powinien to monitorować, żeby było wiadomo, jak dojechać do punktu, gdzie jest zgłaszane zdarzenie, gdzie jest to konieczne. Dlatego chciałbym pana zapytać: Czy pozostajecie przy tym systemie, który jest? Istotne jest, żeby to wszystko wypracować tak, żeby było to dobre. Dobre jest na Zachodzie, u nas to nie funkcjonuje. Nie wiem, po co wyważać otwarte drzwi. Proszę odpowiedzieć jednoznacznie.
Mówca: Julia Pitera
Data: 2014-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! W nowej perspektywie finansowej na lata 2014-2020 województwo mazowieckie zostało zakwalifikowane do kategorii regionów przejściowych w rozumieniu art. 90 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, co wiąże się z otrzymaniem przez województwo mazowieckie jako całości procentowo mniejszego wsparcia z unijnych funduszy strukturalnych niż pozostałe polskie województwa. Mimo posiadania statusu najzamożniejszego regionu polskiego Mazowsze jest wewnętrznie bardzo zróżnicowane, charakteryzuje się ogromnymi dysproporcjami rozwoju społeczno-gospodarczego poszczególnych jego podregionów. Centralna część województwa mazowieckiego, przede wszystkim Warszawa oraz podregion warszawski zachodni, znacząco wyróżnia się poziomem rozwoju w stosunku do obszarów peryferyjnych. Średni poziom PKB na jednego mieszkańca w województwie mazowieckim bez uwzględnienia miasta stołecznego Warszawy wynosi 90% średniej krajowej PKB per capita, natomiast włączając Warszawę, wskaźnik ten wynosi około 160% średniej krajowej. W związku z tym uzasadnione wydaje się wyodrębnienie miasta stołecznego Warszawy oraz województwa mazowieckiego bez miasta stołecznego Warszawy w odrębne jednostki terytorialne na poziomie NUTS 2. Według opinii prawnej Biura Analiz Sejmowych, BAS WAL 3161/13 oraz 316/14, jest to w świetle prawa unijnego prawnie dopuszczalne oraz mogłoby przyczynić się do zniwelowania wskazanych dysproporcji. W związku z powyższym zwracam się do pana ministra z następującymi pytaniami. Pierwsze pytanie: Czy wyodrębnienie miasta stołecznego Warszawy oraz województwa mazowieckiego bez miasta stołecznego Warszawy w odrębne jednostki terytorialne na poziomie NUTS 2 jest z finansowego punktu widzenia opłacalne? Drugie pytanie: Jakie skutki finansowe wiązałyby się z przyjęciem proponowanej zmiany zarówno dla Mazowsza, jak i dla miasta stołecznego Warszawy? Dziękuję.
Mówca: Dariusz Rosati
Data: 2014-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Dziękując za tę odpowiedź i za to wyjaśnienie, chciałbym jednak poprosić pana ministra, by odpowiedział bardzo precyzyjnie na następujące pytanie: Czy gdyby nastąpiło wyodrębnienie Warszawy jako odrębnej jednostki NUTS na poziomie NUTS 2 suma środków przyznana zarówno na Mazowsze bez Warszawy, jak i na miasto stołeczne Warszawę byłaby większa, mniejsza lub równa tym środkom, które w tej chwili są przewidziane dla tego regionu? Czyli, krótko mówiąc, jak ten podział wpłynie na wielkość środków dla ewentualnych dwóch regionów, Mazowsza bez Warszawy i Warszawy wyodrębnionej?
Mówca: Małgorzata Sadurska
Data: 2014-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. W ostatnich tygodniach media informowały o nieprawidłowościach przy przeprowadzaniu zamówienia publicznego o wartości 600 mln zł na utrzymanie i konserwację kompleksowego systemu informatycznego. Tradycyjnie do tego przetargu przystąpiła jedna firma, Asseco Poland. Było to powodem bardzo precyzyjnie sformułowanej specyfikacji przetargu, tak że w konsekwencji nie przystąpiły do niego inne podmioty. Specyfikacja określała m.in. doświadczenie zawodowe i wykształcenie 87 specjalistów. O rozstrzygnięciu przetargu mieli decydować pracownicy ZUS zasiadający w Radzie Nadzorczej Fundacji Fundowiczów razem z przedstawicielami Asseco Poland i osobą zatrudnioną w Urzędzie Zamówień Publicznych. Po raz kolejny nie zadziałała więc tarcza antykorupcyjna, której celem miało być podejmowanie działań w kierunku zmniejszania patologii m.in. w obszarze zamówień publicznych powyżej 20 mln zł. Mimo że stanowisko prezesa ZUS-u w sprawie nieprawidłowości w zarządzanej przez niego instytucji jest następujące: ˝Mam pewien dyskomfort, ale nie pękamy˝, to jednak z ZUS odchodzą członkowie zarządu odpowiedzialni m.in. za finanse i informatyzację. W związku z powyższym proszę o udzielenie informacji, odpowiedzi na następujące pytania: Jakie jest obecnie stanowisko - to było pytanie do premiera, rozumiem, że będzie odpowiadał pan wiceminister - w sprawie nieprawidłowości przy przetargach informatycznych w ZUS? Czy w dalszym ciągu jest to takie stanowisko, jakie formułował premier Tusk, że nie ma powodów do niepokoju? Jakie były powody rezygnacji ze stanowisk członków Zarządu ZUS? Dlaczego nie prowadzono nadzoru nad prawidłowością przeprowadzenia zamówienia publicznego o tak dużej wartości? Czy nie widać problemu ciągłego uzależnienia ZUS tylko od jednej firmy? Dziękuję. (Dzwonek)
Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2014-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo proszę, panie ministrze, skonkludować. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej Marek Bucior: W ramach wyjaśnień przedstawionych zarówno przez panią prezes, jak i przez pana prezesa Derdziuka uzyskaliśmy informację, że to jest zgodny wniosek dwóch stron, związany z tym, że pani prezes Boryczka przeszła do pracy w Ministerstwie Finansów i, z tego, co wiem, została radcą generalnym pełniącym obowiązki dyrektora generalnego, zostało to, jak rozumiem, zaproponowane pani prezes Boryczce przez pana ministra Szczurka. To właściwie są te kwestie, ponieważ jeśli chodzi o drugie omawiane medialnie odejście pana prezesa Śpiewaka, do niego nie doszło. Rzeczywiście został złożony wniosek o jego odwołanie, po czym został on wycofany. Pan prezes uznał, że jednak podejmuje się dalszej pracy w zakładzie. Dziękuję.
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2014-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Panie ministrze, pan od wielu lat jest przewodniczącym Rady Nadzorczej ZUS i to na pana, że tak powiem, spada odpowiedzialność za jej funkcjonowanie. ZUS zarządza miliardami złotych i rada nadzorcza ma niesłychanie ważne zadanie, a według naszej oceny rada nadzorcza nie spełnia swoich zadań. O tej sprawie już mówiła pani poseł Małgorzata Sadurska. Przypomnę sprawę związaną z finansowaniem dla jednego z członków zarządu studiów podyplomowych na kwotę ponad 70 tys. zł. Ale, co ważniejsze, przy systemie informatycznym ZUS od wielu lat mamy sprawę, że tak powiem, przesądzoną. Jakąkolwiek byśmy podejmowali decyzję, to będzie to dotyczyło jednej firmy, bo tak ten system jest niestety budowany. Z tego, że prezes ZUS mówi o tym, że będzie przetarg, tak naprawdę nic nie wynika, bo system tak jest budowany, osoby, które do tych przetargów przystępują, je, że tak powiem, rozstrzygają, co powoduje, że jedna firma wygrywa. Jakie w tym zakresie (Dzwonek) rada nadzorcza, którą pan kieruje, podejmuje decyzje? Tak jak powiedziałem, odpowiadacie za miliardy złotych, które ZUS wydaje. Pozostawianie wszystkiego w rękach prezesa ZUS uważamy za złe dla funkcjonowania całego systemu. Jeszcze jedno pytanie: Czy nie będzie to miało wpływu na podejmowanie decyzji o przejściu naszych obywateli z II filaru do ZUS?