Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2016-12-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam przyjemność i zaszczyt przedstawić stanowisko mojego klubu, Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, wobec projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Tak jak pani poseł, która reprezentuje komisję petycji, mówiła, ten projekt jest efektem petycji stowarzyszenia Wieczyste. Petycja ta zawierała propozycję w ogóle innych zasad postępowania, przystępowania organizacji do postępowania administracyjnego. Powiedziałabym, tak zrozumiałam tę petycję, bo ją czytałam, że stowarzyszenie Wieczyste zaproponowało w ogóle inną filozofię. Ale państwo, nie ukrywam, opierając się też na opinii Biura Analiz Sejmowych, przyjęliście z tej petycji jeden element, który dotyczył usunięcia z art. 31 k.p.a. § 4. Tutaj pozwolę sobie nie zgodzić się z panią poseł, że wszystkie opinie do tej zmiany są pozytywne, ponieważ mam przed sobą opinię Biura Studiów i Analiz Sądu Najwyższego, która jest negatywna. (Poseł Magdalena Kochan: Nie mówiłam o opinii pani poseł.) Negatywnie odnosi się w ogóle do całej tej zmiany, ale na podkreślenie zasługuje przede wszystkim fakt, że państwo, uzasadniając usunięcie tego paragrafu, mówiliście o usunięciu, uchyleniu obowiązku organu administracji publicznej. Ten organ powinien zawiadamiać organizację społeczną, jeżeli uzna, że może być ona zainteresowana udziałem w tym postępowaniu ze względu na swoje cele statutowe i gdy przemawia za tym interes społeczny. Cały czas w uzasadnieniu tego projektu jest podkreślany obowiązek tego organu i z tego państwo wyciągnęliście wniosek, że należałoby ten zapis uchylić. Jak podkreśla Sąd Najwyższy, przepis, o którym mówimy, jedynie upoważnia organ administracji publicznej do zawiadomienia organizacji społecznej o wszczęciu postępowania w sprawie dotyczącej innej osoby, jeżeli organ uzna, że dana organizacja może być zainteresowana udziałem w określonej sprawie, zważywszy na jej cele statutowe oraz interes społeczny. Błędne jest więc przekonanie autorów projektu, czyli komisji petycji, że przepis, o którego uchylenie państwo wnoszą, nakłada na organ administracji publicznej obowiązek powiadamiania organizacji społecznej o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej innej osoby. Adresaci zawiadomień, o których mowa w art. 31 § 4 k.p.a., ale podobne rozwiązanie mamy też w art. 183 § 2 k.p.a., nie są też zobligowani do udziału na prawach strony w sprawach dotyczących innych osób. Należy podkreślić, że projektowana nowelizacja w przypadku jej przyjęcia mogłaby stanowić istotne ograniczenie dla organów administracji publicznej, które oficjalnie mogą dziś zawiadomić te strony, które uznają, że chciałyby wziąć w tym postępowaniu udział, czyli organizacje społeczne. Może to być wyraźne ograniczenie dla tego organu administracji publicznej, ale też ograniczenie zasady generalnej, która wynika z art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, że jest obowiązek uwzględniania przez organ administracji publicznej... W każdym postępowaniu jest obowiązek uwzględniania interesu społecznego, czyli jeżeli są organizacje społeczne, które uważają, że mają interes w tym postępowaniu, to ważne, żeby mogły wziąć w tym postępowaniu udział. Bardzo ważne jest też, że jeżeli organ administracji publicznej zawiadomiłby taką organizację społeczną o postępowaniu, to ta organizacja społeczna może być prawie pewna, że zostanie w późniejszym okresie, jeżeli chce przystąpić, bo to też nie jest dla niej obowiązek, uznana za stronę. Biorąc pod uwagę, że zawsze byłam, jestem, i myślę, że będę, często to wyrażałam w swoich wystąpieniach, przeciwna takiej wyrywkowej (Dzwonek), niekoniecznej nowelizacji kodeksów, czyli ustaw bardzo ważnych, zaraz po konstytucji, w imieniu mojego klubu, Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, wnoszę o odrzucenie tego projektu w pierwszym czytaniu. Dziękuję bardzo.