Mówca: Marek Łatas (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie nieefektywnej polityki państwa w zakresie problemu ubóstwa w Polsce Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Z publikacji Głównego Urzędu Statystycznego ˝Warunki życia rodzin w Polsce˝ ogłoszonej w ostatnim czasie wynika, że wskaźnik ubóstwa w Polsce jest zatrważający, a ponad pół miliona dzieci w Polsce jest niedożywionych. Ponad 3% gospodarstw rodzinnych z co najmniej l dzieckiem na utrzymaniu nie jest w stanie z powodu ograniczeń finansowych zapewnić swoim dzieciom przynajmniej co drugi dzień mięsa, drobiu, ryby lub odpowiednika wegetariańskiego i prawie tyle samo gospodarstw nie może pozwolić sobie na zapewnienie dzieciom przynajmniej kilka razy w tygodniu świeżych owoców lub warzyw. Czynnikiem determinującym stopień zaspokojenia potrzeb żywnościowych jest liczba dzieci w gospodarstwie rodzinnym. Im więcej dzieci na utrzymaniu w rodzinie, tym większe trudności w zapewnieniu tej podstawowej potrzeby. Najbardziej niekorzystna sytuacja w zakresie żywienia dzieci wystąpiła w rodzinach wielodzietnych. Zapewnienie co drugi dzień mięsa, ryby lub wegetariańskiego odpowiednika stanowiło problem dla 1,9% rodzin z l dzieckiem i dla nieco więcej, bo 2,7%, rodzin z 2 dzieci, ale już w gospodarstw rodzinnych z 3 dzieci i więcej problem ten był dużo większy i dotyczył aż 8,5% rodzin. Przekładając procenty na suche liczby, daje to szacunkową liczbę 1,5 mln dzieci, które z przyczyn ekonomicznych żyją w niedostatku i biedzie. Pragnę przypomnieć, że w wygłoszonym 2 maja 2008 r. orędziu pan premier Donald Tusk powiedział m.in. że: ˝Głodne dziecko to hańba (...), ja sam nie zaznam spokoju, dopóki nie będę miał pewności, że w Polsce żadne dziecko nie chodzi głodne˝. Niestety minęło już prawie 6 lat od tych słów i okazuje się, że problem niedożywienia nadal istnieje w bardzo szerokim zakresie, a złożone obietnice okazały się być kolejnymi przyrzeczeniami bez pokrycia. Pomoc państwa dla rodzin wielodzietnych jest fikcją, dlatego Polacy tak niechętnie decydują się na powiększony model rodziny. Raport GUS dowodzi, że powolutku i bez rozgłosu bieda i głód zakradają się do polskich domów, demoralizując i upodlając społeczeństwo. Warto w tym miejscu przypomnieć raport, który Główny Urząd Statystyczny opublikował 17 października 2013 r., ˝Ubóstwo w Polsce w świetle badań GUS˝. Cytuję: Wśród wszystkich krajów Unii Europejskiej dochody do dyspozycji rodziny w Polsce należą do najniższych. Niekorzystnie na tle większości krajów Unii przedstawiała się w Polsce sytuacja osób pracujących. W krajach Unii Europejskiej w 2011 r. w sferze ubóstwa pozostawało ok. 9% osób pracujących. Najmniejszy odsetek osób pracujących zagrożonych omawianym typem ubóstwa zaobserwowano w Finlandii, Czechach oraz Belgii (ok. 4%). Polska ze wskaźnikiem ok. 11% należała do krajów o najwyższej stopie ubóstwa wśród tej grupy ludności. Na nic się zdadzą promienne oświadczenia premiera, że kryzys minął, że Polska należeć będzie do 20 najbogatszych krajów świata. Czytając, jak wiele osób, w tym dzieci, cierpi z powodu niedostatku i biedy, należy zastanowić się nad sensem przemian demokratycznych, o jakie walczyliśmy kilkadziesiąt lat temu. Czy średniej wielkości kraj europejski nie jest w stanie zapewnić godnego życia swoim mieszkańcom?