Mówca: Józef Lassota (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-06-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie konieczności zmiany Kodeksu karnego Kilka dni temu w Krakowie doszło do zabójstwa 23-letniego mężczyzny, który zmarł od ciosu zadanego ostrym narzędziem w rękę, która została prawie odcięta. Zmarły mężczyzna był sympatykiem jednej z krakowskich drużyn piłkarskich. To w ostatnim okresie kolejna ofiara bandyckiego zwalczania się sympatyków poszczególnych drużyn w Krakowie. Niedawno małopolska Policja dokonała zatrzymania 13 osób - członków tzw. bojówek, które deklarują sympatię dla krakowskich klubów piłkarskich. Zatrzymania dokonali policjanci ze specjalnej grupy zajmującej się rozpracowywaniem środowiska pseudokibiców. Działania pseudokibiców w ostatnim okresie w Krakowie zaczynają być normą, mimo wielu skutecznych akcji krakowskiej Policji. Obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa leży nie tylko po stronie Policji, a przynajmniej nie powinien leżeć, ale również po stronie prokuratury i sądów. Wydane ostatnio przez sądy wyroki bulwersują opinię publiczną. Przestępcy, którzy biją ludzi na śmierć, dostają wyroki od dwóch, trzech do pięciu lat więzienia. W takich przypadkach jak ten, który jest opisany wyżej, prokuratura niejednokrotnie nie stawia zarzutu zabójstwa, tylko na przykład pobicia ze skutkiem śmiertelnym. Podobnie jest w przypadku sądów, które nie zmieniają kwalifikacji czynu, tylko prowadzą sprawy, w których zarzutem jest pobicie ze skutkiem śmiertelnym. Przyjmuje się bowiem, że sprawca chciał pobić, ale nie chciał zabić, dzięki temu jest traktowany łagodniej. W Polsce, niestety, za taki czyn często odpowiadają sprawcy wyjątkowo brutalnych pobić, które faktycznie są okrutnymi zabójstwami. Można zatem stwierdzić, że przyjęta przez sądy i wykorzystywana przy stawianiu zarzutów przez prokuraturę linia orzecznicza jest zbyt liberalna. W efekcie przyjęte w polskim prawie karnym założenie prewencji generalnej oraz indywidualnej nie znajduje odzwierciedlenia w praktyce. W istocie oznacza to, że sprawcy takich czynów nie obawiają się kary, mając świadomość, że zasądzony wyrok będzie niski i szybko będą mogli wrócić do społeczeństwa. Z uwagi na fakt, że takie sprawy trwają bardzo długo, potencjalni sprawcy tych czynów mają świadomość, że grożąca im kara wcale nie jest nieuchronna, a potencjalny wyrok będzie niski. W tym miejscu zaznaczyć należy, że w polskim systemie prawa karnego istnieje jednak pojęcie zabójstwa z zamiarem ewentualnym. Zabójcą jest nie tylko ten, kto planuje zabójstwo, ale także ten, kto godzi się na to, że jego ofiara poniesie śmierć. Godzi się, czyli bije tak, że bierze pod uwagę śmierć ofiary, w istocie dopuszcza się zabójstwa. W Polsce jest za dużo przypadków nazbyt liberalnego stosowania przepisów prawa, dlatego przepis penalizujący pobicie ze skutkiem śmiertelnym powinien zostać całkowicie zmieniony, a sprawcy pobić, których następstwem jest śmierć człowieka, powinni odpowiadać tak samo jak za zabójstwo, czyli otrzymywać kary od minimum 15 lat do 25 lat więzienia albo dożywocie. Ten, kto bije w taki sposób, powinien brać pod uwagę taki skutek pobicia jak śmierć ofiary i winien być karany jak zabójca. Trzeba również w tym miejscu stwierdzić, że bicie człowieka przez długi czas, dźganie nożem lub innym niebezpiecznym narzędziem, takim jak ostatnio modna maczeta, a także kopanie w głowę czy skakanie po klatce piersiowej, w wyniku czego następuje śmierć ofiary, winno być traktowane jako typ kwalifikowany zabójstwa, tj. zabójstwo ze szczególnym okrucieństwem. Zwracam się do ministra sprawiedliwości o rozważenie zmiany Kodeksu karnego, aby spowodować, by cele prewencji indywidualnej oraz prewencji generalnej założone w polskim prawie karnym znalazły swoje odzwierciedlenie w stawianych zarzutach i orzekanych wyrokach, by sprawca bał się dolegliwości kary i rzeczywiście ją odczuwał, a społeczeństwo było przekonane o jej nieuchronności i dolegliwości.