Mówca: Zbigniew Sosnowski
Data: 2017-04-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowni Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Pochylamy się dzisiaj na tej sali nad nowelizacją ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji, której treść jest tak bardzo bliska - a zapewne i oczekiwana - naszym rodakom rozsianym na Wschodzie w wyniku zawieruchy wojennej i jej następstw. Już samo brzmienie preambuły do nowelizowanej ustawy traktuje o głębokiej więzi z Polakami, potomkami dawnej, przedwojennej Rzeczypospolitej, dla których obecna wolna Polska może być prawdziwym polskim domem. Następstwa II wojny światowej sprawiły, że wielu naszych rodaków nie z własnej woli zostało wywiezionych i osiedlonych na obczyźnie, gdzie z dala od własnego kraju cierpiało tęsknotę, głód, choroby, wyniszczenie fizyczne i psychiczne, jednakże ani martyrologia, ani odosobnienie nie złamały ich wiary i nadziei, że po dziesięcioleciach wygnania zaświeci im promyk nadziei na powrót do ukochanej ojczyzny, a dla wielu w podeszłym już wieku - na złożenie swych kości na polskiej ziemi. Ten czas właśnie nadszedł. Aby proces ten zarówno urzeczywistnić, jak i maksymalnie przyspieszyć, należało dokonać nowelizacji zapisów już obowiązującej ustawy o repatriacji oraz niektórych innych ustaw. Sprawozdanie połączonych Komisji: Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Łączności z Polakami za Granicą określa zasady nabywania obywatelstwa polskiego w drodze repatriacji oraz prawa repatrianta, a także tryb i zasady udzielania pomocy repatriantom. Określono też status repatrianta. Ustanowiono pełnomocnika rządu do spraw repatriacji. Zdecydowano także o powołaniu Rady do Spraw Repatriacji, szkoda tylko, że z tak znikomymi kompetencjami. Zakres zadań samego pełnomocnika rządu jest dosyć szeroki i mniemać należy, że wypełni on dobrze powierzone mu ustawą zadanie godnego przyjęcia naszych rodaków. Istotną, a wręcz kluczową rolę odgrywać będą, szczególnie w pierwszym okresie po przybyciu do Polski, ośrodki adaptacyjne dla repatriantów. Godzi się zauważyć, że samo przybycie do ojczyzny to nie tylko sielanka, ale także i obowiązki dla osób, dla których wolna Polska otwiera szeroko drzwi. Organem koordynującym proces repatriacji na obszarze województwa będzie wojewoda. Ustawa przewiduje zabezpieczenie przed przybyszami niepożądanymi oraz stosowny tryb postępowania w takich przypadkach, co wydaje się zrozumiałe i oczywiste. Ważną rolę odgrywać, ale i odpowiedzialność brać na siebie będą osoby wspierające repatrianta, czemu projekt ustawy poświęca osobny rozdział. Aby zapewnić godny pobyt przybyłym do kraju repatriantom, ustawodawca nie mógł zapomnieć o nowelizacji wielu ustaw, nie tylko o, najogólniej rzecz ujmując, charakterze socjalno-bytowym, ale także zabezpieczających interesy Rzeczypospolitej. Wysoki Sejmie! Nie trzeba było dużo czasu, namysłu czy zastanowienia, aby Polskie Stronnictwo Ludowe wyrobiło sobie pogląd na procedowaną materię. Zgodnie z naszą tradycją i przywiązaniem do wolności i niepodległości, uważając, że winni jesteśmy naszym rodakom godne ich przyjęcie w ojczyźnie, posłowie Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego w głosowaniu podniosą rękę za przyjęciem sprawozdania połączonych komisji z druku nr 1446. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)