Mówca: Jarosław Żaczek
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Sprawiedliwa Polska przedstawić stanowisko wobec sprawozdania Krajowej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego dotyczącego stanu bezpieczeństwa ruchu drogowego i działań realizowanych w tym zakresie w roku 2013 oraz sprawozdania Komisji Infrastruktury w tej sprawie. Raport przedstawiony Sejmowi jest zestawem statystycznych informacji o stanie bezpieczeństwa ruchu drogowego w zakresie najważniejszych zdarzeń drogowych, jest oceną sytuacji w Polsce oraz odnosi się szczegółowo do sytuacji w poszczególnych województwach. Po raz pierwszy wprowadzono nowy element, a więc określenie stanu realizacji ˝Narodowego programu bezpieczeństwa ruchu drogowego˝ za rok 2013. Trzeba zauważyć, że zmieniła się także forma i zawartość raportu w stosunku do lat ubiegłych. Raport jest inny, ale to nie znaczy wcale, że jest lepszy. Nie zmienia się niestety sytuacja Polski na tle Unii Europejskiej w zakresie bezpieczeństwa. W roku 2013 pod względem liczby wypadków oraz osób zabitych na 100 tys. mieszkańców nadal jesteśmy bardzo wysoko wśród najgorszych, na przedostatnim miejscu w Unii Europejskiej, za nami jest tylko Rumunia. Z raportu możemy odczytać, że w ubiegłym roku doszło do spadku liczby wypadków o 3%, liczby zabitych o 6% oraz zmniejszenia się liczby rannych i ciężko rannych, natomiast więcej było kolizji. Rodzaje wypadków ze skutkiem śmiertelnym to przede wszystkim: najechanie na pieszego oraz zderzenia czołowe i boczne. Ponad 1030 ofiar stanowili piesi, ok. 1600 zabitych kierowało pojazdami, zginęło 650 pasażerów. W roku 2013 sprawcami prawie 2300 takich wypadków byli kierujący, sprawcami prawie 600 zdarzeń byli piesi. Główne przyczyny to: nadmierna prędkość, nieudzielenie pierwszeństwa pojazdom oraz nieprawidłowe wyprzedzanie i oczywiście jazda pod wpływem alkoholu. Statystyki pokazują, że najwięcej wypadków jest w II i III kwartale roku. Jeśli chodzi o wskaźnik liczby zabitych na 100 tys. mieszkańców w poszczególnych regionach, to najgorzej jest w województwie lubelskim. Jestem posłem właśnie z tego regionu. Mała sieć dróg krajowych i wojewódzkich, przesuwanie w czasie najważniejszych inwestycji drogowych na drogach nr 17 i 19, oddawanie obecnie prowadzonych inwestycji, tak jak w przypadku części obwodnicy Lublina, dopasowane do kalendarza wyborczego, biedne samorządy gminne i powiatowe, które nie mają środków na inwestycje drogowe, nielikwidowanie miejsc szczególnie niebezpiecznych przynosi niestety takie właśnie skutki. Do jednej szczególnej sytuacji odniosę się szczegółowo w pytaniu. Kolejna część raportu to informacja na temat realizacji działań zdefiniowanych w ˝Narodowym programie bezpieczeństwa ruchu drogowego˝. Składa się na niego 56 różnych elementów, za które odpowiedzialni byli przedstawiciele poszczególnych resortów, pracownicy Komendy Głównej Policji oraz Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. 34 zadania zostały zrealizowane, 13 zadań zrealizowano częściowo, a 9 w ogóle nie zrealizowano. W raporcie przedstawiono przede wszystkim suche statystyki, natomiast jest niewiele szczegółowych analiz. Informacja ma wiele braków, np. nie zawiera liczby wypadków z udziałem rowerzystów i motocyklistów. Raport nie odnosi się do stanu nawierzchni dróg, kolein na drogach, nie opisano również wpływu na wypadkowość liczby przejść dla pieszych, jakości poboczy oraz instalacji poprawiających bezpieczeństwo w ruchu drogowym. Raport jest zbyt ogólny i ma mało wspólnego z rzeczywistością, nie odnosi się również do stanu szkolenia kierowców. Raport nie zawiera odpowiedzi na pytania, jakie są przyczyny spadku liczby wypadków drogowych, o ile tych wypadków jest mniej na oddawanych do użytku autostradach, drogach ekspresowych i obwodnicach miast. Raport nie zawiera również analizy skutków oraz wpływu wprowadzonych przepisów legislacyjnych na poprawę bezpieczeństwa, np. wpływu ustawy nakazującej jazdę na światłach w dzień. Skutki zdarzeń drogowych w naszym kraju wedle oceny to koszty rzędu 35 mld zł. Jeszcze bardziej porażające są te, których nie da się przeliczyć na pieniądze. Dlatego do dokumentu należy podejść ze szczególną powagą. Biorąc pod uwagę wszystkie braki i mankamenty dokumentu przytoczone przeze mnie, także przez moich przedmówców, nie możemy ocenić pozytywnie tej informacji i będziemy głosowali za odrzuceniem raportu. Dziękuję bardzo.