PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Mariusz Krystian
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jeżeli osoba wspierana zawrze umowę asysty prawnej z kilkoma asystentami w takim samym zakresie, każdy z nich może działać niezależnie. Dlaczego więc projekt nie wskazuje, co dzieje się w razie sprzecznych działań lub sprzecznych informacji przekazywanych przez kilku asystentów w tej samej sprawie? Skoro asystentem prawnym może być każda osoba pełnoletnia, która sama nie korzysta z instrumentu wspieranego podejmowania decyzji, to dlaczego projekt nie przewiduje żadnych wymogów dotyczących niekaralności, rękojmi należytego wykonywania obowiązków albo braku konfliktu interesów wobec asystenta prawnego? Kuratora również ustanawia się na czas oznaczony, co do zasady do 5 lat, a w przypadku kuratora reprezentującego nawet do 10 lat, jeśli sąd uzna, że przesłanki nie mogą ulec zmianie. Dlaczego więc projekt nie przewiduje obowiązkowego okresowego przeglądu sytuacji osoby wspieranej w trakcie trwania kurateli, np. co rok czy co 2 lata (Dzwonek), tylko dopiero przy ponownym ustanawianiu kuratora? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Sobolak
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Projekt ustawy dotyka spraw najgłębszych: godności człowieka, jego prawa do decydowania o sobie i do życia bez niepotrzebnego wykluczenia. Proponowana zmiana odchodzi od instytucji ubezwłasnowolnienia i zastępuje ją systemem, który nie odbiera człowiekowi podmiotowości, lecz realnie go wspiera. To zmiana, która w centrum stawia nie procedury, ale człowieka, jego wolę, potrzeby i sytuację życiową. Wprowadzamy rozwiązania, które są bardziej elastyczne i bardziej ludzkie. To reforma, która wynika nie tylko z prawa europejskiego i standardów ONZ, lecz także z doświadczeń tysięcy rodzin w Polsce, osób starszych, osób z niepełnosprawnościami, ich bliskich i opiekunów. Mam dwa pytania do pana ministra. Jak państwo ochroni osobę bezradną przed wyłudzeniem majątku? Kto i w jaki sposób będzie kontrolował asystentów prawnych i kuratorów? Jednocześnie dziękuję za projekt (Dzwonek) ustawy, który jest krokiem w stronę państwa bardziej nowoczesnego, a przede wszystkim bardziej empatycznego i sprawiedliwego. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Agnieszka Ścigaj
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Projekt, de facto długo wyczekiwany przez środowiska osób z niepełnosprawnościami, zastępuje instytucję ubezwłasnowolnienia, która jest często kontrowersyjna. Natomiast jest to projekt duży, długi, trudny i dotyczący wielu różnych aspektów. Wprowadza cztery nowe funkcje. Sama jego objętość jest olbrzymia. Wiele środowisk z różnych stron zgłasza różne pytania, wątpliwości, niejasności, obawy. To wszystko jest naturalne i bardzo zrozumiałe. Pytań jest mnóstwo, nie zadam ich w ciągu 1 minuty. Ale czy nie warto w takiej sytuacji, panie ministrze, zastanowić się nad wysłuchaniem publicznym, nad szerokimi konsultacjami? Prawo można zmienić szybko, ale w takich kwestiach jego implementacja będzie trwała bardzo długo, szczególnie jeżeli rodzi tak poważne obawy ze strony rodzin. Są tu kontrowersje i często niejasny podział, gdzie będzie rodzina, a gdzie cztery instrumenty wspierające. (Dzwonek) Kto będzie rozstrzygał o tym, kto ma pierwszeństwo co do decydowania w przypadku konfliktu? Dziękuję.
Mówca: Anna Gembicka (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Odejście od ubezwłasnowolnienia na rzecz wspieranego podejmowania decyzji to odpowiedź na realny problem: osoba dorosła nie powinna być automatycznie pozbawiana podmiotowości tylko dlatego, że w części spraw potrzebuje pomocy. Właśnie dlatego musimy bardzo uważnie przyjrzeć się projektowanym rozwiązaniom, bo istnieje ryzyko, że zamiast likwidacji ubezwłasnowolnienia stworzymy ubezwłasnowolnienie pod inną nazwą. Szczególnie dotyczy to kuratora reprezentującego, który w określonych sprawach będzie mógł działać w imieniu osoby wspieranej albo którego zgoda będzie warunkiem skuteczności czynności. Dlatego pytam rząd: Jakie konkretne gwarancje przewidziano, aby sądy bardzo precyzyjnie określały zakres działania kuratora i nie stosowały tego instrumentu zbyt szeroko, automatycznie albo na zapas? Po drugie: Jak będzie wyglądała realna kontrola nad kuratorami reprezentującymi i wspierającymi? Kto i w jakim trybie będzie sprawdzał, czy działają oni zgodnie z wolą, interesem i potrzebami osoby wspieranej, a nie w interesie osób trzecich? Po trzecie: czy Ministerstwo Sprawiedliwości zbadało dotychczasową skalę nadużyć w sprawach o ubezwłasnowolnienie? Ile było skarg, ile przypadków instrumentalnego wykorzystywania tej instytucji, a ile spraw, w których ubezwłasnowolnienie służyło nie ochronie człowieka, ale przejęciu kontroli nad jego majątkiem lub decyzjami? Jeśli chcemy naprawdę chronić godność osób potrzebujących wsparcia, musimy mieć pewność, że nowy system nie powtórzy starych patologii, tylko stworzy realne, proporcjonalne i kontrolowane wsparcie.
Mówca: Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Są takie zmiany w prawie, które nie są tylko techniczną korektą przepisów. One mówią coś bardzo ważnego o tym, jak państwo widzi człowieka. Projekt ustawy o instrumentach wspieranego podejmowania decyzji dotyczy właśnie takiej zmiany. Odejście od ubezwłasnowolnienia to odejście od myślenia, że osobie dorosłej można w całości odebrać podmiotowość, zamiast zapytać, jakiego wsparcia potrzebuje, żeby mogła możliwie samodzielnie decydować o swoim życiu. Jako poseł niezrzeszony oceniam ten kierunek bardzo pozytywnie. Osoba z niepełnosprawnością, osoba starsza, osoba chorująca psychicznie, osoba w kryzysie albo osoba, która potrzebuje pomocy w prowadzeniu swoich spraw, nie przestaje być człowiekiem zdolnym do wyrażania woli, potrzeb i preferencji. Państwo powinno chronić, ale nie odbierać głosu. Powinno wspierać, ale nie zastępować człowieka wszędzie tam, gdzie nie jest to konieczne. Dlatego ważne są indywidualnie dobrane instrumenty: asystent prawny, kurator wspierający, kurator reprezentujący czy pełnomocnik rejestrowany. To projekt potrzebny i długo oczekiwany. Ale jego powodzenie nie rozstrzygnie się wyłącznie w tekście ustawy. Rozstrzygnie się w sądach, w urzędach, u notariuszy, w bankach, w placówkach opieki, w rodzinach i w codziennym kontakcie z osobą wspieraną. Dlatego popierając kierunek tej zmiany, trzeba pilnować jej praktycznego wdrożenia. Godność człowieka nie może być tylko zasadą w uzasadnieniu. Musi być realnym doświadczeniem osoby, która zamiast ubezwłasnowolnienia otrzyma wsparcie dopasowane do jej życia.
Mówca: Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Na jakich konkretnie badaniach empirycznych, analizach statystycznych i ekspertyzach medyczno-prawnych oparto założenie, że całkowite zniesienie instytucji ubezwłasnowolnienia zapewni skuteczniejszą ochronę praw i interesów majątkowych osób z zaawansowanymi chorobami otępiennymi, np. chorobą Alzheimera, w sytuacji gdy osoby te obiektywnie nie są w stanie samodzielnie kierować swoim postępowaniem i wyrazić jakiejkolwiek woli? Jakie są szacowane, całościowe koszty wdrożenia ustawy dla budżetu państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego w horyzoncie najbliższych 10 lat, ze szczególnym uwzględnieniem faktu, że koszty wynagrodzeń kuratorów reprezentujących mają być w określonych przypadkach w całości pokrywane ze środków publicznych na podstawie przepisów o pomocy społecznej?
Mówca: Krzysztof Grabczuk
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Koalicja Obywatelska chciałbym wyrazić swoje słowa szacunku, uznania i podziękowania dla wszystkich tych, którzy tworzyli i wciąż tworzą piękno ludowych zespołów sportowych. Te słowa kieruję do działaczy, sponsorów, sędziów, ale przede wszystkim do trenerów i zawodników. Wielu zawodników, którzy wywodzili się czy też wywodzą z ludowych klubów sportowych, osiągnęło największe sukcesy, byli mistrzami olimpijskimi, jak chociażby Andrzej Wroński, zdobywało medale na igrzyskach olimpijskich, mistrzostwach świata i mistrzostwach Europy. Do tej grupy oprócz wspomnianego Andrzeja Wrońskiego należy zaliczyć Kamila Stocha, Stanisława Szozdę, Ireneusza Palińskiego, Zbyszka Bródkę, Joachima Halupczoka i wielu, wielu innych. To właśnie ci sportowcy spod znaku ludowych klubów sportowych dostarczali nam gigantycznych i przepięknych emocji. Ale trzeba również wspomnieć, że wielu z tych zawodników, chociaż nie zdobywało medali w igrzyskach olimpijskich czy mistrzostwach świata, wielokrotnie reprezentowało barwy naszego kraju na najważniejszych imprezach. To spośród nich wywodzi się wielu mistrzów Polski. To właśnie oni podnosili poziom sportowy polskiej młodzieży. Ale musimy również pamiętać, że ludowe zespoły sportowe to ogniwo życia społecznego, jak również w wielu wypadkach kulturalnego. To właśnie ci działacze, to to środowisko w bardzo wielu miejscach tworzyło spoiwo dla społeczności lokalnej. Raz jeszcze za to wszystko, co panie i panowie, działacze ludowych zespołów sportowych robili dla polskiego sportu, składam serdeczne podziękowania. Klub Koalicji Obywatelskiej popiera projekt uchwały w sprawie uczczenia 80-lecia działalności Ludowych Zespołów Sportowych. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Mam zaszczyt w imieniu klubu parlamentarnego Lewicy udzielić wsparcia temu projektowi komisyjnemu, którego celem jest uczczenie 80-lecia działalności ludowych zespołów sportowych. Ludowe zespoły sportowe to od początku wielki ruch społeczny, to tysiące oddanych wolontariuszy, którzy z czasem zdobywają uprawnienia instruktorów, trenerów, organizują zajęcia sportowe, organizują rywalizację sportową, są też trzonem powstawania i funkcjonowania polskich związków sportowych. Właśnie ten ruch społeczny drugiej połowy lat 40. i początku lat 50. wspólnie ze spółdzielczością wiejską tworzył warunki do współzawodnictwa sportowego w środowisku wiejskim. Z tego ruchu wywodzą się wspaniali sportowcy, ludzie, którzy kierowali polskim sportem, kierowali również polskimi związkami sportowymi. Współcześnie to oczywiście kluby sportowe zrzeszone w gminnych, powiatowych i wojewódzkich zrzeszeniach ludowych zespołów sportowych oraz Krajowym Zrzeszeniu Ludowych Zespołów Sportowych. Właśnie zrzeszenia stają się partnerami w realizacji polityki sportowej samorządów terytorialnych Ministerstwa Sportu i Turystyki. Ministerstwo Sportu i Turystyki wspólnie z Krajowym Zrzeszeniem LZS realizuje wiele programów rządowych adresowanych do środowiska wiejskiego. Największy z nich to rządowy program ˝Klub˝. W tym roku przeznaczono 110 mln zł na jego realizację. Uczestniczy w nim prawie 50% wszystkich klubów sportowych w Polsce. To także partner właśnie samorządów wojewódzkich, gdzie wspólnie ustalana jest strategia adresowana do małych środowisk wiejskich. Takie umowy realizowane są w całej Polsce, a obecny prezes, pan poseł Jarosław Rzepa, wspólnie z innymi parlamentarzystami spotykają się z liderami województw samorządowych, wzmacniając systemowe rozwiązania w zakresie sportu i turystyki. Chodzi m.in. o wieloletnie umowy na rzecz realizacji tych programów upowszechniania sportu. LZS i jego kluby w wielu dyscyplinach sportu to ponad 50% punktów zdobytych we współzawodnictwie sportowym dzieci i młodzieży. W mojej Wielkopolsce ponad 20% wszystkich punktów (Dzwonek) to są kluby właśnie z tego zrzeszenia. W imieniu klubu parlamentarnego Lewicy, a także swoim własnym w sposób emocjonalny, bo od 50 lat działałem w ludowych zespołach sportowych, gdzie miałem zaszczyt przez 30 lat kierować do niedawna Poznańskim Zrzeszeniem LZS i Wielkopolskim Zrzeszeniem LZS, opowiadam się za przyjęciem tej uchwały, żeby to było przyjęcie tej uchwały, tak jak w komisji, przez wszystkich ponad podziałami. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ludowe zespoły sportowe od 80 lat są ważną częścią historii polskiego sportu. Szczególnie w mniejszych miejscowościach i środowiskach wiejskich. To właśnie tam przez dziesięciolęcia tworzono przestrzeń dla aktywności fizycznej, wychowania młodzieży i budowania lokalnych wspólnot. LZS dawały szansę rozwoju wielu młodym ludziom, którzy nie mieli dostępu do dużych klubów sportowych ani infrastruktury wielkich ośrodków miejskich. Z tych środowisk wyrastali zawodnicy, trenerzy, społecznicy, a także przyszli medaliści i olimpijczycy. Warto docenić pracę wszystkich działaczy, trenerów, zawodników i wolontariuszy, którzy przez lata tworzyli ludowe zespoły sportowe, często własnym wysiłkiem społecznym, zaangażowaniem i poczuciem odpowiedzialności za swoją lokalną społeczność. Dlatego klub Konfederacji poprze projekt uchwały. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Barbara Okuła
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Rozpatrujemy dziś projekt uchwały w sprawie uczczenia 80-lecia działalności Ludowych Zespołów Sportowych. 80 lat to piękny jubileusz. To także okazja, by spojrzeć nie tylko na historię organizacji, ale przede wszystkim na ludzi, którzy tę historię tworzyli: tysiące działaczy społecznych, trenerów, nauczycieli, rodziców i zawodników, którzy przez kolejne pokolenia wierzyli, że sport może być czymś więcej niż tylko rywalizacją. Bo sport to nie tylko wyniki i medale. Sport przede wszystkim kształtuje człowieka. Uczy wytrwałości wtedy, gdy nie wszystko się udaje. Uczy szacunku dla przeciwnika i zasad fair play. Pokazuje, że sukces nie przychodzi od razu, ale jest efektem codziennej pracy, systematyczności i cierpliwości. Są to wartości, których szczególnie potrzebujemy także poza boiskiem czy halą sportową. Nie powinno być tak, że o możliwości rozwijania talentów decyduje kod pocztowy, miejsce zamieszkania albo zasobność portfela rodziców. Właśnie w tym miejscu przez dziesięciolecia swoją niezwykle ważną rolę odgrywały ludowe zespoły sportowe. Dla młodzieży były one pierwszą i często jedyną przestrzenią, w której mogły regularnie uprawiać sport. Dla wielu młodych ludzi były miejscem pierwszego treningu, pierwszych zawodów, pierwszego sportowego sukcesu, ale także pierwszej lekcji odpowiedzialności i współpracy. Za tym wszystkim nie stały wielkie budżety ani nowoczesne centra treningowe. Bardzo często stał jeden człowiek: trener, nauczyciel lub społecznik, który po pracy przychodził na boisko i poświęcał swój czas młodym ludziom. Tak budowano przez lata kapitał społeczny w setkach polskich miejscowości. Dziś świat wygląda inaczej niż 80 lat temu. Zmieniły się warunki życia, oczekiwania młodych ludzi i zasoby spędzania wolnego czasu. Jednak potrzeba aktywności fizycznej, wspólnoty i poczucia przynależności pozostaje niezmienna. W czasach, gdy coraz więcej czasu spędzamy przed ekranami komputerów i telefonów, gdy rośnie problem samotności wśród młodych ludzi, gdy obserwujemy spadek aktywności fizycznej dzieci i młodzieży, każde miejsce zachęcające do ruchu, współpracy i budowania relacji staje się szczególnie cenne. Dlatego warto podkreślić, że misja ludowych zespołów sportowych pozostaje aktualna. Nadal pomagają odkrywać talenty i rozwijać zainteresowania. Nadal tworzą przestrzeń, w której młody człowiek może uwierzyć w siebie, poczuć się częścią drużyny i przekonać się, że wysiłek przynosi efekty. Dzisiejsza uchwała jest wyrazem szacunku dla pokoleń ludzi zaangażowanych w działalność ludowych zespołów sportowych. Dla tych, którzy budowali lokalne wspólnoty wokół sportu, dla tych, którzy poświęcali swój czas młodym ludziom, dla tych, którzy przez lata udowadniali, że wielkie rzeczy mogą rodzić się także w małych miejscowościach. W imieniu Klubu Parlamentarnego Centrum deklaruję poparcie dla projektu uchwały i składam wyrazy uznania wszystkim osobom, które przez ostatnie 80 lat tworzyły historię ludowych zespołów sportowych. Dziękuję bardzo. (Poseł Alicja Łuczak: Brawo!)
Mówca: Adam Luboński
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polska 2050 wyrażam pełne poparcie dla uchwały upamiętniającej 80-lecie działalności ludowych zespołów sportowych. To nie jest tylko jubileusz organizacji. To przede wszystkim jubileusz wielkiego ruchu społecznego, który od pokoleń buduje sport tam, gdzie wszystko się zaczyna, blisko ludzi, blisko rodzin, blisko lokalnych wspólnot. Od 1946 r. ludowe zespoły sportowe dawały dzieciom, młodzieży na wsiach oraz w małych miejscowościach coś bezcennego - szansę. Szansę na rozwój, na aktywność, na sportowe marzenia, a często też był to sposób na życie. I trzeba powiedzieć to jasno. Bez ludowych zespołów sportowych historia polskiego sportu byłaby dużo uboższa. To właśnie tam zaczęły się drogi wielu mistrzów, olimpijczyków, reprezentantów Polski. Ale LZS to nie tylko sport wyczynowy. To przede wszystkim szkoła życia. To szkoła charakteru, odpowiedzialności, dyscypliny i wspólnoty. Dziś, kiedy coraz częściej mówimy o problemach zdrowotnych naszych dzieci, o otyłości, o braku ruchu, kryzysie, kondycji psychicznej młodego pokolenia, rola takich organizacji jest jeszcze większa, niż była kiedyś, bo sport lokalny to nie jest dodatek. To przede wszystkim fundament zdrowego społeczeństwa. Dlatego ta uchwała ma ogromne znaczenie. Jest wyrazem wdzięczności wobec tysiąca trenerów, działaczy, nauczycieli i społeczników. Przez ponad 80 lat, często bez rozgłosu i bez wielkich środków, budowali polski sport od samych podstaw. Ale pamiętajmy też o jednym. Szacunek dla historii musi iść w parze z odpowiedzialnością za to, co będzie dalej. Jeżeli chcemy silnego sportu w Polsce, musimy wzmocnić sport powszechny, wspierać małe kluby i dawać dzieciom równe szanse, bez względu na to, czy mieszkają w wielkim mieście, czy mieszkają w małych gminach, bo wielkie sukcesy sportowe zawsze zaczynają się od małych sportowych obiektów. Klub Parlamentarny Polski 2050 w pełni popiera tę uchwałę. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Rzepa
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pozwólcie państwo, że na samym początku podziękuję wam wszystkim, każdemu klubowi parlamentarnemu, panu posłowi Tadeuszowi za tę inicjatywę upamiętnienia 80 lat ludowych zespołów sportowych. Szanowni Państwo! To już pokolenia działaczy, trenerów, zawodników. Przede wszystkim, szanowni państwo, ludowe zespoły sportowe to obszary wiejskie, to małe kluby sportowe, to niszowe dyscypliny sportu, które rozwijają się, szanowni państwo, dając na samym końcu wielkie zadowolenie nam kibicom, trenerom, działaczom. Szanowni Państwo! Przywołam przykład choćby z ostatniej zimowej olimpiady. Trzy z czterech medali to ludowe zespoły sportowe. To Bystra, Klimczok. To Kacper Tomasiak i Paweł Wąsek. Ale to są tylko ostatnie przykłady. Poprzednia olimpiada, nie do końca udana - Daria Pikulik, kolarka z mojego województwa zachodniopomorskiego. Szanowni Państwo! Z tego miejsca chciałbym bardzo serdecznie podziękować również wszystkim samorządowcom, bo ludowe zespoły sportowe bez wsparcia samorządu byłyby uboższe i słabsze. To zrozumienie wójtów, burmistrzów, prezydentów miast daje nam ogromne poczucie tego, że nie robimy tego tylko dla siebie, ale robimy dla zdrowego społeczeństwa. Bo szanowni państwo, dzisiaj mamy wiele wyzwań, a jednym z nich jest cywilizacja, choćby to, co się dzieje dzisiaj w tej przestrzeni, jeżeli chodzi o smartfony, laptopy, innego rodzaju nośniki. Sport jest odpowiedzią, szanowni państwo, na kształtowanie właściwych postaw społecznych. Chodzi o rywalizację, umiejętność radzenia sobie z tym, że nie zawsze się wygrywa, czasami się przegrywa, o grę zespołową często. (Poseł Dariusz Matecki: W najbliższych wyborach przegrasz.) To jest sport, szanowni państwo, to są ludowe zespoły sportowe. (Gwar na sali, dzwonek) 80 lat temu w Opolu rozpoczęła się... To była Swornica Czarnowąsy. Tam się to rozpoczęło, szanowni państwo, i trwa do dziś. Dzisiaj blisko 5 tys. klubów jest zrzeszonych jako ludowe zespoły sportowe. To blisko 1/3 wszystkich klubów sportowych w Polsce. Pan poseł Tomaszewski mówił o rządowym programie dotyczącym klubów. Blisko połowa wszystkich klubów otrzymuje wsparcie. To jest ˝Aktywna wieś˝, to są programy wojewódzkie, ale to są często te najmniejsze miejscowości, które... Jestem bardzo dumny, szanowni państwo, honorem dla mnie jest bycie przewodniczącym rady głównej ludowych zespołów sportowych. Serdecznie wszystkim państwu dziękuję. Kłaniam się. Dziękuję za tę bardzo dobrą, potrzebną uchwałę i za to, że państwo jednomyślnie ją przyjęliście. (Oklaski) Bardzo serdecznie dziękuję w imieniu wszystkich działaczy, trenerów i zawodników ludowych zespołu sportowych. (Dzwonek) Dziękuję, pani marszałek.
Mówca: Łukasz Ściebiorowski
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Rozpatrywany projekt uchwały upamiętniającej 80-lecie działalności ludowych zespołów sportowych to dobry moment, by podkreślić, jak ważny to jubileusz, ale również okazja, by pokazać i zwrócić uwagę na istotę ich działalności, a w tym przede wszystkim upowszechnianie kultury fizycznej, rekreacji i turystyki, wyrównywanie szans dzieci z terenów wiejskich i małych miejscowości czy tworzenie bazy sportowej w kraju. To piękna historia i dorobek. U mnie na Śląsku ta historia ma bardzo konkretny wymiar. Wskazuje się, że z dziejów ruchu LZS w naszym regionie wynika, że już w 1946 r. wśród pierwszych powojennych LZS działały te m.in. w Bobrownikach, Suchej Górze czy Dąbrówce Wielkiej. To pokazuje, że LZS od początku nie były wyłącznie miejscem uprawiania sportu, były przestrzenią integracji lokalnych społeczności, wychowania młodzieży i budowania więzi międzypokoleniowych. Dlatego chciałbym zwrócić uwagę i zaapelować, aby za tą słuszną uchwałą poszło także dalsze stabilne wsparcie dla małych klubów sportowych działających w środowiskach lokalnych (Dzwonek), zwłaszcza w mniejszych miejscowościach, bo najlepszym sposobem uczczenia 80-lecia LZS będzie nie tylko pamięć, ale także zadbanie o to, by kolejne pokolenia dzieci miały gdzie trenować. Cieszę się, że o tym pamiętają m.in. Ministerstwo Sportu i Turystyki, ale też wspomniane tutaj samorządy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Henryk Szopiński
Data: 2026-06-17 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Z pełnym przekonaniem popieram projekt uchwały w sprawie uczczenia 80-lecia działalności Ludowych Zespołów Sportowych. LZS to część historii nie tylko polskiego sportu, ale także historii lokalnych wspólnot. W moim regionie działają kluby o pięknych tradycjach, takie jak Jedność Zakrzewo, Tarnovia Tarnówka, Sokół Kościerzyn Wielki, Iskra Czernice, Piast Skic czy Stella Białośliwie. Ich historia jest nierozerwalnie związana z historią polskiej wsi. Przez dziesięciolecia ludowe zespoły sportowe dawały dzieciom i młodzieży możliwość uprawiania sportu, uczyły współpracy, odpowiedzialności i zasad fair play. Było to możliwe dzięki zaangażowaniu tysięcy społeczników. Pozwolę sobie wymienić kilku zasłużonych działaczy z mojego powiatu: Zdzisława Gwizdałę, Eugeniusza Grzybka, Sławomira Czyżyka, Eugeniusza Barabasza i Krzysztofa Czarnotę. To dzięki takim osobom sport na wsi rozwijał się i integrował lokalne społeczności. Obchody 80-lecia ludowych zespołów sportowych są okazją do wyrażenia wdzięczności wszystkim działaczom, trenerom, wolontariuszom i zawodnikom, którzy przez osiem dekad tworzyli ten wyjątkowy ruch. (Dzwonek) Dlatego z uznaniem odnoszę się do projektu uchwały, która jest wyrazem szacunku dla ich pracy i dorobku. Będę głosował za jej przyjęciem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)