PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Zenon Durka
Data: 2014-05-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przypadł mi zaszczyt przedstawienia stanowiska Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska w sprawie senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny oraz ustawy Kodeks karny wykonawczy (druk nr 2267). Projektowana zmiana Kodeksu karnego wprowadza możliwość odstąpienia przez sąd od zarządzenia wykonania kary wobec skazanego, który w okresie próby popełnił podobne przestępstwo umyślne, za które orzeczono prawomocnie karę pozbawienia wolności. Wykonanie kary nie zostanie zarządzone, jeśli przemawiają przeciwko temu szczególne względy, a wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne zostało warunkowo zawieszone. Nowelizacja Kodeksu karnego wykonawczego przewiduje usunięcie obowiązującego wyłączenia możliwości udziału w posiedzeniu w przedmiocie zarządzenia wykonania kary, które dotyczy prokuratora, skazanego oraz jego obrońcy bądź innych wskazanych w przepisie osób, w sytuacji gdy skazany w okresie próby popełnił podobne przestępstwo umyślne, za które orzeczono prawomocnie karę pozbawienia wolności, lub jeśli skazany po wydaniu wyroku, lecz przed jego uprawomocnieniem się, rażąco narusza porządek prawny, a w szczególności gdy w tym czasie popełnił przestępstwo. Celem nowelizacji jest dostosowanie systemu prawa karnego do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 lipca 2013 r. Ustawa ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska wnosi o przyjęcie przez Wysoką Izbę przedmiotowej noweli. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Sadurska
Data: 2014-05-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość opowiada się za skierowaniem do prac w komisji kodyfikacyjnej przedmiotowego projektu ustawy. Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z ubiegłego roku zdecydował, że instytucja nieuchronności wyłączenia kary, kiedy sprawca łamie warunki porozumienia, jest sprzeczna z konstytucją. I chociaż można mieć wątpliwości czy uwagi do takiego orzeczenia, niemniej jednak wyrok pozostaje wyrokiem i na ustawodawcy ciąży obowiązek nowelizacji art. 75 § 1 Kodeksu wykonawczego. Tak więc, nie przedłużając, opowiadamy się za pracami w komisji. (Oklaski)
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2014-05-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie marszałku, co do zasady, zawsze w takich sytuacjach Klub Poselski Twój Ruch jest za dalszymi pracami w komisji. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Zych
Data: 2014-05-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego oczywiście popiera tę nowelizację. Chciałbym przy okazji zwrócić uwagę na jedną rzecz, mianowicie na stwierdzenie: jeżeli zachodzą szczególne okoliczności. Jest to projekt ustawy, w którym bliżej nie określa się, o jakie okoliczności może chodzić. Oczywiście rozumiem, że jest zaufanie ze strony ustawodawcy, iż sąd, rozważając, będzie bardzo wnikliwie brał to pod uwagę, ale okazuje się, że takie ogólne stwierdzenia już doprowadziły do bardzo poważnych komplikacji. Na przykład w art. 445 § 1 Kodeksu cywilnego czy w art. 446 § 4 Kodeksu karnego, jeśli chodzi o zadośćuczynienie w razie doznanych obrażeń ciała lub w razie śmierci poszkodowanego, nie sprecyzowano kryteriów, którymi należy się kierować. Dzisiaj sądy mają do czynienia z poważnymi komplikacjami, kłopotami, rozbieżnością orzecznictwa. A więc myślę, że przy tworzeniu ustaw, jeżeli zachodzą takie przypadki jak tutaj - oczywiście jest to uzasadniona zmiana, ale wyjątkowa - to powinno się jednak dążyć do tego, żeby przynajmniej wskazać najważniejsze sytuacje, które mogą to uzasadniać. Życie jest tak bogate, że powstają różne sytuacje, których nie da się przewidzieć, niemniej jednak życie dowodzi, że ogólne reguły, bez precyzowania, powodują kłopoty. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2014-05-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przedstawiony projekt ma za zadanie dostosowanie przepisów, o czym była już dzisiaj mowa, Kodeksu karnego i Kodeksu karnego wykonawczego do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 lipca 2013 r. Zgodnie z treścią zakwestionowanego art. 75 § 1 Kodeksu karnego sąd zarządza wykonanie kary, jeżeli skazany w okresie próby popełnił podobne przestępstwo umyślne, za które orzeczono prawomocnie karę pozbawienia wolności. Zdaniem trybunału powyższy przepis jest niezgodny z art. 45 ust. 1 konstytucji, ponieważ nie przewiduje możliwości odstąpienia przez sąd od zarządzenia wykonania kary, w sytuacji gdy wobec skazanego ponownie orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, jeśli przemawiają za tym szczególne względy. Przypomnę, że treść art. 45 ust. 1 konstytucji brzmi: ˝Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd˝. W świetle orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego sąd wykonawczy powinien mieć możliwość własnej oceny sylwetki skazanego. Prognozę tę musi ustalić na moment orzekania w przedmiocie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności. Na ustalenie tej prognozy nie pozwala jednak art. 75 Kodeksu karnego. Projekt ustawy przewiduje nowelizację tego artykułu, a także art. 178 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego konstytuującego uprawnienie do wzięcia udziału w posiedzeniu sądu w przedmiocie zarządzenia wykonania kary przysługujące określonym w tym przepisie podmiotom. Chciałabym tylko zwrócić uwagę, tak na marginesie, na jedną rzecz. Otóż opinie złożone do projektu są mocno zróżnicowane, od takich, które obszernie odnoszą się do zaproponowanych rozwiązań, na przykład opinia prokuratora generalnego, po takie, które nie wnoszą żadnych uwag, jak opinia Krajowej Rady Prokuratury. Przyznam, iż jest to znamienne, że podmioty reprezentujące to samo środowisko mają tak skrajny stosunek do procedowanej materii. Ale to, mam nadzieję, komisja przeanalizuje podczas dalszych prac, za czym opowiada się Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2014-05-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W uwagach Sądu Najwyższego do projektu nowelizacji ustawy Kodeks karny zapisano, że projektowany zapis spełnia standard konstytucyjności. Jednak według Sądu Najwyższego budzi on wątpliwości z punktu widzenia racjonalności systemu prawa. Zgodnie z zasadą skargowości sentencja wyroku trybunału dotyczy wyłącznie przesłanek odwołania instytucji probacyjnej, jaką jest warunkowe zawieszenie wykonania kary. Proponowana w projekcie senackim zmiana budzi też wątpliwości odnośnie do aksjologicznej spójności w obrębie przepisów dotyczących obligatoryjnego zarządzenia wykonania kary warunkowo zawieszonej. Dlatego zwracam się z pytaniem do pana ministra: Czy rząd podziela opinię Sądu Najwyższego w przedmiotowej sprawie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2014-05-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego. Potrzebę wprowadzenia zmian szeroko uzasadnił pan senator Piotr Zientarski, nie będę więc tego powtarzać. Oczywiście musimy iść z duchem czasu, technika idzie do przodu. Niedawno wprowadzaliśmy zmiany do Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, gdzie wprowadziliśmy elektroniczny zapis przebiegu postępowania. Pora na postępowanie karne. Wydaje mi się, że jest to absolutnie krok w dobrym kierunku, z tego też względu w imieniu mojego klubu wnoszę o skierowanie tego projektu ustawy do dalszych prac w komisjach. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2014-05-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Senatorze! Wysoka Izbo! Twój Ruch również jest za tym, aby dalej pracować nad tym projektem. Podzielam jednak wątpliwości Krajowej Rady Sądownictwa po analizie opinii, jaką przesłała do tego projektu, że proponowana nowelizacja może nie iść w parze z dużą zmianą w K.p.k. Myślę, że jednak na etapie prac w komisji kodyfikacyjnej będzie można to uregulować. Chciałbym z tego miejsca zaapelować, żeby nie było podobnego problemu, jak przy pierwszym z omawianych dzisiaj punktów porządku, że coś zrobimy, a za kilka miesięcy będziemy musieli regulować. Co do zasady korzystanie z dobrodziejstw technologii w postępowaniu, w procedurze jak najbardziej powinno iść w parze ze zmianami w kodeksach. Jesteśmy za tym. Tak jak było to rejestrowane w procedurze cywilnej, tak samo niech będzie to rejestrowane tutaj. Na pewno będzie to na plus, dla dobra stron i dla dobra wymiaru sprawiedliwości, tylko, jak mówię, żebyśmy uwzględnili te wszystkie opinie, szczególnie te negatywne, tak aby znowu nie trzeba było za kilka miesięcy, w okresie vacatio legis, wprowadzać jakichś niepotrzebnych korekt. Klub Poselski Twój Ruch jest za tym, by dalej pracować nad tym projektem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Zych
Data: 2014-05-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego po zapoznaniu się z projektem senackim o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego, druk nr 2266, oświadcza, że projekt jest sensowny, logiczny i potrzebny. Będziemy go popierać. Całkowicie zgadzam się z poglądami wyrażonymi tu przed chwilą przez pana posła Pahla i pana posła Asta, a zatem nie uważam za stosowne dodawać czegokolwiek. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2014-05-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nie ulega wątpliwości, że mocno, coraz mocniej wchodzimy ze zmianami, które są naturalną konsekwencją postępu technologicznego. Wczoraj na posiedzeniu podkomisji prawa cywilnego rozpoczęliśmy pracę nad projektem dotyczącym protokołu elektronicznego stosowanego od ponad 2 lat w postępowaniu cywilnym, ale wymagającego racjonalnych zmian, co sygnalizowały środowiska prawnicze. Niedawno komisja kodyfikacyjna, już trochę o tym wspominaliśmy, miała okazję oglądać w Sądzie Apelacyjnym we Wrocławiu pokaz rozprawy z użyciem narzędzi utrwalających obraz i dźwięk. Dziś rozpatrujemy projekt senacki, który jest potwierdzeniem aktualnej tendencji do pewnego przyspieszenia, odnoszący się do zapisu przebiegu rozprawy w sprawach karnych. Trzeba przyznać, że mimo iż nikt nie kwestionował potrzeby wdrażania nowoczesnych technologii, to opinie co do zasadności wprowadzenia zaproponowanych przez Senat zmian są zróżnicowane. Na przykład Krajowa Rada Sądownictwa odniosła się do projektu negatywnie, podkreślając, że w jego uzasadnieniu nie podniesiono takich okoliczności, które miałyby wskazywać na nieprawidłowości w dotychczasowym uregulowaniu zawartym w przepisie art. 147 Kodeksu postępowania karnego, który dotyczy problematyki utrwalania czynności procesowych za pomocą urządzeń audiowizualnych. W opinii KRS pojawia się także obawa związana z obligatoryjną transkrypcją zapisu dźwiękowego, która zdaniem Krajowej Rady Sądownictwa może pogorszyć sprawność postępowań, a także wymusić radykalne zwiększenie liczby pracowników sekretariatów wydziałów, nie mówiąc o tym, że rada zarzuca nieuwzględnienie kompleksowej zmiany Kodeksu postępowania karnego zawartej w ustawie z dnia 27 września ubiegłego roku. Pewne wątpliwości wyraża też Sąd Najwyższy, nie kwestionując merytorycznej wartości zmian, ale stawiając pytanie o zasadność ich wprowadzania w świetle istniejącej już względnej obligatoryjności protokołowania niektórych czynności opisanego w art. 147 § 1 i 2 K.p.k. Zdaniem sądu brak jest kompleksowej analizy i synchronizacji przepisów dotyczących protokołu elektronicznego w Kodeksie postępowania karnego i w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia. Znamienne jest stwierdzenie, że ˝oswojenie się sędziów i uczestników postępowań z faktem rejestrowania całości rozprawy przez urządzenie nie może być przesłanką prowadzącą do nowelizacji ustawy o randze kodeksowej˝. Prokurator generalny, choć też przypomina o istniejących unormowaniach, w tym o art. 147 K.p.k., to jednak nie kwestionuje funkcji kontrolnej i gwarancyjnej zapisu audiowizualnego w przypadku podniesienia zarzutu sprzeczności protokołu z przebiegiem rozprawy. Przekazuję te informacje po to, żebyśmy wiedzieli, z czym będziemy musieli się uporać, bo jednak te opinie w pewnym stopniu się różnią. Ale oczywiście zdaniem mojego klubu, klubu Sojuszu Lewicy Demokratycznej, trzeba tę rękawicę podjąć, zacząć procedowanie projektu w komisji i dokonać najrozsądniejszego rozwiązania problemów. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2014-05-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W uzasadnieniu podkreśla się tymczasowość czy przejściowość tego rozwiązania, ale nie znajduje to odzwierciedlenia chociażby w przepisach przejściowych. Pytanie jest więc takie, panie ministrze: Jeżeli to rozwiązanie wejdzie w życie, jakie ramy czasowe sobie zakreślamy na obowiązywanie tego przepisu i dojście do momentu docelowego, kiedy to protokół elektroniczny stanie się obowiązujący? Dziękuję.
Mówca: Wojciech Szarama
Data: 2014-05-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Komisja Ustawodawcza postanowiła wystąpić z inicjatywą nowelizacji przepisu art. 244 § 2 Kodeksu postępowania karnego, który mówi o wykonaniu czynności przez funkcjonariuszy w czasie zatrzymania danej osoby. W tym przepisie było brak wyraźnego wskazania, że osoba zatrzymana ma prawo do odmowy złożenia oświadczenia. Nasz projekt uszczegóławia ten przepis, dodając wprost brzmienie mówiące o tym, że osoba zatrzymana takie prawo ma. Oczywiście pozostała część przepisów pozostaje bez zmian. Policja w trakcie wykonywania czynności powinna dążyć do uzyskania informacji dotyczących zdarzenia, w związku z którym nastąpiło zatrzymanie. Niemniej gwarancje procesowe osoby zatrzymywanej powinny być respektowane już od tego momentu. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Pięta
Data: 2014-05-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska przedstawić stanowisko wobec projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego, druk nr 2335. Projekt przewiduje zmianę art. 244 § 2 Kodeksu postępowania karnego, chodzi tutaj o instytucję zatrzymania procesowego. Nie będę wchodził w szczegóły, poseł sprawozdawca odniósł się do tego zagadnienia. Warto jednak podkreślić, że choć sprawa zawisła przed Trybunałem Konstytucyjnym na wniosek rzecznika praw obywatelskich, to wniosek ten wspierają jednocześnie prokurator generalny i marszałek Sejmu. Szczegółowo nie będę się odnosił do tych wszystkich zagadnień. W moim odczuciu nie budzą one wątpliwości, co do zasady jesteśmy zgodni. Mogą budzić wątpliwości czy też zastrzeżenia pewne kwestie związane z charakterem legislacyjnym oraz z zakresem vacatio legis. Warto pamiętać o zmianie, która weszła w październiku 2013 r., i o tym, że te przepisy będą obowiązywać od 2015 r. Biorąc jednak to pod uwagę, jesteśmy za skierowaniem projektu do Komisji Nadzwyczajnej. Myślę, że tam wszystkie ewentualnie uchybienia zostaną usunięte. Tak więc w imieniu swojego klubu informuję, że jesteśmy za skierowaniem projektu do Komisji Nadzwyczajnej. Dziękuję bardzo.
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2014-05-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Trudno się nie zgodzić z proponowaną zmianą. Jak najbardziej jesteśmy za tym, aby w komisji kodyfikacyjnej prowadzić dalsze prace nad nowelizacją. Idzie ona w bardzo dobrym kierunku. Nawet z posłanką z Sojuszu dyskutowaliśmy o tym, że jesteśmy pełni podziwu, że prawa strona zaproponowała aż tak obywatelski projekt. Niemniej jednak, ukrywając jakieś sympatie polityczne, to naprawdę bardzo dobry projekt i będziemy nad nim na pewno rzetelnie i merytorycznie pracować w komisji. Dziękuję bardzo.
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2014-05-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Problematyka procedowanego projektu została dostrzeżona przez rzecznika praw obywatelskich. Jego zdaniem osoba zatrzymywana, ale nie podejrzana, składająca oświadczenie w ramach wysłuchania może być uznana za osobę pozbawioną gwarancji milczenia, bo ten przywilej posiada tylko osoba o statusie podejrzanego. Zatrzymany może dostarczać przeciwko sobie dowodów, ponieważ nie jest informowany o prawie do odmowy złożenia oświadczenia, a to może być dla niego fundamentalne, mieć negatywne skutki, a przede wszystkim powodować złamanie zasady domniemania niewinności, z której wynika gwarancja prawa do milczenia stanowiąca ważny element konstytucyjnego prawa do obrony. Sąd Najwyższy i Krajowa Rada Sądownictwa nie miały uwag do projektu, natomiast Krajowa Rada Prokuratury uznała proponowaną zmianę za zbyteczną. Przy okazji radcowie prawni zwrócili uwagę na fakt, że oni także, a nie tylko adwokaci, będą mogli od 1 lipca 2015 r. występować jako obrońcy, co wymagałoby, ich zdaniem, dokonania nowelizacji nowelizacji, skoro w zmienianym za sprawą rzecznika praw obywatelskich art. 244 § 2 K.p.k. dziś jest mowa tylko o prawie do skorzystania z pomocy adwokata. Myślę, tak jak i koledzy z klubu Sojusz Lewicy Demokratycznej, że powinniśmy kontynuować prace nad projektem. Tak na marginesie, ciekawa jestem analizy stwierdzenia Krajowej Rady Prokuratury, iż przyznane obecnie zatrzymanemu prawo do złożenia oświadczenia obejmuje siłą rzeczy również prawo do powstrzymywania się od tego, ale będziemy to już analizować pewnie na kolejnych posiedzeniach komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wojciech Szarama
Data: 2014-05-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zwrócić uwagę na to, że w tej sprawie nie ma jeszcze orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Niemniej jednak komisja uznała, iż ten przepis może budzić pewne wątpliwości. W związku z podjęciem przez komisję decyzji, iż będziemy proponować pani marszałek Sejmu, żeby przedstawiła Trybunałowi Konstytucyjnemu stanowisko o niezgodności tego przepisu z przywołanymi wzorcami konstytucyjnymi, doszliśmy do wniosku, że trzeba zachować się konsekwentnie, że przepis nie wymaga zbyt wielkiej pracy legislacyjnej, tak że nie jest potrzebna praca Rządowego Centrum Legislacji. Dlatego dokonaliśmy tej zmiany. To, o czym mówiła pani poseł Szmajdzińska, że rada prokuratorów stoi na stanowisku, iż przepis w dotychczasowym brzmieniu gwarantował zachowanie przez zatrzymanego możliwości odmowy złożenia oświadczenia, oczywiście było dyskutowane. Tutaj pewne argumenty są podnoszone przez prokuratorów i przez innych zwolenników utrzymania dotychczasowego brzmienia tego przepisu. Te argumenty są poważne i nie bez znaczenia. Niemniej jednak skala gwarancji procesowej, o której również mówiła pani poseł Szmajdzińska, prawo oskarżonego do obrony, zasada domniemania niewinności raczej nakazują, żebyśmy mieli jednoznaczne brzmienie tego przepisu i żeby nikt nie miał (Dzwonek) co do niego wątpliwości, a w szczególności rzecznik praw obywatelskich. Dziękuję.
Mówca: Stanisław Pięta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-05-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Prawo i Sprawiedliwość w sprawie projektu nowelizacji Kodeksu postępowania karnego zawartego w druku 2335. Projekt dotyczy wykonania wyroku Trybunału Konstytucyjnego, tj. nowelizacji przepisu art. 244 § 2 K.p.k. i wyraźnego wskazania, że osoba zatrzymana dysponuje prawem do złożenia oświadczenia i odmowy złożenia oświadczenia przy zatrzymaniu procesowym. W obecnym brzmieniu art. 244 § 2 K.p.k. organ zatrzymujący natychmiast po dokonaniu zatrzymania obowiązany jest do poinformowania zatrzymanego o przyczynach zatrzymania, poinformowania go o przysługujących mu prawach, w tym o prawie do pomocy adwokackiej, oraz do wysłuchania go. Oprócz tego organ zobowiązany jest do sporządzenia protokołu z zatrzymania. Rzecznik praw obywatelskich uznał, że już pierwsza czynność organów procesowych skierowana na ściganie określonej osoby, a nie dopiero przedstawienie zarzutów, czyni ją podmiotem prawa do obrony. RPO uznał, że obecne brzmienie przepisu nie gwarantuje zatrzymanemu prawa do obrony w zakresie wysłuchania go. Pogląd ten podzielił także prokurator generalny i marszałek Sejmu, a następnie Trybunał Konstytucyjny. Klub Prawo i Sprawiedliwość wnioskuje o przekazanie projektu zawartego w druku nr 2335 do dalszych prac legislacyjnych w nadzwyczajnej komisji kodyfikacyjnej.
Mówca: Andrzej Halicki
Data: 2014-05-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Odpowiadając na to pytanie, powiem, że wnoszę o odrzucenie projektu w pierwszym czytaniu z powodów merytorycznych, nie formalnych. Oczywiście Sejm ma prawo powołać w myśl art. 111 komisję śledczą o zakresie szerszym niż proces legislacyjny. To prawda, tylko dochodzimy do absurdu tego rodzaju, iż wymienione działania, wykryte przez instytucję państwa, a nie odwrotnie, co więcej, prowadzone na zlecenie szefów tych resortów, ujawniają przestępstwo, o którym państwo się dowiadujecie, nie odwrotnie, nie z mediów, nie z jakiegoś niewiadomego źródła, które potwierdzają się. (Poseł Beata Kempa: Z mediów.) Nie, proszę pani, z oficjalnych komunikatów instytucji. (Poseł Beata Kempa: No nie.) Krótko mówiąc, mamy sytuację, którą tak można opisać: skoro minister sprawiedliwości dba o praworządność, to przestępczość, jeżeli istnieje, powoduje odpowiedzialność konstytucyjną ministra dopóty, dopóki nie wyeliminujemy do zera tej przestępczości, bo każde przestępstwo może być związane z odpowiedzialnością ministra w tym obszarze. Wyeliminujemy ten absurd. Jeżeli zdanie, które jest powyżej, a więc o odpowiedzialności polityków - wymienionych później w punktach - za działania w danym resorcie, jest związane z naruszeniem prawa, to podejrzeniem o takie złamanie prawa musiałby być wniosek, dowodem - postępowanie dowodowe przed Komisją Odpowiedzialności Konstytucyjnej, decyzja Sejmu i wtedy postawienie przed Trybunałem Stanu. To by była logiczna droga. Dziękuję.
Mówca: Wojciech Szarama
Data: 2014-05-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie pośle, minister sprawiedliwości nic nie ma do tego postępowania. I to jest tragedia. (Poseł Andrzej Halicki: Oczywiście, że nie, ale za praworządność w państwie odpowiada.) A pan powiedział, że minister sprawiedliwości czuwa nad przestrzeganiem prawa. Dobra, on czuwa nad przestrzeganiem prawa, ale w tej sprawie nic nie ma do powiedzenia. On nawet nie może zapytać prokuratora, na jakim etapie jest to postępowanie, co w sprawie tego wszystkiego się dzieje. (Poseł Andrzej Halicki: Podałem przykład ad absurdum.) Natomiast jeśli chodzi o to, że w sposób kazuistyczny zostało wyliczone, co ta komisja ma zrobić, to po prostu takie są wymogi zawarte w regulaminie Sejmu, które nakazują bardzo szczegółowo opisać działanie komisji.