PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Joanna Borowiak
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Serdecznie pozdrawiam stronę społeczną obecną na galerii, która dziś przysłuchuje się naszym obradom. Witam państwa serdecznie i dziękuję za waszą obecność. Po 2 latach rządów koalicji 13 grudnia wreszcie rozmawiamy o ustawie o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami. Minęły długie 2 lata, tymczasem dziś pokazujecie projekt, który wyklucza z dostępu do asystencji seniorów po 65. roku życia. Mało tego, krzyk rozpaczy seniorów, czyli wysyłane na poselskie skrzynki maile z prośbą o wsparcie i zmianę tego przepisu, jedna z posłanek Lewicy wczoraj nazwała akcją spamową - ot lewicowa wrażliwość. W imieniu seniorów apeluję: opamiętajcie się, wycofajcie się z tego haniebnego zapisu, który wyklucza ich z dostępności do dobrodziejstwa asystencji osobistej. Mówicie o tym, że będą mieli wsparcie w postaci bonu senioralnego, ale ten bon jest jak widmo, wciąż go nie ma. (Dzwonek) Mało tego, bon dotyczy wsparcia od 75. roku życia, czyli powstaje 10-letnia luka, przez którą takie osoby są całkowicie pozbawione jakiegokolwiek wsparcia. Naprawdę, przemyślcie to, bo my będziemy optować za tym, żeby wsparcie, i tak to powinno wyglądać...
Mówca: Joanna Borowiak
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Już kończę, panie marszałku. Wsparcie, czyli asystencja osobista, powinno być dostępne dla wszystkich osób z niepełnosprawnościami, bez względu na wiek. (Oklaski)
Mówca: Barbara Okuła
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Pani Minister! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ustawa o asystencji osób z niepełnosprawnościami to projekt, który przywraca godność tam, gdzie przez lata brakowało realnego wsparcia. To prawo do samodzielności i do uczestniczenia w życiu społecznym. To wreszcie możliwość decydowania o pracy, o relacjach, o codziennym życiu, bez lęku, że zabraknie rąk do pomocy. Asystencja to narzędzie do wyrównywania szans, bo godność człowieka nie potrzebuje sprawnych rąk ani nóg, tylko sprawiedliwego świata. Właśnie dlatego państwo powinno inwestować w aktywności, w zatrudnienie, w odciążenie rodzin oraz w system, w którym wsparcie trafia tam, gdzie daje największą wartość: niezależność człowieka. Tę walkę o niezależność widziałam na protestach. Widziałam tam też siłę, determinację, konsekwentne dążenie do celu, który m.in. dlatego jest już tak blisko. Pozdrawiam serdecznie wszystkich, których widziałam na protestach, i cieszę się, że widzę was w Sejmie. Mam takie pytanie. (Dzwonek) Jak rząd zamierza zabezpieczyć rynek pracy asystentów, aby zapewnić im stabilne warunki zatrudnienia, aby zapewnić ich odpowiednią liczbę, szczególnie w regionach o niskiej dostępności specjalistów? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Dorota Olko
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Kiedy słucham tej debaty, kiedy myślę o tej ustawie, to muszę powiedzieć, że mam takie poczucie, że wreszcie mamy szansę być państwem naprawdę nowoczesnym, naprawdę postępowym. Właśnie to wsparcie dla osób z niepełnosprawnościami, zapewnienie im niezależności przez państwo, zapewnienie takich usług jest dla mnie symbolem postępu bardziej niż wielkie, spektakularne inwestycje infrastrukturalne. Żeby ten postęp był realny, żeby służył ludziom, to musimy zadbać o to, żeby ustawa wychodząca z tego parlamentu była naprawdę dobra i dopracowana. Chciałabym w tym miejscu zapytać o kwestię wyboru asystentów, która przewija się w pytaniach. Co stoi za tą decyzją o braku możliwości wyboru tej osoby? W końcu jest to ktoś, kto przede wszystkim powinien być zaufaną osobą, z którą czujemy się dobrze, a nie bardzo wykwalifikowanym specjalistą. (Dzwonek) Drugie pytanie dotyczy wysokiego progu wejścia dla osób, które mogłyby być asystentami. Skąd taka decyzja? Dziękuję.
Mówca: Paulina Matysiak
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Pani Minister! Panie Ministrze! Chciałabym pociągnąć ten wątek osób starszych, które zostały wycięte, zwłaszcza z tego rządowego projektu ustawy, tam, gdzie jest luka między 66. a 75. rokiem życia. Osoby w takim wieku mogą skorzystać z tego rozwiązania, tylko jeżeli decyzja została wydana i przyznana na kilka lat do przodu, przed 65. rokiem życia. Bardzo bym prosiła o wytłumaczenie, z czego wynika to pozostawienie starszych osób z niepełnosprawnościami bez wsparcia, a także o przedstawienie informacji, na co takie osoby mogą dzisiaj liczyć od państwa, na jakie wsparcie mogą liczyć i jak takie wsparcie uzyskać. Mam nadzieję, że doprecyzujemy to w pracach komisji. Dziękuję.
Mówca: Agnieszka Ścigaj
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Pani Minister! Oczywiście nikt nie ma wątpliwości, że ustawa jest bardzo potrzebna oraz oczekiwana i dobrze, że nad nią procedujemy. Mówię tutaj o rządowej ustawie, ponieważ poselska była po to, żeby zmotywować rząd do szybszego działania. Jednym z elementów, które państwo odsuwali przez 2 lata pracy nad ustawą prezydencką, było to, że była krytykowana przez stronę społeczną. Państwo mieliście przygotować lepszą wersję. Po tych tysiącach maili widzimy, że jednak strona społeczna też ma do niej sporo uwag. Mam nadzieję, że w trakcie prac komisji do tych uwag się ustosunkujemy. Panie Ministrze! Czy nie boicie się o to, że ta ustawa, przez wyłączenie osób po 65. roku życia, po prostu będzie niekonstytucyjna? Przecież każda konstytucja nie pozwala dzielić ludzi ze względu na wiek, jeżeli jest ta sama przesłanka o niepełnosprawności. (Głos z sali: A podatek od 26. roku życia?) Czy nie obawiacie się państwo, że przez cedowanie na wojewódzkie zespoły orzekania, wydawania decyzji, orzekania o punktach potrzeb osób z niepełnosprawnościami zatkacie kompletnie te zespoły (Dzwonek) i one sobie nie dadzą rady? Te osoby od 1 roku do 3 lat ciągle będą musiały być orzekane właśnie przez zespoły, a one już teraz orzekają prawie 1 rok. Dziękuję.
Mówca: Klaudia Jachira
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Państwo powinno zapewnić pomoc osobom z niepełnosprawnościami, ale może pieniądze na tę pomoc powinny pójść z programów po-PiS-owskich i nowych rozdawniczych, które obecnie często trafiają do ludzi sprawnych, zdrowych i świetnie radzących sobie w życiu bez pomocy państwa. Może trzeba się bacznie przyjrzeć wszystkim tego typu świadczeniom. Renta wdowia - od 10 mld zł do 20 mld zł rocznie, ˝Aktywny rodzic˝ - 6 mld zł, 800+ - 62 mld, trzynaste i czternaste emerytury - 30 mld rocznie. O mniejszych kwotach już nawet nie wspomnę. Czy naprawdę zdrowe, sprawne osoby potrzebują tej kasy? Może jednak to właśnie osoby z niepełnosprawnościami potrzebują jej bardziej? A jeżeli kolejny już rząd nie zamierza kończyć z rozdawnictwem, to skąd wziąć pieniądze na tę potrzebną ustawę, nad którą teraz procedujemy? Nie da się rozdawać pieniędzy w nieskończoność, co pokazuje deficyt finansów państwa. (Dzwonek) Mądre, opiekuńcze państwo pomaga właśnie osobom z niepełnosprawnościami...
Mówca: Klaudia Jachira
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

...nawet jeśli program ma kosztować 47 mld czy według pierwotnego zapisu nawet 80 mld przez 10 lat. Ale żeby te kwoty nie rujnowały budżetu państwa, czas zadbać o tych najbardziej potrzebujących, nie o wszystkich, jak leci.
Mówca: Żaneta Cwalina-Śliwowska
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Państwo Ministrowie! Wysoka Izbo! Lepsza jakość życia i zdrowie psychiczne to właśnie asystencja osobista. Pomyślmy jednak przez chwilę o opiekunach osób z niepełnosprawnościami. Zadbajmy może o lepszą jakość ich życia i ich zdrowie psychiczne. Te rodziny są bardzo obciążone opieką nad niepełnosprawnymi członkami swoich rodzin. Rodzice, partnerzy, często rodzeństwo rezygnują z pracy, by opiekować się bliską osobą z niepełnosprawnością. Asystencja daje im wytchnienie i możliwość powrotu na rynek pracy. I o ten powrót na rynek pracy pragnę zapytać. Czy ustawa przewiduje jakieś szczególne rozwiązania dla osób, które do tej pory opiekowały się niepełnosprawnymi członkami swoich rodzin i nie zdołały zgromadzić doświadczenia zawodowego, nie mają wypasionego CV? Czy te osoby będą mogły wrócić na rynek pracy w prosty sposób? Myślę, że trzeba zadbać o szczególne rozwiązania, bo skoro asystencja osobista ma im umożliwić powrót na rynek pracy (Dzwonek), to powinniśmy zadbać też o szczególne rozwiązania w tym zakresie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo Ministrowie! Chciałbym zadać pytanie zarówno przedstawicielowi uzasadnienia projektu poselskiego, jak i przedstawicielowi uzasadnienia projektu rządowego, bo w czasie debaty pojawił się zarzut, że po raz kolejny będzie możliwość realizacji tej funkcji asystenta tylko i wyłącznie poprzez umowy śmieciowe. Jak oba projekty podchodzą do tej kwestii zatrudnienia asystentów osób z niepełnosprawnościami? Bo przecież będzie to czynił powiat, może to czynić organizacja pozarządowa. To jest pierwsza kwestia. Druga kwestia dotyczy właśnie osób po 65. roku życia. Czy w świetle projektu rządowego - to do pana ministra - przewiduje się możliwość kontynuacji tego prawa nabytego np. w 64. roku czy przed ukończeniem 65. rokiem życia, jeśli się otrzymuje to na 3 lata? I ostatnia kwestia to czas, na jaki przyznaje się prawo do tego asystenta. (Dzwonek) W projekcie poselskim przewiduje się, że to będzie na okres 5 lat, a w rządowym - że na okres od 1 roku do 3 lat. Czym jest to umotywowane? Dziękuję.
Mówca: Urszula Rusecka
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Panie Ministrze! Mówimy rządzącym: sprawdzam. Jeżeli tak naprawdę zależy wam na tym, aby wesprzeć osoby z niepełnosprawnościami, to po prostu uchwalcie, uchwalmy tę ustawę jeszcze w tym roku, 2025 r. - naprawdę da się to zrobić - tak żeby wejście w życie było od roku 2026. I wtedy naprawdę uznamy, że nie jest to tylko na potrzeby kampanii wyborczej. A jeżeli chodzi o systemowe wsparcie osób z niepełnosprawnościami, to powiem, że rząd Prawa i Sprawiedliwości zawsze w centrum uwagi miał potrzeby osób z niepełnosprawnościami. To my wprowadziliśmy Fundusz Solidarnościowy, świadczenie uzupełniające dla osób niesamodzielnych. (Głos z sali: Widzieliśmy, na korytarzu, za kotarą.) To my wprowadziliśmy świadczenie wspierające. I właśnie świadczenie wspierające jest tym świadczeniem, które miało otworzyć kolejny etap na drodze do asystencji osób z niepełnosprawnościami. (Dzwonek) Przypomnijcie sobie tylko, jak wyglądały ostatnie 4 lata naszych rządów: pandemia i wojna na Ukrainie.
Mówca: Urszula Rusecka
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

A wy tak naprawdę widzicie osoby z niepełnosprawnościami tylko wtedy, kiedy potrzebujecie, podczas kampanii wyborczej. (Oklaski)
Mówca: Iwona Hartwich
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! I znów muszę zacząć od końca. Szanowni państwo, jesteście ostatnimi osobami, które powinny wypowiadać się na temat pomocy dla osób z niepełnosprawnościami. (Oklaski) Tak się składa, że uczestniczyłam w proteście 40-dniowym i wciąż pamiętam tę butę, arogancję, zamknięte toalety, zamknięte prysznice, poniżenie nas, rodziców, i osób z niepełnosprawnościami. (Gwar na sali) I jeżeli chodzi o Fundusz Solidarnościowy, to wyście przełożyli środki na trzynastki, czternastki i zasiłki pogrzebowe, więc okradliście osoby z niepełnosprawnościami. Panie Marszałku! Panie Minister! To dobrze, że dzisiaj w Sejmie odbywa się pierwsze czytanie projektu o asystencji osobistej. Trzeba z tych projektów wybrać i wprowadzić najlepsze rozwiązania dla osób z niepełnosprawnościami. My nie możemy ich już dzisiaj zawieść. To jest nasz obowiązek. To jest faktycznie wyjątkowa inwestycja. (Dzwonek) Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Paweł Strach
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzisiejsza dyskusja jest dyskusją o sile. Wiemy już, że osoby z niepełnosprawnościami są superbohaterami, mają tak wielką siłę. Wiemy, że ich opiekunowie są megasilni. Są też silne organizacje, które wspierają te osoby. A dziś dyskutujemy nad tym, czy nasze państwo jest silne, czy jako wspólnota jesteśmy silni, czy potrafimy to udźwignąć. Bardzo mocno wierzę w to, że słowo Rzeczpospolita, wspólnota, będzie rzeczywiście powtarzane i że to udźwigniemy: Sejm, Senat, a potem prezydent. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Daria Gosek-Popiołek
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Myślę, że podziękowania, które usłyszały osoby z niepełnosprawnościami, ich rodzice, organizacje pozarządowe, aktywiści i aktywistki to za mało, bo powinniśmy powiedzieć: przepraszamy, że tak długo czekaliście i czekałyście. Mam nadzieję, że uda nam się wypracować najlepszą możliwą dla was ustawę. Dużo mówimy dzisiaj o godności, ale godność to także prawo do wyboru. I o to właśnie chciałabym zapytać. Jak to prawo do wyboru asystenta, osoby, która będzie towarzyszyć osobom z niepełnosprawnościami w najważniejszych, czasami też najbardziej intymnych momentach życia realizują obydwie ustawy? Druga sprawa to elastyczność. Jest dla nas oczywiste, że nie ma dwóch takich samych dni, dwóch takich samych miesięcy. Mamy różne zobowiązania, różne zadania. Jak kwestia przenoszenia godzin pomiędzy miesiącami została ujęta w obydwu projektach? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Monika Rosa
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To jest naprawdę bardzo ważny projekt ustawy. Chyba wszyscy otrzymaliśmy od strony społecznej, dzisiaj obecnej również z nami, pięć postulatów co do obszarów, których się domagają, o które pytają. Swoje pytanie kieruję w takim razie do pana ministra Krasonia. Pierwszy obszar to kwestia swobody wyboru asystenta, aby była ona prawdziwa, a nie tylko teoretyczna. Drugi wskazywany obszar to dowolność w przenoszeniu godzin, tak aby nie zamykać swojego życia w sztywnych ramach. Trzecia kwestia to jest godna stawka za godną pracę, aby asystenci naprawdę chcieli pracować. Kwestia czwarta to adekwatne wsparcie asystencji od zaplecza, oczywiście odpowiednio dofinansowane i koordynowane. Piąty obszar to dostępność od 70 pkt poziomu potrzeby wsparcia. Jest to pięć wyartykułowanych obszarów od osób, które od lat pracują nad założeniami projektu ustawy. Mam nadzieję, że zostaną zrealizowane. (Oklaski)
Mówca: Łukasz Osmalak
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Państwo Ministrowie! Wysoka Izbo! Szanowni Obywatele! Chciałbym zapytać o dwie rzeczy. Po pierwsze, jak będziemy mogli dzięki tej ustawie wspomóc pracodawców w kontekście zatrudniania osób z niepełnosprawnościami? Myślę, że to jest bardzo ważny temat, bo z jednej strony chcemy pomóc tak naprawdę wszystkim osobom z niepełnosprawnościami, ale z drugiej strony też wszystkim gdzieś głęboko leży na sercu nasze państwo. Myślę, że jeżeli będziemy w stanie w tym kontekście pomóc również pracodawcom, to zrobimy kolejny krok do przodu. I drugie pytanie. Czy asystencja osobista będzie obejmowała wszystkie rodzaje niepełnosprawności? Czy w kontekście tej ustawy będziemy mieli wpływ na zmianę sposobu orzekania o stopniu niepełnosprawności? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marzena Anna Machałek
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Panie Ministrze! Chcę tylko dodać, odnosząc się do pewnych wystąpień, że tak naprawdę za poprzedniego rządu dokonaliśmy i przygotowaliśmy przełomowe rozwiązania, jeśli chodzi o osoby niepełnosprawne, ich opiekunów, a także dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Sama je przygotowałam i wdrażałam. I to są fakty. Natomiast okej, dobrze, że dzisiaj rozmawiamy o waszej obietnicy wyborczej, którą złożyliście osobom z niepełnosprawnościami i ich rodzinom. (Poseł Maja Ewa Nowak: Wy też złożyliście.) Ale mówimy o tym dopiero po miesiącach zwłoki, chaosu i politycznych targów wewnątrz koalicji. Przypomnę, gotowy projekt prezydenta Andrzeja Dudy leży w zamrażarce, bo rząd wolał rozgrywać swoje spory, niż pracować nad ustawą, która oznacza dla ludzi z niepełnosprawnościami codzienną godność, bezpieczeństwo. To jest fakt. (Poseł Maja Ewa Nowak: Ma być jakość, a nie jakoś.) Przedstawione dzisiaj projekty są niekompletne, wykluczające całe grupy (Dzwonek) obywateli, przede wszystkim osoby po 65. roku życia. To, co dziś pokazujecie, to nie jest realizacja obietnic, to pozór, za który płacą osoby z niepełnosprawnościami i ich rodziny. Ale mam nadzieję, że uda nam się wypracować dobry, właściwy projekt. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Aleksandra Kot
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bardzo się cieszę, że rozpoczynamy dzisiaj w Sejmie pracę nad projektami o asystencji osobistej. Wierzę, że w trakcie dalszych prac legislacyjnych uda się wypracować takie rozwiązanie, które zapewni jak największą niezależność osobom z niepełnosprawnościami, zarówno w sferze życia społecznego, jak i zawodowego. Mam pytanie do ministerstwa odnośnie do modeli szkoleń ogólnych i specjalistycznych. Jak w praktyce będzie wyglądał ten model szkoleniowy? Jakie rozwiązania mają zagwarantować, że standard przygotowania asystentów będzie spójny w całym kraju, i że te szkolenia będą jak najbardziej dostępne? Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Suchoń
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Bardzo dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Szanowni Państwo Ministrowie! Wysoka Izbo! Każdy, kto choć raz zetknął się z tematem asystencji osobistej, nie ma żadnej wątpliwości, że dzisiejsza dyskusja jest o godności, normalności i prawie do życia takiego, jakim osoba zainteresowana je sobie wyobraża. Dla kogoś, kogo nie dotknął problem z pewnymi ograniczeniami, czy w ruchu, czy w życiu, może to nie jest coś łatwego do zrozumienia. Ale myślę, że dla wielu z nas jest to sprawa oczywista, że osobom, które są dotknięte jakąś formą niepełnosprawności ta pomoc jest potrzebna. Ta dyskusja toczyła się wiele lat. Ona była miałka i spłycała się do obietnic, dlatego dzisiejszy dzień jest taki ważny. Jest kilka projektów, ale ja mam bardzo konkretne pytanie, dotyczące wyboru asystenta przez osobę uprawnioną. W jaki sposób (Dzwonek) w tych projektach jest to rozwiązane? Wydaje mi się, że głos decydujący powinien należeć do osoby uprawnionej. I do tego namawiam. Dziękuję bardzo.
Mówca: Mariusz Krystian
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie jest to spełnienie obietnicy wyborczej, ponieważ generalnie obietnicę wyborczą spełnia się podczas kadencji Sejmu, kadencji rządu, na którą się tę obietnicę zapowiada. A tutaj mamy planowane jej wejście w życie w roku 2027, więc tak naprawdę na przyszłą kadencję Sejmu i przyszłego rządu. To jest pierwsza sprawa. Ja mam dwa pytania. Dlaczego państwo wykluczacie z tej ustawy osoby po 65. roku życia? Wykluczacie seniorów, a to wsparcie dla tych osób jest po prostu kluczowe. Bardzo ważny segment osób, które potrzebują tego wsparcia, z tej ustawy jest wykluczony. I drugie pytanie: Dlaczego ograniczacie wolność wyboru asystenta przez osobę z niepełnosprawnościami? To jest bardzo ważne, żeby ta osoba miała wolność wyboru asystenta, bo tu chodzi o zwykłe ludzkie zaufanie. Ten asystent nie musi być specjalistą, terapeutą, ale musi być osobą zaufaną (Dzwonek) dla tej osoby z niepełnosprawnościami. Dziękuję bardzo.
Mówca: Patryk Jaskulski
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Bardzo dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Jestem naprawdę zdumiony, że posłowie po prawej stronie próbują nas dzisiaj pouczać i rozliczać, a pani Urszula Rusecka mówi nawet o sprawdzaniu. Wy wasze: sprawdzam mieliście podczas 40-dniowego protestu i pokazaliście swój stosunek właśnie do osób z niepełnosprawnościami. (Poseł Urszula Rusecka: Był pan wtedy?) Nie, nie było mnie tutaj, na tej sali, ale cieszę się i jestem dumny, że do kwestii asystencji osobistej podchodzi właśnie ten rząd. (Poseł Anna Kwiecień: A wie pan, że w ciągu waszych 8 lat też były protesty?) (Głos z sali: Nie było.) (Poseł Anna Kwiecień: Jak nie było? Ależ tak, pani Hartwich była.) Mam nadzieję, że wy też poprzecie ten projekt ustawy, bo są to bardzo dobre rozwiązania. (Poruszenie na sali) Asystencja osobista to przede wszystkim nasze zobowiązanie, to nasze społeczne zobowiązanie, z czego wy niestety nie zdaliście egzaminu. Mam konkretne pytanie. Asystencją społeczną ma zostać objętych blisko 100 tys. osób. Czy rząd ma pomysł, jak zapewnić ręce do pracy, tak aby żadna osoba, której asystent społeczny zostanie przyznany, nie została wykluczona w związku z brakiem osób wykwalifikowanych do takiej pracy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Agata Wojtyszek
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Ustawa dotycząca usługi asystencji osobistej to bardzo ważny i długo oczekiwany kierunek wsparcia osób z niepełnosprawnościami. Dzięki niej w sposób znaczący wzrośnie szansa na niezależne życie osób wymagających intensywnego wsparcia i będzie możliwy pełen udział tych osób w życiu społecznym. Warto jednak przypomnieć, że projekt prezydencki o asystencji leży w zamrażarce sejmowej już ponad rok. Zatem już od roku te ważne rozwiązania mogły być wdrożone i działać na rzecz osób z niepełnosprawnościami. W kontekście procedowanych projektów ustaw mam kilka pytań. Dlaczego projekt całkowicie wyklucza niepełnosprawnych seniorów, czyli osoby z niepełnosprawnościami, które osiągnęły już 65. rok życia? Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych w art. 19 stanowi, iż państwa strony niniejszej konwencji uznają równe prawo wszystkich osób niepełnosprawnych do życia w społeczeństwie. Wszystkich, bez różnicowania ze względu na wiek. (Dzwonek) Tymczasem wy pozbawiacie te osoby prawa do życia godnego i pozbawiacie je ich pełnych praw. Mam jeszcze pytania. Ile osób z niepełnosprawnościami skorzysta z prawa do wsparcia? Czy ministerstwo rozważa udział w ramach tej asystencji osób wskazywanych przez osoby niepełnosprawne? Dziękuję.
Mówca: Jolanta Niezgodzka
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Panie Ministrze! Projekt ustawy o asystencji osobistej to krok, na który środowiska osób z niepełnosprawnościami czekały od lat. To rozwiązanie, które zmieni życie tysięcy osób. Bardzo dziękuję stronie społecznej, która walczy o te rozwiązania od lat. Moje pytanie, panie ministrze, dotyczy elastyczności godzin. Projekt przewiduje określoną liczbę godzin miesięcznie, ale potrzeby w jednym miesiącu mogą się różnić od tych z kolejnego miesiąca. Dlatego zwracam się z pytaniem, czy będzie możliwość przenoszenia niewykorzystanych w jednym miesiącu godzin na inne miesiące, ewentualnie szansa na kumulowanie tych niewykorzystanych godzin w trakcie roku na ważny, bardziej wymagający miesiąc. Chodzi o to, żeby ustawa mogła elastycznie zapewnić zaspokojenie potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Kwiecień
Data: 2025-11-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! To ustawa wyczekiwana i dobrze, że znalazła się w Sejmie. Dobrze, że nad nią pracujemy. Dobrze, że nad nią procedujemy. Natomiast są w tej ustawie, w tej propozycji, oczywiście rządowej, zapisy rozczarowujące. Mnie np. rozczarowuje szczególnie jeden zapis, ten, który wyklucza seniorów powyżej 65. roku życia. Szanowni Państwo! Tak wiele mówimy na temat starzenia się społeczeństwa. Tak wiele mówimy o tym, że mieliśmy nie tak dawno do czynienia, a nawet mamy jeszcze, z eurosierotami w odniesieniu do dzieci. Ale po chwili już mamy do czynienia z eurosierotami w odniesieniu do seniorów. Samotnych seniorów, których dzieci pracują za granicą. Przecież wiemy, że po 65. roku życia gwałtownie pogarsza się stan zdrowia. Bardzo często dołącza niepełnosprawność. A wy całą tę grupę wykluczacie ze wsparcia (Dzwonek). Tak naprawdę zamykacie ją w świecie niepełnosprawności bez szansy na osobiste wsparcie ze strony asystentów. Mam nadzieję, że w toku prac ten zapis zostanie zmieniony. Dziękuję bardzo.