Mówca: Paweł Szramka
Data: 2019-04-03 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dziękuję za przedstawienie tego raportu. W tej dyskusji, przede wszystkim mówiąc o tych wszystkich statystykach, analizach, powinniśmy pamiętać, że każdy z tych słupków dotyczy życia i zdrowia ludzkiego. I już sam fakt, że te słupki się pojawiają, powinien być przyczynkiem do tego, żebyśmy coraz poważniej podchodzili do tematu, a wierzę, że jest to oczywiście poważne myślenie na ten temat. Natomiast może cały czas zmagamy się z nie takim myśleniem, jakie dawałoby nam wymierne efekty. I tutaj podczas dyskusji myślałem nad kilkoma takimi rzeczami, które na co dzień sprawiają, że jest niebezpiecznie. I z pozoru to, że mamy autostrady, oczywiście mamy lepsze drogi, powinno pomagać uskuteczniać jazdę, która powinna być bezpieczniejsza. Ale co się dzieje, gdy zjeżdżamy z tej autostrady? Mamy bramki, które nas blokują, mamy bramki, które spowalniają naszą jazdę, i czas, który nadrobiliśmy na autostradzie, często tracimy później w kolejkach przy bramkach. To powoduje, że kierowcy się denerwują, puszczają im emocje i już dalej, poza autostradą jadą szybciej, jadą nieprzepisowo i mogą powodować wypadki. Następnie to, o czym mówił tutaj przewodniczący Rzońca, to mnogość oznakowania. Tego mamy często tak wiele, zwłaszcza w miastach, że kierowca tak naprawdę nie jest w stanie skupić się na samej jeździe, bo musi mieć oczy dookoła głowy, żeby tylko wyłapać te znaki. Dodatkowo, myślę, że warto też pomyśleć nad zmianą systemu szkolenia kierowców, bo ktoś, kto wcześniej nie miał styczności z pojazdem, po 30 godzinach jazdy, nie jest osobą przygotowaną do włączenia się do ruchu miejskiego, do ruchu samochodowego i nie możemy być pewni, że taka osoba nie stanowi niebezpieczeństwa. Ponadto powinniśmy pomyśleć przede wszystkim nad praktyką, nie tylko taką jazdą w ruchu ulicznym, ale również chodzi o sytuacje krytyczne takie jak poślizgi, gwałtowne hamowanie. Tego podczas nauki jazdy niestety w dużej mierze nie ma. I tutaj warto pomyśleć przede wszystkim o edukacji na tym najniższym poziomie, na poziomie szkolnym, już małych dzieci i może warto zmienić trochę system szkolenia, ale nie tak, żeby mówić dzieciakom, że tak nie wolno, tak nie można, teraz możesz przejść, teraz nie możesz przejść, ponieważ do dzieci nie dociera to, co się do nich mówi. Powinno być w myśl zasady: powiedz mi, a zapomnę, pokaż mi, a będę pamiętał, pozwól mi wykonać, a zrozumiem. I to jest, jak myślę, ten właśnie kierunek, który powinniśmy z dzieciakami praktykować. One powinny wręcz uczestniczyć w tym ruchu miejskim, powinniśmy im pokazywać, żeby to było namacalne, żeby wiedziały, jak to wszystko się odbywa. Była mowa też o pieszych. Bardzo często formułowany jest zarzut, że piesi przechodzą na czerwonym świetle. Ja nawet składałem interpelację do ministra infrastruktury w tej kwestii, żeby zastanowić się, czy nie warto wprowadzić w Polsce takiego systemu, jaki funkcjonuje m.in. w Anglii, gdzie jest możliwość przejścia na pasach mimo czerwonego światła, wtedy kiedy człowiek upewni się, że nie wywoła żadnego zagrożenia. Myślę, że tutaj warto by było sprawdzić statystyki, ilu Polaków w Polsce, przechodząc na czerwonym świetle, powoduje takie kolizje, powoduje niebezpieczne zdarzenia, a ilu Polaków, którzy wyjechali do Anglii, zostało poszkodowanych w takich wydarzeniach. Myślę, że paradoksalnie dla tych, którzy myślą... Zmiana przepisów na takie, że moglibyśmy przejść na czerwonym świetle po upewnieniu się, że jest bezpiecznie, byłaby zaskakująca, bo w Anglii praktycznie nie ma takich zdarzeń. Dzieje się to dlatego, że po prostu i kierowcy, i piesi myślą, gdy są przy przejściu dla pieszych. W chwili obecnej często jest tak, że pieszy, nie patrząc na nic, bo ma zielone, przechodzi, a w każdej sytuacji kierowca może się zagapić i nawet na tym czerwonym świetle przez pasy przejechać. Zwracam również uwagę na kwestię, którą mamy w kilku krajach europejskich, czyli migające zielone światło przed zmianą na pomarańczowe... żółte, przepraszam. Wiemy, że to żółte światło bardzo krótko się świeci, i o ile wyhamowanie pojazdem osobowym nie sprawia tu jakiejś dużej trudności, to już dla ciężarówki jest to dosyć duża trudność i gdyby to światło migało kilka razy przed zapaleniem się żółtego, to myślę, że kierowca ciężarówki mógłby spokojnie wyhamować w odpowiednim czasie. No i sprawa, która nie została poruszona, to sprawa pijanych kierowców. Myślę, że również w tym przypadku należy trochę inaczej podejść do zagadnienia, bo najczęściej pijanego kierowcę łapiemy wtedy, kiedy spowoduje już tragedię. (Dzwonek) My bawimy się w łapanie pijanych kierowców podczas porannych dojazdów do pracy, gdy łapiemy, powiedzmy, kilka tysięcy osób, spośród których wyłapiemy dwie osoby, które miały 0,21 , i robimy statystyki wyłapywania pijanych kierowców. To nie są pijani kierowcy, to są osoby, które po prostu nie zdążyły wytrzeźwieć i prawdopodobnie jakiegoś wielkiego zagrożenia nie stwarzają, a niestety nie zajmujemy się łapaniem faktycznie pijanych kierowców, którzy np. wyjeżdżają z dyskotek, wyjeżdżają ze sklepów monopolowych czy z barów już na podwójnym gazie. Dlatego myślę, że również powinniśmy zupełnie inaczej podejść do tego zagadnienia. Dziękuję bardzo.