Mówca: Sławomir Kłosowski
Data: 2012-05-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Pani Minister! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić uzasadnienie wniosku o wyrażenie wotum nieufności wobec pani minister edukacji narodowej, pani Krystyny Szumilas. Szanowni Państwo! Z formalnego punktu widzenia to jest uzasadnienie mojego klubu parlamentarnego, natomiast z realnego, faktycznego punktu widzenia podobną albo dalej idącą opinię i ocenę pracy pani minister wyraża akurat w tym ważnym czasie wiele osób indywidualnych i wiele podmiotów związanych z edukacją. Jeżeli mówię o osobach indywidualnych, to jest to szczególny czas, szanowni państwo, dla nauczycieli. To właśnie ci nauczyciele do końca maja mają wręczane wypowiedzenia stosunku pracy. Do końca maja bowiem trwa ruch kadrowy w szkołach, ażeby wypowiedzenie zaskutkowało z końcem sierpnia, bowiem od 1 września 2012 r. będziemy mieli w szkołach sytuację zaserwowaną nam przez koalicję Platformy Obywatelskiej i PSL, przez panią minister Szumilas, a związaną z nową podstawą programową ograniczającą wymiar nauczania przedmiotów podstawowych, a to będzie wiązało się ze zwolnieniami. Mamy do czynienia z nowym rozporządzeniem w sprawie ramowych statutów szkół i placówek publicznych, a to również będzie miało bardzo duże odzwierciedlenie, jeżeli chodzi o zwolnienia nauczycieli. Tak więc, po pierwsze, zwolnieni nauczyciele. Po drugie, Koalicja na Rzecz Polskiej Szkoły, bardzo intensywnie działająca, złożona z wielu opozycjonistów. Również Obywatelska Komisja Edukacji Narodowej. To są ci wszyscy opozycjoniści, intelektualiści, którzy w tej chwili w różnych miejscach kraju prowadzą protesty głodowe w obronie nauczania historii. Również wielu nauczycieli zaniepokojonych pozbawianiem szkół nauczania religii. Rozporządzenie w sprawie ramowych statutów szkół publicznych spowodowało wielki zamęt i zaniepokojenie rodziców tym, że niedługo przyjdzie im płacić za nauczanie religii. Ażeby dopełnić obrazu wytworzonego przez głosy, które wyrażają ocenę podobną do oceny merytorycznej mojego klubu, należałoby dołączyć przełomowy głos podmiotu, koordynatora, jakim jest Społeczny Komitet Polonijny Obrony Edukacji z Paryża. Panie premierze, coraz więcej tego typu społecznych komitetów polonijnych - mamy tego zapowiedź w e-mailach, w rozmowach telefonicznych - będzie powstawało w obronie nauczania historii, w obronie nauczania religii na terenie naszego kraju. Dzieją się rzeczy bezprecedensowe, rzeczy bardzo groźne, jeżeli chodzi o kwestię przyszłości edukacji w naszym kraju. Pan premier Tusk 18 listopada 2011 r. w swoim exposé przedstawianym w Sejmie o edukacji nie powiedział nic. Wtedy było to bardzo gorąco komentowane przez polityków, komentatorów politycznych, dziennikarzy. Dzisiaj wszyscy już wiemy, że pan premier miał rację, nic nie mówiąc, bo nie było warto mówić czegokolwiek o edukacji, gdy popatrzymy na to w kontekście tych 6 miesięcy urzędowania pani minister Szumilas. Dzisiaj pan premier jest w Wysokiej Izbie i liczę na to, że zabierze głos, ponieważ pani minister podczas posiedzenia komisji dwa dni temu wobec 23 zarzutów przedstawionych w uzasadnieniu do wniosku o wotum nieufności była, panie premierze, bardzo wstrzemięźliwa. Odpowiedziała zaledwie na 3 zarzuty zawarte w uzasadnieniu i to w sposób, powiedziałbym, bardzo polemiczny, w tym w odniesieniu do jednego z tych zarzutów, dotyczącego relacji ze związkami zawodowymi, ze związkiem zawodowym ˝Solidarność˝, odpowiedź została natychmiast obalona przez przewodniczącego ˝Solidarności˝ nauczycielskiej, pana Ryszarda Proksę, który właściwie zdementował całą odpowiedź pani minister,, mówiącą o rzekomo dobrych, poprawnych relacjach, jeśli chodzi o sprawowanie tego urzędu. Panie Premierze! Szanowni Państwo! Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani minister Szumilas jest złym ministrem edukacji. Pani minister Szumilas jest najgorszym ministrem edukacji od 1989 r. Pani minister Szumilas nie ma predyspozycji do tego, ażeby sprawować ten urząd w takim momencie, nie ma ani umiejętności, ani wiedzy merytorycznej, ani pomysłu na edukację. Poza tym ostatnie posunięcia, działania, zaniechania pani minister doprowadziły właściwie do tego, że pani minister straciła resztki autorytetu, które pani minister miała w środowisku nauczycielskim, w szeroko pojętym środowisku szkolnym. Poza tym pani minister nie podejmuje żadnego dialogu ze związkami zawodowymi, o tym już mówiłem, takie są opinie związków zawodowych nauczycielskich, nie podejmuje go również z opozycją, ale nie tylko z opozycją, bo to samo dotyczy projektów obywatelskich. Szanowni państwo, jeżeli chodzi o relacje, rozmowy, propozycje, projekty opozycji, pani minister ma na te propozycje jedną odpowiedź, twierdzi, że są one złe, i jednoznacznie je odrzuca. Podobne zachowanie pani minister w odniesieniu do projektów obywatelskich jest niedopuszczalne i niebezpieczne, to jest już po prostu groźne. Tak było z projektem obywatelskim, pod którym zebrano podpisy ok. 300 tys. obywateli. Posłowie Platformy Obywatelskiej wyrokowali, że jedno małżeństwo nie będzie dyktowało rządowi warunków, a pani minister jednoznacznie i definitywnie krytykowała rozwiązania przedkładane w projektach obywatelskich, lekceważąc 350 tys. podpisów, odrzucając je lekką ręką. Szanowni państwo, 11 stycznia 2012 r. podczas posiedzenia Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży pani minister przedstawiła kierunki swoich działań w edukacji, w zakresie oświaty i wychowania. Nie dyskutuję, nie rozwijam wątku, dlaczego stało się to dopiero 11 stycznia, panie premierze. W komisji edukacji trzy miesiące musieliśmy czekać na to, ażeby łaskawie pani minister raczyła odpowiedzieć, jak będzie prowadziła czy jak będzie sterowała polską edukacją. Liczyliśmy na to, że odetnie się od złych planów pani minister Hall i ich złej realizacji. Nie zrobiła tego. Zacytuję, co przedstawiała wysokiej komisji podczas tego posiedzenia. Cytuję: Obejmując urząd ministra edukacji narodowej powiedziałam, że chcę, aby najbliższy okres był dla polskiej szkoły czasem stabilizacji i spokojnego wdrażania zainicjowanych wcześniej działań. Pani Minister! Została tutaj wspomniana przez panią minister stabilizacja i spokój. Czy te słowa kieruje pani do protestujących w obronie historii działaczy demokratycznych, którzy urządzają głodówki - głodówki rotacyjne, zaczynając od Krakowa? Czy o tej stabilizacji i spokoju mówi pani do zwalnianych nauczycieli, tysięcy zwalnianych nauczycieli, zwłaszcza w tym czasie - już o tym wspominałem - do końca maja? Dalej pani minister mówiła: Dzisiaj najważniejsza jest pomoc nauczycielom i dyrektorom we włączaniu do praktyki szkolnej wprowadzanych projektów i na tym zamierzam się skupić. Pani Minister! Ci nauczyciele i dyrektorzy składają pani bardzo serdeczne podziękowania za taką pomoc nauczycielom i dyrektorom. W tej chwili dramat rozgrywa się w wymiarze szkolnym. Ci wszyscy nauczyciele, ci wszyscy dyrektorzy - przymuszani przez organy prowadzące do zwalniania nauczycieli - właściwie są bez wyjścia. Wiele szkół jest przejmowanych przez osoby fizyczne i prawne - również tę możliwość stworzyliście państwo w 2009 r. w ustawie - i w tej chwili na poziomie szkolnym rzeczywiście mamy do czynienia z masowymi zwolnieniami nauczycieli. Dalej pani minister mówiła: Ważny jest również dialog ze środowiskiem, wsłuchanie się w głos rodziców i nauczycieli oraz reagowanie na ich potrzeby. Tutaj kłania się relacja pani minister ze związkami zawodowymi, z ˝Solidarnością˝ nauczycielską, która właśnie pani minister zarzuca, że nie ma tego dialogu. Chodzi o projekt obywatelski, akcję ˝Ratuj maluchy˝. Zarzucają oni pani również wprost to, że nikt ich nie wysłuchuje, że nie mogą tych swoich pomysłów, tych swoich projektów przedyskutować z panią minister. Szanowni Państwo! Zapowiedzi pani minister ze spotkania komisji 11 stycznia - w sprawie kierunków planowanych działań w zakresie edukacji - brzmią dzisiaj, proszę państwa, jak ironia. Natomiast jak merytorycznie wygląda sytuacja czy jak wygląda w tej chwili stan polskiej oświaty? Brak reakcji pani minister na masowe likwidacje szkół - przypomnę, tylko w tym roku szkolnym mieliśmy do czynienia z likwidacjami ok. 2500 szkół w Polsce. Kilka przykładów, trzy przykłady, żeby państwa nie zanudzać. Pierwszy przykład to likwidacja szkoły w Piekle - to są tereny pana premiera - szkoły stworzonej w okresie Wolnego Miasta Gdańska, panie premierze, dla 24 uczniów. Pana rządowi, pani minister nie opłacało się utrzymać tej szkoły dla 54 uczniów. Druga kwestia to likwidacja szkół na obszarach przygranicznych w powiecie głubczyckim. Zwracałem się do pani minister z interpelacją w tej sprawie, ażeby odpowiedziała, bo to jest jednak mimo wszystko sprawa państwowa, sprawa wagi państwowej - utrzymanie szkół w obszarach przygranicznych tak, ażeby możliwość nauczania języka polskiego w naszym kraju w trudnym terenie podgórskim czy górzystym rzeczywiście była możliwa do zrealizowania. Szanowni Państwo! Odpowiedź, jaką uzyskałem od pani minister Szumilas, jest odpowiedzią, która mnie zdumiała i zatrwożyła. Cytuję: Odnosząc się do kwestii szkół przygranicznych, uprzejmie informuję, że zgodnie z art. 16 ust. 5b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty obowiązek szkolny lub obowiązek nauki może być spełniany także przez uczęszczanie do szkoły za granicą. Gratuluję. Gratuluję pani minister, gratuluję panu premierowi takiego ministra, który w odpowiedzi na zgłaszany w regionie kłopot rodziców z bardzo wielką łatwością stwierdza, że polskie dzieci w obszarze przygranicznym można nauczać również w szkołach poza granicami. Ostatnia kwestia, która jest właściwie sprawą z przedwczoraj. Szkoły dla Niemców, szkoła w Kędzierzynie-Koźlu, szkoła podstawowa nr 13 - likwidowana, ponieważ w tej chwili trwa proces likwidacyjny. Przypomnę, do końca lutego były uchwały o zamiarach likwidacji, a w tej chwili toczą się samorządowe sesje likwidacyjne. Otóż w tymże Kędzierzynie-Koźlu samorząd stwierdził, że utrzymanie szkoły nr 13 jest możliwe tylko i wyłącznie poprzez przekazanie jej mniejszości niemieckiej, czyli stowarzyszeniu mniejszości niemieckiej. Dlaczego? Dlatego, że mniejszości w naszym kraju mają specjalnie skonstruowaną subwencję w postaci wag dodatkowych, tzn. szkoła, w której uczy się języka mniejszości narodowej lub etnicznej, może liczyć na 100-procentowy wzrost subwencji oświatowej. W związku z tym takie podejście do likwidowanych szkół, a właściwie brak reakcji pani minister na tego typu działania samorządów może w bardzo krótkim czasie doprowadzić do tego, że naszych szkół narodowych, naszych polskich szkół może nam w kraju zabraknąć. Panie Premierze! Pani Minister! Zero reakcji na tego typu działanie, a było wiele możliwości. Możliwości były np. poprzez interwencje, rozmowy na komisji wspólnej rządu i samorządu. Pani minister poprzez swoich przedstawicieli w komisji wspólnej nie uznała tego, ażeby w jakikolwiek sposób wpłynąć na ograniczenie tych likwidacji. Kolejna kwestia. Negatywny stosunek pani minister i pana premiera do propozycji mojego klubu parlamentarnego, klubu Prawo i Sprawiedliwość, dotyczącej ograniczenia likwidacji, a można było to zrobić poprzez przyjęcie projektu o wprowadzeniu weta kuratora dla likwidowanych szkół. Tak było przed 2009 r. Można było to utrzymać. Zgłaszaliśmy ten projekt, dyskutowaliśmy. Pani minister przedstawiła rządowi projekt negatywnego ustosunkowania się do naszego pomysłu i później ten projekt, ta opinia rządu konsekwentnie była podtrzymywana. W związku z tym nasz projekt uratowania prawdopodobnie wielu zlikwidowanych szkół upadł. Następna sprawa to kwestia sześciolatków. Pani minister bardzo się spóźniła i podjęła bardzo złą decyzję, jeżeli chodzi o przesunięcie do 2014 r. obniżenia wieku szkolnego. Na posiedzeniu komisji pani minister stwierdziła, że to nie było tak późno, bo projekt ten 3 stycznia trafił do rządu, a 20 trafił pod obrady Sejmu. Gratuluję samopoczucia, dlatego że - nie chcę nam tutaj wszystkim przypominać - do 15 listopada samorządy konstruują swoje budżety, do końca roku budżetowego mają je już mieć uchwalone. W związku z tym taka odpowiedź, że trzeciego to nie jest za późno, nie jest odpowiedzią poważnie traktującą samorządy terytorialne. Nie mówię już tutaj o rodzicach sześciolatków, którzy jeszcze długo po przyjęciu tej ustawy dopytywali się, czy sześciolatki pójdą 1 września 2012 r. do szkół, czy nie. Zamęt, jaki pani minister i pan premier tym spowodowali, był ogromny. Oczywiście to wszystko było związane z zapowiedziami pana premiera z kampanii wyborczej do parlamentu, kiedy pan premier zorientował się, że wielu rodziców nie chce posyłać dzieci 6-letnich do szkół. Następna kwestia to brak działań służących dostosowaniu szkół do potrzeb dzieci 6-letnich. Panie premierze, pani minister, szanowni państwo, przesunięcie tego obowiązku do 2014 r. właściwie niczego nie da, niczego nie przyniesie, dlatego że rząd nie planuje - na pewno nie jest to rok 2012, prawdopodobnie nie będzie to też rok 2013 - przeznaczyć żadnych realnych środków, ażeby wesprzeć samorządy w dostosowaniu obiektów szkolnych do potrzeb 6-latków. W związku z tym nie udał się 2012 r., nie uda się 2014 r. i podejrzewam, że nie uda się 2020 r. Dlatego proponowaliśmy przesunąć to symbolicznie do 2050 r., bo przy tym niepoważnym podejściu rządu tylko taką datę można było wskazywać. (Poseł Małgorzata Kidawa-Błońska: Dowcip.) Jak wyglądają realia, panie premierze? Otóż realia są zatrważające. 2600 szkół nie zapewnia uczniom podstawowych warunków w zakresie higieny. To są dane Państwowej Inspekcji Sanitarnej, z którymi mogliśmy się wszyscy zapoznać. 1596 szkół nie ma sali gimnastycznej. 704 szkoły nie mają dostępu do ciepłej wody. 961 szkół nie ma dostępu do kanalizacji. Panie premierze, tak złe warunki sanitarne, higieniczne w polskich szkołach nie zmienią się bez jakichkolwiek poważnych nakładów rządu bez względu na to, czy będzie to 2014 rok, czy następne lata. Następna kwestia to program rządu ˝Radosna szkoła˝. Proszę państwa, nakłady na ˝Radosną szkołę˝, czyli na upiększanie ogródków jordanowskich, placów zabaw, zakup pomocy dydaktycznych dla dzieci, przeznaczone przez rząd pana premiera na ten rok to są nakłady w wysokości 488 mln. Zapytam pana premiera, patrząc panu premierowi w oczy: Czy nie czuje pan premier dyskomfortu po tym, kiedy przedstawiłem dane dotyczące warunków higienicznych w polskich szkołach, panie premierze? (Oklaski) 704 szkoły bez dostępu do ciepłej wody. 961 szkół nie ma dostępu do kanalizacji. Panie premierze, dwie szkoły mają wychodki na zewnątrz budynku. Już chciałem to przemilczeć. (Gwar na sali) Dwie szkoły w naszym kraju mają wychodki na zewnątrz budynku, a pan przeznacza 488 mln na ˝Radosną szkołę˝, żeby upiększać ogródki jordanowskie. Czy to jest gospodarne podejście do budżetu i, nie wiem, dążenie do stworzenia odpowiednich warunków dzieciom uczącym się w szkołach? (Głos z sali: Tam samorząd jest z PiS-u.) Dla państwa jedyną odpowiedzią jest, że to samorząd. Nie dać pieniędzy i wymagać. Tak jest, bardzo dobrze, że pani to powiedziała przy panu premierze. Nie dać pieniędzy i wymagać. Nie dać na ciepłą wodę, nie dać na papier toaletowy, nie dać na salę gimnastyczną, ale wymagać. Twardo wymagać. Następna kwestia to nabór do przedszkoli. (Głos z sali: Jaki nabór?) Panie premierze, chaos, jaki wywołała pani minister i pan przy naborze do przedszkoli w tym roku to jest naprawdę sprawa horrendalna. Pan zapowiadał w kampanii wyborczej, że wychowanie przedszkolne będzie objęte subwencją oświatową. Samorządy były zadowolone z tego powodu. Właściwie wszyscy byli zadowoleni, ponieważ również opozycja i obywatele w projektach obywatelskich postulowali, ażeby objąć wychowanie przedszkolne subwencją oświatową. Pan premier już wówczas, w kampanii wyborczej, zapowiadał, że przesuwa na 2014 r. prawdopodobnie termin obniżenia wieku obowiązku szkolnego. Tak więc już wtenczas należało się poważnie nad tym zastanowić, że skoro wprowadzenie tego obowiązku szkolnego zostanie przesunięte, to sześciolatki zostaną w przedszkolach i zabraknie wobec tego tam miejsca dla pięcio-, czterolatków i trzylatków. Nikt tego nie zrobił. Już nie mówię o tym, że pan premier miał taki obowiązek, obiecując to w kampanii wyborczej, ale i pani minister miała taki obowiązek, święty obowiązek, planując to, przygotowując się do sprawowania rządów, do kierowania ministerstwem edukacji. Nic pani minister nie zrobiła, ażeby zapewnić miejsca w przedszkolach w dużych miastach, i nie tylko w dużych miastach. Tych miejsc dramatycznie brakuje. Rodzice, szukając ich, uciekają się właściwie do metod rodem z filmów Barei - przemeldowania fikcyjnego, składania oświadczeń samorządom o samotnym wychowywaniu dzieci. Do tego zmusił pan i pani minister Szumilas rodziców, ażeby zdobywali miejsce w przedszkolach, tworzyli komitety kolejkowe po nocach. To rzeczywistość, którą zgotowała im pani minister Szumilas i bezpośrednio pan. W tej chwili, panie premierze, wielu rodziców, którzy nie znaleźli miejsca w przedszkolach publicznych prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego, posyła swoje dzieci do przedszkoli prywatnych, płacąc za to z własnej kieszeni. A jest to drenowanie kieszeni rodziców. Ci rodzice zastanawiają się nad tym, w jaki sposób odzyskać te środki, dlatego że ustawa o systemie oświaty i konstytucja zapewniają im możliwość kształcenia dzieci w przedszkolach publicznych prowadzonych przez gminę. Szykują się wobec tego pozwy zbiorowe przeciwko samorządom terytorialnym, bo nie potrafiły zorganizować miejsc przedszkolnych dla dzieci mieszkańców danych gmin na terenie całego kraju. To jest ta pomoc samorządom. To jest znowu wyciągnięta ręka rządu do samorządów terytorialnych. Ciekawe, kto będzie płacił odszkodowania, jeżeli będą zasądzane przez sąd. Następna kwestia to alternatywne formy wychowania przedszkolnego. Oczywiście, bardzo często powtarza się ta sprawa w wypowiedziach wielu posłów koalicji, przedstawicieli ministerstwa, którzy chełpią się tymi alternatywnymi formami wychowania przedszkolnego, chociaż prawda jest taka, że to jest pomysł rządu Prawa i Sprawiedliwości. Taka jest rzeczywistość. Nieważne. Ważne, że one w tej chwili są. Tylko, panie premierze, one będą funkcjonowały tylko do 2013 r., bo do tego czasu mają zapewnione finansowanie. W związku z tym co po 2013 r.? To jest ponad 800 alternatywnych form wychowania przedszkolnego. Z tych alternatywnych form wychowania przedszkolnego korzysta ponad 10 tys. dzieciaków. Co z nimi będzie po 2013 r.? Najlepiej nie myśleć i nie martwić się. Może już w 2013 r. dacie odpocząć Polakom i nie będzie się o co martwić. Natomiast nie można do tego podchodzić w ten sposób: po nas choćby potop, panie premierze. No, nie można w ten sposób podchodzić do tego, trzeba zachowywać się odpowiedzialnie. Następna kwestia, proszę państwa, panie premierze, to program nauczania, podstawa programowa kształcenia ogólnego i wychowania przedszkolnego. Panie premierze, pana minister, pana rząd doprowadzili do takiego kuriozum, na skalę światową właściwie, że sześciolatki w przedszkolach w tej chwili nie wiedzą, czego mają się uczyć. Nie ma programu edukacyjnego dla sześciolatków w przedszkolach. Mieliście plan, mieliście wprowadzoną ustawę. Panie przewodniczący klubu Platforma Obywatelska, proszę się nie denerwować. To jest prawda. Ja wiem, że to boli, ale to prawda. Prawda nas wyzwoli. (Poseł Małgorzata Kidawa-Błońska: Nauczyciel ma wiedzieć, a nie sześciolatek.) (Poseł Rafał Grupiński: Pańskiej niewiedzy proszę nie zrzucać na sześciolatków.) Nie ma tego typu programu nauczania dla sześciolatków w przedszkolach. Wynika to z bardzo prostej zależności. Panie przewodniczący, do pana kieruję ten krótki wykładzik. Otóż, dzieci były przygotowywane do pójścia do I klasy od 1 września 2012 r. Przenieśliście ten obowiązek na 1 września 2014 r. No, trudno, przenieśliście - myśmy proponowali jeszcze dłuższe odroczenie tego - natomiast zapomnieliście o dostosowaniu podstawy programowej wychowania przedszkolnego do ich możliwości. W związku z tym odbywa się w tej chwili w przedszkolach wolna amerykanka. Te dzieciaki to jest stracony rocznik, panie premierze. Te dzieciaki są uczone właściwie na tej zasadzie, że swoboda nauczycieli przedszkolnych osiągnęła apogeum. Czego chcą, to nauczą, czego nie chcą, to nie nauczą. I tak w I klasie szkoły podstawowej tym dzieciakom przyjdzie powtarzać to, czego się nauczyły, czy nauczyć się, czego się nie nauczyły. Do tego doprowadziliście, do takiego chaosu, do takiego stanu doprowadziliście system edukacji. Następna kwestia to jest kwestia nauczania religii. Panie premierze, pani minister, po co było w ogóle usuwać religię z ramowych planów nauczania? Pani minister mówiła nam na posiedzeniu Komisji Nadzwyczajnej, zwołanego na wniosek nasz i Solidarnej Polski, że właściwie nic się nie zmieniło. Pytania posłów, nawet koalicji, były takie: No, dobrze, to skoro się nic nie zmieniło, to po co to było robić? Po co wzbudzać konflikty na tle wyznaniowym, po co doprowadzać do niepewności, po co doprowadzać do wielu znaków zapytania, skoro na końcu się twierdzi, że tak naprawdę to do niczego nie prowadzi i nic to nie zmienia, chociaż w podtekście jednak mimo wszystko, kiedy się przyjrzeć szczegółom, pojawia się pewna wątpliwość. Usunięcie religii z ramowych planów nauczania w kontekście art. 7 ustawy o systemie oświaty jest rozwiązaniem wątpliwym i groźnym, mogącym rzeczywiście budzić wiele uzasadnionych wątpliwości, dlatego że art. 7 mówi, że szkoła publiczna jest szkołą, która zapewnia nieodpłatne nauczanie w zakresie ramowych planów nauczania, a z ramowych planów nauczania religia została bezmyślnie wyjęta, usunięta, nie wiadomo po co. Następna kwestia to kwestia organizacji dowozów dzieci do szkół. Jest to kwestia, która wlecze się od dłuższego czasu i pani minister Hall, pani minister Szumilas już od 6 miesięcy właściwie udaje, że nie dostrzega tej kwestii, że tej kwestii nie ma. Art. 17 ustawy o systemie oświaty mówi o tym, że samorząd terytorialny organizuje dowóz dzieci do szkoły z miejsca ich zamieszkania, jeżeli odległości przekraczają 3 km i 4 km. Samorządy chcą organizować dowozy dla dzieci, które mieszkają bliżej niż te 3, 4 km, natomiast nie mogą tego robić, dlatego że prawo im tego zabrania i są karane. Samorządowcy są karani przez regionalną izbę obrachunkową za niegospodarność. Jedna jednozdaniowa nowelizacja ustawy o systemie oświaty, art. 17, kłania się pani minister już od pół roku. A o pani minister Hall już nie wspomnę, bo w tej chwili jest już posłem, jest w ławach poselskich. Pani minister, pół roku i nic się nie zmienia w tej sprawie. RIO dalej łupie samorządowców, o których tak się troszczycie, a pani minister nic nie robi w tej sprawie. Następna kwestia to jest sprawa ˝Cyfrowej szkoły˝. Jak tutaj wszyscy siedzimy, pamiętamy, pan premier też dobrze pamięta ten fakt, wypowiedź pana premiera i pana ministra Boniego, którą słyszałem w środkach masowego przekazu, jak będzie pięknie w ramach ˝Cyfrowej szkoły˝: zakup 400 tabletów dla uczniów, szerokopasmowy dostęp do Internetu itd., itd., itp. To miał być pilotaż, panie premierze. Ooo, przykro mi, ja słyszałem, że to miał być pilotaż. Natomiast 3 kwietnia rząd przyjął program ˝Cyfrowa szkoła˝, w związku z którym, proszę państwa, na okrągło pojawia się stwierdzenie, że trzeba dbać o to, żeby dzieci miały informatyczne wykształcenie, że informatyzacja jest wartością samą w sobie, czyli jedno wielkie nic. Zauważyliśmy wszyscy, że zabrakło pieniędzy. Prasa, panie premierze, skomentowała to wprost. Nie chcę być tutaj posądzany przez pana premiera o złośliwość, dlatego zacytuję tytuł prasowy: Uczniowie dostaną tablety, jak kupią je im rodzice. To miały być te słynne tablety zapowiadane przez pana premiera, przez pana ministra Boniego. Pan premier pewno zapyta, skąd ten zarzut wobec pani minister Szumilas, skoro to była zapowiedź pana ministra Boniego i pana. Otóż dlatego, że pani minister Szumilas była przy konstrukcji budżetu. Stanowczy, zdecydowany, mający mocną pozycję w rządzie minister, pani minister albo by się pięknie uśmiechnęła, albo tupnęła nogą, pozłościła się i dostałaby pieniądze na to, ażeby pan premier mógł później spojrzeć w oczy tym dzieciakom... (Głos z sali: Nie ma po co.) ...którym pan te tablety obiecywał. W związku z tym, panie premierze, to również nie jest argument, który przemawiałby za tym, żeby pozostawić panią minister Szumilas na swoim stanowisku. Jak patrzę na pana premiera, to widzę, że pan doskonale wie, tylko co ma zrobić, co ma zrobić? Panie premierze, lepiej teraz, po 6 miesiącach, bo później to już naprawdę im dalej w las, tym więcej drzew. Nie możemy dopuścić do tego, żeby później za zaniedbania złego ministra odpowiadały nasze dzieci i wnuki. Edukacja jest przyszłością, edukacja jest inwestycją nas wszystkich. Następna kwestia, proszę państwa, to kontrolna funkcja Sejmu, lekceważenie kontrolnej funkcji Sejmu przez panią minister. Pani minister jest bardzo rzadkim gościem na posiedzeniach komisji edukacji, ale jakkolwiek byśmy na to patrzyli, to już niestety jest to pewien standard, w związku z tym nie czepiajmy się tego za bardzo. Bardzo rzadko szczegółowo odpowiada na pytania posłów, i tutaj, z trybuny na sali plenarnej, i na posiedzeniach komisji. Panie premierze, bardzo bym prosił, żeby pan premier teraz zwrócił uwagę na to, co powiem. Może przy panu premierze uzyskamy odpowiedź, nie wiem, tajną informację, nie wiem jaką informację. Otóż do dzisiaj posłowie nie znają składu, listy ekspertów, którzy opracowywali podstawę programową kształcenia ogólnego. Lista ekspertów, którzy opracowywali podstawę programową kształcenia ogólnego. Wiem, co pani minister odpowie, że nie ma jakiejś konkretnej listy. Otóż zaprzeczam temu jednoznacznie, dementuję to jednoznacznie. Pani minister sama mówiła, że są tacy eksperci, jest taka lista ekspertów. My się jej domagamy. Nie wiem, w czym tutaj problem. Czy na tej liście są osoby niewygodne dla rządu? Właściwie nie wiem, dlaczego do dziś nie możemy uzyskać listy ekspertów, którzy tworzyli podstawę programową. Następna kwestia to znowu kwestia pewnego zaniechania, panie premierze. Można byłoby to zrobić jedną krótką nowelizacją. Otóż w 2009 r. przegłosowaliście państwo projekt ustawy mówiący o tym, że osoby fizyczne i prawne w trakcie roku szkolnego mogą przejmować szkoły. Fatalne rozwiązanie. W tej chwili narzekają na to nauczyciele zwalniani właśnie w bardzo dużej skali w całym kraju. Wychodzą spod Karty Nauczyciela, nowy pracodawca mówi im: dziękuję, wręcza wypowiedzenie i po sprawie. Dlatego dojdzie do tego, że we wrześniu 2012 r. zostanie zwolnionych, ostrożnie liczę, ale myślę, że kilkadziesiąt tysięcy nauczycieli. Dopiero we wrześniu to wyjdzie, panie premierze. Ale wracam do rzeczy. Te osoby, osoby fizyczne i prawne, przejmując szkoły, nie mają możliwości odprowadzania za siebie składek do ZUS. Art. 83 ustawy o systemie oświaty mówi bowiem, że prowadzenie szkoły nie jest działalnością gospodarczą, krótko i na temat. Nic nie zrobiono w tej sprawie. Jedna krótka, prosta nowelizacja. Jak powiedzieliście A, że można te szkoły przekazywać - błąd, ale powiedzieliście - to powinniście powiedzieć B, żeby ci ludzie mieli możliwość odprowadzania za siebie składki ubezpieczeniowej. Nic nie jest zrobione. Natomiast, panie premierze, 14 lutego pani minister Szumilas przedłożyła rządowi stanowisko w sprawie projektu ustawy o systemie oświaty, w którym m.in. stwierdziła - bardzo proszę zwrócić uwagę na ten cytat, bo on jest niezmiernie interesujący - że bezpodstawne są też obawy autorów projektu dotyczące nieprawidłowości, jakie mogłyby powstać przy przekazywaniu przez jednostki samorządu terytorialnego szkół publicznych do prowadzenia innym podmiotom. Naprawdę, Bareja jak żywy. (Poseł Rafał Grupiński: Zostaw Bareję w spokoju.) Wszyscy mają problem, zgłaszają ten problem nam, jako posłom, zgłaszają ten problem rządowi, że nie mogą się usprawiedliwić, a pani minister 14 lutego, a więc 2 miesiące temu, stwierdza, że problemu nie ma. W związku z tym wypadałoby zapytać, jakim ministerstwem zawiaduje pani minister Szumilas. Następna kwestia, panie premierze: brak jakiejkolwiek reakcji pani minister na zapowiedzi, a w tej chwili już nawet czyny, dotyczące tego, ażeby szkoły przekazywać spółkom komunalnym. Jeśli chodzi o to, co się dzieje w tej chwili, do czego przymierzają się samorządy, a pewne kroki prawne już wykonują, to naprawdę skóra cierpnie na plecach, panie premierze. Pani minister milczy, żadnej reakcji, tak jak w przypadku likwidacji szkół, na posiedzeniu komisji wspólnej rządu i samorządu - nic. Proszę państwa, w jednej z gmin na Opolszczyźnie wójt zamierza przekazać szkoły spółce wodociągowej. Nie wiem, jak to zamierza zrobić, ponieważ statut spółki mówi, że spółka musi przynosić dochód, szkoła - nie. Ale jak znam życie i znam podejście rządu do kwestii ubezpieczeniowych, to wszystko jest w tym kraju możliwe przy rządach pani minister Szumilas. W związku z tym należy się cieszyć, panie premierze, tylko z tego, że to nie są spółki komunalne, które zajmują się np. gospodarowaniem w parkach miejskich albo na cmentarzach, bo jeżeli jeszcze do tego dojdzie, że takie spółki będą prowadziły szkoły, to już w ogóle będzie horrendum. Następna kwestia, panie premierze, pani minister, to jest kwestia braku dialogu z nauczycielskimi związkami zawodowymi. To jest jedno z trzech pytań, na które pani minister Szumilas odpowiedziała na posiedzeniu komisji, twierdząc, że oczywiście związki mijają się z prawdą i że taki dialog jest. Dobrze, że był pan przewodniczący Proksa na tym posiedzeniu i bardzo szybko to zdementował, twierdząc jednoznacznie, że pierwsze spotkanie, do którego doszło z ˝Solidarnością˝ nauczycielską, to było spotkanie, panie premierze, z 14 marca. I to było spotkanie, które ˝Solidarność˝ wymusiła na pani minister. Powiedzieli, że jak pani minister nie zaprosi ˝Solidarności˝, to ˝Solidarność˝ wprosi się do pani minister na Szucha. Wtedy pani minister zdecydowała się przyjąć przedstawicieli ˝Solidarności˝ nauczycielskiej. Następna kwestia, szanowni państwo, to jest kwestia problemu organizacji, w ogóle kształcenia zawodowego. Otóż 19 sierpnia 2011 r. przyjęliśmy, poparliśmy również nowelizację ustawy o szkolnictwie zawodowym, natomiast już wtenczas zwracaliśmy uwagę na to, że jeżeli przyjmiemy tę ustawę, to powinniśmy działać bardzo energicznie i bardzo sprawnie, dlatego że jest po prostu bardzo niewiele czasu na wprowadzenie tych skomplikowanych rozwiązań, które miały poprawiać działanie szkolnictwa zawodowego. Zgodnie z naszymi podejrzeniami już wówczas w tych kwestiach doszło do wielu opóźnień w wydaniu aktów wykonawczych, do wielkiej dezorganizacji na terenie szkół zawodowych. Doszło do tego, że wielu dyrektorów szkół zawodowych, techników nie wie, w oparciu o jakie dokumenty, które są niekompatybilne, nie współgrają ze sobą, jak ma organizować proces nauczania od 1 września 2012 r. Następna kwestia, panie... A, przepraszam, jeżeli chodzi o związki zawodowe, ˝Solidarność˝ i relacje z tymi związkami, ˝Solidarnością˝ nauczycielską, pan przewodniczący sekcji krajowej oświaty i wychowania poprosił mnie o przekazanie panu premierowi stanowiska odnośnie do dzisiejszej naszej debaty. Pozwoli pan premier, że je przedstawię. Stanowisko Prezydium Sekcji Krajowej Oświaty i Wychowania NSZZ ˝Solidarność˝ w sprawie wniosku Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość o wyrażenie wotum nieufności wobec ministra edukacji narodowej pani Krystyny Szumilas. Prezydium Sekcji Krajowej Oświaty i Wychowania NSZZ ˝Solidarność˝ podziela krytyczną ocenę działań ministra edukacji narodowej. Podtrzymujemy naszą opinię o pozorowanym dialogu ze środowiskiem oświatowym, w tym z rodzicami. Ministerstwo Edukacji Narodowej nie uwzględnia merytorycznych opinii i uwag kierowanych do projektów aktów prawnych. Pani minister na pierwszym spotkaniu z Radą Sekcji Krajowej Oświaty i Wychowania NSZZ ˝Solidarność˝, z którym wiązaliśmy nadzieję na wspólne uzgodnienia, nie wyraziła woli podjęcia dialogu i szukania kompromisowych rozwiązań w zakresie nowych podstaw programowych. Rada sekcji podjęła szereg działań informacyjnych i protestacyjnych w celu uświadomienia społeczeństwu szkodliwości proponowanych zmian. Między innymi złożone zostały petycje do premiera RP z żądaniem wycofania rozporządzeń MEN w sprawie podstawy programowej i ramowych planów nauczania. Zorganizowaliśmy w tej sprawie pikietę przed MEN. Po wnikliwej analizie uzasadnienia do wniosku o wotum nieufności dla pani Krystyny Szumilas stwierdzamy, że przedstawione w nim fakty są zgodne z rzeczywistym obrazem stanu polskiej oświaty, za którą konstytucyjną odpowiedzialność ponosi rząd Rzeczypospolitej Polskiej. Wprowadzane zmiany w dramatyczny sposób obniżyły i obniżać będą poziom wykształcenia naszych uczniów oraz osłabią ich konkurencyjność na rynku pracy. Dlatego zwracamy się do pań i panów posłów wszystkich klubów parlamentarnych o głosowanie za przyjęciem wniosku w poczuciu współodpowiedzialności za stan polskiej edukacji, stawiając narodowe dobro, jakim jest jakość edukacji, ponad partyjne zobowiązania. To stanowisko na koniec wystąpienia przekażę, na prośbę pana przewodniczącego sekcji krajowej oświaty, panu premierowi. Proszę państwa, następna sprawa, bardzo ważna, bulwersująca, również związana z działaniami, zaniechaniami pani minister Szumilas, to jest kwestia podstawy programowej kształcenia ogólnego. Otóż, szanowni państwo, na jakąkolwiek reakcję ze strony pani minister nie doczekały się żadne działania, zarówno opozycji, jak i Społecznego Komitetu Polonijnego Obrony Edukacji w Paryżu, Obywatelskiej Komisji Edukacji Narodowej i kogokolwiek, kto cokolwiek proponował, już nie mówiąc o opozycji, ażeby doprowadzić do zmian w tym zakresie, panie premierze. Nic w tej sprawie do dziś nie zrobiono. Pani minister w swoim wystąpieniu powiedziała: Ważny jest również dialog ze środowiskiem, wsłuchiwanie się w głos rodziców i nauczycieli oraz reagowanie na ich potrzeby. No tu rzeczywiście wszyscy odczuliśmy jako żywo to reagowanie pani minister w tych wszystkich wspomnianych, przywoływanych kwestiach - totalne lekceważenie wszystkich, którzy w tej sprawie do pani minister, do pana premiera również się zwracali. Natomiast sprawa jest bardzo ważna i sprawa jest bardzo niebezpieczna. W tej sprawie mój klub parlamentarny złożył projekt ustawy przywracającej ilość godzin historii w kursie edukacji w gimnazjum i liceum. Również, jak podejrzewam, bo nie ma jeszcze tutaj opinii rządu, ale jak podejrzewam, będzie to opinia tradycyjna czy standardowa wyrażana do tej pory pod adresem rozwiązań mojego klubu parlamentarnego przez panią minister, czyli negatywna. Zgłosiliśmy także projekt rezolucji, w którym żądaliśmy czy oczekujemy od pani minister przywrócenia dotychczasowego wymiaru godzin i przedmiotów zawartego w podstawie programowej kształcenia ogólnego. Nic w tym temacie. Do dziś dnia przerzucamy się z panią minister tylko i wyłącznie cyferkami. Pani minister twierdzi uparcie, że ilość godzin w nowej podstawie programowej, jeżeli chodzi o nauczanie historii i wiedzy o społeczeństwie, będzie większa, natomiast fakty i liczby mówią zupełnie inaczej. Tej ilości w ujęciu rocznym w kształceniu w liceum i gimnazjum, jeżeli chodzi o przedmiot historia, będzie mniej. Ta ilość godzin spadnie o 3, z 11 do 8, i nic tu nie poradzą żadne zaklęcia, że jest inaczej. Natomiast jeżeli chodzi o kwestię dotyczącą historii i wiedzy o społeczeństwie, to sytuacja będzie jeszcze gorsza, bo ta ilość godzin spadnie z 16 do 11, a więc o 5 godzin mniej będzie w tym zestawie nauczania historii i wiedzy o społeczeństwie. Historia i wiedza o społeczeństwie niejako bardzo, i słusznie, nas zajmuje. Natomiast mamy jeszcze przedmioty takie jak fizyka, chemia, geografia i biologia. I tu sytuacja jest jeszcze bardziej dramatyczna, panie premierze, pani minister. Ilość godzin nauczania w zakresie tych przedmiotów spada z 30 godzin w wymiarze tygodniowym do 20, a więc spada o 10 w tym wymiarze. I nic nie zmienia tutaj nawet to, że wprowadzacie państwo przedmiot przyroda w wymiarze 4 godzin. Załóżmy, że gdyby taktować poważnie tę przyrodę, chociaż ona jest znowu bardzo rozmyta, to mamy 30 do 24, o 6 godzin mniej. I nie ma co się dziwić, że w takiej skali w tej chwili są zwalniani w naszym kraju nauczyciele. Tych godzin po prostu dla nich fizycznie zabraknie. Jeśli jeszcze dodamy do tego likwidację szkół, ich przekształcenia, przejmowanie przez spółki komunalne, wodociągowe, zieleń miejską, rysuje się wtenczas obraz całościowy. Następna kwestia to... Jeżeli pan przewodniczący klubu PSL się nudzi, to bardzo proszę nie słuchać tego. (Głos z sali: Trudno się nie nudzić przy takiej dłużyźnie.) Rozumiem, że historia nudzi, religia nudzi. No co? Mamy... (Głos z sali: Dobry nauczyciel mówi ciekawie i nikt się nie nudzi.) Prezentujemy wniosek. ...dotacja, proszę państwa, na zajęcia w placówkach niepublicznych w okresie wakacji. Tu jest, panie premierze, znowu kwestia zaniechań, i to potężnych zaniechań, półrocznych zaniechań, pani minister Szumilas w tym względzie. Mamy też tutaj dowód tego, że w tej jednej kwestii mamy trzy różne wypowiedzi trzech wysokich przedstawicieli ministerstwa. Pani minister Szumilas w swojej wypowiedzi twierdzi, że taka dotacja na zajęcia w okresie wakacyjnym placówkom niepublicznym się należy, pani wiceminister Berdzik twierdzi, że się nie należy, a pan minister z PSL... (Głos z sali: Sławecki.) Przepraszam bardzo, Sławecki. Dziękuję bardzo za podpowiedź. ...pan minister Sławecki przyjmuje tu chyba najbardziej życiową postawę, twierdząc, że może być naruszenie dyscypliny finansów publicznych, jeżeli wypłaci się za ten okres dotacje samorządom terytorialnym. Znowu jednozdaniowa nowelizacja, panie premierze, pani minister, kłaniałaby się i sprawy by nie było. Takie jest urzędowanie pani minister, tak wygląda to w praktyce. Następna kwestia to jest kwestia stypendiów socjalnych dla uczniów. Panie premierze, nienowelizowane progi tych stypendiów powodują, że, po pierwsze, te stypendia nie są wydatkowane w wysokości zaplanowanych na to wydatkowanie kwot. Pan minister finansów pewno cieszy się z tego rok w rok. Nie mówię, że teraz się cieszy, tylko rok w rok się z tego cieszy, bo pieniądze wracają do jego kasy. Natomiast te pieniądze mają trafiać do dzieci potrzebujących, dla których są przeznaczone. Nienowelizowane progi powodują, że nie są po prostu absorbowane przez dzieciaki. Brak jakichkolwiek zmian, jeżeli chodzi o ustawę o finansach publicznych, która zobowiązuje czy zmusza samorządy do tzw. 20-procentowego wkładu własnego do tej pomocy stypendialnej. Następna kwestia, żeby była tutaj jasność w sprawie tych progów. Rok w rok, 2010 r., 2011 r., Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość, który przygotowuje uwagi z wykonania budżetu, rok w rok taką uwagę do Komisji Finansów Publicznych i do pana ministra finansów zawiera, że te środki nie są wydatkowane i oczekujemy jakiegoś działania w tym względzie. Nic, od 2009 r. nic. Następna kwestia, negatywne zaopiniowanie przez panią minister poprawki do budżetu państwa na 2012 r., przeznaczającej 500 mln zł na zasilenie subwencji oświatowej. Niezrozumiałe działanie, tym bardziej że samorządy terytorialne, które likwidowały szkoły do lutego, i likwidują w dalszym ciągu, jako główny powód likwidacji podają niedostatek środków z subwencji oświatowej. Natomiast tutaj dawaliśmy pani minister taką możliwość, żeby zapobiec likwidacjom, żeby dodać te 500 mln, uratować kilkadziesiąt, może kilkaset szkół. Nie przyjęto tej propozycji i w związku z tym nastąpiła likwidacja. Następna kwestia, bardzo ważna i niezałatwiona przez panią minister, to aprobata dla łamania w ustawie budżetowej na 2012 r. zapisów art. 70a ustawy Karta Nauczyciela w zakresie doskonalenia nauczycieli. Panie premierze, w ustawie budżetowej na 2012 r. zapisana jest kwota 45,3% na doskonalenie nauczycieli, zamiast 145,3%. To jest łamanie prawa. Pani minister udaje, że tego nie widzi. Dlaczego tak jest? To jest niezrozumiałe. Może pan premier coś w tej sprawie powie. Następna kwestia to jest bezpieczeństwo w naszych szkołach. Pani minister ma kompetencje w zakresie art. 21 ustawy o systemie oświaty, natomiast nie robi tutaj nic, a sytuacja z roku na rok się bardzo pogarsza. Przygotowałem państwu, żeby nie komentować tego punktu, wykres, jak wygląda przestępczość szkolna, panie premierze, proszę państwa, od 2004 r. do 2011 r. W 2004 r. - 17 200 przestępstw szkolnych, panie premierze, w 2005 r. - 17 700, w 2006 r. - 19 000 przestępstw, w 2007 r. - 17 000, proszę zobaczyć, jak to pięknie wygląda, tu rządził PiS, z 19 000 do 17 000 spadek liczby przestępstw szkolnych, w 2008 r., proszę państwa, znowu mamy 19 000 przestępstw... (Poseł Małgorzata Kidawa-Błońska: Kto robił te badania?) ...w 2009 r. - 21 000, w 2010 r. - tutaj mamy szokowy wzrost, 26 000 przestępstw szkolnych, panie premierze, z 21 000 do 26 000 na przestrzeni lat 2009-2010, i w 2011 r. - 28 019 przestępstw. (Poseł Małgorzata Kidawa-Błońska: Jakie to badania i kto je robił?) Słusznie pani poseł, pani przewodnicząca, zadaje pytanie, jakie to badania. Na pewno nie pisowskie. Badania opublikowane, polecam stronę internetową Komendy Głównej Policji, służb pana premiera. Komenda Główna Policji stwierdza, że przestępczość szkolna tak drastycznie wzrosła, kiedy państwo sprawujecie rządy, kiedy państwo rządzicie. A pani minister co robi w tej sprawie? Nic nie robi. Panie premierze, pani minister nawet nie wspomniała o tym w czasie swojego exposé na posiedzeniu komisji edukacji, dla pani minister nie ma problemu. Nawet się nie zająknęła, że tak wygląda bezpieczeństwo w polskich szkołach. Następna kwestia to jest, proszę państwa, sztandarowa zapowiedź pana premiera, znowu z kampanii wyborczej, o objęciu przedszkoli subwencją oświatową. Przypomina pan sobie, panie premierze, te zapowiedzi, że trzeba tutaj coś zrobić, że nie może być takiej nierówności, że jest subwencja tylko dla szkół, a dla przedszkoli nie ma subwencji oświatowej. Wszyscy prawie że uwierzyli, panie premierze. Jak to wygląda dziś? Klapa, totalna klapa. Przedstawiciele Ministerstwa Edukacji Narodowej na posiedzeniu komisji edukacji dnia 14 marca 2012 r. stwierdzają, co następuje, proszę państwa: są przygotowane plany, żeby wprowadzić rozwiązania, i wkrótce zostaną one przedstawione wysokiej komisji, tak twierdziła w komisji pani minister Berdzik. Na posiedzeniu komisji 26 kwietnia, a więc miesiąc po tych zapowiedziach pani minister Berdzik, pan minister Sielatycki przychodzi i z rozbrajającą szczerością twierdzi, że rząd, ministerstwo, dopiero pracuje nad założeniami do tej ustawy, że właściwie nic jeszcze w tej sprawie nie zapadło. W związku z tym czy nie uczciwiej powiedzieć, panie premierze, pani minister, czy nie uczciwiej powiedzieć Polakom: w 2013 r. nie będzie mowy o żadnym wsparciu j.s.t., zrobimy to dopiero, ewentualnie, jeżeli zrobimy, bo pan minister finansów - zielona wyspa, trudności gospodarcze, finanse publiczne, zadłużenie itd., znamy tę śpiewkę, ale czy nie warto uczciwie powiedzieć Polakom: nie damy rady w 2013 r., ewentualnie w 2014 r.? Bo jeżeli dopiero trwają prace nad założeniami, to trzeba realnie na to spojrzeć i trzeba potwierdzić sobie jednoznacznie, że tych pieniędzy po prostu od 1 stycznia 2013 r. nie będzie. Po co łudzić ludzi. (Poseł Rafał Grupiński: Chce przemawiać dłużej niż Fidel Castro.) Szanowni państwo, uzupełnieniem do tego wniosku o wotum nieufności, do uzasadnienia, niech będą niektóre tylko tytuły artykułów, żeby nie było, że opozycja krytykuje w czambuł, że zarzuty są niemerytoryczne. Sami państwo słyszeliście, że są merytoryczne. Zresztą pani minister nie potrafiła na nie odpowiedzieć w komisji. (Poseł Rafał Grupiński: Jak długo będzie jeszcze gadał?) To jest jednoznaczne świadectwo, odpowiedziała tylko na trzy. Nie spodziewamy się w tej chwili, że otrzymamy te odpowiedzi. Natomiast tytuły prasowe: ˝Polska szkoła tkwi w brudzie. Ciepła woda, mydło oraz papier toaletowy to w wielu placówkach wciąż luksus˝ - to jeden tytuł prasowy. Drugi tytuł prasowy, dedykowany szczególnie panu premierowi, panu ministrowi Boniemu, ale też pani minister: ˝Uczniowie dostaną tablety... jak kupią im je rodzice˝... (Poseł Rafał Grupiński: To już było dwa razy.) ...następny: ˝Rząd dyskryminuje religię w szkołach˝... (Poseł Anna Paluch: Proszę spokojnie słuchać, panie przewodniczący.) ...następny: ˝Samorządy będą finansować religię w szkołach˝, następny: ˝Głodówka w obronie historii˝, następny: ˝Marsz ulicami Gdańska. Będą protestować przeciw likwidacji szkół i przedszkoli˝. To są tytuły z takiej pobieżnej analizy prasy w ostatnim miesiącu czy w ostatnich tygodniach. Proszę państwa, bardzo się cieszymy, że tę naszą krytyczną opinię o pracy pani minister Szumilas podziela chociaż w części w pewnym sensie również PSL. Dlaczego tak myślimy? Otóż 12 stycznia 2012 r. PSL wniósł projekt ustawy o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. W przybliżeniu powiem, że to jest kwestia dotycząca rezerwy subwencji oświatowej, zwiększenia kwoty rezerwy subwencji oświatowej z 0,4 do 0,6. W uzasadnieniu Klubu Parlamentarnego PSL czytamy, co następuje: ˝W bieżącym roku od września oraz w kolejnych latach planowane są zmiany w trakcie roku budżetowego zakresu zadań oświatowych realizowanych przez powiaty w związku z uruchomieniem zawodowych kursów kwalifikacyjnych. Towarzyszyć temu będzie znaczne zwiększenie zadań w gminach w roku 2012 i 2014 w związku z obniżeniem wieku obowiązku szkolnego. Wymaga to zagwarantowania w rezerwie części oświatowej subwencji ogólnej środków niezbędnych na zabezpieczenie w dochodach samorządów środków na sfinansowanie skutków zmian zadań w trakcie roku budżetowego.˝ Wypisz, wymaluj, postulat nasz, Prawa i Sprawiedliwości. Pani minister nie postarała się przy projektowaniu budżetu o to, ażeby zabezpieczyć wystarczające środki dla edukacji na zwiększenie zadań śródrocznych. Panie Premierze! Szanowni Państwo! Pani Marszałek! Uzasadnienie zakończę parafrazą kuriozalnej wypowiedzi pani minister Szumilas na 10. posiedzeniu Sejmu w dniu 15 marca 2012 r. Ta wypowiedź utwierdza nas dodatkowo - daje dodatkową motywację - w tym, że ten wniosek jest słuszny, a konieczność odwołania pani minister jest bezwzględna. Oto fragment tej wypowiedzi. Była to odpowiedź na pytanie w sprawach bieżących dotyczące usunięcia lekcji religii z ramowych planów nauczania. Pani minister, panie premierze, cytuję: Szkolny plan nauczania... (Poruszenie na sali) (Głos z sali: Zaczyna się powtarzać.) (Głos z sali: Proszę wysłuchać spokojnie, a nie przerywać.) Pani minister stwierdziła: Szkolny plan nauczania jest elementem ramowego planu nauczania. Jest ramowym planem nauczania przełożonym na konkretny plan konkretnej klasy. Nie wiem, czy pan premier ogarnia do tego momentu. (Poseł Izabela Leszczyna: Nie musi.) Cytuję dalej: Jeżeli w szkolnym planie nauczania, który jest ramowym planem nauczania, zapisujemy to, że religia jest przedmiotem nauczania w konkretnej klasie, to chyba jest to uregulowanie, które powoduje, że religia jest bezpłatna. Proszę państwa, nawiązując do słów pani minister, powiem tak: Skoro Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość składa dzisiaj wniosek o odwołanie pani minister Szumilas i ten wniosek zostaje przyjęty przez koleżankę partyjną pani minister, panią marszałek Kopacz, to oznacza to, że w tym konkretnym przypadku wniosek ten przyjmuje również kolega partyjny obu pań, pan Donald Tusk, i zgodnie z wnioskodawcami zagłosuje za odwołaniem pani minister. Panie Premierze! Pani Minister! Wysoka Izbo! Życzę na koniec panu premierowi, ażeby w głosowaniu nad tym wnioskiem o wotum nieufności wobec pani minister Szumilas nie wprowadzał dyscypliny głosowania... (Poseł Małgorzata Kidawa-Błońska: Nie musi.) ...tylko pozwolił posłom Platformy na dyscyplinę myślenia. (Poseł Małgorzata Kidawa-Błońska: My też się zgadzamy.) Jeżeli pan premier pozwoli posłom Platformy Obywatelskiej na dyscyplinę myślenia, to jestem zupełnie spokojny o los wniosku. Pani minister będzie po prostu odwołana. (Poseł Rafał Grupiński: Współczuję dzieciom, które miały takiego kuratora.) Konkludując, Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość wnosi o odwołanie pani minister Krystyny Szumilas za zniszczenie polskiej oświaty. A zgodnie ze szkolną tradycją w imieniu klubu, w imieniu wnioskodawców, chciałbym na koniec roku wręczyć pani minister tradycyjne świadectwo, świadectwo z czarnym paskiem za zniszczenie polskiej edukacji. (Poruszenie na sali, oklaski) Z panem przewodniczącym Grupińskim nie przeszedłem nigdy na ty i wypraszam sobie tego typu uwagi. Bardzo proszę o kulturę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)