PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Andrzej Czerwiński
Data: 2012-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowna Pani Minister! Ja króciutko. Byłem sprawozdawcą dwóch komisji, Komisji Gospodarki i Komisji Spraw Zagranicznych, ale dużo posłów i posłanek pracowało spoza składu tych dwóch komisji, którzy powinni być dzisiaj wyróżnieni. Chciałbym wyróżnić jedną posłankę obecną na sali, Bożenę Szydłowską, która przez ostatni okres naprawdę zrobiła więcej, niż powinna. (Oklaski) I jest na pewno jednym z ważnych współautorów tego projektu. Bardzo dziękuję, szanowna pani poseł. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Szymon Giżyński
Data: 2012-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Odnosząc się do niedawnego tzw. drugiego exposé premiera Donalda Tuska, należy skonstatować, iż pierwsza kadencja jego rządu upłynęła, a i druga upływa, pod znakiem ˝wypłukiwania państwa˝. Rząd premiera Donalda Tuska skreślił z rejestru majątku narodowego obok wielu innych kluczowych składników także polskie stocznie. Rząd scedował na samorządy do spółki z firmami prywatnymi odpowiedzialność m.in. za istnienie szkół i placówek zdrowia, doradztwo rolnicze, bezpieczeństwo obywateli na krajowych lotniskach. Rząd zlikwidował wiejskie biblioteki, stołówki szkolne, urzędy pocztowe, teraz: sądy rejonowe. Ten proceder ˝wypłukiwania państwa˝ jest możliwy z jednego powodu. Premier Donald Tusk i pozostali ministrowie jego rządu oderwali się od swoich korzeni. Zapomnieli bowiem znany im pewnie w dzieciństwie, arcypożyteczny wychowawczo, wiersz Juliana Tuwima: ˝Idzie Grześ przez wieś, worek piasku niesie (...)˝, a zwłaszcza ten jego fragment: ˝'Piasku mniej - nosić lżej!' Cieszy się głuptasek˝. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 19 października 2012 r. we Wronkach miała miejsce uroczystość z okazji wyprodukowania w fabryce Amica milionowej kuchni w ciągu jednego roku - podkreślam, w ciągu jednego roku. Było to doniosłe wydarzenie, bowiem Amica Wronki to fabryka funkcjonująca na rynkach AGD i konkurująca ze światowymi potęgami w tej dziedzinie. Pomimo panującego kryzysu na rynkach światowych Amica z uwagi na najwyższą jakość swoich wyrobów nie ma problemów ze zbytem produktów, sprzedaje na rynki całego świata i, co najważniejsze, rozwija się, unowocześnia procesy produkcyjne, otwierając się przy tym na środowisko, w którym funkcjonuje. Z okazji wyprodukowania milionowej w ciągu roku kuchni panu prezesowi Jackowi Rutkowskiemu, Zarządowi, Radzie Nadzorczej, a przede wszystkim pracownikom firmy Amica Wronki z Wysokiej Izby, z Sejmu Rzeczypospolitej składam najserdeczniejsze gratulacje. Ale serdecznie dziękuję również pani prezes Rutkowskiej, prezes Fundacji Amicis, za gest przekazania wyprodukowanej milionowej kuchenki na rzecz dzieci z Domu Dziecka w Szamotułach. To przykład otwarcia na innych. Zresztą Fundacja Amicis pomaga wielu domom dziecka i organizacjom nakierowanym na pomoc skrzywdzonym przez los. Wysoka Izbo! Serdecznie dziękuję za wysłuchanie, a wszystkim wronczanom gratuluję takiej firmy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2012-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 29 października obchodzić będziemy 120. rocznicę urodzin Stanisława Ostrowskiego, ostatniego polskiego prezydenta Lwowa, a także trzeciego prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie w latach 1972-1979. Stanisław Ostrowski urodził się we Lwowie, jego ojciec był powstańcem styczniowym i sybirakiem. Ukończył V Gimnazjum we Lwowie, a następnie podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Lwowskiego i Uniwersytetu Wiedeńskiego. W 1919 r. został lekarzem. Należał do Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego. Były to tajne organizacje wojskowe mające stanowić zalążek niepodległych Polskich Sił Zbrojnych. W czasie I wojny światowej służył w I Brygadzie Legionów. W 1918 r. walczył w obronie Lwowa przed armią ukraińską. Brał również udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Za zasługi na polach bitew został odznaczony m.in. Orderem Virtuti Militari V klasy i Krzyżem Walecznych. W okresie międzywojennym za służbę w legionach i przynależność do Związku Strzeleckiego odznaczony został Krzyżem Niepodległości. Po zakończeniu wojny był docentem na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, następnie wiceprezydentem i prezydentem rodzinnego miasta. Od 1930 r. był trzy razy wybierany na posła do Sejmu z listy bezpartyjnego bloku współpracy z rządem Józefa Piłsudskiego BBWR. Jako parlamentarzysta zajmował się głównie problematyką ochrony zdrowia. Po agresji sowieckiej na Polskę 17 września 1939 r. i kapitulacji Lwowa przed Armią Czerwoną został aresztowany i więziony przez NKWD we Lwowie i Moskwie. Skazany na 8 lat łagrów, uwolniony po amnestii w 1941 r. ewakuował się z ZSRR wraz z armią Andersa. Z 2. korpusem generała Władysława Andersa przeszedł do Włoch, gdzie pracował w szpitalach wojskowych. W 1946 r. wyemigrował do Wielkiej Brytanii, gdzie aż do przejścia na emeryturę w 1962 r. pracował jako lekarz. 9 kwietnia 1972 r. został prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie, zastępując Augusta Zaleskiego. Ustąpił po zakończeniu 7-letniej kadencji 29 marca 1979 r. Stanisław Ostrowski zmarł 22 listopada 1982 r. w Londynie. Pochowany został na Cmentarzu Lotników Polskich w Newark, obok grobów poprzednich prezydentów, Władysława Raczkiewicza i Augusta Zaleskiego, oraz premiera generała Władysława Sikorskiego. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ewa Malik
Data: 2012-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo! W dniu dzisiejszym pragnę wygłosić oświadczenie dotyczące jutrzejszej konferencji pt. ˝Intronizacja Najświętszego Serca Pana Jezusa wezwaniem dla polskich parlamentarzystów˝, która została zorganizowana przez Parlamentarną Wspólnotę działającą przy sejmowej kaplicy. Na konferencję zaproszony został znany...
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

19 października br. w Jeseniku na terytorium Czech odbyło się spotkanie pod patronatem ambasadora Republiki Czeskiej pana Jana Sechtera i parlamentarnych grup polsko-czeskich obu parlamentów, pod przewodnictwem pana Vaclava Klucka ze strony czeskiej i pani posłanki Moniki Wielichowskiej ze strony polskiej, przy współudziale izb handlowych i radców handlowych ambasad. Bardzo obszerny program spotkania obejmował zasady otwierania i funkcjonowania przedsiębiorstw wszystkich typów na bazie świeżo uchwalonej ustawy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Spotkanie przebiegało w miłej atmosferze i pełnym zrozumieniu do momentu wystąpienia pana Radomira Graja z firmy Accace, który w sposób profesjonalny i bez żadnych niedomówień wytłumaczył naszym czeskim partnerom, w jaki sposób można otworzyć spółkę z o.o., jakie dokumenty i ile ich trzeba złożyć, jak wygląda opodatkowanie i na które aspekty działalności, szczególnie finansowej, należy bardzo zwrócić uwagę. W trakcie wystąpienia i po nim oblicza naszych potencjalnych czeskich partnerów zmieniały się z pozytywnego skupienia w pełne zdziwienia grymasy niedowierzania. Jakoś dziwnie rozbiegały się oczy słuchaczy, a na sali panował lekki szum. Po wykładzie nie było pytań. Do czasu uzyskania mandatu posła byłem przedsiębiorcą. Miałem niejedną spółkę z o.o., a mimo to też byłem zdziwiony ilością zagrożeń, o których usłyszałem podczas tego wykładu. Czy naprawdę nie da się uprościć zasad prowadzenia firm w naszym kraju? Po co uchwalać ustawy o likwidacji podwójnego opodatkowania, skoro ilość obostrzeń jest tak wielka, że nawet profesjonaliści się w nich gubią? Czekamy. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Andrzej Dąbrowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W kalendarzu pojawia się coraz więcej dat, które stanowią okazję do celebrowania dojrzałego czy starszego wieku: 15 czerwca obchodziliśmy Światowy Dzień Praw Osób Starszych, dzień l października ustanowiono Międzynarodowym Dniem Osób Starszych, natomiast 14 listopada będziemy obchodzić Światowy Dzień Seniora. Światowa Organizacja Zdrowia podaje, że obecnie na świecie żyje około 600 mln ludzi w wieku powyżej 60 lat, do 2025 r. ich liczba się podwoi, a w 2050 r. zwiększy się do 2 mld. W Polsce osoby starsze stanowią 13% populacji, do 2060 r. natomiast aż jedna trzecia obywateli naszego kraju będzie w wieku powyżej 65. roku życia. Dni poświęcone zagadnieniu starzenia stają się doskonałą okazją do intensywniejszego propagowania postulatów mających na celu poprawę sytuacji osób dojrzałych, przeciwdziałania społecznej dyskryminacji osób starszych, zapobiegania niepełnosprawności, popularyzowania idei pełnego udziału seniorów w rozwoju kulturalnym i ekonomicznym społeczeństwa. Niestety często zapominamy o tym, że ludzie starsi wnoszą w życie społeczne wielki kapitał intelektualny, wiedzę i doświadczenie. Postępujące starzenie się społeczeństwa wymaga bliższego zapoznania się z problemami osób starszych, w tym z dyskryminacją, demencją, samotnością (blisko 80% osób starszych zostaje samotnych na starość), chorobą, niepełnosprawnością, życiem w ubóstwie. Bez wątpienia najtrudniejszym problemem do rozwiązania jest zapewnienie opieki osobom starszym. Polski model wspierania osób starszych opiera się przede wszystkim na rodzinie, ale kurczy się samowystarczalność i potencjał opiekuńczy rodzin. Do 2030 r. wskaźnik wsparcia definiowanego jako liczba osób zdolnych do wspierania innych spadnie ponaddwukrotnie. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 14 listopada to dzień, w którym warto zastanowić się nad problemami osób starszych - dziadków, rodziców, przyjaciół. To doskonała okazja, by skupić się na propagowaniu zdrowego stylu życia, zachęcaniu do aktywnego spędzania wolnego czasu, zmiany nawyków żywieniowych oraz regularnych badań i konsultacji, bowiem nie bez powodu Komisja Europejska ogłosiła rok 2012 Rokiem Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej. Z okazji Światowego Dnia Seniora życzę wszystkim seniorom długich lat życia w dobrym zdrowiu, pełnych rodzinnego ciepła, pogody ducha, satysfakcji oraz spełnienia wszystkich marzeń. Niech jesień życia będzie najlepszym czasem do spełnienia rzeczy niespełnionych, a każdy dzień niech dostarcza państwu wiele radości i uśmiechu na twarzy. Dziękuję.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Eleganckie gabinety i służbowe limuzyny bez wątpienia ułatwiają pracę, lecz przy okazji mają jedną zasadniczą wadę: skutecznie oddzielają od ludzi i ich codziennych problemów. Nic przeto dziwnego, że nasi decydenci, od lat usilnie pracujący nad tym, żeby ˝żyło się lepiej wszystkim˝, w porę nie dostrzegli, że nagle w Polsce żyje się zdecydowanie gorzej. Ludzie odwiedzający moje biuro prawie jak mantrę powtarzają zdanie, że tak źle to jeszcze nie było. Co w takim razie ja parlamentarzysta mam im powiedzieć? Że może być jeszcze gorzej? To jest jakaś farsa, że ten rząd obiecał już prawie wszystko, co tylko mógł naobiecywać, i prawie nic z tego nie zrealizował. Oczywiście na dymisję tej ekipy prawdopodobnie nie mamy co liczyć. W tej chwili ta dziurawa tratwa płynie dalej, a jej załoga coraz częściej myśli nad tym, co by też zrobić, żeby ta dziura na spodzie burty przynamniej się nie powiększała. I te pomysły, a szczególnie ostatnie z nich, we mnie jako doświadczonym samorządowcu budzą największy niepokój. Samorządy przeżywające co roku problemy z przydzielaną przez rząd coraz niższą subwencją oświatową zamknęły lub przekształciły już kilka tysięcy szkół, a wiele wskazuje na to, że to dopiero początek tego fatalnego zjawiska. Wiele szkół zniknęło z mapy naszego kraju, a w tych, które zostały przekształcone w placówki niepubliczne, czasami dochodzi do łamania wszelkich zasad zatrudniania personelu pedagogicznego. Z polskiej prowincji znikają także kolejne posterunki Policji, wkrótce znikną niektóre sądy, a w najbliższej przyszłości być może znikną wskutek upadłości kolejne szpitale i przychodnie. To katastrofa. Likwiduje się to, co udało się zbudować przez ostatnie kilkanaście lat. Nie ulega wątpliwości, że spośród wielu podejmowanych w ostatnich latach reform budowa samorządu terytorialnego i tym samym ukształtowanie się tzw. Polski powiatowej było naszym największym sukcesem. Jeżeli zostanie to zniszczone, zaprzepaścimy dorobek jednego pokolenia. Czy starczy nam sił, żeby zaczynać od nowa?
Mówca: Bogdan Rzońca (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

14 października 2012 r. w kościele parafialnym pw. Dobrego Pasterza w Jaśle odbyła się uroczysta msza św. rozpoczynająca obchody 25-lecia parafii, w której miałem przyjemność uczestniczyć. Uroczystościom przewodniczył biskup rzeszowski Kazimierz Górny. Inicjatywę budowy kościoła w Sobniowie podjęli w 1984 r. mieszkańcy Sobniowa, Łask i Wolicy na zebraniu w Domu Ludowym w Sobniowie. Uczestniczył w nim ówczesny dziekan jasielski i proboszcz parafii farnej ks. Kazimierz Trygar oraz ks. Henryk Barć. Wybrano Komitet Budowy Kościoła, któremu przewodniczył inż. Marek Winiarski. Inicjatywa zyskała aprobatę bpa Ignacego Tokarczuka, ordynariusza diecezji przemyskiej. Przez dwa lata trwały uciążliwe starania u miejskich i wojewódzkich władz administracyjnych o lokalizację obiektu sakralnego i o nabycie odpowiedniego placu. Ostatecznie zakupiono w Sobniowie działkę o powierzchni 0,77 ha wraz z domem od Bronisława i Zofii Piętów. Budowa kościoła i punktu katechetycznego została powierzona ówczesnemu wikariuszowi parafii farnej ks. Marianowi Putyrze. W nabytym domu zorganizowano kaplicę, którą 18.06.1986 r. poświęcił ks. Stanisław Kołtak, dziekan jasielski. Pierwszą mszę św. odprawił ks. Marian Putyra. Parafię erygowano w dniu 28.06.1987 r. i otrzymała ona tytuł Dobrego Pasterza. Została ona wydzielona z parafii Jasło - Fara. Prace przy budowie kościoła i domu parafialnego rozpoczęto w kwietniu 1988 r. Sprawowanie liturgii w nowym kościele w Sobniowie rozpoczęto 11.10.1991 r., dalej jednak trwały prace związane z wyposażeniem wnętrza. Poświęcenia kościoła dokonał 10.11.1991 r. bp Ignacy Tokarczuk. Obecnie do parafii należy około 3160 wiernych. Z okazji obchodów uroczystości 25-lecia parafii pragnę serdecznie podziękować ks. proboszczowi Marianowi Putyrze, wszystkim parafianom, którzy dalej angażują się w życie wspólnoty i troszczą się o budowanie Żywego Kościoła gromadzącego się na modlitwie i mszy świętej.
Mówca: Piotr Szeliga (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W ubiegłym tygodniu społeczność Biłgoraja obchodziła uroczyście jubileusz 30-lecia Zespołu Tańca Ludowego Tanew. Zespół Tańca Ludowego Tanew powstał w 1982 r., w ciągu 30-letniej działalności dał ponad 700 koncertów w Biłgoraju, Polsce i krajach Europy. Przez 20 lat swego istnienia zespół działał przy zespole szkół mechaniczno-elektrycznych, a od września 2002 r. jego siedzibą jest Młodzieżowy Dom Kultury w Biłgoraju. Członkowie zespołu to uczniowie i studenci, którzy kultywują tradycje zawarte w pieśni, tańcu, muzyce. W swoim programie artystycznym zespół prezentuje polskie tańce narodowe oraz tańce regionalne, ze szczególnym uwzględnieniem tradycji regionu biłgorajskiego. Na scenach zagranicznych zespół gościł w takich krajach jak: Ukraina, Bułgaria, Słowacja, Litwa, Niemcy, Grecja czy Francja. Od początku istnienia zespół prowadziło wielu nauczycieli-instruktorów: Anna Iskra, Lech Kapica, Jan Różański, Zenon Iskra, Czesław Kowal, Wanda Kowal, Jan Szymaniak, Anna Kraczowska, Wiesław Hasiec, Ewa Chuchro, Edyta Buczek, Jarosław Gadaj, Jarosław Kloc, Barbara Grmyz (Furmaga). Od 2003 r. pracę zespołu wspiera Stowarzyszenie Miłośników Zespołu Pieśni i Tańca Tanew ˝Pokolenia˝ założone przez byłych jego członków i nauczycieli. Stowarzyszenie dba o zachowanie więzi międzypokoleniowych w zespole, a także pozyskuje dodatkowe środki finansowe na zakup strojów, dofinansowanie wyjazdów zagranicznych czy organizację spotkań integracyjnych byłych i obecnych członków zespołu. W sobotę 20 października w Biłgoraju odbył się koncert galowy Zespołu Tańca Ludowego Tanew, który podziwiali licznie zgromadzeni mieszkańcy Biłgoraja i powiatu. Jeszcze raz pragnę złożyć serdeczne życzenia wszystkim byłym i obecnym opiekunom i członkom zespołu oraz rodzicom. Dużo zdrowia, wszelkiej pomyślności, sukcesów w życiu zawodowym i osobistym. Do zobaczenia na kolejnym jubileuszu.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Po raz dwunasty obchodzono w Polsce Dzień Papieski. W tym roku dzień ten obchodzono pod hasłem ˝Jan Paweł - papież rodziny˝. Tę piękną tradycję rozpoczęto w 2001 r. w niedzielę poprzedzającą rocznicę wyboru kardynała Karola Wojtyły na papieża. Tegoroczne obchody odbywały się 14 października w większości polskich miast oraz poza granicami Polski. Obchodom tym towarzyszyły imprezy kulturalne i naukowe poświęcone pontyfikatowi Jana Pawła II. Główne uroczystości odbyły się w Warszawie z udziałem polskich wykonawców, takich jak: zespół Pectus, Trebunie Tutki, Bracia Steczkowscy, Piotr i Wojciech Cugowscy, Maja i Andrzej Sikorowscy, Dzieci z Brodą. Gwiazdą koncertu był Paddy Kelly z The Kelly Family. Koncert ten był transmitowany przez TVP. W tym dniu ok. 100 tys. wolontariuszy z całej Polski zbierało pieniądze na fundusz stypendialny Fundacji ˝Dzieło Nowego Tysiąclecia˝. Z funduszu będzie mogło skorzystać ponad 2,5 tys. zdolnych młodych ludzi, głównie z niezamożnych rodzin, w postaci comiesięcznych stypendiów przez okres trwania nauki. Na przestrzeni 12 lat z funduszu stypendialnego skorzystało ponad 4 tys. osób. W moim rodzinnym mieście Rzeszowie od 2010 r. w ramach obchodów Dnia Papieskiego odbywa się ˝Pielgrzymowanie z błogosławionym Janem Pawłem II po Rzeszowie˝. W tym roku w dniach 12-14 października odbyło się pielgrzymowanie Rzeszowskim Szlakiem Świętym. Szlak ten stanowiły główne miejsca związane z osobami, które Jan Paweł II beatyfikował lub kanonizował. W ten sposób powstało 11 stacji od bazyliki ojców bernardynów, poprzez kościół farny, katedrę rzeszowską, Krzyż Ofiar Komunizmu, rzeszowski ratusz, kościół pw. św. Krzyża, kościół pw. św. Józefa, kościół św. Jadwigi, kościół bł. Karoliny Kózki, Sanktuarium Matki Boskiej Saletyńskiej do kościoła św. Józefa Sebastiana Pelczara. Wydarzeniem towarzyszącym pielgrzymowaniu było spotkanie na rzeszowskim rynku, gdzie odbyła się nauka tańców lednickich, flash mob, plenerowa audycja Radia VIA oraz koncert muzyki chrześcijańskiej. Uczestnicy mogli podpisać list do papieża Benedykta XVI oraz ułożyli ze zniczy rybę, znak wiary chrześcijańskiej.
Mówca: Jan Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Zwracam się do państwa w sprawie budowy nowej linii kolejowej na trasie Podłęże -Piekiełko. Budowa ww. nowej linii kolejowej może oznaczać prawdziwy renesans kolei w południowej Małopolsce. Dzisiaj, chcąc przemieszczać się pomiędzy najważniejszymi miastami regionu, trzeba nadkładać drogi, wymaga to też czasu. Obecnie pociągi z Krakowa do Nowego Sącza i Krynicy jadą przez Tarnów. Trasa do Zakopanego wiedzie przez Suchą Beskidzką i Chabówkę. Takie usytuowanie linii kolejowych oznacza dla pasażerów wielogodzinne przejazdy pomiędzy sąsiadującymi miejscowościami. Budowa nowej linii może spowodować, iż z Krakowa do Nowego Sącza będzie można dojechać w 60 min (obecnie 4 godz.), a z Krakowa do Zakopanego w 90 min (obecnie 3,5 godz.). Budowa nowej linii kolejowej jest zadaniem bardzo potrzebnym w regionie. Samorządowcy i wszyscy mieszkańcy regionu uważają, iż jest to jedna z najbardziej strategicznych inwestycji. Linia ta została ujęta także na mapach sieci TEN-T załączonych do projektu rozporządzenia Parlamentu i Rady UE w sprawie unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej. Obecnie ocenia się, iż wykonanie inwestycji pochłonie ok. 5-6 mld zł. Jest to jednak cena, którą warto i należy zapłacić dla dobra mieszkańców Małopolski oraz turystów z pozostałej części kraju. Bardzo ważne jest na obecnym etapie uzyskanie finansowania inwestycji ze środków unijnych. Być może uda się Polsce uzyskać w perspektywie budżetowej na lata 2014-2020 ok. 32 mld euro na infrastrukturę transportową. Należy bardzo gorąco dopingować rząd, aby uzyskał na budowę linii kolejowej Podłęże - Piekiełko wszystkie możliwe środki, w tym głównie z Unii Europejskiej. Inwestycja ta jest kluczowa i konieczna dla całego regionu. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Jarosław Żaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym serdecznie podziękować za zaproszenie mnie na uroczystość Dnia Edukacji Narodowej w Rykach. Niestety obowiązki poselskie, trwające właśnie posiedzenie Sejmu, nie pozwoliły mi na osobiste uczestnictwo w uroczystościach, jednak skierowane zaproszenie jest dla mnie wielkim zaszczytem. Z tej okazji składam wszystkim nauczycielom, pracownikom administracji i obsługi oraz emerytom najserdeczniejsze podziękowania za waszą trudną i odpowiedzialną pracę. Kształcenie młodych umysłów i charakterów należy do najtrudniejszych, ale jednocześnie najpiękniejszych i najbardziej zaszczytnych zadań. Wymaga nie tylko najwyższych kwalifikacji i umiejętności, ale także rzetelnej postawy moralnej i wielu najlepszych przymiotów charakteru. To państwo w mozolnym trudzie, z ogromnym poświęceniem przekazujecie dzieciom umiejętności, wiedzę oraz kształtujecie właściwe, patriotyczne postawy oraz wskazujecie ponadczasowe wartości życiowe. Jest to praca niełatwa, wymaga szczególnych predyspozycji i poświęcenia. Dzięki wam - drodzy nauczyciele - szkoła staje się piękna, bo jest przepełniona miłością i troską o każdego ucznia. Z okazji tego święta życzę jak najwięcej sukcesów, zasłużonej wdzięczności uczniów, wychowanków i rodziców oraz wiele satysfakcji i radości w życiu prywatnym i rodzinnym. Niech waszej codziennej pracy w placówkach oświatowych towarzyszą: spełnienie zawodowe, efektywna współpraca z rodzicami, zaufanie i szacunek społeczeństwa. Życzę również, aby skutki ogólnej sytuacji gospodarczej i politycznej kraju oraz decyzji podejmowanych przez władze samorządowe były dla waszej grupy zawodowej jak najmniej dotkliwe. Pedagogom, którzy nie wykonują już zawodu, należy się z kolei spokojne, dostatnie i godne życie. W pełni sobie na to zasłużyliście poprzez wiele lat pracy i poświęceń dla dobra młodego pokolenia. Pragnę pogratulować państwu dotychczasowych sukcesów i życzyć wytrwałości w pokonywaniu codziennych trudności. Za to wszystko pragnę wam podziękować. Proszę przyjąć także życzenia zdrowia, pogody ducha i pomyślności w życiu osobistym. Przebieg posiedzenia
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2012-10-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! W pełni popieram to porozumienie i opowiadam się za ratyfikacją, chciałbym wszakże zapytać przedstawiciela rządu, dlaczego te negocjacje trwały tak długo. Współpraca Polski z agencją, która jest takim europejskim NASA, trwa już od początku lat 90., a od ponad 5 lat funkcjonują rozmaite formy tej współpracy. Wchodzimy w to w tej chwili, to bardzo dobrze. Paradoksalnie wiele osób może się zżymać, ale to ma istotne znaczenie gospodarcze, na przykład jeżeli chodzi o mechanizmy nawigacji satelitarnej. Dlaczego wchodzimy do ESA dużo później aniżeli takie państwa, jak Rumunia i Czechy? Co spowodowało, że te rozmowy, te negocjacje trwały tak długo?