PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Wojciech Zubowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Proszę przedstawicieli wnioskodawców o bliższe informacje na temat spodziewanych kosztów związanych z tymi zmianami, ze zmianą ustawy o kierujących pojazdami, proponowanymi w druku nr 1859. Z uzasadnienia projektu ustawy wynika, że koszt wprowadzenia oczywiście jak najbardziej pożądanego szkolenia z zakresu użycia defibrylatorów ma wynieść niecałe 200 tys. zł. Moim zdaniem zakup 40 defibrylatorów w żaden sposób nie pokryje zapotrzebowania na nie. Do przeprowadzenia szkoleń będzie potrzebne ich znacznie więcej. Nie wiadomo też, czy w urządzenia tego typu nie powinny zaopatrywać się szkoły nauki jazdy, skoro ma być to element egzaminu. Jak najbardziej pożądane jest przeprowadzanie szkoleń medycznych, niepożądane jednak jest tworzenie fikcji o nich, bez zabezpieczenia środków na tego typu zakupy w budżecie. W związku z tym proszę o szerszą informację na temat zasad finansowania zakupu tego sprzętu, faktycznej ilości potrzebnej WORD-om, bo nie sądzę, by jeden wystarczył na ośrodek, oraz informację na temat spodziewanego rozwiązania tego zagadnienia przez szkoły nauki jazdy. Dziękuję.
Mówca: Józef Lassota
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu wobec sprawozdania komisji o projektach ustaw: o zmianie ustawy o straży gminnej, ustawy prawo o ruchu drogowym oraz innych ustaw. Jak powiedział pan poseł sprawozdawca, jest to sprawozdanie, które jest wynikiem pracy komisji nad dwoma projektami, przy czym jeden został na początku odrzucony, natomiast procedowano tylko nad drugim projektem. Klub Platforma Obywatelska popiera oczywiście te rozwiązania, niemniej jednak w ramach wewnętrznych dyskusji dużo mówiono o tym, czy rzeczywiście radary stacjonarne są tak bardzo uciążliwe, bo o ile chodzi o radary mobilne, to co do tzw. wyskakiwania z krzaków czy też egzekwowania przez niekompetentnych pracowników czy też strażników - jak powiedział pan poseł Banaszak - można mieć poważne zastrzeżenia, jeśli chodzi natomiast o radary stacjonarne, to są to przecież radary oznakowane i w tym wypadku nie ma problemu niekompetentnych osób, które by egzekwowały, bo jest zapis. Niemniej jednak na tym etapie klub Platforma Obywatelska nie składa żadnych poprawek i będzie głosować za przyjęciem tej propozycji. Dziękuję.
Mówca: Józef Racki
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Z upoważnienia Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego odniosę się do sprawozdania Komisji Infrastruktury oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej. Projekt ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz ustawy o strażach gminnych w art. 1 zmienia ustawę Prawo o ruchu drogowym, nakładając na Inspekcję Transportu Drogowego określone zadania, natomiast art. 2 mówi o strażach gminnych. Koledzy posłowie przed chwilą to omówili. Art. 3 dotyczy wejścia w życie ustawy, chodzi o dzień 1 stycznia 2016 r. Polskie Stronnictwo Ludowe będzie głosowało za projektem zawartym w sprawozdaniu Komisji Infrastruktury oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Maciej Banaszak
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przede wszystkim dziękuję za poparcie tego projektu. Podczas pierwszego czytania dyskusja naprawdę była ożywiona. Wyczerpaliśmy wszystkie argumenty za tym, aby odebrać straży miejskiej i gminnej kompetencje dotyczące karania kierowców. Gwoździem do trumny okazał się zeszłoroczny raport Najwyższej Izby Kontroli dotyczący m.in. działalności straży miejskiej, jeżeli chodzi o kontrolę kierowców, w którym nie zostawiono na tej instytucji suchej nitki. Straż miejską nazwano nawet strażą samorządową. Mieliśmy poprzednie raporty, które mówiły nawet o 400-procentowym wzroście dotyczącym kontroli kierowców, a kilkuprocentowym dotyczącym prewencji. Warto w tym momencie przypomnieć, że straż miejska nie została powołana do tego, aby łupić kierowców przy pomocy fotoradarów, ale po to, żeby pilnować porządku. Takie było od początku założenie. Przypomnę, że to była policja municypalna, która potem została przekształcona w straż miejską. Na koniec chciałbym powiedzieć jedno. W ustawie, w ogóle w założeniu fotoradary mają pełnić funkcję prewencyjną, a nie służyć za skarbonkę jakiejkolwiek instytucji. Oddajemy te kompetencje w ręce Inspekcji Transportu Drogowego, która nie będzie prowadziła tych kontroli, tak jak robi to straż miejska, o co w tej chwili z tego miejsca apeluję. Jeszcze raz bardzo dziękuję za poparcie. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Smoliński
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie, choć nie wiem, czy do posła sprawozdawcy, czy do pana ministra. Chciałbym się dowiedzieć, czy jest znana liczba fotoradarów, które są w posiadaniu straży miejskiej. Ile fotoradarów jest w posiadaniu Inspekcji Transportu Drogowego, w posiadaniu Skarbu Państwa? Czy znamy te liczby? Jakie konsekwencje będą związane z odebraniem możliwości używania fotoradarów przez straż miejską? Dziękuję bardzo.
Mówca: Maciej Banaszak
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Już szybciutko, panie marszałku. Panie ministrze, zgadzam się z tym, co pan powiedział o stacjonarnych fotoradarach, natomiast niestety był jeden problem w pierwotnym zapisie ustawy, czyli tej poprawce, którą państwo zgłosiliście, dotyczący oznakowania tych stacjonarnych fotoradarów. On nie był do końca czytelny i wydaje mi się, że przy pozostawieniu kompetencji w tym zapisie straży miejskiej jednak fotoradary stacjonarne byłyby nieoznakowane, a tym samym boję się, że wrócilibyśmy do ciuciubabki. Był też zapis dotyczący karania administracyjnego kierowców. Przypomnę, że tamten projekt zawierał natychmiastową klauzulę wykonalności w odniesieniu do właściciela pojazdu, bez względu na to, kto nim jechał. To jest naprawdę sprawa dyskusyjna. Przypomnę, że w zeszłym tygodniu trybunał już powoli negatywnie się odnosił do takich rozwiązań. W tej chwili wiem, że jest chyba skierowany wniosek do trybunału, jeśli chodzi o karanie administracyjne tych kierowców, którzy popełniają wykroczenia, przekraczając prędkość o 50 km/h na terenie zabudowanym, ponieważ konstytucja mówi, że nie można karać kierowcy dwukrotnie za to samo, czyli i mandatem, i administracyjnie. Co do liczby urządzeń tutaj padło pytanie, na które już pan minister odpowiedział, natomiast dla ciekawości mogę tylko dodać, że fotoradar w straży miejskiej średnio się zwraca 4 miesiące. Dziękuję.
Mówca: Wojciech Zubowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W uzasadnieniu do druku nr 2973 jako jeden z powodów mających przemawiać za przyjęciem zaproponowanych rozwiązań dotyczących pozbawienia straży gminnych możliwości wystawiania mandatów za przekroczenia prędkości wskazano fakt, że dla wielu samorządów jest to w zasadzie źródło zarabiania pieniędzy, a nie rzeczywisty sposób na zwiększanie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Proszę więc wnioskodawców o informację, czy w jakikolwiek sposób badano wielkość wpływów do budżetów samorządów z tytułu wystawianych mandatów i w jak istotny sposób ograniczenie możliwości pozyskiwania w ten sposób środków wpłynie na budżety samorządów, a tym bardziej jednostek straży gminnej. Dziękuję.
Mówca: Urszula Rusecka
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W bieżącym roku przypada 725-lecie lokacji Królewskiego Górniczego Wolnego Miasta Wieliczki. Już we wczesnym średniowieczu osada wielicka miała tak duże znaczenie gospodarcze, że została wymieniona w dokumencie legata papieskiego z lat 1123-1127, gdzie określono dochody z soli, które czerpał klasztor benedyktynów w Tyńcu. Osadę nazywano Magnum Sal, czyli Wielka Sól, co wiązało się z ogromnymi połaciami soli kamiennej znajdującymi się pod ziemią. Uruchomienie wielickiej kopalni, które było bezpośrednim impulsem do lokacji miasta, owiane jest legendą, o której wspomniał już Jan Długosz, mówiąc, iż ˝wielicki skarb˝ to dar królewny Kingi, sprowadzony z rodzinnych Węgier. Kinga została zaślubiona Bolesławowi Wstydliwemu. Zapytana przez ojca, jaki dar w prezencie ślubnym chciałaby otrzymać, poprosiła o sól dla Polski. Węgierski król podarował jej kopalnię soli w Maramuresz w Rumunii. Kinga wrzuciła w sztolnię kopalni swój zaręczynowy pierścień i udała się w podróż do swojej nowej ojczyzny. W okolicach Wieliczki zarządziła postój i kazała kopać we wskazanym miejscu. W pierwszej wydobytej bryle soli znaleziono ów wrzucony przez Kingę pierścień. Tyle legenda. W rzeczywistości odkrycie pokładów soli i uruchomienie kopalni przyczyniły się do nadania osadzie wielickiej praw miejskich w roku 1290 przez księcia krakowskiego Przemysława II (33 lata po Krakowie). Bogata historia miasta, rozpoznawalna na całym świecie kopalnia soli zapewniała na przełomie dziejów rozkwit obchodzącej obecnie 725. rocznicę nadania praw miejskich Wieliczce. Wpisana w 1978 r. na pierwszą międzynarodową listę światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego UNESCO kopalnia soli odwiedzana jest rocznie przez ponad 1 mln turystów z całego świata, to niewątpliwie magnes przyciągający turystów odwiedzających solne miasto, królestwo św. Kingi - patronki solnych górników. Tym bardziej cieszy fakt, że oprócz kopalni 23 czerwca 2013 r. do listy UNESCO został dopisany wielicki Zamek Żupny wraz z kopalnią soli w Bochni, tworząc tym samym nowy wpis: ˝Królewskie kopalnie soli w Wieliczce i Bochni˝. Tożsamość historyczna Wieliczki osadza się na solnym skarbie oraz tradycjach z nim związanych, kultywowanych przez kolejne pokolenia rodzin wielickich górników. Odnowione, pełne blasku, tętniące życiem miasto dzięki mądremu zespołowemu zarządzaniu łączy w sobie piękno dziedzictwa kulturowego z nowoczesnym spojrzeniem. Przyjazne i atrakcyjne nie tylko dla mieszkańców miasto, wyposażone w nowoczesną infrastrukturę rekreacyjno-sportową, stanowi arenę wydarzeń o randze ogólnopolskiej i międzynarodowej. W przededniu - a w zasadzie to już dzisiaj - jubileuszu 725-lecia lokacji, który w sposób szczególny zostanie zaznaczony podczas zbliżających się obchodów Dni Św. Kingi - mają one miejsce między 24 a 26 lipca, dlatego mówię, że to już dzisiaj - pragnę wszystkich zaprosić do solnego miasta, które zajmuje szczególne miejsce na mapie Polski jako stolica białego złota. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Smoliński
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym złożyć oświadczenie w sprawie ostatnich wydarzeń związanych z procedowaniem ustaw, które mają miejsce w Wysokim Sejmie. Pracuję od roku w Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej. Na każdym jej posiedzeniu był łamany regulamin, więc wydawało mi się, że w tej kadencji nic gorszego nie może się już w tym Sejmie zdarzyć. Ale to, co się dzieje w ostatnich dniach, w tym tygodniu, kiedy od rana do nocy jesteśmy zobowiązani do procedowania nad dziesiątkami, setkami ustaw, urąga powadze Wysokiego Sejmu i powoduje, że jako Sejm produkujemy buble prawne, które później będziemy musieli naprawiać. Niesie to konsekwencje, jeśli chodzi o stosowanie tego prawa przez sądy, jak i obywateli, gdyż ci otrzymują prawo, którego nie rozumieją. Zwiększenie ostatnio liczby punktów porządku obrad, chociażby w Senacie o 20, w Sejmie o 10 dodatkowych punktów świadczy o tym, że w tej chwili już trudno określić, w co się zamienia ta biegunka legislacyjna, z którą mieliśmy do czynienia w ostatnim czasie. To jest skandal, o którym trzeba powiadomić społeczeństwo, że Platforma, która przez te wszystkie lata produkowała buble prawne, na koniec chce pobić już chyba wszelkie rekordy, aby przejść do historii jako producent chyba najgorszych ustaw w historii polskiego parlamentaryzmu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wczoraj miałem okazję zadać z tego miejsca pytanie panu prezesowi Narodowego Banku Polskiego Markowi Belce o to, dlaczego zlekceważył apel 150 parlamentarzystów, którzy zwrócili się do niego o upamiętnienie żołnierzy wyklętych poprzez wyemitowanie przez Narodowy Bank Polski odpowiednich monet. Odpowiedź, którą otrzymaliśmy, jest wysoce niesatysfakcjonująca. Pan prezes przypisał odpowiedzialność za tę decyzję jakiejś grupie swoich doradców. Chciałbym prosić pana prezesa, aby zechciał sobie obejrzeć każdy banknot i każdą monetę wyemitowane do tej pory przez Narodowy Bank Polski. To jest sama historia. Można tam znaleźć nazwiska najwybitniejszych królów, można tam też znaleźć wizerunki najwybitniejszych mężów stanu, poetów, artystów takich jak Juliusz Słowacki i Fryderyk Chopin. Chciałbym, by pan prezes Narodowego Banku Polskiego nie tłumaczył się Wysokiej Izbie z decyzji o zaniechaniu emisji monet z wizerunkami żołnierzy wyklętych opinią całkowicie uzależnionych od niego doradców. Pan prezes Narodowego Banku Polskiego powinien zwrócić uwagę na art. 33 ustawy o Narodowym Banku Polskim. To właśnie prezes Narodowego Banku Polskiego w drodze zarządzenia ustala wzory i wartość nominalną, stop, próbę, masę monet, wielkość emisji i terminy wprowadzenia ich do obiegu. Tak jak na banknotach i monetach dotychczas emitowanych znajdują się wizerunki najwybitniejszych Polaków, tak powinny się tam też znaleźć wizerunki, postacie dowódców największych formacji, zgrupowań i oddziałów, które po 1944 r. stawiły zbrojny opór nowemu okupantowi. Może pan prezes Narodowego Banku Polskiego jeszcze tego nie widzi, nie dostrzega, nie docenia, ale bohaterstwo i ofiara żołnierzy wyklętych jest dzisiaj centralnym zagadnieniem polskiej polityki historycznej, powiem więcej - jest nawet fundamentem ideowym naszej niepodległości. Będzie to miało wyraz w polityce edukacyjnej, kulturalnej i powinno to też zostać uwzględnione przez pana prezesa Narodowego Banku Polskiego. Chciałbym, aby apel sprzed dwóch lat posłów z wielu różnych klubów parlamentarnych został jeszcze raz przemyślany przez pana prezesa Narodowego Banku Polskiego i aby pan prezes zechciał podjąć właściwe decyzje. Najwyższy czas, abyśmy na monetach emitowanych przez Narodowy Bank Polski mogli zobaczyć postacie Witolda Pileckiego, Zygmunta Szendzielarza ˝Łupaszki˝, Danuty Siedzikówny ˝Inki˝, Antoniego Szackiego pseudonim Bohun, dowódcy Brygady Świętokrzyskiej Narodowych Sił Zbrojnych, Stanisława Sojczyńskiego pseudonim Warszyc, dowódcy Konspiracyjnego Wojska Polskiego, Henryka Flame pseudonim Bartek i wielu, wielu innych polskich bohaterów, którzy mieli odwagę stanąć z bronią w ręku przeciwko nowym okupantom i ich miejscowym kolaborantom i pomocnikom. Dziękuję za uwagę. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!)
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie śląskiej grupy etnicznej Wczoraj, tj. w środę 22 lipca 2015 r., na wspólnym posiedzeniu trzech Komisji: Administracji i Cyfryzacji, Edukacji, Nauki i Młodzieży oraz Mniejszości Narodowych i Etnicznych podjęto decyzję o powołaniu specjalnej podkomisji do rozpatrzenia obywatelskiego projektu zmiany ustawy o mniejszościach narodowych, chodzi o wpisanie tam śląskiej grupy etnicznej. Mam mieszane uczucia w tej sprawie, bo tak naprawdę ten krok miałby sens tylko wtedy, gdyby była rzeczywista wola szybkiego procedowania nad projektem. Na to się jednak nie zanosi. Nawet jeśli podkomisja przedstawi swoje sprawozdanie przed końcem tej kadencji Sejmu, ale bez głosowania, rozpatrywanie go nie będzie obligatoryjne dla nowego Sejmu. Jest to projekt obywatelski, więc nie przepadnie z automatu wraz z końcem tej kadencji. Tak czy siak, prędzej czy później wróci on pod obrady. Dlatego też można wysnuć hipotezę, że jest to propagandowa akcja pod śląską publiczkę o stricte politycznym wymiarze. Jestem w tej chwili jedynym posłem w Sejmie, który otwarcie przyznaje się do swojej śląskości i działa w kierunku jej ˝uprawomocnienia˝. Wśród ponad 140 tys. podpisów, jakie złożono pod tym projektem, kilkaset z nich zebrałem osobiście. Wierzę głęboko, że nasza wspólna praca nie pójdzie na marne.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Jedną z zasadniczych cech rządzącego układu jest to, że funkcjonariusze aparatu władzy komunistycznej generalnie mają się dobrze, a konkretnie znacznie lepiej niż reszta społeczeństwa. Oczywiście nie mogłoby tak być, gdyby nie poczynania obecnej ekipy, która m.in. robi, co może, żeby byt tamtych ludzi zabezpieczyć w jak najlepszym stopniu. Skutkiem takiego postkomunistycznego myślenia i działania jest także sprawa szkoleń prowadzonych w Biurze Ochrony Rządu przez firmę Konsalnet. Przed laty firmę założyła grupa oficerów Służby Bezpieczeństwa, którzy w przeszłości i obecnie czerpią zyski z intratnych kontraktów, z których niektóre zakończyły się skandalem. Jak informowały media: ˝Założona przez byłych funkcjonariuszy SB firma Konsalnet jest zamieszana w aferę korupcyjną w bazie marynarki wojennej w Wejherowie. Wartość ustawionych przetargów na ochronę w jednostce wyniosła aż 25,5 mln zł˝. Ponadto w grudniu 2013 r. także media poinformowały o zadziwiającym zjawisku, a mianowicie o tym, że Konsalnet ochrania 90 obiektów wojskowych w Polsce. Nie mniejsze kontrowersje wywołała również działalność Konsalnetu na terenie portu lotniczego im. Chopina. Założyciele Konsalnetu to oficerowie SB i wywiadu wojskowego, którzy m.in. zajmowali się zwalczaniem opozycji demokratycznej i działalnością wywiadowczą na terenie państw NATO. Zatrudnianie firmy kierowanej przez takich ludzi do szkolenia funkcjonariuszy zajmujących się ochroną najwyższych władz jest niedopuszczalne i nie miałoby miejsca w żadnym z demokratycznych krajów Zachodu. To możliwe jest tylko u nas, w państwie kierowanym przez rząd wywodzący się z okrągłostołowego układu.
Mówca: Henryk Siedlaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Zajawka na fun Fun jest wtedy, kiedy można się wyluzować, podowcipkować, powygłupiać się, spłatać figla. Jest spoko, bo jak jest fun, to jest jazda. Od kilku tygodni mamy ostrą jazdę. Możliwe, że niedługo bez trzymanki. Wszystko przez fun. Politycy, socjolodzy, komentatorzy polityczni zastanawiają się, dlaczego ci, którzy negują wszystko, stanowili tak liczną grupę wyborców. Moim zdaniem wynika to z przeświadczenia, że życie to seria memów - prześmiewczych fotomontaży i krótkich zdań, które są internetową formą karykatury. Zachęcam jednak do umiaru. Jest różnica między karykaturą a karykaturalnymi decyzjami i postawami. Jeżeli z rzeczywistości zrobi się wyłącznie serię slajdów z memami, można umrzeć ze śmiechu. Śmierć na wesoło to także śmierć. Wybory prezydenckie spowodowały, że zaczęliśmy widzieć rzeczywistość w ostrych barwach. Bije nas po oczach, szarpie nerwy, skłóca rodziny i przyjaciół. Niepotrzebnie. Wszystkim, którzy koncentrują się na agresji, proponuję, aby brali przykład z prezydenta elekta i jego małżonki Agaty Kornhauser-Dudy. Andrzej Duda jest konserwatywny w swoich poglądach. Agata Kornhauser-Duda pochodzi z rodziny o poglądach liberalnych, a nawet lewicowych. Nikomu nie przychodzi do głowy zastanawiać się, jak para prezydencka poradzi sobie z ewentualnym konfliktem poglądów, kiedy trzeba będzie zająć jasne stanowisko w debacie publicznej. Nikt nie zastanawia się, jak oni to zrobili, że wciąż są szczęśliwi parą i szczęśliwą rodziną. Wystarczyło, że nie zmuszali się nawzajem do zmiany poglądów i szanowali je. To takie jasne, proste i oczywiste, że nie wymaga zastanawiania się. Rywalizacja była wyrównana. Prezydent elekt powinien pamiętać, że ok. 70% społeczeństwa nie jest za nim. Rachunek jest prosty, ale skoro oczywiste fakty giną w powodzi karykatury, przypomnę: frekwencja wyniosła 55,34%, a to oznacza, że na Andrzeja Dudę nie zagłosowało 44,65% uprawnionych do głosowania. Prezydent elekt zdobył 51,55% głosów, czyli z tych, którzy poszli do urn, przeciwko Andrzejowi Dudzie zagłosowało 48,45%. Jestem przekonany, że z jednakową troską będzie starał się rozwiązać problemy niespełna 30% tych, którzy oddali na niego głos, i ponad 70% tych, którzy tego nie zrobili. Nie jest sztuką być prezydentem swoich zwolenników, a nawet prezydentem przeciwników. Największą sztuką jest być przywódcą obojętnych. Fun kiedyś sam zgaśnie, skończy się jazda. Problemy nigdy same nie odejdą. Moim zdaniem największym problemem dla nas, polityków, jest bierność połowy społeczeństwa. Bierność szkodzi demokracji, a zajawka na fun to nie to samo, co udział w demokracji.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie na temat XXV kursu języka angielskiego ˝Pomost International˝ w Rzeszowie Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! 25 lat temu samorząd miasta Rzeszowa zorganizował po raz pierwszy niekonwencjonalny Kurs Języka Angielskiego i Kultury Amerykańskiej ˝Pomost International˝. Pomysłodawcą tego dwutygodniowego kursu wakacyjnego było Stowarzyszenie ˝Pomost International˝ z miasta Buffalo w USA, partnerskiego miasta Rzeszowa. Kurs prowadzi 12 wolontariuszy z Buffalo. Jest wśród nich pomysłodawca i współzałożyciel kursu ˝Pomost International˝ Richard Sokolowski oraz współzałożycielka kursu Therese Clarke, która już po raz 15. przybyła do Rzeszowa jako nauczyciel Pomostu. Tegoroczne zajęcia będą odbywać się w trybie dziennym dla 80 osób, a na zajęciach wieczorowych dla osób pracujących i studentów - dla 25 osób. Uroczyste otwarcie 25. edycji kursu odbyło się 6 lipca w Teatrze Maska w Rzeszowie z udziałem Mieczysława Janowskiego, byłego prezydenta Rzeszowa, który zainaugurował kurs Pomost International w 1991 r. Burmistrz partnerskiego miasta Buffalo Byron W. Brown ustanowił dzień 6 lipca Dniem Pomost International w Buffalo. Kurs ˝Pomost Interational˝ cieszy się od lat wielkim zainteresowaniem, szczególnie wśród młodzieży, która stanowi większość uczestników zajęć. Przygotowanie materiałów dydaktycznych dla uczestników kursu i planowanie zajęć odbywa się na comiesięcznych spotkaniach nauczycieli wolontariuszy w Buffalo. W latach 1999-2002 miałem okazję jako prezydent Rzeszowa spotykać się z wolontariuszami z Buffalo, którzy nieodpłatnie prowadzą interesujące zajęcia nauki języka angielskiego połączone z przybliżeniem kultury i tradycji Amerykanów. Przez okres trwania tej pięknej tradycji corocznych spotkań z przyjaciółmi z miasta partnerskiego Buffalo w USA nawiązały się trwałe sympatie i przyjaźnie, które cementują kontynuację organizowania tych wyjątkowych spotkań polsko-amerykańskich.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoki Sejmie! Do biura poselskiego zwrócili się przedstawiciele związków zawodowych, rady pracowników oraz załogi PAK Kopalni Węgla Brunatnego Konin SA. Osoby te w trosce o miejsca pracy sygnalizują swoje zaniepokojenie o przyszłość tego zakładu. Ich troska wynika z braku zainteresowania polskiego rządu problemami sektora górniczego w zagłębiu konińskim od czasu jego prywatyzacji. Od pewnego czasu obserwują wielką pasywność, niemoc i bezradność w działaniach władz publicznych dotyczących przyszłości oraz rozwoju górnictwa w regionie konińskim. Zdaniem tych osób zagłada górnictwa grozi bezpośrednio bezpieczeństwu energetycznemu Polski, ponieważ niszcząc naszą samowystarczalność energetyczną, uzależniamy się od importu w zakresie energetycznym. W trosce o dobre miejsca pracy i zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego Polski apeluję do pani premier Ewy Kopacz o pilne zainteresowanie podległych pani ministrów problemami zgłaszanymi przez stronę społeczną i pracowników PAK Kopalni Węgla Brunatnego Konin SA.