PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Wojciech Zubowski
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość w sprawie ustawy zmieniającej nazwę Akademii Medycznej im. Piastów Śląskich we Wrocławiu na ˝Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu˝. Akademia Medyczna im. Piastów Śląskich we Wrocławiu spełnia kryteria ustawowe odnośnie do liczby posiadanych uprawnień do nadawania stopnia naukowego doktora. Aktualnie kształci 5915 studentów na 10 kierunkach, zatrudnia 1142 nauczycieli akademickich, w tym 101 profesorów, 111 doktorów habilitowanych oraz 661 doktorów. W 2010 r. akademia zajęła pierwsze miejsce pod względem warunków studiowania w rankingu krajowym, przeprowadzonym przez dziennik ˝Rzeczpospolita˝ i miesięcznik ˝Perspektywy˝, a w międzynarodowym rankingu została sklasyfikowana na pierwszym miejscu w Polsce i na trzecim w regionie Europy Środkowo-Wschodniej pod względem osiągnięć naukowych, w tym liczby punktów publikacyjnych w dziedzinie nauk medycznych i nauk o zdrowiu. Uczelnia uczestniczy również w programie Socrates-Erasmus, którego celem jest podnoszenie jakości kształcenia poprzez rozwijanie międzynarodowej współpracy między uczelniami oraz wspieranie mobilności studentów i pracowników szkół wyższych. Aktualnie akademia ma podpisanych 56 umów bilateralnych z uczelniami partnerskimi w Europie i Azji. Od 2002 r. posiada wdrożony i udokumentowany system zarządzania jakością w zakresie planowania, realizacji i dokumentowania procesu dydaktycznego oraz realizacji badań naukowych. Potrzeba zmiany nazwy uczelni została poparta wolą jej senatu. Ze względu na wspaniały dorobek naukowy uczelni, niedające się przecenić zasługi na polu edukacji oraz argumenty przedstawione w uzasadnieniu wniosku posłowie Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość będą głosować za projektem ustawy zmieniającej nazwę Akademii Medycznej im. Piastów Śląskich we Wrocławiu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Poznański
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Ruch Palikota w sprawie nadania Akademii Medycznej im. Piastów Śląskich we Wrocławiu nazwy ˝Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu˝. Zmiana nazwy niewątpliwie wpłynie na podniesienie rangi uczelni w kraju, jak i za granicą. Nie będę już w tym miejscu przytaczał licznych osiągnięć uczelni, które zostały przedstawione przez przedmówców. W ocenie skutków regulacji stwierdza się, iż zmiana nie będzie miała wpływu na konkurencyjność gospodarki, przedsiębiorczość, funkcjonowanie przedsiębiorstw, a także na sytuację i rozwój regionalny. Nie mogę się z tym zgodzić - będzie miała wpływ, i to ogromny. Koszty związane ze zmianą nazwy, określone przez uczelnię na kwotę 213 200 zł, wydawać by się mogły olbrzymie, jednakże w zestawieniu z korzyściami, jakie przyniesie ta zmiana nazwy, są małe. Panie Rektorze! Universitas magistrorum et scholarium rozpoczyna nową drogę, miejmy nadzieję, samych sukcesów. Ruch Palikota popiera przedłożony projekt ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski).
Mówca: Henryk Smolarz
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Magnificencjo Rektorze! Odnosząc się do sprawozdania Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży o rządowym projekcie ustawy o nadaniu Akademii Medycznej im. Piastów Śląskich we Wrocławiu nazwy Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu, zawartego w druku nr 465, i wyrażając opinię w imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego, od razu, na wstępie, aby nie trzymać państwa w napięciu, a w szczególności magnificencji rektora, powiem, iż popieramy przedłożony projekt rządowy. Muszę przyznać, że czytając uzasadnienie i poznając historię i dorobek uniwersytetu, byłem pod ogromnym wrażeniem. Chciałbym przy tej okazji złożyć serdeczne gratulacje władzom uczelni, pracownikom technicznym, a także studentom z powodu tych wspaniałych osiągnięć. Chciałbym także złożyć życzenia - życzę, abyście państwo kultywowali dobrą tradycję uniwersytetu. Zwrócę również uwagę na duże emocje, które towarzyszą z pewnością społeczności akademickiej. Jako absolwent uczelni akademickiej także, Akademii Rolniczej w Lublinie, która ma przyjemność być już w gronie uniwersytetów, uniwersytetów z dodatkiem przymiotnika ˝przyrodniczy˝, wiem, jak ważne jest to wydarzenie w życiu uczelni. Zatem również wypada podziękować władzom uczelni i panu rektorowi za obecność podczas tego posiedzenia. Chciałbym także w imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego wyrazić ogromne zadowolenie z tego, iż polskie uczelnie mogą śmiało stawać do rankingów i w zestawieniu z innymi uczelniami europejskimi poszczycić się dosyć dużym dorobkiem naukowym, który ma uznanie nie tylko w Europie, ale również na świecie. Chciałbym na zakończenie życzyć jeszcze raz wszystkim wielu, wielu sukcesów, rozwijania dorobku naukowego i zadowolenia, a przede wszystkim życzyć pierwszym studentom uczelni o nowej nazwie Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich satysfakcji i szybkiego znalezienia pracy po ukończeniu tej zaszczytnej uczelni. Wszystkiego dobrego. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Już w grudniu roku 2010 Senat Akademii Medycznej we Wrocławiu uznał, że zostały spełnione wszystkie przesłanki formalne i także nieformalne, a więc te, które należy przypisać dorobkowi tejże uczelni, by w końcu Akademia Medyczna mogła przekształcić się w Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu. Ubolewam na tym, że aż 18 miesięcy musieli członkowie senatu tejże uczelni, pracownicy tejże uczelni, wykładowcy, profesorowie czekać na to, by Sejm pochylił się nad tą propozycją, nad tym wnioskiem. Ale lepiej później niż wcale. Cieszę się też bardzo, że sprawozdawcą tegoż projektu ustawy jest pani poseł Ewa Wolak, bo znana jest z tego, że ma dobrą, szczęśliwą rękę. Myślę, że proces legislacyjny dotyczący tej ustawy w Wysokiej Izbie zakończy się szczęśliwie. I w tym momencie chciałbym wyrazić poparcie dla tegoż projektu ustawy ze strony Klubu Poselskiego Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Mariusz Orion Jędrysek
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wasza Magnificencjo! Oczywiście jest to wniosek, który ma znaczenie w zasadzie formalne, ponieważ uczelnia spełnia wszelkie wymagania, co zostało potwierdzone. W związku z tym klub Solidarnej Polski będzie popierał ten wniosek. Przy okazji chciałbym zwrócić uwagę na to, że kiedy w Polsce było 10 uczelni noszących miano uniwersytetu, to może i warto było, żeby zajmował się tym Sejm, natomiast w tej chwili mamy naprawdę wiele uniwersytetów, w takim mieście jak Wrocław jest kilka różnych, i myślę, że trzeba by było się zastanowić nad tym, czy Wysoki Sejm nie powinien raczej przyjmować takich zmian do wiadomości, zamiast rozpatrywać te sprawy. To by wymagało zmian ustawowych. Oczywiście gratuluję uczelni, sam jestem z tej placówki z Wrocławia, więc szczególnie to cenię. Uczelnia ma wielkie tradycje. Nie zapominajmy o tym, że Alzheimer pracował właśnie we Wrocławiu. Chciałbym, żeby było wielu następców, żeby wielu dobrych nazwisk polskich mogła się dochować ta uczelnia - Uniwersytet Medyczny. Jeszcze raz serdecznie gratuluję. Będziemy głosować za tym wnioskiem. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Teresa Piotrowska
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Pewnie już pan przewidział, o co będę chciała zapytać, ale na początek chciałabym bardzo serdecznie pogratulować społeczności Akademii Medycznej we Wrocławiu nadania jej nazwy Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich, a tym samym spełnienia przez nią kryteriów uniwersytetu. Reprezentuję województwo kujawsko-pomorskie, a szczególnie Bydgoszcz, gdzie akademia medyczna - moim zdaniem i zdaniem wielu środowisk - została kilka lat temu niefortunnie włączona do Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, co niesie ze sobą, jak pokazuje życie, wiele problemów. Wydaje się, że ten kierunek kształcenia medycznego przez uniwersytety medyczne jest właściwy, m.in. dlatego, że to właśnie uniwersytet, uczelnia, prowadzi nadzór i spełnia funkcję organu założycielskiego w odniesieniu do szpitali uniwersyteckich, co w dużej społeczności uniwersytetu wielokierunkowego napotyka na wiele problemów. Dlatego chciałabym zapytać pana ministra, czy jest możliwe, aby collegium medicum - z tego co się orientuję, mamy w Polsce w tej chwili dwa włączone do dużych uniwersytetów, w Krakowie i w Bydgoszczy - po spełnieniu kryteriów uniwersytetu zostało przekształcone, np. to w Bydgoszczy, w uniwersytet medyczny. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ewa Wolak
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z przyjemnością jeszcze raz witam pana prof. Marka Ziętka, rektora Akademii Medycznej. Wszystkie kluby zgodnie popierają projekt ustawy o zmianie nazwy na Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich. Myślę, że ten proces był długi, aczkolwiek jeśli chodzi już o samo procedowanie w Sejmie, to mam nadzieję, że jutrzejsze głosowanie zakończy proces legislacyjny. Wkrótce, od 1 października, będziemy kształcili studentów na Uniwersytecie Medycznym. Ja również życzę ogromnych osiągnięć naukowych, wspaniałej przyszłej kadry, a studentom sukcesów. Myślę, że Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu będzie odnosił dalsze ogromne sukcesy, które rozsławiają nie tylko Wrocław, Dolny Śląsk, ale także naszą Polskę na arenie międzynarodowej. Dziękuję za wysłuchanie. Dziękuję, panie marszałku. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Marek Plura
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Komisji Polityki Społecznej i Rodziny chciałbym przedstawić sprawozdanie opiniujące projekt poselski wnoszący zmiany do ustawy o rehabilitacji i zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Zmiany ujęte w projekcie i zaopiniowane pozytywnie przez komisję dotyczą kilku aspektów funkcjonowania tej ustawy. Przede wszystkim odnoszą się one do wzmocnienia pozycji osoby niepełnosprawnej jako pracownika, do wzmocnienia pozycji osoby niepełnosprawnej na rynku pracy poprzez wsparcie pracodawców zatrudniających tę grupę osób, a w bieżącym roku obciążonych wzrostem poziomu najniższej płacy krajowej. Bieżący rok w kontekście poprzednich zmian tej ustawy jest czasem, kiedy przewartościowuje się system wsparcia tej grupy pracodawców poprzez inne rozłożenie akcentów finansowych, szczególnie w taki sposób, by wspierać osoby niepełnosprawne w stopniu znacznym i umiarkowanym. Stąd też kluczące co pół roku zmniejszenia wsparcia dla pracodawców z grup zatrudniających osoby niepełnosprawne, w szczególności niepełnosprawne w stopniu lekkim. Na te zmiany nałożył się, jak wspomniałem, istotny wzrost kosztów pracy. Dlatego też ta zmiana zawarta w projekcie ustawy wspiera ten rynek, tak aby nie uległ on zmniejszeniu. To, co jest także w przedłożeniu poselskim i zostało pozytywnie zaopiniowane przez Komisję Polityki Społecznej i Rodziny, po pracach podkomisji stałej do spraw osób niepełnosprawnych, to zmiany w systemie orzecznictwa wychodzące naprzeciw potrzebom sprawnej realizacji tego systemu, również w pewnym sensie odnoszącym się do zmian na rynku pracy osób niepełnosprawnych, a także uwzględnienie potrzeb dotyczących funkcjonowania zakładów aktywności zawodowej, o których podczas prac zarówno komisji, jak i podkomisji w poprzednim okresie dowiadywaliśmy się od realizatorów tego zadania. W szczególności zmiana dotycząca zakładów aktywności zawodowej wyrównuje, właściwie niweluje dysproporcje, jeśli chodzi o wsparcie finansowe, jakie otrzymują te podmioty działające z jednej strony jako jednostki organizacyjne organizacji pozarządowych, z drugiej zaś strony jako jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego. Zaproponowane zmiany, jak wspomniałem, po dyskusji w podkomisji, a później zaopiniowaniu przez komisję polityki społecznej, w swej zasadniczej części zdaniem komisji powinny wejść w życie z dniem 1 września br. Dziękuję.
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! W imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego chciałbym się odnieść do poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Praktycznie można nakreślić, że mamy trzy kierunki zasadniczych celów określonych w ustawie. Pierwszym zasadniczym celem wynikającym z wprowadzonych poprawek jest uszczelnienie systemu wspierania zatrudnienia osób niepełnosprawnych ze środków publicznych poprzez wzmocnienie uprawnień kontrolnych prezesa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Drugim kierunkiem działania jest urealnienie wysokości wsparcia udzielanego pracodawcom zatrudniającym osoby niepełnosprawne, gdyż wiemy, że w stosunku do aktualnie ponoszonych kosztów zamrożenie, które nastąpiło, powoduje, że pracodawcy narzekają i oczekują szybkiego podjęcia decyzji przez legislatorów. Trzecim kierunkiem działań jest uzupełnienie przepisów i ustaw o rehabilitacji. O wszystkich tych kwestiach moje koleżanki i moi koledzy tutaj powiedzieli. Z tego też względu nie będę tego rozwijał. Do poprawki złożonej przez koleżankę Iwonę, po konsultacji z posłem wnioskodawcą Markiem Plurą, ustosunkuję się podczas obrad Komisji Polityki Społecznej i Rodziny. Oczywiście będziemy głosowali za, a co do poprawki i jej losu, to jest to w rękach pana Marka Plury. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Teresa Piotrowska
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Projekt nowelizacji ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych zawiera m.in. zmiany dotyczące zakładów aktywizacji zawodowej i zakładów pracy chronionej. To dobrze, bo są one ważne i potrzebne, o czym świadczy też dzisiejsza dyskusja i zgoda w tej kwestii wszystkich biorących udział w tej debacie. Przy okazji chciałabym zapytać pana ministra o warsztaty terapii zajęciowej. Na ile przygotowują one podopiecznych do możliwości podjęcia pracy w zakładach aktywizacji zawodowej czy też w zakładach pracy chronionej? Warsztaty terapii zajęciowej to z założenia jedno z ogniw przygotowujących osoby niepełnosprawne do pracy. Jak jest w rzeczywistości? Pewnie różnie. Natomiast chciałabym zapytać pana ministra, czy mamy tym zakresie dane statystyczne, które odpowiedzą na pytanie, na ile rehabilitacja w warsztatach pozwala na podjęcie pracy przez jej uczestników. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Beata Mazurek
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytanie zarówno do wnioskodawców tego projektu, jak i do strony rządowej. Otóż chciałabym wiedzieć, jakie będą koszty wprowadzenia tej reformy. Czy państwo macie tę wiedzę? W uzasadnieniu czytamy, że zmiany w art. 26a powodują wzrost wydatków funduszu, że urealnienie wysokości wsparcia udzielanego pracodawcom też będzie powodowało wzrost wydatków, że umożliwienie dofinansowania ze środków funduszu wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w sektorze finansów publicznych też oznacza wzrost wydatków. Z kolei wprowadzenie proponowanych zmian w zakresie zwolnienia z wpłat na PFRON hospicjów i domów pomocy społecznej spowoduje zmniejszenie przychodów funduszu. Jak wygląda całościowy obraz tej sytuacji? Gdyby się okazało, że te wydatki będą większe, czy pan, jako pełnomocnik, jako minister, przewiduje zwiększenie puli środków PFRON na rehabilitację zawodową i społeczną osób niepełnosprawnych, czy też budżet na 2013 r. będzie zbliżony do tegorocznego? Które z określonych aspektów rehabilitacji zawodowej czy społecznej osób niepełnosprawnych będą w tej sytuacji ograniczone? Dziękuję.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana ministra. Czy państwo na bieżąco monitorują rynek pracy osób niepełnosprawnych? Chodzi mi o możliwie najświeższe dane, które państwo posiadają. Jak obecnie wygląda sytuacja, jeśli chodzi o miejsca pracy dla osób niepełnosprawnych? Czy tych miejsc przybywa? Czy jest więcej zwolnień, czy więcej tworzonych nowych miejsc pracy? Chodzi mi także o liczbę pracodawców, którzy zatrudniają osoby niepełnosprawne, i liczbę zakładów pracy chronionej. Czy jest ich coraz więcej, czy jednak upadają?
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jedna z przedmówczyń mówiła o tym, że projekt ustawy przewiduje, iż skróci się okres stosowania minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w 2009 r. o 9 miesięcy. Czy to jest fakt? Dostrzegam bowiem, że w sprawozdaniu mówi się, że do 31 sierpnia, ze względu na tok prac oczywiście. Kiedy indziej był projekt ustawy, a kiedy indziej było sprawozdanie. W związku z tym ten okres trochę się skróci, ale o 4 miesiące. Oczywiście nie z winy rządu, tylko wskutek toku prac legislacyjnych. W związku z powyższym tu będziemy mieć trochę, można powiedzieć, oszczędności w stosunku do tego, co było planowane, jeśli chodzi o wykonanie. Drugie pytanie dotyczy tego obszaru, który nie jest objęty nowelizacją, a który w tej Izbie już od ponad roku funkcjonuje, czyli od ostatniej zmiany, jakiej dokonaliśmy. Chodzi mianowicie o możliwości stosowania ulg we wpłatach na PFRON przez te podmioty, które dokonują zakupów w zakładach pracy chronionej. Ten problem był podnoszony w czasie pierwszego czytania nad tą ustawą. Niemniej jednak jest tak skomplikowany, że, nie chcąc hamować prac nad tą ustawą, odłożono tę sprawę na później. Natomiast nadal jest bardzo wiele sygnałów z Polski, że te duże zakłady pracy chronionej, które wcześniej nie spełniły kryteriów wynikających z nowelizacji, nie korzystają z tych możliwości i jakby po części wypadają z rynku usług. Natomiast powstają nowe zakłady, które szybko spełniają określone w ustawie kryteria i wchodzą w to miejsce. Pan minister wielokrotnie, odpowiadając na pytania, między innymi moje, z tej trybuny mówił, że rząd analizuje ten problem i przygotowuje (Dzwonek) stosowne rozwiązania. Na jakim etapie tych analiz jesteśmy? Czy w konsultacji z przedsiębiorcami rząd będzie przygotowywał w tej kwestii stosowne rozwiązania? Dziękuję.
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Rozpatrujemy i debatujemy nad ustawą, która jest niezwykle ważna dla osób niepełnosprawnych i dla podmiotów, które prowadzą zakłady pracy chronionej oraz zakłady aktywności zawodowej. W tym przypadku niewątpliwie zaproponowane rozwiązania są rozwiązaniami, których oczekuje to środowisko. Dla zakładów aktywizacji zawodowej kłopotem było między innymi korzystanie z pomocy systemu obsługi dofinansowania i refundacji z PFRON-u. Chodzi o te ZAZ-y, które były samorządowymi zakładami budżetowymi. Chciałabym zapytać pana ministra: Kiedy najwcześniej po zakończeniu procesu legislacyjnego mogą być przekazane środki? Jak jesteście państwo do tego przygotowani? Myślę, że dobra współpraca z prezesem PFRON-u daje szansę na to, że pojawi się to oczekiwane rozwiązanie. I drugim dobrym rozwiązaniem, na które czekają zakłady pracy chronionej, jest sprawa podstawy dofinansowania osób niepełnosprawnych. Mówimy tutaj o pewnym okresie podwyższania tej podstawy. Chcę zapytać, czy można byłoby pokusić się w przyszłości o wskaźnik w pełni waloryzujący, aby nie trzeba było podchodzić do rozwiązań incydentalnie. Dzisiaj podwyższamy tę podstawę z 1286 zł do 1386 zł, ale ten mechanizm byłby dobrym rozwiązaniem. Jeszcze jedna rzecz. Wiem, że w planie finansowym funduszu można byłoby znaleźć środki na to, aby to rozwiązanie weszło od początku roku. Ale od jakiego okresu na to potrzebne rozwiązanie będą przeznaczone pieniądze w tej ustawie? To są rzeczy, myślę, zdecydowanie najważniejsze. I ostatnia rzecz. (Dzwonek) Może ona wydawać się krytyczna, ale w sytuacji sprawiedliwego dzielenia pieniędzy ważniejsze jest to, aby przeznaczać pieniądze dla osób, które są w sposób znaczny niepełnosprawne, a nie tylko w stopniu umiarkowanym. I ostatnie już pytanie: Ile osób zatrudniono, żeby zaktywizować to środowisko? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Plura
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Pan minister w swojej odpowiedzi odniósł się do tych pytań, które były jednocześnie także kierowane w pewien sposób do mnie. I tutaj tak naprawdę chciałbym raz jeszcze podkreślić dla porządku, że zmiany proponowane w procedowanej ustawie zmieniającej ustawę o zatrudnianiu i rehabilitacji osób niepełnosprawnych zasadniczo mają wejść w życie z dniem 1 września. Co do kwestii finansowych - tak jak pan minister podkreślił, wzrost wydatków państwowego funduszu w wyniku zmian pozytywnie zaopiniowanych przez komisję to kwota ok. 80 mln zł w tym roku, zaś ubytek wpływów to kwota ok. 1 mln. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Nemś
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W ubiegłym tygodniu uczestniczyliśmy w kilkudniowych ogólnopolskich obchodach 90. rocznicy przyłączenia części Górnego Śląska do odradzającego się państwa polskiego. Jak napisał w swym liście arcybiskup metropolita katowicki Wiktor Skworc: ˝To historyczne wydarzenie było wypadkową wielu czynników, przede wszystkim jednak samodzielnego propolskiego ruchu Ślązaków, którzy pragnęli przyłączenia Śląska do odradzającej się Polski˝. Zdaniem historyków na dalszych losach Górnego Śląska zaważył wybuch III powstania śląskiego uznawanego za zdecydowaną reakcję zbrojną na wynik przeprowadzonego plebiscytu, niekorzystnego dla ludności Śląska domagającej się przyłączenia regionu do Polski. Z czasem wieści o wydarzeniach na Górnym Śląsku rozeszły się szerokim echem i szeregi powstańcze zaczęli zasilać ochotnicy przybywający z różnych stron Polski. Kulminacyjnym punktem zaciętych powstańczych walk była Góra Świętej Anny. W końcu siłami wojsk francuskich i włoskich doprowadzono do rozdzielenia walczących stron i do podpisania w dniu 5 lipca 1921 r. rozejmu, jak również przywrócenia władzy Komisji Międzysojuszniczej na Górnym Śląsku. Mocarstwom sojuszniczym ciężko było wypracować jednoznaczne stanowisko w sprawie Górnego Śląska. Anglia i Włochy opowiadały się za niepodległością Śląska ze względów gospodarczych. W związku z tym proponowały Polsce tylko powiaty pszczyński i rybnicki. Z kolei Francja stała na stanowisku, że Polsce powinny być przyznane powiaty, w których większość mieszkańców opowiedziała się w trakcie plebiscytu właśnie za Polską. Ostatecznie Komisja Międzysojusznicza podjęła decyzję dotyczącą nowej linii podziału Górnego Śląska. W wyniku postanowień na obszarze przyznanym Polsce zamieszkało ponad 700 tys. Polaków i 260 tys. Niemców, natomiast po stronie niemieckiej - ponad 530 tys. Polaków i 260 tys. Niemców. Tym samym cel powstania został osiągnięty. W księdze pamiątkowej ˝Dziesięciolecie Polski Odrodzonej: 1918-1928˝ zapisano, iż w dniu 20 czerwca 1922 r. wojska polskie z generałem broni Stanisławem Szeptyckim na czele wkroczyły przy nieopisanym entuzjazmie ludności na terytorium Górnego Śląska. W tymże dniu odbyła się w Katowicach uroczystość zjednoczenia prastarej ziemi piastowskiej z macierzą, symboliczne przejęcie Śląska przez polski rząd. Od tych tak niezwykle ważnych dla naszej wspólnej historii wydarzeń minęło 90 lat. Ubiegłotygodniowe uroczystości były okazją do wspominania przeszłości, złożenia hołdu wszystkim bohaterom tamtych dni, ale również niepowtarzalnym momentem podkreślenia istoty i wartości wielopokoleniowej więzi, jaka połączyła mieszkańców Śląska z mieszkańcami innych regionów Polski. Dziękuję bardzo. (Oklaski)