PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Zbyszek Zaborowski
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. W dniu 13 czerwca przedstawiona została informacja rządowa na temat podziału środków unijnych. Podobnie jak pani poseł Kloc, ja również nie otrzymałem żadnej odpowiedzi na zadane pytania, panie ministrze. Powtórzę je jeszcze raz, być może teraz ktoś zanotuje. Po pierwsze, woj. śląskie dostało w przydziale środki na zbudowanie szybkiej kolei z centrum aglomeracji na lotnisko w Pyrzowicach, łączącej aglomerację z tym lotniskiem. Do tej pory PLK, które miało realizować projekt, nie sporządziło projektu. Co więcej, trwa dyskusja o 3 wariantach, a czasami o 5 wariantach przebiegu. Trwa to już 5 czy 6 lat. Rozumiem, że te środki nie zostaną wykorzystane. Chciałbym zapytać pana ministra: Czy mimo to państwo polskie w nowej perspektywie unijnej podejmie się wybudowania szybkiej kolei, czy będzie tak jak z aktualną modernizacją linii kolejowych w różnych częściach kraju? Przy okazji pytanie: Ile środków na modernizację kolei nie zostanie wykorzystanych w tej perspektywie unijnej? Drugie pytanie dotyczy infrastruktury kultury. W nowej perspektywie unijnej nie ma takiego tematu, jest tylko ochrona dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego, czyli zabytki. Dlaczego rząd nie stawia twardo tej sprawy w Komisji Europejskiej? Dlaczego w nowej perspektywie nie będzie można wydawać środków na infrastrukturę kultury? I problem typowo śląski. Istnieją 4 programy subregionalne. Postulowaliśmy, aby było ich 8 na poziomie NUTS-3, czyli podregionów. Do tej pory nie wyjaśniono nam, dlaczego Ministerstwo Rozwoju Regionalnego preferuje taką politykę, która odbywa się kosztem podregionu bytomskiego - Bytom się wali, to wszyscy w Polsce już wiedzą - i odbywa się kosztem zagłębia. Bardzo proszę o wyjaśnienie, panie ministrze (Dzwonek), tej sprawy i odpowiedź na piśmie, bo na razie zagłębie wychodzi na tym jak Zabłocki na mydle. Dziękuję bardzo.
Mówca: Radosław Witkowski
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Zniwelowanie braku spójności wewnątrz Polski i poszczególnych województw oraz występujących cały czas pomimo dużych postępów dysproporcji rozwojowych to jedno z największych wyzwań, które stoją przed nami w najbliższych latach. Dlatego pragnę zapytać o narzędzia do realizacji jednego z trzech podstawowych celów, jakie przedstawiła pani minister podczas ostatniej debaty o nowym budżecie Unii Europejskiej - wzrostu spójności. Będę zobowiązany, jeśli pan minister przynajmniej pokrótce przedstawi narzędzia, które mają służyć zwiększeniu spójności i wyrównywaniu dysproporcji rozwojowych wewnątrz Polski, jakimi będzie dysponował polski rząd w ramach wykorzystywania środków europejskich w przyszłej perspektywie finansowej Unii Europejskiej. Proszę jednocześnie o pominięcie Programu Operacyjnego ˝Rozwój Polski Wschodniej˝, gdyż np. najuboższe obszary województwa mazowieckiego nie są do niego włączone. Panie Ministrze! Wiemy już, że 39% środków przeznaczonych dla Polski w przyszłym budżecie Unii Europejskiej będzie dzielone przez samorządy województw. Po wyłączeniu Funduszu Spójności, który jest zawsze zarządzany centralnie, będzie to niemal 60%. Moje pytanie: W jakiej części te pieniądze będą mogły zostać wykorzystane do niwelowania dysproporcji rozwojowych wewnątrz województw? Bardzo proszę o szczególne uwzględnienie przypadku województwa mazowieckiego. Dziękuję.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Zacznę od sprawy zasadniczej, a więc rozbieżności pomiędzy tym, co jest zawarte w umowie partnerstwa, a tym, o czym bardzo często mówi się publicznie. Mówi się, że otrzymaliśmy kwotę 72,9 mld euro, a jednocześnie w umowie partnerstwa jest zapisana do podziału kwota 68 mld euro. To jest bardzo poważna rozbieżność. Rozumiem, że część tych środków została skierowana m.in. na program ˝Łącząc Europę˝, ale zapewne całość z nich do Polski nie trafi. A więc rozumiem, że mówimy o kwocie 68 mld zł, ale być może źle to rozumiem. Prosiłbym o wyjaśnienie tej zasadniczej kwestii. (Poseł Andrzej Orzechowski: Może więcej trafi.) Tak? Oby, ale chyba wtedy, kiedy Platforma odda władzę. (Poseł Andrzej Orzechowski: Trzeba się starać.) Ale do rzeczy. Druga kwestia, która być może mniej interesuje pana ministra. Pamiętam te negocjacje. Otóż osiągnięcie tej kwoty Funduszu Spójności stało się możliwe dzięki temu, że pan premier Tusk zgodził się oddać część środków z II filara wspólnej polityki rolnej i przeznaczyć do tej koperty Fundusz Spójności. Ponoć wtedy ministrowi Kalembie obiecano, że wyrówna się te środki w II filarze ze środków budżetu krajowego. Mimo że od tych negocjacji upłynęło już sporo czasu, jakoś nic o tym nie słychać, a przecież nie ulega wątpliwości, że II filar wspólnej polityki rolnej jeszcze przez wiele lat powinien być wsparciem dla polskiej wsi. I wreszcie trzecia kwestia. Panie ministrze, chciałbym zapytać o taką rzecz. Czy państwo analizują efektywność wykorzystania środków unijnych? W końcu wykorzystujemy je od 2004 r., odrabiamy wieloletnie zapóźnienia, to wszystko prawda... (Dzwonek) Panie marszałku, już będę szybciutko kończył. ...ale coraz częściej jest tak, że wydatkowanie tych środków powoduje realizowanie przedsięwzięć, które w przyszłości tylko obciążą budżet państwa albo budżety poszczególnych jednostek samorządu terytorialnego. Otóż chcę zapytać, czy nie byłoby słuszne, aby w następnej perspektywie inwestycje były planowane przez pryzmat ich pozytywnego wpływu na przyszłą bazę podatkową, wpływu bezpośredniego albo pośredniego? Czy państwo nad tym pracujecie? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zawadzki
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym zadać pytania, które najczęściej padają z ust samorządowców i przedsiębiorców. Wdrażanie programów operacyjnych rozpocznie się nie wcześniej niż w 2015 r. Zakładane jest już roczne opóźnienie. Jakie są podejmowane działania zmierzające do sprawniejszej realizacji projektu? Czy przyszli beneficjenci będą mogli rozpocząć realizację projektów szybciej bez obawy niezakwalifikowania poniesionych kosztów? Chodzi o okres kwalifikowalności wydatków od stycznia 2014 r. czy po zatwierdzeniu przez Komisję Europejską programów operacyjnych.Obecny projekt RPO zakłada kwalifikowalność od 2014 r. lub od zatwierdzenia programu przez Komisję Europejską, w zależności od tego, która data jest wcześniejsza. Czy wobec takiego wyzwania, chodzi o absorpcję prawie 73 mld euro, na bazie doświadczeń związanych z obecną perspektywą zostaną podjęte działania zmierzające do ułatwienia realizacji projektów przez beneficjentów sektora jednostek samorządu terytorialnego, szczególnie jeśli chodzi o Prawo zamówień publicznych, które najbardziej spowalnia realizację projektów? Czy działania w ramach polityki spójności na lata 2014-2020 w zakresie gospodarki niskoemisyjnej, chodzi o zapobieganie zmianom klimatu, ochronę środowiska naturalnego, będą zintegrowane, łączone na przykład z działaniami WFOŚiGW? Jest to ten sam obszar działalności, zatem chodzi tu o dublowanie wsparcia ze środków Unii Europejskiej i krajowych. Spora część środków zostanie przeznaczona na projekty badawcze oraz stymulujące współpracę na linii nauka - biznes, przy czym w wielu rozmowach z przedsiębiorcami okazuje się, iż mają duże trudności z efektywną współpracą z naszymi uczelniami. Przedsiębiorcy argumentują, że uczelnie mają tendencje do realizowania projektów badawczych na zasadzie sztuka dla sztuki, co nie ma konkretnego przełożenia na praktyczne wykorzystanie wyników, zaś dostępność różnego rodzaju grantów i dotacji sprawia, iż nie muszą one zabiegać o współpracę z firmami. W jaki sposób zapewniona zostanie efektywność tego typu projektów? Dużo wątpliwości wśród przedsiębiorców wzbudziły sygnały, iż zamiast dotacji będzie sporo instrumentów zwrotnych, np. pożyczki preferencyjne. W związku z tym mam pytanie: Czy będą dotacje dla firm i czy dalej będzie ich więcej w stosunku do pożyczek? Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Zalewska
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Najpierw zwrócę się do posłów, którzy oczekują precyzyjnych odpowiedzi. Tych odpowiedzi od pana ministra nie będzie, dlatego że ministrowie, którzy pojawiają się na posiedzeniach Komisji do Spraw Unii Europejskiej, z reguły odpowiadają okrągłymi zdaniami. To zresztą powoduje, że w taki, a nie w inny sposób wydatkowane są fundusze strukturalne, mimo słów pychy i samochwalstwa, że są wydatkowane dobrze. Mam nadzieję, że wyborcy i Bóg, który czuwa nad Polską, sprawią, że państwo nie będziecie wdrażać kolejnej perspektywy. Ponieważ pojawiają się w państwa wypowiedziach deklaracje, że te pieniądze, 300 mld zł, są obwarowane deklaracją ze strony Polski, że 20% z tych środków to środki przeznaczone na energię odnawialną, mam pytanie: W jaki sposób te pieniądze będą liczone? Czy będą liczone od całości kwoty, czy kwoty pomniejszonej o naszą coroczną składkę? To jest pierwsze pytanie. Drugie pytanie: W jaki sposób przygotujecie się państwo do wdrażania tej deklaracji, do tego, aby rzeczywiście zająć się na poważnie odnawialnymi źródłami energii? Ostatnie lata, wbrew temu, co twierdzi pan minister, który mówi, że bardzo troszczy się o polską wieś, pokazały, że właściwie oprócz stawiania zdemolowanych, zdemontowanych w krajach starej piętnastki elektrowni wiatrowych nie potrafimy polskiej wsi niczego zaproponować. Tak, Polska wieś będzie w taki sposób wyglądała. W związku z tym mam kolejne pytanie: W jaki sposób przygotujecie się państwo prawnie do tego, żeby wdrażać energię odnawialną? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Środki unijne mają służyć wyrównywaniu poziomu rozwoju gospodarczego i życia w całej Unii Europejskiej. Przychodzi mi reprezentować piękny region Warmii i Mazur na poziomie NUTS 3, subregion ełcki, jeden z najsłabiej rozwiniętych subregionów w Polsce, ale także i w Europie. Trzeba powiedzieć, że to w tym regionie jest największy poziom bezrobocia, że to ten region jest najbardziej wykluczony komunikacyjnie, że jest tam także bieda postpegeerowska. Chciałbym zapytać, czy podział środków w nowej perspektywie będzie służył szybszemu rozwojowi tych wykluczonych obszarów, tak aby choć trochę nadrobić wieloletnie zaniedbania i nierówności. Z danych statystycznych wynika, że obecna perspektywa nie spłaszcza różnic rozwojowych, a problemy tego subregionu wydają się być kwadraturą koła, bo nie ma miejsc pracy, nie ma rozwiniętej gospodarki i inwestorów. Nie ma inwestorów i nie ma rozwiniętej gospodarki, bo nie ma dobrego dojazdu, nie ma lotniska, nie ma elektrowni, sieci gazu ziemnego. Od razu trzeba dodać, że wymaga to aktywności nie tylko lokalnych samorządów czy samorządu województwa, ale także administracji centralnej. Mam na myśli głównie rozwój infrastruktury, czyli na przykład: Via Baltica, Rail Baltica, bo cała północno-wschodnia Polska to wielka biała komunikacyjna plama, nawet przy dużych inwestycjach infrastrukturalnych. Nie wszystkie inwestycje zarówno w obecnej perspektywie, jak i przyszłej, np. droga krajowa nr 16, mieszczą się w programach infrastrukturalnych. Była tutaj mowa o drogach gminnych czy powiatowych, dlatego moje pytanie brzmi: Czy droga krajowa nr 16, która jest kośćcem, osią województwa warmińsko-mazurskiego ze wschodu na zachód i odwrotnie, ma szansę być realizowana np. z programu ˝Rozwój Polski Wschodniej˝? Polecam wszystkim przejechanie się drogą między Orzyszem a Mrągowem, która ma chyba gorszy standard od drogi powiatowej. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Barbara Bubula
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W projekcie umowy partnerstwa, która określa w bełkocie unijnym kierunki realizacji interwencji trzech polityk unijnych, w tym polityki spójności, jeżeli chodzi o Strategię Rozwoju Kraju do 2020 r., przyjęto trzy główne cele, które mają być realizowane w ramach nowej perspektywy finansowej. Są to: zwiększanie konkurencyjności gospodarki, poprawa spójności społecznej i terytorialnej, podnoszenie sprawności i efektywności państwa. Interesujące jest to, jakie środki rząd przeznaczy na realizację poszczególnych celów. Dlaczego dopowiedź na to pytanie jest tak ważna? Otóż cel pierwszy, czyli zwiększanie konkurencyjności gospodarki, w umowie partnerstwa został rozpisany na wiele celów szczegółowych, takich jak poprawa jakości badań naukowych, współpraca nauki i gospodarki, innowacyjność przedsiębiorstw, dostępność transportowa, zmniejszenie emisji CO 2 i szersze wykorzystanie technologii informacyjno-komunikacyjnych. Rząd chce tylnymi drzwiami powrócić tu do strategii polaryzacyjno-dyfuzyjnej, gdyż planuje, że podstawowe działania realizujące ten cel dotyczyć będą, w bełkocie unijnym: dedykowane będą miastom wojewódzkim i miastom subregionalnym oraz powiązanym z nimi obszarom wiejskim. Tu także pojawia się niebezpieczny kierunek polityki, czyli przymusowe zastępowanie domowej opieki nad dziećmi, seniorami i niepełnosprawnymi opieką płatną, czyli rynkiem usług opiekuńczych, a wszystko to nazwane jest lepszym wykorzystaniem zasobów na rynku pracy. W celu drugim, czyli poprawie spójności społecznej, brak jest konkretów. Cel trzeci, czyli podniesienie sprawności i efektywności państwa, to zaledwie dwa cele szczegółowe, dziesięć razy mniej zajmuje on w opisie niż cel pierwszy - zwiększenie konkurencyjności. Czy nie będzie tak, że w rezultacie mniej będzie poprawy spójności i sprawności państwa, a więcej bogacenia się bogatych? Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję uprzejmie. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! 271 regionów zjednoczonej Europy charakteryzuje się znacznymi różnicami gospodarczymi i społecznymi. Mimo ogromnego od dnia wejścia do Unii Europejskiej postępu cywilizacyjnego, ekonomicznego i obywatelskiego Polska jest nadal krajem na dorobku. Przez te wszystkie lata potrafiliśmy skutecznie korzystać z dobrodziejstwa, jakim jest polityka spójności, i poprzez głównie europejskie fundusze rozwoju regionalnego, społeczny czy rozwoju obszarów wiejskich, zmniejszamy systematycznie dysproporcje i ten dystans do najbogatszych. Jestem posłem z Podkarpacia i na co dzień widzę wielkie zmiany, choć z pewnością chciałoby się, żeby było i więcej, i szybciej. Myślę, że to jest dla wszystkich zrozumiałe, ponieważ po dziewięciu latach w Unii Europejskiej nasze aspiracje bardzo wzrosły, szczególnie na terenach, które do tej pory w sposób znaczący odstawały pod względem gospodarczym, infrastrukturalnym czy społecznym. Dlatego dla nas, mieszkańców Podkarpacia, priorytetowe i zasadnicze znaczenie ma zrównoważony rozwój. Stąd moje pierwsze pytanie: Czy polityka spójności na lata 2014-2020 przewiduje taki sposób alokacji środków, by dawał równe szanse regionom o zróżnicowanym poziomie rozwoju? Druga sprawa. Jednym z najczęstszych postulatów pod adresem Unii Europejskiej i polityki spójności było jej uproszczenie. Na zawiłości proceduralno-administracyjne skarżyły się zwłaszcza niewielkie podmioty, na przykład takie jak stowarzyszenia czy organizacje, szczególnie te działające na obszarach wiejskich. Ze wstępnych dokumentów przygotowanych przez Komisję Europejską wynika, że dostrzeżono w końcu wielopłaszczyznowe korzyści płynące z uproszczenia procedur, choćby takie jak sprawniejsza realizacja programu, lepsze ich wyniki końcowe, obniżenie kosztów, wzmocnienie pewności prawnej i zaufania do systemów kontrolnych i wreszcie ograniczenie pomyłek. W związku z tym chciałbym zapytać pana ministra: Czy administracja rządowa jest przygotowana do wprowadzenia maksymalnych uproszczeń dotyczących realizacji programów polityki spójności na lata 2014-2020? Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Jolanta Szczypińska
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! W umowie partnerstwa istnieje taki zapis, że największy będzie udział środków skierowanych na działania wspierające wzrost konkurencyjności, a nie na wyrównywanie różnic rozwojowych. To przecież jednoznacznie oznacza wybór modelu polaryzacyjno-dyfuzyjnego kosztem rozwoju zrównoważonego, co w oczywisty sposób pozbawi szansy na rozwój regiony opóźnione, regiony ubogie. Proszę o konkretną odpowiedź w związku z powyższym. Jakie środki zostaną przeznaczone na takie sfery, jak zdrowie, edukacja, nauka i kultura, a przede wszystkim walka z wykluczeniem społecznym? Czy minister zdaje sobie sprawę z faktu, że właśnie te dziedziny wyznaczają wskaźniki związane z podnoszeniem jakości życia mieszkańców? Dlaczego wybrano taki model, który jest krzywdzący dla mieszkańców małych miast i gmin, a daje przywileje metropoliom? Jeszcze jedno, panie ministrze. Bardzo proszę o odpowiedź na pytanie, które zadałam w czerwcu, a dotyczyło ono programów operacyjnych ˝Kapitał ludzki˝ i ˝Infrastruktura i środowisko˝. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Budowanie kapitału społecznego jest podstawą budowy społeczeństwa obywatelskiego, ma także istotne znaczenie dla rozwoju społeczno-gospodarczego. Poziom kapitału społecznego w Polsce należy do najniższych wśród krajów Unii Europejskiej, plasuje nasz kraj na 46. miejscu w świecie. Z tego powodu tak bardzo istotne jest wsparcie rozwoju tegoż obywatelskiego społeczeństwa w naszym kraju. Zgodnie z projektem rozporządzenia o wspólnych ramach strategicznych rozwój lokalny kierowany na społeczność możliwy jest do zastosowania w nowym okresie programowania we wszystkich funduszach i na wszystkich obszarach, z tym że jego zastosowanie w ramach EFRROW jest dla krajów członkowskich Unii Europejskiej obowiązkowe, minimum 5% alokacji, natomiast z pozostałych funduszy jest fakultatywne. Wdrożenie RLKS w Polsce przekazane zostało przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego na poziom regionalny. Kilka zarządów województw postanowiło uwzględnić w projektach RPO ten mechanizm. Zachodzi jednak obawa, że w niektórych regionach problem ten może zostać zmarginalizowany. Doświadczenia programu LEADER wskazują, że warto zainwestować w społeczność lokalną, warto zaufać jej inicjatywom. Przedstawiciele sieci lokalnych grup działania czynią starania, by wprowadzić obligatoryjność dolnej granicy procentowej alokacji środków z Europejskiego Funduszu Społecznego. Są na przykład propozycje minimum 10% i z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego - 5% na mechanizm RLKS. Dzisiejsze spotkanie licznej grupy posłów z przedstawicielami sieci lokalnych grup działania będzie tej sprawie poświęcone i będziemy apelować do pani minister o wprowadzenie właśnie takiej zasady, która zabezpieczy w jakiś sposób ten minimalny próg, na podstawie którego społeczność lokalna będzie mogła decydować (Dzwonek) o własnych zadaniach i ich realizacji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marzena Machałek
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ja dalej o tym, przepraszam za wyrażenie, modelu polaryzacyjno-dyfuzyjnym, który prowadzi do likwidacji Polski powiatowej. Następuje degradacja lokalnych środowisk, małych miasteczek, następuje podcinanie ich korzeni. Polityka rządu sprzyja rozwojowi kilku, kilkunastu dużych aglomeracji kosztem małych miast i miasteczek. W małych miastach, miasteczkach, na wsiach powstaje gospodarcza i kulturalna pustynia. Zaniedbano inwestycje infrastrukturalne, które miały służyć zrównoważonemu rozwojowi, które powodowałyby rzeczywistą politykę spójności. Likwiduje się dworce kolejowe, kina, szkoły. Są masowo likwidowane ośrodki zdrowia, połączenia kolejowe i autobusowe. Tam, gdzie jest praca, nie można do niej dojechać. Moje pytanie w związku z tym brzmi: Skoro miasta wojewódzkie mają możliwość skorzystania ze specjalnego finansowania i nowych, dodatkowych instrumentów w postaci zintegrowanych inwestycji terytorialnych oraz rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, jakie rząd przygotował możliwości określonego finansowania dla Polski powiatowej? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marian Cycoń
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W głównych celach polityki spójności Unii Europejskiej znajduje się zmniejszanie dysproporcji społecznych i gospodarczych pomiędzy regionami poprzez wspieranie wzrostu gospodarczego, tworzenie miejsc pracy oraz zwiększanie konkurencyjności. Chcę zapytać: Przy pomocy jakich nowych narzędzi planowane jest w naszym kraju realizowanie tych założeń? Ciekawią mnie głównie narzędzia dotyczące wspierania obszaru gospodarczego. Kolejne pytania. Jeśli chodzi o planowane wspieranie współpracy transgranicznej, to jakiego typu projekty mogą liczyć w pierwszej kolejności na dofinansowanie? Czy będą to projekty związane z tworzeniem ułatwień komunikacyjnych pomiędzy regionami transgranicznymi? Chodzi o drogi i połączenia kolejowe. Jest tutaj jeden passus. Chodzi m.in. o to, że Nowy Sącz - i nie tylko - ubiega się o drogę kolejową Kraków - Podłęże - południe Europy już od 20 lat. Miało to być realizowane czy ma być realizowane. Dziś sprawa jest zawieszona. Kolejna sprawa z tym związana. Na południu Polski od autostrady w Brzesku chodzi o drogę nr 75, żeby była ona po prostu drogą albo GP, albo szybkiego, innego ruchu, drogą ekspresową. Czy są w tym zakresie jakieś szanse? Nowy Sącz jest prężnym ośrodkiem, sporo się rozwija, natomiast połączenie komunikacyjne jest fatalne. Jeszcze wrócę do tej drogi krajowej. Od strony Słowacji jest po prostu możliwość (Dzwonek) przejazdu, są odpowiednie mosty, natomiast nie ma połączenia od strony Polski. I ostatnie pytanie. Pani minister Bieńkowska sygnalizowała, że byłe stolice województw i inne miasta średniej wielkości będą miały specjalne działanie w Programie Operacyjnym ˝Infrastruktura i środowisko˝. Czy jest już może projekt tych list? Proszę też odpowiedzieć na pytanie: Jaka pula pieniędzy będzie mogła być przeznaczona na to działanie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Maria Zuba
Data: 2013-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałabym się skupić na jednym obszarze, a będzie to obszar dotyczący kolei. Jakie środki finansowe zostaną przeznaczone na rozwój kolei w Polsce w nowej perspektywie finansowej na lata 2014-2020? Z perspektywy lat 2007-2013 mamy bardzo złe doświadczenia w tym zakresie. Od początku interpelowałam w sprawie linii kolejowej nr 8. Otrzymywałam od państwa bardzo różne informacje, a najczęściej takie, że nie ma środków finansowych. Z oburzeniem i zdziwieniem przyjęłam fakt, że rząd występował do Komisji Europejskiej o przeniesienie środków właśnie z linii kolejowych na drogi. Na szczęście komisja się nie zgodziła, ale państwo tych pieniędzy niestety nie wykorzystaliście. Stąd moje kolejne pytanie: Czy Polska jest przygotowana na przyjęcie i wykorzystanie tych środków zabezpieczonych w funduszach i ile obecnie wykorzystano środków w ramach Programu Operacyjnego ˝Infrastruktura i środowisko˝, a także jakie programy, które zostały do państwa zgłoszone, nie zostały niestety zrealizowane? Chcę przypomnieć, że właśnie Platforma Obywatelska weszła do rządu, głosząc hasło budowania kolei dużych prędkości. Dziś mija 6 lat - nie ma kilometra takich linii. Tymczasem Rosja, podawane są takie informacje, wyda 5 mln rubli na budowanie linii kolejowych dużych prędkości. Jakie programy ma przygotowane w tym zakresie rząd i czy będzie je realizował właśnie w ramach funduszy unijnych? Dziękuję bardzo. (Oklaski)