Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2018-11-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Kukiz’15 mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o restrukturyzacji zadłużenia podmiotów prowadzących gospodarstwa rolne. Od 2 lat wskazujemy na potrzebę wprowadzenia pilnych rozwiązań ustawowych przychodzących z pomocą gospodarstwom rolnym, które znalazły się w trudnej sytuacji finansowej. Postulat ten zgodny jest z programem rolnym Kukiz’15, w którym zwracamy uwagę na potrzebę objęcia polskiego rolnictwa nową polityką kredytową, wyposażoną w narzędzia pozwalające naszym gospodarstwom na uczestniczenie we wspólnym rynku unijnym na równych warunkach konkurencji. Jednocześnie kładziemy nacisk na powołanie funduszu restrukturyzacji gospodarstw zadłużonych, bez względu na ich sytuację prawną, czyli z włączeniem gospodarstw znajdujących się w likwidacji lub upadłości. Omawiany dzisiaj rządowy projekt ustawy nie spełnia oczekiwań ani nie zaspokaja potrzeb gospodarstw rolnych. Podstawowym mankamentem ustawy jest jej niedostosowanie do specyfiki produkcji rolnej, szczególnie w odniesieniu do gospodarstw, które popadły w problemy finansowe, mają zadłużenie, są niewypłacalne, nie posiadają zdolności kredytowej. Stąd wnioskodawcy należy postawić zarzut wyjątkowego braku profesjonalizmu przy próbie poszukiwania rozwiązań w sprawie zadłużonych gospodarstw rolnych. Zastosowane w ustawie cztery rodzaje narzędzi są możliwe do zastosowania jedynie wobec wąskiej grupy gospodarstw, i to raczej znajdujących się w dobrej kondycji. Żadne z tych narzędzi nie ma doprecyzowanych rozwiązań, więc w zderzeniu z rzeczywistością będą ułomnymi i w konsekwencji abstrakcyjnymi możliwościami pomocy. Zasadniczym pytaniem jest to, dla kogo ta ustawa została przygotowana i z jakich przyczyn. Czy nie jest to nacisk środowisk rolniczych lub presja polityczna na stronę rządową, która w konsekwencji - realizując tylko obszar propagandowy - została zmuszona do stworzenia tego aktu? Koronnym dowodem na postawioną tezę jest określenie skali zjawiska, jakim jest zadłużenie gospodarstw rolnych w polskim rolnictwie. Strona rządowa na potrzeby tejże ustawy określiła, że problem ze spłatą kredytów bankowych ma 1690 producentów rolnych. Jak się okazuje, powyższe dane były zbierane w okresie wrzesień-październik 2017 r. i dotyczą tylko kredytów udzielanych z dopłatą z urzędu państwa poprzez ARiMR. Pula ta nie przekracza 10-15% wszystkich udzielanych kredytów, pomija wszelkie kredyty rolnicze zaciągane w bankach spółdzielczych i inne formy leasingowe oraz kredyty obrotowe na potrzeby gospodarstw, niekwalifikowane jako stricte rolnicze. Brak zewidencjonowania skali problemu zadłużenia gospodarstw rolnych dyskwalifikuje ją jako formę rzeczywistej pomocy. Zgodnie z naszymi szacunkami problem zadłużenia gospodarstw rolnych to problem 20-30 tys. gospodarstw znajdujących się w różnym stopniu zagrożenia upadłością, i to z tendencją narastającą, a szczególnie w tym roku, w roku ogromnej suszy. Projektowana ustawa ogranicza się tylko do wymienionej wyżej puli ok. 1700 gospodarstw. Podsumowując, jeszcze raz chciałbym zaznaczyć, że przedstawiona rządowa propozycja jest niepoważnym traktowaniem rolników i nieodpowiedzialnością ze strony autorów projektu. Mami rolników złudną nadzieją na pomoc ze strony państwa, a prawda jest taka, że na jakiekolwiek wsparcie będzie mogła liczyć tylko garstka potrzebujących osób. Przeważająca większość będzie musiała liczyć jak zwykle wyłącznie na siebie. Z tego powodu klub Kukiz’15 nie będzie mógł poprzeć tej ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)