Mówca: Bernadeta Krynicka
Data: 2018-04-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu własnym i uczestników obchodów 78. rocznicy zbrodni katyńskiej w Zambrowie dziękuję za list, jaki miałam zaszczyt odczytać w imieniu prezesa Jarosława Kaczyńskiego. Miejsce uroczystości nie było przypadkowe. W zambrowskim garnizonie w latach 1937-1939 stacjonowała Mazowiecka Szkoła Podchorążych Rezerwy Artylerii, której 16 oficerów zostało zamordowanych w katyńskim lesie. 5 marca 1940 r. Sowieci wydali decyzję o wymordowaniu blisko 25 tys. polskich obywateli. Ofiarami byli oficerowie Wojska Polskiego, ale i urzędnicy państwowi, naukowcy, przedsiębiorcy, nauczyciele, funkcjonariusze Służby Więziennej, państwowej Policji, Korpusu Ochrony Pogranicza i Straży Granicznej. 3 kwietnia funkcjonariusze NKWD rozpoczęli realizację zbrodniczego planu mającego pozbawić nasz naród elity. Z obozu w Kozielsku wyruszył pierwszy transport jeńców. Zostali zamordowani strzałem w głowę w Katyniu. Kaźń miała miejsce także w Charkowie, Twerze, Kijowie i Mińsku. Żaden człowiek wychowany w kręgu kultury chrześcijańskiej nie jest w stanie wyobrazić sobie, jak chory musiał być umysł, który jednym podpisem skazał na śmierć tysiące niewinnych osób, jak wielką nienawiść musiał on żywić do naszego narodu i z jaką zawiścią musiał patrzeć na osiągnięcia naszych przodków, że postanowił wytępić polskie elity. Mieliśmy też to nieszczęście, że w jednym czasie musieliśmy zmierzyć się z takimi samymi zwyrodnialcami ze Wschodu i z Zachodu. Niemcy przecież mieli taki sam plan, nazwali go Intelligenzaktion. Byśmy mogli godnie uczcić pamięć ofiar, nie wymieniam nazwisk dwóch bestii odpowiedzialnych za tę zbrodnię. Tylko komuniści byli w stanie do ogromnej zbrodni katyńskiej dołożyć kolejną podłość. Przez 50 lat prawda o tym mordzie była ukrywana. W latach II wojny światowej nawet nasi zachodni sojusznicy usiłowali wymusić na polskim rządzie w Londynie, by nie podnosił sprawy Katynia na forum i nie drażnił tym Moskwy. Podczas rządów komunistów w Polsce propagowano radziecką tezę, że za tę zbrodnię odpowiadają Niemcy. W polskich domach znano jednak prawdę, przekazywano ją z ust do ust. Opozycja antykomunistyczna kolportowała broszury głoszące prawdę o mordzie na oficerach, na murach pojawiały się napisy: Katyń - pamiętamy. Na Powązkach wielokrotnie ustawiano krzyż katyński, usuwany następnie przez funkcjonariuszy UB. W 1952 r. na 5 lat więzienia skazano nauczycielkę z Gdyni Marię Odyniec za to, że podawała w wątpliwość to, kto faktycznie był odpowiedzialny za morderstwo polskich patriotów. Dramatyczne zdarzenie związane z walką o pamięć o Katyniu miało miejsce 21 marca 1980 r. w Krakowie: Walenty Badylak dokonał aktu samospalenia w proteście przeciwko kłamstwu katyńskiemu. Pamiętajmy o 25 tys. ofiar zbrodni katyńskiej. Cześć i chwała bohaterom! Pamiętajmy także o osobach, które pielęgnowały w nas pamięć o ich losie. W 2010 r. w tragicznych okolicznościach zginęło 96 osób lecących do Smoleńska, by oddać hołd zamordowanym oficerom. Katyń kolejny raz zażądał ofiary złożonej z najlepszych polskich synów i córek. Przedwczoraj mogliśmy po raz pierwszy zobaczyć pomnik poświęcony ich pamięci. Przerażający jest fakt, że z uroczystego odsłonięcia monumentu upamiętniającego w równym stopniu wszystkie ofiary katastrofy, bez względu na przynależność partyjną czy piastowaną funkcję, niektórzy przedstawiciele niektórych partii opozycyjnych usiłowali zrobić polityczną hucpę. Przypominam wam, że zginęli tam przedstawiciele również waszych środowisk. Pomyślcie o rodzinach bliskich wam ofiar. Każecie im bojkotować pomnik poświęcony ich rodzicom i dzieciom. Apeluję o odrobinę empatii z waszej strony. Weźcie sobie do serca słowa kard. Nycza: niech ten pomnik nas jednoczy i skłania do zadumy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)