Mówca: Maciej Banaszak
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ruch Palikota jako nowa partia polityczna postuluje i walczy o nowoczesne państwo, państwo bez trudności piętrzących się przed obywatelami, państwo przyjazne, ułatwiające życie poprzez rozsądne zmiany w funkcjonowaniu społeczeństwa. Wydarzenia zaledwie rozpoczynającego się nowego roku są ciągiem przyczynowo-skutkowym nieudolności prac poprzedniego i, niestety, obecnego rządu. Bo jak można nazwać hybrydowe zjawisko swoistego szturmowania ośrodków WORD przed dniem 11 lutego bieżącego roku? Zaplanowane zmiany w przepisach o kierujących pojazdami oraz ustawy Prawo o ruchu drogowym przyczyniły się do oszukania zainteresowanych egzaminem, ponieważ system jest wciąż niedoskonały, niegotowy na tak wielką rewolucję. Rewolucję, jak się okazuje, nie jedyną w nowym roku. Mam na myśli oburzający wszystkich bałagan w resorcie zdrowia. Wracając do przedmiotowej sprawy, chcę powiedzieć, że wyrażana wcześniej przez pana ministra swoista troska o ograniczenie stresu zdającym oraz bezpardonowe zrzucanie winy na WORD-y są żenujące wobec ewidentnych zaniedbań, jakich dopuścił się resort. Niejasności, niedopowiedzenia, czasowa luka w realizacji przepisów wywołały lawinę zainteresowania egzaminem na prawo jazdy. W konsekwencji, niestety, nastąpiło drastyczne obniżenie poziomu szkolenia poprzez ekspresowe zatrudnianie w szkołach jazdy kolejnych przypadkowych instruktorów. Spadła zdawalność egzaminów, przez co jeszcze bardziej wydłużyły się kolejki oczekujących. Nie przygotowano przepisów wykonawczych. Zabrakło przede wszystkim odpowiednich do ich przygotowania fachowców. Nie oznacza to, że takowi nie istnieją. Inwestycje poczynione w zatrudnienie odpowiedzialnych i przygotowanych merytorycznie osób kończą się zazwyczaj na nepotyzmie i daleko idącym kumoterstwie. Należy mieć tylko nadzieję, że oniryczne działania odpowiednich i, zdawałoby się, odpowiedzialnych jednostek przekształcą się w realne i fachowe tworzenie ułatwiającego życie i przemyślanego prawa, a nie podrzucanego naprędce bubla. Niedopuszczalne jest, aby hasło bezpieczeństwa i poprawy w ruchu drogowym było utartym sloganem. Przesunięcie w czasie wejścia planowanych przepisów jest chwilowym odstresowaniem kursantów. Zdecydowanie należy położyć nacisk na jakość szkolenia i przeprowadzania przez instruktorów teoretycznego przygotowania kursantów, a także rzeczywistego zaznajomienia się ich z przepisami. Przesunięcie zmian na początek roku 2013 to dobra informacja dla kursantów, gdyż mogą oni oswoić się z przewidywaną nowelizacją przepisów o ruchu drogowym. Wydłuża się jednocześnie czas odpowiedniego przygotowania szkół jazdy. Z drugiej jednak strony należy zadać pytanie: Co z przepisami mającymi wejść w życie w 2013 r.? Czy one również zostaną zrealizowane z rocznym opóźnieniem? Czy nie pojawią się kolejne nowatorskie pomysły mające na celu oczywiście poprawę bezpieczeństwa na drogach i zwiększenie jakości pracy prowadzonych szkół? Na uwagę zasługuje tutaj przede wszystkim obowiązek corocznego szkolenia kierowców, których potwierdzenie odbycia należałoby przedstawić do końca stycznia 2013 r. W celu ukończenia wspomnianych szkoleń należy powołać tzw. superośrodki szkolenia. Miały one powstać od lutego 2012 r. Nie stanie się tak jednak, gdyż zapewne nastąpi przesunięcie obowiązywania całej ustawy na koniec roku. Nie muszę chyba podkreślać, że w planowanych zmianach ważne są zwiększone, poszerzone wymagania wobec instruktorów. Jak to wpłynie na jakość szkolenia w kwestii prowadzonych kursów? Właśnie takie ośrodki szkolenia kierowców, posiadające poświadczenia potwierdzające spełnienie dodatkowych wymagań, prowadziłyby kursy dla kandydatów na instruktorów oraz coroczne obligatoryjne warsztaty doskonalenia zawodowego dla instruktorów. Rodzi się więc pytanie: Jak i w jakim czasie oraz czy wogóle zostaną wdrożone przepisy, które miały obowiązywać od 2013 r.? Kontrowersyjny jest także przepis dotyczący wieku poszczególnych pojazdów, na których przeprowadzane będą kursy na poszczególne kategorie. Samochody osobowe i motocykle nie mogą być starsze niż 5 lat, co oczywiście nie podlega dyskusji. Problem jednak pojawia się w przypadku ciężarówek i autobusów, które to pojazdy nie mogą przekroczyć w pierwszym przypadku 7, a w drugim - 12 lat. Zaznaczam, że 7-letnia ciężarówka to wydatek rzędu 50 tys. zł. Oczywiste jest, że żadna ze szkół nie zakupi pojazdu, który będzie spełniać wymagania ministerstwa infrastruktury tylko przez okres 12 miesięcy. By zakup był opłacalny i auto zdążyło się zamortyzować, należy zakupić pojazd 3- lub 4-letni, kosztujący minimum 80 tys. Zakup 12-letniego autokaru to wydatek od 70 tys. zł. Dla przykładu, 8-letni autobus kosztuje około 100 tys. zł. Kupno tak drogich pojazdów będzie możliwe jedynie w przypadku dużych szkół nauki jazdy, co spowoduje upadek liczby ilości mniejszych szkół. Wiąże się to oczywiście ze wzrostem bezrobocia. Kierowcy ciężarówek i autobusów jako kierowcy zawodowi powinni cechować się dużym doświadczeniem w prowadzeniu różnego rodzaju pojazdów niezależnie od ich wieku, zwłaszcza że środki komunikacji miejskiej są w różnym wieku. Podobna sytuacja może mieć miejsce w małych firmach transportowych, których tabor samochodowy nie należy do najnowszych. Szkolenie wymienionej grupy kierowców na w miarę nowoczesnych pojazdach nie do końca sprawdza się w praktyce. Poprawa jakości kierowców i bezpieczeństwa w ruchu drogowym jest celem nadrzędnym omawianej ustawy. Jednakże niedopuszczalne jest, aby między obowiązującymi a mającymi wejść w życie przepisami istniała luka prawna, która budzi niepokój i niepewność społeczeństwa. Miejmy na uwadze, iż tworząc nowoczesne państwo, wychodzimy naprzeciw obywatelom i nie utrudniamy im zdobywania kwalifikacji w gąszczu nieprzemyślanych i pozbawionych sensu decyzji. Reasumując, Klub Poselski Ruch Palikota poprze przesunięcie wejścia w życie omawianej ustawy. Dziękuję. (Oklaski)