Mówca: Anna Maria Siarkowska
Data: 2016-03-30 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Kukiz’15 w sprawie ustawy o zmianie ustawy o zasadach pobytu wojsk obcych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasadach ich przemieszczania się przez to terytorium. To już drugie czytanie tego projektu ustawy, dlatego pozwolę sobie tylko krótko przypomnieć zasadnicze założenia. Omawiana nowelizacja dotyczy stworzenia podstaw prawnych umożliwiających wojskom obcym wykonywanie operacji wojskowych na terytorium RP również w czasie pokoju. Zgodę na to ma wyrażać prezydent RP na wniosek ministra obrony narodowej, kierowany za uprzednią zgodą prezesa Rady Ministrów. W zgodzie wyrażonej przez prezydenta RP proponuje się wskazywać cel pobytu i zakres uprawnień, a także inne okoliczności mające znaczenie dla obronności RP. Konieczność wprowadzenia zmian do obowiązującej ustawy motywuje się pogorszeniem stanu bezpieczeństwa w naszym regionie. Tak, to prawda, obecnie obserwujemy znaczne obniżenie poziomu bezpieczeństwa w środowisku międzynarodowym, i to zarówno w naszym regionie jak i na całym świecie. Czy jednak odpowiednim i właściwym remedium na okoliczność pogorszenia się stanu bezpieczeństwa międzynarodowego jest zmiana naszych wewnętrznych procedur prawnych w takim kierunku, abyśmy jako państwo polskie potrafili szybciej krzyknąć: pomocy? Pragnę przypomnieć raz jeszcze słowa Jana Nowaka-Jeziorańskiego, promotora polskiej akcesji do NATO. Podkreślał on niejednokrotnie, że Polska może liczyć na pomoc sojuszników tylko wtedy, gdy będzie chciała i mogła bronić się sama, jeśli zdobędzie własne możliwości odstraszania napastnika. Rola sojuszniczego wsparcia z pewnością jest ważna i musi zostać uwzględniona w budowie bezpieczeństwa Polski, ale z pewnością nie może być też uznawana za jego podstawę. Powszechnie przyjętym kryterium bezpieczeństwa jest bowiem własny potencjał obronny. Tak, dopiero własny potencjał obronny, połączony z układami sojuszniczymi, jest w stanie zapewnić skuteczne odstraszanie potencjalnego napastnika, a Polska w swojej historii przecież wielokrotnie bardzo boleśnie się przekonała, do czego prowadzi uzależnienie bezpieczeństwa naszego państwa od sojuszniczej pomocy. Pragniemy więc podkreślić bardzo wyraźnie: nie godzi się własnego bezpieczeństwa całkowicie powierzać sojusznikom. Trudno liczyć bowiem na to, że gdy będziemy pozbawieni własnych zdolności obronnych, sojusznicy pospieszą nam z pomocą i obronią za nas nasze własne państwo. Jako klub Kukiz’15 wolelibyśmy, by w tej Izbie toczyła się już dziś debata na temat odbudowy polskich Sił Zbrojnych, na temat tego, że należy odbudować wojska operacyjne, zwłaszcza na wschodzie kraju, że musimy utworzyć obronę terytorialną. Obronę terytorialną, czyli wojska złożone z żołnierzy obywateli, którzy szkolą się tam, gdzie mieszkają, którzy walczą w razie potrzeby tam, gdzie mieszkają, i bronią swoich rodzin, domów, miast i wsi, a w razie konieczności oczywiście także współdziałają z wojskami operacyjnymi. Wolelibyśmy rozmawiać o wprowadzeniu powszechnej edukacji obronnej w naszych szkołach. Wolelibyśmy rozmawiać o tym, że należy upowszechnić prawo do posiadania broni i należy też umożliwić obywatelom korzystanie z tej broni w obronie własnej w sytuacji zagrożenia, bo z tym niestety w Polsce także jest problem. Zamiast tego rozmawiamy o tym, co robić, żeby Polska szybciej zawołała: pomocy. Jako klub Kukiz’15 obawiamy się, że omawiana ustawa utrwali złudne poczucie bezpieczeństwa naszego narodu, a prawda jest taka, że jeśli Polska nie będzie miała zdolności obronnych, by sama sobie zapewnić bezpieczeństwo, by stworzyć warunki do ewentualnego przyjęcia sił wsparcia NATO, jeśli tak będzie, to na żadną pomoc sojuszniczą Polska liczyć nie może. W związku z powyższym w tej sprawie w naszym klubie nie będzie dyscypliny. Wprowadzenie tej ustawy w życie przyczyni się bowiem do poprawy bezpieczeństwa narodowego Polski jedynie w sposób iluzoryczny. Bardzo dziękuję. (Oklaski)