Mówca: Michał Stasiński
Data: 2016-04-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Szkoda, że nie ma pani posłanki Lichockiej, widzę panią posłankę Kruk. Słuchając obydwu pań, miałem niesamowite wrażenie. Panie mówią ładną polszczyzną, ale ja niestety nie jestem w stanie przyswoić treści, która do mnie dociera. Myślę, że mówimy tak naprawdę zupełnie innymi językami. (Poseł Piotr Kaleta: Trzeba było chodzić do szkoły.) Słuchając pani posłanki Kruk i jej opinii na temat kilku filmów, nabrałem przekonania, że ustawie tej brakuje pewnego hasła i myślę, że tym hasłem mogłoby być zdanie wypowiedziane przez Włodzimierza Iljicza Lenina: kino to najważniejsza ze sztuk. Państwo pod ˝kino˝ możecie sobie podstawić ˝telewizja˝, skutek będzie ten sam - im bardziej jest autorytarna władza, tym bardziej ta władza chce w swoim ręku gromadzić media, ponieważ media pozwalają państwu według państwa mentalności wpływać... (Poseł Piotr Kaleta: Skąd ty znasz media?) ...na umysły i myślenie ludzi. Czasy się zmieniają, jak widzimy, ale koncepcje polityków i władzy pozostają te same. Lektura ustawy o mediach, ale o wiele bardziej, proszę państwa, praktyka ostatnich miesięcy... Gdyby nie praktyka ostatnich miesięcy, gdyby moje postrzeganie świata było przepojone dużą dozą naiwności, to czytając tę ustawę, być może uwierzyłbym, że to będzie dobra telewizja. Niestety państwo funkcjonujecie w rzeczywistości, w której media publiczne są traktowane jako narzędzie sprawowania władzy, tak jak ministerstwa, samochody służbowe, Policja, służby specjalne. Taki jest więc faktyczny cel tej ustawy i efekt jej działania: partyjno-rządowe media działające według najlepszych wzorców PRL-owskiego radiokomitetu. Nie będę wchodził w szczegóły, ale kolejnym owocem waszej dotychczasowej działalności, jeżeli mówilibyśmy o władzach mediów publicznych, a władze te nominowane przez Sejm, Senat i prezydenta będą władzami partyjnymi i tutaj nie ma żadnych wątpliwości... Art. 39 zostawia sprytną furtkę dla posłów. Mam nadzieję, może będę wróżbitą, że pani posłanka Kruk, pan minister Czabański, pani posłanka Lichocka zajmą miejsca w radzie mediów publicznych. Ten zapis, myślę, znalazł się tutaj nie bez przyczyny. Spójrzmy jednak, jak wygląda sytuacja w ogóle w mediach publicznych w ostatnich miesiącach. Na 48 nowych członków w radach nadzorczych powołanych ostatnio aż 28 to aktywni działacze PiS. W bliskiej mi rozgłośni, w jednej z najlepszych rozgłośni regionalnych, w radiu PiK w Bydgoszczy w trzyosobowej radzie nadzorczej dwóch członków tej rady to aktywni działacze PiS, radni. Czy to jest, mówię do nieobecnej niezwykle sympatycznej pani posłanki Lichockiej, właśnie praktyka i gwarancja, że ta ustawa zagwarantuje apolityczność mediów? Swoje rządy w mediach rozpoczęliście od wielkiej czystki. Tego typu czystka to akcja w zasadzie bez precedensu w europejskich czy nawet światowych mediach. 160 osób według różnych szacunków albo zwolniliście, albo rozwiązały one umowy, bo nie miały innego wyjścia, albo wolały odejść same, aby nie firmować waszych programów. To pokazuje, jakie jest wasze nastawienie do kadr. Będziemy dalej pytać o dobrą zmianę. (Poseł Anna Paluch: Proszę zdecydować, czy woleli odejść sami, czy czystki.) Kiedy naprawdę mam słabszy dzień i włączę telewizję, aby dowiedzieć się, jaki jest świat, w którym żyjecie, widzę coś, co (Dzwonek) budzi moje przerażenie. Ostatni program pana Pospieszalskiego, który był apoteozą ONR-u, faszystowsko-rasistowskiej organizacji, pokazuje - i napawa mnie to ogromnym strachem - jak państwo pojmujecie pojęcie mediów narodowych. (Poseł Anna Paluch: Niczego ciekawego się od pana nie dowiedzieliśmy.) Mam taką propozycję dla państwa. Macie władzę, róbcie media, ale miejcie chociaż na tyle przyzwoitości, aby robić je za swoje pieniądze. Dziękuję bardzo. (Oklaski)