Mówca: Waldemar Andzel (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-07-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie w sprawie 92. rocznicy urodzin Jakuba Bargiełowskiego Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jutro obchodzimy 92. rocznicę urodzin Jakuba Bargiełowskiego, lotnika 315. Dywizjonu Myśliwskiego ˝Dęblińskiego˝. Był on jednym z ostatnich naszych rodaków, który uzyskał zaszczytny tytuł asa myśliwskiego. Tytuł ten można było uzyskać po zestrzeleniu przynajmniej pięciu samolotów wroga. Bargiełowski był obrońcą angielskiego nieba, uczestniczył w walkach nad Normandią. Jakub Bargiełowski urodził się 25 lipca 1921 r. w Garbowie, miejscowości położonej kilkanaście kilometrów na północny zachód od Lublina. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Dęblinie wstąpił do szkoły podoficerów dla małoletnich w Bydgoszczy. Szkolony był na pilota myśliwskiego, tuż przed wybuchem wojny latał w Wyższej Szkole Pilotażu w Ułężu. Wraz ze szkołą został ewakuowany w stronę Rumunii, jednakże dzień po agresji Sowietów we wrześniu trafił do niewoli. Początkowo trzymano go w areszcie w Dubnie. Jako podoficerowi udało mu się uniknąć śmierci w Katyniu, został jednak zesłany do niewolniczej pracy w kamieniołomach Jelenowskie Rudniki nad Morzem Czarnym. Później przetransportowany został na północ, na Syberię, do robót w tajdze. W wyniku pracy ponad siły i niedożywienia chorował na czasową ślepotę, biegunkę i paraliż szkorbutowy. W wyniku podpisania przez generała Sikorskiego umowy o tworzeniu polskiej armii w ZSRR Bargiełowski został zwolniony po dwóch latach ciężkich prac. Po oswobodzeniu wraz z grupą lotników z portu w Archangielsku odpłynął do Szkocji, gdzie miał rozpocząć szkolenie na specjalnym samolocie szkoleniowo-treningowym. Jednak jego fatalny stan zdrowia uniemożliwił mu natychmiastowe szkolenie. Dopiero po całkowitym wyleczeniu rozpoczął szkolenie w Newton, potem w ramach praktyk latał w Hawarden. Następnie w Rednal rozpoczął ostateczne szkolenie na pilota myśliwskiego. W 1944 r. otrzymał przydział do 315. Dywizjonu Myśliwskiego ˝Dęblińskiego˝, w którym latał wpierw na Spitfire'ach V, a po przeszkoleniu na wiosnę na Mustangach III. Na tych ostatnich odniósł swe największe sukcesy. Latem tego samego roku nad Francją zestrzelił dwa samoloty wroga. W późniejszych miesiącach 315. dywizjon zwalczał także niemieckie bomby latające V-1. Bargiełowski zniszczył trzy z nich, wszystkie samodzielnie. Swój piąty samolot dający mu honorowy tytuł asa zestrzelił pod koniec roku w czasie eskorty Beaufighterów nad Norwegię. Po ponadrocznym okresie latania bojowego Bargiełowski odszedł na odpoczynek do Blackpool. Skierowano go jako instruktora. Latem 1945 r. wrócił do 315. dywizjonu, jednak na jesień przeniesiony został do 303. dywizjonu, w którym pozostał aż do rozwiązania tej jednostki. Dwa lata później wstąpił do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia. Zdemobilizował się jako polski sierżant i brytyjski chorąży sił lotniczych. W 1948 r. wyjechał do Australii. Przez pierwsze dwa lata w ramach kontraktu z rządem pracował jako technik, później do emerytury, a nawet na emeryturze, żył z wydobywania i obróbki półszlachetnych opali. Spisał swe wojenne wspomnienia, które nie zostały jednak jak dotąd wydane. Sierżant Jakub Bargiełowski zmarł 21 lutego 2010 r. w Sydney w wieku 88 lat. Spoczął na cmentarzu na przedmieściach Sydney. Odchodząc, uszczuplił bardzo nieliczne grono polskich pilotów myśliwskich, weteranów II wojny światowej. Na wojnie wykonał 63 loty bojowe i 104 loty operacyjne. Odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari, trzykrotnie Krzyżem Walecznych, Brązowym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Polową Odznaką Pilota i brytyjskim Zaszczytnym Medalem Lotniczym.