Mówca: Gabriela Masłowska
Data: 2011-12-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Ponad 7 lat temu, 15 czerwca 2004 r. na forum Komisji Finansów Publicznych przedstawiłam zarys programu gospodarczego mogącego stanowić jedną z możliwych alternatyw w stosunku do koncepcji wejścia Polski do strefy euro. Proponowałam wówczas, aby zamiast likwidować złotego, spróbować postawić na wykonanie szeregu zadań. Nie chcę tu wchodzić w szczegóły tego programu, każdy, kto chce, może się z tym programem zapoznać na stronie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej. W tym momencie zaznaczam tylko, że jednym z elementów tego programu był postulat podejmowania działań zmierzających do odzyskania, utrwalenia i umocnienia polskiej własności w sektorze bankowym funkcjonującym na terenie naszego kraju. Aby jednak mówić o potrzebie zmian własnościowych w sektorze bankowym, warto najpierw zastanowić się nad tym, jak ta struktura faktycznie wygląda. W związku z powyższym jako posłanka na Sejm pragnę skierować postulat do nowego przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego pana Andrzeja Jakubiaka. Na stronie komisji można znaleźć różne dane i analizy. W dziale ˝Opracowania˝ w sekcji ˝Sektor bankowy˝ znajdują się raporty i opracowania. W ramach raportów i opracowań w latach 2000-2006 ukazywały się raporty o sytuacji finansowej banków. Z kolei w latach 2007-2011 ukazywały się tzw. raporty o sytuacji banków. I teraz proszę zwrócić uwagę na fundamentalną różnicę między oboma rodzajami raportów. Otóż w raportach o sytuacji finansowej banków na końcu każdego takiego raportu znajdowały się ważne tabele i zestawienia statystyczne, wśród których, i to jest bardzo ważne, można było znaleźć szczegółową listę banków w Polsce według stanu na koniec poprzedniego roku. Uwaga, banki były odpowiednio pogrupowane. Przykładowo w raporcie z 2000 r. zaprezentowano dane o bankach za rok 1999, w zestawieniu dokonano podziału banków na kilka grup. Grupa pierwsza obejmowała banki z przewagą kapitału polskiego. W ramach tej grupy wyróżniono podgrupę banków z przewagą kapitału państwowego oraz podgrupę banków z przewagą kapitału prywatnego. W ramach tej ostatniej podgrupy dodatkowo wyróżniano segment banków regionalnych i zrzeszających. Grupa druga obejmowała banki z przewagą kapitału zagranicznego. W ramach tej grupy wyróżniano podgrupę oddziałów banków zagranicznych, podgrupę spółek akcyjnych ze 100-procentowym udziałem inwestorów zagranicznych, podgrupę spółek akcyjnych z większościowym udziałem inwestorów zagranicznych oraz podgrupę spółek akcyjnych pośrednio kontrolowanych przez inwestorów zagranicznych. W ramach każdej grupy, podgrupy oraz segmentu wymieniano listę konkretnych banków. To były bardzo ważne informacje. Takie szczegółowe dane zawarte były w raportach o sytuacji finansowej banków wydawanych w latach 2000-2006, obejmujących dane z lat 1999-2005. Co ciekawe, powyższe dane znalazły się również w raporcie o sytuacji banków z 2007 r. obejmującym dane z 2006 r. Natomiast od raportu o sytuacji banków z 2008 r. zawierającego dane za rok 2007 takich szczegółowych list już niestety nie ma. Bardzo ich brakuje. Z tego powodu zwracam się do przewodniczącego Komisji Nadzoru Bankowego, aby w obecnie publikowanych raportach o sytuacji banków powrócić do dobrej tradycji publikowania takich szczegółowych list banków wraz z podziałem na poszczególne grupy, podgrupy i segmenty. Kiedy w prywatnych rozmowach Polaków dyskutujemy na tematy związane z funkcjonowaniem banków, pada często pytanie: A właściwie które banki są polskie? Z tego powodu byłoby dobrze, aby strona internetowa KNF stanowiła dobrą pomoc dla naszych obywateli w odpowiedzi na to pytanie. Dziękuję, panie marszałku. (Oklaski)