Mówca: Finansów Jan Vincent-Rostowski
Data: 2013-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Tylko kilka faktów i kilka uwag. Przede wszystkim cieszę się, że nareszcie słyszymy ze strony przedstawicieli głównej partii opozycyjnej, że rozmowa o kwotach to jedna rzecz, a teraz porozmawiajmy o tym, jak będziemy wydawali te pieniądze. A więc właśnie, to znaczy, że nareszcie przyjęliście, iż te kwoty, które wynegocjował polski rząd w Brukseli tydzień temu, to był wielki sukces. (Oklaski) Bardzo się cieszę, że nareszcie, po 10 dniach, przeszło wam to przez gardło. Słuchając posła Szczerskiego, trudno było oprzeć się takiej refleksji: Dlaczego go tak boli, gdy Polska odnosi sukces, dlaczego tak strasznie go to boli? (Oklaski) (Głos z sali: Aż szkoda mówić.) Skąd ten ból w tej sytuacji? Myślę, że odpowiedź sama się narzuca i nie będę się nad tym dalej rozwodził. Po prostu kilka uwag dotyczących faktów i arytmetyki. (Głos z sali: Niech pan nie ściemnia.) 106 mld euro uzyskanych na całą perspektywę, w ramach całej koperty, którą Polska uzyskała. To są euro w cenach stałych z 2011 r. O tym fakcie wielokrotnie mówili, powtarzali to w mediach przedstawiciele rządu. Wobec tego te 106 mld euro w cenach stałych z 2011 r. jest jak najbardziej porównywalne ze 102 mld euro w tych samych cenach, które stanowią kopertę polską na obecną perspektywę. W cenach bieżących, czyli w cenach, które odzwierciedlają inflację, dostaniemy o 14% więcej, czyli 121 mld euro. To stanowi według kursu z dnia negocjacji prawie 500 mld zł. To już było wielokrotnie pokazywane na wykresach, dziękuję za to. Można wejść na bardzo ciekawy blog ministra Serafina. Polecam tego bloga tym z państwa, szczególnie posłom opozycji, którzy z tymi dość elementarnymi faktami mają problemy. (Poseł Anna Fotyga: Ale elokwencja.) Wobec tego naprawdę nie można w nieskończoność popełniać tych samych błędów. Po uwzględnieniu inflacji w perspektywie 2014-2020 mamy, będziemy mieli więcej, niż mamy w obecnej perspektywie. Co więcej, to jest, jak powiedziałem, właśnie te 121 mld euro, które będą wpływały na konto, oczywiście w cenach bieżących, po dostosowaniu do inflacji. Jeśli chodzi o spójność, jeden z posłów powiedział, że jesteśmy tylko na 5. miejscu, jeśli chodzi o fundusze spójności na głowę. Tak, ale w obecnej perspektywie jesteśmy na 11. miejscu. W przyszłej perspektywie będziemy na 5. miejscu i to jest bardzo znaczący postęp, mimo sytuacji, w której, jak mówię, Polska jest bogatsza niż była 5, przepraszam, 7 lat temu. Oczywiście nikt dzisiaj nie mówi o szybkim wejściu do strefy euro. Uważamy, że obecność w strefie euro będzie bardzo korzystna dla Polski, jeżeli Polska będzie do tego dobrze przygotowana. Tak zresztą powiedział pan przewodniczący, pan premier Miller. W pewnym sensie tak również mówi opozycja. Dlatego debata nad przystąpieniem do strefy euro powinna być debatą nad tym, co powinniśmy zrobić w Polsce, jakie reformy przeprowadzić, tak aby Polska korzystała na przystąpieniu do strefy euro. (Poseł Henryk Kowalczyk: Czy się dostaniemy, to się jeszcze okaże.) I liczę na to, że zamiast mówić o jakichś zupełnie wydumanych zagrożeniach, które nie istnieją, będziemy mogli liczyć na wsparcie opozycji i z lewej, i z prawej strony w opracowaniu programu zmian, które oczywiście też nie będą wprowadzone jednorazowo czy w ciągu bardzo krótkiego okresu, ale będą rozłożone w czasie, będą one i tak korzystne dla Polski. I zapewniam, że Polska, wchodząc do strefy euro, na tym skorzysta, będzie szybciej się rozwijała i będzie silniejsza w Europie, niż jeżeli pozostanie poza. (Poseł Krystyna Pawłowicz: Nie.) Oczywiście wszyscy wiemy, że kraje, które popełniły błąd przystąpienia do strefy euro, kiedy były źle przygotowane, na tym straciły i znalazły się w trudnej sytuacji. Ale tym bardziej na nas ciąży obowiązek, aby przygotować takie zmiany - i nie tylko je przygotować, ale i wdrożyć - aby przystąpienie do strefy Polskę wzmocniło. Oczywiście, tak jak mówił pan poseł profesor Rosati, nie ma systemu kursowego czy walutowego, który jest idealny na wszystkie warunki. I tutaj padły stwierdzenia, że Polska korzystała na tym, że miała złotego w 2009 r. Pan poseł Rosati słusznie powiedział, że gdyby ta deprecjacja złotego w tym momencie nie zatrzymała się dzięki interwencji rządu polskiego - zresztą przy braku interwencji Narodowego Banku Polskiego i jego prezesa w tamtym momencie, ale zostawmy to z boku - to sytuacja mogłaby wymknąć się spod kontroli i mogliśmy mieć poważny kryzys systemu bankowego. Ale to była sytuacja w 2009 r. Dzisiaj Polska z własną walutą ma najwyższe realne stopy procentowe w całej Europie. Wszystkie kraje strefy euro mają realne stopy procentowe znacznie niższe i w znakomitej większości ujemne. Jakaś część spowolnienia gospodarczego w Polsce wynika nie tylko ze spowolnienia w strefie euro, ale także z faktu, iż mamy wysokie realne stopy procentowe, tak wysokie, że gdybyśmy je nawet obcięli - Rada Polityki Pieniężnej chciała je obniżyć o cały punkt procentowy - to dalej mielibyśmy najwyższe realne stopy procentowe w całej Europie. Więc proszę nie mówić nam o tym, jak zawsze zbawienne musi być to, że się ma pozorną kontrolę nad własną walutą, bo kontrola nad własną walutą czy nad własnymi warunkami pieniężnymi jest przecież sprawowana przez konkretnych ludzi i oni podejmują konkretne decyzje, w tym przypadku uważam, że błędne. Jeszcze na koniec wrócę do kwestii środków wynegocjowanych w ramach wieloletnich ram finansowych w Brukseli. Dopiero drugi raz w historii Unii Europejskiej mamy sytuację, w której jakiś kraj poza Francją jest największym beneficjentem budżetu europejskiego, dopiero drugi raz w 54-letniej historii Unii Europejskiej. Na przełomie tysiącleci była to Hiszpania, dzisiaj jest to Polska. Nie jest to sytuacja, która jest automatycznie komukolwiek, jakiemukolwiek krajowi dana. Czyli Polska będzie największym beneficjentem środków unijnych w nadchodzącej perspektywie, jest największym beneficjentem środków w ramach spójności w nadchodzącej perspektywie. I proszę pamiętać, że ilość środków w ramach spójności, które Polska dostanie, będzie prawie trzykrotnie większa niż ta, którą otrzyma drugi największy beneficjent, jakim są Włochy. Toteż się nie dziwię, że opozycja woli już o kwotach nie mówić, przyznać, że to jest tylko jedna rzecz, więc nie mówmy o tym, ale, słusznie, musimy mówić o tym, jak te środki najlepiej wykorzystać. Dziękuję. (Oklaski)