PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jarosław Żaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska przedstawić stanowisko w sprawie informacji ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej dotyczącej realizacji zadań wynikających z ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o ustanowieniu programu wieloletniego ˝Program ochrony brzegów morskich˝ w 2012 r. Dokument ten, w naszej opinii, nie jest ani informacją pełną, ani tym bardziej satysfakcjonującą. Program ten został ustanowiony na lata 2004-2023, a jego realizacja pochłonie 911 mln zł waloryzowanych corocznie wskaźnikiem inflacji. Przedstawione w informacji dane nie są rzetelne, gdyż nie uwzględniają całej kwoty przeznaczonej na realizację zadań, wskaźnika inflacji za minione 8 lat, a także kwoty od początku roku 2012, z uwzględnieniem poziomu inflacji. Od przyjęcia programu minęło 8 lat i jego realizację powinniśmy mieć na poziomie ok. 500 mln zł, uwzględniając średni wskaźnik inflacji. Analizując te dane i dane przekazane w przedstawionym dokumencie, można wnioskować, iż wykonane zostało mniej niż 50% przyjętych założeń. To daje najgorszy od lat wskaźnik. Mimo że wciąż słyszymy zapewnienia o poprawie tej sytuacji, jedyne obserwowane zmiany to zmiany na gorsze, co tym bardziej jest oburzające, gdyż stanowi naruszenie zapisów ustawy mówiących o tym, iż w następnym roku nie może być wydane mniej niż 25 mln zł waloryzowanych wskaźnikiem inflacji. Biorąc pod uwagę wskaźnik inflacji i powyższe sformułowanie, należało wydać ponad 30 mln zł, a nie 29 mln zł. To w sposób jednoznaczny wskazuje, że zapisy ustawy nie zostały zrealizowane, a posłów nie traktuje się z należytą powagą. Ponadto Wysoką Izbę wprowadza się w błąd, informując o przesunięciu części zadań na rok następny, ale nie uwzględnia się ich realizacji w budżecie, nie planuje się przetargów wieloletnich, choć taka możliwość istnieje, co nie tylko daje możliwość zachowania płynności realizacji zadań, ale także nie wymusza konieczności zwrotu środków do budżetu w wysokości 15 mln zł. Skandaliczne są również problemy, jakie napotyka się na etapie realizacji inwestycji, wskazujące, iż prace projektowe prowadzi się na mapach, zaś sami projektanci nie byli w terenie, skoro opóźnienia wynikają choćby z napotkanych samowoli budowlanych lub braku niezbędnych dokumentów umożliwiających projektowanie. W związku z powyższym klub SP odrzuca przedstawioną informację, ponieważ nie odnosi się ona do stanu realizacji programu, nie zawiera danych finansowych określających faktyczny stan jego realizacji ani planów ministerstwa na następne lata. Dokument ten nie tylko jest nierzetelny, ale także stanowi obrazę Wysokiej Izby.
Mówca: Witold Pahl
Data: 2013-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska pragnę przedstawić stanowisko w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego, druk nr 1439. Tak jak w swoim wystąpieniu podkreślił przedstawiciel wnioskodawców, troska o właściwe kształtowanie dostępu do wymiaru sprawiedliwości, a równocześnie tworzenie takiego prawa, które nie stanowi przeszkód w tym dostępie w myśl art. 77 ust. 2 konstytucji, rzeczywiście powinna towarzyszyć ustawodawcy przy kwestiach dotyczących zmian w procedurze karnej, w prawie karnym. Taka inicjatywa, troska była już przedmiotem postępowania legislacyjnego, procedury legislacyjnej. Pan poseł wspominał o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego. Rzeczywiście za 11 dni nowe przepisy dotyczące zmiany art. 306 i art. 330 wchodzą w życie. Nie tylko wprowadzamy tam możliwość skorzystania z art. 429 § 2 w związku z art. 465 § 2 przez osoby, które w swoim przeświadczeniu czują się osobami pokrzywdzonymi - mówię tutaj o odmowie wszczęcia postępowania i umorzenia - ale i poszerzamy krąg tych podmiotów o instytucje i osoby, które nie mają tego przeświadczenia co do statusu pokrzywdzonego, ale są osobami, które zawiadamiają o popełnieniu przestępstwa. Dotyczy to także przepisu, o którym pan poseł wspominał, a więc przestępstw urzędniczych. Mamy też pewien kłopot z systematyką zaproponowanego rozwiązania, bo rzeczywiście, tak jak wskazuje Krajowa Rada Prokuratury i prokurator generalny, będzie problem dotyczący konieczności wydania orzeczenia w sytuacji, kiedy to sąd nada osobie pokrzywdzonej taki status i będzie musiał rozpoznawać zażalenie w sprawie poprzednio wydanego postanowienia na tym poziomie instancyjnym. Co do statusu pokrzywdzonego to ta debata jest potrzebna, bo wydaje się, że uprawnienia wynikające z obecnie obowiązującej regulacji, mam na myśli kwestię statusu oskarżyciela posiłkowego, mogą z uwagi na pewną marginalizację prawną, jaka występuje w naszym społeczeństwie, być niewystarczające. I tutaj jest duża otwartość na debatę w tym zakresie. Ale jest prośba o przeanalizowanie takiego rozwiązania systemowego. Pragnę jeszcze zwrócić uwagę na to, że wchodzące w życie za 11 dni nowe przepisy dają również możliwość w sytuacji, kiedy prokurator nie wniesie aktu oskarżenia - a więc nie mówimy tutaj już o odmowie czy umorzeniu postępowania - wystąpienia z prywatnym aktem oskarżenia. Tak więc wydaje się, że ilość środków, które funkcjonują obecnie w ramach szeroko pojętej procedury karnej, w świetle standardu konstytucyjnego w zakresie prawa do sprawiedliwego sądu jest wystarczająca. Tak że podzielając troskę pana posła, uwzględniając jednakże te bardzo poważne wątpliwości konstytucyjne w zakresie prawidłowej legislacji, klub Platformy Obywatelskiej wnosi o odrzucenie tego projektu. Dziękuję.
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2013-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

...jego wypowiedź, szczególnie ta druga część mówiąca o pewnym wąskim zagadnieniu, jakie dzisiaj realizujemy w tym projekcie, jednak daje szansę właśnie na prace w komisji, gdzie moglibyśmy spróbować rozszerzyć ten zakres. Bo trzeba przyznać, że nie tylko postępowanie przygotowawcze jest tutaj kulejące, ale też dalej mamy problemy. Dlatego Klub Poselski Ruch Palikota będzie konsekwentnie za dalszymi pracami w komisji, chociażby dlatego, żeby wzbudzić tę dyskusję. Może ten cały projekt nie jest idealny, ale na pewno ma elementy, które wymagają naszej uwagi. Dzisiejsza debata powinna być tylko przerzuceniem tego do komisji, bo tak naprawdę tutaj, z tej mównicy, nic nie jesteśmy w stanie nawet w tym projekcie zmienić, jedynie możemy prosić o zobowiązanie się strony wnioskującej o to, że będzie otwarta na propozycje poprawek do tej propozycji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2013-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam przyjemność w imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej przedstawić nasze stanowisko wobec poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego z druku nr 1439. Zdaniem wnioskodawców, a więc grupy posłów wnoszących projekt tejże ustawy, niezbędne jest wprowadzenie przepisu, zgodnie z którym na postanowienie o odmowie nadania statusu pokrzywdzonego miałoby przysługiwać zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania tejże sprawy. Propozycja przedstawiona przez klub - bo to grupa posłów Solidarnej Polski ten projekt przedłożyła - jest co najmniej mocno dyskusyjna, bo, jak jasno wynika zarówno z treści Kodeksu postępowania karnego, jak i z doktryny prawa procesowego, o statusie pokrzywdzonego przesądza sam fakt pokrzywdzenia, a nie decyzja procesowa organu prowadzącego postępowanie. Co należy podkreślić, rozstrzygnięcie, czy doszło do naruszenia dobra prawnego czy dobro faktycznie należy do osoby uważającej się dotychczas za pokrzywdzonego, a także czy naruszenie miało charakter bezpośredni, może ostatecznie przynieść dopiero prawomocne orzeczenie kończące postępowanie karne. Trudno uznać za zasadny pomysł, by w tej sprawie wydawane było odrębne postanowienie, podlegające zaskarżeniu, ponieważ zmuszałoby ono do przewidywania ostatecznego sposobu zakończenia postępowania karnego, a to raczej nie jest możliwe. Trzeba też zwrócić uwagę na to, że proponowany przepis mógłby się stać swego rodzaju pułapką w sytuacji, gdy organem procesowym decydującym o odmowie uznania za pokrzywdzonego byłby sąd rozpoznający tę sprawę, który według projektodawców musiałby chyba sam rozpoznać zażalenie na swoje postanowienie. Znamienny jest także fakt, że w komisji kodyfikacyjnej toczą się przecież prace nad dużą nowelizacją Kodeksu postępowania karnego i być może to jest miejsce i czas, żeby zastanowić się nad problemem, który jest zgłoszony w omawianym dzisiaj projekcie ustawy, a jak wiem z przekazu, bo nie jestem akurat członkiem tejże komisji, ten problem tam jeszcze nie był podnoszony. Być może pora przy tej okazji się zastanowić nad tym, czy przy tej dużej nowelizacji nie załatwić tego tematu, a nie załatwiać tematu regulacją szczątkową, można powiedzieć, incydentalną. Powiem, że w naszej ocenie zbyt często i zbyt łatwo w naszym Sejmie pojawiają się szczątkowe regulacje zmieniające czy próbujące zmienić tak ważne prawo, jakim jest prawo kodeksowe. Myślę, że nad tym problemem także należałoby się oddzielnie pochylić. Z tych oczywiście względów, być może jeszcze wielu innych, Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował za odrzuceniem projektu w pierwszym czytaniu. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2013-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo mało. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jak wynika z uzasadnienia do przedstawionego Wysokiej Izbie projektu, jego celem jest wprowadzenie do Kodeksu postępowania karnego przepisu regulującego kwestię wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie nadania statusu pokrzywdzonego. Ostateczną weryfikację statusu pokrzywdzonego przynosi dopiero prawomocne zakończenie postępowania karnego. W związku z tym przyjmowanie, iż w kwestii odmowy przyznawania statusu pokrzywdzonego miałoby być wydawane osobne postanowienie, prowadzi jedynie do mnożenia decyzji procesowych podlegających zaskarżeniu, co nie sprzyja sprawności postępowania karnego. W związku z tym proszę o odpowiedź na pytanie: Jaki jest cel kolejnej cząstkowej nowelizacji kodeksu, powodującej destabilizację systemu prawnego, skoro trwają prace ustawodawcze w Sejmie nad reformą Kodeksu postępowania karnego, a komisja kodyfikacyjna nie dostrzega potrzeby zmian w tym kierunku? Dziękuję.
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana ministra. Jakkolwiek byśmy nie zaklinali rzeczywistości, to problem istnieje. Chodzi o problem pokrzywdzonego, w przypadku którego w zasadzie w momencie podjęcia przez prokuratora decyzji o tym, że nie uznaje go za osobę pokrzywdzoną, nie nadaje mu tego statusu, jak mówił poseł wnioskodawca, jak mówił przed chwilą poseł Dera czy poseł Kownacki, praktycznie wszystko zależy od arbitralnej decyzji prokuratora prowadzącego sprawę. Zastanawiam się, ile przestępstw w ten sposób w ogóle nie zostało stwierdzonych. Przecież jeżeli prokurator umarza postępowanie i właściwie osoba, która nie ma tego statusu, nie może zaskarżyć postanowienia o umorzeniu postępowania, to możemy się domyślać, że rzeczywiście tych sytuacji było bardzo dużo. Pytanie: Czy pan, panie ministrze, widzi potrzebę uregulowania tej kwestii? Być może niekoniecznie w taki sposób, jak zostało to zaproponowane przez Solidarną Polskę. Rozumiem też, że koledzy się nie upierają co do formy załatwienia sprawy. Natomiast rzeczywiście ten problem, tak jak powiedziałem, istnieje. Czy pan minister widzi potrzebę rozwiązania tego problemu?
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2013-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Myślę, że minutę wyczerpię. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Można powiedzieć, że wielu Polakom jest bardzo przykro, że Ministerstwo Finansów, Platforma Obywatelska stoi tak na straży interesów banków. Panie ministrze, doskonale wiemy, że wielu ludzi, wielu przedsiębiorców jest skrzywdzonych przez ten bankowy tytuł egzekucyjny. Pan doskonale wie, jak to się dzieje, że często jest tak, że jest gorsza sytuacja przedsiębiorcy czy osoby fizycznej, bank się o tym dowiaduje, sąd na niejawnym posiedzeniu wydaje wyrok i odpowiedni przedsiębiorca czy osoba fizyczna, której ta sprawa dotyczy, dowiaduje się wtedy, kiedy komornik do niego przychodzi. To nie jest chyba dobre rozwiązanie. Znamy bowiem wiele takich firm. Na przykład słynna Malma, firma produkująca makarony, która została zniszczona, nie płaci podatków, nie zatrudnia ludzi. Jeden z banków przyczynił się do tego, że tej firmy nie ma na rynku. W związku z tym mam pytanie do pana jako człowieka, który za chwilę będzie nam udzielał odpowiedzi odpowiadającego za te sprawy. Dlaczego tak wspieracie zagraniczne banki? Przecież wiemy doskonale, że w rękach polskich jest niecałe 10% banków, a może nawet mniej. Dlaczego wspieracie bankowców zagranicznych, którzy wypychają swoje kieszenie miliardowymi zyskami z polskiego rynku? Czym się kierujecie? Dlaczego nie kierujecie się interesem polskiego przedsiębiorcy i Polaka, który bierze kredyty? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Kuchciński
Data: 2013-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Nie przesłyszałem się? Ponad 60% kapitału bankowego jest w rękach polskich, tak? Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów Wojciech Kowalczyk: Nie, nie, 67% według aktywów jest w rękach podmiotów zagranicznych. Zagranicznych. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów Wojciech Kowalczyk: Zagranicznych. 33% jest w rękach podmiotów zarządzanych lokalnie, czyli banków typu PKO BP, BGK, nie wiem, Alior... Spółdzielcze także, tak? Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów Wojciech Kowalczyk: Spółdzielcze również, tak.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Aktualne przepisy dające bankom możliwość występowania w roli wierzyciela i samodzielnego wystawienia tytułów wykonawczych z pominięciem postępowania rozpoznawczego przed sądem są niesprawiedliwe dla innych kontrahentów, jakimi są kredytobiorcy. Nie powinno być tak, że bankowy tytuł wykonawczy, po nadaniu mu sądowej klauzuli wykonalności, staje się tytułem wykonawczym, w oparciu o który możliwe jest rozpoczęcie egzekucji sądowej przez komornika. Nie ma wątpliwości co do tego, że w sytuacji, kiedy banki pozbawione są skutecznych środków zabezpieczania kredytu i możliwości egzekwowania przypadających im należności z tego tytułu, mogą one zmniejszyć ich dostępność, spowodować podrożenie kredytów, jednak trzeba jednoznacznie dodać, że nie może zaistnieć sytuacja, w której nadmierne uprawnienia banku naruszają interesy dłużnika. Dłużnik wprawdzie może wnieść do sądu powództwo, w którym będzie żądał zbadania zasadności egzekwowanego roszczenia, a nie tylko samego tytułu egzekucyjnego wystawionego przez bank, może przed sądem zaprzeczać zdarzeniom, które spowodowały wydanie tytułu wykonawczego, zaprzeczyć istnieniu wierzytelności, może też domagać się pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności, jednak sytuacja dłużnika w przypadkach dochodzenia przez bank swoich należności jest niełatwa i to należy zmienić. Artykuł 53 Prawa bankowego przewiduje przecież drogę powództwa sądowego, a nie skargi na czynności komornika, ponieważ jest to środek kosztowny, przez co ograniczony w stosowaniu i, co szczególnie istotne, najczęściej niepowodujący zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Zmienione kilka miesięcy temu władze powiatu tarnowskiego między innymi bardzo aktywnie przystąpiły do realizowania tzw. polityki historycznej, czego wyrazem jest planowane w tym roku odsłonięcie trzech pomników i tablic upamiętniających bardzo ważne i zapomniane wydarzenia lub postaci z naszej najnowszej historii. Te plany zostały bardzo ostro skrytykowane przez jednego z opozycyjnych radnych, który w toku przebudowy powiatowych władz utracił stanowisko członka zarządu. Wspomniany radny był przeciwny upamiętnieniu ofiar rzezi wołyńskiej i budowie tablicy poświęconej Adamowi Boryczce, urodzonemu w Wierzchosławicach legendarnemu cichociemnemu, dowódcy 6 Wileńskiej Brygady AK i ostatniemu kurierowi Zrzeszenia WiN. Adam Boryczko jako jeden z pierwszych zgłosił się na ochotnika do pracy konspiracyjnej w okupowanym kraju i przeszedł specjalistyczne szkolenie w ośrodku dla cichociemnych. W Puszczy Rudnickiej przejął dowodzenie słynnym oddziałem partyzanckim, 6 Samodzielną Brygadą Partyzancką AK Wilno, a po wkroczeniu na Wileńszczyznę wojsk radzieckich nie rzucił broni i podjął walkę z sowieckimi okupantami, przyjmując pseudonim Tońko. Po likwidacji oddziału przeszedł do pracy konspiracyjnej w strukturach AK, a następnie WiN. Został aresztowany w czasie przekraczania granicy z NRD w 1954 r. i skazany na trzykrotną karę śmierci, następnie zamienioną na dożywocie. W rezultacie w esbeckich katowniach i więzieniach przesiedział czternaście lat i wyszedł na wolność jako jeden z ostatnich więźniów politycznych okresu stalinowskiego. Smaku całej sprawie dodaje fakt, że jak wspomniał w jednym z wywiadów prezydent Bronisław Komorowski, Adam Boryczko w wileńskiej brygadzie był dowódcą Zygmunta Komorowskiego, ojca prezydenta. W związku z tym dnia l marca bieżącego roku z okazji Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych prezydent Komorowski w towarzystwie asysty wojskowej złożył kwiaty na grobie Adama Boryczki. Oczywiście ten powszechnie znany fakt w niczym nie zmącił przekonania wspomnianego radnego, który najpewniej w imię interesów swoich i swojego ugrupowania gotów jest krytykować, przekraczając nawet granice śmieszności, swoich oponentów za bardzo cenne inicjatywy w zakresie upamiętniania naszych mniej znanych bohaterów i upowszechniania wiedzy o ich czynach.
Mówca: Bogdan Rzońca (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Przyjęty w dniu 30 stycznia 2013 r. przez Komisję Europejską IV pakiet kolejowy ma sprzyjać promocji innowacji i lepszej jakości usług między innymi poprzez otwarcie kolejowych przewozów pasażerskich na konkurencję, a także towarzyszące temu procesowi reformy techniczne i strukturalne. Ten niezwykle istotny dokument, mało rozpowszechniony w Polsce, ma na celu doprowadzenie do pełnego otwarcia polskiego rynku w obszarze kolejnictwa na konkurowanie między firmami z poszczególnych państw UE. Inaczej mówiąc, po 2019 r. zabroniona będzie jakakolwiek możliwość wspierania polskich spółek kolejowych przez państwo polskie. W tym miejscu rodzą się pytania: Czy do tego czasu rodzime spółki będą w stanie wypracować sobie taką pozycję na rynku kolejowym, która umożliwi im konkurowanie z unijnymi spółkami o podobnym charakterze? Czy rząd polski zamierza przeciwdziałać dumpingowi cenowemu niepolskich przewoźników chcących zdobyć polski rynek? Istnieje w środowisku kolejarzy podejrzenie, że firmy przewozowe spoza Polski mogą otrzymać wsparcie swoich rządów, by zdobyć polski rynek. Dlaczego rząd nie robi nic dla umocnienia potencjału przewozowego polskich kolejowych spółek przewozowych? Obawiam się więc, że szczytne hasła głoszone przez polskich liberałów o otwartości, wolnym rynku, konkurencyjności doprowadzą w Polsce do tego, że tysiące kolejarzy stracą pracę, majątek spółek kolejowych zostanie rozsprzedany, a na wyremontowanych polskich torach najlepsze interesy robić będą kolejowi przewoźnicy z innych krajów. Niech rząd PO i PSL zajmie się na poważnie majątkiem kolejowym, niech zadba o przyszłość rynku kolejowego w Polsce w taki sposób, by następne pokolenia Polaków wiedziały, że jest to strategiczny obszar gospodarki.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Wczoraj obchodzono w całej Polsce 70. rocznicę ludobójstwa na Wołyniu. W moim oświadczeniu pragnę przedstawić przebieg obchodów tego tragicznego dla Polaków wydarzenia w województwie podkarpackim. Najwcześniej uroczystości rozpoczęły się w Przemyślu. O godz. 12 dźwiękiem syren oddano hołd ofiarom mordów wołyńskich, a następnie złożono kwiaty i zapalono znicze na Rondzie Ofiar Wołynia i Grobie Wołyńskim. W Krośnie Prawo i Sprawiedliwość zamówiło mszę świętą w kościele oo. Kapucynów w intencji ofiar zbrodni wołyńskiej. W Leżajsku Muzeum Ziemi Leżajskiej, Instytut Pamięci Narodowej i Klub Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich przygotowały wykład i projekcję filmu. W Rzeszowie uroczystości centralne na Podkarpaciu rozpoczęły się pokazem filmu dokumentalnego ˝Kryptonim 'Pożoga'. Dramat wołyński (1939-1945)˝, zrealizowanego przez Wincentego Ronisza, w budynku Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w Rzeszowie. Pokaz filmu poprzedził wykład historyka Artura Brożyniaka. Po projekcji odbył się Marsz Pamięci Ofiar Ludobójstwa na Kresach, który wyruszył spod pomnika Armii Krajowej. Patronat nad marszem objęły: Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Rzeszowie, Federacja Organizacji Kresowych, NSZZ ˝Solidarność˝ Regionu Rzeszowskiego oraz Klub Historyczny im. ppłk. Łukasza Cieplińskiego. W marszu wzięło udział kilkaset osób, aby oddać hołd Polakom pomordowanym w 1943 r. przez Ukraińską Powstańczą Armię na Wołyniu i w Galicji Wschodniej. Zbrodnia oddziałów UPA wspieranych przez miejscową ludność ukraińską z lat 1943-1945 była ludobójczą czystką etniczną, która pochłonęła ok. 70 tys. ofiar. Przed pamiątkową tablicą na budynku kościoła św. Krzyża w Rzeszowie zapalono znicze i złożono kwiaty. Z racji mojej obecności na posiedzeniu Sejmu wieniec w moim imieniu złożyli moi asystenci z biura poselskiego. Marsz zakończył się na rzeszowskim rynku przed pomnikiem Tadeusza Kościuszki.
Mówca: Jarosław Żaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-07-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Bardzo dziękuję za zaproszenie na Harcerską Niedzielę z Panem Bogiem ˝Pan jest moim Pasterzem˝. To piękna inicjatywa i cieszę, się że mogę w niej uczestniczyć. Szanowni państwo, kształtowanie młodych ludzi w duchu wartości chrześcijańskich, nauka miłości do Boga, do człowieka, poszanowania życia jako niezbywalnego daru otrzymanego od Stwórcy, którym żaden człowiek nie ma prawa rozporządzać według swojego uznania lub panującej mody, jest wyrazem niezwykłej jak na czasy, w których przyszło nam żyć, odwagi. Ubogaceni miłością chrześcijańską, przepełnieni patriotyzmem - tym klasycznym, nie nowoczesnych - młodzi ludzie wyjdą spod skrzydeł harcerstwa i stowarzyszenia i w dorosłe już życie wkroczą gotowi do godnego stawiania czoła niezwykle trudnej codzienności. Działalność harcerstwa oraz organizacji takich jak Nadwieprzańskie Stowarzyszenie na rzecz Rozwoju Dzieci i Młodzieży ˝Bielik˝ stanowi antidotum na zakłamanie otaczającego nas świata, jest promieniem nadziei dla wielu młodych zagubionych w kłamstwach, w zaprzeczaniu podstawowym prawom natury. Wspólne spędzanie czasu, wzajemna pomoc owocują postawami godnymi naśladowania i pozwalają wierzyć, że młodzież Polska wciąż pięknie potrafi służyć Bogu, bliźnim i ojczyźnie. W waszych rękach leży przyszłość ojczyzny i narodu. Z całego serca życzę państwu wielu sukcesów w dziele formowania pokoleń młodych Polaków i Polek! Przebieg posiedzenia