Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2014-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Procedowany projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który zmierza ku temu, ażeby na każde trzecie i kolejne dziecko zwiększać kwotę wolną od podatku o kolejne 20%, z całą pewnością jest rozwiązaniem dobrym, idzie w dobrym kierunku, ale to jest, że się tak wyrażę, kroczek, a nam trzeba kroku milowego, jeżeli chodzi o politykę prorodzinną, panie ministrze. To jest oczywiście dobra zapowiedź, ale odnoszę wrażenie, nie tylko ja tak myślę, że ona ma związek z faktem, że w 2015 r. odbędą się kolejne wybory parlamentarne, a tuż-tuż mamy wybory samorządowe. Mam nadzieję, że nie takie intencje przyświecały ministrowi i rządowi pani Ewy Kopacz, tylko szczere intencje, żeby zdynamizować politykę prorodzinną, bo przez ostatnie lata tej dynamiki w polityce prorodzinnej rządu zarówno pana premiera Donalda Tuska, jak i pani premier Ewy Kopacz jakoś nie zauważam. Teraz trzeba szerzej spojrzeć na kwestie dotyczące polityki prorodzinnej. Według wszelkich danych w 2050 r., jeżeli nic nie zmienimy, Polaków będzie ok. 32 mln. To będzie demograficzna katastrofa, która oczywiście odbije się chociażby na kwestiach dotyczących świadczeń emerytalno-rentowych, a szczególnie emerytalnych, bo stopa zastąpienia będzie naprawdę niewielka. Gdy zapytano Polaków, na to pytanie warto sobie odpowiedzieć, czy chcą mieć więcej niż jedno dziecko, to 90% Polaków powiedziało, że chce, tylko że warunkowali to jedną rzeczą - sytuacją materialną, majątkową. W Wielkiej Brytanii Polki rodzą więcej dzieci niż Pakistanki. Tam dzietność Polek jest najwyższa ze wszystkich innych mniejszości narodowych, innych grup społecznych, a dotychczas przodowały w tej materii Pakistanki. Gdy zapytano je, dlaczego tak się dzieje, odpowiedziały wyraźnie, że sytuacja majątkowa po prostu im na to pozwala. Musimy zmienić sytuację majątkową polskich rodzin po to, żebyśmy w przyszłości nie mieli katastrofy demograficznej, a zapowiada się na katastrofę demograficzną. To rozwiązanie, skądinąd dobre, niestety, nie obejmuje wielu grup społecznych. Mój szanowny przedmówca zechciał na to zwrócić uwagę. Ja zwrócę uwagę na ważne aspekty dotyczące polityki prorodzinnej, bo Sprawiedliwa Polska o tym mówiła. Są dwa główne finansowe sposoby wspierania rodziny. Pierwszy to zwolnienia podatkowe, o którym mówicie, a drugi to świadczenia rodzinne, w tym głównie zasiłek rodzinny. Co jest bolączką systemu dotyczącego zwolnień podatkowych? Bolączką tego systemu jest to, że nie wszyscy z tego systemu mogą skorzystać. Wspomniano tu bezrobotnych, 12% ludności. Ponad 2 mln czynnych zawodowo osób nie będzie mogło skorzystać z tego świadczenia, bo nie płaci podatków, a więc żyje w dosyć trudnej sytuacji, żeby nie powiedzieć, że często w ubóstwie. Kolejna grupa to oczywiście osoby, które rozliczają się w systemie podatku liniowego, a osób, mając na uwadze dzisiejszy stan rzeczy, rozliczających się ryczałtowo i wg podatku liniowego jest blisko 2 mln. Te osoby z tego świadczenia, z tej ulgi skorzystać na pewno nie będą mogły. Kolejna ogromna, ponaddwumilionowa grupa osób to rolnicy. Patrząc na to rozwiązanie, które rzeczywiście jest kroczkiem, a nie krokiem, widzimy ogromną rzeszę Polaków, którzy z uwagi na fakt, że albo nie płacą podatku dochodowego, albo nie pracują, bo z różnych względów tej pracy podjąć nie mogą, czyli też nie płacą podatku dochodowego, z tego zwolnienia skorzystać absolutnie nie będą mogli. Gdyby za tym rozwiązaniem też szła kwestia dotycząca rzeczywistego wsparcia polskich rodzin, a więc to, o czym mówiłem, kwestia dotycząca zasiłków rodzinnych, to wówczas rzeczywiście moglibyśmy mówić o pewnym całościowym w jakimś sensie programie wsparcia polskiej rodziny, a tego, niestety, nie ma. Przy okazji poruszania spraw dotyczących wysokości tego zwolnienia chcę przypomnieć wysokość zwolnienia, jeżeli chodzi o dzieci, chociażby w takich bogatych krajach jak Belgia. Panie ministrze, na dwoje dzieci - 16 tys. zł, na troje dzieci - 36 tys. zł, na czworo dzieci - 58 tys. zł, a na każde kolejne dziecko 22 tys. zł więcej. Inaczej mówiąc, jeżeli w Belgii osoba ma pięcioro dzieci, to zwolnienie dla niej wynosi 80 tys. zł. To jest gigantyczna kwota. To jest bogaty kraj, tak mi pan powie, ale wskażę tutaj przykład Węgier. Tam na troje dzieci - 700 euro miesięcznie. To jest gigantyczna kwota. Widać z tego, że można to zrobić, tym bardziej że wpływy z podatku dochodowego i podatku VAT rosną. Można dobrze zadbać o polską rodzinę i o polską dobrą politykę prorodzinną. Wrócę do tego, o czym wspomniałem. Panie ministrze, dobra polityka prorodzinna to też zasiłek rodzinny i Solidarna Polska zaproponowała przecież w 2012 r. (Dzwonek) rozwiązanie polegające na tym, żeby minimum socjalne na poziomie 1 tys. zł określać jako górny pułap dochodu, który będzie uprawniał do świadczenia rodzinnego. Różnica pomiędzy kwotą 700 zł a 1 tys. zł - 300 zł, na każde dziecko. Jeżeli dochody będą wyższe, to świadczenie będzie malało. Jeżeli ktoś będzie miał nie 700 zł, ale 800 zł, to otrzyma 200 zł. To są dobre rozwiązania, bo biorą pod uwagę stan dochodowy rodziny, stan dochodowy wynikający z aktualnej sytuacji majątkowej i materialnej rodziców. W związku z powyższym, popierając to rozwiązanie, jako Sprawiedliwa Polska zwracamy uwagę, że był projekt, który dawał szansę na wsparcie polskich rodzin w wysokości co najmniej 300 zł na każde dziecko.