Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2012-12-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej z zadowoleniem wita projekt uchwały w sprawie przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu osób niepełnosprawnych. To właśnie z inicjatywy Sojuszu Lewicy Demokratycznej uchwalono 1 sierpnia 1997 r. Kartę Praw Osób Niepełnosprawnych. Także od tamtego momentu wiele inicjatyw ustawodawczych podejmowanych było przez posłanki i posłów Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Wspomnę tylko dużą nowelizację ustawy o możliwości korzystania z pomocy przewodnika, m.in. z inicjatywy śp. Izabeli Jarugi-Nowackiej. Stąd dla Sojuszu Lewicy Demokratycznej przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu osób niepełnosprawnych to jakby podstawowy sztandar, jeżeli chodzi o funkcjonowanie formacji w życiu publicznym. Z zadowoleniem witamy również fakt, że w tym czasie udało się przyjąć wiele aktów prawnych, które przeciwdziałają wykluczeniu, a wręcz włączają w życie publiczne, po pierwsze, ustawy dotyczące prawa wyborczego, po drugie, ustawy dotyczące udziału osób niepełnosprawnych w aktywności sportowej - mam na myśli tutaj świadczenia olimpijskie, które są takie same jak dla sportowców pełnosprawnych, ostatnio po wspaniałym występie na igrzyskach paraolimpijskich również zrównanie wysokości nagród za osiągnięcia sportowe, ale także stypendiów. Można by było jeszcze szereg rzeczy pokazywać jako pozytywne, ale też martwi nas niestety to, co dzieje się przy udziale władzy publicznej w ostatnich latach w stosunku do tego środowiska. Tylko na rok 2012 ze środków PFRON przewiduje się zmniejszenie wydatków dla powiatów, które realizują zadania z zakresu rehabilitacji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych - 74% wykonania w tym roku właśnie na te cele, także na programy zatwierdzane przez PFRON - 63% wykonania, czy na zadania realizowane w tym środowisku przez sektor pozarządowy - 80% wykonania. Z niepokojem podejmuję, zauważam również fakt zatrudniania osób niepełnosprawnych. Zmniejszyła się liczba osób korzystających z dofinansowania, ale także, co jest tutaj niestety przede wszystkim zadaniem rządu i instytucji rządowych, zmieniliśmy ustawę, stworzyliśmy pewne preferencje w zatrudnianiu, a ministerstwa - co wynika z odpowiedzi na moje interpelacje - wolą zatrudniać ludzi w gabinetach politycznych. Minister edukacji - trzy osoby niepełnosprawne zatrudnione w resorcie, trzy osoby w gabinecie politycznym, ale minister sportu i turystyki - jedna osoba niepełnosprawna zatrudniona, cztery w gabinecie politycznym i z wynagrodzeniami od 6 do 14 tys. zł w przeliczeniu na jeden etat przeliczeniowy. Z tego wynika, że przede wszystkim musimy jako parlament walczyć o zwiększenie świadomości instytucji publicznych i instytucji rządowych, aby chciały w większym stopniu włączać osoby niepełnosprawne w nurt życia publicznego, aby mogły również podejmować zatrudnienie. (Dzwonek) Stąd w imieniu klubu Sojuszu Lewicy Demokratycznej chciałbym oświadczyć, że będziemy głosować za przyjęciem tej uchwały, która powinna być takim wskaźnikiem, przyczyną tego, aby rzeczywiście parlament, sektor pozarządowy, ludzie sprawujący swoje mandaty w samorządach chcieli każdego dnia monitorować wokół życie publiczne, a zwłaszcza życie gospodarcze, w tym również instytucje rządowe w kwestii tego, czy przestrzegają, po pierwsze, Karty Praw Osób Niepełnosprawnych, po drugie, konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych, która została ratyfikowana przez polski parlament. Dziękuję.