Mówca: Robert Winnicki
Data: 2016-03-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jutro o godz. 15 rozpoczyna się kolejna manifestacja, rozpoczyna się kolejny akt boju wileńskich Polaków, Polaków na Litwie, o swoje prawa, o szkolnictwo. Mamy niestety jako państwo duży problem z naszym sąsiadem na północnym wschodzie. Ten problem trwa od 25 lat i wyraża się, po pierwsze, w niszczeniu polskiego szkolnictwa na Litwie, po drugie, w ograniczaniu pisowni nazwisk po polsku, likwidowaniu pisowni nazwisk po polsku, po trzecie, w karaniu za podwójne nazewnictwo ulic, placów, miejscowości, nawet tam gdzie Polacy stanowią przytłaczającą większość, po czwarte, wyraża się wreszcie w tym, że zwrot mienia zagrabionego w okresie komunizmu przez państwo litewskie odbywa się na skandalicznych zasadach, które preferują etnicznych Litwinów i dyskryminują Polaków. Ta sytuacja ma miejsce z jednego zasadniczego powodu - ponieważ źle postawiony jest cel strategiczny państwa polskiego w stosunku do Republiki Litewskiej. Celem strategicznym Republiki Litewskiej jest lituanizacja 250-tysięcznej - różne szacunki o tym mówią - mniejszości polskiej na Litwie. To jest cel, jaki państwo litewskie stawiało sobie w okresie 20-lecia międzywojennego, niestety przeprowadzono tę operację z sukcesem, i to jest cel, który państwo litewskie, Republika Litewska stawia sobie po roku 1991 również jako swój zasadniczy, nadrzędny cel wobec mniejszości polskiej na Litwie. Takie są fakty. A jaki jest cel strategiczny państwa polskiego i niestety jest to zasada już od 25 lat obowiązująca? Tym celem strategicznym są dobrosąsiedzkie stosunki z Republiką Litewską. A więc jeśli Litwini za swój cel strategiczny stawiają likwidację mniejszości polskiej na Litwie, a my za swój cel strategiczny stawiamy dobre stosunki z Litwą, to co to oznacza? To oznacza, Wysoki Sejmie, że Republika Litewska sukcesywnie dąży do lituanizacji Polaków na Litwie od 25 lat i Polska w żaden zdecydowany sposób na to nie reaguje. To jest nasz największy problem. Kiedy jesteśmy na posiedzeniach Komisji Łączności z Polakami za Granicą, zespołu do spraw Kresów, tam zawsze odbywa się lament. Lamentują działacze kresowi, Polacy z Wileńszczyzny, jest lament, jeśli chodzi o kolejnych ministrów, posłów - wszyscy załamują ręce. Nic nie jesteśmy w stanie zrobić. Dlaczego? Dlatego właśnie, że źle stawiamy sobie cel strategiczny. Celem strategicznym państwa polskiego w stosunku do Republiki Litewskiej musi być ochrona i wsparcie naszej mniejszości na Wileńszczyźnie. Inny sposób stawiania sprawy oznacza zdradę Polaków na Wileńszczyźnie. Oznacza to, że Polska - niestety do tej pory przez 25 lat - wyżej stawia abstrakcyjne - zaraz powiem, dlaczego abstrakcyjne - relacje z państwem litewskim niż dobro Polaków. Dlaczego są one abstrakcyjne? To oczywiście pokazał chociażby przykład Możejek i ogromnej, gigantycznej inwestycji polskiej. Dlatego, szanowni państwo, że Litwini w żaden sposób tej polskiej wyciągniętej nieustannie ręki nie szanują. Republika Litewska nie tylko zmierza nieustannie kursem lituanizacyjnym w stosunku do naszej mniejszości - od rozpędzenia polskich samorządów na początku lat 90. po obecne działania zmierzające do likwidacji i ograniczenia naszego szkolnictwa na Wileńszczyźnie, ale takie gesty potężne, bardzo hojne gesty, jak właśnie inwestycja Orlenu, również ma za nic. Dlatego, szanowni państwo, że dla Litwy nie są priorytetem dobre relacje z Polską. Dla Litwy priorytetem jest lituanizacja naszej mniejszości. I wbrew temu, co się sądzi w Polsce, co wiele niestety osób również w tym Sejmie, również w rządzie sądzi, Litwini przez cały okres ostatnich stu kilkudziesięciu lat jako większe zagrożenie widzieli tzw. wewnętrznego Polaka niż, jak sądzą niektórzy w elitach warszawskich czy większość elit warszawskich, zewnętrzne zagrożenie w postaci Rosji. Trzeba mieć tego głęboką świadomość. I trzeba wyciągać z tego konsekwencje. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, rząd Rzeczypospolitej Polskiej powinien stawiać sprawy Polaków na Litwie wobec Republiki Litewskiej w sposób ultymatywny.