Mówca: Norbert Kaczmarczyk
Data: 2016-05-19 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W mojej rodzinnej Małopolsce w tegorocznym budżecie nie dofinansowano praktycznie żadnej inwestycji. Cały tegoroczny budżet został spięty pod program 500+. Owszem, głosowałem za tym programem, gdyż na chwilę obecną była to jedyna możliwość wsparcia polskich rodzin. Jednak dużo lepszym rozwiązaniem niż dawanie 500 zł była propozycja klubu Kukiz’15, która mówiła o zwolnieniu tych 500 zł z podatku. Rząd przecież nie ma swoich pieniędzy: żeby dać 500 zł, musi je najpierw zabrać, ale po drodze dochodzą koszty obsługi, więc żeby dać 500, trzeba zabrać 700. Dlatego lepiej było od razu zostawić te pieniądze w kieszeni obywatela. Teraz widzimy tego skutki. 1 kwietnia przyniósł nowe obowiązki, z którymi muszą poradzić sobie marszałkowie województw. W ramach programu 500+ powinno zostać sprawdzone, czy rodzice nie korzystają z systemów zabezpieczenia społecznego w innym kraju Unii Europejskiej. Każdy wniosek od rodziny, której jeden z członków przebywa za granicą, należy zweryfikować w instytucjach zagranicznych. Szacuje się, że w samym 2016 r. takich sytuacji tylko w województwie małopolskim będzie ok. 12 tys. Aby obsłużyć taką ilość wniosków, potrzeba kolejnych 20 dodatkowych etatów. Dlatego samorząd województwa małopolskiego wystąpił do wojewody małopolskiego o przekazanie odpowiednich środków finansowych na obsługę nowego zadania. O to samo proszono także ministra rodziny, pracy i polityki społecznej. Wszystko to bez skutku. Samorząd województwa został więc przy realizacji programu 500+ na przysłowiowym lodzie. Nie otrzyma żadnych dodatkowych środków. Wojewoda małopolski zdecydował natomiast, że 825 tys. zł potrzebnych na ten cel zostanie przesunięte z budżetu przeznaczonego na świadczenia rodzinne. Oznacza to nic innego jak to, że program 500+ będzie realizowany, ale ucierpią na tym inne świadczenia rodzinne, kosztem których to się odbędzie. W tej sytuacji będzie trzeba dopłacić do obu zadań i znaleźć ogromną sumę pieniędzy w budżecie. Zabieranie samorządowi środków z jednego zadania, aby zrealizować inne, jest nonsensem i nie pokrywa się z zapowiedziami rządu. W tej sytuacji - kiedy zabieramy środki z jednego zadania i przeznaczamy je na inne - realizacja obu tych działań staje pod ogromnym znakiem zapytania. Każdego miesiąca do marszałka wpływa ponad 1,7 tys. spraw z zakresu świadczeń rodzinnych. W samym 2016 r. takich spraw będzie ponad 21 tys. Budżet na realizację tych świadczeń pozostał natomiast na poziomie dotacji z 2010 r., kiedy to tego typu spraw wpłynęło jedynie 8,2 tys. Jak więc w tej sytuacji program 500+ ma być wsparciem? Wstrzymujemy inwestycje, zabieramy finansowanie świadczeń rodzinnych - wszystko to tylko po to, aby realizować program. Kto za to zapłaci? Nikt inny, tylko obywatele. Zamiast rozdawać, zreformujmy system podatkowy. Dziś wielu młodych, ambitnych ludzi zaraz po wejściu w dorosłe życie zakłada swoje przedsiębiorstwa. I co dostają na dzień dobry? W Polsce przedsiębiorca, jeśli nie ma możliwości płacić obniżonego ZUS-u, musi co miesiąc oddawać ok. 1100 zł z tego tytułu. Następnie czeka na niego podatek dochodowy i podatek VAT. Nie będę tu już mówił o innych daninach, które płacimy przy okazji, takich jak chociażby akcyza. Nie bawmy się w odbieranie i dawanie. Stwórzmy w kraju odpowiednie warunki do rozwoju i zostawmy pieniądze w kieszeniach obywateli. Oni najlepiej wiedzą, co z nimi robić. Dziękuję bardzo.