Mówca: Sylwester Chruszcz (tekst niewygłoszony)
Data: 2016-11-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Planem ustawodawcy było zapewnienie organom administracji skutecznego wykonywania zadań nadzoru rynku nad wyposażeniem morskim. Zapowiadano, że zaproponowane przepisy pozwolą uniknąć nakładania nieadekwatnych obciążeń i obowiązków na podmioty gospodarcze, jednostki notyfikowane i organy administracji rządowej w sektorze wyposażenia morskiego. Wydaje się także, iż zamiarem była konieczność otrzymania zezwolenia na umieszczenie wyposażenia na statku z banderą kraju członkowskiego UE. To zezwolenie dotyczy tych wyrobów, na które w myśl Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu i Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki trzeba mieć uznanie bandery. Stanowi o tym art. 3 ust. 3. Jeżeli mielibyśmy produkować wyposażenie w Polsce, to w Polsce ubiegalibyśmy się o zezwolenie. Jeśli chodzi o ten zapis, to nie ma i nie powinno być żadnych zastrzeżeń. Elementy, co do których można mieć obiekcje, to np. fakt, iż ustawa jasno nie precyzuje wymogów językowych dokumentacji w językach polskim i angielskim. Można odnieść wrażenie, że każdy producent ubiegający się o zezwolenie powinien przygotować dokumentację we wszystkich językach państw członkowskich UE. W art. 9 czytamy, że producent zapewnia, aby deklaracja zgodności UE była sporządzona w językach polskim i angielskim. W przypadku umieszczenia wyposażenia morskiego na statku kopię deklaracji zgodności UE w językach polskim i angielskim przechowuje się na statku do momentu usunięcia danego wyposażenia morskiego ze statku. Z powyższego można interpretować, że niezależnie od tego, w którym państwie członkowskim będzie uzyskane zezwolenie, obowiązuje również polska wersja językowa. Również w art. 11 czytamy, iż ˝Producent dołącza do wyposażenia morskiego, sporządzoną w języku polskim i w sposób łatwo zrozumiały dla użytkowników, instrukcję oraz informację dotyczącą bezpiecznego montażu wyposażenia morskiego na statku i jego bezpiecznego użytkowania, w tym informację o ewentualnych ograniczeniach eksploatacyjnych, wraz z inną dokumentacją wymaganą zgodnie z przepisami międzynarodowymi˝. I znów, jeżeli to ma dotyczyć wyposażenia, na które uzyskano zezwolenie w innym kraju UE, to dużym utrudnieniem jest organizowanie instrukcji w języku polskim. Podsumowując, jeśli interpretacja ustawy będzie taka, że zezwolenia uzyskane w innych krajach wystarczą, i możemy do nich posiadać dokumentację w języku angielskim, to z naszego punktu widzenia nie ma zastrzeżeń. Jeżeli potrzebna jest wersja w języku polskim, będzie to utrudnienie i podkreślają to także praktycy, z którymi konsultowaliśmy się, analizując ten dokument. Odnosząc się do art. 16, można powiedzieć, że wszelkie zgody zawsze są kłopotliwe. W praktyce nie ma czasu na czekanie na decyzję administracyjną, co, jak dobrze wiemy, nigdy nie trwa krótko, w przypadku kiedy statek może być zatrzymany przez organ kontrolujący typu PSC. Stąd jeżeli dane urządzenie czy sprzęt jest dopuszczony do użytku przez administrację portu/państwa, powinna być czasowa zgoda na jego użytkowanie, a następnie uprawniona do tego organizacja na terenie UE/Polski mogłaby dać certyfikat dopuszczający. Dziękuję bardzo.