PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Łukasz Krupa (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Twój Ruch mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko wobec sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw, druki nr 2293 i 2646, powszechnie zwanej ustawą transgraniczną. Zgodnie z art. 21 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE z dnia 9 marca 2011 r. zapewniającej realizację zasady swobody przepływu usług na terytorium Unii Europejskiej w sferze opieki zdrowotnej państwa członkowskie zobowiązane były do wprowadzenia w życie wszelkich niezbędnych do jej wdrożenia aktów prawnych najpóźniej do dnia 25 października 2013 r. Jak czytamy w uzasadnieniu omawianego projektu, wejście w życie tej ustawy nie tylko daje Polakom szansę i możliwość korzystania ze świadczeń na terenie innych krajów członkowskich i otrzymania zwrotu kosztów tychże świadczeń, lecz także może wywrzeć pozytywny wpływ na funkcjonowanie naszego publicznego sektora ochrony zdrowia w związku ze wzrostem zainteresowania pacjentów z innych państw członkowskich Unii Europejskiej leczeniem w naszym kraju. Projektodawca zakłada też, że poprawa kondycji ekonomicznej podmiotów leczniczych działających w ramach umów o udzielanie świadczenia opieki zdrowotnej z Narodowym Funduszem Zdrowia w związku z funkcjonowaniem ww. ustawy powinna wpłynąć na poprawę jakości i dostępności świadczeń opieki zdrowotnej dla polskich pacjentów. Same zatem nasuwają się pytania: Dlaczego procedujemy tak ważny, potrzebny i korzystny projekt z blisko rocznym opóźnieniem? Czy Polska zapłaciła kary finansowe za to opóźnienie? Kolejne wątpliwości budzą zawarte w ustawie limity kosztów dla wydatków NFZ na lata 2014-2023 na refundację takich świadczeń, z zastrzeżeniem, że jeśli wpływy do NFZ będą niższe niż planowane, także limit ulegnie obniżeniu. Limity zaplanowano na 940 mln zł w roku obecnym, ze stopniowym wzrostem do 1,36 mld zł w roku 2023. Założono jednak, że przy przekroczeniu limitu prezes NFZ będzie zawieszał do końca roku procedurę zwrotu wydatków za leczenie, a zaległości spłacone będą na początku roku kolejnego, pomniejszając tym samym limit na ten rok. To może doprowadzić do spirali powstawania coraz dłuższej kolejki osób oczekujących na taki zwrot. Pomimo ww. uwag i wątpliwości Klub Poselski Twój Ruch popiera przedmiotowy projekt i będzie głosował za jego przyjęciem.
Mówca: Witold Pahl
Data: 2014-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękując za uwagę, raz jeszcze potwierdzam poparcie mojego klubu dla przedłożonego projektu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2014-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec sprawozdania komisji o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego, druki nr 839 i 2644. Jak już zostało powiedziane, projekt dotyczy nadania ministrowi sprawiedliwości uprawnienia do wnoszenia kasacji od prawomocnych wyroków w sprawach karnych. Rzeczywiście u podstaw tego projektu legły przesłanki, o których wspominał pan poseł sprawozdawca. Istotnie było tak, że minister sprawiedliwości przed rozdzieleniem funkcji prokuratora generalnego i ministra sprawiedliwości miał możliwość wnoszenia nadzwyczajnego środka zaskarżania. Naszym zdaniem słuszne wydaje się to, żeby to uprawnienie po prostu odzyskał w celu kształtowania polityki karnej w naszym państwie. Projekt w swoim zasadniczym zrębie ostał się po pracach w komisji, tutaj wypracowaliśmy kompromis. W tej sytuacji oczywiście Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował za przyjęciem tego projektu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2014-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Klub Poselski Twój Ruch również przychylnie patrzy na ten projekt i będzie za przyjęciem sprawozdania. Będziemy również za poprawką, która została zaproponowana. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Zych
Data: 2014-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego, po zapoznaniu się zarówno z projektem zmiany ustawy Kodeks postępowania karnego, jak i sprawozdaniem Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach, oświadcza, że popiera to sprawozdanie i będzie głosować zgodnie z wnioskiem. Przy okazji warto naszym zdaniem podkreślić jedną rzecz. Jeżeli dzisiaj mamy taką sytuację, że na prawomocne wyroki, decyzje sądów, zarówno w sprawach karnych, jak i cywilnych, bo kolejnym problemem są postępowania cywilne, jest tyle skarg, jeżeli okazuje się w wielu przypadkach, że rzeczywiście sądy od czasu do czasu się mylą, to jest pytanie, czy na tym etapie należy teoretycznie rozważać, czy jest to zgodne z trójpodziałem, czy nie, czy też chodzi o to, żeby zabezpieczyć wszelkie możliwości działania organów, tak aby zasady praworządności były przestrzegane, aby obywatel rzeczywiście miał możliwość realizowania swoich uprawnień i aby ochrona dóbr osobistych, o których tak często jest mowa w orzeczeniach Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Najwyższego, była zabezpieczona. Biorąc pod uwagę te wszystkie okoliczności, absolutnie jesteśmy zgodni co do tego, że minister sprawiedliwości powinien uzyskać możliwość wnoszenia kasacji. Rzecz jasna, jak można prawidłowo wnosić kasację, jeżeli nie ma się dostępu do akt? A więc te propozycje są w pełni uzasadnione. Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2014-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przypomnę państwu, że komisja jednogłośnie przyjęła projekt, oczywiście po wcześniejszych dokonanych zmianach, nadający ministrowi sprawiedliwości uprawnienia do wnoszenia kasacji od prawomocnych wyroków w sprawach karnych. Na pewno ważne jest to, że nie zdecydowano się na zmiany zaproponowane w art. 523 K.p.k., co już dziś było omawiane, a czego moim zdaniem, tak jak to koledzy podnosili, nie mogliśmy zaakceptować, bo faktycznie oznaczałoby to wprowadzenie trzeciej instancji. Konsekwencją przyjęcia projektu była też konieczność zapewnienia ministrowi dostępu do akt. Jak mówi klasyk, oczywista oczywistość. Inaczej, z czym też należy się zgodzić, przepis byłby po prostu martwy. Oczywiście najważniejszą kwestią było pytanie, czy dać ministrowi uprawnienie do wniesienia kasacji, czy go nie dać. Mamy świadomość, że przyjęte rozwiązanie może być krytykowane, pan poseł zresztą już o tym mówił, i to, jak sądzę, ze względu na naruszenie pewnej, jak to niektórzy nazywają, czystości systemu. Muszę przyznać, że prowadziłam w tym zakresie własne konsultacje, o czym dzisiaj też już kolegom mówiłam, i zawsze pojawiał się ten sam argument za tym projektem - jeszcze jeden, dodatkowy wentyl bezpieczeństwa, tak to bywało zwykle określane i wielu przedstawicieli środowiska, nie będą ukrywała, że akurat palestry, w ten właśnie sposób to oceniało. Przecież jest rzeczą oczywistą, że organ wnoszący kasację absolutnie nie narusza fundamentalnej zasady niezawisłości sądów i trójpodziału władzy. Oczywiście jest on organem zarządzającym wymiarem sprawiedliwości, organizuje jego pracę, ale czy to jest koronny argument wykluczający ministra z możliwości wniesienia kasacji? Oczywiście, że nie. My też tak uznaliśmy, bo jesteśmy przekonani co do tego, że względy sprawiedliwości społecznej przeważają za oddaniem ministrowi takiego narzędzia, nie mówiąc już o tym - właściwie powinnam powtórzyć to, co już zostało powiedziane - że wracamy do tego, co już kiedyś było. To nie jest prezent, prawda, tylko to jest coś, co już było, nie mówiąc już o tym, że to przecież właśnie minister jako władza wykonawcza posiadał ten instrument. A generalnie powinniśmy zrobić wszystko, żeby społeczeństwo miało możliwość jak najszerszego dostępu do takich instrumentów, które będą mogły zadziałać w odpowiednim momencie, tak żeby ludzie mieli otwarte możliwości. Chodzi właśnie o ten dodatkowy instrument, który pojawi się w rękach ministra, powiedziałam: pana, bo aktualnie tak jest. Nie mamy zatem żadnych wątpliwości, będziemy głosować za przyjęciem tego projektu i oczywiście również akceptujemy poprawkę, która została dzisiaj zgłoszona. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Dera
Data: 2014-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu mojego klubu również mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko w sprawie proponowanych zmian. Oczywiście popieramy ten projekt ustawy, to, aby wyposażyć ministra sprawiedliwości w ten nadzwyczajny środek. Uważamy, że w żaden sposób nie narusza on trójpodziału władzy, jest to tylko instrument i od tego instrumentariusza będzie zależało, jak on będzie wykorzystywany. To, że ktoś składa kasację, ma uprawnienie do składania kasacji, nie jest niczym nadzwyczajnym, nie jest niczym dziwnym, bo przypomnę, że w polskim systemie prawnym są organy, które mają uprawnienia do jej wnoszenia, chociażby rzecznik praw obywatelskich czy prokurator generalny. To jest tylko rozszerzenie tego katalogu o ministra sprawiedliwości. Sama nazwa już jest tutaj kluczem. Minister sprawiedliwości musi mieć instrumenty do sprawowania sprawiedliwości. Niestety, zdarza się tak, że są oczywiste pomyłki sądowe, a w niektórych sytuacjach są poważne wątpliwości co do określonego orzeczenia, więc moim zdaniem minister sprawiedliwości powinien mieć ten instrument. Tak jak wcześniej powiedziałem, już od samego ministra sprawiedliwości, teraz i w przyszłości, ktokolwiek nim będzie, zależy, jak ten instrument będzie wykorzystywany. Warto spojrzeć na to, jak to jest wykorzystywane choćby przez rzecznika praw obywatelskich. Występuje on z kasacjami, wynika to chociażby ze sprawozdania rzecznika praw obywatelskich, i wiele z nich zostało uwzględnionych, co pokazuje, że jest problem. Tak więc jeszcze jedna instytucja, jeszcze jeden podmiot, który będzie miał uprawnienia do tego, żeby kierować, składać kasacje, nie jest niczym nadzwyczajnym. Powiem nawet, że z punktu widzenia sprawiedliwości społecznej, sprawiedliwości indywidualnej jest to bardzo wskazane. Skoro mamy takie sytuacje, że kasacje są uwzględniane, a moce przerobowe poszczególnych instytucji są jednak ograniczone, nie ma tu żadnego powodu, aby nie uwzględnić tu właśnie takiej osoby. Nie mówimy tu przecież o osobie przypadkowej, tylko o ministrze sprawiedliwości, który w ramach swojej odpowiedzialności konstytucyjnej sprawuje pieczę i nadzór nad całym wymiarem sprawiedliwości. Ten instrument na pewno pozwoli mu na przywracanie sprawiedliwość w naszym państwie, w naszym społeczeństwie, jeśli chodzi o zwykłych ludzi, stąd nasze poparcie. Będziemy popierali ten projekt, który został złożony. To wszystko. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Chmielewski
Data: 2014-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Ostatni z mówców, pan poseł Dera, mówił w sposób bardzo zrozumiały - popierając oczywiście przedmówców, bo taki był ton dyskusji - dlaczego minister sprawiedliwości powinien mieć uprawnienie do wnoszenia ewentualnych nadzwyczajnych środków odwoławczych. Chciałbym zapytać pana ministra, jako że cały czas trwa dyskusja, jak minister będzie to robił, bo bynajmniej nie dla wszystkich jest to do końca jasne. Jasna jest odpowiedzialność ministra za to, żeby to czynił. Jest odpowiedzialność konstytucyjna. Ale wiadomo, że trzeba codziennie usiąść nad aktami, przejrzeć je, zastanowić się i wypracować pewną propozycję. Chciałbym się dowiedzieć, w jaki sposób minister sprawiedliwości zamierza przygotować się do wykonywania tego uprawnienia. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Polak
Data: 2014-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wyjątkowa zgodność panuje na tej sali w kwestii umożliwienia ministrowi sprawiedliwości składania wniosków kasacyjnych. I dobrze, że tak się stało, bo to jest rzeczywiście potrzebny i dobry projekt. Niemniej chciałbym zapytać pana posła sprawozdawcę: Czym można wytłumaczyć to, że dobry projekt, który rozwiązuje problem i będzie w przyszłości zapewne skutecznie służył obywatelom, aż tak długo czekał na sfinalizowanie? Tutaj, w Wysokiej Izbie, bo w samej komisji chyba półtora roku czekaliście państwo z tym, żeby stosowne sprawozdanie mogło być dzisiaj rozpatrzone. Pytanie kolejne. Wtedy gdy rozdzielaliśmy funkcję ministra sprawiedliwości od funkcji prokuratora generalnego, jak gdyby zapomniano o możliwości wnoszenia kasacji przez ministra sprawiedliwości czy też pominięto ten temat. Minęło kilka lat i chciałbym zapytać, ile przez ten czas do ministra sprawiedliwości wpłynęło skarg ze strony zainteresowanych obywateli, którzy nie zgadzali się z niesłusznymi wyrokami sądów w Polsce. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Pięta
Data: 2014-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Poseł Piotr Polak pytał, dlaczego od chwili pierwszego czytania tego projektu do zakończenia procedowania, do dzisiaj, minęło półtora roku i że to tak długo. Nie wiem, czy to długo, czy to krótko. Wydaje mi się, że krótko, panie pośle, biorąc pod uwagę ilość projektów, które są w Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach. Proszę, zachęcam do spojrzenia na stronę pokazującą, ile wpłynęło do tej pory projektów Prawa i Sprawiedliwości i wcześniej Solidarnej Polski choćby w zakresie K.p.k. Tak bardzo zresztą krytykowane jest przez pana kolegów to, że zmieniamy Kodeks postępowania karnego. Na to się nakłada jeszcze nowelizacja, bo odnosimy się do nowelizacji. To też zasługa pańskiego klubu. Skoro składacie tyle projektów, my nad nimi musimy pracować. Ale wydaje mi się, że półtora roku to naprawdę nie jest długo. Tym bardziej że - co również polecam, aby pan poseł sprawdził - komisja kodyfikacyjna w ostatnim półroczu pracowała również w dniach niesejmowych. A duży projekt zmiany Kodeksu postępowania karnego, duża nowelizacja Kodeksu karnego, który jest w tej chwili procedowany, to nie są rzeczy, nad którymi należy tylko usiąść, ale jednak trzeba nad nimi usiąść, zastanowić się, popracować. Właśnie dlatego osiągamy takie porozumienie przy poparciu wszystkich klubów parlamentarnych, że dobrze pracujemy. Chciałbym podziękować pani poseł Małgorzacie Szmajdzińskiej, bo podniosła właśnie, że odbywa się to przy pełnej zgodzie i w podkomisji, i w komisji. Pani poseł, pani doskonale wie, że w zasadzie wszystkie projekty tak wypracowujemy, że mamy zgodność wszystkich klubów parlamentarnych. Bardzo serdecznie chciałbym podziękować panu marszałkowi Zychowi, ponieważ odniósł się w swoim wystąpieniu i do ducha, i do litery prawa, co ja pominąłem, a to było bardzo mądre. Bardzo serdecznie również dziękuję panu przewodniczącemu Witoldowi Pahlowi, dlatego że ta poprawka, aczkolwiek odnosząca się do jednego wyrazu, niemniej jednak z punktu widzenia prawa ma bardzo istotny charakter. Dziękuję wszystkim państwu, którzy odnieśli się do tego projektu. Dziękuję ministerstwu za wzorcową współpracę. Myślę, że tak będzie również dalej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zenon Durka
Data: 2014-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przypadł mi w udziale zaszczyt przedstawienia stanowiska Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska w sprawie rządowego projektu ustawy o ochronie i pomocy dla pokrzywdzonego i świadka, druk nr 2653. Przedmiotowy projekt ma zapewnić ochronę świadka i pokrzywdzonego, wobec których zachodzi zagrożenie życia lub zdrowia. Założenia ustawy przedstawili w sposób kompetentny i pełny moi szanowni przedmówcy, stąd moje wystąpienie będzie miało charakter ogólny i podsumowujący. Geneza projektu opiera się na dwóch przesłankach: braku kompleksowej regulacji dotyczącej ochrony pokrzywdzonych i świadków oraz konieczności dostosowania naszego prawa do prawa europejskiego, to znaczy dyrektyw Parlamentu i Rady 2011/99 i 2012/29. Pokrzywdzeni i osoby najbliższe korzystać będą między innymi ze środków ochrony i pomocy na czas czynności procesowej w zakresie zmiany miejsca pobytu, z prawa do tłumaczenia dokumentów i prawa do informacji o sprawie. Środki ochrony i pomocy oraz niektóre inne uprawnienia przysługiwać będą też świadkom i osobom im najbliższym. Pokrzywdzeni będą mogli korzystać z ochrony także w wypadku wyjazdu do innego kraju Unii Europejskiej. Projekt podlegał konsultacjom, opiniowaniu i uzgodnieniom z właściwymi ministrami, Prokuraturą Generalną, Krajową Radą Sądownictwa, prezesem Sądu Najwyższego, rzecznikiem praw obywatelskich, Centralnym Zarządem Służby Więziennej i innymi podmiotami. W ciągu dziesięciu lat od wejścia w życie ustawa wygeneruje wydatki budżetowe rzędu 434 mln zł. Przewidywane liczby, jeżeli chodzi o osoby objęte ochroną w ciągu dziesięciu lat, to 540 w roku 2015 i 1274 w roku 2024. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Projektowane rozwiązania zapewnią wymienionej grupie osób większe bezpieczeństwo w związku z postępowaniem karnym, poprawią sytuację procesową pokrzywdzonych i świadków, zredukują ryzyko powtórnej wiktymizacji i zapewnią większy komfort składania zeznań. Powinny też wpłynąć na jakość składanych zeznań, a tym samym ograniczyć liczbę dodatkowych przesłuchań tych samych osób i przyspieszyć postępowania karne oraz, co jest niezmiernie istotne, pozytywnie wpłynąć na zaufanie społeczeństwa do wymiaru sprawiedliwości. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska prosi o przyjęcie przedmiotowego projektu i nadanie mu odpowiedniego biegu legislacyjnego. Dziękuję bardzo.
Mówca: Łukasz Zbonikowski
Data: 2014-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość odnieść się do projektu ustawy o ochronie i pomocy dla pokrzywdzonego i świadka z druku nr 2653 i przedstawić stanowisko klubu wobec tego projektu. Nikt z nas nie ma wątpliwości, że jeśli chodzi o uczestników co do zasady nie ze swej woli procesu sądowego, jakimi są pokrzywdzony lub świadek, wymaga się zapewnienia bezpieczeństwa, odpowiedniego komfortu i jak najmniejszej uciążliwości. Dla dobra dociekania prawdy i sprawiedliwości, właściwego zebrania materiału dowodowego i skazania właściwych osób te osoby powinny mieć komfort i nie powinno to być dla nich zadanie, uczestnictwo obciążające. Wiemy też - i nie możemy stać z boku - jaka jest powszechna opinia w tej materii: że wymiar sprawiedliwości, prawo więcej zapewnia przestępcom, sprawcom przestępstw i bardziej skupia się na nich niż na ofiarach albo też uczestnikach mimo woli, którzy są przecież niezbędni i kluczowi w dociekaniu prawdy. Dlatego nic więc dziwnego, że z zadowoleniem przyjmujemy taki projekt ustawy, nawet jeżeli smuci, że tak późno, jeśli chodzi o rzeczy, o fakty, kiedy stwierdzamy, że pewne prawa i zabezpieczenia w przypadku tych właśnie uczestników powinny funkcjonować i być ujęte w jednym, jednolitym, jasnym, klarownym akcie prawnym już od dawna. Zresztą sam fakt, że troszkę dyrektywy Unii Europejskiej na nas to wymuszają, też nie jest dla nas chwalebny. Ale z całą pewnością dotychczasowa chęć prawodawcy, wymiaru sprawiedliwości skupienia się na wykryciu, ustaleniu stanu faktycznego, prawdy, przestępcy, udowodnienia winy nie stoi przecież w sprzeczności z założeniami tej ustawy. Wręcz przeciwnie, właśnie dobre, bezpieczne, komfortowe warunki zapewniające również nowe i techniki, i sposoby pozyskiwania dowodów ze źródeł osobowych, jak myślę, tylko i wyłącznie mogą pomóc tej idei nadrzędnej, czyli znalezieniu sprawiedliwości i właściwemu osądzeniu sprawcy czynów zabronionych. Dlatego, nie wnikając tu w szczegóły, bo nie czas i miejsce, możemy określić, że samą ideę, same cele popieramy. Prosimy o skierowanie tego projektu ustawy do właściwych komisji, myślę, do Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka, do dalszych prac szczegółowych, po to aby właśnie w szczegółach zapewnić i wypracować najlepsze elementy, które dopomogą realizacji celów, które są wskazane w uzasadnieniu tej ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Zych
Data: 2014-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego, po zapoznaniu się z projektem ustawy, a także po wysłuchaniu dzisiejszych uzasadnień przedstawionych przez panów ministrów, oświadcza, że projekt ten w pełni zasługuje na dalszą pracę, odpowiada obecnej sytuacji i zapotrzebowaniu, głównie jeśli chodzi o ochronę interesów świadków i osób pokrzywdzonych, i w trakcie dalszych prac legislacyjnych będzie popierał ten projekt. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2014-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Doczekaliśmy się projektu kompleksowej regulacji dotyczącej ochrony świadków i pokrzywdzonych. Do tej pory regulacje były cząstkowe, w Kodeksie postępowania karnego i wewnętrznych przepisach Policji. Mamy ustawę o ochronie świadka koronnego, ale brakowało przepisów o pomocy dla zagrożonych odwetem czy zastraszeniem obywateli mających status świadka, pokrzywdzonego oraz osób im najbliższych. Projekt, nad którym debatujemy, stanowi także między innymi implementację dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw. Oczywiście mówimy o sytuacji, gdy istnieje zagrożenie dla życia lub zdrowia wymienionych osób. Trzeba przyznać, że państwo będzie musiało wziąć na siebie istotne obowiązki. Pokrzywdzeni i osoby im najbliższe będą mogli korzystać z ochrony na czas czynności procesowej, ochrony osobistej, pomocy w zakresie zmiany miejsca pobytu. Nowym uprawnieniem pokrzywdzonego będzie prawo do tłumaczenia niektórych dokumentów oraz do informacji w sprawie. Niektóre uprawnienia będą też przysługiwać świadkom i osobom im najbliższym. Projekt poprzez zmiany w Kodeksie postępowania karnego umożliwi anonimizację części danych osób przesłuchiwanych w postępowaniu karnym. Proszę nie mylić tego pojęcia z pojęciem animizacji, bo takie słowo pojawiło się również w uzasadnieniu, ale oznacza ono ożywienie, więc jak rozumiem, nie o takie sformułowanie w tym przypadku chodziło. Przewidziane jest także szersze wykorzystanie wideokonferencji. Warto również podkreślić kolejną ważną ideę zawartą w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady z 2011 r. w sprawie europejskiego nakazu ochrony, implementowanej do polskiego prawa, która zakłada, że ochrona udzielana pokrzywdzonemu w jednym państwie członkowskim będzie wykonywana i kontynuowana we wszystkich innych państwach członkowskich, w których osoba ta przebywa. Projekt ustawy wprowadza także kolejny ważny element, jakim jest powołanie przy komendach wojewódzkich Policji koordynatorów do spraw zapewnienia bezpieczeństwa osób występujących w procesie karnym. Trzeba mieć też świadomość, że do realizacji nowych zadań przewidzianych ustawą będą angażowani policjanci dotychczas realizujący inne zadania. Według szacunku projektodawców będzie to ok. 6680 funkcjonariuszy, przy czym nie przewiduje się zwiększenia stanu etatowego Policji. Przyznam, że chciałabym usłyszeć, w jaki sposób Policja wykona nałożone na nią zadania. Czy nie będzie niezbędne zwiększenie niemałych już dziś przewidywanych kosztów? Mam nadzieję, że w toku prowadzonych w komisji prac wszystkie wątpliwości zostaną wyjaśnione, bo co do merytorycznej zasadności podjęcia tak ważnej kwestii, jak ochrona i pomoc dla pokrzywdzonego i świadka, sprawa jest oczywiście przesądzona, ale doskonale wiemy, że jak to zawsze bywa, diabeł tkwi w szczegółach. Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej jest za skierowaniem projektu do dalszych prac. (Oklaski)