Mówca: Marcin Horała
Data: 2018-03-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ustawa, nad którą dzisiaj debatujemy, ustawa zmieniająca Prawo telekomunikacyjne i kilka ustaw pokrewnych, wprowadza do tego prawa szereg rozwiązań, które można by nazwać przede wszystkim prokonsumenckimi. Rynek usług telekomunikacyjnych to rynek specyficzny, gdzie z jednej strony występują tysiące, setki tysięcy oraz miliony drobnych klientów, a z drugiej strony - duże podmioty gospodarcze. Siłą rzeczy stosunki między stronami, choć de iure są równoprawne, de facto bywają jednak z przechyłem w kierunku dostawcy usług, stąd konieczność, aby prawnie gwarantować prawa konsumentów, prawa milionów zwykłych Polaków. Zmiany idące w tym kierunku to chociażby doprecyzowanie obowiązków informacyjnych podmiotów telekomunikacyjnych, wprowadzenie nowej formy zawierania umów, formy dokumentowej, i inkorporowanie. Ona pojawiła się już w Kodeksie cywilnym, teraz będzie ona w sposób precyzyjny opisana w Prawie telekomunikacyjnym w odniesieniu do umów o świadczenie takich usług. Wprowadzone są precyzyjne obowiązki informacyjne przedsiębiorców, dostawców usług, tak aby konsumenci dysponowali wszelkimi informacjami niezbędnymi do podejmowania racjonalnych decyzji o zawieraniu, zmianie lub wypowiadaniu umowy. Porządkujemy kwestię formy zawierania umowy i dokonywania późniejszych zmian w tej umowie. W pierwotnym brzmieniu projektu wprowadzona jest zasada, że wszelkie zmiany w umowie mają być zawierane w tej samej formie, w której zawarta była umowa pierwotna. Mamy często do czynienia z sytuacją, znamy to z doświadczenia albo osobistego, albo chociażby jako posłowie z interwencji wyborców, że czasami zdarza się, że zwłaszcza osoby starsze, może gorzej słyszące, dokonują przez telefon jakiejś modyfikacji czy zawierają nową umowę o świadczenie usług z obszaru telekomunikacji, a później, kiedy przychodzi już rachunek, to jest zaskoczenie, że warunki okazują się inne, niż sobie wyobrażali. Zabezpieczenie tego, jeżeli ktoś sobie nie życzy, jeżeli wolałby tylko np. w formie pisemnej - taka jest decyzja konsumenta - zawierać taką umowę, żeby również i późniejsze zmiany były wprowadzane w formie pisemnej, choć oczywiście nadal decyzja, tak jak mówimy, jest po stronie konsumenta. Z drugiej strony, jeżeli ktoś chce, żeby było wygodniej, załatwić to przez telefon czy przez Internet, to może sobie taką formę wybrać, w takiej formie zawierać umowę i w takiej formie później ją zmieniać. Ustawa nowelizuje też ustawę o zarządzaniu kryzysowym. Wprowadza obowiązek powiadamiania za pomocą SMS-ów. Niedawno, minionego lata, kiedy mieliśmy tragiczną nawałnicę, przekonaliśmy się naocznie, jak istotny jest system powszechnego powiadamiania, nie taki system, w którym ktoś musi się gdzieś zapisywać specjalnie, wpisać się do jakiejś bazy danych, na jakąś listę - takie systemy w różnych miejscach w Polsce funkcjonują - ale taki, że po prostu wszyscy znajdujący się w obszarze zagrożenia, którzy mają telefon komórkowy, a w dzisiejszych czasach to już prawie wszyscy go mają, takie powiadomienie, np. SMS-em otrzymają, ono będzie dostarczone. Wreszcie zmiana znów chroniąca interes konsumenta to zmiana dotycząca usług typu premium, często bardzo drogich SMS-ów. Tu też zdarzają się działania co najmniej na pograniczu etyki. Na przykład często dzieci mają telefony komórkowe, dostają jakiegoś SMS, odpiszą na niego, a okazuje się, że tym samym już zawarły umowę i ten SMS ich kosztował 5, 7, 10, 20 zł. Wprowadzamy zasadę, że konsument może w umowie zawrzeć ustalenie co do pewnego miesięcznego limitu wydatków na usługi typu premium, a przede wszystkim, co jest najistotniejsze, że jest też pewien limit domyślny, jeżeli w umowie do tego się nie odniesiono czy jeżeli takiej decyzji konsumenta w tej sprawie nie było. To jest limit wynoszący 35 zł, czyli więcej się na tego rodzaju usługi nie wyda. To jest szczególnie istotne przy usługach typu abonamentowego, bo to powoduje, że czasem już przez miesiąc można dużo wyższy rachunek wygenerować, a możliwość, żeby w ogóle się o tym dowiedzieć i ewentualnie tego rodzaju umowę rozwiązać, pojawia się wtedy, kiedy już przychodzi rachunek do zapłacenia. Tutaj wprowadzamy ten limit, który konsumentowi da bezpieczeństwo i nie narazi go na nadmierny koszt. Chciałbym w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość zgłosić kilka poprawek. W swojej istocie są to poprawki dosyć drobne, ale ulepszające jeszcze brzmienie ustawy. Na przykład w trakcie prac w komisji wydłużono vacatio legis do 6 miesięcy, generalne vacatio legis dla całej ustawy. Wydaje się zasadne, żeby uczynić od tego wyjątek dla przepisów dotyczących chociażby likwidacji jednej z polubownych metod rozwiązywania sporów, w sytuacji gdy i tak te postępowania nie mogą trwać dłużej niż 3 miesiące. (Dzwonek) A więc na pewno nie będą one trwały 6 miesięcy. Składam niniejszym te poprawki. I proszę państwa w imieniu klubu PiS o poparcie projektu ustawy. (Oklaski)