PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Robert Jagła
Data: 2015-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! W ostatnim czasie poinformował pan, że w ramach III osi priorytetowej Programu Operacyjnego ˝Inteligentny rozwój˝ Ministerstwo Gospodarki planuje rozpocząć realizację projektu pn. ˝Promocja gospodarki w oparciu o polskie marki produktowe˝. Jednym z zadań, które mają być realizowane w ramach tego projektu, jest koordynacja systemu promocji polskiej gospodarki realizowanej dotychczas na szczeblu centralnym i regionalnym. Wspomniał pan też, że promocja polskiej gospodarki wymaga współpracy instytucji działających na rzecz biznesu. Na terenie województwa dolnośląskiego funkcjonuje taka jednostka jak Dolnośląscy Pracodawcy - jest to regionalna i reprezentatywna organizacja pracodawców z Dolnego Śląska, która działa głównie na rzecz zmniejszania bezrobocia, wspomaga przygotowanie firm do wykorzystywania funduszy strukturalnych, a także internacjonalizacji przedsiębiorstw w tym regionie. Jestem przekonany, że organizacja ta wyróżnia się dobrą znajomością potrzeb rozwojowych swoich członków, dobrą znajomością rynku, a także przejrzystością i szybkością przekazywania informacji pomiędzy organizacją a przedsiębiorcami. W związku z planem powołania przez Ministerstwo Gospodarki specjalnego zespołu, w skład którego wchodzić będą przedstawiciele jednostek rządowych oraz urzędów marszałkowskich, byłbym wdzięczny za odpowiedź na poniższe pytania: W jaki sposób organizacja Dolnośląscy Pracodawcy mogłaby nawiązać dialog i podjąć się współpracy z zespołem, urzędem marszałkowskim, które będą wypracowywały mechanizmy współpracy w zakresie działań podejmowanych na rzecz promocji polskiej gospodarki? W jaki sposób można byłoby zwiększyć rolę organizacji zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców, aby miały one zdecydowany wpływ na efektywne wzmocnienie koordynacji systemu promocji polskiej gospodarki? Jakie dokładnie działania planuje Ministerstwo Gospodarki w celu realnej integracji aktywności w zakresie promocji polskiej gospodarki i wsparcia internacjonalizacji przedsiębiorstw różnych instytucji w Polsce? Jakie formy koordynacji działań na szczeblu regionalnym w zakresie wsparcia internacjonalizacji Ministerstwo Gospodarki może rekomendować marszałkom województw? Dziękuję.
Mówca: Marek Łapiński
Data: 2015-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Pytanie dodatkowe obejmuje pytania, na które pan minister jeszcze nie zdążył odpowiedzieć. Pan marszałek wytrącił mi z ręki argument, że pan minister nie udzielił odpowiedzi na te pytania. A więc oczekuję odpowiedzi na pytania, które zadaliśmy. Krótki komentarz. Wykorzystując swój czas, chciałbym, panie ministrze, powiedzieć, skąd takie pytania i nasza troska o to, by Ministerstwo Gospodarki współpracowało z instytucjami otoczenia biznesu, w tym z organizacjami pracodawców. Ponieważ z troską, ale też z nadzieją odnosimy się do programu promocji polskiej gospodarki za pomocą polskich marek, ale wiemy, że często ten sposób promowania tego typu inicjatyw, tylko przez urzędników, może zakończyć się niepowodzeniem. Liczy się doświadczenie, wiedza, kompetencje w zakresie promocji własnych przedsiębiorstw. Są osoby, które osiągnęły na rynku duży sukces. Chcemy więc, byście zaprosili je państwo do współpracy, wykorzystali doświadczenie tych osób i to nie tylko na gruncie (Dzwonek) tego zespołu rządowego, o którym pan minister powiedział, ale także w regionach, o co apelujemy, oczekując z nadzieją, że odpowiedzi na zadane przez nas pytania pan minister za chwilę udzieli. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2015-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nawiążę do pytania, które zadałam panu ministrowi pracy i polityki społecznej już dobre ponad pół roku temu, o wyniki kontroli. Wówczas pan minister odpowiedział, że są one utajnione. Dzisiaj tych informacji na temat tych wyników kontroli jest dużo. Nie wszystkie są zgodne. Jestem nieustannie nagabywana przez dziennikarzy, którym obiecałam, ponieważ nie mam odpowiedzi w tej sprawie, że skieruję dzisiaj takie pytanie do pana ministra. Zadaję dzisiaj pytanie nie o wyniki kontroli, tylko o środki na kontach funduszu emerytalnego, które zgromadziły osoby ubezpieczone w ZUS, które w latach 2010-2015 zmarły, a przed śmiercią pobierały renty z tytułu niezdolności do pracy. Ile było takich osób, panie ministrze? Jak duże środki zgromadziły na kontach emerytalnych? Jak długo pobierały renty inwalidzkie? Co się stało ze środkami zgromadzonymi na kontach emerytalnych osób ubezpieczonych, które po okresie pracy i odkładania składek emerytalnych utraciły zdolność do pracy i pobierały renty inwalidzkie? Ile środków z funduszu emerytalnego osób pobierających od 2010 r. renty z tytułu niezdolności do pracy i zmarłych w latach 2010-2015 do końca II kwartału zostało przeniesionych z konta funduszu emerytalnego na konto funduszu rentowego? Jakie to były kwoty w kolejnych latach? Zadaję to pytanie, gdyż ono ciągle jest powtarzane. Wymieniane są różne kwoty wynoszące sporo miliardów. Chciałabym wiedzieć, jak te rozrachunki wyglądają, tym bardziej że Zakład Ubezpieczeń Społecznych dysponuje przecież bardzo obszernym systemem informatycznym, a pan minister Bucior (Dzwonek), który będzie odpowiadał, jest przewodniczącym rady nadzorczej, więc jest najlepszą osobą do udzielenia bardzo szczegółowych i pełnych odpowiedzi.
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2015-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Temat emerytur jest bardzo wrażliwy. Pojawiła się informacja prasowa, która funkcjonuje od wielu dni, tygodni w przestrzeni publicznej, że z funduszu zniknęło 8 mld zł. Państwo tego nie dementują, nie wyjaśniają. Mówimy o środkach pozostałych po zmarłych rencistach. Proszę to uzupełnić, jeśli chodzi o II filar, czyli o OFE. Co z tym się dzieje? Dziwne, że w takiej sprawie nie ma jasnego przekazu. Czy prawdą jest na przykład to, o czym donoszą media, że w tej sprawie toczy się śledztwo w prokuraturze okręgowej? Czy też nie ma takiego śledztwa? Chodzi o podstawowe kwestie, które powinniście państwo wyjaśnić opinii publicznej, ponieważ opinia publiczna żyje informacją. Propozycja waloryzacji emerytur na poziomie kilku złotych wywołuje dodatkowe emocje z tym związane i prosiłbym, żeby to wyjaśnić. Przy okazji mam jeszcze jedno pytanie dotyczące Funduszu Rezerwy Demograficznej. Zakładaliśmy, że po 2020 r. ten fundusz będzie dysponował kwotą ponad 100 mld zł. Został uruchomiony znacznie wcześniej. (Dzwonek) Dzisiaj środki są zdecydowanie mniejsze, na poziomie 17 mld zł. Czy rząd planuje zwiększenie środków w ramach Funduszu Rezerwy Demograficznej, który miał być buforem bezpieczeństwa, jeśli chodzi o przyszłe emerytury?
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2015-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, nie otrzymaliśmy odpowiedzi. Pan minister intencjonalnie odmówił odpowiedzi na pytania, które zadaliśmy, a zatem prosimy o odpowiedź na piśmie.
Mówca: Romuald Garczewski
Data: 2015-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Chcielibyśmy zapytać, czy znana jest panu ministrowi decyzja wydana przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska w Kielcach, podtrzymana później przez generalnego dyrektora ochrony środowiska, o zakazie hodowli, a tym samym braku możliwości rozmnażania się, bizonów w Kurozwękach, co oczywiście będzie skutkować całkowitą likwidacją stada. Nakazane zostały sterylizacje, kastracje bizonów. Chciałbym przypomnieć, że w 2000 r., za wszelkimi zgodami, zostało stworzone stado bizonów w Kurozwękach. Dzisiaj pracuje tam ponad 100 osób. Całe przedsiębiorstwo pałacowe zostało odbudowane. Odwiedza to miejsce ponad 100 tys. turystów rocznie. Dla społeczeństwa i turystów niezrozumiałe jest zagrożenie ze strony bizonów dla polskiego żubra. W strategii ochrony żubra przyjętej w 2007 r. zapisano, że z Polski trzeba eliminować bizony. W tym miejscu należy zaznaczyć, że bizon i żubr mają wspólnego przodka. I bizon, i żubr przywędrowały - żubry do Polski, bizony do Ameryki i stamtąd zostały sprowadzone. Przypomnieć należy, że po I wojnie światowej nie było żadnego żubra w Polsce. Odbudowywane jest stado. Dzisiaj jest w Polsce ponad 1400 żubrów. W jaki sposób te bizony z Kurozwęk - to odległość 400 km - mają zagrozić genetycznie stadu żubrów, tego nikt nie rozumie. Szeroka akcja medialna - parę tysięcy osób - zebrane listy w ramach protestu internautów ośmieszają nas, ośmieszają urzędników, ośmieszają naukowców, tym bardziej że poparte to jest (Dzwonek) również naukowymi opiniami z Zachodu. W całej Europie wolno hodować bizony jako bydło hodowlane obok żubrów. Polska jest jedynym krajem, który robi z tego problem. Twierdzi się nawet w uzasadnieniu, że miejsca pracy to nie interes społeczny. Dziękuję.
Mówca: Marek Gos
Data: 2015-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Pani Minister! W zasadzie pani wystąpienie dotyczące konieczności ochrony żubrów było bardzo ciekawe. Co do tego nie mamy żadnych zastrzeżeń, znamy strategię ochrony żubrów. Natomiast wiemy, jeżeli chodzi o pierwszą i drugą decyzję administracyjną, o kwestię dotyczącą otrzymywania tych decyzji, że nie opiera się to na ostrych przepisach. Były możliwości zastosowania pewnych ograniczeń, pewnych zabezpieczeń. Mówimy o hodowli, o trzymaniu bizonów w stanie wolnym. Mamy świadomość, że dzisiaj są trzy duże populacje bizona w Polsce, które są bardzo oddalone od Kurozwęk. Mówił o tym mój kolega poseł Garczewski. Potrzebna była tylko odrobina dobrej woli, a nie pewna bezduszność. Jestem również przyrodnikiem. W związku z tym zwracam uwagę na to, że zarówno dyrektor regionalny, jak i dyrektor generalny mieli możliwość, żeby podjąć korzystne decyzje dla właściciela, regionu i oczywiście społeczności, która jest tam zatrudniona. (Dzwonek) Oczywiście pod pewnymi warunkami, ale trzeba było te warunki uwzględnić w decyzji. Najłatwiej jest zanegować coś, co z trudem zostało stworzone. W swojej wypowiedzi nie ustosunkowała się pani do zadanego przez nas pytania. Pytamy panią wprost, bo z pani wypowiedzi wynika, że jest pani po stronie administracji.
Mówca: Romuald Garczewski
Data: 2015-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Nie, bo chcielibyśmy jeszcze raz przemyśleć cały etap, jeżeli chodzi o możliwości dotyczące swobody gospodarczej, działalności gospodarczej w tym aspekcie. Prosimy o pomoc, o wskazanie, jakie przepisy trzeba zmienić, żeby Polska, będąc krajem europejskim, była w takiej Europie, gdzie takie rzeczy się dzieją, gdzie jest to możliwe. Interpelacja w tej sprawie została przeze mnie złożona. Myślę, że takich spraw będzie więcej.
Mówca: Dariusz Joński
Data: 2015-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Razem z posłem Arturem Ostrowskim pytamy o Instytut Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi. Jest to szpital, w którym pracuje obecnie ponad 2 tys. osób, a rocznie hospitalizowanych jest ponad 40 tys. osób. Pytamy o szpital, który był budowany ze składek społeczeństwa, pytamy o szpital, który jest dzisiaj zadłużony na prawie 285 mln zł, w końcu pytamy o szpital, który bezpośrednio podlega ministrowi zdrowia. Pytamy nie po raz pierwszy. Pytaliśmy tuż po raporcie Najwyższej Izby Kontroli w 2012 r., kiedy prezes NIK alarmował, bił na alarm, że instytuty, w tym Centrum Zdrowia Matki Polki, nie radzą sobie, a Centrum Zdrowia Matki Polki jest najbardziej zadłużonym szpitalem w kraju. To był 2012 r. Wtedy wystosowaliśmy interpelację do ministra zdrowia z pytaniem o to, jaki jest pomysł na plan naprawczy. Wtedy usłyszeliśmy, że, cytuję odpowiedź podsekretarza stanu: ministerstwo na bieżąco monitoruje sytuację poprzez analizę sprawozdań z działalności instytutów itd., ale też że podjęto decyzję i że 7 lutego nastąpiła zmiana na stanowisku dyrektora instytutu. To był 2013 r. Dwa lata mija i okazuje się, że podczas gdy wtedy zadłużenie to było 170 mln, to w tej chwili jest to ponad 285 mln, i czytamy w odpowiedzi na interpelację z 10 czerwca, że jest trudna sytuacja, instytut nie ma płynności finansowej, no i wystąpił do ministra skarbu o przekazanie środków, które by miały ratować szpital. Występujemy w tej sprawie i pytamy tutaj o to, dlatego że pan minister Zembala, kiedy był ostatnio w Łodzi, zaprosił nas, parlamentarzystów, na spotkanie, jak nam się wydawało, dotyczące również przyszłości tego instytutu, przyszłości osób, które tam się leczą, ale też pracowników, w ogóle tego bardzo ważnego szpitala, a okazało się, że, niestety, przez swoją butę i arogancję (Dzwonek) nie przyjął nawet od nas petycji, ba, nawet nie wiedział, w jakim instytucie się znajduje i w jakiej sytuacji finansowej jest szpital, myślał, że w bardzo dobrej, a nie ma on płynności finansowej. Żałuję, że dzisiaj pana ministra nie ma z nami, ale jest pan wiceminister, więc mam nadzieję, że otrzymamy odpowiedź na pytanie o to, kiedy zostaną przekazane środki na ratowanie tego szpitala. Potrzeba na to prawie 300 mln zł, same wymagalne spłaty to jest prawie 90 mln zł. Dla nas jest to strategiczny szpital w regionie. Państwo mieliście osiem lat, żeby zaprezentować konkretną propozycję ratowania szpitala. Zamiast tego mamy coraz większe zadłużenie tego szpitala, no i nie wiemy co dalej. Pytają o to pracownicy, pytają mieszkańcy, którzy wpłacali składki na budowę tego szpitala, którzy budowali ten szpital i dzisiaj zbierają podpisy, aby go ratować. Tak więc, panie ministrze, pytanie: Czy minister skarbu uwzględni wniosek o sfinansowanie tego zadłużenia? Jeśli tak, to kiedy? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Artur Ostrowski
Data: 2015-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! W gruncie rzeczy pan minister niczego konkretnego dzisiaj nie powiedział, jeśli chodzi o kwestie ratowania Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki. To samo zresztą zrobił pan minister Zembala, kiedy przyjechał do tego centrum, przyjechał do Łodzi. Nic konkretnego z jego ust nie padło. Panie ministrze, żądał 8 lat. Pan mówi o tym, że trzeba zmienić prawo. 8 lat, trzech ministrów: pani minister Kopacz, pan minister Arłukowicz, teraz pan minister Zembala. Pan, panie ministrze, mówi, że potrzebna jest zmiana prawa, żeby korzystać z tych środków Ministerstwa Skarbu Państwa. To co robił rząd do tej pory, jeśli chodzi o przygotowanie tego prawa? Może pan minister dzisiaj nam na to pytanie odpowie. Bo kończy się kadencja i w gruncie rzeczy nic ministerstwo w tej sprawie nie zrobiło. Mówi pan, że to jest samodzielny instytut. Samodzielny instytut, ale nie jest pozostawiony samemu sobie, bo pan minister ma wpływ, jak sam pan powiedział, na dyrektora instytutu. Odpowiedzialność spada również na ministerstwo i na rząd. (Dzwonek) Tu są potrzebne konkretne odpowiedzi. Kiedy nastąpi zmiana prawa? Kiedy będą konkretne pieniądze? Kiedy te pieniądze z Ministerstwa Skarbu Państwa zostaną przekazane instytutowi? Bo po prostu ten szpital umiera, a pan, panie ministrze, czeka na to, żeby zmienić prawo. Pan może i miał czas na to, żeby to prawo zmienić. (Oklaski)
Mówca: Dariusz Joński
Data: 2015-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak, ale, panie marszałku, nie możemy pozwolić na to, żeby pan minister wprowadzał w błąd bądź też oszukiwał. Nie ma komisji, panie ministrze, doskonale pan to wie, w której państwo razem z PSL-em nie macie większości. W każdej macie większość. Nigdzie nie ma też takiej komisji, gdzie SLD by miało głos decydujący, bo jesteśmy dużo mniejszym klubem. Jeśli ta ustawa, o której pan mówi, która dawałaby szanse przekazania tych pieniędzy, leży w podkomisji, to jest tylko i wyłącznie państwa wina. Panie marszałku, ponieważ pan minister nie odpowiedział nam na pytanie, kiedy te środki zostaną przekazane, kiedy to prawo zostanie zmienione, a wiemy, że będą trzy bądź cztery posiedzenia do końca tej kadencji, przy tym we wtorek pani premier przyjeżdża do Łodzi i nie my, ale m.in. okręgowa izba pielęgniarek i położnych jeszcze dzisiaj zaprosi panią premier, ponieważ chcą tam wejść w spór i zorganizować protest zbiorowy na terenie szpitala...
Mówca: Dariusz Joński
Data: 2015-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

...na spotkanie, żeby powiedziała, co zrobiła i co zrobi w tej sprawie, aby ratować ten szpital, bo za czasów pani minister Kopacz było największe zadłużenie...
Mówca: Andrzej Dąbrowski
Data: 2015-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku, za taki ładny wstęp. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pytanie nasze dotyczy planowanej reformy funkcjonowania stowarzyszeń. W Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz w Komisji Polityki Społecznej i Rodziny rozpatrywany jest obecnie przedstawiony przez prezydenta RP projekt ustawy o zmianie ustawy Prawo o stowarzyszeniach. Projekt zakłada wprowadzenie szeregu zmian w zakresie zakładania, rejestracji i funkcjonowania stowarzyszeń oraz zmianę formuły stowarzyszeń zwykłych. Jedną z wprowadzanych zmian jest przedstawiona w projekcie koncepcja przybliżania stowarzyszeń do tzw. podmiotów non for profit. Niestety projekt zawiera wiele niedociągnięć, co może wywoływać poważne skutki dla członków tych stowarzyszeń. Dotychczas stowarzyszenia zwykłe mogły działać wyłącznie w oparciu o składki członkowskie i nie mogły zaciągać zobowiązań finansowych, co gwarantuje członkom, że nie spotka ich konieczność pokrywania zobowiązań takiego stowarzyszenia z ich osobistego majątku. Po wprowadzeniu do systemu prawa przedmiotowej nowelizacji członkowie stowarzyszeń zwykłych będą narażeni na konieczność pokrywania zobowiązań stowarzyszenia z własnych pieniędzy. Kolejną istotną zmianą jest obniżenie liczby osób wymaganej do założenia stowarzyszenia z 15 do 7. Jest to zmiana o tyle wątpliwa, że w przeciwieństwie do fundacji, gdzie głównym kapitałem są środki pieniężne, w stowarzyszeniach kluczową rolę dla powodzenia przedsięwzięcia odgrywają jego członkowie, którzy wnoszą do stowarzyszenia swoją pracę i umiejętności. Skoro zatem siłę napędową stowarzyszenia stanowią jego członkowie, to obniżenie wymaganej liczby osób do 7 może stanowić broń obosieczną i przyczynić się do porażki wielu inicjatyw już na samym początku. Budzącym obawy posłów rozwiązaniem jest poszerzenie możliwości nadawania osobowości prawnej oddziałom terenowym stowarzyszenia. Rodzi to obawy, że takie jednostki staną się de facto osobnymi podmiotami prawnymi powiązanymi jedynie w sposób formalny z centralną strukturą stowarzyszenia. Przedmiotowy projekt wprowadza wymóg dostosowania statutów obecnie funkcjonujących stowarzyszeń do postanowień procedowanej ustawy w ciągu 18 miesięcy od dnia jej wejścia w życie. Jeżeli działające stowarzyszenia nie zmienią swoich statutów i nie wpiszą się do ewidencji stowarzyszeń, po 18 miesiącach przestaną de facto istnieć w rozumieniu ustawy Prawo o stowarzyszeniach, a tym samym niewielkie (Dzwonek) inicjatywy wąskich grup osób działających jako stowarzyszenia zwykłe zostaną wyeliminowane z obrotu prawnego. Projekt ustawy nie wprowadza możliwości udostępnienia w formie centralnej ewidencji elektronicznej stowarzyszeń informacji o stowarzyszeniach niewpisanych do KRS, wskutek czego po wejściu w życie przedmiotowej nowelizacji uzyskanie szczegółowych informacji na temat tej formy stowarzyszeń w trybie elektronicznym będzie znacznie utrudnione. Należy wskazać...
Mówca: Andrzej Dąbrowski
Data: 2015-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dosłownie sekundę. Pierwsze: Jakie zmiany może zaproponować rząd w przedmiotowym projekcie ustawy, aby uchronić członków stowarzyszenia przed odpowiedzialnością własnym majątkiem za jego zobowiązania? Drugie: Czy pan minister dostrzega negatywne skutki niektórych zmian proponowanych w przedmiotowej nowelizacji w zakresie działalności obecnie funkcjonujących stowarzyszeń? Trzecie: Co czeka stowarzyszenia, które nie dostosują swoich statutów do wymogów wprowadzanej nowelizacji? Dziękuję.
Mówca: Jerzy Wenderlich
Data: 2015-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Może najpierw zapytam pana posła Dąbrowskiego, czy będzie miał jakieś pytanie dodatkowe. (Poseł Andrzej Dąbrowski: Tak.) Panie ministrze, żeby mógł pan wiedzieć, na czym pan stoi, niech poseł Dąbrowski zada to pytanie dodatkowe, a później pan minister ponownie będzie odpowiadał. Jeśli zabraknie czasu, to oczywiście stosownie do potrzeb wydłużę ten czas panu ministrowi. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Jerzy Kozdroń: Bardzo proszę.
Mówca: Andrzej Dąbrowski
Data: 2015-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie ministrze, rozumiem, że panu jest trudno odpowiadać, wiem, że te prace mają miejsce w podkomisji i że to projekt prezydencki. Nawet wczoraj telefonicznie rozmawiałem z panem Henrykiem Wujcem w tej sprawie. Moje wątpliwości są spowodowane rozmowami z przedstawicielami stowarzyszeń, więc to są ich pytania. Chcielibyśmy też znać stanowisko ministerstwa. W dużej mierze nasze wątpliwości pokrywają się z tym, co pan do tej pory powiedział, ale mam trzy dodatkowe pytania. Po pierwsze, jaki jest powód, dla którego Ministerstwo Sprawiedliwości nie chce w ramach nowelizacji ustawy utworzyć centralnej ewidencji stowarzyszeń zwykłych w systemie teleinformatycznym? Po drugie, dlaczego Ministerstwo Sprawiedliwości uważa, że nie jest właściwe do bycia dysponentem i organizatorem ewidencji, skoro stowarzyszenia zwykłe mają mieć możliwość przekształcania się w stowarzyszenia rejestrowe? I po trzecie, co jest powodem, że vacatio legis dla przepisów mówiących o przekształcaniu stowarzyszeń zwykłych jest do 1 stycznia 2017 r.? Dziękuję bardzo. (Sekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Jerzy Kozdroń: Mówił pan bardzo szybko i niewyraźnie, dlatego nie wszystko zrozumiałem.)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2015-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Do mojego biura poselskiego zgłaszają się kierowcy ciężarówek i autobusów, którzy uzyskali prawo jazdy wyższych kategorii przed rokiem 2002. Wtedy przepisy dopuszczały uzyskanie prawa jazdy na autobus i samochód ciężarowy bez posiadania uprawnień do jazdy samochodem osobowym. Obecnie kierowcy ubiegający się o prawo jazdy na ciężarówki czy autobusy muszą wykazać posiadanie prawa jazdy kategorii B. Są kierowcy, którzy mimo posiadania najwyższych kategorii prawa jazdy nie mogą kierować pojazdami osobowymi. W związku z tym mam pytanie: Czy rozważa się zmianę w obowiązujących przepisach dotyczących tej grupy kierowców? Jest to dla mnie kuriozalna sytuacja.
Mówca: Dorota Rutkowska
Data: 2015-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, pani marszałek. Przyzna pan, panie ministrze, że rzeczywiście przepis ten brzmi dość dziwnie i aż trudno sobie wyobrazić, że kierowca, który na co dzień pracuje jako kierowca autobusu czy jakiejś dużej ciężarówki, nie może prowadzić samochodu osobowego. Chciałabym zapytać, czy mamy wiedzę o tym, jak wielu kierowców taka sytuacja dotyczy, i czy ewentualnie wiemy, ilu kierowców zgłasza się po prostu do zrobienia nowego prawa jazdy kategorii B, bo to jest chyba jedyna droga do tego, żeby mogli mieć uprawnienia. Oni po prostu muszą zwyczajnie zdać egzamin, by móc prowadzić samochód osobowy. Dziękuję bardzo.