PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józef Zych
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! W czasie tej debaty wyszedł na jaw problem, który od dawna zaprząta głowy teoretyków prawa karnego, dyskusja na temat tego, czy kara to jest odwet państwa, czy też chodzi o to, żeby spełniała ona w przyszłości rolę wychowawczą, resocjalizacyjną. Oczywiście poglądy są najróżniejsze, ale zmierza się do tego, żeby była równowaga, równowaga pomiędzy jednym a drugim, żeby to nie było tylko karanie i odwet, ale aby ta kara do czegoś prowadziła. Oczywiście, gdy mówi się o tym w tym duchu, to trzeba przyznać, że w Polsce, w naszych przepełnionych więzieniach takich warunków, szczególnie do resocjalizacji więźniów odbywających wieloletnie kary pozbawienia wolności, to my nie mamy. I nad tym trzeba się zastanowić, ale to już nie rola Kodeksu postępowania karnego, tylko trochę innych przepisów. To jest jedna rzecz. I druga. Pamiętam taki moment, kiedy zmienialiśmy Kodeks karny i w części dotyczącej przestępstw seksualnych, jeżeli przestępstwo zostało dokonane zbiorowo, zaproponowano wtedy obniżenie górnego zagrożenia i dolnego. To był projekt rządowy. Jaki był argument wnioskodawców? A mianowicie taki, że sądy nie stosują górnych granic odpowiedzialności, więc po co to sztucznie utrzymywać. Co więcej, chcę powiedzieć, że doszło do takiej zmiany Kodeksu karnego. Myślę, że zarówno ten projekt, jak i kolejny wskazują na bardzo istotne zagadnienie, które występuje w Polsce. Proszę bardzo, gdy mówimy o zabójstwach, które w ostatnim okresie miały miejsce, szczególnie jeżeli chodzi o dzieci, gdy patrzymy na problem przestępstw seksualnych, ciągle niezmniejszający się, a także na popełniane innego rodzaju zbrodnie, to oczywiście trzeba coś z tym zrobić, i to w tym duchu, w duchu głębokiej analizy, która ma doprowadzić do wypracowania pewnej równowagi i zasadności dokonywania zmian w Kodeksie karnym czy w Kodeksie postępowania karnego. To jest okazja. W związku z tym klub Polskiego Stronnictwa Ludowego również popiera wniosek o skierowanie projektu do komisji i poddanie go głębokiej analizie, łącznie z przedstawieniem odpowiednich badań. Jednocześnie całkowicie zgadzam się z naszym młodym kolegą, że problemem w Polsce, i nie tylko w Polsce, jest sprawa resocjalizacji, oczywiście pojmowana w sposób należyty i przy zapewnieniu warunków do prowadzenia takiej działalności. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Kalisz
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wysłuchaliśmy dzisiaj bardzo długiego, obszernego wystąpienia przedstawiciela wnioskodawców. Zaprezentował on swój pogląd na politykę karną, propozycje zmierzające tak naprawdę tylko do zaostrzania kar i represji. To droga donikąd, to jest czysty populizm.Oczywiście moglibyśmy zagłębiać się w poszczególne przepisy tego projektu, na ile on jest racjonalny, na ile nie. Uważam jednak, że on w całości jest nieracjonalny i nawet niekonstytucyjny, o czym mówił już jeden z moich poprzedników. Jest orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego dotyczące zasady swobodnej oceny dowodów przez sędziego i zasady swobodnej oceny w ramach przepisów karnych dotyczących wymierzania kary. Jeżeli ustawodawca nie daje władzy sądowniczej możliwości wyboru albo ten wybór zawęża, to jest to niezgodne z konstytucją. Mówię to w odniesieniu do tego miejsca, gdzie jest przewidziana tylko kara pozbawienia wolności albo 25 lat pozbawienia wolności. Dzisiaj problemy są zupełnie inne. Dzisiaj problemem są również nieizolacyjne kary pozbawienia wolności, problemem jest praca resocjalizacyjna w więzieniu. Problemem jest także, użyję słowa, którego używał przyjaciel - nie wiem, czy jeszcze jest, ale pewnie jest - pana Andrzeja Dudy, przedstawiciela wnioskodawców, trochę strawestuję, system produkowania przestępców. Chodzi o sytuacje, kiedy w jednej celi siedzi wiele osób w warunkach niestety często złych i taką przywódczą rolę w tej celi przejmuje jedna z najgroźniejszych, najbardziej zdemoralizowanych osób i demoralizuje wszystkie pozostałe. To jest znane zjawisko. Jeżeli zostanie tam umieszczony ktoś, kto ma wysoką karę za czyn, który nie do końca na to zasługuje, a ustawodawca chciał tylko karać i karać, to wtedy ten pobyt w więzieniu demoralizuje. I tak niestety cały czas jest. Szanowny panie marszałku, pogląd mój i mojego klubu, Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej, moja opinia co do tego projektu są druzgocące. Jest to projekt kompletnie nieoddający istoty szacunku dla każdego człowieka i obowiązków państwa odnośnie do tego, żeby człowiek wrócił do społeczeństwa, również ten człowiek, który popełnił przestępstwo. Dlatego też w imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej zgłaszam wniosek o odrzucenie tego projektu w pierwszym czytaniu. (Oklaski)
Mówca: Adam Kwiatkowski
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym poruszyć kwestię tych przestępców, którzy bijąc ludzi, biją ich de facto na śmierć. Oni zdają sobie albo powinni zdawać sobie sprawę, że te zdarzenia mogą do tego doprowadzić. Najczęściej jest tak, że sądy i prokuratury tych czynów w ten sposób nie kwalifikują, a przecież wymiar kary w zależności od tego, jak te czyny zostaną zakwalifikowane, jest różny. W ekstremalnej sytuacji można sobie wyobrazić, że ktoś, kto w tym uczestniczy, czy ten, kto bije, może po kilku czy kilkunastu miesiącach wyjść na wolność. W jednym z przypadków, pobicia Na Stoku, najwyższa kara, jaka została wymierzona (Dzwonek), to kara 8 lat więzienia. Chciałbym zapytać o zdanie pana posła wnioskodawcy, jak do tego problemu się odnosi, jak ten problem w proponowanych rozwiązaniach jest ujęty. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje pytanie do posła wnioskodawcy dotyczy art. 226 i propozycji skreślenia § 3. Co legło u podstaw tej propozycji? Z punktu widzenia powagi Rzeczypospolitej, majestatu Rzeczypospolitej ten przepis, wydawałoby się, jest potrzebny. Czy nie jest tak, że w obecnych realiach władza nadużywa tego przepisu do tłumienia wolności słowa i uderza po prostu w osoby, które krytykują w sposób uzasadniony obecną władzę? Chociażby jest przykład strony Antykomor zamkniętej w taki, a nie inny sposób i w taki, a nie inny sposób potraktowanie młodego człowieka, który tę stronę prowadził. Czy to nie jest właśnie ta (Dzwonek) przyczyna? Dziękuję.
Mówca: Jerzy Żyżyński
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie jestem prawnikiem, jestem ekonomistą, ale zajmowałem się też społeczeństwem z punktu widzenia teorii systemów. Dlatego chciałbym zapytać wnioskodawcę: Czy nie warto by podkreślić w gruncie rzeczy najważniejszego aspektu przepisu karnego, czyli tej potencjalnej kary? Mianowicie przepis karny jest informacją dla społeczeństwa, przede wszystkim dla młodych ludzi, ma znaczenie wychowawcze, ale nie w stosunku do bandyty, którego się często już nie da wychować, tylko w stosunku do społeczeństwa - że coś jest złem. Jeżeli jest kara śmierci, to po to, żeby dać informację społeczeństwu, młodym ludziom, że zabicie kogoś jest najwyższym złem, bo się mu odbiera największą wartość, jaką ma, czyli jego własne życie. I za odebranie tej największej wartości - własnego życia jedyną karą może być tylko śmierć, szanowny panie. Oczywiście nie zawsze musimy ją stosować, ale to ma aspekt informacyjny i wychowawczy. Młody człowiek (Dzwonek), uczeń szkoły dowiaduje się, że za zabicie kogoś dostaje się dwa lata. Jak to na niego działa wychowawczo? Czy to działa na niego wychowawczo? Nie. Dopiero świadomość tego, że jest najwyższa kara, działa wychowawczo na tego młodego człowieka. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Henryk Siedlaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Projektodawcy niniejszej ustawy nowelizującej Kodeks karny zdecydowali się na usunięcie art. 135 § 2, który regulował przestępstwo zniesławienia prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Z niewiadomej przyczyny nie podzielili się z Wysoką Izbą przesłankami, które skłoniły ich do dokonania takiego zabiegu. Zgodnie z konstytucją prezydent Rzeczypospolitej Polskiej jest najwyższym przedstawicielem Rzeczypospolitej Polskiej, gwarantem ciągłości władzy państwowej, stojącym na straży suwerenności i bezpieczeństwa państwa oraz nienaruszalności i niepodzielności jego terytorium. W związku z tym, jeśli mamy zagłosować za pozbawieniem pewnej wzmożonej ochrony głowy państwa, to chcielibyśmy poznać argumenty za tym przemawiające. W konsekwencji chciałbym dziś zapytać: Dlaczego postanowiono zrezygnować z ujęcia w Kodeksie karnym kwestii dotyczącej prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i dlaczego nie przedstawiono stanowiska w tej sprawie w uzasadnieniu?
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Praktyka pokazuje, że w polskich sądach zapadają zbyt łagodne wyroki nawet w takich sprawach, kiedy zabito człowieka. Wiemy również, że kara jest dziś bardzo często odsiadywana tylko w połowie. Jeśli ktoś zabił lub ciężko zranił albo uszkodził ciało ofiary, powinien odpowiadać w sposób nieuchronny, ale i dotkliwy, bez marzeń o wcześniejszym skróceniu wyroku o połowę. Dlatego mocne uzasadnienie ma wprowadzenie obok kary dożywotniego więzienia i kary 25 lat pozbawienia wolności również kary 20 lat pozbawienia wolności. Poszerzyłoby to sądom spektrum orzekania, a kara ta mogłaby działać odstraszająco. Jak najbardziej zasadne wydaje się również, aby w przypadku zabójstwa ze szczególnym okrucieństwem niemożliwe było warunkowe przedterminowe zwolnienie, w przypadku gdy sprawca zostanie skazany na karę 20 lub 25 lat pozbawienia wolności. Godna poparcia jest propozycja, aby w przypadku odsiadywania wyroku dożywocia przedterminowe zwolnienie przysługiwało najwcześniej po 35 latach, jak również projekt zakładający podwyższenie, czyli zaostrzenie, kar za pobicie i pobicie ze skutkiem śmiertelnym. Na pewno w Sejmie znajdą się tacy, którzy uważają, że nie wysokość kary, a jej nieuchronność jest ważniejsza. Uważam, że jedno i drugie jest równie ważne.
Mówca: Zenon Durka
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przypadł mi w udziale zaszczyt przedstawienia stanowiska Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska wobec projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny, druk nr 1108. Projektodawcy przedmiotową nowelą chcą wzmocnić prawnokarną ochronę życia małoletniego poprzez dodanie w art. 148 dodatkowego § 2a ustanawiającego zbrodnię zabójstwa osoby małoletniej przestępstwem kwalifikowanym. W tym samym art. 148 w § 2 proponują sankcję za to przestępstwo w wysokości 25 lat pozbawienia wolności albo karę dożywocia. W opinii prokuratora generalnego, pierwszego prezesa Sądu Najwyższego, jak również Krajowej Rady Sądownictwa, przedmiotowe rozwiązania nie zasługują na poparcie. Wymienione instytucje wskazują m.in. na to, że wnioskodawcy nie podparli swojego projektu odpowiednimi badaniami empirycznymi z zakresu statystyki w kontekście dynamiki wzrostu tego typu zbrodni, jak również badaniami nad ewentualną liberalizacją orzeczeń w tym względzie. Wydaje się, że obowiązujące obecnie ustawodawstwo, to jest status quo w tej kwestii, wystarczająco chroni przed tego typu zbrodniami. Pojawiają się również argumenty natury konstytucyjnej dotyczące naruszenia zasady swobody orzekania w tym względzie. Reasumując, panie marszałku, Wysoka Izbo, panie ministrze, Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska nie poprze wniosku wnioskodawców i wnosi o odrzucenie projektu w pierwszym czytaniu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny. Wnioskodawcy w projekcie proponują zmianę art. 148 Kodeksu karnego poprzez wprowadzenie do tego artykułu nowego kwalifikowanego typu przestępstwa: zabójstwa osoby małoletniej. Oczywiście życie każdego człowieka powinno być dobrem, wartością szczególnie chronioną. Jest pytanie, czy na gruncie polskiego prawa karnego ta wartość jest istotnie dobrze chroniona. Tutaj moglibyśmy dyskutować. Wydaje się oczywiście, że tak, że Kodeks karny z natury rzeczy taką ochronę powinien zapewniać. Ale z kolei praktyka orzecznicza polskich sądów to co innego. I tutaj mamy rzeczywiście różne przypadki. O tym dzisiaj dużo mówił w poprzednim punkcie pan poseł Andrzej Duda. Tak jak powiedziałem, każde życie zasługuje na szczególną ochronę. Natomiast jeśli chodzi o życie dziecka, sytuacje, w których ofiarami zabójstw są dzieci, rzeczywiście najbardziej bulwersują one opinię publiczną. Takich zdarzeń w ostatnim okresie, o czym mówił pan poseł wnioskodawca, mieliśmy naprawdę wiele. Stąd też rzeczywiście pojawia się pytanie, czy można coś w tej sytuacji zrobić. Propozycja Solidarnej Polski jest właśnie krokiem w takim kierunku, aby otoczyć szczególną ochroną życie dziecka - osoby, która sama nie może się bronić. Takie przypadki, sytuacje powodują, że opinia publiczna jest szczególnie zbulwersowana. W związku z tym, że ta propozycja jakoś wpisuje się w propozycję szerszą, nad którą debatowaliśmy przed momentem, oczywiście uważam, że warto się pochylić nad tym projektem i w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wnoszę o skierowanie go do dalszych prac legislacyjnych we właściwej komisji kodyfikacyjnej. Dziękuję.
Mówca: Edward Siarka
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Na samym początku wygłoszę uwagę, że po wysłuchaniu prawnika pana posła Ryszarda Kalisza, podkreślam: prawnika, mam wrażenie, że rzeczywiście przepisał się już do klubu Ruch Palikota. (Poseł Michał Kabaciński: Nowoczesnego.) W imieniu klubu Solidarnej Polski mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko wobec poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny. Rzeczywiście to, co w ostatnich dwóch wystąpieniach usłyszeliśmy, prowadziłoby do stwierdzenia, że oto wszelkim remedium na takie sytuacje, kiedy matka morduje swoje dziecko czy też dochodzi do morderstwa dzieci w sposób okrutny, jest antykoncepcja i przerywanie ciąży. W jednym i drugim przypadku po prostu mówmy wprost - mamy do czynienia z morderstwem. Kodeks karny dla przeciętnego znawcy przedmiotu, dla przeciętnego obywatela nie jest lekturą łatwą. Jest to lektura trudna i w wielu wypadkach niezrozumiała. Jednak dla każdego obywatela ważny jest przekaz i duch płynący z Kodeksu karnego. Nic tak nie porusza naszych umysłów jak zabójstwo czy morderstwo dziecka, czego jesteśmy na co dzień świadkami za sprawą przekazów medialnych. Wszystkie takie przypadki naprawdę poruszają nawet bardzo nieczułe serca i umysły ludzkie. Każdy, kto podnosi rękę na dziecko, musi wyczuwać w powszechnym przekazie, że morderstwo dziecka spotka się z bardzo surową karą, surową sankcją karną. I to jest najważniejsze przesłanie tego projektu, tak to odczytuje klub Solidarna Polska. Będziemy głosowali za jego przyjęciem i dalszymi pracami w komisjach. Bardzo dziękuję. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Marek Kuchciński)
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Wystarczy, panie marszałku.
Mówca: Marian Cycoń
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Trzy pytania. Czy właściwe jest stawianie projektodawcy zarzutu, że w uzasadnieniu do projektu ustawy nie zawarł argumentów ze sfery statystyki, które świadczyłyby o wzroście zagrożenia zabójstwami osób małoletnich? Czy podawane w mediach coraz liczniejsze i tragiczniejsze informacje nie są wystarczającym argumentem przemawiającym za zaostrzeniem przepisów określających odpowiedzialność karną za zabójstwo dzieci? Drugie pytanie. W jaki sposób proponowany projekt ustawy opiniował rzecznik prac dziecka? I trzecie pytanie: W jaki sposób projektodawca ocenia opinię, która wskazuje, że proponowany projekt ustawy ogranicza swobodę sądu co do możliwości wydania wyroku będącego konsekwencją czynu, którego dotyczy przedłożony i omawiany dziś projekt? Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana posła wnioskodawcy. Jaka jest pańska opinia co do tego - chodzi mi o ostatnie miesiące i lata - czy wzrasta faktycznie w Polsce liczba zabójstw dzieci, osób małoletnich?
Mówca: Jarosław Tomasz Jagiełło (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Zabójstwo jest przestępstwem polegającym na umyślnym pozbawieniu człowieka życia. Wyróżniamy różne powody jego popełniania. Może ono być spowodowane silną determinacją wyładowania agresji, korzyściami majątkowymi sprawcy kosztem ofiary, efektem sprzecznych interesów zabójcy i ofiary lub aktem spowodowanym zaburzeniami psychicznymi. Typ podstawowy zabójstwa określa art. 148 § l Kodeksu karnego: Kto zabija człowieka, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 8, karze 25 lat pozbawienia wolności albo karze dożywotniego pozbawienia wolności. Kwalifikowane typy zabójstwa, określane jako ˝morderstwa˝, zostały przedstawione w art. 148 § 2 i § 3 polskiego Kodeksu karnego. To czyny kwalifikowane ze względu na sposób działania sprawcy, związek z popełnieniem innego przestępstwa lub określoną motywację sprawcy albo rozmiar skutków zabójstwa. Zgodnie z ustawą są to zabójstwa: - ze szczególnym okrucieństwem, - w związku z wzięciem zakładnika, zgwałceniem albo rozbojem, - w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie, - z użyciem materiałów wybuchowych, - dokonane jednym czynem na więcej niż jednej osobie, - dokonane na funkcjonariuszu publicznym podczas lub w związku z pełnieniem przez funkcjonariusza obowiązków służbowych związanych z ochroną bezpieczeństwa ludzi lub ochroną bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Rozważany na dzisiejszym posiedzeniu Sejmu projekt ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny, przedstawiony przez grupę posłów, zakłada propozycję zmiany w ustawie Kodeks karny polegającej na dopisaniu w art. 148 po § 2 § 2a o następującej treści: ˝Karze określonej w § 2 podlega, kto zabija osobę małoletnią˝. Zgadzam się z projektodawcami tej zmiany. Uważam za właściwe wprowadzenie kwalifikowanego typu zabójstwa ze względu na wiek poszkodowanego. Dziecko jest osobą bezbronną w pełni zależną od osób dorosłych. Powinno być objęte jak najszerszym zakresem ochrony, gdyż nie jest ono w stanie samo ocenić sytuacji zagrażających jego życiu. Zabójstwo dziecka zawsze stanowi czyn zasługujący na największe potępienie. W moim przekonaniu jest to jedna z najcięższych zbrodni. Mnożące się ostatnio patologiczne zdarzenia, których ofiarą jest dziecko, pokazują, że obecny przewidziany w Kodeksie karnym wymiar kary za takie przestępstwo jest niewystarczający. Myślę, że perspektywa dożywotniego więzienia skutecznie działałaby na wyobraźnię potencjalnych zabójców i ograniczyła zjawisko uśmiercania bezbronnych, najmniejszych z nas.
Mówca: Henryk Siedlaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Omawiany projekt ustawy nowelizującej przepisy Kodeksu karnego zakłada wzmocnienie prawnokarnej ochrony osób małoletnich poprzez ustanowienie alternatywnych sankcji za zabicie dziecka - kary 25 lat pozbawienia wolności lub kary dożywotniego pozbawienia wolności. Trudno oprzeć się wrażeniu, że projekt powstał na fali ostatnich, nagłośnionych medialnie spraw dotyczących zabójstwa dzieci. Autorzy projektu w uzasadnieniu wskazują, iż ˝dziecko jest osobą bezbronną, często niemającą rozeznania w niebezpieczeństwach życia, ufną w dobre intencje otoczenia, pozostającą zależną od osób dorosłych˝. Zaznaczyć trzeba, że równie bezbronne są osoby o znacznym stopniu niepełnosprawności czy też osoby w wieku mocno zaawansowanym. Dlaczego także o nich projekt ustawy nie wspomina? Co ważniejsze jednak, czy autorzy projektu nie uważają, że zobligowanie sądu do wyboru jednej z dwóch określonych sankcji ingeruje w kompetencje władzy sądowniczej, zasadę swobodnego uznania oraz niezawisłość sędziowską?
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowne Posłanki, Szanowni Posłowie! Mam do Was pytanie: Z czym kojarzy się wam zwrot: 70%? Niektórzy z państwa z pewnością pomyśleli, że o tyle mogłyby wzrosnąć pensje posłów. Zakładam, że dla ministra Rostowskiego byłaby to idealna stawka podatku dla najbogatszych obywateli. A pewnie dla wszystkich posłów przedsiębiorców o tyle mogłyby wzrosnąć obroty w ich firmach w tym roku. Z kolei kierowcy cieszyliby się z pomniejszonych o tyle stawek mandatów. Nie ukrywam, że ja też miałem miłe skojarzenie z tym hasłem. Do niedawna. Od kilkunastu dni zwrot ˝70%˝ kojarzy mi się tylko z poziomem skuteczności kontrolerów izb skarbowych, jaki muszą osiągnąć, aby uzyskać pozytywną ocenę zwierzchników. 70% - siedmiu na dziesięciu skontrolowanych przedsiębiorców musi otrzymać mandat karny w wyniku wszczętego postępowania. Ministerstwo Finansów tłumaczy, że chodzi o to, by postępowania wszczynane były tylko w uzasadnionych przypadkach i żeby dzięki temu jak najczęściej kończyły się sukcesem urzędników. Dla mnie to kolejny sposób na to, aby w dobie kryzysu gospodarczego wycisnąć każdy pieniądz z każdego możliwego źródła, aby tysiące ludzi było zastraszonych możliwą kontrolą i karą, której wysokość dla wielu firm to: być albo nie być. Czy firma upadnie, ludzie stracą pracę, a gospodarka zmniejszy się o jeden trybik, to kontrolera nie interesuje. Ważna jest norma do wyrobienia - 70%. Patologia urzędów skarbowych trwa.