PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! W imieniu klubu Solidarna Polska chcę przedstawić stanowisko, opinię o projekcie ustawy z druku nr 192. Tak naprawdę merytoryczne zagadnienia przedstawili tutaj moi poprzednicy. Pan też przedstawił ideę zawartą w tym projekcie. Nie będę się powtarzał. Natomiast nie oprę się wspomnieniom, jeśli bowiem mówimy o Programie Powszechnej Prywatyzacji, to pamiętamy - może nie wszyscy, ale pan marszałek i ja tak - ten klimat i nadzieje, jakie mieli Polacy w związku z tym programem. Poseł Janczyk bardzo ładnie powiedział, że świadectwa udziałowe dzisiaj mają większą wartość kolekcjonerską niż miały wtedy, kiedy można było je spieniężyć. Polacy różnie robili, bo faktycznie myśleli, że z tego powodu będziemy bogaci, że będzie eldorado, a tu masz, maksimum 180 zł, jak pamiętam, można było wtedy uzyskać. I tak też Polacy robili: jedni sprzedawali, a drudzy oprawiali w ramki. I dobrze zrobili, bo za 20-30 lat naprawdę będzie warto to mieć. Narodowe fundusze inwestycyjne jako akcje przekształciły się w to, co dzisiaj widzimy na giełdzie: różny jest stopień kapitalizacji i różna jest wartość tych akcji. Można powiedzieć w żargonie: żadne mecyje, ale któryś z moich poprzedników powiedział: jedni się pozbywali, a drudzy wyłapywali z tego tortu najbardziej smakowite kąski, tak było. Tak było i tak pozostało. Trzeba też, panie marszałku, powiedzieć, że różne były losy tych 512 przedsiębiorstw, które zostały wcielone do 15 NFI. Pamiętam zakład przetwórstwa owocowo-warzywnego Fructona, który funkcjonował w moim mieście. Zwoziło się do niego owoce miękkie, twarde z Polski południowej, cieszyli się wszyscy rolnicy. W krótkim czasie wszystko zostało zniszczone, sprzedane za bezcen i do dzisiejszego dnia pozostała goła ziemia. Stoją jeszcze archiwalne mury tego zakładu i psują pejzaż miasta, gminy. Wtedy rzucili się spekulanci, bo najważniejszy był grunt. Nie miejsca pracy - grunt. I to też robili Polacy, też robili to Polacy. Dlatego te wspomnienia są fatalne. Dobrze, że to się już kończy, ale wspomnienia pozostaną. W ustawie najważniejsze są 3 elementy. Pierwszy to sprawa podatku, do którego dzisiaj te fundusze mają jeszcze taki, a nie inny stosunek i stwierdzają: nie, jeszcze przez 10 lat powinniśmy być zwolnieni. Jednak OPZZ stawia sprawę jasno: niby dlaczego? Płacić. I te 4 mln zł czy 3 mln zł zysku do budżetu państwa są iluzoryczne. Wobec tego pokazuje się: grosik do grosika i coś z tego będzie. Choć tyle: jeżeli będą płacić, to coś będzie w budżecie. Sprawa następna dotyczy określenia ˝narodowy˝, ponieważ wiąże się to z funduszem inwestycyjnym. I tu jest rozbieżność. Faktycznie trzeba porządkować te sprawy. Dlatego mój klub opowiada się za tym, aby skierować ten projekt ustawy do dalszych prac proceduralnych i legislacyjnych. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Mam krótkie pytanie. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie. Skoro program powszechnej prywatyzacji został zakończony 30 czerwca 2006 r., dlaczego dopiero teraz chcemy likwidować ustawę. Spółki po przekształceniach korzystały z wielu ulg i przywilejów podatkowych, których łączny koszt szacowany był na ok. 4 mln zł rocznie. Jakby nie liczyć, przez 6 lat to 24 mln zł. Czy nie jest to zwykłe marnotrawstwo? Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Krótkie pytanie. Jeżeli pan nie może odpowiedzieć dzisiaj, to proszę mi na piśmie odpowiedzieć. A chciałbym zapytać, ile z tych 512 przedsiębiorstw, które zostały wchłonięte do programu powszechnej prywatyzacji, zostało, może przejaskrawiam, unicestwionych, czyli upadło, ile po prostu zlikwidowano? Ile tych zakładów było? Chciałbym to wiedzieć, żebym mógł swoim wnukom, jak mnie będą pytać: dziadziu, co to wisi na ścianie, bo mam świadectwo udziałowe, powiedzieć, jaka była kolej dojścia do wolnego rynku w Polsce. Jedno pytanie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wiesław Stanisław Janczyk
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym skierować następujące pytanie: Czy była kiedykolwiek prowadzona w Ministerstwie Skarbu Państwa analiza wielkości zatrudnienia w tych 512 zakładach, spółkach w porównaniu ze stanem w momencie przekazania ich do programu i ze stanem na jakąkolwiek późniejszą datę, powiedzmy, 10 lat, 18 czy 19 lat później? Drugie pytanie dotyczy faktu, czy wobec tego w komisjach, do których najprawdopodobniej ustawa zostanie skierowana, będziemy podejmować decyzje o tym, czy zatrzymać przywilej podatkowy w odniesieniu do osób fizycznych, wynikający z braku konieczności opodatkowania podatkiem dochodowym zysków ze sprzedaży tychże akcji. Czy możemy zdobyć wiedzę, na przykład przy pomocy Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych czy Komisji Nadzoru Finansowego, ilu akcjonariuszy to ludzie, którzy zamienili, zdematerializowali świadectwa NFI na akcje 15 funduszy, obecnie 11 funduszy funkcjonujących i notowanych na giełdzie? Czy zdobycie takiej wiedzy jest możliwe? Bardzo bym prosił o przygotowanie takiego materiału, ewentualnie o odpowiedź. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Uchylenie ustawy o NFI jest, wydaje się, że oczywiste. Powody są zapisane w uzasadnieniu do ustawy. Ja natomiast na tej kanwie chciałbym trochę to poszerzyć. Ustawa o powszechnej prywatyzacji rozbudzała emocje wśród wszystkich Polaków, wśród wielu ludzi, i dawała nadzieję na to, że wszyscy będziemy w miarę sprawiedliwie uczestniczyć w podziale czy skorzystaniu z majątku, który był wypracowywany przez wszystkich Polaków. Ale okazuje się, że w takim powszechnym przekonaniu te świadectwa udziałowe jednak nie spełniły swojej roli, chociażby nie spełniły się słowa na przykład Lecha Wałęsy o 100 mln majątku państwowego dla każdego Polaka. Dzisiaj jakby poza programem powszechnej prywatyzacji są przecież prywatyzowane przedsiębiorstwa i wielu pracowników w różnych obszarach - banków, w sektorze energetycznym itd. - dalej korzysta z udogodnień adresowanych właśnie do pracowników, do kooperantów, do współpracowników, natomiast jest cała sfera, są ludzie, którzy z tego nie korzystają - sfera budżetowa, emeryci itd. Czy jest jakaś możliwość, czy ministerstwo myśli o tym, aby poza tymi grupami, które są uprzywilejowane, także inni mogli jeszcze skorzystać z prywatyzacji? Dziękuję.
Mówca: Jerzy Rębek
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! W uzasadnieniu do projektu ustawy czytamy, że narodowe fundusze inwestycyjne podtrzymują prezentowane dotychczas stanowisko, zgodnie z którym stoją na stanowisku, iż to zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym winno być przedłużone na okres 10 lat. Mam pytanie: Skąd bierze się to przeświadczenie? Czy jest to w jakikolwiek sposób uzasadnione? Czy była jakaś umowa, czy były jakieś ustalenia, o których nie wiemy? A z tym pytaniem związane jest drugie pytanie dotyczące tego, dlaczego tak długo musieliśmy czekać, aby ta ustawa została poddana pod rozwagę Wysokiej Izby, skoro 30 czerwca 2006 r. definitywnie program powszechnej prywatyzacji został zakończony. Bardzo proszę o odpowiedź na te pytania. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Armand Kamil Ryfiński
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kwestie związane z emeryturami należy rozpatrywać w oparciu o podstawowe dane, takie jak demografia. Polska, jeżeli chodzi o dzietność, jest na 209 miejscu na świecie - na ponad 220 krajów na świecie. W roku 2003 w Polsce żyło blisko 700 tys. 18-latków, natomiast w 2019 r. będzie ich niecałe 400 tys. Trzeba sobie zdawać sprawę z tego, iż osób rodzących się i młodych jest coraz mniej, a liczba emerytów, osób pobierających świadczenia emerytalne czy rentowe będzie stale rosła. Zatem stosowanie w obliczu tych twardych danych, a także w obliczu tego, iż średnia długość życia stale się wydłuża, o około rok co pięć lat, zachęt do wcześniejszego odchodzenia na emeryturę należy uznać za naganne. Natomiast dyskryminowanie kobiet i skazywanie ich na podtrzymywanie bardzo niskich świadczeń jest już szczególnie naganne. Słyszeliśmy w wystąpieniu pana wnioskodawcy wiele stwierdzeń natury politycznej. Moim zdaniem jeżeli chcemy w tej Izbie procedować w sposób uczciwy, powinniśmy unikać jednak takich stricte politycznych i populistycznych argumentów. Bardzo mnie ciekawi, jak państwo... (Poruszenie na sali)
Mówca: Henryk Smolarz
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Przewodniczący! Państwo Posłowie!...
Mówca: Zbigniew Matuszczak
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam trzy konkretne pytania do pełnomocnika Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej. Między innymi powiedział pan, panie przewodniczący, że pracujący emeryci sami finansują swoje świadczenia, płacąc składki ubezpieczeniowe. Dziś w Polsce mamy około 5 mln emerytów, oczywiście nie licząc emerytów mundurowych. Czy zna pan skalę osób w gronie emerytów pracujących i płacących składki, ale także wysokość podatku dochodowego i jak pan ocenia prognozy w tym zakresie na najbliższe lata? Dzisiaj według Głównego Urzędu Statystycznego, panie przewodniczący, około 14 700 tys. osób podlega ubezpieczeniu społecznemu. Duża część osób pracuje na umowach śmieciowych, od których z reguły składki emerytalne nie są odprowadzane, więc te okresy nie są zaliczana do stażu pracy. Jak pan ocenia regulacje prawne w tym zakresie oraz aktywność służb kontrolujących, głównie Państwowej Inspekcji Pracy? Chodzi mi o te umowy, które wypełniają klasyczne znamiona umów o pracę? I ostatnie pytanie: Czy ma pan zaufanie do publicznego systemu emerytalnego? Bo to zaufanie w ostatnim okresie zostało poddane w wątpliwość. (Dzwonek) Jakie jest pańskie stanowisko w tej sprawie? Dziękuję bardzo. (Poseł Anna Bańkowska: To samo pytanie.)
Mówca: Marek Polak
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Trudno nie zgodzić się z tym, że proponowane w projekcie rozwiązania i argumenty mają gruntowne uzasadnienie, a możliwość wyboru przejścia na minimalną emeryturę po tylu pełnych latach pracy wydaje się czymś zupełnie oczywistym. To prawda, że na różnych stanowiskach pracy występuje różne zużycie ludzkiego organizmu, szczególnie podczas świadczenia pracy fizycznej, w zależności od czynników szkodliwych, wpływu środowiska i ergonomii pracy na ludzki organizm. Myślę, że zarówno każda kobieta po 35 latach pracy, jak i każdy mężczyzna po 40 latach pracy zgromadzili odpowiedni wkład i wypracowali sobie ten przywilej i prawo do minimalnej emerytury. Ponadto rozwiązanie to na pewno zachęci do podejmowania legalnej pracy zawodowej. Mam pytanie do rządu: Dlaczego rząd w swojej pracy nad projektem ustawy emerytalnej nie bierze pod uwagę lat aktywności zawodowej, tak jakby to nie miało żadnego znaczenia? Śmiem twierdzić, że młodzi ludzie wchodzący dziś na rynek pracy w dobie obecnego bezrobocia rzadko będą mogli wypracować aż tyle lat pracy, ile proponują wnioskodawcy w omawianym dziś projekcie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W wielu krajach europejskich - a nawet pokusiłabym się o stwierdzenie, że w większości krajów europejskich - dłuższy staż powoduje, że obniżany jest wiek emerytalny, od którego jest uzależnione prawo do pełnej emerytury. Właśnie ten projekt jest odpowiedzią na to zadanie i na to zapotrzebowanie. Moje pytanie kieruję do rządu. Państwo jesteście tak bardzo przeciwni temu projektowi i wszystko sprowadzacie tylko do podwyższenia wieku emerytalnego, proszę wobec tego odpowiedzieć, jakie zachęty przygotowujecie dla młodych mężczyzn, aby zechcieli wchodzić do systemu emerytalnego, zechcieli opłacać składki emerytalne, a nie ciągle zasilali szarą strefę. Mało tego, pan premier Donald Tusk na spotkaniu z naszym Klubem Parlamentarnym Prawo i Sprawiedliwość wprost powiedział, że w zasadzie popiera umowy zwane ˝śmieciowymi˝, bo młodzi nie zawsze chcą płacić składki. A więc jak państwo zamierzacie uzupełnić niedobory w Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, skoro będziecie promować te osoby, które nie chcą opłacać składek i nie opłacają składek na ubezpieczenia społeczne? Jak zamierzacie w ogóle walczyć i czy zamierzacie walczyć z szarą strefą, i czy rozwiązania proponowane przez rząd zapewnią to, że za kilka, kilkanaście lat w ogóle będą (Dzwonek) jakiekolwiek pieniądze w Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, skoro nie chcecie dać nagrody za długi staż pracy? Dziękuję.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Szanowni Przedstawiciele Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej! Wysoki Sejmie! Rząd, przedstawiając stanowisko w sprawie tego projektu obywatelskiego, napisał, że istotnym argumentem za odrzuceniem projektu są skutki dla finansów publicznych, jakie spowodowałoby wdrożenie tego projektu. Chciałbym zapytać przedstawiciela komitetu inicjatywy związanej z projektem obywatelskim, czy rzeczywiście projekt, który przewiduje długoletni staż pracy i możliwość przejścia na emeryturę po 35 latach pracy dla kobiet i 40 latach pracy dla mężczyzn, jest zagrożeniem dla systemu finansów publicznych, w tym dla Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Po drugie, w stanowisku rządu do tego projektu ustawy podkreśla się, że dzisiaj dla osób, które są w wieku ochronnym przed przejściem na emeryturę, funkcjonuje cały system państwowy, który je wspiera. Świadczenia przedemerytalne - zgoda, ale wymienia się również program rządowy ˝Solidarność pokoleń 50+˝. Mamy odpowiedzi od przedstawicieli rządu, że cały czas trwają nad nim prace, a prace będą trwać, szanowni państwo, jeszcze 2 lata, bo rządowy projekt przewiduje zobowiązanie dla ministra pracy, że ma do końca 2014 r. przygotować nowy program - program ˝Solidarność pokoleń 60+˝, nie 50+, więc ta osłona nadal będzie trwała. W związku z powyższym chciałbym zapytać przewodniczącego (Dzwonek) komitetu inicjatywy dotyczącej projektu obywatelskiego, czy na dzień dzisiejszy ten rządowy program ˝Solidarność pokoleń 50+˝ jest jakąś alternatywą ochronną. I ostatnie pytanie do pana ministra. Jaki jest średni wiek... Źle powiedziałem. Jaki jest średni okres składkowy kobiet i mężczyzn przechodzących obecnie na emeryturę? Jaki jest okres składkowy, kiedy przechodzi się na emeryturę? Czy jest on dłuższy, niż proponuje się w projekcie obywatelskim, czy krótszy? Z danych, które są dostępne, wynika, że jest wyraźnie krótszy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Szanowni Przedstawiciele Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych! Chciałbym serdecznie podziękować koleżance i kolegom z OPZZ, że wnieśliście ten projekt pod obrady Wysokiej Izby. To jest naprawdę coś wielkiego, że możemy dzisiaj na tej sali o tym debatować. Wielki żal, że nie ma premiera Donalda Tuska. Powinien być i wsłuchać się w te projekty obywatelskie, między innymi w pierwszy, nad którym dzisiaj procedujemy. (Poruszenie na sali) Obchodzi studniówkę. To jest najdłuższa studniówka w historii tego kraju. Czy nie można obchodzić studniówki jednego dnia? Byłem w technikum ogrodniczym i tam studniówka trwała tylko jeden dzień, a tu studniówka trwa już tydzień. Czy nas na to stać? Gdzie są ministrowie tego rządu? Również powinni być na tej sali i przysłuchiwać się, a są na przesłuchaniu na swojej studniówce. (Oklaski) Dość tego, panie premierze, pan powinien być tu, w tym Sejmie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Stanisława Prządka
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Panie Przewodniczący! Moje pytanie kieruję do pana, panie ministrze, jako przedstawiciela rządu. Zapowiadany program ˝Solidarność pokoleń 50+˝ - tak jak już wcześniej mówili moi przedmówcy - praktycznie nie funkcjonuje. Nie czują jego funkcjonowania osoby, które na ten program liczyły i które bardzo oczekiwały, że przyniesie on dla nich rozwiązania w sytuacjach kryzysowych. Dziś pracodawcy najchętniej zwalniają z pracy ludzi, którzy mają krótki okres do wejścia w okres ochronny, pozbywają się tych pracowników i osoby te pozostają w wieku przedemerytalnym bez pracy. Znalezienie pracy przez tych ludzi graniczy z cudem. Nie ma chętnych pracodawców, którzy zatrudnialiby takich pracowników. Proszę zwrócić uwagę na redukcje w niektórych zakładach pracy i odpowiedzieć na pytanie, kogo zwalnia się w pierwszej kolejności. Zwalnia się także ludzi tuż przed wejściem w okres ochronny przed emeryturą. Ci pracownicy, tak jak powiedziałam, nie mogą znaleźć pracy. Kieruję do pana następujące pytanie, panie ministrze: Jakie rząd widzi i ma propozycje dla tych osób? Nie działa program 50+ (Dzwonek), nowy program wejdzie w życie dopiero za 2 lata, w 2014 r. Czy rząd zamierza w tej sytuacji - pani marszałek, dokończę, jeśli można - na przykład wydłużyć okres zasiłku dla bezrobotnych na czas pozostawania bez pracy do momentu uzyskania wieku emerytalnego? Czy ewentualnie rząd widzi szansę, żeby tym ludziom przysługiwał zasiłek z opieki społecznej? Czy rząd widzi jakieś rozwiązania i przedstawi zakładom pracy takie propozycje, które będą je zachęcały do zatrudniania osób w wieku przedemerytalnym w swoich zakładach pracy? W innym przypadku ci ludzie pozostaną bez środków do życia, bez szansy na zatrudnienie i wydłuży się okres wyczekiwania na uzyskaną już emeryturę, na swoje wypracowane pieniądze. Padło tu pytanie ze strony posła z Solidarnej Polski - nie ma pana posła - komu zabrać pieniądze. Nikomu. Proszę państwa, wszyscy, którzy pracują, mają własne uzbierane składki i w ramach tego kapitału mają prawo do emerytury. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Dariusz Joński
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Chciałbym zadać panu pytanie. Otóż zgłosiła się do mnie na dyżur kobieta, która ma 35-letni staż pracy. Ma w tej chwili 58 lat, straciła pracę, a w urzędzie pracy nie może znaleźć zatrudnienia, nie ma żadnych ofert dla tej kobiety, która jest wdową. Chciałbym zapytać pana ministra, jak ta kobieta ma żyć, z czego ma żyć, jakie państwo macie propozycje dla osób w takim wieku. Obiecałem, że w poniedziałek na dyżurze odpowiem tej kobiecie i że dzisiaj zadam to pytanie. Oczekuję od pana ministra, że powie dzisiaj, co takie osoby mają zrobić. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tomasz Kamiński
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Przewodniczący! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Otóż my popieramy projekt obywatelski. Dziwię się, że mówimy o projekcie obywatelskim, a nie ma ugrupowania, które w nazwie ma wyraz ˝obywatelska˝, chyba tylko w nazwie. Moje pytania skieruję do pana ministra. Panie ministrze, chcecie wydłużyć wiek emerytalny do 67 lat i podpieracie się demografią. Proszę mi powiedzieć, jaki wpływ na poprawienie demografii będzie miało wydłużenie tego wieku do 67 lat. Nie będzie miało żadnego wpływu. Aby poprawić wskaźniki demograficzne, trzeba ludziom dać pracę. Dzisiaj w Polsce młodzi ludzie nie zakładają rodzin i nie mają dzieci, bo ich na to nie stać. Nie mają pracy, nie ma miejsc w przedszkolach i w żłobkach, nie mają mieszkania. Proszę mi powiedzieć, panie ministrze, jakie programy dla tych młodych ludzi zrealizował ten rząd przez 5 lat, bo bezrobocie w przedziale wiekowym 20-34 lata jest najwyższe. W niektórych województwach wynosi ponad 50%. Otóż przez 5 lat nie zrobiliście nic. Na zakończenie odniosę się do tego, że przedstawiciel jednego z ugrupowań nazwał populistami ponad 400 tys. Polaków, którzy podpisali się pod tym projektem. To przedstawiciel ugrupowania antyklerykalnych liberałów, tylko już nie wiem, czy od Palikota, czy od Donalda Tuska. Panowie, nie mydlcie już ludziom oczu, że jesteście lewicą, bo wy stoicie po stronie pracodawców, a nie ludzi pracy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Przewodniczący! Wysoka Izbo! Powtarzamy scenariusz z poprzedniej kadencji. Mamy obywatelski projekt, jest wprawdzie ze strony klubu Platforma Obywatelska deklaracja skierowania go do Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, ale niestety perspektywy, jeśli chodzi o pracę nad tym projektem w komisji, są mizerne, niestety. Obawiam się, że będzie podobnie, jak w poprzedniej kadencji, czyli że teraz kierujemy projekt do komisji, ale merytorycznej pracy nad nim nie będzie. Nie ma co ukrywać, że ten projekt wpisuje się również w całą debatę dotyczącą rządowej propozycji wydłużenia wieku emerytalnego i propozycji referendum w tej sprawie. Przypomnę, że prowadzi to ˝Solidarność˝, również wy się włączyliście, chodzi o ponad 1,5 mln podpisów. Jednak deklaracje ze strony rządu i premiera są jednoznaczne, żadnego referendum w tej sprawie nie będzie. Tak naprawdę obywatele zwracają się do parlamentu o debatę, ale tutaj, niestety, nie ma debaty. Pytanie do pana ministra. Ten wątek był już tutaj podnoszony wielokrotnie. W 2008 r. rząd Platformy przygotował program ˝Solidarność pokoleń˝, czyli inaczej program 50+. Proszę przedstawić nam jakiekolwiek efekty działania tego programu. Przecież doskonale wiemy, że dzisiaj największy problem, który będzie się też pojawiał przez najbliższe dziesięciolecia, dotyczy zatrudniania osób w wieku powyżej 50. roku życia, a w nowych rozwiązaniach proponujecie, że będzie program 60+. (Dzwonek) Jeden program nie wychodzi, a proponujecie drugi, z którego nic tak naprawdę nie będzie. Proszę podać nam jakiekolwiek efekty działania tego programu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Popiołek
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Przewodniczący! Panie Ministrze! Przykład projektu ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych pokazuje, jak traktowane są przez rządzących legislacyjne inicjatywy społeczne. Przypomnę, że projekt został złożony 27 maja 2010 r. Chcę zwrócić uwagę, że w Polsce jest duża grupa osób pobierających świadczenia przedemerytalne, a w przypadku części z nich proponowane przepisy rozwiązałyby ten stan zawieszenia, w jakim pozostają. W poprzedniej kadencji nie doczekałem się od ministra pracy odpowiedzi na postawione przeze mnie pytanie, dlaczego osoby chore pozostające na rencie mogą podjąć pracę, natomiast osoby pobierające świadczenie przedemerytalne nie mogą, mimo że często są jeszcze bardzo sprawne, a na zasiłku znalazły się z przyczyn leżących po stronie pracodawcy. Te osoby posiadają ogromne doświadczenie i umiejętności, a mimo to zostały wykluczone i często funkcjonują zawodowo w szarej strefie. Traci na tym osoba pracująca, traci ZUS, traci budżet państwa. Mam pytanie, czy rząd zamierza zrównać status osób pobierających świadczenie przedemerytalne chociażby ze statusem osób pozostających na rencie. Dziękuję. (Oklaski)