PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Włodzimierz Nykiel
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie ulega wątpliwości, że stosowanie tej ustawy jest i powinno być obserwowane, by nie powiedzieć: monitorowane - ale to już w tytule jest monitoring, więc możemy sobie ten termin darować - bo rozszerzenie tego o transport kolejowy było właśnie reakcją na pewne zjawiska. Moje pytanie dotyczy kwestii następującej: Czy stosowanie tej ustawy jest obserwowane i monitorowane od strony ochrony praw przedsiębiorców? Czy obserwując, jak wygląda jej stosowanie, patrzy się także z tego punktu widzenia? Bo jak tu wszyscy w ten sposób (Dzwonek) do sprawy podchodziliśmy, to jest ważne.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Chciałem zapytać o restrykcyjność tej ustawy, bo od jakiegoś czasu ta ustawa już funkcjonuje. Tutaj padają dziwne słowa o jakimś linczu na przedsiębiorcach, wręcz o prześladowaniu przedsiębiorców. Czy na skutek działania tej ustawy od jakiegoś czasu, od roku, nastąpiła jakaś upadłość firmy albo czy mają miejsce jakieś dramatyczne sytuacje, które są skutkiem funkcjonowania tej ustawy? To jest pierwsze pytanie. Drugie pytanie dotyczy tego procederu zmieniania tras, dziwnych tras. Jak pan minister to widzi - czy to zjawisko jest aż tak bardzo powszechne? Może są jakieś przykłady w tej materii, że przedsiębiorcy ewidentnie próbują oszukać kraj? Dziękuję bardzo.
Mówca: Mirosław Suchoń
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Oczywiście moje pytanie musi dotyczyć kwestii przedsiębiorców. Jest to oczywiste, że bardzo łatwo jest nakładać kary, bardzo łatwo jest stosować kolejne rozwiązania mające charakter represyjny. Zresztą w trakcie pierwszego czytania - ja dosyć dobrze to pamiętam - na pytanie, dlaczego w art. 22 podnosicie państwo tę karę z 5 tys. do 10 tys., pan minister powiedział: bo dużo jest tych kar. No to ja rozumiem, że chodzi o to, żeby tych przedsiębiorców karać jeszcze bardziej dotkliwie, żeby wpływy do budżetu właśnie z tych kar były jeszcze większe. Panie ministrze, chciałem zapytać: Jakie środki państwo przedsięwzięli, żeby przedsiębiorcy nie płacili tych kar? Jakie, nie wiem, akcje edukacyjne, akcje informacyjne, jakie ich spektrum państwo zastosowali, żeby przedsiębiorcy wiedzieli, w jaki sposób spełniać te ostre (Dzwonek) wymagania? Dziękuję bardzo.
Mówca: Sylwester Chruszcz (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów oraz niektórych innych ustaw, zwanej dalej ustawą o systemie monitorowania. Celem zmian w ustawie o systemie monitorowania przewozu drogowego i kolejowego jest jeszcze sprawniejsze monitorowanie i skuteczna obsługa przewozu towarów na terenie naszego kraju. Procedowane zmiany uwzględniają potrzebę większego włączenia do systemu monitoringu transportu kolejowego z uwzględnieniem jego specyfiki, różnic przy wykonywaniu przewozów drogowych i kolejowych. Zmieniono brzmienie kilku przepisów. Na przykład będzie możliwe przesłanie jednego zgłoszenia zamiast wielu zgłoszeń, dla przewozu od jednego nadawcy towaru do jednego odbiorcy towaru, do jednego miejsca dostarczenia towaru, jednym środkiem transportu dla towarów różnego rodzaju. Definicje ˝przewozu towaru˝ i ˝środka transportu˝ poddano modyfikacji. To spowoduje, że odmiennie, niż ma to miejsce w transporcie drogowym, środek transportu kolejowego nie będzie zatrzymywany, czyli zatrzymanie towaru przewożonego transportem kolejowym będzie w miejscu dostarczenia towaru na terytorium kraju. Słusznie, kierując się brakiem dostępności innowacyjnych lub zaawansowanych leków na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, projekt ustawy przewiduje poszerzenie katalogu rodzajów towarów, które mają podlegać systemowi monitorowania przewozu, o produkty lecznicze, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne, zwane dalej w ustawie produktami leczniczymi. To rozwiązanie skierowane jest szczególnie do dużych przewoźników kolejowych i przedsiębiorców prowadzących hurtownie farmaceutyczne, nie wpłynie na działalność małych i średnich przedsiębiorców. Dlatego słuszne jest umożliwienie w ustawie dostępu głównemu inspektorowi farmaceutycznemu do danych gromadzonych w odpowiednich rejestrach. Zapisane w ustawie rozwiązania zatrzymania towarów przez Służbę Celno-Skarbową albo Policję wydają się odpowiednie. Projektowana ustawa nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień i konsultacji z organami Unii Europejskiej. Projektowane zmiany ustawy o systemie monitorowania przewozu drogowego towarów są korzystne, polepszą skuteczne funkcjonowanie i lepsze monitorowanie przewozu towarów na terenie naszego kraju, dlatego Koło Poselskie Wolni i Solidarni popiera procedowany rządowy projekt ustawy.
Mówca: Bartłomiej Wróblewski
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Mam zaszczyt przedstawić w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o Służbie Więziennej i ustawy Kodeks karny wykonawczy, druk nr 2290. Zgadzamy się z celami, które przyświecały Radzie Ministrów przy przygotowaniu tego projektu. Są nimi zwiększenie kompetencji Służby Więziennej w ramach systemu dozoru elektronicznego, a także poszerzenie w tym systemie możliwości wykorzystania rejestratorów przenośnych. Skutkiem nowelizacji będzie ustawowe umocowanie ministra sprawiedliwości do fakultatywnego powierzania wykonania zadań, o których mowa w art. 43 Kodeksu karnego wykonawczego, właśnie Służbie Więziennej. Uważamy, że zagwarantuje to nieprzerwane i sprawne wykonywanie kar w systemie dozoru elektronicznego. W przypadku decyzji ministra sprawiedliwości Służba Więzienna przejmie od podmiotu komercyjnego całość zadań podmiotu dozorującego, które obejmują wykonywanie całodobowych patroli interwencyjnych przez funkcjonariuszy i pracowników cywilnych Służby Więziennej na terenie całego kraju z zabezpieczeniem przez Służbę Więzienną niezbędnych środków transportu i łączności oraz bezpiecznego transferu danych między zespołami patrolowymi a Centralą Monitorowania Systemu Dozoru Elektronicznego, związanych z wykonywaniem kar, środków karnych i zabezpieczających. W efekcie nawet w przypadku wystąpienia poważnych zdarzeń krytycznych, kiedy to upoważniony podmiot dozorujący zaprzestanie wykonywania kar w SDE, nowa regulacja umożliwi sprawne i pilne przejęcie ich realizacji przez Służbę Więzienną. To jest kluczowy argument w tej sprawie. Także w przypadku modyfikacji funkcjonowania SDE w przyszłości proponowana regulacja pozwoli na elastyczniejsze zarządzanie tym systemem. Z kolei nowelizacja art. 43n Kodeksu karnego wykonawczego podyktowana jest koniecznością poprawy funkcjonalności oraz zapewnieniem kompatybilności urządzeń związanych z dozorem mobilnym. Zaopatrzenie skazanego w rejestrator przenośny nie tylko umożliwi kontakt telefoniczny z organami dozorującymi, ale też zapewni kontrolę jego miejsca pobytu w czasie rzeczywistym nawet w przypadku wyczerpania się źródła zasilania w podstawowym urządzeniu telefonicznym, jakim jest obecnie nadajnik GPS. I to też jest z praktycznego punktu widzenia ważna kwestia, która ma zostać zmieniona. Zmiany natomiast w art. 43n i art. 43t Kodeksu karnego wykonawczego normują ważny obowiązek skazanego do odbierania połączeń, wykonywania poleceń i udzielania osobom upoważnionym wyjaśnień, także przy użyciu rejestratora przenośnego. Ta sprawa musi być wprost uregulowana w ustawie. Podsumowując, chciałbym powiedzieć, że w naszej ocenie propozycje poprawią funkcjonowanie systemu dozoru elektronicznego. Dlatego oświadczam, występując w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, że klub popiera dalsze prace nad tym projektem. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Michał Szczerba
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! System dozoru elektronicznego pozwala na stałe i dyskretne kontrolowanie zachowania osoby skazanej. Sąd wyznacza jej obowiązki. Zgodnie z podanym harmonogramem osoba poddana kontroli musi np. przebywać w domu lub w innym miejscu odbywania kary w ściśle określonych godzinach. Szanowni Państwo! Dotychczas Służba Więzienna wykonywała pewne zadania ustawowe związane z odbywaniem kary w systemie dozoru elektronicznego. Dotyczyły one głównie prowadzenia centrali monitorowania. Zdaniem rządu kompetencje Służby Więziennej powinny zostać poszerzone również o prawo do realizacji innych zadań immanentnie związanych z wykonywaniem kary pozbawienia wolności i kary ograniczenia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Chciałbym bardzo wyraźnie powiedzieć, że wykorzystywanie rejestratorów przenośnych w ramach systemu dozoru elektronicznego jest w Polsce niewielkie. Tylko 4668 kar jest wykonywanych w ramach tego systemu. Mogłoby być tego o wiele, wiele więcej. Chciałbym zwrócić uwagę, że jest to system bardzo korzystny. Przede wszystkim umożliwia on skazanym zachowanie więzi z rodziną, wykonywanie pracy zarobkowej, zmniejsza też zaludnienie jednostek penitencjarnych. O tym, jaka jest sytuacja w jednostkach penitencjarnych, wszyscy wiemy. Jeden wychowawca na 40 skazanych, jeden psycholog na 200 skazanych. Brak istnienia, tak naprawdę, efektywnej służby zdrowia. Były liczne zaniedbania proceduralne, których najlepszym przykładem w tej kadencji była sprawa pani Agnieszki Pysz, która zmarła w areszcie śledczym na Grochowie, kiedy nie udzielono jej skutecznej pomocy medycznej, ignorowano jej błagania o jej udzielenie. Następnie tę sprawę skierowano do wyjaśnienia kierownikowi ambulatorium, który nie podejmował tego skutecznego leczenia. To są wielkie zaniedbania, dlatego też system dozoru elektronicznego jest również pewnym ważnym wyzwaniem. Druga sprawa to są wystąpienia, które kierują w sprawie dozoru elektronicznego zarówno rzecznik praw obywatelskich, jak i rzecznik praw dziecka. To są wystąpienia, które dotyczą przede wszystkim częstszego wykorzystania tego systemu w sprawie przestępstwa niealimentacji. Jest bardzo duża grupa, jak rozumiem, skazanych, którzy odbywają kary pozbawienia wolności, a mogliby korzystać z tego systemu. Jak powiedziałem, jest to decyzja rządu, aby tego dozoru nie wykonywał podmiot dozorujący, czyli podmiot zewnętrzny, jak było dotychczas. Intencją rządu jest to, żeby te działania wykonywała sama Służba Więzienna. My przyjmujemy to stanowisko jako informację, a o naszym podejściu do sprawy poinformujemy Wysoki Sejm w terminie późniejszym. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Paweł Bańkowski
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zgodnie z treścią uzasadnienia projektowanej ustawy w przypadku powierzania zadań podmiotu dozorującego bez zastosowania ustawy Prawo zamówień publicznych jednostce organizacyjnej podległej ministrowi sprawiedliwości lub przez niego nadzorowanej innej niż Służba Więzienna jednostka taka będzie spełniać przesłanki udzielenia zamówienia in-house. Tymczasem zgodnie z przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych tzw. zamówienia in-house są zamówieniami udzielanymi w trybie zamówienia z wolnej ręki, który nie stanowi o wyłączeniu stosowania ustawy Prawo zamówień publicznych, a jedynie przewiduje możliwość przeprowadzenia negocjacji z jedynym wykonawcą w celu udzielenia zamówienia. I pytanie, panie ministrze: Co w takim przypadku autorzy projektowanej ustawy przewidują, jaka będzie realność prowadzenia negocjacji pomiędzy ministrem sprawiedliwości a podległą mu służbowo lub nadzorowaną przez niego jednostką organizacyjną w celu udzielenia przedmiotowego zamówienia, mając na uwadze zwłaszcza zasadę racjonalnego wydatkowania środków publicznych? Dziękuję bardzo. (Dzwonek, oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Nowelizacja art. 43n dotyczy poprawy funkcjonalności urządzeń związanych z dozorem mobilnym. Chodzi o wyposażenie skazanego na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego w rejestrator przenośny. Ma to pozwolić na kontrolę miejsca pobytu skazanego w czasie rzeczywistym, nawet w przypadku wyczerpania się baterii nadajnika. Projekt, jak czytamy w uzasadnieniu, powoduje skutki dla budżetu państwa. Wobec planów wykorzystania w przyszłości rejestratorów przenośnych właśnie o nie chciałam zapytać. Ile obecnie mamy skazanych odbywających kary w systemie dozoru elektronicznego, ile nadajników mamy w systemie, ile jest używanych i jaki będzie koszt zakupu przenośnych rejestratorów? (Dzwonek) Dziękuję.
Mówca: Jerzy Meysztowicz
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Bezpośrednio z ustawy to nie wynika, ale z wypowiedzi pana ministra wynika, że tak na dobrą sprawę cały system będzie docelowo przekazany Służbie Więziennej. Ja nie uważam, żeby to było złe rozwiązanie. Natomiast mam pytanie o ten system, który teraz funkcjonował, i firmy, które miały nadzór nad tym całym systemem: Czy doszło do jakichś nieprawidłowości, czy to jest bardziej decyzja strategiczna i polityczna, aby niestety wyeliminować z tego rynku podmioty prywatne? Czy dochodziło do jakichś nieprawidłowości i to było powodem, dla którego państwo zdecydowaliście się na to, że cały ten system zostanie włączony w działania Służby Więziennej? Dziękuję bardzo.
Mówca: Zofia Czernow
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Sądzę, że likwidacja aresztów śledczych, co obecnie ma miejsce m.in. w Lubaniu Śląskim, wymusza podejmowanie działań, które spowodują odbywanie kary w sposób inny aniżeli w sposób dotychczasowy. W związku z tym projektem mam dwa pytania. Po pierwsze, czy ten projekt ustawy oznacza, bo nie jestem tego pewna, że Służba Więzienna będzie jedynym nadzorującym odbywanie kary w SDE, czy też będą możliwe mieszane formy odbywania kary? To pierwsze pytanie. I drugie pytanie: Jakie nakłady są niezbędne, aby Służba Więzienna mogła rozpocząć realizację nowych zadań wprowadzanych tą ustawą, i czy te środki zostały w budżecie zabezpieczone? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Suchoń
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Panie ministrze, ja mam dwie kwestie do wyjaśnienia. Pierwsza dotyczy tego - nietrudno się tego domyślić - czy i w jaki sposób swoje stanowiska przedstawiały, i co te stanowiska zawierały, firmy, które w tej chwili zajmują się obsługą tego systemu. Na jakie straty będą narażone te firmy, jeżeli całość obsługi zostanie przejęta przez Służbę Więzienną? To jest pierwsze zagadnienie. Drugie zagadnienie dotyczy poszerzenia wykorzystania systemu w ramach dzisiejszych warunków. Ja się zgadzam z tezami, które zostały przedstawione podczas debaty, że moglibyście to państwo robić sprawniej, niż robicie to do tej pory. W związku z tym jakie państwo poczyniliście kroki, żeby ten system był sprawniej wykorzystywany, czy w ogóle jakieś kroki zostały poczynione? Dziękuję bardzo. (Dzwonek)
Mówca: Joanna Scheuring-Wielgus
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W zasadzie cóż tutaj można więcej dodać po wypowiedzi mojej koleżanki? My wszyscy jesteśmy zgodni co do tego, że ten projekt powinien powstać już wcześniej, że to powinno już się wydarzyć, a żadna z osób, szczególnie osoby głuche, słabo słyszące, niewidome, nie powinna być dyskryminowana. Mówimy o 4 mln dyskryminowanych obywateli i powinniśmy zrobić wszystko, aby nie tylko ta ustawa weszła w życie jak najszybciej, nawet zakładając, że te zmiany będą postępowały w ciągu następnych kilku lat. Pomimo wszystko powinniśmy zrobić tak, aby jednak przyspieszyć te prace ze względu właśnie na to, że mamy do czynienia z tak dużą liczbą obywateli. My jako klub Nowoczesna oczywiście będziemy głosowali za tym projektem, ale też jako klub Nowoczesna będziemy domagali się tego, aby jednak przyspieszyć prace nad wdrożeniem dostępności telewizji szybciej, niż to teraz zakładamy. W zasadzie mogę tutaj obiecać naszą pomoc przy pracach i mam nadzieję, że będzie taka wola ze strony nas wszystkich, aby pomimo tego, co ustalimy teraz, co się wydarzy, na co osoby głuchonieme, niedosłyszące i słabo słyszące czekały, jednak te prace trwały szybciej i abyśmy szybciej doprowadzili do pełnej dostępności telewizji dla takich samych osób jak my. Dziękuję.
Mówca: Urszula Pasławska
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na wstępie chciałam podziękować wnioskodawcom, ale również pani przewodniczącej podkomisji za przygotowanie i prowadzenie tego projektu ustawy, bo jest to ustawa oczywiście bardzo oczekiwana, bardzo potrzebna, bardzo ważna. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego i Unii Europejskich Demokratów będzie popierał projekt ustawy o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji. Proces, który ma zwiększyć dostęp osób z niepełnosprawnościami wzroku i słuchu do programów telewizji publicznej oraz stacji komercyjnej, będzie przebiegać w sposób ewolucyjny. Tutaj właściwie ten projekt, który został złożony, i projekt, który wyszedł z komisji w jakimś sensie, znaczy, oczywiście nie jest tożsamy, dyskutowano na ten temat... Na wniosek prezydium klubu PSL przedkładam jeszcze raz poprawki w tej kwestii, aby ten proces ewolucyjny i ostateczny procent zwiększyć do 2024 r. do co najmniej 90% kwartalnego czasu nadawania programu. Dzisiaj jesteśmy - można to powiedzieć z niesmakiem - w ogonie Europy, jeśli chodzi o przepisy. Obecnie przepisy wymagają od nadawców dostosowania do potrzeb ludzi z niepełnosprawnościami jedynie 10% oferty. W polskiej telewizji w ten sposób nadawanych jest 18,5% programów, gdy średnia europejska to ok. 60%. Co więcej, to przede wszystkim seriale i powtórki programów rozrywkowych. Tymczasem ze środowisk osób z niepełnosprawnościami płyną sygnały, że znacznie bardziej zależy im na programach informacyjnych, wiadomościach i dziennikach. Jeszcze raz powtarzam, że nasz klub oczywiście popiera postulaty wskazane w ustawie. Są one zbieżne z zapisami Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka ONZ oraz polskiej konstytucji. Osoby z ograniczeniami, takimi jakimi są choroby narządu wzroku czy narządu słuchu, są przecież takimi samymi obywatelami i mają takie same nie tylko obowiązki, ale również prawa. Dziękuję bardzo.
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu koła Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko wobec sprawozdania Komisji Kultury i Środków Przekazu o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji. Procedowana dziś nowelizacja ustawy ma na celu rozwiązanie problemu niedostępności programów telewizyjnych dla osób z niepełnosprawnościami. Wprowadzenie omawianej zmiany przyczyni się do zminimalizowania barier w dostępie do mediów, a także, co ważne, będzie przeciwdziałać wykluczeniu cyfrowemu osób z niepełnosprawnościami. Nowelizacja przepisów ma na celu zobowiązanie nadawców programów telewizyjnych do zapewnienia dostępu do programów dla osób z dysfunkcją narządu wzroku i dysfunkcją słuchu. Od 2024 r. co najmniej 50% kwartalnego czasu nadawania programów ma posiadać udogodnienia umożliwiające odbiór osobom niepełnosprawnym. Trzeba w tym miejscu powiedzieć, że procedowany dziś projekt jest realizacją petycji, która trafiła do Senatu. Cieszę się, że zwykła obywatelska petycja nie została przeoczona i przerodziła się w inicjatywę ustawodawczą. Uważam, że omawiane dziś zmiany są zasadne i jak najbardziej potrzebne. Obecnie programy z udogodnieniami obejmują zaledwie 10% czasu antenowego. Wyklucza to pełny dostęp osób niepełnosprawnych do informacji i udziału w życiu społeczno-politycznym. Proces zwiększenia liczby nadawanych programów z udogodnieniami musi zostać przeprowadzony jak najszybciej. Nie możemy zasłaniać się technicznymi czy finansowymi problemami z dostosowywaniem stacji telewizyjnych do emisji takich programów. Jak długo jeszcze osoby głuche, słabosłyszące czy niewidome mają czekać? Wszyscy bez wyjątku powinniśmy postawić się dziś na ich miejscu. My mamy pełny dostęp do wszystkiego, co nas otacza. Dlaczego więc osoby z niepełnosprawnościami nie otrzymują tego, co się im tak naprawdę należy? Dla nich to szansa na pełniejsze uczestnictwo w życiu społecznym, na rozwój. Znowelizowana ustawa ma wejść w życie od 1 stycznia 2019 r. i systematycznie od tego roku rozszerzany ma być dostęp do udogodnień, aż do roku 2024, gdy co najmniej 50% czasu antenowego będzie posiadało udogodnienia dla osób z dysfunkcjami narządu wzroku i dysfunkcjami narządu słuchu. To zbyt długi czas na doprowadzenie do tego, by jedynie połowa audycji posiadała takie udogodnienia. W petycji skierowanej do Senatu wnoszono, aby 100% kwartalnego czasu nadawanych programów posiadało takie udogodnienia. Uważam, że pełna dostępność programów z udogodnieniami powinna zostać zagwarantowana w krótszym czasie. Rozumiem jednak ograniczenia i dlatego mam nadzieję, że wejście w życie procedowanych rozwiązań będzie impulsem do dalszych zmian. Musimy robić, co tylko możliwe, by osobom z niepełnosprawnościami w Polsce żyło się dobrze, by nasz kraj był przyjazny dla nas wszystkich. Koło Wolni i Solidarni będzie głosować za przyjęciem projektu ustawy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Niezmiernie się cieszę, że wychodzimy naprzeciw oczekiwaniom wielu osób i że wejście zmienionej ustawy w życie, zgodnie z tym, co przegłosowano w trakcie prac komisji, będzie przyspieszone. Z drugiej strony szkoda, że ten projekt procedowany jest już od blisko roku. Zainteresowanych takimi zmianami jest obecnie około 4 mln osób wskazujących na wykluczenie społeczne, dyskryminację i łamanie konwencji o prawach osób niepełnosprawnych. Do pana marszałka dotarła już chyba petycja w tej sprawie. W nowej wersji zmienianej ustawy mamy zobowiązanie do informowania o terminie, czasie emisji i czasie trwania audycji, które są dostępne dla niepełnosprawnych. I to też bardzo dobra i istotna zmiana. Chciałam zapytać, czy zostanie zagwarantowana osobom głuchym, słabosłyszącym i niewidomym (Dzwonek) dostępność programów o najwyższej oglądalności, napisy na żywo w ˝Wiadomościach˝ i programach publicystycznych. To dobra ustawa, która winna być zdecydowanie szybciej wdrażana. Czy nie można skrócić tego czasu? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Halina Szydełko
Data: 2018-03-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ten projekt mówiący o 50% to na pewno jest kompromis. Oczekiwania środowiska osób niepełnosprawnych są znacznie większe i na pewno słuszne. I dlatego cieszy to zapewnienie, że prace nad tym nie ustaną i będziemy się starać, aby zwiększyć ten czas aż do 100%. Moje pytanie dotyczy tych 50%, które teraz mamy zagwarantowane w projekcie ustawy. Czy w tych 50% będzie przewidziany procentowy udział poszczególnych programów informacyjnych, publicystycznych czy też materiałów filmowych, które będą objęte tymi udogodnieniami dla osób niepełnosprawnych? I czy przepisy wykonawcze, bo rozumiem, że tam powinno się to znaleźć, będą przewidywały taki podział? Dziękuję bardzo. (Oklaski)