PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pan poseł Dorn w swoim wystąpieniu zastosował lekki szantażyk, a więc zachował się - w mojej ocenie - jak gdyby chciał na złość własnej babci odmrozić sobie uszy. I niech mu to tak zostanie. Chciałbym natomiast zapytać przedstawicieli rządu o pewien związek wzajemny pomiędzy Unią Europejską, której członkiem Polska jest od 2004 r., a Unią Gospodarczą i Walutową. Czy jest tak, jak piszą w uzasadnieniu wnioskodawcy tej uchwały, że Unia Europejska nie może być zakładnikiem Unii Walutowej i Gospodarczej? Czy też Unia Walutowa i Gospodarcza jest wewnętrzną instytucją Unii Europejskiej, do której powinny zdążać i w końcu być jej członkami wszystkie kraje Unii Europejskiej? To jest pewna idea godna realizacji, leży to w interesie tej wielkiej Unii Europejskiej, w interesie wszystkich państw, które do niej przystąpiły. Oczywiście było to poprzedzone referendum ogólnonarodowym, więc nie rozumiem kolejnego postulatu o referendum w sprawie przystąpienia do Unii Europejskiej. Mamy ogłaszać kolejne referenda w sprawie każdej instytucji w Unii Europejskiej? Proszę więc o wyjaśnienie tej kwestii. Co się z tym wiąże? Rząd pana premiera Donalda Tuska na początku poprzedniej kadencji ogłosił, że Polska przystąpi do Unii Europejskiej, a więc spełni wszystkie... (Poseł Krystyna Pawłowicz: Walutowej.) Przystąpi do unii walutowej, a więc będzie miała euro od roku 2011. Czyli na Euro 2012 będziemy mieli euro. Euro 2012 mamy, i to się spełniło, ale euro jako waluty nie mamy, i to się nie spełniło. (Poseł Krystyna Pawłowicz: Dzięki Bogu.) Rząd Donalda Tuska powiedział, że euro jako waluta obowiązująca będzie w Polsce od roku 2011, i okazuje się, że tylko powiedział. I może dobrze, że tylko powiedział... (Poseł Krystyna Pawłowicz: Bardzo dobrze.) ...bo w tej chwili własna waluta pomaga nam przezwyciężać kryzys gospodarczy, gorzej by było, gdybyśmy dysponowali wspólną walutą. To jest - w cudzysłowie - sukces rządu. (Dzwonek) Ale kompromitacją jest zapowiedź, że na Euro 2012 dojedziemy autostradami. Nie ma autostrad, a chciałoby się, żeby były. (Poseł Tomasz Kulesza: Będą, będą, spokojnie.) Życzę sobie, żeby były. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tomasz Piotr Nowak
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Dokument, z którym mamy do czynienia, jest bardzo polityczny i tak naprawdę chce pokazać pewną drogę, którą pragnie pójść pewna część Wysokiej Izby, tak naprawdę drogę wyjścia z Unii Europejskiej. Bowiem jeśli w dokumencie jest napisane: deklaruje się życzliwość i zrozumienie dla państw Unii Europejskiej uczestniczących w Unii Walutowej i Gospodarczej, które wspólnie dążą do przezwyciężenia i kryzysu, a później stwierdza się brak jakichkolwiek przesłanek związanych z interesem narodowym dla członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Walutowej i Gospodarczej, to jest to jednoznacznie przesłanie ideowe, niemerytoryczne, bo od razu, ad hoc coś stwierdzające pod określony pakiet kontrolny, o którym mówił marszałek Dorn. Chodzi tak naprawdę o pakiet kontrolny, który chcielibyście mieć, ale na szczęście w całej Polsce go nie macie. Polska, społeczeństwo polskie opowiada się za obecnością w Unii Europejskiej. Proszę się nie martwić, panie pośle Zbrzyzny, autostrady będą. (Poseł Ryszard Zbrzyzny: Oczywiście, że będą.) Wszystkimi będziemy dojeżdżać, będą, i będzie zadowolenie z tego, że uczestniczymy w Unii Europejskiej. Autostrady też są budowane z tych programów. Tak więc pytanie do rządu: Czy ten dokument nie jest próbą stworzenia przez PiS i Solidarną Polskę takiej oto sytuacji, by rozpocząć polityczny proces wyjścia Polski z Unii Europejskiej? (Oklaski) (Poseł Tomasz Kulesza: Brawo, brawo, pięknie.)
Mówca: Andrzej Gałażewski
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Co do wystąpienia właściwie pan poseł Dorn prowadził tutaj publiczne negocjacje pomiędzy klubem Solidarna Polska i PiS i do tej wypowiedzi nie warto się odnosić, bo to są problemy między dwoma klubami. Natomiast pan poseł wnioskodawca zwrócił uwagę na to, że jego intencją było zapoczątkowanie dyskusji o warunkach brzegowych polityki europejskiej. Intencja jest bardzo słuszna, tylko ani w tej uchwale, ani w samej debacie na ten temat nic nie było. Po prostu intencja się rozminęła z zapisem, o którym żeśmy dyskutowali. Zwrócono też uwagę, konkretnie jeden z przedstawicieli klubu SLD, że dyskusja o przyszłości Unii Europejskiej jest konieczna, jednakże ta dzisiejsza dyskusja, ale także dyskusja wcześniejsza w Komisji do Spraw Unii Europejskiej i Komisji Finansów Publicznych de facto nie dotyczyła przyszłości - dotyczyła historii Polski, a mianowicie kwestionowano podczas tej debaty wolę narodu wyrażoną w powszechnym referendum, w którym Polacy rozstrzygnęli, że są za naszą obecnością w Unii Europejskiej z wszystkimi konsekwencjami dotyczącymi także przystąpienia do unii walutowej. (Poseł Krystyna Pawłowicz: Ale na jakiej podstawie i kiedy?) Często w dyskusji...
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym sprostować moją wypowiedź, pewnie źle zrozumianą przez pana posła wnioskodawcę. Otóż ja dokładnie to samo miałem na myśli, tylko w sposób przewrotny zadałem pytanie, żeby uzyskać jednoznaczną odpowiedź czy potwierdzenie idei, którą wyraziłem z tej mównicy. (Poseł Andrzej Gałażewski: Ja to tak zrozumiałem.) A więc dziękuję serdecznie.
Mówca: Sprawozdawca Ewa Wolak
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedstawiam sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz Komisji Spraw Zagranicznych dotyczące projektu ustawy z druku nr 342 i po pierwszym czytaniu z druku nr 398. Szanowni Państwo! Projekt ustawy dotyczy ratyfikacji Protokołu w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń do Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska. Protokół został podpisany w Kijowie dnia 21 maja 2003 r. Projekt ustawy dotyczy określenia głównych elementów systemu rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń, a także wymogów raportowania, dostępu do informacji publicznej oraz wymiaru sprawiedliwości i zasad współpracy. Wysoka Izbo! Konwencja z Aarhus dotyczy przede wszystkim zobowiązań państw wobec społeczeństwa - które nie jest ograniczone tylko do obywateli danego państwa członkowskiego. Prawa do informacji, do udziału w podejmowaniu decyzji i dostępu do sądownictwa w ochronie środowiska są określane jako następna generacja praw człowieka i kluczowy element realizacji zasady zrównoważonego rozwoju. Protokół w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń jest właśnie potrzebnym narzędziem umożliwiającym realizację tych praw. Szanowni Państwo! Protokół określa między innymi główne elementy systemu rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń, wymagania w zakresie raportowania, publiczny dostęp do informacji, udział społeczeństwa w rozwoju krajowych rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń. Rejestry te zwane są rejestrami PRTR. Rejestry te są instrumentem realizacji polityki ekologicznej, a poprzez odwoływanie się do świadomości ekologicznej społeczeństwa odgrywają niezmiernie istotną rolę we wspieraniu tradycyjnych instrumentów regulacyjnych oraz instrumentów finansowych. Głównym celem tworzenia tych rejestrów jest zapewnienie stałego dopływu informacji o zanieczyszczeniach, dzięki któremu zarówno podmioty gospodarcze, jak i władze publiczne oraz społeczeństwo podejmować mogą działania służące ograniczaniu powstawania zanieczyszczeń oraz zmniejszaniu ich szkodliwego oddziaływania na środowisko i zdrowie ludzi. Wysoka Izbo! W imieniu obu komisji rekomenduję Wysokiej Izbie przyjęcie projektu ustawy z druku nr 398. Nadmienię tylko, że po pierwszym czytaniu połączone komisje, posłowie jednomyślnie poparli zgłoszoną poprawkę o charakterze redakcyjno-merytorycznym. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jan Szyszko
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! Mam wielki zaszczyt przedstawić w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość nasze stanowisko odnośnie do ratyfikacji Protokołu w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń, a protokół jest załącznikiem do Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji i udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska. Konwencja została podpisana 21 czerwca 1998 r., sam osobiście w tym uczestniczyłem. Równocześnie ten protokół - a protokół jest załącznikiem do konwencji - został podpisany 21 maja 2003 r. podczas 5. paneuropejskiej konferencji ministrów ochrony środowiska ˝Środowisko dla Europy˝ w Kijowie. Proszę państwa, konwencja weszła w życie już w 2001 r., a Polska ratyfikowała ją w roku 2002. To jest dość dziwna sytuacja - całkowicie zgadzam się z tym, co mówił mój przedmówca - ale ona już jest wprowadzona w Polsce. Protokół w jeszcze ostrzejszej formie już jest wprowadzony w Polsce na bazie traktatu akcesyjnego, a dokładnie na podstawie rozporządzenia Unii Europejskiej nr 166/2006. A więc Polska już ma ustalony Krajowy Rejestr Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń do środowiska. Skąd się bierze opóźnienie? Tak jak protokół z Kioto jest załącznikiem do konwencji klimatycznej, tak ten protokół jest załącznikiem do konwencji o dostępie do informacji i to opóźnienie bierze się z potwornego bałaganu w Unii Europejskiej, powiedzmy sobie szczerze. Przecież do roku 2009 nie można było uzgodnić tekstów jednolitych w różnych językach. Stąd się to bierze. Ale równocześnie, przepraszam bardzo, ten bałagan przekłada się nieco również na to, co dzieje się w polskim rządzie. A mianowicie w uzasadnieniu jest napisane, że nie ma żadnych zobowiązań i nie poniesiemy żadnych konsekwencji finansowych. Oczywiście, że nie poniesiemy konsekwencji finansowych, dlatego że prawo europejskie jest bardziej ostre i że przenieśliśmy większe obciążenia w stosunku do administracji niż te w załączniku do konwencji klimatycznej. Jeszcze jedna rzecz, panie ministrze, to jest takie swego rodzaju, powiedziałbym, niedociągnięcie. Widzę, że pan minister wyszedł, ale upoważnioną osobą...
Mówca: Stanisław Żelichowski
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Historia rozwoju naszej cywilizacji wskazuje, że człowiek współczesny z wielu trudnych sytuacji znalazł wyjście, jeżeli w porę zdał sobie sprawę z istniejących zagrożeń. Dostęp do informacji społecznej w Polsce sprawił bardzo wiele. To nie jest tak, jak mówi pan poseł Biedroń, że powinniśmy się w pewien sposób opierać na osiągnięciach Stanów Zjednoczonych, bo moglibyśmy rozmawiać o braku polskiego weta, gdyby Amerykanie zrobili to, co powinni zrobić, a nie zrobili. W związku z tym wysiłek samej Unii Europejskiej nie ma sensu, to jest problem globalny. Pozwolę sobie na pewną osobistą refleksję. Dzięki dostępowi społeczeństwa do informacji dokonaliśmy w Polsce olbrzymiego postępu. Pamiętam, że na początku mojej obecności w parlamencie Polska miała 27 obszarów ekologicznego zagrożenia. Był tzw. czarny trójkąt, gdzie wszystkie normy zostały totalnie przekroczone. Dzięki świadomości społecznej, dzięki zaangażowaniu samorządów, dzięki zbudowaniu wielu oczyszczalni ścieków, kanalizacji, dzięki walce o niską emisję i zagospodarowanie odpadów, dziś ten czarny trójkąt na pewno nie jest czarny. Może nie jest jeszcze zupełnie zielony, ale jest już zielonkawy. Zmierzamy we właściwym kierunku. Im większa będzie świadomość społeczna, tym lepiej. Dlatego przygotowaliśmy się do ratyfikacji protokołu, stąd w ustawie Prawo ochrony środowiska uznaliśmy, że organem właściwym, w myśl protokołu, jest główny inspektor ochrony środowiska, stąd przyjęliśmy, że główny inspektor ochrony środowiska będzie prowadził rejestr zanieczyszczeń i będą to ogólnie dostępne informacje. To jest dobra postawa, która pozwoli przyspieszyć jeszcze wszystko to, co jest niezbędne do poprawy wskaźników środowiska w Polsce. Zwracam się do pana posła, który zabierał głos, mówiąc, że nie mamy żadnego planu. Panie pośle, to też jest nieprawda. Polska ma politykę ekologiczną państwa, która została przyjęta jako jedna z pierwszych w świecie. Ta polityka jest realizowana. Powstała druga polityka ekologiczna. Warto zajrzeć do dokumentów rządowych, by mieć świadomość, jak daleko w tej kwestii zaszliśmy. W związku z tym Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego poprze projekt ustawy tak logicznie przedstawiony przez panią poseł sprawozdawcę. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Eugeniusz Czykwin
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Podzielając pogląd mojego kolegi, posła Żelichowskiego, co do logiki i jasności wypowiedzi pani poseł sprawozdawcy odnośnie do tego projektu, chcę zadeklarować w imieniu klubu Sojusz Lewicy Demokratycznej, że klub poprze ten projekt, który zresztą nie budzi wątpliwości i został jednogłośnie przyjęty przez obie komisje. Nie powtarzając informacji, które zostały przytoczone, mogę tylko powiedzieć, że poparcie wynika również z faktu członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej, która także jest sygnatariuszem protokołu, co w tej sytuacji jest dla nas wiążące. Oczywiście dostęp społeczeństwa do informacji na temat zagrożeń, szkodliwości oddziaływania na środowisko, jest rzeczą istotną. Coraz wyraźniej widzimy, że przynosi pozytywne efekty. Abstrahując od przedmiotu rozpatrywanego projektu, chcę powiedzieć, że mamy do czynienia z taką sytuacją, że społeczności lokalne, dzięki tej informacji, mają możliwość oddziaływania w istotnych dla nich sprawach. Myślę tutaj o znajdującym się w toku prac sejmowych projekcie ustawy zmieniającej ustawę o ochronie przyrody, w którym przewidziane jest odebranie samorządom możliwości współdecydowania przy poszerzaniu granic starych czy tworzeniu nowych parków. To, co samorządy i społeczności lokalne mają w tej sprawie do powiedzenia, skłania - myślę, że skłoni również te kluby i tych posłów, którzy tak bezrefleksyjnie opowiadają się za tamtym projektem - do większego zwrócenia uwagi na te głosy i wsłuchania się w te argumenty. Popierając ten projekt, będziemy głosować za jego przyjęciem. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Mariusz Orion Jędrysek
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! W zasadzie moi przedmówcy wyjaśnili sprawę szczegółowo. Ratyfikacja jest niezbędna, to jest czysta formalność. Pytanie tylko, czy Polskę stać na często wyśrubowane i niedostosowane do polskich warunków normy związane z niektórymi aspektami ochrony środowiska, z emisjami itd. To już jest jednak pytanie do strony rządowej. Skoro strona rządowa się pod tym podpisuje, liczę na to, że ma rację, tak że będziemy popierać tę ratyfikację. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Kosma Złotowski
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Mam takie pytanie. Każdy ściek, wszystko musi być zarejestrowane i taki rejestr musi być podany do wiadomości publicznej. To strasznie dużo kosztuje, ktoś musi to robić. A więc pytanie brzmi: Ile to kosztuje oraz ilu ludzi jest w to zaangażowanych, jaka to jest skala? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Konwencja z Aarhus pochodzi z 1998 r., dopiero pięć lat później podpisano protokół w Kijowie, a więc w 2003 r. W 2005 r. ten protokół został zatwierdzony przez Wspólnotę Europejską i później, w kolejnych latach były dyrektywy wykonawcze do tejże uchwały. W międzyczasie Polska poprzez swoje prawo środowiskowe uruchomiła Krajowy Rejestr Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń plus wszystkie elementy związane z tym rejestrem. Tak na dobrą sprawę spełniamy wszystkie czy prawie wszystkie wymogi - jeżeli się mylę, to proszę to sprostować, bo moja wiedza może nie jest pewna - wynikające z tejże konwencji i protokołu kijowskiego. A więc tak na dobrą sprawę ratyfikacja tego przepisu, dzisiaj już unijnego, to byłaby formalność. Ale przy okazji tej debaty chciałbym zapytać o wymiar tej konwencji. Czy tę konwencję, a później protokół w Kijowie podpisały wszystkie kraje europejskie, może azjatyckie, może światowe, czy też niektórzy, wybrańcy? Czy z tym protokołem jest tak samo jak z pakietem klimatycznym? Pod pakietem klimatycznym podpisały się kraje, których emisja CO 2 w bilansie światowym jest niewiele znacząca, bo to jest ok. 20%, a 80% emitentów CO 2 nie podpisało się pod pakietem klimatycznym. A więc jaki jest sens wprowadzenia dodatkowych obciążeń w krajach, które są stronami tejże konwencji i protokołu, skoro wszyscy istotni, decydujący o poziomie emisji zanieczyszczeń w świecie mają daleko w poważaniu te regulacje prawne? Tak więc proszę o informację na temat wymiaru tejże konwencji. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pani Minister! Myślę, że wszyscy tutaj, na tej sali, i ci, którzy siedzą na galerii, dojrzeli do tego, że ekologia jest dla nas ważna, bardzo ważna, tylko, drodzy państwo, myślę, że edukacja, która niby jest dobra, jest niewystarczająca, bo widzimy, jak ten proces bardzo powoli u nas przebiega, powinien szybciej. Dzisiaj, drodzy państwo, wystarczy popatrzeć na lasy państwowe, jak one są zaśmiecane, ale ja dotykam wszystkich aspektów sprawy ekologicznej, i emisji, i składowisk odpadów. To mimo wszystko nie jest tak, jak powinno być. Dlatego pytam, pani minister, czy ministerstwo uważa, że zrobiło wszystko, żeby położyć jeszcze większy nacisk na edukację. Myślę, że wśród Polaków jest pewna grupa, do której nie dotrze, że odpady trzeba gdzie indziej, śmieci trzeba odpowiednio składować, ale uważam, że my w tej chwili musimy myśleć o młodzieży, żeby ona wiedziała i doceniała to, że ten fundament, było nie było, postawiła ta Izba, bo przyjęliśmy wiele ustaw, podpisujemy różnego typu konwencje. Tylko znów pytanie, czy ci, którzy nas prowokują do tego, wręcz wymagają tego, są wobec nas w porządku. Dotykam nawet sprawy emisji CO 2 , ile Polska zrobiła do teraz i wcześniej, żeby to docenić. Jednak Europa, Unia Europejska skarciła nas przez to, że wymaga jeszcze więcej, a my już nie możemy. Świat generalnie na sprawę emisji po prostu nie zwraca uwagi, tylko emituje się, emituje się, a od nas wymaga się wielu rzeczy, do których, myślę, materialnie jako kraj jesteśmy nieprzygotowani. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jan Szyszko
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowna Pani Minister! W gruncie rzeczy to pytanie już padło. Moje pytanie brzmi: Jak w ogóle wygląda organizacja Krajowego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń, tego PRTR? Jakie są tego koszty, pani minister, jakie są trudności? Bo to już jest wprowadzone, i to w jeszcze większej, ostrzejszej formie, niż proponuje się w tej chwili w protokole. To jest podobnie jak w przypadku pakietu klimatyczno-energetycznego, który jest ostrzejszą formą w stosunku do nas w porównaniu z protokołem z Kioto. Tak więc, pani minister, jakie ewentualnie są największe problemy i jak możemy pomóc? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pan profesor wyjął mi pierwszą część pytania z ust, więc ja zapytam panią minister... Mamy prowadzić rejestry, szczególnie emisji zanieczyszczeń. Teraz jest pytanie, czy strona rządowa jest przygotowana finansowo. Jeżeli tak, to oczywiście chciałbym usłyszeć, jaka kwota została na to przekazana i według jakich kryteriów i w jakiej formie będą prowadzone te rejestry? Dokładnie chodzi tutaj o wymienienie instytucji i inspektorów, którzy będą to badali, weryfikowali, i o to, komu będzie podlegała weryfikacja ich zapisów czy danych, które odnotują. Dziękuję.
Mówca: Ewa Wolak
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dziękuję pani minister za wyjaśnienie zagadnień związanych ze środowiskiem naturalnym. W czasie dyskusji w Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, a także Komisji Spraw Zagranicznych pani minister wyjaśniała, że ta ustawa nie generuje kosztów dla Rzeczypospolitej, bowiem zgodnie z prawem europejskim od 2007 r. główny inspektor ochrony środowiska realizuje te zadania i właściwie nowe zadania nie powstały, natomiast nie pytaliśmy o dane statystyczne dotyczące wydatkowania środków finansowych na te zadania. Bardzo ważny temat. Państwo posłowie szerzej poruszyli temat związany z edukacją ekologiczną, niejednokrotnie o tym właśnie w komisji ochrony środowiska rozmawiamy. Pani minister, jak i też ministerstwo, niejednokrotnie odpowiada nam na te pytania, bo to dość istotna sprawa. Chciałam podziękować za żywą dyskusję, państwu posłom za wsparcie. Dziękuję bardzo, pani minister, panie marszałku. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Grodzka
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie będę po raz czwarty powtarzała, czego dotyczy projekt ustawy zawarty w druku nr 296 i 400, powiem tylko, że Ruch Palikota popiera to zgodnie ze swoim stanowiskiem wyrażanym na posiedzeniach komisji. Natomiast chciałabym w związku w ogóle z relacjami Polski z Trybunałem w Strasburgu oświadczyć, że Polska w 2011 r. 133 razy przegrała z obywatelami naszego kraju sprawy przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka. Spośród 47 państw, które podpisały europejską konwencję praw człowieka, zajmujemy 4. miejsce pod względem liczby przegranych procesów. Polacy najczęściej skarżyli się na opieszałość sądów, nieuzasadnione i nadmiernie długie przetrzymywanie w areszcie, naruszenie prawa do uczciwego procesu, prawa do życia rodzinnego oraz dyskryminację w różnych aspektach życia społecznego. Rząd płaci odszkodowania, wydaje na to pieniądze podatników, płaci tytułem zadośćuczynienia, i w sprawach bardzo ważnych, w których przegrywa, nie robi nic, aby zmienić sytuację, aby naprawić stan rzeczy, który powoduje przegrywanie procesów. Przypomnę tutaj sprawę Grzelak przeciwko Polsce dotyczącą możliwości wyboru pomiędzy religią a etyką w szkołach czy słynną sprawę pani Alicji Tysiąc o nieudzielenie jej odpowiedniej do jej stanu pomocy medycznej. Tę sytuację trzeba zmienić, stąd ten apel przy tej okazji do szanownej Izby, żeby poważnie się przyjrzeć sprawom, które przegrywamy w Strasburgu. Klub Palikota, tak jak powiedziałam, poprze ten projekt ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)