PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Grzegorz Sztolcman
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska przedstawić stanowisko wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia, druk nr 2477. W aktualnym stanie prawnym dokumentacja medyczna może być prowadzona w postaci papierowej lub elektronicznej. Pierwotny zapis w przedmiotowej ustawie daje taką możliwość do dnia 31 lipca 2014 r. Zatem od 1 sierpnia 2014 r. wszystkie podmioty udzielające świadczeń zdrowotnych, zarówno publiczne, jak i niepubliczne, mające kontrakty na świadczenia z NFZ i te, które nie mają takich kontraktów, powinny prowadzić dokumentację medyczną wyłącznie w postaci elektronicznej. Duża jest zatem skala przedsięwzięcia, wysokie są jego koszty. Poziom informatyzacji poszczególnych podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych jest bardzo zróżnicowany. Wiele podmiotów niezależnie od statusu prowadzi dokumentację medyczną tylko w formie papierowej lub mieszanej, czyli papierowo-elektronicznej. Nie są one przygotowane do przejścia na dokumentację prowadzoną wyłącznie w formie elektronicznej. Niezależnie od przyczyn takiego stanu rzeczy powoduje to zagrożenie, jeżeli chodzi o skuteczność wejścia w życie przepisu, o którym mowa. Grupa posłów Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska zaproponowała wydłużenie okresu przejściowego do dnia 1 sierpnia 2017 r. W ocenie wnioskodawców wydłużenie terminu wejścia w życie obowiązku wprowadzenia dokumentacji w formie elektronicznej pozwoli wszystkim podmiotom udzielającym świadczeń zdrowotnych na kompleksowe przygotowanie procesu wdrożenia tego obowiązku. Biorąc pod uwagę pakiet nowelizacji ustaw dotyczących ochrony zdrowia, przedstawionych przez ministra zdrowia Wysokiej Izbie w dniu wczorajszym, wydłużenie terminu wejścia w życie obowiązku prowadzenia dokumentacji medycznej wyłącznie w formie elektronicznej wydaje się jeszcze bardziej uzasadnione, bowiem przygotowanie mapy potrzeb zdrowotnych będzie miało istotny wpływ na funkcjonowanie wielu podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych. Mogłoby to prowadzić do konieczności wprowadzenia kolejnych zmian i ponoszenia przez podmioty medyczne dodatkowych kosztów. Wysoka Izbo! Proponowana zmiana ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia w naszej ocenie jest zgodna z rozwiązaniami przyjętymi w obecnie procedowanym projekcie ustawy. Rząd, Ministerstwo Zdrowia zgadzają się z założeniami zaproponowanej przez posłów nowelizacji, dostrzegając także konieczność wydłużenia okresu przejściowego. Uważamy, że nie będzie to miało żadnego negatywnego wpływu na funkcjonowanie systemu ochrony zdrowia w Polsce, a wręcz przeciwnie, z powodów, o których mówiłem wcześniej, przyniesie to pozytywny efekt. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Biorąc pod uwagę, że projekt nowelizacji nie powoduje obciążeń finansowych dla budżetu państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego, a także powody, o których mówiłem przed chwilą, Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska poprze tę nowelizację. Dziękuję.
Mówca: Łukasz Krupa
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Cóż może zrobić opozycja, jeżeli chodzi o ten projekt? Z jednej strony projekt jest potrzebny, bo rząd nie zdążył przygotować jednostek świadczących usługi zdrowotne do tego, aby przeszły na elektroniczną wersję dokumentacji. Głosowanie przeciwko nie wchodzi w rachubę, bo sparaliżowałoby to pracę wielu jednostek, tym samym godziłoby w polskiego pacjenta. Z drugiej strony popieranie propozycji opcji rządzącej, biorąc pod uwagę, że to właśnie ona jest odpowiedzialna za to, że nie zdążono dostosować tych jednostek do pełnej informatyzacji, też nie jest w interesie partii opozycyjnej. Dlatego jako przedstawiciel Twojego Ruchu reprezentujący stanowisko w tej sprawie oświadczam, że Twój Ruch wstrzyma się od głosu w tym głosowaniu. Dziękuję.
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt zaprezentować stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wobec sprawozdania o projekcie ustawy o zmianie ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia, druk nr 2501. Panie Ministrze! To już kolejny raz, kiedy pana własny klub czy część posłów z pańskiego klubu rzuca panu koło ratunkowe, ponieważ jak zwykle ministerstwo działa nieudolnie, za późno, chaotycznie, zapomina o ważnych problemach, a później, na miesiąc przed, budzi się z świadomością, że pewien temat jest niezałatwiony. Wówczas prosi posłów o interwencję. Rzeczywiście jest tak jak powiedział pan poseł Krupa, de facto trudny wybór przed nami wszystkimi. Z jednej strony jednostki są nieprzygotowane. Trudno, żeby były przygotowane, jeżeli nikt od nich nie wymagał choćby mapy drogowej, jeżeli chodzi o realizację informatyzacji. Nie było żadnego wsparcia ze strony państwa, żadnej kontroli samorządów, organów założycielskich. Z drugiej strony informatyzacja w ochronie zdrowie jest niezwykle potrzebna. Możemy oczywiście dyskutować o jej zakresie, czy rzeczywiście niezbędne są wyłącznie elektroniczne historie choroby. Niewątpliwie porządek w tym systemie trzeba wprowadzić choćby po to, aby ten system był nie tylko bardziej przejrzysty, ale bardziej spójny i szczelny, o czym państwo wielokrotnie w najróżniejszych debatach na temat ochrony zdrowia mówiliście. W związku z tym nie ukrywam, że patrzę z wielkim niepokojem na to, co będzie się działo również w kolejnych latach. Dzisiejsze odsunięcie terminu oznacza, że przez kolejne trzy lata nie uda się wprowadzić pełnej informatyzacji. Czy za rok, dwa, trzy lata ponownie nie okaże się, że trzeba dokonać korekty? Dlatego też, panie ministrze, zasadne jest pytanie o schemat działania, być może o mapę drogową dojścia do realizacji tego zamiaru, chyba że państwo odstąpicie, ale wtedy prosiłbym o pewną konsekwencję. Jeżeli państwo uważacie, że elektroniczne historie choroby są niepotrzebne, wystąpcie z inicjatywą ustawodawczą, skorygujcie to, powiedzcie, że o ile będzie realizowany projekt e-Zdrowie, o tyle w tej dziedzinie nie ma takiej potrzeby i należy dokonać zmiany w ustawie matce. Klub Prawo i Sprawiedliwość wstrzyma się od głosu w czasie jutrzejszego głosowania. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Gos
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Pragnę przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego w sprawie projektu zmiany ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia. Przedmówcy byli uprzejmi powiedzieć, że projekt zakłada przedłużenie okresu obowiązywania dwóch systemów gromadzenia, przekazywania informacji, mianowicie w wersji elektronicznej i w wersji papierowej, o 3 kolejne lata w związku z tym, że nie wszystkie jednostki są dzisiaj przygotowane na przejście, co zakładała ustawa, na informowanie, przekazywanie, gromadzenie i przetwarzanie danych w układzie elektronicznym. Co do oceny stanu pełnej wiedzy nie mam. Myślę, że pan minister taką szerszą wiedzą na temat przygotowania jednostek ochrony zdrowia do wdrożenia systemu elektronicznego może z nami się podzielić. Natomiast wiem, że w wielu województwach ten system praktycznie jest gotowy, w niektórych brakuje pewnych elementów, tak że nie możemy powiedzieć, że miniony okres był zupełnie niewykorzystany do tego, aby jednostki ochrony zdrowia łącznie ze szpitalami przygotować do wdrożenia elektronicznego obiegu dokumentów i gromadzenia danych medycznych. Szansa przed jednostkami jest dzisiaj znakomita, jest nowy okres programowania, możliwe będą do wykorzystania nowe środki europejskie, aby można było nadrobić zaległości w tych jednostkach, w których do tej pory nie wprowadzono tych standardów. Jesteśmy zdania, że należy przedłużyć ten okres tym wszystkim, którzy nie zdążyli przygotować się do obiegu elektronicznego dokumentacji w ochronie zdrowia. Natomiast wydaje się, że ministerstwo rzeczywiście powinno zaproponować monitoring. Mamy świadomość, że nie da się tego zrobić wprost, ale za pośrednictwem organów założycielskich pewien monitoring powinien być przygotowany, powinny być przygotowane pewne regulacje w tym zakresie, żebyśmy wiedzieli, na jakim etapie są poszczególne jednostki i mogli trochę dopingować i zachęcać, pokazując tych, którzy są przygotowani, jak również tych, którzy jeszcze nie dopracowali pewnych kwestii. Ministerstwo powinno podjąć, może nie do końca w sposób sformalizowany, prace nad wdrożeniem tego nowego systemu i poprowadzić je tak, żeby zmieścić się w czasie prolongaty, aby nie okazało się, że za 3 lata znowu trzeba będzie przesuwać datę wdrożenia systemu elektronicznego. Bardzo dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Marek Niedbała
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie projektu zmiany ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia, druk nr 2477. W aktualnym stanie prawnym dokumentacja medyczna jest prowadzona w postaci papierowej lub elektronicznej. Taka sytuacja powinna obowiązywać do 31 lipca br. Niestety, zamiast pomóc lekarzom, odciążając ich od pracy papierkowej, proponuje się wydłużenie obowiązywania okresu przejściowego do 1 sierpnia 2017 r. Czy aż tak wielką trudnością dla ministra Arłukowicza i rządu jest rozwiązanie tego problemu, że potrzeba następnych 3 lat? Czy aby wdrożyć system, nie należało wcześniej przygotować całego procesu wdrożeniowego? Czy fakt zgodności z rozwiązaniami przyjętymi w procedowanym projekcie jest wystarczającym wytłumaczeniem wydłużenia okresu przejściowego? Czy proponowana data: 1 sierpnia 2017 r. jest nieprzekraczalna i ma swoje uzasadnienie merytoryczne, którego nie podano? Jeżeli tak, to prosimy o uzasadnienie. Uważamy, że czas najwyższy uruchomić szeroko dostępne bazy komputerowe i system ubezpieczeniowy, aby pieniądze rzeczywiście mogły iść za pacjentem, co rozwiązałoby nabrzmiały problem. Wysoka Izbo! Jako posłowie Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej uważamy, że rząd nie wykazał niezbędnej staranności i rzetelności w przygotowaniu omawianej ustawy oraz w trakcie całego procesu wdrażania systemu informacji w ochronie zdrowia. Dla nas, posłanek i posłów Sojuszu Lewicy Demokratycznej, pacjent jest podmiotem działania służby zdrowia, a nie świadczeniobiorcą. Dla nas lekarz jest ważnym elementem służby zdrowia, specjalistą, osobą niezbędną do utrzymania dobrego zdrowia Polaków, a nie świadczeniodawcą. I tylko w trosce o ciągłość leczenia i funkcjonowania systemu opieki zdrowotnej Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej poprze ten projekt. Dziękuję.
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dziękuję za obfitość czasu. Postaram się nie wykorzystać w pełni 2 minut. Panie Ministrze! Mogę powiedzieć w ten sposób: A nie mówiłem? Mogę to powiedzieć w imieniu wielu posłów, którzy pracowali w poprzedniej kadencji w Komisji Zdrowia. Przewidywaliśmy, że tak właśnie się stanie, ponieważ zakres tego, co państwo zawarliście w ustawie, był po prostu zbyt szeroki i nierealny. Ale to już przeszłość, panie ministrze, porozmawiajmy o przyszłości. Chciałbym się dowiedzieć, jaka jest sytuacja i czy państwo monitorujecie, ile podmiotów, szpitali jest gotowych do wprowadzenia elektronicznej historii choroby. Ile to jest: 10%, 20%, 70%? Skoro jest ustawa, skoro jest taka propozycja, to warto byłoby to wiedzieć. Zresztą pytałem o to również w trakcie prac komisji. Warto byłoby wiedzieć, ile tak naprawdę podmiotów nie zostało do tej pory do tego przygotowanych. Czy w takim razie będziecie państwo monitorować i sprawdzać, jak to się będzie zmieniało? Być może trzeba uruchomić jakieś dodatkowe środki? Być może trzeba rozmawiać z samorządami? Być może trzeba komuś pomóc, aby za kolejne trzy lata nie być w takiej sytuacji, jaką mamy w tej chwili? Pytanie: Ile podmiotów nie jest w tej chwili gotowych? Czy będziecie państwo systematycznie co pół roku czy co rok przyglądać się tej sprawie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Dariusz Piontkowski
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Powtórzę pytanie, które pojawiało się w trakcie prac komisji, ale na które nie uzyskaliśmy odpowiedzi. Jak zamierzają państwo doprowadzić do tego - chodzi o przepis, który znowu daje trzyletnie vacatio legis - aby zmusić podmioty świadczące usługi zdrowotne do tego, aby wprowadziły system komputerowy? Dotąd mieliście przecież ten trzyletni okres i mogliście to zrobić, ale efekt jest taki, że nadal kilkadziesiąt procent podmiotów - nie wiemy dokładnie ile, o czym też w czasie posiedzenia komisji mówiliśmy, ministerstwo nie jest w stanie określić skali problemu - nie jest do tego gotowych. W jaki sposób będziecie nakłaniali albo zmuszali lekarzy, szpitale, przychodnie do tego, aby ten elektroniczny system obiegu dokumentacji wprowadzili, skoro dotąd także groźby ze strony NFZ nie przyniosły efektu? Sam pan minister w czasie prac komisji mówił o tym, że dziś w zasadzie trudno zmusić jakikolwiek podmiot do tego, aby zastosował elektroniczny obieg dokumentów, ponieważ nie ma mechanizmu, który pozwalałby nałożyć na taki podmiot karę. Dziś NFZ nawet nie może z tego powodu wypowiedzieć kontraktu. Odwoływał się pan jedynie do poczucia przestrzegania prawa przez organy prowadzące albo przez osoby kierujące poszczególnymi placówkami. Czy to samo odwołanie do obywatelskiej postawy i przestrzegania prawa odnosi się chociażby do tego, co się dzisiaj dzieje w Polsce? Jak postrzegane są najwyższe władze, których przykład nie jest, niestety, najlepszy? Jak pan zamierza doprowadzić do tego, aby w przyszłości nie trzeba było po raz kolejny przedłużać okresu przymusowego wprowadzenia elektronicznego obiegu dokumentów? Dziękuję bardzo.
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Dwa krótkie pytania. Pierwsze dotyczy elementów: Czy mógłby pan Wysokiej Izbie przybliżyć, powiedzieć, jakie elementy są najtrudniejsze i najbardziej utrudniają wdrożenie całego systemu? Jest rzeczą naturalną, że jest to ogromne i trudne przedsięwzięcie, ale proszę powiedzieć, czy jest to trudność w harmonizacji programów, bo prawdopodobnie różne placówki pracują na różnych programach, czy też chodzi o inne elementy. Prosiłabym o przybliżenie tej kwestii. Pytanie drugie, w jakimś sensie nawiązujące do pytania, które pan poseł zadał: Jakie proponujecie państwo formy stymulacji zainteresowania placówek, aby przez te trzy lata to wdrożyć, nim będzie obowiązywała ustawa? Czy myślicie o rozporządzeniach, które będą takimi stymulatorami? Jakiego rodzaju system proponujecie, aby rozwiązanie tego problemu, aby wdrożenie, zastosowanie tych środków internetowych, komputerowych było skuteczniejsze niż obecnie? Czy ministerstwo ma rozwiązany problem, jeżeli chodzi o lata oczekiwania na ustawę? Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Otóż tak, mam poważne zastrzeżenia co do staranności i rzetelności proponowanego przedsięwzięcia, co do elektronicznego obiegu dokumentów. Dlaczego? Otóż dlatego, że nie przygotowano wielu propozycji. Na przykład swego czasu słyszeliśmy szumne zapowiedzi e-recepty. Czy mamy e-receptę? Były zapowiedzi e-dokumentacji. Z tego wszystkiego zostało tylko ˝e˝ na następne trzy lata. Swego czasu Najwyższa Izba Kontroli totalnie skrytykowała właśnie to proponowane przedsięwzięcie. W związku z tym tak brzmi moje pytanie: Jaka jest gwarancja wiarygodności, że po trzech latach proponowany elektroniczny obieg dokumentacji będzie rzeczywiście służył medykom i pacjentom i że będzie wiarygodny i odpowiedzialnie zachowany? Dziękuję bardzo.
Mówca: Maria Zuba
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W 2011 r., kiedy pracowaliśmy nad tą ustawą, mówiliśmy o tym, że nie tylko jest to system złożony technicznie, logistycznie, ale również wymaga on obsługi przez człowieka, czyli wiąże się z kosztami, i tak naprawdę jest bardzo rozproszony. Żeby mógł on całościowo zadziałać, należy go bardzo szczelnie monitorować, należy reagować, pomagać, wspierać. Rząd uznał, że trzy lata są wystarczające. Dziś, po trzech latach, mówi, że nie, że trzeba jeszcze kolejnych trzech lat. Stąd moje pytanie. A trzeba wiedzieć, że w społeczeństwie jednak już wyrobiła się opinia, że ten system jest dobry, i jeżeli zostały już wydatkowane pieniądze, i to znaczne, to powinien on być ogólnopolski i funkcjonować całościowo. Dziś proponujecie państwo kolejne trzy lata. Teraz moje pytania: Czy państwo zdiagnozowaliście dokładnie, co jest powodem tego, że ten system nie został wdrożony przez wszystkie jednostki? Jakie zaistniały podstawowe zagrożenia, które spowodowały, że ten system nie został wdrożony? Czy to tylko brak środków finansowych na zatrudnienie ludzi, żeby ten system spiąć? Jakie państwo przewidujecie wsparcie i pomoc dla tych jednostek, żeby ten termin, sierpień 2017 r., był terminem ostatecznym? Czy macie państwo również na dzień dzisiejszy (Dzwonek) całościową wiedzę uzyskaną od jednostek, które współpracują z jednostkami ochrony zdrowia? To też jest bardzo ważne, jak one widzą ten system w przyszłości. Czy państwo mają już teraz opracowany katalog tych wszystkich zagrożeń, które nie pozwoliły w terminie zrealizować tego systemu? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Anna Nemś
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Komisji Spraw Wewnętrznych mam przyjemność przedstawić opinię w sprawie druku nr 2470. Komisja Spraw Wewnętrznych się dzisiaj zebrała i rozpatrzyła 21 poprawek Senatu do ustawy o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw. Szanowni państwo, Komisja Spraw Wewnętrznych pozytywnie ustosunkowała się do 17 poprawek, a 4 odrzuciła. I tak poprawki nr 4, 5, 6, 10, 13, 17, 19, 20 i 15 to są te poprawki, które mają na celu przyjęcie jednolitego pojęcia ˝cudzoziemiec˝ na określenie beneficjenta ochrony międzynarodowej oraz członków jego rodziny jako najpełniej wyrażającego zakres podmiotowy ustawy. Te poprawki komisja przyjęła pozytywnie. Do poprawek 1., 2., 3. i 8. komisja odniosła się negatywnie. W opinii komisji poprawki te nie zapewniają spójności terminologii ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z Kodeksem postępowania administracyjnego. Chciałabym zaznaczyć, iż rozstrzygnięcia komisji, zarówno negatywne, jak i pozytywne, zostały przyjęte jednomyślnie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Adam Woźniak
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko dotyczące ustawy o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw. Po rozpatrzeniu dzisiaj poprawek Senatu, jak zostało powiedziane, tych poprawek było ponad 20, większość z nich została przyjęta. Jak wynika z danych Urzędu do Spraw Cudzoziemców, rok 2013 był rekordowy pod względem liczby osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy w Polsce. Również statystyki MSWiA potwierdzają te dane. Chodzi o to, że rzeczywistość postawiła nas w nowej sytuacji. Jakie są tego konsekwencje, powoli widzimy. Rząd musi się teraz zastanowić i podjąć realne działania, aby ten problem rozwiązać. Chodzi głównie o środki finansowe, zapewnienie środków finansowych, aby realizacja tej dyrektywy była w pełni możliwa. W opinii o wdrożeniu tej dyrektywy mówi się, że będzie ona bezkosztowa, ale w budżetach wojewodów, burmistrzów i wójtów nie zagwarantowano dodatkowych środków na realizację zadań wynikających z tej ustawy, m.in. na opłacenie ubezpieczenia zdrowotnego, naukę języka czy mieszkania dla cudzoziemców. Należy też zadać pytanie, jak ma wyglądać system emerytalny dla tych uchodźców, którzy wybiorą nasz kraj jako kraj pobytu stałego na wiele lat. Co będzie z ich zabezpieczeniem emerytalnym? Poprzednio uchodźcy traktowali nasz kraj jak kraj tranzytowy, dzisiaj często staje się on krajem, w którym się osiedlają. Duża liczba cudzoziemców pracuje w Polsce. Często są to osoby pracujące na czarno, więc lepiej, abyśmy tą dyrektywę przyjęli i starali się uregulować kwestie prawne. Jako Prawo i Sprawiedliwość rozumiemy problemy uchodźców - brak perspektyw w ojczyźnie, brak wolności, brak zapewnienia egzystencji materialnej. Często jest to okupacja, dlatego są zmuszeni opuścić ojczyznę. Traktujemy pomoc dla uchodźców jak nasz narodowy obowiązek. To nie jest tylko kwestia dobra uchodźców, ale dobra państwa polskiego, by te kwestie uregulować. Ze względu na kwestie, które należy uregulować, poprzemy ten projekt ustawy. Jeśli chodzi o kwestie pomocy, nie możemy zapominać o polskich rodzinach, które są w trudnej sytuacji, ta kwestia też spada na samorządy. Wracam do kwestii zapewnienia samorządom środków dla cudzoziemców, ale i dla rodzin potrzebujących w Polsce wsparcia. Dziękuję bardzo.
Mówca: Henryk Kmiecik
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mamy dziś przed sobą poprawki zgłoszone przez Senat do ustawy o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw. Senat na posiedzeniu w dniu 6 czerwca podjął uchwałę wprowadzającą 21 poprawek. Komisja Spraw Wewnętrznych na dzisiejszym posiedzeniu rozpatrzyła poprawki i odrzuciła poprawki nr 1, 2, 3 i 8, a pozostałe siedemnaście poprawek uznała za zasadne i przyjęła je. Klub Poselski Twój Ruch będzie głosował nad tymi poprawkami zgodnie z rekomendacją Komisji Spraw Wewnętrznych. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Ozga
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Senat do procedowanej dziś ustawy wniósł 21 poprawek. Zostały one poddane wnikliwej analizie pod względem poprawności legislacyjnej na posiedzeniu Komisji Spraw Wewnętrznych. Za słuszne zostały uznane poprawki 4., 5., 6., 10., 13., 15., 17., 19. i 20, nad którymi będziemy głosować łącznie. Poprawki te mają na celu ujednolicenie zapisów w różnych artykułach. Przyjmuje się, iż zgodnie z ustawą z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach cudzoziemcem jest każdy, kto nie posiada obywatelstwa polskiego, a więc pojęcie to obejmuje także bezpaństwowców. Zgłoszone poprawki 1., 2. i 3. nie zasługują na uwzględnienie z uwagi na fakt, iż treść dotychczasowego przedłożenia jest w pełni czytelna i nie wymaga szczególnej nadinterpretacji. Trudno zgodzić się, aby ustawodawca nadawał absolutnie tożsame uprawnienia cudzoziemcowi, który nie jest obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w tak ważnej dziedzinie, jak odbywanie stażu podyplomowego, z uprawnieniami obywatela polskiego. Z uwagi na fakt, iż poprawki 14. i 21., wprowadzające zmianę w ustawie o pomocy społecznej, mają w obu przypadkach cel tożsamy, należy nad nimi głosować łącznie. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego opowie się w głosowaniu za przyjęciem stanowiska Komisji Spraw Wewnętrznych. Dziękuję.
Mówca: Artur Ostrowski
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Po głębokiej i gruntownej analizie zaproponowanych przez Senat poprawek do omawianej ustawy Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował zgodnie z opinią Komisji Spraw Wewnętrznych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)