PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ja chciałbym się zwrócić z apelem do pani minister, do koleżanek i kolegów, właściwie koleżanek z Platformy Obywatelskiej, chyba nie ma nikogo z PSL, żebyście się państwo po prostu wycofali z tego błędu. Naturalną ludzką rzeczą jest błądzić, to się zdarza każdemu, zdarza się, że człowiek zbłądzi. Nie ma sensu trwać w takiej uporczywości. Wprawdzie metodologia nauk utrzymuje taki termin, jak uporczywość, bo gdy ktoś się uprze, to czasem nie ma na to siły, uprze się i koniec, ale nie ma sensu trwać w błędzie. Po co iść wbrew rodzicom, wbrew naturze, wbrew dzieciństwu, wreszcie wbrew samorządom i wbrew finansom? O tym też musimy pamiętać, choć nie warto mierzyć wyłącznie kasą, finansami dzieciństwa, nawet nie powinno się tego robić. Niestety w tej Izbie, gdy coś dotyczy wieku emerytalnego, ludzi starszych czy dzieci, tak jak dzisiaj, to główną miarą są finanse, kasa, której podobno jest dużo, a tak naprawdę jej nie ma. Więc bardzo proszę, wycofajcie się z tego błędu, jest na to czas. Myślę, że znajdziecie państwo poklask i uznanie także strony opozycyjnej. Bo debata jest całkiem na miejscu. Wydaje mi się, że warto, aby pani minister też wzięła sobie do serca wypowiedzi pana ministra Kłosowskiego, pani poseł Wróbel. One są przemawiające, to jest niezła lektura dla każdego nauczyciela, także dla pani minister. Na koniec mam pytanie. Wprowadziliście państwo obowiązek rocznego wychowania przedszkolnego dla dzieci 5-letnich (Dzwonek), jednocześnie nie dając możliwości odroczenia tego obowiązku. Czy będzie nowela tego stanu rzeczy? Czy będzie możliwość, aby dziecko 5-letnie nie poszło do przedszkola, nie miało tego obowiązku? Kiedy rząd wystąpi z taką propozycją? Dziękuję bardzo.
Mówca: Henryk Smolarz
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Drugi raz podczas tej dyskusji zabieram głos, choć pierwszy raz występowałem w imieniu klubu i nie miałem zamiaru jeszcze raz wypowiadać się w tej sprawie. Zostałem jednak zachęcony, wręcz zmuszony przez wiele wypowiedzi, które usłyszeliśmy na tej sali, do tego, aby podzielić się również własnymi refleksjami. Słyszeliśmy głos burmistrza, który tak zaciekle krytykował przygotowanie szkół, kiedy to właśnie samorządy są w większości, w całości odpowiedzialne za ten stan rzeczy; słyszeliśmy głos dziadka zatroskanego o los wnuczki czy wnuka. Posłuchajcie więc państwo przez te półtorej minuty ojca, który dwa lata temu zdecydował się posłać sześciolatka do szkoły.Dobrze, że wcześniej nie słyszałem państwa i tych poglądów, bo pewnie nigdy, pod wpływem żadnych namów nie zdecydowałbym się na ten krok, a dziś nie żałuję go, bo szkoła, do której chodzi, jest szkołą, do której chodziłem ja, do której chodzili mój ojciec i dziadek. Jest małą wiejską szkołą, w której dziecko czuje się dobrze. Mimo że wtedy był jedynym dzieckiem sześcioletnim w pierwszej klasie, nie miało to żadnego wpływu na jego komfort, na bezpieczeństwo, nie czułem, że jest zagrożony, wszystko funkcjonowało poprawnie. Te słowa, które padały z ust wielu mówców, generalizujące, że polska szkoła jest zła, że wszyscy zmierzamy do jej unicestwienia, zniszczenia, że panuje tam agresja i przemoc, nijak mają się do tego, jakie ja mam wrażenie. (Dzwonek) I byłby to chyba cud zaiste, gdyby to była jedyna szkoła, jedyny taki przypadek, jedyny rodzic zadowolony z tego, że zdecydował się posłać dziecko wcześniej do szkoły. Wierzę jednak, że tak nie jest, że jest inaczej, że takich szkół jest więcej. Tu ogromne podziękowania dla pani minister, ale przede wszystkim dla samorządowców, a także odpowiedzialnych i aktywnych rodziców, którzy współdecydują właśnie o swoich samorządowcach, aby ci mogli troszczyć się o przyszłość ich dzieci. To naprawdę wiele...
Mówca: Gabriela Masłowska
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Minister! Mnie interesuje, czy w grupie wiekowej 5-6 lat były prowadzone badania, jeżeli tak, to kto je prowadził - prosiłabym o wskazanie autorów i gdzie mogę się z nimi zapoznać - dotyczące następującej kwestii. Wśród małych dzieci są większe różnice, im mniejsze dzieci, tym większe różnice, jeśli chodzi o funkcje przystosowawcze i emocjonalne. W miarę upływu lat te różnice się zacierają, ale im dziecko mniejsze, tym one są bardziej wyraziste. Są zdolne dzieci, które jednak mają dysfunkcje przystosowawcze. Czy wobec tego państwo przeprowadziliście analizę, jak wygląda sytuacja w tej sprawie? Jeśli są takie różnice, to jak duże. Czy państwo jesteście przygotowani do tego, żeby je w tym procesie edukacyjnym uwzględnić? Czy jesteście przygotowani kadrowo, programowo, lokalowo itd.? Czy szkoła jest przygotowana? Nie można mierzyć jednym dzieckiem, panie pośle Smolarz, jedną miarą wszystkich dzieci. Im dzieci mniejsze, tym większe różnice, powiadam, i nie można też mierzyć jedną miarą wszystkich szkół. Tu nie o pojedyncze przypadki chodzi, chodzi o wszystkie dzieci. Mam pytanie: Jak zamierzacie państwo wzmocnić system świetlic szkolnych, bo przecież dzieci sześcioletnie mają inne zdolności, inne wymagania, inne potrzeby. (Dzwonek) Czy jest program wzmocnienia świetlic wiejskich? Chciałabym też zapytać: Jaki procent wśród pierwszoklasistów w województwie lubelskim stanowią w tej chwili dzieci sześcioletnie? Jaki procent oddziałów przedszkolnych został zlikwidowany? Jak to wygląda? Przede wszystkim chodzi mi o kwestię uwzględnienia dysfunkcji przystosowawczych wśród dzieci. Jaką państwo macie na to receptę? Chodzi o to, żeby je uwzględnić, bo tymi programami można zrobić więcej złego niż dobrego. Nawet bardzo zdolne dzieci można po prostu skrzywdzić. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Henryk Smolarz
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani poseł, dziękuję, że pani z takim zaangażowaniem słuchała moich słów. Niestety błędnie je pani zrozumiała, zatem postaram się powtórzyć i wyłuszczyć, co miałem na myśli, mówiąc o własnym przykładzie. Otóż to, że to właśnie wielu z państwa starało się generalizować, mówiąc, że szkoła jest zła, źle przygotowana, a wszyscy, którzy odpowiadają za polską szkołę, zmierzają w kierunku jej unicestwienia. Takie słowa tutaj padały. Natomiast mój przykład, co podkreśliłem, jak sądzę, nie jest tylko wyjątkiem. Jeżeli jest wyjątkiem, to naprawdę dziękuję wszystkim, że taki cud mnie osobiście dotknął. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Sławomir Kłosowski
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Pośle! Wyjątek potwierdza regułę, jakby na to nie patrzeć, przy takim spojrzeniu na to. Ale tak patrząc w oczy posłanek, które tak gloryfikowały przygotowanie, superprzygotowanie, tego materiału, tej informacji rządowej, odnoszę wrażenie, że szanowne panie same nie wierzycie w to, co wygadujecie. Z całym szacunkiem, naprawdę z całym szacunkiem, uważam, że.... (Poseł Domicela Kopaczewska: Myli się pan, panie pośle. Mówiłyśmy. Jest takie polskie słowo ˝mowa˝.) ... nie wiecie, o czym mówicie. Dlaczego o tym w ten sposób mówię? Czytam w informacji rządowej i słyszę w wypowiedziach, wydawałoby się, doświadczonych posłanek znających się na edukacji, że przygotowanie dzieci sześcioletnich to subwencja oświatowa na te dzieci. Naprawdę, z całym szacunkiem, subwencja oświatowa jest skonsumowana w 99% przez przeznaczenie jej na płace, ona idzie na edukację dzieci sześcioletnich, a nie na bazę, a informacja rządu dotyczy przygotowania bazy dla sześciolatków, a nie tego, czy dajemy na ich edukację. No jak mają być edukowane? Bez subwencji? Przecież to jest abstrakcja. Druga kwestia, bzdurą jest opowiadanie takich rzeczy, że kontrola GIS w XXI w. stwierdziła, że szkoły są przygotowane odpowiednio do potrzeb sześciolatków. Nie, ona stwierdziła jedynie, że w XXI w. nie ma już szkół z wychodkami na zewnątrz (Dzwonek), że już w tych szkołach jest ciepła i zimna woda. Czy to jest jakiś nadzwyczajny standard? Pani minister, ona wcale nie stwierdziła, że w szkołach są oddzielne wejścia dla sześciolatków, tak jak obiecaliście, że są oddzielne szatnie, tak jak obiecaliście, że są świetlice szkolne, tak jak obiecaliście. Tego ta kontrola GIS nie stwierdziła. W związku z tym nie opowiadajcie takich rzeczy, że w tych wybranych spektrach, które zostały uwzględnione w informacji rządu i w waszych wypowiedziach, szkoły są przygotowane, dlatego że sami sobie robicie krzywdę. 1 września 2014 r. staniecie w obliczu tego faktu, którego teraz nie dopuszczacie do myśli...
Mówca: Piotr Paweł Bauć
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Pani Minister! Proszę o odpowiedź nie ustną, ale na piśmie, bo ona wymaga rachunków. Co prawda ja te rachunki szybko przerobiłem na takim sprzęcie, ale wolałbym mieć te dane jednak od państwa. Wracam do mojego wystąpienia klubowego. Proszę, ilu nauczycieli, uwzględniając wymogi kwalifikacyjne, a więc nie takich z łapanki, tylko takich, którzy spełniają wymogi kwalifikacyjne zapisane w ustawach i w rozporządzeniach, będziemy potrzebowali w 2014 r., żebyśmy godnie te dzieci do szkoły przyjęli? To jest jedno pytanie. I drugie pytanie. My w Prusach lubimy liczby. Ile autobusów będzie trzeba kupić, żeby te dzieci przywieźć do szkół? Ostatnio byłem w woj. dolnośląskim, gdzie autobusy potrafią nie przyjechać, bo śnieg spadł. A my za chwilę mamy przewieźć 300 tys. dzieci. Oczywiście nie wszystkie muszą jechać autobusami. Rozumiem, że gimnazjalista, licealista może poczekać, ale sześciolatek nie bardzo, kiedy jest szaruga. No może mu się czytanka przypomni, jak na tym przystanku podczas deszczu stoi w kapturku i czeka na autobus, który i tak nie przyjedzie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Równy dostęp do edukacji to jedno z najważniejszych, fundamentalnych zadań demokratycznego państwa. W Polsce obowiązuje zasada, że samorządy gminne organizują edukację, państwo przekazuje subwencję i w zasadzie oprócz nadzoru pedagogicznego zdejmuje z siebie obowiązki związane z prowadzeniem systemu edukacyjnego. Wielokrotnie też padało już w tej debacie stwierdzenie, że pieniądze, które są przekazywane w ramach subwencji, absolutnie nie wystarczają na prowadzenie edukacji, na prowadzenie szkół. Gminne samorządy muszą dokładać do szkół. Mówimy przecież teraz o szkołach podstawowych, o sześciolatkach. Te samorządy, które na to stać, te, które są silniejsze, które mają więcej pieniędzy, rzeczywiście są w stanie to robić. Są jednak takie obszary Polski, Polski wschodniej, chociażby Warmii i Mazur, gdzie pieniędzy w tych małych, biednych gminach po prostu dramatycznie brakuje i dramatycznie brakuje pieniędzy również na te podstawowe funkcje, o których tutaj mówimy. Przecież to, że wraz z przyjęciem sześciolatków trzeba będzie wydawać więcej pieniędzy na dowożenie dzieci - mówił o tym mój przedmówca - trzeba będzie otaczać je większą opieką, która po prostu będzie więcej kosztowała, to jest chyba dla wszystkich oczywiste. Powiedzenie, że rozwiązanie tego problemu polega tylko na tym (Dzwonek), że po prostu zgodnie z prostym przeliczeniem przeznaczymy na jednego ucznia określone pieniądze, które trafią do samorządu, jest stanowczo niewystarczające. W związku z tym pytanie, pani minister: Czy są przewidziane właśnie z myślą o sześciolatkach dodatkowe - podkreślam - dodatkowe środki na wsparcie edukacji dla Polski wschodniej, która najbardziej takiego wsparcia potrzebuje? I jeszcze zwracam się do pana posła, ponieważ pan poseł mówił o tym, że puścił swojego 6-letniego syna do szkoły. Ja jestem przykładem w drugą stronę, nie dałem swojego 6-letniego syna do szkoły, pójdzie teraz razem z siedmiolatkami. Myślę, że rok, który spędził w przedszkolu ze swoimi rówieśnikami, też był dla niego rokiem szczęśliwym, pełnym radości. Tak że myślę, że te doświadczenia są naprawdę różne, a oceny, co jest lepsze, czy iść w wieku 6 lat, czy w wieku 7 lat, być może potem dokona samo to pokolenie, za które de facto dokonujemy dziś wyborów. Dziękuję bardzo.
Mówca: Witold Czarnecki
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Czy pani minister ma świadomość tego, że wprowadzenie obowiązku szkolnego dotyczącego sześciolatków w sposób nieprofesjonalny, chaotyczny, rozciągnięty w czasie powoduje, że samorządy muszą się do tego dostosowywać? I czynią to, bo reforma wisi nad nimi jak miecz Damoklesa. Kto na tym chaosie, na tym zamieszaniu traci? Tracą też dzieci najmłodsze, które mają dzisiaj zdecydowanie mniejszą szansę na to, by otrzymać miejsce w przedszkolu. Zdarzają się nawet takie sytuacje, a mówię to, bo znam sytuację od dyrektorów, kiedy dzieci nie mogą kontynuować pobytu w przedszkolu, a to jest sytuacja wyjątkowa, tak jeszcze nigdy nie było. Czy ta sytuacja, wynikająca z chaosu, z zamieszania, o czym szerzej mówiła dzisiaj moja koleżanka klubowa pani poseł Elżbieta Witek, nie przekonuje pani minister do tego, żeby szybko wycofać się z tych niefortunnych i szkodliwych propozycji? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sławomir Kłosowski
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, panie marszałku, będzie bardzo krótko. Sprawa dotyczy bardzo ważnej kwestii. Pani minister mówiła o bezpieczeństwie w szkołach. To jest kwestia bezwzględnie ważna dla mnie i myślę, że dla pani minister również. Pani minister powoływała się na to, że przestępczość w szkołach spadła w 2012 r. Otóż, pani minister, na litość boską, w roku ubiegłym wzrosła liczba gwałtów o 60 i najcięższych przestępstw łącznie z przestępstwami narkotykowymi. O czym pani minister mówi? W porównaniu z rokiem 2005 liczba przestępstw na terenie szkoły wzrosła w sumie o 10 tys. W 2011 r. stwierdzono 28,5 tys. przestępstw. Przecież to był jeden z elementów domagania się przez nas czy składania wniosku o dymisję pani minister. Pani minister, jeżeli pani mówi, że o 10% zmniejszyła się liczba 28 tys. stwierdzonych przestępstw, to jest to aż 26 tys. przestępstw szkolnych. Z czego tu się cieszyć? Co tu w ogóle prostować i czym się tłumaczyć, pani minister? To jest pierwsza sprawa. Druga sprawa. Zakwestionowała pani...
Mówca: Edukacji Narodowej Krystyna Szumilas
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zachęcam, żeby pan poseł przeczytał informacje, które znajdują się na stronie Ministerstwa Edukacji Narodowej i na stronie Komendy Głównej Policji - dokładnie przeczytał - bo tam są zawarte wyjaśnienia i informacja o tym, jak przedstawia się sprawa przestępczości w szkole. To jest dokładnie opisane. Chciałabym też powiedzieć, panie pośle, że główny inspektor sanitarny zbadał więcej, niż wynika z przepisów prawa. Dziękuję bardzo.
Mówca: Elżbieta Gapińska
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Pani Minister! Uważam, że edukacja, a szczególnie edukacja dzieci i młodzieży, nam, posłom, a szczególnie posłom zasiadającym w komisji edukacji, powinna mocno leżeć na sercu. Mam wrażenie, że temat, o którym dzisiaj mówiliśmy i o którym mówiliśmy na posiedzeniu komisji w dniu 6 lutego, jest istotny. O ile na posiedzeniu komisji w dniu 6 lutego pytania czy wątpliwości, które były zawarte w wypowiedziach posłów, rzeczywiście miały charakter merytoryczny, o tyle dzisiejsza dyskusja, wydaje mi się, wymknęła nam się troszeczkę spod kontroli. Nie chciałabym, szczególnie jako członek tej komisji, żeby po tej naszej debacie pozostało wrażenie, że stan polskiej oświaty jest tragiczny, nauczyciele i samorządy nie są przygotowani do przyjęcia sześciolatków w szkołach, bo tak, proszę państwa, zwyczajnie nie jest. Jednocześnie, pani minister, mam prośbę do pani minister, żeby wszystkie uwagi posłów, które były wygłoszone na dzisiejszej sali, i te bardziej emocjonalne, i te mniej emocjonalne, były wzięte pod uwagę przez ministerstwo - zresztą one zawsze są brane pod uwagę - i żebyśmy na następnym spotkaniu może mniej emocjonalnie podchodzili do sprawozdania dotyczącego przyjęcia sześciolatków do szkół. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Przede wszystkim dziękuję za zadbanie o to, żeby większe grono mogło wysłuchać mojego oświadczenia i żeby w tym gronie zakończyć obrady, o co pan prosił. Swoje oświadczenie kieruję do pana Janusza Piechocińskiego, ministra gospodarki, wicepremiera, oraz pani Elżbiety Bieńkowskiej, ministra rozwoju regionalnego. Zgodnie z ustawą z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości oraz ustawą z 6 grudnia 2006 r. o zasadach wspierania rozwoju regionalnego jesteście państwo zobowiązani do nadzoru nad Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości. Agencja ta w ramach Programu Operacyjnego ˝Innowacyjna gospodarka˝ w odniesieniu do działania 5.1: Wspieranie rozwoju powiązań kooperacyjnych o znaczeniu ponadregionalnym ogłosiła konkurs na wnioski dla przedsiębiorstw, które mogą ubiegać się o wsparcie. Termin składania ofert, wniosków minął 15 listopada 2012 r. Zgodnie z informacją PARP z 16 listopada, a więc w dzień po wygaśnięciu tego terminu, w lokalnym systemie informatycznym była informacja, że zostało zatwierdzonych 89 wniosków o dofinansowanie złożonych przez wnioskodawców na łączną kwotę blisko 650 mln zł, a więc kwotę niebagatelną. Wnioskodawcy złożyli również wnioski w wersji papierowej, co jest wymagane w tej procedurze, w ciągu stosownych 7 dni kalendarzowych. Od tego czasu minęły już 3 miesiące i do dzisiaj wnioskodawcy nie otrzymali informacji, czy ich wnioski przeszły ocenę formalną. Zgodnie z § 7 pkt 3 regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego ˝Innowacyjna gospodarka˝ priorytet 5. na formalną ocenę przewidziano 25 dni roboczych, licząc od daty potwierdzenia złożenia kompletnego wniosku w PARP. Termin ten został wielokrotnie przekroczony. Jest to tym bardziej bulwersujące, że w tym roku planowany jest od 11 marca kolejny konkurs w ramach tego samego działania. Wnioskodawcy, nie znając wyników konkursu z poprzedniego roku, są zdezorientowani i nie wiedzą, czy mają ponosić dodatkowe wydatki na przygotowanie kolejnych wniosków o dofinansowanie. Proszę wskazać, jakie państwo podejmą działania, aby jak najszybciej ten konkurs został rozstrzygnięty i aby w przyszłości nie doszło do powtórzenia tego typu bardzo niekorzystnych dla polskiej gospodarki zdarzeń. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Dla światowych ekspertów jest coraz bardziej oczywiste, że zwiększenie wydobycia gazu i ropy naftowej z łupków może zmienić układ sił na świecie. Jak podkreślają, wraz z odkryciem nowych technologii - i tym samym zwiększeniem wydobycia - np. USA z importera staną się producentem tych surowców. Może to już wkrótce oznaczać uniezależnienie Amerykanów od dostaw z Bliskiego Wschodu. Konsekwencją tych radykalnych zmian może być osłabienie pozycji Rosji i krajów OPEC. Nic więc dziwnego, że rosyjski rząd, widząc rosnące zagrożenia wynikające z wydobycia na świecie gazu i ropy z łupków, próbuje temu przeciwdziałać przez wiązanie rosyjskich firm z zachodnimi. Wobec tego rodzi się zasadnicze pytanie, co obecna ekipa zamierza zrobić w tej sytuacji. Zostawiając na razie nieco z boku dywagacje na temat dotychczasowej bierności obecnego rządu w znanych kwestiach dotyczących narodowego bezpieczeństwa energetycznego, popatrzmy, co zostało zrobione w sprawie łupków, bo przecież może się wkrótce okazać, że to właśnie ich eksploatacja będzie także decydować o naszym bezpieczeństwie na kolejne pokolenia. Przede wszystkim sprawa pozyskiwania gazu z łupków i jej znaczenie nie zostały przez ten rząd szerzej spopularyzowane w naszym społeczeństwie. Nasze społeczeństwo nie ma podstawowej wiedzy na temat naszego bezpieczeństwa energetycznego i roli, jaką mógłby odegrać gaz łupkowy. Ponadto poszukiwania gazu w Polsce prowadzone są jak dotąd w ślimaczym tempie. Efektem ponad 100 koncesji wydanych przez polskie władze w ostatnich latach są tylko 33 otwory poszukiwawcze. W związku z tym na dzień dzisiejszy nie wiemy, kiedy rozpocznie się wydobycie gazu, a w gruncie rzeczy - na co zwracają uwagę niektórzy specjaliści i politycy - nie wiadomo, czy ono w ogóle się rozpocznie. Jeśli wydobycie w Polsce gazu z łupków może nam zagwarantować pewną energetyczną niezależność, to analizując politykę energetyczną tego rządu, zdaje się, że możemy mieć wątpliwości, czy jego sprawne i skuteczne uruchomienie nastąpi jeszcze w tej kadencji.
Mówca: Bogdan Rzońca (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie na okoliczność informacji MTBiGM na temat wykorzystania środków regionalnych programów operacyjnych województw na budowę obwodnic na drogach krajowych w latach 2014-2020. Z ogromnym niepokojem przyjmuję informację kierowaną do marszałków województw, że MTBiGM nie zamierza uczestniczyć w budowaniu obwodnic miast w ciągu dróg krajowych. Regionalne programy operacyjne miały być w swym założeniu uzupełnieniem regionalnych potrzeb w zakresie przyjętych przez sejmiki województw priorytetów. Radni wojewódzcy i zarządy województw stoją przed wieloma wyzwaniami, które dotyczą realizacji ich zadań własnych. W krytycznej sytuacji finansowej są wojewódzkie szpitale, napraw wymagają wojewódzkie drogi, mocno deficytowa jest infrastruktura wiejska w zakresie kanalizacji i oczyszczalni ścieków. Swoje aspiracje rozwojowe zgłaszają powiaty i gminy, które liczą na to, że pieniądze z budżetu UE na lata 2014-2020 w komponencie wojewódzkim będą dla nich okazją do poprawy warunków życia mieszkańców miasteczek i gmin. Tymczasem MTBiGM wysyła do regionów niedobre sygnały, z których wynika, że obwodnice miast wzdłuż dróg krajowych miałyby być budowane z pieniędzy adresowanych na zadania województw. Pragnę zauważyć, że drogi krajowe są w gestii MTBiGM, a więc kompetencyjnie przypisane są one do MTBiGM, w którego imieniu działa Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad. To ta instytucja powinna zrobić wszystko, by stworzyć obiektywnie aprobowany wykaz obwodnic, które należy wybudować w najbliższych latach, biorąc pod uwagę natężenie ruchu, zrównoważony rozwój, uciążliwość dla środowiska naturalnego czy wykonalność danej inwestycji. Zwracam się więc z apelem, by nie wysyłać takich informacji do samorządów wojewódzkich. Proszę o nieuszczuplanie środków na zadania własne gmin, powiatów i województw. Proszę o jasną deklarację dotyczącą programu budowy obwodnic na drogach krajowych, z której będzie wynikać, że obwodnice budowane będą ze środków znajdujących się w części budżetowej MTBiGM i programów krajowych UE.
Mówca: Piotr Szeliga (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-02-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Bezpieczeństwo naszych dzieci jest dla społeczeństwa priorytetem. W związku z ostatnim bulwersującym, a także noszącym znamiona przestępstwa wydarzeniem, jakie miało miejsce w żarskim żłobku, przygotowaliśmy rozwiązanie legislacyjne w ustawie o opiece nad dziećmi w wieku do 3 lat. Projekt ustawy zakłada m.in., że dyrektor placówki, zgodnie z prawem, będzie mógł w żłobku lub klubie dziecięcym zainstalować system monitorujący. Obowiązek instalowania takich urządzeń nastąpi, gdy z wnioskiem o to wystąpi co najmniej połowa rodziców albo opiekunów prawnych. W kwestii finansowania proponujemy solidarność rodziców albo opiekunów prawnych. Oprócz tego będzie istniała prawna możliwość przeznaczenia dodatkowych środków na ten cel w postaci dotacji celowej rady gminy. Rząd Polski powinien wesprzeć samorządy środkami unijnymi. Warto zaznaczyć, że monitoring on-line często dostępny jest dla rodziców, którzy posyłają swoje pociechy do prywatnych przedszkoli czy żłobków. Najważniejsze jest, by poprzez przyjazne rodzinie rozwiązania prawne państwo chroniło dzieci, które są naszą przyszłością.