Mówca: Urszula Augustyn
Data: 2013-10-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Państwo wnioskodawcy nazwali swój ruch: ˝Ratuj maluchy˝. Uczniowie gimnazjum to nie są maluchy, to są czternasto-, piętnastolatkowie. Jeżeli też ich chcecie państwo ratować, to pytam, przed czym? Czy chcecie państwo ratować dzieci przed szansą na rozwój, przed koleżankami i kolegami, przed środowiskiem, w którym chcą się nauczyć żyć, przed możliwością rozwijania talentów? Nikt z nas nie kwestionował faktu, że dzieci w wieku 5-6 lat są w tzw. złotym wieku, że to jest okres w życiu dziecka, w którym dziecko najszybciej się rozwija, chłonie wiedzę, nabywa różnych umiejętności. Przed czym więc te dzieci ratować: przed edukacją, przed rozwojem? Jest tutaj jakieś nieporozumienie. Mogę zrozumieć, że rodzice mają obawy przed wysłaniem malucha do szkoły, jednak faktem jest, że dzieci przed szkołą ratować nie trzeba, lecz trzeba dzieci wspierać, wspomagać i trzeba także wspierać i wspomagać rodziców. Każdy indywidualnie ma prawo do zapoznania się z warunkami, w jakich będzie uczyło się dziecko. Każdy ma prawo, a nawet, powiedziałabym, obowiązek, jeżeli jest zaniepokojony, sprawdzenia tej placówki, do której dziecko chce posłać. Pani minister już o tym wspominała: funkcjonuje specjalna infolinia, rodzice mogą dzwonić, zgłaszać, pisać, jest strona internetowa, na której jest specjalny formularz interwencyjny. Co więcej, ministerstwo edukacji zorganizowało forum, do którego zaprosiło wszystkich rodziców i wszystkie organizacje rodziców, warto więc i w tych spotkaniach brać udział, bo to jest platforma do tego, żeby rozmawiać. Jeżeli chcemy się spotkać i rozmawiać, to jesteśmy w stanie rozwiązywać problemy. Jeżeli będziemy wzajemnie manipulować, to niestety do niczego nie dojdziemy. O tych manipulacjach tak pan pięknie mówił, więc chcę zapytać, dlaczego, ratując sześciolatki, chce pan wywrócić dokładnie wszystko to, co przez wiele lat w polskiej szkole udało się zrobić. Przypomnę, że reforma gimnazjów to rok 1999, od tego się zaczęło. Dlatego wtedy nie występowaliście państwo z pomysłami referendów i niezgody? Myślę, że warto było. Mówi pan o manipulacji, mówi pan o głodnych dzieciach. Dlaczego jest tak, że pieniądze na dożywianie dzieci wracają do budżetu? Mówi pan o cenach podręczników. Dlaczego nie zająknie się pan ani słowem o tym, że są wyprawki szkolne, które finansuje ministerstwo edukacji z budżetu, i że te wyprawki trafiają do rodzin, w których jest taka potrzeba? Dlaczego pan o tym nie mówi? (Poseł Krystyna Pawłowicz: Bo nie o tym mowa.) Mówi pan o nieprzygotowaniu dzieci. Dzisiaj diagnoza w każdym przedszkolu obowiązuje. Specjaliści, psychologowie, pedagodzy, pochylają się nad każdym dzieckiem i stawiają diagnozę gotowości szkolnej. Jeżeli dziecko do tej edukacji nie jest przygotowane, zawsze można je ze szkoły wycofać i posłać je rok później. A jeżeli jest gotowe, to dlaczego bronić mu dostępu do edukacji? Kiedy pan mówi o manipulacjach, to mam takie poczucie, że pan też o pewnych sprawach, o których pan nie chce, jakoś dziwnym trafem się nie zająknie. I wstyd, i trochę nieładnie. (Oklaski) (Poseł Krystyna Pawłowicz: Dlaczego wstyd?) Chciałabym się odnieść do pytań referendalnych. Pierwsze pytanie: czy jesteś za zniesieniem obowiązku szkolnego sześciolatków? No, wcześniejsza nauka jeszcze nikomu nie zaszkodziła, tym bardziej że, jak przekonują polscy i międzynarodowi eksperci, nie odbiera się dziecku dzieciństwa, daje się mu szansę na uzyskanie optymalnych warunków do odkrywania, poznawania świata, do rozwoju uzdolnień, do kształtowania umiejętności i kompetencji, także nabywania od najmłodszych lat doświadczeń, które w przyszłym, dorosłym życiu bardzo mu się przydadzą. (Poseł Zbigniew Babalski: Do stresu.) Zarówno na tle Europy, jak i na tle świata Polska jest jednym z niewielu krajów, w którym edukacja szkolna rozpoczyna się dopiero w wieku 7 lat. W 22 krajach z 27 Unii Europejskiej dzieciaki chodzą do szkoły w wieku 6 lat. W Holandii dzieci rozpoczynają edukację w wieku 4 lat, w Anglii i Irlandii w wieku 5 lat. W ostatnich latach wiek szkolny do szóstego roku życia obniżyły także Słowenia i Norwegia. Europa idzie do przodu, świat się zmienia, a my nasze dzieci schowajmy do kąta, niech się nie uczą. Myślę, że to jest złe podejście. Myślę, że warto o tym rozmawiać. Poza tym, proszę państwa, w polskich szkołach od wielu lat sześciolatki są obecne. Państwo wiecie, co to jest oddział zerowy. Prawie 90% sześciolatków chodziło do zerówek. No i co, nie korzystały z mebli, z toalet? Wtedy wszystko było w porządku? A jaka jest różnica między sześciolatkiem ze stycznia a siedmiolatkiem z grudnia? Dwa miesiące, miesiąc, czasem kilka dni? (Oklaski) I o tego siedmiolatka nikt się nie upomina? Proszę państwa, wydaje mi się, że fakt, że dajemy dzieciom możliwość wyrównywania szansy edukacyjnej, żeby naprawdę mogły się rozwijać, nie powinien być minusem, powinien być zaletą. I jeszcze jednego faktu pan nie zauważył. Nie zauważyliście państwo, że przez ostatnie lata szkoła diametralnie się zmieniła. (Poseł Zbigniew Dolata: Na gorsze.) To nie jest taka szkoła, jaką pan pamięta z lat swojego uczestniczenia w edukacji wczesnoszkolnej. (Głos z sali: Ula, nie bredź.) Nauka w I klasie nie wygląda dziś tak, jak my ją pamiętamy. Zajęcia dydaktyczne to nie są sztywne lekcje. Nie obowiązują tam dzwonki i przerwy. To nauczyciel dostosowuje ich formułę do możliwości edukacyjnych dziecka. I proszę nie opowiadać, że nauczyciel tego nie wie, bo on to robi. (Oklaski) Nauczyciele to robią w polskich szkołach. Tylko, kiedy państwo sobie wybiorą jedną, dwie szkoły, w których coś nie funkcjonuje dobrze, i pokazują to tutaj, a nie wybiorą tych setek, tysięcy szkół, w których funkcjonuje wszystko dobrze, to mamy skrzywiony obraz. Notabene, chciałabym panu powiedzieć, że w trakcie pańskiego wystąpienia rozpętała się prawdziwa burza, ponieważ wymienione przez pana placówki już interweniują. Mam nadzieję, że później będę mogła pokazać zdjęcia, które przysłano z tych szkół, jak one wyglądają. Mamy zdjęcia z Jasła, z Podkarpacia, mamy zdjęcia z Wielkopolski i oświadczenia dyrektorów, którzy już zdążyli zareagować. Ponieważ jednak pan wymienia te szkoły precyzyjne, warto po prostu każdą z nich sprawdzić. Państwo się opieracie bardzo chętnie na raportach. Nie wszystko to, co jest napisane na papierze, to jest raport, i nie wszystko to, co jest napisane, to jest prawda. Ale skoro tak, to proszę. Mówiliście państwo o kontroli przeprowadzonej przez najwyższą izbę. Owszem, ona badała trzydzieści parę szkół. Jaki to daje obraz? Niewiele pokazujący. Szanuję każdy sygnał, należy sprawdzać, czy szkoła na pewno jest przygotowana. Ale to nie jest, proszę państwa, absolutnie... (Poseł Anna Fotyga: Podważa pani system.) Pani minister, gdyby pani mi nie przeszkadzała, tobym się mogła lepiej skupić na wypowiedzi i pani by miała szybciej czas na swoją. Mówiłam o kontroli Najwyższej Izby Kontroli. 32 szkoły. No, chyba to nie jest jednak kontrola miarodajna. Ale jest inna kontrola, kontrola sanepidu z 2012 r., połowy roku. Kontrola wykazała, że bardzo dobrą albo dobrą ocenę stanu przygotowania do obniżenia wieku szkolnego otrzymało 93% skontrolowanych szkół podstawowych. To była o ogromnym zakresie kontrola, prowadzona w całej Polsce. No to może jednak trzeba zauważyć, że raporty, o których państwo mówicie, nie zawsze są miarodajne. (Głos z sali: Komu sanepid podlega?) Może warto mówić o tych raportach, które pokazują także coś innego. Zadajecie państwo drugie pytanie: czy jesteśmy za zniesieniem obowiązku przedszkolnego dla pięciolatków? No, wydaje mi się, że to, o czym mówiła już pani minister - jakie postępy robią dzieciaki, jak są chłonne i jak ważny to wiek, jak dużo dzieci przybyło w systemie - pokazuje, że zadowoleni rodzice zgłaszają dzieci do przedszkoli. W roku szkolnym 2006/2007 liczba dzieci w wieku od 3 do 5 lat w przedszkolach wynosiła 470 tys., a teraz w przedszkolach dzieci w wieku od 3 do 5 lat mamy 885 tys. No to czyj to jest głos, jeżeli nie rodziców, którzy są zadowoleni, którzy te dzieci do przedszkola posyłają właśnie po to, żeby mogły się uczyć? A ministerstwo i rząd przeprowadziły ustawę przedszkolną, która przewiduje niższe opłaty dla rodziców i sporo pieniędzy na dodatkowe zajęcia. I proszę tutaj nie zaklinać rzeczywistości. (Poseł Zbigniew Dolata: Zabraliście zajęcia dodatkowe.) Trzecie pytanie: czy jesteście za przywróceniem w liceach ogólnokształcących pełnego kursu historii oraz innych przedmiotów? No wie pan, to jest taka manipulacja, że aż wstyd. Jak można przywrócić coś, czego się nie ograniczało? Dajemy dzieciom możliwość (Poruszenie na sali, oklaski) uczenia się historii w taki sposób, żeby kojarzyły i rozumiały przyczyny i skutki. (Poseł Krystyna Pawłowicz: Kto daje?) A państwo uważacie, że jest inaczej. (Gwar na sali) Strasznie mi przykro, ale mimo że tłumaczymy to od dawna, nie jesteśmy w stanie tego zrobić.