PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Waldemar Andzel (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie 193. rocznicy śmierci Józefa Wybickiego Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 10 marca br. będziemy obchodzić 193. rocznicę śmierci Józefa Wybickiego, znanego głównie jako autora słów polskiego hymnu narodowego. Jednak poza stworzeniem tekstu Mazurka Dąbrowskiego Wybicki ma szerokie zasługi dla państwa i narodu polskiego. Józef Wybicki urodził się 29 września 1747 r. w Będominie k. Kościerzyny na Kaszubach w rodzinie szlacheckiej. W wieku 18 lat ukończył kolegium jezuickie w Starych Szkotach pod Gdańskiem i rozpoczął praktykę sądową. Brał udział w elekcji króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. W roku 1767 został wybrany na posła na sejm i wówczas zaczął nawiązywać znajomości z przyszłymi uczestnikami konfederacji barskiej. Na sejmie w roku 1768 zaprotestował wobec planów rosyjskiego posła Nikołaja Repnina w sprawie przeprowadzenia równouprawnienia dysydentów i dyzunitów. Opowiadał się także za zatwierdzeniem praw kardynalnych. Jego weto nie zostało jednak zatwierdzone, sejm zawieszono, a Wybicki za grożenie rosyjskiemu posłowi musiał opuścić Warszawę. Wkrótce dołączył do konfederacji barskiej, by - jak sam twierdził - bronić ojczyzny przed Rosją. W ramach konfederacji był wysyłany na wiele misji zagranicznych, m.in. do Austrii czy Holandii. Wybicki brał udział w insurekcji kościuszkowskiej, był generałem - majorem milicji pomorskiej. Uczestniczył w obronie Warszawy przed szturmem prusko-rosyjskim. Po trzecim rozbiorze udał się na emigrację do Paryża. Wtedy też przyłączył się do armii Napoleona i włączył się w życie polityczne Księstwa Warszawskiego. Cztery lata później otrzymał tytuł francuskiego barona. Wybicki w swoich utworach literackich podejmował kwestie związane z polityką i życiem społecznym. Nie miał wysokiego mniemania o swoim talencie poetyckim, ale to właśnie on napisał wiersz, który zna każdy Polak - Mazurek Dąbrowskiego. Obecny hymn Polski powstał w Reggio we Włoszech w lipcu 1797 r., specjalnie na pożegnanie generała Jana Henryka Dąbrowskiego udającego się na spotkanie z Napoleonem. Śpiewany był na melodię ˝starego mazurka˝. Słowa wiersza ulegały z czasem licznym przeróbkom, dostosowywano jego treść do zmieniających się okoliczności historycznych. Początkowo była to pieśń wojskowa, później pieśń narodowa wykonywana podczas uroczystości patriotycznych. Od bitwy pod Grochowem w roku 1831 w czasie powstania listopadowego zaczęto traktować ją jako hymn narodowy. W okresie utraty przez Polskę niepodległości Mazurek Dąbrowskiego należał obok pieśni Alojzego Felińskiego ˝Boże, coś Polskę˝ do najpopularniejszych pieśni patriotycznych. W 1926 r. mazurek ogłoszony został oficjalnym hymnem państwowym. Wybicki zmarł 10 marca 1822 r. w Manieczkach k. Śremu, został pochowany w Brodnicy k. Śremu, gdzie obecnie znajduje się jego pusty grób. W 1923 r. jego szczątki zostały przeniesione do Poznania, do krypty przy kościele św. Wojciecha, gdzie spoczywają zasłużeni Wielkopolanie. Dziękuję.
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie bezpieczeństwa przeciwpożarowego przepraw mostowych w Polsce Pożar mostu Łazienkowskiego w Warszawie ujawnił kolejną słabość systemu ochrony przeciwpożarowej w Polsce, kompletny brak ochrony przeciwpożarowej przepraw mostowych - na pewno w Warszawie, w domyśle również w całej Polsce. I absolutnie nie mam tu pretensji do strażaków. Ich heroiczna próba wykonania swojej misji i ratowania mostu Łazienkowskiego w sposób adaptacyjny, przy wykorzystaniu dostępnego sprzętu, w tym przypadku pontonu i przenośnej motopompy, zasługuje na najwyższy szacunek. Jednak z pustego i Salomon nie naleje. Problem jest systemowy. Dzisiaj Warszawa przez brak specjalistycznych wodnych jednostek strażackich skazana jest na wyłączenie jednego mostu na Wiśle i ogromne problemy komunikacyjne, które według różnych szacunków mogą potrwać nawet kilkanaście miesięcy. Jutro taka sytuacja może zaistnieć w Płocku, Wrocławiu, Opolu, Krakowie, Gdańsku, Szczecinie, Toruniu, Bydgoszczy i jeszcze co najmniej kilkudziesięciu miastach, przez które płyną duże polskie rzeki. Przeprawy mostowe obsługują wszystkie rodzaje transportu: kołowy indywidualny i masowy, w tym publiczny, szynowy - tramwaje w miastach i kolej. Dodatkowo przeprawy mostowe mogą służyć również do zapewnienia ciągłości przesyłu surowca: ropy, gazu, ciepła itp., a także infrastruktury teleinformatycznej, o czym boleśnie przekonali się chociażby pracownicy Ministerstwa Obrony Narodowej. Każdego dnia, w każdej minucie istnieje prawdopodobieństwo pożaru mostu. Dziś cierpi na tym Warszawa. Jutro, oby nie, może cierpieć inne miasto w Polsce. Liczymy na szczęście czy na system ochrony? Dziękuję za uwagę.
Mówca: Leszek Dobrzyński (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Kolejny Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych za nami. Jeszcze wczoraj wieczorem, mimo różnych imprez w ciągu dnia, na Cmentarzu Garnizonowym w Gdańsku zebrało się kilkaset osób, znane i nieznane mogiły bohaterów rozświetliły się setkami zniczy. Tak było w całej Polsce, marsze, pokazy filmowe, rekonstrukcje historyczne, koncerty... W skali jeszcze większej niż rok temu. Możemy już powiedzieć, że mamy do czynienia z fenomenem obywatelskiej aktywności, z największym pospolitym ruszeniem łączącym różne środowiska, małe i duże miejscowości, wszystkie grupy wiekowe. Jest to tym bardziej wartościowe i godne uwagi, że te dziesiątki i setki inicjatyw w większości nie korzystają z jakiejś specjalnej pomocy państwa, samorządów, wielkich koncernów medialnych. To autentycznie oddolny ruch. To największe zwycięstwo żołnierzy wyklętych. To lawina pozytywnych wartości i powrotu do polskiej historii i niepodległościowej tradycji. Podziemna armia powraca.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Każdy kraj ma jakieś szczególnie cenne, symboliczne dzieło i zarazem zabytek swojej kultury. W Polsce jest nim także dzieło mistrza Wita Stwosza, czyli bezcenny ołtarz w bazylice katedralnej w Krakowie. Jest on również jednym z nielicznych arcydzieł sztuki światowej, jakie posiadamy w naszym kraju. Jak ostatnio poinformował ˝Gość Niedzielny˝, ołtarz musi zostać objęty kompleksowym programem badawczym, konserwatorskim i prewencyjnym. Na to wszystko potrzeba ponad 1,5 mln zł. Dzięki pomocy Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa oraz międzynarodowych fundacji na razie udało się zebrać około 450 tys. zł. Ponieważ parafia katedralna nie ma wystarczających środków, złożyła wniosek o dofinansowanie do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Niestety resort kultury odpowiedział odmownie. Jak powiedział przewodniczący Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa prof. Franciszek Ziejka: ˝Ołtarz Mariacki (...) powinien być więc szczególnie chroniony. Urzędnicy ministerialni powinni to rozumieć i przeznaczyć jednak fundusze, które wsparłyby znacznie choćby pierwszy etap kompleksowej rewaloryzacji ołtarza Wita Stwosza, która w sumie potrwałaby kilka lat˝. Niewiele jest rzeczy ważniejszych dla naszej kultury niż renowacja ołtarza mariackiego. A jeśli ministerialnych rzekomo fachowców to nie interesuje, to może lepiej by było, żeby wobec niepodejmowania działań najważniejszych dla naszej kultury to ministerstwo zostało jak najszybciej rozwiązane.
Mówca: Bogdan Rzońca (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie II Bieszczadzkiego Biegu Narciarskiego Tropem Żubra Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W dniu 14 lutego br. w miejscowości Muczne położonej w malowniczym powiecie bieszczadzkim odbył się II Bieszczadzki Bieg Narciarski Tropem Żubra. W wydarzeniu tym wzięło udział wielu amatorów i zawodników uprawiających narciarstwo biegowe nie tylko z terenu Podkarpacia, ale i z całej Polski. Była to druga edycja biegu, który swoimi korzeniami sięga obchodów Karpackiego Roku Żubra 2013. Impreza odbyła się na nowo utworzonej trasie narciarskiej. Zawodnicy rywalizowali stylem klasycznym na dystansach 2 km i 9 km. Zawodom towarzyszyła prawdziwie zimowa sceneria. Uczestnicy biegu rozgrywanego stylem klasycznym rywalizowali na bardzo dobrze przygotowanej trasie. Podczas zawodów zebrani kibice, a wśród nich dzieci i dorośli, bawili się w trakcie konkursów, zabaw i przy muzyce, co było przygotowane przez Stowarzyszenie Bieszczadzkie Trasy Narciarskie, które bardzo aktywnie włączyło się w organizację tegorocznej edycji biegu. Swoim wystąpieniem chciałbym serdecznie podziękować organizatorom oraz uczestnikom za zorganizowanie zawodów promujących aktywny tryb życia, a także umożliwiających spotkanie z dziką i niewątpliwie piękną przyrodą Bieszczadów, które stają się miejscem spokojnego odpoczynku dla rodzin z małymi dziećmi uprawiających sporty zimowe.
Mówca: Henryk Siedlaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Spokój społeczny jest skarbem. Bezpieczeństwo energetyczne jest bezcenne tak samo jak bezpieczeństwo militarne, żywnościowe i zdrowotne. Skoro jest bezcenne, czy to oznacza, że nie da się obliczyć jego wartości? Można to zrobić w bardzo prosty sposób. Trzeba sobie odpowiedzieć na pytanie: Na jaki wydatek nas stać? Jeżeli zbyt długo się przepłaca, można popaść w ruinę. Wtedy niszczy się spokój społeczny, bezpieczeństwo militarne, żywnościowe, zdrowotne i energetyczne, Trzymam kciuki, aby w JSW nie doszło do ruiny. Z wielką troską patrzę na konflikt, który zakończył się strajkiem. Nie martwię się o to, co stanie się na początku lutego 2015 r. Bez względu na sposób załatwienia postulatów górniczych nic się nie stanie. Natomiast martwią mnie efekty, które zobaczymy za rok i dwa lata o tej porze. Nie wiem, dlaczego zapanował zwyczaj oceniania sytuacji w górnictwie na podstawie doraźnych rozwiązań. Ostatnio wiele rozmawiałem na ten temat z górnikami z kopalń JSW i z kopalni Marcel. To właśnie oni powiedzieli mi, że polityka może wiele w górnictwie zniszczyć, ale jeszcze nigdy niczego nie naprawiła. Panie pośle, tu trzeba zapieprzać, a nie kombinować. Trzeba tyrać po to, aby można było kupić maszyny, robić nowe rozcinki, uruchamiać ściany. W kopalni jest podobnie jak na polu. Zanim się zbierze, trzeba orać i siać. A jak już są plony, to trzeba je korzystnie sprzedać - tłumaczyli mi górnicy. Zarządy zajęte utrzymywaniem spokoju społecznego milczą na temat niedoinwestowania górnictwa. Starzy górnicy wytłumaczyli mi, że rok wyborczy się skończy i wtedy wszyscy zobaczymy, jak bardzo zostały zaniedbane inwestycje. Dlatego uważam, że nie tylko w interesie zarządów, ale także załóg jest przypomnienie: pamiętajcie o inwestycjach, szukajcie na nie pieniędzy. Już wiele razy przerabialiśmy ten sam wariant. Zaczynała się koniunktura, a kopalnie nie korzystały z niej, bo nawet nie odtwarzały mocy produkcyjnych. Z drugiej strony zawsze okazywało się, że nawet najlepsza koniunktura nie jest dobrą okazją do opracowania szczegółowego planu wykorzystania krajowych zasobów węgla kamiennego, połączonego z budowaniem technologii i zasobów wiedzy opartych na tym surowcu. Wciąż nie jest określona rola węgla kamiennego w polskiej energetyce w perspektywie 2030 czy 2050 r. Zamiast tego mamy ogólne sformułowania, że węgiel będzie podstawowym surowcem energetycznym.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie w sprawie śmierci księdza infułata Józefa Sondeja, najstarszego kapłana w diecezji rzeszowskiej Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! W szpitalu wojewódzkim w Rzeszowie zmarł w przeddzień swoich 101. urodzin wspaniały kapłan, wielki patriota, kochający miasto Rzeszów, w którym spędził większość swojego życia, ksiądz infułat Józef Sondej. Urodził się w miejscowości Mazury k. Kolbuszowej na Podkarpaciu. Do szkoły podstawowej chodził w Sokołowie Małopolskim, a do gimnazjum - w Rzeszowie. Studiował w Seminarium Duchownym w Przemyślu. Święcenia kapłańskie otrzymał 25 czerwca 1939 r. W sierpniu 1939 r. został wikariuszem we Frysztaku k. Strzyżowa, gdzie w 1941 r. złożył przysięgę i wstąpił do Armii Krajowej jako kapelan placówki Frysztak. W 1946 r. został przeniesiony do Strzyżowa, gdzie był wikariuszem i katechetą. W 1949 r. przeniósł się do Rzeszowa, gdzie został katechetą II gimnazjum. Pod koniec 1949 r., po usunięciu religii z programu nauczania, został przeniesiony do Jarosławia, gdzie był katechetą w szkole budowlanej. 20 października 1955 r. został proboszczem parafii pw. Chrystusa Króla w Rzeszowie, którą to funkcję pełnił blisko 40 lat, do 1994 r., kiedy to przeszedł na emeryturę. Przez ten okres ksiądz Józef Sondej był szykanowany przez władze komunistyczne. Był wielokrotnie przesłuchiwany przez prokuraturę, sądzony i karany grzywnami. Mimo tych szykan rozbudowywał swoją parafię i prowadził duszpasterstwo akademickie, które funkcjonuje do dziś. W latach 80. wspierał opozycję niepodległościową związaną z NSZZ ˝Solidarność˝. W stanie wojennym ukrywał w kościele działaczy ˝Solidarności˝, pomagał rodzinom osób internowanych. Ksiądz infułat Józef Sondej słynął z porywających homilii przepojonych patriotyzmem i miłością do ojczyzny. Jako prezydent Rzeszowa miałem przez 4 lata osobisty kontakt z tym wspaniałym kapłanem, który towarzyszył nam przy ważnych wydarzeniach dla Rzeszowa (poświęcenie mostu Zamkowego, podziemnej trasy turystycznej, Muzeum Historii Rzeszowa, pomnika Żołnierzy Armii Krajowej). W 2008 r. prezydent RP Lech Kaczyński odznaczył księdza Józefa Sondeja Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski ˝za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za działalność na rzecz przemian demokratycznych, za kształtowanie moralnej i patriotycznej postawy młodzieży˝. Odszedł do Pana kapłan niezłomny, którego będzie brakowało Rzeszowowi.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoki Sejmie! Jednym ze świadczeń uregulowanych ustawą z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 182, ze zm.) na podstawie art. 53a jest wynagrodzenie przyznawane opiekunowi prawnemu z tytułu sprawowania opieki. Wynagrodzenie to przyznawane jest przez sąd, a jego wypłatę realizują ośrodki pomocy społecznej. Udzielenie tego świadczenia nie wymaga przeprowadzenia wywiadu środowiskowego oraz wydania decyzji administracyjnej. Wynagrodzenie to obliczone w stosunku miesięcznym nie może przekraczać 1/10 przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku, ogłoszonego przez prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za okres poprzedzający dzień przyznania wynagrodzenia. Ustawa nie reguluje terminu jego przekazania. Ośrodki pomocy społecznej nie posiadają w swoim budżecie środków na realizację wypłat i w swym działaniu zależne są od przekazywanych dotacji. Zgodnie z ustaleniami Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej Departamentu Pomocy i Integracji Społecznej Wielkopolski Urząd Wojewódzki w Poznaniu zbiera zapotrzebowanie na środki finansowe w okresach kwartalnych. Oznacza to, że wypłata następuje po przekazaniu do ośrodków kwot pieniężnych i może następować dopiero na koniec każdego kwartału. Z informacji uzyskanych z Wydziału Polityki Społecznej i Zdrowia Wielkopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Poznaniu wynika, że w roku 2014 w województwie wielkopolskim były to środki w wysokości 808 434 zł. Mając powyższe na uwadze, uprzejmie proszę pana ministra pracy i polityki społecznej o zajęcie stanowiska wobec powyższej sprawy.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-03-03 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jedno z moich ostatnich oświadczeń poświęciłem zagadnieniu dotyczącemu cenzury w redakcjach, wydawnictwach, stacjach radiowych i telewizyjnych. Dziś pragnę powrócić do tego tematu, ale tym razem chodzi mi o pewnego rodzaju cenzurę i niekonsekwencję, które stosuje w swoich działaniach Polski Instytut Sztuki Filmowej. Przy okazji wchodzenia na ekrany kin takich filmów jak ˝Pokłosie˝ czy ˝Ambassada˝ powraca temat wybiórczego przyznawania publicznych pieniędzy przez Polski Instytut Sztuki Filmowej, który jako państwowa instytucja kultury odpowiedzialny jest za rozwój rodzimej kinematografii i promocję polskiej twórczości filmowej za granicą. Tym bardziej dziwi więc fakt, że miliony publicznych pieniędzy wydano na produkcję wspomnianego ˝Pokłosia˝ - filmu, który idealnie wpisuje się w antypolską politykę historyczną. Zastanawiające jest również to, że nie dopuszcza się materiałów pokazujących księży jako osoby lubiane, szlachetne, organizujące pomoc dla potrzebujących, żyjące skromnie i oddane wiernym. Jednocześnie promuje się i wspiera finansowo np. kontrowersyjny film ˝W imię...˝ o księdzu zmagającym się ze swoim homoseksualizmem. Inna zastanawiająca sytuacja miała miejsce w 2010 r., kiedy to PISF początkowo przeznaczył 2 mln zł na produkcję filmu ˝Historia Roja, czyli w ziemi lepiej słychać˝, a następnie zmienił zdanie i nakazał reżyserowi filmu oddać pieniądze. Czyżby historia o dowódcy oddziału partyzanckiego walczącego z sowieckim okupantem nie była tematem wystarczająco ˝modnym˝? Skalę tego niepokojącego zjawiska bardzo dobrze przedstawia również fakt, że na produkcję fabularyzowanego dokumentu o rotmistrzu Witoldzie Pileckim postanowili, niezależnie od PISF, samodzielnie złożyć się darczyńcy. Zebrali blisko 250 tys. zł. Zgromadzili fundusze, aby uczcić jednego z największych bohaterów II wojny światowej, jednego z najodważniejszych ludzi ruchu oporu, który został skazany przez władze PRL na karę śmierci i zamordowany 25 maja 1948 r. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Powyższe smutne przykłady ukazują, że w Polsce nadal w pewien sposób działa cenzura, ponieważ istnieje pewien zakres spraw, tematów i problemów, których poruszać się nie powinno, a tworzenie filmów o bohaterach walk o niepodległość napotyka na wiele trudności. Czy w tym wypadku dążenie za wszelką cenę do zachodniego wzorca sztuki obrazoburczej i kontrowersyjnej będzie dobre dla naszej tradycji i kultury? Obawiam się, że wręcz przeciwnie - raczej doprowadzi do naszej zguby. Dziękuję. Przebieg posiedzenia
Mówca: Robert Jagła
Data: 2015-03-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! 19 stycznia 2013 r. weszły w życie przepisy ustawy o kierujących pojazdami. Głównym celem wprowadzenia nowych rozwiązań jest poprawa bezpieczeństwa w ruchu drogowym poprzez podniesienie kwalifikacji kierowców oraz położenie nacisku na poprawę jakości szkolenia kandydatów na kierowców. Jednakże w zakresie dotyczącym szkolenia z jazdy oraz przeprowadzonej części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy dla osób niepełnosprawnych przepisy stwarzają wręcz zagrożenie w ruchu drogowym. Takie niebezpieczeństwo jest wynikiem braku odpowiedniego przystosowania samochodu dla osoby niepełnosprawnej do szkolenia i egzaminowania. Zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami samochód używany do szkolenia lub egzaminowania osoby niepełnosprawnej nie musi mieć żadnego wyposażenia dodatkowego wymaganego dla osób pełnosprawnych. Wystarczy, że samochód seryjnie wyprodukowany jest przystosowany do rodzaju schorzenia zdającego, nie musi mieć nawet hamulca czy dodatkowego lusterka dla instruktora lub egzaminatora. Egzaminator i instruktor w sytuacji bezpośredniego zagrożenia nie mają możliwości np. zatrzymania samochodu. Czy zatem istnieje możliwość dostosowania przepisów pod kątem zamontowania w takich pojazdach przynajmniej dodatkowego pedału hamulca po prawej stronie? Dziękuję.
Mówca: Piotr Król
Data: 2015-03-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Kwestia homologacji to złożony proces, bo mimo że jesteśmy w Unii Europejskiej, każdy kraj ma swój urząd kolejowy dopuszczający pojazdy do ruchu. Teoretycznie decyzje w każdym kraju opierają się na tych samych normach, ale bywa i tak, że pojazd dopuszczony do ruchu w Polsce nie może uzyskać homologacji czy dopuszczenia do ruchu w innych krajach, np. w Niemczech. Całą procedurę za granicą polscy producenci przechodzą sami. Poddają się audytom, wysyłają pojazdy na testy, sprawdziany, analizy do dokumentacji etc. Efektem tego są opóźnienia w realizacji kontraktów bądź w skrajnych przypadkach ich zerwanie przez kontrahenta. Do takiej niezwykle trudnej i przykrej sytuacji doszło właśnie w związku z kontraktem na dostawę 12 szynobusów Link produkowanych przez bydgoską Pesę. Wszystkie są już wyprodukowane i od kilku miesięcy czekały na odbiór. Miały zacząć jeździć po sieci niemieckich kolei od grudnia 2014 r. Niestety nie zostaną odebrane, właśnie wskutek kłopotów z uzyskaniem homologacji i pozwoleń na użytkowanie Linków w Niemczech. W związku z powyższym pozwalam sobie sformułować pytanie, jakie działania podjął polski rząd w kwestii wsparcia polskich producentów taboru kolejowego i szynowego w zakresie uzyskania homologacji pozwalającej na wprowadzenie produkowanego taboru na rynek niemiecki.
Mówca: Krzysztof Tchórzewski
Data: 2015-03-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Pańska wypowiedź świadczy o tym, że rząd nie reaguje na bardzo wyraźną dyskryminację polskiego przedsiębiorcy ze strony niemieckich organów rządowych. Jest to rzecz niedopuszczalna i w takiej sytuacji nie należy oczekiwać, że będąc w kłopotach w relacjach bezpośrednich, każdy przedsiębiorca będzie starał się wyjść cało z tej opresji. Tutaj reakcje rządu powinny być samoczynne. Przecież resort posiada radcę handlowego w Niemczech, radcę ministra, jest też radca handlowy ambasady itd. Zasadnicze pytanie: Czy w sytuacji, która jest powszechnie znana w Polsce, rząd może pozostać bierny? Kwestia jest tego typu - nawet porównując to, co działo się z Pendolino - że my robiliśmy wszystko, żeby sprostać wymogom, wiedząc, że (Dzwonek) inne państwa europejskie mogły reagować. My też mamy dużo starych niemieckich wagonów, funkcjonujących, jeżdżących po naszych torach i Polska nie stwarzała żadnych problemów. I z tego tytułu, patrząc na taką sytuację, potrzebne są jakieś ostrzejsze reakcje i pewne wsparcie; chodzi nawet o sprawdzenie, i poproszenie o dokumenty, czy rzeczywiście strona niemiecka ma rację, wstrzymując to i przeciągając. Możemy zażądać przedstawienia danych w ramach relacji wewnętrznych, dwustronnych, zażądać, żeby te dane zostały przedstawione, jeżeli widzimy, że jest dyskryminacja. Mimo wszystko, ponieważ jednak trzeci pakiet kolejowy obowiązuje, możemy żądać poprzez Komisję Europejską także interwencji w takich sprawach. A tutaj wyraźnie widać bierność. W moim przekonaniu jest to bardzo zła postawa. Dziękuję.