PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Michał Szczerba
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mieszkańcy mają niezbywalne prawo do miasta, mieszkańcy mają niezbywalne prawo także do finansów miasta, do inwestycji, do decydowania o tym, co jest realizowane. Warszawa przez ostatnie lata zrealizowała 250 projektów unijnych na kwotę 8 mld zł. Jest to prawo miasta do tego, jak decydować o własnych pieniądzach. Warszawa natomiast rocznie przekazuje miliard złotych na rzecz innych samorządów - Warszawa, która jest stolicą Polski, która jest największym ośrodkiem gospodarczym, akademickim, ośrodkiem, który tak wspaniale wywiązał się ze swojej ważnej roli podczas polskiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej. Janosikowe jest podatkiem niesprawiedliwym, janosikowe jest podatkiem, który nie jest dobrze wykorzystywany. Warszawa musi się rozwijać. Wszystkie inwestycje, które realizowane są także w sferze kultury - Centrum Nauki Kopernik, Centrum Chopinowskie, Muzeum Historii Żydów Polskich czy też przyszłe Muzeum Sztuki Nowoczesnej - są to inwestycje, które nie służą tylko warszawiakom - służą mieszkańcom całego kraju. W związku z tym tutaj jest apel oczywiście o rozsądek, o to, aby wizytówka naszego kraju mogła się rozwijać w sposób kompetentny, taki, który zapewni normalny rozwój, a nie zapożyczanie się miasta, metropolii europejskiej po to, żeby corocznie płacić miliardowy podatek. Jak, panie Rafale, uważa pan, wpłynie zmiana naliczania janosikowego na przyszły rozwój naszego miasta Warszawy?
Mówca: Grzegorz Schreiber
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt obywatelski proponuje, jak tu już zostało powiedziane, dwie istotne zmiany. Jedna to oczywiście obcięcie wpłat o 20%, ale druga - nazwijmy ją po imieniu - to likwidacja części równoważącej subwencji ogólnej w budżetach gmin. W budżetach gmin według tego projektu obywatelskiego ma tej części równoważącej subwencji ogólnej już nie być. Ma to być zastąpione swego rodzaju konkursem. Reprezentant Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej określił się tutaj jako zwolennik utrzymania janosikowego - w innej formie, ale jednak utrzymania janosikowego. Ja mam dwa pytania. Pierwsze do reprezentanta Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej: Czy w wyniku wprowadzenia tych zmian, które państwo proponujecie, może nastąpić sytuacja, w której szereg gmin, które do dzisiaj korzystają z tej części równoważącej subwencji ogólnej, w wyniku owych konkursów nie otrzyma żadnych środków? Że to nie będzie zmniejszenie wpływów o 20%, ale będzie to doprowadzenie i skasowanie do zera? (Dzwonek) Czy nie jest tak, że taka sytuacja może dotknąć szereg gmin, powiatów w Polsce? I pytanie do strony rządowej. Czy strona rządowa przewiduje to, że w wyniku wprowadzenia tego typu zmian...
Mówca: Adam Abramowicz
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Janosikowe zostało wprowadzone po to, aby wyrównywać szanse rozwojowe mniejszych gmin, gmin biedniejszych i gmin zasobnych - przez te lata, w którym obowiązywało, miało tę funkcję wypełnić. Trzeba by się teraz przyjrzeć, czy rzeczywiście tę funkcję spełniło. Niestety nie spełniło, dlatego że nadal dysproporcje między różnymi częściami Polski są ogromne. Polityka obecnego rządu sprzyja tym dysproporcjom i dlatego jesteśmy wszyscy zobowiązani, aby zastanowić się, czy w związku z tym janosikowe, czy ten poziom, który dzisiaj jest stosowany, jest wystarczający. Mam pytanie do wnioskodawców o to, czy zdają sobie sprawę, że w tej dyskusji można także podnieść argument, że jest niewystarczający i że zamiast zmniejszenia o 20% można postulować zwiększenie tej kwoty. To osobiście tutaj postuluję. Oczywiście te rzeczy, o których pan mówił - złe funkcjonowanie podziału - mogą być podjęte w dyskusji, nawet powinny, ale jeśli chodzi o wysokość, to skutkiem państwa projektu może być zwiększenie janosikowego, bo dzisiaj, jeśli spojrzeć na Polskę i na to, jak wyglądają tereny pozaaglomeracyjne, wniosek (Dzwonek) nasuwa się jeden: należy wprowadzić mechanizmy...
Mówca: Marcin Witko
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Wobec wciąż pogarszającej się sytuacji finansowej wszystkich samorządów gminnych, powiatowych i wojewódzkich, wszelkie działania odnoszące się do dochodów jednostek samorządu terytorialnego winny być prowadzone ze szczególną ostrożnością i w taki sposób, aby nie naruszały lub naruszały jak najmniej finanse samorządów najbiedniejszych i najsłabszych. Tomaszów Mazowiecki i powiat tomaszowski to trudny i biedny region, w którym bezrobocie jest najwyższe w województwie łódzkim. Omawiane dzisiaj janosikowe stanowi znaczącą część dochodów tego samorządu i jest jak gdyby oddechem świeżości zarówno dla samorządu powiatowego, jak i samorządu miasta Tomaszowa Mazowieckiego. Wobec tego mam pytanie do państwa wnioskodawców, czy prowadziliście państwo konsultacje z samorządami, ale nie z tymi, które mają dochody na wysokim poziomie, ale właśnie z tymi najbiedniejszymi, najuboższymi. Jeżeli tak, to jakie są opinie tychże samorządów? Drugie pytanie: Czy znacie państwo stanowisko rządu odnośnie do zmian dotyczących tejże ustawy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marian Cycoń
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Obywatelski projekt ustawy o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego zakłada, że część równoważąca subwencji ogólnej, tzw. janosikowe, zostanie zamieniona na dotację dla gmin i powiatów. Zgodnie z art. 42 pkt 4 wyżej wymienionej ustawy dotacji udzielać będzie minister właściwy do spraw administracji publicznej po przeprowadzeniu konkursu. Udział w konkursie będzie możliwy po złożeniu wniosku, który będą mogły składać również gminy najuboższe, ponieważ dotacja ta może służyć finansowaniu celu w całości i nie będzie wymagać wkładu własnego. W związku z tym chciałbym zapytać, czy przepisy te nie pozostają w sprzeczności z art. 128 ust. 2 ustawy o finansach publicznych, który stanowi, że kwota dotacji na dofinansowanie zadań własnych bieżących i inwestycyjnych nie może stanowić więcej niż 80% kosztów realizacji zadania. Jeśli tak, to czy istnieje możliwość zagwarantowania gminom i powiatom możliwości sfinansowania zadania w całości z dotacji i w jakiej formie można by taką gwarancję zapisać w ustawie? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowny Przedstawicielu Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej! Solidarność w Unii Europejskiej - bogate regiony składają się na regiony biedniejsze. Polska jest tego przykładem i z takich pieniędzy w ramach solidarności regionów korzysta. Zasada solidarności musi też obowiązywać we własnym kraju i także winna być respektowana. Jeśli chodzi o dochody własne samorządów per capita, na jednego mieszkańca, to różnice pomiędzy regionami są wyższe niż w Unii Europejskiej, a jednak Unia Europejska mówi o solidarności regionów. Jeśli chodzi o zróżnicowanie dochodów w kraju, to w najbogatszych gminach dochód na jednego mieszkańca wynosi ok. 32 tys. zł, a w tych biednych jest to około 300 zł, więc potrzebna jest solidarność. W województwie mazowieckim dochód na jednego mieszkańca wynosi 327 zł, a w warmińsko-mazurskim - 63 zł, więc potrzebna jest solidarność. Jakie mamy podstawy, aby mówić o tym, iż jedne regiony są bogatsze, a inne mają mniejsze dochody? To nie gospodarowanie przez mieszkańców, to nie gospodarowanie przez samorządy, to swoista renta lokacyjna, atrakcyjność regionów, bogactwa naturalne, to także atrakcyjność turystyczna. Nie wszystkie regiony mają te atuty. Te, które posiadają takie atuty, mają też większe dochody. W biednych regionach dzisiaj jest brak środków na inwestycje, które mogą być realizowane z udziałem środków europejskich. Ta zmiana zasad będzie pogłębiać tę różnicę (Dzwonek) pomiędzy regionami. Zwiększą się kontrasty między nimi, będą one dzielone na bogate i biedne, na prowincjonalną biedę. Polska powinna rozwijać się na zasadzie solidarności regionów. A tak na marginesie, każdy w swoim województwie chciałby mieć Warszawę z takimi dochodami. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Solidaryzm regionów, solidaryzm między ludźmi to rzecz oczywista. Natomiast solidaryzm musi mieć pewne granice, aby nie doszło do takiej oto sytuacji, że ten, który chce być solidarny, staje się niezmiernie ubogi. Chciałabym pokazać pewien inny aspekt tej samej sprawy. Otóż to nie jest tak, że tzw. janosikowe Mazowsze jako samorząd płaci tylko na biedniejsze regiony. Dotknę kwestii NFZ, gdzie również obowiązuje janosikowe na tej samej zasadzie, że to bogate województwo. Zmieniono algorytm i Warszawa, i Mazowsze otrzymują wedle tego nowego algorytmu od 2009 r. znacznie pomniejszone środki na leczenie. Oczywiście dotyka to wszystkich pacjentów. Powiedzmy sobie jednak inną rzecz - przed chwilą pani poseł Skowrońska mówiła o specjalnym prestiżu regionów, ale są też specjalne obciążenia. Mazowsze na leczenie pacjentów spoza Mazowsza wydaje blisko 1780 mln. Mazowsze i Warszawa z powodu stołeczności, jak państwo wiedzą, mają ogromne (Dzwonek) obciążenia. Zatem chciałabym spytać nieobecnego w tej chwili...
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowny Przedstawicielu Inicjatywy Obywatelskiej! Szanowni Państwo! Nie ulega wątpliwości, że zasada solidaryzmu, która tutaj była przywoływana po wielokroć, w Polsce także musi być stosowana. Korzystamy z solidaryzmu europejskiego, trudno sobie wyobrazić, żebyśmy tego solidaryzmu nie stosowali na poziomie krajowym. Niewątpliwie janosikowe ze wszystkimi swoimi ułomnościami realizuje tę zasadę. Proponowałbym, żebyśmy nie kłócili się, proszę państwa, o to, że samorządom, które na poziomie gmin, powiatów czy województw płacą owe janosikowe, nie należy ulżyć, bo nie ulega wątpliwości, że trzeba te obciążenia zmniejszyć i inicjatywa obywatelska idzie w tę stronę. Słabością tego przedłożenia obywatelskiego jest to, że nie wskazuje się podmiotu, który ten ubytek w janosikowym wyrównałby. Tym wyrównującym, nie oszukujmy się, musi być budżet państwa. Szanowni państwo, państwo także musi się dołożyć, budżet państwa także musi dołożyć się do tego, żeby tę wewnątrzkrajową politykę solidaryzmu prowadzić. Do subwencji równoważącej czy regionalnej, w przypadku województw, budżet państwa nie dokłada ani złotówki. Jeżeli rzeczywiście w to pomniejszenie obciążeń wynikających z janosikowego wejdzie budżet z odpowiednią kwotą pieniędzy, wtedy nie będziemy skłócali samorządów obciążonych janosikowym i tych (Dzwonek), które z tych środków korzystają. Chciałbym zapytać przedstawiciela rządu, jak również przedstawiciela inicjatywy obywatelskiej: Czy rzeczywiście jest szansa na to, żeby budżet uzupełnił stracone pieniądze w wyniku zmniejszenia obciążeń z tytułu janosikowego? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Pawlak
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam trzy konkretne pytania dotyczące zmiany ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Pierwsze pytanie. Jaki konkretnie sens ma zapis ust. 3 w dodanym art. 42a, gdzie mówi się o udzieleniu dotacji ze względu na sytuację finansową danej jednostki samorządu terytorialnego, skoro na dzień dzisiejszy każda z jednostek samorządu może powołać się na ową trudną sytuację, co z urzędu stanowiłoby obowiązek jej dotacji, a wszelkie inne okoliczności przytoczone w projekcie mogłyby stać się bezprzedmiotowe? Pytanie drugie. Proszę o jasne doprecyzowanie zapisu art. 2 projektu ustawy w odniesieniu do nienależnie otrzymanych kwot. Proszę też o podanie przykładów konkretnych sytuacji otrzymywania przez jednostki samorządu terytorialnego takowych kwot, z jednoczesnym wyjaśnieniem, jak jest możliwe otrzymanie nienależnej dotacji. Ostatnie pytanie. Czy zaproponowane w projekcie ustawy rozwiązania dotyczące m.st. Warszawy nie zubożą budżetu stolicy oraz czy nie rozsądniejsze byłoby rozważenie możliwości zmiany właściwości miejscowej w odniesieniu do urzędów skarbowych, do których wpływa podatek dochodowy od osób fizycznych? Dziękuję.
Mówca: Danuta Pietraszewska
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! To, że bogaty powinien pomagać biednemu, nie budzi wątpliwości. Dobrze byłoby jednak wiedzieć, na jakie cele taka pomoc jest wykorzystywana. Panie ministrze, dlaczego nie stworzono dotąd instrumentów kontroli nad wydatkowaniem pieniędzy pochodzących z janosikowego w gminach korzystających z dobrodziejstwa tej daniny? Efektem takiego stanu rzeczy jest paradoks biednego bogacza, m.in. gmin górniczych na Śląsku. Zdegradowanie środowiska naturalnego spowodowane eksploatacją węgla, w 90% metodą na zawał, jest tak duże, że fundusz przeznaczony na likwidację szkód górniczych jest dalece niewystarczający, a budżety gmin nie wytrzymują obciążenia spowodowanego nieprzewidzianymi skutkami eksploatacji górniczej. Niedawno cała Polska żyła tragedią mieszkańców bytomskiego Karbia, w którym w jedną noc rozpadły się domy zamieszkane przez kilkuset mieszkańców. Na Śląsku niemal każda gmina górnicza jest w ten sposób zagrożona, a pieniędzy na likwidację skutków brak. Pozostawienie janosikowego choć w części w gminach płacących tę daninę dałoby większą szansę ratowania środowiska, w którym żyje 5,5 mln mieszkańców. (Dzwonek)
Mówca: Halina Rozpondek
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W 2003 r. została uchwalona bardzo potrzebna, bardzo ważna dla jednostek samorządu terytorialnego ustawa o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Przypomnę, że od 1999 r. do 2003 r. ona co roku się zmieniała, nie była stabilna. Samorządowcy czekali na tę ustawę. To tzw. janosikowe to wypracowany wtedy system wyrównawczy, uzupełnienie dochodów, szczególnie w przypadku małych i biednych gmin, biedniejszych powiatów oraz województw. On dotychczas spełniał swoje zadanie dla ponad tysiąca gmin i ponad setki powiatów. Rzeczywiście dzisiaj zmieniły się warunki. Warunki zmieniły się z powodu inwestycji z funduszy unijnych, ale biednych samorządów niestety nie ubyło. Sytuacja nadal jest bardzo trudna. Wnioskodawcy postulują obniżenie tego podatku. Przeciwne temu - chcę podkreślić - są organizacje samorządowe. Uważam, że należy nad tym dyskutować i zmieniać ustawę. W związku z tym mam pytanie do rządu: Czy obecnie działający w Polsce system dochodowy dla jednostek samorządu terytorialnego da się tak przepracować prawnie i finansowo, aby nie naruszyć żywotnych interesów zdecydowanej większości samorządów funkcjonujących w naszym kraju? Trzeba bardzo ostrożnie podchodzić do tych zmian, bo zmiana automatycznej subwencji na dotację może w ogóle zaburzyć ideę samorządności. Dziękuję.
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Temat janosikowego od samego początku był, że tak powiem, tematem kontrowersyjnym, bo bogaci musieli dać biednym, a gdy tak jest, zawsze jest jakiś zgrzyt. Panie ministrze, po 6 latach funkcjonowania tej ustawy pytam: Czy wpływały do ministerstwa uwagi samorządów na ten temat, i to ze wszystkich szczebli? Bo to jest istotne. Rodzi się następne pytanie: Dlaczego akurat dzisiaj o tym rozmawiamy? Oczywiście rozumiem przedstawiciela inicjatywy itd., ale wydaje mi się, że dzisiaj samorządy, szczególnie te biedniejsze, mają już z powodu tej biedy zaciśniętą pętlę na szyi. A trzeba ratować te bogatsze. To może jest takie pytanie retoryczne. Następne pytanie jest do inicjatora, do przedstawiciela inicjatywy: Skąd się wzięło te 20%, żeby o tyle bogatsi oddawali mniej, niż oddają? Na jakich wskaźnikach inicjatorzy oparli swoje wyliczenia? Na jakim algorytmie czy... nie wiem na czym. Bardzo proszę o odpowiedź. Jeszcze jedno istotne pytanie. Sprawa konkursu w stosunku do subwencji - absolutnie nie rozumiem, bo wydaje mi się, że jest to w imię hasła: dziel i rządź. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zróżnicowanie możliwości rozwojowych poszczególnych samorządów ciągle jest duże. W wystąpieniu przedstawiciela wnioskodawców pojawiły się dwie tezy, m.in. jedna o tym, że mechanizm wyrównawczy, czyli - popularnie mówiąc - janosikowe, jest podatkiem. Otóż nie jest podatkiem, tego sformułowania zaczyna się już powszechnie używać, nie jest to podatek. Druga: zróżnicowanie możliwości rozwojowych jest jakby spowodowane gospodarnością samorządów. Otóż nie tylko gospodarnością samorządów, bo, jak już tutaj mówiono, to zróżnicowanie wynika z pewnej sytuacji historyczno-gospodarczej czy rozwoju infrastruktury, zależy od gęstości zaludnienia, także od bogactw naturalnych. I teraz nie bardzo rozumiem sytuację, jak to wytłumaczyć. Jak pan chce zmniejszyć mechanizm wyrównawczy np. dla województwa warmińsko-mazurskiego, którego dochody podatkowe w 2012 r. wyniosą 90 mln zł, a np. samorząd województwa mazowieckiego wypracuje dochody podatkowe 1900 mln zł w tymże samym roku? A więc jak pan chce to zmniejszać województwu warmińsko-mazurskiemu, a, że tak powiem, pozostawiać więcej środków w województwie mazowieckim? Jak pan chce zmniejszać mechanizm wyrównawczy np. dla Gołdapi, której wpływy z janosikowego stanowią 10% całych wpływów? I na koniec: Jak wytłumaczyć to, że chce pan zamienić subwencje na dotacje? Przecież to jest instrument typowo antysamorządowy. Dziękuję.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wszyscy zgadzamy się z tym, że adresatem wyrównania powinny być tylko społeczności słabsze finansowo. Działania wyrównawcze powinny służyć wyłącznie sprawiedliwemu łagodzeniu obiektywnych różnic dotyczących sytuacji finansowej jednostek samorządowych. Należy bez wątpienia nadal wspierać słabsze samorządy. Na pewno istotne jest stosowanie racjonalnych i przejrzystych kryteriów, których spełnienie uprawniałoby samorząd do uzyskania świadczenia z puli stworzonej z wpłat janosikowych. Mam pytanie do przedstawiciela Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej. Proponował pan wprowadzenie konkursów na dotacje zamiast subwencji. Czy nie widzi pan tu zagrożeń? Na jakiej podstawie uważa pan, że konkursy będą sprawiedliwsze od obecnych rozwiązań? Czy nie stracą na tym samorządy uboższe? Czy nie upolityczni to tych konkursów? Kto uzupełni 20%, które dzisiaj państwo chcą zabrać uboższym samorządom? I jeszcze jedno pytanie: Skąd wziął się ten wskaźnik 1,5 dla miasta Warszawy? (Oklaski)
Mówca: Stefan Strzałkowski
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Co do solidaryzmu społecznego, co do istnienia daniny pt. ˝janosikowe˝ myślę, że chyba nikt tutaj nie ma żadnych wątpliwości, również że należy pochylić się nad tym projektem ustawy, jako że jest to inicjatywa szczególna, bo inicjatywa obywatelska. Wiele zapisów budzi tam jednak przynajmniej wątpliwości. W związku z tym pozwolę sobie zadać kilka pytań, które też w jakimś sensie będą mogły uzupełniać wiedzę, która jest zawarta w projekcie ustawy. Pytania. Czy dysponujemy informacją, jaka część mieszkańców Warszawy nie jest płatnikiem podatku CIT w Warszawie? Czy wiemy, ile pieniędzy pomimo tego zostawiają te osoby w stolicy? W jaki sposób stymulują one popyt i podaż np. na usługi? Na jakiej podstawie przyjęto, że urealnienie liczby mieszkańców stolicy nastąpi, gdy liczbę formalnie zarejestrowanych podatników pomnoży się przez 1,5. W przypadku pozostałych kilku miast, które były tutaj dzisiaj przywoływane, współczynnik ten ma wynosić 1,1. Czy nie należałoby również pochylić się, bo samo janosikowe nie jest lekarstwem na wszystko, nad uszczelnieniem przede wszystkim systemu podatkowego? Jakie konsekwencje dla gmin rodziłoby zastosowanie czy uchwalenie tychże wszystkich zmian proponowanych przez wnioskodawców? Wiele już było tutaj o tym mówione. Myślę, że systemy podatkowe tam, gdzie jeszcze nie sięgają granic maksimum, po prostu powodowałyby dalsze zubożenie gmin. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Konstanty Oświęcimski
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przez 12 lat reprezentowałem gminę nadmorską Rewal, z czego przez 8 lat byłem wójtem gminy Rewal. Ta gmina już w połowie lat 90. jako pierwsza wskazywała na pewne dysproporcje, jeżeli chodzi o wpłatę wyrównawczą, o popularnego Janosika. Skąd to się wzięło? Otóż na początku lat 90. gmina Rewal podjęła olbrzymi wysiłek. Z kredytów - wtedy nie było jeszcze tej stawki 60-procentowej - dokonała ogromnych inwestycji. W momencie, kiedy najpierw weszło 60-procentowe ograniczenie, następnie weszła opłata, okazało się, że z 20 mln zł dochodu trzeba oddać ponad 1,5 mln zł wpłaty wyrównawczej. I rzeczywiście były takie sytuacje, w jakiej w tej chwili jest Warszawa, że praktycznie trzeba było brać kredyty na spłatę. Już nie mówię o takiej batalii z Ministerstwem Finansów. Ileś tam lat tworzyliśmy różne programy naprawcze, jeżeli chodzi o tę wpłatę wyrównawczą, i rzeczywiście trzeba wziąć... Skąd to się wzięło? Otóż w tym przypadku spowodowane to było tym, że gmina Rewal to jest 3300 mieszkańców stałych, zaś turystów jest jednorazowo 120 tys. i trzeba było stworzyć infrastrukturę dla tych 120 tys. mieszkańców. Jeżeli tak na to popatrzymy, to rzeczywiście jest to trochę niepokojące, a nawet niezbyt sprawiedliwe. Można jednak z tego wybrnąć, proponując pewną korektę (Dzwonek), jeżeli chodzi o urealnienie przelicznika ludnościowego. Tak samo jest w przypadku Warszawy. Wiadomo, że w Warszawie zamieszkuje, przebywa jednorazowo ponad 700 tys. ludzi więcej. Jeżeli zostałby połączony zamysł, który stworzyła inicjatywa obywatelska, z przeliczeniem na pewną korektę co do liczby ludności, to nikt na tej sali nie płakałby z tego powodu. Sądzę, że byłoby to sprawiedliwe, bo są takie miejsca, gdzie występują duże migracje ludności. Powinniśmy te miejsca docenić, bo przecież to nie jest wymysł Warszawy czy gmin nadmorskich, czy gmin turystycznych w górach, gdyż robi się to dla całego kraju. Chciałbym to jasno stwierdzić. To nie jest dla mieszkańców ze stolicy, dla Warszawy, tak samo jest dla gmin nadmorskich. To nie dla tych 3 tys. mieszkańców, lecz dla milionów osób buduje się infrastrukturę lokalną, z której korzystają poszczególni obywatele tego kraju. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Popiołek
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedstawiciel Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej nie przekonał mnie swoją wypowiedzią do tego, abym poparł projekt proponowanych zmian w ustawie o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Przytoczone argumenty raczej potwierdzają potrzebę zmian w ustawie o dochodach gmin, o czym prawie wszyscy są przekonani, a szczególnie przekonane są osoby, które były lub są samorządowcami. Pan Rafał Szczepański nie chciał powiedzieć, że ogromne dochody Mazowsza, którymi musi się dzielić, są wynikiem tego, że mają tu siedziby dobrze wynagradzane władze państwowe oraz centralne instytucje. Mają tu też siedziby firmy o zasięgu krajowym, więc tu płacą podatki. Zatem problem finansów gmin wymaga generalnych zmian, a nie zmian wyrywkowych. Takie quasi-janosikowe, tyle że w odwrotnym kierunku, gdzie biedny płaci bogatym, występuje w każdym województwie. Często firmy energetyczne, gazowe, mam na myśli PGNiG, mają siedziby w miastach wojewódzkich. Podatki zostają w miastach wojewódzkich, chociaż gros dochodu wypracowuje teren. Dzisiaj zatem cały podatek dochodowy przypadający samorządom trafia do tej gminy, na terenie której jest zarejestrowana główna siedziba firmy czy banku. Moim zdaniem podatek powinien proporcjonalnie pozostawać w tych gminach, na terenie których został wypracowany zysk. Czy obecna propozycja naprawi to niesprawiedliwe prawo? Dziękuję. (Oklaski)