Mówca: Wojciech Maksymowicz
Data: 2021-06-23 (Sejm RP, kadencja 9)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nie tworzymy nigdy idealnych przepisów mimo najwyższych chęci. W związku z tym każda ustawa wymaga co pewien czas weryfikacji z powodu rozsądku. Również ta o Agencji Badań Medycznych, jak widać z przedłożenia rządowego, wymaga poprawy, uzupełnienia. Są podnoszone liczne głosy dotyczące poszczególnych punktów w sumie w tych dwóch artykułach, bo akurat w tej ustawie, w tym projekcie tylko dwa artykuły dotyczą Agencji Badań Medycznych - żeby było jasne. One oczywiście były dyskutowane, wymagają na pewno rozwagi. Uważam akurat, że generalnie zmierzają one ku rozszerzeniu możliwości dobrego funkcjonowania agencji. Są oczywiście takie kwestie, które budziłyby z naszego doświadczenia wątpliwości dotyczące właśnie procedowania w trybie przetargowym, np. powoływania kogoś, kogo w ogóle rzeczywiście nie tak łatwo pozyskać. To było argumentowane. Są więc pewne rzeczy, które może też będą dalej niedoskonałe, aczkolwiek jeżeli chodzi o sam eksperyment badawczy, jest to rzecz oczywiście zupełnie zrozumiała, regulowana w polskim prawodawstwie w ustawie o zawodzie lekarza, opisana, zdefiniowana. Jeżeli chodzi o troskę o to, żeby nie było gorzej niż w Europie, to właśnie o to chodzi, żeby nie było gorzej w ogóle niż w świecie, żebyśmy tutaj mogli otworzyć się na to. Natomiast rzeczą, która budzi najwięcej wątpliwości, jest to, że ni stąd, ni zowąd w ustawie o Agencji Badań Medycznych pojawiło się kilka artykułów - w sumie na dziewięć artykułów... (Poseł Janusz Korwin-Mikke: Siedem, siedem.) ...siedem artykułów niedotyczących w żadnym wypadku Agencji Badań Medycznych. Skwitowano to rozszerzeniem tytułu: i w innych ustawach. Szczęśliwie dotyczy to w ogóle zagadnień związanych z opieką zdrowotną, a nie z jakimiś zupełnie innymi sprawami, ale dotyczy to też sprawy trudnej, o tyle trudnej, tzn. już nie trudnej... Po prostu dotyczy to uprawnień samorządów zawodowych zawodów medycznych. Wydawanie prawa wykonywania zawodów medycznych jest jednym z podstawowych zadań samorządów zawodów medycznych opisanych ustawowo wcześniej. Ustawa o dokumentach publicznych, uchwalona ponad 2,5 roku temu, była opublikowana wystarczająco wcześnie, wchodziła w życie z półrocznym vacatio legis, w niektórych aspektach dłuższym, żeby można było to dobrze przygotować i zrobić ewentualnie odpowiednią nowelizację, ale właściwą, a nie doklejoną do tego. Jest to naprawdę bardzo niesolidne legislacyjnie, świadczy niestety raczej o niedoskonałości urzędniczej i takim błędzie, że ni stąd, ni zowąd w trybie awaryjnym doklejono do tej ustawy - pewnie dlatego, że to jest kwestia w tym samym departamencie, a nie z żadnych innych powodów - takie zapisy. Najgorsze jest to, że w żadnym wypadku nie uzyskano opinii żadnego z samorządów zawodów medycznych, które zostały pozbawione pewnych uprawnień. Minister, jak napisano, może - podkreślam: może, co prawnie dużo znaczy - dać uprawnienie. Jest to znacznie gorsza sytuacja, niż była przez 32 lata. W 1989 r. ustawa o izbach lekarskich, w wyniku której współtworzyłem wtedy pracę jako sekretarz naczelnej rady lekarskiej, otworzyła takie możliwości. Szanowano samorząd, szanowano ludzi. W tej chwili jest to nic innego jak pomieszanie nieudolności z arogancją wobec setek tysięcy polskich lekarzy, pielęgniarek, fizjoterapeutów, diagnostów laboratoryjnych. Naprawdę nie powinno to mieć miejsca. Szkoda, że tak się dzieje, bo rzeczywiście była okazja, żeby kolejny raz to uszanować. Natomiast w związku z tym, że uważamy, że nie powinno to mieć miejsca, chciałem przedłożyć pani marszałek poprawkę koła dotyczącą właśnie skreślenia tych artykułów, co zresztą proponowałem też na posiedzeniu komisji. Myślę, że również dla wnioskodawców, pomysłodawców lepiej by było, żeby to przepracować i w zupełnie innym trybie procedować nad uzgodnieniem tego z samorządami, bez niepotrzebnego rzeczywiście odsunięcia ich od wpływu na swoje zadania. Dziękuję bardzo. (Oklaski)