Mówca: Józef Lassota
Data: 2012-11-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje oświadczenie dotyczy Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha w Krakowie. 18 lat temu, 30 listopada 1994 r. - było to w imieniny Andrzeja, w tym przypadku chodziło o pana Andrzeja Wajdę - w Krakowie otwarte zostało Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha. Skąd się wzięło centrum Manggha, usytuowane pod Wawelem, obiekt o nietypowej dla zabytkowej zabudowy Krakowa architekturze? Otóż w 1920 r. krytyk, pisarz i kolekcjoner Feliks Jasieński przekazał Muzeum Narodowemu w Krakowie swoje zbiory przedmiotów związanych z Japonią, w tym dzieła malarzy japońskich. Po śmierci kolekcjonera w 1929 r. zbiory nie były wystawiane, lecz przechowywane w muzealnych magazynach. Powodem takiego stanu był brak miejsca, a tak naprawdę brak poważnego zainteresowania zbiorami, w jakimś sensie sztuką obcą dla naszego regionu geograficznego. Kolekcja liczyła ponad 6500 przedmiotów. Jedyny raz, kiedy zbiory zostały udostępnione publiczności, to była wystawa w roku 1944 w krakowskich Sukiennicach. Wystawę tę zobaczył wówczas 19-letni Andrzej Wajda, który zafascynował się tą sztuką. W 1987 r., a więc prawie pół wieku po tamtej wystawie, Andrzej Wajda odebrał nagrodę filmową miasta Kioto. Postanowił całą sumę przeznaczyć na wybudowanie w Krakowie budynku, w którym można by umieścić zbiory Feliksa Jasieńskiego. Pan Andrzej Wajda i Krystyna Zachwatowicz powołali Fundację Kyoto - Kraków. Od początku jestem przewodniczącym rady tej fundacji. W realizacji planu wybudowania muzeum państwa Wajdów wsparły władze Krakowa oraz rząd Japonii poprzez pomoc ambasadora Nagao Hyodo. Na budowę centrum około 1 mln dolarów przekazał też Związek Zawodowy Kolejarzy Japońskich z przewodniczącym Akira Matsuzaki. Środki pochodziły głównie z organizowanych przez związek zbiórek publicznych w Japonii. Projekt koncepcyjny wykonał znany japoński architekt Arata Isozaki, który swój projekt podarował Fundacji Kyoto - Kraków. Z biurem Isozaki po stronie polskiej współpracowali architekt Krzysztof Ingarden i Jet Atelier. Jest to bardzo nowoczesny obiekt, odwołujący się jednak do dawnej sztuki japońskiej. W 2006 r. został wybrany jako jedna z 20 najciekawszych realizacji architektonicznych w Polsce po 1989 r. w konkursie ˝Polska. Ikony architektury˝. Początkowo centrum było oddziałem Muzeum Narodowego w Krakowie. Od 1 grudnia 2004 r. centrum Manggha jest samodzielną instytucją kultury. W centrum znajdują się sale wystawowe oraz konferencyjne. Oprócz stałej ekspozycji organizowane są także wystawy czasowe związane ze sztuką, kulturą i techniką japońską. Ponadto instytucja prowadzi różnego rodzaju zajęcia, jak np. kursy japońskiej ceremonii parzenia i picia herbaty, układania kwiatów - ikebana, a także kursy języka japońskiego. Centrum jest także siedzibą Ogólnopolskiego Klubu Bonsai. W 1997 r. centrum Manggha otrzymało nagrodę specjalną Fundacji Japońskiej, a 11 lipca 2002 r. cesarz Akihito wraz z małżonką Michiko Sh?da odwiedzili Mangghę. Na specjalne życzenie cesarza zorganizowana została wystawa drzeworytów XIX-wiecznego artysty japońskiego And? Hiroshige. Para cesarska ofiarowała centrum sprzęt audiowizualny, który wykorzystywany jest w szkole języka japońskiego. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dziękując z trybuny sejmowej panu Andrzejowi Wajdzie za ten piękny dar dla Krakowa, składając mu także najlepsze życzenia imieninowe, chciałbym zachęcić państwa posłów do odwiedzenia Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej ˝Manggha˝ w Krakowie. Dziękuję bardzo.