Mówca: Bogdan Rzońca (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-08-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie 50. rocznicy męczeńskiej śmierci bł. ks. Władysława Findysza W ubiegłą sobotę, 23 sierpnia 2014 r., w Nowym Żmigrodzie odbyły się uroczystości upamiętniające 50. rocznicę męczeńskiej śmierci bł. ks. Władysława Findysza, który w latach 1942-1964 był proboszczem parafii pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Nowym Żmigrodzie. Najważniejszym punktem uroczystości liturgicznego wspomnienia bł. ks. Władysława, w których miałem niewątpliwy zaszczyt uczestniczyć, była msza św. z udziałem ordynariusza rzeszowskiego ks. biskupa Jana Wątroby, arcybiskupa Edwarda Nowaka, biskupa Edwarda Białogłowskiego, biskupa pomocniczego diecezji kamienieckiej Jana Niemca oraz biskupa seniora Kazimierza Górnego. Wcześniej odbyło się sympozjum poświęcone osobie i dziełu pierwszego męczennika systemu komunistycznego w Polsce, podczas którego referaty wygłosili: ks. dr Bogusław Turek z Nowego Żmigrodu, podsekretarz Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie, oraz ks. dr Sławomir Zych, pracownik naukowy Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. Sympozjum uświetnił występ działającego przy Urzędzie Gminy w Nowym Żmigrodzie zespołu ˝Magużanki˝. Biskup rzeszowski Jan Wątroba zwrócił uwagę, że bł. ks. Władysław Findysz jest dla wspólnoty wiernych przykładem miłości do Boga i Kościoła. Podkreślił również, że swoją postawą uczy, że niezależnie od czasu i okoliczności trzeba konsekwentnie wyznawać wiarę i postępować według zasad moralnych, że trzeba być katolikiem aktywnym, wiernym obowiązkom chrześcijańskim i obowiązkom stanu, że należy bronić prawa Bożego, czasem nawet wbrew utartym zwyczajom, zakusom polityków czy tzw. politycznej poprawności. Ks. Władysław Findysz troszczył się o życie religijne i moralne wiernych, które wówczas istotnie zagrożone było ateistyczną propagandą. Pomimo śmiertelnej choroby został skazany 17 grudnia 1963 r. w pokazowym procesie przez Sąd Wojewódzki w Rzeszowie na dwa i pół roku więzienia. Jako pretekst posłużył list skierowany do wiernych, w którym ks. Władysław nawoływał swoich parafian do odnowy życia religijnego, sakramentalnego, do udziału w nabożeństwach kościelnych, zerwania z nałogami, zwłaszcza z pijaństwem, oraz do zaprzestania gorszących waśni rodzinnych i sąsiedzkich. Dla wielu niewygodny, przez wielu szkalowany, zniesławiony i pozbawiony dobrego imienia przez media podległe komunistycznym władzom, ciężko chory kapłan został aresztowany i jako wróg ludu pokazowo skazany na odbycie kary więzienia. Skrajnie wycieńczony kapłan został warunkowo zwolniony z więzienia, jednak na operację i leczenie zaawansowanej choroby nowotworowej było już niestety za późno. Ks. Władysław Findysz zmarł 21 sierpnia 1964 r., kilka miesięcy po powrocie do Nowego Żmigrodu, a jego ostatnia ziemska droga przerodziła się w wielką manifestacją wiary. Proces beatyfikacyjny 27 czerwca 2000 r. rozpoczął ówczesny ordynariusz rzeszowski ks. Kazimierz Górny. Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych uznała, że ks. Findysz został aresztowany i skazany za głoszenie Ewangelii, a pobyt w więzieniu i doznane tam cierpienia fizyczne i duchowe in odium fidei, tzn. z motywu nienawiści do wiary, przyczyniły się do jego śmierci, co potwierdzono dekretem o męczeństwie. 19 czerwca 2005 r. ks. Władysław Findysz został beatyfikowany w Warszawie jako pierwszy męczennik systemu komunistycznego w Polsce. Stał się w ten sposób wymownym przykładem bezkompromisowej wierności Bogu i powołaniu kapłańskiemu, aż do złożenia ofiary z własnego życia.