Mówca: Piotr Zgorzelski
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko wobec sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób. To na państwie spoczywa obowiązek ochrony ludności przed wszelkiego rodzaju niebezpieczeństwami, dlatego w prawie karnym wyróżniamy funkcję prewencyjną zarówno indywidualną, jak i generalną, w ujęciu pozytywnym gwarancję dla społeczeństwa, że prawo karne jest skutecznie egzekwowane. W opinii naszego klubu projekt zaproponowany przez Ministerstwo Sprawiedliwości, nad którym obecnie pracujemy, wpisuje się w poprawę bezpieczeństwa społeczeństwa i zabezpiecza je przed bardzo dotkliwymi przestępstwami. Muszę podkreślić dużą wagę projektowanych regulacji. Do rozpatrzenia powyższego projektu została powołana Komisja Nadzwyczajna, której prace zmierzały do doprecyzowania wszelkich nieścisłości. Podczas konsultacji dotyczących projektu pojawiły się wątpliwości co do zgodności z konstytucją czy prawem europejskim. Jednak podobne rozwiązania przyjęte w ustawodawstwie niemieckim traktują dobro obywateli jako dobro najważniejsze, które należy chronić przed skutkami popełniania przestępstw. Nie możemy, jako najwyższy organ ustawodawczy, narażać społeczeństwa na przestępstwa, jakie mogłyby być dokonane w wyniku przedwczesnego opuszczenia zakładów terapeutycznych przez osoby, w przypadku których nie ma pewności, że możliwa jest ich pełna asymilacja w społeczeństwie. Orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka potwierdziło, że z uwagi na ważne przesłanki państwo ma prawo izolować osoby z zaburzeniami psychicznymi, kiedy orzeczona kara została wykonana. Wysoki Sejmie! Przypomnę, że wypracowane rozwiązania dotyczą osób odbywających karę pozbawienia wolności za określone rodzaje przestępstw. Ponadto u osób tych stwierdzono zaburzenia psychiczne, których charakter pozwala w wysokim stopniu wnioskować, że popełnią one ponownie czyn zabroniony. Proponuje się dwa rozwiązania: po pierwsze, stosowanie nadzoru prewencyjnego przez funkcjonariuszy Policji, po drugie, umieszczenie w nowo utworzonym Krajowym Ośrodku Terapii Zaburzeń Psychicznych. To sąd decyduje o konieczności zastosowania jednego z dwóch rozwiązań, biorąc pod uwagę kształt i okoliczności sprawy, a w szczególności opinię biegłych. W jednym przypadku wystarczy efektywne monitorowanie zachowań sprawcy, natomiast w innym konieczny jest pobyt w ośrodku terapeutycznym. Co istotne, czas trwania czy to nadzoru prewencyjnego, czy pobytu w ośrodku nie jest określony, gdyż nie można określić indywidualnych efektów prowadzonej terapii. Wysoki Sejmie! Muszę jeszcze podkreślić pewien aspekt projektu, jakim jest doprowadzenie do readaptacji do społeczeństwa osób osadzonych i zgodne z ogólnie przyjętymi zasadami prowadzenie normalnego trybu życia poza murami więziennymi. Zdarzają się sytuacje, że sprawca po odbyciu kary nie jest w stanie funkcjonować w społeczeństwie. Mogą być tego różne przyczyny. Sądzę jednak, że wypracowane rozwiązania wpłyną na poprawę sytuacji osób osadzonych, co do których dalej występuje zagrożenie, że popełnią przestępstwo, a wpływ na dalsze trwanie nadzoru bądź pobytu w ośrodku mają wydane w trakcie postępowania wykonawczego opinie psychiatryczna i psychologiczna o stanie zdrowia skazanego. Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego opowiada się za przyjęciem rządowego projektu ustawy o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób. Dziękuję. (Oklaski)