Mówca: Iwona Śledzińska-Katarasińska
Data: 2016-06-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Prawdę powiedziawszy, ręce opadają. Trzeci raz z rzędu parlament jest ustawiany na baczność dla przeprowadzenia rzekomo jakiejś fundamentalnej reformy mediów publicznych i trzeci raz z rzędu właściwie otrzymujemy produkt, który się specjalnie do niczego nie nadaje. Pani poseł Bubula chyba sobie z tego zdaje sprawę, bo 7/8 swojego wystąpienia poświęciła omówieniu projektów, których dzisiaj nie procedujemy, tylko mówiła, jak by chciała, żeby było. A więc być może byłoby pięknie, ale praca nad tamtym zestawem ustaw została zatrzymana i też nie bardzo wiemy, do kiedy, po co i jak. Mniej więcej wiemy dlaczego, bo myśmy tu od początku mówili, jakie tam są mankamenty. Mamy taką oto sytuację, że w grudniu zrobiliście państwo, zaproponowaliście ustawę kadrową i uchwaliliście, mając przewagę w Izbie, oddaliście media publiczne w pacht ministrowi skarbu. Nastąpiła błyskawiczna wymiana wszystkich możliwych władz od szczebla kierowniczego, skończyło się na podstawowym. Jak wiemy, w efekcie tej waszej rewelacyjnej reformy prawie 200 osób straciło pracę. Następnie był ten zestaw trzech ustaw, z których się w międzyczasie zrobiły dwie ustawy, a potem żadna. I oto mamy jakiś - przygotowywany w popłochu, jak sądzę - projekt ustawy o Radzie Mediów Narodowych. Niestety nie znamy, bo pani poseł nie omówiła, poprawek, które tutaj jej klub, autor tej ustawy proponuje, więc trudno mi się odnieść. Być może jakieś ewidentne buble z tej ustawy zostały usunięte w tych poprawkach, ale tego nie wiem, więc muszę się odnosić do tego, nad czym pracowaliśmy w komisji i co otrzymaliśmy jako produkt wyjściowy. A więc to, że się powoła Radę Mediów Narodowych, jeszcze nie świadczy o tym, że te media się staną jakieś lepsze, bo na razie one są coraz gorsze. To każdy widzi, każdy słyszy. Widzów i słuchaczy ubywa, a niepokoju, jeżeli chodzi o kierunek, przybywa. Rada, którą państwo proponujecie, jest czysto politycznym, partyjnym ciałem. To jest tak jak w tej przypowieści o kozie. Rodzina wielodzietna przyszła do mądrego rabina i mówi, że jest bardzo ciasno. Co tu zrobić, żeby warunki się poprawiły? Rabin powiedział: kupcie sobie kozę. No więc kupiono kozę, a potem było jeszcze ciaśniej. Przychodzi po radę, a ten mówi: wyprowadź kozę. I państwo taką właśnie kozę nam tutaj daliście, bo jak daliście media w pacht ministrowi skarbu, to rzeczywiście było zarządzanie bezpośrednio przez rząd, a jak teraz dajecie je swoim funkcjonariuszom politycznym, bo tak wynika z tej ustawy, to mówicie, że to jest odpartyjnienie. Przepraszam bardzo, ale w trakcie prac komisji zostały zgłoszone wnioski mniejszości i de facto od ich uznania należałoby chyba uzależniać poparcie dla tej ustawy. Jeśli chodzi o mój klub, w imieniu którego właśnie występuję, to chcę powiedzieć, że jeżeli do kategorii osób, które nie mogą zasiadać w Radzie Mediów Narodowych, nie zostaną zaliczone osoby pełniące mandat posła lub senatora, to oczywiście w żadnym przypadku nie poprzemy waszej ustawy, bo to już będzie ewidentnie skok polityczny, partyjny na te media. Podobnie, skoro już tak bardzo jesteście państwo dumni, że wprowadzacie jakiś pluralizm, to bardzo proszę: jest wniosek mniejszości, który jakby sankcjonuje ten pluralizm, co do tego, że decyzje podejmuje się większością 2/3, tak jak jest w krajowej radzie, która także jest pięcioosobowa i gdzie decyzje podejmuje się większością 2/3. A więc trzeba się jakoś poukładać. Jeżeli państwo chcecie wybrać tutaj trzech swoich kolegów czy trzy koleżanki, zostawiając panu prezydentowi wybór spośród czterech kandydatów, i jakichś dwóch rzekomo opozycyjnych, a decyzje zapadają stosunkiem głosów 3:2, to naprawdę, proszę państwa, nie wiem, czy znajdzie się klub opozycyjny, który na tę zabawę i na firmowanie tego waszego skoku, kolejnego skoku na media, się zgodzi. Reasumując: czekamy - ciekawa jestem poprawek - na efekt końcowy, czekamy na potraktowanie wniosków mniejszości, a dalej to państwo zrobicie, jak zrobicie. (Dzwonek) Mam nadzieję, że przestaniecie się już z nami i ze społeczeństwem bawić reformą mediów publicznych. Dziękuję bardzo. (Oklaski)