PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Izabela Katarzyna Mrzygłocka
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wątpliwości rozwiał pan minister. Oczywiście ten majątek będzie przejęty przez reprezentatywne organizacje związkowe i nie widzę żadnej nieszczelności, która miałaby tutaj wystąpić. Chciałabym jednak odnieść się do słów, które zostały tutaj wygłoszone. 17 lat to naprawdę dużo. Wszyscy mieli szansę wprowadzić tę ustawę, wszyscy mieli szansę procedować nad nią, a generalnie autorami tej ustawy są tylko posłowie klubu Platformy Obywatelskiej. Chciałabym na to bardzo, bardzo wyraźnie zwrócić uwagę, bo możemy mówić o tym, że ten albo tamten jest winien, ale nikt się tego trudu nie podjął. Jest to projekt poselski i chciałabym z tego miejsca jeszcze raz bardzo serdecznie podziękować wszystkim, którzy zaangażowali się w procedowanie nad tym projektem, za atmosferę podczas prac zarówno w podkomisji, jak i w komisji, za konstruktywne wnioski i za to, że udało nam się tę ustawę doprowadzić, myślę, do szczęśliwego finału. Jestem przekonana, że jutro Sejm przegłosuje tę ustawę i zostanie ona skierowana do Senatu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jacek Tomczak
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To niewątpliwie bardzo ważna ustawa. Jedna z projektowanych norm tej ustawy zakłada, że przedsiębiorca w ramach wykonywanej działalności gospodarczej w sferze prawa publicznego może podejmować wszelkie działania, o ile nie są one sprzeczne z prawem. Innymi słowy, w obszarze nieuregulowanym prawem przedsiębiorca dysponuje swobodą wyboru zarówno środków, jak i celów swojego działania, o ile nie naruszają one praw i wolności innych podmiotów. Powyższa zasada była kiedyś ujęta w podobnym kształcie, obowiązywała na gruncie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej. Niestety jest tak, że często praktyka organów rozmija się z bardzo szczytnymi celami, miejmy nadzieję, że w tej sytuacji będzie inaczej. Dlatego chciałbym zapytać pana ministra: Jak w ocenie wnioskodawców wygląda na dzień dzisiejszy przygotowanie organów władzy publicznej do interpretowania przepisów, również praktyki działania przedsiębiorców w świetle nowej regulacji? Dziękuję bardzo.
Mówca: Antoni Mężydło
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Niezaprzeczalnie do zadania pytania skłoniła mnie wypowiedź pani poseł Pawłowicz, bo pani poseł Pawłowicz zupełnie nie odniosła się do pewnych kwestii. Zrozumiała chyba tę ustawę, swoistą, jak ją nazwałem, konstytucję przedsiębiorczości, ale to podejście do tej ustawy jest całkowicie błędne. Te nawoływania w toku dyskusji do tego, żeby nie zajmować się filozofią, a zająć się wyłącznie normami prawnymi, akurat też nie są trafione w stosunku do tej ustawy, bo ta ustawa ma charakter również filozoficzny, powiedzmy, quasi-filozoficzny, są tu niejako ustawione te wartości. Co do tych wartości, tutaj kieruję to polemicznie do pani poseł Pawłowicz, trzeba powiedzieć, że cała działalność człowieka musi być realizowana również zgodnie z istotą człowieczeństwa. Zaapelowałbym tutaj do pani poseł Pawłowicz, nie wiem, czy jest osobą wierzącą, czy nie - Bóg stworzył człowieka na swój wzór i podobieństwo, tak samo człowiek, tworząc rzeczywistość gospodarczą, tworzy ją również na wzór i podobieństwo tych wartości, którymi kieruje się w swoim postępowaniu. Te wartości są istotne, a szczególnie te wartości są istotne w sferze gospodarczej, bo w Polsce na rynkach konkurencyjnych mamy do czynienia z czymś takim - tutaj pan minister mówił o mediacjach i o wartości tych mediacji - muszę to zaznaczyć, że bardzo często organ i przedsiębiorcy na rynku są traktowani jak gracze, szczególnie właśnie na rynkach konkurencyjnych. W tym kontekście chciałbym wspomnieć zwłaszcza o Urzędzie Komunikacji Elektronicznej. Urząd Komunikacji Elektronicznej w negocjacjach z przedsiębiorcami bardzo często występuje jako gracz, jako równorzędny partner. W tej ustawie też o to chodzi, też jest wyraźnie zaznaczone to, że urząd ma być partnerem, a nie takim ekonomem, który będzie z góry nad tym czuwał. I tutaj trochę w to wchodzi, można powiedzieć, teoria gier. Również Urząd Regulacji Energetyki jest bardzo światłym regulatorem. I dobrze jest, jeśli tej własności publicznej nie ma za dużo - tutaj pani poseł Pawłowicz preferowała własność publiczną, przenosiła ją nad własność prywatną, co jest zupełnie nieuzasadnione. Właściwie tu własności publicznej nie powinno być, bo wtedy regulator występuje we własnym imieniu. To jest rzeczywiście bardzo skomplikowane. Natomiast, jak zauważył tu pan poseł Jerzy Borkowski, to przypomina trochę epokę, czasy już słusznie minione, tak że rzeczywiście jakby słyszał tutaj takie dźwięki. Bo to jest takie podejście filozoficzne. Przecież cała epoka komunizmu opierała się też na bardzo dojrzałej filozofii, którą był marksizm, i ona doprowadziła do tego, do czego doprowadziła - do bankructwa. A więc tutaj nie przejmujmy się tym. Natomiast wartości, które są wartościami ogólnoludzkimi, powinny być również obecne w sferze gospodarczej. I tutaj pytam pana ministra, czy to potwierdza, bo ta ustawa również zawiera tę sferę wartości i zasad, które są moim zdaniem wartościami potrzebnymi do realizacji celów gospodarczych. Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Chmielewski
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Myślę, że mój przedmówca nakreślił bardzo dobrze te ramy, które są dla nas ważne. Mam na myśli nie tylko Wysoką Izbę, ale i każdego Polaka, każdą Polkę, każdego Europejczyka, a myślę, że i każdego obywatela na świecie. Nie można mówić o tym, iż któraś forma własności jest lepsza czy gorsza, tu do końca bym się nie zgadzał, ale z całą pewnością musimy dążyć do tego, aby własności państwowej było jak najmniej i aby występowała ona tylko wtedy, kiedy jest to konieczne. Jednocześnie istotna jest gwarancja ze strony państwa dla obywateli, jeżeli chodzi o możliwość sprawdzenia w sferach newralgicznych. Chodzi o bezpieczeństwo kraju, ale też o bezpieczeństwo obywateli w zakresie życia. To, czy przedsiębiorcy działający na rynku zachowują się zgodnie z podstawowymi kanonami, zależy od wiary czy etyki, ale też i prawa rzymskiego, wróciłbym bowiem do tego - to jest podstawa - że w prawie rzymskim sformułowano nie tylko zasady prawa karnego, ale również zasady prawa cywilnego jako podstawowe. To jest rola państwa. Moje pytanie sprowadza się do elementu, o który pytał już jeden z posłów. Chodzi o to, na ile dzisiaj, po dwudziestu paru latach odwracania sytuacji i dość dużego natłoku przepisów oraz krępowania przedsiębiorców, my jako urzędnicy publiczni - mam na myśli wszelkiego rodzaju urzędy, które mają zmienić swoją filozofię - czyli my jako państwo, jesteśmy przygotowani do tej pomocy, może nie do kontrolowania w sensie dosłownym, ale do pomocy przedsiębiorcom, a tym samym do zadbania o interesy obywateli w wykonywaniu zadań, które służą naszemu życiu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Po trzecie, trzeba wspomnieć o kosztach przyjęcia procedowanego w niniejszym punkcie obrad projektu ustawy. W ostatnich latach podwoiliśmy środki na opiekę zdrowotną w Polsce i mimo zauważalnej ogólnej poprawy systemu nadal nie działa on tak, jakbyśmy sobie tego życzyli. Mój szanowny przedmówca przedstawił już po części skutki finansowe, z którymi możemy się liczyć, oraz pozytywne skutki wdrożenia tego typu rozwiązań. W związku z tym, że mamy przewidywalny dobry efekt zdrowotny, zarówno jednostkowy, jak i populacyjny, a także finansowy, nie możemy dalej blokować prac nad tym projektem. Nie przedłużając, pragnę na koniec stwierdzić, że zarówno ja, jak i moje koleżanki i moi koledzy z Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska wnosimy o dalsze pilne prace w komisji nad projektem ustawy o zawodzie fizjoterapeuty. Wyrażamy nadzieję, że w ich efekcie zostanie on niebawem przyjęty przez Wysoką Izbę, jeszcze w tej kadencji. Jednocześnie apeluję o to do przewodniczącego Komisji Zdrowia, który niestety od kilku miesięcy skutecznie blokuje wprowadzenie poselskiego projektu ustawy, który jest bardzo zbieżny z tym, nad czym dzisiaj procedujemy. Dlatego jeszcze raz wyrażam nadzieję, że wszystkie kluby wesprą tę inicjatywę. Jest to możliwe, możemy jeszcze w tej kadencji tę dobrą dla nas wszystkich ustawę uchwalić. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jacek Kwiatkowski
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Mam zaszczyt zaprezentować stanowisko Koła Poselskiego Ruch Palikota dotyczące bieżącego punktu posiedzenia Sejmu. Drodzy Państwo Wnioskodawcy! Oczywiście jestem jak najbardziej za tym, żeby wasz wniosek dotyczący zawodu fizjoterapeuty rozpatrywać w Sejmie i to jak najszybciej, ponieważ należy pamiętać o tym, że obecnie nie ma uregulowań dotyczących tego zawodu i wszyscy spotykamy się z różnego rodzaju znachorami, którzy proponują usługi medyczne. Dochodzi do tego, czego byśmy my, posłowie, pewnie nie chcieli widzieć w naszym kraju, mianowicie do tego, że człowiek liczy na pomoc, ale jej nie dostaje. Wszystko dlatego, że pojawiają się tu różnego rodzaju osoby, nie tylko z Polski, także z zagranicy, które świadczą usługi tanie, za to często nieskuteczne. Ja pamiętam, jak w 2014 r. klub PSL skierował podobny, ja nie mówię, że identyczny, ale zbliżony projekt uregulowania tego zawodu. Patrzę na kalendarz, to było 23 lipca 2014 r. I od tamtej pory nic się nie dzieje, projekt utknął w komisji. Słyszę tu różnego rodzaju głosy, także takie, że to pan przewodniczący Latos blokuje prace nad tym projektem. Trudno mi powiedzieć, bo nie zapoznałem się szczegółowo z obecną sytuacją w komisji. W każdym razie ten projekt utknął, od 2014 r. do dzisiaj tak naprawdę nic się nie dzieje, nie wiemy, co dalej. Przed nami dwa ostatnie posiedzenia Sejmu i moim zdaniem niezależnie od tego, czy będziemy apelować o przyspieszenie prac, tak jak apelowała tu pani posłanka Lidia Gądek, czy o połączenie tych dwóch projektów i wspólne ich rozpatrywanie, o co apelowała posłanka Prawa i Sprawiedliwości, która przed chwilą się wypowiadała, niestety, drodzy państwo, muszę was rozczarować: jest za mało czasu. Moim zdaniem Sejm już nie zdąży pochylić się nad tymi dwoma projektami. Jedyne, co mogę wam zaproponować, to jeszcze raz złożenie tego projektu zaraz po najbliższych wyborach, jak najszybciej, żeby jak najszybciej go rozpatrywać, bo niewątpliwie jest to projekt ważny i potrzebny. Ja osobiście w imieniu naszego koła poselskiego będę za tym, żeby skierować projekt do dalszych prac, ale nie będę was czarował, tak jak tu moi poprzednicy, twierdząc, że to można zrobić szybko, bezboleśnie. Na pewno w najbliższej kadencji Sejmu, czyli w VIII kadencji, będziecie mieli szansę na to, aby został rozpatrzony. Tak jak mówiłem, trzeba zaraz po wyborach, na samym początku... (Poseł Dariusz Cezar Dziadzio: Nie rób kampanii, nie rób kampanii.) ...ten projekt jeszcze raz złożyć. Dziękuję bardzo.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja mam krótkie pytanie do wnioskodawców. Ponieważ jesteśmy zdeterminowani, żeby jednak próbować przeforsować ten projekt, zapytam, czy państwo znacie założenia projektu poselskiego. Czy były uzgodnienia... Powiem szczerze, że to pytanie jest nieco przewrotne, gdyż ja znam na nie odpowiedź, ale chcę, żeby wybrzmiała tu, żeby padła z tej mównicy właśnie po to, żeby uspokoić... (Poseł Dariusz Cezar Dziadzio: Posła Kwiatkowskiego.) ...także mojego poprzednika, i żeby zrobić wszystko, aby ta ustawa w odpowiednim kształcie została przyjęta jeszcze w tej kadencji, bo jest to możliwe. Czy jesteśmy może na takim etapie, że zapisy waszego projektu i projektu poselskiego są zgodne i uzgodnione ze stanowiskiem ministerialnym, czy też są duże rozbieżności i w jakich dziedzinach? Odpowiedź na te pytania jest dzisiaj ważna właśnie z tego punktu widzenia, że jeżeli będzie ona twierdząca w odniesieniu do kilku tez, to niejako wzmocni nasze stanowisko, wzmocni apel do przewodniczącego Komisji Zdrowia i nas wszystkich, odpowiedzialnych za to, aby ta ustawa została przyjęta jeszcze w tej kadencji. A jest to - jeszcze raz powtarzam - możliwe. Dziękuję bardzo.
Mówca: Wiesław Suchowiejko
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Państwo Reprezentujący Ministerstwo Zdrowia! Państwo Reprezentujący Inicjatywę Obywatelską! Ja myślę, że sprawa jest bardzo ważna i wymaga od nas maksymalnego skupienia się, jeżeli chodzi o pewną energię i wysiłek, by ostatnie dwa posiedzenia Sejmu wykorzystać w tym dobrym celu. Patrzę głęboko w oczy pani poseł Olendzkiej, bo się z nią zgadzam. Zgadzam się, że trzeba się pochylić, czasami wyprostować i trochę pogimnastykować, ale wybrać rzeczywiście najlepsze zapisy z obu projektów. Mam nadzieję, że pani poseł będzie sprzyjać temu działaniu i zobowiąże też posła Latosa, żeby podziałał (Oklaski) w tym kierunku, abyśmy wspólnie popracowali. (Poseł Dariusz Cezar Dziadzio: Brawo!) Nie jestem co prawda członkiem Komisji Zdrowia, ale jestem kibicem tej ustawy. Pytam również państwa, przedstawicieli inicjatywy obywatelskiej: Czy są państwo w stanie ewentualnie zidentyfikować jakieś rafy lub niezgodności obu projektów, żeby koleżanki i koledzy posłowie w komisji, którzy będą nad tym pracować, mieli mniej pracy? Mam nadzieję, że jest tak, jak jak mówił pan poseł Dziadzio, że te projekty nie są konkurencyjne, nie są sprzeczne w tak wielu sprawach i da się te ewentualne niewielkie, małe sprzeczności usunąć. To pytanie kieruję ewentualnie również do państwa i mam nadzieję, że w wyniku naszej pracy da się to zrobić w tej kadencji. To od nas zależy, Wysoka Izbo, czy ten projekt, czy te kilkadziesiąt tysięcy ludzi czekających wreszcie na uregulowanie... Jak jestem zwolennikiem deregulacji, to w przypadku zawodów medycznych jakaś regulacja jednak powinna obowiązywać. Pani poseł też zgadza się ze mną. Mam nadzieję, że to się uda i że to, co ciągle słyszymy w telewizji, gdy mówi się, że ofiary wypadków, które dzięki Bogu ocalały, czeka długa i droga rehabilitacja, wreszcie będzie przeszłością, że może ta rehabilitacja nie będzie tak długo oczekiwana i tak droga. Mówił też o tym pan poseł Dziadzio. Jest szansa na to, bo pieniądze w medycynie też trzeba liczyć. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Eugeniusz Tomasz Grzeszczak
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo proszę. Przedstawiciel Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej Ernest Wiśniewski: Najwięcej pytań i niepewności było ze strony pani poseł Olendzkiej. Chciałbym pani odpowiedzieć. Pierwsza, najważniejsza rzecz: w projekcie ustawy są zapisane kompetencje fizjoterapeuty trochę inaczej, dlatego że wzorowaliśmy się na Światowej Konfederacji Fizjoterapii i na systemie europejskim, który obowiązuje w Unii Europejskiej, gdzie nie ma zależności od wykształcenia. Wprowadziliśmy natomiast w projekcie ustawy zapis, który daje ministrowi zdrowia prawo i możliwość wprowadzenia odpowiednich kompetencji wynikających ze względu na wykształcenie, dlatego że w Polsce jest to zróżnicowane. Chciałbym tylko uspokoić, że ponad 80%, że 90% fizjoterapeutów z tych 70 tys. to są absolwenci studiów wyższych z tytułem magisterskim, około 20 tys. licencjatów, którzy dalej się kształcą, i niespełna 1 tys. osób, o których pani wspomniała, specjalistów. O specjalistach nie zapominamy. Specjalizacje są wpisane w tym projekcie i wszystkie dotychczas zdobyte uprawnienia pozostają. Jesteśmy otwarci też na to, żeby tworzyć specjalizacje kierunkowe, które tak naprawdę funkcjonują na rynku już od wielu lat, tylko nie zostały uregulowane. My już od 10-15 lat specjalizujemy się w konkretnych dziedzinach medycyny, w fizjoterapii ortopedycznej, pediatrycznej, onkologicznej, neurologicznej. Nie jest to tylko usystematyzowane. Programy specjalizacyjne powstaną w momencie, kiedy powstanie izba fizjoterapeutyczna, bo to jest zadanie dla izby, żeby opracować wspólnie z centrum kształcenia podyplomowego, z Ministerstwem Zdrowia programy specjalizacyjne. Te punkty w projekcie ustawy są zapisane. Ich dzisiaj nie ma, bo nie istnieją te specjalizacje, więc nie możemy przyznać szczególnych uprawnień, w tym fizjoterapeutom, ale są zapisane w projekcie ustawy specjalizacje i będziemy chcieli te specjalizacje jak najbardziej rozwijać. Nie deprecjonowałbym też kursów podyplomowych, bo dzisiaj dzięki tym kursom podyplomowym, które często trwają 300, 400 czy nawet 1000 godzin edukacyjnych, rozwijamy się jako fizjoterapeuci. Nie mamy sobie nic do zarzucenia w momencie, kiedy wyjeżdżamy za granicę i szkolimy się czy kiedy instruktorzy z całego świata przyjeżdżają do Polski. Poziom naszej wiedzy merytorycznej i wiedzy praktycznej dzisiaj nie odbiega od poziomu wiedzy europejskiej. Nasi koledzy, absolwenci szkół wyższych, absolwenci szkoleń podyplomowych szkolą się w Polsce i wyjeżdżają na zachód Europy, bo tam dostają pracę na stanowiskach kierowniczych. Mamy naprawdę bardzo wysoki poziom wykształcenia. Brakuje nam tylko jednej rzeczy - regulacji prawnej. O to wnosimy i bardzo cieszymy się, że państwo również myślicie podobnie. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie obywatelskiego projektu ustawy o zawodzie fizjoterapeuty, druk nr 3813. Klub SLD jest za skierowaniem projektu ustawy do Komisji Zdrowia w celu rozpatrzenia. Jednocześnie zaznaczam, że podobny projekt poddany jest już procedowaniu w podkomisji. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Domicela Kopaczewska
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu klubu Platforma Obywatelska przedstawić stanowisko wobec projektu uchwały w sprawie sytuacji polskich szkół na Litwie. Jak powiedział przed chwilą mój przedmówca, połączone komisje wypowiedziały się jednogłośnie co do treści i potrzeby podjęcia tej uchwały. Procedujemy dzisiaj w takiej sytuacji, gdy kilka dni temu 60 tys. Polaków podpisało się pod protestem przeciwko wprowadzonym zmianom w polskich szkołach na Litwie. Przede wszystkim dotyczyło to ujednolicenia przez rząd litewski nauki i egzaminu z języka litewskiego, co spowoduje w konsekwencji, że uczniowie uczęszczający do szkół mniejszości polskiej będą musieli nadrabiać setki godzin i w związku z tym ich możliwości studiowania w litewskich powszechnych szkołach wyższych są znikome. Chcę powiedzieć, że pani minister Joanna Kluzik-Rostkowska od 2 września jest w stałym kontakcie z przedstawicielami mniejszości polskiej na Litwie, z dyrektorami szkół, z przedstawicielami Forum Rodziców Szkół Polskich na Litwie. Wystosowała również do nich list, całkowicie popierając zawarte w proteście tezy. Wystosowała również pismo do swojego odpowiednika, ministra edukacji na Litwie, proponując spotkanie, aby rzeczywiście ponownie przystąpić do rozstrzygnięć tak istotnych dla Polonii na Litwie. Chcę powiedzieć, że dzisiaj w godzinach popołudniowych zakończyły się rozmowy pani wiceminister Ewy Dudek, która rozmawiała ze swoim odpowiednikiem, z wiceministrem oświaty i nauki Litwy. Pani minister Dudek podkreśliła, że zmiany, które zostały wprowadzone w 2011 r., doprowadziły do tego, o czym mówiłam przed chwilą, czyli że nie są przestrzegane zasady przyjęte w Unii Europejskiej, jeśli chodzi o edukację mniejszości narodowych. Ustalenia, jakie dzisiaj poczyniono, to de facto powrót do tego, co działo się w 2011 r. Pani minister zaproponowała wznowienie prac grupy roboczej składającej się z przedstawicieli mniejszości narodowej, która powstała w 2011 r. przy litewskim ministerstwie edukacji. (Dzwonek) Ta grupa ma na bieżąco monitorować sytuację szkół mniejszości narodowej. Na dzisiejszym spotkaniu ustalono również wznowienie prac polsko-litewskiego zespołu ekspertów do spraw oświaty mniejszości narodowych. Zgodnie z deklaracją strony litewskiej zespoły mają rozpocząć prace jeszcze w tym roku. Dziękuję bardzo.
Mówca: Michał Dworczyk
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bardzo mi przykro, że moje pierwsze wystąpienie w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej poświęcone jest sprawie sytuacji oświaty polskiej na Litwie. To jest przykre, dlatego że Polska i Litwa, tak jak powiedzieli moi przedmówcy, są naturalnymi partnerami. Mówimy często, że jesteśmy partnerami strategicznymi, a mimo to sytuacja mniejszości polskiej na Litwie, w szczególności oświaty polskiej na Litwie, jest taka, że nie możemy przejść obok niej w sposób obojętny. Trudno o tym mówić, ale fakty są takie, że praktycznie od lat 90. sytuacja mniejszości polskiej na Litwie - mówię o sytuacji prawnej - powoli, ale konsekwentnie ulega pogorszeniu. Jest to paradoks, ponieważ w tym czasie Republika Litewska, podobnie jak Polska, weszła do Unii Europejskiej, która jest szczególnie czuła na sprawy przestrzegania praw mniejszości, a mimo to zamiast poprawy obserwujemy pogorszenie sytuacji naszych rodaków na Wileńszczyźnie i szerzej na Litwie. Szczególnie trudną sytuację mamy w oświacie. Tam w 2012 r. nastąpiła zasadnicza zmiana, ponieważ okazało się, że do tej pory nauka w języku polskim, która była obecna we wszystkich szkołach z polskim językiem nauczania, została ograniczona. Litwini wprowadzili w polskich szkołach naukę dwóch przedmiotów w języku litewskim. Co gorsza politycy litewscy podkreślili, że to jest dopiero początek drogi, że modelem, który chcą osiągnąć na Litwie, jest model łotewski, gdzie w języku ojczystym mniejszości narodowej, w tym wypadku w języku polskim, będą nauczane tylko dwa, maksimum trzy przedmioty. Natomiast wszystkie pozostałe przedmioty będą nauczane w języku państwowym, czyli w języku litewskim. To jest pewien paradoks, ponieważ w czasach sowieckich nawet młodzi Polacy na Litwie mogli uczyć się w języku polskim od przedszkola aż do matury. Dlatego ta uchwała jest tak istotna. Ale też trzeba powiedzieć, że niezależnie od skandalicznego postępowania władz litewskich musimy też krytycznie popatrzeć na to, co my jako państwo polskie robimy w tej sprawie, ponieważ to nie jest tak, że sytuacja oświaty polskiej na Litwie zawsze była taka zła. Przypomnę lata 2005-2007. W tym czasie dotacja ze strony władz litewskich, co podkreślam, dla szkół z polskim językiem nauczania wzrosła o 15%. W latach 2005-2007 powstał Uniwersytet Polski w Wilnie. Wydaje mi się, że trzeba (Dzwonek) uczciwie powiedzieć, że przez ostatnie kilka lat, kiedy polityka państwa polskiego wobec Litwy znalazła się w defensywie, kiedy nasze bilateralne stosunki się pogorszyły ... (Poseł Domicela Kopaczewska: Władze się zmieniły na Litwie.) ...sytuacja mniejszości polskiej zaczęła się również gwałtownie pogarszać, co oczywiście nie jest usprawiedliwieniem dla skandalicznych działań rządu litewskiego w sprawie oświaty polskiej. I dlatego właśnie klub Prawa i Sprawiedliwości poprze zaproponowaną uchwałę. Bardzo dziękuję. (Oklaski)