Mówca: Robert Biedroń
Data: 2013-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Ministro! W związku ze sprawozdaniem komisji o projekcie ustawy o zmianie ustawy o współpracy rozwojowej mam przyjemność przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Ruch Palikota w sprawie tego projektu. Prawdą jest, i to zostało powiedziane, i o tym wszyscy wiemy, że Rzeczpospolita Polska angażuje się w pomoc rozwojową od wielu lat. To jest powszechnie znane. Nasze zaangażowanie w taką pomoc, wsparcie dla Ukrainy, dla Białorusi, Afganistanu, Autonomii Palestyńskiej, jest znane, komentowane. Często to wsparcie nie obywa się jednak bez różnego rodzaju problemów, ta pomoc jest niedoskonała. Jest ona krytykowana i słusznie jest krytykowana. I wydaje się, że jeżeli dzisiaj mielibyśmy rozmawiać o projekcie ustawy, to ten projekt ustawy powinien przede wszystkim wspierać harmonizację tej współpracy rozwojowej, powinien podkreślać współpracę z donorami, ilość udzielanej pomocy, jakość tej pomocy, mierzenie rezultatów pomocy, określać współpracę z organizacjami pozarządowymi, na przykład skupionymi w Grupie Zagranica, która przecież bardzo aktywnie angażuje się w dyskusje o pomocy rozwojowej. Tego wszystkiego w tym projekcie ustawy zabrakło. I wydaje się, mam takie wrażenie, uczestnicząc w pracach nad tym projektem ustawy, że ten projekt jest kwintesencją tych zaniedbań, błędów, braków, braku wizji pomocy rozwojowej. Ten projekt ustawy wydaje się projektem bez wizji i pomoc rozwojowa, realizowana przez ten rząd, wydaje się pomocą bez wizji. Proponowane jest poszerzenie definicji pomocy rozwojowej, ale wszyscy domyślamy się, na to wskazuje też Grupa Zagranica, czemu to ma służyć - przede wszystkim ma służyć sztucznemu pompowaniu wkładu Polski w pomoc rozwojową. Wliczanie kosztów finansowania edukacji w Polsce studentów z krajów rozwijających się albo kosztów pobytu uchodźców do oficjalnej pomocy rozwojowej to nie jest wkład Polski w pomoc rozwojową. Przecież wskazywali na to eksperci uczestniczący w konsultacjach tego projektu. Tak też pomoc rozwojowa nie jest odbierana przez żaden kraj Unii Europejskiej. Polska ze swoim wkładem dla krajów słabiej rozwiniętych na poziomie 0,08 PKB zajmuje przedostatnie miejsce wśród krajów Unii Europejskiej, a zgodnie z europejskim konsensusem w sprawie rozwoju do 2015 r. budżet ten powinien wynosić 0,8%. Nadal mamy olbrzymie braki. O tym chciałbym rozmawiać i chciałbym takiego projektu ustawy, który będzie o tym mówił. Tego zabrakło w tym projekcie ustawy. Zabrakło wizji tego, w jakim kierunku powinniśmy podążać. Podczas tej debaty wspominaliśmy o ośmiu milenijnych celach rozwoju. Polska w 2000 r. zobowiązała się do ich realizacji. Chciałbym zapytać panią minister: Jak realizowane są te cele milenijne w ramach pomocy rozwojowe? Ile projektów dotyczyło na przykład wyrównywania szans kobiet i mężczyzn? Szukałem i nie znalazłem żadnego. Oprócz wsparcia jakiejś szkoły w Afganistanie, w której będą mogły uczyć się dziewczynki, nie znalazłem żadnego. To są konkrety, na jakie czekamy. Przecież w ramach Unii Europejskiej wiele krajów przyjęło definicję dotyczącą współpracy rozwojowej i ona przede wszystkim nakierowana jest na cele redukcji ubóstwa i nierówności. Dlaczego w Polsce nie udało się przyjąć takiej definicji, pani minister? Dlaczego musimy odstawać w tym zakresie? Dlaczego do współpracy rozwojowej ustawa nadal wlicza działalność kredytową oraz operacje na długu krajów partnerskich? To też jest sztuczne pompowanie polskiego wkładu. Żaden inny kraj w Unii Europejskiej tego nie robi tylko Polska. Oczekiwałbym nowelizacji w tym zakresie. Tego niestety zabrakło. Zmiana nazwy fundacji to nie jest załatwienie problemu pomocy rozwojowej, to niczego nie załatwia. Możemy zmieniać nazwę, ale tutaj chodzi o przedstawienie jasnej wizji polskiej pomocy rozwojowej, a w tym projekcie ustawy tego nie ma. (Dzwonek) Dlatego w imieniu Klubu Poselskiego Ruch Palikota składam wniosek o odrzucenie tego projektu poselskiego w drugim czytaniu. Dziękuję bardzo.