PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Mariusz Antoni Kamiński
Data: 2014-01-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Powiedział pan, że gdyby w tym zakresie zmierzać w kierunku armii, wojsk obrony terytorialnej albo gwardii narodowej, to oznaczałoby to, że Siły Zbrojne nie odgrywają swojej roli. Moim zdaniem jest to nieporozumienie. Nic bardziej błędnego. Spójrzmy na Wielką Brytanię. Oprócz normalnych rodzajów sił zbrojnych wcześniej to państwo dysponowało Armią Terytorialną, obecnie dysponuje bardzo liczną armią rezerwową. W Norwegii są 4 komponenty armii: wojsko lądowe, marynarka wojenna, wojska powietrzne i obrona krajowa. Armia liczy mniej więcej 1200 żołnierzy w okresie P, ale w okresie W liczebność może się zwiększyć do 50 tys., a nawet mówi się o 90 tys. Jest to dobry przykład funkcjonowania obrony terytorialnej. Wiele dokumentów i strategii NATO wskazuje na to, że obrona terytorialna jest niezwykle konieczna. Ona nie ma za zadanie zastąpić regularnych wojsk, ma je wspomóc, uzupełnić. Taka jest w ogóle koncepcja obrony terytorialnej, dlatego tutaj zdecydowanie bym z panem polemizował. Moje pytanie jest następujące: W jaki sposób można zlikwidować największy błąd, jaki w tej chwili istnieje w ramach NSR, czyli to, że młodzi ludzie traktują tę formację jako szczebel w karierze, drogę do służby w regularnej armii? Do NSR idzie się nie po to, żeby odbyć tam szkolenie, pracować w cywilu i odgrywać swoją rolę, tylko dlatego że inaczej nie można dostać się do wojska. Rozumiem, że dowódcy bardzo chętnie przyjmują wszystkich po szkoleniach, po odbyciu podstawowej służby wojskowej, po odbyciu służby w NSR, ale nie tędy droga. NSR mają być takie, a nie inne, mają się składać z ludzi w cywilu, którzy jednocześnie odbywają szkolenie i są członkami NSR. (Dzwonek) Nie należy tej służby traktować jako drogi do kariery wojskowej w zawodowej armii. W jaki sposób ministerstwo chce zlikwidować ten problem? Takie jest, moim zdaniem, kluczowe pytanie, jeżeli chodzi o Narodowe Siły Rezerwowe. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2014-01-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Z czystej ciekawości chciałbym zapytać pana ministra o dwie kwestie. Mianowicie w rozmowach z aktywnymi obecnie zawodowo żołnierzami słychać, że doznano dużego rozczarowania funkcjonowaniem tego segmentu, nazwijmy to Polski zbrojnej, który tworzą Narodowe Siły Rezerwowe. Nie wiem, dlaczego spojrzenie na to jest tak krytyczne. Powstaje pytanie, czy zamierzenia były inne, czy ta formacja rzeczywiście nie spełnia swojej roli. Moje pytanie dotyczy pewnej kwestii, słyszałem już o niej. Czy Narodowe Siły Rezerwowe w ogóle mogą być i czy są wykorzystywane przez wojewódzkie sztaby wojskowe w sytuacjach kryzysowych? Czy zamierzenie było takie, żeby były tak wykorzystywane? Zdarzają się przecież powodzie, pożary, różnego rodzaju kataklizmy. Wykorzystywanie ich w takich sytuacjach stanowiłoby dobrą okazję, żeby sprawdzić osoby, które znajdują się w zasobach osobowych Narodowych Sił Rezerwowych. Drugie pytanie. Słyszałem też o tym, że droga kobiet do rozpoczęcia służby w Narodowych Siłach Rezerwowych jest dosyć utrudniona. Jaki jest procent kobiet wśród członków Narodowych Sił Rezerwowych? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mieczysław Marcin Łuczak
Data: 2014-01-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Panowie Generałowie! Tak naprawdę to wpadamy ze skrajności w skrajność. Mam na ten temat jedno zdanie. Narodowe Siły Rezerwowe powinny być przedsionkiem wojska. Jeżeli młody człowiek zakwalifikuje się, spełni wszystkie zdrowotne wymogi, nawet kwalifikacyjne, również te dotyczące wykształcenia, i przejdzie pierwszą fazę szkolenia, to przez kogo jest wtedy oceniany? Nie przez komisję lekarską i żołnierzy, którzy prowadzą nabór, tylko już przez fachowców. Ten człowiek moim zdaniem powinien, jeżeli spełnia... Taka powinna być zasada. Należy zrobić nabór, następnie powinno być 6 miesięcy służby, a potem wojsko wybierze tych, którzy mogą pełnić służbę zawodową. Inaczej dojdzie wreszcie do degrengolady, bo Narodowe Siły Rezerwowe to będzie takie harcerstwo, które nie będzie do niczego przydatne, a siły zawodowe, następna grupa, będą funkcjonować. Panie ministrze, mam takie pytanie. Jest ono tak trochę dalej. Z mojej strony jest to naprawdę upierdliwe, ale cóż, taki już jestem. Czy MON bierze pod uwagę inną formę funkcjonowania NSR? Jeżeli tak, to kiedy możemy się spodziewać nowego projektu? (Dzwonek) Jeżeli nie, to może zaczniemy coś wymyślać, może coś stworzymy jako posłowie Komisji Obrony Narodowej? Przyznanie się bowiem do tego, o czym powiedziałem - żeby nie być kolokwialnym, powiem tak: Jakie są NSR, takie są na dziś, to wiemy. Nikt nie chce bowiem powiedzieć, że coś nie wyszło, ale trzeba to sobie powiedzieć otwarcie, bo to jest dla naszego wspólnego dobra. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Mariusz Antoni Kamiński
Data: 2014-01-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zostałem źle przez pana zrozumiany. Nie zabraniam przechodzenia żołnierzy z NSR do służby zawodowej, nie chcę tego robić. Dobrze, niech przechodzą, generalnie chodzi o zupełnie inny problem. Nie jestem zwolennikiem Narodowych Sił Rezerwowych i nigdy nie byłem. Uważam, że można wprowadzić dużo lepszy system. Jeżeli już są, to sam pan powiedział kiedyś na posiedzeniu komisji, że NSR miały uzupełnić lukę, kiedy zrezygnowaliśmy z poboru, przeszkolić jak najwięcej osób, żeby były one potem w cywilu, ale żeby były ewentualnie do wykorzystania, szczególnie w trakcie W. Główny problem polega na tym, i pan o tym wie, że dzisiaj młody człowiek, który idzie do wojska, musi najpierw przejść przez NSR. Wolałbym, żeby miał on wybór. Przecież wiadomo, że będzie pracował w cywilu, ale idzie, odbywa szkolenie, jest w NSR. Z drugiej strony chodzi o to, żeby ten, kto chce iść do służby zawodowej, mógł iść bezpośrednio, odbyć podstawowe przeszkolenie wojskowe, najpierw pierwszy kontrakt itd. Niestety, dziś każdy młody człowiek najpierw musi iść do NSR, bo dowódcy tak wolą i to preferują. To jest pewna wada tego systemu, który wymyśliliście i który teraz będziemy korygować. Dlatego warto się w podkomisji zastanowić, jak to zmienić, jak zrobić, żeby rzeczywiście ci ludzie byli w cywilu, odbywali szkolenia, byli w NSR, a nie żeby to był tylko i wyłącznie przedsionek do wojska. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-01-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Z opinii wielu zainteresowanych tematyką wojskową wynika, że nabór do NSR to oferta skierowana raczej do byłych żołnierzy zawodowych, tzw. młodych emerytów. Dla wielu pasjonatów formacji paramilitarnych alternatywą może być Związek Strzelecki ˝Strzelec˝ OSW. Strzelcy biorą udział w szkoleniach co najmniej 2 dni w miesiącu w weekendy, a to daje już rocznie ok. 24 dni. Koncepcja Narodowych Sił Rezerwowych w obecnej postaci jest uważana za taką, która została wymyślona na szybko zza biurka, w której podczas opracowania nie zwrócono uwagi na to, jak wygląda dzisiejszy rynek pracy, jak funkcjonują nowoczesne przedsiębiorstwa. W tej ustawie należałoby zadbać o rzeczywistą ochronę przed zwolnieniem żołnierzy NSR. W okresie pozostawania na przydziale kryzysowym żołnierza rezerwy będącego pracownikiem stosunek pracy z tym pracownikiem nie może być przez pracodawcę wypowiedziany ani rozwiązany. Do uregulowania jest jeszcze inny problem. Przepisy nie mają zastosowania do umów o pracę zawartych na okres próbny, na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy, a także jeżeli pracodawca rozwiąże umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika oraz w razie likwidacji stanowiska pracy lub ogłoszenia upadłości, w przypadku likwidacji zakładu pracy i zwolnień grupowych.
Mówca: Maciej Zieliński
Data: 2014-01-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam przyjemność przedstawić opinię klubu na temat projektu ustawy o zmianie ustawy o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli. Wysoka Izbo! Nowelizacja ustawy z dnia 24 czerwca 1999 r. o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli ma zapewnić realizację w Polsce rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej nr 211/2011 w sprawie inicjatywy obywatelskiej, dzięki której milion obywateli Unii może zgłosić do Komisji Europejskiej wniosek legislacyjny i w ten sposób bezpośrednio uczestniczyć w kształtowaniu polityki unijnej. Do projektu włączono także m.in. przepis określający sankcje za naruszenie wymogów wyżej wymienionego rozporządzenia, czyli kary za składanie nieprawdziwych oświadczeń przez organizatorów czy też bezprawne wykorzystywanie danych obywateli Unii Europejskiej. Proponowane zmiany przyczynią się do usprawnienia administracji systemu oraz ujednolicenia zasad ochrony możliwości wykorzystywania prawa inicjatywy obywatelskiej. Mając powyższe na uwadze, Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska pozytywnie opiniuje projekt ustawy, a co za tym idzie, rekomenduje, aby ten projekt skierować do dalszej pracy w komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Ozga
Data: 2014-01-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W dniu 29 listopada 2013 r. Rada Ministrów skierowała do laski marszałkowskiej projekt ustawy, którego istotnym celem jest zmiana dotychczasowych regulacji w kwestii inicjatyw ustawodawczych podejmowanych przez obywateli, a kierowanych do Parlamentu Europejskiego. Pragnę z tej trybuny zapewnić, że mój klub Polskiego Stronnictwa Ludowego nie zamierza w żaden sposób ograniczać ani tym bardziej zniechęcać obywateli, jeżeli chodzi o podejmowanie inicjatyw. Projekt ma na celu tylko i wyłącznie usystematyzowanie pewnych kwestii, a także, nie ukrywam tego, nałożenie sankcji za dostarczanie Sejmowi niewiarygodnych i nieprawdziwych dokumentacji. W tym celu do obecnego stanu prawnego transponowane zostaną stosowne regulacje rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 211 z 2011 r. Projekt ustawy czyni ministra właściwego do spraw wewnętrznych organem odpowiedzialnym za wydawanie certyfikatu potwierdzającego zbieranie deklaracji i odpowiednich zabezpieczeń w systemie bezpośrednim, za koordynowanie procesu weryfikacji deklaracji poparcia. Projekt przewiduje także przepis karny ujednolicający zasady ochrony możliwości wykonywania prawa inicjatyw obywateli tak w rozumieniu przepisów prawa unijnego, jak i na gruncie art. 118 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Omawiany dzisiaj projekt nie zawiera żadnych przepisów technicznych, co stwarza sytuację, że nie podlega on notyfikacji. Tak jak tutaj wnosili niektórzy przedmówcy, na pewno wymaga doprecyzowania i dopracowania, co niewątpliwie stanie się na posiedzeniu stosownej, właściwej komisji. Jest on w pełni zgodny z prawem Unii Europejskiej. W ocenie Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego projekt ustawy ma charakter porządkujący dotychczasowy stan prawny, a zatem winien zostać skierowany do dalszych prac legislacyjnych. Dziękuję.
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2014-01-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Zmiana ustawy z dnia 24 czerwca 1999 r. o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli ma niewątpliwie na celu uregulowanie wykonywania na terytorium Rzeczypospolitej rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej. W tym celu proponuje się wprowadzenie zmian w art. 1 tej ustawy. Mając na uwadze konieczność zapewnienia na poziomie prawa krajowego, by organizatorzy inicjatywy obywatelskiej podlegali odpowiednim sankcjom za naruszenie przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej, za składanie nieprawdziwych oświadczeń przez organizatorów, bezprawne wykorzystywanie danych oraz nieniszczenia deklaracji poparcia otrzymanych w związku z inicjatywą obywatelską, zgodnie z dyspozycją z art. 12 i 14 rozporządzenia, projekt ten zakłada dodanie w ustawie o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli przepisu określającego sankcje za naruszenie wskazanych w nim przepisów. W związku z tym rodzi się pytanie: Czy ta ustawa definiuje lub w jakikolwiek sposób konkretyzuje pojęcie bezprawnego wykorzystywania danych? Dziękuję.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2014-01-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym dopytać, czy prawidłowe jest sformułowanie w drugiej zmianie projektu ustawy, gdzie napisano, że: ˝Ustawa reguluje wykonywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady˝. Nie spotkałem się w polskim systemie prawnym z takim rozwiązaniem. Czy tu nie ma jakiegoś błędu prawnego? Rzeczywiście, moim zdaniem, jest to formuła, która nie ma precedensu w polskim systemie prawnym. Dziękuję bardzo.
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2014-01-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Tak jak mówiliśmy, mimo braku przepisów uzupełniających rozporządzenie nr 211/2011 europejska inicjatywa obywatelska funkcjonuje od 1 kwietnia 2012 r. Czy w tym czasie w Polsce były realizowane jakieś inicjatywy? Zdaje się, że ministerstwo nie wpadło na pomysł, aby ewidencjonować tego typu inicjatywy, przedstawiać je na swoich stronach. Natomiast ze stron Unii Europejskiej nie wynika jasno, czy takie inicjatywy były realizowane na terenie Polski. Aczkolwiek dostępność, opis, również w języku polskim, niektórych inicjatyw realizowanych w tym czasie na terenie Europy może sugerować, że również w Polsce były zbierane podpisy. Jeżeli taka inicjatywa była realizowana w Polsce, to prosiłbym również o informację, w jaki sposób, przy użyciu jakich systemów odbywał się proces certyfikacji systemów on-line’owych przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i jak on wyglądał, gdyż - tak jak mówiłem - nie ma żadnych przepisów wykonawczych dotyczących systemu certyfikacji ani później weryfikacji ważności składanych deklaracji poparcia. Czy realizowano jakąkolwiek europejską inicjatywę ustawodawczą na terenie Polski? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Tchórzewski
Data: 2014-01-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Z upoważnienia Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość przedstawiam stanowisko naszego klubu dotyczące rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (druk sejmowy nr 1991). Projekt został przygotowany przez Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej jako wykonujący prawo Unii Europejskiej. Podstawowym celem procedowanego projektu ustawy jest właściwie doprowadzenie do wprowadzenia w Polsce automatycznego przekazywania zapytań i odpowiedzi na nie uprawnionym podmiotom państw Unii Europejskiej co do danych rejestracyjnych pojazdów oraz danych dotyczących właścicieli lub posiadaczy tych pojazdów w przypadku, gdy naruszą oni przepisy bezpieczeństwa ruchu drogowego, kierując tymi pojazdami na terenie innych państw członkowskich niż państwo ich rejestracji. Ta ustawa spowoduje bardzo duże ułatwienia, jeżeli chodzi o identyfikację sprawców ww. naruszeń. Dotychczas Polska miała z tym poważne kłopoty, gdyż egzekucja kar w przypadku kierowców z innych państw była bardzo trudna w związku z problemami dotyczącymi identyfikacji zarówno pojazdu, jak i jego kierowcy. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2011/82/UE w sprawie ułatwień w zakresie transgranicznej wymiany informacji dotyczących przestępstw lub wykroczeń związanych z bezpieczeństwem ruchu drogowego ukazała się z datą 25 października 2011 r. Jej wdrożenie, jak wynika z przedstawionego do ustawy uzasadnienia, nic nie kosztuje. Centralna ewidencja pojazdów istnieje i funkcjonuje całkiem dobrze. Według informacji zawartych w uzasadnieniu uruchomienie systemu jest możliwe natychmiast po wejściu w życie ustawy, a założony w projekcie termin zakłada jej wejście w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Powstaje więc bardzo zasadne pytanie: Dlaczego minister transportu, budownictwa i gospodarki morskiej w ubiegłym roku i w roku 2012 tak długo czekał ze złożeniem tego - jak się wydaje - łatwego w przygotowaniu projektu? Dlaczego konieczne jest stworzenie Krajowego Punktu Kontaktowego, a nie umożliwienie bezpośredniego korzystania z CEPiK-u? Polski budżet stracił przez to ok. 15 mln zł w ciągu dwóch lat. Jeżeli popatrzymy na wydatki resortu transportu na drogi, to jest to drobna kwota, bo tam lecą miliardy, ale jeżeli popatrzymy na potrzeby w kraju, to przy obecnej miernocie budżetowej 15 mln zł to jest na przykład pomoc na wybudowanie 7-8 sal gimnastycznych w szkołach, do czego samorządy bardzo dążą. Takie pytanie jest więc zasadne. Na to pytanie powinna być jakaś odpowiedź. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość opowiada się za skierowaniem niniejszego projektu do sejmowej Komisji Infrastruktury celem dalszej pracy nad nim. Mam nadzieję, że na posiedzeniach komisji otrzymamy odpowiedzi na nurtujące nas wątpliwości i zadane pytania. Dziękuję.
Mówca: Bartłomiej Bodio
Data: 2014-01-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ten projekt stanowi realizację zobowiązań wynikających z kilkunastu dyrektyw unijnych. Jego najważniejszym zadaniem jest powołanie Krajowego Punktu Kontaktowego, do którego będą mogli zwrócić się o ujawnienie danych policjanci, inspektorzy transportu drogowego, inspektorzy straży gminnych, Straży Granicznej. Mój przedmówca się dziwił, dlaczego jeszcze nie ma tu Straży Ochrony Kolei i Straży Leśnej. Przypominam, że ma to być Krajowy Punkt Kontaktowy pozwalający na wymianę informacji pomiędzy państwami Unii Europejskiej. Jeśli cudzoziemiec narusza w Polsce przepisy, które są ujawnione przez nasze krajowe służby, to wskazane jest, aby te służby miały szansę ukarania tego cudzoziemca. Ustawa bardzo precyzyjnie definiuje, jakie dane mogą być przekazane, na przykład dane identyfikacyjne samochodu, które można zidentyfikować na podstawie odczytanych tablic rejestracyjnych. Jest to idący w dobrym kierunku projekt, który wprowadzi równowagę, dzisiaj nieco zaburzoną, bo polscy kierowcy są dosyć często karani przez służby Unii Europejskiej, a w drugą stronę to nie działa. Kolejny argument, o którym słyszeliśmy w czasie tej debaty, że niedoszacowane były wpływy z fotoradarów, przedstawia się tak samo. Bardzo trudno oszacować wpływy z fotoradarów. Mamy do czynienia z sytuacją, w której wiemy, ile przestępstw popełniają cudzoziemcy na terenie naszego kraju, ale nie potrafimy tych przestępców zidentyfikować, bo nie mamy dostępu do międzynarodowych baz danych i nie potrafimy międzynarodowo egzekwować kar nałożonych na polskich przedsiębiorców. Szacunkowo jest to ok. 6 mln zł wpływów przewyższających poniesione koszty. Tak jak powiedziałem, wymiana informacji między krajami Unii Europejskiej będzie dotyczyła wykroczeń, czyli drobniejszych przestępstw związanych z przekroczeniem prędkości, niezapięciem pasów, używaniem telefonu komórkowego. Chodzi o tego typu wykroczenia, za które dotychczas polskie służby nie były w stanie karać zagranicznych użytkowników samochodów. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego poprze ten projekt. Uważamy go za słuszny. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tomasz Kamiński
Data: 2014-01-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Pragnę przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, przedstawionego wraz z projektem aktu wykonawczego w druku nr 1991. Z tej mównicy moi przedmówcy mówili już dosyć obszernie, że w tym projekcie chodzi o ułatwienie karania unijnych piratów drogowych. Sojusz Lewicy Demokratycznej do tej pory popierał, popiera i będzie popierał wszystkie akty prawne, które będą zwiększały bezpieczeństwo na polskich, na europejskich drogach i będą się przyczyniały do tego, że będzie mniej zdarzeń drogowych, których w ostatnim czasie mieliśmy tak wiele. Nowela ta ma wprowadzić w życie dyrektywę z 2011 r. w sprawie ułatwień w zakresie transgranicznej wymiany informacji dotyczących przestępstw lub wykroczeń związanych z bezpieczeństwem ruchu drogowego. Natomiast, jak już zauważyli moi przedmówcy, termin ich wdrożenia minął 7 listopada zeszłego roku i, panie ministrze, pragnę nadmienić, że jest to kolejna dyrektywa, której termin wdrożenia do przepisów polskich minął. Za późno podchodzimy do tego, i to nie pierwszy raz. Nowe przepisy dotyczą polskich kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego w krajach Unii i kierowców z państw członkowskich Unii Europejskiej łamiących przepisy w Polsce. Zgodnie z projektem w Polsce ma zostać utworzony Krajowy Punkt Kontaktowy, którego zadaniem będzie wymiana informacji z takimi punktami w innych państwach Unii Europejskiej oraz przekazywanie ich służbom zajmującym się ściganiem sprawców przewinień drogowych. Wymiana informacji będzie dotyczyć danych rejestracyjnych pojazdów oraz ich właścicieli. Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej popiera ten projekt i będzie nad nim pracować w komisji. Jest to pierwsze czytanie. Natomiast podzielamy tutaj argumenty, które już padały z tej mównicy, o strażach gminnych, o strażach miejskich. Wielokrotnie na tej sali rozmawialiśmy - zastanawialiśmy się nad tym - o odebraniu praw do montowania fotoradarów tym strażom, a tutaj włączamy te straże do systemu. Myślę jednak, że nad mankamentami tej ustawy popracujemy w komisji. Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował za dalszymi pracami nad omawianym projektem ustawy. Dziękuję.