Mówca: Sprawozdawca Janusz Piechociński
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Po wakacyjnej przerwie wznawiamy prace, a cieszy nas to, że będzie to swoisty maraton pakietu telekomunikacyjnego, bo dzisiaj mamy drugie czytanie propozycji poselskich zmian do ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, ustawy o drogach publicznych, a w tym tygodniu podkomisja zakończy prace nad dużą zmianą Prawa telekomunikacyjnego, więc zapewne na kolejnym posiedzeniu Sejmu będziemy nad tym procedować. Równolegle do naszych obrad trwa posiedzenie połączonych sejmowej komisji kultury i sejmowej komisji innowacyjności, na którym dyskutuje się nad raportem o stanie polskiego Internetu, co pokazuje, że obszar e-gospodarki, e-administracji, e-zdrowia i każdego innego e- jest bardzo ważny. Szanowni Państwo! Zgodnie z ˝Europejską agendą cyfrową˝ do roku 2012 50% Europejczyków ma mieć dostęp do Internetu o szybkości do 100 Mb/s, a pozostali co najmniej do 30. Na koniec 2011 r. w Polsce mieliśmy dostępność trzydziestki na poziomie zaledwie 3,5% gospodarstw, a ponad 100 - na poziomie zaledwie poniżej 1%. Dostęp do Internetu ma w naszym kraju ponad 70% gospodarstw domowych, to znaczy, że niemal 30% domów pozbawionych jest w dalszym ciągu możliwości korzystania z globalnej sieci. Unijne pieniądze, blisko 1400 mln euro, mają to zmienić i wspomóc nasz wysiłek, rynku i państwa, w tym zakresie. Uwaga: według szacunków Komisji Europejskiej każde zwiększenie nasycenia danego kraju łączami szerokopasmowymi o 10% skutkuje wzrostem gospodarki o 1-1,5%. A więc jest się o co bić. Jednocześnie w te wakacje byliśmy pod wpływem dużej dyskusji, którą wywołał raport Najwyższej Izby Kontroli. Najwyższa Izba Kontroli w swoim raporcie stwierdziła, że z planowanych prawie 26 tys. km sieci szkieletowych do roku 2011 nie wybudowano nawet 100 km. W odpowiedzi Ministerstwo Rozwoju Regionalnego zwracało uwagę, że są to statystyki, dane, oceny i analizy z rzeczywistości listopada roku 2011. Dzisiaj, zdaniem nie tylko ministerstwa, ale także rynku, sytuacja jest zupełnie inna. W przypadku tzw. regionalnych programów operacyjnych, w ramach których buduje się sieci szkieletowe, prawie 70% środków jest już zakontraktowanych - w programie ˝Rozwój Polski Wschodniej˝ jest 100%, w programie ˝ostatnia mila˝, w ramach którego prywatne firmy budują sieci dostępowe, a więc łącza bezpośrednio do domu czy mieszkania klienta, zakontraktowane jest ponad 50%. Uwaga: na obszarze Polski wschodniej zakończyły się już powodzeniem notyfikacje pomocy publicznej, czyli uzyskano zgodę Komisji Europejskiej na wsparcie dla projektów. Szacuje się, że do końca roku łącznie zakontraktowanych będzie co najmniej 90% pieniędzy. Przypomnę, że nigdy wcześniej w polskiej rzeczywistości nie budowano infrastruktury teleinformatycznej ani o takiej skali, ani za takie pieniądze. To wielka historyczna szansa. Stąd inicjatorzy, wnioskodawcy i posłowie zebrali doświadczenia z praktyki funkcjonowania megaustawy wspierającej inwestycje w szerokopasmowy Internet, bardzo praktyczne, bardzo konkretne. One zostały poddane dyskusjom ze środowiskiem, skonsultowane z rządem, z regulatorem. W imieniu sejmowej Komisji Infrastruktury przedkładam państwu sprawozdanie z tych prac. Prace były bardzo intensywne, także w okresie wakacyjnym, za co chciałbym serdecznie podziękować członkom podkomisji, a później komisji. Zwracam uwagę, że na etapie prac podkomisyjnych najistotniejsze zmiany były do art. 1. Postanowiono nadać nowe brzmienie lit. a w pkt 8: określenie linii rozgraniczających teren inwestycji, wyznaczonych na mapie zasadniczej lub w przypadku jej braku - na mapie ewidencyjnej. Chodziło o ujednolicenie brzmienia z zapisami ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Również w art. 1 postanowiono skreślić pkt 6. Chodziło o to, aby w ramach programów regionalnych i Programu Operacyjnego ˝Rozwój Polski Wschodniej˝ korzystniejsze było zobligowanie inwestora do uzyskania decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej w przypadku prac wymagających pozwolenia na budowę, a więc tym samym wykorzystanie formuły zgłoszenia robót budowlanych bez konieczności uzyskania uprzednio decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej. Po prostu korzystaliśmy ze wszystkich możliwości Prawa budowlanego w tym zakresie. Jeśli chodzi jeszcze o zmiany do ustawy w art. 1, jest nowe brzmienie art. 51 ust. 1 pkt 1: określenie granic terenu objętego wnioskiem i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, na mapie ewidencyjnej. Również chodziło o ujednolicenie z zapisami Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Notabene, tak na marginesie, dodam, że stan zasobów geodezyjnych, ich adekwatność do potrzeb rynku i przygotowanych procesów inwestycyjnych na taką skalę okazały się bardzo niewydolne. Wydaje się, że w tym obszarze jest potrzebne czytelne wzmocnienie prac po stronie rządu - zapowiada się, że będzie to w ramach wielkich prac związanych z Kodeksem budowlanym - ale także po stronie samorządów, które realizują te zadania bezpośrednio w terenie. Kolejna ważna zmiana to w art. 1 nowe brzmienie pkt 8 lit. b. Chodziło o badanie zgodności lokalizacji z planami miejscowymi. To jest poprawka pozornie prosta, ale w praktyce bardzo istotna. I ostatnia istotna zmiana na etapie prac - chodziło o to, aby przepisy art. 46 i art. 48 stosować także do planów miejscowych obowiązujących w dniu wejścia w życie ustawy. Przyjęte brzmienie zaproponowane było w celu ujednolicenia brzmienia Prawa telekomunikacyjnego oraz niektórych innych ustaw, które 23 lipca 2012 r. zostało przekazane do Wysokiej Izby. Chodziło o te rozwiązania z projektu rządowego, które już możemy wprowadzić do wyprzedzającego projektu, aby samorządom i podmiotom rynkowym dać szansę skorzystania z tego nowego, racjonalniejszego rozwiązania. Na etapie pracy już całej komisji, szanowni państwo, wiele emocji po stronie rynku wywoływała zmiana do art. 9, a więc przepisy przejściowe. Uwaga: ze względu na charakter i skalę zmian wprowadzanych w art. 29 zachodziła potrzeba modyfikacji tego przepisu. Chodziło o kwestię wygaśnięcia rozporządzenia wydanego na podstawie art. 29 ust. 7, określającego między innymi rodzaj infrastruktury podlegającej inwentaryzacji. W ogóle na tym etapie prac, chcę to przyznać, mieliśmy duże różnice nie tylko zdań, ale przede wszystkim interesów pomiędzy rządem, Urzędem Komunikacji E... (Sekretarz Stanu w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej Tadeusz Jarmuziewicz: Elektronicznej.) Właśnie. ...Elektronicznej a rynkiem, który każde dodatkowe obligo w zakresie uzupełniania informacji o budowanej sieci, o jej potencjale i o jej wydolności traktował jako dodatkowe obciążenia, a zapominał o tym, że bez takiej informacji o charakterze publicznym, otwartej, bardzo trudno także przygotowywać projekty inwestycyjne i wyliczać ich racjonalność. Proszę też zwrócić uwagę, że dokonaliśmy istotnej zmiany w art. 4 pkt 2 projektu. Jest nowe brzmienie: zakładaniu, eksploatacji, nadzorze i konserwacji urządzeń telekomunikacyjnych, jeżeli wykonanie tych czynności bez uzyskania dostępu do nieruchomości i infrastruktury telekomunikacyjnej jest niemożliwe lub niecelowe z punktu widzenia planowania przestrzennego, zdrowia publicznego, ochrony środowiska lub bezpieczeństwa i porządku publicznego. Zmiana polegała na zastąpieniu wyrazów ˝do budynku˝ wyrazami ˝do nieruchomości˝. W ogóle generalnie okazuje się, że przy tego typu nadzwyczajnym trybie sięgania do ograniczenia praw własności czy władania bardzo istotny diabeł tkwi w szczegółach. Stąd między innymi była bardzo ważna, dotykająca także materii konstytucyjnej kwestia tego typu wyłączeń, jak daleko mogą być realizowane. Chodziło o to, żeby nie tworzyć też takiej sytuacji, że przedsiębiorca telekomunikacyjny działający na podstawie tej ustawy może na terenie, na nieruchomości właściciela zrobić prawie wszystko. W związku z tym szukaliśmy bardzo pragmatycznego rozwiązania i wydaje się, że ten konsensus, który osiągnęliśmy na etapie prac komisyjnych, jest godny wsparcia. Zwracam też uwagę na kolejną zmianę w art. 4 pkt 2, w art. 139 ust. 4: Do zapewnienia dostępu, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 27-30, art. 31 ust. 1 oraz art. 33. Chodziło o dostosowanie projektu do zmian zamieszczonych w projekcie kolejnej ustawy kompleksowej. Była to wprost implementacja zmienionego art. 12 dyrektywy ramowej poprzez wskazanie, że prezes określa szczegółowe warunki rozliczeń z tytułu zapewnienia dostępu, zmieniając stopień występującego w danym przypadku ryzyka. Uwaga: wrócimy do tej kwestii, kiedy zapewne także w imieniu sejmowej Komisji Infrastruktury będę sprawozdawał ten druk, będę przedstawiał relację z prac nad projektem rządowym zawartym w druku nr 627. Chcę zwrócić uwagę, że wykreśliliśmy zwrot: fundacji, której fundatorem jest jednostka samorządu terytorialnego. A więc nie będziemy tego mieli. Wynika to z faktu, że zgodnie z ustawą o finansach publicznych ze środków publicznych nie można tworzyć fundacji. Jest to typowa, klasyczna zmiana czyszcząca. Zwracam też uwagę, że mamy nowe propozycje w art. 2 pkt 2 dotyczące art. 39, dwie zmiany: lit. a i b. I tutaj chodziło o kwestię tego, by najpóźniej na sześć miesięcy przed dniem złożenia wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej albo pozwoleniu na budowę drogi, o których mowa wcześniej, była informacja o możliwości zgłaszania zainteresowania udostępnieniem kanału technologicznego. Zwracam uwagę, że ta ustawa, jeszcze ustawa matka sprzed poprzedniej kadencji, uruchomiła nowe myślenie w sprawie integracji różnych rodzajów inwestycji i wykorzystywania pasa drogowego, ale także innych naniesień, żeby prowadzić kanały technologiczne i móc umieszczać w nich światłowody. Tak więc ta zmiana umożliwi lokalizację kanałów technologicznych w przypadku przebudowy drogi realizowanej w trybie zgłoszenia, a jednocześnie nie będzie powodowała negatywnych konsekwencji dla samych inwestycji drogowych, bo doszło tutaj do swoistej kolizji w zakresie dobrymi intencji, które były przejawiane w kilku kolejnych specustawach, z których pierwsza - przypomnę, dotycząca inwestycji na drogach publicznych krajowych - została uchwalona w roku 2003 i potem była kilkakrotnie w dużym zakresie nowelizowana, także ze względu na uwagi, które płynęły ze środowiska czy też od pań i panów posłów. Na koniec dodam, że w celu wyeliminowania wątpliwości dotyczących zamieszczania przez wojewodę w decyzji o lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej informacji o zgodności inwestycji z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego województwa konieczne było doprecyzowanie, że ta informacja ma dotyczyć zarówno zgodności, jak i stwierdzonej niezgodności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego. Informacja taka nie ma wiążącego charakteru. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ta ustawa podczas prac w relacjach między posłami nie wywołała dramatycznych napięć, w związku z tym z pełnym przekonaniem rekomenduję Wysokiej Izbie jej przyjęcie. Rynek, samorządy są bardzo zaawansowane w pracach, a jednocześnie działają coraz bardziej pod tym rygorem zrealizowania tych inwestycji - i dobrego wykorzystania środków unijnych - oby jak najlepszej jakości, do roku 2015. Każdy tydzień czy dzień zwłoki będzie tu miał istotne znaczenie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)