PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nowelizacja ustawy o zgromadzeniach to uderzenie w fundament praw obywatelskich, o które walczyliśmy w ostatnich dziesięcioleciach. Wielu na tej sali było świadkami tamtych wydarzeń. Nowelizacja oddaje prawo do decydowania o podstawowych prawach obywatelskich urzędnikom. Ta zmiana spowoduje, że będzie trudno zorganizować legalną manifestację. Wprowadzenie kar materialnych, przerzucanie odpowiedzialności ze służb publicznych na organizatorów jest nie do przyjęcia. Czy przyjęcie restrykcyjnych zapisów zwolni służby porządkowe od odpowiedzialności? Na pewno nie. Wielu polityków Platformy Obywatelskiej mówiło, że projekt jest zły, krytyczny, że poprzez ograniczenie swobód obywatelskich łamie konstytucję. Przewodniczący ˝Solidarności˝ Piotr Duda mówił wręcz, że projekt cofa nas do czasów PRL-u, że jego przyjęcie jest czarnym dniem polskiej demokracji. Ponad 160 organizacji, o których tutaj już była mowa, złożyło protest. I co? I nic. Koalicja PO-PSL przyjęła projekt ustawy. Wiadomo, że prezydent podpisze, bo był to projekt prezydencki. Można sobie zadać pytanie: Co będzie w sytuacji gdy trzeba będzie zorganizować protest przed władzami samorządowymi, które mają podjąć decyzję o tym, czy ten protest się odbędzie? Łatwo można sobie wyobrazić sytuację, że jeżeli będzie to protest skierowany do prezydenta, burmistrza czy wójta, to znaleźć kogoś, który złoży kontrprojekt, że również chce w tym samym czasie zorganizować manifestację, będzie dosyć proste i w tym momencie będzie bardzo trudno taką manifestację czy zgromadzenie pod urzędem jakiegoś władcy samorządowego zorganizować. Jest jeszcze jedna sprawa. Jest zapowiedź klubu Prawo i Sprawiedliwość, zapowiedź ˝Solidarności˝ o skierowaniu tej ustawy do Trybunału Konstytucyjnego. Trybunał Konstytucyjny (Dzwonek) rozstrzygnie, czy ta ustawa jest zgodna z konstytucją. Mam tylko jedno pytanie do przedstawiciela rządu. Czy rząd przygotuje nowelizację tej ustawy? Bo ta ustawa jest, według mojej oceny, niezgodna z konstytucją. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 31 sierpnia obchodziliśmy w Polsce 32. rocznicę podpisania porozumień gdańskich. Gromadziliśmy się w całej Polsce na mszach świętych, by modlić się za ofiary stanu wojennego, za tych, którzy walczyli o przyjęcie 21 postulatów. Wśród tych postulatów było prawo do wolności zgromadzeń. Prezydent Komorowski przygotował projekt ustawy ograniczający wolność zgromadzeń. Senat wprawdzie złagodził pomysły pana prezydenta, który często sięga do ideałów ˝Solidarności˝. Dziś ciśnie się na usta pytanie: Jak pan prezydent godzi w swoim sumieniu ideały ˝Solidarności˝ z tym, co zapisał w projekcie ustawy? Przecież władza dostała dzisiaj narzędzia do utrudniania Polakom korzystania z wolności, o którą 30, 20 lat temu walczyła ˝Solidarność˝. W Senacie za tą ustawą opowiedzieli się prawie wszyscy senatorowie Platformy Obywatelskiej, wyłączył się pan Józef Pinior, który walczył wtedy o te prawa, o prawo do wolności zgromadzeń. Mam pytanie do pana ministra z Kancelarii Prezydenta RP. Czy po tej publicznej dyskusji i fali protestów napływających z różnych środowisk prezydent Komorowski nie ma wątpliwości, czy podpisać tę ustawę? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do panów z Kancelarii Prezydenta RP, do strony rządowej. Czego państwo tak naprawdę się obawiacie? Czy ta ustawa jest przypadkowa, czy wpisuje się w jakąś większą całość? Dzisiaj Rzeczpospolita pisze o waszych esemesach, o przekazie PR-owskim. Czy boicie się, że ten PR nie wypali i jednak trzeba Polakom zakazać, zabronić wyjść na ulicę i powiedzieć to, co myślą o tych waszych fatalnych rządach? Niech państwo szczerze odpowiedzą tutaj Polsce, dlaczego nazywacie się jeszcze: obywatelska. Czy ta ustawa ma cokolwiek wspólnego z waszą nazwą? Tak, panie ministrze? Myślę, że nie, o czym świadczą liczne protesty organizacji pozarządowych. Nie chodzi tylko o to, że partie z tej czy z drugiej strony mają takie zdanie, także obiektywne organizacje przywołują was do porządku. Ale dla was dzisiaj nikt się nie liczy. Dla was jest najważniejsze zrealizowanie własnego celu i stworzenie, z przykrością muszę stwierdzić, chyba drugiej Białorusi. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pan nie zrozumiał mojej wypowiedzi. Oczywiście w ustawie matce jest taki przepis, ale dzisiaj mówi się tylko o zgromadzeniu. (Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP Krzysztof Hubert Łaszkiewicz: I o zakazie.) Ale o zakazie w konkretnych przypadkach. Mówiłem o takiej sytuacji, że jeżeli będzie to protest przed samorządem, to jeżeli wójt, burmistrz czy prezydent miasta nie będzie wyrażał zgody, to wystarczy zgłosić kontrmanifestację i wtedy prezydent miasta ma możliwość uchylenia. Tak wynika z tego przepisu, panie ministrze. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jacek Sasin
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Zadając swoje pytanie, nie kierowałem go do pana, bo nie dotyczyło ono zapisu ustawy, który był w projekcie prezydenckim i który został uchwalony przez Sejm. Oczywiście nie podzielam pana argumentacji i nie uważam, że wprowadzenie tego przepisu było konieczne, ponieważ w demokratycznym państwie od dbania o porządek w czasie zgromadzeń są organy porządku, jest powołana do tego Policja, a w następstwie prokuratura i sądy, które karzą winnych zakłócenia tych pokojowych manifestacji, i nie ma potrzeby wprowadzania takich restrykcyjnych przepisów ograniczających jednak konstytucyjne prawa obywateli. Ten przepis, który państwo zaproponowaliście, jest jednak o wiele łagodniejszy od tego, co zdecydował Senat. Senat zmienił ten przepis czy zaproponował Sejmowi taką zmianę tego przepisu, która praktycznie uniemożliwia również odbycie w jednym miejscu dwóch całkowicie pokojowych manifestacji, w przypadku których nawet urzędnicy nie będą mieli wątpliwości, że są pokojowe. Państwo zaproponowaliście takie oto rozwiązanie, że jeśli urzędnicy uznają, że jedna lub druga manifestacja grozi zakłóceniem porządku i nie można ich jednocześnie rozdzielić, to wtedy należy ich zakazać. Senat proponuje takie rozwiązanie, że nawet jeśli są to dwie niezwykle pokojowe manifestacje, że manifestują, nie wiem, buddyści i wyznawcy Hare Kryszna, chcą pojawić się w jednym miejscu, śpiewać i tańczyć, a odbywa się to na takim terenie, gdzie nie można tych manifestacji rozdzielić, to i tak urzędnik ma obowiązek tej manifestacji zakazać. Pytałem Platformę Obywatelską, bo to właśnie jej senatorowie zdecydowali, że ten przepis zostanie tak zaostrzony, co spowodowało, że postanowili jeszcze zaostrzyć ten przepis, uderzając już tylko i wyłącznie w manifestacje całkowicie pokojowe. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sprawozdawca Bożena Kamińska
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Komisji Kultury i Środków Przekazu przedstawić sprawozdanie Komisji Kultury i Środków Przekazu o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo prasowe (druki nr 644 i 659). Komisja Kultury i Środków Przekazu po rozpatrzeniu powyższej uchwały na posiedzeniu w dniu 29 sierpnia 2012 r. wnosi: Wysoki Sejm raczy poprawki Senatu zawarte: w pkt 1 - przyjąć, w pkt 2 - przyjąć, w pkt 3 - odrzucić, w pkt 4 - przyjąć, w pkt 5 - przyjąć. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Iwona Śledzińska-Katarasińska
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Platforma Obywatelska zgadza się, prawie się zgadza ze stanowiskiem komisji. Zresztą część poprawek Senatu ma charakter legislacyjno-redakcyjny, więc nie ulegało wątpliwości, że są to poprawki, które trzeba zaakceptować. Dwie raczej są poprawkami merytorycznymi. Jedna z nich została odrzucona przez komisję. Tak też i Platforma postąpi, ponieważ niejako Senat uznał, że sąd musi sporządzić uzasadnienie swojego wyroku na wniosek, a my uważamy, że z urzędu, że decyzja musi być wydana wraz z uzasadnieniem. Powiedziałam, że zgadzamy się ze zdaniem komisji. W jednej tylko kwestii nie jesteśmy aż tak jednomyślni, zresztą powiem uczciwie, że też nie do końca w klubie jesteśmy co do tego zgodni. Senat przywrócił w poprawce 1. pierwotny zapis, który mówi, że sprostowanie musi być opublikowane w tym samym miejscu, gdzie materiał, którego ono dotyczy, i taką samą czcionką. Nasz klub podczas prac tutaj w Sejmie wprowadził poprawkę, uznając, że jak gdyby będzie to może skuteczniejsze, że bezpieczniej będzie przyjąć wersję, że sprostowanie musi być opublikowane niejako w tym samym miejscu, a wielkość czcionki ma być standardowa dla danego wydawnictwa, dla danego periodyku. Ja zgadzam się z Senatem, że logicznie jest właśnie tak: jeśli tu na pół ściany skłamałeś, to ja też na pół ściany chcę mieć sprostowanie. No ale logika logiką. Istotą tej zmiany, tej nowelizacji, jest to, by w ogóle zmobilizować wydawców i nadawców do zamieszczania sprostowań. Zdaniem części z nas nie należy dawać jeszcze kolejnych pretekstów: że nie można było, że nie było miejsca, że są ważniejsze informacje. Standardowa wielkość czcionki wydawała się tutaj być rozwiązaniem bezpiecznym, bo to przecież nie oznacza i z reguły nie jest tak, że jest to jakiś bardzo drobny druk. Jak mówię, komisja uznała, że senacka poprawka jest lepsza, a klub i każdy z posłów będzie decydował, którą wersję wybiera. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Paweł Bauć
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ruch Palikota, jeżeli chodzi o poprawki Senatu, nad którymi debatujemy, będzie działał zgodnie z duchem i intencjami, jakie przedstawiła nam komisja. Chciałbym tylko zauważyć, że niestety z racji złej legislacji, jak i złej pracy Senatu - Izby, o której mówimy, że chyba powinna być już dawno zlikwidowana - przedłuża się stan, kiedy obywatel, który stwierdził, że jego wypowiedzi czy stan faktyczny przedstawiany przez redaktora dowolnej gazety są niezgodne z prawdą, po prostu nie może się odwoływać. Jesteśmy teraz w sytuacji zawieszenia, co jest, jeżeli chodzi już o kwestię wolności słowa i wypowiedzi, rzeczą karygodną. Należy też zwrócić uwagę, że chyba o wiele szybciej zakończylibyśmy tę debatę, gdyby nie było tej dziwnej sytuacji w Senacie, kiedy senator zgłaszający poprawki nie wiedział, co zgłasza. Wiemy bowiem, że doszło do karygodnych wprost, można powiedzieć, nadużyć intelektualnych - nagle poprawka, sprostowanie miałyby mieć dwukrotną wielkość tego, o czym była mowa w danym artykule. Wiele osób w ogóle dziwiło się, że coś takiego robimy. Sądzimy, że jeszcze nad Prawem prasowym trzeba będzie popracować, ale żeby skrócić ten czas zawieszenia prawnego, będziemy głosować zgodnie z intencją, jaką zawarła w swoich pracach komisja. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Ozga
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozważamy w tym punkcie zasadność przyjęcia lub odrzucenia wniesionych przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej pięciu poprawek do ustawy Prawo prasowe. W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam zaszczyt zaprezentować stanowisko w sprawie zasadności wniesionych poprawek. Za słuszny w naszym przekonaniu uznać należy zapis redakcyjny wynikający z poprawki nr 2, a mianowicie uwzględniający terminologię, jaką posługuje się ustawa Kodeks postępowania cywilnego. Chodzi o termin: uczestnik stosowany na gruncie przepisów regulujących postępowanie nieprocesowe. Podmioty występujące w procesie określa się z kolei mianem stron. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Senatu w przedmiocie pozostania przy zasadach ogólnych, jeżeli chodzi o kwestię zaskarżalności orzeczeń wydanych przez sądy drugiej instancji. Istotnie, wyłączenie możliwości poddania sprawy o opublikowanie sprostowania kognicji najwyższej instancji sądowej nie tylko nie byłoby podyktowane żadnymi ważnymi względami, lecz również pozbawiłoby Sąd Najwyższy wpływu na wykładnię i sposób stosowania przepisów z dziedziny, jakie daje ustawa Prawo prasowe. Za zasadną uznajemy również poprawkę dodającą po art. 1 przepis obejmujący regulację o charakterze przejściowym. Na skutek orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 grudnia 2010 r. przepis art. 31 omawianej ustawy został derogowany z systemu prawa. Luka prawna została skutecznie wypełniona, szczególnie w odniesieniu do zapewnienia zainteresowanym możliwości skutecznego dochodzenia ochrony dóbr osobistych naruszonych w wyniku oceniającej publikacji medialnej. Poprawka 1. dotyczy ujednolicenia technicznej formy sprostowania, aby umożliwić jego czytelność. Nie uznajemy za stosowne przyjęcia poprawki 3. Senatu, stając na stanowisku, iż obecny zapis w pełni realizuje cel i zamierzenia, jakim służy. Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego w głosowaniu opowie się za przyjęciem poprawek 1., 2., 4. i 5., i odrzuceniem poprawki 3. Jeszcze w nawiązaniu do wypowiedzi pani poseł z Prawa i Sprawiedliwości, rzeczywiście ustawa ta nie wypełnia do końca potrzeby legislacyjnej, dlatego klub Polskiego Stronnictwa Ludowego wniósł do laski marszałkowskiej projekt ustawy Prawo prasowe. Myślę, że będziemy nad nim wkrótce procedować. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Dariusz Joński
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Projektowana ustawa o zmianie ustawy Prawo prasowe ma na celu - tak jak już mówili przedmówcy - dostosowanie systemu prawa do orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, tych wydanych w dniach 5 maja 2004 r., jak również 1 grudnia 2010 r., stwierdzających niezgodność norm prawnych dekodowanych z art. 46 ust. 1 oraz niektórych przepisów rozdziału 5 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe z konstytucją. Sejm nowelizował już Prawo prasowe pod koniec lipca. Nowela przewidywała pozostawienie sprostowania jako jednej formy reakcji na publikację. Jednak Senat na początku sierpnia opowiedział się za wprowadzeniem pięciu poprawek. Pierwsza przewiduje, że od wejścia w życie noweli w ciągu 21 dni będzie można zażądać sprostowania materiałów prasowych, które ukazały się po 13 czerwca br., czyli dzień później. Na mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego przepisy dotyczące sprostowań utraciły moc. Druga powracała do zapisu, który był w pierwotnym projekcie Senatu. Sprostowanie byłoby drukowane taką samą czcionką jak materiał prasowy, którego dotyczy. W trzeciej Senat zaproponował skargę kasacyjną od wyroku sądu drugiej instancji w sprawach o opublikowanie sprostowania. Tego nie przewidywała ustawa uchwalona przez Sejm. To są poprawki, które przyjął klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Jest jedna, której klub SLD nie poprze. To poprawka senacka, która znosiła obowiązek sporządzenia przez sąd uzasadnienia wyroku w sprawach dotyczących sprostowań i doręczeń ich stronom z urzędu. Przyłączam się do tych wszystkich głosów, które mówią, aby jeszcze raz przygotować całkowicie nowy projekt Prawa prasowego, który byłby zaakceptowany przez wszystkie strony. Tutaj w dość szybkim czasie próbujemy naprawić błędy, które zostały wypunktowane przez Trybunał Konstytucyjny. Prawdą jest, że w tej chwili instytucja sprostowania nie funkcjonuje, więc w tym momencie warto przyjąć te rozwiązania z poprawkami, bez tej jednej, o której mówiłem. Natomiast klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej rozważa rozpoczęcie prac nad nowym projektem Prawa prasowego. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Dąbrowski
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska przedstawić stanowisko w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo prasowe. Jak już mówili wszyscy moi przedmówcy, ta zmiana jest wymuszona obecną luką prawną, to trzeba zrobić. Liczę na to, że w jak najbliższym czasie zaczniemy pracować chociażby nad projektem złożonym przez Polskie Stronnictwo Ludowe, ponieważ Prawo prasowe trzeba dostosować, unowocześnić, trzeba to zrobić kompleksowo. Ta nowelizacja powinna być obszerna, dokładna i, co ważne, wypracowana w drodze konsensusu, tak aby pogodzić interesy, z jednej strony, wydawców i dziennikarzy, a z drugiej strony, osób czytających teksty zamieszczane w wydawnictwach czy odwołujących się do tych tekstów. Co do procedowanej dzisiaj ustawy Klub Parlamentarny Solidarna Polska zagłosuje zgodnie z przyjętym stanowiskiem Komisji Kultury i Środków Przekazu, czyli poprze poprawki 1., 2., 4. i 5., będzie przeciw poprawce 3. Dziękuję bardzo.
Mówca: Bożena Kamińska
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Posłanki i Panowie Posłowie! Chciałabym w imieniu Komisji Kultury i Środków Przekazu wszystkim klubom bardzo serdecznie podziękować za to, że jesteśmy zgodni co do poprawek, jeżeli chodzi o Prawo prasowe. Dziękuję również bardzo za to, że stoimy na stanowisku, iż wprowadzenie tego jak najszybciej jest niezbędne, tak żeby te sprostowania funkcjonowały już w naszym życiu publicznym. Bardzo dziękuję też za współpracę, jak również za deklarację, że Prawo prasowe będzie poddane pod dyskusję w całości, nie tylko w kontekście poprawek, nad którymi pracowaliśmy, jeżeli chodzi o uwzględnienie sugestii przedstawionych przez Trybunał Konstytucyjny. Bardzo dziękuję.
Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie znam tego człowieka, nie widziałem go na oczy, nie uczyniłem mu żadnej krzywdy. Proszę Wysokiej Izby, w Muzeum Narodowym, gdy organizowano tę pożałowania godną wystawę, gnił obraz Jana Matejki ˝Bitwa pod Grunwaldem˝. Ja, proszę państwa, szanuję wszystkich ludzi, bez względu na ich preferencje seksualne, ale uważam to za prywatną sprawę i uważam, że takie placówki, tak zasłużone dla kultury narodowej placówki jak Muzeum Narodowe nie powinny być wciągane w proceder promocji, propagowania tej pseudokultury homoseksualnej. Kryterium upodobań seksualnych nie może być, proszę państwa, ani nie jest kryterium wyodrębnienia sztuki homoseksualnej. Coś takiego, proszę państwa, nie istnieje. Chciałbym powiedzieć, że żadne oskarżenia, pozwy itd. nie spowodują... (Głos z sali: Sąd zadecyduje.) ...mojej rezygnacji z prezentowania pewnej linii politycznej, czyli troski o wartości, troski o godność rodziny, troski o dobre obyczaje, także troski o wolność słowa. Nikomu nie zamykam ust, ale sobie też nie pozwolę zamknąć. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Maciej Mroczek
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Marszałkini Sejmu na podstawie art. 7c ust. 1 w związku z ust. 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora skierowała do Komisji Regulaminowej i Spraw Poselskich w dniu 24 lutego 2012 r. wniosek powoda Pawła Policzkiewicza z dnia 27 stycznia 2012 r. uzupełniony w dniu 21 lutego 2012 r. o wyrażenie przez Sejm zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności cywilnej posła Piotra Chmielowskiego. Powód Paweł Policzkiewicz wnosi o ochronę dóbr osobistych, czyli o to, że w dniu 14 grudnia 2011 r. poseł Piotr Chmielowski naruszył dobra osobiste Pawła Policzkiewicza z trybuny sejmowej podczas transmitowanego przez media posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej poprzez publiczną wypowiedź skierowaną pod jego adresem, tj. o czyn z art. 23 Kodeksu cywilnego. Komisja Regulaminowa i Spraw Poselskich rozpatrzyła przedmiotowy wniosek na posiedzeniu w dniu 25 lipca 2012 r., wysłuchując posła Piotra Chmielowskiego, który na podstawie art. 7c ust. 4 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora złożył wyjaśnienia i własne wnioski w tej sprawie. Pełnomocnik powoda adwokat Małgorzata Betlej pomimo zaproszenia nie przybyła na posiedzenie komisji. Komisja Regulaminowa i Spraw Poselskich po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku nie podzieliła stanowiska zawartego w jego uzasadnieniu i na podstawie art. 7c ust. 5 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora przedkłada propozycję odrzucenia wniosku powoda Pawła Policzkiewicza reprezentowanego przez adwokat Małgorzatę Betlej z dnia 27 stycznia 2012 r. o wyrażenie zgody przez Sejm na pociągnięcie do odpowiedzialności cywilnej pana posła Piotra Chmielowskiego. Dziękuję.
Mówca: Jerzy Ziętek
Data: 2012-09-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W dniach 19-22 września na Śląsku, w Katowicach, odbędzie się XXXI Kongres Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego. Honorowy patronat nad kongresem objęła małżonka prezydenta RP pani Anna Komorowska. Hasłem przewodnim tego najważniejszego w Polsce w 2012 r. zjazdu, a zarazem spotkania naukowego ginekologów i położników będzie ˝Kobieta XXI wieku˝. Program naukowy kongresu obejmuje wszystkie obszary ginekologii i położnictwa, w tym także zagadnienia związane z szeroko pojętym problemem anti-agingu, czyli działania przeciw starzeniu się, oraz z ginekologią estetyczną. Program czterodniowego kongresu obejmuje sesje plenarne, główne, tematyczne oraz sesje Polonii ginekologicznej świata. Będą także dyskusje i spotkania warsztatowe. Szanowny Panie Marszałku! Panie Posłanki i Panowie Posłowie! XXXI Kongres PTG będzie okazją do podsumowania 3-letniej aktywności naukowej, klinicznej i edukacyjnej oraz wyróżnienia osób szczególnie zaangażowanych w rozwój ginekologii i położnictwa. Do Katowic przybędzie wielu uznanych ginekologów-położników, neonatologów, psychologów i rehabilitantów. Będą położne z całego kraju, także studenci medycyny. Nie zabraknie przedstawicieli innych specjalności, których zainteresowania mieszczą się w głównym nurcie osiągnięć naukowych mojej dyscypliny medycznej. Kojarzona powszechnie z koncertami czy występami naszych siatkarskich gwiazd hala widowiskowo-sportowa ˝Spodek˝ oraz nowoczesne sale Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego znów staną się areną, na której zaproszeni na kongres wykładowcy z kraju i ze świata zaprezentują najnowsze wytyczne i standardy postępowania w położnictwie i ginekologii. (Głos z sali: Dla Polski.) Jednym z punktów kongresu będzie panel dyskusyjny Polskiej Koalicji na Rzecz Walki z Rakiem Szyjki Macicy, który odbędzie się 20 września o godz. 16.45. W maju tego roku, w sali kolumnowej naszego parlamentu, uczestniczyliśmy tłumnie w konferencji ˝Zdrowa kobieta - silna Polska. Bądź dla siebie najważniejsza˝, którą z mojej inicjatywy zorganizowała nasza wspaniała Parlamentarna Grupa Kobiet wraz z Polską Koalicją na rzecz Walki z Rakiem Szyjki Macicy. Ponadto organizatorzy zapewniają ciekawy program artystyczny i inne imprezy towarzyszące, które mają być wspaniałym dopełnieniem wrażeń z XXXI Kongresu PTG. Wierzę, że kongres przyniesie konkretne, dobre owoce dla rozwoju medycy w obszarze ginekologii i położnictwa, z których skorzystamy wszyscy, bo - powtarzając temat majowej konferencji - zdrowa kobieta to silna Polska. Organizatorom i uczestnikom kongresu życzę powodzenia w realizacji założonych celów. Dziękuję serdecznie.