PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Agnieszka Buczyńska
Data: 2026-03-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozmawiamy dziś o projekcie ustawy, która ma karać rodziców za utrudnianie kontaktów z dzieckiem byłym partnerom. Mówiąc wprost, chodzi o sytuację, gdy po rozstaniu jedno z rodziców nie pozwala drugiemu widywać się z własnym dzieckiem. Ten problem jest realny i nie możemy go na pewno zamiatać pod dywan. Wielu z nas na pewno zna takie przypadki z życia albo ze swoich okręgów, albo od znajomych. Tata, który miesiącami nie może zobaczyć dziecka. Dziecko, które trafia w środek dorosłego konfliktu i nie rozumie, dlaczego nagle nie widuje jednego z rodziców. Psycholodzy mówią wprost: dzieci potrzebują kontaktu z obojgiem rodziców. Gdy tego kontaktu brakuje latami, pojawiają się problemy: trudności emocjonalne, poczucie winy, kłopoty z budowaniem relacji w dorosłym życiu. Dlatego państwo powinno działać i chronić te więzi. Co więcej, często sądy już orzekają, nakazując kontakty, ale orzeczenia to jedno, a niestety ich egzekwowanie to zupełnie inna historia. Z tym właśnie jest największy problem. Ale - i to jest ważne ˝ale˝ - mamy wątpliwości co do tego, czy prawo karne jest tu właściwym narzędziem. Ten projekt mówi o tym, że kto uporczywie utrudnia kontakty z dzieckiem, może trafić do więzienia - do roku pozbawienia wolności. Oczywiście rozumiem intencje, naprawdę, tylko zastanówmy się przez chwilę, co to może oznaczać w praktyce. Sprawy rodzinne są skomplikowane. Powodów, dla których kontakty nie dochodzą do skutku, może być wiele. Czasem to złośliwość, ale czasem - strach o bezpieczeństwo dziecka, choroba, trudna sytuacja życiowa, problemy organizacyjne. Jak prawo karne ma odróżnić jedno od drugiego? Jest też ryzyko, że zamiast łagodzić konflikty, je zaognimy. Zamiast sprawić, że rodzice będą ze sobą współpracować dla dobra dziecka, stworzymy kolejne narzędzie, którego jedna strona będzie używać przeciwko drugiej stronie. Dlatego jako klub Polska 2050 uważamy, że ten projekt potrzebuje więcej pracy. Zanim go uchwalimy, posłuchajmy ekspertów: sędziów rodzinnych, mediatorów, którzy wiedzą, jak bez sądów rozwiązywać konflikty między rodzicami, psychologów dziecięcych, kuratorów. Dzieci mają prawo do kontaktu z obojgiem rodziców. To nie podlega żadnej dyskusji. Jeśli obecne przepisy tego nie zapewniają, musimy je zmienić, ale dobra ustawa to nie taka, którą się szybko uchwala, ale taka, która naprawdę działa i nie wyrządza przy okazji nowych krzywd. Dlatego wnoszę o skierowanie tego projektu do dalszych prac w komisji. Zróbmy to odpowiedzialnie dla dobra dzieci. Dziękuję.
Mówca: Marta Stożek
Data: 2026-03-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W procedowanym projekcie ustawy zauważono problem, jakim jest wciąganie dzieci przez rodziców w konflikt między rodzicami, robienie z dzieci broni przeciwko byłemu małżonkowi czy małżonce. W tym momencie chciałabym przywołać przypowieść o królu Salomonie, który rozsądzał pomiędzy dwoma kobietami spór o to, której z nich jest dziecko. Na pytanie o to, która zgodzi się na przepołowienie dziecka, żeby obie dostały po równo, jedna z nich odpowiedziała: ja. Szanowni państwo, ten projekt ustawy jest taką kobietą - przedkłada interes rodzica ponad interes dziecka. A to dziecko jest najważniejsze, nie rodzic. I tak, dobrem dzieckiem jest możliwość cieszenia się kontaktem z dwojgiem kochających rodziców, ale nie powinno to być dla dziecka traumą, a uwięzienie jednego z rodziców jest i będzie dla dziecka traumą. By tak nie było, rodzice i dzieci powinni dostać wsparcie od państwa: terapię dla rodziców, ale też dla dziecka, pomoc psychologiczną i terapeutyczną głównie dla dobra rodziców. (Poseł Marcin Józefaciuk: To jest w projekcie.) Widząc ten problem, widząc potrzebę jego rozwiązania, nie popieramy tego projektu w takim brzmieniu, w jakim jest teraz - jako potencjalnie traumatyzującego dla najważniejszej strony, czyli dla dzieci. Dziękuję.
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-03-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zadać pytanie do Ministerstwa Sprawiedliwości, ale chyba pana ministra nie ma tutaj, nie zaszczycił nas obecnością. Mimo wszystko chciałbym dowiedzieć się, czy ministerstwo poprze dalsze prace nad przepisami dotyczącymi przeciwdziałania alienacji rodzicielskiej i uporczywemu utrudnianiu kontaktów z dziećmi. Od lat słyszymy deklarację, że z tym zjawiskiem trzeba walczyć, bo jego ofiarą są dzieci, ale oczywiście ofiarą jest także rodzic odcinany od życia własnego syna czy córki, mimo orzeczeń z sądu. Co więcej, sam minister sprawiedliwości, sądząc po tym, co publicznie deklarował, chce z alienacją rodzicielską walczyć. Zwracając uwagę także na różnego rodzaju głosy z sali co do tego, że być może należałoby poprawić i doprecyzować część przepisów, chciałbym powiedzieć, że nad tym projektem trzeba pracować. Czy Ministerstwo Sprawiedliwości włączy się w te prace? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Schmidt
Data: 2026-03-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Debatujemy nad kolejnym ważnym projektem. Jest to temat szczególnie wrażliwy społecznie i rzeczywiście wymaga kompleksowych rozwiązań. Wiele osób, myślę, że w większym stopniu jednak ojców, boryka się z problemem alienacji rodzicielskiej. Ale ja mam pewne wątpliwości i w związku z tym pytania do państwa wnioskodawców: Czy wprowadzenie odpowiedzialności karnej za utrudnianie kontaktów z dzieckiem nie spowoduje wzrostu liczby bezpodstawnych zawiadomień o popełnieniu przestępstwa bądź też wykroczenia w sytuacjach, kiedy oczywiście towarzyszy temu konflikt rodzicielski i dziecko staje się kartą przetargową? W jaki sposób projektowane przepisy będą chronić dobro i bezpieczeństwo dziecka w sytuacjach, kiedy ten brak kontaktu wynika z woli dziecka, z obawy przed przemocą i z traumy, którą przeżyło w związku z relacjami między rodzicami? Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Lorek
Data: 2026-03-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Pośle Sprawozdawco! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nie użyłbym słowa: knot w odniesieniu do jakiegokolwiek projektu, a tym bardziej w odniesieniu do tego. To, czego nasłuchałem się przez lata w biurze poselskim, przyjmując rodziców, jest naprawdę smutne. Takich przykładów, które były tu przytaczane, mógłbym jeszcze dodać, powielić je. Rozwód to jest tragedia dla rodziny, a ten dramat może być jeszcze spotęgowany przez czyny rodziców. A jeszcze jeżeli rodzice mają jakiekolwiek związki z systemem prawa w Polsce, to już to wzrasta, bym powiedział, do potęgi entej. I tak, znam sytuację, gdzie mama oskarżyła bezpodstawnie ojca o pedofilię. Znam sytuację, w której ojciec musiał dosłownie porwać dziecko, bo by go nigdy w życiu nie zobaczył. Takich sytuacji i dramatów jest bardzo wiele. Ten projekt jest niezmiernie potrzebny i dlatego apeluję, żeby on nie trafił (Dzwonek) do komisyjnej zamrażarki, tylko był procedowany. (Oklaski)
Mówca: Marcin Józefaciuk
Data: 2026-03-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Alienacja rodzicielska jest poważnym problemem społecznym i źródłem ogromnych dramatów rodzinnych. Dlatego potrzebujemy rozwiązań, które z jednej strony pozwolą przeciwdziałać rzeczywistemu zrywaniu więzi rodzinnych, a z drugiej zagwarantują pełne uwzględnienie bezpieczeństwa i dobra dziecka w każdej indywidualnej sprawie. Mam kilka pytań: Czy Ministerstwo dostrzega problemy alienacji rodzicielskiej oraz długotrwałego utrudnienia kontaktów z dzieckiem jako realne problemy społeczne? Jak rząd odnosi się do publicznej wypowiedzi pewnej sekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej, która stwierdziła, że alienacja rodzicielska nie istnieje i jest jedynie ideologią? Jakie prace legislacyjne dotyczące sytuacji okołorozwodowej prowadzone są w Ministerstwie Sprawiedliwości? Oraz ostatnie pytanie, bardziej retoryczne: Czy naprawdę chcemy utrzymywać sytuację, w której państwo potrafi ukarać, i słusznie, za brak płacenia alimentów, ale jest bezradne, gdy dziecku odbiera się jednego z rodziców? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Głogowski
Data: 2026-03-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Proceder utrudniania dziecku kontaktu z rodzicem jest godny największego potępienia. To krzywdzi dziecko, ale krzywdzi także rodzica, najczęściej ojca. To krzywdzi także dziadków, często rodzeństwo, kiedy jest sytuacja, że jest wspólny ojciec i inne matki. Słusznie należy oczekiwać, że państwo będzie walczyło z tego typu procederem. Przeniesienie walki z tym z Kodeksu postępowania cywilnego do Kodeksu karnego oceniamy w miarę pozytywnie. Sam w poprzedniej kadencji pisałem interpelację w tym kierunku. Nawet nie chodzi mi tutaj o wysokość kary, choć to chyba też jest temat do dyskusji. Chodzi o sam fakt wpisania osoby, o to, że osoba jest wskazana w rejestrze osób skazanych. To też może przeciwdziałać takiemu procederowi. To jednak oczywiście rozwiązanie fragmentaryczne. Chciałbym zapytać pana ministra, kiedy możemy się spodziewać ze strony ministra Waldemara Żurka przedstawienia (Dzwonek) kompleksowej nowelizacji tego obszaru. Minister zapowiadał, że nad tym pracuje. Mam nadzieję, że państwo polskie zacznie skutecznie walczyć z problemem pozbawiania dzieci kontaktu z rodzicami. (Oklaski)
Mówca: Mariusz Krystian
Data: 2026-03-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To kolejny bardzo ważny temat, którym polski Sejm powinien się zająć. Rzeczywiście w czasie praktyki poselskiej również poznałem wiele historii, które dotyczą właśnie tego problemu, problemu utrudniania kontaktu z dzieckiem. Mam dwa pytania do projektodawców. Proszę o wskazanie, w jaki sposób te przepisy będą współdziałać z istniejącymi instrumentami prawa rodzinnego, przewidzianymi zwłaszcza w Kodeksie postępowania cywilnego. Jest bardzo prawdopodobne, że będą się one wykluczać i skuteczność tych nowych przepisów może być wątpliwa. Warto zadbać o to, żeby sądy nie interpretowały prawa, tylko wprost je stosowały. Jak projektodawcy oceniają potencjalny wpływ nowych regulacji na te orzeczenia sądów rodzinnych, które często ze sprawiedliwością mają bardzo mało wspólnego? Dziękuję bardzo.
Mówca: Maria Kurowska
Data: 2026-03-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wskutek alienacji rodzicielskiej dzieci są zalęknione. Alienacja rodzicielska powoduje, że dziecko nie tylko nie czuje się pewnie w dzieciństwie, ale także chodzi z tym stresem, z tą traumą całe życie. Czasem jednak jest właściwe, że jeden rodzic uniemożliwia kontakty. Nie wiem, ale chyba tego nie znalazłam w tym projekcie. Co się bowiem dzieje, jeżeli np. jest podejrzenie, że rodzic skrzywdzi dziecko? Trzeba więc to dziecko zabezpieczyć. Przy okazji spytam, bo mamy tutaj różne pomysły, jak podchodzicie, szanowni państwo, do tego, żeby zorganizować dyskusję o opiece naprzemiennej. (Oklaski) Ilu byśmy rzeczy uniknęli. Gdyby to dziecko było jeden tydzień u jednego rodzica, a drugi - u drugiego, uniknęlibyśmy alimentów i nie byłoby tego nastawiania przeciwko rodzicom. A więc poddaję to pod rozwagę panu ministrowi. Dziękuję. (Dzwonek) (Poseł Witold Tumanowicz: To jest w innym projekcie ustawy, który złożyliśmy.)
Mówca: Joanna Borowiak
Data: 2026-03-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Alienacja to krzywda dla dziecka i zapewne w zamyśle kara dla byłego małżonka lub zemsta na nim, świadoma lub nie. Zawsze to jednak krzywda dziecka, które często nie rozumie, co się dzieje, i które z powodu rozstania rodziców jest wystarczająco przerażone i zagubione. Alienacja pogłębia jeszcze te stany. Przekłada się często na funkcjonowanie dziecka w domu, w szkole, w grupie rówieśniczej. Mam pytanie do wnioskodawców o liczbę spraw w sądach rodzinnych prowadzonych z tytułu alienacji rodzicielskiej. Jak często sądy rodzinne nakładają kary finansowe na rodziców uniemożliwiających czy utrudniających kontakt z dzieckiem i najczęściej jak wysokie są to kary? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Szymański
Data: 2026-03-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Stop alienacji rodzicielskiej. (Oklaski) Dość uporczywego uniemożliwiania kontaktu rodziców z dzieckiem. Dość niewykonywania orzeczeń sądu w tej sprawie. Omawiamy dzisiaj projekt Konfederacji, który ma wprowadzić ochronę praw rodziców do kontaktu z dzieckiem i, co ważniejsze, praw dziecka do kontaktu z obojgiem rodziców. Dziękuję prawie wszystkim stronom za przychylność względem tego projektu. Nawet za te konstruktywne uwagi, za deklaracje, że chcecie państwo pracować w komisjach nad tym projektem. Bardzo to cenię. Natomiast nie mogę zrozumieć postawy Lewicy. Pani poseł Ueberhan uprawia jakiś utylitaryzm. (Oklaski) Próbuje ocenić i zważyć, czy w przypadku 600 warto, czy nie warto. Jako personalista nie mogę się na to zgodzić. Każdy rodzic jest wart tego, żeby się nad tym projektem pochylić, i każde dziecko ma prawo do kontaktu ze swoimi rodzicami. (Dzwonek) Każde dziecko jest godne tego, żebyśmy nad tym projektem pracowali. (Oklaski)
Mówca: Piotr Kandyba
Data: 2026-03-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Ministrze! Wysoka Izbo! Alienacja rodzicielska jest bardzo powszechna. Wszyscy o tym wiemy. Alienacja rodzicielska dotyczy obu płci. Alienacja rodzicielska krzywdzi dzieci. Przepisy muszą być zmienione i wszyscy to potwierdzamy. Żadne przepisy nie zastąpią jednak zdrowego rozsądku. To, co powiem, może jest naiwne, ale chciałbym zaapelować o ten rozsądek do rodziców. Kochani, proszę was, żebyście dla dobra waszych dzieci usiedli razem i się dogadali, kto i kiedy powinien być z dzieckiem. Naprawdę to jest proste. Żadne przepisy tak naprawdę nie zmienią tego, że w końcu będziemy mówili (Dzwonek) o zdrowym rozsądku. Znam to z autopsji, polecam i bardzo was o to proszę. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Dariusz Matecki
Data: 2026-03-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Wysoka Izbo! Apel: jeszcze w tej kadencji zakończmy dramat alienacji rodzicielskiej. Jednocześnie apel do sądów: dość dyskryminacji mężczyzn w sądach rodzinnych. Rozwód, rozpad małżeństwa to dla dzieci najczęściej potężna trauma. To moment, w którym dziecko traci poczucie bezpieczeństwa, stabilności, często nie rozumie, dlaczego jego świat nagle się całkowicie rozpada. Dzieci w takich sytuacjach przeżywają ogromny stres, lęk, poczucie winy. A jeszcze bardziej dramatyczna jest sytuacja, kiedy jeden z rodziców celowo i wbrew prawu uniemożliwia kontakt dziecka z drugim rodzicem. To nie tylko konflikt między dorosłymi, to jest krzywda wyrządzona dziecku. Dlatego potrzebujemy jasnych przepisów, które będą skutecznie chronić prawo dziecka do obojga rodziców. Ten projekt idzie w tym kierunku. Takie zachowania nie powinny być jednak tylko sankcjonowane karnie. Powinny spotykać się także ze zdecydowanym ostracyzmem społecznym, bo alienacja rodzicielska niszczy (Dzwonek) relacje rodzinne i krzywdzi dzieci, a dobro dzieci zawsze powinno być w takich sprawach absolutnie najważniejsze. Na koniec. Wielkie wyrazy uznania dla wszystkich rodziców walczących o swoje dzieci, w tym zrzeszonych w organizacjach pozarządowych, które od lat zabiegały o przyjęcie takich zmian. (Oklaski)
Mówca: Anna Gembicka (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-03-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt przewiduje wprowadzenie przepisów penalizujących uporczywe utrudnianie kontaktu z dzieckiem lub wykonywania opieki nad nim. Trzeba jasno powiedzieć: problem utrudniania kontaktów rodzicielskich istnieje i jest bardzo poważny. Wielu rodziców przez lata walczy o możliwość spotkania z własnym dzieckiem, mimo że istnieje prawomocne orzeczenie sądu. W takich sytuacjach cierpią nie tylko rodzice - najbardziej cierpią dzieci, które są wciągane w konflikt dorosłych. Dlatego sam kierunek projektu - wzmocnienie skuteczności wykonywania orzeczeń sądowych w sprawach rodzinnych - zasługuje na poważną analizę. Ale mam kilka pytań do wnioskodawców: Czy wprowadzenie sankcji karnych rzeczywiście poprawi wykonywanie kontaktów rodzicielskich, czy też doprowadzi do dalszej eskalacji konfliktów między rodzicami? Jak ocenia się skalę tego zjawiska w Polsce? Ile rocznie zapada orzeczeń dotyczących kontaktów z dzieckiem i w ilu przypadkach dochodzi do ich niewykonywania? Dlaczego zdaniem wnioskodawców obecne narzędzia okazały się niewystarczające? Czy wraz z tym projektem planuje się wzmocnienie mediacji rodzinnych, wsparcia psychologicznego dla rodzin oraz usprawnienie działania sądów rodzinnych, które dziś często rozpatrują sprawy miesiącami?
Mówca: Bożena Lisowska (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-03-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Projekt z druku nr 2212 dotyczy penalizacji utrudniania kontaktów z małoletnim i sprawowania opieki nad dzieckiem. Projekt poselski został złożony przez Konfederację, a reprezentantem jest poseł Przemysław Wipler. Procedujemy nad poselskim projektem ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz ustawy - Kodeks wykroczeń. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Problem alienacji rodzicielskiej jest realny i dotyka tysięcy rodzin. Nie kwestionuję tego. Ale ten projekt to legislacyjny bubel, który może wyrządzić więcej szkód, niż przynieść pożytku. Proponowany art. 209a przewiduje karę pozbawienia wolności do roku za uporczywe uchylanie się od kontaktów. Brzmi dobrze, ale wnioskodawcy nie dołączyli żadnej oceny skutków regulacji. Nie wiemy, ile spraw rocznie trafi do prokuratur. Nie wiemy, jakie koszty poniosą sądy karne, które już dziś są przeciążone. Na Lubelszczyźnie czas oczekiwania na rozprawę rodzinną to nieraz od 6 do 8 miesięcy. Przeniesienie tych spraw na tor karny tylko wydłuży kolejki. Art. 106a Kodeksu wykroczeń penalizuje każdorazowe niestosowanie się do orzeczenia. Ale projekt nie definiuje, czym jest niestosowanie się. Spóźnienie o 30 minut to już wykroczenie? Choroba dziecka to wykroczenie? Brak precyzji znamion czynu to zaproszenie do instrumentalnego wykorzystywania prawa karnego w konfliktach rodzinnych. Jako wieloletnia przewodnicząca komisji polityki społecznej w sejmiku lubelskim wiem, że dzieci potrzebują mediacji, terapii rodzinnej i sprawnych sądów, a nie kolejnych paragrafów karnych bez zaplecza systemowego. Vacatio legis wynosi zaledwie 3 miesiące. Kto w tym czasie przeszkoli sędziów, prokuratorów i kuratorów? Pytam więc wnioskodawców wprost: Dlaczego nie przygotowaliście oceny skutków regulacji? Ile konkretnie dodatkowych etatów prokuratorskich oraz sędziowskich przewidujecie na obsługę spraw z nowego art. 209a?
Mówca: Żaneta Cwalina-Śliwowska
Data: 2026-03-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozpatrywany dziś projekt ustawy o klubach seniora, zawarty w druku sejmowym nr 2129, dotyczy bardzo ważnej kwestii - aktywizacji społecznej osób starszych oraz wsparcia inicjatyw, które pozwalają seniorom pozostawać aktywną częścią naszych lokalnych wspólnot. W całej Polsce działa dziś wiele klubów seniora. Często powstają one oddolnie, z inicjatywy samych seniorów, samorządów, organizacji społecznych czy instytucji kultury. Pełnią niezwykle istotną rolę. Integrują, przeciwdziałają samotności, wspierają aktywność społeczną, edukacyjną, prozdrowotną osób starszych. Dla wielu uczestników są miejscami spotkań, rozmowy, rozwijania zainteresowań i budowania relacji. Kluby seniora organizują zajęcia edukacyjne, spotkania tematyczne, warsztaty, działania kulturalne czy aktywności ruchowe. Dzięki nim osoby starsze mogą nie tylko rozwijać swoją pasję, ale także utrzymywać aktywność społeczną, poczucie przynależności do wspólnoty. W wielu miejscowościach, szczególnie tych mniejszych, kluby seniora są jednym z najważniejszych miejsc integracji społecznej osób starszych. Jednocześnie trzeba zauważyć, że funkcjonowanie klubów seniora nie jest dziś w sposób kompleksowy uregulowane w przepisach prawa. Działają one w różnych formach organizacyjnych, często bez wyraźnego statusu prawnego. Projekt ustawy podejmuje próbę uporządkowania tych zagadnień i stworzenia przejrzystych ram funkcjonowania dla tego rodzaju inicjatyw. Projekt wprowadza definicję klubu seniora, określa podstawowe zasady jego działania, a także przewiduje możliwość uzyskania osobowości prawnej oraz prowadzenia uproszczonej ewidencji finansowej. Rozwiązania te mogą w praktyce ułatwić funkcjonowanie klubów oraz wzmocnić ich rolę w życiu lokalnych społeczności. Przejrzyste regulacje mogą również sprzyjać powstawaniu nowych inicjatyw senioralnych. Warto podkreślić, że projekt dotyka obszaru, który w najbliższych latach będzie miał coraz większe znaczenie. Polska, podobnie jak wiele innych krajów europejskich, starzeje się demograficznie. Wraz z wydłużaniem się życia rośnie znaczenie działań wspierających aktywność społeczną osób starszych oraz budowanie przestrzeni do ich zaangażowania w życie społeczne. Inicjatywy takie jak kluby seniora są ważnym elementem budowania silnych wspólnot lokalnych i przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu osób starszych. Każde rozwiązanie legislacyjne, które ma na celu uporządkowanie i wsparcie tych działań, zasługuje na rzeczową i spokojną analizę. Dlatego zasadne jest, aby projekt ustawy o klubach seniora skierować do dalszych prac w komisji sejmowej, gdzie będzie można szczegółowo omówić jego rozwiązania i kontynuować prace legislacyjne nad tym ważnym tematem. Dziękuję bardzo.
Mówca: Joanna Borowiak
Data: 2026-03-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W projekcie nie zauważacie państwo jako wnioskodawcy ponad tysiąca domów i klubów seniora z programu ˝Senior+˝, które powstały za rządów Prawa i Sprawiedliwości. Jakie miejsce, jakie rozwiązania dla samorządów, które otworzyły i współfinansowały kluby i domy ˝Senior+˝ w swoich gminach, widzicie państwo w ustawie? Bo tego nie ma. Czy macie od koalicjantów gwarancję finansowania projektu? Bo ze stanowiska klubu Koalicji Obywatelskiej nie wynika poparcie dla projektu. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marcin Józefaciuk
Data: 2026-03-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Aktywizacja seniorów to inwestycja w zdrowie, bezpieczeństwo i godność osób starszych. Wspieranie ich obecności w życiu społecznym pomaga przeciwdziałać samotności, depresji i wykluczeniu. Dlatego każde rozwiązanie, które wzmacnia aktywność społeczną seniorów i buduje międzypokoleniowe więzi, jest krokiem w dobrą stronę. Mam kilka pytań. Doświadczenia wielu gmin pokazują, że w klubach seniora zdecydowaną większość uczestników stanowią kobiety. Jakie rozwiązania projekt ustawy przewiduje, aby aktywizować również starszych mężczyzn, którzy często pozostają poza takimi inicjatywami? Projekt zakłada możliwość tworzenia klubów seniora przez co najmniej 10 osób w danej gminie. Jak projektodawca planuje wspierać powstawanie klubów w małych miejscowościach i na terenach wiejskich, gdzie samotność osób starszych jest szczególnie widoczna? Wiele osób starszych nie jest w stanie samodzielnie dotrzeć do klubów seniora. Czy rozważano rozwiązania wspierające udział takich osób? Dziękuję.
Mówca: Paweł Sałek
Data: 2026-03-13 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pytanie o margines czasowy: Na ile państwo planują finansowanie tej koncepcji, która jest zawarta w ustawie? Pytanie o to, czy rzeczywiście w ramach koalicji jest zgoda na to, aby nad tą ustawą procedować dalej. Pytanie: W jaki sposób samorządy, które wielokrotnie uczestniczą w realizacji działań prosenioralnych, będą mogły skorzystać z tych środków? Jest też pytanie: W jaki sposób państwo w pewien sposób zrównają te działalności, które mogą być w obiektach prywatnych, w jakichś wspólnotach i spółdzielniach, a także w substancji majątkowej i budowlanej samorządów? Dziękuję. (Oklaski)