PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Paweł Sajak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Zmiany zawarte w projekcie nowelizacji Regulaminu Sejmu RP dotyczą kwestii związanych z opiniowaniem aktów prawnych w zakresie ich zgodności z prawem Unii Europejskiej w czasie ich procedowania. Obecny stan prawny to stan uregulowany w czasie poprzedzającym przystąpienie Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, a więc tym samym forma ta uległa dezaktualizacji. Przepisy obowiązujące w tym zakresie stały się niefunkcjonalne. Kwestia ta dotyczy przewidzianego w Regulaminie Sejmu RP obowiązku dołączania opinii ministra właściwego do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej do sprawozdań komisji sejmowych na wszystkich etapach prac legislacyjnych. Implikuje to utrudnienia w pracy zarówno Izby wyższej polskiego parlamentu, jak też ministra spraw zagranicznych. Nie wpływa to też na jakość prac prawotwórczych w Sejmie. Komisja Regulaminowa i Spraw Poselskich uważa, że procedura opiniowania aktów prawnych powinna mieć zastosowanie w pierwszej fazie inicjatywy legislacyjnej. Wnioskodawcy uważają, że w celu osiągnięcia zakładanych skutków nowelizacji należy wprowadzić zmiany w tych przepisach regulaminu Sejmu, które odnoszą się do obowiązku pozyskania przez komisje sejmowe opinii ministra właściwego do spraw członkostwa RP w Unii Europejskiej w zakresie zgodności projektowanych przepisów z prawem Unii Europejskiej. Wysoka Izbo! Zaproponowane zmiany mogą powodować pewne wątpliwości. Rezygnacja z uzyskania opinii Ministerstwa Spraw Zagranicznych nie spowoduje braku konieczności weryfikacji projektów ustaw w tym zakresie. Być może trzeba będzie wyznaczyć inny podmiot, który będzie realizował ten obowiązek. Ewentualnością może być rozwiązanie polegające na zastąpieniu dotychczasowego obowiązku pozyskiwania opinii ministra właściwego ds. członkostwa RP w Unii Europejskiej rozwiązaniem polegającym na możliwości występowania o taką opinię do MSZ. Wysoka Izbo! Wniesienie tych poprawek wydaje się działaniem racjonalnym i uzasadnionym w tym stanie rzeczy. Tym samym członkowie koła poselskiego wstrzymają się od głosowania nad sprawą dalszego procedowania tego projektu.
Mówca: Jarosław Pięta
Data: 2014-11-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec druku nr 2825, dotyczącego zmian w Kodeksie karnym oraz w Kodeksie wykroczeń. Projektodawcy proponują wprowadzić zarówno do Kodeksu karnego, jak i do Kodeksu wykroczeń nowe pojęcia. Jeśli chodzi o Kodeks karny, jest to ˝stan pod wpływem środka odurzającego˝, natomiast jeśli chodzi o Kodeks wykroczeń - ˝stan po spożyciu środka odurzającego˝. Jak stwierdził pan poseł Michał Kabaciński, projekt rzeczywiście nie jest doskonały, jest obarczony wieloma poważnymi usterkami, burzy również obowiązującą dzisiaj systematykę. Na dzień dzisiejszy mamy bardzo prosty, jasny i czytelny stan prawny w odniesieniu do art. 178a § 1 Kodeksu karnego, jak również do art. 87 § 1. Projekt nie daje również odpowiedzi na kluczowe, jak się wydaje, pytania, które powinny paść, a nie ma na nie odpowiedzi. Dlaczego to dotyczy tylko jednej substancji? Myślę, że o wiele bardziej istotne jest pytanie, co z badaniami dotyczącymi oddziaływania. Te odpowiedzi byłyby trudne i, jestem przekonany, nie do przyjęcia dla większości sejmowej. Projekt pozostawia również wiele elementów poza prawnokarną reglamentacją. Spowoduje też osłabienie ochronnej funkcji norm prawa karnego. Nasunęła mi się taka refleksja: ˝Timeo Danaos et dona ferentes˝ (Obawiam się Greków, nawet gdy niosą dary). Ta fraza z ˝Eneidy˝ związana jest z oblężeniem Troi i odnosi się do konia trojańskiego. Tak naprawdę to jest próba legalizacji narkotyków. Klub Platformy Obywatelskiej wnosi o odrzucenie tego projektu w pierwszym czytaniu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2014-11-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić w imieniu Prawa i Sprawiedliwości nasze stanowisko co do zawartego w druku nr 2825 projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny oraz ustawy Kodeks wykroczeń. Otóż, Wysoka Izbo, odpowiedzialna troska o dobro uczestników ruchu drogowego zmusza nas do zajęcia jednoznacznego stanowiska. Przyjęcie tych zmian prowadziłoby do braku odpowiedzialności osób kierujących pojazdami pod wpływem środka odurzającego, w stanie po spożyciu środka odurzającego. Na to, proszę państwa, nie możemy się zgodzić. Liczyłem, szczerze mówiąc, na to, że pomysłodawcy wycofają ten projekt, gdyż opinia prokuratora generalnego jest opinią miażdżącą. Pan prokurator generalny zwracał uwagę, że projekt ma poważne usterki. Należy zauważyć, że projektodawcy proponują wprowadzenie w Kodeksie wykroczeń definicji legalnej ˝stanu po spożyciu środka odurzającego˝, zapominając najwyraźniej, że ustawodawca w części szczególnej Kodeksu wykroczeń nie posługuje się tego rodzaju zwrotem normatywnym, posługuje się natomiast zwrotem ˝po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka˝. Definiowanie pojęcia, które nie jest stosowane przez ustawodawcę w części szczególnej Kodeksu wykroczeń, jest zabiegiem legislacyjnym pozbawionym zakładanego znaczenia normatywnego. Niezrozumiałe jest także wedle prokuratora generalnego zamieszczenie w Kodeksie karnym definicji ˝stanu pod wpływem środka odurzającego˝ w części szczególnej Kodeksu karnego, gdyż Kodeks karny zawiera słowniczek pojęć ustawowych, w którym m.in. definiuje stan nietrzeźwości. Proszę państwa, jest tutaj szereg nie tylko legislacyjnych, ale także merytorycznych argumentów, które polecam zainteresowanym, a przede wszystkim pomysłodawcom tej zmiany. Opinia pana prokuratora generalnego jest jednoznaczna. Ocenia on projekt zawarty w druku nr 2825 jako niedostatecznie uzasadniony, przy czym jego przyjęcie może spowodować osłabienie ochronnych funkcji norm prawa karnego. W związku z tym na ręce pana marszałka składam wniosek o odrzucenie projektu w całości w pierwszym czytaniu. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Marian Cycoń
Data: 2014-11-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać, czy dywagowanie nad tym, jaka ilość narkotyku, dopalacza bądź innej substancji psychotropowej, odurzającej jest dopuszczalna, ma sens, gdy wiadomo, że po jej zażyciu kierowca będzie miał problemy z koncentracją i pełną kontrolą nad samym sobą. W tym wypadku dyskutowanie o tym, co jest dopuszczalne, a co nie, wydaje się zupełnie zbędne. Moim zdaniem kierowca przyłapany przez kontrolę drogową na jakimkolwiek spożyciu substancji odurzającej bądź psychotropowej niezwiązanej z jego leczeniem powinien być karany z najwyższą surowością i ze wszystkimi konsekwencjami. Z uzasadnienia wynika, że omawiana dziś propozycja zmierza w tym kierunku, by kierowcy mieli rzetelnie sprecyzowane granice ich wolności, jeśli chodzi o korzystanie z przetworów konopi w innych krajach, i mogli odpowiedzialnie podejmować decyzje co do poruszania się po drogach publicznych w Polsce. Czy takie postawienie sprawy nie zachęca do eksperymentowania z substancjami nieokreślonymi, tzw. dopalaczami? Jak taki zapis ma się do tzw. ustawy antynarkotykowej? Czy przez takie dywagacje nie otwieramy społeczeństwu dostępu do bardzo niebezpiecznych obszarów? Czy w opinii projektodawców policjanci przeprowadzający dzisiaj kontrole drogowe są powszechnie wyposażeni, a także przeszkoleni do tego, aby w praktyce realizować zapisy proponowanej ustawy, gdyby ta hipotetycznie weszła w życie? Zarówno zmiana Kodeksu karnego, jak i Kodeksu wykroczeń różnicuje definicję stanu (Dzwonek) po spożyciu środka odurzającego w zależności od tego, czy chodzi o konopie i ich przetwory, czy też o pozostałe środki odurzające. Jest faktem, że produkowane z konopi indyjskich marihuana i haszysz to najpopularniejsze narkotyki w Polsce i Europie, stąd wzrost liczby kierowców zatrzymanych za jazdę pod wpływem właśnie tych narkotyków. Chciałbym jednak zapytać wnioskodawców, czy popularność narkotyku jest wystarczającym powodem do zmiany prawa. Czy prawo do zażycia nawet znikomej ilości narkotyku i prowadzenia samochodu jest ważniejsze od bezpieczeństwa ruchu drogowego? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-28 (Sejm RP, kadencja 7)

1. Co właściwie posłowie wnioskodawcy chcą za pomocą tej regulacji osiągnąć? Co chcą promować? 2. Skąd wzięło się pojęcie ˝nadgorliwe stosowanie przepisów wbrew intencji ustawodawcy˝? Jakimi konkretnie danymi posługują się posłowie wnioskodawcy w tej dziedzinie? 3. Czy znane są wnioskodawcom konkretne przypadki, kiedy uprawnieni funkcjonariusze traktowali kierujących pojazdami bez przeprowadzenia badania, tylko na podstawie własnych obserwacji i uznania? Chodzi o osoby pod wpływem środków niedozwolonych lub alkoholu. Proszę o podanie konkretnych przypadków i liczb.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Nie ma wątpliwości co do tego, że należy doprecyzować pojęcia ˝stan pod wpływem środka odurzającego˝ oraz ˝stan po spożyciu środka odurzającego˝. Jednak propozycja otwartego na marihuanę środowiska Ruchu Palikota nie rozwiązuje problemu, gdyż delta-9-tetrahydrokanabinol nie jest przecież jedynym rodzajem środka psychoaktywnego, jaki może oddziaływać na organizm. Jeżeli wprowadzimy przepis mówiący o tym, że pod działaniem środka jest taka osoba, u której stwierdzono określone stężenie THC, to w takim razie nie będzie pod wpływem narkotyków ktoś, u kogo THC nie stwierdzono, choćby był pod wpływem innego narkotyku. Wprowadzenie nowych przepisów powinno sprawić, że osoby będące pod wpływem środka odurzającego, które zostaną na takim procederze przyłapane, będą potraktowane w sposób sprawiedliwy. Problem leży w tym, że różne ilości środków odurzających mogą w inny sposób wpływać na różne osoby. Projekt ustawy nie powinien ograniczać się do doprecyzowania dopuszczalnych ilości w odniesieniu do jednej tylko substancji, a limity dopuszczalnych progów w stosunku do najbardziej popularnych narkotyków powinny być ustalone na podstawie rzetelnych badań.
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2014-11-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Jak już pan marszałek mnie poprosił... Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Rzeczywiście ustawa jest oczekiwana, chociażby ze względu na dostosowanie naszego prawa do prawa unijnego. Chyba dobry sposób podejścia został wybrany, tzn. napisanie ustawy od nowa, gdyż poprawki, które musielibyśmy wnosić, stwarzałaby chaos legislacyjny. O kwestiach dotyczących kierunków zmian - wymienił je już pan minister i tutaj kolega Janusz - myślę, będziemy dyskutować w komisji, ale generalnie kierunek jest jak najbardziej zgodny z kierunkiem wyznaczonym nam przez prawo unijne. Dlatego też, ażeby nie przedłużać, gdyż wiemy, że od przyszłego wtorku czekają nas prace w komisji nad tym projektem ustawy, powiem, przekażę informację, że Polskie Stronnictwo Ludowe rekomenduje ten projekt ustawy do prac w Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Dziękuję bardzo.
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2014-11-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Niestety, kolejna nowelizacja ustawy o rybołówstwie to kolejna deprecjacja i wyrządzanie kolejnej krzywdy, tym razem bardzo poważnej, prawdopodobnie nieodwracalnej, polskiemu rybołówstwu bałtyckiemu. To następny przykład arogancji władzy i nieliczenia się ze środowiskiem rybaków i producentów ryb, a także dalsze gloryfikowanie wąskiej grupy beneficjentów. Jeśli ta ustawa zostanie wprowadzona wbrew opinii praktycznie wszystkich związków, stowarzyszeń armatorów i grup rybaków oraz producentów ryb, to można sądzić, że rząd PO i PSL dąży do ustawowej degradacji małych i średnich grup rybackich, a w konsekwencji zapaści i upadłości bogatej i patriotycznej historii rodzinnych gospodarstw rybaków bałtyckich. Już samo wprowadzenie możliwości zbywania kwot połowowych to przywilej dla armatorów zagranicznych i możliwy przywilej dla wąskiej grupy operującej na Morzu Północnym, a na pewno wielki cios dla rybołówstwa bałtyckiego oraz średnich i małych armatorów. Aż 95% środowiska rybackiego wyraziło sprzeciw wobec takich rozwiązań, a mimo to rząd wprowadza taką możliwość. Środowisko rybackie wyraża całkowity sprzeciw wobec wysoce restrykcyjnego taryfikatora kar oraz utrzymania klauzuli natychmiastowej wykonalności. Ustawa bowiem daje delegację, jeśli chodzi o nakładanie kar, administracji rządowej, a nie sądom. Jest sprzeciw wobec 10-letniej historii połowowej, a nie 3-letniej, ten stan rzeczy będzie eliminował małe jednostki rybackie. (Dzwonek) Środowisko rybackie zgłosiło także bardzo poważne zastrzeżenia co do podziału kwot połowowych, segmentacji floty rybackiej, a nawet kwestii wysoce nietransparentnych rozwiązań w regulacjach rybołówstwa rekreacyjnego. Pani marszałek, jeszcze momencik.
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2014-11-28 (Sejm RP, kadencja 7)

...dlaczego i dla kogo - staje się pytaniem bardzo poważnym i być może asumptem dla odwołania się do innych organów i służb. (Oklaski)
Mówca: Cezary Olejniczak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej wobec pierwszego czytania rządowego projektu ustawy o rybołówstwie morskim (druk nr 2919). O trudnej sytuacji w polskim rybołówstwie bałtyckim, o braku rentowności tego działu gospodarki narodowej wiadomo było od dawna. Rząd przyjął projekt 12 listopada 2014 r. Nowa ustawa ma wejść w życie 1 stycznia 2015 r., a przepisy dotyczące stosowania kar pieniężnych mają obowiązywać od 1 lutego 2015 r. Dlaczego więc rząd tak późno przedłożył projekt tej ustawy? Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował za skierowaniem rządowego projektu ustawy o rybołówstwie morskim do dalszych prac w Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Dziękuję bardzo.
Mówca: Paweł Sajak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Zgłoszony rządowy projekt ustawy o rybołówstwie morskim stanowi zastąpienie dotychczasowego aktu prawnego regulującego tę tematykę, a więc ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie. Zawiera on szereg specjalistycznych i skonkretyzowanych rozwiązań dotyczących działań związanych z gospodarką połowową. Wdrażane przepisy Unii Europejskiej z zakresu kontroli rybołówstwa przyczynią się do poprawy stanu zasobów morskich. Ponadto projektowana ustawa wprowadza przepisy dotyczące prowadzenia połowów w celach badań naukowych lub prac rozwojowych, jak również w celach kształcenia. Tym samym administracja rybacka uzyska dane w zakresie zasobów poszczególnych gatunków ryb. Termin wejścia w życie ustawy zaproponowany został i określony jako 1 stycznia 2015 r. Wynika to z konieczności wprowadzenia do polskiego porządku prawnego w maksymalnie optymalnym terminie przepisów implementujących regulacje prawne Unii Europejskiej. Na pozytywną uwagę zasługuje fakt, że projekt ustawy był konsultowany w środowisku skupiającym rybaków w celu uzyskania niezbędnych opinii społecznych. Wysoka Izbo, członkowie Koła Poselskiego Bezpieczeństwo i Gospodarka głosować będą za dalszym procedowaniem tego aktu prawnego.
Mówca: Waldemar Andzel (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie z okazji 200. rocznicy urodzin błogosławionego Edmunda Bojanowskiego Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 14 listopada br. obchodziliśmy 200. rocznicę urodzin błogosławionego Edmunda Bojanowskiego - założyciela zgromadzenia zakonnego sióstr służebniczek niepokalanego poczęcia Najświętszej Maryi Panny, twórcy ochronek wiejskich na ziemiach polskich, działacza charytatywnego i społecznego, a nade wszystko wielkiego czciciela Matki Bożej. Edmund Bojanowski urodził się na polskiej wsi w Grabonogu. Jego rodzice zapewnili mu katolickie wychowanie, ponadto w domu pielęgnowano polskie tradycje patriotyczne. W wieku czterech lat Edmund ciężko zachorował. Dzięki wierze i modlitwie swojej matki został cudownie uzdrowiony. O fakcie tym świadczy opis tego uzdrowienia własnoręcznie złożony przez Edmunda. Rodzice chcieli zapewnić Edmundowi gruntowne wykształcenie, jednak ze względu na słabe zdrowie uczył się on prywatnie w domu. W wieku 18 lat wyjechał do Wrocławia, gdzie po uzupełnieniu wykształcenia w zakresie szkoły średniej rozpoczął studia na wydziale filozofii. Następnie kontynuował studia w Berlinie. Ze względu na słaby stan zdrowia nie ukończył jednak studiów. Problemy zdrowotne uniemożliwiły mu także realizację marzeń o kapłaństwie, chociaż podejmował próby studiów seminaryjnych. Edmund Bojanowski, będąc człowiekiem świeckim, założył 3 maja 1850 r. żeńskie zgromadzenie zakonne o charakterze apostolskim, które otrzymało nazwę zgromadzenia sióstr służebniczek Najświętszej Marii Panny. Istnienie zgromadzenia oparł na pracy sióstr. W swojej rodzinnej miejscowości utworzył też dom miłosierdzia dla sierot. Rozumiał, że wychowanie trzeba zacząć od dziecka, dlatego też poświęcił się pracy z sierotami. Z czasem swoją opieką objął także inne wiejskie dzieci, organizując dla nich tzw. ochronki. Instytucje te powstały w oparciu o głęboko przemyślane idee, wykorzystujące bogate tradycje polskiej wsi, jej duchowe bogactwo, związki z ziemią i zajęcia rolnicze. Prace opiekuńczo-wychowawcze w ochronkach miały sprawować wiejskie dziewczęta - osoby ofiarne, ożywione wspólną ideą. Tak powstało coś na wzór zakonu. Błogosławiony Edmund Bojanowski napisał regułę dla sióstr i do końca życia oddawał wszystkie siły kształtowaniu i rozwojowi nowych wspólnot zgromadzenia sióstr służebniczek. W 1869 r. Edmund Bojanowski wstąpił w Gnieźnie do seminarium duchownego, lecz ze względu na powikłania związane z gruźlicą musiał je opuścić. Po opuszczeniu seminarium błogosławiony Edmund zamieszkał u swego przyjaciela księdza Gieburowskiego w Górce Duchownej, gdzie zmarł rok później, 7 sierpnia 1871 r. Beatyfikacji dokonał papież Jan Paweł II 13 czerwca 1999 r. w Warszawie. Relikwie znajdują się w parafii pw. św. Małgorzaty w Gostyniu. Dziękuję.
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie przejęcia nadzoru nad górnictwem przez Ministerstwo Skarbu Państwa Polskie górnictwo od dłuższego czasu nie radzi sobie w sensie gospodarczym i ekonomicznym. Powodów takiego stanu jest co najmniej kilka. Nie sprawdziły się dotychczas zastosowane metody poprawy tej sytuacji. Recepty wciąż nie ma, a dodatkowo brakuje ˝uzdrowiciela˝. Ostatnio pojawił się pomysł, żeby przesunąć kompetencje i nadzór nad górnictwem z Ministerstwa Gospodarki do ministerstwa skarbu. Przypuszczalnie wychodzi się tu z założenia, że skoro spółki węglowe są państwowe, to niech będą we właściwym ministerstwie. Według przypuszczeń prasowych ma to zwiększyć prawdopodobieństwo przedsięwzięcia zdecydowanych działań restrukturyzacyjnych. Według moich przypuszczeń Ministerstwo Gospodarki po prostu nie miało pomysłu na polskie górnictwo, nie mogło lub nie chciało aktywnie działać w tym sektorze czy to z braku kompetencji, czy z innych, politycznych przesłanek. Koalicjant, PSL, nie poradził sobie z górnictwem, to teraz sektor wraca ˝pod skrzydła˝ Platformy. Czekam z napięciem na dalszy rozwój wypadków.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Na prośbę wielkich koncernów unijni urzędnicy wyrazili zgodę na zwiększenie aż o 50% dopuszczalnej normy dotyczącej zawartości trujących azotynów w wędlinach. Jest to o tyle zaskakujące, że wcale nie tak dawno urzędnicy Unii orzekli, iż w polskich wędlinach wędzonych metodami tradycyjnymi jest za dużo szkodliwych substancji. Tego typu decyzje są klasycznym przykładem tzw. filozofii Kalego polegającej na tym, że jak Kali ukraść krowę, to jest w porządku, ale jak Kalemu ukraść krowę, to już złodziejstwo. Unijni urzędnicy, jak widać, chętnie ulegli namowom wielkich koncernów spożywczych, natomiast znakomicie rozwijające się tradycyjne, wysokiej jakości polskie wędliniarstwo najprawdopodobniej nie mieściło się już w ich interesach. Zmiana przepisów umożliwia przygotowywanie wędlin, które będą miały znacznie wydłużony termin tzw. przydatności do spożycia, jednak ich wartości odżywcze stoją pod dużym znakiem zapytania. Dodawane do wędlin azotyny są szkodliwe dla zdrowia. Jak twierdzą specjaliści, powodują one powstawanie najcięższych nowotworów złośliwych, a także niedotlenienie i obumieranie tkanek przez wypieranie tlenu z krwi. Jak mówi lekarz Waldemar Pawłowski: ˝Do mojego gabinetu coraz więcej ludzi się zgłasza z dolegliwościami na tle pokarmowym. To wszystko spowodowane jest coraz większą obecnością chemicznych dodatków do żywności. Kumulacja substancji dodawanych do żywności w organizmie człowieka prowadzi do ciężkich chorób, od alergii przez owrzodzenia po nowotwory, w tym jelita grubego!˝ Warto dodać, że nasz rząd, w odróżnieniu np. od francuskiego, do tej pory ani razu nie zgłosił do Komisji Europejskiej wniosku o zakaz stosowania poszczególnych chemicznych konserwantów. Co więcej, już kilka razy nasi decydenci występowali o zgodę na podwyższenie norm stosowanych w wyrobach wędliniarskich ˝polepszaczy˝.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie w sprawie listu środowiska inspektorów pracy do parlamentarzystów Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Inspektorzy pracy zrzeszeni w Stowarzyszeniu Inspektorów Pracy Rzeczypospolitej Polskiej skierowali do parlamentarzystów list w sprawie zamrożenia funduszu płac na 2015 r. tej grupy pracowników w ustawie budżetowej. Autorzy listu apelują o wyłączenie Państwowej Inspekcji Pracy z grona instytucji, którym zamrożono fundusz płac na 2015 r. Swoją prośbę uzasadniają przejmowaniem dodatkowych obowiązków, systematycznie nakładanych na Państwową Inspekcję Pracy przez ustawodawcę. ˝Są to na przykład: kontrola w zakresie przewozu drogowego, nakładanie na wykonującego przewozy drogowe lub inne czynności związane z tym przewozem kar pieniężnych w drodze decyzji administracyjnych, kontrola legalności zatrudnienia, kontrola ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, udzielania zezwoleń i stosowania ograniczeń w zakresie chemikaliów i inne˝. Na realizację żadnego z tych nowych zadań ustawodawca nie przeznaczył dla Państwowej Inspekcji Pracy jakichkolwiek dodatkowych środków. Dlatego w ramach oświadczenia poselskiego zwracam się z pytaniem do Ministerstwa Finansów: Czy rząd zapoznał się z apelem środowiska inspektorów pracy i czy widzi możliwość uwzględnienia słusznych oczekiwań tego środowiska przy dalszym procedowaniu nad ustawą budżetową na 2015 r?