PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Armand Kamil Ryfiński
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Ministrze! Z informacji prasowych wynika, iż jesienią 2010 r. na szkolenie został wysłany pan prezes Derdziuk, przepraszam, pan Derdziuk wysłał panią Mirosławę Boryczkę, członka zarządu do spraw ekonomicznych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Zajęcia odbywały się w Barcelonie oraz w Warszawie i kosztowały ponad 17 tys. euro, czyli ok. 78 tys. zł. Z tych samych doniesień prasowych wynika, że pan prezes Zbigniew Derdziuk jest związany z katolicką organizacją Opus Dei i wysyła swoich pracowników na szkolenia organizowane pośrednio przez Opus Dei. Te szkolenia odbywają się za pieniądze podatników. Na przykład w ubiegłym roku, tak donosi prasa, te szkolenia kosztowały blisko 100 tys. zł. Na takim szkoleniu, jak donosi prasa, był m.in. pan Adam Niedzielski, dyrektor Departamentu Kontrolingu w ZUS. Koszt takiego szkolenia to 19 tys. zł. Z tych informacji wynika także, że pan prezes Derdziuk skończył szkołę prowadzoną przez Opus Dei. Pytanie w związku z tym jest takie: czy nie ma konfliktu interesów przy wyborze podmiotu szkolącego? Jaki w ogóle był cel tych szkoleń, wziąwszy pod uwagę tak wysoki ich koszt? Czy musiało się to odbywać poza granicami kraju? Jakie kryteria były brane pod uwagę, jeżeli chodzi o wybór na to szkolenie? Czy to był najtańszy i najbardziej odpowiedni podmiot szkolący? Jakie były kryteria wyboru tego podmiotu? Jak to wyglądało w latach ubiegłych, czyli w latach 2007-2011? To wszystko. Dziękuję.
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie ministrze. Rzeczywiście odpowiedź, można powiedzieć, była profesjonalna, bo zawierała wszystkie elementy związane z kryteriami wyboru tego szkolenia i jego typu. Natomiast zabrakło w tym informacji, po pierwsze, o weryfikacji wyników szkolenia, po drugie, o tym, czy pojawili się inni oferenci tego typu szkoleń dla pracowników ZUS i czy przeprowadzono chociażby wewnętrzną - nie chcę mówić o konkursie - weryfikację konkurentów, bo zakładam, że niejedna instytucja szkoli. Jakie kryteria były przyjęte w tym konkursie, bo kwota, którą wydano na to szkolenie, jest, szczerze mówiąc, bardzo wysoka. Tu już nie chodzi o kwestię przelotu, tylko, powiedzmy, o sam poziom wiedzy, który można uzyskać. Mam takie doświadczenie - jeżeli wybiera się pracowników, to oni muszą (Dzwonek) coś umieć, czyli uczy się ich w szkole, a potem mają nauczyć się ustaw. Natomiast tego typu szkolenia rzeczywiście są dramatycznie drogie. Proszę odpowiedzieć na te dwa pytania, które zadałem przed chwilą.
Mówca: Józef Racki
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Kontrole wydatków w samorządach gmin powiatu kaliskiego, powiatu ostrzeszowskiego wykazały, że są one niesłusznie ponoszone w związku z dowozem dzieci z odległości mniejszych niż 3 i odpowiednio 4 km, ponieważ przepis prawny zawarty w art. 17 ustawy o systemie oświaty mówi o finansowaniu dowożenia dzieci z odległości powyżej tych ilości kilometrów. W związku z tym zadaję panu pytanie: Czy resort zamierza wystąpić ze zmianą legislacyjną, która by dała większą swobodę decydowania o tym, żeby uczniów dowozić do szkoły nawet z odległości mniejszych ze względu na warunki istniejące na drogach krajowych, wojewódzkich czy nawet powiatowych, przy braku bezpiecznego przejścia? Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Włodkowski
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Ministrze! Pani Marszałek! Problem, o którym dzisiaj mówimy, to nie jest nowy problem. Był on zgłaszany przez samorządowców podczas ostatniej kadencji Sejmu, w ostatnich miesiącach funkcjonowania Sejmu VI kadencji. Będąc członkiem kierownictwa Ministerstwa Edukacji Narodowej, z mównicy sejmowej odpowiadałem na podobne pytania posłom. Wówczas również deklarowałem w imieniu resortu, że prace nad zmianą ustawy zostaną rozpoczęte w trybie pilnym. Panie ministrze, spadek, o którym pan minister mówi, nie wynika z tego, że samorządy zmniejszyły dowożenie uczniów do szkół - wynika on z demografii, przede wszystkim ze spadku liczby uczniów. Chciałbym też przypomnieć, bo sprawa jest pewnie panu ministrowi znana, że problem ten wynika z interpretacji izb obrachunkowych. Izby obrachunkowe, kontrolując finanse gmin, zwracają samorządom uwagę, że środki ponoszone na dowożenie uczniów (Dzwonek) z odległości poniżej 3 i 4 km są to środki nienależnie wydatkowane. W związku z tym chciałbym zaproponować panu ministrowi, aby zmiana, o której pan minister mówi, zmiana ustawy o systemie oświaty, została dokonana pilnie. Na tym posiedzeniu Sejmu będziemy procedować zmiany w ustawie o systemie oświaty dotyczące obniżenia wieku szkolnego. Myślę, że to jest dobry moment, aby wprowadzić krótki zapis mówiący o tym, że samorządy mogą dowozić również uczniów odpowiednio poniżej 3 km i poniżej 4 km. Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisława Prządka
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Duży niepokój wśród samorządów i mieszkańców powiatów wywołała zapowiedź likwidacji niektórych sądów rejonowych i utworzenia w to miejsce wydziałów zamiejscowych. Za jedyne kryterium likwidacji przyjęto liczbę 14 sędziów zatrudnionych w danym sądzie. Nie uwzględniono innych ważnych argumentów, chociażby takich, jak obciążenie pracą sędziów, czas rozpoznawania spraw i inne. Likwidacji mają ulec 122 placówki, to jest 1/3 sądów w kraju. Te plany budzą sprzeciw, samorządy podejmują stosowne uchwały i przesyłają je do ministra sprawiedliwości, a także do biur poselskich. Odczytują to też jako ograniczenie konstytucyjnego prawa dostępu obywateli do wymiaru sprawiedliwości i deprecjację powiatu jako ośrodka i centrum administracyjno-gospodarczego. Zlikwidowany ma być między innymi Sąd Rejonowy w Garwolinie, który zatrudnia 12 sędziów, i przeniesiony do Mińska Mazowieckiego. W ubiegłym roku zakończono modernizację i rozbudowę obiektu za około 15 mln zł, więc ten sąd ma zarówno warunki lokalowe, jak i kadrowe do przyjęcia nowych zadań. Teren działania sądu obejmuje jeden z największych powiatów na Mazowszu plus dwie gminy z powiatu otwockiego, łącznie 120 tys. mieszkańców. Zmiana ta nie uwzględnia kosztów społecznych, bowiem zostanie utrudniony dostęp do sądu. Chodzi o czas dojazdu do Mińska Mazowieckiego, z którym nie ma połączeń autobusowych i kolejowych. Mam pytanie, panie ministrze. Czy została przeprowadzona analiza i ocena skutków społecznych i ekonomicznych likwidacji sądów rejonowych? (Dzwonek) Dlaczego za jedyne kryterium likwidacji przyjęto liczbę 14 zatrudnionych sędziów i nie wzięto pod uwagę chociażby takich argumentów, jak staż, wyposażenie sądu, warunki lokalowe, rosnąca liczba spraw wpływających do sądu, także do Sądu Rejonowego w Garwolinie? Czy wydziały ksiąg wieczystych pozostaną w swoich siedzibach i czy przewiduje pan minister weryfikację założonych planów likwidacji tak dużej liczby sądów rejonowych w oparciu o jedyne kryterium, co okazuje się niekoniecznie trafionym wyborem? Dziękuję bardzo.
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pan minister już troszeczkę odpowiedział na pytanie, które zadała moja koleżanka, mówił pan, że to jest projekt roboczy. Cieszę się, że jest on roboczy, i mam nadzieję, że pewne zapisy, które znajdują się w tym projekcie, uda się zmienić. Moje pytanie dotyczy sądów rejonowych w Łowiczu i Łęczycy. Są to miasta z ogromnymi tradycjami, nie muszę przywoływać przykładów, one istnieją od setek lat, są również związane z powstaniem państwa polskiego, sądy funkcjonują tam od wieków. Społeczeństwo tychże powiatów nie godzi się na likwidację czy okrojenie sądów. Rzecz dotyczy też sądu w Łowiczu wybudowanego w latach 2005-2007 za prawie 20 mln zł. Jest to sąd nowoczesny, spełniający swoje funkcje. Weźcie państwo pod uwagę również to, że może małe sądy rejonowe odciążyłyby molochy, które sobie nie radzą z prowadzeniem postępowań, chodzi o Łódź czy Warszawę. Przewiezienie akt i dowiezienie sędziów z dużych miast spowoduje szybsze, rzetelne prowadzenie spraw. Dziękuję, pani marszałek.
Mówca: Jerzy Rębek
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Z informacji uzyskanych w ministerstwie transportu wynika, że spółka PKP Cargo jest przygotowana do prywatyzacji. Decyzją zarządu PKP firma zostanie sprzedana inwestorowi strategicznemu, którym może być inwestor branżowy lub finansowy. Należy stwierdzić, że drugi pod względem rozmiarów działalności przewoźnik kolejowy w Polsce jest siedem razy mniejszy od PKP Cargo. Nie stać go więc na zakup PKP Cargo, jeśli będzie ono prawidłowo wycenione. Na zakup większościowego pakietu akcji PKP Cargo stać z branży tylko kolej niemiecką, rosyjską, chińską lub innego dużego państwa, przy czym koleje w tych krajach są i mają pozostać własnością tych państw. Tak więc forsowanie sprzedaży PKP Cargo inwestorowi branżowemu oznacza, że miejsce państwa polskiego w roli właściciela PKP Cargo może realnie zająć inne państwo. Taki sam skutek docelowy wywoła sprzedaż PKP Cargo inwestorowi finansowemu, który po kilku latach będzie chciał wyjść z tej inwestycji. Realny scenariusz wyjścia dla inwestora finansowego to odsprzedaż PKP Cargo państwowym kolejom innego państwa. Inwestor finansowy może wyjść z inwestycji także poprzez wprowadzenie akcji spółki na Giełdę Papierów Wartościowych w Warszawie. Warto zauważyć, że może to zrobić także państwo polskie już obecnie, bez konieczności odpłatnego posługiwania się tzw. inwestorem finansowym. PKP Cargo jest drugi pod względem wielkości przewozów przewoźnikiem kolejowym w Unii Europejskiej. W Polsce udział PKP Cargo w przewozach wynosi 70%. PKP Cargo przewozi ładunki dla wszystkich największych firm w kraju i transportuje większość surowców i materiałów z krajów WNP. Ma zatem wgląd poprzez listy przewozowe w specyfikację obrotu handlowego - są to dane szczególnie wrażliwe dla wszystkich branż polskiej gospodarki - a poprzez swoje frachty (Dzwonek) przewozowe wpływa na konkurencyjność polskiej gospodarki. Wynikające z dotychczas forsowanego trybu prywatyzacji ryzyko przejęcia PKP Cargo przez kolej innego państwa niesie w sobie zagrożenia dla największych polskich przedsiębiorstw korzystających z usług PKP Cargo i jednocześnie konkurujących na rynku z firmami zagranicznymi. Czy pan minister rozważy zmianę sposobu prywatyzacji PKP Cargo z zamiaru sprzedaży tej firmy inwestorowi strategicznemu na tryb prywatyzacji przez Giełdę Papierów Wartościowych w Warszawie? Czy nie sądzi pan minister, że lepszym rozwiązaniem jest zatrzymanie w rękach Skarbu Państwa choćby mniejszościowego pakietu akcji, tak jak jest to praktykowane w największych polskich firmach, których akcje są notowane na Giełdzie Papierów Wartościowych? Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Były minister infrastruktury pan Cezary Grabarczyk uruchomił z niezrozumiałych powodów proces prywatyzacji PKP Cargo SA wyłącznie w drodze sprzedaży spółki tzw. inwestorowi strategicznemu. Udzielił w tej sprawie niezbędnych pełnomocnictw Zarządowi PKP SA. Zarząd według wypowiedzi prezes pani Marii Wasiak ma zamiar w najbliższym czasie wprowadzić do PKP Cargo SA w ramach tzw. due diligence specjalistów z firm, które wyraziły zainteresowanie zakupem spółki, i udostępnić im wszystkie strategiczne i wrażliwe dane rynkowe i ekonomiczne decydujące o kondycji i przyszłości PKP Cargo SA. Nie ulega wątpliwości, że są wśród nich najwięksi konkurenci PKP Cargo. Koleje te uzyskają zatem za darmo poprzez wykonywanie due diligence dostęp do wszystkich najważniejszych informacji gospodarczych o PKP Cargo SA. Należy w tym miejscu dodać, że firmy przeprowadzające due diligence wcale nie muszą kupić akcji PKP Cargo SA, wcale nie muszą nawet (Dzwonek) złożyć ofert na zakup tych akcji, sprzedaż PKP Cargo SA w obecnym stanie majątkowym spółki też może nie dojść do skutku. Jednak pomimo tego konkurenci PKP Cargo SA uzyskają na mocy decyzji prezesa Zarządu PKP SA dostęp do wielu ważnych danych rynkowych i ekonomicznych. Czy zamierza pan z udziałem niezależnych ekspertów innych niż dotychczas zatrudniani zweryfikować wycenę spółki PKP Cargo SA z uwagi na zasadniczą, korzystną dla spółki zmianę zewnętrznych warunków gospodarowania? Czy pan minister rozważy przeprowadzenie przez niezależnych ekspertów weryfikacji zakresu wyposażenia majątkowego PKP Cargo SA? Chodzi w szczególności o wyłączenie z zasobów majątkowych PKP Cargo SA składników infrastruktury kolejowej, które w myśl regulacji unijnych i krajowych powinny być ogólnodostępne i przekazane do PKP PLK SA jako zarządcy infrastruktury kolejowej.
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jednym z podstawowych zadań państwa jest zapewnienie obywatelom szerokiego dostępu do kultury fizycznej niezależnie od statusu majątkowego czy pozycji społecznej. Realizowany od kilku lat program ˝Moje boisko - Orlik 2012˝ w sposób niekwestionowany dowiódł i dowodzi, że powyższe zadanie przez rząd premiera Donalda Tuska jest realizowane. Serdecznie za to dziękuję. Budowa ogólnodostępnych bezpłatnych boisk z zapleczem socjalnym bez wątpienia przyczynia się do aktywizacji ruchowej dzieci i młodzieży. Szereg imprez i przedsięwzięć sportowych, turniejów czy zawodów organizowanych na terenie ˝Orlika˝ nie tylko integruje społeczność lokalną, ponadlokalną, ale w dużej mierze zapobiega patologiom i wykluczeniom oraz przyczynia się do podnoszenia świadomości sportowej obywateli. Mogę to potwierdzić z całą stanowczością, ponieważ też jestem współorganizatorem wielu imprez na terenie ˝Orlika˝. Gminy nie tylko dbają o utrzymanie tych obiektów, ale także inwestują na rzecz poprawy funkcjonalności samego obiektu na przykład poprzez rozszerzanie oferty dyscypliny sportowej, dostosowując ją do potrzeb lokalnych. Doposażenie ˝Orlików˝ mogłoby stać się czynnikiem dynamizującym i podnoszącym aktywność sportową wśród różnych grup wiekowych. Rozszerzenie oferty sportowej w jeszcze większym stopniu przyczyniłoby się do popularyzacji aktywnego stylu życia wśród całych rodzin, jednakże istotnym bodźcem do modernizacji tych boisk byłoby wsparcie rządu. W odniesieniu do powyższego uprzejmie pytam pana ministra: Czy Ministerstwo Sportu i Turystyki prowadzi prace nad wprowadzeniem programu ˝Orlik Plus˝ wspierającego doposażanie istniejących obiektów sportowych ˝Orlik 2012˝ o nowe elementy, takie jak np. ściany wspinaczkowe, minisiłownie na powietrzu, place zabaw czy betonowe stoły do tenisa stołowego? Drugie pytanie: Czy po zakończeniu realizacji programu ˝Moje boisko - Orlik 2012˝ resort planuje kolejne inwestycje w tzw. lekkoatletyczne Orliki? Jeżeli tak, to czy na podobnych zasadach jak ˝Orlik 2012˝ i w jakiej liczbie? Dziękuję.
Mówca: Renata Butryn
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! To bardzo dobrze, że ten program jest w ten sposób obudowany, że wprowadza się animatora, który czuwa nad przebiegiem zajęć, nad tym, żeby ˝Orliki˝ tętniły życiem. Niemniej jednak z moich obserwacji wynika, że są ˝Orliki˝ otwarte do późnych godzin wieczornych, nawet do 22-23, i tam jest młodzież, która gra w piłkę, zamiast na przykład siedzieć bezsensownie gdzieś na ławkach na osiedlu, bo ˝Orliki˝ spełniają według mnie również ważną funkcję wychowawczą - nie tylko integrującą, ale także wychowawczą - i są ˝Orliki˝, które niestety świecą pustkami. Chciałabym zapytać, panie ministrze: Czy ministerstwo monitoruje przebieg zajęć, wykorzystanie infrastruktury sportowej i czy nie należałoby się zastanowić nad intensyfikacją różnych programów, które by były akceptowane przez samorządy, a dofinansowane przez ministerstwo lub nawet ze środków unijnych, propagujących sport i zdrowy styl życia wśród młodzieży i dzieci właśnie z wykorzystaniem ˝Orlików˝? Dziękuję bardzo.
Mówca: Monika Wielichowska
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowny Panie Ministrze! Rzeczywiście chcę zapytać o funkcjonowanie projektu pl.ID Zintegrowany Moduł Obsługi Końcowego Użytkownika, ponieważ 1 stycznia 2013 r. ma wejść w życie ustawa z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, jest to termin przesunięty, zdaje się, o rok, która nałoży nowe obowiązki na kierowników urzędów stanu cywilnego i pracowników ewidencji ludności. Dla jej realizacji do zasilania rejestrów państwowych wprowadzany jest, bądź będzie, bo nie wszędzie, z tego co mi wiadomo, jest to czynione, system ZMOKU, czyli Zintegrowanego Modułu Obsługi Końcowego Użytkownika. Zgodnie z założeniami dopuszcza się obok aplikacji ZMOKU stosowanie tzw. aplikacji alternatywnych do obsługi ewidencji ludności i rejestracji stanu cywilnego, zakupionych lub opracowanych samodzielnie przez gminę, pod warunkiem że będą one wykorzystywały standardy komunikacji z rejestrami centralnymi określone jeszcze przez MSWiA. Mam pytanie: Czy ministerstwo udostępni środowiska testowe tym alternatywnym źródłom, by zostały przeprowadzone testy tych właśnie aplikacji? Jeśli tak, to kiedy to nastąpi? Czy dla zapewnienia ciągłości pracy urzędu i zachowania baz lokalnych, oczywiście po wdrożeniu ZMOKU, jednoczesne dokonywanie rejestracji w dotychczas użytkowanych systemach elektronicznych będzie konieczne? Czy efektem nie będzie wprowadzenie w gminie podwójnych rejestracji, raz w systemie ZMOKU, drugi raz w systemach alternatywnych, które obsługują rejestrację stanu cywilnego i ewidencji ludności? Czy w końcu ZMOKU posiada funkcjonalności, jakie do tej pory oferowały programy do elektronicznej rejestracji stanu cywilnego czy też homologowane systemy ewidencji ludności, w zakresie np. prowadzenia elektronicznego obiegu dokumentów, obsługi wyborów, sporządzenia sprawozdań statystycznych czy różnego rodzaju wykazów i zestawień, które są niezbędne do bieżącej pracy urzędu i komunikacji z innymi systemami pracującymi w urzędzie? Chciałam na koniec jeszcze zapytać o szkolenia, kiedy rozpoczną się w urzędach, ponieważ pracownicy o to się dopytują. Dziękuję.
Mówca: Renata Zaremba
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Rozumiem, że posiada pan wiedzę i mógłby nam pan ją przekazać, do ilu gmin trafiło oprogramowanie ZMOKU. Mówił pan tutaj, rozumiem, o systemie zgłoszeniowym. Czy on działa poprawnie na potrzeby obsługi błędów, incydentów zgłaszanych przez użytkowników ZMOKU? Jeżeli tak, to ile już takich zgłoszeń napłynęło z gmin? Gminy zgłaszają, że mają jednak jakieś problemy, łącznie również ze szkoleniami. I czy przygotowany przez państwa nowy harmonogram wdrażania w życie ustawy jest bezpieczny, aby po 1 stycznia 2013 r. urzędy stanu cywilnego i pracownicy ewidencji ludności rozpoczęli funkcjonowanie bez przeszkód? Gdzie jest taka faktycznie bezpieczna data (Dzwonek) wdrożenia tego całego systemu, aby on działał w całej Polsce? Dziękuję.
Mówca: Janusz Cichoń
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałkini! Szanowny Panie Ministrze! 14 lipca 2011 r. zmieniły się przepisy dotyczące wyceny nieruchomości, a także sporządzania operatów szacunkowych przy wycenie odszkodowań za grunty przejęte przez Skarb Państwa m.in. pod drogi. To pytanie dotyczy drogi nr 7. Tak się składa, że przepisy zmieniły się z dnia na dzień, a w trakcie realizowana była akcja przygotowania inwestycji na drodze nr 7 na odcinku Nidzica - Napierki w formule, w ramach której część rolników, którzy przekazali swoje grunty, nie wnosiła sprzeciwu, dostała odszkodowania wedle starej metodologii, znacznie wyższe niż te, które można uzyskać na podstawie nowych przepisów. W efekcie ci, którzy nie zostali objęci starymi regułami, czują się pokrzywdzeni, co godzi w ich poczucie sprawiedliwości. Stawiam pytanie: Czy ministerstwo widzi jakieś rozwiązanie w tej sprawie? Różnice rzeczywiście są znaczące i poczucie krzywdy wydaje się uzasadnione.
Mówca: Paweł Papke
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Dziękujemy za wyczerpującą odpowiedź. Mam pytanie, czy rząd zamierza pomóc rolnikom i uzupełnić te zapisy, o których pan mówił. Czy jest taka możliwość, żebyśmy uczestniczyli w tych konsultacjach, które, mam nadzieję, będą przeprowadzane? Dziękuję.
Mówca: Stanisław Lamczyk
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Od początku transformacji do roku 2007 rodzimy przemysł drzewny w Polsce dobrze się rozwijał. Powstawały nowe miejsca pracy i nowe obiekty oraz inwestowano w park maszynowy. Przemysł drzewny był i jest istotną częścią gospodarki, zwłaszcza na obszarach wiejskich. W roku 2007 został wprowadzony system sprzedaży drewna poprzez przetargi za pośrednictwem portalu leśno-drzewnego, system e-drewno. Ewenementem na skalę światową jest to, że system ten się nie sprawdził, zaś w konsekwencji w przemyśle drzewnym nastąpiła stagnacja, a obecnie regres. W Europie sprzedaje się większość surowca drzewnego, 70-80%, na drodze negocjacji ze stałymi klientami, często w oparciu o wieloletnie umowy. Umożliwia to rozwój firm, a jednocześnie optymalizację kosztów transportu. System sprzedaży powiązany jest tzw. umową o wzajemności dla gospodarki narodowej, generującą nowe miejsca pracy i inwestycje. W związku z zaistniałą sytuacją zwracam się do pana ministra z pytaniem: Czy są planowane zmiany sposobu sprzedaży drewna dla przedsiębiorstw przemysłu drzewnego? Jeśli tak, to kiedy one nastąpią? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Borowczak
Data: 2012-01-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Panie Ministrze! Rozporządzenie dyrektora Lasów Państwowych nr 51 z dnia 27 października 2011 r. nie uwzględnia przemieszczania drewna np. z województwa pomorskiego do podlaskiego, a z podlaskiego do gdańskiego. To drewno jest wożone właściwie po całej Polsce. Czy w takim rozporządzeniu nie powinniście uwzględnić, chodzi o jednego właściciela, aby drewno było w jednej cenie w województwach? Sprawa przetargów na wykup tego drewna. Jeśli one są na pół roku, to żadna firma nie jest w stanie - mówią o tym przedsiębiorcy - zaplanować biznesplanu produkcji, skoro musi co pół roku uczestniczyć w przetargach. Podobnie jest z firmami, które świadczą usługi Lasom Państwowym. Wiemy, że Lasy mają nadpłynność finansową, i może to jest dobre, ale powinny się też włączyć w zmniejszanie bezrobocia w tych województwach, w których jest ono duże. (Dzwonek) Czy nie powinniście się też w to włączyć? Kwestia firm, które świadczą usługi dla Lasów Państwowych. Pan minister mówił tutaj tylko o iluś tam zajęciach komorniczych, ale ile firm zlikwidowano dlatego, że przetargi na pozyskanie drewna, wyrąb drewna też są cykliczne i wiele firm po prostu upada, nie wygrywając przetargu. A wiemy dzisiaj, jak się pozyskuje drewno, jakim specjalistycznym sprzętem, maszyny do wyrębu drewna kosztują i 500, i 700 tys. I to jest dramat tych firm. Czy, jeśli chodzi o ten temat, próbujecie może jakby wydłużyć czy poszerzyć ten przetarg, może z roku do dwóch, do trzech lat, żeby firmy specjalizujące się... Już nie ma metody zrywki koniem, tylko drewno nie dotyka ziemi w lesie, są drogie maszyny. Wiele firm likwidujemy, pan mówił tylko o komorniczych zajęciach. Czy w tym zakresie jest jakieś działanie ministerstwa? Dziękuję.