PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jarosław Wałęsa
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Nie bójmy się ambitnych celów. One jednak wyznaczają jakiś kierunek, który pozwala nam na lepszy rozwój. Nie rozumiem do końca zarzutów o to, że pracujemy w próżni. Przecież ten projekt był konsultowany, był analizowany, był przedkładany wszystkim zainteresowanym stronom, więc mówienie, że działamy w jakiejś próżni, jest po prostu błędem i rzeczą nieprawdziwą. Trzeba powiedzieć dobitnie i jasno: brak ustawy jest nieodpowiedzialnym kierunkiem. Takie puszczenie na żywioł nigdy nie przynosi odpowiedniego skutku. A więc tutaj jednak prosiłbym o trochę większą wstrzemięźliwość, panie pośle. Chodzi o to, żebyśmy przygotowali takie programy, które z jednej strony będą wystarczająco ambitne, a jednocześnie też będą brały pod uwagę stronę społeczną i wszystkich zainteresowanych. Wydaje mi się, że właśnie w tej ustawie, w tej nowelizacji odpowiadamy na trudne pytania i patrzymy w przyszłość. Bo musimy patrzeć (Dzwonek) też w szerszym kontekście, jakim jest nasze członkostwo w Unii Europejskiej. Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Szymański
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Powiedziałem w swoim stanowisku, że rozwoju nie da się wprowadzić samymi regulacjami, na co pani poseł Barbara Oliwiecka się oburzyła. Zatem pytanie do pana ministra: Jaki pozytywny wpływ na polską gospodarkę morską, na polski shipping będzie miało wprowadzenie dodatkowych wymogów, obostrzeń, kosztów, które będą musiały ponieść firmy, armatorzy, aby dostosować się do tych wymogów, i wprowadzenie kar, które będą musieli płacić, jeśli przekroczą emisję? Gdzie tutaj jest zysk dla konkurencyjności polskich armatorów? Dziękuję.
Mówca: Ewa Leniart
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Procedowany projekt ustawy stanowi krok w kierunku dostosowania polskiego prawa do zaostrzonych norm międzynarodowych, w tym do konwencji MARPOL oraz dyrektyw unijnych w zakresie ochrony środowiska morskiego. Jako państwo nadbałtyckie z pewnością musimy zabiegać o ekosystem Bałtyku, który jest morzem płytkim i wyjątkowo wrażliwym na zanieczyszczenia chemiczne. W związku z tym chciałabym zadać pytanie następującej treści: W jaki sposób projektowana ustawa wzmacnia realną egzekwowalność kar administracyjnych wobec armatorów zagranicznych, aby uniknąć sytuacji, w której koszt potencjalnej kary jest niższy niż zysk z nielegalnego zrzutu zanieczyszczeń do morza? Drugie pytanie: Czy polskie porty o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej są w pełni przygotowane technicznie do odbioru nowych rodzajów nieczystości, o których mowa w nowelizacji, tak by statki nie miały pretekstu (Dzwonek) do ich usuwania poza portem? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Artur Jarosław Łącki
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jaśniej się nie da, więc wiele powiedzieć nie można. Ale, panie pośle przewodniczący, jedno trzeba powiedzieć: my nie musimy wprowadzać, nikt nas nie zmusza do wprowadzania tej ustawy. My ją chcemy wprowadzić. Tak samo jak chcieliśmy podpisać Fit for 55, tak samo chcemy wprowadzić tę ustawę, bo my jesteśmy za tym, żeby Polska stawała się nowoczesnym, ekologicznym krajem, w którym będziemy walczyli z dekarbonizacją. O to chodzi. (Poseł Krzysztof Szymański: Niekonkurencyjnym, przereklamowanym i drogim.) Dlatego że, panie pośle, rewolucja przemysłowa zaczęła się w drugiej połowie XVII w. Wtedy z manufaktur przeszliśmy na fabryki, maszyny parowe, węgiel, wszystko. Tylko że to już trwa. Żeby pójść do przodu, trzeba zmienić troszeczkę środki, które nam dają energetykę. Czyli musimy zejść z węgla, przejść na OZE, przejść na elektrownie atomowe. (Poseł Jarosław Wałęsa: Atom.) Chodzi o to, co zrobiliśmy teraz z firmą Polsca. Kupiliśmy, wybudowaliśmy w polskich portach przepiękny wielki prom, który ma silniki na gaz, które emitują o wiele mniej spalin niż poprzednie, niż te, które wyście zamówili, nie kupiliście, tylko je leasingowaliście. Jak pływały na mazut, tak pływają na mazut. I to jest właśnie ta różnica. To jest ta różnica. Ja już kiedyś wam powiedziałem: właśnie ruszył pociąg dla Polski w XXII w. Albo się do tego pociągu załadujecie i pojedziecie z nami, albo zostaniecie w tej rewolucji przemysłowej i będziecie dalej obsługiwali te maszyny parowe. Tak że jeszcze raz: nikt nas nie zmusza do tej ustawy. My chcieliśmy, chcemy i uchwalimy tę ustawę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozpatrujemy dziś projekt dotyczący ograniczania emisji gazów cieplarnianych w transporcie morskim oraz zwiększania wykorzystania paliw odnawialnych i niskoemisyjnych. I trzeba powiedzieć jasno: transport morski przez lata pozostawał trochę na uboczu debaty klimatycznej, mimo że ma ogromny wpływ na środowisko i emisję gazów cieplarnianych. Dziś coraz więcej państw inwestuje w niskoemisyjną żeglugę, rozwój nowych paliw oraz elektryfikację infrastruktury portowej. Polska nie może zostać z tyłu. Projekt wdraża przepisy unijne dotyczące monitorowania emisji oraz stosowania paliw odnawialnych i niskoemisyjnych w transporcie morskim. Pojawiają się nowe obowiązki dotyczące raportowania emisji, monitorowania zużycia energii, dokumentów zgodności FuelEU czy korzystania z infrastruktury zasilania energią elektryczną z lądu. Sam kierunek tych zmian należy ocenić pozytywnie, bo nowoczesna gospodarka morska nie może opierać się wyłącznie na technologiach sprzed dekad. Musimy rozwijać bardziej ekologiczne rozwiązania i jednocześnie budować konkurencyjność polskich portów. Jednocześnie projekt bardzo mocno zwiększa obowiązki administracyjne i finansowe nakładane na armatorów oraz podmioty funkcjonujące w gospodarce morskiej. Pojawiają się nowe systemy raportowania, obowiązki monitorowania emisji, kontrole oraz wysokie administracyjne kary pieniężne za brak zgodności z przepisami. Właśnie tutaj pojawiają się istotne pytania. Bo transformacja energetyczna nie może polegać wyłącznie na nakładaniu kolejnych obowiązków i sankcji. Państwo musi równolegle tworzyć realne warunki do wdrażania nowych technologii - inwestować w infrastrukturę portową, wspierać modernizację oraz zapewniać przewidywalność przepisów. Inaczej istnieje ryzyko, że koszty zmian zostaną przerzucone na przedsiębiorców, pracowników i konsumentów. Transformacja musi być nie tylko ambitna. Musi być także sprawiedliwa i możliwa do realnego wdrożenia.
Mówca: Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Na jakiej podstawie merytorycznej uznano, że dyrektorzy urzędów morskich są właściwi do rozstrzygania wysoce specjalistycznych sporów dotyczących obliczeń intensywności emisji gazów cieplarnianych, skoro projektodawca sam przyznaje, że zadania te nie były dotychczas realizowane przez pracowników administracji morskiej? Jakie konkretnie ekspertyzy techniczne legły u podstaw oszacowania wpływów z kar FuelEU na poziomie 12 mln zł rocznie w latach 2026-2030, a następnie ich nagłego wzrostu do 37 mln zł rocznie po roku 2031? W jaki sposób rząd zamierza zapewnić bezstronność procesu akredytacji weryfikatorów przez Polskie Centrum Akredytacji, skoro obecnie na polskim rynku funkcjonuje tylko jeden taki podmiot (Polski Rejestr Statków SA), co stwarza ryzyko monopolizacji usług weryfikacyjnych?
Mówca: Henryk Smolarz (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Szanowny Panie Marszałku! Rozpatrywany dziś rządowy projekt ustawy, zawarty w drukach nr 2317, 2364 i 2467, dotyczy zmian w ustawie o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki oraz w kilku ustawach powiązanych. To projekt techniczny w formie, ale strategiczny w skutkach. Jego zasadniczym celem jest dostosowanie polskiego prawa do regulacji Unii Europejskiej ograniczających emisję gazów cieplarnianych w transporcie morskim oraz zwiększających udział paliw odnawialnych i niskoemisyjnych w żegludze. Mówimy więc nie tylko o obowiązku legislacyjnym, lecz także o kierunku rozwoju nowoczesnej gospodarki morskiej. Projekt wprowadza nowe zasady monitorowania i raportowania emisji przez statki, określa mechanizmy kontroli oraz system administracyjnych kar za naruszenie przepisów. Kluczowe jest jednak to, że regulacje te mają stworzyć jasne, jednolite i przewidywalne reguły gry dla armatorów, portów i operatorów działających na rynku morskim. Istotnym elementem zmian jest także rozwój infrastruktury portowej umożliwiającej zasilanie statków energią elektryczną z lądu podczas postoju. To rozwiązanie realnie ogranicza emisję spalin i hałasu w portach, poprawiając jakość życia mieszkańców miast portowych oraz stan środowiska naturalnego. W projekcie doprecyzowano również kompetencje dyrektorów urzędów morskich, zasady wymiany informacji oraz procedury kontrolne. To ważne, bo skuteczna polityka środowiskowa wymaga nie tylko ambitnych celów, ale także sprawnych instytucji. W trakcie prac legislacyjnych pojawiały się uzasadnione pytania dotyczące kosztów wdrażania nowych obowiązków, konieczności inwestycji infrastrukturalnych oraz wpływu regulacji na konkurencyjność polskich portów i przedsiębiorstw żeglugowych. Te wątpliwości należy traktować poważnie, ponieważ transformacja energetyczna nie może odbywać się kosztem bezpieczeństwa gospodarczego. Jednocześnie trzeba jasno powiedzieć: brak dostosowania przepisów oznaczałby marginalizację polskich portów w europejskim systemie transportowym. Dlatego potrzebujemy regulacji, które łączą ochronę środowiska z rozwojem gospodarczym i stabilnością rynku. Wysoka Izbo! Z perspektywy Klubu Parlamentarnego Polskie Stronnictwo Ludowe - Trzecia Droga projekt dotyczy obszaru szczególnie ważnego: odpowiedzialnej ochrony środowiska morskiego przy jednoczesnym wspieraniu konkurencyjnej, nowoczesnej gospodarki. Proponowane przepisy porządkują system realizacji obowiązków środowiskowych i dostosowują polskie regulacje do prawa europejskiego, dając uczestnikom rynku większą przewidywalność działania. Dlatego Klub Parlamentarny Polskie Stronnictwo Ludowe - Trzecia Droga popiera rozwiązania zawarte w projekcie ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Wioleta Tomczak (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przyjęcie projektu ustawy o zmianie ustawy o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki oraz niektórych innych ustaw powinno być formalnością. Ta ustawa w swojej istocie stanowi harmonizację polskiego porządku prawnego z unijnym rozporządzeniem FuelEU Maritime. Powinno nam wszystkim zależeć na sprawnym przyjęciu tych przepisów, jako że są one potrzebne armatorom polskim oraz innym, dla których Polska jest właściwym administratorem, tak aby mogli w ogóle zawijać do europejskich portów. Niestety, opozycja wołała uprawiać destrukcyjną politykę, bo nie da się inaczej określić tego, co wydarzyło się w trakcie pierwszego czytania ustawy. Prawa strona sali udaje, że nie rozumie, jak działa prawo unijne, i w stosunku do tej ustawy próbuje budować narrację, która jest w gruncie rzeczy nieprawdziwa, ponieważ to nie jest rozmowa o polityce klimatycznej UE, ale o tym, czy polskie statki wpłyną do unijnych portów. W największym skrócie: przepisy określają zasady, na których wydawane są dokumenty zgodności FuelEU oraz pobierane są opłaty FuelEU w wypadku armatorów, którzy przekroczą dopuszczalny poziom emisyjności. Wystawienie tych dokumentów jest kluczowe, ponieważ od 2027 r. statki, które nie posiadają odpowiedniego zaświadczenia, zwyczajnie nie zostaną wpuszczone do żadnego europejskiego portu. W tej sytuacji opóźnianie wdrożenia tej ustawy może poskutkować wyłącznie tym, że armatorzy będą zabiegać o uzyskanie certyfikatów u innych niż Polska administratorów. Opóźnianie przyjęcia tej ustawy jest więc działaniem wyłącznie na szkodę polskich biznesów morskich, nikogo innego. Ustawa nie wprowadza nowych kar, a wyłącznie umożliwia egzekwowanie opłat ujętych w dyrektywie FuelEU Maritime przez polskiego administratora. Przepisy zostały skonstruowane w taki sposób, aby 99% środków pozyskanych z tytułu opłat trafiło na projekty dekarbonizujące polską gospodarkę morską, tym samym zwiększając konkurencyjność polskich armatorów na rynku europejskim i światowym. Tu naprawdę nie ma się nad czym zastanawiać. Dobrze, że mimo obstrukcyjnych działań opozycji ta ustawa jest procedowana dalej i na tym posiedzeniu Sejmu głosami koalicji 15 października zostanie przyjęta. Polska 2050 będzie oczywiście głosować za jej uchwaleniem. Dziękuję serdecznie.
Mówca: Sprawozdawca Joanna Kluzik-Rostkowska
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Sprawozdanie Komisji Obrony Narodowej oraz Komisji Zdrowia o rządowym projekcie ustawy o utworzeniu Wojskowej Akademii Medycznej, druk nr 2458. Marszałek Sejmu, zgodnie z regulaminem Sejmu, w dniu 22 kwietnia 2026 r. przekazał powyższy projekt ustawy do Komisji Obrony Narodowej oraz do Komisji Zdrowia do pierwszego czytania. Obie komisje przeprowadziły pierwsze czytanie w dniu 29 kwietnia 2026 r. i wnoszą o to, żeby Wysoki Sejm uchwalił załączony projekt ustawy. Proszę państwa, Wojskowa Akademia Medyczna została zlikwidowana w roku 2002. Od tego czasu na świecie wydarzyło się wiele. Zmieniła się nie tylko sytuacja i rodzaj uzbrojenia, które jest używane we współczesnych konfliktach. Najlepiej widać to na wojnie, która się toczy pomiędzy Rosją i Ukrainą. Również bardzo radykalnie zmieniło się pole walki. Nie ma żadnej wątpliwości, że trzeba przywrócić Wojskową Akademię Medyczną, dlatego że potrzebujemy wojskowej służby zdrowia. Kiedy zaczynała się wojna i w komisji obrony zajmowaliśmy się tą problematyką, to okazało się, że nawet lekarze wojskowi nie są przygotowani do leczenia ran postrzałowych. Jesteśmy w sytuacji, w której możemy wykorzystać te doświadczenia, które obserwujemy w konflikcie rosyjsko-ukraińskim. To jest dość wyjątkowa sytuacja, w której możemy się przygotować nie do wojny, która już była, ale właśnie do wojny, która w tej chwili istnieje. Potrzebujemy wykształconej kadry, potrzebujemy oficerskiej kadry, potrzebujemy wojskowej służby zdrowia. W związku z tym podczas pierwszego czytania odbyła się dosyć długa i interesująca dyskusja. (Poseł Marcin Ociepa: Nieprawda. Była bardzo krótka, cenzurowana. Proszę nie wprowadzać w błąd.) Nie była interesująca, panie pośle? Dyskusja była interesująca i wystarczająco długa. Na samym jej końcu podczas szczegółowego rozpatrywania projektu komisje przyjęły szereg poprawek legislacyjnych i redakcyjnych. Ponadto komisje przyjęły poprawkę odnoszącą się do funkcjonariuszy służb resortu spraw wewnętrznych mającą na celu zapewnienie im możliwości kształcenia w Wojskowej Akademii Medycznej, uzyskania kwalifikacji zawodowych oficerskich oraz stopni oficerskich w służbach po ukończeniu studiów na kierunku lekarskim, w tym w WAM-ie, i uzyskania dyplomu. Proszę państwa, wojna ukraińsko-rosyjska pokazuje, że medycyna pola walki zmieniła się naprawdę bardzo mocno. Nie ma już mowy o złotej godzinie, nie ma mowy o tym, żeby szpitale polowe mieściły się np. w namiotach. Dzisiaj główne obrażenia, które odnoszą żołnierze, są zupełnie inne niż te, które można było obserwować w czasie wcześniejszych konfliktów. Potrzebujemy bardzo precyzyjnie wykształconej kadry, która będzie sobie radziła z tego typu zagrożeniami i konsekwencjami prowadzonych działań. To jest główny powód, dla którego wnioskujemy o przywrócenie Wojskowej Akademii Medycznej. Bardzo proszę Wysoką Izbę o uchwalenie projektu ustawy z druku nr 2485. Dziękuję. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Szymon Hołownia)
Mówca: Joanna Wicha
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Procedujemy dziś nad projektem ustawy dotyczącej utworzenia Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. Państwo potrzebuje także lekarzy, ratowników, pielęgniarek, personelu medycznego przygotowanego do działania w sytuacjach masowych obrażeń, kryzysów humanitarnych czy przeciążenia infrastruktury publicznej. Projektodawcy zwracają uwagę, że obecny system kształcenia wojskowych kadr medycznych jest rozproszony i organizacyjnie skomplikowany. Dziś kompetencje są podzielone między Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Akademię Wojsk Lądowych i Wojskowe Centrum Kształcenia Medycznego, a my proponujemy ze strony rządowej stworzenie jednego centralnego ośrodka kształcenia wojskowych medyków. To ważna zmiana filozofii działania. Nie chodzi już tutaj o studenta uczelni cywilnej z dodatkiem wojskowym, ale o model, w którym od początku kształci się jednocześnie medyka i żołnierza. Z perspektywy Lewicy ważne jest jednak, że każda inwestycja w kształcenie lekarzy, pielęgniarek czy ratowników medycznych jest dziś też inwestycją w bezpieczeństwo całego społeczeństwa, a z niedoborem kadr medycznych Polska mierzy się przecież od lat. W projekcie mocno się podkreśla znaczenie medycznego pola walki, współpracy międzynarodowej i interoperacyjności NATO. Musimy pamiętać, że silne państwo to nie tylko państwo zdolne do obrony militarnej, lecz to również państwo posiadające odporną ochronę zdrowia i dobrze przygotowane kadry medyczne. Dlatego klub Lewicy popiera ten projekt, ale jednocześnie składamy do tego projektu kilka poprawek. Mają one na celu wprowadzenie analogicznych rozwiązań w służbach podległych ministrowi spraw wewnętrznych lub przez niego nadzorowanych, takich jak możliwość zwolnienia funkcjonariusza z obowiązku zwrotu kosztów nauki i utrzymania, uzasadnionego szczególną sytuacją życiową, rodzinną lub materialną. Chcielibyśmy, żeby tak jak to dotyczy żołnierzy, dotyczyło to również funkcjonariuszy służb takich jak chociażby Policja czy Straż Graniczna. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Tuduj
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Zawsze gotowy. Panie Marszałku! Szanowni Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Na wstępie chciałem przypomnieć błąd rządu SLD Leszka Millera razem z PSL-em. W 2002 r. zlikwidowano Wojskową Akademię Medyczną. Ten błąd niestety skutkował właśnie m.in. niedoborami, z którymi dzisiaj się mierzymy. Nie będziemy złośliwi. Skoro PSL chce ten błąd z Lewicą w obecnej koalicji naprawiać, to niech te siły polityczne, szanowni państwo, go naprawiają. Pytanie, czy ta uczelnia jest potrzebna. Ja oceniam, że jest potrzebna. Mamy, przytoczę tutaj dokładniejsze liczby, 1506 etatów, 888 zapełnionych, tj. 59%, jeśli chodzi o lekarzy. Jeśli chodzi o ratowników pola walki, to mamy 57%. Jeden lekarz wojskowy w Polsce przypada na ok. 260 żołnierzy, średni przypadek w NATO 1 na 100 żołnierzy. Tak że nie ma wątpliwości, że trzeba podnieść te statystyki. Przeżywalność na polu walki to klucz do zwycięstwa. Przeżywalność, oprócz ratownictwa, w ogromnym stopniu opiera się na medycynie. Na specyficznej medycynie, to trzeba bardzo mocno podkreślić. To już wybrzmiało w głosach moich poprzedników, ale ja też to podkreślam. Jest widoczny brak w wojsku. Również podczas wizytacji Komisji Obrony Narodowej, m.in. w Wojskowym Instytucie Medycyny Lotniczej, ten temat był w zeszłym roku podnoszony. Tak że problem jest realny. Słuszne jest wskrzeszanie czy być może budowa od nowa, po dwudziestu kilku latach, Wojskowej Akademii Medycznej. Plusem tego projektu jest też to, że będzie tam możliwość kształcenia funkcjonariuszy Policji, SOP, Straży Granicznej, strażaków. Również korzystne i rozsądne w przedłożeniu jest utworzenie koncepcji zwracania środków za studia przez studentów czy lekarzy, którzy nie odpracują ich państwu polskiemu, bo wcześniej zrezygnują ze służby, czy w ogóle z pracy w Polsce. Znamy przecież ten problem z lekarzami, też cywilnymi, więc to jest właściwe. Chciałbym się odnieść krótko do głosu, że moim zdaniem w Warszawie jest lepiej. Moim zdaniem Polska ogólnie powinna mieć więcej urzędów centralnych i centralnych instytucji, rozłożonych równomiernie po kraju. Są naprawdę dobrze skomunikowane miasta. Łódź z Warszawą jest świetnie skomunikowana. Myślę, że ewentualne kadry naprawdę sobie z tym dystansem poradzą. Jeśli chodzi o zaplecze, to uważam, że jest do odtworzenia, także w Łodzi. Pewnie z jakimś wysiłkiem, ale tak jak zacząłem wystąpienie: błędem była po prostu likwidacja i teraz należy to poprawić. Natomiast w projekcie widzimy jeszcze rzecz, którą można by poprawić. Składamy jedną poprawkę, w trosce o polskiego podatnika. Ona dotyczy żołnierzy, którzy pochodzą z niepolskich armii. Chodzi o to, żeby co do zasady ich studia finansowało państwo, z którego pochodzą. Chyba że umowa międzynarodowa w jakiś sposób inaczej to ureguluje. Ale, żeby nie było wątpliwości, że w Polsce na koszt polskiego podatnika szkolą się polscy lekarze wojskowi. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Marcin Józefaciuk
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozpatrujemy dziś projekt ustawy o utworzeniu Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. I powiem jasno, jako poseł z Łodzi, urodzony w łódzkim WAM-ie, ten projekt oceniam pozytywnie. Bo Łódź ma ogromne tradycje akademickie, medyczne i wojskowe. To właśnie tutaj przez lata funkcjonowała Wojskowa Akademia Medyczna. To tutaj kształcono kadry, które służyły państwu, ratowały życie i budowały bezpieczeństwo zdrowotne Polski. Ale dzisiaj nie rozmawiamy wyłącznie o historii. Rozmawiamy o przyszłości państwa. Ostatnie lata brutalnie pokazały nam, że bezpieczeństwo państwa to nie tylko czołgi, samoloty i liczebność armii, to również liczba lekarzy, pielęgniarek, ratowników medycznych i farmaceutów gotowych działać w sytuacjach kryzysowych. Pandemia, wojna za wschodnią granicą, kryzysy humanitarne, klęski żywiołowe - wszystko to pokazało, że bez silnego zaplecza medycznego nawet najlepiej wyposażone państwo staje się bezradne. Projektodawcy słusznie wskazują na odpływ personelu medycznego z wojskowej służby zdrowia oraz trudności z pozyskiwaniem nowych kandydatów. I rzeczywiście, państwo musi dziś inwestować w kadry medyczne związane ze służbą publiczną i bezpieczeństwem kraju. Dlatego sam kierunek projektu należy oceniać dobrze. Pozytywnie oceniam również to, że akademia ma kształcić nie tylko lekarzy wojskowych, ale również pielęgniarki, ratowników medycznych, farmaceutów czy fizjoterapeutów. To ważne, bo współczesne bezpieczeństwo zdrowotne wymaga pracy całych zespołów medycznych, a nie wyłącznie pojedynczych specjalistów. Ale przy tak dużym projekcie nie możemy zatrzymać się wyłącznie na symbolice, tradycji i prestiżu munduru, bo uczelnię medyczną buduje się przede wszystkim ludźmi. Potrzebna będzie wysoko wykwalifikowana kadra dydaktyczna. Potrzebne będą szpitale kliniczne. Potrzebne będą stabilne źródła finansowania. Potrzebna będzie współpraca z istniejącymi uczelniami medycznymi i publicznym systemem ochrony zdrowia. Tutaj pojawiają się pytania. Projekt zakłada szerokie wykorzystanie zasobów innych uczelni i podmiotów ochrony zdrowia. Tymczasem system już dziś zmaga się z ogromnymi brakami kadrowymi. Dlatego państwo musi uważać, aby tworząc nową instytucję, nie osłabiać tych, które już dziś funkcjonują i często działają na granicy wydolności. Musimy pamiętać o jeszcze jednej rzeczy: bezpieczeństwo zdrowotne nie kończy się na wojsku. Silna wojskowa służba zdrowia jest potrzebna, ale potrzebny jest również silny publiczny system ochrony zdrowia dostępny dla wszystkich obywateli. Tych dwóch obszarów nie wolno przeciwstawiać. One muszą się wzajemnie wzmacniać. Dlatego mam nadzieję, że Wojskowa Akademia Medyczna nie tylko będzie prestiżowym projektem, ale przede wszystkim realnie wzmocni bezpieczeństwo zdrowotne Polski. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Norbert Pietrykowski: Brawo!)