Mówca: Adam Rybakowicz
Data: 2012-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić państwu stanowisko klubu parlamentarnego Ruch Palikota w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o wyrobie napojów spirytusowych oraz o rejestracji i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych. Szanowni Państwo! Polska wódka to jest 600 lat tradycji, historii i kultury. Polska jest pierwszym producentem tego trunku w Unii Europejskiej, czwartym na świecie. Rocznie produkuje się ponad 300 mln l wódki, z tego około 50 mln jest eksportowanych. Jest to jedyna polska produktowa marka globalna, najbardziej rozpoznawalna, najbardziej ceniona i najbardziej kojarzona z naszym krajem. W Polsce działa 265 firm dystrybuujących alkohole i 136 producentów. Roczna produkcja to 3,2 mln hl gotowych produktów spirytusowych. Szacuje się, że około 85% polskiej produkcji w hektolitrach czystego alkoholu stanowi wódka. Wartość produkcji polskiej branży spirytusowej to 3,4 mld euro. Proponowany projekt ma na celu dokonanie zmiany definicji Polskiej Wódki/Polish Vodka i ustalenie sposobu przygotowania specyfikacji technicznej napoju spirytusowego Polska Wódka/Polish Vodka. W projekcie określono wymagania dla wódki, która może być oznakowana na etykiecie oznaczeniem geograficznym ˝Polska Wódka/Polish Vodka˝, oraz ograniczono zakres surowców, z których może być produkowana, do żyta, pszenicy, owsa i jęczmienia oraz ziemniaków. Nie uwzględniono kukurydzy, choć w myśl obecnych regulacji produkt ten wytwarzany jest w Polsce na bazie tutejszych surowców, a więc również kukurydzy, która jest najbardziej wydajna przy wytwarzaniu alkoholu. Według producentów wódki takie zapisy źle wpłyną na branżę spirytusową, ale przede wszystkim na polski potencjał eksportowy oraz rolnictwo. W rzeczywistości bój idzie bowiem nie o polskiego klienta, ale o tego eksportowego. W 2011 r. do poziomu 53,5 mln l alkoholu zwiększył się polski eksport napojów spirytusowych o wartości 132 mln euro. Oznacza to wzrost o 6% w porównaniu z 2010 r., kiedy to polscy producenci sprzedali za granicę 50,3 mln l o wartości 124,2 mln euro. Dzieje się tak, bo to za granicą napis na półlitrowej butelce ˝Polish Vodka˝ jest magnesem przyciągającym klientów. Rynki takie jak Indie czy Chiny są bardzo łakomym kąskiem dla eksporterów ze względu na ich skalę. Jednak by wypracować sobie tam pozycję, musimy zaoferować produkt spełniający oczekiwania konsumentów. A właśnie Indie i Chiny to kraje, gdzie pije się przede wszystkim lokalne alkohole mocne i gdzie import często jest obłożony różnego rodzaju opłatami zmniejszającymi konkurencyjność polskich wódek. W końcówce 2010 r. producenci nie byli w stanie zaspokoić w pełni zapotrzebowania na polską wódkę za granicą i teraz muszą nadrabiać straty. Dlatego nie można ograniczać producentów w zakresie surowców, z których polska wódka może być produkowana. Musimy iść przede wszystkim za zagranicznym konsumentem, a wybór kukurydzy to nie tylko kwestia ceny, ale także smaku, smaku, zdaniem wielu, przemawiającego na niekorzyść polskiej pszenicy czy żyta. Spirytus z kukurydzy jest słodszy, łagodniejszy od tego z innych zbóż. Konsumenci, szczególnie ci za granicą, po prostu go wolą. A na przykład wódka żytnia jest paląca, ma mocniejszy, bardziej wyrazisty smak. Jeżeli w ustawie jest warunek, że ziarno, z którego ma być wyprodukowany spirytus, ma pochodzić z Polski, to czemu mamy zamykać się na kukurydzę? Moim zdaniem to nie ma najmniejszego sensu i skoro kukurydza jest dwa razy tańsza od innych ziaren, które są ujęte w ustawie, powinniśmy jak najbardziej dopuścić ją, wpisać ten produkt do tej ustawy, żeby nie było podrabiania polskich wódek, co się bardzo często zdarza, czego przykładem jest grasovka, niemiecka wódka nawiązująca do żubrówki, czy nazwy sugerujące pochodzenie polskie - wódka Zamojski, które są wszystkie na bazie kukurydzy produkowane. Klub parlamentarny Ruch Palikota poprze ten projekt, aczkolwiek złoży do niego poprawkę, tak żeby dopisać jako składnik kukurydzę. Dziękuję bardzo.