PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Barbara Chrobak
Data: 2016-12-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Obecnie wskaźnik zatrudnienia więźniów w Polsce jest jednym z najniższych w Europie. Taki stan rzeczy nie może być utrzymywany, gdyż powoduje negatywne konsekwencje dla całego systemu penitencjarnego, a przede wszystkim zwiększa dolegliwość odbywania kary przez więźniów. Pobyt w więzieniu wyłącza wielu skazanych na jakiś czas z funkcjonowania na rynku pracy. Izolacja i monotonia związane z pobytem w więzieniu są dla wielu trudne do zniesienia, w związku z tym więźniowie chętnie podejmują zatrudnienie. Angażowanie skazanych do pracy to dobra metoda resocjalizacji i droga powrotu do normalnego i odpowiedzialnego funkcjonowania w społeczeństwie. Ci z osadzonych, którzy dadzą się poznać jako solidni pracownicy, będą mieli większe szanse na znalezienie zatrudnienia po opuszczeniu zakładu karnego. Obecne wadliwe regulacje dają więźniom wąskie możliwości zatrudnienia, a co za tym idzie, utrzymanie osób skazanych spada na państwo. Utrzymanie więźnia, najczęściej osoby zdrowej, kosztuje podatników ok. 3 tys. miesięcznie. Zwracam jednak uwagę, że konieczne jest, aby rozporządzenia do ustawy zawierały zapisy, które dadzą osadzonym możliwość regulacji bieżących lub zaległych zobowiązań. Przecież wraz z karą pozbawienia wolności orzeka się również nawiązki, odszkodowania, kary o charakterze pieniężnym. Ponadto istotnym problemem są zobowiązania alimentacyjne. Nie może być zatem tak, że człowiek, idąc do więzienia, zostaje wyłączony z obrotu cywilnego. Każdy obywatel powinien - w miarę swoich możliwości - zarabiać na siebie i na swoją rodzinę, a my, stanowiąc przepisy dotyczące osadzonych, musimy o tym pamiętać. Klub Kukiz’15 popiera i będzie popierać wszelkie inicjatywy poszerzające możliwości pracy dla więźniów. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Pampuch
Data: 2016-12-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Nowoczesna mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec sprawozdania Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny wykonawczy, druk nr 1074. Nie ulega wątpliwości, że w Polsce obecnie występuje niewłaściwa sytuacja związana z bardzo nikłym procentem osób skazanych, które są zatrudnione. To wynikało rzeczywiście z podniesienia czy zakwestionowania przez Trybunał Konstytucyjny w jednym z wyroków faktu, że wynagrodzenie więźniów powinno być w wysokości płacy minimalnej, co sukcesywnie spowodowało mniejsze zainteresowanie przedsiębiorców zatrudnianiem skazanych. Natomiast ten projekt ustawy co do zasady przewiduje regulacje dotyczące pracy skazanych poprzez rozszerzenie możliwości wykonywania tej pracy w charakterze nieodpłatnym na rzecz określonych podmiotów. Co więcej, katalog tych podmiotów jest rozszerzony, co rzeczywiście wzbudziło wątpliwości, czy skazani nie będą w sposób przymusowy musieli wykonywać pracy na rzecz podmiotów komercyjnych. I ta wątpliwość dotycząca właśnie możliwości wykonywania pracy komercyjnej, myślę, że nadal istnieje, nie została podczas prac wyeliminowana, ale przyjmujemy za dobrą monetę wyjaśnienia pana ministra złożone podczas prac w komisji sejmowej. Również jest kwestia związana - co budziło również nasze wątpliwości - ze zwiększeniem potrącenia z 20 do 45% wynagrodzenia skazanych, co może niestety powodować negatywne skutki dla pokrzywdzonych, ale również może odbić się na zobowiązaniach skazanych, m.in. na zobowiązaniach alimentacyjnych, bo niestety per saldo te kwoty netto, które więźniowie otrzymają w wyniku tych przesunięć pomiędzy tymi... zwiększenie kwot odpisu na ten fundusz aktywizacji zawodowej skazanych niestety wystąpi. I to również powinno być i będzie analizowane przez nas czy będzie monitorowane na dalszym etapie prac. Musimy sobie jasno powiedzieć, że tak jak ta ustawa stwarza szereg możliwości nieodpłatnego wykonywania pracy przez więźniów, to nieodpłatne jej wykonywanie jest wyjątkiem od reguły, że jednak praca więźniów jest odpłatna. Stąd też mamy nadzieję, że ten element nieodpłatności czy ten wolontariat będzie wstępem do zatrudniania jednak odpłatnego. Reasumując. Biorąc pod uwagę na pewno niezwykle pozytywny wpływ pracy na proces resocjalizacji osób skazanych, jak też utrzymanie i zapewnienie porządku w jednostkach penitencjarnych, Klub Poselski Nowoczesna poprze to przedłożenie rządowe. Dziękuję bardzo.
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2016-12-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Od wielu lat opinia publiczna jest zbulwersowana wysokością kosztów utrzymania więźnia. Chciałam zapytać pana ministra: Jeśli chodzi o koszt utrzymania więźnia w Polsce, szacowany na ponad 3 tys. zł, ile wynosi miesięczny koszt utrzymania więźnia po odjęciu kosztów wynagrodzeń strażników oraz jaki odsetek więźniów pracuje obecnie nieodpłatnie, bo więźniowie są w większości zatrudniani za darmo? To istotny element resocjalizacji, ale też sposób na obniżenie kosztów utrzymania więzień. Płatna praca to dla więźnia przywilej. Na co wydają zarobione pieniądze? Część z nich spłaca za nie alimenty i inne zobowiązania. Im bardziej je obetniemy, tym bardziej pokrzywdzone będą ofiary przestępstw. Chciałam też dodać, że spora część tych pieniędzy idzie na bieżące wydatki osadzonych, (Dzwonek) zakup jedzenia i środków czystości. Skazani nie mają wyboru, w jakim sklepie się zaopatrują. Czy ministerstwo kontroluje, jakie ceny produktów oferują kantyny w zakładach karnych? Czy nie dochodzi tam do praktyk monopolistycznych i zawyżania cen? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Warzecha
Data: 2016-12-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Program ˝Praca dla więźniów˝ zakładający wybudowanie 40 hal ze środków pochodzących z potrąceń od wynagrodzeń więźniów pracujących przy zakładach karnych jest bardzo oczekiwany i pożądany. Pożądany tym bardziej, że aktualnie pracuje tylko ok. 30% osadzonych, a utrzymanie pojedynczego więźnia kosztuje blisko 3150 zł miesięcznie. Nie bez znaczenia jest efekt resocjalizacyjny, jaki niesie praca, i efekt sprawiedliwości społecznej, bo obywatele oczekują, aby więźniowie na siebie zapracowali. Może się okazać, że ten program będzie się cieszył dużym zainteresowaniem przedsiębiorców, którzy zechcą wykorzystać hale do uruchomienia swojej produkcji i skorzystać ze zwrotu 40% kosztów poniesionych na zatrudnienie każdego więźnia. Panie ministrze, jeszcze kilka pytań uszczegóławiających. Czy w tych halach skazani będą mogli pracować tylko odpłatnie, czy również nieodpłatnie i od czego to będzie zależało? Jeśli możliwe będą te dwie formy, to gdzie i w jakim procencie trafi w każdym z tych przypadków ekwiwalent (Dzwonek) za pracę więźniów? Ponieważ aktualnie zaległości alimentacyjne wynoszą ok. 1,2 mld zł, czy rozważane jest wprowadzenie pierwszeństwa podjęcia pracy dla skazanych za zaległości alimentacyjne? Dziękuję.
Mówca: Jarosław Gonciarz
Data: 2016-12-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Największym problemem osób, które po wyjściu zza krat próbują wejść na rynek pracy, jest brak doświadczenia i wykształcenia. Im dłuższa izolacja, tym większe problemy z późniejszym powrotem do zatrudnienia. Co się tyczy wykształcenia i kwalifikacji, coraz więcej zakładów karnych próbuje przeciwdziałać takiej sytuacji, organizując różnego rodzaju kursy i szkolenia. Więźniowie mogą w ramach odbywania kary również skończyć studia. Z pewnością na korzyść skazanych może działać zapowiadany przez rząd program budowy hal produkcyjnych przy więzieniach. Może to rozwiązać problem braku doświadczenia i braku nawyku pracy więźniów. To z pewnością ułatwiłoby im powrót do normalnego życia na wolności. Moje pytanie: Czy więzień mógłby liczyć na dotychczasowe zatrudnienie - przynajmniej przez ograniczony czas - także po wyjściu na wolność? Dziękuję bardzo.
Mówca: Mirosław Pampuch
Data: 2016-12-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Rzadko mi się zdarza chwalić rząd, ale w tej sytuacji muszę odstąpić od reguły i pochwalić. Otóż ocena skutków regulacji załączona do tej ustawy jest rzeczywiście bardzo szczegółowa i gdybyśmy mieli więcej tego typu działań rządowych, tak przygotowanych ocen skutków regulacji, z całą pewnością proces legislacyjny byłby pełniejszy i na pewno jakość prawa, które jest przyjmowane przez Wysoką Izbę, byłaby lepsza. Przechodząc do pytania, panie ministrze Co się tyczy podwyższenia odpisu od wynagrodzenia skazanego przy budowie tych 40 hal produkcyjnych przy zakładach więziennych, czy mamy już przedsiębiorców, którzy są zainteresowani tego typu projektem? I może drugie pytanie. To wymaga... (Dzwonek) Czy w związku z zatrudnieniem więźniów w tych halach przedsiębiorcy będą korzystali z 40-procentowego odpisu od wynagrodzenia? Na jakim etapie jest notyfikacja w tej sprawie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Grzegorz Wojciechowski
Data: 2016-12-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Od wielu lat mówi się wiele o pracy więźniów, jednak dotychczas niewiele zrobiono. Jest to pierwszy tak szeroki program, który umożliwi pracę więźniom - umożliwi ponad 80 tys. osób, które są skazane, podjęcie pracy, pracowanie, spłacanie na bieżąco swoich zaległości oraz - po wyjściu na wolność bez obciążeń - spowoduje mniejszą chęć do powrotu do popełniania przestępstw. Wiadomo bowiem, że znaczne zadłużenie po ich wyjściu z więzienia jakby powoduje, że często wracają do przestępstw. Mam pytanie odnośnie do kosztów (Dzwonek) wynagrodzenia, ale również opłaty ZUS czy też składek chorobowych. Jakie z kolei to będą korzyści, bo będzie to wnoszone do Skarbu Państwa? Dziękuję bardzo. Przepraszam, pani marszałek, za przedłużenie.
Mówca: Marcin Święcicki
Data: 2016-12-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dajemy tą ustawą pewną carte blanche resortowi i służbom więziennym rozszerzającym możliwości działania na rzecz zatrudnienia więźniów. Mam do pana takie pytanie: Czy pan byłby się gotów tu zobowiązać, że za 2 lata będziemy mieli jakiś raport z tego, jak to wszystko funkcjonuje, jak to działa, ile z tego udało się zacząć budować czy ile wybudowano, jak przedsiębiorcy zareagowali na te bodźce, czy rzeczywiście jest zainteresowanie, czy to działa, czy odsetek więźniów zatrudnionych odpłatnie faktycznie jest wyższy? Jak wygląda wrażliwa sprawa nieodpłatnego zatrudniania przy pracach społecznych, na cele społeczne - tak to się nazywa, pracach na cele społeczne wobec rozszerzonego katalogu instytucji, które mogą z tego korzystać, w tym również spółek komercyjnych? Jak w praktyce zadziałał ten przepis? Jak to działa? Jednym słowem: Czy możemy spodziewać się od pana raportu za 2 lata, żebyśmy mogli zobaczyć (Dzwonek), jak ten system zafunkcjonował, jakie dał rezultaty, czy ewentualnie potrzebna jest jakaś jego korekta?
Mówca: Małgorzata Zwiercan (tekst niewygłoszony)
Data: 2016-12-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wielokrotnie już było podnoszone, że praca więźniów ma nie tylko pozytywny charakter ekonomiczny, ale przede wszystkim resocjalizacyjny. Zatrudnionym penitencjariuszom po odbyciu wyroków łatwiej jest wrócić do społeczeństwa, bo dzięki pracy w trakcie odbywania kary pozostają u nich odpowiednie nawyki z nią związane, choćby punktualność czy systematyczność. To dotyczy każdego rodzaju prac, również świadczonych nieodpłatnie. Nie bez znaczenia dla późniejszego życia na wolności dla więźniów jest także doświadczenie zawodowe, które zdobywają, pracując podczas odbywania wyroku. Dodatkowo dzięki pracy wykonywanej odpłatnie zarabiają na pokrycie zobowiązań, takich jak alimenty czy nałożone na nich kary finansowe. Niezwykle istotny jest również pozytywny oddźwięk społeczny towarzyszący zatrudnieniu osadzonych. Biorąc wszystkie te czynniki pod uwagę, konieczne wydaje się powzięcie odpowiednich kroków, by zwiększyć zatrudnienie wśród osadzonych. Procedowana nowelizacja przewiduje rozszerzenie katalogu prac wykonywanych przez więźniów nieodpłatnie oraz zwiększenie potrąceń z przysługującego więźniom wynagrodzenia przeznaczonych na wsparcie Funduszu Aktywizacji Zawodowej Skazanych oraz Rozwoju Przywięziennych Zakładów Pracy. Za bardzo ważne uważam, że rozwiązania zawarte w omawianej nowelizacji przyczynią się do realizacji jednego z filarów programu prowadzonego przez Ministerstwo Sprawiedliwości od początku 2016 r. ˝Praca dla więźniów˝, który dotychczas, jak mi wiadomo, osiąga świetne wyniki. Filarem tym jest wybudowanie hal produkcyjnych na terenach zakładów karnych, w których zewnętrzni przedsiębiorcy będą zatrudniać więźniów. Nie mam wątpliwości, że jest to rozwiązanie, które w znacznym stopniu przyczyni się do wypełnienia głównego celu zarówno tej nowelizacji, jak i programu ˝Praca dla więźniów˝. Dla przeciwników tego projektu najważniejszym argumentem jest, że według jego przepisów wynagrodzenie skazanych pomniejszone będzie nieco o ponad połowę jego wartości. Jest to jednak część wynagrodzenia przeznaczona na zwiększanie ilości miejsc pracy oraz utrzymanie już istniejących. Nie ma nic złego w tym, że więźniowie będą partycypować w rozwijaniu i utrzymywaniu miejsc pracy, które w konsekwencji służyć będą właśnie im. Uważam, że zmiany te nie ostudzą chęci osadzonych do podjęcia zatrudnienia i takie obawy są bezpodstawne. Jak było powiedziane na posiedzeniu Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka, projekt ten jest zgodny z oczekiwaniami skazanych oraz, jestem przekonana, wpisuje się w oczekiwania reszty społeczeństwa. Koło Wolni i Solidarni popiera rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny wykonawczy.
Mówca: Monika Wielichowska
Data: 2016-12-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska przedstawiam stanowisko dotyczące sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw. Wobec faktu, że przepisy wyeliminują wątpliwości interpretacyjne w zakresie możliwości współpracy finansowej między jednostkami samorządu terytorialnego a m.in. Skarbem Państwa w zakresie finansowania inwestycji drogowych w przypadku, gdy jednostka samorządu terytorialnego jest zainteresowana współfinansowaniem realizacji danej inwestycji drogowej, oraz faktu, że pozwolą wskazywać, iż możliwe jest zawieranie porozumień między zarządcami dróg w celu realizacji inwestycji, którymi z różnych względów są zainteresowane jednostki samorządu terytorialnego, zlokalizowanych w pasach drogowych dróg innych kategorii niż ich własne i ich finansowania, spełniających też postulaty wielu samorządów, które w trosce o bezpieczeństwo swoich mieszkańców i ich potrzeby komunikacyjne pragną przeznaczyć środki finansowe na inicjowanie realizacji zadań, np. budowy chodników czy ścieżek rowerowych przy drogach zarządzanych przez innych zarządców, np. drogach krajowych zarządzanych przez generalnego dyrektora dróg krajowych i autostrad, wprowadzenie jednoznacznych rozwiązanych pomoże podejmować decyzje w sytuacjach, w których władze lokalne, mając na względzie konieczność poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego na obszarze np. gminy, dysponując środkami publicznymi, zwracają się do innych zarządców dróg publicznych z wnioskiem o umożliwienie realizacji ciągu pieszo-rowerowego lub dodatkowych urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego w pasach drogowych dróg powiatowych, wojewódzkich czy też dróg krajowych. Klub Platformy opowiada się za dalszym procedowaniem projektu ustawy, ponieważ doprecyzowane zapisy pozwolą realizować zasadne przedsięwzięcia, szczególnie w sytuacjach, kiedy brak środków na przedmiotowe inwestycje w budżecie właściwego zarządcy drogi uniemożliwia ich realizację z uwagi na wątpliwości interpretacyjne. Dziękuję.
Mówca: Kazimierz Kotowski
Data: 2016-12-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Tak, to prawda, tak jak stwierdził jeden z moich przedmówców, że przedłożenie tego rządowego projektu przez resort, przez pana ministra to dobre rozwiązanie w dobrym czasie, gdy samorządy oczekują na pewne uregulowanie kwestii. Przecież z praktyki wiemy, że rozmowy, współdziałanie, wspólne rozwiązywanie kwestii bezpieczeństwa czy budowy infrastruktury przyjezdniowej, która zapewniała bezpieczne przemieszczanie się mieszkańców, szczególnie na obszarze zabudowanym małych miasteczek czy miejscowości, były przedmiotem działań już w minionym czasie, przynajmniej tak było i jest w województwie świętokrzyskim. Uważam, że jest to dobra praktyka, niemniej jednak dobrze się stanie, że uregulujemy to współdziałanie, usankcjonujemy prawnie możliwość dofinansowania i przekazywania środków finansowych samorządowych na zadania, które wchodzą w obręb zadań do realizacji przez administrację rządową, czyli generalną dyrekcję. Regionalna izba obrachunkowa będzie miała mniej problemów i mniej problemów będą mieli również z tym samorządowcy. To dobrze również, że zapisy projektu tej ustawy mówią o możliwości przedkładania czy wydania przez ministra odpowiednich wzorców ze standardami służącymi realizacji tych przedsięwzięć. To ważne, aby to, co zostanie zrobione, aby ten wysiłek samorządowy, te nakłady samorządowe były realizowane w odpowiednim standardzie, w odpowiednim wydaniu, były kompatybilne, czyli zbieżne, stosowne do poziomu technicznego samej drogi, tak aby to tworzyło pewną całość nie tylko estetyczną, ale i techniczną, i było świadectwem dobrze zainwestowanych środków samorządowych. Jestem przekonany, panie ministrze, jako ten, który z samorządu wyrósł i który w tym samorządzie funkcjonował na trzech szczeblach, że te zapisy są zapisem dobrowolnej, partnerskiej współpracy i rozwiązywania problemów w każdej miejscowości, w regionie czy województwie, w zależności od możliwości finansowych samorządu i od potrzeb. Tu chcę bowiem nawiązać do wystąpienia i wypowiedzi mojego przedmówcy. Byłoby niestosowne, gdybyśmy przez wprowadzenie tych zapisów i tych sformułowań otworzyli furtkę dla pewnego mechanizmu rozwiązywania zadań i uzupełniania środków finansowych na kompletną realizację zadań inwestycyjnych. Myślę, że tu na te pytania też uzyskamy odpowiedź i że będziemy mogli tutaj wesprzeć jako klub przy głosowaniu przyjęcie proponowanego rozwiązania. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2016-12-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jak czytamy w uzasadnieniu, zmiany proponowane w niniejszych projektach spełniają postulaty wielu samorządów, które chcą przeznaczyć środki finansowe na realizację zadań przy drogach innych zarządców. To takie zadania jak budowa chodników, mostów czy też ścieżek rowerowych. Wątpliwości co do możliwości finansowania i współfinansowania takich zadań przez gminy na obecnych zasadach zgłaszały do tej pory nie tylko zainteresowane samorządy, ale i regionalne izby obrachunkowe. Zatem to rozwiązanie należy uznać za słuszne. Jednakże proszę o odpowiedź na następujące pytanie. Obecnie w projekcie ustawy budżetowej na 2017 r. na ˝Program rozwoju gminnej i powiatowej infrastruktury drogowej˝ zapisano 800 mln zł. Tymczasem obietnice były inne. W kwietniu br. Ministerstwo Finansów zadeklarowało zwiększenie środków na ten program (Dzwonek) o 200 mln zł do poziomu 1 mld zł. Chciałam zatem zapytać, dlaczego tak potraktowano ten niezwykle istotny program rozwoju dróg lokalnych, dlaczego tych środków finansowych jest mniej. Dziękuję bardzo.
Mówca: Grzegorz Furgo
Data: 2016-12-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Panowie Ministrowie! Czy omawiany projekt nowelizacji rzeczywiście jest odpowiedzią na wyrażaną przez samorządy terytorialne chęć partycypacji w części kosztów budowy dróg publicznych? Wnioskodawcy piszą o możliwości wynikającej z tego projektu w zakresie nawiązywania porozumień między zarządami dróg w celu realizacji inwestycji, którymi z różnych względów są zainteresowane jednostki samorządu terytorialnego. Jeśli tak, to pragnę przypomnieć, że na Pomorzu Gdańskim i Środkowym jednostki samorządów - tak trójmiejskiego, jak i słupskiego - są bardzo zainteresowane budową drogi krajowej S6 łączącej oba ośrodki. Czy Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad wchodząca w skład podmiotów podlegających Ministerstwu Infrastruktury i Budownictwa dzięki tej ustawie rozpocznie pracę przy realizacji tej trasy, jeśli samorządy zadeklarują chęć częściowej partycypacji w tej budowie, choćby w zakresie oświetlenia lub chodników? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Lassota
Data: 2016-12-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Oczywiście porządkuje się pewien stan, który jest. Raczej nie do końca jest prawdą, że nie było możliwości, bo cały szereg tego rodzaju inwestycji w Małopolsce realizowano, więc być może gdzieś indziej te wątpliwości występują, więc pewnie dobrze, że to się przetnie jednoznacznie. Wprawdzie była już w dyskusji podnoszona ta kwestia, ale chciałbym zapytać, czy rzeczywiście to nie jest tak, że po przyjęciu tej nowelizacji może okazać się, że zarządzający powie: teraz macie, samorządy, możliwość finansowania, to sobie róbcie. Tymczasem przecież, panie ministrze, są środki w Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad na poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowego poprzez budowę czy to chodników, czy przejść, czy ścieżek rowerowych. Czy nie jest to taka tendencja, żeby zrzucić tę odpowiedzialność na samorządy, uwalniając się od tych zadań, które dotychczas były realizowane? (Dzwonek) Proszę o jednoznaczną odpowiedź. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Gonciarz
Data: 2016-12-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W związku z nowelizacją ustawy o drogach publicznych chciałbym zapytać, czy ministerstwo rozważało doprecyzowanie i rozwiązanie wszelkich wątpliwości interpretacyjnych związanych z zajmowaniem pasa ruchu drogowego. Wiele obiektów, takich jak tablice informacyjne i reklamowe, a także, co ciekawe, w ostatnim czasie balkony, nie utrudnia obsługi ruchu drogowego, zarządzania drogą, poruszania się pieszych po chodnikach, a mimo wszystko próbuje się za nie w poszczególnych miastach z różną interpretacją naliczać opłaty za tzw. zajmowanie pasa drogowego. Największe wątpliwości istnieją, jeśli chodzi o określenia dotyczące wysokości granicy pasa ruchu drogowego, to jest od i do jakiej wysokości można naliczać opłaty. Dlatego pytam, czy ministerstwo planuje doprecyzowanie przepisów związanych z zajmowaniem pasa ruchu drogowego, tak aby wszystkie miasta, ale również i sądy, bowiem zapadają różne wyroki, mogły jednakowo interpretować przepisy. Dziękuję.
Mówca: Grzegorz Adam Woźniak
Data: 2016-12-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Większość osób w dzisiejszej dyskusji podkreślała znaczenie zmiany tych przepisów, ponieważ w końcu jednostki samorządu terytorialnego, te, które oczywiście chcą inwestować w ścieżki rowerowe czy chodniki, nie będą zmuszane do omijania przepisów czy do rezygnacji z tych przedsięwzięć, jeżeli mają chęć i środki finansowe, szczególnie wspólnie z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad. Zmiana bardzo ważna. Mam pytanie do pana ministra. Tutaj padały też zarzuty, uwagi, czy to nie będzie odsunięcie, zepchnięcie na ministerstwo tych inwestycji. Chodzi o to, żeby pan minister powiedział, jakie są programy, jakie są możliwości, jakie możliwości daje ta ustawa, to połączenie środków samorządowych ze środkami ministerstwa. To, że są programy, raczej pobudzi te inwestycje, a nie je zahamuje. Kilka słów na ten temat. Dziękuję bardzo.