PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-01-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Premierze! Kapitał ma narodowość. Ta teza była nieobecna w debacie w Polsce po roku 1990. Ba, bardzo gorliwie często na tej sali tej tezie zaprzeczano. Przekonaliśmy się o tym bardzo szybko w sektorze bankowym. Okazało się, że centrale banków zagranicznych mogą wydawać dyspozycje spółkom córkom w Polsce, żeby kredytowały albo nie kredytowały określonych branż w Polsce, mimo że byłoby to jak najbardziej działanie efektywne. Teraz o tym, że kapitał ma narodowość, informuje nas branża motoryzacyjna. A skutki tej informacji są dramatyczne dla rynku pracy, bo przecież to chodzi nie tylko o te 1500 miejsc pracy w samej fabryce Fiata Auto Poland, ale i o setki miejsc pracy w przedsiębiorstwach kooperacyjnych. Obawiam się, że przy tej strukturze, o której pan mówił, że zaledwie 2% tego, co jest w Polsce wyprodukowane w Polsce zostaje, a reszta idzie na eksport, ta branża może przekazywać kolejne niedobre informacje dla nas, w szczególności dla rynku pracy. Obawiam się, panie premierze, że rozwiązania, które pan zasygnalizował, zarysował, a więc przede wszystkim sankcje, jak zrozumiałem, czy pewne ograniczenia, wymuszenia przewidziane dla posiadaczy starych samochodów, kontynuacja programu ˝Gimbus˝, to są rozwiązania, które nie wpłyną pozytywnie na to, co się może dziać w branży motoryzacyjnej. Padało już to pytanie, ale też chciałbym o to zapytać, bo takie pomysły były przecież realizowane przez niektóre, wprawdzie zamożniejsze od nas, kraje. Chodzi chociażby o niemiecki program wymiany samochodów na pojazdy ekologiczne za 5 mld euro, z którego, nie oszukujmy się, i my w roku 2009 skorzystaliśmy. (Dzwonek) Tak więc wydaje mi się, że tylko jakaś formuła nawiązująca do takich rozwiązań... (Poseł Jadwiga Wiśniewska: Panie pośle, czas.) Już kończę. ...może dać pozytywne efekty. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Cieśliński
Data: 2013-01-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Premierze! Wysoka Izbo! Gros pytań, które padły, jest tożsamych z pytaniami, które chciałem zadać i z pewnością będę wsłuchiwał się w odpowiedź na nie. Ale chciałbym też zapytać: Czy idąc za przykładem Czech, które pomimo kryzysu doskonale radzą sobie z przemysłem motoryzacyjnym, nie należałoby dążyć do aktywniejszej ochrony własnego rynku samochodowego poprzez wprowadzenie np. stosownych uregulowań prawnych ograniczających import aut używanych na rynek krajowy? Zwłaszcza że sygnały, które do nas płyną i o których pan premier już wspominał z mównicy, są dość niepokojące, albowiem liczba zarejestrowanych nowych aut w naszym kraju zmniejszyła się w roku ubiegłym o 2,5%, co prawda, w podobnym stopniu co aut używanych, ale już w grudniu ubiegłego roku ten spadek w rejestracji auto nowych wyniósł aż 25% i był największym zanotowanym w roku 2012. I pomimo że trend spadkowy w sprzedaży dotyczy całej Unii Europejskiej, to przywołane przeze mnie statystyki są o tyle istotne, iż w Stanach Zjednoczonych sprzedaż samochodów w 2012 r. wzrosła o 13,5%. Możemy mieć oczywiście nadzieję, że tak jak kryzys gospodarczy przyszedł do nas ze Stanów Zjednoczonych, tak ten wzrost sprzedaży w USA również niebawem nawiedzi nas i przełoży się na wzrost liczby aut nowych w naszym kraju, ale wierzę, że pan premier na nadziei jedynie nie poprzestanie i wkrótce zostaną wprowadzone stosowne instrumenty, które pozwolą ożywić, i to w znacznym stopniu, rynek motoryzacyjny. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ewa Malik
Data: 2013-01-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Panie Premierze! Magneti Marelli to lider na międzynarodowym rynku w projektowaniu i produkcji komponentów i systemów hi-tech dla przemysłu motoryzacyjnego. Największe zakłady obejmujące wyspecjalizowane linie produkcyjne zlokalizowane są w Sosnowcu. Czy pan premier może poinformować mnie, w jakim stopniu kryzys w przemyśle motoryzacyjnym dotknie moje miasto, Sosnowiec, w którym w latach 90. zlikwidowano przemysł górniczy, a w dużej mierze także hutniczy i w którym Magneti Marelli stanowiło dotąd jeden z najstabilniejszych punktów oparcia, jeśli chodzi o rynek pracy? Jaki plan ratunkowy przygotował rząd dla gmin i powiatów, gdzie dominują przemysł motoryzacyjny i przemysł związany z branżami energochłonnymi, wobec nadciągającego kryzysu, a także kryzysu związanego z wejściem w życie pakietu klimatyczno-energetycznego? Panie premierze, na Śląsku trwają przygotowania do gigantycznego strajku. Być może będzie to największy protest w obronie miejsc pracy od lat 80. Nasze przestrogi i monity wyrażane dotąd w interpelacjach długo pozostawały bez echa, a dziś, kiedy ten problem narasta, zamiast konkretnych ustaw i rozporządzeń słyszymy w odpowiedzi o dyskusji w ramach Międzyresortowego Zespołu ds. Wzrostu Konkurencyjności Przemysłu Motoryzacyjnego, dla którego dopiero od niedawna partnerami do rozmów stali się ci, którzy przestrzegali przed dramatyczną sytuacją w przemyśle motoryzacyjnym. Dotąd odpowiadaliście ogólnikowo, a dziś oczekujemy na bardzo konkretne odpowiedzi. Proszę odpowiedzieć, jakie będą konkretne rozwiązania legislacyjne oraz rozporządzenia ministra wprowadzające zachęty do zakupu nowych aut przez Polaków oraz przyczyniające się do rozwoju infrastruktury umożliwiającego wykorzystanie w przemyśle motoryzacyjnym alternatywnych, ekologicznych paliw i napędów? (Dzwonek) Kiedy takie konkretne rozwiązania mogłyby wejść w życie? W odpowiedziach na interpelacje czytamy o takich propozycjach, tak że proszę o konkrety. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jadwiga Wiśniewska
Data: 2013-01-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Premierze! Wysoka Izbo! Od długiego czasu w Polsce i w Europie mówiło się, że kapitał nie ma narodowości. Kiedy upadały polskie stocznie, Prawo i Sprawiedliwość podnosiło, że z wykorzystaniem pomocy publicznej, pomocy państwowej trzeba ratować gospodarkę państwa, ratować miejsca pracy. Wtedy strona rządowa mówiła, że Komisja Europejska zakwestionuje takie działania i że będzie to nieuzasadniona pomoc publiczna. Wspomnę dla porządku, że w tym samym czasie Francuzi i Niemcy ratowali swój przemysł, ratowali swoją gospodarkę. Dziś w Polsce mamy dowód na to, jaką narodowość ma kapitał Fiata. Kapitał Fiata ma narodowość włoską, bowiem szef Fiata w jednym z wywiadów przyznał, że decyzja o przeniesieniu produkcji Pandy nie ma żadnego uzasadnienia ekonomicznego ani technicznego, a jedynie dobro jego kraju, dobro Włoch. Na początku tego roku chciałabym życzyć rządowi i panu premierowi Piechocińskiemu, aby ta troska o dobro narodowe przyświecała każdemu pana działaniu, bo brak tej troski powoduje takie konsekwencje i takie skutki, jak utrata tysięcy miejsc pracy w województwie śląskim. To nie tylko utrata miejsc pracy w samych Tychach, ale również spodziewamy się, że będą kurczyły się miejsca pracy w TRW, które w Częstochowie produkuje dla Fiata poduszki samochodowe i pasy bezpieczeństwa i jest jednym z największych przedsiębiorstw w Częstochowie, oczywiście po hucie. Brak tej troski o majątek, o pomoc publiczną, sprywatyzowanie w sposób dziki, szalony, nieuprawniony i bez sensu setek tysięcy polskich państwowych przedsiębiorstw doprowadziło do takiej oto sytuacji, że coraz mniej jest kapitału gospodarczego świadczącego o naszym narodowym potencjale. Pytam pana premiera: Czy w ramach tego nowego programu ˝Inwestycje polskie˝, zgodnie z którym planujecie państwo prywatyzować kolejne polskie firmy, będące dziś własnością Skarbu Państwa, będziecie wykazywali właśnie tę troskę o majątek państwowy? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marcin Święcicki
Data: 2013-01-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Premierze! Miejsca, o których tutaj mówimy, jak właśnie Tychy, Sosnowiec, zakłady Philips w Pile czy Żerań w Warszawie, to na ogół miejsca o dość dużym uprzemysłowieniu. Zastanawia mnie, jak to się dzieje, że tracimy tam tak dużo miejsc pracy i nie potrafimy ich szybko zastąpić innymi, jeśli okazuje się, że pewne miejsca są niekonkurencyjne. Patrzę tu dla porównania na przykład Wielkiej Brytanii czy Niemiec, gdzie średni poziom płac w przemyśle przetwórczym jest kilkakrotnie wyższy niż w Polsce, a mimo to w tych krajach utrzymuje się wysoka konkurencyjność przemysłu motoryzacyjnego i w ogóle, szerzej mówiąc, elektromaszynowego. Dlaczego tak się dzieje? Może odpowiedzi należy szukać raczej w ogólnych warunkach? Mają bardziej elastyczny czas pracy, mają lepszą infrastrukturę, sprawniej działają sądy, biurokracja, generalnie rzecz biorąc, jest przyjazna biznesowi, potrafi załatwiać ich sprawy. Dlatego sugerowałbym tutaj, oprócz takich działań, takiej straży pożarnej, zwrócić również uwagę na te warunki i ich poprawę, żeby Polska stała się krajem jeszcze bardziej atrakcyjnym dla inwestorów z całego świata. Specjalne strefy ekonomiczne są pewnym sukcesem, ale to jest stanowczo za mało. Warto też, wspomniał o tym pan premier, rozmawiać z szefami wielkich koncernów. Nie tylko z tymi, którzy są już w Polsce, ale również z tymi, których nie ma. Irlandia kiedyś odniosła wielki sukces, stosując taką oto metodę: imiennie zwróciła się do 500 największych koncernów na świecie. Zaczęto z nimi rozmawiać, zapraszać ich, przedstawiać im swoje warunki gospodarowania, co można tam zrobić. Faktycznie ściągnięto ich konkretnymi, że tak powiem, przedsięwzięciami nakierowanymi na konkretne przedsiębiorstwa i koncerny międzynarodowe. Tak że sugerowałbym raczej nie tylko działania przypominające pracę straży pożarnej, ale również takie oparte na ogólnych warunkach, na aktywnej promocji nakierowanej na duże przedsiębiorstwa, bo naprawdę w tych miejscach w Polsce, o których tutaj mówimy, nie powinno brakować alternatywnych miejsc pracy. Dziękuję.
Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2013-01-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Od grudnia 2009 r. Ministerstwo Gospodarki wiedziało o zagrożeniu ograniczenia produkcji samochodów w tyskiej fabryce Fiata. Chciałbym się dowiedzieć od pana premiera: Co od tamtego czasu uczynił rząd, pański poprzednik na fotelu ministra gospodarki lub minister spraw zagranicznych dla zachęcenia Fiata do utrzymania i rozwijania produkcji samochodów w Polsce? Czy w latach 2009-2012 odbyły się spotkania z przedstawicielami koncernu? Jakie propozycje wówczas przedstawiono? Czy Ministerstwo Spraw Zagranicznych podjęło działania na forum Komisji Europejskiej lub bezpośrednio zwróciło się do włoskiego rządu z protestem przeciwko protekcjonistycznym praktykom w polityce premiera Berlusconiego? W marcu 2010 r. wystąpiłem z interpelacją w tej sprawie do pana premiera Pawlaka. Od pani minister Grażyny Henclewskiej otrzymałem pobieżną i zdawkową odpowiedź na bardzo słabym poziomie. Liczę na konkrety od pana premiera. Należy się to nie tylko mnie, ale przede wszystkim pracownikom Fiata, którzy nie dość, że zostali oszukani przy prywatyzacji Fabryki Samochodów Małolitrażowych, gdyż nie otrzymali 15% akcji, to dzisiaj zagrożeni są bezrobociem. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2013-01-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Premierze! To jest debata nie tylko o fabryce w Tychach. Jest to debata o koncepcji dotyczącej branży motoryzacyjnej i o kondycji tej branży. Jeśli mówimy o złej kondycji, to trzeba pamiętać o przyczynie, to znaczy coraz mniejszej liczbie sprzedawanych aut. To jest przesłanka obiektywna. Warto zastanawiać się nad tym, jak należy stymulować popyt. Chciałbym jednak przy okazji dyskusji na temat fabryki w Tychach i branży motoryzacyjnej poruszyć trochę inny problem, mianowicie zrównoważonego rozwoju i priorytetów pomocy. Mamy bowiem w Polsce 14 specjalnych stref ekonomicznych. Wiem, że w poprzednim roku, w roku 2012, Polska Agencja Informacji i Inwestycji Zagranicznych dofinansowała wśród ponad 50 projektów 17 projektów dotyczących branży motoryzacyjnej i okazuje się, że w regionie, który ma poziom bezrobocia i najwyższy, w warmińsko-mazurskim, i najniższy, pogłębiają się dysproporcje rozwojowe, bo PKB na jednego mieszkańca w subregionie na przykład ełckim jest prawie sześciokrotnie niższy niż w najbogatszym regionie, i nie są tam lokowane żadne projekty albo jeżeli są, to śladowe, w zakresie branży motoryzacyjnej. Chciałbym przy okazji tej debaty zapytać o instrumenty specjalnie dedykowane tym obszarom, które mają bardzo wysoki poziom bezrobocia, wynoszący 20%, a w niektórych powiatach nawet do 30%. I kwestia fabryki żerańskiej i zakładów, które kooperowały z tą fabryką. Zakłady, które są zlokalizowane w Ełku też, mówiąc kolokwialnie, robią bokami. Czy jest dla Żerania i dla jego kooperantów jakaś przyszłość? Dziękuję.
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2013-01-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Na początku grudnia opinią publiczną wstrząsnęła informacja o planowanych zwolnieniach grupowych w fabryce Fiata w Tychach, chociaż wiedziano o tych zwolnieniach od grudnia 2009 r. Decyzję o przeniesieniu produkcji do Włoch podjął rząd premiera Berlusconiego. Zwolnionych miało zostać 1500 osób, co stanowi 1/3 ogółu zatrudnionych. Jako powód redukcji zatrudnienia podano oficjalnie spadek produkcji i złą sytuację na rynku motoryzacyjnym oraz planowaną reorganizację firmy. Takie tłumaczenia nie wyjaśniają jednak aż tak dużych zwolnień. Rząd Platformy Obywatelskiej i PSL niewiele zrobił, aby obronić miejsca pracy w tej branży. W wyniku negocjacji z zarządem spółki związkowcom udało się obronić przed zwolnieniami 50 osób, a także zapewnić odchodzącym odprawy w wysokości od 9- do 18-miesięcznych pensji. Jednak takie rozwiązanie nie jest w pełni satysfakcjonujące. Tak duże zwolnienia spowodują masowe zwolnienia w spółkach powiązanych i kooperujących z Fiat Auto Poland. Spowodowane jest to coraz gorszą sytuacją gospodarczą naszego kraju. Konieczne jest podjęcie działań mających na celu utrzymanie obecnego poziomu zatrudnienia. Niedopuszczalne jest, aby firmy, które przynoszą znaczący wpływ do budżetu państwa, przeniosły swoją produkcję do innych państw. Dlatego chciałbym wiedzieć, jakie działania planuje podjąć rząd wspólnie z pracodawcami, aby zapobiec dalszym zwolnieniom w przedsiębiorstwach, które ucierpiały na skutek kryzysu, takich jak Fiat Auto Poland, oraz w jaki sposób planowane jest utrzymanie tych firm w Polsce? Panie premierze, proszę o informację, ilu pracowników i w jakich konkretnie zakładach, i w ilu zakładach kooperujących, może utracić pracę i jakie działania podejmie rząd, aby złagodzić skutki bezrobocia pracowników i ich rodzin w tej dziedzinie? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Antoni Mężydło
Data: 2013-01-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Problem Tych i przemysłu motoryzacyjnego nie jest dziś problemem sensu stricto ekonomicznym. Bardziej jest to problem protekcjonizmu państw starej Unii Europejskiej, bo z ekonomicznego punktu widzenia, z punktu widzenia właściciela, ten zakład powinien istnieć, a powinien być zamknięty zakład we Włoszech. W Polsce jest bowiem tańsza siła robocza i są lepsi fachowcy, i fabryka jest nowoczesna, itd. Tak że problem protekcjonizmu jest problemem groźnym dla wspólnego europejskiego rynku, ten rynek trzeba chronić przez większą solidarność wewnętrzną na tym rynku, natomiast trzeba stosować protekcjonizm zewnętrzny, czyli jednolity rynek europejski zarówno pod względem inwestycyjnym, jak i w sensie rynku pracy powinien opierać się na zasadach solidarności. Powinniśmy też stosować protekcjonizm wobec zagrożeń ze strony innych rynków, bo branża na przykład elektroniczna jest bardzo zagrożona, a Polska jest głównym producentem urządzeń elektronicznych dla całej Unii Europejskiej. Na razie ten rynek jest chroniony przez cło 14-procentowe dla urządzeń elektronicznych, ale dzisiaj już są takie głosy w Unii Europejskiej, żeby te cła znieść, bo wtedy te urządzenia na całym rynku będą tańsze. I tutaj jest prośba również do Ministerstwa Gospodarki, żeby ochroną tego cła na urządzenia elektroniczne nie zajmowało się tylko Ministerstwo Finansów, ale również Ministerstwo Gospodarki, bo w przyszłości może nas spotkać taki sam los, jaki spotkał przemysł motoryzacyjny. Już dzisiaj są sygnały co do tego, że również ta branża ma pewne kłopoty. (Dzwonek) Pochodzę z Torunia, tam mamy pomorską podstrefę ekonomiczną, gdzie są duże zakłady wytwórcze telewizorów - dzisiaj już niektóre z nich zwalniają pracowników. Tak że również ta branża jest bardzo istotna w kontekście tych problemów, o których dzisiaj mówimy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Artur Górski
Data: 2013-01-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Mówimy o trudnej sytuacji w fabryce Fiat Auto Poland SA w Tychach. Padają pytania o to, co rząd zrobi, aby uratować miejsca pracy w tej fabryce. Ale przecież premier Donald Tusk już 3 lata temu wykluczył realne wsparcie ze strony rządu dla polskiej motoryzacji i jest w tym konsekwentny. Zupełnie niedawno została zaprzepaszczona przez rząd szansa uratowania Fabryki Samochodów Osobowych na Żeraniu w Warszawie. Na początku września 2012 r. pojawiła się w mediach sensacyjna informacja, że w upadającą FSO zainwestuje około 1 mld zł kanadyjska firma Magna International, jeden z największych producentów części i komponentów samochodowych na świecie. Rozpisywano się, że na warszawskich Żeraniu będą produkowane samochody marek Mini dla koncernu BMW i Infiniti dla koncernu Nissan, a Kanadyjczycy zatrudnią docelowo nawet 7-8 tys. osób. Jednak bardzo szybko te informacje zostały zdementowane. Kanadyjczycy złożyli konkretną ofertę. Mając do wyboru Austrię, Węgry i Polskę, gotowi byli zainwestować w Warszawie. Magna postawiła bardzo konkretne warunki przy negocjacjach otwarcia tej inwestycji. Kanadyjczycy oczekiwali, że polski rząd da swój wkład w wysokości 90 mln zł i okresowo zwolni firmę z podatku dochodowego. Jednak jedynym wsparciem, jakie zadeklarował polski rząd, było okresowe zwolnienie w płaceniu podatku od nieruchomości. Kanadyjczycy zrozumieli, że nie znajdą w polskim rządzie rzeczywistego partnera i wycofali swoją ofertę. Po wycofaniu się Kanadyjczyków ówczesny minister gospodarki dał do zrozumienia, że to Ministerstwo Finansów nie zgodziło się na żaden ze wstępnych warunków potencjalnego inwestora. Zatem pytam: Dlaczego premier Donald Tusk i minister Jacek Rostowski świadomie dążą do likwidacji polskiego przemysłu motoryzacyjnego, odmawiając mu rzeczywistego wsparcia? Co dalej z fabryką FSO na Żeraniu? Panie premierze, czy Żerań zostanie zaorany i zalany betonem deweloperskim? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józef Lassota
Data: 2013-01-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Powiem szczerze, że trochę humorystycznie brzmią takie stwierdzenia, że premier Donald Tusk i rząd Platformy dążą do likwidacji przemysłu samochodowego w Polsce. To jest po prostu mało odpowiedzialna wypowiedź, bo raczej należy uważać, że wsparcie rządu powinno się odbywać na zasadzie dawania wędki, a nie ryby. Część również państwa posłów w tej Izbie jest skłonna dawać tę rybę wyłącznie, nie martwiąc się, że za chwilę tej ryby może braknąć. To jest zły kierunek. Ale, panie premierze, bardzo rzeczowo i bardzo ładnie pan przedstawił reakcję na to, co się wydarzyło już właściwie w Tychach. I to jest na pewno dobre działanie. Niemniej te pytania już były tu zadawane, bo przecież nie jest to sprawa nowa, również i dealerzy samochodowi zwracali uwagę na problem samochodów - zresztą sprawa jest znana, jeśli chodzi o Włochów. Czy rzeczywiście podejmowane działania, rozmowy były niewystarczające, aby zapobiec temu czy zmniejszyć zakres tego kłopotu związanego z pracownikami, który dziś jest, bo on się będzie oczywiście jakoś dalej pogłębiał? Druga sprawa. Czy rząd widzi, przewiduje takie mechanizmy, które tak naprawdę nie będą prowadziły do renacjonalizacji jakiegokolwiek przemysłu, nie tylko samochodowego? Bo bardzo łatwo jest dać pieniądze podatników, pieniądze budżetowe, tylko że to powoduje, że powoli państwo będzie się stawało najpierw tym wspierającym, a za chwilę jakimś udziałowcem tych firm, a potem, być może, ktoś wpadnie na pomysł, żeby je przejmować. Czy takie zabezpieczenie przewiduje pan w swoich działaniach? Dziękuję.
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2013-01-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Dzisiaj żadna fabryka nie może funkcjonować bez dostawców, kooperantów, bez tych, którzy dostarczają części. Taka sieć otacza również fabrykę Fiata w Tychach. Jednym z tych zakładów jest Zakład Elektromechaniki Pojazdowej w Ełku. Ta firma jeszcze do niedawna zatrudniała ponad 2 tys. osób, dzisiaj zaledwie 360 i to też niestety marnie zarabiających. Ełk jest takim miastem, w którym niestety każde miejsce pracy, a właściwie każda utrata miejsca pracy jest ogromną tragedią dla tych osób, ale też i dla rodzin, gdyż po prostu pracy nie ma. Problemy Fiata od razu będą odczuwane też i w Ełku, bo po prostu będzie mniej zamówień, a jak będzie mniej zamówień, to będzie i mniej pracy. Pierwsza sprawa w związku z tym. Panie premierze, bardzo proszę - bo wierzę w to, że tak się stanie, gdy będzie pan już negocjował konkretną formę wsparcia dla Fiata, ale też ewentualnie dla innych wielkich koncernów - żeby nie zapominać również o kooperantach, o tych, którzy dostarczają, tych, którzy tak naprawdę większość, a czasami do 80% części wkładają do ostatecznego produktu. Wreszcie druga sprawa. Otóż, szanowni państwo, Wysoka Izbo, jesteśmy w trakcie negocjacji nad budżetem europejskim na następny rok, też w trakcie rozważań nad tym, w jaki sposób rozdysponować te pieniądze, które będziemy mieli do dyspozycji. Bardzo proszę, aby również pamiętać o tym, że jest głęboka potrzeba opracowania programu polityki przemysłowej, szczególnie skierowanego do tych miejscowości, do tych części Polski - konkretnie do Polski Wschodniej - które dzisiaj są pozbawione przemysłu. Przykładem tego, jak dobre może to przynieść skutki, jest Podkarpacie, gdzie na bazie tego przemysłu, który tam funkcjonował, teraz odżywa, odrasta przemysł, i te trudności, które przeżywał ten region, są już dzisiaj znacznie mniejsze. Na przeciwnym biegunie są Warmia i Mazury, które powiedziały sobie jeszcze kilka lat temu, że: tylko turystyka i że z turystyki wyżyjemy. Dzisiaj niestety zbieramy tego owoce i bardzo proszę, panie premierze, żeby te sprawy też były brane pod uwagę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jacek Falfus
Data: 2013-01-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Premierze! W przeciągu ostatnich 2 lat zatrudnienie w Fiat Auto Poland zmalało już o 1600 osób, choć nie były to rzeczywiście zwolnienia grupowe. Natomiast na koniec marca tego roku w Fiat Auto Poland w przeciągu 2,5 lat, jak łatwo wyliczyć, redukcja zatrudnienia wyniesie ok. 3 tys. pracowników. Szacuje się, że utrata 1 miejsca pracy w Fiat Auto Poland oznacza zwolnienie nawet 4 osób w firmach kooperujących. Zwolnienia grupowe w Tychach mają zatem bezpośrednie przełożenie na sytuację w Bielsku-Białej, bowiem właśnie w tym regionie Podbeskidzia - w Bielsku-Białej oraz w powiecie bielskim - jak również na całym Podbeskidziu jest usytuowanych bardzo wiele firm motoryzacyjnych kooperujących z fabryką w Tychach. Bielsko to miasto niezwykle mocno związane z przemysłem motoryzacyjnym i dekoniunktura przemysłu motoryzacyjnego, co kojarzy się oczywiście ze wzrostem bezrobocia w tym sektorze, wpływa bezpośrednio na kondycję i stan gospodarki Bielska-Białej i Podbeskidzia. Pytam więc pana premiera: Czy rząd wie, jak redukcja zatrudnienia w fabryce w Tychach wpływa na redukcję zatrudnienia firm kooperujących z przemysłem motoryzacyjnym usytuowanych w Bielsku-Białej i na całym Podbeskidziu? Chodzi o takie mocne, duże firmy, jak: GM Powertrain, Textil, Magneti Marelli i wiele innych. Przede wszystkim jednak jest jeszcze wiele średnich i małych przedsiębiorstw. Czy rząd ma diagnozę i wizję, jak kształtuje się kondycja finansowa i prognoza ich funkcjonowania w perspektywie najbliższych miesięcy? Pytam: Czy rząd posiada szczególne rozeznanie, jak obecnie kształtuje się kondycja finansowa, prognoza funkcjonowania w kontekście dekoniunktury przemysłu motoryzacyjnego firm motoryzacyjnych i firm kooperacyjnych tak w Bielsku-Białej, jak i na Podbeskidziu? Czy jest jakaś konkretna diagnoza, czy jest plan ratunkowy również dla tych firm, dla Bielska-Białej i Podbeskidzia? Dziękuję. (Oklaski)