PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Polak
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wymiana informacji między Krajowym Punktem Kontaktowym, jak czytamy w uzasadnieniu, a takimi punktami w innych krajach Unii Europejskiej będzie się odbywała w systemie teleinformatycznym, dane będą przekazywane elektronicznie z wykorzystaniem europejskiego systemu EUCARIS. Nie od dziś wiadomo, panie ministrze, że z tworzeniem systemów teleinformatycznych w Polsce mamy olbrzymi problem, szczególnie właśnie w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych; było w tym temacie wiele afer, które wstrząsnęły polską opinią publiczną. W związku z tym, mając na względzie fakt, iż ustawa ma wejść w życie w ciągu 14 dni od dnia ogłoszenia, chciałbym zapytać, na jakim etapie jest tworzenie tego systemu w Polsce. Czy system EUCARIS w Polsce już działa, czy system teleinformatyczny, który ma regulować przepływ tych informacji, jest na jakimś etapie realizacji? Czy po prostu zdążymy w odpowiednim czasie, czy przed dniem wejścia w życie tejże ustawy ten system zacznie sprawnie funkcjonować? Wiemy, że minister spraw wewnętrznych do któregoś listopada będzie musiał złożyć sprawozdanie za pierwsze półrocze tego roku. Jak ta sprawa jest w Polsce uregulowana i jak funkcjonuje ten przepływ informacji? (Dzwonek) I pytanie w nawiązaniu do wypowiedzi przedmówców, którzy mieli wiele wątpliwości co do ochrony danych osobowych i informacji, które mają być przekazywane. Chciałbym zapytać czy ten projekt był konsultowany z GIODO, z generalnym inspektorem ochrony danych osobowych, a jeśli tak, to jakie zastrzeżenia bądź uwagi miał generalny inspektor ochrony danych osobowych. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Monika Wielichowska
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pan minister Zbigniew Rynasiewicz dosyć obszernie odpowiedział na wszystkie pytania i wątpliwości. Chcę podkreślić raz jeszcze, że Polska i inne kraje Unii Europejskiej są na zbliżonych etapach wdrażania dyrektywy. Rozwiązania zawarte w projekcie są potrzebne i zapewne zwiększą bezpieczeństwo na naszych drogach. Cieszę się, że na dzisiejszym etapie procedowania nie ma większych wątpliwości co do zapisów tej ustawy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję jeszcze raz. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ustawa Prawo zamówień publicznych jest bardzo istotną ustawą dla polskiej gospodarki. Bardzo często poruszana jest jako element, który wymaga pełnego i szybkiego doskonalenia, nie tylko przez polskich przedsiębiorców, ale również przez obserwatorów zagranicznych. Mam na myśli instytucje międzynarodowe, które zajmują się badaniem warunków prowadzenia działalności gospodarczej w danym kraju. Właśnie ustawa o zamówieniach publicznych jest jedną z najczęściej wskazywanych - bo częściej wskazuje się nasze polskie finanse - barier w wielu przepadkach. Doświadczamy tego na co dzień. Podam przykład naszych autostrad - opóźnienia są widoczne. Realizowano ustawę o zamówieniach publicznych bardzo precyzyjnie, ale po drodze pojawiło się wiele różnych spraw, które uniemożliwiły realizację tych inwestycji. Dlatego też ustawa o zamówieniach publicznych powinna uwzględniać realia gospodarcze: może być inflacja, mogą wzrosnąć ceny, mogą wystąpić jakieś inne warunki. Oczywiście to jest trudne do doprecyzowania, do określenia, ale trzeba nad tym bardzo żmudnie pracować i dokonać kompleksowej zmiany. W tej chwili jesteśmy przy kolejnej fragmentarycznej zmianie. Pan poseł Szejnfeld zaprezentował tutaj te zmiany. Myślę, że to jest kolejny dobry krok, bo likwiduje te bariery i nieprawidłowości. Może nie nieprawidłowości, ale bariery, które czasami były nonsensowne, jeżeli chodzi o kulturę, o naukę, o badania naukowe. Myślę, że to pozytywny i dobry krok, który pozwoli lepiej wykorzystywać środki, przyspieszyć wykorzystanie tych środków, co niewątpliwie wpłynie przede wszystkim na działalność innowacyjną, na czym nam szczególnie zależy. Chodzi o badania naukowe i później ich wdrażanie. Dlatego też w imieniu Polskiego Stronnictwa Ludowego chcę oświadczyć, że popieramy te zmiany i będziemy głosować za ich przyjęciem. Dziękuję bardzo.
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pani Minister! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej wobec projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw, druki nr 1638 i 2061. Projektowana nowelizacja Prawa zamówień publicznych dotyczy szeregu zmian, których celem jest ułatwienie przeprowadzania postępowań o udzielenie zamówienia publicznego i które w szczególności wychodzą naprzeciw oczekiwaniom środowisk naukowo-badawczych oraz kultury i sztuki. Zaproponowane w projekcie zmiany sprzyjające poprawie sprawnego udzielania zamówień publicznych dotyczą przede wszystkim podwyższenia kwoty wartości zamówienia lub konkursu decydującej o obowiązku stosowania procedur określonych w Prawie zamówień publicznych, wyłączenia spod stosowania Prawa zamówień publicznych zamówień o wartości mniejszej niż kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8, czyli mniejszej niż tzw. progi unijne, których przedmiotem są dostawy lub usługi służące wyłącznie do celów prac badawczych, eksperymentalnych, naukowych lub rozwojowych, które nie służą prowadzeniu przez zamawiającego produkcji seryjnej, mającej na celu osiągnięcie rentowności, lub pokryciu kosztów badań lub rozwoju oraz których przedmiotem są dostawy lub usługi z zakresu działalności kulturalnej związanej z organizacją wystaw, koncertów, konkursów, festiwali, widowisk, spektakli teatralnych, przedsięwzięć z zakresu edukacji kulturalnej lub z gromadzeniem zbiorów muzealnych, jeżeli zamówienia te nie służą wyposażeniu zamawiającego w środki trwałe przeznaczone do bieżącej obsługi jego działalności. Ponadto chodzi o doprecyzowanie przepisu mówiącego o wyłączeniu stosowania przepisów ustawy dotyczących usług w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych oraz świadczenia usług badawczych, rozszerzenie przesłanki zastosowania zamówienia w tzw. trybie wolnej ręki w zakresie zamówień na dostawy rzeczy wytwarzanych w celach badawczych, doświadczalnych i rozwojowych, w sytuacji gdy zamówienie może być wykonane tylko przez jednego konkretnego wykonawcę, a także wprowadzenie możliwości unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w związku z nieprzyznaniem środków na sfinansowanie danego zamówienia z dziedziny badań i rozwoju. Ostatni argument dotyczy zwolnienia zamawiającego z obowiązku żądania od artystów i twórców złożenia oświadczeń o spełnieniu warunków udziału w postępowaniu. Poseł sprawozdawca, jak również moi przedmówcy wyjaśnili poszczególne punkty, nie chcę się do nich odnosić ani do nich wracać. Chcę powiedzieć, że klub Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował za przyjęciem tej ustawy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Adam Abramowicz
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do posła sprawozdawcy dotyczące poprawki zgłoszonej przez pana posła Marcina Święcickiego, która najpierw została złożona w podkomisji. Dotyczy ona nieujawniania danych osobowych wykonawcy zamówienia oraz wysokości wynagrodzenia wykonawcy. Została złożona w podkomisji, podkomisja nie uznała tej poprawki za dobrą, nie przegłosowaliśmy jej w podkomisji, następnie w komisji koalicja już poparła tę poprawkę. Mam pytanie: Czy nie uważa pan, że ona spowoduje na przykład taki oto proces, że wójt będzie organizował dni gminy, zleci szwagrowi przeprowadzenie tych wszystkich koncertów za sumę uzgodnioną w rodzinie, a następnie opinia publiczna nie będzie mogła dowiedzieć się, kto organizował te dni gminy i za ile? Czy według pana nie istnieje taka realna groźba? Bardzo dziękuję.
Mówca: Anna Paluch
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pierwsze pytanie mam do przedstawiciela komisji. Zmiany wprowadzane w obecnie omawianym projekcie, jak czytamy w uzasadnieniu, wychodzą naprzeciw oczekiwaniom środowisk naukowo-badawczych. Wyłączenie spod procedur ustawowych Prawa zamówień publicznych zamówień, których przedmiotem są dostawy lub usługi potrzebne dla celów prac badawczych, naukowych i rozwojowych, czyli takich, które nie służą produkcji seryjnej, ma oczywiście sens, jest racjonalnym rozwiązaniem. Dlaczego jednak koalicja PO-PSL boi się jak przysłowiowy diabeł święconej wody poprawek i działań Prawa i Sprawiedliwości, które zmierzają do uczynienia, jeśli chodzi o stosowanie ustawy, procedur po wprowadzanych zmianach przejrzystymi i jawnymi? Czy jeszcze mało afer wyszło na światło dzienne i chcecie państwo więcej, że stwarzacie klimat dla korupcji? I drugie pytanie, do przedstawiciela rządu. Polska w 2013 r. spadła w rankingu innowacyjności o 5 miejsc w porównaniu z rokiem poprzednim i jest na 49. miejscu na 142 klasyfikowane państwa. Chodzi o tzw. Global Innovation Index, sporządzany od 2007 r. Nie byłoby to tak bulwersujące, gdyby nie fakt, że od 7 lat Polska dysponuje (Dzwonek) funduszami Unii Europejskiej zawartymi w programie ˝Innowacyjna gospodarka˝. Pytam więc przedstawiciela rządu: Kiedy przedsiębiorcy będą mogli na przykład zaliczyć pieniądze wydawane na innowacje do kosztów, a nie, jak dotychczas, tylko przez odpisy amortyzacyjne? Kiedy system podatkowy będzie zachęcał do wykładania pieniędzy bezpośrednio na badania i na wdrożenia, a nie do kupowania gotowych rozwiązań za granicą? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Prezesie! Cieszę się z tych upraszczających propozycji i to zarówno jeśli chodzi o badania w nauce, jak i w instytucjach kultury, ale także cieszę się z tej generalnej zasady zwiększenia progu do 30 tys. euro, bo to zdecydowanie upraszcza, odbiurokratyzowuje. Natomiast nie bardzo rozumiem intencji wystąpienia pana posła Abramowicza, który z jednej strony chciałby to odbiurokratyzować, ale z drugiej strony zachęcał chyba do tego, żeby ten próg ustalić na poziomie 500 euro. Czy dobrze zrozumiałem, panie pośle? Chciałbym zapytać pana posła sprawozdawcę, ale także szefa Urzędu Zamówień Publicznych: Czy nie rozważano takiej sytuacji, żeby ten próg jednak podnieść jeszcze dalej, na przykład do 40 tys. euro czy nawet wyżej, ale jednocześnie zastosować jakieś procedury upraszczające pomiędzy 30 a 40 tys. euro? Chodzi właśnie o to, żeby było jak najmniej papierologii, a jednocześnie żeby rezolutnie wydawać środki, którymi dysponujemy. I druga sprawa. Chciałbym, żeby trochę odkłamano kwestię kryteriów najniższej ceny, bo o ile rozumiem, to w świetle obowiązującego prawa nie jest to jedyne kryterium. Zawsze można stosować także inne kryteria. Jednak mając na myśli chociażby przetargi związane z przesyłkami pocztowymi z sądownictwa, chciałbym, żeby jasno powiedziano: Czy dzisiaj można stosować inne kryteria i czy są jakieś pomysły, inne rozwiązania? Dziękuję.
Mówca: Joanna Bobowska
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To podwyższenie wolnej kwoty wartości zamówień publicznych to jest długo oczekiwany kierunek zmian i on na pewno będzie służył ograniczeniu biurokracji, ale też będzie służył rozwojowi środowisk związanych z kulturą i nauką, a również rozwojowi małych firm, co bardzo istotne. Moje pytanie jest takie: Czy podczas prac komisji rozważano, aby minimalne progi, proponowane na poziomie 30 tys. euro, ewentualnie podlegały aktualizacji, waloryzacji, biorąc pod uwagę upływ czasu w perspektywie kilku lat? Drugie moje pytanie dotyczy wyłączenia z obowiązku stosowania przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych działań naukowych, badawczych, rozwojowych związanych z działalnością artystyczną, projektami artystycznymi. W pewnym momencie pojawia się bowiem pogranicze dziedzin, jeżeli chodzi o projektowanie związane z architekturą, projektowanie graficzne, marketing. Czy w perspektywie proponowanych zmian usługi o takim bardzo indywidualnym, autorskim charakterze będą brane pod uwagę, czy nie? Chodzi na przykład o jakiś dobry projekt szanowanego i uznanego architekta, który rzeczywiście może sporo kosztować, a nie jest działalnością stricte kulturalną. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Prezesie! Po co w ogóle jest ustawa Prawo zamówień publicznych? Ustawa, jak podane jest w jej celach, ma zapewnić racjonalność, celowość, efektywność wydawania środków publicznych, które biorą się z naszych podatków, ale też ma zapewnić jawność. Jawność ma być jednym z podstawowych elementów, który będzie blokował korupcję, który będzie zapobiegał nadużyciom, który będzie zapobiegał nieefektywnemu wydawaniu środków publicznych. W trakcie prac podkomisji i komisji zgłaszaliśmy poprawki, które miały zapewnić jawność funkcjonowania tego systemu, również po podniesieniu progu. Proponowaliśmy, żeby zamawiający był zobowiązany do informowania ex ante, czyli przed złożeniem zamówienia, jakie chce złożyć zamówienia, i ex post, czyli po dokonaniu wyboru, kto został wybrany, kto został tym, który będzie realizował zamówienie publiczne. Dlaczego w związku z tym pan przewodniczący Adam Szejnfeld z taką determinacją, z takim zaangażowaniem bronił tego, aby takie rozwiązania nie znalazły się w ustawie? Na koniec, szanowni państwo, przypadek autentyczny, z jednej z podolsztyńskich miejscowości. Od kilku kadencji jest tam radny - nazwiska nie wymienię - i od kilku kadencji ten radny wygrywa wszystkie przetargi na dostarczanie paliwa do tego urzędu, w którym jest radnym. (Dzwonek) Mało tego... (Poseł Barbara Kudrycka: Prokurator do prokuratora.) Ja to zgłoszę - dowiedziałem się o tym i to zgłoszę. Czy może właśnie dlatego jest obawa przed jawnością? Jeżeli bowiem nie byłoby jawności, to właśnie tak będzie - będzie skłanianie do tego typu sytuacji. Myślę, że to jest oczywiste. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Łybacka
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ten projekt nowelizacji ustawy Prawo zamówień publicznych jest od dawna oczekiwanym krokiem w dobrym kierunku, krokiem sygnalizowanym przez środowiska naukowe. Przypomnę, że było 6 tys. euro, potem 14 tys. euro, a teraz 30 tys. euro. Ale, zgodnie z projektowaną nowelizacją ustawy o finansowaniu nauki, będziemy mogli również w przypadku zamówień dotyczących dużej infrastruktury badawczej otrzymywać środki związane z infrastrukturą techniczną na przykład niezbędną do zastosowania, pomieszczenia tej unikatowej infrastruktury badawczej. Czy to będą mogły być dwa różne projekty, czy też w przypadku przekroczenia kwoty 30 tys. euro będziemy musieli jednak stosować procedurę przetargową? Jest druga kwestia, o którą chcę pana posła sprawozdawcę zapytać. Podniesienie progu, od którego musimy stosować procedurę przetargową, ma wpłynąć - miejmy nadzieję, że tak się stanie - na podniesienie poziomu innowacyjności, ale tego poziomu innowacyjności nie podniesiemy, jeżeli nadal będziemy mieli bardzo rozdrobnione podmioty gospodarcze, a znacząca część z nich ma nieustabilizowaną sytuację kadrową i preferuje tzw. śmieciówki, przepraszam za kolokwializm, dlatego że wszechobecne kryterium przetargowe, jakim jest cena, wymusza na nich ten rodzaj zatrudnienia (Dzwonek), ponieważ nie są w stanie, konkurując ceną, oferować nawet poziomu najniższej płacy minimalnej. Stąd pytanie: Czy w komisji, w której pan poseł sprawozdawca zasiada, trwają prace dotyczące zmodyfikowania w sposób racjonalny kryterium ceny i wyraźnego wskazania w ustawie, że to jest jedno z kryteriów, ale niedecydujące o dokonaniu wyboru? Dziękuję bardzo.
Mówca: Barbara Kudrycka
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Dziś jest ważny dzień dla nauki i kultury, ważny z tego powodu, że jest to kolejny etap, na którym powoli rozwiązujemy ręce nauce i kulturze, ręce spętane łańcuchem obciążeń biurokratycznych, które dotychczas uniemożliwiały dynamicznie realizowaną twórczość naukową i kulturową. W związku z tym chciałabym zadać pytanie: Czy prawdą jest, że te zmiany, o których dzisiaj mówimy, rzeczywiście są zmianami szczątkowymi, niewielkimi w stosunku do całej ustawy o zamówieniach publicznych? Jeśli bowiem weźmiemy pod uwagę fakt, że mamy już dyrektywę, która stawia na głowie dotychczasowe procedury zamówień publicznych, jest bardziej otwarta na inne kryteria, nie tylko kryteria cenowe, to oznacza, że następne dwa, a może nawet trzy lata pracowalibyśmy nad zmianami, które miałyby tę dyrektywę wdrożyć, i przez te dwa lub trzy lata środowisko naukowe i środowisko kultury czekałoby na te zmiany, o których dzisiaj mówimy. (Dzwonek) A więc wydaje mi się, panie marszałku, że rzeczywiście jest to najlepsze rozwiązanie, aby szczątkowo regulować zapisy dotyczące progów stosowania zamówień publicznych dla nauki i kultury. To pytanie kieruję do szefa Urzędu Zamówień Publicznych.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana posła Adama Szejnfelda. Chciałbym się dowiedzieć, panie pośle, skąd wzięła się ta kwota 30 tys. euro. Jakich analiz państwo dokonaliście, że nie jest to 35 tys. euro, 40 tys. euro albo 20 tys. euro, tylko 30 tys. euro? Jesteśmy bowiem, padła taka informacja na sali, 24. krajem co do wysokości tegoż progu. Rozumiem, że było jakieś uzasadnienie tego. Pani poseł Łybacka w swoim wystąpieniu zwróciła uwagę na ważną sprawę dotyczącą pracy nad nową ustawą o zamówieniach publicznych. Chciałbym się dowiedzieć, na jakim etapie jesteście państwo, kiedy zamierzacie skończyć i czy to będzie projekt poselski, komisyjny, czy to jest kwestia rozpatrywania projektu rządowego. Wolałbym, aby rząd wystąpił z taką inicjatywą, łatwiej byłoby, w moim przekonaniu, dojść potem do porozumienia, nawet z prezesem Urzędu Zamówień Publicznych. Dlaczego o tym mówię? Mamy 40 nowelizacji ustawy. W takim razie te pytania, które zadałem, skłoniły mnie do tego, aby zaproponować, czy nie byłoby warto ogłosić jednolitego tekstu ustawy, bo nie jest tak trudno pogubić się w tymże gąszczu przepisów, a to ułatwiłoby w sposób znakomity poruszanie się (Dzwonek) w przepisach. Ostatnia kwestia odnośnie do tej uwagi, która się tu pojawiła. Nie chciałem o tym mówić, ale trochę mnie to rozbawiło, bo byłem przekonany, że tylko w Wilkowyjach wygrywał przetarg jeden przedsiębiorca, chyba budowlany, bo tam był chyba tylko jeden, ale to jest pytanie kierowane do autora poprzedniego pytania, który mówił, że jeden radny ciągle wygrywa przetargi. Dziękuję.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, idzie cały czas, można go obejrzeć.
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

W związku z tym zgłaszam wniosek formalny, panie marszałku, o przerwę, o zwołanie Konwentu Seniorów, żebyśmy mogli sobie z panem posłem Szejnfeldem wytłumaczyć faktografię, jaka miała miejsce w czasie prac komisji i podkomisji. Chciałbym to zrobić, żeby jasno powiedzieć, że głosy i propozycje, jakie przedstawialiśmy, zmierzają do tego, żeby był zapewniony podstawowy wymóg Prawa zamówień publicznych, czyli jawność prowadzonych postępowań. Cóż stoi na przeszkodzie, żeby, powiedzmy, w urzędzie gminy przed rozpisaniem przetargu wywiesić stosowne ogłoszenie, że taki przetarg... (Poseł Adam Szejnfeld: Nic nie stoi, mało tego, robią to.) Właśnie. ...jest ogłaszany, a potem wywiesić, kto ten przetarg wygra, a także wywiesić analogiczne ogłoszenia również w Internecie? Takich rozwiązań się domagaliśmy, ale niestety nie znalazły one uznania. Dziękuję bardzo. (Poseł Romuald Ajchler: Skąd te Wilkowyje się znalazły?)
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

1. Proszę o wyjaśnienie - bo dotychczas jest to bardzo mgliście powiedziane - w jakim zakresie i po co w ogóle straże gminne i miejskie staną się podmiotami uprawnionymi, co wynika z zapisu art. 80k pkt 4, skoro wiele samorządów odchodzi od utrzymywania na swoim terenie straży gminnych? 2. Czy w ustawie polskiej winny być przywołane przepisy dyrektywy prawa unijnego bez ich wyraźnego zdefiniowania, co doprowadzi do tego, że przeciętny obywatel, a nawet my na tej sali nie znamy ich treści? 3. Czy pan minister zna przypadki, w których do jakichkolwiek przepisów prawa państwa obcego lub przepisów unijnych transponowane były przepisy prawa polskiego? 4. Ostatnie pytanie, a właściwie zasadnicza uwaga - pytali mnie w trakcie spotkań funkcjonariusze służb, którzy ustawę będą stosować, cytuję: ˝jak winniśmy postąpić, w przypadku gdy obywatel zażąda zacytowania przez nas przepisów wspomnianych dyrektyw˝?
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Samorządowcy obawiają się, że po wprowadzeniu zamian w Prawie zamówień publicznych będą musieli zamienić się w śledczych i policjantów walczących z patologiami na rynku nierzetelnych wykonawców. Uważają, że nowelizacja tej ustawy powinna uwzględnić postulaty i uwagi środowiska samorządowego - głównego beneficjenta złego prawa. Postulują, aby przy tworzeniu prawa dotyczącego samorządów pamiętać o tym, że dotyczy ono 2543 bardzo zróżnicowanych gmin w Polsce, o różnej specyfice - i tych bardzo bogatych, i tych biednych. Pytają: Czym kierowali się twórcy ustawy - czy przede wszystkim walką z korupcją, czy dążeniem do efektywnego wydatkowania środków publicznych? Argumentują, że korzyści z ograniczenia skali korupcji przy przetargach są nieporównywalne ze stratami, jakie ponosi Polska w związku z konsekwencjami fatalnych skutków złej realizacji zadań w wyniku źle przeprowadzonych przetargów wskutek wadliwego prawa. Według samorządowców najtrudniej opisać jakość, na której powinno nam zależeć, a dzisiejsze prawo pozwala stosować inne kryteria poza ceną, jednak w ponad 90% przetargów jako główne kryterium stosowana jest cena. Uwzględniając cenę jako główne kryterium, wyłania się wykonawcę dla bezpieczeństwa, dla uniknięcia oskarżeń o uznaniowość i stronniczość. Również egzekucja zapisów warunków przetargów jest bardzo trudna. Dlatego ich zdaniem, począwszy od projektantów, przez wykonawców, po inspektorów nadzoru, popełniane są czasem wręcz drastyczne błędy i niedoróbki. Procedowana ustawa powinna uregulować te kwestie.
Mówca: Ryszard Terlecki
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy, który wpłynął do komisji, zawierał kilka elementów, właściwie trzy ważne elementy. Po pierwsze, pozwalał Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej zachować nazwę ˝akademia˝, co byłoby zgodne z tradycyjnie używaną nazwą. Po drugie, dawał możliwość podniesienia nakładów na studia w dziedzinie nauk teologicznych na wydziale teologicznym tej uczelni, co ze względu na specyfikę tych studiów wydawało się uzasadnione. Po trzecie, zmierzał do rozwiązania bardzo trudnego problemu ChAT, jakim jest brak własnej siedziby, i w związku z tym ponoszenia przez nią kosztów najmu pomieszczeń. Projekt ustawy przewidywał, że do czasu uzyskania własnej siedziby koszty wynajmu pomieszczeń będą pokrywane z budżetu. Niestety z tych istotnych dla ChAT postulatów zostało niewiele, mianowicie tylko to, że minister może współfinansować działalność statutową akademii. Zostało niewiele, ale akademia pogodziła się z tym, jej przedstawiciele zaakceptowali ten fakt i przyjęli obietnicę, że w nowelizowanej ustawie zostaną wprowadzone zmiany, które umożliwią spełnienie niektórych z postulatów CHAT-u, choćby ten o zachowaniu tradycyjnej nazwy. Mój klub, Prawo i Sprawiedliwość, oczywiście poprzez ten projekt ustawy, choć trzeba tu zauważyć, że żaden z trzech problemów przedstawionych przez Chrześcijańską Akademię Teologiczną nie został rozwiązany. Dziękuję bardzo.