PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nikt rozsądny nie neguje potrzeby zapewnienia wysokich standardów jakości wody i bezpieczeństwa zdrowotnego obywateli. Czysta i bezpieczna woda to nie luksus, tylko element podstawowego bezpieczeństwa państwa. Ale właśnie dlatego trzeba powiedzieć jasno: między ochroną zdrowia a urzędniczą nadregulacją jest bardzo duża różnica. Ten projekt niestety znowu idzie w stronę rozwiązania najłatwiejszego dla urzędników, a najdroższego dla obywateli. Rząd po raz kolejny wdraża europejskie rozwiązania w wariancie maksymalnie obciążającym polskie samorządy, wodociągi, zarządców budynków i w konsekwencji zwykłych mieszkańców. Zamiast ograniczyć się do tego, co naprawdę konieczne dla bezpieczeństwa wody, dokładacie kolejne warstwy ocen ryzyka, raportów, analiz, procedur, obowiązków sprawozdawczych. Dostawca wody ma sporządzić szczegółowe oceny ryzyka i raporty podsumowujące, obejmujące m.in. oznaczenie stref zapotrzebowania, współrzędne geograficzne ujęć, informacje o wykorzystaniu gruntów i wykaz zagrożeń. To nie jest drobna korekta, to jest ciężki aparat biurokratyczny. Na tym jednak nie koniec. Projekt schodzi jeszcze głębiej - do instalacji wewnętrznych. Właściciel lub zarządca obiektu priorytetowego ma sporządzić ocenę ryzyka wewnętrznego systemu wodociągowego i aktualizować ją co najmniej raz na 6 lat. Co więcej, przepisy przejściowe przewidują, że właściciel lub zarządca budynku oraz właściciel lub zarządca obiektu priorytetowego mają sporządzić taką ocenę po raz pierwszy do 30 czerwca 2028 r. To właśnie jest istota nadregulacji: państwo nie poprzestaje na kontroli jakości wody u dostawcy, ale przerzuca kolejne obowiązki na następne podmioty, tworząc kosztowny i gęsty system papierowych obowiązków. A potem rząd udaje, że to wszystko nie ma ceny. Tymczasem sami projektodawcy przyznają, że wejście w życie ustawy wywoła skutek finansowy dla jednostek samorządu terytorialnego, i przewidują w latach 2026-2035 maksymalną kwotę wydatków budżetu państwa na te zadania w wysokości 1,7 mld zł. Skoro państwo już na starcie wpisują taką kwotę, to znaczy, że nie mówimy o regulacji technicznej, tylko o realnym kosztowym obciążeniu systemu. A tam, gdzie kończą się pieniądze budżetowe, zaczynają się rachunki Polaków. I jeszcze jedno. Rząd chce, by tak szeroka i kosztowna regulacja weszła w życie po zaledwie 14 dniach od dnia ogłoszenia. To pokazuje cały styl tej władzy. Łatwo jest dopisywać obowiązki, wydawać cudze pieniądze i rozbudowywać administrację, kiedy rachunek zapłaci ktoś inny: gmina, wodociąg, wspólnota mieszkaniowa, a ostatecznie obywatel w opłacie za wodę. Dlatego to stanowisko jest krytyczne. Tak dla bezpieczeństwa wody, nie dla nadmiernej, kosztownej i źle skalibrowanej regulacji. Państwo ma chronić obywatela, a nie obarczać go kosztami własnej urzędniczej ambicji. Dziękuję.
Mówca: Władysław Dajczak
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Ta ustawa faktycznie, tak jak już dzisiaj wybrzmiało w niejednym stanowisku wypowiadanym z tej mównicy, dba o jakość wody, jest właściwa i potrzebna, bo oczywiście wszyscy wiemy, że zdrowa woda to dzisiaj ważny temat, coraz trudniejszy do zrealizowania. Z drugiej strony, to też wybrzmiało w wielu wypowiedziach, mamy takie trochę na oślep przyjmowane, implementowane unijne nadregulacje, które właściwie niczemu nie służą, a będą obciążały, co też tu dzisiaj mocno wybrzmiało, przede wszystkim małe przedsiębiorstwa wodociągowe - już rozmawiałem z przedstawicielami w swoim powiecie - w małych gminach, w małych miejscowościach. Jest szykowany dla nich koszmar. Chodzi o te działania administracyjne, które będą musieli podejmować. Tego się boją, przede wszystkim tych cen (Dzwonek), które w związku z tym będą musieli ponieść odbiorcy. To będą ceny bardzo skokowo wzrastające. Dlatego myślę, że warto by się zastanowić, w jaki sposób zniwelować te drastyczne wzrosty cen, szczególnie dla małych przedsiębiorstw wodociągowych.
Mówca: Marek Subocz
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Ten projekt w założeniu ma poprawić bezpieczeństwo wody, ale w przedstawionym kształcie nakłada ogrom nowych obowiązków na gminy, przedsiębiorstwa wodociągowe, właścicieli budynków czy organy sanitarne. Rozszerza też monitoring, ocenę ryzyka, sprawozdawczość, obowiązki informacyjne i system kar, lecz nie daje jasnej odpowiedzi, czy mniejsze samorządy i lokalni dostawcy będą w stanie te obowiązki wykonać. Widzimy też przerzucanie odpowiedzialności między dostawcą wody, właścicielem budynku, gminą, Wodami Polskimi i inspekcją sanitarną. To grozi chaosem. Dodatkowo projekt zawiera liczne bardzo szczegółowe, ale nie zawsze precyzyjne rozwiązania, co może wywoływać spory interpretacyjne. Stąd moje pytania: Jaki jest łączny roczny koszt wdrożenia nowych obowiązków dla poszczególnych podmiotów? Jakie konkretne źródła finansowania przewidziano dla samorządów i przedsiębiorstw wodociągowych? Czy sporządzono ocenę wpływu projektu na taryfy za wodę i ścieki? O ile wzrosną ceny dla mieszkańców? Jakie będą skutki dla gmin (Dzwonek) wiejskich i rozproszonych terytorialnie, gdzie koszty dostaw wody są najwyższe, a infrastruktura - najsłabsza? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Łukasz Ściebiorowski
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Państwo Ministrowie! Proponowana nowelizacja przepisów oznacza, że bezpieczeństwo wody, którą przecież codziennie piją miliony Polaków, będzie kontrolowane nie tylko na końcu sieci, ale w całym łańcuchu: od ujęcia, przez uzdatnianie, po instalacje w budynkach. To oczywiście krok w dobrą stronę, jednak musimy pamiętać, że nowe obowiązki spadną przede wszystkim na samorządy i przedsiębiorstwa wodociągowe, a więc na tych, którzy już dziś mierzą się z ogromnymi kosztami modernizacji infrastruktury. U mnie, na Śląsku, gdzie sieci wodociągowe są często bardzo rozbudowane i w ścisłej zabudowie, ale też podzielone na wiele miast, będzie to oznaczać inwestycje w monitoring, raportowanie i zarządzanie ryzykiem. Dlatego naszym zadaniem jest dopilnować, aby nowe przepisy rzeczywiście poprawiały bezpieczeństwo wody, ale jednocześnie nie stały się kolejnym niefinansowanym obowiązkiem dla samorządów i przedsiębiorstw wodociągowych. Moje pytania brzmią: Czy przeprowadziliśmy analizę tego, w jakim stopniu nowe obowiązki mogą przełożyć się na wzrost taryf za wodę i ścieki dla mieszkańców? Czy wyłączenia dla najmniejszych systemów wodociągowych są wystarczające, aby nie przeciążyć małych gmin dodatkowymi obowiązkami? (Dzwonek) Projekt wskazuje na ryzyka związane m.in. ze zmianą klimatu, zanieczyszczeniami. Czy rząd przygotował strategię inwestycyjną dla infrastruktury wodociągowej, która pozwoli te ryzyka realnie ograniczyć? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Paluch
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Wysoka Izbo! Omawiana ustawa wdrażająca cztery dyrektywy, w tym dyrektywę w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, radykalnie podnosi poziom wykonywania zadań publicznych w zakresie zaopatrzenia w wodę przez gminy. Oczywiście zadanie to jest zadaniem własnym gmin od 1990 r., jednak nowe wymagania wobec gmin to konieczność nowych inwestycji, żeby należycie wywiązać się z nałożonych ustawą obowiązków. W ustawie pojawia się dziewięć tytułów do nakładania kar administracyjnych, pieniężnych na dostawców wody, którzy nie wypełniają nałożonych obowiązków. Pojawia się pytanie: Po co te nadregulacje i wyjście poza ścisłe wymagania dyrektyw? Kompletnie bałamutne są szacunkowe koszty nałożenia nowych zadań na JST w deklarowanych skutkach regulacji i w art. 25, jeśli chodzi o ten 10-letni limit finansowy w wysokości 1713 mln zł. To są kwestie administracyjne. Czy wnioskodawcy nie zauważyli, że np. taki obowiązek (Dzwonek), jak ograniczenie strat wody, czyli wycieków z wodociągu, to konieczność przebudowy kilometrów wodociągów, starych, dziurawych, w przypadku których koszty idą w miliardy złotych w skali kraju? Gdzie są pieniądze dla gmin na te zadania? (Oklaski)
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pojedyncze dodatnie wyniki badań w kierunku bakterii z grupy coli bardzo często wynikają z błędów przy poborze próbek, takich jak niewłaściwa dezynfekcja punktu czerpalnego czy wtórne zanieczyszczenie próbki podczas transportu. W związku z tym mam pytanie: Czy projekt ustawy przewiduje wprowadzenie obowiązku wykonania badań kontrolnych przed podjęciem działań administracyjnych, tak aby uniknąć sytuacji, w których decyzje będą podejmowane na podstawie pojedynczego, potencjalnie błędnego wyniku badania? Dziękuję.
Mówca: Lidia Czechak
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana ministra. Skoro rządzicie już ponad 2 lata, to dlaczego mamy tak duże opóźnienia we wdrożeniu dyrektywy dotyczącej jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi? Do tego dziś próbuje się nadrobić ten brak poprzez szybkie wprowadzenie licznych nowych obowiązków dla samorządu i przedsiębiorstw wodociągowych. Czy nie jest to jednak przerzucanie kosztów zaniedbań legislacyjnych rządu na mieszkańców? Projekt nakłada na przedsiębiorstwa wodociągowe oraz właścicieli budynków obowiązek przeprowadzenia ocen ryzyka, dodatkowych badań jakości wody oraz rozbudowanego raportowania. Czy rząd nie obawia się, że w praktyce oznacza to wzrost biurokracji i kosztów funkcjonowania systemu wodociągowego, które finalnie zostaną przerzucone na obywateli w rachunkach za już dzisiaj wysoką cenę wody? Czy rząd przeprowadził realną analizę skutków finansowych dla gmin i przedsiębiorstw wodociągowych, skoro projekt przewiduje jednocześnie nowe obowiązki administracyjne oraz wysokie kary finansowe za ich niewykonanie, a w uzasadnieniu brakuje jasnej informacji o tym, kto faktycznie poniesie koszty wdrożenia tych regulacji? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Bartłomiej Dorywalski
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Inwestorzy w Stanach Zjednoczonych mówią, że woda to złoto XXI w., a jeżeli to jest złoto XXI w., to zapewne gdyby wszyscy u nas to wiedzieli, to byłyby tutaj, na sali, tłumy. Wszyscy zgadzamy się co do tego, że bezpieczeństwo wody jest sprawą absolutnie fundamentalną: od ujęcia wody, poprzez jej uzdatnianie, dystrybucję, aż po kran u konsumenta. Analiza projektu prowadzi jednak do wniosku, że wprowadza on szereg nowych obowiązków dla przedsiębiorców wodociągowych i jednostek samorządu terytorialnego. Pan poseł Marek mówił o tym, że po prostu mamy do czynienia z typową nadregulacją. W wielu gminach, zwłaszcza wiejskich i małych miejsko-wiejskich, systemy wodociągowe są utrzymywane przez niewielkie przedsiębiorstwa komunalne, które już dziś zmagają się z rosnącymi kosztami energii, inwestycji infrastrukturalnych oraz utrzymania sieci. Chciałbym zapytać, czy przewidziano środki finansowe lub programy wsparcia dla tych samorządów. Mówimy tutaj o szeregu regulacji, ale jest gros gmin w Polsce (Dzwonek), które jeszcze nie posiadają wszędzie infrastruktury wodociągowej, i to jest gigantyczny problem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Realizujemy unijną dyrektywę, stawiając na podejście oparte na analizie ryzyka i cyfrowym monitorowaniu parametrów, dzięki czemu polskie wodociągi wchodzą na najwyższy poziom technologiczny. To nie jest tylko formalność. To nasza deklaracja, że dbamy o zdrowie i infrastrukturę krytyczną w sposób profesjonalny, dając samorządom jasne wytyczne, a obywatelom absolutną pewność co do jakości wody w domach. Proszę o odpowiedź na pytania. Czy w ramach oceny ryzyka w systemie zaopatrzenia uwzględniono specyficzne zagrożenia wynikające z postępujących zmian klimatycznych, takie jak okresowe deficyty wody lub gwałtowne zjawiska pogodowe wpływające na jakość wody surowej? Jakie kryteria zostaną przyjęte przy tworzeniu listy obserwacyjnej substancji i związków, o których mowa w art. 2b? (Dzwonek) Czy przewidziano elastyczny mechanizm aktualizacji tej listy w przypadku pojawienia się nowych zagrożeń mikrobiologicznych lub chemicznych? Dziękuję.
Mówca: Iwona Małgorzata Krawczyk
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W kontekście przepisów dotyczących oceny ryzyka w obszarze zasilania ujęć wody chciałabym dopytać, jakie będą konsekwencje w sytuacji, gdy przedsiębiorstwa wodociągowe nie będą w stanie prowadzić monitoringu parametrów z listy obserwacyjnej lub będą mogły prowadzić go jedynie w ograniczonym zakresie. Czy w takim przypadku przewidziano szczególne procedury postępowania lub możliwość dostosowania monitoringu? W kontekście obowiązku badania nowych parametrów jakości wody, jeśli chodzi np. o bisfenol A albo kwasy halogenooctowe, czy będzie okres przejściowy na wdrożenie tych norm dla wodociągów? Dziękuję bardzo.
Mówca: Robert Warwas
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nikt nie ma wątpliwości, że bezpieczeństwo wody pitnej jest kwestią strategiczną dla zdrowia publicznego. Jednocześnie wprowadzenie nowych obowiązków dla przedsiębiorstw wodociągowych i samorządów wiąże się z konkretnymi kosztami. Dlatego chciałbym zadać pytanie: Czy przeprowadzono analizę wpływu kosztów wdrożenia nowych regulacji na przyszłe taryfy za wodę dla mieszkańców? Jakie mamy gwarancje, że nie spowoduje to wzrostu rachunków za wodę? Dziękuję.
Mówca: Marcin Skonieczka
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam pytanie dotyczące kar finansowych, które potencjalnie nam grożą. Jaka może być wysokość tych kar i kiedy mogą one wejść w życie? To znaczy, ile mamy czasu na wdrożenie tych przepisów, o których dzisiaj mówimy? Drugie pytanie dotyczy tego, że na samorządy i przedsiębiorstwa wodociągowe nakładamy nowe obowiązki. Pytanie: Czy ministerstwo planuje szkolenia, kursy, doradztwo w tym zakresie, żeby to płynnie wdrożyć? Czy w ten proces będzie zaangażowana instytucja pn. Wody Polskie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Baluch
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pan poseł Łącki, sprawozdawca, mówił o tym, że możemy zapłacić kary za nieimplementację. Ale guzik to obchodzi nas, Polaków, jeśli chodzi o kary za nieimplementację, w momencie kiedy mamy niekoniecznie dobrze przygotowaną ustawę i nadregulację. Bo nadregulacje będą wpływały również na to, że obciążamy gminy, obciążamy przedsiębiorstwa wszystkimi tymi monitoringami, które w ogóle nie są wskazane w tej dyrektywie. Inne państwa robią to w sposób bardziej skrupulatny, krótki, soczysty i nie rozpisują się w taki sposób. Nie wiem, dlaczego nasze ministerstwo robi takie nadregulacje. A z drugiej strony, szanowni państwo, Polaka interesuje mały rachunek za wodę i za ścieki. Ale zwróćcie państwo uwagę jeszcze, że nie dajecie żadnych pieniędzy, nie wskazujecie dla firm, dla samorządów żadnych pieniędzy. Zwróćmy uwagę, że rury azbestowe (Dzwonek), azbestowo-cementowe są do zutylizowania bodajże do 2032 r. A to są kilometry rur. I pytanie: Kto zostanie obciążony kosztami za wymianę tych rur? Dziękuję bardzo.
Mówca: Edward Siarka
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Pytanie zasadnicze przy projektowaniu tego projektu ustawy: Ile mamy w tej chwili w Polsce gmin, gdzie nie ma żadnego wodociągu? Ale tak naprawdę pytanie dużo bardziej skomplikowane to jest pytanie, ile mamy różnego rodzaju podmiotów, a rozszerzamy definicję dostawcy wody, które w ogóle nie są sformalizowane? Bo w tym projekcie ustawy, o którym dzisiaj mówimy, nie ma problemu dla przedsiębiorstw, które są zorganizowane. My mówimy o tych, którzy dzisiaj często nieformalnie tworzą różnego rodzaju grupy porozumienia mieszkańców, którzy dostarczają sobie wzajemnie wodę. Jeśli dla tych grup ludzi nałożymy wszystkie te przepisy, to oznacza, że one wszystkie z gruntu musiałyby splajtować. Nie ma takich środków finansowych, które byłyby w stanie pokryć, dlatego że nie rozróżniamy małego i dużego (Dzwonek) dostawcy w tych przepisach. One wszystkie muszą spełniać te same normy. To jest bardzo poważny problem. Gdyby chodziło tylko o badanie wody, to jak najbardziej. Ale państwo tutaj wszystkie wkładają do zbiorczych wymagań, tych samych zarówno dla małych, jak i dużych przedsiębiorstw. Dziękuję bardzo.
Mówca: Wioletta Maria Kulpa
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Rząd przedstawia ten projekt jako troskę o jakość wody i zdrowie obywateli. Problem polega jednak na tym, że za tymi pięknymi hasłami kryją się kolejne kosztowne obowiązki narzucone przez unijną dyrektywę, za którą w praktyce zapłacą polscy obywatele. Nowe regulacje oznaczają dodatkowe badania, nowe procedury monitorowania, nowe obowiązki dla przedsiębiorstw wodociągowych i samych samorządów. A każdy, kto zna realia funkcjonowania gmin i spółek komunalnych, wie jedno: te koszty ostatecznie trafią na rachunki mieszkańców. Dlatego powiedzmy to uczciwie: ta ustawa może oznaczać kolejne podwyżki cen wody dla Polaków, szczególnie w małych miastach i na terenach wiejskich, gdzie infrastruktura wodociągowa już dziś wymaga ogromnych inwestycji. Zamiast chronić samorządy przed skutkami kosztownych regulacji, rząd bezrefleksyjnie wdraża kolejne unijne przepisy, niestety nie przedstawiając realnego planu finansowego i skutków. Dlaczego rząd wdraża tak kosztowne rozwiązania wynikające z prawa unijnego bez przedstawienia programu wsparcia finansowego (Dzwonek) dla gmin i spółek komunalnych, które będą musiały ponieść ciężar tych wszystkich obowiązków? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Projekt ustawy zmieniającej przepisy dotyczące zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków ma na celu dostosowanie polskich regulacji do wymogów prawa Unii Europejskiej w zakresie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Wprowadza on bardziej kompleksowe podejście do bezpieczeństwa wody w całym łańcuchu jej dostarczania - od ujęcia wody, przez jej uzdatnianie i magazynowanie, aż po dystrybucję do odbiorców. Projekt przewiduje m.in. wprowadzenie podejścia opartego na analizie ryzyka w systemach zaopatrzenia w wodę, rozszerzenie monitoringu jakości wody oraz bardziej precyzyjne określenie obowiązków dostawców wody i organów nadzoru sanitarnego. Jego celem jest zapewnienie, aby woda przeznaczona do spożycia była bezpieczna i spełniała wysokie standardy jakości w całym systemie jej dystrybucji. Kierunek zmian należy ocenić pozytywnie. Dostęp do bezpiecznej wody pitnej jest jednym z podstawowych elementów bezpieczeństwa zdrowotnego państwa oraz jakości życia mieszkańców. Jednocześnie przy tak szerokiej regulacji niezwykle istotne jest, aby nowe obowiązki były wdrażane w sposób proporcjonalny i uwzględniały realne możliwości samorządów oraz przedsiębiorstw wodociągowych odpowiedzialnych za funkcjonowanie infrastruktury wodnej.
Mówca: Norbert Jakub Kaczmarczyk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wdrażanie unijnej dyrektywy wodnej to wyzwanie szczególnie dla małych gmin. Pytam rząd, jakie będą całkowite koszty nowych obowiązków monitorowania wody dla samorządów. Czy planowany jest specjalny mechanizm wsparcia dla uboższych/mniejszych gmin, które nie mają własnej infrastruktury do takich działań? Najważniejsze dla obywateli jest jednak to, o ile według rządowych analiz mogą wzrosnąć ceny wody dla zwykłych mieszkańców. Chciałbym również wiedzieć, które konkretnie organy będą nadzorować i egzekwować te nowe, surowe standardy jakości.
Mówca: Mariusz Krystian (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania 1. W jaki sposób proponowana nowelizacja ustawy wpłynie na funkcjonowanie samorządów oraz przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych, które odpowiadają za zapewnienie mieszkańcom dostępu do wody i odbioru ścieków? 2. Czy projektowane przepisy w pełni realizują wymagania dyrektyw Unii Europejskiej dotyczących jakości wody i gospodarki ściekowej, a jeśli tak - jakie konkretne zmiany systemowe w Polsce będą z tego wynikały? 3. Jakie będą finansowe konsekwencje wprowadzenia nowych regulacji dla gmin oraz czy istnieje ryzyko wzrostu opłat za wodę i odprowadzanie ścieków dla mieszkańców? 4. Czy administracja publiczna oraz przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne są przygotowane organizacyjnie i technicznie do wdrożenia nowych obowiązków wynikających z proponowanej nowelizacji? 5. Jakie mechanizmy kontroli i nadzoru nad systemem zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków przewiduje projekt ustawy, aby zapewnić wysoką jakość usług i bezpieczeństwo sanitarne obywateli?
Mówca: Grzegorz Lorek (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Projekt ustawy o zmianie ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz niektórych innych ustaw, często omawiany w kontekście zmian w 2025 r., UC59, spotkał się z krytyką ze strony samorządów oraz ekspertów. Do głównych mankamentów należą kwestie finansowe, biurokratyczne oraz wątpliwości konstytucyjne. Zbyt duża rola Wód Polskich w taryfach. Mimo deklaracji o przywróceniu kompetencji gminom projekt przewiduje, że Wody Polskie, czyli organ regulacyjny, będą ingerować w taryfy, jeśli te przekroczą 15-procentowy wzrost. Samorządy uważają to za nadmierną ingerencję w ich autonomię i uniemożliwienie urealnienia stawek. Obciążenia finansowe w wysokości kilkudziesięciu miliardów złotych. Prezydent RP w listopadzie 2025 r. zawetował nowelizację, argumentując, że wprowadza ona nadmierne obciążenia i regulacje dla samorządów oraz przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych, szacowane nawet na kilkadziesiąt miliardów złotych. Niejasne zasady uzgodnień taryf. Rada Legislacyjna zwróciła uwagę na niejednoznaczne przepisy dotyczące sytuacji, w których taryfy wymagają uzgodnienia z organem regulacyjnym, oraz brak wskazania formy prawnej tego uzgodnienia. Problemy z ochroną danych osobowych. Wskazano na wątpliwości co do zgodności z RODO w kontekście przetwarzania danych osób fizycznych przy stosowaniu tzw. taryf progresywnych. Ograniczone konsultacje i odrzucenie uwag. Branża wodociągowa sygnalizowała, że ich liczne uwagi, zgłaszane m.in. przez Izbę Gospodarczą ˝Wodociągi Polskie˝, nie zostały przyjęte w toku prac parlamentarnych.
Mówca: Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Czy wprowadzenie pojęcia: przydatność wody nie spowoduje paniki społecznej i dezorientacji odbiorców, skoro unijna dyrektywa posługuje się raczej progami działań naprawczych, a nie zero-jedynkowym stwierdzaniem przydatności? Projekt określa wymogi dla osób przeprowadzających ocenę ryzyka w budynkach. Czy wzięto pod uwagę ograniczoną dostępność specjalistów z 3-letnim doświadczeniem, co może sparaliżować realizację ustawy w terminie do roku 2028?