Mówca: Elżbieta Stępień
Data: 2016-07-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ustawa o zmianie ustawy o usługach turystycznych oraz ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych jest ustawą z pewnością potrzebną z uwagi na sytuację geopolityczną, wyczekiwaną i prokonsumencką. Ponadto opiniowana ustawa ma za zadanie wypełnić postanowienia dyrektywy 90/913. Zgodnie z intencją rządu procedowana ustawa ma na celu wzmocnienie systemu zabezpieczeń finansowych organizatorów turystyki, pośredników turystycznych, co przełoży się na bezpieczeństwo klientów biur podróży, w oparciu o stworzenie dwóch filarów. Czyli I filar ma być na dotychczasowych warunkach i opiera się na dotychczasowych rozwiązaniach, a II filar polega na utworzeniu specjalnego wydzielonego rachunku - Turystycznego Funduszu Gwarancyjnego. Odnośnie do procedowania samej ustawy, to zaskoczyła mnie niewielka liczba gości podczas prac podkomisji. Jak się okazało, zostali zaproszeni tylko ci goście, którzy sami się zgłosili. Trochę to dziwne, że zaprasza się tylko tych gości, którzy sami się zgłosili. Z pewnością zabrakło właśnie podczas tej dyskusji głosu organizatorów turystyki, izby turystycznej, stowarzyszeń, jak również agentów turystycznych oraz osób reprezentujących marszałków województw. Mimo to zaznaczam, że pozytywnie oceniam procedowanie ustawy pod względem przygotowanego materiału, który zawiera informacje o przeprowadzonych konsultacjach społecznych, analizie kosztów funkcjonowania Turystycznego Funduszu Gwarancyjnego, rozporządzeniach ministra sportu i turystyki oraz ministra finansów. Podczas prac w podkomisji i komisji zaskoczył mnie optymizm i pewność reprezentantów rządu w kwestii gotowości i przewidywalności sukcesu wdrożenia i funkcjonowania ustawy po wejściu jej w życie. Przyznam, że z zaciekawieniem wsłuchiwałam się w dyskusję dotyczącą kosztów uruchomienia ustawy - 2,5 mln, a w tej kwocie główny nakład to nakład na system informatyczny. Jeżeli chodzi o kolejne lata, to poddałabym to jeszcze analizie. Liczę, że determinacja w trakcie prac nad tą ustawą przyniesie pozytywne skutki dla nas klientów. Z ustawy wynika, że marszałek województwa jest nadal odpowiedzialny za powrót turystów w ramach repatriacji, jednak w dyskusji zabrakło właśnie głosów dotyczących optymalnych rozwiązań odnośnie do zgłaszanych roszczeń. Bo mamy do czynienia z dwoma rodzajami roszczeń, a mianowicie osób, które już wyjechały, i osób, które na ten wyjazd się szykowały. W ustawie zabrakło uporządkowania kwestii zgłaszania miejsca roszczenia przez klientów, a to czasowo komplikuje i rozprasza obsługę roszczeń. Poszkodowany może obecnie wnieść roszczenie o zwrot zaliczki do marszałka, gwaranta i do funduszu. Niekiedy jest tak, że mamy do czynienia z kilkoma gwarancjami i gwarantami zagranicznymi. Tutaj sugerowałabym usystematyzowanie tego procesu. Dodatkowym minusem jest konieczność składania sprawozdań przez krajowych organizatorów wycieczek, którzy tak naprawdę są objęci 0-złotową składką. Tutaj chciałabym również zaznaczyć, że dobrze się stało, że została wprowadzona poprawka, która wydłuża z 30 do 60 dni czas na zgłoszenie roszczenia, a czas, który jest potrzebny na weryfikację zgłoszeń złożonych przez klienta, w szczególnych przypadkach wydłużono do 90 dni. Choć składki na fundusz będą płacone przez biura, to jednak koszty związane z samym ubezpieczeniem prawdopodobnie zostaną przeniesione na klientów. Mimo to klub parlamentarny Nowoczesna popiera niniejszą ustawę, bo ustawa ma charakter prokonsumencki i jest potrzebna. Dziękuję. (Oklaski)