Mówca: Genowefa Tokarska
Data: 2018-01-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec obywatelskiego projektu ustawy o prawach kobiet i świadomym rodzicielstwie, druk nr 2060. Debatowany projekt ustawy należy do regulacji prawa w dziedzinie sfery moralnej, etycznej i światopoglądowej. Dlatego też już na wstępie mojego wystąpienia pragnę oświadczyć, że posłowie Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego samodzielnie podejmą decyzję dotyczącą poparcia lub nie przedstawionego projektu ustawy. Oczywiście decyzję w tym względzie podejmą w czasie głosowania. Niezależnie od powyższego pragnę zauważyć, że projekt, nad którym dzisiaj dyskutujemy, niezależnie od tytułu tego projektu, dotyczy prawa do życia poczętych dzieci. Projekt ustawy w mojej ocenie oparty jest na nieprawdziwych założeniach dotyczących określenia samego zarodka i płodu, a to określenie to przecież podstawowa wiedza biologiczna. Z biologicznego, medycznego i anatomicznego punktu widzenia ani zarodek, ani tym bardziej płód nie są zlepkiem komórek nic nieznaczących. (Oklaski) Każdy zarodek, niezależnie od gatunku osobnika, jest zawsze nowym życiem - nowym życiem, nowym osobnikiem zdolnym do rozwoju aż do postaci dorosłej. Tym bardziej więc zarodek ludzki czy płód nie może być traktowany jako coś bliżej nieokreślonego, o życiu którego może decydować nieomal dowolnie inny człowiek. (Oklaski) I to jest ta właśnie podstawowa sprzeczność pomiędzy wiedzą biologiczno-medyczną a propozycją rozwiązań dla tego nowo powstałego życia zawartą w projekcie ustawy. Pragnę również zauważyć, że tę wiedzę na temat powstawania nowego życia, powstawania zarodka i płodu uznają liczne religie świata i bardzo różne cywilizacje. Co więcej, ciąża jako stan kobiety nie powinna być i w żadnej religii nie jest traktowana jako coś złego, niepożądanego, ale wręcz przeciwnie, jest radością nazywaną zwyczajnie błogosławieństwem czy darem natury. (Oklaski) W przedłożonym projekcie ustawy pragnę jednak docenić propozycje dotyczące edukacji i informacji. W tym względzie rzeczywiście jest bardzo dużo do zrobienia w dziedzinie zarówno samej biologii, anatomii człowieka, seksuologii, jak również metod zapobiegania ciąży, ochrony przed chorobami i ochrony przed przemocą seksualną. Biorąc pod uwagę sytuację demograficzną naszego kraju, żałuję, że projekt generalnie nie skupia się na ochronie życia poczętego, nie tworzy żadnej zachęty do rodzenia i wychowania dzieci. Żałuję również, że projekt w żadnej mierze nie zmierza w kierunku chociażby usprawnienia procesu adopcji. Tutaj jest również rzeczywista potrzeba wzmocnienia całego systemu, bo na sprawne rozwiązania adopcyjne czeka bardzo, bardzo wiele rodzin pragnących adopcji i wychowania dzieci w sytuacji, kiedy sami z różnych względów nie mogą być biologicznymi rodzicami. Przysłuchując się wszystkim debatom, które były i są prowadzone w tej tematyce, sprowadziliśmy seks, myślę, do zjawiska fizjologicznego, a nie niezwykle intymnego aktu pomiędzy ludźmi, którzy darzą się uczuciem, a jednocześnie odpowiedzialnością za siebie nawzajem i odpowiedzialnością za dziecko, które ma być poczęte. Zwróćcie, proszę, uwagę, jak bardzo prowadzona dyskusja zwulgaryzowała tę intymną sferę naszego życia. Nie mówimy o tym, co jest piękne między ludźmi, jak możemy sobie nawzajem pomagać, również tym, którzy wykazują ogromne pragnienie posiadania i wychowania dzieci, ale za wszelką cenę szukamy sposobów na ich usunięcie i robienie z tego tematu dyskusji ideologicznej i polityki. Na zakończenie, podsumowując, zwrócę jeszcze uwagę, że projekt zawiera propozycje niekonstytucyjne dotyczące prawnej ochrony życia, a także restrykcyjnych zasad dla lekarzy stosujących w swojej pracy (Dzwonek) klauzulę sumienia, odmawiających wykonania zabiegu usunięcia ciąży. Dziękuję bardzo. (Oklaski)