Mówca: Kornelia Wróblewska
Data: 2016-01-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To kolejne czytanie ustawy o dodatku do emerytur. Psi grosz, który sytuacji nie poprawi, życia nie uratuje, nawet nie zagwarantuje stałej zniżki na leki, jedynie ulży chwilowo i jednorazowo. Z trzech projektów zaproponowanych kolejno przez PSL, PiS i PO, projektów w zasadzie identycznych, różniących się jedynie progami kwotowymi, do dalszego procedowania Komisja Polityki Społecznej i Rodziny wybrała projekt PiS-u. Ma on bowiem najwyższą proponowaną kwotę maksymalną: 400 zł, która będzie przysługiwała osobom o najniższych rentach i emeryturach. Nowoczesna oddała głos za, wnosząc poprawkę dotyczącą zwiększenia kwoty minimalnego dodatku z 50 zł do 100 zł tak, by kwota, choć symboliczna, była przynajmniej odczuwalna. Poprawka nie uzyskała większości w głosowaniu w komisji, dlatego Nowoczesna złożyła wniosek mniejszości. Szanowni Państwo! Ustawę można uznać za przyjętą, bo skoro jej projekt złożyły aż trzy kluby i w komisji zyskała poparcie w zasadzie wszystkich uprawnionych do głosowania, to oczywiste jest, że była potrzebna. Wszyscy ubolewamy nad ilością pieniędzy, które możemy dzięki tej ustawie przekazać emerytom i rencistom, bo są to kwoty żałośnie małe, ale ja się cieszę, że rozmawiamy o tym na początku roku, jeszcze przed głosowaniem nad prezydencką ustawą mającą obniżyć wiek emerytalny, bo to pokazuje, w jakim jesteśmy miejscu i dokąd zmierzamy, podejmując nieprzemyślane decyzje. Z jednej strony mamy emerytów, którzy walczą z ubóstwem, bo świadczenia, które otrzymują, nie zaspokajają ich realnych potrzeb. Z drugiej strony pan prezydent proponowaną ustawą zachęca do przechodzenia na emeryturę wcześniej, niż określa to system i realna sytuacja budżetowa. Co to spowoduje? Emerytów z każdym rokiem będzie coraz więcej, bo społeczeństwo się starzeje, a długość życia rośnie, czyli przed nami perspektywa zwiększenia liczby uprawnionych do pobierania świadczeń. W dodatku wydłuża się czas, w którym będziemy przebywali na emeryturze. Ale skąd wziąć na te świadczenia? Jeżeli będziemy pracowali krócej, to mniej odłożymy na emerytury, więc świadczenia będą niższe. Dodatkowo obniży je to, że żyjemy dłużej, więc przez więcej lat będziemy te świadczenia pobierać. Niestety nie pomogą nam nasze dzieci, bo rodzi się ich coraz mniej. Dzisiejsi młodzi zamiast pracować na swoje tu i teraz, na przyszłość na emeryturze oraz godne życie swoich dzieci muszą tyrać na emerytury rodziców i dziadków. Dziś przymykamy oko na jednorazowy dodatek dla emerytów w kwocie 50 zł. Przymykamy oko i mówimy, że przecież robimy, co można, ale proszę, zastanówmy się, czy chcielibyśmy dostawać takie pieniądze, jakie teraz dostają nasi dziadkowie i rodzice. Czy można przeżyć za 1 tys. zł miesięcznie? Czy można tak żyć przez 30 lat? Czy chcemy skazywać się na wieczną łaskę pomocy społecznej? W imieniu Klubu Poselskiego Nowoczesna wnoszę prośbę o wytężoną pracę w najbliższym roku wszystkich klubów, pracę nad nową ustawą emerytalną, uwzględniającą trendy demograficzne oraz podnoszący się standard życia w Polsce. Musimy dopasować przepisy do realiów, tak by niski poziom waloryzacji nie doprowadzał jak w tym roku do improwizacji w popłochu, improwizacji gwarantującej przetrwanie. Bardzo dziękuję. (Oklaski)