Mówca: Sprawozdawca Iwona Śledzińska-Katarasińska
Data: 2014-03-12 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Mam zaszczyt przemawiać w imieniu Komisji Kultury i Środków Przekazu, która przedkłada poselski projekt uchwały w sprawie uczczenia 25. rocznicy obrad Okrągłego Stołu. Muszę się trochę cofnąć do historii. Rozpoczęcie obrad okrągłego stołu to data 6 lutego 1989 r. Zostały złożone projekty, aby tę datę i tę 25. rocznicę Sejm dostrzegł i uhonorował. Pierwotnie pojawiła się koncepcja, by była to taka uchwała, jedna z tych uchwał, które Sejm jest w stanie przyjąć przez aklamację, i w Prezydium Sejmu w oparciu o projekty, które zostały zgłoszone, usiłowano dojść do kompromisu i opracować projekt kompromisowy. Niestety, jeden z klubów parlamentarnych, klub Solidarna Polska, sprzeciwił się temu kompromisowi. Wobec tego projekt uchwały trafił do Komisji Kultury i Środków Przekazu, gdzie miał zostać poddany normalnej procedurze pierwszego czytania, a potem, tak jak dzisiaj - procedurze drugiego czytania. Projekt, podpisany i mający formę druku sejmowego, był autorstwa klubu SLD, niemniej Prezydium Sejmu, za co od razu dziękuję, przesłało w formie materiałów pomocniczych zarówno tę wersję kompromisową, która jakoś tam była na forum Prezydium Sejmu rozpatrywana, jak też niemający postaci druku, ale mający konkretne zapisy projekt, który przysłał do Prezydium Sejmu przewodniczący Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska. Podczas pierwszego czytania - tu należą się podziękowania przedstawicielowi wnioskodawców projektu z druku nr 2126 - wnioskodawcy uznali, że wersja kompromisowa być może jest wersją, która rzeczywiście pogodzi przynajmniej znaczną większość sali sejmowej, stąd komisja sięgała do obu tych dokumentów pomocniczych i ostatecznie przedkłada treść uchwały, która jest chyba bardziej koncyliacyjna niż pierwowzór. W uchwale staraliśmy się zawrzeć właściwie fakty, bo tylko co do tych nie powinniśmy się tutaj sprzeczać, a więc że były te obrady, kto w nich uczestniczył, jak się zakończyły. Podkreśliliśmy także jako komisja dwa podstawowe sukcesy tego porozumienia, czyli legalizację NSZZ ˝Solidarność˝ i zorganizowanie częściowo demokratycznych wyborów, pierwszych demokratycznych wyborów, które odbyły się 4 czerwca 1989 r. i zakończyły się zwycięstwem ˝Solidarności˝, a następstwem tych wydarzeń było powołanie we wrześniu 1989 r. rządu, na czele którego stanął Tadeusz Mazowiecki. Nie do końca moją rolą jest tutaj podkreślać wagę okrągłego stołu. Zapewne zrobią to nawet lepiej ode mnie przedstawiciele poszczególnych klubów, którzy będą przemawiali. Chcę tylko podkreślić istotę tej debaty i wagę tego, byśmy tę uchwałę mogli podjąć w zgodzie. Nie zajmujemy się w tym projekcie tym, co dalej, co działo się przez 25 kolejnych lat. Ten projekt ma wyrażać uznanie dla uczestników obrad okrągłego stołu, nie precyzując, po której siedzieli stronie, którzy wytyczyli drogę ku wolnej i demokratycznej Polsce. To także jest fakt, a nie jakaś ocena. To był fakt, który w ówczesnej sytuacji geopolitycznej stanowił pierwszą tego typu próbę wyrwania się z totalitarnych układów na drodze rozmów i porozumienia. Ostatecznie uchwałę poparło w komisji - zaraz sięgnę do sprawozdania, by się nie pomylić - jedenastu posłów, dwóch wstrzymało się od głosu, dwóch było przeciw. Natomiast część członków komisji, nie zgłaszając wcześniej poprawki, nie wzięła udziału w głosowaniu, co mogłoby sugerować pewien dystans. Apeluję do posłów klubu, z którego ta część członków pochodziła, aby raz jeszcze wczytawszy się w treść uchwały, uznali, że tego typu wydarzenia określają rangę Polski, dumę z Polski i to, do jakich rozwiązań w Polsce jesteśmy w stanie dochodzić, oraz aby w imię trochę wyższego celu jednak podczas głosowania uznali, że jest to uchwała ważna, potrzebna i bardzo znacząca dla współczesnej polskiej historii. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)