Mówca: Bartłomiej Sienkiewicz
Data: 2020-03-02 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nie minęły 20... A nie, właśnie mijają 24 godziny od momentu, kiedy pojawił się ten projekt na stronie sejmowej. 24 godziny procedujemy nad ustawą, która właściwie jest ustawą dotyczącą pewnego rodzaju zdrowotnego stanu wyjątkowego. W 24 godziny polski Sejm ma stworzyć podstawową barierę przeciwko zagrożeniu koronawirusem. Ten tryb jest nadzwyczajny. Ten tryb przypomina nam, osobom z opozycji, niechlubne tradycje tego Sejmu. Ale z drugiej strony rozumiemy i powagę sytuacji, i powagę problemu. (Poseł Marek Suski: No bo to nie jest kamieni kupa.) Ale muszę powiedzieć jedną rzecz. Otóż ten tryb niezwykle silnie kontrastuje z tym, co działo się jeszcze tydzień wcześniej. Otóż tydzień wcześniej byliśmy wszyscy uspokajani, że wszystko jest w porządku, że żadnych naturalnych, jakichś nadzwyczajnych środków nie potrzeba. Następuje pełna kontrola, wszystko w państwie jest zapięte na ostatni guzik. Otóż okazało się zaledwie po paru dniach, że w ciągu 24 godzin musimy przyjąć ustawę. Przy całym zastrzeżeniu wobec tego trybu, przy całym problemie, jaki on rodzi, a także przy materii tej ustawy chcę powiedzieć jedną rzecz i podkreślić ją jeszcze raz przed Wysoką Izbą. Nie tylko ludzie chorują na koronawirusa. Państwa - także. I w interesie państwa jest taka jego odporność, aby ochroniło obywateli, aby nie było sytuacji, w której to słabość państwa kosztuje życie i zdrowie obywateli. Koalicja Obywatelska właśnie z tego powodu obiecała tutaj dzisiaj rano, ustami przewodniczącego Borysa Budki, że my włączymy się w tę działalność, że my mimo tego trybu będziemy z państwem współpracować. (Głos z sali: A jaki ma być?) Nie dlatego, że jesteśmy pod jakimkolwiek przymusem politycznym czy szantażem, tylko dlatego, że taka jest istota mandatu posła, który musi myśleć w kategoriach całości kraju, a nie tylko i wyłącznie partyjnego interesu. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!) (Głos z sali: Dobrze, że nareszcie to zrozumieliście.) W toku pracy udało się osiągnąć kompromisy na różnym poziomie, ale przede wszystkim także z naszej perspektywy, z perspektywy Koalicji Obywatelskiej, rozładować pewien stopień nieufności wobec autorów tej ustawy, ale także samej materii prawnej. Otóż ta nieufność głównie sprowadzała się do ryzyka naruszenia swobód i wolności obywatelskich, a także do nałożenia na obywateli ciężarów, które w naszym przekonaniu nie powinny mieć miejsca. I tak doszło do zmian art. 10, wykreślenia art. 13, zmian w art. 23, 24. Chcę podkreślić, że te zmiany z inicjatywy Koalicji Obywatelskiej, Lewicy, a teraz uwaga - w przypadku art. 13 - także zgodnie Koalicji Obywatelskiej, Prawa i Sprawiedliwości i Lewicy zostały przyjęte. Koalicja Obywatelska poprze tę ustawę, ale niech rząd nie liczy na to, że tym samym nie będziemy patrzeć mu na ręce. Będziemy patrzeć na ręce w dwóch wymiarach: po pierwsze, skuteczności działania rządu, ochrony obywateli, skuteczności, jaką daje ta ustawa, a także praw i wolności obywatelskich w tym zakresie, czy czasami komuś nie przyjdzie do głowy, by wykorzystywać tę ustawę do zupełnie innych celów niż te, dla których została przyjęta. (Głos z sali: Na pewno budek nie będziemy podpalać.) Mamy przekonanie, że waga odpowiedzialności, jaka ciąży na rządzie, zostanie właściwie zrozumiana, bo rząd dostał nadzwyczajne narzędzie. Powiem tak: trochę nie zazdroszczę państwu wagi tej odpowiedzialności. To jest bowiem odpowiedzialność i jeśli z niej się wywiążecie, to nie macie prawa do triumfu, ponieważ to jest wasz obowiązek, obowiązek władzy publicznej. (Głos z sali: Całe szczęście, że na was nie ciąży.) Ale też powiem słowa, które w tej Izbie rzadko padają. Otóż w interesie nas wszystkich, obywateli polskich, Rzeczypospolitej, życzę wam, żebyście ten obowiązek udźwignęli. (Oklaski)