PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Cezary Grabarczyk
Data: 2016-12-02 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dużo wskazuje na to, że nie byłoby tej ustawy, gdyby nie fakt, że skończyły się budżetowe pieniądze, nie doszacowaliście wydatków. Chodzi o 0,5 mld zł. (Głos z sali: Nieprawda.) Sprawiedliwości stało się zadość już w 2009 r. Wówczas została obniżona podstawa wymiaru emerytur tych, którzy służyli aparatowi terroru, ale ponoszone podatki, likwidacja powszechnej kwoty wolnej od podatku nie wystarczają. Dlatego to rozwiązanie. Trzeba wyjaśnić, czy te restrykcje mają dotyczyć także strażaków, także policjantów, którzy służyli w Rzeczypospolitej, chronili mienie i życie, zdrowie obywateli Rzeczypospolitej, a mieli (Dzwonek) pecha, bo byli studentami bądź słuchaczami szkół, które zostały wymienione w ustawie. (Głos z sali: Nieprawda.) Jeżeli przeszli weryfikację, to pytanie, czy dotyczy to także tych, którym to Rzeczpospolita otworzyła drogę do służby. Tego wymaga prawdziwa sprawiedliwość. Dziękuję.
Mówca: Sylwester Chruszcz
Data: 2016-12-02 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana ministra: Jakie wpływy będzie miał nasz budżet po obniżeniu emerytur, rent, rent rodzinnych byłych funkcjonariuszy aparatu represji? I kontynuacja tego pytania: Czy po wprowadzeniu procedowanej ustawy zaistniałe wpływy nie powinny celowo trafić do rodzin, które doznały represji komunistycznych? Chodzi np. o ofiary Grudnia ’70, Radomia ’76 czy wydarzeń w kopalni Wujek w 1981 r. Dziękuję.
Mówca: Józef Leśniak
Data: 2016-12-02 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Powiedział pan dzisiaj, że 753 tys. rent rodzinnych jest poniżej przeciętnej, co stanowi 60% ogółu pobierających te świadczenia, wynoszące, jak wiadomo, średnio 1725 zł. Mam takie pytanie do pana ministra, mając na uwadze wszelkie korzyści, przywileje, z których korzystali funkcjonariusze byłych służb PRL-owskich: Czy dzisiaj, gdy funkcjonariusz już nie żyje, istnieje różnica w wysokości renty rodzinnej pobieranej przez ich rodziny i przez pozostałą, większą część polskich obywateli? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Spraw Wewnętrznych i Administracji Mariusz Błaszczak
Data: 2016-12-02 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Cóż, może zacznę od tej haniebnej insynuacji, którą tu wygłosił nieobecny w tej chwili poseł. To nieprawda, to jest wręcz draństwo, kiedy mówi o rodzinie funkcjonariusza Biura Ochrony Rządu, który jest ofiarą tragedii smoleńskiej. To jest draństwo, ale widać, że w przypadku tego człowieka nie ma żadnych hamulców, nie ma żadnej sprawy, której by nie poruszył, byle by tylko co osiągnąć? Właśnie zastanawiam się, jaki był cel wypowiadania tak haniebnej insynuacji, o co temu człowiekowi chodzi, czy nienawiść nim kieruje. Chyba tylko to. Proszę państwa, pan marszałek Morawiecki przedstawił istotę sprawy. Ta ustawa nikogo nie krzywdzi. Ta ustawa odbiera nienależne przywileje. Przecież ci ludzie przez 27 lat pobierali wysokie uposażenia, przecież ci ludzie mimo tego, że byli na etatach esbeckich, że byli esbekami, że ciemiężyli swoich rodaków, jeszcze w poprzedniej epoce dostawali mieszkania, talony na samochody, mieli dacze, żyli kilka poziomów wyżej niż zwykli obywatele naszego kraju. A co ma powiedzieć, proszę państwa, nauczyciel, lekarz, pielęgniarka, bibliotekarz, kierowca? Też pracowali na rzecz demokratycznego państwa, ale nigdy nie byli na etacie w SB, nigdy nie wykonywali rozkazów, bo dziś słyszymy te historie, że oni tylko wykonywali rozkazy, oni znaleźli się przypadkiem, oni nie mieli świadomości, że SB jest tym, czym jest. Nie mieli świadomości. Przylecieli z Marsa do PRL-u i przystąpili do SB. Nie wiedzieli, z czym to jest związane. Tak jak powiedziała pani poseł Zwiercan, przecież tych ludzi nie brano z łapanki. Ci ludzie wiedzieli, do czego przystępują. Gdyby nie przełom w Polsce, to nadal korzystaliby z tych przywilejów, nadal by z tych przywilejów korzystali. Niestety po weryfikacji, która okazała się w wielu przypadkach fikcją, nadal z tych przywilejów korzystają. Pan poseł Furgo mówił o weryfikacji, mówił, że ona była taka skuteczna, ale jednocześnie w drugim zdaniu powiedział, że nie, że nie była skuteczna. Komisji weryfikacyjnej nie powoływał Sejm, komisja była powołana na podstawie decyzji Rady Ministrów. I tu też takie uwagi, elementarna niewiedza, proszę państwa, kiedy poseł na Sejm Rzeczypospolitej mówi, że ta ustawa obejmuje funkcjonariuszy straży pożarnej, dlatego że w tytule jest Państwowa Straż Pożarna. Przecież gdyby miał odrobinę poczucia wstydu, to takich dyrdymałów by nie opowiadał. No to już ręce opadają. Proszę państwa, to jest ustawa, tak jak mówiłem, przywracająca sprawiedliwość społeczną. To jest ustawa, która naprawia to, czego nie zrobiono w 2009 r. To jest ustawa, która jest pierwszym krokiem w przywracaniu sprawiedliwości społecznej, również jeżeli chodzi o inne dziedziny życia społecznego. Ja odpowiadam za tę sferę, w związku z tym prezentuję projekt ustawy dotyczący właśnie tej sfery. A są inne sfery, o których tu wspominano. Mam nadzieję, że również w tych sferach zostaną przedłożone Wysokiej Izbie projekty ustaw i że ta sprawiedliwość społeczna zatryumfuje w pełni. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Suchoń (tekst niewygłoszony)
Data: 2016-12-02 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pan minister bardzo ładnie mówił o tym, że osoby zwalczające demokratyczne państwo prawa, prawa obywatelskie i prawa człowieka nie mają żadnych praw. To takie memento po dzisiejszej debacie o ustawie nowelizującej Prawo o zgromadzeniach, ustawie łamiącej prawo do swobodnego wyrażania swojej opinii i prawo do wolności zgromadzeń, czyli podstawowe prawa obywatelskie. Szanowni Państwo! Otrzymałem setki listów i stanowisk w sprawie tej ustawy. Osoby prywatne, ale też organizacje wskazują, iż uchwalenie tej ustawy skrzywdzi dziesiątki tysięcy policjantów i funkcjonariuszy innych służb mundurowych wiernie i lojalnie służących wolnej Polsce po 1990 r. Skrzywdzi także ich rodziny. Często wskazywano, iż w czasie procesu konsultacji rządowych oszukano organizacje społeczne i związki zawodowe, przedstawiając do zaopiniowania projekt ustawy inny, niż trafił do Sejmu. Proszę o wyjaśnienie. Czy to prawda, że rząd przedstawił organizacjom społecznym i związkom zawodowym projekt o znacznie mniejszym zakresie oddziaływania niż projekt, który proceduje Wysoka Izba? Czy prawdą jest, że po przyjęciu projektu ustawy przepisy minimalizujące emeryturę dotkną szerokie grono funkcjonariuszy, którzy niemalże całe zawodowe życie służyli demokratycznej Polsce, a nawet tych, którzy nadal pracują, np. w Policji, ponieważ służbę zaczęli np. w roku 1990 i ukończyli jedną ze szkół policyjnych? Ile będzie kosztowało IPN wdrożenie tej ustawy? Na koniec chcę zauważyć, że życzyłbym sobie, aby rząd PiS równie gorliwie, jak próbuje ścigać demony przeszłości, zajął się wsparciem dla zasłużonych działaczy opozycji lat PRL oraz zasłużonych Polaków traktował z należytym szacunkiem, a nie usuwał ich nazwiska z podręczników szkolnych, jak to robi ostatnio minister Zalewska, gdyż inaczej ten projekt ustawy to tylko przejaw zwykłej hipokryzji, a nie sprawiedliwości dziejowej. Proszę o udzielenie odpowiedzi na piśmie. Dziękuję.
Mówca: Sylwester Chruszcz
Data: 2016-12-02 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W najbliższą niedzielę, 4 grudnia, będziemy obchodzili ważną rocznicę. 90 lat temu z inicjatywy Romana Dmowskiego został założony Obóz Wielkiej Polski. Organizacja była strukturą ponadpartyjną, nieangażującą się w bieżące spory polityczne, lecz formującą przyszłą elitę polskiego ruchu narodowego, przygotowywała także przejęcie w przyszłości władzy w naszym państwie. OWP miała zdyscyplinowane, hierarchiczne struktury. Największe wpływy posiadała w Wielkopolsce, na Pomorzu, na Śląsku, w Warszawie i we wszystkich ośrodkach akademickich. Największą popularnością cieszyła się wśród młodzieży, studentów, intelektualistów oraz wśród szeroko rozumianej klasy średniej. Jednakże młodzież robotnicza oraz chłopska również wstępowała w jej szeregi. Podczas zjazdu założycielskiego ojciec ideowy obozu narodowego Roman Dmowski mówił: Mam głęboką wiarę, że przejęci zasadami hierarchii, dyscypliny i karności, rozwiniemy szybko wielką pracę, która przyniesie doniosłe owoce, że w tej pracy żałować nie będziemy sił i nie ulękniemy się żadnych przeszkód mogących stanąć nam na drodze. W imię Boże, naprzód! Naczelnym organem kierowniczym obozu była Wielka Rada, w skład której wchodzili Roman Dmowski jako wielki oboźny oraz m.in. Tadeusz Bielecki i Roman Rybarski. Program OWP przedstawiony został w broszurach opracowanych przez Romana Dmowskiego (˝Zagadnienie rządu˝, ˝Kościół, naród i państwo˝), Romana Rybarskiego (˝Polityka i gospodarstwo˝), Jerzego Zdziechowskiego (˝Polityka finansowa˝), Bogdana Wasiutyńskiego (˝Praworządność˝) oraz Zygmunta Berezowskiego (˝Polityka zagraniczna˝). Dostrzegano problem mniejszości niemieckiej i w ogóle kwestię zagrożenia niemieckiego - formułowano dalekosiężny cel odzyskania rdzennie słowiańskich ziem zachodnich, obejmujących Górny i Dolny Śląsk, zachodnią Wielkopolskę i Pomorze, a także Warmię i Mazury. W sferze gospodarki dostrzec można było wyraźne skrzydła. Twórczo różniono się między sobą. Z jednej strony byli przedstawiciele wolnorynkowych poglądów, jak Rybarski czy Zdziechowski, z drugiej strony obserwowaliśmy postulaty ˝młodych˝, którzy promowali reformy społeczne w duchu korporacyjnym. Obóz Wielkiej Polski stopniowo wyrósł na najsilniejszy ruch polityczny w Polsce, liczący do 300 tys. członków i sympatyków. Autorytarne władze sanacyjne, wyczuwając realne dla siebie zagrożenie, rozpoczęły represje wobec członków OWP. Już w maju 1927 r. aresztowano 15 czołowych działaczy. Wzrost represji nastąpił na początku lat 30. Od czerwca do października 1932 r. w samej tylko Wielkopolsce odbyło się 150 procesów członków Obozu Wielkiej Polski. Władze stopniowo rozpoczęły rozwiązywanie regionalnych oddziałów obozu. Ostatecznie 28 marca 1933 r. Obóz Wielkiej Polski został rozwiązany na terenie całego kraju. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel (tekst niewygłoszony)
Data: 2016-12-02 (Sejm RP, kadencja 8)

Oświadczenie poselskie w sprawie 100. rocznicy urodzin Wacława Grabowskiego Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 10 grudnia br. mija 100. rocznica urodzin Wacława Grabowskiego pseud. Puszczyk. Warto przy tej okazji przybliżyć życiorys tego dowódcy ostatniego oddziału niepodległościowego działającego do 5 lipca 1953 r. na północnym Mazowszu. Wacław Grabowski urodził się w Krępie. Jego rodzicami byli Janina z domu Łuszczyk i Stanisław Grabowscy. Miał pięcioro rodzeństwa - dwóch braci i trzy siostry. W 1926 r. Grabowski został członkiem ZHP w Mławie, do którego należał przez 12 lat. 12 lipca 1936 r. ukończył przysposobienie wojskowe II stopnia. Dużą maturę zdał kilka miesięcy przed wojną w liceum w Mławie. W wojnie obronnej w 1939 r. uczestniczył jako ochotnik. W czasie niemieckiej okupacji był żołnierzem Związku Walki Zbrojnej AK w obwodzie Mława. W 1943 r. rozpoczął służbę w partyzanckich oddziałach. Służył w Kedywie (Kierownictwo Dywersji Komendy Głównej Armii Krajowej), a także w oddziale ppor. Stefana Rudzińskiego pseud. Wiktor. Po wejściu Armii Czerwonej działał w strukturze Ruchu Oporu Armii Krajowej w ramach batalionu ˝Znicz˝, którym dowodził kpt. Paweł Nowakowski pseud. Łysy. Uczestniczył w skutecznej akcji z dnia 6 czerwca 1945 r. w Mławie, podczas której uwolniono ok. 30 więźniów. Kiedy w 1945 r. oddział został rozwiązany, Grabowski wraz z Antonim Wójcickim przedostał się do amerykańskiej strefy okupacyjnej w Niemczech. Przez pewien czas służył w Polskich Kompaniach Wartowniczych. Do ojczyzny wrócił po bardzo krótkiej emigracji. Chciał wspomóc obronę antykomunistyczną. Stworzył wówczas oddział, który należał do XVI okręgu Narodowego Zjednoczenia Wojskowego i działał na terenie powiatów Mława, Przasnysz, Działdowo i Ciechanów. Najsłynniejszym wyczynem oddziału było przebicie się przez zasadzkę UB i zastrzelenie dwóch oficerów MBP (Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego) i jednego żołnierza KBW (Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego). Po likwidacji oddziału Puszczyk nawiązał kontakt z Mieczysławem Rojem Dziemieszkiewiczem. Od jesieni 1952 r. do lata 1953 r. oddział Puszczyka przebywał w kolonijnych gospodarstwach w miejscowości Niedziałki. W lipcu miejsce stacjonowania oddziału wydał agent UB Wacław Głuszek, któremu w nagrodę wypłacono 5 tys. zł. 5 lipca 1953 r. oddział Puszczyka został otoczony przez 1300-osobową grupę operacyjną składającą się z funkcjonariuszy UB i MO. Żołnierze z oddziału Puszczyka nie złożyli broni, cały czas odpierając ataki. Wacław Grabowski ostatni nabój przeznaczył dla siebie. Mieszkanka Niedziałek, Marianna Jeziorska pseud. Grześ, za udzielanie schronienia żołnierzom z oddziału por. Puszczyka została aresztowana i skazana na karę wieloletniego więzienia. Zmarła 18 lipca 1955 r. w więzieniu Warszawa-Mokotów. Na cmentarzu w Lipowcu Kościelnym został postawiony symboliczny krzyż. W miejscu ostatniej bitwy oddziału Puszczyka, w Niedziałkach, rodziny ofiar, władze lokalne i mieszkańcy ufundowali tablicę upamiętniającą żołnierzy niezłomnych. Cześć i chwała bohaterom! Dziękuję.
Mówca: Jarosław Gonciarz (tekst niewygłoszony)
Data: 2016-12-02 (Sejm RP, kadencja 8)

Oświadczenie w sprawie kontroli posiłków w szpitalach przez Inspekcję Handlową i Państwową Inspekcję Sanitarną W pierwszej połowie bieżącego roku sanepid skontrolował żywność w 284 szpitalach, które samodzielnie przygotowują pacjentom posiłki. W tym samym czasie Inspekcja Handlowa na zlecenie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów skontrolowała 99 firm kateringowych przygotowujących gotowe posiłki i dostarczających je do 234 szpitali. Nieprawidłowości, które najczęściej stwierdzano w kontrolach, dotyczyły przede wszystkim niespełnienia wymagań higieniczno-sanitarnych oraz niezgodności w zakresie żywienia pacjentów. Z kolei Inspekcja Handlowa stwierdziła nieprawidłowości w 61 placówkach kateringowych przygotowujących gotowe posiłki i dostarczających je do szpitali - 62% zbadanych - na wcześniej wspomniane 99 sprawdzonych. Najczęściej nie przestrzegano również terminów przydatności produktów do spożycia. Pacjentom podawano posiłki, które miały zaniżoną wielkość porcji w stosunku do deklaracji ustalonej w jadłospisie. Zastrzeżenia dotyczyły 13 firm kateringowych i 15 partii na 155 sprawdzonych w tym zakresie. Niedowagi sięgały niekiedy nawet 62%. Jako przykład można podać to, że porcje bitek schabowych bywały lżejsze o od 5 g do 50 g, przy czym, jak wynikało z jadłospisu, waga jednej porcji powinna wynieść 80 g. Według komunikatu znajdującego się na stronie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - można znaleźć taką informację - posiłki sprawdzono również w laboratoriach urzędu, weryfikując ich rzeczywisty skład. Skierowane zastrzeżenia dotyczyły sześciu przedsiębiorców i siedmiu partii na 75 zbadanych. Tutaj jako przykład może posłużyć zbyt wysoka zawartość glutenu w sosie ˝bezglutenowym˝ - stwierdzono 30 mg/kg glutenu. Może to być szkodliwe dla osób uczulonych na ten składnik i chorych na celiakię. Zgodnie z przepisami produkt bezglutenowy może zawierać do 20 mg/kg glutenu. Poza tym należy zaznaczyć, że w kilku przypadkach dotyczących zawierania przez szpitale umów z firmami kateringowymi brakowało np. szczegółowych zasad dostarczania posiłków czy kar umownych za nienależyte wykonanie umowy. W związku z powyższym apeluję do Wysokiej Izby o przeprowadzenie zmian, procesów legislacyjnych, które przyczynią się do zwiększenia nadzoru nad firmami dostarczającymi posiłki do szpitali. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Jachnik (tekst niewygłoszony)
Data: 2016-12-02 (Sejm RP, kadencja 8)

Oświadczam, że w głosowaniu nr 204 omyłkowo oddałem głos za przyjęciem projektu ustawy o zmianie ustawy o nasiennictwie oraz ustawy o ochronie roślin, a moją wolą było głosowanie przeciw przyjęciu projektu tej ustawy.
Mówca: Andrzej Kobylarz (tekst niewygłoszony)
Data: 2016-12-02 (Sejm RP, kadencja 8)

Oświadczam, że w głosowaniu nr 204 omyłkowo oddałem głos za przyjęciem projektu ustawy o zmianie ustawy o nasiennictwie oraz ustawy o ochronie roślin, a moją wolą było głosowanie przeciw przyjęciu projektu tej ustawy.
Mówca: Ryszard Terlecki
Data: 2016-12-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Wznawiam obrady Powracamy do rozpatrzenia punktów 9. i 10. porządku dziennego. Głos ma pani poseł Genowefa Tokarska, klub Polskiego Stronnictwa Ludowego. Poseł Genowefa Tokarska Poseł Genowefa Tokarska Bardzo dziękuję. Teraz głos zabierze pani poseł Małgorzata Zwiercan w imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni. Poseł Małgorzata Zwiercan Poseł Małgorzata Zwiercan Bardzo dziękuję. Do pytań zapisało się czworo państwa posłów. Zamykam listę osób zapisanych do pytań. Wyznaczam czas pytania - 1 minuta. Jako pierwsza zabierze głos pani poseł Zofia Czernow, klub Platformy Obywatelskiej. Poseł Zofia Czernow Poseł Zofia Czernow Bardzo dziękuję. Pytanie zadaje pani poseł Krystyna Skowrońska, klub Platformy Obywatelskiej. Poseł Krystyna Skowrońska Poseł Krystyna Skowrońska Dziękuję. Teraz pytanie zadaje pani poseł Lidia Gądek, klub Platformy Obywatelskiej. Poseł Lidia Gądek Poseł Lidia Gądek Dziękuję. Teraz pytanie zadaje pan poseł Ryszard Wilczyński, klub Platformy Obywatelskiej. Poseł Ryszard Wilczyński Poseł Ryszard Wilczyński
Mówca: Joanna Augustynowska
Data: 2016-12-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Premier! Na podstawie art. 184 ust. 3 pkt 1 wnoszę o uzupełnienie porządku obrad o punkt dotyczący spraw alimentacyjnych. Pani Premier! Szanowni Posłowie PiS! Alimenty to nie są prezenty. Idzie Boże Narodzenie, a my od roku nie jesteśmy w stanie zająć się tak ważną sprawą. (Poseł Krystyna Pawłowicz: Kijowski jest gdzie indziej!) Panie marszałku, uspokoi pan państwa? (Dzwonek) Dziękuję. 1 mln dzieci w Polsce nie otrzymuje zasądzonych alimentów, a alimenty to nie są prezenty, powtarzam. Od 2008 r. próg dochodowy wynosi 725 zł i od tego czasu nie został zmieniony.
Mówca: Krzysztof Brejza
Data: 2016-12-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W trybie art. 184 regulaminu chciałem złożyć wniosek o odroczenie posiedzenia do godz. 12... (Głos z sali: Jezu...) ...i przedstawienie przez prezesa Instytutu Pamięci Narodowej szczegółowej informacji na temat działalności pana prokuratora Piotrowicza w latach 1978-1989 (Oklaski), szczególnie w zakresie jego pomocy świadczonej opozycjonistom. Chodzi o dwie rzeczy. 2 tygodnie temu zagłuszaliście państwo moje wystąpienie, kiedy pokazywałem państwu podpis, parafkę pana Piotrowicza pod aktem oskarżenia. Sprawa pana Pikula jest wybitnie bulwersująca, ale w ciągu ostatnich godzin pojawiły się nowe informacje, informacje o rewizjach, o zatrzymaniach młodych działaczy KPN-u. Sprawa jest na tyle poważna - ponieważ dotyczy przewodniczącego Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka - że wymaga zbadania.
Mówca: Monika Wielichowska
Data: 2016-12-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ostatnie medialne wypowiedzi minister rodziny, pracy i polityki społecznej, ale też pełnomocnika do spraw równego traktowania dotyczące chęci wypowiedzenia Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej... (Głos z sali: Bardzo słusznie!) ...niepokoją bardzo i na tyle, że na podstawie art. 184 ust. 3 pkt 1 regulaminu Sejmu składam wniosek o ogłoszenie przerwy i przygotowanie informacji prezesa Rady Ministrów na temat konwencji antyprzemocowej. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Konwencja antyprzemocowa ustanawia minimalny standard w zakresie rozwijania mechanizmów zapobiegania i ścigania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej. Jej wypowiedzenie będzie mieć konsekwencje dla miliona kobiet, dla miliona dziewcząt w Polsce, ale też dla organizacji pozarządowych. Wypowiedzenie konwencji będzie też jasnym sygnałem dla oprawców, że życie i zdrowie kobiet nie jest dla rządu priorytetem. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Suchoń
Data: 2016-12-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Pani Premier! Wysoka Izbo! Mój wniosek formalny będzie dotyczył nowelizacji prawa o zgromadzeniach. Ta nowelizacja jest oczywiście w porządku obrad i, panie marszałku, w trybie art. 184 ust. 3 pkt 1 wnioskuję o ogłoszenie przerwy. Panie marszałku, apeluję do pana nie jak poseł do marszałka Sejmu, ale jak obywatel do obywatela: Panie marszałku, apeluję do pana, aby pan stanął po stronie konstytucji i obywateli, po stronie praw obywateli do swobodnego wyrażania swoich poglądów oraz organizowania pokojowych manifestacji. Panie marszałku, do Sejmu trafił projekt nowelizacji ustawy o zgromadzeniach, która to nowelizacja nawiązuje w taki mentalny sposób do tego systemu, który upadł w 1989 r. Dzisiaj przeżywamy tę tragiczną rocznicę i chichotem historii jest to, że na tym posiedzeniu Sejmu będziemy procedowali nad projektem ustawy, który mentalnie nawiązuje do PRL-u. To jest w demokratycznym państwie, panie marszałku, niedopuszczalne. W związku z tym apeluję do pana jeszcze raz, jak obywatel do obywatela, aby pan marszałek stanął po stronie konstytucji oraz praw obywateli określonych właśnie w art. 54 i art. 57 konstytucji i aby ten projekt, panie marszałku, zniknął z porządku obrad i trafił do zamrażarki sejmowej na najdalej przesuniętą, najdalej położoną półkę, tak żeby nigdy więcej tego rodzaju projekt nie znalazł się w porządku obrad Wysokiej Izby. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marszałek
Data: 2016-12-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo panu posłowi. Ten wniosek poddam pod głosowanie, bo spełnia on formalne kryteria, z tym że informuję pana posła jak obywatel obywatela, że pracujemy, będziemy rozpatrywali poprawki Senatu, a więc praca nad tym projektem ustawy w Sejmie już się odbyła. (Oklaski) Ponadto informuję pana posła jak obywatel obywatela, że na Konwencie Seniorów nie został zgłoszony sprzeciw wobec wprowadzenia do porządku obrad tego punktu, czyli rozpatrzenia poprawek Senatu. Tak więc ja tutaj mogę poddać pod głosowanie wniosek o ogłoszenie przerwy, bo rzeczywiście spełnia on kryteria wniosku formalnego. W takim razie, proszę państwa, przystępujemy do głosowania nad wnioskiem o ogłoszenie przerwy w obradach. Rozumiem, że tę przerwę... Jak długą przerwę pan proponuje, panie pośle? Nie musi pan zabierać głosu, proszę tylko powiedzieć...
Mówca: Michał Kamiński
Data: 2016-12-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja w trybie art. 184 ust. 3 również proszę o przerwę z prośbą o to, aby pan marszałek wyjaśnił, dlaczego doszło, w moim przekonaniu, do złamania regulaminu Sejmu. Chodzi mi o art. 173 ust. 3 i 4, które mówią o tym, że koła, kluby poselskie oraz grupy 15 posłów mogą zgłaszać wniosek o rozszerzenie porządku obrad. Jeżeli taki wniosek, o czym mówi ust. 4, nie uzyska zgodnej opinii Konwentu Seniorów, jest rozstrzygany w głosowaniu na sali sejmowej. W związku z tym mam pytanie. Dlaczego pan marszałek nie poddaje pod głosowanie legalnie złożonego i rozpatrywanego, co pan dzisiaj przyznał, wczoraj przez Prezydium Sejmu i Konwent Seniorów wniosku naszego koła o informację rządu dotyczącą zapowiedzi ważnych ministrów wypowiedzenia konwencji antyprzemocowej? Ta sprawa jest niezwykle istotna. To były wypowiedzi dwóch ważnych ministrów, pani minister Rafalskiej i pana ministra Lipińskiego. Te wypowiedzi są rzeczą niesłychaną, ponieważ w praktyce państw demokratycznych jest rzeczą bardzo rzadką, żeby jeden rząd wypowiadał umowy międzynarodowe, na które zgodził się poprzedni rząd. To jest rzecz, która w dużym stopniu osłabia autorytet Polski za granicą i, podkreślę, jest bezprecedensowa. Po drugie, ta sprawa jest bardzo delikatna - ta sprawa dotyczy milionów polskich rodzin - i niestety wpisuje się w waszą metodę rządzenia, rządzenia przez podział i kłótnie. Jesteście zakładnikami wyjątkowo wąskiej, ale niezwykle agresywnej, ideologicznej grupy w naszym kraju, która boi się konwencji antyprzemocowej, która w Polsce obowiązuje. Uważam, że Wysoka Izba powinna w tej sprawie głosować. To jest zgodne z art. 173, bo Polacy mają prawo wiedzieć, co planujecie w tej sprawie. (Dzwonek) Polacy mają prawo znać stanowisko rządu w sprawie ochrony praw polskich rodzin przed przemocą. (Oklaski)