PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Kazimierz Kotowski
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawię stanowisko i uwagi dotyczące sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o drogach publicznych, druki nr 2048 i 2083. Tak jak moi przedmówcy już tutaj powiedzieli, przedstawiając, wyłuszczając istotę tego projektu, dotyczy on przede wszystkim przeniesienia zadań związanych z poborem opłaty elektronicznej za przejazdy z generalnego dyrektora dróg na głównego inspektora transportu drogowego. Pan marszałek pozwoli, że nie będę po kolei omawiał tych kwestii. Naszym zdaniem ważne jest - i zadawaliśmy sobie to pytanie - czy konieczne było szukanie nowego podmiotu, czy nie należało wyciągnąć wniosków z tego okresu, kiedy te zadania były realizowane, postawić dodatkowych wymagań, przeprowadzić stosownego, określonego wymogami prawa postępowania, które umożliwiłoby realizację tych zadań po przeprowadzeniu jasnego, czytelnego, transparentnego postępowania przetargowego. Powiem tak. Pan minister przecież zdaje sobie sprawę z sytuacji. Rząd bierze na siebie odpowiedzialność, więc myślę, że nie będziemy stawiać kontry i mówić: nie bo nie. Ponieważ matematyka jest nauką ścisłą, możemy myśleć, że projekt zostanie przyjęty. Dlatego prosiłbym i apelowałbym, aby te poprawki, które zostały zgłoszone, które dotyczą umożliwienia pozyskania informacji od głównego inspektora transportu drogowego w zakresie przeprowadzanych postępowań dotyczących zlecania wykonania pewnych zadań na zewnątrz, zostały przyjęte, żebyśmy mogli poznać wartości tych zadań, aby te informacje mogły być przekazane opinii publicznej. Myślę, że kwestia pozyskiwania danych o charakterze wrażliwym wymaga pewnego uzgodnienia i doprecyzowania, aby te kwestie zostały zapisane stosownie do przyjętych w cywilizowanym świecie zasad i reguł. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Pół minuty wystarczy. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przetarg w tej sprawie toczy się od grudnia ub.r. W związku z nowym rozwiązaniem konieczne będzie unieważnienie procedury. Mam zatem kilka pytań: Czy unieważnienie przetargu będzie skutkowało niepotrzebnymi kosztami? Czy Inspekcja Transportu Drogowego ma odpowiednie kadry i doświadczenie, aby płynnie sprostać nowemu zadaniu? Korzyścią z proponowanych rozwiązań ma być też optymalizacja kosztów funkcjonowania systemu i wzmocnienie nadzoru ministra infrastruktury. A zatem czy przejęcie obowiązków przez instytucję państwową będzie oznaczać obniżenie kosztów usługi, a tym samym obniżenie cen dla przewoźników? Dziękuję.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chcąc czy nie chcąc, dyskutowaliśmy przy projekcie tej ustawy o bardzo ważnej instytucji państwowej, jaką jest generalna Inspekcja Transportu Drogowego, żebyśmy czasem, w świetle projektu tej ustawy, nie wyrządzili krzywdy tej inspekcji. A więc moje pytanie jest takie, czy... Nie jest to firma przypadkowa, nie jest to instytucja, która funkcjonuje od wczoraj. To jest instytucja z pewnym dorobkiem, z pewnym stażem, z wiedzą, instytucja, która już dużo ma do czynienia z nadzorem nad systemem poboru opłat, więc nie wytwarzajmy takiej sytuacji, że dajemy uprawnienia komuś, kto na tym rynku, powiedzmy, funkcjonuje od wczoraj. I moje pytanie do pana ministra jest takie, bo to musimy wyraźnie powiedzieć: Czy pan minister na dzień dzisiejszy gwarantuje, że ta inspekcja podoła zadaniom? Z mojej strony i z wiedzy, którą posiadam - tak. Ale chciałbym takie potwierdzenie uzyskać, ponieważ generalna inspekcja, główna inspekcja jest akurat tutaj (Dzwonek) głównym bohaterem tej ustawy. (Oklaski)
Mówca: Cezary Grabarczyk
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dwa krótkie pytania. Ja podzielam wysoką ocenę Inspekcji Transportu Drogowego. Ale czy gdzieś w Unii Europejskiej, w którymkolwiek z krajów członkowskich, inspekcja, instytucja podobna do Inspekcji Transportu Drogowego zajmuje się poborem elektronicznego myta? To pierwsze pytanie. Drugie: Jak pan minister ocenia funkcjonowanie systemu poboru opłat? Bo to jest kluczowe pytanie. Czy ten system dobrze działał, jakie przychody dał do Krajowego Funduszu Drogowego? Od tej oceny powinniśmy wychodzić, szykując inne, nowe rozwiązanie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Żmijan
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Otóż chciałbym, żebyśmy nie mylili pojęć. Ja nie podważam kompetencji Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego i jakości wykonywanych przez niego zadań. Ja mówię o tym, że dajemy nowe zadanie, z obszaru, w którym doświadczenia inspekcja nie ma, a mianowicie chodzi o budowę i wdrożenie całego systemu poboru opłat. Moje pytanie jest takie: Czy my wiemy, czy minister czy resort infrastruktury, czy główny inspektor wiedzą, jaki system chcemy wdrożyć - czy naziemny, czy satelitarny? To jedno pytanie. I drugie pytanie, powtórzę: Czy nie ma groźby roszczeń ze strony firm, które już się zaangażowały w postępowanie o zamówienie (Dzwonek) publiczne? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Suchoń
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam pytanie dotyczące kosztów funkcjonowania i rozwoju Krajowego Systemu Poboru Opłat. Otóż w uzasadnieniu projektu ustawy państwo przedstawili takie ogólne szacunki, że w wyniku przeprowadzonych zmian rozwój systemu może być o 30% tańszy, natomiast koszty funkcjonowania systemu poboru opłat mogą być tańsze o 20% w stosunku do tego, co mamy dzisiaj. Ja o tę kwestię pytałem już dwa razy - podczas posiedzenia podkomisji i podczas posiedzenia komisji. Podczas posiedzenia podkomisji nie uzyskałem odpowiedzi. Podczas posiedzenia komisji pan minister stwierdził bardzo ogólnie: No coś, jakąś wartość, musieliśmy przyjąć. To ja bym prosił, żeby pan minister był uprzejmy wskazać konkrety: Dlaczego państwo szacują o 30% i 20% niższe koszty? (Dzwonek) Z czego to konkretnie wynika, panie ministrze? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Meysztowicz
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jest takie powiedzenie, że lepsze jest wrogiem dobrego. Pytanie jest takie: Czy w tym przypadku nie będziemy mieli do czynienia właśnie z taką sytuacją? Państwo po prostu zmieniacie wszystko, zmieniacie ustrój państwa, zmieniacie instytucje, zmieniacie elity, i nawet dosięgło to instytucji, która się zajmuje zbieraniem elektronicznych opłat na drogach. Jak tak dalej pójdzie, to aż się boję pomyśleć, co jeszcze będziecie chcieli zmienić. Pytanie jest takie: Czy w ogóle to ma sens? Czy przeniesienie tych kompetencji z generalnej dyrekcji do Inspekcji Transportu Drogowego przyniesie jakikolwiek zysk? W mojej ocenie może się okazać, że to zwiększa koszty w ogóle funkcjonowania Inspekcji Transportu Drogowego. Między Bogiem a prawdą ona powinna się zajmować innymi rzeczami, a opłaty powinny być jakby kontrolowane przez generalną dyrekcję, i tak moim zdaniem powinno zostać. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Terlecki
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję, panie ministrze. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Infrastruktury i Budownictwa Marek Chodkiewicz: Dziękuję pięknie.
Mówca: Sylwester Chruszcz (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Przedstawiam stanowisko Koła Poselskiego Wolni i Solidarni na temat rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw. Projektowana ustawa ma na celu zmianę organu, który będzie dokonywał poboru opłaty elektronicznej oraz opłaty za przejazd autostradą. Zgodnie z proponowanymi zmianami od dnia 3 listopada 2018 r. powyższe opłaty, w miejsce generalnego dyrektora dróg krajowych i autostrad, będzie pobierał główny inspektor transportu drogowego. Dzisiejszy stan prawny i faktyczny wywołuje wiele negatywnych skutków. GDDKiA powierzyła przygotowanie, budowę, wdrożenie i eksploatację Krajowego System Poboru Opłat podmiotowi wybranemu w drodze przetargu. Wiązało się to z ponoszeniem przez Skarb Państwa nadmiernych kosztów funkcjonowania KSPO ze względu na konieczność uwzględnienia marży dla wykonawcy systemu. Ponadto konieczność każdorazowego wyboru wykonawcy KSPO stanowi istotne ryzyko dla ciągłości funkcjonowania systemu. Ograniczona wiedza administracji rządowej co do szczegółowej architektury technicznej oraz sposobu funkcjonowania KSPO w związku z powierzeniem niemal wszystkich czynności dotyczących poboru opłat prywatnemu wykonawcy również negatywnie wpływa na realizację zadań przez aparat państwowy. Także podział czynności związanych z poborem opłat oraz czynności kontrolnych pomiędzy różne organy administracji centralnej utrudnia prowadzenie sprawnej i efektywnej kontroli prawidłowości uiszczenia opłaty elektronicznej. Koncentracja poboru w jednym miejscu usprawni działanie systemu. Projektowana ustawa zakłada powierzenie prawa do poboru opłaty elektronicznej oraz opłaty za przejazd autostradą Głównemu Inspektoratowi Transportu Drogowego, zakładając koncentrację wszystkich kompetencji dotyczących KSPO w ramach jednego organu administracji rządowej. Uzasadnieniem dla przedmiotowego rozwiązania jest m.in. fakt, że GITD posiada doświadczenie wynikające z prowadzenia czynności kontrolnych w KSPO, co wymagało ścisłej współpracy z GDDKiA i wykonawcą systemu oraz znajomości zasad jego funkcjonowania. KSPO dzięki projektowanym zmianom zostanie wykorzystany do wspomagania zadań związanych z monitorowaniem przewozu towarów i uszczelnianiem systemu VAT, ze stwierdzaniem i sankcjonowaniem naruszeń dotyczących przejazdów pojazdami nienormatywnymi w celu eliminowania z ruchu pojazdów przeciążonych, zagrażających bezpieczeństwu użytkowników dróg, degradujących stan nawierzchni i środowisko naturalne oraz z elektroniczną kontrolą zezwoleń zagranicznych, w celu uszczelnienia systemu zezwoleń w międzynarodowym przewozie drogowym rzeczy przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Koło Wolni i Solidarni zagłosuje za przyjęciem projektowanej ustawy.
Mówca: Marek Ast
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu posłów wnioskodawców mam zaszczyt przedstawić projekt ustawy o zmianie ustawy o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa oraz niektórych innych ustaw. Ustawa z dnia 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych stanowi podstawę prawną funkcjonowania Komisji do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa. Szczegółowa analiza przepisów ustawy prowadzi do wniosku, że uzasadnione jest wprowadzenie zmian legislacyjnych, które będą kompleksowo przeciwdziałały przewlekłości postępowań toczących się przed komisją oraz zwiększą zaufanie obywateli do komisji i wydawanych przez nią rozstrzygnięć. Rozpoznawanie spraw administracyjnych w wielu przypadkach cechuje przewlekłość. Problem ten ma szczególne znaczenie w odniesieniu do trudnych postępowań związanych z decyzjami reprywatyzacyjnymi dotyczącymi nieruchomości warszawskich. Przewidziana w ustawie konieczność zaskarżenia decyzji komisji w trybie administracyjnym przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, który z kolei kontroluje treść rozstrzygnięcia i zasadniczo może jedynie uchylić zaskarżoną decyzję, pozostawiając merytoryczne rozstrzygnięcie komisji, jest założeniem celowym. Co istotne, w przypadku decyzji wydawanych w pierwszej instancji przez komisję strona, która chce poddać rozstrzygnięcie jej sprawy kontroli sądu administracyjnego, zmuszona jest wnieść wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ten sam organ, mimo że skuteczność takich wniosków byłaby bardzo niewielka. Postępowania toczące się przed komisją są ściśle związane z wieloma dziedzinami życia, dotyczą codziennych spraw wszystkich obywateli. Szybkość załatwiania spraw oraz jakość rozstrzygnięć mają niebagatelny i bezpośredni wpływ na ocenę całego systemu administracji publicznej i poziom zaufania jednostek do państwa. Analizowane dysfunkcje procedur przewidzianych w ustawie mają tym samym skutki o zasięgu powszechnym, co sprawia, że rozwiązania, które zmierzają do ich ograniczenia, muszą być zdecydowane. Projekt ma na celu zapewnienie sprawnego działania komisji. Rezultatem zmian przewidzianych w projekcie będzie m.in. zwiększenie dostępu komisji do potrzebnych dokumentów w toku toczących się przed komisją postępowań. Projekt, który mam zaszczyt przedstawić, zmierza także do zapewnienia mobilizujących kar pieniężnych w zaistniałych przypadkach naruszenia prawa. Po tych uwagach ogólnych pozwolicie państwo, że omówię te najważniejsze zmiany, które są proponowane w projekcie ustawy.
Mówca: Marek Ast
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie pośle, proszę mi nie przeszkadzać, jestem zobowiązany przedstawić projekt, więc będę kontynuował. (Poseł Arkadiusz Myrcha: Pan marszałek wprowadza zamęt.) Jeżeli chodzi o pierwszą istotną zmianę, ona doprecyzowuje definicję decyzji reprywatyzacyjnej. Od tej pory zgodnie z projektowaną ustawą za decyzję reprywatyzacyjną będzie uznawana również decyzja właściwego organu wydana w trybach nadzwyczajnych, czyli również w przypadku wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności decyzji. Następuje również zmiana nazwy komisji. Dotychczasowa nazwa, będąca powieleniem tytułu ustawy, nie sprawdziła się i w związku z tym proponuje się, aby komisja miała nazwę: Komisja do Spraw Reprywatyzacji Nieruchomości Warszawskich. Zmieniają się przepisy dotyczące reprezentacji komisji, czyli następuje doprecyzowanie. Kwestia obsługi komisji. Do tej pory było przyjęte, że obsługę administracyjno-biurową komisji sprawował urząd ministra sprawiedliwości. Doprecyzowuje się, że będzie to również obsługa merytoryczna komisji ze strony urzędu ministra sprawiedliwości. Przewiduje się w nowelizowanym art. 12 możliwość udostępnienia, zapewnienia komisji dostępu do materiałów sądowych. Może to się okazać niezbędne w toku czynności podejmowanych przez komisję. Zapewnia się również dostęp do informacji, danych zgromadzonych w Krajowym Rejestrze Sądowym, Krajowym Rejestrze Karnym oraz centralnej bazie danych ksiąg wieczystych. W nowelizowanym art. 14 przewiduje się zasady współpracy komisji z prokuratorem. Jeśli chodzi o kolejne ważne zmiany, określa się status m.st. Warszawy w postępowaniu przed komisją. Przesądza się w tym momencie, że m.st. Warszawa będzie stroną postępowania, tak że nie będzie to już w tym momencie budziło wątpliwości. W nowelizowanym art. 17 odchodzi się od przeprowadzania za każdym razem rozprawy. Rozprawa będzie przeprowadzana tylko wtedy, jeżeli będzie celowa i przyspieszy postępowanie, uprości to postępowanie.
Mówca: Marek Ast
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

W kolejnych zmianach, bardzo ważnych i mających zdyscyplinować świadków, przewiduje się podniesienie wysokości kary z 3 tys. do 10 tys. zł za nieusprawiedliwione niestawiennictwo, a w przypadku powtórnego niestawiennictwa - do 30 tys. zł. Warto też wspomnieć o wprowadzeniu kary do 1 mln zł dla osób, które wydały decyzję reprywatyzacyjną, która doprowadziła do skutków rażąco sprzecznych z interesem społecznym, w szczególności do stosowania uporczywie groźby bezprawnej, a także przemocy w stosunku do osób zajmujących lokal nieruchomości warszawskich. Oczywiście tych istotnych zmian jest znacznie więcej. Zmierzają one do usprawnienia prac komisji, ale myślę, że nad nimi będziemy pochylać się, szczegółowo je omawiać w trakcie prac komisji, w trakcie dalszych prac legislacyjnych. Na koniec powiem, że przepisy przejściowe przewidują, że postępowania toczące się przed komisją, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy... W postępowaniu toczącym się z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy będzie się stosowało przepisy uwzględniające zmiany wprowadzone projektowaną ustawą. Ustawa wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Nie przewiduje się obciążenia budżetu państwa i jednostek samorządu terytorialnego. Ustawa nie jest objęta prawem Unii Europejskiej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bartłomiej Wróblewski
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Mam zaszczyt przedstawić w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość stanowisko wobec poselskiego projektu ustawy ujętego w druku nr 2033. Jak wiadomo, ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych stanowi podstawę działania, funkcjonowania Komisji do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych. Prace komisji od kilku miesięcy ogniskują uwagę opinii publicznej, budzą olbrzymie zainteresowanie, ukazują skalę patologii reprywatyzacyjnych w Warszawie oraz mechanizmy, które składały się na ich powstanie, zaniedbania władz samorządowych w Warszawie, bezczynność organów ścigania, nieodpowiedzialność sądów. Jak wiemy, naruszeniom prawa często towarzyszyła ludzka krzywda, gdyż ofiarami bezprawnej reprywatyzacji, czyli jak często mówimy, ofiarami czyścicieli kamienic, padło wielu lokatorów. Także wobec tych krzywd władze Warszawy, a szerzej państwo polskie, pozostawały zwykle obojętne. Komisja do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich została powołana, gdyż organy państwa nie były w stanie efektywnie zapobiec powstawaniu patologii reprywatyzacyjnych. Mimo efektywnego działania komisji analiza pierwszych miesięcy jej prac oraz przepisów ustawy, które stanowią podstawę jej działania, uzasadnia, naszym zdaniem, rozważenie wprowadzenia zmian legislacyjnych. Ujmując rzecz syntetycznie, zgadzamy się, że należy przeciwdziałać przewlekłości postępowań toczących się przed komisją oraz zwiększyć zaufanie obywateli do komisji i jej rozstrzygnięć. Dlatego występując w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, oświadczam, że klub popiera dalsze prace nad projektem, a biorąc pod uwagę społeczne znaczenie tej kwestii, ma nadzieję na jego sprawne procedowanie w Sejmie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Halina Szydełko
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! W projektowanym art. 1 pkt 4 ustawy przewidziano dodanie art. 4a, który reguluje sposób reprezentacji komisji oraz zasady wykonywania kompetencji przewodniczącego komisji w razie jego nieobecności. Kwestia ta została już uregulowana w regulaminie komisji w formie zarządzenia ministra sprawiedliwości. Czy zatem konieczne jest wprowadzenie takiego zapisu? Drugie pytanie: Czy kary w dotychczasowych wysokościach są skuteczne w przypadku osób zamożnych? Czy celem tej kary jest przymuszenie osoby, która została wezwana, do stawienia się? I czy kary te są stosowane w przypadku, gdy ta osoba się stawi? W związku z tym proszę o odpowiedź na te pytania. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józef Brynkus
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Gdyby nie działalność komisji weryfikacyjnej zajmującej się badaniem zgodności z prawem decyzji reprywatyzacyjnych podejmowanych w Warszawie, to nadal utajnione byłyby mechanizmy i skutki przekrętów przy tym działaniu. Nie widzielibyśmy buty osób zamieszanych w ten proceder i korzyści, jakie zyskały. To niewątpliwie sukces tej komisji, której wrogowie zarzucają rzekomą niekonstytucyjność. Przecież konstytucja, nawet taka jak ta z 1997 r., nie może takich spraw rozwiązywać, bo ona nie przewidywała takich przestępstw, które komisja ujawniła, choć dla wielu innych ta konstytucja stworzyła furtkę. Panie ministrze, kiedy zostanie przygotowana ustawa, na mocy której możliwe byłoby zbadanie prawidłowości procesów reprywatyzacyjnych w całej Polsce? Bo przecież mamy wiele przykładów, choćby z Krakowa, które świadczą o nieprawidłowościach przy przejmowaniu nieruchomości w procesie reprywatyzacji (Dzwonek), nieprawidłowościach sankcjonowanych przez sądy.
Mówca: Józef Brynkus
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

A jakie były sądy w Krakowie? (Wicemarszałek wyłącza mikrofon, poseł przemawia przy wyłączonym mikrofonie)
Mówca: Jerzy Meysztowicz
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wprowadziliście taki stan strachu, że urzędnicy w tej chwili boją się podejmować jakiekolwiek decyzje. Jest z tym problem, dlatego że są postępowania reprywatyzacyjne przeprowadzone zgodnie z wymogami prawnymi, zgodnie z prawdą. Dotyczy to bardzo często osób w bardzo podeszłym wieku. Co ma zrobić osoba, która ma osiemdziesiąt kilka lat, idzie do urzędu, ma prawomocną decyzję, ale mówią jej: nie, niestety ze względu na prowadzone postępowania nie możemy zrealizować ani wypłaty odszkodowania, ani zwrotu nieruchomości, bo wszyscy się boją? Czy nie sądzi pan, że trzeba by było również pochylić się nad tymi postępowaniami, które są zakończone, które nie budzą kontrowersji, i rzeczywiście zrobić to, co powinno się zrobić, czyli zwrócić ludziom to, co zostało im skradzione? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Szymon Giżyński
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Antysystemowość według Antoniego Słonimskiego i Kukiz’15: ˝Wychylałem się, wychylam i będę się wychylał. Ale za burtę nie skoczę˝. Zawsze twierdziłem, iż Pawła Kukiza i Adama Michnika łączy coś fundamentalnego. (Oklaski)
Mówca: Jan Kilian
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pałac Kultury i Nauki miał w swoim założeniu przypominać o sile i potędze naszego sojusznika. Pełnił tę funkcję zwłaszcza we wczesnym okresie PRL-u w jeszcze nieodbudowanej do końca Warszawie, w olbrzymiej części zrujnowanej. Budynek pałacu kultury swoją obecnością w centrum Warszawy zaznaczał również wyższość okupanta, czyli ZSRR, nad krajem podbitym - Polską. Czy chcemy kontynuować tradycję uległości w stolicy Polski? W Warszawie, która w swojej dewizie ma przecież dumne łacińskie słowa: semper invicta, co oznacza: zawsze niezwyciężona? W okresie powstawania niepodległego państwa, II Rzeczypospolitej generacja naszych dziadów i pradziadów zdecydowała, by pomimo protestów zburzyć piękny architektonicznie sobór św. Aleksego w Warszawie. Uczyniono właśnie tak z oczywistego powodu: ponieważ ówcześnie budynek soboru był symbolem rusyfikacji i innych cierpień. Istotna była również właśnie symbolika panowania rosyjskiego okupanta, carskiego zaborcy w Polsce. Dziś, gdy podnoszona jest sprawa ewentualnego wyburzenia czy też rozebrania budynku pałacu kultury, przytaczane są argumenty za pozostawieniem pałacu ze względu na fakt, iż pałac - PRL-owski pomnik bardzo wrósł w polską kulturę. Czy dziś w niepodległym i suwerennym państwie, jaką jest - mam nadzieję - III Rzeczpospolita naszej generacji nie stać na równie odważną decyzję, by rozebrać ten uwłaczający polskiej niepodległości relikt? Mam nadzieję, że kiedyś tak się stanie. Chciałbym, żeby w to miejsce powstało coś dużo piękniejszego i bardziej odpowiedniego dla miejsca w centrum stolicy państwa, które w przyszłym roku będzie obchodzić 100. rocznicę niepodległości. W tym roku minęło 97 lat od bodajże najważniejszego zwycięstwa Polski nad najeźdźcą w 1920 r., a my ciągle jesteśmy dłużni tamtym bohaterom. Przecież zobowiązaliśmy się postawić łuk triumfalny na ich cześć. Trudno sobie wyobrazić w stolicy naszego państwa jednocześnie dwa pomniki: jeden ku czci naszych wielkich przodków, drugi ku czci naszych najeźdźców. Cytując Marka Rymkiewicza: ˝Istniejemy - i zdajemy sobie sprawę z tego, że istniejemy - tylko dlatego, że pamiętamy˝.
Mówca: Jan Kilian
Data: 2017-12-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Zapominając lub też fałszywie pamiętając, skazujemy się jako naród na niebyt. Rozpoznajemy świat, rozpoznajemy się nawzajem, egzystujemy tylko dzięki pamięci. Wszystkiego może nam zabraknąć - pamięci nigdy. Jakiż piękny prezent dalibyśmy Polakom, burząc pałac kultury na 100-lecie niepodległości, oddając przepiękny, jakże cenny teren pod nową zabudowę, ale także stawiając w Warszawie w godnym miejscu łuk triumfalny na 100-lecie bitwy warszawskiej. Dziękuję. (Oklaski)