Mówca: Stefan Romecki
Data: 2016-06-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Tak, po wygłoszeniu. (Wesołość na sali) Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przypadł mi zaszczyt wygłoszenia w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej oświadczenia w związku z 1050. rocznicą chrztu Polski. Są to wydarzenia znane i szeroko omawiane. Wszyscy posłowie brali też udział w Zgromadzeniu Narodowym w Poznaniu zwołanym właśnie z tej okazji. W swoim wystąpieniu chciałbym zwrócić uwagę na mniej znane okoliczności chrztu Polski, które związane są z Pomorzem Zachodnim. Chociaż chrzest kojarzony jest głównie z Gnieznem, Wielkopolską, to był on uwarunkowany sytuacją na Pomorzu Zachodnim i nadodrzańskim. Historycy dostrzegają początek drogi do chrystianizacji Polski w momencie rozpoczęcia walk polsko-wieleckich, które toczyły się o Pomorze Zachodnie. Wieleci byli grupą plemienną Słowian zamieszkującą tereny między dolną Odrą a Łabą. Walki rozpoczęły się ok. roku 963, a teatrem wojny były Ziemia Lubuska i Pomorze Zachodnie. Niepowodzenia w tej wojnie zmusiły Mieszka, księcia Polan, do poszukiwania sojuszników. Sojusznika znalazł w osobie księcia czeskiego Bolesława, który przypieczętował sojusz polsko-czeski małżeństwem swej siostry Dobrawy z Mieszkiem. Ponieważ Dobrawa była chrześcijanką, Mieszko przyjął chrzest w roku 966, a w następnym roku urodził mu się syn, który otrzymał imię Bolesław, a później uzyskał przydomek Krzywousty i zasłynął jako polski władca, który dokonał chrystianizacji Pomorza. Wysoka Izbo! Jako mieszkańcy polskiego Pomorza Zachodniego pamiętamy o tym dziedzictwie, które wiąże się z chrztem Polski. Przypomniał nam o nim w 1991 r. papież Jan Paweł II, który w Koszalinie na lotnisku, u początku czwartej podróży apostolskiej do Polski, powiedział, że stając na tej ziemi, staje wobec ˝istotnego fragmentu naszych dziejów, u samych tychże dziejów początku (...) na przedłużeniu chrztu, jaki Polska przyjęła w 966 r.˝. Papież przypomniał o roli Kołobrzegu, który wraz z Krakowem, Wrocławiem i Poznaniem tworzył metropolię gnieźnieńską, która stała się fundamentem organizacji nie tylko Kościoła, ale i piastowskiego państwa. Warunkiem własnej państwowości i przynależności do rodziny europejskiej było w tamtych czasach posiadanie trwałej i niezależnej organizacji kościelnej. Do jej utworzenia doszło 34 lata po chrzcie, w 1000 r., podczas zjazdu gnieźnieńskiego. Warto przypomnieć, że Czechy, które wcześniej od Polski weszły w orbitę chrześcijaństwa, doczekały się własnej organizacji kościelnej, arcybiskupstwa w Pradze, dopiero w XIV w. Niemcy długo jeszcze nie mogli się pogodzić z niezależnością polskiej metropolii w Gnieźnie, ostateczne jej uznanie przez papieża nastąpiło dopiero w 1136 r. Te wydarzenia historyczne u początków polskiej państwowości papież nazwał fundamentem, na którym powinniśmy budować wspólną Europę. Chciałbym przytoczyć dziś w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej niezwykle ważne słowa Jana Pawła II wypowiedziane w Koszalinie: ˝Niech to przypomnienie z dalekiej przeszłości narodów leżących w centrum Europy stanie się dziś na nowo życzeniem i zapowiedzią europejskiej przyszłości u progu nowego tysiąclecia. Niech duch cesarza Ottona i króla Bolesława związany przez pamięć świętego Wojciecha wzajemnym braterstwem i poszanowaniem powróci do naszych dziejów jako kamień węgielny pokoju i współpracy˝. Wysoka Izbo! Nie zapominajmy o tym papieskim życzeniu, a zarazem memento. Doceniajmy Pomorze Zachodnie, bądźmy świadomi jego geopolitycznego znaczenia, przeciwstawiajmy się próbom historycznych manipulacji w wykonaniu obcej propagandy w Polsce. Dbajmy o Pomorze Zachodnie, nie spychajmy go na peryferia gospodarcze i społeczne, ale czyńmy wszystko, żeby rozkwitało, było dumą Polski. Pomni doświadczeń historycznych i wspólnej przeszłości, twórzmy fundamenty europejskiej współpracy opartej na wzajemnym braterstwie i szacunku. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)