Mówca: Michał Tomasz Pacholski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! W imieniu Koła Poselskiego Bezpieczeństwo i Gospodarka mam zaszczyt przedstawić stanowisko koła w sprawie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny oraz ustawy Kodeks wykroczeń. Proponowane zmiany dotyczą wprowadzenia do Kodeksu karnego i Kodeksu wykroczeń definicji legalnych pojęć: ˝stan pod wpływem środka odurzającego˝ i ˝stan po spożyciu środka odurzającego˝. Prowadzenie pojazdu mechanicznego pod wpływem środka odurzającego stanowi przestępstwo określone w art. 178a § 1 i 2 Kodeksu karnego. Karalne jest także wykonywanie w tym stanie wszelkich czynności związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa ruchu pojazdów mechanicznych. ˝Wpływ środka odurzającego˝ jest traktowany analogicznie jak ˝stan nietrzeźwości˝. W przeciwieństwie jednak do ˝stanu nietrzeźwości˝, który w słowniku wyrażeń ustawowych doczekał się swojej definicji legalnej, pojęcie ˝wpływu środka odurzającego˝ pozostaje ciągle jeszcze kwestią ocenną, budzącą wiele kontrowersji. W toksykologii sądowo-lekarskiej funkcjonuje pogląd, że sprawą ważniejszą od ujawnienia obecności środka toksycznego jest określenie jego stężenia, decyduje ono bowiem o jego wpływie na organizm żywy. Istotne jest więc pytanie, czy każda ilość środka odurzającego może upoważniać do przyjęcia poglądu, że osoba prowadząca pojazd jest pod jego wpływem. Obowiązująca w przepisach karnych analogia z alkoholem nie do końca wydaje się tu uprawniona. Karalna jest przecież każda jego zawartość w organizmie w stężeniu przekraczającym granicę alkoholu fizjologicznego. Na tej zasadzie, w przypadku środków odurzających karalna powinna być więc każda obecność tych środków w stężeniu wyższym niż ocenione jako śladowe. Niektóre środki odurzające w stężeniu większym niż śladowe utrzymują się w organizmie jednak bardzo długo, a jednoczenie w tym okresie nie mają już żadnego znaczenia dla psychicznej kondycji osoby, która je kiedyś przyjęła. Dla przykładu przetwory konopi ujawnia się w moczu jeszcze po 7 dniach, a niektóre leki psychotropowe mogą być wykrywane we krwi po kilku, a w moczu nawet kilkanaście dni od zaprzestania ich stosowania. Zasadniczym problemem, oprócz ustalenia definicji legalnej, staje się natomiast wypracowanie metodyki badań kierowców na obecność środków odurzających. Chodzi w szczególności o wypracowanie metod trafnego typowania przypadków podejrzanych, wdrożenie wysoce swoistych oraz łatwych w praktycznym stosowaniu metod przesiewowych i systemu weryfikacji laboratoryjnej przypadków koniecznych do takiego zweryfikowania. Potrzeba dopracowania przez ustawodawcę koniecznej precyzji terminologicznej wydaje się coraz bardziej pilna. W miarę zwiększania się liczby przypadków prowadzenia pojazdów przez osoby, w których organizmach ujawniane są narkotyki, narasta też margines nieporozumień, zbędnych polemik i błędnych decyzji procesowych. Pomimo niezaprzeczalnej potrzeby wprowadzenia uregulowań precyzujących pojęcia ˝stan pod wpływem środka odurzającego˝ i ˝stan po spożyciu środka odurzającego˝ trzeba stwierdzić, że przed przyjęciem dopuszczalnych limitów tych substancji w organizmie należy przeprowadzić lub być może udostępnić wyniki, jeżeli są w posiadaniu wnioskodawców, badań i testów substancji czynnych wchodzących w skład środków odurzających. Nie znajduje także uzasadnienia zaproponowane przez wnioskodawców przyjęcie takiego limitu jedynie w odniesieniu do konopi i ich przetworów. Biorąc powyższe argumenty pod uwagę i zauważając konieczność uzyskania dodatkowych informacji od wnioskodawców, Koło Poselskie Bezpieczeństwo i Gospodarka wnioskuje o skierowanie projektu ustawy do prac w komisjach sejmowych.