Mówca: Krzysztof Szczerski
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Posłowie! Grupa posłów z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość w dniu 21 października złożyła wniosek o odwołanie pana posła Radosława Sikorskiego z funkcji marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej. Dlatego dziś w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, wnioskodawców zwracam się do państwa posłów z prośbą o poparcie tego wniosku i dokonanie zmiany marszałka Sejmu. Podstawowym motywem naszego wniosku jest chęć utrzymania powagi prac parlamentu i odbudowa społecznego zaufania do Sejmu jako ważnej instytucji państwa. Działanie na rzecz przywrócenia poczucia odpowiedzialności w polityce to powinien być nasz wspólny cel, niezależnie od barw partyjnych. Jeśli mamy wspólnie budować podstawy współpracy na rzecz społecznego zaufania do państwa, o czym mówiła także pani premier Kopacz, to zmiana na stanowisku marszałka Sejmu powinna stanowić ważny krok w tym kierunku. Realizacja naszego wniosku byłaby jak przejście z epoki nieodpowiedzialności i podziałów do ery powagi, umiaru i współpracy. Gdy ocenialiśmy kandydaturę pana posła Radosława Sikorskiego na stanowisko marszałka, z tej mównicy powiedziałem, że poseł Sikorski jako marszałek to czynnik ryzyka, a nie gwarant stabilności. Słowa te padły zaledwie 1,5 miesiąca temu. Nie przypuszczałem wówczas, że tak szybko staną się smutną rzeczywistością. Dziś mogę przyznać, że mam schadenfreude. Nie wiemy, co wydarzyło się owego dnia 21 października, kiedy marszałek Sikorski rano mówił jedno, w południe drugie, a po południu łykał własny język i z nietęgą miną zaprzeczał obu wersjom, przedstawiając jeszcze inną. Nie wiemy i nie chcemy wiedzieć. Nie interesuje nas to, kto do kogo, o której dzwonił i czym straszył. Nie jesteśmy na filmie Tarantino ˝Reservoir Dogs˝, gdzie na końcu wszyscy do siebie strzelają i następuje krwawa partyjna kotłowanina i jatka. Nie interesuje nas też, dlaczego pani premier wyszła ze swojej roli i beształa publicznie głowę naszej Izby, bo uznała, że robi to ˝po linii partyjnej˝, a nie państwowej. Wiemy jedno - tak się nie buduje powagi i zaufania do instytucji państwa. Tak się ją w oczach społeczeństwa niszczy. Taka nieodpowiedzialność szkodzi polityce. Obrońcy marszałka Sikorskiego nie bronią jego kompromitacji związanej z wypowiedzią dla amerykańskiego portalu i późniejszych kuriozalnych tłumaczeń, bo tego obronić się nie da, ale powtarzają, że przemawia za nim dorobek na stanowisku ministerialnym. Tylko że to nie ma nic do rzeczy. Marszałek Sikorski nie startuje w konkursie po medal za ofiarność i odwagę, żeby oceniać całe jego życie. Zresztą czas na całościowy osąd jego ministerialnych dokonań jeszcze przed nami. Panie i panowie posłowie muszą dokonać oceny dorobku Radka Sikorskiego jako marszałka Sejmu po kilku tygodniach jego działalności. Czy realizuje on motto: ˝W każdej swej wypowiedzi powinniśmy pokazywać, że jesteśmy tutaj po to, aby rozwiązywać, a nie tworzyć problemy˝? Kto te słowa powiedział? Radosław Sikorski. Musicie państwo rozstrzygnąć, czy chcecie marszałka o rozwiązłym języku, aroganckiego wobec mediów, konfabulującego, mylącego fakty i miejsca, cierpiącego na poważne zaniki pamięci. Tak scharakteryzował Radka Sikorskiego obecny przewodniczący Rady Europejskiej Donald Tusk. Może w logice partyjnej podwójne publiczne baty, jakie Radek Sikorski dostał najpierw od byłego szefa, Donalda Tuska, a drugi raz od swojej obecnej partyjnej szefowej, pani premier Ewy Kopacz, wystarczą i sprawa po partyjnemu jest zamknięta, tak jak zamknięta jest dla partyjnych decydentów Platformy Obywatelskiej sprawa mandatu posła Sławomira Nowaka, bo już wystarczająco chłop się nacierpiał w tylnej ławie sejmowej, sprawa europosła Protasiewicza, sprawa Mira, Rycha i Zbycha, bo czas, by wrócili do pierwszej linii polskiej polityki. Ale z punktu widzenia państwa, zaufania społecznego i społecznego poczucia odpowiedzialności nie da się tak po prostu zamknąć tych rzeczy jednym zdaniem: Polacy, nic się nie stało. Czy marszałek, który teraz, po wpadce z wyjaśnianiem własnych słów jest w ciągłej defensywie wobec świata zewnętrznego, raz się chowa, a raz znowu próbuje się na siłę przypodobać, daje gwarancję odpowiedniego reprezentowania nas jako posłów? Czy osoba tak nieodpowiedzialnie zachowująca się w tak drażliwej kwestii polityki międzynarodowej daje rękojmię właściwego funkcjonowania jako druga osoba w państwie? Czy ktoś, kto daje się besztać po linii partyjnej jak uczniak, daje gwarancję podmiotowości parlamentu? Czy możemy zaufać komuś, kto albo nic nie pamięta, albo nie potrafi utrzymać języka za zębami? Nasz wniosek kierujemy do każdego z państwa posłów osobno. Chcemy, by każdy na tej sali sam sobie na te pytania odpowiedział. Oczywiście będzie państwu siedzieć jutro na ramieniu gnom partyjności, który będzie szeptał do ucha ˝to wniosek PiS-owców, nie wolno nam go poprzeć˝. Strzepnijcie tego gnoma z ramienia i zagłosujcie nie wedle logiki podziałów partyjnych, ale wedle tego, co pomoże nam wspólnie wykonać krok w kierunku odbudowy zaufania obywateli do państwa. Ten Sejm potrzebuje innego marszałka, bezpartyjnego strażnika procedury (Poruszenie na sali), strażnika praw koalicji i opozycji, osoby o nieskazitelnym życiorysie dającej dowody odwagi i służby na rzecz innych ludzi, kogoś, kto Polakom będzie kojarzyć się nie z nieodpowiedzialnymi wybrykami, ale z powagą i ze zrozumieniem ich spraw. Taką osobą jest pan poseł Andrzej Smirnow. (Oklaski) Pan poseł Andrzej Smirnow reprezentuje w tym Sejmie najlepszą cząstkę tego, co możemy nazwać dziedzictwem pokolenia walczącego o wolną Polskę. To dziedzictwo powinno nas połączyć, bo takim ludziom jak Andrzej Smirnow my wszyscy zawdzięczamy to, że możemy dziś zasiadać w tej Izbie. Andrzej Smirnow urodził się w Warszawie w 1938 r. Jest posłem już po raz piąty. Swój pierwszy mandat poselski uzyskał w 1991 r. Solidarnościowiec od 1980 r. z piękną kartą działalności związkowej. Jest także współtwórcą komitetów obywatelskich ˝Solidarność˝. W Sejmie z racji swojego doświadczenia w pracy akademickiej zajmował się od początku przede wszystkim kwestiami edukacji i nauki. Jest odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Można powiedzieć, że z racji swojego politycznego doświadczenia bez wątpienia jest osobą, która potrafi połączyć różne polityczne środowiska w tym Sejmie. Dlatego apeluję: dokonajmy zmiany na stanowisku marszałka. Zamknijmy ten nieudany eksperyment z nagrodą pocieszenia dla Radka Sikorskiego za zdjęcie go ze stanowiska ministra spraw zagranicznych. (Wesołość na sali) Zapomnijmy o tej personalnej wpadce i z nowym marszałkiem pracujmy w spokoju, odpowiedzialnie do końca obecnej kadencji. Udowodnijmy, że potrafimy razem działać na rzecz odbudowy zaufania obywateli do państwa i polityki. Dziękuję bardzo. (Oklaski)