Mówca: Jerzy Kozłowski
Data: 2018-09-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie sądzę, aby dzisiaj wieczorem, przy głosowaniu nad tym projektem, znalazł się na tej sali ktoś, kto naciśnie inny guzik niż zielony. Podwyżki w całym systemie ochrony zdrowia są niezbędne, pracownicy zarabiają za mało, chyba dla każdego pacjenta jest to oczywiste. To jest mały krok, nawet można powiedzieć: mniej, kroczek, we właściwym kierunku, ale przyznam, że nie rozumiem, na jakiej podstawie wyliczono kwotę bazową 3900 zł jako odniesienie do wszystkich przeliczeń przy współczynnikach. Druga sprawa. Jako były pracodawca muszę powiedzieć państwu jedną rzecz: jeśli w przypadku osób, które są zatrudnione na stanowiskach innych niż medyczne, zastosujemy współczynnik 0,58, to daje to pensję brutto 2262 zł. Z całym szacunkiem, ale przy obecnym deficycie pracowników na rynku pracy będzie niesłychanie ciężko, a wręcz będzie to niemożliwe, przy kosztach pracy, jakie są w Polsce, za tak niską kwotę znaleźć pracowników wykonujących jednak odpowiedzialne zadania. Bardzo rozsądna wydaje mi się propozycja pana posła z Platformy Obywatelskiej, która idzie w tym kierunku, aby tak jak w przypadku dyrektorów szpitali, było odniesienie się do innej wartości wynagrodzenia, czyli do tego, co pan poseł Pawłowicz ma w swojej poprawce, gdyż to po prostu będzie sprawiedliwe i czytelne. Kwota 3900 zł jest, tak powiem kolokwialnie, jakby z kapelusza. Druga sprawa przy tej ustawie; na to zwróciło uwagę też Biuro Analiz Sejmowych. Jest problem z definicją. Co państwo rozumiecie pod pojęciem pracownika działalności podstawowej innego niż wykonujący zawód medyczny? To moim zdaniem będzie budziło pewne kontrowersje i wymagałoby dopracowania. W projekcie ustawy nie ma wskazania - a wręcz, powiedziałbym, jest jasne wyjaśnienie w uzasadnieniu - skąd dodatkowe, powiedzmy, środki, pieniądze, które będą musieli płacić dyrektorzy szpitali, mają się wziąć? Cytuję: ˝nie będzie skutkowała przekazaniem podmiotom leczniczym w 2018 r. dodatkowych, ponad obecnie planowane, środków finansowych z budżetu państwa, jak również z Narodowego Funduszu Zdrowia˝. Czyli teraz z punktu widzenia pacjenta mam prawo domniemywać, że ta podwyżka, która może nie jest wielka, ale jednak jest, odbędzie się kosztem świadczeń dla nas, dla pacjentów. Z drugiej strony tabela, która jest często oglądana przez osoby zainteresowane, czyli przez pracowników całego systemu, powoduje jedną bardzo złą rzecz: konfliktuje środowiska medyczne. Jedna specjalizacja odnosi się z niechęcią do drugiej, ponieważ ma wyższy współczynnik. Moim zdaniem brakuje w tym wszystkim takiego wzajemnego dialogu, tego, by można było z tymi wszystkimi zawodami medycznymi się spotkać i dochodzić do jakiegoś konsensusu. Ja się obawiam, i chyba będę miał rację, że ta ustawa zainicjuje teraz falę żądań i protestów różnych zawodów medycznych. Już niedługo, bo jesienią, możemy spodziewać się tego, że poszczególne grupy będą wymuszały na rządzących podwyżki. Jak już pokazała historia, takie napuszczanie przez rządzących - tak było też za czasów Platformy Obywatelskiej - różnych zawodów medycznych na siebie przynosiło bardzo dobre skutki. Oni się kłócili miedzy sobą, mam tu na myśli chociażby pielęgniarki z innymi specjalizacjami, a wtedy rząd umywał ręce i nie ponosił odpowiedzialności za sensowną politykę. Tak jak powiedziałem na wstępie, ja sobie nie wyobrażam, że ktokolwiek z nas na tej sali mógłby wcisnąć inny niż zielony przycisk przy tej ustawie, bo to krok w dobrym kierunku. Tak jak powiedziałem wcześniej, to nie krok, a zaledwie mały kroczek, ale może będą następne. Dziękuję bardzo. (Oklaski)