Mówca: Lidia Gądek
Data: 2012-09-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Od zarania dziejów ogień był dla ludzkości podstawowym, niezastąpionym elementem egzystencji, jego wynalezienie stanowiło przełom, zmieniło oblicze świata. Ale ogień miał również inny wymiar - był źródłem pożarów, które trawiły dorobki życia jego ofiar. Ogień przychodził nagle, czasem w dzień, czasem w nocy i miał ułatwione zadanie, bo większość budynków zbudowana była z drewna, rzadziej z innych materiałów budowlanych. Sprawiało to, iż jedna rzucona pochodnia na słomiany lub drewniany dach wystarczała, by dom zmienił się w popiół. Świadomi tego ludzie zaczęli tworzyć pierwsze przepisy przeciwpożarowe. Pierwsze polskie miasta, wzorując się na miastach Zachodu, powoływały do życia tzw. porządki ogniowe. Do gaszenia pożarów zobowiązywano samych obywateli, na profesjonalne jednostki gaśnicze przyszło nam czekać kilka wieków. Idea straży ogniowej pierwszy raz została zaprezentowana w dziele ˝O poprawie Rzeczypospolitej˝ Andrzeja Frycza Modrzewskiego. Na przestrzeni kolejnych stuleci z różnym skutkiem wprowadzano służby ogniowe zbliżone do tych z wizji znakomitego poety, pisarza i myśliciela. Zapobieganie pożarom polegało na określeniu przebiegu akcji ratowniczej, gaśniczej, sposobu alarmowania, zaopatrzeniu miast w wodę, wyposażeniu w sprzęt czy budownictwie ogniotrwałym. Dopiero XIX w. przyniósł rozwój organizacyjny jednostek mających na celu gaszenie pożarów i wcześniejsze im zapobieganie. Jedną z takich jednostek była ochotnicza straż pożarna, która od momentu powstania działa nieprzerwanie, niezależnie od zawirowań historycznych, politycznych czy ustrojowych. Na początku stanowiła oddział przeznaczony wyłącznie do walki z pożarami. Wraz z rozwojem formacji następowało rozszerzenie jej obowiązków i specjalizacji. Dziś ochotnicza straż pożarna jest wykorzystywana do zmagania się ze wszelkimi rodzajami kataklizmów i zagrożeń. Jako instytucja z długoletnią historią i tradycją jest nierozerwalnym elementem naszej rzeczywistości, daje nam poczucie bezpieczeństwa, budzi duże zaufanie. Aktywność strażaków nie skupia się tylko na samym trudzie niesienia pomocy innym, dotyczy ona również prowadzenia działalności kulturalnej, oświatowej. Nierzadko strażacy podejmują też zabiegi na rzecz ochrony środowiska oraz rozwoju lokalnych wspólnot. Ochotnicze straże pożarne zawsze były i nadal są siłą łączącą społeczności lokalne, a w szczególności wiejskie. Główną dewizą ruchu strażackiego, niezmienioną do dnia dzisiejszego, jest służba i pomoc bliźniemu. Ochotnicze straże pożarne jak żadne inne organizacje przywiązują bardzo dużą wagę do obyczajów, tradycji, czerpią z nich pozytywne wzorce. Dlatego można śmiało pokusić się o stwierdzenie, iż ruch strażacki jest jednym z największych ruchów społecznych w Polsce. Ochotnicze straże pożarne na trwałe wpisały się w krajobraz społeczny polskich wsi i miasteczek, zajmując w nim bardzo ważne miejsce. Starożytny myśliciel mówił: możesz cieszyć się z dóbr i przyjemności i przebyć życie w spokoju albo czyniąc się użytecznym wszystkim ludziom, nieść pomoc i ratunek tym, którzy tego potrzebują. Wydarzenia ostatnich tygodni, a właściwie już lat potwierdzają głęboki sens tych słów. Trąba powietrzna, która przeszła z początkiem sierpnia nad gminami Klucze i Wolbrom w powiecie olkuskim w województwie małopolskim zabrała dobytek wielu rodzinom, uszkodziła lokalną infrastrukturę, a także poczyniła straty w wymiarze emocjonalnym. W przypadku wielu mieszkańców przejście trąby z pewnością pozostawiło trwały ślad w psychice, szczególnie dla dzieci była to ciężka trauma. Dlatego tak ważna okazała się pomoc strażaków, w tym strażaków ochotników, którzy nie tylko usuwali szkody, wykazywali się poświęceniem i opanowaniem, ale też służyli potrzebującym, dodając im otuchy. Pozwólcie więc państwo, że z całego serca podziękuję wszystkim strażakom ochotnikom i strażakom Państwowej Straży Pożarnej, nie tylko z powiatu olkuskiego i powiatów ościennych, którzy jak jeden mąż ruszyli na pomoc poszkodowanym w wyniku wichury w nocy z 6 na 7 sierpnia tego roku. Dziękuję wszystkim za męstwo, odwagę, hart, wytrwałość oraz umiejętność działania w trudnych warunkach. Za te wspaniałe przymioty oraz za codzienne poświęcenie i trud w imieniu własnym, lokalnych społeczności i samorządów serdecznie z tego miejsca wam dziękuję i jednocześnie życzę, by wysiłek, który podejmujecie dla ratowania bliźnich, był zawsze źródłem osobistej satysfakcji oraz społecznego uznania. Niech w trudnych chwilach strażackiej służby czuwa nad nami św. Florian, nasz strażacki patron. Dziękuję bardzo. (Oklaski)