PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marek Kuchciński
Data: 2013-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Nie wiem, czy regulaminowo to jest dozwolone.
Mówca: Mariusz Orion Jędrysek
Data: 2013-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dobrze. Postaramy się, zobaczymy, jak wyjdzie. Może pan marszałek nie udzieli mi wtedy więcej głosu. Otóż prawdą jest, że rzeczywiście już wiele lat temu - dziękuję posłom za wspomnienie - zabiegałem o to, żeby powstała komisja surowców i energii, wychodząc z założenia, że to surowce, profil surowcowy kraju determinuje profil energetyczny, nie odwrotnie. Jak będzie odwrotnie, to każdy kraj przegra. Dlatego uważam, że taka komisja powinna powstać i takie ministerstwo powinno powstać. Wielokrotnie o to zabiegałem, nawet kiedyś rozmawiałem na ten temat z panem premierem Pawlakiem, jeszcze w czasie jego pierwszej kadencji, czyli w 2008 r., potem z jego zastępczynią. To się nie udało. Natychmiast po wejściu do Sejmu - to było w październiku 2011 r. - złożyłem taki projekt w klubie Prawo i Sprawiedliwość, żeby taka komisja została powołana i żeby ewentualnie naciskać, aby było takie ministerstwo. A potem już przez te różne perturbacje - pana posła Dorna nie ma, chcę sprostować - był projekt Solidarnej Polski, który został zaakceptowany, przyjęty. Jeden został wycofany, drugi pozostał, więc to było dość skomplikowane. W każdym razie cieszę się, że wreszcie ten projekt, już nieco przerobiony, ale w dużych fragmentach dokładnie taki, jak opisałem, został zgłoszony przez Platformę Obywatelską. Niestety zamieniono szyk, ale dołożono: komisja energii i surowców energetycznych, czyli ograniczamy się do surowców energetycznych, a więc dzielimy (Dzwonek) Prawo geologiczne i górnicze na dwie części: energetyczną i nieenergetyczną. To może skutkować złymi rozwiązaniami w przyszłości, bo nie powinno się tego dzielić. Surowce determinują profil energetyczny. Jeśli mamy na przykład kopalnie czy mamy złoża, które dotyczą surowców energetycznych, a są przy tym surowce nieenergetyczne, to nie możemy tego pomijać. Dlatego proponuję, żeby w przyszłości zastanowić się, czy istnieje taka możliwość, rozważyć, żeby jednak pozostawić tę już taką kompromisową nazwę: surowców i energii, nie dzieląc tego wyłącznie na surowce energetyczne, bo to z pewnością dobrze wpłynie na kondycję polskiej gospodarki. Dziękuję.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Odniosę się do tego, co pan powiedział do mnie odnośnie do różnicy między podkomisją a komisją. Doskonale to znam, wiem i w dalszym ciągu uważam, iż w tym przypadku podkomisja pracująca w Komisji Gospodarki ma w moim przeświadczeniu większą inicjatywę niż Komisja Nadzwyczajna. Zapytam teraz wprost posłów wnioskodawców. Komisja stała ma prawo do inicjatywy ustawodawczej. (Poseł Andrzej Czerwiński: Właśnie to jest problem, że nie ma.) Panie pośle, komisja stała, każda komisja ma... (Poseł Andrzej Czerwiński: To jest podkomisja.) Ale poprzez Komisję Gospodarki, bo jest jej częścią składową, ta komisja ma prawo do inicjatywy ustawodawczej. (Poseł Andrzej Czerwiński: Ale podkomisja nie ma.) Teraz chcę się pana zapytać: Czy Komisja Nadzwyczajna będzie miała prawo do inicjatywy ustawodawczej? (Poseł Andrzej Czerwiński: Nadzwyczajna ma.) Nie, w moim przeświadczeniu tu jest właśnie różnica. Jestem przekonany, że Komisja Nadzwyczajna nie ma tego prawa, a komisja stała ma inicjatywę. Nie mówię o możliwości, bo Komisja Nadzwyczajna zostaje powołana do specjalnych spraw. (Poseł Andrzej Czerwiński: Wyjaśnimy to spokojnie.) Być może co do tego się różnimy, trzeba będzie przygotować w tej sprawie ekspertyzę, ale dlatego mówię, że jeżeli te problemy, które państwo zapisaliście odnośnie do Komisji Nadzwyczajnej, chcecie rozwiązać, to Komisja Nadzwyczajna musiałaby mieć prawo do inicjatywy ustawodawczej, jakie do tej pory mają wszystkie komisje stałe. Dziękuję bardzo.
Mówca: Maria Nowak
Data: 2013-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Mam pytanie do pana posła sprawozdawcy, ponieważ dyskusja, która toczyła się przed chwilą, świadczy o tym, że są pewne wątpliwości. W związku z tym mam pytanie, dlaczego to nie może być komisja stała. Jako poseł ze Śląska od początku byłam bardzo zainteresowana tym, aby powstała właśnie komisja zajmująca się problemami energetyki. Dzisiaj przysłuchiwałam się dyskusji, która toczyła się na sali obrad, i zupełnie nie rozumiem, dlaczego nie może to być komisja stała. Biorąc pod uwagę problemy, które tu były sygnalizowane, i to kilkakrotnie, dobrze byłoby, aby w następnej kadencji były one rozpatrywane w komisji stałej. A więc kieruję pytanie do pana posła sprawozdawcy: Dlaczego nie może to być komisja stała, tym bardziej że taki projekt był zgłoszony, natomiast leży w jakiejś zamrażarce? To jest dla mnie zupełnie niepojęte.
Mówca: Mieczysław Marcin Łuczak
Data: 2013-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przysłuchując się dyskusji po moim wystąpieniu, dochodzę do wniosku, że nie uniknę zacytowania słów jednej z osób, które bardzo chciały powołania ministerstwa, komisji do spraw energetyki: Gdyby rozwój gospodarki i życie ludzi zależały od wykrzyczanych słów i obelg, to Rzeczpospolita byłaby najbogatszym państwem w świecie, a Polacy pełni byliby poczucia szczęścia i nadziei. Gdyby tę złość i nienawiść można było przerobić na węglowodory, to ropę i gaz eksportowalibyśmy do Rosji. (Głos z sali: Złości nie jest tak wiele.)
Mówca: Mieczysław Marcin Łuczak
Data: 2013-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Powiedział to Waldemar Pawlak. Nawiązuję do tego, co tu było wcześniej i co jest. Mam jednak pytanie do wnioskodawcy. Drogi przyjacielu Andrzeju, posłuchaj, bo pytanie kieruję do ciebie. (Poseł Maria Nowak: Nie jest sprawozdawcą komisji.) Potem nie będziesz wiedział, jak odpowiedzieć, bo Ajchler cię bardzo zajmuje. Jurek tak samo jest zajęty. Powiem tak: Co jest naszym zamiarem, jeżeli powołujemy Komisję Nadzwyczajną? Efekt tego jest taki: dalej komisja normalna, która funkcjonuje, powołanie resortu, który by odpowiadał za energetykę, surowce rozszerzone. Zgadzam się bowiem z panem, że tego nie da się podzielić, lecz musi być jedno. Czy jest taka możliwość i czy dopuszczamy to (Dzwonek), że w przyszłości, bo nie mówmy, że to się stanie już, ale w przyszłości, dla dobra nas wszystkich takie instytucje powstaną? Dziękuję.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Odniosę się do tego, co powiedzieli przed chwilą pan poseł sprawozdawca i pan marszałek. Gdybym miał pewność, że Komisja Nadzwyczajna ma uprawnienia ustawodawcze, wtedy nie podnosiłbym tego tematu. Skoro mam wątpliwości, to ta mównica i Wysoka Izba, a oprócz tego organy Sejmu łącznie z BAS-em, są od tego, żeby posłowi wytłumaczyć i przekonać go, że nie ma racji. Czy chcę za dużo, czy są to moje prawa? Dziękuję bardzo.
Mówca: Małgorzata Niemczyk (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dziś chciałabym wygłosić oświadczenie dotyczące mojego miasta Łodzi, które od 2010 r. zmienia się na naszych oczach. Od zawsze słyszałam, że Łódź, będąca centralnie położonym miastem w Polsce, mimo iż znajduje się w czołówce pod względem zaludnienia i powierzchni, jest miastem brzydkim, zaniedbanym mimo wspaniałej włókienniczej historii. Przez wiele lat kolejni prezydenci i lokalni działacze nie mieli zamiaru w swych politycznych planach zmienić tego obrazu, który, niestety, był faktem. Jednak jestem szczęśliwa, że dziś mogę podziwiać rewitalizację kamienic w ramach pionierskiego programu Mia100 Kamienic, przebudowę trasy W-Z oraz infrastruktury komunikacji miejskiej. Dawne budynki odzyskują blask, zrewitalizowane stają się centrami kultury i spotkań łodzian, zaś odremontowane szlaki komunikacyjne pomagają w sprawniejszym przemieszaniu się. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Korzystając z możliwości wygłaszania oświadczenia, chciałabym z tego miejsca podziękować prezydent miasta Łodzi Hannie Zdanowskiej za cały wkład w dążenie do wymazania tego niekorzystnego wizerunku miasta. Łodzianie długo czekali na taką osobę, która w płynny sposób łączy funkcję prezydenta, architekta i menedżera. Nigdy nie wstydziłam się Łodzi, a dziś tym bardziej jestem dumna z tego miejsca, mieszkańców i władz miasta. Już dziś zapraszam wszystkich państwa do mojego miasta. Przyjedźcie, zobaczcie, jak na naszych oczach tworzy się historyczne dzieło zmian. Jestem przekonana, że wiatr, który zaczął wiać w żagle Łodzi, pokieruje ją w stronę sukcesu.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Od wielu lat samorząd gminy Tarnów zmaga się z problemem działek, o zwrot których wystąpili spadkobiercy rodziny Marszałkowiczów. Działki zostały odebrane rodzinie przez władze komunistyczne wskutek tzw. reformy rolnej, natomiast później wybudowano na nich szkołę i ośrodek zdrowia. Dziś podobny problem mają władze powiatu tarnowskiego. Decyzją ministra rolnictwa do 30 listopada mają oddać prawowitym właścicielom 3,5-hektarowy park wraz dworem w Zbylitowskiej Górze, gdzie w ciągu ostatnich lat udało się stworzyć jeden z najlepszych ośrodków hipoterapii w Polsce. Podobnie rzecz ma się z innymi dworami na terenie powiatu. Zapadł już wyrok sądowy na niekorzyść powiatu w sprawie budynków, w których mieści się Dom Pomocy Społecznej w Stróżach, a obecnie toczy się postępowanie w sprawie DPS-u w Karwodrzy. Wiele miesięcy temu interweniowałem w ministerstwie skarbu w sprawie podtarnowskich Zgłobic i próbowałem wytłumaczyć, że ten i podobne problemy winny być rozwiązane na poziomie rządowym, bez szkody dla mieszkańców. Jak widać, nie spotkało się to z dostatecznym zainteresowaniem, bo w tej chwili z podobnymi kłopotami boryka się powiat tarnowski. Niestety nie ulega wątpliwości, że niezależnie od tego, czy dojdzie do utraty przedmiotowych budynków na rzecz prywatnych właścicieli, czy też samorządy zdecydują się za nie zapłacić, to i tak będzie to drastyczne obciążenie dla ich budżetów. Minęło przeszło dwadzieścia lat od upadku komunizmu, lecz - jak się okazuje - nie został rozwiązany kolejny pozostawiony po tamtych czasach poważny problem. W rezultacie, jak napisał jeden z tarnowskich dziennikarzy, płacić mamy za złodziejstwo komunistów.
Mówca: Bogdan Rzońca (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie w sprawie Programu Operacyjnego ˝Polska wschodnia˝ 2014-2020 Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Trwające obecnie konsultacje co do projektu Programu Operacyjnego ˝Polska wschodnia˝ 2014-2020 budzą poważne obawy gmin i powiatów makroregionu Polski wschodniej. Obecne założenia opracowywanego projektu będą umożliwiać aplikację o wsparcie jedynie gminom i powiatom funkcjonującym w ramach partnerstw obszarów funkcjonalnych miast wojewódzkich. W praktyce oznacza to, że znaczna część gmin i powiatów, w szczególności tych oddalonych od stolic województw, nie będzie mogła ubiegać się o jakiekolwiek środki w ramach programu dedykowanego stricte makroregionom o trudnej sytuacji. Zapisy te podzielą więc regiony na obszary, które rozwijać się będą z dwoma prędkościami rozwoju, uzależnionymi od położenia w stosunku do miasta wojewódzkiego. Gminy w całym makroregionie Polski wschodniej liczyły na możliwość uzyskania wsparcia w ramach programu na kluczowe dla nich zadania. Istnieje poważna obawa, że po przyjęciu aktualnego projektu szanse rozwojowe gmin i powiatów Polski wschodniej mogą zostać poważnie zmniejszone, a dysproporcje i zapóźnienia rozwojowe nie tylko między częściami kraju, ale również częściami regionów mogą się utrwalić. W mojej ocenie może to doprowadzić do wzrostu napięć społecznych. Jako parlamentarzysta Prawa i Sprawiedliwości uważam, że Program Operacyjny ˝Polska wschodnia˝ w swej definicji powinien być dedykowany nadrabianiu zapóźnienia i zdynamizowaniu rozwoju, a nie potęgowaniu dysproporcji i zapóźnienia rozwojowego między poszczególnymi częściami kraju, a nawet regionów. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Szeliga (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie groźby upadku spółki Przewozy Regionalne Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Niesprzyjającym czynnikiem, który spowodował dzisiejsze problemy kolejowych regionalnych przewozów pasażerskich, był rozbiór PKP, czyli podział na spółki. Dyrektywy unijne wymagają oddzielenia zarządzania infrastrukturą kolejową od wykonywania przewozów, zakazane jest także pokrywanie strat przewozów pasażerskich zyskami z przewozów towarowych. Unia każe zatem dzielić koncerny kolejowe na co najmniej trzy spółki (pasażerską, towarową i infrastrukturalną). Do tej liczby ograniczyli się Czesi. Polski parlament we wrześniu 2000 r. przyjął ustawę o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego ˝Polskie Koleje Państwowe˝. Wydzieliła ona z PKP tylko cztery spółki: PKP Polskie Linie Kolejowe, PKP Cargo, PKP Przewozy Regionalne i PKP InterCity. Taką ustawę przegłosowali posłowie i senatorowie, a za ich plecami podzielono PKP na ponad 60 spółek. Kolejnym błędem w historii polskiej kolei było tzw. usamorządowienie spółki PKP Przewozy Regionalne dokonane przez wiceministra Juliusza Engelhardta (laureata tytułu Człowiek roku - przyjaciel kolei w 2006 r.). Z początkiem 2009 r. udziały w spółce PKP Przewozy Regionalne rozdzielono między marszałków 16 województw. Przy tym ze spółki odłączono tzw. oddział przewozów międzywojewódzkich (OPM) i dołączono do kameralnej dotąd spółki PKP InterCity, obsługującej wcześniej tylko niecałe 200 pociągów najwyższej kategorii, niewymagających dotacji. Doprowadziło to do zamieszania na rynku przewozów, a w konsekwencji do likwidacji wielu tanich połączeń międzywojewódzkich. Wystarczy podać dwie liczby: OPM zapewniał PKP PR przed podziałem ponad 40% przychodu, w wyniku podziału do PKP InterCity przesunięto tylko ok. 25% pracowników. Przerost zatrudnienia pozostawiono marszałkom. Operacja jednak nie wzbogaciła spółki InterCity, której dotąd elitarne pociągi ekspresowe rozmyły się w masie starego taboru. W dodatku samorządowcy, czując się pokrzywdzeni zabraniem połączeń pospiesznych, z których zyski dotąd dotowały połączenia regionalne, uruchomili własne połączenia dalekobieżne InterRegio, co stworzyło konkurencję dla InterCity i w efekcie spowodowało ogromny chaos, którego największe skutki ponieśli zdezorientowani pasażerowie. Skutki tych działań doprowadziły de facto do agonii spółki Przewozy Regionalne, której tak wielu współwłaścicieli nie jest w stanie wypracować żadnej spójnej strategii dla tej firmy. Zamiast tego powstają kolejne spółki wojewódzkie stanowiące konkurencję dla Przewozów Regionalnych. Wobec realnej groźby strajku na kolei i upadku tego segmentu przewozów wzywam ministra Sławomira Nowaka do podjęcia zdecydowanych działań zmierzających do natychmiastowego uporządkowania sytuacji w kolejowych przewozach regionalnych.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie w sprawie corocznej tradycji kwest na rzecz ubogich na cmentarzach w Rzeszowie Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W dniu Wszystkich Świętych i w Dniu Zadusznym na polskich cmentarzach prowadzone są zbiórki publiczne, nazywane kwestami, z których środki finansowe są przeznaczane na rzecz ubogich, bezdomnych, na ratowanie zabytkowych obiektów cmentarnych i inne szlachetne cele. W Rzeszowie prowadzona jest od kilkunastu lat kwesta przez Rzeszowskie Towarzystwo Pomocy im. św. Brata Alberta. Na ok. 40 cmentarzach Rzeszowa i okolicznych miejscowości kwestowali wolontariusze, a wśród nich: samorządowcy, społecznicy, ludzie kultury, parlamentarzyści oraz ponad 400 członków szkolnych kół Caritas Diecezji Rzeszowskiej, której dyrektorem jest od początku jej powstania ksiądz prałat Stanisław Słowik, wielki patriota i społecznik. Podczas tegorocznej kwesty, w której biorę udział od czasu pełnienia funkcji prezydenta Rzeszowa, udało się zebrać ponad 120 tys. zł. Pieniądze te zostaną przeznaczone na bieżącą działalność towarzystwa, które prowadzi 3 schroniska dla bezdomnych i codziennie wydaje ok. 1700 darmowych posiłków dla ubogich i potrzebujących. Dzień Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny są szczególną okazją do refleksji nad sensem życia i śmierci. Są to również dni zadumy i wspomnień o tych, którzy już odeszli. Te dni wyzwalają wśród odwiedzających groby bliskich i znajomych szczególną szczodrość i chęć pomocy tym, którzy borykają się z biedą, bezdomnością czy ubóstwem. W tych dniach przychodzą chętnie wolontariusze z różnych środowisk, aby przez kilka godzin zbierać datki na wspomniane szlachetne cele. Z gmachu polskiego Sejmu pragnę podziękować organizatorom rzeszowskiej kwesty, z prezesem Rzeszowskiego Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta panem Aleksandrem Zaciosem i księdzem dyrektorem Stanisławem Słowikiem na czele. Dziękuję również wszystkim wolontariuszom, a szczególnie młodym ludziom ze szkolnych kół Caritas Diecezji Rzeszowskiej.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Partia rządząca, jaką jest Platforma Obywatelska, która posiada dostęp do pełnej gamy środków, próbuje przez projekt ustawy odciąć Prawo i Sprawiedliwość, największą partię opozycyjną, od źródeł stabilnego finansowania na rok przed dwoma kampaniami wyborczymi. Wszystkie te działania mają na celu odsunięcie jej od władzy. Partii Donalda Tuska zależy na pozbawieniu środków finansowych swojego największego konkurenta - Prawa i Sprawiedliwości. Sama zyskałaby na odebraniu subwencji, gdyż, jak pokazało ostatnie referendum w Warszawie, w propagandę partyjną przed odwołaniem Hanny Gronkiewicz-Waltz zaangażowany był praktycznie cały aparat rządowy finansowany z budżetu państwa, choć nie z partyjnej subwencji. Czy takiego działania nie należy określić mianem politycznego cwaniactwa? Powodem zablokowania publicznego finansowania partii ma być, jak uzasadniają politycy Platformy, kryzys finansów publicznych i potrzeba szukania oszczędności. Partia rządząca chciałaby ukarać opozycję za swoje nieudolne rządy. Partia Donalda Tuska nie potrzebuje finansowania partii, gdyż ma do dyspozycji spółki Skarbu Państwa, dlatego obdziela radami nadzorczymi, posiada wpływ na media publiczne i wpływy we wszystkich instytucjach państwa. Jednak według reguł demokracji dostęp do polityki powinien być otwarty dla aktywnych, choć mniej zamożnych. Prawo i Sprawiedliwość jest za utrzymaniem finansowania partii z budżetu, jak to ma miejsce w cywilizowanych krajach Europy, bo zapewnia to równość szans, eliminuje zapędy korupcyjne, jak w aferze hazardowej czy podczas wyborów PO na Dolnym Śląsku. Uważamy, że mieszany system finansowania partii, taki jak obecnie obowiązuje w Polsce, pozwala również na korzystanie ze środków prywatnych, np. ze składek, ale również ze środków publicznych. Jak słusznie powiedział podczas debaty sejmowej poseł Krzysztof Szczerski: tysiąc bezrobotnych obywateli czy tysiąc rolników, którzy nie płacą podatku PIT, według projektu Platformy znaczyłoby w polskiej demokracji mniej niż jeden hurtownik alkoholu ze średnimi zarobkami. Chyba nie o to nam chodzi.
Mówca: Jarosław Żaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Kilka dni temu miałem zaszczyt uczestniczyć w uroczystym zebraniu zarządu oddziału ZNP i Zarządu Oddziałowej Sekcji Emerytów i Rencistów ZNP z okazji Dnia Edukacji Narodowej. Ten wyjątkowy dzień upamiętnia powołanie Komisji Edukacji Narodowej i przypomina, jak ważną rolę w kształtowaniu narodu odgrywa właściwa patriotyczna edukacja. Celem KEN było nie tylko stworzenie jednolitego systemu edukacyjnego w XVIII-wiecznej Polsce, ale przede wszystkim unarodowienie szkolnictwa, wprowadzenie wiedzy służącej wychowaniu patriotyczno-obywatelskiemu, kształtowanie nowego pokolenia polskich patriotów, którym historia przygotowała wielką misję do wypełnienia. Misja ta nie została jeszcze zrealizowana - spoczęła na kolejnych pokoleniach pedagogów, których zadaniem jest kształtowanie serc i umysłów młodych. Przez ponad wiek nie udało się wynarodowić Polaków, wyniszczyć ich ducha, a dziś, po 20 latach tzw. wolnej Polski, wydaje się, że duch w narodzie umiera. Szkoły są likwidowane z braku środków, nauczyciele zwalniani, funkcjonują niewłaściwe programy nauczania, a to wszystko ma ogromny wpływ na wychowanie młodych pokoleń. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szkoła ma uczyć i wychowywać w duchu wierności i patriotyzmu. Bez zaangażowania i odwagi pedagogów współczesne pokolenia zostaną utracone, a wraz z nimi Polska, której nie będzie miał już kto budować. To nas was, drodzy pedagodzy, spoczęło dziś wielkie i ważne zadanie. Z całego serca życzę wam odwagi, determinacji i sukcesów w edukowaniu młodych Polaków i Polek. Przebieg posiedzenia
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dzień dobry. Szanowny Panie Marszałku! Szanowna Pani Minister! Wysoka Izbo! Proces cyfryzacji telewizji był działaniem metodycznym, profesjonalnie przygotowanym i bardzo dobrze przeprowadzonym. W finale okazało się, że był on w gruncie rzeczy bardzo udany, bo jest wyższa jakość nadawania, odbioru i jest więcej kanałów dostępnych nieodpłatnie. Proces cyfryzacji polegał na tym, że wprowadzono odbiór cyfrowy, który zamienił odbiór analogowy, czyli pojawiło się nadawanie cyfrowe z całkowitą eliminacją nadawania analogowego. Przed nami proces cyfryzacji radia. Nie ma, póki co, odrębnej polskiej ustawy co do cyfryzacji radiofonii, natomiast ruszył już proces cyfryzacji zainicjowany przez Polskie Radio, czyli przez publicznego nadawcę. Rozumiem to wdrożenie jako uatrakcyjnienie oferty Polskiego Radia i próbę dotarcia do większej liczby odbiorców. Ale w procesie cyfryzacji powinny też uczestniczyć albo z własnej inicjatywy, albo z inicjatywy ustawodawcy czy regulatora także inne stacje komercyjne i powinno być to zgrane z planem zagospodarowania częstotliwości. W związku z obawami o to, że do starych radioodbiorników nie będzie można, jak do starych telewizorów, podłączyć jakiejś przystawki czy konwektora, by odbierać program, wydają się zasadne następujące pytania: Czy proces cyfryzacji radia znajdzie swoją odrębną polską regulację prawną? Czy przejście na nadawanie cyfrowe spowoduje całkowite odejście od nadawania analogowego? Czy można będzie dla uatrakcyjnienia oferty nadawać równolegle analogowo i cyfrowo? Jaki okres należy założyć, myśląc o procesie cyfryzacji radia, tak aby zainteresowani odbiorcy mogli stopniowo, w sposób naturalny, w miarę możliwości wymieniać radioodbiorniki? Dziękuję bardzo.
Mówca: Bożena Kamińska
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Pani Minister! Szanowni Państwo! Zwracając uwagę na to, co powiedziała pani minister odnośnie do innych krajów Europy, które wprowadzały cyfryzację radia, warto może pokusić się tutaj o analizę procesu cyfryzacji w innych krajach. Na przykład w Wielkiej Brytanii ten proces trwa już prawie 20 lat, jeżeli zaś chodzi o Francję i Niemcy, zawiesiły one proces rozwoju cyfrowego radia. Brak terminu końcowego wprowadzenia cyfryzacji w Polsce napawa pewną obawą, szczególnie nadawców prywatnych, dlatego że - jak wiemy - u nas nie jest to tak jak z cyfryzacją telewizyjną, że analogowe nadawanie jest wyłączane, sygnał jest wyłączany. Tu trwa to równolegle, czyli jest nadawanie analogowe i cyfrowe. Jest to związane z bardzo dużymi obciążeniami finansowymi, bo szacuje się, że nadawanie cyfrowe będzie kosztowało rocznie kilka milionów złotych. (Dzwonek) Wiemy, że chodzi przede wszystkim o budowę infrastruktury, w tym nowych masztów, ale koszty nadawania będą ponosiły stacje radiowe. Mam pytanie: Czy dla nadawców publicznych i prywatnych przewiduje się jakieś wsparcie finansowe dotyczące wprowadzenia cyfryzacji radia?
Mówca: Bożena Kamińska
Data: 2013-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Czy są jakieś wnioski, analizy dotyczące tego, że brakować będzie odbiorców nadawania cyfrowego, zostaną oni tylko przy nadawaniu analogowym, bo cały czas równolegle będą dwa pasma?