PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko dotyczące sprawozdania komisji o projekcie ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz ustawy Prawo o ruchu drogowym (druki nr 1532 i 1898). Jak już zostało powiedziane, projekt postulował wyeliminowanie regulacji ograniczających możliwość zaskarżenia, głównie przez prokuratora i podejrzanego, niektórych rozstrzygnięć sądowych, które wydano na podstawie Kodeksu postępowania karnego i Prawa o ruchu drogowym. W trakcie prac komisji część postulatów projektodawców została uwzględniona. Konkretnie chodzi o te dotyczące możliwości zaskarżenia rozstrzygnięć odnoszących się do wydania listu żelaznego. Mój klub oczywiście zgadza się z tymi rozstrzygnięciami Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach. W tej sytuacji poprzemy projekt ze zmianami uwzględnionymi w wyniku prac w komisji. Będziemy głosowali za przyjęciem projektu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2013-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Z racji tego, że jestem w zastępstwie kolegi, który pierwotnie prowadził prace nad tym projektem, moją wypowiedź ograniczę tylko do komunikatu, że Klub Poselski Twój Ruch będzie głosował zgodnie z propozycją komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Zych
Data: 2013-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panowie Ministrowie! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego po zapoznaniu się z projektem, a także ze sprawozdaniem komisji oświadcza, że pan poseł sprawozdawca bardzo dokładnie wyjaśnił zarówno znaczenie proponowanych zmian, jak i ostateczną decyzję komisji. Podzielamy to stanowisko, tym bardziej że nie można wprowadzać do Kodeksu postępowania karnego takich rozwiązań, które - jak trafnie podkreślono - utrudniałyby samo postępowanie albo powodowały taką sytuację, że się ono rozwadnia, bo w trakcie jednego postępowania mogłoby pojawić się jeszcze kilka spraw związanych z rozpatrywaniem zażaleń na poszczególne czynności. Głosować będziemy zgodnie z wnioskiem komisji. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2013-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Jak sądzę, projektodawcy są tylko częściowo usatysfakcjonowani... (Poseł Arkadiusz Mularczyk: W 1/4.) Czyli częściowo, 1/4 to część. Tak więc projektodawcy tylko częściowo są usatysfakcjonowani ostatecznie przyjętym przez komisję brzmieniem projektu zawartego w drukach nr 1532 i 1898. Zacznę może od tego, na co zwrócił uwagę Sąd Najwyższy, a co znalazło się w sprawozdaniu komisji, czyli od wprowadzenia zażalenia na postanowienie o odmowie wydania listu żelaznego. Procedura wydania listu żelaznego stanowi element postępowania incydentalnego, które toczy się na uboczu postępowania zasadniczego, a poglądy co do natury tego środka przymusu, trzeba przyznać, są zróżnicowane. Należy jednak uwzględnić fakt, że odmowa wydania listu żelaznego znacząco wiąże się z prawem oskarżonego do wolności osobistej. Zgadzam się z poglądem, że proponowana regulacja nie jest bezwzględnie wymagana przez przepisy konstytucji, szczególnie art. 78, ale ustawodawca korzysta tu z pewnej swobody normatywnej, która pozwala na to, aby w ustawach szczegółowych o charakterze proceduralnym określić zasady oraz tryb zaskarżenia orzeczeń i decyzji w I instancji, w tym w sprawach wpadkowych. Prawo do zażalenia na postanowienie o odmowie wydania listu żelaznego jest elementem wzmocnienia statusu prawnego oskarżonego w zakresie jego praw i wolności. Co do pozostałych propozycji projektu to przede wszystkim trzeba podkreślić fakt, iż dotychczasowe rozwiązania są skutkiem świadomego wyboru ustawodawcy, co spowodowało, iż kontrolą odwoławczą nie zostały objęte te decyzje procesowe, które nie ingerują w zakres wolności i praw podejrzanego bądź oskarżonego, a przy tym nie kończą postępowania karnego. W przepisach K.p.k. istnieje szereg czynności, których nie można zaskarżyć w procedurze odwoławczej, ale w apelacji można podnosić zarzuty, które nie stanowiły lub nie mogły stanowić przedmiotu zażalenia. Określając katalog czynności, w których przysługuje środek odwoławczy, na pewno trzeba ważyć racje, pamiętając, że zbyt duża liczba czynności poddawanych podwójnej kontroli może prowadzić do dysfunkcjonalności całego postępowania, do obstrukcji i przewlekłości procesu. Zaproponowane przez komisję rozwiązanie wydaje się więc rozsądne, wobec czego Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował za przyjęciem tej wersji projektu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2013-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Ministrze! Chciałbym zapytać o jedną kwestię bardziej dotyczącą Prawa o ruchu drogowym. Rozumiem, że pan minister nie jest gospodarzem ustawy Prawo o ruchu drogowym, w związku z tym mam uprzejmą prośbę o zasięgnięcie opinii i udzielenie odpowiedzi na piśmie. W ostatnim okresie do biura poselskiego trafiają osoby głuchonieme, które mają olbrzymie kłopoty przy zdawaniu egzaminu na prawo jazdy. Jeżeli chodzi o egzamin testowy, to zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem na początku tego egzaminu może być tłumacz języka migowego, ale z chwilą, gdy on się rozpoczyna, osoba głuchoniema pozostaje sama z testem bez tłumacza języka migowego. To rozwiązanie, można powiedzieć, stworzone przez władzę publiczną, wyklucza osoby z niepełnosprawnościami, jeżeli chodzi o możliwość zdania egzaminu na prawo jazdy. Trzeba przygotować rozwiązania systemowe, które zmienią sytuację tychże osób i pozwolą im również zdawać egzaminy na prawo jazdy. Chodzi o stworzenie prawnej możliwości, aby ci ludzi mieli dłuższy czas na rozwiązanie testu, i rozwiązanie systemowe, to jest takie, aby w trakcie testu w okienku znajdował się tłumacz języka migowego. W ten sposób te osoby mogłyby zdawać egzamin na prawo jazdy. W związku z tym zwracam się z uprzejmą prośbą do pana ministra, aby w porozumieniu z ministrem właściwym podjął stosowne działania na rzecz umożliwienia osobom głuchoniemym zdawania testów na prawo jazdy. Dziękuję.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym zapytać o statystykę, jeżeli pan dzisiaj dysponuje danymi, proszę także o odpowiedź na piśmie, ile było złożonych w zeszłym roku zażaleń w sprawie zatrzymania prawa jazdy, jaka była statystyka ogólnie w poprzednich trzech latach, jeżeli chodzi o odbieranie prawa jazdy w Polsce.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym dalej pociągnąć ten wątek statystyczny. Panie ministrze, w ilu przypadkach wydaje się listy żelazne w Polsce? Jaka jest ich liczba rocznie? Czy mógłby pan podać takie przykłady? W ilu przypadkach następuje odmowa wydania tego listu? Jakie są główne tego powody? Znam przypadek jednego ze znanych w Polsce polityków, który wystąpił o list żelazny chyba trzy czy cztery lata temu, będąc za granicą. Otrzymał odmowę wydania listu, potem został aresztowany i deportowany do kraju, bo nie było możliwości zaskarżenia decyzji. Proszę o podanie danych, o których mówiłem. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Pięta
Data: 2013-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym bardzo serdecznie podziękować przedstawicielom wszystkich klubów parlamentarnych. Wszystkie kluby wyraziły pozytywną opinię poza 1/4 pozytywnej opinii klubu Solidarnej Polski. Chciałbym jednak zauważyć, panie pośle - zwracam się do pana posła Mularczyka - że tu nie chodzi o zadowolenie. Mam nadzieję, że chodzi o jakość stanowionego prawa. To jest najważniejsze. (Poseł Arkadiusz Mularczyk: Oczywiście.) To po pierwsze. Po drugie, w komisji nie tylko pan jest prawnikiem. Proszę zwrócić uwagę, zacznę od lewej strony, że jest pani poseł Szmajdzińska czy pan poseł Kownacki siedzący z prawej strony, czy pan poseł Pahl, czy przede wszystkim pan poseł marszałek Zych. Są to osoby z doświadczeniem prawniczym i, nie wypominając, myślę, że stanowiłyby przynajmniej dużą konkurencję dla pana, jeśli chodzi o wiedzę. Chciałbym jeszcze nawiązać do jednej kwestii, do projektów. Rzeczywiście tzw. kapanie projektami stanowi obciążenie i jest bardzo szkodliwe dla tworzenia prawa. Chciałbym poinformować, że w sekretariacie komisji tych projektów jest bardzo dużo. Nie tylko pan, ale myślę, że wszyscy prawnicy, wszyscy obywatele wiedzą, że tak częste zmiany nie stanowią o stabilności i jakości prawa. Jeszcze raz dziękuję wszystkim za zgodną i merytoryczną pracę zarówno w podkomisji, jak i w komisji. Dziękuję bardzo.
Mówca: Iwona Kozłowska
Data: 2013-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Temat, który wielokrotnie był podejmowany podczas debaty, którą przed chwilą zakończyliśmy. Czy w związku z przyjętą ustawą, tzw. przedszkolną, proponowany projekt ustawy przewiduje rozwiązanie umożliwiające zatrudnianie specjalistów nieposiadających kwalifikacji pedagogicznych do prowadzenia zajęć dodatkowych w przedszkolach? Chodzi mi o jasno określone kryteria, które muszą zostać spełnione, oraz procedury, którymi będą kierowały się samorządy przy zatrudnianiu osób, które nie mają przygotowania pedagogicznego. Bardzo dziękuję.
Mówca: Lech Sprawka
Data: 2013-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dwa pytania. Pierwsze. W dalszym ciągu w przypadku pierwszego etapu rekrutacyjnego brak jest kryterium dochodowego, a pragnę zwrócić uwagę, że jest np. kryterium: samotne wychowywanie. Pragnę też zwrócić uwagę, że wśród osób samotnie wychowujących są dwie kategorie. W przypadku pierwszej grupy to kryterium jest w pełni uzasadnione, a druga grupa to np. nieformalne związki. Proszę zwrócić uwagę: jeśli chodzi o kryterium dochodowe, nie ma szans przyjęcia w pierwszym etapie rekrutacyjnym, a tego typu sytuacja jest uwzględniona. Czy to w ogóle nie jest w tym zakresie przepis dyskryminujący, panie ministrze? I drugie pytanie. Hipotetyczna sytuacja: gmina ma tyle miejsc, ile ma sześcio- i siedmiolatków. Ma dokładnie tyle miejsc, ile jest dzieci z tych dwóch roczników. Teraz dopuszczamy do postępowania rekrutacyjnego, w którym biorą udział trzy- i czterolatkowie. W jaki sposób zapewnić obowiązek wychowania przedszkolnego dla pięcio- i sześciolatków, jeżeli rekrutujemy do przedszkoli, a wszystkich równocześnie uwzględniamy w pierwszym etapie rekrutacji? Jeszcze raz podkreślam ten problem. Jeżeli nie ma obwodów ani nie ma przyjęcia z urzędu, doprowadzamy do takiej sytuacji, że dla części tych (Dzwonek), dla których jest obowiązek wychowania przedszkolnego, może nie być miejsc. Dziękuję.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym zapytać o przekazywanie szkół samorządom i spółkom przez organy założycielskie, jakimi są gminy. W uzasadnieniu do projektu państwo napisaliście, iż wprowadza się zakaz powierzania zadań oświatowych, w tym przekazywania do prowadzenia szkół i placówek, także małych szkół liczących do 70 uczniów, spółkom komunalnym tworzonym przez jednostki samorządu terytorialnego, to jest głównie gminy, lub w których taka jednostka samorządu ma udziały. Panie ministrze, jest jakaś przyczyna, zresztą ten proceder jest coraz bardziej powszechny, w tym sensie powszechny, że samorządy widzą tu interes. Czy nie jest pies pogrzebany w wysokości subwencji przede wszystkim, która jest zbyt mała, a zamiast ją waloryzować w odpowiedni sposób, państwo tę subwencję zmniejszacie, wskutek czego gminy, broniąc się w szczególny sposób, zamykają szkoły w ośrodkach wiejskich, tam gdzie rzeczywiście te małe szkoły są na pograniczu opłacalności z punktu widzenia gminy, a uciekając w ten sposób, nie tylko uciekają od dokładania do systemu oświaty w gminach, ale przede wszystkim uciekają od realizacji Karty Nauczyciela. To jest bardzo niepokojące. (Dzwonek) Moje pytanie jest następujące: A co będzie, jeśli znajdzie się to w ustawie dotyczącej szkół, które już są przekazane i które zarządzają? Czy wycofacie się z tego i w jaki sposób to będzie funkcjonować? Bo dzisiaj wprowadzenie zakazu to jest jedna sprawa, ale wiele szkół w Polsce już na takich zasadach funkcjonuje. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek
Data: 2013-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Uwaga ogólna: niestety, taka jakaś moda czy praktyka zapanowała w naszym Sejmie - nie wiem, czym to jest spowodowane, ale mam podejrzenia, nie będę tego wypowiadał - że są projekty ustaw, które są bardzo ważne, tak ważne, że w ciągu trzech dni, na jednym posiedzeniu, musimy je przegłosować. Potem następuje skutek: idzie to do trybunału, trybunał rozpatruje, potem jest powrót na salę i jest zamieszanie i śmiech zainteresowanych, jeśli chodzi o Polaków: Jak wy pracujecie w tym Sejmie, od czego są legislatorzy, co wy wyczyniacie, gdzie jest rząd? I tak dalej, takie są uwagi. Druga sprawa. Jest oczywiste, że kto funkcjonował w przestrzeni publicznej jako organ wykonawczy, jako samorząd, wie, że pewne kwestie tak się w uchwale konstruowało, żeby niektóre sprawy - przepraszam, że to powiem - przepchnąć. W tym projekcie ustawy też są, oprócz kwestii rekrutacji, inne sprawy. Przepraszam, nie wyrokuję, bo być może to było potrzebne, było z tym tematem związane, ale czyni się to niepotrzebnie. Po co? Trzeba zająć się tym ekstra w innej ustawie. I trzecia sprawa. Panie ministrze, w tej ustawie jest kolejny zapis dotyczący obciążenia samorządów. Byłem prezydentem miasta i już w 2000 r. pukaliśmy do ministerstwa w związku z tym, że niestety samorządy mają mało pieniędzy na prowadzenie szkół. (Dzwonek) I co ustawa, to dalej obciążamy. Przecież przy poprzednim głosowaniu na poprzednim posiedzeniu Sejmu też to miało miejsce: znów obciążenie samorządów. Skąd samorządy na to wezmą? Wiem, że biedę trzeba dzielić, ale może nie do tego stopnia, bo padniemy razem. Dziękuję.
Mówca: Dariusz Piontkowski
Data: 2013-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym zwrócić uwagę na art. 14 ust. 4b, który jest nowelizowany. Jest tam mowa o obowiązku dyrektora przedszkola wskazania rodzicom miejsca, jeżeli będzie za mało miejsc w przedszkolach prowadzonych przez gminę na jej terenie. Co się stanie, gdy jednak nie będzie również niepublicznych przedszkoli, które będą mogły takie dziecko przyjąć, a także i w sąsiednich gminach takich miejsc nie będzie? Jak wójt, burmistrz, prezydent wykona obowiązek ustawowy wskazania przedszkola, do którego rodzic będzie mógł posłać dziecko, jeżeli takich wolnych miejsc w innych przedszkolach nie będzie? Element drugi. Wrócę do wątku dotyczącego dodatkowych obciążeń dla samorządów. W trakcie prac w podkomisji i w komisji wskazywaliśmy, że wprowadzenie systemów informatycznych będzie wymagało pewnych dodatkowych kosztów. Czy państwo byli w stanie sprawdzić, w ilu miastach tego typu elektroniczny system rekrutacji już obowiązuje? Jakie są mniej więcej koszty i ile samorządów w Polsce będzie zobowiązanych do wprowadzenia tego typu systemu? Jakie będą to łącznie koszty? Ile jest firm, które oferują tego typu usługi? I element ostatni, o którym mówił pan poseł Sprawka, dotyczący weryfikacji wiarygodności i prawdziwości oświadczeń rodziców, którzy będą chcieli, aby ich dzieci zostały przyjęte do przedszkoli. Czy uważają państwo, iż zapisy, które znalazły się w ustawie, umożliwią dyrektorom przedszkoli weryfikowanie w sposób prawidłowy prawdziwości oświadczeń, zwłaszcza dotyczących stanu cywilnego czy stosunku pracy? (Dzwonek) Dotychczasowa praktyka pokazywała, że po to, aby dziecko zostało przyjęte, rodzice, niestety, czasami dawali fałszywe świadectwo tego, w jakim stanie się znajdują. Dziękuję bardzo.
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2013-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Szanowna Pani Marszałkini! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Chciałbym zapytać o kwestię rekrutacji, bo to jest ważny temat, ważna sprawa w przypadku gmin, które graniczą z innymi gminami, z których przenikają uczniowie. Na szczęście rodzice o tym decydują, mimo to, że szkoła gminna wysyła powiadomienie, iż dane dziecko powinno przyjść 1 września do szkoły prowadzonej przez miejscowy samorząd. Rodzice mają tę możliwość i wybierają szkołę na podstawie tego, co wiedzą na temat funkcjonowania szkół w danym rejonie. Moja gmina graniczy z trzema gminami: Głowno, Piątek i Bedlno, i jest tak, że wiele dzieci z tych gmin chodzi do szkół, które są na terenie naszej gminy, ale to są szkoły prowadzone nie tylko przez samorząd, ale również przez dwa stowarzyszenia. Samorząd gminny poprzez swoje szkoły informuje zawsze przed 1 września, że te dzieci... Nie ma obwodu, bo to jest tak, że szkoły prowadzone przez stowarzyszenie nie mają tzw. obwodu, natomiast gmina ma obwód w postaci swojej jednostki terytorialnej, czyli miejscowej gminy. Mam pytanie. Czy te przepisy, które będą wprowadzone, nie spowodują zamieszania w przypadku rekrutacji, że rodzice będą w pewien sposób zobowiązani posyłać dziecko (Dzwonek) do szkoły miejscowego samorządu czy też nie? Chciałbym, żeby pan minister precyzyjnie odpowiedział. Dziękuję.
Mówca: Ryszard Zawadzki
Data: 2013-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym zapytać, czy przy większym naborze, przy większej liczbie kandydatów, np. do gimnazjów, liceów, będą podawane do publicznej wiadomości kryteria przyjęcia do szkoły po ogłoszeniu wyników? To czasem budziło emocje, albowiem dotychczas takie kryteria były podawane na żądanie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Teresa Hoppe
Data: 2013-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Projekt ustawy, nad którym debatujemy, zakłada, że od 2017 r., czyli praktycznie od chwili wejścia w życie tej ustawy, w przeciągu trzech lat obowiązkiem nauczania przedszkolnego będą objęte wszystkie czterolatki. W związku z tym mam pytanie: Czy będzie się to wiązało z budową nowych obiektów czy wystarczy istniejąca baza lokalowa? Czy w ogóle ktoś badał, analizował sytuację w tym zakresie? Dziękuję.
Mówca: Urszula Augustyn
Data: 2013-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Panie Posłanki! Panowie Posłowie! Rozumiem prawo opozycji, w zasadzie za każdym razem, kiedy cokolwiek się zaczyna analizować, rozważać, to opozycja mówi nie. I tym razem opozycja bardzo elegancko wywiązuje się ze swojego zadania. Jak mówimy, że chcemy pracować sprawnie, opozycja mówi: za szybko, niedobrze. Ale jak mówimy, że od stycznia pracujemy, ministerstwo pracuje nad tą ustawą i przeprowadziło konsultacje itd., to znowu za długo. Więc tak naprawdę ta opozycja trochę jest, przynajmniej w niektórych wypadkach, niezdecydowana, czy to za szybko czy za wolno. Przede wszystkim jest taki tryb, który przewiduje regulamin, który służy właśnie do rozwiązywania problemów, przy których czas jest istotny. A nam bardzo zależy na tym, skoro nie wprowadzamy właściwie żadnych rewelacyjnych, nowych rozwiązań, bo proces rekrutacyjny - i tutaj proszę pana ministra o potwierdzenie moich słów bądź też zaprzeczenie im, jeżeli się mylę - odbywa się od wielu, wielu lat, a wyrok trybunału nakazał nam zapisanie tych zasad rekrutacji na poziomie ustawy. To znaczy nie wprowadzamy żadnego rewelacyjnego, nowego rozwiązania, a zapisujemy w formie ustawy te praktyki, te działania, które w samorządach są doskonale przećwiczone, przeanalizowane, udoskonalane. Nadajemy im odpowiednią formę prawną, taką, o jaką poprosił czy też jaką zlecił nam Trybunał Konstytucyjny. Ten tryb pilny, chciałabym podkreślić, to jest tryb absolutnie regulaminowy (Dzwonek) i on naprawdę często się zdarza i powinien zdarzać, w związku z tym naprawdę nie widzę powodu, dla którego poseł, który musi przyjechać na posiedzenie komisji w tygodniu tzw. niesejmowym, natychmiast wszczyna awanturę. Pytanie do pana ministra. Proszę potwierdzić, czy Trybunał Konstytucyjny w swoim poleceniu, w swoim zadaniu, które dał Wysokiej Izbie, sięga ponad coś, co do tej pory było normalną praktyką w samorządach i z czym spotykali się i rodzice, i opinia publiczna. Drugie pytanie: Czy przygotowane przez państwa rozwiązanie, przygotowana ustawa, nowelizacja była wcześniej konsultowana czy tylko mamy do czynienia z tymi dwoma tygodniami, kiedy pracujemy naprawdę w intensywny, ale moim zdaniem też szalenie merytoryczny sposób, ponieważ paleta opinii, jakich zażądała opozycja, też jest szeroka i wszyscy mogli się z tymi opiniami zapoznać. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, mam do pana pytanie i będę prosił o odpowiedź na piśmie, żeby pan dokładnie przeanalizował tę sprawę, bo dotyczy ona, można powiedzieć, już setek tysięcy tzw. nauczycieli wspomagających w szkołach. Wiemy, jaką rolę odgrywają w klasach, gdzie są dzieci z orzeczeniem niepełnosprawności. Dzisiaj z tej racji, że samorządy mają coraz mniej pieniędzy, pojawiła się w Polsce praktyka, która jest szkodliwa przede wszystkim dla dzieci. Dyrektorzy szkół często zmuszają tych nauczycieli, by zmieniali umowę o pracę, przekwalifikuje się ich na tzw. pedagogów specjalnych. Uchwały rad gmin, miast wyznaczają tym nauczycielom pensum pracy. Dzisiaj mamy taką sytuację, że w jednej szkole nauczyciele wspomagający pracują na podstawie Karty Nauczyciela, w innej szkole jest to Kodeks pracy, w jednej szkole zajmują się dziećmi 18 godzin, chodzi o koncentrację, zmęczenie itd., w innej szkole tymi samymi dziećmi zajmują się 30 godzin. Oczywiście skierowano setki spraw do sądów pracy i jest różne orzecznictwo. Dlatego prosiłbym o odpowiedź na piśmie, jak ministerstwo ustosunkowuje się do tego, czy samorządy mają prawo omijać w ten sposób Kartę Nauczyciela, bo to jest omijanie Karty Nauczyciela, czy samorządy mają prawo działać na szkodę dziecka. Bo tu nie chodzi już o nauczyciela, chodzi przede wszystkim o dziecko. Dlaczego w jednej szkole w Polsce jest nauczyciel wspomagający na takich zasadach, jak był dawniej (Dzwonek), a w innej jest już na zasadach tzw. pedagoga specjalnego. Czy w ogóle można dokonywać takich zmian? Proszę o odpowiedź na piśmie.
Mówca: Marek Domaracki
Data: 2013-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałkini. Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam takie pytanie do pana ministra: Ilu nauczycieli w Polsce nie posiada kwalifikacji pedagogicznych do prowadzenia zajęć lekcyjnych? Proszę tutaj o wyszczególnienie, ile takich osób prowadzi zajęcia z religii. Dlaczego pytam? Otóż po ostatnich haniebnych słowach niejakiego ks. Bochyńskiego z Piotrkowa Trybunalskiego, który otworzył szkołę podstawową w Piotrkowie, sądzę, że może być bardzo wiele takich osób, które po prostu nie posiadają żadnych, absolutnie żadnych kwalifikacji. Dziękuję bardzo.