Mówca: Jacek Świat
Data: 2018-05-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przedstawiam stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość na temat ustawy o szczególnych rozwiązaniach wspierających osoby o znacznym stopniu niepełnosprawności. Wysoka Izbo! I konstytucja, i światowa Konwencja praw osób niepełnosprawnych nakładają na państwo obowiązek opieki, szczególnej opieki nad osobami niepełnosprawnymi, ich rodzinami, opiekunami. Wszyscy wiemy, że realizacja tego obowiązku nie jest łatwa organizacyjnie i jest bardzo kosztowna. Rząd Prawa i Sprawiedliwości stopniowo stara się zwiększać zakres tej opieki, korzystając z coraz lepszej kondycji finansowej państwa. I tak należy odczytywać ten projekt, o którym dziś rozmawiamy, projekt, który nawet najtwardsza opozycja nazywała krokiem w dobrą stronę. Trzeba tu przypomnieć, że tych kroków było i jest wiele. Przypomnijmy, że równolegle rozpatrujemy projekt ustawy podnoszącej rentę socjalną. Przypomnijmy, że program 500+ objął 90% dzieci niepełnosprawnych. Od stycznia wzrosło świadczenie pielęgnacyjne. Świadczeniem wychowawczym na drugie dziecko niepełnosprawne objęliśmy drugiego rodzica. Wdrażamy program ˝Za życiem˝ wspierający rodziny, którym urodziło się dziecko z niepełnosprawnością. Startuje wieloletni program Dostępność+, przewidziane jest ogromne finansowanie, program, który ma przełamywać bariery architektoniczne, techniczne. Zwiększyliśmy dofinansowanie do kosztów pobytu w WTZ-ach i do zakupu sprzętu rehabilitacyjnego, do funkcjonowania środowiskowych domów samopomocy. Można by tę listę jeszcze wydłużać. Mogę powiedzieć z satysfakcją, że przez te 2,5 roku zrobiliśmy dla osób niepełnosprawnych, myślę, więcej niż nasi poprzednicy przez dwie kadencje. I dopiero w tym kontekście widać sens ustawy, nad którą pracujemy. Ustawa - już była o tym mowa, więc tylko przypomnę - ma generalnie cztery punkty: zniesienie okresów użytkowania wyrobów medycznych, prawo do korzystania poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej oraz z usług farmaceutycznych udzielanych w aptekach, prawo do korzystania ze świadczeń specjalistycznych bez konieczności uzyskania skierowania, bezlimitowe finansowanie przez NFZ świadczeń z zakresu rehabilitacji leczniczej. To są postulaty, z którymi bardzo często spotykam się w swojej codziennej pracy poselskiej, a bardzo często pracuję, kontaktuję się właśnie z organizacjami i z osobami niepełnosprawnymi. Mamy oczywiście świadomość, że przed nami wiele wyzwań, że lista potrzeb jest bardzo długa, ale też ze zdumieniem słyszę, że największymi krytykami tych rozwiązań są ci, którzy rządząc, sami mieli wiele lat, by pewne sprawy rozwiązać. Dziś te problemy, o których mówimy, to w dużym stopniu spadek po was. Czy nam się udaje w pełni te wszystkie problemy rozwiązywać? Pewnie będziemy się różnić zdaniami, ale przynajmniej próbujemy i mamy, jak myślę, niezłe efekty. Oczywiście te prace nad poprawieniem jakości życia, godności życia niepełnosprawnych, ich rodzin i bliskich trzeba kontynuować. Myślę, że trzeba to robić przede wszystkim odpowiedzialnie, tzn. po pierwsze, nie dzielić, nie forować żadnej z grup, żadnego ze środowisk osób niepełnosprawnych czy innych grup społecznych; po drugie, budować rozwiązania systemowe, a więc spójne, a nie chaotyczne; po trzecie, wykazać dbałość o budżet państwa. Nie możemy wydać więcej, niż zarabiamy. Byłoby to przecież zupełnie bez sensu i byłoby to nieodpowiedzialne. Sądzę, że w przypadku ustawy, nad którą pracujemy, wykazano się tą odpowiedzialnością, i dlatego mój klub ją oczywiście poprze. Tak już półprywatnie chciałbym też zaapelować do innych klubów o przyjęcie tej ustawy, o jej zaaprobowanie i chciałbym zaapelować do pań, które protestują, żeby ten protest przerwały (Dzwonek), zawiesiły, bo przecież krok po kroku realizujemy wszystkie postulaty tego środowiska. Dziękuję bardzo. (Oklaski)