Mówca: Barbara Chrobak
Data: 2018-02-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Polskie prawo karne po 1989 r. tworzone było w duchu liberalizmu. Ton tym przemianom nadawała krakowska szkoła prawa karnego, której przewodzili profesorowie Zoll i Buchała. Tendencje liberalne nie tylko zdobywały poklask środowisk prawniczych, klasy politycznej, ale również odbierane były dobrze przez Polaków, którzy zapamiętali, jak instrumentalnie korzystano z sankcji karnych w okresie PRL-u. Ta pamięć jednak nie trwała długo, bo Polacy widzieli coraz większą bezbronność państwa wobec przestępców. Liberalny entuzjazm doprowadził m.in. do likwidacji instytucji konfiskaty majątku, która dopiero teraz, po ponad ćwierć wieku, pod pojęciem konfiskaty rozszerzonej wróciła do polskiego systemu prawa karnego. Dzięki liberalnej szkole prawa karnego przez 27 lat można było rozkradać bezkarnie Polskę i okradać Polaków. To liberalni profesorowie z Krakowa namówili polityków, ażeby karę śmierci zastąpić nie dożywociem, ale karą 25 lat pozbawienia wolności, bo przecież przestępcy podlegają resocjalizacji. I powstało lex Trynkiewicz. Pedofile i zabójcy wychodzą stopniowo z zakładów karnych, bo panowie profesorowie omamili polityków fikcją resocjalizacji. Jeśli czytamy podręczniki prawa karnego i komentarze z tamtych czasów, to widzimy, że ich głównym założeniem w sferze polityki karnej jest jak największe rozszerzenie władzy sędziów w dziedzinie kształtowania wymiaru kar. Stąd niskie dolne granice zagrożenia karą pozbawienia wolności, ale również stosunkowo niskie górne granice, tym razem w imię ideologii liberalnej. Pracowałam w wymiarze sprawiedliwości przez wiele lat i wiem, że droga wyznaczona w polityce karnej po 1989 r. z małymi wyjątkami, kiedy ministrem sprawiedliwości był Lech Kaczyński i kontynuatorzy jego myśli, była drogą błędną. I to widać, szanowni państwo, w orzecznictwie dotyczącym przestępstw seksualnych. Co trzeci gwałciciel jest skazywany na karę w zawieszeniu. Przypomnę wyrok, który zapadł w bielskim sądzie okręgowym w sprawie zbiorowego gwałtu w Pietrzykowicach w grudniu 2013 r. Oskarżeni, w tym syn znanego polityka, zostali uznani winnymi i otrzymali kary od 1 roku i 3 miesięcy do 2 lat w zawieszeniu na 5 lat. Kolejna sprawa. Kiedy nikogo nie było w domu, Piotr G. wszedł do pokoju, w którym spała w łóżeczku mała 2-letnia Nikola, jego córeczka, i brutalnie ją zgwałcił. Potem zostawił okaleczone dziecko i poszedł pić. Ranną dziewczynkę znalazła matka. Ile dostał Piotr G. od polskiego sędziego? 5 lat. A mógł trzy razy tyle. I to jest rzecz niedopuszczalna. Mamy sytuację, w której 10% sprawców gwałtów wobec dzieci nie idzie do więzienia, bo sędziowie orzekają kary w zawieszeniu. Mówię to z ogromnym smutkiem, ale doszliśmy do punktu krytycznego, w którym państwo, a konkretnie władza wykonawcza i ustawodawcza, musi chronić obywateli nie przed przestępcami seksualnymi, ale przed wychowanymi na podręcznikach prof. Zolla sędziami. Krótko mówiąc, mamy obecnie sytuację, w której funkcja ochronna prawa karnego została całkowicie zdeformowana przez nieodpowiedzialne orzecznictwo. Naszą rolą jest teraz zawężenie tego sędziowskiego uznania tak, aby państwo skutecznie broniło ofiary przed zboczeńcami, gwałcicielami i pedofilami, bo jak mówiłam, sędziowie stosowali zawieszenie kary więzienia nawet w stosunku do sprawców zgwałceń dzieci. Trzeba też wyraźnie podkreślić, że gwałty to specyficzna kategoria przestępstw, gdzie odsetek powrotności, czyli popularnej recydywy, jest dwukrotnie wyższy od średniej. Stąd słusznie projektodawcy wprowadzają obligatoryjność podwyższenia dolnej granicy ustawowego zagrożenia i zaostrzenie przesłanek warunkowego przedterminowego zwolnienia. Ze szczególną satysfakcją trzeba odnotować, że projektodawca dostrzegł problem dzieci jako ofiar gwałtu. Dlatego znamiona zbrodni zgwałcenia ze szczególnym okrucieństwem uzupełniono w projekcie o znamię zgwałcenia małoletniego poniżej lat 15. Cieszy również, że projektodawca zauważył zagadnienie wykonania kary w stosunku do przestępców seksualnych, a w szczególności potrzebę zwiększenia środków na Krajowy Ośrodek Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym w Gostyninie. Należy przyznać, że polityka karna tego rządu jest polityką przełomu w myśleniu o prawnokarnej reakcji państwa na przestępczość. Nie ma co ukrywać, że poprzednie rządy mrugały okiem do przestępców - i nie tylko tych w białych kołnierzykach. Naszym celem jest ochrona obywateli przed przestępcami. Naszym celem jest zwiększenie represji (Dzwonek) wobec gwałcicieli. I te cele łączą nas z autorami projektu, który uzyska poparcie klubu Kukiz’15. Dziękuję.