Mówca: Marek Wojtkowski
Data: 2013-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić oświadczenie w sprawie projektu ustawy, o której wspominała przed chwilą pani poseł sprawozdawczyni, o systemie powiadamiania ratunkowego. Pani poseł sprawozdawczyni w niezwykle rzeczowym sprawozdaniu nakreśliła zmiany zawarte w projekcie ustawy, dlatego też chciałbym tylko zasygnalizować najważniejsze elementy, na które, wydaje się, należałoby zwrócić uwagę. Projekt ustawy o systemie powiadamiania ratunkowego powstał na podstawie projektowanej w 2011 r. nowelizacji ustawy o zarządzaniu kryzysowym, której elementem miało być wprowadzenie przepisów dotyczących systemu powiadamiania ratunkowego. Mimo że założenia powyższej nowelizacji zostały przyjęte przez Radę Ministrów w dniu 22 czerwca 2011 r., w dniu 26 lipca 2011 r. Rada Ministrów odroczyła prace nad wyżej wymienionym projektem. System powiadamiania ratunkowego jest systemem krytycznym z punktu widzenia bezpieczeństwa obywateli. Efektem jego wdrożenia ma być poprawa dostępności usługi powiadamiania alarmowego i skrócenie czasu oczekiwania na reakcję służb ratunkowych na zgłoszenie, co tym samym poprawia bezpieczeństwo obywateli, zwiększa efektywność współdziałania służb. To jest podstawa całej nowelizacji. Projektowany system przede wszystkim polega na oddzieleniu funkcji odbioru zgłoszeń alarmowych od funkcji dysponowania zasobami ratowniczymi. Jest to rozwiązanie, które jest wdrażane w wielu krajach Unii Europejskiej, w szczególności w nowych. Państwa te w ramach zobowiązania do wdrożenia rozwiązań co do europejskiego numeru alarmowego 112 stworzyły nowoczesne i efektywne rozwiązania organizacyjne. Regulacja w sposób kompleksowy normuje zagadnienia z zakresu systemu powiadamiania ratunkowego, opierając ten system na centrach powiadamiania ratunkowego. Bazując na dotychczasowych doświadczeniach, zorganizowane zostaną centra powiadamiania ratunkowego według modelu operatorskiego, co już wskazała pani sprawozdawca, pracujące na terenie całego kraju według jednolitych standardów. Ustawa, o której mówimy, normuje przede wszystkim następujące zagadnienia z zakresu powiadamiania ratunkowego: zadania systemu powiadamiania ratunkowego, organy właściwe w sprawach powiadamiania ratunkowego, zadania organów i innych podmiotów, o których mowa powyżej, organizację całego systemu, w tym kwestie techniczne, zasady szkolenia operatorów numerów alarmowych, zasady finansowania systemu powiadamiania ratunkowego. Wprowadzana struktura podziału kompetencji w zakresie funkcjonowania tego systemu będzie następująca. Organem planującym i organizującym cały system ma być przede wszystkim minister właściwy do spraw administracji publicznej. Dodatkowo minister będzie odpowiadał za upowszechnienie wiedzy o numerach alarmowych. Wojewoda z kolei na poziomie niższym będzie tworzył tzw. CPR-y w strukturze urzędu wojewódzkiego lub będzie mógł, w drodze porozumienia, powierzyć ich organizowanie i prowadzenie staroście lub prezydentowi miasta na prawach powiatu, ewentualnie służbie, inspekcji lub straży wchodzącej w skład zespolonej administracji wojewódzkiej. Zadania tegoż systemu będą wykonywać CPR-y, które będą współpracować z Policją, Państwową Strażą Pożarną, dysponentami zespołów ratownictwa medycznego oraz fakultatywnie z innymi podmiotami, do których należy ochrona życia, zdrowia, bezpieczeństwa i porządku publicznego, mienia, środowiska, czyli mam tutaj na myśli przede wszystkim straże miejskie, pogotowia energetyczne, pogotowia gazowe. Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Na zakończenie chciałbym powiedzieć, że zmiany, o których wspomniałem, mają wymiar niezwykle praktyczny i merytoryczny, są bardzo istotne z punktu widzenia systemowego, a przede wszystkim są bardzo ważne z punktu widzenia bezpieczeństwa obywateli i państwa. W związku z tym nowelizacja będzie popierana przez klub Platforma Obywatelska i bardzo proszę o przyjęcie tej nowelizacji. Dziękuję bardzo.