Mówca: Bolesław Grzegorz Piecha
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość w sprawie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym. Przypomnę, że druki, które to sygnują, to druki nr 850 i 877. Na początku taka dygresja - lepiej późno niż wcale. (Poseł Maciej Orzechowski: Ktoś to musiał zrobić.) Natomiast zastanawiam się, co się dzieje w Ministerstwie Zdrowia, czy przypadkiem w komputerach, w świadomości Ministerstwa Zdrowia nie grasuje jakiś wirus, który dzisiaj zaatakował również moje struny głosowe, powodujący, że ministerstwo w ogóle nie dostrzega żadnych zmian, ani nie dostrzega tego, co dzieje się w systemie. A ten system po prostu działa, jak działa i potrzebuje różnego rodzaju wsparcia. To wsparcie nie może być tylko w kwestii finansowej, ale musi być również merytoryczne wsparcie. To wsparcie merytoryczne polega na tym, że oprócz karetek, oprócz helikopterów są jeszcze ludzie. Premier i pani marszałek, poprzednia minister zdrowia, wycierali sobie... cały czas różnego rodzaju hasłami, że najważniejszy jest kapitał ludzki. I co? I o tym kapitale ludzkim, czyli o specjalistach, którzy w tym systemie powinni pracować, nagle rząd zapomniał, zaciął się, zawiesił się. (Poseł Maciej Orzechowski: No jak? Specjalizował.) Przyszli na ratunek posłowie, którzy na szybko przygotowali taką nowelizację ustawy, żeby zapewnić możliwość kontraktowania świadczeń opieki zdrowotnej związanych z Państwowym Ratownictwem Medycznym, głównie w zakresie tzw. karetek ˝S˝, czyli specjalistycznych, gdzie te kwalifikacje muszą być jasno określone. Gdybyśmy tego nie przyjęli, to w systemie brakowałoby ok. 600, 700, a może 800 lekarzy, którzy mają uprawnienia do jeżdżenia taką karetką i prawdopodobnie ta część systemu związana ze specjalistycznymi zespołami wyjazdowymi by się mogła zawalić albo by nie funkcjonowała. Skąd więc ta nowelizacja ustawy? Artykuł 35 pominę, bo to rzeczywiście artykuł, który powinien być dawno temu usunięty przy okazji innych nowelizacji i innych praw, ponieważ on daje kolejne delegacje, tak jak inne akty prawne, które dotyczą tego samego, czyli warunków technicznych, sanitarnych, merytorycznych opisanych w innych ustawach. Natomiast clou jest art. 57. Byłoby może nawet nie najgorzej, gdybyśmy przyjęli to, co w uzasadnieniu do druku nr 850 przesłali posłowie Platformy Obywatelskiej. Ale w trakcie prac komisji okazało się, że posłowie poszli dalej. Otóż już nie trzeba żadnego doświadczenia liczonego w latach, trzeba mieć tylko wypracowane wykonywanie zawodu lekarza w szpitalnym oddziale ratunkowym, w zespole ratownictwa medycznego czy zespołach publicznego ratownictwa medycznego i - tu już uwaga - w izbie przyjęć w liczbie 3000 godz. Patrzę na stronę 40 takiego oto opracowania Najwyższej Izby Kontroli: Finansowanie i funkcjonowanie systemu ratownictwa medycznego w Polsce. Tam kontrolerzy podkreślają, że rekordziści pracujący w tym systemie potrafili wypracować w ciągu miesiąca 662 godziny, sic!, koniec, kropka. W związku z tym okazuje się, że trzeba tak działać przez 4, 5 miesięcy i uzyskać status uprawnionego, wykwalifikowanego pracownika, lekarza, który może jeździć w specjalnym zespole, w specjalistycznym zespole ratownictwa medycznego. Kłania się sławne hasło - myślałem, że odeszło do historii - nie matura, lecz chęć szczera... Otóż chęć szczera kogoś, kto pracuje po 600 godzin w ciągu 5 miesięcy, wystarcza, aby spełniał on warunki wyjątkowego specjalisty, który w tym zespole jeździ, bo ta karetka ˝S˝ nie jeździ do grypy i do innych zachorowań, tylko do najpoważniejszych zdarzeń w systemie ratownictwa. I przeciwko temu będziemy oczywiście protestować. Osobną sprawą jest, oczywiście, rola Ministerstwa Zdrowia, które na posiedzeniu Komisji Zdrowia w ogóle tego nie kwestionowało. I tu będzie pewnie pytanie, czy minister również popiera to hasło, ten slogan: nie matura, lecz chęć szczera zrobi z ciebie lekarza systemu ratownictwa medycznego. Mam nadzieję, że ministerstwo tego nie będzie popierało. Osobną sprawą jest to, z czym mamy do czynienia, a czego ustawa nie dotyka, to znaczy, że mamy państwowy system ratownictwa medycznego, w którym jak nic grasują podmioty prywatne. I wygląda na to, że pieniądze, owszem, są publiczne, czyli państwowe, ale zyski - prywatne. I to jest kwestia, nad którą, myślę, posłowie i rząd powinni się w najbliższym czasie zastanowić: czy chcemy mieć państwowy system ratownictwa medycznego czy państwowego płatnika, a zyski jak najbardziej prywatne. I czy w związku z tym nie będzie się przypominała stara sentencja, która powstała kilka lat temu, a dotyczyła słynnej posłanki Sawickiej, że kręcenie lodów na systemie ochrony zdrowia będzie. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Maciej Orzechowski: Stare, myślałem, że będzie coś nowego.) Panie marszałku, przedstawię jeszcze poprawkę do tej ustawy w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość.