PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Włodzimierz Nykiel
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Usłyszeliśmy przed chwilą twierdzenie dotyczące złego stanu nauki polskiej... (Poseł Marzena Machałek: Nie najlepszego.) Niech będzie. ...nie najlepszego stanu nauki polskiej i drogi wyjścia z tej sytuacji: to podporządkowanie ministerstwu instytutów badawczych. Otóż chciałbym powiedzieć, że sprawa stanu nauki polskiej to bardzo szeroki temat. Bardzo wiele czynników wpływa na tę kondycję, ale pozwolę sobie wskazać tylko jeden. Powołuję się na artykuł pana prof. Woźnickiego, szefa rady głównej, sprzed chyba 1,5 roku. Otóż on podaje dane, zgodnie z którymi polska nauka w Europie jest na miejscu 6., więc może nas to nie satysfakcjonować, ale pod względem finansowania - na 20. To może nie jest tak źle. Zwiększmy finansowanie tej nauki. (Poseł Marzena Machałek: 8 lat, 8 lat.) (Głos z sali: Mogliście to zrobić, mieliście na to 8 lat.) Teraz sprawa następna. Na niedawnym spotkaniu z panem premierem Gowinem rozmawialiśmy także o instytutach badawczych i w toku rozmowy otrzymaliśmy informację, że zostały podjęte prace nad nowymi regulacjami, w których bierze się pod uwagę różne kategorie instytutów, różną sytuację instytutów. (Dzwonek) Pan premier wyraził gotowość do konsultacji, a więc jest zupełnie inaczej niż w przypadku tego projektu związanego ze środowiskiem. Moje pytanie dotyczy tego, jak bardzo te prace są zaawansowane. Mówiła o tym także pani wiceminister rozwoju na posiedzeniu tej komisji nadzwyczajnej. Jak bardzo te prace są zaawansowane? Kiedy można spodziewać się pierwszych rezultatów tych prac? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Włodzimierz Karpiński
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pochodzę z pięknego miasta, w którym prowadzi działalność pięć instytutów, z czego trzy mają tam swoją siedzibę, dwa są instytutami państwowymi. Muszę powiedzieć, że znakomicie przysługują się rozwojowi polskiej nauki i polskiej gospodarki, generalnie Polsce. Biorąc pod uwagę tę zmianę, o której tu była mowa, która idzie w ślad za zmianą ustawy o służbie cywilnej, prokuraturze, o zmianach składów personalnych w spółkach Skarbu Państwa, rozumiem, że to wszystko ma swoje uzasadnienie, bo - jak mówił klasyk myśli politycznej i praktyk przełomu XIX i XX w. - kadry decydują o wszystkim. Natomiast słuchałem pytań posłanek z klubu Prawo i Sprawiedliwość, które pytają pana ministra, jak ta zmiana przyczyni się do tego, żeby te instytuty działały efektywnie, i uprzedzę pana ministra. Odpowiem, że te zmiany dobrze się przysłużą. Pan minister tak odpowie: na pewno się do tego przyczynią. To jest tak jak w przypadku tych omawianych wcześniej przeze mnie obszarów, jeśli chodzi o gospodarkę czy służbę cywilną. Natomiast chciałbym zapytać pana ministra, w końcu ministra nauki i szkolnictwa wyższego: Dlaczego ignorowane jest stanowisko jednak gremiów, które są... Bo ja rozumiem debatę polityczną. Tutaj jesteśmy i na to skazani, i po to wybierani, żeby spór polityczny z taką wypadkową realizować dla dobra obywateli, ale ignorujecie państwo środowiska naukowe, Polską Akademię Nauk, Radę Główną Nauki i Szkolnictwa Wyższego, która bardzo krótko stwierdza, że nie można pozytywnie ocenić projektu z powodu braku konsekwentnej wizji rozwiązań systemowych, a projekt ogranicza się głównie do zmiany sposobu wyłaniania podstawowych organów instytutów, w szczególności rady naukowej oraz kierownictwa. Tak więc pytanie zasadnicze brzmi: Czy to jest jakiś sposób, taka stygmatyzacja waszych działań we wszystkich obszarach? Środowisk gospodarczych nie słuchacie, środowisk naukowych nie słuchacie. Dlaczego, panie ministrze? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Sitarski
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W Polsce funkcjonuje ponad setka publicznych instytutów badawczych, z czego ustawa obejmie 17. Tych 17 jednostek będzie miało statut państwowego instytutu badawczego z dotacją celową. Oczywiście wybierze się dyrektorów, rozdzieli się dotacje, dokupi się więcej nieruchomości, skasuje się czynsze, być może zakupi się jakiś nowy samochód albo dwa, dotankuje się paliwa i generalnie wszystkie te czynności spowodują, że kolejne pieniądze zostaną wyrzucone, że tak powiem, w kosmos. Moje pytanie odnosi się do kluczowego tutaj problemu: Co z zapowiedziami skomercjalizowania instytutów, mówiąc prościej, przekształcenia ich w firmy? Czy te zapowiedzi w ogóle będą realizowane? I czy to jest kwestia tylko obsadzenia stanowisk na zasadzie: byle do następnych wyborów? Dziękuję bardzo.
Mówca: Norbert Kaczmarczyk
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Projekt ustawy daje ogromne możliwości decyzyjne ministrowi w zakresie powoływania dyrektorów instytutów badawczych. Owszem, daje to kolejne możliwości nadzoru, jednak rodzi również obawy, że możliwości te będą nadużywane. Czy planuje się weryfikację i kontrolę decyzji ministra? Jeżeli tak, to przez kogo? Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Kwiecień
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Chciałam powiedzieć, że Prawo i Sprawiedliwość charakteryzuje się jedną, najważniejszą cechą, która jest potrzebna w polityce: odwagą - odwagą do tego, żeby brać odpowiedzialność. Moim zdaniem, w moim odczuciu dosyć już rozmywania odpowiedzialności. Ta odpowiedzialność była rozmywana szczególnie przez ostatnich 8 lat. Mówiono: a, to konkurs wyłonił prezesa, dyrektora, dlatego ja minister, wiceminister nie mogę wziąć za to odpowiedzialności. To nie ja, to kto inny. Dlatego uważam, że obecnie obowiązujące regulacje zmieniają ten chory stan rzeczy. Obecnie przepisy uniemożliwiają prowadzenie skutecznego nadzoru nad instytutami badawczymi, w przypadku gdy dyrektor nie sprawuje swojej funkcji w sposób należyty. Taki stan jest niebezpieczny i musimy to zmienić. Bardzo serdecznie dziękuję za te zaproponowane zmiany. W związku z tym mam pytanie: Czy powołanie zastępców dyrektora przez ministra nadzorującego państwowy instytut badawczy będzie miało wpływ na podniesienie jakości pracy instytutu? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Lidia Burzyńska
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałam bardzo serdecznie podziękować wszystkim posłom za te głosy, i głosy przychylne, i głosy krytykujące, ponieważ podczas tej dyskusji na temat poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o instytutach badawczych właściwie mieliśmy możliwość tak naprawdę odpowiedzieć sobie na jedną rzecz. Co do tego państwo jesteście, wszyscy jesteśmy zgodni, że instytuty państwowe realizują politykę państwa. Tak więc z tego powodu, powiedział to, wyartykułował pan minister, minister jest odpowiedzialny za działania instytutów państwowych. Na szereg pytań i spostrzeżeń, które państwo posłowie kierowaliście do pana ministra, pan minister odpowiedział. Natomiast chciałam, proszę państwa, ustosunkować się do jednej rzeczy. Mianowicie padły tutaj zarzuty, że w ogóle nie było konsultacji ze środowiskami naukowymi. Pragnę podkreślić, że konsultacje ze środowiskami naukowymi odbyły się w podkomisji, która miała swoje posiedzenie 12 kwietnia i na to właśnie posiedzenie podkomisji były zaproszone wszystkie środowiska naukowe i one wówczas mogły... wyraziły swoje opinie... (Poseł Krystyna Szumilas: Bardzo krytykowały.) ...swoje zdanie. Pani poseł, pani mówi, że pojawił się głos krytyczny środowisk, dlatego też poselski projekt zmiany ustawy jest zawężony do państwowych instytutów badawczych. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Krystyna Szumilas: Ale podstawowe przepisy nie zostały zmienione.)
Mówca: Sprawozdawca Iwona Michałek
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Posłanki! Panowie Posłowie! Mam zaszczyt przedstawić Wysokiej Izbie sprawozdanie z prac Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży nad projektem ustawy o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, druki nr 429 oraz 503. Przepis art. 255 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym określa, że do dnia 30 czerwca 2016 r. nazwy uczelni powinny zostać dostosowane do wymagań określonych w art. 3 ustawy. W artykule tym określa się kryteria, których spełnienie upoważniałoby uczelnię do używania w nazwie tej uczelni wyrazu ˝uniwersytet˝ z dookreśleniem przymiotnikowym, np. ˝uniwersytet przyrodniczy˝, ˝medyczny˝ bądź ˝techniczny˝, lub takich nazw jak ˝politechnika˝, ˝akademia˝. Ma to związek z posiadanymi przez uczelnię i jej jednostki organizacyjne uprawnieniami do nadawania stopnia naukowego doktora. Jeśli zatem uczelnia posiada, uzyskała uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora co najmniej w 10 dyscyplinach, w tym co najmniej po dwa uprawnienia w każdej z trzech dziedzin nauki - pierwsza dziedzina to nauki humanistyczne, prawne, ekonomiczne, teologiczne, druga grupa to nauki matematyczne, fizyczne, nauki o ziemi lub techniczne, trzecia to nauki biologiczne, medyczne, chemiczne, farmaceutyczne, rolnicze, weterynaryjne - wówczas wyraz ˝uniwersytet˝ może być używany w nazwie tej uczelni. Bierzemy pod uwagę fakt, że zbliża się termin wykonania obowiązku wynikającego z wyżej przywołanych rozporządzeń i ustaw, a niektórym uczelniom mimo wysokiej jakości kształcenia, szerokiej oferty dydaktycznej i unikatowych projektów naukowo-badawczych oraz istotnego kluczowego znaczenia dla rozwoju regionu i ich elitotwórczej roli nie udało się spełnić tych wymogów. Dlatego też uznając, że pozbawienie ich szansy na wykonywanie tej pracy, co leży zarówno w ich własnym interesie, jak i uogólnionym interesie polskiej nauki, komisja wnosi o przyjęcie proponowanych zmian, czyli o przesunięcie terminu, w jakim mogą być dokonane zmiany nazw uczelni, tj. przedłużenie do 30 czerwca 2020 r. terminu na dostosowanie nazw uczelni do wymagań określonych w art. 3 ustawy. Również chcę nadmienić, że proponowany projekt ustawy nie spowoduje skutków finansowych dla budżetu państwa i budżetów jednostek samorządów terytorialnych, nie stanowi także przedmiotu regulacji prawa Unii Europejskiej. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Szumilas
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Omawiany dzisiaj projekt ustawy zmienia właściwie jeden artykuł, art. 255, ustawy o szkolnictwie wyższym, tj. dotyczy przesunięcia terminu na dostosowanie się uczelni do wymogów związanych z określeniem nazwy uczelni. Uczelnia może używać określonej nazwy w przypadku, gdy spełnia ściśle określone w ustawie warunki. Te ściśle określone w ustawie warunki gwarantują jakość pracy uczelni. To są warunki, które nie tylko wpływają na atrakcyjność tej uczelni dla studentów, ale też dają absolwentom tej uczelni gwarancję zatrudnienia na rynku pracy, gwarancję tego, że ich studia będą respektowane, będą doceniane przez pracodawców. Wydaje się, że to jest tylko zmiana techniczna i oczywiście na ten moment ta zmiana jest do wprowadzenia, natomiast ten projekt ustawy dotyczy głębszego problemu, problemu jakości pracy uczelni, problemu określenia, czego państwo od uczelni wymaga i w jaki sposób państwo będzie te wymagania egzekwowało również od uczelni wyższych. Wszystkim nam zależy na tym, żeby nasze uczelnie wyższe były postrzegane dobrze, aby zapewniały kształcenie dobrej jakości. Wiemy i doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, że nie wszystkie mogą nazywać się uniwersytetami. Są również potrzebne te uczelnie, które tej najwyższej oceny nie mają, one również są potrzebne w tych mniejszych miejscowościach, ale jednak państwo powinno dbać o to, aby kryteria spełniane przez uczelnie gwarantowały jakość pracy tych uczelni i żeby też były wizytówką i symbolem tej jakości pracy. Nie możemy ciągle robić kroku w tył i wycofywać się z tych wymagań w stosunku do uczelni. Dlatego niezwykle istotne jest to, jakie plany ma Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego i jaka będzie determinacja Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego w egzekwowaniu tych planów. Rąbka tajemnicy uchylił pan minister na posiedzeniu komisji edukacji, mówiąc, że Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego przygotowuje się do przeanalizowania tych warunków i zdefiniowania ich na nowo. Bardzo bym jednak prosiła, aby te warunki, które będziecie państwo być może w najbliżej przyszłości proponować, nie odnosiły się do jednostkowych uczelni, ale gwarantowały rzeczywiście jakość pracy, aby z jednej strony były gwarantem tego, że uczeń studiujący na uczelni o określonej nazwie już z racji tego, że ta uczelnia nosi taką nazwę, ma zagwarantowaną wysoką jakość kształcenia i ma zagwarantowane docenienie na rynku pracy, nie tylko polskim, ale również międzynarodowym, a z drugiej strony aby uczelnie też chciały i były w stanie do tych warunków się dostosować. Tak jak mówię, ta ustawa jest ustawą techniczną, przesuwającą termin, a więc nie wnosimy tutaj żadnych uwag. Dziękuję.
Mówca: Krystian Jarubas
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam przyjemność przedstawić stanowisko odnośnie do sprawozdania komisji o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, druki nr 429 i 503. Szanowni Państwo! Jak rozumiemy, w proponowanej przez wnioskodawcę zmianie chodzi o możliwość używania w nazwie uczelni wyrazów takich jak ˝uniwersytet˝, ˝uniwersytet techniczny˝, uniwersytet tzw. przymiotnikowy, np. ˝uniwersytet przyrodniczy˝, ˝politechnika˝ czy ˝akademia˝ przez różne uczelnie, które miały taką możliwość dotychczas. Możliwość używania każdej z tych nazw wiąże się z koniecznością posiadania przez jednostki uczelni konkretnej liczby uprawnień do nadawania stopnia naukowego doktora. Ze względu na to, że jest obecnie pięć uniwersytetów, które nie zdążyły spełnić ustawowych wymogów, nowelizacja zakłada przesunięcie terminu na dostosowanie nazw uczelni do 2020 r. To pozwoli uczelniom takim jak np. Katolicki Uniwersytet Lubelski zachować uprawnienia do posługiwania się nazwą ˝uniwersytet˝. Co istotne, nowela jest związana z pracami nad nową ustawą o szkolnictwie wyższym, która doprecyzowuje kryteria określające możliwości posługiwania się nazwą ˝uniwersytet˝. Chodziłoby przede wszystkim o to, żeby np. uczelnie o profilu humanistycznym, aby mieć uprawnienia do posługiwania się nazwą ˝uniwersytet˝, nie musiały, obok uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora w naukach humanistycznych, mieć również analogicznego uprawnienia np. w obszarach technicznych. Szanowni Państwo! Rozwiązanie proponowane powyżej wydaje się sensowne, bo nie pozbawia czasowo możliwości posługiwania się nazwą ˝uniwersytet˝ zacnych uczelni. Jednocześnie warto podkreślić, że nie wpływa to w żaden sposób na poziom kształcenia studentów. Dlatego też Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego poprze proponowane zmiany. Dziękuję bardzo.
Mówca: Joanna Borowiak
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! W związku z tym, że dyskutowana ustawa miała już wcześniejsze nowele w latach 2005-2010, pragnę zwrócić się z pytaniem: Czy proponowane przedłużenie czasu dokonania stosownych zmian do 30 czerwca 2020 r. okaże się w praktyce wystarczające do spełnienia nowych kryteriów przez zainteresowane uczelnie i czy nie nastąpi konieczność kolejnego przedłużenia tego okresu? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Iwona Michałek
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wszyscy jesteśmy zgodni, że jest to w zasadzie ustawa techniczna, ale jednak musimy wyciągnąć z tego dzisiejszego zdarzenia wnioski. Z informacji przekazywanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego wynika, że toczą się prace nad dużymi zmianami dotyczącymi ustroju uczelni, pan minister zresztą to już dzisiaj był łaskaw powiedzieć. Chciałabym wiedzieć, czy to obecne doświadczenie wpłynie na konkretne rozwiązania, które w przyszłości sprawią, że nie będzie trzeba, nie będzie konieczności prowadzenia takich technicznych ustaw, że po prostu zostanie to w jakiś sposób przewidziane, tak powiem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Konrad Głębocki
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Używanie w nazwie uczelni słowa ˝uniwersytet˝ ma niewątpliwie duży walor, chodzi o prestiż, i jest także używane przez uczelnie w ich promocji, przekłada się to potem m.in. na wielkość naboru. Panie ministrze, mam pytanie, proszę, żeby pan konkretnie odpowiedział: Ile uczelni ma dzisiaj problem ze spełnieniem kryteriów, uczelni, które już używają słowa ˝uniwersytet˝ w swojej nazwie, bo chyba nie dotyczy to dużej grupy? Chciałbym też z tego miejsca zaapelować, żeby uczelnie, które z wielkim trudem pracują na spełnienie tych wymogów, takie jak np. Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie, wesprzeć, żeby mogły one używać w przyszłości tego zaszczytnego tytułu, miana uniwersytetu, bo Akademia Jana Długosza dzisiaj tego słowa nie może sobie jeszcze w nazwie dodać. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Nowelizacja ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym jest podyktowana stworzeniem możliwości doprowadzenia do zgodności nazewnictwa przyjętego w ustawie przez te uczelnie, które dotąd nie spełniły warunków określonych w art. 3 ustawy. Tym terminem granicznym jest dzień 30 czerwca tego roku. Nowela daje tym uczelniom kolejne 4 lata na spełnienie wymogów ustawowych. Moje pytanie, panie ministrze, dotyczy liczby uczelni, które nie spełniły dotąd wymogów ustawowych w grupie uniwersytetów, akademii i politechnik. Czy ministerstwo dokonało takich pogłębionych analiz? - zresztą kolega wcześniej też o to pytał. Czy jest duże prawdopodobieństwo, że te uczelnie w tym nowym okresie, tej prolongacie o 4 lata, rzeczywiście spełnią te ustawowe wymogi, czy nie należy sięgnąć do weryfikacji tych progów? Może te progi są tak graniczne, że niektóre uczelnie przy swoim potencjale intelektualnym nie spełnią tych warunków? Nie jest to chyba dobra metoda, aby przedłużać, przesuwać kolejne terminy, należy sięgnąć po tę pogłębioną analizę i sprawdzić, gdzie są przeszkody. Czy te wymogi dwóch uprawnień w jednej dziedzinie do nadawania stopnia doktora nie są granicą dla niektórych uczelni, które specjalizują się w innym obszarze? Bardzo proszę pana ministra o odpowiedź. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Włodzimierz Nykiel
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Uważam, że ten projekt jest zasadny, że to rozwiązanie jest zasadne, zwłaszcza że, jak wskazano w uzasadnieniu, szereg uczelni wyższych poczyniło znaczny postęp w tym zakresie. Ale pewien problem jest, bo oto musimy stwierdzić, że jest pewna liczba uczelni, które nie spełniają warunków ustawowych i nie zasługują formalnie na status i na nazwę, jakie przewiduje ustawa. W tym stanie rzeczy mam pytanie: Czy nie byłoby rozwiązaniem właściwym - jak powiadam, jestem za tą ustawą - aby ministerstwo monitorowało tę sytuację i aby owo monitorowanie nawet sformalizować w ten sposób, że Wysoka Izba za 2 lata, czyli w połowie tego okresu, wysłuchałaby, w jakim stanie są te uczelnie, które zmierzają do osiągnięcia ustawowych standardów? A więc czy nie byłoby właściwe, abyśmy tutaj wysłuchali informacji na ten temat, powtarzam, np. w połowie tego okresu, czyli (Dzwonek) za 2 lata? Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Kwiecień
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Art. 3 ustawy o szkolnictwie wyższym jest niezwykle restrykcyjny w odniesieniu do wymogów, które decydują o nazwie uczelni, a to z kolei pozycjonuje uczelnie w obszarze edukacji. Wprowadzona zmiana daje szansę uczelniom o ogromnym dorobku naukowym, ale póki co takim uczelniom, które nie spełniły tych oczekiwań. Bywa to pewna specyfika danej uczelni czy pewna nie tylko specyfika, ale jakby specjalizowanie się w pewnych obszarach. Chociażby Katolicki Uniwersytet Lubelski. Toż to uczelnia o ogromnym dorobku. Ona nie zdążyła spełnić tych warunków, a przecież nie moglibyśmy powiedzieć, że nie jest to uniwersytet. Jest to uniwersytet, tak jak powiedziałam, o ogromnym dorobku naukowym. Naszym obowiązkiem, obowiązkiem Sejmu, jest danie szansy tym uczelniom, aby spełniły te kryteria, aby do roku 2020, przez ten okres, o którym tutaj mówimy, mogły te kryteria spełnić. Choć w moim odczuciu... Ja się bardzo cieszę, że usłyszałam, że będziecie państwo pracować nad zmianą całej ustawy. Podzielam tutaj zdanie, które już zostało wyartykułowane przez jednego z panów posłów, że należałoby głęboko zastanowić się - to, o czym mówię - czy to nie jest zbyt restrykcyjne, czy to nie powoduje nadmiernych kosztów. Bo to, że inne uczelnie dzisiaj spełniają te wymogi, to nie znaczy, że nie jest to, przepraszam, że użyję takiego kolokwializmu (Dzwonek), pewne pompowanie tematu. I szybciutko zadam takie pytanie. Każda ustawa może rodzić wydatki dla budżetu państwa. Czy ta zmiana determinuje jakieś koszty? Jeśli tak, to kto je będzie pokrywał? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Gosiewski
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! W przeciągu ostatnich kilkudziesięciu lat tworzenie szkół wyższych i określenie ich nazw w Polsce ewoluowało, w tym kilkakrotnie w przeciwnych kierunkach. Dla przykładu ja osobiście rozpocząłem studia w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, a nie zmieniając uczelni, ukończyłem 5 lat później Akademię Rolniczą, zaś w kolejnych latach znowu przywrócono SGGW, tu, w stolicy, Warszawie. To jest pierwszy problem. Drugi problem. W Polsce, gdy studiowałem, były trzy wydziały leśne: w Warszawie, w Poznaniu i w Krakowie, i to zupełnie wystarczało. Dziś wydziałów leśnych na różnych uczelniach jest o wiele, wiele więcej. Oprócz tego bardzo dużo osób studiuje na wydziałach związanych z ochroną środowiska. Panie ministrze, czy nie należałoby dostosowywać ilości miejsc na uczelniach do potrzeb w poszczególnych dziedzinach życia gospodarczego? Czy nie należałoby umożliwić zachowania historycznych nazw uczelni, których tradycje sięgają ponad pół wieku? Panie ministrze, czy mógłby pan odpowiedzieć: Ile obecnie jest wydziałów leśnych i wydziałów związanych z ochroną środowiska i gdzie one są? Ilu absolwentów w tych dziedzinach uczelnie te kończy? Ile osób zgodnie z tymi dziedzinami, z tą tematyką, z tym, co skończyło, znajduje odpowiednie, zgodne z ich wykształceniem prace? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Magdalena Błeńska
Data: 2016-05-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam bardzo krótkie pytanie, ponieważ mamy do czynienia de facto z sytuacją, w której uczelnie w jakiś sposób oszukują studentów, przyciągają ich swoją prestiżową nazwą, mimo że nie mają prawa, nie powinny mieć prawa do korzystania z takiej nazwy. Wydaje się w tym kontekście, że używanie nazwy ˝uniwersytet˝ jest decyzją polityczną, a nie merytoryczną. Chciałam zapytać autorów projektu, czy przewidują jakiekolwiek mechanizmy informowania studentów o tym. Studenci jako najważniejsze osoby na uczelni mają prawo wiedzieć, czy studiują na uniwersytecie, czy jest to tylko i wyłącznie namiastka uniwersytetu albo przynajmniej uniwersytet, który rzeczywiście zapewnia wysoki poziom nauczania, ale nie spełnia kryteriów, które powinny być jasne i transparentne. Zresztą kryteria powstają po to, żeby były przestrzegane, a nie żeby prawo dawało możliwość obchodzenia kryteriów bokiem. Tak że bardzo bym prosiła o stworzenie mechanizmów informowania studentów o tym, a także o nieprzedłużanie trwania tego stanu rzeczy, ponieważ w sumie będzie to trwało już 11 lat - obecnie 7 plus kolejne 4 lata. Bardzo dziękuję.