PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Adam Szejnfeld
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Cieszę się, bowiem z dyskusji wynika, że wszystkie kluby poprą ten projekt. Jak już była mowa, przyjęcie tej ustawy rozpocznie jako pierwszy etap ważną pracę mającą na celu zwiększenie elektronizacji w zakresie komunikacji obywatela z administracją publiczną. Docelowo na pewno doprowadzi to do ułatwienia kontaktów, sprawi, iż będą one skuteczniejsze, szybsze, a co najważniejsze - tańsze, bo elektronizacja zmniejsza koszty tej komunikacji. Na koniec powiem tylko, że posłowie, którzy od dawna pracują w Sejmie, wiedzą, że w naszej pracy są takie dni, kiedy obrady trwają dłużej niż zaplanowano, i takie dni, kiedy trwają one krócej. Dzisiaj na przykład w pewnym momencie przyspieszenie wynosiło trzy godziny. To zawsze powoduje zmiany w kalendarzach. Nikomu się to nie podoba, ale jest to norma, której trudno uniknąć. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Racki (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Z upoważnienia Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego odniosę się do rządowego projektu ustawy o standaryzacji niektórych wzorów pism w procedurach administracyjnych (druk nr 2123). W uzasadnieniu projektu ustawy czytamy, że celem projektu ustawy jest uproszczenie otoczenia prawnego i stworzenie ułatwień w wykonywaniu działalności gospodarczej przez przedsiębiorców. Projekt nakłada obowiązek określenia wzorów pism w formie dokumentów elektronicznych w 21 ustawach. Standaryzacja wzorów pism umożliwi wprowadzenie jednakowych w skali kraju wzorów pism wykorzystywanych w procedurach administracyjnych, w szczególności w wydawaniu zezwolenia, o wpis do rejestru, o zmianę danych w zezwoleniu lub rejestrze, o wydanie licencji czy zgłoszenie danej działalności właściwemu organowi. Wzory pism w formie dokumentów elektronicznych pozwolą na podwyższenie standardu usług świadczonych przez administrację publiczną, przyczynią się też do poprawy szybkości postępowań, poprawy jakości kontaktu między administracją a obywatelem. Standaryzacja wzorów pism to krok do docelowej elektronizacji procedur administracyjnych. Projekt przepisów zawartych w przedłożonej ustawie zgodny jest z dyrektywą Parlamentu Europejskiego, która zakłada uproszczenie i ujednolicenie niektórych dokumentów urzędowych, m.in. aktów urodzenia. Celem wprowadzenia tego typu rozwiązań jest zaoszczędzenie czasu osobom podejmującym pracę, naukę w innym kraju niż kraj zamieszkania. Polskie Stronnictwo Ludowe popiera przedłożone sprawozdanie zawarte w druku nr 2281 i będzie głosowało za jego przyjęciem. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Sprawozdawca Stefan Niesiołowski
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt w imieniu Komisji Obrony Narodowej złożyć sprawozdanie o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw, druk nr 2308. Marszałek Sejmu na podstawie art. 54 ust. 1 regulaminu Sejmu skierowała w dniu 14 kwietnia 2014 r. uchwałę Senatu w powyższej sprawie do Komisji Obrony Narodowej w celu jej rozpatrzenia. Komisja Obrony Narodowej dzisiaj, kilka godzin temu, rozpatrzyła tę uchwałę i po jej rozpatrzeniu wnosi, aby Wysoki Sejm raczył uchwalić 1., 2., 3., 4., 5., 6., 8. i 9. poprawki Senatu, zaś poprawkę 7. raczył odrzucić. Poprawki te mają charakter właściwie w ogromnej większości techniczny, redakcyjny. W tym jednym przypadku, w którym komisja wnosi o odrzucenie, chodzi w gruncie rzeczy o trzeciorzędną kwestię, mówimy tu o żołnierzach w podróży czy wysłanych w podróż. W gruncie rzeczy to są bardzo drobne, jak mówię, redakcyjne poprawki. Cała uchwała i ustawa są zgodne z prawem Unii Europejskiej, a komisja, tak jak powiedziałem, generalnie pozytywnie ocenia poprawki Senatu. Dziękuję bardzo, panie marszałku.
Mówca: Renata Butryn
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt zaprezentować stanowisko Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska w sprawie ustawy o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polski oraz niektórych innych ustaw (druki nr 2308 i 2332). Pragnę podkreślić, jak w poprzednim moim wystąpieniu, że krótki okres funkcjonowania NSR i naboru ochotników na wytypowane stanowiska służbowe w jednostkach wojskowych pozwolił zebrać wszystkim konkretne doświadczenia w tym obszarze i przygotować niezbędne korekty w systemie pozwalające na dalszy rozwój NSR, zwiększenie atrakcyjności tej służby ściśle związanej z charakterem jednostek wojskowych, a przede wszystkim na bardzo racjonalne wykorzystywanie posiadanych zasobów, adekwatnie do potrzeb i możliwości. Poprawki zgłoszone przez Senat wpisują się w proces racjonalizacji i uatrakcyjnienia służby w ramach NSR, są jego częścią. Poprawki, o których mówił przed chwilą pan przewodniczący, mają charakter redakcyjny, ale także podnoszą atrakcyjność tej służby. Poprawka 6. jest związana z koniecznością doprecyzowania przepisu. Celem Senatu, jak stwierdza Senat w uzasadnieniu, było zapewnienie rodzinom żołnierzy wyznaczonych do pełnienia służby poza granicami państwa godziwych warunków życia, porównywalnych do tych, w jakich żyją żołnierze innych państw zajmujący podobne stanowiska służbowe. Z drugiej strony Senat uznał, że pozostawienie przepisu w dotychczasowym brzmieniu uprzywilejowałoby pozostające w kraju rodziny żołnierzy, przyznając im prawo do refundowania kosztów nauki w szkołach prywatnych lub społecznych przy funkcjonującym w Polsce powszechnym systemie bezpłatnych szkół publicznych. Natomiast dosyć ważną poprawką jest poprawka 8., która poszerza dostępność świadczeń zdrowotnych dla żołnierzy. Chodzi o to, co sygnalizowaliśmy w trakcie prac komisji - żeby nie ograniczać tego tylko do placówek publicznych, ale również do wszystkich innych, z których mogą korzystać obywatele, a także z których w tej chwili bez przeszkód mogą korzystać żołnierze pełniący służbę w ramach NSR. Tę poprawkę uznaliśmy za celową i będziemy ją popierać. Natomiast rzeczywiście poprawka 7., którą komisja odrzuciła, jest poprawką wprowadzającą po prostu pewną nadregulację i w związku z tym zrezygnowaliśmy z jej popierania. Jednym słowem klub Platforma Obywatelska będzie popierał wszystkie poprawki uzgodnione i wprowadzone przez Senat, z wyjątkiem poprawki nr 7, która jest po prostu nadregulacją. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Michał Jach
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość mam przyjemność przedstawić stanowisko klubu wobec zaproponowanych zmian do ustawy o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (druk nr 2308). Prawo i Sprawiedliwość zgadza się, jeśli chodzi o opinię na temat zaproponowanych poprawek, ze stanowiskiem komisji. Będziemy głosować za przyjęciem wszystkich poprawek oprócz 7. Te poprawki idą we właściwym kierunku, jeśli chodzi o zmianę tej ustawy. Na koniec jeszcze w imieniu klubu mam apel do pana ministra, ażeby podjąć prace nad głęboką nowelizacją ustawy, która doprowadzi do tego, że NSR rzeczywiście będą spełniały zadania, jakie przyświecały twórcom tego rozwiązania, twórcom idei Narodowych Sił Rezerwowych. Dziękuję.
Mówca: Wojciech Penkalski
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Panie Generale! Procedowana w Wysokiej Izbie ustawa o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw ukierunkowana jest na proces doskonalenia zarówno organizacji, jak i funkcjonowania Narodowych Sił Rezerwowych. Okres, w którym swój byt zaznaczyły NSR, pozwala na sformułowanie kilku wniosków dotyczących naboru na stanowiska służbowe wytypowane w jednostkach wojskowych na ich potrzeby. Wnioski te umożliwiają przygotowanie niezbędnych poprawek, które niewątpliwie wpłyną na wzrost atrakcyjności służby, a także zracjonalizują dysponowanie zasobami adekwatnie do potrzeb i możliwości. Ustawa zakłada wprowadzenie niezbędnych zmian prawnych w zakresie stworzenia swoistej pragmatyki służbowej żołnierzy rezerwy, którzy wykonują swoje obowiązki w ramach NSR. Ponadto zmiany dotyczyć mają szkolenia żołnierzy rezerwy, systemu motywacyjnego i zachęt do służby, jak również relacji z pracodawcami, organizacjami społecznymi o charakterze proobronnym i innymi podmiotami na rzecz ochotniczego naboru i wykonywania obowiązków w ramach NSR. Są to zmiany uzasadnione i potrzebne. Wysoka Izbo! Inny wymagający pilnych regulacji problem stanowi służba przygotowawcza jako wstęp do Narodowych Sił Rezerwowych. Moje biuro poselskie to prawie WKU. Osoby, które chcą uregulować służbę wojskową, wręcz proszą o założenie munduru. Dziękuję.
Mówca: Bartłomiej Bodio
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam zaszczyt przedstawić uwagi w sprawie poprawek do ustawy o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw. Senat wprowadził dziewięć poprawek. Dotyczą one głównie ujednolicenia terminologii zawartej w ustawie, doprecyzowania przepisów oraz nadania właściwej formy językowej. Ponadto Senat zaproponował rozwiązania, zgodnie z którymi żołnierzom wyznaczonym do pełnienia okresowej służby wojskowej poza granicami państwa przysługiwał będzie zwrot opłat związanych z nauką dzieci w szkole podstawowej, gimnazjum i szkole średniej. Te poprawki Senatu zrównują w prawach żołnierzy pozostających w Polsce i wykonujących swoją służbę za granicą. Mamy też tutaj zmianę polegającą na poszerzeniu dostępności świadczeń zdrowotnych dla osób, które odbywają służbę w obronie cywilnej albo szkoląc się w zakresie powszechnej samoobrony. Zmiana polega na tym, że wskazane osoby będą miały prawo korzystać bezpłatnie ze świadczeń opieki zdrowotnej we wszystkich podmiotach leczniczych będących i niebędących przedsiębiorcami. Polskie Stronnictwo Ludowe podczas głosowania nad poprawkami zachowa się zgodnie z rekomendacją komisji. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej przedstawić stanowisko wobec sprawozdania komisji o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw, druk nr 2308. Poseł prowadzący tę ustawę, kolega Zbyszek Zaborowski, poprosił mnie, żebym przekazał informację, że będziemy głosowali zgodnie z zaleceniami komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Szymon Giżyński
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Nieżyjący już, znany niegdyś telewizyjny komentator sportowy Stanisław Pawliczak pozostawił po sobie różne wspomnienia, a jako sprawozdawca jakiegoś piłkarskiego meczu taki oto bon mot: Wycofał piłkę do tyłu. Futboliści, których grę komentował Pawliczak, już zawodowo nie grają w piłkę, za to cytowane powiedzenie przetrwało, a nawet zyskało nieoczekiwane zastosowanie. To samo bowiem, co piłkarze w relacjach Pawliczaka zrobili z futbolówką, uczyniła Platforma Obywatelska z naszym krajem - wycofała Polskę do tyłu.
Mówca: Waldemar Andzel (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie w sprawie 106. rocznicy urodzin Janiny Lewandowskiej Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 22 kwietnia mieliśmy okazję obchodzić 106. rocznicę urodzin, a także 74. rocznicę śmierci Janiny Antoniny Lewandowskiej. Była ona polskim pilotem szybowcowym i samolotowym i najprawdopodobniej jako jedyna kobieta została zamordowana w Katyniu. Pośmiertnie została awansowana do stopnia porucznika. Janina Lewandowska urodziła się 22 kwietnia 1908 r. w Charkowie, jej ojciec Józef Dowbor-Muśnicki był generałem, dowódcą 1. Korpusu Polskiego. Miała siostrę Agnieszkę, która zginęła w niedługim czasie po śmierci pilotki rozstrzelana przez Niemców. Lewandowska ukończyła państwowe gimnazjum w Poznaniu, gdzie po zdaniu matury wstąpiła do państwowego konserwatorium muzycznego, planując karierę śpiewaczki. Lotnictwem zainteresowała się najprawdopodobniej pod wpływem starszego brata, który był oficerem 3. Pułku Lotniczego w Poznaniu. W wieku 22 lat Janina skoczyła na spadochronie z 5 tys. m jako pierwsza kobieta w Europie. Jako 29 latka uzyskała licencję pilota sportowego. Rok później została skierowana do Centrum Wyszkolenia Łączności w Zegrzu na przeszkolenie w obsłudze tzw. aparatów juza, które były szybko piszącymi urządzeniami telegraficznymi wykorzystywanymi w Wojsku Polskim. W tym samym roku Janina, wtedy jeszcze Dowbor-Muśnicka, wyszła za mąż za lotnika Mieczysława Mariana Lewandowskiego, podoficera rezerwy lotnictwa, a także instruktora w szkole szybowcowej. Po wybuchu wojny Janina wraz z kolegami wyruszyła w stronę Warszawy, chcąc dołączyć do oddziałów ewakuowanego 3. Pułku Lotniczego. W chwili gdy tory pociągu, na którego platformie próbowała się dostać do stolicy, zostały uszkodzone, odmaszerowała pieszo do Wrześni. Tam dołączyła do rzutu kołowego Bazy Lotniczej nr 3. Po ewakuacji do południowo-wschodniej Polski, koło Husiatyna, 22 września dostała się do niewoli radzieckiej. Była przetrzymywana w obozie jenieckim w Ostaszkowie, a następnie w Kozielsku. Już wtedy posiadała mundur podporucznika pilota, który został jej nadany we wrześniu. Być może miało to uchronić ją - kobietę przed szykanami ze strony radzieckich strażników. 20 kwietnia 1940 r. została wywieziona z obozu, a następnie 21 bądź 22 kwietnia, w dniu urodzin, zamordowana. Jej ciało zostało wydobyte 3 lata później przez Niemców, którzy nie potrafiąc wytłumaczyć, dlaczego w masowym grobie znajdują się zwłoki kobiety, nie wpisali jej na listę ofiar Katynia. Po odnalezieniu i zidentyfikowaniu należących do Janiny Lewandowskiej fragmentów kości, w 2005 r., została złożona z honorami wojskowymi w rodzinnym grobowcu rodziny Dowbor-Muśnickich na cmentarzu w Lusowie. Zgodnie z decyzją ministra obrony narodowej z 2007 r. została pośmiertnie awansowana do stopnia porucznika. Dodatkowo w ramach akcji ˝Katyń... Pamiętamy˝ Janinie Lewandowskiej został poświęcony dąb pamięci, natomiast w Baltimore znajduje się rzeźba przedstawiająca pilotkę - jeden z elementów Narodowego Pomnika Katyńskiego. Dziękuję.
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie raportu NIK o Stadionie Śląskim Każdy rozsądny inwestor, mając do wykonania dwie duże inwestycje, najpierw rozpocznie i zakończy tę, która będzie przynosić zyski, a dopiero później wykona tę, która podniesie jego status, ale pozostanie trwale deficytową. Włodarze województwa śląskiego od roku 1994 wydali na budowę Stadionu Śląskiego w sumie ok. 1185 mln PLN. Aby dokończyć tę inwestycję, muszą wydać jeszcze minimum 217 mln PLN. Czyli modernizacja Stadionu Śląskiego spokojnie pochłonie ok. 1,5 mld PLN. Miliarda. A teraz liczby. Województwo śląskie zamieszkuje ok. 4,8 mln obywateli. Stąd łatwo wyliczyć, że każdy mieszkaniec województwa ˝wyda˝ na stadion ok. 312 PLN. Jeżeli założymy, że stadion maksymalnie pomieści 70 tys. widzów i każdy zapłaci za bilet 312 PLN, obsługa imprez będzie świadczona przez wolontariuszy, a prąd będzie za darmo, to inwestycja wyzeruje się już po 67 takich imprezach. Tylko kto zapłaci za bilet na imprezę na stadionie 312 PLN i ile takich imprez będzie w roku? A jak widownia nie dopisze? Zwrot inwestycji idzie w dziesięciolecia. Dla uzmysłowienia sobie, o jak wielkich pieniądzach rozmawiamy, załóżmy, że te 1,5 mld PLN jest kredytem bankowym, a jego oprocentowanie wynosi 5% w skali roku. Samych odsetek rocznie będzie 75 mln PLN. To jest równowartość wpływów z trzech dużych imprez według wcześniejszych założeń. Z tych prostych wyliczeń wynika, że nie ma możliwości, aby Stadion Śląski nie był deficytowy. Po prostu nie ma takich imprez, które mogłyby to zmienić. Zresztą ten sam los czeka Spodek, Halę Podium w Gliwicach itp. Co należało zrobić z pieniędzmi, które utopiono w Stadionie Śląskim? Skierować na rozwój gospodarczy, np. na budowę kanału Odra - Dunaj. Od 1994 r. było wiele zarządów województwa śląskiego. Każdy z tych urzędników wolał jednak widzieć siebie z wuwuzelą w loży honorowej stadionu, niż zapisać się na kartach historii Śląska jako mądry i rozsądny gospodarz. Niestety, obecny zarząd kontynuuje dmuchanie w trąbkę.
Mówca: Zofia Czernow (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie dotyczące jubileuszu 100-lecia gmachu Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze 14 kwietnia 2014 r. mija 100 lat od dnia uroczystego oddania do użytku gmachu muzeum w Jeleniej Górze, którego ówczesnym pomysłodawcą był Hugo Seydel, wieloletni prezes Riesengebirgsverein (Towarzystwa Karkonoskiego). Zalążki tego muzeum powstawały już w 1880 r., kiedy to grupa miłośników Karkonoszy rozpoczęła gromadzenie zbiorów związanych z historią, kulturą i sztuką regionu. Muzeum Karkonoskie stało się szczególnym owocem miłości ludzi do gór i do wszelkich zjawisk z nimi związanych, a rozwijało się i rozwija właśnie dlatego, że wciąż nowe pokolenia niezależnie od granic i ustrojów swoją pracą wzbogacają zasoby muzealne, dbając o to, by Muzeum Karkonoskie miało swoją szczególną tożsamość. Historia, której skarbnicą jest muzeum, ma bowiem swoją harmonię i ciągłość. Muzeum Karkonoskie jest kontynuatorem tradycji Riesengebirgsmuseum, ale jednocześnie ultranowoczesną instytucją kultury XXI w. Jest dobrym miejscem spotkań i refleksji regionalistów i miłośników sztuki dawnej i współczesnej. Dowiodło swojej niezbędności w każdym, najtrudniejszym nawet czasie, bo w okresie powojennym otworzyło się dla swoich gości już w maju 1948 r. jako Muzeum Miejskie im. Jana Matejki, a po dogłębnej modernizacji i przebudowie rozpoczętej w 2007 r. jest miejscem, w którym najstarsze dokumenty otwierają się przed gośćmi dzięki najnowocześniejszym technologiom cyfrowym. Największym skarbem Muzeum Karkonoskiego jest szkło. Kruche eksponaty gromadzono od początku lat 70. XX w., uwzględniając szczególnie dorobek twórców regionu. Dziś kolekcja szkła artystycznego liczy ok. 8 tys. eksponatów i jest jedną z najważniejszych tego typu w Europie. Uzupełniają ją zbiory rzemiosła artystycznego, grafiki i malarstwa, śląskich mebli i cenne dla etnografów przedmioty oraz jedna z większych w Polsce kolekcja obrazów na szkle z XVIII w. i XIX w., co wszystko razem sprawia, że jest to placówka wyjątkowa. Szczególnym symbolem ciągłości działań są bogate zbiory muzealnej biblioteki, na półkach której obok siebie stoją najbardziej wartościowe naukowe wydawnictwa współczesne i księgi zebrane sto lat temu przez członków Riesengebirgsverein. Można z całą pewnością powiedzieć, że ci, którzy sto lat temu zakładali muzeum, nawet nie marzyli, że w sztafecie pokoleń i nacji ich dzieło nie tylko przetrwa wiek, ale będzie z roku na rok lepiej służyło wszystkim miłośnikom regionu Karkonoszy.
Mówca: Leszek Dobrzyński (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Premierze! Po tym jak kierowany przez pana rząd podjął decyzję o likwidacji Stoczni Szczecińskiej Nowa, Morska Stocznia Remontowa Gryfia SA w Szczecinie to ostatni tego typu zakład przemysłu okrętowego na Pomorzu Zachodnim. To około tysiąc pracowników oraz kilka tysięcy ludzi zatrudnionych w zakładach kooperujących. Obecnie przedstawiciele załogi MSR Gryfia informują parlamentarzystów o nieprawidłowościach mających mieć miejsce w zarządzaniu firmą. Nieprawidłowości te zagrażają sytuacji ekonomicznej stoczni i mogą doprowadzić do jej poważnych kłopotów, z upadkiem włącznie. Sytuacja taka byłaby wielkim ciosem zarówno dla załogi stoczni, jak i dla całego regionu, tak dotkniętego w latach rządów Platformy Obywatelskiej. Panie premierze, proszę o zainteresowanie się tą sprawą.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W ostatnich tygodniach nagle poczułem, jakbym znalazł się w innej rzeczywistości. Zupełnie nieoczekiwanie nasz rząd zaczął mówić o tym, że sojusz ze Stanami Zjednoczonymi jest najważniejszy, że należy uprawiać aktywną politykę wschodnią, troszczyć się o armię, dofinansować przemysł zbrojeniowy, a za priorytety uznać łupki i gazoport. Ze zdumieniem przecieram oczy, a ze mną zapewne bardzo wielu Polaków, bo oto to, co jeszcze przez ostatnie lata uznawane było przez rząd za mało ważne, wręcz za jakieś głupie nawiązywanie do idei jagiellońskiej, nagle okazało się niemalże naszym priorytetem. Zdaje mi się, że rząd aż tak bardzo się wyalienował, że zapomniał, iż Polacy w większości przez te ostatnie lata mieszkali w Polsce i dokładnie pamiętają, że dotychczas Putin był cacy i rząd miał do niego zaufanie, a teraz nagle okazuje się, że rosyjski przywódca może być niebezpieczny dla europejskiego porządku. Jakiekolwiek próby twierdzenia, że nagle Putin się zmienił, tylko kompromitują i jeszcze bardziej pogrążają tych, którzy próbują grać tą kartą. O wiele lepiej by było, gdyby rząd Platformy Obywatelskiej po prostu przyznał się do błędu i publicznie poinformował o zmianie swojej polityki o 180 stopni, zamiast ku zdumieniu przecierających oczy Polaków uparcie i bezczelnie twierdzić, ze nic się nie stało i sugerować, jakoby ta władza zawsze podążała w tym kierunku. Nie mam zamiaru dywagować nad przyczynami tego rodzaju działań obozu rządzącego, bo jestem przekonany, że większość Polaków bez trudu dostrzeże w tym kolejną kombinację, jednak próbując zrozumieć tę zadziwiającą sytuację, przypomniałem sobie słowa mojego partyjnego kolegi Ludwika Dorna. Tak w latach dziewięćdziesiątych powiedział on o politykach pewnej partii: Oni wszystko zrozumieją, ale pięć lat później niż wszyscy.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-04-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie XXIII sesji Sejmiku Rehabilitacyjnego Województwa Podkarpackiego Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W sobotę przed Niedzielą Palmową odbył się w Rzeszowie XXIII Sejmik Rehabilitacyjny Województwa Podkarpackiego. Poprzedziła go tradycyjnie msza św. odprawiona przez biskupa ordynariusza diecezji rzeszowskiej Jana Wątrobę w sanktuarium oo. Bernardynów. Pomysłodawcą i twórcą wszystkich dotychczas odbytych sejmików rehabilitacyjnych na Podkarpaciu jest prof. Andrzej Kwolek, który chciał skupić w jednym miejscu ludzi, dla których ważnym problemem społecznym i cywilizacyjnym jest niepełnosprawność. Wierny tym problemom był przez cały okres pełnienia funkcji biskupa ordynariusza diecezji rzeszowskiej ksiądz biskup Kazimierz Górny, który rok temu przeszedł na emeryturę. Wiernie towarzyszy sejmikowi od początku, od powołania go 23 lata temu, ksiądz prałat Stanisław Słowik, dyrektor Caritas Diecezji Rzeszowskiej. W liście skierowanym do uczestników XXIII Sejmiku Rehabilitacyjnego Województwa Podkarpackiego ksiądz biskup Kazimierz Górny stwierdził, że ˝największym materialnym jego owocem jest Regionalny Ośrodek Rehabilitacyjno-Edukacyjny dla Dzieci i Młodzieży im. bł. Jana Pawła II w Rzeszowie˝. Miałem okazję jako prezydent miasta Rzeszowa wspomagać organizacyjnie i finansowo środkami z budżetu miasta projekt budowy tego ośrodka. Ostatecznie dzięki wielkiemu wsparciu finansowemu z budżetu województwa podkarpackiego udało się zrealizować to wielkie dzieło, które służy dzieciom, młodzieży oraz ludziom dorosłym dotkniętym różnymi rodzajami niepełnosprawności. Tematem obrad tego sejmiku była sprawa geriatrii. Pan Tadeusz Pióro, członek Zarządu Województwa Podkarpackiego odpowiedzialny za sprawy zdrowia, podkreślił w swoim wystąpieniu dobrą współpracę z Uniwersytetem Rzeszowskim i innymi uczelniami na rzecz pomocy niepełnosprawnym. Zapewnił, że ˝władze samorządu wojewódzkiego będą nadal wspierały poczynania w kierunku pomocy osobom niepełnosprawnym˝. W obradach sejmiku wzięli udział parlamentarzyści, samorządowcy, przedstawiciele placówek specjalistycznych i ośrodków pomocy społecznej, władze Uniwersytetu Rzeszowskiego oraz osoby niepełnosprawne i wolontariusze.