PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2013-05-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Już mi się wydawało, że będę mógł pochwalić klub Platformy Obywatelskiej, bo tak było wszystko elegancko powiedziane i merytorycznie, a na końcu - absurdalny wniosek w związku z wystąpieniem kolegi... (Poseł Tomasz Szymański: Zawsze można, my chcemy pracować w komisji.) ...który mówił o wszystkich mankamentach. Mam nadzieję, że pan minister wyjaśni stanowisko rządu, stanowiska rządu nie ma, ale stanowisko ministerstwa, że ten projekt jest po prostu zły i trzeba go w pierwszym czytaniu odrzucić, bo nie rozwiązuje on żadnego problemu. Może wnioskodawcy potrafią mi w jakikolwiek sposób udowodnić, że w związku z opłatą, którą poniesie pracodawca, w wysokości, nie wiem, nawet 100 zł, ale są i mniejsze koszty, przybędzie miejsc pracy. To naprawdę jest jakaś abstrakcja. Prosiłbym pana ministra o jednoznaczną wypowiedź w tej sprawie. Mam również pytanie do pana ministra, bo są informacje, ciągłe zapowiedzi prac nad zmianami przepisów dotyczących badań lekarskich. Przypomnę, że takie zmiany już wprowadzaliśmy, żeby nie przeprowadzać badań, jeżeli zatrudnia się u tego samego pracodawcy. To jest dobre rozwiązanie. Czy takie prace trwają? Czy w Ministerstwie Gospodarki? Czy pan minister mógłby coś przybliżyć? Może faktycznie trzeba się nad czymś zastanowić, ale nie robić tego w ten sposób, jak jest to tutaj proponowane. To powinny być propozycje uzgodnione w ministerstwach, propozycje rządowe. Dziękuję bardzo.
Mówca: Adam Abramowicz
Data: 2013-05-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam do pana ministra pytanie związane właśnie z badaniami okresowymi. Otóż bardzo często bywa tak, że człowiek zachoruje dość poważnie, jest te 30 dni na zwolnieniu, nawet dłużej, i jego stan zdrowia daje mu powody, żeby zwrócić się do ZUS o rentę. Zwraca się do ZUS o rentę, tam zbiera się zespół lekarzy orzeczników, którzy orzekają, że renty nie może dostać, ponieważ jego stan zdrowia nie pozwala na to, aby tę rentę otrzymywać. Następnie ten człowiek, skoro nie dostał renty, idzie do zakładu pracy i prosi o to, żeby lekarz dał mu zaświadczenie o tym, że może podjąć pracę. A lekarz, widząc jego fatalny stan zdrowia, mówi, że mu nie da takiego zaświadczenia. Pisałem kiedyś do państwa interpelację w tej sprawie, więc od razu uzupełnię, że to nie dotyczy tylko jednego stanowiska pracy. Ten człowiek przychodzi w sprawie kilku stanowisk pracy i lekarz medycyny pracy na żadne nie chce mu wydać takiego pozwolenia. A więc idzie do ZUS i mówi: Skoro państwo lekarze orzecznicy powiedzieliście, że nie mogę otrzymać renty, bo jestem zdolny do pracy, to dajcie mi zaświadczenie, że jestem zdolny do pracy. A lekarze w ZUS mówią, że mu nie dadzą zaświadczenia, że jest zdolny do pracy, bo oni nie są od tego. W związku z tym człowiek zostaje bez środków do życia, państwo wpędza go w całkowitą nędzę i stan naprawdę bardzo trudny. Nie ma na lekarstwa, nie ma na leczenie, nie może pracować, nie otrzymuje renty. Czy pan minister może spać spokojnie w takiej sytuacji (Dzwonek), kiedy ludzie właśnie przez złe przepisy czy też obojętność i bezduszność państwa w zasadzie wegetują, a nie żyją? Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2013-05-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać pana ministra, czy czasami w Wysokiej Izbie nie są demonizowane koszty pracy w Polsce. Jak wygląda kwestia dotycząca kosztów pracy w Polsce na tle innych krajów Unii Europejskiej? Czy odchodzimy od pewnych standardów in minus czy in plus, czy może jesteśmy w środku tej stawki? To jest pierwsze. Drugie. Przecież nie tak dawno zmniejszyliśmy skalę podatku citowskiego, a więc dochodowego od osób prawnych do 19% - bodajże z 27%, jak dobrze pamiętam. Proszę powiedzieć, ile z tego tytułu przybyło w Polsce miejsc pracy, bo pracodawcy zostali odciążeni w sposób znaczny. Teraz kolejne dotyczące kosztów badań. Przecież w kosztach badań, które są wpisane w ciężar kosztów działalności przedsiębiorstwa, jest także 19% CIT, a więc to nie jest tak, że 100% pokrywa tylko i wyłącznie pracodawca. To także pośrednio pokrywa Skarb Państwa, bo z tego tytułu nie ma obciążeń podatkowych. Dalej odnośnie do wnioskodawców. Uzasadnienie projektu stanowi także, że po wejściu w życie proponowanych zmian, które ograniczą krąg pracowników objętych obowiązkowymi badaniami profilaktycznymi, każdy pracownik będzie mógł wykonać, cytuję, badania, jeśli poweźmie wątpliwości co do swojego stanu zdrowia i swojej zdolności do wykonywania danej pracy. A więc pojawia się tutaj pytanie, na jakiej to podstawie prawnej pracownik będzie mógł wykonywać badania wtedy, kiedy sam poweźmie wątpliwości co do stanu zdrowia i swoich zdolności do wykonywania danej pracy, i w jaki sposób zmusi pracodawcę do tego, żeby zechciał sfinansować koszty tychże badań. Dziękuję.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-05-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do posła wnioskodawcy, tj. raczej do przedstawiciela Ruchu Palikota. Na jakiej podstawie pan poseł Gibała stwierdzał, że większość takich badań odbywa się w zasadzie właśnie nierzetelnie, że de facto ludzie nie są przebadani? (Poseł Ryszard Zbrzyzny: Z autopsji.) Czy to jest prawda? Czy państwo mają jakieś statystyki? Właśnie na jakiej podstawie państwo to stwierdzili? Kolejna sprawa. Z jednej strony mówicie państwo o tym, by odciążyć przedsiębiorców, z drugiej strony wiemy, że przedsiębiorcy są w ogólnym systemie podatkowym państwa. Czy państwo zainteresowaliście się tym, że właśnie w czasie wielu takich badań profilaktycznych różne osoby dowiadywały się o różnych schorzeniach i dzięki temu koszty dotyczące leczenia, a także i uratowania życia były właśnie niższe, w mniejszym stopniu ponoszone, a de facto też myślę, że przedsiębiorcy na tym korzystali. Czy państwo w ogóle nie bierzecie tego pod uwagę?
Mówca: Tomasz Szymański
Data: 2013-05-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Podczas wygłaszania oświadczenia w imieniu klubu parlamentarnego musiałem odnieść się do faktów związanych z legalnością tego projektu, odnosząc się do jego, powiedzmy, problemów natury formalnoprawnej, ale też nie mogłem nie dostrzec pozytywów związanych z oczekiwaniami pracodawców, ale też opinią Komisji Ustawodawczej, która jednoznacznie stwierdziła brak podstaw do niedopuszczenia tego projektu do dalszego rozpatrywania. Tak że wydaje mi się, że podeszliśmy bardzo merytorycznie do tej dyskusji. Wydaje mi się, że komisja kodyfikacyjna powinna zająć się tym projektem, żeby wyciągnąć z niego to, co najlepsze tak naprawdę. Mam pytanie szczegółowe, szanowni posłowie wnioskodawcy, dotyczące tego katalogu stanowisk, które według waszego projektu ma stworzyć minister pracy w porozumieniu z ministrem zdrowia i opieki społecznej. Jak państwo uważacie, w jaki sposób on ma być skonstruowany? Co ma być normą - ta lista bardzo szczegółowa czy bardzo ogólna? Czy uważacie, że nie może dojść w tym momencie do pewnych nadużyć interpretacyjnych, nadinterpretacji? Czy ta lista w tej perspektywie nie będzie stwarzała kolejnych problemów natury prawnej - czy dane stanowisko będzie podlegało wykazowi, czy też nie? Chodzi mi o interpretację i szczegółowość listy ujętych na niej stanowisk pracy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Waldemar Sługocki
Data: 2013-05-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam dwa pytania do posłów wnioskodawców. Pierwsze dotyczy aktywności młodych ludzi, którzy po raz pierwszy podejmą pracę. Co wówczas? Chodzi o osoby pierwszy raz podejmujące pracę, której nie ma w katalogu zawodów zagrożonych, które obligatoryjnie objęte byłyby badaniami profilaktycznymi. Czy w tym przypadku absolwent uczelni wyższej czy szkoły zawodowej musiałby przejść takie badania, czy nie? To pierwsze pytanie. Natomiast drugie pytanie dotyczy kwestii związanych z wiekiem. Oczywiście zdajecie sobie państwo sprawę pewnie z tego, że nawet w odniesieniu do osób, które piastują funkcje, które pracują przy komputerze, są zatrudnione w biurze, wraz z upływem czasu ich stan zdrowia w sposób naturalny, fizjologiczny ulega pogorszeniu. Co wtedy? Czy one będą objęte badaniami lekarskimi, czy nie? Jeżeli ich stanowiska nie są oczywiście w tym katalogu, o którym państwo mówicie. A więc w ogóle cały ten projekt budzi wiele wątpliwości i chciałbym, abyście państwo w sposób bardziej kompetentny i bardziej precyzyjny go przedstawili. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2013-05-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pan poseł wnioskodawca był łaskawy wymienić parę razy moje nazwisko, również przypomnieć, że jestem po raz czwarty w parlamencie. I na to jest zgoda. Ale, panie pośle, chciałbym, aby to, co mówiłem, zostało precyzyjnie zrozumiane. I powtórzę jeszcze raz to, co mówiłem w swoim wystąpieniu. Nie powoływałem się na dyrektywę. Możemy to sprawdzić. Powołałem się na konkluzję Biura Analiz Sejmowych, które się powoływało na dyrektywę, stwierdzając, że jest to niezgodne z prawem. Absolutnie nie powoływałem się na dyrektywy. (Wesołość na sali, oklaski) Bądźmy precyzyjni. Ja staram się być precyzyjny. Druga rzecz. Odnosiłem się do opinii Państwowej Inspekcji Pracy i zacytowałem tę opinię, która jest absolutnie negatywna. I zgadzam się z nią, ale to była opinia. Zacytowałem też opinię związku zawodowego ˝Solidarność˝, związku zawodowego OPZZ, które są przeciwne. I to były moje uwagi. Tak że chcąc być precyzyjnym, mając doświadczenie posła, który już wielokrotnie z tej mównicy przemawiał, chciałbym to sprostować. Dziękuję.
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2013-05-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozumiem, że pan poseł Dziadzio jest po raz pierwszy w Sejmie, życzę mu, żeby znalazł się tu po raz kolejny, aczkolwiek doświadczenie sejmowe wskazuje na to, że trzeba uważnie słuchać nawet adwersarza, a nie tylko tych, którzy przypochlebiają się, lecz także tych, którzy mają inne zdanie. Okazuje się, że pan uważnie nie wysłuchał tego, co powiedziałem. Tutaj to uzasadnianie, że Komisja Ustawodawcza dopuściła projekt i jest wszystko w porządku, jest nie na miejscu, bowiem Komisja Ustawodawcza jest komisją polityczną, powołaną z klucza politycznego i w różnych sytuacjach różnie się zachowuje. Przywoływałem, i słusznie, opinię Biura Analiz Sejmowych, która oczywiście powstała na podstawie dyrektyw Unii Europejskiej. Jeżeli co do tego ma pan wątpliwości, to powiem, że trochę pan poseł przesadza, bo ona jest jednoznacznie druzgocąca dla tego projektu. Mało tego, dodatkowym argumentem za tym, że ta opinia jest uzasadniona, jest także wypowiedź pana ministra, która przed chwilą padła z tej mównicy, że ten projekt jest niezgodny z przepisami unijnymi. I kolejna sprawa odnośnie do tego, że związki zawodowe wydały negatywną opinię. To są fakty. Te organizacje funkcjonują w Komisji Trójstronnej, wszystkie, które wyraziły negatywną opinię, Pracodawcy RP - nie chcę rozszyfrowywać tego skrótu, żeby nie być złośliwym, oby to nie byli Pracodawcy Ruchu Palikota. Dziękuję.
Mówca: Dariusz Cezar Dziadzio
Data: 2013-05-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie pośle, jeszcze raz: ten skrót Pracodawcy RP nie odnosi się do Ruchu Palikota, ale do Rzeczypospolitej Polskiej. (Poseł Ryszard Zbrzyzny: Całe szczęście.) Natomiast jeżeli chodzi o dyrektywę, jeżeli mówimy o Biurze Analiz Sejmowych, panowie, tutaj odpowiem krótko. Biuro Analiz Sejmowych wystawiło opinię, natomiast została ona sprostowana w Komisji Ustawodawczej. Po to chyba ta komisja istnieje. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Bętkowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-05-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nawiązując do omawianego poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks pracy, pragnę odnieść się do proponowanego nowego brzmienia art. 9 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy i zapytać: Czy nowe rozwiązanie nie będzie naruszać zasady bezpieczeństwa i higieny pracy? Przecież dla wielu osób okresowe badania lekarskie są jedyną okazją do sprawdzenia stanu zdrowia. Czy twórcy projektu brali pod uwagę, że utworzona lista zawodów, o której mowa w art. l ust. 4 omawianego projektu ustawy, mogłaby okazać się albo zbyt szczegółowa, albo zbyt ogólna? Czy projektodawcy uważają tym samym, że tylko określona praca może powodować pogorszenie stanu zdrowia pracownika? Czemu ma służyć proponowana konstrukcja prawna, w której to pracownik byłby w pełni odpowiedzialny za swój stan zdrowia i ewentualne negatywne skutki pewnych zdarzeń zdrowotnych? Czy w pełni rozważono społeczne konsekwencje proponowanych zmian, co ma duże znaczenie także z uwagi na fakt, że projekt negatywnie zaopiniowali w szczególności główny inspektor pracy oraz NSZZ ˝Solidarność˝? Czy powyższa propozycja nie niesie ze sobą niebezpieczeństwa dalszych zmian legislacyjnych o podobnym charakterze - zapewniających pozorne ułatwienia dla pracodawcy, a w praktyce działających na niekorzyść ochrony zdrowia pracowników? Wreszcie czy okres 14 dni jest wystarczający na wprowadzenie tak zasadniczych zmian? Czy okres vacatio legis jest wystarczający szczególnie w aspekcie konieczności wprowadzenia zmian i wydania oddzielnych rozporządzeń i przepisów wykonawczych przez właściwego ministra? Dziękuję.
Mówca: Borys Budka
Data: 2013-05-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Otóż w imieniu klubu Platformy Obywatelskiej mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko. Nie będę tutaj zaskakiwał Wysokiej Izby, dlatego że nasz klub, co oczywiste, w pełni popiera przedstawioną nowelizację, przedstawiony projekt ustawy. Ponieważ stanowisko zostało przedstawione w sposób wyczerpujący przez posła sprawozdawcę, jednocześnie jednego z inicjatorów całego tego systemu, należy tylko wskazać, że jeśli chodzi o system dozoru elektronicznego, jest to instrument, narzędzie, które sprawdza się zarówno pod względem prewencji i resocjalizacji, jak i pod względem ekonomicznym. Należy zwrócić uwagę, że ten okres, powiem tak umownie, testowy niedługo się kończy. Dlatego też, jak słusznie wskazał pan poseł Kwiatkowski, jak najszybciej należy podjąć działania, które mają na celu przeniesienie tego systemu na stałe do naszego systemu prawnego. Postulujemy, ażeby Wysoka Izba jak najszybciej uchwaliła ten projekt ustawy z tego względu, że on nie kończy działań legislacyjnych. Oczywiście działania legislacyjne kończą się na etapie naszym, sejmowym, do tego jest jeszcze Senat, ale potem Ministerstwo Sprawiedliwości będzie zobligowane do uszczegółowienia w drodze rozporządzeń stosownych przepisów. Z uwagi na wartość merytoryczną proponowanych rozwiązań, w szczególności ułatwienia ekonomiczne, jasno, precyzyjnie sformułowane zapisy dotyczące poszerzenia katalogu osób, które będą mogły być objęte systemem dozoru elektronicznego, wnosimy o to, ażeby Wysoka Izba raczyła uchwalić ten projekt ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Piotrowicz
Data: 2013-05-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Wykonywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego to rzeczywiście nowa instytucja w polskim porządku prawnym. Nie ukrywam satysfakcji związanej z tym, że początek dla tego sposobu wykonywania kary dał projekt rządowy Prawa i Sprawiedliwości, który wpłynął do laski marszałkowskiej 7 grudnia 2006 r., a 7 września 2007 r. został poparty przez większość parlamentarną. Projekt, ustawa była epizodyczna, zakładano bowiem, że trzeba ten system sprawdzić w praktyce. Dziś możemy z satysfakcją powiedzieć, że było to trafne rozwiązanie. Kolejne nowelizacje, 4 nowelizacje, o których wspomniał pan minister Kwiatkowski, usprawniały system, zwiększały zakres jego oddziaływania. Dziś z satysfakcją możemy powiedzieć, że system jednocześnie może objąć 7,5 tys. osób skazanych na karę pozbawienia wolności i że z tego sposobu wykonywania kary dotychczas skorzystało ponad 19 tys. osób. Warto podkreślić też to, że koszty są tu czterokrotnie mniejsze niż w przypadku wykonywania kary pozbawienia wolności w dotychczasowym systemie, w systemie zamkniętym. O pozytywach mówił tu już przedmówca. W szczególności to jest ten aspekt, że tego rodzaju wykonywanie kary nie pociąga za sobą pironizacji, czyli uzależnienia od systemu penitencjarnego. To jest pierwsza ważna rzecz. Również warte podkreślenia są aspekty natury rodzinnej, społecznej. Odbywający karę nie jest wyrwany ze swojego środowiska rodzinnego, w dalszym ciągu może funkcjonować w rodzinie, może również wykonywać pracę i przyczyniać się do utrzymania rodziny. Skuteczność tego środka należy ocenić bardzo pozytywnie. Warto również jeszcze raz podkreślić to, że mamy do czynienia tylko ze znikomym procentem przypadków, kiedy to skazani nie przestrzegali warunków odbywania kary w tymże systemie. Ze wspomnianych wyżej względów pragnę poinformować Wysoką Izbę, że klub Prawa i Sprawiedliwości w głosowaniu poprze zaprezentowany projekt nowelizacji ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Zgorzelski
Data: 2013-05-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Panie Generale! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko w sprawie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (druki nr 1173 i 1206). Kara pozbawienia wolności wykonywana poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego stosowana jest w Polsce od 1 września 2009 r. Ustawa ta, z uwagi na jej eksperymentalny i nowatorski charakter, została wdrożona do polskiego porządku prawnego na określony czas, to jest do 31 sierpnia 2014 r. Dzisiaj, po blisko czterech latach jej stosowania, można stwierdzić, że system dozoru elektronicznego sprawdził się w praktyce. Dlatego konieczne i zasadne jest wprowadzenie nowelizacji ustawy poprzez wprowadzenie nowego projektu, który na trwałe będzie to sankcjonował. Wejście w życie projektowanej ustawy będzie miało pozytywny wpływ na osoby odbywające karę pozbawienia wolności, umożliwi osobom skazanym utrzymanie więzi ze społeczeństwem, w szczególności z rodziną. Sprzyja to resocjalizacji tych osób. Umożliwi również tym osobom pozostawanie czynnymi zawodowo w trakcie odbywania kary. Podsumowując, rozwiązania przewidywane w projekcie ustawy co do zasady zasługują na aprobatę i pozytywną ocenę. Zatem w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego opowiadam się za przyjęciem poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2013-05-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Generale! Panowie Posłowie! Pań nie widzę. Nie mamy najmniejszej wątpliwości, że system dozoru elektronicznego zdał egzamin. W tym miejscu chcę przypomnieć, panie pośle, że po raz pierwszy na temat tego znakomitego pomysłu mówiła w czasie rządów lewicy pani minister Katarzyna Piekarska. Od tego wszystko się zaczęło. Potwierdza pan, prawda? Tak. Wysoka Izbo! Sądzę, że przy tej rzeczowej dyskusji, jaką parlamentarzyści, praktycy i eksperci prowadzą podczas prac nad kolejnymi, doskonalącymi system, zmianami w ustawie, dojdziemy do przełomowego i długo oczekiwanego momentu, czyli do nowelizacji części ogólnej Kodeksu karnego i wprowadzenia dozoru elektronicznego jako nowej, alternatywnej kary. Taki też jest postulat na przykład Fundacji Helsińskiej. Dziś przede wszystkim wpisujemy ten system na trwałe do porządku prawnego, a nie tylko czasowo, o czym już wcześniej była mowa. Tak trzeba zrobić, bo przemawiają za tym przede wszystkim względy resocjalizacyjne, co z pewnością jest najistotniejsze, szczególnie w odniesieniu do sprawców niegroźnych przestępstw, którzy nie naruszali prawa wielokrotnie. Nie można też pominąć faktu, że odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego jest racjonalne z ekonomicznego punktu widzenia. Wszystkie kluby, które były reprezentowane przede mną, również to potwierdzają. Istnieją badania, z których wynika - to są badania przeprowadzone przez pracowników naukowych - że koszty więziennictwa będą rosły w taki sposób, że w 2020 r. mogą urosnąć nawet do kwoty prawie 4 mld zł. System dozoru wykorzystywany w 100% może je obniżyć o około 400 mln zł rocznie. Trzeba też dodać - co bardzo ważne - że system jest szczelny. Oczywiście były przypadki, w których dane osoby próbowały się uwolnić - tego nigdy się nie uniknie - ale nikt, kto zniszczył obrączkę czy wyłączył urządzenie monitorujące, nie znalazł się na dłużej poza dozorem. We wszystkich ekspozyturach w kraju przez całą dobę czuwają patrole interwencyjne. Przypomnę jeszcze, że 31 sierpnia 2014 r. - o czym też już mówiono - wygasa umowa z firmą wdrażającą i eksploatującą system dozoru elektronicznego, słusznie zatem uznano, że minister sprawiedliwości powinien dokonać wyłonienia nowego podmiotu zarządzającego, i to w trybie przepisów ustawy o zamówieniach publicznych. To jest bardzo istotne, zgodnie z zasadami konkurencyjności i transparentności. I ostatnia kwestia. Nowe brzmienie art. 1 pkt 5 pozwala na rozszerzenie w przyszłości możliwości zastosowania systemu. Celowe i racjonalne jest objęcie kontrolą elektroniczną nowych grup sprawców, w stosunku do których orzeczono środki zapobiegawcze, np. dozór policji lub nakaz opuszczenia przez oskarżonego o przestępstwo z użyciem przemocy lokalu mieszkalnego zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym. Wysoka Izbo! Posłowie klubu Sojuszu Lewicy Demokratycznej nie mają najmniejszych wątpliwości co do tego, żeby system działał coraz lepiej, efektywniej i żeby na stałe został wpisany do prawa karnego. Dlatego z pełnym przekonaniem będziemy głosować za przyjęciem proponowanego projektu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Arkadiusz Mularczyk
Data: 2013-05-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Generale! Tak się składa, że gdy powstawała ta ustawa, w sposób bezpośredni nad nią pracowałem, byłem też bezpośrednio zaangażowany w jej tworzenie, a inicjatorem ustawy był nie kto inny jak minister Zbigniew Ziobro, obecny lider Solidarnej Polski. Tak że trzeba podkreślić i przypomnieć, że to była jedna z wielu inicjatyw, która, można powiedzieć, dobrze przyjęła się w naszym systemie prawnym, wymaga teraz doprecyzowania, wprowadzenia na stałe do regulacji prawnych. Dobrze, że ten system jest na bieżąco monitorowany i pozytywnie oceniany przez zarówno ministerstwo, wymiar sprawiedliwości, jak i wszystkie kluby parlamentarne. Wszystkie walory tego systemu zostały podkreślone w dyskusji. Mogę tylko powiedzieć, że Solidarna Polska poprze tę nowelizację w głosowaniu. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-05-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mamy już kilkuletnie doświadczenie, jeżeli chodzi o stosowanie tego nowego systemu wykonywania kar w dozorze elektronicznym. Przypomnę - bo myślę, że w trakcie tej debaty już o tym była mowa - że ustawa w tej sprawie została podjęta w 2007 r. To była inicjatywa Prawa i Sprawiedliwości. Główną przesłanką były też czynniki ekonomiczne, czyli obniżenie kosztów wykonywania kary, przede wszystkim kary pozbawienia wolności, bo dozór elektroniczny jest swego rodzaju karą zamienną. Nasuwa się pytanie o to, czy to się sprawdziło i czy rzeczywiście koszty wykonywania kary w systemie dozoru elektronicznego są istotnie niższe niż w przypadku wykonywania kary w formie pozbawienia wolności. Czy rzeczywiście jest tak, że koszty nadzoru i monitorowania wykonania tej kary są zdecydowanie niższe niż koszty wykonania kary pozbawienia wolności? Czy ministerstwo prowadzi taki monitoring i czy rzeczywiście mamy tego rodzaju wyliczenia? Jaki jest bilans zysków i strat? Dziękuję.
Mówca: Piotr Zgorzelski
Data: 2013-05-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Obecnie praktyka jest taka, że skazany trafia do zakładu karnego i stamtąd pisze wniosek o odbywanie kary w ramach systemu dozoru elektronicznego lub robi to za niego zakład karny. Podnoszony był tutaj argument ekonomiczny. Czy nie byłoby bardziej wskazane, aby o tym, że skazany może odbywać karę w ramach systemu dozoru elektronicznego, decydował sędzia sądu rejonowego, który orzeka o pozbawieniu wolności danego skazanego, aby po prostu zminimalizować te koszty?