PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tomasz Makowski
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałkini! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Bardzo szybko pani mówi, pani profesor. Troszeczkę wolniej. (Poseł Krystyna Pawłowicz: Chcę dużo powiedzieć.) Ale ludzie nie zrozumieją kwintesencji, konkluzji. (Poseł Krystyna Pawłowicz: Ale pan zrozumie. Jaką szkołę pan skończył?) Wysoka Izbo! Chciałbym przedstawić w imieniu klubu Ruchu Palikota stanowisko wobec sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, druki nr 1125 i 1267. Chciałbym podkreślić, że przedstawiam stanowisko w imieniu kolegi, posła Lewandowskiego, który musiał pilnie wyjechać, w związku z tym skoncentruję się tylko na dwóch istotnych rzeczach, a mianowicie na wyroku trybunału z dnia 12 grudnia 2011 r., który zakwestionował art. 5 pkt 11, art. 30b i art. 30c. Pani przewodnicząca szczegółowo przedstawiła zmiany, które zostały przeprowadzone w podkomisji i w Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej. Niemniej jednak chciałbym zwrócić uwagę na jeden artykuł, który budził kontrowersje podczas posiedzenia podkomisji. Pani przewodnicząca nie wspomniała o tym, pani profesor też nie wspomniała, to ja wspomnę, ponieważ w ustawie wyjściowej art. 4 mówi, że w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy wnioskodawca w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia może żądać wznowienia przeprowadzenia oceny jego projektu. Dyskutowaliśmy w podkomisji o tym, że nie można w ustawie zapisać ogólnie tylko wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Co ma robić beneficjent? Czy ma przeczytać 54 strony i szukać jakby uzasadnienia tego wyroku? Tam było to zakwestionowane i dyskutowaliśmy. W związku z tym na posiedzeniu komisji zostało to już poprawione i zapisane, że wnioskodawca może się ubiegać o dofinansowanie na podstawie ustawy. Mówimy o przepisach przejściowych, o tym jednym miesiącu od dnia wejścia w życie ustawy. Natomiast odniosę się jeszcze do pewnej płaszczyzny, jeżeli chodzi o instytucjonalność. Z tego co wiem nawet w tych ustawach i sprawozdaniach instytucjonalność to jest instytucja zarządzająca i instytucja wdrażająca. W związku z tym beneficjent może się najpierw odwołać do instytucji wdrażającej, podejść do procedury odwoławczej, a później do instytucji zarządzającej. Taką instytucją zarządzającą, pani profesor, jest władza wdrażająca programy europejskie. Po to została ona powołana, żeby wdrażać chociażby program ˝Innowacyjna gospodarka˝. W związku z tym, konkludując, Klub Poselski Ruch Palikota poprze sprawozdanie i projekt ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Moje pytania będą dosyć luźno związane z tym projektem ustawy, ale myślę, że są ważne. Z jednej strony dobrze, że pewne rzeczy, które są związane z procedurą odwoławczą, znalazły się w ustawie. Rozumiem, że dla beneficjentów, szczególnie w regionalnych programach operacyjnych, rzecz będzie teraz jaśniejsza. Panie ministrze, nie ulega dla mnie wątpliwości, że szczególnie w regionalnych programach operacyjnych bardzo dużo decyzji dotyczących alokacji środków to są niestety decyzje motywowane politycznie. Wiemy coś na ten temat. Samorządowcy się z tym problemem specjalnie nie obnoszą, bo zdają sobie sprawę, że jeżeli rzecz postawią publicznie, to być może w następnych priorytetach albo następnych rozdaniach będą mieli jeszcze większe kłopoty z uzyskaniem środków niż do tej pory. Chciałbym zapytać pana ministra, już nie w odniesieniu do kończącej się perspektywy finansowej, bo zostało niewiele ponad pół roku, więc tutaj nic nie zmienimy, o to, czy państwo prowadzicie jakieś prace dotyczące następnej perspektywy finansowej, żeby tę politykę rozdawnictwa politycznego, przepraszam za brutalność sformułowania, zdecydowanie ograniczyć. To jest pierwsza kwestia. Druga kwestia, która przemknęła w wypowiedzi jednego z wypowiadających się w imieniu klubów posłów, dotyczy pogłębienia się różnic zarówno pomiędzy poszczególnymi regionami, jak i wewnątrz regionów. (Dzwonek) Już kończę, pani marszałek. Panie Ministrze! Już osiem lat korzystamy ze środków europejskich. Polityka spójności nie mówi o wyrównywaniu rozwoju, ale o jego równoważeniu. Rzeczywiście wszyscy mieliśmy taką nadzieję, że te różnice, mimo że będą istniały, to będą się zmniejszać. Po ośmiu latach korzystania ze sporych pieniędzy unijnych wiemy dokładnie, że rosną różnice pomiędzy poszczególnymi regionami, a wewnątrz regionów to zróżnicowanie woła wręcz o pomstę do nieba. Takim charakterystycznym przykładem jest województwo mazowieckie, gdzie 185% średniej unijnej jest w Warszawie, a 49% w moim subregionie radomskim, który właśnie został zaledwie regionem przejściowym, zyskując w zasadzie symboliczną pomoc w następnym rozdaniu finansowym. Co z tą sprawą, panie ministrze? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Pawłowicz
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Mam pytanie do państwa z rządu. Oczywiście wkrótce będzie przygotowywana nowa ustawa, musi być przygotowana, która dotyczy kolejnego planu finansowego. Chciałabym nie tyle zapytać, ale bardzo prosić, żeby była napisana zgodnie z wymogami polskiego prawa, szczególnie w zgodzie z konstytucją, to znaczy, żeby uwzględniała dwuinstancyjne, czyste i jasne postępowanie administracyjne i dwuinstancyjne postępowanie sądowe, żeby była napisana w języku polskim, a nie w niejasnym języku unijnym, którego kompletnie nikt nie rozumie, który jest interpretowany dość dowolnie dopiero na poziomie wykonawczym. Chodzi o to, żeby nie używać zwrotu: instytucja, bo w Polsce pod tym pojęciem może być wszystko, może być na przykład instytucja kultury. W Polsce używa się pojęcia: organ. Nie mówi się o proteście, przepraszam, nie można mówić: protest. Nie ma takiej instytucji w prawie administracyjnym, jest odwołanie. Chciałabym zatem, krótko mówiąc, prosić, żebyście państwo z sercem zwrócili się czy powrócili do polskiego języka, polskiej siatki pojęciowej, polskiego prawa i napisali tę ustawę po polsku. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Sługocki
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam kilka, jak sądzę, kluczowych pytań, ale nie tyle z perspektywy prac dzisiaj nad nowelizacją ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, co w kontekście zasygnalizowanym także przez moją klubową koleżankę panią poseł Halinę Rozpondek, a mianowicie w kontekście nowej perspektywy, perspektywy na lata 2014-2020. To, co mnie nurtuje i co jest szalenie ważne z punktu widzenia interesu beneficjentów, czyli de facto tych podmiotów, które starają się o uzyskanie dofinansowania różnych programów ze środków europejskich, z różnych funduszy naturalnie, to fakt, aby procedura odwoławcza nie kończyła się jedynie takim pyrrusowym zwycięstwem. Chodzi mi o to, panie ministrze, aby zastanowić się, a najpierw być może zdiagnozować, przeanalizować, jaka liczba odwołań w perspektywie finansowej na lata 2007-2013 zakończyła się właśnie owym pyrrusowym zwycięstwem. Co przez to rozumiem? Mianowicie to, że beneficjenci skorzystali z procedury odwoławczej, ale w jej wyniku, mimo że projekt został wysoko oceniony i być może powinien dostać, czy na pewno powinien dostać dofinansowanie, ale ze względu na brak środków finansowych w danym priorytecie, działaniu, czy też w danym programie operacyjnym (Dzwonek) tego dofinansowania nie otrzymują. W związku z tym sugeruję, aby zastanowić się, w jaki ewentualnie sposób zabezpieczyć i jaką pulę środków na procedurę odwoławczą, tak aby ci beneficjenci, którzy w jakiś sposób zostali pokrzywdzeni w procedurze oceny projektu, mieli szansę na pozyskanie środków na niejednokrotnie bardzo dobre projekty. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Zgorzelski
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Wprowadzana zmiana może rodzić obawy, panie ministrze, co do ciągłości procesów oceny wniosków. Moje pytanie jest zatem następujące: Czy te procesy nie są, czy nie będą zagrożone? Dziękuję.
Mówca: Marek Gos
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Rozmawiamy dzisiaj o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a w zasadzie o dwóch obszarach skoncentrowanych na procedurze odwoławczej. Podstawą do tych rozmów, do zmian jest wskazywane orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, a więc jak gdyby z mocy prawa staramy się te przepisy zmieniać. Dosyć sprytnie, według mojej oceny, ministerstwo postępuje, a więc te dokumenty programowe, żeby nie burzyć zasad postępowania, wprowadza do przepisów ogólnie obowiązujących. Chcę natomiast zapytać, czy ministerstwo ma w tej chwili analizę, jeżeli chodzi o ilość procesów, ilość odwołań, bo mówimy o protestach. Generalnie rzeczywiście, jeżeli chodzi o sądowe postępowanie, sądowy środek, to jest odwołanie, ile ich mamy do tej pory, czy mamy takie informacje z wszystkich regionów, które zarządzają funduszami pomocowymi, czy też z poziomu horyzontalnego w imieniu rządu. Ile tych odwołań było i jak one się zakończyły? To jest jedno pytanie. A drugie pytanie mam takie: Czy ta nowelizacja pomyślana jest tylko, jeżeli chodzi o bieżącą perspektywę finansową, czy również stanowić ona będzie pewną bazę? Myślę, że tak, ale czy w całości będzie ona również regulować sprawy nowej perspektywy na lata 2014-2020. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Natomiast ja... (Poseł Tadeusz Iwiński: Prawej strony nie ma, to lewą trzeba uciszyć. ) Natomiast chciałbym zadać pytanie, czy ministerstwo oceniło skutki wprowadzenia tych regulacji, to znaczy w jaki sposób to postępowanie odwoławcze wpłynie na realizację projektów, które zostały zakwalifikowane na listę beneficjentów. Czy zgłoszenie odwołania wstrzyma realizację tych projektów? Bo można zakładać, że pozytywne rozstrzygnięcie spowoduje zmianę na liście, wobec powyższego to jest pytanie, wydaje się, zasadne. I oczywiście, jak to wyglądało do tej pory? Czy te zapisy w ustawie, które w tej chwili będą obowiązywały, do tej pory funkcjonowały na poziomie niższych aktów? Dziękuję.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wielu posłów wypowiadających się w tej materii, nad którą debatujemy, twierdzi, iż nowelizacja jest niewystarczająca, załatwia sprawy połowicznie, ba, załatwia tylko te, na które zwrócił uwagę Trybunał Konstytucyjny. Panie ministrze, minęło chyba półtora roku od decyzji Trybunału Konstytucyjnego, stąd moje pytanie: Czy rząd pofatygował się, by przejrzeć w tej ustawie jeszcze inne rozstrzygnięcia, które budzą wątpliwości konstytucyjne, aby przedstawić całościowy projekt zmian, projekt nowelizacji, abyśmy nie musieli za chwilę znowu wracać do tematu, za chwilę, a więc za dwa, trzy miesiące? Trzeba bowiem przygotować się do nowej perspektywy finansowej, aby nie popełniać tych błędów, które są. Przecież wiadomo, że sąd zapytał tylko o pewne kwestie, co do których miał wątpliwości, a trybunał odniósł się tylko do nich, a nie do innych, które budzą tego typu zastrzeżenia. Stąd pytanie, panie ministrze, czy rząd dokonał takiej analizy. Druga kwestia dotyczy decyzji politycznych czy rozdawnictwa, jak to niektórzy nazywają, jeśli chodzi o alokację środków w odniesieniu do programów w różnych regionach. Panie ministrze, to jest poważny problem. To się obserwuje i uwydatnia z każdym rokiem. Tam, skąd pochodzi minister, premier, wicepremier, tam inwestycje, o których mówimy, są kierowane w większym stopniu i jakimś cudem uzyskują poparcie, natomiast tam, gdzie one powinny wyrównywać szanse pomiędzy regionami, tego nie ma. (Dzwonek) Czy nie warto zwrócić uwagę również i na to? Podam przykład Wielkopolski. Z racji tego, że Wielkopolska jest biedna w ministrów, plany dotyczące S11 zostały po raz kolejny skreślone i nie będzie ona robiona. A nie chodzi tylko o Wielkopolskę, chodzi także o północną część Polski od Szczecina. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Prosiłbym o ustosunkowanie się do stanowiska przedstawionego m.in. przez Unię Metropolii Polskich wobec rozpatrywanego projektu nowelizacji ustawy w aspekcie realizacji zasad partnerstwa i podejścia terytorialnego. Chodzi mi o permanentne, jak się wydaje, pomijanie strony samorządowej w komisji wspólnej i jej zespołach. Chciałbym też dowiedzieć się, czy istnieją już rozporządzenia w sprawie sposobów i warunków określania granic obszarów funkcjonalnych. Jeżeli tak, to prosiłbym o tę informację na piśmie. To tyle. Dziękuję.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dlaczego dzieje się to tak późno i czy za chwilę nie będzie jednak kolejnej nowelizacji do nowelizacji? Czy te rozwiązania nie zaburzą tej ciągłości oceny procesów, wniosków? Kolejna sprawa, która tutaj już była podnoszona: Kiedy skończy się taka strategia politycznego rozwoju, a nie jednak rzeczywistego, tam, gdzie są potrzeby, wspomnę tutaj chociażby Lubelszczyznę? Dlaczego państwo jednak lokujecie te środki na zasadzie decyzji politycznych, a nie na zasadzie rzeczywistej potrzeby rozwoju szczególnie tych regionów w Polsce, które od lat były zaniedbywane?
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przy okazji tego typu dyskusji niezmiennie, cały czas zadaję to samo pytanie, a dotyczy ono mojego rodzinnego miasta i mojego okręgu. Myślę tutaj o mieście Radomiu i subregionie radomskim. Państwo mówicie o tym, że nie ma czegoś takiego, jak polityka lokomotyw, jeśli chodzi o kierunki rozwoju, że nadal obowiązuje polityka zrównoważonego rozwoju. To stoi w sprzeczności z tym, co się dzieje w subregionie radomskim. Radom jest w województwie mazowieckim, w którym dominującą pozycję ma Warszawa. Jest ona otoczona bardzo biednymi subregionami, które otrzymują niezwykle niewielką pomoc z Unii Europejskiej, z funduszy Unii Europejskiej. Jest to oczywiście jawna niesprawiedliwość. Warszawa de facto przyciąga większość środków, które w regionalnym programie operacyjnym przeznaczane są na całe województwo mazowieckie. Chciałabym dowiedzieć się, w jaki sposób ministerstwo zamierza przeciwdziałać tej jawnej niesprawiedliwości i jakie narzędzia zostaną przez ministerstwo wykorzystane, by te dysproporcje zniwelować? (Dzwonek) Przypomnę, że Radom jest drugim pod względem wielkości miastem w województwie mazowieckim, a ostatnim, jeśli chodzi o otrzymywanie środków unijnych, czy to z funduszy centralnych, czy z regionalnego programu operacyjnego. Dziękuję.
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Sprostowanie, pani marszałek, ponieważ pan minister nie odpowiedział na moje pytanie, więc nie zrozumiał...
Mówca: Halina Rozpondek
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Pani poseł, w ogóle nie jest to przedmiotem procedowania, jeśli chodzi o ten projekt ustawy. Mówimy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a nie o poszczególnych miastach, którym należą się jakieś środki. To gwoli sprostowania. (Poseł Marzena Dorota Wróbel: Ale ja pytałam o sprawę elastyczności. O to, co się z tym wiąże.) Natomiast chciałam z tego miejsca bardzo serdecznie podziękować Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej oraz podkomisji za szybkie procedowanie tego projektu ustawy, także ministerstwu, bo niezbędne jest, aby ustawa weszła w życie 28 czerwca. Chciałabym podkreślić, że też nie jesteśmy do końca zadowoleni ze wszelkich zapisów tej ustawy. Jak mówił pan minister, ustawa jest z 2006 r., mamy rok 2013 i nową perspektywę. Jak podkreślałam, gdy kończyłam swoje wystąpienie, ministerstwo przygotowuje analizę i konieczne zmiany, żeby służyły one nowym beneficjentom w latach 2014-2020. Myślę, że my także jako Komisja Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej będziemy na to zwracać szczególną uwagę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Sztorc
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam przyjemność przedstawić w imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego stanowisko dotyczące informacji dla Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie lipiec - grudzień 2012 r., tj. podczas sprawowania prezydencji cypryjskiej. Przedstawiona informacja, przypomnę, jest kolejnym, 18. sprawozdaniem Rady Ministrów dla Sejmu i Senatu. Biorąc pod uwagę kontynuację przez prezydencję cypryjską prac rozpoczętych już przez prezydencje polską i duńską, trzeba powiedzieć, że od samego początku zwrócono uwagę na sytuację ekonomiczno-finansową, która od samego początku miała bardzo duży wpływ, tak jak podczas prezydencji polskiej i duńskiej, na przewodnictwo prezydencji cypryjskiej. Prezydencja cypryjska za priorytety swojego działania uznała, tak jak poprzednie prezydencje, prace dotyczące wzrostu gospodarczego, zwiększenia zatrudnienia oraz reformy sektora finansowego. Z naszego punktu widzenia najważniejsze działania to takie, które są podejmowane na poziomie Unii Europejskiej i które mają wpływ na rozwój gospodarczy i zwiększenie zatrudnienia. Prezydencja cypryjska od samego początku starała się to wdrażać. Wiadomo, że inwestycje europejskie są ważnym czynnikiem pozwalającym przezwyciężyć kryzys, a tym samym wzmacniać rynek wewnętrzny. Polska stoi na stanowisku, że polityka spójności jest bardzo ważnym narzędziem stymulującym wzrost gospodarczy, a tym samym służącym wyjściu Unii Europejskiej z kryzysu. Prezydencja cypryjska starała się to przez cały czas wdrażać. Debata na temat agendy wzrostowej została rozpoczęta w czasie trwania prezydencji polskiej. W czasie trwania prezydencji cypryjskiej do najważniejszych należy zaliczyć grudniowe posiedzenie Rady Europejskiej, gdzie uzgodniono plan działania Unii Gospodarczej i Walutowej. Osiągnięty kompromis spełnia zasadnicze postulaty zgłaszane przez Polskę w trakcie negocjacji. Podczas prezydencji cypryjskiej agenda Unii Europejskiej zdominowana była przez negocjacje wieloletnich ram finansowych na lata 2014-2020. Była również, tu należy dodać, zdominowana przez prace przewodniczącego Rady Europejskiej nad pogłębieniem Unii Gospodarczej i Walutowej. Przewodniczący Rady Europejskiej przedstawił mapę drogową na rzecz rzeczywistej Unii Gospodarczej i Walutowej, uzgodnioną i przygotowaną w ścisłej współpracy z przewodniczącym. Należy podkreślić, że od samego początku prezydencja cypryjska zmagała się z narastającym kryzysem, który w końcowej fazie w sposób już bardzo drastyczny był udziałem samego Cypru. Prace tej agendy w końcowej fazie tej prezydencji były obciążone już dość szybko narastającym kryzysem. Biorąc pod uwagę, że większość polskich postulatów, mimo wcześniejszych wystąpień krytyki, jak słyszę, jednak udało się zrealizować, mimo że budżet Unii Europejskiej nie został jeszcze przyjęty przez Parlament Europejski, należy wierzyć, że jest to tylko kwestia czasu. Należy uznać, że prezydencja cypryjska spełnia założenia i nadzieje Polski. W związku z tym klub Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował za przyjęciem informacji.
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Zgadzam się z tym, o czym mówił pan poseł Sellin, że jest pewna korzystna zmiana co do prezentacji polskiej polityki w danym okresie prezydencji, ale jest ona niewystarczająca. Przede wszystkim brakuje tego, o czym mówiłem w debacie nad celami polskiej polityki zagranicznej, co powinno być kluczem: jakie pomysły, jakie projekty miała Polska w danym okresie. Wczoraj mianowano ósmego wiceministra w MSZ, a pomysłów jak nie było, tak nie ma. Notabene dzisiaj składam zapytania do premiera, bo jest ośmiu wiceministrów w MSZ i ośmiu wiceministrów w Ministerstwie Finansów. Przypomina mi to czasy, gdy w Polsce było 11 wicepremierów, a w Chinach tylko dwóch. Otóż za prezydencji cypryjskiej były cztery cele, nie mam czasu o nich mówić. Zajmę się tym, czego nie ma w sprawozdaniu. Po pierwsze, czy Polska jest zadowolona z przyjęcia wspólnego europejskiego systemu azylowego? Jeżeli tak, to dlaczego? Jeżeli nie, to dlaczego? Nikt o tym tutaj nie mówił, a jest to istotna rzecz. Po drugie, mówiono tutaj o Europejskim Roku Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej podczas prezydencji cypryjskiej. W sprawozdaniu nic na ten temat nie ma. Po trzecie, ważna była przyjęta deklaracja z Limassol, która zakładała ożywienie zintegrowanej polityki morskiej. Nie wiem, czy Polska ma w ogóle jakąś politykę morską. Jaki jest więc nasz stosunek także do polityki morskiej? Po czwarte, u kresu prezydencji cypryjskiej Islandia zawiesiła rozmowy na temat akcesji do czasu wyborów, które będą niedługo. Jaki jest stosunek Polski do przyjęcia Islandii? (Dzwonek) I ostatnia rzecz. Wczoraj w trakcie debaty w Parlamencie Europejskim przewodniczący grupy socjalistów i demokratów Hannes Swoboda powiedział, że trzeba skończyć z neokolonialną polityką Unii Europejskiej wobec Cypru, stawiania warunków, których nie stawiano wobec innych państw, np. wobec Grecji, a także że trzeba w ogóle wyłączyć z tria Międzynarodowy Fundusz Walutowy. Czy Polska ma jakiekolwiek stanowisko w tej sprawie? (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Szczerski
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Cypryjskie pół roku w Unii Europejskiej to jest kolejne pół roku dość chaotycznego i desperackiego poszukiwania biurokratycznych sposobów wyjścia z kryzysu, który ma charakter polityczno-ekonomiczny. Elementem tego wychodzenia, tego desperackiego poszukiwania wyjścia z tego kryzysu jest dokładanie coraz to nowych regulacji na państwa członkowskie dotyczących ich polityki budżetowej, w tym szczególnie - czego jestem wielkim przeciwnikiem i z czym próbuję walczyć przynajmniej słowem - chodzi o zalecenia Rady, tzw. country specific recommendation, dotyczące tego, jak ma wyglądać budżet państw w wyobrażeniu urzędników brukselskich. Za prezydencji cypryjskiej, co napisane jest w państwa sprawozdaniu, te zalecenia Rady zostały włączone wprost do systemu programowania polityki spójności i wykorzystania funduszy strukturalnych w Unii Europejskiej. Mamy więc do czynienia z sytuacją, w której biurokraci już nie tylko będą się brać za budżety, ale jeszcze chcą te swoje wyobrażenia o tym, jak ma wyglądać budżet, włączyć jako warunek programowania polityki spójności. Chciałbym zapytać zatem pana ministra, jak polski rząd w ogóle odnosi się do wizji, zaleceń Rady. Jak polski rząd będzie się do nich odnosił, gdy te zalecenia Rady będą przychodziły, na przykład z Komisji do Rady, a potem po decyzji Rady do Polski? Jak rząd ma zamiar łączyć politykę planowania wydatkowania budżetu, środków europejskich w nowej perspektywie budżetowej z tymi zaleceniami Rady? Jak to wszystko mamy spinać, żeby to wciąż jeszcze była polska polityka? Dziękuję. (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Eugeniusz Tomasz Grzeszczak)