Mówca: Zdrowia Marian Zembala
Data: 2015-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowne Panie i Panowie Posłowie! Pierwszy raz w moim życiu zawodowym stoję w tym miejscu. Na pytania szanownego pana posła, którego cenię, i posłów chciałbym odpowiedzieć w następujący sposób. Pierwsze to pytanie dotyczące konfliktu interesów w działalności ministra zdrowia Mariana Zembali. Później odniosę się do wątpliwości. Jeszcze raz przypominam, że minister nie zawiera kontraktów z podmiotami. Minister, który się nazywa Marian Zembala, nie ma dwóch moralności i nigdy nie będzie miał. W związku z tym oświadczam, że brak tu sprzeczności z prowadzeniem przeze mnie aktywności służbowej jako osoba pełniąca funkcję publiczną, zajmująca kierownicze stanowisko państwowe, i spróbuję to udokumentować. Zdaję sobie sprawę, że zgodnie z art. 150 konstytucji członek Rady Ministrów nie może prowadzić działalności sprzecznej z obowiązkami publicznymi. Bycie ministrem traktuję jako służbę dla najjaśniejszej Rzeczypospolitej i tej sprawie poświęcę każdy dzień mojego urzędowania. Osoba zajmująca kierownicze stanowisko zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej podlega określonym rygorom. W świetle powyższego podjąłem następujące działania, panie, panowie posłowie. Zawiesiłem działalność gospodarczą pod nazwą ˝Indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska Marian Zembala˝ od momentu, kiedy zostałem powołany na stanowisko ministra. Zrezygnowałem z funkcji członka rady nadzorczej w spółce Kardio-Med Silesia, w której nigdy nie otrzymywałem pieniędzy, ale która jest intelektualnym zapleczem nowych technologii w medycynie nie tylko na Śląsku. W spółce Polska Grupa Kardiochirurgiczna w likwidacji do 30 czerwca planowane jest spotkanie likwidacyjne. Od razu chcę powiedzieć, że ona nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej, została powołana po to, żeby pomóc społeczności polonijnej m.in. z Kazachstanu, szkoląc tam ludzi w ośrodkach kardiochirurgicznych. Polska Grupa Kardiochirurgiczna - inicjatorem jej powołania był profesor Bochenek - nigdy nie prowadziła działalności, nigdy. Teraz jest rozwiązana, w związku z tym dziwię się, że jeszcze jest w KRS. Prosiliśmy o rozwiązanie, byliśmy uczestnikami tego postępowania. Zrezygnowałem z pełnionej funkcji członka rady Fundacji na Rzecz Rozwoju Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki, szpitala w Łodzi, tak ważnego. Zostałem poproszony o służenie doświadczeniem przez profesora Banacha i służyłem doświadczeniem społecznie, proszę państwa - to jest dla mnie zaszczyt i nobilitacja - społecznie, w tym ważnym polskim szpitalu przeznaczonym dla kobiety ciężarnej i dziecka. Zrezygnowałem z funkcji członka rady Fundacji Rozwoju Medycyny Sercowo-Naczyniowej Zabrze - Gliwice, wszystko zgodnie z terminem, fundacji, która ma pomagać spółce, dawnemu publicznemu szpitalowi, najważniejszemu w Gliwicach, po to, żeby po raz pierwszy stworzyć nowy rodzaj połączeń między szpitalami publicznymi - czytaj: w spółce w Gliwicach i śląskim centrum - w obszarze, gdzie wzajemnie te dwa szpitale się uzupełniają. Traktuję to jako ważne wyzwanie. Oczywiście jako minister zrezygnowałem z tego, ale chcę wyraźnie propaństwowy i prospołeczny charakter tego podkreślić. Zrezygnowałem z funkcji członka rady Fundacji Śląskiego Centrum Chorób Serca. Rezygnowałem trochę z żalem, bo to była spuścizna, którą dostałem - miało to charakter imienny i organizacyjny - od mojego mentora i wychowawcy profesora Religi. To ja ją prowadziłem jako szef rady naukowej i prowadzę. Oczywiście, służba najjaśniejszej jest najważniejsza i w związku z tym zawiesiłem działalność, ale na stronie Fundacji Śląskiego Centrum Chorób Serca im. Profesora Religi zobaczycie państwo, jakie są moje konkretne działania. Zrezygnowałem z funkcji członka rady fundacji śląskiego centrum. Fundacja śląskiego centrum, gdzie nigdy nie otrzymywałem pieniędzy, jest elementem przyczyniającym się do rozwoju tego najbardziej znanego szpitala sercowo-naczyniowego. Już nie sądzę, szanując bardzo państwa posłów, i posłanki, i posłów, by był możliwy bardziej publiczny, państwowy wymiar tego szpitala, który jest w Polsce znany i był odwiedzany zawsze z atencją przez wszystkich prezydentów i premierów. Zrezygnowałem z funkcji członka rady Naukowej Fundacji Polpharmy. Byłem nim, społecznie pełniąc tę rolę naukową, po to, żeby wesprzeć polski przemysł farmaceutyczny i biofarmaceutyczny jako człowiek, który zajmuje się zawodowo - trudno, żebym przestał - medycyną regeneracyjną, bo to jest moja siła w działalności naukowej. I z tego względu, chcę państwu powiedzieć - to nie przypadek sprawił - praca, której jestem współautorem, dostała prestiżową nagrodę w czasopiśmie ˝The Lancet˝. Dotyczy to bioinżynierii. Zrejterowałem - chociaż z bólem, ale dla Najjaśniejszej Rzeczypospolitej - z funkcji konsultanta krajowego w dziedzinie kardiochirurgii. Chciałbym państwu z radością powiedzieć, panie i panowie posłowie - wielu z państwa, widzę tu posła Suskiego, miało okazję zobaczyć ten szpital - jak w tym szpitalu z szacunkiem służy się chorym, pomaga się im. Mogę powiedzieć, że w polskiej kardiochirurgii mamy lepszą sytuację, Boże mój, bo kolejki są krótsze niż w Norwegii. To znaczy, że problem dostępu chorych... (Dzwonek)