PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Szeliga (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-12-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Chwała bohaterom! Uruchomić rezerwę budżetową na badania na powązkowskiej Łączce Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W latach 1944-1956 z rąk komunistycznej bezpieki i NKWD zginęło kilkadziesiąt tysięcy polskich bohaterów: żołnierzy wyklętych, żołnierzy AK, organizacji WiN, Narodowych Sił Zbrojnych. Wielu z nich, a być może nawet połowa, spoczywa w niezidentyfikowanych miejscach i jest oznaczonych jako osoby N.N. - nikomu nieznane i niezidentyfikowane. Pomimo że od 24 lat żyjemy w wolnej Polsce, państwo nie podjęło do tej pory stosownych wysiłków, żeby ten haniebny stan zmienić. Staraniem IPN i Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie oraz różnych sił społecznych rozpoczęto projekt pn. ˝Polska baza genetyczna ofiar totalitaryzmu˝. Dotychczas udało się zidentyfikować 16 polskich żołnierzy. Prace utknęły jednak w martwym punkcie po tym, jak zabrakło na nie środków. Badań nie można obecnie dalej prowadzić. Państwo polskie nie czuje się zobowiązane, żeby wyasygnować niewielkie, wręcz symboliczne kwoty, żeby to badanie było dalej kontynuowane. Obecnie, gdy codziennie docierają do nas nowe informacje o miliardowych nadużyciach, o aferach i korupcji na szeroką skalę, ekipa rządząca nie jest w stanie przeznaczyć 1 mln zł na prowadzenie dalszych badań w tak ważnej dla polskiego państwa sprawie, by naprawić chociaż w niewielkim stopniu krzywdę wyrządzoną tym pomordowanym i to zaniechanie. Solidarna Polska apeluje do premiera Donalda Tuska i rządu o zajęcie się sprawą i wskazuje na dwa rozwiązania w tej kwestii. Rządzący mogą skorzystać ze swoich uprawnień i jednym podpisem uruchomić część rezerwy ogólnej budżetu KPRM na przekazanie środków dla IPN i Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie na kontynuację badań genetycznych albo w budżecie w drugim czytaniu uwzględnić poprawkę Parlamentarnego Zespołu Tradycji i Pamięci Żołnierzy Wyklętych i zabezpieczyć odpowiednią kwotę na ten właśnie cel. Proponujemy także, żeby w budżecie na 2014 r. zabezpieczyć trwale, instytucjonalnie i strukturalnie pieniądze na badania genetyczne. Stalinowscy oprawcy odebrali tym ludziom to, co było dla nich najważniejsze - życie. Nie jesteśmy w stanie im tego oddać ani zadośćuczynić ich rodzinom. Możemy jednak przerwać ten plan anonimizacji, plan zapomnienia, na który chciał ich skazać stalinowski aparat represji. Oni byli mordowani w taki sposób, żeby nikt nigdy nie mógł zapalić świeczki na ich grobie. Premier jako historyk z wykształcenia nie powinien oczekiwać rozwiniętego uzasadnienia, które przemawiałoby za tym symbolicznym gestem, w kwocie 1 mln zł, o który upominają się odpowiednie instytucje.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-12-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie obchodów w Rzeszowie 32. rocznicy wprowadzenia stanu wojennego w Polsce Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Podobnie jak w całej Polsce, w Rzeszowie odbędą się 13 grudnia uroczystości związane z 32. rocznicą wprowadzenia stanu wojennego przez generała Wojciecha Jaruzelskiego. Organizatorami obchodów tej tragicznej dla Polski rocznicy są Zarząd Regionu Rzeszowskiego NSZZ ˝Solidarność˝ i Oddział Instytutu Pamięci Narodowej w Rzeszowie. Już 12 grudnia odbyła się w Wojewódzkim Domu Kultury w Rzeszowie wieczornica, podczas której rozmawiano o stanie wojennym ze świadkami tamtego okresu: Antonim Kopaczewskim, Henrykiem Cząstką oraz Markiem Wójcikiem. Antoni Kopaczewski był przewodniczącym MKS w Rzeszowie, przewodniczącym Prezydium MKZ, członkiem KKP ˝Solidarność˝. Był internowany 13 grudnia 1981 r. w Iławie i Załężu k. Rzeszowa. Od 1990 r. jest radnym Rzeszowa. Podczas wieczornicy wręczono nagrody i wyróżnienia w III edycji konkursu ˝Stan wojenny w Polsce˝ zatytułowanej ˝Stan wojenny w relacjach świadków historii˝. Na zakończenie wieczornicy odbył się koncert ˝Pieśni internowanych˝ w wykonaniu braci Steczkowskich. W piątek 13 grudnia odprawiona zostanie w kościele farnym w Rzeszowie msza święta za ojczyznę i ofiary stanu wojennego. Po uroczystej mszy świętej uczestnicy zgromadzą się, jak co roku, przed krzyżem misyjnym, odmówią modlitwę, zapalą znicze i złożą pod krzyżem wieńce oraz kwiaty. Jako działacz ˝Solidarności˝ w Politechnice Rzeszowskiej od 1980 r. doskonale pamiętam dzień 13 grudnia 1981 r. Gdy dowiedziałem się nad ranem o stanie wojennym, udałem się niezwłocznie do budynku B Politechniki Rzeszowskiej, gdzie pracowałem jako nauczyciel akademicki, pełniąc funkcję przewodniczącego Komisji Wydziałowej NSZZ ˝Solidarność˝. Niedługo przed moim przybyciem milicja wyprowadziła z budynku studentów, którzy prowadzili strajk studencki. Ze swojego pokoju w miejscu pracy udało mi się zabrać wszystkie dokumenty związkowe i ukryć je przed konfiskatą przez funkcjonariuszy milicji. Nie mogę być dzisiaj ze swoimi przyjaciółmi z rzeszowskiej ˝Solidarności˝ na uroczystościach w Rzeszowie ze względu na obrady Sejmu, ale z dumą i szacunkiem dla wszystkich ludzi ˝Solidarności˝ z tamtego okresu wezmę udział w III Marszu Wolności, Solidarności i Niepodległości organizowanym przez Prawo i Sprawiedliwość w Warszawie 13 grudnia od godz. 19.
Mówca: Jan Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-12-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w rocznicę wprowadzenia w Polsce stanu wojennego 13 grudnia 1981 r. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Zwracam się do państwa w dzień 32. rocznicy wprowadzenia przez zbrodnicze władze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej stanu wojennego. Dokładnie 32 lata temu Wojciech Jaruzelski wypowiedział wojnę wszystkim Polakom. Generał ogłosił, iż na terytorium całego kraju wprowadzono stan wojenny. Była to odpowiedź komunistycznego reżimu na próby wprowadzenia demokratycznych przemian zapoczątkowanych przez ˝Solidarność˝. Był to czarny dzień w historii naszego kraju. Wielu Polakom totalitarna władza pokazała, ze żadne zmiany w Polsce nie są możliwe. Reżim wyprowadził wojsko na ulice polskich miast, aresztowano wiele tysięcy opozycjonistów, niestety, niektórzy zapłacili w tych dniach cenę najwyższą, zostali zamordowani. Dzisiaj z perspektywy 32 lat widzimy, że, niestety, nie wszystkie postulaty ˝Solidarności˝ udało się nam w Polsce zrealizować. Nadal istnieje w Polsce grupa uprzywilejowanych, którzy mogą załatwić wszystko, oraz ogromna rzesza normalnych Polaków, którzy na co dzień zmagają się z problemami dotyczącymi braku pracy, ubóstwa, braku opieki zdrowotnej. Za porażkę można uznać również to, iż do dnia dzisiejszego nie udało się rozliczyć osób winnych wprowadzenia stanu wojennego w 1981 r. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Jarosław Żaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-12-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pragnę przedstawić stanowisko Solidarnej Polski Zbigniewa Ziobro przyjęte na zjeździe regionalnym 8 grudnia 2013 r. w Lublinie. My, delegaci I zjazdu Solidarnej Polski w Lublinie, w związku ze zbliżającą się rocznicą wprowadzenia stanu wojennego pragniemy uczcić pamięć naszych rodaków zamordowanych, aresztowanych, internowanych, wyrzucanych z pracy przez reżim komunistyczny. Wyrażamy oburzenie z powodu nieukarania winnych i braku zadośćuczynienia ofiarom i ich rodzinom. Ta wielka niesprawiedliwość i jawna bezkarność leżą u podstaw patologii III RP we wszelkich dziedzinach życia publicznego, społecznego i gospodarczego. Stan ten budzić musi oburzenie i niepokój każdego świadomego obywatela. Przebieg posiedzenia
Mówca: Sprawozdawca Piotr van der Coghen
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Spraw Wewnętrznych o rządowym projekcie ustawy o udziale zagranicznych funkcjonariuszy lub pracowników we wspólnych operacjach lub wspólnych działaniach ratowniczych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, druki nr 1066 i 1932. Projekt ten dotyczy umożliwienia funkcjonariuszom lub pracownikom państw członkowskich Unii Europejskiej i innych państw stosujących dorobek Schengen oraz państw trzecich udziału we wspólnych operacjach na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak np.: ochrona porządku i bezpieczeństwa publicznego, zapobieganie przestępczości, w szczególności w trakcie zgromadzeń oraz imprez masowych, a także wspólne działania ratownicze wobec klęsk żywiołowych i katastrof. Ponieważ ten pomysł legislacyjny spotkał się w tym parlamencie już na samym wstępie ze zdumiewająco gwałtownymi protestami... (Gwar na sali) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Wanda Nowicka)
Mówca: Roman Kaczor
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska pragnę przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o udziale zagranicznych funkcjonariuszy lub pracowników we wspólnych operacjach lub wspólnych działaniach ratowniczych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, druk nr 1066. W proponowanym projekcie ustawy zakłada się dostosowanie prawodawstwa polskiego do przepisów i decyzji Rady Europejskiej w zakresie intensyfikacji współpracy transgranicznej, w szczególności w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości, oraz usprawnienia współpracy pomiędzy specjalnymi jednostkami służb państw członkowskich. Do chwili obecnej kwestie związane z udziałem zagranicznych służb oraz pracowników państw obcych we wspólnych działaniach ratowniczych lub operacyjnych na terytorium naszego kraju nie były kompleksowo uregulowane. Celem niniejszego projektu ustawy jest wobec tego unormowanie wyżej wymienionej kwestii na gruncie ustawodawczym. Wskazane w projekcie regulacje prawne zapewniają możliwość uzyskania przez nasz kraj pomocy oraz wsparcia w przypadku wystąpienia m.in. klęsk żywiołowych, a także umożliwiają podjęcie przez funkcjonariuszy obcych państw działań operacyjnych lub ratowniczych na terytorium naszego kraju. Pragnę w tym miejscu również podkreślić, iż niezwykle istotny jest fakt, że zapisy projektu transparentnie przedstawiają zasady współpracy polskich i zagranicznych funkcjonariuszy, których wspólne działania mają na celu nie tylko przyspieszenie, ale również w głównej mierze usprawnienie wspólnie podejmowanych działań ratowniczych i porządkowych. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż w przypadku klęsk żywiołowych, katastrof, ochrony porządku i bezpieczeństwa publicznego lub zapobiegania przestępczości działania podejmowane na rzecz zaistniałych sytuacji powinny być szybkie, skuteczne i relatywnie efektywne. Za istotne w przedstawianym projekcie należy także uznać określone w nim prawa oraz obowiązki funkcjonariuszy państw trzecich. Zapisy te regulują m.in. korzystanie z broni palnej oraz zastosowanie środków przymusu bezpośredniego. Należy w tym miejscu również mocno podkreślić, iż wszystkie działania podejmowane przez zagranicznych funkcjonariuszy będą mogły zostać zastosowane jedynie w obecności i pod dowództwem polskiego funkcjonariusza. Projekt ustawy reguluje również szczegółowo kwestie formalne związane z wnioskiem dotyczącym podjęcia przez nasz kraj oraz pozostałe państwa wspólnych operacji i działań ratowniczych. Biorąc pod uwagę powyższe, jak również konieczność dostosowania naszego prawodawstwa do zapisów Rady Europejskiej, przestrzeganie aktów prawa przyjętych przez instytucje wspólnotowe, a także ich zasadność oraz brak zastrzeżeń natury legislacyjnej, Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska wnosi o przyjęcie w całości niniejszego projektu ustawy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Ozga
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Procedujemy dziś nad materią związaną z szeroko pojętą problematyką dotyczącą działań ratowniczych i bezpieczeństwa. Działania te prowadzone są w oparciu o zapisy zawarte w dotychczasowych regulacjach krajowych objętych aktami prawa wewnętrznego oraz umowach międzynarodowych o charakterze dwustronnym. Dodatkowo zapisy te poparte są decyzją Rady 2008/615/WS i SW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej. Dotyczy to także działań podejmowanych przez specjalne jednostki interwencyjne. Jednakże wszystkie te regulacje okazały się niewystarczające, bowiem zdarzały się sytuacje powodujące nieefektywną koordynację wspólnych działań przy użyciu zasobów ludzkich, nieadekwatnych środków czy ze względu na brak ocen skali problemu. Nowy akt prawny ma zlikwidować wiele luk prawnych, a także dokonać transpozycji stosownych przepisów unijnych do prawa polskiego. Proponowany dziś Wysokiej Izbie akt prawny ma gwarantować jednolitość praktyki stosowania przepisów europejskich oraz prawa międzynarodowego w omawianych kwestiach. Panie i Panowie Posłowie! Sprawozdawca komisji w sposób szczegółowy i dość dokładny zaprezentował uzasadnienie i kształt projektu ustawy, a zatem odniosę się jedynie do kilku kwestii, które zarówno w moim odczuciu, jak i klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego, którego stanowisko prezentuję, uważam za najistotniejsze. Projekt zawiera słowniczek, co wydatnie ułatwi zrozumienie zawartych określeń. Projekt określa sytuacje, w których możliwe jest wystąpienie z wnioskiem o udział zagranicznych funkcjonariuszy lub pracowników w akcji. Przepisy art. 4 określają podmioty uprawnione do wystąpienia z takim wnioskiem. Zaproponowano również uregulowanie procedury wystąpienia z tego rodzaju wnioskiem ze wskazaniem elementów, które wniosek powinien zawierać. W projekcie ustawy zaproponowano, aby zarówno zagraniczni funkcjonariusze, jak i pracownicy biorący udział we wspólnej operacji lub wspólnym działaniu ratowniczym mogli używać częstotliwości radiowych, które zostały im wskazane przez właściwy organ wnioskujący. Została uregulowana kwestia używania zagranicznych środków transportowych i dopuszczonych do ruchu w państwie wysyłającym. Przepis art. 20 projektu zawartego w sprawozdaniu komisji reguluje kwestię świadczeń zdrowotnych udzielanych przez polskie podmioty lecznicze. Art. 21, art. 22 i art. 23 zmieniają częściowo przepisy ustaw: ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji, ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych i ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego. Panie i Panowie Posłowie! Pani Marszałek! Proponowany akt normatywny w swej treści zawiera rozwiązania w rozumieniu szeroko pojętego bezpieczeństwa. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego opowie się za jego przyjęciem w przedłożonym brzmieniu. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Krystyna Pawłowicz
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Wbrew uzasadnieniu projekt rządowy istotnie wykracza poza zakres unijnych decyzji, które miał wykonać. Jest w istocie głównie otwarciem przez Polskę bramy prawnej w celu wzywania przez polskie władze zagranicznych służb do pomocy w pacyfikowaniu społecznych i politycznych zgromadzeń w Polsce. Decyzje Rady dotyczą bowiem tylko, cytuję tytuł, współpracy transgranicznej, w szczególności w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, projekt natomiast mówi, jak wskazuje już sam tytuł, o międzynarodowej pomocy w postaci interwencji zagranicznych służb w celu ochrony porządku i bezpieczeństwa publicznego, zapobiegania przestępczości w trakcie zgromadzeń, imprez masowych, klęsk itd. Projekt nie wyklucza wzywania służb z Rosji. Używa się w nim bardzo nieostrych pojęć, na przykład w związku ze zgromadzeniami, pozwalając na dowolnie szeroką interpretację przesłanek interwencji zagranicznych funkcjonariuszy w Polsce. Tworzy on bardzo groźne dla bezpieczeństwa państwa polskiego sytuacje, mianowicie pozwala wpuszczać na polskie terytorium obce służby, które teoretycznie mogą odmówić wyjścia i działać potem przeciwko Polsce. Projekt stwarza groźbę szpiegostwa, tworzenia V kolumny zdrajców. Projekt głęboko upokarza Polaków i symbolicznie narusza suwerenność państwa polskiego. Dowodzi on dramatycznej nieudolności władzy, która nie potrafi polskimi, własnymi siłami opanować demonstracji czy tego, co dzieje się na stadionach. Projekt stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa polskiego, jest przez to sprzeczny z konstytucją, wykracza poza wskazane uprawnienia i upoważnienie Rady. Można powiedzieć, że należy go poważnie traktować jako przejaw zdrady państwa polskiego, a w efekcie należy liczyć się również z aktami obywatelskiej samoobrony, traktującymi zagranicznych funkcjonariuszy jak agresorów. (Oklaski)
Mówca: Piotr Naimski
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Mam pytanie dotyczące tak naprawdę zapisów legislacyjnych. Otóż w słowniczku w art. 2 mamy definicję wspólnej operacji i w tej wspólnej operacji bierze się pod uwagę funkcjonariuszy z państw członkowskich Unii Europejskiej i obszaru schengeńskiego. W art. 3 i art. 4 mówi się o składaniu wniosku w różnych trybach do różnych organów państwowych, ale tam następuje rozszerzenie katalogu możliwych do wezwania służb o kraje, które nie są w obszarze Schengen i nie są w Unii Europejskiej. Po pierwsze, to wykracza poza zobowiązania płynące z ustawodawstwa unijnego, europejskiego, z decyzji Rady z 2008 r. Decyzja dotyczy współpracy wyłącznie pomiędzy krajami Unii Europejskiej i krajami obszaru Schengen. To jest pierwsza rzecz. Druga rzecz jest taka, że jest tu nieścisłość legislacyjna. Ja już nie chcę powtarzać tego, co powiedziała pani poseł Pawłowicz, ale to oczywiście otwiera cały katalog zagrożeń związanych z tak naprawdę niekontrolowanym przepływem funkcjonariuszy z obszaru Ukrainy, Białorusi czy Federacji Rosyjskiej na terytorium Polski. Warto powiedzieć, że współpraca służb ratowniczych Ukrainy i Polski oraz Białorusi i Polski doskonale może się odbywać na podstawie dwustronnych porozumień. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jacek Sasin
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ustawa, nad którą dzisiaj debatujemy, przewiduje wspólne działania prowadzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez funkcjonariuszy polskich i zagranicznych służb ochrony porządku. Ustawa ta przewiduje, że takie działania mają być podejmowane m.in. w związku ze zgromadzeniami, imprezami masowymi lub podobnymi wydarzeniami, przywołuję tu odpowiedni przepis ustawy. W związku z tym mam pytanie do pana posła sprawozdawcy, to jest moje pierwsze pytanie. Ponieważ pan poseł epatował nas opisami akcji ratowniczych i wspólnych działań podejmowanych w tym zakresie, chciałbym, aby pan przedstawił nam może jakieś sytuacje, które możemy przewidzieć, a w których obcy funkcjonariusze będą brali udział, właśnie jeśli chodzi o działania związane ze zgromadzeniami i imprezami masowymi. Pan mówił o tym, że to będzie się działo w przypadku takich wydarzeń, w których będzie znaczny udział obywateli obcych państw, ale z przepisów ustawy to nie wynika. Tak naprawdę możemy domniemywać, że w sytuacji gdy służby polskiego państwa nie będą radziły sobie z zaprowadzeniem porządku w związku z takimi imprezami czy zgromadzeniami, będą mogły wezwać do pomocy funkcjonariuszy obcych państw niezależnie od tego, czy obywatele obcych państw będą w tych wydarzeniach uczestniczyć, czy też nie. Prosiłbym o przedstawienie tego, jak państwo wyobrażacie sobie ten udział i w jakich sytuacjach on mógłby być możliwy. Drugie pytanie kieruję do pana ministra. Ta ustawa świadczy o tym, że państwo przyznajecie, iż polska Policja jest na tyle słaba, że nie jest w stanie sobie poradzić z zaprowadzeniem porządku w tego typu sytuacjach. (Dzwonek) W związku z tym mam pytanie, jakie działania podjął minister spraw wewnętrznych, aby wzmocnić Policję, tak aby tego typu przepisy nie były potrzebne, abyśmy jako państwo suwerenne byli w stanie sami zadbać o porządek, ład na terytorium swojego państwa. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wszyscy jesteśmy zgodni co do tego, że bezpieczeństwo to jedna z pierwszych potrzeb człowieka, bezpieczeństwo obywateli to zasadnicza sprawa. Wiemy, że państwo państwu może nieść taką pomoc, jednemu państwu nawet różne państwa mogą nieść taką pomoc, ale są obawy związane z wdrażaniem przepisów tej ustawy. Ja chciałbym zapytać pana ministra lub też pana posła sprawozdawcę, dlaczego rząd, choć opinia publiczna była bardzo mocno zainteresowana tą kwestią, dyskutowano o tym, nie zaproponował wysłuchania publicznego w tej sprawie. Myślę, że byłoby dużo łatwiej o tym dyskutować, gdyby organizacje pozarządowe, które o tej kwestii bardzo mocno dyskutowały, mogły się na ten temat wypowiedzieć. Tak naprawdę to organizacje pozarządowe trochę się boją tej ustawy, to nie PiS boi się tej ustawy. My powinniśmy działać także w interesie tychże organizacji. Dlaczego nie było wysłuchania publicznego? Czy ten projekt ustawy nie jest czasem takim projektem, który po prostu będzie przeszkadzał, szkodził wolności zgromadzeń publicznych? Takie obawy mogą się pojawić i pojawiają się, pytają o to organizacje pozarządowe i nie tylko pozarządowe. Czy ustawa nie doprowadzi do jej nadużywania i nie spowoduje po prostu inwigilacji obywateli? Od prewencji - jak to napisano w jednym z artykułów - od patroli do inwigilacji jest bardzo blisko. Stąd też moje pytanie. Czy nie można było się pokusić (Dzwonek) o taki twardy katalog możliwych interwencji przy okazji katastrof i zagrożeń? Katastrofy i zagrożenia są dosyć dobrze opisane, więc myślę, że twardy katalog możliwych interwencji mógłby powstać i nie byłoby niedomówień. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Matuszczak
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Omawiany projekt ustawy budzi pewne kontrowersje, gdyż poza wspólnymi działaniami ratowniczymi, o których mówił pan poseł sprawozdawca, odnosi się także do o wiele szerszej i pewnie częstszej płaszczyzny współpracy, jaką w przyszłości będą stanowiły działania operacyjne polskiej Policji i innych służb z ich odpowiednikami z innych krajów. Chciałbym zapytać pana ministra, czy w trakcie wspólnych działań interweniujące w Polsce służby innych państw będą mogły korzystać z tych samych uprawnień, z jakich korzystają służby polskie. Konkretyzując, zapytam, czy będą mogły używać nie tylko wobec swoich obywateli, ale także wobec obywateli polskich środków przymusu, czy będą mogły ich zatrzymywać, aresztować, czy będą mogły używać broni, gdy w zasięgu ich wzroku nie będzie na przykład dowódcy lub funkcjonariusza. Jeżeli chodzi o prowadzenie akcji, to sytuacja może być różna, a obecność dowódcy lub funkcjonariusza to jest w ogóle warunek reakcji tych służb. W oparciu o czyje prawo działania tych obcych służb w Polsce będą oceniane? Czy w oparciu o prawo polskie, czy w oparciu o prawo państw, z których wywodzą się te służby? Dziękuję bardzo. (Poseł Krystyna Pawłowicz: Panie pośle, wszystko jest w ustawie, pan nie przeczytał.)