Mówca: Wojciech Zubowski
Data: 2012-02-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić Wysokiej Izbie stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wobec rządowego projektu ustawy o likwidacji delegatur terenowych ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw (druk nr 193). W trakcie omawiania projektu na posiedzeniu Komisji Skarbu Państwa przedstawiono posłom informację, że ustawa jest elementem realizacji procesu zmniejszania poziomu zatrudnienia w administracji i dotyczy likwidacji jednostek, których zasadność funkcjonowania miała wygasnąć już w latach ubiegłych. Zgodnie z zamierzeniami rządu zadania realizowane przez delegatury ministra właściwego do spraw skarbu państwa mają być z powodzeniem realizowane przez centralę ministerstwa w Warszawie. Innego zdania są pracownicy 13 likwidowanych delegatur, którzy konieczność pozostawienia istniejącego stanu rzeczy uzasadniają między innymi zagrożeniem dla jakości realizowanego przez nich nadzoru, co potwierdzać mają wyniki kontroli NIK z 2009 r., w której wskazano na konieczność usprawnienia nadzoru właścicielskiego nad spółkami z udziałem Skarbu Państwa. Likwidacja delegatur może spowodować pogorszenie jakości nadzoru nad podmiotami objętymi umowami prywatyzacyjnymi, procesami likwidacyjnymi, upadłościowymi, postępowaniami sądowymi itp. Wątpliwości budzą też przewidywane oszczędności. Z udostępnionych materiałów wynika, że dzięki środkom zaoszczędzonym na likwidacji delegatur m.in. miałby się zwiększyć fundusz wynagrodzeń w centrali ministerstwa. W takiej sytuacji mamy do czynienia z wprowadzeniem reformy, w której zmniejsza się zatrudnienie jednej grupy i podnosi koszty zatrudnienia innych. W chwili obecnej w delegaturach zatrudnionych jest 95 osób. Jeśli założymy przeniesienie 25 etatów do pracy w urzędach wojewódzkich, wypowiedzenia otrzymać powinno ok. 70 pracowników. W zakresie zmiany wielkości zatrudnienia planowane przekazanie do województw 25 etatów jest wynikiem realizacji postulatu ministra administracji i cyfryzacji i uwzględnia nierównomierne rozłożenie zadań przekazywanych na poszczególne województwa, ze szczególnym uwzględnieniem wartości nadzorowanego mienia, liczby prowadzonych spraw spadkowych oraz wartości dochodzonych należności. Warto zauważyć, że podczas konsultacji wojewodowie zgłosili zastrzeżenia dotyczące braku odpowiednio wykwalifikowanej kadry mogącej właściwie realizować zadania, które mają zostać im przekazane, jak również brak jasnych i precyzyjnych rozstrzygnięć w zakresie zdefniowania mienia, którym mieliby gospodarować wojewodowie, oraz czy i w jaki sposób minister właściwy do spraw skarbu państwa będzie sprawował nadzór nad realizacją zadań przekazanych wojewodom na mocy upoważnienia. Szczególnie zasadne wydaje się tu zapytanie o środki przeznaczone na ewentualne koszty gospodarowania mieniem, którym mają zarządzać wojewodowie. Według proponowanych zmian do kompetencji wojewodów ma należeć gospodarowanie mieniem pozostałym po zlikwidowanych państwowych jednostkach organizacyjnych lub spółkach, pozostałym po rozwiązanych bądź wygasłych umowach o oddanie przedsiębiorstwa do odpłatnego korzystania, przejętym przez Skarb Państwa z innych tytułów. Ponadto wojewodowie mają wykonywać zadania z zakresu przejęcia lub gospodarowania mieniem pozostałym po przedsiębiorstwie państwowym wykreślonym z rejestru przedsiębiorców oraz postępowań upadłościowych, w których Skarb Państwa reprezentowany przez ministra właściwego do spraw skarbu państwa występuje w charakterze wierzyciela, darowizn na rzecz Skarbu Państwa i spadków przypadających Skarbowi Państwa, w tym długów spadkowych. Warto zaznaczyć, iż przedstawiony przez rząd projekt ustawy o likwidacji delegatur terenowych ministra właściwego do Spraw Skarbu państwa jest konsekwencją przyjętego przez rząd Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego programu prywatyzacji, kontynuowanego również przez obecnego ministra skarbu państwa. Program ten zakładał zakrojoną na szeroką skalę prywatyzację majątku państwowego. Pośpieszna, czasami nawet bezrefleksyjna i nastawiona tylko na doraźny zysk, czyli korzyść w postaci dodatkowych wpływów do budżetu państwa, realizacja programu prywatyzacji wielokrotnie była już przedmiotem zdecydowanej krytyki Prawa i Sprawiedliwości. Sprzedaż spółek strategicznych dla interesów Skarbu Państwa, prywatyzacja, która jest w istocie nabywaniem jednych spółek Skarbu Państwa przez inne spółki Skarbu Państwa, wyprzedaż spółek strategicznych na rzecz podmiotów będących własnością rządów innych państw, wyprzedaż w okresie dekoniunktury gospodarczej, rezygnacja z prowadzenia szczegółowych analiz przedprywatyzacyjnych itd. to niektóre elementy prywatyzacji w wykonaniu PO i PSL, które być może doprowadzą w przyszłości do sformułowania wniosku o postawienie osób odpowiedzialnych za tę sytuację przed Trybunałem Stanu. Zjawisko szczególnie nas niepokojące polega na podporządkowaniu procesu prywatyzacji jednemu tylko kryterium, czyli chęci pozyskania środków na potrzeby łatania dziury budżetowej państwa. Ta doraźność i krótkowzroczność opinii skłoniła nas do nazwania całego procesu wyprzedażą majątku państwowego, a dziś, po kilku latach obowiązywania i realizacji tej pospiesznej prywatyzacji, doszliśmy do sytuacji, w której delegatury Ministerstwa Skarbu Państwa w terenie być może nie są już w istocie tak potrzebne, ale nie dzieje się tak na skutek rozsądnego poszukiwania oszczędności w funkcjonowaniu ministerstwa czy też całego rządu, lecz konsekwencji nierozsądnej, żeby nie użyć dosadniejszych słów, polityki właścicielskiej rządu PO i PSL. W sytuacji lekceważenia głosu opozycji w tej materii Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość pozostawia politykom koalicji rządzącej pełną odpowiedzialność za ten niekorzystny dla naszego państwa proces, którego jednym z elementów jest dzisiejszy projekt ustawy. Dziękuję. (Oklaski)