PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Babinetz
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Wysoki Sejmie! Doceniam i podzielam tęsknotę niektórych posłów innych klubów parlamentarnych za IV RP, ale ochrona konstytucyjnych praw obywatelskich nie wymaga skrócenia okresu retencji danych telekomunikacyjnych, ale zastosowania przejrzystych mechanizmów kontroli nad dostępem służb do tych danych. Przypominam, że klub Prawo i Sprawiedliwość złożył poprawkę regulującą właśnie dostęp do danych, uzależniający go każdorazowo od zgody prokuratora okręgowego lub prokuratora generalnego. Szczególnie w obliczu ostatniego wyroku w sprawie mafii pruszkowskiej nieroztropne są poprawki, które osłabiają, w każdym razie mogą osłabić, państwo polskie wobec przestępczości zorganizowanej. Nie mam wątpliwości, że wnioskodawcy nie mają takich intencji, ale takie mogą być skutki dalszego skracania okresu retencji danych, a przypominam, że i tak ta ustawa skraca okres retencji danych. Natomiast proszę Wysoką Izbę o poparcie naszej poprawki, która właśnie reguluje dostęp do tych danych. Z kolei pytanie do pana posła sprawozdawcy: Czy nie uważa pan przewodniczący, że jednak jako posłowie polskiego Sejmu powinniśmy wszyscy poprzeć poprawkę klubu Prawo i Sprawiedliwość wprowadzającą obowiązek sprawozdania, corocznego sprawozdania, prezesa UKE ze stanu własności częstotliwości radiowych właśnie przed Sejmem, ze szczególnym uwzględnieniem bezpieczeństwa państwa polskiego oraz zapobiegania praktykom monopolistycznym. Jest to przecież podobna sytuacja, jak w przypadku sprawozdania przed Sejmem dotyczącego informacji w sprawie sprzedaży ziemi cudzoziemcom. Nie osłabiajmy funkcji kontrolnej Sejmu, wzmacniajmy ją. Jest to przecież oczywiste. Proszę o poparcie tej poprawki. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Monika Wielichowska
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Szanowna Pani Prezes! To bez wątpienia ważna regulacja, ponieważ umacnia przede wszystkim pozycję konsumenta. Redefiniuje politykę opłat za częstotliwość oraz ich wykorzystanie, a także uwzględnia zmiany technologiczne na rynku medialnym i wprowadza różne kwestie w zakresie cyfryzacji. Wobec tego, że ustawa zmienia mechanizm naliczania opłat za użytkowanie częstotliwości, to zapytuję, czy propozycja rządu uwzględnia w tym zakresie doświadczenie innych krajów Unii Europejskiej. Jaka jest cena? To znaczy, może inaczej: Czy pani minister zna przykłady cen za użytkowanie częstotliwości w innych krajach europejskich? Pytam tutaj głównie o kraje Europy Środkowo-Wschodniej. Poza tym czy mimo wydłużenia vacatio legis UKE i rząd będą gotowe zrealizować zadania w związku z telefonami, a także SMS-ami alarmowymi? I na koniec przy okazji zadam pytanie z zakresu infrastruktury. Jaki jest stan, jeśli chodzi o alokację środków unijnych w ramach programu dotyczącego Polski Wschodniej? Dziękuję.
Mówca: Antoni Mężydło
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Najpierw chciałbym nawiązać może do tych wypowiedzi, szczególnie pań posłanek z Prawa i Sprawiedliwości, które tak bardzo się troszczą o to, żeby zapisy w ustawie nie za bardzo odbiegały od rzeczywistości, czyli od rozporządzenia. Chciałbym spytać panią, czy poprawka, którą zgłosiła Platforma Obywatelska, zasługuje na poparcie ministerstwa. I czy ta poprawka niweluje obawy PiS i nadawców, jeśli chodzi o zwiększenie opłat za częstotliwości nadawania cyfrowego? Apelowałbym jednak do pań, żeby tej poprawki, którą zgłosiło Prawo i Sprawiedliwość, nie popierać ze względu na to, że dotychczasowe ceny, jeśli chodzi o nadawanie cyfrowe, to 240 tys. zł, to dotyczyło takiego procesu próbnego. Natomiast po wyłączeniu analogu to trzeba odnosić do cen za częstotliwość, nadawanie analogowo. Akurat dzisiaj to rozwiązanie jest jak najbardziej przybliżone do rozwiązania racjonalnego. Następnie chciałbym jeszcze spytać panią, czy ze względu na to, że rzeczywiście prace były prowadzone w dosyć dużym tempie, rząd jest otwarty na to, żeby ewentualnie już po przeprowadzeniu (Dzwonek) całego procesu legislacyjnego, jeżeli zostaną jakieś luki, zastanowić się nad przeglądem Prawa telekomunikacyjnego i ewentualną nowelizacją. Zachęcałbym Prawo i Sprawiedliwość do zmiany decyzji, bo my tak samo jesteśmy bardzo o to zatroskani. Chociaż mnie, posłowi doświadczonemu w tej materii, ale i posłowi przewodniczącemu Piechocińskiemu, mimo że od 2001 r. pracujemy nad Prawem telekomunikacyjnym i zawsze nad tym czuwamy, wydaje się, że ta ustawa jest dobra. No ale zawsze przy takim tempie prac coś może się zdarzyć, tak że można było tutaj coś pominąć. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Pani Minister! Wysoka Izbo! Chciałbym się odnieść do zasady naliczania opłat, i ich wysokości, za dysponowanie częstotliwością w kontekście tego, czy na pewno ta sytuacja jest konstytucyjna. Jak informuje strona społeczna, tego typu opłata ma charakter daniny publicznej i w przypadku kiedy będziemy głosowali za, dlatego że nasz klub będzie głosował za tym projektem ustawy, chcielibyśmy mieć stuprocentową pewność, czy nie naruszono tutaj zasad konstytucji. Po prostu byłby straszny wstyd, gdyby ktoś skutecznie zaskarżyłby to do trybunału i wygrałby. To znaczy byłoby to bardzo niezręczne, przynajmniej z mojego punktu widzenia. No i teraz, jak rozumiem, do opłaty za dysponowanie częstotliwościami odnosi się art. 217 konstytucji. Chciałbym, żeby to było zupełnie jednoznacznie wyjaśnione, czy to jest konstytucyjne, czy nie. I o to bardzo proszę panią minister. Dziękuję bardzo.
Mówca: Janusz Piechociński
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Postaram się odnieść do niektórych uwag czy pytań. Później pewnie pani minister skorzysta z tej okazji, bo sprawa jest wyjątkowo poważa, ważna i jak widać, wzbudza wielkie emocje...
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Pośle Sprawozdawco! Telewizja Trwam jest nadawcą, który w programie ma również reklamy. Zatem moje pytanie jest takie: Czy niepotrzebnie, po pierwsze, pan się upiera przy tym, że będzie płaciło 12 mln za koncesję, bo ma w swoim programie reklamy, czyli będzie płaciło blisko 26 mln. A po drugie, pytam o stawkę. Czy inni nadawcy, którzy otrzymali koncesję na multipleksie, będą tyle samo płacić i czy Telewizja Trwam, która w przyszłości otrzyma koncesję na multipleksie, też będzie miała należność rozłożoną na raty, powiedzmy, na 114 rat? Dziękuję bardzo.
Mówca: Janusz Piechociński
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję za tę dyskusję, a w sposób szczególny chciałbym podziękować posłom, którzy najintensywniej pracowali w podkomisji. Otóż, jak państwo widzicie, nie tylko z temperatury tej sali widać, że jest duża różnica między falami a falami elektromagnetycznymi i dobrze by było, żeby zejść na ten poziom profesjonalizmu, i wtedy łatwiej by nam się rozmawiało. Skąd bierze się ten problem, że wokół tego, co iskrzyło w części telekomunikacyjnej tej ustawy, nie mamy takich problemów na tej sali, a mamy w tej części medialnej? Bierze się to stąd, że media to też dużo polityki, co słyszymy i widzimy, ale bierze się też z jeszcze jednego. Otóż telekomunikacja ma bardzo silną i sprawną reprezentację w postaci izb i stowarzyszeń, podczas gdy mamy kilka okrętów flagowych telewizji, które ze sobą nie współgrają w obszarze reprezentowania wspólnotowego środowiska. Proszę zwrócić na to uwagę. Chcę tu pochwalić posłankę opozycji panią Bubulę za to, że była pierwszą osobą, spoza członków sejmowej Komisji Infrastruktury, która zainteresowała się problemem i zasygnalizowała sprawę, że część środowisk medialnych, tym razem telewizyjnych, nie do końca rozumie ten zapis, widzi tam istotne zagrożenia. Tak że chciałbym pani poseł serdecznie za to podziękować, bo tak właśnie to widzę. I teraz jako przewodniczący stałej podkomisji do spraw rynku telekomunikacyjnego, i w tym obszarze technologicznym także mediów, proponuję, aby urwać tę dyskusję i żeby jej nie zamykać, bo ona jest bardzo istotna. Zrobimy po prostu tak, w odniesieniu do konsultacji dotyczących tego słynnego i nieszczęsnego rozporządzenia, które jedni rozumieją, drudzy nie do końca rozumieją, i chodzi tu o kwestie nie tylko natury różnic konstytucyjnych, że w ciągu dwóch najbliższych miesięcy po zamknięciu konsultacji, które przeprowadza obowiązkowo ministerstwo i UKE, zrobimy specjalne posiedzenie podkomisji. Zaprosimy wszystkich nadawców telewizyjnych: i Telewizję Polską, i Polsat, i TVN, i każdą inną, także oczywiście Telewizję Trwam. Każdy, mając to rozporządzenie do konsultacji, zrobi wyliczenia dla siebie i wtedy państwo zobaczycie jedno. Nie spieszyłbym się z tym wnioskiem do trybunału, żeby nie było tak, że po wniosku do trybunału wejdą stare opłaty i tak, jak w przypadku Radia Maryja, od 1 stycznia będzie nie mniej, tylko więcej. Naprawdę, bardzo proszę, diabeł tkwi tutaj, przepraszam, w szczegółach i dobrze jest, żeby to dokładnie policzyć. Już dzisiaj z tej trybuny, dziękując za to, co jest przedmiotem naszej wspólnej troski, proponuję takie spotkanie, abyśmy tu właśnie w polskim parlamencie w tak wrażliwej kwestii, tak dzielącej, jak się okazuje, pokazali jednak bardzo wyraźnie, że potrafimy ze sobą rozmawiać, a nie tylko wykrzykujemy pytania albo wzajemnie się oskarżamy. Jeszcze raz serdecznie dziękuję, bo jest to niewątpliwie jedna z najtrudniejszych ustaw, które przychodzą co jakiś czas. A zakres tej jest szczególnie złożony, bo nakładają się tu te wszystkie nowinki technologiczne i ich konsekwencje. Chciałbym za to podziękować. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Leszek Dobrzyński
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W tej dyskusji, która dotyczy dosyć dramatycznego problemu, bo problem jest dramatyczny, chodzi o ludzkie cierpienie i zgony wielu pacjentów, wszyscy byli raczej zgodni, że pomimo sześcioletniego planu, mimo sześcioletniego okresu wdrażania jego wymierne efekty, jeżeli nie mizerne, są zgoła żadne. Nadal w przypadku raka piersi wśród Polek wskaźnik śmiertelności oscyluje wokół 50%, podczas gdy chociażby w przypadku Szwedek, Amerykanek czy Brytyjek wynosi on 20-30%. Nadal spośród 130 tys. chorych w Polsce, którzy każdego roku dowiadują się, że wykryto u nich raka, aż ok. 85 tys. umiera. Dlatego zarówno lekarze, jak i pacjenci z wielką nadzieją przyjmują zawsze wszelkie informacje o nowych technologiach, o nowych urządzeniach. Była o tym zresztą mowa też w sprawozdaniu - że te urządzenia są kupowane, także dzięki funduszom europejskim. Rodzi się pytanie: Skoro te urządzenia są, to dla kogo one pracują, jak bardzo są wykorzystywane, jak wygląda ich efektywność? Czy pacjenci wiedzą o tych technologiach i urządzeniach, czy mają o nich informacje? Jak wygląda nawet statystycznie ich prawidłowe wykorzystanie? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! ˝Narodowy program zwalczania chorób nowotworowych˝ miał być jedną z wizytówek rządu Donalda Tuska, a okazał się porażką. Rocznie kosztuje on 250 mln zł, ale jego efekty są mizerne, bo szwankuje zarówno profilaktyka, jak i leczenie chorych. Moje pytania są następujące: Jaki jest wzrost wykrywalności i skuteczności leczenia nowotworów od momentu wejścia w życie programu? Jak wydawane są pieniądze na ˝Narodowy program zwalczania chorób nowotworowych˝? Szanowni państwo, co roku w Polsce nowotwory zbierają obfite żniwo. Co roku wymiera w Polsce całe miasto wielkości Grudziądza, Słupska, czyli ok. 100 tys. mieszkańców. W Polsce wyleczalność kształtuje się na poziomie 30%, w Europie Zachodniej - 50%, w Stanach Zjednoczonych - 75-80%. Parametrem decydującym, często najważniejszym, jest czas - chodzi o to, by jak najszybciej rozpocząć leczenie. Tylko czym, gdy brakuje chemii standardowej, tej tradycyjnej, o najniższej często skuteczności, bo brakuje środków lub zawiodło grono decyzyjne? O chemii niestandardowej rzadko słyszymy, nie wspominając już w ogóle o alternatywnej. Dlaczego podczas tej debaty nie ma ministra? To jest poważne lekceważenie problemu i chorych. Jakie mamy warunki przyjęć pacjentów do szpitali na leczenie nowotworów? Panie ministrze, to się nazywa eksterminacja narodu. Nie udawajcie, że tak nie jest. Dziękuję. (Poseł Beata Małecka-Libera: Straszne, straszne.)
Mówca: Adam Rogacki
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Mówimy dzisiaj o realizacji programu zwalczania chorób nowotworowych. Chciałbym zapytać, czy pani minister ma świadomość, jak ta sytuacja wygląda obecnie w Wielkopolsce. W Wielkopolskim Centrum Onkologii w Poznaniu obecnie wstrzymano wykonywanie różnych zabiegów. Placówka ograniczyła przyjęcia pacjentów, gdyż kończą się pieniądze na przeprowadzanie zabiegów chirurgicznych. Pacjenci z nowotworami są odsyłani do domów lub zapisywani na zabieg w przyszłym roku. Budżet, jakim Wielkopolskie Centrum Onkologii dysponowało na zabiegi chirurgiczne, w tym roku został przekroczony prawie o połowę, a nowa ustawa o działalności leczniczej z 2011 r. wymusza na szpitalach ścisłe przestrzeganie dyscypliny budżetowej. Za nadwykonania w poprzednim roku NFZ winny jest poznańskiej placówce aż 29 mln zł, a według prognoz na leczenie raka w tym roku w samej Wielkopolsce potrzebne będzie około 240 mln. Lekarze alarmują, a Narodowy Fundusz Zdrowia odpowiada, że na onkologię pieniędzy nie ma i już w tym roku nie będzie. Chciałbym zapytać, z perspektywy tego wszystkiego, co państwo dzisiaj zaprezentowaliście, jak możemy patrzeć w ogóle w przyszłość, jeżeli dzisiaj wiemy, że tych pieniędzy brakuje. Państwo przedstawiacie liczby, z których wynika, że wszystko jest bardzo dobrze, że to jest przeprowadzane tak, jak było zaplanowane, natomiast w rzeczywistości wszyscy wiemy, jak duży jest problem. Chciałbym zapytać, czy przedstawicielom Ministerstwa Zdrowia znana jest sytuacja centrum onkologii w Wielkopolsce i jak państwo planujecie zapobiec tego typu sytuacjom w przyszłości. Jak państwo planujecie rozwiązać ten problem, już istniejący dzisiaj w Wielkopolsce? (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać o rzecz, która się nie znalazła w programie. Wydaje mi się bardzo istotna i dająca klucz do opracowania następnych etapów tego programu. Otóż znam dwa przypadki lekarzy dentystów, którzy nie rozpoznali nowotworu jamy ustnej, a następnie za to, że tego nie zrobili, pomimo że pacjent był u nich w zupełnie innej sprawie, odpowiadali cywilnie. To znaczy, mieli ten problem, że trafili na niewłaściwego pacjenta. Oczywiście w tym programie nie ma zmian, bo rozumiem, że nie jest to priorytetowa sprawa. W jaki sposób szkolić lekarzy, akurat w tym wypadku lekarzy dentystów, w celu prawidłowego rozpoznawania akurat tego raka? To jest, wydaje mi się, klucz do następnych programów, w którym lekarz POZ-u powinien mieć możliwość nie tylko odpowiedniego przeszkolenia, by odpowiednio rozpoznawać te rzeczy, lecz także kierowania na odpowiednie badania nie za własne pieniądze. To jemu powinno zależeć, tak samo jak dentyście, na rozpoznawaniu tego typu chorób. To będzie najskuteczniejsze wydanie pieniędzy, dlatego że profilaktyka na tym szczeblu daje najlepsze efekty. Lęk przed skierowaniem na badanie - umówmy się - spowodowany tym, że trzeba zapłacić, żeby to właściwie odpowiednio zdiagnozować itd., jest na tyle duży w wypadku lekarzy, że właściwie tych badań się nie... (Dzwonek) Przepraszam, panie marszałku, mogę dokończyć?
Mówca: Krystyna Łybacka
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Po pierwsze, w pełni zgadzam się z panem posłem Chmielowskim. W istocie nie ma bardziej skutecznej metody zwalczania chorób nowotworowych aniżeli nałożenie obowiązku pewnej profilaktyki na lekarzy pierwszego kontaktu. Proszę pamiętać, że problem z lekarzami pierwszego kontaktu polega na tym, że oni bardzo niechętnie wysyłają pacjenta na diagnostykę, ponieważ odnoszą wrażenie, że to jest z ich kontraktu, który jest przez to umniejszony. A więc wydzielenie stosownej puli środków na badania diagnostyczne byłoby nie od rzeczy. Po drugie, bardzo istotna jest także świadomość prozdrowotna, a w programie jest niewiele na temat edukacji dzieci i młodzieży, świadomości prozdrowotnej. Ale to jest jedna warstwa programu zwalczania chorób nowotworowych. Jest i druga, dużo bardziej dotkliwa, kiedy pacjent jest już chory. Mówił o tym pan poseł Marek Balt. Przecież zaprzestanie przyjmowania pacjentów umówionych już na odpowiednią terapię w Ludwikowie pod Poznaniem jest dla tych ludzi dramatem. I stąd chciałabym zapytać: Czy państwo, planując edycje tego programu na kolejne lata, nie chcielibyście jednak zwrócić uwagi przede wszystkim na to, aby w pełni dofinansować centra onkologii, takie jak chociażby Centrum Onkologii w Poznaniu czy inne tego typu centra w kraju? Przykład człowieka chorego na raka, który nie może być leczony, najbardziej odstrasza od pójścia do lekarza, który nie daj Boże zdiagnozuje taką chorobę. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Jak dowiedzieliśmy się ze sprawozdania z realizacji ˝Narodowego programu zwalczania chorób nowotworowych˝ za rok 2011, ponad 4,5 mln zł nie zostało wykorzystanych przy jego realizacji - może nie jest to powalająca kwota, ale jednak znacząca. Wiemy z programu, że były trzy główne przyczyny tego. Po pierwsze, duża liczba realizujących programy profilaktyczne początkowo nie zgłaszała zagrożeń, jeżeli chodzi o jego wykonanie, później okazało się, że w końcu roku obrachunkowego nie wykonała umowy. Po drugie, co należy podkreślić i bardzo docenić, realizatorzy zakupili sprzęt po cenach niższych niż te zadeklarowane na początku. Po trzecie, zbyt późno zostały przesunięte środki finansowe z programów wieloletnich. W związku z tym moje pierwsze pytanie: Dlaczego przesunięcie tych środków nastąpiło tak późno? I czy w realizacji w bieżącym roku zostały uwzględnione mechanizmy, które przyspieszyłyby uruchamianie tychże środków? I druga sprawa, którą chciałabym poruszyć, to kwestia obecna już wcześniej w sprawozdaniu za rok 2010 i 2011, jakoby lekarze rodzinni, lekarze podstawowej opieki zdrowotnej, nie chcieli się kształcić. Była taka krótka informacja. Otóż, szanowny panie ministrze, to nie lekarze nie chcieli się kształcić, tylko nie było dla nich odpowiedniej oferty kształcenia. Po naszych ostatnich wystąpieniach - i tu pragnę podziękować panu ministrowi - sytuacja zdecydowanie się... (Dzwonek) Panie marszałku, sekundkę, już kończę.
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W związku z licznymi informacjami o braku środków finansowych dla szpitali onkologicznych na kontynuowanie prowadzonych terapii pytam: Co konkretnie ministerstwo zamierza zrobić jeszcze w tym roku dla poprawy tej sytuacji? Chciałbym również zapytać, czy prawdą jest to, że ze względów oszczędnościowych dokonuje się w prowadzonych terapiach zmian polegających na wprowadzaniu tańszych środków leczniczych. To jest druga kwestia. Trzecia sprawa, o którą chciałbym zapytać, to jest kwestia tego, czy podjęliście państwo jakieś działania w porozumieniu np. z innymi ministerstwami, zwłaszcza rolnictwa, odnośnie do takich kwestii jak zdrowa żywność, zdrowy sposób odżywiania, zwłaszcza jeśli chodzi o młode pokolenie. Pytam o to również w aspekcie dyskusji, która miała miejsce wczoraj, a dotyczyła środków ochrony roślin stosowanych w naszym kraju i sposobu wprowadzania tych środków na nasz rynek. Bardzo bym prosił również o odpowiedź na to pytanie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Gapińska
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W 2011 r. na ˝Narodowy program zwalczania chorób nowotworowych˝ przeznaczono 263 mln zł, z czego 50 mln zł przeznaczono na profilaktykę w dziedzinie onkologii, 90 mln zł na profilaktykę raka piersi, a 19 mln zł na profilaktykę raka szyjki macicy. To są duże środki, ale na pewno lepiej i przede wszystkim taniej jest zapobiegać niż leczyć. Dlatego tym bardziej szkoda, że nie wykorzystano ok. 5 mln zł z tej kwoty, chociaż rozumiem, że wynikało to z różnych przyczyn. Mówili o tym już moi przedmówcy, ale zdecydowałam się powiedzieć to jeszcze raz, ponieważ wszystkim nam wydaje się, że to jest dosyć ważny problem, i chciałabym, żeby ministerstwo odpowiedziało na pytanie: Jakie ministerstwo zamierza wprowadzić sposoby monitorowania wykonania programów profilaktycznych, aby w przyszłości nie dopuścić do podobnej sytuacji? I pytanie drugie. Z roku na rok poprawia się poziom objęcia populacji badaniami profilaktycznymi, co skutkuje wcześniejszym wykryciem chorób onkologicznych. Na przykład w 2006 r. wykryto w trakcie badań profilaktycznych 1558 przypadków osób chorych na raka piersi, a już w 2011 r. 3240, czyli prawie dwukrotnie więcej, natomiast łagodnych zmian odpowiednio 78 tys. i 304 tys. w 2011 r. Pomimo tego typu wyników nadal jesteśmy bardzo wysoko w europejskich statystykach zachorowań na choroby onkologiczne. Już kończę, panie marszałku.
Mówca: Leszek Aleksandrzak
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Mam dwa pytania dotyczące szczególnie profilaktyki. Czy ministerstwo ma rozpoznanie, jeżeli idzie o profilaktykę leczenia, z jakich środowisk najwięcej osób się leczy? Czy kobiety i mężczyźni ze środowiska wiejskiego, gdzie dzisiaj jest najmniejsza dostępność służby zdrowia, korzystają z tej profilaktyki? Czy dotyczy to jedynie dużych miast? Bo moim zdaniem dzisiaj bardzo mało osób ze środowiska wiejskiego korzysta z tej profilaktyki. Czy w związku z tym są jakieś pomysły, żeby umożliwić kobietom i mężczyznom ze wsi większy udział w tej profilaktyce? Czy w związku z tym, że dzisiaj padło sporo słów krytyki odnośnie do form realizacji, na przyszły rok ministerstwo przewiduje jakieś zmiany w realizacji tego programu, aby większa liczba osób mogła skorzystać z profilaktyki i aby więcej osób można było w tym przypadku szybko zdiagnozować? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2012-10-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! W procesie diagnostyczno-leczniczym wszelkich chorób nowotworowych kapitalne znaczenie ma wykrycie raka we wczesnym jego stadium. To jest niezaprzeczalny fakt. Tymczasem jest dość powszechne odczucie, że jedną z ważnych przyczyn zbyt późnego wykrywania raka jest brak lub niska świadomość obywateli, ich nikły stopień edukacji. Czy aby na pewno? Dość często pośród pacjentów jest wyczuwalny raczej lęk i wyraźna obawa przed rozpoznaniem raka. Pacjenci niejako podświadomie lub nawet świadomie odwlekają konkretny moment ewentualnego dramatycznego rozpoznania. Stąd moje pytanie: Czy ministerstwo pokusiło się o badania takich postaw emocjonalnych pacjentów? Bo czyż nie jest też tak, że jedną z przyczyn niechęci naszych pacjentów do poddawania się badaniom wstępnym w kierunku ewentualnego rozpoznania raka jest ich przerażenie, co ich czeka w momencie stwierdzenia tego raka? A więc kolejki do kolejnych badań, niejednokrotnie kilkumiesięczne, dojazdy po odbiór kolejnych badań, brak rzetelnej, fachowej informacji, pośpiech i nieraz zdenerwowanie pacjentów, wszechobecne limity, kosztochłonne procedury i wreszcie, już po potwierdzonym rozpoznaniu, walka o nowoczesną, innowacyjną terapię, na którą z kolei niejednokrotnie oczekuje się kolejne 2-3 miesiące, itd. A zatem czy Ministerstwo Zdrowia doprowadzi do tego, że poza zwiększeniem dostępności skutecznego i nowoczesnego leczenia przeciwnowotworowego opracuje kompleksową strategię holistycznego ujęcia choroby nowotworowej i stworzenia jednej, krótkiej, konkretnej, kompleksowej i przyjaznej ścieżki diagnostyczno-terapeutycznej dla pacjentów z podejrzeniem i już rozpoznanym rakiem? Dziękuję. (Oklaski)