Mówca: Jacek Protasiewicz
Data: 2017-06-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Biorę udział w tej debacie w późnych godzinach wieczornych nie tylko jako parlamentarzysta, ale również jako rodzic, ojciec szóstoklasisty. Argumenty, które za chwilę wypowiem, nie są wyłącznie stanowiskiem Unii Europejskich Demokratów, ale wynikiem wielu, bardzo wielu rozmów z rodzicami rówieśników mojego syna, które prowadzę w szkole, podczas zajęć sportowych i różnych imprez szkolnych. Co nas niepokoi w tej reformie? Po pierwsze, ta reforma ogranicza możliwości indywidualnego rozwoju dzieci chociażby poprzez likwidację gimnazjów dwujęzycznych. Te dzieci, które chciały wybrać taką ścieżkę edukacji albo których rodziny chciały dla nich wybrać taką ścieżkę edukacji, z dniem 1 września tej możliwości już nie będą miały. Po drugie, nie ulega wątpliwości, że istnieje ogromne ryzyko obniżenia poziomu nauczania. (Poseł Barbara Bartuś: Można jeszcze obniżyć?) W zasadzie chyba nie ma takiego przedmiotu, w którym podstawy programowe nie zostałyby miażdżąco skrytykowane, w dużej części przez ministrów zasiadających w tej samej Radzie Ministrów co pani minister Zalewska. Mówił o tym pan prezes Broniarz. Ja jako polonista posłużę się tylko fragmentem, cytatem z opinii Rady Języka Polskiego przy Polskiej Akademii Nauk. (Poseł Wojciech Skurkiewicz: Naprawdę polonista?) (Poseł Witold Czarnecki: O, nie wierzę.) Przedstawiony projekt jest niespójny, nielogiczny, z licznymi błędami, także natury językowej i terminologicznej, wykazuje niekompetencje zespołu autorskiego. Treści kształcenia są przestarzałe, oddają rzeczywistość sprzed 50 lat, będą postrzegane przez dzieci jako skansen. Jako skansen, dokładnie. Niczego się w zasadzie po was więcej nie można było spodziewać jak zaproponowania dzieciom skansenu. (Poseł Wojciech Skurkiewicz: Panie pośle, spokojnie.) Po trzecie, dwuzmianowość, a więc dezorganizacja życia dzieci i życia całych rodzin. Niektórzy rodzice dowiedzą się we wrześniu o tym, że zamiast o godz. 8 ich dzieci rozpoczną naukę o godz. 11 albo o godz. 12. (Poseł Artur Dunin: W dobrym wypadku.) Kto im umożliwi zmianę organizacji pracy? Będziecie obiektem furii rodziców we wrześniu. Tego wam życzę. Tego wam nie współczuję. Po czwarte, redukcja etatów. Mówił o tym również prezes Broniarz. Co najmniej kilku tysiącom, a być może kilkudziesięciu tysiącom nauczycieli grozi albo ograniczenie pensum, albo wręcz utrata pracy. (Poseł Waldemar Andzel: Straszenie, bajki.) I wreszcie ogromne nakłady pieniężne wystrzelone na wiwat, wystrzelone na wiwat tylko dla satysfakcji pani minister, pani premier i być może prezesa Kaczyńskiego, bowiem ogromne nakłady na to, ażeby przerobić, przystosować szkoły gimnazjalne, budynki szkół gimnazjalnych na potrzeby szkół podstawowych, a więc nowe sanitariaty, zmiany w sanitariatach, place zabaw czy stołówki, to są pieniądze wyrzucone przynajmniej, powiem, w powietrze. A teraz o samym referendum. Panie marszałku, to rzeczywiście jest hańba, że o tej porze i w tak krótkiej debacie, w 5-minutowych wystąpieniach odnosimy się do wniosku, pod którym podpisało się dwa razy więcej obywateli, prawie dwa razy więcej niż wymaga tego ustawa, Rzeczypospolitej Polskiej proszących o referendum. (Poseł Barbara Bartuś: A jak było 2 mln podpisów...) (Poseł Zbigniew Dolata: Kto to mówi?) Takie postępowanie tylko umacnia takie oto przekonanie rodziców, sam to słyszałem, bo byłem świadkiem takiej rozmowy: wy, politycy, chyba po to wprowadzacie tę reformę - mówiłem już o tym z tego miejsca - żeby mieć głupszy naród, bo łatwiej takim narodem się rządzi. Otóż chcę raz jeszcze powtórzyć: Maćku, autorze tych słów, kolego, ojcze kolegi mojego syna, nie my, politycy, a ci politycy, którzy siedzą w Ministerstwie Edukacji Narodowej, a dzisiaj zasiadają w ławach rządowych, i ci, którzy tę reformę, a w zasadzie deformę, wspierają. To oni są odpowiedzialni za kształt tej reformy. (Poseł Waldemar Andzel: Spokojnie, panie pośle.) I to oni za chwilę do waszego wniosku o referendum podejdą dokładnie tak, jak zapowiadają, czyli zrobią wszystko, ażeby do tego referendum nie doszło. (Poseł Wojciech Skurkiewicz: Ale poloniści nie pokazują palcem.) A więc my jako Unia Europejskich Demokratów chcemy oddać wam głos, wam, rodzicom, wam, obywatelom Rzeczypospolitej Polskiej, żebyście zdecydowali o tym, jaki system kształcenia dzieci w Rzeczypospolitej Polskiej powinien obowiązywać. (Poseł Waldemar Andzel: Tak jak Platforma oddała. Oszuści...) Jednocześnie chcemy umożliwić pani premier Beacie Szydło i panu prezydentowi Andrzejowi Dudzie dotrzymanie chyba najprostszej z obietnic, z wielu fałszywych, kłamliwych obietnic, które zostały złożone w kampaniach wyborczych prezydenckiej i parlamentarnej w 2015 r., jaką jest obietnica organizowania referendum w ważnych sprawach, jeśli pod wnioskiem podpisuje się prawie milion obywateli. (Poseł Teresa Wargocka: Za późno.) Taką obietnicę złożył pan Andrzej Duda jeszcze jako kandydat, taką obietnicę wielokrotnie składała pani Beata Szydło jako kandydatka. Dzisiaj i z tej obietnicy pozostają nici, nic, zero. (Poseł Teresa Wargocka: Skąd wiecie?) Dlatego jako Unia Europejskich Demokratów będziemy za tym, ażeby jak najszybciej przystąpić do głosowania nad wnioskiem o rozpisanie referendum, ażeby ono odbyło się jeszcze przed wakacjami, a nie było przekładane i rolowane w nieskończoność, tak jak to proponuje klub Prawa i Sprawiedliwości... (Głos z sali: Wakacje od poniedziałku. Jak pan to sobie wyobraża?) ...który proponuje skierowanie tego wniosku pod dalsze obrady w Komisji Edukacji Narodowej. (Poseł Zbigniew Dolata: A dokąd?) Nie ma o czym dyskutować. 4 miesiące leżał on u marszałka Sejmu. Wszystko jest jasne. (Dzwonek) (Poseł Wojciech Skurkiewicz: Panie pośle, wakacje od poniedziałku.) Oddajmy głos obywatelom, rodzicom i nauczycielom. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Wojciech Skurkiewicz: Ale wakacje od poniedziałku, panie pośle.)