Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! To jest rzeczywiście, jak tu było powiedziane, ważne wydarzenie, że oddajemy honor działaczom PPS. Ta inicjatywa zrodziła w 120-lecie kongresu, który odbył się w Paryżu w 1892 r. W tym przypadku nie mamy do czynienia z inflacją takich uchwał, bo socjaliści odegrali kluczową rolę w naszych dziejach, przy czym, co ważne, PPS po uzyskaniu, odzyskaniu niepodległości współtworzyła demokrację parlamentarną i opowiadała się nie tylko za Polską socjalistyczną, ale i niepodległościową. Przeciwstawiała się też wszelkim próbom ograniczenia demokracji parlamentarnej, za którymi na przykład opowiadał się były socjalista Józef Piłsudski. Do historii parlamentaryzmu przeszły działania marszałka Ignacego Daszyńskiego, a najbardziej dramatycznym elementem walki socjalistów było uwięzienie przywódców demokratycznej opozycji, w tym członków PPS, Liebermana, Barlickiego, Dubois, Mastka, Pragiera, Ciołkosza w twierdzy brzeskiej. Być może, co najważniejsze, Rzeczpospolita zawdzięcza właśnie PPS nowoczesne ustawodawstwo socjalne, na czele z 8-godzinnym dniem pracy, systemem ubezpieczeń społecznych, swobodą działalności związków zawodowych. PPS jednoznacznie sprzeciwiała się tendencjom ksenofobicznym w polskim życiu społecznym, otwarcie zwalczała antysemityzm. I to jest poza dyskusją. Szkoda, że nie doszło tutaj do zgody, bo ta uchwała powinna być przyjęta przez aklamację. Szkoda, że mieliśmy do czynienia z małostkowymi działaniami, muszę to powiedzieć, pana prof. Terleckiego, bo przecież z podkomisji, którą kierował pan poseł Suchowiejko, wyszedł wniosek, który wydawał się do przyjęcia. Tak powinno być najlepiej, a w ten sposób mamy debatę. Ona może się przyczynić do poprawy świadomości historycznej. Otóż skąd się bierze ta poprawka? Przede wszystkim ze spojrzenia na historię. Po wojnie pół miliona członków PPS połączyło się - ktoś może chcieć mówić nie o zjednoczeniu, tylko o wchłonięciu - z Polską Partią Robotniczą i powstała PZPR. Nigdy w Polsce nie używano słowa: komunizm, nigdy po wojnie. Komunistyczna Partia Polski została rozwiązana przez Józefa Stalina i Komintern w 1938 r. i... (Poseł Ryszard Terlecki: W statucie PZPR jest to słowo.) Ja nie chcę... Nigdy... A w Londynie działało kilkudziesięciu socjalistów i mimo to oddajemy im hołd. Otóż nigdzie, w żadnych dokumentach państwowych ani w Konstytucji PRL nie mówi się o komunizmie, mówi się tylko o socjalizmie albo o demokracji ludowej. Chcę to spuentować tym, że mamy dzisiaj do czynienia z pewnym mitem, że Platforma i PSL... przepraszam, Platforma i PiS mówią o dziele obalenia komunizmu. I to jest taki mit, że po 1945 r. wydarzyła się kolejna narodowa katastrofa, komuna zniewoliła naród, do władzy w Polsce doszli ludzie znikąd, którzy nie mieli nic wspólnego z monolitycznym, prawdziwym polskim społeczeństwem. To nie jest prawda. Dlatego uważam, że warto wziąć pod uwagę poprawkę mniejszości, którą zgłosiłem, że mieliśmy do czynienia z ówczesnym niedemokratycznym systemem, natomiast o przymiotniki należy dbać, ale wtedy, kiedy ma to sens. Skończę to tak. Cytowałem na posiedzeniu komisji piękne zdanie Hemingwaya, który nie miał żadnego wykształcenia, a gdy miał 19 lat, naczelny istniejącej do dziś dużej gazety regionalnej wysłał go na reportaż. Hemingway na to: ˝Przecież ja w życiu nic nie pisałem. Jak mam pisać?˝. Naczelny odpowiedział: ˝Pisz krótkimi zdaniami i skreślaj przymiotniki˝. Skreślał więc. To jest niepotrzebne, bo to jest jakby potwierdzanie mitu, który istnieje, że to jest komunizm. PZPR nie była taką partią komunistyczną. W niej były reprezentowane różne nurty. Tak jak Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego. Panu posłowi Terleckiemu się chyba to pomyliło. To ani Komunistyczna Partia Chin, ani rumuńska partia, ani bułgarska partia. Dlatego podtrzymuję tę poprawkę mniejszości, pani marszałek. Dziękuję bardzo.