Mówca: Joanna Augustynowska
Data: 2016-05-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy o zmianie ustawy o dniach wolnych od pracy oraz niektórych innych ustaw nadaje się wyłącznie do odrzucenia w pierwszym czytaniu. Jest to typowy przykład nieudanej legislacji. Proponowane zmiany nie wprowadzają dni wolnych od pracy, lecz jedynie skracają czas pracy w wybrane dni świąteczne. Tworząc sztuczną konstrukcję, tworzy się przepisy oderwane od rzeczywistości. Czy wnioskodawcy zastanowili się, jakie konsekwencje poniosą zarówno pracodawcy, jak i pracownicy? Zgodnie z uzasadnieniem straty dla budżetu wyniosą 300 mln zł z tytułu podatku VAT. Moglibyśmy za to wybudować 200 przedszkoli, a w zamian za to otrzymujemy konieczność zmiany systemu obliczania wymiaru czasu pracy i zmniejszenie elastyczności porozumień pracowników z pracodawcami. Pracodawcom świadczącym usługi polegające na ciągłym zaspokajaniu potrzeb ludności i wymagające pracy w ruchu dokładamy problemów organizacyjnych. Osobom dojeżdżającym zapewniamy zmarnowane pół dnia, w którym porównywalną ilość czasu poświęcą na pracę i na dojazd. Ale to nie wszystko. W uzasadnieniu powołujecie się na przykłady z innych państw Unii Europejskiej. Szkoda jednak, że nie uwzględniliście przy tym porównaniu informacji o stanie gospodarki tych państw. Polski nie stać na zmniejszenie źródeł przychodów do budżetu państwa, szczególnie przy obecnych rządach PiS-u, który wolną ręką rozdaje świadczenia z tytułu programu 500+. Zresztą z porównań zawartych w uzasadnieniu wynika, że znajdujemy się pośrodku. W Anglii i w Niemczech pracują od nas o kilka dni krócej, a Belgowie pracują aż o 11 dni dłużej, wszystko w zależności od stanu gospodarki. Wydaje się więc, że zachowujemy zdrowe proporcje. Skąd więc pomysł na uchwalenie ustawy w tym zakresie, skoro w uzasadnieniu wnioskodawcy wskazują, że aż 56% osób uczestniczy w liturgii wielkopiątkowej? Nie ma zatem istotnego problemu, aby osoba, która tego dnia chce połączyć pracę z uroczystościami religijnymi, po prostu to zrobiła. Problemy ma natomiast pracodawca. Skrócenie czasu pracy przyniesie realne straty, co spowoduje mniejsze wpływy do budżetu i wpłynie na zahamowanie wzrostu wynagrodzeń. Tymczasem pracownicy, którym dokładamy wolnego czasu, bardzo często w praktyce nawet nie wykorzystują całego przysługującego im urlopu wypoczynkowego wynikającego z Kodeksu pracy. W konsekwencji pracodawca będzie musiał wypłacać jeszcze większe ekwiwalenty urlopowe. Innym problemem, niemieszczącym się jednak w ramach dzisiejszej dyskusji, jest przyczyna tej sytuacji. Są to uwarunkowania kulturowe i efekt braku partnerskiego dialogu między pracodawcą i pracownikiem, szczególnie w sektorze małych i średnich przedsiębiorstw. Ciężko zresztą o dialog, jeśli wola stron jest związana coraz bardziej restrykcyjnymi przepisami. Szukałam argumentów, dla których propozycja zmian w ustawie mogłaby być uznana za zasadną, ale było bardzo ciężko. Same święta państwowe to prawie 3 tygodnie wolnego, osobie na etacie przysługuje dodatkowo 26 dni urlopu wypoczynkowego. W sumie z 52 tygodni w roku nie pracujemy przez 8 tygodni. Powinniśmy więc walczyć o większe wynagrodzenie dla pracowników, o mniejsze obciążenia związane z ubezpieczeniem społecznym i podatkami, o postęp technologiczny. Kluczową sprawą jest też wydajność pracy. Jeśli ją poprawimy, będzie nas ewentualnie stać na więcej wolnego w przyszłości. Na razie w tej świadczącej o jakości gospodarki kategorii znajdujemy się na szarym końcu państw Unii Europejskiej, a zanotowany w ostatniej dekadzie wzrost jest może i istotny statystycznie, bierze się jednak przede wszystkim z bardzo niskiego poziomu, z jakiego startowaliśmy. Dziękuję bardzo.