Mówca: Gabriela Lenartowicz
Data: 2018-01-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy, tak jak pan minister mówił, ma na celu uproszczenie i usprawnienie systemu. Ja muszę powiedzieć, że szczerze panu ministrowi współczuję, że całym sobą usiłował nam te zawiłości zawikłać jeszcze bardziej, żeby udowodnić, że to jest jednak uproszczenie. Na czym ta zmiana ma polegać? Bo została nam przedstawiona diagnoza, że z systemem generalnej i regionalnych dyrekcji i jest tak, że prace z nim związane są obfite, pracownicy są przeciążeni i chodzi o to, żeby pracowników technicznych skomasować w jednym miejscu, a przez to zaoszczędzić, jak się okazuje, 67 etatów, a potem w przyszłym roku dodać 8 merytorycznych. W efekcie 1260 osób w regionalnych dyrekcjach i generalnej dyrekcji nie tyle będzie mogło otrzymać wypowiedzenie, ile mogą im być nieprzedstawione nowe warunki pracy bądź to oni mogą z nich zrezygnować, co nie jest dziwne, bo jednocześnie likwiduje się połowę regionalnych dyrekcji. Przez to uproszczenie spowoduje się, że np. pracownicy regionalnej dyrekcji z Lublina będą dojeżdżać do Rzeszowa, bo w taki sposób się to właśnie usprawnia, czyli nie będą dojeżdżać. Ta ustawa to jest kolejna z serii lex Szyszko - mam nadzieję, że już ostatnia - która tak naprawdę rozmontowuje system instytucji ochrony środowiska w Polsce. To jest kolejna ustawa kadrowa i jedynym jej namacalnym celem jest możliwość zwolnienia ponad 1000 pracowników i zastąpienia ich nowymi ludźmi w myśl rewolucyjnej zasady, że wymienimy innych, wstawimy swoich, im bardziej niekompetentni, tym lepiej, bo będą wierniejsi, i oni już będą wiedzieli, co robić. Nie ma żadnego kryterium, nie ma żadnego innego powodu. Jestem w posiadaniu często anonimowych, czasami podpisanych do mojej wiadomości informacji, maili od pracowników, którzy alarmują, że to rozwiązanie niczego nie załatwi, będzie czystką kadrową. Nie mówiąc już o tym, że w ramach uproszczeń komplikuje się system dwuinstancyjności. Mamy nagle jedną instytucję z dwoma instancjami, z dwoma organami. I np. pracownik dyrekcji głównej będzie rozpatrywał odwołanie tej samej dyrekcji, ale podpisane przez regionalnego dyrektora jako organ, a on będzie pracownikiem tej samej instytucji. To jest czysta abstrakcja, żeby nie powiedzieć: paranoja, która skończy się ogromnymi problemami inwestycyjnymi. To nie jest taka kwestia, że pracowników, nie tylko merytorycznych, zastąpi się wiernymi z odpowiednim pochodzeniem, że tak powiem, politycznym, to jest to, że mamy nagle gwałtowne załamanie się procedowania nad dokumentacją dotyczącą inwestycji. W ramach obowiązującego w Polsce prawa te oceny muszą być wydawane i mamy krach w tym zakresie, co grozi ogromnymi konsekwencjami, i to konsekwencjami nie tylko w sferze prywatnej, ale i w sferze inwestycji publicznych. Chyba że o to chodzi, bo otóż będziemy mieli lojalnych, wiernych, bo niekoniecznie kompetentnych pracowników, funkcjonariuszy, którzy będą wydawali takie decyzje, jakie są oczekiwane. Niejednokrotnie z tego resortu, z ust już byłego ministra słyszeliśmy, jakie to ideologicznie lewackie poglądy kryją się za obrońcami przyrody, m.in. w systemie dyrekcji ochrony środowiska. Zresztą pierwotnie, w ramach wcześniejszego pakietu, też racjonalizującego, przewidywało się w ogóle likwidację tego systemu. Szanowni Państwo! Ponad 9 lat temu został powołany, po wielkim konflikcie o Rospudę i wielkim konflikcie z Komisją Europejską, że nie spełniamy wymogów odpowiedniego prowadzenia ocen oddziaływania na środowisko i udziału społeczeństwa w tychże, wprowadziliśmy system, który został przez Komisję Europejską bardzo dobrze oceniony. Zawsze można usprawnić i poprawić, ale na pewno nie w ten sposób (Dzwonek), że się wymienia słabo opłacanych, ale merytorycznych pracowników na niekompetentnych, ale wiernych. W związku z powyższym w imieniu Platformy Obywatelskiej składam wniosek o odrzucenie tego projektu ustawy w całości.