Mówca: Janusz Śniadek
Data: 2021-12-14 (Sejm RP, kadencja 9)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Przedstawiciele Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej! Wysoka Izbo! Mam honor w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, Zjednoczonej Prawicy przedstawić stanowisko w sprawie obywatelskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz o zmianie niektórych ustaw, druk nr 1692. Przyznaję, że dzisiaj staję tutaj z wyjątkowo ciężkim sercem, bo chciałbym móc zadeklarować, że jest jednoznaczne stanowisko Zjednoczonej Prawicy, zgodnie z apelem pana Zielenieckiego w imieniu komitetu wzywającego do poparcia tej ustawy. Niestety ciągle jeszcze na razie takiego stanowiska nie ma, pozostaje mi tylko wyjaśnić pewne opinie czy wątpliwości, jakie w tej chwili są dyskutowane. Historia postulatu emerytury stażowej - wspominał o tym pan Marcin Zieleniecki - jako priorytetu dla ˝Solidarności˝ sięga przełomu pierwszej i drugiej dekady tego wieku. W roku 2008, kiedy toczyliśmy bój o emerytury pomostowe, przegrany zresztą na wiele miesięcy, po raz pierwszy zaczął się pojawiać, już jako ogólnozwiązkowy, postulat emerytur stażowych. On się przewijał dalej, ale działo się to wszystko właśnie w momencie wycofania postulatu czy uprawnień do emerytur pomostowych wbrew deklaracjom wyborczym w 2011 r. W 2012 r. nastąpiło podniesienie wieku emerytalnego o 2 lata dla mężczyzn, 7 lat dla kobiet, 12 lat np. dla kobiet w KRUS-ie. Zaowocowało to m.in. wyjściem ˝Solidarności˝ z Komisji Trójstronnej, przekształconej w późniejszą Radę Dialogu Społecznego. Przyznam, że dla mnie wielką satysfakcją było dotrzymanie umowy zawartej między ˝Solidarnością˝ a panem prezydentem, dotyczącej cofnięcia podniesienia wieku emerytalnego, co miało miejsce w 2017 r. Również jeśli chodzi o politykę społeczną, to Prawo i Sprawiedliwość wykonało wiele działań, m.in. można przytoczyć przykłady corocznej wypłaty trzynastej emerytury od 2020 r. czy wzrostu najniższej emerytury od 2015 r. do dzisiaj, sięgającego ponad 40%. Przedstawiany projekt zakłada, że zgodnie z dodawanym ubezpieczeniem urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. będzie przysługiwała emerytura, jeżeli okres składkowy i nieskładkowy wyniesie co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 dla mężczyzn, oraz że emerytura przysługująca z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych określona w art. 26, łącznie z okresową emeryturą kapitałową, albo emerytura przysługująca z funduszu określona w art. 26 jest co najmniej równa kwocie najniższej emerytury, o której mowa w art. 85 ustawy. Przyznam jednak, że to uzależnianie prawa do emerytury od wysokości świadczenia wynikającego ze zgromadzonego kapitału jest trochę problematyczne. Spoglądam na czas, a chciałem choć troszkę odnieść się jeszcze do kosztów, o których wspominał pod koniec pan Marcin Zieleniecki. Rzeczywiście mam w wyliczeniu przygotowanym również przez ZUS zupełnie analogiczne kwoty, są one niemałe. W każdym razie zakończę tylko podsumowaniem, że są wyliczone szacunkowe łączne skutki finansowe w okresie 10 lat od wejścia w życie proponowanych zmian przepisów w kwotach zdyskontowanych inflacją na 2020 r. w cenach stałych z tego roku. Otóż jeśli chodzi o zwiększenie wydatków na emerytury z FUS w latach 2022-2031, scenariusz ten ze 100-procentowym skorzystaniem z prawa do tego uprawnienia wyniesie 70,9 mld zł, scenariusz 50-procentowy - 35,5 mld zł. (Dzwonek) Z kolei zmniejszenie wpływów składkowych z tytułu odejścia tych osób na emeryturę - scenariusz 100-procentowy - to jest 50,2 mld zł...