PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Panie, miało być merytorycznie, a więc będzie merytorycznie. Są trzy sprawy. Po pierwsze, 250 mln zł, jak pan powiedział, będzie kosztowała ta procedura w ciągu trzech lat, a jednocześnie - wprawdzie nie bezpośrednio, ale ustami swojego zastępcy ministra Neumana - zapowiedział pan ograniczenia w koszyku świadczeń gwarantowanych. Tak więc, z jednej strony, brakuje pieniędzy w systemie - brakuje już 200 mln zł w tym roku, jeżeli chodzi o wpływy do NFZ-u, a to jest dopiero początek roku - chcecie państwo ograniczać koszyk świadczeń gwarantowanych - będziemy zresztą dzisiaj o tym dalej dyskutować na posiedzeniu komisji - a z drugiej, państwo wydajecie 200 mln zł na te procedury. Proszę zapytać o to swoich kolegów, chociażby swojego kolegę partyjnego, byłego senatora, pana dyrektora Pawłowicza, który od początku roku walczy z NFZ o sfinansowanie, odpowiedni poziom sfinansowania, radioterapii, bo oczekiwanie w kolejce już jest wielomiesięczne. Proszę zapytać o to pacjentów, którzy być może nie doczekają się wyleczenia i nie przeżyją, ponieważ brakuje pieniędzy. To jest właśnie ˝merytorycznie, panie ministrze, niezależnie od tego, czy ma się poglądy konserwatywne, takie jak moje, jak moich kolegów z PiS-u, czy liberalne, takie jak pańskie. Dalej. Mówi pan poseł Katulski o ryzyku wystąpienia ewentualnych wad. Tak więc bądźmy precyzyjni - dostarczę panu publikację z ubiegłego roku - ja też będą precyzyjny: od 2 do 3% wynosi ryzyko populacyjne normalnie, a w przypadku in vitro jest to od 3 do 5%, czyli o 40% jest tu wyższe ryzyko wystąpienia wady. Dla jednych to jest dużo, dla innych to jest mało, 3-5% przy 2-3%, i to nie w przypadku ciąż mnogich, ale wyłącznie z sytuacji kiedy były problemy z rozrodem. (Dzwonek) To jest kwestia wieku i innych spraw. Polecam międzynarodowe badania z 2012 r. I ostatnia sprawa, panie ministrze. Pan to wszystko proponuje bez ustawy bioetycznej. Nie przyjęliśmy jej, a nad tym należy pracować, nie zaczynać od końca...
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Wspomniał pan, że 15 tys. par będzie objętych tym programem. Powiedział pan również w swoim wystąpieniu, że około 2 mln osób w Polsce, czyli można liczyć, że około 1 mln par, ma problem z niepłodnością, z oczekiwaniem na potomstwo. Co będzie, panie ministrze, kiedy do tego programu zgłosi się więcej niż 15 tys. par i na jakiej zasadzie będą one wybierane do programu, który pan chce od 1 lipca realizować? Wspomniał pan również, że będzie kosztować to nas gdzieś 250 mln w ciągu trzech lat, a pierwszym roku, czyli w półroczu roku 2013 - ponad 30 mln zł. Co będzie dalej z tym programem w latach następnych? Czy rzeczywiście te środki będą zapisane w budżecie? I mam jeszcze jedno pytanie odnośnie do 37 klinik, które, jak pan powiedział, przystąpiły do tego, ale część z nich z przyczyn formalnych nie będzie mogła realizować tego programu. Chciałbym zapytać o rozmieszczenie w skali kraju tychże klinik. Czy na całym obszarze kraju będzie możliwość leczenia metodą in vitro i pozyskania potomstwa przez pary? Chciałbym, żeby pan, jeśli dzisiaj może, to odpowiedział mi na to pytanie, jeśli nie, to prosiłbym, panie ministrze, o precyzyjną odpowiedź na piśmie, bo chciałbym, żeby obywatele całego kraju mieli równy dostęp do tej metody oczekiwania na potomstwo. A co do koleżanek i kolegów z Prawa i Sprawiedliwości to naprawdę znam wiele par, które mają potomstwo dzięki in vitro, ludzi, którzy są katolikami, i to im nie przeszkadzało, żeby mieć dzieci dzięki tej metodzie. Dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam, panie ministrze, tylko jedno krótkie pytanie do pana i ministerstwa. Czy w ogóle trwają jakiekolwiek prace w tym zakresie, czy zamierzają państwo wspierać naprotechnologię? Czy ograniczacie się tylko do swojej wizji pomocy parom, które jej potrzebują, czy jednak zgodnie z nauką, z demokracją zechcecie państwo jeszcze wesprzeć także tę metodę?
Mówca: Janina Okrągły
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ja w ogóle chciałabym najpierw podziękować ministerstwu, że opracowało i będzie wdrażało program leczenia niepłodności metodą wspomaganego rozrodu. W naszym kraju co szósta para... (Poseł Anna Zalewska: Rozród? Przecież nie rozmawiamy o zwierzętach.) Spokojnie. W naszym kraju co szósta para zmaga się z problemem niepłodności, a niepłodność została uznana za chorobę cywilizacyjną. Zapłodnienie pozaustrojowe jest dla wielu par ostatnią szansą posiadania potomka. Ale wysokie koszty procedury zapłodnienia pozaustrojowego spowodowały, że wiele par musiało po prostu zrezygnować z marzeń o dziecku, bo ich po prostu na tę metodę nie było stać. Jednocześnie wprowadzenie tego programu może spowodować też zmiany mentalności - że leczenie niepłodności tą metodą jest legalne i oficjalne, że niepłodność powinna być, tak jak każda choroba, leczona. A moje pytania brzmią: Czy ministerstwo ma dane, ile aktualnie w Polsce jest przeprowadzanych zabiegów tą metodą? W jakim stopniu zaplanowane w programie 5000 zabiegów rocznie pokryje zapotrzebowanie? Na ile szacuje się ilość zabiegów, które będą wykonywane poza programem? Na dzień dzisiejszy finansowanie ma pokrywać jedynie, wyłącznie koszty zabiegu, badania laboratoryjne i dodatkowe oraz część biotechnologiczną zabiegu, nie obejmuje natomiast wydatków związanych z lekami. Jaki jest koszt leków, które będą stosowane? Jaki to będzie procent w całości procedury zabiegu (Dzwonek) i jaki będzie średni wkład finansowy pacjentki? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W czasach gdy promuje się antykoncepcję, a więc podawanie środków, nie leków, by młode kobiety nie rodziły dzieci, gdy sprzyja się aborcji, a więc zabijaniu nienarodzonych dzieci, w tym okresie ten rząd zapragnął refundować sztuczną prokreację, w której na trzy proponowane cykle terapeutyczne musi zginąć kilka, kilkanaście istnień ludzkich, by powstało jedno życie. Innymi słowy, jeśli w wyniku zapłodnienia in vitro rodzi się jeden chłopiec lub jedna dziewczynka, to kilka siostrzyczek i kilku braciszków zginie albo zostaną zamrożeni w ciekłym azocie. W czasie gdy ten rząd z uwagi na brakujące środki w budżecie zapowiada wprowadzenie odpłatności za niektóre usługi medyczne, które dotąd były gwarantowane, w okresie gdy z powodu braku pieniędzy polski pacjent oczekuje kilka lat na operację w szpitalu i kilkanaście miesięcy do lekarza specjalisty, a ok. 30% polskich pacjentów rezygnuje z leczenia, bo nie stać ich na wykup w aptece zbyt drogich leków, w momencie gdy ten rząd nie gwarantuje profilaktyki zakażenia wirusem RS dla już urodzonych wcześniaków, ten rząd ma pieniądze na in vitro. I na koniec pytanie do lekarzy: Co pozostało z waszej przysięgi? Zachowam najwyższy respekt dla życia ludzkiego od chwili jego poczęcia i nawet pod wpływem groźby nie użyję mojej wiedzy lekarskiej przeciwko prawom ludzkości. Przyrzekam to uroczyście, bez przymusu i na mój honor. W czystości i niewinności świętej zachowam życie moje i sztukę moją. Panie ministrze - lekarzu, czy potrafi pan i czy ma pan odwagę to wszystko wytłumaczyć? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Wenderlich
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Nie słychać pani, bo teraz ja chciałbym coś powiedzieć. Proszę zatrzymać czas. Czas jest zatrzymany. Chciałbym pani zwrócić uwagę, że ja, prowadząc obrady, nie mogę dopuścić do tego, żeby obrażano innych. I proszę mnie nie pouczać w tej sprawie, jak w tego rodzaju przypadkach mam reagować. Proszę włączyć czas. Pani poseł Wróbel.
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! In vitro jest procedurą, która budzi potężne kontrowersje, zwłaszcza wśród katolików. To nie jest żadna metoda leczenia niepłodności i w tej sprawie także wypowiadali się lekarze i autorytety w tej dziedzinie, o czym pan nie chce pamiętać, pan to pominął w ogóle w swoim komentarzu, a myślę że warto o tym powiedzieć w imię uczciwości. Pieniądze na in vitro pójdą ze składek wszystkich obywateli polskich, którzy płacą na służbę zdrowia, i uważam, że to jest nadużycie. W wyniku tej metody dochodzi do zniszczenia bardzo wielu istnień ludzkich. W Wielkiej Brytanii zrobiono takie badania i okazuje się, że w latach 1991-2005 na ponad 2 mln zarodków, które zostały stworzone metodą in vitro, urodziło się tylko 100 tys. dzieci. Pytanie, co się stało z pozostałymi dziećmi, bo te zarodki zostały zamrożone i o tym pan nie chce mówić. To jest metoda, która wiąże się także z aktami aborcji, bo w wyniku tej metody dochodzi bardzo często do ciąż wielorakich i po to, żeby zwiększyć szanse przeżycia jednego z tych dzieci, w wielu krajach po prostu wyjmuje się z łona matki pozostałe. Czy w Polsce też dochodzi do tego typu sytuacji? (Dzwonek) Bo z tego, co czytałam, w niektórych krajach dochodzi, więc pytanie, czy w Polsce też. Czy pan o tym nie wie? Czy w ogóle to nie jest w żaden sposób kontrolowane? Jakim prawem z pieniędzy wszystkich podatników zdecydował się pan finansować tak kontrowersyjny program?
Mówca: Jerzy Ziętek
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nie tak dawno właśnie w ramach informacji bieżącej rozmawialiśmy o założeniach tego programu, w tej chwili mamy już kompletny, szczegółowy program leczenia niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego na lata 2013-2016 i w związku z tym możemy już zadawać szczegółowe pytania. Pierwsze pytanie, które się powtarzało. Do programu zgłosiło się 37 klinik, w całym kraju jest ich chyba ok. 60. Po pierwsze, ile ich faktycznie spełniło te formalne warunki do tej pory? Wiem, że do 24 maja można to uzupełniać. Jakie jest ich rozmieszczenie w kraju? Po drugie, jak będzie wyglądał wybór par do programu i kto będzie sprawdzał dokumenty potwierdzające roczne leczenie, bo taki jest wymóg programu? Po trzecie, niektóre miasta, właśnie tutaj przywoływana Częstochowa, wprowadziły już swój miejski program in vitro. Czy pary uczestniczące w miejskim programie będą mogły również skorzystać z programu rządowego, który pod pewnymi względami jest korzystniejszy? Czy oferenci, którzy nie przedstawią wymaganych systemów zarządzania jakością, będą wykluczani z postępowania konkursowego? Po piąte, czy rada programowa określiła zasady monitorowania takich koniecznych wskaźników, jak wskaźnik ciąż, wskaźnik ciąż wielopłodowych, wskaźnik żywych urodzeń, czy też odsetek zespołów hiperstymulacyjnych? Po szóste, czy są w ogóle plany przyszłościowe w Ministerstwie Zdrowia, aby wprowadzić na listę leków refundowanych farmaceutyki potrzebne do leczenia niepłodności? Wtedy mogłyby z tego skorzystać również te pary, które nie mogą być objęte rządowym programem. I wreszcie, po siódme, zmiany demograficzne wymagają wielu lat, jak wiemy. Czy ministerstwo zakłada możliwość przedłużenia działania programu po jego zakończeniu np. o kolejne trzy lata, jeżeli ewaluacja pokaże - a jestem o tym przekonany - że działa on sprawnie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałabym się odnieść do decyzji pana ministra i ministerstwa o dofinansowaniu klinik stosujących metodę in vitro w kontekście innych zabiegów medycznych, bo wszyscy wiemy, że na wiele zabiegów dzisiaj w Polsce czeka się nie tyle miesiącami, ile - ze względu na brak środków na ilość zakontraktowanych zabiegów - latami. Niech przykładem będzie operacja zaćmy czy biodra, ale brakuje też pieniędzy na opiekę lekarską w szkołach. Opieki stomatologicznej nie ma w ogóle. To nie są jedyne przypadki. Można by powiedzieć: to nie ratuje bezpośrednio życia, ale często pacjenci wymagający drogiego leczenie nowoczesnymi lekami onkologicznymi nie otrzymują żadnego dofinansowania, nie ma pieniędzy. Kolejna rzecz. Zmieniono ustawę o refundacji leków. Wiele osób potrzebujących drogich leków specjalistycznych nie jest w stanie ich wykupić, a państwo polskie nie refunduje tego. Tak więc jak decyzja o dofinansowaniu klinik stosujących metodę in vitro ma się właśnie do tych ogólnych problemów finansowych polskiej opieki zdrowotnej? Jak się to ma do sytuacji, jakie widzimy tak często w telewizji, że osoby, często dzieci, apelują o zrefundowanie zabiegu, który ratuje życie? Jak się ma właśnie ta decyzja do sytuacji, w których osoby niepełnosprawne, jakimi się często zajmuję, bo te osoby często do mnie trafiają, nie są w stanie, a muszą to zrobić z prywatnych pieniędzy, pokryć kosztów rehabilitacji, która te dzieci przywraca do życia, rehabilitacji nie raz na pół roku czy raz na rok, i nie najtańszej? Tak jest np. w ostatniej sprawie, którą się zajmuję, bliźniaków z porażeniem mózgowym, którzy prywatnie muszą (Dzwonek) zapłacić za każdy zabieg. Jak ta decyzja ma się do tych wszystkich, którzy są pozbawieni opieki zdrowotnej w Polsce? Dziękuję.
Mówca: Halina Szymiec-Raczyńska
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam pytanie i chciałabym się dowiedzieć, jak pan zamierza, panie ministrze, odpowiedzieć na kolejne wezwanie Komisji Europejskiej. Czy ogłoszony program zdrowotny ma zastąpić obiecane przepisy? Jaką logiką kierują się państwo, chroniąc obecny stan rzeczy? Dlaczego od 7 lat nie robicie niczego, aby były wprowadzone dyrektywy unijne? Dlaczego kliniki in vitro i banki zarodków funkcjonują poza wszelką kontrolą? Dlaczego dezinformujecie państwo Komisję Europejską, przesyłając obietnice, których nie zamierzacie spełnić? Dlaczego wreszcie blokujecie prace nad złożonym przeze mnie projektem ustawy? Tutaj chciałabym powiedzieć, że zarodki bydła są objęte opieką, są odpowiednie ustawy i rozporządzenia, natomiast zarodki ludzkie niestety nie mogą się doczekać odpowiedniej ochrony. Dziękuję.
Mówca: Krystyna Kłosin
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pan minister w swoim wystąpieniu powiedział, że procedury zapłodnienia pozaustrojowego in vitro w większości państw Europy są finansowane jako normalne procedury medyczne. W związku z tym mam pytanie, panie ministrze. Pan minister mówił też o różnych modelach finansowania w poszczególnych państwach Europy. Czy ministerstwo dysponuje statystykami dotyczącymi innych krajów Unii Europejskiej? Ile par korzysta z tej metody zapłodnienia? Jak te metody są finansowane? Czy są one finansowane przez te państwa w całości, czy również są współfinansowane, tak jak w naszym modelu? Przede wszystkim czy mamy dane o efektach tej procedury i dane demograficzne, to znaczy ile dzieci urodziło się dzięki zastosowaniu tej metody w tych krajach? Czy takimi danymi dysponujemy? Moje drugie pytanie dotyczy konkursu, który został przeprowadzony przez ministerstwo i który dotyczył wprowadzenia tej procedury. Wiemy, że 35 oferentów nie spełnia wymogów formalnych. Jakiego rodzaju błędy były w tych ofertach i czy jest szansa na ich usunięcie w tym 7-dniowym okresie? Czy te oferty, które zostały złożone, zapewniają pacjentom równy dostęp do metody in vitro na terenie całego kraju? Czy nie jest tak, że oferty zostały złożone na przykład z jednego ośrodka lub z jednego regionu kraju i pary w innych regionach będą miały utrudniony dostęp? Jak to wygląda? Moje trzecie pytanie dotyczy tego, co pan minister bardzo podkreślał w swoim wystąpieniu, a więc bezpieczeństwa procedur metody zapłodnienia in vitro. Pan minister mówił, że są one opracowywane. Chciałabym zapytać: Kto będzie odpowiedzialny za kontrolę prawidłowego i bezpiecznego wykonywania tych procedur, kto będzie przeprowadzał te kontrole, jaka będzie ich częstotliwość i czy będzie opracowana specjalna procedura kontroli? Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Zalewska
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W 1932 r. Huxley napisał słynną powieść ˝Nowy wspaniały świat˝. To antyutopia, powieść science fiction, ale uznana za proroctwo. Został tam stworzony świat, w którym ludzie rodzą się tylko i wyłącznie z in vitro i z klonowania. To świat ogólnej szczęśliwości, ale którą uzyskuje się poprzez przygotowywanie społeczeństwa do takiego życia i wspomaga m.in. pigułkami. Trzeba być za wszelką cenę szczęśliwym. Ale to jest rzeczywiście przestroga przed takim światem ułudnym i nieprawdziwym, bo prawdziwy świat to ten pełen emocji, gdzie nie każdy w każdej chwili musi być szczęśliwy, a musi całe swoje życie tej szczęśliwości szukać. To rzeczywiście ważna lektura, która, myślę, kształtuje pokolenia i przydałaby się każdemu zabierającemu dzisiaj głos w dyskusji, żeby rzeczywiście wiedzieć, o jakim świecie, który wykuwa pan minister, dyskutujemy. Oczywiście pan minister wprowadza określony program, omijając konstytucję, omijając ustawę, nie chcąc jej realizować. Teraz moje pytania. Pierwsze pytanie rozpoczęła pani poseł Marzena Wróbel. Jak to się ma do konstytucji? Konstytucja mówi o trzech możliwościach dokonywania aborcji. Aborcja wynikająca z in vitro nie mieści się w tych trzech zapisach. Mówi pan o 2 mln bezpłodnych. Bardzo proszę o podanie metod liczenia, kto to robi, w jaki sposób i jak to się ma do tych kwalifikowanych do in vitro. Dalej kryteria doboru konsultantów, to znaczy w jaki sposób pan ich dobrał, kto to jest, kto opracował program i jakie były zasady przystępowania do tego programu. Czy będą oni wykluczeni z ewentualnego finansowania? Bardzo ogólnie mówił pan o procedurach monitoringu. Jak one będą wyglądały? Z góry przepraszam, ale nie mogę dłużej uczestniczyć w debacie i czekać na odpowiedź, bo w tej chwili jest posiedzenie Komisji Zdrowia. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Rozmawiamy rzeczywiście w warunkach swoistego paradoksu, bo mamy w Polsce, a także w Europie problemy z demografią, a z drugiej strony dosyć duża populacja ma problemy z płodnością. Jeśli pojawiają się jakieś metody leczenia niepłodności, wywołują ostre kontrowersje. Padało tutaj pewne sformułowanie o naprotechnologii, i to w takim kontekście, jakby naprotechnologia była w Polsce zabroniona. Przecież nic takiego nie ma miejsca i każdy, kto chce korzystać z tej metody, myślę, może to zrobić. Przez jednego z parlamentarzystów Ruchu Palikota rządowy program in vitro został określony jako program zastępczy. Właśnie nie, to nie jest program zastępczy, to jest program bardzo realny. Tak naprawdę to prowadzona do tej pory dyskusja o różnych projektach ustaw o in vitro była tematem zastępczym. Od wielu lat nie udało się uchwalić żadnych regulacji związanych z tym tematem, a projekty były od Sasa do Lasa: i bardzo lewicowe, i takie, które zakazywały in vitro, a do tego określały jakieś kary za stosowanie in vitro. Żadnej regulacji nie udało się uchwalić, a jak dotąd jesteśmy chyba trochę w lesie i nawet nie ratyfikowaliśmy konwencji bioetycznej Rady Europy, nie przyjęliśmy różnych dyrektyw Parlamentu Europejskiego, które regulują postępowanie z tkankami ludzkimi i zakazują m.in. praktyk eugenicznych czy selekcji płci, a także badań na embrionach czy tworzenia embrionów ludzkich do celów naukowych. W tym kontekście wydaje mi się, że powinniśmy jako parlament doprowadzić wreszcie do tego małego chociaż kroku, który może się okazać krokiem milowym, by ratyfikować konwencję bioetyczną Rady Europy i przyjąć dyrektywy, które regulują te bardzo podstawowe kwestie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ewa Malik
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Panie Ministrze! Dyskusja o rządowym programie leczenia niepłodności metodą in vitro ma, jak sądzę, na celu odwrócenie uwagi od bieżącej krytycznej sytuacji w służbie zdrowia, kiedy to pacjenci stoją w długich kolejkach do lekarzy specjalistów lub oczekują miesiącami na badania i zabiegi, które mają ratować im życie. W momencie kiedy służba zdrowia w Polsce doznaje zapaści, placówki zdrowia, szpitale bankrutują, pan minister decyduje się przeznaczyć spore środki na refundację procedury in vitro, szkodliwej moralnie i fizycznie, co wciąż podnoszą w prasie naukowej i na licznych konferencjach autorytety w dziedzinie medycyny i bioetyki. Panie ministrze, wciąż wzrasta liczba zapadających na choroby nowotworowe. Brak jest środków na kontrakty dla placówek prowadzących kosztowne terapie leczenia nowotworów, a w tym samym czasie, pragnąc zadośćuczynić postulatom lewicowych wyborców, przeznacza pan publiczne środki na etycznie wielce kontrowersyjne programy leczenia niepłodności. Panie ministrze, przypominam panu, że procedura in vitro narusza 3 artykuły Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: art. 30, art. 38 i art. 40, oraz stanowi naruszenie art. 157a Kodeksu karnego. Panie ministrze, czy ma pan jakiś powód do chwały? Proszę naprawdę wziąć się do rozwiązywania rzeczywistych problemów w polskiej służbie zdrowia, a nie przykładać ręki do naruszania obowiązującego polskiego prawa. Panie ministrze, na koniec jeszcze jedno pytanie, na które nigdy nie udzielił mi pan odpowiedzi, także poprzednio, przy podobnej debacie na podobne tematy. Chcę zapytać, ile środków z budżetu resortu chce pan przeznaczyć na leczenie bezpłodności w placówkach, które leczą bezpłodność metodą naprotechnologii, niebudzącą żadnych wątpliwości natury etycznej. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Nie ma problemu, zmieszczę się w czasie, panie marszałku, obiecuję. Jesteśmy w trakcie kolejnej debaty bardzo ważnej dla nie tylko tej grupy Polaków, którzy nie mogą mieć potomstwa, ale również dla całego polskiego społeczeństwa, ponieważ dzietność w Polsce, liczba zdrowych urodzeń, liczba urodzeń w ogóle, niestety cały czas spada. W związku z tym wszelkie sposoby zmiany tej sytuacji są godne nie tylko wsparcia, ale nawet rozwiązywania dodatkowymi sposobami i wszystkimi możliwościami, jakie są dostępne. Dlatego bardzo dobrze, że ten rządowy projekt został wdrożony. Mam pytanie do pana ministra. Ponieważ w trakcie sprawozdania przedstawił pan minister, że chyba 37 placówek zgłosiło się do świadczenia tego typu usług medycznych, czy jest więcej takich, które nie spełniają warunków wyznaczonych przez wymogi tegoż programu? Jeżeli tak, to czy jeszcze będą mogły one dodatkowo dopracować swoje oferty, aby móc w tym zakresie udzielać tych ważnych świadczeń zdrowotnych? Jeżeli nie, to czy te placówki, które zostały zakwalifikowane, wystarczą do tego, aby ten program prawidłowo przeprowadzić? Jakie jest mniej więcej zabezpieczenie, jeżeli chodzi o teren naszego kraju, w placówki, które spełniają wymogi i będą świadczyć te usługi? Czy nie będzie to problemem, że niektóre pary będą musiały korzystać z usług w bardzo odległych miejscach? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Polak
Data: 2013-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dotychczasowy brak prawnych regulacji i procedur w zakresie stosowania techniki zapłodnienia typu in vitro sprawiał, że zabiegi te mogły być wykonywane bez żadnej kontroli, według własnych kryteriów, bez wymaganego sprzętu, kompetencji personelu medycznego i właściwej opieki nad pacjentem. Wprowadzając od 1 lipca program zapłodnienia pozaustrojowego, rząd bierze na siebie pełną odpowiedzialność za realizację tego rodzaju działań. Wiadomo, że ta metoda niesie ze sobą kontrowersyjną potrzebę mrożenia zarodków ludzkich, czyli, innymi słowy, bezprawnego zniewalania poczętych, nienarodzonych istot ludzkich, podczas gdy prawo na przykład we Włoszech i w Niemczech zabrania stosowania tego rodzaju praktyk. Mam pytanie do rządu, do pana ministra: Czy realizacja tego programu nie narusza zarówno ustawy zasadniczej, jak i innych obowiązujących regulacji prawnych mówiących o godności ludzkiej, prawie do życia i ochrony płodu ludzkiego? Krótko mówiąc, czy zamrażanie zarodków ludzkich nie nosi znamion przestępstwa? Dziękuję za uwagę. (Oklaski)