Mówca: Tomasz Siemoniak
Data: 2016-01-29 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Rozpocznę od apelu do pana, żeby pan nie zwalniał więcej polskich fachowych dyplomatów w Brukseli, bo skoro pan minister nie wie, gdzie mieści się Kwatera Główna NATO, to nie będzie miał kto pana zawieźć do tej kwatery. (Poseł Krystyna Skowrońska: Brawo!) Ona nie mieści się w Mons, tak jak pan powiedział i rozesłał to do klubów, tylko mieści się w Brukseli. W Mons mieści się naczelne dowództwo NATO. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Niemniej jednak należy docenić te wątki w wystąpieniu ministra Waszczykowskiego, które dotyczą spraw bezpieczeństwa i NATO. Odnotuję z zadowoleniem, że w tym fragmencie to exposé było kontynuacją polityki poprzednich rządów, zresztą prowadzonej nie tylko przez ostatnich 8 lat, ale i rządów wcześniejszych. Docenić należy to, że minister spraw zagranicznych mówi już innym językiem niż jeszcze kilka miesięcy temu, gdy był politykiem opozycji. Może trochę brakuje przypomnienia innych poprzedników niż tego, o którym pan minister zawsze lubi coś powiedzieć. Ale chciałbym zwrócić uwagę, doceniając spotkanie w Bukareszcie, że to prezydent Bronisław Komorowski przed szczytem walijskim stworzył taki format spotkań, więc należy bardzo cieszyć się z tego, że prezydent Andrzej Duda taki format kontynuuje. Ważne jest również to, że używa pan takich sformułowań, jak strategiczna adaptacja NATO, porzucając wcześniejsze oczekiwania czy roszczenia wobec sojuszu i zmieniając punkt widzenia w zależności od punktu siedzenia. Ale wydaje mi się, że to podejście stało się zbyt ostrożne. Zamiast mówienia o stałych bazach NATO czy USA jest bardzo dużo dość miękkich i ostrożnych sformułowań o tworzeniu infrastruktury. Sama infrastruktura wojskowa nie obroni Polski. Potrzeba obecności wojskowej, potrzeba obecności żołnierzy tutaj. Apeluję do pana ministra o to, żeby odważniej o tym mówić. Na pewno pan minister będzie miał wsparcie Platformy Obywatelskiej w tym obszarze. Dziękuję bardzo panu ministrowi, że docenia to, co zrobiliśmy w polityce dotyczącej współpracy ze Stanami Zjednoczonymi. Mam na myśli odnotowanie rozpoczęcia budowy instalacji antyrakietowej w Redzikowie w tym roku - umowa z roku 2012 - docenienie ciągłych rotacyjnych ćwiczeń armii amerykańskiej na terytorium Polski, jak również dostrzeżenie faktu, że w maju ubiegłego roku podczas mojej wizyty w Waszyngtonie zapadły ustalenia co do magazynów ciężkiego uzbrojenia armii Stanów Zjednoczonych, które w roku 2016 w pięciu miejscowościach w Polsce powstaną. Zwracam uwagę na jeszcze jeden fragment z pańskiego wystąpienia, który budzi wątpliwość, mianowicie na słuszną zgodę czy brak sprzeciwu Polski na powrót do współpracy w formacie NATO - Rosja. Niemniej jednak chciałbym zwrócić uwagę, że powinniśmy oczekiwać, że w tym gremium będą omawiane kwestie bezpieczeństwa Polski, wzmacniania Polski, aktu stanowiącego NATO - Rosja, który bez naszego udziału w roku 1997 narzucił na nas ograniczenia, a nie kwestie Ukrainy i Krymu, które są szalenie istotne, ale w przypadku których stanowisko Rosji jest znane, przewidywalne, oczywiście negatywnie przez nas oceniane. Dobrze, że pan minister odnotował wspólną politykę bezpieczeństwa i obrony Unii Europejskiej, to przez ostatnie lata był jeden z naszych priorytetów, także jeden z priorytetów polskiej prezydencji w roku 2011. Podkreślę słowa przewodniczącego Grzegorza Schetyny w tej kwestii: Do wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony trzeba aktywnego partnerstwa z Niemcami i Francją. Bez porozumienia z tymi partnerami nie będzie postępów w tym, co może realnie przysparzać zdolności obronnych Polsce i Unii Europejskiej. Chciałbym też zauważyć, że dostrzegam, w jak trudnej sytuacji znajduje się w obecnym rządzie pan minister, stąd zapewne po tej bardzo kontynuacyjnej części swojego wystąpienia sformułowania, które nie brzmiały przekonująco w kontekście tego, co pan minister powiedział, mianowicie sformułowania o braku podmiotowości polskiej polityki zagranicznej. Jak mogła ona być niepodmiotowa, skoro osiągnęliśmy wszystko to, o czym pan minister wcześniej powiedział? (Oklaski) Skąd to się wzięło, czy to krasnoludki to wszystko załatwiły? Drugą trudnością, jaką ma pan minister, tu współczuję, jest to, że jest inaczej, niż było przez 8 lat naszych rządów, kiedy minister spraw zagranicznych bardzo ściśle współpracował z ministrem obrony. Pan minister ma do czynienia z sytuacją, w której pańskie wysiłki, pańskie działania są psute różnymi wyskokami ministra obrony. I tak: rozmawia pan minister z niemieckimi politykami, minister obrony mówi w mediach, że Niemcy organizują nagonkę na Polskę. Jak w takich warunkach przekonywać Niemców do naszego stanowiska w NATO? Mówi pan minister o współpracy w ramach Grupy Wyszehradzkiej, spotyka się pan minister z ministrem spraw zagranicznych Słowacji, podkreślając bliskość relacji, a z kolei minister Macierewicz doprowadza do tego, że minister obrony Słowacji kieruje bardzo ostry, protestacyjny list, nie tylko zresztą do Polski, ale, bardzo szeroko, do kierownictwa NATO i dowódców NATO. Rozmawiają panowie z Brytyjczykami i po tych ustaleniach brytyjskie ministerstwo obrony musi odcinać się od tego, co minister Macierewicz opowiada z kolei w polskich mediach na ten temat, absolutnie konfabulując. Zresztą wydaje mi się, że te ustalenia, które potwierdziliście w czasie ostatniego spotkania, które wynikały z wcześniejszych rozmów, mianowicie takie, że gdy Polska będzie państwem ramowym dla szpicy, dla sił VJTF, to siły brytyjskie wejdą pod polskie dowództwo, rażąco się kłócą ze sformułowaniami ministra, że polska armia znajduje się w stanie dramatycznym. Skoro znajduje się w stanie dramatycznym, to dlaczego Amerykanie i inni sojusznicy tak chętnie z nami ćwiczą i tak chętnie przechodzą pod nasze dowództwo? Również zwróciłem uwagę, że główne wystąpienie klubowe, pani poseł Gosiewskiej, zawierało elementy dystansowania się od tego, o czym mówił pan minister. (Poseł Małgorzata Gosiewska: Eee...) Podsumowując, chcę powiedzieć, że w tych wszystkich sprawach, które budują bezpieczeństwo Polski, budują pozycję Polski za granicą, może pan minister mieć nasze poparcie. Proszę jednak - i apeluję do pani premier Beaty Szydło i do pana prezydenta Andrzeja Dudy, bo pana prezesa Jarosława Kaczyńskiego nie było ani przez chwilę na tej debacie - o to, żeby właśnie panu ministrowi pozwolili tę politykę efektywnie prowadzić. Dziękuję bardzo. (Oklaski)