PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Janusz Kowalski
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję, panie marszałku. Witam państwa z Goworowa. Serdecznie pozdrawiamy w polskim Sejmie. (Oklaski) Janusz Kowalski, Prawo i Sprawiedliwość. To są ławy Koalicji Obywatelskiej. Tutaj nie ma ani jednego posła Koalicji Obywatelskiej, bo rozmawiamy o wymiarze sprawiedliwości, a ta partia wymiar sprawiedliwości zdewastowała. W ławach rządowych, szanowni państwo, tam, daleko, daleko, jest chyba pan wiceminister, też się ukrywa. Wstydzą się przychodzić do...
Mówca: Janusz Kowalski
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Jest wystarczająco. Są najlepsi z najlepszych, jeżeli chodzi o kwestie dotyczące praworządności. (Poseł Witold Tumanowicz: Czyli ci pozostali już nie bardzo.) Zakładam, że również ci posłowie za 1,5 roku będą oskarżać przed Trybunałem Stanu - i te ławy się wtedy troszeczkę zapełnią - tych ludzi, którzy zdewastowali wymiar sprawiedliwości. Przechodząc do konkretu, ja nie mam, szanowni państwo z Goworowa, żadnych pytań do pana Żurka. Ja chcę państwa przeprosić za to, że ktoś taki jak pan Żurek jest dzisiaj ministrem sprawiedliwości, że dewastuje polski wymiar sprawiedliwości, że atakuje 3 tys. polskich sędziów, że 2 tys. wakatów w sądach cały czas czeka na ogłoszenie konkursu. Szanowni państwo, przepraszamy was, ale dajemy wam nadzieję. (Dzwonek) Wrócimy za 1,5 roku do władzy i posprzątamy ten bałagan. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!)
Mówca: Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Procedujemy dziś nad nowelizacją ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, która wprowadza możliwość trzeciego podejścia do egzaminu sędziowskiego i egzaminu prokuratorskiego oraz porządkuje sposób liczenia terminów. Egzamin pozostaje ten sam. Komisje pozostają te same. Kryteria pozostają te same. Zmienia się tylko to, że państwo przestaje definitywnie zamykać drogę zawodową po dwóch nieudanych próbach, często podejmowanych w odstępie roku, w różnych okolicznościach życiowych. Jednocześnie rozumiem wątpliwości, które mogą się pojawić. Po pierwsze, standard. Wymiar sprawiedliwości musi opierać się na najwyższych wymaganiach. Dlatego kluczowe jest, by trzecie podejście nie oznaczało presji na zwiększanie zdawalności, lecz oznaczało utrzymanie jednolitego poziomu egzaminu. Po drugie, skuteczność. Jeśli argumentem za nowelizacją jest poprawa sytuacji kadrowej sądów i prokuratury, to oczekuję, że resort będzie monitorował realny wpływ tej zmiany: ilu asesorów rzeczywiście obejmie stanowiska i czy przełoży się to na sprawność prowadzenia postępowań. Po trzecie, finanse publiczne. W OSR wskazano brak istotnych kosztów. Skoro tak, musimy dopilnować, by organizacja dodatkowych terminów egzaminów nie generowała ukrytych wydatków ani nie obciążała administracji ponad miarę. Po czwarte, równość. Rozszerzenie możliwości przystąpienia do egzaminu na osoby z poprzednich roczników musi być przejrzyste i jednoznaczne, tak aby nie powstało poczucie arbitralności czy zmiany reguł gry wstecz. Jako poseł niezrzeszony patrzę na tę ustawę bez logiki plemiennej. Widzę jej sens w postaci dodatkowej, ale ograniczonej szansy. Widzę też ryzyka dotyczące kwestii, które wymagają odpowiedzialnego wdrożenia i kontroli. Wymiar sprawiedliwości nie potrzebuje ani populizmu ˝do skutku˝, ani bezrefleksyjnej surowości. Potrzebuje jakości, odpowiedzialności i stabilnych reguł. Jeżeli te warunki zostaną spełnione, ta nowelizacja może być krokiem racjonalnym, ale to od praktyki jej stosowania zależy, czy będzie to realne wzmocnienie kadr, czy jedynie korekta statystyczna.
Mówca: Grzegorz Lorek (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Procedowana ustawa obarczona jest istotnymi wadami. Zwiększenie liczby podejść do egzaminu, tzw. do trzech razy sztuka. Zmiany zakładają umożliwienie absolwentom aplikacji trzykrotnego przystąpienia do egzaminu sędziowskiego lub prokuratorskiego. Krytycy wskazują, że może to obniżyć rygorystyczność egzaminów i wydłużyć proces naboru kadr, pozwalając na zdanie osobom, które przy dwóch podejściach nie wykazały się wystarczającą wiedzą. Problemy z transparentnością doboru kadry wykładowców. Pisma rzecznika praw obywatelskich wskazywały na potrzebę precyzyjnego uregulowania kryteriów powierzania zajęć dydaktycznych, co sugeruje wcześniejsze niejasności w tym zakresie. Zbyt rygorystyczne zasady oceniania i brak odwołania. W regulaminach sprawdzianów (zarządzenia dyrektora KSSiP) wskazywano, że od ocen komisji z niektórych sprawdzianów poprawkowych nie przysługuje odwołanie, co budzi wątpliwości z punktu widzenia prawa do weryfikacji oceny. Mimo zapowiedzi podwyżek stypendiów (do ok. 5766 zł - 6366 zł w 2025 r.), często wskazuje się, że tempo wzrostu wynagrodzeń nie nadąża za inflacją i kosztami życia, co może zniechęcać do wyboru tej drogi zawodowej. Obciążenie praktykami. Praktyki obejmują ok. 80% czasu aplikacji. Wraz ze wzrostem liczby aplikantów pojawiały się głosy o trudnościach w zapewnieniu wysokiej jakości opieki patronów w sądach i prokuraturach. Jest to zmiana, która nie odpowiada na głosy zarówno aplikantów, jak i wykładowców.
Mówca: Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Jaki jest rzeczywisty wpływ projektowanej regulacji na sytuację kadrową w sądach i prokuraturze? Proszę o przedstawienie symulacji, ilu dodatkowych asesorów rocznie trafi do systemu dzięki wprowadzeniu trzeciego terminu egzaminu. Dlaczego projekt nie zawiera pełnej analizy prawnoporównawczej, skoro dotyczy kluczowego etapu kształcenia kadr wymiaru sprawiedliwości? Jak rozwiązano tę kwestię w innych państwach UE? Ile wynosi koszt wykształcenia jednego aplikanta KSSiP ze środków publicznych i jaka część tej inwestycji jest dziś tracona w przypadku osób, które dwukrotnie nie zdają egzaminu? Na jakiej podstawie przyjęto, że roczny termin na złożenie wniosku o zgodę na późniejsze przystąpienie do egzaminu jest wystarczający, skoro jednocześnie wskazuje się na różne trudne sytuacje życiowe aplikantów?
Mówca: Sprawozdawca Katarzyna Kierzek-Koperska
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Procedowany projekt reguluje obowiązek rejestracji certyfikatów inwestycyjnych funduszy zamkniętych, które nie są publicznymi funduszami inwestycyjnymi zamkniętymi, zwanymi dalej niepublicznymi FIZ, czyli w skrócie FIZ, w depozycie papierów wartościowych prowadzonym przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych, jak również obowiązek posiadania przez takie fundusze agenta emisji. Ustawa z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem nadzoru nad rynkiem finansowym oraz ochrony interesów na tym rynku nałożyła obowiązek rejestracji w KDPW certyfikatów inwestycyjnych niepublicznych oraz posiadania agenta emisji. W praktyce stosowania tych rozwiązań okazało się, że obecnie obowiązujący model rejestracji certyfikatów inwestycyjnych niepublicznych w nadmierny sposób formalizuje proces emisji tych certyfikatów w tego typu funduszach inwestycyjnych, które co do zasady kierowane są do inwestorów profesjonalnych. Inwestorzy ci nie wymagają aż tak szerokiego zakresu ochrony swoich interesów jak inwestorzy detaliczni. Wprowadzona możliwość rezygnacji z rejestracji certyfikatów inwestycyjnych niepublicznych w KDPW wymaga w celu zapewnienia kompletności danych w prowadzonym przez KDPW rejestrze zobowiązań emitentów ustanowienia obowiązku przekazywania danych do tego rejestru przez podmiot prowadzący ewidencję uczestników funduszu. W art. 122a określono też zakres danych, jaki powinna zawierać ewidencja uczestników tego funduszu, w tym doprecyzowano zakres danych, jakie powinna ona zawierać w odniesieniu do konkretnych uczestników. Doprecyzowano też termin przechowywania danych, który ma wynosić 5 lat od zakończenia roku, w którym sporządzono dany dokument lub inny nośnik informacji, chyba że odrębne przepisy wymagają dłuższego przechowywania. Projekt ustawy przewiduje również dwie zmiany w przepisach ustawy o obrocie, które pozostają w ścisłym związku ze zmianami przewidzianymi w ustawie o funduszach inwestycyjnych. Może nie jest on skierowany do szerokiego grona odbiorców, ale na pewno reguluje i porządkuje kilka ważnych i istotnych kwestii. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jolanta Zięba-Gzik
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Polskie Stronnictwo Ludowe - Trzecia Droga wobec rządowego projektu ustawy z druku nr 2163 oraz sprawozdania Komisji Finansów Publicznych i Komisji do Spraw Deregulacji z druku nr 2224. Projekt ustawy dotyczy zmian w zakresie funkcjonowania niepublicznych funduszy inwestycyjnych zamkniętych i ma na celu usunięcie nadmiernych regulacji wprowadzonych w 2018 r., w szczególności obowiązku rejestracji certyfikatów w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych oraz korzystania z agenta emisji. Obecne rozwiązania okazały się w praktyce zbyt sformalizowane i kosztowne, zwłaszcza wobec faktu, że fundusze te kierowane są głównie do inwestorów profesjonalnych. Szczególnie ważne jest to, aby prawo było rozsądne, proporcjonalne i odpowiadało realnym potrzebom gospodarki. Ten projekt ustawy jest przykładem deregulacji, która upraszcza procedury, ale nie osłabia bezpieczeństwa rynku finansowego. Projekt ustawy przywraca funduszom możliwość prowadzenia ewidencji uczestników we własnym zakresie przy jednoczesnym zachowaniu wysokich standardów ochrony danych, przejrzystości oraz nadzoru. Nadal zostaje utrzymany obowiązek przekazywania kluczowych informacji do rejestru zobowiązań, co zapewnia ciągłość kontroli nad rynkiem. Bardzo istotne jest również wzmocnienie roli samych uczestników funduszy. Zmiana systemu rejestracji będzie możliwa tylko za zgodą zgromadzenia inwestorów, a statut funduszu musi jasno określać zasady prowadzenia ewidencji. Oznacza to większą przejrzystość i realny wpływ inwestorów na funkcjonowanie funduszu. Przepisy projektowanej ustawy są w pełni zgodne z regulacjami Unii Europejskiej, w szczególności z dyrektywą, która dopuszcza prowadzenie rejestru uczestników przez zarządzających funduszami. Dzięki temu wzmacniamy konkurencyjność polskiego rynku finansowego i dostosowujemy nasze prawo do europejskich standardów. Nie bez znaczenia są również korzyści ekonomiczne. Ograniczenie kosztów administracyjnych funkcjonowania funduszy oznacza większą efektywność inwestycji i lepsze wykorzystanie kapitału, co sprzyja rozwojowi przedsiębiorczości i finansowaniu polskiej gospodarki. W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskie Stronnictwo Ludowe - Trzecia Droga deklaruję pełne poparcie procedowanego projektu ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tomasz Trela
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam przyjemność przedstawić stanowisko Koalicyjnego Klubu Parlamentarnego Lewicy wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Omawiany projekt ustawy jest efektem prac zespołu realizującego rządowy program Sprawdzamy, służący wskazaniu regulacji, które należy uprościć. Upraszczamy zatem obowiązujące przepisy w taki sposób, aby były zrozumiałe dla obywateli, a przez to łatwiejsze do stosowania. Przepisy omawianego projektu ustawy dotyczą obowiązkowej rejestracji certyfikatów inwestycyjnych emitowanych przez fundusze inwestycyjne zamknięte, które nie są publicznymi funduszami, w depozycie papierów wartościowych prowadzonym przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych. W 2018 r. w wyniku zmian prawnych wprowadzono obowiązek rejestracji w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych certyfikatów inwestycyjnych niepublicznych funduszy zamkniętych oraz posiadania agenta emisji, co, jak pokazała praktyka podczas stosowania tych rozwiązań, okazało się nadmiernie formalizujące proces emisji certyfikatów inwestycyjnych w tego rodzaju funduszach, które kierowane są przede wszystkim do inwestorów profesjonalnych, ale ci nie wymagają tak szerokiej ochrony swoich interesów jak inwestorzy detaliczni. Dodatkowo okazuje się, że może to generować koszty nieproporcjonalne do korzyści, jakie odnoszą uczestnicy niepublicznych funduszy w wyniku nałożonych na nich obowiązków. Biorąc pod uwagę przepisy przedkładanego projektu ustawy, przywracamy możliwość rejestracji certyfikatów inwestycyjnych niepublicznych funduszy zamkniętych w ewidencji uczestników funduszy prowadzonej przez towarzystwo, które jest organem niepublicznego funduszu albo zarządzającym tym funduszem, który prowadzi jego sprawę. W projekcie zostały wskazane regulacje, które pozwolą ograniczyć formalności, przez co ułatwi się stosowanie przepisów. W imieniu Koalicyjnego Klubu Parlamentarnego Lewicy deklaruję poparcie przedmiotowego projektu ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Górnikiewicz
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowni Państwo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polska 2050 mam przyjemność przedstawić stanowisko w sprawie sprawozdania Komisji do Spraw Deregulacji oraz Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Kluczowym punktem regulacji omawianego projektu jest odejście od sztywnego, obligatoryjnego obowiązku rejestracji certyfikatów inwestycyjnych niepublicznych funduszy inwestycyjnych zamkniętych w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych. Zamiast przymusu wprowadzamy wolność wyboru. Fundusze będą mogły zdecydować, czy chcą korzystać z systemu KDPW, czy też wolą poprowadzić ewidencję uczestników samodzielnie - za pośrednictwem Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych lub wyspecjalizowanego podmiotu uprawnionego. Głównym celem tej ustawy jest urealnienie kosztów funkcjonowania funduszy. Dotychczasowe przepisy wprowadzone w 2019 r., choć kierowane intencją zwiększenia transparentności, w praktyce nałożyły na fundusze niepubliczne gorset biurokratyczny i finansowy, który był nieproporcjonalny do skali ich działalności. Projekt przywraca sprawdzony mechanizm ewidencji rozproszonej. Daje on funduszom elastyczność, której potrzebują, by sprawnie zarządzać aktywami, nie obciążając przy tym inwestorów zbędnymi opłatami za infrastrukturę, która w przypadku wąskiego grona profesjonalnych uczestników po prostu nie jest niezbędna. Oceniamy te zmiany jako pożądane. Usuwamy barierę wejścia dla nowych funduszy i poprawiamy rentowność tych już istniejących. To nie jest tylko zmiana techniczna, to zmiana filozofii państwa wobec rynku. Państwo przestaje być administratorem narzucającym drogie rozwiązania tam, gdzie rynek potrafi sam zadbać o precyzyjną i bezpieczną ewidencję. Skutkiem będzie wzmocnienie konkurencyjności polskich funduszy na tle innych jurysdykcji europejskich, co bezpośrednio przekłada się na siłę naszej gospodarki. Należy także podkreślić efekty pracy Komisji do Spraw Deregulacji oraz Komisji Finansów Publicznych. Projekt zawarty w sprawozdaniu doprecyzował przepisy pod względem językowym i redakcyjnym. Komisje zadbały o to, by ustawa była spójna z aktualnym systemem prawnym, eliminując wszelkie niejasności terminologiczne. Jesteśmy za tą ustawą, ponieważ wierzymy w polski rynek kapitałowy. Popieramy ten druk, bo szanujemy pieniądze inwestorów, które nie powinny być zjadane przez nadmierną biurokrację. To ustawa progospodarcza, konkretna i odpowiadająca na realne postulaty rynkowe. Wycofujemy się z regulacji, które okazały się zbyt kosztowne, i zastępujemy je rozwiązaniami szytymi na miarę. To droga do nowoczesnego, sprawnego i przyjaznego dla kapitału państwa, dlatego nasz klub będzie głosował za uchwaleniem tej ustawy w brzmieniu zaproponowanym w sprawozdaniu komisji. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Druk nr 2224 jest reklamowany jako uproszczenie dla rynku niepublicznych funduszy inwestycyjnych, ale w tej wersji to uproszczenie odbywa się kosztem bezpieczeństwa obrotu i pewności prawa inwestorów. Po pierwsze, projekt przenosi ciężar rejestracji certyfikatów z modelu depozytowego na ewidencję uczestników, czyli rozwiązania bardziej rozproszonego organizacyjnie, i robi to bez wystarczająco twardych bezpieczników. Największy problem jest prosty. Jeżeli zapis w ewidencji równa się prawo, to ewidencja staje się sercem całego systemu. Każdy błąd wpisu, opóźnienie, nieprawidłowa blokada czy brak integralności danych nie jest drobną usterką administracyjną, ale potencjalnym sporem o własność i roszczenia, a tam, gdzie system jest rozproszony, pojawia się nierówny poziom odporności operacyjnej i cyberbezpieczeństwa między podmiotami. Ustawa mówi o bezpieczeństwie i integralności, ale nie daje w tym kształcie gwarancji, że standard będzie realnie jednolity i egzekwowany. Po drugie, pojawia się ryzyko decyzji podejmowanych przy niskiej aktywności inwestorów. Zmiana systemu rejestracji może w praktyce przesądzić o tym, jak zabezpieczone są prawa z certyfikatów, a projekt dopuszcza, by po dwóch prawidłowo zwołanych zgromadzeniach rozstrzygała większość obecnych. To jest proszenie się o konflikt - mała frekwencja, wielkie decyzje, a skutki ponoszą także nieobecni. Po trzecie, w tle mamy narrację o deregulacji, a tak naprawdę dokłada się stałe obowiązki. To może być do udźwignięcia dla dużych struktur, ale dla części rynku będzie to po prostu kolejny ciężar, z ryzykiem sankcji i błędów raportowych, bez proporcjonalnego zysku w przejrzystości. Wysoka Izbo! W obecnym kształcie to nie jest bezpieczna modernizacja. Jeżeli ustawodawca chce dopuścić ewidencyjny model rejestracji, to musi dołożyć twarde warunki: minimalne standardy IT i cyberbezpieczeństwo, obowiązkowe audyty, jasną odpowiedzialność za błąd ewidencji, mocniejsze progi decyzyjne po stronie inwestorów oraz realistyczne vacatio legis. Bez tych bezpieczników ta ustawa przeniesie ryzyko z systemu na uczestników rynku, a to jest kierunek, którego nie powinniśmy popierać. Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przedstawiony projekt to kolejny dowód na to, że konsekwentnie realizujemy program deregulacji i usuwamy bariery, które niepotrzebnie krępują polski rynek kapitałowy. Samo zniesienie przymusu rejestracji certyfikatów w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych dla funduszy, które nie są kierowane do szerokiego rynku, lecz do inwestorów profesjonalnych, to bardzo rozsądne rozwiązanie. Zamiast marnować kapitał na zbędne opłaty depozytowe i obsługę biurokratyczną, fundusze będą mogły skierować więcej środków tam, gdzie są one naprawdę potrzebne, czyli na realne inwestycje wspierające wzrost gospodarczy. Uważam, że właśnie takich rozwiązań punktowych, konkretnych oraz ułatwiających życie oczekuje od nas dzisiaj polski sektor finansowy. Proszę o odpowiedź na pytanie: O ile mogą spaść (Dzwonek) koszty funkcjonowania niepublicznych funduszy dzięki tym zmianom? Czy posiadają państwo analizy dotyczące wpływu tej deregulacji na zwiększenie liczby nowych emisji certyfikatów? Dziękuję.
Mówca: Lidia Czechak
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam pytania do projektu ustawy. Pierwsze: Czy rezygnacja z obowiązkowej rejestracji certyfikatów niepublicznych FIZ w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych nie osłabi przejrzystości rynku i możliwości nadzorczych Komisji Nadzoru Finansowego, zwłaszcza w sytuacji, gdy ewidencję będą prowadzić towarzystwa funduszy inwestycyjnych? Jakie konkretne mechanizmy techniczne i organizacyjne mają zagwarantować bezpieczeństwo oraz integralność danych w ewidencji uczestników funduszy, prowadzonych poza systemem depozytowym, szczególnie w kontekście przetwarzania danych osobowych? Czy projektodawca przeprowadził analizę ryzyka konfliktu interesów w sytuacji, gdy podmiot zarządzający funduszem będzie jednocześnie prowadził ewidencję jego uczestników? Czy rozważano wprowadzenie obowiązkowego audytu lub zewnętrznej kontroli takich właśnie ewidencji? Dziękuję.
Mówca: Wioletta Maria Kulpa
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Rząd przedstawia ten projekt jako deregulację i powrót do rozwiązań sprzed 2019 r. W praktyce jednak mówimy o zniesieniu obowiązku rejestracji certyfikatów niepublicznych funduszy inwestycyjnych zamkniętych w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych. To nie jest drobna korekta techniczna, lecz zmiana, która dotyka fundamentów przejrzystości i bezpieczeństwa rynku. Centralna rejestracja w krajowym depozycie została wprowadzona nie bez powodu. Miała wzmocnić nadzór, ograniczać nadużycia i uporządkować ewidencję praw inwestorów. Dziś rząd proponuje powrót do modelu rozproszonej ewidencji. To oznacza różne standardy, większe ryzyko błędów i potencjalne konflikty interesów, gdyż zarządzający funduszem staje się jednocześnie strażnikiem księgi. Nie można ignorować doświadczeń z rynku. Certyfikaty FIZ bywały wykorzystywane w schematach oszustw. W czasie, gdy mówimy o walce z praniem pieniędzy i wzmacnianiu kontroli, rząd proponuje rozwiązanie, które może utrudnić identyfikację właścicieli i ścieżek transferów praw. Jakie konkretne analizy ryzyka pokazują, że rezygnacja z centralnej rejestracji nie obniży poziomu ochrony inwestorów i jakości nadzoru? Jak rząd zagwarantuje, że (Dzwonek) przy rozproszonej ewidencji inwestorzy i organy państwa będą mieli tak samo szybki i kompletny dostęp do danych o prawach z certyfikatów? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Mariusz Krystian
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam pytania w kontekście procedowanego projektu ustawy. Pierwsze dotyczy wprowadzanego mechanizmu comiesięcznego przekazywania do Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych informacji o emisjach oraz wymagalnych świadczeniach z certyfikatów inwestycyjnych. Czy to stanowi wystarczający substytut centralnej rejestracji w depozycie papierów wartościowych, nie będąc tak naprawdę jednocześnie odtworzeniem, w formie pośredniej, obowiązków administracyjnych, formalności, które projekt ma na celu ograniczyć? Czy nadanie zapisom w ewidencji uczestników funduszu znaczenia prawnego, analogicznego do zapisów na rachunkach papierów wartościowych nie rodzi ryzyka sporów interpretacyjnych w zakresie momentu powstania i przeniesienia praw z certyfikatów inwestycyjnych? Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Gembicka
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam kilka pytań do pana ministra. Po pierwsze: Co konkretnie zdecydowało o przygotowaniu projektu dotyczącego cofnięcia przepisów do stanu sprzed 2019 r.? Czy przeprowadzono ewaluację skutków regulacji wprowadzonych uprzednio przepisów? Czy istnieje jakaś analiza, która pokazuje, że model obowiązujący od 2019 r. nie przyniósł oczekiwanych efektów nadzorczych lub ochronnych? Jeśli tak, proszę o jej udostępnienie. Po drugie, w uzasadnieniu wskazano, że obowiązek rejestracji certyfikatów KDPW oraz korzystania z agenta emisji generuje istotne koszty, które ograniczają kapitał przeznaczony na inwestycje. W takim razie, proszę o przedstawienie konkretnych danych. Jaki był łączny koszt tych obowiązków, procentowo, w relacji do aktywów funduszy? Jaka realna kwota kapitału - w skali rynku - zostanie według ministerstwa uwolniona dzięki tej zmianie? Po trzecie, czy ministerstwo analizowało potencjalne ryzyka związane z odejściem od centralnej rejestracji (Dzwonek) w KDPW? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałkini! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Ministrze! 25 sierpnia ub.r. minister finansów pan Andrzej Domański zapowiedział wprowadzenie nowych instrumentów kapitałowych dla obywateli. Chodzi o osobiste konta inwestycyjne. Miałoby być to połączone ze zwolnieniem z podatku od zysków kapitałowych, czyli podatku Belki. Limit zwolnienia - do 100 tys. zł. Wobec powyższego chciałbym zapytać: Na jakim etapie prac rządu to się znajduje? Bo wówczas w zapowiedziach była informacja, że ten instrument dla obywateli ma ruszyć od 1 czerwca 2026 r. Czy jest szansa na dotrzymanie tego terminu? Dziękuję.