Mówca: Mariusz Antoni Kamiński
Data: 2012-03-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W moim wystąpieniu skoncentruję się na obszarze współpracy międzynarodowej w zakresie bezpieczeństwa i obrony, Sojuszu Północno-Atlantyckiego i naszych misji wojskowych. Na początek Afganistan. Uczestnicząc w misji ISAF, realizujemy nasze sojusznicze zobowiązania i tutaj, co pragnę podkreślić, rząd ma wsparcie największej partii opozycyjnej, jaką jest Prawo i Sprawiedliwość. Jednak naszą wiarygodność wśród sojuszników, naszą wiarygodność w NATO buduje się poprzez branie na swoje barki odpowiedzialnych zadań i ich konsekwentne, odpowiedzialne wykonywanie. Podkreślam słowo ˝wiarygodność˝, bo jest ono tutaj kluczowe. A niestety jeden polityczny błąd znacznie obniżył naszą wiarygodność wśród sojuszników. Było to wzięcie odpowiedzialności za prowincję Ghazni w Afganistanie, bo to zadanie przerasta możliwości militarne naszej armii. Porwaliśmy się na zadanie, którego nie jesteśmy w stanie w sposób zadowalający zrealizować. Zamiast zyskiwać, tracimy - i politycznie, i militarnie, a mimo to konsekwentnie trwamy przy tej błędnej decyzji, zamiast podzielić się współodpowiedzialnością za prowincję Ghazni z Amerykanami. Za ten polityczny błąd pan minister Sikorski ponosi współodpowiedzialność. Jeden ważny cytat: ˝Amerykanie widzą, z jakim poświęceniem walczą polscy żołnierze. Widzą też, że to poświęcenie i wysiłek nie wystarczają, by sprostać zadaniom, jakie postawiono przed nielicznym polskim kontyngentem w Ghazni. Bo prowincja Ghazni jest za duża na takie siły, jakie ekspediowaliśmy do Afganistanu˝. I dalej ważne słowa: ˝Trudno ocenić, jak rozkładałyby się straty polskiego kontyngentu wojskowego w tej wojnie bez naszej odpowiedzialności za prowincję Ghazni, ale jestem pewien - błąd polityczny kosztował nas sporo żołnierskiej krwi˝. Nie powiedział tego Jarosław Kaczyński ani Witold Waszczykowski, ani Krzysztof Szczerski. Nie powiedział tego żaden polityk opozycji. Powiedział to gen. Waldemar Skrzypczak, były dowódca Wojsk Lądowych, a obecnie doradca ministra obrony Tomasza Siemoniaka. Warto pamiętać o tych słowach, które napisał pan generał i z których nie wycofał się. Pan minister Sikorski wspomniał, że na szczycie NATO w Chicago spodziewamy się decyzji o zakończeniu misji w Afganistanie. Tak, realizacja strategii opierającej się na tym, że razem weszliśmy do Afganistanu i razem wyjdziemy, jest jak najbardziej słuszna. Rok 2014 jest oczywiście realny, ale rodzi się w związku z tym szereg nowych pytań: Co dalej? Co po zakończeniu misji ISAF w Afganistanie? Pan minister Sikorski musi odpowiedzieć otwarcie przed polskim społeczeństwem na jedno ważne pytanie: Czy Polska będzie dokładać się finansowo do utrzymania afgańskiej armii po 2014 r., kiedy zakończymy misję ISAF? A jeżeli tak, to jakie to będą kwoty i jak długo trzeba będzie płacić? Ten temat na pewno będzie poruszony na szczycie NATO w Chicago. Z pewnością takie propozycje zostaną złożone. Dlatego ważne jest już dziś stanowisko Polski. Jeszcze raz postawię to pytanie, żeby nie umknęło: Jak pan minister będzie ewentualnie odnosił się do nich i czy Polska będzie dokładać się finansowo do utrzymania afgańskiej armii po 2014 r.? Polacy muszą o tym wiedzieć już dziś. Ciekawie zabrzmiały słowa pana ministra Sikorskiego na temat wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony Unii Europejskiej. To był jeden z istotnych elementów naszej prezydencji, jeden z naszych priorytetów. Niestety niezrealizowany w stopniu zadowalającym. W tej chwili, po naszej prezydencji, nadal współpraca między Unią Europejską a NATO na poziomie misji wojskowych układa się bardzo źle, a niekiedy nawet fatalnie. Na przykład misja Unii Europejskiej przy natowskiej ISAF w Afganistanie to - zacytuję słowa pana ministra Najdera wypowiedziane na posiedzeniu Komisji Obrony Narodowej: ˝jedno wielkie pasmo porażek i nieporozumień˝. W przypadku zaś operacji przeciwko piractwu - tu znowu zacytuję słowa pana ministra Najdera, wiceministra spraw zagranicznych: ˝brak jest politycznej współpracy, ale dowódcy porozumiewają się na forach społecznościowych˝. Przyznaję, w tym względzie wiele można było nauczyć się od pana ministra Sikorskiego. Pan minister Sikorski miał szansę zmienić tę złą sytuację dotyczącą współpracy wojskowej na poziomie misji pomiędzy Unią Europejską a NATO. Nie udało się, nie zrobił tego, i cieszę się, że dziś w swoich słowach przyznał się do porażki w tej kwestii. Na pewno warto umacniać wspólną politykę bezpieczeństwa i obrony Unii Europejskiej i szukać nowych rozwiązań dla jej rozwoju. Będziemy bacznie przyglądać się temu, co zaproponował pan minister, a zwłaszcza oceniać skuteczność jego inicjatywy. Na koniec jako poseł, ale przede wszystkim jako konstytucjonalista - szkoda, że nie ma pana ministra, ale przekażę, jak będzie - chciałem przekazać panu ministrowi swój egzemplarz Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i poprosić, żeby pan minister przeczytał dokładnie i nauczył się raz na zawsze, i nie powtarzał z uporem maniaka, że Sejm udzielił mu wotum zaufania, bo Sejm wotum zaufania może udzielić prezesowi Rady Ministrów, a nie ministrowi spraw zagranicznych. Pan minister wielokrotnie to powtarza. Konstytucja, ustawa zasadnicza, mówi bardzo wyraźnie, że Sejm może wyrazić wotum nieufności wobec ministra konstytucyjnego, a nie udzielić wotum zaufania. To jest podstawowa sprawa i warto, żeby minister spraw zagranicznych polskiego rządu znał konstytucję. Pan minister nie dostał nagrody w postaci wotum zaufania, pan minister Sikorski uniknął kary w postaci wotum nieufności. Ale, co się odwlecze... Dziękuję bardzo. (Oklaski)