Mówca: Adam Szejnfeld
Data: 2013-12-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zacząć przede wszystkim od podziękowań, dlatego że prace w podkomisji komisji kodyfikacyjnej i w samej komisji kodyfikacyjnej przebiegały bardzo konstruktywnie. Posłowie, panie posłanki i panowie posłowie, wykazali duże zrozumienie dla potrzeb, naprzeciw których wychodzi ten projekt. Właściwie nie dostrzegłem jakichś emocji, praca wydawała się wyłącznie merytoryczna. Trudno by było wskazać na tych posiedzeniach takie momenty czy tego rodzaju wystąpienia, które by dowodziły, że osoby, które brały udział w pracy nad tą ustawą, nie bardzo rozumieją, o co chodzi, albo się nie zgadzają, przynajmniej w sposób absolutnie zasadniczy. Wątpliwości, które były podnoszone podczas pierwszego czytania, potem także na pierwszych posiedzeniach podkomisji, zostały albo rozwiane poprzez wytłumaczenie, o co chodzi, albo też uwzględnione poprzez korektę zapisów. De facto bym powiedział, że po ostatnim posiedzeniu, kiedy to przyjęto poprawki do tego projektu ustawy, byłbym absolutnie pewny, że drugie czytanie, jeżeli można by je pominąć, mogłoby się nie odbyć, moglibyśmy przejść do trzeciego czytania. Tym bardziej jestem zdumiony, że w dzisiejszej debacie powtórnie słychać głosy, które słyszeliśmy właśnie podczas pierwszego czytania, głosy ludzi, którzy kompletnie, w ogóle nie wiedzą, o co chodzi, nie wiedzą w ogóle, o czym jest ta ustawa, nie wiedzą, do kogo jest kierowana ta ustawa. Owszem, rozumiem, na to jest pierwsze czytanie. Pierwsze czytanie nie jest koniecznie detalicznym omawianiem poszczególnych artykułów, przepisów, jest prezentacją pewnego celu, idei; jeśli można, to oczywiście też bardziej szczegółowym przedstawieniem instrumentów, a więc projektów norm prawnych. Jeśli po takiej debacie jeszcze pozostają jakieś wątpliwości wobec projektu, oczywiście generowane przez fachowców, przez ludzi, którzy się znają, to należałoby tylekroć pochylić się nad projektem, ile trzeba, aby albo wyjaśnić wątpliwości, albo zmienić projekt, żeby nie budził wątpliwości. Uważałem, że tę pracę członkowie komisji wykonali, ponieważ właśnie tak to wyglądało. Rozumiem, że na posiedzeniach komisji nad ustawą pracują ludzie, którzy się na tym znają. Ich wątpliwości albo zostały rozwiane albo też wyeliminowane dzięki poprawce. Ale w pierwszym czytaniu, jak i w drugim czytaniu występują ludzie, którzy ustawy nie znają albo nie chcą znać. Przypuszczam niestety, że to drugie jest bardziej prawdopodobne, bo często na tej sali mamy do czynienia oto z takimi sytuacjami, że mamy wystąpienia li tylko polityczne. Nawet w ważnych sprawach dla państwa czy społeczeństwa są one tylko i wyłącznie polityczne. Patrzy się na to, co się opłaca, co się mnie czy nam opłaca, jako politykowi czy partii politycznej, a nie na to, co się opłaca naszemu krajowi czy naszym współrodakom. W tym przypadku wszystko, co przewiduje ta ustawa, opłaca się. Być może niektórym partiom nie opłaca się, ale opłaca się społeczeństwu. Ta ustawa, gwarantuje wszystko w 100%, nie naruszając w żadnym zakresie żadnych przepisów dotyczących ochrony pracy, w tym ochrony czasu pracy, ochrony bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony płacy za pracę. Żadne, zdecydowanie żadne przepisy prawa krajowego i prawa międzynarodowego nie zostają naruszone. Natomiast poprzez te przepisy daje się szansę zwiększenia na rynku pracy o dziesiątki tysięcy, a może więcej liczby miejsc pracy w Polsce, bardzo dobrze płatnych, pracy nietrudnej i nieciężkiej i nie wykonywanej w niedziele czy w święta, tylko możliwej, jeśli taka potrzeba będzie, do wykonywania w niedziele lub święta. I nic więcej, kropka, tyle. Zabrałem głos tylko po to, żeby spróbować zarysować charakterystykę tej debaty, a zarazem jednak poprosić, zwrócić się do państwa posłów i posłanek z tych klubów, których reprezentanci wystąpili tu, politycznie negując tę ustawę, bądź, jak jeden z przedstawicieli jednego z klubów, wyrażając pewne jakby wewnętrzne ambiwalencje, by jednak zastanowili się do piątku czy do jutra - nie wiem, kiedy będzie głosowanie - i zdecydowali się poprzeć ten potrzebny i ważny dla polskiego rynku pracy, dla budowania przewagi konkurencyjnej Polski nad innymi krajami projekt ustawy. Nie może być tak, że ustawa... Albo inaczej. Nie może być tak, że przepisy, które obowiązują w większości krajów Europy, bo zostawiam już świat na boku, dla Czechów, Słowaków, Węgrów, Niemców etc. nie są szkodliwe, nie ograniczają ich praw, ale dla Polaków będą katastrofalnie złe. Takiej rzeczywistości nie ma, i proszę o zmianę stanowiska tych, którzy potrafią myśleć racjonalnie. Dziękuję. (Oklaski)