PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2013-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ledwo premier podzielił unijny tort, a już rzucił Polakom obietnicę, jak to przy pomocy środków unijnych będzie zwalczał w Polsce bezrobocie i tworzył nowe miejsca pracy. Otóż chciałabym premierowi powiedzieć, że to dzisiaj mamy galopujące bezrobocie, stopa bezrobocia wynosi 14,2%, na bezrobociu jest 2200 tys. bezrobotnych Polaków, 80% z nich bez prawa do zasiłków, prawie drugie tyle, pewnie około 2 mln, na emigracji zarobkowej, a premier rzuca obietnicę, że ze środków z siedmioletnich ram finansowych 2014-2020 będzie w Polsce zwalczał bezrobocie. Panie premierze, może zanim pan wykorzysta te unijne euro, odmrozi pan pieniądze w Funduszu Pracy, bo bezrobocie jest tu i teraz. Trzeba z nim walczyć w tej chwili, a nie czekać na to, aż pod koniec 2014 r., bo tak można się spodziewać, te środki zostaną uruchomione. Co na to pan minister pracy?
Mówca: Kazimierz Moskal
Data: 2013-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Czy to sukces, czy porażka, trudno powiedzieć, bo i pytania, ale też wypowiedzi przedstawicieli różnych grup parlamentarnych dowodzą tego, że jest różnica poglądów. Ja jako poseł Prawa i Sprawiedliwości jestem przekonany, że mogliśmy więcej, a wynika to z wielu czynników. Ale żeby tutaj nie dowodzić dlaczego, to bardzo proszę powiedzieć - jeżeli teraz pan minister tego nie poda, to chciałbym, żeby na piśmie pan minister mi szczegółowo to przedstawił - jaki jest produkt krajowy brutto wszystkich 27 państw członkowskich. Jak było z perspektywą finansową 2007-2013? Ile poszczególne państwa otrzymały, z podziałem na fundusz rolny, Fundusz Spójności? I bardzo bym też prosił o odpowiedź, jaki jest dokładnie podział w perspektywie finansowej 2014-2020. I myślę, że ta tabelka będzie tu pewną odpowiedzią. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Albo pan mnie nie zrozumiał, panie ministrze Kalemba, albo złośliwie występuje pan na mównicy, odpowiadając mi na pytania, których w ogóle nie zadałem. Przecież nie pytałem pana o Kopenhagę ani o negocjacje, które miały miejsce w Kopenhadze. Ale skoro pan wywołał ten temat, to po raz kolejny powiem, którego słowa dzisiaj nie wypowiedziałem, przypomnę panu. Przecież pan premier Kalinowski pojechał na negocjacje nie na wycieczkę.
Mówca: Jan Szyszko
Data: 2013-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Świetna wiadomość. Na wiosnę widziałem, jak wyrywali orzechy. Mówili, że wyrywają dlatego, że dopłata spadła do 360 zł. Równocześnie sadzili jabłonki, dlatego że dopłata jest taka sama jak do orzechów, i to na 5 lat. Pokazywali mi na to dokumenty. Dokładnie ich nie czytałem. Sprawa jest równocześnie niezwykle istotna, dlatego że dochodzi do wypłaty odszkodowań przez koła łowieckie, jeżeli chodzi o zniszczone sadzonki, w liczbie 120 na hektar. Cieszę się z tego, bardzo proszę o potwierdzenie, dlatego że zasadzono tysiące hektarów. Między innymi jeden z prominentnych działaczy Platformy Obywatelskiej również ma setki hektarów orzechów zamienionych na jabłonki i jest święcie przekonany, że przez 5 lat będzie dostawał 2300 zł. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Rolnictwa i Rozwoju Wsi Stanisław Kalemba
Data: 2013-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jeżeli chodzi o orzechy i sady jabłoniowe, powiedziałem, że przerwałem nabór wniosków na te uprawy, i to gdzieś 2 miesiące temu. Czyli nie będzie nowych nasadzeń. Natomiast wiadomo, że zostały wcześniej dokonane. To jest logiczne. Panie profesorze, swoim zachowaniem zaprzecza pan temu, co pan wcześniej powiedział. Przecież to jest logiczne, tak? Niedługo po tym, jak zostałem ministrem, podjąłem decyzję o wycofaniu tych bzdurnych programów, które są psu na budę, tak po rolniczemu. Ale mieliście też możliwość, żeby to zrealizować wcześniej i przerwać nabór, bo program jest, tylko nie trzeba było dokonywać naboru. Jak jest pytanie, odpowiadam. Proszę nie mieć do mnie pretensji. Panie pośle Ajchler, proszę mi nie podpowiadać, bo ja wiem, co mam robić. W obecnej perspektywie na I filar, czyli na płatności bezpośrednie, z budżetu Unii Europejskiej jest około 15,3 mld euro. Święty Boże nie pomoże, tak jest. Natomiast w nowej perspektywie z budżetu unijnego jest 21,1 mld euro. Tak więc tak, to jest pewna różnica. Licząc w starych cenach, z 2011 r., to będzie różnica około 5 mld euro, a w obecnych cenach to jest około 6 mld. I to jest na plus, tyle jest więcej. Jak uwzględnimy do tego przesunięcie z II filara, to ta różnica okaże się jeszcze większa. Płatności się bronią, tak że nie trzeba tutaj dyskutować. Natomiast ja bym nie ruszał m.in. tematu tych negocjacji w Kopenhadze, bo jednak była próba przypisania tego... Uważam, że wtedy rząd osiągnął, na te warunki, jakie były... (Poseł Romuald Ajchler: Ale ja nie pytałem o Kopenhagę.) Przecież Unia Europejska proponowała tylko dopłaty w wysokości 25%. Natomiast spór się toczył o to, a to był wielki spór, czy najpierw dopłacić do 55, później do więcej itd. Z tego tylko przypomniałem, że proponowano, żeby Kalinowskiego połączyć z Witosem, tak? To jest prawda. Nie mam tutaj takich ograniczeń, mogę powiedzieć, jak pewne sprawy wyglądały, trochę przypomnieć ich historię. A mam na to... (Poseł Tadeusz Iwiński: Tylko Kalinowski nie wchodził nawet...) ...dokumenty. Bardzo dziękuję za uwagę.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2013-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W dniu 17 lutego 2013 r. uczestniczyłem w Rzeszowie w zorganizowanych przez NSZZ ˝Solidarność˝ Rolników Indywidualnych uroczystościach poświęconych 32. rocznicy podpisania porozumień rzeszowsko-ustrzyckich. Uroczystości rozpoczęły się mszą świętą w kościele farnym w Rzeszowie, której przewodniczył mający 98 lat ksiądz infułat Sądej, jeden z najstarszych kapłanów w Polsce, w asyście księdza proboszcza Szczupaka i duszpasterza rolników indywidualnych księdza Uchmana. Następnie po mszy uczestnicy uroczystości złożyli kwiaty pod pomnikiem Tadeusza Kościuszki i pod tablicą upamiętniającą wydarzenia sprzed 32 lat. O godz. 13 rozpoczęła się konferencja poświęcona upamiętnieniu osób i problemów omawianych podczas rolniczych strajków. Wśród prelegentów znaleźli się między inny Jerzy Chróścikowski, przewodniczący NSZZ ˝Solidarność˝ Rolników Indywidualnych, senator RP Jerzy Sośnicki, szef NSZZ Rolników Indywidualnych na Podkarpaciu, oraz pani prof. Hrynkiewicz, poseł na Sejm RP. Uczestnikami spotkania byli także pan senator Andrzej Matusiewicz, posłowie Stanisław Ożóg i Andrzej Szlachta. Podczas dyskusji przypomniano, że w 1981 r. strajkujący w Rzeszowie i w Ustrzykach chłopi otrzymali poparcie Krajowej Komisji Porozumiewawczej NSZZ ˝Solidarność˝, tysięcy członków ˝Solidarności˝, mieszkańców Rzeszowa i innych miast, rolników z Rzeszowszczyzny i z całej Polski oraz metropolity przemyskiego, dziś już świętej pamięci, księdza biskupa Ignacego Tokarczuka. W nocy z 18 na 19 lutego 1981 r. w Rzeszowie podpisano porozumienie między strajkującymi rolnikami a władzami PRL-u. Podobne porozumienie podpisano w Ustrzykach Dolnych rano 20 lutego. Oba dokumenty były czwartym i ostatnim, po Gdańsku, Szczecinie i Jastrzębiu-Zdroju, porozumieniem społecznym zawartym w latach 1980-1981. Strajkujący rolnicy wywalczyli między innymi gwarancję nienaruszalności chłopskiej własności wraz z prawem do dziedziczenia, zrównanie w prawach rolników indywidualnych z rolnictwem państwowym i spółdzielczym, zniesienie ograniczeń w obrocie gruntami rolnymi. Władze PRL wyraziły zgodę na postulaty światopoglądowe, które dotyczyły swobody w budownictwie sakralnym oraz dostępu do praktyk religijnych na koloniach dla dzieci, w więzieniach i w wojsku. Strajkujący uzyskali także zapewnienie zwiększenia nakładu prasy katolickiej. W porozumieniach rzeszowsko-ustrzyckich mówiono też o rozbudowie sieci szkół i przedszkoli oraz zmniejszeniu sprzedaży alkoholu na wsi. Ostatecznie NSZZ ˝Solidarność˝ Rolników Indywidualnych zarejestrowano 12 maja 1981 r. między innymi dzięki zabiegom ówczesnego prymasa Polski kardynała Stefana Wyszyńskiego. Wszystkim sygnatariuszom porozumień rzeszowsko-ustrzyckich składam wyrazy szacunku, a polskim gospodarzom uprawiającym obecnie ziemię życzę większego uznania wśród rządzących od pięciu lat polityków Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego. Dziękuję bardzo.
Mówca: Wojciech Penkalski
Data: 2013-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Po raz kolejny mieszkańcom lokalnych samorządowych wspólnot przychodzi zmierzyć się z niepopularnymi decyzjami władz gminnych. Spokojne i bezpieczne środowisko społeczne w miejscowości Żelazna Góra w gminie Braniewo w okręgu wyborczym, który reprezentuję, czeka likwidacja placówki oświatowej, jaką jest szkoła. W obecnej rzeczywistości, w okresie tak zwanego niżu demograficznego, ta sytuacja pozornie wydawałaby się działaniem typowym i uzasadnionym. Obietnice wójta gminy Braniewo dotyczące powołania do życia w budynku szkoły zakładu spółdzielczego, wiążące się z rzekomą perspektywą utworzenia dla mieszkańców miejsc pracy, wydają się obietnicami bez pokrycia. Manipulowanie świadomością społeczną, składanie obietnic na wyrost jest obliczone na osiągnięcie doraźnych celów. Społeczeństwo Żelaznej Góry nie rozumie decyzji, która swymi konsekwencjami doprowadza do niszczenia ogólnie uznawanych wartości i dorobku kulturalnego. Edukacja i kultura, choć nie zawsze opłacalne ekonomicznie, to walory, które mają ogromne znaczenie dla ludzi, także - a może przede wszystkim - ze środowisk wiejskich. W osobistej hierarchii celów zbiorowy i uzasadniony interes ma ustąpić pierwszeństwa partykularnym interesom wójta i tylko jemu znanemu wąskiemu gronu osób. Kryzys finansowy i niż demograficzny to doskonały pretekst, aby pozbawić lokalne środowisko placówki oświatowej, a gminę - cennej nieruchomości w postaci budynku szkolnego. Szkoła w Żelaznej Górze stanowi wieloletni dorobek szeregu pokoleń uczniów, nauczycieli, rodziców czy też poprzednich władz gminy. Lekceważenie potrzeb obywateli, mieszkańców wsi pozostaje w kolizji z ideą samorządności. Ta szkoła była obecna w życiu Żelaznej Góry od zawsze. Była ona swoistym ośrodkiem kultury skupiającym mieszkańców wokół różnorodnych lokalnych społecznych inicjatyw. Likwidacja szkoły i zaadaptowanie jej budynku na potrzeby zakładu w sposób trwały pozbawi mieszkańców istotnego w takiej zbiorowości centrum życia edukacyjnego i kulturalnego. Takie działanie należy ocenić jako przejaw beztroski wobec uzasadnionych obaw i potrzeb ludności. Niesie ono za sobą nieodwracalne skutki. Jest klasycznym złym przykładem stwierdzenia: po nas choćby potop. Panie wójcie, drogi Tomaszu, mój kolego, uważam, że powinieneś zrobić sobie rachunek sumienia, głowę posypać popiołem i zmierzyć się w najbliższym czasie z kwestią, że ponad 80% lokalnej społeczności w przeciągu dwóch dni zebrało podpisy sprzeciwiające się likwidacji tej szkoły. Pamiętaj, że dwa lata temu otrzymałeś 70% poparcia wszystkich mieszkańców z tego punktu. Tak że myślę, że w najbliższym czasie wycofacie się, drodzy radni, a przede wszystkim pan, panie wójcie, z tych swoich niecnych decyzji uzasadnionych w kręgu swoich partykularnych interesów. Dziękuję.
Mówca: Jan Cedzyński
Data: 2013-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pragnę z tego miejsca poruszyć niezwykle ważną kwestię przestrzegania prawa. Otóż niestety stwierdzam, że pod rządami Donalda Tuska szeroko pojęte instytucje państwowe mają z tym poważny problem. Szanowne Panie i Panowie Posłowie! W nadzorowanej przez ministra skarbu państwa kieleckiej spółce Prema SA doszło niedawno do bezprecedensowego zdarzenia. Prezes tej państwowej spółki przekroczył wszelkie prawne i etyczne granice. Dokonał przy pomocy zewnętrznej agencji ochroniarskiej zatrzymania na terenie zakładu spółki ponad 100 osób załogi, twierdząc, iż osoby te znajdują się pod wpływem alkoholu. Badania tego nie potwierdziły. Nie stwierdzono, aby ktokolwiek znajdował się pod wpływem alkoholu. Niemniej jednak w państwowej spółce, kontrolowanej przez obecnego ministra skarbu, na kilka godzin pozbawiono wolności kilkadziesiąt osób, depcząc ich godność osobistą. Zdarzenie to było tak spektakularne, że inwestor, mając wyłączność na negocjacje w procesie prywatyzacji tej spółki, spółki Skarbu Państwa, ogłosił rezygnację z dalszych negocjacji. Panie i Panowie Posłowie! Gdzie jak gdzie, ale w spółkach kontrolowanych przez ministra skarbu państwa przestrzeganie prawa powinno być na porządku dziennym. Jak pokazuje historia, za kadencji ministra Budzanowskiego prezesi zarządów spółek Skarbu Państwa mają szczególne problemy z przestrzeganiem prawa i zasad etyki, choć nie powinno to dziwić, gdyż, jak donoszą media, podstawowym kryterium kompetencyjnym w przypadku ministra rządu Donalda Tuska są rekomendacje i wpływy kolesiowskie złotych lub innych kolorowych chłopców na konstytucyjnego ministra. Panie i panowie posłowie, ile jeszcze czasu zamierzacie tolerować rządy takiego premiera? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Stolarski
Data: 2013-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W Gliwicach w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Urządzeń Mechanicznych OBRUM sp. z o.o. przy wsparciu Grupy Bumar został zaprojektowany i wykonany wóz bojowy Anders. Prototyp powstał w 2010 r. Pojazd ten powstał dzięki Ministerstwu Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Inżynierowie zajmujący się tworzeniem tego pojazdu opierali się głównie na doświadczeniach polskiej armii w Afganistanie oraz w Iraku. Koszt opracowania i wyprodukowania prototypu tego czołgu wyniósł tylko 20 mln zł. Dwa lata to czas poświęcony projekcji tego czołgu. Te dane budzą podziw nie tylko w Polsce, lecz i na świecie. Dla porównania podam, że inne projekty zagraniczne powstają przez wiele lat. Na świecie są trzy główne pojazdy o tak zaawansowanych technologiach pancernych: niemiecka Puma, szwedzki CV90 oraz polski Anders. Puma oraz Anders, jak na razie, nie weszły do seryjnej produkcji. Amerykanie pracują nad podobnym projektem. Prace trwają już dwa lata i nie mają większych konkretnych założeń. Główną nadzieją dla Andersa jest polskie wojsko, które poważnie rozpatruje seryjną produkcję tego pojazdu. Anders ma szanse zastąpić przestarzały polski sprzęt sprzed 30 lat. Anders jest tak naprawdę wielozadaniową platformą bojową, która może służyć jako haubica, sanitarka czy wóz dowodzenia. Jeżeli ten czołg trafi do seryjnej produkcji, stanie się dumą polskich batalionów. Posiadanie takiego arsenału broni zwiększy nasze poczucie bezpieczeństwa. Znakomita mobilność tego pojazdu sprawi, że będzie się liczył na polu walki. Anders będzie jednym z najlepszych lekkich czołgów na świecie. Może on stanowić wsparcie dla wykorzystywanych przez polską armię czołgów typu Leopard i PT-91 ˝Twardy˝. Dodatkowo za dwa lata z użycia zostaną wycofane stare bojowe wozy piechoty. Anders świetnie nadaje się do specjalistycznych zadań, takich jak desant bądź rozpoznanie terenu. Od prezentacji funkcjonalnego demonstratora technologii minęły zaledwie dwa lata. Jego konstrukcja i założenia taktyczne w niczym się nie zdezaktualizowały. Nadal jest czas, aby oprzeć główną siłę naszych wojsk lądowych o rodzimą konstrukcję, która zapewni nam siłę bojową i niezależność logistyczną. To wszystko osiągnięto przy kosztach rzędu 20 mln zł, tymczasem w krajach zachodnich koszty tego typu projektów są na poziomie nawet kilkuset milionów dolarów. Jedyne, czego brakuje, to rządu odpowiedzialnie podchodzącego do problematyki obronności kraju, który wsparłby rozwój tego ciekawego rodzimego projektu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Dnia 10 lutego minęła rocznica kolejnej represji popełnionej przez władze sowieckie na narodzie polskim. Chodzi mianowicie o pierwszą z czterech masowych deportacji obywateli polskich, w czasie której - według danych NKWD - do północnych obwodów Rosji i na zachodnią Syberię wywieziono około 140 tys. ludzi. W czasie transportu ludzie umierali z zimna, głodu i wyczerpania. Decyzję o deportacji wydała 5 grudnia 1939 r. Rada Komisarzy Ludowych, a jej przebieg nadzorował osobiście Wsiewołod Mierkułow, zastępca szefa NKWD Ławrientija Berii. Przygotowania do wywózki trwały dwa miesiące, a deportacja objęła przede wszystkim rodziny polskich osadników wojskowych, kolonistów oraz pracowników służby leśnej. Polacy stanowili w tym kontyngencie 70% wszystkich wywożonych, pozostałe 30% - ludność białoruska i ukraińska. Zabierano całe rodziny bez wyjątku, a zesłańców rozlokowano w Komi ASRR oraz w Kraju Krasnojarskim i Kraju Ałtajskim. Deportacja odbyła się w straszliwych warunkach, które dla wielu były wyrokiem śmierci. W czasie jej realizacji temperatura dochodziła nawet do -40°C. Na spakowanie się wywożonym dawano od kilkudziesięciu do kilkunastu minut. Bywało i tak, że nie pozwalano zabrać ze sobą niczego. Warunki panujące w czasie transportu były przerażające, ludzie umierali z zimna, z głodu i wyczerpania, a po dotarciu na miejsce zsyłki zesłańców czekała niewolnicza praca, nędza, choroby i głód. Jak się oblicza, wśród zesłańców tej deportacji panowała najwyższa śmiertelność. Kolejne deportacje obywateli polskich przeprowadzono w kwietniu i czerwcu 1940 r., a ostatnią rozpoczęto w przededniu wojny niemiecko-sowieckiej pod koniec maja 1941 r. W sumie według danych NKWD w czterech deportacjach zesłano około 330-340 tys. osób. Deportacje ludności polskiej były częścią zbrodniczego planu władz radzieckich. Przeprowadzone z naruszeniem wszelkich zasad prawa międzynarodowego nigdy nie zostały osądzone, a ich ofiary nigdy nie doczekały się ze strony agresora należytego zadośćuczynienia. Przy okazji tej rocznicy warto naszym decydentom przypomnieć, że warunkiem budowania dobrych relacji w stosunkach między państwami jest m.in. wola naprawienia krzywd, szczególnie tych wyrządzonych w tak niedalekiej przeszłości. Wyrazem tego może być na przykład fakt, że w 2007 r. Niemcy zakończyły spłacanie odszkodowań wojennych dla Francji i Wielkiej Brytanii.
Mówca: Piotr Szeliga (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Jest to oświadczenie w sprawie wypowiedzi premiera Donalda Tuska o debacie nt. przyjęcia euro w Polsce. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W dniu dzisiejszym premier Donald Tusk powiedział w Sejmie, że poważna debata o przyjęciu euro w Polsce zacznie się lada dzień, ponieważ prezydent zwołał już radę gabinetową na ten temat. Premier uważa, że Polska powinna być jak najszybciej przygotowana do przyjęcia euro. Premier Donald Tusk niestety nie widzi obecnej sytuacji wielu krajów, które już posiadają walutę euro. Czy przykład Grecji, Hiszpanii nie powinien być dla pana premiera sygnałem ostrzegawczym? Panie premierze, Polacy dzisiaj czekają na realne działania rządu polskiego, które powstrzymają falę bezrobocia. Polacy czekają na nowe miejsca pracy. Polacy chcą godnie żyć w Polsce. Ekonomiści mówią, że obecnie przyjęcie euro byłoby dla Polski katastrofalne w skutkach. Dlatego apeluję do pana premiera o zajęcie się obecnymi problemami Polaków i natychmiastową reakcję rządu, np. poprzez uruchomienie środków z Funduszu Pracy, aby szybko zwalczać bezrobocie. Sprawa przyjęcia euro to kolejny temat zastępczy, którym nie powinien teraz zajmować się rząd ani Sejm.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W ostatnią niedzielę, 17 lutego 2013 r., odbyły się w Rzeszowie uroczystości obchodów 32. rocznicy porozumień rzeszowsko-ustrzyckich. W kościele farnym została odprawiona msza święta z udziałem ks. infułata seniora Józefa Sondeja, ks. prałata Jana Szczupaka, proboszcza parafii farnej, ks. prałata Franciszka Kołodzieja, ks. Jerzego Uchmana, duszpasterza rolników diecezji rzeszowskiej. Wśród obecnych w kościele farnym byli uczestnicy strajków z 1981 r., parlamentarzyści, samorządowcy, rolnicy, członkowie ˝Solidarności˝ pracowniczej i ˝Solidarności˝ rolników indywidualnych. Podkarpaccy patrioci pamiętają o tych ważnych dla niepodległości Polski wydarzeniach, które miały miejsce w Rzeszowie i Ustrzykach Dolnych. W uroczystościach wzięli udział sygnatariusze tamtych porozumień z Antonim Kopaczewskim, pierwszym przewodniczącym Regionu Rzeszowskiego NSZZ ˝Solidarność˝, na czele. Po mszy świętej uczestnicy udali się na rzeszowski rynek, gdzie przed pomnikiem Tadeusza Kościuszki składali wieńce i kwiaty. Miałem honor, jak w latach poprzednich, składać wieniec w hołdzie odważnym rolnikom, protestującym i walczącym 32 lata temu o ˝chłopską konstytucję˝. Smutne było to, że przed tablicą umieszczoną na budynku dawnego Domu Kolejarza, w których odbywał się strajk, poświęconą tym historycznym wydarzeniom, kwiaty składały osobno dwa środowiska: jedno skupione wokół działaczy Stronnictwa Ludowego ˝Ojcowizna˝ RP, drugie - wokół działaczy NSZZ Rolników Indywidualnych ˝Solidarność˝. Przewodniczący ˝Solidarności˝ RI senator Jerzy Chróścikowski spotkał się z członkami tego związku, parlamentarzystami Prawa i Sprawiedliwości, samorządowcami i zaproszonymi przedstawicielami środowisk prawicowych, by dokonać oceny aktualnej sytuacji społecznej, w tym spraw bezrobocia, trudnej sytuacji polskich rolników oraz problemów sprzedaży polskiej ziemi obcokrajowcom. Mottem tegorocznych obchodów rocznicy strajków chłopskich w Rzeszowie były słowa ks. kardynała Stefana Wyszyńskiego: ˝Naród, jeśli chce utrzymać swój byt narodowy i państwowy, swoją niezależność i wolność, musi być związany z ziemią˝. Wszystkim uczestnikom i sygnatariuszom porozumień rzeszowsko-ustrzyckich przesyłam z gmachu polskiego Sejmu serdeczne pozdrowienia. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Zwracam się do państwa w sprawie premii, jakie są przyznawane w Kancelariach: Sejmu, Senatu i Prezydenta RP. W ostatnich dniach w mediach pojawiają się informacje na temat premii, jakie przyznawane są pracownikom Kancelarii: Sejmu, Senatu i Prezydenta RP. Niestety wydaje się, iż problem przyznawania premii dotyczy także ogromnej liczby jednostek budżetowych w całym kraju. W dobie kryzysu gospodarczego oraz gwałtownie rosnącego bezrobocia każda złotówka przed wydaniem powinna być oglądana kilka razy. Powinno to dotyczyć szczególnie organów administracji publicznej. Całkowicie niezrozumiałe jest przyznawanie w dobie kryzysu nagród w wysokości przekraczającej średnie miesięczne wynagrodzenie. Niestety słyszymy, iż niektórzy pracownicy strefy budżetowej dostają premie przekraczające nawet 50 000 zł rocznie. Taka kwota dla większości Polaków jest nie do przyjęcia. Niestety premie w Polsce przyznawane są często w zaciszu gabinetów i nie są podawane do publicznej wiadomości, a przecież każdy Polak ma prawo dowiedzieć się, na co wydawane są pieniądze z jego podatków. W związku z powyższym należy poważnie zastanowić się nad potrzebą i zasadnością przyznawania premii w czasach szalejącego kryzysu gospodarczego. Dziękuję za uwagę. Przebieg posiedzenia