PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jan Krzysztof Ardanowski
Data: 2017-04-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pytanie, które sobie zadajemy, czy proponowane mechanizmy wsparcia będą wystarczające, by rolnicy zainteresowali się tą formą wspólnej działalności gospodarczej, pozostaje pytaniem otwartym. Oczywiście w dużej mierze będzie to również zależało od tego, na ile skuteczną akcję informacyjną będziemy w stanie przeprowadzić wśród rolników. Moje pytanie dotyczy istniejących spółdzielni, przede wszystkim spółdzielni produkcyjnych, które nie cieszą się dobrą sławą, które - tak jak już wspomniałem w wystąpieniu klubowym - niestety były ciemną częścią rozwoju rolnictwa w okresie powojennym. Ale te, które przetrwały, są dobrze zorganizowanymi gospodarstwami wielorodzinnymi. Pracuje tam i utrzymuje się z tego wiele rodzin rolniczych i myślę, że to odium powojennego tworzenia należy już z nich zdjąć. Pytanie: Czy ministerstwo rozważało jakąś formę modyfikacji istniejących spółdzielni produkcyjnych pod kątem zastosowania również tych elementów, które mogą w tej ustawie (Dzwonek) być korzystne właśnie dla spółdzielni rolniczych?
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2017-04-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Tak jak wspomniałem, podkreślałem w wystąpieniu wygłoszonym jako stanowisko klubu, najważniejsze jest zaufanie, bez którego rolnicy nie będą się zrzeszać. Dlatego moje pytanie dotyczy liczby członków zakładających spółdzielnię. Dlaczego jest to tak duża liczba, dlaczego ona nie jest znacznie mniejsza? Wiadomo, że im więcej osób, tym to zaufanie do całej grupy jest mniejsze. Jednocześnie wiemy o tym, że w proponowanej ustawie mamy fundusz niepodzielny. Istnienie takiego funduszu niepodzielnego przy tak dużej grupie spółdzielców rodzi od razu taką niepewność: ja się napracuję przez parę lat, a później okaże się, że nic z tego i moja praca w dużej części pójdzie na marne. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Maliszewski
Data: 2017-04-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałem zadać precyzyjne pytanie, bo w katalogu działalności, jaką może zajmować się spółdzielnia rolników, jest handel, dystrybucja, konfekcjonowanie, zaopatrywanie w środki produkcji członków spółdzielni, ale - uwaga - jest też zapis mówiący, że spółdzielnia może zajmować się przetwarzaniem produktów swoich członków i kierowaniem ich do dystrybucji. W innym miejscu mówi się o tym, że taka spółdzielnia nie będzie płaciła podatku dochodowego od zysku wypracowywanego z tytułu handlu produktami wytwarzanymi przez członków tejże spółdzielni. Nie jest jednak precyzyjnie powiedziane - o to chciałem zapytać - co będzie z zyskiem osiąganym z tytułu przetwarzania produktów pochodzących od członków spółdzielni i kierowania ich do obrotu oraz jak wygląda kwestia powiązania tego z podatkiem dochodowym. Czy w tym przypadku jest zwolnienie z podatku dochodowego, czy nie ma zwolnienia z podatku dochodowego?
Mówca: Dorota Niedziela
Data: 2017-04-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Moje pytanie jest dokładnie tego samego kalibru co pytanie pana posła Maliszewskiego, tzn. nie jest to dokładnie wytłumaczone. Czy pan minister mógłby wytłumaczyć? A więc spółdzielnia, która powstanie z połączenia się 10 rolników, wybuduje sobie wielką przetwórnię, obojętnie jakiego rodzaju. Czy przetwarzane w tym produkty, które będą sprzedawane, będą obarczone podatkiem, czy będą oni płacić podatek dochodowy od zysków z tytułu tego przetworzenia? Co więcej, czy będą płacić podatek od nieruchomości od tej przetwórni, którą wybudują jako spółdzielnia? Kto będzie jej właścicielem i czy będzie to zwolnienie od podatku od nieruchomości? Bo jeśli tak jest, to jest to najlepsza droga do tego, żeby nie płacić podatku od nieruchomości, tylko zrzeszyć 10 rolników i wybudować wielką przetwórnię, od której nie będą płacić podatku od nieruchomości.
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2017-04-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Dwa pytania dosyć ogólnej natury. Pierwsza sprawa. Przyjęliście państwo taką konstrukcję, że kwestie dotyczące spółdzielni rolników regulujecie państwo odrębną ustawą, która ma liczne odniesienia do ustawy Prawo spółdzielcze. Równie dobrze można było przyjąć konstrukcję taką, by przepisy te umieścić w samej ustawie Prawo spółdzielcze. Skąd ten wybór? Druga kwestia. Wydaje mi się, że nie są zdefiniowane, nie są jasne relacje pomiędzy projektowaną ustawą a ustawą o grupach producentów rolnych. Gdyby pan minister był łaskaw trzy słowa na ten temat powiedzieć... Dziękuję.
Mówca: Zbigniew Ajchler
Data: 2017-04-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie ministrze, chciałbym spytać pana, czy pan wie, że obecnie jest ok. 500-600 spółdzielni rolniczych. Było ich 3,5 tys. Od czasów ich założenia minęło kilkadziesiąt lat. Te spółdzielnie są zupełnie inne, niż były one przez tyle lat wstecz. Czy pan wie, że w ostatnim dziesięcioleciu przybyło w Europie ok. 14% spółdzielni rolniczych? Bo niezależne organizacje stwierdziły, że one sobie znakomicie lepiej radzą niż spółki i inne podmioty, co było tutaj przedmiotem wypowiedzi niektórych posłów i posłanek przede mną. A zatem wiodące pytanie: Dlaczego od razu pan nie przewidział udziału tych spółdzielni w szerszym tego słowa znaczeniu (Dzwonek) i uszanowania ich obecnego bytu w tym akcie...
Mówca: Zbigniew Ajchler
Data: 2017-04-05 (Sejm RP, kadencja 8)

...który mamy dzisiaj, nad którym obradujemy?
Mówca: Małgorzata Zwiercan (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-04-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o spółdzielniach rolników. Jak wskazują wnioskodawcy, obecne rozproszenie działalności rolniczej stawia w niekorzystnej sytuacji poszczególnych rolników, którzy ze strony odbiorców naciskani są m.in. na ciągłe obniżanie cen. Zgadzam się, że istotne jest podjęcie działań, które wzmocnią pozycję producentów rolnych, jednocześnie dając im możliwość lepszego dopasowania jakości i ilości produkcji do zapotrzebowania klientów. Działaniem wpisującym się w te założenia ma być proponowany przez rząd projekt ustawy kompleksowo regulujący zasady i sposób funkcjonowania spółdzielni rolniczych, zachęcający rolników do kooperacji w ramach takich organizacji. Głównym impulsem do zrzeszania się w spółdzielniach rolniczych mają być wprowadzane zwolnienia podatkowe dla nowo tworzonych podmiotów. Wedle zapisów omawianego projektu zadaniem tworzonych spółdzielni będzie prowadzenie wspólnej działalności gospodarczej w imieniu swoich członków. Obejmować ona będzie m.in. planowanie i dostosowywanie produkcji do warunków rynkowych oraz sprzedaż i przetwarzanie produktów wytworzonych przez rolników. Co do szeregu regulacji odnoszących się do struktury spółdzielni rolniczych warto podnieść, że będą to podmioty dobrowolnie zrzeszające co najmniej 10 rolników, a w ich radach nadzorczych będą mogli zasiadać jedynie członkowie będący rolnikami. Przychylam się do wysuniętych wniosków, że rozwiązania te zapewnią trwałą konsolidację tych podmiotów oraz że działania podejmowane przez spółdzielnię będą całkowicie zgodne z jej rolniczym interesem oraz interesami jej poszczególnych członków. Wierzę w to, że polski rolnik nie da się wykorzystać, jeśli tylko będzie miał do tego odpowiednie mechanizmy prawne. Nie ma wątpliwości, że w innych krajach europejskich spółdzielnie rolnicze realizują postawione przed nimi zadania. Dzięki takiej formie zrzeszania się gospodarstw rolnych zwiększa się ich konkurencyjność rynkowa. Stają się one podmiotami stabilnymi i silnymi ekonomicznie, dzięki czemu wzrasta ich pozycja negocjacyjna względem dużych odbiorców, którzy przywykli już do wykorzystywania swojej przewagi. Koło Wolni i Solidarni, dostrzegając pozytywne aspekty zaproponowanych rozwiązań, będzie głosować za dalszym procedowaniem tego projektu.
Mówca: Waldemar Buda
Data: 2017-04-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw. Rzeczywiście dość precyzyjne i szczegółowe objaśnienie ustawy przez pana ministra kieruje mnie w stronę zawarcia stanowiska, przedstawienia ewentualnych wniosków i końcowych opinii dotyczących oceny przedstawionego projektu. Rzeczywiście jest to kompleksowa regulacja. Efekt pracy ministerstwa wskazuje na to, że odroczenie w czasie obowiązywania ustawy z 2015 r. było koniecznie. Liczba poprawek i modyfikacji systemu przyjętego w 2015 r. wskazuje na to, że rzeczywiście potrzebny był namysł, potrzebna była konferencja, debata i dyskusja nad kształtem kształcenia przyszłych sędziów i zawodów okołosędziowskich, bo też mamy regulacje tego dotyczące. Poza tym uregulowanie statusu, można powiedzieć, służbowego sędziego poprzez te szczególne uprawnienia stricte czy parapracownicze jest jak najbardziej konieczne. Problem, z jakim borykaliśmy się dotychczas, tzn. problem niewykorzystania potencjału Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury poprzez korzystanie w niewielkim stopniu z doświadczenia jej adresatów, z odbytego szkolenia i kwalifikacji nabytych w trakcie aplikacji powodował, że szkoła tylko w niewielkim procencie dawała kandydatów na sędziów, ostatecznych sędziów, sędziów ostatecznie powoływanych na stanowiska sędziowskie. To powodowało, że szkoła traciła de facto swoje założone cele, nie realizowała założonych celów, tzn. pomimo kosztownej, długotrwałej procedury szkolenia nie doprowadzała ostatecznie do kształcenia przyszłych sędziów. Był to niewielki procent, zdaje się, kilkanaście procent osób, które kończyły aplikację w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, ostatecznie stawało się sędziami. Rozwiązania dotyczące stricte asesury, a w szczególności doświadczenia wcześniejsze i orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, wskazują, że doprecyzowanie statusu asesora zawarte w tej ustawie było konieczne z punktu widzenia tych wymogów, które postawił Trybunał Konstytucyjny. Orzeczenie postawiło warunki, w jakich asesor może wykonywać czynności sądowe, w jakich asesor może wykonywać powierzone zadania. Ustawa wykonuje wszystkie te uwagi i wszystkie te założenia, które są konieczne do funkcjonowania zawodu asesora. Z tych wszystkich względów klub Prawo i Sprawiedliwość będzie popierał projekt ustawy i wnosi o jego dalsze procedowanie. Dziękuję.
Mówca: Janusz Sanocki
Data: 2017-04-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bez wątpienia stan polskiego sądownictwa, wymiaru sprawiedliwości wymaga głębokich zmian. Mówię to w imieniu własnym, mojego sumienia, mojej świadomości, na podstawie mojej diagnozy wynikającej z wieloletnich kontaktów, pomocy poszkodowanym przez wymiar sprawiedliwości osobom i w imieniu, jak sądzę, milionów Polaków, którzy ten stan dostrzegają. To jest przesłanka prawdziwa, ale z prawdziwych przesłanek nie można wyciągać fałszywych metod działania. Zaproponowana metoda jako jedna z ustaw, które miałyby naprawiać wymiar sprawiedliwości, tego nie czyni, wręcz przeciwnie, idzie w odwrotnym kierunku. Po pierwsze, trzeba sobie zdać sprawę, że funkcja sędziego to nie jest zawód, to jest władza publiczna. Taka sama jak władza posła, senatora czy prezydenta. Nie można się zatem wykształcić na posła na przykład. Art. 4 konstytucji, fundamentalna zasada republiki, demokracji, mówi, że władza zwierzchnia należy do narodu, i określa, jak naród sprawuje tę władzę: bezpośrednio albo przez przedstawicieli. A zatem nie może być takiej ścieżki dostępu do pełnienia władzy publicznej, władzy sądowniczej, bo to jest przecież władza publiczna, część władzy publicznej, że uzyskujemy ją poprzez kombinację kształcenia oraz decyzji ministra. Jak podkreślali tutaj mówcy, jest po prostu absolutnie niedopuszczalne, żeby pan minister uzyskiwał tak wielki wpływ de facto na mianowanie sędziego i na pracę sądu, na działanie sądu. To jest po prostu robienie bałaganu w państwie. Drodzy Państwo! Apeluję do kolegów z PiS, którzy, jak sądzę, uzyskali swoją pozycję, większość w Sejmie, w Senacie, obiecując uczciwość, rzetelność i rozwiązywanie problemów, a nie zawłaszczanie państwa. Niestety, to jest zawłaszczanie państwa. Szkoła krakowska powinna zostać zlikwidowana, to jest marnowanie pieniędzy, to jest fikcja, to jest właśnie jakieś kuriozum ustrojowe, że można kształcić się i uzyskać władzę publiczną, de facto nieusuwalną, dożywotnią, na zasadzie właśnie pozdawania egzaminów. Przecież sędzia to jest ktoś, kto musi wykazać się i etyką, i doświadczeniem zawodowym, i pewną rzetelnością, uczciwością, autorytetem w społeczeństwie. To nie może być ktoś, kto po prostu pozdawał egzaminy, dostał status i nikt go nie odwoła. Naprawdę apeluję do ludzi, do moich kolegów, przyjaciół z PiS, których tu znam, którzy, jak widzę, w indywidualnych rozmowach myślą logicznie. Tymczasem w zespole popełniacie tak kardynalne wykroczenia i po prostu jest to bałagan robiony w państwie. Nie można przyjąć tej ustawy, apeluję, żebyście się cofnęli z tej drogi. Nikt indywidualnie nie będzie kręcił, nie jest w stanie rządzić państwem w taki sposób. Trzeba stworzyć zdrowe, uczciwe mechanizmy kontroli społecznej nad sądownictwem, wyboru posłów, pośredniego bądź bezpośredniego, to jest do ustalenia, ale na pewno nie na takiej zasadzie. Bardzo proszę. Jestem przeciwko tej ustawie i to jest, jak sądzę, po prostu zgubna droga i dla Polski, i dla państwa jako formacji politycznej.
Mówca: Paweł Bańkowski
Data: 2017-04-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Niewątpliwie mamy do czynienia z kolejną ustawą kadrową Prawa i Sprawiedliwości, która daje niespotykane dotąd, niezgodne z konstytucją uprawnienia dla ministra sprawiedliwości - prokuratora generalnego. W uzasadnieniu do tego niezgodnego z konstytucją i ingerującego w zasadę trójpodziału władzy projektu ustawy wskazano, że jednym z argumentów, które mają uzasadniać proponowane rozwiązania, są m.in. pozytywne opinie środowisk sędziowskich. Bardzo proszę pana ministra o wskazanie, które środowiska projektodawca, wnioskodawca miał na myśli, skoro Krajowa Rada Sądownictwa, Stowarzyszenie Sędziów Polskich Iustitia, Sąd Najwyższy, Porozumienie Samorządów Zawodowych Stowarzyszeń Prawniczych, stowarzyszenie asystentów sędziów i inne negatywnie zaopiniowały ten projekt ustawy, wskazując m.in. na: uzależnienie asesora sądowego od ministra sprawiedliwości - prokuratura generalnego przy zachowaniu jedynie pozoru jego nieodwołalności, co jest niezgodne z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 października 2007 r., brak swobodnego dostępu do służby publicznej przy obejmowaniu stanowiska asesora sądowego, a następnie urzędu sędziego przez asesora sądowego oraz przeznaczenie tych stanowisk wyłącznie dla absolwentów Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury nadzorowanej przez ministra sprawiedliwości z pominięciem osób spełniających wymagania ustawowe (Dzwonek) powołania na urząd sędziego. Dziękuję bardzo.
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2017-04-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Większość zmian ma na celu podporządkowanie szkoły sądownictwa ministrowi sprawiedliwości - prokuratorowi generalnemu, czyli jednej osobie, panu ministrowi Ziobrze. 500 wolnych etatów sędziowskich można dzięki tej ustawie obsadzić swoimi, a gdy nie będą posłuszni, to ich zwolnić, po prostu odwołać. Egzaminy zdadzą posłuszni wybrańcy. Aż siedem z dziewięciu osób w komisjach egzaminacyjnych mianowanych będzie przez ministra sprawiedliwości. W sprawowaniu kontroli nad asesorami pomocna będzie Krajowa Rada Sądownictwa, której funkcjonowanie też pewnie za chwilę zostanie zmienione. 15 sędziów, których dotąd wybierały zgodnie ze standardami międzynarodowymi samorządy sędziowskie, teraz wybrać ma większość PiS-u, większość sejmowa PiS-u. Czy wobec tego uzasadnione jest takie podsumowanie tej ustawy, że nie wzmocni ona gwarancji prawa sądu, a jedynie rozszerzy uprawnienia ministra? Czy ta procedowana ustawa jest konstytucyjna? Dziękuję bardzo.
Mówca: Maciej Masłowski
Data: 2017-04-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Obecnie istnieją cztery ścieżki dojścia do zawodu sędziego. Jedną z nich jest właśnie ukończenie aplikacji sędziowskiej prowadzonej przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury. Czy z punktu widzenia interesu publicznego lepszym rozwiązaniem niż kształcenie w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury nie byłoby zachęcenie większej liczby adwokatów i radców prawnych do przejścia do stanu sędziowskiego? Takie rozwiązanie to nie tylko 35 mln zł oszczędności w skali roku, ale również uzupełnienie kadry sędziowskiej o doświadczonych prawników spełnionych już na tym rynku. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stefan Romecki
Data: 2017-04-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam krótkie, ale też istotne, bardzo zasadne i bardzo ważne pytanie. Dlaczego z grona członków rady programowej wykluczono członków Naczelnej Rady Adwokackiej i Krajowej Izby Radców Prawnych? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Barbara Dolniak
Data: 2017-04-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam dwa pytania, tylko nie wiem, czy się... A, zmieszczę się, bo są 2 minuty. Pierwsze pytanie dotyczy art. 106i § 1: Asesorów sądowych mianuje minister sprawiedliwości na czas nieokreślony. Ale mam pytanie dotyczące kwestii mianowania, a mianowicie tego, że listę rankingową po egzaminie sporządza dyrektor krajowej szkoły sądownictwa, ustalając miejsce na liście według ilości zdobytych punktów, po czym każdy aplikant, który zdał egzamin, ma prawo wskazania miejsca, czyli sądu, do którego chce, żeby skierowano go do pracy jako asesor. Czy wyrażenie ˝mianuje minister sprawiedliwości˝ oznacza, że minister jest związany tą listą, i czy to oznacza, że będzie musiał uwzględnić wszystkich aplikantów, którzy zdali egzamin, czy będzie mógł dokonywać własnej oceny? To po pierwsze. I druga kwestia, która budzi moje wątpliwości, dotyczy artykułu, który mówi o utracie stanowiska: stosunek służbowy asesora sądowego wygasa. I tu jest § 2 ust. 1, który mówi o możliwości zgłoszenia sprzeciwu do czasu aż uprawomocni się uchwała Krajowej Rady Sądownictwa. I jeżeli sprzeciw nie zostanie uwzględniony, to znaczy jeżeli aplikant (Dzwonek) nie dostanie stanowiska asesora, to w tym świetle traci również stanowisko referendarza, a to oznacza, że pozostaje bez pracy. Czy państwo nie przewidzieliście takiego ryzyka, że pozbawicie go dotychczasowego miejsca pracy? Czy to nie idzie zbyt daleko? Wydaje się, że w tym przypadku powinna pozostać możliwość powrotu na dotychczasowe stanowisko, bo aplikant jak gdyby zacznie swoją pracę, więc nie dość, że straci możliwość bycia asesorem, to odbierze mu się możliwość wykonywania dotychczasowej pracy referendarza. Dziękuję bardzo i przepraszam.
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2017-04-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Jak wiadomo, Krajowa Szkoła Sądownictwa i Prokuratury mieści się w Krakowie. Jak wiemy, dzisiaj sądy krakowskie są negatywnym wzorcem dla przyszłych sędziów, a przynajmniej teza ta dotyczy sądu apelacyjnego, gdzie nie tylko administracja, ale, jak się okazuje, prezes sądu brał udział w kradzieżach wielu milionów złotych. Czy w związku z powyższym minister sprawiedliwości rozważa przeniesienie krajowej szkoły do innego miasta? Nawiasem mówiąc, warto się zastanowić, czy w Polsce powinniśmy utrzymywać taką szkołę janczarów. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Piotrowicz
Data: 2017-04-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Drodzy państwo, i w związku z tym, skoro w konstytucji polskiej w art. 4 jest mowa o tym, że władzę zwierzchnią sprawuje naród, to państwo poprzez tego rodzaju regulacje, jakie obowiązują dotychczas, pozbawiliście suwerena jakiegokolwiek wpływu na ważną władzę, jaką jest władza sądownicza. Natomiast jeżeli chodzi o władzę ustawodawczą i wykonawczą, naród ma wpływ. Ma wpływ poprzez wybory i dokonuje oceny, a więc dokonuje wyboru parlamentu. Z kolei pochodną parlamentu jest rząd, za który odpowiedzialność ponosi parlament. Oczywiście jeżeli rząd nie wychodzi naprzeciw oczekiwaniom społecznym, konsekwencje ponosi parlament, ponoszą poszczególni posłowie. W Polsce sędziowie sami decydują o tym, kto będzie sędzią, i decydują również o tym, kto będzie wybierał Krajową Radę Sądownictwa. Bo jeżeli w radzie sądownictwa w Polsce na 25 członków 15 członków wybierają sędziowie, to jest rzeczą oczywistą, że parlamentarzyści w tej radzie odgrywają rolę marginalną. W związku z tym liczy się wola sędziowska. Drodzy państwo, jeżeli chcemy przywracać ład konstytucyjny i demokrację, o którą tak się upominacie, to warto czytać konstytucję. Trzeba oddać suwerenowi wpływ na wszystkie władze w państwie, bo to suweren sprawuje nadzór. Sprawuje on nadzór zwierzchni zgodnie z art. 4 nad władzą ustawodawczą, wykonawczą (Dzwonek) i poprzez nią powinien mieć wpływ również na sądownictwo. Dziękuję bardzo. (Oklaski) Chciałbym jeszcze tylko odnieść się jednym słowem do projektu poselskiego. Dobrze, że opozycja dostrzegła potrzebę reformy w Krajowej Radzie Sądownictwa, szkoda, że przez 8 lat tego nie dostrzegano. To jest pierwsza rzecz. (Poseł Izabela Leszczyna: Nie kłam.) Po drugie, ten projekt na dobrą sprawę niczego nie zmienia, bo w dalszym ciągu wybór członków Krajowej Rady Sądownictwa spośród sędziów pozostawia sędziom. My chcemy tę sytuację zmienić, z tego też względu, ponieważ te dwa projekty są nie do pogodzenia, wnoszę w imieniu klubu o odrzucenie w pierwszym czytaniu poselskiego projektu ustawy. (Oklaski) (Poseł Izabela Leszczyna: Zostawia trójpodział władzy.)
Mówca: Janusz Sanocki
Data: 2017-04-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ogromnie - najpierw powiem tak pro domo sua - się cieszę, że art. 4 jest tutaj wymieniany w kontekście sądownictwa, bo nie chwaląc się, jam to pierwszy powiedział z tej mównicy. Bezwzględnie przyczyną patologii w polskim wymiarze sądownictwa, w wymiarze sądów, w tym działaniu polskich sądów jest naruszenie tego artykułu, brak zewnętrznej kontroli, brak prawomocnego wyboru sędziego. To naród albo jego przedstawiciele mają prawo wybierać. Bezwzględnie co do tego nie ma wątpliwości. Dziwię się prawnikom z opozycji, że nie widzą tej oczywistości. Stąd projekt Iustitii nie zasługuje na procedowanie, bo nie przywraca tej zasady, poszanowania pewnej zasady, projekt rządowy natomiast na pewno nie jest niekonstytucyjny w tym zakresie, w jakim ustanawia Sejm tym ciałem, które składa się z reprezentantów narodu, do wyboru członków Krajowej Rady Sądownictwa. Mam wiele wątpliwości co do innych zapisów tego projektu, np. sposobu wyłaniania kandydatów na sędziów, tych wybieranych przez Sejm. Uważam, że to należałoby zmienić, żeby jednak nie było tego wrażenia, panie ministrze i szanowni państwo, że tu chodzi o upartyjnienie tego procesu, bo proszę pamiętać, że władza w demokracji przechodzi z wyborów na wybory i nie ma się gwarancji, że się w nieskończoność będzie rządziło. To musi być ustanowiony proces, taki, który nie budzi kontrowersji. W związku z tym opowiadałbym się np. za kwalifikowaną większością 3/5 wyboru tych sędziów, a także umożliwieniem obywatelom, stowarzyszeniom spoza składu sądu zgłaszania kandydatów, a także obniżeniem tego, tej kwoty, 50 posłów, którzy mają prawo do zgłaszania. Natomiast wątpliwości budzi też ten podział na dwie izby, ale generalnie to, że Sejm ma wybrać kandydatów do organu, który potem wybiera sędziów, jest absolutnie zgodne z fundamentalną zasadą demokracji wyrażoną w art. 4, czyli zasadą zwierzchnictwa narodu. Dziękuję. (Oklaski)