Mówca: Anna Kwiecień
Data: 2018-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu klubu Prawa i Sprawiedliwości przedstawić opinię co do projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Przepisy projektowanej ustawy zawierają rozwiązania będące wynikiem dialogu społecznego, którego efektem jest porozumienie ministra zdrowia z przedstawicielami Porozumienia Rezydentów Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy z dnia 8 lutego 2018 r., zwanego dalej porozumieniem. Strony porozumienia jako podstawowy cel swoich działań określiły zwiększenie dostępności świadczeń opieki zdrowotnej oraz poprawę ich jakości poprzez zwiększenie finansowania publicznego systemu ochrony zdrowia oraz zagwarantowanie lepszych warunków pracy kadrom medycznym. Jedną z kluczowych zmian jest przyspieszenie tempa wzrostu nakładów finansowych - co znalazło się w tej ustawie - tak aby te 6% produktu krajowego brutto było przeznaczone na ochronę zdrowia już w 2024 r. Tym samym w krótszym okresie możliwe będzie sfinansowanie większej liczby udzielonych świadczeń. W ustawie przyjęto, że lekarz odbywający specjalizację w dziedzinie nieokreślanej jako priorytetowa otrzyma zwiększenie wynagrodzenia o kwotę w wysokości 600 zł miesięcznie, natomiast w dziedzinie określanej jako priorytetowa - 700 zł miesięcznie. Aby otrzymać wyższe wynagrodzenie zasadnicze, lekarz będzie musiał złożyć w podmiocie prowadzącym szkolenie specjalizacyjne podpisane zobowiązanie do przepracowania w kraju minimalnego okresu - mówimy tu o łącznie 2 latach w ciągu kolejnych 5 lat następujących po zakończeniu szkolenia specjalizacyjnego. Środki niezbędne do podniesienia wynagrodzenia zasadniczego będą przekazane do podmiotu prowadzącego szkolenia specjalizacyjne w oparciu o umowę zawartą z Ministerstwem Zdrowia. Wprowadzane przepisy realizują jeden z punktów porozumienia i wychodzą naprzeciw problemom dotyczącym zarówno stworzenia mechanizmów zabezpieczających przed emigracją lekarzy wykształconych w Rzeczypospolitej Polskiej, jak i sytuacji finansowej lekarzy odbywających specjalizacje w ramach rezydentury. Oczekuje się, że przyjęte rozwiązania z jednej strony powinny tworzyć większą zachętę dla lekarzy do rozpoczęcia specjalizacji, a jednocześnie przez podpisywanie zobowiązania do przepracowania w kraju określonego czasu po zakończeniu specjalizacji tworzyć lepsze perspektywy w zakresie zabezpieczenia potrzeb zdrowotnych obywateli. W projekcie zakłada się uwzględnienie programowych dyżurów medycznych w kosztach finansowania umów rezydenckich, co moim zdaniem jest bardzo dobrym rozwiązaniem z uwagi na to, że świadczeniodawcy czy placówki specjalizujące ograniczali, można powiedzieć, dostęp lekarzy rezydentów do tych dyżurów. Takie rozwiązanie z jednej strony poprawi nieco kondycję finansową podmiotów zaangażowanych w kształcenie specjalizacyjne, co powinno również przyczynić się do zwiększenia ich liczby, a z drugiej strony da ministrowi zdrowia dodatkowe narzędzia oddziaływania, jeśli chodzi o prawidłowość realizacji tego elementu szkoleniowego. W projektowanej ustawie określa się sposób przekazywania do podmiotów leczniczych będących świadczeniodawcami, które zawarły z Narodowym Funduszem Zdrowia umowy obejmujące udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w warunkach całodobowych lub całodziennych, środków finansowych na pokrycie kosztów podwyższenia wynagrodzeń zasadniczych lekarzy specjalistów - to jest kolejny bardzo ważny postulat realizowany na podstawie stosunku pracy - do poziomu 6750 zł oraz kosztów podwyższenia należnego z tytułu dodatku za wysługę lat. Projektowana ustawa nie tylko jest oczekiwana przez pracowników, lekarzy rezydentów, ale przede wszystkim jej skutki są czymś, co będzie dobrem dla pacjentów. Dlatego Prawo i Sprawiedliwość w pełni popiera zapisy tej ustawy i udziela jej poparcia. Dziękuję bardzo. (Oklaski)