Mówca: Jan Mosiński
Data: 2025-10-15 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! To są 2 lata chaosu - nie tylko w finansach i gospodarce, ale również w relacjach społecznych. Brak dialogu społecznego i dobrych relacji ze stroną społeczną skutkuje licznymi protestami na ulicach polskich miast. Dzisiaj m.in. odbywa się manifestacja ˝Solidarności˝ w sprawie PKP Polskich Linii Kolejowych SA. Nie ma dialogu społecznego, a Wysoka Izba pochyla się nad rządowym projektem ustawy o układach zbiorowych pracy i porozumieniach zbiorowych zawartym w drukach nr 1627 i 1791. To oczywiście dobrze, tylko że to nie jest intencja ze strony rządu, ale nakaz wynikający z dyrektywy Unii Europejskiej 2022/2041. Można założyć tezę, że gdyby nie ta dyrektywa, nie procedowalibyśmy nad projektem tej ustawy w Wysokiej Izbie. Z jednej strony chcemy procedować nad rządowym projektem ustawy o układach zbiorowych pracy, a z drugiej strony władze spółek Skarbu Państwa jednostronnie wypowiadają układy zbiorowe pracy, co potwierdza deptanie dialogu społecznego. Przerabiałem to jako działacz Komisji Krajowej NSZZ ˝Solidarność˝ w latach 2007-2015, kiedy ówczesna koalicja rządowa Platforma Obywatelska - PSL rozmontowała totalnie dialog społeczny do tego stopnia, że zlikwidowano nawet Trójstronną Komisję do Spraw Społeczno-Gospodarczych. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Oczywiście projekt ustawy o układach zbiorowych pracy i porozumieniach zbiorowych jest działaniem, nad którym warto się pochylić, co już wyartykułowałem podczas pierwszego czytania, gdy przedstawiałem stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość. Również dzisiaj, w trakcie drugiego czytania, uważamy, że nie jest to projekt doskonały. Po konsultacjach z Komisją Krajową NSZZ ˝Solidarność˝ dostrzegamy mankamenty, które ograniczają zdolność układową chociażby pracownikom służby cywilnej. Z jednej strony korpusowi służby cywilnej ogranicza się zdolność układową, a z drugiej strony pracownikom administracji rządowej szczebla wojewódzkiego, samorządowego taką zdolność układową się gwarantuje. Można tutaj polemizować co do zasady konstytucyjności tego zapisu w projekcie rządowym. My będziemy wnioskować, aby w art. 7 wykreślić to ograniczenie. Kolejna kwestia dotyczy czasu podejmowania rokowań, ich renegocjacji itp. Dlatego też będziemy w art. 27a proponować zapis, żeby u pracodawcy, który zatrudnia co najmniej 50 pracowników i u którego działa co najmniej jedna organizacja związkowa, można było raz na 2 lata takie rokowania w celu zawarcia układu zbiorowego przeprowadzić. Trzecia z poprawek, istotna moim zdaniem, nawiązuje do zmiany ustawy o sporach zbiorowych. Chodzi o art. 44 projektu ustawy, a mianowicie o to, aby obowiązujące ustawy o sporach zbiorowych mogły być procedowane i aby mogły być materią ewentualnie sporu zbiorowego, tak aby było to w sposób jasny i przejrzysty odnotowane, żeby nie było dylematów, czy w trakcie działania układu zbiorowego pracy spór zbiorowy jest, czy go nie ma. Bo z reguły jest tak, że pracodawca ad hoc ocenia, czy dany spór zbiorowy ma podłoże prawne, czy też takiego podłoża prawnego nie ma. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość przedstawiam poprawki odnośnie do projektu ustawy o układach zbiorowych pracy i porozumieniach zbiorowych. Dziękuję bardzo za uwagę.