Mówca: Stanisław Żelichowski
Data: 2012-03-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Nie było celem Klubu Parlamentarnego PSL negować naszego członkostwa w Unii Europejskiej, bo w niektórych wypowiedziach mogłem taka nutę usłyszeć. Ale przez wiele lat żyliśmy w systemie, w którym obowiązywała jednomyślność, co się fatalnie skończyło, stąd warto pokazać różne dylematy sprawy złożonej, trudnej, jaką jest emisja gazów cieplarnianych, i myślę, że dzisiejsza debata była debatą typowo merytoryczną, oprócz jakichś tam nielicznych głosów. Chciałbym tylko, po pierwsze, wyjaśnić jedną sprawę, bo pojawiło się takie stwierdzenie, iż to, że Polska zmniejszyła emisję o 32%, jest wynikiem działań Balcerowicza, który ˝zatrzymał˝ gospodarkę. Przypomnę zatem, bo byłem w tym czasie tym, kto negocjował protokół z Kioto, że przyjęliśmy rok 1988, bo wówczas jeszcze sporo spalano węgla i w związku z tym spalaniem, jeżeli to był rok bazowy, mogliśmy rozwijać swoją gospodarkę i w takim kierunku to poszło. Chwała za to, że tak się stało. Wówczas mieliśmy dosyć sprzyjający klimat, bo w grupie G77 było wielu ministrów, którzy kończyli studia w Polsce i mieli specjalny sentyment do naszego kraju. Przy okazji wszystkie państwa Europy Środkowo-Wschodniej, kraje o gospodarce przejściowej weszły też w ten etap 1988 r. Natomiast dzisiaj na pewno każda polityka, w tym również polityka ekologiczna, to nie domena sentymentów, tylko domena interesów. Różne kraje te swoje interesy artykułuje. Tak więc to, co zrobił pan minister, że wyartykułował interes kraju - nie mam w związku z tym żadnych zastrzeżeń, tak to powinno być stawiane. Mam nadzieję, że nasza dzisiejsza debata i być może jeszcze debata przed wyjazdem delegacji polskiej do Rio będą poszerzały nasze stanowisko wśród tych różnych skomplikowanych spraw, które musimy rozwiązać. Dziś rzeczywiście jest tak, iż człowiek współczesny nie potrafi patrzeć w takim bardzo szerokim zakresie - jeden wulkan w Islandii spowodował większe spustoszenie w atmosferze europejskiej niż te wszystkie zanieczyszczenia, które Europa wyemitowała w jakimś tam określonym czasie, ale takie to są historie. Jeżeli dzisiaj w warunkach polskich jeden hektar lasu pochłania z atmosfery 17,5 t dwutlenku węgla i emituje do atmosfery 6 t tlenu, to jest to najlepszy filtr, jaki współczesny człowiek wymyślił. Warto rozwijać kierunki działania w tym zakresie, warto rozmawiać z naszymi partnerami europejskimi po to, by ten kierunek był preferowany, bo to jest lepsza droga niż wiele tych ograniczeń, które są bardzo kosztowne. Jeżeli chodzi o skamielinę, którą wręczono panu ministrowi - i tu się niektórzy czuli jakoś tak dotknięci - to nie ma w tym nic nadzwyczajnego. Pamiętam, że przyznano nam ˝zielonego tygrysa˝ Europy, bo byliśmy wtedy najbardziej proekologicznym krajem. Pan minister dostał skamielinę, więc wszystko się bilansuje. Nie widzę tu jakiś wielkich problemów. Natomiast dziękuję panu ministrowi za informacje, które pan przedstawił. Mam nadzieję, że odpowiedź na pytania spowoduje, że nie będzie dziś takiej sytuacji w Polsce, jaka się wytworzyła, że środowiska ekologiczne skrytykowały decyzje pana ministra, a środowiska gospodarcze pochwaliły. Natomiast jeżeli jeszcze do tego dodam bardzo nieostrożną, w moim przekonaniu, wypowiedź komisarza do spraw klimatu, który sugerował określone siłowe rozwiązywania, to powiem, że wszystko można z Polakami zrobić, ale nie poprzez siłowe rozwiązania; na miły Bóg, niech się Duńczycy trochę zastanowią. Kłaniam się nisko, dziękuję, panie marszałku. (Oklaski)