Mówca: Andrzej Dąbrowski
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przypadł mi w udziale zaszczyt przedstawienia stanowiska klubu Solidarna Polska wobec projektu ustawy o Rzeczniku Praw Rodziny zawartego w druku nr 722 i związanego z nim projektu uchwały w sprawie zmiany Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej zawartego w druku nr 723. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rodzina jest naturalną i podstawową komórką społeczną znaną we wszystkich kulturach i w całej historii ludzkości. Rodzina występuje w każdym społeczeństwie: w najbardziej pierwotnych, najbardziej rozwiniętych i złożonych. Niezależnie od sposobu zdobywania środków do życia i form gospodarowania, a więc niezależnie od ustroju społecznego, rodzina jest komórką zaspokajającą podstawowe potrzeby swoich członków. Rodzina jest zatem formą organizacji społecznej pierwotną w stosunku do wszystkich innych form organizacji społecznych, w tym państwa. Rodzina i państwo pełnią, a raczej powinny pełnić względem siebie role służebne. Państwo powinno służyć rodzinie i jej harmonijnemu rozwojowi, a rodzina otwarta na potrzeby społeczne poprzez zaspokajanie własnych potrzeb winna służyć państwu jako dobru wspólnemu. Te słowa, które przytoczyłem za posłem wnioskodawcą, posłem Tadeuszem Woźniakiem, oddają w dużej mierze to, o co nam chodzi. Bo padały tu pytania, o co nam chodzi. Większość nas, państwa, moich przedmówców zgodziła się z tym, że w dzisiejszych czasach rodzina, polska rodzina, staje przed wieloma wyzwaniami i jest mocno, bardzo mocno zagrożona. Padały liczby mówiące o tym, że ponad 2 mln polskich obywateli pracuje za granicą, dane obrazujące wzrost liczby rozwodów i separacji, zanik tych najbardziej podstawowych więzi społecznych, czyli więzi między małżonkami, między dziećmi a rodzicami. Również te czynniki zewnętrzne, społeczne, które preferuje jeden z obecnych na tej sali klubów, czyli zrównywanie z rodziną, jaką według nas i myślę, że według większości państwa jest związek kobiety i mężczyzny usankcjonowany prawnie, a jeżeli są jeszcze dzieci, to świetnie... Rodzina narażona jest coraz mocniej, coraz bardziej, coraz częściej na ataki ze wszystkich stron. Dlatego też chcieliśmy utworzyć instytucję rzecznika praw rodziny. Ona nie ma kolidować, jak podkreślał w swoim może i długim, ale na pewno jasno to wyjaśniającym, merytorycznym wystąpieniu poseł Tadeusz Woźniak, z istniejącymi już instytucjami - czy to rzecznika praw dziecka, czy rzecznika praw obywatelskich. Te wszystkie instytucje wymienione tutaj przez nas nie były pokazane w sensie negatywnym, one były pokazane w sensie pozytywnym - że ludzie, którzy czują się zagrożeni, którzy czują się w jakikolwiek sposób pokrzywdzeni, mają się do kogo zwrócić. A do kogo w obecnym systemie prawnym ma się zwrócić polska rodzina? No oczywiście może do rzecznika praw obywatelskich, ale jak widać, ani rzecznik praw obywatelskich, ani rzecznik praw dziecka nie zajmują się stricte sprawami rodziny. Jeżeli chodzi o to, że rodzina nie może być podmiotem prawnym, o sam zapis, sformułowanie tego, to tak samo jest w przypadku Sejmu. Mówimy Sejm, a przecież Sejm to posłowie. Tak samo na rodzinę składają się członkowie tej rodziny. Jeżeli byłaby zagrożona, przedstawiciele tej rodziny mieliby do kogo zwrócić się o pomoc. Byłaby osoba, instytucja rzecznika praw dziecka... (Poseł Tadeusz Woźniak: Rodziny.) ...rodziny. Chcemy myśleć z wyprzedzeniem. Wiemy, że te ataki na rodzinę, widać to po tym, co dzieje się w mediach, co dzieje się też w zachodniej Europie, będą coraz silniejsze. Potrzebna jest instytucja państwa, która będzie strzegła interesów rodziny. Przecież obronę rodziny, interesów rodziny mamy zagwarantowaną w konstytucji, a tak jak mówię, zostawiamy tę podstawową komórkę społeczną w dużej mierze samej sobie, zostawiamy tych ludzi samym sobie. Wiemy dzięki doniesieniom medialnym, dzięki temu, co możemy przeczytać, obejrzeć, że naprawdę dzieją się rzeczy niesłychane. Pani poseł Sobecka podała chociażby ten przykład Norwegii. Wiemy, że takie rzeczy dzieją się chociażby u naszych zachodnich sąsiadów, w Republice Federalnej Niemiec. Przypadki zabierania dzieci polskim rodzinom są wprost nagminne. (Dzwonek) Już kończę, panie marszałku.