PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jerzy Meysztowicz
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W punkcie dotyczącym prezesa Urzędu Transportu Kolejowego jest dokonana pewna zmiana, a mianowicie zostanie zmieniona formuła nadzoru ze strony ministra właściwego do spraw transportu nad prezesem Urzędu Transportu Kolejowego. Powoływanie i odwoływanie prezesa Urzędu Transportu Kolejowego będzie należało do kompetencji prezesa Rady Ministrów. Tutaj pozwolę sobie nie zgodzić się z panem posłem Zyską, że dobrze się dzieje, że to będzie urząd niezależny. Nie wyobrażam sobie sytuacji, w której prezes Urzędu Transportu Kolejowego nie będzie współpracował i nie będzie jednak prowadził wspólnej polityki z ministerstwem infrastruktury, z osobami odpowiedzialnymi za transport kolejowy. Nie widzę powodu, dla którego kolejnego urzędnika tej rangi ma powoływać pani premier albo pan premier, jeżeli w przyszłości taki będzie. I pytanie: Czemu ma służyć ta zmiana? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Kotowski
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Czy w pracach, które będziemy kontynuować, czy może już na tym etapie, który został zrealizowany, uwzględnione zostało stanowisko samorządów czy społeczności lokalnych? Wiemy bowiem, że to dotyczy również tego obszaru i tych ludzi. Ponadto nie wiem, czy ja nie doczytałem, być może nie doczytałem, bowiem nie wiem, czy w tym akcie prawnym będziemy również odnosić się do kolei wąskotorowych, gdyż takie też jeszcze funkcjonują, czy zostawiamy je samorządom wojewódzkim czy powiatowym. I ostatnia kwestia: Jak w świetle tych wszystkich przygotowanych założeń ma się przygotowanie inwestycji infrastrukturalnych finansowanych ze środków Unii Europejskiej (Dzwonek) i czy zdążymy? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Agnieszka Hanajczyk
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Niemniej my popieramy ten projekt, uważamy, że jest bardzo istotny, potrzebny i, co ważne, od wielu lat postulowany przez środowisko osób niepełnosprawnych intelektualnie i osób wspierających to środowisko. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Borowska
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projektowane zmiany zawarte w projekcie przedstawionym przez klub Kukiz’15 to są zmiany oczekiwane już od bardzo, bardzo wielu lat. Chociażby można przypomnieć projekt z zeszłej kadencji, z 2014 r., który jednak nie doszedł do skutku. Wtedy wskazywano, że tą sprawą należałoby się zająć jak najszybciej, że oczekiwanie środowisk osób niepełnosprawnych w tym aspekcie jest wyjątkowo wysokie i są to problemy dostosowania naszego prawa do prawa międzynarodowego, do prawa osób niepełnosprawnych intelektualnie czy też fizycznie. Proponowane zmiany w Kodeksie cywilnym, Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, w Kodeksie postępowania cywilnego czy w innych ustawach to są w zasadzie takie drobne zmiany, które w znaczący sposób poprawiają sytuację zarówno opiekunów, jak i samych osób niepełnosprawnych, w przypadku których jest bardzo różny stopień tych niepełnosprawności. Wielokrotnie rodziny miały dylemat, jak ta opieka powinna wyglądać, czy by móc rozpocząć leczenie, starać się o ubezwłasnowolnienie, czy jednak zaniechać tej procedury, ponieważ jest to procedura, która wielokrotnie skazywała osoby niepełnosprawne na traktowanie w sposób naprawdę wyjątkowo przedmiotowy. Te drobne zmiany dotyczą m.in. nazewnictwa, są dwie formy opieki, w dużej mierze zmieniono nazewnictwo dotyczące środowiska osób niepełnosprawnych. Nie mamy już osób upośledzonych, takich pejoratywnych stwierdzeń. Bardzo często wskazują te osoby, że jest to stygmatyzowanie ich w społeczeństwie i że jest to dla nich wyjątkowo upodlające. Natomiast jeśli chodzi o opiekę z reprezentacją oraz opiekę z kompetencją do współdecydowania, jest to zmiana, mimo że drobna, przybliżająca nas do rozwiązań międzynarodowych, do tej opieki, do respektowania praw człowieka w o wiele szerszym wymiarze. Jeżeli chodzi o rodzaj sprawowania opieki, opiekuna medycznego, być może należałoby doprecyzować, jakiego rodzaju czynności, w jakim zakresie powinny być podejmowane w zakresie tej opieki. Tutaj jak najbardziej jest przychylność środowiska, żeby w taki a nie inny sposób spróbować poprawić sytuację osób niepełnosprawnych intelektualnie czy fizycznie. Jeżeli chodzi o skutki tych regulacji, to nie jest to nadmierne obciążanie budżetu państwa. W zasadzie upraszcza się pewne procedury. Pozwala to w o wiele szybszy sposób rozpocząć leczenie niektórych osób, więc jak najbardziej klub Kukiz’15 prosi wszystkie ugrupowania parlamentarne o wsparcie tej ustawy. Nie jest to być może spektakularna ustawa, nie jest to ustawa, o którą moglibyśmy się jakoś szczególnie bić. Jest to projekt bardzo oczekiwany przez środowisko osób niepełnosprawnych, te zmiany rzeczywiście znacznie poprawiają sytuację tych osób. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko w sprawie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks cywilny, Kodeks rodzinny i opiekuńczy, Kodeks postępowania cywilnego oraz o zmianie innych ustaw. Omawiany projekt ustawy budzi wiele kontrowersji. Z jednej strony projektodawcy powołują się na potrzebę zmian w omawianych ustawach wynikającą z postulatów środowisk i organizacji społecznych zaangażowanych w opiekę nad osobami niepełnosprawnymi intelektualnie. Z drugiej strony większość wydanych opinii na temat tego projektu, łącznie z opinią Biura Analiz Sejmowych, odnosi się do wprowadzenia omawianych regulacji bardzo krytycznie. Zacząć jednak należy od tego, że inicjatywa podjęta przez wnioskodawców jest niewątpliwie słuszna. Obecnie obowiązujące rozwiązania w obszarze ochrony osób z niepełnosprawnością intelektualną za bardzo ingerują w prawa tych osób oraz ich godność. Dążyć powinniśmy do wypełnienia celów omawianego projektu ustawy, czyli do wprowadzania koncepcji wspieranego podejmowania decyzji opartej na gwarancji jak najpełniejszej możliwości wyrażania przez osoby niepełnosprawne intelektualnie swojej woli. Głównym rozwiązaniem, jakie proponują projektodawcy, jest dopisanie do obecnie istniejących instytucji służących pomocą osobom niepełnosprawnym psychicznie instytucji opiekuna medycznego oraz opiekuna prawnego. Instytucja opiekuna medycznego mogłaby być ustanowiona dla osoby, która ukończyła 16 lat, jeżeli nie dysponuje ona ostatecznym rozeznaniem niezbędnym do wyrażenia zgody na przeprowadzenie badania bądź udzielenie jej innych świadczeń medycznych. Instytucję opiekuna prawnego byłoby można ustanowić dla osoby niepełnosprawnej intelektualnie, która ukończyła 18. rok życia, nie ma wystarczającego rozeznania niezbędnego do dokonywania czynności prawnych w niektórych sprawach, a jej stan nie uzasadnia ubezwłasnowolnienia częściowego. Głównym zarzutem odnośnie do procedowanego projektu ustawy jest przede wszystkim jego niezgodność z prawem Unii Europejskiej. Zastrzeżenia budzi także brak wyszczególnienia istotnych różnic pomiędzy instytucją opiekuna prawnego a częściowym ubezwłasnowolnieniem osoby niepełnosprawnej intelektualnie oraz brak precyzyjnych przesłanek dla ustanowienia którejkolwiek z wprowadzanych tym projektem form opieki. Dodatkowo regulacje w proponowanej postaci wprowadzać będą chaos wynikający z użycia różnej terminologii. Pomimo podniosłości idei, jaka przyświeca temu projektowi, nie sposób nie wspomnieć, że mimo zapewnień wnioskodawców będzie on obciążał budżet państwa. Mając jednak na względzie, że najpoważniejszy z zarzutów, czyli niezgodność z prawem Unii Europejskiej, omówiony został podczas posiedzenia Komisji Ustawodawczej, oraz mając świadomość istotności omawianego projektu, Koło Poselskie Wolni i Solidarni będzie głosować za dalszym procedowaniem. Liczymy, że podczas dyskusji w komisji wypracowane zostaną rozwiązania, które nie będą budziły aż tylu zastrzeżeń. Dziękuję bardzo.
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Proponowane zmiany mają pozwolić na zastąpienie instytucji ubezwłasnowolnienia instytucjami opiekuna prawnego i opiekuna medycznego. Pojawia się również nowe określenie - osoby niepełnosprawnej intelektualnie. To bardzo istotne i ważne dla tematu, który jest zaniedbany. Proponowane zmiany dopuszczą osoby, ludzi z niepełnosprawnością intelektualną do współdecydowania o ważnych dla nich sprawach życiowych. Niezwykle istotne w całym tym ważnym przedsięwzięciu jest jednak to, żeby opiekunowie rzeczywiście pozwalali swoim podopiecznym współdecydować. Może się bowiem zdarzyć tak, że zaczną o wszystkim decydować sami. Chciałabym zapytać posłów wnioskodawców, czy jest takie zagrożenie i czy będą narzędzia prawne, by takie sytuacje kontrolować. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Gonciarz
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie ulega wątpliwości, że wnioskodawcom tej ustawy przyświecał wspaniały cel, tj. zapewnienie osobom niepełnosprawnym należytej ochrony i pomocy w czynnościach prawnych. W projekcie ustawy bardzo często używany jest termin ˝osoba niepełnosprawna intelektualnie˝. Moje pytanie dotyczy tego, jakiej grupy osób miałaby ta ustawa dotyczyć. Jaki krąg osób miałby zostać objęty projektowaną regulacją? W żadnym akcie normatywnym nie ma bowiem definicji osoby niepełnosprawnej intelektualnie. Ze względu na brak definicji czy też wyznaczników określających granice przynależności do takiej kategorii w praktyce będzie niezwykle trudno ocenić, czy dana osoba ze stwierdzeniem niepełnosprawności jest osobą niepełnosprawną intelektualnie, czy też nie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ewa Drozd
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ideą różnych podejmowanych działań jest włączanie osób niepełnosprawnych, w tym również osób niepełnosprawnych intelektualnie, w życie społeczne. Niestety instytucja ubezwłasnowolnienia przeczy wszystkim tym założeniom i wyklucza te osoby z życia społecznego. Wobec tego idea, którą prezentujecie państwo w projekcie ustawy, jest właściwym kierunkiem. Ale jak to zwykle bywa, diabeł tkwi w szczegółach. Czy nie obawiacie się, że tak skonstruowana ustawa wprowadzi chaos w obecnie funkcjonującym systemie, gdzie funkcjonuje już opiekun prawny, kurator i kurator dla osób niepełnosprawnych? Zakładacie państwo, że sąd określi opiekuna. A kto poniesie odpowiedzialność za sprawowanie tej formy opieki? Czemu tak ograniczyliście katalog osób i podmiotów, które mogą wnioskować o opiekuna medycznego? Często bywa, że rodzina nie jest tym zainteresowana i nie złoży takiego wniosku. (Dzwonek) To są pytania, na które należałoby odpowiedzieć, ale, jak powiedziałam, idziemy w dobrym kierunku. Dziękuję.
Mówca: Agnieszka Hanajczyk
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Pytanie do przedstawiciela wnioskodawców. Niewątpliwie kierunek jest słuszny - to zdanie często się powtarza. Ubezwłasnowolnienie w sposób oczywisty nie służy już celom, do realizacji których zostało wprowadzone. Ale chcę zapytać, pani poseł: Czy macie państwo wiedzę, ile osób jest ubezwłasnowolnionych całkowicie? Ile było takich sytuacji z wystąpieniem do sądu, aby to ubezwłasnowolnienie zmienić? I czy w ogóle braliście pod uwagę to - bo takie postulaty są, i nie są to postulaty wzięte z powietrza - żeby w ogóle wykluczyć ubezwłasnowolnienie całkowite, które w dzisiejszych czasach, kiedy cały czas mówimy o integracji, o edukacji przedszkolnej, o aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych intelektualnie, przeczy tym zamiarom? Czy w ogóle państwo zgłębiliście ten problem? Dziękuję bardzo.
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałam na początek powiedzieć, że to nie jest tak, że te zmiany, które są proponowane, są zmianami bardzo drobnymi, które niewiele zmienią, tylko poprawią sytuację osób niepełnosprawnych intelektualnie. Jak podkreślił Sąd Najwyższy w swojej opinii, Kodeks cywilny, kodeksy w ogóle są najdonioślejszymi po konstytucji aktami prawnymi w polskim porządku prawnym. I chciałabym zapytać wnioskodawców o zapis proponowanego art. 15 w Kodeksie cywilnym. Zapisujecie państwo, że osoby niepełnosprawne intelektualnie, którym ustanowiono opiekuna prawnego, mają ograniczoną zdolność prawną. Dlaczego dotąd Kodeks cywilny w ogóle nie znał ograniczenia zdolności prawnej? Każdy człowiek od urodzenia do śmierci ma tę zdolność prawną, czyli może być podmiotem praw i obowiązków. Dlaczego państwo chcecie tym osobom tę zdolność prawną ograniczać? Czegoś takiego nie ma. Też nie kwestionujemy, że zmiany są potrzebne. (Dzwonek) Poprzednio nie miałam czasu dokończyć swojego wystąpienia.
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie marszałku, bo przedtem nie zdążyłam. W imieniu klubu pragnę złożyć wniosek jednak o odrzucenie w pierwszym czytaniu tego projektu, ponieważ tych nieprecyzyjnych zapisów, tak jak podkreślił Sąd Najwyższy, tej wielości uchybień nie da się doprecyzować w czasie prac komisji, potrzebne jest nowe uregulowanie. I tak jak pani poseł z Nowoczesnej mówiła, usiądźmy wspólnie, ale to musi zrobić instytucja, co też było podkreślane, która całościowo te zmiany zaproponuje i dokładnie rozpatrzy. Dlatego też w imieniu mojego Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość zgłaszam wniosek o odrzucenie w pierwszym czytaniu. Dziękuję.
Mówca: Gabriela Lenartowicz
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałabym zapytać wnioskodawców o to, czy pochylaliście się państwo, czy rozważaliście - jeśli nie, to postuluję rozważenie tych kwestii w toku prac w komisjach - kwestię dotyczącą sytuacji osób niepełnosprawnych, głównie intelektualnie, które znajdują się pod opieką samotnych opiekunów, a także kwestię ich sytuacji prawnej, kiedy nagle opiekunowie ulegają wypadkowi bądź zachorują. W tej chwili nie ma instrumentarium prawnego, które by pozwalało szybko reagować na taką sytuację. Do mojego biura poselskiego zgłaszają się osoby właśnie w takiej sytuacji z obawą, że w razie nagłego zachorowania, także ze względu na zaawansowany wiek, ich podopieczny, z którym ze względu na ograniczenie intelektualne jest nawet utrudniony kontakt - trudny także ze względu na emocjonalny charakter - pozostanie bez opieki. (Dzwonek) Apeluję właśnie o zajęcie się tym tematem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Buda
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Chciałbym zapytać wnioskodawców, na czym miałoby polegać ograniczenie zdolności prawnej osób niepełnosprawnych intelektualnie. To jest formuła prawu cywilnemu nieznana. Oznaczałoby to, że te osoby miałyby mniejsze prawa niż dzieci narodzone. To znaczy, że nie byłyby podmiotem praw i obowiązków. Na czym miałoby to polegać? W zasadzie to jest krok jeszcze dalej idący niż całkowite ubezwłasnowolnienie. I sądzę, że na pewno wnioskodawcy nie o to chodziło, a wyszedł z tego taki twór. To jest nie do zaakceptowania, żeby kwestionować dzisiaj w demokratycznym państwie zdolność prawną. My możemy rozmawiać o zakresie zdolności czynności prawnej, ale na pewno nie o zdolności prawnej, bo to jest przyrodzona kompetencja zapisana w każdym kodeksie, w każdym kraju europejskim, także u nas. Tak że chciałbym zapytać, na czym miałoby to ograniczenie prawa polegać. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Buda
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość chciałbym przedstawić opinię o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy Kodeks cywilny, a konkretnie o zmianie zapisów dotyczących umowy o roboty budowlane. Trzeba przyznać, że projekt jest odpowiedzią na problemy, które pojawiają się w praktyce w związku ze stosowaniem tych przepisów, ponieważ orzecznictwo w gruncie rzeczy dopuściło stosowanie tzw. zgody dorozumianej na przyjęcie solidarnej odpowiedzialności przez inwestora za zapłatę na rzecz podwykonawcy. Wobec tego często dochodziło do takich sytuacji, że sąd dopiero po wielu latach rozstrzygał, czy doszło do dorozumianej zgody, czy nie i czy faktycznie inwestor ma zapłacić podwykonawcy, zaś podwykonawca te pieniądze otrzyma. Rodziło to szereg negatywnych konsekwencji, chociażby takich, że inwestor wielokrotnie rozliczał daną inwestycję w jakimś przedziale czasowym i nie było możliwości zabezpieczenia środków na ten cel albo podwykonawca dopiero w terminie bliskim przedawnienia zwracał się do inwestora o zapłatę, natomiast inwestor nie był przygotowany chociażby finansowo do tego, żeby zaspokoić tego rodzaju roszczenie. Jest jedna wątpliwość dotycząca tych zapisów, mianowicie taka, czy wprowadzenie obowiązku pisemnej zgody na przyjęcie odpowiedzialności solidarnej przez inwestora doprowadzi do upowszechnienia zgłaszania podwykonawców i ich zabezpieczenia, czy też inwestorzy będą jednak odmawiać, co doprowadzi do takiej sytuacji, że w praktyce tego zabezpieczenia płatności na rzecz podwykonawcy będzie mniej. Mam nadzieję, że podwykonawcy będą na tyle zapobiegliwi, że przy wszelkich takich umowach, w przypadku których nie będzie pisemnej gwarancji inwestora, najczęściej nie będą wchodzili w tego rodzaju biznes i nie będą ryzykowali, że w razie problemów finansowych wykonawcy nie otrzymają zapłaty. Chciałbym również zwrócić uwagę na pewien problem i na pewną okoliczność dotyczącą podwójnej zapłaty przez inwestora. (Poseł Grzegorz Długi: Panie pośle, na jakim świecie pan żyje.) Otóż może dojść do takiej sytuacji, kiedy inwestor będzie zobowiązany do zapłaty dwa razy za tę samą pracę, tzn. zapłaci wykonawcy, który na przykład upadnie, a następnie podwykonawca zwróci się o zapłatę ponownie i w tej sytuacji inwestor będzie zobowiązany zapłacić po raz drugi. Ta sprawa wymaga doprecyzowania. W związku z tym w imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość wnoszę o skierowanie projektu do komisji w celu dalszych prac i jego dopracowania. Dziękuję bardzo.
Mówca: Gabriela Lenartowicz
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

...ale należy to zrobić bezwzględnie fachowo. Nie można złego prawa poprawiać jeszcze gorszym. Dziękuję.
Mówca: Grzegorz Długi
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

...wykorzystać orzecznictwo sądowe, a nie iść przeciwko orzecznictwu. Dlatego klub będzie zdecydowanie za odrzuceniem projektu ustawy w pierwszym czytaniu. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Zwiercan
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko w sprawie senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks cywilny. W 2003 r. po serii nadużyć, które wiele firm podwykonawczych, w większości małych, rodzinnych biznesów, doprowadziło do bankructwa przez niewypłacenie im należności za wykonaną pracę, wprowadzono do ustawy Kodeks cywilny art. 647 1 . Zapisy tego artykułu miały zabezpieczyć interesy podwykonawców, którzy w przypadku nieotrzymania należnego im wynagrodzenia od zatrudniających ich wykonawców mogli dochodzić swoich honorariów od inwestorów. Oprócz solidarnej odpowiedzialności inwestora i wykonawcy wspomniany artykuł wprowadził instytucję dorozumianej zgody inwestora na zawarcie przez wykonawcę umowy na roboty budowlane z podwykonawcą. Jak wskazują projektodawcy oraz autorzy petycji, której postulaty realizują omawiane propozycje regulacji, rozwiązania, których celem była ochrona podwykonawców, zaczęły jednocześnie obciążać dodatkowym ryzykiem inwestorów. W przypadku bowiem określonych sytuacji są oni zobowiązani do poniesienia kosztów dwa razy: wypłacając należność najpierw nieuczciwemu wykonawcy, zaś później poszkodowanemu podwykonawcy. Procedowany projekt ustawy budzi wiele kontrowersji. Według omawianego rozwiązania inwestora obowiązywałaby solidarna odpowiedzialność w przypadku wyrażenia przez niego pisemnej zgody na zatrudnienie podwykonawców, zaś w przypadku wyrażenia zgody w sposób milczący odpowiedzialność ta by nie obowiązywała. Według przeciwników tej nowelizacji oczywistym faktem jest, że jeśli inwestor uzyska możliwość uwolnienia się od solidarnej odpowiedzialności, nie udzielając pisemnego potwierdzenia podwykonawcy, to będzie z tej możliwości korzystał i w praktyce solidarność taka nie będzie powstawać. Przekłada się to na ponowny brak ochrony dla podwykonawców, którzy nie mając gwarancji otrzymania pieniędzy za wykonaną pracę, będą zwiększać koszty finansowania. Według zwolenników omawiana nowela wyrównuje pozycje rynkowe inwestora i podwykonawcy, wprowadzając korzystne zmiany zarówno dla jednej, jak i dla drugiej strony. Dla podwykonawcy bowiem jest to jasny sygnał, że jeśli chce, by solidarna odpowiedzialność obowiązywała, to musi uzyskać pisemną zgodę inwestora. Dla inwestora zaś jest to wprowadzenie dodatkowej ochrony, która zmniejsza ryzyko podejmowanych inwestycji. Nie przychylając się w swojej opinii do żadnej z przedstawianych argumentacji, mając jednocześnie na względzie, że w celu wypracowania najlepszego rozwiązania konieczne są dalsze prace nad omawianymi regulacjami, Koło Poselskie Wolni i Solidarni będzie głosować za dalszym procedowaniem ustawy. Dziękuję.
Mówca: Stefan Romecki
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Proponowana zmiana jest korzystna tylko dla inwestorów. W przypadku kiedy inwestor nie wyrazi pisemnej zgody na umowę między wykonawcą a podwykonawcą, odpowiedzialność za zapłatę wynagrodzenia zostanie przeniesiona na wykonawcę. Co za tym idzie? Podwykonawca będzie narażony na brak zapłaty za faktyczne wykonanie robót. Projektowana zmiana z łatwością może obrócić się przeciwko podmiotom słabszym ekonomicznie - podwykonawcom. W związku z powyższych chciałbym zapytać: Czy celem proponowanej regulacji jest wzmocnienie pozycji inwestorów kosztem dziesiątek, a może nawet setek tysięcy przedsiębiorstw budowlanych w naszym kraju? Dziękuję za uwagę. Dodam jeszcze, że pamiętamy przypadek autostrad, kiedy polskie firmy padały. O to jest obawa. Dziękuję.
Mówca: Barbara Dolniak
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Wykładnia systemowa, tj. wprowadzenie wymogu formy pisemnej pod rygorem nieważności w § 2, przemawia za stanowiskiem, że wymóg formy pisemnej dotyczy tylko zgody inwestora, natomiast odpowiedzialność wykonawców i podwykonawców wobec dalszych podwykonawców pozostałaby bez zmian. Pytam więc: Jak to się ma do równego traktowania stron umowy i podmiotów wobec prawa? Czy to jest celowy zapis, czy niedopatrzenie? Jeżeli tak, to co było tego przyczyną? Mam również pytanie: W jakim kierunku zmierzają prace Ministerstwa Sprawiedliwości w zakresie tego przepisu - a w szczególności - czy w tym samym, co projekt senacki? Bardzo dziękuję.
Mówca: Jerzy Meysztowicz
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Senatorze! Mam takie pytanie: Jaką mamy pewność, że rzeczywiście tym zapisem jesteśmy w stanie ochronić podwykonawców, którzy bardzo często w wyniku błędów w ustawie o zamówieniach publicznych i konieczności wybrania najtańszej oferty, która na dobrą sprawę bardzo często jest powyżej kosztorysu inwestycyjnego, nawet nie jest zgodna z kosztorysem inwestycyjnym, dlatego że inwestor w każdej chwili może wybrać wykonawcę, który nie będzie na niego nalegał, żeby uzyskać takie oświadczenie na piśmie... Wtedy inwestor nie będzie naciskał, nie będzie miał żadnego problemu z uzyskaniem takiego kontraktu, a osoba zlecająca pozbędzie się tej współodpowiedzialności. Nie mamy żadnych instrumentów, żeby przymusić do tego, żeby rzeczywiście dochodziło do podpisywania (Dzwonek) tego typu umów. Dziękuję.
Mówca: Waldemar Buda
Data: 2016-09-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać reprezentanta wnioskodawców, czy również widzi problem polegający na potrzebie doregulowania, przynajmniej ograniczenia, jeśli nie wyeliminowania sytuacji, w której zdarza się, że inwestor w związku z solidarną odpowiedzialnością ponosi podwójny ciężar zapłaty, czyli płaci dwukrotnie: na rzecz wykonawcy i na rzecz podwykonawcy? Dziękuję bardzo.