Mówca: Andrzej Czerwiński
Data: 2019-02-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Na początku powiem, że będziemy popierać projekt tej ustawy. To, że bezpieczeństwo państwa ma priorytety, na tej sali większość ludzi wie i zdaje sobie z tego sprawę. Ale jest kilka uwag, które chciałbym przy tej okazji przekazać. Przy inwestycjach tzw. liniowych, które wymagają przejścia przez wiele działek, jest zawsze sporo problemów i to o tym wszyscy wiemy. Ci, którzy chcieli cokolwiek społecznego robić, znają problem czasem świadomego wykupywania wąskiej działki po to, żeby negocjować z komitetem organizacyjnym pewne warunki, na których jest okazja do zarobienia. I pomijając bezpieczeństwo państwa, można mówić o takich sprawach, jakie kiedyś były w Szczyrku, przy wyciągu. Przez 2 lata wyciąg nie działał. Wszystko grało, tylko że ktoś wykorzystał prawo do tego, żeby blokować wyciąg. Były nawet komitety budowy kościołów, gdzie też ktoś chciał zarabiać na tym i zarabiał. Krótko mówiąc, w społeczności są różne interesy różnych grup. A jeśli społeczność ma przed sobą oczekiwania co do dostaw dóbr takich jak transport, energia, gaz, paliwo, to nie może też pozwolić na to, żeby przez czyjeś obstrukcyjne działanie tego powszechnego, oczekiwanego dobra po prostu nie miała. Inna sprawa, że wszelkiego typu specustawy są specjalne i nie powinny być powszechne. My jako poprzedni rząd poszliśmy drogą specustaw, żeby nie było wątpliwości. W 2012 r. była decyzja o Euro w Polsce i na Ukrainie i trzeba było zrobić na określony czas autostrady, dlatego ustawa była przygotowana. Ostatnią ustawą w naszych rękach była ustawa o zmianie prawa dotyczącego wyprowadzenia mocy z elektrowni, a konkretnie dotyczyło to Kozienic. Elektrownia wybudowana, ale co z tego, jeżeli nie można wyprowadzić mocy do systemu. Potrzeba było tej ustawy i ona powstała szybko. O terminalu, o gazoporcie wszyscy wiemy, jak to było. Rodzi się pytanie, czy paliwo, które w tej chwili obejmuje też projekt tej specustawy, jest tak ważnym dzisiaj tematem, że musi być też specustawa, czy nie można przygotować czegoś szerszego. Tu, panie ministrze, nie chciałbym wrzucać kamyka do pana ogródka, ale muszę wrzucić do ogródka rządu, do premiera, ponieważ, żeby państwo współdziałało, powinno być skoordynowane prawo. Mówiliśmy kiedyś wspólnie przecież na naszych jeszcze poprzednich spotkaniach, że powinniśmy mieć plany energetyczne państwa, że powinny być w ciągu wielu lat wypracowane kanały komunikacyjne, które są zarezerwowane planistycznie po to, żeby te ważne inwestycje były prowadzone. Pan robi w swoim zakresie to, co do pana należy, ale nie ma takich decyzji rządu, które by te rzeczy koordynowały. Jeden przykład prawa atomowego i prawa o tzw. inwestycjach w energię jądrową. To trwało 3 lata, ale doszło do porozumienia, na jakich zasad można inwestować w elektrownię jądrową. I teraz skoncentrujmy się właśnie na tym, czego dotyczy akurat ta ustawa, nad którą procedujemy, czyli chodzi o przygotowanie inwestycji, a potem jej wykonanie. Chodzi tu też o skrócenie drogi czy pójście na pewne skróty, bez dyskusji publicznej, ale również o wykorzystanie mocy państwa do tego, żeby decyzje inwestycyjne były podejmowane. I zostawiamy sprawę odszkodowań. Nikt nie powinien być pokrzywdzony z powodu tego, że jego własność zostanie przeznaczona na cel publiczny. To jest okej. Tylko teraz chodzi często o pośpiech. Dlatego złożę trzy poprawki. Chciałbym pana ministra poprosić o rozważenie tych poprawek. Wydaje mi się, że one porządkują pewne sprawy, czyli koordynują dawne specustawy z tym, co zawiera ten projekt. Po pierwsze, tam określono, że jest miesiąc na wydanie decyzji. (Dzwonek) Określenie ˝miesiąc˝ jest nieścisłe. Miesiąc to może być 29 dni, a może być też 31 dni. Dajmy tu 60.