Mówca: Sprawozdawca Iwona Śledzińska-Katarasińska
Data: 2012-09-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Mam zaszczyt w imieniu Komisji Kultury i Środków Przekazu przedstawić sprawozdanie o projektach ustaw o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji, które były przedmiotem prac komisji oraz powołanej przez komisję podkomisji. Ostatecznie sprawozdanie jest efektem przyjęcia sprawozdania podkomisji przez komisję. Projekty były dwa, jeden poselski, drugi senacki, ponieważ przedmiotem ustawy jest dostosowanie naszego systemu prawnego do wyroku Trybunału Konstytucyjnego, a Komisja Ustawodawcza Senatu niejako wyspecjalizowała się w tego typu rozwiązaniach, przyjęła na siebie obowiązek dokonywania takich właśnie zmian, a niezależnie od tego na wstępie prac przedstawiciele wnioskodawców projektu poselskiego stwierdzili, że przygotowali swój projekt dla pewnego bezpieczeństwa, choć oczywiście gotowi są pracować w oparciu o projekt senacki. Wyrok Trybunału z 19 lipca 2011 r. dotyczył nieprawidłowości polegającej na tym, że w ustawie o radiofonii i telewizji wysokość opłat koncesyjnych była ustalana na mocy ustawy w rozporządzeniu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, tymczasem zarówno wszelkie podatki, jak i daniny publiczne muszą być regulowane ustawowo, a przynajmniej powinny być wskazane jakieś granice, widełki, w których te opłaty mają się mieścić. I tego dotyczy zmiana. Nie polega ona tylko i wyłącznie na mechanicznym przeniesieniu treści rozporządzenia do ustawy. Przy okazji, niejako wykorzystując ten element, wskazano na nowy typ opłat, jaki nas może czekać w związku ze zmianą techniki nadawania z analogowej na cyfrową zarówno programów telewizyjnych, jak i radiowych. Więc tym razem katalog koncesji mamy bardzo szeroki i pełen. Jest to istotne uzupełnienie wszystkich regulacji dotyczących opłat. Zarówno projektodawcy, jak i komisja podzielają ten pogląd. Przyjęli oni sformułowanie, przedstawienie górnej granicy możliwych wysokości opłat, nie podając dolnej granicy. Ale wydaje się, że jest to wystarczające zabezpieczenie dla potencjalnych koncesjonariuszy, którzy będą wiedzieli, że opłata koncesyjna na pewno nie może przekroczyć jakiejś kwoty. Oczywiście Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji będzie miała możliwość, tym razem już w oparciu o rozporządzenie, zmniejszania tych opłat, tak jak będzie miała możliwość rozkładania ich na raty. Tu jest częściowo nowy przepis, chyba taki bardzo trafny, który mówi o rozłożeniu opłaty koncesyjnej na równe raty w ilości odpowiadającej ilości lat, na które jest przyznana koncesja. Nowa koncesja ma żywotność 10 lat, więc wtedy byłoby 10 rat, ale bywa, że jest zmiana koncesji i, powiedzmy, wygasa ona gdzieś po 5 czy 7 latach i wtedy musiałaby być mniejsza ilość rat. Komisja spierała się trochę o termin wejścia w życie ustawy, ostatecznie przyjęła legalistyczny punkt widzenia. Ponieważ w tej chwili mamy lukę prawną, ani nie obowiązuje to rozporządzenie uchylone przez Trybunał Konstytucyjny, ani nie ma nowego prawa, więc dla pewnego bezpieczeństwa, a także wygody podmiotów ubiegających się o koncesję ewentualnie chcieliśmy zaproponować, by ustawa weszła w życie z dniem ogłoszenia. Jednak od tego szlachetnego być może zamysłu odwiedli nas legislatorzy i sam przedstawiciel Senatu. Mogłoby to stworzyć niebezpieczny pretekst np. do ponownego zaskarżenia ustawy do Trybunału Konstytucyjnego, a nie taka jest nasza intencja. Wnoszę w imieniu komisji o uchwalenie projektu zawartego w druku nr 732. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)