Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-03-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko dotyczące sprawozdania z funkcjonowania ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie za lata 2010 i 2011 wraz ze stanowiskiem komisji. Jeśli chodzi o samo sprawozdanie, tak jak już tu przedmówcy wielokrotnie podkreślali, ciężko jest podsumowywać to, co już się wydarzyło. Mamy tutaj zestawienie, liczby, różne fakty, nie chciałbym tego powtarzać. Chciałbym natomiast skoncentrować się przede wszystkim na tym, że jest to chwila i czas także na złożenie podziękowań wszystkim stowarzyszeniom, organizacjom pożytku publicznego, bo często właśnie ci ludzie uczą nas, że można za darmo, bezinteresownie tworzyć lokalnie wielkie dzieła, można wspierać różne akcje, można po prostu, mówiąc po ludzku, pomagać innym. Za to należy im się cześć i podziękowanie. Jednocześnie, tak jak wszyscy tutaj wielokrotnie podkreślali, spotykamy się z tymi osobami, często także wspieramy różne przedsięwzięcia, angażujemy się w nie i tym samym słyszymy o problemach, z którymi oni spotykają się na co dzień. Myślę, że tutaj powinniśmy zwrócić uwagę właśnie na problemy tych osób, na to, by im pomóc. W czasie Euro 2012 na pewno przeżyliśmy pozytywny czas. Był to okres rozwoju wolontariatu wśród społeczeństwa, szczególnie wśród ludzi młodych, którzy często poświęcili swój czas i swoje pieniądze, by ta impreza, można powiedzieć, która promowała całą Polskę, udała się. Ta impreza niejako pokazała, że gdyby pewne przepisy, pewne zachęty, szczególnie ze strony organów, które mają takie możliwości, były większe, to być może i na co dzień ci ludzie mogliby lepiej, efektywniej, działać. Wszyscy zwracają uwagę na szczegółowość różnych sprawozdań, które zwłaszcza w przypadku mniejszych organizacji już na starcie niejako zabijają chęć działania, bo ludzie mówią, że więcej później jest problemów, więcej tych wszelkich raportów. Jak bowiem wiemy, nie wszystkie organizacje mają stałą działalność. Często pewne imprezy, pewne działania wynikają z potrzeby, z sytuacji lokalnej, na przykład z jakiegoś nieszczęścia czy czyjejś choroby. Wtedy ludzie potrafią się zorganizować, potrafią zorganizować zbiórkę, festyn. I później niestety często właśnie ze względu na tę odpowiedzialność wynikającą ze sprawozdań tego brakuje. Ktoś, kto już to przejdzie, później, następnym razem, mówi: już nie chcę tego robić, nie chcę kolejny raz przeżywać tego stresu czy płacić jakiegoś mandatu. A więc warto byłoby zastanowić się nad zmianami w przepisach prawnych, by jednak te procedury nie były aż tak szczegółowe i później tak restrykcyjnie przestrzegane. Jeśli chodzi o zbiórki, to często pojawia się postulat - szczególnie dotyczy to przypadków gdy osoby z danej rodziny, w której zdarzyło się jakieś nieszczęście, zdarzyła się choroba, o czym wielokrotnie donosiły też media, później były karane, bo niejednokrotnie nawet nie wiedziały, że muszą zgłosić taką zbiórkę publiczną - że być może warto byłoby zmienić przepisy, by w czasie trwania zbiórki była jeszcze możliwość korekty zgłoszenia, tak aby dana osoba, która, wiadomo, nie działa dla własnego zysku, tylko działa po to, by komuś pomóc, nie miała później jakichś kłopotów. Przedmówcy wielokrotnie podkreślali sprawę loterii fantowych. Wszyscy pamiętamy, szczególnie w środowisku wiejskim, jak strażacy i mieszkańcy pięknie się organizowali. Jeden przyniósł koguta, drugi przyniósł worek ziemniaków, odbywały się różne konkursy. Zbiórka była przeznaczona na dane potrzeby lokalnej społeczności, ale te przepisy, te 3,2 tys. zł, zabiły tę oddolną inicjatywę. Powinniśmy właśnie zastanowić się nad tym, żeby jednak to ułatwić, bo wszyscy wiemy, że tam nie było malwersacji takich jak w przypadku afery hazardowej, a odbiło się to rykoszetem i dostali ci ludzie, którzy rzeczywiście starali się jak najlepiej działać na rzecz lokalnej społeczności, dzięki czemu ta lokalna społeczność ożywała. Często pojawia się także postulat w sprawie przekazywanie tego 1% podatku z odpisu - niektórzy tak postulują - by w przyszłości zastanowić się, bo często ludzie jednak mają dylemat, na co to przeznaczyć, a można tylko i wyłącznie na konkretną organizację, czy jednak nie można by było nawet tej drobnej sumy rozbić i przeznaczyć na kilka organizacji, bo ludzie stają przed takim dylematem, czy tu, czy tu przekazać, a czasami nawet tę skromną sumę woleliby podzielić. Być może warte to jest także zastanowienia. Szkoły często zwracają uwagę, że kiedy przeprowadzają różne zbiórki, większe festyny z udziałem rodziców czy mieszkańców danych miast, to procedury są jednak pewnym utrudnieniem i wymagają tutaj bez potrzeby coraz to więcej pracy. Wcześniej moi przedmówcy podnosili kwestię zwiększania kwoty wolnej od podatku, jeżeli chodzi o stypendia. To także, myślę, by było dobrym wsparciem. Ogólnie można powiedzieć, że Polacy działają społecznie i chcą działać społecznie, i państwo ze swojej strony powinno umożliwiać im taką działalność, powinno zapewniać, by przede wszystkim procedury były tu prostsze. Powinni również państwo być może przeprowadzić jakąś akcję reklamową. Często wydaje się środki na jakieś tam bzdurne akcje, a tutaj jeżeli państwo by taką akcję prospołeczną zaplanowali, na pewno przyniosłaby ona efekty i zachęciła ludzi do tego. Szczególnie chodzi mi tutaj o wzrost liczby propozycji. Wszyscy wiemy, jaki procent społeczeństwa, dzieci i młodzieży, w Stanach Zjednoczonych bierze udział w wolontariacie. W Polsce wzrasta ten udział, ale lepiej zawsze zachęcać do rozwijania działalności, niż poprzestawać na tym, co już jest dobre. Klub Solidarnej Polski będzie głosował za przyjęciem tego sprawozdania.