PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Projekt budżetu na 2013 r. jest projektem trudnego budżetu. Rząd szuka oszczędności w różnych obszarach, w tym m.in. przez zamrożenie płac w sferze budżetowej. Powstają jednak wątpliwości, czy to zamrożenie płac będzie rygorystycznie przestrzegane w całej sferze budżetowej. Stąd pytanie, czy obecne zapisy nie są tak skonstruowane, że umożliwią ministrowi finansów wybiórcze odblokowywanie tych ograniczeń? Wątpliwości dotyczą też propozycji zabierania z Funduszu Pracy środków budżetowych na staże dla lekarzy. Była już o tym mowa. Staże też są potrzebne, tego nie kwestionujemy, ale powinny być finansowane z innych źródeł niż środki przeznaczone na walkę z bezrobociem. Stąd pytanie, dlaczego tymi zapisami pomniejsza się środki na aktywne formy walki z bezrobociem? Kolejne pytanie. Dlaczego przedłuża się o kolejny rok niekorzystne dla przedsiębiorców, mówił tu o tym kolega, zapisy dotyczące rozliczeń VAT za zakup samochodów z tzw. kratką i paliwo do tych samochodów? Czy podniesienie akcyzy na papierosy jest formą walki z paleniem tytoniu, czy też tylko wysysaniem pieniędzy z tej grupy obywateli? Czy drogie papierosy nie spotęgują rozwoju szarej strefy i przemytu papierosów głównie przez wschodnią granicę? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Henryk Kowalczyk
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! W trybie sprostowania chciałbym wyjaśnić, bo być może zostałem źle zrozumiany, kiedy mówiłem o 400 tys. bezrobotnych, którzy nie uzyskają miejsc pracy. Otóż miałem na myśli 400 tys. osób, które nie będą podlegać aktywizacji. Zdaję sobie sprawę z tego, że nie wszyscy uzyskają później stałe miejsca pracy. Szacuje się, że średnio około 60% osób zostaje trwale zaktywizowanych. To są różne działania, staże, roboty publiczne może najmniej, ale są takie działania jak tworzenie nowych miejsc pracy czy wznawianie działalności gospodarczej, które w praktyce odznaczają się stuprocentową skutecznością. Stąd warto podejmować takie starania, nawet gdyby to nie była stuprocentowa skuteczność - do tego będziemy dążyli i cieszę się, że ministerstwo pracy w tym przypadku je podejmuje - i stwarzać takie warunki, aby ta aktywizacja była jak najbardziej skuteczna. Jeśli nie będzie aktywizacji, to w ogóle nie będzie można mówić o aktywizacji iluś procent. A zatem to jest niezwykle konieczne. Mówiłem też o dochodach z tego tytułu, nawet od osób, które czasowo pracują w ramach różnych form aktywizacji. One też dają dochody do budżetu i do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, bo od interwencyjnych prac publicznych odprowadza się wszystkie składki. To miałem na myśli. Chciałbym jeszcze bardzo podziękować pani minister za rzeczowe i uczciwe odpowiedzi w odniesieniu do całej ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Postaram się w takim samym stylu. Nie chciałbym już fatygować pani minister, ale mówiąc o luce podatkowej, pani minister, powoływałem się również na badania Komisji Europejskiej i mówiłem o rezultacie tych badań. Średnio to jest około 12% przewidywanych wpływów w Unii Europejskiej, tylko w Polsce ta luka jest dwukrotnie większa. Mówiono o tym na konferencji, w zaprzyjaźnionych z rządem organizacjach. Rozumiem, że gdyby to mówiono na konferencji organizowanej przez Prawo i Sprawiedliwość, to rząd mógłby być ostrożny. Otóż na konferencji mówiono o tym, że w Polsce ta luka jest dwukrotnie większa niż średnio w Unii Europejskiej. Dlatego byłoby dobrze, gdyby minister finansów naprawdę tym się zainteresował i nie był tak bezradny w stosunku do tego dziurawego VAT. I druga kwestia. Pani minister, tak naprawdę to nie jest sprostowanie dotyczące bezpośrednio pani, ale coraz trudniej nam w ławach opozycyjnych pojąć, jak można jednym tchem mówić o 18-procentowym skumulowanym wzroście i jednocześnie przedstawiać projekt ustawy, który a to zabiera niepełnosprawnym, a to każe finansować staże. Pani minister, tego logicznie nie da się powiązać. Jeżeli mamy wzrost, i to aż taki, wyróżniający nas w całej Europie, to skąd bierze się to dziubdzianie tu i ówdzie po parę milionów. Przecież to jest potrójna księgowość. Pani minister, nie chciałbym być złym prorokiem, ale podobnie manipulowała liczbami Grecja w 2002 r., w 2003 r. W 2010 r. i w 2011 r. było to, co już widzieliśmy na ekranach telewizorów. Obyśmy do tego jako Polska nie doszli. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sprawozdawca Marek Krząkała
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panowie Ministrowie! Mam zaszczyt w imieniu Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Zdrowia przedstawić Wysokiej Izbie sprawozdanie o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Umowy ramowej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o współpracy transgranicznej w ratownictwie medycznym, podpisanej w Warszawie dnia 21 grudnia 2011 r., druki nr 721 i 788. W dniu 10 października br. Komisja Spraw Zagranicznych oraz Komisja Zdrowia rozpatrzyły niniejszy projekt ustawy i przeprowadziły pierwsze czytanie. W imieniu rządu projekt przedstawili podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych pan Maciej Szpunar oraz pan Cezary Rzemek, podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia, obecni na dzisiejszym posiedzeniu. Podpisanie umowy wynika z potrzeby zwiększenia bezpieczeństwa zdrowotnego w obszarze przygranicznym i zapewnienia obywatelom jak najszerszego dostępu do zespołów ratunkowych. Dotychczasowa współpraca służb ratowniczych obu państw opiera się przede wszystkim na przepisach umowy między naszymi krajami o wzajemnej pomocy podczas katastrof i klęsk żywiołowych lub innych poważnych wypadków, sporządzonej w Warszawie dnia 10 kwietnia 1997 r., oraz na podpisanych porozumieniach między Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i Administracji ze strony polskiej a ministerstwami spraw wewnętrznych Saksonii, Meklemburgii-Pomorza Przedniego oraz Brandenburgii ze strony niemieckiej. Celem rządowego projektu ustawy jest określenie ram prawnych współpracy w ratownictwie medycznym pomiędzy Polską a Niemcami i zapewnienie na obszarze przygranicznym jak najlepszych możliwości współdziałania oraz opieki medycznej w zakresie ratownictwa medycznego. Umowa gwarantuje szerszy dostęp do zespołów ratunkowych osobom, które stale lub czasowo przebywają na obszarze przygranicznym. Wprowadzone zmiany pozwolą na wysyłanie pojedynczego zespołu medycznego do każdej osoby w stanie nagłym, bez względu na posiadane obywatelstwo i status społeczny. Cała procedura będzie prostsza niż w dotychczasowych przepisach. Trzeba także podkreślić, że umowa ramowa to praktyczna realizacja idei dobrego sąsiedztwa na poziomie regionalnym. Ponadto nie rodzi dodatkowych skutków finansowych dla budżetu państwa, ponieważ wszystkie zadania będą realizowane w ramach środków przewidzianych na działalność zespołów ratownictwa medycznego. Nie jest również sprzeczna z prawem Unii Europejskiej. W trakcie dyskusji podczas pierwszego czytania wyjaśniono, że umowa jest bezkosztowa, a świadczenia są realizowane na zasadzie wzajemności. Ponadto pan minister zapewnił, że niezbędne zmiany w kilku ustawach zostaną niezwłocznie wprowadzone po ratyfikacji niniejszej umowy. Połączone komisje zakończyły prace nad projektem ustawy i zarekomendowały jednogłośnie Wysokiej Izbie przyjęcie bez poprawek projektu ustawy o ratyfikacji Umowy ramowej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o współpracy transgranicznej w ratownictwie medycznym. Dziękuję bardzo.
Mówca: Rajmund Miller
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Stanowisko klubu Platformy Obywatelskiej wobec projektu ustawy o ratyfikacji Umowy ramowej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o współpracy transgranicznej w ratownictwie medycznym, podpisanej w Warszawie dnia 21 grudnia 2011 r., druk sejmowy nr 721. Celem umowy, jak już mówił mój przedmówca, jest zapewnienie dostępu do zespołów ratunkowych obu stron osobom przebywającym stale lub czasowo na obszarze przygranicznym. Umowa określa normy prawne współpracy w ratownictwie medycznym pomiędzy Rzecząpospolitą Polską i Republiką Federalną Niemiec. Zawarte w niej zapisy rozszerzają zakres możliwości udzielania pomocy drugiej strony. Dotychczas warunki wzajemnej pomocy były ujęte w umowie z 1997 r. pomiędzy Polską a Niemcami o wzajemnej pomocy podczas katastrof i klęsk żywiołowych lub innych poważnych wypadków. Założeniem umowy ramowej jest udzielanie pomocy przez zespoły ratunkowe Rzeczypospolitej Polskiej albo Republiki Federalnej Niemiec znajdujące się najbliżej miejsca zdarzenia. Zawarta umowa przynosi pozytywne skutki społeczne poprzez zwiększenie bezpieczeństwa zdrowotnego w obszarze przygranicznym, ponieważ będzie obejmować wszystkie osoby fizyczne na tym terenie, które znajdą się w stanie znacznego pogorszenia zdrowia lub zagrożenia życia, wymagającego natychmiastowego przeprowadzenia czynności ratunkowych i leczenia. Umowa zwiększa zakres usług tzw. podmiotów leczniczych świadczących usługi w zakresie ratownictwa medycznego na terenach przygranicznych. W zakresie finansowym umowa nie spowoduje zaangażowania dodatkowych środków z budżetu państwa, jak również nie będzie powodowała zwiększenia liczby zespołów ratunkowych, które będą udzielały tych świadczeń. Jak mówił przedmówca, jest ona realizacją idei dobrego sąsiedztwa na poziomie regionalnym. Podstawą prawną zastosowania trybu ratyfikacji jest art. 89 ust. 1 pkt 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Klub Platformy Obywatelskiej pozytywnie ocenia rządowy projekt ustawy o ratyfikacji Umowy ramowej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o współpracy transgranicznej w ratownictwie medycznym. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Moskal
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko, opinię w sprawie rządowego projektu ustawy o ratyfikacji Umowy ramowej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o współpracy transgranicznej w ratownictwie medycznym, podpisanej w Warszawie dnia 21 grudnia 2011 r. (druki nr 721 i 788). Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 konstytucji umowa ta podlega ratyfikacji. Umowa ramowa dotyczy kwestii uregulowanych w ustawach o Państwowym Ratownictwie Medycznym, o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz o zawodach pielęgniarki i położnej. Umowy te wymagają pewnej zmiany. Natomiast jeśli chodzi o umowę ramową, jest to realizacja idei dobrego sąsiedztwa na poziomie regionalnym. Dotyczy to ze strony Polski województw zachodniopomorskiego, lubuskiego, dolnośląskiego oraz krajów związkowych Meklemburgii - Pomorza Przedniego, Brandenburgii i Saksonii. Poprzez zawarcie umowy ramowej określającej zasady współpracy transgranicznej rozszerza się dotychczasowe zadania realizowane w ramach systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne przez polskie zespoły ratunkowe o udzielanie pomocy medycznej każdej osobie w stanie nagłym, która stale lub czasowo przebywa na obszarze przygranicznym. Umowa przewiduje podpisanie porozumień wykonawczych. Porozumienia wykonawcze będą precyzowały między innymi zakres działań ratunkowych. W uzasadnieniu tej ustawy ratyfikacyjnej stwierdzono, że wdrożenie projektowanych rozwiązań nie będzie angażowało dodatkowych środków budżetu państwa w jakiejkolwiek fazie realizacji omawianego przedsięwzięcia. Prawo i Sprawiedliwość uważa, że to jest nieprawda. Jeżeli zerkniemy, czy spróbujemy dokładnie przeanalizować art. 4 ust. 3 pkt 12, art. 8 ust. 1 oraz art. 10 ust. 2 owej umowy, to dojdziemy do przekonania, że są to dodatkowe koszty, między innymi posiedzeń komisji wspólnej czy dodatkowych usług świadczonych w ramach realizacji tych zadań. Niezależnie od tego jest to dobry kierunek - żeby współpraca przygraniczna właściwie się rozwijała. Jeszcze przypomnę, że umowa ramowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec to między innymi preambuła, 15 artykułów i załącznik. Prawo i Sprawiedliwość jest za przyjęciem proponowanej ustawy ratyfikacyjnej. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Ruch Palikota mam zaszczyt przedstawić stanowisko co do projektu ustawy o ratyfikacji Umowy ramowej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o współpracy transgranicznej w ratownictwie medycznym, podpisanej w Warszawie dnia 21 grudnia 2011 r. (druk nr 721). Już na wstępie chciałbym powiedzieć, że nasz klub poprze ratyfikację tej umowy, dlatego że to po prostu służy ludziom. Natomiast chciałbym zwrócić uwagę na to, że dzisiaj powinniśmy debatować nie o ustawie ratyfikacyjnej, tylko w ogóle o tym, w jaki sposób tego typu umowy, szczególnie transgraniczne, przyjmować poza Wysoką Izbą. Po prostu tę umowę wystarczyło podpisać i zrealizować. Jeżeli panowie ministrowie spojrzycie do tej umowy, do jej wnętrza, to zapoznacie się z kilkoma fragmentami, w których trzeba podpisać indywidualne umowy, na przykład o rozliczeniach finansowych. A więc uważam, że ta procedura w pewnym sensie utrudnia, bo za chwilę będziemy uchwalali następną ustawę, po podpisaniu kolejnej podobnej umowy na przykład z innym krajem. Taka sytuacja tworzy dyskomfort, dlatego że musi obradować komisja, w tym przypadku Komisja Zdrowia połączona z Komisją Spraw Zagranicznych, my też oczywiście musimy na tej sali za każdym razem debatować. A więc sugerowałbym, żeby zastanowić się nad takim rozwiązaniem, które sprawi, że proste umowy, bo to jest prosta umowa, będą przyjmowane w innej formule prawnej. Myślę, że jest miejsce i czas, żeby nad tym się pochylić. Oczywiście treść tej umowy jest treścią standardową, korzystną dla wszystkich stron, a przede wszystkim dla obywateli naszych sąsiadujących ze sobą państw. Nie zgłaszamy żadnych uwag do treści umowy ani załącznika, dlatego że, jak wcześniej powiedziałem, jest to wszystko oczywiście poprawne. Natomiast chciałbym zwrócić uwagę na pewnego rodzaju problem językowy związany z tym, co pojawiło się w tekście pana prezydenta, który podaje do powszechnej wiadomości, że ˝zaznajomił się˝ z powyższą ustawą. Ja rozumiem, że to jest pomyłka w druku, bo powinien zapoznać się z ustawą. Zaznajomić się z ustawą - to rzeczywiście jest bardzo trudne. Jeszcze raz powtarzam, klub Ruchu Palikota w pełni poprze tę ratyfikację. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jacek Czerniak
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej dotyczące rządowego projektu ustawy o ratyfikacji Umowy ramowej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o współpracy transgranicznej w ratownictwie medycznym, podpisanej w Warszawie dnia 21 grudnia 2011 r., druk nr 721. Ta umowa ramowa wynikała przede wszystkim z potrzeby zwiększenia bezpieczeństwa zdrowotnego na obszarze przygranicznym. Głównym celem zawarcia umowy ramowej jest zapewnienie możliwości jak najszerszego dostępu do zespołów ratunkowych osobom, które stale lub czasowo przebywają na obszarze przygranicznym. Umowa ramowa to praktyczna realizacja, jak było wcześniej wspominane, idei dobrego sąsiedztwa, oczywiście na poziomie regionalnym. Po stronie polskiej umowa ramowa dotyczy przede wszystkim województw: zachodniopomorskiego, lubuskiego i dolnośląskiego, powoduje konieczność uwzględnienia jej postanowień w wojewódzkich planach działania systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne oraz dotyczy odpowiednich terytoriów po stronie niemieckiej - wspomnianych krajów związkowych: Meklemburgii - Pomorza Przedniego, Brandenburgii i Saksonii. Umowa ramowa dotyczy kwestii uregulowanych w następujących polskich ustawach: o Państwowym Ratownictwie Medycznym, o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz o zawodach pielęgniarki i położnej. W związku z tym, że umowa ramowa dotyczy kwestii uregulowanych w ustawach, podlega ratyfikacji, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował za przyjęciem ustawy o ratyfikacji tej umowy ramowej. Dziękuję bardzo za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Leszek Dobrzyński
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowni Zebrani! Krótko, zwięźle i na temat. Idea jest jak najbardziej prawidłowa - ratowanie życia, niesienie pomocy na tych terenach i wzajemna wymiana są w takich wypadkach rzeczywiście bardzo potrzebne. Natomiast mam jedno pytanie: Jak to wygląda od strony technicznej? Czy jesteśmy na to w pełni przygotowani? Rozumiem, że muszą być spełnione pewne standardy, zarówno jeżeli chodzi o łączność, jak i skład takiego zespołu, nie wiem, tłumaczy czy coś w tym stylu, żeby nie doszło do jakichś nieporozumień. To tyle. Dziękuję pięknie. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Moskal
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Państwo Ministrowie! Mam trzy pytania. Pierwsze dotyczy art. 4 tej umowy, mianowicie ust. 1 tego artykułu, który brzmi: W celu realizacji umowy ramowej mogą być zawierane porozumienia o współpracy. Co to znaczy: mogą? Jak państwo przewidujecie, czy będą i kiedy? Czy macie taką wiedzę? Bo z tego zapisu wynika, że porozumienie może w ogóle nie być zawarte, więc ta umowa będzie martwa. Kolejna sprawa dotyczy ust. 2. Chodzi o pewną odpowiedniość czy adekwatność. Porozumienie może być zawierane ze strony Niemiec przez kraje związkowe oraz powiaty i miasta na prawach powiatów, natomiast ze strony polskiej mogą je zawierać tylko wojewodowie. Jak państwo na to pytanie odpowiedzą? Dlaczego nie ma tej odpowiedniości? Art. 8, chodzi o koszty. Kwestie związane z przejęciem kosztów działań ratunkowych uregulowane zostaną w porozumieniach o współpracy, o których była mowa (Dzwonek) w art. 4. Powinny one przewidywać koszty transgranicznych działań ratunkowych i nie będą one zwracane państwu udzielającemu pomocy, czyli tutaj mogą być koszty z naszej strony. Natomiast art. 10, chodzi o komisję wspólną, po pierwsze, kto będzie ją powoływał, ilu członków państwo przewidujecie i jakie będą koszty? Z ust. 2 wynika, że koszty organizacji posiedzenia komisji wspólnej ponosi organizująca posiedzenie, umawiająca się strona. Jakie koszty przewidujecie, jak duży jest ten organ? Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam pytanie związane bezpośrednio z zapisem w umowie. Otóż w umowie, przynajmniej w tej formie umowy, nie zawarto formuły rozliczeń finansowych. Tam jest taki fragment, w którym jest deklaracja, że podpiszemy właściwe umowy rozliczeniowo-finansowe. Chciałem zapytać pana ministra, w jaki sposób będziemy podpisywali umowę z 1300 niemieckich kas chorych? Są to przedsiębiorstwa integralne i nie działają, jak nasz NFZ, na zasadzie terytorialnej, to znaczy nie działają w jakimś, powiedzmy, zrzeszeniu czy w jakiejś większej formule, tylko każda jest indywidualna. Czy ministerstwo posiada wiedzę, w jaki sposób zawrze tego typu umowy i czy to będą indywidualne umowy, czy to po prostu będzie jedna umowa? (Dzwonek) Wygląda na to, że ministerstwo ze strony Niemiec takiej umowy po prostu nie będzie mogło zawrzeć. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Krząkała
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Ja króciutko, panie marszałku. Chciałbym przede wszystkim podziękować klubom za poparcie projektu ustawy, mimo wątpliwości związanych czy to z kosztami, czy z trybem ratyfikacji. Chciałem również wyrazić uznanie za jakość tłumaczenia, ponieważ jako germanista, tłumacz przysięgły języka niemieckiego, mogę coś w tej materii powiedzieć. Chciałbym również podziękować za przybycie przedstawicielce ambasady Niemiec pani Ulrike Geith, która poświęciła swój czas i obserwuje obrady z galerii. Świadczy to o tym, że ta ustawa jest niezwykle ważna, konieczna i należy ją jak najszybciej przyjąć. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Fedorowicz
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska zaopiniować poselski projekt uchwały w związku z 70. rocznicą powstania Narodowych Sił Zbrojnych. Projekt mówi o fakcie historycznym. Rzeczywiście 70 lat temu we wrześniu 1942 r. powstały Narodowe Siły Zbrojne jako jedna z trzech największych organizacji wojskowych walczących o wolną Polskę - to w pierwszym akapicie. Mówię o kolejnym historycznym fakcie, że Narodowe Siły Zbrojne zostały utworzone przez działaczy ruchu narodowego, i to jest ich wielka zasługa, akcentujących walkę z okupantem niemieckim i sowieckim. Projekt mówi, nie interpretując historii, o tym, że postulatem Narodowych Sił Zbrojnych, ich środowiska politycznego była walka o polskie Ziemie Zachodnie. Mówi też o tym, że Narodowe Siły Zbrojne były podległe legalnym władzom RP na uchodźstwie. Mówi też o tragedii i dramacie tych ludzi, o walce po zakończeniu II wojny światowej, o walce o wolność. Oczywiście byłem na posiedzeniu komisji jako jeden z jej członków i muszę powiedzieć, że to było jedno z najspokojniejszych i najbardziej merytorycznych posiedzeń komisji, za co oczywiście dziękuję wszystkim, dlatego że nie interpretujemy historii, która jak gdyby jest w świadomości wszystkich albo trzech pokoleń Polaków. Nie toczymy sporu na sejmowej mównicy na temat polityczności czy apolityczności, natomiast oddajemy hołd i czcimy pamięć ludzi, którzy nie patrząc na polityczne konotacje, oddali swoje życie i zdrowie w walce o wolną Polskę. Klub Platformy Obywatelskiej będzie głosował za przyjęciem projektu uchwały. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nasz klub oczywiście poprze projekt uchwały. Poprze, dlatego że należy się to żołnierzom Narodowych Sił Zbrojnych. Żołnierzom, którzy byli mordowani, torturowani, więzieni, prześladowani i inwigilowani do końca PRL-u. Żołnierze Narodowych Sił Zbrojnych nie wywołali wojny domowej, nie współpracowali z Niemcami, nie mordowali Żydów, a o to ich komunistyczna propaganda oskarżała przez lata. Pochodzę z Bielska-Białej. Tam po wojnie działały, walczyły Narodowe Siły Zbrojne, oddziały VII Okręgu NSZ pod dowództwem kapitana Henryka Flamy. Komuniści nie mogli pokonać ich w walce, uciekli się do prowokacji, wprowadzili do oddziału dwóch swoich agentów, którzy jako rzekomo prawdziwe przedstawili fałszywe rozkazy wyjazdu na Zachód. W trakcie tego wyjazdu UB w potworny sposób zamordowało prawie 200 żołnierzy. Część wysadzono w powietrze we wcześniej zaminowanym baraku, innych otruto alkoholem, tych, którzy jeszcze żyli, zabito metodą katyńską. Jest taka książka ˝Dobić wroga˝ pana prokuratora Piątka i pana redaktora Kurpierza wydana dzięki IPN-owi. Jest tam opis, jak UB przesłuchiwało żołnierzy NSZ - jak polewali benzyną nogę jednego z żołnierzy, podpalali, gasili i znowu polewali, znowu podpalali, wkładali między palce nasączone benzyną szmaty i podpalali albo jak bili 14-letnie dziewczynki pejczem zakończonym metalową kulą. (Dzwonek) Należy się nasza pamięć żołnierzom Narodowych Sił Zbrojnych. I z tego miejsca chciałbym podziękować również członkom komisji kultury rozumiejącym tę potrzebę uczczenia i upamiętnienia żołnierzy NSZ, którzy ponieśli wielkie ofiary, a którzy do tej pory niestety nie są właściwie przez historię ocenieni i docenieni. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)