Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2016-02-25 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jest mi niezmiernie przyjemnie przedstawić stanowisko klubu Kukiz’15 w sprawie ustawy zmieniającej ustawę Prawo łowieckie. Środowiska rolnicze od lat domagały się zmian w ustawie Prawo łowieckie. Nie ulega wątpliwości, że dotychczasowe uregulowania nie były satysfakcjonujące dla rolników. Cieszę się, że przygotowanie projektu nowelizacji ustawy przez klub Kukiz’15 zmotywowało posłów PiS do prac nad swoim projektem, czego wynikiem jest niniejsza ustawa. Omawiana ustawa lotem błyskawicy przeleciała przez analizy i Prezydium Sejmu, pozostawiając naszą ustawę z dala od sali plenarnej. W mojej ocenie taka praktyka nie powinna mieć miejsca. Z tego miejsca apeluję o przyspieszenie prac nad ustawą o sprzedaży żywności przez rolników - jest to równie potrzebna i oczekiwana przez rolników, jak i konsumentów ustawa. Procedowany projekt wprowadza zasadnicze zmiany w kwestii podmiotu odpowiedzialnego za wynagradzanie szkód łowieckich. Projekt zakłada powstanie Państwowego Funduszu Odszkodowawczego, który będzie finansowany m.in. z budżetu państwa. Pierwszą słabą stroną projektu jest brak realnych wyliczeń co do środków, jakimi będzie dysponował Państwowy Fundusz Odszkodowawczy. Brak jest również rzetelnego oszacowania, czy kwoty zgromadzone w funduszu zdołają pokryć zgłaszane szkody. Zgodnie z danymi GUS kwoty wypłacanych odszkodowań w poszczególnych latach bardzo od siebie się różnią. Ponadto kwoty te są zdecydowanie zaniżone z powodu tego, iż rolnicy nie zgłaszają wszystkich szkód, jakie mają na swoich polach. Dlatego można zakładać, że w momencie kiedy szkody będą szacować wyznaczeni przez wojewodów bezstronni rzeczoznawcy, wartość szkód będzie wielokrotnie wyższa, co wymaga zapewnienia stosownych środków do realizacji wypłat. Omawiany projekt ma kilka słabych stron, o jednej już wspomniałem: nierealne wyliczenia, jednakże główną bolączką, w mojej ocenie bardzo negatywną, jest znacznie niedoszacowany udział budżetu państwa w koszcie pokrywania szkód łowieckich, co może rodzić później problemy z wypłatą odszkodowań. Z całą pewnością pieniądze te mogłyby być spożytkowane znacznie lepiej - pieniądze z budżetu państwa - np. na zmniejszenie zadłużenia państwa. Powinniśmy dążyć do tego, aby, tak jak na całym świecie, gospodarka łowiecka przynosiła zyski - duże zyski. Docelowy model wypłat odszkodowań powinien zakładać przynajmniej samofinansowanie się tego systemu, dlatego należy stworzyć mechanizmy prawne, tak aby prawidłowo prowadzona gospodarka myśliwska była w stanie generować zyski i pokrywać wszystkie szkody. Do tej pory istniał niezdrowy system, w którym powstawał immanentny spór między rolnikiem i dzierżawcą obwodu. W końcu dostrzeżono ten problem i spowodowano, że po wieloletniej batalii jest szansa na to, że szacowaniem szkód będą zajmowały się niezależne zespoły. Tworząc fundusz odszkodowawczy, w którym głównym realnym płatnikiem będzie Skarb Państwa, należy pamiętać, że to tylko początek. Należy stworzyć warunki prawne wymuszające samofinansowanie się gospodarki łowieckiej. W projekcie nie poruszono także obecnie marginalnego problemu wyłudzeń odszkodowań przez pseudorolników, którzy po wprowadzeniu mechanizmu płacenia za szkody przez państwo na masową skalę się zaktywizują. Reasumując, zmiana uregulowania sposobu wypłat i szacowania szkód łowieckich jest niezbędna. Pewne założenia zostały poczynione w procedowanej ustawie, ale niezbędne jest wprowadzenie takich uregulowań, które doprowadzą do stanu, w którym gospodarka łowiecka, realizując przyrodniczo-ekologiczną rolę, jaką ma pełnić, będzie także mogła dojść do poziomu zbilansowania swoich kosztów, a docelowo będzie generowała dochód. Musimy bowiem dążyć do konsekwentnego odciążania budżetu i bilansowania go. Dziękuję. (Oklaski)