Mówca: Jerzy Gosiewski
Data: 2016-03-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W dniu wczorajszym, tj. 15 marca 2016 r., wraz z innymi członkami Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa przeprowadziliśmy terenową wizytację lasów na terenie Puszczy Białowieskiej. W wyniku szeregu zaniedbań, braku właściwych decyzji, a przede wszystkim szkodliwych decyzji stan lasów w puszczy dziś jest wyjątkowo tragiczny. Rozpoczął się również proces niszczenia całych ekosystemów leśnych. Skala zaniedbań i konsekwencji błędnych decyzji ministrów środowiska w latach 2011-2015 jest ogromna. W tym okresie w całej puszczy, w tym szczególnie w lasach gospodarczych, wbrew prawu, nie stosowano zasady powszechnej ochrony lasów, ponieważ szkodniki sieją ogromne spustoszenie, a błędne plany urządzenia lasu zatwierdzone przez byłych ministrów środowiska uniemożliwiają leśnikom prawidłowe wykonywanie nałożonych na nich ustawą zadań. Stosowanie pozostałych obowiązujących zasad, tj. ciągłości i zrównoważonego wykorzystania wszystkich funkcji lasów i powiększania zasobów leśnych, jest całkowicie zaniedbane. Siedliska się niszczą. Trwałość lasów w puszczy jest szczególnie zachwiana, ponieważ w miejscach usychających drzew nie ma warunków do naturalnego odnawiania się i nie prowadzi się tam również sztucznych nasadzeń zgodnych z typami siedliskowymi lasu. Powierzchnia bez żadnej pielęgnacji, szczególnie w lasach gospodarczych, nie powinna być większa niż 2%. Ówcześni ministrowie środowiska, wbrew obowiązującym przepisom, ulegali presji szeregu środowisk, w tym również środowisk profesorów, naukowych, które wyciągały błędne wnioski, zawężając swe zainteresowania do bardzo wąskich zagadnień. Ekosystem leśny to nie tylko pojedyncze gatunki, które jednym podobają się bardziej, innym mniej, ale to cały szereg populacji niezliczonej ilości gatunków roślin i zwierząt, z których część jeszcze nie jest odkryta. Prawa przyrody nie zależą od człowieka. Człowiek ma prawo podpatrywać przyrodę, być jej częścią integralną i z niej racjonalnie korzystać. Szczególnie niebezpieczna jest sytuacja, że część, na szczęście niewielka grupa naukowców, analizując wąski zakres swej pracy, przedstawia błędne wnioski, które są przekazywane dalej, również przez media, i w ten sposób społeczeństwo wprowadzane jest w błąd. Przypuszczam, że każdy z nas chce chronić puszczę, która jest szczególnie naszym dobrem, o którą dbały dziesiątki pokoleń, ale są w naszej historii okresy, w których ten dorobek jest niszczony. Takim złym okresem są ostatnie lata, 2011-2015, w których decyzjami ówczesnych ministrów środowiska zatwierdzano błędne plany urządzenia lasu dla puszczy, odmawiano ochrony puszczy, nie pozwalano na walkę ze szkodnikami lasu, w tym głównie z kornikiem drukarzem. Istnieje również poważne niebezpieczeństwo, że zginie pula genowa populacji świerka występująca tu od wieków na borealnych świerczynach. Straty materialne, uwzględniając konieczność przedwczesnego wyrębu drzewostanów, znacznie przekraczają 1 mld zł. Bez wyciągnięcia konsekwencji za te szczególnie, wyjątkowo złe decyzje nie można mówić o odpowiedzialności w przyszłości kolejnych decydentów. Dla człowieka który ma wiedzę i doświadczenie praktyczne oraz ściśle związany jest z lasem, wczorajszy widok lasu w Puszczy Białowieskiej jest przerażający. Najważniejszym w tej chwili zadaniem jest szczególnie szybkie przystąpienie do ratowania Puszczy Białowieskiej poprzez usuwanie z lasu wszelkich zasiedlonych świerków, i nie tylko świerków, bo pozostałe gatunki drzew są tu również atakowane przez te i inne szkodniki. Ludność miejscowa powinna być tu szczególnie traktowana, priorytetowo traktowana, bo to jej przodkowie zostawili nam w spadku puszczę, która była i powinna być chlubą nas, Polaków. Dziękuję bardzo. (Oklaski)