PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Izabela Leszczyna
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Choćbyśmy nie wiem jak zaczarowywali rzeczywistość, to dzieci ubywa. (Poseł Zbigniew Dolata: Przybywa, pani poseł.) Tendencje demograficzne są nieubłagane i dlatego toczy się dzisiaj ta debata. Nie dlatego, że rząd jest zły i nieludzki. Ale też myślę, że teza o złym i tępym samorządzie jako głównym winowajcy jest chyba mocno krzywdząca dla samorządów, choć zgadzam się z panią poseł wnioskodawcą, panią poseł Krystyną Łybacką, że bardzo często przyczyną likwidacji szkół jest szukanie oszczędności, i to na oślep i bardzo często w sposób niemądry. (Poseł Zbigniew Dolata: Rząd jest głównym winowajcą.) I tu jest zgoda. To, co mnie napawa chyba największym niepokojem, to to, że samorządy podejmują takie decyzje w ostatniej chwili, jakby ze strachu przed lokalnym środowiskiem, przed społecznością, myśląc, że jak zrobią to szybko, to nikt nie zauważy, że szkoła zniknęła. (Głos z sali: Tak jest.) To jest oburzające. Przecież na 6 lat wcześniej wiemy dokładnie, ile dzieci będzie w szkole podstawowej. To jest wystarczający czas, żeby znaleźć miejsca pracy dla nauczycieli, a rodzica przygotować do myśli, że jego dziecko pójdzie do innej szkoły albo będzie do tej szkoły dowiezione. Co pomogłoby samorządom? Na pewno szybkie wejście sześciolatków do szkoły, bo to oznacza większą subwencję, skierowanie większej kwoty środków finansowych na edukację. Powtórzę z tego miejsca to, co już mówiłam, mimo oburzenia posłów Prawa i Sprawiedliwości, że częściowo za tę bardzo trudną sytuację odpowiada ruch o cynicznej nazwie Ratujmy Maluchy, bo to przez ten ruch sześciolatki nie poszły do szkoły. Natomiast postulat, żeby scentralizować decyzje o istnieniu lub nieistnieniu szkoły, który państwo wysuwacie, naprawdę niczego nie załatwia. To tak, jakbyśmy chcieli bezrobocie wyleczyć tym, że powróci PRL. Naprawdę to nie jest żadne lekarstwo. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Jarosław Zieliński: Przywracacie PRL, przywracacie.)
Mówca: Jadwiga Wiśniewska
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Jesteśmy dzisiaj świadkami demontażu sieci szkół w Polsce. Sieci szkół, która przez dziesiątki lat z takim trudem była budowana. Chcę powiedzieć bardzo wyraźnie, że przy procedowaniu nad zmianą ustawy o systemie oświaty w poprzedniej kadencji Prawo i Sprawiedliwość mówiło kolegom i koleżankom z Platformy Obywatelskiej, że nie można odbierać kuratorowi instrumentu związanego z blokowaniem możliwości likwidacji szkół i przekazywać go samorządom. Nie jest prawdą, że ktokolwiek w Wysokiej Izbie, pani poseł, mówił, iż samorządy bezrozumnie zamykają szkoły. Nikt nie stawiał takich tez. Wiem, że samorządy z dużym bólem podejmują te decyzje. Państwo nakładacie coraz więcej obowiązków na samorządy, nie zapewniając właściwego poziomu finansowania. Platformie Obywatelskiej udała się znakomita zagrywka. Otóż co roku pan premier Tusk wychodzi i mówi: nauczyciele, dostaniecie podwyżki. To jest ta grupa, która państwu ufała i na państwa głosowała. Po czym nie zapewniacie finansowania tych podwyżek. Na dole ludzie myślą, że to zły samorząd zamyka ich szkoły, że zły jest wójt, burmistrz, prezydent miasta, a rząd jest tym dobrym. Poziom hipokryzji osiągnął zenit. W przypadku likwidacji szkół widać to bardzo dokładnie. To rząd za pośrednictwem samorządów likwiduje szkoły, bo nakłada coraz większe zobowiązania finansowe na samorządy. Prawdą jest również, że bardzo często decyzje związane z likwidacją szkół podejmowane są na zasadzie - mówię o tym, bo uczestniczę w sesjach rad gmin - że jeśli nie zamkniemy szkoły (Dzwonek), to nie zrobimy kawałka kanalizacji, nie wyremontujemy drogi, nie wyremontujemy chodnika. Popatrzcie państwo, do jakiego absurdu doprowadziliście. Stawia się na jednej szali sprawy kanalizacji i chodnika, a na drugiej - likwidację szkoły. A przecież szkoły, szczególnie na terenach wiejskich, nie tylko pełnią funkcję edukacyjną, ale są też miejscem integracji środowiska lokalnego. Apeluję do moich koleżanek i kolegów z Platformy: zagłosujcie za projektem Prawa i Sprawiedliwości przywracającym kuratorom możliwość blokowania szkół. (Głos z sali: Co to zmieni?) Proszę pani, zmieni. Państwo ma obowiązek czuwać nad tym, aby sieć szkół w Polsce była racjonalna i sensowna, a nie zależała od grupki radnych, którzy nie zawsze wiedzą, że na edukację należy patrzeć przynajmniej w perspektywie dekady, a nie krótkiej, czteroletniej kadencji samorządu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Poznański
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Według informacji medialnych oraz głosów społecznych docierających coraz częściej do parlamentarzystów likwidacja szkół przez władze samorządowe jest obecnie ogromnym problemem w skali całego kraju. Proszę o informację, czy ministerstwo monitoruje w jakiś sposób obecny stan pod względem liczby likwidowanych placówek oświatowych. Czy w związku z tym rząd przygotowuje jakieś działania, które będą w stanie zapobiec sytuacji, w jakiej znalazł się nasz kraj? Proszę ponadto o informację, w jakich rejonach naszego kraju sytuacja jest na granicy załamania płynności świadczenia usług edukacyjnych z powodu likwidacji szkół, w szczególności szkół wiejskich. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Witold Klepacz
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani minister zaraz na wstępie swojej wypowiedzi zadeklarowała, że jest po stronie każdej z tych tysięcy likwidowanych szkół, ale uważnie słuchając pani wypowiedzi, nie dopatrzyłem się, w jaki sposób pani minister jest po stronie tych szkół i w czym się to miałoby przejawiać. W gruncie rzeczy przytoczyła pani w swojej wypowiedzi głównie przepisy, które regulują te kwestie. Myślę, jestem przekonany, że w dużej mierze polityka finansowa rządu zmusza samorządy do likwidacji szkół, gdyż rząd regularnie przerzuca na samorządy zadania bez określenia środków finansowych. Otóż mamy taką sytuację, tak jak to wyliczyły samorządy w województwie śląskim, że subwencja oświatowa pokrywa tylko 60% kosztów, z którymi mają do czynienia samorządy w ramach prowadzenia zadań oświatowych. Pozostałe 40% dopłacają samorządy ze środków własnych. Wczoraj słuchałem debaty na temat sześciolatków. Była mowa o tym, że jeżeli sześciolatki pójdą do szkoły, to wówczas pójdzie za nimi subwencja dla samorządów. Jeżeli to będzie się działo na tych samych zasadach co dotychczas, to sytuacja jeszcze się pogorszy, a nie polepszy, bo doświadczenia dotychczasowe, negatywne doświadczenia na to wskazują. Dlatego w moim przekonaniu wyjściem z sytuacji byłoby ustanowienie standardów edukacyjnych. W związku z tym zwracam się z pytaniem do (Dzwonek) pani minister: Czy rząd pracuje nad ustanowieniem standardów edukacyjnych i ich wyceną oraz czy pracuje nad standardami zatrudnienia nauczycieli i pracowników niepedagogicznych oraz nad standardami liczebności dzieci i młodzieży w oddziałach w zależności od typu szkoły? Dziękuję bardzo.
Mówca: Kazimierz Ziobro
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Na Podkarpaciu w 2010 r. przewidziano do likwidacji 47 szkół. Powstają jak grzyby po deszczu komitety protestacyjne rodziców, uczniów, które się konsolidują w obronie szkoły - szkoły, która nie tylko edukuje, ale która jest, że tak powiem, jedyną jednostką kultury na wsi, gdzie komasuje się i integruje całe społeczeństwo danego regionu. W związku z czym należy zrobić wszystko, żeby subwencje oświatowe na okres przejściowy uwzględniały zwiększenie środków na edukację i utrzymanie szkół, i trzeba to widzieć w długiej perspektywie. Dlatego nieodzowną rzeczą jest wzmocnienie decyzji kuratorów, którzy nie patrzą tylko na ekonomię i demografię w danym momencie, ale w jakiejś perspektywie czasu widzą zasadność istnienia tych szkół w danych miejscowościach. To po pierwsze. Po drugie, powstają też jakby w samoobronie tych placówek organizacje, które chcą ich bronić i partycypować w kosztach utrzymania. I tutaj niedobrą rzeczą jest to, że te stowarzyszenia muszą same te szkoły przejmować, nie mając doświadczenia. Są takie przykłady w gminie Dukla, gdzie po prostu stowarzyszenia przejęły szkoły. Uważam, że trzeba dostosować ustawodawstwo do potrzeb i możliwości finansowych, to znaczy, żeby było przewidziane partnerstwo: samorządowcy i takie stowarzyszenia lub inne podmioty, które chcą utrzymywać szkoły i partycypować w kosztach ich utrzymania, oczywiście pod ścisłym nadzorem kuratorów. Nie ukrywam, że również wójtowie występują z wnioskiem o zmianę zapisów Karty Nauczyciela nie dlatego (Dzwonek), że uważają, że nauczyciele zarabiają dużo, tylko po prostu gmin nie stać na to, żeby spełniać warunki płacowe, które określa Karta Nauczyciela. Dziękuję.
Mówca: Danuta Pietraszewska
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Problem likwidacji szkół jest bolesny i dla rodziców, i dla nauczycieli, i dla samorządowców w różnych aspektach, ale przede wszystkim to uczeń powinien być wspólnym mianownikiem troski wszystkich zainteresowanych. Dobro dziecka, jego bezpieczeństwo i warunki zapewniające taką jakość nauczania, która daje szanse na rozwój intelektualny dziecka, budowanie podwalin i stabilizacji życiowej - to powinno być przedmiotem merytorycznej dyskusji przed podjęciem każdej decyzji o likwidacji szkoły. Taki dialog społeczny, zgodnie z przepisami, powinien trwać co najmniej pół roku. Dyskusja dzisiaj przybiera charakter ogólnonarodowej histerii, zupełnie nieopartej o racjonalne myślenie. Incydentalne fakty niewydolności szkoły przedstawia się jako wszechogarniającą rzeczywistość. Wczoraj w czasie debaty usłyszeliśmy, że za brak papieru toaletowego w szkołach, zimną wodę, tornistry na plecach pięcio- czy sześciolatków, 45-minutowe siedzenie w ławkach odpowiedzialne jest ministerstwo i rząd. Szokujący dla mnie był fakt, że wnioskodawca ustawy obywatelskiej pomija kompetencje dyrektorów szkół, nauczycieli, samorządowców bądź nie rozróżnia ich kompetencji oraz obowiązku i kompetencji ustawodawców i rządu. Może jest łatwiej opluwać rząd, niż kierować energię, korzystając z praw rodzica, na egzekwowanie ustanowionego prawa w szkole na poziomie samorządu i na przykład wojewody. Współczuje się dyrektorom, że w szkole nie ma (Dzwonek) papieru toaletowego, ale nie sięga się po narzędzia, które mogą rzeczywiście zapobiec tragediom. Dane z września 2011 r. potwierdzają malejącą liczbę szkół zlikwidowanych. Nie ma masowej likwidacji szkół. To jest histeria polityczna, nakręcana tylko i wyłącznie dla osiągnięcia celów politycznych. To samorządy są odpowiedzialne za swoje szkoły i trzeba je rozliczać, czy robią to zgodnie z prawem, czy oszczędności będą prawdziwe, czy rzekome, czy jakość nauczania się nie pogorszy, czy warunki dla dziecka się też nie pogorszą. Taka jest prawda, proszę państwa. (Gwar na sali) (Głos z sali: Wyborcy słuchają pani poseł.) Taka jest prawda. Dziękuję.
Mówca: Marzena Machałek
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Przed chwilą usłyszeliśmy głos pani poseł z Platformy Obywatelskiej, która mówiła o tym, że nie ma dialogu, i sama zaprezentowała postawę, w której nie było ani odrobiny dobrej woli dialogu. Używała słowa ˝histeria˝. Usłyszałam też w poprzednich wystąpieniach posłów Platformy Obywatelskiej, że obawy rodziców przed posyłaniem dzieci sześcioletnich do szkół to są fobie. A więc ok. 400 tys. polskich rodziców ma fobie, a opozycja, która wskazywała na błędy w ustawie z 2009 r., po prostu wykazywała się histerią. Dzisiaj skutki tych błędów widzimy. Ja mam wrażenie, że mamy rzeczywistość rzeczywistą i rzeczywistość Platformy Obywatelskiej. Niestety, mimo naszych apeli, argumentów merytorycznych, danych, przykładów jednostkowych, badań, raportów społecznych, Platforma w żaden sposób nie chce otworzyć oczu na rzeczywistość i zająć się ważnymi problemami Polaków, między innymi takim, jakim jest edukacja. Dzisiaj efekty tego widać. Natomiast to, co przed chwilą usłyszeliśmy i zobaczyliśmy, to jest postawa umywania rąk. A więc ustawa z 2009 r. pozwoliła na to, żeby dzisiaj powiedzieć: to samorządy są winne masowej likwidacji szkół, której nie ma. To tak mniej więcej zabrzmiała pani wypowiedź... (Poseł Zbigniew Dolata: Tak, tak.) ...to samorządy są winne masowej likwidacji, której nie ma. (Oklaski) A więc powiem tak: samorządy postępują różnie. Są takie sytuacje, jak w Zgorzelcu - pani minister powinna wiedzieć, jak to wygląda, bo z tych okolic pochodzi - że likwiduje się dużą szkołę zawodową, 500 uczniów, szkołę kształcącą w bardzo dobrych (Dzwonek) zawodach budowlanych, mówiąc, że nie ma miejsca dla tej szkoły w systemie czy w krajobrazie lokalnym, po czym na miejscu tej szkoły, niedawno wyremontowanej przez samorząd, powstaje nowa prywatna szkoła, która zarabia. (Poseł Danuta Pietraszewska: To rząd robi czy samorząd?) Robi to samorząd. Ale też znam takie samorządy, sama byłam samorządowcem, które są po prostu pod ścianą. Są pod ścianą, nie mają wyboru, są obarczone dodatkowymi obowiązkami, są obarczone regułą wydatkową, są obarczone skutkami zmiany ustawy o finansach publicznych i spełnianiem waszych obietnic wyborczych, jeśli chodzi o żłobki i pieczę rodzicielską, i nie wiedzą, co mają robić. Tną wydatki, likwidują szkoły, a wy mówicie: to wina samorządów. Poza tym to uchylanie się od odpowiedzialności za polską edukację jest widoczne nie tylko w tej kwestii, ale też w programach nauczania i w innych sprawach. Dzisiaj możecie sobie powiedzieć tak: to nie nasza wina, to samorządy likwidują. Proponowałabym, pani minister, proponowałabym, Platformo Obywatelska, przyjrzeć się tej rzeczywistości, określić, jak naprawdę to wygląda, i zacząć temu przeciwdziałać, bo Polacy was za to rozliczą. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wojciech Penkalski
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! W tym roku po raz kolejny zlikwidowanych zostanie kilkaset szkół i placówek oświatowych. Jest to w części wynik spadku liczby uczniów, ale nie tylko. Rząd Platformy Obywatelskiej wprowadził już wcześniej podwyżki uposażeń nauczycielskich, ale czy to ˝idzie˝ niejako za tą kwestią i za tym problemem? Choć trudno tu wskazać grupę zawodową, która bardziej od nauczycieli zasługiwałaby na podwyższenie wynagrodzeń, to w zgodnej opinii przedstawicieli samorządów stało się ono przyczyną likwidacji szeregu szkół, zwłaszcza małych szkół, przede wszystkim na wsiach. Chciałbym wiedzieć, czy rząd, który nie jest przecież pracodawcą nauczycieli, zrekompensował lub zamierza zrekompensować samorządom koszty tych podwyżek. W każdym wypadku likwidacja szkoły dotyka nie tylko nauczycieli, nierzadko od kilkudziesięciu lat pracujących w danej szkole, ale też społeczności lokalne, dla których szkoła jest nie tylko placówką oświatową, ale również miejscem, wokół którego koncentruje się całe życie społeczne i kulturalne. W ogromnej większości wypadków te szkoły zostały wybudowane i wyposażone przez samych mieszkańców. Dlatego też decyzje o likwidacji szkół są źródłem konfliktów społecznych i są też w dużej mierze słusznie odbierane przez mieszkańców jako krzywdzące. W moim przekonaniu należy, biorąc pod uwagę nie tylko funkcje edukacyjne, ale również kulturalne i społeczne pełnione przez małe wiejskie szkoły, dążyć do zachowania jak największej liczby takich placówek. Tylko one zapewniają bowiem każdemu dziecku indywidualne podejście i poczucie bezpieczeństwa, czego nie można powiedzieć o dominujących w polskiej oświacie szkołach, tzw. molochach. (Dzwonek) Dlatego zapytam: Jakie koszty związane z podwyżkami pensji nauczycieli poniosły samorządy w roku 2011 i jakie koszty mają ponieść w roku bieżącym oraz czy w związku z podwyższeniem uposażeń nauczycielskich została zwiększona również wysokość subwencji oświatowej i o jaką kwotę? Dziękuję.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Nie zdarza mi się, panie marszałku, albo bardzo rzadko, że się zapiszę do dyskusji i nie jestem obecny. Chciałbym zwrócić się z pytaniem do pani minister. Otóż pani minister, odpowiadając na wystąpienie pani minister Łybackiej, stwierdziła, iż organy prowadzące bardzo rozważnie podejmują decyzje w sprawie likwidacji szkół. Nie zgodziła się pani z opinią, iż szkoły są zamykane lawinowo. Pewnie zawsze jest tak, że w statystyce wam, pani minister, wszystko pasuje, słupki macie zawsze jeszcze lepsze, ale trzeba wiedzieć o tym, że życie niekiedy jest bogatsze niż przepisy prawa, a także nasza wyobraźnia. I do tej wyobraźni pani minister chcę w tej chwili przemówić - proszę przekonać mnie, mnie i rodziców uczniów szkoły, którą wymienię, którą wczoraj i przedwczoraj wymieniałem z nazwy. Przedział wiekowy: 0-3, 50 dzieci liczy szkoła. Mówię o zerówce do trzeciej klasy włącznie. I teraz: samorząd podejmuje decyzję, że szkoła musi być zlikwidowana z przyczyn finansowych, brakuje około 30 tys. zł - tyle trzeba dopłacić, aby ta szkoła miała prawo istnieć. Te dzieci zamierza się przenieść o kilka kilometrów, aby znalazły się w budynku, w którym jest szkoła podstawowa i gimnazjum, a jednocześnie proponuje się, że gdzieś w piwnicy wygospodaruje się miejsca, że będą to dobre warunki itd. Zachęcam panią, pani minister, sprawdźcie ten przypadek, gmina Wronki, miejscowość Wróblewo, protest rodziców w tej kwestii - idzie o 30 tys. zł. Jednocześnie pani minister wskazała, że w systemie jest o milion dzieci mniej, to znaczy, że o ok. 400 mln zł mniej przekazujecie w subwencji oświatowej - około, już tutaj nie będę centusiem, chociaż Wielkopolanie z tego słyną. (Dzwonek) Czy w takim przypadku nie warto by było, co proponuję już od grudnia ubiegłego roku, bo wtedy na tej sali zadawałem pytanie w sprawie zamykania szkół, szczególnie szkół wiejskich, przygotować specjalnego grantu i przekazać go samorządom, aby mogły zapewnić w tej szkole, o której mówiłem, godne warunki, zabezpieczyć plac zabaw, oddzielić maluchy, bo przecież to są 5-latki, i zapewnić to, o czym mówią przepisy ustawy? Warto by było też, pani minister, zastanowić się nad tym... Już kończę, panie marszałku. ...czy w takim przypadku nie opracować grantu finansowego, który w wielu wskazanych przypadkach rozwiązywałby problem. Solidaryzuję się z G24, z Poznaniem. Dziękuję bardzo.
Mówca: Katarzyna Hall
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Szkoły zaczęły być przekazywane samorządom kilkanaście lat temu, w latach 90. To był stopniowy proces. Przypomnijmy sobie czasy, kiedy szkoła była inaczej zarządzana, inaczej zorganizowana - to czasy, kiedy do szkoły chodziło dzisiejsze pokolenie rodziców. Oni pamiętają tę szkołę inaczej zorganizowaną. Samorządy w wielu miejscach stały się faktycznymi gospodarzami szkół. Te szkoły się zmieniają, pięknieją, są bardziej zadbane. To jest proces, jesteśmy w drodze do lepszego gospodarzenia szkołą. Na pewno ta sytuacja nie jest jednakowa we wszystkich miejscach, choćby wczoraj w tej Izbie padało mnóstwo przykładów - tych bardzo dobrych przykładów i przykładów, kiedy to szkoła wzbudza niepokój, kiedy zarządzanie szkołą wzbudza niepokój rodziców. Ten niepokój trzeba uszanować i trzeba postawić pytanie, jak sprawić, żeby można było ufać samorządowi, żeby dialog i zaufanie pomiędzy rodzicami, instytucją szkoły, samorządem lokalnym były głębsze. W tych samorządach, gdzie się udaje sprawić, że jest to zaufanie i dialog, tam i rodzice są ze szkoły zadowoleni i współdecydują o różnych zmianach, które się dzieją na danym terenie. Tam, gdzie tego zaufania i dialogu brakuje, mamy te różne niepokojące sytuacje, o których tu mówimy. Moje pytanie dotyczy tego, w jakiej części samorządów obserwujemy takie sytuacje, jak tworzenie miejskich czy gminnych rad rodziców, rad oświatowych, gdzie faktycznie rodzice uczestniczą w tym procesie i konsultuje się z nimi ważne decyzje? Jak ministerstwo przyjęłoby inicjatywę dającą większe kompetencje radom rodziców (Dzwonek), tak aby dialog i współpraca na poziomie lokalnym dawały po prostu większe pole do tego, aby rodzice mogli ufać szkole i przez to czuć się bardziej bezpieczni, spokojni o swoje dzieci, bo mieliby realny wpływ na sposób zarządzania, finanse, na sposób organizowania opieki nad swoimi dziećmi? To jest moje pytanie, tego dotyczy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Kazimierz Moskal
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Likwidacja szkół jest chyba niewłaściwym kierunkiem działania, chociaż jest uproszczona recepta na to, dlaczego tak się dzieje: demografia, finanse i roztropność samorządów. W związku z tym mam trzy pytania związane z tymi zagadnieniami. Jeżeli jest kryzys demograficzny, to proszę, niech rząd wskaże działania, które rozwiązałyby ten kryzys. Jakie są działania rządu, które wyeliminowałyby kryzys demograficzny? Druga sprawa, finanse. Jeżeli tak jest, to dlaczego rząd stawia samorządy w tak trudnej sytuacji, że muszą dokonywać niełatwego wyboru? Jaki był wzrost wynagrodzenia nauczyciela, stażysty, kontraktowego, mianowanego, dyplomowanego, w okresie 2007-2011, a jaki był wzrost subwencji oświatowej? To też będzie pewna odpowiedź. Kolejna sprawa, mądrość samorządów. Szanowni państwo, jeżeli jest miejscowość licząca 1500 mieszkańców, to czy ta społeczność nie ma prawa domagać się, żeby był tam ten jedyny ośrodek? Jeszcze jedno pytanie, ważne. Wczoraj mówiliśmy o tzw. ustawie janosikowej. Jaka jest tendencja? Czy w większości zamykane są szkoły w biednych gminach, czy też nie? A jeżeli tak, to czy w przypadku, gdy wprowadzi się nowe rozwiązania ustawy janosikowej, nie spowoduje to jeszcze większej lawiny, jeżeli chodzi o likwidację szkół? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Nasz klub, który wnosił o tę informację, jest zatroskany całą sytuacją, jeśli chodzi o funkcjonowanie oświaty. Ten element, prowadzenie oświaty, jest bardzo ważny, dlatego że przybliża dzieci do rozpoczęcia edukacji. Szkoła jednak to również ważne miejsce - to centrum życia kulturalnego, właśnie dialogu obywatelskiego, często również jest pewną marką historyczną. Łezka w oku się kole, gdy szkoły podstawowe w Wielkopolsce, pobudowane za czasów pruskich, dzisiaj, w demokratycznym państwie muszą iść pod nóż. Przede wszystkim wynika to, jak mówią samorządy, czyli organy prowadzące, z warunków, jakie stwarza im państwo do wykonywania tego zadania. Jeśli nie wprowadzimy możliwości subwencjonowania również wychowania przedszkolnego... Tu chciałbym zapytać panią minister, co z zapowiedzią pana premiera Donalda Tuska z tuskobusa, który, kiedy pojawiła się kwestia odpłatności za pobyt w przedszkolach, mówił w ten sposób: rozważymy możliwość wprowadzenia częściowej subwencji na przedszkola. Kiedy państwo będziecie to rozważać i kiedy zamierzacie właśnie w ten sposób ulżyć samorządom? To jest również kwestia systematycznego przerzucania zadań publicznych na samorządy i obciążania ich kosztami bez zapewnienia środków finansowych. To oznacza tyle, że właśnie na to priorytetowe zadanie, a w większości gmin wiejskich - podstawowe zadanie, wynikające z wydatków budżetowych brakuje środków finansowych. Ponadto tam, gdzie nie da się uniknąć reorganizacji lub likwidacji (Dzwonek), trzeba mieć mechanizmy partnerskie do pomocy inicjatywom lokalnym, ale jako element uzupełnienia, a nie polityki, bo w polityce poprzedniego rządu akcent był położony na podmioty niepubliczne, natomiast oświata publiczna była prowadzona przez samorządy, dołowana. Dziękuję. (Oklaski)