Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2011-12-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przemawiając w imieniu Sojuszu Lewicy Demokratycznej, chcę wskazać, że zbliża się czas trudnych decyzji. Ta ustawa jest pierwszą z zapowiadanego cyklu ustaw oszczędnościowych, które premier zawarł w swoim exposé. Ale oprócz tego, że to jest czas trudnych decyzji, to jest również czas priorytetów, które poszczególne partie polityczne muszą sobie postawić. Chcę powiedzieć, że Sojusz Lewicy Demokratycznej ma jasną sytuację. W tych trudnych czasach, kiedy musimy dokonywać wyborów, chcemy chronić najsłabsze osoby. Wiemy o tym, że około 16 mln Polaków żyje z dochodów na granicy minimum socjalnego, a ponad 2,5 mln osób w Polsce doświadcza biedy. Ten stan rzeczy musi być brany pod uwagę, kiedy będziemy... (Gwar na sali) Przepraszam, panowie, nie mogę się skupić. Panie przewodniczący, tak głośno mówicie, że samej siebie nie słyszę. Przepraszam. O tych właśnie sprawach, o tym, że są ludzie, którzy wymagają określonego wsparcia, bo bez niego nie będą mogli żyć, wiemy, i wiemy, jak będziemy się zachowywać przy ustawach oszczędnościowych. Dzisiaj omawiana ustawa, zawarta w druku nr 84, jest pokłosiem decyzji Prawa i Sprawiedliwości, Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego z 2007 r. i potem 2008 r. Dzisiaj rząd chce powrócić do składki dla przedsiębiorców na poziomie obowiązującym w pierwszym półroczu 2007 r. W imieniu SLD mogłabym powiedzieć: A nie mówiliśmy? Otóż ta zmiana ustawy, zdaniem rządu, który teraz właśnie autorytatywnie się wypowiada, nie doprowadziła do zmiany sytuacji na rynku pracy. Dzięki tej ustawie obniżającej składkę rentową nie nastąpiło złagodzenie problemu bezrobocia. Chciałabym wierzyć, że rząd wreszcie doszedł do takiego wniosku, mimo że wcześniej rzeczywiście pan minister Rostowski od czci i wiary odsądzał tych, którzy mówili: Szkoda uszczerbku w budżecie państwa na skutek tego, że obniżono składkę rentową. Proszę państwa, w tym momencie mielibyśmy deficyt mniejszy o około 80 mld, czy mniejsze zobowiązania budżetu państwa, gdyby akurat tamtej zmiany w 2007 i 2008 r. nie wprowadzono. Teraz mamy 40 mld dotacji uzupełniającej do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. To jest groźne, to już jest próg, którego przekraczać nie można. Czy się popiera ten rząd, czy jest się przeciw, tak jak Sojusz Lewicy Demokratycznej, to w imię odpowiedzialności trzeba sobie powiedzieć, że 40 mld to granica. Stop, więcej dotacji do FUS być nie może, ponieważ grozi to rzeczywiście perturbacjami, jeśli chodzi o wypłatę emerytur i rent. Deficyt funduszu rentowego - 17 mld zł. Są to rzeczy, które mogą wskazywać, że za chwilę, jak się nie wprowadzi w życie tej ustawy, rząd przyjdzie z nowelizacją ustawy o rentach i powie, że trzeba obniżyć renty, bo skąd na nie brać pieniądze. Powiem, że jako Sojusz Lewicy Demokratycznej wolimy podwyższenie składki rentowej do poziomu z 2007 r., mimo iż zdajemy sobie sprawę z wszystkich konsekwencji i z tego, że to jest mniejsze zło. To jest zło, bo pogarsza sytuację przedsiębiorców, ale wolimy to, licząc, że w zamian rząd, po pierwsze, podwyższy progi dochodowe uprawniające do świadczeń rodzinnych i 2,7 mln dzieci, które za czasów rządów PiS, Platformy Obywatelskiej i PSL straciły prawo do świadczeń rodzinnych, znów stopniowo będzie je odzyskiwać. Po drugie, że dzięki tym oszczędnościom, które w tym momencie będzie miał budżet państwa, uda się wreszcie podjąć merytoryczną dyskusję z tym rządem na temat podwyższenia progów uprawniających do pomocy społecznej. Dochód 351 zł na osobę eliminuje ludzi, jeśli chodzi o pomoc państwa. To jest coś skandalicznego. Otwórzcie serca, szanowni państwo, na ten problem i wspólnie zróbmy coś, żeby więcej ludzi mogło w czasach kryzysu uzyskać tę pomoc. Kończąc, chciałabym powiedzieć, że Sojusz Lewicy Demokratycznej w imię odpowiedzialności za państwo będzie popierał to mniejsze zło w postaci składki rentowej, licząc, że w zamian rząd będzie rzeczywiście zmieniał kryteria uprawniające do pomocy społecznej i do świadczeń rodzinnych. Jeszcze tylko jedno zdanie komentarza, ponieważ byłam wytrącona, że tak powiem, z toku myślenia. Pan poseł Wipler z PiS mówił o tym, że za czasów rządu PiS wprowadzono prorodzinną ulgę podatkową, i chwalił się tym. Fakt, wprowadzono i ta ulga dobrze służy wielu ludziom, ale nie jest w ogóle uzależniona od kryterium dochodowego. Chciałabym powiedzieć panu posłowi, że 3,5 mln polskich dzieci nie korzysta z tej prorodzinnej ulgi podatkowej. Chodzi o dzieci, które żyją w rodzinach za słabych ekonomicznie, aby podatek dochodowy, który płacą ich rodzice, wystarczał na odliczenie tej ulgi. Dotyczy to również rodzin rolników. W związku z tym chwalcie się w połowie, bo my walczymy od kilku lat o to, żeby ustanowić samoistne świadczenie dla tych ludzi, którzy są za biedni, żeby korzystać z prorodzinnej ulgi podatkowej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)