Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2012-04-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Tak jak podkreśliłem w poprzednim wystąpieniu, rzeczywiście te regulacje dotyczące kwestii wymiany informacji w sprawach podatkowych są niezwykle istotne, o wiele ważniejsze - co zresztą przyznał sam pan minister - niż kwestie dotyczące samych merytorycznych, materialnych umów międzynarodowych, bo, szczerze mówiąc, pewne kwestie są regulowane w naszych wewnętrznych aktach prawnych. Ale chcę zwrócić uwagę na kilka kwestii. Jeżeli zerkniemy na art. 2 regulacji, to widzimy w nim, że strona proszona o pomoc nie jest zobowiązana do udzielenia informacji, które nie znajdują się w posiadaniu jej organów lub też nie znajdują się w posiadaniu osób pozostających w ich właściwości miejscowej. Gdy zerkniemy dalej, do słownika, mamy tam kwestie dotyczące chociażby określenia ˝środki gromadzenia informacji˝. Rozumiem, że w tym pojęciu mieszczą się przepisy prawa krajowego umawiających się stron, w oparciu o które te informacje, które nam jako stronie umawiającej się byłyby potrzebne, będą przez umawiającą się stronę gromadzone. Rodzi się oczywiście pytanie, czy te regulacje wewnętrzne chociażby w zakresie podatkowym strony umawiającej się, czyli baliwatu, są tak daleko idące jak chociażby w Polsce, czy my możemy w oparciu o te ich wewnętrzne regulacje pozyskiwać materię istotną dla nas z punktu widzenia naszego postępowania podatkowego. To jest tym istotniejsze, że w artykule zawierającym ten słownik - mam na uwadze art. 4, definicje - w ust. 2 mówimy, że stosujemy prawo na dzień złożenia tak naprawdę chyba wniosku, bo inaczej tego określić się nie da. Oczywiście to jest ze wszech miar uzasadnione, bo prawo ma to do siebie, że cechuje je - szczególnie polskie, nie wiem, jak jest w tamtej umawiającej się stronie - duża dynamika, co może powodować, że te regulacje dalece się zmienią i one mogą być dalece niekorzystne. My na to wpływu nie mamy, to jest rzeczą oczywistą, bo to jest prawo krajowe regulowane i w oparciu o to prawo krajowe będzie pozyskiwana informacja na nasze potrzeby. Kolejna wątpliwość, jaka się pojawia, to jest kwestia dotycząca art. 5. Chodzi o to, że strona wnioskująca musi wykazać, że wykorzystała wszystkie środki, inne środki. Oczywiście rozumiem, że umowy międzynarodowe posługują się pewnymi niedookreślonymi pojęciami. One są czasami tak niezmiernie pojemne, że trudno powiedzieć, o co tak naprawdę stronom chodziło. To jest ważne, dlatego że we wniosku właśnie trzeba wykazać, że wykorzystaliśmy wszystkie środki. Rozumiem, że istotą, jeżeli chodzi o umawiające się strony, jest to, że wykorzystywaliśmy środki wewnętrzne w oparciu o nasze wewnętrzne, krajowe procedury, nasze wewnętrzne prawo, bo inaczej byłoby to zupełnie nieracjonalne. Ważny też jest art. 5 ust. 4 - zagwarantowanie przez każdą z umawiających się stron możliwości upoważnienia przez właściwe organy do sięgnięcia do ważnych informacji nam potrzebnych. (Dzwonek) Szczególnie chodzi tu o kwestie prawa bankowego. Musimy mieć świadomość, że tajemnica bankowa często w wielu krajach jest tajemnicą bardzo rygorystycznie przestrzeganą, bardzo restryktywnie, a zatem jest pytanie, które by się tu pojawiało - myślę, że zadam je potem w części przeznaczonej na pytania - czy mamy świadomość, jak dalece umocowane są tu organy chociażby podatkowe baliwatu w tym zakresie, jak daleko można sięgać po te informacje w ramach chociażby prawa bankowego, czy te unormowania są analogiczne do polskich, czy też nie. I jeszcze jedna rzecz, na którą zwróciłem uwagę i warto by ją podnieść. To kwestia dotycząca odmowy, możliwości odrzucenia wniosku, kiedy upoważnienie do żądania informacji byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym, nie porządkiem prawnym. W związku z powyższym, czy to jest przejęzyczenie, które się tu pojawiło, bo jest to pojęcie tak szerokie, że umawiająca się strona może odmówić, powołując się na jakąś normę ogólną, bliżej niedoprecyzowaną, mając na uwadze kwestię bezpieczeństwa publicznego? Tak więc na tę kwestię chciałbym zwrócić uwagę. Czasu mamy niewiele, więc, że tak się wyrażę, na najważniejsze rzeczy tylko zwróciłem uwagę, ale jeżeli będzie okazja, to w części przeznaczonej na pytania jeszcze ewentualnie wrócę do nich, a przynajmniej do niektórych z nich. Dziękuję uprzejmie.