PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W kopalni Lipinki wydobywa się ponad 3 t ropy dziennie, to daje blisko 100 t miesięcznie i ponad 1100 t rocznie. Ze względu na wysokie ceny ropy w ostatnim okresie ta kopalnia jest rentowna, przynosi zyski. Podobnie jest z kopalnią sąsiednią, z kopalnią Kryg. Najważniejsze jest to, że złoża ropy w tej kopalni wciąż nie są wyczerpane, a sprzęt techniczny służący do wydobycia jest dobry. Dlatego pragnę zapytać o zasadność decyzji PGNiG o likwidacji tych kopalni. Likwidacja niesie ze sobą koszty, trzeba wydać środki pieniężne na likwidację, ale są to też koszty ludzkie. Jeżeli zaleje się otwory, to tam już nigdy nie będzie wydobycia. Dziś do kopalni nie dopłacamy. Polska ma ropę, a mieszkańcy naszego powiatu mają pracę. Dlatego chciałabym zapytać pana ministra: Czy możemy liczyć, że decyzja PGNiG w sprawie likwidacji tych małych kopalni - kopalni Lipinki, kopalni Kryg - zostanie uchylona?
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Na kanwie poruszonego przez panią poseł Barbarę Bartuś problemu chciałbym zapytać pana ministra o następującą rzecz. Otóż m.in. na Podkarpaciu występują dość licznie malutkie, małe kopalnie gazu, ropy naftowej, które wcześniej czy później prawdopodobnie z powodów technicznych, na przykład środowiskowych czy ekonomicznych, będą poddawane ocenie zasadności ich funkcjonowania. Moje pytanie do pana ministra jest następujące: Czy resort przewiduje taką sytuację, jeśli Polskie Górnictwo Naftowe i Gazowe będzie chciało podejmować decyzję o likwidowaniu tych kopalń, to czy w polskim systemie prawnym jest w tej chwili taka możliwość (Dzwonek), jaka jest na przykład w Rumunii, żeby małe kopalnie były własnością małych spółek pracowniczych czy były przez nie eksploatowane? Prosiłbym ewentualnie o odpowiedź pisemną, jakie warunki musiałyby zostać spełnione, jeśli dzisiaj nie ma takiej możliwości. Jakie warunki prawne musiałyby być spełnione, żeby ci pracownicy, których w takich kopalniach jest czasem pięciu, dziesięciu, piętnastu...
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

...mogli być współwłaścicielami kopalni? Dziękuję bardzo.
Mówca: Mariusz Orion Jędrysek
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pan minister minął się w ogóle z problemem, kiedy opowiadał, mówił o tych rzeczach. Tu chodzi o to, że państwo tworzy w tej chwili takie warunki prawne, że każda firma, w tym PGNiG, po prostu musi likwidować złoża marginalne, bo to się nie opłaca, to jest naturalne. Tu chodzi o to, żeby były takie rozwiązania, żeby złoża marginalne mogły być eksploatowane. W tej chwili złożem marginalnym będzie to, które produkuje łącznie co najmniej 5 mln m 3 gazu czy ileś tam ton ropy dziennie. A przecież nawet to, które produkuje 3 t ropy dziennie, zasługuje na uwagę, ponieważ przede wszystkim jest to nasza ropa, polska. Nikt na tym nie zarabia, tylko polski przemysł, a przede wszystkim podatki są płacone dla ludzi na miejscu, ludzie mają pracę, każdy człowiek, który pracuje w górnictwie, implikuje od 3 do 5 miejsc pracy więcej. W związku z tym tak naprawdę jeśli 500 osób straci pracę w najbliższych latach (Dzwonek), to znaczy, że kilka tysięcy osób straci tę pracę. Kupujemy ropę czy gaz od Rosji, a ludzi trzeba wziąć na garnuszek i to oznacza upadek państwa. Kiwony pracują, mają po ponad 100 lat, jest złoże, które najprawdopodobniej jest najstarszym istniejącym złożem na świecie, a wy po prostu swoimi nieprzemyślanymi działaniami to likwidujecie.
Mówca: Mariusz Orion Jędrysek
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak się po prostu nie robi. O to chodzi. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Pytanie związane jest z tematem troszeczkę zapomnianym w ferworze kuluarowych rozmów naszych ministrów, ministrów rządu Donalda Tuska, dlatego chciałbym ten temat przypomnieć. Dotyczy bardzo dużej części mieszkańców, społeczeństwa, które mieszka na terenach tzw. zalewowych, w gminach i miastach, w których płyną rzeki. Ukazał się raport NIK. Jak wynika z tego raportu, w Polsce gminy nie podejmują wystarczających działań, aby chronić mieszkańców przed skutkami powodzi. Kontrola NIK wykazała, że samorządy nie ograniczały zabudowy terenów zagrożonych zalaniem. Decyzja o pozwoleniu na budowę zwykle nie zawiera informacji dla inwestorów o zagrożeniu powodziowym na terenie planowanej inwestycji. Informacji takich w zdecydowanej większości brakowało także w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. Ujęto i opisano w nich jedynie dziesiątą część obszarów zagrożonych powodzią. Dla przypomnienia: w wyniku powodzi, które przeszły przez Polskę w maju i czerwcu 2010 r., poszkodowanych zostało blisko 70 tys. rodzin. Straty poniosło 811 gmin, a wartość tych strat oszacowano na ponad 12 mld zł. Zdaniem NIK jedną w głównych przyczyn rosnących szkód jest zabudowa terenów zagrożonych powodzią. 29% gmin z własnej inicjatywy podejmowało działania w celu zabezpieczenia mieszkańców przed skutkami powodzi. Zdaniem Izby były to jednak pojedyncze działania, nietworzące kompleksowego systemu, który w znaczący sposób przyczyniłby się do poprawy bezpieczeństwa ludzi i mienia, ochrony ich przed powodzią czy ograniczył straty materialne. Zaniedbania po stronie gmin częściowo miały związek z brakiem precyzyjnych przepisów, które nie zobowiązywały gmin do ograniczania lub odmowy realizacji inwestycji na obszarach zagrożonych powodzią. Problemem była też opieszałość regionalnych zarządów gospodarki wodnej. Dyrektorzy tychże zarządów byli ustawowo zobowiązani do opracowania studiów ochrony przeciwpowodziowej, które miały pomóc gminom w zarządzaniu takimi terenami. Według danych regionalnych zarządów gospodarki wodnej tylko dwóch dyrektorów wywiązało się z określonego prawem obowiązku. W związku z tym mam kilka pytań. (Dzwonek) Panie marszałku, pozwoli pan, że od razu zadam pytania, nie będzie pytania uzupełniającego. Mam tu trzy pytania...
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dobrze.
Mówca: Mieczysław Marcin Łuczak
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Cóż, kolegia językowe to był organ, który - tak można określić - nauczał w bardzo praktycznej formie, bo były to zajęcia teoretyczne połączone z zajęciami praktycznymi. Mało tego, kolegia językowe i kolegia nauczycielskie zlokalizowane były na terenie miast powiatowych, a nie metropolii wojewódzkich, co dawało możliwość zatrudnienia miejscowej kadrze pedagogicznej z tych małych miasteczek. Dziś przy zamiarze likwidacji, a konkretnie zakończenia, utracenia mocy porozumień 30 września 2015 r. między uczelniami wyższymi a kolegiami, kolegia praktycznie przestaną istnieć. Tworzy to asumpt do takiego stwierdzenia, iż przyszli absolwenci tych uczelni, którzy będą musieli półtora roku kontynuować naukę w miastach metropolitarnych, czyli w uczelniach macierzystych, będą ponosili wyższe koszty, nastąpi również ograniczenie zatrudnienia, o czym mówiłem wcześniej, przeniesienie tych miejsc pracy ewentualnie do tych większych miast i pomniejszenie rangi miasta powiatowego. Moje pytanie jest następujące: Czy uzasadniona jest likwidacja kolegiów językowych, które dawały możliwość wykształcenia bardzo dobrze przygotowanej kadrze pedagogicznej i których absolwenci znajdowali zatrudnienie w rodzinnych miastach?
Mówca: Dariusz Joński
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pytanie w sprawach bieżących dotyczy słynnej już rozmowy ministra spraw wewnętrznych pana Sienkiewicza i prezesa Narodowego Banku Polskiego. Mogliśmy z niej wiele się dowiedzieć. Minister Sienkiewicz mówi m.in. o zmniejszeniu deficytu poprzez dodrukowanie pieniędzy, jego adwersarz się na to godzi, ale stawia warunki. Nie o tym chciałbym jednak dzisiaj mówić, dlatego że tym, czy minister nie przekroczył swoich uprawnień, powinna zająć się raczej prokuratura. Chciałbym dzisiaj zapytać o to, co pan minister Sienkiewicz mówi na tych taśmach na temat pana Jakubasa. Krótko mówiąc, dowiedzieliśmy się o prywatnej wojnie i celowym niszczeniu pana Jakubasa przez pana ministra, przez rząd. Pytanie, czy jest to wynik zemsty za to, że pan Jakubas wielokrotnie twierdził, że zakup Pendolino za 2 mld zł, a więc dwa razy drożej niż polskie pociągi, jest po prostu jednym wielkim przekrętem. Mam cztery konkretne pytania. Po pierwsze, co pan minister spraw wewnętrznych Bartłomiej Sienkiewicz ma na myśli, mówiąc: to może trzeba mu, oczywiście panu Jakubasowi, powiedzieć, jak można go bardziej okraść, może zrozumie. Co ma na myśli pan minister, mówiąc, że trzeba bardziej okraść pana Zbigniewa Jakubasa? Po drugie, czy minister Sienkiewicz nakłania prezesa NBP do współudziału w przestępstwie opisanym w art. 278? W końcu czy omawiane na taśmach zmuszanie do sprzedaży przez Mennicę Polską części majątku Azotów w Puławach ma jakiś związek z przejęciem w ubiegłym tygodniu pakietu udziałów w puławskich Azotach przez Rosjan? Czy pan Sienkiewicz jest w jakikolwiek sposób zamieszany w tę sprawę lub ma na jej temat wiedzę? Przypomnijmy, że Rosjanie przejęli niedawno 20% udziałów w kluczowej dla polskiej gospodarki spółce, od której zależy przecież stan polskiej gospodarki, ponieważ jest to główny dostawca nawozów sztucznych na rynku polskim. (Dzwonek) Już kończę, panie marszałku. Czy jest to finał operacji, której początkiem było zmuszanie Mennicy Polskiej do odsprzedaży swoich udziałów? Czy był to jeden z celów działań świadomie niszczących Mennicę Polską? Żałuję, panie marszałku, że nie ma pana prezesa Rady Ministrów. Rozumiem, że są pilne obowiązki, ale wydawało mi się, że chociaż pan minister przyjdzie i odpowie. Liczę na konkretną odpowiedź. Dziękuję bardzo.
Mówca: Cezary Grabarczyk
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie pośle, pan w ogóle nie ma prawa głosu w tej debacie. Nie został pan zgłoszony przez klub. Proszę pamiętać o art. 175 ust. 3 regulaminu Sejmu. Stwierdzam, że przeszkadza pan w prowadzeniu obrad. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów Agnieszka Królikowska: Ja sobie poradzę. Bardzo proszę, pani minister. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów Agnieszka Królikowska: Bardzo dziękuję, panie marszałku. Jeżeli chodzi o kwestie związane z późniejszym okresem czy też z bieżącymi działaniami, to faktem powszechnie znanym jest to, że w styczniu zostało podpisane porozumienie pomiędzy ministrem spraw wewnętrznych, ministrem finansów i prokuratorem generalnym w zakresie przeciwdziałania przestępczości gospodarczej. Aczkolwiek w ramach realizacji tego porozumienia - to jest styczeń 2014 r. - skupiamy się na kwestiach szkoleniowych, wymianie informacji i bieżącej współpracy pomiędzy służbami i organami reprezentującymi wskazane podmioty. Powszechnie znany jest fakt, że skala wyłudzeń podatku VAT jest bardzo poważnym problemem, dlatego, podobnie jak wszystkie inne służby, skupiamy na tym nasze działania. Chciałabym też uzupełnić, że nie powiedziałam, iż kolejne kontrole nie przyniosły żadnych rezultatów. Powiedziałam, że jedno postępowanie jest zakończone i w tej chwili trwa tryb odwoławczy, a jeszcze dwa postępowania są w toku. Stąd prośba, aby pan poseł nie skracał moich wypowiedzi. Proces jeszcze trwa, podobnie jak cała procedura związana z tymi postępowaniami, które w ramach kontroli skarbowej są prowadzone w tym podmiocie. Bardzo dziękuję.
Mówca: Monika Wielichowska
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Drogi S3 i S5 to w tej chwili najważniejsze inwestycje drogowe na Dolnym Śląsku. S3 poprowadzona wzdłuż zachodniej granicy kraju ma zapewnić sprawną komunikację między Świnoujściem a południem Europy, natomiast droga S5 ma połączyć Wrocław z Poznaniem. To niezwykle potrzebne inwestycje, które dadzą impuls rozwojowy i wpisują się w sieć transportową Polski. Jednak długookresowy i stabilny rozwój Polski oraz Dolnego Śląska nie będzie możliwy, jeśli sieć dróg ekspresowych nie będzie odpowiadała aktualnym potrzebom oraz przyszłym wyzwaniom rozwojowym, a do takich dróg należy droga krajowa nr 8 Wrocław - Kłodzko - granica państwa, niestety nieekspresowa, za to ze 100-procentową uciążliwością. Dlaczego? Ponieważ niedostateczna jest więź transportowa Wrocław - Kłodzko i dalej Brno - Wiedeń. Ponieważ droga krajowa nr 8 została uznana za najbardziej niebezpieczną i zapoczątkowała program pod hasłem ˝Drogi zaufania. Bezpieczna ósemka˝. Ponieważ droga krajowa nr 8 ma olbrzymie znaczenie dla Wrocławia, a w szczególności dla kilku powiatów: kłodzkiego, ząbkowickiego i dzierżoniowskiego - budowa drogi ekspresowej będzie oddziaływać na konkurencyjność regionu i powiatów, dostępność uzdrowisk, wód leczniczych, rezerwuaru atrakcji turystycznych i dziedzictwa narodowego, letnich i zimowych ośrodków turystycznych, stref ekonomicznych, wywozu kruszyw czy dostępność północnej części Republiki Czeskiej. Ponieważ bezrobocie jest także istotnym problemem naszego regionu - stopa bezrobocia na poziomie 26% pokazuje, jak nierównomiernie społecznie i gospodarczo rozwija się Dolny Śląsk, jak wielkie ma znaczenie wyrównywanie szans. Ponieważ droga ekspresowa pojawia się w ˝Koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju 2030˝ - dokument przedstawia powiat kłodzki jako obszar o bardzo złej, powyżej 120 minut, uśrednionej dostępności czasowej samochodów osobowych do ośrodka wojewódzkiego. (Dzwonek) Zatem mam pytanie do pana ministra: Czy budowa drogi ekspresowej Wrocław - Magnice - Kłodzko - Boboszów - granica państwa znajdzie swoje miejsce w resortowych, rządowych planach i na liście rezerwowej w przyszłej perspektywie finansowej, tym samym zamykając korytarz północ - południe Polski...
Mówca: Monika Wielichowska
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

...i udrażniając nasz subregion? (Oklaski)
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Od 1 lipca 2014 r. przestanie obowiązywać art. 214 ustawy o działalności leczniczej ograniczający czas pracy do 5 godz. dziennie i 25 godz. tygodniowo dla dużej grupy pracowników zatrudnionych w zawodach medycznych, którzy obsługują znaczną część nowoczesnej aparatury diagnostycznej. Wprowadza się w to miejsce zatrudnienie w czasie powszechnie obowiązującym, tj. 37 godz. i 55 min tygodniowo i 7 godz. 35 min dziennie. Zmiana ta spowodowała, że nastąpi wydłużenie czasu pracy o 50%. Ta istotna zmiana warunków zatrudnienia wymaga wymówienia dotychczasowych umów o pracę oraz wynegocjowania nowych warunków zatrudnienia, a także podpisania z pracownikami i związkami zawodowymi umowy o pracę, która określałaby warunki pracy, wymiar czasu pracy oraz wynagrodzenie za pracę. Tak stanowi art. 29 Kodeksu pracy. Jest to bardzo istotna zmiana warunków pracy, która niewątpliwie powinna wpłynąć na pojawienie się nowej ustawy. Jednak nie dla wszystkich zatrudnionych warunki i bezpieczeństwo pracy istotnie się poprawiły, co pan minister usiłował wyjaśnić na posiedzeniu Komisji Zdrowia. W użyciu są wciąż, jak informują wyborcy, liczne aparaty o znacznej szkodliwości dla pracowników. Wobec tego zadaję panu ministrowi pytanie: Jakie działania podejmował i podejmuje rząd, aby zastosować rozwiązania, które są zgodne z prawem, zapewniają zatrudnionym bezpieczeństwo i ciągłość pracy, a pacjentom bezpieczeństwo zdrowotne? (Dzwonek) Ministerstwo miało 3 lata na załatwienie tej sprawy zgodnie z prawem, dobrym obyczajem i szacunkiem dla pracowników. Dziękuję.
Mówca: Stanisław Lamczyk
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Do budżetu państwa wpływają coraz niższe kwoty z tytułu podatku VAT, jednocześnie kwoty jego zwrotu przedsiębiorcom rosną. W roku 2013 były wyższe o 4 mld zł niż w roku 2012. Eksperci alarmują, że przy dzisiejszym systemie podatku VAT wypłacany z tego tytułu zwrot powinien być o ok. 30 mld zł mniejszy niż obecnie. I podkreślają, że ta kwota to wyłudzenie. Obecnie słyszy się o kupowaniu faktur, szczególnie przez podmioty, z których podstawowej działalności wynika niższy podatek VAT, w szczególności to gastronomia, hotele, restauracje. Panie Ministrze! Czy rozmawiacie o tym, czy są jakieś założenia w ministerstwie, żeby tę sprawę uporządkować, żeby właśnie ta szara strefa zniknęła i żeby podatek VAT, który miał być podstawowym elementem w budżecie, właśnie ustabilizował się, a wręcz jeszcze rósł? Dziękuję bardzo.
Mówca: Cezary Grabarczyk
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Ja mogę przedłużyć, jeżeli pan minister sobie życzy. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów Janusz Cichoń: Dobrze. Jeśli mogę kontynuować, to powiem, że w roku 2012 dynamika rozpoznanych przez nas tego typu zjawisk w sensie wartościowym osiągnęła 165%, a w roku 2013 było to już 27%. Przy czym warto zwrócić uwagę, że jeśli chodzi o liczbę pustych faktur, które znaleźliśmy w procesie kontroli, to wzrosła ona w roku 2013 tylko o 0,6%. To też jest wskazanie. Z naszych analiz wynika, że udział tych pustych faktur w obrocie wewnątrzwspólnotowym jest duży, i zwiększamy nasze wysiłki w celu poprawienia efektywności kontroli. W bieżącym roku nastąpiło wdrożenie takiej interaktywnej platformy informacyjnej o podmiotach podejrzewanych o udział w oszustwach w podatku VAT. Ta platforma nazywa się Polfix. Ona pozwala nam na bieżącą identyfikację podmiotów dokonujących oszustw, także skrócenie czasu analiz. Coraz lepiej radzimy sobie z typowaniem podmiotów do kontroli. Poza tradycyjną krzyżową kontrolą dzięki tym narzędziom, którymi dzisiaj dysponujemy, szybciej identyfikujemy oszustwa i ustalamy ich lokalizację w łańcuchu podmiotów, które zajmują się oszustwami podatkowymi, jednocześnie tak naprawdę monitorujemy kontrahentów dokonujących dostaw, nie tylko polskich, ale także z krajów Unii Europejskiej. Dziękuję bardzo.
Mówca: Elżbieta Apolonia Pierzchała
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie ministrze, ja w ramach uzupełnienia pytania kolegi chciałabym zapytać, jaka jest szansa na powstanie rozporządzenia lub też jakiegoś ustawowego uregulowania ministra finansów, dotyczącego wykonywania płatności powyżej 20 tys. euro przelewami. Pytam, bo to w jakiś sposób uregulowałoby sprawę. Dziękuję.
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Ministrze! Mówimy, państwo mówią piękne słowa o skracaniu kolejek, tymczasem, proszę bardzo, jeszcze ustawy nie weszły w życie, a już wydłużyły się kolejki oczekujących na rehabilitację. Cięcia, panie ministrze, są w całej Polsce. Mam sygnały dosłownie z całej Polski o skandalicznej sytuacji związanej z rehabilitacją. Żeby nie być gołosłownym, proszę bardzo: starosta sępoleński pisze do mnie oficjalnie - zaznaczam, to państwo tam rządzicie, to jest państwa, mówię o Platformie Obywatelskiej, starosta - że w całym powiecie kontrakty na rehabilitację są o 60% niższe. Szpital MSW w Bydgoszczy, szpital resortowy, w ogóle nie ma podpisanego kontraktu, mimo że do tej pory świadczył usługi i ma świetną kadrę. Pacjenci przychodzą do mnie do biura, mówią o tej sytuacji jako o skandalu, muszą przepisywać się do innych szpitali, do innych placówek. W innych poradniach na terenie Bydgoszczy cięcia wynoszą po 20-30%, w innych częściach Polski jest tak samo. Na Podkarpaciu, w powiatach kolbuszowskim, strzyżowskim, łańcuckim, tarnobrzeskim doszło do wielkich czy kilkudziesięcioprocentowych ograniczeń kontraktów. Jeżeli chodzi o powiat wołomiński - mam pismo od starosty wołomińskiego, burmistrza wołomińskiego - w tym roku nie będzie turnusów rehabilitacyjnych dla dzieci. Czy tak ma wyglądać, panie ministrze, skracanie kolejek? W ten sposób ma działać ten pakiet kolejkowy w praktyce? Nie możemy zgodzić się na coś takiego. Szczególna sytuacja jest w rejonie zachodniopomorskim, ale o tym będą mówić koledzy w pytaniu dodatkowym. Można by zapytać: Jak to jest? Państwo twierdzicie, że pieniędzy jest tyle samo - słyszeliśmy to na posiedzeniu komisji - ale jednocześnie w praktyce widzimy coś dokładnie przeciwnego. Od razu mówię, że w województwie kujawsko-pomorskim podmiotów nie przybyło, jest ich o pięć mniej niż było w zeszłym roku, a kontrakty obcięto, zresztą podobnie jak w całym kraju. Panie ministrze, trzeba coś z tym zrobić i przestać kuglować cyframi, należy po prostu rzeczywiście zacząć skracać kolejki.
Mówca: Leszek Dobrzyński
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Wydaje się, że szczególnie dramatyczna sytuacja jest w województwie zachodniopomorskim, bo z tych sygnałów, które napływają do naszych biur poselskich, i mówię tu nie tylko o sobie, ale także o kolegach, wynika, iż są tu wielkie pretensje, jeśli chodzi zarówno o kontraktowanie, jak i o poziom, czas usług. Ta sytuacja zarówno niszczy tak naprawdę pojęcie wolnego rynku, jak i ma bezpośredni wpływ na zdrowie pacjentów. Powstaje w takim razie pewne pytanie: Czy państwo oprócz planów długofalowych macie jakiś pomysł na teraz? Chodzi o to, żeby, nie wiem, móc w tej chwili cokolwiek przedstawić, jakiekolwiek rozwiązanie, które jakkolwiek mogłoby zmienić stan, czy skontrolować, polepszyć sytuację, jeśli chodzi o te wszystkie anomalie, o których słyszymy. Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Spółki węglowe wypracowały fajną współpracę z jednostkami samorządu terytorialnego, która polegała m.in na wsparciu działań związanych z wykształceniem kadry potrzebnej w górnictwa węgla, przynajmniej węgla kamiennego. Ta współpraca m.in. polegała na umożliwieniu uczniom odbywania praktyk w trakcie kształcenia, a z drugiej strony istniała formuła zapewnienia miejsca pracy przede wszystkim tym zdolnym, wyróżniającym się absolwentom, ale nie tylko. Górnictwo w ostatnim czasie cieszyło się dobrą prosperitą. Te wyniki, które były osiągane, zapewniały zawsze stabilne miejsca pracy dla pracowników. Dzisiaj mamy troszeczkę inną sytuację, sytuacja ekonomiczna górnictwa się zmieniła. Do ubiegłego roku spółki rzetelnie wywiązywały się ze swoich zobowiązań, z tych porozumień, które były zawierane ze starostami, bo właściwie na tym poziomie to się działo, nowe kadry przybywały do górnictwa. Dzisiaj słyszy się czasami o drobnych protestach ludzi młodych, samorządowcy negocjują, rozmawiają z zarządami spółek węglowych w kontekście dalszego funkcjonowania tego porozumienia i przyjmowania młodej kadry do górnictwa. W związku z tym, panie ministrze, chcielibyśmy zapytać: Jakie szczegółowe zapisy tego porozumienia w ogóle funkcjonują? Jak ta sprawa będzie dalej wyglądała w świetle obecnej sytuacji w górnictwie? Jak w ostatnim okresie, czyli np. kilku lat, spółki wywiązywały się z tych porozumień (Dzwonek) i jak w obecnej sytuacji wygląda zatrudnienie absolwentów, którzy w tym roku ukończyli szkołę średnią? Dziękuję.
Mówca: Wojciech Saługa
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Oczywiście ta trudna sytuacja jest obecnie zrozumiała, natomiast nie wiem, czy dobrze zrozumiałem, więc prosiłbym jeszcze raz o wyjaśnienie: Czy to porozumienie między jednostkami samorządu terytorialnego a zarządami spółek będzie zmieniane, czy będzie utrzymywane, co dalej z porozumieniami dotyczącymi prowadzenia klas górniczych? Czy te klasy będą istnieć, czy też będą w jakiś sposób wygaszane? Co z absolwentami, którzy na mocy tych porozumień nie znaleźli teraz zatrudnienia? Czy przewiduje się dla nich jakąś rolę, czy oni po prostu wypadną z systemu, czy będą brani pod uwagę w pierwszej kolejności, jeżeli sytuacja spółek się poprawi?