PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W pierwszą rocznicę beatyfikacji Jana Pawła II turystyczna brać spotkała się na Wielkiej Rycerzowej w Beskidzie Żywieckim. Takie spotkania odbywają się co roku już od 12 lat i cieszą się ogromnym zainteresowaniem. Obecnie niosą ze sobą wspomnienie o papieżu Polaku Karolu Wojtyle, który odwiedzając beskidzkie szlaki z plecakiem, pozostawiał na nich namacalne i duchowe ślady swojej obecności, które można odczytywać każdego dnia. Takie spotkania, wyprawy turystyczne organizowane są pod nazwą ˝Jeden tysięcznik w jeden rok˝. Corocznie na szczycie zdobytego jednotysięcznika turyści biorący udział w wyprawie podpisują niecodzienny list. Pierwsze spotkanie odbyło się już w roku 2000 i przez pierwsze 5 lat list był wysyłany do papieża Jana Pawła II, turysty kochającego góry, znającego doskonale piesze szlaki Żywiecczyzny, honorowego obywatela gminy Węgierska Górka. Turyści prosili o błogosławieństwo, pozdrawiając Ojca Świętego i zapraszając go w Beskidy. W podziękowaniu zawsze otrzymywali list z kancelarii papieskiej w Watykanie. Obecnie listy wysyłane są ze zdobytych jednotysięczników do księdza kardynała Stanisława Dziwisza, który w odpowiedzi przesyła podziękowanie i błogosławieństwo na dalsze wędrówki. 1 maja miałam okazję uczestniczyć w takiej wyprawie. Wspólnie z członkami koła PTTK im. Jana Pawła II z Węgierskiej Górki oraz z turystami podążaliśmy szlakiem na Wielką Rycerzową. Wspólne wędrówki szlakiem turystycznym i spędzanie czasu na szczycie zdobytego jednotysięcznika są dla każdego, kto bierze w nich udział, osobistym spotkaniem z nauką papieża Jana Pawła II, z nauką nie tylko dotyczącą wiary, ale również z jego codzienną mądrością. Kiedyś Jan Paweł II, spędzając czas w jednym z beskidzkich schronisk, wpisał się do pamiętnika turystki słowami: W górach chodź zawsze tak, by nie gubić znaków. Słowa te od wielu lat towarzyszą beskidzkim turystom podczas wypraw, uroczystości i w życiu codziennym. Dla członków koła PTTK w Węgierskiej Górce, które działa od 1968 r. i liczy obecnie ponad 100 członków, słowa te są drogowskazem nie tylko podczas górskich wędrówek, ale i na co dzień. Niech te słowa papieża turysty, wielkiego Polaka i miłośnika Beskidów, zwłaszcza w zbliżającą się 92. rocznicę jego urodzin, będą dla nas wszystkich codzienną wskazówką. Dziękuję za wspaniale spędzone chwile, gratuluję członkom koła PTTK w Węgierskiej Górce cennej inicjatywy. Właśnie poprzez takie działania pamięć o papieżu Polaku, rozmiłowanym w górach i często w nich obecnym, trwa i jest pielęgnowana. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pozwalam sobie przypomnieć czasy deportacji Górnoślązaków do ZSRR w roku 1945 znane pod nazwą ˝tragedia górnośląska˝. W oparciu o pokrętną, zawiłą argumentację dokonano deportacji kilkudziesięciu tysięcy mieszkańców Górnego Śląska do łagrów w ZSRR. Gdy władze polskie zorientowały się, że wielu deportowanych miało polskie pochodzenie, zaczęto nerwowo szukać sposobu uniknięcia kompromitacji. Dlatego nie dopuszcza się do publicznej dyskusji w sprawie ostatecznego rozliczenia tej haniebnej zbrodni. Wiadomo, że latem 1945 r. komisja powołana przez wicewojewodę śląskiego generała Jerzego Ziętka podjęła działania zmierzające do ich uwolnienia. Tu chcę przypomnieć, że pan generał Jerzy Ziętek jest patronem Wojewódzkiego Parku Kultury i Wypoczynku, który obecnie ma podobno zmienić nazwę. W roku 1946 sporządzono spis polskich obywateli górników wywiezionych do Związku Radzieckiego z początkiem roku 1945 z terytorium Górnego i Opolskiego Śląska. Zawierał 9877 nazwisk. W toku śledztwa potwierdziły się wcześniejsze ustalenia historyków, że nie jest on pełny. Przekazano go w grudniu 1946 r. do polskiej Misji Repatriacyjnej w Moskwie. Ocenia się, iż do kraju wróciło ok. 20% deportowanych. Od początku grudnia 1949 r. za pośrednictwem Misji Repatriacyjnej w Moskwie powróciły 5603 osoby, przy czym zaledwie 1645 figurowało w spisie. Poniższe szacunkowe zestawienie tragedii w aspekcie polskim oddaje ogrom cierpień niewinnych ludzi. I tak ogółem wywieziono do ZSRR 9877 górników. Biorąc pod uwagę, że ok. 42% ludności w plebiscycie głosowało za Polską, 42% z tej liczby to 4148 wywiezionych. Zakładając, że wszyscy górnicy, którzy powrócili, czyli 1645, byli Polakami, liczba górników Polaków zamęczonych na śmierć w ZSRR wynosi 2503 osoby. Oczywistą jest sprawą, że historycy mogą snuć rozliczne dywagacje na temat poprawności założeń powyższych wyliczeń. Nie mogą jednak zakwestionować faktu bezprawnej deportacji i śmierci tysięcy górników. Ta oczywista tragedia jest spotęgowana głębokim milczeniem zarówno ˝śląskich˝ z nazwy mediów, hierarchów kościelnych, jak i przedstawicieli władz szczebla centralnego i lokalnego. Czy nie można oddać sprawiedliwości ofiarom zbrodni w tej ogromnej skali? Czy dostatecznie zatarto ślady przestępstwa popełnionego na górnikach, obywatelach polskich, w tym Polakach? Skąd więc bierze się zbrodnia przemilczenia i zaniechanie głoszenia prawdy? Ofiary zginęły z rąk tych samych oprawców sowiecko-polskiego reżimu komunistycznego. Chciałbym z tego miejsca powiedzieć, że wszyscy polegli czy zaginieni to nie była ukryta opcja niemiecka, jak myślą niektórzy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Swoje oświadczenie poselskie pragnę poświęcić uroczystościom 60-lecia powstania w Rzeszowie rozgłośni Polskiego Radia. 24 września 1952 r. uruchomiono w Rzeszowie, ówczesnej stolicy województwa rzeszowskiego, ekspozyturę przy ul. Jagiellońskiej. Było to konsekwencją decyzji z października 1951 r. o utworzeniu w Rzeszowie delegatury rozgłośni Polskiego Radio Kraków. Na początku ekspozytura miała bardzo skromne wyposażenie akustyczne pozyskane z Krakowa. W 1956 r. rozgłośnia otrzymała dwa magnetofony stacjonarne, dwa przenośne, sześć mikrofonów i głośników. Przełomem był rok 1959, w którym rozgłośnia otrzymała na swoją siedzibę zabytkowy budynek przy ówczesnej ul. Świerczewskiego, obecnie Zamkowej. Przez kolejne lata przeprowadzono adaptację zabytkowych pomieszczeń do celów radiowych, nastąpił szybki rozwój bazy technicznej oraz współpraca z innymi mediami. Dzięki wyposażeniu w wozy transmisyjne radio Rzeszów produkowało dźwięk podczas pielgrzymek Ojca Świętego w Krakowie, Rzeszowie, Tarnowie, Sandomierzu, Krośnie i Dukli. W połowie lat 90. radio Rzeszów stało się samodzielną spółką Skarbu Państwa. Spowodowało to dynamiczny rozwój techniczny rozgłośni. Powiększyła się znacznie baza nadawcza, co umożliwiło pokrycie zasięgiem obszaru całego województwa podkarpackiego i części województw sąsiednich. Z okazji pięknego jubileuszu 60-lecia Polskiego Radia Rzeszów odbyła się w Hotelu Prezydenckim w Rzeszowie uroczysta gala, w której wzięli udział przedstawiciele kilku pokoleń pracowników i współpracowników Polskiego Radia w Rzeszowie. Na spotkanie przybyli przedstawiciele Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, parlamentarzyści, samorządowcy, rektorzy uczelni, przedstawiciele świata kultury, dziennikarze, dyrektorzy wielu instytucji. Z rąk wicewojewody podkarpackiego dwudziestu pracowników radia Rzeszów otrzymało medale przyznane przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Zaproszeni goście składali wszystkim, którzy tworzyli i tworzą wysoką pozycję Polskiego Radia w Rzeszowie na rynku medialnym, życzenia, podziękowania i gratulacje. Miałem okazję i honor przekazać zebranym na uroczystej gali osobiste podziękowania i gratulacje. Dziś z gmachu polskiego Sejmu kieruję najlepsze życzenia dalszych sukcesów w zakresie pełnienia misji informacyjnej, edukacyjnej, kulturalnej i promocji Podkarpacia do wszystkich pracowników Polskiego Radia w Rzeszowie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ratują życie i mienie, ryzykując własne zdrowie i życie. 4 maja, w dzień ich patrona św. Floriana, w całej Polsce obchodziliśmy święto strażaków, a w tym roku szczególnie 20-lecie powołania Państwowej Straży Pożarnej. Strażacy od lat cieszą się największym zaufaniem wśród obywateli. Nic dziwnego. Ich pomoc pozwoliła wielu ludziom uratować życie, zdrowie i majątek, a ich codzienna działalność nakierowana jest na to, aby służyć ludziom. Trudno sobie wyobrazić nasze miasta, miasteczka, nasze gminy bez strażaków ochotników, strażaków Państwowej Straży Pożarnej, którzy biorą udział w ratowaniu ofiar zarówno największych katastrof, jak i najmniejszych zdarzeń czy też prowadzą działania prewencyjne. Z tej okazji składam wyrazy szacunku i podziękowania za waszą ofiarną służbę wszystkim strażakom, druhom ochotnikom. Te podziękowania składam na ręce Państwowej Straży Pożarnej w Bielsku-Białej, która obchodziła 20-lecie swojego powołania. Jednocześnie dziękuję komendantowi głównemu Państwowej Straży Pożarnej za wyróżnienie mojej osoby certyfikatem z okazji 20-lecia powołania Państwowej Straży Pożarnej za działalność na rzecz ochrony przeciwpożarowej i krajowego systemu ratowniczego. Pozdrawiam strażaków z Bielska-Białej, powiatu bielskiego, Żywiecczyzny, ziemi cieszyńskiej i ziemi pszczyńskiej, moją Ochotniczą Straż Pożarną z Grodźca Śląskiego. Wszystkim życzę zdrowia i jak najmniejszej ilości wyjazdów do akcji, 100-procentowych powrotów, życzę wszelkiej pomyślności zarówno w życiu zawodowym, jak i rodzinnym. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Artur Bramora
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje dzisiejsze oświadczenie składam jako poseł Rzeczypospolitej Polskiej oburzony trybem prac nad procedowanymi projektami ustaw i uchwał podejmowanymi w VII kadencji Sejmu. Z ogromną przykrością i żalem jestem zmuszony stwierdzić, że w sprawach ogromnie ważnych dla dobra naszego kraju, w sprawach mających wpływ na prawidłowy rozwój naszego państwa Wysokiej Izbie brakuje merytorycznej debaty, brakuje wspólnej troski o prawa obywatela, które gwarantuje mu konstytucja. Koalicja rządząca, mając świadomość swojej liczebnej przewagi, ustanawia regulacje prawne stwarzające pozory dialogu. Posiadając większość parlamentarną, podejmuje decyzje bez uszanowania głosu mniejszości. Przykładem tego jest choćby ustawa budżetowa. Dopóki nie wypracujemy większej kultury dialogu, dopóki nie poczujemy wspólnej odpowiedzialności za losy Rzeczypospolitej, dopóki indywidualne interesy polityczne klubów parlamentarnych będą brały górę nad dobrem wspólnym, to jest niewielkie prawdopodobieństwo, że sytuacja gospodarcza w naszym kraju ulegnie widocznej poprawie, efektem czego byłoby wygenerowanie pozytywnych odczuć społecznych i zadowolenia z faktu, że jesteśmy Polakami i żyjemy w nowoczesnym demokratycznym państwie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje oświadczenie jest poświęcone 77. rocznicy śmierci Józefa Piłsudskiego. W najbliższym czasie obchodzić będziemy 77. rocznicę śmierci wybitnego wodza wojska polskiego, naczelnika państwa Józefa Piłsudskiego. Z tej okazji chciałbym przypomnieć sylwetkę naszego polskiego działacza niepodległościowego. Józef Piłsudski urodził się 5 grudnia 1867 r. w Zułowie pod Wilnem. Wychował się w patriotycznej rodzinie w atmosferze tęsknoty za krajem i jego tradycjami. Jego ojciec, również Józef, brał udział w powstaniu styczniowym 1863 r., kiedy to Polacy próbowali odzyskać utraconą w rozbiorach niepodległość. Młodszy Piłsudski już podczas studiów związał się z ruchem socjalistyczno-rewolucyjnym, za co został wydalony ze studiów. W konsekwencji Piłsudski nie został przyjęty już na żadną inną uczelnię. Przyszły przywódca narodowy był wielokrotnie aresztowany i zsyłany za przekonania polityczne. Podejrzewany był również o zamachy stanu i próby obalenia przywódców innych krajów. Już w 1893 r. Piłsudski wstąpił w szeregi litewskiego oddziału Polskiej Partii Socjalistycznej, rok później został członkiem Centralnego Komitetu Robotniczego, a równocześnie redaktorem naczelnym wydawanego przez Polską Partię Socjalistyczną pisma ˝Robotnik˝. Piłsudski zawsze starał się dbać o dobro Polski i nieustannie zaznaczał obecność Polaków w świecie. W chwili wybuchu I wojny światowej Piłsudski stał na czele dobrze wyszkolonych oddziałów bojowych, wkraczając z nimi do Królestwa Polskiego i zajmując obszary zajęte przez Rosjan. Następnie stworzył oficjalne i legalnie działające Legiony Polskie, został dowódcą I Brygady, a w ścisłej konspiracji stworzył Polską Organizację Wojskową. Powołał do życia wiele organizacji wspierających polskie wojska i polskich działaczy opozycyjnych i rewolucyjnych. W roku 1916 Piłsudski został członkiem Tymczasowej Rady Stanu i zażądał utworzenia w Warszawie Rządu Narodowego. Za to żądanie został osądzony i aresztowany. Po powrocie do Warszawy w listopadzie 1918 r. otrzymał naczelne dowództwo nad wojskami polskimi i dostał misję stworzenia w wyzwolonym państwie rządu narodowego. 22 listopada 1918 r. Piłsudski został tymczasowym naczelnikiem państwa. Funkcję tę sprawował przez 4 lata do momentu wyboru pierwszego prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Gabriela Narutowicza. Sam Piłsudski zajął się obroną odzyskanej przez Polskę niepodległości, podpisując wiele aktów pokojowych. Dążył do utrzymania dobrych stosunków z ZSRR i Niemcami. Wynikiem tych starań stał się pakt o nieagresji podpisany w 1932 r. z ZSRR i w 1934 r. z Niemcami. Józef Piłsudski zmarł w Belwederze 12 maja 1935 r. Jego pogrzeb stał się wielką manifestacją jedności narodowej oddającą hołd zmarłemu marszałkowi. Postawa Józefa Piłsudskiego stanowi wzór do naśladowania dla wszystkich uważających się za patriotów narodowych. Należy nieustannie przypominać o wartościach, jakie Piłsudski przekazywał poprzez swoje życie i zaangażowanie w sprawy narodowe. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Szymon Giżyński
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Media głównego nurtu od lat z upodobaniem cytują głosy płynące z różnych stolic nieszczędzące obecnie rządzącym polskim politykom pochwał i wyrazów pobłażliwego uznania. Jakoś nie widać, by trafiła do owych mediów i polityków przestroga zawarta w wierszu najsławniejszego rosyjskiego bajkopisarza Iwana Kryłowa ˝Lew i lampart˝. Z tego, kogo wróg chwali, na pewno nie będzie pożytku. Na pewno nie trafiła też do tych polskich polityków i innych redaktorów głównego nurtu, chwalących z lizusostwa i strachu obcych wodzów, zapisana opinia samego Józefa Wisarionowicza Stalina, który przeczytawszy dedykowaną mu słodką sztukę ˝Batumi˝ autorstwa samego Michała Bułhakowa, tak, tego od ˝Mistrza i Małgorzaty˝, skonstatował: Nie wiedziałem, że to taka swołocz. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Chmielowiec (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zdrowie dla każdego człowieka jest najważniejsze. Niestety, nie da się uniknąć w mniejszym lub większym stopniu jakichś dolegliwości. Jesteśmy coraz bardziej zapracowani i zabiegani, brakuje nam czasu, by zadbać o swoje zdrowie. Kiedy nie czujemy się najlepiej, składamy wizytę nie tylko u lekarzy, ale i w aptekach. To pracownicy aptek często są pierwszymi przedstawicielami służby zdrowia, z jakimi styka się pacjent. Farmaceuci pełnią w społeczeństwie bardzo ważną rolę i są nie mniej potrzebni niż lekarze. Spotykamy się z nimi w zdrowiu i w chorobie. Potrzebujemy ich niekiedy bardziej niż lekarstwa. Służą zawsze poradą i pomocą. 14 maja obchodzić będziemy właśnie ich święto, dzień farmaceuty. Zajmują się oni wieloma sprawami. Do ich głównych zadań nie należy tylko wydawanie klientom leków zapisanych przez lekarzy. Zajmują się również sporządzaniem, wytwarzaniem, analizowaniem i przechowywaniem produktów leczniczych oraz leków recepturowych. Na osobach, które wykonują ten zawód, ciąży wielka odpowiedzialność. Niewielka pomyłka podczas wydawania leku może być przyczyną choroby lub śmierci. Wręcz niezbędne w tym zawodzie są spostrzegawczość i dokładność, które pomagają rozpoznać błędy lub pomyłki przy sporządzaniu i wydawaniu leków i recept. Praca farmaceuty to jedna z tych profesji, w których konieczne jest ciągłe dokształcanie i podnoszenie kwalifikacji. Na bieżąco trzeba śledzić leki, które pojawiają się w sprzedaży, znać ich składy i zastosowania, wiedzieć, w jakich dawkach i komu mogą zostać wydane. O sprzedawanych lekach należy posiadać jak najwięcej informacji i za każdym razem porównać wydawany lek z tym, co zostało zapisane przez lekarza na recepcie. Ponadto farmaceuci obsługują urządzenia stanowiące wyposażenie aptek i laboratoriów, wykonują prace techniczne oraz administracyjne. Spójrzmy zatem, jak wielka odpowiedzialność ciąży na farmaceutach! Dbajmy o to, by każda nasza wizyta w aptece nie była kłopotliwa zarówno dla nas, jak i dla nich. Szanujmy ich pracę, gdyż oni w pewien sposób dbają o nasze zdrowie. Szanowna Pani Marszałek! Stojąc dziś przed Wysoką Izbą w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej, pragnę wyrazić słowa ogromnej wdzięczności i uznania dla wszystkich farmaceutów za ich zaangażowanie, wsparcie i pomoc, jakimi obdarzają każdego dnia nas i naszych bliskich. Dziękuję.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Kilka dni temu uczestniczyłem w uroczystościach odsłonięcia tablicy poświęconej zamordowanym przez hitlerowców mieszkańcom Powiśla Dąbrowskiego. Dnia 11 grudnia 1939 r. czterdziestu dwóch mężczyzn zostało wywiezionych z siedziby tarnowskiego gestapo i rozstrzelanych na terenie lasu Buczyna w miejscowości Zbylitowska Góra. Większość z nich to byli mieszkańcy ziemi dąbrowskiej, którzy nie zastosowali się do zarządzenia okupanta i nie oddali posiadanej broni. Wskazanie miejsca zbrodni i pochówku oraz ustalenie szczegółowej listy pomordowanych stało się możliwe dopiero po 73 latach, przede wszystkim dzięki pracy i inicjatywie pani Felicji Skwirut - siostry dwóch zamordowanych młodych mężczyzn - która przed laty była świadkiem ich aresztowania i maltretowania. Nie byłoby tej tablicy ani uroczystości również bez działań podjętych przez lokalne samorządy. Dzięki zaangażowaniu samorządu gminy Tarnów i powiatu dąbrowskiego udało się zapełnić kolejną białą plamę w naszych dziejach i dopisać kolejny rozdział w historii cmentarza wojennego w Buczynie, gdzie spoczywa przynajmniej 10 tys. ludzi zamordowanych przez hitlerowskiego okupanta. Na tego rodzaju często niełatwe inicjatywy patrzę z satysfakcją, szczególnie teraz, gdy od pewnego czasu możemy obserwować, jak rządzący naszym krajem mają problemy z polityką historyczną, a nawet próbują zafundować młodemu pokoleniu Polaków skrócony kurs nauczania historii. Polacy zaczynają mieć problem ze swoją tożsamością. Dlatego tym bardziej cieszę się, że w wielu wypadkach młodzież może jeszcze liczyć na starsze pokolenie i na takich samorządowców, dla których patriotyzm i tradycja to wartości naprawdę ważne.
Mówca: Tomasz Szymański (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Chciałbym zwrócić uwagę na problemy osób posiadających uprawniania do kierowania pojazdami silnikowymi, których dokument potwierdzający te uprawnienia - prawo jazdy lub pozwolenie - został skradziony lub zagubiony. Aktami prawnymi regulującymi m.in. sposoby wydawania uprawnień do kierowania pojazdami są: ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 90, z późn. zm.) oraz rozporządzenie ministra infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2004 r. Nr 24, poz. 215, z późn. zm.). Regulacje te wskazują sposób postępowania w przypadku gdy ww. dokumenty zostaną skradzione lub zagubione, jednakże nie zapewniają ciągłej możliwości korzystania z posiadanych uprawnień, a co za tym idzie poruszania się po drogach publicznych pojazdami mechanicznymi. Osoba ubiegająca się o wydanie wtórnika prawa jazdy lub pozwolenia do czasu jego otrzymania nie może korzystać z posiadanych uprawnień, gdyż potwierdzenie złożenia wniosku o wydanie wtórnika w świetle prawa nie stanowi dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdami silnikowymi. Warto zaznaczyć, że wśród osób posiadających prawo jazdy lub pozwolenie znajdują się osoby niepełnosprawne oraz kierowcy zawodowi, dla których każdy dzień oczekiwania na wydanie wtórnika stanowi uciążliwość (w przypadku osób niepełnosprawnych) oraz stratę finansową (w przypadku kierowców zawodowych istnieje również ryzyko utraty zatrudnienia). W mojej ocenie właściwym rozwiązaniem wydaje się być wprowadzenie zaświadczeń o posiadanych uprawnieniach do kierowania pojazdami silnikowymi - zawierających dane znajdujące się w prawie jazdy lub pozwoleniu, poszerzone o termin ważności zaświadczenia - dla osób składających wniosek o wydanie wtórnika w związku z kradzieżą lub zgubieniem.
Mówca: Eugeniusz Tomasz Grzeszczak
Data: 2012-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie i panowie posłowie, wznawiam obrady. Powracamy do rozpatrzenia punktu 7. porządku dziennego: Pytania w sprawach bieżących. Przystąpimy do rozpatrzenia pytania jedenastego. (Gwar na sali) Proszę panie i panów posłów o przeniesienie rozmów do kuluarów, bowiem to utrudnia nam prowadzenie obrad. Powtarzam, przystępujemy do rozpatrzenia pytania jedenastego. Pani poseł Małgorzata Adamczak i pan poseł Łukasz Borowiak z Platformy Obywatelskiej zadadzą pytanie w sprawie ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, skierowane do ministra gospodarki. Odpowiedzi na to pytanie udzieli podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki pani minister Ilona Antoniszyn-Klik. Bardzo proszę panią poseł Małgorzatę Adamczak i pana posła Łukasza Borowiaka o sformułowanie pytania do pani minister. (Gwar na sali) Panie i panów posłów proszę o przeniesienie rozmów do kuluarów sejmowych. Poseł Łukasz Borowiak Jeszcze raz apeluję do pań i panów posłów, aby rozmowy przenieść do kuluarów Sejmu, utrudnia to bowiem prowadzenie obrad. Bardzo proszę, panie pośle. Poseł Łukasz Borowiak Dziękuję, panie pośle. Odpowie na to pytanie podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki pani minister Ilona Antoniszyn-Klik. Bardzo proszę, pani minister. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Gospodarki Ilona Antoniszyn-Klik Bardzo dziękuję, pani minister. Czy jest jeszcze pytanie dodatkowe do pani minister? (Poseł Małgorzata Adamczak: Dziękuję, panie marszałku - tak.) Bardzo proszę. Poseł Małgorzata Adamczak