Mówca: Artur Górczyński
Data: 2012-11-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Ruch Palikota mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie komisyjnego projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz ustawy Kodeks wykroczeń, druk nr 823. Zmiany, które zakłada projekt, są niezbędne, poruszają ważne kwestie dotyczące szerokiego grona osób, którym należy się od państwa szczególna uwaga, czyli niepełnosprawnych. Bardzo się cieszę, że podczas tej kadencji bardzo często są poruszane kwestie osób niepełnosprawnych, to ważna rzecz. W uzasadnieniu rzeczonej ustawy czytamy, iż celem projektowanej ustawy jest wyeliminowanie lub co najmniej znaczące ograniczenie przypadków posługiwania się przez kierowców sfałszowanymi kartami parkingowymi, znaczące ograniczenie przypadków, w których kierowcy posługują się kartami wydanymi osobom, które zmarły, oraz stworzenie służbom uprawnionych do kontroli pojazdów lepszych możliwości sprawdzenia prawidłowości wykorzystywania karty parkingowej, w sytuacji gdy kierowca twierdzi, że przewozi osobę niepełnosprawną. Takie uzasadnienie w całości do mnie przemawia i jest jak najbardziej zasadne. Troszeczkę jednak budzi mój niepokój pkt 5c. Przypomnę jego brzmienie: Kartę parkingową wydaje się osobie niepełnosprawnej na okres ważności orzeczenia, o którym mowa w ust. 5, jednakże nie dłużej niż na okres 5 lat. Dlaczego? Zgodnie z ustawą z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz z rozporządzeniem ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności, stopień niepełnosprawności orzeka się na stałe lub na czas określony. Ust. 5 przedstawionej ustawy stoi w pewnej, powiedzmy, sprzeczności z wydawanymi na stałe orzeczeniami o niepełnosprawności, ograniczając możliwość wydania karty parkingowej najwyżej na okres 5 lat, tym bardziej że ustawa zakłada stworzenie centralnej ewidencji kart parkingowych, by skutecznie przeciwdziałać procederowi posługiwania się kartami parkingowymi przez osoby do tego celu nieupoważnione. Nie będzie zatem stanowić problemu dla służb kontrolujących sprawdzenie, czy osoba posługująca się taką kartą czyni to zgodnie z przepisami, czy też nie. Dalej w uzasadnieniu czytamy, że terminowe wydawanie kart wyeliminuje niespójność polskich rozwiązań, które przewidują możliwość bezterminowego wydawania kart parkingowych, z zasadami unijnymi, które wymagają określenia w karcie terminu jej ważności. Obecna sytuacja powoduje bowiem, że w niektórych krajach Unii Europejskiej polskie karty wydawane bezterminowo nie są uznawane, a na osoby z nich korzystające nakładane są sankcje jak na osoby bez uprawnień. Zastanawia mnie, czy takie rozwiązanie jest korzystne dla osoby, która jest trwale niepełnosprawna. Zmusza taką osobę do ponownego przechodzenia tego urzędniczego trybu wydawania karty, tym bardziej że w zaleceniu Rady Unii Europejskiej z czerwca 1998 r. mamy takie oto ujęcie problemu: Działając w zgodzie z procedurą ustaloną w art. 189 pkt 1 traktatu, zważywszy że wzajemne uznanie kart parkingowych dla osób niepełnosprawnych oparte na standardowym modelu Wspólnoty zostało poparte przez Komisję w jej komunikacie dotyczącym średnioterminowego programu działań socjalnych, przekazanym do Rady i do Parlamentu Europejskiego, i również w jej raporcie do Rady z dnia 26 listopada 1993 r. dotyczącym środków podejmowanych we Wspólnocie, odnoszących się do dostępności transportu dla osób z obniżoną sprawności ruchową - dalej pkt 7 - zważywszy, że określenie niepełnosprawności i zasad przyznawania kart parkingowych dla osób niepełnosprawnych leży w gestii państw członkowskich, niniejszym zaleca się, aby państwa członkowskie wprowadziły karty parkingowe dla osób niepełnosprawnych wydawane im zgodnie z postanowieniami prawa krajowego na podstawie jednolitego modelu Wspólnoty. Mogą być one używane równolegle z kartami parkingowymi wydawanymi w państwach członkowskich, zgodnie z zasadami ustalonymi w § 5. Należy być może rozważyć możliwość wyboru przy orzeczeniu o trwałym stopniu niepełnosprawności, na jaki okres osoba niepełnosprawna chce mieć wydaną kartę, lub rozważyć jakieś inne rozwiązanie, może jakiś dodatkowy identyfikator dla osób wyjeżdżających poza granice kraju. Jest to oczywiście rzecz do przedyskutowania i nie dyskwalifikuje przedstawionego projektu. Dlatego, panie marszałku, Klub Poselski Ruch Palikota będzie głosował za skierowaniem omawianego projektu ustawy do dalszych prac w komisjach. Dziękuję. (Oklaski)