PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, panie marszałku. Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mówiłam w istocie o dwóch sprawach i jeśli zostałam źle zrozumiana, to jest moja wina, ponieważ w takim pośpiechu nie potrafię może jasno sprawy wyłożyć. Pierwsza sprawa dotyczy gwarantowanej autonomii rodziny jako podmiotu prawa. Ta autonomia rodziny, o czym starałam się powiedzieć, jest systematycznie naruszana między innymi przez ratyfikowanie różnego rodzaju prawa, które jest obce naszej konstytucji i obce po prostu naszym obyczajom i wartościom. To jest jedna sprawa. O tym pisał bardzo dużo profesor - zapomniałam w tej chwili nazwiska - z UJ, był on wiceprzewodniczącym Trybunału Konstytucyjnego. To jest jedna sprawa. Dlatego ochrona autonomii rodziny i ochrona jej funkcji prokreacyjnej, która jest jedyną i niezbywalną funkcją rodziny, jest niezwykle ważna. Druga sprawa, o którą pytałam, to jest sprawa prac Ministerstwa Sprawiedliwości nad ochroną wartości i zdolności prokreacyjnych, jaka powinna być prowadzona, ponieważ na przykład w polskim prawie pracy, ale także w bardzo wielu przepisach mamy do czynienia z naruszaniem ochrony zdolności prokreacyjnych. To jest niezwykle ważne. Przyjmuje się teraz, na co usiłuję zwracać uwagę, bardzo wiele różnych rozwiązań w prawie - między innymi w prawie, które ogólnie nazwijmy prawem dotyczącym ochrony zdrowia - które naruszają po prostu zdolności prokreacyjne młodych ludzi. Dotyczy to ostatnio na przykład takiej nowelizacji ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, gdzie bez żadnych ograniczeń pozwala się zatrudniać także młodych ludzi do pracy w środowisku jonizującym (Dzwonek), ale także bardzo wielu innych rozwiązań. Dlatego pytałam, czy Ministerstwo Sprawiedliwości śledzi ten proces i dba o ten proces w sposób bardzo konsekwentny. Nie muszę wyjaśniać dlaczego, bo to jest jasne. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Z całą pewnością jedna część mojego zapytania została źle zrozumiana. Otóż nie pytałam o konsekwencje wprowadzenia wczesnej inicjacji seksualnej, tylko wczesnej edukacji seksualnej. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Dziwię się, że moja wypowiedź została źle zrozumiana, ponieważ mówiłem jasno, powołując się na badania profesora Czapińskiego. Natomiast pan Mariusz Dzierżawski z wrodzoną sobie inteligencją zawierającą elementy przewrotności filtrował w obecności niewielu posłów i posłanek informacje, że być może są to jakieś dane z Wielkiej Brytanii albo Szwecji, że takie obniżenie nastąpiło właśnie dzięki działaniom, w cudzysłowie, tamtejszych szwedzkich, brytyjskich seksedukatorów. Otóż nie. Pan powinien dobrze wiedzieć, jeżeli chodzi o moje słowa o Marsie, o ich sens, że jeszcze kilkadziesiąt lat temu nie było Internetu, nie było dostępu do wielu nowych technologii. To obniżenie wieku, które jest oczywiście negatywnym zjawiskiem, inicjacji seksualnej jest efektem zmian w otaczającej nas rzeczywistości, a nie tego, że w kilku krajach wprowadzono ryzykowne metody nauczania życia w rodzinie. W naszych warunkach dokonują tego głównie księża, katecheci czy katechetki, co też, notabene, utrudnia obiektywnie realizację tego przedmiotu. Mówiłem jasno o polskich badaniach.
Mówca: Mirosław Pawlak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

1. Argumenty wywiedzione na wsparcie projektowanego rozwiązania nie są dostatecznie przekonujące co do celu kryminalizacji czynów. Czy zatem projektodawcom nie przyświecał cel rozstrzygnięcia za pomocą instrumentów prawnych kwestii światopoglądowych? 2. Co oznacza pojęcie ˝zachowania seksualne˝? 3. Czy obecnie obowiązujące uregulowania prawne, w szczególności zawarte w przepisach art. 200, 200a, 200b, 202 § 3, 4 i 4c, nie są w pełni wystarczające do efektywnej ochrony małoletnich przed zachowaniami prowadzącymi do ich seksualnego wykorzystania?
Mówca: Irena Tomaszak-Zesiuk
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Panie Posłanki! Panowie Posłowie! Przedstawię stanowisko Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska dotyczące ratyfikacji Konwencji Rady Europy o cyberprzestępczości, sporządzonej w Budapeszcie dnia 23 listopada 2001 r. To bardzo ważna konwencja, dzisiaj nie można bowiem już wyobrazić sobie codzienności bez Internetu. Jak dynamicznie rozwija się ten obszar, niech zaświadczą liczby. O ile pod koniec 1997 r. tylko 1,7% światowej populacji, czyli 70 mln ludzi, korzystało z Internetu, to obecnie jest to 40%, czyli 3 mld mieszkańców naszego globu. Badania pokazują, że Polacy uważają cyberprzestępczość za jedno z trzech najważniejszych zagrożeń dla ich firmy, obok wzrostu podatków i konkurencji. Przeciwdziałanie tej przestępczości, tak charakterystycznej dla współczesnego społeczeństwa, nazywanego przecież nie bez przyczyny ˝informatycznym˝, wymaga zwiększenia świadomości użytkowników, ale też ciągłego dostosowywania prawa do dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości. Walka z przestępstwami mającymi związek z Internetem będzie skuteczna w przypadku sprawnie funkcjonującej współpracy międzynarodowej. Ważne jest, że już 41 państw jest stronami konwencji, a kolejnych 11 ją podpisało. Prace w międzynarodowych gremiach prowadzone w celu stworzenia jednolitych rozwiązań prawnych doprowadziły do podpisania 23 listopada 2001 r. w Budapeszcie tej konwencji. To najważniejszy dokument międzynarodowy, ustala on katalog przestępstw komputerowych, wprowadza procedury dotyczące wykrywania i ścigania cyberprzestępczości i określa zasady współpracy między narodami. Dlatego optymizmem napawa fakt, że po wielu latach nastąpiła pełna zgodność przepisów prawa krajowego z wymogami wynikającymi z konwencji i bez przeszkód można ratyfikować ten dokument. Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska w pełni popiera projekt ustawy zawarty w druku nr 2608. Jej uchwalenie pozwoli prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej dokonać ratyfikacji Konwencji Rady Europy (Dzwonek) o cyberprzestępczości, sporządzonej w Budapeszcie 23 listopada 2001 r.
Mówca: Iwona Ewa Arent
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt zaprezentować stanowisko dotyczące sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Konwencji Rady Europy o cyberprzestępczości, sporządzonej w Budapeszcie w dniu 23 listopada 2001 r. (druki nr 2608 i 2703). Projekt ten, ogólnie mówiąc, dotyczy wzmocnienia istniejących już w prawie krajowym mechanizmów mających na celu zapobieganie cyberprzestępczości, a tym samym zwiększenie skuteczności przeciwdziałania temu zjawisku i jego zwalczania. Tak jak wcześniej powiedziała koleżanka, postęp techniczny, nowe technologie informatyczne, wykorzystywanie nowych technologii informatycznych, wykorzystywanie komputerów w życiu codziennym powodują nasilenie się przestępczości lub powstawanie nowych przestępstw w cyberprzestrzeni. Zasadne zatem wydaje się nawiązanie współpracy z innymi państwami Unii Europejskiej, ale nie tylko Unii Europejskiej, aby zwalczać skutecznie te przestępstwa, wirtualna przestrzeń bowiem niestety nie zna granic, jakie dzielą państwa. Przestępstwa te obejmują takie czyny, jak: kradzież danych osobowych, kradzież tożsamości, oszustwa komputerowe czy piractwo i, co bardzo niebezpieczne, włamania na konta oraz wiele innych. Tak naprawdę sieć internetowa, ilość urządzeń wykorzystujących jej zasoby, osiągnięcia informatyczne - to wszystko daje ogromne możliwości popełniania wielu przestępstw na różne sposoby, a pomysłowość ludzka nie ma granic. Konwencja Rady Europy o cyberprzestępczości jest jedynym aktem międzynarodowego prawa karnego, który daje instrumenty wielu państwom w dziedzinie ścigania cyberprzestępstw. Rozwój Internetu, który osiągnął globalny zasięg, powszechność dostępu do niego spowodowały, że państwa musiały stworzyć międzynarodowe podstawy do walki z przestępczością w Internecie w takiej formie, jak przyjęcie właśnie wspólnych przepisów prawnych, ale także współpraca na szczeblu międzynarodowym. Ważne jest, że w przeważającej części przepisy prawa polskiego pozostają w zgodzie z postanowieniami konwencji, a te, które nie są zgodne z konwencją, zostały zgłoszone w ramach listy oświadczeń i zastrzeżeń. Chciałabym zwrócić uwagę na szczególne przestępstwo, które powinniśmy ścigać i w przypadku którego powinna być pełna współpraca międzynarodowa, związane z tworzeniem i rozpowszechnianiem pornografii dziecięcej. Reasumując, panie marszałku, Wysoka Izbo, tak jak mówiłam, wzrastająca liczba użytkowników Internetu (Dzwonek), nowe technologie powodują wzrost przestępczości, wydaje się więc zasadna współpraca międzynarodowa w dziedzinie cyberprzestępczości. Klub Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował za tym projektem. Dziękuję.
Mówca: Robert Biedroń
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Poselskiego Twój Ruch mam zaszczyt i przyjemność przedstawić nasze stanowisko w sprawie projektu ustawy o ratyfikacji Konwencji Rady Europy o cyberprzestępczości. Jeszcze raz przepraszam za moje spóźnienie, ale obok odbywa się ważna uroczystość. W każdym razie zdążyłem. Oczywiście co do tego, że ta ratyfikacja jest konieczna, że powinniśmy przyjąć tę konwencję, nie ma żadnych wątpliwości. Niestety nie wiem, jakie były stanowiska innych klubów, za co przepraszam, ale domyślam się, znając przebieg posiedzenia Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka, Komisji Spraw Zagranicznych, dyskusje na ten temat, że co do tego raczej w Wysokiej Izbie nie ma sporu, że ten dokument, pierwszy dokument, jeśli chodzi o zwalczanie przestępczości w Internecie, w cyberprzestrzeni, pierwszy tego typu na świecie dokument jest ważny i powinien zostać przyjęty, tym bardziej że pociąga on za sobą pewną standaryzację prawa, standaryzację legislacyjną w krajach, które weszły w zakres obowiązywania tej konwencji. W ramach Rady Europy jest już sporo krajów, które nie tylko podpisały tę konwencję, ale ją ratyfikowały. Już nie przedłużając, powiem, iż uznajemy, że istnieje ważny powód, właściwie konieczność podpisania tej konwencji ze względu na coraz większą liczbę przestępstw popełnianych w sieciach teleinformatycznych o globalnym zasięgu. Także gdy chodzi o narzędzia informatyczne czy samo umiejscowienie tych przestępstw w przestrzeni wirtualnej, istnieje bardzo poważna i pilna konieczność przyjęcia tej konwencji Rady Europy, wyjątkowej, bo jedynej - jak już powiedziałem - na świecie. Klub Poselski Twój Ruch będzie opowiadał się za przyjęciem tego projektu. Serdecznie dziękuję i dziękuję jeszcze raz za gratulacje. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Pluta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Konwencja Rady Europy o cyberprzestępczości stanowi efektywne narzędzie ochrony podmiotów wykorzystujących technologie komputerowe i jest pierwszym aktem prawa międzynarodowego w tym zakresie. Chciałbym zapytać: Dlaczego dopiero po upływie 13 lat zostaje ratyfikowana?
Mówca: Sprawozdawca Ligia Krajewska
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Sprawozdanie Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Protokołu dodatkowego do Konwencji Rady Europy o cyberprzestępczości dotyczącego penalizacji czynów o charakterze rasistowskim lub ksenofobicznym popełnionych przy użyciu systemów komputerowych, sporządzonego w Strasburgu w dniu 28 stycznia 2003 r., druk nr 2607. Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Komisja Spraw Zagranicznych po przeprowadzeniu pierwszego czytania oraz po rozpatrzeniu tego projektu ustawy na posiedzeniu w dniu 28 sierpnia 2014 r. przyjęły projekt bez poprawek i rekomendują Wysokiej Izbie jego przyjęcie. Dziękuję pięknie. (Oklaski)
Mówca: Zofia Czernow
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panowie Ministrowie! Mam zaszczyt przedstawić Wysokiej Izbie stanowisko Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska w sprawie projektu ustawy o ratyfikacji Protokołu dodatkowego do Konwencji Rady Europy o cyberprzestępczości dotyczącego penalizacji czynów o charakterze rasistowskim lub ksenofobicznym popełnionych przy użyciu systemów komputerowych, sporządzonego w Strasburgu 28 stycznia 2003 r., druki nr 2607 i 2702. Celem protokołu dodatkowego do konwencji jest uzupełnienie jej postanowień w zakresie penalizacji czynów o charakterze rasistowskim i ksenofobicznym popełnionych przy użyciu systemów komputerowych. Rozwój technologii informatycznych i dynamiczny wzrost liczby użytkowników Internetu sprzyjają powstawaniu nowych zagrożeń o charakterze kryminalnym określanych jako cyberprzestępczość. Anonimowość sprawców i nieograniczony zasięg ich działania powodują, że te zjawiska o charakterze przestępczym rozwijają się niezwykle szybko i przybierają na sile. Jedynie wspólne działania na szczeblu międzynarodowym mogą skutecznie przeciwstawiać się zagrożeniom związanym z cyberprzestępczością. Dlatego też ratyfikacja protokołu dodatkowego przez Polskę jest bardzo ważna dla polskiego społeczeństwa, ale także dla społeczności międzynarodowej. Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska w pełni akceptuje przedłożony projekt ustawy wyrażający zgodę na dokonanie przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji protokołu dodatkowego do konwencji Rady Europy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Iwona Ewa Arent
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt zaprezentować stanowisko dotyczące sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Protokołu dodatkowego do Konwencji Rady Europy o cyberprzestępczości dotyczącego penalizacji czynów o charakterze rasistowskim lub ksenofobicznym popełnionych przy użyciu systemów komputerowych, sporządzonego w Strasburgu w dniu 28 stycznia 2003 r. (druki nr 2607 i 2702). Projekt dotyczy uzupełnienia w stosunkach pomiędzy stronami postanowień konwencji w zakresie penalizacji aktów o charakterze rasistowskim i ksenofobicznym popełnionych przy użyciu systemów komputerowych. Konwencja Rady Europy o cyberprzestępczości została podpisana przez Polskę 23 listopada 2001 r. Konwencja ta nie została jeszcze ratyfikowana, o tym mówiliśmy w poprzednim punkcie obrad. Sama konwencja jest aktem międzynarodowego prawa karnego, który daje instrumenty wielu państwom w dziedzinie ścigania cyberprzestępstw. Protokół dodatkowy do konwencji dotyczy szczególnych czynów o charakterze rasistowskim i ksenofobicznym, które za sprawą nowych technologii informatycznych i wzrostu liczby osób korzystających z Internetu, w ogóle z cyberprzestrzeni, mogą być dokonywane także anonimowo. Polskie przepisy dostosowane zostały do protokołu dodatkowego i Polska już wcześniej wdrożyła decyzję Rady z 28 listopada 2008 r. w sprawie zwalczania przejawów rasizmu i ksenofobii. Do zwalczania tego typu przestępstw pojawiających się w sieci czy za pomocą innych urządzeń teleinformatycznych potrzebna jest współpraca międzynarodowa, tak aby działania te były bardziej skuteczne. W ramach takiej współpracy międzynarodowej należy zapobiegać tym przestępstwom, ścigać i karać ich sprawców. Polska zgłosiła także zasadne zastrzeżenia do protokołu. Szczególnie ważne jest powiązanie czynu z art. 6 ust. 1 protokołu dodatkowego, czyli zaprzeczenia zbrodniom z zamiarem wywołania nienawiści, dyskryminacji lub aktów przemocy wobec jednostki lub grupy, z czynami z art. 256 Kodeksu karnego. Reasumując, wdrożenie protokołu dodatkowego będzie wzmacniało działania w walce z przestępstwami o charakterze rasistowskim i ksenofobicznym zarówno poprzez penalizację czynów, jak i współpracę międzynarodową. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Górczyński
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

...o charakterze rasistowskim lub ksenofobicznym popełnionych przy użyciu systemów komputerowych, sporządzonego w Strasburgu w dniu 28 stycznia 2003 r. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Robert Biedroń
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Twój Ruch mam przyjemność przedstawić nasze stanowisko w sprawie projektu ustawy o ratyfikacji Protokołu dodatkowego do Konwencji Rady Europy o cyberprzestępczości. Jest to, jak już zostało to powiedziane, uzupełnienie postanowień konwencji. Panie posłanki i panowie posłowie ładnie odczytali, czego dotyczy ten protokół, więc nie będę się powtarzał. Nie było żadnych kontrowersji co do tego, istnieje uzasadnienie, żeby ten protokół przyjąć, debata na ten temat już się odbyła. W imieniu Klubu Poselskiego Twój Ruch chciałbym powiedzieć, że będziemy głosowali za przyjęciem protokołu dodatkowego, tego ważnego dokumentu. Życzyłbym naszemu rządowi, żeby przedkładał Wysokiej Izbie jeszcze więcej konwencji Rady Europy, bo w tej kwestii mamy wiele opóźnień, a rząd mógłby bardziej się postarać, żeby tych opóźnień było mniej. Po państwa stronie leży klucz do rozwiązania tej kwestii. Oczywiście zawsze możecie państwo liczyć w tej sprawie na posłów, szczególnie tych zaangażowanych w prace Rady Europy, a wiecie państwo, że jest nas tutaj kilkoro, którzy tymi kwestiami się interesują. Zachęcam do pracy, panie ministrze. Serdecznie dziękuję.
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej chciałbym przyłączyć się do tych poprzednich głosów i poprzeć propozycję ratyfikacji Protokołu dodatkowego do Konwencji Rady Europy o cyberprzestępczości dotyczącego penalizacji czynów o charakterze rasistowskim lub ksenofobicznym popełnionych przy użyciu systemów komputerowych. Otóż w przypadku dużej części ponad 200 konwencji Rady Europy, o czym wspominałem, jest tak, że dołącza się do nich protokoły. Niekiedy może być ich dużo. Na przykład w odniesieniu do tego klasycznego kanonu, czyli do Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, często było tak, że dyskusje toczone w ostatnich latach, na przykład o protokole nr 14, przesłaniały wszystkie inne kwestie. Nie znaczy to, że każda konwencja ma dużo protokołów czy protokoły dodatkowe, ale zdarza się to nierzadko. Jest to niekiedy efekt specjalnych wydarzeń w postaci szczególnych konferencji albo też szczytów. Do tej pory odbyły się zaledwie trzy szczyty Rady Europy, notabene ostatni z nich miał miejsce dekadę temu w Warszawie, pierwszy szczyt odbył się w Wiedniu, a drugi w Strasburgu. Właśnie ten drugi, który odbył się w Strasburgu w 1997 r., był okazją do wystąpienia w sprawie przyjęcia konwencji, o której mówiliśmy kilkanaście minut temu, ale uznano, że wraz z nasilaniem się przestępstw o charakterze rasistowskim i ksenofobicznym popełnianych przy użyciu systemów komputerowych trzeba przyjąć taki protokół dodatkowy. Rzeczywiście został on przyjęty. Jest to więc takie wyjątkowe, ale pozytywne uszczegółowienie samej konwencji. Ratyfikowano to po trzech latach. Dzisiaj, szczerze mówiąc, gdyby tak na to spojrzeć, to więcej przestępstw komputerowych, powiem inaczej, więcej przestępstw o charakterze rasistowskim czy ksenofobicznym dokonuje się w cyberprzestrzeni niż w rzeczywistości. Wystarczy przypomnieć, co dzieje się w ostatnich czasach, jeżeli chodzi o próbę zwalczania islamskiego państwa. Przecież to, co mamy, nie dotyczy naszego kręgu cywilizacyjnego, chociaż kto wie, ponieważ spośród 47 państw członkowskich Rady Europy ratyfikowało ten protokół 20 państw, podpisało dalszych 18, w tym dwa spoza Europy - Kanada i Republika Południowa Afryki. Trudno oczekiwać, żeby podpisały je niektóre państwa Bliskiego Wschodu (Dzwonek), ale to jest właśnie jaskrawy przykład. Jeszcze raz powiem, że chciałbym to poprzeć. Dobrze, że w tym przypadku mamy do czynienia z takim bliźniaczym rozwiązaniem, że najpierw opowiadamy się za ratyfikacją samej konwencji, a później za ratyfikacją protokołu dodatkowego, bo to jest właśnie klasyczna sytuacja bliźniacza, czasem występuje to też w prawie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Antoni Błądek
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Próba wprowadzenia do art. 11 3 i art. 18 3a Kodeksu pracy nowych przesłanek będących podstawą dyskryminacji, takich jak tożsamość płciowa i stan cywilny, jest całkowicie nieuzasadniona. Artykuły te zawierają otwarte katalogi tych przesłanek i ich wyliczanie nie musi być w żadnym stopniu poszerzane o kolejne przesłanki. Chodzi tutaj zwłaszcza o przesłankę tożsamości płciowej, która jest całkowicie nieostra, do tego często powoduje duże problemy interpretacyjne, może przede wszystkim z tego powodu, że wywodzi się z szerzonej przez wnioskodawców Twojego Ruchu ideologii gender. Także zaproponowana w projekcie nowa, rozszerzona definicja mobbingu nie zasługuje na aprobatę. Skonstruowana tak szczegółowo definicja w znacznym stopniu ogranicza dyskrecjonalność sędziów i ich orzecznictwo. Pozostałe proponowane zmiany (Dzwonek) w zakresie umów o pracę, stosunku pracy czy innych mogą być warte pochylenia się nad nimi, jednak powinny być złożone w ramach odrębnego projektu ustawy, poprzedzonego konsultacjami społecznymi, których na obecnym etapie brak. Dziękuję bardzo.
Mówca: Iwona Kozłowska
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W odniesieniu do stanowiska Organizacji Pracodawców Rzeczypospolitej Polskiej zgadzam się z opinią, iż w zaproponowanym projekcie brakuje rozsądnego wyważenia praw i obowiązków obu stron stosunku pracy, to jest pracownika i pracodawcy. Celem zmian jest bowiem wzmocnienie w ramach stosunku pracy pozycji pracownika względem pracodawcy. Projekt nowelizacji art. 45 § 1 przewiduje zmianę polegającą na możliwości przywrócenia do pracy pracownika zatrudnionego na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy. Pytanie kieruję do wnioskodawcy: Jakie muszą zaistnieć okoliczności w przypadku umowy na czas nieokreślony, które w założeniu mają dawać pracodawcy możliwość wcześniejszego przerwania stosunku pracy, aby uznać, iż pracownik ma prawo ubiegać się o przywrócenie do pracy? I na jakich warunkach miałby zostać do niej przywrócony? Bardzo dziękuję.
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana ministra. 13 marca Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok dotyczący okresu wypowiedzenia, jaki funkcjonuje w polskim Kodeksie pracy, w wypadku umów na czas określony. Przypomnę, że to jest zgodnie z naszym Kodeksem pracy 14 dni. Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że jest to dyskryminujący przepis w stosunku do okresu wypowiedzenia dotyczącego umów na czas nieokreślony, który może wynosić od dwóch tygodni do trzech miesięcy, że on dyskryminuje. Rząd przygotowuje w tej kwestii nowelizację. Czekamy, aż projekt trafi do Sejmu. Między innymi w projekcie, o którym dzisiaj mówimy, też były przepisy dotyczące zawierania umów na czas określony. Ale chciałbym dopytać pana ministra: Czy w tym projekcie znajdą się również rozwiązania dotyczące zawierania umów cywilnoprawnych, tzw. umów śmieciowych? Czy w tym zakresie rząd też zaproponuje zdecydowane ograniczenie tych umów, jako że dzisiaj jest to (Dzwonek) potężna plaga w sferze zatrudnienia i jest to tak naprawdę omijanie prawa? Dziękuję.
Mówca: Jacek Świat
Data: 2014-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W ramach uzasadnienia projektu usłyszeliśmy bardzo słuszny postulat, że prawo powinno być możliwie precyzyjne. Tymczasem sam ten projekt przeczy tej zasadzie. Zatrzymam się tylko na jednym dziale. Przypomnę, że konstytucja w art. 32, a także 33 mówi o zakazie dyskryminacji. Pytam więc: Po co mnożyć szczegółowe formuły dotyczące dyskryminacji? Dojdziemy tutaj do absurdu, bo ktoś się obrazi, że nie ma tam mowy o dyskryminacji osób łysych. Dalej, jest wprowadzona dziwaczna konstrukcja dyskryminacji przez asocjację, definicja mobbingu jest bardzo szeroka, szczegółowa, ale i tak nie wyczerpuje istoty problemu. No i jest też pytanie: Skąd ona się w ogóle wzięła, czy ona ma oparcie w innych aktach prawnych?