Mówca: Sławomir Kłosowski
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Ze względu na późną porę postaram się zaoszczędzić nam wszystkim przynajmniej troszeczkę czasu, aczkolwiek temat jest bardzo ważny. Chciałbym bardzo serdecznie wszystkim państwu podziękować za wszystkie uwagi dotyczące naszego projektu, łącznie z tymi złośliwymi, i rozpocząć to wystąpienie właściwie od wyjaśnienia kwestii zawiłości legislacyjnych naszego projektu tym wszystkim, którzy pytali, dlaczego tam znalazł się ten właśnie zapis o roku 2050 zamiast 2020. Otóż, szanowni państwo, było to spowodowane koniecznością niewykraczania, jeżeli chodzi o te kwestie, poza zapis naszego pierwotnie złożonego projektu. Po prostu gdybyśmy przedstawili zapis, który pojawił się w podpowiedziach choćby pana ministra, żeby bezterminowo odłożyć sprawę obowiązku szkolnego sześciolatków, skończyłoby się to tym, panie ministrze - i podejrzewam, że pan minister doskonale o tym wie - że Biuro Legislacyjne Sejmu zarzuciłoby nam to, że nasza poprawka czy autopoprawka wykracza poza zakres złożonego projektu, i w związku z tym nie mielibyśmy ani jednego, ani drugiego. Jeżeli pan minister tak nam życzył, to nam źle życzył. Takich życzeń nie chcieliśmy, chcieliśmy tego, żebyśmy rzeczywiście mogli dyskutować. Cała sytuacja - tu, myślę, co do tego też się wszyscy zgodzimy - została zmieniona przez projekt rządowy, który, mówiąc w sposób kolokwialny, troszeczkę zamieszał nam wszystkim. Ja mam obawy, że on troszeczkę również zamieszał czy zamiesza inicjatywie obywatelskiej. Na pewno nie pomoże, na pewno utrudni, bo trzeba będzie pewne zapisy w procedowaniu dopasowywać do stanu bieżącego, ponieważ musimy mieć świadomość tego, że za dwa tygodnie, za miesiąc projekt rządowy po podpisie pana prezydenta pewnie wejdzie w życie i będzie jeszcze ciekawiej, jeżeli chodzi o tak zwane przepisy intertemporalne. Dlatego proszę powstrzymać te wszystkie złośliwości - materia jest trudna, materia była trudna. Wobec takiego, a nie innego dictum staraliśmy się dopasować to do wszystkiego, co było nam dane czy co zostało zorganizowane proceduralnie przez panią marszałek. Druga kwestia to kwestia dotycząca i naszego projektu, i obywatelskiego. Oczywiście liczymy na to, że będziemy uczestniczyli w łącznym procedowaniu nad projektem obywatelskim i nad naszym projektem. Dzisiaj na tej sali padały głosy jednoznacznie podkreślające czy zaznaczające to, że raczej przychylności ze strony Platformy Obywatelskiej co do procedowania nad tym naszym trudno nam oczekiwać. Szanowni państwo, mogę tylko powiedzieć: no cóż... Natomiast w takiej sytuacji będę trzymał mocno kciuki za projekt obywatelski i będę ciężko pracował nad nim. Liczę na to, co tutaj było zapowiadane, poza nielicznymi głosami przedstawicieli Platformy Obywatelskiej, którzy mówili, że ten projekt obywatelski zły - już nie chcę wskazywać pań, które o tym mówiły, państwo doskonale wiecie. To mnie niepokoi, bo to nie konweniuje z zapowiedziami przedstawiciela klubu Platformy Obywatelskiej, że nie będzie wnosił o odrzucenie tego projektu, ani przedstawiciela klubu SLD i przedstawiciela klubu PSL o potrzebie pracy nad projektem obywatelskim. Chciałbym, żebyśmy pracowali nad wszystkimi projektami pospołu i zgodnie w parlamencie, bo edukacja wymaga tego, ażeby pracować z wyłączeniem sporu politycznego, ale cóż, takie jest życie, tak wygląda polityka. Obyśmy tylko, proszę państwa, nad tym projektem obywatelskim serio pracowali, bo troszeczkę mnie zmartwił z kolei pan minister Sławecki, który wypowiedział tutaj formułę, którą wypowiedzieć, rozumiem, musiał. Rząd go do wypowiedzenia tej formuły zobowiązał, a rząd podjął decyzję w sprawie projektu obywatelskiego, decyzję nieubłaganą, o odrzuceniu tegoż projektu. I tu mamy pewien dysonans, bo do tej pory było tak, że cokolwiek postanowił rząd, to posłowie koalicji byli karni i tak się zachowywali. Liczę na to, że dzisiaj wypowiadane opinie w tej sprawie są autentyczne i nie będzie pozoranctwa, nie będzie wydłużania okresu pracy nad projektem obywatelskim, tylko rzetelnie, autentycznie przystąpimy do pracy. Oby tak było. Na pewno mój klub będzie nad tym projektem bardzo intensywnie pracował. Jeżeli chodzi o pytania do mnie skierowane, to, panie ministrze Sławecki, nieprawda - nie ośmieliłbym się powiedzieć tego w ten sposób, że pan minister jest niegodzien obecności tutaj. Wie pan o tym bardzo dobrze, panie ministrze. Wie pan o tym bardzo dobrze, ale również wie pan minister bardzo dobrze o tym, że w przypadku projektu obywatelskiego obecność ministra konstytucyjnego jest obecnością bezdyskusyjną. Nie będziemy dyskutować o sprawach, powiedziałbym, kardynalnych. O faktach się nie dyskutuje, tak bym to powiedział. Też niepotrzebnie odwoływał się pan do tych lat, kiedy to miałem zaszczyt pracować w ministerstwie, bo kiedy tam pracowaliśmy - nie chcę tutaj mówić, jak pracowaliśmy w tym ministerstwie, ale jednak jakoś pracowaliśmy -projektów obywatelskich dotyczących edukacji nie było. W związku z tym nie musieliśmy niejako stawać w obliczu ministra konstytucyjnego, bo nie było tak, że obywatele oczekiwali od niego wystąpienia. Tu trzysta kilkadziesiąt tysięcy osób oczekiwało odpowiedzi od ministra konstytucyjnego, ale nie uszczęśliwił ich. Takie są fakty. Jeżeli chodzi, panie ministrze, o standardy, to nie tylko pan minister, ale również pani poseł Domicela Kopaczewska wspominała o standardach edukacyjnych i mojej ewentualnie roli przy opracowywaniu tych standardów. Panie ministrze, oczywiście jest to problem trudny, zdajemy sobie sprawę z tego, że to jest problem trudny, natomiast to nie znaczy, że to jest problem, którego rozwiązać się nie da. Dla chcącego nic trudnego. Jeżeli powiedziało się ˝a˝ i na przykład wprowadza się rozporządzenie w sprawie nadzoru pedagogicznego, w którym dokonuje się oceny szkół w skali literowej, to pytanie o standardy rodzi się samo. Jak można oceniać, nie mając jednej miary przyłożonej do szkół, nie mając tychże standardów? Jeżeli zrobiło się krok, to trzeba zrobić też drugi krok. Trzeba być tutaj sprawiedliwym. Ostatnia kwestia dotyczyła cyfrowej szkoły, Internetu i wycieczki osobistej pod moim adresem sympatycznej pani poseł Kopaczewskiej, jak również pani poseł Pietraszewskiej, której już nie ma na sali. Bardzo dziękuję za te pytania. Naprawdę powinienem to zapamiętać paniom posłankom, bo siedzący tutaj urzędnicy MEN pamiętają, że rok bodajże 2007 był jednym z ostatnich momentów dokonywania zakupów centralnych pracowni komputerowych, multimedialnych pracowni do szkół. Zaopatrzyliśmy, szanowni państwo, po raz ostatni bodajże w tym kraju w pracownie multimedialne biblioteki szkolne i wiele, wiele pracowni komputerowych z dostępem do szerokopasmowego Internetu w szkole. Prawdę mówiąc, po tym zakupie centralnym nic już właściwie nie zdarzyło się w szkołach. Skłamałbym. Szkoły kupują, ale wiecie państwo z czego kupują? Ze sponsoringu komitetu rodzicielskiego. Przykro to mówić. Na pewno nie kupują ze środków centralnych, nie dokonują zakupów finansowanych ze środków budżetowych czy środków Ministerstwa Edukacji Narodowej. Inną sprawą jest to, że nie ma już tego rodzaju środków, nie ma takiego tytułu, ażeby dokonywać takich zakupów, jeżeli jednak sobie wypominamy, to, dziękując za to pytanie, chcę powiedzieć, że tak było, proszę państwa, tak było. Od tego czasu minęło ładnych parę lat, 2007-2012, i nic nie zdarzyło się pod względem dużych zakupów, a sprzęt komputerowy wymaga częstego odnawiania. Na terenie szkół nic się nie zdarzyło. Dla sprzętu komputerowego, informatycznego 5-6 lat stanowi epokę. W związku z tym proponuję więcej pokory, a mniej wypominania, mniej spoglądania na te kwestie przez pryzmat polityki, a więcej dobrej woli i wspólnej pracy nad projektem i naszym, i waszym, i ich, czyjkolwiek byłby, łącznie z projektem SLD, który nadal spoczywa w zamrażarce, a który dotyczy kwestii subwencji oświatowej dla przedszkoli. Pracujmy razem, edukacja tego wymaga. Nie bądźmy złośliwi, nie karzmy się w taki sposób, że będziemy jedne projekty odrzucać, a inne preferować. To jest niepotrzebne. Życzę wszystkim, ażebyśmy wspólnie pracowali dla edukacji nad dobrymi projektami. Dziękuję. (Oklaski)