PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Robert Majka
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pan odpowiedział, natomiast pan minister Ziobro nie odpowiedział. To są dwie różne rzeczy. Złożyłem wniosek do pana przewodniczącego sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka odnośnie do wyznaczenia terminu posiedzenia komisji, aby doszło do wysłuchania pana Ryszarda Jacha i pierwszej prezes Sądu Najwyższego pani Małgorzaty Gersdorf. I co się okazało? Przewodniczący Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka w sprawie terminu musi zasięgnąć opinii biura prawnego. Dla mnie to jest kuriozum. Muszę przyznać, że jest to dla mnie objaw braku kompetencji pana przewodniczącego Piotrowicza, który ma problem z podjęciem decyzji, jeśli chodzi o termin. Powiem szczerze, nie rozumiem takiego zachowania. I ostatnia kwestia. Przypomnę, że mój wniosek w tej sprawie do pana Piotrowicza został przegłosowany przez sejmową Komisję Sprawiedliwości i Praw Człowieka w dniu 15 stycznia 2019 r. Były cztery głosy za, 17 wstrzymujących się. Tym samym wniosek jest formalny i powinno dojść do konfrontacji pomiędzy pierwszą prezes Sądu Najwyższego panią Małgorzatą Gersdorf i panem Ryszardem Jachem. Liczę, że środki masowego przekazu w Polsce, prasa i media internetowe, zainteresują się tą sprawą wagi państwowej. Bardzo serdecznie dziękuję panu ministrowi i państwu, chociaż mówię przy prawie pustej sali. Dziękuję uprzejmie, pani marszałek.
Mówca: Alicja Chybicka
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałabym zwrócić uwagę na problem niesponsorowanych badań klinicznych, zwanych badaniami niekomercyjnymi albo akademickimi. Są to bezcenne badania, które wnoszą nowe wiadomości, jeżeli chodzi o praktykę kliniczną. Te badania w Polsce realizowane są w odsetku poniżej 1% wszystkich badań klinicznych, bo możemy jeszcze wykonywać sponsorowane badania kliniczne. O takich nie będę mówiła wcale. Te badania potrzebne są tak naprawdę pacjentom, potrzebne są chorym. Ten odsetek poniżej 1% plasuje Polskę w ogonie wszystkich krajów zachodniej Europy, gdzie przeciętnie jest 30% tychże badań. W niekomercyjnym badaniu klinicznym pojawiają się koszty, a nie ma sponsora. Jest to badanie, które pomaga chorym w trudnych sytuacjach, w przypadku bardzo wielu różnych schorzeń, jak nowotwory złośliwe, choroby przewlekłe, choroby rzadkie. Często jest to ostatnia deska ratunku dla chorych, dla których konwencjonalna terapia już się skończyła. Istnieje gwałtowna potrzeba zwiększenia liczby tych badań. Chcę podkreślić, że te badania, zgodnie z obowiązującą w Polsce ustawą, mogą prowadzić uniwersytety medyczne, szpitale. W praktyce codziennej są to jednak wieloośrodkowe, międzynarodowe projekty. Tak jest w onkologii dziecięcej, którą mam zaszczyt reprezentować. I tak naprawdę leczenie żadnego polskiego dziecka nie może być prawidłowo prowadzone, jeśli nie odbywa się ono w ramach takiego niesponsorowanego badania klinicznego. Jak to odbywa się w tej chwili? Otóż to odbywa się w ten sposób: sponsorem musi zostać rektor uczelni lub dyrektor, który w chwili obecnej nie ma na to żadnych pieniędzy, żadnych środków. Zysk w takich badaniach nie istnieje. To nie jest badanie prowadzone przez firmę farmaceutyczną. Jedyny zysk to ten, jaki otrzymują chorzy. Dlatego istnieje bardzo pilna potrzeba zwiększenia liczby tych badań, ułatwienia w zakresie otwierania badań, zabezpieczenia środków na ubezpieczenie programu, na koszty rejestracji, koszty menedżera danych, koszty monitora. Choć to nie są duże koszty, bo już w tej chwili lwią cześć tego badania pokrywa Narodowy Fundusz Zdrowia, to jednak Polska wypada z obliczeń wspólnych wniosków, a jeżeli nie wchodzi do takiego projektu, traci możliwość konsultowania swoich pacjentów w różnych dziedzinach. Mam nadzieję, że Agencja Badań Medycznych, która właśnie jest tworzona, ten problem rozwiąże i pozwoli na to, żeby Polska nie pozostawała w ogonie Europy. Mam nadzieję, że da to szansę polskim pacjentom chorującym na różne choroby, nie tylko nowotworowe, na odzyskanie zdrowia, często na uratowanie życia. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jacek Kurzępa
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Druhny i Druhowie! Harcerki i Harcerze z wczoraj i dziś! 75 lat temu, 20 lutego 1944 r. w niemieckim obozie koncentracyjnym Gross-Rosen został zamordowany pierwszy naczelnik Szarych Szeregów, druh harcmistrz Florian Marciniak. Warto, byśmy dzisiaj cofnęli się w czasie i oddali hołd wszystkim harcerkom i harcerzom, którzy w czasie długiej okupacyjnej nocy II wojny światowej stanęli w szeregach konspiracyjnego harcerstwa, które nosiło miano Szarych Szeregów. Tak się składa, że miałem okazję kiedyś towarzyszyć w gawędzie naczelnikowi Szarych Szeregów Stanisławowi Broniewskiemu ˝Orszy˝. Opowiadając o Florianie Marciniaku wspominał, że w tych pierwszych dniach okupacji rozmawiali oni ze sobą i zadawali sobie pytanie: Jak my, harcerze, mamy się zachować? Florian odrzekł: iść w bój, na pierwszą linię. Tak też zrobili. Dzisiaj, gdy patrzymy na zamysł programowo-metodyczny Szarych Szeregów, pamiętamy te hasła: dziś, jutro, pojutrze. Dziś - przygotowanie do walki, jutro - walka, powstanie, pojutrze - odbudowa Polski. I jednocześnie przy tych trzech pojęciach zastosowano metody oddziaływań wychowawczych adekwatne do grup wiekowych. Przecież pamiętacie najmłodszych Zawiszaków, to były zuszki, zaledwie kilkunastoletni chłopcy i dziewczęta, jeszcze dzieci. A potem Bojowe Szkoły, czyli już nie gołowąsy, ale jeszcze nie dorośli mężczyźni. I Grupy Szturmowe, które położyły na ołtarzu ojczyzny najbardziej krwawą ofiarę, ofiarę ze swojego życia. Dlatego też myślę, że biorąc pod uwagę drogowskazy, jakie pozostawił nam druh Florian Marciniak, możemy sobie zadać pytanie: Czym jest to nasze dziś, skąpane zarówno w świętowaniu 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości, jak i w narracji wrogiej i zakłamującej także to wszystko, za co oddawali młode życie harcerze i harcerki Szarych Szeregów? Do jakiego boju powinniśmy sposobić współczesnych harcerzy, by nie skłaniali karku do następnych ciosów zadawanych kłamliwą narracją wewnętrzną czy zewnętrzną, odbierającą Polakom ich heroizm, człowieczeństwo w czasach niemieckiego, sowieckiego czy ukraińskiego barbarzyństwa, odbierającą pewność, że to my, Polacy jesteśmy głównymi ofiarami II wojny światowej, a nie jej sprawcami? Jakich grup szturmowych dziś potrzebujemy? Pewno tych, które w oparciu o solidną wiedzę, świadomość historyczną i nieugiętą pewność co do faktów bronić będą naszej godności, będą budzić respekt wobec bohaterstwa naszego narodu i dziedzictwa, jakie wnosi w wianie historii wspólnoty narodów świata, z którego możemy być dumni. Druhny i druhowie, to wasza dzisiejsza powinność, to wasze Westerplatte, to wasz czas gorliwej dbałości o ojczyznę, ale i jej obywateli, którzy bywają zagubieni, zdezorientowani, gdyż w humbuku informacyjnego zgiełku, a także swojej gnuśności intelektualnej, swoistego wtórnego analfabetyzmu historycznego są bardziej skorzy nakłonić ucha ku złorzeczeniu na Polskę niż jej bronić. Dlatego tak ważne jest wasze świadectwo, które zaowocowało pięknym ogniem niepodległości. Ognia tego strzeżcie, ognia tego nie skalajcie, ogniem tym dzielcie się szczodrze i bezinteresownie. Czuwaj. (Oklaski)
Mówca: Aleksander Mrówczyński
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W dniu 7 lutego 2019 r. do domu Ojca odszedł ks. prałat Aleksander Kłos. Ksiądz, który przez ponad 55 lat był związany z dekanatem chojnickim. Ksiądz Aleksander Kłos święcenia kapłańskie przyjął w 1957 r. Jego dzieciństwo i młodość, nauka w seminarium przypadają na okres dwóch strasznych ludobójczych totalitaryzmów: niemieckiego nazizmu i sowieckiego komunizmu. Ten ciężki czas zahartował młodego księdza w miłości do ojczyzny, ale przede wszystkim w prawdzie oraz służbie innym. Ks. Aleksander Kłos zapisał się w historii Chojnic jako pierwszy proboszcz, twórca największej parafii chojnickiej, parafii pw. Matki Bożej Królowej Polski. To ks. Aleksander przy wsparciu wielu ludzi dobrej woli, których skupiał wokół Chrystusa i Kościoła, zbudował w trudnych czasach nową świątynię. Parafianie bardzo ochoczo odpowiedzieli na hasło budowy świątyni i aktywnie wspierali działania nowego proboszcza przy budowie kaplicy, kościoła i budynków zaplecza parafialnego. Piękna świątynia, dom pogrzebowy i jadłodajnia dla ubogich to dzieła życia ks. prałata Aleksandra Kłosa, które przez wiele lat będą służyły wspólnocie parafii. Ks. prałat Aleksander Kłos był wielkim patriotą. Jego kazania wielokrotnie odwoływały się do miłości ojczyzny oraz obowiązków, jakie wobec niej mamy. Aktywnie wspierał działaczy ˝Solidarności˝ i organizacji patriotycznych. Z rąk ks. Aleksandra Kłosa 15 lat temu, jako ówczesny dyrektor II Liceum Ogólnokształcącego im. gen. Władysława Andersa, przyjąłem poświęcony przez niego sztandar szkoły. Sztandar, na którym widniały słowa: Bóg, Honor, Ojczyzna. To bardzo ważne wydarzenie dla społeczności szkolnej. Mam cały czas to w swojej pamięci. W parafii, której przez wiele lat przewodził, swoją siedzibę i miejsce do wspólnej modlitwy znalazł chojnicki oddział Rodziny Radio Maryja. Ksiądz prałat był nieugięty w sprawach pryncypialnych, dogmatycznych. Zawsze bronił najsłabszych, nienarodzonych dzieci, piętnując aborcję i in vitro oraz inne formy cywilizacji śmierci, na przykład eutanazję. Przez wiele lat wspierał działalność Towarzystwa Przyjaciół Hospicjum w Chojnicach, stowarzyszenia budującego hospicjum stacjonarne i pomagającego chorym na nowotwory i ich rodzinom. Pogrzeb księdza prałata był wielką manifestacją wiary i modlitwy, a jednocześnie podziękowaniem za jego wieloletnią służbę dla parafii Matki Bożej Królowej Polski w Chojnicach, kościoła i ojczyzny. Z tego miejsca chciałbym oddać cześć śp. ks. prałatowi Aleksandrowi Kłosowi i wyrazić swój hołd i podziękowanie za wieloletnią służbę i pracę w Chojnicach. Wieczny odpoczynek racz mu dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj mu świeci na wieki. Amen. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wojciech Murdzek
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W dniu dzisiejszym mieszkańcy Świdnicy, miasta, którego przez wiele lat miałem zaszczyt być prezydentem, zostali zaskoczeni i zasmuceni wiadomością, że w niektórych mediach w Izraelu pojawiła się informacja o rzekomym zdewastowaniu, sprofanowaniu cmentarza żydowskiego w Świdnicy. Smutek i ból jest tym większy, że jest to informacja absolutnie nieprawdziwa, tzw. fake news. Zdjęcia pochodzą sprzed kilku lat, z zupełnie innej miejscowości i dotyczą zupełnie innego incydentu. Cel pojawienia się tego artykułu, biorąc pod uwagę napięte ostatnio w wyniku wypowiedzi niektórych polityków stosunki pomiędzy obydwoma państwami, jest bliżej nieokreślony, ale wydaje się, że jest to ukryty cel polityczny. Wyrządza to ogromną szkodę mieszkańcom, którzy są dumni z tolerancyjnego, otwartego miasta szanującego dorobek wielu pokoleń i wielu kultur, które wpływały na silną i piękną pozycję historyczną Świdnicy. W tym miejscu chciałem bardzo serdecznie podziękować Ministerstwu Spraw Zagranicznych za bardzo szybką reakcję i protest wobec tego zjawiska. Mam nadzieję, że to incydent, który się więcej nie powtórzy, a mieszkańcy będą dalej dumni ze swojej wielokulturowej, wielowyznaniowej historii. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Paweł Skutecki
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Zostałem zobowiązany przez grupę wyborców do wygłoszenia tego oświadczenia. Bardzo żałuję, że jest już środek nocy, północ, i nie ma na sali ministra Ziobry, pana ministra Wójcika i pana ministra Jakiego. Mam nadzieję, że to wystąpienie w jakiś sposób mimo wszystko do nich dotrze. W resorcie pana ministra Ziobry przygotowywany jest projekt dość gruntownej reformy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Projekt ten jest reklamowany, polecany, zachwalany jako projekt, który przywróci, a tak naprawdę wprowadzi możliwość opieki naprzemiennej w Polsce. To jest bardzo dobry kierunek i rodzice dzieci, które są dzisiaj alienowane, przyklasnęliby, gdyby nie to, że nie zmienia on art. 26 § 2 Kodeksu cywilnego. Mimo wielu apeli i wielu informacji docierających do pana ministra Ziobry rząd dotychczas nie pozwolił sobie na żadne projekty zmieniające ten paragraf. Przeczytam go, bo być może nie każdy go zna, a pokazuje on, jak paranoiczne bywa polskie prawo, które reguluje życie dziesiątek tysięcy dzieci. Przytoczę dosłownie: jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Rozumiecie państwo. W tym paragrafie jest jeszcze jedno zdanie: jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców - to jest klasyczna opieka naprzemienna - jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy. Panie Ministrze! To jest prośba wielu środowisk, głównie ojcowskich, ale nie tylko. Matki również niestety bywają alienowane. Panie ministrze, jeżeli pan tego nie zmieni, żadna zmiana Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego nie będzie skuteczna. Niech pan to w końcu zrozumie, błagam. Dziękuję.
Mówca: Sylwester Chruszcz (tekst niewygłoszony)
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W dziedzinie żeglugi morskiej oraz żegludze śródlądowej coraz bardziej dostrzegamy rozwój gospodarczy i technologiczny, do którego należy wdrażać kolejne elementy mające na celu zapewnienie lepszego i bardziej wydajnego użytkowania dróg wodnych oraz stwarzania nowych możliwości dla przedsiębiorców. W pracach Sejmu można wyróżnić punkty, których wdrożenie znacznie poprawi jakość w żegludze śródlądowej, m.in. otworzy się możliwość odnawiania dokumentów bezpieczeństwa przez zainteresowane podmioty. Przedsiębiorcy otrzymają możliwość instalacji, naprawy oraz konserwacji sprzętu nawigacyjnego, co znacznie poszerzy ich kompetencje. Również po wejściu w życie powyższych rozwiązań osoby zainteresowane będą miały szansę na przyznanie im uprawnień do wglądu do unijnego świadectwa zdolności żeglugowej. W tym czasie podpisaliśmy stosowne umowy międzynarodowe, by na trwałe wpisać polskie rzeki do międzynarodowych szlaków komunikacyjnych. Konkretem jest rozpoczęcie prac przy kolejnych progach wodnych na Odrze i Wiśle, które realnie poprawią dostęp portów rzecznych do portów na Bałtyku. Zmiany administracyjne będą miały na celu redukcję w ilości dokumentacji potrzebnej przy procesach związanych z administracją żeglugi oraz znacznie usprawnią te procesy. Dobrze, że dziś dostrzegamy ten rodzaj transportu i po wielu latach zaniedbań żegluga na rzekach wraca na swoje miejsce. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Gonciarz (tekst niewygłoszony)
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Oświadczenie w sprawie Światowego Dnia Sprawiedliwości Społecznej W swoim oświadczeniu pragnę zwrócić uwagę na obchodzony w dniu dzisiejszym Światowy Dzień Sprawiedliwości Społecznej. Zapoczątkowany został 26 listopada 2007 r. na forum Zgromadzenia Ogólnego ONZ, gdzie wszystkie państwa członkowskie ONZ jednomyślnie przyjęły rezolucję, na mocy której 20 lutego każdego roku jest obchodzony Światowy Dzień Sprawiedliwości Społecznej. Głównym przesłaniem i nadrzędną ideą tego dnia jest zwrócenie uwagi na występujące globalne nierówności społeczne oraz promowanie wysiłków na rzecz zmniejszenia ubóstwa. Podkreśla się również podejmowane wysiłki w przeciwdziałaniu wykluczeniu społecznemu i bezrobociu. Podczas prac nad koncepcją Światowego Dnia Sprawiedliwości Społecznej ONZ uznało, że ubóstwo, brak godnego i pełnego zatrudnienia, dyskryminacja ze względu na płeć czy brak dostępu do świadczeń społecznych cały czas są uznawane jako problemy, z którymi boryka się duża część obywateli świata. Nie można także zapominać, że ponad 1/3 ludzkości żyje za mniej niż 1 dolara dziennie, niedożywienie i głód są przyczyną śmierci co trzeciego człowieka na Ziemi, a co siódmy mieszkaniec globu żyje w slamsach. Mając na względzie wszystkie, nierzadko zróżnicowane, potrzeby ludzi z najbardziej potrzebujących zakątków całego świata i nie tylko, z okazji obchodzonego dziś Światowego Dnia Sprawiedliwości Społecznej tym bardziej docenić należy wszelką humanitarną pomoc skierowaną do drugiej osoby. Światowy Dzień Sprawiedliwości Społecznej wyznacza wszystkim kierunek, którym jest konieczność budowania godnej przyszłości dla wszystkich ludzi.
Mówca: Sprawozdawca Jarosław Gonciarz
Data: 2019-02-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Komisja Gospodarki i Rozwoju na posiedzeniu w dniu 19 lutego br. podczas pierwszego czytania rozpatrywała rządowy projekt ustawy o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych z druku nr 3119. Projekt ma na celu wykonanie prawa Unii Europejskiej. Podczas pierwszego czytania zgłoszone zostały poprawki. Jedna Związku Powiatów Polskich - nie uzyskała poparcia komisji i rządu, jedna poprawka polskiej izby telekomunikacji - również nie uzyskała poparcia komisji i strony rządowej, 28 poprawek Biura Legislacyjnego, w większości o charakterze redakcyjnym - uzyskało w większości akceptację strony rządowej i komisji, oraz trzy poprawki klubu Prawa i Sprawiedliwości - również uzyskały akceptację komisji i strony rządowej. Tak więc Komisja Cyfryzacji, Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii rekomenduje i przedstawia Wysokiej Izbie poprawiony projekt ustawy z druku nr 3216 do dalszego procedowania. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krystian Jarubas
Data: 2019-02-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów mam przyjemność przedstawić stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych, druki nr 3119 i 3216. Szanowni Państwo! Projekt ustawy jest realizacją wymogów Unii Europejskiej. Chodzi o wdrożenie do polskiego porządku prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej 2016/2102 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie dostępności stron internetowych i mobilnych aplikacji organów sektora publicznego. Internet jest bowiem dobrem wspólnym. W dzisiejszych czasach stawia przed nami także wyzwania w zakresie walki z wykluczeniem cyfrowym. Szczególnie w tym przypadku dotyczy to osób z niepełnosprawnościami i dysfunkcjami. Takich osób według oficjalnych danych w Polsce żyje ok. 5 mln, co stanowi ponad 12% ludności. Szanowni Państwo! W myśl przyjmowanych regulacji najpóźniej do 2020 r. serwisy internetowe rządowe i samorządowe mają osiągnąć pełną dostępność. Tę zasadę dostępności należy rozumieć jako zasady i techniki, które powinno się stosować przy projektowaniu, tworzeniu, utrzymywaniu i aktualizowaniu stron internetowych oraz aplikacji mobilnych, tak by były one bardziej przystępne dla użytkowników. Regulacja wprowadza zasady działania dla organów administracji. Przede wszystkim najważniejsza jest informacja niesiona przez publikowany dokument, a nie sam dokument, dlatego w wypadku niedostępnych plików obywatel będzie miał prawo zadzwonić lub wysłać mail i poprosić o ich przeczytanie. Bezwzględnie dostępne muszą być te informacje, które niosą za sobą skutki prawne, czyli te informacje powinny być przystosowane w pierwszej kolejności. Wprowadza się też zasadę informacji zwrotnej: pierwsza zasada dostępu do wszystkich informacji publikowanych przez urząd, np. podmiot publikujący treści w mediach społecznościowych, które nie gwarantują technicznej możliwości zapewnienia dostępności, będzie musiał opublikować kopię tych informacji na swojej stronie internetowej. Szanowni Państwo! Pierwszym krokiem dla urzędu w realizacji obowiązku zapewnienia dostępności ma być utworzenie deklaracji dostępności strony internetowej, która będzie przewodnikiem dla osoby niepełnosprawnej ułatwiającym poruszanie się po witrynie urzędu. W związku z powyższym klub Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów poprze wprowadzone regulacje. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Paweł Pudłowski
Data: 2019-02-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Wtorkowa debata dotycząca tej ustawy trwała prawie 4 godziny i w zasadzie zakończyła się, dlatego że pan przewodniczący Czarnecki złożył wniosek o natychmiastowe przejście do kolejnego punktu, a inaczej pewnie by jeszcze potrwała. Z pozoru wydaje się, że ta ustawa nie budzi żadnych wątpliwości. Wszyscy chcemy, aby dostępność stron internetowych była jak największa, szczególnie dla osób nie w pełni sprawnych. Kiedy jednak wchodzi się w szczegóły realizacji tej ustawy i kwestię sposobu, w jaki rząd podszedł teoretycznie tylko do bezpośredniego przeniesienia dyrektywy Unii Europejskiej, okazuje się, że w wielu miejscach jest ona nadmiarowa. Po pierwsze, wątpliwości budzi katalog podmiotów. Na to zwrócił uwagę Związek Powiatów Polskich, a również obecny na posiedzeniu przedstawiciel MBP. Wyjaśniliśmy, że MBP podlegają tej ustawie i dla nich to jest łatwiejsze, ale np. dla małych stowarzyszeń, których przedstawiciele byli obecni na tym posiedzeniu komisji, nie jest to już takie łatwe. Ministerstwo szacuje, że koszt dostosowania stron do tej ustawy wyniesie między 1 tys. zł a 30 tys. zł. Dla małego stowarzyszenia, które stać na wynajem pomieszczenia i na pokrycie podstawowych kosztów, jest to duży problem. W wyniku dyskusji doszliśmy do, trudno powiedzieć, porozumienia, ale do uznania takiej możliwości, by korzystać szablonów zaproponowanych darmowo przez ministerstwo, które to szablony będą dostępne dla stowarzyszeń. Nie do końca przedstawicieli stowarzyszeń to przekonało. Podnosili oni kwestię kosztów utrzymania potem tych stron. I przyznam się państwu szczerze, że rozumiem te stowarzyszenia. One są powołane do pewnych celów, mają ograniczone środki - często to jest naprawdę ciężka praca i wielkie zaangażowanie tych osób - a obawiam się, że tą ustawą, po pierwsze, nakładamy na nie dodatkowe wymogi związane ze stworzeniem i utrzymaniem tej strony, a po drugie, co również podnoszono na posiedzeniu komisji, wiąże się to z dużą obawę, że w wyniku niedostosowania się albo nie w pełni dostosowania się do wymogów tej regulacji będą one podlegały karze, która dla nich jest bardzo znacząca, od 5 tys. zł do 10 tys. zł. Tak że nie ma pełnej satysfakcji, pani minister, że tę sprawę załatwiliśmy do końca. Drugą ważną sprawą, którą udało się załatwić, jest kwestia szkół, przedszkoli i żłobków, które, jeżeli strona powiatowa zapewni dostępność w wymaganej formie, nie będą musiały same już tego robić. I trzecia rzecz to dodatkowy obowiązek sporządzania deklaracji dostępności. Dyrektywa w sposób jasny i klarowny prezentuje pewien katalog wymogów, a do tego ministerstwo dodaje kolejne. Zdaniem części dyskutujących na posiedzeniu komisji to jest zbędne, wprowadza dodatkową biurokrację niepotrzebnie. Ale w tym przypadku doszliśmy do porozumienia. Tak że dla nas naprawdę kluczowa jest ta sprawa małych stowarzyszeń i organizacji, które działają i które będą miały problemy z wypełnieniem tej dyrektywy. I cały czas liczę na to, że ministerstwo znajdzie jakiś sposób, by te problemy załatwić. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ryszard Wilczyński
Data: 2019-02-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Pani Minister! W pełni podzielam głosy moich przedmówców z opozycji, którzy mówili o przewymiarowaniu tej ustawy, zarówno jeżeli chodzi o zakres wdrożenia dyrektywy - tutaj jest ta kwestia deklaracji zgodności - jak i o kwestię ilości podmiotów objętych tą regulacją. Obawiam się, że te przepisy dołączą do grona, do puli przepisów niestosowanych albo martwych przede wszystkim ze względu na koszty, bo ten akt prawny jest wnoszony bez świadomości pełnych kosztów po stronie podmiotów zobowiązanych. Tutaj jest konkretne pytanie. Jest mowa o tym, że podmiot publiczny, o ile nie realizuje zadań na rzecz osób starszych, niepełnosprawnych, może nie stosować się do regulacji tego aktu, w przypadku gdyby poniósł nadmierne koszty. Co państwo rozumieją pod pojęciem ˝nadmierne koszty˝? Proszę powiedzieć, jak to będzie (Dzwonek) wyliczane, jak to będzie ustalane? Kto się dowie, co to dla niego jest nadmierny koszt itd.? Dziękuję bardzo. (Oklaski)