Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2014-01-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ustawa o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz niektórych innych ustaw to jeden z najważniejszych aktów prawnych, nad którymi pracujemy w bieżącej kadencji Sejmu. Na podstawie tego aktu dzielone będą pieniądze z Unii Europejskiej i - tak jak już mówili moi przedmówcy - będą to ostatnie duże pieniądze, które przypadną Polsce. Dlatego niezwykle ważne jest to, by sposób ich przydziału był jasny, czytelny, nie budził wątpliwości, a tak niestety nie jest. To, co uderza w sposób szczególny, to ograniczenie roli Sejmu i Senatu w procesie programowania oraz ograniczenie roli rządu Rzeczypospolitej Polskiej. Tym bardziej to dziwi, że mamy do czynienia z projektem rządowym, to jest ustawa z przedłożenia rządowego, a rząd sprawia takie wrażenie, jakby chciał w ogóle wycofać się z brania odpowiedzialności za rozwój całego kraju, i wydaje się, że nie chce mieć obrazu całości tego procesu. To wynika z tych zapisów, które w ustawie się znalazły. Szczególne wątpliwości budzi zapis art. 14j ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Według zapisów proponowanych przez wnioskodawców projekt programu służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności opracowany przez ministra do spraw rozwoju regionalnego ma być przyjmowany przez Radę Ministrów w drodze uchwały przed skierowaniem do przyjęcia do Komisji Europejskiej. Ta procedura jest w naszej ocenie prawidłowa, jest dobra. Niestety druga część zapisu tego artykułu odnosząca się do zarządu województwa budzi ogromne wątpliwości i w mojej ocenie jest niezgodna z zapisami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Otóż zarząd województwa swojego projektu programu służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności nie musi zatwierdzać na szczeblu Rady Ministrów. Zarząd województwa po przyjęciu przez siebie uchwały ponad głowami Rady Ministrów może się bezpośrednio kontaktować z Komisją Europejską i przedstawiać jej do zatwierdzenia projekt programu realizującego umowę partnerstwa. No i pytania: Czy w Polsce jest jeszcze rząd, że nie wspomnę o parlamencie, który decyduje o kierunkach rozwoju kraju, czy też go nie ma? Czy w Polsce ma w sposób bezpośredni rządzić Komisja Europejska, a rząd będzie jedynie przyjmował do wiadomości programy przyjęte wcześniej przez zarządy województw i Komisję Europejską? Czy Polska jest krajem unitarnym, czy już nie? Czy mamy jedną Polskę, czy szesnaście, w zależności od tego, w którym jesteśmy województwie? Czy Polska już została podzielona na landy, które mają tak daleko posuniętą autonomię, że ich zarządy będą mogły uzgadniać najważniejsze dla siebie posunięcia jedynie z Komisją Europejską? Rząd sprawiał na posiedzeniach podkomisji i komisji takie wrażenie, jakby nie wiedział, o co chodzi. O zachowaniu pana ministra mówiłam już wcześniej i dla mnie było ono skandaliczne, ponieważ nie byliśmy w stanie - myślę zwłaszcza o posłach opozycji, bo tylko oni zadawali pytania - uzyskać... (Głos z sali: Nieprawda.) ...najprostszych odpowiedzi na nasze pytania. Proponujemy w tym artykule poprawkę, na mocy której zarząd każdego województwa, zanim wystąpi do Komisji Europejskiej, będzie musiał najpierw zdobyć dla swojego programu akceptację Rady Ministrów. Drugą poprawką, którą proponuje Solidarna Polska, jest nowy zapis art. 11 ust. 3. Solidarna Polska chce, by w czasie trwania procedury opracowywania i uzgadniania, zwłaszcza długookresowej strategii rozwoju kraju, Sejm i Senat miały obowiązek, a nie jedynie możliwość przeprowadzania debaty na temat polityki rozwoju. Jest niezmiernie istotne, by ciała ustawodawcze Rzeczypospolitej Polskiej uczestniczyły w tym procesie, a nie uczestniczył w nim jedynie rząd. (Dzwonek) Projekt, tak jak mówili moi przedmówcy, wprowadza również nowe narzędzia prowadzenia polityki rozwoju, takie jak kontrakt terytorialny czy enigmatycznie opisana polityka miejska. Te fragmenty ustawy uznajemy za zapisy niepełne. Krytycznie również oceniamy brak w tym dokumencie polityki wiejskiej. Ta ustawa, mimo wielogodzinnych posiedzeń komisji i podkomisji, w mojej ocenie była procedowana jednak byle jak i w trakcie tych posiedzeń komisji brakowało czasu na pogłębioną dyskusję. Tak jak powiedziałam, zasadą generalną było to, że na pytania opozycji rząd nie udzielał w praktyce żadnej odpowiedzi. Składam na ręce pana marszałka poprawki.