Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Twój Ruch mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz niektórych innych ustaw (druk nr 3033). Konieczność nowelizacji wynika z dyrektywy unijnej. Propozycje dotyczą zmiany obowiązującej definicji pojęcia wprowadzającego pojazd. Przez wprowadzającego pojazd powinno się rozumieć wyłącznie profesjonalnych producentów, importerów i wewnątrzwspólnotowych nabywców, a nie, jak do tej pory, także osoby prowadzące działalność inną niż handel samochodami, które dokonały sprowadzenia np. jednego pojazdu na terytorium kraju na użytek własnej firmy. Zaplanowano również wprowadzenie definicji pojęcia ˝wprowadzenie na terytorium kraju˝, które było stosowane w przepisach ustawy o recyklingu pojazdów, a nie było dotąd zdefiniowane. W art. 3a ustawy o recyklingu pojazdów wskazano wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska jako organ właściwy do wydawania decyzji stwierdzającej niespełnienie przez pojazd wymagań technicznych zapewniających ochronę środowiska lub zdrowia i życia ludzi. Rozwiązanie to wprowadzono ze względu na pojawiające się wątpliwości co do kompetencji poszczególnych organów w zakresie kontroli i kwalifikacji pojazdów jako pojazdów wycofanych z eksploatacji ze względu na ich stan techniczny. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska został wskazany jako organ uprawniony do kontroli podmiotów korzystających ze środowiska oraz do podejmowania decyzji wstrzymujących działalność prowadzoną z naruszeniem wymagań związanych z ochroną środowiska. Dotyczy to np. powszechnie występującej sytuacji, że warsztat samochodowy gromadzi pojazdy pod pozorem dokonywania ich napraw, podczas gdy w rzeczywistości są to pojazdy niekwalifikujące się do naprawy, służące jako magazyn części zamiennych wykorzystywanych na potrzeby warsztatu lub sprzedawanych za pośrednictwem aukcji internetowych. I tu już nasuwa się wątpliwość, ponieważ taki zapis dowodzi, że państwo nie ma zaufania do obywatela. Tak więc jak obywatel może mieć zaufanie do państwa i do rządu? Ponadto zrezygnowano z wnoszenia opłaty, o której mowa w art. 12 ust. 2 ustawy o recyklingu pojazdów, przez podmioty niebędące przedsiębiorcami, które dokonują wewnątrzwspólnotowego nabycia lub importu pojazdu, oraz wprowadzających, którzy nie mają dotychczas obowiązku zapewnienia sieci. Opłaty były pobierane w związku z dużym napływem pojazdów z zagranicy wprowadzanych przez indywidualne podmioty i przekazywane m.in. na działania związane ze zbieraniem i demontażem pojazdów ze względu na konieczność stworzenia i rozwoju systemu przetwarzania pojazdów wycofanych z eksploatacji. System był tworzony od 2005 r. i obecnie już funkcjonuje. W związku z tym zaproponowano rezygnację z pobierania ww. opłat. Przytoczyłem tylko niektóre zmiany. Zrozumiałe jest, że Polska jako członek Unii Europejskiej ma obowiązek wykonywać dyrektywę unijną, ale nie zgadzam się z tym, aby praktycznie cały ciężar funkcjonowania systemu spoczywał na przedsiębiorcach, którzy prowadzą stację demontażu i jako jedyni odpowiadają za osiągnięcie wymaganego poziomu odzysku i recyklingu łącznie z obciążeniami finansowymi za nieosiąganie wymaganego poziomu recyklingu i odzysku. Rząd nie rozpieszcza przedsiębiorców. Według informacji mamy zarejestrowanych ponad 1000 przedsiębiorców zajmujących się recyklingiem. Jest to kolejne obostrzenie biurokratyczne i nadmierna fiskalizacja. Przypomnę, że przedsiębiorca prowadzący dzisiaj działalność z każdej złotówki oddaje 70 gr daniny na rzecz państwa. Ustawa o recyklingu jest jedynym aktem prawnym z zakresu gospodarki odpadami, gdzie za jej realizację odpowiada tylko recykler. Ponadto projekt nie przewiduje żadnego systemu pokrycia kosztów zagospodarowania odpadów. Kolejnym obciążeniem przedsiębiorcy zajmującego się recyklingiem jest obligo przyjęcia pojazdu od właściciela bezkosztowo. W żadnym innym kraju, szanowni państwo, przedsiębiorcy nie ponoszą odpowiedzialności za osiąganie wymaganego poziomu odzysku, a tym bardziej nie ponoszą kar za jego nieosiąganie. Projekt zakłada likwidację systemu dopłat do demontażu, z których utrzymuje się większość stacji demontażu, nie dając w zamian nic. Założenia projektu przedstawione przez ministra środowiska w projekcie Ministerstwa Środowiska z 2010 r. miały ograniczyć szarą strefą. Niestety w najmniejszym stopniu nie zanosi się na to, żeby te rozwiązania na to pozwoliły. Moim zdaniem będą wręcz służyć jej rozwojowi. Twój Ruch proponuje, aby prace nad projektem trwały nadal i żeby skierować go do właściwych komisji (Dzwonek), a według tego projektu właściwą komisją jest Komisja Gospodarki i Komisja Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. Dziękuję bardzo. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Jerzy Wenderlich)