PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Elżbieta Królikowska-Kińska
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Procedowany projekt ustawy o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, druk nr 3450, wprowadza nowe brzmienie art. 11 poprzez skreślenie w nim wyrazów ˝o profilu praktycznym˝. To jest bardzo niewielka zmiana, ale likwiduje ona przyczynę rozbieżności interpretacyjnych przepisu obowiązującego po zmianach wprowadzonych w 2011 r. To zmiana drobna, ale dobra i oczekiwana przez uczelnie. Zmniejszy biurokrację, likwidując konieczność odbycia jednego z etapów, który właściwie dla części tych uczelni jest zbędny. Nie będzie wątpliwości, że podstawowe jednostki organizacyjne uczelni nieposiadające uprawnień do nadawania stopni naukowych w obszarze i dziedzinie, do których przyporządkowany jest kierunek studiów, które chcą kontynuować nauczanie na profilu ogólnoakademickim, zgodnie z obowiązującymi wymaganiami zatrudniają odpowiednią kadrę i prowadzą badania naukowe, będą mogły to uczynić bez konieczności uprzedniej zmiany profilu kształcenia na praktyczny. Koniecznym warunkiem posiadania uprawnienia do prowadzenia studiów o profilu ogólnoakademickim jest i pozostanie co najmniej pozytywna ocena jakości kształcenia wydana przez Polską Komisję Akredytacyjną. Klub Platformy Obywatelskiej pozytywnie ocenia proponowane zmiany i będzie głosował, tak jak proponuje Komisja Edukacji, Nauki i Młodzieży, za poselskim projektem ustawy o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym zawartym w druku nr 3450. Dziękuję.
Mówca: Ryszard Terlecki
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Procedowana zmiana ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym niestety wpisuje się w złą praktykę działania sejmowej większości Platformy Obywatelskiej i PSL, która zaśmieca system prawny pospiesznie uchwalanymi bublami nie tylko szkodliwymi dla ważnych dziedzin życia publicznego, lecz także zawierającymi liczne błędy formalne, rozmaite pomyłki i uchybienia, przepisy wzajemnie wykluczające się itp. Powoduje to później konieczność procedowania, jak to miało miejsce ostatnio, ponad 70 poprawek do ustawy, co i tak wcale nie musi prowadzić do zmiany jej szkodliwego charakteru. Omawiana ustawa naprawia w drobnym szczególe wadliwe Prawo o szkolnictwie wyższym. Nawet mnożenie takich zmian niewiele pomoże. Ustawa wymaga licznych doraźnych i pilnych korekt, ale dla wyprowadzenia z kryzysu polskiego szkolnictwa wyższego konieczna jest przebudowa całego systemu. Nie chodzi tu o powstrzymanie spadku realnych nakładów, bo i tak porównanie ze średnio rozwiniętym państwem Europy długo nie będzie możliwe. Chodzi o powstrzymanie dalszego obniżania poziomu wyższego wykształcenia oraz obniżania rangi stopni i tytułów naukowych. Równanie wymagań na studiach do studentów najsłabszych i równoczesne produkowanie wielu bezwartościowych naukowców awansujących na podstawie pozorowanej pracy naukowej podważa sensowność umasowienia szkolnictwa wyższego. Statystyki, które informują, że 40% absolwentów szkół wyższych nie czyta w ciągu roku ani jednej książki, mówią same za siebie. Prowadzenie przez niekompetentnych urzędników systemu kwestionariuszy zwanych KRK, krajowe ramy kwalifikacyjne, pozorujących rzeczywistą ocenę i promujących naukowe miernoty ośmiesza instytucję uniwersytetu czy szkoły wyższej. Zapaść w dziedzinie nauk humanistycznych i społecznych, która jest efektem celowych działań ministerstwa i rządu, wyjaławia polską naukę i kulturę. Instytucje w rodzaju konwentu rzeczników dyscypliny podważają istotę autonomii uczelni. Wysoka Izbo! Łatanie dziur niewiele pomoże. Będzie jednak trwało dopóki szkolnictwo wyższe pozostanie w rękach urzędników, którym wydaje się, że dyletanctwo w zakresie biznesu w połączeniu z dyletanctwem w zakresie nauki pozwala zarządzać tak ważnym resortem. Oczekując zmiany systemu, mój klub Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował za tym łataniem wadliwej ustawy, traktując to jako doraźną i drobną, choć w tym wypadku potrzebną zmianę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Artur Bramora
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Przypadł mi zaszczyt przedstawienia stanowiska Polskiego Stronnictwa Ludowego w dyskutowanej kwestii. Jedyne słuszne stanowisko to poparcie tej ustawy i takie dokładnie będziemy reprezentować w trakcie piątkowego głosowania. Projekt szczegółowo przedstawiła sprawozdawczyni komisji, więc nie będę się zagłębiał w jego treść. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Włodzimierz Bernacki
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Serdecznie dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Myślałem, że będą jeszcze dodatkowe wystąpienia klubowe, ale chciałbym zapytać zarówno wnioskodawców, jak też przedstawicieli Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego o następującą kwestię. Otóż wiemy, że w procesie legislacyjnym legislatorzy senaccy zgłosili 74 uwagi do obowiązującej ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Do tego artykułu, o którym dzisiaj dyskutujemy, również zgłoszono co najmniej kilka uwag o charakterze formalnoprawnym. Chciałbym zatem zadać pytanie. Pani minister, czy ministerstwo w najbliższej perspektywie tych kilku miesięcy przewiduje możliwość dokonania tych zmian, które sugerował Senat? Przepraszam, nie Senat, ściślej mówiąc, legislatorzy senaccy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Racki
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Z upoważnienia Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego odniosę się do projektu ustawy o zmianie ustawy o zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych oraz ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw, druk nr 3448. Proponowana zmiana w art. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych ma na celu jednoznaczne określenie początku okresu, w którym strony umowy mogą prowadzić negocjacje dotyczące zmiany wynagrodzenia za usługi. Negocjacje w sprawie zmiany warunków umowy mogą nastąpić w przypadku wzrostu płacy minimalnej, składek na ubezpieczenie społeczne i innych kosztów, jeżeli zmiany te będą miały wpływ na koszty wykonania przez wykonawcę zamówienia publicznego, w terminie od dnia opublikowania przepisów dokonujących tych zmian do 30. dnia od dnia ich wejścia w życie. W celu jednolitego stosowania przepisów w ust. 2 w art. 4 doprecyzowano pojęcie zawarte w ustawie ˝odpowiednia zmiana wynagrodzenia˝. Przez odpowiednią zmianę wynagrodzenia należy rozumieć sumę wzrostu kosztów wykonawcy zamówienia publicznego wynikających z podwyższenia wynagrodzeń poszczególnych pracowników biorących udział w realizacji pozostałej do wykonania części zamówienia. Zmiana w ustawie o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw uprawnia strony do rozwiązania umowy z zachowaniem 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia, ze skutkiem nie wcześniejszym niż na dzień 31 grudnia 2015 r., jeżeli jedna ze stron w terminie jednego miesiąca od dnia złożenia wniosku nie przystąpi do negocjacji zmiany umowy. Mając na uwadze doprecyzowanie bardzo ważnych przepisów związanych z zamówieniami publicznymi, Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował za przyjęciem projektu zawartego w sprawozdaniu komisji, druk nr 3466. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Ruch Palikota mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko wobec sprawozdania komisji o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych oraz ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw, druki nr 3448 i 3466. Zaproponowane zmiany mają charakter porządkowy. Uściślają one termin rozpoczęcia negocjacji, co na pozór może się wydać marginalne, ale w praktyce ma bardzo istotne znaczenie zarówno dla przedsiębiorców, jak i dla pracowników. Chciałabym podziękować posłom, którzy wnieśli ten projekt. Wprawdzie poseł Joński mówił o brakach legislacyjnych, o rekordowym tempie, ale byłoby dużo gorzej, gdyby taka wada funkcjonowała w praktyce, bo mogłaby powodować niepowetowane straty. Byłoby idealnie, gdyby ta ustawa od początku przewidywała pewne rzeczy, ale chyba zdajemy sobie sprawę, że wyobraźnia osób, które pracują nad projektami ustaw, jest niestety dalece niedoskonała. Rzeczywiście pewnych przypadków się nie przewidzi, i to jest nieuniknione. Bardzo dobrze, że od wejścia w życie tej ustawy upłynęło parę miesięcy, a nie kilka lat, jeżeli chodzi o borykanie się w praktyce z tymi trudnościami. Oczywiście jesteśmy za przyjęciem tego projektu ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Artur Gierada
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Może nadużyję formy pytania, ale chciałbym się odnieść do wystąpienia sprawozdawcy, mojego kolegi z klubu Prawo i Sprawiedliwość, który mi zarzucił, że w moim wystąpieniu były elementy polityczne. Będzie też pytanie, które skieruję do pani poseł. Tu nie było elementów politycznych. Chciałem tylko uświadomić kolegom z opozycji, że często rozmawiają merytorycznie na posiedzeniach komisji, czego im nie odmawiam, czy na sali plenarnej, ale później w dyskusji publicznej ich argumenty mijają się z prawdą. Gdybym chciał być złośliwy, gdybym chciał mówić politycznie, przypomniałbym, ile budowało się autostrad w czasie rządów Prawa i Sprawiedliwości, kiedy obowiązywały inne przepisy, i nie mówię tylko o Prawie zamówień publicznych, ale o trzech dużych innych ustawach, bo tu nie chodziło tylko o pieniądze, a ile w czasie rządów Platformy Obywatelskiej. Gdybym chciał być złośliwy, przypomniałbym również unieważniane przetargi, które były przeprowadzane przez rząd Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Były one unieważniane, a później przeprowadzane przez Prawo i Sprawiedliwość. Okazywało się, że były jeszcze droższe. Od polityków Prawa i Sprawiedliwości często słyszę, że mamy problem, że wszyscy kierują się najniższą ceną. Gdybym chciał być złośliwy, przypomniałbym, że zanim PiS rządził, tak naprawdę tylko w przypadku 50% przetargów była najniższa cena. Nagle przy ich dziwnym, specyficznym stylu prowadzenia polityki, jeżeli chodzi o kontrole, naciski i represje, okazało się, że niemal 99% sektora publicznego kieruje się głównie ceną, na co próbujemy jakoś wpłynąć, co próbujemy zmienić przepisami. Uważam, że powinno być (Dzwonek) jak najmniej polityki podczas prac nad tego typu ustawami, to jest bardzo ważne. W debacie publicznej starajmy się nawzajem szanować, a nie wykorzystywać argumenty czasami, według mnie, nie chcę powiedzieć: durne, ale rzeczywiście mało związane z prawdą, które często słyszymy ze strony Prawa i Sprawiedliwości. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maria Małgorzata Janyska
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Chciałabym na koniec podkreślić raz jeszcze bardzo merytoryczną pracę członków komisji i dzisiejsze bardzo merytoryczne wystąpienia. To tylko skłania do wyciągnięcia wniosku, że jest to kwestia bardzo istotna, którą należało uregulować, i dobrze, że na tym etapie wszyscy do tego wniosku doszliśmy przed wejściem w życie odpowiednich przepisów. Tak że jeszcze raz bardzo dziękuję za tę merytoryczność. Natomiast co do przebłysków wątków politycznych muszę powiedzieć, że pracuję nad zagadnieniem zamówień publicznych od początku tej kadencji. Byłam również przewodniczącą podkomisji nadzwyczajnej, która rozpatrywała wszystkie projekty ustaw złożone do Sejmu. Każdy miał otwartą drogę do złożenia odpowiedniego projektu ustawy i zmiany prawa, które uważał za obdarzone dużą porcją mankamentów. Ta droga była otwarta, podkreślę to raz jeszcze. (Poseł Artur Gierada: Pytałem, czemu tak późno.) Co do konstrukcji projektu, który był analizowany w komisji, oczywiście nie był to projekt tak nieprawidłowo napisany i przygotowany, jak padło z ust jednego z posłów, ponieważ poprawki, które złożyło Biuro Legislacyjne, tak naprawdę miały na celu tylko poprawę konstrukcji tego przepisu. A mianowicie w pierwotnej wersji, szanowni państwo, na przykład proponowaliśmy, żeby art. 4 cały został zmieniony, cały zapisany jeszcze raz w projekcie nowelizacji, natomiast legislatorzy zaproponowali, żeby zostawić tylko zdanie wstępne do wyliczenia, które ulegało zmianie. Przystaliśmy na to. Co do jednego z przepisów, który chcieliśmy przenieść z ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych do ustawy Prawo zamówień publicznych, była również taka propozycja, aby dla czystości procesu legislacyjnego i czytelności aktu prawnego jednak pozostawić zmianę, zmienić w tym zakresie ustawę o systemie ubezpieczeń społecznych. To aż tyle i tylko tyle. Niestety w komisji nie było aktywności dotyczącej prawidłowości procesu legislacyjnego posłów z tej strony sceny politycznej. Żałuję bardzo. Zapraszam do aktywności w komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Występując w imieniu Klubu Parlamentarnego Zjednoczona Prawica, zacznę od tego, że Prawo zamówień publicznych oraz związane z nim procedury wyłaniania wykonawców zadań organów RP, choć funkcjonują od wielu lat, są ciągle naznaczone patologiami, nieprawidłowościami i aferami przy postępowaniach przetargowych. Te same błędy popełniane przez urzędników przy wyborze wykonawców, niedopracowanie przepisów, które można łatwo wykorzystać w celach pozaprawnych, lub sam fakt próby nieprzemyślanego połączenia elementu prywatnego z publicznym przynoszą dotkliwe skutki, takie jak: 1) niekontrolowana korupcja; 2) nieuczciwi wykonawcy, którzy eliminują konkurencję cenami, a później nie płacą swoim podwykonawcom; 3) rozpisywanie przetargu w taki sposób, by tylko jeden podmiot mógł spełnić jego warunki (tak zwane ustawione przetargi); 4) zmowa podmiotów. Ponoszą je zarówno uczciwi wykonawcy, jak i organy oraz instytucje zamawiające. Kto korzysta? Przede wszystkim oszuści lub firmy działające na granicy prawa, których głównym celem jest od początku do końca osiągnięcie za wszelką cenę zysków. Tymczasem poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych oraz ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (druki nr 3448 i 3466) ma rozwiązać problem waloryzacji kontraktów w zakresie zamówień publicznych w toku ich wykonywania. Skorzystać mogliby na tym przede wszystkim pracownicy, których wynagrodzenia są coraz częściej bardzo niskie. Sama propozycja ma charakter pozytywny i świadczy o zainteresowaniu sytuacją nisko opłacanych pracowników wykonujących świadczenie w ramach zamówień publicznych. Jednak pod znakiem zapytania staje skuteczność tych regulacji. Z technicznego punktu widzenia regulacja prawna pozwalająca na negocjowanie wysokości kontraktów w trakcie ich realizacji może nie rozwiązać żadnych problemów, choćby z powodu istnienia o wiele poważniejszych patologii mających podłoże korupcyjne. Poprawienie tak źle działającego systemu wymaga jego gruntownej przebudowy, a nie tylko kosmetycznych poprawek. Klub Parlamentarny Zjednoczona Prawica ma ponadto wątpliwości, czy proponowany przepis nie stanie się kolejną furtką dla nieuczciwych przedsiębiorców, którzy będą próbowali negocjować wyższe kontrakty pod pretekstem ponoszenia kosztów utrzymania pracowników. Jeśli w przetargach wygrywają firmy i konsorcja, które są realnie nieprzygotowane do wykonania zadania publicznego, a ich działalność zależy od podwykonawców, to skuteczność przedmiotowych zmian może okazać się bardzo niewielka. Klub Parlamentarny Zjednoczona Prawica wyrazi swoje stanowisko w głosowaniu.
Mówca: Mirosława Nykiel
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoki Sejmie! Pan sprawozdawca bardzo szczegółowo i dokładnie omówił przebieg procesu legislacyjnego i wyjaśnił wszystkie meandry wypłaty ekwiwalentu zarówno pracownikom kopalń czy przedsiębiorstw górniczych, jak i pracownikom przedsiębiorstw robót górniczych. Pragnę tylko dodać, że ogromnie się cieszę, że mogę w imieniu klubu Platforma Obywatelska oświadczyć, że będziemy głosować za przyjętymi rozwiązaniami. Cieszę się ogromnie, że byli pracownicy przedsiębiorstw robót górniczych będą mieć możliwość od 1 stycznia 2016 r. aż do wygaśnięcia prawa do ekwiwalentu dostawać pieniążki, bo w moim biurze poselskim prowadziłam z emerytami wiele rozmów na temat tychże rozwiązań. Oświadczam, że klub Platforma Obywatelska będzie głosować za przyjętymi rozwiązaniami. Cieszę się, że budżet państwa co roku będzie wydawał byłym emerytom 16 mln zł, ale z tendencją malejącą. Dziękuję za uwagę. (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Wanda Nowicka)
Mówca: Grzegorz Matusiak
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość przedstawić stanowisko w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych. Trudno nie odnieść wrażenia, że wprowadzenie pod obrady Sejmu w tym czasie i w takiej formie projektu ustawy o deputacie węglowym jest związane z kampanią wyborczą. Tradycyjnie w tej Izbie posłowie PO i PSL tworzą prawo w trakcie szybkiego procedowania, co oczywiście prowadzi do powstania wielu błędów. Sektor górniczy potrzebuje rozwiązań systemowych i przewidywalnych. To, że nie ma obiecanej przez koalicję PO i PSL strategii dla górnictwa, doprowadziło do zapaści tego sektora. Brakuje inwestycji, rynku dla polskiego węgla. Przypomnę, że rząd Prawa i Sprawiedliwości uchwalił strategię dla górnictwa, której ta koalicja nie realizowała. Najlepszym przykładem jest Jastrzębska Spółka Węglowa - nie ma inwestycji, pieniędzy na bieżące funkcjonowanie. Jak to jest, że ogranicza się grupie zawodowej, górnikom, deputat węglowy, mamy takie przykłady, a daje się horrendalne wynagrodzenia menadżerom górnictwa? Często osoby, które miały deputat węglowy i ograniczono go im lub zabrano, są emerytami starego portfela. Mam sygnały, że ta nowelizacja ustawy nie rozwiąże problemu deputatu węglowego dla tej grupy zawodowej. Zgłaszają się górnicy, którzy nie otrzymali szansy na wypłatę ekwiwalentu pieniężnego należnego za deputat węglowy. Konkludując, uważam, że ten projekt ustawy nie rozwiąże kwestii sprawiedliwości społecznej gwarantowanej konstytucją. Faktem żenującym jest dotychczasowa polityka finansowa w zakresie sektora górniczego, górnictwa, pozostająca dotychczas w kompetencji koalicji PO i PSL, brak jakiegokolwiek zaangażowania w podjęcie akcji na rzecz ochrony przysługujących górnikom praw, wszystkim górnikom - pozostaję na stanowisku lojalności wobec zasady równego potraktowania pracowników górnictwa - co jest przykładem wskazującym na konieczność weryfikacji dotychczasowego stanowiska organów decyzyjnych. Dziękuję bardzo.
Mówca: Artur Bramora
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jako przedstawicielowi Polskiego Stronnictwa Ludowego przypadł mi zaszczyt przekazania stanowiska wobec rzeczonej ustawy. Po dogłębnej charakterystyce projektu tejże ustawy w wykonaniu posła sprawozdawcy nie pozostaje mi nic innego jak z w pełni ucieszonym sercem podpisać się pod tym projektem. I tak dokładnie jako Polskie Stronnictwo zrobimy. (Oklaski) (Głos z sali: Serce czuje...)
Mówca: Zbyszek Zaborowski
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie zmiany ustawy o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych. Uprawnienie to zostało potwierdzone rozstrzygnięciem Trybunału Konstytucyjnego w 2005 r., ale ponieważ ustawa, której tytuł cytowałem, miała charakter epizodyczny w tym aspekcie i te prawa wygasają z końcem bieżącego roku, powstała konieczność jej nowelizacji po to, aby uprawnieni uzyskiwali z tytułu układu zbiorowego pracy ekwiwalent pieniężny za węgiel bezterminowo. To jest koszt, jak moi przedmówcy mówili, wynoszący rocznie około 16 mln zł, więc z pewnością nierujnujący dla Skarbu Państwa, a ustawa pozwala nie różnicować górników i byłych pracowników przedsiębiorstw robót górniczych z uwagi na podobny charakter pracy, o czym zresztą przesądził swego czasu układ zbiorowy pracy. To uprawnienie trzeba zrealizować. Dobrze, że taka inicjatywa poselska powstała - panu posłowi Gadowskiemu, przedstawicielowi wnioskodawców, należą się podziękowania - dobrze, że na czas tę lukę wypełnimy. Chciałbym jednak zasygnalizować, że nierozwiązany pozostaje problem górników miedziowych, a właściwie pracowników przedsiębiorstw robót górniczych w przemyśle miedziowym, i warto by również zająć się tą sprawą. Chciałbym również poinformować wysoki rząd, że sytuacja w górnictwie węgla kamiennego znacząco się pogarsza z miesiąca na miesiąc, o czym mówił mój przedmówca. Ta sytuacja pod względem finansowym jest coraz gorsza. Przedsiębiorstwa górnicze konkurują na rynku polskim, nie tylko zagranicznym, ceną węgla, rujnując ten rynek na przyszłość, również dla siebie - mam na myśli przede wszystkim Kompanię Węglową - a przekształcenia, restrukturyzacja odbywa się w swoim tempie, zapewne na miarę możliwości resortu skarbu, ale i właściciela, który stoi za resortem skarbu, ale nie zgodnie z potrzebami, wymogami czasu. Jeżeli nie podejmiemy prawdziwego dzieła uzdrowienia polskiego górnictwa, to górnictwo, panie ministrze, jeszcze przed wyborami może być postawione w stan upadłości. Może się okazać, że nie dotrwamy do wyborów. To jest dzisiaj najpoważniejszy problem przemysłowej Polski i Śląska. Jeżeli rząd o tym nie wie, to niniejszym informuję. Co do nowelizacji ustawy podjętej z inicjatywy poselskiej to oczywiście nie ma żadnej wątpliwości, że Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował za nią. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Matusiak
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Mam krótkie pytanie. Ilu górników zostanie pozbawionych wypłat ekwiwalentu za deputat węglowy w wyniku nowelizacji tej ustawy? Chodzi mi o pracowników PRG i ZRG. Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Gadowski
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Otóż z tego miejsca padały głosy, że kogoś opuściliśmy w ustawie, nad którą ostatnio procedowaliśmy. Czy Ministerstwo Gospodarki wie coś na temat projektów, które były wnoszone, czy projektów przedstawianych ministerstwu, czy konkretnych rozwiązań z jakichś innych ustaw, których domagali się posłowie lub inne grupy, w sprawie rozwinięcia i poszerzenia kwestii wypłaty tego ekwiwalentu? Dziękuję.