Mówca: Marek Niedbała
Data: 2014-11-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu w sprawie przedłożonej w druku nr 2511 propozycji zmian w ustawie o działalności leczniczej. Mówiąc najkrócej, w przedłożonym projekcie ustawy o zmianie ustawy o działalności leczniczej proponuje się zachowanie skróconego czasu pracy dla pracowników wybranych zakładów i pracowni. Chodzi tu o pracowników radiologii, radioterapii, medycyny nuklearnej, fizykoterapii, patomorfologii, histopatologii, cytopatologii, cytodiagnostyki, medycyny sądowej i prosektoriów, których czas pracy nie może przekraczać 5 godz. na dobę i przeciętnie 25 godz. na tydzień w przeciętnie 5-dniowym tygodniu pracy. Nie są to nowe ustalenia. Obowiązują one od 27 grudnia 1974 r., czyli należy uznać, że prawa do skróconego czasu pracy zostały formalnie nabyte. Z drugiej strony stworzono precedens w przypadku służb mundurowych, postanawiając, że ci, którzy nabyli prawa, pozostają z tymi prawami, a zmiany dotyczą rozpoczynających służbę. Taka zasada ma nie tylko sens, ale jest sprawiedliwa społecznie, bo nie pozbawia pracowników praw już raz nabytych. Wysoka Izbo! Podnoszono już, że przyjmując proponowane zmiany, trzeba będzie podpisać aneksy do umów. Mam nadzieję, że nie jest to zadanie przerastające możliwości Ministerstwa Zdrowia i innych pracodawców, a że trzeba będzie popracować, no cóż, nikt nie obiecywał, że będzie lekko. Zarzut, że 3-letni okres dostosowawczy, by świadczeniodawcy doszli do porozumienia ze swoimi pracownikami, był wystarczający i można było pozawierać umowy, też wydaje nam się naciągany. Widocznie nie był wystarczający, skoro problem jest podnoszony i głośno artykułowany przez partnerów społecznych. Zaskakuje, że proponuje się łamanie praw już nabytych. Jak to się ma do zaufania obywateli do państwa i prawa? Nie wiem, czy optujący za zabraniem praw nabytych przeciwnicy zachowania 5-godzinnego dnia pracy mieli okazję być i widzieć pracę przedstawicieli niektórych wymienionych tu specjalizacji. Może warto wybrać się np. do pracowni cytodiagnostyki i przyjrzeć się z bliska, jak wygląda tam praca. Przez 5 godz. diagnosta siedzi przed mikroskopem i w polu 50 na 24 mm, czyli 1200 mm?, wyszukuje nieprawidłowe komórki, by ostrzec pacjenta o niebezpieczeństwie, najczęściej chorobie nowotworowej. Nie może pozwolić sobie na dekoncentrację, bo każdy błąd to zła ocena preparatu i zła diagnoza uniemożliwiająca szybkie podjęcie leczenia. Nie wierzę, by ktokolwiek chciał powierzyć swoje zdrowie i życie rękom i oczom zmęczonego diagnosty. Oglądanie nie stanowi jedynego problemu. Problem drugi to odczynniki, którymi preparat jest wybarwiany, m.in. aceton i ksylen, oraz kleje utrwalające preparat, typu DPX czy histokitt. Są to odczynniki wysoce szkodliwe i ciągłe przebywanie w ich oparach, mówiąc delikatnie, nie służy zdrowiu diagnosty mającemu przecież pracować do 67. roku życia. Ludzie sami tworzą system, w którym żyją, z nadzieją, że będzie im służył. Problem, jak widać, polega na tym, że w pewnym momencie każdy system, jeśli mu pozwolimy, zaczyna służyć sam sobie i dyktować nam, ludziom, jak mamy żyć, postępować, jak mamy się zachowywać. Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej zawsze stawał i będzie stawać w obronie ludzi pracy i ich praw. Dlatego Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej opowiada się za przyjęciem zaproponowanych zmian w ustawie o działalności leczniczej. Dziękuję. (Oklaski)