Mówca: Marek Gos (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego PSL przedstawić stanowisko klubowe w sprawie sprawozdania komisji o projekcie ustawy o zmianie ustawy o izbach lekarskich oraz niektórych innych ustaw (druki nr 520, 1207). Senacki projekt ustawy jest odpowiedzią na wyrok Trybunału Konstytucyjnego, który stwierdził niezgodność z art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich. Pomimo iż ustawa ta została uchylona i obowiązuje ustawa z dnia 2 grudnia pod tym samym tytułem, to dla przejrzystości i czytelności trwających postępowań rozpoczętych w dacie obowiązywania uchylonej ustawy uregulowanie zakwestionowanych przez TK przepisów wydaje się racjonalne. Obowiązujące przepisy ograniczały możliwości odwoławcze stron, a głównie poszkodowanego, od orzeczenia sądu lekarskiego drugiej instancji, co zdaniem TK narusza art. 77 ust. 2 konstytucji, który mówi: ˝Ustawa nie może nikomu zamykać drogi sądowej dochodzenia naruszonych wolności lub praw˝. Przepisy ustawy nie przewidywały drogi odwoławczej w przypadku orzeczonych przez korporacyjny sąd dyscyplinarny kar w postaci upomnienia lub nagany. Zapisy art. 42 ust. 2 ograniczały jednocześnie sądową kontrolę działalności organów dyscyplinarnych, która powinna być ważnym elementem nadzoru państwa nad działalnością samorządu zawodowego. W opinii TK poza możliwością odwoławczą od orzeczonej kary z tytułu odpowiedzialności zawodowej osoba zainteresowana powinna mieć możliwość kwestionowania faktu zajścia przewinienia dyscyplinarnego, a co za tym idzie, zasadności wszczęcia postępowania dyscyplinarnego i prawidłowości prowadzonego postępowania. Obowiązująca ustawa z dnia 2 grudnia 2009 r. przewiduje już wniesienie kasacji do Sądu Najwyższego przez niezadowoloną stronę postępowania dyscyplinarnego zakończonego prawomocnym orzeczeniem. W dalszym ciągu jednak w zakresie możliwości odwoławczych od orzeczeń sądów zawodowych w przypadku zawodu lekarza, jak również innych zawodów zaufania publicznego brakuje spójnej koncepcji co do wskazania sądu, który byłby właściwy do nadzoru postępowań dyscyplinarnych. Senat zaproponował w swym projekcie, aby w ustawie z 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich była możliwość wniesienia apelacji do sądu okręgowego. Aby w przyszłości uniknąć interwencji TK w zgodność z konstytucją ustaw regulujących funkcjonowanie innych samorządów zawodowych, Senat proponuje analogiczny sposób jak w przypadku ustawy o izbach lekarskich znowelizować przepisy ustaw: o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych, o izbach aptekarskich, o diagnostyce laboratoryjnej, o samorządzie pielęgniarek i położonych. Komisja Zdrowia, a wcześniej podkomisje, po analizie projektu senatorskiego proponują jednak, aby środkiem odwoławczym od prawomocnych orzeczeń korporacyjnych sądów dyscyplinarnych była kasacja wnoszona do Sądu Najwyższego. Biorąc powyższe pod uwagę, Klub Parlamentarny PSL jest za przyjęciem przedłożonego projektu ustawy po poprawkach zaprezentowanych w swym sprawozdaniu przez sejmową Komisję Zdrowia. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Dziękuję za uwagę.