PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Wojciech Jasiński
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W Polsce jest ok. 5 mln urządzeń chłodniczych, do tego ok. 8 mln samochodów. Używają one czynników chłodniczych, które nazywają się fluorowane gazy cieplarniane. Do ich używania, do napełniania potrzeba certyfikacji europejskiej - przepraszam za skróty, ale ze względu na czas jest to niezbędne - a w Polsce do tej pory nie zostały wydane przepisy, które umożliwiają polskim przedsiębiorcom dokonywanie tych czynności. Pan minister na posiedzeniu komisji ds. innowacyjności powiedział, że zaprosił tych przedsiębiorców do Czech, bo tam mają certyfikat, i że certyfikaty w Polsce uzyska ok. 700 osób, a ze stanowiska Krajowej Izby Gospodarczej wynika, że pracuje przy tym 16 tys. osób. Panie ministrze, opóźnienia powodują degradację Polski, nie mówiąc o tym, że te pieniądze wejdą w obrót gospodarczy, w popyt wewnętrzny Czech i Słowacji. Panie ministrze, kiedy przestaniecie robić takie rzeczy, bo można przypuszczać, że jest to celowe działanie?
Mówca: Adam Abramowicz
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

W związku z tym bardzo prosimy pana ministra o odpowiedź: Kto w Polsce będzie naprawiał urządzenia chłodnicze, skoro wszyscy dotychczas zajmujący się tym serwisanci w liczbie ponad 20 tys. osób i 4,5 tys. firm nie posiadają uprawnienia wynikającego z przepisów unijnych? Czy Polska w związku z tym wykorzysta swoje przydziały kontyngentów, skoro nikt z krajowych serwisów chłodniczych nie może ich legalnie nabyć? Czy w ogóle ze strony ministerstwa poważne jest proponowanie polskim firmom uzyskiwania certyfikatów w Czechach i na Słowacji do momentu uchwalenia regulacji F-gazowej w Polsce? Czy resort może wskazać warsztat, który naprawi klimatyzację w samochodzie, czy trzeba będzie jechać z tą naprawą do Czech i na Słowację? (Dzwonek) Jak doszło do wyboru przez Ministerstwo Środowiska fundacji Prozon do organizowania za znaczną odpłatnością, ok. 1000 zł od osoby, działań poprzedzających wydanie certyfikatu, skoro fundacja ta nie miała żadnego doświadczenia w zakresie szkoleń, a jednocześnie istnieje branżowa placówka naukowa, jaką jest Centralny Ośrodek Chłodnictwa w Krakowie, czy zaangażowane w dotychczasowy proces kształcenia techników chłodnictwa i klimatyzacji politechniki oraz stowarzyszenia naukowo-techniczne? Dziękuję.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Ja mam pytanie do pana ministra. Czy pan minister potwierdzi, że Centralne Biuro Antykorupcyjne prowadziło sprawę przeciwko pewnemu pracownikowi Ministerstwa Środowiska, który zajmował się prowadzeniem ustawy gazowej, a który odszedł z pracy, z ministerstwa właśnie po działaniach Centralnego Biura Antykorupcyjnego? Czy fakt ten miał wpływ na opóźnienie w uchwalaniu tej ustawy?
Mówca: Adam Abramowicz
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

A ja chciałbym jeszcze dopytać pana ministra, jak pan może proponować polskim przedsiębiorcom zdobywanie certyfikatów za granicą, na posiedzeniu komisji mówił pan o Czechach i Słowacji. Skoro to są polscy przedsiębiorcy, to powinni to robić w kraju. A dopóki oni nie mają certyfikatów, dopóty nie będą mogli kupować gazu, o którym pan mówił, że w Polsce jest. Mówił pan o ustawie, którą rząd przyjął przedwczoraj. Ten projekt był przygotowywany przez 7 lat. Przez ten czas zmieniły się praktyki gospodarcze, a przede wszystkim prawo unijne. Rządowe Centrum Legislacji w opinii z 12 stycznia tego roku stwierdza (Dzwonek), że przedłożenie rządowe odnosi się do uchylonych regulacji unijnych, a więc jest całkowicie nieaktualne. Ten projekt nie był także rozpatrywany przez komisję prawniczą, a nie był z tego obowiązku zwolniony. Czy tak bardzo niedoskonały projekt będzie mógł być przez Sejm szybko uchwalony? Nie. Pan rzuca tu nam, posłom, pewien pasztet do poprawienia, w sytuacji gdy to pan powinien dopilnować, żeby do 31 grudnia 2014 r. ten projekt został uchwalony i przyjęty. Opóźnienia, czyli swoją niejako indolencję, przerzuca pan teraz na barki Sejmu, przedsiębiorców, widzi pan wszystkich innych, a nie widzi pan swoich niedociągnięć i swojej odpowiedzialności. Dziękuję.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Kim my jesteśmy, że musimy jechać? Ja szanuję Czechów, Słowaków, ale...
Mówca: Konstanty Oświęcimski
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! 1 stycznia 2015 r. weszła w życie dyrektywa siarkowa Unii Europejskiej nakazująca obniżenie z 1% do 0,1% zawartości siarki w paliwach stosowanych w transporcie morskim. Dyrektywa ta obowiązuje w regionach wchodzących w skład obszaru kontroli emisji siarki. Obejmuje on swym zasięgiem m.in. kanał La Manche, Morze Północne i Morze Bałtyckie, a więc akweny, po których jednostki polskich armatorów bezwzględnie muszą pływać. Firmy żeglugowe, zarówno te obsługujące połączenia promowe, jak i te świadczące usługi w zakresie towarowego transportu morskiego, zostały zmuszone do poniesienia dodatkowych kosztów od 1 stycznia 2015 r., bez względu na to, które rozwiązanie dostosowujące ich jednostki do wymogów dyrektywy wybrały - każde z nich spowodowało znaczne podniesienie kosztów, a co za tym idzie, obniżenie konkurencyjności cen na świadczone usługi. Teraz wspomnę tylko, że koszt zamontowania popularnego urządzenia, płuczki, która wypłukuje siarkę z paliwa, to ok. 7-8 mln euro, w zależności od wielkości statku są to wahania od 3 do 12 mln, ale średnio jest to ok. 8 mln euro. Spowoduje to pogorszenie sytuacji finansowej armatorów, przede wszystkim tych, których jednostki pływają wyłącznie w strefie, w której obowiązuje dyrektywa, a więc i naszych armatorów, chodzi o statki, promy Polskiej Żeglugi Bałtyckiej, PŻM-u, Unity Line’u. Z pewnością dotknie to, choć może w mniejszym stopniu, także portów i terminali działających na polskim wybrzeżu. Istnieje realne zagrożenie, że dostawy towarów np. do Słowacji i Czech przejmą porty południowoeuropejskie w basenie Morza Śródziemnego, w przypadku których koszty transportu są mniej więcej porównywalne, natomiast dyrektywa zacznie tam obowiązywać najwcześniej w 2020 r., tak więc koszty transportu morskiego do tych portów będą znacząco niższe, a więc (Dzwonek) konkurencyjne. Zagadnienie to było i jest przedmiotem dość dużej dyskusji w środowisku związanym z gospodarką morską, a zwłaszcza z transportem morskim. Stąd nasuwają się pytania do pani minister: Czy w związku z wejściem w życie dyrektywy siarkowej i przewidywanym znacznym spadkiem rentowności z tego powodu przewidziana jest pomoc dla polskich armatorów? Czy podjęta została w Parlamencie Europejskim i Komisji Europejskiej stosowna interwencja, np. w celu zamrożenia tej dyrektywy, tak aby weszła ona w życie z opóźnieniem, jak to jest np. w basenie Morza Śródziemnego? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Kuchciński
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Przepraszam panią minister. Panowie wszczynacie gwar i to przeszkadza, a w wypowiedzi dotyczącej punktu porządku, który trwa, wymagany jest namysł. Proszę kontynuować, pani minister. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju Dorota Pyć: Jeżeli chodzi o wprowadzenie przepisów dotyczących odpowiednich regulacji w zakresie stosowania ograniczonej emisji tlenków azotu, to w tym wypadku też jest to regulacja międzynarodowa - załącznik VI do konwencji MARPOL. Ta regulacja zgodnie z linią legislacyjną Stanów Zjednoczonych wejdzie w życie w 2016 r., jeśli chodzi o obszary przy wybrzeżach Stanów Zjednoczonych, ale nie dotyczy Europy - ani Morza Bałtyckiego, ani Morza Północnego. Obecnie prowadzone są rozmowy pomiędzy Międzynarodową Organizacją Morską a HELCOM, czyli Komisją Helsińską powołaną na podstawie Konwencji o ochronie środowiska morskiego obszaru Morza Bałtyckiego. Ustalenia są takie, że to HELCOM ma się zwrócić z wnioskiem do Międzynarodowej Organizacji Morskiej o ustanowienie Bałtyku obszarem NECA. (Dzwonek) Nie nastąpi to najprawdopodobniej wcześniej niż za kilka lat, na razie mówi się o roku 2018. Ewentualne wejście nastąpi prawdopodobnie za kilka lat, przypuszczalnie w latach 2018-2020.
Mówca: Arkadiusz Litwiński
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Szanowni Państwo! W chwili obecnej mimo istnienia w Polsce kilku, a tak naprawdę nawet kilkunastu przedsiębiorstw zajmujących się żeglugą morską mamy de facto do czynienia z tym, że polskie statki nie pływają pod polską banderą. Wynika to przede wszystkim z tego, że armator pływający pod banderą innego państwa może korzystać z lepszych dla niego niż polskie przepisów prawa regulujących opodatkowanie i ubezpieczenie załóg. Niemal we wszystkich państwach europejskich posiadających dostęp do morza występują szczególne unormowania w tym zakresie. Wynika to nie tylko z charakteru pracy i faktu, iż świadczona jest ona w istocie poza terytorium państwa, ale również z założenia, iż brak szczególnych rozwiązań w zakresie opodatkowania pracy na statkach morskich prowadzi do przerejestrowywania statków pod banderę niektórych państw pozaeuropejskich, zwanych potocznie państwami taniej bandery, i zamiast zmniejszonych wpływów podatkowych nie ma ich wówczas w ogóle. To samo dotyczy kwestii ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych w tym przypadku. Zauważając postulowaną od kilkunastu lat konieczność wprowadzenia, wzorem innych państw europejskich, podobnych, specyficznych przepisów dotyczących opodatkowania i ubezpieczeń załóg pływających, w ministerstwie transportu, ówczesnym Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej rozpoczęto prace nad założeniami do projektu ustawy o pracy na statkach morskich. Prace zostały zakończone, ponieważ na wniosek minister infrastruktury i rozwoju pani Elżbiety Bieńkowskiej odroczono rozpatrzenie projektu. Stało się to w roku ubiegłym, pewnie były ku temu podstawy. W związku z tym zadaję następujące pytania. Pierwsze: Z jakich powodów minister infrastruktury i rozwoju zawnioskowała o odroczenie prac nad projektem założeń do projektu ustawy o pracy na statkach morskich? Drugie pytanie: Czy powody, które przyświecały złożeniu wniosku o odroczenie prac nad projektem założeń, są nadal aktualne? Trzecie pytanie: Kiedy nastąpi zakończenie prac nad założeniami do projektu ustawy o pracy na statkach morskich, kiedy taki projekt ustawy zostanie przygotowany i przedstawiony Wysokiej Izbie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Czerwiński
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Premierze! Panowie Ministrowie! O randze problemu świadczy też to, że wszyscy ministrowie, które mają wpływ na górnictwo, są do naszej dyspozycji i z tego powodu wyrażam zadowolenie. Odnośnie do branży górniczej, w tej chwili nie ma sygnałów, że zmiana nie jest potrzebna. Jakie pytanie dominuje: dlaczego tak późno, gdzie był rząd, gdzie byli ministrowie, gdzie byli prezesi itd., dlaczego tak późno? Chciałbym zapytać, czy za późno jest na racjonalną decyzję. Jeśli odpowiemy sobie na to pytanie - jest za późno, to dołączajmy do tych, którzy podsycają atmosferę i być może podpalą Kompanię Węglową, i uciekną, i będą w panice oskarżać każdego... (Poseł Antoni Macierewicz: Do Brukseli już ktoś uciekł.) ...że wina jest tego i tego, a problem pozostaje. Jasną sprawą jest, że jest późno, ale w procesie podejmowania racjonalnych decyzji są etapy i te etapy, które minęły, są za nami. Większość parlamentarzystów, a także wszyscy prezesi firm znają się na rozwiązywaniu spraw trudnych. Ta sprawa jest trudna, a skoro jest późno, to jaki jest warunek rozwiązania problemu polskiego górnictwa? Wyłącznie taki, że jak bardzo wszyscy będziemy się starali, to go rozwiążemy, a jak wspólnie się nie będziemy starali, to problem zostanie. To jest dylemat. Powiedzmy górnikom, że nie jest za późno i zadeklarujmy: wszyscy będziemy się starać rozwiązać ten problem, bo nie jesteśmy na etapie paniki, oskarżania i szukania winnych (Dzwonek), tylko racjonalnego rozwiązania tego problemu. Dziękuję bardzo.
Mówca: Beata Szydło
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzisiaj nie ma nic gorszego niż władza, która nie daje ludziom nadziei na lepsze jutro. Taką władzą wy jesteście, panie ministrze i panie premierze. Pan premier Piechociński mówił tutaj o kryzysie, który dotknął górnictwo w Polsce. Tym kryzysem jest rząd Platformy i PSL. Przez siedem lat nie tylko nie wypracowaliście strategii rozwoju górnictwa, strategii rozwoju gospodarczego czy strategii rozwoju energetyki, ale też doprowadziliście do tego, że dzisiaj likwidujecie ostatni bastion polskiej gospodarki, czyli górnictwo węgla kamiennego. Mam konkretne pytanie dotyczące kopalni Brzeszcze w Małopolsce zachodniej. Mówił pan, panie premierze, bardzo dużo o rachunku ekonomicznym. Czy macie państwo rachunek społeczny tego chaosu, który wytworzyliście w tej chwili na Śląsku i w Małopolsce zachodniej? Mówicie państwo o strefach ekonomicznych, o pomaganiu w rozwoju poszczególnych miejsc i miejscowości. Jakie to są strefy ekonomiczne? Jakie to są pomysły? Czy są konkretne plany? Dlaczego podjęto decyzję o likwidacji kopalni Brzeszcze? Czy ktoś w ministerstwie, pisząc program naprawczy dla Kompanii Węglowej, zapoznał się z programem naprawczym, który został wewnętrznie wprowadzony w Kopalni Węgla Kamiennego Brzeszcze, jest realizowany od 2 lat i zgodnie z którym w 2016 r. kopalnia ma przynosić zyski? Dlaczego likwidujecie taką kopalnię? Czy powodem tego jest to, co podobno usłyszeli górnicy w trakcie negocjacji, że Brzeszcze są za dobre, żeby je sprzedać, to trzeba je zlikwidować? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Łopata
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Premierze! We wczorajszej dyskusji nad ustawą węglową, restrukturyzacyjną, ale wygląda, że i dzisiaj będzie tak samo, padały bardzo ciężkie oskarżenia o zaniechania, o złą wolę, o zmowę sił nieczystych czy też wreszcie o egzekucję polskiego górnictwa, i to w kontekście polskiej racji stanu i bezpieczeństwa energetycznego. Mam świadomość, że jest to rok wyborczy i bez sensu jest prosić o racjonalną retorykę. Musimy po prostu robić swoje, bo za kilka lat, a jak słyszę, to za kilka miesięcy, to oskarżenie będzie powielane i będzie ono zasadne. A ja właśnie ? propos tego ewentualnego zaniechania. Otóż mam wiedzę, mam świadomość tego, że na hałdach są duże zapasy, mówi się o 15 mln t węgla, że światowe ceny węgla bardzo obniżyły się, i to też z różnych przyczyn: światowa recesja, gaz łupkowy w Stanach Zjednoczonych, spadek cen gazu i ropy czy wreszcie łagodniejszy klimat - to też uwzględnijmy. Ale przecież nie musi tak być zawsze. Nie ma pewności, nie ma gwarancji, nikt takiej gwarancji nie da, że jest to zjawisko stałe i że od tego zjawiska odwrotu nie ma. My Polacy - to też już z tej trybuny i w wielu dyskusjach padało - tak na dobrą sprawę nie mamy alternatywy na węgiel w kontekście energetyki. I właśnie ? propos zaniechania chciałbym zadać pytanie dotyczące całkiem innego obszaru, mianowicie Lubelskiego Zagłębia Węglowego, właśnie w kontekście zaniechania i w kontekście tego, co mówię, że nie ma pewności czy raczej jest pewność, że ten cykl się powtórzy i będzie koniunktura na węgiel. Otóż Lubelskie Zagłębie Węglowe jest przygotowane (Dzwonek) do produkcji węgla na dzień dzisiejszy po cenach ok. 100 zł. Są zbadane pokłady w rejonie Pawłowa o miąższości 3,2 m, 2,9 m i 2,6 m. Obszar tegoż zagłębia jest przebadany, gotowy do eksploatacji. W tym kontekście pytam: Jakie są przemyślenia, jakie są plany rządu Rzeczypospolitej dotyczące tego zagłębia, również chociażby w kontekście górnictwa śląskiego? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Witold Klepacz
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Obserwuję, że rząd jest zdziwiony czy zaskoczony skalą górniczych protestów, natomiast należy się dziwić właśnie tej reakcji rządu, dlatego że rząd w ciągu ostatnich lat, a zwłaszcza w 2014 r., w sposób ewidentny oszukiwał górników. Padały w ubiegłym roku deklaracje, że ani jeden górnik nie straci pracy, ani jedna kopalnia nie zostanie zlikwidowana. Tymczasem mamy zupełnie inną sytuację i trudno się dziwić tym protestom, trudno się dziwić, że te protesty są popierane przez inne branże, dlatego że również inne branże nie chcą być oszukane w taki sposób, jak zostali oszukani polscy górnicy. Rząd cały czas grał na czas, zwłaszcza w ostatnim roku, ale generalnie przez całe 7 ostatnich lat. Tego czasu nie wykorzystano na to, aby stworzyć strategię dla polskiego górnictwa i strategię dla polskiej energetyki. Tak na dobrą sprawę to na dzień dzisiejszy nie wiemy, ile Polska powinna wydobywać węgla kamiennego, a ile energii powinno pochodzić z innych źródeł. Słyszało się wyraźny dwugłos w wypowiedziach pana premiera Piechocińskiego i pana ministra Tomczykiewicza. Te wypowiedzi nie były spójne ani nie służyły rozwiązaniu kwestii związanych z sytuacją w polskim górnictwie. Co innego mówiły również z reguły niekompetentne i często zmieniające się zarządy polskich spółek węglowych. Chcielibyśmy też wreszcie dowiedzieć się, jakimi podatkami i opłatami obłożone jest wydobycie węgla w naszym kraju i jak będzie wyglądała restrukturyzacja różnych węglowych danin, bo jak będzie wyglądała restrukturyzacja (Dzwonek) górnictwa poprzez jego likwidację, już wiemy. Całkiem nie tak dawno uchwaliliśmy przepisy o zaostrzonych normach jakościowych. Te przepisy są również martwe. Do dzisiaj nie przygotowano odpowiedniego zarządzenia ani norm. Kiedy to nastąpi? Jest to wymóg chwili. Tak jak pod osłoną nocy uchwalana jest ustawa o restrukturyzacji, również w takim tempie powinny być przygotowane te przepisy, o których mówię. I wreszcie kiedy rząd przestanie oszukiwać polskich górników? Dziękuję.
Mówca: Józef Rojek
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Premierze! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Panie Pośle Andrzeju! W tym świecie, tutaj, na tej ziemi chyba nic nie jest za późno, ale w tym przypadku niestety jest za późno, tym bardziej że premier rządu nie tak dawno był na Śląsku i mówił górnikom to, o czym wszyscy dzisiaj mówimy, a niestety stało się inaczej. Perfidnie okłamał i sam fakt procedowania nad tą ustawą, o której dzisiaj jest tak głośno, świadczy o tym, że jest za późno, niestety, z szacunkiem, panie pośle, dla pana. Panie premierze, dzisiaj z tej mównicy pan pięknie mówił o kosztach: koszty, wysokie koszty, bardzo wysokie koszty. I podawał pan tutaj procenty. Ale tak naprawdę na tej sali być może niektórzy wiedzą, ile wynosi średni koszt wydobycia węgla w kopalni, a ile wynosi cena sprzedaży tego węgla, powszechnie używanego. Podejrzewam, że tu jest tak ogromna różnica, że dzisiaj wszyscy pytamy: Kto te pieniądze bierze? Kto te pieniądze bierze? Chciałbym znać odpowiedź, bo górników się oskarża, że to oni są kosztowi. Niestety, to jest nieprawda. Panie ministrze, tymi spółkami, o których dzisiaj tak głośno... to wszystko może nie jest takie śmieszne, drodzy państwo, i to oburza ludzi. Ludzie słuchają tych sprawozdań z Sejmu i słyszą te uśmieszki, i to jeszcze bardziej irytuje ludzi, niestety. Panie premierze i ministrze, tymi spółkami kierują zarządy, są rady nadzorcze. Kto w tych radach zasiada? Czy od 2012, od 2011 r. nie wiedziano, jaka jest sytuacja w kopalniach? Przecież wiedzieli chyba, że tam są ludzie, którzy nie mają pojęcia zielonego o wydobyciu? Dlaczego nie dobiera się (Dzwonek) ludzi odpowiednich? A miało to być tak przejrzyste. Proszę odpowiedzieć na to pytanie. I jeszcze jedna sprawa. Kojarzenie kopalń...
Mówca: Józef Rojek
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku... kojarzenie kopalń z energetyką. W jednym koncernie, w Tauronie to się jakoś udało, ale przecież są jeszcze inne. Dlaczego tego nie zrobiono do tego czasu, żeby to, co można było uratować, uratować? Proszę o odpowiedź. Dziękuję bardzo.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Stare przysłowie mówi, że lepiej późno niż później. Mówię to, żeby rozwiać już te wątpliwości co do czasu, w którym tym się zajmujemy. Polskie górnictwo to bardzo ważna dziedzina polskiej gospodarki. Mówimy o polskim złocie, a nie o górnictwie właściwie. Ale, z drugiej strony, poza emocjami i podejściem tego typu mamy też politykę rynkową i ekonomię. I może tak bez emocji, spokojnie, kilka krótkich pytań. I bardzo proszę o odpowiedź. Co się wydarzy i w jakim czasie w polskiej gospodarce, jeżeli dziś odstąpimy od programu restrukturyzacji - w tym kształcie lub wynegocjowanego w nieco inny sposób? Jakie były podjęte wcześniej przez zarządy spółek węglowych, kiedy była jeszcze dobra sytuacja, wysokie ceny węgla, działania zmierzające do tego, aby perspektywicznie określić możliwości funkcjonowania przemysłu węglowego na polskim rynku i jego rentowności? Ale przede wszystkim mam pytanie związane z tym, że jesteśmy w takiej, a nie innej sytuacji - wiele emocji, dramatów również czysto ludzkich, dla nas, mieszkańców Małopolski, Śląska, bo przecież w perspektywie ewentualna strata tysięcy miejsc pracy. Czy dzisiaj polski rząd wraz z samorządami podjął już dyskusję, podjął konkretne działania dotyczące tego, jak wykorzystać zarówno bazę infrastrukturalną, jak i potencjał ludzki tych, którzy ewentualnie mogą stracić pracę? Jakie są przewidziane mechanizmy dostosowane do poszczególnych warunków w danych miejscowościach, w danych regionach? Bo one są w każdym miejscu (Dzwonek) trochę inne. Już, panie marszałku, będę kończyć. Pan premier wspomniał o środkach, które są już przewidziane na te programy restrukturyzacyjne, osłonowe dla górników i ich rodzin, dla pracowników kopalni. Jakie to są konkretnie środki i z jakich pochodzą części: czy z budżetu, czy z samorządów, czy są to środki unijne? Tak żebyśmy dzisiaj już wiedzieli, jaka jest perspektywa dla tych ludzi i dla tych regionów. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Tobiszowski
Data: 2015-01-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Premierze Piechociński! Kiedy słuchałem wystąpienia pana i pana posła Czerwińskiego, to przypominały mi się przebitki z czasów słusznie minionych, kiedy na KC mówiono: ˝Partia - tak, wypaczenia - nie˝. I teraz mamy sytuację taką: państwo wywołujecie kryzys, po czym mówicie: mamy plan jego likwidacji. Państwo mówicie: jest źle - żeście spowodowali, że jest źle. I wszyscy teraz pomóżcie, ratujmy. To nie jest sala plenarna PZPR, to jest polski Sejm. (Poseł Ligia Krajewska: A byłeś członkiem.) Panie premierze, chciałbym zadać pytanie: Kto sprywatyzował Bogdankę? Może byście państwo też chcieli o tym się dowiedzieć? Kto był wtedy prezesem? Kto ma dzisiaj... Panie Czerwiński, jak się pan dowie, myślę, nie będzie pan tak zadowolony. Kto ma pakiet kontrolny w Bogdance? I ile dostał odprawy pan prezes Taras, który był wtedy w Bogdance, przyszedł do Kompanii Węglowej, był sześć miesięcy, odszedł niedawno? Nie wiem, czy to prawda, proszę zdementować, dostał odprawę - prawie 900 tys. zł. Myślę, że dobrze by było również pokazać, dzięki komu i dzięki czyim decyzjom dzisiaj musimy przeprowadzać likwidację czterech kopalń. Dziękuję bardzo. (Oklaski)