Mówca: Marek Sawicki
Data: 2016-11-15 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Myślę, że dotykamy jednego z bardziej istotnych problemów, jeśli chodzi o polskie rolnictwo, zważywszy na jego uwarunkowania. Przez 8 lat starałem się tak prowadzić politykę rolną, żeby wyeksponować przynajmniej trzy poziomy: poziom wysokotowarowego eksportowego rolnictwa, poziom polskiego rolnictwa w kontekście zaopatrzenia polskich sklepów i polskiego konsumenta, a jednocześnie stworzyć warunki do produkcji i przetwarzania, finalnego przetwarzania produktów żywnościowych w gospodarstwie rolnym, w gospodarstwie rodzinnym. I powiem szczerze, że o ile przyszło mi funkcjonować w układzie koalicyjnym, w różnych uwarunkowaniach, kiedy rzeczywiście za stronę przeciwną miałem nie tylko sektor przetwórstwa rolno-spożywczego, ale także wszechobecne inspekcje, również bardzo mocno wspierane przez naszego koalicjanta, Platformę Obywatelską, o tyle myślałem, że teraz, kiedy mamy do czynienia z jedną partią, jednorodną, z pełną odpowiedzialnością i pełnym zwierzchnictwem nad tymi wszystkimi instytucjami, ta sprzedaż bezpośrednia będzie mogła być rzeczywiście już w pełni uregulowana. Ja chcę powiedzieć tak: jeśli zajedziemy do rolnika francuskiego czy włoskiego zajmującego się przetwarzaniem i sprzedażą bezpośrednią, widzimy, że gdyby tam wysłać polski sanepid i polską Inspekcję Weterynaryjną, żaden z tych rolników nie mógłby dostarczać produktów na rynek unijny. W Polsce oczywiście spełniamy dużo wyższe standardy higieniczne, ale jeśli chodzi o rozwiązania prawne i możliwość wprowadzania tego w życie, ciągle jest jakaś bariera. Wielokrotnie żeśmy o tym rozmawiali także z wiceprzewodniczącym komisji posłem Ardanowskim. Te propozycje, które państwo zgłaszacie, idą w dobrym kierunku, ale to wszystko to są niestety nadal półśrodki. Ja ciągle odpowiadam, że gospodarstwo, które decyduje się na sprzedaż bezpośrednią, to jest gospodarstwo, które powinno być w momencie zgłoszenia odebrane przez jedną z inspekcji. Następnie to ono bierze pełną odpowiedzialność za jakość produkcji, którą dostarcza konsumentowi. Konsument raz zrażony zakupem złego produktu, a jest to cały czas produkcja na niewielką skalę, drugi raz do tego producenta nie pójdzie. Inna ważna rzecz to kwestia wzajemnego zaufania. Przy sprzedaży bezpośredniej istnieje możliwość bezpośredniej kontroli konsumenta nad jakością i sposobem wytwarzania tych produktów. Myślę, że klucz do tego, jak pokonać tę niemoc w zakresie sprzedaży bezpośredniej i przetwarzania produktów w gospodarstwie, tkwi w tym, żebyśmy w końcu pozbyli się dominacji inspekcji i strachu przetwórstwa rolno-spożywczego, że oto nagle sprzedaż bezpośrednia przejmie znacząco część rynku. Nie. Sprzedaż bezpośrednia nie przejmie eksportu, sprzedaż bezpośrednia nie przejmie dużych krajowych sieci detalicznych, natomiast sprzedaż bezpośrednia to szansa dostarczenia konsumentom w najbliższej okolicy świeżego, bezpośrednio w gospodarstwie produkowanego produktu o specyficznej, wysublimowanej jakości. Dlatego nie zgłaszam do tego projektu wielkich uwag, nie sprzeciwiam się mu. Dyskusja o tym, czy bez podatku, tego przychodowego, ma być 20 tys. czy 40 tys., czy tak jak było w naszym projekcie, za zgodą czy, inaczej, przy uporze koalicjanta bez wolnej kwoty, nie ma większego znaczenia. Największe znaczenie ma kwestia tego dopuszczenia do sprzedaży i określenia wymogów, ale na starcie, a nie ciągłych kontroli. Jeśli w gospodarstwie, które zechce sprzedawać, przetwarzać i sprzedawać, będą ciągle dwie inspekcje, to tych inspekcji żaden rolnik, żadne gospodarstwo nie wytrzyma. Przecież mamy dobre doświadczenia z produkcji, z tej sprzedaży marginalnej, ograniczonej, lokalnej, z przetwarzaniem. Wyspecjalizował się w urządzeniach i w promocji tego sposobu sprzedaży radomski ośrodek doradztwa rolniczego. Można z tego czerpać. (Dzwonek) Natomiast jeszcze raz chcę wyraźnie podkreślić: politycy rządzący dzisiaj Polską, mający pełnię władzy, mogą mieć też siłę, ale przede wszystkim powinni mieć odwagę przełamania...