Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2012-07-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Prace nad tą ustawą i sama jej istota pokazują, jak można psuć państwo. Najpierw na początku urzędowania w obecnej kadencji premier Donald Tusk dokonał takiego przegrupowania w działach administracji rządowej, że te działy, które przedtem były podporządkowane jednemu ministrowi, ministrowi spraw wewnętrznych i administracji, zostały podzielone pomiędzy dwóch ministrów. Mija już rok od tego czasu, a przepisy prawa nie zostały dostosowane od tych zmienionych kompetencji. Mało tego, okazało się, że ten projekt ustawy jest tak naprawdę doraźną reakcją na to, co stało się już faktem - chodzi o to, żeby dostosować stan prawny do stanu faktycznego. Dobrze, że w tym mijającym czasie nie mieliśmy do czynienia z jakimiś większymi klęskami żywiołowymi, które wymagałyby uruchomienia systemu zarządzania kryzysowego, bo wtedy ta sytuacja pokazałaby, jak wielki kłopot może być w państwie, jak wielki może być chaos i jakie mogą być problemy. Tak naprawdę więc ta ustawa ma dostosować stan prawny do tego, co już zostało podjęte i funkcjonuje prawie od roku. Gdyby została wprowadzona, to usankcjonowałaby właśnie chaos kompetencyjny, spowodowałaby zamieszanie, jeżeli chodzi o zadania dwóch ministrów wyłonione z obszaru zadań poprzednio jednego resortu. Ale pewnie koalicja rządowa dysponuje taką większością głosów w Sejmie, że to rozwiązanie zostanie przyjęte. Ubolewamy nad tym, bo refleksja w tej sprawie powinna być znacznie głębsza, zwłaszcza że chodzi tu o sprawy bardzo poważne - o sprawy związane z bezpieczeństwem obywateli, z przeciwdziałaniem klęskom żywiołowym, z zarządzaniem kryzysowym w sytuacjach nadzwyczajnych i z pomocą ludności wtedy, gdy te nadzwyczajne sytuacje występują. Mniejsze zagrożenie może to niesie w przypadku tych zadań, które dotyczą codziennego bezpieczeństwa obywateli, ale w tym zakresie też można wyobrazić sobie problemy i spory kompetencyjne. Prace nad tą ustawą zostały zatrzymane, bo okazało się, że jeszcze jeden minister z rządu Donalda Tuska się obudził, mianowicie minister rozwoju regionalnego, i zgłosił, to był oczywiście projekt rządowy, nowe propozycje, które należało w tych działaniach uwzględnić. Ostatecznie zostało to rozdzielone na dwie ustawy. Dzisiaj mamy tego efekt w postaci prac w Sejmie, na sali plenarnej, gdzie dwie ustawy są prezentowane. Ale był taki moment, że prace nad tą ustawą, o której rozmawiamy, zostały zatrzymane, bo nie do końca było wiadomo, co z tym zrobić. Na dodatek, o czym pan poseł sprawozdawca wspomniał - dobrze, że wspomniał - potem był zupełnie absurdalny krok nowego ministra, który już przestaje być nowy, bo od roku działa, ministra do spraw cyfryzacji i administracji, jeżeli chodzi o uregulowanie kwestii zbiórek publicznych. Na szczęście z tego pan minister się wycofał, bo pomysł, żeby to uregulować w tej ustawie, i sposób rozwiązania tej sprawy były całkowicie nie do przyjęcia. Był to, powiedzmy, kolejny absurdalny krok. Wysoka Izbo! W tej ustawie mamy do czynienia z przesunięciem kilku ważnych zadań w ramach działów: sprawy wewnętrzne oraz administracja publiczna. Sprawy te będą zarządzane przez dwóch ministrów, a więc powstały, są i będą dalej funkcjonowały dwa ośrodki decyzyjne. Dotyczy to przede wszystkim przeciwdziałania skutkom klęsk żywiołowych i innych podobnych zdarzeń zagrażających bezpieczeństwu powszechnemu oraz usuwania skutków klęsk żywiołowych i innych podobnych zdarzeń zagrażających bezpieczeństwu publicznemu. Te zadania przechodzą z działu sprawy wewnętrzne do działu administracja publiczna i będą zarządzane przez innego ministra. To dotyczy również nadzoru nad systemem powiadamiania ratunkowego - także to będzie należało do kompetencji ministra do spraw administracji - oraz wydawania wytycznych dla wojewodów i zatwierdzania wojewódzkich planów zarządzania kryzysowego, czym również będzie zawiadywał minister właściwy do spraw administracji publicznej. Wszyscy eksperci - a mam przed sobą plik ekspertyz i nie znalazłem w nich pochwały tego rozwiązania - wskazują na grożący chaos kompetencyjny, spory przy wykonywaniu poszczególnych zadań, na niejasną odpowiedzialność i mówią, że niewłaściwe jest rozwiązanie polegające na tym, że inny organ nadzoruje jednostki i służby, a inny ma kompetencje do kierowania ich działaniami w zakresie zapobiegania tym zdarzeniom, którym mają przeciwdziałać, np. klęskom żywiołowym i ich skutkom, a także usuwania ich skutków. Szanowni Państwo, Wysoka Izbo, na czym polega główny problem? Polega on na tym, że wojewoda dzisiaj podlega, bo, powtarzam, to rozwiązanie mamy już od roku, ministrowi... (Dzwonek) Panie marszałku, jeżeli pan pozwoli, to skończę wywód i zwrócę się z wnioskiem.