Mówca: Dariusz Bąk
Data: 2018-11-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Dalszy ciąg wystąpienia pani prof. Haliny Najdy na uroczystości przy grobach bohaterów niepodległości w Przybyszewie. Czytamy tam: Nie jest trudno znaleźć wspólny mianownik dla postaw i walki obydwu bohaterów. Raczej zdumiewa fakt, jak wiele ich łączy. A może po prostu Henryk Bąk staje się spadkobiercą skarbca myśli i pracy gen. Madalińskiego? Bo oto obydwaj ogromną część swojego życia poświęcają ojczyźnie: obydwaj pokochali ojczyznę i pragnęli, aby była wolna i niezależna od obcych wpływów. Obydwaj zmierzyć się musieli z tym samym wrogiem. Mając to szerokie widzenie świata, rozumieli, jak trudne do przezwyciężenia, niebezpieczne jest uzależnienie od obcych wpływów, jak zgubne dla naszej kultury są wiatry wschodnie. Madaliński poniesie sztandar wolności z Baru w kierunku Krakowa i weźmie udział w insurekcji kościuszkowskiej, walczyć będzie pod Racławicami i Szczekocinami, a wcześniej, w 1792 r., razem ze swoją brygadą w wojnie polsko-rosyjskiej. Henryk Bąk zakłada tymczasowy Komitet Niezależnego Związku Zawodowego Rolników, a jego polska szturmówka chłopska ćwiczy się przecież w posługiwaniu bronią. Walka trwa, choć więcej tu potrzeba intelektu niż broni palnej. Obydwaj są posłami na Sejm. Madaliński uczestniczy w pracach Sejmu Czteroletniego, wygłasza mowy, popiera dzieło Konstytucji 3 maja. Henryk Bąk jest wicemarszałkiem pierwszego wolnego sejmu RP po upadku komunizmu. Za swoją szlachetną działalność obydwaj siedzą w więzieniu - Madaliński aresztowany przez Austriaków, wydany Prusakom, więziony w Magdeburgu do 1797 r. Henryk Bąk wielokrotnie przesłuchiwany, torturowany i skazany w 1953 r. na czterokrotną karę śmierci, więziony na Rakowieckiej, w Rawiczu i we Wronkach. Obydwaj przeżyli więzienie i po wyjściu znaleźli swoją spokojną przystań na mazowieckiej wsi. Podobne były ich osobowości i programy. Gdyby dziś ks. Zbigniew Godlewski przywołał ich znowu do raportu, jak to uczynił w 2008 r. podczas poświęcenia tablicy wicemarszałka Sejmu na Kole w kościele św. Józefa na ulicy Deotymy, i zapytał, kogo bronili, generał Madaliński odpowiedziałby: broniłem wiary świętej, katolickiej, szedłem na podbój duchowy narodu, stawiałem opór Moskwie, pragnąłem wolności dla ojczyzny i chciałem ojczyzny sprawiedliwej, potężnej duchem. A zasłuchany w te słowa Henryk Bąk: ja i moi współtowarzysze z organizacji i konspiracji, polscy patrioci więzieni i mordowani przez komunistów ˝Ojczyzny broniliśmy! Kultury broniliśmy! Wiary broniliśmy! Polskiej wsi i polskiego rolnika broniliśmy!˝. Czy to możliwe, zważywszy na wielkość sił i okoliczności historyczne? Tak, bo byli niezłomni i odważni. Roztropność dyktowała im sposoby walki, także konspiracyjnej, a wiara w słuszność wyznawanych wartości pozwalała planować przedsięwzięcia ogólnopolskie. Obydwaj pragnęli Polski wolnej od wpływów obcych, zwłaszcza rosyjskich. Wyróżniała ich czystość intencji, a praca na rzecz narodu i polskiej wsi miała wymiar działań konkretnych, zapamiętanych przez sąsiadów i znajomych. O obydwu można przeczytać w ˝Wielkiej księdze patriotów polskich˝. Konfederaci barscy mieli swoje hasło: albo umrzeć, albo zwyciężyć, Henryk Bąk: ojczyzna, prawda, praca. A my? Czy ich światy są także naszym światem? Ich ideały naszymi? Czy mamy ich odwagę, aby stanąć w obronie prawdy, wiary, ojczyzny, honoru, rozumu? Może właśnie nadszedł czas pytań i odpowiedzi. Wysoki Sejmie! Tak polska wieś, polskie społeczności - tak jak w zaprezentowanych słowach pani prof. Haliny Najdy - postrzegają bohaterów narodowych. Budują autorytety wśród młodzieży. Dzisiaj rząd Prawa i Sprawiedliwości, pan prezydent (Dzwonek) godnie przyjmują 100-lecie odzyskania niepodległości i z tego się cieszmy. Chwała bohaterom! (Oklaski)