Mówca: Tadeusz Woźniak
Data: 2014-10-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Przypadł mi w udziale zaszczyt zaprezentowania stanowiska Klubu Parlamentarnego Sprawiedliwa Polska w sprawie sprawozdania Komisji Spraw Wewnętrznych o rządowym projekcie ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych zawartego w druku nr 2757. Projekt podnosi do rangi ustawowej kwestie orzecznictwa lekarskiego podległego ministrowi spraw wewnętrznych, jego struktur, organizacji, funkcjonowania, trybu postępowania w procesie orzekania. Czy dotychczasowy system oparty na rozporządzeniach przestał być wystarczający? To istotne pytanie. Był on przecież korzystny z punktu widzenia osoby zainteresowanej wydaniem orzeczenia. Komisje lekarskie, zarówno wojewódzkie, jak i okręgowe, były dotychczas umiejscowione stosunkowo blisko miejsca służby lub zamieszkania funkcjonariusza czy kandydata. W aktualnie funkcjonującej strukturze komisji lekarskich znajduje się ponadto centralna komisja lekarska. Sprawuje ona między innymi nadzór nad merytoryczną działalnością komisji lekarskich podległych ministrowi spraw wewnętrznych oraz rozpatruje zasadność sprzeciwów wobec orzeczeń komisji lekarskich w przypadku zgłoszenia ich przez członka komisji lekarskiej mającego w sprawie zdanie odrębne. Bardzo ważną kwestią jest również to, iż aktualnie komisje lekarskie, w tym także orzekające w pierwszej instancji, orzekają w składzie trzyosobowym, co gwarantuje kolegialność podejmowania decyzji. Orzecznictwo jest trójinstancyjne. To wszystko zostaje zburzone na niekorzyść funkcjonariuszy i kandydatów do służby. Wysoki Sejmie! Przedłożony przez rząd projekt ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych trafił do laski marszałkowskiej 7 lipca br. i został zawarty w druku nr 2614. Marszałek Sejmu pani Ewa Kopacz, zgodnie z art. 37 ust. 1 i art. 40 ust. 1 regulaminu Sejmu, w dniu 15 lipca skierowała powyższy projekt ustawy do Komisji Spraw Wewnętrznych do pierwszego czytania. Komisja skierowała projekt do podkomisji nadzwyczajnej. Tam zaczęło się faktyczne procedowanie nad projektem, który od samego początku budził kontrowersje, a nawet wyzwalał emocje. Po pierwsze, należało sobie zadać pytanie, czy taka ustawa jest potrzebna. Dlaczego rząd podjął się psucia procedury orzecznictwa lekarskiego w stosunku do funkcjonariuszy służb mundurowych, trudno jest zrozumieć, ale kiedy nie wiadomo o co chodzi, to z pewnością chodzi o pieniądze. Zapewne tak jest i w tym przypadku, chyba że resort spraw wewnętrznych, nie mając lepszych pomysłów na zapewnienie bezpieczeństwa Polakom, wykonuje zadania, które mają jedynie wywołać wrażenie ciężkiego intelektualnego wysiłku, a tak naprawdę są parą w gwizdek lub działaniem na szkodę podległych mu służb, a tym samym na szkodę państwa polskiego. Podkomisja nadzwyczajna, która ukonstytuowała się 23 lipca, rozpatrywała projekt de facto na dwóch posiedzeniach i jeśli odliczy się przerwę wakacyjną w pracach Sejmu, to należy tylko pogratulować tempa prac nad tym projektem. Chciałoby się w takim tempie pracować nad rzeczywiście potrzebnymi dla państwa i obywateli przedłożeniami. Projekty zgłaszane przez opozycję, a nawet projekty obywatelskie podpisane przez ponad 100 tys. Polaków, są pozamrażane w komisjach nie miesiącami, a latami, niezależnie od tego, czy dotyczą spraw ważnych dla Polaków mieszkających w kraju lub za granicą, i bez względu na to, jak ważne są dla państwa, dla jego teraźniejszości i przyszłości. Koalicja rządząca w tempie i z determinacją proceduje jedynie nad projektami wpisującymi się w jej linię polityczną, która niestety nie zawsze jest zgodna z polską racją stanu. Niniejszą ustawą rząd pragnie zmienić kilkanaście ustaw: ustawę o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, ustawę o Policji, ustawę o Straży Granicznej, ustawę o Państwowej Straży Pożarnej, ustawę o kontroli skarbowej, ustawę o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, ustawę o Biurze Ochrony Rządu, ustawę o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawę o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustawę o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego, ustawę o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz ustawę o Służbie Więziennej. Od samego początku projekt wywoływał zaniepokojenie wśród funkcjonariuszy służb mundurowych, które od kilku lat są atakowane przez rząd Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego. Dobry czas dla funkcjonariuszy, a w szczególności dla służb mundurowych, był w latach 2005-2007. Później przyszedł czas, można by rzec, dekoniunktury. Po ograniczeniu środków w wyniku przeciągania w czasie tzw. ustawy o modernizacji służb mundurowych, po dokonaniu zmian w systemie emerytalnym polegających przede wszystkim na wydłużeniu czasu służby uprawniającego do emerytury, po ograniczeniu wysokości poborów w przypadku przebywania funkcjonariusza na zwolnieniu lekarskim przyszedł czas na zabranie się za system rentowy i kwestię zwalniania ze służby ze względu na stan zdrowia. Każdy normalny rząd dba o służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo państwa i obywateli, nie czyni oszczędności ich kosztem, chyba że intencją władzy jest zepsucie służb, aby w mętnej wodzie łatwiej było łowić ryby lub, jak mówią niektórzy związani z partią rządzącą, aby można było kręcić lody - cytuję za byłą posłanką Platformy Obywatelskiej. Związki zawodowe służb mundurowych dawały wyraz swoim obawom zarówno w trakcie prac podkomisji, jak i na posiedzeniu Komisji Spraw Wewnętrznych w czasie pierwszego czytania tego projektu. Mimo rozległej wiedzy pana ministra Piotra Stachańczyka, sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, odnosiło się wrażenie, że strona rządowa nie jest przygotowana do procedowania w Sejmie nad przedmiotowym projektem ustawy. Zapewne było to wynikiem pośpiechu na poziomie prac w rządzie i na etapie uzgodnień międzyresortowych. Zarówno posłowie, jak i przedstawiciele związków zawodowych byli zaskakiwani kolejnymi poprawkami proponowanymi przez rząd, a przejmowanymi przez posłów Platformy Obywatelskiej. (Poseł Cezary Olejniczak: I PSL.) Słusznie, panie pośle, i PSL. Biuro Legislacyjne Sejmu wielokrotnie kwestionowało proponowane przez rząd zapisy. Po ogłoszeniu kilkunastodniowej przerwy w pracach podkomisji rząd przygotował kolejne kilkadziesiąt poprawek. Poprawki te otrzymaliśmy w ostatniej chwili, a związkowcy niektórych poprawek nie otrzymywali wcale. Poprawki zgłaszane przeze mnie i przez innych posłów opozycji koalicja PO-PSL odrzucała w głosowaniach, często wyłącznie zgodnie z zasadą ˝nie, bo nie˝, jak chociażby poprawkę dotyczącą składu liczbowego komisji orzekających na poziomie rejonowych komisji lekarskich. Należy zadać podstawowe pytanie: Dlaczego rząd i koalicja upierają się przy orzekaniu przez komisje w dwóch, a nie w trzech instancjach? Jest to de facto - przepraszam bardzo, w dwóch a nie w trzech instancjach, a także w składach dwuosobowych, a nie trzyosobowych - pogwałcenie podstawowej zasady kolegialności, że nie decyduje się jednoosobowo. Rozwiązanie zaproponowane przez rząd sprawia, że w przypadku rozbieżności zdań decyduje głos przewodniczącego składu orzekającego, czyli tak naprawdę drugi lekarz jest w tym momencie niepotrzebny, gdyż orzeczenia dokona de facto przewodniczący. W interesie zakładu emerytalno-rentowego, w skład którego ma wchodzić komisja lekarska, będzie to, aby przewodniczący komisji byli bardzo restrykcyjni wobec osób stających przed komisją, gdyż surowe orzeczenie, niezgodne z interesem kandydata lub funkcjonariusza, przyniesie wymierne oszczędności finansowe zakładowi. Gdyby pierwsza instancja odwoławcza znajdowała się w mieście wojewódzkim, funkcjonariusz nie musiałby pokonywać często kilkuset kilometrów, aby jego odwołanie mogło być rzetelnie rozpatrzone. Rząd pragnie zmusić takiego funkcjonariusza do odbycia wycieczki niejednokrotnie przez pół Polski. Niezrozumiały upór w sprawie wykreślenia w art. 20 wyrazów ˝w szczególności˝ po raz kolejny budzi nasz niepokój. Pozostawienie w zapisie wyrazów ˝w szczególności˝ sprawia, że członkiem komisji może być każdy lekarz, czyli także ten, który będzie miał specjalizację np. z pediatrii. To, że dopisano kilka specjalności, nie ma tu żadnego znaczenia. Ponieważ mój czas powoli dobiega końca, choć wiele tematów można by jeszcze poruszyć, pragnę podkreślić, że Klub Parlamentarny Sprawiedliwa Polska zgłasza poprawki do przedłożonego projektu. Proponujemy nadać nieco inne brzmienie tytułowi, tzn. dopisać ˝oraz o zmianie niektórych innych ustaw˝, ponieważ zmienianych jest de facto kilkanaście ustaw. Myślę, że warto byłoby zaznaczyć w tytule, że to nie jest tylko kwestia komisji lekarskich, ale i zmiana wielu innych ustaw. W art. 20 proponujemy skreślić wyrazy ˝w szczególności˝. Proponujemy, aby art. 40 ust. 1 otrzymał brzmienie, tutaj przytoczę tylko pierwsze zdanie: ˝Rejonowe komisje lekarskie orzekają w składzie co najmniej trzyosobowym˝. Artykuł 45 otrzymuje brzmienie: ˝Centralna Komisja Lekarska rozpatruje odwołania w składzie co najmniej trzyosobowym˝, tu jest ta zmiana na ˝co najmniej trzyosobowym˝. W art. 51, o czym już mówił pan poseł Rzońca w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, podobnie jak w art. 52 w zmianie trzeciej, art. 53 w zmianie trzeciej, art. 56 w zmianie trzeciej, art. 57 w zmianie trzeciej, art. 60 w zmianie czwartej, art. 61 w zmianie trzeciej, art. 63 w zmianie drugiej, proponujemy dokonać zmian, z których będzie wynikało, że to dwukrotne nieusprawiedliwione niestawienie się na jedno z badań będzie powodowało wydalenie funkcjonariusza ze służby (Dzwonek), a nie w ogóle niestawienie się na jakiekolwiek z badań w czasie postępowania. Tutaj również związkowcy bardzo zabiegali o to, aby zwrócić na to uwagę. Nasz klub pragnie dokonać tego typu zmian. Liczymy również na to, że Komisja Spraw Wewnętrznych przychyli się do proponowanych przez nas zmian. One na pewno wpłyną na poprawę brzmienia, a następnie funkcjonowania proponowanej przez rząd ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)