Mówca: Mirosław Pawlak
Data: 2014-03-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! W obliczu dużej niestabilności na arenie międzynarodowej, w obliczu zagrożenia bezpieczeństwa międzynarodowego przychodzi nam podjąć debatę w sprawach o charakterze newralgicznym dla bezpieczeństwa wewnętrznego państwa. Dziwić musi fakt, że od chwili złożenia do laski marszałkowskiej zarówno rządowego, jak i poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o Policji do dnia dzisiejszego minął równo rok. Był czas spokojny na debatę, a zarazem głęboką analizę przede wszystkim potrzeby dokonania nowelizacji ustawy o Policji. Jest to materia niezwykle delikatna, wymagająca głębokich przemyśleń, analiz, tak pod względem celowości, jak i funkcjonowania Policji i jej poszczególnych komponentów w modelu docelowym. Oba projekty mają charakter stricte ˝szarpany˝ w zależności od chwilowych potrzeb czy zapatrywań politycznych. Jak słusznie stwierdził prokurator generalny w stanowisku z dnia 4 czerwca 2013 r., autorzy projektu poselskiego nie przedstawili argumentów przemawiających za celowością, racjonalnością i merytoryczną potrzebą likwidacji lub wyłączenia Centralnego Biura Śledczego ze struktur Komendy Głównej Policji. Nie przedstawiono obiektywnej oceny efektów działania tej służby. Nie przekonuje też twierdzenie o nieadekwatności do struktury organizacyjnej i zadań w zakresie nadzoru i działań pozostałych komórek organizacyjnych Komendy Głównej Policji. Służby mundurowe lubią i szanują spokój i okrzepnięcie w działalnościach strukturalnych. Wszelkie zamierzane i proponowane ruchy wywołują niepokój oficerów. Panie i Panowie Posłowie! Nikt dotąd na tej sali nie wspomniał o sprzężeniu prac i działalności organów Policji z jednostkami organizacyjnymi prokuratury. Nikt nie podkreślił faktu, że CBŚ nie działa i nie może działać w próżni, na zasadzie: sobie a muzom. Za każde niepowodzenie CBŚ współodpowiada prokuratura, której ostatnimi czasy, nie wiedzieć dlaczego, tworzy się podły klimat. W odniesieniu do projektu rządowego - co podkreślało wielu doświadczonych prokuratorów - tworzyć się będzie nową superpolicyjną służbę, tak naprawdę pozbawioną w dużej mierze w swych działaniach merytorycznych kontroli prokuratorskiej. A przecież to prokurator jest gospodarzem śledztwa i organem popierającym przed sądem akt oskarżenia. Może również razić nazewnictwo, cytuję: komendant Centralnego Biura Śledczego Policji podległy komendantowi głównemu Policji. Tak niejasne i nieostre nazewnictwo i relacje obu organów wcześniej czy później rodzić muszą niezdrową konkurencję. Do tego dochodzi także ABW. Już trwa exodus, przechodzenie oficerów z ABW do CBŚ. Trwa walka z czasem. Niezdrowa walka, szkodliwa konkurencja. Również nie do zaakceptowania jest sytuacja w zakresie udostępniania danych i informacji przez sąd okręgowy. Wobec takiej sytuacji prokurator nie będzie miał możliwości nadzoru nad najważniejszymi operacjami, a wszystkie ustalenia przyjmować będzie musiał bez możliwości weryfikacji - w dobrej wierze. Już dzisiaj wielu mądrych, rozsądnych, ale przede wszystkim odpowiedzialnych prokuratorów z uwagą, zatroskaniem, ale i wielkim niepokojem przygląda się proponowanym nowelizacjom. Wysoki Sejmie! Ta tak bardzo delikatna materia, może nawet podszyta słusznymi intencjami, wymaga spokojnego, mądrego i rozważnego wielokrotnego przeanalizowania. Kilka zdań ministra spraw wewnętrznych nie może przekonać o natychmiastowej potrzebie tak radykalnych zmian. Ministrowie przychodzą i odchodzą, koncepcje się zmieniają, ale my na tej sali winniśmy wykazać rozwagę, dociekliwość i zawsze zważyć wszystkie racje za i przeciw. Stąd opowiadam się w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego za skierowaniem procedowanych projektów aktów normatywnych do Komisji Spraw Wewnętrznych i zaproszeniem do udziału w jej pracach przedstawiciela Prokuratury Generalnej. Dziękuję bardzo.