PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jerzy Wilk (tekst niewygłoszony)
Data: 2018-04-11 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 19 kwietnia 2018 r. w Elblągu obchodzona będzie 99. rocznica utworzenia Związku Inwalidów Wojennych, najstarszej organizacji kombatanckiej w Rzeczypospolitej, powstałej w 1919 r. z potrzeby niesienia pomocy weteranom, którzy wracali z frontów I wojny światowej. Po zakończeniu działań wojennych powrót do społeczeństwa wszystkich okaleczonych przez wojnę ludzi był trudny, ale to właśnie dzięki Związkowi Inwalidów Wojennych nie byli oni pozostawieni sami sobie. Związek od początku istnienia zabezpieczał podstawowe interesy swoich członków i ich rodzin, reprezentował ich przed władzami, a także budował szacunek do inwalidów wojennych w polskim społeczeństwie. Obecny Związek Inwalidów Wojennych RP jest kontynuatorem przedwojennej tradycji i - choć na mniejszą skalę - jego zadania są aktualne również dziś. Niesie pomoc ludziom okaleczonym w wyniku działań wojennych, dba o godne warunki życia inwalidów oraz o ułatwiony dostęp do świadczeń społecznych i zdrowotnych. W Elblągu szczytną kartę działalności związku symbolizuje obelisk, który został odsłonięty kilka lat temu. Stojąc przed nim, pamiętamy, że również w naszym mieście swój dom mają inwalidzi wojenni, oddajemy hołd twórcom związku i dziękujemy wszystkim jego działaczom, którzy wciąż ofiarnie niosą pomoc ludziom doświadczonym przez tragedię wojny. W uroczystości uczestniczyć będzie elbląska młodzież. Trzeba zwracać uwagę na to, że to właśnie młodzi w dzisiejszych czasach, wciąż pełnych konfliktów, powinni opowiadać się za cywilizacją pokoju. Stanisław Skrzypski, prezes gdańskiego oddziału ZIW, zwraca corocznie uwagę, że to właśnie w Elblągu organizowane są największe obchody rocznicowe związku w regionie, a ziemia elbląska naznaczona została również tragedią wojny - na niej także swoje powojenne życie budowali inwalidzi wojenni. Przebieg posiedzenia
Mówca: Marszałek
Data: 2018-04-12 (Sejm RP, kadencja 8)

8. kadencja,  61. posiedzenie, 2. dzień - Marszałek 8. kadencja,  61. posiedzenie, 2. dzień (12-04-2018) (Wznowienie posiedzenia o godz. 9 min 04) (Na posiedzeniu przewodniczą marszałek Sejmu Marek Kuchciński oraz wicemarszałkowie Stanisław Tyszka, Małgorzata Kidawa-Błońska, Ryszard Terlecki i Beata Mazurek) Wznawiam posiedzenie. Na sekretarzy dzisiejszych obrad powołuję posłów Daniela Milewskiego, Piotra Olszówkę, Jarosława Szlachetkę i Sylwestra Tułajewa. W pierwszej części obrad sekretarzami będą posłowie Daniel Milewski i Piotr Olszówka. Protokół i listę mówców prowadzić będą posłowie Daniel Milewski i Jarosław Szlachetka. Proszę pana posła sekretarza o odczytanie komunikatów. Sekretarz Poseł Piotr Olszówka Sekretarz Poseł Piotr Olszówka Dziękuję. Poseł Borys Budka zgłosił wniosek formalny na piśmie. Proszę bardzo. Poseł Borys Budka Poseł Borys Budka Dziękuję. Jest wniosek formalny o przerwę do godz. 12. Ten wniosek poddam pod głosowanie. Przystępujemy do głosowania. Kto z państwa posłów jest za zarządzeniem przerwy w obradach do godz. 12, proszę podnieść rękę i nacisnąć przycisk. Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Głosowało 388 posłów. Za głosowało 151, przeciw - 233, wstrzymało się 4. Wyniki głosowania Sejm wniosek odrzucił. Na posiedzeniu Konwentu Seniorów zgłoszono sprzeciw wobec uzupełnienia porządku dziennego o sprawozdanie Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka o projekcie ustawy o zmianie ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz ustawy z dnia 8 grudnia 2017 roku o Sądzie Najwyższym. Jest to, w myśl art. 173 ust. 4 regulaminu Sejmu, punkt sporny porządku dziennego. Propozycję uzupełnienia porządku dziennego o ten punkt poddam pod głosowanie. Przypominam, że zgodnie z art. 173 ust. 4 regulaminu Sejmu głosowanie to nie jest poprzedzone debatą ani zadawaniem pytań. Przyjęcie propozycji uzupełnienia porządku dziennego oznaczać będzie, że Sejm wyraził zgodę na zastosowanie art. 51 pkt 3 regulaminu Sejmu. Przystępujemy do głosowania. Kto z państwa posłów jest za uzupełnieniem porządku dziennego o punkt w brzmieniu: Sprawozdanie Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz ustawy z dnia 8 grudnia 2017 roku o Sądzie Najwyższym, druki nr 2389 i 2441, zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk. Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Głosowało 392 posłów. Za głosowało 226, przeciw - 149, wstrzymało się 17. Wyniki głosowania Stwierdzam, że Sejm wniosek przyjął. Prezydium Sejmu proponuje, aby Sejm wysłuchał 5-minutowych oświadczeń w imieniu klubów i koła w dyskusji nad dodanym punktem porządku dziennego. Jeżeli nie usłyszę sprzeciwu, będę rozumiał, że Sejm propozycję przyjął. Sprzeciwu nie słyszę. Ogłaszam 3 minuty przerwy. (Przerwa w posiedzeniu od godz. 9 min 12 do godz. 9 min 15)
Mówca: Borys Budka
Data: 2018-04-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Zgłaszam wniosek formalny o ogłoszenie przez pana marszałka przerwy do godz. 12 i wyjaśnienie bulwersującej sprawy, która miała miejsce wczoraj na posiedzeniu Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka. W sposób nieregulaminowy, niezgodny z zasadą trzech czytań, posłowie PiS zgłosili poprawki, które wykraczają poza przedłożenie, o którym mówiliśmy tutaj, na tej sali, wczoraj w godzinach porannych. Państwo dysponujecie większością głosów, państwo dysponujecie Prezydium Sejmu, państwo dysponujecie całym aparatem państwowym do tworzenia dobrego prawa. Tymczasem po raz kolejny obradujemy pod presją czasu, a jednocześnie większość parlamentarna popełnia kardynalne błędy. Obiecaliście państwo naszym partnerom w Unii Europejskiej refleksję nad tym, co zdewastowaliście przez ostatnie 2 lata. Tymczasem to, co w tej chwili robicie z wymiarem sprawiedliwości, jest jego dobijaniem. Obiecaliście państwo refleksję, a zamiast tego proponujecie ręczne sterowanie Sądem Najwyższym, ręczne sterowanie Trybunałem Konstytucyjnym i do tego dochodzi ręczne sterowanie Krajową Radą Sądownictwa, ale nie przez sędziów, a przez pana ministra Ziobrę, przez ludzi związanych z ministrem sprawiedliwości. Co więcej, przez 2 lata pani premier Beata Szydło zapewniała, że nie ma trzech wyroków Trybunału Konstytucyjnego, które mogłaby opublikować. Teraz państwo na tym samym posiedzeniu forsujecie absurdalną zmianę: nakazujecie prezesowi Rady Ministrów opublikowanie czegoś, co waszym zdaniem nie jest wyrokiem. Jeżeli jest to wyrok, to absolutnie nie trzeba żadnej ustawy, by te wyroki zostały opublikowane, natomiast naruszenie zasady trzech czytań i wprowadzenie nowej regulacji ustawowej powodują, że cała ustawa, nad którą się proceduje
Mówca: Ryszard Bartosik
Data: 2018-04-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! Pytanie dotyczy stanowiska polskiego rządu w sprawie polityki spójności po roku 2020. Zarówno nasz rząd, jak i pan minister wskazują, iż potrzebujemy inwestycji w takie obszary jak cyfryzacja, innowacje, infrastruktura, co warunkuje sukcesy w wyścigu gospodarczym. Szczególnie zależy nam na polityce spójności, która jest fundamentem rozwoju obszarów Unii Europejskiej, które są słabiej rozwinięte. Polityka spójności jest zasadniczą polityką Unii Europejskiej i taka powinna pozostać, ponieważ redukuje zacofanie obszarów mniej uprzemysłowionych i terenów wiejskich. Jest to szczególnie ważne dla naszego kraju, dla poszczególnych województw, dla regionów w naszej ojczyźnie. Dlatego chciałbym zapytać pana ministra, jakie są szanse, aby ten właściwy kierunek uzyskał poparcie w procesie negocjacyjnym, i jakie są kluczowe plany Ministerstwa Rozwoju na płaszczyźnie krajowej, unijnej w ww. kontekście. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Paul
Data: 2018-04-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Premierze! Wysoka Izbo! Ważnym celem polityki spójności jest europejska współpraca terytorialna, która jest ukierunkowana na umacnianie współpracy transgranicznej poprzez wspólne inicjatywy lokalne i regionalne. Polega ona na wspólnych czy podobnych działaniach, np. inwestycyjnych, sportowych czy kulturalnych, prowadzonych pomiędzy regionami przygranicznymi krajów sąsiednich. Te działania są bardzo dobrze odbierane zarówno przez samorządowców, jak i przez mieszkańców, do których to wsparcie docierało. Dlatego mam pytanie: Czy rząd zamierza ubiegać się (Dzwonek) o środki na dalszą współpracę transgraniczną? Dziękuję.
Mówca: Andrzej Gawron
Data: 2018-04-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałbym zadać pytanie w imieniu małych i średnich przedsiębiorców, panie ministrze, bo uważam, że w tych właśnie negocjacjach z Unią trzeba jednak ten problem podnieść do wysokiej rangi. Cały czas pojawia się hasło innowacyjności, jednak małe, średnie i mikroprzedsiębiorstwa nie potrzebują do końca innowacyjności. One potrzebują tego, żeby przejść pewien etap swojego rozwoju, czyli są małymi przedsiębiorstwami, mikroprzedsiębiorstwami i potrzebują tego, żeby przejść do fazy małego przedsiębiorstwa, średniego przedsiębiorstwa i później już takiego przedsiębiorstwa, które działa ogólnie, na skalę ogólnopolską, a nawet wchodzi na rynki zagraniczne. Moim zdaniem w tych negocjacjach trzeba podkreślić, że ci mali przedsiębiorcy potrzebują głównie pieniędzy inwestycyjnych, np. na wymianę parku maszynowego, wybudowanie nowej hali, tak jak mówię, żeby przejść z niższego etapu rozwoju na wyższy. Wtedy ta polityka rzeczywiście będzie korzystna dla małych i średnich przedsiębiorstw. Proszę o odpowiedź: Co w tym kierunku rząd planuje zrobić? Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Czech
Data: 2018-04-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Szanowni Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Właśnie w tonie tego pytania - chodzi o trudności, które są w tej chwili, a w przyszłości najprawdopodobniej same nie ustąpią. Dlatego rodzą się pytania: Czy rozważane jest uelastycznienie wymogów dotyczących liczby lekarzy, którzy mają zabezpieczyć dany zakres udzielania świadczeń? W szczególności odnosi się to do zakresów deficytowych. I drugie pytanie: Czy ministerstwo zechce dokonać analizy regulacji kwestii przyznawania certyfikatów, które pozwalają na wykonywanie określonych procedur medycznych? Do tej pory te certyfikaty przyznają towarzystwa lekarskie, często odpłatnie. Myślę, że środowisko lekarskie przyjęłoby z zadowoleniem, gdyby nastąpiła ze strony ministerstwa jakaś regulacja ogólna, która pozwalałaby dopuszczać lekarzy - bo oczywiście chodzi o zdobycie określonych umiejętności - do wykonywania procedur medycznych. I teraz parę przykładów, jeśli chodzi o liczbę lekarzy. Na przykład jeśli chodzi o deficytową specjalność psychiatria dziecięca, są postawione takie wymogi, że np. na 32 łóżka musi być zatrudniony jeden lekarz. Czy nie można by tego zwiększyć np. do 40 łóżek? Czy nie można by również rozważyć połączenia funkcji, jeśli lekarz pracuje w szpitalu i w tym miejscu jest poradnia? To kwestia uelastycznienia zatrudnienia w jednym i w drugim miejscu. To też by zwiększyło możliwości kadrowe. Jeśli chodzi np. o radioterapię, też ważną specjalność, to zgodnie z rozporządzeniem ministra zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych przy wykonywaniu podstawowych standardów 2 i 3D - standardy radykalne i paliatywne - potrzeba równoważnika (Dzwonek) trzech etatów... Jeszcze sekundę, panie marszałku. ...a w momencie gdy procedury większe, bardziej specjalistyczne są wykonywane, nagle wzrasta to do sześciu etatów przeliczeniowych. A właściwie wymogiem jest tylko sprzęt.
Mówca: Anna Czech
Data: 2018-04-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo.
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2018-04-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mówiąc o problemach kadrowych, o wszelkim uelastycznieniu, mówiąc o audycie wymogów stawianych przyszłym lekarzom czy lekarzom, mamy przede wszystkim na myśli to, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjentom, i wszystkie nasze pytania głównie na tym się skupiają, ale dodatkowo chciałam zadać pytanie o to, na jakim etapie są przygotowania do dopuszczenia do pracy w Polsce młodych Polaków, którzy kończyli studia poza granicami Polski, a nawet, co ważniejsze, poza granicami Unii Europejskiej. Dzisiaj ta procedura trwa około roku, a czasami nawet ponad rok. Biorąc pod uwagę to, że trzeba nam lekarzy i chcemy, żeby młodzi Polacy jednak zostawali i pracowali w Polsce, jak ministerstwo podchodzi do tego tematu?
Mówca: Iwona Śledzińska-Katarasińska
Data: 2018-04-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Premierze! W grudniu 2016 r. podjął pan bardzo kontrowersyjną decyzję o swoistym wykupieniu, odkupieniu - nie wiem, jak to dobrze nazwać - od fundacji Czartoryskich kolekcji, która bezsprzecznie jest bardzo cenna i zawiera m.in. ˝Damę z gronostajem˝, ale nie tylko, i bezsprzecznie jest warta wszystkich pieniędzy. Problem tylko w tym, że w świadomości publicznej - i słusznie - kolekcja i tak była własnością narodu polskiego. Co prawda została swego czasu przekazana fundacji Czartoryskich, jako że były gdzieś jakieś zaszłości historyczne, niemniej jednak obowiązywały tu wszelkie gwarancje prawne, które nie pozwalały ani jej wywieźć, ani sprzedać, ani podzielić, ani w ogóle nią dysponować. Być może chodziło o honor domu, o oddanie sprawiedliwości, o to, że to Czartoryscy tę kolekcję zgromadzili. Żeby przeprowadzić tę operację, zmieniliście statut i zarząd, który się nie zgadzał na tę propozycję. W tajemnicy przed komisjami sejmowymi znowelizowano budżet, przekierowano 500 mln zł, które dał pan fundacji we wianie. Byłoby jeszcze jako tako, gdyby nie to, że w tym roku dowiedzieliśmy się, że fundacja ma zamiar się zlikwidować, a pieniądze zostały przetransferowane do Lichtensteinu na konto bliżej nieznanej fundacji, tudzież do fundacji też nieznanych, ale będących we władaniu nowych członków zarządu, m.in. pana Macieja Radziwiłła. Pytam zatem... Pan odpowiedział na moją interpelację ze stycznia 2017 r. i uznał pan, że wszystko jest w porządku. Ja mam jedno zasadnicze pytanie: Czy pan naprawdę uważa, że wszystko jest w porządku? Bo ja uważam, że nie.
Mówca: Małgorzata Kidawa-Błońska
Data: 2018-04-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Premierze! Chciałam tylko przypomnieć, że w 1991 r. książę Adam Czartoryski założył tę fundację i przekazał zarząd nad Biblioteką Książąt Czartoryskich narodowi polskiemu. Statut fundacji wykluczał możliwość sprzedaży kolekcji, rozczłonkowania kolekcji, więc już w statucie było to zabezpieczone, było ujęte, że tego nie można sprzedawać. Jednak mówił pan tutaj, że była fundacja, że działalność fundacji była finansowana ze środków publicznych właśnie na remont muzeum, na zabezpieczenie kolekcji. Mówił pan, że to nie do końca było tak, jak powinno być, tzn. że nie było nadzoru nad tą fundacją, nad tym, co ona robi. Teraz okazuje się, że fundacja nagle wyczerpuje swoje możliwości działania, że nie ma czym się zajmować, że nie ma pieniędzy. Jak to możliwe, że w ciągu pół roku fundacja, która miała bardzo szczytne cele, miała wiele zadań do wykonania, jak się okazuje, nie ma żadnych zadań do wykonania (Dzwonek) i że zniknęły pieniądze? Jak to możliwe, że takie kwoty zostały przelane bez wiedzy czy nadzoru państwa?
Mówca: Marek Sowa
Data: 2018-04-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Premierze! Będziemy kontynuowali ten temat. Chcę od razu bardzo wyraźnie powiedzieć, że to nie jest kwestia dyskusji o zasadności, bo oczywiście wszyscy się cieszymy, że zbiory na wsze czasy zostały zabezpieczone, i to pozostaje poza całkowitą dyskusją, ale rozumiem, że pan wiceminister tutaj zaraz uzupełni wypowiedź pana premiera. Jeśli dzisiaj jest dyskusja, to jest ona o kulisach transakcji. I to nie jest tak, jak pan premier mówił tutaj przed momentem, że kulisy były w pełni transparentne. Odbyło się zabezpieczenie środków w debacie o zmianie ustawy budżetowej na... Odbyło się to w wielkim zaufaniu, bez jakiejkolwiek wiedzy na ten temat. (Poseł Iwona Śledzińska-Katarasińska: Komisja...) To jest bardzo złe, że my musimy się dowiadywać o transakcji, o kulisach transakcji z wywiadów księcia Adama Karola Czartoryskiego dla hiszpańskiego dziennika ˝ABC˝, który w styczniu 2017 r. opisał kulisy tej transakcji. I co najgorsze, wówczas powiedział, że to nie jest żadna transakcja sprzedaży, że to jest darowizna i on za tę darowiznę oczekiwał kasy na założenie nowej fundacji, w której będzie mógł realizować swoje zadania. Przecież mógł zmienić statut fundacji Czartoryskich i działać, i realizować zadania tak, aby te środki były przeznaczone na kulturę w Polsce. Pan premier powiedział, co mnie cieszy, że własność prywatna jest własnością prywatną, nad którą nawet PiS-owskie państwo nie ma władzy. To całe szczęście, ale to państwo opowiadacie i zarzucacie poprzednikom, że właściciele wypłacali np. dywidendy z tytułu zainwestowanych pieniędzy w Polsce, a państwo tutaj uczestniczyliście tak naprawdę w wyprowadzeniu 100 mln euro. Nasze wątpliwości budzi również kwestia, że to wszystko było realizowane z pominięciem zarządu fundacji, bezpośrednio przez premiera Glińskiego (Dzwonek), bezpośrednio z fundatorem, który do tego zgodnie z prawem nie miał prawa. Dodatkowo powiem, że zaangażowany w to był minister, brat ministra zdrowia. Rodzą się pytania, czy część tej kasy nie popłynęła do rodziny Radziwiłłów.
Mówca: Paweł Kobyliński
Data: 2018-04-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Ministrze! Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym nawiązać tutaj jeszcze do wywiadu udzielonego przez pana Czartoryskiego dziennikowi ˝ABC˝. On tam powiedział takie zdanie: Miałem nad swoją głową miecz Damoklesa, mogli mi to wszystko skonfiskować. W kontekście tego, że powiedzieliście państwo, że kolekcja jest warta 10 mld, a kupiliście ją za 5% wartości, chciałbym spytać, czy coś tu nie jest na rzeczy, no bo albo książę Czartoryski po prostu kłamie, albo polski rząd, chociażby z uwagi na reprywatyzację, na komisję, miał psychologiczne możliwości nacisku. Chciałbym spytać, czy kiedykolwiek podczas negocjacji... Czy jest jakiś protokół negocjacji, gdzie jest napisane, że państwo polskie może skonfiskować tę kolekcję? A jeśli nie (Dzwonek), to czy to oznacza, że książę Czartoryski kłamie?
Mówca: Jan Warzecha
Data: 2018-04-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Minister! Masowo wzrasta liczba osób starszych, chorych, niedołężnych, wymagających opieki, kierowanych z tych powodów do domów pomocy społecznej. Pojawia się tu kwestia zapewnienia odpowiedniego finansowania pobytu podopiecznych. Zdecydowana większość pensjonariuszy ma niższe dochody, świadczenia, niż wynosi koszt ich miesięcznego utrzymania, który najczęściej przekracza 3 tys. zł. Różnicę w tej kwocie powinna pokryć najbliższa rodzina, jednak z powodu trudności z wyegzekwowaniem tej różnicy - z różnych powodów - często jest ona finansowana z funduszy gminy. Od pewnego czasu pojawia się także problem pochówku mieszkańców, którzy mają tylko zasiłek stały, 604 zł, a więc tylko ubezpieczenie zdrowotne. Nasze przepisy mówią o zorganizowaniu pogrzebu zmarłemu mieszkańcowi, ale nie o pokryciu jego kosztów. Według niektórych prawników koszty pogrzebu powinien wziąć na siebie ośrodek pomocy społecznej na terenie ostatniego zameldowania podopiecznego, jednak interpretacja prawników tych ośrodków bywa inna. Tak więc to DPS ponosi koszty pogrzebu tych mieszkańców, co generuje dodatkowe koszty. W związku z tym proszę o odpowiedź, czy w ministerstwie dostrzega się potrzebę wprowadzenia takich rozwiązań prawnych, które pozwalałyby skuteczniej egzekwować należności za opiekę nad pensjonariuszem nie tyle od samorządów, ile od rodziny, głównie od dzieci i wnuków mieszkańców DPS-ów, dobrze zarabiających za granicą, i to nie zawsze legalnie, a szczególnie od tych, którym rodzice i dziadkowie wcześniej przekazali w darowiźnie swój majątek, nieruchomości, działki budowlane, a ci niewdzięczni wyjechali szukać jeszcze wygodniejszego życia, uchylając się tym samym od opieki nad najbliższymi. Dziękuję.
Mówca: Ewa Kozanecka
Data: 2018-04-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Dziękuję za tę odpowiedź, ale chciałabym jeszcze dopytać, czy nie byłoby zasadne wprowadzenie takich regulacji prawnych, aby w przypadku braku jednak możliwości odpłatności, ponoszenia kosztów pobytu w domu pomocy społecznej osób zobowiązanych gmina miała możliwość dysponowania, zarządzania majątkiem pensjonariusza. I drugie pytanie: Czy nie warto zastanowić się nad zwiększeniem możliwości weryfikacji przez gminę lub inną instytucję zasadności dalszego pobytu mieszkańca w domu pomocy społecznej w sytuacji, kiedy warunki i stan zdrowia mieszkańca pozwalają na powrót do swojego środowiska? Dziękuję bardzo.
Mówca: Monika Wielichowska
Data: 2018-04-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dziś liczyłam na obecność przede wszystkim wicepremiera, ministra Jarosława Gowina, bo chciałam zapytać o konwój wstydu, który ma się całkiem dobrze, nie tylko jeśli chodzi o lewe nagrody. Zabrakło jednak panu ministrowi, panu wicepremierowi odwagi. Stchórzył i wysłał urzędnika, aby odpowiadał nam dzisiaj na pytania. Ale dobrze, spróbujemy sobie poradzić. Wysoka Izbo! Pieniądze w ramach konkursu Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego na realizację współpracy z seniorami z uniwersytetów trzeciego wieku nie trafiły do Politechniki Świętokrzyskiej, Wyższej Szkoły Biznesu i Przedsiębiorczości w Ostrowcu Świętokrzyskim, filii Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Piotrkowie Trybunalskim. Przypomnę, wspomnę tutaj, że te uczelnie aplikowały o granty i prowadzą uniwersytety trzeciego wieku. Za to 0,5 mln z ministerstwa Gowina otrzymały dwa stowarzyszenia związane w sposób bezpośredni i w sposób pośredni z partią Porozumienie Gowina. 237 tys. zł trafiło do stowarzyszenia ˝SENS˝, które zostało założone 18 dni przed konkursem i które prowadzi asystent posła Michała Cieślaka, a w jego zarządzie zasiada pracownica tego samego posła. 312 tys. trafiło do Stowarzyszenia Nauczycieli i Wychowawców w Kielcach prowadzonego przez byłą pracownicę pani Renaty Janik, dziś doradczyni ministra Gowina, która zasiada, podobnie jak pan poseł Michał Cieślak, w zarządzie partii Porozumienie, której liderem jest, przypomnę, Jarosław Gowin. Zastanawiające? Myślę, że tak. Oba stowarzyszenia nie spełniały wymogów konkursowych dotyczących doświadczenia. Zapytałabym dziś pana wicepremiera, pana ministra Gowina, czy to jest korupcja polityczna, ale - jak wspomniałam na wstępie - stchórzył i wysłał urzędnika, by odpowiadał nam na pytania. Zatem zapytam raz jeszcze: Panie ministrze, czy konwój wstydu jedzie dalej? Czy tak mają wyglądać standardy w życiu publicznym? Po medialnej burzy (Dzwonek) stowarzyszenie ˝SENS˝ zapowiedziało zwrot dotacji. To sprawy nie zamyka. Złożyliśmy interpelację i złożyliśmy zawiadomienie do Najwyższej Izby Kontroli. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marzena Okła-Drewnowicz
Data: 2018-04-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Panie ministrze, wszyscy wiemy, jak ważne są uniwersytety III wieku. Sami państwo opublikowaliście zasady swojego programu w Monitorze Polskim w komunikacie z dnia 17 października 2017 r. I w tymże komunikacie napisaliście państwo, że beneficjentami mogą być po pierwsze jednostki naukowe, po drugie uczelnie i dopiero po trzecie podmioty działające na rzecz nauki. Tymczasem państwo pieniądze jako pierwszym przyznaliście tym, którzy mają najmniejsze doświadczenie, a właściwie nie mają go w ogóle. Stowarzyszeniu, które uzyskało numer w KRS na 18 dni przed ogłoszeniem konkursu, daliście pieniądze, a nie daliście ich tym uniwersytetom, które od 10-20 lat działają na rzecz uniwersytetów trzeciego wieku i uniwersytety trzeciego wieku właśnie tam mają swoją siedzibę, właśnie tam mają to miejsce, gdzie słuchacze UTW się kształcą. (Dzwonek) I takie pytanie: Skoro było tak dobrze, panie ministrze, to dlaczego to stowarzyszenie ˝Sens˝ oddało te pieniądze czy też w ogóle ich nie przyjęło?