Mówca: Tomasz Latos
Data: 2014-03-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Prawo i Sprawiedliwość odnośnie do druków sejmowych nr 2228 i 1849, chodzi o projekt ustawy zmieniającej ustawę o świadczeniach zdrowotnych. Panie ministrze, odbyliśmy dość długą i burzliwą debatę na ten temat na początku, podczas pierwszej prezentacji tego projektu, następnie w podkomisji i wreszcie podczas prezentowania sprawozdania podkomisji. Trudno oprzeć się wrażeniu, że ten projekt niestety, panie ministrze, jest niedopracowany. Jest on niewątpliwie słuszny i potrzebny, bo pewne zmiany w podstawowej opiece zdrowotnej są potrzebne i nikt nie twierdzi, że pediatrzy nie mają zajmować się chorymi dziećmi w większym stopniu niż dziś, ale jednocześnie zapomina się o tym, co już w tej chwili mamy, czyli o lekarzach rodzinnych, którzy są podstawą tego systemu, podstawą tego najniższego piętra, jakim jest podstawowa opieka zdrowotna. To z jednej strony. Z drugiej strony zapominacie państwo o tym, że już w tej chwili 50% pediatrów w POZ pracuje i raczej mamy do czynienia z brakami kadrowymi, z problemami w wielu szpitalach powiatowych z zapewnieniem wystarczającej opieki pediatrycznej. Jednocześnie ten projekt nie zmienia systemu i nie przebudowuje go w takim kierunku, aby wprowadzić inne zasady finansowania podstawowej opieki zdrowotnej, chociażby wprowadzić możliwość kierowania na dodatkowe badania właśnie przez wspomnianych pediatrów czy też internistów. Panie ministrze, rozpoczęliście państwo pewną dyskusję, którą w moim przekonaniu niepotrzebnie przyspieszyliście, wprowadzając ogromny chaos w całym systemie. W ten sposób nie da się uporządkować czegoś, co i tak w dniu dzisiejszym wzbudza różnego rodzaju kontrowersje. Nie chodzi tutaj z pewnością wyłącznie o niepokój środowiska lekarzy rodzinnych, o zasadne pytanie, czy to ma sens i po co młodzi lekarze, którzy na przykład w tym roku będą kończyć akademię medyczną, uniwersytety medyczne, mają rozpoczynać specjalizację z medycyny rodzinnej, skoro mogą rozpocząć specjalizację z pediatrii, z interny i będą mieli te same uprawnienia, będą mieli te same możliwości. Nie tylko brakuje lekarzy pediatrów i państwo nie rozpoczęliście procesu zmian od z jednej strony zwiększenia naborów na studia medyczne, z drugiej strony drastycznego, radykalnego zwiększenia liczby miejsc na specjalizacji właśnie z pediatrii czy z interny, ale również państwo nie przedstawiliście żadnej oferty tym pediatrom, którzy już dzisiaj w systemie pracują. Panie ministrze, dzisiaj przygotowany i wyszkolony pediatra też musi, niestety, powiem, niestety, kierować dalej do specjalistów, do swoich kolegów dzieci, które zgłaszają się do niego jako do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, z tego prostego powodu, że z jednej strony ustawa nie daje mu pewnych możliwości i ogranicza jego kompetencje w sposób radykalny, nie uwzględniając tego, że może on być również specjalistą, a z drugiej strony nie zapewnia mu pewnych możliwości diagnostycznych. Za te 8 zł, które ma on miesięcznie na pacjenta, nie da się, panie ministrze, przeprowadzić szerokiej diagnostyki. A rozumiem, że przecież między innymi o to powinno państwu chodzić i na tym powinno państwu zależeć. A zatem, panie ministrze, trudno poprzeć tę zmianę, choć to niewątpliwy kierunek i dyskusja o tym, że należy w większym stopniu postawić na pediatrów i w większym stopniu ich uwzględniać w ogóle w polskiej służbie zdrowia, jest niewątpliwie słuszna i potrzebna. Zapraszam i namawiam pana, panie ministrze, namawiam przede wszystkim ministra Arłukowicza do spojrzenia nie wybiórczego, jednostkowego i wycinkowego na problemy ochrony zdrowia (Dzwonek), a do spojrzenia na problemy ochrony zdrowia w całej jej rozciągłości. Dziękuję bardzo.