Mówca: Magdalena Kochan
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wszystkie kodeksy świata, wszystkie, powstały po to, żeby ludzi uczciwych bronić przed nieuczciwymi. Cała zasada państwa prawa polega na tym, żeby słabszych chronić przed silniejszymi, którzy chcą ich skrzywdzić. Pytanie: Czy narażamy rodziców na utratę zapisanego w konstytucji prawa władzy rodzicielskiej, wtedy kiedy mówimy, że wskazywać w przypadku adopcji można w kręgu powinowatych i krewnych rodziców dziecka, bo dziecko nie ma powinowatych? Czy to jest prawo, które naruszamy w przypadku rodzica dziecka, który się zrzeka praw do wychowania? Czy my naruszamy jego prawa, czy ich nie naruszamy? Powiem szczerze, panie ministrze, niewiele mnie to obchodzi, ponieważ prawo do wychowywania i obowiązek wychowywania swoich dzieci spoczywa na rodzicach. Jeśli ja się tego prawa zrzekam na rzecz kogokolwiek, to dlaczego mam z niego korzystać? To jest logika myślenia, przepraszam, nie prawnika, muzyka z wykształcenia. Ale wydaje się, że jeśli mam zachować swoje prawo, to muszę się wywiązywać także z obowiązków, które z tego prawa wynikają. Jeśli ja się prawa zrzekam, dlaczego mam myśleć, że niekonstytucyjne będzie pozbawianie mnie tego prawa, którego sama czy sam się pozbywam? Jak duża jest skala tego zjawiska, nie wiem. A nie wiem dlatego, że między innymi organa ścigania, między innymi policja, między innymi prokurator generalny, który ma wiele zastrzeżeń co do tego projektu, nie pochylili się nad sprawą i nigdy tego nie zbadali. Także Ministerstwo Sprawiedliwości bada zakres tego zjawiska, wkraczając w kwestie akt spraw adopcji i oddzielając adopcje, które przez ośrodek adopcyjny przeszły - od 2012 r., przypomnę, to absolutny obowiązek - od tych, które przez ośrodek adopcyjny nie przeszły. To ja powinnam to pytanie zadać państwu. Skoro w przeciągu jednej minuty mogę znaleźć pośrednika w kupnie dziecka tak naprawdę, niejeden program telewizyjny został temu poświęcony, pół roku temu, rok temu telewizja, już nie będę mówić jaka, nakręciła o tej kwestii całą 20-minutową audycję i nie było reakcji nikogo, to rozumiem, że ten proceder jest uznawany za nieproceder. Kto w imieniu malutkiego dziecka, którego mama decyduje się na sprzedanie go, ma wystąpić? Ono się samo nie poskarży. Czy w interesie mamy, która wzięła za to pieniądze, jest doniesienie na siebie do organów ścigania? Czy w interesie rodziców, którzy zapłacili za to dziecko, jest doniesienie na siebie za to, że kupili dziecko? Może i w dobrej wierze, bardzo chcę w to wierzyć. Państwo dzisiaj mówicie o niedomogach. Zgoda. Ale to nie ludzie są dla prawa, tylko prawo jest dla ludzi. Jeśli więc jest tak, że członkowie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny wystąpili z taką inicjatywą, to po prostu nie krytyki potrzebujemy w tym momencie od ministra sprawiedliwości, prokuratora generalnego, Krajowej Rady Sądownictwa, tylko wsparcia i pomocy w napisaniu takiego prawa, które ochroni najsłabszych przed tym procederem, który ma miejsce. Tylko tyle i aż tyle. Bardzo liczę na konstruktywną pomoc. Konstruktywnej krytyki nikt z nas się nie boi, nikt nie jest nieomylny. Ale nie mówcie państwo, że z powodu tego, że nie wiemy, jaka jest skala tego zjawiska, a nie wiemy dlatego, że go nikt nie badał, mamy zachowywać prawa tych, którzy się ich zrzekają, na niekorzyść najsłabszych, najbardziej potrzebujących naszego wsparcia - dzieci. W związku z czym dziękując wszystkim kolegom i koleżankom z klubów parlamentarnych, bo wszyscy, widząc niedomogi, stwierdzając te niedomogi, mówią, że warto pracować nad tym problemem, wnoszę także o konstruktywną pomoc i wsparcie przy pisaniu dobrego prawa, które temu procederowi da zdecydowany odpór i zdecydowanie go zahamuje. Bardzo liczę na pomoc Ministerstwa Sprawiedliwości. I jeszcze ostatnia konstatacja. W momencie kiedy zapisywaliśmy w prawie bardzo kontrowersyjny dla wielu z nas tu projekt, zakaz stosowania kar cielesnych wobec dzieci, stanowisko ministra sprawiedliwości co do tych zapisów było co najmniej chłodne. Wtedy kiedy zapisywaliśmy prawo wyrzucania sprawcy przemocy z domu, w którym się ta przemoc dokonuje, Ministerstwo Sprawiedliwości i wielu prawników uznawało te zapisy za niekonstytucyjne. Prawo własności przedkładano nad prawo ochrony najsłabszych. Są w życiu, w obiegu prawnym przepisy jedne i drugie, dobrze służą społeczeństwu, a czasem stanowią przedmiot dumy, jeśli chodzi o nasze polskie rozwiązania, nowoczesność i dobrą jakość tych przepisów, na arenie międzynarodowej. Tak więc rozumiem konserwatywne podejście wielu prawników do tego, co jest zapisane dzisiaj w kodeksach, ale jeszcze raz powtórzę: To nie ludzie są dla prawa, to prawo jest dla ludzi. Bardzo dziękuję. (Oklaski)