Mówca: Łukasz Schreiber
Data: 2017-11-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić jako wnioskodawca projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w procesie wybierania, funkcjonowania i kontrolowania niektórych organów wyborczych. (Poseł Jakub Rutnicki: To jest kłamstwo.) Szanowni Państwo! Ten projekt ustawy ma takie trzy zasadnicze punkty, trzy zasadnicze części. W pierwszej części zwiększa możliwości obywateli w procesie, udział w samorządzie. Można powiedzieć, że jest to taki proobywatelski pakiet demokratyczny. Zwiększa także możliwości radnych, podnosi rolę radnych. (Poseł Jakub Rutnicki: Polityczny, nie samorządu.) Podnosi, zwiększa rolę także klubów radnych opozycyjnych. Druga część to zwiększenie jawności i transparentności procesu wyborczego. I wreszcie trzecia część, ta część, która wzbudza, można powiedzieć, największe emocje, choć wcale nie jest z nich najważniejsza, to ta część dotycząca zmian, można powiedzieć, w jakimś sensie systemowych. Chciałbym tutaj zacząć od pewnego wyjaśnienia, od wyjaśnienia, dlaczego w ogóle ta część znalazła się w tym projekcie ustawy, dlaczego w ogóle o tym mamy dyskutować, dlaczego jako posłowie Prawa i Sprawiedliwości zawarliśmy te zmiany w projekcie ustawy. Wysoka Izbo! Trzeba wrócić do źródła. Początkiem wszystkiego był rok 2010. To właśnie wówczas podczas wyborów samorządowych wszyscy po tym, jak już te wyniki były przedstawione, przecierali oczy ze zdumienia. (Głos z sali: Ale jak to?) Przecierali oczy ze zdumienia nawet nie ze względu na wynik wyborczy, ale w związku z tym, że mieliśmy do czynienia z nadzwyczajną plagą głosów nieważnych na Mazowszu. Wówczas ta plaga nieważnych głosów na Mazowszu w jednym województwie wynosiła trochę ponad 14%. Ale sprawa przycichła. Jedno województwo, można powiedzieć, pech. (Głos z sali: 2 lata macie na zrobienie porządku.) W kolejnym roku Platforma Obywatelska - można powiedzieć, że w jego ciągu - przeprowadziła projekt ustawy wprowadzającej Kodeks wyborczy. Oczywiście samo ujednolicenie tych wszystkich aktów prawnych można uznać za dobry pomysł. Część zmian była zadziwiająca. Trybunał Konstytucyjny podważył m.in. niekonstytucyjne dwudniowe wybory, które zostały wówczas wprowadzone. (Głos z sali: Kto głosował za?) Szanowni Państwo! No i przychodzi rok 2014. Jeszcze w przededniu oczywiście te wszystkie... Nawet jedna z partii prowadziła kampanię wyborczą, w której wyśmiewała zwiększanie roli mężów zaufania. Mówiono o jakiejś fobii, mówiono o tym, że to jakieś urojone spiski. Rok 2014. Proszę państwa, można powiedzieć, autokompromitacja na skalę światową. 6 dni. 6 dni, Wysoka Izbo, nie znaliśmy wyników wyborów. Przez 6 dni trzeba było czekać z ich ogłoszeniem. I przez te 6 długich dni mnożyły się kolejne rzeczy, mnożyły się kolejne wątpliwości i pytania. (Poseł Rafał Grupiński: Teorie spiskowe.) Stanęła znowuż - sprawa frekwencji to nie - sprawa głosów nieważnych. I tym razem, Wysoka Izbo, w skali całego kraju było ponad czy blisko 18% głosów nieważnych. Cóż zrobiła Państwowa Komisja Wyborcza? Zastosowała motyw z roku 2010, motyw, który zafunkcjonował wówczas tylko na Mazowszu, z kartą wyborczą mającą na pierwszej stronie listę wyborczą. Powieliła na cały kraj. To musi i musiało wzbudzić nie tylko niedowierzanie, ale też ogrom pytań. Na to nałożyły się wyniki exit poll. Znowu cudem jedna z partii uzyskała prawie 150% głosów więcej niż w badaniu exit poll. (Poseł Marcin Kierwiński: Wyniki exit poll?) Do tego wszystkiego czas sprawdzania, czas liczenia głosów, który oczywiście wpłynął na wyniki wyborów w niektórych gminach. To skutkowało tym, że osoby o uznanym autorytecie, zajmujące się badaniami opinii publicznej posuwały się nawet do stwierdzenia, że wyniki przedstawiane wówczas przez IPSOS miały większą wagę niż wynik ostatecznie podany przez Państwową Komisję Wyborczą.