PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chcę zwrócić uwagę na kolejną bulwersującą sprawę dotyczącą wydawania pieniędzy przez podmioty powiązane ze spółkami Skarbu Państwa. Fundacja Ocalenie, organizacja znana z aktywnego wspierania migrantów oraz ze szkodliwej działalności na granicy polsko-białoruskiej, otrzymała grant od Fundacji PKO Banku Polskiego. Mówimy o organizacji, która przez lata nie ograniczała się do działalności charytatywnej, lecz angażowała się w działania polityczne i medialne przeciwko ochronie polskiej granicy. To środowisko atakowało działania Straży Granicznej i stawało po stronie nielegalnych imigrantów. Wielu Polaków także pamięta sprowadzenie do Sejmu osób, które przekroczyły granicę nielegalnie. I właśnie taka organizacja otrzymuje pieniądze z fundacji związanej z największym państwowym bankiem. Kto podjął tę decyzję i dlaczego uznał, że właśnie ten podmiot zasługuje na wsparcie? W Polsce nie brakuje przecież organizacji pomagającym chorym, dzieciom, seniorom, osobom niepełnosprawnym czy polskim rodzinom. Tymczasem środki trafiają do organizacji kojarzonej przede wszystkim z aktywizmem migracyjnym. To kolejny przykład finansowania zaprzyjaźnionych z władzą środowisk za publiczne pieniądze. Obywatele mają prawo oczekiwać, że środki pochodzące ze spółek kontrolowanych przez państwo nie będą wyrzucane w błoto, bo obecnie stanowią, jak widać, nagrody za działalność polityczną i ideologiczną. (Oklaski)
Mówca: Bartosz Zawieja
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Już w najbliższy czwartek będziemy obchodzili w Wielkopolsce 15-lecie spółki Koleje Wielkopolskie. Jest to bez wątpienia znaczący przewoźnik w skali regionu. Codziennie ok. 60 tys. Wielkopolan korzysta z usług tej znamienitej instytucji. Wszystkim pracownikom Kolei Wielkopolskich na ręce pana prezesa Marka Nitkowskiego składam najlepsze gratulacje z powodu tego jubileuszu. Już niebawem także w podpoznańskim Stęszewie będziemy obchodzili stulecie Klubu Sportowego Lipno Stęszew. Jest to zespół piłki nożnej grający obecnie na poziomie 3 Ligi, klasy rozgrywkowej w piłce nożnej. Również jest to klub, który na trwałe wpisał się swoją całą 100-letnią historią w rozwój powiatu poznańskiego i aglomeracji poznańskiej. Tutaj również na ręce prezesa tego znamienitego klubu pana Mariana Płócienniczaka składam najlepsze życzenia wszystkim trenerom, piłkarzom, trampkarzom, juniorom z uwagi na to, że system szkolenia w tym klubie jest znakomicie rozbudowany. Idąc dalej - kolejny jubileusz odbędzie się w podpoznańskim Luboniu, to największe miasto prawie ponadpółmilionowego powiatu poznańskiego. Tutaj będziemy obchodzili, również na dniach, 15-lecie Uniwersytetu Lubońskiego Trzeciego Wieku. Jest to bez wątpienia jedna z najbardziej zaangażowanych tego typu instytucji nie tylko w metropolii, ale także w całym województwie wielkopolskim. Zrzesza ona kilkaset seniorów i seniorek, którzy na co dzień się integrują i wpisują się trwale w rozwój tego wspaniałego miasta. Również na ręce szefa tej organizacji, a co za tym idzie, radnego powiatowego, pana Zbigniewa Jankowskiego składam najlepsze życzenia. W tym tygodniu obchodzimy również 20-lecie Uczniowskiego Klubu Sportowego Lider Swarzędz, znakomitej instytucji, kształcącej od wielu lat znakomite (Dzwonek) koszykarki i koszykarzy. Również na ręce pana prezesa Marcina Madanowskiego przekazuję wyrazy uznania z okazji jubileuszu. Dziękuję.
Mówca: Renata Rak
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wczoraj odbyła się konferencja ˝Wojna o umysły. Strach, dywersja, dezinformacja˝. Wojna dzisiaj ma twarz dezinformacji. Nie jest jedynie problemem mediów społecznościowych, ale realnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa państwa, demokracji i zaufania społecznego. A oto kilka faktów. W 2024 r. Polska wśród członków Unii Europejskiej była celem numer jeden rosyjskiej dezinformacji. Antypolska kampania prowadzona jest globalnie w ponad 20 językach, m.in. rosyjskim, arabskim, francuskim, hiszpańskim, włoskim i litewskim. Sabotaż. Polska w 2025 r. była krajem najbardziej narażonym na działania sabotażowe ze strony Rosji, dalej była Francja, Litwa i Niemcy. Od rozpoczęcia pełnoskalowej wojny w Ukrainie doszło w Polsce do ponad 30 ataków dywersji: podpaleń, prób podłożenia bomb, prób wykolejenia pociągów. Szpiegostwo. W latach 2024-2025 Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego wszczęła 69 postępowań o szpiegostwo - tyle, co w latach 1991-1923 łącznie. Cyberataki. Na podstawie danych z Ministerstwa Cyfryzacji w 2025 r. miało miejsce ponad 270 tys. incydentów, czyli prawie 150% więcej niż w 2024 r. Głównym celem były elektrownie, szpitale, wodociągi. Dlaczego wojna kognitywna, oddziałująca na ludzki umysł i zachowania, jest niebezpieczna? Bo wykorzystuje emocje, strach, gniew, presję społeczną, potrzebę przynależności do grupy. Pogłębia podziały polityczne i społeczne. Osłabia zaufanie do instytucji. Wpływa na realne decyzje i wybory. Najskuteczniejszą obroną jest świadome i krytyczne podejście do informacji, sprawdzanie faktów, porównywanie źródeł. Platformy internetowe przyciągają uwagę treściami, które często są kontrowersyjne czy szokujące, a niekoniecznie rzetelne. Osoby, które potrafią krytycznie oceniać informacje, odróżniać fakty od fake newsów, są mniej podatne na oszustwa i propagandę. Podejmują bardziej świadome decyzje w życiu prywatnym i zawodowym, czego wszystkim (Dzwonek), zarówno młodszym, jak i starszym życzę. Dziękuję bardzo.
Mówca: Łukasz Kmita
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani marszałek, na wstępie wielkie gratulacje. Wielkie gratulacje, pani marszałek. Pogoniła pani tego nieudacznika Miszalskiego. Niestety, chyba wbrew pani nominowano panią Piątkowską, ale spokojnie, ją w Krakowie też pogonimy. Wierzę, że z pani wsparciem. (Głos z sali: Pan ma sukcesy za to.) Spokojnie. Mam sukcesy: 26 tys. głosów w wyborach. Pani marszałek, chciałbym złożyć oświadczenie.
Mówca: Łukasz Kmita
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Zgłaszam temat, który dotyczy też pani okręgu wyborczego, więc proszę, żeby przyznano mi 4 minuty - pani 2 minuty i 2 moje. Składam oświadczenie w sprawie zaniechań i zaniedbań rządu Donalda Tuska i doprowadzenia do dramatycznej sytuacji mieszkańców Małopolski Zachodniej w związku z występowaniem zapadlisk i zalewisk na tym terenie oraz brakiem systemowego wsparcia przez rząd dla mieszkańców i samorządowców z powiatu olkuskiego oraz gminy Trzebinia. Samorządy w Małopolsce Zachodniej stanęły przed wieloma problemami związanymi z zakończeniem wydobycia rud cynku i ołowiu w rejonie Olkusza i z zakończeniem wydobycia węgla w rejonie Trzebini. W ciągu ostatnich kilkunastu miesięcy powstały liczne zapadliska, które zagrażają mieszkańcom oraz powodują konieczność wyłączania dotychczas użytkowanych terenów spod zabudowy. Eksperci z Centrum Geozagrożeń w Państwowym Instytucie Geologicznym opracowali szczegółową mapę pokazującą liczne szyby i szybiki oraz miejsca występowania potencjalnych zapadlisk w rejonie olkuskim i Trzebini. Jak sami naukowcy określają w raporcie z maja 2026 r., sytuacja jest niezwykle poważna. Państwowy Instytut Geologiczny zidentyfikował łącznie 480 miejsc w Trzebini, głównie w rejonie Sierszy, zagrożonych występowaniem zapadlisk ziemnych. Spośród nich wyodrębniono 38 punktów znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie budynków mieszkalnych. W rejonie olkuskim sytuacja jest jeszcze bardziej ekstremalna. (Dzwonek) Specjaliści z PIG zidentyfikowali aż - uwaga - 1260 potencjalnych zapadlisk.
Mówca: Krzysztof Habura
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! W bieżącym roku przypada 100. rocznica urodzin Aliny Szapocznikow, jednej z najwybitniejszych polskich rzeźbiarek XX w. Choć światowe uznanie przyszło do niej z opóźnieniem, dziś nie ma wątpliwości, że należała do grona artystów wyprzedzających swoją epokę. Ta kobieta o wątłym ciele, ale obdarzona nieprzeciętną urodą, nosiła w sobie imperatyw, że musi interweniować przeciw całemu złu tego świata, którego okrucieństw doświadczyła osobiście jako ocalała z Holokaustu. Jej twórczość była świadectwem niezwykłej odwagi artystycznej i osobistej. Przez całe życie mierzyła się z doświadczeniem kruchości ludzkiego ciała, czyniąc z niego centralny temat swojej sztuki. Od tradycyjnych technik rzeźbiarskich przeszła do pionierskich eksperymentów z nowoczesnymi materiałami, nieustannie poszukując nowych środków wyrazu. Szapocznikow dzieliła swoją karierę między Polskę, Europę Zachodnią i Amerykę. Jej dzieło pozostaje rozproszone, a tylko nieliczne rzeźby znajdują się w najważniejszych polskich muzeach. Jednocześnie jej prace od lat są prezentowane w czołowych instytucjach artystycznych świata, a zainteresowanie nimi stale rośnie. To dowód na to, że polska kultura współtworzyła najważniejsze nurty współczesnej sztuki i uczestniczyła w globalnej debacie na temat człowieka, pamięci i doświadczenia XX w. Twórczość Aliny Szapocznikow jest również świadectwem historii pokolenia naznaczonego wojną i zagładą. Jako ocalała z Holokaustu potrafiła nadać osobistym doświadczeniom wymiar uniwersalny, tworząc dzieła mówiące o ludzkiej godności, cierpieniu i sile przytrwania. Jedną trzecią swojego krótkiego życia Szapocznikow spędziła w moich rodzinnych Pabianicach, gdzie uczęszczała do szkoły, do której później chodziłem również ja. Dlatego czuję szczególny obowiązek (Dzwonek) upominania się o jej pamięć. Jej twórczość i życie pozostają wzorem niezłomności, odwagi oraz wierności wartościom humanistycznym.
Mówca: Krzysztof Habura
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Wysoki Sejmie! Każda forma upamiętnienia tej wybitnej artystki, w tym wystawa w naszym Sejmie, będzie wyrazem uznania dla jej dorobku i przypomnieniem, że nie pozostajemy obojętni wobec ludzi, którzy swoją pracą wzbogacili nasze wspólne kulturowe dziedzictwo. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dzisiejsze oświadczenie mam w sprawie masowych ataków migrantów w kontekście wejścia w życie paktu migracyjnego. Po finale Ligi Mistrzów oglądaliśmy zamieszki w Paryżu, setki zatrzymań i dewastacji mienia. 8 czerwca polska modelka Anna Aksamit została brutalnie zaatakowana w centrum Mediolanu. Do zdarzenia doszło o godz. 14. Dziewczynę pobito i próbowano napastować seksualnie. Dzień później Europę obiegły wstrząsające obrazy z Belfastu, gdzie doszło do brutalnego ataku nożem. Imigrant próbował obciąć głowę Irlandczykowi nożem do tapet. Dopiero co byliśmy również świadkami okoliczności śmierci Henry’ego Nowaka, który zginął zaatakowany przez migranta. Zginął zakuty w kajdanki, bo brytyjska policja uwierzyła mordercy. To wszystko dzieje się tak często, że mam wrażenie, że powoli nikogo to nawet nie dziwi. Tymczasem już za chwilę w życie wchodzi pakt migracyjny. Zamiast odpowiedzieć na obawy obywateli dotyczące bezpieczeństwa, kontroli granic i skutecznej deportacji, Bruksela proponuje rozwiązania, które budzą jeszcze większy niepokój społeczny. Naprawdę chcemy, by w Polsce było tak samo jak w reszcie Europy? Naprawdę chcemy tych wszystkich inżynierów? Polska nie potrzebuje i nie chce migrantów odmiennego pochodzenia. Polska chce być dumna, silna i bezpieczna. (Oklaski) (Głos z sali: Jest. Jest dumna, silna i bezpieczna.)
Mówca: Lidia Czechak
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Z dużym zdziwieniem przyjęłam informację o interwencji rzecznika praw dziecka wobec jednej z lokalnych lodziarni, która postanowiła nagradzać uczniów posiadających świadectwo z wyróżnieniem darmową porcją lodów. Inicjatywa ta miała charakter symboliczny, była wyrazem uznania dla wysiłku, systematyczności i zaangażowania młodych ludzi w naukę. Wychowanie i edukacja opierają się nie tylko na stawianiu wymagań, ale również na dostrzeganiu i docenianiu osiągnięć. Od najmłodszych lat uczymy dzieci, że praca, wytrwałość i konsekwencja przynoszą efekty. Naturalnym elementem tego procesu są pochwały, wyróżnienia i nagrody. Nie chodzi tu o tworzenie podziałów czy wywieranie presji, lecz o budowanie pozytywnej motywacji i wzmacnianie poczucia własnej wartości. Trudno zgodzić się z tezą, że symboliczny gest w postaci darmowych lodów dla uczniów osiągających bardzo dobre wyniki stanowi przejaw dyskryminacji. W naszym społeczeństwie nagradzamy osiągnięcia sportowe, artystyczne, naukowe czy społeczne. Dlaczego zatem sukcesy edukacyjne miałyby być traktowane inaczej? Oczywiście każde dziecko zasługuje na szacunek i wsparcie niezależnie od osiąganych wyników. Każdy rozwija się we własnym tempie i ma indywidualne talenty. Nie oznacza to jednak, że mamy rezygnować z promowania pracowitości i ambicji. Wręcz przeciwnie, młodzi ludzie potrzebują pozytywnych wzorców i sygnałów, że ich wysiłek jest zauważany. Warto podkreślić, że podobne inicjatywy od lat organizują samorządy, instytucje kultury, przedsiębiorcy czy organizacje społeczne. Są one wyrazem troski o rozwój młodego pokolenia oraz budowaniem kultury doceniania i osiągnięć. Apeluję, aby w debacie publicznej zachowywać zdrowy rozsądek i nie doszukiwać się przejawów nierównego traktowania tam, gdzie mamy do czynienia z życzliwą inicjatywą służącą motywowaniu dzieci i młodzieży. Potrzebujemy więcej działań zachęcających młodych ludzi do nauki, rozwijania pasji i podejmowania wysiłku, a nie podważania każdej formy uznania ich osiągnięć. Jednocześnie mam nadzieję, że pani rzecznik będzie interweniować w sprawie, która mnie zbulwersowała. W gminie Baranów z publicznych pieniędzy pani wójt dopłaca 800 zł do wakacji, ale tylko tym dzieciom, których rodzice zapisali na edukację zdrowotną. (Dzwonek) Chyba bardziej jaskrawego przykładu dyskryminacji pani rzecznik nie znajdzie. A wyobraźcie sobie państwo, gdyby była sytuacja odwrotna: że jakaś pani wójt w kraju dopłaca, jeżeli rodzice zapisali dzieci na religię. Byłby ogólnopolski skandal. (Oklaski)
Mówca: Wioletta Maria Kulpa
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pragnę złożyć serdeczne gratulacje całej społeczności Miejskiego Przedszkola nr 34 im. Kubusia Puchatka i Jego Przyjaciół w Płocku z okazji wyjątkowego jubileuszu 120-lecia istnienia tej zasłużonej placówki. Historia przedszkola sięga początków XX w., kiedy zostało ono utworzone przy płockiej cukrowni z myślą o dzieciach pracowników i ich rodzinach. Od tamtego czasu przez jego mury przewinęły się tysiące dzieci, które właśnie tutaj stawiały swoje pierwsze kroki w edukacji. Uczyły się współpracy, przyjaźni i wzajemnego szacunku. Dzisiejsze Miejskie Przedszkole nr 34 im. Kubusia Puchatka i Jego Przyjaciół z oddziałami integracyjnymi jest miejscem szczególnym. To placówka, która z powodzeniem łączy wieloletnią tradycję z nowoczesnym podejściem do wychowania i edukacji, tworząc przestrzeń otwartą, przyjazną i bezpieczną dla każdego dziecka. Jubileusz 120-lecia jest doskonałą okazją do podziękowania wszystkim osobom, które przez lata tworzyły historię tego miejsca: dyrekcji, nauczycielom, pracownikom, rodzicom oraz wszystkim przyjaciółom przedszkola. To dzięki ich zaangażowaniu, pracy i sercu kolejne pokolenia najmłodszych mieszkańców Płocka mogły rozwijać swoje talenty i marzenia. Życzę całej społeczności przedszkola dalszego rozwoju, wielu sukcesów wychowawczych i edukacyjnych oraz nieustającej radości płynącej z pracy z dziećmi. Niech kolejne lata zapiszą się równie pięknie w historii tej wyjątkowej placówki. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Fryderyk Sylwester Kapinos
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W dniu 5 czerwca br. społeczność powiatu mieleckiego przeżywała wyjątkową uroczystość, którą było poświęcenie ku czci Bożej Opatrzności ronda znajdującego się w miejscowości Piątkowiec. Przedmiotowa uroczystość rozpoczęła się od mszy świętej koncelebrowanej w kościele pw. Bożej Opatrzności w Woli Mieleckiej przez ks. proboszcza prałata Zbigniewa Smołkowicza, ks. prałata Piotra Bajora z Watykańskiej Dykasterii ds. Kultury i Edukacji, ks. Jacka Naleźnego oraz ks. Marcina Bukowca. Następnie oficjalnie poświęcono rondo ku czci Bożej Opatrzności. Kolejną częścią wydarzenia było okolicznościowe spotkanie w Domu Ludowym w Piątkowcu. Podczas wystąpień podkreślono rolę Bożej Opatrzności w życiu narodu i każdego człowieka. Z tego miejsca pragnę serdecznie podziękować wszystkim, którzy przyczynili się do realizacji tej pięknej inicjatywy, na czele z ks. Zbigniewem Smołkowiczem, proboszczem parafii pw. Bożej Opatrzności w Woli Mieleckiej i budowniczym kościoła pod tym wezwaniem, który w piękny sposób rozwija kult Bożej Opatrzności w regionie, oraz samorządowi województwa podkarpackiego i samorządowi gminy Wadowice Górne. Pragnę również wspomnieć o osobach, które zaangażowały się w zbiórkę podpisów pod tą ważną inicjatywą. To piękny wyraz wiary i przywiązania do wartości chrześcijańskich. Niech to miejsce przypomina mieszkańcom i podróżnym o opiece Bożej Opatrzności nad naszymi rodzinami, parafią i całą lokalną wspólnotą. Niech Rondo Bożej Opatrzności będzie symbolem nadziei, jedności i troski o dobro wspólne. Dziękuję bardzo.
Mówca: Kazimierz Bogusław Choma
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W dniu 7 czerwca br. odbyła się uroczystość upamiętnienia żołnierzy 2. Korpusu Polskiego spoczywających na cmentarzu w Rzeczycy Ziemiańskiej zorganizowana przez Gminną Bibliotekę Publiczną w Trzydniku Dużym oraz Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Lublinie. Uroczystości rozpoczęły się mszą świętą w intencji żołnierzy 2. Korpusu Polskiego spoczywających na miejscowym cmentarzu. Wielu ich kolegów zostało pochowanych podczas walk o Monte Cassino. Następnie oddaliśmy hołd bohaterom przez złożenie kwiatów oraz oznaczenie ich grobów. Podczas wydarzenia upamiętniono czterech żołnierzy 2. Korpusu Polskiego: Marcelego Dudę, Bronisława Gonciarza, Stanisława Wyrwasa oraz Stefana Smoliszka. W uroczystości uczestniczyły rodziny bohaterów. Smutne, że po ich powrocie do kraju byli traktowani jak obywatele drugiej kategorii. Oni musieli ukrywać to, że walczyli w armii Andersa. Dzięki inicjatywie organizatorów ich miejsca spoczynku zostały w sposób godny oznaczone, co pozwoli zachować pamięć o ich służbie i poświęceniu dla ojczyzny. Składam wyrazy uznania organizatorom, przedstawicielom władz samorządowych, mieszkańcom oraz wszystkim uczestnikom uroczystości za zaangażowanie w pielęgnowanie pamięci historycznej. Troska o miejsca spoczynku polskich żołnierzy i przekazywanie wiedzy o ich losach kolejnym pokoleniom stanowi ważny element budowania wspólnoty opartej na szacunku dla historii i bohaterów naszej niepodległości. (Dzwonek) Pamięć o żołnierzach 2. Korpusu Polskiego pozostaje naszym wspólnym obowiązkiem i wyrazem wdzięczności za ich służbę w Polsce. Cześć i chwała bohaterom. (Oklaski)
Mówca: Aleksander Mikołaj Mrówczyński
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na stronie www.gdańsk.pl czytamy: Mamy to! Ustawa metropolitalna dla Pomorza! 245 głosów za, 185 przeciw. W dniu 29 maja Sejm uchwalił ww. ustawę. Czytamy na tej stronie: To spełnienie marzeń wielu wspólnot i gmin w regionie, ukoronowanie wysiłku wielu samorządowców. Ustawa czeka na przegłosowanie w Senacie i podpis prezydenta. Ustawa metropolitalna, jak czytamy, ma przynieść regionowi duże miliony, które w większości posłużą do inwestycji w transport publiczny. Ten z kolei ma poprawić warunki dojazdu wielu tysięcy ludzi do pracy, szkół, zmniejszyć bezrobocie. Nie ma wyjaśnienia na tejże stronie, jakiej części Pomorza ma dotyczyć ta ustawa. Z procedowanej ustawy wynika, że ok. 50% samorządów województwa pomorskiego jest zainteresowanych tym przedsięwzięciem. Są to gminy wokół Trójmiasta, w odległości 50-60 km od Gdańska czy Gdyni. Co z pozostałą częścią województwa oddaloną od Trójmiasta? Rośnie tam znacznie bezrobocie. Środki pozyskane na metropolię zabiorą miliony, zubożą Skarb Państwa. Déj? vu. To już było do roku 2015. Wówczas rzeczywiście rozwój projekcyjno-dyfuzyjny zubożył miejscowości, powiaty, Polskę powiatowo-gminną. Ponownie pogłębi się podział na Polskę A i Polskę B. Jestem posłem z Chojnic, miasta odległego od Gdańska o ponad 120 km. Czas dojazdu do Trójmiasta wydłużył się. Zbyt mała liczba połączeń kolejowych, by móc dojeżdżać do pracy, duży tłok w pociągu z Tczewa w stronę Chojnic, niekiedy fatalny tabor kolejowy. (Dzwonek) Mieszkańcy powiatów bytowskiego, człuchowskiego w większości pozbawieni są szans korzystania z dobrodziejstwa, jakim jest kolej. A więc pytanie: Dla kogo ta ustawa? Czy mamy pogłębiać ten podział?
Mówca: Maria Koc
Data: 2026-06-09 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję, pani marszałek. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Relacje pomiędzy Polską a Ukrainą są w ostatnim czasie bardzo napięte. Przyczyną jest nadanie przez prezydenta Wołodymyra Zełeńskiego imienia bohaterów UPA jednej z ukraińskich jednostek wojskowych. Stało się to pomimo tego, że Polska konsekwentnie oczekuje od Ukrainy poszanowania prawdy historycznej oraz zaprzestania gloryfikacji struktur odpowiedzialnych za rzeź wołyńską: Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów, OUN, i Ukraińskiej Powstańczej Armii, UPA. Sprawa stała się głośna, a o oburzeniu Polaków i o samej rzezi wołyńskiej mówią media na całym świecie. Są jednak sprawy, które dzieją się w ciszy, a też kładą głęboki cień na współpracę pomiędzy Polską a Ukrainą. Jedną z takich spraw jest kwestia polskiej firmy Control Process, która wybudowała we Lwowie zakład przetwarzania odpadów i po zrealizowaniu 95% inwestycji została po prostu wyrzucona z budowy. Inną bulwersującą sytuacją z ostatnich dni jest wyrzucenie ze swojej siedziby Zarządu Głównego Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej we Lwowie. Ta zasłużona dla Polski i dla Polaków na Ukrainie organizacja od lat miała swoją siedzibę w kamienicy przy rynku pod numerem 17 we Lwowie. Kiedy przed laty miasto Lwów wynajęło Polakom ten lokal, był on w bardzo opłakanym stanie. Za pieniądze z Polski lokal został starannie wyremontowany, z uwzględnieniem wszelkich uwag konserwatorskich. Ostatnią umowę najmu z miastem towarzystwo podpisało w 2021 r. Czynsz płacili regularnie. Siedziba służyła Polakom do organizacji licznych spotkań, wydarzeń, działań pomocowych. W ostatnim czasie z dnia na dzień miasto wymówiło Zarządowi Głównemu Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej zajmowaną od lat siedzibę. Niezwykle bulwersujące jest to, jak poinformowano Polaków o wymówieniu lokalu. Po prostu wetknięto list z wypowiedzeniem w drzwi, bez rozmowy (Dzwonek), bez wyjaśnień, bez zadośćuczynienia, bez okresu wypowiedzenia, bez innej propozycji lokalowej. Tak miasto Lwów potraktowało Polaków, którzy w tym mieście mieszkają, żyją od wieków. Mam pytania do polskiego ministra spraw zagranicznych Radosława Sikorskiego. Czy zareagował pan na tę skandaliczną sytuację? Czy w jakikolwiek sposób stanął pan w obronie wyrzuconych z siedziby Polaków we Lwowie? Czy zabrakło panu na to czasu, bo zajęty był pan tworzeniem wpisów na platformie X i nieustannym pouczaniem pana prezydenta? (Oklaski)