Mówca: Stanisław Tyszka
Data: 2018-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie ministrze, przepraszam. Szanowni państwo, bardzo proszę nie utrudniać wystąpienia ministrowi. Proszę kontynuować. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Inwestycji i Rozwoju Artur Soboń: No, więc... (Głos z sali: To niech pan minister mówi prawdę.) Czy panie mnie nie słyszały? Czy nie rozumieją panie po polsku? (Poseł Maria Małgorzata Janyska: A pan trochę grzeczniej może, panie marszałku?) Bardzo proszę kontynuować, panie ministrze. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Inwestycji i Rozwoju Artur Soboń: Bardzo proszę, aby zapamiętać liczbę decyzji, pani poseł, o warunkach zabudowy, które zostały wydane w roku ubiegłym, wyłącznie pod budownictwo mieszkaniowe zarówno jednorodzinne, jak i wielorodzinne. Jest ponad 83 tys. decyzji o warunkach zabudowy, które zmieniają polskie miasta w chaos przestrzenny, które doprowadzają do rozlewania się tych miast, prowadzą do kosztów społecznych, prowadzą dokładnie do tego, o czym państwo mówili. Żyjemy w rzeczywistości, którą trzeba poprawić, natomiast państwo przedstawiają tę rzeczywistość jako rzeczywistość idealną. Wystarczy pojeździć po Polsce, by zobaczyć, jak wygląda dzisiaj ta rzeczywistość. (Poseł Małgorzata Chmiel: Poprawić na lepsze, a nie na gorsze.) Poseł Suchoń w swoim wystąpieniu klubowym powiedział o odstąpieniu od standardów. Szanowni państwo, chcę państwu powiedzieć, o co chodzi z tym odstąpieniem od standardów. Chodzi o umowę z gminą na dowóz dzieci do szkoły w sytuacji, w której gmina wyrazi zgodę na to, aby inwestor podpisał taką umowę na dowóz dzieci do szkoły. Odstąpić od standardów, czyli konkretnie od tego, w tej ustawie można wyłącznie dlatego, że w ustawie zapisane zostały standardy. Dotychczas nikt w Polsce nie wymagał niczego od inwestorów, a my wprost w ustawie zapisujemy standardy, które będą od inwestorów wymagane. To jest kontrakt, który jest następujący: jeśli chcesz budować szybciej, musisz spełnić wysokie standardy urbanistyczne. (Poseł Mirosław Suchoń: I od razu od nich odstąpić.) (Poseł Tomasz Latos: Czy wy ADHD macie?) To jest zawsze za zgodą samorządu, zawsze za zgodą tzw. wysokich standardów, które zapisaliśmy bardzo precyzyjnie. Nie ma od nich odstępstwa, bo one są uwarunkowane... (Poseł Mirosław Suchoń: Jak to nie ma? Są odstępstwa.) To, co pan poseł chciał przytoczyć, przytoczył, muszę wyjaśnić. Chodzi wyłącznie o dowóz dzieci do szkoły, innych nie ma. Dlaczego? Dlatego że one są uwarunkowane pozwoleniem na użytkowanie. Odpowiadam na pytanie, czy wystarczy zgodność ze studium. Zgodność ze studium jest wpisana, dlatego że studia pokrywają całość przestrzeni polskich miast, tzn. wszystkie miasta mają studium. Jeśli mówimy o planowaniu przestrzennym, to plany zagospodarowania przestrzennego, aktualne plany zagospodarowania przestrzennego to jest 16% polskich miast. (Poseł Anna Kwiecień: 16%, dokładnie.) Chodzi o te, które powstały na bazie istniejącej ustawy. Mamy przyrost planów zagospodarowania przestrzennego o 1% rocznie. Czy to jest satysfakcjonujące? Czy jest satysfakcjonujące, że statystycznie takie planowanie trwa minimum 3 lata i że co trzeci plan nie obejmuje nawet 1 ha obszaru? To nie jest żadne planowanie przestrzenne, tylko załatwianie pojedynczych spraw. Czy grunty rolne spowodują dewastację przestrzeni? Szanowni państwo, mamy w polskich miastach 900 tys. ha gruntów rolnych. Proces dotyczący ich odrolnienia jest wysoce podatny na korupcję i bardzo, bardzo nietransparentny. My w tej ustawie dajemy szansę na lokalizację inwestycji mieszkaniowych na terenach rolnych, które są bardzo często dobrze skomunikowane, z dostępem do szkoły w bezpośredniej bliskości osiedla, z dobrym dojazdem, za zgodą samorządów w bardzo uproszczonym trybie. Pani poseł Janyska pytała o to, czy ten projekt był konsultowany, dlaczego procedujemy nad nim tak szybko. Zresztą to się bardzo często pojawiało. (Poseł Maria Małgorzata Janyska: Nie ten film, to nie ja pytałam.) Pracowaliśmy nad tym projektem 4 miesiące. Brało w tym udział ponad 260 podmiotów. To są uwagi, które uwzględniliśmy w tym projekcie, bo ten projekt, jak słusznie zostało też w tej debacie podkreślone, zmieniał się w wyniku tych uwag, które do nas wpływały. Ci wszyscy, którzy chcieli poprawiać ten projekt, także samorządowcy, poprawiali go wspólnie z nami, tak aby był kompromisem pomiędzy oczekiwaniami, które wiążą się z przestrzenią publiczną, a oczekiwaniem społecznym, którym jest szybsza i tańsza budowa mieszkań. My zresztą, żeby być tutaj precyzyjnym, poprosiliśmy Centralne Biuro Antykorupcyjne o ochronę antykorupcyjną w przypadku tego projektu. Pani poseł Sibińska niesłusznie atakowała panią poseł Kwiecień, która przytaczała rzeczywiste dane GUS. Jeśli pani poseł uważa, że gruntów w Polsce pod planami jest tak wiele, to dlaczego ceny tych gruntów są tak wysokie? Tylko uruchomienie dzisiaj większej podaży gruntów może wpłynąć pozytywnie na ten rynek. Mamy dzisiaj sytuację, w której deweloperzy mają banki ziemi. To oni decydują o podaży, oni decydują o marży, oni decydują o tym, za ile Polacy kupują mieszkania, a Polacy przepłacają za mieszkania. Z tym musimy skończyć. Dlaczego jest tak szeroki katalog inwestycji towarzyszących? Właśnie dlatego, żeby nie powstawały takie osiedla jak dzisiaj, gdzie są wyłącznie bloki, gdzie nie ma odpowiedniej odległości od szkoły, przedszkola, przychodni, usług. My to zapisaliśmy z proporcjami i odległościami w sposób niezwykle precyzyjny. Czy jeden domek wystarczy, żeby taka inwestycja powstała? Nie, wystarczy przeczytać tę ustawę. Co do tego nie ma żadnych wątpliwości. Jeżeli chodzi o przekręty, to trzeba się, jak rozumiem, udać na korepetycje do przewodniczącego Gawłowskiego, natomiast jeżeli chodzi o dogadywanie się, to nie jest dogadywanie się, tylko porozumienie z gminą. Gmina jest odpowiedzialna za planowanie przestrzenne. To gmina decyduje o zagospodarowaniu terenu. To gmina, rada gminy może wyrazić zgodę na inwestycję mieszkaniową, niezależnie od tego, czy jest to w trybie planowania przestrzennego, czy w tym trybie, który proponujemy. Zawsze gmina jest gospodarzem tego terenu. To gmina może i powinna zawierać takie porozumienia z inwestorami, które będą korzystne dla wspólnoty mieszkańców, których dotyczy realizacja tej inwestycji. Do czego jest nam to potrzebne - pytała pani poseł Młyńczak. Otóż jest nam potrzebne do tego, aby wreszcie w Polsce budować duże osiedla mieszkaniowe, które będą obejmowały nawet kilka tysięcy mieszkań, na tańszych terenach pokolejowych, powojskowych, poprzemysłowych, popocztowych czy rolnych. To są mikromiasta. Tam muszą być inne funkcje, powinny być inne funkcje, aby ten teren był funkcjonalny, spójny, wygodny do życia. To nie może być wyłącznie budowanie samych bloków. Ta ustawa daje możliwość budowy tak dużych projektów inwestycyjnych w ramach programu ˝Mieszkanie+˝, jakich w Polsce do tej pory się nie budowało. Czy powinny być policzone koszty, skutki ekonomiczne tej czy innej inwestycji realizowanej w ramach tego trybu? Szanowni państwo, my poprzeczkę podnosimy dużo wyżej, niż to jest dzisiaj. Dzisiaj, jeśli inwestor idzie po decyzję dotyczącą warunków zabudowy, nie musi nic. Natomiast my każemy mu przynieść koncepcję urbanistyczno-architektoniczną, która będzie kompletem informacji dla rady gminy, podstawą do podjęcia tej decyzji, co więcej, będzie miała również wszystkie opinie i zgody, będzie przygotowana przez profesjonalistów, będzie czymś, co pozwoli na racjonalne decyzje rady gminy, i ranga tej koncepcji w tej ustawie jest bardzo wysoka. Poprzeczka dla inwestorów, którzy będą chcieli korzystać z tego trybu, jest dużo wyższa niż w przypadku dzisiejszych rozwiązań, czy to bezpośrednio w odniesieniu do pozwolenia na planie, czy decyzji w sprawie warunków zabudowy. Chcę też jeszcze raz podkreślić to, co mówiłem podczas naszej debaty na posiedzeniu komisji. Tam, gdzie jest plan zagospodarowania przestrzennego, nie ma problemu, nikt nie będzie korzystał z tego trybu, bo dzisiaj będzie szybciej iść zgodnie z planem. Natomiast mamy takie sytuacje, gdy jeden szczegół w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego powoduje zmiany. Np. program ˝Mieszkanie+˝ w Katowicach nie jest realizowany już, tylko rok później, bo rok zajęła zmiana planu, zresztą z mieszkaniówki na mieszkaniówkę, mamy więc do czynienia z sytuacją, w której za zgodą samorządu upraszczamy procedurę, ale w żaden sposób nie ingerujemy w kompetencje samorządu. Odpowiadam pani poseł Chmiel. Udział społeczeństwa jest zapewniony na każdym etapie tego procesu: i na etapie lokalizacji, i na etapie pozwolenia na budowę. Jeśli chodzi o pytanie pana posła Sowy, jakie inwestycje będą mogły być realizowane na obszarach chronionych, to odpowiem: żadne. (Poseł Marek Sowa: Ja w ogóle o chronionych nie mówiłem.) To przepraszam, w takim razie źle zanotowałem, ale było pytanie o to, jakie inwestycje mogą być na obszarach chronionych - żadne. Tzn. my w tym projekcie chronimy każdy obszar chroniony nawet dużo bardziej, niż to jest dzisiaj. Nie ma możliwości budowy ani na terenach zielonych chronionych, ani tym bardziej na terenach Natura 2000, ani na jakichkolwiek innych terenach, które podlegają jakieś prawnej ochronie i co do tego nie ma żadnych wątpliwości. W projekcie tej ustawy nie ma uwzględnionych żadnych intencji, aby budować gdziekolwiek, chodzi o odblokowanie tańszych terenów, jeszcze raz powiem, po to, aby zwiększyć podaż tych terenów, skrócić procedury. Szybciej oznacza taniej, więcej mieszkań dostępnych cenowo oznacza lepszą ofertę dla Polaków. Tak, to pan poseł Sowa pytał o to, jak będą wyglądały osiedla, które powstaną bez planów zagospodarowania przestrzennego. Każdego dnia w Polsce powstają osiedla bez planów zagospodarowania przestrzennego, dlatego też rozmawialiśmy o tym, zaproponuję rozwiązania kompleksowe, systemowe w zakresie planowania przestrzennego i do tego się zobowiązuję w ramach tzw. kodeksu urbanistyczno-budowlanego, takie rozwiązania systemowe państwo otrzymają. Niepotrzebne są te uwagi o partyjnych aparatczykach. Natomiast chcę jeszcze raz podkreślić, że ja jako samorządowiec wiem, co znaczy planowanie przestrzenne... (Poseł Maria Małgorzata Janyska: My też, my też wiemy.) ...panie pośle, panie marszałku, i chcę powiedzieć, że tam, gdzie pracowałem w samorządzie, tam było 100% planu. Rekomenduję to rozwiązanie każdemu: prezydentowi Warszawy, prezydentowi Bydgoszczy, prezydentowi Lublina, prezydentowi Poznania, prezydentowi Gdańska, prezydentowi Krakowa, czyli tym wszystkim, którzy dewastują przestrzeń w swoich miastach, a dzisiaj waszymi głosami próbują odwracać kota ogonem. Czy będziemy zaganiać spółki Skarbu Państwa do budowy mieszkań, pyta poseł Truskolaski. Nie, PKP nie będzie budowała mieszkań, co więcej, naprawdę trudno to wyczytać z tego projektu ustawy, ale jeśli pan poseł to wyczytał, to w takim razie to dementuję. Czy nadaliśmy temu tryb pilności? Tak. Oczekiwanie jest takie, aby te inwestycje były na dużą skalę i były realizowane jak najszybciej. Takie jest oczekiwanie Polaków. Chcemy rozpocząć w roku przyszłym realizację 100 tys. mieszkań w ramach programu ˝Mieszkanie+˝, ale nie zlekceważyliśmy konsultacji społecznych. (Poseł Cezary Grabarczyk: Wysłuchania publicznego nie ma.) Rozmawialiśmy od marca z radą dialogu, 2,5 miesiąca - z samorządem. Rozmawialiśmy z izbami, z ekspertami, z ruchami miejskimi, a 27 kwietnia 2018 r. zrobiliśmy spotkanie podsumowujące konsultacje publiczne, gdzie było kilkaset osób z różnych stron Polski i poważnie rozmawialiśmy o tej ustawie, uwzględniwszy wcześniej niemal wszystkie kierunkowe postulaty i samorządu, i strony społecznej. Jeśli chodzi o panie z koła gospodyń wiejskich, to nic się nie stanie z terenem rekreacyjnym. Co więcej, powiem, że dzięki tej ustawie nie będzie tak, że powstaną wyłącznie bloki, bo będzie tak, że będzie obowiązek przestrzeni wspólnej - to jest wprost napisane w standardach - przy realizacji inwestycji mieszkaniowej właśnie będzie miejsce na tereny rekreacyjne czy na boiska. Dzięki temu w Polsce przestrzeń będzie bardziej spójna, bardziej funkcjonalna i bardziej wygodna dla tych wszystkich, którzy mieszkają w Polsce, bo piękno nas wyzwoli, jak mówił w swoim exposé, cytując Scrutona, premier Mateusz Morawiecki. To jest krok w kierunku tego, abyśmy budowali wspólne dobro i o nie dbali (Dzwonek), dobro, jakim jest wspólna przestrzeń. Bardzo dziękuję. (Oklaski) (Poseł Mirosław Suchoń: Panie marszałku, sprostowanie.)