Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2015-09-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałkini. Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pani Minister! W imieniu klubu Sojuszu Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko wobec sprawozdania komisji o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Zwracam uwagę na numery druków: 1101 i 3688. Projekt ten dotyczy rozszerzenia o żołnierzy górników grupy podmiotów uprawnionych do bezpłatnego zaopatrzenia w leki, jak również środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego. Bardzo dobrze się stało, że w związku z tą kwestią, tym sprawozdaniem osoba prowadząca prace podkomisji, jej przewodnicząca pani Krystyna Skowrońska aż czterokrotnie przeprosiła osoby, których dotyczy projekt ustawy. Następnie pan Marek Rząsa wyraził żal i smutek, to jest cytat, a na samym końcu ponownie przeprosił. Nie wiem, czy również powinienem przeprosić, w każdym razie te trzy lata czy dwa i pół roku procedowania nad tym projektem ustawy, a właściwie nieprocedowania, wryły się we mnie głęboko, tak bym powiedział, jak cierń. To znaczy, że można było przestać wierzyć, że polski parlament dba o ludzi. Dokończyliśmy jednak prace. Może będą również osoby niezadowolone z tego, co uzyskaliśmy, ale chciałbym powiedzieć, że praca nad tym senackim projektem w pewnym sensie wykazała słabość naszego państwa nie tylko w sensie rządu, nie tylko instytucji kombatanckich, np. Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, ale w ogóle słabość naszego państwa jako instytucji, która ma dbać o obywateli. Podkreślam te słowa: ma dbać o obywateli. Przecież dochodziło do skandalicznych sytuacji, w których ministerstwo nie potrafiło podać rzeczywistych skutków finansowych tej ustawy. Strona społeczna deklarowała liczbę osób, dlatego że one się policzyły, i ta liczba nigdy nie przekroczyła 400. Tak przynajmniej wynika z tego, co można było usłyszeć na posiedzeniu podkomisji. Ministerstwo mówiło o kilkunastu tysiącach, jeśli chodzi o koszty tej ustawy, następnie podawało gigantyczne kwoty, a kwota deklarowana w ostatniej chwili to 67 mln zł. W jaki sposób przeliczyć to na 300 osób? Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie potrafił jednoznacznie sklasyfikować, zakwalifikować i pokazać czy wykazać, które osoby będą podlegały tej ustawie. Proszę państwa, to jest skandal, przecież już samo powołanie do służby zastępczej, do służby, można powiedzieć, bo tak było w pewnym sensie, do pracy niewolniczej, bo wbrew woli osoby, która została do niej powołana, w latach 1948-1957, w sumie mamy do czynienia z tym zakresem czasu, jest już na tyle dużą traumą i na tyle mogło mieć skutki zdrowotne, że praktycznie taka osoba powinna być traktowana jak kombatant. Tego nie ma. Te osoby muszą się upominać o te uprawnienia. To świadczy o tym, że my, posłowie, m.in. Sejmu VII kadencji, pracowaliśmy po prostu źle. To znaczy, że to my jesteśmy winni tej sytuacji, że mamy takie organy państwa czy takie instytucje, które cierpią na niedowład, nie mówiąc już o ministerstwie i jego kalkulatorach. Jest mi wstyd z tego powodu. Nie będę przepraszał, dlatego że przez okres procedowania nie tylko byłem członkiem podkomisji, ale systematycznie dopominałem się o rozpoczęcie zamrożonego w pewnym momencie procedowania nad tym projektem ustawy. Domagałem się kolejnych spotkań, kolejnego powołania podkomisji. Na posiedzeniach tych podkomisji mieliśmy to rozpatrzyć. W każdym razie jest mi wstyd za to, że trwało to trzy lata. Byłem bezradny, jeżeli chodzi o to, żeby ten projekt ustawy przepchnąć. Oczywiście Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej w pełni, całkowicie i bez uwag popiera ten senacki projekt. Mam nadzieję, że jeszcze w tej kadencji Sejmu dojdzie do zakończenia prac. Dziękuję.