PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać pana ministra, jak rząd zamierza pogodzić daleko idące ograniczenie jawności z prawem do kontroli działania administracji, zwłaszcza przy kwalifikowaniu podmiotów jako kluczowe lub ważne. Jakie przewidziano mechanizmy zewnętrznej kontroli, aby zapobiec arbitralnym decyzjom administracyjnym w systemie wyłączonym spod standardowych zasad dostępu do informacji? Czy tworzenie nowych struktur koordynacyjnych rzeczywiście poprawi szybkość reagowania, czy raczej rozmyje odpowiedzialność pomiędzy kolejne instytucje? Może pan minister już wie, kto zastąpi wszystkie małe polskie firmy, które będą musiały zbankrutować po wejściu w życie tej ustawy? Dziękuję.
Mówca: Patryk Wicher
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Ustawa jest mocno przeregulowana, zbyt rozbudowana nawet w stosunku do pierwotnego przedłożenia. Dużo rzeczy dałoby się przedstawić prostszym, bardziej schematycznym składem przepisowym niż to, co jest zrobione w tej ustawie, dlatego ona będzie problematyczna dla wielu podmiotów. Panie ministrze, pytanie pierwsze: Ile podmiotów zostanie faktycznie objętych tą ustawą i czy liczycie państwo realne koszty wszystkich audytów, wdrożeń, przygotowań? Jeśli okaże się, że jakiś sprzęt jest dostarczony przez dostawcę wysokiego ryzyka, to będzie 5 lat na wymianę - to są gigantyczne koszty. Czy macie państwo jakiś fundusz rekompensacyjny, fundusz wsparcia tych firm, a szczególnie małych i średnich, które mogą nie dać sobie z tym rady? Co z odpowiedzialnością finansową zarządów? Czy państwo nie boicie się, że zarządy w pewnym sensie będą sparaliżowane w procesie decyzyjnym, nie wiedząc, jak podejść do niektórych tematów cyberbezpieczeństwa, ze względu na pełną odpowiedzialność finansową? A ponadto objęcie tym szpitali, wodociągów, firm odpadowych (Dzwonek)... Czemu nie motoryzacyjnych, które są bogate? A te biedne, które ledwo przędą, jak np. szpitale, muszą być obkładane takimi obciążeniami. Dziękuję serdecznie. (Oklaski)
Mówca: Władysław Kurowski
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Cyberbezpieczeństwo jest dziś jednym z kluczowych filarów bezpieczeństwa państwa, co do tego nie ma sporu ani na tej sali, ani poza tą salą. Spór dotyczy jednak tego, jak chcemy to bezpieczeństwo budować. Projekt, nad którym debatujemy, wprowadza daleko idące zmiany w krajowym systemie cyberbezpieczeństwa. Zamiast jednak jasnych, przejrzystych procedur widzimy tendencję do centralizacji kompetencji i rozszerzenia uprawnień administracji rządowej - to tutaj już było wielokrotnie podnoszone - bez wystarczających mechanizmów kontroli. Wysoka Izbo! Bezpieczeństwo cyfrowe nie może być budowane kosztem praw obywatelskich, prywatności, autonomii samorządów oraz przedsiębiorców. Nowe obowiązki i sankcje, jakie nakłada ustawa, oznaczają realne koszty, szczególnie dla mniejszych podmiotów, a w projekcie nie widzimy adekwatnych mechanizmów wsparcia. Dlatego pytam: Czy ta ustawa rzeczywiście zwiększy odporność państwa na cyberzagrożenia, czy tylko rozszerzy kompetencje (Dzwonek) administracji? Jakie nowe obowiązki zostaną nałożone na firmy i instytucje publiczne? Czy rząd przewidział rekompensaty, wsparcie dla podmiotów, które będą musiały ponosić koszty wdrożeń? Jak ustawa wpłynie na małe i średnie przedsiębiorstwa i jednostki samorządu terytorialnego? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bartłomiej Pejo
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Pytanie ponowne: Dlaczego bagatelizujecie głos przedsiębiorców i ich interesy w tym wszystkim? Ale pytam też konkretnie: Czy resort cyfryzacji oszacował skutki finansowe, jakie poniosą przedsiębiorcy w związku z dostosowaniem się do tego prawa? Jeśli tak, to jakie to są koszty i ilu przedsiębiorców zamknie swoje biznesy? Przecież to całe procedowanie, jak przed chwilą pan poseł Dziedzic powiedział, trzeba ująć jako po prostu robotę głupiego. Pytanie: Czy rozmawialiście z Komisją, żeby zwolnili nas z tych kar, które na nas czekają, do czasu procedowania nad tymi dostosowaniami prawa, które za chwilę będziemy musieli wprowadzać, czyli mniej więcej na przestrzeni 1 roku? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Wilk
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Państwo z Ministerstwa! Panie i Panowie Posłowie! Ja wiem, że pan minister wie, że państwo posłowie wiedzą, że pani marszałek wie, że wszyscy wiedzą, że nadregulacja jest zła. Dla wszystkich jest zła, a szczególnie dla przedsiębiorców, ponieważ ich po prostu dusi. I tak się zastanawiam, bo goły, w cudzysłowie, NIS 2 na stronie Unii Europejskiej liczy jakieś 60 czy 65 stron, a ten projekt, czyli druk nr 1955, w PDF-ie, oczywiście z OSR-em, z uzasadnieniem itd., to jest chyba 1676 stron. Czyli rozjazd mamy 30-krotny. Nawet jeżelibyśmy to uzasadnienie i to wszystko wyeliminowali, to i tak jest bardzo dużo. NIS 2 wymaga minimum, a my dorzucamy całą stertę dodatkowych obowiązków, rejestrów, procedur, które z cyberbezpieczeństwem mają niewiele wspólnego. A więc mam pytanie: Skoro ja wiem i wszyscy wiemy, że nadregulacja jest zła, to dlaczego ten projekt został tak opakowany i oblepiony, że wyszedł z niego potwór (Dzwonek), którego się wszyscy praktycznie boją? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Adam Krzemiński
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Omawiamy projekt zmiany ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa. To dobra i potrzebna odpowiedź państwa na realne zagrożenia, z którymi mierzą się dziś obywatele - od wycieków danych przez ataki na szpitale, szkoły, paraliż usług publicznych. Nie uciekniemy od rozwiązania tego problemu. Na szczególne uznanie zasługuje to, że ustawa wdraża w końcu europejskie standardy NIS 2, rozszerza ochronę na nowe sektory, takie jak telekomunikacja, chmura czy centra danych, wzmacnia system reagowania na incydenty i pokazuje, że państwo zaczyna traktować bezpieczeństwo cyfrowe tak samo poważnie jak bezpieczeństwo fizyczne, co w dobie wojny w przestrzeni wirtualnej jest szczególnie ważne. Mam pytanie: W jaki sposób ta ustawa przełoży się w praktyce na większe bezpieczeństwo zwykłych ludzi, ich danych osobowych, kont bankowych, dostępu do usług publicznych i kiedy obywatele realnie odczują poprawę w tym zakresie? Dziękuję.
Mówca: Włodzimierz Skalik
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Tak, Unia Europejska plus zero. Cóż szkodzi obiecać, panie ministrze? Rozporządzenie w sprawie zasad techniki prawodawczej mówi: Jeżeli zmiany wprowadzane w ustawie miałyby być liczne albo miałyby naruszać konstrukcję lub spójność ustawy albo gdy ustawa była już poprzednio wielokrotnie nowelizowana, opracowuje się nowy projekt ustawy. Rządowa nowela jest obszerniejsza, jeżeli chodzi o treść i zawartość, niż sama ustawa. Ponadto pomimo relatywnie krótkiego, gdyż 6-letniego okresu obowiązywania była aż 13 razy nowelizowana i ukazały się jej cztery teksty jednolite. Wymienione okoliczności sprawiają, że zgodnie z zasadami techniki prawodawczej powinna być przygotowana nowa ustawa. To stanowisko podzielały komisja prawnicza w toku prac rządowych i Biuro Legislacyjne w czasie prac komisji cyfryzacji. Panie ministrze, proszę odpowiedzieć: Dlaczego z takim uporem (Dzwonek) łamie pan te zasady i forsuje nowelę ustawy, a nie nową ustawę?
Mówca: Anna Baluch
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Cyberbezpieczeństwo dla naszej ojczyzny jest niezwykle ważne. Jednakże mam kilka pytań. Jakie konkretne zagrożenia cybernetyczne występują w Polsce, których nie ma np. w Niemczech, we Francji czy też w Hiszpanii? Bo skoro te zagrożenia są wspólne dla Unii Europejskiej, to dlaczego Polska wdraża dyrektywę NIS 2 w wersji ostrzejszej niż cała reszta Europy? Czy istnieje choć jeden publiczny dokument, który uzasadnia potrzebę tych dodatkowych obostrzeń? Dlaczego w Polsce cała decyzyjność została skupiona w jednym resorcie zamiast np. w jakimś niezależnym, kolegialnym organie? Dlaczego rząd nie przedstawił pełnej oceny skutków regulacji, mimo że skala tych kosztów jest bezprecedensowa? Kto poniesie realne koszty zaostrzeń - budżet państwa czy pacjenci, samorządy i konsumenci? (Dzwonek) I ostatnie pytanie: Czy rząd bierze odpowiedzialność za wzrost cen usług, leków i energii wynikający z tej ustawy? Dziękuję.
Mówca: Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Każda implementacja regulacji unijnych to szansa na podniesienie standardów ochrony obywateli, jakości rynku i przejrzystości działań administracji. Ten projekt idzie dokładnie w tym kierunku - porządkuje przepisy, doprecyzowuje obowiązki podmiotów i wprowadza rozwiązania, które mogą zwiększyć bezpieczeństwo prawne konsumentów oraz stabilność systemu. Mimo tego, że co do zasady kierunek zmian jest właściwy, tak szeroka nowelizacja zawsze wymaga doprecyzowania kilku elementów, aby jej wdrożenie było nie tylko zgodne z wymogami UE, ale również po prostu praktyczne i przyjazne dla obywateli. 1. W jaki sposób rząd planuje zapewnić, że obowiązki wynikające z wdrożenia przepisów unijnych nie doprowadzą do nadmiernego obciążenia administracyjnego dla przedsiębiorców, zwłaszcza MŚP? 2. Jakie mechanizmy wsparcia lub wytyczne zamierza przygotować administracja, aby organy nadzorcze mogły jednolicie interpretować nowe regulacje w praktyce? 3. W jaki sposób zostaną zabezpieczone interesy konsumentów w obszarach, w których przepisy unijne pozostawiają państwom członkowskim margines swobody? 4. Czy rząd przewiduje ocenę ryzyka przeciążenia organów administracji nowymi obowiązkami wynikającymi z unijnej regulacji oraz plan działań kompensacyjnych? 5. W jaki sposób zostanie zapewniona pełna przejrzystość komunikacji z obywatelami i przedsiębiorcami, tak aby nowe przepisy były wdrażane w sposób zrozumiały i przewidywalny? 6. Jakie wskaźniki i jakie narzędzia monitorowania efektów wdrożenia planuje zastosować rząd, aby w przyszłości móc ocenić, czy implementacja przepisów unijnych przyniosła zakładane rezultaty? Ten projekt jest potrzebny i idzie w dobrym kierunku - porządkuje prawo i dostosowuje je do europejskich standardów. Aby jednak w pełni wykorzystać jego potencjał, warto zadbać o jasność wdrożenia, równowagę obciążeń i przejrzystość komunikacji. To właśnie od jakości wykonania zależy, czy obywatele i przedsiębiorcy realnie odczują korzyści wynikające z tych zmian.
Mówca: Tomasz Kostuś (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! To bardzo potrzebny projekt - wzmacnia odporność cyfrową państwa, porządkuje procedury, skraca procesy i daje instytucjom publicznym większą sprawczość w sytuacjach kryzysowych. To naprawdę kluczowe w świecie, w którym cyberatak jest równie groźny jak atak konwencjonalny. Ale chcę mocno podkreślić jedną rzecz: bezpieczeństwo cyfrowe nie istnieje bez stabilnej łączności. A z tym na Opolszczyźnie, którą z dumą reprezentuję w tej Izbie, mamy dziś ogromny problem. Od miesięcy mieszkańcy zgłaszają do mojego biura setki miejsc, w których zasięgu nie ma albo praktycznie nie działa. To nie są pojedyncze przypadki - to systemowa dziura w sieci obejmująca osiedla Opola, takie jak Chmielowiec, Żerkowice, Prószkowska, Gosławice, Bierkowice, Świerkle, ale też całe miejscowości w powiatach opolskim, krapkowickim, kędzierzyńsko-kozielskim, strzeleckim, nyskim czy brzeskim. Problem dotyczy różnych operatorów - więc to nie awaria, tylko luka systemowa. To już nie jest kwestia wygody. To zagrożenie bezpieczeństwa państwa. W czasach wojny za wschodnią granicą obywatel musi móc odebrać alert, wezwać pomoc, połączyć się w kryzysie. Jakie działania zostaną podjęte, aby zlikwidować białe plamy w zasięgu na Opolszczyźnie i zapobiec powstawaniu kolejnych?
Mówca: Mirosław Adam Orliński
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Rzeczywiście omawiamy tutaj sprawozdanie komisji o bardzo szerokim projekcie. To było już też tutaj powiedziane. Tak naprawdę te projekty, które były przedstawiane, omawiane, to były projekty poselskie dotyczące Kodeksu postępowania karnego, Kodeksu karnego. Było zgłaszanych, także komisyjnie, wiele zmian. Rzeczywiście to wszystko udało się uporządkować w pewnym stopniu w tym projekcie rządowym, projekcie ustawy o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw. I rzeczywiście, tak jak też już tutaj mówił przed chwilą poseł Tomczykiewicz, wydaje się to jak najbardziej zasadne, potrzebne, żeby wiele tych spraw uporządkować. Wychodzimy naprzeciw temu, żeby rzeczywiście to prawo do obrony, te prawa podejrzanego były bardziej respektowane, były też tak naprawdę zapewnione. Ten projekt dotyczy wprowadzenia zakazu korzystania z nielegalnie zdobytych dowodów, ograniczenia nadmiernego stosowania tymczasowego aresztowania - przecież na ten temat również były specjalne posiedzenia Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej - zwiększenia decyzyjności sądu, zwiększenia prawa do obrony na wszystkich etapach postępowania karnego, ułatwienia uzyskania pomocy prawnej. To też wpisuje się w te wszystkie działania - pan minister też to często podkreśla - które mają uregulować tę sytuację, a także te działania, o których mówimy jako o pewnych działaniach deregulacyjnych rządu porządkujących stan prawny. Te wszystkie projekty ustaw zawarte w poszczególnych drukach, które stanowią kompleksowe uregulowanie, są tutaj rozpatrywane wspólnie. Rzeczywiście te projekty zawierają zwiększenie ochrony prawnej. Jest projekt dotyczący właśnie reformy instytucji tymczasowego aresztowania w Polsce - tak naprawdę bardzo szeroki aspekt zmian. To także dodanie odpowiednich przepisów, np. takich jak zapewnienie osobie tymczasowo aresztowanej pełnej realizacji prawa do obrony, zniesienia barier. Także aspekt związany z prawem do porozumiewania się z obrońcą podczas nieobecności innych osób. Zapewnienie osobie tymczasowo aresztowanej pełnej realizacji prawa do obrony. Jeżeli popatrzymy tak naprawdę kompleksowo, o czym także tutaj mówimy, ten projekt zawiera właśnie obszerne regulacje, uwzględnia i potrzeby wymiaru sprawiedliwości, i standardy, można powiedzieć, europejskie. Projekt jest jak najbardziej potrzebny, jest złożony, były wielogodzinne dyskusje, ale wydaje się jednak konieczny do przeprowadzenia. Jako Klub Parlamentarny Polskie Stronnictwo Ludowe - Trzecia Droga popieramy ten projekt i uważamy, że naprawdę tego typu projekty są potrzebne. Oczywiście mogą tutaj znajdować się pewne aspekty, które wymagają dyskusji, ale jak najbardziej musimy właśnie takie projekty przygotowywać i je po prostu przegłosowywać. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na wstępie chciałbym powiedzieć, że niemal rok temu właśnie tutaj, z tej mównicy prezentowaliśmy jako Konfederacja swój własny projekt, który zresztą został włączony do prac nad tą ostateczną ustawą. Szkoda tylko, że generalnie tak długo trwały prace. Natomiast oczywiście w toku prac nad projektem uwzględniono część rozwiązań, które były w projekcie Konfederacji. Pokazuje to, że nasza praca nad poprawą procedur karnoprocesowych przynosi realny efekt. Szczególnie istotne jest zachowanie przepisów ograniczających stosowanie tymczasowego aresztowania. W projekcie wprowadzono zakaz stosowania aresztu wobec spraw zagrożonych karą do 2 lat, a także ograniczono maksymalny łączny czas stosowania tymczasowego aresztowania do roku. Były to propozycje zgłoszone w naszym projekcie ustawy i zostały uwzględnione. Nie może tak być, jak wielokrotnie mówiono z tej mównicy, że areszt jest karą. Wiemy to doskonale, a jednocześnie niejednokrotnie mieliśmy do czynienia z sytuacjami, w których można by nazwać taki areszt właśnie uporczywą karą. To jest środek zapobiegawczy i powinien takim pozostać. Pozostałe zmiany w projekcie wprowadzają wiele usprawnień proceduralnych i jednocześnie zachowują gwarancje procesowe dla podejrzanych i oskarżonych. Z tej perspektywy można powiedzieć, że jest to krok w dobrym kierunku. Warto też zaznaczyć, że projekt wprowadza uproszczenie procedury subsydiarnego aktu oskarżenia, co ułatwia pokrzywdzonemu dochodzenie swoich praw w sytuacji, gdy organ prowadzący postępowanie nie decyduje się na jego wszczęcie lub je umarza. Podsumowując, powiem, że doceniamy fakt, że prace nad tym projektem uwzględniły postulaty Konfederacji i wprowadziły rozwiązania korzystne dla obywateli oraz zapewniające większą ochronę praw osób podejrzanych i pokrzywdzonych. Liczymy, że w praktyce nowe przepisy będą skutecznie realizować te cele. Będziemy popierać ten projekt. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marta Stożek
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Tymczasowe aresztowanie to najmocniejsze narzędzie, które prokuratura i sąd mają w swoich rękach na etapie prowadzenia śledztwa i postępowania przygotowującego do procesu aż do czasu zapadnięcia wyroku. Jednak od lat słyszymy o ogromnej ilości nadużyć dotyczących stosowania tego środka zapobiegawczego. Te nadużycia to nie tylko ilość osób przebywających w aresztach, ale też długość tych aresztów. Tu słyszeliśmy o 12 latach, ale 4-6 lat przebywania w areszcie też się zdarzało. To oznacza, że opieszałość prokuratury i sądu trwała przez tyle lat. Areszt zasądzany jest nie tylko w błahych przypadkach, ale przecież głównie, i o to chodzi w areszcie, jest zasądzany w przypadkach najpoważniejszych przestępstw zagrożonych surową karą. Jako koło Razem proponujemy jeszcze powrócenie do dołączenia dozoru elektronicznego do środków zapobiegawczych i takie poprawki składam. Ale będziemy popierać ten projekt. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ten projekt ustawy przedstawiany jest jako wzmocnienie praw obywatelskich w postępowaniu karnym. Tymczasem ostatnio media opisywały liczne, konkretne przypadki, w których obowiązujące dziś prawo było łamane w sposób rażący, a państwo nie wyciągnęło z tego żadnych systemowych konsekwencji. Dlatego ta ustawa jest odbierana przez nas jako działanie pozorowane. Pierwszy przypadek to sprawa dwóch urzędniczek z Ministerstwa Sprawiedliwości. Zatrzymane kobiety były przetrzymywane przez wiele godzin w warunkach urągających godności, w tym zmuszane do załatwiania potrzeb fizjologicznych w obecności mężczyzn. Ta sprawa była na tyle poważna, że rzecznik praw obywatelskich wszczął postępowanie wyjaśniające, badając legalność i sposób traktowania zatrzymanych, w tym realizację prawa do obrony oraz standardy humanitarne. Pytanie zasadnicze: Czy do takich sytuacji doszło dlatego, że brakowało przepisów? Nie. Przepisy o godnym traktowaniu osób zatrzymanych już obowiązują. Zostały po prostu zignorowane. Drugi przykład to sprawa naszego posła Dariusza Mateckiego. Chodzi nie o sam fakt aresztowania, lecz o sposób prowadzenia czynności, przeszukiwania, zabezpieczania sprzętu elektronicznego i argumentację prokuratury przy kolejnych wnioskach o areszt. Media wskazywały na ryzyko naruszania tajemnic prawnie chronionych oraz na automatyzm w stosowaniu izolacyjnego środka zapobiegawczego zamiast realnej analizy środków wolnościowych. Kolejny przypadek to sprawa ks. Michała Olszewskiego z Fundacji Profeto. Również tutaj media opisywały warunki zatrzymania i aresztowania, wskazując na elementy presji psychicznej oraz instrumentalne traktowanie tymczasowego aresztowania. Niezależnie od oceny samej sprawy karnej mechanizm jest znany. Areszt przestaje być środkiem wyjątkowym, a zaczyna pełnić rolę narzędzia nacisku. Kolejny przykład to sprawa pani Skrzypek, szeroko opisywana przez media. Relacje medialne dotyczyły sposobu prowadzenia postępowania, zasadności i proporcjonalności stosowanych środków oraz praktyki organów państwa, które budziły poważne wątpliwości co do poszanowania gwarancji procesowych. I znów, problem nie był w braku podstaw prawnych, lecz w sposobie ich stosowania w praktyce. Wysoka Izbo! Można tak wyliczać wiele przypadków. Wszystkie te sprawy mają wspólny mianownik: prawo w Polsce nie jest łamane dlatego, że jest niedoskonałe, prawo jest łamane dlatego, że organy państwa i politycy je nadzorujący czują się bezkarni. A dzisiejsza ustawa tej bezkarności nie likwiduje. Ona ją przykrywa nowymi paragrafami. Nie potrzebujemy kolejnych nowelizacji, które dobrze wyglądają w uzasadnieniu. Potrzebujemy państwa, w którym funkcjonariusz, prokurator, sąd czy minister ponoszą realne konsekwencje za naruszenie (Dzwonek) prawa człowieka, niezależnie od tego, kogo dotyczy sprawa i jakie on ma poglądy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytanie w kontekście art. 71 § 1, który definiuje podejrzanego jako osobę, wobec której zebrane dowody dostatecznie uzasadniają podejrzenie popełnienia przestępstwa i wobec której podjęto czynność procesową ukierunkowaną na ściganie. W którym momencie dana osoba formalnie staje się podejrzanym? Jakie konkretne czynności procesowe będą uznawane za moment, od którego osoba staje się podejrzanym? Dziękuję.
Mówca: Grzegorz Lorek
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Czy macie badania, powinniście mieć taką wiedzę, ile przestępstw, szczególnie jeśli chodzi o takie drastyczne przypadki, było w Polsce i jak aresztowania wpłynęły na to, że później były wyroki skazujące? Mówię tu o przestępczości zorganizowanej lub tej przestępczości, która jest zagrożona wysoką karą pozbawienia wolności. Jak procedury, które były do tej pory stosowane, wpłynęły na to, że później wyroki były ambiwalentne do czynów, które były popełnione? Dlaczego o tym mówię? Dlatego że według badań CBOS w minionych latach Polacy czuli się bezpiecznie. Skoro czuli się bezpiecznie, to system prawny działał i im to gwarantował. Jeżeli chcemy złagodzić prawo, to nie oszukujmy się. Konsekwencje (Dzwonek) dotkną nas wszystkich. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Klaudia Jachira
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Proponowane w tej ustawie potrzebne zmiany utrudnią nadużywanie aresztu tymczasowego. O jego przedłużeniu będzie musiał decydować inny sędzia. Zwiększa się kontrolę nad decyzjami prokuratora, wprowadza się jawność postępowań, wyrównuje stronom dostęp do akt i proponuje się formy alternatywne wobec tymczasowego aresztowania. To wszystko po to, żeby państwo nie nadużywało swojej dominującej pozycji i żebyśmy my, obywatelki i obywatele, czuli się bezpieczniej. Niestety władze jak świat światem mają tendencję do nadużywania czasem aresztu. Dlaczego? Dla własnej wygody, ale też żeby pokazać swoją sprawczość, nie musieć latami czekać na wyrok sądu i od razu zapuszkować delikwenta. To nic, że tymczasowo, to nic, że istnieje domniemanie niewinności. W opinii społecznej często już zapadał wyrok, z tragicznymi konsekwencjami dla aresztowanego. To jak wyrok sądu kapturowego, a przecież nie o to chodzi w państwie prawa. Dlatego czas to zmienić. (Oklaski)