PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Lidia Czechak
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Również mam pytania. Jak projektodawca ocenia wpływ uchylenia obowiązku przekazywania i przechowywania informacji o ekspozycjach wobec udziałowców, art. 79b Prawa bankowego, na zdolność KNF do wykrywania konfliktów interesów i nadużyć? Jakie alternatywne źródła danych lub narzędzia nadzorcze mają w praktyce zastąpić te informacje? Jakie ryzyka prawne i ostrożnościowe wiążą się z nową pomocą z funduszu pomocowego w formie nabycia wierzytelności lub subpartycypacji oraz jakie bezpieczniki mają zapobiec transferowi strat i moral hazard w systemie ochrony? Ostatnie: W jaki sposób przekształcenie umowy zrzeszenia w umowę wielostronną zmienioną według zatwierdzonego wzoru przez KNF będzie zgodne z autonomią poszczególnych banków spółdzielczych i zasadą spółdzielczości? Co stanie się z bankiem zrzeszonym, który nie zgadza się z przyjętym wzorem, np. czy i na jakich warunkach może wystąpić ze zrzeszenia lub renegocjować relacje? Dziękuję.
Mówca: Grzegorz Lorek
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Krytycy nowelizacji wskazują, że zmiany nie rozwiązują w pełni problemów związanych z presją kosztową, wysokimi kosztami technologii oraz potrzebą zwiększenia przychodów, co utrudnia konkurowanie z bankami komercyjnymi. Przyznaję, że rozmawialiśmy o tym ze znamienitą panią przewodniczącą. Wiem, że to jest trudne zagadnienie. Czy Wysoka Izba i oczywiście Ministerstwo Finansów nie uważają, że trzeba pochylić się nad ustawą, która pomoże bankom spółdzielczym? Wiem, że mamy rynek, a rynek rządzi, ale skłaniam się ku tezie, że banki spółdzielcze są najbliżej obywateli i z zasady spółdzielczości wynika, że są bardziej im przychylne. A może mi się tak wydaje. Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Banki spółdzielcze to krwiobieg lokalnej gospodarki finansujący tysiące polskich rolników i przedsiębiorców. To instytucja oparta na zaufaniu i bliskości, a jej udziałowcem są najczęściej przedsiębiorcy. Właśnie dlatego zniesienie archaicznego obowiązku raportowania do Komisji Nadzoru Finansowego o każdym kredycie udzielonym członkom danej spółdzielni to zmiana nie tylko dobra, ale i konieczna. To koniec z biurokratycznym absurdem, który generował zbędne koszty i utrudniał życie lokalnym społecznościom. Jest to bardzo dobry projekt deregulacyjny, na który sektor czekał od wielu lat. W projekcie wprowadzamy mechanizm subpartycypacji jako nową formę pomocy finansowej w ramach systemów ochrony. Chciałabym zapytać, w jaki sposób to rozwiązanie wpłynie na efektywność procesów łączeniowych (Dzwonek) banków spółdzielczych, szczególnie w sytuacjach, gdy bank przejmujący musi poradzić sobie z portfelem wierzytelności o obniżonej jakości. Dziękuję.
Mówca: Dorota Marek
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Dzięki inicjatywie ustawodawczej rządu ustawę o funkcjonowaniu banków spółdzielczych po prawie ćwierć wieku doprowadzamy do współczesności. Ten spokojny sektor, często niedostrzegany, jest dla wielu lokalnych społeczności tym, czym fundament dla domu. Banki spółdzielcze jako instytucje lokalne odpowiadają za finansowanie m.in. 65% polskiego rolnictwa, 19% mikroprzedsiębiorstw oraz prawie 14% kredytów dla jednostek samorządu terytorialnego. Banki te wspierają społeczności lokalne i realizują inicjatywy społeczne i edukacyjne oraz istotnie przyczyniają się do rozwoju gospodarczego regionu. Nowelizacja, którą rozpatrujemy, porządkuje przepisy, upraszcza funkcjonowanie zrzeszeń i wprowadza narzędzia, które pozwolą systemom ochrony reagować szybciej i skuteczniej. Ujednolicenie zasad tworzenia konsorcjów, uproszczenia przy zmianach w umowach zrzeszenia, zniesienie niektórych obciążeń administracyjnych - to wszystko nadaje sektorowi większą sprężystość (Dzwonek), tak potrzebną w czasach dynamicznych zmian gospodarczych. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym zapytać, czy rząd przewiduje dalsze działania legislacyjne lub programowe, które będą wspierały rozwój bankowości spółdzielczej, tak aby była ona jeszcze bardziej konkurencyjna w stosunku do banków komercyjnych. Jak rząd zamierza monitorować, czy wzmocnienie struktur zrzeszeniowych rzeczywiście przekłada się na lepszą dostępność finansowania dla lokalnych społeczności, rolników i małych i średnich przedsiębiorstw? Dziękuję.
Mówca: Mariusz Krystian
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W kontekście procedowanego projektu mam cztery pytania. Pierwsze dotyczy wzoru umowy. Ma to być zatwierdzane przez Komisję Nadzoru Finansowego i wiązać wszystkie banki zrzeszone. Czy Komisja Nadzoru Finansowego przejmie w praktyce odpowiedzialność regulacyjną za skutki ekonomiczne tej umowy, w tym za ewentualne ograniczenie autonomii banków spółdzielczych? Czy mechanizm dopuszczający nabywanie wierzytelności powyżej ich wartości rynkowej ze środków funduszu pomocowego nie prowadzi do systemowego - i to jest słowo klucz: systemowego - przenoszenia strat słabszych banków na cały system ochrony, w tym na zdrowe banki spółdzielcze? Czy odnoszenie wszystkich przychodów i kosztów bezpośrednio do funduszu pomocowego, poza rachunkiem wyników banków, nie ograniczy przejrzystości rzeczywistej kondycji finansowej systemu ochrony dla klientów, biegłych rewidentów i rynku? Czy uchylenie obowiązku kontrolowania działalności banków spółdzielczych przez bank zrzeszający nie prowadzi do powstania luki nadzorczej pomiędzy kontrolą wewnętrzną (Dzwonek) a nadzorem Komisji Nadzoru Finansowego, szczególnie w bankach spoza systemu ochrony? Dziękuję bardzo.
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Pan minister w zasadzie udzielił odpowiedzi na wszystkie indywidualne pytania państwa posłów, dotyczące warunków umowy zrzeszenia i tego, że wspólnie, a nie każdy bank oddzielnie... Zgoda, bo to są wspólne warunki, które wcześniej są negocjowane, omawiane. Organ taki jak spółdzielnia systemu ochrony... Podejmuje decyzję rada, a dyskusja jest przeprowadzana, są negocjacje. Tak, jest zgoda Komisji Nadzoru Finansowego, taka weryfikacja i taka kontrasygnata dla takiego rozwiązania. Sprawa dotycząca zaciągniętych zobowiązań przez członków i raportowanie informacji do Komisji Nadzoru Finansowego, a także zobowiązania osób wewnętrznych, czyli członków zarządu czy rady nadzorczej - tak, zgoda. Ten przepis jest taki, powiedziałabym dzisiaj, nadmiarowy. Mam nadzieję, że rozwiązania, które nie będą o tym mówiły, będą dobrze odebrane. Dlaczego? Dlatego że to kontroluje wewnętrznie audyt spółdzielni systemu ochrony, ale także biegły. Ten odbiór bilansu w banku jest trochę inny niż odbiór bilansu, który pokazuje określone ryzyka. Dla poprawności zarządzania danym bankiem spółdzielczym na początku weryfikuje się podejmowane decyzje, wielkość zobowiązań czy osoby wewnętrzne, tryb podjęcia decyzji, jeżeli takich zobowiązań w postaci kredytów czy gwarancji w stosunku do tych osób udzielono. Wzór umowy spółdzielni systemu ochrony - zgoda. Dziękuję bardzo, że pan minister powiedział, że to jest system, że dobrze funkcjonuje system banków spółdzielczych. Mam jedną rzecz dotyczącą uwag i głosów. Jednym elementem, który może trochę dziwić, jest możliwość oferowania wspólnego produktu - chodzi o nazwę, o wielkość oprocentowania i warunki korzystania z tego produktu. To nie jest żadna zmowa cenowa. Bank zrzeszający i banki spółdzielcze - to po pierwsze. Po drugie jeżeli jest system ochrony, czyli IPS, to taki wspólny produkt... Tak jak mówimy o możliwościach wspólnych konsorcjum i warunkach zawierania konsorcjum w grupie, tak w tym przypadku jest to jednym z elementów, który mówi, że dana grupa może zaoferować na rynku... Ona nie może dzisiaj pokazać, jakie są warunki tego, co w każdym banku będzie, jakkolwiek by się ten kredyt nazywał: wiosna, lato, jesień, zima. Myślę, panie ministrze, że jeżeli to będzie przedmiotem dyskusji, to warto by się nad tym zagadnieniem pochylić. Dziękuję bardzo panu ministrowi za owocną współpracę, bo taką mieliśmy w komisji, paniom i panom posłom z obu komisji również dziękuję, a pani marszałek za to, że nam dzisiaj tak świetnie poprowadziła obrady. Dziękuję.
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

A to zostało mi tam parę minut, to życzymy pani marszałek dzisiejszego miłego prowadzenia obrad. (Oklaski)
Mówca: Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających oraz niektórych innych ustaw wpisuje się w szerszy kierunek działań deregulacyjnych mających na celu uproszczenie funkcjonowania sektora bankowości spółdzielczej przy jednoczesnym zachowaniu stabilności i bezpieczeństwa systemu finansowego. Projekt odpowiada na postulaty zgłaszane przez środowisko banków spółdzielczych i koncentruje się na ograniczeniu nadmiernych obowiązków administracyjnych, ujednoliceniu zasad współpracy oraz zwiększeniu elastyczności organizacyjnej zrzeszeń. 1. W jaki sposób zniesienie obowiązku przekazywania Komisji Nadzoru Finansowego informacji o kredytach, pożyczkach, gwarancjach i poręczeniach udzielanych udziałowcom banków spółdzielczych zostało ocenione pod kątem zachowania skuteczności nadzoru? 2. Jak projektodawca ocenia wpływ rezygnacji z obowiązku długotrwałego przechowywania tych danych na ograniczenie kosztów i obciążeń administracyjnych po stronie banków spółdzielczych? 3. W jakim zakresie ujednolicenie zasad uczestnictwa banków spółdzielczych w konsorcjach bankowych poprawi ich zdolność do finansowania większych przedsięwzięć gospodarczych i lokalnych inwestycji? 4. Jak uproszczenie procedury wprowadzania zmian do umowy zrzeszenia wpłynie na zdolność zrzeszeń do szybkiego reagowania na zmieniające się warunki rynkowe i regulacyjne? 5. W jaki sposób projekt zachowuje równowagę pomiędzy deregulacją a ochroną interesów klientów banków spółdzielczych, w szczególności deponentów i lokalnych przedsiębiorców? 6. Jak projektowane zmiany wpisują się w długofalową strategię wzmacniania stabilności sektora bankowości spółdzielczej, zwłaszcza w kontekście systemów ochrony i współpracy w ramach zrzeszeń? Podsumowanie: Projekt stanowi próbę uporządkowania i uproszczenia przepisów regulujących funkcjonowanie banków spółdzielczych, odpowiadając na wieloletnie postulaty sektora i realizując kierunek deregulacyjny rządu. Kluczowe pozostaje jednak, aby wprowadzane uproszczenia realnie wzmacniały efektywność działania banków spółdzielczych przy jednoczesnym zachowaniu wysokich standardów bezpieczeństwa i zaufania do systemu finansowego.
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Cyberbezpieczeństwo państwa jest sprawą poważną, nikt tego nie kwestionuje, tym bardziej nie wolno nam przyjmować rozwiązań, które zamiast realnie wzmacniać odporność państwa, tworzą rozbudowany system formalnych obowiązków i centralnej kontroli, bez gwarancji, że przełoży się to na faktyczne bezpieczeństwo. Omawiany projekt sprawia wrażenie, że bardziej ufa procedurze niż praktyce. Nakłada kolejne obowiązki, jeżeli chodzi o szkolenia, rejestry i odpowiedzialność kierownictwa podmiotów publicznych i prywatnych, ale nie odpowiada na podstawowe pytanie, czy te podmioty rzeczywiście będą miały ludzi, środki i kompetencje, by skutecznie bronić się przed cyberatakami. Prawo nie zastąpi specjalistów, a segregatory z politykami bezpieczeństwa nie zatrzymają ataku. Szczególne wątpliwości budzi centralizacja wrażliwych informacji. Państwo, które gromadzi w jednym miejscu dane o kluczowych podmiotach, ich infrastrukturze i punktach styku z siecią, bierze na siebie ogromną odpowiedzialność. W cyberbezpieczeństwie zasada minimalizacji informacji jest równie ważna jak koordynacja. Ten projekt idzie w przeciwnym kierunku, zwiększając potencjalne skutki jednego błędu systemowego. Niepokój budzi także ograniczenie przejrzystości. Wyłączenie stosowania przepisów o dostępie do informacji publicznej w tak szerokim obszarze może być zrozumiałe z punktu widzenia bezpieczeństwa, ale bez równoległego wzmocnienia realnych kontroli rodzi ryzyko arbitralności i braku zaufania do systemu. Wysoka Izbo! Cyberbezpieczeństwo to nie wyścig na liczbę regulacji ani instytucji. To zdolność państwa do szybkiego reagowania, kompetencje ludzi i odpowiedzialność systemów w praktyce. Ten projekt w obecnym kształcie bardziej zwiększa biurokratyczne obciążenia i centralizację, niż daje pewność wzrostu realnego bezpieczeństwa. Dlatego moje stanowisko wobec tej ustawy jest krytyczne. Zanim będziemy rozszerzać obowiązki i tworzyć nowe struktury, powinniśmy mieć pewność, że państwo faktycznie będzie w stanie je udźwignąć. Inaczej zapłacimy wysoką cenę za iluzję bezpieczeństwa. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Izabela Bodnar
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Szeroko pojęta prawica, w tym koledzy z Konfederacji, Konfederacji Korony Polskiej, jak przed chwilą pan poseł Skalik, np. właśnie w ramach parlamentarnego zespołu ds. wolnych badań próbują nam wmawiać, że implementacja tej ustawy pociągnie za sobą jakieś katastrofalne skutki dla przedsiębiorców. Na szczęście przedsiębiorcy już nie dają się nabierać na takie manipulacje. Fakty są takie, że np. ze Związku Przedsiębiorców i Pracodawców, który skupia ponad 20 tys. firm, żadna z tych firm, podkreślam: żadna, nie przyszła z prośbą o interwencję w sprawie tej ustawy. Musimy zrozumieć, że cyberbezpieczeństwo to nie jest dziś kwestia techniczna, ale to kwestia bezpieczeństwa państwa. Jesteśmy w czołówce najczęściej atakowanych krajów w przestrzeni cybernetycznej. Ataki na systemy energetyczne, szpitale, banki czy administrację publiczną są na porządku dziennym. W ostatnim czasie, w ciągu zaledwie 1 tygodnia odnotowano blisko 3,2 tys. prób ataków na najważniejsze urzędy państwowe. Właśnie dlatego nowelizacja ustawy wdrażającej dyrektywę NIS 2 jest absolutnie konieczna. Dajemy firmom więcej czasu na dostosowanie się nie dlatego, że pewnie rząd odpuszcza, ale dlatego, że chce, aby doszło do skutecznego wdrożenia, a nie legislacyjnego chaosu. Z tym firmy musiały sobie już radzić zbyt długo. Bezpieczeństwo buduje się systemowo, a nie na skróty i nie pod presją. (Gwar na sali, dzwonek) Wobec zupełnie bezsensownego weta prezydenta w sprawie ustawy wdrażającej unijny akt o usługach cyfrowych sprzed kilkunastu dni dziś potrzebna jest jedność. Na każdym opóźnieniu implementacji unijnego prawa traci Polska, jej bezpieczeństwo, tracą obywatele i przedsiębiorcy. (Oklaski)
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Po pracach w komisji moje wątpliwości zgłaszane w pierwszym czytaniu pozostają aktualne. Ogromną kontrowersję wzbudza uznaniowość decyzji ministra w sprawie nadania statusu dostawcy wysokiego ryzyka. Dodatkowo urzędnicy mogą kierować się kryteriami niemającymi związku z funkcjonalnością i bezpieczeństwem technologii. Projekt przewiduje też ocenę technologii pod kątem państwa pochodzenia dostawcy, co oznacza, że nawet technologie pochodzące z państw przyjaznych mogą zostać wyeliminowane, jeśli urzędnik uzna, że stwarzają potencjalne zagrożenie. Eksperci wskazują, że brak jasnych kryteriów może ograniczać konkurencję, pozbawić polskie podmioty dostępu do nowoczesnych technologii i prowadzić do wzrostu kosztów w sektorach takich jak ochrona zdrowia. Dodatkowo, jak już wspominaliśmy o tym tutaj, nie odbyło się wysłuchanie publiczne, o które przewodniczący komisji pan poseł Bartłomiej Pejo wnosił, co ograniczyło możliwość szerokiej debaty nad projektem. Ja wiem, że poseł Pejo był chwalony z tej mównicy, jeśli chodzi o procedowanie danej ustawy, więc można rozmawiać merytorycznie i dziwię się, że nie został uwzględniony wniosek o wysłuchanie publiczne. Niech rzeczywiście przedsiębiorcy sami się wypowiedzą co do tego, co sądzą o tej ustawie. Konfederacja podkreśla, że celem ustawodawcy powinno być wzmocnienie cyberbezpieczeństwa przy zachowaniu obiektywnych, przejrzystych i proporcjonalnych zasad. W obecnym kształcie projektu pozostają jednak poważne pytania co do skutków i zasadności proponowanych rozwiązań. Prawda jest taka, że w kwestii całej tej ustawy nie ma dobrych i złych, tak jakby się tutaj chciało przedstawiać. Prawda jest taka, że jest brutalna walka kapitałów o dostęp do polskiego rynku. I to jest clue tej sprawy. Natomiast wy w tym wypadku proponujecie ustawę przeregulowaną, taką, której nawet nie wymaga od nas Unia Europejska. A zapowiadaliście w kampanii wyborczej, że będziecie wprowadzali rozporządzenia czy też dyrektywy unijne UE plus zero, nie będziecie dokładać jeszcze swoich własnych, przeregulowanych przepisów. W tym zakresie ta ustawa jest do wyrzucenia ze względu na to, że postanowiliście ją za bardzo przeregulować. Dlatego Konfederacja będzie głosowała przeciwko. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Magdalena Małgorzata Kołodziejczak
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałkini! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Projekt ustawy o zmianie ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa rozszerza zakres podmiotów kluczowych o jednostki sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 9 pkt 1, 6, 8, 10, 13 ustawy o finansach publicznych, a więc m.in. o jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki, ale również samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej czy uczelnie publiczne. W tym miejscu należy zaznaczyć, że takiego katalogu nie przewiduje dyrektywa unijna NIS-2. Wyjątkiem są instytucje naukowe, które prowadzą działalność badawczą o krytycznym znaczeniu. Moje pytania, panie ministrze: Z czego wynika tak szeroki katalog podmiotów w polskim projekcie zmiany ustawy? Dlaczego w projekcie wskazujemy dużo szerszy zakres niż wymaga tego dyrektywa unijna? Czy zachowujemy zasadę proporcjonalności? Jednocześnie zgadzam się absolutnie z tym, że coraz lepsze i szersze zabezpieczenie w dzisiejszej sytuacji geopolitycznej naszego kraju jest naszym obowiązkiem i koniecznością. Dziękuję.
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytania: Jakie konkretne kryteria minister będzie stosował przy nadawaniu statusu dostawcy wysokiego ryzyka? Jakie podmioty będą miały obowiązek wycofania sprzętu i oprogramowania dostawców wysokiego ryzyka? Czy już istnieje w ministerstwie lista takich podmiotów, które na takiej liście dostawców wysokiego ryzyka się znajdą? Dziękuję.
Mówca: Lidia Czechak
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Mam również pytania odnośnie do ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa. Jak projekt ustawy rozwiązuje ryzyko nakładania się obowiązków i reżimów nadzorczych dla tych samych podmiotów, aby uniknąć dublowania audytów, raportowania incydentów i sankcji? Jest sektor finansowy NIS-2 plus DORA i podmioty krytyczne NIS-2 plus CER. Kto będzie organem wiodącym w przypadku kolizji kompetencji? Jakie konkretne mierzalne kryteria i procedury przewidziano dla skuteczniejszego działania pełnomocnika do spraw cyberbezpieczeństwa? Chodzi o żądania informacji od organów administracji, wydawania narodowych standardów cyberbezpieczeństwa, egzekwowania obowiązków i uwzględniania, tak aby nie naruszać jednak konstytucyjnej zasady legalizmu i autonomii innych organów, a jednocześnie zapewnić realność, skuteczność koordynacji. Ostatnie: W jaki sposób projekt ustawy zamierza pogodzić rozszerzenie katalogu podmiotów: telekomunikacja, usługi zaufania, DNS, CDN, chmura, data center i usługi zarządzane z realnymi możliwościami operacyjnymi systemu reagowania? Jakie są założenia co do finansowania, kadr, podziału zadań i SLA w zakresie obsługi incydentów? (Dzwonek) Jakie mechanizmy mają zapobiec zapchaniu CSIRT-ów wzrostem liczby zgłoszeń np. przy 103 048 incydentach w 2024 r., kosztem wykrywania i obsługi incydentów krytycznych? Dziękuję.
Mówca: Wioletta Maria Kulpa
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Choć wdrożenie dyrektywy NIS 2 ma na celu wzmocnienie bezpieczeństwa w obliczu rosnących zagrożeń cyfrowych, musimy przyjrzeć się dokładnie pomysłom i rozwiązaniom zawartym w tym projekcie. Kwestią budzącą wątpliwość jest wprowadzenie obowiązku zgłaszania incydentów. Warto zadać sobie pytanie, czy przedsiębiorcy i instytucje będą odpowiednio przygotowani na nowe obowiązki. Bez wsparcia i odpowiednich zasobów wprowadzenie tych przepisów może na początku przynieść więcej problemów niż korzyści. Jakie wsparcie rząd planuje zaoferować przedsiębiorcom w kontekście nowych obowiązków związanych z cyberbezpieczeństwem? Jakie konkretne działania zostaną podjęte, aby zminimalizować związane z implementacją dyrektywy ryzyka, które mogą utrudniać jej wprowadzenie? I w jaki sposób rząd zamierza monitorować i oceniać skuteczność nowych regulacji w obszarze cyberbezpieczeństwa? Dziękuję bardzo.
Mówca: Grzegorz Lorek
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pierwsze pytanie dotyczy tego, na co już moi przedmówcy zwracali uwagę, czyli procedur uznaniowości: Czy są jakieś kryteria, jak zamierzacie to robić, żeby nie być obarczonym uznaniowością organów kontrolnych? Drugie pytanie związane jest z firmami. Branża zwraca uwagę, że mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa mogą sobie nie poradzić z problemami wynikającymi z przepisów ustawy, bo po prostu ta ustawa spowoduje, że one wypadną z rynku, a to są przede wszystkim firmy nasze, krajowe. Co państwo zamierzacie z tym zrobić, jak do tego podejdziecie? Kolejne pytanie z zakresu tej ustawy dotyczy tego, czy raportowanie incydentów w bardzo krótkim czasie, uznawane za trudne do zrealizowania dla wielu podmiotów, może prowadzić do raportowania nadmiarowego. I ostatnia kwestia. Wiele jednostek, przynajmniej niektóre jednostki wojskowe w naszym kraju (Dzwonek), wprowadziło zakaz wjazdu dla pojazdów tzw. inteligentnych, szczególnie produkowanych przez państwa azjatyckie. Czy zamierzacie państwo do tego tematu podejść szerzej? Jesteśmy w budynku infrastruktury krytycznej, a takie samochody też są tu zaparkowane. Dziękuję.
Mówca: Adam Dziedzic
Data: 2026-01-21 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ta ustawa może być problemem dla małych polskich operatorów lokalnych, dla przedsiębiorców, dla firm, które od lat budowały i budują Internet na polskiej prowincji. Tam gdzie wielkim graczom nie opłacało się tego robić, zrobiły to polskie firmy. Teraz nakazując im nagłą wymianę sprzętu bez rekompensaty, możemy doprowadzić je do trudności albo czasami nawet do bankructwa. Wydaje mi się, że tego jednak nie wzięliśmy pod uwagę. Kolejna sprawa. Zamiast nowej, przejrzystej ustawy otrzymujemy dzisiaj gigantyczną nowelizację, dwa razy większą niż akt pierwotny. Trzeba by było zastanowić się, czy to jest potrzebne. Następna sprawa. Rząd daje firmom 6 miesięcy na samoidentyfikację, dostosowanie się do nowych norm i rok na wejście ustawy w życie. W obecnej chwili mam takie pytanie: Czy w tej sytuacji rynkowej i kadrowej te terminy są w ogóle wykonalne i możliwe do realizacji? Na koniec powiem, że wczoraj, 20 stycznia, Komisja Europejska położyła na stole wniosek z nowym aktem o cyberbezpieczeństwie, akt nr 2. (Dzwonek) Ten dokument zmienia zasady gry. Unia Europejska mówi wprost: koniec z samowolą w ocenie dostawców, a Komisja chce stworzyć jednolity europejski system oceny ryzyka w łańcuchu dostaw. Zatem pewnie za chwilę będziemy modyfikować ustawę, nad którą teraz debatujemy. Dziękuję. (Oklaski)