PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marek Balt
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Chciałbym prosić o przerwę formalną i zwołanie Konwentu Seniorów. Jeżeli chodzi o to, co się stało przed chwilą - padły pytania do ministra i nikt nie udzielił odpowiedzi - to gdyby Wysoka Izba miała swój honor, wtedy pani marszałek przerwałaby obrady Sejmu i wezwała do odpowiedzi odpowiedniego ministra. To jest lekceważenie tej Izby. Dziękuję.
Mówca: Sprawozdawca Jakub Szulc
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Premierze! Wysoka Izbo! Komisja Finansów Publicznych rozpatrzyła na posiedzeniach w dniach 7, 20 i 21 lutego 52 poprawki zgłoszone podczas drugiego czytania tego projektu. Komisja rekomenduje przyjęcie wszystkich poprawek, poza poprawkami 10., 12., 13. i 47. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Żyżyński
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Poprawki, które zgłosiła Platforma Obywatelska, niestety prowadzą w wielu punktach do dezorganizacji funkcjonowania kas, dlatego jesteśmy przeciwko większości tych poprawek, właściwie przeciwko prawie wszystkim. Mam pytanie: Dlaczego wprowadzacie państwo z takim uporem zmiany, które prowadzą do - jak powiedziałem - dezorganizacji? Na przykład w ust. 6 tejże poprawki mówicie, że ze środków, o których mowa, na wniosek dowolnej kasy w przypadku zagrożenia jej płynności Kasa Krajowa udziela bez żadnych warunków kredytu w złotych w celu uzupełnienia zasobów pieniężnych kasy. Otóż problem polega na tym, że w ten sposób może się wytworzyć mechanizm wyprowadzania środków z Kasy Krajowej, co prowadzi do destabilizacji całej struktury spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych. Proszę o wyjaśnienie tej kwestii. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jakub Szulc
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo serdecznie dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Pośle! Zapis ust. 6 w art. 38 ma doprowadzić tylko i wyłącznie do sytuacji, w której kredyt płynnościowy, który jest udzielany, w pierwszym rzędzie udzielany jest ze środków Kasy Krajowej, a dopiero później przez inne instytucje, które są do tego przewidziane, a więc Narodowy Bank Polski, odpowiednio z gwarancjami Bankowego Funduszu Gwarancyjnego i Ministerstwa Finansów, finalnie Skarbu Państwa. Dziękuję bardzo. (Głos z sali: Nic nie słychać, co pan mówi.) (Głos z sali: Pani marszałek, nic nie słychać.)
Mówca: Wiesław Janczyk
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Cała ta ustawa - projekt poselski, ale w pełni akceptowany przez rząd - to taki pełzający zamach na resztującą część sektora bankowego znajdującą się jeszcze w polskich rękach. Tak odbieram tę ustawę. Szanowni państwo, parę tygodni temu premier, minister skarbu, wyraził zgodę na sprzedaż potężnego pakietu akcji w największym polskim banku PKO BP. Ta operacja nieuchronnie doprowadzi w najbliższym czasie do utraty kontroli sektora publicznego nad tą jednostką, w której Polacy posiadają 20 mln rachunków. To tak, żeby oddać skalę działania. Mam pytanie dotyczące zmiany 11., art. 44a. Dlaczego dyskryminuje się kasy SKOK w ten sposób, że nie będą mogły uczestniczyć w operacjach rynku międzybankowego, w systemach płatniczych i Krajowej Izby Rozliczeniowej bezpośrednio przez Kasę Krajową? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jakub Szulc
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Usunięcie dodawanego art. 44a jest spowodowane tylko i wyłącznie jedną kwestią. Otóż Kasa Krajowa będzie miała możliwość, tak jak inne instytucje finansowe, prowadzić swoje rozliczenia przez DSP w polskim systemie rozliczeniowym. Natomiast nie powinien to być warunek, który jest gwarantowany ustawowo. Otóż po uzyskaniu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, po pozytywnym zaopiniowaniu takiego wniosku, Kasa Krajowa będzie mogła uczestniczyć w systemie. Natomiast nie powinno to być gwarantowane na poziomie ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ten zespół poprawek ma umożliwić przejmowanie spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych przez banki, i to nie tylko w całości, co jeszcze można byłoby zrozumieć w przypadku, gdyby rzeczywiście któraś z kas była już w tak złej sytuacji, choć żadna nie jest. Przejmowanie przez banki jest sprzeczne z polskim systemem prawnym, nie ma analogii w polskim prawie, nie ma w nim na ten temat nic. Ale co możemy powiedzieć o sytuacji, w której mówimy o przejmowaniu wybranych składników majątkowych, a więc dobre długi bierzemy, dobre zobowiązania bierzemy, dobry majątek bierzemy, a co z resztą? Kto ma odpowiadać za tę resztę, te niechciane zobowiązania? Na to pytanie niestety ten projekt ustawy nie odpowiada.
Mówca: Jakub Szulc
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo serdecznie dziękuję, pani marszałek. Ta kwestia była długo dyskutowana podczas posiedzeń komisji. Przypomnę, że chodzi tylko i wyłącznie o jedną rzecz. Nikt nie mówi o zbywaniu bądź nabywaniu aktywów i zobowiązań spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych w sytuacji, w której te kasy regulują swoje zobowiązania. Mówiąc krótko, mówimy tylko i wyłącznie o sytuacjach, w których kasa nie jest w stanie regulować swoich zobowiązań, nie jest w stanie zapewnić wypłat depozytów swoim klientom. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przyjęcie tej ustawy miało chronić depozyty członków spółdzielni. Ale jak można chronić depozyty, gdy łamie się zasady konstytucji? A ta ustawa łamie zasady konstytucji, mówili o tym eksperci, których opinie przywoływano w czasie obrad komisji. Mówiła też o tym opinia Biura Analiz Sejmowych. Jak można chronić depozyty, gdy państwo nie respektuje zasady pomocniczości państwa, gdy ustawa chce ingerować przez urząd publiczny w działalność niezależnych podmiotów gospodarczych? Jak można chronić depozyty, gdy wprowadzamy do systemu prawnego rozwiązania, które tak naprawdę nie mają swego miejsca? Myślę o łączeniu banków ze spółdzielniami. Czegoś takiego po prostu w naszym systemie prawnym nie ma. Jak można mówić o ochronie depozytów, gdy tak naprawdę mówimy o łamaniu fundamentalnych zasad spółdzielczości, czyli takich, które chronią własność? Dzisiaj urząd będzie mógł dysponować własnością spółdzielców.
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Najpierw był Telegraf, potem SKOK, skok na kasę. Ale dzisiaj koniec, zamykamy ten etap, kończymy z synekurami, waszymi wieloletnimi synekurami, budowanymi na początku lat 90., synekurami dla waszych rodzin, dla waszych członków, dla waszych aktywistów. Koniec! (Oklaski) Jak lew walczyliście o kasy, swoje kasy, tylko swoje kasy... (Poseł Krystyna Pawłowicz: To jest spółdzielnia, chłopie.) ...ale te 14 mld, te pieniądze 2,5 mln ludzi wracają do systemu bankowego, tam gdzie powinny być, bo powinny być w systemie bankowym. Pozostaje tylko jedno pytanie, unoszące się nad tą salą jak czarny dym nad konklawe. (Poruszenie na sali) Kto sfinansuje waszą kolejną kampanię? (Oklaski) Szczaw i mirabelki, a nie rządzić krajem. Dziękuję.
Mówca: Artur Ostrowski
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Z informacji rządu i zapewnień pani minister wynika, że szkoły są przygotowane do obniżenia wieku szkolnego. Jeśli tak jest, to ja mam do pani minister takie pytanie. Dlaczego w tym roku w porównaniu do roku ubiegłego mniejsza liczba rodziców posłała 6-letnie dzieci do I klasy? I drugie pytanie. W przyszłym roku nastąpi kumulacja, zgodnie z ustawą wszystkie sześcio- i siedmiolatki muszą pójść do I klasy. To daje nam liczbę ponad 700 tys. pierwszoklasistów. Czy pani minister bierze odpowiedzialność za to, że wszystkie szkoły będą przygotowane do przyjęcia takiej fali, takiego tsunami oświatowego w polskich szkołach? Trzecie pytanie, ostatnie. Czy prawdą jest, pani minister, że rząd zamierza przesunąć datę wprowadzenia obowiązku dla 6-latków na rok po wyborach parlamentarnych? Czy to jest prawda? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sławomir Kłosowski
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! O to, dlaczego ta informacja nosi znamiona informacji w całości propagandowej, nie pytam ani rządu, ani pani minister ze względu na to, że odpowiedź na to pytanie nie padła w trakcie całej debaty nad tą informacją. Mam więc inne pytanie. Czy w kwestii przygotowania szkół do potrzeb 6-latków rząd prezentuje kryterium, które ostatnio w przypływie szczerości ujawnił poseł Niesiołowski, że skoro wokół polskich szkół rośnie szczaw, to nie ma w nich głodnych dzieci i tym samym są one gotowe na przyjęcie 6-latków i wszystko inne? Druga kwestia. Dlaczego rząd, dlaczego ministerstwo chce, ażeby 6-latki stały się po raz wtóry, po raz kolejny królikami doświadczalnymi? Dlaczego usilnie chce pogorszyć warunki ich nauczania i wychowania w stosunku do tych warunków, jakie oferują im obecnie przedszkola? Dziękuję.
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Kiedy wreszcie rząd wycofa się z bardzo niebezpiecznej nowelizacji ustawy o systemie oświaty dotyczącej obniżenia wieku szkolnego? Ani dzieci, ani szkoły nie są przygotowane do tego typu zmian. Oszukaliście rodziców - mówię to z pełnym przekonaniem - twierdząc, że w tym okresie przejściowym będą mieli wybór pomiędzy przedszkolem, zerówką a szkołą podstawową. W praktyce tego wyboru nie mieli. Wybór mieli jedynie bogaci rodzice, których stać było na zapłacenie za przedszkole w pełnym wymiarze. W związku z tym doprowadziliście do niebywałej sytuacji w Polsce XXI wieku, że o szansach rozwojowych dziecka decydują pieniądze rodziców. Największy problem, jaki mamy z wprowadzeniem tych zmian, dotyczy zmiany podstawy (Dzwonek) programowej. Ta podstawa programowa nie jest dostosowana do wieku dziecka, do jego możliwości poznawczych i rozwojowych. My mieliśmy wcześniej, przed zmianą, jedną z najlepszych podstaw programowych dla pierwszego etapu edukacyjnego. Wy ją zniszczyliście.
Mówca: Piotr Paweł Bauć
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Pani Minister! Wysoka Izbo! Przedstawiona informacja jest mniej więcej tak pożywna informacyjnie, jak szczaw. (Wesołość na sali, oklaski) Czytamy informację i chcemy wiedzieć, co w niej jest. Nie ma najważniejszego - ilu nauczycieli musimy zatrudnić, żeby dzieci nie chodziły na drugą zmianę i nie jadły mirabelek, tylko żeby mogły przyjść na godz. 8 lub 9, mieć fachową opieką. Do szkoły wchodzi 300 tys. dzieci dodatkowo, a w informacji nie ma ani jednego zdania, ilu nauczycieli zatrudnimy. Jest też drugie pytanie: Co potem zrobimy z tymi nauczycielami, jak te dzieci już skończą ten cykl szkolny? Czy zatrudnimy ich na umowy śmieciowe? Czy będziemy ich wyrzucać? Czy powiemy: trudno, szukajcie na rynku? No nic, szukajcie na rynku szczawiu i mirabelek. (Wesołość na sali, oklaski)
Mówca: Edukacji Narodowej Krystyna Szumilas
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Premierze! Wysoka Izbo! Szkoły są przygotowane na przyjęcie dzieci 6-letnich. Od początku wprowadzenia reformy w szkołach rozpoczęło naukę 184 tys. dzieci w wieku 6 lat, czyli 184 tys. dzieci 6-letnich już dzisiaj jest w szkołach, rozpoczęło tę naukę w wieku 6 lat. Ponad 350 tys. rodziców zdecydowało się na wysłanie swoich dzieci do szkół. Z badań prowadzonych przez polskie instytucje naukowe i zagraniczne wynika, że ci rodzice potwierdzają, że są zadowoleni z tej decyzji. Wokół szkół powstają ˝Orliki˝ i place zabaw. (Wesołość na sali) Szkoły się zmieniają, one już się zmieniły. Są wewnętrzne i zewnętrzne place zabaw. Zachęcam państwa posłów do odwiedzania szkół podstawowych w całej Polsce. Natomiast polskim nauczycielom i samorządom dziękuję za dobre przygotowanie szkół do obniżenia wieku szkolnego. Biorę, panie pośle, odpowiedzialność za proces obniżania wieku szkolnego i nie zamierzam przesuwać terminu z 1 września 2014 r. To jest ostateczny termin obniżenia wieku szkolnego. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie zamierzam, jak zawsze - pan marszałek pamięta - powtarzać tych wszystkich tez i uzasadnień, które już były omówione przed moim wystąpieniem. Również Klub Poselski Ruch Palikota uważa, że przedstawiona zmiana jest konieczna, szczególnie biorąc pod uwagę interes, jaki tutaj podlegałby ochronie. Nie zamierzam przedłużać. Jesteśmy za tą zmianą i również liczymy na szybkie prace w parlamencie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Zych
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Problem, który jest przedmiotem zmiany Kodeksu postępowania karnego, występował już bardzo dawno. Jeżeli przypomnimy sobie informacje Najwyższej Izby Kontroli, a także Państwowej Inspekcji Pracy, to zobaczymy, że przedstawiano również analizy zawiadomień do prokuratury o podejrzeniu popełnienia przestępstwa i okazywało się, że w absolutnej większości przypadków albo odmawiano wszczęcia postępowania, albo też sprawy były umarzane. W nielicznych przypadkach podejmowano zaskarżanie i sprawy trafiały do sądów, ale w sądach było podobnie - nie było głębokiej analizy. Mam pełną świadomość, że przecież Najwyższa Izba Kontroli prowadzi swoje kontrole pod nieco innym kątem, nie pod kątem przestępstwa, ale jeżeli przy okazji wychodzą na jaw jakieś okoliczności, to ma obowiązek na to zwrócić uwagę. I stąd mogą być rozbieżności w ocenie zebranego materiału, ale to nie może być sytuacja nagminna, a taka niestety występuje. Stąd też nowelizacja zarówno w § 1, jak i § 2 jest w pełni uzasadniona. Znając działalność Państwowej Inspekcji Pracy, tę pozytywną, i to w sprawach bardzo istotnych, głównie jeżeli chodzi o wypadki przy pracy, często zawinione albo będące skutkiem przestępstw, byłbym skłonny również wnosić, żeby także Państwowa Inspekcja Pracy miała tego typu uprawnienia. Sądzę, że w pełni mieściłoby się to w tych gwarancjach. Podjęcie przez Komisję do Spraw Kontroli Państwowej tego ważnego problemu zasługuje na pełne uznanie i jesteśmy za przyjęciem tego rozwiązania. (Oklaski)
Mówca: Jacek Czerniak
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej dotyczące projektu z druku nr 1097. Na początku chcę przywołać pewien fakt z konferencji, która miała miejsce tydzień temu na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Otóż pan prof. Piotr Kruszyński, który referował najważniejsze postulaty zawarte w projektach nowelizacji Kodeksu postępowania karnego przygotowanych przez rząd i przez posłów, podczas dyskusji został zapytany o to, czy prace w komisji kodyfikacyjnej doprowadzą do uchwalenia nowego kodeksu czy też będzie to kolejna nowelizacja K.p.k., jakich od chwili uchwalenia go w 1997 r. mieliśmy już kilkadziesiąt. Odpowiedź, jak zauważono, nie była satysfakcjonująca dla uczestników, bo przewidziane zmiany to spora, ale niestety tylko nowelizacja. Mówię o tym dlatego, że propozycja zawarta w druku nr 1097 jest absolutnie cząstkową zmianą, jakie w ostatnim okresie wyrastają jak grzyby po deszczu. Oczywiście nie można powiedzieć, że problem podnoszony przez projektodawców nie istnieje. Zdarza się przecież, że nie zawsze organ pokrzywdzonej instytucji jest zainteresowany zaskarżeniem decyzji umarzającej postępowanie, szczególnie wówczas, gdy kontrola ujawniła nieprawidłowości, za które odpowiadają osoby kierujące instytucją państwową, samorządową czy społeczną. Jeżeli zatem organ pokrzywdzonej instytucji ˝nie działa˝, jak stanowi dziś przepis K.p.k., prawa pokrzywdzonego mogą wykonywać organy kontroli państwowej, a samo pojęcie ˝nie działa˝ nie jest absolutnie jednoznaczne. Czy jeśli organ pokrzywdzonej instytucji nie skorzysta z możliwości zaskarżenia decyzji, to oznacza to, że nie dba o interesy instytucji czy może po prostu uznał zasadność decyzji prokuratora? W tym miejscu trzeba zwrócić uwagę na fakt, że w uzasadnieniu projektu wyraźnie podkreślana jest intencja pomysłodawców, aby to Najwyższą Izbę Kontroli wyposażyć w dodatkowe uprawnienia, bo to na rolę NIK powołują się projektodawcy, a jak słusznie zauważa Krajowa Rada Prokuratury, przepis stanowi o wszystkich organach kontroli państwowej, co po wyeliminowaniu określenia ˝nie działa˝ da bardzo szerokie, może nawet zbyt szerokie, uprawnienia tym instytucjom w postępowaniu sądowym. Naszym zdaniem warto temat przedyskutować, dlatego Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej optuje za przekazaniem projektu do dalszych prac. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Arkadiusz Czartoryski
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Na pewno sytuacja nie jest groźna, proszę nie obawiać się. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Kilka lat pracy w Komisji do Spraw Kontroli Państwowej to jest doświadczenie, z którego wynika, iż zauważyliśmy ten problem w Komisji do Spraw Kontroli Państwowej. Rzeczywiście podczas składania sprawozdań z wykonywania działalności Najwyższej Izby Kontroli, ale też Państwowej Inspekcji Pracy, ze zdziwieniem parlamentarzyści przyjmowali informacje o dużym wkładzie pracy Najwyższej Izby Kontroli, często wyposażonej w dobre instrumenty, w postaci świetnie przygotowanej kadry, o przekrojowych kontrolach w różnych instytucjach, też takich, które były przeprowadzone w kontekście porównywalnych kontroli, i o tym, że po takiej pracy, kiedy Najwyższa Izba Kontroli składała zawiadomienie do prokuratury, bardzo często zdarzało się -naprawdę bardzo duże są ilości takich odmów - że prokuratura odmawiała wszczęcia postępowania bez uzasadnienia. I wówczas korzystaliśmy z wyjaśnień prokuratora. Ale tylko raz do roku można było zapytać o to prokuratora, który oczywiście nie znał szczegółów żadnej ze spraw. I teraz mamy nowelizację, która w moim odczuciu idzie w bardzo dobrym kierunku. To znaczy Najwyższa Izba Kontroli będzie miała prawa pokrzywdzonego i będzie też mogła zwrócić się o pisemne uzasadnienie odmowy wszczęcia postępowania. Myślę, że idzie to w kierunku lepszego wykorzystania i kadry, i już wieloletnich doświadczeń naszych instytucji kontroli, jak również niemarnowania ich pracy. Sądzę, że z tego też będzie wynikało zwiększenie roli posłów podczas prac w Komisji Kontroli Państwowej. Kiedy będziemy mieli sprawozdania z wykonania zadań przez Najwyższą Izbę Kontroli, będziemy wiedzieli, jakie są zasadnicze powody odmawiania. Chciałbym zapytać pana prezesa Najwyższej Izby Kontroli: Czy była różnica między sytuacją, gdy pracowaliśmy w innych warunkach prawnych, kiedy prokuratura podlegała rządowi, a rząd parlamentowi, a sytuacją, w której pracujemy w tych warunkach co teraz? Czy ta statystyka dotycząca odmów w przypadku Najwyższej Izby Kontroli się zmieniła? Oczywiście jeżeli pan prezes nie jest w stanie w tej chwili odpowiedzieć, to chętnie bym to na najbliższym posiedzeniu Komisji Kontroli Państwowej, kiedy będziemy mieli okazję się zobaczyć, usłyszał lub otrzymał to na piśmie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Witold Pahl
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska pragnę przedstawić stanowisko w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, druk nr 1117. To, co przedstawił poseł wnioskodawca w tej części wstępnej, to w istocie był sąd nad sądami. Pamiętajmy, że art. 175 ust. 1 konstytucji mówi wyraźnie, iż sędziowie są niezawiśli, podlegają jedynie konstytucji i ustawom. Wniosek z tego, że również kwestia polityki karnej na zasadzie podziału władzy z art. 10 konstytucji to wyłączna kompetencja władzy ustawodawczej. Rzeczywiście nadchodzi czasem taki moment, kiedy trzeba dokonać przeglądu skuteczności funkcjonowania tej polityki karnej. Dołączone do projektu opinie zarówno biura analiz Sądu Najwyższego, jak i Krajowej Rady Sądownictwa i Krajowej Rady Prokuratury zawierają bardzo poważną krytykę tego projektu. Przede wszystkim stawiane są zarzuty systemowe. Chociażby art. 8, a więc wprowadzenie jako znamiona przestępstwa elementu, który jest tylko i wyłącznie częścią, określeniem motywacji sprawcy, mam na myśli wprowadzenie pojęcia okrucieństwa, jest tego dowodem. Jeśli chodzi o wprowadzenie takiego ograniczenia w zakresie orzekania sędziów, a więc wprowadzenie do katalogu kar kary 20 lat pozbawienia wolności lub 25 lat czy dożywocia, to już to omawialiśmy. Trybunał Konstytucyjny w sprawie P11/8 orzekł - sprawa, przypomnę, dotyczyła kwalifikacji karnej, sankcji karnej z art. 148 § 2, a więc popełnienia zbrodni zabójstwa - w sposób niebudzący wątpliwości, że ograniczenie niezawisłości sędziowskiej poprzez wprowadzenie sztywnych środków karnych jest naruszeniem nie tylko prawa do sądu w rozumieniu art. 45, ale również art. 175-178 i art. 2 konstytucji. Widać więc bardzo wyraźnie, że projekt ten powiela tak istotne błędy, w stosunku do których Trybunał Konstytucyjny uznał za konieczne, by wyrugować je z obrotu prawnego. Rzeczywiście jest tak, że należy raz na jakiś czas pochylić się nad tym. Szczególnie gdy mamy do czynienia z budzącymi społeczną odrazę sytuacjami naruszenia prawa, należy czasem dokonać przeglądu przepisów prawnych. Zgadzamy się, że jeśli chodzi o przestępstwa, które skierowane są przeciwko wolności seksualnej, przeciwko małoletnim, to w tym zakresie zdecydowanie należy przeprowadzić dyskusję, której wynikiem może być dokonanie zmian w obowiązującym systemie prawnym. Chciałbym również przypomnieć panu posłowi wnioskodawcy, że część proponowanej materii ustawowej jest już przedmiotem prac komisji kodyfikacyjnej, jest to końcowa faza prac. Mówimy tutaj o wprowadzeniu instytucji ścigania z urzędu przestępstw związanych z naruszeniem wolności seksualnej. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Rzeczywiście materia jest bardzo obszerna. Wydaje się, że pomimo tak wielu znaczących krytycznych uwag ze strony opiniujących instytucji, należy ten projekt skierować do Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach. Dziękuję bardzo.
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2013-03-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Co do art. 212 i 226 możemy się zgodzić, natomiast niestety, z przykrością stwierdzam, że cała reszta to model sowiecki, to model państwa, które widzi jedyne rozwiązanie w walce z przestępczością na zasadzie wsadzić i zapomnieć o problemie. Wsadzić do zakładów karnych, które dzisiaj i tak są przepełnione. Wsadzić do zakładów karnych i zostawić taką osobę. Zdaję sobie sprawę, i pełna zgoda, że należy przeciwdziałać przestępczości, należy stworzyć pewne mechanizmy, które będą odstraszały przyszłego przestępcę przed podjęciem jakiegoś czynu, ale czy jedynym rozwiązaniem jest wsadzać i karać jak największymi karami? (Poseł Marek Ast: Lepiej przestępców na listy brać.) Panie pośle, jeszcze jedno takie zdanie, a skończy pan w komisji etyki.