PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jerzy Ziętek
Data: 2012-09-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Za kilkanaście dni, 24 września br., zostanie oddane do użytku Centrum Dydaktyki i Symulacji Medycznej Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach, najnowocześniejsze w kraju, naszpikowane elektroniką i pełne specjalnych urządzeń, na których studenci będą zdobywali umiejętności praktyczne w warunkach zbliżonych do naturalnych. Inwestycja, której szczęśliwy finał możemy obserwować, trwała ponad dwa lata. W poprzedniej kadencji Sejmu podejmowałem skuteczne kroki, aby mogła dojść do skutku, stąd moja wielka radość i duma z udanego przedsięwzięcia, którego owoce zbierać będziemy przez lata. Szanowny Panie Marszałku! Panie Posłanki! Panowie Posłowie! Obecnie w Polsce istnieją dwa centra symulacji znajdujące się w Warszawie i Poznaniu. Są mniejsze od ośrodka w Katowicach, zajmują po kilkaset metrów kwadratowych i mają po jednym symulatorze. W Katowicach symulatorów będzie 10, a powierzchnia centrum wynosi 2000 m 2 . Do dyspozycji studentów będą: sala operacyjna, stanowisko intensywnej terapii, dwie sale szpitalnego oddziału ratunkowego, symulator karetki trzęsącej się równie mocno, jak podczas jazdy, a także sale pediatryczne wyposażone w fantomy dziecięce i symulator porodowy. Placówka powstała na potrzeby kształcenia studentów kierunków lekarskiego, lekarsko-dentystycznego, farmacji oraz biotechnologii. Pozwala na zmianę sposobu kształcenia przyszłych lekarzy, zabiegi zostaną przećwiczone zanim student pojawi się u pacjenta, dzięki czemu żywi pacjenci nie będą dla młodych lekarzy królikami doświadczalnymi. Pozwoli to na redukcję błędów, nieraz tragicznych, w przypadku osób wymagających pomocy medycznej. Centrum powstało dzięki wsparciu Unii Europejskiej w ramach programu ˝Infrastruktura i środowisko˝. Korzystać będą z niego studenci kierunku lekarskiego i lekarsko-dentystycznego Wydziału Lekarskiego w Katowicach oraz Wydziału Lekarskiego z Oddziałem Lekarsko-Dentystycznym w Zabrzu, a także farmacji i biotechnologii Wydziału Farmaceutycznego z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej w Sosnowcu. Na potrzeby obiektu zaadaptowano budynek dawnej, nieczynnej pralni. Remont trwał ponad dwa lata, jak już mówiłem. Inwestycja kosztowała ponad 30 mln, z czego sporą część stanowił wkład środków unijnych ze wspomnianego programu. W Śląskim Uniwersytecie Medycznym, w mojej macierzystej uczelni, studiuje około 9 tys. osób. Uczelnia kształci także studentów anglojęzycznych, m.in. ze Stanów Zjednoczonych, Kanady, ale również z Tajwanu, Indii, Francji, Szwecji, Niemiec i Arabii Saudyjskiej. Tym bardziej posiadanie tak nowoczesnego centrum jest dla uczelni, ale i całego regionu powodem do dumy. Oby w całym kraju nie brakowało inicjatyw i determinacji do finalizowania takich obiektów. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Nemś
Data: 2012-09-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Światowy Dzień Pierwszej Pomocy obchodzony jest co roku w drugą sobotę września. Został ustanowiony w 2000 r. przez Organizację Międzynarodowego Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca. Przy okazji obchodów tego święta na całym świecie, również i w Polsce, mówi się o tym, jak niezwykle ważna jest umiejętność udzielania pierwszej pomocy w różnych sytuacjach zagrożenia życia ludzkiego. W trakcie dorocznych obchodów Światowego Dnia Pierwszej Pomocy w różnych regionach naszego kraju organizowane są pokazy umiejętnego udzielania pierwszej pomocy. Okazuje się, że pomimo ciągłego rozwoju medycyny ratunkowej oraz unowocześniania technik pierwszej pomocy, tak naprawdę bardzo niewielu Polaków potrafi i chce jej udzielać. Większość ludzi boi się, że w wyniku zastosowania nieumiejętnej pomocy zaszkodzi osobie poszkodowanej, lub też obawia się nieprzychylnej oceny postronnych obserwatorów. W wyniku podobnych obaw bardzo często dochodzi do sytuacji, kiedy jest już zbyt późno na udzielenie pomocy poszkodowanemu. Lekarz, ratownik medyczny, strażak, policjant oraz osoba cywilna niezwiązana zawodowo z medycyną są w myśl art. 162 Kodeksu karnego zobowiązani do udzielenia pierwszej pomocy osobie poszkodowanej. Zgodnie z przytoczonym zapisem prawnym ten, kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega każe pozbawienia wolności do lat 3. Od umiejętności i chęci udzielania pierwszej pomocy niejednokrotnie zależy ludzkie życie, dlatego tak niezwykle cenne są akcje propagujące tego rodzaju postawy w społeczeństwie. Wszyscy powinniśmy umieć udzielać pierwszej pomocy, potrafić stosować tę wiedzę w praktyce oraz mieć pełną świadomość, że, wykonując proste czynności, mamy ogromną szansę na uratowanie życia poszkodowanemu, zanim jeszcze dotrze do niego profesjonalna pomoc. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Killion Munyama
Data: 2012-09-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Wykształcenie sprawia, że widzimy i rozumiemy więcej, a przez to pełniej odczuwamy świat. Dla młodego człowieka, który dopiero wkracza w dorosłość, największym skarbem, który doceni nieraz dopiero po latach, jest jego szkoła - nauczyciele i grupa rówieśnicza. Dzisiaj, stojąc przed państwem, mam zaszczyt powiedzieć o perle ze skarbnicy szkół polskich - I Liceum Ogólnokształcącym w Wągrowcu, które w tym roku obchodzi 140-lecie istnienia. Wysoka Izbo! I Liceum Ogólnokształcące w Wągrowcu jest jedną z najstarszych tego typu placówek w Polsce. Założone w 1872 r. inaugurowało swoją działalność w niezwykle trudnych dla narodu polskiego czasach, gdy narzucana przez zaborcę germanizacja tłamsiła w zarodku wszelkie propolskie inicjatywy. Grupa zaniepokojonych o przyszłość narodu patriotów podjęła starania o powstanie polskiej szkoły. 18 sierpnia 1869 r. władze Wągrowca otrzymały od władz pruskich zgodę na utworzenie szkoły katolickiej. Nowa placówka oświatowa, przeznaczona tylko dla chłopców, uruchomiona została w budynku klasztoru pocysterskiego, gdzie od 6 maja 1872 r. realizowano systematyczne nauczanie na poziomie średnim. W latach 1875-1878 staraniem władz miejskich na terenie między farą a klasztorem powstał nowy budynek szkolny, który do dzisiaj służy celom oświatowym. Szkoła miała charakter klasyczno-humanistyczny, z greką i łaciną. Po ośmioletniej edukacji naukę wieńczono egzaminem dojrzałości. Umożliwiało to jej absolwentom kontynuowanie nauki na kierunkach uniwersyteckich. W ten sposób rósł prestiż miasta nad Wełną i zdecydowanie zwiększyły się możliwości edukacyjne jego mieszkańców. Już w pierwszych latach swojego istnienia szkoła stała się miejscem walki z germanizacją. Młodzież gimnazjalna realizowała tajną działalność patriotyczną i edukacyjną, w czym szczególnie inspirującą rolę odegrała szkolna organizacja - Towarzystwo Tomasza Zana. Marzenia młodych spiskowców o niepodległej ojczyźnie ziściły się 46 lat po jej powstaniu. Złotą, 50. rocznicę istnienia szkoły uczniowie i wychowankowie mieli szczęście świętować w niepodległej, choć ciągle zagrożonej Polsce, za której powstanie wielu zapłaciło najwyższą cenę. Pamiętajmy bowiem, iż wielu spośród wychowanków ówczesnego gimnazjum w Wągrowcu służyło i ginęło na frontach I wojny światowej oraz w wojnie obronnej w 1920 r. Patriotyczne wartości, których propagatorami byli wychowawcy szkoły w Wągrowcu, wykwitły w zbiorowym pomniku, który dzisiaj nazywamy II Rzecząpospolitą. Wągrowieckie I liceum to jednak nie tylko szkoła bohaterów, to kuźnia kadr, które będą stanowić o przyszłości. Dlatego, panie marszałku, Wysoki Sejmie, życzmy I Liceum Ogólnokształcącemu w Wągrowcu z okazji 140. rocznicy jego powstania kolejnych pokoleń utalentowanej młodzieży i kontynuacji sukcesów wychowawczych, z jakich już dziś słynie. Dziękuję. (Burzliwe oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2012-09-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W tym roku, dokładnie 11 września, minęło 80 lat od katastrofy lotniczej, w której zginęli kapitan pilot Franciszek Żwirko i konstruktor Stanisław Wigura. Do katastrofy samolotu RWD-6 doszło pod Cierlickiem Górnym koło Cieszyna na Śląsku Cieszyńskim, na teranie ówczesnej Czechosłowacji. Polscy lotnicy Franciszek Żwirko i Stanisław Wigura tworzyli zgrany zespól lotników. Wielokrotnie zwyciężali w różnych poważnych konkursach i imprezach lotniczych na świecie. W sierpniu 1932 r. odnieśli spektakularne zwycięstwo w prestiżowych Międzynarodowych Zawodach Samolotów Turystycznych Challenge w Berlinie. Dokonali tego na polskim samolocie RWD-6. Był to wielki sukces polskiego lotnictwa osiągnięty dzięki współpracy pilota i konstruktora. Trzy lata wcześniej dokonali turystycznego lotu dookoła Europy polskim samolotem na liczącej 5 tys. km trasie Warszawa - Paryż - Barcelona - Wenecja - Warszawa. Duet Żwirko i Wigura zdobył dwukrotnie pierwsze miejsce w Locie Południowo-Zachodniej Polski w 1929 i 1930 r., a ponadto w 3. i 4. Krajowym Konkursie Samolotów Turystycznych. Piloci latali na słynnych maszynach pod znakiem RWD, nazwanych tak od nazwisk trzech konstruktorów: Stanisława Rogalskiego, Stanisława Wigury, Jerzego Drzewieckiego. 11 września 1932 r. piloci wystartowali z lotniska w Krakowie do Pragi, gdzie miał odbyć się miting lotniczy. Kilkadziesiąt kilometrów od granicy z Polską na terenie Czechosłowacji awionetka wpadła w gwałtowną burzę. Lotnicy podjęli decyzję o powrocie do Polski, jednak szalejący żywioł uniemożliwił im powrót. Samolot stracił skrzydło i rozbił się na wzgórzu Kościelec w Cierlicku Górnym. Bezpośrednią przyczyną wypadku była zbyt mała wytrzymałość skrzydeł w miejscu połączenia z kadłubem na występujące w warunkach burzowych obciążenie skrętne. Zjawisko to niestety nie było jeszcze znane ówczesnym konstruktorom. Pogrzeb Żwirki i Wigury z udziałem marszałka Józefa Piłsudskiego, prezydenta Ignacego Mościckiego, setek delegacji lotników i tysięcy warszawiaków odbył się w kościele św. Krzyża w Warszawie. Zostali pochowani w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Powązkowskim. W cierlickim ˝Żwirkowisku˝, jak zwane jest miejsce katastrofy, obok symbolicznego grobu Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury w 1950 r. powstał pomnik upamiętniający to tragiczne wydarzenie - symboliczny lotnik na wysokim kamiennym cokole ozdobiony godłami Polski i Czechosłowacji. Nieopodal znajduje się, zbudowany w latach 1989-1994 Dom Polski Żwirki i Wigury. Za osiągnięcia w dziedzinie polskiego lotnictwa Franciszek Żwirko otrzymał Order Polonia Restituta oraz Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi. Stanisław Wigura był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi. Na pamiątkę ich zwycięstwa w Challenge˝u w Berlinie 28 sierpnia obchodzone jest Święto Lotnictwa Polskiego, wspólne dla lotnictwa cywilnego, wojskowego oraz przemysłu lotniczego. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Polak
Data: 2012-09-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 2 sierpnia Polskę obiegła ekscytująca informacja. Na wzgórzu Akademii Sztuk Przepięknych kolejnego 18. Przystanku Woodstock organizowanego przez Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy Jerzego Owsiaka w napiętej i uroczystej atmosferze, jak czytamy na stronie głównej WOŚP i Przystanku Woodstock, doszło do spotkania zebranej młodzieży z prezydentami Niemiec i Polski. Prezydenci poruszali - czytamy dalej - temat bezpieczeństwa i europejskiej integracji. Może i tak było, nie uczestniczyłem, nie słyszałem, nie widziałem. Z tego prezydenckiego spotkania pozostały mi jednak w pamięci inne słowa - słowa prezydenta Komorowskiego o najfajniejszej młodzieży: Jesteśmy tu - mówił prezydent - gdzie jest najwięcej młodzieży i gdzie jest ona najfajniejsza. ˝Naj˝ w polskiej gramatyce to przedrostek służący do tworzenia stopnia najwyższego od stopnia wyższego przymiotników i przysłówków. Pan prezydent, używając w swoim wystąpieniu najwyższego stopnia przymiotnika ˝fajny˝ w stosunku do młodzieży uczestniczącej w Przystanku Woodstock w Kostrzynie nad Odrą, obraził, moim zdaniem, resztę polskiej młodzieży przebywającej na początku sierpnia w wielu innych miejscach naszego pięknego kraju. Nie chcę być źle zrozumiany i nie chcę nic zarzucać woodstockowej młodzieży słuchającej muzyki w wykonaniu 60 przeciętnych zespołów z Polski i z zagranicy, a niejako przy okazji taplającej się w kałużach z błota i ścieków, stojącej w długich kolejkach do punktów rozdawania darmowych prezerwatyw czy do stoisk z piwem. Nie chcę źle oceniać młodzieży, wśród której zatrzymano kilkadziesiąt osób z narkotykami, stwierdzono kilkadziesiąt kradzieży czy zatrzymano zabójcę kobiety z Gdyni. Każdy używa świata i swojej młodości w sposób, jaki uważa dla siebie za najlepszy, najbardziej odpowiedni. Być może za lat kilka czy kilkanaście ci młodzi Polacy inaczej spojrzą na swoje zachowania z lat młodości. Panie prezydencie, proszę jednak zauważyć i docenić też fakt, że tysiące młodych Polaków w tych samych dniach uczciwie pracowało w gospodarstwach swoich rodziców, zakładach pracy czy w różnych innych miejscach, zarabiając na życie czy na dalsze wakacje. Tysiące młodych Polaków wypoczywało w polskich górach, nad polskim morzem czy nad jeziorami, tysiące szło w pielgrzymkach do Matki Bożej na Jasną Górę, tysiące kibicowało polskim sportowcom w zmaganiach olimpijskich. Przykłady mógłbym mnożyć. Tylko dlaczego właśnie oni są dla pana prezydenta mniej fajni? Czy nie zasługują na to, żeby do nich też powiedzieć, że są najfajniejsi? Dla mnie oni byli tak samo fajni, jak ci najfajniejsi dla pana na Przystanku Woodstock. Po prostu cała wspomniana wcześniej przeze mnie polska młodzież jest dla mnie najfajniejsza. I szkoda, że pan tego nie zauważył, jednoznacznie stwierdzając, że najfajniejsza młodzież jest na Przystanku Woodstock. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-09-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Oświadczenie to kieruję na ręce pana Cezarego Szypulskiego, dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego w Wągrowcu, oraz pana Macieja Tomczaka, Tomasza Dolaty i Agnieszki Grzechowiak - Stowarzyszenie Absolwentów i Przyjaciół I Liceum Ogólnokształcącego w Wągrowcu. Wysoki Sejmie! 15 września 2012 r. w Wągrowcu odbędzie się z okazji 140-lecia istnienia I Liceum Ogólnokształcącego zjazd absolwentów, w którym wezmą udział oprócz wielu znakomitych gości także przyjaciele szkoły. I Liceum w Wągrowcu to znakomita szkoła. Szkoła, która wykształciła i przygotowała do dorosłego życia przez cały okres swojej działalności bardzo wielu młodych ludzi, którzy swą osobowością przyczyniali się i przyczyniają do rozwoju swego miasta, regionu i kraju. Pozwólcie, drodzy jubilaci, że z Wysokiej Izby Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej złożę wam serdeczne życzenia i gratulacje. Życzę dyrekcji szkoły, nauczycielom coraz lepszych osiągnięć, a przede wszystkim satysfakcji z tego, co robicie. Tym oświadczeniem zwracam się również do starosty powiatu wągrowieckiego pana Michała Piechockiego. Panie starosto, ja wiem, że dba pan o tę szkołę. Znam także ograniczenia finansowe, jakie ma rada powiatu w związku z niedofinansowaniem edukacji. Tak jest w całej Polsce, wiem to, bo obserwuję działania pana i rady w tym zakresie. Jeszcze trochę więcej wysiłku na rzecz tej szkoły da panu, panie starosto, i radnym powiatu bardzo dużą satysfakcję. Tej satysfakcji życzę wszystkim włodarzom, którzy zawiadują tą szkołą. Serdeczne gratulacje. Dziękuję bardzo, Wysoka Izbo. (Oklaski)
Mówca: Szymon Giżyński
Data: 2012-09-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Ukazał się podręcznik dla I klasy liceum według nowej podstawy programowej ˝Po prostu Historia˝ autorstwa Rafała Doleckiego, Krzysztofa Gutowskiego i Jędrzeja Smoleńskiego - nakładem oficyny: Wydawnictwa Szkolnego i Pedagogicznego. Na str. 38-39 podręcznika pomieszczono zadanie dla uczniów, a w nim wskazówkę: ˝Przeczytaj fragmenty przemówienia premiera Donalda Tuska wygłoszonego w Parlamencie Europejskim i wykonaj polecenia˝. Po przeczytaniu fragmentów europejskiego credo premiera Tuska, w tym osobistego wyznania i deklaracji: ˝Ja jestem przekonany, że odpowiedzią na kryzys jest więcej Europy, jest więcej integracji europejskiej, a to wymaga mocnych instytucji europejskich˝ - uczniowie przystępują do odpowiedzi na pytania: 1. Powiedz, jakie były najważniejsze cele polskiego przewodnictwa w Unii Europejskiej w 2011 r. 2. Powiedz, jakie znaczenie dla Europy według Donalda Tuska miał i ma Parlament Europejski. 3. Wyjaśnij, co polski premier rozumie pod pojęciem ˝Europa otwarta˝. Wydawca podręcznika ˝Po prostu Historia˝ - Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne - rozwiewa wszelkie wątpliwości, informując: ˝Podręcznik dopuszczony do użytku szkolnego przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania i wpisany do wykazu podręczników przeznaczonych do kształcenia ogólnego do nauczania historii na podstawie opinii rzeczoznawców: prof. dr. hab. Romana Drozda, dr Agnieszki Chłosty-Sikorskiej, mgr. Michała Ratajczaka˝. Numer dopuszczenia: 558/2012. Awizowany tu podręcznik nie tylko stanie się karmą i ekscytarzem umysłów obecnego i przyszłych pokoleń polskiej dziatwy szkolnej, ale również rozstrzyga fundamentalny spór, do dzisiaj roznamiętniający polskie, europejskie i światowe fora intelektualistów; mianowicie spór w swej istocie sprowadzający się do odpowiedzi na kluczowe pytanie: czy jest, czy nie ma różnicy między pierwszą a drugą kadencją pana premiera Donalda Tuska. Otóż w świetle doniosłego faktu, jakim jest pojawienie się rzeczonego podręcznika historii, bezsporne zwycięstwo odnieśli zwolennicy tezy, iż istnieje różnica, i to diametralna, między obiema - pierwszą i drugą - premierowskimi kadencjami Donalda Tuska. W swej pierwszej bowiem kadencji cały czas zaoszczędzony na uwielbianiu własnej osoby pan premier Tusk poświęcał na zaniedbywanie własnych obowiązków. W kadencji zaś drugiej premier Tusk postępuje dokładnie odwrotnie: cały czas zaoszczędzony na zaniedbywaniu własnych obowiązków poświęca na uwielbianie własnej osoby. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Babalski
Data: 2012-09-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie marszałku, zdaję sobie sprawę z tej sytuacji. W poprzedniej kadencji wygłosiłem dwa takie oświadczenia, kierowane były do ministrów, m.in. do ministra rolnictwa. To był jedyny skuteczny sposób. Sam byłem zaskoczony, gdy otrzymałem odpowiedź, bo kiedy składałem zapytania, to niestety gdzieś to ginęło. Nie wiem gdzie, pewnie niechcący gdzieś w szufladach. Najpierw więc wygłosiłem to oświadczenie, a teraz złożę je do premiera w formie zapytania. Kolejność zachowam taką: najpierw oświadczenie, później zapytanie.
Mówca: Jacek Tomczak
Data: 2012-09-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! W latach 2005-2011 nastąpiły liczne zmiany ustawowe, które spowodowały zmniejszenie dochodów własnych jednostek samorządu terytorialnego. Przekazano nowe zadania albo rozszerzono dotychczas realizowane zadania bez zapewnienia odpowiednich zmian w dochodach jednostek samorządowych. Wedle bardzo ostrożnych szacunków Związku Miast Polskich te skutki i ubytki w dochodach gmin, powiatów i województw są w wysokości łącznie co najmniej 8 mld zł. Dla przykładu budżet mojego rodzinnego miasta w wyniku powyższych zmian utracił kwotę średnio ok. 250 mln zł rocznie. W związku z powyższym niezwykle ważne wydaje się podjęcie rzeczowej debaty na temat zmiany ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, której celem byłoby zwiększenie udziału samorządów w podatku dochodowym od osób fizycznych, wprowadzenie subwencji ekologicznej oraz wprowadzenie zasady rekompensaty utraconych dochodów przez samorządy. Takie zmiany w sposób istotny przyczyniłyby się do odzyskania stabilności finansowej gmin, skuteczniejszego wykorzystania środków unijnych w kolejnej perspektywie finansowej oraz wzmocnienia faktycznej samorządności. O taką debatę coraz częściej proszą władzę państwową środowiska samorządowe w Polsce. Oczywiście, rozpatrując potencjalne zmiany w prawodawstwie, należy wziąć pod uwagę również to, że mamy dzisiaj finanse państwa w dość trudnej sytuacji. Zapewne nie da się od razu zrealizować wszelkich postulatów środowisk samorządowych. Trzeba szukać rozsądnego kompromisu. Niemniej ważne jest, aby władza centralna wysłała do samorządów wyraźny sygnał, że nie zostawia ich samym sobie z problemami i również chce podjąć rzetelną debatę na temat dalszego modelu finansowania samorządu w Polsce i dalszej decentralizacji kraju. Dziękuję.
Mówca: Bożena Kamińska
Data: 2012-09-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje dzisiejsze oświadczenie chciałabym poświęcić zjawisku szarej strefy w ramach wyrobów tytoniowych, mianowicie chodzi o handel detaliczny nieprzetworzonymi liśćmi tytoniu. W ostatnich latach wraz ze wzrostem cen papierosów wzrósł handel detaliczny nieprzetworzonymi liśćmi tytoniowymi. Zjawisko to rozwija się dzięki wysokiej opłacalności. Osoby, które trudnią się tym procederem, twierdzą, iż handel liśćmi tytoniowymi nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Zgodnie z art. 98 ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym za tytoń do palenia uznaje się tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków oraz nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego; odpady tytoniowe będące pozostałościami liści tytoniu i produktami ubocznymi uzyskanymi podczas przetwarzania tytoniu lub produkcji wyrobów tytoniowych, oddane do sprzedaży detalicznej, niebędące papierosami, cygarami lub cygaretkami, a nadające się do palenia. Osoby, które zajmują się sprzedażą liści tytoniowych, utrzymują, iż nie są to produkty do palenia, przez co unikają podatku akcyzowego. Traci na tym nie tylko Skarb Państwa, ale tracą również legalni producenci oraz dystrybutorzy wyrobów tytoniowych. Szanowni państwo, konieczne są zdecydowane działania, by ukrócić ten proceder. Dalsza opieszałość w tej kwestii i tolerowanie tego procederu będą miały poważne konsekwencje dla całej gospodarki. Panie ministrze finansów, jeśli chodzi o podatek akcyzowy, uciekają nam setki ton tytoniu i miliardy dla budżetu państwa. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Borkowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-09-13 (Sejm RP, kadencja 7)

W dniu 11 września 2012 r. przypadła 32. rocznica podpisania porozumienia katowickiego, jednego z tzw. porozumień społecznych, które dawało gwarancję tworzenia niezależnych struktur związków zawodowych. Porozumienie podpisano 11 września 1980 r. w dąbrowskiej Hucie Katowice. Sierpniowa fala strajków w zakładach pracy, która objęła cały kraj, doprowadziła do ustępstw władz. Rząd PRL przystał na postulaty wysunięte przez międzyzakładowe komitety robotnicze w Gdańsku, Szczecinie i Jastrzębiu-Zdroju, dotyczące spraw socjalnych, płacowych, a także tworzenia niezależnych związków zawodowych, w tym rejestracji NSZZ ˝Solidarność˝. Dąbrowskie porozumienie było szczególne, bo uzupełniało te ustalenia. Porozumienie było bardzo ważne, uzupełniało to, czego zabrakło w porozumieniu gdańskim, dawało gwarancję nieprzeciwdziałania przez organy administracji państwowej, Milicji Obywatelskiej i służby bezpieczeństwa, kierownictwo zakładów pracy i zakładowych organizacji politycznych powstawaniu, organizowaniu i funkcjonowaniu niezależnych samorządowych związków zawodowych. Sytuacja na Górnym Śląsku i w zagłębiu była szczególna i odmienna od Wybrzeża. Tutaj przemysł strategiczny, kopalnie węgla kamiennego i huty, był oczkiem w głowie socjalistycznego państwa, dlatego strajki czy jakiekolwiek przestoje w pracy mogłyby wywołać konsekwencje międzynarodowe - bardzo silnie działała służba bezpieczeństwa. Zakłady pracy nie były zgrupowane w centrum województwa - Katowicach, tak jak było to w Gdańsku czy Szczecinie, ale rozczłonkowane w wielu miastach, często odległych od siebie, zatem trudno było się porozumiewać. Oficjalne media nic o niezadowoleniu czy strajkach nie mówiły, nie było dostępu do telefonów, faksów, możliwości komunikowania były bardzo ograniczone. Tydzień po podpisaniu porozumienia katowickiego powstał NSZZ ˝Solidarność˝, na początku lat 80. w jego szeregi wstąpiło ponad 10 mln Polaków.