Mówca: Marek Ast
Data: 2018-02-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, zawartego w druku nr 2154. Celem projektu jest zwiększenie ochrony prawnokarnej przed przestępcami dopuszczającymi się czynów przeciwko wolności seksualnej, przeciwko obyczajności. Oczywiście dyskusja na temat tego, w jaki sposób powinniśmy zwalczać przestępstwa o takim charakterze, trwa. Powszechne odczucie społeczne jest rzeczywiście takie, że prawo w tej dziedzinie jest nazbyt łagodne, że nawet jeżeli dochodzi do postawienia sprawcy przestępstwa gwałtu czy gwałtu ze szczególnym okrucieństwem przed sądem, to wyrok, który zostaje wydany, często jest niezbyt surowy. Zawsze to się spotyka z jednej strony z rozczarowaniem ofiar tego rodzaju przestępstw, ale też z drugiej strony oczywiście z takim zdziwieniem opinii publicznej. Oczywiście działania państwa mogą tutaj iść w wielorakich kierunkach, bo i w sferze wychowawczej, i w sferze prewencyjnej, również leczniczej, ale też z jednej strony zaostrza się przepisy karne, a z drugiej strony później te nowe przepisy oczywiście w jakiś sposób będą stosowane przez sądy. Decyzja ustawodawcy w pewien sposób daje też sygnał wymiarowi sprawiedliwości, że państwo oczekuje, by sprawcy przestępstw na tle seksualnym byli karani z całą surowością. Oczywiście w tym wypadku zamysłem projektodawcy jest dokonanie takiej racjonalizacji reakcji prawnokarnej na czyny zabronione skierowane zwłaszcza przeciwko wolności seksualnej, która w pełniejszym stopniu będzie odzwierciedlała charakter danego czynu oraz zagrożenie stwarzane przez danego sprawcę. Jest przy tym oczywiste, że w wypadkach zachowań odznaczających się brutalnością, szczególnym okrucieństwem, eskalacją krzywd i cierpień dla pokrzywdzonego, a przy tym w odniesieniu do sprawców działających w warunkach recydywy czy stwarzających zagrożenie ponowienia tego typu zachowań, środki reakcji karnej powinny zmierzać do trwałej, wieloletniej, a nawet bezterminowej izolacji sprawców, gdy będzie to niezbędne z uwagi na charakter czynu i konieczność zapewnienia bezpieczeństwa społeczeństwu. Proponowane zmiany koncentrują się na dwóch obszarach, czyli z jednej strony na modyfikacji niektórych przepisów w części ogólnej Kodeksu karnego, a z drugiej strony na poszerzeniu kategorii czynów zabronionych i zaostrzeniu odpowiedzialności karnej w części szczególnej. W części ogólnej te zmiany będą polegały na wprowadzeniu obligatoryjnego orzeczenia przez sąd w przypadku przestępstwa przeciwko wolności seksualnej zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonym lub zbliżania się do pokrzywdzonego na jego wniosek, na wprowadzeniu szczególnego unormowania zakładającego surowszą odpowiedzialność sprawców przestępstw przeciwko wolności seksualnej i obyczajności działających w warunkach powrotu do przestępstwa, na stworzeniu podstawy do wyłączenia zastosowania instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary dożywotniego pozbawienia wolności w stosunku do sprawcy zabójstwa w związku ze zgwałceniem na szkodę małoletniego poniżej 15 lat. Natomiast w części szczególnej będzie to zaostrzenie odpowiedzialności karnej za przestępstwo pozbawienia człowieka wolności połączone ze szczególnym udręczeniem poprzez podniesienie dolnej granicy ustawowego zagrożenia karą pozbawienia wolności do lat 5 oraz wskazanie kary maksymalnej jako 25 lat pozbawienia wolności. Nastąpi również modyfikacja zapisów dotyczących przestępstwa zgwałcenia stypizowanego w ramach art. 197 Kodeksu karnego. W naszym przekonaniu te przepisy, ta propozycja (Dzwonek) jest zasadna, celowa i konieczna i Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość wnosi o skierowanie projektu do dalszych prac legislacyjnych. Dziękuję bardzo.