Mówca: Sprawozdawca Michał Jaros
Data: 2012-09-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Spraw Zagranicznych przedstawić sprawozdanie o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Kanadą w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu wraz z Protokołem, podpisanych w Ottawie 14 maja 2012 r. Marszałek Sejmu, po zasięgnięciu opinii Prezydium Sejmu, skierował w dniu 28 sierpnia br. powyższy projekt ustawy do Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Spraw Zagranicznych do pierwszego czytania. Komisja Finansów Publicznych wraz z Komisją Spraw Zagranicznych po przeprowadzeniu pierwszego czytania, po rozpatrzeniu tego projektu ustawy na posiedzeniu w dniu 12 września 2012 r. wnosi o przyjęcie projektu ustawy z druku nr 672 bez poprawek, przy 25 głosach za, 11 wstrzymujących się. Obowiązująca obecnie umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Kanady została zawarta w dniu 4 maja 1987 r. To oczywiste, że w nowych warunkach gospodarczych, jak i nowej sytuacji międzynarodowej zaistniałej w Polsce po 1989 r. zawarte w latach osiemdziesiątych umowy podatkowe nie odpowiadają współczesnym wymogom. Wymogi te wynikają przede wszystkim z przystąpienia Polski do Europejskiej Organizacji Współpracy i Rozwoju oraz do Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Zaszła zatem potrzeba wynegocjowania nowych umów z ważnymi partnerami gospodarczymi Polski, do których zalicza się Kanada. Warto w tym miejscu przypomnieć, iż Polska wynegocjowała już nowe umowy między innymi z Czechami (w 2011 r.), Finlandią oraz Norwegią (w 2009 r.), Niemcami (w 2003 r.), Szwecją (w 2004 r.) oraz Wielką Brytanią (w 2006 r.). Kanadzie udało się uniknąć drastycznego spadku aktywności gospodarczej, jaki miał miejsce w wielu państwach rozwiniętych w rezultacie kryzysu gospodarki światowej w latach 2009 i 2010 - w całym 2010 r. wzrost PKB osiągnął poziom 3,1%. Na tle gospodarek państw G7 był więc to bardzo dobry wynik, tym bardziej że w 2009 r. nastąpił spadek PKB Kanady o 2,5%. Największe wyzwania, z którymi boryka się obecnie kanadyjska gospodarka, to obniżenie popytu na surowce naturalne (sprzedawane przede wszystkim do Stanów Zjednoczonych oraz Unii Europejskiej) oraz następujący po nim spadek cen. Zagrożenia dla rozwoju gospodarki stanowią spadek wielkości wydobycia ropy naftowej i gazu ziemnego. Mimo to w 2011 r. można zauważyć wzrost PKB Kanady (w ujęciu rocznym PKB wzrósł w pierwszym kwartale o 3,9%), na co wpływ mają inwestycje biznesu, budownictwo przemysłowe, a także wzrost nakładów na inwestycje w park maszynowy dla przemysłu. W 2011 r. wyniki handlu zagranicznego Kanady uległy znacznej poprawie w stosunku do 2010 r. Kanada osiągnęła nadwyżkę w handlu zagranicznym w wysokości 1757 mld dolarów kanadyjskich, a łączne obroty wzrosły do poziomu 893 285 mld dolarów kanadyjskich. W odniesieniu do Unii Europejskiej na rynki tych państw przypadło w 2011 r. 8,9% wartości eksportu z Kanady (8,65% w roku poprzednim). Największymi eksporterami unijnymi do Kanady były następujące kraje: Niemcy (12,7 mld), Wielka Brytania (10,3), Francja (5,5), Włochy (5,1) oraz Holandia (2,5 mld). Polska znalazła się na 11. miejscu. Największymi odbiorcami kanadyjskich produktów były: Wielka Brytania, Niderlandy, Niemcy, Francja oraz Belgia. Polska sklasyfikowana została na 14. miejscu. Rok 2011 był rekordowy w polsko-kanadyjskiej wymianie handlowej pod względem wartości obrotów oraz wartości polskiego eksportu. Odnotowano bowiem skokowy wzrost obrotów z Polską. Łączna wymiana handlowa pomiędzy Polską a Kanadą wzrosła o 39,57% do poziomu 1690 mln dolarów kanadyjskich. Zarówno obecnie obowiązująca umowa, jak też nowa konwencja zawiera jako podstawową metodę wyłączenie z progresją dla wszystkich kategorii dochodów, z wyłączeniem dywidend, odsetek, licencji, zysków z przeniesienia własności majątku i innych dochodów. Zatem szacuje się, iż wejście w życie nowej konwencji nie pociągnie za sobą znacznych skutków budżetowych. Oczekuje się, iż obniżenie stawek podatku u źródła dla dochodów pasywnych zostanie zneutralizowane poprzez intensyfikację stosunków gospodarczych po wejściu w życie korzystniejszych zapisów umowy. Umowa stanie się częścią funkcjonujących już w Polsce mechanizmów wymiany informacji podatkowych oraz unikania podwójnego opodatkowania. Po jej wejściu w życie rozszerzeniu ulegnie zakres terytorialny jurysdykcji o państwa, z którymi Polska prowadzi efektywną wymianę informacji podatkowych w odniesieniu do informacji bankowych. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Kończąc, chciałbym zaznaczyć, iż postanowienia konwencji są zgodne z obowiązującym w Polsce ustawodawstwem, a także z prawem Unii Europejskiej. Ponadto wejście w życie konwencji nie spowoduje konieczności dokonania zmian w ustawodawstwie wewnętrznym. Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 14 kwietnia 2000 r. o umowach międzynarodowych związanie konwencją nastąpi w drodze ratyfikacji za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie, ponieważ konwencja ta spełniać będzie przesłanki określone w art. 89 ust. 1 konstytucji, konsekwencją czego jest przedstawienie przez Radę Ministrów projektu ustawy o ratyfikacji umowy. W tym miejscu należy również uwzględnić brzmienie art. 217 konstytucji, w myśl którego nakładanie podatków i innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy. Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym w imieniu Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Spraw Zagranicznych poprosić Wysoki Sejm o przyjęcie projektu ustawy z druku nr 672 bez poprawek. Dziękuję bardzo. (Oklaski)