PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Włodzimierz Nykiel
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam trzy pytania. Pierwsze pytanie brzmi, jak następuje. Otóż od wejścia w życie poprzedniej nowelizacji minęły 3 miesiące i kilka dni. Pamiętam, że panie posłanki bardzo gorąco opowiadały się za tamtym projektem, więc moje pytanie jest takie: Co się stało przez te 3 miesiące, że autorzy projektu zupełnie zmienili zdanie? Po drugie, usłyszałem tutaj, że wejście w życie tej ustawy przyniesie pozytywne skutki społeczno-gospodarcze. Czy można by prosić o odsłonięcie rąbka tajemnicy, jakie to skutki będą takie pozytywne? Trzecie pytanie mam do pana ministra, jeśli można. Na gruncie kilku spotkań słyszałem o ciekawych, moim zdaniem, ważnych diagnozach, słyszałem także postulaty rozwiązania pewnych problemów, więc moje pytanie brzmi: Jakie długofalowe plany dotyczące instytutów badawczych ma ministerstwo? (Dzwonek) Wobec oceny, jaką sformułowałem, wnoszę o odrzucenie tego projektu w pierwszym czytaniu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józef Lassota
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Właściwie to jest trudno o jakieś merytoryczne pytanie, bo projekt jest tak kuriozalny, że aż po prostu przytyka. Oczywiście cel jest jeden: całkowite podporządkowanie jednej osobie - ministrowi - wszelkich decyzji, bo jeśli się mówi o tym, że nie tylko dyrektora instytutu, ale i zastępców dyrektora instytutu ma powoływać minister, to znaczy, że ten dyrektor będzie kompletną marionetką. On nie ma nic do powiedzenia, bo zastępcy są niezależni od niego. W dodatku poseł sprawozdawca uzasadniała m.in. tym, że służy to podwyższeniu jakości zarządzania instytutem. Właściwie mam pytanie do pani poseł sprawozdawcy, czy prezentując tak kuriozalne uzasadnienie - wiadomo, w jakim celu jest ten projekt ustawy, poselski zresztą - pani poseł nie ma wstydu, żeby publicznie mówić o takim uzasadnieniu, które się kompletnie kupy nie trzyma, tylko wszystko jest właśnie przeciwko temu, żeby podwyższyć jakość zarządzania instytutem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Szulowski
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Kilka miesięcy temu debatowaliśmy nad zmianą ustawy o instytutach badawczych. Efektem prac było znaczne okrojenie proponowanych na starcie zmian, które ograniczone zostały do najbardziej prestiżowych instytutów, tzw. PIB-ów, czyli państwowych instytutów badawczych. Zmiany dotyczyły podobnej materii do tej, nad którą dzisiaj debatujemy - zwiększenia nadzoru ministrów nad podległymi instytutami w obszarze wyborów dyrektorów, kształtu komisji wybierających skład rad naukowych. Z perspektywy tych kilku miesięcy osobiście uważam, że źle się wtedy stało, że projekt został tak ograniczony. Swój pogląd wywodzę z konkretnych doświadczeń, których jestem świadkiem w ostatnim czasie. To niesłychane, że procedura konkursowa przeprowadzona według niezmienionych, starych reguł może wyzwolić ze strony nowo wybranego starego dyrektora instytucji państwowej niespotykane retorsje i szykany wobec osób, które ośmieliły się mieć krytyczne stanowisko dotyczące jego kandydatury i niepopierające go w wyborach. To niespotykane, że w dzisiejszych czasach można za to zgłaszać dyscyplinarki i publicznie piętnować takie osoby. A mnie jako posłowi nie jest przyjemnie otrzymywać w tej sprawie korespondencję. Moje pytanie brzmi: Czy dotychczas ministrowie mieli wystarczające narzędzia do piętnowania takich działań dyrektorów, czy jednak nie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Joanna Borowiak
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Cokolwiek by przedstawiciele totalnej opozycji mówili z sejmowej mównicy, jedno jest pewne: zmiany w ustawie o instytutach badawczych są konieczne. Świadczy o tym najdobitniej raport Najwyższej Izby Kontroli z 20 października 2015 r., w którym napisano: Skontrolowane instytuty badawcze nie wykorzystywały w pełni swojego potencjału badawczego. W znikomym stopniu prowadziły działalność wdrożeniową, która jest ich ustawowym obowiązkiem. I dalej: Działalność połowy instytutów polegała w znacznym stopniu na realizacji prac na rzecz administracji publicznej i podmiotów gospodarczych. Dotychczasowy nadzór ministerstw koncentrował się głównie na kwestiach finansowych i organizacyjnych, a nie na działalności naukowej i wdrożeniowej. Czy rozwiązania zaproponowane w projekcie ustawy zapewnią właściwą organizację pracy instytutów badawczych, czy zapewnią wykorzystanie ich potencjału i przede wszystkim właściwą realizację statutowych zadań? Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Lidia Burzyńska
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Odpowiadam panu posłowi z Platformy Obywatelskiej na pytanie, cóż takiego się zadziało, że wprowadzona, podpisana przez prezydenta w sierpniu nowelizacja ustawy o instytutach badawczych powraca w listopadzie ponownie. Ano dlatego, panie pośle, ponieważ w ustawie o instytutach badawczych z 2010 r. w art. 2 m.in. zapisano, że do podstawowej działalności instytutu należy: prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych, przystosowanie wyników badań naukowych i prac rozwojowych do potrzeb praktyki, wdrażanie wyników badań naukowych i prac rozwojowych. I tu pozwolę sobie połączyć to z odpowiedzią na pytanie pani poseł Borowiak, która m.in. stwierdziła, że Najwyższa Izba Kontroli w październiku 2015 r., kontrolując wszystkie instytuty badawcze, stwierdziła jednoznacznie... I co, z tymi wynikami chyba pan poseł nie będzie polemizował? (Poseł Włodzimierz Nykiel: No to już było znane...) ...że nie wykorzystują w pełni potencjału badawczego, w znikomym stopniu prowadzą działalność wdrożeniową. Proszę pana, w sierpniowej ustawie była ona zawężona tylko do państwowych instytutów badawczych, a ustawa o instytutach z 2010 r. mówi jednoznacznie w swoim art. 2, że te trzy przytoczone przed chwilą przeze mnie zadania, które stanowią obowiązek instytutów badawczych, dotyczą wszystkich, stąd dzisiejsze pierwsze czytanie projektu ustawy rozszerzającej prawdziwy nadzór nad pozostałymi instytutami, czyli pozostałymi 98 instytutami, bo tyle jest niepaństwowych. Po drugie, czy będzie mieć pozytywne skutki finansowe? Tak, proszę państwa. Między innymi są chociażby dane Najwyższej Izby Kontroli. Niewykorzystanie, czyli to, że ilość patentów nie jest równoznaczna z wdrażaniem tych osiągnięć naukowych do gospodarki, powoduje, że gospodarka traci. A więc wykorzystanie potencjału naukowego instytutów badawczych będzie w dużym stopniu odzwierciedlać się w podwyższeniu pozytywnych skutków finansowych dla państwa, bo musimy wiedzieć, że polscy naukowcy i polscy studenci mają olbrzymi potencjał, tylko musi on być wykorzystany. To jest jedno. I do pana posła z Platformy Obywatelskiej, który pyta mnie - powiem szczerze, że nie oczekiwałam nigdy takich słów z mównicy - czy nie mam wstydu, kiedy argumentuję. Proszę pana, a więc ja panu odpowiem: A czy państwo mieliście wstyd, kiedy rządziliście 8 lat, doprowadziliście do tego, że instytuty badawcze nie wykorzystują potencjału, że instytuty badawcze zamykają (Oklaski) drogę do tego, aby młodzi naukowcy rozwijali się? A więc, proszę pana, wydaje mi się, że to pana pytanie było nie na miejscu, a ja panu w sposób bardzo obrazowy wyjaśniłam, że nie - proszę pana, panie pośle - nie miałam, wcale nie ogarniał mnie wstyd, kiedy uzasadniałam poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o instytutach badawczych. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Józef Lassota: To widać, to właśnie widać, tak.)
Mówca: Krystian Jarubas (tekst niewygłoszony)
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Puder opadł: z uzasadnienia projektu o instytutach badawczych możemy wywnioskować tylko jedno - to kolejna ustawa kadrowa PiS pisana tym razem po to, by dać więcej ˝możliwości˝ pisowskim ministrom. Budzi tak samo wiele wątpliwości i pytań. Oto kilka przypadków, które mogą zainteresować. Przygotowany projekt przewiduje, że minister, który nadzoruje konkretny instytut, będzie mógł powołać na dyrektora instytutu spośród kandydatów przedstawionych przez komisję konkursową - wcześniej takiego wyboru nie było, powoływał zwycięzcę konkursu. Czy oznacza to, że minister będzie mógł odwołać dyrektora, a na jego miejsce wstawić swojego człowieka? Wiele wskazuje na to, że tak. W ustawie można wyraźnie przeczytać, że minister nie musi liczyć się ze zdaniem rady naukowej instytutu, jeżeli chodzi o to, którego dyrektora chce powołać. Jednocześnie przewidziano, że minister nadzorujący może nie powołać dyrektora, gdy żaden z kandydatów przedstawionych przez komisję nie daje gwarancji prawidłowej realizacji zadań instytutu. Co to oznacza? Ustawa tego nie precyzuje. Teoretycznie sytuacja, kiedy minister wyznacza tzw. swojego człowieka, jest sytuacją przejściową, tymczasową, bo po pół roku powinien powołać dyrektora w drodze konkursu, ale minister zawsze może odrzucić kandydata, a pretekst może być ogólny, np. że nie daje gwarancji realizacji zadań instytutu. Konkretów oczywiście brak. Co ciekawe, żeby było jeszcze pewniej, w komisji konkursowej trzy osoby pochodzą od ministra, a tylko dwie wyznacza środowisko naukowe. W związku z powyższym, naszym zdaniem, PiS robi wszystko, by zastraszyć, a w konsekwencji przejąć olbrzymią część polskiej nauki - instytutów naukowych. Na to zgody nie ma. Polska nauka powinna być niezależna, a nie partyjna, jak to - zdaje się - planuje PiS. Proponowana przez PiS ustawa to nic innego jak kolejna odsłona szybkiej ścieżki kariery kolejnych tzw. Misiewiczów. Nie matura, lecz chęć szczera zrobi z ciebie oficera - to ostatnio dość popularne hasło w kręgach zbliżonych do MON. PiS, prowadząc swoją kadrową politykę, rozszerza je na kolejne dziedziny działalności publicznej. Dziś nie konkurs a minister może zrobić np. z partyjnego działacza PiS dyrektora. Klub PSL będzie przeciwny wnoszonym zmianom. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Polak
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Niedawno w toku prac parlamentarnych pojawiła się koncepcja zmiany ustawy o podatku akcyzowym. Nie mam wątpliwości co do potrzeby zmiany tego aktu prawnego z uwagi na wadliwość jego niektórych zapisów, które m.in. dają możliwość nielegalnego zaniżania wartości sprowadzanych pojazdów, a skutkiem takiej regulacji w obecnym stanie, jak wiadomo, jest naliczanie niższej akcyzy, a co za tym idzie, spadek dochodów państwa z tego tytułu. Chciałbym zapytać pana ministra: Czy resort posiada dane szacunkowe dotyczące uszczupleń dochodów państwa z tego tytułu? Jeżeli tak, to jakie są to wartości i ile rocznie budżet państwa traci na nielegalnym zaniżaniu wartości rejestrowanych pojazdów? Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Biernat
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jak wiemy, podatek nakładany jest na samochody, które są rejestrowane w Polsce po raz pierwszy. Dotyczy to zarówno nowych pojazdów, jak i pojazdów sprowadzanych z zagranicy. Często akcyza w przypadku samochodów sprowadzanych z zagranicy jest zaniżana. Czy mógłby pan minister określić, na czym polegają negatywne praktyki zaniżania podatku akcyzowego od pojazdów importowanych? Jak skala tych nadużyć z roku na rok wygląda - czy one maleją, czy rosną? Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisław Tyszka
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję, panie ministrze. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów Wiesław Jasiński: ...zanieczyszczenie środowiska. Zmiany w zakresie podatku akcyzowego powinny oczywiście być związane z tymi trzema czynnikami. Dziękuję.
Mówca: Zbigniew Biernat
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Właśnie w odniesieniu do tej wypowiedzi pana ministra mam jeszcze pytanie. Ze względu na to, że jest duża dowolność interpretacji, jeśli chodzi o definicję pojazdu ciężarowego i rejestrowanie tych pojazdów jako osobowych, panie ministrze, czy nie należałoby zastanowić się nad zastosowaniem innych czynników, które byłyby podstawą do opodatkowania podatkiem od samochodów nowo rejestrowanych, takich to czynników, które by ewentualnie minimalizowały możliwość nadużyć podatkowych? Dziękuję bardzo.
Mówca: Krzysztof Sitarski
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Moje pytania dotyczą zobowiązań, których rząd Rzeczypospolitej Polskiej się podjął w ramach ustaleń konferencji COP21 w roku 2015. Polski przemysł, emitenci obowiązani są przepisami krajowymi i europejskimi do korzystania, opłacania w ramach wspólnotowego rynku obowiązku zakupu uprawnień do emisji dwutlenku węgla w ramach Europejskiego Systemu Handlu Emisjami. Obecnie trwa konferencja ONZ w Marrakeszu COP22. Pytania są podyktowane obawami co do ustaleń i dalszych konsekwencji obowiązywania pakietu klimatyczno-energetycznego. Tutaj bardzo istotną sprawą jest podjęcie specyfiki polskiego rynku energii opartego na węglu. Pragnę ustalić, czy koncepcja koncentracji CO 2 w atmosferze przy pomocy leśnych gospodarstw węglowych to dopiero postulat negocjowany na posiedzeniu stron czy też faktycznie wdrażany projekt. Lasy Państwowe określają to przedsięwzięcie jako eksperymentalny program obrotu jednostkami dwutlenku węgla pochłanianymi przez zasoby leśne. W związku z tym czy formalnie któreś z państw członków uczestniczących w mechanizmie ETS stosuje takie rozwiązanie? Jeżeli według zapowiedzi takie rozwiązania w Polsce mają być stosowane już od początku roku 2017, to czy Polska formalnie ma zagwarantowane w Organizacji Narodów Zjednoczonych, że potencjalne korzyści dla środowiska naturalnego będą rozliczane na rzecz Polski? Jeżeli będzie zgoda, albo jest już, na wykorzystanie ekosystemów leśnych, to czy w wyniku wdrożenia projektu Lasów Państwowych zwiększy się liczba uprawnień do emisji CO 2 przyznana państwu polskiemu? Dziękuję bardzo.
Mówca: Sylwester Chruszcz
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam dodatkowe pytanie dotyczące ratyfikacji przyjętego w Paryżu w dniu 12 grudnia 2015 r. porozumienia paryskiego do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu. Najważniejszym elementem umowy paryskiej jest zminimalizowanie wzrostu średniej temperatury globalnej tak, aby nie dopuścić do wzrostu globalnego ocieplenia o ponad 2 o C. Pan minister Szyszko wysłał list do ministrów środowiska z krajów Unii Europejskiej - tak czytaliśmy w agencjach międzynarodowych. Napisał w nim, że Rzeczpospolita, nasz kraj wyrazi zgodę na przyspieszoną ratyfikację porozumienia klimatycznego jedynie na własnych warunkach, jeżeli zostaną zabezpieczone nasze interesy gospodarcze. Tymczasem porozumienie weszło w życie. I stąd moje pytanie: Czy my jako strona polska negocjowaliśmy to porozumienie, czy udało nam się wprowadzić odpowiednie zapisy, czy tylko polegaliśmy na słowie honoru, co by było co najmniej zastanawiające, a potem nie do wyegzekwowania? (Dzwonek) Tak że pytam dokładnie o te negocjacje. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Gonciarz
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W strategii zmian w systemie ochrony zdrowia w Polsce na lata 2016-2018 przewidziano utworzenie trójstopniowego podziału zasadniczego szpitali - na I, II i III stopień. Każdy z nich musi spełniać pewne określone kryteria, wśród nich posiadać odpowiednią liczbę oddziałów, tj. na stopniu I - cztery oddziały. Wobec takiej deklaracji w wielu szpitalach powiatowych, które pełnią ważną z punktu widzenia mieszkańców rolę w łańcuchu leczenia z uwagi na tradycję i zaufanie do miejscowej kadry medycznej, zrodziły się obawy, iż szpitale posiadające np. dwa, trzy oddziały nie zdążą przygotować się na zmiany i utracą źródło finansowania. Wobec powyższego zwracam się z pytaniem do pana ministra: Czy w przypadku gdy szpital powiatowy nie zdąży spełnić wszystkich wymogów, istnieje szansa na jego dalsze funkcjonowanie, ewentualnie czy ministerstwo przewiduje jakiś okres przejściowy, w którym mogłoby nastąpić dostosowanie, tak aby w każdym powiecie istniał co najmniej jeden szpital? Dziękuję bardzo.
Mówca: Dariusz Starzycki
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nawiązując do wypowiedzi pana ministra odnośnie do ryzyk, kiedy dany oddział może się nie zakwalifikować do danego stopnia referencyjności, chciałbym zapytać, jak pan minister ocenia wpływ proponowanych zmian na sytuację finansową szpitali powiatowych w przypadku zmniejszenia finansowania innych oddziałów niż oddziały kwalifikujące się do pierwszego lub drugiego stopnia referencyjności. Istnieje bowiem obawa, czy nie doprowadzi to do odpływu kadry lekarskiej i pielęgniarskiej z tych szpitali do jednostek lepiej finansowanych, co może wpłynąć na jakość i standard świadczeń w szpitalach powiatowych, które już dzisiaj z trudem zabezpieczają kadry medyczne do swojego funkcjonowania. Dziękuję.
Mówca: Teresa Hałas
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Ministrze! Moje dzisiejsze zapytanie dotyczy zakresu prognoz zadaniowych planowanych przez resort środowiska na lata obecnej perspektywy finansowej, 2014-2020, a w szczególności zadań inwestycyjnych określonych na poszczególne osie programowe, przy uwzględnieniu wysokości wykorzystanych środków krajowych, środków Unii Europejskiej oraz innych strumieni finansowania. Zapytuję: Czy w założeniach zadaniowych resort rozważa uwzględnienie priorytetów regionalnych dla uwzględnienia zrównoważonych potrzeb, które według ostatnich raportów NIK, przynajmniej w ostatnich latach, były mocno zachwiane? Chodzi tutaj o zadania narodowego funduszu środowiska i gospodarki wodnej. Pytanie zaś dotyczy szans inwestycyjnych dla regionu Polski południowo-wschodniej i całej ściany wschodniej kraju, w tym planów i możliwości finansowania takich zadań jak budowa zbiorników wodnych o małej i średniej retencji. Koncepcja budowy takich zbiorników dotyczy m.in. projektów na rzece Wieprz w miejscowości Topola, gmina Izbica - mała retencja - oraz w miejscowości Oleśniki, gmina Łopiennik - średnia retencja - województwo lubelskie: podporządkowania terenów przyległych do dorzeczy rzek, w tym wycinki uschłych drzew - szczególnie malowniczy obraz takiego stanu rzeczy można zobaczyć na obszarze dorzecza rzeki Wieprz na terenie powiatu krasnostawskiego - czy wsparcia przez Ministerstwo Środowiska realizacji polityki ekologicznej państwa. Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Głuchowski
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pytanie dotyczy pomocy, jaką może okazać ustawodawca przedsiębiorcom przy wprowadzaniu nowych technologii poprzez odpowiednie zapisy w projektowanym Prawie wodnym. Polscy przedsiębiorcy chcą zastosować, szybko wdrażaną, nową technologię wykorzystywania zimą ciepła wód podziemnych płytko położonych, 20-40 m pod powierzchnią ziemi, oraz wykorzystywania chłodu tych wód w okresie letnim. Wody te są pobierane z ziemi, przepompowywane przez odpowiednie urządzenia i zwracane do ziemi bez zmiany składu fizykochemicznego. Zmienia się tylko temperatura wody. Technologia ta pozwala na znaczące oszczędności energii w odniesieniu do obecnie stosowanych systemów klimatyzacyjnych oraz grzewczych. Jest przyjazna dla środowiska i klimatu, masowo jest wdrażana w Holandii i Niemczech, szczególnie w produkcji szklarniowej. Ponieważ technologia jest oparta na poborze wód oraz ich wprowadzaniu do ziemi (Dzwonek), podlega podwójnym opłatom według projektowanej ustawy Prawo wodne (za pobór i odprowadzanie). Zastosowanie tych opłat stanowić będzie barierę w zastosowaniu tej technologii w Polsce. Wobec tego pytania: Czy minister środowiska widzi możliwość ustawowego zwolnienia z opłat wynikających z projektowanego Prawa wodnego odnośnie do tej technologii? Czy nasi przedsiębiorcy będą mieli...
Mówca: Krzysztof Głuchowski
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

...ekonomiczną szansę wprowadzania tych rozwiązań, jak Holendrzy czy Niemcy? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Chmiel
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Szanowni Państwo! W związku z przyjęciem przez Radę Ministrów we wrześniu tego roku rządowego programu ˝Mieszkanie+˝ chciałabym uprzejmie zapytać pana ministra - ponieważ samorządy są zaniepokojone faktem, że zamierza pan przekazywać pod budownictwo mieszkaniowe w ramach rządowego programu ˝Mieszkanie+˝ tereny oddalone od uzbrojonych ośrodków mieszkaniowych - jak państwo chcieliby rozwiązać problemy komunikacyjne i problemy z uzbrojeniem powstałe w wyniku tego działania, tym bardziej że pogłębi to tzw. niekontrolowane rozlewanie się miast, czemu nasi urbaniści starają się przeciwstawiać. Powstała nawet specjalna ustawa, która się temu przeciwstawia. Samorządowcy są bardzo tym faktem zaniepokojeni. To jest pierwsze pytanie. Drugie pytanie. Chciałabym zapytać: Czy tanie rządowe lokale to są według państwa mieszkania na odludziu z uzbrojeniem terenu, którego koszty ponosić mamy my wszyscy? Do ceny mieszkania należy przecież dodać wartość uzbrojenia, komunikacji, przedszkoli, szkół. Do ceny mieszkań należy również doliczyć przede wszystkim wartość gruntu. Czy podliczając te koszty, sugerują państwo, że zmieścicie się w 3 tys. zł za m 2 , a ostatnio czytałam doniesienia, że nawet w 2 tys. za m 2 ? To jest kolejny krok państwa powrotu do słusznie minionego okresu komuny. Szkoły... Teraz są grunty za darmo (Dzwonek) dla wybranych spółdzielni. Jest to ˝rozdawnictwo+˝, nic innego, i mamienie ludzi, że będą to tanie mieszkania. To tak jakbyśmy kupując samochód, kupili tylko nadwozie...
Mówca: Małgorzata Chmiel
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Dobrze. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Adam Korol
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Ja chciałem zadać pytanie, jak resort zamierza pozyskać grunty pod projekt w miastach powyżej 500 tys. mieszkańców, gdzie problem mieszkaniowy jest największy, skoro Skarb Państwa nie dysponuje w nich działkami nadającymi się pod te inwestycje. Początkowo mówiliście, że zamierzacie wybudować 300 tys. lokali, ostatnio mówicie, że już nie 300 tys., tylko 6 tys., więc jaka liczba jest prawdziwa? Dziękuję i bardzo proszę o odpowiedź.
Mówca: Józef Lassota
Data: 2016-11-16 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję, panie marszałku. Publiczne zapewnienia zarówno pani premier, jak i pani minister Rafalskiej są takie, że jest pełne zabezpieczenie środków na zadania z zakresu pomocy społecznej. Tymczasem rzeczywistość znacznie odbiega od tych deklaracji. Przykładem jest tu chociażby województwo małopolskie realizujące zadania rządowe w formie zadań zleconych w zakresie świadczeń rodzinnych i wychowawczych, czyli 500+, oraz działalności ośrodków adopcyjnych. Otóż wojewoda małopolski poinformował samorząd województwa małopolskiego, że w ustawie budżetowej na rok 2017 zaplanowano w sumie na te zadania kwotę, zaokrąglając, 1600 tys. zł. Dla porównania środki przekazane z budżetu wojewody do budżetu marszałka w roku bieżącym wynoszą 4700 tys., a więc na przyszły rok zaplanowano prawie 3 mln mniej. Podobne sytuacje mają oczywiście miejsce również w innych województwach. Mam tu przykład ośrodka adopcyjnego w Jeleniej Górze, który działa od 40 lat, gdzie ponad 2 tys. dzieci skierowano już do adopcji. Tam zaplanowano 0 zł. A więc takie planowanie, takie deklaracje zupełnie się rozmijają. Powiem tak: jeśli chodzi o organizację, prowadzenie ośrodków adopcyjnych, to w Małopolsce zabezpieczono to na poziomie 57%, w obszarze świadczeń rodzinnych na poziomie 9%, a w przypadku świadczeń wychowawczych, czyli 500+, na poziomie 16%. Oczywiście chodzi o te zadania, które realizuje marszałek. Marszałek realizuje część zadań dotyczących tych rodzin, w których rodzic czy rodzice przebywają za granicą. W związku z tym pytanie: Czy pan minister ma świadomość, jaka jest sytuacja? (Dzwonek) Jak zamierza pan zrealizować te zadania zgodnie z tymi zapowiedziami pani premier i pani minister Rafalskiej? Dziękuję.