Mówca: Ireneusz Zyska
Data: 2017-10-12 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko w sprawie informacji dla Sejmu i Senatu RP o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w pracach Unii Europejskiej w okresie styczeń-czerwiec 2017 r., w okresie prezydencji maltańskiej. I półrocze 2017 r. to nie był łatwy okres ani dla Wspólnoty jako całości, ani dla poszczególnych państw członkowskich. Decyzja Wielkiej Brytanii o wyjściu z Unii Europejskiej, problemy migracyjne oraz potęgujące się zagrożenia terrorystyczne to wyzwania, z którymi państwa członkowskie musiały zmierzyć się w pierwszej kolejności. Z satysfakcją należy odnotować, że głos Polski w omawianym okresie stał się mocno słyszalny i miał obiektywny wpływ na sytuację międzynarodową. W pierwszej kolejności należy wrazić uznanie dla konsekwentnego stanowiska Polski w sprawie problemów migracyjnych, co nie tylko zagwarantowało bezpieczeństwo na terenie naszego kraju, ale także wzmocniło polską gospodarkę. Zagraniczne podmioty coraz chętniej wybierają Polskę jako miejsce na prowadzenie działalności biznesowej. Na otwarcie swojej siedziby zdecydował się nawet bank JP Morgan, jeden z największych banków na świecie. Jak trafnie podsumował ten fakt wicepremier Mateusz Morawiecki, decyzja o ulokowaniu w naszym kraju siedziby tego banku to dowód zaufania dla polskiej gospodarki. (Poseł Sławomir Nitras: Nie siedziby tego banku, tylko oddziału tego banku.) Oddziału siedziby. Tak, oczywiście, panie pośle. Zgoda na niekontrolowany napływ imigrantów z pewnością odwróciłaby tę tendencję, zachwiałaby poczuciem bezpieczeństwa obywateli i spowodowała realne zagrożenie. Nieodpowiedzialna polityka imigracyjna państw Europy Zachodniej przyczynia się do powstawania zagrożeń terrorystycznych, a w niektórych przypadkach powoduje konieczność, jak np. we Francji, utrzymywania stanu wyjątkowego. Brak zgody polskiego rządu na przymusową relokację uchodźców trzeba uznać za stanowisko słuszne i zgodne z polską racją stanu. Uważamy, że najskuteczniejszą formą pomocy imigrantom jest bezpośrednie wspieranie regionów dotkniętych konfliktem. Korzyści dla całego obszaru Schengen przyniosły starania Polski o uszczelnienie procedur azylowych oraz sprzeciw wobec nadania nadmiernych uprawnień planowanej agencji Unii Europejskiej do spraw azylu. Podmiot ten według pierwotnych założeń miał zyskać możliwość podejmowania interwencji na terenie państw członkowskich nawet bez ich zgody. Powyższe oznaczałoby nieuzasadnioną ingerencję w niezależność i suwerenność poszczególnych państw. Oceniając działania Polski na forum Unii Europejskiej, nie sposób pominąć starań naszego rządu o przyjęcie korzystnych dla polskiej gospodarki rozstrzygnięć w zakresie polityki klimatycznej. Dążenia Komisji Europejskiej do ograniczania za wszelką cenę emisji dwutlenku węgla bez względu na specyfikę energetyczną państw członkowskich mogą negatywnie wpłynąć na polską gospodarkę. Polskie elektrownie konwencjonalne podejmują szereg działań na rzecz ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, nie są jednak w stanie osiągnąć w krótkim czasie wyśrubowanych wskaźników oczekiwanych przez Komisję Europejską. Dlatego bardzo ważne jest przyjęcie na poziomie Unii Europejskiej rozstrzygnięć racjonalnych, uwzględniających możliwość korzystania z zasobów naturalnych znajdujących się w posiadaniu poszczególnych państw. Polski rząd konsekwentnie zmierza do przyjęcia takich uregulowań. Podobnie pozytywnie należy ocenić starania naszego państwa o podjęcie zdecydowanych działań w sprawie konfliktu rosyjsko-ukraińskiego. Polski rząd jednoznacznie wskazywał na negatywny wpływ istniejącej sytuacji na stabilność obszaru Europy Wschodniej. Podnosił także potrzebę wznowienia komunikacji strategicznej w związku z nasilającą się propagandą rosyjską wobec prowadzonej konsekwentnie przez Kreml wojny informacyjnej, bowiem Unia Europejska pozostaje praktycznie bierna. Unia Europejska nawet wspiera niektóre działania prezydenta Władimira Putina, np. sprawę gazociągu Nord Stream 2. Rosja nie ukrywa, że otwarcie tego rurociągu będzie skutkowało zaprzestaniem dostaw gazu do Europy Zachodniej przez terytorium Ukrainy. Polska, kraje bałtyckie i Ukraina sprzeciwiają się temu projektowi. Stanowi on bowiem zagrożenie dla bezpieczeństwa energetycznego wspomnianych państw, a szczególnie Polski, ponieważ zablokować może korzystanie z terminalu gazowego w Świnoujściu ze względu na biegnące dnem Morza Bałtyckiego rury gazociągu Nord Stream 2. Niemiecki rząd wspiera inwestycję, twierdząc, że projekt ma charakter biznesowy, a nie polityczny. Na łamach szwajcarskiego dziennika ˝Neue Zürcher Zeitung˝ niemiecki publicysta Jörg Himmelreich wprost ocenił, że Nord Stream 2 jest bezwzględną realizacją niemieckich interesów przy zupełnym lekceważeniu zastrzeżeń krajów Europy Środkowej i Wschodniej, Komisji Europejskiej oraz obowiązującego unijnego prawa. Trudno nie zgodzić się z tą opinią. Działania polskiego rządu powinny być skierowane na zablokowanie tego projektu. Przed naszym państwem stoi wielkie wyzwanie (Dzwonek), jakim jest obrona prawdy historycznej.