PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Od 11 do 14 września przed głównym budynkiem Sejmu miały miejsce demonstracje związkowców z całego kraju. Ogólnopolskie dni protestu pod hasłem ˝Dość lekceważenia społeczeństwa˝ odbiły się szerokim echem w polskich mediach. Pierwszego dnia protestów pikietowano przed Ministerstwem Zdrowia, Ministerstwem Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, Ministerstwem Gospodarki, Ministerstwem Spraw Wewnętrznych, Ministerstwem Skarbu Państwa oraz Ministerstwem Pracy i Polityki Społecznej, a po ich zakończeniu protestujący przeszli pod kancelarię premiera Donalda Tuska i Sejm, gdzie odbyła się wspólna manifestacja. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Warto przypomnieć przebieg tych protestów, ponieważ rząd nie chciał podjąć rozmów ze strajkującymi. Nie może dochodzić do sytuacji, kiedy wielotysięczne manifestacje uznaje się za nic nieznaczące. Kryje się bowiem za nimi osobisty dramat wielu ludzi, stąd tematem przewodnim pikiet była poprawa warunków pracy i płacy w naszym kraju. W najgorszej sytuacji są ludzie młodzi zmuszeni do wyjazdów za granicę w poszukiwaniu chleba lub zatrudnienia na tzw. umowach śmieciowych, czemu dali wyraz, przebierając się podczas strajku za kosze na śmieci, co obrazowało, gdzie taka umowa powinna się znaleźć. Posłowie Prawa i Sprawiedliwości solidaryzowali się ze związkowcami. Na znak solidarności ze strajkującymi posłowie nie wzięli udziału w posiedzeniu Sejmu, modlili się i złożyli wiązankę kwiatów przy grobie błogosławionego Jerzego Popiełuszki. Prezes PiS Jarosław Kaczyński złożył w obecności posłów tego klubu oświadczenie popierające postulaty związkowców pod kancelarią Donalda Tuska, prezesa Rady Ministrów. Należy dodać, że posłowie ci nie domagają się za ten dzień protestu wynagrodzenia poselskiego. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Konkluzja nasuwająca się po zakończeniu manifestacji jest następująca: nie można ignorować słusznych postulatów związkowców i podjąć niezwłocznie negocjacje z przedstawicielami związków zawodowych. Dziękuję.
Mówca: Jan Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie przedłużających się remontów w PKP Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Zwracam się do państwa w sprawie przedłużających się remontów w PKP. Rząd Donalda Tuska zapowiedział wielką modernizację polskich kolei. Tymczasem obecnie w Polsce pociągi jeżdżą znacznie dłużej niż jeszcze przed kilkoma laty. Sytuacja ta powoduje, iż wielu klientów odwraca się od polskiego przewoźnika. Jest to sytuacja bardzo groźna, gdyż może spowodować nawet bankructwo PKP. Mówiąc o przedłużających się remontach, nie sposób nie wskazać kilku absurdalnych przypadków, które zgłaszają na dyżurach poselskich mieszkańcy mojego okręgu. Polacy alarmują, iż niemal wszystkie pociągi jeżdżą z opóźnieniami. Co gorsza, opóźnienia istnieją, pomimo iż pociągi, np. relacji Tarnów - Kraków, jeżdżą niemal dwa razy dłużej niż kilka lat temu. Powoduje to, iż pociągi niektóre trasy pokonują z prędkością poniżej 20 km/h. Jest to sytuacja skandaliczna i może spowodować całkowite odejście klientów od PKP. Dodatkowo pasażerowie nie są informowani, kiedy zakończą się remonty na niektórych odcinkach. Powoduje to, iż nikt nie wie, jak długo będzie trwał remont. Kolejną kwestią podnoszoną przez mieszkańców korzystających z usług PKP jest comiesięcznie zmieniany rozkład jazdy. Uniemożliwia to np. zakup biletów miesięcznych i zaplanowanie podróży do pracy czy szkoły. Trudna sytuacja PKP może skończyć się dla kolei bardzo źle, przed czym już dzisiaj przestrzegam rząd premiera Tuska. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Jarosław Żaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Kilka dni temu miały miejsce obchody 70. rocznicy zbrodni dokonanej przez hitlerowców na mieszkańcach Puław, Trzcianek, okolic Gniewoszowa i Zwolenia, których ciała spalono na miejscu stracenia. 8 stycznia 1944 r. oddział partyzancki ˝Pawła˝ przeprowadził akcję skierowaną przeciwko osadnikom niemieckim. Sześć dni później, 14 stycznia 1944 r., w ramach odwetu Niemcy rozstrzelali w Leokadiowie 33 mieszkańców Zwolenia i okolic. W miejscu mordu stoi pomnik, przy którym gromadzimy się, by oddać hołd pomordowanym i pokazać, że wciąż pamiętamy o zbrodniach popełnionych wobec Polaków przez okupanta. To także szczególne miejsce, w którym winniśmy zdobyć się na refleksję nie tylko nad tym, co dzieje się w naszej ojczyźnie, ale także na świecie. Nasz czas jest szczególny. Przez ostatnie 70 lat cieszyliśmy się pokojem w Europie, wyniszczani przez reżim komunistyczny, nie doświadczyliśmy okrucieństw wojny, jak nasi dziadkowie, zaś te, które toczyły się, znaliśmy tylko z przekazów medialnych. Nad grobami niewinnych ofiar rozważmy, jakie wartości wyznajemy i reprezentujemy. Dlaczego zbrodnie takie jak ta nie zakończyły się wraz z II wojną światową, tylko trwają, zakamuflowane wzniosłymi słowami o ochronie pokoju i ludności cywilnej? Na nic się zdadzą nasze hołdy, uroczystości i wieńce - staną się milczącymi dowodami tego, iż krew milionów niewinnych, a także wielkich bohaterów tego narodu przelała się na marne. Hołdem dla nich jest pokój, bezpieczeństwo i szczęśliwe życie następnych pokoleń. Niech pokój nie więdnie jak kwiaty. Przebieg posiedzenia
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, panie marszałku. Pani Minister! Sytuacja jest z pewnością pani znana, bowiem do mnie jako do wiceprzewodniczącej Komisji Łączności z Polakami za Granicą dochodzi bardzo wiele sygnałów o tym, że nie ma żadnej możliwości zapisania się na listę, by wystąpić o wizę. Temat ten był przedmiotem mojej interpelacji. Otrzymałam odpowiedź, że powodem tego jest źle działający system elektroniczny. Na Białorusi jest monopolista, więc trudno wybrać inny system, i tym samym Polacy są w sytuacji patowej. Kolejny powód, z jakiego te trudności się potęgują, to ogromna ilość wiz - w ubiegłym roku 350 tys., a w tym - 300 tys. Mam dwa pytania. Pierwsze pytanie. Jak państwo zamierzacie rozwiązać tę sytuację? Jeśli bowiem jest tak wiele sygnałów, że ludzie nie mogą nawet zapisać się na tę listę i złożyć wniosku wizowego, to na pewno trzeba coś z tą sytuacją zrobić. Drugie pytanie jednak jest chyba ważniejsze. Wydawane są wizy krótkoterminowe, nawet półroczne. Jaki jest powód tego, że nie wydaje się wiz długoterminowych - rocznych, 2-letnich, nawet 5-letnich - co zminimalizowałoby liczbę i potrzebę wydawania wiz? Takie jest moje główne pytanie. Co państwo robicie, by rozwiązać ten problem? Dziękuję.
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Bardzo serdecznie dziękuję. Niezbyt dobrze wyglądają w różnych gazetach tytuły, które mówią o tajemniczych hakerach robiących biznes na polskich wizach, szczególnie że dotyczy to też w dużym stopniu naszych braci Polaków mieszkających na Białorusi. Rozumiem, że ministerstwo podejmuje rozmaite działania, aby usprawnić ten proces, chciałbym jednak o coś dopytać chociażby w kontekście odpowiedzi, którą usłyszeliśmy. Czy nie można byłoby zastosować zasady domniemania, że chodzi o wniosek o wizę schengeńską? To by zdecydowanie uprościło sprawę i pozwoliło wydać tę wizę na dłuższy okres. Chciałbym też zapytać: Jaki procent wiz w ogóle stanowią wizy schengeńskie, a jaki - wizy narodowe? Jeszcze jedna kwestia. Czy nie można byłoby wydłużyć czasu pracy obecnie funkcjonujących konsulatów? Jak rozumiem, strona białoruska nie bardzo zgadza się na zwiększenie liczby konsulatów, ale może wydłużenie godzin pracy by tutaj pomogło. Ostatnia sprawa. Wprowadziliśmy mały ruch graniczny z okręgiem królewieckim. Rozumiem (Dzwonek), że strona białoruska stopuje wprowadzenie MRG z Białorusią, ale być może argumenty, które są zarówno po stronie polskiej, jak i po stronie rosyjskiej, dotyczące korzyści z MRG w okręgu królewieckim przekonałyby także stronę białoruską do tego, żeby jednak wdrożyć mały ruch graniczny pomiędzy Polską a Białorusią. Dziękuję.
Mówca: Dariusz Piontkowski
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Nowelizacja ustawy o systemie oświaty doprowadziła do tego, że w większości przedszkoli w Polsce zniknęły tzw. zajęcia dodatkowe. Te, które były dotąd opłacane przez rodziców, nie były prowadzone przez nauczycieli przedszkoli. W zasadzie ministerstwo twierdzi, że w sprawie zajęć dodatkowych i praw rad rodziców nic się nie zmieniło, a jednocześnie ministerstwo zabrania tak naprawdę rodzicom wydatkowania pieniędzy z własnych, domowych budżetów na to, aby dzieci mogły mieć inne zajęcia, niż oferuje przedszkole w podstawie programowej. W większości przedszkoli w Polsce dotąd takie zajęcia się odbywały. Dziś ministerstwo twierdzi, że nie mogą się odbywać, ponieważ państwo dotuje przedszkola, samorządy i formalnie przedszkole ma kosztować złotówkę za dodatkową godzinę ponad podstawę programową. Według ministerstwa ewentualne zajęcia mogłyby się odbywać po zakończeniu zajęć. Pojawia się pytanie, czy zakończenie zajęć następuje po pięciu godzinach podstawy programowej i w związku z tym na przykład po godzinie 13 albo 14 już można organizować takie zajęcia dodatkowe, czy jeszcze nie. Ministerstwo, tłumacząc swój zakaz dodatkowych wpłat rodziców, mówi o tym, że chce, aby wszyscy byli równi. Tylko czy chodziło o równanie w dół, tak aby wszystkie dzieci w przedszkolach nie mogły uczestniczyć w jakichkolwiek zajęciach dodatkowych? Część samorządów znalazła rozwiązanie. Kraków, Gdańsk czy Wrocław zaproponowały, aby to rady rodziców po prostu wynajmowały firmy zewnętrzne, aby rodzice dokonywali darowizn na rzecz rady rodziców i aby rady rodziców zatrudniały firmy zewnętrzne. Czy w związku z tym, panie ministrze, jest możliwe, aby rady rodziców mogły to robić i aby inne samorządy w Polsce mogły skorzystać z takich rozwiązań i przywrócić zajęcia dodatkowe? Nie utrzymujcie idiotycznych przepisów, które są w zdecydowanej sprzeczności z wolą większości rodziców (Dzwonek) dzieci w wieku przedszkolnym w całej Polsce, bo znowu wprowadzacie rozwiązania, które powodują, że ludzie szukają obejścia formalnie obowiązujących przepisów, a przynajmniej wykładni podawanej przez ministerstwo, tak aby móc zapewnić rozwój swoich dzieci.
Mówca: Zbigniew Dolata
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Odpowiedź pana ministra Krzyżanowskiego jest dalece niesatysfakcjonująca, i ta dzisiejsza, i ta z poprzedniej sesji Sejmu, bo pan minister abstrahuje zupełnie od oczekiwań rodziców. Rodzice oczekują, że ich dzieci będą mogły korzystać z zajęć dodatkowych. A jeżeli chodzi o wyrównywanie szans, o którym pan minister mówi, to, tak jak powiedział pan poseł Piontkowski, jest to równanie w dół. Panie ministrze, te dzieci, które uczęszczają do przedszkoli niepublicznych, takie zajęcia mogą mieć w dowolnym wymiarze, może być ich dowolna ilość, natomiast w przedszkolach publicznych takiej możliwości dzieci nie mają. Mam bardzo konkretne pytanie: Czy Ministerstwo Edukacji Narodowej zamierza wydać rozporządzenie do znowelizowanej ustawy o systemie oświaty, czy dalej zamierza publikować jakieś komunikaty, oświadczenia, które w zasadzie nie mają żadnej mocy prawnej? (Dzwonek) Chodzi o to, by to sformalizować, żeby można było od strony prawnej ująć ten problem i żeby była możliwość zaskarżenia takiej interpretacji, bo jest ona absolutnie niezgodna chociażby z tym, co pan minister sam mówił, odpowiadając na interpelację posłów Prawa i Sprawiedliwości z marca 2013 r., gdzie pan minister powiedział wprost, że rada rodziców może przeznaczyć fundusze zbierane przez rodziców na wspieranie zadań statutowych przedszkola zgodnie z własnymi oczekiwaniami i potrzebami. W pana odpowiedzi na piśmie nie było mowy o tym, że to będzie o godz. 17 czy 18, ale że będzie to zgodnie z oczekiwaniami. Jeśli rodzice mają takie oczekiwania, to powinni mieć do tego absolutne prawo. Niech pan też, panie ministrze, nie bagatelizuje tych wszystkich przypadków, a chodzi tu o ok. 20, a może ponad 20 tys. osób, które straciły pracę przez ten bubel prawny, który Ministerstwo Edukacji Narodowej sprokurowało, a koalicja rządząca przeforsowała w Sejmie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Oczywiście pytanie dotyczy zwrotu podatku VAT. Podaję przykład. Firma kupuje towar, płaci fakturę, płaci VAT, później eksportuje ten towar, w związku z tym należy się danej firmie od urzędu skarbowego zwrot podatku VAT. Jest to prosty i nieskomplikowany system, jednak, jak twierdzi wielu przedsiębiorców i ekspertów, urząd skarbowy rozpoczyna kontrolę i automatycznie blokuje zwrot podatku przez jak najdłuższy czas. Kontrola ciągnie się miesiącami. Ustawowe terminy na zwrot podatku nie rozwiązują problemu. Dotychczas urząd mógł wydłużać je w nieskończoność, w praktyce bez żadnego uzasadnienia i bez obaw, że ktoś jego stanowisko zakwestionuje. Przedsiębiorca nie mógł ani złożyć zażalenia do organu drugiej instancji, ani skargi do sądu. Jeśli jego deklaracja była prawidłowa, ostatecznie dostawał należną kwotę oraz opłatę prolongacyjną, ale co z tego, jeśli z powodu przedłużającego się braku spodziewanych pieniędzy nie mógł normalnie funkcjonować lub miał problemy z płynnością. W związku z powyższym proszę o odpowiedź: Czy Ministerstwo Finansów zauważa problem przedłużających się procedur wypłat należnego podatku VAT? Czy resort ma w planach podjęcie odpowiednich kroków w celu przeciwdziałania sytuacjom, które z powodu zbyt długiego procesu wypłaty należnego podatku VAT mogą doprowadzić do braku płynności firmy i jej upadłości? To wszystko.
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Zacznę od tego, że Włocławek, kiedyś miasto wojewódzkie, dzisiaj trzecie co do wielkości miasto w województwie kujawsko-pomorskim, jest zarządzany przez bardzo dobrego prezydenta, wyważonego, który podejmuje mądre decyzje, zarządza miastem w taki sposób, że w dobie kryzysu i rosnącego bezrobocia w kraju we Włocławku powstają nowe miejsca pracy, miasto rozwija się, zmienia korzystnie swoje oblicze, czego dowodem jest to, że mieszkańcy wybrali pana prezydenta Andrzeja Pałuckiego na kolejną kadencję. Tymczasem w sposób dla nas w ogóle nie do przyjęcia została rozpoczęta akcja referendalna, aby odwołać go rok przed wyborami, czyli analogicznie do tego, co ma miejsce w Warszawie. Powiem szczerze, że mam prawo dopatrywać się tego, że inicjatorami tego przedsięwzięcia są osoby, które mają niezaspokojone, zawiedzione ambicje, byli konkurentami pana prezydenta Andrzeja Pałuckiego w wyborach i stąd mamy tego typu sytuację. Właściwie od początku, trzeba powiedzieć, był nękany bez przerwy. Politycy i PiS-u, i Platformy zgłaszali do ABW i CBŚ, do sądu różne sprawy, które były w całości umarzane. Teraz jest referendum. PiS i PO wespół zespół do tego zmierzają, nie stawiając właściwie żadnych rozsądnych zarzutów i nie podając przyczyn referendum. Problem w tym, że inicjatorzy zebrali ok. 15 tys. podpisów, wymagane jest nieco ponad 10 tys., i komisarz wyborczy na wejściu zakwestionował ponad 4 tys. podpisów, sprawę skierował do prokuratury, a zgodnie z ustawą (Dzwonek) musiał ogłosić termin referendum. W związku z tym zachodzi patowa sytuacja. Pytam zatem pana premiera, czy ma jakieś rozwiązanie co do tego, kiedy się okazuje, może się okazać, że liczba podpisów rzetelnych będzie mniejsza od wymaganej w przypadku referendum, ale wyniki ujawnienia, czy podpisy są właściwe czy nie, będą już po terminie referendum. Pytam też, czy w tej sytuacji pan premier per analogiam do Warszawy będzie również apelował do mieszkańców o niebranie udziału w głosowaniu we Włocławku i jeśli referendum będzie ważne, w co wątpię, to czy też powoła obecnego prezydenta Andrzeja Pałubickiego na komisarza, tak jak zapowiedział w Warszawie.
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Mam jeszcze sporo pytań, tylko nie wiem, czy mogę je zadać. Zadam pytanie uzupełniające.
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Podobno obywatele Polski oglądają obrady w Internecie, liczę na to, że mieszkańcy Włocławka w tym czasie też.
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Jako przewodnicząca Poselskiego Zespołu Strażaków chciałabym zadać bardzo ważne pytanie, na które środowisko ochotników strażaków od dłuższego czasu nie dostaje pełnej odpowiedzi i nie ma rozwiązania określonego problemu. Dotyczy to rolników ubezpieczonych w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i zatrudnionych na umowę zlecenia jako kierowcy w ochotniczych strażach pożarnych. Zgodnie z zapisami ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników te przypadki są interpretowane przez KRUS na niekorzyść rolników tam ubezpieczonych i jednocześnie zatrudnionych na umowach zlecenia jako kierowcy, konserwatorzy sprzętu w OSP. Informują o tym rolnicy, którzy otrzymują z KRUS informację o wyłączeniu z ubezpieczenia społecznego rolników, gdy uzyskują przychód z tytułu umowy zlecenia. Rolnicy zobowiązani są ponadto do zwrotu pobranych świadczeń z KRUS oraz skutkuje to wyłączeniem z ubezpieczenia społecznego rolników z okresem wstecznym i utratą prawa do świadczenia rolnika i domowników. Jest to ogromny problem. Działalność ochotniczych straży pożarnych ma szczególny charakter. Nie jest to typowa praca, całodobowa służba. Jak podkreślają funkcjonariusze Państwowej Straży Pożarnej wszystkich szczebli, optymalnym rozwiązaniem dla zapewnienia ciągłej gotowości bojowej jednostek jest włączenie w szeregi OSP rolników, których miejsce pracy związane jest z miejscowością, w której ulokowana jest jednostka ochotniczej straży pożarnej. Dla strażaka ochotnika to pasja, to obowiązek świadczenia pomocy i pomagania ludziom. Z drugiej strony taka osoba może zostać ukarana w szczególnej sytuacji, o której mówiłam. W związku z tym proszę pana ministra o wyjaśnienie, w jaki sposób rolnicy ubezpieczeni w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego mogą pomagać ludziom poprzez działalność w OSP, tak aby ich praca na rzecz bezpieczeństwa (Dzwonek) nie rzutowała na świadczenia z ubezpieczenia społecznego. Czy w związku z tą sytuacją resort będzie prowadzić prace legislacyjne nad zmianami przepisów w ustawie o ubezpieczeniu społecznym rolników, tak aby zmienić przepisy dotyczące strażaków ochotników? Problem jest bardzo ważny, na tę odpowiedź z niecierpliwością czekają rzesze ochotników strażaków. Dziękuję.
Mówca: Urszula Augustyn
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Z wypowiedzi pana ministra wynika, że faktycznie działania się rozpoczęły. Cieszę się, bo parlamentarny zespół strażacki włączył się w zainicjowanie tej akcji. Okazuje się, że ci, którzy się w tej sytuacji znaleźli, czyli rolnicy, którzy są dzisiaj w trudnym dla siebie momencie, w pewnym sensie czują się poszkodowani, oszukani, bo gdzieś coś nie zafunkcjonowało. Oni nie byli świadomi tego faktu, że podejmując działalność za tak niewielkie pieniądze, bo za te usługi płaci się naprawdę niewielkie kwoty, znajdą się w tak trudnej sytuacji. Chcę prosić o jedno wyjaśnienie, mianowicie w tej samej sytuacji mogą się znaleźć inni rolnicy, myślę o sołtysach. Czy ministerstwo w porozumieniu, jak sądzę, z ministerstwem rolnictwa śledzi, jakie jeszcze grupy społeczne mogą się znaleźć w takiej samej sytuacji? To po pierwsze. Po drugie, bardzo ważna informacja, którą pan minister przekazał, to fakt, że w zasadzie prawo nie działa wstecz, ale tutaj ta sytuacja jest niezawiniona, dopiero w momencie, kiedy się pojawił system eWUŚ (Dzwonek), okazało się, że jakieś grupy społeczne są w takiej sytuacji. W związku z tym bardzo jest dla nas ważne, i proszę to raz jeszcze potwierdzić, że w tej sytuacji ci, którzy znajdują się w tym podwójnym ubezpieczeniu, nie poniosą konsekwencji, czyli będzie to wyjaśnienie wsteczne i faktycznie będą mogli z tej abolicji skorzystać. Ostatnia rzecz, rozumiem, że prace są na tyle zaawansowane, że przy naszym udziale będzie można do końca roku ten problem rozwiązać. Czy tak?
Mówca: Grzegorz Adam Woźniak
Data: 2013-09-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W pierwszej części, jeżeli chodzi o pytania, chciałbym się skupić na problemie zapłaty za nadwykonania w szpitalach mazowieckich za 2012 r., które są po stronie NFZ. Pokażę to na przykładzie dwóch szpitali, w Garwolinie i Pułtusku, obrazowo, ponieważ tak będzie łatwiej. SPZOZ-y w Garwolinie i Pułtusku prowadzą po jednym szpitalu specjalistycznym, są to jedyne szpitale na ich terenie. Kolejni ministrowie, wojewodowie, marszałek województwa dostrzegali problemy zdrowotne, specyfikę oraz potencjał rozwojowy, sukcesywnie przekazywali kolejne środki finansowe na modernizację, rozbudowę i doposażenie tych szpitali, to się działo w wielu miejscach na terenie województwa mazowieckiego. Wszystkie te procesy doprowadziły do zwiększenia ilości i poprawy jakości udzielanej pomocy przez szpitale, ponieważ dzięki nowemu wyposażeniu i nowym budynkom pacjenci chętniej korzystali z ich usług. Niestety, w ślad za tym nie poszło zwiększenie kontraktów NFZ. Istotnym elementem wpływającym na koszty świadczonych usług są czynniki zewnętrzne, które są niezależne od świadczeniodawcy, takie jak wzrost kosztów energii elektrycznej, ogrzewania, inne obciążenia związane z funkcjonowaniem, wzrost składek ubezpieczeniowych czy dostosowanie do większych wymagań i wyższych norm. W efekcie w 2012 r. szpital w Garwolinie wygenerował ponad 4 mln zł nadywkonań, w Pułtusku - ponad 3 mln nadwykonań, w tym większość była związana z natychmiastową interwencją medyczną. Realizacja tych świadczeń bez zapłaty ze strony NFZ stawia oba szpitale w trudnej sytuacji finansowej i skutkuje znacznym ograniczeniem dostępu mieszkańców do świadczeń zdrowotnych. Brak jest woli porozumienia ze strony NFZ, ponieważ na przykład szpital w Garwolinie dostał propozycję zapłaty 10% wartości nadwykonań, czyli 4400 tys. zł, co powoduje, że SPZOZ zmuszony został do skierowania sprawy do sądu, ponieważ nie zabezpieczy, na chwilę obecną, sprawnego funkcjonowania swojej placówki. W innych wypadkach NFZ oferował nawet 50-60% kwoty, jeżeli chodzi o ugodę, za nadwykonania za rok 2012 r. W wypadku tych szpitali nawet taka kwota procentowa nie została zaproponowana. Na koniec jeszcze jedna sprawa. Zastanawia nas sens inwestowania w modernizację szpitali. W poprzednich latach zwiększył się potencjał leczniczy szpitali, tak w jednym, jak i w drugim przypadku, a teraz, gdy przyjmują pacjentów, świadczą dobre usługi medyczne, okazuje się, że są karane brakiem środków finansowych na dalsze leczenie, jeżeli chodzi o usługi, które wykonali. Poprawiła się jakość usług, są pacjenci, ale brak jest środków finansowych. Dziękuję bardzo.