PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Witold Pahl
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Tylko tytułem informacji, bo należy się bardzo rzetelna odpowiedź na pytanie, czy dzisiejsza debata jest debatą na temat sposobu odbywania kary pozbawienia wolności czy procesem o ustalenie ojcostwa. Padło bowiem stwierdzenie, że ta ustawa jest dzieckiem IV RP. Bardziej porównałbym to do pozytywnego biegu do przodu, do sztafety. Meta jest oczywiście daleko przed nami. Ten sposób odbywania kary, który z jednej strony odciąży budżet państwa, a z drugiej strony spowoduje integrację rodzinną, możliwość powrotu do normalnego funkcjonowania w społeczeństwie, sprawdzony już w krajach Europy Zachodniej, jest naturalnym wyznacznikiem prowadzenia polityki, jeśli chodzi o odbywanie kar pozbawienia wolności, ale również wyznacznikiem przełamania pewnego konserwatyzmu, który funkcjonuje w sądownictwie powszechnym. Tak więc ten długi okres inkorporowania czy wprowadzania tego rodzaju środka karnego jest uzasadniony właśnie tymi elementami. Myślę, że sugestie, które były zwarte w pytaniach państwa posłów, pań posłanek i panów posłów, dotyczące tego, aby ta epizodyczność zamieniła się w trwały środek karny, są postulatem jak najbardziej zasługującym na pozytywne przyjęcie. Propozycja, aby do porządku posiedzeń Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka weszły sprawozdania ze sposobu wprowadzania tego systemu, jest również najrozsądniejszym rozwiązaniem, bo to pozwoli na szybką diagnozę i przekonanie również ministra finansów do tego, aby wyasygnował jak najszybciej środki, bo przecież będą się one zwracały i dadzą 500% zysku w sferze także materialnej, nie tylko społecznej. Z pewnością rola kuratorów, nawet przy ustawie o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie i teraz przy nadzorze, taka większa pomoc dla sędziów to jest każdorazowo również taki sygnał, aby rzeczywiście traktować tę grupę zawodową z coraz większym dowartościowaniem, na zasadzie takiej ekwiwalentności. Tak więc, jeszcze raz dziękując państwu posłom, którzy pracowali przy tej ustawie, chcę powiedzieć, iż wydaje się, że ta sztafeta będzie prowadzona w coraz szybszym tempie i szybciej dotrzemy do mety, może nawet przed 2014 r. Myślę, że to jest duże wyzwanie dla tej Izby. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Jeszcze raz bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Babalski
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Finał negocjacji nad pakietem mlecznym jest przewidywany na koniec 2012 r. System działa ponad 27 lat i między innymi został wprowadzony po to, żeby dokonać pewnej stabilizacji cenowej. I to się chyba sprawdziło. Pakiet projektów rozporządzeń, w tym tzw. pakiet mleczny, został złożony w październiku 2011 r. w czasie naszej prezydencji. Nowe regulacje są zapowiadane po 2015 r. Praktycznie rzecz biorąc, mamy informację z Komisji Europejskiej o chęci odejścia od kwotowania. Jakie propozycje - to jest pytanie, panie ministrze, które do pana kieruję - w sprawie kwotowania mleka zostały położone na stół w czasie naszej prezydencji i jakie jest ostateczne stanowisko rządu polskiego, polskiego ministra? Pan pewnie zna te sprawy. Według polskich producentów mleka kwotowanie to bezpieczny i przejrzysty rynek. Co rząd polski zamierza zrobić, żeby ten bezpieczny i przejrzysty rynek w postaci mechanizmu kwotowania mleka został zachowany po 2015 r.? Poseł sprawozdawca domagał się pytania, a więc zapytam, panie pośle - do pana to kieruję. Średnia cena 100 l mleka w Unii w skupie to 34,7 euro, a w Polsce na koniec grudnia to zaledwie 28,7 euro - jest najniższa w odniesieniu do 27 krajów Unii Europejskiej. Jakie są tego powody? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Otóż w ostatnich dniach, właściwie w ostatnim tygodniu, środki masowego przekazu podały informację, iż zapotrzebowanie na produkty mleczarskie, szczególnie na rynkach arabskich, spada. Tutaj jesteśmy, można powiedzieć, liderem, jeśli chodzi o produkcję mleka w proszku. Chciałbym się dowiedzieć, czy państwo analizujecie ten rynek i czy to jest tendencja trwała, z czego ona wynika i co ewentualnie w zamian państwo zaproponujecie jako rząd, jakie rynki, wykorzystując placówki dyplomatyczne. Myślę, że działają tam różni urzędnicy, którzy powinni zadbać o to, aby ofertę tych rynków wzbogacać. Nie możemy faktycznie uzależniać się tutaj od jednego czy dwóch kierunków. Co z rynkiem chińskim, jeśli chodzi o mleko? Chciałbym się tego dowiedzieć. Były budujące zapowiedzi dotyczące rozwoju przede wszystkim handlu drobiem. Być może warto byłoby zainteresować Chińczyków także naszymi produktami mlecznymi. I druga podnoszona kwestia - kwotowanie mleka, pakiet mleczny. Ja, panie ministrze, jednej rzeczy nie rozumiem. Dlaczego zachowujemy się tak, jak panienka przed wydaniem? Skoro sprawdzono to przez kilkanaście lat, skoro funkcjonuje w Unii Europejskiej kwotowanie na rynku mleka i innych rynkach, które przed chwilą wymieniałem, to dlaczego jako strona polska nie podnosimy tego argumentu? (Dzwonek) To jest stabilizacja dla producentów, stabilizacja dla tych, którzy zajmują się przetwórstwem mleka, a przecież na rozwinięcie tego działu gospodarki narodowej wydaliśmy ogromne miliardy złotych. Chciałbym się dowiedzieć, jakich argumentów używacie państwo, aby odwieść Komisję Europejską od zniesienia kwotowania mleka.
Mówca: Jan Krzysztof Ardanowski
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W kontekście ustawy regulującej rynek mleka w Polsce, dość istotnej i odpowiadającej aktualnej sytuacji na rynku, rodzi się kilka pytań dotyczących generalnie produkcji mleka w Polsce i kondycji sektora mleczarskiego. Chyba dla wszystkich jest oczywiste, że mleko i przetwory mleczne są ważnym elementem diety, często decydującym o poziomie wyżywienia, jak również o zdrowiu społeczeństwa. Dlatego utrzymanie tej produkcji na dobrym, satysfakcjonującym poziomie powinno być również jednym z celów każdego rządu w Polsce. Chcę również podnieść, że ten sektor poniósł ogromne koszty dostosowania. Nowoczesne gospodarstwa mleczne pochłonęły ogromne inwestycje zarówno w maszyny i urządzenia do przygotowywania i konserwacji pasz, jak i w systemy udojowe, w budynki, w stado podstawowe. Są to ogromne pieniądze, które w wielu gospodarstwach bardzo często nie uległy jeszcze zwrotowi. Dlatego utrzymanie stabilnego systemu produkcji jest sprawą zasadniczą. Wydaje się, że system kwotowania w Europie, który nie burzy mechanizmów rynku, ponieważ zapewnia konkurencję między producentami, był takim systemem gwarantującym, przynajmniej w pewnych granicach, opłacalność produkcji i pewną przewidywalność tego rynku. Komisja Europejska chce odchodzić od tego mechanizmu. Konsekwencją będzie zapewne zalew stosunkowo taniego mleka z Nowej Zelandii (Dzwonek), Australii czy z innych kierunków. Chcę zadać pytanie ministrowi rolnictwa: Jakie działania podejmował do tej pory minister, by nie dopuścić do tego niekorzystnego dla Polski mechanizmu, jakie próbował zawierać sojusze, alianse z krajami członkowskimi Unii Europejskiej, by ta decyzja...
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Będę miał pytanie do pana ministra. Będzie to kontynuacja tych wątków, które podnosił pan poseł Babalski i pan poseł przed chwilą. Chodzi o przyszłość dotyczącą produkcji mleka po roku 2015. Stanowisko resortu w tej sprawie ciągle jest takie niejasne. Mam nadzieję, że wszystkie informacje, które tutaj padły, dotyczące przede wszystkim wyraźnego zmniejszenia się liczby producentów mleka w Polsce, a więc poniesienia ogromnych kosztów społecznych przez polską wieś - ubyło 230 tys. gospodarstw, więc są to ogromne koszty społeczne - nie zostaną zmarnowane i że Polska będzie jednak bronić tego kwotowania na forum Rady Unii Europejskiej. Chciałbym zapytać właśnie o to stanowisko resortu rolnictwa, a przede wszystkim o sojusze, jakie będziemy w tej sprawie zawierali - bo mam nadzieję, że będziemy je zawierali - żeby odwieść Komisję Europejską od rezygnacji z kwotowania. Czy mamy wypracowaną w tej sprawie jakąś strategię, czy też poddamy się woli większości, a przede wszystkim stanowisku Komisji Europejskiej, która od paru lat forsuje likwidację limitów mlecznych? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Jakby zapytać normalnego człowieka chodzącego po ziemi, co się dzieje z tym mlekiem, że producent produkuje i musi jeszcze zaliczkowo dać pieniądze na poczet kar, toby się ktoś uśmiał. Rozumiem pewne zasady, które wymyślił człowiek. Bo taka jest prawda, nie? Ale tak naprawdę wszyscy mieliśmy do czynienia z tym mleczkiem. I tu nawet jak popatrzeć, to widać, jak z tego okresu, gdzie... Panie pośle sprawozdawco, powiedział pan tu o tych nowych technologiach w hodowli itd., ale na pewno mleczko od krówki, która chodzi po łące i zjada sobie ziółeczka, jest o wiele smaczniejsze niż od tej, która stoi w oborze z tym zasuszonym itd. Ale tak to jest. Dzisiaj mamy problem z jajeczkami. Jajeczko od zielononóżki, która chodzi po łące, po podwórku, jest cenniejsze niż od tej, która na przestrzeni, nie wiem, pół metra kwadratowego myśli tylko o tym, żeby to jajko znieść, bo ją uduszą tam gdzieś za to, że nie... Tak samo jest z mlekiem. Panie ministrze - to było takie wprowadzenie - co ministerstwo robi w tym celu, żeby wykorzystać warunki geograficzne i rolne, które ma Polska (Dzwonek), aby z mleka jednak gospodarstwa się utrzymywały? Dzisiaj słyszymy, że 230 tys. gospodarstw musiało zrezygnować. Rozumiem, że to gdzieś przepłynęło, to przepłynęło do wielkich producentów, ale 230 tys. miejsc pracy zlikwidowano. Jak tak dalej pójdzie, to nie wiem, zostanie nam tylko Natura 2000 i koniec.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wspólna polityka rolna na lata 2014-2020 zakłada liberalizację dotychczasowego podejścia do sektora rolnego w Unii Europejskiej, przejście od systemu dotowania, kwotowania i regulacji poszczególnych rynków rolnych do systemu wolnorynkowego, opartego bez wątpienia na dominacji silniejszego podmiotu nad słabszym, spowoduje także spotęgowanie wewnętrznej konkurencji na rynku. Istnieje już dzisiaj poważne ryzyko, że Polska jako kraj średnio rozwinięty gospodarczo po prostu nie wytrzyma tej konkurencji, szczególnie polski rolnik nie wytrzyma tej konkurencji, i w konsekwencji nowa wspólna polityka rolna może doprowadzić do wyniszczenia polskiego rolnictwa. Polska, jak wiemy, jest w tej chwili jednym z większych producentów mleka w Unii Europejskiej, nie wykorzystujemy tych limitów. Mam pytanie: Czy rząd polski - a dokładnie Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi - przygotował lub przygotowuje raport oceniający przyszłe skutki wprowadzenia tej wspólnej polityki rolnej dla sektora już konkretnie mleka w Polsce? (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Eugeniusz Tomasz Grzeszczak)
Mówca: Kazimierz Gołojuch
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Po roku 2015 w Unii Europejskiej przewiduje się odejście od kwotowania mleka. W wielu krajach Unii Europejskiej rządy zastanawiają się, jak wesprzeć producentów mleka po roku 2015, i tak na przykład rząd niemiecki już przewidział konkretne wsparcie dla swoich rolników produkujących mleko. Chciałbym zapytać pana ministra: Jakie jest stanowisko polskiego rządu odnośnie do kwotowania mleka? Czy rząd jest za utrzymaniem kwotowania mleka po roku 2015? Jeszcze ostateczne decyzje nie zapadły i należałoby zrobić wszystko, żeby to kwotowanie utrzymać. Kolejną kwestią, którą chciałbym poruszyć, jest to, że w polskich sklepach znajduje się wiele produktów mlekopodobnych napływających z zewnątrz, ale te produkty nie mają nic wspólnego z mlekiem. Mam pytanie: Jakie rząd tutaj zamierza jeszcze dodatkowo podjąć kroki, aby wesprzeć dobre polskie produkty? Bo przecież polscy rolnicy produkują bardzo dobre i wysokiej jakości mleko. Myślę, że my wszyscy, konsumenci, chcemy spożywać takie produkty, które są zdrowe i które mają odpowiednią zawartość mleka. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam dwa pytania. Pierwsze pytanie dotyczy sytuacji, w której zmieniamy ustawę, i słusznie. Chodzi o pobieranie kwot, opłat gwarancyjnych od osób, które produkowały więcej mleka. Przecież stan prawny polegający na tym, że bierze się zabezpieczenie od osoby, która produkuje więcej mleka, a potem ona musi szukać, powiedzmy, tego, który nie doprodukował, to jest odpowiedzialność zbiorowa. Tego nie ma w polskim prawie, tego nie ma w konstytucji i w żadnych przepisach. A więc jest pytanie, jak to mogło być, że taka ustawa funkcjonowała i nikt przeciwko niej nie protestował. Mam też drugie pytanie, może wynikające z mojej niewiedzy, ale, wydaje mi się, istotne. Otóż jest kwota mleka, którą możemy wyprodukować. Czy rząd sprawuje pełny nadzór nad przyszłością tej kwoty, to znaczy nie tylko ją negocjuje, ale również w jakimś sensie bada? Będzie to nam jako państwu potrzebne na najbliższe lata w ujęciu Unii Europejskiej, eksportu, potencjalnego importu, bo przecież mleko to nie tylko mleko, ale również wyroby przetworzone. Dziękuję.
Mówca: Jacek Bogucki
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Kontynuując myśl dotyczącą przyszłości wspólnej polityki rolnej w zakresie produkcji mleczarskiej: Czy rząd widzi problem, że nowe formy wsparcia, jakie zastąpią dotychczasowe kwotowanie, będą przez Polskę trudniejsze do wykorzystania niż przez bogate kraje Unii Europejskiej, że może to spowodować spadek cen, niestabilność w produkcji? Czy udało się do tej pory cokolwiek wynegocjować w sprawie przedłużenia kwotowania w Unii Europejskiej zarówno podczas polskiej prezydencji, jak i podczas ponad czterech lat rządów koalicji PO-PSL? Jakie kraje udało wam się zaangażować do wspólnej walki o utrzymanie kwotowania, z kim udało się już zawrzeć takie porozumienia, kto będzie nas wspierał w tej sprawie? Czy ponowiono te rozmowy teraz, w sytuacji kiedy na europejskich i światowych rynkach ceny produktów mlecznych spadły i kiedy inni mogą też widzieć problem przyszłości produkcji mlecznej, ci, którzy do tej pory patrzyli na to inaczej? Czy podjęte zostały przez ministerstwo lub też przez rząd rozmowy w tej sprawie? I zasadnicze pytanie: Czy rząd i premier słyszał o problemie mleka? Czy minister rolnictwa w ogóle stawia ten problem na posiedzeniach Rady Ministrów? Dziękuję.
Mówca: Artur Dębski
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Sądziłem, że rozmowa o partyjnym korycie spowoduje większe zainteresowanie, ale widzę, że tylko posłowie Ruchu Palikota są na sali w większości. Myślę, że to jest już odpowiedź na pytanie o możliwość poparcia tej ustawy. Spodziewam się, że nie budzi ona większego zainteresowania, bo już nie jest poparta. W roku 2001 została podjęta niezwykle ważna decyzja dotycząca zasad finansowania partii politycznych w Polsce. Państwo polskie zaczęło przekazywać bez zasady dobrowolności określone środki na działanie wybranych partii politycznych. Oczywiście zachowano pozory równego traktowania wszystkich partii, ale celowo w tym miejscu zostało użyte słowo ˝pozory˝. Podjęta wtedy decyzja jest jedną z najważniejszych w procesie zabetonowania polskiej sceny politycznej. Dokonał się w pewnym sensie akt prywatyzacji obszaru działalności politycznej w kraju na okres z górą 10 lat. Śmiem użyć najbardziej dosadnego zwrotu, jaki w tym momencie przyszedł mi do głowy: skok na kasę w świetle prawa. Do roku 2012 włącznie finansowanie zachcianek uprzywilejowanych - patrz: uprawnionych - przez samych siebie wybrańców narodu kosztowało budżet 800 mln zł. 800 mln zł dla ciągle tych samych ludzi. Budżet, w którym od dawna widać olbrzymie dziury, łatany przez kolejnych geniuszy rodzimej produkcji, z których żaden nie ma odwagi zaproponować końca tej wręcz nieuczciwej zasady. W okresie, gdy każdy obywatel z powodu kolejnych rządów charakteryzujących się bylejakością w mniejszym bądź większym stopniu odczuwa skutki kryzysu gospodarczego, proponujemy Wysokiej Izbie dyskusję nad naszym projektem ustawy. W poprzedniej kadencji Sejmu rozpoczęto dyskusję nad wprowadzeniem zmian w zasadach finansowania partii politycznych. Brak poparcia i brak możliwości zapewnienia większości dla tego projektu spowodował, że w ostatniej kampanii większość partii po raz kolejny przeznaczyła wielkie kwoty na dziesiątki, nawet setki milionów ulotek, które bezlitośnie krzyczały z każdej skrzynki pocztowej, miliony plakatów, które w niektórych miejscach straszą do dzisiaj, a mamy już pół roku po kampanii. Billboardy pokryły całe miasta, z radia i telewizji nawoływali kandydaci, po Polsce jeździły autobusy. (Poseł Krystyna Pawłowicz: I co z tego?) Po Krakowskim Przedmieściu maszerowały grupy ludzi, wypuszczając w niebo balony imitujące las katyński. (Poseł Krystyna Pawłowicz: I co z tego? I co z tego?) Zaraz pani powiem. (Oklaski)
Mówca: Łukasz Gibała
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pan poseł Bury był łaskaw dwukrotnie wymienić moje nazwisko w kontekście pewnego poglądu, a mianowicie takiego, że ten projekt ustawy to tak naprawdę pewien skok na kasę, ponieważ obecnie na partie łożymy łącznie ok. 50 mln z budżetu, natomiast po wejściu w życie tego projektu być może budżet będzie to kosztowało ponad 400 mln, prawie 0,5 mld zł. Więc wyjaśniam panu posłowi, że to się opiera na pewnym nieporozumieniu. Mianowicie, jak pan poseł na pewno zauważył, w całym swoim wystąpieniu zachwalałem pewien mechanizm zmian systemu finansowania. Natomiast specjalnie nie odwoływałem się do konkretnych kwot ani do tej liczby 1%, ponieważ jeśli tylko w pracach komisji czy to Platforma Obywatelska, czy PSL, czy inne partie będą chciały zmniejszyć ten 1% do postaci 0,5, 0,2, to jesteśmy na to otwarci i ciągle ten projekt będziemy popierali. Tak więc droga do porozumienia jest otwarta, jeśli tylko o to chodzi. Dziękuję bardzo.
Mówca: Krystyna Pawłowicz
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Chciałabym zwrócić się do pana posła Dębskiego, żeby, zanim przedstawi tu jakikolwiek projekt, poradził się studenta pierwszego roku prawa, a przede wszystkim przeczytał konstytucję. Wiem, że pan poseł Palikot wstydził się i wystawił pana, ale jednak co nieco pan się skompromitował. Pana Piaseczno też chyba wstydzi się za pana. (Poruszenie na sali) (Głos z sali: Panie marszałku, niech pan zwróci tej pani uwagę.) Wystąpienie było demagogiczne, dla analfabetów, na takim haju, mówiąc językiem studenckim. I ponieważ sam projekt zakłada ujawnienie przekonań... (Głos z sali: Ale bzdury.)
Mówca: Jan Warzecha
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym usłyszeć odpowiedź na kilka pytań od wnioskodawców pomysłu finansowania partii z jednoprocentowego odpisu od podatku dochodowego, który w konsekwencji doprowadziłby do zwiększenia kwoty pieniędzy przeznaczonych na partie polityczne. Dlaczego przeszkadza państwu obecny system finansowania partii, który funkcjonuje na zasadzie: więcej głosów zdobytych w wyborach, większa subwencja budżetowa, ale w ramach określonej kwoty, obecnie 88 mln zł? Czy wskazanie przez podatnika nazwy partii na deklaracji PIT, jak się typuje środki do przelania, nie jest ujawnianiem swoich preferencji politycznych? Jak mają się zapisy tego projektu do zapisów w konstytucji gwarantujących tajność głosowania, a tym samym anonimowość wyrażania sympatii politycznych? Czy wprowadzając takie rozwiązanie, inicjatorom chodzi o to, aby niektóre partie były uprzywilejowane? Wspierając duży biznes i bogate regiony, otrzymywałyby w zamian większy odpis w porównaniu z tymi partiami, którym bliskie są wymagające rozwiązania problemy ludzi mniej zamożnych, emerytów, rencistów i z uboższych województw. A może chodzi o to, aby partie liberalne, korzystające z większej przychylności mediów, głaskane przez usłużnych redaktorów stacji telewizyjnych, radiowych, właścicieli portali internetowych... (Głos z sali: Was też głaskali.) ...i gazet, jak to obserwujemy choćby dzisiaj, łatwiej zyskiwały przychylność bogatych sponsorów? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W wystąpieniach klubowych, a także w wystąpieniach posłów, którzy mówili przede mną, wskazano na cały szereg konsekwencji, a właściwie zagrożeń, które niesie ta ustawa, zagrożeń, jeżeli chodzi o budżet, zagrożeń, jeżeli chodzi o demokrację, o publiczne deferowanie preferencji politycznych. Wskazano na zagrożenia związane z aspektami społecznymi, politycznymi, ze sceną polityczną itd., itd. Nie mam pytań do wnioskodawców, bo w zasadzie mało mnie interesuje to, co wnioskodawcy sądzą na ten temat, ale interesuje mnie to, co rząd sądzi na ten temat. Chciałbym zapytać o stanowisko rządu właśnie w tych wszystkich kwestiach, ale nie ministra finansów, bo to jest za wąsko, tylko rządu. Bo to nie jest ustawa dotykająca tak naprawdę tylko kwestii finansów, ale jest to ustawa ustrojowa, bo ona zmienia bardzo istotne aspekty ustroju politycznego poprzez zmianę finansowania partii politycznych. Chciałbym prosić, aby rząd odpowiedział na pytanie związane z tym, jak odnosi się do kwestii zróżnicowania obywateli, bo bogatsi będą cenniejsi dla partii politycznych, biedniejsi będą mieli mniejsze znaczenie, będą mniej cenni, będzie się mniej o nich zabiegać, bo będą mogli mniej dać. Jak rząd odnosi się do kwestii sięgania do kieszeni budżetu, po środki budżetu? Przecież te wydatki mogą być większe. Jak w ogóle rząd odnosi się do pomysłów mnożenia odpisów 1% czy tam części procenta na różne cele? Bo to się ostatnio pojawia i nie wiem, czy to ma być zamiast, czy obok siebie? (Dzwonek) Proszę, żeby rząd odniósł się do tego wszystkiego, bo zdanie rządu to, jak rozumiem, jednocześnie zdanie partii rządzącej i mnie ono interesuje, a to, co Ruch Palikota tutaj wnosi, to, przepraszam, mało mnie interesuje, bo to jest niepoważne od A do Z. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-04-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Odnoszę wrażenie, że ta propozycja Ruchu Palikota to jest propozycja wykluczenia znacznej części Polaków z wpływania na to, co robią partie polityczne. Przecież panowie czy państwo powinniście doskonale wiedzieć, że spora część Polaków nie płaci podatku dochodowego od osób fizycznych. Żeby nie tracić czasu na wymienianie tych grup, powiem, że przynajmniej 1,5 mln rolników prowadzących gospodarstwa rolne nie płaci podatku dochodowego. Czy ci ludzie mają być wykluczeni z wspierania partii politycznych? W sytuacji, kiedy mamy dotację budżetową, wszyscy obywatele wspierają partie polityczne. Druga niepokojąca rzecz, która tutaj się pojawiła - moim zdaniem to jest niestety powrót do propozycji korupcji politycznej. Zabieganie o podatników, o ich 1%, od którego to będą być może setki tysięcy złotych, to będzie, jak rozumiem, pole do popisu dla tego rodzaju ugrupowań. Proszę państwa, takie czasy korupcji politycznej w Polsce już mieliśmy. Na szczęście ustawa o finansowaniu partii politycznych z budżetu, mam nadzieję, raz na zawsze to przecięła. I wreszcie rzecz trzecia to zniesienie kontroli nad pieniędzmi, które podatnicy będą wskazywali. Nie bardzo wiem, co Ruch Palikota ma do ukrycia, jeżeli chodzi o rozliczanie dotacji pochodzących z budżetu państwa (Dzwonek), ale sugerowanie zniesienia kontroli nad wydawaniem publicznych pieniędzy jest co najmniej zastanawiające. Dziękuję bardzo. (Oklaski)