PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Artur Górczyński
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Ruch Palikota w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych, jest to projekt rządowy, druk nr 319. Drodzy Koledzy! Drogie Koleżanki! Podczas posiedzenia Komisji Polityki Społecznej i Rodziny zgłaszano trzy projekty, dwa były opozycyjne, jakby przeciwne, a właściwie nie - właściwie bardzo podobne do tego projektu rządowego. Wszystkie kluby opozycyjne opowiedziały się za tym, abyśmy mogli w podkomisji popracować - choć raz - nad wszystkimi trzema projektami. Wtedy też uruchomiono system SMS, przeliczając chyba, ilu ludzi jest na sali i z jakich ugrupowań, aby zwołać innych posłów koalicji rządzącej. Ja tylko przypomnę - można to w zapisie przebiegu posiedzenia komisji obejrzeć, odczytać - że w pewnym momencie, kiedy poseł Szwed czytał projekt PiS-owski, zwróciłem się o przerwanie i o to, żeby pan przewodniczący zarządził, poprosił o spokój i ciszę na sali, ponieważ ci ludzie, nie chcę użyć słowa ˝szarańcza˝, którzy wpadli na tę salę, pierwsze, o co pytali, to w jakiej sprawie będziemy głosować. Nie mieli więc nawet za bardzo pojęcia, po co są wzywani i nad czym debatujemy. To jest przykre, ponieważ po to tu jesteśmy, żeby znajdować jak najlepsze rozwiązania. Rządowy projekt, jak to już usłyszeliśmy kilkukrotnie, jest po to, żeby po prostu zaoszczędzić. I znów chcemy zaoszczędzić na społeczeństwie. Chociaż raz, wprowadzając ten próg, będziemy zaglądać do kieszeni tych bardziej zamożnych niż tych biednych. Jeśli chodzi o tzw. becikowe, które było wprowadzane z myślą o pomocy rodzinie, myślę, że jest potrzeba popracowania nad samym tym becikowym. To nie jest bowiem tak, że becikowe - wiem to z doświadczenia - jest pomocą dla osób, które decydują się na dziecko. Niestety bardzo często to becikowe jest sposobem na uzyskanie pieniędzy, albo inaczej - to dziecko jest sposobem na uzyskanie tego becikowego. I tutaj musielibyśmy nad tym popracować. Powiem otwarcie, klub Ruch Palikota nie podjął jeszcze decyzji, czy będziemy popierać ten projekt rządowy, czy też nie będziemy go popierać. Decyzję w tej sprawie podejmiemy przed samym głosowaniem. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Szanowne Koleżanki i Koledzy! Pani Minister! Odniosę się do prac komisji i do stwierdzeń, które przed chwilą słyszałem. Akurat byłem na sali, więc nie zaliczam się do tej szarańczy, o której mówił kolega. Nie wiem, czy dobrze to zrozumiałem, ale zrozumiałem, że koleżanki i koledzy, którzy w tym czasie pracowali w innych komisjach, wykonywali swoje zadania również tutaj, na sali sejmowej, i ci którzy dotarli w trakcie omawiania projektów proponowanych przez wnioskodawców, zostali nazwani szarańczą. Jest to dla mnie bulwersujące. Mam prośbę do pani marszałek, żebyśmy nawzajem nie określali się takimi epitetami, bo z mojego punktu widzenia jest to obraźliwe. W trakcie prac nad projektem zmiany ustawy o świadczeniach rodzinnych rzeczywiście padało wiele głosów mówiących również o tym, że wprowadzane zmiany są zbyt ograniczone, że można by było pomyśleć o ich rozszerzeniu również o inne kwestie z zakresu świadczeń rodzinnych. Jednakże z uwagi na możliwości budżetu, na środki, które są do dyspozycji i które można wykorzystać, jest propozycja, ażeby z dniem 1 stycznia 2013 r. ustawa weszła w życie. W związku z tym w tej chwili zostaje narzucony próg dochodowy - a do tej pory praktycznie wszystkie pary będące rodzicami miały prawo do uzyskania tego dodatku - w wysokości 1922 zł netto. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego przyjmuje te propozycje i w trakcie dalszych prac będzie głosował za przyjęciem tego projektu i wprowadzeniem go w życie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Artur Górczyński
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Chciałbym sprostować - nie powiedziałem: szarańcza, tylko: nie chcę użyć słowa ˝szarańcza˝. A to jest różnica. Poza tym zapraszam do tego, żeby rozsyłać już SMS-y, ponieważ pani poseł Bańkowska będzie składała poprawkę. Może koledzy i koleżanki zapoznają się z nią wcześniej i przyjdą na posiedzenie tej komisji. Dziękuję. (Poseł Magdalena Kochan: Sformułowanie zostało rzucone.)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Tak się składa, że właśnie dzisiaj w ˝Dzienniku Gazecie Prawnej˝ znajduje się artykuł dotyczący katastrofy demograficznej Polski. Gazeta ta pisze, że zajmujemy 208. miejsce na 228 odnotowanych przez ONZ, jeżeli chodzi o dzietność. Ta klasyfikacja jest rzeczywiście porażająca. Natomiast rząd ciągle eksperymentuje, jeśli chodzi o wsparcie rodzin z dziećmi. Procedujemy nad projektem ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w którym likwiduje się ulgę dla rodzin z jednym dzieckiem. Teraz z kolei ta zmiana dotycząca tzw. becikowego. Rozumiem, że jako reprezentantka rządu będzie pani pewnie mówiła, że te działania rządu nie powodują żadnych oszczędności w budżecie państwa, ale to eksperymentowanie daje taki rezultat - średnia, jeśli chodzi o dzieci, to 1,3 na rodzinę, czego skutkiem za jakiś czas rzeczywiście będzie katastrofa demograficzna. Czy państwo tego nie wiecie, nie bierzecie tego pod uwagę? Przed chwilą wspominano, że Polki chcą rodzić dzieci. (Dzwonek) Diaspora polska w Wielkiej Brytanii - już kończę, pani marszałek - jest tego dobitnym przykładem. Współczynnik dzietności wynosi 2,3 na rodzinę, jest on wyraźnie wyższy niż w Polsce, a przecież brytyjski system wspierania rodzin nie należy do jakiś szczególnie hojnych, znacznie hojniejsze są systemy skandynawskie. I taki niezbyt hojny system brytyjski daje taki rezultat, jeśli chodzi o polskie rodziny, natomiast polski rząd ciągle eksperymentuje i udaje, że polskie rodziny wspiera. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Można by zadać stronie rządowej dosyć proste pytanie. Koalicja Platforma Obywatelska-PSL rządzi 5 lat. Pytanie zasadnicze brzmi: Co przez tych 5 lat działo się w polityce rodzinnej? Kolega przedmówca mówił o dramatycznej sytuacji demograficznej. Ubiegły rok to niestety kolejny rok, w którym odnotowaliśmy spadek liczby urodzin. Mamy dzisiaj wskaźnik na poziomie 1,3, prosta zastępowalność pokoleniowa ma miejsce przy wskaźniku 2,1. Mówiliśmy już też, że jesteśmy na szarym końcu wśród krajów świata, jeśli chodzi o demografię. Na politykę rodzinną w Unii Europejskiej przeznacza się średnio 2,1 PKB, w Polsce - niespełna 1%. Podawano tu przykłady innych krajów, gdzie dzięki znacznym środkom w ciągu kilkunastu lat wskaźnik dzietności zdecydowanie wzrósł. Co w tym czasie zrobił nasz rząd? Mam pytanie do pani minister. Prosiłbym o odpowiedź na piśmie, bo chodzi mi o dane dotyczące właśnie tego, jaki procent PKB, w jakiej wysokości środki przeznaczane są na politykę rodzinną. Jak na tle innych krajów wygląda sytuacja, jeżeli chodzi właśnie o jednorazowe zapomogi, o becikowe? Jak to wygląda choćby na przykładzie właśnie takich krajów, jak wymieniona już tutaj Francja, Niemcy czy kraje skandynawskie, gdzie polityka rodzinna od lat skutkuje tym, że tam nie ma takich problemów jak u nas? Dziękuję bardzo.
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość przygotował nowelizację ustawy o świadczeniach rodzinnych, w której to zaproponował systemowe podejście do kryterium dochodowego. Punktem odniesienia dla kryterium dochodowego miałoby być minimalne wynagrodzenie. Projekt ten został odrzucony w pierwszym czytaniu, został uznany za błędne rozwiązanie. I cóż teraz proponuje nam rząd? Otóż rząd w swoim projekcie proponuje wprowadzenie jak gdyby odrębnego kryterium, które nie jest odnoszone do żadnego innego świadczenia. Biuro Analiz Sejmowych określa takie rozwiązanie jako całkowicie niespójne, nieracjonalne, bo sprzeczne z dotychczasową logiką i zasadą przyznawania świadczeń rodzinnych. Nie odwołuje się ono do kryterium, które jest oparte na badaniu wsparcia dochodowego rodzin przeprowadzanym przez Instytut Pracy i Spraw Socjalnych. Wprowadza również to kryterium 1922 zł, całkowicie sztuczne. Bo na czym ono jest oparte? Proszę mi powiedzieć, dlaczego przywiązaliście się do rozwiązania ustawowego, które jest nieracjonalne, sprzeczne, nielogiczne, złe. Czy tylko dlatego, że premier w swoim exposé (Dzwonek) odniósł się do tego i zaproponował coś takiego, co w ogóle nie powinno być przyjęte, co ma charakter typowo fiskalny i jest błędnym rozwiązaniem? To naprawdę jest niewłaściwa droga. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać, dlaczego rząd Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego w sposób konsekwentny, krok po kroku, wycofuje się z polityki prorodzinnej. Od siedmiu lat bowiem nie waloryzuje progów dochodowych uprawniających do świadczeń rodzinnych. Tym samym wyeliminował z tego świadczenia ponad 3 mln dzieci, obywateli Rzeczypospolitej Polskiej. Dlaczego nie zwaloryzował już od okresu dłuższego niż 7 lat progu dochodowego 351 zł uprawniającego do świadczeń polityki społecznej, eliminując tym samym kolejne miliony osób, które tej pomocy ze strony państwa oczekują? I dlaczego też nie zwaloryzował becikowego, które funkcjonuje bodajże już od 6 lat, bo ustanowione było jeszcze za rządów PiS, na poziomie 1000 zł? Przecież inflacja z tych 6 lat to jest co najmniej kilkanaście, a może kilkadziesiąt procent. Tak więc to świadczenie sprzed 6 lat nie jest, jeśli chodzi o wartość realną, wartość nabywczą, równe świadczeniu wypłacanemu dzisiaj osobom, którym ono przysługuje. Jak rząd mówi, że da, to oczywiście mówi. Jak mówi, że zabierze, to jest konsekwentny i zabierze do końca. Bowiem już nawet z przedłożenia rządowego wynika, że bilans końcowy jest korzystny dla budżetu państwa. (Dzwonek) Co to znaczy: korzystny? Są oszczędności na ludziach, na tej populacji obywateli Rzeczypospolitej, którzy na początkach swojej drogi rodzinnej, życiowej potrzebują pomocy ze strony państwa, niewielkiej, ale jednak potrzebują. Dlaczego więc ten bilans jest bilansem ujemnym dla świadczeniobiorców, a korzystnym dla budżetu państwa? Czy znowu tutaj chodzi o zwyczajną oszczędność akurat w tej dziedzinie, gdzie oszczędzać nie należy? Dziękuję.
Mówca: Marek Domaracki
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Pani Minister! Kryterium dochodowe, o którym mówimy, w przypadku becikowego zostało ustalone na tzw. rodzinę trzyosobową, a nie, jak to ma miejsce w przypadku kryterium stosowanego przy ustalaniu zasiłku rodzinnego, w przeliczeniu na osobę. Dlatego też gdy rodzina wielodzietna, sześcioosobowa, w której pracuje dwóch małżonków, razem osiągnie dochód nieznacznie przekraczający wskazany w projekcie próg, nie uzyska przedmiotowej zapomogi, mimo iż dochód w przeliczeniu na osobę w rodzinie może być znacznie niższy niż w rodzinie wychowującej jedno dziecko. Pani Minister! Takie rządowe kombinacje absolutnie mnie nie przekonują. Czy takie proponowane rozwiązanie, pani minister, nie jest sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości i sprawiedliwości społecznej? Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Pani Minister! Wysoka Izbo! Mam pytanie dotyczące dwóch wątków. Pierwsze pytanie jest takie. Czy jest sens dzielić dzieci na lepsze i gorsze? Co z tego, że ktoś uzyskuje większe dochody? To co, ma gorsze dziecko? Czy mniej je kochamy? A może po prostu jest mniej polskie? Druga rzecz to analizy, które pojawiły się na str. 4 uzasadnienia, dotyczące kwoty progu podatkowego i przeliczania tego progu - matematycznie w żaden sposób nie da się tego pogodzić. Rodzina może być 3-osobowa, a właściwie jest 2-osobowa w momencie, kiedy rodzi się dziecko, bo ono przychodzi w tym momencie na świat jako pierwsze. Może być też wieloosobowa, czy wielodzietna, więc z tym też jest generalnie problem. Poza tym przywoływanie wysokości progu podatkowego akurat w państwa przypadku, czyli państwa rządu, jest troszeczkę ryzykowne. Powiem, dlaczego. Otóż bardzo wielu przedsiębiorców skrzywdzonych tym, że na przykład nie dostali zapłaty za usługi chociażby związane z budową dróg, będzie musiało w PIT-ach wykazać duży dochód, z którego trzeba zapłacić podatek, a nie ma z czego, bo siedzi komornik. Więc jeśli chodzi o te dochody, godzi to w ich żywotne interesy: czemu wykazałem bardzo dużo, a nie mam nic? Proszę państwa, to jest reguła działalności gospodarczej. Nie płacimy, więc tego nie ma, ale musimy to wykazać i zapłacić podatek. (Dzwonek) Pytania: Skąd te pomysły? Dlaczego akurat tak, a nie inaczej? Czemu dzielimy ludzi na lepszych i gorszych? I czemu odnosimy to wprost do progu podatkowego, akurat w tym wypadku pierwszego? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Spójrzmy na politykę prorodzinną Platformy Obywatelskiej, oczywiście politykę prorodzinną w cudzysłowie, od strony liczb i wielkości. Otóż proszę zauważyć, że ta zmiana ustawy powoduje zaoszczędzenie w budżecie państwa 39 mln. Rząd zmienia też ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwestia kosztów uzyskania przychodów dla twórców - oszczędności w kwocie 164 mln. Likwidacja Internetu - 424 mln. Wydatki w związku ze zmianą ustawy o podatku dochodowym i likwidacja ulgi na pierwsze dziecko w rodzinach o dochodzie 85 tys., podobnie zresztą jak tego świadczenia 1000 zł - o 3 mln więcej. Oszczędności pochodzące z tego wszystkiego, co już podałem, wynoszą grubo ponad 660 mln. Ale ten rząd jest niezwykle łaskawy, zmienia po drugiej nowelizacji ustawę o świadczeniach. I co proponuje? Podwyższenie progu dochodowego o 70 zł. Ale jest to tak ogromny wydatek dla budżetu naszego państwa, że rząd proponuje rozłożyć go na 2 lata - po połowie tej kwoty. Z 504 zł wzrośnie ona do 574 zł, ale dopiero w 2014 r. Zgadza się? W 2014 r. próg dochodowy wyniesie 574 zł. To jest 70 zł rozłożone na 2 lata. Ale jakże niezwykle wzrastają świadczenia dla dzieci, zasiłek rodziny? Otóż z obecnych 68 zł - do 77 zł, czyli o 9 zł. To jest polityka prorodzinna, proszę państwa, Platformy Obywatelskiej - 9 zł. W drugim progu - w wieku od 6 do 18 lat - ta kwota wzrasta z 91 zł do 106 zł - o 15 zł. (Dzwonek) Czy my mówimy o polityce prorodzinnej, czy o żarcie? Bo to jest po prostu żart, który jest robiony z polskich rodzin. To jest żart, to jest żenada, proszę państwa. Ten rząd wyciąga pieniądze z kieszeni podatników. Więcej: oszczędza też na polskich rodzinach. A mówi, że to jest polityka prorodzinna. To jest zwykły pic, proszę państwa. To żadna polityka prorodzinna. I musimy mieć tego absolutną świadomość. Ten rząd nie robi niczego, aby pomóc polskim rodzinom. Przeciwnie, ten rząd polskim rodzinom zabiera. To jest blichtr. Taka jest prawda. To przykrywanie faktów. I mam pytanie: Jak wygląda prawdziwa idea polityki rodzinnej? Proszę mi przedłożyć prawdziwą ideę polityki prorodzinnej. Chciałbym tu, na tej sali, usłyszeć, gdzie ta idea leży. W tych 9 zł - na dwa bilety autobusowe? To jest polityka prorodzinna? Przepraszam bardzo, jeżeli polityka ogranicza się do dwóch biletów autobusowych, to bardzo dziękuję. Ale taką właśnie politykę prorodzinną prowadzi Platforma Obywatelska - dwa bilety autobusowe. Dziękuję.
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak, pani marszałek. Prosiłabym o ogłoszenie przerwy celem wyjaśnienia tych nieścisłości, które zostały przedstawione, i taki wniosek zgłaszam. Chciałabym powiedzieć, że pani minister w swojej wypowiedzi nie trzyma się faktów. Jak Sojusz Lewicy Demokratycznej mógł podwyższyć progi, które ustanowił dopiero w momencie, kiedy kończyliśmy władzę? To po pierwsze. Po drugie, nieprawdą jest, że nie zmniejsza się liczba dzieci uprawnionych do świadczeń rodzinnych. Czymś innym są sumy wydatkowanych środków i pogarszająca się sytuacja materialna polskich rodzin, a czymś innym jest na skutek tego, że rośnie przeciętne wynagrodzenie, mimo że te dochody zjada inflacja, sytuacja rodzin, dzieci, które wypadają z tej pomocy w postaci dostępu do świadczeń rodzinnych, bo te 504 zł to jest constans. To są fakty, które w moim przekonaniu powinny być uwzględniane w merytorycznej rządowej odpowiedzi. Po trzecie, to nie jest tak, że państwo w tym momencie nie zabieracie pieniędzy z becikowego. Zabieracie je. Byłoby logiczne, gdyby suma zaoszczędzonych środków poszła na ten sam cel, dla rodzin słabszych, podkreślam, na ten sam cel. Tymczasem próbujecie tym ewentualnie łatać, tak jak tu powiedziano, śmieszne, żenujące... Właściwie pokrywa to tylko koszty manipulacyjne podwyżki świadczeń. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Magdalena Kochan
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Pani Minister! Wysoka Izbo! Z trudnością przyjmuję do wiadomości fakt, że troska o budżet państwa jest świadectwem niedbania o interes poszczególnych obywateli Rzeczypospolitej Polskiej. Jest dokładnie odwrotnie. Stabilny budżet to stabilność polskich rodzin, niestabilny budżet to niestabilność i kolejne zawirowania na rynku, które w dobie kryzysu, i tak do tej pory łaskawie obchodzącym się z Polską, sprawiają, że jest to najtrudniejszy moment do załatwiania polskich spraw. Dbanie o dobry budżet jest dbaniem, jest polityką prorodzinną. Jeśli państwo twierdzicie inaczej, to zadajecie kłam najprostszym prawdom. Co znaczy dbanie o 39 mln zł? Co znaczy powoływanie się na kraje starej demokracji, które nie mają za sobą blisko 50 lat niszczącej Polskę komunistycznej gospodarki? Ja wiem, że mamy ambicje... (Głos z sali: Jakie...) Mówię o PRL-u, państwo to pamiętacie równie dobrze jak ja, a jeśli nie pamiętacie, to warto zajrzeć do wskaźników ekonomicznych. Warto pamiętać o tym, że to, co dzisiaj mówimy o przyroście PKB i o tym, w jaki sposób obywatele polscy dysponują bogactwem wspólnie przez siebie wypracowanym, to są wskaźniki niestety niższe niż w Grecji, która zbankrutowała. PKB na jednego obywatela Grecji jest wyższe niż PKB wypracowywane przez jednego obywatela w Polsce. (Głos z sali: Przecież nie...) Ja zawsze z uwagą słucham państwa wypowiedzi, nie przeszkadzając, a państwo przeszkadzacie mi mówić. (Poseł Ryszard Zbrzyzny: Nie możemy słuchać takich bzdur.) Pani marszałek, czy można? To jest opinia pana posła na temat mojej wypowiedzi. Nie wiem, czy to... Moim zdaniem to nie są bzdury, panie pośle, wręcz odwrotnie, bardzo odpowiedzialnie...
Mówca: Piotr Paweł Bauć
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałbym zadać następujące konkretne pytania, mianowicie: Ile dziewcząt i ilu chłopców ze szkół podstawowych skorzystało ze zorganizowanych przez szkoły różnego typu akcji podczas bieżących wakacji - one za chwilę się skończą - czy inaczej mówiąc: ile dzieci mogło uczestniczyć w różnego typu zajęciach, które szkoły organizowały podczas wakacji? Drugie pytanie jest związane z gabinetami lekarskimi stomatologicznymi: Czy moglibyśmy uzyskać informacje, ile w roku szkolnym 2011/2012 powstało gabinetów, a ile zostało zlikwidowanych? Ostatnie pytanie: Ile programów w zakresie wychowania higienicznego w roku 2011/2012 było realizowanych w polskich szkołach? I jaką grupę - ile uczennic i ilu uczniów - te programy objęły? Dziękuję.
Mówca: Jadwiga Wiśniewska
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Według najnowszego raportu UNICEF prawie 1300 tys. dzieci w wieku od 1 roku do 16 lat w Polsce nie ma dostępu do podstawowych dóbr niezbędnych do prawidłowego rozwoju. Raport wskazuje, co powinno mieć zapewnione każde dziecko. Są to minimum trzy posiłki dziennie, właściwe obuwie, odpowiednie miejsce do odrabiania pracy domowej, a także pieniądze umożliwiające uczestnictwo w wycieczkach klasowych. Co piąte polskie dziecko nie ma dostępu do przynajmniej dwóch z tych rzeczy. To przekłada się na ogromne poczucie niższości i na odseparowanie od rówieśników. Dzieci pozbawione podstawowych dóbr mają słabsze wyniki w nauce, a w przyszłości będą gorzej wykształcone, dużo bardziej narażone na bezrobocie. Dzieci żyjące w biedzie mają gorsze zdrowie i częściej popadają w konflikty z prawem. W rankingu państw Unii Europejskiej Polska plasuje się na 24. miejscu z 29 badanych krajów. Nie sprawdza się tutaj teza, proszę państwa, że bogatsze państwa mają większą możliwość troszczenia się o dzieci, bo w Estonii, która ma PKB bardzo zbliżone do Polski, odsetek dzieci ubogich wynosi zaledwie 12,5%, w Polsce niestety prawie 21%. Z tego wynika, że polityka rządu PO-PSL ma istotny wpływ na to, że co piąte dziecko w Polsce żyje w ubóstwie. Dzisiaj patrzę na informację rządu dotyczącą dystrybucji pomocy społecznej, jaką ministerstwo oferuje. Proszę państwa, fatalny język - dystrybuować można gazety, rzeczy, a my mówimy o dzieciach, o biedzie. W Polsce następuje juwenalizacja biedy. Dzieci biednych rodziców również będą biedne w przyszłości, bo będą gorzej wykształcone. Wprowadziliście państwo obowiązek 20-procentowego wkładu własnego samorządów. Proszę państwa, jak się z tym czujecie? Pieniądze niewykorzystane na pomoc socjalną dla dzieci wracają do budżetu państwa, a dzieci nadal są głodne i nadal mają gorsze warunki do wzrastania. Co im proponuje rząd PO-PSL?
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2012-08-29 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zwykle jest tak, że potrzeby są duże, a brakuje środków. Tutaj mamy do czynienia z taką sytuacją, że potrzeby są ogromne, a środki nie są wykorzystywane. Można to analizować głębiej w poszczególnych pozycjach, ale chciałbym wrócić do jednej, mianowicie do stypendium szkolnego. Od lat pieniądze nie są tam wykorzystywane. W ciągu tych lat wymienionych w sprawozdaniu jest to kilkaset milionów złotych, a rząd na to nie reagował. Niski próg dochodowy, te 351 zł, rzeczywiście jest bardzo niski i wiele rodzin, wiele dzieci wyklucza z tej pomocy. Jest jednak druga sprawa. Są tu pewne widełki, chodzi o tę rozpiętość między 72 a 182 zł. Czy rząd w ogóle kontroluje, jak wójtowie, burmistrzowie, prezydenci miast przyznają te stypendia? Z jednej strony spadła liczba osób korzystających, a z drugiej strony środki wracają do budżetu, a więc mniej osób z nich korzysta. Chodzi więc o to, w jakiej wysokości są przyznawane te środki, bo być może tutaj leży jakaś przyczyna niewykorzystania środków. Biorąc pod uwagę wielkość biedy, można by sądzić, że i tu być może są jakieś błędy. Chciałbym zapytać rząd, czy ma na ten temat jakieś dane, czy były robione badania, czy są jakieś wnioski. To jest pierwsza kwestia. Kwestia druga to gabinety stomatologiczne oraz lekarsko-pielęgniarskie. Rzeczywiście zniknęły one już całkowicie ze szkół, ale także trzeba to rozpatrywać w innym kontekście. Otóż Narodowy Fundusz Zdrowia zakontraktował, według sobie tylko znanych kryteriów, tylko usługi stomatologiczne, często w innych miejscach niż dotychczas. (Dzwonek) Te gabinety, które wprawdzie nie były w szkołach, ale funkcjonowały blisko szkół i obejmowały opieką stomatologiczną dzieci, także przestaną działać. W związku z tym nie będzie bezpośredniej bliskości gabinetów ani możliwości korzystania z opieki stomatologicznej przez uczniów. Ten aspekt jest bardzo ważny. Proszę o odpowiedź, czy w ogóle rząd ma w tej sprawie jakąś koncepcję. Jakie jest stanowisko rządu wobec obecności tych gabinetów w szkołach? Czy chce ich w szkołach, czy też nie? Króciutko jeszcze ostatnia sprawa, a mianowicie żywienie. Mówi się o dożywianiu, o akacjach dotyczących zdrowej żywności. Czy rząd interesuje się sprawą powszechnej obecności w szkołach sklepików, które oferują niezdrową żywność, i czy zamierza coś z tym zrobić? Rzeczywiście jest to wielka plaga, wielki problem. Te punkty handlowe mają negatywny wpływ na zdrowie młodego pokolenia. Czy rząd to widzi i czy w ogóle zamierza jakoś ten problem rozwiązać? Dziękuję bardzo. (Oklaski)