PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Wojciech Jasiński
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie ministrze, mówił pan, że robiono. Problem w tym, że chyba nie zrobiono. Po pierwsze: Czy wycięto zakrzaczenia? Pan mówił, że wycinano. Rzecz w tym, że w czasie gdy była najlepsza pogoda... Byłem tam kilka dni temu - one są. To po pierwsze. Po drugie - ten jeden podstawowy problem - państwo nie macie żadnego programu, jeżeli chodzi o to, żeby Wisła się ciągle nie wypłycała. Jeśli tego nie macie - a wszystko wskazuje na to, że nie macie - to w istocie waszym celem jest to, żeby ludzie z Troszyna, ze Świniar wyprowadzili się w przyszłości, bo tam ich zalewa. Mieszkali tam w XIX, XX w. Olendrzy, i oni sobie dawali radę. Domy, które budowali Olendrzy, które nie były zalewane, dzisiaj są zalewane. Panie ministrze, tutaj trzeba zmienić program. To po drugie. (Dzwonek) Po trzecie, czy wykonano założone roboty pogłębiarskie w Młodzieszynie - w Młodzieszynie wykonano - w Wyszogrodzie, w Słubicach, w Małej Wsi, w Gąbinie, w Słupnie? Chcielibyśmy uzyskać odpowiedź na to pytanie, bo wychodzi na to, że ci ludzie nie mają nawet perspektywy, że, powiedzmy za rok, za dwa lata, gdy stan Wisły będzie mniej więcej taki, kiedy będzie podwyższony, nawet alarmowy, oni będą mogli w miarę spokojnie spać. Trzeba im dać tego typu gwarancję albo wyraźnie im powiedzieć: chcemy, żebyście się stamtąd wyprowadzili. Uważamy, że to jest zgubna koncepcja, także dla Polski, bo te tereny są wysoko wydajne rolniczo. Tego typu perspektywę trzeba dać ludziom. Dziękuję.
Mówca: Piotr Paweł Bauć
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pytanie kierujemy w szczególnym momencie, mianowicie minął kolejny okres, kolejny dzień, w którym miała być już zakończona praca nad ustawą, miała być przedstawiona do debaty, a nawet może i uchwalona ustawa o odnawialnych źródłach energii, o których tak wiele mówimy. Ma być to jeden z ważnych polskich programów, dotyczących również zabezpieczenia energetycznego. Jednak po zmianie ministra, wicepremiera i ministra, czyli ojca tej ustawy, zapadła cisza. Na takim bardzo dużym spotkaniu z inwestorami, którzy chcą budować w Polsce morskie farmy wiatrowe, a szacuje się, że możemy mieć ok. 8-10 GW z tego źródła, padło jedno bardzo ważne stwierdzenie, otóż takie, że wszystkie już poczynione starania, wydane pieniądze mogą zostać zaprzepaszczone z jednego powodu. Nie ma tej ustawy, w związku z tym nie można zrobić spięcia finansowego, czyli opracować tzw. biznesplanu i przepływów finansowych, które stwierdzą, czy te nakłady... A to nie są banalne nakłady, bo na 300 MW trzeba wydać miliard złotych, a wcześniej trzeba przeprowadzić różne badania, w tym badania związane z oddziaływaniem na środowisko, które w przypadku środowiska morskiego są szczególnie drogie. Zatem są to wstępnie bardzo duże pieniądze do wydania i nie wiadomo, jaki będzie efekt, szczególnie gdy chodzi o eksploatację. Są tu oczywiście kwestie związane z ulgami, z dopłatami, z zielonymi certyfikatami, które są niezbędne do kalkulacji finansowych. Anglicy, bo był tam ekspert z Anglii, powiedzieli, że oni nie zastanawiali się nad tym, czy mają wejść w energetykę wiatrową i morskie farmy, tylko nad tym, jak to mają zrobić. Oni już dawno ruszyli z tym programem, niemal dziesiąty rok to robią i chcą osiągnąć 400 GW. (Dzwonek) To będzie znaczyło, że będą mieli tanią energię, do której będzie dopłacało państwo z różnych źródeł i którą zaleją nasz kraj, czyli nasze inwestycje po prostu nie ruszą. Pytanie: Kiedy będziemy mieli tę ustawę?
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak jest. Dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jeżeli chodzi o moje pytanie uzupełniające, to chciałbym dowiedzieć się od pana ministra, kiedy ten trójpak wejdzie w życie, bo w zasadzie nie powiedział pan tego. To jest pierwsza sprawa. Druga sprawa jest następująca. Chcielibyśmy dowiedzieć się, jaki trójpak zostanie przyjęty, bo według naszych informacji plan zakłada przyjęcie małego trójpaku. Pozwoli to wprawdzie na wdrożenie dyrektyw unijnych, ale może skutkować próbą ograniczenia wsparcia państwa dla niektórych technologii w zakresie odnawialnych źródeł energii. Natomiast, jak wiadomo, duży trójpak zawiera Prawo energetyczne, Prawo gazowe i ustawę o odnawialnych źródłach energii. Tak więc chciałbym dopytać pana ministra, który trójpak wejdzie w życie i kiedy, jak wspomnieliśmy na początku, bo pytanie było jakby niedokończone. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Włodkowski
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przedstawiam problem o charakterze ogólnokrajowym, na który zwrócił mi uwagę ruch społeczny mieszkańców gminy Mikołajki, a także Związek Gmin Warmińsko-Mazurskich. Przy kontraktowaniu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej obowiązują warunki określone w podejmowanych corocznie przez prezesa NFZ zarządzeniach w sprawie określania warunków zawierania i regulacji umów w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna. Zapisy przyjmowane w zarządzeniach od 2011 r. praktycznie wyeliminowały możliwość kontraktowania lekarzy w małych miejscowościach, w których nie ma szpitali. Ograniczyło to znacznie dostęp ludności wiejskiej do lekarzy specjalistów. Zgodnie z zarządzeniem prezesa NFZ z 7 listopada 2012 r. poradnia specjalistyczna powinna pracować nie krócej niż 3 dni w tygodniu po 4 godziny dziennie. Pozornie mogłoby się wydawać, że ta propozycja zwiększy dostęp mieszkańców gmin wiejsko-miejskich do lekarzy specjalistów, życie jednak pokazuje, że rozwiązanie to przyczyniło się do zamknięcia zdecydowanej większości poradni specjalistycznych funkcjonujących w małych miejscowościach, nierzadko oddalonych od ośrodków powiatowych o 20-30 km. Jest to istotne utrudnienie zwłaszcza dla osób o niskim statusie społecznym. W obecnej sytuacji trudno mówić o jakiejkolwiek profilaktyce na terenie małych gmin. Choć ust. 6 w § 11 przedmiotowego rozporządzenia umożliwia ograniczanie wymagań związanych z długością pracy poradni specjalistycznych w przypadku braku możliwości zabezpieczenia właściwego dostępu do świadczeń, to nie rozwiązuje to sygnalizowanego problemu. Zgodnie z informacją uzyskaną z NFZ odstępstwa są możliwe jedynie w przypadku specjalności rzadkich. Nie dotyczy to więc takich usług, na które występuje duże zapotrzebowanie, jak (Dzwonek) chirurgia ogólna, ortopedia, ginekologia, położnictwo, laryngologia czy endokrynologia. Przedstawione argumenty przemawiają za koniecznością zmiany obowiązujących przepisów. Rozwiązaniem istniejącego problemu byłoby umożliwienie pracy poradni specjalistycznych również raz w tygodniu w wymiarze przekraczającym 4 godziny dziennie, co odpowiadałoby na rzeczywiste potrzeby lokalne. Pytanie, panie ministrze: Czy możliwa jest zmiana rozporządzenia prezesa NFZ uwzględniająca przedstawione postulaty? Dziękuję.
Mówca: Dariusz Joński
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W związku z informacjami, jakie posiadamy, chcielibyśmy razem z panem posłem Bogusławem Wontorem zapytać o tę właśnie sytuację, chodzi o były Terminal Towarowych Odpraw Celnych w Świecku. Otóż w dniu 10 stycznia 2012 r. wojewoda lubuski pan Marcin Jabłoński uchylił bez żadnego uzasadnienia zarządzenie nr 413 z listopada 2011 r. wojewody lubuskiego wrażające zgodę na nabycie przez powiat słubicki nieruchomości po byłym Terminalu Towarowych Odpraw Celnych w Świecku. Z późniejszych wielokrotnych wypowiedzi pana wojewody wynika, że był to środek nacisku na starostę słubickiego w celu wyeliminowania grupy legalnie działających przedsiębiorców z terenu byłego przejścia drogowego w Świecku. Przedsiębiorcy ci stanowili zdrową, legalną konkurencję dla odległego o kilka kilometrów miejsca obsługi podróżnych na autostradzie A2. Panie Premierze! Czy te fakty są panu znane? Czy akceptuje pan postępowanie wojewody lubuskiego będącego przedstawicielem rządu stanowiące niedopuszczalne, pozaprawne, rzeczywiste reprezentowanie interesów przedsiębiorcy bądź przedsiębiorców zainteresowanych wyeliminowaniem konkurencji? Czy akceptuje pan okoliczność, że przedstawiciel rządu narusza konstytucję, w szczególności art. 7 nakazujący organom władzy publicznej postępowanie zgodne z zasadą praworządności? Jeżeli nie akceptuje pan takiego postępowania wojewody lubuskiego, to jakie środki zamierza pan zastosować w celu przywrócenia stanu zgodnego z prawem oraz wyeliminowania tego typu zachowań w przyszłości? W dniu 31 grudnia 2012 r. wygasły umowy dzierżawy i najmu zawarte przez Skarb Państwa z polskimi i niemieckimi organami celnymi oraz z grupą przedsiębiorców zatrudniających kilkaset osób. Przyczyną wygaśnięcia tych umów była odmowa ich przedłużenia przez wojewodę lubuskiego pana Marcina Jabłońskiego, mimo że kilka miesięcy wcześniej starosta słubicki złożył wnioski o ich przedłużenie, a wojewoda nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń merytorycznych i prawnych do wniosków. (Dzwonek) Jednocześnie wojewoda wielokrotnie oświadczał, że przedłuży umowy, ale pod warunkiem, że wnioski o przedłużenie złoży burmistrz Słubic, mimo że nie ma on przecież żadnych uprawnień do gospodarowania zasobem nieruchomości Skarbu Państwa. Prawo to przysługuje ustawowo tylko staroście. Taka sytuacja grozi skandalem międzynarodowym, naruszy dobre stosunki polsko-niemieckie, a także doprowadzi do utraty wpływów podatkowych i innych przez Skarb Państwa oraz utraty miejsc pracy przez bardzo wielu pracowników. Czy ten stan rażąco naruszający zasady państwa prawnego, a więc art. 2 Konstytucji RP, jest panu znany i przez pana akceptowany? Jeżeli nie akceptuje pan takiego postępowania wojewody lubuskiego, to jakie środki zamierza pan zastosować w celu przywrócenia stanu zgodnego z prawem oraz wyeliminowania tego typu zachowań w przyszłości? Dziękuję.
Mówca: Bogusław Wontor
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pan praktycznie nie odpowiedział nam na pytania, które były zadane, stał się adwokatem wojewody. Mam nadzieję, że to wynika z tego, że jest pan niedoinformowany w tej kwestii. Pan mówi, że sprawa jest w toku. Od kiedy? Od 2011 r.? To w 2015 r., jak będziemy zadawać pytania, też nam pan odpowie, że sprawa jest w toku? A to, co było istotą tego pytania, czyli że ludzie nie mają dzisiaj podpisanych na terminalu umów i kilkaset osób za chwilę może zostać bez pracy, pana nie interesuje. Wojewoda to blokuje, co jest istotą całej sprawy. Pan mówi, że inni starostowie nie protestują. Czy nie jest panu znane pismo, które zostało wysłane do ministra i premiera, w którym większość starostów województwa lubuskiego ma uwagi do działań wojewody i do wydawanych przez niego decyzji? Albo pan kłamie, albo pan nie ma wiedzy, praktycznie rzecz biorąc, w tej kwestii. Wojewoda wydał w 2011 r. decyzję, zgodę na zbycie dla starostwa w Słubicach tejże nieruchomości, tak jak zrobił to w przypadku innych terminali. (Dzwonek) Później pan wojewoda Jabłoński cofnął tę decyzję. Pan mówi, że nie potrzeba uzasadnienia. Bo uzasadnienia nie ma. To jest konflikt pomiędzy starostą a wojewodą. I pan, panie ministrze, bardzo dobrze to wie. Nasze pytanie dotyczyło tego, kiedy pan przetnie ten konflikt, który nikomu i niczemu nie służy, bo to jest istota tej sprawy. Starosta miał potem zgodę na ogłoszenie z powrotem oferty konkursowej czy przetargowej na sprzedaż terminalu. Pan tu wprowadza Wysoką Izbę w błąd, bo wystartowały dwa podmioty, gmina i starostwo. Gmina miała wyższą cenę niż starostwo, więc dlatego starosta uznał, że powinno nabyć ten terminal starostwo, na co wojewoda znowu się nie zgodził. Cały czas jest sytuacja patowa. A najważniejsze, panie ministrze: Czy pan poleci wojewodzie, żeby zostały podpisane umowy z kontrahentami, którzy pracują i funkcjonują na terminalu?
Mówca: Jagna Marczułajtis-Walczak
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! W dniu 16 października 2012 r. weszło w życie nowe rozporządzenie ministra sportu i turystyki w sprawie stypendiów sportowych dla członków kadry narodowej, w którym zniesiono przyznawanie stypendiów sportowcom za wyniki osiągane w zawodach rangi pucharu świata i pucharu Europy. Zgodnie z powyższym zapis dotyczy jedynie stypendiów przyznawanych za wyniki w mistrzostwach świata, mistrzostwach Europy i w igrzyskach olimpijskich. Sytuacja ta powoduje, że wielu znakomitych sportowców zostanie pozbawionych środków finansowych. Dodatkowo uprawianie sportu wyczynowego bardzo trudno jest pogodzić z pracą zawodową, stąd znaczna część otrzymywanego stypendium w większości przypadków jest i tak wydawana przez sportowców na rozwój kariery, tj. treningi, sprzęt, inne dodatkowe rzeczy. Warto zauważyć także, że w niektórych dyscyplinach mistrzostwa Europy nie są w ogóle rozgrywane, a tytuł poniekąd zdobywa najlepszy zawodnik w klasyfikacji generalnej pucharu Europy. Ponadto w wielu dyscyplinach mistrzostwa świata odbywają się co dwa lata, a bywa i że co cztery. W związku z powyższym zwracam się z prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania. Czy Ministerstwo Sportu i Turystyki podejmie działania przywracające zniesione stypendia sportowe za wyniki osiągane w zawodach pucharu świata i pucharu Europy? Jakie oszczędności w budżecie państwa uzyska Ministerstwo Sportu i Turystyki przez taki zapis? Czy ta kwota jest aż tak duża, aby nie można było kontynuować jej wypłacania? Co ze sportami, w których nie ma mistrzostw Europy, gdzie puchar Europy odgrywa w pewnym sensie rolę mistrzostw Europy? Dlaczego zostały usunięte także stypendia za puchar świata? Czy w takiej sytuacji można traktować każdą dyscyplinę indywidualnie i do niej dostosować odpowiednie przepisy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Pacelt
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie ministrze, przenieśmy się na igrzyska olimpijskie w Nagano w 1998 r. Jeden z liderów naszej reprezentacji w skokach narciarskich źle wystartował na tej imprezie, na tych igrzyskach, a więc nie uzyskał kwalifikacji do stypendium sportowego. Po igrzyskach ukazały się artykuły, że nasz najlepszy skoczek rezygnuje z dalszego uprawiania sportu, ponieważ nie ma środków na funkcjonowanie po tych zawodach. Ówczesne przepisy dawały szansę szefowi sztabu przygotowań olimpijskich na podjęcie decyzji o przyznaniu stypendium dla Adama Małysza. Takie stypendium otrzymał i mieliśmy później przez wiele, wiele lat zadowolenie i małyszomanię. Dzisiaj takiego przepisu nie ma. Czy nie warto, żeby Ministerstwo Sportu i Turystyki zastanowiło się nad tym, by minister indywidualnie, oczywiście po zasięgnięciu opinii odpowiednich związków sportowych i gremiów, które oceniają poziom, wynik i przydatność zawodnika, mógł przyznać stypendium sportowe? Dziękuję.
Mówca: Andrzej Jaworski
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Minęło 8 miesięcy od czasu, kiedy media poinformowały o przywiezieniu na teren Gdańska z Ukrainy tysięcy ton skażonej ziemi zawierającej heksachlorobenzen, popularnie zwany HCB. Substancje te były składowane w warunkach urągających jakimkolwiek standardom, doprowadzając do skażenia dużych terenów portowych na terenie Gdańska, a następnie zostały rozwiezione i rozsypane m.in. na terenie gminy Trąbki Wielkie. Na terenie Gdańska i Ełganowa doszło zatem, zgodnie z definicją PWN, do katastrofy ekologicznej, polegającej na trwałym, nieodwracalnym w naturalny sposób zniszczeniu dużego obszaru środowiska przyrodniczego, wpływającym negatywnie bezpośrednio i pośrednio na zdrowie i życie ludzkie poprzez skażenie środowiska toksycznymi środkami chemicznymi. Dwa dni temu dowiedzieliśmy się, iż prokuratura sformułowała zarzuty wobec byłego szefa gabinetu prezydenta Lecha Wałęsy i wicedyrektora departamentu ochrony środowiska urzędu marszałkowskiego w Gdańsku. Jednak zasadnicze pytania nadal zostają bez odpowiedzi. Jak doszło do tego i kto jest odpowiedzialny za to, że skażona ziemia została w ogóle wpuszczona z Ukrainy na teren Unii Europejskiej? Naszym zdaniem minister środowiska, podpisując się pod taką zgodą, złamał dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzeniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych. Dlaczego nie przeprowadzono szczegółowej ewidencji, w jakie miejsca skażona ziemia była wywożona z terenu portu gdańskiego i w jakich ilościach? Kto jest odpowiedzialny za to, że przez tyle miesięcy do dziś w żaden konkretny sposób nie zabezpieczono miejsca skażenia? Po tych terenach - osobiście widzieliśmy to dwa tygodnie temu - chodzą, biegają dzieci. Kiedy w końcu zacznie się usuwanie skażonej ziemi? Kto za to zapłaci? Gdzie ona trafi? Kto będzie wypłacał odszkodowania poszkodowanym, skoro do zaistniałej sytuacji doszło z winy urzędników państwowych i samorządowych, od ministra środowiska zaczynając, na naczelniku Wydziału Inspekcji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska kończąc? Dziękuję, panie marszałku. (Oklaski)
Mówca: Anna Fotyga
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Od czasu, kiedy w 1989 r. przeprowadzona była ekokonwersja części polskiego zadłużenia zagranicznego, w myśl której Polska zobowiązana była do dokonania inwestycji znacząco poprawiających stan naszego środowiska, Pomorze promowane jest jako region zachowujący szczególnie pieczołowicie bardzo wysokie standardy ochrony środowiska. Rzeczywistość przeczy temu promowanemu wizerunkowi. Ja składałam do państwa w czerwcu 2012 r. interpelację i odpowiedź na tę interpelację była mniej więcej podobna - że nie było żadnych szczególnych wskazówek co do tego, że przekroczone zostały normy. (Dzwonek) Otóż, pani minister, heksachlorobenzen jest substancją o udowodnionym działaniu kancerogennym. Poddane jego wpływowi są dzieci. Cała rzecz się dzieje mniej więcej 100 m od linii brzegowej Morza Bałtyckiego. Zapraszamy, pani minister, do obejrzenia tego miejsca, ponieważ my tych niecek, o których pani minister mówi, nigdzie nie widzieliśmy. Wiemy o innych, podobnych problemach ze składowaniem niebezpiecznych odpadów niezgodnie z normami europejskimi, również polską ustawą o odpadach, na które wojewódzka Inspekcja Ochrony Środowiska zupełnie nie reaguje. Pikanterii dodaje fakt, że mamy w tle polityków, tak jak w przypadku Amber Gold.
Mówca: Jakub Szulc
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Mam wrażenie, że rozmawiamy o dwóch różnych sprawach, to znaczy my mówimy swoje, państwo mówicie swoje, i to jest chyba największy kłopot, dlatego że nikt, myślę, nie kwestionuje w żaden sposób potrzeby reorganizacji Straży Granicznej na granicy południowej. Ona powinna być dokonana, musi zostać dokonana, i z tym, w moim przekonaniu, nikt się nie kłóci, natomiast mamy poważne zastrzeżenia do zarówno trybu, w jakim jest to przeprowadzane, jak i uzasadnienia i argumentacji dotyczących podejmowania takich, a nie innych decyzji. Pani poseł Wielichowska mówiła o koncepcji funkcjonowania straży, która została opracowana w roku 2009 na lata 2009-2015, w ramach której wypracowano rozwiązanie, w którym docelowo na południowej granicy powinna obowiązywać zasada: jeden oddział, jedna komenda, jedna granica, czyli: jedna komenda na granicy czeskiej, jedna komenda na granicy słowackiej. Faktycznie później doszło do kolejnego opracowania i do ponownej analizy, tylko że z tej analizy nie wynika, dlaczego zmieniła się koncepcja: jeden oddział, jedna granica, na likwidację 2 komend oddziałów na granicy południowej. Nie wynika z tej koncepcji ani także z tej analizy i z materiału, który był nam przedstawiony, wyliczenie realnych i faktycznych kosztów tego, jak ta zamiana oddziaływałaby w sytuacji, kiedy alternatywnie na przykład zamiast oddziału w Raciborzu zostałby pozostawiony oddział w Kłodzku. A tu mamy prostą sytuację: faktycznie oddział w Kłodzku jest dużo większy niż oddział w Raciborzu, jeśli chodzi o tereny i budynki, które zajmuje, tylko że proszę zwrócić uwagę, że jeśli chodzi o na przykład podatki i opłaty, są one opłacane na porównywalnym poziomie. Jeśli chodzi o koszty przenoszenia oddziału, to, panie ministrze, nie czarujmy się, połowę funkcjonariuszy w oddziałach stanowią w tym momencie funkcjonariusze z uprawnieniami emerytalnymi. Jeżeli państwo odnosicie wrażenie, że ci funkcjonariusze będą dramatycznie chętni do przenoszenia się na granicę wschodnią... (Poseł Monika Wielichowska: 5 osób.) ...to niestety jesteście państwo w błędzie. Generujemy młodych emerytów, za których będzie płacił, koniec końców, budżet państwa. I w końcu finalna sytuacja, panie ministrze, likwidacja oddziału w Kłodzku, to nie jest to samo co likwidacja oddziału w Raciborzu z jednego prostego względu. Jeśli chodzi o Racibórz, pan nie odniósł się do tego, ale w Kłodzku mamy dzisiaj bezrobocie na poziomie 26%, natomiast w Raciborzu - na poziomie 8%. Wychodzę z założenia, że tak naprawdę zlikwidowanie Sudeckiego Oddziału Straży Granicznej będzie niosło za sobą większe skutki społeczne niż likwidacja czy też ograniczenia w fabrykach Fiata w Tychach. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2013-02-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Ja niestety, proszę państwa, w tej sprawie posądzam i właściwie oskarżam rząd nie tylko o nieudolność, ale i o złą wolę. Jak widać, to nie jest żadna sensowna, uzasadniona reorganizacja, tylko chaotyczna i zupełnie nieracjonalna, pozbawiona jakichkolwiek podstaw likwidacja, dokonywana na chybił trafił. Jak widać, panie ministrze, nie tylko opozycja to kwestionuje, ale nawet przedstawiciele partii rządzących, które stanowią zaplecze dla rządu Platformy Obywatelskiej. Tak jest w tym przypadku, tak jest w przypadku na przykład likwidacji posterunków Policji. Również ponad podziałami w Komisji Spraw Wewnętrznych kwestionujemy ten bezsensowny kierunek likwidacji coraz większej liczby posterunków, a rząd w to brnie. Tak samo brnie w likwidację tego karpackiego oddziału w tym przypadku. Dlaczego, panie ministrze, nie przedstawił pan wyliczeń, które by wskazywały, jakie będą oszczędności, jeżeli będą - moim zdaniem ich nie będzie - po tych decyzjach? To po pierwsze. (Dzwonek) Po drugie, i może najważniejsze: Jaka jest w ogóle koncepcja docelowa funkcjonowania tej formacji w Polsce? Dlaczego tylko umiecie likwidować, dlaczego na przykład rząd sobie nie zadał sobie trudu zdefiniowania na nowo, raz jeszcze zadań tej formacji w kontekście współpracy z Policją i jej zadań w zakresie bezpieczeństwa, w kontekście na przykład współpracy ze Służbą Celną i jej zadań? Bo wcześniejsza decyzja o likwidacji placówek Straży Granicznej też była bezsensowna. Teraz jest więcej oddziałów niż trzeba, pan twierdzi, ale tamta decyzja o likwidacji placówek też była nieuzasadniona i trzeba by było od tego zacząć. A więc proszę nam powiedzieć, jaką rolę w skali globalnej, ogólnopolskiej ma spełniać ta formacja w planach rządu, jak będą wyglądały kwestie finansowe po tych likwidacjach i, przede wszystkim, jak poprawi się funkcjonalność tej służby, czy też chcecie powoli, decydując się na likwidację kolejnych oddziałów i placówek, tę formację zlikwidować. Ja mam wrażenie, że to ku temu zmierza. Panie ministrze, jest ogromny niepokój i naprawdę, jeżeli chodzi o bezpieczeństwo państwa i obywateli w wymiarze wewnętrznym i zewnętrznym, ta formacja jest po części taką, która działa na rzecz bezpieczeństwa wewnętrznego, trochę zewnętrznego, bo jest formacją graniczną. Dzisiaj działa na terytorium całego kraju, stosownie do nowych zadań w strefie Schengen, ale jednak jest istotna dla sfery bezpieczeństwa, a wy prowadzicie tymi działaniami do tego, że bezpieczeństwa w ogóle nie będzie. Jak pan, jak rząd, jak premier widzicie w ogóle bezpieczeństwo w Polsce i udział tych wszystkich formacji, o których wspominamy, w tym miejsce Straży Granicznej? To są pytania fundamentalne, na to proszę odpowiedzieć. Dziękuję bardzo.