PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Chciałbym podziękować za konstruktywną dyskusję, za to, że wszystkie kluby parlamentarne i poselskie, można powiedzieć, jednym głosem mówiły w dyskusji w sprawie tej ustawy. Naprawdę to bardzo ważna rzecz. Chciałbym tylko odnieść się do wystąpienia pana ministra. Powiedziałem ogólnie, że polska wieś się wyludnia, że są takie obszary w Polsce, gdzie naprawdę coraz mniej osób na polskiej wsi mieszka, również w Polsce centralnej. Polska wieś się rozwija wokół większych aglomeracji, gdzie rzeczywiście jest możliwość wybudowania tańszego domu, są niższe podatki itd., itd. Ale musimy zrobić wszystko, i m.in. ta ustawa jest po to, żeby spróbować zatrzymać młodych ludzi na polskiej wsi, żeby wybudowali oni obok rodziców sobie dom i mieszkali razem, ale obok siebie, nie wyjeżdżali za granicę, żeby stworzyć miejsca pracy, by zostali oni na polskiej wsi. Dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak.
Mówca: Jarosław Żaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Koła Parlamentarnego Solidarna Polska przedstawić stanowisko w sprawie sprawozdania Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi dotyczącego poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Projekt dotyczy wyłączenia obowiązku uzyskiwania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi na przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III, jeżeli ich zwarty obszar projektowany do takiego przeznaczenia nie będzie przekraczać 0,5 ha. Poprzednia zmiana, wprowadzona kilka miesięcy temu, przewidywała, że przeznaczenie każdej powierzchni, nawet 10 czy 5 arów na cele nierolnicze, chociażby na cele zabudowy siedliskowej czy innej zabudowy inwestycyjnej, wymaga zgody ministra rolnictwa. Intencją było właśnie to, żeby chronić najcenniejsze grunty. Ponieważ większość małych gmin nie ma planów zagospodarowania przestrzennego, były wydawane decyzje o warunkach zabudowy, które często nie chronią tych najcenniejszych gruntów. Ta zmiana została oprotestowana przez wiele samorządów, jak również przez samych właścicieli działek. Tak więc zaproponowano powrót do pierwotnego zapisu. Argumentowano, że w wielu gminach nie ma obszarów klas niższych, które można przeznaczyć na cele inwestycyjne niezbędne do uruchomienia działalności gospodarczej, więc decyzje w tym zakresie powinny pozostać w gestii samorządu. Problem jest poważny, ponieważ dyskusja dotyczy przeznaczania gruntów rolnych najlepszych klas w Polsce, które w sposób trwały nigdy już do produkcji rolniczej nie wrócą. Niestety, często w praktyce, bez szukania innych rozwiązań, przeznacza się grunty najlepszych klas pod budowy, bez jakiegoś istotnego uzasadnienia. Wprowadzając obowiązujące rozwiązanie, uznano, że jest to sposób na kontrolowanie sposobu przeznaczania ziemi rolniczej. Były to przecież argumenty rządu, które wszystkich nas podczas prac nad obowiązującą ustawą przekonały. Teraz rząd zmienia swoje zdanie. Faktem jest, że istnieje poważny problem dotyczący zróżnicowania obszarów miejskich i wiejskich. Na obszarze miast zniesiono całkowicie ochronę gruntów, opłaty itd., natomiast obszary wiejskie traktowane są pod tym względem bardzo restrykcyjnie. Skutkiem obowiązującej ustawy jest nie tylko ochrona gruntów rolnych, ale również to, że każda inna zabudowa, poza zabudową rolniczą, musi być prowadzona na podstawie uchwalonych planów, których gminy nie mają. W trakcie dyskusji padło stwierdzenie, że zmiany w ustawie powinny pójść w kierunku dopuszczenia możliwości zabudowy na terenach zurbanizowanych wiejskich i zabudowy drobnej, natomiast nie może dotyczyć to dużych inwestycji. Tego rodzaju rozwiązania poprzemy. Ostateczne stanowisko dotyczące ustawy Solidarna Polska przedstawi podczas głosowania.
Mówca: Ligia Krajewska
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! To ogromny zaszczyt, iż przypadło mi w udziale przedstawić stanowisko klubu Platformy Obywatelskiej w sprawie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Powiem tak: od kilku lat, kiedy miałam przyjemność być radną Warszawy, spotykałam się z powstańcami, którzy zawsze mówili o tym, że ten znak jest dla nich szczególnie ważny, i nie tylko dla nich, bo dla całego środowiska Armii Krajowej. Chcieliby oni, by pozostał, kiedy ich już zabraknie, znakiem szczególnie chronionym, tak jak chronimy godło, flagę, również by był znakiem pamięci, a jednocześnie szacunku. Jeżeli chodzi o te środowiska, tak jak powiedziała pani przewodnicząca, wniosek złożył Związek Powstańców Warszawskich, ale mamy też poparcie Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, również i z Londynu, i z Polski, więc wiele środowisk było w to zaangażowanych. Jeśli chodzi o różnice, to wszystkie formalne organizacje poparły ten projekt, więc pewnie jak zwykle różnice są pomiędzy członkami. Cieszę się, że pani przewodniczącej udało się znaleźć formułę rzeczywiście rozwiązującą wątpliwości, które były na początku w projekcie ustawy, a odnosiły się do nie do końca określonej odpowiedzialności i tego, jak ją egzekwować. Ten prosty zapis odwołujący się do innych symboli narodowych jest jak najbardziej właściwy i rzeczywiście oddaje treść tego, o co chodziło powstańcom. Szczególnie czas w tym roku był może trochę długi, ale myślę, że praca jest bardzo wartościowa. W przeddzień wybuchu powstania warszawskiego, w tym roku mamy 70. rocznicę, przyjeżdża do Warszawy wielu powstańców z całego świata. Będzie to dla nich na pewno taki symboliczny przekaz, że dbamy o pamięć tego, co było symbolem walki nie tylko z hitlerowskim, ale pamiętajmy, że również z sowieckim okupantem. Także w PRL był to często symbol niezgody na nierówność czy bezprawie. Dlatego też, kiedy żyjemy w wolnym kraju, od 25 lat, powinniśmy uczcić ten znak, szanować go jako polską relikwię, coś, co nie tylko symbolizuje walkę ze złem, ale również symbolizuje wygraną walkę, bo jednak wygraliśmy. Dlatego też mam ogromną przyjemność, przepraszam, bo to są dla mnie duże emocje, mam ogromną przyjemność w imieniu klubu Platformy Obywatelskiej poprzeć ten projekt i prosić Wysoką Izbę o głosowanie za. Dziękuję pięknie.
Mówca: Maciej Łopiński
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kotwica jako znak Polski Walczącej została wybrana, jak już powiedziano, w konspiracyjnym konkursie ogłoszonym w 1942 r. przez Biuro Informacji i Propagandy Komendy Głównej Armii Krajowej. Malowana w tysiącach egzemplarzy przez młodzież na murach Warszawy i innych miast szybko stała się symbolem walki o niepodległość, najbardziej powszechnym znakiem graficznym czasu II wojny światowej. Stała się ogólnonarodowym symbolem i dobrem. Dziś poświęca się jej pomniki, tablice pamiątkowe, ale pozostała znakiem żywym. Na murach malowano ją także w okresie powojennym - w latach powstania antykomunistycznego i później, w stanie wojennym. Do tej symboliki nawiązywało na przykład logo Solidarności Walczącej. Notabene to charakterystyczne liternictwo ˝Solidarności˝ było wielokrotnie adaptowane, ostatnio w napisie: 25 lat wolności, a w rocznicę wybuchu powstania kotwicę Polski Walczącej noszą na koszulkach kibice piłkarscy Legii Warszawa. Z kolei kibice piłkarscy Lechii Gdańsk regularnie uczestniczą w spotkaniach Związku Solidarności Polskich Kombatantów. Mają prawo do manifestowania swojego patriotyzmu. Na cmentarzu parafialnym w Limanowej do niedawna znajdował się pomnik chwały Milicji Obywatelskiej, funkcjonariuszy, którzy - jak głosiła stosowna tablica - walczyli z bandami terrorystycznymi. Instytut Pamięci Narodowej apelował o usunięcie tablicy, która obrażała Żołnierzy Wyklętych. Tablica została usunięta, ale dopiero wtedy, gdy nieznani sprawcy zamalowali ją czerwoną farbą i postawili na niej Znak Polski Walczącej. Panie Posłanki! Panowie Posłowie! Klub Prawa i Sprawiedliwości otacza Znak Polski Walczącej czcią i szacunkiem i pragnie złożyć poprawkę do projektu ustawy. Proponujemy, aby art. 1 brzmiał następująco: Znak Polski Walczącej powstały jako symbol walki narodu polskiego z niemieckim agresorem i okupantem podczas II wojny światowej, będący także w okresie powojennym symbolem walki o niepodległość, stanowi dobro ogólnonarodowe i podlega ochronie należnej historycznej spuściźnie Rzeczypospolitej Polskiej. Dziękuję. (Oklaski) To jest tekst poprawki.
Mówca: Leszek Dobrzyński
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Inicjatywa wydaje się interesująca, oprócz tego, że pożyteczna. Czemu? Dlatego że chyba od co najmniej 10 lat, od czasu pewnego pobudzenia historycznego i zaciekawienia historią, jakie następuje, widać, że Znak Polski Walczącej, kotwica, ma kolejne życie. Czy to jest drugie życie, czy trzecie, czy czwarte, nie ma się co spierać w tej chwili, ale rzeczywiście jest on wykorzystywany na wielu innych znakach, koszulkach, t-shirtach, naklejkach w różny sposób. Natomiast chciałbym zadać pytanie, czy w trakcie obrad komisji były przedstawiane jakieś szczególne przypadki, w których właśnie ta marka, czy też ten znak wymagałby szczególnej ochrony, w których jego wartość, godność zostały naruszone, a historia wypaczona. Czy dyskutowano nad tymi przypadkami, czy przedstawiano takie przypadki, czy one w ogóle były brane pod uwagę w trakcie dyskusji? Dziękuję.
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Związek Powstańców Warszawskich w swoim wystąpieniu w sprawie tego projektu ustawy mówił o nadużywaniu Znaku Polski Walczącej przy okazji różnych rocznic patriotycznych, że często ten znak jest wykorzystywany przez niektóre środowiska polityczne do swoich celów. Druga sprawa, o której również Związek Powstańców Warszawskich wspomina, to wykorzystywanie tego znaku przez kibiców albo pseudokibiców, bo to też trzeba rozgraniczyć, nie wszyscy są kibicami na stadionach piłkarskich, również w Warszawie czy w innych miastach, w Gdańsku czy w Łodzi, bo jest tam wielu pseudokibiców, którzy również ten znak wykorzystują. Mam pytanie do pana ministra: Jak pański resort kultury i dziedzictwa narodowego będzie ścigał tych, którzy ten Znak Polski Walczącej wykorzystują do niecnych celów, politycznych i pozasportowych? Dziękuję bardzo, panie marszałku.
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Chciałbym zadać pytanie autorowi poprawki, panu posłowi Maciejowi Łopińskiemu. (Poseł Maciej Łopiński: Chętnie odpowiem, jeśli pan marszałek pozwoli.) Być może ta poprawka wiąże się z tym, że nie wszyscy, jak mówiła pani przewodnicząca, poparli na plenarnym posiedzeniu komisji ten projekt, bo było 14 osób za, nikt nie był przeciw, ale piątka posłów Prawa i Sprawiedliwości wstrzymała się od głosu. Jak rozumieć tę poprawkę? Otóż chyba nie chodzi o to, żeby otwierać...
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dobrze, to w takim razie chciałbym zadać pytanie pani przewodniczącej, która jest sprawozdawczynią. Bo możemy się spierać o historię i za dużo się o nią spieramy, ale Polska Ludowa była niepodległa. Ona nie była suwerenna. Powtarzam: ona nie była suwerenna. I szkoda, że wczoraj ani prezydent Komorowski w jednym ze swoich dwóch bardzo długich przemówień tutaj i na Placu Zamkowym, ani prezydent Obama nie wspomnieli o tym, że to, co się stało (Dzwonek), było efektem porozumień z Teheranu i Jałty, w których uczestniczył nie tylko Związek Radziecki, lecz także Stany Zjednoczone Ameryki i Wielka Brytania. Oczywiście nikt z tego nie był zadowolony, ale tak było. Tak więc mylimy często pojęcia niepodległości i suwerenności itd. Ale warto nie wprowadzać tych sporów do projektów ustaw. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maciej Łopiński
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Otóż cel tej mojej poprawki jest jasny. Chcemy w ten sposób uniemożliwić reglamentowanie używania tego znaku. Ten znak jest dobrem ogólnonarodowym i w związku z tym wszyscy będziemy mieli prawo do używania go i do jego ochrony. Dlatego powiedziałem, że otaczając znak czcią i należnym szacunkiem, mój klub zgłasza tę poprawkę. Chciałbym tylko, jeżeli już jestem przy głosie, zwrócić uwagę, że nie debatujemy dzisiaj nad pierwotnym projektem tej ustawy, a zdaje się, że niektórzy z państwa nie doczytali materiałów, które są przekazywane posłom. Rozmawiamy dzisiaj o zupełnie innym projekcie, a w nim nie ma nic o roli ani rady, ani ministra kultury. Dziękuję.
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Faktycznie, przed nami dosyć trudna decyzja. Dzisiaj mówię w zastępstwie Roberta Biedronia, który zajmował się tym projektem. Nasze stanowisko zostanie konkretnie wyrażone podczas głosowania, bo pojawiły się nowe okoliczności, jakimi są te poprawki. Zgodzę się z moim przedmówcą, co jest rzadkością, że mamy pewien bałagan. Faktycznie jest tak, że bierzemy się za jeden temat z różnych stron, mamy kilka projektów, ale brakuje jednej wspólnej wizji. Niedawno kończyłem prawo i wiem, że w dalszym ciągu jest to bardzo niedopracowany proces, począwszy od aplikacji adwokackiej, radcowskiej, a skończywszy na tej właśnie szkole, która przecież była taką chlubą i dumą dla pewnych grup i partii politycznych, które mówiły, że to jest właśnie to, że to jest rozwiązanie. Dzisiaj nagle okazuje się, że trochę wywracamy to do góry nogami. Tak jak powiedziałem, nasze stanowisko, biorąc pod uwagę nowe okoliczności, zostanie wyrażone podczas najbliższego głosowania nad tym projektem. Dziękuję bardzo.
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

No i cóż, to trudna sytuacja. Zobaczymy, jak będzie dalej, są też inne poprawki, zobaczymy, jak będziemy je procedować. Generalnie czekamy na asesora, ale ciężka to będzie droga. Dziękuję bardzo.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Korzystając z okazji, że toczy się debata o sądownictwie i że jest pan minister, pragnę zadać pytanie, które na pozór będzie początkowo wydawać się niezwiązane z tematem obrad w niniejszym punkcie, ale które w gruncie rzeczy zgłębia temat sytuacji aplikantów sędziowskich i dojścia młodego człowieka do stanowiska sędziego. Pragnę zapytać, jakie jest stanowisko ministerstwa wobec prezydenckiego projektu ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, w którym proponuje się zablokowanie możliwości przystąpienia do aplikacji sędziowskiej, a najprawdopodobniej też do innych aplikacji, absolwentom, którzy odbywali studia prawnicze inne niż 5-letnie. Doniesienia medialne, w tym wystąpienie przedstawiciela ministerstwa, spowodowały masowe wizyty studentów w moim biurze poselskim - stąd dziś moje wystąpienie - z sugestią, że niniejszy projekt ustawy jest wyrazem prawniczego lobby. Skąd bierze się pomysł odbierania przyszłym absolwentom szans startu na aplikację? Skoro przyjmuje się a priori, że ich wiedza (Dzwonek) jest na niskim poziomie i nie poradzą sobie z testem do szkoły aplikanckiej, to niech to zweryfikuje sam egzamin, a nie my będziemy to narzucać. Rozumiem, że pan minister - już kończę - być może nie jest dzisiaj przygotowany do odpowiedzi w tym temacie. Dlatego nie chcę poszerzać dyskusji. Bardzo proszę o odpowiedź na piśmie. Dziękuję.
Mówca: Marek Suski
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jak widać z pytań przedmówczyni, posłanki PO, sama Platforma widzi już fatalne skutki swoich rządów. Chciałbym zapytać, ile kosztują te pomysły, jakie teraz są zgłaszane. Chodzi o koszty tegorocznego rocznika absolwentów szkoły, bo zdaje się, że wartość samych stypendiów przez okres ich kształcenia wyniosła ponad 12 mln zł plus jeszcze inne koszty. A więc jest pytanie: Ile te głupstwa Platformy będą kosztowały? Można powiedzieć, że widać tu jakąś zasadę rządów Platformy Obywatelskiej: obiecać wiele, praktycznie wszystkim wszystko, co chcą usłyszeć, byle wygrać kolejne wybory, a później jak zawsze znajdzie się jakiś powód czy też pretekst, żeby powiedzieć, że nie można spełnić tych obietnic. To kryzys, to powódź, to PiS (Dzwonek), to brak kosztów itd. Mam pytanie, czy chodzi też o to, żeby zlikwidować system, który miał być stworzony, żeby były jakieś procedury wyłaniania najlepszych ludzi w wymiarze sprawiedliwości, czy też jest to powrót do przewodniej roli państwa, nepotyzmu władzy i układów, gdzie decyzje o tym, kto gdzie znajdzie pracę, będą zapadały w kołach Platformy Obywatelskiej tak jak w przypadku spółek...
Mówca: Marek Suski
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

...Skarbu Państwa, bo tam były tworzone listy kandydatów. Proszę o odpowiedź na pytania. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Beata Kempa
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! Ten projekt ustawy pokazuje stały trend, z którym mamy do czynienia od kilku lat, iż młodzi ludzie mają prawo mówić, że albo czują się przez państwo oszukani, albo czują się tak, jakby byli wypędzani z kraju za pracą, bo tutaj jej znaleźć nie mogą, nawet jeżeli państwo kiedyś umawiało się z nimi na taką pracę. Niestety jest to faktem. Nie przekonuje mnie fakt, że nie ma pieniędzy. Blisko 10-miliardowy czy nawet 10-miliardowy budżet wymiaru sprawiedliwości jest niezagrożony. On nigdy nie został okrojony. Budżety sądów są budżetami autonomicznymi. Wiemy, z czym to się wiąże. A więc, krótko mówiąc, nie jest to żadne uzasadnienie. Dlatego, panie ministrze, skoro stać nas na zatrudnianie kierowników administracyjnych, tzw. menedżerów, bo to wprowadziliście ustawą w 2009 r., to nie rozumiem, dlaczego nie stać nas na (Dzwonek) poważną reformę sądownictwa, która spowodowałaby, że jakość orzekania w Polsce znacznie by się poprawiła. Chcę zapytać może też o inną kwestię, bo co do tej ustawy, to nie ma żadnych wątpliwości, generalnie co do szkoły system jest zdemolowany i musi przyjść ktoś z nową wizją i ułożyć to uczciwie wobec nowych ludzi, bo tu już nie mam żadnej nadziei. Natomiast chcę zapytać, panie ministrze, co jest z ustawą czy z kwestiami rozwiązań dotyczących nowego modelu postępowania dyscyplinarnego wobec sędziów, prokuratorów, w ogóle osób wykonujących zawody prawnicze. Było to obiecane z tej mównicy i chcę dzisiaj zapytać, gdzie jest ta ustawa. Mówię o ustawie rządowej, bo nasza czeka w zamrażarce, podobno czeka na rozwiązania rządowe. Dziękuję bardzo.
Mówca: Bartosz Kownacki
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ktoś gdzieś źle policzył. W skrócie takie jest uzasadnienie tego projektu. To ja mam pytanie: Dlaczego za to, że jakiś urzędnik gdzieś kiedyś nie miał perspektywy, nie miał wizji i źle policzył, odpowiedzialność mają ponosić aplikanci tej szkoły? Skoro ponoszą ją ci aplikanci, to czy choćby jednej osobie w Ministerstwie Sprawiedliwości z tego powodu włos spadł z głowy? Drugie pytanie, bardzo konkretne. Ile kosztowało powołanie tej szkoły do dnia dzisiejszego i ile pieniędzy potrzeba, żeby ten system, o którym mówimy, domknąć, tak żeby co roku chodził on już, że tak powiem, na zasuwkę? Ile pieniędzy potrzeba, żeby ten system domknąć i ile państwo pieniędzy wydaliście na stworzenie tej szkoły? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Achinger
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wprawdzie pytania skierowane były bardziej do pana ministra niż do posła sprawozdawcy, ale na zakończenie chcę powiedzieć o takiej sprawie. Oczywiście, zgadzam się z tym, co powiedział przed chwilą pan poseł Andrzej Dera, to jest smutna ustawa, bo na pewno zdecydowanie lepiej jest poszerzać pewne kompetencje, rozszerzać zakres szkoleń, niż jakieś elementy z tego systemu usuwać czy też ograniczać. Też uważam, że gdyby nie było takiej sytuacji, o jakiej mówił pan minister, czyli to odchodzenie z zawodu w przewidywalnych obszarach funkcjonowałoby do tej pory, to myślę, że takiego ruchu nie musielibyśmy wykonywać. Chcę też odpowiedzieć panu Bartoszowi Kownackiemu. Otóż na pewno nadal będzie 20 osób chętnych na jedno miejsce, bo to jest szkoła, która ma dużą renomę. Proszę państwa, my po tej wizytacji w Krakowie mamy absolutne przekonanie, że stworzony został bardzo dobry system szkolenia. Ja bardzo szanuję pana prof. Zolla, pisał kiedyś do mnie w tej sprawie, bo też jest zaniepokojony tym, że te elementy, które usuwamy, mogą naruszyć całą piękną konstrukcję, ale uważam, że konstrukcja w sensie przygotowania szkolenia i wszelkich spraw związanych z elementami tego szkolenia jest dobra i nikomu nie będzie zależało, a już na pewno najmniej osobom związanym z wymiarem sprawiedliwości, na tym, żeby to burzyć. Jednocześnie myślę, że warto przygotować - nawiązuję do tego, co poruszył pan poseł Piotr Zgorzelski - ogólną debatę nad procesem szkolenia prawników, jeszcze raz. Na pewno warto. Tym bardziej że - jak wiemy - jest kilka projektów, te projekty na pewno w jakiejś mierze nie wszystkich będą zadowalały. Ja na przykład bardzo się cieszę z możliwości przywrócenia instytucji asesora, bo to jest coś, o co w sumie wiele środowisk prawniczych dawno występowało. Myślę, że nie likwidujemy systemu, my go po prostu modyfikujemy i w tych trzech, czterech w tej chwili połączonych projektach znajdziemy jak najlepsze rozwiązanie, aby w efekcie system szkolenia i kadra sędziowska miały taki poziom, na jakim naprawdę nam zależy, i to we wszystkich rodzajach sądów. Mamy zastrzeżenia do różnych grup, ale uważam, że na sędziów musimy zwracać szczególną uwagę, musimy poświęcać temu szkoleniu dużo czasu, dlatego musimy przygotować takie rozwiązania, które będą dla wymiaru sprawiedliwości najbardziej skuteczne, efektywne i zapewnią bardzo wysoki poziom szkolenia. Chciałabym podziękować koleżankom, które pracowały w podkomisji. Niestety, nie było nas tam za wiele. Muszę powiedzieć, że przeglądałam te poprawki, które złożył i klub Prawa i Sprawiedliwości, i koleżanka Szmajdzińska z klubu SLD. Jeśli chodzi o ten 2014 r., to myślę, że na najbliższym posiedzeniu komisji nad tym się pochylimy i jeżeli tylko uznamy, że to się da przeprowadzić, to być może tę poprawkę przyjmiemy. Ja też uważam - tak jak pan minister - że rocznik, który w tej chwili będzie zdawał egzamin, najprawdopodobniej powinien skorzystać z dotychczasowego rozwiązania. Tak że pochylimy się nad tym na pewno ze zrozumieniem i z troską, żeby ten system nadal był bardzo efektywny. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2014-06-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Wnosimy o dalsze prace nad tym projektem. Dziękuję. (Oklaski)