Mówca: Sylwia Bielawska
Data: 2024-01-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Panie i Panowie Ministrowie! Zacznę nietypowo, bo zacznę od przytoczenia pewnego cytatu. W ludzkiej naturze współistnieją dwie potężne siły: własny interes i troska o innych. I to człowiek decyduje, która z tych sił zwycięża, i to człowiek ostatecznie opowiada się po stronie najsłabszych lub też nie. O tym, jak dbać o własne interesy, zwłaszcza te partyjne, doskonale wiemy, zwłaszcza w kontekście ostatnich 14-15 dni. Ale jak zadbać o najsłabszych, o tych, którzy wymagają wsparcia, o tych, którzy do codziennego funkcjonowania potrzebują wsparcia osób drugich, są zależni, są osobami, które wymagają, żeby ktoś z nas pochylił się nad ich losem? Dlatego bardzo się cieszę, że to właśnie mnie przypadł w udziale zaszczyt przedstawienia stanowiska Koalicji Obywatelskiej odnośnie do tego jakże ważnego obywatelskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o rencie socjalnej. Ta obywatelska ustawa jest nie tylko spełnieniem naszego 41. konkretu. Jej korzeni tak naprawdę należy szukać w inicjatywie Komitetu Inicjatywy Obywatelskiej z 2022 r., który przygotował tenże projekt pod okiem pani poseł Iwony Hartwich. Projekt trafił do Sejmu 7 marca 2023 r., ale niestety nie znalazł uznania pani marszałek Witek. Nie został skierowany do procedowania. Na szczęście dziś mamy zupełnie inną rzeczywistość. Dziś przystępujemy do pierwszego czytania jakże ważnej, fundamentalnej i oczekiwanej ustawy. Zaplanowana w projekcie ustawy podwyżka dotyczy bowiem zwiększenia kwoty renty socjalnej do kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę. Przypomnę, że obecnie kwota renty socjalnej równa jest kwocie najniższej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, a więc wynosi 1588,44 zł. W uzasadnieniu projektu czytamy również, że zapewnia on podwyżkę przed chwilą przytoczonej kwoty do kwoty pensji minimalnej, która od 1 lipca będzie wynosić 4300 zł. Ten projekt jest wyczekiwany przez wszystkich, przede wszystkim przez te osoby, które są osobami z niepełnosprawnościami, i ich opiekunów. Regularne wizyty u lekarzy, regularna rehabilitacja, specjalne posiłki, diety, wszystko to, co jest potrzebne do opiekowania się osobami z niepełnosprawnościami - nie sposób tego zapewnić dzięki dotychczas obowiązującej kwocie. Wszyscy o tym wiemy. Te konieczne i stałe wydatki, którymi obciążone są osoby z niepełnosprawnościami i ich opiekunowie, są ogromne, a zwłaszcza w obliczu inflacji. Obecna wysokość renty nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z niepełnosprawnością. Dodatkową komplikacją jest również sytuacja na rynku pracy dla osób z niepełnosprawnościami. Pamiętajmy, że niska kwota renty w połączeniu z problemem z zatrudnieniem nie pozwala tym osobom na usamodzielnienie się. Dlatego też opiekunowie takich osób bardzo często przychodzą, zwracają się do nas. Mówię teraz do państwa jako była wiceprezydentka, do której przychodziły osoby, szczególnie matki, i mówiły: pani prezydent, ja mam tylko jedno marzenie: żeby moje dziecko umarło szybciej niż ja, dlatego że ono, jeżeli pozostanie samo, nie jest w stanie się utrzymać za kwotę obecnej renty socjalnej. Dlatego tak bardzo ważna jest ta ustawa, bo pozwoli tym ludziom na fundamentalną zmianę sposobu życia, pozwoli na zabezpieczenie ich podstawowych potrzeb. Pamiętajmy, że według danych z 2023 r. z tej renty korzystało niespełna 300 tys. obywateli i obywatelek, którym tak bardzo potrzebna jest nasza pomoc i nasze wsparcie. Czasami bywa tak, że pytają państwo, czy należy podjąć taką decyzję i czy jest ona słuszna. Przypomnę, że rentę socjalną otrzymują tylko te osoby, które nie mają uprawnień do renty z tytułu niezdolności pracy, a warunkiem przyznania renty socjalnej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest pełnoletność oraz całkowita niezdolność do pracy, która powstała z powodu naruszenia sprawności organizmu w okresie od dzieciństwa do ukończenia nauki. Są to zatem osoby, które mają dwie ręce, dwie nogi i głowę, ale wymagają wsparcia, ponieważ nie są w stanie samodzielnie egzystować. Potrzebują tych środków, żeby ich życie wyglądało zupełnie inaczej, żeby to było życie godne. Dlatego jako klub Koalicji Obywatelskiej dziękujemy panu marszałkowi, dziękujemy panu premierowi za skierowanie do pierwszego czytania tego jakże ważnego obywatelskiego projektu ustawy i prosimy o skierowanie go do jak najszybszych prac w komisji. Na koniec pozwolicie państwo, że podzielę się pewną małą dygresją. Kiedy 7 marca zeszłego roku po raz kolejny rozpoczął się protest osób z niepełnosprawnościami, te osoby, które dzisiaj widzimy na galerii, znajdowały się na korytarzu w warunkach znacznie gorszych niż pewni dwaj panowie, o których słyszeliśmy non stop przez ostanie 2 tygodnie. (Oklaski) Stawiam tezę, że te warunki, które im zaproponowano, były warunkami, które urągały człowieczeństwu. Wyobraźcie sobie państwo, że wtedy wraz z grupą aktywistek przyjeżdżałam do Sejmu na zaproszenie m.in. posłanki Frydrych, pani senator Agnieszki Kołacz-Leszczyńskiej i pani marszałek Kidawy-Błońskiej na spotkanie w sprawie rad kobiet. Co zrobiła pani marszałek Witek, kiedy usłyszała, że do Warszawy jedzie ponad 100 aktywistek, które znane są z tego, że w swoich lokalnych społecznościach rozwiązują problemy od razu? Wydała decyzję o cofnięciu nam przepustek. Nie mogłyśmy wejść na teren Sejmu po to, żeby się spotkać, żeby okazać nasze wsparcie, żeby przekazać to, o czym powiedziała pani poseł Iwona Hartwich, m.in. również drobne podarunki. Dlatego tym bardziej się cieszę, że dzisiaj zaczynamy pracę, że tu jesteśmy, pochylamy się nad tym jakże ważnym obywatelskim projektem ustawy. Zapewniam państwa, że klub Koalicji Obywatelskiej wniesie o to, aby jak najszybciej skierować tę ustawę do procedowania. Dziękuję. (Oklaski)