Mówca: Małgorzata Kidawa-Błońska
Data: 2022-11-04 (Sejm RP, kadencja 9)

Panie ministrze, bardzo proszę odpowiadać na pytania. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Błażej Poboży: Dobrze. (Poseł Tomasz Latos: Ale proszę pilnować ciszy na sali, pani marszałek.) (Głos z sali: Niech pan czas wykorzystuje na odpowiedź.) Bardzo proszę o ciszę na sali z jednej i z drugiej strony. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Błażej Poboży: Bardzo dziękuję za pytania od posłów koła Polska 2050. Ten postulat istotnie wyszedł ze strony samego szpitala, nie resortu. Na pewno nie chodzi tu o żadne tytuły ani zaszczyty. Proszę zwrócić uwagę, że przyjęliśmy formułę sukcesji uniwersalnej, czyli nie oznacza to przeprowadzenia chociażby wyborów nowej dyrekcji, bo to wszystko przechodzi w sposób płynny. Jednego dnia, miejmy nadzieję, ostatniego dnia roku przestaje istnieć szpital CSK, a następnego dnia, pierwszego dnia nowego roku, miejmy nadzieję, zaczyna funkcjonować Państwowy Instytut Medyczny, który ma wybrane władze i nic tu się nie zmienia. Podam teraz przykład dotyczący wymagań. Myśmy się długo zastanawiali nad tym, jakie przyjąć rozwiązania, np. jeśli chodzi o dyrekcję szpitala. Przyjęliśmy te, które funkcjonują na podstawie przepisów dotyczących zarówno innych SPZOZ, jak i instytutów badawczych. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby właśnie na posiedzeniu komisji po merytorycznej dyskusji wprowadzić zapis, że oto musi być to pracownik samodzielny z obszaru ochrony zdrowia. Ja się podpiszę pod takim rozwiązaniem. Było wręcz tak, że nie sięgaliśmy po nie teraz, bo baliśmy się tego, że powiecie państwo: no tak, to jest po to, aby utrzymać np. aktualnego belwederskiego profesora z ogromnym dorobkiem naukowym. Chcieliśmy wyjść od rozwiązań ogólnych, ale jeżeli będzie wola komisji, aby usztywniać te regulacje, aby wprowadzać większe obostrzenia, to jak myślę, jesteśmy tu gotowi do dyskusji. Druga kwestia. Jeżeli chodzi o rolę związków zawodowych, to znowu mam poczucie ogromnego dysonansu. Po pierwsze, od wielu miesięcy... W zasadzie jak popatrzymy na to, kiedy po raz pierwszy ten projekt, ten pomysł pojawił się na ul. Wołoskiej - podkreślam, na ul. Wołoskiej, a nie na ul. Batorego - to widać, że strona pracownicza uczestniczyła w konsultacjach. Co więcej, gdy pojawiły się pierwsze zastrzeżenia ze strony związków - a warto też podkreślić, że stopień uzwiązkowienia w szpitalu na ul. Wołoskiej jest dość wysoki - to sam osobiście spotkałem się z ich przedstawicielami. Oczywiście to żadna wyjątkowa sprawa, ale ponieważ zobaczyłem, że w niektórych sytuacjach czy komentarzach zaczyna panować atmosfera... (Poseł Janusz Korwin-Mikke: Wszystkie związki na Powązki.) Spotkałem się, porozmawialiśmy i mam wrażenie, że w tamtym wymiarze osiągnąłem pewien sukces. Jeśli bowiem pod pierwszymi zastrzeżeniami podpisało się siedmiu przedstawicieli siedmiu związków działających w CSK, a pod drugim pismem - już tylko trzech, to wydaje się, że zmierzamy w dobrą stronę. Ja jestem otwarty, proszę państwa, na rozmowę ze związkami. Co więcej, krytykujecie rozwiązania dotyczące rady pracowników, ale przecież idą one dalej niż postulat konsultacji ze związkami, a jednocześnie w mojej ocenie te rozwiązania konsumują postulaty np. tej strony sceny politycznej, bowiem nie każdy pracownik szpitala jest związkowcem, a każdy może zostać członkiem rady pracowników. W mojej ocenie jest to dalej idący postulat, chodzi o wprowadzenie pewnych demokratycznych reguł czy udziału pracowników w życiu szpitala czy placówki, w stosunku do kwestii konsultowania, i to jeszcze konsultowania niewiążącego, jak przewiduje przecież ustawa, czyli tylko zasięgania opinii związków zawodowych. I tu znowu mam poczucie dysonansu, bo poszliśmy dalej, jeśli chodzi o propracownicze rozwiązania, także poza aspektami, na które wskazałem, mówiąc o tym, że powołujemy radę pracowników. Sami państwo odpowiedzcie sobie na pytanie, w ilu znanych wam SPZOZ czy zakładach pracy funkcjonują rady pracowników. To my idziemy dalej, a wy nas krytykujecie za to, że ograniczamy rolę związków. Nie jest to prawdą. Każdy z tych związkowców, na czele z... Przypuszczam - przepraszam, że tak powiem - że tu chodzi o konkretnego lidera konkretnego związku, jedną osobę. (Poseł Józefa Szczurek-Żelazko: Jak zwykle.) Tak więc każdy z tych związkowców może brać udział w wyborach powszechnych w SPZOZ, czyli w Państwowym Instytucie Medycznym, i stać się członkiem tej rady, nie ma tu przeciwwskazań. Powiem więcej. Mam nadzieję, że pokaże to też nasz stosunek do tej ustawy, to, że zależy nam, aby została ona możliwie szybko, w formie dialogu przeprocedowana dla dobra tego szpitala i pacjentów. Oczywiście, jeżeli miałoby być tak, że poparcie jednego czy drugiego parlamentarzysty jest uzależnione od tego, czy my wpiszemy tutaj dodatkowo kwestię roli związków zawodowych, to - żeby była jasność - ja nie mam z tym żadnego problemu, ja tylko uważam, że my poszliśmy dalej, niż idą wasze postulaty. W związku z tym tu też deklaruję otwartość. Proszę państwa, mówicie też o stanowisku związków. Szpital to łącznie 5 tys. pracowników, 1 tys. to są lekarze, w tym ponad stu kilkudziesięciu pracowników samodzielnych, 17 profesorów, uzwiązkowienie - pewnie ok. 1 tys. Mam stanowisko związku zawodowego, Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów, 55 tys. członków, który bardzo przychylnie, z radością wita ten pomysł, który wychodzi z naszego resortu. Bądźmy sprawiedliwi w tych ocenach. Mam trochę wrażenie - proszę się nie pogniewać, wiem, że państwo kwestionujecie prawo do komentarza, chociaż w waszych wystąpieniach, w co drugim, były same komentarze - że duża część z tych wystąpień była oparta na tym piśmie federacji związków zawodowych, które wczoraj do nas trafiło, na które oczywiście przygotowujemy odpowiedź. Mam już nawet podstawowe zarysy tej odpowiedzi przygotowane. Może pozwólcie na dwie uwagi odpowiedzieć, bo ja nie traktuję tych uwag, takich jak chociażby te, które wyszły od posłów Lewicy, jako uwagi posłów Lewicy, bo to są wprost przeniesione uwagi z wystąpienia federacji związków zawodowych. Czy moment jest właściwy? To jest najlepszy moment. Pandemia nam to pokazała, kryzys, który jest w tej chwili. Dziękuję też posłom Konfederacji, nawet i posłowi Braunowi, który teraz miał zastrzeżenie do czytanego komentarza, a jednocześnie upomniał się o funkcjonariuszy. My też się o nich upominamy. Tak, państwo zawiera z funkcjonariuszami pewien kontrakt, oni muszą czuć się bezpiecznie, że gdy, narażając swoje zdrowie lub życie, trafią kiedyś do szpitala, to ta opieka będzie być dla nich na specjalnych warunkach i zasadach przygotowana. Co więcej, pokażę inne rozwiązania. W ustawie o obronie Ojczyzny też ten aspekt jest przecież zagwarantowany. Czasy mamy naprawdę szczególne i to jest najlepszy moment, aby dokonać przekształcenia, które podnosi potencjał tego szpitala (Dzwonek), odpowiada na potrzeby naszego szpitala, a przede wszystkim jest skonsumowaniem inicjatywy, która wychodzi z tego środowiska. Nie słuchajcie jednego czy drugiego lidera związku, posłuchajcie pracowników tego szpitala. Odbyłem dziesiątki rozmów z kadrą naszego szpitala i głos jest jednoznacznie pozytywny. Raz jeszcze powiem. Deklaruję ze strony kierownictwa resortu, myślę, że także ze strony władz szpitala i wszystkich pracowników, pogłębioną rozmowę i debatę na posiedzeniach połączonych komisji. Myślę, że wszystkie te wątpliwości zostaną rozstrzygnięte. Powiem szczerze, mój dysonans jest duży, ponieważ spodziewałem się, że akurat taka ustawa, która jest oczekiwana społecznie, która rozwija potencjał tego szpitala... Jeszcze jeden przykład. Mówiliście o dorobku naukowym. Spójrzcie na pewnie paradoks. Dziś nasi profesorowie ze szpitala przy ul. Wołoskiej, nasi pracownicy samodzielni piszą poważne monografie naukowe na różne zagadnienia, w tym także konsumujące to trudne doświadczenie pandemii, które za nami. Mimo że wykorzystują bazę naszego szpitala, badania prowadzone w naszym szpitalu, przenoszą swoje doświadczenie zawodowe z tego szpitala, to później ta publikacja ukazuje się pod afiliacją innej jednostki, w której pracują. To jest nawet niesprawiedliwe także z punktu widzenia państwowego. Może na koniec, bo widzę, że pani marszałek tak się zbliżyła, odpowiem właśnie na pani pytanie... (Poseł Wanda Nowicka: Tak, odpowiedź na moje pytanie.) ...bo ono jest dla mnie szczególnie dziwne. (Poseł Zofia Czernow: Czas minął.) Pozwoli pani marszałek? Proszę odpowiedzieć, oczywiście. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Błażej Poboży: Ostatnie już. Na wszystkie inne pytania liczę, że odpowiem na posiedzeniach komisji, ewentualnie w drodze pisemnej, tam, gdzie były takie żądania czy prośby. Już szukam, pani poseł. Pani Poseł! To już w nazwie pokazaliśmy, że cały ten potencjał ma wymiar państwowy i wszystkie te badania będą służyły nie żadnej działalności komercyjnej, co oczywiste, tylko będą miały charakter powszechny i będą, tak jak i teraz w przypadku dorobku naszych pracowników jest... (Poseł Wanda Nowicka: To nie wynika z tego.) Ale to wynika z ustawy o instytutach badawczych, że one nie prowadzą działalności komercyjnej, jeśli są instytucjami państwowymi. (Poseł Wanda Nowicka: W ustawie jest działalność gospodarcza instytucji.) Ale my się odwołujemy do innych. Zapewniam panią, że ten dorobek i ten potencjał będzie wykorzystany i dla obywateli, i dla państwa. (Poseł Wanda Nowicka: Poproszę na piśmie.) Oczywiście na wszystkie pytania, gdzie była prośba, udzielimy odpowiedzi na piśmie. Jeszcze teraz deklaruję pełną gotowość z naszej strony do pogłębionych analiz i prac na forum połączonych komisji. Bardzo dziękuję, pani marszałek, dziękuję państwu.