PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Adam Abramowicz
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! W Polsce kwota wolna od podatku dochodowego to ok. 3100 zł rocznie. Jest to kwota skandalicznie niska. Jeśli się ją podzieli przez 12, to wychodzi ok. 260 zł. Jest skandalicznie niska także w porównaniu z innymi państwami. W państwach afrykańskich te kwoty zaczynają się powyżej 10 tys., a w państwach europejskich - powyżej 30 tys. zł. Jest też skandalicznie niska, jeśli się ją porówna z potrzebami ludzi. Dzisiaj minimum egzystencji to jest ok. 500 zł, a minimum socjalne - 1000 zł, a państwo pozostawia do dyspozycji zarabiającego bez podatku tylko 260 zł. Ta ustawa zajmuje się ulgami dla rodzin, które mają dzieci. Co z ludźmi, z Polakami, którzy dzieci nie mają? Czasami nie mogą ich mieć z powodów naturalnych, a także chcą godnie żyć w naszym kraju. Mam pytanie, czy ministerstwo zamierza podnieść tę skandalicznie niską, uwłaczającą Polakom kwotę wolną od opodatkowania przynajmniej do poziomu jakiegoś jednego państwa europejskiego. (Dzwonek) To, że mamy tę kwotę trzy czy cztery razy niższą niż państwa afrykańskie, przynosi nam wstyd, nie przynosi nam chwały, tak że bardzo proszę o odpowiedź na pytanie, czy tą kwestią też państwo zamierzacie się w najbliższym czasie zająć, bo jest pilna. Dziękuję.
Mówca: Adam Kwiatkowski
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam trzy pytania. Po pierwsze, chciałbym się dowiedzieć, jaki procent podatników z trojgiem i większą liczbą dzieci skorzysta na tej zmianie. Po drugie, ile polskich rodzin wielodzietnych, zdaniem pana ministra, skorzysta z tej zmiany? Po trzecie wreszcie, co jest jakby też konsekwencją odpowiedzi na drugie pytanie, ile rodzin wielodzietnych nie będzie mogło skorzystać z tych zmian? Chodzi o tych wszystkich, którzy nie będą objęci zapisami tej ustawy, o której w tej chwili debatujemy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Projekt rządowy, nad którym dzisiaj debatujemy, jest bardzo istotny z punktu widzenia polityki prorodzinnej państwa. Szkoda, że trzeba było czekać parę lat, aby zmienić to, co uchwaliły kluby Prawa i Sprawiedliwości i Platformy Obywatelskiej. Z tej mównicy prezydent Bronisław Komorowski zaapelował o tę zmianę i zniesienie tej niesprawiedliwości, która dotyczyła prawie 6 mln dzieci. Robimy ważny krok do przodu, ale pozostają pewne pytania. Czy dziecku wychowującemu się w rodzinie bez dochodów państwo nie powinno udzielić pomocy? Czym się różni to dziecko od dziecka, które utrzymują osoby mające dochody i mogące skorzystać z tej ulgi? Chciałbym zapytać panią poseł sprawozdawcę, czy komisja rozważała kwestię uruchomienia samoistnego świadczenia, niezależnego od rozliczania się z fiskusem, dlatego że zdaniem niektórych nadal 3 mln polskich dzieci nie będzie mogło korzystać z tej ulgi. Po pierwsze, to są dzieci rolników, a po drugie - dzieci z tych rodzin, które nie mają żadnych dochodów. (Dzwonek) Chciałbym zapytać pana ministra, czy resort posiada dane, ilu rodziców wychowujących dzieci nadal nie będzie mogło korzystać z tych ulg. Dziękuję.
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Kontynuuję wątek mojego przedmówcy dotyczący wykluczonych. Mimo że ta ustawa rzeczywiście zrównuje w prawach do tego świadczenia podatników płacących podatek dochodowy od osób fizycznych, to nie zrównuje w prawach tych, którzy nie mają żadnych dochodów, nie są płatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych, po prostu wyklucza ich z tego systemu zabezpieczenia czy z polityki prorodzinnej. Chciałbym zapytać pana ministra, czy nie można domniemywać albo wręcz być pewnym, że to rozwiązanie jest rozwiązaniem niekonstytucyjnym, a więc rozwiązaniem, które ustanawia dwa różne prawa dla właściwie równych sobie obywateli Rzeczypospolitej Polskiej, bo bardzo często bardzo wielu z nich, nie z ich przyczyny, nie ma dzisiaj żadnych dochodów, nie płaci podatku dochodowego, choćby rolnicy, studenci, którzy też są w związkach małżeńskich i nie mają dochodów, bezrobotni, którzy bardzo chcieliby pracować, a nie mogą dostać pracy. A więc pojawia się kwestia konstytucyjności tego rozwiązania. Kolejna istotna sprawa. Padały tu różne wielkości: 3 mln, 6 mln, może 5 mln. Ilu rzeczywiście będzie wykluczonych z tego prawa do świadczenia czy z tej polityki prorodzinnej w Polsce? (Dzwonek) Mam na myśli tych, którzy nie będą mogli skorzystać z ulgi prorodzinnej. Dziękuję.
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Będę kontynuował wątek poruszony przez mojego przedmówcę, ponieważ nie powiedział on o rodzinach, które mają niskie dochody i mają również wiele dzieci, i prowadzą przedsiębiorstwa, i są oczywiście opodatkowani 19-procentowym podatkiem tzw. liniowym. Dlaczego ci rodzice nie mogą skorzystać z dobrodziejstw przedłożonej w tym projekcie ustawy? Czy jest to zgodne z konstytucją? (Poseł Jacek Brzezinka: Jest wybór.) Nie, nie, panie pośle, to tak nie jest. Mam pytanie do pana ministra. Proszę odpowiedzieć, dlaczego rodziny, które prowadzą działalność gospodarczą, mają niskie dochody, są opodatkowane 19-procentowym podatkiem tzw. liniowym, nie mogą korzystać z przywilejów tej ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Skowrońska
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Może ja w innym tonie. Nie mam wątpliwości co do tego projektu, o których państwo posłowie mówili, bo dotyczy to tylko jednej grupy podatników, którzy płacą podatek dochodowy od osób fizycznych. Nie jest to przywilej przypisany dzieciom, ale jest to ulga przypisana podatnikowi i jednemu szczególnemu podatnikowi. A zatem nie można wywodzić w stosunku do przedłożonego rozwiązania zarzutu niekonstytucyjności. Mam jednak inne pytanie w kontekście tego, o czym mówił mój przedmówca, ale to pytanie zadam inaczej, bo rozmawiamy na tej sali o bardzo różnych sytuacjach i niekiedy pojawiają się najdziwniejsze pomysły, ale nikt na tej sali nie mówi, ile one kosztują, w zakresie zrównania. To podatnik wybiera formę opodatkowania, czy to jest ryczałt, czy to jest karta podatkowa, czy to jest podatek liniowy. A zatem moje pytanie dotyczy tego, czy rząd rozważa tzw. drugi krok. W tej chwili w stosunku do podatników, którzy mają dzieci, jest zaproponowana zwiększona ulga podatkowa jako ulga prorodzinna. Ale czy jako formę wsparcia dla podatników, którzy korzystają z innych form opodatkowania, rozważa się drugi krok, tak aby również oni jako podatnicy mogli skorzystać z ulgi na wychowanie dzieci? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam następujące pytanie, panie ministrze: Dlaczego nie można zrobić tego, co zrobili Węgrzy - 2,3 PKB na zasiłki rodzinne? Oscylujemy w granicach 0,8 PKB. Oczywiście zawsze powtarza się ten sam problem - i tu moja szanowna przedmówczyni o tym mówiła - kwestia środków, źródeł finansowania tychże wydatków. Otóż przypomnę, że jesteśmy w okresie drugiej perspektywy finansowej, pierwsza obejmowała lata 2007-2013, obecna obejmuje lata 2014-2020. Wszyscy mówimy, że to są ogromne środki, ale problem polega na tym, że polscy przedsiębiorcy nie akumulują tych środków. Pani minister Bieńkowska chwaliła się kiedyś, że ponad 80% wraca do tzw. starej Unii. Dlatego cały czas bezrobocie jest na tym samym poziomie, a jeżeli już drgnie, to niewiele. Na tym polega problem. Kiedy prezydent Stanów Zjednoczonych po wielkim kryzysie w latach 30. wprowadzał nowy ład gospodarczy, istotą jego były oczywiście inwestycje publiczne, ale po to, aby pobudzić gospodarkę. I to są środki, które mogłyby polską gospodarkę pobudzić i polskie bezrobocie mogłoby być na poziomie 4%, 3%. Ale nie jest, nie jest dlatego, że te środki nie są akumulowane w Polsce. Kuriozalne jest to, że w okresie największego boomu inwestycyjnego na drogach najwięcej polskich przedsiębiorców, którzy budowali te drogi, po prostu upadło. To dowodzi, że polskie państwo jest niesprawne. I tu jest źródło, panie ministrze, finansowania i zwiększenia dochodów, trwałego zwiększenia dochodów, bo z całą pewnością zwiększy się baza podatkowa, będzie więcej osób zatrudnionych, więcej przedsiębiorców. Jest jedna niepowtarzalna szansa. Tej poprzedniej nie umieliście wykorzystać, wykorzystajcie tę szansę. (Dzwonek) W latach 2014-2020 z całą pewnością w budżecie będą pieniądze na to, ażeby wydatkować te środki na dobrze prowadzoną politykę prorodzinną, bo ona jest nam niezbędna, jest konieczna dla przetrwania naszego narodu. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Joanna Mucha
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Chciałabym tylko podkreślić, że podczas prac w komisji była naprawdę atmosfera dużego poparcia dla tej ustawy, dużej zgody. Dlatego jestem zaskoczona niektórymi dzisiejszymi głosami. Apelowałam podczas wcześniejszego mojego wystąpienia, 9 października, o to, żebyśmy nie starali się przelicytowywać w propozycjach, dlatego że kroimy te rozwiązania w taki sposób, na jaki nam pozwala budżet. Odpowiadam na konkretne pytanie, które zostało mi zadane, czyli pytanie o to, czy odbyła się podczas posiedzenia komisji dyskusja o tych szerszych rozwiązaniach. Nie, nie było takiej dyskusji. Dyskutowaliśmy o projekcie, czyli o rozwiązaniach, które zostały zaproponowane. Dodam jeszcze, choć właściwie powiedział to wszystko pan minister, że nie ma czegoś takiego jak ustawa, która rozwiąże wszystkie problemy. Nie ma ustaw, które nagle jak czarodziejska różdżka spowodują, że wszelkie problemy, bieda, ubóstwo, brak zatrudnienia i jeszcze inne, zostaną w sposób cudowny rozwiązane. To jest ustawa o ulgach. Ulgi są wtedy, kiedy płaci się podatki, a podatki są wtedy, kiedy jesteśmy ujęci w systemie podatkowym. Tak więc nie możemy próbować jakby rozciągać tego rozwiązania, by sięgało poza system podatkowy. Pan minister również wspominał o tym, że osoby, które są poza tym systemem, płacą podatek liniowy - płacący podatek liniowy oczywiście mają wybór i mogą wejść do systemu powszechnego - są bezrobotne czy są rolnikami, jeśli potrzebują pomocy, to objęte są pomocą w podsystemach pomocowych. Nie o tym jednak jest ta ustawa i dlatego jestem zaskoczona tymi głosami. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Koleżanki i Koledzy Posłowie! Panie Ministrze! Mówimy tutaj na tej sali o tych minimalnych krokach czy dużych krokach. Myślę, że są to jednak kroki zmierzające do rozwiązania problemu. Reprezentując klub Polskiego Stronnictwa Ludowego, muszę wyrazić nasze zadowolenie z kwestii rozwiązania problemu ubezpieczenia, jeśli chodzi o osoby ubezpieczone w KRUS-ie, a wykonujące różnego rodzaju czynności. Do tej pory w małych miejscowościach, gdzie są pewne zadania do wykonania, również publiczne, nie było możliwości zatrudnienia za niewielkie pieniądze osób, które nie są ubezpieczone w KRUS, chociażby ze względu na to, że w danej miejscowości większość osób jest ubezpieczona właśnie w KRUS. Dotyczy to działalności w różnego rodzaju organizacjach pozarządowych, w głównej mierze dotyczy to straży pożarnych. Nie można było chociażby przekazać dowolnym osobom wozu bojowego, gdyż kwestia przyjęcia odpowiedzialności za gotowość sprzętu do działań wymaga stałego nadzoru osób do tego wyznaczonych. Podobnie jest, jeśli chodzi o kwestie dotyczące sprawności samochodów, bezpieczeństwa poruszania się po drogach. To powodowało, że w ostatnim czasie Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego musiała podejmować decyzje o wykluczeniu z systemu. Chodziło o naprawdę niewielkie kwoty rzędu kilkudziesięciu czy ponad 100 zł. W tej chwili to rozwiązanie przywraca możliwość zatrudniania na umowę zlecenia. Jak powiedziałem, chodzi tu o ochotnicze straże pożarne czy o kwestię dotyczącą sprawowania opieki nad mieniem o większej wartości, czego za niewielkie pieniądze podejmują się niektóre osoby. Jak już mówiłem, ubezpieczeni w KRUS nie mogli tego czynić ze względu na możliwość wykluczenia. Jeśli chodzi o kwestie dotyczące składek od dochodów z tytułu rad nadzorczych, uważamy, że jest to dochód, który powinien już dawno być opodatkowany. Natomiast kwestie dotyczące terminów wejścia w życie przepisów były dość głęboko, zarówno w podkomisji, jak i w komisji, dyskutowane. Myślę, że te propozycje stanowią pewien konsensus dla stron biorących udział w dyskusji. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Polskie Stronnictwo Ludowe jest za przyjęciem proponowanych zmian, wypracowanych w trakcie pracy podkomisji i przedłożonych na posiedzeniu Komisji Polityki Społecznej i Rodziny. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Twój Ruch mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (druki nr 2242 i 2801). W zasadzie sprawozdawczyni komisji pani poseł Mrzygłocka przedstawiła założenia ustawy i dokładnie zrelacjonowała prace komisji, nie ma sensu tego powtarzać. W imieniu klubu opozycyjnego wyrażę również wielkie uznanie, jeżeli chodzi o przewodniczenie podkomisji do spraw rynku pracy, w której mam przyjemność zasiadać, współpracować, ponieważ wydaje mi się, że robimy dobre rzeczy jako koalicja rządowa i jako opozycja. Wszystkim nam chyba zależy, żeby to wreszcie ucywilizować, żeby nie było tej patologii, która była przez bardzo długi okres. Nie chodzi tylko o ostatnie rządy, bo to jest okres dwudziestu kilku lat, jeżeli chodzi o ten dziki rynek pracy. Chciałabym jeszcze zwrócić uwagę na jedną rzecz. Moi przedmówcy nie zwrócili uwagi na to, że ważnym elementem rynku jest to, żeby obie strony, pracodawcy i pracownicy, nie byli antagonistami, nie walczyli ze sobą, tylko żeby działali wspólnie. Chodzi o to, żeby zmienić mentalność. Dobry pracodawca to taki pracodawca, który współdziała z pracownikami w imię celu, który jakaś instytucja ma osiągnąć. Wydaje mi się, że w Wiśle upłynie jeszcze bardzo dużo wody, zanim do tego dojdziemy. W każdym razie zastanowimy się nad tym. Jak mówię, wszystkie kluby popierają te rozwiązania, bo jest rzeczą oczywistą, że te ogromne niedobory w budżecie spowodowane są takim, a nie innym zatrudnianiem. W zasadzie już w tej chwili nie wiadomo, czy pierwotne definicje umów zlecenia i umów o dzieło przestały istnieć. Te pojęcia bardzo się przemieszały. To oskładkowanie przyczyni się do tego, że chyba chętniej będą zawierane umowy o pracę. Wskazują na to wszystkie przesłanki, które z tego wynikają, jeżeli chodzi o zatrudnienie. Natomiast odnośnie do terminu wejścia w życie, to zastanowimy się nad poparciem wniosku mniejszości. Pracodawcy, którzy byli w zasadzie inicjatorami, którzy bardzo przychylnie się do tego odnieśli, wyraźnie prosili, przedstawiali trudności, które dotyczą skróconego vacatio legis. Wydaje mi się, że dla dobra sprawy pół roku nie ma tutaj znaczenia. Jeżeli te patologie istniały tak długo, to... (Poseł Przemysław Wipler: Może jeszcze pół roku.) Tu nie chodzi o to, panie pośle Wipler. Chodzi o to, że wszystkie rządy to tolerowały. W końcu coś mamy... (Poseł Tadeusz Tomaszewski: Zasiłek chorobowy, 8 zł.) Te trudności, które pracodawcy nam przedstawili, chyba zasługują na uwagę. W zasadzie najważniejsze jest to, żeby zarówno pracownicy, jak i pracodawcy myśleli pro publico bono, myśleli również o państwie, a nie tylko o własnym interesie. Ale zmienić mentalność, gdy przez tak długi okres był dziki rynek pracy, wcale nie jest łatwo. Dlatego mówię, żeby się zastanowić, jeżeli chodzi o ten termin. Natomiast bardzo chętnie przyjmiemy i poprzemy ten projekt ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Dąbrowski
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Sprawiedliwa Polska przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw, druki nr 2242 i 2801. Na wstępie chciałbym powiedzieć, że posłowie naszego klubu nie będą objęci w tym głosowaniu dyscypliną partyjną i będą głosowali według własnego uznania. Jako reprezentant formacji Polska Razem chciałbym, żeby Polacy zarabiali dobre i godne pieniądze, a potem mieli godne emerytury. Sądzę, że wszyscy tak myślimy. Czy ta zmiana, którą teraz proponujemy, do tego prowadzi? Czy kolejne obciążenia pracodawców i pracowników zmierzają do poprawy ich zarobków? Chyba nie tędy droga, bo w ten sposób ani nie zlikwidujemy tzw. umów śmieciowych, ani nie spowodujemy tego, że Polacy przestaną zarabiać, kolokwialnie mówiąc, grosze. To będzie dalej funkcjonowało, co najwyżej powiększymy czarną strefę albo zwiększymy liczbę młodych ludzi, którzy wyjadą pracować na emigracji. Koszty poniesie zaś całe społeczeństwo. Czym jest ozusowanie? Kolejnymi kosztami. Przecież ktoś te koszty musi ponieść. Poniosą je pracodawcy, którzy przerzucą je na pracobiorców. Jeżeli mówimy o ozusowaniu rad nadzorczych, będzie tak samo. Przecież w tym projekcie jasno zapisano, że koszty ma ponieść przedsiębiorstwo, firma, która ma tę radę. Tym samym te koszty poniesiemy wszyscy. Jeżeli chodzi o przedsiębiorstwa państwowe czy spółki samorządowe, będziemy płacić, bo to wszystko będzie pokryte z naszych podatków. Jeżeli chodzi o inne firmy, to pewnie odczujemy to jako konsumenci. Dlatego potrzebne są rozwiązania, ale rozwiązania systemowe zmierzające do tego, aby Polacy zarabiali godne pieniądze w uczciwy sposób i byli uczciwie rozliczani. Ten projekt nam tego nie daje. Jedynym podmiotem, który zyska na tym projekcie, jest ZUS, który - jak wiemy - przejada wszystkie środki. Nasze emerytury nie będą większe, mało tego, nawet nie wiadomo, czy w ogóle będą, bo coraz więcej ekonomistów mówi o tym, że system emerytalny w niedługim czasie się rozpadnie. Jest jeszcze jedna możliwość: po raz kolejny można podnieść wiek emerytalny, ale wtedy nie wiadomo, czy doczekamy możliwości odbioru tej emerytury. Moim zdaniem na chwilę obecną te zmiany pogorszą sytuację pracowników. Jeśli mamy dokonywać zmian, dążyć do tego, żeby te zabezpieczenia były odpowiednie, róbmy to systemowo, a nie wyrywkowo, bo to do niczego nie prowadzi. Dziękuję bardzo.
Mówca: Paweł Sajak
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To rzeczywiście dosyć długo oczekiwana zmiana podejścia do takich dziwnych, niepewnych form zatrudnienia. Projekt rządowy, który rozpatrujemy w dniu dzisiejszym, zawiera zmiany, które poszerzają zakres obowiązku ubezpieczenia społecznego. Proponowane regulacje dotyczą objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego członków rad nadzorczych oraz zmiany zasad podlegania ubezpieczeniom społecznym przez osoby wykonujące umowy zlecenia. Rzeczywiście propozycje te służą pełniejszej realizacji prawa do zabezpieczenia społecznego. Uregulowania te wchodzą w zakres prawa do większego zabezpieczenia. Między innymi mamy tu na myśli chociażby takie korzyści, jak możliwość skorzystania z zasiłku. Projekt zakłada wprowadzenie regulacji rozszerzających obowiązek ubezpieczenia w przypadku zbiegu wykonywania umowy zlecenia z inną działalnością oraz kilku umów zlecenia. Analogiczne regulacje zaproponowano także w odniesieniu do osób, które wykonują pozarolniczą działalność inną niż działalność gospodarcza, a więc dotyczącą wspólników spółki jawnej, komandytowej, partnerskiej, twórców, artystów, osób wykonujących wolne zawody, prowadzących niepubliczne szkoły, placówki lub inne zespoły. Projektodawcy wprowadzili propozycję rozwiązania prawnego polegającego na sumowaniu podstaw wymiaru składki z kilku tytułów, jeżeli podstawa z jednego tytułu byłaby niższa niż kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia. W naszej ocenie rozwiązania te należy uznać za szczególnie korzystne, gdyż służą one zapewnieniu lepszej ochrony ubezpieczeniowej, a w konsekwencji wpłyną pozytywnie na wysokość emerytury. Wysoka Izbo! Zgodnie z nazwą naszego koła, Koła Poselskiego Bezpieczeństwo i Gospodarka, rzeczywiście uważamy, że zmiany, które są zawarte w tych propozycjach, zapewnią większe bezpieczeństwo osobom zatrudnionym na naszym rynku pracy. Tak że będziemy za przyjęciem sprawozdania komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Adam Abramowicz
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie ministrze, chciałbym pana zapytać: Czym różni się członek rady nadzorczej od rolnika i polskiego małego przedsiębiorcy? Wydawałoby się, że niczym, że wszyscy są Polakami, może z wyjątkiem członka rady nadzorczej, bo on musi mieć specyficzną cechę - znajomość ze światem politycznym - ale reszta powinna mieć w Polsce równe prawa. Okazuje się, że członek rady nadzorczej ma płacić składkę na ubezpieczenia społeczne procentowo od swoich dochodów. Rolnik płaci bardzo niską ryczałtową składkę od swojej działalności gospodarczej, ok. 400 zł kwartalnie, a mały przedsiębiorca - według tego, co planujecie - ma płacić w przyszłym roku 1150 zł składki na ubezpieczenie społeczne. Obojętnie, czy ma dochód, czy go nie ma. Proponujecie, aby obłożyć człowieka, który utrzymuje się z pracy rąk własnych (Dzwonek), daniną, której wysokość przekracza jego możliwości. Dlatego mam pytanie, panie ministrze: Dlaczego nie zrównujecie wszystkich prowadzących działalność gospodarczą, jeżeli chodzi o sposób płacenia składki? Może zaczniecie państwo myśleć na temat składki dla przedsiębiorców liczonej od dochodu. Byłby to krok w dobrym kierunku. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pytanie do pana ministra. Prezentuje pan projekt rządowy. W czasie prac nad tym projektem w zespole Komisji Trójstronnej ustalono również datę wejścia w życie tej ustawy. Czy w tej sprawie partnerzy w zespole Komisji Trójstronnej ustalili, że ustawa ma wejść w życie trzy miesiące od dnia jej opublikowania? Po drugie, odnośnie do konsultacji społecznych: Czy prawdą jest to, co jest zapisane w uzasadnieniu, że przedstawiciele samorządów działających w ramach Komisji Trójstronnej oczekiwali, że vacatio legis będzie wynosiło od trzech miesięcy do jednego roku? W związku z powyższym - biorąc pod uwagę oczekiwania strony samorządowej, projekt zawarty we wniosku mniejszości spełniałby te kryteria - chciałbym zapytać: Jakie jest stanowisko rządu w sprawie terminu wejścia w życie ustawy przedłożonej przez rząd? Dziękuję.
Mówca: Ewa Drozd
Data: 2014-10-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam krótkie pytanie dotyczące rad nadzorczych, bo - jak mi wiadomo - wielu członków rad nadzorczych posiada stały wysoki dochód, a dieta z tytułu zasiadania w radach nadzorczych stanowi dochód dodatkowy. W związku z tym w przypadku wielu z nich przychody już w chwili obecnej przekraczają maksymalną podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe. Powyżej tego poziomu za ubezpieczonego nie są odprowadzane składki. W związku z powyższym dla wielu z tych osób regulacja, o której dziś mówimy, może oznaczać wyłącznie przekroczenie tego progu i nie wpłynie na wysokość ich przyszłych świadczeń. Wśród osób zasiadających w radach nadzorczych są jednak również osoby krótkotrwale pełniące tę funkcję i może być to jedyną podstawą do naliczania ich przyszłego świadczenia. Jak można zauważyć, w początkowej fazie jest to dość intratne dla ZUS, ale mam pytanie: Czy dokonaliście państwo analizy, która pokaże (Dzwonek), jaki to będzie miało wpływ na obciążenie ZUS w przyszłości - nie tylko w kwestii wypłacenia świadczenia podstawowego, ale również w kwestii waloryzacji tego świadczenia? Dziękuję. (Oklaski)