Mówca: Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji Jan Dworak
Data: 2014-07-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Powiedziałem to z pełnym rozmysłem. Staram się wiedzieć, co mówię. Szanowna Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji po raz 21. składa Wysokiej Izbie sprawozdanie z rocznej działalności wraz z informacją o podstawowych problemach rynku mediów audiowizualnych, co stanowi wykonanie obowiązku określonego w art. 12 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji. Tegoroczna dokumentacja składa się z dwóch głównych dokumentów wymienionych wprost w ustawie oraz dwóch dodatkowych opracowań. Chodzi o znany już Wysokiej Izbie z ubiegłego roku aneks poświęcony w całości problematyce mediów publicznych oraz o naszą nową strategię regulacyjną, która obejmuje lata 2014-2016. Dokumenty sprawozdawcze zostały jednogłośnie przyjęte przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji uchwałami z 11 i 18 marca tego roku. Sprawozdanie roczne zawiera informacje o sposobie wykonania wszystkich ustawowych zadań Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, w tym dotyczących postępowań koncesyjnych, sprawowania kontroli nad działalnością nadawców, podziału opłat abonamentowych, organizowania i inicjowania współpracy międzynarodowej oraz wydawania rozporządzeń jako wykonawczych aktów prawnych. Pogłębiona analiza różnych zjawisk zachodzących na polskim rynku mediów audiowizualnych wraz z opisem rynków sąsiadujących, czyli prasą, telekomunikacją, kinematografią, rynkiem gier komputerowych oraz z tłem międzynarodowym, znajduje się w części ˝Informacja o podstawowych problemach radiofonii i telewizji˝. Dokumenty są wobec siebie komplementarne, ukazują wszechstronnie stan polskiego rynku medialnego oraz pełen zakres prac Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w ubiegłym roku. W ten sposób powstało unikalne kompendium wiedzy dotyczące mediów elektronicznych w Polsce. W celu lepszego zobrazowania zakresu prac krajowej rady dokonałem wyboru kilku informacji liczbowych z tegorocznego sprawozdania. W ubiegłym roku krajowa rada podczas 59 posiedzeń przyjęła 597 uchwał, które dotyczyły przede wszystkim postępowań koncesyjnych. Krajowa rada zorganizowała też 35 spotkań z nadawcami i innymi uczestnikami rynku, które dotyczyły różnych aspektów działalności na rynku mediów audiowizualnych. W ramach określonych ustawowo kompetencji krajowa rada przekazała do publikacji w Dzienniku Ustaw osiem rozporządzeń. Tyle samo projektów rozporządzeń zostało przygotowanych i przekazanych do konsultacji. Nad kolejnymi trzema projektami prace się jeszcze nie zakończyły. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji na zasadach eksperckich bierze stały udział w procesie legislacyjnym i opiniuje projekty ustaw oraz umów międzynarodowych. Bardzo krótko wspomnę o tym, że dochody dla budżetu państwa z tego zakresu gospodarki, który podlega krajowej radzie, wyniosły łącznie ponad 43 mln zł, przekraczając o 80% założenia. Z tytułu opłat koncesyjnych do budżetu państwa zostały odprowadzone wpływy w wysokości ponad 42 700 tys. zł. Wydatki krajowej rady wyniosły 20,5 mln zł. Teraz postaram się omówić kilka najważniejszych spraw, nie będę tego obszernego dokumentu omawiał w całości, skupię się na tym, co w krajowej radzie wydaje się nam najważniejsze. Wszystkie szczegółowe dane dotyczące koncesji zostały zamieszczone w naszym sprawozdaniu, a teraz chciałbym powiedzieć tylko o najważniejszych sprawach koncesyjnych. Rok 2013 zamknął pierwszy etap cyfryzacji sygnału naziemnego telewizji. Proces ten został przeprowadzony przez Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji oraz Urząd Komunikacji Elektronicznej w ocenie wielu obserwatorów bez zarzutu. Zadaniem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w tym procesie było przeprowadzenie konkursów na nowe programy w ofercie naziemnej telewizji. Krajowa rada przeprowadziła dwa odrębne konkursy. W drugim konkursie przewodniczący krajowej rady jako organ koncesyjny, po przeprowadzeniu szczegółowego postępowania administracyjnego i przyjęciu przez krajową radę uchwały, wydał 4 decyzje koncesyjne. Programy te mają charakter wyspecjalizowany i są to: program dla dzieci TVP ABC, program edukacyjno-poznawczy Fokus TV, program filmowy Stopklatka i społeczno-religijny Telewizja Trwam. Wprowadzenie naziemnej telewizji cyfrowej w znaczący sposób poprawiło dostęp Polaków do pluralistycznej i ciekawej oferty programowej, zmieniło także obraz rynku, a konsekwencje tych zmian krajowa rada będzie dogłębnie badać jesienią 2014 r. W trybie tzw. rekoncesji programów telewizyjnych krajowa rada wydała 21 decyzji, w grupie koncesji satelitarnych wydaliśmy 9 nowych koncesji, wśród których jest koncesja na nowy program informacyjno-publicystyczny pod nazwą Telewizja Republika. Na wniosek nadawców dokonywaliśmy zmian warunków technicznych oraz zmian warunków programowych. W postępowaniu na rozpowszechnianie programu telewizyjnego drogą rozsiewczą naziemną w sposób cyfrowy w multipleksie pierwszym na program społeczno-religijny koncesję, jak przed chwilą wspomniałem, otrzymała Fundacja ˝Lux Veritatis˝ rozpowszechniająca program Telewizji Trwam. Pragnę przypomnieć, że pierwsze postępowanie koncesyjne dotyczące multipleksu pierwszego było dogłębnie analizowane przez sądy różnych instancji oraz inne organy państwa. Poświęcę tej sprawie kilka minut, ponieważ ona zajmowała uwagę państwa posłów prawie przez dwa lata, a może nawet trochę dłużej. Tej sprawie poświęcono ponad 30 posiedzeń różnych komisji parlamentarnych, w tym Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej. Akta koncesyjne, liczące ponad 20 tomów, były badane przez tę komisję. Komisja przepytywała też członków krajowej rady, pobierała zeznania od świadków. Nie znajdując podstaw do pociągnięcia do odpowiedzialności członków krajowej rady, komisja w sprawozdaniu przedłożyła Wysokiej Izbie wniosek o umorzenie postępowania w tej sprawie, co zostało przyjęte przez Izbę zdecydowaną większością w głosowaniu przeprowadzonym 23 października ub.r. Orzeczenia trzech organów wymiaru sprawiedliwości: Trybunału Konstytucyjnego, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i Naczelnego Sądu Administracyjnego, potwierdziły, że Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji działała na podstawie przepisów zgodnych z Konstytucją RP, nienaruszających niczyich praw i interesów, prawidłowo stosowanych i interpretowanych. Również żadna z licznych procedur kontrolnych, wszczętych wobec krajowej rady, nie wykazała uchybień w pracach koncesyjnych. Postępowanie to było prowadzone zgodnie z prawem i wyłącznie w oparciu o kryteria tam zawarte. W procesie koncesyjnym nie dostrzeżono elementów dyskryminacji ani faworyzowania kogokolwiek czy też naruszenia zasad demokratycznego państwa prawa. Wyrok z 21 maja tego roku zamyka tę sprawę. Jest to wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, który ostatecznie potwierdził prawidłowość postępowania krajowej rady. Jest to dla nas niezwykle ważne orzeczenie, w sposób ostateczny legalizujące postępowania koncesyjne związane z pierwszym konkursem kształtującym ofertę programową multipleksu pierwszego. Dostęp do różnorodnych treści programowych, czemu sprzyja zakończenie pierwszego etapu cyfryzacji sygnału telewizyjnego, to jest krok w bardzo dobrą stronę, pozwala zaspokoić różnorodne potrzeby znacznej części widzów, ale rozwój telewizji na różnych platformach niesie też rozmaite niebezpieczeństwa, szczególnie dla dzieci i młodzieży. Jest to dla krajowej rady poważne wyzwanie regulacyjne i kontrolne. W roku 2013 w krajowej radzie przeprowadzono monitoring oferty programowej 8 stacji telewizyjnych w godzinach między 14 a 19 z uwagi na dość powszechne zjawisko oglądania w tym czasie przez dzieci w wieku szkolnym telewizji bez dozoru rodziców. Skontrolowano, proszę sobie wyobrazić, 354 audycje o łącznym czasie trwania 280 godzin, które były oferowane przez najważniejszych nadawców, to jest TVN, TVN7, Polsat, TV4, TV6, TV Puls, Puls2 i TVP2. Stwierdzono, iż większość nadawców nie tworzyła w tych godzinach programów z myślą o dzieciach i młodzieży. Do wyjątków należały telewizja publiczna TVP2 oraz telewizja Puls2, które w monitorowanym czasie prezentowały ofertę specjalnie przygotowaną dla dzieci i młodzieży, mówimy o godzinach popołudniowych, kiedy dzieci często są same, gdyż przychodzą wcześniej ze szkoły, a rodziców jeszcze nie ma. Zdecydowana większość nadawców brała pod uwagę szczególną porę nadawania i potencjalnych odbiorców i prezentowała w monitorowanym okresie audycje, które chociaż nie były tworzone z myślą o małoletnich, to zawierały treści o pozytywnym wydźwięku i były oznakowane symbolem od lat 12. Jednak były też audycje, które zawierały sceny przemocy fizycznej, a język, którym posługiwali się bohaterowie, zawierał wulgaryzmy i słowa o podtekście seksualnym. Takie treści rozpowszechniano w programach TVN, Polsat, TV4, TV6 i TV Puls. Stwierdzono, że w przypadku 20 tytułów nadawcy dokonali zaniżonej kwalifikacji wiekowej. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wobec każdego naruszenia przeprowadziła postępowanie wyjaśniające. Przeprowadziliśmy także monitoring czterech programów telewizyjnych: TVN Turbo, Tele5, iTV i Polsat Play. Monitoring ten został przeprowadzony pod kątem treści oferowanych po godz. 23, w szczególności badaliśmy, czy nie są tam obecne zabronione treści pornograficzne lub czy nie jest eksponowana w sposób nieuzasadniony przemoc. Rozpowszechnianie tego typu audycji jest zabronione w linearnych usługach audiowizualnych. Łączny czas programów poddanych tej kontroli wyniósł 156 godz. Analiza nie wykazała obecności treści o charakterze pornograficznym. Audycje zawierały natomiast treści drastyczne, które są dopuszczone do emisji pod pewnymi warunkami. Audycje były odpowiednio oznaczone i były rozpowszechniane poza tzw. porą ustawowo chronioną, przestrzegano regulacji zawartej w art. 18 ust. 5 ustawy. Chciałem zapowiedzieć, że Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji będzie intensyfikować działania w zakresie ochrony małoletnich, dążąc do wyeliminowania z programów i audycji rozpowszechnianych przed godz. 20, które są przeznaczone dla widzów od 16. roku życia, oraz z programów ogólnodostępnych audycji epatujących przemocą. Jeśli chodzi o sektor usług na żądanie, chciałbym przypomnieć, że krajowa rada w zeszłym roku zajęła się programami VOD, programami na żądanie, uzyskując upoważnienie ustawowe do tego typu działań. Ustawodawca określił dla tego sektora usług mniej restrykcyjne regulacje prawne, które obowiązują od końca lutego ubiegłego roku. Wkrótce po wejściu w życie tych przepisów krajowa rada rozpoczęła systematyczne kontrole wypełniania przez dostawców audiowizualnych usług medialnych na żądanie ustawowych obowiązków. Kontrolą objętą 21 dostawców audiowizualnych usług medialnych, łącznie przeprowadzono 44 monitoringi. Krajowa rada będzie kontynuować prace związane z wprowadzeniem odpowiednich zabezpieczeń technicznych, to jest właściwa forma zabezpieczeń w usługach na żądanie, jako formę ochrony małoletnich przed szkodliwymi dla nich treściami zarówno przed ekranem telewizyjnym jak i ekranem komputera. Najważniejsze są jednak działania edukacyjne, które muszą zaistnieć zarówno w świadomości samych nadawców jak i odbiorców programu. Rozpoczęliśmy je w krajowej radzie w grudniu ubiegłego roku konferencją z udziałem przedstawicieli dostawców usług na żądanie, rodziców, wychowawców i nauczycieli. Prowadzimy też zaawansowane prace zmierzające do wprowadzenia kodeksu dobrych praktyk, w tym zakresie współpracujemy ze Związkiem Pracodawców Branży Internetowej IAB. Jak wynika z dotychczasowych doświadczeń, samoregulacja dostawców przynosi najbardziej pożądane efekty. Po zebraniu wszystkich doświadczeń, w porozumieniu z Ministerstwem Administracji i Cyfryzacji, na podstawie delegacji ustawowej krajowa rada określi w drodze rozporządzenia warunki, jakim muszą odpowiadać zabezpieczenia techniczne lub inne środki mające na celu ochronę małoletnich. Dążymy również - co też chciałbym podkreślić, mówimy przecież o dzieciach i o młodzieży, to jest szczególny rodzaj widza, którego otaczamy szczególną troską - do samoregulacji nadawców w zakresie dotyczącym ochrony małoletnich przed skutkami reklam żywności zawierającej składniki, które spożywane w nadmiarze mogą szkodzić. W Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji działa specjalny zespół roboczy, którego prace koordynuje członek krajowej rady pan Krzysztof Luft. W pracach zespołu biorą udział przedstawiciele ministra zdrowia, w ostatnim czasie zespół spotykał się między innymi z ekspertami Światowej Organizacji Zdrowia. Wkrótce po wakacjach wraz z nadawcami będziemy finalizować pierwsze porozumienia samoregulacyjne w tej mierze. To wcale nie jest banalny problem, gdyż otyłość wśród małych dzieci rośnie w Polsce w zastraszającym tempie, tak jak w innych krajach wysoko rozwiniętych. (Poseł Jerzy Fedorowicz: Dawniej z ziemniaków, dzisiaj z fast foodów.) Ziemniaki, chyba że chipsy. Chipsy kwalifikują się do tych artykułów spożywczych, które nie powinny być spożywane w nadmiarze. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji prowadzi we współpracy z Instytutem Łączności kontrolę przestrzegania poziomu głośności reklam i telesprzedaży emitowanych w trakcie audycji lub bezpośrednio po niej. Nie będę wprowadzał może pań posłanek i panów posłów w szczegóły techniczne dotyczące tego, ile LU, takiej specjalnej jednostki, co do której sam nie mam pewności, na czym ona polega, jest dopuszczalnych, a ile nie. Powiem tyle, że traktujemy ten techniczny problem poważnie. W ubiegłym roku od kwietnia do listopada wykonano około 1200 pomiarów próbek pochodzących z 60 programów i stwierdzono, że niektórzy nadawcy, nie tak dużo, jak mogłoby się wydawać jeszcze dwa lata temu, nadal przekraczają dopuszczalną granicę 2 LU, cokolwiek to znaczy. Na bieżący rok mamy zaplanowane prace związane z modyfikacją rozporządzenia regulującego tzw. głośne reklamy. Zbieramy dane i oczekujemy na stanowisko nadawców dotyczące rekomendacji zawartych w instrukcji opracowanej przez Europejską Unię Nadawców. Kilka następnych zdań poświęcę mediom publicznym. Chciałbym przypomnieć, że ubiegły rok był kolejnym okresem stabilnej pracy statutowych organów powołanych przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji we wszystkich 19 spółkach. Stabilizacja zarządcza - był to już trzeci rok działalności tych zarządów - sprzyjała wzmacnianiu pozycji mediów publicznych na konkurencyjnym rynku. Najbardziej wyrazistym przejawem rosnącej roli mediów publicznych po pewnym okresie zawirowań - nie chcę powiedzieć: zapaści, bo tak nie było, ale na pewno po okresie zawirowań i osłabienia ich roli - symptomem na powrót rosnącej roli tych mediów są dobre wyniki słuchalności publicznego radia regionalnego, stabilna pozycja głównych programów Polskiego Radia i poprawiająca się sytuacja finansowa telewizji publicznej. W związku z upływem kadencji Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji na przełomie ubiegłego i tego roku przeprowadziła postępowania konkursowe, w których wybierano nowe składy rad nadzorczych spośród zgłoszeń kandydatur dokonanych przez organy kolegialne uczelni akademickich. Nowo powołane rady zgodnie z upływem kadencji w przyszłym roku przystąpią do przeprowadzania konkursów na członków zarządu. W ocenie krajowej rady wciąż niewystarczające wpływy z abonamentu uniemożliwiają sfinansowanie wszystkich zaplanowanych przez spółki przedsięwzięć misyjnych. W związku z tym krajowa rada zdecydowała, że tego typu przedsięwzięcia nie będą finansowane - chodzi tutaj o inwestycje - ze środków abonamentowych, a spółki powinny na ten cel przeznaczać środki własne. Tylko w szczególnie uzasadnionych przypadkach abonament ma być przeznaczany na projekty inwestycyjne, będziemy finansowali głównie wartościowe pozycje programowe. Chciałbym podkreślić, że Polskie Radio i rozgłośnie regionalne mają pewne zapasy kapitałowe pozwalające na bieżące inwestycje, a nawet powiem więcej: ubiegły rok to kolejny rok, w którym wzrastała wielkość abonamentu pobieranego przez pocztę na rzecz mediów publicznych. Mimo to muszę zdecydowanie podkreślić, że sytuacja ekonomiczna i finansowa sektora publicznego od wielu lat jest stałą bolączką i wymaga kompleksowej zmiany systemowej. Dzisiaj pobór opłaty abonamentowej opiera się na zasadach, które w coraz większym stopniu stają się, jak wiemy, fikcyjne. Niestety, w roku 2013 nie udało się przygotować i skierować do prac parlamentarnych projektu ustawy modernizującego system finansowania mediów publicznych. W bieżącym roku to zadanie naprawdę jest priorytetem ważnym nie tylko dla mediów publicznych, lecz także dla całości rynku, a przede wszystkim dla odbiorców mediów i płatników abonamentu. Chciałbym jeszcze raz podkreślić, że w tej chwili polska radiofonia publiczna jest finansowana w ok. 70-80% z abonamentu. To poziom, który zbliża się do poziomu właściwego, natomiast telewizja publiczna jest finansowana tylko w 20%. Jakkolwiek w ciągu ostatnich trzech lat ten procent zwiększał się z roku na rok, to nadal jest to o wiele za mało, aby oczekiwać, że telewizja publiczna będzie pełniła swoją rolę społeczną tak, jak pełnić powinna. W ocenie krajowej rady zmiana sposobu finansowania to kwestia, która dotyczy nie tylko mediów publicznych - możliwość pozyskiwania wpływów reklamowych przez telewizję publiczną wprost rzutuje na możliwość rozwoju rynku komercyjnego. Krajowa rada dostrzega też potrzebę nowych rozwiązań - stworzenia systemu finansowania projektowego jako ułamkowej części nowej opłaty audiowizualnej. Z tego funduszu jakości, jeśli dojdzie do uchwalenia nowej ustawy, będą mogły korzystać podmioty inne niż nadawcy publiczni, zainteresowane tworzeniem wartościowych treści medialnych zgodnie ze swoimi celami statutowymi. Dostęp do środków takiego finansowania powinien być oparty na zasadach konkursu, a ich rozliczanie powinno odbywać się z zachowaniem zasad związanych z udzielaniem pomocy publicznej. Jest to jednak kwestia przyszłości, więc nie będę się nad tym rozwodził. Chciałbym natomiast powiedzieć, że obok zmian w sposobie finansowania mediów publicznych priorytetowym projektem zmian prawnych jest tzw. projekt europejski, który aktualnie podlega procedurze konsultacyjnej z Komisją Europejską. Podstawowe propozycje zawartych tam zmian dotyczą zarówno definicji misji publicznej, jak i sposobu jej rozliczania. To bardzo ważna zmiana. Ta kwestia dotyczy też przyszłości, dlatego również nie będę jej rozwijał. Oczywiście chętnie odpowiem na pytania - jeśli takie będą - związane z funkcjonowaniem tego przyszłego systemu. Muszę natomiast zatrzymać się przy kolejnym problemie. Jest to problem, który ujmujemy w strategii regulacyjnej jako najważniejsze obszary zmian de lege ferenda, pomijając te zmiany dotyczące mediów publicznych. Są to zmiany porządkujące i precyzujące obecny stan prawny, zmiany wprowadzające ułatwienia dla nadawców i uproszczenie procedur - mam tutaj na myśli jak najdalej idącą deregulację procedur - i wreszcie zmiany pobudzające rozwój różnorodnej oferty programowej, m.in. zmiana definicji i zasad przyznawania statusu nadawcy społecznego, stworzenie warunków do funkcjonowania takiego typu nadawców, którzy w Polsce istnieją jeszcze w bardzo niewielkim zakresie. Chcielibyśmy, żeby ten sektor mediów rozwijał się o wiele bardziej żywiołowo i dynamicznie. Zmiany prawne dotyczą też prowadzenia procesu cyfryzacji radiofonii, który został rozpoczęty 1 października ubiegłego roku przez Polskie Radio. W proces cyfryzacji włączyły się też rozgłośnie regionalne Polskiego Radia. Dotychczas uruchomione zostały cyfrowe emisje programów. Jesienią ubiegłego roku, bo o tym okresie mówimy, zostały uruchomione emisje programów rozpowszechnianych przez Polskie Radio oraz dwie rozgłośnie regionalne: Polskie Radio RDC w Warszawie i Radio Katowice. W tym roku do tego procesu dołączą kolejne rozgłośnie. Cyfryzacja radiofonii, a więc wprowadzenie tzw. radia wieloformatowego czy też wieloplatformowego, to proces nieunikniony, chociaż trudny i złożony, czego dowodem są chociażby liczne dyskusje przeprowadzone na ten temat również na forum komisji parlamentarnych. W Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji pod przewodnictwem zastępcy przewodniczącego krajowej rady Witolda Grabosia rozpoczął pracę stały zespół roboczy, w pracach którego mogą uczestniczyć zainteresowani nadawcy i inne podmioty. Dla Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji cyfryzacja radiofonii to problem strategiczny na najbliższy okres. Dążymy do sporządzenia tzw. zielonej księgi, którą przedłożymy instytucjom państwa, rynkowi i opinii publicznej. Będzie ona zbiorem specjalistycznych analiz, wniosków i rekomendacji niezbędnych do dalszych prac wdrożeniowych, a także legislacyjnych. Mamy zapewnioną stałą współpracę ze strony właściwych instytucji, Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji oraz Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Niezależnie od tego, o jak ważnych kwestiach mówiłem do tej pory, a mówiłem o ważnych kwestiach, podstawą misji krajowej rady jest umacnianie dotychczasowych gwarancji i rozwój w zakresie pluralizmu mediów i swobody wypowiedzi. To zadanie traktujemy bardzo poważnie, chyba najpoważniej i rozumiemy, że ocena naszych prac jest różna, ale traktujemy to zadanie naprawdę poważnie. Muszę tutaj znowu przypomnieć, pochwalić się - to nie jest zasługa tylko krajowej rady, ale pewien ważny fakt - że Polska uzyskała najwyższe w ciągu ostatnich kilkunastu lat notowania w rankingu wolności prasy. Taki ranking jest przygotowywany przez międzynarodową organizację Reporterzy bez Granic. Polska zajęła 19. miejsce, 3. miejsce w Europie Środkowo-Wschodniej po Estonii i Czechach, które uplasowały się wyżej. Chciałbym jasno powiedzieć, że na podstawie dostępnych analiz, a takich analiz robimy wiele, krajowa rada może odpowiedzialnie stwierdzić, iż nie było w Polsce takiej kwestii publicznej o istotnym społecznym znaczeniu, która nie zostałaby podjęta przez media, także przez media publiczne, w przypadku której nie można byłoby poznać stanowiska najróżniejszych stron, które wypowiadały się na temat wszystkich kwestii. Nie będę ich wymieniał. W Polsce nie ma deficytu wiedzy na temat dialogu społecznego, na temat sporów publicznych dotyczących bardzo ważnych dla ludzi spraw ekonomicznych czy spraw politycznych. Krajowa rada uważa, że w tym zakresie jest jeszcze wiele do zrobienia, ale Polska osiągnęła poziom, którego nie mamy się co wstydzić, a nawet możemy chwalić się nim. 19. miejsce w rankingu jest pewnym symbolicznym określeniem drogi, którą Polska przebyła w ciągu ostatnich lat w zakresie wolności słowa i troski o tę wolność. Nie będę już rozwijał tematu działań międzynarodowych. To też jest ważny element. Może powiem tyle, że w ubiegłym roku krajowa rada - to jest ważne wydarzenie, jeszcze tylko przypomnę Wysokiej Izbie o tym wydarzeniu, bo to wszystko oczywiście jest w naszym sprawozdaniu - była gospodarzem obrad Europejskiej Platformy Organów Regulacyjnych - EPRA. Zjechały do Krakowa 53 krajowe delegacje organów regulacyjnych z obszaru, generalnie rzecz biorąc, Rady Europy i muszę powiedzieć, że to krakowskie spotkanie zostało wysoko ocenione przez uczestników obrad i władze tej organizacji zarówno od strony merytorycznej, jak i organizacyjnej. Na koniec chciałbym powiedzieć, wybiegając troszeńkę poza okres sprawozdawczy, że 4 marca tego roku podczas posiedzenia nowej organizacji - to jest organizacja ERGA, która powstała pod auspicjami Komisji Europejskiej - przewodniczący krajowej rady, czyli ja - nie będę mówił o sobie w trzeciej osobie - zostałem wybrany na jednego z wiceprzewodniczących tego organu. To ważny organ europejski. Przypisuję... (Głos z sali: Gratulacje.) Bardzo dziękuję, ale myślę, że to jest wyraz uznania nie tyle dla mnie, co dla roli Polski i być może też dla działalności krajowej rady. Wysoka Izbo! Przedstawiając tegoroczną dokumentację sprawozdawczą, staraliśmy się pokazać, czym charakteryzował się ubiegłoroczny okres działalności polskich mediów, jakie zjawiska wystąpiły na rynku, przed jakimi wyzwaniami stanęła Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, jakie w związku z tym podejmowaliśmy rozstrzygnięcia, a także jakie bariery hamowały realizację zamierzeń zarówno nadawców, jak i samej krajowej rady. Jestem gotów odpowiedzieć na wszystkie pytania. Dziękuję bardzo.