Mówca: Małgorzata Kidawa-Błońska
Data: 2022-11-16 (Sejm RP, kadencja 9)

Pan minister zabiera głos, potem panu udzielę głosu. (Poseł Grzegorz Braun: Ale to przed wystąpieniem pana ministra. Wniosek formalny.) Panie pośle, udzieliłam już głosu panu ministrowi. Proszę poczekać z wnioskiem formalnym. (Poseł Grzegorz Braun: Wniosek formalny.) Sekretarz Stanu w Ministerstwie Funduszy i Polityki Regionalnej Marcin Horała: Pani Marszałek! Wysoka Izbo! (Poseł Grzegorz Braun: Dajecie się tak traktować...) Może wyjaśnię, że ze względu na bardzo szeroki przedmiot zapytania do Kancelarii Sejmu zgłoszono przedstawicieli ośmiu resortów. Chodzi o to, żeby w zależności od tego, w jaki sposób państwo sprecyzują pytania dotyczące niezwykle szerokiej tematyki informacji bieżącej - chodzi o 7 lat - odpowiedni przedstawiciel resortu mógł udzielić informacji bieżącej dotyczącej 7 lat - trochę jest tu sprzeczność - i mógł odpowiedzieć. Ponieważ sprawa dotyczy przede wszystkim funduszy europejskich, to pozwolę sobie powiedzieć dwa słowa o funduszach. Myślę, że zacząć musimy od poziomu podstawowego, od pewnych spraw podstawowych. Jeśli je sobie wyjaśnimy i je zrozumiemy... Z tego będą wynikały sprawy szczegółowe. Szanowni Państwo! Niestety widzicie świat w pewien anachroniczny sposób, pozostajecie w pewnym schemacie myślowym. Przynajmniej od lutego tego roku wszyscy widzą gołym okiem, że on jest anachroniczny i że po prostu jest fałszywy. Otóż żyjecie w schemacie, w którym, po pierwsze, Polska jest jakimś krajem drugiej kategorii w Unii Europejskiej, krajem, można powiedzieć, żebrakiem, który powinien być wdzięczny za sam fakt, że takie państwa jak Niemcy, Francja czy inne były łaskawe przyjąć nas do tej wspólnoty i jeszcze nam, biedakom, chcą z dobrego serca coś podarować, dać jakieś fundusze, jakieś środki. (Poseł Izabela Leszczyna: Ale jakby pan mógł na temat...) (Poseł Joanna Borowiak: Ale jakby pani nie przeszkadzała...) Jeżeli prowadzi się realną politykę służącą obronie interesu narodowego swojego kraju, to trzeba stanąć w prawdzie i zobaczyć, że również Unia Europejska jest instytucją międzynarodową, w której następuje stały przetarg interesów narodowych poszczególnych krajów, że również instytucje europejskie są przez nie wykorzystywane do osiągania celów, które dane kraje definiują sobie jako ważne dla nich. Polska musi być jednym z takich krajów. Nie może być tym jedynym naiwniakiem w tym klubie, który za miłe słowa, za miłe gesty płaci realnymi pieniędzmi i płaci swoim narodowym interesem. Bo oto kiedy np. Niemcy budują Nord Stream, to nikt nie pyta się o solidarność europejską, nikt nie pyta się o zdanie innych państw. Nie, to tylko Polska ma się pytać w sprawach ważnych dla siebie. Kiedy np. polskie firmy są kupowane przez firmy zagraniczne, przegrywają w konkurencji z lepiej rozwiniętymi państwami Zachodu, to wtedy musi być wolna konkurencja, wolny przepływ kapitału, pełna wolność obrotu gospodarczego, ale kiedy okazuje się, że to polskie firmy transportowe podbijają rynek zachodnioeuropejski, to wtedy z kolei trzeba wprowadzić pakiet mobilności, żeby zakończyć ten niecny proceder. Nie może tak być. Umówmy się, wspólna polityka, wolny przepływ kapitału pracy, wspólne robienie biznesu nie jest po to, żeby to polskie firmy podbijały np. rynek niemiecki, tylko żeby było na odwrót. Państwo tego nie widzicie. To niezwykle prosta do rozczytania gra, w której niemiecki interes narodowy przede wszystkim był za pomocą rozwiązań na poziomie europejskim narzucany całej wspólnocie. Spójrzcie chociażby na politykę energetyczną, na tę słynną politykę energetyczną, która miała polegać na tym, że teoretycznie inwestujemy tylko w OZE, w wiatraki, w solary, likwidujemy węgiel - oczywiście ze względu na emisję CO 2 itd. - likwidujemy - była też taka próba - energetykę atomową. Niemcy ją u siebie zlikwidowali. Co zostanie, kiedy nie wieje wiatr, kiedy nie świeci słońce, bo te źródła są niestabilne? Zostanie gaz za pół ceny z Nord Streamu, rosyjski gaz. Tak oto za pomocą polityk unijnych próbowano narzucić całej Europie tak naprawdę uzależnienie od Rosji, od rosyjskich surowców energetycznych, za pośrednictwem Niemiec. Więc, szanowni państwo, nie mówcie, że to polski rząd powinien odblokować fundusze, zaakceptować dyktat, który stamtąd płynie, że powinniśmy grzecznie się słuchać i robić to, co nam każą. Gdybyśmy się słuchali wcześniej, to bylibyśmy uzależnieni w znacznie większym stopniu od rosyjskich surowców energetycznych, Europa w znacznie większym stopniu byłaby uzależniona od Rosji w obliczu agresji rosyjskiej. Byłaby słabsza. Kolejna fałszywa mapa mentalna, w której tkwicie - jest jakiś jeden Zachód. W ogóle pan przewodniczący w swoim wystąpieniu na jednym oddechu wymienił Unię Europejską i NATO. To są zupełnie różne organizacje mające zupełnie różnych członków i zupełnie różne cele. W każdej z nich członkowie mają swoje interesy. Teraz widzimy to w związku z Ukrainą: działają raczej koalicje chętnych państw, które chcą lub nie chcą się angażować w danej sprawie, a nie określone instytucje. Polska jest krajem NATO i wspomniane tu już Niemcy są krajem NATO, a stopień pomocy udzielanej Ukrainie jest nieporównywalny, zwłaszcza jeżeli odniesiemy go do posiadanych możliwości. To jest ta największa zmiana, której się państwo... Również obecnie w świecie szeroko pojętego Zachodu i różnych zachodnich instytucji jest daleko idący spór dotyczący dwóch koncepcji i daleko idąca dyskusja. Jest spór, gdzie chodzi o wybór pomiędzy wspieraną przez Polskę i np. kraje anglosaskie koncepcją jedności świata Zachodu, świata wolności, świata wartości, które są dla nas wspólne, koncepcją zgodną z polskim interesem geopolitycznym, a koncepcją kontynentalną, niemiecką, która w założeniu miała polegać na lewarowaniu się na tanich surowcach z Rosji, lewarowaniu się na lepszych stosunkach z Chinami i lepszym dostępie do rynku chińskiego, narzucaniu za pomocą instytucji unijnych swoich polityk na poziomie całej Europy i zaganianiu właśnie za ich pomocą do tego rydwanu, powiedzmy, euroazjatyckiego, gdzie na końcu jest - tu cytuję ważnego polityka zachodnioeuropejskiego - nadal aktualne marzenie o wielkiej Euroazji od Lizbony po Władywostok. To nie jest nasze marzenie i nie będziemy przykładać ręki do realizacji tego marzenia. Spójrzmy z tego poziomu - przepraszam, czasem trzeba powiedzieć o sprawach podstawowych - na ten stały nacisk na Polskę. Już nie wspomnę, czyi koledzy polityczni - to państwo jesteście w partii EPP, która w Parlamencie Europejskim przegłosowała już chyba nie dziesiątki, ale setki rezolucji wzywających do pozbawienia Polski funduszy. Wasi europosłowie popierali te rezolucje i aktywnie zabiegali o to, żeby Polskę pozbawić należnych Polsce pieniędzy. (Głos z sali: Kłamiesz.) Aktywnie zabiegali o to, żeby metodą pozatraktatową, prawem kaduka łamać wręcz zapisy traktatów europejskich i - uwaga - naruszać praworządność. Traktaty europejskie mówią wprost: żadna instytucja europejska nie ma innych kompetencji niż te, które zostały jej przyznane w traktatach. W traktatach nie ma nic o prawie do ingerencji np. w organizację wymiaru sprawiedliwości. Nie ma. (Poseł Adam Szłapka: A jaki jest art. 2 traktatu?) Dointerpretowanie tego na podstawie generalnej klauzuli praworządności jest ewidentnym złamaniem art. 4 i jest ewidentnym przyznawaniem szczegółowych kompetencji w sprawach, które w traktatach europejskich nie zostały zawarte. Szanowni Państwo! W polskim interesie jest bycie częścią świata Zachodu, świata Zachodu, który prowadzi politykę zgodną z polskim interesem narodowym, politykę nieuzależniania się energetycznego od Rosji, politykę jednoznacznego wspierania Ukrainy i dążenia do zwycięstwa w wojnie z Rosją, politykę sprzeciwu wobec uzurpowania sobie przez instytucje europejskie nieprzyznanych w traktatach kompetencji, politykę dążąca do tego, aby Unia Europejska pozostała taka, jaka była w myśl ojców założycieli i jaka jest według traktatów. I Polska zawsze stała na tym stanowisku. Oczywiście, w różnych formatach i w polityce, tak jak mówię, trzeba być realistą. Rozpoznajemy te interesy i widzimy też, że eskalacja tego sporu nie jest dla Polski korzystna. Rząd Polski pokazał wielokrotnie daleko idącą wolę kompromisu i daleko idące ustępstwa, również w sprawach, w których mielibyśmy pełne prawo powiedzieć, że nie chcemy żadnego kompromisu, bo to jest kompetencja wyłącznie naszego rządu. Ale tak jak mówił znany myśliciel, w polityce czasem trzeba być lwem, a czasem lisem. Nie jesteśmy jeszcze, choć robimy wszystko w ramach realizacji strategii odpowiedzialnego rozwoju, żeby Polska należała do grupy z najbogatszych państw europejskich... Szybko doganiamy średnią europejską, ale jeszcze jesteśmy poniżej. Stąd wola kompromisu, wola rozmowy. Te rozmowy się cały czas odbywają. Jeżeli tylko europejscy partnerzy będą zachowywali się fair i nie będzie tak, że każdy kolejny kompromis i każde spełnienie kolejnych żądań będą skutkowały stawianiem następnych żądań, jeżeli tylko będziemy mogli się dogadać, to jestem przekonany, że taki kompromis zostanie osiągnięty, oczywiście jeżeli pozostaniemy w sferze faktów, nie deklaracji, tylko faktów. Mamy np. zatwierdzoną umowę partnerstwa, a wiele państw europejskich jeszcze nie ma. Ze zwłoką, ale mamy zatwierdzone KPO. Te środki do Polski popłyną. Jest tylko jedna prośba: żeby państwo porozmawiali ze swoimi kolegami z partii... (Poseł Robert Kropiwnicki: Dajcie nam argumenty.) ...chodzi tu nawet o Platformę Obywatelską albo szerzej - partię IPP i inne partie w Parlamencie Europejskim, żeby nie tworzyli nacisku o charakterze czysto politycznym, nie merytorycznym, na Komisję Europejską, żeby te środki dla Polski blokować. Szanowni Państwo! Tematem miała być informacja w sprawie realizacji strategii odpowiedzialnego rozwoju, więc już tylko zasygnalizuję, że na obecną chwilę, pomimo wystąpienia dwóch czynników, które były absolutnie nieprzewidywalne, czyli pandemii i wojny na Ukrainie, w ramach SOR zakończonych mamy już 56 projektów. 78 kolejnych projektów jest realizowanych zgodnie z planem. Zdecydowana większość wskaźników wypełnia lub przekracza przyjęte w SOR założenia. Mamy jeden z najniższych wskaźników bezrobocia w Unii Europejskiej. Jak ostatnio sprawdzałem, Polska była bodajże drugim krajem z najniższym bezrobociem w Unii Europejskiej. Pomimo tych wszystkich trudnych czynników, które działają na nas szczególnie, bo jesteśmy praktycznie państwem frontowym, utrzymaliśmy wzrost gospodarczy. Borykamy się z inflacją, ale polskie finanse publiczne stać było na uruchomienie całego szeregu programów, których koszty są liczone w dziesiątkach, a może nawet w setkach miliardów, programów, które powodują, że wpływ na gospodarkę i na społeczeństwo tejże inflacji jest minimalizowany. I to wszystko są osiągnięcia, które byłyby niemożliwe bez dogłębnej, przemyślanej transformacji polskiej gospodarki w gospodarkę wysokorozwiniętą, której kluczowym elementem jest strategia odpowiedzialnego rozwoju. Dziękuję.