PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Krystyna Łybacka
Data: 2013-08-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jesteśmy po wyczerpującej turze głosowań i wszyscy mamy jeszcze posiedzenia komisji, więc postaram się przedstawić to bardzo skrótowo, nie zabierając państwu zbędnie czasu. Jak sądzę, nie mamy wszyscy wątpliwości, że dwie podstawowe kwestie decydują zarówno o założeniu rodziny, jak i o jej powiększeniu - to praca i mieszkanie. Mieszkanie w gospodarce wolnorynkowej oczywiście jest towarem, który trzeba kupić. Mamy w Polsce programy wspierania dostępu do mieszkania, szczególnie dla ludzi młodych. Przedtem to był program ˝Rodzina na swoim˝, teraz program ˝Mieszkanie dla młodych˝. Natomiast programy, które istnieją w tej chwili, jeżeli chodzi o sposób dojścia do posiadania mieszkania, mają pewne wady lub inaczej, nie obejmują wszystkich potencjalnych chętnych i oczekujących na swoje mieszkanie. Musimy mieć wiarygodność kredytową, żeby móc zaciągnąć kredyt komercyjny w banku. Ponieważ mamy różne formy zatrudnienia i różne formy świadczenia pracy, a także tzw. popularne umowy śmieciowe, to w takich przypadkach w sensie uzyskania kredytu to nie jest klient wiarygodny dla banku. Przejdę do innej grupy, wydawałoby się, bardzo stabilnej zawodowo, jaką jest grupa akademicka. Ta grupa często zarabia bardzo dobrze, ale w formie grantów. Granty uzyskuje się w wyniku wygrania konkursu grantów. Ale dla banku to nie jest ktoś, kto ma stałe udokumentowane dochody. Zatem istnieje pilna potrzeba, żeby wzmocnić tę ofertę, uzupełnić ją, dać alternatywę także tym osobom, które z różnych względów nie mają zdolności kredytowej. Chodzi o osoby, które nie mają np. tego 10-procentowego wkładu zgromadzonego po to, żeby mogły starać się o wejście do programu ˝Rodzina na swoim˝, jak również osoby, które nie tylko chcą mieć swoje pierwsze mieszkanie, ale chcą remontować, dobudowywać, dokonywać zmian. Dlatego właśnie Sojusz Lewicy Demokratycznej wychodzi z propozycją ustawy, której przedłożenie jest przedmiotem druku nr 1542, ustawy o kasach oszczędnościowo-budowlanych i o wspieraniu przez państwo oszczędzania na cele mieszkaniowe. Skrótowo, na czym polega ta ustawa. Po pierwsze, tworzy się kasy oszczędnościowo-budowlane, które są bankami tworzonymi i działającymi w formie spółek akcyjnych, których działanie w kwestiach nieuregulowanych ustawą, o którą wnoszę, reguluje ustawa Prawo bankowe. Potencjalny nabywca mieszkania, ktoś, kto chce dobudować, remontować, zgłasza się do takiej kasy i kasa przedstawia mu różne opcje w stosunku do jego możliwości finansowych. On deklaruje z góry, jaką kwotę chce zgromadzić, i jasno deklaruje cel, na jaki tę kwotę chce zgromadzić, ponieważ te kasy są utworzone wyłącznie dla celów, tak jak mówi nazwa, budowlanych, rozwoju, pozyskania mieszkania, ewentualnie remontu czy przebudowy. W momencie kiedy zawarta jest umowa z bankiem... (Gwar na sali) Przepraszam, mogę prosić państwa...
Mówca: Krystyna Łybacka
Data: 2013-08-30 (Sejm RP, kadencja 7)

W momencie kiedy zawarta jest umowa z bankiem, wtedy klient zaczyna oszczędzać. Okres oszczędzania nie może być krótszy aniżeli 3 lata. Co jest istotne? Istotny jest stały poziom oprocentowania, jak również to, że jest to oczywiście oszczędzanie w walucie polskiej. Każdego roku, i na tym polega istota projektu, do kwoty zaoszczędzonej klient otrzymuje premię w wysokości 20%. To jest propozycja, ponieważ ta premia jest różna w różnych krajach, w których ten model doskonale działa. Najczęściej kraje stosowały taką procedurę, że dla zachęty na początek dawały wyższy odsetek tej premii, potem, kiedy w systemie było coraz więcej klientów i był on już coraz bardziej samowystarczalny, premia była obniżana o 5-10%. Proponujemy 20%. Premia nie może być wyższa niż 12 tys. w roku. Jeżeli ktoś zaoszczędził więcej, nie może otrzymać więcej niż 12 tys. Wówczas może część tej niewybranej premii otrzymać w roku następnym. W momencie kiedy kończy się zgodnie z umową określony okres oszczędzania, klient może otrzymać kredyt w wysokości równej zgromadzonej kwocie. Tak w skrócie, Wysoka Izbo, wygląda projekt, który mam przyjemność Wysokiej Izbie przedstawić. Ponieważ usłyszałam, że rząd zamierza odrzucić ten projekt, chciałabym państwu przytoczyć fragment opinii, jaką otrzymałam od Związku Banków Polskich. Fragment ten brzmi następująco: Na posiedzeniu senackiej Komisji Finansów Publicznych i Budżetu w lipcu br. za uruchomieniem systemu kas budowlanych opowiedział się jednoznacznie zarówno wiceprzewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, jak i wiceminister finansów. Wobec tego będę prosiła pana ministra o odpowiedź na nurtujące mnie pytanie: Kto zmienił pana zdanie w tej kwestii? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Adamczyk
Data: 2013-08-30 (Sejm RP, kadencja 7)

...którzy doprowadzili do upadku cały segment budownictwa mieszkaniowego. Mogę powiedzieć tyle: Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość postulujemy, wnosimy o przekazanie projektu do dalszych prac w odpowiedniej komisji sejmowej, Komisji Infrastruktury. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Witold Klepacz
Data: 2013-08-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mój klub również z zadowoleniem wita tę inicjatywę, bo sprawy związane z rozwojem budownictwa mieszkaniowego są również sprawami, które bardzo wyraźnie zapisaliśmy w swoim programie i w tym zakresie płynie też wiele inicjatyw z naszego klubu. Ten projekt ustawy jest zaktualizowaną wersją ustawy z roku 1997, która nie weszła w życie z uwagi na niewydanie przepisów wykonawczych. Ustawa jest skierowana do rodzin, które nie mogą liczyć na natychmiastową realizację swoich zamierzeń mieszkaniowych poprzez zaciągnięcie komercyjnego kredytu hipotecznego. Określa ona zasady tworzenia i funkcjonowania kas oszczędnościowo-mieszkaniowych, zasady oszczędzania i udzielania kredytów mieszkaniowych osobom fizycznym. Utworzone kasy byłyby bankami działającymi w formie spółek akcyjnych. Osoba fizyczna mogłaby oszczędzać w kasie, a następnie uzyskać kredyt na cele mieszkaniowe takie jak: zakup, budowa, nadbudowa, odbudowa, remont lokalu mieszkalnego bądź domu; uzyskanie spółdzielczego prawa do lokalu albo odrębnej własności; zakup działki budowlanej; spłata kredytu bankowego zaciągniętego na cele mieszkaniowe po wejściu w życie ustawy. Oszczędzający zawieraliby z kasą pisemną umowę na docelowe oszczędzanie, która określałaby docelową sumę umowy i okres składkowy. Wkłady i kredyt mieszkaniowy byłyby niezmienne. Różnica między oprocentowaniem wkładu a kredytem nie mogłaby być wyższa niż 3 punkty procentowe. Minimalny okres oszczędzania w kasie wynosiłby 3 lata. Udzielony przez kasę kredyt mieszkaniowy nie mógłby być wyższy niż suma zgromadzonych oszczędności powiększonych o premie i oprocentowanie. Osobie oszczędzającej w kasie przysługiwałaby premia mieszkaniowa wypłacana ze środków budżetowych corocznie w wysokości 20% zgromadzonych w danym roku wkładów, przy czym kwota oszczędności za każdy rok będących podstawą premii nie mogłaby być wyższa niż 12 tys. zł. Premia wraz z odsetkami podlegałaby zwrotowi, jeśli oszczędzający rozwiązałby umowę przed terminem, do którego miał wpłacać oszczędności, lub przeznaczył środki na inny cel niż określone w ustawie. Rozumiemy i popieramy ten projekt ustawy. Te rozwiązania oceniamy jako bardzo ważne i potrzebne, w sytuacji kiedy praktycznie brakuje polityki mieszkaniowej rządu. Projekt narodowego planu rozwoju budownictwa mieszkaniowego zgłaszany przez partie opozycyjne w poprzedniej kadencji został odrzucony, a ten rządowy nie zawiera takich instrumentów i takich rozwiązań, które stymulowałyby i ożywiłyby rynek mieszkaniowy. To właśnie brak własnego mieszkania jest również przyczyną niżu demograficznego i wszystkie badania socjologiczne potwierdzają, że z taką sytuacją mamy do czynienia. A więc każda inicjatywa, która wychodzi naprzeciw potrzebom zwiększenia podaży na rynku mieszkaniowym, będzie przez mój klub popierana. Tak jest również w tym przypadku. Opowiadamy się za tym, aby ten projekt został skierowany do dalszych prac w komisjach sejmowych. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Dąbrowski
Data: 2013-08-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawić stanowisko dotyczące projektu ustawy o kasach oszczędnościowo-budowlanych i o wspieraniu przez państwo oszczędzania na cele mieszkaniowe. Dla nas jako Polskiego Stronnictwa Ludowego sprawy mieszkalnictwa, sprawy tego, aby Polacy mieli tani i szeroki dostęp do własnego lokum, są to sprawy bardzo ważne i priorytetowe, co zresztą, myślę, pokazaliśmy przy pracach nad projektem dotyczącym MdM. To dzięki naszym staraniom weszły też do tego projektu domki jednorodzinne i dalej w podkomisji będziemy pracować nad tym, aby może jeszcze ten program poszerzyć. Chodzi o każde działanie dotyczące tego, aby szczególnie ludzie nie ubodzy, tylko ludzie średnio zarabiający w naszym kraju mogli mieć własne mieszkanie. Są również bardzo ważne sprawy poruszone przez mojego przedmówcę z Prawa i Sprawiedliwości, dotyczące tego, jak budownictwo napędza koniunkturę i jak napędza inne gałęzie przemysłu. Dla nas równie ważne jak to, aby Polacy mieli gdzie mieszkać i aby te mieszkania były ich, jest to, żeby polski przemysł cały czas się rozwijał, żeby cały czas był polski wzrost gospodarczy. Dlatego w imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego dzisiaj nie określę naszego stanowiska, ponieważ będziemy chcieli się spotkać zarówno z przedstawicielami wnioskodawców, jak i z przedstawicielami ministerstwa, bo tak jak mówię, jedna forma pomocy, jeden program nie wyklucza drugiego. Szkoda, żałuję, byłem wtedy młodym człowiekiem, a pamiętam, jak było głośno o tym projekcie, właśnie chyba w 1995 r. powstała koncepcja, potem niestety w 2002 r. on upadł. Ale choć wtedy się nie udało, nie możemy mówić teraz, że się nie uda, bo przykłady innych krajów pokazują, że jednak to wychodzi. Dlatego, jak mówię, chcielibyśmy szczegółowo porozmawiać na ten temat, żeby ten projekt, ta ustawa spełniła oczekiwania. Myślę, że niedługo przewodniczący klubu zaprosi wnioskodawców i będziemy mogli na ten temat szerzej porozmawiać - i oczywiście też przedstawicieli ministerstw. (Poseł Krystyna Łybacka: Tak.) Dziękuję bardzo. Dziękuję, panie marszałku. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-08-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ja chciałbym zapytać przede wszystkim o to, jakie jest stanowisko rządu. Znamy stanowisko klubu Platforma Obywatelska, które zresztą może dziwić, jeżeli przyjrzymy się sytuacji na rynku mieszkaniowym. Przecież każda inicjatywa, która zmierza w kierunku poprawy sytuacji w budownictwie mieszkaniowym, powinna zasługiwać na uwagę Wysokiej Izby. Stąd oczywiście pytanie o stosunek rządu do tego projektu, ale też pytanie do wnioskodawców, dlatego że w opinii prezesa Sądu Najwyższego zostało podniesione, iż ten projekt nie odnosi się do obowiązujących przepisów z 1995 r. o niektórych formach wspierania budownictwa mieszkaniowego. Dlatego też bym prosił panią poseł o krótkie ustosunkowanie się do tych zarzutów. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Adamczyk
Data: 2013-08-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Posłowie! Zwracam się z pytaniem do przedstawicieli rządu, ale być może także pani poseł występująca w imieniu wnioskodawców poszerzy odpowiedź rządu czy też odpowie na to pytanie. Brzmi ono następująco. Program ˝Rodzina na swoim˝ w latach 2007-2012 skutkował podjęciem ponad 183 tys. kredytów. Te 183 tys. kredytów w latach 2007-2012 to było bez mała 33 mld zł skierowanych w obszar budownictwa mieszkaniowego. Możemy z grubsza ocenić, że w postaci różnych danin, w postaci różnorakich podatków, pochodnych od realizacji przedsięwzięć za kwotę 33 mld zł ok. 10 mld zł wróciło do budżetu państwa. Państwo na wsparcie tych 183 tys. kredytów wydało kwotę 1400 mln zł, więc można się pokusić o stwierdzenie, że co najmniej pięciokrotnie więcej wpłynęło do budżetu aniżeli budżet wydał. W związku z tym pytanie, czy w ministerstwie transportu właściwym do spraw budownictwa mieszkaniowego lub w Ministerstwie Finansów przeprowadzono obliczenia, jaki będzie skutek finansowy dla budżetu państwa nie tylko po stronie wydatków, ale również po stronie przychodów w czasie określonym przez wnioskodawców czy w perspektywie 5-10 lat, w jakiejś konkretnej perspektywie czasowej. (Dzwonek) I nie mogę oprzeć się chęci zadania jeszcze jednego pytania. Dlaczego po nieszczęściu, które spotkało Polskę, nasz kraj, pod koniec lat 90., nieszczęściu, któremu na imię Leszek Balcerowicz, bo to on spowodował, że poprzednia ustawa o kasach mieszkaniowych nie została wyposażona w akty wykonawcze i została po prostu wygaszona już w pierwszych miesiącach rządów SLD Leszka Milllera, w sytuacji, w której w 13 krajach w 46 kasach ponad 51 mln klientów odkłada swoje oszczędności, obóz rządzący stwierdza, że to jest projekt do wyrzucenia, że to jest projekt, który trzeba odeprzeć arytmetyczną większością poprzez głosowanie na nie? Dziękuję bardzo. Przepraszam, pani marszałek, za przedłużenie. (Oklaski)
Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2013-08-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie pośle, ale proszę nie prowadzić dialogu. Pan minister usłyszał już to, co miał usłyszeć. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów Wojciech Kowalczyk: Przede wszystkim chciałbym odnieść się do stabilności systemu finansowego. Najważniejsza rzecz jest tu taka, że osoby, które będą taki kredyt dostawały, nie będą podlegały ocenie zdolności kredytowej. Z drugiej strony będziemy mieć na zasadzie domyślności gwarantowanie depozytów. Mówi pan o wsparciu budownictwa i wpływie na gospodarkę. Zgadza się, tylko my mówimy, że muszą oszczędzać przez minimum 3 lata, czyli przez 3 lata nie będziemy mieć żadnych oszczędności i byty typu kasy oszczędnościowo-budowlane będą tymi oszczędnościami obracały, a państwo będzie do tego dopłacać. To są wyliczenia, które przedstawiłem, z około 7 lat. Stanowisko ministra finansów, bo jeszcze stanowiska rządu nie ma, jest negatywne co do takiej ustawy. Popieramy co do zasady idę oszczędzania na cele budowlane, ale na pewno nie w takim kształcie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Paweł Szałamacha
Data: 2013-08-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Opowiadamy się za skierowaniem tego projektu do dalszych prac, natomiast przedstawię podstawową wątpliwość, która wiąże się z tym projektem. Otóż dysfunkcjonalność aparatu skarbowego jest faktem. Jest to zarówno mierzone w wielokrotnie przywoływanych w tej Izbie różnego typu międzynarodowych zestawieniach, jak i odbierane przez podatników. Obecna ekipa rządowa nie ma sukcesów w dziedzinie usprawniania pracy skarbówki. Całkowicie leży informatyzacja aparatu skarbowego. Przez 6 lat praktycznie zrobiono 0,0% postępu. Zaniedbano konsolidację aparatu skarbowego i służb celnych, którą proponowaliśmy. Teraz na tę dysfunkcjonalność, na ten kiepski stan pracy, którego tylko jednym z przejawów są te postępowania kontrolne, ta dyskrecjonalna władza skarbówki nad podatnikiem, proponuje się nałożyć kolejną warstwę, to znaczy pogłębić ten proces, nazwijmy to, jurydyzacji życia, wprowadzając mechanizm postanowienia wydawanego przez administrację w przypadku przedłużającego się uzasadnionego postępowania, oczywiście poddanego zgodnie z logiką administracji kolejnym, dalszym fazom, czyli odwoływania się do organu wyższego szczebla i następnie do sądów administracyjnych. Mamy podstawowy problem z czymś takim, z logiką tego systemu. Zachęcalibyśmy raczej do tego pierwszego działania, czyli skierowania całego impetu, całego wysiłku intelektualnego rządzących na usprawnienie pracy administracji, a nie tworzenia kolejnych rygli, kolejnych instytucji, które, jak wynika z uzasadnienia, dążą do jakiegoś ideału państwa prawnego, który jest bardzo szeroko pojęty, gumowy, podlegający niesamowicie rozbudowanym interpretacjom, poprzez wprowadzenie tego typu mechanizmów, które stworzą pewną, oczywiście w moim przekonaniu iluzoryczną szansę polepszenia pracy skarbówki i pozycji podatników. Jednak na pewno dołożą pracy prawnikom. Urzędnicy będą musieli pisać postanowienia, uzasadniać, druga strona będzie je zaskarżać itd., itd. Uważamy, że to nie jest optymalna ścieżka, która prowadziłaby do efektu, jakim jest poprawa poziomu pracy polskiego aparatu skarbowego, niemniej jednak, jak wspomniałem, opowiadamy się za skierowaniem tego projektu do prac w komisjach. Dziękuję.
Mówca: Genowefa Tokarska
Data: 2013-08-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jeszce raz, teraz już w imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego, chcę przedstawić stanowisko wobec poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa. Przedkładany projekt ustawy jest pewnym elementem dotyczącym obszaru aktywności gospodarczej, dotyczącym przedsiębiorczości, usuwania utrudnień i nieprawidłowości w dziedzinie w sumie najważniejszej dla rozwoju naszego kraju. Nikt przecież nie wymyślił ważniejszej dziedziny życia od gospodarki, przedsiębiorczości, których rozwój i kondycja decydują o poziomie życia, dobrobycie mieszkańców. Stąd w naszym parlamencie już od dłuższego czasu jest wiele inicjatyw w tym zakresie, w tym również inicjatyw Polskiego Stronnictwa Ludowego. Przypomnę tylko ważne ustawy deregulacyjne przygotowane przez Ministerstwo Gospodarki, jak również inne projekty. Szkoda, że upadły dzisiejsze propozycje dotyczące rzecznika praw przedsiębiorców, może nie dlatego że sama instytucja jest niezbędna, tylko dlatego że byłaby to okazja, szansa na pogłębioną dyskusję o warunkach, w jakich wypada gospodarować naszym przedsiębiorcom. Projekt ustawy proponuje pewną bardzo prostą ścieżkę prawną, która powinna zabezpieczyć przedsiębiorców przed przedłużającymi się kontrolami ze strony organów kontroli skarbowej i podatkowej. Wprowadzając instytucję postanowienia, mamy po prostu szansę zmienić czas kontroli u przedsiębiorców. Podatnicy otrzymają narzędzie, z którego będą mogli korzystać, będą mogli złożyć zażalenie, a dalej - wnieść swoją sprawę również do sądu. Nie trzeba tutaj chyba nikogo przekonywać na tej sali, doskonale wiemy, ponieważ jest wiele interwencji ze strony przedsiębiorców, że przedłużające się kontrole są rzeczywistością w naszym kraju, że trwają już zbyt długo. Stąd inicjatywa zmiany tej sytuacji. W imieniu mojego klubu - Polskiego Stronnictwa Ludowego - wnoszę o skierowanie projektu do Komisji Finansów Publicznych do dalszych prac. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Matuszczak
Data: 2013-08-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa. Celem omawianego projektu ustawy jest ograniczenie przewlekłości załatwiania spraw prowadzonych przez organy podatkowe i skarbowe wobec podatników będących przedsiębiorcami. Zobowiązanie urzędów do szybszych i mniej uciążliwych kontroli wobec osób prowadzących działalność gospodarczą ma polegać na nałożeniu na organy podatkowe w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie obowiązku zawiadomienia strony w drodze postanowienia jako dokumentu administracyjnego wyższej rangi, na które przysługuje zażalenie, a nie jak dotychczas w drodze urzędowego zawiadomienia, na które stronie przysługuje ponaglenie do organów nadrzędnych. Dotychczasowa praktyka wykazuje, że forma ponaglenia jest mało efektywna, i niejednokrotnie odbierana przez kontrolującego jako skarga, co może powodować dotkliwe, dodatkowe, niekorzystne skutki dla kontrolowanego. Natomiast w przypadku zaproponowanej instytucji postanowienia podatnik będzie mógł w zależności od szczebla organu, który wydał postanowienie, wnieść zażalenie lub skargę do sądu administracyjnego. Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej pomimo różnych ocen zaproponowanego rozwiązania stoi na stanowisku, że bardzo często czynności kontrolno-sprawdzające są prowadzone przez organy podatkowe opieszale, uciążliwie dla podatnika, a tenże nie posiada żadnych środków prawnych podlegających zaskarżeniu tej niejednokrotnie urzędniczej indolencji. Dlatego też jesteśmy za przekazaniem omawianego projektu do dalszych prac w Komisji Finansów Publicznych. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-08-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jest rzeczą oczywistą, że kontrole muszą być prowadzone po to, żeby zapewnić prawidłową ściągalność podatków. Natomiast nie może być tak, że rzeczywiście kontrole stają się zmorą przedsiębiorcy, trwają w nieskończoność, paraliżują funkcjonowanie jego firmy. Chciałbym się dowiedzieć, panie ministrze, czy ministerstwo monitoruje przebieg kontroli prowadzonych przez organy podatkowe różnych szczebli, przede wszystkim właśnie pod kątem terminowości, czyli po prostu zachowania terminów przeprowadzenia kontroli w poszczególnych przedsiębiorstwach. Chciałbym też wiedzieć, ile tak przeciętnie w roku skarg od przedsiębiorców do ministerstwa wpływa właśnie na takie kontrole, które stwarzają problem, są przeciągane, rodzą podejrzenie, że organ podatkowy w jakiś sposób prześladuje przedsiębiorcę. Na te pytania chciałbym usłyszeć odpowiedź. Dziękuję.
Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2013-08-30 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Wysoka Izbo! Otóż problem jest niezwykle ważny i o tym problemie z całą pewnością trzeba debatować, trzeba rozmawiać. Natomiast chcielibyśmy jako Solidarna Polska, żeby ten problem załatwić kompleksowo, bo to nie dotyczy tylko organów kontroli skarbowej, absolutnie. To dotyczy wszystkich instytucji czy wszystkich organów, które kontrolują przedsiębiorcę. Przecież zapisy, które są pozornie w ustawie chociażby o swobodzie działalności gospodarczej, są nic nieznaczącymi czy, jakby popatrzeć na ich wielkość, mało istotnymi. Co tam 12 dni roboczych dla przedsiębiorcy, ale 12 dni roboczych dla jednego organu, jak ich jest 5, plus do tego dodamy skarbówkę? To przecież ten przedsiębiorca nie ma czasu nawet z tego zakładu wyjść, bo non stop tylko papiery, kontrola, stres i nerwy. Dlatego Solidarna Polska złożyła propozycję, aby suma czasu wszystkich kontroli nie przekraczała 1/12 roku kalendarzowego, czyli 30 dni. To jest świetne rozwiązanie. Dlatego rozwiązujmy to kompleksowo i to jest też propozycja dla wnioskodawcy. To dobre rozwiązanie, pani poseł, dobra idea, ale spróbujmy to też ująć w kontekście chociażby tej ustawy, o której mówimy, żebyśmy sobie uświadomili, w jakich warunkach funkcjonują dzisiaj przedsiębiorcy w Polsce. Podkreślam - cały czas kontrola. Mam pytanie, a w zasadzie dwa pytania. Czy przy okazji tego rozwiązana, bo państwo powołujecie się przecież na ten artykuł o swobodzie działalności gospodarczej, nie widzicie, wasz lider kieruje przecież resortem gospodarki (Dzwonek), potrzeby takiego rozwiązania, jakie zaproponowała Solidarna Polska? Niech przedsiębiorca będzie kontrolowany, ale niech ta kontrola nie powoduje kompletnej obstrukcji funkcjonowania zakładu pracy, bo tam ludzie tracą miejsca pracy, bo kontrole często doprowadzają do tego, że przedsiębiorca nie ma z czego zapłacić ludziom wynagrodzenia. Jeszcze jedna rzecz. Czy nie kontrolowaliście waszych regulacji w kontekście właśnie tego dwuinstancyjnego postępowania, które wynika z konstytucji? Czy nie obawiacie się zarzutu niekonstytucyjności odnośnie do tego, co zaproponowaliście? Dziękuję bardzo.