Mówca: Magdalena Kochan
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Koleżanki Posłanki! Koledzy Posłowie! Przysłuchując się tej debacie, przypomniałam sobie pytanie, które w trakcie dwóch dużych debat, na które na zachodnim Pomorzu zapraszaliśmy poprzez ogłoszenia w prasie, zadali mi przedstawiciele Prawa i Sprawiedliwości: Czy wierzę w to, co mówię? Wierzę. Natomiast ja mam ochotę zadać państwu pytanie: Czy wy naprawdę wierzycie w to, co mówicie? Bo jakby zamknęliście uszy na argumentację, zamknęliście uszy na matematykę, zamknęliście uszy na stan tego, co musimy wprowadzić w życie w trosce o przyszłe pokolenia i w ramach odpowiedzialności za nie. Ktoś używa argumentu, zdaje się pani poseł Rafalska, że skleciwszy większość i wpadłszy w ramiona pana Palikota, przeprowadzamy coś, co przyniesie nam pożytek polityczny. Nie, zapłacimy za to cenę. Wprowadzamy coś, co uzdrawiając, jest jednocześnie gorzką pigułką. I nie mówmy sobie, że takiej odwagi wam nie zabrakło, bo zabrakło. Pamiętam rok 2006, kiedy podczas obrad Komisji Polityki Społecznej Robert Gwiazdowski, ówczesny przewodniczący Rady Nadzorczej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, wyraził się bardzo jasno: ZUS i jego finanse, system ubezpieczeń społecznych, to bomba z tykającym zapłonem. Mówił to wprost do posłów w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej. I wtedy na pytanie, kiedy państwo wprowadzicie reformę emerytur pomostowych i zgodnie ze wszystkimi założeniami reformy z 1998 r. sprawdzicie, jak działa reforma wprowadzona wtedy w życie, usłyszeliśmy odpowiedź: takich odważnych nie ma. To była odpowiedź przewodniczącego Komisji Polityki Społecznej pana Morica. Takich odważnych nie ma. Robimy to nie dla udowodnienia państwu, że mamy odwagę, tylko z odpowiedzialności za to, żeby przyszli emeryci mieli dobre emerytury, żeby finanse publiczne, co dla państwa jest zarzutem, a dla mnie absolutną zaletą tego, co wprowadzamy, były zdrowe. Zdrowe finanse publiczne oznaczają wzrost PKB na jednego obywatela, a jak bardzo byśmy nie zaklinali rzeczywistości, to trzeba powiedzieć, że Polska, kraj na dorobku, ma dzisiaj jeszcze mniejsze PKB na jednego obywatela niż Grecja. Jesteśmy krajem na dorobku. Jak nas tak chętnie przyrównujecie do Wielkiej Brytanii, Francji i Niemiec, to zapominacie, że tamtych gospodarek nie niszczyły przez ponad czterdzieści lat gospodarki komunistyczne, że dopiero od 1991 r. tak naprawdę powoli stajemy na nogi i staramy się dogonić inne kraje. W związku z tym dbamy także o rynek pracy, który sobie trudno wyobrazić, bo też nie wierzę, że za 28 lat, w 2040 r. będzie wymagał tyle ręcznej, ciężkiej, fizycznej pracy, ile jeszcze dzisiaj wymaga, to się zmienia. Rynek pracy, narzędzia, którymi się posługujemy, zmieniają się z dnia na dzień, z minuty na minutę. Często gęsto ludzie z mojego pokolenia za tymi zmianami nie nadążają, ale te zmiany wymuszają dobrą edukację i myślenie naszej młodzieży o tym, jak się kształcić, żeby pracować z pasją, a nie za karę. Dzisiaj musimy także myśleć o tym. Młodzi ludzie zadawali mi pytania, jak to wpływa na nich. Tak, myślcie o swojej przyszłości odpowiedzialnie, nie czekajcie na to, aż ktoś za was wymyśli waszą drogę życiową, wy myślcie. Myślę, że oni lepiej rozumieją niż ja i moje pokolenie, że jeśli chodzi o rynek pracy, statystyczna Polka w roku 2040 będzie żyła 90 lat, więc 67-letnia kobieta będzie panią w średnim wieku, a nie staruszką. Żyjemy coraz dłużej i prawdą jest, że jeśli teraz postawimy przed sobą jeszcze zadanie stworzenia dobrej, lepszej służby zdrowia, a przecież staramy się ją naprawić w Polsce, zapewni nam ona długi czas życia w zdrowiu po przejściu na emeryturę. I w końcu myślę sobie tak, że żebyśmy nie wiem jak zaklinali dzisiaj sprawy związane z demografią, to ona w przeciągu kilku najbliższych lat się nie poprawi. I w odpowiedzialności za to, co czeka nasze dzieci i wnuki... Pan poseł zachowuje się w sposób bardzo nieparlamentarny, naprawdę. To jest bardzo nieprzyjemnie słyszeć, jestem kobietą, czasem jest miło, jak nawet z przeciwnego obozu politycznego ktoś docenia ten fakt i zachowuje się po prostu parlamentarnie. Te uwagi, które słyszałam, naprawdę nie są przeze mnie uważane za parlamentarne. (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Ja zachowuję się jak najbardziej parlamentarnie.) Więc reasumując, proszę państwa, bardzo trudno jest mi zrozumieć logikę waszego myślenia. Nie mieliście odwagi wprowadzać zmian w zakresie tych rzeczy, o których sami mówiliście, że wymagają naprawy. Zarzucacie nam zbijanie kapitału politycznego na czymś, co jest bardzo gorzką pigułką dla całego społeczeństwa. To nie jest zbijanie kapitału politycznego, to jest odpowiedzialność, odważna odpowiedzialność za przyszłość i finanse publiczne. Zapamiętajcie to państwo, im zdrowsze finanse publiczne, tym lepiej nam się żyje. Więc życzę panu ministrowi, żeby mu się poprawiało na co dzień, bo nam się będzie dzięki temu dobrze żyło. Bardzo dziękuję. (Oklaski)