Mówca: Józef Zych
Data: 2013-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Rzeczniku Praw Dziecka! Panie i Panowie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego uznaje, że oba projekty, zarówno projekt ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny, w przypadku którego przedstawicielką wnioskodawców jest pani poseł Lidia Staroń, projekt Platformy Obywatelskiej, jak i projekt, w przypadku którego przedstawicielką jest pani poseł Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska, zasługują na uwzględnienie i poważne potraktowanie. Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego oczywiście weźmie udział w pracach nad tymi projektami. Wydaje się, że jest to jeden z elementów, o których mówimy od dłuższego czasu, aby zabezpieczyć dzieci przed przestępstwami, szczególnie tego typu przestępstwami, zabezpieczyć prawa dzieci. Pamiętamy dyskusję nad zmianą Kodeksu karnego, gdzie chodziło o zagrożenie. Wydaje się, że dzisiaj bardzo istotną sprawą jest to, aby niezależnie od okresu przedawnienia stosować także odpowiednią politykę karną. Bo co z tego, że w praktyce obserwuje się, iż jest wysoki próg, zagrożenie wysoką karą, skoro w praktyce stosuje się zupełnie inne kary, w dolnej granicy zagrożenia? To jest pierwszy problem, bardzo istotny, dotyczący tego, że ma to również odstraszać w przyszłości od popełnienia przestępstwa. I problem drugi. Mamy do czynienia z przestępstwem, a zatem takiej ofierze, której dobra osobiste zostały naruszone, na podstawie art. 23 i art. 24 Kodeksu cywilnego przysługuje także stosowne zadośćuczynienie i odszkodowanie. Chcę nawiązać do roku 2008, kiedy Sejm przedłużył termin przedawnienia czynu niedozwolonego z 10 lat do 20 lat, a więc przed tym terminem można było dochodzić na drodze cywilnoprawnej zadośćuczynienia w ciągu 10 lat, dzisiaj mamy ten termin 20-letni. Widzimy więc, że jest pewna konsekwencja we wszystkich dziedzinach prawa i to jest niewątpliwie uzasadnione. Powstaje problem, czy 10 lat, czy 12 lat. Trudno tutaj cokolwiek wymierzyć. Na pewno przedłużenie jest słuszne. Jeżeli przyjmiemy okres 10-letni, w przypadku którego mamy to główne uzasadnienie, że mamy tę wielokrotność pięciu, to ja bym się zbytnio tym nie przejmował, bo jak popatrzymy na nasz Kodeks karny i zmiany dokonywane w ciągu ostatnich lat, to mamy również wiele niekonsekwencji, a mamy także niespójności. Mam nadzieję, że wtedy kiedy będzie całkowita nowelizacja albo będzie nowy projekt Kodeksu karnego, będzie można wyprowadzić te rzeczy. Natomiast w drugim projekcie zakłada się, że decyduje wiek 30 lat. Rzecz jasna, o czym pani poseł Szmajdzińska była uprzejma wspomnieć, mówiąc, że nie byłaby przeciwniczką tego, żeby był to termin 15-letni, byłoby to słuszniejsze, gdyby przyjąć albo 10 lat, albo 15 lat. Nad tym możemy się zastanowić. Niewątpliwie sprawą najważniejszą jest, że dobro dziecka jest dostrzegane, że to jest dziś podstawowa sprawa. Pozwolę sobie na innym polu przypomnieć, że po roku 1989 r. mieliśmy wiele działań. W pewnym momencie, kiedy pan rzecznik przytaczał, przywoływał tutaj m.in. Konwencję Praw Dziecka, wspomniał o tym, że istotną sprawą jest również włączenie dzieci w proces, który kończy się legislacją, czy wpływ dzieci na legislację. Otóż myśmy to dostrzegli w 1993 r. Przypomnę, że wtedy jako wicemarszałek Sejmu zaproponowałem te sejmiki dziecięce. Chcieliśmy pokazać - takie było uzasadnienie, bo później przedstawiałem tę sprawę Unii w Parlamencie Europejskim - że od najmłodszych lat (Dzwonek) pokazujemy, jaki może być udział dzieci w życiu publicznym. I proszę bardzo, do dnia dzisiejszego te sejmiki znakomicie się sprawdzają. Wypada i chciałbym w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego podziękować wnioskodawcom za ten projekt, bo rzeczywiście te projekty zasługują na uznanie. (Oklaski)