Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2015-01-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu klubu Twój Ruch przedstawić stanowisko w sprawie sprawozdań Rady Ministrów z realizacji ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 w latach 2011-2012, druk nr 1843, oraz w 2013 r., druk nr 2849. Ustawa o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 wprowadziła szereg nowych form opieki nad dziećmi do lat 3. Oprócz tej podstawowej formy, tj. żłobka, wprowadziła także bardzo ciekawe nowe rozwiązania, takie jak klub dziecięcy, dzienny opiekun i sformalizowana niania. Ze sprawozdań wynika, że nastąpił znaczny postęp, jeżeli chodzi o instytucjonalną opiekę nad dziećmi do lat 3. Bez wątpienia te zmiany idą w dobrym kierunku, również sposób raportowania o działaniu tej ustawy uznać należy za swego rodzaju sukces. Sprawozdania przytaczają cały szereg liczb odzwierciedlających postęp w powstawaniu instytucji zajmujących się opieką nad dziećmi do lat 3. Nie będę ich tutaj powtarzać, bo zarówno w sprawozdaniach, jak i w stanowiskach moich poprzedników te liczby padły. Jest tutaj pewien niedosyt i zgadzam się z posłem Tomaszewskim, że te sprawozdania, mimo że mogą o tym mówić mapki czy inne dane, nie mają pogłębionej analizy pewnego rodzaju tendencji czy stanu rzeczywistego. Chodzi o mapy, o których mówili też moi poprzednicy, pokazujące, w zależności od położenia geograficznego, jak rozkłada się realizacja powstawania tych nowych instytucji, form opieki nad dziećmi, czy wreszcie jakie znaczenie dla rynku pracy ma ta ustawa. Z całą pewnością - i w zasadzie to powinno być praktykowane przy innych ustawach - w sprawozdaniach doskonały jest ten zapis o monitorowaniu działania ustawy na bieżąco, aby móc reagować na różne zjawiska, które niesie nam rzeczywistość. Bo znam takie buble, które od 20 lat funkcjonują w prawie, i w związku z tym, że dawno o nich zapomniano, one w dalszym ciągu w tych rozwiązaniach prawnych są. I również, tak jak moi poprzednicy, uważam za porażkę słabą popularność instytucji opiekuna dziennego. Wydaje mi się, że jest to forma najmniej kosztowna, bo praktycznie umożliwia opiekę nad dziećmi w ramach jakichś sąsiedzkich układów, w ramach wspólnoty samorządowej, i to w warunkach domowych, czyli tam, gdzie nie jest potrzebna jakaś specjalna, dodatkowa infrastruktura, szczególnie w miejscach, nawet przy dużych rodzinach, gdzie ktoś ma dzieci, ktoś ma pracę i te dzieci idą do jednej osoby i wspólnie się chowają. Wydaje mi się, że tu jest potrzebna większa aktywność ze strony zarówno samorządu terytorialnego, jak i ośrodków wspierania rodziny. Wydaje mi się, że również żłobki - a właściwie tzw. żłobki, bo uważam, że te przyzakładowe to raczej powinny być klubiki, a nie żłobki - są bardzo istotne. Szczególnie przy większych instytucjach te formy opieki powinny funkcjonować. Bez wątpienia rozwiązania, które przyjęliśmy w opiece nad dziećmi do lat 3, są jednymi z najlepszych, jakie udało się wypracować w tej kadencji, i możemy - nie w pełni, bo nie ma rozwiązań idealnych - chwalić się tymi osiągnięciami. Dlatego uważam, że współpraca komisji polityki społecznej z ministerstwem jest tutaj godna naśladowania. Oczywiście poprzemy oba sprawozdania, gdyż mimo mankamentów są one próbą dobrej pracy i, co najważniejsze, pokazują, że ministerstwo jest bardzo uwrażliwione na uwagi i sugestie pochodzące z komisji, a to jest również bardzo ważne. Dziękuję bardzo. (Oklaski)