PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Janina Okrągły
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska dotyczące sprawozdania Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej regulująca system wspierania rodziny i pieczy założyła, że odpowiedzialnym za kreowanie i prowadzenie polityki wsparcia rodziny na terenie gminy jest wójt. On też powinien mieć pełną wiedzę o placówkach opiekuńczo-wychowawczych, w tym wsparcia dziennego, działających na terenie jego gminy, o poziomie oferowanych przez nie usług i o bezpieczeństwie przebywających tam dzieci. Dlatego też w art. 19 tej ustawy zapisano, że placówki wsparcia dziennego, czyli najczęściej tzw. świetlice środowiskowe, prowadzić może wójt, podmiot, któremu wójt to zadanie zlecił, lub podmiot, który uzyskał zezwolenie od wójta. Jednocześnie aby wójt mógł wydać takie zezwolenie, musi mieć pozytywne opinie od właściwego miejscowo komendanta Państwowej Straży Pożarnej i właściwego państwowego inspektora sanitarnego o warunkach bezpieczeństwa i higieny w budynku, w którym mieścić się będzie placówka wsparcia dziennego, oraz najbliższym jego otoczeniu, oczywiście mając na względzie specyfikę placówki. Jednocześnie ustawa przewidywała - właśnie w tym aktualnie nowelizowanym art. 228 - 12-miesięczny, tj. do 31 grudnia tego roku, okres przejściowy na dostosowanie istniejących placówek wsparcia dziennego do wymogów ustawy. Jednakże w wielu przypadkach termin ten okazał się zbyt krótki, gdyż wiele placówek wsparcia dziennego, głównie niepublicznych, prowadzi swą działalność w lokalach mieszczących się w starym, a często także zabytkowym budownictwie. W tych przypadkach zaprojektowanie zmian zgodnie z wymogami sanitarnymi, przeciwpożarowymi, konserwatorskimi, uzyskanie odpowiednich zezwoleń, a szczególnie zgromadzenie środków finansowych na ten cel okazało się do końca tego roku niemożliwe. Brak dochowania tego terminu spowodowałby konieczność zamknięcia wielu bardzo dobrze działających i potrzebnych w środowisku placówek, a więc znaczna grupa dzieci, będących w trudnej sytuacji życiowej, mogłaby stracić jedyne miejsce oparcia i pomocy. Uwzględniając te aspekty, nowelizacja ustawy przewiduje zmianę zapisu art. 228, tzn. przedłużenie okresu przejściowego na dostosowanie placówek o dodatkowe 24 miesiące. I jest to ten czas, jak już podkreślała pani poseł sprawozdawca, aby przyjrzeć się przepisom sanitarnym, przeciwpożarowym, które dotyczą placówek wsparcia dziennego, tak aby wykonanie ich zapewniało dobre warunki i bezpieczeństwo korzystających dzieci, a jednocześnie nie podnosiło nadmiernie kosztów dostosowania i utrzymania takich placówek. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska rekomenduje przyjęcie projektu ustawy o zmianie ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej przedstawionego w sprawozdaniu komisji. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Jacek Świat
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pragnę przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość w sprawie nowelizacji ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, przekazanej Wysokiej Izbie, druki nr 893 i 930. Przywołuję te numery nie przypadkiem, bo ta ustawa, którą się dzisiaj zajmujemy, ustawa matka, którą się zajmujemy, najwyraźniej zamierza brać udział w wyścigu o tytuł najczęściej nowelizowanej. Oto stanęliśmy dzisiaj przed diabelską alternatywą: albo odrzucimy przedłożony projekt, skazując setki ośrodków wsparcia dziennego na likwidację, albo go przyjmiemy, tym samym sankcjonując bałagan prawny ufundowany nam przez rządzącą koalicję. Przypomnę: ustawa uchwalona półtora roku temu postawiła placówkom wsparcia dziennego bardzo wysokie wymagania dotyczące bezpieczeństwa sanitarno-epidemiologicznego czy przeciwpożarowego. Mając świadomość, że zdecydowana większość placówek nie spełnia norm, ustawodawca przewidział 12-miesięczny okres dostosowawczy. I oto zbliża się ta godzina ˝0˝, czyli 1 stycznia 2013 r., tymczasem nadal większość placówek wsparcia nie jest dostosowana do wymagań stawianych przez ustawę i musimy rzutem na taśmę ratować sytuację, musimy w ekspresowym, nadzwyczajnym tempie ustawę nowelizować, w tempie już właściwie godnym nie tylko ekspresu, ale wręcz dreamlinera. Nie ulega wątpliwości, że ośrodki wsparcia trzeba ratować, przede wszystkim trzeba je ratować, przeznaczając odpowiednie środki na remonty i dostosowanie do standardów bezpieczeństwa. Tymczasem jak zwykle mamy piękną ustawę uchwaloną pod szczytnymi hasłami, ale odpowiedzialność za jej realizację spada na samorządy czy instytucje i organizacje pozarządowe. Przyjęcie poprawki rekomendowanej przez komisję poza doraźnym ratowaniem ośrodków wsparcia przyniesie też inne skutki: po pierwsze, straszliwe psucie prawa, po drugie, swoiste karanie czy zniechęcanie dobrych samorządów i organizacji pozarządowych, które wydały kupę pieniędzy i wykonały niemałą pracę, żeby się dostosować do ustawy, po trzecie, dalsze zwlekanie z poprawą stanu bezpieczeństwa w ośrodkach, co nie powinno mieć miejsca. Bezpieczeństwo to jest priorytet. Na razie nikomu nic złego się nie stało, ale kto weźmie odpowiedzialność, jeśli coś złego podopiecznym się stanie? W tej sytuacji musimy się zgodzić na przedłużenie okresu dostosowawczego, jednocześnie nie możemy patrzeć biernie na psucie prawa i kupczenie bezpieczeństwem podopiecznych. Mój klub przygotował więc poprawkę przewidującą wydłużenie okresu dostosowawczego do 24 miesięcy, a nie, tak jak przewiduje komisja, do 36 miesięcy. Nie ukrywam, że od losów tej poprawki będzie zależało nasze głosowanie nad całością ustawy. Poprawkę pozwalam sobie wręczyć panu marszałkowi.
Mówca: Artur Górczyński
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Ruch Palikota w sprawie sprawozdania komisji o projekcie ustawy o zmianie ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (druki nr 893 i 930). Wysoka Izbo! Tak się składa, że w zeszłym tygodniu brałem udział w konferencji zorganizowanej przez urząd miasta Pszczyna i Ośrodek Pomocy Społecznej w Pszczynie zatytułowanej ˝Zadania gminy w rozwiązywaniu problemów społecznych i ich wpływ na sytuację finansową gminy˝. Mógłbym zadać pytanie: Czy domyślacie się, szanowne koleżanki i szanowni koledzy, jakie dwie ustawy były najczęściej przywoływane podczas tej konferencji? Oczywiście była to dziś omawiana ustawa o wspieraniu rodziny i pieczy zastępczej i ustawa o zapobieganiu przemocy w rodzinie. Proszono mnie, żebyśmy, jeżeli chodzi o te ustawy, te projekty, nad którymi debatujemy, zwracali uwagę też na to, że do nich muszą się dostosować również małe ośrodki, małe gminy, a nie jest to proste. Wręcz przeciwnie ze względu na ilość pracowników jest to bardzo trudne dla tych małych gmin, małych ośrodków. Bardzo często pracownicy, którzy muszą wykonywać nasze ustawy, poświęcają na to własny czas prywatny, żeby podołać obowiązkom. Wydaje mi się, że należy się czasem bardziej zastanowić nad tym, co projektujemy. Mówiłem, że... (Poseł Magdalena Kochan: Coś podobnego.) Nie mam nic przeciwko tej ustawie, pani poseł, żeby była jasność. Wiem, rozumiem, że założenia były dobre i jednej, i drugiej ustawy. Wiem o tym. Natomiast... (Poseł Magdalena Kochan: Teraz o finansowaniu.) ...wiemy, jak to wygląda. Rozmawialiśmy w komisji przy sprawozdaniu o obowiązywaniu ustawy o zapobieganiu przemocy. Tam wyraziłem swoje zdanie, a pani poseł raczyła być bardzo zdziwiona i pytała, jaka jest prawda, czy prawdą jest to, co powiedział pan minister, czy to, co mówię ja. (Poseł Magdalena Kochan: Nie pamiętam takiego pytania.) Była taka sytuacja, że na wiosnę, odnosząc się do tej ustawy, którą po raz kolejny zmieniamy, mówiłem, że boję się, że będziemy ją musieli zmieniać kilka razy jeszcze w tej kadencji. Niestety, tak to wygląda, i wcale się z tego nie cieszę, żeby była jasność. (Poseł Magdalena Kochan: Będziemy, bo prawo dla ludzi, nie ludzie dla prawa.) Zgadza się. Bardzo się cieszę, że od pani poseł to usłyszałem. Cieszę się bardzo. Cóż, tak jak mówię, obawiam się tylko jednego, żebyśmy tej jednej zmiany, o której wtedy powiedziałem pół żartem, pół serio, czyli wydłużenia doby do 48 godzin dla pracowników, nie wprowadzili. Zmiany proponowane przez Senat nie są zaskoczeniem, bo warunki czy też zadania, jakie postawiliśmy przed tymi jednostkami tą ustawą, można powiedzieć, że niestety były awykonalne, choćby ze względu na to, że kwestie budżetowe na to nie pozwalały. Tak więc, kończąc, mówię, że Ruch Palikota poprze proponowane zmiany. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dobry wieczór. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Omawiany projekt ustawy o zmianie ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej wprowadza zmiany praktycznie, można by było powiedzieć, na pierwszy rzut oka bardzo proste. Bo dokonywana zmiana dotyczy przedłużenia okresu przystosowawczego dla placówek sprawujących opiekę zastępczą. Jest to poprawka prosta. Oczywiście tutaj, tak jak moi poprzednicy, klub Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował zgodnie z uzgodnieniami komisji, z ustaleniami komisji. Jednakże chciałbym powiedzieć, że pamiętam, jak ta ustawa powstawała. To był dość długi okres. Dwukrotnie wracała ona do podkomisji. W momencie podejmowania ostatecznych decyzji było kilkaset poprawek. Dlatego też w trakcie prac posłowie, którzy pracowali nad nią, zdawali sobie sprawę z tego, że kwestie, które są objęte tą ustawą, będą musiały w pewnych momentach ulegać pewnej korekcie. Powiem tak. Dobrze, że Wysoka Izba pochyla się nad tą ustawą i przyjmuje tę poprawkę. Przyznaje się niejako do może nie błędu, tylko do tzw. mniejszego wyobrażenia i przewidywania w tym zakresie. Przyjmując te 12 miesięcy, rzeczywiście nie zdawaliśmy sobie sprawy z tego, że jest to okres za krótki. W międzyczasie, musimy o tym pamiętać, sytuacja finansowa wielu samorządów, na barki których to zostało złożone, uległa pewnemu pogorszeniu. Z tego też względu nie tylko kwestie techniczne dotyczące uzgodnień, ale również kwestie finansowe są brane pod uwagę. Myślę, że tutaj przychylę się do kolegi, który przed chwilą mówił, że najprawdopodobniej będziemy jeszcze nieraz w tej kadencji ukłaniać się nad tą ustawą... (Poseł Anna Bańkowska: Pochylać się.) Ukłaniać się. Ja się ukłaniam. ...i będziemy... (Poseł Anna Bańkowska: Powściągnijcie się w tych neologizmach.) ...podejmowali decyzje, które będą dostosowywały to do potrzeb osób, które korzystają z tego prawa. Z tego też względu, tak jak powiedziałem, klub Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował zgodnie ze stanowiskiem komisji. Nie podejmiemy poprawki przedstawionej przez kolegę z klubu Prawa i Sprawiedliwości. Dziękuję.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska przedstawić nasze stanowisko w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Tak jak już przedmówcy nakreślali całą tę sytuację, oczywiście wszyscy stajemy przed dylematem, że z jednej strony, gdybyśmy nie wydłużyli tego okresu, skazalibyśmy wiele placówek na zamknięcie, a z drugiej strony musimy akceptować to, że z jednej strony ktoś dał ten czas być może za krótki, a z drugiej strony strona rządowa po prostu nie wsparła tych placówek finansowo, dlatego nie są one dzisiaj w stanie należycie przystosować się. Oczywiście także i my będziemy popierać tę poprawkę, ale właśnie z takimi zastrzeżeniami i z prośbą do strony rządowej, by nie było tak, że kolejna nowelizacja będzie za dwa lata i znowu ktoś powie, że jednak nie przygotowało się ileś tam placówek. Bo dzisiaj poprzez takie częste zmiany w prawie niestety budujemy to, że być może ci, którzy rzetelnie przystosowali się, często może wzięli kredyty, mogą poczuć się po prostu oszukani, że musieli, a inni jeszcze dwa lata nie będą musieli. Tak więc ktoś może pójść tym samym tropem i Sejm za 2 lata także może znaleźć się pod ścianą, bo z terenu napłynie informacja, że 50% placówek nadal jest nieprzystosowanych, dlatego uważam, że powinniśmy wspólnie już rygorystycznie trzymać się tego terminu. Z drugiej strony rząd powinien wspomagać samorządy, szczególnie właśnie te, które np. nie dostosowały się do tej pory. Musi to być jednak realizowane ze względu właśnie na dobro tych dzieci, bo nie oszukujmy się, że za 2 lata te standardy będą wszędzie, także w rodzinach, podwyższone. Kolejne pobłażanie może prowadzić do sytuacji patologicznych, dlatego popieramy to wydłużenie, ale zwracamy się szczególnie do strony rządowej z taką właśnie prośbą o zorganizowanie jakiejś ogólnopolskiej akcji, jakiegoś wsparcia finansowego czy ogólnie nadzoru nad tym, jak będzie przebiegało dostosowywanie tych placówek w tym wydłużonym czasie, byśmy znowu nie musieli wydłużać kolejnych terminów. (Oklaski)
Mówca: Adam Abramowicz
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Polska nie jest bogatym krajem na tle krajów Europy Zachodniej i nakładanie restrykcyjnych przepisów na pomieszczenia już wybudowane, które później uniemożliwiają ich użytkowanie, jest nierozsądne, żeby nie powiedzieć bardzo głupie. Już od lat przedsiębiorcy muszą cierpieć z tego powodu. Teraz nałożono te przepisy na świetlice, czyli będą cierpiały dzieci. W sytuacji gdy jest taki przepis, że na przykład lokal powinien mieć 2,5 m wysokości, a ma 2,45 i w związku z tym nie może być eksploatowany, trzeba sobie zadać pytanie, czy przypadkiem nie należy złagodzić tych przepisów i dostosować ich do realiów. Chodzi zwłaszcza o pomieszczenia, które są już wybudowane, bo nowe możemy budować, prawda, bardziej bezpieczne, bardziej luksusowe itd. W związku z tym chciałbym zadać pytanie: Czy rząd przez te 2 lata zamierza przeznaczyć więcej pieniędzy dla samorządów? (Dzwonek) Sądzę, że nie bardzo.
Mówca: Anna Paluch
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam nieodparte wrażenie, że ta dyskusja jednak jest w pewien sposób zawężona. Przypomnę sentencję projektu senackiego. Jednostki samorządu terytorialnego prowadzące placówki, o których tu mówimy, są obowiązane dostosować organizację, zasady i warunki funkcjonowania tych placówek. Wszyscy państwo w dyskusji klubowej poruszaliście te kwestie lokalowe, a z moich doświadczeń wynika, że samorządy miały ogromne problemy z kwestiami organizacyjnymi, ze sprzecznościami dotyczącymi zapisów ustawy o finansach publicznych, ustaw konstytuujących samorządy powiatowe i tych zapisów na przykład w art. 94 i 97 ust. 2 o możliwości powierzania prowadzenia placówki. Dla samorządów nie był jasny np. status prawny placówek, dla których funkcję centrum obsługi ekonomicznej, administracyjnej i organizacyjnej pełniłaby inna placówka. (Dzwonek) Bardzo wiele zapisów wymaga rozważenia, bo np. zapis o niemożności funkcjonowania placówek...
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W rozpatrywanym projekcie ustawy niepokoi mnie rzecz następująca. Po prostu zapytam o tę kwestię. Jakie jest perspektywiczne rozwiązanie tego problemu? Dwa lata to jest takie wydłużenie kredytu dla jednostek samorządu terytorialnego. Tak by się wydawało, powiedzmy, w ujęciu kolokwialnym. Martwi mnie w tym wszystkim los takich organizacji, jak np. Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta, niepublicznej placówki opiekuńczo-wychowawczej. Tam są też takie placówki. Ja w ogóle chciałbym też usłyszeć, jaka jest skala tego problemu, ile jest placówek, które muszą zostać poddane tej, nazwijmy to, modernizacji, i jakie są szacunkowe koszty wykonania remontów? Poza tym, tak jak powiedziałem, oczekuję jakichś rozwiązań, które w ciągu dwóch lat ten problem w jakimś stopniu zmniejszą. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Dzisiejsza nowelizacja oczywiście pozwala dalej spokojnie funkcjonować placówkom opiekuńczo-wychowawczym wsparcia dziennego, prowadzonym zarówno przez samorządy, jak i sektor pozarządowy. Chciałbym zapytać, o jaką liczbę tych placówek chodzi na podstawie państwa danych w ministerstwie. Czy więcej jest tu placówek, które są prowadzone przez sektor pozarządowy, czyli tych niepublicznych? Jeśli tak, tak to postrzegam, to pojawia się też następujące pytanie. Czy w dodatkowym okresie, który teraz dajemy, w ciągu 24 miesięcy będzie można spełnić wymagania ustawy w kontekście środków finansowych, które są zawsze niezbędne przy dostosowywaniu się do osiągania określonych standardów? Wobec tego chciałbym zapytać, czy rząd przewiduje jakieś konkursy czy granty na to, aby sektor pozarządowy mógł po nie sięgnąć i dostosować się do przepisów ustawy. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, ja będę miał pytanie do przedstawicieli rządu. Pani poseł Bańkowska o tym mówiła, rzeczywiście powinniśmy zacząć od diagnozy. Sytuacja w Polsce, jeżeli chodzi o rodziny, o dzieci, niestety pogarsza się. Rok 2011 był pierwszym rokiem, w którym ubóstwo się wyraźnie pogłębiło, w tym w szczególności to skrajne. Po raz pierwszy od wielu lat przybyło około 400 tys. ludzi żyjących w skrajnej biedzie. W dużej mierze dotyczy to rodzin z dziećmi, z dwójką, trójką i większą liczbą dzieci. Jak sądzę, spora część tych dzieci znalazła się czy mogła znaleźć opiekę właśnie w tych domach. Nie ulega też wątpliwości, że rok 2012 pod tym względem nie był lepszy. A więc sytuacja się pogarsza, tych dzieci jest coraz więcej. Jednocześnie zaostrzenie warunków... Ja doskonale wiem, że wiele placówek niepublicznych jest prowadzonych, urządzonych np. w piwnicach, zwyczajnie w piwnicach bloków mieszkalnych (Dzwonek) i tam, mówiąc szczerze, nie ma szans na to, żeby kiedykolwiek spełnić te normy. Jeżeli resort pracy nie widzi możliwości wsparcia samorządów w tej sprawie, to moim zdaniem wiele tych domów, tych placówek zwyczajnie zniknie. Dlatego chciałbym zapytać panią minister, czy państwo przewidujecie jakieś dodatkowe środki dla samorządów na ten cel...
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do ministra o zmiany ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Jaka jest gwarancja, że za dwa lata wszystkie niepubliczne placówki opiekuńczo-wychowawcze będą dostosowane do standardów i wymogów, jakie są nałożone? Jakie nakłady przewiduje rząd, żeby je wesprzeć w 2013 r., a jakie byłyby potrzebne w 2014 r.? Jakie kwoty są potrzebne na remonty wszystkich tego typu placówek? Czy nie należy zastanowić się nad obniżeniem standardów, ponieważ tego typu placówki są niezwykle potrzebne, jest zapotrzebowanie na nie w wielu gminach, one powinny powstawać i trzeba pomyśleć jednak nad obniżeniem tych standardów i wymogów. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja także mam pytanie do strony rządowej. Czy państwo przewidują, jeśli tak, to jakie konkretnie środki wspierające stronę samorządową w przystosowaniu tych placówek? Czy państwo przewidują jakiś nadzór, żeby nie było znowu tak, że ktoś powie, dobrze, dwa kolejne lata będziemy funkcjonować, a później, jak się zawali, to się zawali, jak wydłużą, to wydłużą? Czy państwo przewidują nadzór i jakieś może mobilizowanie, ale przede wszystkim wsparcie samorządów w tej kwestii?
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku, za możliwość zabrania głosu. Zdaje się, że pani minister i pani przewodnicząca jednak wprowadzają nas w błąd. Mówiono tu o tych przepisach, wpływach z ˝kapslowego˝ na poziomie samorządów gminnych. Proszę państwa, te pieniądze oczywiście mogą być przeznaczone na utrzymanie bieżące tych domów, natomiast na procesy modernizacyjne i inwestycyjne tylko wtedy, kiedy to jest własność samorządowa. Pieniędzy samorządowych nie można wydawać na inwestycje i modernizację w sytuacji, kiedy lokale nie są własnością samorządu. Państwo nas po prostu wprowadzacie w błąd. (Poseł Magdalena Kochan: Nieprawda.) A więc tych pieniędzy na to po prostu nie ma - po prostu nie ma. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Magdalena Kochan
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

To prawda, panie pośle, że nie można wydawać samorządowych pieniędzy na modernizację nieswojej własności, ale jeśli ma miejsce dzierżawa długoletnia prowadzona przez organizację pozarządową, to można w konkursie wesprzeć tego rodzaju przedsięwzięcia, pan to dokładnie wie, na zasadzie programu, który się realizuje, zadań, które gmina wspiera w ramach poszczególnych programów realizowanych przez organizacje pozarządowe. A więc proszę nie zarzucać ani pani minister, ani mnie mówienia nieprawdy. I jeszcze jedna uwaga, ostatnia już. Muszę powiedzieć, że ustawa, o której dzisiaj mówimy, którą państwo tak krytykujecie, coraz lepiej zaczyna służyć polskim dzieciom, na co naprawdę dowodem nie jest jedna konferencja, jedna informacja czy opinia - nie moja, tylko osób, które realizują tę ustawę. Ja przypomnę państwu, że kiedy w roku 2010 uchwalaliśmy tę ustawę, nie byliśmy świadkami jakiejś państwa wyjątkowo wytężonej pracy, a pamiętam prace nad tą ustawą, byłam przewodniczącą podkomisji. Nie było tak, żebyście państwo wnosili konkretne propozycje zmian zapisów w tej ustawie. I pamiętam, że całe Prawo i Sprawiedliwość głosowało przeciwko tej ustawie. Szkoda, bo to jest naprawdę służąca dzieciom ustawa. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Iwona Kozłowska
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska przedstawić stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o składkach na ubezpieczenie zdrowotne rolników i ich domowników (druk nr 919). Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 26 października 2010 r. na wniosek rzecznika praw obywatelskich orzekł, iż art. 86 ust. 2 w związku z art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych jest niezgodny z konstytucją. W związku z powyższym w dniu 1 lutego 2012 r. weszła w życie ustawa z dnia 13 stycznia 2012 r. o składkach na ubezpieczenie zdrowotne rolników i ich domowników za 2012 r. określająca nową wysokość i nowy sposób obliczania składek na ubezpieczenie zdrowotne wymienionej wyżej grupy. I tak, ustawa określa wysokość miesięcznej składki zdrowotnej na poziomie 1 zł za każdą osobę podlegającą ubezpieczeniu za każdy pełny hektar przeliczeniowy użytków rolnych w gospodarstwie rolnym przyjęty dla celów ustalenia wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne rolników, a w gospodarstwach rolnych o powierzchni poniżej 1 ha przeliczeniowego użytków rolnych - na poziomie 1 zł. Ustawa określa również wysokość miesięcznej składki na ubezpieczenie zdrowotne domowników rolników prowadzących działy specjalne produkcji rolnej na poziomie 9%, przy czym podstawę wymiaru składki stanowi kwota 33,4% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw w IV kwartale roku poprzedniego, włącznie z wypłatami zysku, ogłaszanego przez prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w dzienniku urzędowym. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W procedowanym w dniu dzisiejszym projekcie ustawy przewiduje się zmianę ustawy z dnia 13 stycznia 2012 r. o składkach na ubezpieczenie zdrowotne rolników za 2012 r. przez przyjęcie analogicznych rozwiązań dotyczących wysokości i sposobu opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne rolników i domowników również za 2013 r. Termin wejścia ustawy w życie ustala się na dzień 1 stycznia 2013 r. i ma ona działać do 31 grudnia 2013 r., to jest do momentu przyjęcia rozwiązań w zakresie określania dochodowości w gospodarstwach rolnych. Nieprzyjęcie powyższej zmiany w roku 2012 skutkować będzie pozostawieniem rolników i ich rodzin od 1 stycznia 2013 r. poza ubezpieczeniem zdrowotnym. Rzeczywiście, strona rządowa z opóźnieniem rozpoczęła przygotowania projektu ustawy, ale dla dobra rolników i członków ich rodzin klub Platforma Obywatelska będzie głosował za przyjęciem powyższego projektu ustawy. Bardzo dziękuję. (Oklaski)