PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Nieodpowiednie słowa wypowiadane naprędce przez premierów czy ministrów, szczególnie w sytuacjach bardzo trudnych, budzą emocje, niezadowolenie, są przedmiotem publicznej krytyki, a bywa, że przechodzą nawet do historii. Jednak najczęściej padają one w przypływie szczerości i po trosze wyrażają swego rodzaju bezradność. Bo co w kwestii kolei, przynajmniej od kilku lat rozłożonej na łopatki, może zrobić nowy minister odpowiedzialny za infrastrukturę? Mimo wszystko w słowach pani minister nie pasuje mi jedno. Nie zgadzam się, że taki mamy klimat. Raczej należałoby powiedzieć, że takie mamy państwo. Państwo pod rządami Platformy Obywatelskiej nie radzi sobie z kilkustopniowym mrozem. W PRL-u, gdy w czasie mrozów stawały komunikacja i zakłady, ulica zwykła mówić: Nie potrzeba Bundeswehry, gdy za oknem minus cztery. Od tamtych czasów upłynęło kilkadziesiąt lat i, jak się okazuje, pomimo zapewnień władzy niewiele się zmieniło. To państwo jest niewydolne. Zalodzone trakcje kolejowe to pikuś. Nie tak dawno kilka tysięcy odbiorców w województwie świętokrzyskim nie miało prądu. A silne mrozy do niektórych rejonów kraju dopiero dotrą. Co będzie dalej? O funkcjonowaniu państwa świadczy także jego polityka zagraniczna. Na temat błędów i zaniedbań w tym zakresie można by wiele powiedzieć, ale przyjrzyjmy się ostatnim wydarzeniem. Od tygodni Ukraina walczy o swoją wolność i przyszłość. Są ranni i zabici. Kilkadziesiąt lat temu to my czekaliśmy na pomoc i wsparcie. I chyba nikt tego nie powinien lepiej rozumieć niż byli opozycjoniści. Ukraina potrzebuje naszej pomocy, oczywiście także humanitarnej, o której mówił już premier, lecz przede wszystkim pomocy politycznej. A w tym zakresie nasz rząd zrobił bardzo niewiele.
Mówca: Bogdan Rzońca (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Złożona historia państw UE, osobliwe losy narodów tej organizacji oraz bieżąca refleksja nad miejscem człowieka we Wspólnocie Europejskiej skłaniają mnie do podjęcia tematu bezrobocia. W 28 państwach UE mieszka ponad 500 mln obywateli w różnych warunkach materialnych, o różnych szansach i aspiracjach życiowych. Poszerzanie UE następowało w oparciu o spełnienie wymagań tej organizacji, a państwa zgłaszające chęć wstępowania do UE wprowadzały szereg reform, które powodowały duże zmiany w funkcjonowaniu ich ustrojów społeczno-gospodarczych. Wygłaszając to oświadczenie, chcę zauważyć, że i ta organizacja nie uniknęła błędów, a szczególnym ich przejawem jest sytuacja związana z bezrobociem. Okazuje się bowiem, że na koniec 2013 r. w UE bezrobocie występuje na dużą, bo bliską 11-procentową skalę, co oznacza, że ok. 50 mln mieszkańców UE nie ma pracy, ale za to ma - różne w poszczególnych krajach - zasiłki czy formy pomocy bezrobotnym. Czy zatem nie należałoby postawić liderom politycznym i organom UE pytania, kto i co jest dla tej organizacji najważniejsze? Czy czasem nie jest tak, że UE zagubiła swój humanitarny charakter? Czy nie jest tak, że zapomniała o człowieku i jego podstawowym prawie, prawie do pracy? Światowy kryzys gospodarczy unaocznił mieszkańcom UE, że bieda i ubóstwo wciąż są obecne także w Europie, że procedury administracyjne, programy pomocowe, priorytety gospodarcze pozbawione wartości mających źródło w godności człowieka prowadzą do obojętności wobec potrzebujących pomocy osób. Apeluję więc, aby w nowej perspektywie finansowej 2014-2020 zasilania polskiego budżetu środkami UE polski rząd wziął pod uwagę to, że owszem, ważne są infrastruktura i innowacje, ale najważniejszy we wszystkich aspektach rozwoju gospodarczego powinien być człowiek, tradycyjna rodzina i to właśnie dla zwykłego człowieka należałoby poszukać szans życiowych i warunków do dogodnej pracy i płacy, i życia. Tylko takie podejście władz państwowych i samorządowych powstrzyma masową emigrację Polaków z ich ojczyzny.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie obchodów 151. rocznicy wybuchu powstania styczniowego Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Tradycyjnie w dniu 22 stycznia 2014 r. obchodzono w Polsce kolejną rocznicę wybuchu powstania styczniowego. W stolicy województwa podkarpackiego, w Rzeszowie, uroczystości rocznicowe związane ze 151. rocznicą wybuchu powstania styczniowego rozpoczęły się w kościele pw. Świętej Trójcy. Mszę świętą w intencji bohaterów powstania styczniowego odprawił ksiądz biskup Edward Białogłowski, biskup pomocniczy diecezji rzeszowskiej. Msza ta zakończyła roczne obchody związane z jubileuszem 150. rocznicy wybuchu powstania styczniowego. Przez cały 2013 r. obchody tej wielkiej rocznicy były organizowane m.in. przez Społeczny Komitet Obchodów 150. Rocznicy Powstania Styczniowego, którego patronem był prezes Prawa i Sprawiedliwości Jarosław Kaczyński. Mimo wielkiego zrywu i bohaterstwa uczestników powstania, po początkowych sukcesach, powstanie zakończyło się klęską powstańców, z których ok. 30 tys. zginęło na polu walki, blisko 1 tys. zostało straconych przez zaborców, a ponad 40 tys. - skazanych na katorgę lub zesłanych na Sybir. Rzeszów ma swojego bohatera z czasów powstania styczniowego. Jest nim Marcin Borelowski, pseudonim Lelewel, rzemieślnik blacharz, który jako naczelnik wojenny województw lubuskiego i podlaskiego kierował oddziałami powstańczymi w bitwach pod Chruśliną i Panasówką. Zginął we wrześniu 1863 r. w bitwie pod Batorzem na Sowiej Górze. Po mszy świętej uczestnicy rzeszowskich uroczystości udali się na Stary Cmentarz przy ul. Targowej przed symboliczną mogiłę powstańców styczniowych, gdzie odbyły się: uroczysta zbiórka harcerzy, apel pamięci, salwa honorowa, ˝Hasło Wojska Polskiego˝ oraz składano wieńce i kwiaty. Tradycyjnie również mój wieniec został złożony w hołdzie bohaterom powstania styczniowego.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoki Sejmie! Jako poseł na Sejm z okręgu gnieźnieńsko-konińskiego 28 stycznia 2014 r. wspólnie z panem Janem Rzepczyńskim, wiceprzewodniczącym Rady Miasta i Gminy Dolsk, oraz sekretarzem Rady Powiatowej SLD w Śremie Romualdem Nawrotem spotkałem się z mieszkańcami wsi Mełpin, gmina Dolsk, powiat śremski. W spotkaniu uczestniczyło 28 osób. W czasie spotkania przedstawiłem główne propozycje programowe SLD z programu ˝Polska - kurs na zmianę˝ oraz zaproponowałem powołanie klubu sportowego, który będzie animatorem działań sportowych i rekreacyjnych dla mieszkańców. Po powołaniu tego klubu przez mieszkańców zadeklarowałem swoje wsparcie w zakupie sprzętu sportowego dla nowego klubu. Mieszkańcy w czasie dyskusji, która trwała ponad 1,5 godziny, wyrazili swoje opinie i zgłosili szereg postulatów dotyczących: - uproszczenia systemu podatkowego oraz przepisów regulujących działalność gospodarczą w obszarze produktów lokalnych, - zwiększenia środków Funduszu Pracy na zwalczanie bezrobocia wśród młodzieży przez dofinansowania w tworzeniu miejsc pracy u pracodawców, - zwolnienia przez okres 18 miesięcy z opłat składek na ZUS przy zakładaniu pierwszej własnej firmy, - zmniejszenia podwyższonego wieku emerytalnego, zwłaszcza dla kobiet, - rosnącej biurokracji i ciągle wzrastającego zatrudnienia w administracji. Zgłoszono sprawę nierównego traktowania dzieci uczęszczających do tej samej szkoły z terenu dwóch gmin w dostępie do zajęć pozalekcyjnych, tj. wyjazdów na basen w czasie ferii zimowych. Część mieszkańców podkreśla potrzebę zwiększenia udziału obywateli w zarządzaniu gminą, m.in. przez wprowadzenie budżetu obywatelskiego czy zwiększenie roli rady sołeckiej. Ciekawa dyskusja zakończyła się wspólnym ustaleniem na rzecz powołania klubu sportowego. Koordynatorem tej sprawy został pan Mateusz Siejak, który został radnym gminy Dolsk w wyniku wyborów uzupełniających. Spotkanie odbyło się w świetlicy wiejskiej, która mieści się w budynku byłej szkoły podstawowej założonej w 1902 r. Z funduszu sołeckiego z inicjatywy sołtysa pana Janusza Przybylskiego zakupiono nowe krzesła, własnymi siłami wykonano aneks kuchenny i dobrze grzejący kominek. Mieszkańcy Mełpina chcą wpływać na polską rzeczywistość i zmieniać swoją miejscowość. Przed spotkaniem z mieszkańcami Mełpina wspólnie z przewodniczącym RP SLD w Śremie Eugeniuszem Siczyńskim spotkałem się z mieszkańcami na dyżurze poselskim w Śremie. Rozmawialiśmy z wiceprezesem okręgu poznańskiego Kurkowych Bractw Strzeleckich RP panem Januszem Ciszewiczem w sprawie zmian w ustawie o broni i amunicji oraz z panią, która jest obywatelką Wielkiej Brytanii, a obecnie mieszka w Śremie, i jest sympatykiem europejskiej lewicy.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Prezydent Bronisław Komorowski 27 grudnia 2013 r. podpisał ustawę dotyczącą otwartych funduszy emerytalnych. Ustawa o zmianach w OFE jest uznawana przez wielu ekonomistów za ˝skok na kasę˝, bo odbiera Polakom oszczędności emerytalne i demontuje system emerytalny, który w zamyśle autorów reformy miał być oparty na trzech filarach. Ogólnopolski dziennik ˝Rzeczpospolita˝ podaje: Dziś każdy z 16 mln odkładających na swoją emeryturę w OFE straci połowę pieniędzy. Według zaproponowanych zmian przyszli emeryci będą musieli zdecydować, czy nadal chcą przekazywać część składki do OFE, czy chcą całość przekazać do ZUS. Z OFE do ZUS mają zostać przeniesione obligacje Skarbu Państwa. Ustawa wprowadza minimalny poziom inwestycji OFE w akcje, który będzie wynosił 75% do końca 2014 r., 55% - do końca 2015 r., 35% - do końca 2016 r. i 15% - do końca 2017 r. Prezydent zapowiedział, że skieruje ustawę do Trybunału Konstytucyjnego w trybie kontroli następczej. Jak zapowiadali urzędnicy kancelarii, chciał wyjaśnić kwestie własnościowe dotyczące składek gromadzonych na kontach OFE, a także poznać odpowiedź na pytanie, czy państwo ma prawo przejąć do ZUS 50% środków zgromadzonych przez OFE. Dopiero 31 stycznia 2014 r., z dużym opóźnieniem, prezydent skierował ustawę do Trybunału Konstytucyjnego. Trzeba postawić pytanie: Dlaczego prezydent grał na zwłokę? Eksperci udzielają jednoznacznej odpowiedzi. Bronisław Komorowski robił to w interesie rządu, bo im później do TK wpłynie wniosek o kontrolę następczą, tym później będzie rozpatrzony. Ewentualne rozstrzygnięcie wniosku nie po myśli rządu Donalda Tuska może nastąpić dopiero po wyborach parlamentarnych w przyszłym roku, kiedy to Platforma i PSL zostaną przez wyborców odsunięte od władzy. Są również inni ekonomiści i politycy, którzy tłumaczą to zwykłą nieudolnością urzędników prezydenta, którzy nie przygotowali wniosku na czas. Panie marszałku, Wysoki Sejmie, najgorsze jest nie tylko to, że czekają nas niższe świadczenia emerytalne, ale również to, że nasi rodacy utracą całkowicie zaufanie do państwa, które w 1999 r. gwarantowało Polakom trwałość tej reformy. Przebieg posiedzenia
Mówca: Mirosława Nykiel
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! Od 2010 r. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej poprzez program wspierania budowy przydomowych instalacji kolektorów słonecznych doprowadził pośrednio do utworzenia szeregu małych i średnich firm specjalizujących się bądź to w sprzedaży, bądź to w instalowaniu mikroinstalacji odnawialnych źródeł energii z dofinansowaniem z tegoż funduszu. Według danych Instytutu Energii Odnawialnej w Polsce dziś mamy już 35 tys. specjalistów od projektowania, budowy i montażu instalacji odnawialnych źródeł energii, z czego blisko 10 tys. osób pracuje w branży kolektorów słonecznych. Obecnie ok. 50% wszystkich kolektorów montowanych w naszym kraju jest sprzedawanych dzięki dotacjom narodowego funduszu. Z informacji funduszu wynika, że środki na program dopłat do kolektorów są już na wyczerpaniu i program zostanie w najbliższym czasie wygaszony. Ma być on jednak zastąpiony nowym programem, zwanym ˝Prosument˝. Fundusz zapowiedział uruchomienie tego programu, który ma jeszcze szerzej wspierać montaż przydomowych mikroinstalacji, ale dopiero w III kwartale 2014 r. Doświadczenie zdobyte w okresie uruchomiania programu dopłat do kolektorów uczy, że indywidualni inwestorzy opóźnią zakup nowych urządzeń do momentu uruchomienia tegoż programu dopłat. Dotyczy to zarówno osób, które montują zielone instalacje z powodów ekonomicznych, jak i ze względu na wysoką świadomość ekologiczną, natomiast będzie to miało negatywny wpływ na ten obszar gospodarki, ale o tym powie koleżanka. Chciałabym zadać panu ministrowi pytanie. W związku z wygaszeniem tego obecnie trwającego programu i zastąpieniem go dopiero w III kwartale nowym programem pojawi się luka. Czy zostanie ona jakoś wypełniona, tak żeby było płynne przejście z realizacji jednego programu do drugiego? Jak już bowiem powiedziałam, w przeciwnym przypadku może to wywołać bardzo poważne skutki. Dziękuję bardzo.
Mówca: Maria Małgorzata Janyska
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pan minister, muszę z dużą satysfakcją to stwierdzić, rozwiał nasze obawy, a zwłaszcza obawy, które były podstawą do mojego pytania, w tej części już na szczęście nieaktualnego. W nawiązaniu do rynku firm, który wytworzył się przy okazji realizacji poprzedniego programu, była obawa, że wpływy do budżetu z tytułu działalności tych firm, które przewyższały z kolei efekty dofinansowań na tym rynku z narodowego funduszu ochrony środowiska, mogą być zachwiane. Oprócz tego, że będzie zachwiany rynek zatrudnienia w tych firmach, to również mógł być zachwiany rynek wpływów budżetowych. Bardzo dobrze, że tak się nie stanie, co przedstawił pan minister. Mam jednak pytanie. Na początku stycznia ogłoszone zostały konsultacje dotyczące wytycznych w zakresie parametrów technicznych do programu. Na jakim to jest etapie, czy zmierza już ku końcowi? Kolejne pytanie (Dzwonek) nawiązuje również do rozszerzenia tego programu, o którym mówił pan minister, w zakresie wielości rodzajów instalacji: Jakie koszty będą kwalifikowane, jeśli chodzi o możliwość dofinansowania? Dziękuję.
Mówca: Jerzy Polaczek
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Kilka miesięcy temu Ministerstwo Spraw Wewnętrznych przejęło nadzór właścicielski nad spółką Skarbu Państwa, która ma historię ponad 90-letnią, Polską Wytwórnią Papierów Wartościowych. Jest to dość oryginalne rozwiązanie. Wydaje się, że należy panu ministrowi w związku z tym postawić kilka konkretnych pytań. Po pierwsze, jakie są kompetencje osób nadzorujących Polską Wytwórnię Papierów Wartościowych i jak jest realizowany ów nadzór? Czy w ramach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych utworzono osobną strukturę organizacyjną, np. podobną do departamentu w Ministerstwie Skarbu Państwa? Pytanie drugie, panie ministrze: Czy mógłby pan spróbować tak konkretnie odpowiedzieć, czy w ocenie pana ministra nie ma nic niestosownego w tym, że jest oczywisty konflikt interesów w sytuacji, w której realny nadzór w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych wykonuje dzisiaj dyrektor departamentu MSW, który jest jednocześnie odbiorcą usług tej spółki i uczestniczy w negocjacjach umów zawieranych z Polską Wytwórnią Papierów Wartościowych? Pytanie trzecie: Czy przejęcie nadzoru właścicielskiego od ministra skarbu państwa nie miało służyć tylko i wyłącznie przykryciu niekompetencji resortu w ostatnich latach w zakresie projektów informatycznych, realizowanych wcześniej przez MSWiA, teraz przez MSW, np. projektu CEPiK? Przy okazji mam takie pośrednie pytanie: Czy mógłby pan również ewentualnie nam odpowiedzieć, na jakiej podstawie MSW zrezygnowało np. z wdrożenia warstwy elektronicznej dowodu osobistego, a prowadzi jednocześnie prace nad wprowadzeniem nowego wzoru dowodu osobistego od 2015 r.? Jakie jest uzasadnienie, np. ekonomiczne, tych zmian, skoro od listopada 2013 r. pana resort wydaje zmodyfikowany dowód ze zmienionymi zabezpieczeniami? Taka informacja jest na stronie MSW. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jacek Sasin
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Z całym szacunkiem, ale nie wyjaśnił pan w przekonujący sposób przesłanek podjęcia decyzji podporządkowania wytwórni Ministerstwu Spraw Wewnętrznych, bo sam pan wymieniał dokumenty, które są produkowane przez tę wytwórnię, i MSW nie jest największym odbiorcą tych dokumentów. Jest chociażby ministerstwo transportu czy Narodowy Bank Polski, Ministerstwo Finansów również jest odbiorcą produkcji Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych. Stąd niezrozumiałe jest, dlaczego akurat MSW przejęło ten nadzór, tym bardziej że jednak jest konflikt interesów, o którym mówił pan minister Polaczek. Nawet jeśli dzisiaj ten dyrektor nie uczestniczy w wyborze czy w negocjacjach, to wcześniej uczestniczył. Myślę, że jeśli chodzi o ustawę antykorupcyjną, ten konflikt może istnieć wedle zasady. Pytanie: Z wytwórni została pobrana dywidenda. Na co zostanie ona przeznaczona? (Dzwonek) Ostatnie pytanie: Czy nie ma macie państwo obawy, czy rząd nie obawia się, że podporządkowanie Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych Ministerstwu Spraw Wewnętrznych, które jednak wiązane jest dzisiaj z aferą informatyczną, może spowodować, że firma ta straci swoją renomę na rynkach zagranicznych? Bo ona jest dostawcą dokumentów również na rynki zagraniczne. Czy nie macie obaw, że może okazać się, że zagraniczni partnerzy Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych będą z dużą ostrożnością podchodzić do chęci współpracy z tą instytucją? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Spółka córka Kolei Śląskich pod nazwą Inteko powstała w 2012 r. Jej zadaniem było organizowanie systemu biletów, miała zająć się również zakupami taboru kolejowego. Prezesem tej spółki został pan Witold W., bo tak trzeba już mówić o tym panu, ponieważ ma postawione przez prokuraturę zarzuty. Kapitał założycielski spółki wynosi 83 tys. zł. Już sam kapitał świadczy o tym, że ta spółka tak naprawdę została powołana prawdopodobnie do innych celów niż zakupu taboru na przykład kolejowego, bo myślę, że za tę kwotę bardziej można kupić parę kół do wagonów niż dobrze kierować spółką. Z panem prezesem Witoldem W. nikt nie zawarł umowy o pracę. Z dokumentów wynika, że obowiązki szefa spółki pełnił na podstawie umowy jako doradca gospodarczy. Ot, po prostu został wybrany własnym doradcą, za co pobierał pieniądze. Podczas kontroli nie odnaleziono co prawda żadnej analizy ani opinii sporządzonej przez prezesa doradcę, natomiast odnaleziono jedną fakturę na 12 tys. zł za październik 2013 r. Nie wiadomo, ile Witold W. zarobił, działając do października 2013 r., ponieważ z firmy zniknęło wiele faktur i dokumentów. Ogólnie ze spółki Inteko, można powiedzieć, według przytoczeń, prasy i audytu zniknęło 35 mln zł. Do tego trzeba doliczyć kwotę 31,8 mln zł straty z tytułu poręczenia obligacji przez Górnośląskie Przedsiębiorstwo Wodociągów, które w większości należy do samorządu województwa śląskiego i które zaopatruje m.in. aglomerację katowicką w wodę. Na tę kwotę składa się nieco ponad 20 mln zł z tytułu niewykupionych przez Inteko obligacji - GPW było poręczycielem, a zabezpieczenie okazało się niemożliwe do wyegzekwowania - oraz 11,8 mln zł z tytułu kaucji pod zaciągnięte przez Inteko kredyty. Już widać, że straty będą wynosić grubo ponad 60 mln zł. Do Kolei Śląskich jeszcze nie dotarł raport z audytu, jaki w podległej im (Dzwonek) spółce córce Inteko prowadził zespół doradców gospodarczych TOR. W związku z tym mam pytanie do pana ministra: Czy zapoznał się pan już z wynikami tego audytu? Zeszłoroczny audyt wykonany na zlecenie śląskiego urzędu marszałkowskiego w Kolejach Śląskich nie pozostawił dosłownie suchej nitki na działalności spółek córek przewoźnika. Drugie pytanie: Jakie wnioski, działania zostały podjęte po zeszłorocznym audycie w spółce? Wyniki tamtej kontroli, z zeszłego roku, które zostały podane do publicznej wiadomości, pokazały, że tym razem będzie podobnie. Jeżeli nie było reakcji, to chciałbym zapytać: Co dalej? Co teraz ministerstwo ma zamiar zrobić w tymi doniesieniami, które, jak wiemy, zaczynają być grubą aferą?
Mówca: Andrzej Sztorc
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Pani Minister! Majątek zagrabiony po drugiej wojnie światowej przez komunistyczne państwo trzeba zwracać. Chcę w kontekście tych spraw powiedzieć, że żaden rząd do dnia dzisiejszego nie doprowadził do uchwalenia aktów prawnych umożliwiających reprywatyzację. Polska jest jedynym niechlubnym przykładem zaniedbań w zakresie reprywatyzacji w przeciwieństwie do innych krajów, które z tym się uporały. W związku z tym mam cztery pytania: Czy rząd Rzeczypospolitej Polskiej zamierza dokonać zwrotu zagrabionych majątków właścicielom lub ich spadkobiercom w taki sposób, aby finansowe skutki wyroków sądowych nie dotykały tylko samorządów? Pytanie drugie: Czy samorządy mogą liczyć na podjęcie inicjatywy legislacyjnej w zakresie zmiany ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji, polegającej na nowelizacji ww. ustawy i przyznaniu z Funduszu Reprywatyzacji środków na wsparcie także dla jednostek samorządu terytorialnego? Pytanie trzecie: Czy to prawda, że na zwrotach nieruchomości zabranych tzw. dekretem Bieruta coraz częściej najwięcej zyskują często nie prawowici spadkobiercy poszkodowanych przedwojennych właścicieli, lecz zorganizowane grupy osób skupujące roszczenia reprywatyzacyjne za bezcen? I pytanie czwarte: Czy przed podjęciem działań zmierzających do uchwalenia tak potrzebnej ustawy nie należałoby zrobić dokładnej inwentaryzacji zagrabionego majątku, której tak naprawdę do tej pory nie ma? Dziękuję bardzo.
Mówca: Artur Ostrowski
Data: 2014-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję panu marszałkowi. Panie ministrze, w Policji, obok funkcjonariuszy w mundurach, pracują cywilni pracownicy i bez tych pracowników trudno sobie wyobrazić funkcjonowanie Policji. Ta praca zasługuje na wielki szacunek również ze strony ministerstwa. Ta grupa zawodowa liczy około 25 tys. pracowników. Niestety, pracownicy cywilni nie są ujęci w ustawie pragmatycznej o Policji. Natomiast obserwujemy proces ucywilniania Policji celem obniżania kosztów funkcjonowania tej formacji. W ubiegłym roku odbyła się nawet konferencja zorganizowana przez to środowisko zawodowe. Miała ona tytuł: ˝Pracownik cywilny, pracownik ubogi˝. Wnioski były zatrważające, smutne dla całego środowiska. Można by powiedzieć o pariasach w Policji, pariasach, którymi są pracownicy cywilni. Oni są całkowicie inaczej traktowani niż funkcjonariusze w mundurach i krzyczą o to, aby minister zajął się tą grupą zawodową, ponieważ od 2009 r. pracownicy cywilni nie otrzymali żadnej podwyżki wynagrodzeń. To jest tym bardziej dotkliwe, panie ministrze, że zamrożona została tzw. podwyżka inflacyjna. Wnioski z tej konferencji były oto takie, aby zwiększyć w 2015 r. budżet Policji co najmniej o kwotę 50 mln zł w zakresie wydatków osobowych, aby zwiększyć wynagrodzenia pracowników cywilnych w Policji. Analogicznie, jak w przypadku funkcjonariuszy w mundurach, którzy otrzymali podwyżkę w wysokości 300 zł, należy potraktować pracowników cywilnych. Moje pytanie jest takie, panie ministrze: Czy ministerstwo zamierza unormować ustawowo sytuację pracowników cywilnych, jak to jest w przypadku funkcjonariuszy mundurowych? Kiedy takie kompleksowe rozwiązania zostaną zaproponowane przez ministerstwo? I najistotniejsze pytanie, panie ministrze: Kiedy pracownicy cywilni doczekają się podwyżek? Bo, jak powiedziałem, już od wielu, wielu lat takich podwyżek wynagrodzeń ci pracownicy, a jest ich ponad 25 tys., nie otrzymali. Dziękuję.