Mówca: Dobromir Sośnierz
Data: 2019-12-20 (Sejm RP, kadencja 9)

Powiem to, co znaczna część osób na tej sali pewnie myśli w skrytości serca, ale w imię konformizmu boi się albo wstydzi się o tym powiedzieć. Uważam, że recenzowanie różnych wydarzeń przez ciała legislacyjne jest najzupełniej zbędne. Legislatywa jest powołana po to, żeby stanowić prawo, a nie komentować rzeczywistość. (Oklaski) Nie ma żadnego powodu, żeby polski parlament opiniował to, czy komitet noblowski dobrze przyznaje nagrody, czy niedobrze. To jest zbędne gadulstwo, to jest jakaś felietonistyka, której nie potrzebujemy. Zwłaszcza w sytuacji kiedy posłowie PiS-u nie znaleźli w sobie odwagi do dzisiaj, żeby podpisać jakże ważne stanowisko odpowiadające Parlamentowi Europejskiemu na jego rezolucję skierowaną do nas, tym bardziej wydaje się niestosowne, żeby wydawać odezwy zupełnie pozbawione jakiegokolwiek znaczenia. Może pan Biedroń dostanie Nagrodę Nobla za tę rezolucję, jak nie literacką, to może pokojową. (Głos z sali: Może pan dostanie?) Zawsze będę przeciwny temu, żeby Sejm wypowiadał się na tematy pozapolityczne. Gdyby miał taki pomysł, żeby wyrazić uznanie np. dla znakomitych filmów Grzegorza Brauna, to też będę przeciwko. Gdyby chciał nagrodzić wkład Janusza Korwin-Mikkego w polską felietonistykę, to też będę przeciwko. Sejm nie jest od tego, żeby uchwalać, czy Mickiewicz był wielkim poetą albo czy Lech Janerka jest wielkim muzykiem. Zresztą bez urazy, ale rekomendacja tej Izby mogłaby to obrzydzić. Nie widzę powodu, żeby politycy grzali się w blasku cudzych osiągnięć. Próbujecie świecić światłem odbitym, bo sami nie macie, czym się pochwalić. To nie jest żaden patriotyzm, to jest leczenie kompleksów. Jeśli będziemy wypinać się z dumy, że Polak dostał Nagrodę Nobla, to rozumiem, że będziemy też przepraszać, jak Polak kogoś zastrzeli za granicą. (Poruszenie na sali) Niech każdy wypina własne piersi za własne osiągnięcia i we własne piersi się bije. (Głos z sali: Co za złota myśl.) Polski Sejm nie jest żadnym arbitrem elegancji. Założę się, że mniej niż jeden na 100 posłów przeczytał wcześniej jakiekolwiek dzieło pani Olgi Tokarczuk, zanim nie dostała tego Nobla. Teraz nadal przypuszczam, że mniej niż 10 na 1000 ma tak naprawdę jakiekolwiek pojęcie o tej literaturze... (Poseł Urszula Augustyn: To, że pan nie czyta, to nie nasz problem.) ...a nagle czujecie nieodpartą potrzebę wypowiadania się na ten temat. A sąd laika - gdy mówi o dziele - o dziele mówi mało, o laiku wiele. Tak więc myślę, że to jest zupełnie zbędne. Nagle wyrok skandynawskich mędrców spowodował, że wszyscy znają się na literaturze i muszą się wypowiedzieć, że Olga Tokarczuk wielkim poetą jest. (Poruszenie na sali) (Poseł Izabela Leszczyna: Ci, co się nie znali, nie znają się.) Ale proszę o ciszę. (Poseł Sławomir Nitras: To poeta mówi.) Poeta mówi, tak. A państwo chcecie się wypowiadać na takie eleganckie tematy, a tutaj nie potraficie się zachować. (Poruszenie na sali) Żałuję, że tyle cennego czasu państwo stracili na dopieszczanie tego oświadczenia, w sytuacji gdy nie mamy czasu, żeby się zapoznać z poprawkami dotyczącymi reformy sądownictwa. Świat na pewno poradzi sobie bez tego naszego stanowiska w tej sprawie. W dodatku sama twórczość pani Olgi Tokarczuk też budzi moje pewne wątpliwości, więc tym bardziej nie mam powodu, żeby przyłączać się do tych zachwytów. Parę okoliczności świadczy o tym, że tutaj klucz polityczny nie był bez znaczenia przy przyznawaniu tej nagrody. Stanisław Michalkiewicz przewidział tę nagrodę, wyobraźcie sobie państwo, właśnie z takich powodów, że widział, że ona ewidentnie idzie swoją retoryką na Nobla. (Dzwonek) Tak więc Konfederacja nie poprze tego stanowiska. Dziękuję. (Oklaski)