Mówca: Cezary Tomczyk
Data: 2016-03-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na samym początku pragnę obalić pewien mit dotyczący opozycji totalnej, bo w tym przypadku będziemy głosować za tym projektem. Zresztą, tak jak powiedział pan minister, jest to projekt wypracowany jeszcze przez poprzedni rząd, a przynajmniej jeśli chodzi o pewne założenia, bo w przypadku bezpieczeństwa akurat w tym aspekcie się zgadzamy. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Poprawa i zwiększenie bezpieczeństwa Polek i Polaków jest bezsprzecznym obowiązkiem i odpowiedzialnością państwa polskiego. Szczególnie w kontekście trudnej sytuacji na Ukrainie, ale też wobec innych konfliktów na świecie ta odpowiedzialność wzrasta. Oczywistym gwarantem polskiego bezpieczeństwa jest członkostwo w Pakcie Północnoatlantyckim oraz w Unii Europejskiej, ale także szeroka, aktywna i zintegrowana współpraca z państwami członkowskimi tej organizacji. I taki jest cel powyższej zmiany. Ustawa w nowym brzmieniu stwarza wyraźne podstawy prawne do wyrażenia zgody przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek ministra obrony narodowej kierowany za zgodą prezesa Rady Ministrów. Tu warto dodać, że jest to właściwie taki najmocniejszy bezpiecznik, bo i minister obrony narodowej, i prezes Rady Ministrów, i prezydent Rzeczypospolitej jako zwierzchnik Sił Zbrojnych są bezpośrednio zaangażowani w tę decyzyjność, więc trzeba raczej ten mechanizm pochwalić. Powyższa zmiana ma również dwa aspekty: zewnętrzny i wewnętrzny. W aspekcie wewnętrznym państwa, które miałyby wysyłać swoje wojska do Polski, muszą mieć pełną świadomość tego, że mogą podejmować działania na terytorium naszego kraju jedynie w oparciu o legitymację i decyzje władz Rzeczypospolitej, czyli państwa suwerennego i niepodległego, oraz w ramach narodowego prawa. Takie przestrzeganie zmian omawiany projekt ustawy gwarantuje. Z kolei w aspekcie zewnętrznym warto dodać, zresztą tak jest, że dziś nikt nie wątpi, że w sytuacjach bazujących na pograniczu kryzysu militarnego sam pokaz siły i gotowości działania może mieć duże znaczenie. Konkludując, przynajmniej w tej części, powyższy projekt służy zwiększeniu bezpieczeństwa Polski, zapewnieniu jej niepodległości i suwerenności poprzez wzmocnienie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej. Wzmacnia również polskie relacje z państwami NATO i Unii Europejskiej, a tak bardzo jest to dziś potrzebne. Tak naprawdę, panie ministrze, problem nie jest w tej ustawie, bo ona jest, obiektywnie rzecz ujmując, potrzebna. Problem polega na tym, że dzisiaj na czele resortu obrony narodowej stoi człowiek, który jest ogarnięty jakiegoś rodzaju paranoją, a Polska jest zakładnikiem tej paranoi. Dziś attaché wojskowi wysyłają informację do swoich krajów, że polski minister obrony, który zarządza 18. armią świata, zamierza w Legnicy szukać broni elektromagnetycznej. Dzisiaj największym problemem w polityce obronnej jest nasza wiarygodność. Minister, który właściwie w jednym zdaniu potrafi powiedzieć o zamachach, błyskach, wybuchach, atakach terrorystycznych, a potem jak gdyby nigdy nic powiedzieć, że on nigdy nie wskazywał na żadne przyczyny katastrofy, w tym przypadku katastrofy smoleńskiej, minister, który w nocy przy użyciu łomu wchodzi do własnego centrum kontrwywiadu NATO, z całym szacunkiem, ale nie powinien być ministrem obrony narodowej. Ustawa ustawą, ale wiarygodność w tym przypadku jest bezcenna. Warto też dodać do tego jakość naszych stosunków z innymi krajami i uwagi, które pan minister Macierewicz tak często podnosi. Właściwie można powiedzieć, że za każdym razem, kiedy minister Macierewicz wymienia jakiś kraj, to raczej w takim dość trudnym kontekście. Okazuje się, że ten kraj może co najmniej czuć się obrażony. A więc to nie jest dobry pomysł na prowadzenie polityki ani zagranicznej, ani obronnej. A jeżeli chodzi o samą ustawę, to klub Platformy Obywatelskiej zagłosuje za tą ustawą. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!)