Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2012-03-02 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panowie Ministrowie! Szanowni Państwo! Tak się troszeczkę zastanawiam, bo miałem okazję uczestniczyć w pracach podkomisji, która pracowała nad ustawą o przeciwdziałaniu przemocy. Wiem, jak to długo i żmudnie szło, z jakimi walczyliśmy problemami, zastanawialiśmy się, jak to rozwiązać. Były dyskusje, powroty do dyskusji. Trwało to dosyć długo. Zresztą do prac nad tym projektem ustawy włączyłem się w już trakcie ich trwania. Zastanawiam się, bo tak wiele osób, przedstawiciele środowisk uważali, że to jest niepotrzebne. Teraz przedstawiciele tych środowisk, kontynuatorzy, mówią, że w dalszym ciągu, mimo że to jest realizowane, jest to źle realizowane. Można podchodzić do tej kwestii w taki sposób, ale zdaję sobie sprawę z tego, że przyjęcie tej ustawy i wprowadzenie jej w życie w tym kształcie, przyjęcie kompromisów udało się pod naciskiem opinii publicznej, środowisk kościelnych. Dyskutujemy nad tą ustawą praktycznie od 4 miesięcy, bo ona została uchwalona w czerwcu, a weszła w życie w sierpniu. Kolego Robercie, nie chodzi o wybory związane z tuskobusem, bo w 2010 r. odbyły się wybory samorządowe. Główny ciężar wyborów spoczywał na gminach, powiatach, województwach. Główne zadania w zakresie wykonywania tej ustawy dotyczą gmin i powiatów. Jeżeli wybory były w listopadzie, to już praktycznie od września ci samorządowcy, którzy zarządzali, administrowali sprawami gmin i powiatów, szykowali się do powtórnych wyborów, a w ich wyniku, w wyniku demokratycznych rozstrzygnięć zmieniły się osoby. Mamy bowiem bezpośredni wybór wójta, burmistrza, prezydenta, mamy pośredni wybór starosty, wynikający z układu powyborczego, jaki w danym powiecie wyłonił się po wyborach. Z tego też względu pierwsze zadania dotyczyły tego, czy dokonywać zmian w budżecie zaplanowanym przez poprzedników, co jeszcze można zrobić w bardzo krótkim czasie. Dyskutujemy o informacji w związku z wprowadzeniem tej ustawy w życie w roku 2010, tak więc specyfika tej sytuacji spowodowała, że nawet w ciągu 4 miesięcy nie można było tego wprowadzić. Bo co mieliśmy, jakie były elementy dotyczące niewykonania tych zadań? Jeżeli wójt przestał być wójtem, jeżeli rada gminy wymieniła się w 50% albo w 70%, nie było do kogo... (Poseł Robert Biedroń: Wybory.) Kolega o tuskobusie. To było rok później i myślę, że będziemy rozmawiali o tym w przyszłym roku, przyjmując zarówno informację, jak i sprawdzania za rok 2011. W dzisiejszej debacie nie można było nie odnieść się do sytuacji bieżącej, bo jednak jest to sytuacja sprzed 14, a właściwie już 15 miesięcy, ale to były odniesienia w formie ustnej, ponieważ dokumenty dotyczą tamtego czasu. Szanowni Państwo! Wsłuchałem się w tę informację, szczegółową informację mieliśmy przedstawioną na posiedzeniu komisji. Nie widziałem wszystkich posłów, którzy biorą udział w dzisiejszej w debacie - pani poseł, spojrzałem na panią, ale to pani nie dotyczy - podczas tej dyskusji, która odbywała się nad tymi dokumentami. Nagle, po przejrzeniu tych kilkuset stron, w zależności od tego, o jakim dokumencie mowa, rzeczywiście można mieć różne wrażenia. Ja się temu nie dziwię, też kiedyś próbowałem tak postępować, ale potem zostałem wyprostowany przez starszych kolegów czy koleżanki, którzy mówili: chłopcze, dobrze czytasz, ale czytaj razem, tak żebyś zawarte tam informacje mógł potem ze sobą skojarzyć, bo z tego wynika clou sprawy. Szanowni Państwo! Myślę, że z jednej strony jest kwestia przygotowania sprawozdania przez pana ministra, który występuje w dwóch rolach, bo mamy program Rady Ministrów, który realizujemy, który w imieniu rządu przekazany jest ministrowi pracy i polityki społecznej, a z drugiej strony mamy również informację z wykonania zadania, która także jest przyporządkowana ministrowi. Wiem, że w przypadku informacji, które spływają z różnych resortów i z różnych samorządów, z różnych poziomów, troszeczkę ciężko jest to przechwycić i występowanie o informacje i o ich potwierdzenie czy uszczegółowienie bywa czasami niemożliwe. Dlatego zdaję sobie sprawę, że uwagi, które zostały zgłoszone przez pana posła Jacka Świata w sprawach dotyczących możliwości analiz, na pewno będą wykorzystane. Bo przecież chodzi nam o to, żeby budować coraz lepszy system opierający się nie tylko na samych liczbach, na słupkach, ale to jest też kwestia wyciągania wniosków i tworzenia systemu, który będzie służył temu, ażeby tej przemocy w naszych rodzinach było jak najmniej. Mam przyjemność współpracowania z jednym panem ministrem, jak i z drugim panem ministrem od 3 lat i wiem, że to zostanie wdrożone i wprowadzone w życie. Szanowni Państwo! W imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego reprezentuję też środowiska, o których mówiło się w czasie prac nad tą ustawą, że to, co dzieje się w domu wiejskim, rzadziej wychodzi na jaw niż w przypadku mieszkańców i rodzin w miastach, bo jednak to są rodziny wielopokoleniowe i czasami o pewnych sprawach się nie mówi. Wiemy z informacji medialnych, że czasami pewne zdarzenia, które mają miejsce w małych miejscowościach, wioskach, również nie wychodzą poza ten obszar, ale muszę państwu powiedzieć, że również jest widoczny posęp, poprawa tej sytuacji, jeżeli chodzi o przeciwdziałanie i zmniejszanie przemocy w środowiskach wiejskich. Słyszałem stanowisko koleżanki Magdaleny Kochan, która zresztą była przewodniczącą podkomisji, prowadziła tę ustawę w poprzedniej kadencji, i powiem tak, koleżanko Magdo, droga posłanko, myślę, że tak jak zgodnie pracowaliśmy, tak tutaj stanowisko Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie: trzy razy ˝tak˝, czyli dwa razy ˝tak˝ dla pana ministra pracy i polityki społecznej i raz dla pana rzecznika praw dziecka. Życzyłbym sobie, ażeby tak wiele, jak robią wspomniani przed chwilą przedstawiciele naszego rządu - minister pracy i polityki społecznej, tu w tym momencie minister Jarosław Duda, a także pan rzecznik praw dziecka - którzy tak wiele wykonują za tak niewiele dla tak wielu, żeby to się powielało w innych działaniach naszego rządu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)