Mówca: Barbara Chrobak
Data: 2017-09-27 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jak zapewne państwu wiadomo, 6 lipca 2016 r. z mojej inicjatywy został utworzony Parlamentarny Zespół ˝Dobro dziecka jako cel najwyższy˝, któremu przewodniczę. 2 miesiące później odbyła się konferencja poświęcona tematyce odbioru dzieci polskim rodzinom. Na konferencji obecni byli konsulowie Rzeczypospolitej Polskiej, m.in. konsul Kowalski, o którym wspomniał pan minister. Miałam zaszczyt poznać go osobiście, bo jest to rzeczywiście konsul, który może być wzorcem dla innych konsulów. W swojej pracy społecznej zarówno w Sejmie, jak i wcześniej, zanim zostałam posłem, niejednokrotnie spotykałam się z krzywdą polskich rodzin, z krzywdą tych, którzy obronić się sami nie mogli, którzy liczyli na państwo polskie, a tej pomocy nie otrzymali. Szczerym oburzeniem napawało mnie to, że organy naszego państwa nie zdały egzaminu. Wielokrotnie zawiodły one polskie rodziny, potrzebujących. Znieczulica, bezduszność i brak empatii to podwaliny grzechów urzędników, kuratorów, sędziów, wreszcie i państwa - polityków spod znaku PO i PSL. Lata zaniedbań, ignorowania problemów, braku działań obecnej opozycji doprowadziły m.in. do tego, że polskie dzieci były uprowadzane za granicę, odbierane obywatelom Rzeczypospolitej Polskiej zamieszkującym poza granicami naszej ojczyzny. To wszystko miało miejsce w majestacie prawa. To właśnie wasza ignorancja i znieczulica do tego doprowadziły, do krzywdy dzieci i polskich rodzin. Brak kompleksowych regulacji normujących stosowanie umów międzynarodowych i ich bezrefleksyjne, jednostronne wdrażanie bez stworzenia reguł ich stosowania dopasowanych do specyfiki polskiego systemu prawnego spowodowały patologię, doprowadziły do tego, że obywatel polski wobec prawa Unii Europejskiej był pozostawiony sam sobie. Prace powołanego przeze mnie zespołu skoncentrowały się na problemach polskich dzieci i rodzin, m.in. szeregu problemów, jakie przyniosło stosowanie umów międzynarodowych. Z mojej inicjatywy w Sejmie odbyło się wiele debat dotyczących problematyki polskich rodzin, problemów adopcyjnych, pieczy zastępczej oraz zabezpieczenia interesu polskich dzieci przebywających w kraju i za granicą. W tym miejscu pragnę podziękować Ministerstwu Sprawiedliwości, a w szczególności ministrowi Michałowi Wójcikowi, z którym współpracuję w sprawach dotyczących dzieci, za podjęcie tak ważnego wyzwania. Jak widzicie państwo, można pracować ponad podziałami. Nie ma znaczenia, z jakiej opcji politycznej jesteśmy, ważne, abyśmy potrafili wspólnie działać na rzecz zmian, które będą korzystne dla obywateli Rzeczypospolitej Polskiej. Doczekaliśmy się uregulowań o randze ustawy warunkujących działania organów państwa i sądów powszechnych na podstawie aktów prawa międzynarodowego, w szczególności - tak ważnych z punktu widzenia interesu naszych obywateli - konwencji haskiej oraz konwencji luksemburskiej. W końcu powstały uregulowania odnoszące się do zakresu przedmiotowego europejskiej konwencji luksemburskiej dotyczącej jurysdykcji i właściwości prawa materialnego w tego typu sprawach. Mamy wskazanie organu centralnego, ministra sprawiedliwości, dookreślenie działania tego organu centralnego, jakże ważne z uwagi na różne sposoby regulacji zarówno w poszczególnych umowach międzynarodowych, jak i w przepisach prawa krajowego. Na podstawie ustawy zostaje przywrócona elementarna dynamika orzekania w sprawach dotyczących dzieci. Sądy nie będą już mogły postępować w sprawach opieszale, a zwłokę będą musiały uzasadniać. Projekt kompleksowo rozstrzyga kwestie związane z tłumaczeniami wniosków i innych dokumentów z postępowania, w szczególności wszelkiej korespondencji. Jednoznacznemu rozstrzygnięciu podlega również kwestia związana z podjęciem poszukiwania dziecka i ustalenia aktualnego miejsca jego pobytu. Z uwagi na szybkość procedowania przekazanie do rozpoznania spraw podlegających konwencji haskiej do sądów okręgowych jako I instancji wskazuje, iż ustawodawca w końcu zauważa potrzebę przyspieszenia postępowań. Naturalną konsekwencją staje się kwestia rozstrzygnięć drugoinstancyjnych przez sądy apelacyjne. Czas najwyższy, panie i panowie posłowie. To dookreślenie w praktyce spowoduje, że sprawy prowadzone będą bez zbędnej zwłoki, która niejednokrotnie miała miejsce w sądach rejonowych. Ustawa wreszcie niesie ze sobą fundamentalną zmianę - możliwość wniesienia kasacji do Sądu Najwyższego. Spowoduje to poszerzenie istotnych gwarancji procesowych stron postępowania, a ponadto to właśnie Sąd Najwyższy będzie w praktyce kształtował w sposób jednolity orzecznictwo w tej (Dzwonek) kategorii postępowań. Miejmy nadzieję, że położy to kres fali uprowadzeń polskich dzieci. W imieniu Klubu Poselskiego Kukiz’15 rekomenduję skierowanie ustawy do Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka. (Oklaski)