Mówca: Piotr Zgorzelski
Data: 2018-06-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Już na stałe wejdzie do obiegu tutaj, u nas w parlamencie określenie, że prace, które toczyły się zarówno na przełomie roku, jak i w dniu dzisiejszym, to były prace bez wizji, bez koncepcji, bez jakiegokolwiek pomysłu na samorząd terytorialny. Ten projekt przechodzi przez Sejm jak burza, bez refleksji, bez konsultacji z organizacjami pozarządowymi, a przede wszystkim korporacjami samorządowymi, które nawet nie miały możliwości stanąć przed komisją i wypowiedzieć się w tej kwestii. Sztandarowy projekt klubu PiS, który miał zwiększyć transparentność, w istocie tę transparentność ogranicza. Miało to być antidotum na rzekome fałszerstwa wyborcze, których dopuścić się miał nie wiadomo kto w 2014 r., fałszerstwa wyborcze, które nigdy nie zostały udowodnione ani przed sądem, ani w innych postępowaniach, czy to administracyjnych, czy - jak powiedziałem - sądowych. Mieliście po wygranych wyborach parlamentarnych wszelkie możliwości ku temu, aby sprawdzić karty do głosowania i wykazać te fałszerstwa, o których mówiliście przez całą kampanię. A co zrobiliście? Jedną z pierwszych czynności, których dokonaliście, było zniszczenie kart wyborczych, które mogły w istocie stanowić dowód na wspomniane już fałszerstwo. Pytanie jest takie: Dlaczego temu nie poświęciliśmy więcej czasu, aby zwiększyć udział obywateli i aby zmniejszyć liczbę głosów nieważnych, które były podstawą do określania przez was wyborów z 2014 r. sfałszowanymi? Bo nie jest tajemnicą, że w strukturze głosów nieważnych 80% stanowią puste kartki, więc nie wiem, jak można sfałszować kartkę, która na końcu procesu wyborczego jest po prostu pusta. Czy chociaż poświęciliśmy chwilę na to, aby zastanowić się, jak zwiększyć identyfikację kandydatów do sejmików, bo tam jest najwięcej głosów nieważnych, czy do powiatów? W wyborach do gminy i wójta, burmistrza, prezydenta tych głosów nieważnych prawie wcale nie ma, bo - jak powiedziałem wcześniej - identyfikacja kandydata jest bardzo dobra. Poseł Marek Sowa mówił już o niespójności logicznej dotyczącej braku możliwości dokonywania wyboru przez obywateli przedstawicieli do rady gminy, swojego wójta, burmistrza, prezydenta w połączeniu z wyborami do rad osiedli. Przecież te wybory są jak najbardziej kompatybilne, one są spójne, zwiększają bowiem także partycypację społeczną, ponieważ - jak mówiono - powodują większą frekwencję. Ale tutaj ona jest niepotrzebna. Kiedy zaś jest potrzebna, referendum ogólnonarodowe dołącza się do wyborów. Cóż za pokrętna logika. Co autor miał na myśli, można się zapytać. A odpowiedź chyba nasuwa się sama. Być może chodzi o to, aby poprzez zapisy w prawie wpłynąć na wynik wyborczy partii rządzącej. Kolejny punkt, o którym warto powiedzieć - chociaż już mało czasu - to porażka w zakresie efemerydy zwanej urzędnikiem wyborczym, a w istocie nadzorcy politycznego, który ma, nie ufając samorządowi, bo na pewno tam będą fałszowane wybory, pilnować procesu wyborczego. Otóż okazuje się, że ludzie najczęściej nie chcą brać na siebie takiej funkcji, zwłaszcza że są w samorządzie obcym ciałem. I nareszcie liczba urzędników wyborczych została zmniejszona z 6 tys. do prawie 2,5 tys. i może jakoś kolanem dopchnie się do tej liczby. Dlatego też klub poselski Polskiego Stronnictwa Ludowego, widząc, w jakim kierunku idą zmiany w Kodeksie wyborczym (Dzwonek), będzie głosował przeciwko tej ustawie. (Oklaski)