Mówca: Ryszard Kalisz
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Mój przedmówca, pan przewodniczący Jan Bury, zakończył swoje wystąpienie słowami: jaki będzie galimatias po 1 stycznia 2013 r. Pewnie nawet nie zdaje sobie sprawy z tego, jak prorocze są jego słowa. Przeczytałem to rozporządzenie ministra sprawiedliwości podpisane w piątek 5 października pod osłoną nocy. (Gwar na sali) Chyba jednak bardzo szybko. Ukazało się w Dzienniku Ustaw z dnia 11 października 2012 r. pod poz. 1121. Według przepisów rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r. i z tymże dniem znosi 79 sądów rejonowych. Rozporządzenie to, drodzy państwo, Wysoka Izbo, odnosi się oczywiście do rozporządzenia z dnia 16 października 2002 r. To jest to rozporządzenie pierwotne, które wtedy tworzyło na podstawie art. 20 pkt 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych wszystkie sądy powszechne w Polsce. Co znajduje się w tym rozporządzeniu? Jest przypis nr 2 do § 2 - a przypomnę, że zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem sądów w Polsce, orzecznictwem Sądu Najwyższego, przypis stanowi integralną część aktu prawnego - który to przypis znosi w całości rozporządzenie ministra sprawiedliwości z dnia 16 października 2002 r., czyli, krótko mówiąc, znosi w Polsce wszystkie sądy okręgowe, apelacyjne. Pozostanie tylko trochę. Nie, też nie pozostanie, bo znosi i te rejonowe, i te pozostałe też. Proszę, apeluję do wszystkich obywateli Rzeczypospolitej, do prawników. To jest Dz. U. z 2012 r., z dnia 11 października, poz. 1121. Chodzi o przypis nr 2. Mówi się, że rozporządzenie z dnia 16 października 2002 r. traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 20 pkt 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych. (Poseł Ryszard Kalisz chwyta się za głowę, wesołość na sali, oklaski) Co się stało? Oczywiście, mając wielkie zaufanie do ministra sprawiedliwości i do Ministerstwa Sprawiedliwości, postanowiłem w dokumentacji Sejmu znaleźć ostatni dokument, który był w tym zakresie ze strony Ministerstwa Sprawiedliwości. Jest to projekt rozporządzenia, właśnie tego w sprawie zniesienia niektórych sądów rejonowych oraz ustalenia siedzib i obszarów właściwości sądów apelacyjnych, sądów okręgowych i sądów rejonowych. Ma na górze stwierdzenie: projekt z dnia 6 czerwca 2012 r. Drodzy państwo, ten projekt jest prawidłowy. Ma § 2, w którym jest napisane, że sądami apelacyjnymi w rozumieniu niniejszego rozporządzenia są sądy apelacyjne, że ustala się siedziby, czyli wszystko jest prawidłowo - wszystko prawidłowo. Wobec tego zadaję proste pytanie, panie ministrze: Jeżeli projekt z 6 czerwca 2012 r. jest prawidłowy, to co stało się w ten piątek, pod osłoną nocy, w Ministerstwie Sprawiedliwości? Jakie tam było przemieszczanie się po schodach, że pan minister wieczorem podpisał tego rodzaju rozporządzenie? Mówię zupełnie odpowiedzialnie i poważnie, pan ma to rozporządzenie przed sobą, przypis nr 2 do § 2. Nawet jeżeli pan będzie się tłumaczył, to pańskim obowiązkiem jako wiceministra (Poruszenie na sali), i ministra, sprawiedliwości jest wydawanie rozporządzeń, które są jasne dla adresatów, a nie które wzbudzają wątpliwości. (Głos z sali: Tak jest.) Tak bowiem stwierdził Trybunał Konstytucyjny. I żadne tłumaczenie tu nie pomoże. (Oklaski) Druga sprawa. Przykro mi to mówić. Jestem bardzo wdzięczny Komitetowi Inicjatywy Ustawodawczej. Wszyscy wiedzieli od razu, już od miesięcy, że ten komitet powstał. Został zarejestrowany u pani marszałkini, funkcjonował, zbierał podpisy. W tym czasie został złożony wniosek do Trybunału Konstytucyjnego. Minister sprawiedliwości jest tylko sługą obywateli. Minister sprawiedliwości jest sługą prawa. Jeżeli w czasie, kiedy wiadomo, że funkcjonuje komitet obywatelski, a nawet ten projekt obywatelski został już złożony do laski marszałkowskiej, był u pani marszałkini, ten, nad którym w tej chwili debatujemy, został złożony przez grupę posłów wniosek do Trybunału Konstytucyjnego dotyczący podstawy prawnej, to jak, proszę mi odpowiedzieć, panie ministrze Królikowski, nazwać działanie ministra, który, mając świadomość, że jest inicjatywa obywatelska, podpisana przez wiele tysięcy obywateli, i jest wniosek do Trybunału Konstytucyjnego, wykorzystuje tę podstawę prawną do wydania błędnego technicznie, legislacyjnie i wprowadzającego w błąd obywateli rozporządzenia? Jak nazwać takie postępowanie? Niech pan postawi się w sytuacji tych ludzi w Polsce? Jak oni mają prawo nazwać to postępowanie? Niech pan tu użyje tego słowa. Można bowiem patrzeć w niebo, tylko że my nie funkcjonujemy dla siebie. Funkcjonujemy dla stabilności prawnej, funkcjonujemy po to, żeby ludzie nie byli zaskakiwani jakąś grą techniczną, grą, która jest prowadzona przez ministra sprawiedliwości. Działamy dla obywateli i minister sprawiedliwości i pan, panie ministrze Królikowski, działa też dla obywateli, nie dla swojej satysfakcji, nie dla swojej wyimaginowanej ideologii. (Poruszenie na sali, oklaski) Po prostu kultura prawna, po prostu kultura prawna. Trzeba było poczekać. Nic by się nie stało, gdyby te państwa koncepcje weszły w życie 30 czerwca, po wyroku Trybunału Konstytucyjnego, gdyby uznał, że art. 20 pkt 1 jest zgodny z konstytucją - 30 czerwca 2013 r. Trzeba było poczekać. To jest niezwykle wrażliwa tkanka. Czego uczycie obywateli? Sztuczek prawnych? Sztuczek? Pan minister Gowin poprzednio powiedział, że poziom adwokatów się podniósł ostatnio po reformach z 2004 r. Chcę powiedzieć, że to, co robi minister Gowin, jest najgorszą nauką dla adeptów prawa, jaką sobie można wyobrazić. To jest psucie mechanizmów tworzenia prawa, mechanizmów debaty publicznej. Tak po prostu się nie robi. Tak po prostu się nie robi, mając oczywiście wielkie słowa na ustach. Drodzy państwo, ostatni argument. Przeczytałem to uzasadnienie: oszczędności na dodatkach dla prezesów oraz wiceprezesów i jest tam jeszcze mowa, że dla głównych księgowych, ale przecież koszty delegacji, przemieszczania się pomiędzy budynkami jednego sądu są wielkimi kosztami, koszty hoteli dla sędziów, jeśli będą mieli się przemieścić, koszty zakwaterowania, jedzenia i wszystkiego, bo wchodzą tu w grę przepisy o delegacjach. Drodzy państwo, naprawdę, dlaczego myślicie, że macie w tym parlamencie do czynienia z ludźmi, którzy nie potrafią czytać albo nie wiedzą, jak wygląda Polska. Tak po prostu się nie robi, tak nie można. Miejmy szacunek dla obywateli Rzeczypospolitej. Szanowni państwo, chcę podziękować przedstawicielowi inicjatywy ustawodawczej, panu mecenasowi. Oczywiście klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej będzie za tym, żeby ten projekt skierować do pracy w komisji, i jednocześnie chcę powiedzieć, że jestem jako poseł, który kontroluje i ma w swoich kompetencjach debatę, naprawdę w niezwykle złej sytuacji, że w tego rodzaju momencie muszę się do tego rozporządzenia ministra odnosić (Dzwonek), kiedy jest wniosek w Trybunale Konstytucyjnym, kiedy jest inicjatywa ustawodawcza. W jakiej sytuacji jesteśmy postawieni? W jakiej sytuacji pan minister Gowin postawił polski Sejm? Niech sobie odpowie na to pytanie jako poseł i niech raz postawi się w sytuacji tych innych osób, z którymi się nie zgadza - w jakiej sytuacji stawia nas wszystkich. Dziękuję bardzo. (Oklaski)