Mówca: Piotr Krzysztof Ćwik (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie na temat 403. rocznicy hołdu ruskiego 29 października mijają dokładnie 403 lata od tzw. hołdu ruskiego. Wydarzenie to bardzo mało znane przez współczesnych Polaków było wyjątkowe w historii naszej ojczyzny. Oto w tym właśnie dniu w 1611 r. car Rosji Wasyl IV Szujski wraz ze swymi braćmi kniaziem Dymitrem i Iwanem Szujskimi na Zamku Królewskim w Warszawie oddali hołd królowi polskiemu Zygmuntowi III Wazie podczas zgromadzenia Sejmu. Bracia Szujscy klękający przed polskim królem, aby złożyć mu przysięgę wierności, to fakt, który zwieńczył pozytywne dla naszego kraju zakończenie wojny polsko-rosyjskiej z lat 1609-1610. Stało się to przede wszystkim dzięki wybitnym zdolnościom bitewnym hetmana polnego koronnego Stefana Żółkiewskiego. Ten element naszej historii, jakże strategiczny z punktu widzenia budowania pozytywnego nurtu widzenia naszych dziejów, szczególnie pod kątem sukcesów militarnych, był przez wieki przemilczany. Wymazywany był on z pamięci po upadku I Rzeczypospolitej Polskiej przez cały czas zaborów. Ten fakt był mało znany warstwom społecznym w II RP, w państwie, które już na wstępie swojego istnienia musiało borykać się właśnie z agresywnym sąsiadem ze wschodu. Władze komunistyczne robiły zaś wszystko, by ten niewygodny fakt świadczący o sile naszego państwa i oręża z historii rosyjskiej stosownie wymazać i nie doprowadzić do stałego zakotwiczenia go w pamięci Polaków, co mogłoby wzmacniać nastroje niepodległościowe i chęci wywalczenia suwerenności. Również obecne czasy, w wolnej Polsce i wolnym demokratycznym świecie, nie przyniosły stosownego poziomu wiedzy naszych rodaków na ten temat. Obecna w Polsce swego rodzaju poprawność polityczna części politycznych elit nie pozwalała na jednoznaczne, chwalebne i radosne przypominanie o polskim zwycięstwie i rosyjskiej porażce. Niestety, przyczynili się też do tego sami Polacy pełniący ważne funkcje publiczne, którzy próbują skierować retorykę myślenia o polskiej tożsamości na inne tory. Nawet nie tak dawno w naszym kraju w publicznym obiegu znalazły się wypowiedzi ważnych osób o tym, że Polska to ˝brzydka panna na wydaniu˝, z którą nikt się nie liczy i powinna raczej milcząco przyjmować wszelkie decyzje swoich większych sąsiadów. Były wypowiedzi mające zniechęcić Polaków do utożsamiania się z wielkością swojej ojczyzny, zniechęcające do poszukiwania w jej dziejach momentów tryumfu i chwały. Nie dziwmy się więc, że trend ten spowodował dziś w Europie taką oto sytuację, iż w Niemczech obchodzony jest dzień wypędzonych, w Rosji jedno z największych świąt narodowych ogłoszono na pamiątkę dnia, kiedy wypędzono Polaków ze zdobytego przez nich Kremla, a obiegowa opinia światowa nie potrafi lub nie chce prostować cynicznych fałszerstw na temat tzw. polskich obozów zagłady, które co rusz pojawiają się w mediach Europy czy też Stanów Zjednoczonych. Ostatnie lata przynoszą na szczęście pewne widoczne zmiany w nastawieniu Polaków do swojej historii. Dziś możemy się cieszyć, że połączone siły oddolne i konserwatywna część klasy politycznej umiały wywalczyć to, że dzisiaj mówienie o bohaterach powstania warszawskiego czy też kultywowanie i odkrywanie pamięci o żołnierzach wyklętych jest czymś jak najbardziej naturalnym. Podobnie jest z pamięcią o hołdzie ruskim. Jeszcze niedawno temat był całkowicie nieznany, a dziś zaczyna przenikać do świadomości przede wszystkim młodego pokolenia. Powstają artykuły czy notki na ten temat, a młodzi Polacy z chęcią przypominają o tym wydarzeniu w różnego rodzaju kalendariach czy też na portalach społecznościowych. To daje nadzieję na to, iż hołd ruski wymazywany z naszej historii z powodów ideologicznych będzie stawał się powoli coraz bardziej znanym faktem historycznym, a tym samym spajał nasze poczucie pamięci i tożsamości narodowej. Pamiętajmy o słowach naszego wielkiego rodaka Jana Pawła II: ˝Naród, który traci pamięć, jest narodem bez przyszłości˝.