Mówca: Witold Czarnecki
Data: 2019-02-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość przedstawić Wysokiej Izbie stanowisko mojego klubu wobec projektowanej ustawy o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych, druki sejmowe nr 3119 i 3216. Przyjęty przez Komisję Cyfryzacji, Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii projekt ustawy wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiej i Rady i stanowi element harmonizacji przepisów państw członkowskich. Projekt ustawy wpisuje się także w założenia rządowego programu ˝Dostępność+˝, którego głównym celem jest podniesienie jakości życia i zapewnienie niezależności obywateli, którzy ze względu na wiek, stan zdrowia czy niepełnosprawność napotykają w życiu codziennym różnego rodzaju utrudnienia. Najważniejsze w projektowanej ustawie jest to, że zapewnia ona dostępność cyfrową stron internetowych podmiotów publicznych oraz organizacji pozarządowych, których celem jest działanie na rzecz osób niepełnosprawnych, starszych, a także pomoc i ochrona zdrowia. Osoby niepełnosprawne powinny być objęte szczególną troską państwa, w tym także troską o dostęp do dóbr cyfrowych. W coraz większym stopniu działalność państwa i jego instytucji przenosi się do świata cyfrowego i w tej trwającej transformacji cyfrowej nie wolno pomijać osób z niepełnosprawnościami i osób starszych. Projekt ustawy przeciwdziała więc wykluczeniu społecznemu, przez co doskonale wpisuje się w strategię europejską ˝Europa 2020˝. Ustawa wskazuje na konieczność zapewnienia dostępności strony przykładowo w postaci takich funkcjonalności, które sprawią, że osoba, która nie może się posłużyć myszką komputerową, będzie mogła za pomocą klawiatury przejść z jednej strony na drugą, z zakładki do zakładki, zwiększyć lub zmniejszyć czcionkę bądź zwiększyć kontrast. Jest to niewielkie wyzwanie techniczne, a jak bardzo potrzebne w praktyce. Ale to nie tylko czysto techniczne wymogi świadczą o dostępności cyfrowej. Ustawa wymaga, aby sama treść była prezentowana w sposób zrozumiały. Ileż to razy, panie i panowie posłowie, kluczyliśmy po stronach internetowych w poszukiwaniu informacji, przechodząc z zakładki do zakładki, z linku w link, wchodząc w coraz to bardziej zapętlone odwołania, i często, czując się zwiedzeni, opuszczaliśmy stronę z niczym. Ustawa zapewnia więc każdemu prawo do prostego dostępu do stron i zamieszczonych na nich treści. Oczywiście to już się dzieje, także w administracji, ale konieczne jest zintensyfikowanie prac w tym kierunku i temu służy ta ustawa. Należy jednak podkreślić, że projekt ustawy jednocześnie równoważy konieczność zapewnienia dostępności cyfrowej i konieczność proporcjonalnego obciążenia podmiotów publicznych i wspomnianych przeze mnie organizacji pozarządowych. Przepisy ustawy wskazują, że w przypadku gdy zapewnienie dostępności cyfrowej strony internetowej lub zamieszczonych na niej materiałów byłoby nieproporcjonalne do nakładów, można zapewnić tę dostępność w sposób alternatywny. Czasem wystarczy możliwość przeczytania osobie interesującej jej treści przez telefon, a czasem wystarczy wysłanie jej pliku w przyjaznym formacie np. na adres e-mailowy. W przypadku osób głuchoniemych możliwe jest zapewnienie kontaktu przy pomocy tłumacza języka migowego za pośrednictwem komunikacji elektronicznej. Ustawa nie ogranicza katalogu alternatywnych form dostępu. Ważne jest, aby z daną treścią osoba starsza bądź niepełnosprawna mogła się zapoznać. Wysoki Sejmie! Kończąc i podsumowując moje wystąpienie, chciałem powiedzieć, że mój klub parlamentarny popiera przedłożony projekt ustawy, który został doręczonym paniom i panom posłom w drukach sejmowych nr 3119 i 3216. Równocześnie składam na ręce pani marszałek dwie poprawki zgłoszone przez Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość. Bardzo dziękuję za uwagę.