PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! W debacie dotyczącej sprawozdania Komisji Polityki Społecznej i Rodziny w sprawie projektu zmiany ustawy o świadczeniach rodzinnych praktycznie argumenty za i przeciw dzisiaj na tej sali padły. Przypomnę, że w propozycji zmiany stawek świadczeń rodzinnych w tym roku zgłaszanej przez ministra pracy i polityki społecznej były one znacznie wyższe, to znaczy dwukrotnie wyższe, była to nie kwota 35 zł, tylko kwota 70 zł. Jednak po szerokiej dyskusji na posiedzeniu Rady Ministrów, po przyjęciu argumentacji ministra finansów została ta kwota podzielona i przyjęto dwa terminy zwiększania, listopad 2012 r. i rok 2014, czyli okresy naliczenia to rok 2014, ale będzie to obowiązywało od listopada roku 2013. Co do skutków finansowych to pani posłanka sprawozdawczyni odnosiła się do obecnie obowiązującej stawki wynagrodzenia minimalnego, które wynosi 1500 zł. Dyskusje trwają, jest również projekt obywatelski z poprzedniej kadencji, w sprawie którego trwają uzgodnienia w ramach Komisji Trójstronnej, ale są zapowiedzi, iż w przyszłym roku najniższe wynagrodzenie będzie wynosiło kwotę 1600 zł, będzie o 100 zł zwiększone, więc ze stawki w wysokości 750 zł robi się już stawka wynosząca 800 zł. Bardzo dobrze, tylko jest kwestia rozwiązań monetarnych, które by musiały być podjęte, kwestia znalezienia tych środków. Na dzień dzisiejszy rząd przedstawił prowizorium budżetowe na przyszły rok. Te środki tam trudno znaleźć. Może w trakcie prac komisyjnych część środków by się znalazła. Jednakże na dzień dzisiejszy tych środków nie widać. Z tego też względu klub Polskiego Stronnictwa Ludowego podtrzymuje stanowisko z prac komisji i będzie głosował za odrzuceniem przedstawionego projektu. Dziękuję bardzo. (Poseł Elżbieta Rafalska: Kompromitacja.)
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panu posłowi Górczyńskiemu, który wywołał mnie do tablicy, odpowiem, że nasz projekt istotnie zmieniłby ilość uprawnionych, którzy korzystaliby z tego świadczenia, bo pan poseł powiedział, że to jest projekt ustawy nierozwiązujący problemu. Tak więc o 2,5 mln wzrosłaby liczba osób uprawnionych. Natomiast ten akurat projekt nie dotyczy waloryzacji, wzrostu wysokości świadczenia. To trzeba by było w inny sposób rozwiązać. Tak że na pewno jest to poważne narzędzie. A jak już mówiłam wcześniej, nie ma zwyczaju mówienia o konsekwencjach w kolejnych latach i zagwarantowaniu pokrycia skutków finansowych, ponieważ budżet jest uchwalany corocznie, a w tym było to zapewnione w rezerwie celowej. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Joanna Kluzik-Rostkowska
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Korzystając z okazji, sprostuję wypowiedzi dwóch pań posłanek w tym samym momencie. Proszę mi powiedzieć, proszę wskazać... To znaczy, jest tak, że jeżeli państwo wyliczyli, że koszt w dwóch ostatnich miesiącach to będzie 200 mln zł, OK. Okazuje się, że jeżeli się temu dokładnie przyjrzeć... (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Rok to jest miliard dwieście.) ...to nie jest 200 mln zł, tylko ponad 700 mln zł. To jest rzecz jedna. Rzeczywiście jest to razy sześć na każdy następny rok, zakładając, że płaca minimalna jest taka sama. Ale w każdym następnym roku płaca minimalna będzie rosnąć, więc te koszty będą coraz wyższe. Oczywiście jest świętym prawem opozycji składać projekty ustaw, natomiast jest świętym obowiązkiem rządu i koalicji rządzącej liczyć koszty tych ustaw i mówić: po prostu nie ma na to pieniędzy. No nie ma. Proszę mi dzisiaj... (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Pani poseł, jakaś polityka prorodzinna?) ...powiedzieć, panie pośle, skąd pan weźmie w budżecie państwa 4,5 mld... (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Panie marszałku, będę mógł? Będę mógł?) ...w następnym roku. (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: 5 lat rządzą i nie wiedzą, skąd mają wziąć.) Dziękuję bardzo.
Mówca: Adam Abramowicz
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ten dzisiaj omawiany projekt ustawy ze względów wszelkich - interesów naszego państwa, bo chodzi o to, żeby rodziny miały więcej dzieci, ze względów przyzwoitości, ze względów moralnych - powinien być jak najszybciej uchwalony. Stanowisko rządu w tej sprawie, które czytałem, jest całkowicie niezrozumiałe. Jeśli chodzi o przyznawanie zasiłku, to dzisiaj ta granica, nierewaloryzowana od tylu lat, jest skandalicznie niska. Z raportu GUS z 2011 r. wynika, że dla 4-osobowej rodziny w Polsce granica minimum egzystencji wynosi 1336 zł. Jest to wskaźnik zahaczający w ogóle o granicę skrajnego ubóstwa. W związku z tym w ogóle nie rozumiem głosów przeciwnych. Jeżeli tego jak najszybciej nie uchwalimy, to będziemy musieli wstydzić się przed społeczeństwem. Mam też pytanie do wnioskodawców dotyczące podniesienia kwoty uprawniającej do zasiłku dla rodzin z chorymi dziećmi. Według mnie jest on zdecydowanie za mały, dlatego że bardzo często w przypadku takich rodzin matka zmuszona jest pozostać w domu. Jest zmuszona, w tym przypadku nie ma mowy o żadnym wyborze. W związku z tym wydaje mi się, że powinna to być przynajmniej dwukrotna suma w porównaniu z kwotą zasiłku dla dzieci zdrowych. Mam pytanie. Czy braliście to państwo pod uwagę? Do mojego biura wielokrotnie przychodzą matki, które nie mają zapewnionej pomocy państwa z tego wzglądu, że jeżeli pracuje ojciec, a matka musi zajmować się dziećmi, to ten wskaźnik jest dla takiej rodziny nieosiągalny. W końcu nam też chodzi o to (Dzwonek), ażeby te dzieci, chore dzieci, nie były oddawane do instytucji społecznych, tylko żeby były wychowywane przez mamę czy przez ojca w normalnej rodzinie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wydaje się słuszne, aby Wysoka Izba, rozpatrując projekt ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych, uzyskała odpowiedź na następujące pytania. Pierwsze. Czy nowy próg dochodowy, jaki zaproponował rząd, wstrzyma mocną tendencję spadkową, jeśli chodzi o liczbę wypłacanych świadczeń? Kolejne pytanie. Ile osób, zgodnie z nowym kryterium, uzyska prawo do świadczeń rodzinnych? Trzecie. Ilu świadczeniobiorców wypadało co roku z systemu przy dotychczasowym kryterium wynoszącym 504 zł? Ostatnie pytanie, pytanie retoryczne. Dlaczego rząd z taką łatwością bagatelizuje projekty opozycji? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Polak
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kilka tygodni temu opinią społeczną wstrząsnęła szokująca wiadomość o tragicznej śmierci dwojga dzieci wychowujących się w rodzinie zastępczej finansowanej i nadzorowanej przez nasze państwo. Jak wszyscy wiemy, dzieci te miały swoich biologicznych rodziców, którzy nigdy nie pogodzili się z utratą swojego potomstwa. W świetle tych wydarzeń nasunęła mi się pewna refleksja, jest to zarazem pytanie: Czy problemy finansowe rodzin, które, owszem, mogą być źródłem zachowań patologicznych, powinny być argumentem przemawiającym za rozdzieleniem dzieci od rodziców? Czy środki przeznaczone obecnie dla rodzin zastępczych nie powinny trafić do niektórych rodzin macierzystych, oczywiście nie wszystkich, w dodatku pod czujnym okiem urzędników? Mam też pytanie do rządu i do przedstawiciela wnioskodawców na konkretny temat. Czy wspieranie rodzin przez wzrost i łatwiejszy dostęp do świadczeń rodzinnych może mieć wpływ na poprawę warunków życia i stabilizację polskich rodzin, a zarazem wpływ na obniżenie wskaźnika zjawisk patologicznych i zmniejszenie potrzeby umieszczania dzieci w rodzinach zastępczych? Dziękuję.
Mówca: Leszek Dobrzyński
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zasiłek rodzinny, o którym dzisiaj mówimy, jest jednym z ważnych elementów kształtowania polityki prorodzinnej naszego państwa. Omawiany dzisiaj projekt zmian zawiera rozwiązania, dzięki którym ustalanie wysokości takiego zasiłku staje się bardziej czytelne, przejrzyste, niezależnie od aktualnej sytuacji ekonomicznej państwa, która zawsze budzi pewną pokusę oszczędzania na świadczeniach rodzinnych. Projekt ten powiększa też liczbę rodzin mogących korzystać z tych świadczeń. W sytuacji kryzysu rodziny, zapaści demograficznej, jakiej jesteśmy w Polsce świadkami, wydaje się, że warto byłoby pochylić się nad tym projektem Prawa i Sprawiedliwości i przyjąć jego rozwiązania jako pozytywne. Dlaczego? Bo inwestycja w rodzinę, jak wszyscy wiemy, jest dobrą inwestycją. Na koniec pozwolę sobie zadać pytanie: Czy rzeczywiście chcemy pomagać rodzinie, czy chcemy tę rodzinę wspierać, czy chcemy, żeby ta pomoc dotyczyła jak największej liczby rodzin, które tej formy pomocy potrzebują, czy może uważamy, że jest to sfera, w odniesieniu do której należy zachować jak największą wstrzemięźliwość, jak największą oszczędność i przeznaczyć te pieniądze na całkiem inne wydatki? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Podczas pierwszego czytania i w czasie dyskusji nad naszym projektem pojawiały się argumenty, że w dotychczasowych rozwiązaniach wskaźnik waloryzacji progów dochodowych ustalany jest w oparciu o wskaźnik wsparcia dochodowego rodzin, że ten właśnie wskaźnik wsparcia opracowuje, wynika to z ustawy, Instytut Pracy i Spraw Socjalnych, że to jest takie dobre narzędzie uwzględniające wzrost kosztów utrzymania rodziny i tylko z niego korzystać. W związku z tym kieruję pytanie do ministerstwa pracy. Od 2004 r. minęło trochę czasu, państwo zaproponowaliście dwustopniowe podnoszenie tego progu dochodowego. Proszę powiedzieć, w oparciu o jakie wskaźniki. Czy o wskaźniki inflacyjne, o których coraz częściej rząd mówi, uwzględniając możliwość wzrostu od wysokości wskaźnika cen, ale tylko z dwóch ostatnich lat, czyli z tego roku i poprzedniego roku? Zapominacie państwo o tym, że macie za sobą również wcześniejszą 4-letnią kadencję. Chcę powiedzieć, że minimum egzystencji w 2004 r. przy kryterium 504 zł było mniejsze o 200 zł, a minimum socjalne było zbliżone. Różnica między minimum socjalnym a kryterium dochodowym wynosiła 100 zł. A jak dzisiaj to wygląda, proszę państwa? Otóż okazuje się, że aktualnie obowiązująca kwota kryterium dochodowego niewiele różni się od kwoty minimum egzystencji. Już nie odwołam się w tej chwili do poziomu świadczeń z pomocy społecznej, bo mówimy o systemie wsparcia. Proszę państwa, to, co zaproponowaliście, ten 35-złotowy wzrost kryterium dochodowego jest absolutnie pozorowaniem (Dzwonek) naprawienia tej sytuacji. Nie zatrzyma fali odchodzących z systemu dzieci, które nie otrzymają świadczenia. Proszę o wyraźne informacje, czy rzeczywiście wsparcie dochodowe rodziny jest tym wskaźnikiem, narzędziem ustawowym, z którego rząd skorzysta.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Mam pytanie do pana ministra, ale to, co powiem, kieruję także do przedstawicielek Platformy, które zabierały głos w ramach tego punktu porządku dziennego. Wysłuchałem wypowiedzi państwa czy pań i wydaje mi się, że nawet nie sięgacie państwo do oficjalnych dokumentów. Na podstawie badań budżetów gospodarstw domowych GUS opublikował w połowie tego roku raport ˝Ubóstwo w Polsce w roku 2011˝, doroczny raport. Zawarta jest tam cała prawda o funkcjonowaniu wsparcia dla rodziny. Otóż o ile jeszcze do roku 2010 poziom ubóstwa utrzymywał się na określonym poziomie, było to w granicach 6%, i malał - z 12% w 2005 r. do 5,6% w roku 2010, to już w roku 2011 poziom ubóstwa wzrósł o 1 punkt procentowy. W liczbach bezwzględnych jest to 380 tys. Szanowni państwo, mówimy o progu ubóstwa, czyli o progu, poniżej którego następuje biologiczne wyniszczenie człowieka. W tym stanie, w tej grupie było 2600 tys. Polaków. W 2011 r. przybyło prawie 400 tys. takich ludzi. Jeżeli chodzi o rodziny z dziećmi, 15% stanowiły rodziny z dwojgiem dzieci, 28% - z trojgiem dzieci i 30 kilka procent - z czworgiem i więcej dzieci. Mamy taką diagnozę z 2011 r., a przypominam, że przecież w roku 2012 sytuacja ulega dalszemu pogorszeniu. Słyszę tutaj, że państwo nie wiecie, skąd wziąć pieniądze, żeby ratować polską rodzinę - jestem tym naprawdę przerażony. (Dzwonek) Jestem naprawdę przerażony państwa stanowiskiem. Z tego, co słyszymy, ponoć w piątek pan premier ma mówić o jakiejś polityce prorodzinnej. Proszę państwa, panu premierowi trzeba będzie zacytować to, co mówili przedstawiciele klubu Platforma Obywatelska w dzisiejszej debacie.
Mówca: Jerzy Materna
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam jedno ważne pytanie do rządu: Dlaczego w pierwszym czytaniu odrzucane są projekty opozycji, między innymi Prawa i Sprawiedliwości, które proponują nowe prawne rozwiązanie, bardzo korzystne dla polskich rodzin, głównie dla rodzin wielodzietnych? Czy taki projekt nie byłby wsparciem polityki prorodzinnej, której koalicyjny rząd Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego dotychczas nie opracował? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy Prawa i Sprawiedliwości jest ukierunkowany na politykę prorodzinną. Według niego w tym roku kryterium wzrosłoby do 750 zł i 900 zł na osobę w rodzinie niepełnosprawnej. Wprowadziłby do systemu obligatoryjność. A obecne kryterium dochodowe w ustawie o świadczeniach rodzinnych wynosi 504 zł od ośmiu lat, co - należy to przypomnieć w Sejmie - jest hańbą państwa. Liczba dzieci korzystających ze świadczeń rodzinnych spadła z około 5,5 mln w 2004 r. do 2,5 mln w 2011 r. Czy rząd PO-PSL nie wstydzi się kompromitacji, podnosząc kryterium dochodowe o 35 zł? Czy ten element polityki państwa i wiele innych, takich jak wzrost VAT na ubrania dziecięce z 7% do 23%, jest elementem polityki prorodzinnej, czy też polityki wyludniania państwa - bo jesteśmy na 209. miejscu na 222 kraje świata, jeśli chodzi o przyrost naturalny. A pieniądze są - o co tutaj były pytania - w kieszeniach bogatych podatników, zyskach banków, dużych korporacji finansowych i 1 mld zł straty na podatku VAT w przypadku stali. Czy rząd Tuska dalej zamierza tak prowadzić politykę państwa, że nic nie można i nic się nie da? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Toczymy spór o zmianę mechanizmów obliczania kryteriów dochodowych. Dotychczasowy mechanizm był, i jest w dalszym ciągu, taki, że to Komisja Trójstronna przyjmowała propozycje ze strony rządu. Dochodziło do takich sytuacji, że najczęściej nie osiągano porozumienia, a jeśli już je osiągano, to rząd tego porozumienia nie akceptował. Pan minister zapewne pamięta uchwałę Komisji Trójstronnej z czerwca 2010 r., w której zostały ustalone nowe kryteria dochodowe uprawniające do zasiłków z pomocy społecznej, podpisane przez, wtedy przewodniczącego komisji, premiera Pawlaka. Niestety, rząd te propozycje odrzucił. Tak więc ten mechanizm tak naprawdę nie funkcjonuje, mimo że porozumiały się strona społeczna ze stroną rządową, którą reprezentował wtedy wicepremier. Rząd tego nie zaakceptował. Stąd nasza propozycja, żeby zmienić ten mechanizm. Myślę, że jest dosyć rozsądna, bo powiązana z płacą minimalną, która też jest w jakiś sposób negocjowana, a jeżeli już nie jest, to strona rządowa ustanawia ją w swoim rozporządzeniu. W przyszłym roku wyniesie ona 1600 zł. Mielibyśmy wtedy zupełnie inną sytuację. O jakich kwotach mówimy? Przypomnę. Jeżeli podnosimy zasiłek rodzinny od listopada z 504 zł do 539 zł, czyli o 35 zł, to jakie to są kwoty? Zasiłek dla dziecka do 5. roku życia - 77 zł, od 5. do 18. roku życia - 106 zł, od 18. roku życia do 24. roku życia, czyli w takim okresie, kiedy jest najbardziej potrzebny - 115 zł, czyli są to minimalne kwoty, które naprawdę nie rozwiązują żadnego problemu. Stąd pytania: Dlaczego rząd nie chce zmienić zasad ustalania tych kryteriów? Jeżeli nie nasza propozycja powiązania ich z płacą minimalną, to proszę zaproponować coś innego. Ten mechanizm, który jest dzisiaj, absolutnie się nie sprawdza, tym bardziej że kwoty, które w tej chwili się ustala, będą obowiązywać przez kolejne trzy lata. (Dzwonek) I nie ma żadnej pewności, że po tych trzech latach ulegną zmianie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do strony rządowej, może państwo by nam coś powiedzieli, jeszcze przed wystąpieniem pana premiera, o waszej polityce prorodzinnej, czy ona w ogóle istnieje, czy państwo mają jakieś założenia na przyszły rok, na następne lata, czy państwo dalej tylko chcą oszukiwać Polaków i dążyć do tego, byśmy nie byli na tym 209. miejscu w skali urodzeń, tylko może na ostatnim? Jakie konkretnie są to założenia? Dlaczego polski rząd nic nie robi w tym kierunku, by Polska nie wyludniała się, by młodzi Polacy nie wyjeżdżali za granicę, by młode Polki miały godne warunki do rodzenia i wychowywania dzieci? Panie Ministrze! Czy macie jakiekolwiek założenia? Czy jednak działacie w tym drugim kierunku?
Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Otóż dzisiaj, ale nie tylko dzisiaj, toczy się debata dotycząca przyszłości tego kraju, tego narodu, trzeba to sobie po prostu jasno powiedzieć. Patrzymy na dane: rzeczywiście, tak jak powiedział mój szanowny przedmówca, zajmujemy 209. miejsce na 225 klasyfikowanych krajów, jeżeli chodzi o poziom dzietności. To jest tragedia. Powtarzam: to jest tragedia. Rodzi się pytanie, gdzie tkwi przyczyna takiego stanu rzeczy, bo przecież Polacy słynęli z tego, że poziom dzietności był bardzo wysoki, rodziny były bardzo liczne. Dzięki temu ten naród po prostu przetrwał trudne czasy, wojny, rozbiory, powstania. Otóż trzeba chyba sobie zdać z tego sprawę, jasno i jednoznacznie, że jeżeli dzisiaj nie zwiększymy zasiłków rodzinnych, nie podwyższymy kryterium dochodowego, to w najbliższych latach będziemy płacić wielokrotnie więcej, a może nawet wyłożone wtedy pieniądze nie będą przynosić efektów. Wówczas będziemy może wykładać i 1000 zł na jedno dziecko, ale bez efektów, bo tych dzieci po prostu nie będzie skąd brać. One nie będą się rodzić. A teraz jest ten okres, że mamy osoby z wyżu demograficznego, więc warto z tego skorzystać. Otóż gdzie tkwi przyczyna? Trzeba jasno zdać sobie sprawę, że tkwi ona w finansach. Proszę państwa, nie jest tak, że atrakcyjność czy poziom libido Polek i Polaków, którzy wyjeżdżają do Wielkiej Brytanii, nagle - z momentem przekroczenia granicy - wzrasta. Przecież mamy dane statystyczne Brytyjczyków: Polki wyprzedziły Pakistanki, jeżeli chodzi o liczbę urodzeń. Ale dlaczego tak się stało? Z bardzo prostego powodu: Polki czują się tam po prostu bezpiecznie, mają zapewnione bezpieczeństwo socjalne. I mogą rodzić dzieci, bo czują się po prostu zabezpieczone. To jest rzecz niezwykle istotna. Ale odnosząc się do tego, gdzie szukać źródeł finansowania oprócz podatków, o których przecież tu mówiono, panie i panowie posłowie z Platformy Obywatelskiej, 150 tys. osób zostało dodatkowo zatrudnionych w administracji publicznej. Mówiliście o oszczędnościach - tam trzeba ich szukać. Na koniec zwracam się do pani poseł Kluzik-Rostkowskiej. (Dzwonek) Pani poseł, dałaby pani polskiej rodzinie wszystko prócz pieniędzy. Pani ma wielkie serce, niestety, jest ono zamknięte w ogromnym sejfie. Polityka prorodzinna kosztuje. I my, pani i chyba wszyscy mamy tego świadomość i nie mamy wyboru. Chodzi o przyszłość tego narodu: albo zapłacimy dzisiaj mniej, albo w przyszłości zapłacimy ogromne, dużo większe pieniądze.
Mówca: Anna Bańkowska
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Właściwie to stanowisko pani poseł Kluzik-Rostkowskiej spowodowało, że staję ponownie na tej mównicy i w formie pytania chcę pani odpowiedzieć na kwestie, które pani podnosiła też w formie pytania. Otóż pyta pani, skąd wziąć pieniądze na politykę prorodzinną, w tym na świadczenia pieniężne i mówi, że ten pieniądz jest absolutnie nie do zdobycia. Chcę więc powiedzieć, wyrażam nie tylko moje, osobiste zdanie, ale również posłów Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Instytut Pamięci Narodowej - 250 mln zł. Proponowany przez nas podatek od transakcji finansowych - 20-30 mld zł. Połączenie Agencji Rynku Rolnego i Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, co już nie jeden raz było przez was - mówię o Platformie - podnoszone. Poprzyjcie trzecią skalę podatkową dla najbogatszych, tych wybitnie najbogatszych. W końcu można pomyśleć, żeby ograniczyć niektóre wydatki na armię. Dałam pani przykłady na dziesiątki miliardów złotych, a w tym przypadku ta ustawa w, powiedziałabym, najbardziej obszernym wydaniu nie zjadłaby kilku procent tego, o czym mówiłam. Powiem tak, nie chcę być uszczypliwa, ale becikowe w wydaniu, które pani popierała, nie było sprawiedliwe, a też powodowało wydatki z budżetu. Ulga prorodzinna na dzieci kosztuje 6 mld zł dla wszystkich, a właściwie nie dla wszystkich, 3,5 mln dzieci nie może z niej korzystać, bo żyje w najbiedniejszych rodzinach, które nie mają podatku. Panie ministrze, mam jeszcze jedno pytanie. Co stanowiło podstawę takiej skali podwyżki kryterium dochodowego, jaką państwo zaproponowaliście? Jak to się ma do minimum socjalnego, bo w 2011 r. minimum socjalne na osobę w gospodarstwie z trójką dzieci wynosiło 783 zł, państwo kryterium dochodowe uprawniające do zasiłku proponujecie na poziomie 539 zł. Jest to niedużo więcej niż minimum egzystencji. To jest po prostu niedopuszczalne. Czyli na czym to opieraliście? Kwestionujecie oparcie tego na...
Mówca: Marzena Okła-Drewnowicz
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Cieszę się, że ta dyskusja dotycząca zmiany ustawy o świadczeniach rodzinnych była jednak bardzo merytoryczna i każda ze stron naprawdę mocno argumentowała za swoimi stanowiskami, tak jak i na posiedzeniu Komisji Polityki Społecznej i Rodziny. Myślę jednak, że to, co proponuje strona rządowa, czyli te zmiany, które są w ustawie o świadczeniach rodzinnych, jak również zmiany, które są w ustawie o pomocy społecznej, to wszystko idzie właśnie w tym kierunku, żeby wesprzeć polskie rodziny. Tak że bardzo dziękuję, panie marszałku. (Oklaski)
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2012-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Ruch Palikota mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie zmiany ustawy Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw, druk nr 720. Ruch Palikota jest ugrupowaniem, któremu szczególnie zależy na rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw. W związku z tym nasz klub poprze każde rozwiązanie, które może przyczynić się do usprawnienia procesu rejestracji działalności gospodarczej. Przedstawione rozwiązania mają na celu ograniczenie biurokracji i spowodowanie, iż to ograny państwa będą czerpać wiedzę o nowych podmiotach gospodarczych w celu wypełnienia swoich obowiązków statutowych poprzez wzajemną wymianę, między sobą, niezbędnych informacji. Odciąży to tym samym przedsiębiorców i znacznie przyspieszy proces rejestracji i rozpoczęcie właściwej działalności gospodarczej. Ten projekt zasługuje więc na przychylne ustosunkowanie. Na uwagę zasługuje również skrócenie terminu wydania przez naczelnika urzędu skarbowego potwierdzenia NIP-u z 14 do 3 dni. Każde rozwiązanie ułatwiające rozpoczęcie działalności gospodarczej, umożliwiające uaktywnienie rynku pracy i zwiększenie miejsc pracy ze strony Ruchu Palikota jest przyjmowane z aprobatą, tym bardziej iż przedstawione propozycje są zbieżne z postulatami naszego klubu. W związku z tym wnioskujemy o skierowanie projektu do dalszego procedowania. Dziękuję bardzo.