Mówca: Marcin Kierwiński
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Panie Generale! Szanowni Państwo! Wysoka Izbo! Mam przyjemność przedstawić stanowisko klubu Platformy Obywatelskiej wobec prezydenckiego projektu ustawy o zmianie ustawy o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (druk nr 780). Nie jest tajemnicą, że nowoczesne środki ataku z powietrza, rakiety balistyczne, są obecnie podstawowym nośnikiem siły uderzeniowej, zdolnym do przenoszenia zarówno broni konwencjonalnej, jak i broni masowego rażenia. Mogą więc takie środki stanowić istotne zagrożenie dla wszystkich państw NATO, w tym także Polski. Posiadanie systemu obrony powietrznej przeciwlotniczej i przeciwrakietowej stanowi zatem kluczową i konieczną zdolność obronną każdego z państw. Polska nie posiada aktualnie możliwości zwalczania rakiet balistycznych i pocisków manewrujących. Obrona przeciwlotnicza, z wyjątkiem obrony bardzo krótkiego zasięgu, oparta jest na przestarzałych technologiach pochodzących z lat 60. i 70. ubiegłego wieku. Istnieje więc niezbędna konieczność modernizacji w najbliższym czasie naszego systemu obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej. Działania zmierzające do stworzenia takiego systemu są obecnie jednym z priorytetów aktualnego kierownictwa Ministerstwa Obrony Narodowej. Znalazło to swoje odzwierciedlenie choćby w stanowisku rządu w sprawie rozwoju systemu obrony powietrznej kraju czy zatwierdzonym przez ministra obrony narodowej ˝Planie modernizacji technicznej Sił Zbrojnych RP w latach 2013-2022˝. Te kwestie zostały także bardzo poważnie potraktowane przez pana prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przyjętym rozporządzeniu w sprawie głównych kierunków rozwoju Sił Zbrojnych RP. Inicjatywa prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, nad którą dzisiaj debatujemy, wyrażona w omawianym projekcie ustawy, jest próbą zbudowania ustawowego i niezmiennego w czasie mechanizmu finansowania jednego z priorytetów rozwoju polskich Sił Zbrojnych. Od wielu lat obowiązuje i dobrze funkcjonuje zasada finansowania polskich Sił Zbrojnych oparta na stałym współczynniku 1,95% produktu krajowego brutto. W projekcie ustawy, o którym dyskutujemy, proponuje się, aby nakłady na rozbudowę, a właściwie budowę polskiego systemu obrony powietrznej trwale powiązać ze wzrostem PKB, z jednoczesnym ustaleniem minimalnych środków, jakie mają być przeznaczane na ten cel w każdym z kolejnych lat działania programu rozbudowy Sił Zbrojnych. Wprowadzenie takiego stałego mechanizmu finansowania budowy systemu obrony przeciwlotniczej wspiera działania w zakresie modernizacji Sił Zbrojnych, realizowane obecnie przez rząd i Ministerstwo Obrony Narodowej, a jednocześnie otwiera większe możliwości planowania i sprawnego zarządzania budową takiego systemu. Warto podkreślić, że aktualnie budowa takiego systemu, takiej polskiej tarczy antyrakietowej, jak zostało to sformułowane przez panią przewodniczącą Jadwigę Zakrzewską, a wcześniej przez pana prezydenta Bronisława Komorowskiego, aktualnie odbywa się na trzech spójnych i równolegle uzupełniających się płaszczyznach: narodowej, NATO-wskiej i współpracy ze Stanami Zjednoczonymi. W wymiarze narodowym przewiduje się, że wprowadzenie nowych technologii, nowych rozwiązań technicznych, ale także wyszkolenie obsługi oraz osiągnięcie zdolności operacyjnych nowego systemu przypadnie na lata 2017-2022. Szacuje się, że łączna wartość inwestycji poczynionych w tym obszarze może wynosić nawet 30 mld zł. Bardzo dobrze, że jednym z priorytetów tego programu jest chęć zaangażowania polskiego przemysłu obronnego. To, co będziemy mogli zrobić tutaj, lokalnie, w Polsce, poprzez polski przemysł obronny, będzie realizowane. Tam, gdzie brakuje polskim przedsiębiorstwom technologii, będzie wymuszało to długotrwałe alianse strategiczne, co docelowo będzie prowadziło do transferu nowoczesnej technologii do Polski. W wymiarze NATO-wskim budowa systemu polskiej tarczy antyrakietowej czy też systemu obrony lotniczej polega na aktywnym uczestnictwie w rozwoju NATO BMD, czyli swoistego systemu systemów obronnych. Państwa członkowskie deklarują swój potencjał obronny do takiego systemu, który następnie integrowany jest poprzez wspólne systemy łączności i wspólne systemy dowodzenia. System ten będzie więc stanowił wielowarstwowe zapewnienie ochrony całemu terytorium Sojuszu, w tym także Polski, przed atakami balistycznymi. Na szczycie NATO w Chicago ogłoszono, iż system ten osiągnął tymczasową gotowość operacyjną, niemniej jednak zdolności te będą rozwijane i pełna gotowość ma być osiągnięta w roku 2018. (Dzwonek) Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Szanowni Państwo! Klub Platforma Obywatelska oczywiście popiera zaproponowaną przez prezydenta ustawę. Zapewnienie stabilnego ustawowego finansowania stanowi istotne wsparcie dla rozpoczętych przez rząd procesów wdrażania i uruchamiania polskiego systemu obrony przeciwrakietowej i przeciwlotniczej. A są to zagadnienia o znaczeniu strategicznym i o najwyższej wadze dla bezpieczeństwa naszego kraju. Bardzo dziękuję. (Oklaski)