PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-04-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 10 kwietnia br. będziemy obchodzić w Polsce trzecią rocznicę katastrofy smoleńskiej, w której zginęło 96 wybitnych przedstawicieli polskiego państwa, w tym śp. Lech Kaczyński, prezydent RP, wraz z małżonką. Osoby te zginęły podczas podróży do Katynia na rocznicowe obchody mordu katyńskiego. Program obchodów trzeciej rocznicy katastrofy smoleńskiej przedstawiła marszałek Sejmu RP Ewa Kopacz. Z informacji pani marszałek wynika, że premier Donald Tusk nie weźmie w nich udziału, nie będzie go w składzie delegacji rządowej, która 10 kwietnia uda się do Smoleńska i Katynia. W jej skład wejdą m.in. minister obrony narodowej Tomasz Siemoniak, minister spraw wewnętrznych Bartłomiej Sienkiewicz i szef KPRM Jacek Cichocki. Musi dziwić fakt, że w tym składzie nie ma ani premiera, ani wicepremiera rządu. Premier Donald Tusk właśnie 10 kwietnia wyjeżdża do Nigerii. Jak należy ocenić ten zaskakujący wyjazd? Czy jest to objaw tchórzostwa, czy wyrzut sumienia z powodu politycznej odpowiedzialności za tragiczne wydarzenie sprzed 3 lat? Czy ten polityczny unik przystoi premierowi polskiego rządu? Na wysokości zadania staje część polskiego społeczeństwa. Społeczne obchody trzeciej rocznicy katastrofy smoleńskiej organizuje Prawo i Sprawiedliwość, kluby ˝Gazety Polskiej˝, Stowarzyszenie Solidarni 2010 oraz Ruch Społeczny im. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego. O godz. 8 zostanie odprawiona msza święta w kościele seminaryjnym, a po mszy zostaną złożone wieńce przed Pałacem Prezydenckim i odbędzie się apel poległych. Następnie zostaną złożone kwiaty i zapalone znicze na grobach ofiar katastrofy na cmentarzu Powązkowskim, cmentarzu Bródnowskim i w Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie. W Sejmie o godz. 14 odbędzie się posiedzenie parlamentarnego zespołu ds. katastrofy smoleńskiej. Na Krakowskim Przedmieściu o godz. 15 odbędzie się koncert pt. ˝Tryptyk smoleński˝, po którym wystąpi prezes Jarosław Kaczyński.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-04-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Sejm podczas posiedzenia w dniu 3 marca 2013 r. odrzucił głosami posłów PO, PSL, SLD i Ruchu Palikota wniosek o poszerzenie porządku obrad o projekt uchwały autorstwa posłów Prawa i Sprawiedliwości w sprawie aktu profanacji Cudownego Obrazu Matki Bożej na Jasnej Górze w Częstochowie. Wszyscy posłowie PiS głosowali za uchwałą. W trakcie głosowania wytworzyła się nieoczekiwana, zaskakująca sytuacja. Po głosowaniu pani marszałek na próżno wyczekiwała wyników głosowania na tablicy. Również zdziwieni posłowie spoglądali na tablicę, oczekując wyników głosowania na dwóch tablicach sali plenarnej Sejmu. Nikt nie przypominał sobie, aby coś takiego wydarzyło się kiedykolwiek wcześniej. Ponieważ wynik głosowania nie wyświetlał się na tablicy, jak to się zwykle odbywa, zniecierpliwiona pani marszałek po dłuższej przerwie odczytała go z komputera. Posłowie Prawa i Sprawiedliwości nie mogli zrozumieć, dlaczego nie było jedności w głosowaniu wobec aktu profanacji Cudownego Obrazu Matki Bożej w kaplicy jasnogórskiej, którego dokonał 58-letni sprawca w dniu 9 grudnia 2012 r. o godz. 7.45. Po porannej mszy św. mieszkaniec Świdnicy przeskoczył przez barierę prezbiterium Kaplicy Cudownego Obrazu i rzucił w jego kierunku trzy pojemniki z czarną farbą. Słynna ikona zabezpieczona dwucentymetrową kuloodporną szybą nie ucierpiała, ale farba rozprysła się po ołtarzu. Tego aktu profanacji dokonano dzień po uroczystości Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Niech podsumowaniem tego wydarzenia będą słowa pani poseł Jadwigi Wiśniewskiej, która skomentowała to gorszące wydarzenie następująco: To smutny dzień dla katolików w Polsce i ma on miejsce dzień po obchodach 8. rocznicy śmierci bł. Jana Pawła II. To kolejny smutny dzień dla katolików w Polsce, katolików, którzy coraz częściej są wyszydzani, poniżani, a najważniejsze władze, w tym parlament, nie potrafią zachować się w sposób godny i właściwy. W parlamencie jest tablica poświęcona wizycie Ojca Świętego bł. Jana Pawła II. Dożyliśmy takich czasów w Polsce, że polscy parlamentarzyści nie mają w sobie na tyle siły i odwagi, żeby dać jasno wyraz wartościom, które powinni mieć wyhaftowane w sercu. Przebieg posiedzenia
Mówca: Jerzy Wenderlich
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo panu posłowi sprawozdawcy Markowi Biernackiemu. Sejm ustalił, że w dyskusji nad tym punktem porządku dziennego wysłucha 5-minutowych oświadczeń w imieniu klubów. Otwieram dyskusję. Pierwszy głos zabierze w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska pan poseł Józef Lassota. Poseł Józef Lassota Dziękuję bardzo, panie pośle. W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, o czym dobrze już wie, głos zabierze pan poseł Tomasz Kaczmarek. Poseł Tomasz Kaczmarek Dziękuję panu posłowi Kaczmarkowi. O zabranie głosu proszę pana posła Wojciecha Penkalskiego z Ruchu Palikota. Panie pośle, uśmiechy będzie pan wymieniać później. Ja pana skądinąd rozumiem. (Poseł Krystyna Łybacka: To miłe.) Poseł Wojciech Penkalski Dziękuję bardzo panu posłowi. W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego głos zabierze pani poseł Krystyna Ozga. Poseł Krystyna Ozga
Mówca: Marek Kuchciński
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Wznawiam obrady. Przystępujemy do rozpatrywania czterech projektów ustaw o ogrodach działkowych. Przystępujemy do rozpatrzenia punktów 6., 7., 8. i 9. porządku dziennego: 6. Pierwsze czytanie obywatelskiego projektu ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych (druk nr 1204). 7. Pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy o ogrodach działkowych (druk nr 1148). 8. Pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, ustawy o podatku rolnym oraz ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (druk nr 1170). 9. Pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy o ogrodach działkowych (druk nr 1240). Jako pierwszy będziemy rozpatrywać obywatelski projekt, więc proszę o zabranie głosu przedstawiciela Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej pana Bartłomieja Piecha w celu przedstawienia uzasadnienia projektu ustawy zawartego w druku nr 1204. Przedstawiciel Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej Bartłomiej Piech Dziękuję panu przedstawicielowi. O zabranie głosu proszę pana posła Andrzeja Derę w celu przedstawienia uzasadnienia projektu ustawy zawartego w druku nr 1148. Poseł Andrzej Dera Dziękuję panu posłowi. Przechodzimy do prezentacji projektu ustawy z druku nr 1170. Projekt przedstawi pan poseł Leszek Aleksandrzak, przedstawiciel wnioskodawców. Proszę bardzo. Poseł Leszek Aleksandrzak Dziękuję bardzo panu posłowi. Przechodzimy do przedstawienia kolejnego projektu ustawy. Chodzi o projekt z druku nr 1240. W tym celu proszę o zabranie głosu pana posła Stanisława Huskowskiego. Proszę bardzo. Poseł Stanisław Huskowski
Mówca: Patryk Jaki
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Premierze! Wysoka Izbo! Chciałbym zgłosić wniosek formalny o przerwę i zwołanie Konwentu Seniorów w celu rozszerzenia porządku obrad o decyzję grupy PGE dotyczącą rezygnacji z rozbudowy Elektrowni Opole. (Poseł Rafał Grupiński: Było dzisiaj posiedzenie Konwentu.) Uzasadnienie. Sprawa jest niezwykle istotna. Od blisko 10 lat rozbudowa Elektrowni Opole miała być najważniejszą inwestycją energetyczną w naszym kraju. Była warta 12 mld zł. Miała równoważyć negatywny bilans energetyczny naszego kraju od 2018 r. w górę. Inwestycja ta jednocześnie miała zapewnić nawet 5 tys. nowych miejsc pracy. Dzisiaj polski rząd wydał na przygotowania do tej inwestycji ponad 200 mln zł. Dzisiaj, kilkanaście dni temu dowiedzieliśmy się, że PGE rezygnuje z tej inwestycji z lakonicznym komunikatem dotyczącym konieczności wypłacania dywidendy. Skutkiem tego będzie likwidacja największego zakładu pracy w województwie opolskim, czyli w konsekwencji likwidacja nawet 5 tys. miejsc pracy. Wysoka Izbo! Skoro Wysoka Izba - i słusznie - potrafiła zajmować się już trzy razy sprawą Tychów, która dotyczyła 1,5 tys. miejsc pracy, to sądzę, że Wysoką Izbę stać również na to, żeby zająć się sprawą Elektrowni Opole, która dotyczy 5 tys. miejsc pracy. Chciałbym, żeby pan premier wytłumaczył nam ponadto, dlaczego tak łatwo rezygnujemy z ponad 200 mln zł, które zostały przeznaczone na tę inwestycję. Jednocześnie umowy w tej sprawie są już podpisane z wykonawcami, z polskimi wykonawcami. To miało być koło zamachowe znacznej części polskiego sektora budowlanego. Odszkodowania pewnie wyniosą... (Dzwonek) Już kończę, pani marszałek. Odszkodowania wyniosą pewnie kolejne 200 mln zł. Jeżeli Wysoka Izba ma nie zajmować się likwidacją zakładu, który może pomieścić 5 tys. miejsc pracy, to powstaje pytanie, czym mamy się zajmować. Dlatego uprzejmie proszę o poparcie tego wniosku. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Marek Biernacki
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Komisji Spraw Wewnętrznych mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie o rządowym projekcie ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej. W dniu 8 marca 2013 r. odbyło się na sali plenarnej pierwsze czytanie powyższego projektu. Wysoka Izba na podstawie art. 39 ust. 2... (Gwar na sali)
Mówca: Jerzy Wenderlich
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Znowu zastosuję swoją metodę, którą stosuję wobec wszystkich: od lewa do prawa. Proszę zatrzymać czas. Pan poseł Penkalski przygotowuje mnie na najgorsze i chce wymóc na mnie, żebym w ten sposób może stracił trochę czujności. Proponowałbym, żeby pan rzeczywiście skoncentrował się na temacie debaty bez personalnych dygresji, a te, oczywiście na pana odpowiedzialność, może pan czynić w takim punkcie, który nazywa się oświadczenia poselskie. A więc prosiłbym, żeby rzeczywiście podarował pan sobie to, do czego próbuje mnie pan przygotować. A teraz proszę włączyć czas - tak sprawiedliwie potraktowałem pana posła Penkalskiego z tym czasem - i proszę kontynuować.
Mówca: Wojciech Penkalski
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Jeśli w jakikolwiek sposób uraziłem pana posła, sierżanta Kaczmarka, to przepraszam. Jest mi niezmiernie przykro, że pana to boli. Przecież pan był do tej pory policją PiS-owską. Ale wracam do przedmiotu mojego wystąpienia. Przedmiotowy rządowy projekt ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej można zakwalifikować jako jeden z najważniejszych procedowanych w Wysokiej Izbie w ostatnim czasie. Konieczność uregulowania kwestii związanych z prawem do ochrony nietykalności cielesnej czy też prawem do ochrony życia i zdrowia wydaje się bezdyskusyjna. Projekt ten ma w założeniu jego autorów stanowić również odpowiedź na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wymienione w uzasadnieniu. W kontekście obowiązującego stanu prawnego projekt ten przede wszystkim nadaje status ustawy wszystkim regulacjom związanym z użyciem broni palnej i środków przymusu bezpośredniego. Dotychczasowy stan prawny, w tym znakomita większość tego typu regulacji, to rozporządzenia, tj. po prostu akty niższego rzędu. Było to nie do zaakceptowania. W związku z powyższym zasadność uchwalenia omawianego projektu ustawy jest oczywista. Na uznanie zasługuje rozszerzenie uprawnień Policji w zakresie wykorzystywania środków przymusu bezpośredniego. To właśnie ta instytucja ze względu na swoją liczebność i tym samym dostępność dla pokrzywdzonych przestępstwami powinna być w pierwszej kolejności wyposażona w jak największe uprawnienia w zakresie użycia środków przymusu bezpośredniego. Jednocześnie ograniczenie takich uprawnień wobec innych podmiotów pozwoli na właściwe zagospodarowanie środków finansowych przeznaczonych na zakup urządzeń służących wykonywaniu przymusu. W projekcie tym określono także przypadki użycia lub wykorzystania broni palnej przez instytucje do tego powołane, jednak wielu z nich zawężono możliwość zastosowania tych środków, ograniczając ją tylko do tych, które są niezbędne do realizacji zadań ustawowych wykonywanych przez te służby. Istotnym przykładem jest tutaj rezygnacja z możliwości użycia broni palnej przez zwarte oddziały służb policyjnych, z wyłączeniem szczególnej sytuacji związanej z wprowadzeniem stanu wyjątkowego. Oddziały takie mają w swojej dyspozycji obecnie cały arsenał środków przymusu bezpośredniego, które pozwalają na opanowanie trudnych, kryzysowych sytuacji bez użycia takiego środka, jakim jest broń palna. Pozytywnie należy również ocenić w tym projekcie uporządkowanie wyrażeń ustawowych związanych ze stosowaniem środków przymusu bezpośredniego i broni palnej. Projekt wprowadził nowe, a w istocie rzeczy zalegalizował istniejące środki przymusu, jak też dokonał rezygnacji z wielu dotychczas stosowanych. Współautorem tej ustawy był m.in. zespół złożony ze specjalistów rekrutujących się ze wszystkich służb, którym przysługuje uprawnienie do użycia broni i środków przymusu bezpośredniego. Przedstawiony projekt aktu prawnego należy uznać za zbiór regulacji, który we właściwy sposób porządkuje omawiane zagadnienia. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Poselski Ruch Palikota popiera w całej rozciągłości projekt procedowanej ustawy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Projekt ustawy w art. 2 zawiera katalog służb, których funkcjonariusze będą uprawnieni do zastosowania środków przymusu bezpośredniego bądź broni palnej. Wiemy, że trwają prace legislacyjne nad projektem ustawy o udziale zagranicznych funkcjonariuszy we wspólnych operacjach na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Chciałbym wiedzieć, czy w przypadku wejścia w życie ustawy, której projekt w tej chwili znajduje się w Komisji Spraw Wewnętrznych, ten katalog zostanie rozszerzony właśnie o funkcjonariuszy zagranicznych, czy katalog osób, które będą uprawnione do użycia środków przymusu bezpośredniego, w tym broni palnej, zostanie (Dzwonek) rozszerzony o funkcjonariuszy służb zagranicznych. Nie wyobrażam sobie, aby funkcjonariusze np. państwa rosyjskiego mieli prawo używania środków przymusu bezpośredniego wobec obywateli polskich, podobnie nie wyobrażam sobie, żeby funkcjonariusze państwa niemieckiego mieli prawo używania środków przymusu bezpośredniego na terytorium Polski w stosunku do polskich obywateli. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Pawlak
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam 5 pytań. Pierwsze pytanie brzmi: Czy nie wydaje się słuszne rozważenie oraz ponowne przeanalizowanie wniosku mniejszości w odniesieniu do zapisu art. 45 pkt 4 lit. a tiret drugie? Swe przemyślenia zgłaszam po konsultacjach z kilkoma sędziami, a także prokuratorami, którzy uznają to za w pełni zasadny zapis, a nawet, cytuję, bezpieczny dla pracy funkcjonariuszy. Pytanie drugie: Proszę o doprecyzowanie zapisu art. 6 ust. 2 pkt 2 odnoszącego się do niemożności użycia innego środka przymusu. Proszę tutaj o podanie przykładów. Kolejne pytanie. Mój niepokój budzi nadmierne uprzywilejowanie funkcjonariuszy kontroli skarbowej, w tym wywiadu skarbowego. Czy wywiad skarbowy ma być traktowany jako służba uzbrojona, czy cel jego powołania jest zgoła inny? (Dzwonek) I ostatnie pytanie: Wobec nadania niczym nieograniczonych uprawnień Inspekcji Transportu Drogowego proszę o konkretne wyjaśnienie, jaką rolę, szczególnie po reorganizacji Komendy Głównej Policji, będą pełnić wydziały ruchu drogowego Policji. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Lassota
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam takie pytanie, które nie jest może bezpośrednio związane z materią tego projektu ustawy, ale dotyczy broni palnej, dysponowania bronią palną, posiadania jej. Otóż według mnie o ile, jeśli chodzi o służby mundurowe, takie jak Policja, wojsko, żandarmeria, nie ma wątpliwości, kto powinien decydować o tym, kto otrzymuje tę broń palną, dysponuje nią, o tyle w różnych instytucjach, które mają uprawnienie do wykorzystywania broni palnej, decydują o tym kierownicy. Czy nie uważa pan minister, że po pierwsze, powinien być jakiś jednolity system, który będzie zawierał bazę, kto posiada tę broń palną, jedną bazę, a po drugie, że jednak mimo że ta broń jest wydawana, oczywiście po spełnieniu warunków, to jednak powinno to być ustalone w ten sposób, że jedna instytucja decyduje, weryfikuje, kto może dysponować tą bronią. Dziękuję.
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuje, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Innowacyjność jest jak najbardziej pożądaną cecha, zwłaszcza w przypadku wymyślania takich pomysłów, jakie zawiera rozpatrywany projekt ustawy. Jako poseł opozycji uważam, że mam święte prawo zadać te pytania, trudne pytania, zwłaszcza w aspekcie rozpatrywanego przez nas projektu ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej. Chciałbym spojrzeć na ten problem z większej, jakiejś bardziej politycznej perspektywy. Mam takie pytanie: Czy ten projekt ustawy jest katalogiem przemocy instytucjonalnej w stosunku do obywatela? Czy lista tych służb, które będą miały prawo używać broni - co oznacza, że ci funkcjonariusze będą mieli prawo do dysponowania czyimś życiem - musi być tak szeroka? Bardzo prosiłbym o pisemną odpowiedź na pytanie, dlaczego każda konkretna służba ma otrzymać broń, chodzi o aspekt użycia tej broni, że tak powiem, ze skutkiem śmiertelnym. Tak jak powiedziałem (Dzwonek), chciałbym patrzeć z szerszej perspektywy. Co prawda wybory są za dwa lata, ale chciałbym zapytać: Czy w sytuacji gdy narastają niepokoje społeczne, rozwiązania tej ustawy nie będą mogły być używane? Pytam o to, dlatego że one wchodzą w życie w czerwcu, jeżeli się nie mylę, taka jest państwa propozycja. Moje pytanie jest proste. Proszę nas przekonać, że ten projekt ustawy jest wymierzony we wszelkie zło, które nas otacza, a nie w naszych obywateli. Dziękuję.
Mówca: Tomasz Kaczmarek
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Będę konsekwentny w zadawaniu pytań. Po posiedzeniu Komisji Spraw Wewnętrznych wysłano pięć pism, po jednym do każdej ze służb: Służby Więziennej, Straży Granicznej, Żandarmerii Wojskowej, Policji i Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Szanowni państwo, dziś przedstawcie, odpowiadając na to pytanie tu, z mównicy, jakie przepisy wewnętrzne obowiązujące w tych służbach regulują wydawanie broni pododdziałom zwartym, funkcjonariuszom wchodzącym w skład tych pododdziałów. Jeżeli te przepisy są objęte klauzulą niejawności, to czy do momentu głosowania, a rozumiem, że głosowanie nad tym projektem ustawy będzie odbywało się w piątek, zapoznacie nas państwo z tymi przepisami? Dla nas jest to informacja niezwykle ważna. Posłowie mają prawo być zapoznani z przepisami, które to regulują. Jeżeli zagracie, szanowni państwo, w otwarte karty, rozwiejecie wszystkie wątpliwości związane z zapisami waszego projektu. Bardzo dziękuję.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać o pewien szczegół związany z tym procedowanym projektem ustawy w kontekście tego, co już wydarzyło się w Policji w minionych latach. Mianowicie słyszałem o tym, że doszło do zakupów różnego rodzaju urządzeń, które praktycznie w Policji się nie sprawdziły. Myślę tu na przykład o systemie wspierania dowodzenia. Policjanci bardzo narzekają na to urządzenie, właściwie nie korzystają z niego. Być może jest ono felerne. Kto odpowiadał za zakup takich urządzeń? Drugi przykład dotyczy zakupu urządzeń ogłuszających. Po zakupie, wydaniu iluś tam set tysięcy złotych okazało się, że to urządzenie nie może być stosowane, bo jest to niezgodne z polskim prawem, mówiąc w skrócie. Moje pytanie jest takie. Mówimy tutaj o zastosowaniu paralizatorów, które w różnego rodzaju sytuacjach i poprzez różne służby... Te paralizatory mają mieć jeszcze, jak mówią policjanci, wmontowane - to jest ewenement - kamery. Przy użyciu... Szeregowi policjanci, którzy pytają mnie o to, wiedzą, że jestem członkiem Komisji Spraw Wewnętrznych. (Dzwonek) Pytają, mówią tak: nie będziemy używać tych paralizatorów, bo będziemy się bać, że przegramy w sądzie każdą sprawę z potencjalnym poszkodowanym. Bo poszkodowany będzie próbował bronić się w sądzie i okaże się, że policjant jest winny, bo źle tego użył. Pytanie moje jest więc takie: Jakie to będą paralizatory? Czy jest już katalog firm, które produkują te paralizatory? Czy wiadomo, ile to będzie kosztowało? Czy rzeczywiście Policja jest pewna, że będzie można ich na co dzień używać w celu obrony społeczeństwa? Dziękuję bardzo.
Mówca: Tadeusz Woźniak
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Mam pytanie do pana posła sprawozdawcy, gdyż ustawa o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej dotyka nie tylko służb uprawnionych do użycia i wykorzystania tychże środków, ale dotyka także obywatela, wobec którego środki takie będą użyte lub wykorzystane. Niestety Wysoki Sejm nie raczył skierować tego projektu do Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka w celu rozpatrzenia, ale zalecił zasięgnięcie opinii tejże komisji. Chciałbym zapytać, czy Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka obradowała w tym przedmiocie, wydała konkretne stanowisko, czy będzie zajmowała się poprawkami, które zostały zgłoszone, gdyż prawa człowieka muszą tu być chronione. To nie jest tylko tak, że nadajemy uprawnienia służbom, ale, o czym już była mowa (Dzwonek), musimy przede wszystkim chronić obywatela, aby te środki nie były nadużywane. Dziękuję.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dobrze się stało, że Sojusz Lewicy Demokratycznej złożył poprawkę do ustawy, która po roku funkcjonowania tejże ustawy rozliczałaby to, co się stanie w ciągu roku po jej uchwaleniu, jeśli chodzi o kwestie dotyczące liberalizacji używania wobec obywateli tych środków, które państwo w ustawie zapisaliście. Moje pytanie jest następujące. Niekiedy rezygnuje się z różnych łatwiejszych środków, takich jak pasy obezwładniające, zabrano możliwość stosowania tych pasów przez funkcjonariuszy BOR-u, a przecież ataki na osoby chronione z reguły, czy w większości, przeprowadzają osoby nie do końca zrównoważone. W związku z powyższym, jakie były powody, że państwo zabraliście ten środek. Druga kwestia, jeśli chodzi o paralizatory. Jestem bardzo zaniepokojony wprowadzeniem tej broni (Dzwonek), gdyż wiem, cała Polska widziała, jak Polak został tą bronią po prostu zamordowany w jednym z państw. Przecież ta broń może się okazać śmiertelna, gdy zostanie użyta wobec osób czy to po zawale serca, czy z wszczepionym rozrusznikiem itd., a policjant czy funkcjonariusz, który chce ją zastosować, nie wie, czy ta osoba ma właśnie takie ograniczenia zdrowotne. Nie wiem, czy nie za lekko podchodzimy do wprowadzenia środków przymusu wobec obywateli, a przecież troska o wolność obywatelską powinna być nadrzędną sprawą. Sądzę, że tutaj państwo widzicie tylko sprawę uzbrojenia formacji, a nie widzicie wolności obywatela, a to powinno nam przede wszystkim przyświecać. Dziękuję.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-04-17 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja już króciutko. Czy w świetle tej ustawy funkcjonariusze obcych państw będą mogli stosować środki przymusu bezpośredniego wobec obywateli polskich na terenie Polski?