Mówca: Jerzy Sądel
Data: 2015-06-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W związku z jubileuszem 70-lecia istnienia Spółdzielni Miejskiego Zaopatrzenia i Zbytu w Kłobucku chciałbym dziś przybliżyć historię tej społecznej inicjatywy. Spółdzielnia Miejskiego Zaopatrzenia i Zbytu w Kłobucku działa nieprzerwanie od 1945 r. Z inicjatywą jej utworzenia wyszli sami mieszkańcy Kłobucka. 17 września 1945 r. powołano spółdzielnię pod nazwą Samopomoc Chłopska. Trzy lata później na mocy uchwały z dnia 22 grudnia połączono ją z działającą również na terenie miasta Kłobuck Międzyzakładową Spółdzielnią Spożywców, w której skład wchodził państwowy tartak oraz państwowa destylarnia żywicy. Przez kolejne lata krystalizowała się nazwa spółdzielni, by w 1989 r. przekształcić się już na stałe w obowiązującą do dziś nazwę Miejska Spółdzielnia Zaopatrzenia i Zbytu. Lata 60., 70. i 80. to przede wszystkim czas rozkwitu spółdzielni. Nastąpiła rozbudowa jej zaplecza materialnego. Wtedy powstała sieć sklepów, m.in. w Niwie, Zagórzu, Zakrzewiu, Smugach i Brody-Malina. Wybudowano również magazyny, powstała wytwórnia wód, rozlewnia piwa, masarnia oraz punkt skupu żywca. Kolejne lata to rozpoczęcie działalności domu towarowego Merkury oraz pawilonów handlowych Maluch, Anatol i Delikatesy. W 1976 r. Miejską Spółdzielnię Zaopatrzenia i Zbytu w Kłobucku połączono z gminną spółdzielnią znajdującą się w sąsiedniej miejscowości Kamyk. W ten sposób zwiększono i tak imponującą bazę zaopatrzeniową, co pozwoliło na budowę i przejęcie sklepów w pobliskich miejscowościach: Libidzy, Łobodnie, Rybnie i Lgocie. Rozwój spółdzielni miał przełożenie na inne aspekty ekonomiczne. W tym okresie było zatrudnionych 600 pracowników, przeszkolono 88 uczniów, a spółdzielnia zrzeszała ponad 5300 członków. Dobrze zarządzana Spółdzielnia Miejskiego Zaopatrzenia i Zbytu w Kłobucku konkurowała na arenie krajowej z innymi spółdzielniami, zajmując wysokie miejsca w tym współzawodnictwie. Czasy jej świetności trwały do 1989 r. W wyniku zmian ustrojowych silna pozycja spółdzielni została zachwiana. Nowy system gospodarczy wymusił sprywatyzowanie niektórych obiektów oraz zmniejszenie liczby pracowników. Sukcesem w tym trudnym okresie było to, że najemcami zostali w większości pracownicy spółdzielni. Początek lat 90. był niełatwym okresem dla spółdzielni. Wysoka kwota zadłużenia i okres przemian gospodarczych zagroziły istnieniu spółdzielni. Jednakże nie poddano się, lecz zintensyfikowano siły w celu utrzymania jej stabilności. Determinacja i zaangażowanie pracowników spółdzielni w Kłobucku oraz ich gotowość do wpłacania dodatkowych udziałów i zmniejszenia wysokości swoich pensji umożliwiły dalsze jej funkcjonowanie. Obecnie w skład spółdzielni wchodzi piekarnia, która słynie z chleba tzw. kłobuckiego, lokalnego produktu wpisanego na listę produktów tradycyjnych w 2010 r. Jego wypieku w piecach ceramicznych wedle specjalnej receptury strzeże piekarz z 40-letnim stażem pracy. Smak kłobuckiego pieczywa jest znany i doceniany nie tylko przez mieszkańców Kłobucka, ale i okolic. Wiele spółdzielni nie przetrwało okresu przemian gospodarczych. Miejska Spółdzielnia Zaopatrzenia i Zbytu w Kłobucku przetrwała, bo jej członkowie potrafili przystosować się do nowych warunków, podtrzymując jednocześnie tradycje regionalne i spółdzielcze. Dziś spółdzielnia może pochwalić się silną pozycją na regionalnym rynku, dając pracę ponad 100 osobom. Miałem zaszczyt wziąć udział w uroczystościach rocznicowych spółdzielni i przekazać na ręce jej prezesa Marka Prubanta gratulacje dla byłych i obecnych członków i pracowników (Dzwonek) spółdzielni. Przez ostatnie 70 lat Miejska Spółdzielnia Zaopatrzenia i Zbytu wrosła w dzieje powiatu kłobuckiego, dając przykład racjonalnego i efektywnego gospodarowania wspólnym majątkiem spółdzielni. Było to możliwe dzięki ludziom, którzy wspólnie potrafili rozwiązywać najtrudniejsze problemy, a swoimi działaniami przyczynili się do rozwoju spółdzielni dla dobra mieszkańców gminy Kłobuck. Dziękuję bardzo. (Oklaski)