PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Anna Paluch
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dlaczego rząd wobec miażdżących wyników kontroli NIK postępów w realizacji procesu regulacji stanu prawnego nieruchomości Skarbu Państwa i samorządu terytorialnego zachowuje się w myśl pewnego powiedzonka Lecha Wałęsy, który kiedyś powiedział: Stłucz pan termometr, a nie będziesz pan miał gorączki? Otóż 7 września została uchwalona ustawa o ujawnianiu w księgach wieczystych prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego i ta ustawa nałożyła obowiązek regulacji stanu prawnego nieruchomości stanowiących mienie tych jednostek, czyli składania do ksiąg wieczystych wniosków o wpis prawa własności nieruchomości, a tam, gdzie wymaga sytuacja, wniosku do sądu o stwierdzenie nabycia prawa własności. Punktem wyjścia tej operacji miało być sporządzenie rejestru nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym. I co stwierdziła NIK po czterech latach od wejścia w życie tej ustawy? Katastrofa. Oto wyniki kontroli, drobne wyjątki. W Urzędzie Marszałkowskim Województwa Dolnośląskiego ewidencja nieruchomości w ogóle nie była prowadzona. Niezgodne ze stanem faktycznym dane zawarte w prowadzonych przez starostów ewidencjach gruntów, budynków uniemożliwiały prawidłowe sporządzanie powiatowych wykazów nieruchomości oraz zbiorczego wykazu nieruchomości wojewódzkich i krajowych. Marszałkowie i starostowie objętych kontrolą województw i powiatów nie zrealizowali zadania określonego w art. 2 ust. 3 ustawy. Do dnia wejścia w życie ustawy ujawniono w księgach wieczystych w kontrolowanych jednostkach 5200 ha, przez 3 lata, to znaczy do stycznia 2010 r., stan ten się zwiększył o 6,5 tys. (Dzwonek), to znaczy o 18%, ale równocześnie stan nieruchomości nieuregulowanych się zwiększył o 22%. Tych przykładów można by było pokazywać wiele. Generalnie wojewodowie nie korzystali z art. 4 i z art. 8 umożliwiającego dyscyplinowanie. Stąd, pani marszałek, moje pytanie. Dlaczego rząd, zamiast wykonać postanowienia ustawy, usiłuje usunąć art. 8 umożliwiający nałożenie kary na funkcjonariusza, który nie wykonuje obowiązków? Bo to wspominane tutaj wielokrotnie przez przedmówców powiadomienie rady czy powiatu rady gminy o tym, że wójt czy burmistrz, czy starosta nie wykonuje obowiązków, ma charakter iluzoryczny. Drugie pytanie. Dlaczego usiłuje się w art. 2 rządowego projektu zmiany anulować nieliczne postępowania o ukaranie zaniedbujących obowiązki? Nie tędy droga. Rozumiem, dobrze, że pewne przepisy zostały doprecyzowane, tak jak w pierwszych czterech zmianach, ale wycięcie art. 8 to jest po prostu położenie tej ustawy, bo po raz n-ty będzie się przedłużało termin i dalej będziemy w punkcie wyjścia. Dziękuję bardzo.
Mówca: Iwona Ewa Arent
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ustawa tak naprawdę służy nam wszystkim. Tutaj nie ma polityki, tylko tutaj trzeba faktycznie zmusić samorządowców do tego, aby wykonywali obowiązki. Dlatego mówiłam o tym, że czas to przedłużyć. Nie wykonali ustawy, więc to przedłużamy. W tym zakresie jak najbardziej się zgadzamy. Natomiast, tak jak pan mówił, cóż z tego, że się powie samorządowcom: nie wykonujecie obowiązków? Wzruszą ramionami i to będzie tyle. Pytam więc, w jaki sposób wymusimy na samorządowcach to, aby wykonywali obowiązki wynikające z tej ustawy. Jakie konsekwencje będą ponosić, czy tylko takie, że im się pogrozi palcem? (Poseł Ligia Krajewska: Dlaczego pani nie ufa samorządom?) Czy tędy droga? Czy w ten sposób będą wykonywać te obowiązki? Czy ta ustawa, która jest potrzebna nam wszystkim, wszystkim obywatelom Polski, zostanie wykonana? U mnie, na Warmii i Mazurach, kolega to wie, tych problemów jest bardzo dużo, jest tyle nieuporządkowanych tych spraw, że ta ustawa jest jak najbardziej konieczna i jak najszybciej powinna zostać wykonana. Ona powinna być wykonana wiele, wiele lat temu. Dlatego jednak nałożenie kar w jakiś sposób albo jakieś wymuszanie na samorządowcach tego uporządkowania jest konieczne, żeby oni to wykonywali. (Poseł Ligia Krajewska: Więcej zaufania.) Stąd to moje pytanie. Dziękuję.
Mówca: Andrzej Orzechowski
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Podobnie jak w czasie poprzedniego porządku obrad zdaje się, że wszyscy wyrażają taką opinię, przynajmniej wszystkie stronnictwa polityczne, że ta ustawa jest konieczna. Przy okazji jednak pojawia się trochę połajanek, m.in. takie, że oto zabrakło pieniędzy, że brakowało pieniędzy na realizację tej ustawy i dlatego jest wydłużenie o kolejne terminy, albo - z kolei z tej strony - że administracja działa niesprawnie. Nie wiem, czy brakowało pieniędzy, czy administracja działa niesprawnie. Byłbym bardzo ostrożny w takich ocenach, bo być może są to skomplikowane stany prawne, może ujawnienie w księgach wieczystych jest czasochłonne, może są jakieś merytoryczne czy techniczne kłopoty z ustaleniem prawowitych właścicieli i z bazą danych. Naprawdę te wszystkie stany trzeba bardzo dokładnie prześwietlić. Ponieważ jestem z Mazur, a na Warmii i Mazurach ten problem wydaje się największy, chciałbym zapytać pana ministra, czy w tym terminie, który jest przedłużany w projekcie tej ustawy, rzeczywiście uda się zrealizować tę ustawę w całości i jaka jest jeszcze skala tych nieujawnień w księgach wieczystych. Natomiast na koniec chciałbym może coś podkreślić, bo mówimy też o jakichś zaniedbaniach. Proszę pamiętać, że nie są to zaniedbania współczesne, teraz naprawdę wszyscy chcą doprowadzić do skutecznego końca. Te zaniedbania pochodzą jeszcze z lat 70. i niektóre formacje powinny uderzyć się w pierś. Dziękuję.
Mówca: Anna Nemś
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wiem, że wielu z państwa było samorządowcami, więc wiecie, jakie to są problemy. To, o czym mówił nawet mój przedmówca, czyli jak skomplikowane są stany prawne, to jest rzeczywistość, tak jest i to się prostuje. Mam tylko takie pytanie. Jeżeli kolejny raz odchodzimy od pewnych ustaleń, czy te założenia, które proponujemy dzisiaj w projekcie ustawy, są naprawdę wystarczające, czy w przypadku samorządów nie będzie to kolejne odczucie, że dobrze, że nie daliśmy rady, to nam to przesuwają? Później jeszcze raz precyzujemy następny termin... Panie ministrze, czy państwo nie przemyśleliby, czy ten termin naprawdę jest już realny, czy przy obecnym zaawansowaniu wszystkich procesów te terminy są w tej sytuacji możliwe do zrealizowania? Do państwa na pewno docierają informacje od starostów, od wojewodów, więc macie większą wiedzę na ten temat. Dziękuję.
Mówca: Zofia Czernow
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! W dyskusji nad tym projektem pragnę podkreślić, że do ujawnienia w księgach wieczystych pozostały najtrudniejsze sprawy wymagające długotrwałej procedury wyjaśniającej i często zwiększonego finansowania. Między innymi to jest przyczyną obecnego stanu rzeczy, a nie niechęć samorządów, o której tak lekko mówi się na tej sali. Mam pytanie. Kto będzie finansował zadania dotyczące ujawnienia w księgach wieczystych nieruchomości samorządu terytorialnego? Bowiem z tego limitu finansowego to jednoznacznie nie wynika. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Paluch
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek, za umożliwienie mi zabrania głosu. Panie ministrze, zwracam się w tej chwili do pana, bo pan minister najprawdopodobniej nie zrozumiał mojej wypowiedzi. Cytowałam tutaj ustalenia protokołu Najwyższej Izby Kontroli i tu expressis verbis NIK pisze tak: wojewodowie nie kontrolowali organów samorządu terytorialnego. W tej próbce kontrolnej, o której jest mowa w sprawozdaniu, aż 7,1% jednostek zostało skontrolowanych przez wojewodów. To są wyniki protokołu kontroli NIK. Pomimo istotnych zaniedbań w zakresie ujawnienia prawa własności nieruchomości w księgach wieczystych wojewodowie nie stosowali kar przewidzianych w art. 8 ustawy itd. Brak było także skutecznych działań ministra spraw wewnętrznych i administracji w celu dokonania oceny wywiązywania się przez wojewodów z obowiązków przewidzianych w ustawie o ujawnieniu. Czyli, krótko mówiąc, przy zastrzeżeniach, które pan minister zgłaszał - ma pan do tego prawo, to jest pańska opinia, my mamy swoją w tej materii - można sądzić, że ustawa dała jasne narzędzie dla ministra spraw wewnętrznych, dla wojewodów i dla samorządów i stworzyła jasny, czysty układ i podział kompetencji, żeby wymusić działania niepopularne, działania trudne. Jestem z zawodu geodetą i to jest, że tak powiem, przedmiot mojej pracy, i doskonale zdaję sobie sprawę, jak bardzo skomplikowane i zawikłane są nieraz stany różnych nieruchomości. Ale dlatego że to było skomplikowane, zawikłane i trudne, samorządy od tego uciekały. I to było narzędzie, które miało umożliwić skłonienie samorządów. Nie chcę używać słowa ˝zmuszenie˝ czy ˝wymuszenie˝ na samorządach, bo przecież to jest administracja i samorząd terytorialny powinien mieć świadomość tego, że integralną częścią na przykład ustawy budżetowej jest informacja o stanie mienia komunalnego. I ta informacja przez x lat była sporządzana w nowych (Dzwonek) warunkach na zasadzie sufit razy powietrze. Widać bowiem, kontrola, protokół NIK też o tym mówi, jak wyglądały rejestry nieruchomości. Tylko tyle i tyle. Panie ministrze, powiedziałam jasno - zmiana pierwsza doprecyzowująca, zmiana druga, zmiana trzecia dająca jeszcze raz możliwość złożenia wniosku, bo tamte terminy minęły i skończyły się. A więc te zmiany nie budzą naszych wątpliwości. Mamy zasadnicze wątpliwości co do tego, że skarga do organu uchwałodawczego to jest taka przysłowiowa nagana w jadłospisie, a wytrącacie z rąk wojewody i ministra spraw wewnętrznych istotne narzędzie dyscyplinowania samorządów. Tylko tyle chciałam powiedzieć. Dziękuję bardzo.
Mówca: Ligia Krajewska
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przysłuchując się dyskusji, chciałabym jednak powiedzieć, że mam dużo więcej zaufania do samorządów, może dlatego, że w samorządzie spędziłam swoje życie zawodowe. Nie chciałabym odnosić się do tego, o czym mówił pan minister, że odstępuje się od ukarania, bo nie było to umyślne uchylanie się od wykonania zadań, ale trzeba też pamiętać, jak złożony mamy problem własnościowy i hipoteczny w Polsce, jak często są to problemy, których rozwiązanie naprawdę przekracza jak gdyby czas, nawet ten, który jest wyznaczony. Podejrzewam, że nawet ta ustawa do końca wszystkich tych spraw nie rozwiąże, bo zawsze znajdą się sprawy, które będą ciągnęły się latami w sądzie, i będą procesy, i nie będzie można tej hipoteki ustanowić. Dlatego też myślę, że ta zmiana naprawdę jest dla... (Poseł Anna Paluch: O czym pani mówi? Nie mówimy o ustawie.) Przepraszam, do wpisu do księgi, tak, wpisu do księgi. Przepraszam. Pani poseł, dobrze, ale też trzeba...
Mówca: Waldemar Sługocki
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pozwolę sobie rozpocząć udział w debacie od cytatu: Czy wyraża pani/pan zgodę na przystąpienie Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej? Oto cytat z zarządzenia dotyczącego ogólnokrajowego referendum w sprawie wyrażenia zgody na ratyfikację traktatu dotyczącego przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej. Owo referendum odbyło się w dniach 7 i 8 czerwca 2003 r. Wówczas frekwencja ukształtowała się na poziomie 58,85%. Uczestniczący w referendum Polacy w absolutnej większości, bo w 77,45%, opowiedzieli się za przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej. Jedynie 22,55% stanowili Polacy, którzy mieli wątpliwości co do obecności Polski w Unii Europejskiej. Pan przewodniczący Andrzej Gałażewski mówił o tym, iż art. 40 traktatu akcesyjnego przesądza kwestię przystąpienia Polski do Unii Gospodarczej i Walutowej. Gdyby ktoś z pań i panów posłów miał wątpliwości, pożyczyłem tekst traktatu akcesyjnego, własność pana posła Andrzeja Gałażewskiego, ten artykuł jest zaznaczony, z przyjemnością udostępnię materiał źródłowy. Szanowni Państwo! Mówienie o braku determinacji i zaangażowania czy sugerowanie Polakom i polskiemu rządowi odmawiania ochoty do partycypowania w Unii Gospodarczej i Walutowej uważam za niestosowne. Niestosowne zwłaszcza poczynając od 1 maja 2004 r., od kiedy Polska partycypuje w Unii Europejskiej, od kiedy nie tylko korzysta z jej dobrodziejstw, ale przede wszystkim od kiedy w sposób bezpośredni i aktywny może decydować o przyszłości struktur europejskich. Warto podkreślić, szanowni państwo, że Polska, przystępując 1 maja 2004 r. do Wspólnot Europejskich, do Unii Europejskiej, korzysta z ich dobrodziejstw. Proszę zwrócić uwagę, że dzięki polityce spójności możliwy jest cywilizacyjny skok państwa polskiego. To dzięki tym funduszom, Europejskiemu Funduszowi Rozwoju Regionalnego, Europejskiemu Funduszowi Społecznemu, europejskiemu funduszowi rolnemu czy Europejskiemu Funduszowi Rybackiemu i wreszcie Funduszowi Spójności możliwy jest proces restrukturyzacji państwa polskiego. Proszę rozejrzeć się wokół siebie, jak każdego dnia zmienia się rzeczywistość. Proszę zwrócić uwagę, jak przybywa każdego dnia dróg, ważnych inwestycji z zakresu ochrony środowiska i wielu innych. Szanowni państwo, ważne jest, aby Polska nie zapominała o solidaryzmie europejskim - solidaryzmie, który potrzebny jest właśnie w takich chwilach jak dzisiaj, kiedy musimy się wspólnie troszczyć o przyszłość Unii Europejskiej, kiedy wspólnie, w sposób szalenie odpowiedzialny, musimy podejmować decyzje - takie, które pozwolą nam przez wiele dziesięcioleci trwać w Europie, która czasami będzie także w trudnych sytuacjach. Z tą trudną sytuacją mamy do czynienia dzisiaj. Stąd też klub Platformy Obywatelskiej będzie głosował przeciw projektowi uchwały zgłoszonej przez klub Solidarnej Polski, ponieważ klub Platformy Obywatelskiej uważa, iż realny wpływ na kształt Unii Europejskiej, w tym Unii Gospodarczej i Walutowej, Polska mieć będzie wtedy i tylko wtedy, kiedy aktywnie będziemy partycypować w pracach na rzecz Unii Europejskiej. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Witold Klepacz
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Poselskiego Ruch Palikota mam zaszczyt przedstawić opinię mojego klubu o sprawozdaniu Komisji Finansów Publicznych i Komisji do Spraw Unii Europejskiej o poselskim projekcie uchwały w sprawie polityki Rzeczypospolitej Polskiej w związku z kryzysem w Unii Europejskiej (druki nr 97 i 399). Dyskusja na posiedzeniu połączonych komisji pokazała, że nie ma wątpliwości co do ochrony polskich interesów w sytuacji kryzysu europejskiego, ale w ramach działań całej Wspólnoty. Przedstawiona uchwała, choć bierzemy pod uwagę pozytywne intencje wnioskodawców, jest w swojej treści bardzo niespójna, a przede wszystkim sprzeczna z wcześniejszymi uchwałami Sejmu oraz rozstrzygnięciami referendum narodowego. Odpowiedzią na kryzys ekonomiczny powinna być jeszcze ściślejsza współpraca państw w ramach Unii Europejskiej, wzmocnienie procesów integracyjnych, a nie próby dezintegracji Wspólnoty Europejskiej. Dezintegracja jest tym, czego należy się bać i czego trzeba za wszelką cenę uniknąć. Nawet wcześniejsi przeciwnicy wspólnej waluty przyznają, że obecnie jedyną metodą wyjścia z kryzysu jest pójście w stronę federacji i przyjęcie wspólnego systemu fiskalnego. Koszty dezintegracji wspólnej waluty są bardzo wysokie, dotknęłyby wszystkie państwa członkowskie, ale przed wszystkim dotknęłyby boleśnie bardzo wielu ludzi. Dlatego kraje członkowskie, w tym Polska, muszą postępować bardzo odpowiedzialnie i brać pod uwagę interes całej Wspólnoty. Nie ma innej opcji dla takich działań, bo każda inna opcja jest pozbawiona poczucia wspólnotowej odpowiedzialności. Oprócz literalnego sensu traktatu należy kierować się dobrem Wspólnoty Europejskiej jako całości. W czasach, gdy świat tworzy ośrodki polityczno-gospodarcze zdolne do podbijania ekonomicznego kontynentów, myślenie w skali wyłącznie narodowej prowadzi do uzależnienia państwa od innych organizacji w sposób, na który nie będzie ono miało wpływu w przyszłości. Posiedzenie komisji wykazało potrzebę szerokiej dyskusji o strategii politycznej Polski w odniesieniu do bieżącej sytuacji w Europie, potrzebę rozważenia tego. Ta dyskusja powinna dotyczyć spornej kwestii, czy wraz z przystąpieniem do Unii Europejskiej zdecydowaliśmy o przystąpieniu do Unii Walutowej i Gospodarczej, czy też decyzja ta powinna być podjęta w referendum. Naszym zdaniem ta kwestia została rozstrzygnięta wraz z przystąpienie Polski do Unii Europejskiej. Obecnie musimy spełnić warunki, aby wstąpić do unii walutowej, a potem podjąć decyzję, czy jest właściwy czas na przystąpienie do unii walutowej ze względu na interes gospodarczy Polski. Zasadna jest też dyskusja, w którym momencie wstąpić do strefy euro, a nie, czy w ogóle wstąpić. Dlatego też Ruch Palikota podziela stanowisko zawarte w sprawozdaniu Komisji do Spraw Unii Europejskiej i Komisji Finansów Publicznych i będzie głosował za odrzuceniem poselskiego projektu uchwały w sprawie polityki Rzeczypospolitej Polskiej w związku z kryzysem w Unii Europejskiej. Dziękuję bardzo.
Mówca: Waldemar Sługocki
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Poseł! Chciałbym panią i wszystkich pozostałych posłów obecnych w Wysokiej Izbie poinformować, że nie mieszkam w Brukseli, mieszkam w Zielonej Górze, w województwie lubuskim, w zachodniej części państwa polskiego. Chciałbym też powiedzieć, że zarówno członkowie Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska, jak i w zdecydowanej większości mieszkańcy województwa lubuskiego, w tym ja, należymy do europragmatyków, eurorealistów i staramy się twardo stąpać po polskiej ziemi i dokonywać takich wyborów, które będą dla nas i dla naszej ojczyzny jak najlepsze. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Krystyna Pawłowicz: Niech pan coś zrobi, żeby nie było kryzysu.)
Mówca: Tomasz Kamiński
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pragnę przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznego wobec sprawozdania Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji do Spraw Unii Europejskiej o poselskim projekcie uchwały w sprawie polityki Rzeczypospolitej Polskiej w związku z kryzysem Unii Europejskiej, druki nr 97 i 399. Oczywiście ten projekt uchwały przedstawiony przez parlamentarzystów Solidarnej Polski to kolejny przyczynek do dyskusji o przyszłości Unii Europejskiej, ale taka dyskusja trwa w całej Europie i my jako kraj członkowski również powinniśmy o tym dyskutować. Zmieniają się uwarunkowania geopolityczne, finansowe, gospodarcze, kryzys dosięgnął nie tylko Unii Europejskiej. Popatrzmy na Stany Zjednoczone, popatrzmy na ostatnie informacje dotyczące Chin, Indii. Tam również jest ochłodzenie gospodarki. Taka dyskusja jest potrzebna i konieczna, aby wypracować nowe, lepsze rozwiązania, bo świat dookoła nas się zmienia. Natomiast zakończmy już dyskusję o tym, czy zyskujemy na członkostwie w Unii Europejskie, czy też tracimy. Bo jeżeli ktoś twierdzi, że nie zyskujemy, to jest albo ślepy, albo kłamie. (Oklaski) Proszę rozejrzeć się dookoła, proszę popatrzeć na inwestycje, gdzie oto praktycznie na każdej inwestycji jest tabliczka, skąd są środki na tę inwestycję. Rząd się chwali, że to rząd załatwił, a to są pieniądze Unii Europejskiej. Otóż, szanowni państwo, o tym, czy mamy być krajem członkowskim Wspólnoty Europejskiej i jaką drogę obraliśmy, zdecydowali Polacy w referendum. Powiedzieli jasno, że chcą, aby nasza ojczyzna, Rzeczpospolita Polska, była krajem członkowskim Wspólnoty Europejskiej, ze wszystkimi konsekwencjami. To są prawa demokracji, a referendum to święto demokracji. (Poseł Krystyna Pawłowicz: Ale na jakiej podstawie pan tak twierdzi?) Szanowni państwo, omawiany projekt, omawiana uchwała, jak już mówili moi poprzednicy, jest niespójna merytorycznie, a sprowadza się jedynie do tego, aby Polska nie wchodziła do wspólnoty gospodarczej i do wspólnoty euro. My dzisiaj nie wejdziemy do strefy euro, bo nie spełniamy określonych wymogów, ale powinniśmy wstąpić do strefy euro, tylko musimy sobie odpowiedzieć na pytanie, kiedy i na jakich warunkach, a nie czy wstępować, czy nie wstępować. W związku z tym klub Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował zgodnie ze stanowiskiem komisji, a więc przeciwko omawianej uchwale. Natomiast, korzystając z możliwości, chciałbym się zgodzić z jednym zdaniem z uzasadnienia. Zwrócę się w kierunku rządu. Otóż nasz klub, klub Sojusz Lewicy Demokratycznej, chciałby, aby przedstawiane na różnych szczytach europejskich stanowiska rządu Rzeczypospolitej Polskiej były wcześniej prezentowane i omawiane tutaj, na tej sali, w polskim parlamencie, a nie chcielibyśmy, abyśmy dowiadywali się z prasy, z mediów o tym, jakie jest stanowisko rządu Rzeczypospolitej Polskiej w danych kwestiach. Dziękuję. (Poseł Krystyna Pawłowicz: Czy pan czytał traktat akcesyjny?)
Mówca: Krystyna Pawłowicz
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Chcę powiedzieć, że pan poseł Dorn być może nie do końca zrozumiał. (Poseł Tomasz Kulesza: Już go nie ma. Wyszedł.) Na początku powiedziałam, że część postulatów poparliśmy, a części nie. Bylibyśmy jednak za skierowaniem tego tekstu do podkomisji, więc proszę nas tak nie krytykować i proszę już tak, przepraszam, nie czepiać się pana prezesa Kaczyńskiego na każdą okoliczność i jak można, to do pana prezesa Kaczyńskiego się odnosić. Chcę natomiast powiedzieć, że pan mógł po prostu niektórych argumentów nie zrozumieć - pan nie jest prawnikiem, mógł pan nie zrozumieć - i nazywa je pan infantylnymi. Nie szkodzi, przeczytam stenogram. Państwo też mu klaskaliście, więc także posłuchacie. Nie można natomiast nazywać infantylnymi argumentów...
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Dobrze, że panowie przybyli na nasze obrady. Wprawdzie pan poseł Dorn już wyszedł, ale chcę bardzo wyraźnie powiedzieć - to zresztą podkreślała pani prof. Pawłowicz - że w tym projekcie uchwały przygotowanej przez Solidarną Polskę było parę stwierdzeń, które warte były dalszej debaty. Niestety, większość koalicyjna odrzuciła ten projekt już w pierwszym czytaniu, trudno więc było debatować nad jego poprawieniem. Korzystając z okazji, chcę zadać panom ministrom, nawiązując do tego projektu, dwa pytania. Po pierwsze, chciałbym zapytać, jak w tej chwili wygląda sprawa pożyczki dla Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Ta sprawa była również poruszona w projekcie tej uchwały. Z jednej strony mamy zapewnienia Narodowego Banku Polskiego, że nic nie zostało sfinalizowane, z drugiej strony mamy publiczne podziękowania szefowej Międzynarodowego Funduszu Walutowego za to, że Polska tę pożyczkę na rzecz funduszu już przekazała. Chciałbym więc zapytać, na jakim etapie ta sprawa jest w Polsce, czy rzeczywiście właściwe jest podziękowanie ze strony Międzynarodowego Funduszu Walutowego Polsce, skoro pan prezes Belka zapewnia, że żadnych pieniędzy jeszcze nie przekazał i sprawy są niesformalizowane. Druga sprawa, także kierowana do panów ministrów, dotyczy paktu fiskalnego. Przed chwilą - tydzień temu, dwa tygodnie temu - rząd przepchnął przez parlament projekt dotyczący ratyfikacji Europejskiego Mechanizmu Stabilności zwykłą większością głosów, więc chciałbym zapytać, czy w ten sam sposób będzie procedowana sprawa ratyfikacji paktu fiskalnego. Czy państwo przygotowujecie (Dzwonek) niejako w ten sposób ratyfikację paktu fiskalnego także zwykłą większością głosów? Wydaje mi się bowiem, że w tej sprawie ekspertów, którzy będą twierdzili, że można to zrobić zwykłą większością, będzie już zdecydowanie mniej niż w poprzednim przypadku. Dziękuję bardzo.