PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Izabela Katarzyna Mrzygłocka
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Bezrobocie wśród młodych jest problemem, który występuje w całej Europie, przy czym największy problem mają kraje południa. Polska mimo relatywnie dobrej sytuacji gospodarczej odnotowała jednak na koniec 2013 r. wysoki poziom bezrobocia wśród młodych, bo wynoszący prawie 27%. Działania na rzecz młodych są wciąż priorytetem polskiego rządu. Nawet ze strony przedstawicieli urzędów pracy można usłyszeć, że realizacja zadań związanych z aktywizacją innych grup wiekowych jest utrudniona, np. chodzi o osoby w wieku 50+. Chciałabym zadać następujące pytania: Czy po nowelizacji i po dodaniu do katalogu instrumentów wsparcia innych, nowych w nowelizacji ustawy o promocji zatrudnienia, chociażby takich jak bony stażowe, zatrudnieniowe czy na zasiedlenie, sytuacja młodych się poprawi? Czy jest szansa na to, żeby zostały uruchomione nowe instrumenty i czy urzędy pracy otrzymają na to dodatkowe środki? Nie jest tajemnicą, że wiele urzędów, pomimo że posiada środki od początku roku, w dużej mierze je zaangażowało i na nowe instrumenty tych środków już nie wystarcza. Innym ważnym problemem jest plan gwarancji dla młodych. Czy możemy wskazać proporcje działań finansowanych przez Polskę z Funduszu Pracy oraz finansowanych ze środków unijnych?
Mówca: Urszula Augustyn
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Chciałabym nawiązać do pytania, w którym pani poseł Mrzygłocka zaznaczyła już, że kłopoty, o których dzisiaj rozmawiamy, nie dotyczą tylko i wyłącznie Polski. Nie jesteśmy tutaj osamotnieni, to jest problem międzynarodowy, to jest problem całej Unii Europejskiej, gdzie młodzi ludzie faktycznie stanowią ten najwyższy procent wśród wszystkich poszukujących pracy. Trochę uspokaja mnie wypowiedź pana ministra, kiedy pan mówi, że oni są bardzo skuteczni w szukaniu pracy, bo okazuje się, że jednak te proporcje wiekowe dla młodych są korzystne. Oni sprawnie i szybko potrafią się do tego rynku pracy dostosować, ale nie wszyscy, bo bardzo wiele różnych czynników na to wpływa. Chciałabym zapytać o to, jak wygląda ta sytuacja w innych krajach Unii Europejskiej, i o to, kiedy rozpoczną się prace nad uruchomieniem planu gwarancji dla młodych ze środków krajowych i ze środków z nowej perspektywy finansowej? Wspomniał pan minister o tym, że Polska ma propozycje i zaproponowała różne rozwiązania w Unii Europejskiej. Czy one są dyskutowane i jakie to są rozwiązania? (Dzwonek) Jeszcze jedna bardzo ważna rzecz: Jakich efektów możemy się spodziewać, szczególnie w najbliższym czasie? Młodość niestety przemija, każdy tydzień, każdy miesiąc bez pracy jest dla takiego człowieka ogromnie ważny, więc pytanie o efekty jest absolutnie zasadne. Dziękuję.
Mówca: Urszula Augustyn
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Panie Posłanki i Panowie Posłowie! Trudno nie zauważyć faktu, że konsolidacja sektora chemicznego nastąpiła, prawda? Mamy silną spółkę, silną grupę, która składa się z kilku podmiotów. Mam nadzieję, że samodzielność każdego z podmiotów, jeśli chodzi o jego szczególną charakterystykę działania czy szczególną charakterystykę oferty, będzie umacniana, samodzielność spółki, która jednocześnie tworzy dużą, zgrabną grupę, poważny podmiot na rynku europejskim i światowym. W wystąpieniu pana ministra padło zdanie, że Grupę Azoty traktujemy jako spółkę strategiczną. Wysłuchałam ze szczególną uwagą tych fragmentów, w których mówił pan o zabezpieczeniach, jakie funkcjonują. To nie zmienia faktu, że wciąż jednak pojawiają się głosy, być może osób mniej świadomych, a może po prostu zaniepokojonych sytuacją w spółce, które nie wierzą, że spółka faktycznie ten strategiczny charakter posiada i jest ważna dla Skarbu Państwa. Pytam o to jako zupełny laik, ponieważ kompletnie nie znam się na sprawach spółek handlowych. Proszę więc spróbować uspokoić opinię publiczną, a szczególnie tych, którzy się na tym w mniejszym stopniu znają, i objaśnić, czy są jeszcze jakieś instrumenty, czy są jeszcze jakieś możliwości, jakieś ruchy, które ministerstwo może wykorzystać po to, żeby pokazać, że spółka jest bezpieczna. Chcę zwrócić państwa posłów uwagę szczególnie na daty wydarzeń, które w tym sektorze miały miejsce, i na to, jak zachowywała się Grupa Azoty. Właściwie to wtedy jeszcze nie było tej grupy, była to spółka w latach 2005-2007, kiedy to następowała cała ta karuzela zdarzeń związanych z różnymi zmianami personalnymi. Od 2010 r. do dzisiaj tej karuzeli nie ma, jest stabilność, jest spokój, ale ciągle pojawiają się jakieś głosy. Co to oznacza, że 20%? Co to oznacza, że ta 1/5 daje komuś jakąś szansę? Jeżeli mamy do czynienia ze spółką (Dzwonek), która funkcjonuje na giełdzie, to czy Skarb Państwa może przeprowadzić jeszcze jakieś działania, czy też nie może? Jak to wpływa na bezpieczeństwo spółki? Uprzejmie proszę wyjaśnić to takim laikom jak ja, którzy po prostu pojęcia o tym wielkiego nie mają, a dbają o to, żeby Grupa Azoty byłą silną, sprawną i ważną grupą...
Mówca: Beata Szydło
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie ministrze, czy wstęp do pana wystąpienia miał sugerować, że chce pan dzisiaj Polakom powiedzieć mniej, niż na temat Grupy Azoty wiedzą Rosjanie? Doprowadzono do tego, że jest ponad 20% akcji w rękach Rosjan oficjalnie, a wie pan doskonale o tym, że na rynku pojawiły się informacje, że Rosjanie mają już większy ich procent. Rozproszony akcjonariat to jest około 22% i na rynku krążą informacje, że Rosjanie mają około 40% akcji grupy. Czy może pan zatem potwierdzić, że są to tylko i wyłącznie doniesienia medialne czy plotki, które krążą? Apeluję również o to, o co apelowała pani poseł Augustyn - żeby uspokoić Polaków, uspokoić tych wszystkich, którzy uważają, że w Grupie Azoty dzieje się bardzo źle. Chcę też przypomnieć, że pojawił się poselski projekt ustawy, w którym chodziło o to, ażeby dać tutaj rzeczywiście gwarancje, żeby zapisać, że Grupa Azoty jest spółką strategiczną. I 31 marca tego roku rząd negatywnie zaopiniował ten projekt, pisząc, że spółka jest dobrem narodowym, ale obecnie akcjonariat w grupie kapitałowej zdaje się rozumieć i podzielać plany i oczekiwania Skarbu Państwa, nie kwestionując uchwał podejmowanych przy jego udziale, nie prowadząc sporów ze spółką, nie kontestując komunikowanych planów spółki. I w ten sposób koegzystują pokojowo przy zachowaniu spokoju społecznego różne interesy. Jakie to są interesy, panie ministrze? To są słowa, które napisało Ministerstwo Skarbu Państwo w uzasadnieniu stanowiska wobec tego projektu ustawy mającego zabezpieczyć Grupę Azoty. I jeszcze raz: Gdzie jest zapisane, że to jest spółka strategiczna? (Dzwonek) To państwo sprywatyzowaliście polską chemię. Gdyby nie to, nie trzeba by było w tej chwili szukać takich rozwiązań, zabezpieczeń, żeby ochronić polską chemię przed wrogim przejęciem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Henryk Smolarz
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Grupa Azoty to duży gracz na rynku europejskim, nawet na rynku światowym, w branży chemicznej, branży ciężkiej chemii, w której odnosimy znaczące sukcesy, która dla polskiej gospodarki jest bardzo znacząca i dzięki której PKB naszego kraju jest wyższe, niż byłoby, gdyby jej nie było w naszej gospodarce. Chemia to również znaczący wpływ bezpośrednio na ceny nawozów rolniczych i pośrednio na sukcesy, jakie odnosi polskie rolnictwo w zakresie sprzedaży produktów rolno-spożywczych na rynkach europejskich, też znacząco podwyższające PKB, tak aby on był większy, nie ujemny, jak to ma miejsce w innych państwach. W skład tej grupy wchodzą bardzo ważne zakłady. Są to Police, Kędzierzyn-Koźle, Siarkopol, a przede wszystkim sztandarowe, bardzo ważne dla Polski, a także dla Lubelszczyzny Azoty w Puławach. Muszę powiedzieć, że nie wyobrażam sobie sytuacji, w której w przyszłości moglibyśmy stanąć wobec braku wpływu na Grupę Azoty, tę kluczową branżę, i na jej kontrolę. Wiemy, że taki wpływ udało nam się dzięki dużym wysiłkom utrzymać w branżach paliwowych. Mam na myśli tutaj takie firmy, jak: Orlen czy PGNiG, bardzo strategiczne, PZU, gdzie odzyskaliśmy wpływy i kontrolę, czy KGHM. Chciałbym wyjść z tej sali po dyskusji, podobnie jak posłowie, którzy zadają pytania, są tutaj obecni, z przekonaniem, że nasz interes, interes państwa polskiego, interes obywateli, będzie należycie zabezpieczony. Proszę w swojej odpowiedzi przekonać nas o tym. Proszę powiedzieć, czy jesteśmy w stanie raz na zawsze przyjąć rozwiązania (Dzwonek), które w sposób trwały zabezpieczą polski interes w Grupie Azoty, grupie kluczowej, strategicznej dla nas wszystkich, tak abyśmy w przyszłości nie stanęli przed sytuacją zagrożenia masowymi zwolnieniami osób, braku wpływu na rynek branży chemicznej czy w kontekście...
Mówca: Józef Rojek
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie, Panowie Ministrowie! Na wstępie zadam pytanie, panie ministrze - jestem w Komisji Skarbu Państwa od 2005 r. i ono pada, powiedziałbym, permanentnie, kiedy mówimy o branży chemicznej - dlaczego Rada Ministrów, rząd, Ministerstwo Skarbu Państwa tak bardzo boi się określić branżę chemiczną jako branżę strategiczną, bardzo ważną dla gospodarki Polski, i czego się boi. Panie Ministrze! 2013 r., kwiecień, wszyscy wiemy, że Skarb Państwa ma 46% akcji Grupy Azoty. Maj, początek maja - 33%. Przecież, panie ministrze, rozróżniamy, co to jest złota akcja i co to jest prawo głosu. Tylko jest istotna różnica co do pewności, nawet jeśli chodzi o Polaków, którzy zadają pytania. I dzisiaj, kiedy Acron ma już ponad 20%, jest to pytanie - panie ministrze, nie żądam, żeby pan mi odpowiedział dzisiaj ustnie, bo to jest istotne - w jaki sposób Acron tak szybko przejął te akcje z 15% do ponad 20% i od kogo. Czy indywidualnie tak co dzień kupował na rynku? Nie. Bo obserwuję rynek i takich operacji nie ma. Ktoś musiał ustawić transakcję kupno-sprzedaż. Pan mówi, że Skarb Państwa ma 33%, a jeszcze spółki Skarbu Państwa, z którymi jest umowa, mają resztę, której wartość opiewa na ok. 60%, czy nawet ponad 60%. Chodzi o tę pewność. Widzi pan, ktoś szybciutko sprzedał Acronowi wskutek pewnej umowy akcje o jakiejś wartości istotnej - ponad 5% czy 6%. Czy pan może dzisiaj powiedzieć, kto to jest? (Dzwonek) Bo tak nas ministerstwo zapewnia: dopóki będziemy tego pilnować, nikt tego nie przejmie. Panie ministrze, coś z tego wynika, że Acron ma 20%. Malutkimi kroczkami wchodzi w branżę i już ma coś, co jest istotne, jeśli chodzi o prawo głosu, a nawet prawo Acronu do informacji. A chodzi mu przecież o to, żeby zawładnąć rynkiem nawozów w Europie i świecie. Prosta rzecz.
Mówca: Magdalena Gąsior-Marek
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Po zwiększeniu udziałów do ponad 20% w Grupie Azoty szef Acronu powiedział: liczymy na partnerstwo strategiczne między Grupą Acron i Grupą Azoty, które przyczyni się do zrównoważonego i efektywnego rozwoju obu firm. Dodał, że dzięki pionowo zintegrowanemu modelowi biznesu Acron może zaoferować Grupie Azoty szereg możliwości współpracy korzystnej dla obu stron. Panie ministrze, w związku z tym chciałabym zapytać, czy Grupa Azoty będzie zainteresowana oferowaną współpracą, na czym ewentualnie miałaby ona polegać i - bardzo ważne pytanie - czy będzie ona bezpieczna w kontekście utrzymywania kontroli Skarbu Państwa nad spółką. Druga kwestia dotyczy rady nadzorczej Grupy Azoty. Panie ministrze, czy istnieje taka możliwość, że przedstawiciel Acronu znajdzie się w radzie nadzorczej, uzyskując tym samym dostęp do wielu danych dotyczących spółki, czy wpłynie to na bezpieczeństwo spółki? Tutaj chciałabym podkreślić, że przedstawiciel rady nadzorczej mógłby mieć wgląd do strategicznych dokumentów, informacji związanych z procesem technologicznym, danych dotyczących umów kontrahenckich, finansowych, organizacyjnych. Trzecie pytanie dotyczy działań zmierzających do dalszej konsolidacji polskiej chemii, którą zapowiedziała Grupa Azoty w niedawnym oświadczeniu. Czy po połączeniu tarnowskich i puławskich zakładów azotowych rząd planuje kolejne działania w tym zakresie? Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Sadurska
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Ministrze! Kiedy pana szef minister skarbu biesiadował w knajpach, Rosjanie skutecznie dążyli do realizacji swojego scenariusza i prezentowali go. Pierwszy etap mają już za sobą, skupili 20% udziałów Grupy Azoty. Teraz dążą do drugiego etapu: wrogiego przejęcia polskiej chemii, na co cały czas mają ochotę. Ciągle słyszymy puste zapewnienia, że wszystko jest pod kontrolą, wszystko jest pod specjalnym nadzorem. Mówił to minister Karpiński, mówił to minister Tamborski 11 lipca 2013 r. w Komisji Skarbu Państwa, kiedy pytaliśmy go - wtedy Acron miał 15% udziałów - czy jest zagrożenie i możliwość wprowadzenia przez Acron swojego przedstawiciela do rady nadzorczej. Padła odpowiedź: nie, bo trzymamy rękę na pulsie. Dzisiaj, po roku widzimy, jak ta ręka na pulsie jest trzymana i jak Ministerstwo Skarbu Państwa traktuje Grupę Azoty, spółkę strategiczną dla sektora Skarbu Państwa. Zadaję te same pytania, które zadałam właśnie rok temu w Komisji Skarbu Państwa. Dlaczego Ministerstwo Skarbu Państwa, wtedy kiedy w Grupie Azoty Skarb Państwa miał 45% udziałów, nie podjęło decyzji o podwyższeniu wartości udziałów w ogólnym udziale akcjonariatu do 66%? Dlaczego wówczas państwo, narażając Grupę Azoty na niebezpieczeństwo, na wrogie przejęcie, powiem więcej, na działania wrogiego wywiadu, zmniejszyli udziały do 33%? Sprzedali państwo 12% akcjonariatu. Podwyższenie wartości akcjonariatu Skarbu Państwa uchroniłoby Grupę Azoty od niebezpieczeństwa wrogiego przejęcia, od niebezpieczeństwa wycieku danych, bo jeżeli Rosjanie wprowadzą przedstawiciela do rady nadzorczej, to będą mieli wpływ na najważniejsze decyzje strategiczne spółki. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Oceniam to jako bardzo pozytywny objaw, że bronimy tego i wyrażamy troskę o interes spółek strategicznych z polskim kapitałem. Gdyby taka troska była wyrażana od początku lat 90., to być może 2 mln naszych ludzi nie musiałyby szukać miejsc pracy poza granicami, ale wtedy, gdy była tworzona Grupa Azoty jako obrona przed wrogim przejęciem, na sali sejmowej była wielka burza, mówiono, że jest to negatywna decyzja dla Azotów puławskich czy dla poszczególnych zakładów... (Poseł Małgorzata Sadurska: Bo jest.) ...a była to obrona przed wrogim przejęciem przez Acron. Boję się tylko, czy publiczne wywoływanie tego rodzaju niepokojów nie doprowadza do obniżenia wartości akcji, a tym samym nie obniża rangi przedsiębiorstwa. Panie ministrze, tu chodzi o publiczny wyraz - proszę powiedzieć, czy jest zagrożenie dla miejsc pracy w Grupie Azoty, ponieważ trzeba uspokoić pracowników i społeczeństwo; powiedzieć definitywnie jaka jest sytuacja, ponieważ nie ma nic gorszego niż wywoływanie niepokojów społecznych. Odbieranie ludziom spokoju obniża im po prostu samopoczucie, odbiera to im nadzieję, a dzisiaj społeczeństwu powinna Wysoka Izba dawać nadzieję, a nie niepokoić go. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Małgorzata Sadurska: Nadzieją to są ruscy w radzie nadzorczej.)
Mówca: Renata Zaremba
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Nie, nie, no, proszę, proszę, spokojnie. Nie wiem, co państwa tak rozśmieszyło. Ale, panie ministrze, może byśmy porozmawiali w takim razie o wcześniejszych strategiach, jeśli chodzi o wielką chemię. Jaki był stosunek rządów PiS-u do najważniejszych spółek chemicznych? Ja bym poprosiła pana ministra, aby przypomniał nam zapisy kierunków prywatyzacji w okresie rządów PiS-u, z 2006 r. Możemy również wrócić do strategii restrukturyzacji i prywatyzacji sektora wielkiej syntezy chemicznej z 2003 r. Poprosiłabym również pana ministra o przypomnienie wyników kontroli prywatyzacji zakładów wielkiej syntezy chemicznej w latach 2005-2007, czyli raport NIK-u z 2008 r. Myślę, że tam mamy tak naprawdę obraz państwa stosunku co do wielkiej chemii i strategicznych spółek. Może jeszcze jeden cytat; z pewnością ktoś z państwa będzie mógł wskazać, kto te słowa wypowiedział. Jest pan pewien? Na pewno ktoś na tej sali do tych słów się przyzna. Proszę posłuchać, a potem będziemy razem się śmiać. ˝Sektor wielkiej syntezy chemicznej jest jedną z najważniejszych dziedzin gospodarki, jednak nie jest to sektor, w którym docelowo (Dzwonek) należałoby zachowywać własność publiczną. Nie ma on po prostu strategicznego znaczenia dla gospodarki polskiej i dlatego będziemy starali się prywatyzować go˝. Któż to wypowiedział te słowa? Dziękuję. (Poseł Maria Nowak: Zagadka.) (Poseł Renata Zaremba: Chętnie podpowiem państwu.)
Mówca: Andrzej Jaworski
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Chciałbym kontynuować pytania, które wcześniej z troski o Grupę Azoty zadawała pani prezes Szydło czy pani poseł Sadurska. Związane są one z tym posiedzeniem Komisji Skarbu Państwa, które pół roku temu miało miejsce i na którym występował podsekretarz w Ministerstwie Skarbu Państwa Paweł Tamborski. On wtedy także twierdził, że o pewnych rzeczach nie może mówić, ponieważ może to narazić na szwank interes akcjonariuszy, interes osób, które troszczą się o Grupę Azoty. Mogę zacytować; powiedział m.in.: nie do końca jestem w stanie dzielić się wszystkimi informacjami, proszę o tym pamiętać, jeżeli chodzi o kwestię zabezpieczeń naszego udziału, naszej roli, naszej pozycji w akcjonariacie Grupy Azoty, ale w związku z tym będziemy robić wszystko, aby tutaj nie było żadnego niebezpieczeństwa. Mówił także, że nie może wskazać żadnych procedur, które będą w najbliższym czasie w ministerstwie przygotowywane, ale nie musimy się jako posłowie, jako członkowie Komisji Skarbu Państwa przejmować, ponieważ niebezpieczeństwa żadnego nie ma. Okazało się po pół roku, że niebezpieczeństwo jest, że Rosjanie jednak akcje przejęli, że do Grupy Azoty weszli, że będą mieli za chwilę swojego przedstawiciela w radzie nadzorczej. Wtedy także minister Tamborski powiedział: ˝Jeżeli chodzi o kwestię wpisania do rejestru spółek strategicznych, w zasadzie nie ma takiego rejestru. Dzisiaj traktujemy ową spółkę jako spółkę istotną z punktu widzenia Skarbu Państwa˝. Dzisiaj jest dokładnie tak samo. Nie ma rejestru spółek strategicznych dla Skarbu Państwa, w związku z tym nie ma też wytycznych, jak do tych spółek należy podchodzić, a traktowanie ich jako strategicznych dzisiaj może być takie, jutro może być inne. W związku z powyższym za chwilę może się okazać, że Rosjanie nie tylko będą mieli członka w radzie nadzorczej, ale także w zarządzie spółki, a państwo nic nie zrobicie, tak jak nie zrobiliście nic przez ostatnie pół roku. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Czy prawdą jest, że pan Jakubas, który pojawia się w ostatnim czasie w mediach, został przymuszony do sprzedaży akcji Grupy Azoty? Czy nie tę pulę akcji przejęli Rosjanie? Jeśli pan ma wiedzę na ten temat, to proszę o odpowiedź. Grupa Azoty to spółka strategiczna, to powinna być spółka strategiczna, pan poseł Jaworski o tym mówił. Po skonsolidowaniu z Zakładami Chemicznymi Police jest jednym z większych producentów nawozów azotowych i wieloskładnikowych w Europie. Do tego lokalizacja Zakładów Chemicznych Police jest bardzo dobra, bo leżą one w bliskim sąsiedztwie potężnego rynku zbytu, jakim jest rolnictwo Republiki Federalnej Niemiec. Obserwujemy, że w ostatnim czasie znacznie wzrosły zyski Polic, które, jak to się mówi, wychodzą na prostą, bo kilka lat temu sytuacja była zła. Konsolidacja branży spowodowała, że ta spółka rozwijała się w ostatnich latach bardzo dobrze. Moje pytanie jest takie: Czy Rosjanie, którzy przejęli znaczny pakiet akcji Grupy Azoty i będą mieli swojego członka w radzie nadzorczej i za chwilę mogą mieć w zarządzie, nie będą próbowali manipulować cenami nawozów azotowych i wieloskładnikowych na polskim rynku? Jeśliby do tego doszło, panie ministrze, to na tym stracą polscy rolnicy. Zaraz powiem, dlaczego. Zarówno nawozy azotowe, jak i wieloskładnikowe to jest podstawowy koszt produkcji zbóż i rzepaku w polskim rolnictwie. Do tego nie możemy dopuścić i pytam pana ministra, czy ma pan wiedzę na ten temat. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Arkadiusz Litwiński
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panowie ministrowie, nie chcę powielać wypowiedzi poprzedników, moje pytanie będzie dotyczyło trochę innej sfery. Bardzo często dochodzi do sytuacji, w których polityka gospodarcza państwa, a przecież wszystkim nam zależy, żeby była ona aktywnie prowadzona dla polskiej racji stanu, napotyka czy może napotkać na pewien naturalny konflikt z racją stanu przedsiębiorstwa, tak to określę, pojmowaną bardzo hermetycznie z punktu widzenia jedynie samego przedsiębiorstwa. Nie chcę podawać przykładów, natomiast do takich sytuacji dochodzi i dochodzić pewnie będzie w przyszłości. Pytanie jest takie: Czy w ostatnich 10 latach, czy w takiej perspektywie, w jakiej ta obserwacja jest w miarę precyzyjna, odnotowaliście państwo takie obszary, w których dochodziło do takiej roboczej, nazwijmy to, zasadniczej różnicy interesów, jeśli chodzi o widzenie polityki gospodarczej państwa i wąsko pojmowany interes przedsiębiorstwa czy grupy przedsiębiorstw? Zakładam, że takich sytuacji nie było, ale chcę się upewnić. Kolejne pytanie jest takie: Czy możecie bez szkody dla racji stanu, ale przede wszystkim dla firmy podać takie potencjalne obszary, w których spodziewacie się, w wariancie skrajnie negatywnym, po przechyleniu, że tak powiem, tych proporcji, że mogłoby dochodzić do takich sporów? Czy to będą kwestie zakupu gazu, czy to będą kwestie, o których mówił pan poseł Olejniczak, czy to będą kwestie zakupu surowców? Czy są zdiagnozowane takie obszary potencjalnych konfliktów między polityką gospodarczą rządu zorientowaną na to, co jest jej celem, a interesem gospodarczym przedsiębiorstwa, a takim jest przede wszystkim podnoszenie wartości aktywów i osiąganie maksymalnego zysku? Dziękuję bardzo.