Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-04-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Droga Młodzieży! (Poseł Tomasz Latos: Do kogo to było?) Do widowni. Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Ruch Palikota w sprawie informacji przedłożonej przez ministra zdrowia o realizacji działań wynikających z ˝Krajowego programu przeciwdziałania narkomanii˝ w roku 2010. Pan minister Arłukowicz nie ponosi, oczywiście, odpowiedzialności za działania programowe objęte tą informacją, bo został ministrem później, ale chciałbym powiedzieć, że po dokładnej analizie tej informacji jestem zadowolony z tego, iż nie jestem uzależniony, pomimo że jeden z posłów nazwał nas, czyli Ruch Palikota, moich przyjaciół i mnie, naćpaną hołotą. Dlaczego? Dlatego że jest to informacja o bardzo wysokim stopniu chaosu, pomimo że staraliście się państwo ją w jakiś sposób uporządkować. Pierwszych 8 stron tej informacji zawiera rozszerzenie skrótów, których później państwo nie używacie. I całe szczęście, że są te skróty, ponieważ jest tam na przykład skrót: PIS, który należy odczytywać jako państwowy inspektor sanitarny. Następnie ze słownika podstawowych pojęć, proszę państwa, dowiadujemy się, że konopie to roślina z rodzaju konopi. Pochodzę z rodziny hodowców kanarków. Od lat, proszę państwa, uprawiamy konopie, akurat nie indyjskie, ale też z rodziny konopi, i to nie jest w Polsce zabronione. Informację podzielono na trzy części: część pierwsza - realizacja programu przez resorty właściwe i samorząd, wnioski z realizacji i aneksy. Słusznie założono, że główne cele obszarów działania przypadają na profilaktykę, leczenie z rehabilitacją, ograniczenie szkód zdrowotnych, ograniczenie podaży, współpracę międzynarodową, badania i monitoring. Zapomniano oczywiście o ograniczeniu popytu, bo to jest najtrudniejsze. Co zrobić, aby ograniczyć popyt - nie zająknięto się tu ani słowem. Dalej dostrzegamy już tylko i wyłącznie chaotyczne działanie bez podstaw kodeksowych i można się pokusić o słowo: prześladowania, w tym jeżeli chodzi o penalizację pewnych działań. Ile wydano na cały program? To jest bardzo dobre pytanie. Oczywiście trudno znaleźć właściwe kwoty w całym sprawozdaniu, dlatego że rozbito je na wiele podmiotów, czyli zakamuflowano. Samorządy wojewódzkie - będę przytaczał strony - str. 19, podsumowano na str. 21, że wydały 5 mln zł, a za chwilę pojawia się kwota 3,2 mln zł. Chodzi po prostu o to, żeby nikt się nie doliczył, ile tego tak naprawdę było. Na str. 25 można przeczytać fantastyczny zapis: 65 gmin sfinansowało zakup publikacji z zakresu tworzenia programu przeciwdziałania narkomanii. Ale my nie mamy 65 gmin, mamy ich zdecydowanie więcej. Czy te inne gminy zakupiły, czy cokolwiek zrobiły w tej kwestii? Dalej wchodzimy w koszty leczenia ambulatoryjnego. W tym temacie już jest tylko chaos. Część finansują gminy, a część finansuje NFZ, czyli bardzo analitycznie trzeba przeczytać, kto co finansuje. Na przykład działania głównego inspektora sanitarnego wymieniono, ale nie podano kwot na jego działalność. To znaczy w tym sensie, że dołożono mu obowiązków w ramach budżetu, który posiada, i spełnił swoje zadanie, ale go nie podsumowano. Czemu? Bo mu po prostu nie zapłacono, czyli włożono to do jednego wora. Dane dotyczące konfiskat świadczą o bardzo dużych sukcesach, ale głównie w przechwytywaniu marihuany. W państwa definicji chodzi tutaj o konopie, bo przecież konopie to roślina z rodzaju konopi. Skuteczność służby celnej, oczywiście jeżeli dokładnie przeanalizujemy, to w pewnym punkcie znajdziemy, że zarekwirowano 4 sztuki meta... amfetaminy, przepraszam, przejęzyczyłem się. Inna akcja, proszę państwa, to zlokalizowanie - tutaj proszę o uwagę, bo to jest ważna informacja - 9 nielegalnych upraw konopi indyjskich, teraz proszę posłuchać: o nieznanym areale. Wiorsty kwadratowe, proszę państwa, po horyzont musiały być, że się zmierzyć nie dało areału. Na str. 46, jakby ktoś chciał poszukać. Na str. 68 znajdujemy kwoty, które zostały zadeklarowane na projekt ˝Krajowego programu przeciwdziałania narkomanii˝. Czytamy, że na ten program przeznaczono 218 mln, a na przeciwdziałanie przeznaczono 262 mln. To, proszą państwa, jest bardzo dużo. W tej Izbie debatowaliśmy o dwóch innych tematach bardzo w pewnym sensie niezdrowych dla ludzi, czyli o alkoholu i tytoniu, proszę porównać te kwoty. Tam mówiliśmy o milionach, tu mówimy o 200 mln i jeszcze większych pieniądzach. A ile ludzi pali papierosy, ile jest zgonów odtytoniowych? Tam się główny inspektor sanitarny nie potrafi doprosić o pieniądze, które mu się należą ustawowo, a byłoby to 85. Tu wydajemy, proszę państwa, w jednym roku lekką ręką grube miliony. Brakuje oczywiście świadomej polityki narkotykowej. Proszę państwa, ludzie uzależniają się od różnych używek. Oczywiście, jak będziemy analizować, to 30% populacji pali papierosy. Państwo deklarujecie w tabelce na str. 87, że tylko 5% dorosłej populacji miało kontakt z narkotykami, 9%, proszę państwa, przynajmniej raz w życiu zażyło marihuanę czy zapaliło skręta. Skąd te zestawienia? Pytanie brzmi: czy dla grupy stale zażywającej narkotyki, w ilości 1% dorosłej populacji, należy wydawać takie pieniądze i prowadzić tak niespójną politykę antynarkotykową? Z dopalaczami poradziliście sobie państwo w sposób doskonały, oczywiście pozakodeksowy i za chwilę będziecie płacili odszkodowania. Trzeba było posłuchać tych, który mówili o rejestracji ich jako suplementu diety. Oczywiście nie, bo trzeba to było zrobić szybko. Ile leczymy stacjonarnie osób, które są uzależnione? 33 osoby na 100 tys. mieszkańców, to jest oczywiście w państwa informacji. Dane epidemiologiczne wskazują na bardzo szybki spadek zachorowań na wirus HIV, czyli na AIDS, w rozpoznaniach u użytkowników narkotyków. Ale, proszę państwa, jaką drogą się zakazili? Oni też, proszę państwa, współżyją, państwo nie pochyliliście się nad tym, jaką drogą zostali zakażeni. Kończymy omawianie państwa sprawozdania częścią dotyczącą zgonów. Otóż podaliście państwo, że liczba zgonów ponarkotykowych wynosi około 300 rocznie. Radziłbym porównać, jakie pieniądze wydajemy na przeciwdziałanie pladze palenia papierosów i ile jest zgonów odnikotynowych, a także ile pieniędzy wydajemy na przeciwdziałanie alkoholizmowi i ile jest zgonów odalkoholowych. Oczywiście nie będę państwa przekonywał do tego, żeby sprawdzić, ile ludzi ginie na drogach. Proszę państwa, jeśli chodzi o koszty leczenia ze środków NFZ, tam w pewnym momencie pojawiło się 611 tys. Proszę państwa, to była wartość kontraktów. Dziękuję. (Poseł Andrzej Dera: Jest wniosek o odrzucenie?)