Mówca: Mirosław Pampuch
Data: 2018-02-27 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Poselskiego Nowoczesna przedstawiam stanowisko w kwestii sprawozdania sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka w sprawie projektu ustawy o komornikach sądowych, druk nr 2032. Deklarowanym celem przedłożonego projektu jest wprowadzenie rozwiązań przywracających zaufanie do komorników sądowych jako funkcjonariuszy publicznych oraz zwiększenie nadzoru nad komornikami, a także stworzenie spójnej regulacji w powyższej materii. Niestety, we wszystkich tych aspektach należy spodziewać się porażki w razie wprowadzenia zaproponowanych przez Ministerstwo Sprawiedliwości rozwiązań. Przedłożony projekt w sposób niewystarczający i niejasny określa status komornika sądowego. Wprawdzie projektowane rozwiązania wskazują, że komornik nadal pozostaje funkcjonariuszem publicznym korzystającym ze szczególnej ochrony prawnokarnej i poddanym zasadom odpowiedzialności prawnokarnej właściwym dla funkcjonariuszy publicznych, że zostaje również utrzymana zasada wyłączności komorników sądowych jako jedynych obok sądów organów egzekucyjnych wykonujących orzeczenia sądów Rzeczypospolitej Polskiej, niemniej jednak w kolejnych przepisach wskazuje się, że jako funkcjonariusz publiczny pozostaje w swoistym stosunku pracy ze Skarbem Państwa i - cytuję z uzasadnienia projektu - pobiera wynagrodzenie prowizyjne, potrącane z opłat egzekucyjnych, które mają charakter publicznoprawny. Z drugiej strony w tej samej ustawie przepisy wskazują na nienormowany czas pracy komornika sądowego, określany wyłącznie ilością zadań, na formułę prowadzenia działalności, czyli samodzielną, indywidualną kancelarię komorniczą, a także na wynagrodzenie prowizyjne, które niestety ma być opodatkowane podatkiem od towarów i usług, co wynika z ustawy. Na sprawność systemu sądowego składa się nie tylko tempo procedowania spraw w sądach i zasadność podejmowanych przez sądy wyroków, ale również skuteczność egzekwowania tychże wyroków. Postanowienia tejże ustawy stoją w kontrze do zasady poprawności postępowania sądowego. Według Krajowej Rady Komorniczej proponowane rozwiązania mogą przyczynić się do likwidacji nawet 60% kancelarii komorniczych. Już w ubiegłym roku mieliśmy bardzo istotną liczbę odejść z zawodu, które we wcześniejszych latach nie miały miejsca. W związku z powyższym należy spodziewać się znaczącego spadku efektywności egzekucji wyroków sądowych. W ten sposób niestety zamiast pomagać w egzekwowaniu należności alimentacyjnych czy też roszczeń pracowniczych rząd paradoksalnie stwarza pewien parasol ochronny właśnie dla tego typu dłużników, którzy żerują na obywatelach. Ten projekt ustawy w żaden sposób nie zwiększy również zaufania do zawodu komornika. Złe są również zapisy dotyczące nadzoru nad komornikami. Są one niespójne z uzasadnieniem ustawy, prowadzą do dublowania czynności nadzorczych i po raz kolejny potwierdzają zbyt duże kompetencje ministra sprawiedliwości. Mimo deklaracji, że to prezes sądu rejonowego jest najważniejszym, podstawowym ogniwem nadzoru administracyjnego, rolę tę faktycznie pełnić będzie minister sprawiedliwości. To dla niego zarezerwowane są pełne kompetencje, począwszy od formułowania pytań na egzamin aplikacyjny, a skończywszy na możliwości odwoływania komorników. Podsumowując, przedłożony projekt nie realizuje swych podstawowych celów. Jest niespójny oraz niezrozumiały. Nie ulega wątpliwości, że przyjęcie tej ustawy w żaden sposób nie przyczyni się do zlikwidowania wypaczeń systemu egzekucji sądowej, a jedynie doprowadzi do chaosu i bałaganu, co negatywnie odbije się na prawach zwykłych obywateli do dochodzenia swoich należności. W obliczu tego, iż jest to bubel prawny, posłowie i posłanki Nowoczesnej będą głosować przeciwko tej ustawie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)