Mówca: Piotr Zgorzelski
Data: 2013-04-18 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, druk nr 1125. Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego opowiada się za przyjęciem projektu ustawy. Uważamy projektowane zmiany za konieczne i pozytywnie je opiniujemy. Polityka rozwoju to zespół wzajemnie powiązanych działań podejmowanych i realizowanych w celu zapewnienia trwałego i zrównoważonego rozwoju kraju oraz spójności społeczno-gospodarczej i terytorialnej. Zakres polityki rozwoju obejmuje takie obszary aktywności państwa, jak: polityka społeczna, regionalna, polityka przemysłowa, rolna, polityka naukowa oraz polityka ekologiczna. W Polsce polityka rozwoju realizowana jest przy pomocy następujących instrumentów: strategii rozwoju, strategii sektorowych, planów wykonawczych oraz programów operacyjnych i programów rozwoju. Potocznie mówiąc, polityka rozwoju kraju to zadania podejmowane i wykonywane w celu zapewnienia trwałego i zrównoważonego rozwoju, spójności społeczno-gospodarczej, regionalnej i przestrzennej, zwiększania konkurencyjności gospodarki oraz tworzenia nowych miejsc pracy w skali krajowej, regionalnej i lokalnej. Przedmiotowy projekt ustawy ma na celu wdrożenie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2011 r., w którym trybunał orzekł o niekonstytucyjności niektórych przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W uzasadnieniu do przywołanego wyżej wyroku z dnia 12 grudnia 2011 r. Trybunał Konstytucyjny wskazał, że nowe przepisy, wyrok ten uwzględniające, powinny uregulować sytuację uczestników konkursów w programach operacyjnych na kolejne okresy programowania, a więc począwszy od perspektywy finansowej na lata 2014-2020. Ponieważ jednak zakwestionowane przepisy utracą moc obowiązującą w zakwestionowanym przez Trybunał Konstytucyjny zakresie z dniem 27 czerwca 2013. r., więc jeszcze przed zakończeniem okresu wdrażania programów operacyjnych na lata 2007-2013 konieczne stało się podjęcie inicjatywy mającej na celu płynne przejście z aktualnego okresu programowania do kolejnej perspektywy finansowej. Projektowana nowelizacja z jednej strony wdraża zatem przywołany wyżej wyrok Trybunału Konstytucyjnego, przygotowując podwaliny pod system odwoławczy, który obowiązywać będzie w kolejnych okresach programowania, a z drugiej strony utrzymuje dotychczasowe rozwiązania przyjęte wcześniej w systemach realizacji, choć tym razem już na poziomie ustawy, zapewniając tym samym płynne, bez zbędnych wstrząsów, zakończenie wdrażania programów operacyjnych na lata 2007-2013 i wydatkowania przeznaczonych na ten cel środków finansowych. Podstawowym zadaniem projektu jest przygotowanie przepisów do przygotowania przez ministra do spraw rozwoju regionalnego nowego okresu programowania Unii Europejskiej 2014-2020, jak również kolejnych okresów programowania Unii Europejskiej. Zasadniczym celem w nadchodzącym okresie programowania jest oparcie rozwoju na dalszym zwiększaniu konkurencyjności gospodarki, poprawie spójności społecznej i terytorialnej oraz zwiększeniu sprawności i efektywności państwa. Pełniejszemu wykonaniu tego zadania służyć mają podstawowe zasady stanowiące rezultat reformy polityk Unii Europejskiej na lata 2014-2020, to jest zasada zorientowania na rezultaty, zasada zintegrowanego podejścia terytorialnego oraz zasada partnerstwa. Rozwiązania zaproponowane w przedmiotowym projekcie ustawy stanowić będą swego rodzaju standardy i formalnoprawną podstawę do realizacji powyższych reguł w zakresie dotychczasowej procedury odwoławczej przewidzianej dla podmiotów występujących o dofinansowanie, umożliwiając tym samym rzetelne przygotowanie do rozpoczęcia wdrażania nowej perspektywy finansowej, co w konsekwencji sprzyjać będzie efektywnemu wykorzystaniu środków na lata 2014-2020. Proponowana nowelizacja w pełni określa na poziomie ustawy wszystkie prawa i obowiązki wnioskodawców związane z udziałem w procedurze odwoławczej, jak również samą procedurę odwoławczą. Nowelizacja doprecyzowuje i określa też procedurę odwoławczą na poziomie ustawy, a także przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie sposobu rozumienia pojęcia kompletnej dokumentacji, którą wnioskodawca zobowiązany jest dołączyć do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego. Tym samym nowelizacja poprzez zapisy określające, w jaki sposób uzupełnione mogą być braki dokumentacji w przypadku wniesienia skargi niekompletnej, wdraża w tym zakresie wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Co ważne, nowelizacja w żaden sposób nie ogranicza praw wnioskodawców, jakie im aktualnie przysługują w ramach procedury odwoławczej. (Dzwonek) Wysoka Izbo! W związku z powyższym Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego opowiada się za przyjęciem rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. (Oklaski)