PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jarosław Pięta
Data: 2012-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Tworzenie funduszy likwidacji kopalń i zakładów górniczych oraz gospodarowanie ich środkami przez spółki górnictwa węgla kamiennego charakteryzuje się wieloma nieprawidłowościami. Prawidłowe naliczanie odpisów na fundusz likwidacji zakładu górniczego napotyka poważne utrudnienia, co wynika przede wszystkim z braku właściwych powiązań prawnych pomiędzy odpowiednimi przepisami ustaw. Chodzi tutaj o ustawy: Prawo geologiczne i górnicze, o rachunkowości, o podatku dochodowym od osób prawnych. Problem stanowią również obowiązujące od 2000 r. w górnictwie węgla kamiennego regulacje prawne nakładające na przedsiębiorców obowiązek gromadzenia na odrębnych rachunkach bankowych środków na przyszłą likwidację zakładów górniczych i kopalń, które nie przyniosły zamierzonych efektów. Wprowadzające je przepisy z powodu nieprecyzyjności stworzyły liczne problemy interpretacyjne, które miały znaczny wpływ na prawidłowe ustalenie zobowiązań podatkowych przedsiębiorców górniczych. Przepisy te, ograniczając w pewnym zakresie swobodę gospodarowania przez przedsiębiorców własnym majątkiem i obniżając ich płynność finansową, nie gwarantowały jednocześnie realizacji podstawowego celu, jakim jest zapewnienie środków na likwidację zakładów górniczych w przyszłości. Znaczny wpływ na ten stan miały założenia metodologiczne, które legły u podstaw wprowadzenia tych przepisów, nakazujące tworzenie funduszu likwidacji kopalń oraz funduszu likwidacji zakładu górniczego w oparciu o odpisy tworzone na bazie amortyzacji. Założeń tych nie zmieniono w nowej ustawie Prawo geologiczne i górnicze, które ma obowiązywać od 1 stycznia 2013 r. W związku z tym chciałbym zapytać pana ministra, czy przewiduje się podjęcie kroków, które polepszą sytuację prawną w zakresie zasad tworzenia i gromadzenia środków funduszu likwidacji zakładu górniczego w oparciu o procentową stawkę obliczanej w danym roku obrotowym amortyzacji środków trwałych zakładu górniczego. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Krząkała
Data: 2012-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Panie ministrze, dodatkowym zagrożeniem dla realizacji celu wskazanego w art. 26 ustawy Prawo geologiczne i górnicze, czyli zagwarantowania środków na likwidację zakładów górniczych w przyszłości, jest w przypadku górnictwa węgla kamiennego obowiązujący od 1 stycznia 2008 r. art. 11 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego w latach 2008-2015, zgodnie z którym środki funduszu mogą być wydatkowane na bieżącą likwidację obiektów, urządzeń lub wyrobisk górniczych, pod warunkiem że roboty te przewidziane zostały w planie ruchu zakładu górniczego. Wskutek realizacji tego przepisu środki funduszu mogą być wykorzystywane w sposób odmienny od pierwotnie przyjętego celu utworzenia funduszu, czyli na końcową likwidację zakładu górniczego. W związku z tym, panie ministrze, uwzględniając propozycje, o których pan wspomniał, chciałbym zapytać: Czy ministerstwo przewiduje podjęcie kroków, w wyniku czego polepszy się sytuacja prawna w zakresie możliwości wykorzystywania środków funduszu na potrzeby bieżącej działalności oraz jeśli chodzi o kwestie związane z likwidacją funduszy? Dziękuję.
Mówca: Beata Szydło
Data: 2012-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Szanowni Państwo! 16 kwietnia na stronie internetowej Głównego Urzędu Statystycznego w dziale: Rachunki narodowe został opublikowany dokument pt. ˝Niefinansowe rachunki kwartalne według sektorów instytucjonalnych˝. Pod pozycją: Zadłużenie netto sektora instytucji rządowych i samorządowych przedstawiono wstępne dane o wyniku sektora finansów publicznych za rok 2011. Do publicznej wiadomości podano wówczas, że w roku 2011 deficyt sektora finansów publicznych wyniósł ponad 100 mld zł, co w relacji do PKB za 2011 r. dawało 6,6%. Wynik ten był znacząco wyższy od zapowiadanego przez ministra Rostowskiego wyniku sektora finansów... sektora publicznego. Następnie tydzień później, w dniu 23 kwietnia na stronie Głównego Urzędu Statystycznego został opublikowany kolejny komunikat, gdzie ujawniono wynik notyfikacji przesłanej 30 marca przez prezesa Głównego Urzędu Statystycznego do Komisji Europejskiej. W tym komunikacie deficyt sektora finansów publicznych oszacowany został na ponad 77 mld zł, co odpowiada 5,1% PKB. Po publikacji tego komunikatu dane opublikowane w dniu 16 kwietnia, w których deficyt był wyższy o 22,644 mld zł, zostały usunięte ze stron Głównego Urzędu Statystycznego. W związku z tym proszę o odpowiedź: Jakie są przyczyny tej różnicy pomiędzy obydwoma komunikatami? Jaka jest faktyczna kwota deficytu sektora finansów publicznych za rok 2011 i faktyczny stan finansów publicznych? Czy państwo podzielacie pogląd, że te poważne rozbieżności w danych dotyczących wysokości deficytu sektora publicznego budzą niepokój inwestorów i rynków finansowych i prowadzą do obniżenia wiarygodności naszego kraju? Dziękuję.
Mówca: Paweł Szałamacha
Data: 2012-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję pięknie. Pani Minister! Eurostat do ostatniej chwili wierzył we wszystkie dane przedstawiane przez Grecję i przez inne kraje. To jest pewnego typu gra między krajami członkowskimi a Eurostatem, który chciał wierzyć w dobre informacje. Pani odpowiedź pogłębia nasze zaniepokojenie, ale było to odebrane w ten sposób także przez analityków rynkowych, przez obserwatorów sceny gospodarczej. Osoby, które pracują w instytucjach finansowych, w mediach, są analitykami. Różnica tak duża, rzędu 22 mld, pokazuje, że jest jakiś fundamentalny wypadek przy pracy przekraczający to uzasadnienie, o którym pani mówiła, czyli dotyczące różnicy w terminach, różnicy w spływaniu danych. Powiem pani, jaka jest nasza rekomendacja dla ministra finansów (Dzwonek), który powinien podjąć inicjatywę ustawodawczą: ujednolicić terminy publikowania danych i ujednolicić metodologię ich zbierania. Koniec. Nie będzie wówczas takich problemów, że w ciągu 7 dni raz otrzymujemy dane rzędu 5% PKB, a później - 100 mld zł, czyli dokładnie w drugą stronę. Jeszcze raz prosimy, być może taki dezyderat: ujednolicić terminy publikacji danych i metodologię ich zbierania.
Mówca: Anna Grodzka
Data: 2012-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowna Wysoka Izbo! Młodzi ludzie, którzy kończą szkołę, szukają pracy, odbywają kolejne bezpłatne staże, kolejne umowy terminowe niedające właściwej ochrony ich praw jako pracowników lub pracują przez lata za poniżająco niskie stawki. Niektórzy, ci najbardziej energiczni, pełni optymizmu i pomysłów, próbują rozwinąć własną firmę. Najczęściej okazuje się, że biją głową w mur. Nie są w stanie przełamać wspieranego przez zbiurokratyzowane państwo utrwalonego monopolu wielkich firm. Kiedy załamują się, wściekli i zrezygnowani wyjeżdżają z Polski albo mówią o straconym czy śmieciowym pokoleniu. Bo jak bez stałej pracy lub pracując za urągające ludzkiej godności pieniądze, podjąć świadomą decyzję o założeniu rodziny, wychowaniu dzieci? Słyszy się niekiedy opinie przedsiębiorców, że u nich praca jest, tylko nie ma chętnych do pracy. Zdarzało się, że kierowałam w te miejsca młodych ludzi. Nie dziwię się, że odchodzili, zrezygnowani. Rozbieżność między wymaganiami pracodawcy a oferowaną płacą była taka, że było to wręcz obraźliwe. W Polsce w 2008 r. na ogólną liczbę 16 mln pracujących prawie 3 mln to biedacy zarabiający na życie na granicy minimum egzystencji. Ponadto najprawdopodobniej około 2,3 mln ludzi pozostaje bez pracy lub pracuje na czarno. Co najmniej 2 mln młodych ludzi, i to najczęściej dobrze wykształconych, opuściło Polskę. Największymi bolączkami ludzi wchodzących w dorosłość w Polsce jest brak pracy i praca opłacana tak, że żyje się poniżej granicy biedy oraz bez poczucia stabilizacji, nawet wtedy gdy jest. Niestety młodych ludzi najczęściej czekają kolejne umowy zlecenia, praca z tzw. agencji pracy tymczasowej, kolejne umowy na czas określony. Aktualnie 30% ludzi między 25. a (Dzwonek) 34. rokiem życia szuka pracy. To około 1 mln bezrobotnych. Co najmniej połowa ludzi pracujących w tym przedziale wiekowym nie jest zatrudniona w sposób zapewniający pełną ochronę wynikającą z Kodeksu pracy. Ilu z nich to chorzy, lenie i nieudacznicy? Nie znam takich wielu. Szczęśliwcy wystawiają fakturę za pracę. To samozatrudnieni. Czasem z własnego wyboru wybrali tę formę zatrudnienia, częściej jednak nie mieli alternatywy. Polska polityka ostatnich dwudziestu lat wyprodukowała biedę i bezrobocie wśród młodych, jakich nikt z nas, kto u progu III Rzeczypospolitej decydował się na posiadanie dzieci, nie mógł sobie wyobrazić. Wiara, że rynek unormuje wszystko, wiara, że wystarczy dbać o tempo rozwoju gospodarczego, a dodatni bilans ekonomiczny sam przez się będzie racjonalnie dystrybuowany, to jest naiwne. Naiwne, jak wiara w gusła. Ale przecież była, ba, jest to realna polityka.
Mówca: Krzysztof Borkowski
Data: 2012-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Powodem zadania pytania jest regulacja wprowadzona ostatnio, od 2 maja br., przez Dumę rosyjską, nowa ustawa, która nakłada obowiązek wnikliwej kontroli międzynarodowych przewoźników drogowych, a szczególnie przewoźników polskich. Polska dysponuje jednym z największych taborów samochodowych, i specjalistycznych i mniej specjalistycznych, jeżeli chodzi o Unię Europejską. Jest to, jeżeli chodzi o usługi, jedna z najważniejszych gałęzi gospodarki narodowej, stąd taki duży protest i niepokoje społeczne. Przewoźnicy zgromadzili się 18 kwietnia br. w Siedlcach, szczególnie z centralnej i ze wschodniej Polski, w tzw. porozumienie białowieskie, i są bardzo mocno zdeterminowani, wręcz grożą strajkiem, protestami, dlatego że w ich opinii działania polskiego rządu nie są wystarczające. Dlatego też pozwoliłem sobie zadać pytanie. To pytanie jest od całego klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego. Przede wszystkim nasuwają się takie pytania: Co rząd zamierza zrobić z problemem przewoźników międzynarodowych? Czy podjęto jakieś zdecydowane działania w tym kierunku i jakie to są działania? Oczywiście są zespoły, są dyskusje, ale niewiele z tego wynika. Na bieżąco to śledzę i zapoznaję się z tym materiałem i jest to dla mnie bardzo ważne, szczególnie że pochodzę ze wschodniej Polski, a jak podkreślam, tam jest dużo przewoźników, którzy świadczą usługi. Czy przedstawiciele transportowców mogą liczyć na jakieś zmiany, ale przede wszystkim czy polskie służby, jak Inspekcja Transportu Drogowego, też podejmują takie działania? Dotychczas był to ogromny problem, wielu przewoźników rosyjskich jeździło bez zezwoleń i polskie służby nie do końca to kontrolowały. Następnie mam pytanie: Ile zezwoleń wymieniono z Rosją? Ile otrzymali polscy przewoźnicy, a ile rosyjscy? Czy dzisiaj już wszystkie te polskie zezwolenia, jeśli chodzi o Rosję, kraje trzecie, zdezaktualizowały się? To są pytania, na które odpowiedzi oczekują wszyscy przewoźnicy. Jeszcze raz podkreślam: Polska jest jednym z kluczowych przewoźników i ma największy tabor w całej Unii Europejskiej. Dziękuję bardzo.
Mówca: Stanisława Prządka
Data: 2012-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Porozumienie Białowieskie, skupiające organizacje przewoźników jeżdżących do Rosji, 26 kwietnia zorganizowało protest na polsko-litewskim przejściu granicznym w Budzisku. W tym samym dniu odbyło się spotkanie przedstawicieli Porozumienia Białowieskiego z ministrem transportu i wtedy zapadła decyzja o uruchomieniu całodobowych kontroli zezwoleń na przejściu w Budzisku, a także został powołany międzyresortowy zespół. Pierwsze całodobowe dyżury, tak jak pan minister wspomniał, zostały uruchomione już 29 kwietnia. Przedstawiciele przewoźników uzyskali możliwość uczestniczenia w tych kontrolach bezpośrednio. To ważne, że te pierwsze dni pokazały, jak bardzo ta kontrola jest, ale także była już znacznie wcześniej potrzebna, ponieważ uzyskane kwoty w ciągu pierwszych kilku dni sięgały ponad pół miliona złotych, a dzisiaj odpowiednio wzrosły. Pokazuje to skalę problemu, bowiem przewoźnicy od trzech lat upominali się o wprowadzenie takich kontroli. W ubiegłym roku wspólnie z panem posłem Aleksandrzakiem skierowałam do prezesa Rady Ministrów pytanie, z którego wynikała potrzeba uruchomienia takiej kontroli właśnie na tym przejściu. Dobrze, że te kontrole zostały w ostatnich dniach uruchomione. Mam pytanie, panie ministrze, dlaczego tak późno, dlaczego we właściwym momencie nie reagowano na sygnał od przedsiębiorców, od przewoźników i na sygnał poselski. Druga sprawa, drugie pytanie. Rosjanie mają 150 tys. polskich zezwoleń, które upoważniają ich do wykonywania każdego rodzaju transportu. Polscy przewoźnicy mają 24 tys. takich zezwoleń. Mam pytanie. W tej sytuacji warunki takiej umowy są oczywiście niekomfortowe. Nasi przewoźnicy są tutaj postawieni w zdecydowanie trudniejszej sytuacji. W jaki sposób rząd zamierza uporządkować ten problem? Kiedy rząd spróbuje negocjować warunki tej umowy i czy zostanie włączona do kontroli Służba Celna, a także Policja, która może kontrolować takie zezwolenia nie tylko na przejściu w Budzisku, lecz także na terenie całego kraju. Ostatnie pytanie. Chodzi o interpretację umowy, o której mówił pan minister. Panie ministrze, proszę powiedzieć, kiedy będą szanse, że ta interpretacja zostanie w sposób bardzo wyrazisty dokonana, żeby nie było wątpliwości i rozbieżności w interpretacji. Dziękuję bardzo, pani marszałek.
Mówca: Arkadiusz Litwiński
Data: 2012-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Porty Szczecina i Świnoujścia, a także w pewnym zakresie Polic, podobnie jak porty Trójmiasta, są portami o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej i wraz z tymi portami, które wymieniłem wcześniej, zwłaszcza z Policami, są położone w ciągu infrastruktury transportowej północ - południe o znaczeniu krajowym i międzynarodowym. Wiele przedstawionych dotąd różnych dokumentów i ekspertyz wykazało zasadność realizacji zwiększenia głębokości toru wodnego Szczecin - Świnoujście do 12,5 m i w konsekwencji stanowiło to podstawę merytoryczną do uruchomienia pewnych działań, o których powiem za chwilę. Ostatnie ekspertyzy, wykonane dwa lata temu i rok temu, doręczone przed kilkoma tygodniami, zarówno panu premierowi, wraz ze stanowiskiem zachodniopomorskiego zespołu parlamentarnego, jak i ministerstwu transportu, już w pełnym wydaniu kilkusetstronicowym, ewidentnie wskazują jedynie na trzy najważniejsze okoliczności. Wzrost netto dobrobytu społeczno-ekonomicznego - jest taki parametr ekonomiczny - o wartości 443 mln rocznie. Dzięki zrealizowaniu tej inwestycji przy stopie zwrotu nakładów wynoszącej 8,25% niewątpliwie znacząco, bo niemal o połowę, zmniejszą się średnie koszty transportu zarówno ładunków masowych, jak i kontenerowych oraz pozostałych. To 4 tys. dodatkowych miejsc pracy w toku i po zakończeniu inwestycji. Reasumując, jest to coroczny przyrost PKB o 400 mln zł i - tak jak przed chwilą powiedziałem - 4 tys. dodatkowych miejsc pracy. Panie Ministrze! Pytanie, które jest zwieńczeniem tego krótkiego siłą rzeczy wstępu - może jeszcze warto dodać, że w przeciwieństwie do portów Trójmiasta (Dzwonek) nasze porty Szczecina i Świnoujścia mają stałe połączenie z siecią wodnych dróg śródlądowych - jest następujące: W jakim terminie zostaną podjęte i jakimi czynnościami zostaną poprzedzone decyzje o pogłębieniu całej drogi morskiej łączącej Szczecin ze Świnoujściem, z uwzględnieniem, że już przed 10 laty pewne prace za kwotę niemal 400 mln zł zostały wykonane i byłoby całkowicie nieroztropne, nieracjonalne prowadzić ten proces inwestycyjny tak mało intensywnie jak w ostatnich 8-9 latach? Dziękuję bardzo.
Mówca: Konstanty Oświęcimski
Data: 2012-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! My na Pomorzu Zachodnim dobrze wiemy, że z każdym rokiem spada konkurencyjność portów w Szczecinie. I to jest dziwne, zwłaszcza w obliczu inwestycji w portach u sąsiadów na Morzu Bałtyckim. Co do głębokości, która jest parametrem głównym, jeżeli chodzi o dostępność, to naprawdę mamy w tej chwili w Szczecinie najniższy ten parametr ze wszystkich portów z dużym przeładunkiem. Nawet mogę powiedzieć, że chyba to miasto jest na ostatnim miejscu nad Bałtykiem. Dla porównania port w Rydze to 17 m, Kłajpeda - 14,5, nasi sąsiedzi, Gdynia - 13,5, Gdańsk - 16,5, Rostok - 13,5, a to jest takim bezpośrednim odnośnikiem ze względu na bliskość. W związku z powyższym oczekujemy tutaj konkretnych działań, zwłaszcza że zarząd portu jest przygotowany do równoległych przedsięwzięć u siebie, jeżeli chodzi o pogłębienie nabrzeży, o te duże inwestycje, tylko czeka na jasny sygnał ze strony ministerstwa transportu, kiedy znajdą się środki przynajmniej na studium wykonalności tego projektu, bo ta druga perspektywa już będzie przecież za dwa, trzy lata, więc nie możemy czekać, musimy być przygotowani, żeby nie umknęły nam kolejne lata, bo później okaże się, że nie ma studium wykonalności i nie możemy zgłosić tego dużego projektu do Unii Europejskiej w celu uzyskania środków finansowych. Drugie pytanie dotyczy bieżącego utrzymania toru wodnego, ponieważ jest problem, żeby zachować te parametry, które są, czyli te 10,5 m, co pozwala wpływać statkom o zanurzeniu do 9,15 m. Są to poważne problemy, należy znaleźć na to środki finansowe. Marzy się nam długoletni program finansowy na utrzymanie tego toru wodnego w stanie, powtarzam, niepogorszonym. Jeśli chodzi o te 12,5 m, to jest kolejny, ale chyba odległy termin. Można byłoby przynajmniej przygotować program, który pozwoliłby na bieżące utrzymanie toru wodnego w stanie niepogorszonym, co z kolei może skutkować tym, że tor wodny okaże się... Jeżeli nie zaczniemy inwestować, jeżeli chodzi o dostęp do portu, to port w Szczecinie może niedługo stać się portem śródlądowym. Dziękuję bardzo.
Mówca: Leszek Dobrzyński
Data: 2012-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Ministrze! To, co pan przed chwilą mówił, napawa głębokim lękiem, bo tak naprawdę jest tutaj tyle niewiadomych, że nasuwa się jedno pytanie. Czy może pan określić perspektywę, w jakim czasie - jeżeli w ogóle zostanie podjęta - zostanie zakończona inwestycja w zakresie pogłębienia toru podejściowego do portu w Szczecinie? Szczecin został niestety bardzo poważnie dotknięty rządami pana premiera Donalda Tuska. Mam na myśli likwidację stoczni, zablokowanie de facto rozwoju portu w Szczecinie zarówno przez brak pogłębienia toru wodnego, ale też przez położenie sławnej gazrury Nord Streamu. Tu się rodzi kolejne pytanie. Mówił pan o Naturze 2000, o perspektywach, o badaniach. Nawet jeżeli państwo te wszystkie trudności przełamiecie, to co zrobicie w takim razie - czy już rozpoczęliście rozmowy ze stroną niemiecką - co stanie się z rurą, która nadal będzie blokować tor podejściowy do portu w Szczecinie?
Mówca: Michał Jach
Data: 2012-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Ta pańska odpowiedź nie rozwiewa w ogóle wątpliwości, a wprost przeciwnie, one jakby dla nas narastają. Cały czas pan minister mówił, co należy zrobić, ażeby ten tor wodny uzyskał głębokość 12,5 m. My w Zachodniopomorskiem doskonale wiemy, co trzeba zrobić, ażeby statki o odpowiednim zanurzeniu mogły takim torem pływać. Natomiast nas interesuje coś innego, panie ministrze - to, o czym już tutaj mówił kolega, ale też konkrety dotyczące funkcjonowania całego tego korytarza transportowego, którego immanentnym elementem jest właśnie tor wodny. Chciałbym też dopytać, zadać może jedno bardziej szczegółowe pytanie. (Dzwonek) Kiedy rząd przygotuje pieniądze na studium wykonalności, na badania, jeśli chodzi o naturę? Na razie to wszystko, o czym pan mówił, jest bowiem bardzo ogólne, bez żadnych konkretów, bez żadnych dat. A przecież jeżeli, tak jak pan mówi, w planie strategicznym jest utrzymanie portu szczecińskiego, jak my oczekujemy, to myślę, że nie musimy czekać do kolejnej perspektywy finansowej, a rząd powinien już, nie wiem, w tym roku, a najpóźniej w przyszłym przydzielić środki, to jest bodajże około 20-30 mln, właśnie na wykonanie tych pierwszych badań, przygotowanie dokumentów, żeby po 2013 r., jeżeli będzie dostęp do tych pieniędzy unijnych, natychmiast do tego przystąpić. Dziękuję.
Mówca: Joachim Brudziński
Data: 2012-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Gdyby było tak, panie ministrze, jak pan przed chwilą był uprzejmy stwierdzić, że zostało wszystko wyłożone precyzyjnie, z całym harmonogramem, to rzeczywiście to pytanie uzupełniające nie miałoby sensu. Mimo wszystko pozwalam sobie jednak je zadać, dlatego iż cały problem wziął się stąd, panie ministrze - być może pan o tym nie wie - że pan premier Donald Tusk zażądał uzasadnienia na piśmie, po cóż to ma być pogłębiony tor wodny w Szczecinie. Najchętniej osobiście przekazałbym panu premierowi nie uzasadnienie, które zostało przekazane przez zarząd portu, ale ˝Czarodziejską górę˝ Thomasa Manna, bo w tejże książce można przeczytać, że Niemcy nie potrzebowali żadnych uzasadnień na piśmie, aby już w XIX w. pogłębiać Łabę, bo przynosi to do dzisiaj wymierne korzyści Hamburgowi. Panie Ministrze! Dużo pan mówi o środkach unijnych, ale ja sam na własne uszy słyszałem, jak pan komisarz Janusz Lewandowski na spotkaniu ze studentami bodajże w Lublinie mówił: tak, brałem udział w tych durnych spotach. (Dzwonek) Chodzi o perspektywę, przyszłą perspektywę. Nie wiem, w jakiej kwocie wpłyną do Polski przyszłe środki unijne, ale wiem jedno, że gdyby państwo polskie w dwudziestoleciu międzywojennym oczekiwało, gdyby pan premier Eugeniusz Kwiatkowski oczekiwał na środki unijne, to do dzisiaj Gdynia byłaby niewybudowana i do dzisiaj nie byłoby portu w Gdyni. Państwo polskie nie wywróci się, jeżeli wyłoży ze swojego budżetu 1200 mln zł na pogłębienie toru wodnego. Dzisiaj Szczecin jest marginalizowany wskutek decyzji politycznych, a nie wskutek braku pieniędzy w kasie. Panie ministrze, nie odpowiedział pan na pytanie zadane przez pana posła Dobrzyńskiego dotyczące działań podjętych przez rząd w celu wyeliminowania zagrożeń, jakie są związane z takim umiejscowieniem gazociągu Nord Stream. Ja wiem, że dla 12,5 m gazociąg Nord Stream nie stanowi zagrożenia, ale rząd Jarosława Kaczyńskiego podjął decyzję strategiczną o budowie nowego portu zewnętrznego na Bałtyku poprzez budowę gazoportu i de facto nowego portu, jednak ten port nie będzie mógł przyjąć takich statków, jakie dzisiaj może przyjąć Gdynia, Gdańsk, Rostock, Hamburg, ponieważ jest położony Nord Stream. Co pana resort, co osobiście pan minister robi w tej sprawie, aby czy to na drodze sądowej, czy to na drodze nacisków politycznych wymusić na Niemczech zagłębienie Nord Streamu? I po drugie, konkretne pytanie: Czy w ogóle rozważa pan minister i pan premier możliwość pogłębienia toru wodnego z własnych środków, a nie wyczekiwanie na przyszłe gruszki na wierzbie, które będą albo których nie będzie? Bo te wszystkie strategie, o których pan minister mówił, to tak naprawdę odpowiedź, że pogłębienie będzie, ale w czasie bliżej niesprecyzowanym, czyli na wieczne nigdy. Dziękuję uprzejmie.