PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Państwo reprezentujący rząd! Szczerze powiem, że dziwię się trochę, gdy słucham wystąpień przedstawicieli klubów, tutaj po Solidarną Polskę od tej strony. Drodzy państwo tak, bo my jako Sejm, władza ustawodawcza, chcemy budować zdrowe fundamenty pod państwowość, a zdrowe państwo to zdrowa i silna rodzina. I my - bo tak to czuję na podstawie wypowiedzi, że to wszystko, ten projekt będzie odrzucony - nie dajemy nawet szansy rozmawiania o tym w Sejmie. Rozmawiania o tym! Patrzyłem kiedyś, jak była debata o małżeństwach jednopłciowych, to galeria była wypełniona kamerami i zainteresowanie było niebywałe. Dzisiaj, kiedy rozmawiamy o rzeczniku praw rodziny, nie ma nikogo. Nie ma nikogo! Gdzie my jesteśmy? Czy nie pomyliliśmy pojęcia, drodzy państwo, w XXI w.? Chyba tak. Nawiązując do krytyki posła z klubu Platforma Obywatelska tego projektu, pana posła Sławomira, panie marszałku, trzeba zapytać, od czego są służby Kancelarii Sejmu. Są od tego, żeby w czasie legislacji pomogły coś wprowadzić, zamienić wyrazy (Dzwonek), skonstruować zdania po to, żeby stworzyć dobrą ustawę, która daje fundamenty tego, żeby polska rodzina była chroniona przez państwo, bo tego nam potrzeba. Panie pośle sprawozdawco, mam krótkie pytanie: Czy kompetencje, o których tu mówiono, czyli rzecznika praw dziecka, rzecznika praw obywatelskich i rzecznika praw rodziny, uda się rozdzielić w taki sposób, żeby kompetencje według tego projektu były jednoznaczne? Proszę odpowiedzieć. Dziękuję. Dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do posła wnioskodawcy. Mam nadzieję, że państwa projekt miał szczytne idee w zakresie ochrony rodziny, natomiast czy nie jest chybiony w tym sensie, że przecież rodzina jest elementem niestety nietrwałym? (Poseł Anna Elżbieta Sobecka: Ale chcemy, żeby była trwała.) Przepraszam, pani poseł, teraz ja pytam.
Mówca: Artur Górczyński
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pan poseł sprawozdawca powiedział, że w przypadku jednego z rozwiązań - nazwijmy je tańszym - będzie to kosztowało budżet 10 mln zł. Zadam bardzo proste pytanie: Czy nie lepiej przygotować jakiś projekt ustawy, który sprawi, że te 10 mln zł będzie przeznaczone na pomoc dzieciom, na posiłki, na pomoc dzieciom niepełnosprawnym, a nie na to, żeby dublować coś, co już istnieje i całkiem dobrze prosperuje. Odpowiem pani poseł Sobeckiej. Niestety wyszła, ale może ktoś jej przekaże, ponieważ pytała. (Poseł Anna Elżbieta Sobecka: Jestem.) Ach, przepraszam, pani poseł. Przepraszam, nie zauważyłem. A więc powiem: tak, oczywiście, że tak. Dobrze jest tak, jak jest, bo dziwię się, że pani zadała mi to pytanie, mówiąc o prawach i o równości kobiet i mężczyzn. Przykra sprawa, nie wiem, dlaczego tak pani uważa, że to jest niepotrzebna instytucja. (Poseł Anna Elżbieta Sobecka: Bo ja nie będę jeździć na traktorach, a mężczyźni nie będą rodzić dzieci.) Ale ja panią nie wysyłam na traktor.
Mówca: Anna Paluch
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na wstępie wyjaśnię przedmówcy z lewej strony, że nie ma czegoś takiego jak rozwód kościelny. Jest co najwyżej stwierdzenie nieważności małżeństwa. To po pierwsze. (Poseł Piotr Chmielowski: Poprawiłem się.) A teraz zwracam się z pytaniem do rządzącej większości: Dlaczego złożyliście wniosek o odrzucenie tego projektu ustawy? Czy to aby nie wasz premier w poprzedniej kadencji, żeby dokonać z sukcesem transferu posła Arłukowicza do PO, stworzył stanowisko rzecznika do spraw osób wykluczonych? (Oklaski) Pan Arłukowicz ministrem został, jakiegokolwiek śladu jego działalności nie dało się zauważyć, a w nowej kadencji jego dotychczasowe stanowisko znikło jak sen złoty. Dlaczego w tak instrumentalny sposób PO traktuje publiczne stanowiska? Trzeba fotela? Będzie fotel. Czy rodzina nie potrzebuje wsparcia i opieki państwa? Jeżeli rodzina dobrze funkcjonuje, to państwo nie wydaje nadmiernych pieniędzy na domy dziecka, domy opieki dla osób w podeszłym wieku, bo najlepiej opiekuje się swoimi członkami właśnie rodzina. I tymi małymi, i tymi niepełnosprawnymi, i tymi w podeszłym wieku. Jeżeli rodzina funkcjonuje, państwo nie wydaje jakichś astronomicznych pieniędzy na opiekę społeczną. Krótko mówiąc i reasumując: Czy nie warto byłoby jednak podjąć dyskusji nad tym tematem? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Uważam, że instytucja rzecznika praw rodziny jest jak najbardziej potrzebna, i dziwię się temu, że dzisiaj niektórzy koledzy szukają tego, czy to nie będzie się pokrywało z jakimiś kompetencjami. Przecież wszystko w czasie prac w komisjach można dopasować, pozmieniać, można komuś odebrać jakieś kompetencje i można także przesunąć jakieś pieniądze z puli innych rzeczników, jeżeli państwo tak walczą o te pieniądze. Wszystko można wyprostować tylko i wyłącznie wtedy, kiedy faktycznie chce się tę polską rodzinę chronić, a wszyscy dobrze wiemy, jak często przychodzą do naszych biur poselskich rodzice i jak często mówią, że nie mają do kogo się zwrócić z problemami życia codziennego, które dotyczą rodziny, dzieci. Taki rzecznik mógłby w tych sprawach wspierać szczególnie rodziców i rodziny. Wystarczy tylko i wyłącznie dobra wola zamiast składania od razu wniosków o odrzucenie. Przecież moglibyśmy wypracować wspólnie jakiś kompromis, ale tylko i wyłącznie w takim przypadku, jeżeli ktoś w ogóle chciałby walczyć o polską rodzinę. Dlatego posłom z Ruchu Palikota w pewnym sensie nie dziwię się, ponieważ są już znani z tego, jak traktują polską rodzinę. W innych sprawach od razu jest wielki krzyk i rwetes. (Poseł Artur Górczyński: Proszę tak nie mówić, bo to jest oszczerstwo.) Proszę mi nie przeszkadzać. Powiedziałem, że wiemy, jak traktujecie polską rodzinę. To jest oszczerstwo? (Poseł Artur Górczyński: Tak, bo nie...)
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Sprawozdawco! Wysoki Sejmie! Największą wartością każdego narodu jest rodzina. Niby wszyscy o tym wiedzą, ale w polskim kraju nasz rząd niestety nie sprzyja rodzinom, szczególnie rodzinom wielodzietnym. Dam przykład pierwszy z brzegu. Niedługo wchodzi w życie tzw. ustawa śmieciowa. Samorządy przygotowują system opłat. Opłata będzie tym większa, im więcej jest członków w danej rodzinie. To jest dyskryminacja rodzin wielodzietnych. W jaki sposób, panie ministrze, rząd pomaga rodzinom, szczególnie rodzinom wielodzietnym? Niech pan mi odpowie. Nie brakuje pieniędzy na wszelakie tzw. mniejszości seksualne. Tu rząd Platformy i PSL-u nie oszczędza, a przecież to droga donikąd. Mniejszości nie stworzą przyszłości naszego narodu. Szanowni państwo, panie ministrze, rodzinom, szczególnie wielodzietnym, pomaga, i to bardzo dużo, Kościół katolicki. A dlaczego nie pomaga rząd (Dzwonek), dlaczego nie myślicie o rodzinie? Mam też pytanie do pana sprawozdawcy: Czy nie uważa pan...
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Każda inicjatywa poselska zasługuje na nasz szacunek i rozwagę. Myślę, że dopiero w trakcie prac nad takim projektem będzie można w sposób przejrzysty dokonać podziału kompetencji pomiędzy poszczególne organy państwa. Ponadto będzie okazja również do udziału strony społecznej, ale także rządu. Tu pierwsze pytanie do pani minister: Jak dzisiaj, patrząc na ten projekt ustawy i kompetencje rzecznika praw rodziny, określiłaby pani te zadania, które realizują już organy państwowe lub inne? Jakie z tych kompetencji, które przewiduje projekt obywatelski, realizują inne organy? Po drugie, pytanie do posła wnioskodawcy. W art. 4 przewidujecie państwo procedurę powołania i tam pojawia się po raz pierwszy jakby inicjatywa obywatelska. 100 tys. obywateli może wystąpić do marszałka z wnioskiem o powołanie, natomiast przy odwołaniu pojawia się już 300 tys. obywateli. Skąd właśnie element obywateli przy powoływaniu i odwoływaniu rzecznika? Czy państwo nie uważają, że tutaj istniałoby pewne niebezpieczeństwo? Na przykład określone opcje polityczne uznałyby wypowiedź rzecznika praw rodziny za niezgodną z ich punktem widzenia i uruchomiono by natychmiast procedurę obywatelską. Czy nie ma tu zagrożenia? I ostatnia sprawa (Dzwonek), która została zaadresowana już wcześniej przez mojego przedmówcę, to jest tworzenie prawa sprzyjającego funkcjonowaniu rodzin wielodzietnych. Ta ustawa śmieciowa, o której pan wspomniał, to jeden z możliwych warunków, bo jest również możliwość opłat od powierzchni. Natomiast opłata od osób uderza w rodziny wielodzietne, w sposób znaczący będzie dodatkowo obciążała polską rodzinę. Spróbujmy szukać tych miejsc, które przede wszystkim nie obciążają polskiej rodziny, a ją wzmacniają. Dziękuję.
Mówca: Henryk Siedlaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Omawiany poselski projekt ustawy ustanawiającej rzecznika praw rodziny jest kolejną w ciągu tej kadencji próbą utworzenia urzędu nowego ombudsmana. W trakcie prac nad stworzeniem urzędu rzecznika praw dziecka wielu ekspertów wskazywało, że tworzenie coraz to nowych instytucji tego typu osłabi ich rangę i autorytet. Czy autorzy tegoż projektu ustawy nie podzielają tych obaw? Ponadto podczas prac dotyczących wspomnianego już urzędu dziecięcego ombudsmana eksponowano związek praw dziecka z prawami rodziny. Postulowano nawet utworzenie urzędu rzecznika praw dziecka i rodziny. Zatem czy chroniąc dobro i prawo dzieci, rzecznik praw dziecka nie chroni także praw rodziny? Czy nie zachodzi uzasadniona obawa kolizji kompetencji pomiędzy rzecznikiem dzieci a proponowanym rzecznikiem rodziny?
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedłożony projekt wyposaża rzecznika praw rodziny w możliwość występowania do właściwych organów z wnioskami o podjęcie inicjatywy ustawodawczej, zmianę aktów prawnych w sprawach dotyczących dobra rodziny. W rezultacie, według intencji wnioskodawców projekt ten miałby służyć poprawie demografii w Polsce, której niekorzystne wskaźniki niepokoją społeczeństwo polskie, a o których alarmują socjolodzy i często z mównicy sejmowej posłowie. Chciałbym przypomnieć, że Prawo i Sprawiedliwość kilka tygodni temu zaproponowało program ˝Teraz rodzina˝, który zakłada między innymi: ulgi podatkowe dla rodzin, kartę rodziny wielodzietnej, zerową stawkę VAT na ubranka dla dzieci, dofinansowanie dla rodzin z budżetu państwa kosztów żłobka i przedszkola dla dzieci, dofinansowanie kupna lub budowy mieszkania i domu poprzez system kredytów gwarantowanych przez państwo. Klub Parlamentarny PiS zapowiada również powrót do programu ˝Rodzina na swoim˝. Wnioskodawcy w mediach wymienili szacunkowy budżet ewentualnej instytucji rzecznika praw rodziny. Należałoby postawić pytanie: Na jakiej podstawie oszacowano, że koszt działalności tego urzędu wynosiłby ok. 10 mln zł rocznie i na co te środki zostałyby wydane? Ile ten urząd wymagałby etatów?
Mówca: Andrzej Bętkowski
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Odnosząc się do omawianego rządowego projektu ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi mającego na celu wykonanie prawa Unii Europejskiej, pragnę zwrócić uwagę projektodawców na sposób udostępniania danych zawartych w rejestrze przedsiębiorców, o czym mowa w art. 10 projektu. Chciałbym również zapytać, dlaczego twórcy projektu nie wprowadzili zapisu mówiącego o obowiązku publikacji danych zawartych w rejestrze przedsiębiorców, o którym stanowi art. 10 ust. 1, w formie elektronicznej - mam tu na myśli przede wszystkim Biuletyn Informacji Publicznej - zamiast pozostawienia dowolności upubliczniania tych danych poprzez zastosowanie spójnika ˝lub˝, jak ma to miejsce w art. 10 ust. 5 omawianego projektu ustawy. Druga kwestia. Czy termin 5 lat na usunięcie danych zawartych w rejestrze, o którym mowa w art. 10 ust. 6, jest terminem wystarczającym? Jest to szczególnie istotne, biorąc pod uwagę między innymi częsty ostatnio obowiązek dłuższego przechowywania dokumentacji projektowej w ramach prowadzonych inwestycji finansowanych ze środków unijnych, a przecież wiele z takich inwestycji realizowanych jest także w sferze ochrony środowiska czy gospodarowania odpadami. Czy zatem sugerowany termin jest właściwy i dobrze przemyślany? Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Chmielowiec
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Celem projektowanej regulacji zawartej w projekcie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi jest uszczelnienie systemu zagospodarowania odpadów opakowaniowych. W związku z powyższym mam do pana ministra cztery krótkie pytania. Czy ministerstwo dysponuje aktualnymi danymi, jaki jest poziom odzysku i recyklingu odpadów w chwili obecnej? Jakie są gwarancje, że ustawa ta okaże się skuteczna i pozwoli osiągnąć do 2014 r. wymagany dyrektywą poziom recyklingu i odzysku opakowań? Czy i w jakiej wysokości mogą być na nas nałożone kary po 2014 r. w przypadku niespełnienia zapisów dyrektywy? Ostatnie pytanie. Czy i jakie mogą być konsekwencje tej ustawy dla przedsiębiorców, którzy wprowadzają do obrotu opakowania? Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Według dyrektywy opakowaniowej, Polska jest zobowiązana do osiągnięcia w 2014 r. poziomu 50% recyklingu i 60% odzysku w odniesieniu do wszystkich opakowań. Tymczasem szacuje się, że wytwarzamy w Polsce od 12 do 13 mln ton odpadów rocznie. Na składowiskach ląduje ponad 90% odpadów. Zbiórka selektywna to około 6% odpadów komunalnych. 60% Polaków deklaruje, że segreguje odpady, ale według Ministerstwa Środowiska sytuacja nie jest tak optymistyczna. W ostatnich latach poziom recyklingu opakowań spadał. Najwyższy poziom recyklingu - 48% masy opakowań wprowadzonych na rynek, osiągnięto w Polsce w 2007 r. W następnych latach poziom recyklingu opakowań spadał. W związku z tym docelowym poziomem recyklingu i odzysku kieruję pytania do pana ministra: Jaki jest obecnie rzeczywisty poziom recyklingu opakowań i odzysku? Czy założony w ustawie poziom recyklingu i odzysku jest możliwy w praktyce do wyegzekwowania w 2014 r.? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Warzecha
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Według ekspertów branży odpadowej, w Polsce brakuje obecnie zarówno potencjału organizacyjnego, jak i technicznego, który mógłby w pełni podołać zadaniu recyklingu opakowań. Wskazują oni na brak koncepcji zagospodarowania surowców wtórnych, twierdzą, że nie jest przygotowana lista wyrobów, które mogłyby zostać wytworzone z surowców wtórnych, i nie jest zbadane zapotrzebowanie rynku na ewentualne wyroby z recyklingu. Łatwo dojść do wniosku, że sektor gospodarki odpadami wymaga wielu zmian, choćby dlatego że obserwujemy od wielu lat spadek cen surowców wtórnych pochodzących z opakowań. Dla przykładu, kiedy tona szkła w 2002 r. kosztowała 70 zł, to w 2012 r. już tylko 50 zł, natomiast makulatura, która kosztowała 200 zł, teraz kosztuje tylko 8 zł. Nastąpił również drastyczny spadek cen tworzyw sztucznych, metali - z 200 zł do 30. Wzrosły koszty selektywnej zbiórki odpadów średnio z 630 zł za tonę w 2002 r. do 4100 zł w 2011 r. W ciągu 10 lat funkcjonowania ustawy niemal dziesięciokrotnie spadły ceny surowców wtórnych takich jak tworzywa sztuczne i zmniejszył się polski rynek przetwarzania odpadów. Obecny system gospodarki opakowaniami jest nieskuteczny. Dlatego należałoby postawić pytanie: Czy proponowane rozwiązania w przedmiotowej ustawie okażą się wystarczające, zagwarantują osiągnięcie przez Polskę do końca 2014 r. wymaganych przepisami unijnymi poziomów odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na początku chciałbym zapytać o relacje regulacji zawartych w omawianym projekcie ustawy do regulacji zawartych w tak zwanej ustawie śmieciowej, w ustawie o utrzymaniu czystości w gminach, która tak właściwie jeszcze nie weszła w życie, a już mamy ogromną falę protestów samorządów lokalnych co do regulacji w niej zawartych. A wiemy, że ona dotyczy podobnego zagadnienia, a więc gospodarki odpadami, które pochodzą od mieszkańców danej gminy. O tę relację chciałbym zapytać i o to, czy nie będzie podobnej sytuacji, kiedy uchwalimy ustawę, o której w tej chwili mówimy. Kolejna sprawa. Skąd się wziął wskaźnik w wysokości 5%? Być może to wynika z dyrektywy unijnej, ale ja tego nie wiem, więc o to pytam. Być może jestem tutaj niedoinformowany. Skąd się bierze wskaźnik w wysokości 5% przychodów przeznaczanych na edukację ekologiczną z tytułu prowadzonej działalności recyklingu, odzysku itd., oczywiście przychodów przedsiębiorców, którzy się tym zagadnieniem będą zajmować? Czy to jest wskaźnik niezbyt wygórowany, czy może za bardzo wygórowany? Jest pytanie, czy podobnego rodzaju działalności edukacyjnej nie prowadzi choćby narodowy funduszu ochrony środowiska, a więc nie wiem, czy jest potrzeba dublowania tychże działań. I na koniec sprawa bardzo ważna. Czy na końcu nie będzie tak, że z tytułu tych wszystkich regulacji największe koszty poniosą konsumenci? Czy nie będzie tak, jak w przypadku przedsiębiorców, którzy handlują środkami chemicznymi czy środkami ochrony roślin? Sprzedają oni te środki w opakowaniu, a jednocześnie doliczają kaucję z tytułu potrzeby zlikwidowania tego opakowania bądź zrecyklingowania go. Jeżeli konsument nie odniesie z powrotem buteleczki, to cena detaliczna tego środka będzie powiększona o kaucję. I najczęściej tak się dzieje, bo przecież nikt hurtowo tego nie kupuje, chyba że pojedyncze osoby. Dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Piotr Polak
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W części nawiążę do wystąpienia mojego poprzednika. Chciałbym o coś zapytać, panie ministrze, bo założenia do projektu tejże ustawy były znane już dość dawno, w roku 2010, a wszyscy doskonale pamiętamy poprzednią kadencję i rok 2011, od kwietnia do lipca, kiedy dyskutowaliśmy nad ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zapisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach już teraz są realizowane między innymi przez samorządy. I w konsekwencji wprowadzenia tejże ustawy słyszymy już o pewnych zobowiązaniach, które będą nakładane w formie podatku na mieszkańców, podatku śmieciowego. Na przykład w Łodzi proponowana kwota to 36 zł od osoby. Pamiętam dyskusję nad ustawą tak zwaną śmieciową. Tam się przewijał w stanowisku klubu Prawa i Sprawiedliwości problem uczestnictwa producentów opakowań w obniżaniu późniejszych kosztów, jakie będą ponosili konsumenci. Była nawet składana stosowna poprawka, oczywiście odrzucona przez koalicję rządzącą. Chciałbym zapytać: Czy nie lepiej by było, gdyby te dwie ustawy były w sposób spójny procedowane w tamtej kadencji, w tamtym czasie? I czy właśnie uwzględnienie postulatu Prawa i Sprawiedliwości, ażeby producentów też włączyć w koszty zagospodarowania wyprodukowanych śmieci, nie przyczyniłoby się do tego, że te stawki, o których teraz słyszymy, rzeczywiście horrendalnie wysokie, bo 36 zł od osoby to rzeczywiście jest bardzo dużo, byłyby mniejsze, bo samorządy mogły uchwalić mniejsze stawki i wtedy konsumenci płaciliby mniej? (Dzwonek) Jak to się stało, że jeśli chodzi o te dwie ustawy, nie procedowano nad nimi spójnie w poprzedniej kadencji?
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pierwsze moje pytanie dotyczy niezaprzeczalnych faktów. Wielokrotnie spotkałam się ze stwierdzeniami, że 60% mieszkańców, a nawet więcej deklaruje chęć segregacji, a nawet nie tyle chęć, co segregację odpadów. Gdyby tak było, to z pewnością to, co państwo oceniacie, ten procent odpadów segregowanych byłby znacznie wyższy od tego, który podajecie. Jakie są fakty? Czy Polacy, którzy mają zachęty wynikające z ustawy śmieciowej, zachęty ekonomiczne do segregacji, podają nieprawdziwe informacje, czy może stwierdzają prawdę, tylko okoliczności powodują, że jednak ta segregacja jest niewystarczająca i stąd, jak rozumiem, potrzeba ustawy? Druga rzecz. Przed chwilą pan poseł z niepokojem mówił o tym, że za dużo pieniędzy przeznaczonych jest na edukację. A ja właśnie pokuszę się o odwrotne stwierdzenie. Wydaje mi się, że na edukację jest ich za mało. Dopiero wtedy, kiedy zostanie podjęta kampania, i to taka bardzo zmasowana, chciałabym użyć tego określenia, skierowana do dzieci i młodzieży w różnym wieku za pośrednictwem szkół i różnego rodzaju placówek oświatowych, będziemy mogli liczyć na to, że przyniesie to określony skutek. (Dzwonek) Podam jeden przykład. Proszę pozwolić mi dokończyć.
Mówca: Piotr van der Coghen
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nowelizacja ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich oraz ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody nie wnosi nic szczególnie nowego ani kontrowersyjnego, a jedynie porządkuje obecny stan prawny. Jest ona konieczna w związku z wystąpieniem sprzeczności w uchwalanej w końcu byłej kadencji Sejmu ustawie o bezpieczeństwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich oraz w tym samym czasie nowelizowanej ustawie o ochronie przyrody. Dlatego też procedowany obecnie projekt ustawy ma na celu usunięcie mimowolnie powstałych sprzeczności dotyczących tego samego tematu, przekazywania przez parki narodowe obszarów górskich 15% wpływów z biletów wstępu górskim organizacjom ratowniczym w celu zwiększenia bezpieczeństwa turystów oraz usprawnienia niesienia im pomocy. Ponadto ustawa o bezpieczeństwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich ustanowiła pełny katalog instytucji mogących zgodnie z prawem zajmować się ratownictwem górskim w Polsce, regulując to w inny sposób, i w tej sytuacji obecne enumeratywne wymienianie w ustawie o ochronie przyrody organizacji upoważnionych i powołanych do wykonywania ratownictwa górskiego w naszym kraju stało się nieaktualne. W noweli dokonano również koniecznego uszczegółowienia zakresu wpływów i rozliczeń, w tym również kwestie odprowadzania podatku od wzmiankowanych kwot. Mam zaszczyt poinformować Wysoką Izbę, że Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska będzie głosował za akceptacją tej pożądanej ze wszech miar nowelizacji. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)