Mówca: Andrzej Adamczyk
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Jeżeli można, odniosę się tutaj do wypowiedzi pana ministra. Panie ministrze, w polskim systemie gospodarczym funkcjonują przedsiębiorstwa, których celem działania jest wykup firm słabych, będących na krawędzi upadku, wzmocnienie tych firm i dopiero sprzedaż na rynku. Natomiast zadaniem państwa jest dbałość o te przedsiębiorstwa, które nie przynoszą mu kłopotu. Nie jest zadaniem państwa reanimowanie tego, co już nie funkcjonuje. Zresztą, panie ministrze, patrząc na zainteresowanie PKP SA i ministerstwa transportu losami Przewozów Regionalnych, widać, jakie dajecie świadectwo w tym zakresie. Nie interesujecie się upadłymi przewoźnikami regionalnymi, nie interesujecie się tym, co upada. Sprzedaż dworców, zamykanie tysięcy linii kolejowych, o czym zresztą mówiliśmy wielokrotnie na przestrzeni ostatnich miesięcy, jest tego dowodem. To jest dowód na zwijanie państwa. W tym zwijaniu państwa szuka się jeszcze możliwości wygenerowania jakichś dodatkowych dochodów. Te dodatkowe dochody to sprzedaż przedsiębiorstwa, które z ekonomicznego punktu widzenia ma się dobrze. Nie chciałbym wiedzieć, to znaczy nie chciałbym zadać tutaj pytania, jak długo byłby pan ministrem u naszych zachodnich sąsiadów, gdyby w Bundestagu wyszedł pan na mównicę i powiedział, że trzeba sprzedać to, co dobre, że trzeba sprzedać Deutsche Bank i koleje niemieckie, bo są dobre. (Poseł Piotr Chmielowski: Sprzedamy.) Chciałbym wiedzieć, ile godzin, bo już nie liczyłbym dni, byłby pan ministrem, ile godzin ministrem byłby pański szef, bo już na pewno nie dni. Panie Ministrze! WZC akceptuje decyzję PKP w sprawie sprzedaży. Minister akceptuje, bo minister akceptuje koncepcję sprzedaży PKL od kilku lat, zarówno pański poprzednik, jak i pan. Jak już powiedziałem dzisiaj z mównicy sejmowej, zderzamy się z tym problemem od co najmniej lat trzech. Przez trzy lata nic się nie zmieniło. PKL funkcjonuje najlepiej jak potrafi, przynosi zyski, a z drugiej strony właściciel robi wszystko, żeby go sprzedać. Rzecz niezrozumiała, wręcz skandaliczna. Pan minister mówi, że dyrekcja Tatrzańskiego Parku Narodowego nie zajmowała stanowiska w sprawie. Panie ministrze, czy zapoznał się pan ze stanowiskiem Rady Naukowej Tatrzańskiego Parku Narodowego? Czy zapoznał się pan ze stanowiskiem środowisk naukowych, między innymi środowisk naukowych Krakowa, akademii wychowania fizycznego, ale także innych ośrodków naukowych, jeżeli chodzi o skutki sprzedaży tego przedsiębiorstwa nie tylko dla przyrody, ale dla turystyki, albo inaczej, dla symbiozy gospodarki z Tatrzańskim Parkiem Narodowym? Teraz to, co najistotniejsze, czego chyba już pan nie obroni. Proszę nie traktować parlamentarzystów jak ludzi, którzy niczego nie rozumieją. Proszę tak nie traktować Wysokiej Izby. Mam świadomość, że państwo traktujecie większość koalicyjną jak ubezwłasnowolnioną grupę posłów, którzy głosują tak, jak im każecie w rozpisce, którą zabierają, przychodząc na głosowanie. Ale nie obrażajcie pozostałych posłów, jeżeli posłowie koalicji pozwalają się obrażać. Jak pan może powiedzieć, że tylko firmy wybrane do negocjacji po pierwszym stopniu kwalifikacji mogą to realizować? To znaczy, że tylko spośród wybranych firm zostanie wyłoniony nabywca. Czy pan nie wie, czy pan świadomie wprowadza Wysoką Izbę w błąd? Ten, który nabędzie Polskie Koleje Linowe, będzie mógł sprzedać tę firmę każdemu, i to za chwilę. To, że wybrany nabywca będzie właścicielem PKL, o czym pan mówił, nie jest żadną gwarancją. On będzie nim dzisiaj, ale za rok, za dwa, za trzy ten wybrany nabywca sprzeda to każdemu. Sprzeda chociażby przedsiębiorstwu, które ma duże interesy po południowej stronie Alp, przepraszam, Tatr, albo w Alpach. I ten przedsiębiorca będzie chciał wychłodzić rozwój obszarów turystycznych po polskiej stronie, aby wywieźć te 100 mln euro, bo tak szacuje się minimalną kwotę wywożoną przez polskich narciarzy co roku do zagranicznych ośrodków narciarskich. Tym działaniem, sprzedażą Polskich Kolei Linowych, doprowadzicie państwo do tego, że polskie ośrodki turystyczne na Podhalu, Sądecczyźnie, w Beskidzie Żywieckim i dalej będą takimi ośrodkami typu low-cost. Będą ośrodkami dla tych narciarzy, którzy przywożą herbatę w termosie, kanapkę w plecaku, narty w bagażniku samochodu i szukają miejsca, żeby zaparkować i nie zapłacić za parkowanie tego samochodu w ciągu dnia. Wyjeżdżą się gdzieś na nartach, wsiądą z powrotem do samochodu i wracają do domu. Natomiast zamożni turyści, którzy powinni przywozić pieniądze do ośrodków turystycznych, będą je wywozili w Tatry słowackie, będą je wywozili w Alpy austriackie, włoskie, w Dolomity, wszędzie. Będą jeździli między innymi tam, gdzie premier tego rządu, który wywozi otrzymane od polskich podatników pieniądze. Proszę nie wprowadzać Wysokiej Izby w błąd. Panie Ministrze! Osobiście sobie tego typu zapewnienia, że kupią wybrani, wypraszam, jeżeli pan nie dopowie, że sprzedadzą każdemu, komu będą chcieli sprzedać. Pan poseł Zbrzyzny pyta, czemu ma służyć ta prywatyzacja. Pytanie kieruje do posła wnioskodawcy. Panie pośle, nie wiem i nie wiemy, czemu ma służyć ta prywatyzacja. Z tej mównicy sejmowej to pytanie jest zadawane od trzech lat. Od trzech lat z tej mównicy sejmowej żaden przedstawiciel rządu nie udzielił odpowiedzi na pytanie, komu i czemu ma służyć ta prywatyzacja. Jeżeli takiej odpowiedzi nie ma, to uprawnione są domysły, teorie, których z tej mównicy nie wypowiem. Ale w trakcie zadawanych pytań te koncepcje były zgłaszane. Pani poseł Anna Paluch. Czy 12 mln zł czystego zysku, 25% rentowności, to jest mało. Pani poseł, nie do końca rozumiem to pytanie. (Poseł Anna Paluch: Kierowałam je do pana posła sprawozdawcy.) Według tego, to znaczy kierując się zdaniem tych, którzy prą do tej sprzedaży, to wydaje się, że 120 mln czystego zysku rocznie, 250% rentowności też byłoby mało. Wydaje się, że czegokolwiek by nie zrobiono, jakiegokolwiek argumentu by nie użyto w obronie Polskich Kolei Linowych, zawsze strona rządowa reprezentująca właściciela będzie chciała to przedsiębiorstwo sprzedać. Pani Joanna Bobowska zadała pytanie, czy własność państwowa, własność publiczna jest najlepszą formą własności. Pani poseł, uważam, że tak. Jeżeli pani ma wątpliwości - mówię do nieobecnej pani poseł - to proszę to pytanie, czy własność państwowa to jest najlepsza forma własności, zadać rządowi niemieckiemu. Mają doświadczenie, jeśli chodzi o koleje niemieckie. Proszę to pytanie, czy własność państwowa to jest najlepsza forma własności, zadać rządowi francuskiemu. Zresztą rząd francuski ma ulokowane swoje aktywa w naszym przedsiębiorstwie Telekomunikacja, kiedyś naszym przedsiębiorstwie Telekomunikacja Polska. Proszę zapytać rządy Szwecji, Danii, Austrii, czy własność państwowa jest lepsza. Oni, myślę, udzielą pani odpowiedzi i już więcej nie będzie pani dociekała. Będzie pani zapewne używała tego sformułowania, tego retorycznego pytania dotyczącego własności państwowej jako argumentu na ˝tak˝. Są przypadki, kiedy ta własność państwowa jest niezbędna. Udowodniliśmy to wówczas, kiedy strona rządowa w poprzedniej kadencji chciała sprzedać LHS, przepraszam, LHS przekierować do PKP Cargo. Dzisiaj mówilibyśmy o LHS jako o podmiocie gospodarczym, który byłby sprzedawany wraz z PKP Cargo. Gdyby nie zmasowany opór posłów opozycji, dzisiaj LHS w ramach PKP Cargo byłaby zapewne na zbyciu. Pan poseł Adam Kwiatkowski. Panie pośle, będę starał się odnieść do pańskich pytań. Jeżeli nie do końca odpowiem na pytania, to znaczy, że nie do końca zrozumiałem ich sens. Jak nasz projekt zabezpiecza przed groźbą wrogiego przejęcia. Otóż zapisy w projekcie ustawy, panie pośle, mówią o tym w sposób jednoznaczny. Przez 20 lat samorząd województwa małopolskiego, czyli właściciel tego przedsiębiorstwa, nie może utracić nad nim kontroli. Może podwyższać, podnosić kapitał, ale stale musi dbać o to, aby 51% własności, 51%, czyli pakiet większościowy - był w rękach samorządu województwa małopolskiego. Jeżeli chodzi o stanowisko władz Tatrzańskiego Parku Narodowego wobec projektu ustawy, to myślę, panie pośle, że podniosłem tę kwestię już w odniesieniu do wystąpienia pana ministra. Opinie organizacji samorządowych, organizacji pozarządowych. Panie pośle, to nie jest tylko bunt parlamentarzystów. To nie jest tylko protest parlamentarzystów, który podnoszony jest tutaj w czasie debaty i w czasie debat na posiedzeniach sejmowej Komisji Infrastruktury przez ostatnich kilka lat. To między innymi stanowisko rady samorządu miasta Zakopane. Rada Miasta Zakopane przyjęła uchwałę sprzeciwiającą się sprzedaży Polskich Kolei Linowych. Rada Powiatu Tatrzańskiego wzywa w swojej rezolucji do wstrzymania prywatyzacji Polskich Kolei Linowych. Komisja Krajowa NSZZ ˝Solidarność˝ wobec prywatyzacji PKL wzywa do zaprzestania ich sprzedaży. Jest wreszcie organizacja pozarządowa Klub im. Zamoyskiego z Zakopanego. Akcja tego stowarzyszenia doprowadziła do tego, że zebrano dwieście kilkadziesiąt podpisów profesorów, profesorów zwyczajnych i nadzwyczajnych, osób reprezentujących różnorakie środowiska, różnorakie poglądy, różnorakie instytucje naukowe. Wespół w zespół tych kilkuset profesorów protestuje przeciwko sprzedaży Polskich Kolei Linowych. Panie pośle, skoro pan pyta o to, kto jeszcze protestuje, to odpowiem, że wiem o protestach Polonii amerykańskiej, o protestach Polaków mieszkających w Chicago, w Nowym Jorku, zamieszkujących Stany Zjednoczone. Wiem, że takie protesty są kierowane do naszego kraju. Kiedy prowokuje pan takim pytaniem odpowiedź, zadaję sobie pytanie: co jeszcze musi się wydarzyć, co jeszcze powinniśmy zrobić, czego jeszcze państwo oczekujecie - kieruję to pytanie do strony rządowej - żeby zaprzestano tej sprzedaży. Bo to nie jest tak, że ten podmiot, to przedsiębiorstwo mierzone jest tylko i wyłącznie jako przedsiębiorstwo państwowe. To przedsiębiorstwo to część historii naszego państwa, to część historii II Rzeczypospolitej. To przedsiębiorstwo to akt determinacji. Ale tutaj już wpadłbym w retorykę, która zajęłaby kolejne godziny czy kwadranse mojego wystąpienia. W związku z tym nie wiem, panie pośle, zwracam się do posła Adama Kwiatkowskiego, czy odpowiedziałem do końca na to pytanie. Jeżeli nie, proszę ewentualnie o doprecyzowanie go. Pan poseł Grzegorz Schreiber. Własność ziemi, na której zlokalizowano kolej. To jest problem natury zasadniczej. Z jednej strony mamy bowiem opinię, natknąłem się na opinię, stanowisko PKP SA i ministra transportu, że obie te instytucje dysponują dokumentami renomowanych kancelarii prawnych, które mówią wyraźnie, że nie należy liczyć się z żadnymi kłopotami i konsekwencjami wynikającymi ze sprzedaży Polskich Kolei Linowych w kontekście byłych właścicieli terenów wywłaszczonych na cele publiczne. A ja państwa zapewniam, że byli właściciele terenów wywłaszczonych pod budowę Polskich Kolei Linowych tytułem realizacji celu publicznego posiadają opinie renomowanych kancelarii prawnych, z których wynika, że będą mieli prawo odzyskać swoje ziemie. Do czego doprowadzicie w Tatrzańskim Parku Narodowym, nie wiemy. Dzisiaj możemy to sobie wyobrazić, bo przecież Kuźnice - Myślenickie Turnie i wszystkie te działki będące tam halami to prywatna własność górali. Zostali czy przez rząd II Rzeczypospolitej, czy po II wojnie światowej na podstawie dekretu PKWN wywłaszczeni. Cel publiczny się skończy, kiedy sprzedacie Polskie Koleje Linowe, więc jest to jedna wielka niewiadoma. Pan poseł Schreiber pytał o postępowania prokuratorskie i działania ABW. Nie wiem, czy Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego zakończyła weryfikację, zakończyła działanie mające na celu rozpoznanie czy zabezpieczenie tego kontraktu, ale wiem, że Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, alarmując premiera, twierdzi, cytuję: sprzedaż Polskich Kolei Linowych zagraża interesom ekonomicznym państwa. Czy Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, szanowni państwo, to jest instytucja, którą można określić jako tę, z której zdaniem nie liczy się rząd Rzeczypospolitej? Rozumiem, że możecie mieć w ostatnim czasie uwagi do ABW, możecie nie lubić ABW, możecie nie lubić ich dowódcy, dowódców za takie czy inne czynności, działania, ale nie możecie w takiej sprawie nie liczyć się ze stanowiskiem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Przecież ktoś za to kiedyś odpowie. Nie będzie tak, że odpowie bezimienny rząd. Odpowie imiennie, personalnie minister, prezes, wiceminister, sekretarz czy podsekretarz stanu. Nie można bezkarnie podejmować takich decyzji i jakby a priori z góry cieszyć się bezkarnością. Nie można realizować sprzedaży, pomimo że Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego i prokuratura mają wątpliwości, czy są to działania zgodne z prawem, czy nie narażą interesu państwa na szkodę. Pan poseł Grzegorz Woźniak. Czy samorząd zadba o rozwój Polskich Kolei Linowych? Panie pośle, jeżeli dobrze rozumiem pana pytanie, postaram się udzielić odpowiedzi. Uważam, że tak. Jeżeli rząd uważa, że samorząd województwa pomorskiego właściwie rozporządzi majątkiem Szybkiej Kolei Miejskiej, któremu zechce tę kolej przekazać, to jestem wręcz przekonany, że samorząd województwa małopolskiego, jako instytucja publiczna, przez to nie tracimy kontroli nad przedsiębiorstwem, w sposób właściwy zadba o rozwój Polskich Kolei Linowych, zadba o ich przyszłość. Powiem więcej, panie pośle, samorząd województwa małopolskiego jak mało kto zainteresowany będzie rozwojem tego przedsiębiorstwa, bo jeszcze raz powtórzę: nie będzie to żadne obciążenie dla budżetu województwa. Należałoby tylko zadać pytanie, czy samorząd województwa nie będzie chciał zbyt wiele zysku zatrzymać dla siebie z działalności tego przedsiębiorstwa. Można pokusić się o stwierdzenie, że banki, bankierzy, wszyscy ci, którzy zechcieliby udzielić kredytu Polskim Kolejom Linowym na ich rozwój, stoją w sekretariacie prezesa Polskich Kolei Linowych. To jest pewne. Każdy bank udzieli kredytu inwestycyjnego na rozwój, na rozbudowę tego przedsiębiorstwa. I to będzie atrybutem tego przedsiębiorstwa, jeżeli zostanie przekazane samorządowi. Samorząd nie będzie musiał dołożyć do tego ani złotówki. Samorząd nie będzie miał problemów, żeby uruchomić linie kredytowe. Tak uruchomiono linie kredytowe na rozbudowę Polskich Kolei Linowych w 2006 r. Banki starały się, jeden przed drugim, wygrać przetarg na obsługę kredytową. Większość kredytów jest już spłacona, to jest kwota ponad 70 mln zł. Panie pośle, zwracam się do pana posła Edwarda Czesaka, rozumiem, że jest pan szczególnie zainteresowany tym, jak społeczność Podhala reaguje na próbę sprzedaży. A społeczność Podhala reaguje w sposób jednoznacznie negatywny. Działania pani poseł Paluch, działania polityczne, to jest umieszczenie w Poroninie baneru... (Poseł Anna Paluch: Trzech banerów.) ...umieszczenie banerów zakazujących posłom koalicji rządzącej wjazdu do Zakopanego, spotkały się z bardzo pozytywnym przyjęciem mieszkańców Podhala. Mieszkańcy Podhala w różnej formie wyrażają sprzeciw wobec tych działań. To z jednej strony uchwały samorządów, to, o czym nie powiedziałem, uchwała samorządu województwa małopolskiego, bo takowa jest podjęta, takowa jest przyjęta w tej sprawie. Jeśli ktokolwiek interesowałby się i pytał, co na to samorząd województwa małopolskiego: absolutnie tak, przejmie przedsiębiorstwo, ale na pewno jest przeciwko jego sprzedaży. Tak że mieszkańcy Podhala, Sądecczyzny, Żywiecczyzny absolutnie sprzeciwiają się temu procesowi. Należałoby w konkluzji zadać pytanie, po raz kolejny to samo pytanie, do znudzenia, kierowane do rządu, ale kierowane przede wszystkim do, wydaje się, bezwładnej w tym momencie większości parlamentarnej. Co jeszcze się musi zdarzyć, do czego jeszcze musi dojść, żeby wzruszyć i poruszyć sumienia posłów, aby przestali wykonywać beznamiętnie, bezmyślnie dyrektywy rządu, co kłóci się zresztą z Konstytucją Rzeczypospolitej, aby wreszcie zaczęli w sposób racjonalny dbać o majątek narodowy? Co się musi stać, aby rząd wypełniał swoje konstytucyjne obowiązki? Dziękuję bardzo. (Oklaski)