PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Agnieszka Kołacz-Leszczyńska
Data: 2017-04-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Po raz kolejny skupiamy się nad ustawą o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia dochodzenia wierzytelności. Tym razem przyglądamy się poprawkom zgłoszonym przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej, które doprecyzowują przedłożoną przez Sejm ustawę. Są to poprawki, których niestety nie uniknęliśmy, nie doprecyzowaliśmy w naszej Izbie, które np. dotyczą wskazania właściwego wierzyciela czy też eliminują powtarzanie określonych treści. Są takie, które mówią o tym, że nie zapewniliśmy odpowiedniej spójności zakresu regulacji poszczególnych jednostek redakcyjnych. Pojawiła się taka poprawka, która eliminuje wprowadzone przez naszą Izbę skróty myślowe. Jedyną poprawką, która budzi nasze zastrzeżenia, jest poprawka 7. Została ona zakwestionowana przez Biuro Legislacyjne, które uznało, że jest to niestety niewłaściwy zapis legislacyjny. Dbając o poprawność stanowionego prawa, nie poprzemy tej poprawki, natomiast wszystkie pozostałe poprawki opiniujemy pozytywnie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mieczysław Kasprzak (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-04-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Nowelizacja ma poprawić płynność przedsiębiorstw, usprawnić i ułatwić dochodzenie należności, a także przeciwdziałać zatorom płatniczym. Jej rozwiązania powinny też zwiększyć możliwości oceny przez przedsiębiorców wiarygodności płatniczej kontrahenta i poprawić skuteczność dochodzenia roszczeń na drodze sądowej. Nowelizacja przewiduje m.in. utworzenie Rejestru Należności Publicznoprawnych, zawierającego informacje na temat zaległości publicznoprawnych, takich jak zobowiązania podatkowe, kary administracyjne, należności celne i grzywny. Senat wprowadził 13 poprawek. Wprowadzone zmiany mają charakter przede wszystkim legislacyjny. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego opowiada się za przyjęciem 12 poprawek.
Mówca: Sprawozdawca Anna Paluch
Data: 2017-04-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Senat do ustawy zawartej w druku nr 1318, dokonującej zmiany ustawy Prawo ochrony środowiska, uchwalił 11 poprawek. Poprawki 1., 2., 5. i 6. ujednolicają terminologię ustawy. Zamiast mówić o osobach, wszędzie mówimy o członkach rad nadzorczych. Poprawka 1. ponadto prowadzi do pozostawienia w składzie Rady Nadzorczej Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej dwóch przedstawicieli strony samorządowej Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego. Z tymi poprawkami 1., 2., 5. i 6. łączą się poprawki 8. i 10. Poprawka 8. modyfikuje treść art. 2, a 10. zawiera skreślenie ust. 4 w art. 3 i dotyczy właśnie tego niezmienianego składu narodowego funduszu i konsekwencji w tych właśnie jednostkach redakcyjnych. Komisja rekomenduje, aby poprawki 1., 2., 5., 6., 8. i 10. głosować łącznie i daje o nich opinię pozytywną. Poprawki 3. i 9. z kolei to są poprawki, które uwzględniają fakt, że wiceprzewodniczący rad nadzorczych wojewódzkich funduszy ochrony środowiska wyznaczani przez sejmiki województw są w istocie członkami rad. I tutaj te właśnie poprawki 3. i 9., które też powinny być łącznie głosowane, ujednolicają tę terminologię. Komisja ochrony środowiska również rekomenduje przyjęcie tych poprawek. Poprawka 4. z kolei to jest poprawka, która dotyczy obowiązku ustalenia przez wojewodów szczegółowych warunków wynagradzania członków rad nadzorczych wojewódzkich funduszy za udział w pracach rad oraz wysokości wynagrodzenia z tego wynikającego. Kolejna poprawka, poprawka 7., to jest poprawka doprecyzowująca i dotyczy możliwości powołania jednoosobowego zarządu wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska. Z kolei poprawka 11. dotyczy uchwalania statutów wojewódzkich funduszy. Komisja Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa rekomenduje, aby przyjąć wszystkie te poprawki. Dziękuję bardzo.
Mówca: Krzysztof Maciejewski
Data: 2017-04-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzisiaj w imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość przypadł mi zaszczyt przedstawienia Wysokiej Izbie opinii dotyczącej ustawy o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska. Tym razem przedmiotem rozważań są zawarte w uchwale Senatu poprawki umieszczone w druku nr 1441. Niniejsza uchwała została podjęta przez Senat w dniu 30 marca 2017 r. Na temat procedowanej ustawy dwukrotnie już się wypowiadałem. W Wysokiej Izbie odbyła się już głęboka i, mam nadzieję, wyczerpująca dyskusja, więc dzisiejsze wystąpienie ograniczę jedynie do 11 poprawek uchwalonych przez Senat. W związku z powyższym pragnę zauważyć, że zaproponowane poprawki są odpowiedzią na postulaty strony samorządowej, Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego, dotyczące pozostawienia w składzie Rady Nadzorczej Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej dwóch przedstawicieli strony samorządowej. Senat przyjął również poprawki eliminujące zmiany przewidujące zmniejszenie liczby członków zasiadających w radzie nadzorczej narodowego funduszu oraz ujednolicił terminologię i wyeliminował zapisy niewnoszące wartości normatywnych do niniejszej ustawy. To dobre zmiany i dlatego pragnę poinformować Wysoką Izbę, że klub Prawo i Sprawiedliwość poprze wszystkie poprawki uchwalone przez Senat, gdyż w tym przypadku mamy do czynienia z uszczegółowieniem i w ten sposób poprawą procedowanej ustawy. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Gabriela Lenartowicz
Data: 2017-04-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu klubu Platforma Obywatelska zaprezentować stanowisko naszego klubu wobec uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska. Nasze stanowisko dotyczące całej ustawy wielokrotnie podkreślaliśmy i podtrzymujemy. Jest ono zbieżne w ocenie także z opiniami zleconymi przez Biuro Analiz Sejmowych, a także przez gremia samorządowe. Chodzi o zarzut niekonstytucyjności, centralizacji i odbierania kompetencji województwom czy społecznościom wojewódzkim w finansowaniu polityki ekologicznej województwa. Odniosę się do poprawek Senatu. Szkoda tylko, że ta wyższa Izba refleksji ograniczyła się do zamiany osób na członków i do tego, by zapewnić, że honoraria tych nowo powołanych rad nadzorczych będzie jednak ustalał wojewoda, nie zarząd województwa, i jakby zaprzecza idei, rujnuje ideę wnioskodawców co do tego, by także wprowadzić oszczędności w narodowym funduszu ochrony środowiska, ograniczając o jedną osobę liczebność rady nadzorczej. Rujnuje ten element, że te oszczędności dotyczą także narodowego funduszu. Z drugiej strony te poprawki ilustrują także filozofię działania obecnej większości rządzącej, że ważne jest, żeby to nasi ludzie rządzili i żeby tym naszym ludziom nasi ludzie ustalali wynagrodzenia, i ważne są nie osoby czy osobowości, a członkowie czy członkostwo. Klub Platformy Obywatelskiej nie będzie głosował przeciwko poprawkom, które w istocie tylko poprawiają ten na kolanie przygotowywany projekt, ale zagłosuje przeciwko powrotowi do braku oszczędności w narodowym funduszu i do właśnie takiego dbania o to, żeby swój człowiek ustalał wynagrodzenia dla członków rad nadzorczych. Każdy własną miarką mierzy. Myślę, że o to chodzi, że ktoś zrobił to w takim duchu, że gdyby druga strona była na tym samym miejscu, to by na pewno zadbała, żeby tym nie naszym, być może, obniżyć wynagrodzenia. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Stępień
Data: 2017-04-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przedstawiam stanowisko Nowoczesnej wobec uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska. Stanowiska wobec ustawy nie zmieniliśmy, bo uważamy, że ustawa jest niekonstytucyjna, centralizuje, odbiera możliwość decydowania o lokalnych sprawach lokalnym instytucjom. Zza biurka w Warszawie będzie się decydować o sprawach, o których tak naprawdę nie będzie się miało większej wiedzy. Co do kwestii dotyczących poprawek, tak jak tutaj zostało wcześniej wspomniane, poprawki zwykle mają charakter korygujący, doprecyzowujący i nie wnoszą w samą treść jakichś konkretnych zmian. ? propos pierwszej poprawki, która dotyczy składu osobowego, najpierw było 11 osób, teraz jest 12. Gdy nasze propozycje dotyczyły zwiększenia liczby członków, państwo odmówiliście tego. Teraz nagle poprawki opozycji są złe, a poprawki Senatu są dobre. Zwiększacie o jedną osobę liczbę członków. Tak naprawdę robicie krok w przód, potem robicie krok w tył. Kolejny budzący zastrzeżenia punkt to jest właśnie brak konsekwencji w dążeniu do oszczędności, bo skoro mówicie o oszczędnościach, to przecież mamy przykład jednego z wojewódzkich funduszy ochrony środowiska, bodajże w Zachodniopomorskiem, gdzie prezes decydował o obniżeniu wynagrodzeń członków zarządu i rady. Jest tutaj relatywnie... (Poseł Anna Paluch: Chyba już wydał.) Proszę mi nie przeszkadzać, dobrze? Pokazuję oszczędności, natomiast tutaj państwo mówicie o tym, że szczegółowe warunki wynagradzania członków rad nadzorczych wojewódzkich funduszy za udział w pracach rady ustalają wojewodowie. Dla mnie jest to szczyt hipokryzji w kwestii właśnie tych wspomnianych dwóch poprawek. Na pewno ich nie poprzemy. Jeżeli chodzi o pozostałe, nie mamy zastrzeżeń. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Zgorzelski
Data: 2017-04-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Wysoka Izbo! Dzisiaj po raz kolejny pochylamy się nad zmianami Prawa ochrony środowiska zaproponowanymi przez grupę posłów. Wraca bowiem do nas ustawa mająca na celu wyłącznie wycinkę personalną i skok na kolejne stanowiska. Bez względu na wprowadzony chaos i niszczenie sprawdzonych przez lata mechanizmów wsparcia, bez względu na protesty ogólnopolskich związków samorządowych, bez względu na zarzuty o niekonstytucyjności zmian dążycie państwo do przejęcia stanowisk. Zwracam się do posłów PiS, skoro wojewódzkie fundusze pozostają samorządowymi osobami prawnymi w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, to na czym polega ta samorządowość? Czy na tym, że rady nadzorcze funduszu powołuje minister środowiska? Czy może na tym, że to wojewoda ustala zasady wynagradzania tych rad? Czy może na tym, że to wojewoda wyznacza przedstawiciela organizacji pozarządowych, oczywiście tych licencjonowanych? Perfidia tego rozwiązania polega na tym, że samorządowi pozostawia się wskazanie jednego na pięciu członków rady nadzorczej. To taki figowy listek, i to tylko lekko przyfastrygowany, bo jeśli sejmik w ciągu 30 dni nie wyrobi się z wyznaczeniem swojego przedstawiciela do rady nadzorczej, to minister może powołać w to miejsce swojego przedstawiciela. Kolejny samorządowy przepis to wskazanie zarządu województwa do powołania zarządu wojewódzkiego funduszu w składzie wskazanym przez radę nadzorczą. Jeśli zarząd województwa nie dokona tego powołania w terminie 7 dni od daty dostarczenia wniosku, to rada sama sobie powoła zarząd. Kolejna poprawka. Samorządowość funduszu zapewnić mają statuty nadawane przez sejmik. W 10. poprawce Senatu proponuje się, by statuty funduszy sejmiki nadawały w terminie 30 dni od daty wejścia w życie ustawy. Biorąc pod uwagę sposób zwoływania sejmików, konieczność opiniowania materiałów przez komisje, zaproponowany termin może okazać się zbyt krótki, wówczas statuty o charakterze przejściowym nada wojewoda. Rodzi się pytanie: Czy właściwa jest konstrukcja, w której wojewoda jako organ sprawujący nadzór prawny nad uchwałami sejmiku jednocześnie jest wyznaczony do wykonywania czynności zastępczych, tj. z zastępczego nadania statutu funduszy? Wysoki Sejmie! Zaproponowane zmiany służyć mają scentralizowaniu zarzadzania systemem funduszy ochrony środowiska skupionym w narodowym funduszu ochrony środowiska. Dlatego zamiast pudrować samorządowy charakter funduszy wojewódzkich, należało zmienić ich status z samorządowych osób prawnych na wojewódzkie oddziały Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, państwowej osoby prawej. Ale zabrakło wam odwagi i wyobraźni, a może wytycznych. Ta ustawa jest ustawą demolującą istniejący system finasowania ochrony środowiska w Polsce, doprowadzając wojewódzkie fundusze ochrony środowiska do postaci swoistej hybrydy, z nazwy samorządowej, a pozostającej pod pełną kontrolą administracji rządowej. Wprowadzacie chaos i za ten chaos kiedyś zapłacicie. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Anna Paluch: Bez pogróżek, panie pośle.)
Mówca: Szymon Giżyński
Data: 2017-04-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Nowoczesna i Platforma Obywatelska to partie wolnościowe i w pełni demokratyczne, których członkowie mogą bez przeszkód mówić to, co myślą, nawet wtedy, kiedy nie myślą.
Mówca: Anna Nemś
Data: 2017-04-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 2 kwietnia obchodziliśmy Światowy Dzień Świadomości Autyzmu. Autyzm jest chorobą, która dotyka coraz więcej ludzi. Statystyki w tym względzie są alarmujące. Ilość zachorowań na autyzm zwiększyła się bowiem aż sześciokrotnie w ostatnich 20 latach. Zanim skończę swoje wystąpienie, na świat przyjdzie szacunkowo ok. 250 dzieci. Najprawdopodobniej dwoje z nich będzie miało zdiagnozowane całościowe zaburzenia rozwojowe, w tym także autyzm. Przyczyny tego zaburzenia nie są jeszcze do końca znane. Lekarze są zdania, że autyzm jest spowodowany nieprawidłowym rozwojem funkcjonowania mózgu we wczesnym dzieciństwie. Wpływ na to mogą mieć m.in. czynniki genetyczne, zaburzenia okresu ciąży i porodu. Autyzm to zaburzenie rozwojowe, które ma wpływ na to, jak osoba dotknięta chorobą postrzega świat, w jaki sposób nawiązuje relacje z otoczeniem i jak przetwarza informacje płynące z otoczenia. Osoby autystyczne zazwyczaj z trudem nawiązują relacje z innymi ludźmi, mają problemy z komunikacją, myśleniem abstrakcyjnym czy też z uczeniem się. Według szacunkowych danych w Europie żyje 5 mln osób z autyzmem, dla których zmiana społecznej świadomości na temat ich schorzenia ma naprawdę fundamentalne znaczenie. Zgodnie z Kartą Praw Osób z Autyzmem przyjętą przez Parlament Europejski osobom z autyzmem przysługuje szereg praw. Mimo to wiele osób dotkniętych tych schorzeniem nadal nie ma możliwości korzystania na co dzień ze specjalistycznej diagnostyki, terapii, edukacji. Bardzo wiele z tych osób napotyka na szereg barier na rynku pracy, ma problemy z zaaklimatyzowaniem się w najbliższym nawet otoczeniu i boryka się z wieloma, często prozaicznymi problemami życia codziennego. Pamiętajmy, jak ważne jest to, aby nie tylko raz w roku przy okazji Światowego Dnia Świadomości Autyzmu okazać, że jesteśmy otwarci na osoby z autyzmem i na ich problemy. Nie bądźmy zieloni w temacie autyzmu. Nie tylko w kwietniu, ale przez cały rok bądźmy niebiescy. To kolor solidarności z ludźmi chorymi na autyzm oraz ich rodzinami. W mojej pracy poselskiej spotkałam osoby z autyzmem, ich najbliższych, ich rodziny i to są osoby wyjątkowe. Jestem przekonana, że mimo że starałam się im pomagać, to tak naprawdę ja dostałam więcej, niż oni ode mnie otrzymali. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jacek Kurzępa
Data: 2017-04-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Koleżanki i Koledzy Posłowie! Szanowni Rodacy! Wiosna idzie i nie jest to szczególnie odkrywcze, zważywszy na to, co widzimy za oknem i czujemy w trzewiach. Chce się żyć. Ptaki świergolą, słońce zagląda we wszystkie zakamarki świata, wiosenny deszcz pachnie, pachnie odurzająco. Kobiety przywdziewają coraz lżejsze sukienki, zwiewne i kolorowe, ich spragnione słonecznych rentgenków oblicza obracają wzorem słoneczników ku słońcu, oczy przy tym mrużąc zalotnie, nie wiedząc, czy ku tobie, czy ku mnie. Mężczyźni zaskoczeni swoim nadmiarem masy będącym spadkiem po zimowym bezruchu sposobią się na bieżnie, siłownie i rolki, mając nadzieję na skuteczne spalenie nadmiaru. Tym bardziej że nagrodą za to będzie pewniejsza sylwetka na letnich plażach i nadzieja na taksujący wzrok smagłolicej białki. O, krew się burzy i ziemia pęcznieje od nadmiaru soków i energii w niej skumulowanej. Wychodzisz o poranku do pracy, stoisz na przystanku MPK, z ociąganiem, aczkolwiek i koniecznością zapuszczasz się w podziemia metra, choć całym sobą wolałbyś lotem ptaka na powietrzu, wśród porannego ożywienia przemknąć do miejsca pracy i natychmiast, gdy tylko tam się znajdziesz, otworzyć okno: niech nas owiewa, wszędzie dociera powiew świeżości wiosny. A w życiu? Czy w moim, twoim życiu także dokonuje się wiosna? Wszak jest to czas wzrastania: z nową siłą, potencjałem, odnowioną witalnością. I nie chodzi mi tylko o porzucenie dotychczasowych obciążających nawyków, o złe czynienie, chociażby związane ze złymi nawykami żywieniowymi, złą postawą wobec aktywności fizycznej, złymi relacjami z innymi ludźmi czy światem w ogóle. Mam bowiem także na myśli wiosnę między tobą a mną, mamą a tatą, domownikami, a może jeszcze szerzej - Polakami. Czy znajdą w sobie gotowość i nadzieję na wzajemność dostrzeżenia ożywczych i świeżo zielonych łodyg, ramion oplatających w przyjaznym geście nasz dom, naszą ojczyznę? Czy znajdą w sobie szacunek wobec trudu wybijania się z dotychczasowych skamielin, wobec ciebie jako kogoś na nowo wzrastającego? Czy ty zechcesz zaciekawić się i wspomóc mnie samego w moim na nowo wzrastaniu czy może zmartwychwstawaniu? Jesteśmy bowiem także w okresie przedświątecznym. Przed nami tajemnica Chrystusowego zmartwychwstania. Jeśli podzielasz, jak i ja, wiarę w to zmartwychwstanie i znajdujesz w nim sens, to jest to i dla nas czas ku zmartwychwstawaniu z naszych upadków, upodleń, zniewoleń. Wiosna, panie bracie, w powietrzu, sercu i sumieniu. Zagospodaruj twoją naturalną synergię z naturą i ze Stwórcą, by także samemu wzrastać - dziś, nie odkładając nic na jutro. Od razu stawajmy się wiosennymi i podzielmy się tą wiosną przy wielkanocnym stole. Wszystkiego dobrego. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-04-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Oświadczenie poselskie w sprawie 70. rocznicy śmierci Józefa Kurasia Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 22 lutego br. obchodziliśmy 70. rocznicę śmierci Józefa Kurasia ps. Ogień, jednego z najbardziej znanych polskich dowódców partyzanckich z czasów wojny i okresu powojennego. Józef Kuraś przyszedł na świat 23 października 1915 r. w Waksmundzie k. Nowego Targu. Pochodził z wyjątkowo patriotycznej rodziny góralskiej, o czym świadczy m.in. fakt, że jego trzej bracia brali udział w walkach o Lwów i w wojnie polsko-bolszewickiej. Kształcił się w gimnazjum w Nowym Targu. Następnie odbywał służbę w 2. Pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku. Po odbyciu służby uczęszczał do szkoły podoficerskiej Korpusu Ochrony Pogranicza, gdzie mianowano go na kaprala. W wieku 21 lat został zmobilizowany do odbycia służby wojskowej. Podczas kampanii wrześniowej walczył w szeregach 1. Pułku Strzelców Podhalańskich. Po kapitulacji pułku próbował bezskutecznie przedostać się na Węgry, jednak ostatecznie wrócił do rodzinnej wsi, gdzie zajął się pracą na roli. Od listopada 1939 r. był żołnierzem Służby Zwycięstwu Polski, a od 1941 r. - Konfederacji Tatrzańskiej. Podczas okupacji niemieckiej na Podhalu rozpoczęło się wprowadzanie niemieckiej polityki narodowościowej. Od tego czasu Kuraś z lęku przed aresztowaniem bywał w domu tylko po kryjomu. Nocami organizował akcje sabotażowe na placówkach administracyjnych w Łopusznej, Szaflarach i Odrowążu. Wskutek wewnętrznej inwigilacji w 1942 r. grupa tatrzańska przestała istnieć, jedynie oddział Kurasia pozostał w czynnym postępowaniu, jednakże członkowie organizacji ograniczyli do minimum kontakty z ludnością z okolicznych wiosek. Pomimo współpracy z Armią Krajową Kuraś wyraźnie oddzielał się od polityki londyńskiej, opierając się na poglądach ludowych. Po zakończeniu II wojny światowej Wojewódzki Urząd Bezpieczeństwa Publicznego wszczął śledztwo przeciwko Kurasiowi. Dnia 22 lutego 1947 r. osaczony przez funkcjonariuszy Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, broniąc swojego honoru, Józef Kuraś popełnił samobójstwo.
Mówca: Małgorzata Chmiel (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-04-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W związku z 60. rocznicą podpisania traktatów rzymskich odbył się w Rzymie 25 marca szczyt Unii Europejskiej. Na tym szczycie przywódcy 27 państw Unii oraz szefowie unijnych instytucji przyjęli deklarację rzymską, która głosi: ˝Będziemy działać wspólnie, w zależności od potrzeb w różnym tempie i z różnym nasileniem, podążając jednocześnie w tym samym kierunku˝. Słowa tej deklaracji są bardzo istotne ze względu na pojawiające się głosy co do propozycji utworzenia Unii Europejskiej dwóch prędkości. Polski rząd niestety otwarcie nie zadeklarował, że chce być w Unii coraz bardziej zintegrowanej i w pełni szanującej postanowienia wszystkich unijnych traktatów. Co więcej, ostatnie działania polskiego rządu doprowadziły do tego, że przywódcy dużych unijnych państw spotykają się i rozmawiają o przyszłości Unii bez udziału Polski. Ponadto poseł Kaczyński nadal buduje koalicję w Unii Europejskiej z państwami dużo mniej euroentuzjastycznymi od Polski, np. z Węgrami czy z występującą z Unii Europejskiej Wielką Brytanią. Polacy według różnych sondaży chcą być w Unii Europejskiej, a także chcą jej silnej i zjednoczonej na silnych podstawach. Działania polskiego rządu i pana posła Kaczyńskiego w ostatnim czasie rażąco odbiegają od poglądu większości Polaków. Polska w silnej i zjednoczonej Unii Europejskiej to od wielu lat było marzenie zdecydowanej większości Polaków. Gdy w 2004 r. przystąpiliśmy do UE, nikt nawet w najczarniejszych scenariuszach nie przewidywał, że rząd polski po 13 latach będzie traktował wspólną Europę jako zło konieczne, z którego powinno się tylko pozyskiwać fundusze na rozwój Polski. Unia Europejska to gwarancja naszej suwerenności i gwarancja rozwoju Polski. Bez silnej, zjednoczonej Europy nie będzie silnej Polski.
Mówca: Sylwester Chruszcz (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-04-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Kilka dni temu obchodziliśmy rocznicę rozpoczęcia likwidacji obozów NKWD w Starobielsku i Ostaszkowie, w efekcie której w ciągu 6 tygodni rozstrzelano 14 587 jeńców. Zamordowano również ok. 7300 Polaków przetrzymywanych w więzieniach na obszarze przedwojennych wschodnich województw RP. Na początku października 1939 r. władze ZSRR podjęły decyzję o utworzeniu dwóch obozów oficerskich w Starobielsku i Kozielsku oraz obozu w Ostaszkowie przeznaczonego dla funkcjonariuszy Policji, Korpusu Ochrony Pogranicza i więziennictwa. Pod koniec lutego 1940 r. we wspomnianych obozach więziono 6192 policjantów i funkcjonariuszy ww. służb oraz 8376 oficerów. Wśród uwięzionych znajdowała się duża grupa oficerów rezerwy powołanych do wojska w chwili wybuchu wojny. Większość z nich reprezentowała polską inteligencję. Byli to lekarze, prawnicy, nauczyciele szkolni i akademiccy, inżynierowie, literaci, dziennikarze, działacze polityczni, urzędnicy państwowi i samorządowi, ziemianie. Obok nich w obozach znaleźli się również kapelani katoliccy, prawosławni, protestanccy oraz żydzi. Decyzja o wymordowaniu polskich jeńców wojennych z obozów w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie oraz Polaków przetrzymywanych w więzieniach NKWD na obszarze przedwojennych wschodnich województw Rzeczypospolitej zapadła na najwyższym szczeblu sowieckich władz. Podjęło ją 5 marca 1940 r. Biuro Polityczne KC WKP na podstawie pisma, które ludowy komisarz spraw wewnętrznych Ławrientij Beria skierował do Józefa Stalina. Po trwających miesiąc przygotowaniach 3 kwietnia 1940 r. rozpoczęto likwidację obozu w Kozielsku, a 2 dni później - obozów w Starobielsku i Ostaszkowie. Przez następnych 6 tygodni Polacy wywożeni byli z obozów grupami do miejsc kaźni. Jako Polacy i patrioci pamiętajmy o naszej elicie, która została zamordowana i której tak nam brakowało przez długie lata. Dziękuję bardzo. Przebieg posiedzenia