PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Beata Szydło
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Zarząd Kompanii Węglowej wystosował pismo do dyrekcji Kopalni Węgla Kamiennego Brzeszcze, w którym zobowiązał do przedstawienia w terminie do 15 czerwca 2013 r. programu restrukturyzacyjnego, obejmującego między innymi oszacowanie kosztów restrukturyzacji i przedstawienie zasobów do alokacji ze wstępnym harmonogramem. Jako uzasadnienie tej decyzji zarząd podał między innymi brak ostatecznej decyzji o przebiegu drogi S1 i zagrożenie wynikające z tego faktu dla kopalni. Jest to po raz pierwszy tak wyraźnie sformułowane - postawienie kwestii budowy S1 jako zagrożenia. Mamy nieodparte wrażenie, że przyjęcie wariantu C doprowadzi początkowo do ograniczenia funkcjonowania kopalni, a w kolejnych latach do jej likwidacji, dlatego że mowa o alokacji środków i zasobów jest niczym innym jak prowadzeniem wprost właśnie do likwidacji kopalni. A można też odnieść wrażenie, że podjęcie decyzji o przebiegu trasy S1 staje się pretekstem do rozpoczęcia działań, które zapowiedział minister Tomczykiewicz, czyli mających na celu likwidację kopalń węgla kamiennego. Chcę tylko nadmienić, że obecnie zatrudnionych w zakładzie, w kopalni Brzeszcze jest 3152 pracowników z 64 gmin województwa małopolskiego i śląskiego. Kopalnia jest jednym z największych zakładów pracy w Małopolsce. Jej likwidacja lub ograniczenie funkcjonowania będzie oznaczać degradację ekonomiczną i społeczną regionu Małopolski zachodniej. W związku z tym chciałabym zapytać: Czy zapadła już decyzja dotycząca wyboru wariantu przebiegu trasy S1, jeżeli tak, to jaki to jest wariant, a jeżeli nie, to kiedy to nastąpi i czy będzie brane pod uwagę dalsze funkcjonowanie kopalni (Dzwonek) zgodnie z koncesją udzieloną przez ministra środowiska do roku 2040 w wyniku wyboru tych wariantów? Dziękuję.
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Pani minister, jak już pani powiedziała, problem z wyborem trasy S1 ciągnie się od wielu lat. Już mieliśmy etap wydania decyzji środowiskowej. Pani poseł Beata Szydło mówiła o kopalni Brzeszcze. Ja powiem o drugiej kopalni, kopalni Silesia, uratowanej dzięki prywatnemu inwestorowi, który wszedł do niej i zainwestował tam już ponad 600 mln zł. To ponad 1600 miejsc pracy. Kompania Węglowa chciała tę kopalnię zlikwidować. I w jednej kopalni, i w drugiej są duże pokłady węgla. I nie może być tak, że wybór któregoś z wariantów trasy nastąpi kosztem tego, że część tych kopalń zostanie zamknięta czy nie będzie wydobycia węgla, bo to byłoby zupełnie bezcelowe. Mówiła pani o Naturze 2000. Jeżeli jest możliwość wyboru, to na pewno powinno przeważyć na szali utrzymanie miejsc pracy, a nie ten drugi wybór, o którym pani mówiła, dotyczący Natury 2000. Biorąc pod uwagę protesty samorządów (Dzwonek), ale i protesty strony społecznej, jak i zainteresowanych firm, czyli jednej kopalni i drugiej, warto wrócić do tych pierwszych propozycji, które jednak uwzględniały postulaty, czyli do szóstej propozycji, która była przyjęta w pierwotnej wersji. Była już w tej sprawie podejmowana decyzja o wydaniu warunków środowiskowych. Dziękuję.
Mówca: Łukasz Borowiak
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Zdrowie prekoncepcyjne można streścić przewodnią myślą w następujący sposób: dbając o to, aby dziecko urodziło się zdrowe, trzeba zadbać najpierw o zdrowie jego rodziców, i to już od wczesnego dzieciństwa. Diagnostyka to dwa projekty Unii Europejskiej realizowane z udziałem Polski, które nabierają jeszcze większego znaczenia wobec systematycznie malejącej liczby urodzeń w Polsce i ogólnoeuropejskiej tendencji przesuwania decyzji o rodzicielstwie na lata późniejsze. Największym rejestrem EUROCAT jest Polski Rejestr Wrodzonych Wad Rozwojowych obejmujący cały kraj. Od 2001 r. Polska aktywnie uczestniczy w realizacji wspólnych celów dotyczących monitorowania i profilaktyki wad wrodzonych w Europie. W Polsce niektóre wady wrodzone występują u dzieci żywo urodzonych ze znacznie większą częstotliwością niż wynosi średnia dla wszystkich krajów Unii Europejskiej. Warto również wspomnieć o projekcie EUROmediCAT, który ma na celu sprawdzenie bezpieczeństwa dla płodów czterech grup leków będących obecnie przedmiotem szczególnego zainteresowania ze względu na ich coraz częstsze stosowanie w okresie ciąży. Niestety żadne wnioski wypływające z realizacji tych projektów nie przełożą się na skuteczną promocję zdrowia prekoncepcyjnego. W wielu krajach została już opracowana strategia działania i istnieją programy rządowe dotyczące zdrowia prekoncepcyjnego. Działania takie dotyczą nie tylko obszaru opieki medycznej, lecz także edukacji całego społeczeństwa, w tym także młodzieży szkolnej. W związku z powyższym uprzejmie zapytuję pana ministra: Czy w najbliższym czasie zostanie opracowana strategia działania oraz program rządowy dotyczący zdrowia prekoncepcyjnego? Dziękuję bardzo.
Mówca: Grzegorz Tobiszowski
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Niedawno pojawiła się pańska wypowiedź, panie ministrze, iż sytuacja w górnictwie powoduje, że trzeba będzie się zastanowić nad likwidacją niektórych kopalń. Chciałbym zadać pytanie, o których kopalniach pan myśli i czy będziemy likwidować kopalnie poprzez połączenie, robiąc dwa zakłady zarządzane przez jednego dyrektora, czy będzie to inna formuła. Chciałbym skierować konkretne pytanie o kopalnię Brzeszcze, bowiem pojawiły się głosy, dopytywano się, czy ta wypowiedź obejmuje tę kopalnię, a także zapytać pana ministra o to, jakie kryteria przyjmuje ministerstwo, oceniając, że niektóre kopalnie trzeba będzie zamykać czy likwidować. Kolejna kwestia związana jest z obecną sytuacją na rynku węgla. Czy ministerstwo, kompania czy holding mają pomysł, jak przeciwdziałać pojawiającej się dużej ilości węgla, szczególnie ze Wschodu, z Rosji, na polskim rynku, który to węgiel zaczyna dominować. Chodzi o sprzedaż węgla kamiennego na polskim rynku. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Polaczek
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Tytułem uzupełnienia, jeżeli można.
Mówca: Grzegorz Tobiszowski
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, korzystając z tego, że dzisiaj też rozmawiamy o górnictwie, chciałbym zadać pytanie. Wiemy, że holding węglowy w zeszłym roku pozyskał miliard złotych z wyemitowanych obligacji. Ile środków z tego miliarda zainwestowano konkretnie w pokłady węgla, aby uniknąć sytuacji zamykania kopalń czy zagrożenia zamknięciem kopalń w ramach tej spółki węglowej?
Mówca: Jerzy Polaczek
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Pytanie uzupełniające. Panie Ministrze, gdyby pan jeszcze raz spróbował jednak odpowiedzieć na pytanie, na podstawie jakich dokumentów Rady Ministrów i ministra gospodarki są realizowane tego rodzaju projekty, jak nabycie przez spółkę Skarbu Państwa pod tym samym nadzorem właścicielskim innego zakładu górniczego. Odwołam się tutaj do odpowiedzi, jaką otrzymałem wczoraj właśnie od pana ministra. Cytuję: Kompania Węglowa będzie poszukiwała innego strategicznego inwestora dla Kopalni Węgla Kamiennego Piekary. Gdyby pan mógł ewentualnie rozwinąć tę informację. Czy chodzi docelowo wyłącznie o proces sprzedaży tego zakładu górniczego, czy też o program naprawczy, tak jak pan stwierdził, wewnątrz Kompanii Węglowej, która podejmuje działania restrukturyzacyjne? (Dzwonek) Jeszcze 10 sekund. Czy mógłby pan ewentualnie odnieść się do stwierdzenia, że kopalnia jest gotowa zagwarantować miejsca pracy dla zwalnianych pracowników? Czy tu chodzi o gotowość, czy też gwarancję ewentualnych przekształceń i restrukturyzacji tego zakładu górniczego, aby w trybie naturalnym zagwarantować te miejsca pracy? Między gotowością a gwarancją jest jednak istotna różnica.
Mówca: Eugeniusz Tomasz Grzeszczak
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Proszę bardzo. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Gospodarki Tomasz Tomczykiewicz: Oczywiście sposoby dotyczące wygaszania kopalni i zmieniania właściciela są różne. Mamy przykład, taki najświeższy, z kopalni Silesia, gdzie to związki zawodowe były akurat motorem tego, aby ta spółka, ten zakład, który stale przynosił ogromne straty dla Kompanii Węglowej, znalazł nabywcę. Dzisiaj wiemy, że jest inwestor czeski, który wpompował tam już setki milionów. Nie można wprawdzie jeszcze powiedzieć, że osiągnięto sukces, bo jak wiem, tam jeszcze nie osiągnięto pewnej zdolności wydobywczej ani ten rachunek ekonomiczny nie jest taki, jakiego wszyscy oczekujemy. Trzymamy kciuki za sukces, żeby ten przykład był wzorcem do rozwiązywania problemów, bo przecież tam zatrudnienie już wygasało, a dzisiaj jest w tym zakładzie dwa razy tyle zatrudnionych, co w momencie, w którym kopalnia ten zakład sprzedawała. Ale mamy też przykład Czeczota, który najpierw był połączony z Piastem, a w 2006 r. na górę wyjechała ostatnia tona, bo po prostu te złoża okazały się mało efektywne i nieopłacalne, mimo oczywiście dużego sporu, bo to były sąsiednie kopalnie - mamy to na co dzień - czy tam jeszcze jest co kopać. Ktoś na koniec, zespół ekspertów, który pracuje na rzecz spółki, musi umieć podjąć tę decyzję i też ją sensownie wytłumaczyć, żebyśmy nie mieli takiej sytuacji jak na początku... czy w końcu tego wieku, w okresie transformacji, że faktycznie dochodziło do niektórych zamknięć, które dzisiaj byśmy krytykowali. Wtedy tak się wydarzyło. I jestem przekonany, że specjaliści od wydobycia i ekonomiści są w stanie bardzo precyzyjnie określić, czy przed jakimś zakładem jest jeszcze przyszłość, czy jest on obciążeniem, jeśli chodzi o wynik i rentowność, a ta rentowność jest potrzebna po to, żeby można było inwestować w te miejsca pracy, a ich jest jeszcze na dziesiątki lat. Ale zrozumienie tych procesów w górnictwie musi być nie tylko po stronie właścicielskiej, zarządów spółek, ale też po stronie związków zawodowych. Do tego namawiam, aby o tym dyskutować, jednak z zimną głową, a nie z emocjami. I tym apelem pan minister zakończył. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Gospodarki Tomasz Tomczykiewicz: Przepraszam pana marszałka, ale myślę, że to bardzo ważny temat dla Śląska i górników. Dziękuję.
Mówca: Joanna Fabisiak
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Panie Ministrze! Przede wszystkim podziękowania, że resort zajął się tą sprawą, która w dość odległym czasie była uregulowana poprzez ustawę o języku polskim, nienowelizowaną, tym samym tryb certyfikacji jest dość anachroniczny. Zatem podziękowanie, że państwo zajęliście się tą nowelizacją. I może jeszcze słowo komentarza, że język polski staje się językiem ważnym i potrzebnym. Na Ukrainie powstają ciągle nowe szkoły języka polskiego, ogromnie oblegane. Tymczasem ten sposób certyfikacji jest dość staroświecki, a mianowicie to profesorowie, pracownicy naukowi z Polski jeżdżą, by przepytywać studentów. Zaproponowaliśmy nową formułę, by to szkoły języka polskiego, szkoły, gdzie uczy się języka polskiego, lub szkoły uzupełniające prowadziły te egzaminy. Chciałabym zatem prosić o bliższe przedstawienie koncepcji, która jest w tej chwili w trakcie uzgodnień, a także zapytać o termin, kiedy może ona ujrzeć światło dzienne, bo jest to kwestia ważna z powodów nie tylko prestiżowych, ale także ekonomicznych. Te wstępne wyliczenia już wskazują na to, że jeśli egzaminy przeprowadzą nauczyciele z polskich szkół, będą one dużo tańsze, co oczywiście nie jest bez znaczenia. Szczególnie myślę tu o szkołach, o szkolnych punktach konsultacyjnych, gdzie nauczyciele są bardzo kompetentni i mogą z całym spokojem te egzaminy przeprowadzać, bowiem mają do tego wszelkie uprawnienia. Dziękuję.
Mówca: Maciej Orzechowski
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zostajemy cały czas w obrębie szkolnictwa wyższego. W świetle zmian przepisów wprowadzonych ustawą z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, zgodnie z jej art. 261 pkt b, porozumienia zawarte przez organy prowadzące kolegia nauczycielskie, nauczycielskie kolegia języków obcych oraz kolegia pracowników służb społecznych z uczelniami w zakresie, w jakim umożliwiają one absolwentom po zdaniu egzaminu dyplomowego ubieganie się o dopuszczenie do egzaminów uczelni oraz uzyskanie dyplomu i tytułu zawodowego licencjata, tracą moc z dniem 30 września roku 2015. Nie skutkuje to likwidacją kolegiów, ale znacznym zmniejszeniem ich atrakcyjności - zaznaczają pracownicy kolegiów nauczycielskich, nauczycielskich kolegiów języków obcych. Wykazują oni, iż tracą kolegia, które kształcą ze znacznie większym nastawieniem na praktyczne umiejętności nauczania niż uniwersytety. Wynika to między innymi z większej liczby godzin przeznaczonych na praktyki, jak również z ukierunkowania przedmiotów wykładanych w kolegium na typowo praktyczną naukę zawodu. Jednym z głównych argumentów zwolenników likwidacji jest niż demograficzny, jednakże reprezentanci kolegiów wskazują, iż znaczna ich część dobrze sobie radzi, jeśli chodzi o przyjmowanie absolwentów. Kandydaci ofertę kolegiów uważają za godną uwagi. Reprezentanci kolegiów wskazują również, iż funkcjonowanie kolegiów w obecnej formule, to znaczy funkcjonowanie przy uczelni patronackiej, jest korzystne dla tychże uczelni z uwagi na fundusze pozyskane z opłat za egzamin licencjacki, jak również dlatego, że wielu słuchaczy kolegiów podejmuje naukę na studiach drugiego stopnia właśnie na uczelniach patronackich. Stąd moje pytania: Czy resort uważa utrzymanie kolegiów w obecnej formie za możliwe? W jaki sposób zmiany wpłyną na status kolegiów? Dziękuję bardzo.
Mówca: Maciej Orzechowski
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Chciałbym wykorzystać tę rzadką okazję, kiedy pan minister jest w Wysokiej Izbie, żeby dopytać. Ponieważ pierwsza część pytania dotyczyła ogólnie kolegiów, mam dwa pytania szczegółowe. Na jedno z nich już częściowo uzyskałem odpowiedź od pana ministra i prosiłbym ewentualnie o potwierdzenie, że tak jest. W jaki sposób od października 2015 r. słuchacze kolegiów będą mogli otrzymywać tytuł licencjata? To jest bardzo ważne pytanie dla tych wszystkich osób, które będą kontynuować naukę w kolegiach. Czy po zmianach kolegium będzie dawało możliwość kontynuacji nauki na studiach drugiego stopnia? Na to pytanie też częściowo padła odpowiedź. Cieszę się, że akurat w Wielkopolsce, którą mam zaszczyt reprezentować, przekształcenia te już miały miejsce. Natomiast pozostaje, tak jak pan minister powiedział, ponad 90 kolegiów i absolwenci, uczestnicy tych kolegiów mają wątpliwości i mają pytania. Dobrze by było, gdyby padła stanowcza odpowiedź. Dziękuję bardzo.
Mówca: Maciej Orzechowski
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pan marszałek nie dał zbyt dużo czasu na pytania, ale postaram się zmieścić w 1,5 minuty. Poprzednia kadencja upłynęła pod znakiem hasła ze strony opozycji: komercjalizacja równa się prywatyzacji. Ja bym bardzo przestrzegał przed tym, żeby ta kadencja upłynęła pod znakiem hasła, że dodatkowe ubezpieczenia równają się zabieraniu komuś czegoś z koszyka. Minister Neumann mówił dokładnie o tym, że już obecnie 2 mln ludzi, i to wcale tych nie najbiedniejszych, ubezpiecza się za pomocą odpowiednich programów abonamentowych i korzysta ze służby zdrowia. Ale co stoi na przeszkodzie, żeby klucz do takich właśnie ubezpieczeń, czyli taniość takiego ubezpieczenia i powszechność, spowodował to, że więcej pieniędzy wpłynie do systemu i więcej pieniędzy wpłynie do systemu szpitali publicznych? To moje pierwsze pytanie: Czy ministerstwo rozważa taką możliwość, żeby za pomocą ubezpieczeń dodatkowych, za pomocą właśnie dodatkowych środków można było finansować procedury w istniejących publicznych szpitalach, tam, gdzie mamy sprzęt, który nie jest wykorzystywany albo nie w pełni jest wykorzystywany? Przecież jego amortyzacja cały czas postępuje. I wreszcie, koledzy z Prawa i Sprawiedliwości - dzisiaj waszym pomysłem jest likwidacja Narodowego Funduszu Zdrowia, wyrównanie nakładów na ochronę zdrowia w wysokości 6% PKB, czyli tak naprawdę podniesienie składki zdrowotnej. (Dzwonek) Czy nie lepiej zachęcić, przedstawić taką ofertę polskim pacjentom, żeby chcieli sami dobrowolnie się ubezpieczać w takim zakresie, jaki uważają za właściwy, niż zmuszać wszystkich do zwiększania opłat na służbę zdrowia do 6% PKB? Dziękuję bardzo.
Mówca: Dariusz Piontkowski
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Co kilka miesięcy pojawiają się zapowiedzi nowych, rewolucyjnych pomysłów Ministerstwa Zdrowia, o czym wspominał mój kolega. Jak dotąd żadna z tych zapowiedzi nie przyniosła szerokich zmian i inicjatyw rządowych, zaś dostęp do lekarza staje się coraz trudniejszy, a chorzy płacą coraz więcej za leki. Dziś z kolei mamy do czynienia z zapowiedzią ograniczenia koszyka świadczeń gwarantowanych i wprowadzenia dodatkowych płatnych ubezpieczeń. Brakuje jednak konkretnej propozycji ustawowej, ponownie są to tylko ogólniki, co potwierdza w dużej mierze wystąpienie pana ministra. Wiemy jedynie, że propozycje ministerstwa zmierzają do tego, aby mimo wszystko usunąć część świadczeń z listy zabiegów bezpłatnych. Jeżeli będzie to podobny mechanizm, jak w przypadku stomatologii, to w tzw. koszyku zostaną tylko, jak smutno żartują niektórzy, bańki i lewatywa. Wielu lekarzy obawia się, że z listy świadczeń bezpłatnych usunięte zostaną zabiegi nowoczesne, a więc jednocześnie droższe. W mediach rozpoczęły się już nawet spekulacje, jakie to mogą być zabiegi. Najnowsze propozycje Ministerstwa Zdrowia doprowadzą do takiej sytuacji, że osoby biedniejsze nadal będą czekać w wieloletnich kolejkach, tak jak dzisiaj, a tylko niewielka, najbogatsza grupa pacjentów będzie mogła liczyć na szybką opiekę lekarską. Polska i tak jest państwem, w którym widać dramatyczne zróżnicowanie poziomu życia. Wprowadzenie odpłatności w ochronie zdrowia tylko zwiększy tę dysproporcję. Brak konkretnych propozycji ustawowych może dodatkowo spowodować nasilenie patologii, gdyż pacjenci będą (Dzwonek) próbowali wszelkimi metodami skorzystać jeszcze z bezpłatnej służby zdrowia. Stąd nasuwa się oczywiste pytanie: Dlaczego ministerstwo chce podzielić Polaków na lepszych i gorszych, tych, którzy będą mogli się leczyć, i tych, którzy nie będą mieli na to szansy? I drugie, podstawowe chyba pytanie: Czy ministerstwo kiedykolwiek przedstawi konkretną, szczegółową i całościową propozycję zmian w ochronie zdrowia, czy jak zwykle poprzestanie na wprowadzeniu fermentu w tej dziedzinie, pozostawiając pacjentów samym sobie? (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Tak jak pan przewodniczący Latos nie spodziewał się, że będzie cytował rządzących z tej mównicy, tak samo ja się nie spodziewałem, a muszę zacytować pana ministra Arłukowicza, który tutaj stwierdził, że system, który zastał, polega na tym, że część procedur jest niedofinansowana, a część jest przefinansowana. Dzisiaj państwo przecie do prywatnych ubezpieczeń. W pewnym sensie można powiedzieć, że jest to rozsądne, natomiast z drugiej strony chciałbym zapytać o te sławetne procedury. Kto, na jakim szczeblu i jakie grupy interesu wpływają na to, że niektóre procedury są doszacowane, a niektóre są niedoszacowane, i gdzie ministerstwo w tym roku - rozumiem, że w tym roku będzie szukało oszczędności na kontraktację przyszłoroczną - będzie szukało oszczędności w odniesieniu do tych procedur, które są przeszacowane? Chciałbym poznać listę tych procedur, co do których ministerstwo uważa, że są przeszacowane, dlatego że wszyscy lekarze skarżą się na to, iż generalnie jest mizeria finansowa. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! Medycyna jest coraz bardziej nowoczesna i coraz droższa, a skutki leczenia zależą często nie tylko od pieniędzy, ale my o pieniądzach przede wszystkim. Ja chciałbym zapytać, panie ministrze, o sprawę refundacji leków, ponieważ zdarzają się leki o tożsamym działaniu, a diametralnie różnych cenach. Pytanie moje brzmi: Czy Ministerstwo Zdrowia wspólnie z Narodowym Funduszem Zdrowia analizuje kwestię kwalifikacji leków do refundacji pod takim kątem, by nie refundować leków droższych, jeśli nie mają zdolności skuteczniejszego działania niż leki tańsze? Nie mogę stwierdzić definitywnie, panie ministrze, że tak jest, bo nie mam na to dziś twardego dowodu, ale spotkałem się niedawno z taką opinią, dlatego pytam, panie ministrze. (Oklaski)
Mówca: Zbyszek Zaborowski
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rząd jak zwykle, można powiedzieć, prezentuje założenia reformy, nie precyzując ich, będąc nieprzygotowanym i wprowadzając niepokój w opinii publicznej. Przed chwilą słuchaliśmy o zapowiedzi likwidacji kilku kopalń. Teraz słyszymy o ograniczeniu gwarantowanego koszyka świadczeń medycznych i o dodatkowych ubezpieczeniach zdrowotnych. Pan minister dzisiaj przyznał, że jakieś zmiany w koszyku będą, więc proszę powiedzieć: Jakie? I czy na pewno nie mają związku z ideą wprowadzenia dodatkowych ubezpieczeń medycznych? Proszę się też przez chwilę zastanowić: Jeżeli jakaś grupa społeczna uzyska lepszy dostęp do usług medycznych poprzez dodatkowe ubezpieczenia, czy ci pozostali nie będą w trudniejszej sytuacji? Tylko na wszelki wypadek chcę panu przypomnieć art. 68 konstytucji. Po pierwsze, każdy ma prawo do ochrony zdrowia. Po drugie, obywatelom, niezależnie od ich sytuacji materialnej, władza publiczna zapewnia równy dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych. Przypominam pro memoria. Ale ponieważ pan minister sam mówi również o dalej idących reformach, które także znamy tylko ze wstępnego opisu, a więc (Dzwonek) likwidacji Centrali NFZ, rozdzieleniu płatnika i wykonawcy świadczeń, kto będzie tym płatnikiem? Po likwidacji Centrali NFZ jak będą naliczane pieniądze dla oddziałów NFZ? Przede wszystkim, panie ministrze, czy nowy algorytm czy jakiś inny sposób podziału pieniędzy będzie uwzględniał ilość pieniędzy, które w formie składek są zbierane od obywateli na terenie danego oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia? Czy województwo śląskie nadal będzie tracić 400 mln zł rocznie - ubezpieczeni tam rodacy - na tej całej operacji, którą wymyśla resort zdrowia? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Moje pierwsze pytanie brzmi: Do jakiej grupy docelowej są skierowane te ubezpieczenia? Czy pan nie zdaje sobie sprawy, że dzisiaj większości Polaków nie stać jest na te zwykłe opłaty? Z czego będą mieli zapłacić dodatkowe ubezpieczenie? Czy to jest skierowane do jakiejś konkretnej grupy wyborczej Platformy Obywatelskiej, która de facto skorzysta na tej reformie, ale kosztem właśnie tych pozostałych, których dzisiaj nie stać? Niech pan mi na to odpowie. Kolejna sprawa. W jednej z wypowiedzi mówi pan, że chcą państwo niejako umożliwić to, żeby obywatel miał szansę, idąc do lekarza... Dzisiaj nie ma możliwości negocjacji ceny, ale dzięki takiemu ubezpieczeniu, cytuję pańskie słowa: wtedy mogłoby się okazać, że wizyta u lekarza nie kosztuje 100 zł, a 40 zł. Panie ministrze, jeżeli mogłoby się okazać, to jak pan w ogóle tę reformę przygotowuje, jeżeli pan nie jest pewien tego, czy rzeczywiście będzie taniej, czy nie będzie taniej? Niech pan mi wytłumaczy: Skoro ktoś będzie płacił firmie ubezpieczeniowej, to ta firma jest firmą filantropijną i ona będzie dokładała do tego, czy też ta firma będzie liczyła realnie na zysk? W tych słowach dla mnie pan całkowicie kompromituje się i ośmiesza. No bo firmy ubezpieczeniowe chcą zarobić czy nie chcą zarobić na tej reformie? Niech pan jasno odpowie.