Mówca: Czesław Hoc
Data: 2014-06-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Oświadczenie poselskie zatytułowane ˝Minister Arłukowicz na Wyspach Bergamutach˝. Każdy pacjent w Polsce oraz pracownicy służby zdrowia od wielu lat konstatują, że w polskiej onkologii jest źle, dramatycznie. Każdego roku ok. 150 tys. Polaków dowiaduje się, że ma raka, a ponad 90 tys. z nich co roku umiera. Według Światowej Organizacji Zdrowia w naszym kraju umiera na raka 57 osób dziennie. Wbrew chwytliwym hasłom w Polsce nie mamy haka na raka. Polska, można rzec, wciąż umiera na raka, ponieważ w Polsce rak nadal zwycięża. Tylko z powodu raka płuc w Polsce umiera co roku 20 tys. osób. Jest też znaczna nadumieralność osób w młodym i średnim wieku, czyli do 65. roku życia. Co więcej, w Polsce żyje ok. 200 tys. pacjentów z rakiem, których nieznośny ból jest źle leczony lub w ogóle nie jest leczony. Oto wreszcie po 7 latach rząd PO i PSL ten ludzki dramat w onkologii zauważył. W marcu tego roku pan minister Arłukowicz w obecności premiera Tuska z wielką pompą medialną i z zaznaczoną emfazą ogłosił tzw. pakiet onkologiczny. Cytuję: Zniesiemy limit w leczeniu onkologicznym. Tylko 9 tygodni od momentu wizyty pacjenta u lekarza podstawowej opieki zdrowotnej do rozpoczęcia terapii onkologicznej: 2 tygodnie - wizyta u specjalisty, 2 tygodnie - wstępna diagnostyka, 2 tygodnie - pogłębiona specjalistyka diagnostyczna, do 3 tygodni - konsylium wielodysyplinarne i ukierunkowana terapia. Następnie indywidualna karta leczenia i diagnostyczna, indywidualna ścieżka leczenia z natychmiastową przepustką do wszystkich specjalistów, łącznie z psychologiem. Każdy pacjent onkologiczny będzie miał swego koordynatora leczenia. Koniec cytatu. Tak więc tyle pięknych słów, tyle pokrzepiających określeń i obietnic, tyle radosnej nadziei. Tylko tyle, że pan minister Arłukowicz bawi na Wyspach Bergamutach, na których podobno jest kot w butach, uczone są łososie w pomidorowym sosie, jest słoń z trąbami dwiema i tylko wysp tych nie ma. Do wirtualnych działań pan minister nas już przyzwyczaił, ale popis tzw. sprzedawania dymu, pomimo bardzo poważnej kwestii, przedstawił wczoraj, omawiając tzw. pakiet onkologiczny, pakiet kolejkowy i superrewelacje w powoływaniu konsultantów krajowych. Oto projekt ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, w których zawarty jest tzw. pakiet onkologiczny. W tym projekcie nadal są tylko słowa, zgrabne frazy, piękne określenia. A konkrety? Brak, albowiem będą kiedyś stosowne rozporządzenia ministra zdrowia, odpowiednie zarządzenia prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Zatem będzie zniesienie limitów w leczeniu onkologicznym, ma być indywidualna karta leczenia i diagnostyki onkologicznej, choć już nie ma w projekcie ustawy zawitego terminu 9 tygodni od momentu wizyty u lekarza podstawowej opieki zdrowotnej do rozpoczęcia nowoczesnej terapii onkologicznej ani też koordynatora dla każdego pacjenta onkologicznego. Zatem jak minister Arłukowicz zamierza osiągnąć te okrojone, acz nadal istotne cele? Skąd środki? Kto ma tego dokonać? Oto minister objaśnia: Nie zamierzamy zmniejszać środków finansowych wydawanych na onkologię. Każdy spodziewał się wzrostu nakładów na te cele, a minister wspaniałomyślnie oznajmia, że nie zmniejszy środków na onkologię. Łaskawca. Oznajmia to w sytuacji, gdy nakłady na leki w chemioterapii w planie finansowym Narodowego Funduszu Zdrowia na rok 2014 w stosunku do roku 2013 zmalały aż o 140 mln zł. Co proponuje w zamian? Cytat: Nastąpi realokacja środków na leczenie pacjentów onkologicznych, pozwalając na zniesienie limitów na świadczenia w tym obszarze. Nielimitowana diagnostyka onkologiczna będzie finansowana ze zmniejszenia liczby wizyt oraz badań dla pacjentów onkologicznych w AOS, jak również z przesunięcia części środków z leczenia szpitalnego. Zatem już wiemy, skąd są środki: ˝z realokacji i efektywnej alokacji środków˝ oraz przesunięcia środków z ambulatoryjnej opieki specjalistycznej i leczenia szpitalnego. O, sancta simplicitas! O święta naiwności! W rodzajach świadczeń, gdzie jest największy niedobór środków, poprzez realokację i alokację przeniesiemy je do leczenia onkologicznego. Kto będzie głównie odpowiedzialny za wykonanie tych celów? ˝Nastąpi przesunięcie ciężaru opieki z lekarzy specjalistów i hospitalizacji na rzecz lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej i ambulatoryjnej opieki specjalistycznej˝. Zatem bez wzrostu nakładów na POZ, tym bardziej w sytuacji, gdy poszerza się spektrum badań diagnostycznych lekarza POZ, np. echo serca, EKG metodą Holtera, wskaźnik PSA, i w sytuacji gdy ci lekarze o tych rewelacyjnych zmianach dowiadują się z mediów. Co więcej, minister wprowadza skierowania do okulistów i dermatologów. Tak więc, pomijając aspekt ochrony danych wrażliwych, tym bardziej obciąża pracę lekarzy POZ, zresztą bez żadnej rekompensaty. Konkludując, z tak szumnie zapowiadanych konkretów został tylko jeden: wprowadzenie opłat za zakwaterowanie i wyżywienie w trakcie pobytu pacjenta w zakładzie opieki długoterminowej. Akurat ten konkret jest bardzo smutny. I jeszcze jeden dowód zaczerpnięty z bajki ˝Na wyspach Bergamutach˝. Zmiany w ustawie o konsultantach krajowych. Cytat z wypowiedzi pana ministra: ˝Chcemy zagwarantować absolutną bezstronność konsultantów˝ i dlatego: ˝Proponujemy także zmianę sposobu powoływania konsultantów. (Dzwonek) Jeszcze chwileczkę. Dotychczas było tak, że konsultant krajowy był powoływany przez ministra zdrowia spośród kandydatów wskazywanych przez środowiska naukowe, po konsultacji ze środowiskiem samorządowym. Będziemy proponowali zmianę, która mówi o możliwości skonsultowania się ministra zdrowia ze środowiskiem naukowym czy samorządem zawodowym w kwestii powołania danego, tego czy innego, konsultanta˝. Zatem przedtem każdy konsultant krajowy był całkowicie uzależniony od ministra zdrowia, a nie od samorządu lekarskiego, a obecnie - po rewolucyjnej zmianie - będzie megauzależniony od ministra, choć pan minister Arłukowicz zapewnia, że ˝gwarantujemy absolutną bezstronność konsultantów˝. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W tych kwestiach trzeba powagi i mądrości, autentycznej troski o pacjenta, tym bardziej pacjenta onkologicznego, pokory i pozytywnych konkretów. W tak poważnych problemach nie ma miejsca i czasu na bajanie. Dziękuję i przepraszam.