Mówca: Dominik Tarczyński (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-02-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Niewątpliwie w ostatnim czasie jednym z najczęściej poruszanych tematów na forum ogólnopolskim, który jest niezwykle emocjonujący dla opinii publicznej, jest wprowadzenie istotnych zmian w ordynacji wyborczej dotyczącej wyborów samorządowych. Oczywiście nie mam tutaj na myśli wprowadzenia przezroczystych urn do głosowania czy instalacji kamer monitorujących przebieg wyborów, ponieważ akurat te możliwe zmiany z oczywistych względów służyć mogą transparentności święta demokracji, jakim są bez wątpienia m.in. wybory samorządowe. Największe emocje towarzyszą możliwości wprowadzenia ograniczenia kadencyjności organów wykonawczych we wspólnotach samorządowych, a więc wójtów, burmistrzów i prezydentów. Najpoważniejszą jednak zmianą, która budzi najgorętsze dyskusje, jest perspektywa wprowadzenia ograniczenia kadencyjności już od 2018 r., co spowodowałoby w praktyce, że najprawdopodobniej ponad połowa obecnych włodarzy musiałaby się pogodzić z faktem, że obecny 2017 r. jest przedostatnim w ich samorządowej karierze na obecnie zajmowanym stanowisku. Moja ocena przedmiotowego wątku jest następująca. Czy tego typu reforma byłaby wprowadzana dziś, czy za 5, 10 lub 20 lat, to wywoływałaby identyczne lub co najmniej mocno zbliżone emocje zarówno wśród polskich parlamentarzystów, jak i samorządowców. A w zwykłym polskim społeczeństwie? Myślę, że takich napięć już wcale nie wywołuje, a co więcej, często da się słyszeć przychylne tego typu zmianom komentarze, i to bez względu na polityczne upodobania wyborców. Złotego rozwiązania w całym tym wątku oczywiście nie ma i nigdy nie będzie. W niejednym miejscu w kraju mamy przypadki, że dany wójt, burmistrz czy prezydent pełni swoje obowiązki już III, IV czy V kadencję, i to z niemałym powodzeniem. Pozytywne efekty jego ciężkiej pracy widoczne są z roku na rok. Często jest jednak tak, zwłaszcza w małych gminach, że długoletniemu sprawowaniu władzy towarzyszą wartości ujemnie wpływające na prawdziwą ideę demokracji. To od wójta czy burmistrza i jego relacji, powiązań z pracownikami samorządowych jednostek organizacyjnych zależy często niemała liczba głosów, jakie później uzyskuje w kolejnych wyborach. Taka relacja, jeśli można tak powiedzieć, z twardym elektoratem zapewnionych sobie głosów może destruktywnie wpływać na aktywność, ambicję i chęć prawdziwego zaangażowania w sprawy służące dobru danej wspólnoty samorządowej. Mało tego, powstanie sieci powiązań o takim charakterze może już na wstępie zablokować młodej, wykształconej i ambitnej osobie drogę do objęcia np. funkcji wójta. Ba, nie musi być to koniecznie osoba młoda, ale po prostu taka, która dopiero próbuje wejść w świat życia samorządowej władzy. Wydaje się, że wprowadzenie ograniczenia kadencyjności może położyć zdecydowany kres tego typu praktykom. Jeśli dziś chcemy prawdziwie zmieniać kraj na lepsze, to z tego typu reformą nie możemy czekać kolejnych długich lat. Owszem, perspektywa niemożności kandydowania w przyszłorocznych wyborach przez niejednego wójta czy burmistrza na to samo stanowisko wywołuje silny niepokój, ale nigdy nie będzie tak, że wszyscy będą zadowoleni. Niestety bardzo często bywa tak, że trzeba poświęcić dobro mniejsze dla dobra większego. Trzeba być pewnym, że bardzo dobry wójt czy burmistrz startujący w innych wyborach ma ogromne szanse na zdobycie np. mandatu radnego powiatowego czy radnego wojewódzkiego i na dalszą owocną służbę obywatelom naszej ojczyzny. Zapewne z perspektywy osoby, której to dotyczy, niekoniecznie wygląda to zachęcająco, bo realny wpływ na wiele działań ma się zdecydowanie bardziej ograniczony, ale wtedy powstaje dość retoryczne pytanie, czy dobro o takim charakterze można przedkładać nad dobro wspólne. Przebieg posiedzenia