Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-06-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Odniosę się, panie ministrze, do pana odpowiedzi, w której pan prześlizgnął się nad kwestią dopłat powierzchniowych. Nie chodziło innym mówcom ani mnie, kiedy wypowiadałem się w tej sprawie, o załatwienie naszego interesu narodowego. Przecież nierówność w dopłatach nie występuje tylko w Polsce. Ta nierówność dotyczy wielu, wielu krajów, z wyjątkiem krajów starej piętnastki. A nie chodzi o naszą prezydencję, bo mówiliśmy o tych sprawach, panie ministrze, nie w ostatnim półroczu -pan mówił, że w ciągu pół roku nie da się czegoś tam załatwić - tylko przez całe poprzednie cztery lata, tyle że nikt z państwa tym nie był tym zainteresowany. Nie był tym zainteresowany minister finansów, nie był premier rządu. Występował w tej sprawie nieśmiało minister Sawicki, ale w odosobnieniu, bez poparcia premiera rządu nie załatwi się tego typu sprawy, o której mówiłem - równego traktowania wszystkich krajów, które są objęte dopłatami, dopłat na tym samym poziomie jak dopłaty krajów starej piętnastki. I taki był sens tej wypowiedzi. Tak więc mieliście nie tylko pół roku, wtedy kiedy Polska sprawowała prezydencję, ale i całe cztery lata czy 3,5 roku, zanim do tej prezydencji doszło. Tyle było czasu na rozmowy na temat nierównego traktowania polskiego rolnictwa. Panie ministrze, żeby powiedzieć jeszcze coś na temat wspólnej polityki rolnej, przypomnę, że rzeczywiście to wspólna polityka rolna tylko z nazwy, dlatego że Polskę, szczególnie w poprzedniej kadencji, w poprzednich czterech latach, ale także w tej chwili dotykało i dotyka szereg wyłączeń. Jest szereg przepisów tu kierowanych, na podstawie różnego rodzaju dyrektyw, porozumień wyłącza się duże obszary rolne w Polsce, gdzie rolnicy nie mogą się rozwijać, gdzie nie mogą podejmować żadnych inwestycji. Myślę tutaj - podam taki przykład - o obszarach Natura 2000. Rolnik, który gospodaruje tam, gdzie jest Natura 2000, nie ma szans na rozwój swojego gospodarstwa. I chodziło nam również w tamtym czasie o to, aby strona polska zajęła się tymi kwestiami. Nie tylko tak jest w Polsce, te wyłączenia są także w innych krajach Unii Europejskiej. Należało potraktować to pakietowo, pakietować. Wtedy kiedy sprawowaliśmy prezydencję, kiedy mieliśmy coś do powiedzenia, należało temat tych wyłączeń i równego traktowania nas podjąć. I co ważne, panie ministrze, proszę sobie wyobrazić, że dzisiaj mówi się rolnikowi, bo mówimy tu o wspólnej polityce rolnej, szczególnie przegranej naszej prezydencji: nie ma pan prawa do tego i do tego. Ale z tego tytułu on ma tylko obowiązki. Nie ma żadnej rekompensaty. Wnosiliśmy jako Sojusz Lewicy Demokratycznej niejednokrotnie w czasie przygotowań do naszej prezydencji, aby zająć się tą kwestią, aby, jeśli tak chce Komisja Europejska, jeśli są przepisy europejskie, które ograniczają działalność gospodarczą (Dzwonek) w rolnictwie, dać rekompensatę. Czy któryś z rolników z racji tego, że ma bardzo duże ograniczenia, bo gospodaruje na obszarze Natura 2000, ma inne możliwości czy dostaje zwiększone dopłaty? Nie dostaje. Ba, nawet melioracji na łąkach, wtedy kiedy gospodarzy na obszarze Naturze 2000, nie może przeprowadzić. Już kończę, panie marszałku. To jest jedna kwestia. A ma kary. Jeśli na tych niezmeliorowanych łąkach nie zbierze choćby jednego pokosu trawy, to mu się dopłaty nawet z tego tytułu zabierze. Tak więc z jednej strony są obowiązki, z drugiej strony są kwestie związane z wyrównaniem strat, które polscy rolnicy ponoszą. Rozmawiając o tych sprawach w komisji rolnictwa, chcieliśmy przygotować ministra rolnictwa do tego, aby miał materiały, aby miał argumenty. Państwo żeście tego nie wykorzystali. I proszę nie zganiać, panie ministrze, na to, że w ciągu pół roku się dopłat nie da wyrównać. Przez całe cztery lata w sprawie wspólnej polityki rolnej zrobiliście niewiele albo prawie nic. Dziękuję bardzo.