Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2015-09-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Składam wniosek o odrzucenie w pierwszym czytaniu projektu ustawy o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży. Po raz kolejny wraca do Sejmu pomysł pozbawienia kobiet ich praw do samostanowienia. Ci sami ludzie nie rezygnują i za wszelką cenę chcą zmuszać kobiety do rodzenia w każdej sytuacji, nawet gdy ciąża zagraża ich życiu, z wyłączeniem bezpośredniego zagrożenia życia, cokolwiek to znaczy. Konia z rzędem temu, kto odróżni zagrożenie życia od bezpośredniego zagrożenia życia. Kto będzie o tym decydował? Trudno zrozumieć, skąd tyle okrucieństwa i pogardy dla kobiet. Zgodnie z omawianym projektem kobiety byłyby zmuszone rodzić nawet wtedy, gdy zdeformowany płód umierałby w bólu i cierpieniach tuż po urodzeniu, narażając na straszne cierpienia, wręcz tortury swoich rodziców. Nasuwa się pytanie, co to ma wspólnego z moralnością. Według wnioskodawców nawet ofiary gwałtu lub kazirodztwa, w tym małe dziewczynki, nie miałyby żadnego wyboru, byłyby zmuszone do donoszenia ciąży i urodzenia dziecka, nie tylko przeżywając skutki traumy z powodu zbrodni, której ofiarą padły, lecz także stając przed wyzwaniem macierzyństwa, którego nie chciały i do którego nie są ani psychicznie, ani fizycznie, ani społecznie przygotowane. Ileż okrucieństwa i fanatyzmu jest w ludziach, którzy cierpienia kobiet i dziewcząt mają za nic, którzy są skłonni poświęcić nawet życie kobiet, nie mówiąc o ich zdrowiu, prawach czy autonomii, dla ideologii czy religii? Trudno nie zgodzić się z apelem kilkudziesięciu organizacji pozarządowych przeciwko ustawie, które piszą: Gdyby proponowana zmiana ustawy została przyjęta, także polskie społeczeństwo musiałoby zapłacić wysoką cenę za hipokryzję tzw. obrońców życia, którzy w imię ratowania dzieci chcą skazywać kobiety ciężarne na śmierć i nie widzą w nich ludzi, a jedynie żywe inkubatory, które mają pod przymusem rodzić dzieci bez względu nawet na najtragiczniejsze okoliczności. Koniec cytatu. Jednak największą hipokryzją ze strony inicjatorów ustawy jest próba wmówienia społeczeństwu, że zakaz aborcji może zmniejszyć liczbę aborcji, ale to przecież ci sami ludzie chcą zakazać edukacji seksualnej i antykoncepcji, co grozi jeszcze większą liczbą nieplanowanych, niechcianych ciąż, a więc i aborcji. Jak można tak oszukiwać ludzi, wmawiając im, że zakaz aborcji wyeliminuje aborcje? Jeśli naprawdę chcieliby zmniejszyć liczbę aborcji, jako pierwsi staliby się orędownikami edukacji seksualnej i planowania rodziny. Mam nadzieję, choć coraz bardziej ją tracę, że w moim kraju zapłodniona komórka nie będzie miała więcej praw niż żywy, cierpiący człowiek, niż kobieta, niż dziewczynka. Dlatego też wierzę, że Wysoka Izba odrzuci jutro w głosowaniu tej nieludzki, szkodliwy i niemoralny projekt. Bez względu na wynik jutrzejszego głosowania muszę zakończyć wystąpienie smutną refleksją. Nie mam bowiem złudzeń, że podobne nieludzkie i antykobiece projekty będą wracały do Sejmu jak bumerang. Niestety kobiety i ich prawa jeszcze długo w Polsce nie będą bezpieczne. Panie marszałku, w kwestii kalumnii i kłamstw wypowiedzianych przez wnioskodawczynię pod moim adresem, naruszających moje dobre imię, rozważę kroki prawne. Dziękuję bardzo. (Oklaski)