PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-05-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W moim oświadczeniu poselskim chciałbym przedstawić Wysokiej Izbie przebieg uroczystości 222. rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 maja w stolicy Podkarpacia, w Rzeszowie. Pierwszą rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 maja obchodzono w Warszawie w 1792 r. Po II wojnie światowej święto to obchodzono tylko do 1946 r. Władze komunistyczne zabroniły publicznego obchodzenia święta Konstytucji 3 maja. Oficjalnie święto zostało zniesione ustawą z 18 stycznia 1951 r. Po powstaniu ˝Solidarności˝ w 1981 r. ponownie władze świętowały to ważne dla Polaków historyczne wydarzenie. Formalnie święto narodowe 3 maja zostało przywrócone ustawą z 6 kwietnia 1990 r. W okresie stanu wojennego opozycja demokratyczna obchodziła w Rzeszowie nieoficjalnie święto Konstytucji 3 maja. Był to pretekst do protestów i demonstracji antyrządowych i antykomunistycznych. Tegoroczne uroczystości święta narodowego Konstytucji 3 maja rozpoczęły się tradycyjnie uroczystą mszą świętą w kościele farnym, którą odprawił ksiądz biskup Edward Białogłowski w licznej asyście księży. Piękną, patriotyczną homilię wygłosił ksiądz prałat dr Ireneusz Folcik, który nawiązał do odpowiedzialności za współczesną Polskę. Po mszy świętej uczestnicy przemaszerowali na rzeszowski rynek, gdzie pod pomnikiem Tadeusza Kościuszki odbyła się dalsza część uroczystości. Z udziałem pododdziałów honorowych służb mundurowych i Państwowej Straży Pożarnej, Policji, służby więziennej, 21. Brygady Strzelców Podhalańskich oraz licznych pocztów sztandarowych, w tym NSZZ ˝Solidarność˝, odbył się uroczysty apel. Przy dźwięku hymnu państwowego wciągnięto flagę państwową na maszt oraz odczytano preambułę Konstytucji 3 maja. W uroczystościach wzięli udział parlamentarzyści, samorządowcy, władze administracji rządowej i samorządowej, kombatanci, harcerze, oddziały ˝Strzelca˝ oraz mieszkańcy miasta Rzeszowa i okolicznych miejscowości. Okolicznościowe wystąpienia miała pani wojewoda i wicemarszałek województwa podkarpackiego. Apel pamięci odczytał porucznik Andrzej Korytno, po czym salwę honorową wykonał pododdział honorowy 1. Batalionu Strzelców Podhalańskich. Następnie delegacje złożyły wieńce i kwiaty pod pomnikiem bohatera narodowego Tadeusza Kościuszki. Część oficjalną zamknęła defilada pododdziałów służb mundurowych.
Mówca: Jan Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-05-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie z okazji 68. rocznicy zakończenia II wojny światowej Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Zwracam się do Państwa z okazji 68. rocznicy zakończenia najkrwawszego konfliktu w dziejach ludzkości - II wojny światowej. Właśnie 8 maja 1945 oficjalnie zakończyła się II wojna światowa. III Rzesza i jej sojusznicy przegrali wojnę i zwycięskie państwa miały zadecydować o jej dalszym losie. Należy dzisiaj oddać cześć wszystkim polskim żołnierzom walczącym w II wojnie światowej. Warto dodać, iż Polacy walczyli na wszystkich frontach tej strasznej wojny. Polska armia jako pierwsza stawiła opór hitlerowskiemu agresorowi l września 1939 r. Heroiczna postawa Polaków oraz ogromne poświęcenie bardzo przyczyniły się do zwycięstwa nad hitlerowskimi Niemcami. Zostało to jednak przypłacone ogromnymi stratami w substancji ludzkiej, terytorialnej oraz materialnej. Niestety koniec wielkiej wojny nie oznaczał pokoju i wolności dla wielu światowych i europejskich narodów, wśród nich była także Polska, która dostała się do strefy wpływów Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. Nowy okupant planował zlikwidować polskie elity intelektualne, co czynił już od samej agresji ZSRR na Polskę 17 września 1939 r. Sowieci chcieli w Polsce wprowadzać system komunistyczny na wzór ZSRR. Polska na blisko pół wieku wpadła pod rządy totalitarnego i zbrodniczego reżimu komunistycznego. Dziękuję za uwagę. Przebieg posiedzenia
Mówca: Mirosław Pluta
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W trakcie moich dyżurów poselskich i spotkań z przedsiębiorcami często był poruszany temat liczby kontroli przeprowadzanych w firmach i przedsiębiorstwach. Często zdarza się tak, że te kontrole następują jedna po drugiej, zajmują czas i dezorganizują pracę tych przedsiębiorstw. Jeden z przedsiębiorców, rekordzista, którego poprosiłem o to, żeby udokumentował liczbę tych kontroli, wskazał, że w jego przedsiębiorstwie w ciągu roku przeprowadzono ich 15. Wiem o tym, jak działają przedsiębiorcy, sam byłem kiedyś jednym z nich. Takie kontrole bardzo dezorganizują pracę. Wobec tego moje pytania są następujące: Czy istnieje jakakolwiek możliwość ograniczenia liczby tych kontroli? Czy w przypadku instytucji, które dokonują inspekcji w każdym roku, systematycznie, interwał między kontrolami przeprowadzanymi w danym przedsiębiorstwie nie powinien wynosić na przykład dwa lata? Dziękuję.
Mówca: Marek Kuchciński
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Czas, panie ministrze, kończy się. Proszę w miarę możliwości konkludować. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Gospodarki Jerzy Witold Pietrewicz: Jeszcze sekundkę. Jeśli przedsiębiorca poniósł pewne szkody na skutek czynności kontrolnych z naruszeniem prawa, przysługuje mu możliwość odszkodowania. Co ważne, co chciałbym podkreślić, dowody, które były zebrane w trakcie kontroli przez organ kontroli z naruszeniem prawa, nie są później dowodem w żadnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym czy też skarbowym. I ostatnia kwestia. Co jako Ministerstwo Gospodarki chcemy zrobić i jak chcemy zareagować na tę sytuację? Przede wszystkim podchodzimy do tego systematycznie, w sposób taki systemowy. A więc dzisiaj zostało przygotowane i jest aktualnie realizowane badanie ankietowe wśród przedsiębiorców, które ma ustalić największe uciążliwości związane z przeprowadzonymi kontrolami. Zasięgamy w tym zakresie szerokich opinii wśród przedsiębiorstw. Następnie zostanie przygotowany raport, który zostanie opublikowany na stronie internetowej Ministerstwa Gospodarki, z kolei na kolejnym etapie najprawdopodobniej zaowocuje to inicjatywą legislacyjną ze strony ministra gospodarki.
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wspomniał pan, że liczba kontroli nie powinna przekraczać 8-10. Proszę wybaczyć, ale my nadal uważamy, że to jest za duża liczba, bo to daje średnią prawie jednej kontroli na miesiąc. Chciałbym zapytać, czy o tej liczbie mówi jakiś akt prawny. Jeżeli tak, to jaki? Czy to jest liczba umowna? I druga sprawa. Chciałbym zapytać, czy w świetle tego, co pan minister powiedział, każdy donos będzie skutkował przeprowadzeniem kontroli. Tak bowiem zrozumieliśmy, że kontrole się nasilają, jeżeli dana instytucja otrzymuje sygnał o nieprawidłowościach. Dalsza sprawa. Widzimy problem tematycznego powielania kontroli. To znaczy, jedna instytucja ma swoją wycinkową kontrolę, po czym przychodzi inna i wydawałoby się, że będzie sprawdzała zupełnie coś innego, a okazuje się, że sprawdza dokładnie to samo. Podam choćby przykład firmy transportowej, która jest kontrolowana najpierw przez urząd marszałkowski, a później przez Inspekcję Transportu Drogowego, a zakres kontroli jest ten sam. (Dzwonek) Wreszcie, czy mamy pomysł na nadgorliwość urzędników, którzy nie skończą kontroli, zanim, mówiąc w cudzysłowie, czegoś nie znajdą. A kiedy z nimi się rozmawia, to mówią prostym językiem: panie pośle, kiedy idę na kontrolę, muszę coś znaleźć, żeby wykazać się przed swoim przełożonym. Czy możemy w jakiś sposób zapobiec tym praktykom? Dziękuję.
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przedsiębiorcy z czterech powiatów podkarpackich są zbulwersowani informacją, że od czerwca 2013 r. zostanie zlikwidowany Oddział Celny w Sanoku. 10 kwietnia w Urzędzie Miasta Sanoka odbyło się spotkanie z przedsiębiorcami, którzy wyrazili swoją ogromną dezaprobatę i przedstawili strukturę kosztów, która wyniknie na skutek tej propozycji, którą przedstawił minister finansów z Platformy Obywatelskiej. Propozycja dotyczy likwidacji oddziału celnego, kilku stanowisk pracy, a to pociągnie za sobą likwidację kolejnych instytucji, degradację królewskiego miasta Sanoka, utratę kolejnych stanowisk pracy w agencjach celnych. Cztery powiaty bieszczadzkie: leski, ustrzycki, sanocki, bieszczadzki, to obszar, o który powinno troszczyć się państwo. Tymczasem okazuje się, że wyprowadzane są stamtąd instytucje, co powoduje, że prowadzenie działalności gospodarczej na tym obszarze będzie bardzo, bardzo utrudnione. Przedsiębiorca z Ustrzyk będzie musiał teraz jechać 160 km do Krosna do odprawy celnej, straci czas, pieniądze etc. Zadziwia nas ta decyzja czy propozycja ministra finansów, tym bardziej że funkcjonują w Polsce oddziały celne podobne do oddziału w Sanoku i nie są likwidowane czy minister nie ma w zamiarze ich likwidacji. Jak drwina brzmi uzasadnienie, że będą oszczędności finansowe w wyniku likwidacji Oddziału Celnego w Sanoku - roczne oszczędności w wysokości 37 tys. zł. Jest to pewna kompromitacja, jeśli chodzi o uzasadnienie, bo nawet burmistrz Sanoka powiedział, że on te 37 tys. zł rocznie dołoży i ma już na to zgodę rady miasta (Dzwonek). Wyprowadzenie tej instytucji spowoduje ogromne utrudnienie dla przedsiębiorców, a niektórzy z nich, z uwagi na to, że w Sanoku funkcjonuje strefa ekonomiczna, tam właśnie posadowili swoje inwestycje, w Sanoku, w strefie, z uwagi na bliskość oddziału celnego. Stąd moje pytanie i prośba zarazem, ale także apel w imieniu przedsiębiorców, w imieniu władz miasta Sanoka, powiatu sanockiego, powiatów bieszczadzkich, żeby jeszcze raz przemyśleć tę niefortunną decyzję, żeby nie dawać takich bardzo niekorzystnych sygnałów, które powodują, że przedsiębiorcy nie będą przyjeżdżać w Bieszczady. Bardzo proszę o odpowiedź na pytanie: Dlaczego padło na Sanok? Dlaczego akurat ten oddział celny? Czy pan minister nie zechciałby jeszcze dodatkowo uzasadnić tej kwestii, że Oddział Celny w Sanoku jest po prostu niezbędny, potrzebny, a likwiduje się go, bo tak wynika ze statystyki? Wiemy, że są różne kłamstwa, w tym statystyki. Proszę uprzejmie o odpowiedź.
Mówca: Piotr Babinetz
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Mówi pan o procedurze uproszczonej, ale jednak w tej procedurze, która rzeczywiście umożliwia szybsze odprawy i można być w ten sposób lepiej obsługiwanym, mogą działać tylko niektórzy sanoccy przedsiębiorcy. Nie wszyscy mają taką możliwość. Ta procedura dużo kosztuje firmę. To jest kwestia oprogramowania, dostosowania płac, magazynów. Paradoksalnie może to być droższe dla przedsiębiorców na Podkarpaciu i przedsiębiorców sanockich. Z kolei jeżeli chodzi o przejście w Krościenku, to ten argument o tyle jest nietrafiony, że tam mogą przejechać tylko pojazdy o tonażu do 7,5 tony, a często muszą przejeżdżać przecież pojazdy 20-tonowe. Jeśli zaś chodzi o likwidację oddziału ze względu na małe obciążenie, to jednak takich oddziałów w Polsce jest wiele, a likwiduje się ten w Sanoku. U przedsiębiorców, u samorządowców, u ludzi pracujących na Podkarpaciu, na ziemi sanockiej stwarza to uzasadnione wrażenie, że jednak chodzi o to, żeby zaszkodzić przedsiębiorcom w działalności gospodarczej, żeby nie było pracy na Podkarpaciu, żeby Bieszczady to był tylko teren turystyczny, ale bez miejsc pracy w gospodarce. (Dzwonek) Ministerstwo interesuje tylko kwestia obciążenia pracą oddziału celnego, ale nie zwraca się uwagi na to, ile mogą stracić i ile stracą przedsiębiorcy i ludzie, którzy w tej chwili mają dzięki temu zatrudnienie. Dlaczego nie było konsultacji społecznych w tej sprawie? Czy Ministerstwo Finansów podejmie męską decyzję i jednak wycofa się z likwidacji Oddziału Celnego w Sanoku, co byłoby dobre dla przedsiębiorców, pracowników, samorządowców i mieszkańców Podkarpacia?
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Powszechnie wiadomo, że rozwój przedsiębiorczości prowadzi do dynamicznego rozwoju gospodarczego kraju, a tymczasem w Polsce w kwietniu upadło 88 firm zatrudniających łącznie ok. 4200 osób. To wynika z raportu spółki Euler Hermes Collections z Grupy Allianz, powołującej się na dane Monitora Sądowego i Gospodarczego. Od początku roku upadło 328 przedsiębiorstw, to jest o 9% więcej niż rok temu. Tempo upadłości znowu wzrasta. Porównując tylko kwiecień w tym i ubiegłym roku, to widać 22-procentowy wzrost upadłości. Chwilowa stabilizacja była w lutym, marcu, ale znowu wrócił kwiecień z upadłością. Z badania wynika, że liczba bankructw od początku 2013 r. - w porównaniu do ubiegłego roku - najszybciej rosła w przemyśle, to było plus 34% upadłości, w handlu hurtowym - 32% i w usługach - 22%. Co robi ministerstwo? Niewiele. Może zacytuję tutaj wypowiedź pana ministra Piechocińskiego z 24 kwietnia 2013 r.: Ministerstwo Gospodarki kontynuuje prace na rzecz poprawy warunków prowadzenia biznesu w Polsce. W ich ramach dokonano już łącznie 274 zmiany w 109 ustawach. Rozwiązania zawarte w założeniach projektu ustawy o ułatwieniu warunków wykonywania działalności gospodarczej to odpowiedź na konkretne, realne problemy przedsiębiorców˝. Niestety, ale wyniki dotyczące upadłości firm świadczą o czym innym. W związku z tymi informacjami mam do pana ministra pytanie. Jakie działania podejmie Ministerstwo Gospodarki w celu zatrzymania tego tempa upadłości firm i przedsiębiorstw w Polsce oraz jakie rozwiązania w kwestii wsparcia poprzez rozwiązania ustawodawcze dla przedsiębiorców zamierza wprowadzić Ministerstwo Gospodarki? Mamy jako członkowie Ruchu Palikota kilka rozwiązań gospodarczych, które niestety, jeżeli o to chodzi, to trafiają do kosza w pierwszym czytaniu, a są to dobre rozwiązania i należałoby się nad nimi pochylić. Dlatego proszę pana ministra o odpowiedź na powyższe pytania.
Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku, za tę poprawkę, bo byłem trochę zaskoczony informacją, którą pan podał. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Otóż w latach 2007-2013 w ramach działania 321: Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 samorządy składały wnioski do urzędów marszałkowskich o przyznanie pomocy na zakup sprzętu. Wiele gminnych zakładów komunalnych skorzystało z tej możliwości. Zakupiono sprzęt, taki jak samochody, śmieciarki, pojemniki na odpady. Wnioski składano w roku 2009, w 2010 r. zostały one zweryfikowane i zakwalifikowane. Natomiast ustawa z dnia 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, która z nielicznymi wyjątkami weszła w życie z dniem 1 lipca 2012 r., nałożyła na gminy obowiązek wdrożenia nowego systemu gospodarki odpadami. Gminy zostały zobowiązane do zorganizowania odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Z przedsiębiorcą wybranym w drodze przetargu zostały podpisane czy zostaną podpisane umowy na wykonywanie tych zadań. Gminne zakłady gospodarki komunalnej jako samorządowe zakłady budżetowe nie mogą przystąpić do przetargu, w związku z powyższym beneficjenci będący samorządowymi zakładami budżetowymi nie będą mogły realizować wcześniej założonych programów, jeżeli chodzi o utrzymanie czystości w gminach, i realizować projektów, na które uzyskali pieniądze, przez 5 kolejnych lat od momentu otrzymania płatności. W związku z powyższym rodzą się pytania: Czy te programy zostaną w jakiś sposób anulowane? Czy zakłady gospodarki komunalnej będą musiały zwracać otrzymane środki? Jak Ministerstwo Gospodarki widzi rozwiązanie tego problemu? Jest to bardzo często podnoszone na spotkaniach z samorządowcami. Miałem taki sygnał z Podkarpackiego Stowarzyszenia Samorządów Terytorialnych, w związku z powyższym prosiłbym o wyjaśnienie tej sprawy, panie ministrze. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Kuchciński
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Rozumiem, że konsultacje będzie prowadził rząd? Bo trudno oczekiwać od posła, żeby konsultacje z Komisją Europejską... Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Środowiska Piotr Grzegorz Woźniak: Oczywiście, tylko ja się spodziewam, że pan poseł i minister jednocześnie zechcą zaalertować ministra rolnictwa, który jest wykonawcą tego programu, to jest Program Rozwoju Obszarów Wiejskich, PROW, za który odpowiedzialny jest minister rolnictwa, częściowo oczywiście pieczę nad tym trzyma minister rozwoju regionalnego i to jest oczywiście poziom konsultacji: rząd, w tym wypadku chyba najbliżej minister rolnictwa, i odpowiedni szczebel Komisji Europejskiej. Oczywiście nie pan poseł.
Mówca: Stanisława Prządka
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Prace nad prawnym uregulowaniem zagadnień dotyczących standardów zapachowej jakości powietrza podejmowane są od lat. Niestety dotychczas nie doprowadziły do sformułowania jednoznacznych definicji, pojęć i kryteriów uciążliwości zapachowych. Jest ogromne zapotrzebowanie społeczne na skuteczną ochronę przed uciążliwością zapachową pogarszającą jakość lub komfort życia mieszkańców danego terenu. Ponad 50% skarg kierowanych do inspekcji ochrony środowiska dotyczy właśnie tej kwestii. Problemem zajmują się także powiaty, między innymi powiat żuromiński. Sąsiedztwo dużych ferm drobiu, trzody chlewnej, Bacutyli, ferm zwierząt futerkowych, ubojni, a także zakładów unieszkodliwiania i odzyskiwania odpadów, oczyszczalni ścieków, stacji paliw płynnych jest dla mieszkańców tych terenów dużym problemem i wielkim kłopotem. Mieszkańcy tych małych miejscowości, miast i wsi, mają prawo do życia w komfortowych warunkach, w normalnych warunkach. Są to często rodziny wielopokoleniowe. Ci ludzie mieszkają tam od zawsze i oczekują od rządu uregulowania tej kwestii. Także producenci rolni, producenci przemysłu spożywczego, chemicznego i paszowego oraz prowadzący działalność związaną z zagospodarowaniem odpadów komunalnych czy oczyszczalnie ścieków oczekują na jasne i precyzyjne określenie norm i zasad, by mogli prowadzić działalność, która nie będzie w konflikcie z otoczeniem. (Dzwonek) Panie ministrze, proszę odpowiedzieć mi na pytanie. Na jakim etapie są prace związane z przygotowaniem stosownej ustawy, która ureguluje te kwestie? Jakie są główne założenia tego projektu? Kto, jakie podmioty będą zobowiązane do dokonywania ocen rozmiarów uciążliwości zapachowych w danej miejscowości i w jakim terminie ten projekt trafi do Sejmu, aby Sejm mógł wypracować ostateczne, oczekiwane w tej kwestii rozwiązania? Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Lassota
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Szanowni Państwo! Aktualnie w Polsce trwa bardzo pozytywna rewolucja cyfrowa w telewizji. Sukcesywnie na kolejnych obszarach geograficznych kraju wyłączane są analogowe nadajniki telewizji naziemnej. Zgodnie z ustawą z 30 czerwca 2011 r. o wdrożeniu naziemnej telewizji cyfrowej nadawca publiczny, czyli Telewizja Polska SA, jest zobowiązany do zapewnienia pokrycia sygnałem programów telewizyjnych TVP 1, TVP 2 oraz regionalnych programów telewizyjnych terytorium Polski, na którym zamieszkuje co najmniej 95% ludności. Dzięki procesowi cyfryzacji telewizji naziemnej w Polsce w miejsce dotychczas dostępnych kilku programów telewizji analogowej możliwy będzie odbiór ogólnopolski nawet do 24 bezpłatnych programów telewizji cyfrowej. Obecnie, jak wiadomo, telewizja cyfrowa posługuje się już trzema multipleksami cyfrowymi. Daje to nieporównywalnie większe i nowe możliwości korzystania z przenikającego się cyfrowego świata telewizji i Internetu. Przechodzenie do rzeczywistości świata cyfrowego daje z jednej strony wyższą jakość życia, ale z drugiej strony w okresie przejściowym wymaga przygotowania technicznego i oswojenia z nową rzeczywistością, w szczególności populacji ludzi starszych i na obszarach mniej zaawansowanych technologicznie. Jak wiadomo, przełączanie całego obszaru Polski na odbiór telewizji cyfrowej ma się zakończyć w lipcu tego roku. Teraz pytania do pani minister. Jakie ujawniły się problemy związane z procesem przechodzenia na odbiór telewizji cyfrowej, nieprzewidziane wcześniej, i w jaki sposób były i są rozwiązywane? Czy doświadczenia z dotychczasowego wdrażania tego procesu pozwalają na optymizm dotyczący jego zakończenia za kilka miesięcy? Dziękuję.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Bardzo obszernie pani minister przedstawiła nam odpowiedź na pytanie, może nawet w szerszym zakresie, niż było ono zadane. Ale mam pytanie w sprawie dostępności, czyli jednej z tych trudności, która jest najczęściej podnoszona. Głównie dotyczy to małych miejscowości na terenach górskich, szczególnie w województwie małopolskim, śląskim, świętokrzyskim i dolnośląskim. Mam pytanie: Czy w chwili obecnej jest oceniona skala tego zjawiska, tak faktycznie? Jak to wygląda procentowo czy ewentualnie w liczbach bezwzględnych, ilościowo? Jak duży to problem? Wiemy również, że planujecie państwo coś takiego jak doświetlenia w tychże rejonach, czyli instalację dodatkowych stacji doświetlających, czyli wzmacniający sygnał cyfrowy. (Dzwonek) Jak to przebiega? Czy to zabezpieczy te tereny, które miały być białymi plamami na terenie cyfryzowanej Polski? Jeszcze jedno pytanie: Czy w kwestię informacji włączone są szerzej samorządy terytorialne? Pani minister dużo mówiła na temat podejmowanych akcji informacyjnych dla społeczeństwa, natomiast, szczerze mówiąc, my w regionach tego za bardzo nie odczuwamy i nasi obywatele również mają czasami trudności z dostępem do informacji o bardzo poważnych i trudnych dla nich zmianach. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Pytamy o kwestię niesłychanie drażliwą społecznie. Otóż w 2010 r. w ustawie okołobudżetowej rząd Platformy i Polskiego Stronnictwa Ludowego zdecydował o podwyżce stawek VAT z 3% na 5%, jeżeli chodzi o towary rolne nieprzetworzone, z 7% na 8%, jeżeli chodzi o żywność i wreszcie o podwyżce stawki podstawowej z 22% na 23%. Ta podwyżka stawek VAT miała obowiązywać tylko 3 lata, warunkiem powrotu do stawek poprzednich była relacja długu publicznego do PKB w 2012 r. - jeżeli byłaby niższa niż 55%, rząd deklarował, że wróci do stawek poprzednich. Otóż, panie marszałku, nie mamy projektu ustawy w tej sprawie, ale wiemy, że w aktualizacji programu konwergencji rząd zdecydował, że przez najbliższe 3 lata, czyli od roku 2014 do 2016, stawki te pozostaną na podwyższonym poziomie. Panie marszałku, ta kwestia jest niezwykle drażliwa społecznie, ponieważ podatek VAT w teorii, w ekonomii finansów nazywany jest podatkiem od najuboższych. Otóż grupy niezamożne wydają w zasadzie całość swoich dochodów na dobra i usługi opodatkowane tym podatkiem. Grupy zamożniejsze, te, które oszczędzają, w oczywisty sposób od oszczędności tego podatku nie płacą. Rządowi liberalnemu bardzo łatwo było podnieść te obciążenia właśnie dla grup niezamożnych i, co więcej, jeszcze łatwiej jest to zostawić na 3 kolejne lata. Panie marszałku, mówimy o poważnej sprawie, ponieważ dochody z tego tytułu wynoszą ok. 5,5 mld zł rocznie, a więc tyle pieniędzy wyjmuje się z kieszeni najuboższych Polaków. Jeżeli podzielimy tę kwotę przez 37 mln Polaków, wychodzi po 176 zł na głowę, od dziecka w kołysce do najstarszego obywatela. Przez trzy lata to jest kwota powyżej 500 zł, przez kolejne trzy lata to jest kolejne 528 zł. A więc niefrasobliwość rządu, bylejakość będzie kosztowała Polaków po 1 tys. zł na głowę. Co więcej... Panie marszałku, już kończę. ...tę, można powiedzieć, porażającą informację pan premier Tusk przekazał z uśmiechem na ustach. Powiedział, że byłaby możliwa obniżka czy powrót do poprzednich stawek wtedy, gdyby odwołano pana ministra Rostowskiego. Ponieważ jednak akurat tego dnia pan minister miał urodziny, to tego nie będziemy robić i na kolejne trzy lata będą podwyższone stawki. Chciałbym zapytać pana ministra: Dlaczego rząd w tak fundamentalnie ważnej sprawie zdecydował, aby kosztem Polaków te stawki na kolejne trzy lata pozostały podwyższone? Dziękuję bardzo.