Mówca: Mirosława Stachowiak-Różecka
Data: 2016-07-21 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka zapoznała się z informacją o działalności Sądu Najwyższego w roku 2015, na posiedzeniu w dniu 19 lipca mogliśmy się zapoznać z tą informacją, która została zaprezentowana w druku nr 531. Informację na posiedzeniu komisji przedstawiła pierwsza prezes Sądu Najwyższego pani prof. Małgorzata Gersdorf. Bardzo szczegółowo ta informacja została również ujęta - i posłowie mogli się z nią zapoznać - w formie pisemnej, za co bardzo dziękujemy. Na samych obradach komisji, po prezentacji przedstawionej przez pierwszą prezes, była także możliwość dyskusji, zadawania pytań. Bardzo dziękujemy za odpowiedzi, zwłaszcza za te, które zostały dzisiaj w tym przemówieniu, które miało miejsce przed chwilą, jeszcze uzupełnione o te rzeczy, o które prosiliśmy. Tak że za tę uzupełnioną informację bardzo dziękuję. Pani pierwsza prezes szczegółowo przedstawiła statystyki, ale ja wyłuszczę to, co moim zdaniem jest najistotniejsze i co zdaniem komisji powinno być jeszcze raz zaakcentowane. W roku 2015 odnotowano nieznaczny wzrost liczby spraw, które wpłynęły do Sądu Najwyższego, choć - jak mamy w sprawozdaniu i jak przed chwilą zapewniała pani pierwsza prezes - nie wpłynęło to na działalność organizacyjną. Mówiąc krótko, nie było z tego powodu żadnych opóźnień i trudności, sąd się z tą sprawą uporał. Łącznie wpłynęło 11 214 spraw. Przeważały, pani prezes też o tym mówiła, skargi kasacyjne - 7971, z czego 3662 wniesiono do Izby Cywilnej, 2519 - do Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, 1778 - do Izby Karnej, 12 - do Izby Wojskowej. Łącznie wpłynęły także 173 zagadnienia prawne oraz 1057 zażaleń. Na pozostałe sprawy składały się apelacje od orzeczeń wojskowych sądów okręgowych, skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sprawy z zakresu ochrony konkurencji i konsumentów, skargi na przewlekłość postępowania, skargi o wznowienie, wnioski o przekazanie sprawy innemu sądowi, sprawy o ułaskawienie oraz wnioski incydentalne, a także sprawy dyscyplinarne. W tych sprawach dyscyplinarnych Sąd Najwyższy 82 razy rozstrzygał w przedmiocie odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów oraz pozostałych grup zawodowych: adwokatów, radców prawnych, notariuszy, prokuratorów oraz lekarzy. Ogółem rozpoznał w tym zakresie 10 502 sprawy, w tym 7554 skargi kasacyjne i kasacje, 1022 zażalenia oraz 154 kwestie prawne. Zresztą rzeczywiście można odnieść wrażenie, nawet na posiedzeniu komisji, że to jest ta część działalności sądu, która wywołuje najwięcej pytań i emocji. Ale jeszcze raz powtórzę, dziękuję za wszystkie odpowiedzi, również te uzupełnione dzisiaj. Działalność orzecznicza poszczególnych izb Sądu Najwyższego dotyczyła bardzo zróżnicowanej grupy zagadnień. Zresztą przed chwilą pani pierwsza prezes też rozwinęła ten temat, więc nie będę powtarzać. Jak uzasadniała, wynikało to, ta zróżnicowana grupa zagadnień, z niestabilności normatywnej systemu prawa, licznych nowelizacji, pojawiania się zupełnie nowych regulacji. W związku z tym zaistniał wymóg co do pilnej wykładni sądowej. Jak pani pierwsza prezes zwracała uwagę, z tego powodu szczególnego znaczenia nabierały uchwały interpretacyjne. Poza walorem ujednolicającym prezentowane w nich poglądy nie tylko kształtowały praktykę sądów powszechnych, ale też wywierały istotny wpływ na funkcjonowanie organów ścigania oraz czynności adwokatów i radców prawnych. Zatem działalność uchwałodawcza w istotny sposób wpływała na zapewnienie pewności obrotu prawnego, jak również - jak pani prezes się wyraziła, na tym jej zależy - na pogłębianie zaufania obywateli do państwa. Gdy mówimy o sprawozdaniu, trzeba również przypomnieć - choć, jak mówię, przed chwilą szczegółowo omawiała to pani prezes - o działalności związanej z organizowaniem konferencji, sympozjów, z działalnością rzecznika, a także z samą organizacją pracy sądu, która też, jak pani prezes powiedziała, w odniesieniu do poprzedniego roku w zasadzie się nie zmieniła, więc jest satysfakcjonująca, że tak powiem, dla wszystkich stron. Wobec tego Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka, ja w jej imieniu, rekomenduje Wysokiej Izbie przyjęcie informacji o działalności Sądu Najwyższego w 2015 r. do wiadomości. Dziękuję bardzo.