Mówca: Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Elżbieta Rafalska
Data: 2018-05-09 (Sejm RP, kadencja 8)

To projekt, proszę państwa, który zrównuje rentę socjalną... (Głos z sali: Niech się Żalek uspokoi.) ...wynoszącą do tej pory jej 84%, z rentą z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, zrównuje ją też z minimalną emeryturą w Polsce, o tym też musimy, proszę państwa, pamiętać, realizuje równocześnie ważny postulat pań, mam protestujących w Sejmie. (Głos z sali: Niech pani im to powie.) I trzeba uczciwie powiedzieć, że to, że dzisiaj głosujemy nad tym projektem i że nastąpi to zrównanie, to jest realizacja tego postulatu, to jest też zwycięstwo protestujących osób. (Oklaski) (Głos z sali: Skandal!) Ale, proszę państwa, pamiętajmy, że realizowany jest drugi projekt, który mówi o tym. Proponujemy zupełne nowe wsparcie w zakresie usług, w zakresie dostępu do rehabilitacji, sprzętu ortopedycznego, materiałów medycznych i sprzętu medycznego. To bardzo ważne postulaty, które są dzisiaj realizowane. Ja bardzo bym chciała - i myślę, że i większość z państwa, niezależnie od tego, jaką opcję polityczną reprezentujecie - żebyśmy wszyscy tu mieli takie życzenie, by ten protest, który odbywa się na korytarzach sejmowych, zakończył się. Ważna część tych postulatów została zrealizowana. Nie rozwiążemy wszystkich problemów osób niepełnosprawnych. (Poseł Urszula Augustyn: Dajcie tym ludziom pieniądze, nie sobie.) Gdyby znalezienie rozwiązania, proszę państwa, było takie proste, tak jak mówiła pani poseł, że może dotyczyć to tej wąskiej grupy, którą dzisiaj nazywamy grupą rencistów socjalnych, to, pani poseł, zapewniam panią, że byśmy procedowali dzisiaj inny projekt. Tylko nie ma, proszę państwa, takiego rozwiązania, ponieważ po poprzednim proteście mamy już orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, który nakłada na nas określone obowiązki... (Poseł Magdalena Kochan: Gdzie pieniądze?) ...i czeka nas wykonanie jego wyroku. (Poseł Izabela Katarzyna Mrzygłocka: Gdzie pieniądze?) Tak. I, proszę państwa, zaniedbań, nie tylko poprzednich dwóch czy iluś ekip, nie nadrobimy w ciągu 2 czy 3 lat. (Poseł Urszula Augustyn: A co zrobiliście z pieniędzmi?) Może to mało powtarzać to, jednak, panie pośle, tak, 1 kwietnia 220 tys. rodzin z dziećmi niepełnosprawnymi otrzymało wsparcie w ramach naszego programu, które wynosiło w tych trzech pierwszych kwartałach 2016 r. ponad 900 mln, a teraz wynosi 1300 mln zł. To jest adresowane do rodzin z dziećmi niepełnosprawnymi. (Oklaski) To jest nic? To jest wymierna pomoc. To jest wymierna pomoc. To jest pomoc adresowana do warsztatów terapii zajęciowej, to jest pomoc adresowana do środowiskowych domów samopomocy, które powstają w tempie nie takim jak wtedy... (Poseł Urszula Augustyn: To nie jest żadna łaska z waszej strony.) ...jak poprzednio. To jest też zwiększenie wydatków na ośrodki dziennego wsparcia o 158 mln zł przy ogólnych wydatkach na nie wynoszących niewiele ponad 400 mln, jak było w 2015 r. To jest zwiększenie wydatków na osoby niepełnosprawne prawie o trzydzieści parę procent. Czy rozwiązuje to wszystkie problemy? Oczywiście, że nie. Oczywiście, że nie. I tych problemów, nawet gdybyśmy dzisiaj znaleźli pieniądze na powstawanie ośrodków rehabilitacyjnych, ośrodków wczesnej diagnostyki... (Poseł Urszula Augustyn: Z fundacji...) (Głos z sali: Ze strzelnic.) ...nie rozwiążemy z dnia na dzień i nie rozwiążemy ich sami tu, w Warszawie, bo potrzebne jest zaangażowanie stowarzyszeń, organizacji pozarządowych, potrzeba zaangażowanego samorządu, który będzie otrzymywał wsparcie. A, proszę państwa, co mówią środowiska osób niepełnosprawnych? Podejście musi być tu też mocno zindywidualizowane. Podejście do tego musi być zindywidualizowane, wsparcie adresowane wprost. Przecież wszyscy w tej Izbie doskonale wiemy, jakie jest orzecznictwo w Polsce, jaki mamy spadek po tym orzecznictwie, które w latach, kiedy było wysokie bezrobocie, było często orzecznictwem uwzględniającym powody społeczne, a nie powody zdrowotne, a to dzisiaj powoduje to, pani poseł, że w grupie osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności są osoby w bardzo ciężkich stanach i osoby w zdecydowanie lepszych, niepotrzebujące takiej pomocy jak te osoby, które są w ciężkich stanach. A więc, proszę państwa, proszę o elementarną uczciwość w tej dyskusji. (Oklaski) Proszę o elementarną uczciwość. Ale na koniec - mówiłam o tym wczoraj - niezależnie od wszystkiego, od tego, jaka jest temperatura dzisiejszej debaty, dziękuję za wczorajszą dyskusję, bardzo spokojną, wyważoną i merytoryczną, bo taka dyskusja jest potrzebna. Taka dyskusja jest potrzebna, bo jeżeli kiedykolwiek nastąpi zmiana i ktokolwiek inny będzie przy władzy, to zderzy się z takim samym bardzo poważnym problemem. A my naprawdę od pierwszych dni próbowaliśmy te problemy krok po kroku rozwiązywać. Zaniechania nie macie prawa nam zarzucić, bo tego grzechu nie popełniliśmy. (Oklaski) Tego grzechu nie popełniliśmy. Ja rozumiem, że wszyscy jak tu jesteśmy w tej Izbie doceniamy trud wychowania dziecka niepełnosprawnego. Ten szacunek wszystkim matkom, wszystkim rodzinom, ojcom absolutnie się należy i co do tego nie ma żadnej wątpliwości. Ale, proszę państwa, rozwiązania, które proponuje rząd, i moja odpowiedzialność są też wynikiem odpowiedzialności za całość tego systemu. Dzisiaj mówimy, pani poseł, o rencie socjalnej i realizujemy dokładnie ten postulat, który był zgłoszony, zrównania tej renty socjalnej. Pamiętajmy, że minimalna emerytura jest taka jak renta socjalna i że na minimalną emeryturę trzeba pracować 20-25 lat. Te osoby nie mogą pracować z powodów zdrowotnych. Nie mogą pracować. Ale też nie może być nierównowagi między systemem zabezpieczenia społecznego i systemem ubezpieczenia społecznego. To też jest, proszę państwa, bardzo ważne. (Oklaski) Bardzo proszę Wysoką Izbę, żeby w tej dyskusji nie nadużywała argumentacji politycznej, bo ona jest nikomu niepotrzebna. Potrzebujemy Sejmu pracującego merytorycznie, mądrego Sejmu (Oklaski), Sejmu, który poprawia poziom zaufania do niego, bo tak jak długo tu, w tej Izbie, jestem, proszę państwa, on cieszy się słabym, zbyt słabym zaufaniem - uważam, że niezasłużenie - brakiem zaufania publicznego. I państwo też macie w tym spory udział. (Oklaski) Proszę o to, żeby ten projekt został przyjęty... (Poseł Elżbieta Radziszewska: Ładnie nas pani zachęciła, nie ma co.) ...przy pełnej akceptacji i poparciu całej Izby. Głęboko wierzę w to, że mimo wszystko tak się stanie, bo na to czekają osoby niepełnosprawne. Dziękuję bardzo. (Część posłów wstaje, długotrwałe oklaski)