PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Bożena Sławiak
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Bardzo cieszę się z tej odpowiedzi. Chciałabym jednak zwrócić jeszcze uwagę na dodatkową sprawę. Szczególnie jeśli chodzi o węzeł Łagów, skumulowało się tam wiele podmiotów gospodarczych, które powstały z nadzieją, że autostrada, która zostanie wybudowana, pozwoli im skorzystać z tej infrastruktury. To są motele, hotele, przepiękne pod względem standardów parkingi przygotowane do obsługi naprawdę wielkiej liczby tirów, podróżnych. To już jest wybudowane. Kwestia tego zjazdu i wjazdu na ten teren byłaby bardzo istotna, bo w tej chwili firmy te są zagrożone likwidacją, a nawet już zwalniają pracowników. A więc akurat ten węzeł Łagów jest bardzo istotny z punktu widzenia gospodarczego woj. lubuskiego. Mam serdeczną prośbę do pana ministra, te podmioty gospodarcze - to jest bardzo istotne - są tak zdesperowane, że chcą partycypować w kosztach budowy węzła Łagów. Taką możliwość rozważa również samorząd wojewódzki. (Dzwonek) Proszę pana ministra i pytam, czy jest taka możliwość, żeby spotkać się w gronie zainteresowanych przyspieszeniem budowy tego węzła. Dziękuję.
Mówca: Renata Butryn
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Uważam, że jedną z najważniejszych kwestii dla rozwoju ekonomicznego kraju, a szczególnie regionów Polski Wschodniej, m.in. Podkarpacia, z którego pochodzę, jest przedłużenie okresu funkcjonowania specjalnych stref ekonomicznych przynajmniej do 2026 r. Obecnie obowiązująca ustawa przewiduje funkcjonowanie specjalnych stref do 2020 r. Dla wielu firm, które ulokowały się w strefach, ten okres może okazać się zbyt krótki - chociażby ze względu na kryzys ekonomiczny, w trakcie którego nie tyle mogły się rozwijać, ile musiały się skupić na utrzymaniu miejsc pracy - aby korzyści przekroczyły poniesione koszty inwestowania w strefach. Dzięki wydłużeniu okresu funkcjonowania stref do 2026 r. wzrósłby też odsetek przedsiębiorców chcących zainwestować w ciągu najbliższych trzech lat, co pozwoliłoby im skorzystać w pełni z możliwości podatkowych i mogłoby spowodować łączny wzrost nakładów inwestycyjnych we wszystkich specjalnych strefach ekonomicznych. Znawcy zajmujący się funkcjonowaniem specjalnych stref podkreślają, że obowiązujące do 2020 r. przepisy stawiają Polskę w gorszej sytuacji niż kraje ościenne, np. Litwę, w której strefy mają funkcjonować do 2045 r. Nowe strefy już nie mogą powstać, ale istniejące mogą się rozwijać. Jest to konieczne, bo ogólnie w naszym kraju brakuje atrakcyjnych terenów dla inwestorów i warunków do inwestowania. Moglibyśmy też zachęcić inwestorów zagranicznych, bo oni również mogą lokować się w specjalnych strefach ekonomicznych. Dlatego chciałabym zapytać, czy istnieje możliwość przedłużenia funkcjonowania działalności specjalnych stref ekonomicznych i czy ministerstwo czyni starania w tym kierunku. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Rząsa
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Jako posłowie z Podkarpacia serdecznie dziękujemy i bardzo się cieszymy, że takie są plany resortu. Niezmiernie ważne dla Podkarpacia i dla ściany wschodniej jest to, że przez co najmniej 20 lat te strefy będą działać. One się sprawdziły w dobie kryzysu i to jest najważniejsze, ponieważ stały się takim stabilizatorem na rynku pracy. Nie zwalniały pracowników w dobie kryzysu, co uważamy za wielką wartość tego szczególnie na Podkarpaciu, gdzie jednak mamy do czynienia z dużym bezrobociem. Chcę też powiedzieć, że jest duże zainteresowanie inwestowaniem w strefę ze strony ukraińskich inwestorów. Być może Ukraina kojarzy nam się jeszcze źle, ale to są partnerzy, którzy dysponują w tej chwili bardzo dużym kapitałem. My z panią poseł mamy okazję spotykać się z tymi przedsiębiorcami i naprawdę to jest potężny kapitał. Jeśli dobrze zrozumiałem, to w ministerstwie są plany dotyczące powiększania stref, bo o to chciałem zapytać. Czy ministerstwo ma plany powiększania konkretnych specjalnych stref ekonomicznych, ze szczególnym uwzględnieniem Podkarpacie i ściany wschodniej?
Mówca: Domicela Kopaczewska
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mówimy dzisiaj o ważnym problemie reorganizacji sieci szkolnej w kontekście działań podejmowanych przez samorządy i dziękuję pani poseł Łybackiej za podjęcie tego tematu, który jest nieadekwatny do tytułu, ponieważ tytuł brzmiał: w sprawie masowej likwidacji szkół, ale przed chwilą pani minister Berdzik na podstawie danych i faktów udowodniła, że jest inaczej. To jednak nie znaczy, że nie ma problemu. Ta reorganizacja sieci szkolnej w różnych samorządach przebiega różnie w zależności od jakości edukacji. Są samorządy, które w sposób doskonały tę działalność prowadzą, ale są również takie, które wymagają wsparcia. Prawo, na podstawie którego w tej chwili funkcjonujemy, czyli prawo nadzorcze odnoszące się do wojewody i kuratora oświaty wydającego opinię w sprawie likwidacji szkół, która nie jest wiążąca, sprawia, że samorządy bardziej odpowiedzialnie podchodzą do tego zagadnienia, ponieważ do swoich wyborców kierują informację, że to jest ich decyzja, ich odpowiedzialność, a to są ich wyborcy i oni będą ich z tego rozliczać. Natomiast widzę tutaj istotną rolę dla kuratora oświaty w kwestii tej opinii, która nie jest tylko opinią formalną, jako że kurator, wydając ją, bierze pod uwagę wiele aspektów, m.in. to, gdzie dzieci będą kontynuować naukę, w jakiej szkole, jaka jest tam baza, jaka kadra, jak zorganizowany jest dowóz do szkoły i czy nowe warunki edukacyjne, które proponuje samorząd, są na takim samym poziomie jak poprzednie lub lepsze. W związku z tym mam pytanie do pani minister: Na ile te standardy (Dzwonek) dotyczące wydawania opinii są spójne w odniesieniu do wszystkich kuratorów? To pierwsze pytanie. Drugie pytanie: Czy rzeczywiście nie należałoby pomyśleć nad tym, aby uzasadnienia zarówno uchwał intencyjnych, jak i ostatecznych zawierały te wszystkie elementy świadczące o podniesieniu edukacji? Dziękuję bardzo.
Mówca: Sławomir Kłosowski
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Masowa likwidacja szkół, która dokonuje się na naszych oczach, w tej chwili jest właściwie faktem. Pani minister przed chwilą przedstawiła informację mówiącą o tym, że na dzień pewnie wczorajszy, może przedwczorajszy, z tego, co mówił pan minister Sławecki, na 11 lutego mamy 566 uchwał samorządów w sprawach likwidacji szkół. Biorąc pod uwagę, proszę państwa, że czas podejmowania tych uchwał to koniec lutego, a jesteśmy dziś dopiero w połowie miesiąca, wyjdzie na to, o czym mówimy my, niestety. Ja osobiście nie mam z tego żadnej satysfakcji. Likwidowanych szkół będzie ponad tysiąc i żadne zaklęcia rządu, koalicji niczego nie spowodują. Bardzo dziękuję pani minister za te piękne słowa, że jest pani po stronie każdej obecnie likwidowanej szkoły, tylko rzeczywistość, pani minister, wygląda zupełnie inaczej. Przedwczoraj mój klub parlamentarny zgłosił projekt ustawy przywracającej kuratorowi prawo weta w stosunku do likwidowania szkół. Pani kolega z rządu wygłosił formułkę, że rząd jest przeciw tej nowelizacji ustawy, która mogłaby uratować i ochronić kilkaset szkół. W związku z tym pytam, jak to jest, pani minister. Twierdzi pani, że jest po stronie każdej z likwidowanych szkół. Czyżby pani minister była w poprzek, jeżeli chodzi o założenia swojego szefostwa, Ministerstwa Edukacji Narodowej czy rządu? Proszę państwa, nie da się w dalszym ciągu zaklinać rzeczywistości. Kiedy śledzimy dzisiaj środki masowego przekazu, widzimy na okrągło doniesienia o protestach, o strajkach okupacyjnych. Są to już nawet strajki młodzieży, która okupuje swoje szkoły, nie godząc się z ich likwidacją. Pytanie do pani minister. Dlaczego rząd, dlaczego ministerstwo, mając tyle możliwości, tyle instrumentów, tak naprawdę nie robi nic, ażeby uratować którąkolwiek z likwidowanych obecnie szkół? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Włodkowski
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Szanowni Państwo! Musimy sobie odpowiedzieć na pytanie, i to zarówno my, posłowie, jak i Ministerstwo Edukacji Narodowej, czy chcemy powstrzymać proces likwidacji szkół. Jeżeli chcemy, to chyba dla każdego z nas jest oczywiste, z czego wynika to, że samorządowcy podejmują trudne dla nich decyzje o likwidacji szkół. Nie jest tak, że samorządowcy podejmują te decyzje ad hoc, one są lokalnie przemyślane, skonsultowane, ale często podejmowane, niestety. Decyzje te wynikają głównie z braku środków finansowych na prowadzenie szkół. Środki finansowe, które trafiają dzisiaj do gmin, są przekazywane mechanizmem subwencji oświatowej, która, jak dobrze pamiętam, powstała w 1994 r. Czy subwencja oświatowa jest dobrym mechanizmem przekazywania środków do gmin? Na to pytanie musimy sobie odpowiedzieć. Czy jest adekwatna do tej sytuacji demograficznej, którą mamy teraz? Mimo że ona się nieco poprawi, to w przyszłości będzie jeszcze gorsza niż obecnie. (Poseł Zbigniew Dolata: Skąd to wiadomo?) Z danych demograficznych. (Głos z sali: To są dzieci, które się jeszcze nie urodziły.) Panie marszałku, bardzo pana marszałka proszę.
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Cieszę się, że po raz kolejny mówimy o polskiej oświacie. Mówiliśmy o tym wczoraj w nocy, przedwczoraj na posiedzeniu komisji, i to zarówno komisji oświaty, jak i Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, której jestem członkiem. Mówiliśmy o tym, że szkoły są likwidowane przede wszystkim na terenach wiejskich, ale również w miastach, o czym moja koleżanka powiedziała wcześniej na przykładzie Poznania. Odkąd zostałem posłem, mówiłem już kilkakrotnie z tej mównicy, żeby rząd zrobił wszystko, aby subwencja była od przedszkolaka, i po raz kolejny to powtarzam. Część problemów na pewno się wtedy skończy. Apeluję do wszystkich środowisk, które są tutaj reprezentowane na sali, jak również do związkowców z tych związków, które działają na rzecz polskiej oświaty, żeby pod auspicjami Ministerstwa Edukacji Narodowej, również Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zorganizować takie spotkanie, jakie odbyło się we wtorek w ramach naszej komisji. Byli tam również przedstawiciele resortu edukacji narodowej, byli związkowcy, byli również członkowie komisji edukacji. Chodzi o to, żebyśmy wspólnie z nauczycielami i samorządowcami porozmawiali o tym, jak uzdrowić polską oświatę. Bez wspólnej decyzji nie da się tego zrobić dla dobra polskiej szkoły i polskich dzieci, które do tych szkół uczęszczają. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Państwo polskie po prostu wycofało się z odpowiedzialności za system oświaty i trzeba to powiedzieć wprost. Kolejne liberalizacje ustawy o systemie oświaty i ułatwienia dla samorządów dotyczące likwidacji szkół świadczą o tym najlepiej. Państwo praktycznie zniszczyliście nadzór pedagogiczny. Kurator w tej chwili nie ma żadnych istotnych uprawnień, a przecież powinien opiniować zarówno sieć szkół, jak i przedszkoli, a także oddziałów przedszkolnych w tych szkołach. Powinien również móc wyrażać opinię, która byłaby opinią wiążącą dla organów prowadzących odnośnie do likwidacji szkół. W tej chwili ta opinia kuratora nie jest opinią wiążącą, więc państwo polskie umyło ręce. Państwo polskie dało de facto carte blanche samorządom i pozwoliło im na masowe likwidowanie szkół. Luty się jeszcze nie skończył, proszę państwa, jesteśmy w połowie tego miesiąca, a uchwały dotyczące zamiaru likwidacji szkół nadal zapadają. Nie wiem, skąd ten wasz optymizm dotyczący racjonalności w podejmowaniu decyzji przez samorządy, bo ja, szczerze powiedziawszy, tej racjonalności nie widzę. Podawałam różnego typu przykłady. W moim rodzinnym Radomiu w centrum miasta jest likwidowana szkoła średniej wielkości, do której chodzi prawie 300 uczniów, dokładnie 270, i która cieszy się bardzo dobrą opinią zarówno wśród rodziców, jak i generalnie w środowisku lokalnym. Ta szkoła ma być likwidowana, samorząd podjął decyzję o jej likwidacji. Dzieci, kiedy ona zostanie zlikwidowana, będą musiały przechodzić przez bardzo ruchliwe arterie komunikacyjne miasta. (Dzwonek) Gdzie tu jest racjonalizm? Proszę mi powiedzieć, kiedy wreszcie zostaną przyjęte standardy organizacyjne dla polskiej oświaty, finansowe i organizacyjne. Kiedy to wreszcie nastąpi?
Mówca: Urszula Augustyn
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Posłanki! Panowie Posłowie! Przede wszystkim chciałabym powiedzieć państwu tak, że państwo od wczoraj dyskutujecie na ten temat, dyskutujemy wspólnie, bo także uczestniczyłam wczoraj w tych dyskusjach, i od wczoraj słyszę takie teksty: masowa likwidacja szkół. To ja państwu przypomnę, że w ubiegłym roku media donosiły, iż likwidowanych będzie 3 tys. szkół. Samorządy w lutym przyjęły uchwały o zamiarze likwidacji 653 placówek, a ostatecznie po półrocznym okresie dialogu i dyskusji, który jest wymagany ustawą, tych przekształconych szkół - proszę państwa, między likwidacją a przekształceniem jest naprawdę ogromna różnica - zostało 300. (Poseł Marzena Dorota Wróbel: Likwidacja przed przekształceniem.) Pani poseł, proszę ze mną w tej chwili nie korespondować, nie dyskutować, bo ja nawet nie słyszę, co pani mówi, a pani mnie rozprasza. Między likwidacją a przekształceniem są naprawdę ogromne różnice. Proszę pamiętać o tym, że jeżeli ubyło dzieci, od 2005 r. w systemie jest prawie milion dzieci mniej, a etatów nauczycielskich nie jest mniej, to, na miły Bóg, kim zapełnić te klasy szkolne i co zrobić, żeby ci nauczyciele dalej mogli pracować? Nie będziemy na te pytania w tym momencie, dzisiaj odpowiadali. Chcę natomiast zwrócić uwagę na jedną rzecz. Naprawdę nie bagatelizujemy tego problemu, to jest bardzo ważna rzecz, ale to jest za każdym razem ogromna odpowiedzialność samorządu. W samorządzie są ludzie wybrani w sposób demokratycznie, są radni z poszczególnych osiedli, miejscowości i wiosek. Oni mają za zadanie ocenić, czy dana szkoła może się utrzymać, czy też utrzymać się nie może. Bo jak w klasie jest troje dzieci, a szkole trzydzieścioro, to taka szkoła funkcjonować nie może. A więc trzeba podejmować działania, żeby te szkoły przekształcać. Jak to zrobić? Najlepiej mądrze i z głową. Dlatego to jest odpowiedzialność samorządu, który jest gospodarzem, przekazuje pieniądze z subwencji, dokłada pozostałe pieniądze i musi to zorganizować najlepiej, jak to jest możliwe. W tym wszystkim naprawdę najważniejsze jest dziecko. (Dzwonek) Samorządowcy, którzy także mają dzieci, mają podejmować takie decyzje, żeby później odpowiedzialnie wytłumaczyć się z tych decyzji przed opinią publiczną. Chciałabym zadać pani minister następujące pytanie. Państwo tutaj cały czas posługujecie się opinią kuratora. Ta opinia dzisiaj też jest zasięgana, ale chciałabym zapytać o sytuację, kiedy kurator jeszcze miał wpływ na te decyzje. Czy te liczby bardzo się różniły od tego, co dzieje się dzisiaj? Bo jak popatrzymy na lata, to wyraźnie widać, że w poprzednich rocznikach szkół likwidowanych czy przekształcanych było zdecydowanie więcej. Naprawdę proszę o tym pamiętać. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Gdybym miał jeszcze jakiekolwiek złudzenia wobec rządu Donalda Tuska, to powiedziałbym, że tego głosu pani minister wysłuchałem ze zdumieniem, ale ponieważ nie mam złudzeń, to i zdumienia nie ma. Platforma Obywatelska, rząd koalicyjny PO-PSL nie widzi rzeczywistości. Są likwidowane setki szkół i to jest fakt. Droga dziecka do szkoły wydłuża się. Chcecie państwo wprowadzić obowiązek szkolny dzieci 6-letnich, bo tylko o dwa lata został odłożony, a te małe dzieci będą miały coraz dalej do szkół. To trzeba widzieć. Samorządy mają za mało pieniędzy z subwencji. Prawda. Postulowaliśmy zwiększenie środków z subwencji - odrzuciliście to, ale nie zawsze też jest tak, że samorządy likwidują szkoły z powodów finansowych czy demograficznych. Nie wierzmy w nieomylność samorządów, bo zaklęcia tego typu, jak te, które przed chwilą słyszeliśmy od pani poseł, nie są zgodne z rzeczywistością, tego nie potwierdza rzeczywistość. Są różne decyzje: trafne i uzasadnione i nietrafne. Trzeba jakoś to kontrolować. Państwo nie może się wycofać z odpowiedzialności za oświatę. Jeżeli pozbawiliście kuratora oświaty prawa do głosu stanowiącego w sprawie sieci szkół, to kieruję do pani minister następujące pytanie: Jakie rząd widzi inne instrumenty, jeżeli tego nie chce, żeby zapobiec likwidacji szkół, która ma miejsce? Za każdym razem, w kolejnych latach setki szkół ulegają likwidacji. To niestety nie ma końca. Tak więc postuluję, oczywiście w imieniu naszego klubu, tak jak wszyscy, którzy od nas, z Prawa i Sprawiedliwości wypowiadają się na ten temat, żeby przywrócić kuratorowi oświaty, czyli państwu, prawo jakiegoś stanowiącego głosu, bo samorządy nie są nieomylne. Państwo też chyba dobrze wiecie, że nie wszystkie samorządy w pełni wykorzystują subwencję oświatową, a szkoły likwidują. Sprawdźcie państwo np. wyniki kontroli NIK w tej sprawie. Warto do tego się odwołać. Nie wolno tworzyć mitów i zaklęć, to nic nie daje. I jeszcze jedno pytanie, bo na marginesie sprawy likwidacji szkół powstaje też inne zjawisko, które warto odnotować. Mianowicie łączone są w tej chwili gimnazja i szkoły podstawowe. Przy reformie gimnazja były wyodrębnione, budowaliśmy odrębne budynki, stawialiśmy ściany w tych dużych szkołach podstawowych, żeby oddzielić podstawówkę od gimnazjum. Teraz za zgodą i w klimacie akceptacji ze strony ministerstwa samorządy coraz bardziej masowo łączą te szkoły. (Dzwonek) Będą molochy, gdzie będą uczyły się dzieci od 6. roku życia do XI klasy. Proszę państwa, jak to pogodzić, jak to wszystko wychowawczo ogarnąć? Czy rząd w ogóle to widzi? Proszę o odpowiedź, pani minister, czy macie jakiekolwiek zamiary i chcecie wprowadzić jakiekolwiek instrumenty, żeby zapobiec temu złu, bo państwo przecież nie może do końca wycofać się, a pod waszymi rządami prawie się wycofało, z odpowiedzialności za edukację narodową. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Problem likwidacji szkół jest problemem występującym obecnie w małych, jak również w dużych miastach. W ogromnej liczbie przypadków nie jest to efekt niegospodarności władz samorządowych przy dysponowaniu środkami pochodzącymi z części oświatowej subwencji ogólnej, lecz efekt nieoszacowania kosztów prowadzenia placówek oświatowych. Władze samorządowe pozostawione przez rząd same z zaistniałym problemem radzą sobie w miarę swoich możliwości. Część placówek jest zamykana, część reorganizowana, część przekształcana w stowarzyszenia celem ograniczenia kosztownych przywilejów przysługujących nauczycielom z Karty Nauczyciela. Czy według pani minister pozostawienie samorządów w obecnej sytuacji, bez konkretnych decyzji rządowych, za którymi pójdą większe nakłady finansowe lub zmiana obecnej formy rozdzielania funduszy przeznaczonych na edukację, nie spowoduje w pewnych rejonach kraju, a w szczególności w najbiedniejszych, załamania systemu edukacji? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Zgorzelski
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Likwidacja szkół w samorządach to bardzo często decyzja dramatyczna, spowodowana głównie dwoma przyczynami. Pierwsza to przyczyna demograficzna, druga - finansowa. W środowiskach wiejskich społeczność lokalna, nie chcąc dopuścić do likwidacji często jedynego ośrodka edukacji i kultury na swoim terenie, podejmuje próbę założenia tzw. małej szkoły. I teraz pytanie do pani minister: Czy w MEN jest pomysł na zbudowanie instrumentów wsparcia dla tych inicjatyw, aby rodzice, którzy stworzyli stowarzyszenie, żeby prowadzić swoją szkołę, mogli tę szkołę prowadzić? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Artur Ostrowski
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Podam jeden z przykładów, takich dosyć jaskrawych, jak można obejść całą tę procedurę, o której mówiła pani minister, i ustawę o systemie oświaty. Gmina Cieszanów. Burmistrz w tej gminie powołał spółkę obsługi gminnej. To jest taka spółka, która w innych gminach zajmuje się np. wodociągami. Natomiast w tej gminie ta spółka będzie m.in. prowadzić szkoły niepubliczne. Wójt umożliwi prowadzenie działalności gospodarczej tej spółce, w której 100-procentowym udziałowcem jest miasto, prowadzenie szkół niepublicznych w szkołach publicznych. I już teraz zachodzi proces przekonywania rodziców i nauczycieli do posyłania dzieci do tej szkoły niepublicznej prowadzonej przez spółkę. I tu ani kurator, ani minister niczego nie będzie mógł zrobić. Nauczyciele będą zatrudniani w tej szkole niepublicznej na podstawie Kodeksu pracy, ale też istnieje możliwość pobierania opłat od rodziców, ponieważ będzie to szkoła niepubliczna, a spółka jest spółką prawa cywilnego. Jak pani minister zamierza reagować w takich sytuacjach, jeśli ten eksperyment w Cieszanowie powiedzie się i będzie przykładem dla innych samorządowców, jak można obejść ustawę o systemie oświaty i jak można obejść ustawę Karta Nauczyciela w imieniu prawa, nie łamiąc żadnej zasady wynikającej z tych dwóch aktów prawnych? Jakie narzędzia ma pani minister, aby zapobiec przejmowaniu całych sieci szkół m.in. przez takie spółki gminne? Bo jeśli ten eksperyment powiedzie się, to inni wójtowie, burmistrzowie czy prezydenci miast będą szli właśnie taką drogą, korzystając z takiej możliwości. Drugie pytanie. Minister finansów zaangażował się w proces reorganizacji czy też przekształcania szkół w Polsce. (Dzwonek) W projekcie nowelizacji ustawy o finansach publicznych zawarta jest propozycja związana z grupowaniem placówek oświatowych. Dlaczego ministerstwo edukacji nie nowelizuje ustawy o systemie oświaty, lecz minister Rostowski w ustawie o finansach publicznych zamierza zająć się polskimi szkołami? Jaka jest odpowiedź pani minister na projekt nowelizacji, który przygotował minister finansów? Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pani Minister! Drodzy Państwo! Nie ma co się okłamywać. Jest ogromny dysonans, jeśli chodzi o przekazane środki, o to, co się mówi na tej sali, i to, co się słyszy od przedstawicieli samorządów. I odnoszę się tu nawet do wypowiedzi koleżanek z tej mównicy, mojej koleżanki Urszuli, która nie tak dawno była na spotkaniu z prezydentem miasta Tarnowa. Prezydent wyraźnie powiedział, ile środków brakuje na utrzymanie szkół i jaka jest różnica między tym, co dostaje z subwencji, a tym, co musi wyłożyć. Jaka to jest kwota? Około 100 mln zł. Po co się czarujemy? Pani minister, pytam, gdzie są te pieniądze. Wywodzę się ze struktur samorządowych i już parę lat temu brakowało mi, jako prezydentowi, pieniędzy na to, żeby utrzymać szkoły na właściwym poziomie. Pani minister, drodzy państwo, nie wiem, czy to prawda, ale między nauczycielami i środowiskiem samorządowym są przekazywane takie wieści, że rząd specjalnie kreuje taką sytuację, żeby w przyszłości zlikwidować przywileje wynikające z Karty Nauczyciela. Chodzi bowiem o koszty. Nie ma co ukrywać, że nauczyciele korzystają z dóbr, jakie daje im Karta Nauczyciela. Skoro sytuacja jest taka, to zróbmy to rękami samorządowców, którzy już dzisiaj stają pod murem, podnoszą ręce i muszą likwidować szkoły. Nie wiem, czy to prawda, czy jest taki kierunek. Trzeba też takie informacje pozyskiwać z terenu. (Dzwonek) Dlatego o to pytam i proszę o odpowiedź. Dziękuję. (Oklaski)