PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Krystyna Łybacka
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, panie marszałku. Już dwukrotnie sygnalizowałam w tej Izbie sytuację dotyczącą skandalicznego sposobu kontraktowania świadczeń medycznych na rok 2012 w wielkopolskim oddziale narodowego funduszu. Pacjenci otrzymywali telefony, że oczekiwane przez nich - niekiedy po kilkanaście miesięcy - wizyty nie mogą być zrealizowane, bo afiliowane przy wysokospecjalistycznych placówkach medycznych poradnie nie otrzymały kontraktu. Narodowy Fundusz Zdrowia kontraktował w Wielkopolsce na podstawie niedopracowanych, sztywnych procedur. (Sekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia rozmawia w ławach rządowych) Muszę przerwać, panie marszałku, żeby pan minister słyszał, co mówię. Kontraktował bez uwzględnienia czynnika ludzkiego, w pośpiechu i z ogromną nerwowością, ponieważ rozpoczął tę procedurę zbyt późno. Na skutek ogromnej krytyki prasowej rozpisano drugi konkurs. Owszem, znacząca część tych placówek otrzymała kontrakty w drugim konkursie, ale przeznaczono tylko 50 mln zł i te kontrakty są dużo mniejsze. Dopiero w lutym pacjenci ponownie mogli się zgłaszać do tych poradni, zaznaczam, nie do wszystkich. Pikanterii tej sytuacji dodaje fakt, że na skutek owej medialnej wrzawy narodowy fundusz przeprowadził kontrole w placówkach, które zakontraktowały świadczenia. Znacząca część z nich nie spełniała warunków zawartych w ofercie przetargowej. Czy pan minister myśli, że w związku z tym narodowy fundusz zerwał te kontakty? Ależ skąd, wezwał do realizacji kontraktów zgodnie z warunkami. Następne pytanie: Czy przeprosił pacjentów? Nie, w ogóle nie było żadnego uspokajającego komunikatu. Panie marszałku, to skandal. Ja w tej sprawie pisałam interpelację do ministra. Ta interpelacja mówiła o sytuacji spowodowanej przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Jak pan marszałek sądzi, kto mi odpisał? (Dzwonek) Ano prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, czyli ten, na którego niewłaściwe postępowanie zwracałam ministrowi uwagę, sam we własnej sprawie był sędzią. To jest jeszcze jeden przyczynek do tego, że nie można deprecjonować roli Sejmu jako organu sprawującego kontrolę nad wykonawczą częścią naszego państwa. Proszę pana ministra o odpowiedź: Czy tak naprawdę zamierza pan minister zająć się sytuacją w Wielkopolsce i, jak sądzę, nie tylko, bo to jest przykład karygodnej, nieodpowiedzialnej sytuacji związanej z kontraktami? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! W tej edycji kontraktowania mieliśmy zbyt wiele takich przypadków, że te nowe podmioty nie spełniały podanych przez siebie w ofercie kryteriów. W pierwszym etapie ponad 400 przychodni w Wielkopolsce nie otrzymało kontraktów. Oczywiście w lutym był ten drugi etap, niemniej sytuacja nadal jest dramatyczna, jeśli chodzi o dostęp do lekarzy specjalistów. Między tym pierwszym a drugim etapem pacjenci zwracali się najbliżej, czyli do władz samorządowych. W wielu powiatach te władze samorządowe, radni, prezydenci i starostowie zbierali się i chcieli dojść jakby do sedna decyzji oddziałów Narodowego Funduszu Zdrowia. Niestety, dyrektor oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia w Poznaniu nie chciał się kontaktować z samorządami. Mało tego, nie był gotowy na przyjazd np. do Gniezna, do Grodziska Wielkopolskiego, aby przekonywać partnerów samorządowych, w jaki sposób ta procedura konkursowa jest prowadzona. Druga kwestia, która ostatnio jest sygnalizowana przez Wielkopolski Związek Szpitali Powiatowych, dotyczy wysokich kosztów związanych z ubezpieczeniem z tytułu zdarzeń medycznych. (Dzwonek) Zdaniem szpitali tak wysokie koszty ograniczą dostęp do usług medycznych. Czy pan minister chciałby w tej sprawie wypowiedzieć dwa zdania? Czy będzie kontrola Narodowego Funduszu Zdrowia w oddziale wielkopolskim?
Mówca: Jerzy Rębek
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Polska Grupa Energetyczna Dystrybucja, spółka należąca do Skarbu Państwa, planuje likwidację wielu rejonów energetycznych na wschodzie kraju - zarząd tej spółki operuje raczej określeniem ˝optymalizacja pracy rejonów˝ - która ma nastąpić w ciągu dwóch lat. Planowane zmiany spowodują likwidację już w tym półroczu wielu rejonów energetycznych w województwie lubelskim. Jednak jest to tylko pierwszy etap tej tzw. optymalizacji. Likwidacja struktur terenowych przy jednoczesnej rozbudowie oddziałów i centrali spółki dotknie kolejno także inne województwa ściany wschodniej, tj. województwo podkarpackie, świętokrzyskie, mazowieckie, podlaskie, a nawet łódzkie. Są to m.in. likwidacje rejonów energetycznych w Zwoleniu, w Kraśniku czy w Radzyniu Podlaskim. W procesie tym kierownictwo PGE Dystrybucja SA z siedzibą w Lublinie deklaruje poszanowanie praw pracowniczych bez konieczności wypowiadania umów o pracę, przy jednoczesnej likwidacji ponad połowy rejonów energetycznych. Eksperci z branży energetycznej otwarcie mówią o rozpoczętym procesie redukcji zatrudnienia o ok. 5 tys. osób w ciągu kilku następnych lat. Już w roku ubiegłym PGE Dystrybucja zredukowała o 7% zatrudnienie, m.in. na skutek programów dobrowolnych odejść, na które spółka wydała znaczące środki finansowe, a budżet przejął związane z tym koszty utrzymania bezrobotnych. Przed zbytnim optymizmem związanym z cięciem załóg w energetyce ostrzega m.in. prof. Mieczysław Mielczarski, który otwarcie wyraża obawę, że z energetyki odejdą najlepsi fachowcy korzystający z programów dobrowolnych odejść. Kierownictwo PGE Dystrybucja twierdzi, że w przypadku połowy oddziałów PGE poziom wskaźników jakościowych jest jednym z gorszych w sektorze, a wyniki tej analizy wyznaczyły kierunki zmian. To nieprawda. Czy pan minister wie, że poziom większości przywoływanych wskaźników jest zdecydowanie gorszy (Dzwonek) na przykład w Oddziale PGE Białystok, gdzie została przeprowadzona tzw. restrukturyzacja jeszcze w roku 2005? Oddział Lublin, obecnie restrukturyzowany, jest jednym z najlepszych w tej grupie. Po co zatem ten cały zamęt? Czy kierownictwu PGE Dystrybucja zależy na wysokim poziomie funkcjonowania firmy...
Mówca: Jarosław Żaczek
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, nie negujemy potrzeby restrukturyzacji spółki. Jesteśmy jednak zdziwieni bardzo szkodliwym i nieprofesjonalnym sposobem je chaotycznego i pospiesznego wprowadzania. Dlaczego podejmuje się tak drastyczne decyzje bez przeprowadzenia szczegółowej analizy skutków, nie znając realiów funkcjonowania rejonów ani położenia i ukształtowania terenu? Dlaczego nie bierze się pod uwagę takich czynników, jak długość linii, liczba stacji czy rozległość terenu? Ten program jest zupełnie oderwany od rzeczywistości. Ogromne zaniepokojenie budzi brak rzetelnej informacji co do zakresu i formy planowanych zmian. Wszystko to wpływa na fatalną atmosferę pracy i powoduje zrozumiałe obawy pracowników. Konsekwencje tak przeprowadzonej reorganizacji będą opłakane w skutkach. Nasuwa się również refleksja o drenażu regionów z miejsc pracy na rzecz zwiększenia biurokracji i tzw. czapy zarządzającej, przechowalni dla polityków i ich rodzin. Jeśli pan minister jest zainteresowany listą pokazującą takie powiązania, zawierającą wiele znanych nazwisk, zobowiązuję się ją dostarczyć. Panie ministrze, czy prowadzony (Dzwonek) proces restrukturyzacji PGE Dystrybucja ma służyć osiągnięciu jak najwyższego, krótkotrwałego zysku...
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Wypowiem się na ten temat po tym, jak pan poseł zada pytanie.
Mówca: Jarosław Żaczek
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Jeśli tak, to czy Skarb Państwa zachowa pakiet większościowy, lepszą kontrolę i zagwarantuje kompetentne zarządzanie wspólnym majątkiem PGE Dystrybucja, służące wprost zwiększeniu konkurencyjności wschodnich obszarów Polski? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marzena Dorota Wróbel
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie marszałku, pan mówił dłużej aniżeli my, zadając pytanie, więc naprawdę te połajanki mógłby pan sobie darować, a pozwolić na bardziej merytoryczną dyskusję.
Mówca: Michał Szczerba
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! 8 lutego 2012 r. miałem przyjemność uczestniczyć w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej w konferencji ˝Zaangażuj się˝, która oficjalnie otworzyła polskie obchody Europejskiego Roku Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej 2012. Zmiany demograficzne w Polsce, podobnie jak w większości krajów Unii Europejskiej, wymagają od polityki państwa szczególnego podejścia do spraw starzenia się społeczeństwa, dlatego też inicjatywa Europejskiego Roku Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej jest tym bardziej cenna i uzasadniona, gdyż pozwoli wspólnie na poziomie unijnym i krajowym podejmować dyskusję nad budowaniem właściwego modelu aktywności osób starszych. Szanowni państwo, pani prof. Halina Szwarc, założycielka i kierownik pierwszego uniwersytetu trzeciego wieku założonego w 1975 r., napisała: Ludzie starsi mają szczególnie ważną rolę do spełnienia. Nabyta przez nich wiedza w połączeniu z doświadczeniem zgromadzonym w ciągu wielu lat życia tworzyć może i powinna wartości bardzo cenne dla społeczeństwa, a im samym dawać poczucie satysfakcji. W roku 2010 ok. 16% polskiego społeczeństwa stanowili seniorzy. Szacuje się, że w roku 2035 statystyki te wzrosną do 23%. Szanowni państwo, w Europejskim Roku Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej warto wspomnieć o wielkim fenomenie społecznym, jakim są uniwersytety trzeciego wieku. Jest ich w tej chwili w Polsce aż 350 i stają się one ważnymi animatorami aktywności seniorów w środowisku lokalnym. Mam kilka pytań do pani minister w związku z obchodami Europejskiego Roku Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej. Jakie są podstawowe cele krajowego planu działań na rzecz europejskiego roku 2012? (Dzwonek) Jakie są planowane krajowe, regionalne i lokalne działania na rzecz osób starszych i nowe inicjatywy w obszarze aktywności osób starszych oraz promocji działań na rzecz integracji międzypokoleniowej? I ostatnie pytanie: Jak przebiega współpraca ministerstwa z partnerami społecznymi i samorządowymi w zakresie europejskiego roku 2012, a także jakie podmioty udało się zaangażować do tej współpracy? Dziękuję bardzo, panie marszałku.
Mówca: Bożena Szydłowska
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Myślę, że aktywność osób starszych i solidarność pokoleń to sprawa nie tylko 2012 r. W związku z planowanym przedłużeniem naszej aktywności zawodowej chciałabym zapytać, czy w programie działań, które ministerstwo ma zapisane w swojej strategii, przewiduje się możliwość uzyskania środków finansowych, grantów w kolejnej perspektywie finansowej? Mam jeszcze dwa pytania techniczne, ale bardzo ważne. Czy ministerstwo planuje ożywienie programu 50+, ˝Solidarność pokoleń˝ i czy planuje wprowadzenie specjalnych programów aktywizujących sześćdziesięciolatków? Dziękuję bardzo.
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Reformy, jeśli mają być skuteczne, powinny być przeprowadzone rozważnie. Panie ministrze, prosiłabym, aby pan w swojej wypowiedzi, która zaraz padnie, nie przekonywał nas, że w ogóle to reforma emerytalna jest konieczna, ale odpowiedział na pytania. Po pierwsze, co oprócz podniesienia wieku emerytalnego będzie zawierała propozycja rządowa? Bo w projekcie znajdującym się na stronach ministerstwa pracy znalazłam podniesienie wymaganego dla kobiet stażu o 5 lat. Poza tym to tylko elementy techniczne. Po drugie, czy są miejsca pracy dla osób po 60. roku życia, które ewentualnie musiałyby zmieniać zawód? Kolejne pytanie. Czy są w Polsce miejsce pracy dla osób młodych, które kończą edukację? Czy rząd przygotował jakieś zachęty dla osób opłacających składki, aby nie uciekały do szarej strefy? Na podstawie jakich danych wyliczono to, co słyszymy w mediach, że otrzymujący obecnie emeryturę w wysokości 2 tys. zł po reformie będzie otrzymywał 3,5 tys. zł? Niestety jest to raczej obiecywanie gruszek na wierzbie, bo przecież wszyscy jeszcze dobrze pamiętamy obietnice składane np. przy wprowadzaniu OFE. Jak Polacy mają wierzyć własnemu państwu, skoro chce się zmieniać zasady dla osób, które już od wielu lat są w systemie ubezpieczeń? Panie ministrze, tacy chcemy być europejscy, a jak podniesienie wieku emerytalnego dla takich osób ma się do konwencji nr 157 Międzynarodowej Organizacji Pracy uznającej za niezbędne stosowanie zasad zachowania praw nabytych i praw będących w trakcie nabywania? Minister finansów wraz z panem premierem próbują łatać dziurę budżetową, jaką sami zresztą wytworzyli przez 4 lata rządzenia, ale proponowane pseudoreformy nawet tego zadania nie spełnią. Podniesienie progu wieku emerytalnego nie sprawi, że pieniędzy w systemie przybędzie (Dzwonek), bo spora grupa pracowników, szczególnie wykonujących cięższe zawody, będzie masowo korzystać ze świadczeń chorobowych, a następnie znajdzie się na rencie albo na bezrobociu. Będą więc jeszcze dodatkowe koszty administracyjne. Panie ministrze, gdzie są więc te korzyści z proponowanych rozwiązań? Dziękuję.
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie ministrze, nie odpowiedział pan na żadne pytanie. To zadam może prostsze, związane z systemem emerytalnym, z państwa propozycją i z rynkiem pracy. Podajecie państwo, że przez podwyższenie wieku emerytalnego przybędzie ponad 250 tys. miejsc pracy. Proszę mi wyjaśnić, na czym to ma polegać, że podnosimy wiek emerytalny i przybywa nam miejsca pracy. Z tym związana jest aktualna sytuacja. Jak pan minister doskonale wie, bezrobocie na koniec stycznia wyniosło ponad 2100 tys. osób, wzrost o 0,8% w stosunku do grudnia ubiegłego roku, a w dalszym ciągu mamy taką sytuację, że Fundusz Pracy, który ma środki, ogranicza wydatki na aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu. W poprzedniej kadencji Sejmu wielokrotnie rozmawialiśmy na ten temat, zwracaliśmy się do ministerstwa o to, żeby zwiększyć te środki. Niestety, w tym roku, mimo że w stosunku do ubiegłego roku jest środków ciut więcej, w dalszym ciągu w porównaniu z latami poprzednimi (Dzwonek) jest ich mało, o ponad 50% mniej niż w 2010 r. Jak chcemy aktywizować młodych ludzi, gdy środki, które są na to przeznaczone w Funduszu Pracy, są, że tak powiem, zabierane, bo są do dyspozycji ministra finansów? Jaka jest logika działania ministerstwa i rządu? Dziękuję.
Mówca: Artur Gierada
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Tak jak pan marszałek wspomniał, w imieniu swoim, pani poseł Marzeny Okła-Drewnowicz oraz innych parlamentarzystów Platformy Obywatelskiej z województwa świętokrzyskiego chcielibyśmy zadać pytanie, na jakim etapie są od dawna zapowiedziane inwestycje mające na celu poprawienie i skrócenie czasu przejazdu pociągiem między Kielcami a stolicą naszego kraju. Dzisiaj rzeczywiście najkrótszą drogą, najkrótszą, ale niestety nie najszybszą, jest linia kolejowa nr 8. Jest to odcinek, który ma niecałe 180 km, a kielczanie dzisiaj muszą przejeżdżać go niestety przez grubo ponad trzy godziny. Dla porównania powiem, że dwukrotnie dłuższy odcinek, który łączy Warszawę z Krakowem, mieszkańcy tych miast pokonują w krótszym czasie niż ten właśnie między Kielcami a Warszawą. Bardzo się cieszymy, bo też o to zabiegaliśmy jako posłowie, że ta linia na odcinku z Kielc do Radomia już w tym momencie jest modernizowana, są na to pieniądze. Z tego się cieszymy, bo poprawia się ten stan i jest to naocznie widziane, ale pytamy się, jak jest też z odcinkiem między Radomiem a Warszawą, bo tak naprawdę to tam są największe przestoje. Jest tzw. wąskie gardło między Warką a Radomiem, a od dłuższego czasu mówimy o tym, że są na to zarezerwowane pieniądze unijne, i liczymy na to, że właśnie ten odcinek zostanie zrealizowany w pierwszej kolejności, bo to również skróciłoby i tę drogę dla mieszkańców Kielc. Kolejna bardzo ważna sprawa, którą też PLK zapowiadała, deklaracje padały, to łącznica w Czarncy. Jest to krótki, 4-kilometrowy odcinek torów, który znacznie poprawi przejazd z Kielc do Warszawy alternatywną drogą przez Centralną Magistralę Kolejową. Te zapowiedzi też były od dłuższego czasu takie, że zanim ruszy (Dzwonek) inwestycja w ˝ósemkę˝, inwestycja dotycząca łącznicy w Czarncy zostanie oddana.
Mówca: Marzena Okła-Drewnowicz
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie ministrze, cieszę się, że jest w ogóle perspektywa powstania tej łącznicy, natomiast jestem bardzo rozczarowana i nie rozumiem, dlaczego na początku 2011 r. informacje dotyczące budowy łącznicy w Czarncy były zupełnie inne i pochodziły nie od parlamentarzystów, tylko od przedstawicieli PKP. 22 marca zorganizowaliśmy konferencję prasową, na której przedstawiciele Polskich Linii Kolejowych i PKP InterCity zapewniali, że budowa łącznicy w Czarncy rozpocznie się najpóźniej w 2012 r. Mało tego, pan minister mówi teraz o tym, że trwają negocjacje z województwem na temat partycypacji w kosztach budowy tej łącznicy. Tymczasem wiosną 2011 r. urząd marszałkowski przedstawił dokument mówiący o tym, że jest gotowy do partycypowania w 50%. (Dzwonek) Mało tego, padła również informacja, że budowa tej łącznicy nastąpi jeszcze przed modernizacją ˝ósemki˝. Chciałabym dopytać, skąd wynikają dziś te rozbieżności, bo to my musimy tłumaczyć się w regionie właśnie z tych dezinformacji. Dziękuję.
Mówca: Dariusz Piontkowski
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Od wielu lat mamy do czynienia z ponadlimitowymi procedurami medycznymi wykonywanymi głównie przez szpitale. W 2011 r. te tzw. nadwykonania, według wstępnych szacunków, wyniosły w skali kraju prawie 3 mld zł. W poszczególnych województwach i szpitalach te nieopłacone procedury stanowią od kilku do nawet 10% kontraktów. Na przykład w województwie podlaskim szpitale podległe marszałkowi województwa nie otrzymały jak dotąd ponad 22 mln zł, a wszystkie placówki w województwie łącznie prawie 65 mln zł. NFZ nie doszacował - można tak powiedzieć - liczby wykonywanych świadczeń na ok. 10% pierwotnie planowanych kontraktów. Nawet szpital onkologiczny ma nieopłacone jak dotąd kilka milionów tych procedur. Wynika z tego, że szpitale po raz kolejny będą musiały pokryć z własnych środków koszty wykonywanych zabiegów i porad, które ratowały zdrowie oraz życie nas, pacjentów, ale nie były ujęte w kontrakcie. Prowadzi to do dalszego zadłużania się tych placówek i w konsekwencji może doprowadzić do ich upadku, a na pewno do ograniczenia ich działalności. W strukturze długów te nadlimitowe procedury stanowią nawet kilkanaście procent zadłużenia rocznego. Oznacza to również ograniczenie dostępu do świadczeń medycznych dla pacjentów, gdyż szpitale ograniczają liczbę wykonywanych zabiegów, aby nie pogarszać swojej sytuacji finansowej. Może się to tragicznie skończyć dla niektórych chorych. Sytuacja powtarza się od wielu lat. W związku z tym najwyższy czas na realne kontraktowanie świadczeń medycznych. Wszak najważniejsze jest dobro pacjenta, a nie procedury i samopoczucie urzędników.
Mówca: Jerzy Szmit
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Ministrze! Chciałbym jeszcze poprzeć wypowiedź mojego kolegi przykładem województwa warmińsko-mazurskiego. Szacuje się, że w tym roku limity wyniosą ok. 70 mln zł w samych szpitalach. Ta sytuacja rzeczywiście przenosi się z roku na rok (Dzwonek). Myślę, że jest pora na znalezienie jakichś systemowych rozwiązań, aby nie wprowadzać nerwowości zawsze na początku roku. Dziękuję bardzo.
Mówca: Dariusz Piontkowski
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Już tylko jedno zdanie do tego. Panie ministrze, częściowo zgoda, tylko co ma robić szpital powiatowy, jak jest jedynym szpitalem, który ma dyżur w danej miejscowości? On nie ma szans tych nagłych wypadków wyeliminować.
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Zasadnicze pytanie brzmi: Czy płacimy za nadwykonania w całości, czy też w 30% jako świadczenia ratujące życie? A więc, panie ministrze, kto ma większą i rzeczywistą wiedzę w kwestii zdrowia i życia pacjenta zgłaszającego się do szpitala: urzędnik Narodowego Funduszu Zdrowia, czy też lekarz na izbie przyjęć? Pan minister próbuje nam udowodnić, że to właśnie urzędnik, dlatego uważa, że Narodowy Fundusz Zdrowia nie musi płacić w 100% za tzw. nadwykonania i zwracać kosztów opieki nad szpitalnym pacjentem. Innymi słowy, ministerstwo twierdzi, że to właśnie urzędnik zaocznie powinien wyznaczać granicę ratowania ludzkiego zdrowia i życia. Zatem życzmy sobie i panu zdrowia, panie ministrze, bo jeśli trafi pan na izbę przyjęć szpitala jako przeciętny pacjent, nie jako minister, i zastosujemy pana wykładnię ratowania zdrowia i życia ludzkiego, to zapewniam pana (Dzwonek), że nie będzie pan już taki pewny swego. Wobec powyższego, panie ministrze, co jest misją szpitala: zadowolenie pacjenta, czy też zadowolenie urzędnika Narodowego Funduszu Zdrowia? My uważamy, nasza odpowiedź jest jednoznaczna i oczywista, że zadowolenie pacjenta. A jak pan minister uważa?
Mówca: Waldemar Sługocki
Data: 2012-02-16 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W dniu 1 grudnia 2011 r. oddano do użytku odcinek autostrady A2 Nowy Tomyśl - Świecko. Całość przedsięwzięcia wykonano w imponującym tempie. Jest to w Polsce przedsięwzięcie bez precedensu zarówno w zakresie kosztów i tempa realizacji, jak i w zakresie partnerów, którzy partycypowali w jego realizacji. Myślę tutaj o partnerstwie publiczno-prywatnym, które nie jest zbyt rozpowszechnione w naszym kraju. To fakt bez wątpienia cieszący wszystkich mieszkańców państwa polskiego. Jest to ważny odcinek infrastruktury nie tylko krajowej, ale także transeuropejskiej. Panie ministrze, przyzna pan jednak, że infrastruktura drogowa, choć naturalnie nie tylko, służyć powinna, nie tylko w mej ocenie, między innymi osiąganiu takich efektów, jak chociażby podwyższanie konkurencyjności polskich miast, polskich regionów nie tylko w przestrzeni ogólnokrajowej, ale także w przestrzeni europejskiej. Bez wątpienia budowa infrastruktury drogowej powinna przyczyniać się do poprawy spójności wewnętrznej, głównie poprzez wykorzystywanie potencjału wewnętrznego kraju. Duży nacisk na ten wątek został położony w przyjętej 13 grudnia minionego roku koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju. Wreszcie infrastruktura drogowa, w mej ocenie, powinna służyć także poprawie dostępności terytorialnej. Niestety pomimo tak imponującego przedsięwzięcia - podkreślam, że w przypadku województwa lubuskiego wybudowano cztery węzły drogowe - jest to w naszej ocenie niewystarczająca liczba (Dzwonek) węzłów. Na realizację czekają... Przyspieszam, panie marszałku. Proszę o wyrozumiałość i łaskawość, jeśli będzie pan tak uprzejmy. Prosimy o rozważenie przez ministerstwo, które pan reprezentuje, panie ministrze, budowy kolejnych węzłów. De facto w umowie koncesyjnej jest to zawarte, ale zależy nam na tym, aby znacznie przyspieszyć termin realizacji. Przede wszystkim chciałbym zwrócić uwagę na węzeł w Jordanowie, który jest budowany w ciągu drogi ekspresowej S3, oraz węzeł drogowy Łagów i Myszęcin. W tym zakresie oczywiście także samorząd województwa lubuskiego jest gotów partycypować, nie tylko jeśli chodzi o wymiar miękki, ale także o wymiar finansowy. Moje pytania brzmią następująco: Czy współkierowany przez pana ministra resort planuje w najbliższym czasie zrewidować stan węzłów drogowych w ciągu autostrady A2 w obrębie województwa lubuskiego? Czy zamierza pan w tym zakresie podjąć współpracę właśnie z władzami województwa lubuskiego, samorządu województwa lubuskiego, które też są gotowe partycypować...