Mówca: Tomasz Latos
Data: 2013-05-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Panie ministrze, pana szef, minister Arłukowicz mówił zawsze, ostatnio gdy były debaty na temat służby zdrowia, żeby rozmawiać szczerze i bardzo konkretnie, rzeczowo. Panie ministrze, takich właśnie rzeczowych odpowiedzi, rzeczowej debaty od pana oczekujemy. Co ważniejsze, oczekuje tego od pana opinia publiczna. Nie mogę panu odmówić pewnej odwagi. Odważnie powiedział pan, co państwo zamierzacie, do czego się przymierzacie. Myślę tu o ograniczeniu koszyka świadczeń gwarantowanych i o wprowadzeniu dodatkowych ubezpieczeń. Szkoda, że tej odwagi zabrakło i nie chcieliście państwo na ten temat dyskutować w czasie posiedzenia Komisji Zdrowia, ale, panie ministrze, co się odwlecze, to nie uciecze. Dzisiaj o to pana pytamy i będziemy również o to pytać w przyszłości, ponieważ opinia publiczna domaga się, żąda od pana, żąda również i od Wysokiej Izby szczegółowej informacji w tej sprawie. Jakie procedury, panie ministrze, chcecie państwo zlikwidować, chcecie państwo usunąć z koszyka świadczeń gwarantowanych? Jak głębokie mają to być cięcia? Powiedzmy jasno: jeżeli ma być stworzone dodatkowe ubezpieczenie zdrowotne, to te cięcia muszą być i to cięcia raczej głębokie niż płytkie. Na początek chcielibyśmy wiedzieć, ile jest prawdy w tych doniesieniach medialnych, panie ministrze, które przesądziły na podstawie, jak się okazuje, rozmów gdzieś w ministerstwie, które procedury zostaną zlikwidowane jako bezpłatne i zostaną przesunięte do ubezpieczeń dodatkowych. Muszę powiedzieć, że nie zakładałem nigdy, że będę z tej mównicy cytował pana premiera Tuska. 16 października 2007 r. na konwencji w Bydgoszczy mówił, że przecież ˝pacjenci płacą i każdemu - czy biedny, czy bogaty należy się bezpłatna służba zdrowia˝. Nie przypuszczałem, że będę cytował ˝Gazetę Wyborczą˝ z ostatniego piątku, gdzie w komentarzu do tych, horrendalnych, proszę wybaczyć, panie ministrze, pomysłów, pani redaktor Nowakowska pisze, że ˝polskiego społeczeństwa nie stać na tę reformę, bo to będzie oznaczało ni mniej, ni więcej, jak tylko usunięcie pewnej grupy pacjentów poza margines dostępnej służby zdrowia˝. Nie ma to, panie ministrze, nic wspólnego z tym art. 68 konstytucji. Chodzi tylko zwyczajnie o odpowiedzialność za państwo, odpowiedzialność za zdrowie Polaków zwłaszcza teraz, kiedy rośnie bezrobocie, kiedy wynosi ono ponad 14%, kiedy coraz więcej osób jest poniżej progu ubóstwa i kiedy jest duże, ogromne rozwarstwienie społeczne. Panie ministrze, proszę powiedzieć, jak pan szacuje, ile tysięcy Polaków stać będzie na te dodatkowe ubezpieczenia zdrowotne? 5%, 10%, czy może aż 15%? A co z resztą? Co z tymi, którzy już dzisiaj są wykluczeni? To nie wszystkie pytania, panie ministrze. Obiecywał pan jeszcze w marcu, że zajmiecie się poważnie problemami ratownictwa medycznego. 2 tygodnie, mówił pan, na zmiany, na rozwiązanie tego problemu. Niestety trzeba powiedzieć jasno: żadne zmiany, nawet w rozporządzeniach sprawy nie załatwią. Tu potrzebne są zmiany legislacyjne. Zresztą od początku tej kadencji słabo jest z tą rządową legislacją. Państwo jakoś alergicznie podchodzicie do problemów kierowania poszczególnych nowelizacji do komisji, wysługując się posłami bądź senatorami. Dalej, mówiliście państwo - minister Arłukowicz mówił o tym z tej mównicy, mówił na konferencjach prasowych - o likwidacji NFZ. Co z tą ustawą, panie ministrze? Jak długo ona u was będzie leżeć? My chcemy o niej dyskutować. Chcemy dyskutować o problemach Polaków, o problemach służby zdrowia. Wreszcie, mamy już za chwilę kolejne przekształcenia szpitali. Proponowaliśmy odsunięcie w czasie skutków ustawy o działalności leczniczej o 3 lata, choćby tylko o 3 lata. Niestety, państwo odrzuciliście tę propozycję zmiany ustawy. Ale co w zamian, panie ministrze? Za chwilę skończy się termin oceny sprawozdań finansowych za ubiegły rok. Co wtedy państwo proponujecie tym szpitalom, np. klinicznym czy uniwersyteckim, które sobie w tej nowej rzeczywistości nie poradzą? I na koniec... Przepraszam, panie marszałku, za przedłużenie. Panie Ministrze! Brakuje pieniędzy w Narodowym Funduszu Zdrowia. W zeszłym roku to był miliard dwieście, w tym już 200 mln. Co państwo chcecie z tym zrobić? Jak państwo chcecie poradzić sobie z tymi brakującymi pieniędzmi? Jak zasypać tę dziurę? Czy właśnie - i tu wracam do początku - chcecie to państwo zrobić za pomocą dodatkowych ubezpieczeń zdrowotnych? Dziękuję bardzo.