PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Paweł Szrot
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Droga Koalicjo Obywatelska! Czasem naprawdę podziwiam waszą odwagę, bo odważnym eksperymentem było wysunięcie w sprawie tej ustawy na czoło pana posła Truskolaskiego. Pan Krzysztof Truskolaski jest posłem Koalicji Obywatelskiej. Jego ojciec, pan Tadeusz Truskolaski, od 20 lat jest prezydentem Białegostoku. (Poseł Danuta Jazłowiecka: Ale to nie na temat.) Nie mogę wykluczyć, że te dwa fakty mogą mieć ze sobą jakiś związek. Pod rządami pana Tadeusza Truskolaskiego wiecie, ile spółek komunikacyjnych funkcjonuje w Białymstoku? Nie jedna. Trzy. Pierwsza nazywa się Komunalne Przedsiębiorstwo Komunikacyjne, druga - Komunalne Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej, a trzecia - Komunalny Zakład Komunikacyjny. Wszystkie administrują miejskimi autobusami. Każda, jak rozumiem, ma swój zarząd i radę nadzorczą. Interes się kręci. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Kwiecień
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mówimy, procedując tę ustawę, o wykluczeniu komunikacyjnym, a przecież warto i wystarczy porozmawiać z samorządowcami. A samorządowcy mówią jedną ważną rzecz: stabilne i przewidywalne finansowanie przewozów to jest klucz do sukcesu. Czy ten projekt im to daje? Nie. A co dostają samorządy wraz z proponowaną ustawą? Kolejne obowiązki, kolejne procedury, dokumenty do przygotowania. To klasyczna metoda tego rządu: przerzucić odpowiedzialność na samorządy, gdy coś się nie uda, wskazać winnych, gdy pójdzie coś nie tak. Ustawa nie odpowiada na szereg podstawowych pytań. Na przykład brakuje obecnie kierowców - czy w tej ustawie jest jakaś propozycja rozwiązania tego problemu? (Dzwonek) Rosną koszty paliw, energii, utrzymania taboru. Przewoźnicy rezygnują z nierentownych linii. Ta ustawa nie odpowiada na te pytania i nie rozwiązuje problemów. Dlatego mam nadzieję, że przy pracach nad nią znajdzie się odpowiedź na te kluczowe pytania, a przede wszystkim na jedno, o co apelują samorządowcy - o stabilne finansowanie. (Oklaski)
Mówca: Paweł Sałek
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! Polska na pewno jest krajem atrakcyjnym w układzie transportu zbiorowego, szczególnie w części centralnej czy w dużych aglomeracjach, ale także z racji rozwoju na terenach mniej zurbanizowanych. Tutaj zachodzi jednak obawa, czy ta ustawa nie będzie powodować problemów dla naszych lokalnych, rodzinnych firm, które funkcjonują na terenie całej Polski. Czy wprowadzenie dużych graczy na teren naszego kraju nie spowoduje, że nasze rodzinne firmy utracą swoją konkurencyjność albo w pewnych sytuacjach nie będą mogły w ogóle funkcjonować w ramach transportu publicznego? - co w konsekwencji będzie przekładać się na sprawy biznesowe, podatkowe, a także wzrost bezrobocia. A więc mam pytanie, jak w tej ustawie państwo będziecie dbać o nasze firmy lokalne, szczególnie na terenach górskich czy wiejskich, które prowadzą transport zbiorowy.
Mówca: Patryk Wicher
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Cieszę się, że nastąpiło nawrócenie. W drugiej kadencji premiera Tuska nawróciliście się na Polskę powiatowo-gminną. Cud, bo ja przypominam sobie, jak jeden poseł, który był marszałkiem mojego województwa małopolskiego i który się nawet do drzewa modlił, był likwidatorem ostatnich PKS-ów u mnie w województwie, a szczególnie w Nowym Sączu. Ale dobrze, wróciliśmy, rząd Prawa i Sprawiedliwości naprawił wasz błąd z poprzednich kadencji, uruchomił wspaniały fundusz, który pokazał, że się da - że się da pomagać. Panie ministrze, sprawa jest bardzo prosta. Bierzemy linie, które istnieją, linie, które zgłaszali marszałkowie i które nie weszły do planu, bo brakło finansowania, plus patrzymy na wasz standard, czyli ile będzie kosztowało jego podniesienie, plus minimalne wymogi, też dni wolne. Marszałkowie zliczają koszty - 50% pan minister zapewnia w budżecie i jest po sprawie. A marszałkowie dadzą sobie radę. Czyli: jakie linie dzisiaj istnieją, jakie są odrzucone, a powinny być uruchomione, wasz standard, podwyższenie standardu, koszty tego podwyższenia plus te linie (Dzwonek), które muszą być np. w dni wolne. Prosta kalkulacja, trzeba dogadać się z marszałkami. A na pewno tych środków braknie niestety w planie, który pan przedstawia. Tak więc pora na podniesienie w dużym stopniu finansowania tego programu, bo to jest jego clue. Dziękuję serdecznie. (Oklaski)
Mówca: Edward Siarka
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Kwestia wykluczenia komunikacyjnego, jak pokazują badania, może być np. przyczyną nawet w 50% bezrobocia w niektórych miejscowościach. To są badania, które wyraźnie pokazują, jak wykluczenie komunikacyjne wpływa na kolejne wykluczenia wśród kobiet powyżej 50. roku życia, a może to być jeszcze większy odsetek. Chcę zapytać o ten projekt ustawy. Mianowicie, jeśli te rozwiązania mają się powieść, to również ważną kwestią jest dostęp do przystanków. W miejscowościach do 50 tys. mieszkańców proponujecie państwo, żeby to były dwa przystanki dla przewoźnika. Uważam, że należy to przemyśleć, że to nie jest optymalne rozwiązanie. Wyobraźmy sobie, że jedziemy do takiego miasta jak Nowy Targ. Tam są przynajmniej cztery takie miejsca: szkoła, szpital, urząd i, powiedzmy, urząd skarbowy. A więc to są kwestie do przemyślenia. Następna sprawa to przejazd na żądanie. Czy to nie za bardzo (Dzwonek) zbiurokratyzowana kwestia? W każdym urzędzie trzeba będzie zatrudnić urzędnika, który będzie zajmował się przyjmowaniem telefonów, bo ktoś w następny dzień będzie chciał się przemieścić z miejscowości A do miejscowości B. Tę kwestię trzeba przemyśleć. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Mariusz Krystian
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Tak jak od samego mieszania łyżeczką herbata nie stanie się słodsza, tak od samej zmiany nazwy funduszu nie zniknie pustynia komunikacyjna, która w dalszym ciągu występuje w wielu miejscach w związku z tym, że państwo utrzymujecie budżet funduszu na zamrożonym poziomie, a dodatkowo 0,75% środków z tego funduszu przekazujecie na obsługę administratorów, marszałków i integratora. (Poseł Mirosław Suchoń: Nieprawda!) Jeśli wprowadzacie minimalne standardy przewozowe, to te standardy przewozowe dotyczą tylko i wyłącznie połączeń ze stolicami województw stolic powiatów i stolic powiatów ze stolicami gmin. Wykluczenie komunikacyjne, z którym rzekomo walczycie, dotyczy natomiast przede wszystkim najmniejszych miejscowości. Skoro więc te standardy tam nie obowiązują, to jak państwo walczycie z wykluczeniem komunikacyjnym? Ostatnia rzecz. Zmieniacie nazwę i mówicie o tym, że walczycie z wykluczeniem (Dzwonek) komunikacyjnym. Chciałbym przypomnieć, że właśnie fundusz przewozów autobusowych walczył z wykluczeniem komunikacyjnym, który państwa rząd w poprzednich kadencjach stworzył. Choćby w 2012 r. wasz marszałek pan Marek Sowa zlikwidował połączenia kolejowe na linii 94 i stworzył prawdziwą pustynię komunikacyjną. Tylko dzięki determinacji rządu Prawa i Sprawiedliwości i pana ministra Andrzeja Adamczyka dziś mamy tam przewożonych miliony pasażerów. A więc państwo bohatersko walczycie z problemami, które sami stworzyliście. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ładnie tu pan na początku mówił, że wszystko wygląda tak pięknie. Wydaje mi się, że pan tylko mówił. Panie ministrze, jakie mechanizmy pan minister zapisał w projekcie, aby małe i średnie polskie firmy przewozowe nie zostały wypchnięte przez globalnych graczy? Czy pan minister zabezpieczył ich interesy? Czy ci mali polscy przewoźnicy są dla pana ważni? Wiemy, Wysoka Izbo, co się stało z polskim handlem. Obiecanki liberałów i lewicy były ładne, ale to mydlenie oczu. Teraz w większości handel jest w zagranicznych rękach. Panie ministrze, proszę dokładnie powiedzieć, ile straci województwo łódzkie przez wykluczenie dopłat do przejazdów w granicach Łodzi. Jeszcze raz powtórzę: Czy są rozwiązania, które wesprą małe i średnie polskie firmy przewozowe? (Dzwonek) Polskie, panie ministrze. (Głos z sali: Brawo!)
Mówca: Rafał Weber
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Największe problemy z dostępnością transportu zbiorowego, transportu autobusowego są na obszarach wiejskich. Szczególnie wykluczone są wsie położone 20 km, 30 km, 40 km czy 50 km od stolic powiatu czy od stolicy województwa. Ten projekt ustawy niestety zwiększy wykluczenie komunikacyjne. Jest to nie tylko moje zdanie, ale także zdanie Związku Gmin Wiejskich RP, które jest negatywne. Związek gmin wiejskich wyraził negatywną opinię na temat tego projektu ustawy. Dlaczego? Ano dlatego, że po pierwsze, środków finansowych będzie mniej, niż powinno być. Po drugie, będą one dzielone przez marszałka województwa, który jest bezpośrednim beneficjentem tego funduszu. Czyli ten, kto jest dysponentem, będzie również beneficjentem tego funduszu. Panie Ministrze! Proszę wyjść i powiedzieć (Dzwonek) w pierwszej kolejności, na jaką kwotę złożyliście wniosek do ministra finansów na 2027 r. Wiemy, że teraz te uzgodnienia trwają. Na jaką kwotę złożyliście wniosek do funduszu na 2027 r.? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Dorota Arciszewska-Mielewczyk
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję, pani marszałek, za możliwość zadania pytania i dopisanie mnie do listy. Marszałkowie uzyskują szerokie uprawnienia w zakresie koordynowania sieci komunikacyjnych i uzgadniania rozkładów jazdy, co może ograniczyć samodzielność samorządów lokalnych. W związku z tym czy projekt nie prowadzi do nadmiernej centralizacji poprzez przyznanie marszałkom województw nowych kompetencji koordynacyjnych? Rozszerzenie finansowania przewozów użyteczności publicznej może ograniczyć konkurencję i pogorszyć warunki funkcjonowania przedsiębiorców świadczących usługi przewozów komercyjnych. O tym tu często była mowa. W jaki sposób będą chronieni prywatni przewoźnicy przed wypieraniem z rynku? Projekt przewiduje, że w przejazdach na żądanie nie obowiązują ustawowe ulgi, co może zwiększyć koszty podróży dla uczniów, studentów, seniorów i osób z niepełnosprawnościami. Dlaczego w przypadku przejazdów na żądanie wyłączono stosowanie ustawowych ulg? Samorządy mogą ponieść dodatkowe koszty (Dzwonek) utrzymania infrastruktury, których projekt nie rekompensuje. Jakie będą skutki finansowe obowiązku udostępniania dworców i przystanków wszystkim przewoźnikom? Ostatnia kwestia. Projekt definiuje wykluczenie transportowe, ale nie wskazuje mierzalnych wskaźników pozwalających ocenić skuteczność nowych rozwiązań. Jak będą mierzone efekty przeciwdziałania wykluczeniu transportowemu? (Oklaski)
Mówca: Anna Gembicka (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozpatrujemy projekt, który według rządu ma przeciwdziałać wykluczeniu transportowemu. To jest cel, z którym trudno się nie zgodzić. Polska lokalna, Polska powiatowa, Polska wiejska potrzebują realnych połączeń autobusowych i kolejowych, a nie tylko zapisów w ustawach, planach i schematach. Projekt wprowadza m.in. minimalne usługi publicznego transportu zbiorowego, czyli połączenia między miastem wojewódzkim a siedzibami powiatów oraz między siedzibą powiatu a siedzibami gmin. Przewiduje też co najmniej cztery pary połączeń w dni robocze oraz dwie pary połączeń w soboty i dni wolne od pracy. Pojawia się także nowa instytucja przejazdu na żądanie, szczególnie dla gmin wiejskich i miejsko-wiejskich. Pytam, czy za tymi zapowiedziami pójdą realne pieniądze. Czy rząd przedstawił wyliczenia, ile będzie kosztowało zapewnienie tych minimalnych połączeń w każdym województwie, powiecie i każdej gminie? Kto faktycznie będzie za to odpowiadał finansowo? Czy nie będzie tak, że rząd ogłosi walkę z wykluczeniem transportowym, a rachunek wystawi samorządom: powiatom, gminom i marszałkom? Czy ten projekt rzeczywiście stworzy nowe linie autobusowe czy przede wszystkim nowe obowiązki administracyjne: plany transportowe, schematy sieci komunikacyjnej, uzgodnienia, aktualizacje i raportowanie? I wreszcie co z Funduszem Rozwoju Przewozów Autobusowych? Projekt zmienia go w Fundusz przeciwdziałania wykluczeniu transportowemu. Czy to będzie realne zwiększenie środków na połączenia, czy tylko zmiana nazwy? Pytanie podstawowe brzmi: Ile konkretnie nowych połączeń powstanie dzięki tej ustawie, w jakim terminie i za jakie pieniądze?
Mówca: Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wykluczenie transportowe nie jest pojęciem z dokumentu strategicznego. To seniorka, która przekłada wizytę u lekarza, bo nie ma jak do niego dojechać. To uczeń uzależniony od tego, czy rodzic może odebrać go ze szkoły. To pracownik, który odrzuca ofertę zatrudnienia, bo rano jeszcze jakiś autobus jedzie, ale po drugiej zmianie nie ma już czym wrócić. Rządowy projekt po raz pierwszy wprowadza ustawową definicję wykluczenia transportowego i określa minimalny poziom usług. Przewiduje również przejazdy na żądanie dla obszarów wiejskich i miejsko-wiejskich, koordynowanie sieci przez marszałków województw oraz lepsze skomunikowanie autobusów z koleją. To są konkretne narzędzia. Nie możemy jednak oceniać ich przez liczbę nowych schematów, planów i przepisów. Miarą tej ustawy będzie to, czy człowiek mieszkający kilka kilometrów od siedziby gminy rzeczywiście dostanie możliwość dojazdu do pracy, szkoły, lekarza i urzędu o godzinie, która pozwala załatwić sprawę i wrócić do domu. O przeciwdziałaniu wykluczeniu transportowemu państwo mówi od lat. Powstawały kolejne programy, dopłaty i zapowiedzi, a w wielu miejscowościach nadal nie da się funkcjonować bez własnego samochodu albo pomocy rodziny. Ten projekt może uporządkować system. Musimy jednak wiedzieć, czy stworzy nowe, użyteczne połączenia czy przede wszystkim nowe procedury opisujące brak transportu, który mieszkańcy znają już z własnego życia.
Mówca: Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Jak resort infrastruktury uzasadnia pod względem konstytucyjnej zasady pomocniczości i suwerenności samorządów odebranie gminom obowiązku sporządzania własnych planów transportowych (art. 9) i przeniesienie tych kompetencji na poziom powiatów oraz województw? Dlaczego rząd zakłada aprioryczną ˝bierność˝ i brak kompetencji mniejszych jednostek samorządu, zamiast zaoferować im wsparcie instytucjonalne? Z jakich przyczyn w art. 10a ust. 2b ustawy o funduszu wprowadzono nową kolejność pierwszeństwa przyznawania dopłat, która spycha samodzielne gminy na szary koniec listy (pozycja siódma), za województwami i powiatami? Czy nie jest to jawna próba finansowego szantażu i administracyjnego zmuszania gmin do zrzeszania się w związki, co narusza zasadę dobrowolności współpracy jednostek samorządu terytorialnego? Czy obligatoryjne nałożenie na operatorów i przewoźników komercyjnych obowiązku sporządzania i ciągłej aktualizacji rozkładów jazdy w cyfrowym standardzie NeTEx pod rygorem kar pieniężnych (art. 46 ust. 1 pkt 5) było przedmiotem realnych konsultacji społecznych z sektorem mikro- i małych przedsiębiorstw transportowych? Czy oszacowano koszty zakupu specjalistycznego oprogramowania i przeszkolenia kadr, które będą musieli ponieść drobni polscy przewoźnicy, by sprostać tym technokratycznym wymogom?
Mówca: Małgorzata Pępek (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Ta ustawa całkowicie zmienia podejście do wykluczenia komunikacyjnego, w sposób zasadniczy. Zamiast dotychczasowych rozproszonych działań państwo wprowadza wreszcie konkretny gwarantowany standard dostępności transportu publicznego, który przestaje być zależny od indywidualnych możliwości finansowych samorządów, co stanowi fundamentalną zmianę perspektywy. Wprowadzenie tego mechanizmu można uznać za akt sprawiedliwości społecznej, który zdejmuje z obywateli ciężar wykluczenia komunikacyjnego wynikający z geografii i buduje fundament nowoczesnego państwa gwarantującego każdemu równe prawo do przemieszczania się. Budżet Funduszu Przeciwdziałania Wykluczeniu Transportowemu wynosi 1,2 mld zł. Proszę o odpowiedź na pytanie: Ile z tych środków finansowych zostanie przeznaczonych bezpośrednio na wsparcie zadań realizowanych w powiatach: żywieckim, bielskim, cieszyńskim i pszczyńskim?
Mówca: Grzegorz Płaczek (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Czy projekt przewiduje nowe obowiązki dla przewoźników? Jeśli tak, jakie będą koszty ich realizacji?
Mówca: Witold Tumanowicz (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt, nad którym dziś debatujemy, dotyka realnego problemu, jakim jest wykluczenie transportowe. Dla wielu mieszkańców mniejszych miejscowości brak połączeń oznacza utrudniony dostęp do pracy, szkoły, lekarza czy urzędu. Dlatego dobrze, że ten temat w ogóle trafia pod obrady Wysokiej Izby. W projekcie znajdują się rozwiązania, które oceniamy pozytywnie. Należy do nich możliwość organizowania przewozów także poza granicami własnej gminy, uporządkowanie zasad korzystania z przystanków przez prywatnych przewoźników oraz wprowadzenie transportu na żądanie jako uzupełnienia regularnej komunikacji tam, gdzie utrzymywanie stałych linii jest po prostu nieopłacalne. Jednocześnie projekt pozostawia szereg wątpliwości. Państwo nakłada kolejne obowiązki na samorządy, określa minimalny poziom usług transportowych, ale nie daje wystarczającej gwarancji, że rozwiązania te będą możliwe do sfinansowania i rzeczywiście poprawią sytuację mieszkańców. Nie przekonuje nas również pomysł, aby w przejazdach na żądanie nie obowiązywały ustawowe ulgi. Mieszkaniec terenów wykluczonych komunikacyjnie nie powinien być gorzej traktowany tylko dlatego, że zamiast autobusu pojedzie samochodem. To rozwiązanie wymaga zmiany. Dlatego Konfederacja nie będzie blokowała dalszych prac nad tym projektem. Nie składamy wniosku o jego odrzucenie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Adam Dziedzic
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Polskie Stronnictwo Ludowe wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniu usług, drogą elektroniczną oraz niektórych innych ustaw, zawartego w druku nr 2694. Projekt ten ma przede wszystkim charakter dostosowujący polskie przepisy do obowiązującego już rozporządzenia Unii Europejskiej - aktu o usługach cyfrowych. Jego stosowanie wymaga ustanowienia w prawie krajowym rozwiązań instytucjonalnych i proceduralnych, które zapewnią skuteczne wykonywanie tego rozporządzenia. W najważniejszych rozwiązaniach projektu ustalono, że prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej będzie głównym organem nadzorującym stosowanie nowych przepisów i pełniącym funkcję koordynatora do spraw usług cyfrowych. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji będą nadzorować wybrane obszary. Instytucje nadzoru będą mogły nakładać kary finansowe na firmy, które nie przestrzegają przepisów dotyczących usług cyfrowych. Kary mają być proporcjonalne i odstraszające. Wprowadzona zostanie możliwość certyfikowania niezależnych instytucji, które będą pomagać w rozwiązywaniu sporów między użytkownikami a platformami internetowymi bez konieczności kierowania spraw do sądu. Wybrane organizacje o odpowiedniej wiedzy i doświadczeniu będą mogły szybciej zgłaszać treści nielegalne, a platformy będą zobowiązane traktować ich zgłoszenia priorytetowo. Zweryfikowani badacze będą mogli uzyskać dostęp do danych dużych platform internetowych, aby prowadzić badania dotyczące m.in. dezinformacji czy bezpieczeństwa w sieci. Nowe zasady umożliwią dochodzenie odszkodowań od dostawców usług cyfrowych w przypadku naruszenia przepisów unijnych. Nowelizacja dostosowuje również ustawę o świadczeniu usług drogą elektroniczną do zmian wynikających z aktu o usługach cyfrowych poprzez usunięcie przepisów, których zakres został uregulowany bezpośrednio w rozporządzeniu, oraz wprowadzenie regulacji niezbędnych do jego wykonywania w krajowym porządku prawnym. Projekt ma na celu stworzenie bezpieczniejszego środowiska internetowego dla konsumentów i przedsiębiorców, skuteczniejszą ochronę odbiorców usług i ich praw podstawowych, określenie jasnych obowiązków dostawców usług pośrednich, zwalczanie nielegalnych treści, usług i produktów oraz zwiększenie przejrzystości funkcjonowania rynku usług cyfrowych. W naszej ocenie procedowany projekt stanowi konieczne wykonanie zobowiązań wynikających z prawa Unii Europejskiej i tworzy ramy dla skutecznego stosowania aktu o usługach cyfrowych w Polsce. Dlatego Klub Parlamentarny Polskie Stronnictwo Ludowe popiera uchwalenie przedmiotowego projektu ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Henryk Szopiński
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Rządowy projekt ustawy wdrażający unijny akt o usługach cyfrowych, tzw. DSA, ma znaczenie wykraczające poza kwestie techniczne. Zakłada poprawę bezpieczeństwa użytkowników Internetu, skuteczniejsze zwalczanie nielegalnych treści, większą przejrzystość działania platform internetowych czy ograniczanie dezinformacji. Aby proponowane rozwiązania były naprawdę skuteczne, to są jednak potrzebne wskaźniki, według których tę skuteczność będzie można łatwo ocenić. W związku z tym mam pytanie dotyczące jednego z takich wskaźników. Jakie będą maksymalne terminy rozpatrywania spraw dotyczących nakazów usunięcia lub przywrócenia nielegalnych treści? Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Bartłomiej Pejo: Dobre pytanie, chyba tego nie ma.)
Mówca: Bożena Lisowska
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Projekt, który dziś rozpatrujemy, wypełnia lukę prawną, dostosowując nasz kraj do unijnego aktu o usługach cyfrowych, który obowiązuje już od 17 lutego 2024 r. Serce tej regulacji to art. 15a, rozdzielający kompetencje pomiędzy takimi instytucjami jak UOKiK, UKE i Krajowa Radia Radiofonii i Telewizji. To mądry podział zapobiegający chaosowi i rozdzielający kompetencje instytucjonalne. To prezes UOKiK za pomocą tej ustawy dostaje nadzór nad naruszeniami platform cyfrowych. Moje pytanie brzmi: Jeśli chodzi o 2-miesięczny termin na rozpatrzenie wniosku o certyfikację organu pozasądowego, zgodnie z art. 22d, to czy prezes UKE jest już kadrowo, organizacyjnie gotowy na to (Dzwonek), aby dotrzymać reżimu czasowego?
Mówca: Danuta Jazłowiecka
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję, panie marszałku. Pani Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Panie ministrze, wśród użytkowników usług cyfrowych pojawią się dziesiątki pytań. Chciałabym panu zadać kilka z nich. Jakie mechanizmy kontroli i nadzoru będą chronić obywateli przed błędnymi decyzjami oraz zapewnią pełną przejrzystość działania organów stosujących nowe przepisy? W jaki sposób przepisy ustawy zagwarantują, że nowe uprawnienia do blokowania treści nie będą mogły być wykorzystywane w sposób nadmierny lub prowadzić do ograniczenia legalnej debaty publicznej? (Poseł Bartłomiej Pejo: Dobre pytanie.) W jaki sposób nowe przepisy zabezpieczą legalne, ale kontrowersyjne treści przed masowymi, automatycznymi zgłoszeniami ze strony botów czy grup interesu? Jaki jest maksymalny czas w systemie pozasądowym na rozpatrzenie złożonego przez użytkownika odwołania od decyzji o blokadzie konta? I ostatnie pytanie: Jakie realne narzędzia posiada Urząd Komunikacji Elektronicznej, by zmusić platformy z siedzibami poza Polską do przestrzegania decyzji (Dzwonek) o odblokowaniu treści? Dziękuję. (Oklaski)