Mówca: Mirosław Suchoń
Data: 2018-02-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam przyjemność przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Nowoczesna w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw, druk nr 2155. Szanowni Państwo! Zgodnie z uzasadnieniem przedłożony projekt ma na celu zwiększenie poziomu kompetencji kadr Służby Więziennej oraz ma się przyczynić do zmiany wizerunku tej służby. Głównym filarem zmian ma być utworzenie akademii Służby Więziennej. Nadzór nad tą uczelnią ma sprawować minister sprawiedliwości. Celem tej nowej jednostki będzie nie tylko kształcenie obecnych funkcjonariuszy i pracowników Służby Więziennej, studia wyższe mają być przeznaczone także dla kandydatów na oficerów. W ocenie Klubu Poselskiego Nowoczesna regulacja nie jest pozbawiona wad i budzi szereg pytań. Pierwsza zasadnicza sprawa: Na jakiej podstawie stwierdza się w uzasadnieniu projektu tak radykalnie, że dotychczasowa metodyka szkolenia jest stara i archaiczna? Czy były, panie ministrze, przeprowadzone audyt albo jakieś badania ewaluacyjne? Jeżeli tak, to dlaczego w uzasadnieniu nie przywołano wyników tego audytu ani wyników tych badań? Kształcenie w nowej jednostce ma się rozpocząć już w październiku br. Nasuwa się zatem pytanie o skutek nowej regulacji dla tych osób, które dopiero co rozpoczęły kształcenie na kierunkach takich jak resocjalizacja czy bezpieczeństwo i kryminologia. Jakie szanse na pracę w więziennictwie będą miały te osoby, jeżeli nagle pojawią się na rynku pracy absolwenci akademii Służby Więziennej? Planuje się utworzenie kampusu będącego siedzibą uczelni wyższej, uczelni Służby Więziennej. Łączny koszt planowanej inwestycji oszacowano na kwotę 128 mln zł. Nasuwa się pytanie o zasadność budowy nowej uczelni w sytuacji, gdy resort dysponuje nowoczesnym Centralnym Ośrodkiem Szkolenia Służby Więziennej w Kaliszu, który posiada pełne, nowoczesne zaplecze logistyczne oraz dysponuje profesjonalną kadrą. Po co marnować środki na nowe inwestycje, skoro są inwestycje wykonane niedawno i te warunki są bardzo dobre? Dlaczego, zanim ruszy kampus w Warszawie, szkolenie ma odbywać się w małym ośrodku w lesie, w Kulach, a nie w nowoczesnym ośrodku szkolenia w Kaliszu, który istnieje? Wątpliwości budzi również brak wyraźnego wskazania w projekcie, że organizacja i prowadzenie procesu dydaktycznego mają następować w oparciu o rozwiązania przyjęte w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym. Czy brak tego odwołania oznacza, że akademia Służby Więziennej ma funkcjonować w oderwaniu od zasad obowiązujących wszystkie inne uczelnie publiczne i niepubliczne? Czy nowa uczelnia nie będzie musiała spełniać wymogu minimum kadrowego oraz realizować krajowych ram kwalifikacji dla szkolnictwa wyższego? Z przykrością zatem stwierdzam, że obecny rząd idzie śladem utrwalonym przez lata i zamiast wprowadzać nowe rozwiązania oparte na dogłębnej i przeprowadzonej na podstawie profesjonalnych badań analizie i zmienianiu tylko tych obszarów, które rzeczywiście wymagają poprawy, wprowadza kolejną rewolucję. Nasuwa się pytanie, czemu ta rewolucja ma służyć. Czy rzeczywiście chodzi o profesjonalizację kadr Służby Więziennej, czy też celem nie jest przypadkiem stworzenie nowych etatów dla nominatów ministra Ziobry? Dowodem na to drugie jest, wydaje się, przewidziana w projekcie centralizacja procesów rekrutacyjnych i przyznanie bardzo rozległych kompetencji dyrektorowi generalnemu Służby Więziennej, który przecież będzie podlegać służbowo ministrowi sprawiedliwości. Przykładowo art. 39f ust. 2 ustawy uprawnia dyrektora generalnego do przyjęcia do służby w pierwszej kolejności pracownika zatrudnionego co najmniej 2 lata w Służbie Więziennej, jeżeli w okresie zatrudnienia wykazał się odpowiednimi kwalifikacjami i kompetencjami szczególnie przydatnymi w Służbie Więziennej. Oznacza to wprowadzenie do systemu swoistych furtek, które umożliwią odstępowanie od precyzyjnych i jasnych zasad naboru do służby, co w przypadku częstego korzystania z nich absolutnie osłabi transparentność wprowadzanych procedur. Ta ustawa, panie ministrze, nie odpowiada na podstawowe potrzeby dotyczące warunków służby funkcjonariuszy, dostępu do psychologów, dostępu do opieki zdrowotnej, kwestii resocjalizacji. Panie ministrze, to są problemy, które w pierwszej kolejności powinny stanowić wyzwanie dla resortu, tymczasem państwo zaczynacie od strony, która dzisiaj już jest w jakiś sposób realizowana. W związku z tym, że jest potrzeba rozmowy o Służbie Więziennej, o tych najważniejszych problemach, o których przed chwilą mówiłem, nie będziemy składać wniosku o odrzucenie, ale liczymy na bardzo pogłębioną debatę w komisji i przyjęcie (Dzwonek) argumentów, które spowodują, że ten projekt będzie dobry, bo inaczej niestety skończymy na odrzuceniu go. Dziękuję bardzo.