Mówca: Krystian Jarubas (tekst niewygłoszony)
Data: 2019-02-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Opieka nad osobami niepełnosprawnymi czy też niesamodzielnymi należy do największych wyzwań stojących przed współczesną polityką społeczną. Jednocześnie jest to jedna z najnowszych i najmniej zbadanych gałęzi szeroko rozumianego zabezpieczenia społecznego. Wynika to zarówno z tego, że tradycyjnie opiekę nad osobami niesamodzielnymi osadza się w obrębie gospodarstwa domowego, jak i z tego, że obszar opieki o charakterze socjalnym w sposób szczególny przecina się z obszarem opieki zdrowotnej. W porównaniu do innych krajów europejskich polska polityka w zakresie opieki nad osobami niesamodzielnymi jest nadal w fazie rozwoju. Bardzo istotną sprawą jest likwidowanie barier. Ostatnie badanie przeprowadzone przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych pokazuje, iż populacja osób niepełnosprawnych nie jest jednorodna. Różne są problemy, z którymi borykają się badani, ale i zarazem sposoby radzenia sobie z nimi. Patrząc na życie osób z niepełnosprawnościami przez pryzmat wskaźników syntetyzujących informacje na temat jakości życia w różnych obszarach, należy stwierdzić, że sytuacja nie jest dobra. Globalny wskaźnik jakości życia będący uśrednioną wartością wskaźników cząstkowych przyjął wartość 38,5 pkt na możliwe 100. Wśród spontanicznie wskazywanych obszarów potrzeb dominowały trzy, wskazane przez więcej niż 15% badanych: po pierwsze, potrzeby w obszarze mieszkalnictwa i samodzielnego życia - 17% , w szczególności pomoc asystenta lub pielęgniarki w codziennych czynnościach, dostosowanie mieszkania do indywidualnych potrzeb danej osoby niepełnosprawnej. Potrzeby w tym obszarze były najbardziej istotne dla osób z niepełnosprawnością ruchową - 25% oraz dla osób z niepełnosprawnością intelektualną - 23%. O ile w przypadku osób z niepełnosprawnością narządu ruchu znaczenie miało tu przede wszystkim dostosowanie mieszkania do indywidulanych potrzeb osoby niepełnosprawnej oraz posiadanie mieszkania na niższej kondygnacji lub w ogóle na parterze, o tyle w przypadku osób z niepełnosprawnością intelektualną kluczową w tym obszarze była pomoc asystenta w wykonywaniu codziennych czynności, odciążenie opiekunów, a także czasowe ich zastąpienie umożliwiające opiekunowi podjęcie pracy zawodowej choćby w niewielkim wymiarze lub po prostu odpoczynek. Drugie wskazywane najczęściej przez respondentów potrzeby były związane z przyrządami, urządzeniami lub technologiami -16%, m.in. chodzi o sprzęt ortopedyczny lub optyczny, sprzęt umożliwiający, poprawiający słyszenie oraz sprzęt komputerowy, ale też różnego rodzaju urządzenia dnia codziennego pomagające niwelować ograniczenia związane z niepełnosprawnością. Ten obszar najważniejszy okazał się dla osób z dysfunkcją wzroku - 24%, dysfunkcją słuchu - 20% oraz z niepełnosprawnością ruchową - 15%. We wszystkich tych przypadkach wyższe odsetki odnotowano wśród osób mających znaczny stopień niepełnosprawności. Kolejna ważna wskazywana przez ankietowanych sprawa to potrzeby związane z transportem i przemieszczaniem się - 16%, głównie likwidacja barier architektonicznych w przestrzeni publicznej, ale też przystosowanie środka transportu szczególnie ważne są dla osób z dysfunkcją ruchu - 25%, a także z dysfunkcją wzroku -14%. Pozostałe obszary potrzeb wśród ogółu respondentów nie uzyskały więcej niż 9% wskazań. Należy jednak zauważyć, że ich ważność jest dużo wyższa wśród grup osób niepełnosprawnych posiadających określone rodzaje niepełnosprawności. W naszej ocenie na tych punktach powinny skupiać się rządowe instytucje zajmujące się pomocą osobom z niepełnosprawnościami. Dziękuję bardzo. Przedstawione przez Radę Ministrów sprawozdanie z realizacji ˝Krajowego programu przeciwdziałania przemocy w Rodzinie˝ na lata 2014-2020 za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2015 r. wraz ze stanowiskiem Komisji Polityki Społecznej i Rodziny Przedstawione przez Radę Ministrów sprawozdanie z realizacji ˝Krajowego programu przeciwdziałania przemocy w Rodzinie˝ na lata 2014-2020 za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2016 r. wraz ze stanowiskiem Komisji Polityki Społecznej i Rodziny