Mówca: Sprawozdawca Jarosław Górczyński
Data: 2013-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Mam zaszczyt w imieniu połączonych Komisji Spraw Zagranicznych oraz Sprawiedliwości i Praw Człowieka przedstawić Wysokiej Izbie sprawozdanie o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Protokołu dodatkowego do Prawnokarnej konwencji o korupcji, sporządzonego w Strasburgu dnia 15 maja 2003 r. Połączone komisje zebrały się w dniu 10 października 2013 r. Projekt zawarty w druku nr 1757 został w dniu 24 września br. skierowany przez panią marszałek Sejmu do pierwszego czytania w komisjach. We wspólnym posiedzeniu komisji udział wzięli: pan Artur Nowak-Far, podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych wraz ze współpracownikami oraz pan Wojciech Węgrzyn, podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. W posiedzeniu uczestniczyli również pracownicy Kancelarii Sejmu i legislator z Biura Legislacyjnego. Uzasadnienie projektu przedstawił pan Artur Nowak-Far z Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Wysoka Izbo! Nikogo spośród zgromadzonych nie zamierzam przekonywać, ponieważ każdy z państwa ma tego pełną świadomość, jak bardzo negatywnym społecznie zjawiskiem są zachowania korupcyjne. Powszechnie wiadomo, iż jest to nadal jeden z najistotniejszych problemów społecznych stanowiących poważną przeszkodę w rozwoju społecznym i gospodarczym kraju. Obszary życia społecznego w Polsce, w których najczęściej występują zjawiska korupcyjne, to niestety przede wszystkim w dalszym ciągu administracja państwowa, samorządowa, wymiar sprawiedliwości, jak również służba zdrowia, a przykłady z ostatnich lat wskazują również na występowanie takich zjawisk w sektorze profesjonalnych zawodów sportowych. Ocena opinii społecznej wskazuje jednoznacznie, iż społeczeństwo ma nieodparte przekonanie o żywotności tego problemu i, co gorsza, istnieje taka świadomość, że skala korupcji nie maleje. Oczekiwania ludzi wobec osób piastujących funkcje publiczne są jednoznaczne, jest więc potrzeba podjęcia działań systemowych prowadzących do wyeliminowania korupcji lub znacznego jej ograniczenia. Wydaje się, że dla efektywnej walki z korupcją konieczne jest zapewnienie zintensyfikowania działań właściwych instytucji publicznych w zakresie skutecznego wykrywania przestępstw korupcyjnych, wdrożenia efektywnych mechanizmów walki z korupcją w administracji publicznej, zwiększenia świadomości publicznej, a także promocja etycznych wzorców postępowania. Nieocenione w walce z korupcją jest również zaangażowanie się organizacji pozarządowych, w szczególności w zakresie podnoszenia świadomości społecznej poprzez prowadzone działania edukacyjne czy też kampanie społeczne. Zachowania korupcyjne i konieczność walki z nimi nie są oczywiście tylko i wyłącznie polską przypadłością. Ten problem dotyczy wszystkich krajów, dlatego też Polska aktywnie uczestniczy na wielu forach międzynarodowych, których przedmiotem jest wymiana poglądów na temat skutecznej walki z korupcją czy też wypracowanie optymalnych rozwiązań systemowych dla jej zwalczania. Wśród tych międzynarodowych inicjatyw, w których Polska uczestniczy, wymienić należy chociażby Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji, przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 31 października 2003 r. Na płaszczyźnie europejskiej w ramach Rady Europy wypracowana została Prawnokarna konwencja o korupcji, sporządzona w Strasburgu 27 stycznia 1999 r., której stroną jest również Polska. W ramach tej konwencji Polska należy do Grupy Państw przeciwko Korupcji (GRECO) Rady Europy, a z kolei jej uczestnicy są oceniani pod kątem stopnia wdrażania przepisów konwencji oraz protokołu do prawa krajowego. Zasadniczym założeniem Protokołu dodatkowego do Prawnokarnej konwencji o korupcji, sporządzonego w Strasburgu, jest penalizacja przestępstwa biernej i czynnej korupcji popełnianego przez krajowych i zagranicznych arbitrów i ławników oraz zakreślenie obszaru kryminalizacji tych przestępstw. Dokonując oceny aktualnego stanu polskiego ustawodawstwa, należy stwierdzić, że regulacje zawarte w wyżej wymienionym protokole dodatkowym są już w pełni zgodne z przepisami polskiego prawa, tak więc treść normatywna protokołu dodatkowego nie wymaga implementacji do krajowego porządku prawnego. Ponadto związanie się przez Polskę tym protokołem nie pociąga za sobą żadnych skutków społecznych, gospodarczych czy też finansowych. W ocenie skutków politycznych przystąpienie przez Polskę do wyżej wymienionego protokołu będzie niewątpliwie postrzegane pozytywnie na arenie międzynarodowej jako wyraz zaangażowania naszego kraju w zwalczanie korupcji, co bezsprzecznie przełoży się na wzmocnienie naszego wizerunku w tym zakresie na płaszczyźnie międzynarodowej. Wysoka Izbo! Obradujące wspólnie Komisje Spraw Zagranicznych oraz Sprawiedliwości i Praw Człowieka jednogłośnie przyjęły sprawozdanie w brzmieniu przedłożenia z druku nr 1757 i rekomendują Wysokiej Izbie uchwalenie ustawy o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Protokołu dodatkowego do Prawnokarnej konwencji o korupcji, sporządzonego w Strasburgu dnia 15 maja 2003 r. Dziękuję bardzo. (Oklaski)