Mówca: Grzegorz Janik
Data: 2015-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje oświadczenie dotyczy historii szkoły w Rybniku-Wielopolu. Historia szkoły przy ul. Gliwickiej, dawniej Szkoły Podstawowej nr 8, obecnie Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr 1, sięga odległej przeszłości. Szkoła w XIX w. bardzo różniła się wyglądem od dzisiejszego budynku, przede wszystkim składała się tylko z jednej części. Pierwszym kierownikiem szkoły w 1905 r. był niemiecki nauczyciel pan Schick, a zajęcia odbywały się w języku niemieckim. Gdy stanowisko dyrektora przypadło panu Janowi Bienkowi, sytuacja uległa zmianie i dzieci uczyły się po polsku. Z dostępnych źródeł dowiadujemy się, że nauka w szkole odbywała się w dwóch klasach, do których uczęszczało 67 chłopców i 60 dziewcząt. W roku 1906 kierownikiem szkoły był pan Jakub Lasoka, który był jednocześnie komendantem nowo powstałej drużyny straży pożarnej. Po nim kierownictwo w szkole sprawowali kolejno: Józef Janik, założyciel polskiego szkolnictwa w Rybniku po II wojnie światowej. Pisząc o nim warto wspomnieć o jego nieżyjącej już żonie, śp. Zofii Janikowej, która dzielnie wspierała męża w jego poczynaniach, a także jako nauczycielka języka polskiego starała się zakorzenić w dzieciach polską tradycję, uwrażliwić je na piękno, prawdę i dobro. Następnie szkołą kierowali: pan Trela, pan Rolof, pan Golonko, pani Skorupko, pani Paryzek i pani Kurzydem-Krzemień. Ówczesna władza podjęła decyzję o rozbudowie szkoły. Na czas remontu podstawówkę przeniesiono do szkoły nr 15 w Rybnickiej Kuźni. 11 października 1985 r. dokonano uroczystego otwarcia szkoły i nadano jej imię Lucjana Szenwalda. W szkole udało się stworzyć - co jest powszechnie podkreślane - atmosferę wyjątkowej rodzinności, gdzie troszczy się o dzieci i otacza się je opieką, ale i wychowuje się je bez zbędnej i szkodliwej pobłażliwości dla wszelkiej niesubordynacji. W szkole nie ma tolerancji dla zła. Nie zapominając o koniecznym dydaktyzmie, pamiętamy również, że zdrowy duch może być tylko w zdrowym ciele i oprócz wielu sukcesów na polu dydaktycznym, artystycznym, wychowawczym i społecznym szkoła odnosi mimo braku sali gimnastycznej z prawdziwego zdarzenia spektakularne sukcesy sportowe, a wychowankowie szkoły to już dzisiaj kadra olimpijska. Na szkolnych półkach i regałach widnieje wiele pucharów, odznaczeń i dyplomów. Wszystko to jest zasługą uczniów i ich opiekunów. Wspólnie zdobywane wysokie lokaty, głównie w dyscyplinach sportowych, spowodowały, iż w szkole utworzono Uczniowski Klub Sportowy ˝Chochlik˝. Szkoła organizuje liczne spotkania z ciekawymi ludźmi, mając na celu rozpropagowanie kultury, organizuje turnieje sportowe, akademie, przedstawienia teatralne oraz imprezy środowiskowe, aktywnie współpracuje ze Szkołą Życia. Podczas remontów, które się już odbyły, a związane były z przeprowadzką przedszkola, odnalazła się najstarsza kronika opisująca dzieje szkoły w latach 1960-1988, a następnie 1988-1984. Najnowszą kronikę zaczęto pisać w 1994 r. i jej uzupełnianie trwa do dnia dzisiejszego. W tych kronikach można przeczytać o wielu interesujących wydarzeniach, można również znaleźć fragmenty mówiące o zdarzeniach wojennych, między innymi o tym, jak w salach na parterze stacjonowało wojsko, a także powstańcy z 1918 r. O tych i innych historiach przypomina się na corocznych apelach wystawianych przez starszych uczniów naszej szkoły. Wielopolska szkoła nie jest dużą placówką oświatową, świadczą o tym dane dostępne w szkolnych dokumentach. Obecnie w związku z przeprowadzoną reformą oświaty połączono szkołę z przedszkolem i utworzono zespół szkolno-przedszkolny, czyli w budynku znajduje się szkoła i przedszkole. Za wykształcenie dzieci odpowiedzialnych jest 20 nauczycieli, którymi kieruje pani dyrektor mgr Joanna Błażyca. Trzeba jeszcze na koniec rzec, iż w tym zbożnym dziele budowania wizerunku szkoły, jej rozbudowy i doskonalenia mają swój udział i swoje cegiełki poszczególni ludzie związani ze szkołą. Mają je władze miasta Rybnika, władze oświatowe, radni Rady Dzielnicy Wielopole, rodzice i nauczyciele. Ten wspólny wieloletni trud zawsze kończy się pewnym etapowym sukcesem. Muszę powiedzieć, że również miałem zaszczyt pracowania w tej szkole od roku 1989 do roku 1999, uczyłem w tej szkole wychowania fizycznego. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)