Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2017-02-09 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Polska polityka zagraniczna w 2006 r. bardzo silnie nakierowana była na sprawy Polonii i Polaków za granicą, którym przywrócone zostało priorytetowe znaczenie w działaniach rządu, w tym Ministerstwa Spraw Zagranicznych oraz polskich placówek dyplomatyczno-konsularnych. Drzwi dla Polonii na całym świecie zostały przez polską dyplomację szeroko otwarte. Sprawy dotyczące naszych rodaków i ich obecności w świecie mają dziś fundamentalne znaczenie dla polskiej racji stanu, stanowią jej elementarną część. Nasze kontakty z Polonią i Polakami za granicą są tak intensywne jak nigdy dotąd. Spotkania z Polonią i polskimi środowiskami stały się stałym elementem programu wizyt zagranicznych Ministerstwa Spraw Zagranicznych, a sprawy polonijne w Ministerstwie Spraw Zagranicznych objął swoimi kompetencjami sekretarz stanu. Dzisiaj nasi rodacy dobrze wiedzą, że polski rząd i polska dyplomacja nie pozostaną obojętne wobec losów Polaków żyjących nawet w najodleglejszych zakątkach globu, że będą konsekwentnie reagować na przypadki naruszenia praw i swobód przysługujących mieszkańcom, mniejszościom narodowym, chociażby na Litwie i Białorusi. W ciągu ostatniego roku niezwykle intensywnie upominaliśmy się o prawa Polaków na Wschodzie, jak i o prawa naszych rodaków mieszkających i pracujących w krajach Europy Zachodniej. Intensywny dialog z Białorusią doprowadził do wyciszenia szykan wobec działaczy Związku Polaków na Białorusi, a kwestie oświaty na Litwie, polskiej oświaty na Litwie, były przedmiotem wielu interwencji politycznych. Po skierowanych przeciwko Polakom incydentach w Wielkiej Brytanii podjęta została szybka interwencja na szczeblu ministrów, także spraw zagranicznych. We współpracy z Polonią potrzebne było przede wszystkim nowe spojrzenie na możliwości, jakie niesie ona w zakresie realizacji kluczowych dla polityki państwa polskiego zadań na arenie międzynarodowej, szczególnie jeśli chodzi o kształtowanie pozytywnego wizerunku Polski na świecie i obronę jej dobrego imienia. W ostatnim roku zintensyfikowana została aktywność rad polonijnych działających przy placówkach dyplomatycznych. Będzie ona, jak słyszymy, rozwijana i wydaje się, że przyniesie to kolejne dobre efekty. Co do wyzwań jutra, to podstawową kwestią, jeśli chodzi o Wschód, jest wspieranie Polaków na Wschodzie w życiu codziennym oraz utrwalanie przez kolejne pokolenia więzi z ojczyzną. Również ważnym zadaniem jest wspieranie młodej emigracji zarobkowej i jej kontaktów z Polską i językiem ojczystym m.in. w Niemczech, Holandii, Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych i wszędzie tam, gdzie jest to niezbędne. Kolejne wyzwanie, niezwykłe wyzwanie, to wspieranie nauczania języka polskiego i przekazywania wiedzy o Polsce. Zainicjowany został w ubiegłym roku zespół rządowy, który ma się zająć strategią nauczania i promocji języka polskiego na świecie. Szczególny nacisk ministerstwo położyło na edukację historyczną młodego pokolenia Polonii i Polaków za granicą, przyszłych ambasadorów polskości w świecie, tak by wzmacniać i kształtować umiejętność obrony dobrego imienia Polski. Ten potencjał będziemy chcieli w pełni wykorzystać dla dobra naszego kraju i naszych rodaków poza krajem. Oczekujemy też jednak, że Polacy będą chcieli wracać do Polski i swoim doświadczeniem przyczyniać się do jej wszechstronnego rozwoju, nie tylko ci z Zachodu, ale też ci ze Wschodu. Myślę, że naród, który ma 40% swoich obywateli poza granicami kraju bez żadnego polskiego dokumentu, winien im jest przynajmniej porządną repatriację. Dziękuję. (Oklaski)