Mówca: Jarosław Tomasz Jagiełło (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Źle, że trwająca w Polsce dyskusja, przede wszystkim w tzw. mainstreamowych mediach, na temat legalizacji związków partnerskich toczy się przede wszystkim wokół różnic między projektami ustaw, a nie w sprawach zasadniczych, tj. zasadności ich uchwalania i skutków takiej decyzji. Projekty ustaw o związkach partnerskich, w sprawie dalszego losu których Sejm debatuje na obecnym posiedzeniu, mają fundamentalne znaczenie dla rzeczywistości społecznej, kulturowej, wręcz dla przyszłości cywilizacji w naszym kraju. Sejm RP staje przed koniecznością dokonania oceny zawartych w nich postulatów kwestionujących istniejący na tej ziemi właściwie od zawsze ład społeczny, kulturowy i prawny, którego wspólnymi podstawami są małżeństwo i rodzina. Idąc za zgłoszonymi w debacie na temat związków partnerskich postulatami, podważymy instytucję, która do niedawna była wartością oczywistą i niekwestionowaną w publicznej debacie, a mianowicie podważymy instytucję małżeństwa jako dobrowolnego związku dwojga ludzi odmiennych płci, zatwierdzonego społecznie i prawnie, regulowanego prawami, zasadami, obyczajami, przekonaniami i postawami określającymi przywileje i obowiązki małżonków oraz status ich potomstwa. Więcej, uchwalając któryś z dyskutowanych projektów ustanawiających związki partnerskie, usankcjonujemy pewne określone zachowania do niedawna nazywane wręcz chorobliwymi i tym samym poszerzymy dopuszczalne dotąd normy zachowań kulturowych i społecznych, a to na pewno nie powinno być kompetencją żadnej władzy. Związki partnerskie mają być instytucją, która w swoich prawach i obowiązkach będzie niemal identyczna z małżeństwem, ale w gruncie rzeczy jest formą służącą uzyskaniu w społeczeństwie przez jej beneficjentów statusu uprzywilejowanego. Postulat legalizacji związku partnerskiego jest tylko pierwszym krokiem marginalnej, ale silnej i wpływowej grupy osób, na drodze uzurpacji i żądań, które ponad wszelką wątpliwość będą występowały dalej. Już pierwszego dnia po wejściu w życie zapisów dyskutowanych dziś projektów środowiska homoseksualne, i nie tylko, zażądają kolejnych praw i przywilejów przysługujących małżeństwom, z żądaniem zgody na adopcję dzieci przez pary homoseksualne włącznie. Oczywiście na razie nie ma takiego zapisu w żadnym z projektów i nikt o tym głośno nie mówi, ale będzie to kolejny etap po zalegalizowaniu związku partnerskiego osób tej samej płci. Świadczy o tym np. fakt, iż żaden z liderów ruchu homoseksualnego w Polsce nie zaprzecza w odpowiedzi na pytanie o możliwość postawienia w przyszłości postulatu adopcji dzieci przez pary homoseksualne. Tę tzw. taktykę salami widać bardzo dobrze np. we Francji, gdzie zaledwie 13 lat temu zalegalizowano związki partnerskie, a dziś środowiska homoseksualne żądają nadania im również prawa do adoptowania dzieci i toczy się na ten temat wielotygodniowa debata, mają miejsce marsze setek tysięcy obrońców normalności. Czy tak za kilka lat ma być też w Polsce? Zastanówmy się, czy uleganie temu marginalnemu lobby, ale i wielkim, wpływowym, stojącym za nim siłom kierującym się dogmatami skrajnie lewicowej ideologii, jest naprawdę konieczne?