Mówca: Andrzej Romanek
Data: 2013-03-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Otóż mam pytanie do pana ministra w związku z tym, co się działo ostatnio, jeżeli chodzi o pana prokuratora Seremeta, którego my jako klub Solidarnej Polski, delikatnie rzecz ujmując, nie oceniamy zbyt wysoko, ale jeżeli chodzi o ten chocholi taniec nad jego losem, który urządził sobie pan premier Donald Tusk przy sprawozdaniu, które wpłynęło w marcu 2012 r., a przyjęte zostało dopiero w listopadzie 2012 r., czyli po prawie 8 miesiącach, to mam do pana ministra pytanie, bo przecież pan minister sprawiedliwości odnosił się do przyjętego sprawozdania, zajął stanowisko w jego sprawie i złożył zastrzeżenia do niego. Czy panu ministrowi, panie ministrze, bo pan pewnie ma wiedzę, nie zajęło aż tak wiele czasu, czyli 8 miesięcy, zapoznanie się z tym sprawozdaniem? Tu padły bowiem takie oto słowa, że pan premier nie ma czasu i nie jest w stanie w ciągu miesiąca, dwóch, maksymalnie trzech zapoznać się z treścią tego sprawozdania. Ile panu ministrowi sprawiedliwości zajęło zapoznanie się z tymże sprawozdaniem prokuratora generalnego i złożenie stanowiska w tejże materii i zastrzeżeń do tego sprawozdania, co było też elementem niezwykle istotnym dla pana premiera? Przecież pan premier nie mówi, że musiał się sugerować stanowiskiem ministra sprawiedliwości, ale mógł się tym stanowiskiem podpierać. I kolejne pytanie - pytam pana ministra jako urzędnika prowadzącego resort sprawiedliwości, zarządzającego nim: Jak pan ocenia 8 miesięcy takiej niepewności? Jak to wpływa na funkcjonowanie prokuratury? Przecież prokuratura ma strzec praworządności i czuwać nad ściganiem przestępstw. Jeżeli pan prokurator generalny przez 8 miesięcy żyje w stałym stanie niepewności, czy zostanie prokuratorem, czy sprawozdanie zostanie przyjęte, czy też nie, to jak w pana opinii, panie ministrze, może to wpływać na funkcjonowanie prokuratury? Czym się pan prokurator generalny wtedy zajmuje, sobą czy prokuraturą? Czy się martwi o to, czy pan premier go odwoła, czy też martwi się o to, jak ma funkcjonować prokuratura, jak mają być ścigane przestępstwa? Kolejne pytanie. Czy prawdą jest, że głównym problemem, jaki pojawił się w sprawie stanowiska pana premiera odnośnie do przyjęcia sprawozdania, była kwestia Amber Gold, i że gdyby nie Amber Gold, to sprawozdanie byłoby wcześniej przyjęte, ale z powodu Amber Gold, tej katastrofy, która się wydarzyła w Polsce, pan premier miał bardzo poważne wątpliwości, ale żeby się nie przyznać, mówiąc wprost, do winy, że rozdział prokuratury od ministerstwa sprawiedliwości był błędem, przyjął to sprawozdanie? Takie są fakty. I ostatnie pytanie, panie ministrze, bo nad tym pracujecie. Jak w opinii pana panie ministrze, kształtuje się kwestia odpowiedzialności za politykę karną państwa w kontekście regulacji konstytucyjnych? Kto ponosi odpowiedzialność za politykę bezpieczeństwa i politykę karną państwa? Czy rząd ponosi tę odpowiedzialność zgodnie z ustawą zasadniczą, czy też może tę odpowiedzialność delegować na niezależną w tym wypadku już prokuraturę i nie mieć tak naprawdę na nią żadnego wpływu, poza jednym możliwym wpływem, to znaczy wynikającym z przyjęcia lub odmowy przyjęcia sprawozdania i wszczęcia procedury odwołania prokuratora generalnego? Ale to niczego nie zmienia, jeżeli chodzi o politykę bezpieczeństwa państwa, bo na tę politykę trzeba, panie ministrze, wpływać cały czas, reagować błyskawicznie, a nie raz w roku, przyjmując sprawozdanie lub odmawiając jego przyjęcia i wszczynając procedurę odwołania prokuratora generalnego. A więc bardzo bym prosił o odpowiedź. Dziękuję uprzejmie.