PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie ministrze, dwie kwestie. Otóż nie ulega wątpliwości, że obszerność tego przedłożenia rządowego świadczy o tym, że rzeczywiście to jest fundamentalna zmiana prawa. Chciałbym zapytać o tę swoistą amerykanizację, którą proponujecie w tym projekcie ustawy, jak ona ma się do polskich realiów? Pan poseł Duda powątpiewał tutaj, w szczególności jeśli weźmiemy pod uwagę stan prokuratury, czy prokuratura będzie w stanie sprostać tej nowej roli, którą ten projekt nadaje. Ten projekt przypomina taką próbę skoku do basenu bez sprawdzenia, czy jest w nim woda. Druga kwestia, o którą chciałbym zapytać. Z kim ten projekt był konsultowany? Czy on był konsultowany ze środowiskiem naukowców? Jeżeli tak, to jakie były opinie? Czy był konsultowany także ze środowiskami sędziów i prokuratorów? Jakie były opinie tego środowiska na temat tego projektu? Dziękuję bardzo.
Mówca: Adam Kwiatkowski
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pan dzisiaj wiele mówił o dostępie obywateli do pomocy prawnej. To szczególnie istotne zagadnienie dla osób najuboższych, tych, których zwyczajnie nie stać na finansowanie opieki prawnej z własnych środków. W świetle tej nowelizacji pytam, co dzieje się z projektem nowej ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej dla najuboższych. Za rządów Prawa i Sprawiedliwości projekt tej ustawy był przecież przygotowany. Co się z nim dzieje? Czy rząd prowadzi prace zmierzające do jego przyjęcia, czy do nowelizacji tych przepisów, które dzisiaj obowiązują? To szczególnie ważne w świetle proponowanych przez państwa zmian w art. 14 § 2 w powiązaniu z art. 54 § 2. Państwo zamierzacie tu dopuścić do sytuacji, w której oskarżyciel publiczny może cofnąć akt oskarżenia, ma na to czas do momentu rozpoczęcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej. Pokrzywdzony ma wtedy 14 dni - tak czytamy w tej nowelizacji - od chwili otrzymania tej informacji, by z tą decyzją oskarżyciela publicznego nie zgodzić się i wtedy przystąpić do sprawy jako oskarżyciel posiłkowy. Chciałbym zapytać, panie ministrze, jak mają sobie poradzić osoby, które nie są prawnikami, a nie stać ich na finansowanie opieki prawnej i tej sprawy z własnych środków. Jak państwo sobie tę kwestię wyobrażają? Dziękuję bardzo, panie marszałku.
Mówca: Andrzej Duda
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Mam kilka pytań nawiązujących częściowo do wygłoszonego przeze mnie wcześniej wystąpienia klubowego. Otóż chciałbym zapytać pana ministra, w jakim trybie zapadły wyroki w słynnej sprawie Amber Gold, wyroki skazujące Marcina P. Przypominam, że tych wyroków było kilka, wszystkie były wyrokami skazującymi na kary w zawieszeniu i były wydane za podobne przestępstwa, za przestępstwa dotyczące oszustw finansowych. Czy przypadkiem nie było tak, że to było właśnie na zasadzie dobrowolnego poddania się karze? Oczekuję, panie ministrze, odpowiedzi na to pytanie. Jeżeli tak było, pokazywałoby to, jak funkcjonuje ta instytucja obecnie, a państwo chcecie ją jeszcze poszerzyć. To jest pierwsza sprawa. Drugie pytanie nawiązuje do tego, o czym dzisiaj z trybuny mówił pan minister Kalisz. Jak wyobrażacie sobie państwo pracę prokuratury, na którą spada całkowita odpowiedzialność za przeprowadzanie dowodów, co wymaga przede wszystkim superrzetelnego przygotowania się do sprawy, żeby można było właściwie zrealizować obowiązki prokuratorskie? Powtarzam jeszcze raz, że to jest kwestia nie tylko prokuratora, ale także jego odpowiedzialności za ważną sprawę państwową, jaką jest walka z przestępczością, w sytuacji funkcjonowania dyżuru prokuratorskiego, który polega na tym, że prokurator siedzi w sądzie i dostaje sprawy, których wcześniej nie prowadził, po to, żeby je prowadzić przed sądem. (Dzwonek) Jak on ma się do tego dobrze przygotować? Tu po prostu jedno nie idzie w ogóle w parze z drugim. I ostatnia kwestia. Czy w sprawie tego projektu były prowadzone konsultacje z przedstawicielami zawodów prawniczych? Jakie były, panie ministrze, ich opinie na temat tych rozwiązań, które państwo w tej ogromnej nowelizacji proponujecie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Mirosław Pawlak
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Nie tak dawno odbyła się burzliwa dyskusja na temat pozycji ustrojowej asesora sądowego w świetle zapisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Uznano, iż zgodnie z ustawą zasadniczą pełnię władzy sędziowskiej przyznaje ona sędziemu. Czy zatem powierzanie coraz to nowych zadań referendarzowi sądowemu nie jest powrotem pod inną nazwą do sytuacji sprzed niedawnego okresu? To może bardzo niepokoić. W wielu stanowiskach, uchwałach i opiniach prawnych pierwszego prezesa Sądu Najwyższego, prokuratora generalnego i Krajowej Rady Sądownictwa postuluje się i wręcz apeluje o niedokonywanie częstych zmian w ustawach skodyfikowanych. Jak to się ma do tak obszernej nowelizacji kodeksów? Pytanie trzecie: Co w istocie rzeczy oznaczać będzie, cytuję: ukształtowanie na nowo podstaw stosowania środków zapobiegawczych? I ostatnie pytanie: Jaka będzie rola sądu w przypadku pasywności stron? Dziękuję za uwagę.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytanie. Chodzi mi o to, czy trwają jakieś prace w ministerstwie dotyczące poszerzenia tej pomocy prawnej, szczególnie właśnie dla osób ubogich, niezamożnych. Czy państwo nie zastanawialiście się nad jakimiś rozwiązaniami, sposobami, chociażby takimi, gdy studenci prawa pełniliby jakąś tam nieodpłatną pomoc prawną, jakieś dyżury przy sądach? Czy myślicie państwo o jakichkolwiek tego typu rozwiązaniach? W jakim kierunku będziemy szli w sprawie uwolnienia zawodów prawniczych, co by też niejako ułatwiło dostęp do pomocy prawnej dla tych osób? Mam nadzieję, że wtedy także i koszty byłyby obniżone, a jakość byłaby podwyższona, bo rynek sam wymusiłby to, by każdy starał się o klienta. Czy tutaj jakieś prace trwają? I także pytanie dotyczące kosztów aplikacji: Czy można je jakoś obniżyć, czy może wprowadzić w formie jakichś bonów, żeby ktoś mógł później, w przyszłości, to spłacać? Wiemy, że dzisiaj niestety nie wszystkich jest na to stać. Czy w ministerstwie trwają jakiekolwiek prace w kierunku wspomożenia tych młodych ludzi? Dzisiaj często do późnych godzin siedzą w kancelariach, a później wieczorami bądź po nocach pracują w barach. Niestety, ma się to nijak do jakości późniejszego wykształcenia, są często przemęczeni. Czy nie można byłoby ich w jakiś sposób wspomóc?
Mówca: Stanisław Piotrowicz
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! W swoim pytaniu chciałbym ograniczyć się do pewnego wycinka. W szczególności chodzi mi o relacje między proponowaną nowelizacją a ustawą o prokuraturze i regulaminie wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury. Kontradyktoryjność nie może bowiem być z powodzeniem wprowadzona bez współbrzmienia przynajmniej tych trzech aktów prawnych. Ustawa o prokuraturze jest, czy powinna być, przygotowywana przez Ministerstwo Sprawiedliwości, tak jak regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury jest rozporządzeniem ministra sprawiedliwości. Ze swoich doświadczeń zawodowych wiem, że w obecnym kształcie funkcjonowania prokuratury nie będą mogły być zrealizowane zamierzenia proponowanej obecnie ustawy. Często bowiem podnosiło się kwestię związaną z tym, że ten sam prokurator, który prowadził śledztwo, winien od początku do końca oskarżać przed sądem, natomiast zrzucano winę na prokuratorów, jakoby to z różnych powodów zależnych od nich nie kontynuowali postępowania przed sądem ci sami prokuratorzy. Otóż nie mam czasu, żeby szerzej kwestię rozwinąć, natomiast obecna organizacja prokuratury uniemożliwia taką sytuację, w której autor aktu oskarżenia (Dzwonek), ten, który prowadzi śledztwo, od początku do końca występuje przed sądem w tej sprawie. Dlatego niezbędne jest współbrzmienie, współgranie przynajmniej tych trzech aktów prawnych. Czy pan minister wie coś na temat pracy nad tymi trzema aktami prawnymi? Oczywiście o ustawie pan wie, ale chodzi mi o te pozostałe akty. Dziękuję bardzo. (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Cezary Grabarczyk)
Mówca: Małgorzata Sadurska
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny przewiduje podniesienie sankcji karnych za przestępstwo określone w art. 197 Kodeksu karnego. Jak czytamy w projekcie ustawy, zgwałcenie, podstawowy typ przestępstwa, byłoby traktowane jako zbrodnia i zagrożone karą pozbawienia wolności od lat 3. Wyższe mają być także sankcje za czyny określone w § 2, czyli za doprowadzenie osoby do poddania się czynności seksualnej albo wykonanie takiej czynności. Czyny te mają być zagrożone sankcją od 1 roku do 10 lat pozbawienia wolności. Projektodawcy przewidują również zwiększenie wymiaru kary. Jeżeli sprawca działał ze szczególnym okrucieństwem, wówczas orzekana byłaby kara 25 lat pozbawienia wolności. Jeżeli sprawca dopuszcza się zgwałcenia wspólnie z inną osobą małoletniego poniżej 15. roku życia i, powiedzmy najogólniej, osoby z kręgu rodziny, podlegałby karze pozbawienia wolności od lat 5. Szanowni Państwo! Przestępstwo zgwałcenia to jedno z najcięższych przestępstw. Jego konsekwencje bardzo mocno dotykają nie tylko sferę fizyczną pokrzywdzonego, ale również wpływają czy oddziałują na sferę psychiczną, wnioskodawca mówił o przeżyciach traumatycznych. W polskim prawie zgwałcenie traktowane jest jako występek, dlatego zasadne jest potraktowanie tych czynów surowiej, jako zbrodnię. Kary w Kodeksie karnym spełniają różne funkcje, jedną z nich jest funkcja odwetowa, sprawiedliwościowa, mówiąca, że za czyn będzie wymierzona sprawiedliwa kara. Inna funkcja to kara prewencyjna, odstraszająca, mająca spowodować, że sprawca będzie miał świadomość, że jeżeli popełni określony czyn, spotka go adekwatna kara. Bardzo często w komisji do spraw zmian w kodyfikacjach zastanawiamy się, prowadzimy dyskusję, jak powinien wyglądać Kodeks karny, czy ma być surowy czy ma być skuteczny. Gdy wsłuchamy się w uzasadnienie pana posła wnioskodawcy, widać, że w przypadku tego akurat czynu, przestępstwa zgwałcenia, Kodeks karny skuteczny nie jest. Tak więc w imieniu klubu Prawa i Sprawiedliwości wnoszę o skierowanie go do pracy w Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach, żebyśmy tam się zastanowili, czy faktycznie niezasadne jest zaostrzenie kary za przestępstwo zgwałcenia. Dziękuję bardzo.
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje pytanie jest krótkie. De facto dotyczy przedstawionego projektu nowelizacji przepisów Kodeksu karnego, który zakłada pozbawienie możliwości warunkowego zawieszenia kary za przestępstwa zgwałcenia. Bezwzględnie zgodzić się trzeba, że gwałt to jedno z najcięższych przestępstw i powinno być surowo karane. Jednakże chciałbym zapytać, czy autorzy nie obawiają się, iż brak możliwości warunkowego zawieszenia wykonania kary będzie stał w sprzeczności z konstytucją, która zapewnia tu sądom swobodne uznanie w zakresie orzekania. Takie wątpliwości zgłosiło w swoich uwagach do projektu Biuro Studiów i Analiz Sądu Najwyższego. Dziękuję.
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja mam pytanie do posła sprawozdawcy. Czy dysponuje pan jakimiś danymi bądź opiniami w kwestii gwałtów, które są nieujawniane? Czy to nie wynika z tego, że ofiary często boją się tego, że oprawca zostanie łagodnie potraktowany bądź w ogóle nie zostanie skazany? Czy dysponuje pan jakimikolwiek opiniami na ten temat? Z czego wynika to, że - jak wiemy - liczba gwałtów jest zdecydowanie wyższa, a nie wszystkie są ujawniane? (Oklaski)
Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Prawa i Sprawiedliwości wobec projektu zawartego w druku nr 836. (Gwar na sali) Szanowni państwo, z przyczyn politycznych, biorąc pod uwagę wąski interes polityczny, partyjny, powinniśmy dążyć do maksymalnego zmniejszenia liczby pensjonariuszy zakładów karnych, a to dlatego, że kryminaliści to najwierniejszy elektorat Platformy Obywatelskiej. (Wesołość na sali) Niemniej jednak, biorąc pod uwagę argumenty, o których tutaj pani poseł mówiła, czyli potrzebę polityki karnej i argumenty natury kryminologicznej, uważamy, że projekt, chociaż niedoskonały, może zostać poprawiony w komisji merytorycznej. Dlatego będę wnosił o skierowanie tego projektu do nadzwyczajnej komisji kodyfikacyjnej. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Józef Zych
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Przysłuchuję się dzisiaj tym kilku debatom i widzę, że mylimy różne pojęcia. Począwszy od Amber Gold do przestępstw seksualnych wszystko to wrzuca się do jednego kotła i niewiele z tego wynika. Natomiast wszelkie apele o to, żeby kodeks był stabilny, o to, by go nie zmieniać, są chwalebne. Proszę jednak przeanalizować, ile w okresie jednego roku, ile od czasu pierwszej kadencji zmieniliśmy kodeksów? Ile razy? Jakie to były zmiany? Czasami były w ogóle niepotrzebne, nieuzasadnione. Nad tym trzeba się zastanowić i przyjąć pewien sposób postępowania. Druga rzecz. Nie ulega żadnej wątpliwości, że zagadnienie jest bardzo ważne i zasługuje na to, aby spojrzeć na nie z różnych stron. Dziś patrzymy na to zagadnienie z dwóch stron i uważam, że stanowi to podstawę do dyskusji. Natomiast jest jedna bardzo istotna rzecz, o czym mówił pan poseł Kabaciński. Musimy na coś się zdecydować albo nie mając innych możliwości, sposobów - on tu wskazywał na pewne - decydujemy się na to, że wielokrotni przestępcy, i to w warunkach recydywy, będą narażać społeczeństwo czy określone osoby na dalsze przestępstwa. Chciałbym tylko odnieść się jeszcze do jednej rzeczy, a mianowicie do chwalebnego stanowiska Krajowej Rady Sądownictwa, zacytuję: Należy nadmienić, że zastosowanie przez sąd instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary w stosunku do multirecydywistów jest praktyką rzadką, ale jest, a incydentalne błędy w tym zakresie powinny być wyeliminowane w ramach postępowania instancyjnego - pytam, jeżeli zapadły prawomocne, to dlaczego nie wyeliminowano - oraz przy okazji wizytacji wydziałów karnych. Apeluję do Krajowej Rady Sądownictwa, żeby wobec tego spowodowała zbadanie wszystkich wyroków karnych w sądach pod kątem stosowania zawieszenia w stosunku do recydywistów, bo takie apele, zwracanie uwagi, głoszenie ogólnych teorii do niczego nie doprowadzą. My jako klub swoje stanowisko zaprezentujemy w głosowaniu. Dziękuję.
Mówca: Tomasz Szymański
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pozwólcie państwo wnioskodawcy, że zadam trzy krótkie pytania. Już nie będę odnosił się do meritum projektu. Chodzi o to, co w swoim wystąpieniu klubowym mówił pan poseł Kabaciński na temat resocjalizacji. Czy nie obawiacie się państwo, iż wniesiony przez was projekt wpłynie negatywnie na resocjalizację, bo jest to całkiem zasadne? Czy nie sądzicie państwo, iż procedowany projekt znacznie ograniczy swobodę działania, w pewnym sensie nawet niezależność władzy sądowniczej? To jest pytanie drugie. Ponowię też pytanie, które zadałem w ramach oświadczenia w imieniu klubu, dotyczące skutków finansowych. Czy naprawdę nie zauważacie tych skutków? Trzeba mieć przecież na uwadze aktualną pojemność polskich jednostek penitencjarnych, która na dzień dzisiejszy wynosi ok. 80 tys. miejsc? Jak te dane mają się do rzekomego niedopatrzenia się przez państwo wymiernych skutków finansowych? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Sługocki
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam jedno pytanie, nieśmieszne, chcę podkreślić, panie ministrze, ale nie chcę też popsuć pańskiego dobrego nastroju wobec tej, mimo wszystko, w mojej ocenie, poważnej debaty. Zatem przystępuję do dzieła. Panie ministrze, proszę powiedzieć, jaka liczba skazanych osób korzysta z dobrodziejstwa instytucji warunkowego zawieszenia wykonywania kary pozbawienia wolności w Polsce? To po pierwsze. Po drugie, jak kształtują się w ostatnich latach tendencje w tym zakresie? Jest to tendencja rosnąca czy malejąca? I wreszcie, po trzecie, czy i jakie działania podejmuje resort sprawiedliwości w tym zakresie, aby to zjawisko minimalizować? Mam na myśli różne działania, o wielu z nich wspomniano w wystąpieniach klubowych, m.in. chociażby zmianę funkcjonowania systemu penitencjarnego. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! To bardzo ważny projekt. Jestem głęboko przekonany, że wielokrotni recydywiści, najgroźniejsi przestępcy nie powinni korzystać z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia kary. Stąd też pytanie. Doprecyzuję właściwie pytanie, które zadał mój szacowny kolega z okręgu wyborczego, poseł Sługocki. Otóż czy są prowadzone statystyki i badania dotyczące tego, jak często sądy korzystają z instytucji warunkowego zawieszenia kary w stosunku do wielokrotnych recydywistów działających na zasadzie recydywy specjalnej? Bo jeżeli tego problemu nie ma i sądy tutaj są, że tak powiem, zasadnicze i pryncypialne i w stosunku do wielokrotnych recydywistów w praktyce warunkowego zawieszenia nie stosują, to nie ma problemu, ale podejrzewamy, że jednak stosują i chcielibyśmy wiedzieć, jak często. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Także chciałbym zapytać o to, czy statystyki są prowadzone, a jeśli tak, to jaka liczba recydywistów korzysta z tego dobrodziejstwa. I kolejne pytanie: Czy nie uważa pan, że gdyby właśnie taka ustawa obowiązywała, to jednak pan Marcin P. nie zrobiłby tego, co zrobił, a co obecne prawo umożliwiło mu, i nie byłoby tylu ludzi poszkodowanych? Jak pan uważa, jeśli chodzi o tę sprawę?
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Szkoda, że własna partia nie zajmie stanowiska, ale widocznie rzeczywiście jest przyspieszenie. (Poseł Stanisław Piotrowicz: Zajęła stanowisko, bowiem w moim głosie jest stanowisko partii właśnie.) Wysoka Izbo! Proponowane zmiany nie zasługują na poparcie, zdaniem mojego klubu. Przekazanie ministrowi sprawiedliwości możliwości wnoszenia kasacji na prawomocny wyrok jest powrotem do większej polityki w wymiarze sprawiedliwości, który i tak już dzisiaj jest przesycony polityką. W pełni zgadzam się z argumentacją Krajowej Rady Sądownictwa, która bardzo merytorycznie wypunktowała proponowaną zmianę. Druga propozycja z tego projektu to tak naprawdę postawienie na głowie instytucji kasacji. W moim przekonaniu, jak i w przekonaniu mojego klubu poselskiego, będzie to właśnie postawienie na głowie tej instytucji, ona dlatego ma ten charakter nadzwyczajny, ponieważ powinna być w sposób szczególny uregulowana. To, co dzisiaj byśmy wprowadzili, mogłoby negatywnie wpłynąć na wymiar sprawiedliwości. W moim przekonaniu jest to po prostu powrót do sytuacji sprzed rozdziału Ministerstwa Sprawiedliwości i prokuratora generalnego. Po to dokonaliśmy tego podziału, żebyśmy mogli mieć pewne zróżnicowanie i odpolitycznienie wymiaru sprawiedliwości. Dlatego uważam, że ten projekt nie zasługuje na poparcie i Klub Poselski Ruch Palikota decyzję podejmie w czasie najbliższego głosowania. Myślałem, że będzie przedstawiciel Platformy Obywatelskiej, bo z tego, co wiem, chciał złożyć wniosek o odrzucenie projektu w pierwszym czytaniu, ale jeszcze zobaczymy, co się wydarzy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego. Poselski projekt zakłada wyposażenie ministra sprawiedliwości w prawo wnoszenia kasacji. Zakłada również rozszerzenie katalogu sytuacji, w których kasacja może być składana przez prokuratora generalnego, ministra sprawiedliwości, rzecznika praw obywatelskich i rzecznika praw dziecka, tych, które umożliwiają złożenie apelacji. Rozdzielenie funkcji ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego spowodowało, że minister sprawiedliwości został pozbawiony prawa wnoszenia kasacji. A w istocie minister sprawiedliwości ponosi polityczną odpowiedzialność za funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości, jest też wyposażony w stosunku do wymiaru sprawiedliwości w szereg uprawnień. Debatowana w tej chwili w Komisji Sprawiedliwości sprawa likwidacji sądów, znoszenia sądów jest między innymi uprawnieniem ministra sprawiedliwości. I oto ten minister sprawiedliwości nie ma tak ważnego instrumentu w ręku, jakim jest kasacja. Wiemy, że zdarzają się błędy, jeżeli chodzi o wyrokowanie, i wiemy, że instytucja kasacji dla korygowania tych błędów jest instytucją niezwykle potrzebną, a minister sprawiedliwości ma już z racji swojego urzędu przegląd najważniejszego orzecznictwa, chociażby z uwagi na wpływające do niego skargi, i, tak jak poseł wnioskodawca mówił, praktycznie nie ma możliwości innego reagowania, jak tylko udzielanie odpowiedzi, że sądy są niezawisłe i że, niestety, skoro droga postępowania instancyjnego została wyczerpana, on możliwości złożenia kasacji nie ma. Stąd, zdaniem Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość ta nowelizacja jest w obecnym stanie prawnym absolutnie konieczna i klub Prawa i Sprawiedliwości wnosi o skierowanie projektu ustawy do dalszych prac legislacyjnych we właściwej komisji. Dziękuję.
Mówca: Józef Zych
Data: 2012-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego uznaje, że nowelizacja jest w pełni zasadna. Mamy już w tradycji polskiej od dziesiątków lat takie założenie, że minister sprawiedliwości to jest człowiek od tego, żeby wpływać na sytuację kraju w zakresie bezpieczeństwa, właściwego stosowania prawa itd. I oddzielenie funkcji ministra sprawiedliwości od prokuratora generalnego nie może mieć tu żadnego znaczenia. Uważam, i takie stanowisko prezentuje nasz klub, że minister sprawiedliwości powinien uzyskać uprawnienie do wnoszenia kasacji. Jeżeli pan prokurator generalny uznaje, że minister sprawiedliwości powinien do niego występować, jak jest obecnie, to jest to pewnego rodzaju nieporozumienie. Niezależność prokuratury to jest jedna sprawa, a stosowanie prawa i prawo w takich nadzwyczajnych sytuacjach to jest inna rzecz, dziś szczególnie, kiedy stwierdzamy - i w czasie tych debat to wychodziło - że jest wiele nieprawidłowości. A zatem podzielam pogląd, że należy skierować ten projekt do Komisji Nadzwyczajnej do spraw kodyfikacji, i informuję, że projekt ten poprzemy. (Oklaski)