PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Bartłomiej Bodio
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Jak już mówiłem wcześniej, jeśli chodzi o całą tę sytuację, jestem dzisiaj i w ogóle wyjątkowo rozdarty. Dzisiaj nawet w sensie fizycznym, bo obok, na sali kolumnowej odbywa się posiedzenie Komisji Obrony Narodowej, na którym ustala się zarys rozwoju polskiego przemysłu zbrojeniowego na lata. (Głos z sali: Już się skończyło.) Wiem, że się skończyło, dlatego zdążyłem przyjść. Rozmawiamy o emeryturach mundurowych. Jak już powiedziałem, jestem rozdarty pomiędzy fatalnymi finansami państwa i możliwością ich ratowania a oczekiwaniami społeczeństwa. Nie wiem, co mam zrobić, nie wiem, jak zagłosować. (Poseł Janusz Dzięcioł: Zgodnie z sumieniem.) Podejrzewam, że w głosowaniu nad tym projektem ustawy wstrzymam się. Panie ministrze, zastanawiam się i mam do pana pytanie: Co będzie, jak w piątek przyjmiemy ten projekt ustawy? Zastanawiamy się wspólnie z posłem Dziadziem, z posłem Bramorą, co będzie w piątek po naszym głosowaniu, jak policja też się wstrzyma. Służby porządkowe się wstrzymają i wspólnie ze związkowcami... (Poseł Stanisław Szwed: Wleją nam.) ...nam wleją. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Dariusz Cezar Dziadzio
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kiedy pojawiła się pierwsza informacja, w exposé pan premier wspomniał, że reforma służb mundurowych będzie określała: ukończone 55 lat i co najmniej 25 lat pracy. Kiedy przyjrzeć się temu dokładnie z matematycznego punktu widzenia, jest ciekawa, podwójna pułapka. Jeżeli ktoś kończy studia, ma ok. 25 lat, góra 26 lat. 26 plus 25 daje 51, 4 lata w plecy, musi jeszcze popracować, aby osiągnąć wiek 55 lat. Druga sprawa, ktoś nie kończy studiów, kończy szkołę średnią i przystępuje do pracy w służbach mundurowych, ma 20 lat, 21 lat plus 25, matematyka jest nieubłagana, daje 45 lat, a więc tak naprawdę 10 lat musi dłużej popracować, więc te 25 lat pracy to jest mit. Kiedyś było 15 lat pracy i w tej chwili, jeżeli mówi się, że to jest tylko wydłużenie, to jest to tylko pozorne wydłużenie o 10 lat, a tak naprawdę rzeczywistość jest całkowicie inna. Mam pytanie do pana ministra. Kto odpowiada za opracowanie takiego kuriozalnego systemu? Druga sprawa, tu prosiłbym o odpowiedź na piśmie. Jakie są powody niewłączenia do grupy służb mundurowych objętych tą ustawą Straży Marszałkowskiej? Czy tak naprawdę ta grupa kilkudziesięciu osób aż tak bardzo nadwyręży system emerytalny? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Artur Bramora
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pytanie dotyczy art. 10 proponowanej regulacji. Pan premier twierdził, że regulacje będą dotyczyły nowych pracowników służb. Tymczasem w tym artykule czytamy, że do grudnia 2012 r. rok służby liczymy jako półtora roku pracy. Czytamy również, że od 1 stycznia 2013 r. rok służby liczymy jako rok pracy. Jeśli ktoś podjął pracę w służbach, działał ze świadomością, że jego lata pracy będą się liczyły tak, jak do obecnie proponowanej regulacji. Mam takie zapytanie, czy to jest fair wobec tych ludzi i czy to jest w ogóle wiarygodne? Jak rząd interpretuje te zapisy, o których publicznie może nie do końca mówimy? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Edward Siarka
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam dwa pytania odnośnie do tego projektu. Pierwsze pytanie odnosi się do konsultacji społecznych, które wywołują dość duże wątpliwości w przypadku tego projektu. Mianowicie chciałem zapytać, jaka jest różnica między projektem, który był omawiany ze związkami zawodowymi, ze stycznia 2012 r., a zapisami tego projektu, które są zawarte w druku nr 330 z kwietnia 2012 r.? Otóż związki zawodowe podnoszą, że są to dwa różne projekty, które z nimi były omawiane. Stąd moje pytanie, prośba, żeby wyliczyć ewentualne różnice między tymi dwoma projektami, czyli ze stycznia i z kwietnia 2012 r. Drugie pytanie odnosi się do obecnych funkcjonariuszy. Miałem okazję spotkać się w ostatnim czasie z większą grupą strażaków. Największe ich obawy w toku dyskusji, którą prowadzimy, wywołuje to, czy proponowane zapisy nie spowodują, że obejmą one również obecnych funkcjonariuszy. Ta różnica, którą pan poseł Kaczmarek pokazywał, a mianowicie zapisy odnośnie do nabywania praw i przysługujących praw, niby jest nieduża, ale w praktyce może się okazać, że tak na dobrą sprawę (Dzwonek) może być zinterpretowana na niekorzyść obecnych funkcjonariuszy, a to oznaczałoby bardzo poważną katastrofę, lawinę odejść ze służb. Moje pytanie odnosi się do tego, jakie są gwarancje, że obecni funkcjonariusze nie zostaną objęci nowym systemem. Dziękuję.
Mówca: Tadeusz Arkit
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! W wypowiedziach opozycji często spotykamy się z tezą, że w zasadzie warto się ująć za każdym przywilejem, a nawet te przywileje poszerzyć. Mówimy o Straży Marszałkowskiej, mówimy o celnikach, nie słyszałem o straży miejskiej, można by pewnie jeszcze wymieniać. Szanowni państwo, to jest tak, że jak jest zmiana ustawy, to słyszymy, że się odbiera przywileje. Natomiast jak przyjdzie do tej nowej, proponowanej ustawy dopisać inne grupy, to się mówi, że trzeba by dopisać, żeby dać im przywileje. Trzeba by się zreflektować i stwierdzić, że nowa ustawa, znowelizowana ustawa nadal zachowuje wiele przywilejów dla tych grup zawodowych, niewątpliwie słusznych, bo trzeba wziąć pod uwagę, skąd się biorą przywileje. Biorą się stąd, że rzeczywiście to jest wyjątkowo trudny zawód, w którym czasami naraża się zdrowie, a nawet życie. Ale przecież za te przywileje płaci każdy, dla którego pracuje strażak, policjant czy ktokolwiek inny, nie sam strażak, policjant - on tego nie wypracuje. Za te przywileje, za to, że chcemy mieć bezpieczne państwo, płaci całe społeczeństwo. Dlatego te przywileje muszą być bardziej sprawiedliwe. One generalnie są całkiem niesprawiedliwe. Muszę powiedzieć, że z dużym zdziwieniem dowiedziałem się podczas tej debaty, troszeczkę wcześniej, ale będąc tutaj w parlamencie, że emeryturę liczy się na podstawie ostatniej pensji. Szanowni Państwo! Wiemy, jak to się robi. Podwyżka o 500 zł, o 600 zł, o 700 zł w ostatnim miesiącu po to, żeby taka była emerytura. Czy to jest sprawiedliwa praktyka w stosunku do wszystkich innych, którzy pracują po kilkadziesiąt lat? Czy sprawiedliwa jest rewaloryzacja emerytury dla grup mundurowych (Dzwonek) w ten sposób, że wynika ona z pracy odpowiedników, a nie z takiej rewaloryzacji jak dla wszystkich innych grup? Zastanówmy się, co znaczy solidarne państwo, szanowni państwo. Czy solidarne państwo to takie, w którym chcemy rozdawać pieniądze kosztem wszystkich innych? Marszałek Dorn powiedział, że bierzemy na barki wyborcze tę grupę zawodową. Otóż nie chodzi o to, kto weźmie na barki wyborcze jakąś grupę zawodową. Chodzi o to, żeby na swoje barki, ale na odpowiedzialne barki, a nie wyborcze, wziąć cały system emerytalny i starać się go uczynić bardziej sprawiedliwym. Dziękuję bardzo.
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Na temat służb mundurowych padło już dużo słów. W maju - jest to miesiąc, kiedy strażacy obchodzą swoje święto, święto św. Floriana - często spotykam się ze strażakami, bo również jestem strażakiem ochotnikiem. Strażacy mówią, że nie wierzą już panu premierowi i rządowi. Wielu z nich na państwa głosowało, żebyście mogli dalej rządzić, ale zawiedli się po exposé premiera. Nie wierzą już w to, co mówił pan premier podczas swojego wystąpienia. Wielu z nich w ostatnich miesiącach odchodzi na emeryturę, na wcześniejszą emeryturę, bo - tak jak mówili moi przedmówcy - już nie wierzą i boją się, że zmiany, które chcą państwo wprowadzić, obejmą również ich. Odchodzą w kwiecie, w sile wieku, a mogliby jeszcze pracować dla ojczyzny i jej służyć, tym bardziej że zbliża się Euro 2012. Pytam pana ministra: Czy wie pan, ile jest wakatów w Państwowej Straży Pożarnej, ile osób odeszło w ciągu 6 miesięcy od wygłoszenia exposé? Rzecz dotyczy też funkcjonariuszy Policji, bo słyszę, że na Euro 2012 ma być powszechna mobilizacja, że również strażacy ochotnicy, którzy są w krajowym systemie ratowniczo-gaśniczym, mają właśnie pomagać Państwowej Straży Pożarnej, w której już od kilku miesięcy nie ma tych strażaków. Dziękuję.
Mówca: Tadeusz Woźniak
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Wielokrotnie był tutaj przywoływany wiceminister spraw wewnętrznych i administracji pan Rapacki. Myślę, że pan generał Rapacki odszedł z rządu ze względów honorowych, ponieważ sam po 26 latach służby pobiera emeryturę mundurową, policyjną, a musiałby przedstawiać nowe założenia emerytalne, niezwykle niekorzystne dla jego młodszych kolegów. Pewnie nie chciał tego robić i w związku z powyższym należy go uznać za człowieka honoru. Ale do rzeczy, jeśli chodzi o samą ustawę i również powiązaną z nią niejako bezpośrednio ustawę m.in. o Policji, która np. w art. 41 ust. 2 pkt 4 mówi o możliwości zwolnienia policjanta ze służby w przypadku nabycia prawa do emerytury z tytułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej, a przecież taki zapis pozostaje w jawnej sprzeczności z ideą wydłużania wieku emerytalnego czy wręcz próbą przymuszania funkcjonariuszy służb mundurowych, ale i nas wszystkich jako obywateli do jak najdłuższego pozostawania w służbie albo na stanowisku pracy zawodowej. Pragnę podkreślić, że zapis tego art. 41 ust. 2 pkt 4 jest również sprzeczny z orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, który już kilkakrotnie uznał go za dyskryminację ze względu na wiek. A państwo (Dzwonek) mimo wszystko nie chcecie go zmienić. Jest sprzeczny z dyrektywą Rady Europy z 27 listopada 2000 r. ustalającą ogólne warunki ramowego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy. Państwo nie chcecie go zmienić, ale nawet rzecznik praw obywatelskich w wystąpieniu skierowanym w czerwcu 2011 r. do premiera Donalda Tuska stwierdza, że przepis art. 41 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji itd. wskazujący na nabycie uprawnień emerytalnych i posiadanie odpowiedniej wysługi lat jako na samoistną przesłankę umożliwiającą zwolnienie ze służby może zostać oceniony jako stanowiący dyskryminację ze względu na wiek. A więc, proszę państwa, jesteście niekonsekwentni.
Mówca: Janusz Dzięcioł
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Tak naprawdę nie chciałem zabierać głosu, ale zostałem do tego sprowokowany. A sprowokowany zostałem dlatego, że przedstawiłem sprawozdanie komisji, nie odnosząc się do niego politycznie. Wydawało mi się, że taka jest rola sprawozdawcy. Ale skoro taka nie jest, to chcę państwu powiedzieć, że potrafię też rozmawiać innym językiem. Zacznę od tego, że faktycznie, szczerze mówiąc, komisja nie popełniła żadnego błędu. Tak to jest w demokracji, w dyskusji demokratycznej, że aby wykazać wolę, trzeba zagłosować, nie ma innego rozwiązania. I w tym głosowaniu okazało się, że wyniki tego głosowania były takie, jak państwu tutaj przedstawiłem. A więc wydaje mi się, że nic złego nie popełniłem. Jeżeli chcecie państwo wiedzieć, co się działo w komisji, to działo się tak, że wielu posłów opozycji zadawało pytania, szydząc i drwiąc z ministrów, bo takie momenty też były. Jeżeli chcecie państwo o tym wiedzieć, to tak było. Ale ja o tym mówić nie chciałem, bo myślałem, że to nie należy do komisji... (Poseł Bartłomiej Bodio: Skandal, skandal.) Ano skandal, ano skandal. Tak to też jest, że dzisiaj wszyscy państwo chcecie dać celnikom uprawnienia emerytalne takie, jakie mają w tej chwili służby. Chcecie państwo dać Straży Marszałkowskiej, chcecie państwo dać strażakom na lotniskach. Ale tych służb przecież jest więcej, drodzy państwo. To są strażnicy państwowej straży leśnej, to są... (Poseł Bartłomiej Bodio: Nieprawda.) Prawda. (Poseł Bartłomiej Bodio: Nieprawda.) Prawda. Panie pośle, ja panu nie przeszkadzałem. (Poseł Bartłomiej Bodio: Ja nie kłamałem.)
Mówca: Andrzej Orzechowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowni Państwo Ministrowie! Wysoka Izbo! Wydatki na emerytury i renty w resorcie obrony narodowej wzrosły od 2005 r. do 2010 r. o blisko 32%, z 4 mln zł do 5,4 mln zł, zaś w resorcie spraw wewnętrznych w tym samym okresie odnotowano wzrost o ok. 53%, z 4 mln zł do 6,1 mln zł. Dla pełnego obrazu proszę o informację o odpowiednich wielkościach w latach 2011 i 2012 oraz przedstawienie prognozy na najbliższe lata. Liczba funkcjonariuszy i żołnierzy wzrasta, także tych odchodzących na emerytury i przebywających na emeryturach. Emerytury podlegają waloryzacji. Dlatego spodziewam się, że w przyszłości skala wzrostu wydatków na emerytury mundurowe będzie bardzo duża. Według projektu niniejszej ustawy jej wejście w życie spowoduje pierwsze skutki oszczędnościowe dla finansów publicznych dopiero w 2028 r. Pytam zatem: Czy nie byłoby zasadne, aby właśnie w tej ustawie ulokować instrumenty, które nie naruszając praw nabytych, ograniczałyby chociaż w jakimś stopniu tak gwałtowny wzrost nakładów budżetowych na wypłatę emerytur mundurowych?
Mówca: Jarosław Pięta
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W maju w Sosnowcu odbędzie się uroczysta sesja w związku z rocznicą 110 lat nadania praw miejskich. Sosnowiec uzyskał prawa miejskie w 1902 r. i liczy dziś ok. 220 tys. mieszkańców. Mimo że Sosnowiec uzyskał prawa miejskie na początku XX w., szczyci się długą historią sięgającą aż XI w. Dotyczy to takich dzielnic, jak Klimontów, Milowice, Niwka, Pogoń czy Sielec. Mamy swój zamek, jedyną cerkiew dzisiaj w województwie śląskim - kiedyś istniały trzy oraz wielka kiedyś synagoga zburzona w 1939 r. - a także kościół ewangelicki i liczne kościoły katolickie. Warto zobaczyć pałac Dietla, Schoena czy też pałac Mieroszewskich. Wśród honorowych obywateli Sosnowca są marszałek Józef Piłsudski, marszałek Edward Rydz-Śmigły, prof. Bogdan Suchodolski czy też prof. Janusz Ziółkowski, ojciec obecnego wicemarszałka Senatu. Z moim miastem związani byli Jan Kiepura, Pola Negri, Władysław Szpilman czy Waldemar Zyllinger. Każdy z nas pamięta Jana Ciszewskiego, Konstantego Ćwirka czy też Włodzimierza Mazura. Znamy wszyscy Jacka Cygana, Jacka Rykałę, zresztą mojego przyjaciela, prof. Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach, oddającego piękne klimaty Zagłębia, czy też Krzysztofa Maternę. Tu zbiegały się granice trzech zaborów. Miałem przyjemność w poprzedniej kadencji Sejmu zorganizować wystawę obrazującą trójkąt trzech cesarzy. Sosnowiec był wtedy miastem wielokulturowym, stąd też znajduje się tutaj unikalna nekropolia, cmentarz wielokulturowy składający się z 4 części: katolickiej, ewangelickiej, prawosławnej oraz żydowskiej. To tu przebiegała kolej warszawsko-wiedeńska. To tu funkcjonowała jedna z najstarszych scen polskich, działająca jeszcze w XIX w. Obecnie jest to Teatr Zagłębia. Sosnowiec związany był też ze sportem. To tu funkcjonowały i odnosiły sukcesy siatkarski Płomień Sosnowiec, hokejowe Zagłębie Sosnowiec, bokserski Górnik Sosnowiec, koszykarze i piłkarze Zagłębia Sosnowiec i wiele innych drużyn w różnych dyscyplinach. Wcześniej Sosnowiec znany był z węgla, stali oraz przemysłu włókienniczego. Dzisiaj pozostała tylko jedna kopalnia z 7 wcześniej istniejących, kopalnia Kazimierz-Juliusz borykająca się z problemami związanymi z wydobyciem węgla. Kopalnia ta zasługuje na uznanie i pomoc, o którą się wszyscy staramy. Sosnowiec to stolica Zagłębia, świetnie skomunikowana drogami kolejowymi, kołowymi, z niedaleko położonym lotniskiem oraz linią hutniczo-siarkową znajdującą się w Sosnowcu. Znajdują się tu drogi na osi wschód-zachód oraz północ-południe. To miasto uniwersyteckie, w którym studiuje na różnych kierunkach i mieszka wielu studentów. Szanowni Państwo! Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zapraszam do odwiedzenia Sosnowca, ale również do inwestowania, ponieważ jest to szczególne miejsce dla mnie, myślę, że warto tu inwestować. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Nemś
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W minionym tygodniu, 4 maja, obchodziliśmy doroczny Dzień Strażaka, święto wszystkich tych, którzy z narażeniem własnego bezpieczeństwa, zdrowia, a często i życia niosą pomoc innym potrzebującym ludziom. Strażacy są zazwyczaj pierwsi na miejscu tragicznego zdarzenia i bez chwili wahania podejmują się ratowania tego, co inni już dawno spisaliby na straty. Dziękując im w dniu świętego Floriana, patrona strażaków, za ich odwagę, ofiarność i poświęcenie, musimy pamiętać, że tego dnia świętuje nie tylko ponad 30 tys. zawodowych funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej, ale również ok. 700 tys. strażaków ochotników zrzeszonych w jednostkach OSP działających na terenie całego naszego kraju. W kontekście minionych obchodów Dnia Strażaka chcę przybliżyć pokrótce działalność ochotniczej straży pożarnej w szczególnie bliskim dla mnie z racji miejsca zamieszkania powiecie zawierciańskim. Tradycja działalności jednostek OSP na tym terenie sięga już ponad 100 lat. Najstarsze OSP w powiecie zawierciańskim to jednostki w Szczekocinach, Pilicy, w Zawierciu-Kromołowie i Chruszczobrodzie. W roku 1991 po przeprowadzeniu krajowej reformy administracyjnej i po utworzeniu struktur powiatowych został powołany do życia Zarząd Oddziału Powiatowego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych w Zawierciu. W chwili obecnej na terenie powiatu zawierciańskiego działa w sumie 101 jednostek OSP, z czego 27 to jednostki o podwyższonej gotowości pożarniczej funkcjonujące w ramach krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego. Powiatowe jednostki OSP zrzeszają 3800 strażaków ochotników. Przy jednostkach tych działają również aktywnie męskie i żeńskie młodzieżowe drużyny pożarnicze oraz orkiestry dęte. Tegoroczne obchody Dnia Strażaka przeszły już do historii, jednak nie tylko z tej okazji winni jesteśmy wdzięczność i szacunek całej strażackiej społeczności. Osobiście jako mieszkanka powiatu zawierciańskiego jestem pełna uznania dla ciężkiej pracy, ofiarności i odwagi zawodowych funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej oraz wszystkich ochotników zrzeszonych w miejscowych jednostkach ochotniczej straży pożarnej. Podziwiam ich umiejętność współdziałania w każdej sytuacji oraz zaangażowanie w pielęgnowanie i przekazywanie strażackich tradycji kolejnym pokoleniom. Strażacy ochotnicy mieszkający w naszym powiecie są tak naprawdę niezawodni i niezastąpieni, a ich bezinteresowna działalność na rzecz bezpieczeństwa lokalnej społeczności nie ma wymiernej ceny i zasługuje na powszechny podziw. Urzeczywistniając strażackie zawołanie: Bogu na chwałę, ludziom na ratunek, gotowi są w każdym momencie spieszyć z pomocą, mimo iż każdy z nich ma przecież własne problemy, obowiązki zawodowe i zobowiązania rodzinne. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Trzeba powiedzieć Polakom prawdę o tym, co nas czeka w przyszłości. Albo będziemy płacić wyższe składki czy podatki, albo będziemy dłużej pracować. Tego wyboru musimy dokonać w najbliższych tygodniach. Ruszyła kampania informacyjna o reformie emerytalnej. Wbrew temu, co twierdzą politycy opozycji, nie jest to kampania, która mami, otumania i obiecuje gruszki na wierzbie. W tej kampanii fachowcy informują, co się stanie, jeśli nie podniesiemy wieku emerytalnego. Odpowiedź jest prosta. Trzeba będzie tak podwyższyć podatki albo składki na ZUS, żeby z biedą wystarczyło pieniędzy na nędzne emerytury. Rozpoczęta przez rząd kampania jest potrzebna, aby rzetelnie informować społeczeństwo o reformie emerytalnej. Partie opozycyjne budują swój przekaz do społeczeństwa jedynie na lęku, strachu i negatywnych emocjach, co jest nieuczciwe. Polakom należy się rzetelna informacja. Brak reformy emerytalnej może spowodować drastyczną podwyżkę podatków, najprawdopodobniej VAT, lub podniesienie składki emerytalnej do mniej więcej 30% albo drastyczne obniżenie emerytur. Za 30 lat co drugi Polak będzie miał więcej niż 50 lat, a liczba osób w wieku produkcyjnym spadnie o 5 mln. Jeżeli wiek emerytalny nie zostanie podniesiony, zabraknie rąk do pracy, a nasze dzieci nie poradzą sobie z utrzymaniem systemu emerytalnego. Reformę systemu emerytalnego trzeba przeprowadzić już dziś, teraz. Rząd Platformy był oskarżany przez ostatnie cztery lata, że za mało reformuje. Gdy ogłosił początek reformy emerytalnej, cała opozycja wysuwa festiwal cudownych propozycji, które mają zaczarować rzeczywistość. Były prezydent, pierwszy przywódca NSZZ ˝Solidarność˝ pan Lech Wałęsa w Polsat News wypowiedział się o reformie emerytalnej: Sercem jestem ze związkowcami, robotnikami, z ludem pracującym, ale umysłem - przeciw. Mamy więc klasyczne: jestem za, a nawet przeciw, powiedział pan Lech Wałęsa. Musimy to zrobić, czy nam się to podoba, czy nie. Cały świat to robi, więc nie możemy być inni, dodał. To jest najlepsze podsumowanie wszystkich wątpliwości. Decydujemy teraz o życiu, dosłownie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Teresa Hoppe
Data: 2012-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W tym roku obchodzimy 90. rocznicę podjęcia uchwały Sejmu Rzeczypospolitej w sprawie budowy portu morskiego w Gdyni. Po odzyskaniu niepodległości, w 1920 r. Polska uzyskała dostęp do morza, lecz nie posiadała portu morskiego. Pobliski Gdańsk postanowieniami traktatu wersalskiego został wyłączony z obszaru Rzeczypospolitej, stając się Wolnym Miastem Gdańsk kontrolowanym w ogromnym stopniu przez Niemców. Krótko po odzyskaniu niepodległości inżynier Tadeusz Wenda został skierowany przez admirała Kazimierza Porębskiego na Pomorze. Celem tej podróży było ustalenie najodpowiedniejszego miejsca na budowę portu wojennego. W 1921 r. rozpoczęto budowę Tymczasowego Portu Wojennego i Schroniska dla Rybaków. O tej decyzji przesądziła wroga postawa Wolnego Miasta Gdańska podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1920 r. Gdański port odmówił wtedy przeładunku broni dla polskiej armii. 23 września 1922 r. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej podjął uchwałę dotyczącą budowy portu morskiego przy Gdyni na Pomorzu. Była ona kluczowa dla dalszych działań związanych z powstaniem portowej inwestycji. Rok później podpisano umowę z konsorcjum francusko-polskim na budowę nowoczesnego portu. W ciągu kilkunastu lat powstał jeden z najnowocześniejszych portów morskich. Była to obok Centralnego Okręgu Przemysłowego największa inwestycja II RP. Wizja zwolenników polskiej gospodarki morskiej, inż. Tadeusza Wendy i wicepremiera Eugeniusza Kwiatkowskiego, stała się rzeczywistością. Wraz z portem powstawała nowoczesna Gdynia. To miasto wyrosłe na kaszubskim pniu stało się miejscem pionierów, ludzi odważnych, którzy oddali Polsce swój talent i swą pracę. Już w 1933 r. port gdyński zdystansował pod względem tonażu przeładunków pobliski port w Gdańsku, by rok później stać się liderem w basenie Morza Bałtyckiego. Ten piękny rozwój przerwał wybuch II wojny światowej i zniszczenia w 1945 r. Po zakończeniu wojny ogromny wysiłek skierowano na uruchomienie portu. Przedwojenny rekord przeładunków pobito dopiero w 1968 r. W kolejnych latach gdyński port wzbogacił się o bazę kontenerową oraz stałe połączenia promowe ze Skandynawią. Mimo potężnego kryzysu gospodarki morskiej w Polsce w ostatniej dekadzie port w Gdyni notuje systematyczny wzrost przeładunków. Obecnie strategicznym celem jest doprowadzenie do tego, by Gdynia stała się portem głębokowodnym. Niedawno mieliśmy okazję zapoznania się z tymi planami podczas konferencji zatytułowanej ˝Gdynia portem głębokowodnym˝ zorganizowanej w Warszawie przez Bałtycki Terminal Kontenerowy. Planowane działania mogą nie tylko przyczynić się do dalszego rozkwitu gdyńskiego portu, ale też wpłynąć na rozwój korytarza transportowego północ - południe i zwiększyć atrakcyjność Polski dla zagranicznych inwestorów. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)