PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Michał Stuligrosz
Data: 2015-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Pani Minister! Kilka tygodni temu w Poznaniu zorganizowaliśmy debatę publiczną na temat ˝Przemoc w szkole i rodzinie - nie bądź obojętny˝. W tej debacie wzięli udział przedstawiciele wielu środowisk, wzięli udział również przedstawiciele środowiska prawników i, co najważniejsze, czynny udział wzięły także środowiska uczniów z poziomu gimnazjalnego i licealnego. W trakcie tej debaty, w trakcie otwartej dyskusji okazało się, że przedstawiciele młodzieży nie mieli świadomości tego, że wiele zachowań praktykowanych w rówieśniczych grupach w szkole - nawet podstawowej, a już na pewno w liceum i w gimnazjum - przekracza określone przepisy prawne. Duże zdziwienie wśród młodzieży wzbudziło to, że przykłady, które podawaliśmy, ewidentnie przekraczają przepisy Kodeksu karnego. Na tej podstawie środowisko prawników z Wielkopolski przedstawiło pani minister kilka tygodni temu inicjatywę polegającą na tym, aby środowiska prawników włączyły się w proces edukacji, nie tylko uczniów, ale również nauczycieli i rodziców, co do tego, jakiego typu zachowania ewidentnie przekraczają przepisy prawa, po to żeby można było to wyeliminować u tych młodych ludzi, w których świadomości zaczęła kiełkować wiedza o tym, że ewidentnie przekraczają przepisy prawa. Chcę panią minister zapytać: Czy może pani minister przedstawić nam dalsze losy tego rodzaju inicjatywy? Wiem, że to środowisko zaproponowało bardzo racjonalny sposób postępowania, po to aby nie tylko w Wielkopolsce, ale także w innych regionach kraju można było realizować tę, jak się wydaje, słuszną inicjatywę. (Oklaski)
Mówca: Piotr Krzysztof Ćwik
Data: 2015-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! W ostatnich latach obserwujemy wysyp programów, które mają poprawiać bezpieczeństwo w polskich szkołach. Kolejnym przykładem jest program ˝Bezpieczna+˝. Należałoby na początku zapytać: Jakie są efekty tych wszystkich działań, które podejmujemy? Jeśli chodzi o obecny program ˝Bezpieczna i przyjazna szkoła˝, który jest realizowany, na ten rok przeznaczamy na jego realizację 6 mln zł. Mam pytanie: Ile będzie kosztować realizacja programu ˝Bezpieczna+˝? Obszary z programu ˝Bezpieczna+˝ - jak wynika z tego, co możemy na dzisiaj porównać - i z programu ˝Bezpieczna i przyjazna szkoła˝ w znacznej części się pokrywają. Na działania z zakresu bezpieczeństwa przeciwpożarowego w programie ˝Bezpieczna i przyjazna szkoła˝ przewidzieliśmy na ten rok 50 tys. zł. Mam pytanie: Za co będą tworzone w komendach powiatowych i miejskich straży pożarnej sale dydaktyczne, tzw. ogniki, o których jest mowa w programie ˝Bezpieczna+˝, i ile takich ogników powstanie? Wydaje mi się również, w odniesieniu do harmonogramu realizacji zadań, które wynikają z programu ˝Bezpieczna i przyjazna szkoła˝, że przyjmujecie państwo pewne błędne założenie, jeśli chodzi o efekty. Znajdujemy po stronie efektów zapis: rezultaty ilościowe - telefon zaufania oraz pomoc on-line będą dostępne przez 352 dni, infolinia oraz pomoc on-line będą dostępne przez 252 dni, konsultanci zostaną przygotowani do odebrania 90 tys. połączeń i 6 tys. wiadomości itd. Mam pytanie: Jak to przekłada się na bezpieczeństwo? Możemy potroić te liczby, możemy przygotować potężną armię osób, które będą czekały na to, żeby odebrać kolejne informacje, tylko jak to przekłada się na bezpieczeństwo? Być może lepiej dystrybuować środki bezpośrednio do szkół. Zamiast płacić za drogie opakowanie, które być może ma być pomocne w tym, żeby osiągnąć jakiś efekt PR-owski, lepiej skoncentrować się na rzeczywistych problemach w szkołach i popatrzeć, jak wygląda rzeczywistość, bezpieczeństwo w polskiej szkole i bezpieczeństwo polskiego ucznia. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2015-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Pani minister, ja do tych czterech filarów, o których pani mówiła, chciałbym jeszcze dodać piąty filar, a więc bezpieczeństwo dziecka w drodze do szkoły i ze szkoły. Wydaje mi się, że jest to bardzo ważny element w dzisiejszych czasach, kiedy dochodzi do ograniczania sieci szkół, zmiany sieci szkół, likwidacji wielu małych szkół na terenach wiejskich. Częstym argumentem podnoszonym przez rodziców jest obawa o to, jak dziecko bezpiecznie dojedzie do szkoły. Czasami są to dość duże odległości, to są małe dzieci, sześciolatki, to jest też szkoła podstawowa czy nawet gimnazjum. Te obawy są jako jeden z pierwszych elementów podnoszone przez rodziców. Oczywiście jeśli chodzi o samorządy, przy likwidacji szkół jednym z argumentów jest to, że subwencja oświatowa jest niewystarczająca, a więc muszą ograniczać, likwidować, też w sposób oszczędny starają się dowozić małe dzieci do szkół. A więc moje pytanie: Czy państwo prowadzicie monitoring tego, w jaki sposób dziecko jest przewożone? Czy jest w pełni zapewnione bezpieczeństwo? Czy rodzice mogą, że tak powiem, czuć, że gdy powierzają dziecko na pół dnia czy czasami nawet na cały dzień, ono jest bezpieczne? Czy macie państwo w resorcie takie rozeznanie i jakie działania podejmujecie? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2015-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Pani Minister! Pani minister w swoim wystąpieniu powiedziała, że trzeba czerpać z tego, co było dobre przed laty. Mnie to bardzo ucieszyło. Sam chodziłem do szkoły podstawowej w swojej rodzinnej miejscowości w latach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, dokładnie zacząłem chodzić w roku 1978. (Poseł Mieczysław Kasprzak: PRL.) Tak jest, za PRL-u. Cieszę się, że pani minister w swoim wystąpieniu powiedziała o tych dobrych wzorcach, o tym, co było wtedy w polskiej szkole, również w mojej szkole, i co nadal jest. Powiem dlaczego: Liga Ochrony Przyrody, drużyny harcerskie, ochotnicza straż pożarna, młodzieżowa drużyna pożarnicza. Prosiłbym panią minister, żeby nie skupiać się tylko na Państwowej Straży Pożarnej, ale również na ochotniczych strażach pożarnych, które działają w ramach krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego i uzupełniają Państwową Straż Pożarną, i żeby w tych założeniach, które macie państwo w tym programie, uwzględnić również ochotnicze straże pożarne, szczególnie te, które działają w krajowym systemie ratowniczo-gaśniczym. Jest Ogólnopolski Turniej Wiedzy Pożarniczej. Trzeba sprawić, by funkcjonował tak, jak u mnie w województwie łódzkim czy w powiecie łowickim - od szkoły podstawowej poprzez gimnazjum, szkoły ponadgimnazjalne. Trzeba zorganizować konkurs plastyczny dla najmłodszych dzieci w przedszkolach i klasach 1-3 szkół podstawowych, bo ten program jest dla nich stworzony. Prosiłbym, żeby ten program działał we wszystkich polskich szkołach i we wszystkich polskich przedszkolach - od małej wioski po duże miasta, jak Warszawa. Nie wiem, czy działa w tym mieście, ale podejrzewam, że nie. Apeluję do pani prezydent Hanny Gronkiewicz-Waltz, żeby sprawiła, by ten program tutaj działał. Młodzieżowe drużyny pożarnicze. Też musicie zrobić wszystko, co należy, podpisać porozumienie z Zarządem Głównym Związku OSP, żeby straże, które działają w krajowym systemie ratowniczo-gaśniczym, były zobowiązane utworzyć taką drużynę (Dzwonek) w swoim środowisku, bo nie da się na siłę utworzyć harcerstwa, ale straże pożarne są praktycznie w każdej polskiej wsi. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek
Data: 2015-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Pani Minister! Urodziłem się jeszcze wcześniej niż mój przedmówca, też chodziłem do szkoły, obserwuję, jak wygląda sytuacja, jeśli chodzi o stan bezpieczeństwa w naszych szkołach na przestrzeni dni i lat. Dzisiaj mogę z tej mównicy powiedzieć, że jest coraz gorzej. Kiedy ja chodziłem do szkoły, było w miarę dobrze, spokojnie, moje dzieci chodziły - już były niebezpieczeństwa, a teraz, kiedy wnuki chodzą - Boże kochany. I każdemu z nas, którzy tu siedzimy, czy jesteśmy rodzicami, czy dziadkami, zależy na tym, żeby to dziecko było bezpieczne, i my jako dorośli, którzy odpowiadamy za to, żebyśmy zachowywali się jak dorośli. Pani minister, mówi się z tej mównicy o procedurach, ale myślę, że nic z tego nie będzie. Oczywiście formalnie wprowadzimy procedury. I cóż z tego? Przecież dziecko w szkole podstawowej, w gimnazjum czy w szkole ponadgimnazjalnej ma kontakt ze światem zewnętrznym. A co się dzieje w tym świecie zewnętrznym, co widzimy i o czym słyszymy? Ano jest pewnego rodzaju przemoc, chamstwo, podejście typu ˝róbta, co chceta˝, mają miejsce burdy na stadionach itd. Co państwo myślicie? Jeśli z tym sobie nie poradzimy, to w szkołach też sobie nie poradzimy, bo każde dziecko chłonie takie rzeczy, jest otwarte, bo myśli: będę bohaterem. Pani minister, to jest program komplementarny, nad którym naprawdę rządzący muszą się zastanowić, diametralnie. Musimy mieć wpływ na wszystko, co się z tym otoczeniem wiąże. A tak naprawdę, pani minister, kto będzie robił to, o czym pani powiedziała, jeśli chodzi o te cztery filary? Kto to będzie robił? Bo pani mówi: będziemy robić, a tak naprawdę niewiele już czasu zostało do końca tej kadencji. (Dzwonek) Na dzień dzisiejszy wygląda na to, że nie będziecie rządzić. (Poseł Danuta Pietraszewska: Coś takiego.) Nie będziecie rządzić, tak to wygląda.
Mówca: Danuta Pietraszewska
Data: 2015-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Dość częste są przypadki przemocy i agresji w szkołach, w przedszkolach, w ośrodkach wychowawczych zarówno pomiędzy uczniami i wychowankami, jak i niestety czasami jest to przemoc ze strony opiekunów, nauczycieli. W dużej mierze zostało to ujawnione dzięki monitoringowi. Jednak metoda ta, choć skuteczna, dla wielu jest kontrowersyjna. Są wątpliwości, czy nie narusza wolności konstytucyjnej, szczególnie jeśli chodzi o niektóre miejsca, w których monitoring miałby zostać zainstalowany. Pani minister, dlaczego planowany monitoring nie będzie wprowadzony wraz z pozostałymi działaniami? Czy chodzi o wątpliwości, o których wspomniałam, czy przyczyny są bardziej złożone? Mam jeszcze jedno pytanie w związku z tym, że wiele osób poruszało tu już ten problem: Jak dużo pieniędzy przewidziano na realizację tego programu? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maria Nowak
Data: 2015-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Pani Minister! Ze względu na krótki czas, moje pytania ograniczą się do kwestii przeciwdziałania cyberprzemocy. Otóż według badań przeprowadzonych na próbie 1 tys. uczniów 22% dziewcząt i 11% chłopców doświadczyło już cyberprzemocy. Parlament przed laty wypowiedział się na ten temat, wskazując wagę tego problemu i nowelizując Kodeks karny, wskutek czego od 2011 r. cyberprzemoc uznana jest za czyn zabroniony, którego ściganie następuje, choć na wniosek pokrzywdzonego. Zdajemy sobie sprawę z tego, że trudno jest dzieciom opowiadać o tym, że są prześladowane w Internecie. Czasem nawet nie mówią o tym swoim najbliższym. Nie mówią o tym rodzicom, przeżywają to w samotności. Znamy przypadki, kiedy skończyło się to tragicznie. Dlatego proszę powiedzieć: Jak wygląda współpraca w tym względzie z Ministerstwem Sprawiedliwości? Jakie są statystyki, jeśli chodzi o orzeczenia sądów w tym zakresie, zwłaszcza te dotyczące małoletnich? Ile spraw trafiło przez te cztery lata do sądów i jakie zapadły wyroki? Druga sprawa to program ˝Bezpieczna +˝, który będzie kontynuacją programu ˝Bezpieczna i przyjazna szkoła˝ czy który będzie z nim kompatybilny.Skoro ma być realizowany od września, to chciałabym też wiedzieć, jakie środki zostaną przeznaczone na ten program tylko w tym roku budżetowym, ponieważ gdy analizuje się budżet za 2014 r., musi dziwić fakt, że nie wszystkie środki, które mogłyby być przeznaczone na program ˝Bezpieczna i przyjazna szkoła˝, zostały wykorzystane. Nawet zdaniem specjalistów rząd jak dotąd wyręcza się w realizacji tego zadania organizacjami pozarządowymi. Przecież wiemy, że są organizacje, które widzą problem cyberprzemocy już nawet od kilkunastu lat i robią, co mogą, niosąc pomoc tak uczniom, rodzicom, jak i nauczycielom. Dlatego proszę powiedzieć, jakie środki (Dzwonek) MEN dotychczas przekazało organizacjom pozarządowym na działania w tym zakresie i dlaczego nie wykorzystało w pełni środków z rezerwy 26, które mogły być skierowane m.in. na zadanie ˝Bezpieczna i przyjazna szkoła˝. Tam pozostało niespełna 200 mln. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2015-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Bardzo dobrze, że pani minister powiedziała o tym, że będą warsztaty, że będzie wychowanie młodzieży, dzieci i że powinno się to zaczynać od najmłodszych lat. Jest takie staropolskie, dawne przysłowie: czego Jaś się nie nauczy, tego Jan nie będzie umiał. Myślę, że nie brano tego pod uwagę przez pewien czas, nie wdrażano wychowania młodzieży. Jadę tramwajem, młodzi siedzą, starsi stoją. Im, gdy byli dziećmi, nikt nie powiedział, że powinno być odwrotnie, że trzeba ustąpić miejsca, że powinna być grzeczność. Może jeszcze jedno. Jeśli będą warsztaty, to może należałoby wdrażać pewien trend, zaczynając od dzieci, żeby nauczyć dobrze mówić o koleżance, koledze, nauczycielu, wychowawcy, ludziach z zewnątrz. Dzisiaj włączasz telewizję, a tam mówi się źle o ludziach, słuchasz radia, a tam mówi się źle, bierzesz gazetę, a tam pisze się źle o ludziach. I ten trend jest zaszczepiany już wśród dzieci, wśród młodzieży. Włączasz komputer, a w cyberprzestrzeni mówi się źle. Może gdyby zacząć odwracać te trendy - i to nie jest sprawa tylko tego rządu, lecz to jest sprawa nas wszystkich - może gdyby tym dzieciom wszczepiać dziś, żeby mówiły dobrze, gdyby wszczepiać im to dobro, oddziaływać na podświadomość, to za ileś lat, jeśli zostaną posłami, może Wysoka Izba będzie wyglądać inaczej. Może wtedy pochylą się razem, opozycja, koalicja, z troską nad problemami zwykłych ludzi, a nie będzie tak, jak dzisiaj - przeciąganie liny. Chcieli dobrze, ale nie mogli się zgodzić z innymi, bo oni także chcieli dobrze. Bo my nie jesteśmy razem. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Czy jest (Dzwonek) możliwość przeciwdziałania - przepraszam, już tylko zadam pytanie - ze strony resortu, ze strony rządu, tak aby blokować wszelkie brudy, które są w cyberprzestrzeni, które serwuje się w Internecie, a młodzież i dzieci po prostu często nurzają się w tym brudzie? To są negatywne zjawiska, które działają na podświadomość, zaś potem przekłada się to na kiboli, na przemoc w szkole, a nawet, jak słyszymy, że dzieje się w Stanach Zjednoczonych, na zabójstwa i terroryzm w szkołach. Dziękuję, przepraszam.
Mówca: Edward Siarka
Data: 2015-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Wysłuchałem z zaciekawieniem propozycji pani minister odnośnie do programu ˝Bezpieczna plus˝. Oczywiście nie chciałbym dyskutować z argumentami, które pani podniosła, bo to jest też pewna perspektywa widzenia spraw oświaty w Polsce. Niemniej chciałbym powiedzieć na podstawie swojej praktyki o kilku kwestiach, które mogą w jakiś sposób uzupełnić czy też pokazać od innej strony problematykę, o której mówimy. Mianowicie generalnie osoby, które zajmują się oświatą, zwracają dzisiaj uwagę, że jednym z największych problemów funkcjonowania szkół, nadzoru pedagogicznego jest wszechobecna procedura. Wszystko zostało tak opisane, że właściwie dyrekcje, nauczyciele skupiają się dzisiaj w większości na tym, aby wszystkie sprawy związane z wychowaniem, kształceniem były do końca opisane. Nie jest to na pewno dobra droga. Uważam, że jeżeli pójdzie się w tym kierunku w przypadku tego programu, co już zostało powiedziane, to niestety będzie to błąd. Sprawa audytów bezpieczeństwa. One oczywiście obecnie również są przeprowadzane, ale proszę popatrzeć chociażby na rozporządzenie, które uzgodniono z ministrem edukacji odnośnie do oddziałów przedszkolnych. Gminy poniosą wielkie koszty związane z przebudową nawet nowych obiektów, ponieważ takie są zapisy dotyczące np. wyjść ewakuacyjnych. Straszne rzeczy są w tym rozporządzeniu. My się z tym zetkniemy za chwilę, w kolejnym roku szkolnym, kiedy kolejny rocznik przyjdzie do szkoły. Proszę zwrócić na to uwagę. Monitoring nie rozwiązuje wszystkich spraw. My w gminie zwróciliśmy uwagę, że wręcz przeciwnie. Uważa się, że skoro coś się nie nagrało, to nie ma problemu. To jest bardzo niebezpieczna sprawa, jeżeli mówimy o monitoringu w szkole. (Dzwonek) Kwestia pomysłów związanych ze strażą. To są dobre pomysły, dzisiaj mamy młodzieżowe drużyny pożarnicze, lecz borykamy się chociażby z tym, że nie ma nauczyciela, który chciałby się w to zaangażować...
Mówca: Edward Siarka
Data: 2015-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

...czy też nie ma środków na to, żeby ubrać młodzież w mundurki itd. Gdyby rząd poszedł w tym kierunku i pomógł w tych sprawach, byłoby to piękne rozwiązanie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Iwona Kozłowska
Data: 2015-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Pani minister przedstawiła nowy program ˝Bezpieczna +˝, który obejmuje rekomendacje dotyczące zabezpieczenia szkolnych sieci internetowych, warsztatów dla uczniów, nauczycieli, rodziców, które pozwolą na właściwe korzystanie z tej sieci, a także wykorzystanie dobrej współpracy z organizacjami pozarządowymi. O tym mówię tak bardzo ogólnie, bo pani minister omówiła to znacznie bardziej szczegółowo i dokładniej do tego tematu się odniosła. Natomiast moje pytanie wynika z tego, że w ostatnim okresie spotkałam się z dyrektorem placówki opiekuńczo-wychowawczej. Interesuje mnie to, jak ten program będzie wykorzystywany w placówkach opiekuńczo-wychowawczych, ponieważ okazuje się, że korzystanie z Internetu, korzystanie z sieci w tych placówkach przez młodzież, przez dzieci tam przebywające już jest na takim poziomie, że dla wychowawców, dla opiekunów staje się to wielkim problemem. Trudno im poradzić sobie z tymi sytuacjami, z którymi spotykają się w życiu codziennym. Doszło nawet do takiej sytuacji, że młodzież ukradła laptop pod nieobecność wychowawcy - jakoś to zrobiła bardzo sprytnie - i doszło do tego, że korzystała z różnych stron, z których potem wychowawcy, przeglądając je, nawet nie potrafili wyjść. Tak więc okazuje się, że takie szkolenie w takich jednostkach, w takich placówkach jest niezmiernie potrzebne. Chciałabym zapytać nie tylko o placówki opiekuńczo-wychowawcze, ale również o rodziny zastępcze. Czy dla opiekunów w rodzinach zastępczych, dla osób, które zajmują się opieką nad dziećmi z rodzin trudnych, z rodzin patologicznych, będących w trudnych sytuacjach losowych, też państwo przewidujecie takie szkolenie (Dzwonek), takie wsparcie, taką pomoc w tym zakresie? Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Sońta
Data: 2015-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! To debata niezmiernie potrzebna, program również. Ale trzeba wskazać mankamenty, gdyż nie do końca zostały tu wyciągnięte odpowiednie wnioski i patrzenie na ten program jest niekompatybilne, bo z jednej strony jest to kwestia zapewnienia bezpieczeństwa emocjonalnego, a z drugiej państwo przymuszacie dzieci 6-letnie do tego, aby wbrew woli rodziców chodziły do szkoły. Potem skorygowaliście to, uwzględniając opinie poradni psychologiczno-pedagogicznych, do których dzisiaj nie ma dostępu, bo jest kilkaset osób w kolejce, a liczba poradni nie została zwiększona, nie zostały zwiększone subwencje na poradnie, jest tam ta sama obsada. A bezpieczeństwo emocjonalne jest ważniejsze niż wszystkie inne rodzaje bezpieczeństwa. Tak więc ten program jest ułomny w tym zakresie, a państwo żyjecie w sprzeczności, z jednej strony chcecie mówić o bezpieczeństwie, a z drugiej nie zapewniacie bezpieczeństwa emocjonalnego dzieciom, postępujecie wbrew decyzjom rodzin, wbrew rodzicom chcecie za nich wychowywać dzieci, za nich podejmować decyzje i sadzać dziecko 6-letnie w pierwszej klasie. Jakie to jest bezpieczeństwo? Dziecko 6-letnie idzie do pierwszej klasy i w zespołach szkół razem z dzieckiem z pierwszej klasy gimnazjum chodzi na świetlicę, chodzi do stołówki szkolnej. Gdzie tu jest bezpieczeństwo? Pytanie... (Poseł Aleksandra Trybuś-Cieślar: Straszne, straszne.) Pani poseł, proszę nie zakrzykiwać rzeczywistości. To jest rzeczywistość szkoły. Mówi to pani nauczyciel z 25-letnim stażem, nie polityk, bo polityk to jest coś dodatkowego dla mnie. Jestem nauczycielem, obserwuję rzeczywistość. (Poseł Aleksandra Trybuś-Cieślar: My również.) Druga sprawa to inne bezpieczeństwo, bezpieczeństwo monitoringu. Tutaj są zdania podzielone pośród nas, tak jak siedzimy na tej sali, czy ten monitoring powinien być, czy nie. Tam, gdzie jest, nie ma handlu narkotykami pod szkołami. Oczywiście mówię tylko o monitorowaniu okolicy szkoły i ciągów pieszych, niczego więcej, monitorowaniu tego, co jest wewnątrz szkoły. Tam, gdzie jest monitoring wewnątrz, nie ma przemocy na przerwach. Co przeszkadzało w ciągu ośmiu lat uchwalić to, uregulować ustawą funkcjonowanie monitoringu (Dzwonek) w szkołach. Przecież państwo od ośmiu lat rządzicie. Uzupełniajcie rozwiązania, ale nie na końcu kadencji. I już ostatnia kwestia, pani marszałek, ostatnie zdanie. Było 200 mln na program ˝Bezpieczna i przyjazna szkoła˝. Państwo nawet nie wykorzystaliście tych pieniędzy. Zmieniliście nazwę programu na inną: ˝Bezpieczna+˝, gdyż tamten program się nie sprawdził. Trzeba sobie powiedzieć prawdę. Dziękuję.
Mówca: Ewa Wolak
Data: 2015-06-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Chciałabym powiedzieć, że nieprawdą jest, że pieniądze na program ˝Bezpieczna szkoła˝ nie zostały wykorzystane, bo znam rzeczywistość szkolną i wiem, że wiele szkół, wielu dyrektorów szkół chwaliło się przedsięwzięciami podejmowanymi w ramach programu ˝Bezpieczna szkoła˝. Natomiast, pani minister, mam taką uwagę. W ramach programu ˝Bezpieczna+˝ warto też rozważyć kwestię nowoczesnego programu edukacyjnego dotyczącego szkolenia uczniów w zakresie bezpiecznej jazdy na rowerze. W polskich miastach lawinowo wzrasta natężenie ruchu rowerowego. Dziś już karta rowerowa nie spełnia swojej roli. Szkolenie rowerzystów winno być powszechne, spójne z programami, które prowadzi Policja, straż miejska, organizacje pozarządowe. Warto, aby edukacja w zakresie bezpiecznej jazdy na rowerze była prowadzona od najmłodszych lat, aby była nowoczesna, tak jak we Francji, i aby miała swój wymiar praktyczny. Przykładem jest dobry program ˝Rowerowa szkoła˝ prowadzony w dużych miastach Polski, m.in. we Wrocławiu, przez organizacje pozarządowe. Ważne jest to, że pani minister mówi o tym, że aby szkoła mogła realizować program w zakresie bezpieczeństwa, to muszą to być działania komplementarne, a w nich muszą wszyscy partnerzy uczestniczyć: uczniowie, nauczyciele, środowiska lokalne, samorząd, organizacje pozarządowe. Ważne jest to, że realizacja tych przedsięwzięć będzie opierała się na zajęciach praktycznych. (Dzwonek) To jest bardzo istotne. I mam jeszcze krótkie pytania: Czy wszystkie szkoły będą objęte programem? W jaki sposób będzie prowadzony monitoring realizacji projektów zgłoszonych do programu? I na ile ten program będzie elastyczny, tak aby skierowane środki były racjonalnie wydawane? Czy będzie można zmieniać sposób realizacji tego programu? Dziękuję.