Mówca: Krzysztof Mieszkowski
Data: 2018-07-04 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Zacznę od Rady Mediów Narodowych, bo to jest wyjątkowe kuriozum w naszej rzeczywistości legislacyjnej. Powstało nie wiadomo z jakiego powodu, ale wiadomo dla kogo. Chciałbym państwu przytoczyć spektakularny wist, mówiąc językiem brydżowym, pana przewodniczącego Krzysztofa Czabańskiego, który 15 czerwca 2018 r. w rozmowie na antenie Radia ZET mówił: Publiczne media muszą przedstawiać stanowisko rządu i parlamentu, bo mają obowiązek przedstawiania polskiej racji stanu. Polską racją stanu jest popieranie polskiego rządu. To jest wypowiedź człowieka, który spędził całe życie w mediach pluralistycznych i dzisiaj właśnie tak pluralistycznie rozumie rolę mediów. W Radzie Mediów Narodowych jest pięć osób, trzy z Prawa i Sprawiedliwości. Wszystkie te osoby są posłankami i posłami. Sami siebie wybrali, jak tutaj wspominała pani posłanka Katarasińska. To jest też jakieś novum. Myślę, że to warto zapisać w historii naszego parlamentu i w ogóle. Myślę, że Parlament Europejski też mógłby się temu przyjrzeć. Może z tych wzorów warto skorzystać i wprowadzić je na szersze wody. Muszę państwu powiedzieć, że mam pewien problem z decyzją Platformy Obywatelskiej, która wiedząc o tym, jaka jest struktura Rady Mediów Narodowych, desygnowała swojego człowieka do tej rady. Uważam, że takiej formacji intelektualno-organizacyjno-medialnej nie można legitymizować. To jest niepotrzebne nikomu. A myślę, że obecność bardzo zresztą wybitnego medioznawcy, dziennikarza, znakomitego przecież prezesa Telewizji Polskiej przed laty pana Juliusza Brauna jest tam niepotrzebna po prostu. Jeżeli mógłbym coś radzić - a nasze rady, jak wiadomo, nie zawsze są celne - mógłby z tego zrezygnować i zostawić państwa samych sobie. Możecie wtedy doprosić jeszcze jedną osobę z samych siebie. (Oklaski) Nie dość tego, że pan przewodniczący Krzysztof Czabański definiuje rolę mediów narodowych i wie, jak one powinny wyglądać w przekazie publicznym, oczywiście ma również stosunek do tych, którzy atakują dziennikarzy. O tym była już tutaj mowa, ale warto przytoczyć in extenso wypowiedź pana Krzysztofa Czabańskiego, bo to może też być jakimś rodzajem wskazania na przyszłość dla przyszłej władzy albo może również dla urzędników Unii Europejskiej, a może jeszcze dla kogoś innego, diabli wiedzą, kto może z tego skorzystać. Te szybujące myśli są naprawdę wyjątkowe. Otóż: ˝(...) 22 czerwca 2017 r. i 14 grudnia 2017 r. Rada omówiła przykłady powtarzających się i coraz bardziej agresywnych zachowań polityków opozycji wobec dziennikarzy głównie mediów publicznych. Przytoczono agresywne, obrażające i podważające wiarygodność wpisy na Twitterze pod adresem konkretnych dziennikarzy, a także ataki bezpośrednie˝. Ciekaw jestem, co to znaczy: atak bezpośredni. Może pan Czabański nam tutaj wyjaśni te kategorie. To jest kategoria raczej z innego porządku myślowego niż medialny, ale być może pan Czabański ma tutaj jakieś ukryte tajemnice. ˝W wyniku dyskusji Rada wydała 'Oświadczenia' wzywające przedstawicieli sił politycznych do poszanowania niezależności dziennikarskiej oraz powstrzymania się od stosowania języka i działań nacechowanych agresją (...)˝. Myślę, że będziemy korzystać z tego wskazania. Nie rozwodząc się za bardzo nad tym kuriozalnym i absurdalnym narzędziem propagandy państwa PiS, Klub Poselski Nowoczesna postuluje odrzucenie informacji o działalności Rady Mediów Narodowych i apeluje o to, żebyśmy po prostu z tego natychmiast zrezygnowali, jeżeli tylko to będzie możliwe. Natomiast jeśli idzie o informację Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, proszę państwa, tutaj już była mowa o tym, że Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wykazuje się niezwykle słabą czujnością, jeśli idzie o prawa obywateli do wolności twórczej czy wolności wypowiedzi. Art. 213 konstytucji Rzeczypospolitej mówi: ˝Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji stoi na straży wolności słowa, prawa do informacji oraz interesu publicznego w radiofonii i telewizji˝. Z kolei art. 6 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji stanowi: ˝Krajowa Rada stoi na straży (...) odbiorców oraz zapewnia otwarty i pluralistyczny charakter radiofonii i telewizji˝. Członkowie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wykazali się niebywałą biernością w obliczu skrajnego upolitycznienia przekazów publicznych nadawców i wręcz szokującą nadgorliwością, gdy chodziło o rzekome uchybienia mediów prywatnych, ze szczególnym uwzględnieniem stacji TVN24. Działalność Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w 2017 r. podsumowuje jej decyzja z 11 grudnia o nałożeniu największej w historii III RP kary finansowej na nadawcę prywatnego, TVN24. Gdyby nie amerykański brat, to prawdopodobnie byśmy mieli do czynienia z wlepieniem kary tej stacji. Raport, na podstawie którego zdecydowano o nałożeniu kary w wysokości 1,5 mln zł, przygotowała Hanna Karp, współpracowniczka Tadeusza Rydzyka i wykładowczyni jego szkoły. To jest właśnie ten element obiektywizmu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, panie ministrze. Dziennikarze TVN24 zdaniem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji dopuścili się propagowania działań niezgodnych z prawem poprzez zachęcanie widzów do udziału w zgromadzeniu przed budynkiem Sejmu RP, nieinformowanie widzów o rozwiązaniu przez Policję zgromadzenia przed Sejmem, jednostronne prezentowanie wydarzeń poprzez dobór zapraszanych do studia komentatorów i gości, fałszywy obraz i brak niezwłocznego sprostowania informacji nieprawdziwych. Działania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji słusznie odczytano jako próbę zastraszenia mediów niepodporządkowanych Prawu i Sprawiedliwości. Fala krytyki, również na arenie międzynarodowej, doprowadziła do wycofania się z tej kompromitującej decyzji. Jednocześnie Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wykazała się niezwykłą biernością w stosunku do nadużyć propagandowych na antenach Telewizji Polskiej. Nachalna, przywodząca na myśl głęboki PRL, propaganda programów informacyjnych i publicystycznych TVP1 i TVP Info nie spotkała się z najmniejszą nawet krytyką ze strony urzędników Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Najlepszym, najbardziej spektakularnym przykładem w duchu orwellowskim była relacja z ubiegłorocznych protestów lipcowych broniących wolnych polskich sądów, gdzie pokazywano puste place, na których nie ma ludzi protestujących. To jest po prostu coś niebywałego. Nie upomniano prezesa Telewizji Polskiej Jacka Kurskiego, gdy deklarował, że drzwi publicznego nadawcy będą zamknięte dla aktorki warszawskiego Teatru Powszechnego Julii Wyszyńskiej, która wystąpiła w głośnej ˝Klątwie˝ Olivera Frljića. Telewizja publiczna brała aktywny udział w nagonce na Teatr Powszechny w Warszawie, skrajnie nieobiektywnie relacjonując premierę ˝Klątwy˝. Emitowała nielegalnie nagrane filmiki z przedstawienia eskalujące emocje. Język nienawiści stał się głównym narzędziem tej narracji. Oczywiście to nie przypadek. Wybitny polski filozof Leszek Kołakowski, ofiara Marca’68, pisał: Żaden autorytaryzm nie może z nienawiści zrezygnować, ponieważ czysta negatywność nienawiści unieruchamia wszelkie porozumienie ludzkie. Dominował jednoznaczny, skrajnie krytyczny ton wypowiedzi dziennikarzy i zapraszanych gości. Nie uwzględniono w ogóle innej perspektywy. Zaniechano pluralizmu i różnorodności zapisanej w ustawie. Brak tolerancji i zawodowej wyobraźni, ale przede wszystkim elementarnej kompetencji jest niedopuszczalnym kryterium telewizji publicznej zarządzanej przez prezesa Jacka Kurskiego. Rada nie podjęła żadnych działań, gdy wskutek decyzji prezesa TVP doprowadzono do kompromitacji festiwalu polskiej piosenki w Opolu. TVP uprawia prymitywną, niespotykaną w demokratycznych krajach manipulację. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji z urzędu powinna bronić konstytucyjnych zapisów i stać na straży wolności słowa i prawa do wolności twórczej. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji nie podjęła żadnych działań, udaje apolityczność, a w gruncie rzeczy jest na wskroś ciałem politycznym reprezentującym interesy partii rządzącej. Nie reagując na wyczyny prezesa Jacka Kurskiego, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji akceptuje łamanie praw człowieka. To jest niedopuszczalne. W związku z tym, o czym powiedziałem, składam wniosek Nowoczesnej o odrzucenie uchwały w sprawie sprawozdania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z działalności w 2017 r. Taka Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji jest nam po prostu niepotrzebna. (Oklaski)