Mówca: Bartosz Kownacki
Data: 2015-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na wstępie chciałbym zaznaczyć, żeby nie było żadnych wątpliwości, że klub parlamentarny poprze tę nowelizację Kodeksu karnego, jednakże osobiście mam z kilku powodów mieszane uczucia, jak patrzę na ten przepis. Przede wszystkim ten przepis czy w ogóle problem, na kanwie którego pojawiła się propozycja nowelizacji Kodeksu karnego, po raz kolejny świadczy o niesamowitej niewydolności państwa polskiego. Przez ostatnie kilkanaście lat, a tak naprawdę przez ostatnie ćwierć wieku, proceder czyszczenia kamienic przez osoby, które nadużywały swoich praw, ażeby karać tych słabszych ekonomicznie, tych, powiedzmy, słabszych społecznie, był nagminny. Państwo było bezradne. Były przykłady wyrzucania ludzi na bruk, zmuszania ich do opuszczania mieszkań, przykłady wręcz niewyjaśnionych zabójstw, bo mieliśmy też taki przypadek, pewnie niejeden, kiedy osoby, które domagały się respektowania swoich praw, jeżeli już nie było innego wyjścia, były po prostu mordowane i do dnia dzisiejszego sprawców tego rodzaju działań nie znaleziono. Działo się tak mimo tego, iż w moim przekonaniu nawet w obecnym brzmieniu przepisów Kodeksu karnego, procedury karnej, Kodeksu cywilnego itd. państwo, mając do dyspozycji konkretne instytucje, miało możliwość walczenia z tego rodzaju po prostu przestępstwami i bandytami. Państwo po raz kolejny rozkładało ręce i mówiło: nic nie mogę. Otóż właśnie drugi powód, dlaczego mam wątpliwość, to jest nasza odpowiedź jako parlamentarzystów - niesamowita kazuistyka Kodeksu karnego i niesamowity populizm. Jak się czyta, wertuje strony Kodeksu karnego i procedury karnej, a podejrzewam, że także aktów z innych dziedzin prawa - ja akurat jestem karnistą, więc łatwiej jest mi o tym mówić - to widać, że pojawia się jakiś problem społeczny i posłowie, senatorowie, czasem rząd zamiast rozwiązywać go na poziomie instytucji państwa w swojej radosnej twórczości przynoszą kolejne przepisy i mówią: oto problem będzie rozwiązany. A przecież problemem były właśnie niewydolne instytucje, również sądowe, bo to procedura cywilna - są narzędzia cywilne pozwalające walczyć w sytuacjach naruszenia posiadania - była po prostu niewydolna. Stąd moje mieszane uczucia w sytuacji, w której wprowadzamy tego rodzaju przepisy, które - chciałbym jeszcze zwrócić na to uwagę - mają drugą stronę medalu, bo mówimy o nieuczciwych właścicielach, którzy chcą jak najszybciej dobrać się do majątku i pozbyć się ludzi słabszych ekonomicznie, ale są też przypadki nieuczciwych najemców, którzy z całą świadomością wykorzystują uczciwych ludzi, którzy w ten sposób, mając do tego prawo, chcą uzyskać środki z posiadanego majątku. I co wtedy? Przecież ten przepis karny będzie mógł być stosowany również wobec nich. Tak naprawdę wszystko zależy od tego, w jakim kierunku pójdzie wykładnia, ale można sobie wyobrazić sytuację, w której uczciwy wynajmujący będzie ścigany przez sąd karny, dlatego że powie: nie chcę płacić za światło czy wodę w mieszkaniu, za które najemca nie uiszcza czynszu. Takie sytuacje też są teoretycznie możliwe. Dlatego jeszcze raz podkreślam: uważamy, że ten problem trzeba rozwiązać, i jeżeli ten przepis prawa karnego materialnego pozwoli walczyć z nieuczciwymi bandytami, ludźmi, którzy nadużywają swoich praw, to dobrze. Oby tylko nie wylać dziecka z kąpielą i oby ten przepis nie doprowadził do pokrzywdzenia tych, którzy chcą wykorzystywać swoje prawa w dobrej wierze bądź czasem nie mogą ich egzekwować. Tak więc raz jeszcze mówię: klub parlamentarny poprze te poprawki z całą świadomością wad tego przepisu, jak i z całą świadomością tego, że jest on próbą medialnej odpowiedzi na niewydolność instytucji państwa w ostatnich latach. Dziękuję bardzo. (Oklaski)