PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józef Lassota
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Moje oświadczenie będzie dotyczyć, podobnie jak pierwsze oświadczenia, święta niepodległości, z tym że będzie to część pierwsza, jutro wygłoszę część drugą. 11 listopada 1918 r. o godz. 5.20 w lesie pod Compiegne niedaleko Paryża w wagonie kolejowym podpisano zawieszenie broni, rozejm francusko-niemiecki. Przypieczętowano tym samym koniec I wojny światowej. Wiadomość ogłoszono oficjalnie 6 godzin później. Koniec wojny spowodował upadek zaborczych dla Polski mocarstw. Otworzyła się ogromna szansa odbudowania silnego, liczącego się w Europie państwa. Dla Polaków czas ten był nie tyle datą odzyskania pełnej niepodległości, co dniem odrodzenia się narodowego ducha. Zabory wymazały państwo polskie z mapy Europy. Pomimo licznych powstań i zrywów narodowych wcześniej nie udało się doprowadzić do odzyskania niepodległości. Warto nadmienić, iż likwidacji Rzeczypospolitej nigdy nie uznało Imperium Osmańskie i Turcy, chcąc szczególnie podkreślić fakt nieuznania rozbiorów Polski, przy każdej prezentacji ambasadorów i dyplomatów na dworze sułtana powtarzali: Poseł Lechistanu jeszcze nie przybył. Po 123 latach Polska ponownie pojawiła się na mapie Europy, mimo że państwo nie było jeszcze w pełni zjednoczone i nie miało ustalonych granic. 11 listopada 1918 r. Rada Regencyjna Królestwa Polskiego przekazała władzę nad podległym jej wojskiem Józefowi Piłsudskiemu, który dzień wcześniej powrócił z Magdeburga, gdzie przez 16 miesięcy był więziony. 14 listopada Rada Regencyjna rozwiązała się, przekazując pełną władzę Józefowi Piłsudskiemu, ustanawiając go jednocześnie tymczasowym naczelnikiem państwa, aby sprawował najwyższą władzę Republiki Polskiej do czasu zebrania się Sejmu Ustawodawczego. 18 listopada marszałek Piłsudski powołał rząd. Premierem został socjalista Jędrzej Moraczewski. Powstała II Rzeczpospolita. Prawie po 20 latach od odzyskania niepodległości ustawą z kwietnia 1937 r. ustanowiono 11 listopada świętem narodowym. Przed drugą wojną światową święto obchodzono tylko dwa razy - w roku 1937 i 1938. Po wojnie w 1945 r. komunistyczne władze natychmiast zniosły święto niepodległości. W 1981 r. po raz pierwszy w historii PRL władze państwowe złożyły wieńce przed Grobem Nieznanego Żołnierza. Wówczas data 11 listopada została oficjalnie wpisana do kalendarza obchodów rocznicowych. Prawdziwie święto 11 listopada przywrócone zostało dopiero w 1989 r. ustawą Sejmu jako najważniejsze święto państwowe - Narodowe Święto Niepodległości. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W niedzielę przypada rocznica święta niepodległości. Trzeba powiedzieć, że wykorzystywanie tego święta dla jakichś celów partyjnych, dla również różnego rodzaju rozrób jest absolutną nieodpowiedzialnością. Ktokolwiek poważy się 11 listopada gdziekolwiek, czy w Warszawie, czy w innych miejscach Polski, wykorzystywać to święto jako święto, które będzie służyło załatwianiu własnych interesów, trzeba potępić takie zachowanie i trzeba powiedzieć, że to nie są patrioci, to są ludzie, którzy źle życzą Rzeczypospolitej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie akcji znicz 2012. W minioną niedzielę zakończyła się tegoroczna, 5-dniowa, akcja ˝Znicz 2012˝. Ze statystyk jasno wynika, że 10 tys. funkcjonariuszy Policji i 700 żołnierzy Żandarmerii Wojskowej raczej wpłynęło na to, że liczba wypadków, rannych i zabitych była mniejsza, ale w stosunku do dni, w których taka akcja nie jest prowadzona. Było lepiej niż w zeszłym roku. Zginęło 15 osób mniej, było też mniej rannych, jednak nadal przeraża liczba wypadków oraz liczba nietrzeźwych zatrzymanych, którzy prowadzili pojazdy. Czy, czytając takie dane, jesteśmy w stanie znaleźć łatwy sposób, który poprawi sytuację na drogach podczas świąt? Czy naprawdę trzeba mobilizacji tylu tysięcy funkcjonariuszy, aby rozładować korki przy cmentarzach i polepszyć bezpieczeństwo? Chyba nic nie zastąpi zdrowego rozsądku. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Po ogłoszeniu wyników badań ciała śp. Anny Walentynowicz i tym samym ujawnieniu faktu zamiany ciał zaczęły się pojawiać - wypowiadane także przez niektórych moich rozmówców - pierwsze sugestie, że oto mamy do czynienia nie ze zwyczajną pomyłką, lecz z działaniem absolutnie świadomym ze strony rosyjskiej. Oczywiście na sformułowanie takiej tezy nie było i nadal nie ma żadnych dowodów. Ale co mamy powiedzieć wobec faktu zamiany tym razem ciała ostatniego prezydenta RP na uchodźstwie śp. Ryszarda Kaczorowskiego? Czy powinniśmy uwierzyć, że i tym razem rzekomo doszło do tak zasadniczego błędu przy identyfikacji ciał? Postaci Anny Walentynowicz nie trzeba nikomu przedstawiać, chociaż akurat jej zasługi po drodze umniejszono, a nawet przypisano innym postaciom. To pod jej naciskiem kontynuowano strajk w Stoczni Gdańskiej i tym samym doprowadzono do legalizacji wolnych związków zawodowych, a ponadto Anna Walentynowicz otwarcie i odważnie krytykowała okrągłostołowy układ i walczyła o prawdę. Jej postawa i działalność była uznana za wrogą przez władze komunistyczne i radzieckie służby, a potem w III RP pewne środowiska starały się za wszelką cenę marginalizować jej zasługi. Natomiast prezydent Ryszard Kaczorowski to najwyższy przedstawiciel polskich władz na uchodźstwie, które przecież nigdy nie pogodziły się z radziecką okupacją w Polsce. Co zasługuje na uwagę, w czasie wojny za swoją działalność w Związku Walki Zbrojnej został skazany przez władze radzieckie na karę śmierci. Po katastrofie smoleńskiej w rękach rosyjskiego rządu i służb pozostawiono polskiego prezydenta, przedstawicieli naszych elit i bohaterów. Czy znając tragiczną historię tysięcy tzw. żołnierzy wyklętych, których władze komunistyczne najpierw mordowały, a potem chowały w nieznanych miejscach, mamy uwierzyć w przypadkowe zamiany miejsc pochówku naszych bohaterów walki z komunistycznym totalitaryzmem?
Mówca: Bogdan Rzońca (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Głęboko ubolewam nad tym, iż na pogrzebie śp. pana prezydenta Ryszarda Kaczorowskiego zabrakło najwyższych przedstawicieli władz państwowych. W pogrzebie ostatniego prezydenta Polski na uchodźstwie, który przekazywał władzę Lechowi Wałęsie, nie uczestniczył prezydent ani członkowie rządu. Nieobecni byli także pan premier, pani marszałek Sejmu i pan marszałek Senatu. Prezydent Ryszard Kaczorowski całym swoim życiem i postawą bezdyskusyjnie zasłużył na najwyższy szacunek, który powinien był przejawiać się obecnością na jego pogrzebie najwyższych osób w państwie. Przedstawiciele władz bezpośrednio odpowiedzialnych za ponowny pochówek pana prezydenta Kaczorowskiego powinni być obecni, bo to oni ponoszą całkowitą odpowiedzialność za to, że po raz kolejny jego rodzina i najbliżsi przeżywali ból i cierpienie. Dlatego przyjmuję z dużym bólem, że w jego ostatniej drodze zabrakło przedstawicieli rządu, ministrów... Pamiętajmy jednak, że całe jego życie powinno być testamentem dla wszystkich przyszłych pokoleń i zarazem wzorem dla najwyższych przedstawicieli władz państwowych.
Mówca: Piotr Szeliga (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W dniu dzisiejszym uczestnicy pielgrzymki Rodziny Radia Maryja wzięli udział w audiencji generalnej Ojca Świętego Benedykta XVI. Papież w języku polskim pozdrowił Rodzinę Radia Maryja i wszystkich polskich biskupów przybyłych z pielgrzymami do Watykanu. Serdecznie pozdrawiam polskich pielgrzymów, a szczególnie Rodzinę Radia Maryja z biskupami - powiedział w czasie audiencji generalnej Ojciec Święty Benedykt XVI. Na spotkanie z Ojcem Świętym na placu św. Piotra w Rzymie przybyły tysiące pielgrzymów Rodziny Radia Maryja, którzy w ten wyjątkowy sposób pragnęli wyznać swoją wiarę. Przybyli w intencjach ojczyzny, Kościoła, własnych, a także uzyskania przez Telewizję Trwam miejsca na cyfrowym multipleksie. Pielgrzymi uczestniczyli w uroczystej Eucharystii, której przewodniczył ks. kard. Tarcisio Bertone - sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej, zaś homilię wygłosił ks. abp Wacław Depo, metropolita częstochowski i przewodniczący Rady Konferencji Episkopatu ds. Środków Społecznego Przekazu. Eucharystię współkoncelebrowali m.in. ks. kard. Zenon Grocholewski, prefekt watykańskiej Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego, ks. kard. Zygmunt Zimowski, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia. Wraz z Rodziną Radia Maryja do Watykanu licznie przybyli arcybiskupi i biskupi, m.in. ks. abp Andrzej Dzięga, metropolita szczecińsko-kamieński, ks. abp Sławoj Leszek Głódź, metropolita gdański, ks. bp Andrzej Suski, ordynariusz diecezji toruńskiej, ks. bp Ignacy Dec, ordynariusz diecezji świdnickiej, ks. bp Antoni Pacyfik Dydycz, pasterz Kościoła drohiczyńskiego, oraz ks. bp Edward Frankowski, biskup senior diecezji sandomierskiej. Ponadto w pielgrzymce uczestniczą ojcowie i siostry zakonne posługujący w Radiu Maryja, z o. dr. Tadeuszem Rydzykiem na czele. Do Stolicy Apostolskiej przybyli także ojcowie Zbigniew Pieńkos ze Stanów Zjednoczonych i Jacek Cydzik z Kanady. Jesteśmy wdzięczni Panu Bogu i Matce Najświętszej, że możemy być tutaj, u stóp apostolskich, na wezwanie Ojca Świętego, by w Roku Wiary wyznać ją tu razem z Piotrem naszych czasów. Jesteśmy tu fizycznie jako parotysięczna delegacja i wielomilionowa Rodzina Radia Maryja w Polsce i świecie, łącząca się dzięki radiu i telewizji - powiedział o. dr Tadeusz Rydzyk na zakończenie Eucharystii. Założyciel i dyrektor Radia Maryja podziękował Ojcu Świętemu, ks. kard. Bertone, wszystkim biskupom i pasterzom Kościoła w Polsce. Redemptorysta zapewnił o modlitwie za każdego człowieka. - Tu wszyscy, którzy są nawet fizycznie nieobecni, jesteście z waszą wiarą i miłością do Pana Boga, Kościoła, ojczyzny i ludzi. Gratulujemy wam tego entuzjazmu wiary, entuzjazmu miłości - dodał o. Rydzyk. W trakcie dzisiejszego pielgrzymowania Rodzina Radia Maryja nawiedziła także grób bł. Jana Pawła II oraz jego poprzedników. Pątnicy poprzez swoje pielgrzymowanie pokazali swoje niestrudzenie w wyznawaniu wiary. Przybywali do Stolicy Apostolskiej pociągami, samolotami, autokarami z Polski, ale także z innych krajów.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Swoje oświadczenie poselskie poświęcam corocznym obchodom pamięci ludobójstwa NKWD w miejscowości Turza koło Sokołowa Małopolskiego w 1944 r. 16 września tego roku odbyły się uroczystości obchodów 68. rocznicy zamordowania więźniów obozu ze wsi Trzebuska założonego przez funkcjonariuszy NKWD. Więźniami byli żołnierze Armii Krajowej i innych formacji niepodległościowych. Dla więźniów przygotowano prymitywne ziemianki, które mogły pomieścić ok. 100 więźniów, którzy spali na ziemi jeden obok drugiego. W miejscowym domu spółdzielczym, w którym okna zabito deskami, przetrzymywano 200 więźniów. Łącznie przez ten obóz przeszło ok. 2,5 tys. więźniów, z których zamordowano przypuszczalnie ok. 500. Nagich lub odzianych tylko w bieliznę więźniów ze związanymi z tyłu rękami wsadzano do samochodów ciężarowych. Pojazdy kierowały się do lasów w Turzy. Tam dokonywano egzekucji. Ofiary stały lub klęczały nad brzegiem przygotowanej wcześniej mogiły. Mordowani byli poprzez strzał w tył głowy. Stwierdzono również przypadki mordów za pomocą noża lub bagnetu. Wśród więźniów Trzebuski znaleźli się między innymi oficerowie Okręgu Lwów Armii Krajowej. Na początku 1990 r. w wyniku śledztwa, które prowadziła Prokuratura Wojewódzka w Rzeszowie, udało się zlokalizować 5 mogił, z których wydobyto szczątki 17 osób. Jak co roku w pobliżu grobu i pomnika ofiar mordu w Turzy została odprawiona msza święta pod przewodnictwem księdza biskupa Kazimierza Górnego w intencji pomordowanych. Po mszy świętej odbył się apel poległych. Kompania Wojska Polskiego oddała salwę honorową. W uroczystościach patriotyczno-religijnych wzięło udział ponad 2 tys. mieszkańców okolicznych miejscowości, w tym stolicy Podkarpacia - Rzeszowa. Parlamentarzyści Prawa i Sprawiedliwości, samorządowcy, organizacje kombatanckie, członkowie NSZZ ˝Solidarność˝ Regionu Rzeszowskiego, harcerze, młodzież szkolna złożyli wieńce i kwiaty na grobie oraz pod pomnikiem. Miałem honor i obowiązek jak w latach poprzednich złożyć wieniec w hołdzie pomordowanym. Uroczystość uświetnił okolicznościowy program słowno-muzyczny w wykonaniu młodzieży oraz występ orkiestry wojskowej. Te uroczystości są wyrazem pamięci mieszkańców Rzeszowszczyzny o tej okrutnej zbrodni w miejscu, które nazwane jest małym Katyniem.
Mówca: Jan Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-11-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Zwracam się do państwa w związku z obchodami 94. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. 11 listopada 1918 r. Polska po 123 latach niewoli odzyskała niepodległość. Szczęśliwe zakończenie I wojny światowej sprawiło, iż stała się rzecz wręcz niemożliwa. Polacy znów stali się wolni. Kilka pokoleń Polaków walczyło i przelewało krew za niepodległą Polskę. Droga do niepodległości była bardzo trudna i prowadziła przez: powstanie kościuszkowskie w 1794 r., powstanie listopadowe w 1830 r., powstanie krakowskie w 1846 r., Wiosnę Ludów, powstanie styczniowe w 1863 r. oraz zmagania I wojny światowej. Za naszą wolność i niepodległość zginęły miliony Polaków. Warto podkreślić również wyjątkowe zasługi Józefa Piłsudskiego dla procesu tworzenia II Rzeczypospolitej. Dzisiaj przedwojenna Polska może być dla nas wzorcem, jak należy postępować i jak należy dbać o Polskę. Oddajmy chwałę bohaterom, dzięki którym jesteśmy dzisiaj wolnymi ludźmi w niepodległym i demokratycznym państwie polskim. Bądźmy dumni z bycia Polakami. Dziękuję za uwagę. Przebieg posiedzenia
Mówca: Maciej Orzechowski
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! To właściwie cykl pytań, ponieważ dopytywałem już ministra rolnictwa nie tylko o kwestię suszu jajecznego, dopytywałem o kwestię soli, teraz również też o mięso, które jest mięsem pochodzącym z mielenia tego, co pozostało właściwie po obróbce mięs. To kolejne pytanie dotyczące zdrowej żywności. Dlaczego to tak bardzo interesuje kogoś, kto jest członkiem Komisji Zdrowia, kto jest lekarzem, ponieważ to przekłada się bezpośrednio na coś takiego, o czym często wspominamy, a nie często sobie uświadamiamy - na zdrowie publiczne. To co jemy, następnie skutkuje tym, jakie schorzenia mamy, jak zdrowym lub niezdrowym społeczeństwem jesteśmy. Stąd ważne jest to, co bezpośrednio znajduje się w żywności, a więc jakość tej żywności, ale również oznaczenia, które gwarantują, że osoba kupująca dany produkt jest pewna co do wartości kalorycznej tego produktu, co do jakości tego produktu, zawartości poszczególnych składników. Dzięki temu można zbilansować dietę dziecka, osoby chorej na cukrzycę czy też osoby chorej na inne schorzenia. Tutaj już Parlament Europejski w roku 2010 zaaprobował nowe przepisy dotyczące etykietowania. Z różnych powodów jest to dla producentów żywności mniej lub bardziej wygodne. Zastraszające jest to, że 1/3 kontrolowanej żywności, kontrolowanych przez inspekcję produktów nie spełnia nie tylko norm jakościowych, lecz również jest źle oznaczona. Chciałbym dowiedzieć się od pana ministra, jakie działania resort rolnictwa podejmuje i jakie działania podejmuje inspekcja, żeby produkty żywnościowe znajdujące się w polskich sklepach były najwyższej jakości, były prawidłowo oznaczone i żeby nie były to produkty, których długość, a właściwie ważność terminu spożycia nie była przekraczana przez producentów. Dziękuję.
Mówca: Marzena Okła-Drewnowicz
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chcę dopytać w sprawie właśnie etykiet i tego, co tak naprawdę znajduje się wewnątrz tych opakowań. Cieszę się, że tak wiele polskich produktów jest eksportowanych, że one ogółem są bardzo dobrej jakości, niemniej jednak musimy pamiętać o tych 30% skontrolowanych, do których, niestety, mamy ogromne zastrzeżenia, ponieważ to, co jest na etykietach, nie odpowiada temu, co tak naprawdę jest w środku. Pytanie jest więc takie. Czy rzeczywiście musimy czekać do 2013 r., żeby te normy zostały ujednolicone? Czy na dzień dzisiejszy jest jakaś możliwość, aby tak naprawdę eliminować już te nieprawidłowości, bo one w efekcie szkodzą przede wszystkim konsumentom? Druga kwestia. Czy te nieprawidłowości dotyczą producentów polskich, produktów polskich, czy raczej tych, które do Polski przychodzą z zewnątrz?
Mówca: Grzegorz Tobiszowski
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Jastrzębska Spółka Węglowa SA to firma, która wydobywa na dzisiaj najwięcej w Europie węgla koksowego. Jest to firma, która zatrudnia ponad 20 tys. osób, więc jest zdecydowanie największym przedsiębiorstwem południowej części województwa śląskiego, a i jednym ze znaczących, jeśli chodzi o gospodarkę Rzeczypospolitej Polskiej. Od kilku miesięcy zauważamy, iż sytuacja w spółce na linii zarząd - strona społeczna, związki zawodowe jest dość napięta. Dotyczy ona sporu związanego z wprowadzeniem nowych umów dla nowo przyjętych pracowników oraz systemu płac związanego z podwyżkami czy z regulacją nowych zasad płacowych w spółce. Do tej pory efektem braku porozumienia między stroną społeczną a zarządem, gdzie spór o wiele rzeczy toczy się już od dłuższego czasu, ale teraz nabiera on szczególnego znaczenia, był strajk jednodniowy, który odbył się w ubiegłym miesiącu i był to strajk, który został zapowiedziany. Jeśli nie nastąpi porozumienie na linii zarząd - związki zawodowe, to w listopadzie będzie strajk dwudniowy, a kolejny etap procedowania strony społecznej przewiduje również strajk na czas nieokreślony. W związku z tym, iż Jastrzębska Spółka Węglowa jest znaczącym, jak wspomniałem, podmiotem na rynku gospodarczym i europejskim, wydaje się, że tego rodzaju spory, które się przeciągają w tak długim czasie, nie są korzystne dla wizerunku tego podmiotu i wpływają również na jego wynik finansowy. Stąd pytanie: Jakie jest stanowisko Ministerstwa Gospodarki wobec zaproponowanych umów w spółce węglowej, jakie jest stanowisko wobec proponowanych podwyżek płac czy regulacji płacowych? Czy ministerstwo planuje włączyć się w jakiś sposób w spór między stroną społeczną a zarządem Jastrzębskiej Spółki Węglowej w momencie, kiedy w najbliższych dniach nie dojdzie do porozumienia? Bowiem, z tego co wiemy, dzisiaj rozpoczynają się kolejne rozmowy. Jeśli one nie przyniosą pozytywnego skutku, będziemy mieć kolejne dni strajkowe. Dziękuję serdecznie.
Mówca: Grzegorz Matusiak
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Panowie i Panie Posłanki! Mam takie pytanie dodatkowe. Dzisiaj są rozmowy ostatniej szansy, jak mówi strona społeczna. Chciałbym się dowiedzieć: Czy ministerstwo ma jakiś scenariusz na wypadek braku porozumienia? Wiemy, że załoga, która liczy 23 tys. osób, oczekuje już, można powiedzieć dzisiaj, rozstrzygnięcia ze względu na to, że te spory ciągną się dość długo, a one dotyczą porozumienia, które było zawarte 5 maja 2011 r., przed prywatyzacją. Dlatego bym bardzo prosił, żeby pan minister przedstawił nam chociaż scenariusz na wypadek braku porozumienia. Dziękuję.
Mówca: Marek Sawicki
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Krajowa Spółka Cukrowa powstała w 2003 r. przede wszystkim z inicjatywy ówczesnych parlamentarzystów. Była wielkim przedsięwzięciem politycznym, gdzie w czasie, gdy prywatyzowano wszystko na korzyść inwestorów strategicznych, w tym przypadku uznano, że trzeba skonsolidować resztki pozostającego po częściowej prywatyzacji przemysłu przetwórczego cukrowniczego i zostawić go w krajowych rękach. Jeśli chodzi o sposób jej przekształcania, określono to w ustawie z 1994 r., ale także na tę okoliczność wydano szczególne rozporządzenie Rady Ministrów. Tak więc widać też wyraźnie, że również rząd traktuje tę spółkę w sposób wyjątkowy i indywidualny. Niedawno byliśmy świadkami trwającego procesu prywatyzacji, w którym mieli uczestniczyć tylko rolnicy i pracownicy. Ten proces prywatyzacji został przerwany ze względu na próbę wrogiego przejęcia. W tej sprawie toczy się postępowanie w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. Szkoda, że tak długo nie znamy efektów tego postępowania. Jednocześnie wiemy, że Ministerstwo Skarbu Państwa chce przystąpić do kolejnego etapu tej prywatyzacji. Z pewnością, gdybyśmy znali lepiej przyczyny przerwania pierwszego etapu, być może uchronilibyśmy się przed ewentualnymi niebezpieczeństwami w trakcie drugiego etapu procesu prywatyzacji. W związku z tym mam do pana ministra takie bardzo szczegółowe cztery pytania. Po pierwsze, czy obecny proces prywatyzacji pozostaje pod odpowiednim nadzorem ministra skarbu? Po drugie, czy w wyniku prywatyzacji spółka może stracić charakter plantatorsko-pracowniczy? Po trzecie, czy spółka może trafić w ręce bardzo wąskiej grupy osób niezwiązanych z uprawą i przerobem buraków cukrowych? I ostatnie, czy nie wymaga dokładnego przeanalizowana tryb sprzedaży Krajowej Spółki Cukrowej w celu zabezpieczenia interesów rolników dostarczających surowiec do produkcji cukru?
Mówca: Jerzy Rębek
Data: 2012-11-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Według danych Państwowego Instytutu Geologicznego potwierdzone zasoby gazu ziemnego konwencjonalnego, a nie łupkowego, są równe 145 mld m?, natomiast zasoby perspektywiczne wynoszą 1,73 bln m?. Polska wydobywa rocznie tylko kilka procent swoich potwierdzonych zasobów gazu. Dla przykładu Niemcy czy też Dania, posiadające podobne zasoby gazu, wydobywają z nich ok. 15% rocznie. Według oficjalnych danych koszt poszukiwania i wydobycia gazu ziemnego w Polsce wynosił w ostatnich 5 latach maksymalnie 91 dolarów za 1 tys. m?. Jeżeli chodzi o gaz sprowadzany z Rosji, za 1 tys. m? Polska płaci 550 dolarów, a Niemcy 450 dolarów. Rosjanie pokrywają 2/3 naszego zapotrzebowania na gaz. Ostatnie zmiany wskazują na to, że ma być obniżka, ale na pewno będzie ona niewielka. Panie ministrze, dlaczego Polska nie jest samowystarczalna w obszarze zaopatrzenia w gaz ziemny? Gdyby Polska wydobywała rocznie dodatkowo 10 mld m? gazu, zamiast kupować go od Rosji, i równocześnie sprzedawałaby go na naszym rynku po cenie rosyjskiej, to w Polsce zostałoby ok. 4,5 mld dolarów. Eksperci z branży określają to jako moskiewską daninę, którą płaci Polska za swoją zależność od dostaw gazu z Rosji. Jest to konsekwencją niewykorzystywania własnych zasobów gazu. Obecna struktura rynku gazu w Polsce, której fundament stanowi dotowanie drogiego rosyjskiego gazu tanią produkcją krajową, jest zasadniczym powodem, który uniemożliwia wprowadzenie racjonalnego opodatkowania gazu wydobywanego w Polsce. Czy rząd zamierza zaproponować reformę zasad, podkreślam, zasad, według których ma działać branża w zakresie poszukiwania i wydobycia ropy naftowej oraz gazu w Polsce, podobnie na przykład jak ma to miejsce w Norwegii czy też Danii? (Dzwonek) Zasada równości traktowania podmiotów gospodarczych w tej branży może zintensyfikować poszukiwania i eksploatację złóż gazu łupkowego. Aktywność w tej dziedzinie jest obecnie po prostu symboliczna. Panie ministrze, dlaczego Polsce nie zależy na zintensyfikowaniu działań mających na celu poszukiwanie i eksploatację gazu konwencjonalnego? Kto to zaniedbuje? Dziękuję bardzo.