PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Ewa Filipiak
Data: 2017-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Pani Prezes! Nasza Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka zapoznała się w dniu 5 lipca z informacją na temat działalności Sądu Najwyższego w 2016 r. Bardzo szczegółowo tę informację omówiła pierwsza prezes sądu pani prof. Małgorzata Gersdorf. Po tym przedstawieniu rozpoczęła się dyskusja, w tej dyskusji posłowie... Wymienię może kilka tematów, kilka spraw, które poruszyli. Poseł Jerzy Jachnik zapytał o liczbę skarg kasacyjnych w postępowaniu cywilnym i ile z tych skarg procentowo nie jest przyjętych do rozpoznania. Tutaj pani prezes nam odpowiedziała, że to jest podobna liczba co roku, ok. 30% tych skarg nie zostaje przyjętych do rozpatrzenia. Pani poseł Barbara Dolniak zapytała, czy Sąd Najwyższy ma informację lub śledzi, w jaki sposób uwagi o stwierdzonych nieprawidłowościach lub lukach w prawie przekazywane do właściwych organów są wykorzystywane, czy Sąd Najwyższy ma informacje o tym, czy przekazywanie tych informacji kończy się jakąś konkluzją. Tutaj odpowiedź pani prezes była taka, że Biuro Studiów i Analiz Sądu Najwyższego nie jest tak szerokie, żeby można było to prowadzić i śledzić, jakie są dalsze losy tych wszystkich uwag. Poseł Janusz Sanocki dopytywał się - bo była też sprawa, pani prezes dzisiaj tego nie poruszyła, o ukaranie sędziów i trzech sędziów zostało wydalonych - za jakie to przewinienia zostało tych trzech sędziów wydalonych. Pani pierwsza prezes odpowiedziała, że dokładnie nie wie, za co, bo nie brała udziału w tych postępowaniach, ale najprawdopodobniej były to ciężkie przewinienia. Ciekawą kwestię poruszył pan poseł Andrzej Matusiewicz. Chodziło o to, że jest malejąca liczba spraw rozpatrywanych przez Izbę Wojskową, a rośnie liczba spraw, w tym kasacji, w Izbie Karnej. Zapytał, czy nie powinno się połączyć tych dwóch izb. Na zakończenie dyskusji poseł Jachnik poruszył sprawę VAT-u od czynności komorniczych. Pani prezes to dzisiaj dokładnie nam tutaj jeszcze raz powiedziała. Ani nasza komisja, ani Sejm nie głosuje nad przedstawioną informacją, bo zgodnie z regulaminem Sejmu, tj. art. 124 pkt 2, mamy się tylko z tą informacją zapoznać, więc informuję państwa, że nasza Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka 5 lipca z tą informacją się zapoznała. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2017-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Prezes! W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie informacji o działalności Sądu Najwyższego w roku 2016, zawartej w druku nr 1539. W normalnej sytuacji debatowalibyśmy dzisiaj rzeczywiście nad takim sprawozdaniem, które składają instytucje zobligowane ustawą do przedłożenia ich Wysokiej Izbie. Te informacje, tak jak w przypadku informacji o działalności Sądu Najwyższego, są okazją do tego, żeby przedstawić przed parlamentem, a za pośrednictwem parlamentu polskiemu społeczeństwu, jakie są efekty prac danej instytucji, jakie dokonania, jakie problemy. Ta informacja te elementy oczywiście zawiera. Faktycznie pokazuje, jaka ilość spraw została rozpoznana w minionym roku, jak to wyglądało w poszczególnych izbach Sądu Najwyższego, jaki był termin rozpoznawania spraw w poszczególnych izbach. Zawsze to jest też okazja do wskazania problemów, z którymi dana instytucja się boryka. Wystąpienia w imieniu klubów też dają okazję do odniesienia się do tychże informacji, do tychże sprawozdań. Ta dzisiejsza sytuacja jednak nie do końca jest normalna. Od wielu tygodni mamy do czynienia z takim oto stanem, że totalna opozycja próbuje wokół reformy wymiaru sprawiedliwości, którą zgodnie ze swoją obietnicą realizuje dzisiaj Prawo i Sprawiedliwość, stworzyć wrażenie jakiegoś zagrożenia. Totalna opozycja, czego dowodem jest dzisiejszy dzień, próbuje wyprowadzić, po części skutecznie...
Mówca: Marek Ast
Data: 2017-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani marszałek, oczywiście, tylko że trudno odnieść się do tej informacji bez oceny bieżącej sytuacji. W każdym razie jaka jest na to reakcja przedstawicieli środowiska sędziowskiego i Sądu Najwyższego? Bo ta sytuacja ma miejsce, jak powiedziałem od kilku tygodni, ale w istocie ma ona miejsce właściwie od początku, od wygranych przez Prawo i Sprawiedliwość wyborów. Miała miejsce też w odniesieniu do, wracamy również do roku 2016, pani marszałek, reformy Trybunału Konstytucyjnego - podobne działania opozycji. Jaka jest reakcja na to Sądu Najwyższego i środowiska sędziowskiego, środowiska, które ma być z definicji apolityczne, które ma nie opowiadać się po jakiejkolwiek stronie sceny politycznej? Czy ze strony Sądu Najwyższego w ubiegłym roku popłynął sygnał uspokajający? Parlament ma prawo stanowić prawo, koalicyjna większość ma prawo realizować swoje obietnice wyborcze. Taki sygnał nie popłynął. Wręcz przeciwnie, mieliśmy do czynienia w ubiegłym roku z Kongresem Sędziów Polskich, z którego popłynął sygnał, że sędziowie są nadzwyczajną kastą. Czy była jakakolwiek reakcja...
Mówca: Marek Ast
Data: 2017-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Odnoszę się do informacji Sądu Najwyższego, jak pani marszałek słyszy, i mówię o tym, czego w tym sprawozdaniu nie było. Ja powiedziałem, co informacja zawiera, a zawiera te elementy, które zawiera zwyczajowo, ale znacznie ciekawsze jest to, czego informacja, czego ten dokument nie zawiera. Nie zawiera chociażby, nie uwzględnia tych okoliczności, o których mówię. Zastanawiałem się, dlaczego tak jest, ale odpowiedź otrzymałem nie tak dawno. Nie tak dawno pani prezes występowała na forum Wysokiej Izby i powiedziała, kto jest suwerenem w Polsce - powiedziała, że suwerenem w Polsce jest konstytucja. No, to jest dla mnie odpowiedź. To jest dla mnie odpowiedź. Nie naród, nie przed narodem sędziowie muszą zdawać sprawę, ale przed konstytucją. Konstytucja, jak powiedziałem, wymaga od sędziów apolityczności, jeżeli rzeczywiście wyłącznie konstytucja jest tym elementem, do którego odnoszą się sędziowie. To jest twarda litera prawa, rozumiem. Natomiast z całą pewnością konstytucja nie jest suwerenem. To jest zupełnie nowa, na skalę światową, w nowoczesnych demokracjach interpretacja suwerena. Stąd mamy też jakby odpowiedź na takie sytuacje, jakie dzisiaj były przypomniane w materiale filmowym - film Anity Gargas i przypomnienie sprawy sędziego Henryka Pietrzkowskiego, sędziego Sądu Najwyższego. Sytuacja, przypomnę, polegała na tym, że sędzia zastanawiał się wraz z drugim sędzią, sędzią Naczelnego Sądu Administracyjnego, nad tym, jak postępować ze skargą kasacyjną w interesie pewnego bogatego biznesmena, w jaki sposób. Sędzia Pietrzkowski, sędzia Sądu Najwyższego, podpowiadał, jak ta skarga kasacyjna ma być napisana, aby była skuteczna. Czy to nie jest patologia? Można byłoby zapytać: W jaki sposób mają orzekać sędziowie sądów okręgowych, sądów rejonowych i w jaki sposób obywatele Rzeczypospolitej mają mieć zaufanie do tych sądów, jeżeli na poziomie Sądu Najwyższego dochodzi do tego rodzaju sytuacji? Jaką szansę ma szary obywatel, który nie zna sędziego sądu rejonowego, nie zna sędziego sądu okręgowego, od którego mógłby się dowiedzieć, jak napisać np. apelację? Jaka była reakcja ze strony Sądu Najwyższego? Właściwie żadna. I to jest też dowód na to, że Wysoka Izba, podejmując dzisiaj decyzję, uchwalając ustawę o Sądzie Najwyższym, miała rację. Tak, należy zreformować wymiar sprawiedliwości, należy zreformować również Sąd Najwyższy i, paradoksalnie, ta informacja, która została w tym roku przez panią prezes złożona przed Wysoką Izbą, jest na to również argumentem i dowodem. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Długi
Data: 2017-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Pani Profesor! Pani Prezes! Aż mi się na usta ciśnie, że miał rację mój przedmówca w paru rzeczach. Mianowicie to faktycznie nie jest normalny dzień. To jest swoisty chichot historii, że rozmawiamy o informacji pierwszego prezesa Sądu Najwyższego dzisiaj, w dniu, kiedy ta Izba podjęła decyzje, które nazwę delikatnie bardzo kontrowersyjnymi. To nie jest dobry dzień dla polskiego wymiaru sprawiedliwości, to nie jest dobry dzień przede wszystkim dla Sądu Najwyższego i to nie jest dobry dzień dla reformy naszego wymiaru sprawiedliwości, bo dzisiaj nie zrobiliśmy reformy, dzisiaj zrobiliśmy amputację, i to nie było niestety to, na co oczekiwały miliony naszych obywateli, którzy chcą reformy wymiaru sprawiedliwości. Cieszę się, że pani prezes zdecydowała się jednak przedstawić nam tę informację dzisiaj, natomiast byłbym w niezgodzie z sobą, gdybym powiedział, że jest, jak to mówią Amerykanie, business as usual, bo nie jest. Wobec tego odłożyłem przygotowaną przeze mnie i przez mojego asystenta szeroką wypowiedź na temat ciekawych trendów w orzecznictwie Sądu Najwyższego, na temat problemów ze skargami kasacyjnymi, które są olbrzymie, i ze sposobem podejścia do nich, bo to nie jest, tak jak powiedziałem, normalny dzień i nie mam zamiaru w związku z tym na ten temat mówić. Chcę tylko powiedzieć, że nie ma najmniejszego sensu, abyśmy dyskutowali dzisiaj o sprawach prawniczych, bo niestety polityka przykryła sprawy prawne, o których powinniśmy rozmawiać. Od razu chcę zaznaczyć, że nie zgadzam się z różnymi publicznymi wypowiedziami pani prezes, które wygłaszała, nie w sensie orzeczniczym, tylko innym, aczkolwiek ma ona do nich prawo, a ja mam prawo ich nie popierać. To jednak nie oznacza, że w związku z tym karzemy cały wymiar sprawiedliwości i przede wszystkim Sąd Najwyższy zamiast pomagać temu całemu wymiarowi sprawiedliwości się reformować. Wobec tego dziękuję bardzo za informację, dziękuję za przedstawienie jej Izbie, dziękuję pani marszałek za głos. Uważam, że to nie jest odpowiedni dzień, abym szerzej na ten temat mówił. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Matusiewicz
Data: 2017-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Prezes! Ograniczę się do tego punktu, który akurat jest przedmiotem omówienia, czyli informacji z działalności Sądu Najwyższego za rok 2016. Chciałbym najpierw odnieść się do tego, co pani prezes tu mówiła o czasie potrzebnym na rozstrzygnięcie sprawy w poszczególnych izbach. Pani podała, że w Izbie Karnej są 4 miesiące, a ze sprawozdania wynika, że 6, w izbie pracy - 12 miesięcy, tam najdłużej, w Izbie Cywilnej też 12 miesięcy. Chciałbym się dowiedzieć, ile jest oddalanych skarg na tzw. przedsądy. I jeszcze chciałbym zapytać, jeśli chodzi o 2016 r. Sąd Najwyższy partycypował w organizacji kongresu sędziów (Dzwonek) w określonej kwocie.
Mówca: Andrzej Matusiewicz
Data: 2017-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Tam chyba wydano ponoć 14 tys. zł. Chciałbym, żeby pani prezes ustosunkowała się do tego, ile było na katering, a ile na ochronę i z jakich to było pieniędzy.
Mówca: Krystyna Wróblewska
Data: 2017-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowna Izbo! Pani Prezes! Z mojej wiedzy wynika, że czas rozstrzygania spraw w sądach najwyższych w Europie to 3 miesiące. Mam pytanie do pani prezes: Dlaczego w Izbie Cywilnej, w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, w Izbie Karnej czas ten wynosi do 10 miesięcy? Tutaj pan poseł powiedział, że nawet do 12 miesięcy. W Izbie Wojskowej - 2 miesiące. Chciałabym się zapytać, pani prezes, dlaczego nie szanujemy polskiego obywatela i dlaczego tak długo to trwa. Mieliście tyle czasu, żeby zreformować te izby i doprowadzić do tego, żeby polski obywatel miał prawo do godnego i szybkiego wyroku. I jeszcze mam pytanie, pani prezes: Dlaczego tak boicie się Izby Dyscyplinarnej? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Mosiński
Data: 2017-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dzisiejszy dzień jest dniem wyjątkowym, szczególnym. Po pierwsze Wysoka Izba przyjęła ustawę o Sądzie Najwyższym, kończąc z państwem nadzwyczajnej kasty. Przywracamy sądy społeczeństwu, kończymy z korporacjonizmem, zgodnie z którym w wąskim gronie decyduje się, kto ma być awansowany, a kogo ewentualnie ze służby sądowniczej wykluczać. Trzeba było czekać 30 lat na to wielkie wydarzenie, bardzo istotne. Oczywiście nie można też generalizować. Duża część sędziów to sędziowie zasługujący na wielki szacunek. W tym miejscu chciałbym podziękować zwłaszcza przewodniczącemu komisji sprawiedliwości panu posłowi Stanisławowi Piotrowskiemu... (Poseł Zofia Czernow: Piotrowiczowi.) ...za wytrwałe prowadzenie obrad, zwłaszcza dzisiejszej nocy, kiedy musiał zmierzyć się z dziką furią wielu posłów opozycji. To była furia przeciwko demokracji, ale demokracja zwyciężyła. Druga istotna kwestia, bardziej osobista. Otóż przez 20 lat walczyłem z cichą i podstępną chorobą. Udało się tę chorobę pokonać. Z tego miejsca chciałbym podziękować mojej pani dr Iwonie Bereszyńskiej, która przez kilkanaście ostatnich lat prowadziła mnie, dodawała otuchy. Wygraliśmy, ale po ostatnim leczeniu, jak to bywa w życiu, organizm reaguje bardzo ostro. Czasami trzeba więcej czasu poświęcić własnemu duchowi i ciału, stąd ubolewam, że dzisiaj nie mogłem głosować nad ustawą o Sądzie Najwyższym z przyczyn ode mnie niezależnych. Po prostu musiałem opuścić salę obrad, żeby dać szansę mojemu słabnącemu organizmowi. Ale chcę stanowczo podkreślić, że jestem za tą ustawą. Cieszę się niezmiernie, że jestem posłem tej kadencji, która przywraca godność wymiarowi sprawiedliwości, zwłaszcza sądownictwu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Wojciech Buczak
Data: 2017-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym wygłosić krótkie oświadczenie o dobrych obyczajach w relacjach między zarządem czy zarządami a stroną społeczną. Otóż przed rokiem Polska Spółka Gazownictwa przyjęła nową strategię na lata 2016-2022, w której za priorytetowe zadanie uznano zagwarantowanie ciągłości, bezpieczeństwa i niezawodności dostaw gazu. Równocześnie Polska Spółka Gazownictwa realizuje funkcje rozwojowe, podejmuje szereg działań na rzecz wyrównania różnic cywilizacyjnych w ramach gazyfikacji na terenie kraju oraz pobudzających koniunkturę gospodarczą poprzez bardzo wysokonakładowe inwestycje. W roku 2016 Polska Spółka Gazownictwa miała okres bardzo dynamicznych zmian w strukturze spółki. Inicjowała wtedy wiele nowych projektów, uruchamiała szereg inwestycji, szczególnie dotyczących modernizacji i gazyfikacji gmin. Przeznaczyła na ten cel ponad 1 mld zł. Te bardzo pozytywne działania, które przyniosły bardzo wymierne korzyści klientom i samorządom lokalnym, były możliwe dzięki kompetentnemu zarządzaniu spółką przez jej zarząd, ale również - a może przede wszystkim - dzięki partnerskim relacjom zarządu ze stroną społeczną, reprezentowaną przez związki zawodowe. Trudne decyzje restrukturyzacyjne były poprzedzone uczciwym dialogiem ze związkami zawodowymi i podpisaniem porozumienia w czerwcu 2016 r. Na przełomie 2016 r. i 2017 r. trwała gorąca publiczna dyskusja na temat zmian w strukturze spółki, w tym na terenie województwa podkarpackiego. Ze strony niektórych polityków i mediów padały wtedy pod adresem władz i Zarządów PGNiG-u i Polskiej Spółki Gazownictwa oskarżenia o zamiary wręcz degradowania regionu i miasta Rzeszowa. Wtedy wraz z wojewodą podkarpacką Ewą Leniart zwróciłem się do prezesa Polskiej Spółki Gazownictwa pana Jarosława Wróbla z prośbą o podjęcie stosownych decyzji w celu wykorzystania znakomitego potencjału, wiedzy i doświadczenia pracowników Zakładu Gazowniczego w Rzeszowie. Zarząd PSG deklarował, że takie decyzje zostaną podjęte. Dzisiaj z tego miejsca chciałbym podziękować Zarządowi Polskiej Spółki Gazownictwa i prezesowi Jarosławowi Wróblowi za dotrzymanie słowa, co nie było częstą rzeczą w ostatnich latach. Spełnienie deklaracji w sprawie utrzymania zatrudnienia w zakładzie w Rzeszowie i utworzenia nowej jednostki, Centrum Badań i Rozwoju w Rzeszowie, jest przejawem dobrej zmiany również w relacjach między zarządami firm i partnerami społecznymi. Na pewno pomoże to w rozwoju firmy, przyniesie pożytek klientom i pracownikom spółki gazownictwa, ale też miastu Rzeszów i województwu podkarpackiemu. Serdecznie za to dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Katarzyna Czochara
Data: 2017-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałabym poinformować, że w czerwcu br. w Muzeum Powiatowym w Nysie odbył się wernisaż wystawy zatytułowanej ˝Śladami starych fotografii rodzinnych. Szumańscy w latach 1850-1939˝. Wystawa została przygotowana na bazie kroniki rodzinnej napisanej przez jednego z pracowników mojego biura poselskiego, mieszkańca Nysy pana Jacka Szumańskiego, dla którego inspiracją były stare fotografie rodzinne uratowane z zawieruch dziejowych przez jego dziadka. Kronika rodziny Szumańskich, obejmująca lata 1720-1946, zainteresowała dyrektora nyskiego muzeum jako jedyna znana mu całościowa kronika rodzinna jednej z wielu rodzin osiadłych w Nysie po II wojnie światowej. Pan Jacek Szumański w swojej kronice zebrał losy wszystkich znanych mu członków rodziny, pośród których byli również uczestnicy ważnych wydarzeń historycznych. Konfederacja barska, powstanie krakowskie w 1846 r., powstanie styczniowe, walka o niepodległość, w tym udział w konferencji wersalskiej - to tylko niektóre z wydarzeń dawnej historii, w których uczestniczyli członkowie rodziny Szumańskich. Z kolei historia nowsza, która dotknęła tę rodzinę, to zsyłki na Sybir, armia gen. Władysława Andersa, walka w AK i w Zrzeszeniu WiN, a także Katyń, gdzie zamordowany został Stanisław Szumański, stryjeczny dziadek autora książki. Można powiedzieć, że wystawa i książka odzwierciedlają skomplikowane i tragiczne losy, jakie były udziałem wielu polskich rodzin. Dbałość o rodzinę to nie tylko zabezpieczenie bieżących potrzeb. To również dbałość o zachowanie tożsamości każdej z tych rodzin, czyli ich indywidualnej historii. Od pewnego czasu obserwuje się w Polsce dużą aktywność osób poszukujących swoich korzeni. Często skupiają się one w towarzystwach genealogicznych. Członkowie tych towarzystw nie tylko zajmują się poszukiwaniem dokumentów ich dotyczących. Bardzo często wspomagają państwowe archiwa w procesach digitalizacji dokumentów, dokonując społecznie indeksowania i skanowania dokumentów. Warto wspierać ten dość duży ruch społeczników. Niech przykład pana Jacka Szumańskiego zachęca innych do odkrywania i opisywania losów rodzinnych, gdyż te indywidualne historie składają się na historię całego naszego narodu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2017-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przepraszam i bardzo serdecznie dziękuję za dopisanie mnie do listy mówców. Miałam taki zamiar wcześniej, ale niestety trochę biegiem musiałam wracać spod Pałacu Prezydenckiego. Popieram panią poseł, wiceprzewodniczącą zespołu, którym mam zaszczyt kierować dzięki wyborowi wspólnemu, i chcę, abyśmy razem dbali o Polaków, o zdrowie Polaków. Natomiast moje oświadczenie chciałabym wygłosić na inną okoliczność. Szanowni Państwo! Dzisiaj jest bardzo smutny dzień. I ponieważ marszałek Brudziński nie pozwalał nam ani zgłaszać wniosków formalnych, ani zadawać pytań, więc teraz w oświadczeniu chciałabym to powiedzieć. Szanowni państwo posłowie ze wszystkich ław, wasze miejsce jest w tej chwili nie tutaj. Tam jest ponad 100 tys. Polaków, czekają na was. (Poseł Krystyna Wróblewska: Pani poseł, my pracujemy.) Czekają na was, chcieli z wami porozmawiać, chcieli z nami porozmawiać. Wiem, że to nie państwo, tylko przedstawiciel klubu Kukiz zablokował przerwę na spotkanie z obywatelami, człowiek, który należy do klubu mieniącego się obywatelskim ruchem. Baliście się wyjść do obywateli, żeby wam powiedzieli, że dzisiaj złamaliście wszystkie zasady demokracji i wolnej Polski, wszystkie, jakie są możliwe. Wyjdźcie jeszcze teraz pod Sejm i posłuchajcie. Posłuchajcie, co Polacy mają wam do powiedzenia, a mają dużo. Jak mówię, biegiem wracam spod Pałacu Prezydenckiego, żeby powiedzieć to i żeby wybrzmiało to z mównicy parlamentarnej. Polacy mają wam dużo do powiedzenia. I nie - jak to niektórzy mówią - starzy i koryciarze. Dzisiaj na Krakowskim Przedmieściu i pod Sejmem w tej chwili są setki tysięcy młodych Polaków, z małymi dziećmi. Są osiemnasto-, kilkunastoletni i są również seniorzy. Cała Polska, reprezentacja całego narodu przyszła wam powiedzieć: stop, stop dyktaturze. Nie zgadzają się na to. To jest dzisiaj i smutny, i wielki dzień. Smutny, bo wy dzisiaj złamaliście wszystkie reguły prawne, jakie obowiązują w demokratycznym państwie, ale wielki, ponieważ Polacy obudzili się. Wyjdźcie na chwilę, stańcie w zaciszu, jeżeli nie chcecie się pokazywać, i wysłuchajcie tego, co Polacy mają wam do powiedzenia. A warto tego posłuchać naprawdę. Jeżeli mówiliście, że Polaków będziecie słuchać, to dlaczego dzisiaj nie pozwoliliście ani nam wyjść na Krakowskie Przedmieście, ani sami nie wyszliście? Wstyd, szanowni państwo. Wielu z was znam, szanuję, ale obiecaliście Polakom, że będziecie ich słuchać. Dzisiaj złamaliście konstytucję, która była uchwalona głosami większości narodu. Dzisiaj zmieliliście milion podpisów w sprawie referendum edukacyjnego. Dzisiaj praktycznie zniszczyliście ćwierć miliona podpisów obywatelskich, jeżeli chodzi o wynagrodzenia w ochronie zdrowia. Opamiętajcie się - opamiętajcie się. Dzisiaj musiało to wybrzmieć z tej mównicy. Dziękuję bardzo, pani marszałek, jeszcze raz. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Gonciarz (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-07-20 (Sejm RP, kadencja 8)

Oświadczenie w sprawie trwających w Londynie lekkoatletycznych mistrzostw świata osób niepełnosprawnych Podczas trwających aktualnie lekkoatletycznych mistrzostw świata osób niepełnosprawnych nasz kraj reprezentuje łącznie 51 zawodniczek i zawodników. Mistrzostwa świata rozpoczęły się 14 lipca, lecz zmagania będą trwać do 23 lipca. To wydarzenie jest jedną z najważniejszych imprez roku w sporcie paraolimpijskim. Do zdobycia jest 213 kompletów krążków medalowych, a w samej rywalizacji weźmie udział 1056 sportowców z 90 krajów. Do zakończenia zmagań pozostało jeszcze kilka dni, a nasza reprezentacja w chwili obecnej zajmuje wysokie, 10. miejsce w klasyfikacji medalowej. Patrząc na możliwości i dotychczasowe sukcesy naszych reprezentantów, widać, że mamy szansę na powiększenie tej liczby, tym bardziej że nasi reprezentanci w chwili obecnej plasują się na wielu czołowych miejscach w aktualnych listach rankingów światowych. Do historii przejdzie bieg w kategorii T11 - osób niewidomych, w którym Joanna Mazur wraz z przewodnikiem Michałem Stawickim zwyciężyła w biegu na dystansie 1500 m. Na dwa okrążenia przed końcem biegu nasza para zajmowała przedostatnie miejsce, z dużą stratą do liderów. Następnie po heroicznej walce systematycznie przesuwali się do przodu, kończąc bieg znakomitym finiszem, który przesądził o wygranej. Chciałbym życzyć powodzenia wszystkim naszym reprezentantom podczas zmagań w dalszych dniach trwających mistrzostw świata. Dotychczasowa rywalizacja nie pozostawia wątpliwości, że jesteśmy mocną drużyną. Gratuluję i dziękuję za znakomite występy podopiecznych także wszystkim trenerom, którzy znakomicie przygotowali naszych reprezentantów, oraz działaczom i Polskiemu Komitetowi Paraolimpijskiemu.