PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Sprawa wygląda tak, że rząd chyba doszedł do przekonania, że to był błąd, że trzeba się z tego pomysłu wycofać, ale boi się do tego przyznać. W związku z tym są te kolejne dwa lata. Jeśli tak nie jest, to proszę pana ministra, aby za chwilę tu przyszedł i z tej mównicy nam bardzo konkretnie powiedział, co rząd zamierza w ciągu tych dwóch lat zrobić. Chodzi o ogólnikowy zapis o potrzebie czasu na wprowadzenie kompleksowych zmian w przepisach prawa oraz na odpowiednie dostosowanie systemów teleinformatycznych obsługujących rejestry państwowe. Jaki jest harmonogram postępowania? Co konkretnie rząd będzie chciał w tych dwóch obszarach zrobić? Jakie akty prawne zamierza skierować do Sejmu? Kiedy zamierza to zrobić? Jakie przepisy wykonawcze chce przygotować? Jakie działania chce podjąć w zakresie dostosowywania systemów teleinformatycznych? Tak ogólnikowe sformułowania sprawiają wrażenie, że tak naprawdę nic nie będzie robione, jeżeli chodzi o tę dziedzinę, bo w obecnych warunkach w ogóle nic nie da się zrobić. Chodzi o to, żeby się do tego przyznać, uderzyć się w pierś i powiedzieć: pomyliliśmy się. Chcieliśmy przypodobać się obywatelom, ogłaszając, że zdejmiemy z nich jakiś ciężar. Ale to nie jest taki ciężar. Jeżeli się to ucywilizuje, to naprawdę nie ma większego problemu. Zgadzam z panem posłem Wójcikiem. Niejednokrotnie na posiedzeniach komisji mówiliśmy, że cywilizowanie obowiązku meldunkowego jest zasadne. To już było robione, popieraliśmy te rozwiązania. (Dzwonek) Może jeszcze można coś zrobić, ale nie warto brnąć w rozwiązania błędne, które wprowadzałyby chaos, jeżeli chodzi o życie publiczne. Powtarzam, panie ministrze, proszę tutaj podejść i konkretnie wyliczyć, co i kiedy będzie robione. Może poważnie będę mógł odnieść się do tego uzasadnienia, bo na razie nie potrafię, niestety.
Mówca: Marek Wójcik
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jeżeli chodzi o część wystąpień, można odnieść wrażenie, że państwo oskarżacie rząd i autorów ustawy o to, że właściwie planujemy pozostawienie pustki, zlikwidowanie obowiązku meldunkowego, a później pozostawienie pustki prawnej, która zagrozi funkcjonowaniu państwa i możliwości załatwiania spraw przez obywateli. Otóż nie. Po to właśnie są te 2 lata, żeby zaproponować takie rozwiązania, które pozwolą na zasilanie rejestrów publicznych w dane, które są niezbędne do tego, żeby sprawnie funkcjonowało państwo i żeby obywatele mogli załatwiać swoje sprawy administracyjne. Liczę na to, że rzeczywiście Ministerstwo Spraw Wewnętrznych wykorzysta ten czas, żeby takie rozwiązania zaproponować. Cieszę się, że sposób myślenia o tych rozwiązaniach jest właśnie taki, w oparciu o wykorzystanie różnego rodzaju systemów informatycznych, dlatego że rzeczywiście to jest chyba ta droga, która pozwoli uwzględnić, gdzie jest jakaś rezerwa, i która pozwoli na to, żeby obywatele mogli w sposób dużo wygodniejszy niż teraz informować, to znaczy zasilać rejestry publiczne w de facto informacje o miejscu swojego zamieszkania, po to żeby też móc w przyszłości korzystać z różnego rodzaju świadczeń, które często uzależnione są przecież od tego, gdzie mieszkamy. Tyle. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Zbigniew Konwiński
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W dniu dzisiejszym Komisja Finansów Publicznych rozpatrzyła uchwałę Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o rachunkowości oraz niektórych innych ustaw. Komisja Finansów Publicznych rekomenduje odrzucenie poprawek 7., 19. i 25. Jeżeli chodzi o pozostałe z 30 poprawek, komisja rekomenduje ich przyjęcie. Należy głosować łącznie nad poprawkami 16., 17. i 20., od 21. do 24., a także od 26. do 30. W imieniu Komisji Finansów Publicznych jeszcze raz proszę o przyjęcie poprawek z wyłączeniem poprawek 7., 19. i 25. Dziękuję bardzo.
Mówca: Artur Gierada
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! W imieniu klubu Platformy Obywatelskiej mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec uchwały Senatu zawartej w druku nr 3652 w sprawie ustawy o zmianie ustawy o rachunkowości oraz niektórych innych ustaw. To bardzo dobra ustawa, nie będę się już na jej temat rozwodził, bo wiele o niej na tej sali mówiliśmy, skierowana przede wszystkim do mikro- i makroprzedsiębiorstw, ale obejmująca również zmniejszeniem kosztów organizacje tzw. trzeciego sektora. Stanowisko Senatu do ustawy, jeszcze te 30 poprawek, które przyjęto, potwierdza, że została dobrze przygotowana. Ukłony w stronę resortu i Wysokiej Izby, ponieważ z tych 30 poprawek, można powiedzieć, niemal wszystkie są poprawkami redakcyjnymi. Tak jak mówił poseł sprawozdawca komisji, tylko trzy z nich nie zostały zaakceptowane przez komisję finansów i są to poprawki trochę wynikające z pewnego rodzaju innej szkoły legislacyjnej, ale niezmieniające samego meritum zapisów ustawy. W jednym przypadku były to akurat przepisy, do których Senat się odniósł, ale już w innej ustawie, i nie tak dawno weszły w życie, mówię o ustawie o bankowości. Trzeba oddać Senatowi, że rzeczywiście znalazła się jedna poprawka merytoryczna, która uszczegóławia intencje Wysokiej Izby, mówimy o dniu, który wprowadza datę przeliczenia euro na złotówki, a więc dająca też pewną stabilność naszym przedsiębiorcom. Poprawka daje pewność, że również mikroprzedsiębiorcy będą mogli skorzystać z tego zapisu. Klub Platformy Obywatelskiej będzie głosował zgodnie z rekomendacją komisji finansów. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maria Zuba
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Na przykładzie procesu legislacyjnego tej ustawy możemy się uczyć, jak pracować w Sejmie na akord. W zakładach pracy nie ma akordu, a właśnie w Sejmie akord funkcjonuje i ćwiczymy go na tak poważnych ustawach, jak ustawa o rachunkowości. Faktycznie ustawa ma w swoich założeniach rozwiązania, które mają uprościć całą procedurę sprawozdawczości, uwzględnia interes małych i średnich przedsiębiorstw, wprowadza również rozwiązania, które dadzą oszczędności. Niemniej jednak należy zauważyć, że sprawa wprowadzenia przez Senat 30 poprawek, które mają charakter legislacyjny, dowodzi jednak, że pracujemy w sposób bardzo chaotyczny i bałaganiarski, bo faktem jest, że gdyby nie Senat, to do porządku prawnego weszłaby ustawa o tak nieszczegółowych i chaotycznych zapisach. Przecież większość z nich to są poprawki porządkujące, tudzież mające charakter legislacyjny, jedna jest merytoryczna. Apeluję do pani marszałek, aby wprowadzane do procesu legislacyjnego tak poważne projekty, jak projekty ustaw, które decydują o rozwoju gospodarczym naszego kraju, które powinny stanowić podstawę rzetelnego prawa, były procedowane w trybie przyzwoitym, z możliwością skorzystania z ekspertyz, z możliwością skonsultowania tych spraw ze środowiskami, których przepisy dotyczą. W momencie, kiedy członkowie Komisji Finansów Publicznych przychodzą na posiedzenie komisji i zderzają się z poprawkami przyniesionymi w ostatniej chwili, gdy nie można nawet ich skonsultować, istnieje obawa, że w ustawach, które mają gabaryt i dotyczą różnych obszarów rachunkowości, mogą jeszcze mieścić się różnego rodzaju błędy i uchybienia, a to o systemie legislacyjnym i samym Wysokim Sejmie źle świadczy. Stąd moja prośba, aby marszałkowie (Dzwonek) nad tym czuwali. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Łopata
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję, pani marszałek. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu wobec uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o rachunkowości oraz niektórych innych ustaw. Wysoka Izbo! Prace nad tą ustawą wynikają z konieczności spełnienia wymogu implementacji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z 26 czerwca 2013 r., ale jest to również - co warto podkreślić - inicjatywa rządu Rzeczypospolitej zmierzająca do poprawy warunków wykonywania działalności gospodarczej poprzez ograniczenie barier hamujących rozwój przedsiębiorczości. Dyrektywa, o której wspomniałem, dotyczy rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek. Wysoka Izbo! Chociaż ustawa jest obszerna, to mam zdanie odrębne od wygłoszonego przed chwilą i chcę powiedzieć, że prace nad tą ustawą przebiegały bardzo sprawnie. Tak uważam. Może dlatego, że jest to bardzo dobra ustawa, potrzebna i oczekiwana. Jeśli chodzi o liczbę poprawek wniesionych przez Senat, a jest ich 30, to uważam, że ten obraz został jednak przedstawiony jako fałszywy obraz, bo trzeba zauważyć, że zdecydowaną większość tych poprawek stanowią poprawki legislacyjne i redakcyjne. I to powinno wyjaśnić tę liczbę poprawek. Komisja była zgodna w ocenie poprawek - a posiedzenie komisji odbyło się przed kilkoma godzinami - i jak już powiedział poseł sprawozdawca, przyjęła 27 z 30 zgłoszonych poprawek, a wnosi o odrzucenie 3. W imieniu klubu chcę oświadczyć, że podzielamy stanowisko komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maria Zuba
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 13 lipca br. wraz z mieszkańcami Michniowa przyszło nam przy okazji tragicznej rocznicy pacyfikacji Michniowa znów spotkać się z wielką nauczycielką życia - historią i odebrać od niej kolejną lekcję. Oddając hołd pomordowanym w Michniowie, wyrażaliśmy swój szacunek dla wyboru, jakiego w czasie II wojny światowej dokonali mieszkańcy Michniowa, a także wielu innych świętokrzyskich miejscowości, miast, miasteczek i wsi, gdzie aktywnie działało polskie podziemie zbrojne. Nie były to wybory łatwe - wybór między własnym życiem a służbą ojczyźnie i współobywatelom. Są to często dla nas wybory niezrozumiałe. Nam, żyjącym już w drugim dziesięcioleciu XXI w., wydaje się, że wybory są proste. Jesteśmy przyzwyczajeni do możliwości wielu wyborów, kiedy to podawane nam są rozwiązania, jedno lepsze od drugiego i może tylko jedna czy dwie możliwości są w jakiś sposób dla nas złe i niekorzystne. Tymczasem przed 70 ponad laty mieszkańcy naszych ziem stawali przed wyborami, gdzie jedno rozwiązanie było gorsze od następnego. Mogli mieszkańcy Michniowa podporządkować się niemieckiej władzy okupacyjnej, znosić wszystkie upokorzenia związane ze stosunkiem, jaki narodowy socjalizm miał wobec Polski i Polaków, wypełniać zobowiązania kontyngentowe, odmawiać pomocy partyzantom, Armii Krajowej i rządowi RP na uchodźstwie, powołując się na niebezpieczeństwo niemieckie. Mogli, wybrali jednak inaczej. Może pamiętali o tej jeszcze przedwojennej przemowie pana ministra Józefa Becka, który 5 maja 1939 r. w Sejmie przemówił, iż ˝jest jedna tylko rzecz na świecie, która jest bezcenna, i tą rzeczą jest honor˝, i tym samym niejako określił nasz cel wojenny w II wojnie światowej. Może kierowało nimi poczucie zwykłej przyzwoitości, że tym chłopcom marzącym o wolnej Polsce, gotowym do służby w oddziałach partyzanckich nie wypada nie pomagać. Na pewno gdzieś były jakieś sympatie, miłości, przyjaźnie, jakie się zawiązywały pomiędzy mieszkańcami wsi a oddziałami partyzanckimi. Niestety prawa wojny są zawsze silniejsze. Mieszkańcy Michniowa za swój wybór zapłacili swoim życiem. Myślimy dziś o tych wydarzeniach i obserwujemy dzisiejszą rzeczywistość. Słysząc wieści z Ukrainy czy z Bliskiego Wschodu, wspominając rocznicę masakry w bośniackiej Srebrenicy czy rzezi wołyńskiej, uświadamiamy sobie, jak łatwo ludzkość zapomina o tym, jakim nieszczęściem jest wojna. Przychodzi refleksja o niedoskonałości gatunku ludzkiego, który ciągle popełnia te same błędy, te same zbrodnie. Obiecuje poprawę, a potem znów wkracza na drogę wojny i pożogi. Czy jesteśmy w stanie temu błędnemu kołu zapobiec? Przerwać je? Dwa słowa: pamięć i modlitwa. Pamięć o tym, co wydarzyło się tu, w Michniowie, przed 72 laty, tak aby każdemu z nas tu obecnych stawała przed oczyma tragedia Michniowa, gdyby zapragnął spór polityczny, społeczny czy też ekonomiczny rozwiązywać za pomocą wojny. I modlitwa, bo pomni naszej ludzkiej niedoskonałości, poprawy i nadziei musimy szukać w Panu Bogu, do którego zanosimy modlitwy błagalne: ˝Od powietrza, głodu, ognia i wojny wybaw nas, Panie!˝.
Mówca: Waldemar Andzel (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie 125. rocznicy urodzin Juliana Stachiewicza Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 26 lipca br. będziemy obchodzić 125. rocznicę urodzin Juliana Stachiewicza, wybitnego żołnierza i historyka wojskowości okresu II Rzeczypospolitej Polskiej. Julian Stachiewicz przyszedł na świat 26 lipca 1890 r. we Lwowie. Był synem lekarza Teofila Stachiewicza i Anieli z Kirchmayerów. Wychowywali oni swoje dzieci w duchu patriotycznym. W wieku 18 lat Julian ukończył gimnazjum filologiczne i zdał egzamin dojrzałości. Następnie przez 4 lata studiował na wydziale filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W tym okresie wstąpił w szeregi Związku Walki Czynnej. Ukończył też kurs podoficerski i oficerski. W 1912 r. Julian Stachiewicz został mianowany komendantem miejskim Związku Strzeleckiego, następnie pełnił funkcję komendanta wyższego kursu oficerskiego w Krakowie. Od roku 1914 służył w Legionach Polskich. Brał udział m.in. w walkach pod Jabłonką, Kukłami czy Kostiuchnówką. Po kryzysie przysięgowym na krótko został dowódcą 1. Pułku Piechoty Legionów, a następnie komendantem Polskiej Organizacji Wojskowej na Lwów. Dowodził też oddziałem wysłanym z Krakowa do Przemyśla w celu obrony przed Ukraińcami. Po zakończeniu wojny Stachiewicz objął funkcję szefa sztabu Dowództwa Głównego Wojsk Wielkopolskich. Następnie skierowano go do oddziału III naczelnego dowództwa, którego został szefem. W sierpniu 1920 r. stanął na czele sztabu Kwatery Głównej Naczelnego Wodza, przez krótki czas dowodził 65. Pułkiem Piechoty. W tym okresie był również szefem związków operacyjnych Wojska Polskiego utworzonych w czasie wojny polsko-bolszewickiej - stał na czele sztabu Frontu Środkowego i sztabu 6. Armii. Na polecenie Józefa Piłsudskiego wraz z Bolesławem Wieniawą-Długoszowskim i Stanisławem Radziwiłłem opracowywał plan operacji kijowskiej. Po wojnie z bolszewikami Julian Stachiewicz objął stanowisko pierwszego oficera sztabu Inspektoratu Armii nr III w Toruniu. Wkrótce mianowano go na dowódcę 13. dywizji piechoty w Równem na Wołyniu. W 1923 r. Stachiewicz został oddelegowany do Warszawy. Przyczyną był jego stan zdrowia - chorował on na gruźlicę. W lipcu tego samego roku otrzymał awans na stopień generała brygady. Powierzono mu też kierowanie Wojskowym Biurem Historycznym Sztabu Generalnego. Julian Stachiewicz powołał do życia pismo poświęcone polskiej i powszechnej historii wojskowej: ˝Przegląd Historyczno-Wojskowy˝. Był sekretarzem generalnym Instytutu Badań Najnowszej Historii Polski. Zaliczany jest do grona wybitnych historyków okresu dwudziestolecia międzywojennego. Przez wiele lat pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Wiedzy Wojskowej, przewodniczył też głównej Radzie Programowej Polskiego Radia. Współpracował również z komisją historyczno-wojskową Polskiej Akademii Umiejętności. Stachiewicz zmarł na gruźlicę 20 września 1934 r. Pochowano go na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Odznaczony był m.in. Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski czy Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Dziękuję.
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie liczby zatrzymanych praw jazdy Kilka dni temu zespół prasowy Komendy Głównej Policji poinformował, że ˝od 18 maja do 12 lipca, na podstawie nowych przepisów, policjanci zatrzymali w całym kraju 4885 praw jazdy za przekroczenie dopuszczalnej prędkości powyżej 50 km/h w terenie zabudowanym˝. Następnie wymieniane są powiaty i województwa, gdzie kierowcy jeżdżą najgorzej, a gdzie najlepiej. Podobno wygrało opolskie. Jakie wnioski płyną z analizy tych skąpych danych? Prawie żadne, same domysły. Czy nasi kierowcy mają naprawdę tak ciężką nogę? A może ograniczenia prędkości są ustanawiane w absurdalnych miejscach? Albo: Jakie limity skuteczności mieli wyrobić policjanci? I czy się udało? Pytań nasuwa się mnóstwo. Mnie interesuje tylko jedno. Ilu z tych kierowców pozbawionych prawa jazdy w efekcie nowelizacji przepisów potrzebowało tego prawa do wykonywania swojej pracy i dalej jeździ, kieruje samochodem? Ilu z nich faktycznie zachowało się tak, jak wymyślił to sobie wnioskodawca nowelizacji, a ilu po prostu dostało do rąk kolejny argument za ˝natarczywością˝ Policji i patologią państwa polskiego? Przypuszczam, że jedyny efekt tej zmiany to 4885 wyborców Platformy Obywatelskiej mniej.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Kilka tygodni temu za sprawą dyskusji na Twitterze powrócił temat pewnego spotkania, które odbyło się w czerwcu ubiegłego roku. Chodzi mianowicie o wydarzenie z 30 czerwca 2014 r., kiedy to przedstawiciel polskiego MSZ, a konkretnie obecny podsekretarz stanu ds. współpracy rozwojowej, Polonii i polityki wschodniej MSZ Konrad Pawlik, usiadł do wspólnych rozmów z kierownictwem separatystycznej republiki Naddniestrza, czyli z tzw. wicepremier i szefową MSZ Niną Sztanski. Tamto wydarzenie wtedy przeszło praktycznie bez echa. Dziś jednak trzeba o nim mówić, szczególnie w kontekście tego, że w ramach wyborczej kampanii próbuje się Polakom wmawiać tylko same sukcesy rządów PO, także w zakresie polityki zagranicznej. Relację z tego spotkania zamieściła agencja informacyjna Nowosti z Tyraspola. Natomiast Nina Sztanski podkreśliła, że: współpraca z Polską w dziedzinie kultury jest coraz powszechniejsza oraz że: dla Naddniestrza Polska pozostaje ważnym partnerem gospodarczym. W związku z tym spotkaniem powstaje pytanie, dlaczego i na czyje polecenie przedstawiciele państwa będącego członkiem Unii Europejskiej i NATO podjęli rozmowy z przedstawicielami państwa nieposiadającego uznania międzynarodowego. Takie działanie, niezależnie od tego, jakie mogły być cele polskich służb, rodzi pewne konsekwencje. Spotkanie ze wspomnianą przedstawicielką mogło zostać odczytane jako swego rodzaju akt uznania ze strony polskiego rządu tego ˝państwa˝, czyli de facto akceptacji działań politycznych, które doprowadziły do jego powstania. Organizowanie tego rodzaju spotkań w polityce zagranicznej oznacza popełnianie szkolnych błędów, a ponadto warto przypomnieć, że po aneksji Krymu Nina Sztanski wystosowała apel do prezydenta Rosji ws. ˝podobnej˝ interwencji w Naddniestrzu, natomiast tzw. prezydent Naddniestrza Jewgienij Szewczuk podczas spotkania z wicepremierem Rosji Dmitrijem Rogozinem podkreślił, że ˝ziemia naddniestrzańska ponad dwieście lat temu weszła w skład Imperium Rosyjskiego˝ i że większość mieszkańców opowiada się za zjednoczeniem z Rosją. Przed wielu laty państwa świata demokratycznego solidarnie izolowały Palestyńczyków walczących o uznanie swojego państwa, a także na przykład izolowały w pewnych okolicznościach przedstawicieli NRD. Dziś przedstawiciel polskiego MSZ zasiada do stołu z przedstawicielem nieistniejącego państwa. Takie działanie urzędników rządu PO budzi uzasadnione emocje, ale przede wszystkim jest kolejnym świadectwem prowadzenia nieudolnej polityki zagranicznej, w której zapewne nie ma też miejsca na polską rację stanu.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie usprawnienia odpraw celnych w Przemyślu i w Medyce Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Do mojego biura poselskiego wpłynęła rezolucja nr 5/2015 Rady Miasta w Przemyślu z 25 czerwca 2015 r. Rezolucja dotyczy planów wprowadzenia w Urzędzie Celnym w Przemyślu 5-dniowego tygodnia pracy, od poniedziałku do piątku. Po wejściu Polski do Unii Europejskiej rozwinął się dynamicznie lokalny rynek agencji celnych, składów celnych i magazynów czasowego składowania towarów. Skrócenie czasu pracy Urzędu Celnego w Przemyślu spowoduje wycofanie się firm dokonujących tutaj odpraw celnych. Samochody załadowane po godz. 15 będą musiały czekać do następnego dnia. Będzie to rodzić koszty dla przewoźników, a transport stanie się nierentowny. W konsekwencji konieczne będą zwolnienia pracowników w agencjach celnych. Radni Rady Miejskiej w Przemyślu apelują, aby pomimo zmniejszonego obrotu towarowego z Ukrainą nastąpił wzrost liczby odpraw w Przemyślu. Uważają, że należy uruchomić punkt odpraw fitosanitarnych na drogowym przejściu granicznym w Medyce, podobnie jak ma to miejsce w Korczowej. Spowoduje to zwiększenie ruchu na granicy, a tym samym w Przemyślu. Miasto ponownie zacznie odgrywać ważną gospodarczo rolę w handlu drewnem, towarami rolnymi i spożywczymi. Rada miejska, uznając za niezwykle ważne utrzymanie miejsc pracy i uznając za kluczowe dla rozwoju Przemyśla poszerzenie możliwości odpraw celnych dla przedsiębiorców, apeluje o pozostawienie 6-dniowego tygodnia pracy Urzędu Celnego w Przemyślu oraz wprowadzenie drogowych odpraw fitosanitarnych na przejściu granicznym w Medyce. W ramach oświadczenia poselskiego zwracam się do ministra finansów o wzięcie pod uwagę oczekiwań władz samorządowych Przemyśla. Prośbę władz samorządowych Przemyśla z prezydentem Robertem Chomą na czele kieruję szczególnie do wiceministra Jacka Kapicy, szefa Służby Celnej. Bardzo dziękuję za uwagę.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-07-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoki Sejmie! Do mojego biura poselskiego zwrócili się przedstawiciele Stowarzyszenia Osób z Nietrzymaniem Moczu UroConti. Osoby te sygnalizują problem z zapewnieniem odpowiedniej pomocy lekarskiej, świadczeń zdrowotnych oraz leków i innych środków medycznych. Postulaty wyżej wspomnianego stowarzyszenia są następujące: - poszerzenie listy leków refundowanych w leczeniu zespołu pęcherza nadreaktywnego (OAB) o nowe substancje medyczne; - zniesienie obowiązku wykonania badania urodynamicznego jako warunku uzyskania refundacji w leczeniu farmakologicznym OAB; - poszerzenie refundowanych terapii o nowe skuteczne świadczenia, zgodnie z rekomendacjami AOTMiT - umieszczenie w katalogu świadczeń refundowanych procedury neuromodulacji krzyżowej dla pacjentów cierpiących na ciężkie postacie NTM i poszerzenie dostępu do leczenia za pomocą toksyny botulinowej dla osób, u których zawiodło dotychczasowe leczenie farmakologiczne. - wprowadzenie jednego, jasnego kryterium medycznego (nietrzymanie moczu) uprawniającego do refundacji środków absorpcyjnych; - zwiększenie limitów ilościowych na refundowane środki absorpcyjne z 60 sztuk do co najmniej 90 sztuk miesięcznie: pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, wkłady anatomiczne, majtki chłonne; - wprowadzenie nowej nadspecjalizacji lekarskiej pn. ˝uroginekologia˝. Zdaniem ekspertów przez niedopasowanie przepisów do rzeczywistych potrzeb pacjentów dostęp do świadczeń zdrowotnych jest utrudniony, co z kolei generuje wysokie koszty pośrednie związane z powikłaniami i wyłączeniem chorych z życia zawodowego. Problem nietrzymania moczu może dotyczyć nawet 3-4 mln osób w Polsce, ok. 10% populacji. Specjaliści sugerują, że odsetek chorych może być znacznie wyższy niż wskazywany w publikowanych badaniach z racji intymnego charakteru tego schorzenia i trudności w zebraniu rzetelnych danych. Główny Urząd Statystyczny (GUS) szacuje, że w 2030 r. liczba Polaków obniży się do ok. 36,7 mln, w tym osoby powyżej 65. roku życia będą stanowić ponad 22% populacji. Oznacza to, że odsetek ludzi starszych wzrośnie niemal dwukrotnie. Biorąc pod uwagę fakt, że procent chorych na NTM wzrasta wraz z wiekiem, można założyć, że liczba chorych podwoi się. Mając powyższe na uwadze, uprzejmie proszę pana ministra zdrowia o zajęcie stanowiska wobec powyższej sprawy.