Mówca: Adam Szejnfeld
Data: 2013-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Na ten ważny temat wiele głosów padło i jeszcze dużo pewnie padnie za chwilę. Za wszystkie głosy merytoryczne, bardzo poważne należy podziękować. Ale niestety, nie tylko merytorycznych wypowiedzi mieliśmy tu przyjemność słuchać. Słyszeliśmy także bajki. Bajki były opowiadane przez wiele godzin. Bajki takie w Polsce opowiada się od kilkunastu lat przynajmniej, od czasów poprzedzających wejście Polski do Unii Europejskiej. Może więc kilka zdań chciałbym konwencji bajki poświęcić, aczkolwiek o tyle bajka moja będzie inna, że będzie miała pointę. Tak więc za górami, za lasami, za rzekami polskie przedsiębiorstwo pracowało i ledwo koniec z końcem wiązało. Tak by można rozpocząć bajkę, którą chciałbym opowiedzieć. Mam tu na myśli przedsiębiorstwo, które koniec z końcem ledwo wiązało przed kilkunastu laty. Na szczęście postanowiliśmy wejść do Unii Europejskiej. Na szczęście postanowiliśmy integrować się z Europą. Na szczęście postanowiliśmy skorzystać z funduszy, z pieniędzy, z których nasze państwo, ale mające inny ustrój, zrezygnowało po II wojnie światowej. Dzięki temu polskie przedsiębiorstwa, przede wszystkim małe i średnie, które za tymi górami, lasami i rzekami ledwo koniec z końcem wiązały, zaczęły odżywać. Przedsiębiorstwo, któremu oponenci, przeciwnicy wejścia do Unii Europejskiej grozili, że padnie, zostanie zniszczone przez europejską, zachodnią konkurencję, wzniosło się na wyżyny i dzisiaj jest zagrożeniem dla konkurentów na wspólnym rynku Unii Europejskiej. To przedsiębiorstwo dostało pieniądze. To przedsiębiorstwo skorzystało, budując swój kapitał ludzki. To przedsiębiorstwo zainwestowało w nowe techniki, technologie, rozpoczęło działalność innowacyjną. Gmina, w której to przedsiębiorstwo działa, otrzymała pieniądze, stworzyła infrastrukturę w zakresie ochrony środowiska, infrastrukturę drogową, kolejową. To przedsiębiorstwo zaczęło się rozwijać. I tylko dlatego, drodzy państwo, że większość społeczeństwa polskiego 10 lat temu - nomen omen, mamy 2013 r. - was nie posłuchała i w referendum powiedziała: Tak, chcemy być w Unii Europejskiej. Tak, chcemy być elementem, członkiem, podmiotem rodziny europejskiej. Tak, chcemy korzystać ze wspólnych pieniędzy, ale także chcemy prowadzić wspólną europejską politykę. (Poseł Krystyna Pawłowicz: To politycy tak mówili.) Minęło 10 lat i w Polsce, jak to bardzo często bywa, historia się powtarza. Wtedy państwo mówiliście ˝nie˝ dla wejścia Polski do Unii Europejskiej. Gdyby większość społeczeństwa was posłuchała, to to przedsiębiorstwo już nie wiązałoby końca z końca, bo nie byłoby ani początku, ani końca, które można byłoby pieniędzmi z Unii i polskiego budżetu związać. Tego przedsiębiorstwa już by nie było. Wasza czarna wizja niszczenia polskiej gospodarki i polskiego rolnictwa by się ziściła, ale właśnie bez Unii Europejskiej. Natomiast mamy świat zupełnie inaczej wyglądający, nowoczesną, rozwijającą się Polskę w Unii Europejskiej. Ale wy wracacie do historii i po 10 latach znowu mówicie ˝nie˝. Mówicie ˝nie˝ dla budżetu Unii Europejskiej na nową perspektywę finansową 2014-2020. Mówicie ˝nie˝ dla Polski w strefie wspólnej waluty. Mówicie w końcu ˝nie˝ dla paktu fiskalnego. Zaczynając od tego ostatniego, paktu fiskalnego, to komu jest on potrzebny? Komu on ma się przydać? Kogo ma dyscyplinować? Czy państwo polskie ze swoim budżetem, które i w konstytucji, i w ustawach ma przewidziane, raz, reguły wydatkowe, dwa, reguły bezpieczeństwa budżetowego dyscyplinujące je? Nie. Ten pakt fiskalny ma pomagać polskiemu małemu, średniemu przedsiębiorcy. Transgraniczne wielkie firmy sobie dadzą radę, ale polskie małe firmy nie. Można by zapytać: A co ma piernik do wiatraka? Co ma maleńka firma zatrudniająca np. 20 czy 30 osób gdzieś tam na końcu Polski z rozwiązaniami, które mają dotyczyć całej wielkiej Unii Europejskiej, wszystkich krajów członkowskich Unii Europejskiej? Co ma to wspólnego z nim? A w takim razie spytałbym: Co ma wspólnego to, że ten polski mały przedsiębiorca, który przez ostatnie lata świetnie się rozwijał, tworzył nowe miejsca pracy, zwiększał produkcję czy zakres swoich usług, z tym, że nagle teraz ma problemy, ogranicza mu się zamówienia? Niektóre z takich firm muszą się ratować przed upadkiem zwalnianiem pracowników z pracy. Ano tak jest, dlatego że są takie kraje w Europie, których politycy myślą tak jak wy, że żadna dyscyplina finansowa nie jest potrzebna, że państwo jest dla polityków, a nie dla obywateli, że można i trzeba prowadzić taką oto politykę finansową i fiskalną, która służy ich partii i im, a nie państwu, ale już na pewno nie taką, która służy Unii Europejskiej jako całości. I dlatego takie państwa - nie powinienem ich wymieniać z nazwy, ale przecież to nie jest żadna tajemnicy - jak Hiszpania, Grecja, nawet Włochy czy Portugalia i Irlandia mają dzisiaj problemy. A ten zatrudniający 20 osób, pracujący ze swoją rodziną od rana do wieczora mały przedsiębiorca, który nie ponosi żadnej winy za to, że dzisiaj spada liczba zamówień, że musi się ratować i zwalniać ludzi z pracy, przez to, że nie ma dyscypliny finansowej w państwach, które są od Polski kilkaset a nawet kilka tysięcy kilometrów oddalone, cierpi. I my razem ze Wspólnotą Europejską chcemy ratować polskiego przedsiębiorcę. To jemu podajemy rękę, zawierając pakt fiskalny, a nie państwu polskiemu. Nie podajemy ręki państwu hiszpańskiemu czy greckiemu. Podajemy rękę Janowi Kowalskiemu z Polski, który razem ze swoją rodziną od rana do wieczora pracuje, wytwarzając maleńki produkt. Ale suma tych maleńkich produktów buduje potęgę polskiej gospodarki. A jeżeli nie będziemy współpracować z innymi krajami Europy na rzecz stworzenia wspólnotowego systemu bezpieczeństwa finansowego, to straci na tym polski przedsiębiorca. Spróbujcie wreszcie spojrzeć na tę problematykę, na temat, o którym dzisiaj mówimy, nie przez pryzmat partykularnej partyjnej polityki i sporu, ale przez pryzmat interesu polskiego przedsiębiorcy. Tenże, jeżeli się nie poprawi sytuacja w Grecji, w Hiszpanii, we Włoszech, w innych krajach, które mają może nie recesję, ale jednak radykalne spowolnienie gospodarcze, zbankrutuje tu, w Polsce, nad Wisłą. Naszym interesem, i to jest pointa mojej bajki, jest wspieranie tamtych krajów, dyscyplinowanie tamtych krajów, narzucanie im kagańca, ale w interesie polskiego przedsiębiorcy. Jeżeli zrozumiecie to, to być może postanowicie jutro nie wychodzić z tej sali, tylko zagłosować za paktem, za ratyfikacją, która jest potrzebna nie Niemcom, tylko Polakom żyjącym tutaj, nad Wisłą. Dziękuję bardzo. (Oklaski)