PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Grzegorz Lorek
Data: 2026-04-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mamy w Polsce ponad 30 mln katolików i zaledwie kilkanaście tysięcy buddystów. Mamy ponad 10 tys. parafii, dziesiątki tysięcy kościołów i kaplic i zaledwie kilka świątyń buddyjskich. Mamy też jedyną panią minister Nowacką, która milionom uczniów skasowała drugą lekcję religii. I zamiast na tej jedynej pozostałej lekcji nauczać o chrześcijaństwie, na którym powstała nasza cywilizacja - nie wiem, czy wie, że nazywa się łacińską - ściąga teraz do szkół buddystów. Co więcej, porozumienie podpisane przez Ministerstwo Edukacji Narodowej z Polską Unią Buddyjską zakłada, że o buddyzmie będziemy się uczyć także w przedszkolu. Pani Nowacka zawsze głośno krzyczała, że miejscem religii jest sala katechetyczna. Mówiła, że nie dla biskupów jest szkoła, tylko dla dzieci i młodzieży. Dziś nagle religia już pani minister nie przeszkadza, tylko zmieniło się wyznanie. Czyli problemem nie była obecność religii w szkole, lecz to, jaka to była religia. Ale skoro minister Nowacka tak bardzo pokochała buddyzm, pozwolę sobie zacytować specjalnie dla niej jedną z nauk Buddy: Jak piękny kwiat bez woni są piękne słowa tego, kto nie postępuje zgodnie z nimi. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Włodzimierz Skalik
Data: 2026-04-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nie bójmy się Chrystusa, tego prawdziwego, który nie przychodzi, by zabrać nam wolność, lecz aby dać fundament, dzięki któremu można kochać tak odważnie i bezinteresownie, jak uczył nas tragicznie zmarły. Bóg nie szuka nieskazitelnych życiorysów. On szuka serc, które potrafią drżeć z Nim o drugiego człowieka. W Łukaszu takie serce znalazł. To słowa, które wypowiedział kapłan w czasie pogrzebowej mszy św. tragicznie zmarłego posła Łukasza Litewki. Mam nadzieję, że to jakże wymowne wezwanie poruszy serca i umysły wszystkich uczestników pogrzebowych uroczystości, a zwłaszcza oficjeli, którzy tak licznie przybyli do sosnowieckiej świątyni z parą prezydencką, premierem i marszałkiem Sejmu na czele. To swoiste memento mori niech sprawi, że wszyscy będziemy podejmować próby, by pokonywać swoje słabości i by stawać się lepszymi, zwłaszcza dla naszych bliźnich. Posłowie Konfederacji Korony Polskiej i cała nasza polityczna wspólnota zapewniamy o modlitwie za duszę śp. posła Łukasza Litewki i składamy jego rodzinie i najbliższym z serca płynące wyrazy współczucia. Wyrażam nadzieję i stanowcze oczekiwanie, że odpowiednie służby podejmą sprawne i skuteczne działania, by wyjaśnić wszystkie okoliczności i wątpliwości związane z tą niecodzienną i zagadkową tragedią, która tak bardzo wstrząsnęła polską wspólnotą. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-04-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Drodzy Polacy! W ostatnich tygodniach opinią publiczną wstrząsają kolejne informacje o atakach dzikich zwierząt na ludzi. Kilka dni temu niedźwiedź rozszarpał kobietę. Wcześniej niedźwiedź zaatakował mężczyznę, a wataha wilków pogryzła człowieka. W Warszawie dziki atakowały ludzi ponad 100 razy w ciągu roku. I jeszcze jedna sprawa, o której nie wolno milczeć. Młoda kobieta z Białołęki po spotkaniu z dzikiem poroniła, straciła dziecko. Pytam więc PSL i resztę uśmiechniętej koalicji: Czy to już wystarczy? Czy to jest ta granica, za którą wreszcie zaczniecie mówić nie tylko o ochronie zwierząt, ale również o ochronie ludzi? Bo dzisiaj rolnik, leśnik, mieszkaniec wsi, mieszkaniec obrzeży miast zostają z tym problemem sami. Rolnicy pracują na polach, w gospodarstwach, przy zwierzętach, często o świcie i po zmroku i oni mają prawo do bezpieczeństwa. Mają prawo nie bać się wyjść na własne pole. Mają prawo chronić swoje rodziny, swoje gospodarstwa i swój dobytek. A co robi rząd? Powtarza, że wilki i niedźwiedzie pozostaną ściśle chronione. Chronione przed kim? Przed rolnikami? Przed kobietami w ciąży? Przed ludźmi, którzy chcą normalnie żyć i pracować? Szczególnie pytam PSL. Gdy jesteście w opozycji, krzyczycie najgłośniej o wsi i rolnikach. Ale od 2 lat jesteście w rządzie, macie wpływ, macie ministrów, macie odpowiedzialność: Co zrobiliście w sprawie realnego bezpieczeństwa rolników? Co zrobiliście, gdy narasta problem dzikich zwierząt, szkód, ataków i strachu na wsi? Nie wystarczą konferencje. Nie wystarczą puste deklaracje. Nie wystarczy udawanie troski o rolników przed kamerami. Kiedy człowiek stanie się dla tego rządu, dla PSL ważniejszy niż wilk, niż dzik, niż niedźwiedź? Kiedy polski rolnik będzie mógł pracować bez strachu? Kiedy państwo wreszcie zacznie chronić ludzi, a nie tylko zasłaniać się ideologią (Dzwonek) i partyjną bezczynnością? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Paweł Sałek
Data: 2026-04-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wieś Longinówkę w gminie Rozprza w powiecie piotrkowskim w województwie łódzkim zamieszkuje prawie 700 mieszkańców. Miejscowość jest podzielona na dwie części drogą krajową nr 91. Po jednej stronie znajdują się kościół, sklep spożywczy, szkoła podstawowa, boiska sportowe, przystanek autobusowy oraz cmentarz, a po drugiej remiza OSP, plac zabaw, przystanek autobusowy oraz znaczna część zabudowy mieszkalnej. Wysokie natężenie ruchu tranzytowego sprawia, że bezpieczne poruszanie się mieszkańców jest niemożliwe. Codziennie uczniowie szkół średnich i podstawowych muszą pokonywać ruchliwą trasę w godzinach o największym natężeniu ruchu, żeby dotrzeć do przystanków autobusowych. Zaznaczę, że brak jest chodników dla pieszych, dzieci poruszają się wąskimi, niekiedy błotnistymi poboczami w bezpośrednim sąsiedztwie pędzących samochodów ciężarowych i osobowych. Ta trasa jest szczególnie problematyczna dla seniorów, którzy ograniczają swoją aktywność. Jedyny sklep, w którym mogą robić zakupy, znajduje się przy drodze krajowej. Na wskazanym odcinku drogi regularnie dochodzi do wypadków i kolizji samochodowych. Kierowcy niestety ignorują ograniczenia prędkości, a tradycyjne oznakowania są niewystarczające. W ciągu ostatnich 5 lat na tym krótkim odcinku w Longinówce doszło do ponad 15 wypadków i kolizji samochodowych, w wyniku których rannych zostało ok. 10 osób. Obecna infrastruktura drogowa stwarza ogromne zagrożenie dla zdrowia i życia mieszkańców, o czym był informowany łódzki Oddział Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, który konsekwentnie zasłania się brakiem funduszy na poprawę bezpieczeństwa. Apeluję zatem do ministra infrastruktury i Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad o podjęcie działań poprawiających bezpieczeństwo mieszkańców wsi Longinówka. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Lidia Czechak
Data: 2026-04-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W ostatnim czasie obserwujemy narastające zjawisko publicznego obrażania prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby publiczne, w tym przedstawicieli życia politycznego, medialnego oraz świata kultury. Zjawisko to budzi głęboki niepokój, nie tylko ze względu na brak poszanowania dla najwyższego urzędu w państwie, ale również z uwagi na konsekwencje społeczne, jakie niesie za sobą tolerowanie tego rodzaju zachowań. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej jako głowa państwa pełni szczególną rolę ustrojową i symbolizuje jedność oraz ciągłość władzy państwowej. Jego urząd objęty jest ochroną prawną, co wynika zarówno z przepisów konstytucji, jak i ustaw szczegółowych. Publiczne znieważenie prezydenta nie jest jedynym wyrazem krytyki politycznej, lecz naruszeniem norm prawnych oraz elementarnych zasad debaty publicznej. Niepokojący jest również brak stanowczych i konsekwentnych działań ze strony właściwych organów państwa w przypadku oczywistego naruszenia prawa. Tego rodzaju bierność może być odbierana jako przyzwolenie na eskalację agresji słownej w przestrzeni publicznej, co prowadzi do obniżenia standardów życia publicznego oraz pogłębienia podziałów społecznych. Podkreślenia wymaga fakt, że problem ten dotyczy także innych osób pełniących funkcje publiczne, które również powinny być objęte należytą ochroną przed znieważeniem i mową nienawiści. Niemniej jednak szczególna rola prezydenta RP jako najwyższego przedstawiciela państwa nakłada na wszystkich uczestników życia publicznego obowiązek zachowania wobec niego szczególnego szacunku. Brak reakcji na przypadki naruszeń prawa w tym zakresie stanowi zły przykład dla obywateli, podważając autorytet państwa oraz jego instytucji. Państwo prawa nie może pozostawać obojętne wobec działań godzących w jego fundamenty. W związku z powyższym zwracam się do właściwych organów państwa o podjęcie zdecydowanych działań mających na celu egzekwowanie obowiązujących przepisów prawa oraz przeciwdziałanie dalszej degradacji standardów debaty publicznej. Na spotkaniach ludzie mówią nam, że mamy państwo z kartonu. Organy państwa potrafią zadziałać, kiedy np. chodzi o pana Owsiaka, ale nie potrafią zadziałać, gdy chodzi o prezydenta, posła czy senatora. Czas to zmienić. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Paluch
Data: 2026-04-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Wysoka Izbo! Paulina Hennig-Kloska powinna zostać niezwłocznie odwołana ze stanowiska ministra klimatu i środowiska za całokształt swoich działań i zaniechań. Pełniąc swój urząd, wykazała kompletną bierność co do fatalnego oddziaływania na polską gospodarkę unijnej polityki klimatycznej EU ETS skutkującej drastycznym wzrostem cen energii dla podmiotów gospodarczych, gospodarstw domowych i indywidualnych odbiorców. Cechuje ją uleganie naciskom lobby wiatrakowego co do lokalizacji turbin wiatrowych w pobliżu obszarów Natura 2000, a także w sposób zagrażający bezpieczeństwu ruchu na drogach krajowych, na trasach lotnictwa wojskowego. Ponadto przyspieszanie wzrostu udziału odnawialnych źródeł energii w bilansie energetycznym Polski bez adekwatnej rozbudowy sieci przesyłowej zagraża w sposób oczywisty stabilności systemu energetycznego i prowadzi do zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii, do rosnących jej cen. To jest sytuacja, która upośledza nie tylko Polskę, ale całą Unię Europejską. Już coraz więcej słychać głosów, i są coraz głośniejsze, żeby tę politykę albo odrzucić, albo kompletnie przemodelować. Kolejnym problemem, który stworzyła pani minister Hennig-Kloska, jest zablokowanie na wiele miesięcy programu ˝Czyste powietrze˝ zarówno w przypadku przyjmowania wniosków, jak i wypłat z programu, co spowodowało utratę płynności finansowej firm realizujących projekty w tym zakresie, kompletną dezorganizację i dezorientację beneficjentów, a także gmin, które współuczestniczą w programie. Szanowni państwo, to spowodowało utratę zaufania do państwa jako wiarygodnego partnera, gwaranta rzetelności w relacji państwo - obywatel. Całokształt działań Pauliny Hennig-Kloski uzasadnia jej niezwłoczne odwołanie z pełnionej funkcji. (Oklaski)
Mówca: Anna Ewa Cicholska
Data: 2026-04-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przed nami majówka - grille, rodzinne wyjazdy, spotkania, tysiące Polaków nad morzem, w górach czy nad mazurskimi jeziorami. Warto się jednak zastanowić, jak wielu z nas w tym czasie pomyśli o ważnych świętach narodowych. 2 maja to święto flagi Rzeczypospolitej Polskiej, a 3 maja to święto konstytucji - święta niezwykle ważne w historii i polskiej tradycji, święta, które podkreślają naszą tożsamość i dumę narodową. W całym kraju, na balkonach, urzędach, domach, miejmy nadzieję, nie zabraknie dumnie powiewających biało-czerwonych. Pamiętajmy, że nasi przodkowie złożyli olbrzymią ofiarę na ołtarzu ojczyzny, dzięki której dzisiaj możemy z radością patrzeć na powiewającą biało-czerwoną. 2 maja, w Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej, wywieś flagę, bądź dumnym Polakiem. 3 maja będziemy oddawać hołd twórcom Konstytucji 3 maja, ale również bohaterom walk o niepodległość naszej ojczyzny. Dajmy świadectwo, jak ważne są dla nas poczucie tożsamości narodowej, patriotyzm - to, że warto być Polakiem. Warto też podkreślić, jak ważny jest udział młodych ludzi w radosnym majowym świętowaniu. Przekazywanie właściwych wzorców, pielęgnowanie pamięci o naszych korzeniach, historii i bohaterach to nie tylko obowiązek, to swoisty nakaz. Bycie Polakiem to bycie dumnym, wolnym człowiekiem (Dzwonek), dla którego Polska to nie tylko miejsce urodzenia, ale dom i miejsce na ziemi, o które trzeba dbać i je chronić. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2026-04-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mamy dziś do czynienia z sytuacją, która powinna zapalić czerwone światło w każdym państwie prawa. Lobbyści, czyli osoby działające w interesie określonych grup i biznesów, uzyskują bezpośredni dostęp do głowy państwa, uczestnicząc w organach doradczych przy prezydencie Rzeczypospolitej. To nie jest standard demokratyczny - to jest sytuacja graniczna. Problem polega na tym, że dostęp do najwyższego organu władzy państwowej nie może być uprzywilejowany i nie może odbywać się poza pełną kontrolą opinii publicznej. Jeżeli ktoś reprezentuje interes prywatny, nie może jednocześnie pełnić roli doradcy państwa. To jest klasyczny konflikt interesów. W tej formule powstaje mechanizm, który ma potencjał korupcjogenny, nawet jeśli nikt nie łamie prawa, a państwo powinno eliminować takie ryzyka, zanim staną się faktem. Dlatego pytam wprost: Kto tych ludzi powołał, w jakim trybie i czyje interesy reprezentują? Domagam się pełnej jawności, jasnych kryteriów udziału oraz wykluczenia reprezentantów interesów komercyjnych z bezpośredniego wpływu na najwyższe decyzje państwowe. Bo państwo nie może być miejscem, gdzie najsilniejsi gracze ustawiają sobie dostęp do władzy; państwo musi być równe dla wszystkich. Dziękuję.
Mówca: Władysław Kurowski
Data: 2026-04-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dziś, 29 kwietnia, przypada Narodowy Dzień Męczeństwa Duchowieństwa Polskiego. To święto ustanowione przez Konferencję Episkopatu Polski w 2002 r., będące wyrazem naszej pamięci o tysiącach polskich kapłanów, zakonników i biskupów, którzy w latach II wojny światowej stali się ofiarami zaplanowanej eksterminacji. Data ta nierozerwalnie łączy się z rocznicą wyzwolenia niemieckiego obozu koncentracyjnego w Dachau, które nastąpiło 29 kwietnia 1945 r. To właśnie ten obóz stał się w zamyśle hitlerowskich oprawców głównym miejscem kaźni europejskiego duchowieństwa. Wstrząsające statystyki potwierdzone badaniami Instytutu Pamięci Narodowej nie pozostawiają złudzeń co do skali prześladowań wymierzonych w nasz naród. Przez druty KL Dachau przeszło łącznie 2720 duchownych z całej Europy, aż 1773 z nich to Polacy. Stanowiliśmy tam najliczniejszą grupę wyznaniową. Polscy duchowni żyli w nieludzkich warunkach, byli poddawani pseudoeksperymentom medycznym i zmuszani do morderczej pracy. Śmierć poniosło 868 z nich. Główne obchody tego dnia odbywają się w Narodowym Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu. To miejsce szczególne. To właśnie tam ocaleli więźniowie Dachau - którzy uniknęli planowanej przez SS likwidacji obozu dzięki, jak sami wierzyli, cudownej interwencji św. Józefa - złożyli dziękczynne wotum. Wysoka Izbo! Niemiecki okupant uderzył w polskie duchowieństwo, ponieważ widział w nim depozytariusza polskiej wiary i tradycji narodowej. Księża byli eliminowani jako część elity intelektualnej, która stanowiła barierę dla totalitarnego zniewolenia. (Dzwonek) Wspominając dziś bł. ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego, patrona harcerzy i męczennika z Dachau, oraz setki bezimiennych kapłanów, składamy hołd wszystkim, którzy za wierność Bogu i ojczyźnie zapłacili najwyższą cenę. Ich ofiara jest dla nas zobowiązaniem do dbania o prawdę historyczną oraz o fundamenty moralne, na których zbudowana jest Rzeczpospolita. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Bogusław Choma
Data: 2026-04-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pragnę poinformować, że w dniu 24 kwietnia br. w Opolu Lubelskim odbyło się uroczyste otwarcie nowej siedziby Centrum Usług Społecznych, zorganizowane z inicjatywy burmistrza Opola Lubelskiego pana Sławomira Plisa. Nowa placówka stanowi ważny krok w kierunku wzmocnienia systemu wsparcia dla mieszkańców, oferuje lepsze warunki do świadczenia usług społecznych oraz zwiększa dostępność pomocy dla osób potrzebujących. Jest to budynek bez barier. Wydarzenie to jest przykładem skutecznych działań samorządu na rzecz poprawy jakości życia lokalnej społeczności oraz rozwoju nowoczesnych form wsparcia społecznego. Centrum Usług Społecznych powstało dzięki znacznej pomocy rządu Prawa i Sprawiedliwości pod przewodnictwem pana premiera Mateusza Morawieckiego. W ramach Polskiego Ładu inwestycja została dofinansowana w wysokości 85% wartości. W ramach Polskiego Ładu zrealizowano wiele inwestycji samorządowych w całym kraju. Pomoc w niektórych przypadkach, np. inwestycji wodociągowych czy kanalizacyjnych, sięgała nawet 100% inwestycji. Prawicowy rząd przyczynił się do rozwoju inwestycji samorządowych, dając również zatrudnienie przy realizacji tych inwestycji polskim pracownikom, dając zarobić polskim lokalnym firmom. Szkoda, że tych prostych zasad nie rozumie lub nie chce zrozumieć koalicja 13 grudnia. Składam wyrazy uznania dla wszystkich osób zaangażowanych w realizację tej inwestycji. Życzę, aby nowa siedziba jak najlepiej służyła mieszkańcom. (Dzwonek) Dziękuję bardzo.
Mówca: Bożena Lisowska
Data: 2026-04-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Rozporządzenie SENT mimo zmiany nadal budzi ogromny sprzeciw przedsiębiorców. Według nich projekt ignoruje ważne postulaty strony społecznej, ponieważ oparcie dokumentu na uproszczonym schemacie handlowym jest błędem. Nie uwzględnia specyfiki skomplikowanych procesów handlowych, handlu obwoźnego, handlu na straganach, bazarkach i targowiskach. Projekt pomija także standardowe operacje między magazynami, sklepami i punktami obsługi e-commerce oraz nie uwzględnia przesunięć MM. Rozporządzenie nie bierze pod uwagę także specyfiki modelu komisowego. Limit wagowy po zmianie, chociaż większy, wynoszący 300 kg i limit odległości wynoszący 50 km są arbitralne. Przedsiębiorcy apelują o zwiększenie tego limitu kilometrowego, a kryterium wagowe proponują zastąpić jednostkami handlowymi. Projekt budzi także obawy natury prawnej. Regulacje mogą naruszać zasady równości, art. 32 konstytucji, i proporcjonalności, art. 31, poprzez nadmierne restrykcje i podważanie zaufania obywatela do państwa. Szanowni Państwo! Konsultacje trwają jeszcze do jutra, więc proszę o to, aby na stronie Ministerstwa Finansów zamieszczać swoje uwagi. Nasz zespół do spraw dialogu obywatelskiego przekazał szereg rekomendacji. Liczę na otwarty dialog przy wsparciu małych i średnich firm (Dzwonek) i merytoryczne zakończenie tego sporu.
Mówca: Wioletta Maria Kulpa
Data: 2026-04-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 21 kwietnia, po 81 latach w miejscowości Zagroba w powiecie płockim odbyły się państwowe uroczystości pogrzebowe śp. Franciszka Borowskiego, śp. Adama Fabiszewskiego, śp. Czesława Kopra i śp. Adama Sawickiego, czterech członków podziemia niepodległościowego, żołnierzy niezłomnych, których szczątki odnalazł IPN. W maju 2024 r. zespół Biura Poszukiwań i Identyfikacji IPN przeprowadził prace poszukiwawcze w miejscowości Łęg Probostwo. Na terenie należącym w latach wcześniejszych do MO ujawniono szczątki czterech osób. W wyniku badań genetycznych ustalono, że czterej żołnierze zginęli z rąk grupy egzekucyjnej ˝Szwadron Śmierci˝ dowodzonej przez Władysława Rypińskiego ps. Rypa. Ofiarą ich zbrodniczej działalności padło ponad 50 osób z powiatów płockiego i sierpeckiego. 16 grudnia 1945 r. zamaskowani zbrodniarze MO i UB wpadli do ich domów, porwali ich tego samego dnia. Byli torturowani, zostali zamordowani strzałem w tył głowy. Po bestialskim mordzie zostali wrzuceni do wykopanego dołu bez czci i honoru. Rodziny przez blisko 80 lat szukały ich ciał. Pogrzeb po 81 latach od ich zamordowania był uroczystością niezwykle poruszającą. Po wielu latach niepamięci i braku godnego upamiętnienia ofiary tych tragicznych wydarzeń zostały wreszcie pochowane z należytym honorem. To moment, który ma ogromne znaczenie nie tylko dla rodzin, ale także dla całej lokalnej społeczności i dla nas wszystkich jako wspólnoty narodowej. Przez dziesięciolecia prawda o tych wydarzeniach była przemilczana lub zniekształcana. Dziś naszym obowiązkiem jest przywracanie pamięci (Dzwonek) i oddawanie sprawiedliwości tym, którzy zostali pozbawieni życia w dramatycznych okolicznościach, często tylko dlatego, że byli wierni Polsce i swoim wartościom. Takie uroczystości jak ta w Zagrobie przypominają nam, jak ważna jest troska o prawdę historyczną. Pokazują, że państwo polskie ma obowiązek nie tylko badać trudne karty swojej historii, ale także godnie upamiętniać ofiary i wspierać ich rodziny. To również wyraźny sygnał, że nie ma zgody na zapomnienie, że pamięć o bohaterach nawet po wielu latach powraca i znajduje swoje należne miejsce w historii Polski. Cześć i chwała bohaterom! Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Klaudia Jachira
Data: 2026-04-29 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Wczoraj, gdy na sali sejmowej dowiedzieliśmy się, że Andrzej Poczobut jest wolny, wszyscy wstaliśmy i biliśmy brawo. Wzruszenie odbierało mi głos, a łzy same leciały, łzy szczęścia. To są momenty, w których jestem dumna, że mogę zasiadać w polskim Sejmie, który potrafił chociaż przez chwilę zjednoczyć się wokół tak ważnej sprawy i tak wielkiego człowieka. Dziś niestety wróciła już okropna polityka i szukanie różnic w sprawie, która powinna nie dzielić, ale tylko łączyć. Dziś jednak, kiedy emocje już opadły, można na to spojrzeć też z racjonalnej strony. Pierwsze, co zrobił Andrzej Poczobut po uwolnieniu, to spytał premiera Tuska, czy będzie mógł tam wrócić. ˝Tylko ty decydujesz. Jesteś już wolnym człowiekiem˝ - usłyszał w odpowiedzi. I tak sobie myślę, że to wybór jak z greckiej tragedii. Z jednej strony trudno nam się z tą zapowiedzią powrotu pogodzić, bo przecież dopiero co wyszedł na wolność dzięki zaangażowaniu tylu stron, przeszedł przez piekło obozu i może wreszcie czuć się bezpiecznie na polskiej ziemi, zregenerować siły i spotkać się z najbliższymi. A z drugiej strony czy powinno nas dziwić, że chciałby po prostu żyć w swojej rodzinnej Grodzieńszczyźnie, że chce walczyć o miejsce Białorusi w Europie? Bo wolna Białoruś zasługuje na to tak samo jak Polska. Wreszcie, jak mówi, ma obowiązek wobec Polaków białoruskich, co do których czuje, że ich niejako zostawił. Być może wolny świat jedyne, co jest w stanie dla niego zrobić, to odroczyć mu karę, podleczyć i dać chwilę wytchnienia, zanim wróci i fatum weźmie go znowu w swoje władanie. Jego ojciec, kiedy dowiedział się, że syn został uwolniony, powiedział: kiedy go zobaczę, padnę przed nim na kolana i ucałuję go w rękę. Może Andrzej Poczobut wie coś, co nam się wymyka. Nie ma polskiego obywatelstwa, to była jego świadoma decyzja, ale walczy o prawo do bycia Polakiem (Dzwonek) i człowiekiem w swojej ojczyźnie. Mógłby to robić, będąc bezpiecznym na emigracji. Zamiast tego wybiera najtrudniejszą drogę cierpienia, bo czuje, że ta droga prowadzi go do celu, a nam pozostaje to uszanować i podziwiać jego niezłomność.