Mówca: Elżbieta Witek
Data: 2014-05-07 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość chciałabym przedstawić stanowisko w sprawie zmiany Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, druk nr 2239. Prezydium Sejmu na podstawie art. 203 regulaminu Sejmu wniosło projekt uchwały, który przewiduje dwie zmiany w dotychczasowym regulaminie. Jedna zmiana dotyczy powołania nowej stałej komisji sejmowej, Komisji Polityki Senioralnej, druga wprowadza wyjątek od zasady, że poseł może być członkiem najwyżej dwóch komisji stałych, to znaczy daje Prezydium Sejmu prawo do wyrażenia zgody na to, aby poseł był członkiem trzech komisji stałych. Taka zgoda wymagałaby jednak wcześniejszego zasięgnięcia opinii Konwentu Seniorów. Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że jesteśmy społeczeństwem starzejącym się w bardzo szybkim tempie i będziemy musieli zmierzyć się z narastającymi problemami ludzi starszych, i to na wielu płaszczyznach. Prawo i Sprawiedliwość od dawna głośno mówi o tym, że naszym największym problemem jest demografia, że starzenie się polskiego społeczeństwa nie wynika tylko z tego, że wydłużyła się przeciętna długość życia Polaków, ale i z tego, że ponad 2 mln młodych ludzi w wieku produkcyjnym wyemigrowało z naszego kraju, a część tych, i to znacząca część, którzy tu pozostali, nie widzi dla siebie perspektyw. Nie mają pracy, mieszkania, nie zakładają rodzin, więc radykalnie spadła dzietność. Wielokrotnie podnosiliśmy te kwestie także tu, w tej Izbie. Przedstawialiśmy propozycje rozwiązań, które mogłyby w dłuższej perspektywie odwrócić niekorzystne dla nas tendencje demograficzne. Nie znalazły one jednak zrozumienia w tej Izbie, a szkoda, ponieważ problemów demograficznych nie rozwiąże się w krótkim czasie i nie zrobi tego żaden rząd. Najlepiej pokazują to dane Głównego Urzędu Statystycznego. Wynika z nich, że do 2060 r. na trzy osoby pracujące będzie przypadało dwóch emerytów. Liczba osób powyżej 80. roku życia wzrośnie cztero- lub pięciokrotnie. Koszty opieki nad osobami starszymi radykalnie wzrosną, a łączne koszty w obszarze polityki zdrowotnej i społecznej wyniosą ok. 15 mld euro rocznie. Za 20 lat co czwarty obywatel Polski będzie miał więcej niż 65 lat. Polityki senioralnej nie można więc realizować w oderwaniu od polityki prorodzinnej i podejmowania działań na rzecz zwiększenia dzietności Polaków. Perspektywa tak dużego wzrostu populacji ludzi starszych wymusza niewątpliwie potrzebę przygotowania się na to zjawisko i systematycznego, konsekwentnego realizowania polityki senioralnej, o której z uzasadnienia projektu uchwały wiemy tyle, że Rada Ministrów w dniu 24 grudnia 2013 r. przyjęła ˝Założenia długofalowej polityki senioralnej w Polsce na lata 2014-2020˝, rządowy ˝Program na rzecz aktywności społecznej osób starszych na lata 2014-2020˝ oraz program ˝Solidarność pokoleń. Działania dla zwiększenia aktywności zawodowej osób w wieku 50+˝. Tak na marginesie, to program 50+ nie wypalił, a poza tym pamiętajmy, że wiek emerytalny został podwyższony, więc należałoby oczekiwać programu dla osób 60+, którego nie ma. Oczekujemy, że rząd w krótkim czasie przedstawi Wysokiej Izbie już nie założenia, ale konkretny program realizacji polityki senioralnej, i że rząd pokaże w budżecie konkretne kwoty przeznaczone na realizację polityki senioralnej. Czy w związku z tym powołanie nowej komisji stałej, Komisji Polityki Senioralnej, przyczyni się do rozwiązania najważniejszych problemów ludzi starszych? Myślę, że dzisiaj nikt nie jest w stanie tego z pełną odpowiedzialnością potwierdzić, ale mamy nadzieję, że tak się stanie. Będziemy chcieli być aktywnymi członkami tej komisji, popieramy powołanie tej komisji, ale chcielibyśmy precyzyjnego określenia przedmiotowego zakresu działania tej komisji, zwłaszcza że, jak wynika z uzasadnienia do projektu uchwały, do zakresu działania tej komisji mają należeć sprawy dotyczące różnych wymiarów, tj. zdrowia, aktywności zawodowej osób 50+ - mówiłam już, że brakuje osób 60+ - aktywności edukacyjnej, kulturalnej, srebrnej gospodarki, wolontariatu, czyli zagadnień, którymi zajmują się już inne stałe komisje sejmowe, np. edukacji, zdrowia czy polityki społecznej i rodziny. Nasz klub uważa, że sama idea powołania komisji polityki senioralnej jest słuszna, ale jednocześnie nie chcielibyśmy, aby na idei się skończyło. Oczekujemy, że w wyniku prac tej komisji (Dzwonek) - panie marszałku - wypracowane zostaną akty prawne, które będą realnie rozwiązywać największe problemy ludzi starszych. Zagwarantują im dostęp do specjalistycznych usług socjalnych i zdrowotnych, w tym do opieki długoterminowej, że przybędzie lekarzy geriatrów, których tak brakuje, że leki dla seniorów będą tańsze i możliwe do wykupienia przez nich, że wiek 50+ czy 60+ nie będzie przeszkodą w znalezieniu pracy, że instytucje publiczne będą zobowiązane do szczególnego traktowania ludzi starszych, których doświadczenie, wiedza, wykształcenie, mądrość życiowa i talenty powinny być najlepszą przepustką do godnego przeżywania jesieni życia w każdym jej wymiarze. Co do drugiej zmiany zawartej w projekcie uchwały, to znaczy możliwości pracy posła w trzech komisjach, nie mamy do niej zastrzeżeń. Oczekujemy jedynie, żeby Prezydium Sejmu jednakowo traktowało wszystkich posłów chcących zasiadać w trzech komisjach. Zgodnie z tym, co powiedziała pani marszałek jako przedstawiciel wnioskodawców w trakcie obrad Komisji Regulaminowej i Spraw Poselskich, ta zmiana będzie dotyczyła nie tylko tych posłów, którzy będą chcieli pracować w nowej komisji, Komisji Polityki Senioralnej, ale także tych, którzy zechcą wybrać inne komisje jako trzecie, w których będą chcieli zasiadać. Reasumując, nasz klub poprze projekt proponowanych zmian regulaminu Sejmu. Dziękuję i przepraszam za przedłużenie. (Oklaski)