Mówca: Grzegorz Adam Woźniak
Data: 2012-05-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić w ramach pierwszego czytania stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość dotyczące rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (druk nr 376). Projekt ten dokonuje implementacji zapisów zawartych w dyrektywie 207/46 Parlamentu Europejskiego z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów. Po analizie nowelizacji tejże ustawy należy stwierdzić, że w swoich założeniach rząd pominął obronę interesów polskich producentów branży motoryzacyjnej, stawiając ich w trudnej sytuacji wobec konkurentów z krajów unijnych, a dlaczego, to za chwilę w kilku zdaniach powiem. Niezależny rynek motoryzacyjny ma duży wkład w polską gospodarkę, a właśnie ci niezależni producenci części oraz dystrybutorzy i warsztaty naprawcze reprezentują przemysł motoryzacyjny w stopniu nie mniejszym niż koncerny samochodowe. Branża motoryzacyjna jest to bardzo ważna dziedzina naszej gospodarki i dzieli się jak gdyby na dwie części, na dwa segmenty: pierwszy - niezależny, drugi - stanowią go koncerny samochodowe. W porównaniu z koncernami samochodowymi firmy działające na rynku niezależnym są mało widoczne, a specyfika rynku niezależnego nie jest znana szerszej grupie osób, co przed chwilą niektórzy posłowie podkreślali. Tym samym niedoceniane jest znaczenie sektora niezależnego dla gospodarki i naszego społeczeństwa, a tworzone prawodawstwo dotyczące tego rynku jest często niespójne. Konieczne jest odpowiednie prawodawstwo gwarantujące podstawy do konkurencji między tymi operatorami na równych warunkach, co będzie z korzyścią nie tylko dla naszej gospodarki, dla przedsiębiorców, ale także dla nas jako kierowców i dla bezpieczeństwa na drogach. Kilka danych statystycznych - tak żeby zobrazować ten problem. Branża motoryzacyjna w Polsce to jest ok. 270 tys. miejsc pracy, z czego 220-230 tys. miejsc przypada na przedstawicieli właśnie niezależnego rynku motoryzacyjnego, czyli producentów części, dystrybutorów oraz warsztaty, które są jak gdyby na końcu tego ogniwa. Drugą część stanowią koncerny samochodowe i firmy z nimi związane, nie tylko producenci, ale również dilerzy samochodowi. Wśród niemal 28 tys. niezależnych firm motoryzacyjnych 900 to producenci, którzy w 2011 r. wyprodukowali części za ponad 51 mld zł, a wartość towarów wyeksportowanych przez tych producentów wynosi 27 mld zł. Nie bez przyczyny już od dosyć dawna Polska nazywana jest europejskim zagłębiem producentów części motoryzacyjnych. Wpływy budżetowe z tego tytułu, a dotyczące podatków i składek ZUS od niezależnych operatorów, wyniosły w 2011 r. ponad 10 mld zł. Według danych statystycznych w ciągu roku Polacy 40 mln razy odwiedzają warsztaty w celu dokonania przeglądu lub naprawy swojego samochodu. Ponad 73% tych wizyt dotyczy warsztatów niezależnych, z których usług korzysta 15,5 mln kierowców, co stanowi ponad 80%, 88%-90%, właścicieli samochodów. Aby lepiej zrozumieć pozycję niezależnego rynku, należy zauważyć, że nowe pojazdy w 80% składają się z części i komponentów zaprojektowanych, a następnie wyprodukowanych przez niezależnych producentów części. Wartość rocznej produkcji części przekracza wartość produkcji samochodów w Polsce. Projekt ustawy był konsultowany z wieloma organizacjami i stowarzyszeniami, ale stowarzyszenie skupiające największych producentów i dystrybutorów części nie zostało zaproszone do konsultacji, wobec czego samo w 2010 r. przesłało swoją opinię do Ministerstwa Transportu, zwracając uwagę na wiele problemów, które wiążą się z wprowadzeniem nowelizacji ustawy, nad którą rozpoczynamy debatę. Należy zwrócić uwagę na kilka najważniejszych problemów, które wynikają z niejasności zapisów lub ich braku, jak również z tego, że zapisy są niezgodne z zapisami unijnymi, w tym implementowaną dyrektywą. Jednym z przykładów może być art. 70d ust. 1 nowelizacji ustawy Prawo o ruchu drogowym, który sugeruje konieczność homologacji każdej części, a dyrektywa unijna mówi o homologacji jedynie ograniczonej liczby części lub wyposażenia, i to określonych w specjalnym wykazie po konsultacji, tak żeby ten wykaz był uzgodniony z zainteresowanymi stronami. Natomiast w polskiej nowelizacji tego załącznika nie ma. Jest jeszcze wiele różnych kwestii, które wiążą się z brakiem klasyfikacji części, opisu itd. (Dzwonek) Tak więc uważamy, że należy przy dalszych pracach w komisji zwrócić uwagę na te niedociągnięcia i na tę zbyt dużą nadgorliwość w implementowaniu do polskich przepisów ustawy unijnej, tak aby tak daleko to nie wkraczało. Prawdopodobnie jesteśmy jedynym krajem unijnym, który w tak dużym zakresie te przepisy próbuje wprowadzić, uregulować to lub tego nie doregulować. Uważamy, że w komisjach powinna trwać nadal praca nad tym, aby te przepisy były prostsze, nie wkraczały tak daleko w działania polskich producentów i na końcu nie uderzały w konsumenta. Dziękuję bardzo.