PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marcin Święcicki
Data: 2014-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wydaje mi się, że powinniśmy w Sejmie podziękować Senatowi za tę niezwykle ważną inicjatywę, jak również pogratulować, że została ona przyjęta jednogłośnie. Natomiast jestem trochę zażenowany słuchaniem wypowiedzi, że jest tutaj jakaś polityka i że to jest za działalność polityczną, za walkę o wolność, o prawa człowieka. Przecież byli tam ludzie rozmaitych orientacji politycznych - i liberałowie, i konserwatyści, i ludzie o orientacji lewicowej i prawicowej. Ten, kto wypowiada takie słowa, że jest to ze względu na działalność polityczną, tak jakby stawia siebie w jakimś drugim obozie politycznym, czyli byłby za cenzurą, za autorytarnymi rządami, za policją polityczną etc. To byli ludzie walczący o podstawowe prawa i wolności obywatelskie. Natomiast wydaje mi się, że projekt wymaga oczywiście dopracowania. Również od rządu należałoby oczekiwać precyzyjniejszych rachunków finansowych. Może należałoby to stałe świadczenie bardziej zróżnicować - nie tylko najniższa emerytura i średnia, ale może jeszcze inne szczeble. (Dzwonek) Również ja generalnie zachowałbym możliwość ubiegania się o jednorazową pomoc, bo niektórzy czasami rzeczywiście mają jednorazowy duży wydatek, stałej pomocy nie potrzebują, ale jednorazowa przydałaby im się. Uważam, że ta inicjatywa jest bardzo na czasie. Mam nadzieję, że uchwalimy ją w Sejmie, może nawet wszyscy. (Oklaski)
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2014-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Niezwykle trudne do ustalenia, do udowodnienia są kryteria bycia członkiem jakiejś nielegalnej organizacji przez co najmniej 6 miesięcy, o czym mowa w art. 2. W art. 3 z kolei jest mowa o byciu pozbawionym możliwości wykonywania zawodu, bezprawnym rozwiązaniu umowy o pracę. To wszystko trzeba udowodnić, aby uzyskać, tak jak piszecie państwo w następnych artykułach, te świadczenia. Pytanie w związku z tym: Jak wyobrażacie sobie państwo możliwość udowodnienia tego po tych kilkudziesięciu latach? Czy nie obawiacie się, że gdyby ta ustawa została uchwalona, mogłaby być nadużywana? Mówi się, że w ˝Solidarności˝ tamtych czasów było 10 mln osób. Jeżeli tylko 1% tych osób zechce skorzystać z uprawnień zapisanych w tym projekcie ustawy, to będzie nie 10 tys. czy 5 tys., bo parę tysięcy, zdaje się, wymieniono w uzasadnieniu projektu (Dzwonek), ale o rząd więcej, bo byłoby wtedy 100 tys. osób. Zgadzam się więc z moim przedmówcą, że jest to trudna ustawa, ale jest trudna również dlatego, że jest to ustawa, być może, bardzo droga. Panie marszałku, 5 sekund. Powtórzę: jesteśmy za tym, aby likwidować biedę, aby pomagać ludziom biednym, wszystkim, niezależnie od życiorysu. Dziękuję.
Mówca: Piotr Polak
Data: 2014-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dobrze się stało, że Senat i Sejm chcą pamiętać i pamiętają o tych, dzięki którym my też w tej Wysokiej Izbie zasiadamy. Moje pytanie, panie marszałku, dotyczy art. 16, gdzie tworzy się wojewódzkie rady konsultacyjne do spraw działaczy opozycji i osób represjonowanych, które mają działać przy zarządach województw. Chciałbym zapytać: Czy nie warto byłoby, aby wśród członków tej właśnie rady w liczbie od 5 do 10 znalazła się osoba z Instytutu Pamięci Narodowej? Nawet jeśli nie wśród członków, to nie wiem, może rozwiązać to tak, aby chociażby w jakiejś innej formie IPN mógł czynnie w pracach tejże właśnie rady konsultacyjnej uczestniczyć. Dziękuję.
Mówca: Anna Paluch
Data: 2014-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Na początku chciałabym wyrazić satysfakcję, radość, że nareszcie się tą tematyką zajmujemy. Ale z przykrością muszę przypomnieć, że projekt mojego środowiska politycznego złożony w 2008 r. nie doczekał się chęci pracy i ani kontynuacji. Dopiero po 25 latach funkcjonowania w innej rzeczywistości ustrojowej jest szansa na rozwiązanie tego problemu - sprawy uhonorowania i docenienia prac i działalności osób, które walce o wolną i sprawiedliwą Polskę poświęciły swoje życie, czasami swoje zdrowie, swoje szanse zawodowe. Oczywiście każdy, kto w minimalnym stopniu sięga pamięcią do tamtych lat, dobrze wie, że były to decyzje wymagające odwagi, decyzje, które owocowały właśnie nadaniem komuś statusu obywatela drugiej kategorii w PRL. (Dzwonek) To owocowało, że tak powiem, przerwaniem kariery zawodowej, niemożnością uprawiania zawodu, miało to skutki zdrowotne i wszelkiego inne rodzaju skutki. Moje pytanie do wnioskodawcy jest krótkie. Jest przepis, że status działacza opozycji antykomunistycznej i osoby represjonowanej ma potwierdzać szef urzędu do spraw kombatantów. Intencją ustawodawcy powinno być to, żeby ta procedura nie była żmudna, nie była trudna, nie była po prostu kłopotliwa dla osób starających się. Czy są wystarczające siły i środki po stronie tej instytucji, żeby rzeczywiście nadawanie tego statusu odbywało się sprawnie i bez jakiejś szkody dla osób, które będą miały takie uprawnienia? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2014-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Oczywiście z całym szacunkiem trzeba odnieść się do projektu ustawy i pochylić się nad konsekwentnym przeprowadzeniem go przez Sejm, ale bez takich głosów, jakoby ten projekt ustawy miał być projektem rozwiązującym problemy ludzi biednych. To zupełnie nie o to chodzi. Tu chodzi o uszanowanie pewnej grupy osób, małej grupy osób, która dobrze zasłużyła się Polsce, a teraz żyje w ogromnej biedzie. Myślę, że taki przekaz powinien pójść z naszego Sejmu. Powinniśmy wszystkie niedostatki tego projektu ustawy skromnie i spokojnie w Sejmie omówić i na zewnątrz wyjść właśnie z takim przekazem: że chcemy dostrzec to wielkie dzieło tych niezwykłych ludzi, którzy dzisiaj żyją w wielkiej biedzie, nawet w większej biedzie, niż myślimy. Jeśli chodzi o te wojewódzkie rady konsultacyjne, które będą działały przy marszałku województwa, bo tak, rozumiem, jest to zapisane w projekcie ustawy, to chciałbym, żeby nie było tu jakiegoś zacięcia. Bo będą to jednak prawdopodobnie dziewięcioosobowe ciała (Dzwonek), które w pierwszym okresie zafunkcjonują przy zarządach województw. Już kończę. W projekcie ustawy mówi się, że członek rady konsultacyjnej będzie mógł otrzymać najwyżej miesięcznie 400 zł. W pierwszym okresie będzie tych posiedzeń więcej. Wydaje mi się, że dla tej rady konsultacyjnej najgorszy, to znaczy najtrudniejszy okres będzie wtedy, kiedy ona rozpocznie swoje działanie, bo otrzyma zadania zlecone przez administrację rządową zarządowi województwa. Trzeba to więc jakoś przemyśleć. Bardzo proszę o uwzględnienie tej uwagi. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Adam Szejnfeld
Data: 2014-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy, o którym mówimy, w moim przekonaniu jest projektem będącym wyrazem wdzięczności i realizacją narodowego zobowiązania. Jeśli tak, to trudno przyjmować argumenty, które polegają na liczeniu groszy i złotówek. Szczególnie, powiem szczerze, ze zdumieniem przyjąłem stanowisko Twojego Ruchu, który kompletnie neguje ten projekt - bo nie dziwię się SLD - i to jeszcze z taką oto argumentacją, że jednemu z przedstawicieli tego ruchu - chodzi o pana, panie pośle, pan na swoim przykładzie to pokazuje - dobrze się żyje, więc ci wszyscy ubodzy, dzięki którym dzisiaj może pan siedzieć w Sejmie, nie muszą otrzymać pomocy. (Poseł Wincenty Elsner: Nie, należy się pomoc wszystkim biednym.) Państwo mylicie ludzi zasłużonych z ludźmi ubogimi. (Dzwonek) Wszystkim ubogim trzeba pomagać i tu jest zgoda. (Poseł Wincenty Elsner: Niezasłużeni też są biedni.) Ale nie wszyscy ubodzy są zasłużeni. Pytanie do pana ministra, do pana senatora, właściwie przyznam, że retoryczne, ? propos tych pieniędzy: Czy Polska w latach 80. nie była przypadkiem państwem zbankrutowanym? Czy w Polsce, w PRL-u lat 80., ci, którzy zasłużyli na to, by dzisiaj o nich mówić - dobrze, a nie tak jak wy - nie spowodowali, że jesteśmy krajem, który się świetnie rozwija, który może mieć pieniądze właśnie na to, żeby zasłużonym to zrekompensować i odwdzięczyć się za to, że żyjemy w wolnym, demokratycznym i suwerennym kraju? (Poseł Wincenty Elsner: Wszystkim zrekompensować.) Czy to jest kraj, którego nie stać na to, żeby swoich obywateli uszanował za to, że dzięki nim możemy teraz żyć w wolnej Polsce? Moim zdaniem stać nas na to. Nie byłoby tego stanu, gdyby nie właśnie ci ludzie, którzy dzisiaj bardzo często nie siedzą tutaj, w tych ławach, tak jak pan, panie pośle, nie mają z czego żyć, nie mają podstawowej pomocy, a są dla nas zasłużeni. Dziękuję. (Poseł Wincenty Elsner: To pomoc społeczna będzie tu dobra.)
Mówca: Stanisław Szwed
Data: 2014-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To, co najbardziej boli środowiska opozycji antykomunistycznej, oprócz tego, o czym tutaj wielokrotnie mówiliśmy, biedy, to fakt, że ich oprawcy żyją sobie godnie. Średnia emerytura byłych funkcjonariuszy SB to ponad 4 tys. zł. Rocznie z budżetu państwa, bo emerytury wypłacane są z budżetu państwa, to jest ponad 1 mld zł. Takie wysokie apanaże otrzymują również sprawcy morderstwa na księdzu Jerzym Popiełuszce. Po drugiej stronie mamy tych, którzy nie mają z czego żyć. Absolutnie odrzucam taką tezę, porównywanie tego do ustaw kombatanckich, bo kombatantom też się należy - może za mało robimy w sprawach kombatantów, jest wiele projektów, spraw jeszcze nierozwiązanych, Związek Sybiraków, żołnierze górnicy, o których tutaj była mowa, to wszystko jest przed nami - ale ten projekt dotyczy opozycji antykomunistycznej od 1956 r. do 1989 r. (Dzwonek) Jesteśmy jej winni to, żeby tę sprawę rozwiązać. Pytanie do pana ministra, prosiłbym o odpowiedź na piśmie: Chciałbym poznać liczbę funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa, którzy pobierają emerytury, i jaka jest wysokość tych emerytur. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2014-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Znam wielu takich działaczy opozycyjnych, Wysoka Izbo, którzy nie mają na leki, a walczyli o Polskę. Walczyli o wolną Polskę, walczyli też o to, aby posłowie SLD i Ruchu Palikota mogli tutaj, na tej sali, być przedstawicielami narodu. Należy się tym ludziom, tym bohaterom, bo tak trzeba o nich mówić, docenienie, każdy szanujący się naród takich ludzi docenia. Trzeba im pomóc finansowo. Powiedział o tym pan poseł Szwed - tak, esbekom żyje się dobrze. Jeden taki esbek, jak wczoraj się dowiedzieliśmy (Dzwonek), który prześladował śp. marszałka Romaszewskiego, dostał awans na stopień generała. Gdzie tu jest sprawiedliwość, Wysoka Izbo? W związku z tym jak najbardziej trzeba poprzeć ten projekt ustawy, a nawet pomyśleć o tym, żeby ta pomoc była większa. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2014-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Świadczenia specjalne przewidywane w omawianym projekcie ustawy dla działaczy opozycji antykomunistycznej to minimalna forma uszanowania tych, którzy narażali swoje życie i zdrowie w walce o wolną, niepodległą Polskę. Z uzasadnienia projektu ustawy wynika, że przy 10 tys. osób uprawnionych do świadczeń na poziomie najniższej emerytury, czyli 831 zł, roczny koszt wypłaty tych świadczeń to kwota ok. 100 mln zł. Zadaję retoryczne pytania panu ministrowi jako przedstawicielowi rządu, a 100 mln dla budżetu państwa to jest duża kwota: Czy budżet państwa udźwignie skutki tej ustawy już w tym roku budżetowym? Według IPN rzeczywista liczba osób, które realnie mogą wystąpić o te świadczenia, będzie na poziomie (Dzwonek) od 2 do 5 tys., a więc ta wynikowa kwota będzie jeszcze mniejsza. Stąd to pytanie: Czy rząd poprze w imię sprawiedliwości społecznej ten projekt ustawy? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2014-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Historyczność przedmiotowej ustawy nie podlega żadnym wątpliwościom. Czyny zacne i szlachetne już w starożytnym Rzymie, a i wcześniej, były wynagradzane przez państwo, bez względu na ustrój. Więcej, zadaniem państwa również było wzniecanie tych czynów wśród obywateli dla dobra państwa. W związku z tym wydaje się oczywiste, że trzeba nagradzać tych ludzi, którzy tych czynów zacnych dla Rzeczypospolitej dokonali. Mam dwa pytania dotyczące kryteriów, jednego dochodowego, gdyż ono eliminuje, wbrew temu, co mówią pożyteczni idioci albo agenci Moskwy, znaczną liczbę osób, które są praktycznie na granicy ubóstwa. Druga kwestia. Chciałbym zapytać o kryterium nieuznawania działania przed 13 grudnia 1981 r., gdyż wydaje się, zwłaszcza w stosunku do członków Niezależnego Zrzeszenia Studentów, że nie jest to zgodne z prawdą historyczną. Jeszcze jedna kwestia. Znam przypadek człowieka, który w dniu, w którym zakupił opornik, został w trybie natychmiastowym, czyli po wyjściu ze sklepu, zatrzymany, bodajże na 3 miesiące, więc teoretycznie, mimo że siedział, nie spełnia wymogu okresu 6-miesięcznego. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2014-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Niejednokrotnie osobiście miałam takie sytuacje, kiedy przychodziły do biura poselskiego osoby i wprost mówiły, że walczyły o niepodległą Polskę, w różnym zakresie, i dzisiaj pobierają głodowe emerytury, natomiast osoby, które je przesłuchiwały, które je nękały, mają te świadczenia bardzo, bardzo wysokie. Gdy słucham lewej strony, kiedy najczęściej pada stwierdzenie, że jesteśmy za pomocą wszystkim potrzebującym, że nie wyróżniajmy, to mam pytanie do wnioskodawców: Jaki jest najważniejszy cel tej ustawy? Czy to jest pomoc wszystkim biednym, czy to jest naprawienie krzywd i ta ustawa jest wnoszona w imię sprawiedliwości społecznej, aby państwo polskie okazało swoją wdzięczność osobom, które o tę Polskę walczyły? Mam jeszcze jedno pytanie, też na podstawie pracy poselskiej. Są osoby, które (Dzwonek) za swoją działalność były zwalniane z pracy, były blokowane ich podwyżki, nie otrzymywały tych podwyżek i zgodnie z zasadami naliczania emerytur, rent pobierają bardzo niskie świadczenia. Pisałam interpelacje, pisałam zapytania, na przykład w sprawie pana, który działał w ˝Solidarności˝ i jest przekonany, że za tę działalność nie zostały mu uwzględnione okresy pracy w warunkach szczególnych. We wszystkich przypadkach, gdy rozpatrywano sprawy jego kolegów, którzy pracowali na tych samych stanowiskach, w takim samym trybie, oczywiście ZUS odmawiał, ale sąd przyznawał, natomiast jemu jednemu sąd odmówił, jest to orzeczenie prawomocne. Czy w ogóle rząd ma zamiar pomóc takim osobom, które może nie siedziały w więzieniach, ale za swoją działalność były w inny sposób szykanowane? Czy jest możliwość wzruszania chociażby takich wyroków sądowych? Dziękuję bardzo.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2014-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pan poseł Adam Szejnfeld nie zrozumiał naszego stanowiska. Sojusz Lewicy Demokratycznej opowiada się za równością konstytucyjną dotyczącą pomocy osobom zasłużonym w opozycji demokratycznej i zasłużonym dla odzyskania niepodległości lat 1939-1956. Projekt rządowy, który tworzy Korpus Weteranów Walk o Niepodległość Rzeczypospolitej, w inny sposób ustanawia zasady udzielania pomocy pieniężnej, tego drugiego segmentu pomocy, niż dla osób związanych z opozycją demokratyczną. Myślę, że w tej sprawie powinniśmy poszukać konsensusu. Nie chciałbym dzielić tych, o których tutaj mówiliśmy. Drugi element, element pomocy socjalnej w związku z trudną sytuacją materialną trwałą, to jest rozwiązanie ustawowe. Ale też w Polsce funkcjonuje mechanizm obecny już w życiu, mianowicie przyznanie emerytury w trybie specjalnym. Chciałbym zapytać pana ministra: Czy polski premier Jarosław Kaczyński i premier Donald Tusk nie znają sytuacji swoich koleżanek i kolegów z opozycji i nie korzystają z tego instrumentu, który jest możliwy do przyznania? Chciałbym zapytać, ile w takim trybie takich świadczeń zostało przyznanych i czy są wnioski, które nie są rozpatrywane przez pana premiera, oczywiście w stosownej procedurze, i odrzucane, wnioski działaczy opozycji demokratycznej, którzy żyją w trudnych warunkach materialnych? Dziękuję.
Mówca: Wincenty Elsner
Data: 2014-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pan poseł Szejnfeld nie zrozumiał tego całego mojego wystąpienia. Ja nie jest przeciwko pomaganiu ludziom biednym, w szczególności osobom, które wówczas walczyły o wolną Polskę. I to, że dzisiaj siedzę w tej ławie, to też jest skutek ówczesnego naszego wspólnego działania, a to, że jestem w dobrej sytuacji finansowej, to nie znaczy, że tak było zawsze. Bywały okresy, że potrzebowałbym, bardzo bym potrzebował tego, co chcecie uchwalić w tej ustawie. Ale walcząc o wolną Polskę, wiedziałem, że robię to dla idei, robię to bez związku z jakimikolwiek korzyściami finansowymi, i jestem z tego dumny. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2014-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na moje pytanie, doszedł pan do kwestii Korpusu Weteranów Walk o Niepodległość Rzeczypospolitej i próbował pan powiedzieć, że to są podobne rozwiązania. Chodzi o to, że w odniesieniu do tych dwóch instrumentów, które mają służyć wsparciu działaczy opozycji antykomunistycznej i osób represjonowanych z powodów politycznych, są dwa segmenty. Jeden dotyczy pomocy socjalnej i jest wyodrębniony i opisany w ustawie. To jest kwestia parlamentu, jakie będą kryteria dostępu i wysokość pomocy, i jak będzie to realizowane. Mnie chodzi o ten drugi, jednorazową pomoc właśnie na zakup leków, przyrządów ortopedycznych, wózka inwalidzkiego w sytuacji nadzwyczajnej. Chodzi o to, abyśmy jednak tych ludzi w tym obszarze nie dzielili. To jest bardzo istotna, ważna kwestia. Dzisiaj te rozwiązania się różnią, może nieznacząco, ale się różnią co do kryteriów dostępu. Po drugie, w odniesieniu do korpusu weteranów poza zwiększeniem z 37% do 51% ulgi na przejazdy w komunikacji publicznej, stworzeniem bazy osób uprawnionych już wcześniej do korzystania w pierwszej kolejności z dostępu do służby zdrowia żadnego świadczenia finansowego nie przyznaliśmy. Poczyniliśmy pewne gesty honorowe dotyczące utworzenia korpusu i ustanowienia dnia 1 września dniem weterana. Były projekty mówiące o dodatku - 200, 400 zł - jednorazowej odprawie pośmiertnej i innych elementach, ale państwo ustami naszego rządu powiedziało, że nie stać nas na dzień dzisiejszy na takie rozwiązania dla tej grupy osób. Stąd myślę, że w dalszych pracach powinniśmy poszukiwać, tak jak pan mówił również, (Dzwonek), honorowego rozwiązania dla osób zasłużonych dla odzyskania niepodległości i suwerenności Polski. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Sztorc
Data: 2014-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego w sprawie informacji Rady Ministrów o realizacji Strategii Rozwoju Kraju na lata 2007-2015 w roku 2011, wraz ze stanowiskiem komisji (druki nr 737 i 1714) i informacji Rady Ministrów o realizacji Strategii Rozwoju Kraju na lata 2007-2015 w roku 2012, wraz ze stanowiskiem komisji (druki nr 1671 i 1716). Przypomnę, że informacja o realizacji Strategii Rozwoju Kraju na lata 2007-2015 stanowi wykonanie przepisu art. 12a ust. 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r.). Zobowiązuje ona prezesa Rady Ministrów do przekazania Sejmowi i Senatowi do dnia 31 lipca każdego roku informacji o realizacji średniookresowej strategii kraju w roku poprzednim. Strategia Rozwoju Kraju została przyjęta przez rząd w dniu 29 listopada 2006 r. Pierwsza informacja o realizacji Strategii Rozwoju Kraju w 2007 r. została przekazana Sejmowi i Senatowi w 2008 r. Sprawozdanie, nad którym prowadzimy dyskusję, powstało w oparciu o informacje z resortów przedstawiające podejmowane przez nie działania realizujące poszczególne priorytety wskazane w Strategii Rozwoju Kraju oraz analizy ministerstw o rozwoju kraju. Najważniejsza podstawa do opracowania tego dokumentu to informacje o wykonaniu wydatków w układzie realizacji zadań sześciu priorytetów. Warto dodać, że średniookresowa Strategia Rozwoju Kraju podlega okresowej aktualizacji co najmniej raz na cztery lata. Przedstawione dokumenty Strategii Rozwoju Kraju na lata 2007-2015 są ostatnim rocznym sprawozdaniem z realizacji obowiązującej Strategii Rozwoju Kraju. Przedstawione sprawozdanie rzetelnie przedstawia ich realizację, kolejne działania rządu nie budzą obaw co do dalszej realizacji. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego pozytywnie ocenia przedstawione sprawozdania i będzie głosował za ich przyjęciem. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ludwik Dorn
Data: 2014-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zanim przejdę do wystąpienia w imieniu klubu, jeśli chodzi o informację o realizacji strategii, zacznę od zapowiedzi pewnej regulacji naszych stosunków wewnętrznych. Panie marszałku, pan zapowiedział półgodzinną przerwę w związku z pilnym posiedzeniem Prezydium, przerwa była godzinna. Otóż, chcę zapewnić pana marszałka, że zostanie dokładnie sprawdzone, czy to posiedzenie Prezydium rzeczywiście miało miejsce, a jeśli nie miało miejsca, to jaka była przyczyna godzinnej przerwy. A teraz...
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2014-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

...ale skoro rozmawiamy o realizacji strategii, chciałbym, nawiązując do wypowiedzi posła Jacka Sasina, zapytać nie tylko o wskaźniki, które państwo umieściliście w tym raporcie, ale także o efektywność wykorzystywania środków unijnych. Otóż od dłuższego czasu program ˝Innowacyjna gospodarka˝, na który w latach 2007-2013 przeznaczono ponad 40 mld zł, jest oceniany dosyć negatywnie, wielu ekspertów tak pisze na ten temat. Mimo wydania ogromnych środków finansowych - wiem, że ta perspektywa jeszcze nie dobiegła końca, a wiele programów nie jest jeszcze ostatecznie rozliczonych - jednak ilość innowacyjnych przedsiębiorstw przemysłowych spadła z 23% w 2006 r. do zaledwie 17 w 2012 r. a w rankingach innowacyjności, na przykład Światowego Forum Ekonomicznego, Polska także spadła, o 20 miejsc, z 44 miejsca w 2007 r. na 63 w 2012 r. Chciałbym zapytać, czy państwo macie jakąś ocenę efektywności wydatkowania środków na ten program. I druga rzecz, już związana ze środkami na informatyzację. Wprawdzie mówimy o latach 2011-2012, ale wiemy, że mniej więcej pół miliarda - to są środki przeznaczone na informatyzację - jest co najmniej zagrożone. Wiemy o zapisach mówiących o tym, że Unia odblokuje ich rozliczenie w momencie, kiedy sprawy związane z ich wykorzystaniem w Polsce zostaną przeprowadzone przez procedurę sądową. (Dzwonek) Czy rzeczywiście, panie ministrze, jest tak, że te środki w wysokości mniej więcej pół miliarda euro bezpowrotnie stracimy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2014-02-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Państwo z Ministerstwa! Dokument, który jest w tej chwili rozpatrywany, mówi o historii, a ja chciałabym zapytać o teraźniejszość. Niedawno polskie media bardzo nagłośniły sprawę tragicznych wypadków spowodowanych przez pijanych kierowców, ale wtedy też w mediach usłyszeliśmy kuriozalny pomysł pana premiera Donalda Tuska, który zapowiedział, że bezpieczeństwo zwiększą alkomaty, które staną się obowiązkowe w każdym samochodzie. Chciałabym zapytać ministerstwo, czy ten pomysł jest w jakiś sposób dalej forsowany? Czy państwo z ministerstwa też uważacie, że alkomaty w jakikolwiek sposób mogłyby zapobiec tym wypadkom, które się zdarzyły? Czy osoby, które wiedzą, że mają dużo alkoholu we krwi, korzystałyby z alkomatu i odłożyły swój wyjazd? W moim przekonaniu to jest naprawdę kuriozalny pomysł. Jak odnosi się do tego ministerstwo? Dziękuję.