PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Mirosław Suchoń
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Panie ministrze, od wielu lat jest prowadzona dyskusja na temat Centralnego Portu Lotniczego, dzisiaj nazywanego komunikacyjnym. Oczywiście ona jest ważna, ponieważ jest to inwestycja strategiczna. Ale tak, powiedziałbym, dosyć niespodziewanie jednak rząd ogłosił plan budowy CPK w Baranowie. I jakby nie dyskutując z ideą, a raczej z podjętą decyzją, pytam o tę podjętą decyzję. To powinno być poprzedzone, w naszej ocenie, takim głębokim studium, pewnie nową strategią transportową, jakimiś badaniami. Tymczasem o tej dyskusji i o tej inwestycji było, powiedziałbym, dosyć cicho, a powinno dudnić w środowisku transportowym, bo to jest ważna decyzja. Trudno nie oprzeć się wrażeniu, że jest to decyzja po trosze polityczna. Jeżeli to nie będzie poparte analizami gospodarczymi i analizami z punktu widzenia transportowego, to czeka nas wielka klapa. I właśnie dlatego te pytania. I tak, po pierwsze, czy jest aktualna strategia transportowa? Bo wiemy, że rynek lotniczy zaskakuje choćby pozytywnie - mówię o transporcie w skali całego państwa - i to, co było aktualne 3 lata temu, jest już dzisiaj nieaktualne. W związku z tym czy jest taka strategia? Jak ona widzi ten komponent lotniczy? O taką szerszą perspektywę bym prosił. Jak CPK wpłynie na lotniska regionalne? Dla których lotnisk jest to zagrożenie? Chciałbym wiedzieć, kiedy zostało przeprowadzone studium dla tej inwestycji wskazujące na to, że tą najlepszą lokalizacją jest Baranów, a nie inne miejsce. Jakie to były badania, kto je prowadził, ile trwały? Czy to był jeden zespół czy kilka zespołów analitycznych? Jakie przewagi strategiczne ma Baranów? Czy w prowadzonych studiach analizowany był wariant duoportu Okęcie-Modlin jako CPK? Jeżeli tak, to jakie przyczyny spowodowały odrzucenie tego pomysłu? Czy Baranów to ostateczna decyzja? Jakie były wyniki badań meteorologicznych? O to pytam ze względów bezpieczeństwa. Czy jest harmonogram? (Dzwonek) Ile to będzie kosztować, zarówno sam port, jak i infrastruktura? Czy przeprowadzono analizy ekonomiczne? Jakie są warianty, ten najlepszy, najgorszy i środkowy? Kto za to zapłaci? I na ten moment dziękuję.
Mówca: Zbigniew Gryglas
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Panie ministrze, nie odpowiedział pan w zasadzie na żadne z pytań czy też odpowiedział pan na niewielką ich część. W pańskiej wypowiedzi właściwie usłyszeliśmy, jaki jest stan obecny, czyli diagnozę sytuacji transportowej, z którą oczywiście się zgadzamy. Rzeczywiście zapóźnienia są wielkie i zgadzam się, że ta mapa kolejowa w szczególności wygląda jak mapa zaborów. Chciałbym skoncentrować się na następującej kwestii, zakładając, że analizy, o których pan mówi - chciałbym je zobaczyć, ale zakładam, że tak właśnie jest - wskazują na zasadność tej inwestycji, i chciałbym zapytać o to, co stanie się z Okęciem, czy pozostanie tam port wojskowy, tak jak jest dzisiaj. Jak będą wykorzystane tereny, czy te tereny zostaną zbyte? Jeśli tak, to kto będzie zbywał te tereny? Czy może jest jakaś koncepcja bardzo nowatorska? Wskażę na to (Dzwonek), że w niektórych krajach buduje się takie centra rządowe, gdzie może się skoncentrować np. cała administracja rządowa. Są takie kraje, pan pewnie je zna, ze względu na brak czasu nie będę tego wskazywał. Krótko mówiąc, jak zostanie wykorzystany ten olbrzymi potencjał terenu, zakładając że będzie zwolniony przez Centralny Port Lotniczy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Aleksander Mrówczyński
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Postawienie dzisiejszego pytania wynikało z sytuacji, jaka była - mam nadzieję, że już nie jest - w ośrodkach pomocy społecznej, w których udziela się zasiłku celowego w wysokości do 6 tys. zł ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie skutkom i usuwanie skutków klęsk żywiołowych. Do mojego biura poselskiego zgłaszały się osoby poszkodowane w dniu 11 sierpnia 2017 r. w wyniku nawałnicy, która nawiedziła m.in. powiat chojnicki, przekazując informacje, że są one zobowiązane do przedstawienia faktur dotyczących przeznaczenia na ww. cel. Mimo wielu przekazywanych informacji, że w takich sytuacjach nie trzeba przedstawiać faktur, o tym też pani premier mówiła, będąc dwukrotnie w naszym powiecie, część ośrodków pomocy społecznej ich żądała. Na moją prośbę Wydział Polityki Społecznej Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku na piśmie przekazał ww. ośrodkom, że faktur nie należy przedstawiać. Bardzo proszę o wyjaśnienie kwestii zasad rozliczania przyznawanego zasiłku celowego. Proszę o doprecyzowanie, w jakich sytuacjach gmina może żądać faktur, a kiedy nie. Z przedstawionych informacji wynika, iż spowolnienie przyznawania tego zasiłku jest spowodowane właśnie tym, o czym dzisiaj tu mówimy. Bardzo proszę, panie ministrze, o odpowiedź. Dziękuję.
Mówca: Jan Kilian
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! To dobry moment, aby z kolei podziękować także panu ministrowi, rządowi za bardzo sprawną i szybką interwencję. Składam te podziękowania w imieniu posła Aleksandra Mrówczyńskiego i własnym. Panie ministrze, wiadomo, że w tym newralgicznym momencie przewinęło się przez biura poselskie mnóstwo interwencji. Poseł Aleksander Mrówczyński przez swoją wrodzoną skromność nie wspomniał w ogóle o swoim wielkim zaangażowaniu w rozwiązywanie tych problemów, ale chciałbym zwrócić uwagę na jeden ważny aspekt, a mianowicie we wszystkich powiatach, które uległy tej strasznej klęsce, są różne nastroje. Nie chcę powiedzieć, że działają tutaj względy polityczne (Dzwonek), ale jednak ta kwestia interpretacji przepisów jest różna. Czy pan minister przewiduje jakieś bardzo konkretne działania w celu wyjaśnienia, szerszego potraktowania, jeśli chodzi o informacje dla poszczególnych samorządów? Dziękuję.
Mówca: Joachim Brudziński
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję, panie ministrze. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Jarosław Zieliński: Już, panie marszałku, kończę, doprecyzowuję. Ale to będzie wysiłek roku budżetowego nie tylko tego, ale na pewno też następnego. My zechcemy jak najszybciej zrobić to wszystko, co wynika z potrzeby naprawy tej infrastruktury. Ale tylko przypomnę - tu już ostatni fragment mojego wystąpienia i ostatnie zdanie - że niestety, jeśli chodzi o tych, którzy nas krytykują, to pamiętajmy, że my w 2017 r. jeszcze przekazujemy środki na niektóre niezałatwione sprawy dotyczące powodzi w 2010 r., a nasi poprzednicy rządzili jeszcze 5 lat od tego czasu. Dziękuję.
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zagrożenia skażeniem niebezpiecznymi odpadami niewiadomego pochodzenia, które zostały zdeponowane na terenie byłej rafinerii Glimar w Gorlicach, są ministerstwu znane. W tym miejscu pragnę podziękować za obszerną odpowiedź, którą otrzymałam na swoją interpelację w tym temacie. Wydaje się jednak, że problem tej byłej rafinerii jest znacznie bardziej złożony. Ta kwestia, bardzo istotna dla bezpieczeństwa zdrowotnego ludzi i bezpieczeństwa ekologicznego regionu, żywo interesuje mieszkańców, bo jak donoszą ostatnio media, na terenie po rafinerii Glimar znajduje się ponad 1600 t toksycznych odpadów, które mogą powodować raka. Siatka powiązań sięga za zachodnią granicę - to są wszystko cytaty z mediów - ma swoje przyczyny w skomplikowanych zaszłościach, w skandalicznym doprowadzeniu do upadłości i nietransparentnym procesie likwidacyjnym, w którego wyniku stworzyły się obecnie niejasne stosunki własnościowe. Panie ministrze, wydaje się, iż skala prawdopodobnych działań przestępczych i ciągła bezkarność ludzi odpowiedzialnych za przeszły oraz obecny stan rzeczy wymaga zmasowanych i skoordynowanych działań wielu władz centralnego szczebla, ale też służb. Dochodzą do mnie informacje, że w sprawę skażenia środowiska zaangażowała się mocno prokuratura, ale mam też - chociaż niesprawdzone - informacje, że ilość składowanych na tym rozległym terenie pojemników ciągle się zmienia. One się pojawiły, podobno teraz znikają, nie wiadomo kiedy i jak. Panie ministrze, czy naszemu rządowi uda się skutecznie rozwiązać problem upadłości Rafinerii Nafty Glimar, a przede wszystkim - pilnie - obecnego bezpośredniego zagrożenia dla życia i zdrowia mieszkańców Gorlic? Dziękuję.
Mówca: Wojciech Skurkiewicz
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pan minister wskazał, że rafineria nafty w Gorlicach skupia te problemy jak w soczewce. Stąd też moje pytanie: Jakie działania podejmuje rząd i Ministerstwo Środowiska, jakie zamierza podjąć w najbliższym czasie, żeby ten system uszczelnić, żeby do takich sytuacji nie dochodziło? Bo tych informacji, które do nas docierają z terenu całego kraju, jest całe mnóstwo. Firmy krzaki, osoby podstawione, słupy, które zakładają jednorazową działalność gospodarczą, żeby tylko i wyłącznie przyjąć jakąś partię odpadów. Co państwo robicie jako Ministerstwo Środowiska w tym zakresie? Panie marszałku, jeszcze jedno zdanie. Pani poseł Bartuś chciała uzupełnić swoje pytanie.
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Ministrze! Nieprzypadkowo mówiłam o służbach. Dziękuję za te ciepłe słowa pod moim adresem, ale faktycznie i rozmawiałam z panem ministrem spraw wewnętrznych, i też zainteresowałam tym Ministerstwo Energetyki, bo (Dzwonek) jeśli chodzi o to, co pan mówi, o kary, o decyzję o wywozie, to wszystko można zrobić, tylko obawiamy się w Gorlicach, że to będzie niewykonalne. Te firmy nie płacą podatków, podobno nie płacą już nawet ludziom. A więc jak będzie to można wykonać, jak doprowadzić do tego, żeby te niebezpieczne odpady stamtąd zniknęły i nie pojawiały się czy u nas w Gorlicach, czy gdziekolwiek, żeby nie pojawiały się ponownie, żeby prawo było skuteczne? Bo bez sankcji... Sama kara finansowa może nie być sankcją, bo najczęściej się zdarza, że osoby, które prowadzą te firmy, nie mają żadnego majątku na siebie, więc to będzie nieegzekwowalne...
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

I jeszcze jest dodatkowy problem porafineryjny. Sama rafineria to jest taka tykająca bomba. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Gonciarz
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! W ostatnim czasie byliśmy wielokrotnie informowani o licznych wątpliwościach przy świadczeniu usług i jednoczesnym pobieraniu opłat za przewóz osobowy. Takim wiodącym przykładem w tym przypadku jest aplikacja Uber, dzięki której można skorzystać z usług przewoźnika. Krytycznie do takiej działalności odnosi się wiele licencjonowanych firm, które wielokrotnie protestowały w tej sprawie. W związku z powyższym chcę zapytać ministerstwo: Czy rozważa się uregulowanie prawne sytuacji innych prywatnych przewoźników, którzy nie posiadają licencji, by również mogli świadczyć swe usługi w pełnej zgodności z prawem? Dziękuję.
Mówca: Lidia Burzyńska
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Lecznictwo uzdrowiskowe jest działalnością służącą poprawie jakości zdrowia, jak również profilaktyce chorób. Miejsca te charakteryzują się oprócz wyposażenia w specjalistyczny sprzęt specyficznym, leczniczym klimatem, jak również naturalnymi surowcami leczniczymi, których obecność ma korzystne odziaływanie na skuteczność leczenia i profilaktykę. Do sanatorium w ramach skierowania Narodowego Funduszu Zdrowia może wyjechać każdy ubezpieczony, którego stan zdrowia wymaga takiego właśnie leczenia. Turnus w sanatorium trwa najczęściej trzy tygodnie, nie może być krócej, taki czas jest bowiem potrzebny, by stosowane w sanatoriach zabiegi przyniosły pożądany efekt, który utrzyma się u danego pacjenta przez dłuższy czas. Zalecane jest korzystanie z tej formy leczenia uzdrowiskowego nie częściej niż raz na 18 miesięcy. Pacjent, aby uzyskać takie świadczenie, musi posiadać skierowanie od lekarza oraz odczekać w kolejce na przyznanie leczenia sanatoryjnego. Czas oczekiwania w poszczególnych województwach bywa różny: 1 rok, 2 lata, a nawet zdarza się, że i do 3 lat. Moje pytanie jest następujące: Czym jest podyktowany tak różny czas oczekiwania pacjentów na wyjazd do sanatorium? Dziękuję.
Mówca: Joanna Borowiak
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Bardzo dziękuję, panie ministrze, za udzielenie odpowiedzi na postawione przez moją koleżankę pytanie. Powiedział pan o różnej liczbie kontraktów na leczenie sanatoryjne w poszczególnych oddziałach Narodowego Funduszu Zdrowia. Chciałabym zapytać, z czego wynika ta różna liczba kontraktów. I jeszcze jedna ważna kwestia. Otóż pacjenci oczekujący długo na leczenie sanatoryjne w miejscowościach uzdrowiskowych zgłaszają także sytuacje, ich zdaniem, nadużywania tej formy świadczeń przez osoby, które systematycznie wyjeżdżają do sanatorium i często do tych samych miejscowości uzdrowiskowych. Jakimi czynnikami takie sytuacje mogą być podyktowane? Ministerstwo Zdrowia prowadzi monitoring w zakresie leczenia sanatoryjnego. Czy prowadzone są, bądź będą, działania w kierunku ujednolicenia systemu czasu oczekiwania na świadczenia sanatoryjne w poszczególnych oddziałach? Dziękuję.
Mówca: Andrzej Kryj
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W związku z wprowadzeniem reformy oświatowej w budżecie państwa zostały zaplanowane środki na jej wdrażanie w wysokości ok. 313 mln zł na działania dostosowawcze, np. na wyposażenie pracowni przedmiotowych, zakup ławek i krzeseł czy modernizację toalet - i te środki znajdują się w subwencji oświatowej - oraz kwota 177 mln zł przeznaczona m.in. na doposażenie świetlic szkolnych, pomoce dydaktyczne czy remonty sanitariatów w tych gimnazjach, które przekształcane są w szkoły podstawowe - i te środki znalazły się w rezerwie części oświatowej subwencji ogólnej. Łączna wysokość tych środków to blisko 0,5 mld zł, a więc są to środki znaczące. Pojawiają się jednak głosy ze strony części samorządowców, że do niektórych gmin, do niektórych szkół takie środki nie zostały skierowane. Biorąc to pod uwagę, chciałbym zapytać pana ministra: Jak przebiegał proces przekazywania przez Ministerstwo Edukacji Narodowej środków na dofinansowanie kosztów przygotowania przez samorządy placówek oświatowych w związku z wprowadzeniem reformy oraz ile samorządów z województwa świętokrzyskiego zwróciło się z wnioskami o udzielenie wsparcia? Jaka była wysokość przyznanego dofinansowania? Jakie wnioski zostały rozpatrzone negatywnie? Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Cicholska
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Ministrze! Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Podobne głosy pojawiają się również na terenie mojego województwa mazowieckiego. Chciałabym dowiedzieć się, czy rzeczywiście istnieją takie gminy na terenie tego województwa, które nie otrzymały ani informacji, ani wsparcia w związku z doposażeniem sal lekcyjnych, świetlic, zakupem pomocy dydaktycznych czy też remontów sanitarnych w związku z przekształcaniem szkół na tym terenie. Dziękuję.
Mówca: Izabela Katarzyna Mrzygłocka
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! W ostatnim czasie w przestrzeni publicznej pojawiła się informacja, że rząd szykuje swoisty zamach na środki zgromadzone w ramach Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. W 2018 r. planują państwo sfinansowanie zasiłków i świadczeń przedemerytalnych z tego funduszu, choć dotychczas zgodnie z ustawą były one finansowane z Funduszu Pracy. Chciałabym podkreślić, że Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych jest funduszem celowym, którego zadaniem jest ochrona roszczeń pracowniczych w sytuacji niewypłacalności pracodawcy. Pomysł rządu budzi poważne wątpliwości prawne. Zgodnie ustawą o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy głównymi zadaniami funduszu są wypłata świadczeń należnych pracownikom od niewypłacalnego pracodawcy oraz dochodzenie zwrotu wypłaconych świadczeń od podmiotów i osób do tego zobowiązanych. Proszę zatem o odpowiedź i wskazanie podstawy prawnej finansowania zasiłków i świadczeń przedemerytalnych z kasy Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Chodzi mi o finansowanie innych świadczeń niż pensje, których nie wypłaciła bankrutująca firma. Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych nie otrzymał dodatkowych środków na to zadanie i musi wydać własne środki. Jak proponowana zmiana finansowania wpłynie na sytuację funduszu? Koszt tego państwa pomysłu to ponad 2 mld zł.
Mówca: Urszula Augustyn
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie ministrze, ja nie jestem specjalistą od rynku pracy, ale jak pana słucham, to mam takie wyobrażenie, tak sobie myślę, że państwo mieli do tej pory taki bufor, taką żelazną rezerwę, no bo tak było, ten Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych to taka żelazna rezerwa. Dzisiaj państwo manipulujecie przy wieku emerytalnym, obniżyliście go, i nagle potrzeba wam pieniędzy, więc łatwą ręką, mimo że pan przez kilka minut uzasadniał, że sytuacja w tym funduszu jest bardzo dobra, wyciągniecie te pieniądze. No to pytam, po pierwsze: Na ile lat wystarczy środków zgromadzonych w funduszu na wypłaty zasiłków i świadczeń emerytalnych? To jest pierwsze pytanie. Drugie pytanie: A co się stanie, jeśli przez te państwa manipulacje i przez nieprzewidziane jeszcze, bo wszystkiego się przecież na rynku pracy przewidzieć nie da, sytuacje - państwo ten rynek psujecie, np. przez obniżenie wieku emerytalnego - z powodu nowych obciążeń ten fundusz zbankrutuje? Dzisiaj na ten fundusz płacą pracodawcy. Mamy wysokie koszty pracy. To może w takim razie łatwiej by było obniżyć koszty pracy, zmniejszyć składkę albo zwolnić z niej pracodawców po to, żeby pozwolić im (Dzwonek) na dłuższe zatrudnianie pracowników, a nie ściągać z nich składkę, a potem lekką ręką rozdawać te pieniądze nie w takim celu, w jakim fundusz został stworzony?
Mówca: Wojciech Zubowski
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Na poprzednim posiedzeniu Sejmu mieliśmy okazję odnieść się do dyskusji na temat realizacji ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych. Wtedy był omawiany stan na 31 grudnia 2016 r. Debata ta toczyła się zarówno na posiedzeniu Komisji Gospodarki i Rozwoju, jak i na sali plenarnej. Co ciekawe, z jednej strony przytoczono dane o rozwoju stref ekonomicznych w Polsce, dane korzystne, ale z drugiej pojawiły się też informacje, głosy o potrzebie zmiany formuły ich działania, tym bardziej że strefy jako takie miały przecież od początku istnienia funkcjonować w określonym przedziale czasowym, który został już wydłużony, i to niejednokrotnie. Zwróciliśmy uwagę chociażby na wskaźnik zagospodarowania, który wynosił prawie 60%, i sygnały o problemach z jego zwiększeniem, ale też na wyniki finansowe stref w roku 2016, a żaden nie był ujemny. Panie ministrze, biorąc pod uwagę rekordowo niską stopę bezrobocia, jednocześnie starając się w Polsce odejść od modelu zatrudnienia, w którym wysoki jest udział pracowników o nie najwyższych kwalifikacjach, zasadne jest postawienie sobie pytania, czy zmianie nie powinien też ulec model funkcjonowania samych stref, a jeżeli tak, to jaki model ich funkcjonowania w najbliższych latach widzi Ministerstwo Rozwoju. Pojawiające się w mediach wypowiedzi przedstawicieli rządu czy ministerstwa, sprowadzające się do hasła: Polska jedną wielką strefą, powodują, że parlamentarzyści często pytani są przez przedsiębiorców: Kiedy poznamy szczegółowe założenia zmiany? Czy nie będzie to przypadkiem tylko kosmetyka, która ze względu na koszt dla budżetu albo groźbę utraty przez budżet wpływów nie zmieni zbyt wiele w funkcjonowaniu stref? Czy w przypadku wprowadzenia jednakowych kryteriów w sprawie udogodnień dla inwestycji na terenie całego kraju samorządowcy zawsze zainteresowani będą podjęciem działań mających na celu utworzenie nowych miejsc pracy? Jak w przypadku wprowadzenia zmian ministerstwo widzi dalsze funkcjonowanie stref już działających? W jaki sposób wprowadzone zmiany zmienią, jeżeli są takie plany, sytuację osób zatrudnionych obecnie lub w przyszłości w specjalnych strefach ekonomicznych? Krótko mówiąc, mam nadzieję, że na te i kolejne pytania, które zaraz zadadzą moje koleżanki i moi koledzy, uzyskamy odpowiedzi w ciągu najbliższych kilkudziesięciu minut. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Wiesław Krajewski
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Projekt Polskiej Strefy Inwestycji jako koncepcji zwolnień z podatku dochodowego dla nowych inwestycji to niewątpliwie dobre rozwiązanie, szczególnie dla rozwoju słabszych terenów w Polsce, obciążonych obecnie wysokim wskaźnikiem bezrobocia. Projekt, zgodnie z którym cała Polska ma być strefą inwestycji, z pewnością rozszerzy ofertę dla inwestorów, którzy sami wskażą miejsce, gdzie według własnych kryteriów uznają chęć inwestowania. Daje to ogromną szansę rozwoju gospodarczego tzw. Polski powiatowej, która dotychczas przegrywała rywalizację i konkurencję z dużo większymi i silniejszymi ośrodkami. Aby uzyskać oczekiwany efekt, aby cała Polska była strefą inwestycji, należy szczególnie w stronę słabszych i mniejszych ośrodków ukierunkować kryteria i preferencje zachęcające potencjalnych inwestorów. W związku z tym mam pytania: Czy umiejscowienie inwestycji planowanej przez inwestora z uwzględnieniem wskaźnika bezrobocia na danym terenie będzie preferowane w systemie ulg podatkowych? Czy samorządy terytorialne ... (Dzwonek)
Mówca: Mirosława Nykiel
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kiedy pan premier Morawiecki zapowiedział w Krynicy zmianę w postaci utworzenia Polskiej Strefy Inwestycji, nurtuje mnie pytanie, po co to zrobił. Czy po to, żeby po tej zmianie wszystkie dobre rzeczy wziąć na swoje konto i za parę miesięcy powiedzieć, że to są sukcesy pana ministra Morawieckiego? Były dwa cele tworzenia stref. Po pierwsze, miejsca pracy. Przybyło 332 tys. miejsc pracy. Cel drugi był celem inwestycyjnym. Zainwestowano 112 mld zł. Zainwestowano też w obszary, 21 tys. ha, działa teraz 14 stref. Zainwestowano sporo pieniędzy, samorząd zainwestował w infrastrukturę, w drogi, w całe otoczenie biznesu. Teraz inwestor będzie wybierał miejsce niekoniecznie w tym obszarze. Czy nie zachodzi obawa, że samorządy będą musiały zwracać pieniądze, bo często w unijnych projektach obowiązują wskaźniki? Czy nie myślicie państwo o tym, że nie będą utrzymane (Dzwonek) te wskaźniki i trzeba będzie zwracać pieniądze za te inwestycje? (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Gryglas
Data: 2017-09-28 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Specjalne strefy ekonomiczne powstawały m.in. w takim celu, żeby wyrównać szanse rozwoju niektórych terenów. Przypomnę, że powstawały one w takich miejscach jak choćby Suwalszczyzna, gdzie rzeczywiście odniosły swój cel, powstawały w takich miejscach jak tarnobrzeska strefa, gdzie mieliśmy do czynienia z restrukturyzacją przemysłu wydobywczego, i także pomogły rozwiązać ten problem. Ale to nie była wyłącznie kwestia bezrobocia, bo pan w swoim wystąpieniu położył nacisk przede wszystkim na tę sprawę. Moim zdaniem istnieje obawa, że po tym, jak cała Polska stanie się jedną wielką strefą, nie będziemy mogli dysponować takimi instrumentami, żeby rzeczywiście podciągać gospodarczo, mówiąc kolokwialnie, te rejony, które są słabo rozwinięte gospodarczo, i będziemy mieli do czynienia z dużą uznaniowością. (Dzwonek) Mówił pan, że będą kryteria, ale urzędnicy będą decydować o tym, gdzie będzie lokowana dana działalność. Dziękuję bardzo.