PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Była już mowa o tym, jaki jest cel projektu, nad którym pracowała podkomisja, a potem Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka, która przyjęła sprawozdanie. Przepisy te stanowią kontynuację procesu unifikacji rozwiązań obowiązujących w sądownictwie powszechnym z regulacjami obowiązującymi w sądownictwie wojskowym. Jak wiemy, o czym też już była mowa, w 2011 r. dokonano zmiany Prawa o ustroju sądów wojskowych i ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w związku z likwidacją Departamentu Sądów Wojskowych w Ministerstwie Sprawiedliwości. To spowodowało konieczność nowelizacji ustawy ustrojowej sądownictwa wojskowego, tak aby określić sposób realizowania przez ministra sprawiedliwości zwierzchniego nadzoru nad sądami wojskowymi w zakresie ich organizacji i działalności administracyjnej. Ocena decyzji o likwidacji Departamentu Sądów Wojskowych jest pozytywna, bo - co już podkreślano, a co nie wszyscy sobie uświadamiają - mamy w kraju tylko 51 sędziów wojskowych przy istniejących 58 etatach. Sądów garnizonowych jest siedem, a okręgowe są dwa. Muszę wspomnieć o komplementowaniu sędziów wojskowych przez pana ministra Wojciecha Hajduka, który stwierdził, że sądy wojskowe ze względu na ograniczony zakres działalności i oczywiście małą liczbę sędziów, ale może też z powodu dyscypliny wojskowej nie sprawiają kłopotów nadzorczych, nie mówiąc już o tzw. pokryciu wpływu i o zrozumieniu z ich strony potrzeby pomocy sądom powszechnym, gdzie są delegowani. Mam nadzieję, panie ministrze, że sędziowie odwzajemniają te dobre opinie. Bardzo bym sobie życzyła, żeby tak było, i myślę, że tak jest. Liczba sędziów nadzorujących sądy wojskowe jest oczywiście minimalna. Jeśli aktualne są informacje, które nam podano, jest ich tylko dwóch. Taka liczba jest wystarczająca. Przy okazji procedowania nad projektem pojawił się, zresztą nie po raz pierwszy, temat włączenia sądów wojskowych do struktur sądownictwa powszechnego, choćby ze względu na bardzo znaczne zmniejszenie liczby żołnierzy w naszym kraju. Mogę tylko powiedzieć, że życzyłabym sobie, żebyśmy jako państwo mieli racjonalne powody do takich decyzji i aby nigdy nie nastąpił proces odwrotny - zwiększania liczby żołnierzy w Siłach Zbrojnych. Trzeba pamiętać, że od pierwszego czytania minęło zaledwie pół roku, a żyjemy dziś w innej międzynarodowej rzeczywistości politycznej, zresztą ten trudny wątek poruszał pan poseł, który zabierał głos przede mną. Daleka jestem od oceny wyroków sądów i nie mam wiedzy na ten temat, więc na pewno nie dokonam takiej analizy, o jaką się pokusił pan poseł, ale mamy problem i od tego nie uciekniemy. Wysoka Izbo! Mam nadzieję, że zawarte w ustawie rozwiązania przedstawiane przez panią poseł sprawozdawcę Brygidę Kolendę-Łabuś są optymalne, co oczywiście sprawdzimy w praktyce i co jest swego rodzaju kredytem zaufania dla resortu sprawiedliwości. Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował za przyjęciem projektu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Brygida Kolenda-Łabuś
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Pozwolę sobie podziękować za ten zgodny chór poparcia dla tego przedłożenia. Ten konsensus świadczy o tym, że w sprawach istotnych potrafimy się dogadać. Ja chciałabym jeszcze dodać jedno słowo komentarza. Pan poseł Dera w kontekście tego wyroku, który dzisiaj zapadł przed Okręgowym Sądem Wojskowym w Warszawie, w sprawie żołnierzy i tego incydentu w Nangar Khel słusznie zwrócił uwagę na to, że na mocy tej ustawy w ramach nadzoru możliwa będzie kontrola sprawności orzeczniczej, wobec czego ta nieuzasadniona czy uzasadniona po kontroli przewlekłość postępowania będzie mogła podlegać ocenie w trybie nadzoru zewnętrznego ministra sprawiedliwości. A do pana posła Dębskiego chciałabym zaapelować, żeby powściągliwiej oceniać wyroki, aby nie być w kolizji z gwarancją niezawisłości sądów. Wyroki, ich treść nie będzie podlegała kontroli ministra sprawiedliwości, bo narażałoby to na dotknięcie gwarancji niezawisłości sędziowskiej. Pani poseł Sekuła-Szmajdzińska kiwa głową, myślę, że jest tego samego zdania. Ta kontrola powinna dotyczyć sprawności orzeczniczej, spraw organizacyjnych, spraw administracyjnych, ale nie może to być niejako pozainstancyjna kontrola słuszności orzeczeń, czyli nie może dotyczyć jurysdykcyjnej części działania. Dziękuję bardzo jeszcze raz za porozumienie w sprawie tego przedłożenia. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Racki
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Z upoważnienia Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego odniosę się do uchwały Senatu RP w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, druk nr 3195. W październiku minie 70 lat od momentu pozbawienia niektórych mieszkańców Warszawy tzw. dekretem warszawskim, zwanym też dekretem Bieruta, własności nieruchomości zabudowanych i niezabudowanych. Na regulację stanów prawnych nieruchomości oczekują ich właściciele. Senat proponuje zmiany w ustawie o gospodarce nieruchomościami, których przyjęcie spowoduje rozpoczęcie procesu zaspokajania roszczeń wobec byłych właścicieli. Projektowana regulacja nie pozbawia dawnych właścicieli lub ich następców prawnych prawa do odszkodowania za utracone nieruchomości. Intencją wynikającą z nowych zapisów ustawy o gospodarce nieruchomościami jest zahamowanie intensywnego obrotu prawami i roszczeniami określonymi w dekrecie warszawskim. Jak napisano w uzasadnieniu, prawa i roszczenia są przedmiotem obrotu po wręcz symbolicznych cenach. Negatywny wydźwięk społeczny budzą przypadki, gdy nabywca roszczeń eliminuje z przejętej kamienicy jej lokatorów, z budynku szkoły - uczniów, a publiczne przedszkole pozbawia placu zabaw. Stąd Skarbowi Państwa lub m.st. Warszawie przysługiwać będzie prawo pierwokupu w przypadku sprzedaży: praw i roszczeń określonych w dekrecie Bieruta, roszczeń określonych w ustawie o gospodarce nieruchomościami w art. 214 i prawa użytkowania wieczystego. Prawo pierwokupu realizował będzie prezydent m.st. Warszawy w formie aktu notarialnego. Prawo pierwokupu nie będzie przysługiwało Skarbowi Państwa ani m.st. Warszawie w przypadku, gdy sprzedaż praw lub roszczeń będzie następowała na rzecz osób bliskich sprzedawcy. Prawo pierwokupu może, ale nie musi, być wykonane w terminie miesiąca od dnia otrzymania od notariusza zawiadomienia o treści umowy sprzedaży po cenie ustalonej między stronami umowy sprzedaży. W projekcie zakłada się zmiany w ustawie Kodeks rodzinny i opiekuńczy w zakresie nieustanawiania kuratora dla ochrony praw osoby, jeżeli istnieją przesłanki uznania jej za zmarłą. Zdaniem klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego należałoby wrócić również do przepisów prawnych, na podstawie których przejęcie na rzecz Skarbu Państwa następowało z jednoczesnym wykreśleniem obciążeń hipotecznych. Wydaje się, że wiele nieruchomości posiadało znaczne obciążenia i należałoby przywrócić zapisy w księgach wieczystych. Mając na uwadze potrzebę regulacji stanów prawnych nieruchomości objętych dekretem warszawskim, Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego wnosi o przekazanie przedłożonego projektu do właściwych komisji. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Józef Rojek
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Senatorze! W imieniu klubu Zjednoczona Prawica chciałbym ustosunkować się do tego projektu i powiedzieć na wstępie, że jako klub będziemy za skierowaniem go do dalszych prac w komisji. Natomiast, panie marszałku, panie senatorze, gdyby przyszło nam dzisiaj głosować nad tym projektem ustawy, głosowalibyśmy przeciw, a to z powodu wielu uwag bardzo zacnych instytucji w państwie. Mamy nadzieję, że wszystkie uwagi, które zostały tutaj zgłoszone, będą uwzględnione w dalszych pracach. Chciałbym tylko wymienić, że swoje opinie przedstawili minister skarbu państwa, minister finansów, prezydent m.st. Warszawy, Naczelny Sąd Administracyjny, Krajowa Rada Sądownictwa, minister sprawiedliwości i Krajowa Rada Notarialna, Zrzeszenie Osób Objętych Dekretem Warszawskim Dekretowiec - ci państwo totalnie krytykują ten projekt, myślę, że pan senator otrzymał również stosowne pisma zawierające ich ustosunkowanie się do tego projektu - oraz Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa. Drodzy państwo, myślę, że ta ustawa jest bardzo potrzebna. Pytanie tylko, dlaczego dopiero teraz, po tylu latach. Jako były samorządowiec, który musiał uporać się z inną ustawą, jeśli chodzi o gminy wyznaniowe i ich roszczenia, wiem, co to znaczy. Tym bardziej wyobrażam sobie, ile jest problemów i kłopotów w takiej aglomeracji jak Warszawa. Tylko, panie marszałku, panie senatorze, zastanawiam się nad jednym. Jeżeli ta ustawa wejdzie w życie, to ile pieniążków trzeba na to wszystko. To mi się trochę w głowie nie mieści, tu chyba nie będziemy mówić o milionach, ale o miliardach, jeżeli wziąć pod uwagę ceny ekspertów dotyczące pewnych połaci ziemi czy nieruchomości. Myślę, że pan marszałek odpowie również na to pytanie, bo prawdopodobnie już w swojej strategii, jeśli chodzi o uchwalenie tej ustawy, to wszystko przewidział. Na tym kończę moje wystąpienie. Tak jak powiedziałem, będziemy głosować za tym, żeby skierować ten projekt do pracy w komisji czy w komisjach, bo prawdopodobnie będzie trzeba tak zrobić. Dziękuję, panie marszałku. (Oklaski)
Mówca: Jan Ziobro
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Szanowni Państwo! Myślę, że problem reprywatyzacji ciągnie się od 20 lat. Jesteśmy jednym z nielicznych tzw. demoludów, które nie uregulowały tej kwestii. Przypomnijmy, że w NRD, w Bułgarii, na Litwie, w Estonii, na Łotwie, jak również na Węgrzech udało się to zrekompensować, oczywiście z różnymi wariantami. Tam wyglądało to troszkę inaczej, ale to były kraje, które jednak podjęły tę próbę. Oczywiście w Polsce też były takie próby, mniej lub bardziej udane. Najbliżej był rząd AWS-u, niestety to się nie udało. Jeśli natomiast chodzi o ten projekt ustawy wnoszony przez senatorów, to jest wiele zastrzeżeń zgłaszanych przede wszystkim przez środowiska związane z m.st. Warszawą. Wiele osób uważa, że to jest ustawa, która jest jeszcze bardziej nacjonalistyczna niż dekret Bieruta, jest antyreprywatyzacyjna. Jest tu wiele zapisów, które zostały podważone przez Ministerstwo Finansów, Ministerstwo Skarbu Państwa, Naczelny Sąd Administracyjny. Nie będę przedłużał, panie marszałku. Można powiedzieć, że kwintesencją tego projektu jest właśnie art. 214, który w pewnym (Dzwonek) stopniu będzie uniemożliwiał zwrot nieruchomości w naturze jej prawowitym, że tak powiem, może nie tyle nabywcom, co właścicielom. Mam pytanie do przedstawicieli rządu. Kiedy doczekamy się w naszym kraju ustawy, która w jakimś stopniu rekompensowałaby straty tym ludziom, tym środowiskom? Nie mówię o 100%, ale wróćmy może do projektu z lat 1997-2001, który zakładał 50-procentową rekompensatę za tę stratę wyrządzoną przez dekret Bieruta. Dziękuję bardzo, panie marszałku. (Oklaski)
Mówca: Jacek Tomczak
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie do sprawozdawcy. Czy Senat rozważał, czy nie powinno się w tym projekcie ustawy przewidzieć od razu możliwości wyliczenia czy oszacowania tego odszkodowania w przypadku wydawania decyzji odmownej dotyczącej przyznania prawa do użytkowania wieczystego, odmownej decyzji resortu nieruchomości? W przeciwnym razie byli właściciele, spadkobiercy będą zmuszeni do prowadzenia wieloletnich, ciągnących się w sądach latami postępowań cywilnych, które są bardzo kosztowne. Czy braliście państwo pod uwagę zasadniczą konstrukcję, jeśli chodzi o to uprawnienie miasta, które może sobie wybrać powody będące podstawą odmówienia komuś realizacji tego roszczenia? Czy takie uznanie administracyjne jest sensowne? Czy nie powinno to być enumeratywnie wymienione? (Dzwonek) Kolejna kwestia. Art. 214 jest najbardziej kontrowersyjny. Chciałbym zapytać, czy zakres, podmiotowość i przesłanki tego artykułu nie są za szerokie. Na podstawie tych przesłanek będzie można odmówić zwrotu wszystkich zabytków, praktycznie każdej kamienicy, która jest zabytkiem. To nie zawsze jest sensowne. Wybiórczość takiej decyzji będzie zawsze budziła duże kontrowersje. Czy nie uważa pan, że to powinny być tylko i wyłącznie takie miejsca, w których instytucje publiczne faktycznie działają i jest to niezbędne, a nie każdy zabytek? Lepiej byłoby, gdyby znaczna część tych zabytków była w rękach prywatnych, bo często osoby prywatne lepiej o nie dbają niż instytucje Skarbu Państwa. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Rojek
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Senatorze! Chciałbym pana zapytać, panie senatorze, o skutki finansowe tego, bo to jest istotne. Jestem prawie przekonany, że zespół senatorów, który pracował nad projektem tej ustawy, na pewno jakąś metodą przybliżeniową określił mniej więcej, jaka to będzie kwota dla wszystkich, którzy będą chcieli wykupić to, co jest potrzebne... (Poseł Zofia Popiołek: Trzeba brać pod uwagę tamten stan.) Ja też życzyłbym sobie, pani poseł, żeby eksperci od wyceny wzięli wszystko pod uwagę. Ale czy tak będzie? Znając dzisiejszy świat i obecne tendencje, to można się spodziewać raczej tego, że te ceny będą szybowały w górę. Nad tym trzeba się też dobrze zastanowić. To jest pierwsze pytanie. Drugie. Panie senatorze, chciałbym zapytać, dlaczego akurat teraz (Dzwonek) ten projekt ustawy jest prezentowany w Sejmie przez zespół senatorów? Jakoś tak spekuluję, może trochę podejrzliwie do tego podchodzę, dlatego o to pytam, aby wszystkie moje wątpliwości mogły zostać rozwiane. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jacek Tomczak
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Chciałbym tylko zwrócić uwagę na jedną rzecz: nie możemy traktować uprawnienia do tego, czy komuś przysługuje zwrot, czy nie, zależnie od tego, czy ktoś jest w stanie wyremontować np. kamienicę, bo byłaby to jawna nierówność wobec przepisów prawa. W związku z tym błąd tej konstrukcji polega na tym, że Urząd Miasta Stołecznego Warszawy może odmówić lub nie właśnie na podstawie uznania administracyjnego. Wydaje się, że aby zabezpieczyć interes publiczny, jesteśmy w stanie stworzyć taką konstrukcję, w której przesłanki będą enumeratywnie wymieniane. Tak jak pan marszałek mówił, chodzi o to, żeby szkoły, przedszkola były jasno wskazane w przepisie, by było wskazane, jakich funkcji publicznych to dotyczy, a nie było tak, że zostawiamy to do uznania administracyjnego, bo wówczas pojawi się masa interpretacji, konfliktów i dyskusji, dlaczego jednej osobie odmówiono tego roszczenia, a innej nie odmówiono. Tak naprawdę na podstawie tak szerokiego zagęszczenia przepisów przesłanki mogą być za każdym razem inne i będzie to budziło liczne wątpliwości. (Senator Marek Borowski: Mogę dwa słowa?)
Mówca: Józef Zych
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Senatorze! Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego po zapoznaniu się z projektem ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oświadcza, iż projektowana zmiana w pełni zasługuje na uwzględnienie. Pragnę podkreślić, iż całkowicie zgadzamy się z tezą, iż proponowane przepisy stanowią pełną i prawidłową reakcję ustawodawcy na skutki wspomnianego wyroku Trybunału Konstytucyjnego, a więc jeśli chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi. Z aprobatą odnosimy się także do proponowanych zmian w zakresie wezwania do usunięcia braków skargi kasacyjnej w postępowaniu cywilnym, nawiązującego do wyżej wskazanych projektowanych zmian w procedurze sądowoadministracyjnej. Jak twierdzi projektodawca, te zmiany niewątpliwie zapewnią wyższy standard prawa do sądu w tym rodzaju postępowania. Wysoki Sejmie! Należy podkreślić szczególnie to, iż Trybunał Konstytucyjny od dłuższego czasu podejmuje trudne zadanie wypełniania luk w przepisach albo też ich uzupełniania przez określenie stanowiska czy wytycznych Trybunału Konstytucyjnego, co w obecnej sytuacji jest szczególnie cenne. Dziękuję.
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Senatorze! W imieniu koła Ruch Palikota mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniesionej przez Senat, druk nr 3197. Odnosząc się do poprzednich wystąpień, podzielam argumenty zawarte w wystąpieniu pani Małgorzaty Szmajdzińskiej odnośnie do różnicy między skargą kasacyjną w postępowaniu cywilnym i administracyjnym. Jednocześnie rozumiem intencje wnioskodawców, chodzi o zmianę w Kodeksie postępowania cywilnego i doinformowanie obywateli o przyczynach odrzucenia skargi. Wydaje mi się, że prace w komisji mogą zaskutkować pozytywnymi rozwiązaniami. Trzeba jeszcze mieć na uwadze, że postępowanie administracyjne różni się od postepowania cywilnego, szczególnie art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, który mówi wyraźnie, że strona nie może ponosić żadnej szkody w przypadku złego poinformowania przez urzędnika, przez prowadzącego to postępowanie. Błędy zawarte w skardze kasacyjnej mogą naradzić stronę na jakieś straty, w związku z tym, że nie może przed sądem dochodzić swoich racji. Wydaje mi się, że ta podstawowa zasada prawa administracyjnego powinna iść w tym kierunku, żeby umożliwić obywatelowi skuteczne wniesienie skargi. Jak to zrobić? Wydaje mi się, że rozwiązanie nie jest najlepsze, ale w komisji, mam nadzieję, dopracujemy się lepszego i bardziej przystającego do postępowania administracyjnego. Jesteśmy oczywiście za przekazaniem projektu ustawy do komisji i dalszymi pracami. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sprawozdawca Lidia Gądek
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Niniejszym mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Zdrowia dotyczące projektu ustawy o zmianie ustawy o substancjach chemicznych i ich mieszaninach, druk nr 3149. Celem nowelizacji ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach jest, po pierwsze, dostosowanie przepisów krajowych w zakresie chemikaliów do przepisów unijnych, po drugie, poszerzenie katalogu zadań inspektora do spraw substancji chemicznych oraz sposobów przekazywania danych inspektorowi, po trzecie, wprowadzenie przepisów umożliwiających wstrzymanie obrotu substancją w przypadku, gdy nie został sporządzony raport bezpieczeństwa chemicznego. Projekt został skierowany do pierwszego czytania w Komisji Zdrowia 17 lutego 2015 r. W trakcie posiedzenia 5 marca została powołana podkomisja nadzwyczajna. Podkomisja obradowała na dwóch posiedzeniach i szczegółowo przeanalizowała proponowane zmiany. W trakcie prac członkowie podkomisji wnieśli poprawki, głównie o charakterze redakcyjnym. W dniu 5 marca podkomisja zakończyła prace i przekazała swoje sprawozdanie do Komisji Zdrowia. Komisja Zdrowia rozpatrzyła sprawozdanie na posiedzeniu w dniu 17 marca, została wniesiona wtedy kolejna poprawka poselska i przygotowane zostało sprawozdanie, które w druku nr 3213 przedstawiam w imieniu Komisji Zdrowia Wysokiemu Sejmowi, rekomendując jego przyjęcie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Dariusz Cezar Dziadzio
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie sprawozdania o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o substancjach chemicznych i ich mieszaninach. Celem tej nowelizacji jest dostosowanie przepisów krajowych w zakresie chemikaliów do przepisów unijnych regulowanych przez odpowiednie rozporządzenie Komisji Europejskiej oraz dyrektywy Rady Europy. Dodatkowo nowelizacja rozszerza katalog zadań inspektora do spraw substancji chemicznych, wprowadza przepis, aby informacje, o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, przekazywane były inspektorowi do spraw substancji chemicznych wyłącznie na drodze elektronicznej oraz wprowadza przepisy umożliwiające wstrzymanie obrotu substancji, w przypadku gdy nie został sporządzony raport bezpieczeństwa chemicznego. Projekt ten będzie miał pozytywny wpływ na ochronę zdrowia ludzi i środowiska przed zagrożeniami stwarzanymi przez substancje chemiczne. Wprowadzenie przepisów będzie zapobiegało zatruciom pojawiającym się w wyniku używania substancji, które wykracza poza jej zastosowanie zidentyfikowane. Szanowni Państwo! Wysoka Izbo! W związku z tym Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego opowiada się za dalszymi pracami legislacyjnymi nad tym projektem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Łukasz Krupa
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jestem faktycznie jeszcze niezrzeszony, ale swoje stanowisko przedstawię w imieniu koła Ruch Palikota, do którego dzisiaj zgłosiłem akces. Nie chcę powtarzać wszystkich zagadnień, które rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o substancjach chemicznych i ich mieszaninach, zawarty w druku nr 3149, reguluje. Chciałbym tylko Wysoką Izbę poinformować, że nasze koło, zgodnie ze sprawozdaniem komisji, będzie głosować za przyjęciem tego projektu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Bardzo krótko chciałabym jeszcze raz podziękować przedstawicielom większości klubów za bardzo konstruktywne stanowiska, a przede wszystkim za pracę w podkomisji. Dziwi mnie niezmiernie stanowisko przedstawiciela klubu Prawa i Sprawiedliwości, który był członkiem podkomisji, jakoby prace były prowadzone w trybie ekspresowym i w sposób niemerytoryczny. Otóż na dwóch posiedzeniach podkomisji były nawet zgłaszane wspólnie poprawki, również przez przedstawiciela Prawa i Sprawiedliwości, który pracował w podkomisji. Prace zostały przeprowadzone sprawnie, czego nie należy mylić z jakąś patologiczną ekspresowością. Zresztą poziom merytoryczny był bardzo wysoki, współpraca była ze wszystkich stron, zarówno strony rządowej, jak i stron społecznych, które w sposób dosyć obfity, można by powiedzieć, przedstawiały swoje stanowiska. Stąd moje sprostowanie dotyczące wystąpienia przedstawiciela klubu PiS. Natomiast za bardzo cenną uważam uwagę pana posła Chmielowskiego odnośnie do ewentualnej konieczności dalszych prac nad weryfikacją karty charakterystyki produktu chemicznego, ponieważ dla nas wszystkich niezmiernie ważne jest to, aby w wysokim stopniu było zapewnione bezpieczeństwo zdrowotne, a także bezpieczeństwo dla środowiska, jeśli chodzi o wprowadzanie wszelkich środków chemicznych i obrót nimi na terenie naszego kraju. Jeszcze raz bardzo serdecznie dziękuję wszystkim za dobrą współpracę.
Mówca: Grzegorz Sztolcman (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Jako członek Komisji Zdrowia chciałbym wyrazić swoje zadowolenie z tak rychłego uchwalenia ustawy o zmianie ustawy o substancjach chemicznych i ich mieszaninach, ponieważ ta ustawa znacząco przyczyni się do zwiększenia bezpieczeństwa konsumentów. Przede wszystkim organy państwowe otrzymają skuteczne narzędzia kontroli nad wytwarzaniem substancji potencjalnie niebezpiecznych i obrotem nimi. Jednoznacznie pozytywnie ocenić należy rozbudowanie systemu sankcji za niezgodny z prawem obrót substancjami i mieszaninami chemicznymi, które mogą być szkodliwe dla człowieka i środowiska, w tym w szczególności wprowadzenie możliwości karania nierzetelnych importerów, którzy oferują importowane detergenty bez oznaczeń w języku polskim. Co ważne z punktu widzenia skuteczności oddziaływania nowych przepisów, zagrożenie karą obejmować będzie nie tylko producentów, ale także dystrybutorów. Ponadto nowelizacja rozszerzy uprawnienia inspektora do spraw substancji chemicznych oraz wprowadzi obowiązek elektronicznego sposobu informowania inspektora zarówno o wytwarzaniu na terytorium Polski mieszaniny niebezpiecznej lub mieszaniny stwarzającej zagrożenie, jak i wprowadzaniu takiej mieszaniny do obrotu oraz sprowadzaniu takiej mieszaniny na terytorium Polski. Droga elektroniczna znacząco ułatwi archiwizację, jak i pozwoli na dostęp on-line do tych danych ośrodkom informacji toksykologicznej.