PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Kazimierz Moskal
Data: 2019-01-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dziękuję za pierwszą część odpowiedzi. Chyba wszyscy tutaj widzimy potrzebę zwiększenia wynagrodzenia dla nauczycieli. Oczekujemy, że nauczyciel będzie dobrze wynagradzany i tutaj też nie chodzi o to, żebyśmy szukali winy w naszych poprzednikach, że gdzieś, kiedyś kwota bazowa była zamrożona. Panie Ministrze! Mam takie pytanie: Czy ministerstwo widzi potrzebę systemowego, powolnego zwiększania wynagrodzenia czy też może jednorazowo się je zwiększy, a potem, tak jak poprzednio, będzie się czekać, aż samo się ureguluje? I to jest jak gdyby jedno pytanie. Co ministerstwo w tej kwestii robi i jakie ewentualnie działania będzie podejmowało? Natomiast drugie pytanie dotyczy... Bo tu są jak gdyby trzy elementy: kwota bazowa, wynagrodzenie średnie i wynagrodzenie zasadnicze. Na ile pan minister mógłby jasno powiedzieć, jak wygląda podwyżka w odniesieniu do tych trzech elementów: kwoty bazowej, wynagrodzenia średniego i wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Tyszka
Data: 2019-01-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję, pani minister. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia Józefa Szczurek-Żelazko: ...w wielu poradniach specjalistycznych. Jeżeli chodzi o wycenę świadczeń, to już państwa o tym informowałam. Kwestie kadrowe... Pani minister, bardzo dziękuję. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia Józefa Szczurek-Żelazko: Dobrze. Dziękuję. (Poseł Lidia Gądek: Jeszcze pytania...)
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2019-01-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Myślę, że to dobrze, że padło to pytanie i tym tematem zajmujemy się dzisiaj w ramach informacji bieżącej, bo dzięki temu pani minister ma okazję raz jeszcze przypomnieć, jak wiele zostało zrobione w ciągu tych 3 lat w ochronie zdrowia. Jeżeli ktoś tego nie pamięta, to ja raz jeszcze, za panią minister, to przypomnę. Szanowni Państwo! Zwiększamy nakłady na ochronę zdrowia. Poza tym wzrostem, który co roku obserwowaliśmy w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia, dodatkowo mamy gwarancje budżetowe i są przekazywane, i będą w przyszłości, pieniądze z budżetu państwa na ochronę zdrowia, aż do osiągnięcia 6% produktu krajowego brutto. Szanowni Państwo! Przestaliśmy w końcu opowiadać i marzyć o informatyzacji w ochronie zdrowia, tylko zaczynamy to realizować. Nie będę przypominał, co przez wiele lat działo się z platformą P1 i z tym ogromnym bałaganem, który był w tym zakresie. Teraz mamy e-receptę, e-skierowanie... (Poseł Lidia Gądek: Gdzie?) ...a za chwilę będziemy informatyzować całość. Nadrabiamy te zaległości z czasu waszych rządów. Szanowni Państwo! Problem kształcenia również jest rozwiązywany: jest zwiększony nabór na studia medyczne, jest więcej rezydentur. Również zajmowaliśmy się i zajmujemy się wynagrodzeniami. Zwiększamy wynagrodzenia w ochronie zdrowia. Przypominam także o ustawie, o której wiele się mówiło w przeszłości, ustawie o sieci szpitali, która porządkuje ten system. I na koniec, myślę, że raz jeszcze warto to przypomnieć, zapytam panią minister o kwestie związane chociażby z kolejkami. Przecież jeżeli przeznaczono również z budżetu państwa dodatkowe kilkaset milionów złotych (Dzwonek) np. na endoprotezy czy na leczenie zaćmy, to o te kilkaset milionów złotych kolejka się skróciła. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Beata Małecka-Libera
Data: 2019-01-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Odniosę się do dwóch stwierdzeń, o których powiedziała pani minister, że ochrona zdrowia to ważny element bezpieczeństwa i że wzrosły środki finansowe. Co do środków raport NIK-u mówi jasno, że mimo tego, że rzeczywiście dano o ponad 5 mld z Narodowego Funduszu Zdrowia więcej, to jednak nie ma dostępu do świadczeń zdrowotnych, a co więcej, pogłębiła się nierówność, a nawet w niektórych wypadkach, w niektórych obszarach mówi się o wykluczeniu. Natomiast jeżeli chodzi o bezpieczeństwo, to posłużę się liczbami. Po pierwsze, jaki mamy efekt, jeżeli chodzi o sztandarową ustawę o sieci szpitali? Miała ona dać pełną stabilizację placówkom, ale niestety, okazało się, że ok. 30% placówek, głównie prywatnych, jest poza systemem, co spowodowało zmniejszenie dostępności. 12 mld - tyle wynosi w tej chwili zadłużenie szpitali. Jest to absolutny rekord, więc gdzie możemy mówić o bezpieczeństwie? Postawiono w sieci szpitali na najdroższy model leczenia, czyli leczenie szpitalne. Leczenie szpitalne to 50% środków Narodowego Funduszu Zdrowia. A gdzie opieka POZ i specjalistyki, gdzie miano zmniejszyć kolejki i zwiększyć dostępność? Kilka liczb. Mianowicie diagnostyka miała trwać 30 dni, a trwa 107; rehabilitacja to 300-400 dni oczekiwania w kolejce i zmniejszona ilość świadczeń; kuriozalny jest dostęp do poradni, np. chorób zakaźnych, gdzie czas oczekiwania to ok. 107 dni, co grozi wręcz epidemią. I najważniejsze rzeczy związane z epidemiologią i wskaźnikami zdrowotnymi. W 2016 r. i 2017 r. nastąpił wzrost zgonów. Mamy dwa piki, styczeń i luty, po 16 tys. W sumie jest to ponad 30 tys. zgonów więcej. A oprócz tego (Dzwonek), co potwierdza narodowy fundusz? Wzrost zachorowalności na nowotwory, zmniejszenie odsetka przeżyć 5-letnich, zwiększenie zachorowalności na niewydolność serca.
Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2019-01-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Sprawa, o której przyszło nam dyskutować dzisiaj w tym momencie, chyba jest najważniejsza dla każdego Polaka, dla każdego obywatela. Nie trzeba tego uzasadniać. Problem jest, zgłaszany jest on przez szpitale, a szczególnie szpitale powiatowe. Rozmawiałem z kilkoma dyrektorami i z kilkoma ordynatorami. Jeżeli trzeba dodatkowo zatrudnić cztery albo pięć pielęgniarek na oddziale, to dzisiaj jest to problem. Naprawdę jest to duży problem, szczególnie na oddziałach wewnętrznych czy neurologicznych, co wynika z tej wiedzy, którą mam, a moje spostrzeżenia są takie, że łóżka stały na korytarzach, czyli tam nie było oszczędności. Może są oddziały, gdzie nie ma pełnego obłożenia, ale mówienie, że jest obłożenie na poziomie 68% w przypadku szpitali powiatowych, jest wręcz śmieszne. I kolejna rzecz. Może jest więcej pieniędzy i chyba jest więcej pieniędzy, z tym że drożeją procedury, droższy jest sprzęt, droższe są leki, i to wszystko powoduje, że są dodatkowe koszty. A my się nauczyliśmy, i to nie tylko w przypadku służby zdrowia, operować ogromnymi kwotami - 830 mld. Mówmy konkretnie o tym, co jest teraz, jakie są w tej chwili problemy, a nie rozciągajmy tego w czasie, na 10 lat, bo będzie 830 mld. Bo to robi oczywiście wrażenie, tylko że problemy są dzisiaj, tutaj, w tym miejscu i z tym zderzają się dyrektorzy szpitali powiatowych, gdyż to w pierwszej kolejności ich dotyka. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Ruciński
Data: 2019-01-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję, panie marszałku. Pani Minister! Wysoka Izbo! Będąc posłem, mam zaszczyt ciągle pracować jako ortopeda i jako lekarz. I chciałbym przekazać szczególnie pani minister i państwu aktualny raport z pola właściwie bitwy. Cóż z tego, że tak często podawane są przykłady endoprotez, że możemy ich wykonywać więcej. Rzeczywiście, dzięki niesamowitemu wysiłkowi udało się zwiększyć ilość wykonywanych zabiegów, ale nagle okazało się na przełomie 2018 i 2019 r., że potrzebujemy co najmniej pięciu pielęgniarek na oddziale ortopedycznym i co najmniej siedmiu instrumentariuszek. I te potrzeby są, tylko po prostu nie ma pielęgniarek. I mając do dyspozycji takie możliwości finansowe, nie jesteśmy w stanie wykonać zaplanowanych kontraktów, bo po prostu nie ma kto. Do tego współczynniki, które się pojawiły - byliśmy tu zmuszeni do zmniejszenia ilości łóżek - spowodowały, że po długich negocjacjach mój oddział 54-łóżkowy powinien mieć tych łóżek 39. Po analizie całej sytuacji, jaka istnieje w dużym regionie Poznania, udało mi się z moją dyrekcją wynegocjować 49 łóżek, ale nikt nie przewidział tego, że pielęgniarki pracujące na ciężkich oddziałach - ja zwykłem je nazywać górnikami w białych kitlach, bo pracują naprawdę bardzo ciężko - też mogą zachorować. W związku z tym dzisiaj zamiast przy 54 łóżkach pracuję przy 29 łóżkach i nie jestem nawet w stanie zapewnić w dużym regionie odpowiedniej opieki nad osobami z urazami. Oddział po prostu wykorzystuje dostawki w każdym wolnym miejscu. (Dzwonek) Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Galla
Data: 2019-01-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Powiedziała pani, że zmiany dotyczące liczby łóżek są rzeczą naturalną. Tak powinno być, natomiast po wprowadzeniu w tym roku rozporządzenia ministra zdrowia, które zwiększa normy dotyczące liczby pielęgniarek w stosunku do liczby łóżek, jest to rzeczą nienaturalną. Jeśli spojrzelibyśmy, jak brzmi to rozporządzenie i jak zostało ono przygotowane, to można byłoby powiedzieć, że zrobiliście to państwo w oderwaniu od konsultacji ze środowiskiem medycznym, bez analizy wskaźników wykorzystania łóżek. Powiem tak: chyba myślicie o tym, żeby w ten sposób dokonać niekontrolowanego zmniejszenia liczby łóżek. Posłużę się przykładem. Jestem przewodniczącym rady społecznej w jednym z wojewódzkich szpitali w Opolu. To jest szpital neuropsychiatryczny. I właśnie w ubiegły poniedziałek zostało zwołane w trybie nadzwyczajnym posiedzenie rady poświęcone temu rozporządzeniu. Szanowni państwo, wykorzystanie łóżek w tym szpitalu jest ponad 100-procentowe. Pani dokładnie wie, że w tym obszarze usług medycznych nie ma odsyłania pacjentów, każdy pacjent musi być przyjęty i odbywa się to praktycznie na korytarzu. Brakuje tam, zgodnie z tym rozporządzeniem, ok. 20 pielęgniarek. Na dodatek pielęgniarki zwalniają się, bo praca w tym szpitalu jest pracą o dużym natężeniu, wymagającą, powiedziałbym, dużego wysiłku tych pielęgniarek, a więc szukają one pracy w innym miejscu. Co państwo chcecie zrobić z tego typu przykładami? Jak zamierzacie przeciwdziałać temu, aby łóżka nie były likwidowane? (Dzwonek) Chciałbym także zapytać o waszą politykę odnośnie do kształcenia pielęgniarek. Czy jesteście w stanie dopuścić do działalności chociażby ratowników medycznych?
Mówca: Bernadeta Krynicka
Data: 2019-01-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Od wielu lat toczy się dyskusja na temat dramatycznej sytuacji w polskim pielęgniarstwie i położnictwie. Jaka była sytuacja za czasów rządów Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego... (Poruszenie na sali) (Głos z sali: Ha ha ha.) ...dokładnie, szanowni państwo, pamiętam. (Poseł Tomasz Piotr Nowak: 8 lat.) (Głos z sali: 3 lata, 3 lata.) Nie było łatwo, żadnych podwyżek przez 8 lat. Restrukturyzacja szpitala polegała na tym, że były zwalniane pielęgniarki. Nie było żadnego wsparcia. (Poseł Małgorzata Pępek: 3,5 roku.) Niszczyliście zawód pielęgniarki, położnej. Obecnie wiem, że jedną z priorytetowych kwestii w polskiej ochronie zdrowia... (Poseł Ryszard Wilczyński: Ze swojego proszę się tłumaczyć.) ...jest właśnie kwestia grupy zawodowej pielęgniarek i położnych. (Poruszenie na sali)
Mówca: Bernadeta Krynicka
Data: 2019-01-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Pan minister Szumowski traktuje nas priorytetowo. Wsparcie tych grup zawodowych to nie tylko zapewnienie stabilnych wynagrodzeń, ale także system rozwiązań, który doprowadzi do zastępowalności pokoleniowej. Pani minister, proszę powiedzieć, jak kształtowała się sytuacja pielęgniarek i położnych w ostatnich latach i jak ministerstwo poprawia sytuację w zawodach pielęgniarek i położnych. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Głos z sali: Ile było protestów?)
Mówca: Elżbieta Gelert
Data: 2019-01-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Była tutaj mowa o tym, że sytuacja kadrowa jest niezmiernie ważna. Oczywiście jak najbardziej zgadzam się z tym, że zarówno kadra medyczna, jak i tzw. kadra okołomedyczna mają wpływ na sytuację w dziedzinie ochrony zdrowia. I tu muszę powiedzieć, że każdy zawód medyczny jest niezmiernie ważny, natomiast przez państwa te zawody są bardzo nierówno traktowane. Oczywiście te zawody, które są liczne, albo co do których uważacie państwo, że są niezbędne, chodzi o lekarzy, pielęgniarki, ratowników medycznych, wszyscy państwo wiecie, wywalczyły sobie podwyżki w tej chwili. Natomiast jeśli chodzi o wszystkie pozostałe grupy zawodowe, to zwracam się z pytaniem do pani minister, co macie zamiar zrobić w przypadku psychologów, dietetyków, techników medycznych, innych zawodów. Oczywiście weszła w życie ustawa o najniższym wynagrodzeniu zasadniczym i należy ją stosować, tylko że to, co wynika z tej ustawy, te trzy zawody, o których mówiłam, dawno przekroczyły, natomiast pozostałe zawody medyczne i okołomedyczne nawet do tego nie doszły albo akurat mieszczą się w tym, w czym powinny. Uważam, że mówi się dużo o tym, i pani też mówiła, że bardzo wzrosły nakłady na służbę zdrowia, i w oddziałach wojewódzkich również te nakłady wzrosły, ale chciałabym się dowiedzieć, w których pozycjach, bo to jest istotne. Należy również powiedzieć o tym, że wynagrodzenia pewnych grup zawodowych są finansowane ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia. Moje pytanie dotyczy przede wszystkim tego, jak mieszczą się w tym inne zawody medyczne. Już nie mówię o tzw. szarym personelu, który zarabia, powiedzmy, 2300 czy 2200 na rękę, takie są wynagrodzenia w ochronie zdrowia, i który już ma dosyć tego oczekiwania. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Kwiecień
Data: 2019-01-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Co prawda miałam pytać o terapie innowacyjne, ale wsłuchałam się w głosy kolegów i koleżanek z Platformy Obywatelskiej i chciałabym zadać następujące pytanie. Czy jest możliwość wykształcenia lekarza lub pielęgniarki w ciągu 3 lat i czy prawdą jest, że powstała ogromna luka pokoleniowa? Lukę pokoleniową, staramy się w tej chwili w możliwie szybki sposób wypełnić, tworząc i otwierając więcej miejsc na wydziałach lekarskich, tworząc i dopuszczając do rezydentur dużo więcej, a właściwie wszystkich lekarzy, a nawet lekarzy, którzy przystępowali do egzaminów za czasów naszych poprzedników, tak żeby mogli otwierać specjalizacje i kształcić się. I czy prawdą jest, że tak naprawdę wykształcenie lekarza bez jakichkolwiek perturbacji czasowych to jest minimum 12 lat? Czyli dzisiaj luka pokoleniowa, która jest w systemie, o której państwo mówicie, to jest efekt braku działań minimum sprzed 12 lat, bo wykształcenie lekarza to jest 6 lat medycyny i 6 lat specjalizacji. Czy prawdą jest, że pani pielęgniarka, żeby weszła do systemu ochrony zdrowia, musi kształcić się co najmniej 5 lat? (Poseł Elżbieta Gelert: Ale skądże. 3 lata. Co pani opowiada.) My jesteśmy u władzy, proszę państwa, 3 lata, czyli dzisiaj, proszę państwa, mamy to, czego państwo zaniechali, czego państwo nie zrobili.
Mówca: Anna Kwiecień
Data: 2019-01-17 (Sejm RP, kadencja 8)

To jest pierwsza sprawa. I kolejna rzecz: ? propos likwidacji łóżek. Ja tylko powołuję się na przykład szpitala (Dzwonek), który jest we władaniu Platformy Obywatelskiej i PSL-u od wielu, wielu lat: w Radomiu, zanim weszła ustawa o sieci szpitali, zlikwidowano prawie 200 łóżek. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Hok
Data: 2019-01-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Onkologia: pan minister obiecał poprawę opieki onkologicznej, poprawę dostępności badań diagnostycznych. Tymczasem statystyka: co roku w Polsce zachorowuje ok. 170 tys. Polaków. Za 5 lat tych zachorowań będzie o 25% więcej, a za 15-20 lat podwoi się liczba chorób nowotworowych wśród polskich pacjentów. Wtedy to choroby onkologiczne będą czynnikiem, który zajmie pierwsze miejsce, jeżeli chodzi o zgony Polaków, wyprzedzając choroby sercowo-krążeniowe, które dzisiaj są na pierwszym miejscu. Co z tego, że jesteśmy jednym z krajów, który ma najniższą zachorowalność, jeżeli chodzi o choroby onkologiczne, skoro mamy największą śmiertelność z powodu chorób onkologicznych? Co roku umiera ok. 100 tys. osób, 100 tys. Polaków chorych z powodów chorób onkologicznych. To jest jedno wielkie miasto wojewódzkie. Aktualnie na choroby onkologiczne choruje ok. 1 mln Polaków. Nakłady: tylko ok. 6% wszystkich nakładów na ochronę zdrowia to środki przeznaczone na leczenie chorób onkologicznych. W Polsce na jedną osobę per capita przypada 42 euro na leczenie onkologiczne. W Czechach, tak blisko nas, już 85 euro, we Francji - 156 euro, a w Stanach Zjednoczonych - ponad 300 euro na osobę. Koszty ekonomiczne, które ponosimy w związku z tymi kłopotami, z pacjentami onkologicznymi, to w roku 2015 ponad 4 mld euro. Dostęp do leków: nasi pacjenci onkologiczni nie mają dostępu do ponad 70% tych leków, które są zarejestrowane w Europie. Mają dostęp utrudniony albo w ogóle nie mają dostępu. Spośród 19 nowotworów, najbardziej poważnych nowotworów, które prowadzą do śmierci pacjentów w Europie i na świecie, my, Polacy, mamy dostęp do najnowszych technologii medycznych (Dzwonek) i leczenia tylko jednego nowotworu. Chodzi o raka jajnika, gdzie możemy stosować aktualną wiedzę medyczną. Pan minister miał się zająć onkologią. Proszę o odpowiedź, kiedy to nastąpi. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Ostrowski
Data: 2019-01-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Koleżanki i Koledzy Posłowie! Skuteczna i sprawnie działająca służba zdrowia nie może istnieć bez dobrze wykwalifikowanej kadry medycznej. W związku ze zmianami demograficznymi, które mają miejsce w kraju, m.in. ze starzeniem się społeczeństwa, ta kwestia nabiera szczególnego znaczenia. Według danych OECD, Światowej Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju Polska cierpi na poważny niedobór pracowników medycznych wszystkich dziedzin. Odniosę się do lekarzy. Statystycznie w 2017 r. na 1 tys. osób mieliśmy 2,3 lekarza, a średnia europejska to 3,4 lekarza. Migracja też nie rozwiązuje tego problemu, raczej jest tak, że więcej lekarzy z Polski wyjeżdża, niż do Polski przyjeżdża. Dane OECD też nie pozostawiają wątpliwości, np. w Wielkiej Brytanii pracuje 28% lekarzy innej narodowości, w Polsce to jest tylko 1,7%. Przekładając to na liczby bezwzględne: w Polsce to jest 104 lekarzy, w Wielkiej Brytanii - 5649 lekarzy. Mam pytanie do pani minister, jakie działania podjęło czy podejmie Ministerstwo Zdrowia w celu zwiększenia liczby lekarzy, mając na uwadze to, co mówiło przede mną koleżeństwo, że cykl wykształcenia lekarza to jest 6 lat, a właściwie, żeby wykształcić specjalistę, to jest 10-12 lat. Dziękuję.
Mówca: Zbigniew Pawłowicz
Data: 2019-01-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Moje pytanie będzie dotyczyć finansowania onkologii w myśl art. 136 ust. 2 ustawy o finansowaniu świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych i dotyczy następującej sprawy w roku 2018. Pani minister, dlaczego nie wykonuje się tej ustawy i nie realizuje się zapisów tej ustawy w finansowaniu świadczeń nielimitowanych, m.in. takich, jakimi są świadczenia onkologiczne realizowane w ramach tzw. pakietu onkologicznego? Z danych prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia za 8 miesięcy ub.r. już wynika, że nie sfinansowano świadczeń za kwotę ok. 270 mln zł. Jak to się dzieje? Jak ośrodek onkologiczny ma funkcjonować, jeżeli po 10 miesiącach ma niezapłaconych świadczeń za prawie 40 mln? Dlaczego się tak dzieje, że jak patrzy się na tabelę Narodowego Funduszu Zdrowia, to widać, że problem dotyczy generalnie pięciu województw: od mazowieckiego, gdzie niedobór środków to ponad 100 mln zł, przez województwo kujawsko-pomorskie, gdzie niedobór to ok. 50 mln zł, po inne województwa jak dolnośląskie czy śląskie? Pani minister, mam w związku z tym pytanie: Czy racjonalne jest dziś wydawanie kwoty 50 mln zł na tworzenie pilotażu sieci onkologicznej przy jednoczesnym niezapewnianiu bieżącego finansowania świadczeń nielimitowanych w zakresie onkologii? Czy racjonalne jest wydawanie tych pieniędzy na dwa ośrodki, a niefinansowanie dostępności we wszystkich ośrodkach onkologicznych w Polsce? Bardzo proszę o odpowiedź, również na piśmie. (Oklaski)
Mówca: Katarzyna Czochara
Data: 2019-01-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! 11 stycznia tego roku na konferencji prasowej z udziałem dyrektorów szpitali, dla których organem założycielskim jest samorząd województwa opolskiego, wicemarszałek województwa opolskiego Roman Kolek zapowiedział likwidację 240 łóżek w podległych mu placówkach. Pani Minister! Mam związku z tym pytanie: Jak do tej pory wykorzystywano łóżka w tych szpitalach? Czy w związku z ich planowaną likwidacją może pojawić się jakiekolwiek zagrożenie dla bezpieczeństwa zdrowotnego pacjentów korzystających z tych placówek medycznych? Czy Ministerstwo Zdrowia posiada szczegółowe informacje w tej sprawie? Mam jeszcze jedno pytanie w odniesieniu do wypowiedzi posłów z Platformy Obywatelskiej. Czy w tym momencie uzasadnione jest - jak słyszymy z ust naszych kolegów - odbieranie wysoko wykwalifikowanym pielęgniarkom dodatków specjalistycznych? Takie sytuacje mają miejsce w szpitalu powiatowym w Prudniku. Wasz kolega z Platformy Obywatelskiej, starosta, pan Radosław Roszkowski od stycznia tego roku podjął takie właśnie działania. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Radziszewska
Data: 2019-01-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Pani Minister! Muszę powiedzieć, że z wielkim zażenowaniem wysłuchałam informacji, że kolejki skróciły się o kilkaset milionów złotych, a nie skróciły się po to, żeby pomóc pacjentom. Tak powiedział pan poseł z PiS-u. Te wszystkie działania zrzucacie właściwie na samorząd, bo wprowadzacie przepisy prawa, ale wykonuje je samorząd. To jest dostosowywanie potencjału przez dyrektorów szpitali. Pani Minister! Wiadomo, że w wielu miejscach łóżka były źle wykorzystywane i niekoniecznie były tam te, które powinny. Wy przez wprowadzanie przepisów likwidujecie te łóżka, zamiast je przekwalifikowywać. Przecież pani wie, że Polska dzisiaj się starzeje. Jest dużo ludzi wymagających innego rodzaju opieki niż dotychczas. Gdzie są łóżka geriatryczne w miejsce tych, które będą likwidowane? Gdzie są miejsca opiekuńczo-lecznicze? Pani z pełnym zadowoleniem mówi, że wydaliśmy o tyle miliardów złotych więcej. Czy tylko dlatego, że daliście te pieniądze, jest świetnie? Nieprawda. To znaczy, że wydaliście te pieniądze, ale wydaliście je źle. Proszę popatrzeć na to, co dzieje się w podstawowej opiece zdrowotnej i w ambulatoryjnej opiece specjalistycznej. Ludzie, którzy nie uzyskają pomocy ambulatoryjnej, będą szukać pomocy w tych szpitalach, w których państwo polikwidowaliście łóżka. Proszę odpowiedzieć na piśmie: Ilu lekarzy odeszło z POZ i z ambulatoryjnej pomocy specjalistycznej tylko ze względu na informatyzowanie służby zdrowia, co jest nieuniknione? Nie zabezpieczyliście państwo starszym, emerytowanym, bardzo doświadczonym lekarzom wsparcia informatycznego, żeby nadal mogli leczyć pacjentów - co skróci kolejki - ale nie musieli obsługiwać komputera, którego nie rozumieją i na którym się nie znają. Kto traci? Pacjent. A państwo nie macie pomysłu. Czy nie wstyd pani za to samozadowolenie, które dzisiaj wyraziła pani przed milionami polskich pacjentów? (Dzwonek) Naprawdę pani nie wstyd? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Szulowski
Data: 2019-01-17 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Panie i Panowie Posłowie! Istotnym problemem naszego rynku farmaceutycznego był przez długie lata niekontrolowany wywóz leków za granicę. Szacunki są pewnie różne, niektóre mówią o 1 mld zł, jeśli chodzi o wartość tych leków. Zyski z tego wywozu, czyli tzw. reeksportu albo odwróconego łańcucha dystrybucji, można by szacować na 600-700 mln zł rocznie. Zamiast przestrzegać przewidzianej prawem ścieżki dystrybucji leku od producenta do hurtowni farmaceutycznej, dalej do apteki, wreszcie do pacjenta, leki wywożono za granicę, bo tam są one normalnie nawet kilkakrotnie droższe. Zyski z tego czerpały hurtownie, apteki, hurtownie za granicą i producenci, a tracili na tym pacjenci, dla których często brakowało leków, i budżet państwa. Niektóre leki, jak chociażby leki przeciwzakrzepowe, osłonowe w walce z nowotworami, insuliny, były wywożone masowo. Moje pytanie: Czy ministerstwo wprowadziło jakieś mechanizmy zapobiegające wywożeniu leków za granicę? Dziękuję bardzo. (Oklaski)