Mówca: Czesław Hoc
Data: 2025-12-04 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Kilka dni temu mówiłem w Sejmie, że polska ochrona zdrowia jest tuż przed zderzeniem z górą lodową, że w polskiej ochronie zdrowia larum grają. Dziś mogę powiedzieć, że rzeczywiście okręt z ochroną zdrowia zaczął tonąć. (Poseł Anna Kwiecień: Tonie.) Lada moment może paść komenda: ratuj się kto może. Rzeczywiście straciliśmy poczucie bezpieczeństwa zdrowotnego, które jest zresztą zagwarantowane konstytucyjnie. Szpitale toną w długach. Komornicy wchodzą do szpitali. Szpitale tracą płynność finansową. Kolejki w ambulatoryjnie opiece specjalistycznej horrendalnie się wydłużają. Pacjenci są odsyłani z izby przyjęć, w tym, o zgrozo, pacjenci onkologiczni. Niektóre oddziały są likwidowane, niektóre operacje są odkładane. Również programy lekowe nie są uruchomiane albo wstrzymywany jest nabór nowych pacjentów. A więc również szpitalna rehabilitacja jest wstrzymywana, ta wczesna neurologiczna czy też ogólnoustrojowa. A więc dramat. Jak to się stało, że w ciągu 2 lat koalicja 13 grudnia doprowadziła do takiego chaosu, do takiej dewastacji służby zdrowia i wreszcie do takiego zadłużenia Narodowego Funduszu Zdrowia? Najpierw było 100 konkretów na 100 dni - praktycznie totalne fiasko, jeśli chodzi o ich realizację. Praktycznie można powiedzieć, że te wszystkie kwestie w aspekcie zniesienia limitów szpitalnych, opieki stomatologicznej, w każdej szkole gabinet stomatologiczny bon stomatologiczny. Lekarz miał dzwonić do pacjenta. Narodowy Fundusz Zdrowia miał zwracać pacjentowi pieniądze, jeśli się nie dostał do specjalisty w ciągu 60 dni itd. Miała być opieka geriatyczna. Wszystko to spaliło na panewce, legło w gruzach. Najpierw w międzyczasie przyszła pani minister z czarodziejską różką, przy pomocy której miały zniknąć wszystkie problemy w medycynie. Nie zniknęły. Dziwne, ale zniknęły środki z Narodowego Funduszu Zdrowia. Powstała dziura, olbrzymia dziura finansowa Narodowego Funduszu Zdrowia: w tym roku 14 mld zł, w przyszłym roku 23 mld zł, a niektórzy eksperci mówią, że w 2026 r. zabraknie ok. 50 mld zł. Więc również powstała kwestia następnej pani minister. Przyszła następna pani minister, to miała być taki game changer, czyli rewolucyjna zmiana. I rzeczywiście na początku powiedziała dość rewolucyjnie, że zlikwidujemy 1/3 szpitali w Polsce, potem pojawiła się propozycja porodów na SOR-ach, a następnie ujawniliśmy marzenie pani minister, która mówiła, że najpierw pacjent niech sam zapłaci za fakturę, a potem pójdzie do ubezpieczyciela po pieniądze. Oczywiście można powiedzieć: zdrowie dla bogaczy, a więc chcesz być zdrowy, najpierw zapłać; chcesz ratować swoje życie, pokaż, czy masz kasę. Chociaż oczywiście wartości konstytucyjne tutaj są naruszone, bo konstytucja gwarantuje równy dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych. Proszę Państwa! Potem pojawiła się horrendalna wręcz lista grozy, hańby i też, powiedziałbym, wstydu. Oto pani minister wystosowała notatkę czy pismo do pana ministra finansów, który zresztą ma bardzo ubogie życie, bo jego lejtmotywem życia jest żądza zemsty, blokowania chorego ministra w więzieniu. To jest jego lejtmotyw, zresztą o tym opowiedział. No i wreszcie widzimy, co się dzieje na tej liście hańby. A więc pani minister proponuje oszczędności, cięcia finansowe Narodowego Funduszu Zdrowia na kwotę 10,3 mld zł kosztem zdrowia i życia pacjentów. Czy bierze pod uwagę ryzyko np. utraty wzroku, jeśli zostanie opóźniona operacja zaćmy czy operacja witrektomii, a więc choroby siatkówki, operacja, która ratuje wzrok, czy np. operacja trabekulektomii, czyli operacja w jaskrze? Czy bierze pod uwagę to ryzyko? Czy bierze pod uwagę ryzyko, że choroby nowotworowe pacjentów będą diagnozowane z opóźnieniem ze względu na ograniczenia w dostępie do diagnostyki obrazowej, czyli tomografu komputerowego, rezonansu magnetycznego, pozytonowej tomografii emisyjnej - PET? Czy bierze za to odpowiedzialność i podejmuje ryzyko, że mogą powstawać opóźnienia, a niekiedy śmiertelne zagrożenia? Czy bierze pod uwagę ryzyko związane z incydentami (Dzwonek) sercowo-naczyniowymi w wyniku ograniczenia finansowania i refundacji leków? I tak dalej, i tak dalej. Można na końcu zapytać, quo vadis, dokąd zmierza pani minister i dokąd zmierza koalicja 13 grudnia. Zdrowie nie jest towarem, zdrowie jest największą wartością społeczną. (Głos z sali: Czas.)