Mówca: Zbigniew Sosnowski (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-12-13 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Stało się już normą w tej Izbie, że projekty ustaw w zależności od zapotrzebowania politycznego, w tym czasu oraz okoliczności, przepychane są wprost kolanem. Polskie Stronnictwo Ludowe nigdy nie dało wyrazu, że stoi w opozycji do rozwiązań służących dobru państwa i jego obywateli. Jesteśmy bowiem może jak żadne inne ugrupowanie przywiązani do tradycji narodowych i niepodległościowych, co nie oznacza eksponowania tych wartości wszem i wobec na co dzień. Prawdziwy patriota to nie krzykacz przekonujący na siłę do swych racji. Patriotyzm nosi się w sercu i objawia czynami. Odnosząc się jednakże zarówno do poselskiego projektu ustawy z druku nr 2115, jak i do sprawozdania połączonych komisji, trudno jest mi oprzeć się wrażeniu, jakiemu właściwie celowi służyć ma nowelizacja prawie świeżo uchwalonej regulacji ustawowej. Nie doszukując się jednakże żadnych podtekstów, muszę z tej trybuny przypomnieć, że uchwalona ustawa zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa jest ustawą zwykłą, a jej wykonanie powierzone zostało podmiotom w niej zawartym, tj. organom samorządu terytorialnego. Stąd na organach samorządu terytorialnego ciąży ustawowy obowiązek jej wykonania zgodnie z dyspozycją w niej zawartą. Posłowie wnioskodawcy wnoszą o jej nowelizację, podając jako powód swoistego rodzaju oportunizm władz samorządowych w stosunku do administracji rządowej. Sami mimo woli czynią w ten sposób wojewodę przedstawicielem rządu w terenie bezsilnym i bezwolnym. Ale czy tak jest naprawdę? Wysoka Izbo! Każda ustawa, niezależnie od faktu, czy jest ona skodyfikowana, czy też posiada przymiot ustawy zwykłej, podlega bezwzględnie wykonaniu. Po podpisaniu przez prezydenta RP i opublikowaniu w Dzienniku Ustaw staje się obowiązującym prawem, niezależnie od tytułu czy problematyki, której dotyczy. Po raz pierwszy spotykamy się z sytuacją, w której prawdopodobnie zobowiązany podmiot stoi w opozycji do uchwalonego przez Sejm prawa. Ale czy tak jest naprawdę, a jeśli tak, to jakie są tego przyczyny? Mniemam, że musiało zaistnieć coś bardzo ważnego, że organy samorządu terytorialnego tak otwarcie negują wykonanie dyspozycji ustawy. Ale prawdziwych przyczyn nie znamy. Jeśli zaś odnieść się do uprawnień wojewody, to przecież bez potrzeby nowelizacji ustawy posiada on instrumenty do doprowadzenia do stosowania stanowionego prawa przez organy samorządu terytorialnego lub zaniechania wykonania ustawy, np. w drodze egzekucji, lub można wprost uruchomić drogę sądową, przymuszając dany podmiot do podporządkowania się zapisom ustawy. Gdyby założyć z góry, że jakaś ustawa - lub wiele ustaw - nie byłaby przez samorządy lub obywateli wykonywana, to należałoby przy każdej stanowionej ustawie wpisać jako oddzielny rozdział: sankcje karne za niewykonanie przepisów ustawy. Czy tak jednakże się dzieje, czy jest to praktykowane? Czy uchwalając nowelizację tzw. ustawy dekomunizującej nazwy ulic, placów itp., nie należało podejść w sposób spokojny, tak zupełnie po ludzku do rozmów z przedstawicielami polskich samorządów, ustawę dopracować, uchwalić ją np. 14 dni później, wykluczając tym samym wszelkie możliwe nieścisłości oraz wsłuchując się w argumenty drugiej strony? Nie, to nie było godne rządzących. Górę wziął priorytet czasu, a nie meritum sprawy. Panie i Panowie Posłowie! Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego, w tym przypadku nie odnosząc się do słuszności bądź nie przedłożenia poselskiego, nie może poprzeć sprawozdania, albowiem świadomie zaprzeczylibyśmy zdrowemu rozsądkowi i dołożyli rękę do rozwiązań ewidentnie sprzecznych z prawem.