PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Elżbieta Gapińska
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przytoczę trochę danych dla tych posłów z opozycji, którzy przed chwilą przedstawiali zupełnie inne, wzięte nie wiem skąd, gdyż powoływali się na Instytut Badań Edukacyjnych, na którego strony przed chwilą weszłam. Przytoczę państwu wyniki badań przeprowadzonych na przełomie października i grudnia 2012 r. oraz maja i czerwca 2013 r. Chciałabym, żeby pan poseł Ostrowski zwrócił uwagę na to, co za chwilę powiem, bo przytaczał nam tu przed chwilą zupełnie inne wyniki. Proszę państwa, badania te przedstawiła pani profesor Anna Zielińska. Co z nich wynikało? Otóż wyniki badań sześcio- i siedmiolatków na starcie szkolnym, które zostały opublikowane we wrześniu 2013 r., pokazały, że sześcio- i siedmiolatki kończą klasę I z takim samym poziomem umiejętności. Czyli nie ma różnicy związanej z tym, czy zaczynało dziecko 6-letnie, czy 7-letnie. Po drugie, kompetencje dzieci 6-letnich z klasy I zawsze były wyższe od kompetencji dzieci z zerówek. Siedmiolatki w klasie II, czyli te dzieci, które poszły do szkoły od szóstego roku życia, miały wyższy poziom kompetencji niż siedmiolatki w klasie I. Z tego badania wynika również, że te dzieci miały takie same umiejętności matematyczne. Oznacza to, że najwięcej zyskały dzieci 6-letnie i najlepszy rozwój był w grupie najsłabszej. (Dzwonek) Staram się przedstawić to bardzo skrótowo, żeby zdążyć z czasem. Mam jedno pytanie: Czy ministerstwo nadal ma zamiar prowadzić tego typu badania? Może one w końcu przekonają państwa posłów z opozycji, że żyjemy w tym samym kraju, w tym samym świecie, a nie w zupełnie innych, bo nie wiem, skąd są brane dane, które państwo przytaczacie. Dziękuję.
Mówca: Dariusz Piontkowski
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zastanawiałem się, czy mam przytaczać przykłady relacji rodziców, którzy mówią o tym, w jakich warunkach uczą się ich 6-letnie dzieci: o nauce na dwie zmiany, o wstawaniu o 5.30, aby zdążyć do szkoły na 7.30, o dziesięciogodzinnym pobycie w szkole, o salach lekcyjnych w kontenerach czy w suterenach, ale to było już wielokrotnie powtarzane i na stronach internetowych tej inicjatywy rodzicielskiej się często pojawia. Ale pojawiła się informacja NIK o przygotowaniu organów prowadzących, która, według pani minister, jest bardzo optymistyczna. To dlaczego w związku z tym na konkurs ogłoszony przez jedną z firm, w którym można dostać 30 tys. zł na remont ubikacji, a wygrać mogą 3 szkoły z Polski, pojawiło się aż 260 zgłoszeń? Czy to według pani minister potwierdza ten optymizm dotyczący przygotowania polskich szkół chociażby do przyjęcia sześciolatków? Drugi element. Pani minister Berdzik na początku wspomniała o tym, że prawie 20% rocznika dzieci 6-letnich zostało odroczone. Czy te 20% to według pani minister sukces, czy klęska propozycji ministerialnych? Czy mogą państwo pokazać jakąkolwiek inną sytuację, w której aż 20% rodziców zdecydowało się na przebrnięcie przez tę dosyć trudną barierę administracyjną? Kolejny element. Przed chwila była mowa o badaniach pedagogicznych uczniów 6-letnich, którzy rozpoczynają wcześniej okres edukacji. (Dzwonek) Według badań, chociażby tych prowadzonych przez panów Bogdana Stępnia i Kamila Stępnia, 25% dzieci 6-letnich rozpoczynających edukację traci wcześniej chęć do nauki, a w przypadku siedmiolatków jest to ok. 8%. Proszę zauważyć, jaka jest różnica - trzykrotna, ponadtrzykrotna. To samo jest w przypadku osiągnięć. Dzieci 6-letnie mają ich o 7% mniej, o tyle jest gorzej w obszarze umiejętności, a o 8% - w wykorzystaniu wiedzy. I jest jeszcze sprawa, o której mówiła chyba pani poseł Trybuś. Pojawia się pewne zjawisko dotyczące dzieci 6-letnich, które wcześniej poszły do szkoły trzy lata temu. W tej chwili w wielu szkołach mamy sytuację, że rodzice masowo chcą, aby całe klasy byłych dzieci 6-letnich zostały zostawione na drugi rok w klasie III, tak by mogły powtórzyć materiał. Czy to nie jest wyraźny dowód na klęskę tego systemu, który państwo przymusowo wprowadzają w Polsce? Dziękuję.
Mówca: Jarosław Stawiarski
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przysłuchując się tej dyskusji, mam wrażenie, że wraca przeszłość, bo Edward Gierek kiedyś wydobył ponoć 200 mln ton węgla. Teraz górnicy strajkują, wszyscy trzymamy za nich kciuki. A w tej chwili, słuchając pani minister i słysząc te cyferki, że 95% jest wykonane, 93%, wszystko jest w porządku, mam wrażenie, że Polska szkoła spełnia wszystkie europejskie standardy. Chyba mówimy tu nawet o skandynawskich standardach, bo dzieciaczki tam chodzą do szkoły od szóstego czy nawet, w Finlandii, od piątego roku życia, a może się pomyliłem, może w Norwegii. Może odwrotnie, ale to nie ma znaczenia. Mam takie przemyślenia jak mój kolega Krzysztof Sońta. Też jestem praktykiem, jestem z zawodu nauczycielem, ostatnio byłem trzy lata wiceburmistrzem odpowiedzialnym za edukację w niewielkim mieście powiatowym, gdzie budżet na oświatę i na wychowanie to 34 mln, a subwencja oświatowa, którą pani raczy nam przeznaczać - przepraszam, minister finansów za pani pośrednictwem i za pani wyliczeniami z systemu informacji oświatowej - to jest jakieś 19 mln. My dokładamy do oświaty ok. 15 mln. Drodzy państwo, jeśli są jakieś sukcesy, to na pewno nie kuratorów politycznych, którzy robią ankiety i statystyki na użytek pani minister, że jest tak pięknie, świetnie, wspaniale, że świetlice są nieprzeludnione, podczas gdy są przeludnione (Dzwonek), nauczyciele w świetlicach są niewykwalifikowani, bo świetlice służą li tylko dopełnieniu etatów, że dzieciaczki mają odpowiednie ławki - też tego nie ma. Wszystko jest postawione na głowie i tak naprawdę w tej reformie chodzi tylko o to, żeby nauczyciele nie stracili pracy, kiedy będą wybory, chodzi o to, żeby w tej reformie pokazać, że możemy zmierzać wielkimi krokami do Europy, ale to chyba nie na tym sztuka polega. Powtarzam tutaj jedną rzecz: dzięki samorządom ta reforma, nieudolna reforma, szkodliwa reforma jeszcze jako tako się spina i to nam, samorządowcom, powinniście na czele z panią premier Kopacz podziękować, że to jeszcze w jakiś sposób funkcjonuje. Na zakończenie pytanie, które już się pojawiało, ale...
Mówca: Jarosław Stawiarski
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak, ale tylko jedno pytanie. Ile dzieciaków zostało odroczonych i ile starało się o odroczenie? Pani powiedziała, że 20%, ale ja nie wiem, czy 20% zgłosiło się do poradni, czy 20% zostało odroczonych. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Domicela Kopaczewska
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Upowszechnienie wychowania przedszkolnego i obniżenie do sześciu lat wieku obowiązku szkolnego to największe wyzwanie, które przed nami stało i stoi. To wyzwanie to odpowiedzialność przed następnymi pokoleniami. Powinniśmy rzeczywiście zrobić wszystko, aby te zmiany wprowadzić optymalnie. Świat nie jest do końca biały ani do końca czarny. Ja absolutnie wsłuchuję się w te uwagi, które są tutaj formułowane, szczególnie ze strony tych posłów, którzy uznają potrzebę obniżenia wieku obowiązku szkolnego. Pani minister, w takim razie mam pytanie. Wykreowaliśmy taką rzeczywistość, że rodzice boją się posyłać do szkoły dzieci 6-letnie, ponieważ tworzy się pewna opinia, że nie kochają swoich dzieci. Tym większy szacunek dla tych rodziców, którzy czują odpowiedzialność, żeby dziecko 6-letnie posłać do I klasy. W związku z tym moje pytanie brzmi: W jaki sposób promujemy te przykłady dobrych rozwiązań, dobrych działań samorządów? W jaki sposób pokazujemy pozytywne efekty wdrożenia tej zmiany, tej reformy, tak żeby rzeczywiście rodzice mieli pełne poczucie bezpieczeństwa, jeśli chodzi o dzieci? (Dzwonek) Po drugie, czy to prawda, że tylko 1% oddziałów to są takie oddziały, gdzie jest więcej niż 25 dzieci? Czy to prawda, że ta ustawa, którą teraz wprowadzamy, da rodzicom prawo decydowania o liczebności oddziałów? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Łukasz Babiarz
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Podstawowe pytanie: Jaki cel miało wprowadzenie 6-latków do szkół? Czy to nie czasem sposób jak najszybszego wprowadzenia młodych ludzi na rynek pracy? Proszę o odpowiedź. W końcu czy policzono koszty, jakie musiały ponieść samorządy, aby wprowadzić tę nieudolną rządową reformę? Nie mam tu na myśli subwencji oświatowej. Chodzi o konkretne pieniądze, jakie samorządy musiały dołożyć do subwencji oświatowej, aby wprowadzić tę reformę. Czy strona rządowa wie, jakie jest przygotowanie, zaadaptowanie pomieszczeń, w których 6-latki muszą się uczyć? Ile zostało przygotowanych pomieszczeń, w których zostały wyodrębnione kąciki do zabawy, do odpoczynku? W końcu proszę o odpowiedź na pytanie, jaki jest procent 6-latków, które muszą uczestniczyć w zajęciach na drugą zmianę. Z tego, co wiem, wynika, że w wielu miejscowościach, szczególnie dużych miejscowościach, druga zmiana dla 6-latków nie jest niczym nadzwyczajnym, jak się okazuje. (Dzwonek) Wielu rodziców przychodzi do mnie i mówi: moje dziecko musi być w szkole od godz. 7 do godz. 15. Czy to jest normalne w XXI w.? Chyba nie. (Oklaski)
Mówca: Lech Sprawka
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Ja nie zgadzam się z tezami posła Rząsy, niemniej jednak nie odsunę się od edukacji, ponieważ sprawy organizacyjne, o których mówimy, są ważne, ale nie są najważniejsze. Najważniejsze jest to, czy ta zmiana rzeczywiście przekłada się na efekty w kształceniu, w poziomie kształcenia, dlatego że musimy sobie zdawać sprawę z tego, że istotą zmiany jest to, że skróciliśmy obowiązkową edukację wczesnoszkolną z czterech lat do trzech lat. Mam w związku z tym pytanie, pani minister. Czy jest przygotowany szczegółowy plan badania efektów kształcenia uczniów, tych 6-latków, którzy są w tym roku szkolnym w klasie I? Bo tak naprawdę ta zmiana się teraz zaczęła, ponieważ ci wcześniejsi 6-latkowie byli jak gdyby predestynowani do tego i decyzjami rodziców poszli wcześniej do szkoły. Natomiast ta właściwa populacja poszła teraz. Czy będą te efekty oceniane po każdej klasie, po I, po II, po III, ponieważ jak podkreśliłem, skróciliśmy tym uczniom czas kształcenia z czterech do trzech lat? Przypominam, że rozporządzeniem ministra Legutki z 1 lipca 2007 r. 6-latkowie (Dzwonek) w Polsce byli objęci obowiązkiem edukacji wczesnoszkolnej w zakresie umiejętności liczenia, pisania i czytania na poziomie klasy zerowej. (Oklaski)
Mówca: Robert Maciaszek
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Mówimy dzisiaj o przygotowaniu organów prowadzących do przyjęcia sześciolatków. Tak się składa, że mam przyjemność pracować w tej Izbie dopiero od miesiąca, a wcześniej odpowiadałem za przygotowanie naszych szkół w gminie Chrzanów, 50-tysięcznej gminie w Małopolsce, w której zarządzałem oświatą. W przeciwieństwie do posłów PiS-u, którzy tutaj podają przykłady szkół bardzo ogólnie, bez imienia, posłużę się przykładem jednej z naszych szkół, Zespołu Szkół nr 1 w Chrzanowie, który już w 2009 r. rozpoczął przygotowania do procesu przyjęcia sześciolatków. Na czym one polegały? Nastąpiła modernizacja bazy lokalowej, mówimy tutaj o salach lekcyjnych, toaletach, stołówkach, świetlicy, ale, co ważniejsze, stworzyliśmy pomost pomiędzy szkołą a przedszkolem. Ten pomost tworzyły: cykl spotkań rodziców z psychologiem, pedagogiem, logopedą i nauczycielami z przedszkoli, otwarte zajęcia edukacyjne dla dzieci 6-letnich z przyszłym wychowawcą ze szkoły podstawowej, udział w programach ministerialnych, takich jak ˝Radosna szkoła˝, ˝Pierwsze uczniowskie doświadczenia drogą do sukcesu˝, ˝Bezpieczna i przyjazna szkoła˝. Jaki to przyniosło skutek? Tylko w tej jednej szkole już w roku szkolnym 2010/2011 dobrowolnie stworzyliśmy złożony z 23 sześciolatków oddział klasy I. Dodatkowo pięcioro innych sześciolatków uczestniczyło w innych oddziałach, np. sportowych, w klasach mieszanych. Podobnie było w roku 2011/2012 i w kolejnych latach. W roku 2013/2014 powstały dwa oddziały, kiedy pierwszy rocznik przeszedł już pełen trzyletni cykl szkolenia w szkole podstawowej. (Dzwonek) Doświadczenia rodziców były bardzo pozytywne, nie spotkałem się z żadną złą informacją zwrotną od tych rodziców, którzy zdecydowali się posłać sześciolatki do klasy I. Na koniec chciałbym zadać pytanie pani minister, dwa pytania właściwie. Po pierwsze: Ilu sześciolatków otrzymało odroczenie obowiązku szkolnego przypadającego na dzień 1 września 2014 r.? Drugie pytanie: Ilu sześciolatków z drugiego półrocza, którzy obowiązku szkolnego w 2014 r. jeszcze nie mieli, podjęło naukę? Dysponuję takimi danymi z gminy Chrzanów, one są bardzo ciekawe i chętnie je udostępnię państwu. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Omawiamy bardzo istotny element edukacji naszych najmłodszych. Jednym z celów wprowadzenia tej reformy było wyrównanie szans edukacyjnych, zwłaszcza dzieci ze środowisk wiejskich. Opieka publiczna przesunęła się w stronę wychowania przedszkolnego m.in. dzieci 5-letnich. Największy koszt finansowy przygotowania placówek do przyjęcia sześciolatków oczywiście poniosły samorządy. Chciałbym zapytać: Czy resort monitoruje, jaki koszt w związku z przystosowaniem oddziałów i placówek poniosły samorządy, a jaki jest udział państwa? W ilu placówkach oświatowych w wyniku wprowadzenia obowiązku szkolnego dla sześciolatków trzeba było wprowadzić dwuzmianowość? Jest również kwestia wychowania przedszkolnego jako elementu przygotowania do wprowadzenia obowiązku szkolnego dla sześciolatków. Jaki procent dzieci w Polsce dzisiaj to dzieci objęte wychowaniem przedszkolnym? Kolejna istotna kwestia: Czy uruchomiona w ustawie o systemie oświaty instytucja asystenta nauczyciela zafunkcjonowała, ilu tych asystentów mamy i czy ci asystenci pojawiają się również w klasach I dla uzupełnienia pracy nauczyciela właśnie z dziećmi 7-letnimi? Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Marzena Machałek
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Po raz kolejny rozmawiamy o obniżeniu wieku szkolnego i po raz kolejny rozmawiamy o przygotowaniu szkół do tej ważnej i jakże istotnej z punktu widzenia przyszłości dzieci operacji i pseudoreformy. Jak widać, z tej informacji wszyscy są bardzo zadowoleni, a największym problemem, jak tu powiedziała jedna z pań posłanek, są posłowie opozycji, którzy tę reformę i stan przygotowań szkół krytykują. Przypomnę jednej z tych pań, że w 2008 r., kiedy tę reformę przygotowywano, i w 2009 r., kiedy ją próbowano na siłę wdrożyć, posłowie opozycji również wraz z rodzicami ją krytykowali i dzięki temu nie została ona tak szybko w tych nieprzygotowanych szkołach wdrożona. Później potwierdziły to, że szkoły nie są przygotowane - wpierw przygotowaliście reformę, przegłosowaliście, zmieniliście podstawę programową, a później się okazało, że szkoły nie są przygotowane - raporty NIK-u i raporty sanepidu. Jaka jest dzisiaj sytuacja? Niewiele się ona zmieniła, dzieci 6-letnich jest więcej w szkołach tylko dlatego, że rodzice nie mają wyboru bądź nie mają dostępu do poradni psychologiczno-pedagogicznych. To rzeczywiście jest fatalne. W ostatnim roku wprowadziliście szereg zmian ustawowych, które miały być protezą odnośnie do tej ustawy obniżającej wiek szkolny, m.in. takie niby pseudostandardy, jak ilość dzieci w klasie (Oklaski), nauczyciele asystenci czy podręcznik darmowy. (Dzwonek) To wszystko były protezy, pseudostandardy, które narobiły jeszcze więcej bałaganu w szkołach. Pytanie jest zasadnicze: Dlaczego Platforma zwana Obywatelską nie słucha obywateli, dlaczego już ponad milion podpisów, które do Sejmu zostały złożone, jest ignorowany, dlaczego nie ufacie polskim rodzicom, nie wierzycie, że wiedzą, co dla ich dzieci jest dobre? Należy odejść od przymusowego obniżenia wieku szkolnego, należy pozostawić te decyzje rodzicom. Rodzice wiedzą, co mają robić, i na pewno podejmą właściwe decyzje. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Królikowska-Kińska
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedstawiony raport jest bardzo obszerny i kompleksowy, co więcej, jest oparty o rzetelne informacje, o raporty sanepidu, Najwyższej Izby Kontroli, raporty kuratorów oświaty, o ankiety, które były skierowane zarówno do dyrektorów szkół, do organów prowadzących, jak i do rodziców. Tak więc te informacje, które są przedstawiane, są jak najbardziej wiarygodne. Z tego wynika, że organy prowadzące są dobrze przygotowane na przyjęcie dzieci sześcioletnich. Oczywiście, są takie miejsca czy takie obszary, w których należy jeszcze coś niecoś poprawić, ale generalnie te zaplanowane wskaźniki są bardzo wysokie i bardzo dobrze osiągnięte. Dlatego też ze zdziwieniem, powiedziałabym też: z zaniepokojeniem, słucham niektórych głosów, wspomnę posła z klubu Prawo i Sprawiedliwość, który powiedział, że 50% szkół nie ma sal gimnastycznych. Czy pani minister zna taką gminę, w której rzeczywiście 50% szkół nie ma sal gimnastycznych? (Poseł Cezary Olejniczak: Na Bielawach jedna, jedyna szkoła świadczy o...) Dobrze, poproszę panią minister o odpowiedź. Była podnoszona jeszcze jedna sprawa, a mianowicie dwuzmianowości. (Dzwonek) Już kończę. Czy rzeczywiście mamy niedostateczną liczbę miejsc w szkołach, kiedy mamy niż demograficzny? Oczywiście zdarzają się sytuacje, kiedy rodzice chcą koniecznie zapisać dziecko do szkoły poza rejonem i tam rzeczywiście ten problem dwuzmianowości może wystąpić. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maria Nowak
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Pani minister, jaki jest procent klas pierwszych, w których jednocześnie uczą się sześcio- i siedmiolatki? Było zapewnienie, że w tym roku szkolnym będą oddzielne klasy dla sześciolatków i dla dzieci 7-letnich. Z mojej obserwacji wiem, że nieczęsto tak jest. Pani minister, czy uważa pani, że edukacja, gdzie w jednym zespole klasowym są dzieci o bardzo zróżnicowanym poziomie rozwoju, a chyba nikt nie zaprzeczy, że tak jest, gdy w jednej klasie uczą się, na przykład siedmiolatek urodzony w styczniu i sześciolatek urodzony w czerwcu, to jest półtora roku różnicy... Wiemy, że półtora roku różnicy w tym właśnie wieku dziecka to jest różnica bardzo dużo. Czy tak rozpoczęta edukacja przyniesie oczekiwane efekty i czy będzie to właściwy start w okres szkolny? Moim zdaniem, i wielu ekspertów, nie. Powinny być oddzielne klasy, jeżeli tak to chcemy robić, dla sześciolatków i siedmiolatków, a tak nie jest. W jednej klasie są dzieci o bardzo różnym poziomie rozwoju i to w żaden sposób nie gwarantuje im osiągnięcia sukcesu. Druga sprawa. Pani minister, skąd przekonanie ministerstwa, że wie lepiej (Dzwonek), że zna lepiej stopień rozwoju dziecka niż rodzice? Dlaczego ministerstwo tak bardzo obawia się decyzji rodziców, którzy znają swoje dziecko i na pewno chcą dla tego dziecka jak najlepiej? Chciałam zapytać, jakie i czyje argumenty przekonały MEN, że upiera się przy swoim poglądzie wbrew woli rodziców? Pani minister, czy nie lepiej byłoby pozostawić podjęcie tej decyzji rodzicom? Jeżeli naprawdę jest tak dobrze, jak czytamy w raporcie, jak jest na przykład w gminie Chrzanów, o której tu słyszeliśmy, o tym, jak tam jest dobrze, to rodzice, chcąc najlepszego startu dla swojego dziecka, sześciolatki poślą do tej szkoły. Nie rozumiem zupełnie tego uporu i tej obawy przed decyzją rodziców. Ostatnie już pytanie. Pani minister, czy przed tą zmianą, tą reformą nie było tak, że dzieci 6-letnie były objęte edukacją, która odbywała się w przedszkolu czy w zerówce w szkole? Były objęte edukacją, więc nie mówmy, że ta reforma wprowadziła jakieś wielkie zmiany. Wprowadziła bałagan, to na pewno. Dziękuję.
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

W zupełności. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Przychodzą do moich biur poselskich rodzice i mówią: ustawę o przymusowym uczęszczaniu do szkoły podstawowej sześciolatków mogli przegłosować tylko ludzie, którzy nie kochają małych dzieci, nie dbają o ich nauczanie i bezpieczeństwo. (Poruszenie na sali) I nie szanują ich rodziców. Taka jest prawda, bo każdy, kto miał dziecko 5-, 6-letnie, takie na przykład, które się urodziło w grudniu 2009 r., wie, że to dziecko potrzebuje bezpieczeństwa, opieki. Ci wszyscy, którzy tak zagłosowali, zagłosowali za tym, żeby sześciolatki były w szkole podstawowej, pozbawili je poczucia bezpieczeństwa. Taka jest prawda. (Poseł Aleksandra Trybuś-Cieślar: Dzieci 6-letnie w Europie są normą.) Dlaczego odbieracie rodzicom możliwość decydowania? Pytają rodzice, dlaczego Platforma Obywatelska chce, żeby wszyscy decydowali o dzieciach, a nie ich rodzice? Pytam, pani minister, dlaczego tak się dzieje. Czy wiemy, jak dużo jest korepetycji? I co? Będzie coraz więcej, bo będą to konsekwencje tego, że dzieci są przymuszane, aby od 6. roku życia uczęszczały do szkoły podstawowej. Kończąc, panie marszałku, powiem to, co mówi większość na tej sali. (Dzwonek) Nie może być tak, w moim powiecie, powiecie zgierskim, tak jest, że w niektórych szkołach, gimnazjach, dzieci prawie 5-letnie muszą być w świetlicach z gimnazjalistami. Tak nie może być. Pytam panią minister: Czy ma pani informację, w ilu szkołach tak jest, że dzieci 6-letnie są razem z gimnazjalistami? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pani Minister! Odpowiadam panu posłowi Matuszewskiemu. W Zgierzu rządzi Prawo i Sprawiedliwość, prezydent jest z Prawa i Sprawiedliwości. Miejmy nadzieję, że to zmieni i we wszystkich szkołach podstawowych i gimnazjalnych w Zgierzu będzie już porządek. (Poseł Marek Rząsa: W Radomiu też rządzi.) Nie ma przeszkód, żeby dzieci z przedszkola, ze szkoły podstawowej i z gimnazjum uczyły się w jednej szkole. Nie mówcie państwo, że to jest złe. Tak naprawdę reforma powinna zostać zapoczątkowana, a te starsze dzieci mają się uczyć postawy obywatelskiej, mają tym młodszym pomagać (Oklaski), jeśli chodzi o transport do szkoły, o to, co się w szkole dzieje. Ogromna jest rola rodziców, którzy stworzą radę rodziców. To oni muszą wywierać wpływ na prezydenta Zgierza, na burmistrza Łowicza, na prezydenta Warszawy, na wójta gminy Bielawy, żeby zapewnić swoim dzieciom jak najlepsze warunki rozwoju. Prawdą jest, że subwencja, jak powiedział jeden z posłów Prawa i Sprawiedliwości, jest z roku na rok coraz niższa, a koszty, które wynikają z prowadzenia szkół, są coraz wyższe. Dopóki państwo z Platformy i z Polskiego Stronnictwa Ludowego tego nie zrozumieją, to problemy dotyczące polskiej oświaty będą się nawarstwiać. Wiemy, że w wielu samorządach jest tak, że subwencja nie pokrywa kosztów wynikających z Karty Nauczyciela. Jeśli państwo tego nie zmienicie, nie wprowadzicie tego, żeby nauczyciel, tak jak policjant, strażak (Dzwonek), żołnierz, był pracownikiem państwowym, to nie rozwiążemy problemów polskiej oświaty, szczególnie na obszarach wiejskich. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2015-01-14 (Sejm RP, kadencja 7)

Dokładnie. Panie pośle Olejniczak, myślałem, że szukał pan wnikliwie. Mówiłem o powiecie zgierskim, a nie o Zgierzu. (Poseł Ewa Drozd: Powiat nie prowadzi szkół podstawowych.) Myślałem, że jest pan prawdziwie lewicowy, ale widzę, że jest pan liberalny (Wesołość na sali), bo wspiera pan... (Poseł Ewa Drozd: Ale powiat nie prowadzi szkół.) Sprawdzę, jak pan głosował w przypadku tej ustawy, ale jest pan za tym, aby sześciolatki chodziły do szkół podstawowych. Jeszcze raz pana informuję, że chodziło o powiat zgierski. Zaskoczę pana, jak jeszcze raz pan to powie, i poinformuję, w której dokładnie to jest gminie. (Poseł Marek Rząsa: Albo łyżwy, albo wrotki.) Tam akurat absolutnie nie rządzi PiS. Dziękuję bardzo.