Mówca: Anna Paluch
Data: 2015-06-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Omawiana dziś ustawa o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, zgłoszona do laski marszałkowskiej, jak czytamy w druku nr 3388, przez grupę posłów PO, ma służyć usprawnieniu przygotowania inwestycji drogowych, szczególnie w kontekście wydatkowania funduszy Unii Europejskiej w latach 2014-2020. To jest cytat z uzasadnienia. Proponowane zmiany dotyczą, po pierwsze, rozszerzenia katalogu przypadków, w których zmiana określonej decyzji administracyjnej nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Katalog przypadków jest rozszerzony o decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, decyzję o budowie lotniska użytku publicznego, decyzję o budowli przeciwpowodziowej i decyzję o zezwoleniu na budowę obiektu jądrowego. Reasumując, chodzi o inwestycje realizowane z zastosowaniem tzw. specustaw. Dalsze zmiany dotyczą wydłużenia terminu obowiązywania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. W art. 72 ust. 3 i 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku mają ulec wydłużeniu z 4 lat do 6 lat i z 6 lat do 10 lat terminy na złożenie wniosku o wydanie określonych decyzji, do których dołącza się decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Warunkiem przedłużenia terminu z 6 do 10 lat na złożenie wniosku o wydanie decyzji lub dokonanie zgłoszeń, o których mowa w ust. 4 tegoż art. 72, jest otrzymanie przed upływem tychże 6 lat stanowiska organu, który wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, że realizacja planowanego przedsięwzięcia przebiega etapowo i że aktualne są warunki realizacji przedsięwzięcia zawarte w decyzji. Zgodnie ze zmianą w art. 82a ustawy o ocenach oddziaływania na środowisko decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydana przed decyzją ZRID, w której wskazano działki koniecznie do przeprowadzenia prac przygotowawczych, będzie stanowić podstawę do wycinki drzew i krzewów, przeprowadzenia badań archeologicznych, a także przeprowadzania kompensacji przyrodniczej na gruntach stanowiących własność Skarbu Państwa, zarządzanych przez Lasy Państwowe. Konsekwencje tej zmiany są ujęte w dodanym pkt 7 w art. 74 ust. 1 oraz w dodanym art. 21a w specustawie drogowej. Sporo kontrowersji w trakcie prac połączonych komisji wzbudził proponowany zapis w art. 155 ustawy o ocenach oddziaływania na środowisko, bowiem jest to przepis przejściowy, dotyczący decyzji wydanych jeszcze na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, i to dodawany po 7 latach od dnia wejścia w życie nowej ustawy, czyli ustawy o ocenach oddziaływania na środowisko. Ta zmiana do art. 155 najlepiej obrazuje sytuację w dziedzinie postępowań środowiskowych poprzedzających wydanie decyzji ZRID. Po 7 latach od zmiany procedury w tym zakresie wydłuża się o dalsze 8 lat ważność starych decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Czy zmiana zawarta w sprawozdaniu połączonych Komisji Infrastruktury i Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa okaże się remedium na wlokące się niemiłosiernie postępowania administracyjne konieczne dla przygotowania inwestycji, czas pokaże. Trudno tu jednak nie powiedzieć ˝tu l’as voulu, Georges Dandin˝, czyli: sam tego chciałeś, Grzegorzu Dyndało. W 2008 r., kiedy w komisji ochrony środowiska procedowaliśmy ustawę o ocenach oddziaływania na środowisko, ostatecznie uchwaloną 3 października 2008 r., a normującą procedury w tym zakresie i tworzącą nowe organy administracji: generalną dyrekcję i regionalne dyrekcje ochrony środowiska, koalicja PO-PSL nie słuchała głosów krytyki, ba, nawet nieśmiałych głosów rozsądku płynących ze strony opozycji, że stanowiony właśnie system będzie drogi, nieefektywny i zablokuje przygotowania do realizacji programu budowy dróg za unijne pieniądze. Na dodatek, jak zwykle, rząd nie nadąża i wyręcza się tym razem projektem poselskim procedowanym w pośpiechu, z marszu, na jednym posiedzeniu komisji. Dobrze, że przynajmniej rządząca większość przyjęła moją uwagę o terminie wejścia w życie procedowanych zmian i w art. 4 zawarto najkrótszy z możliwych, ale dopuszczalny termin 14 dni wejścia ustawy w życie. Działanie rządzącej większości w omawianej dzisiaj sprawie przypomina jako żywo zachowanie przysłowiowego Jasia, który najpierw, nie słuchając przestróg, wszedł na minę, w wyniku wybuchu tejże miny stracił nogę, a później kupił protezę i wszystkim się chwalił, jaką ma piękną protezę. Spartaczyliście przepisy, to je naprawcie. Niestety nie wróci to upływającego czasu ani zmarnowanych szans. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W głosowaniu nad tym projektem mój klub wstrzyma się od głosu. Dziękuję bardzo.