Mówca: Tomasz Latos
Data: 2015-03-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Wprawdzie nie ukrywam, że liczyłem na obecność ministra Arłukowicza, kolejny raz jesteśmy rozczarowani brakiem obecności ministra konstytucyjnego, ale z drugiej strony przyzwyczailiśmy się już do tego. Nie bardzo wiem, dlaczego powołuje się kolejnych wiceministrów. Jak wieść gminna niesie, po Beacie Małeckiej-Liberze mamy w ministerstwie kolejnych dwóch wiceministrów i do tej pory ich nie poznaliśmy. Cały czas wysyłacie państwo na wszystkie posiedzenia komisji biednego Radziewicza-Winnickiego, a może warto byłoby kiedyś zaprezentować komisji tych nowych wiceministrów, tym bardziej że, panie ministrze, tak się składa, że poza panem i paroma posłami koalicyjnymi w zasadzie nikt nie jest zadowolony z tej służby zdrowia. Państwo jesteście zadowoleni, państwo uważacie, że problemu nie ma. Na dobrą sprawę - bo trzeba pewnie na początku powiedzieć o pakiecie onkologicznym - całą tę sytuację najlepiej spuentowały pana koleżanki. W debacie telewizyjnej jedna z nich powiedziała, że pediatrii to w ogóle ten pakiet onkologiczny nie dotyczy, a druga, że ze względów praktycznych nie podpisała umowy dotyczącej pakietu onkologicznego i w gabinecie radzi sobie bez niego. Bo taka jest istota sprawy, panie ministrze. Pakiet onkologiczny jest mocno przeregulowany. Zacytuję jedną z opinii, jaka znalazła się w artykule, który ukazał się we wczorajszym wydaniu tygodnika ˝Polityka˝, który z pewnością nie jest proopozycyjny, raczej zawsze dość ciepło pisano tam o państwu. Teraz m.in. pan prof. Pieńkowski pisze, że pakiet jest przeregulowany i nadmiernie uszczegółowiony. Jak to wygląda w praktyce? O tym będą szczegółowo mówić moi koledzy, niestety czasu na to jest bardzo mało. Panie ministrze, jeżeli wystawione są karty DiLO, jak w pewnym szpitalu w Pomorskiem, gdzie na 51 kart DiLO, mówimy o początku roku, Narodowy Fundusz Zdrowia rozliczył tylko jednego pacjenta, jeżeli podobna sytuacja na Śląsku oznacza, że z 280 pakietowych pacjentów rozliczonych jest czterech, to co mamy o tym myśleć? Co mamy myśleć w sytuacji, kiedy państwo domagacie się pełnej diagnostyki? Inaczej mówiąc, mówiąc bardziej wprost i dokładnie, gdy pacjent ma wykonywane biopsję stereotaktyczną mózgowia i cytologię mózgu czy płuca w przypadku guza, to bez wyniku hispatu nie można dokończyć diagnostyki, nie możemy wystawić, nie możemy tego rozliczyć w ramach pakietu onkologicznego. Państwo podzieliliście te kontrakty, które są już nie w centrach onkologii, ale przede wszystkim w tych innych wielospecjalistycznych szpitalach, w sposób niezwykle sztuczny na część onkologiczną i część nieonkologiczną według danych statystycznych z ubiegłego roku. Wyszło na to, że większość pacjentów to pacjenci onkologiczni, a więc mamy wydłużenie kolejek, panie ministrze. Jak mówili wspomniany pan profesor i inni profesorowie, których wypowiedzi są cytowane w artykule, o którym mówiłem, kontrakt na tych nieonkologicznych został już na początku roku wyczerpany w 1/3, a na tych onkologicznych jest duża nadwyżka. Jest problem, żeby rozliczyć ich według pakietu. Kiedy więc państwo przerzucicie te środki, tę nadwyżkę, sztuczną nadwyżkę rzekomo nielimitowanych procedur na leczenie innych pacjentów i w ten sposób umożliwicie leczenie również innych chorych w Polsce? Zresztą ta kolejka tak czy inaczej się wydłuża, pakiet onkologiczny, pakiet kolejkowy w żaden sposób tego nie załatwił. Panie ministrze, można pytać jeszcze o wiele innych spraw. Najpierw o refundację. Co takiego tajnego, szkodliwego, niebezpiecznego dla państwa, przede wszystkim dla rządu jest w ustawie refundacyjnej? Po dwóch latach mieliście państwo ustawowy obowiązek złożyć Wysokiej Izbie sprawozdanie z wykonania tej ustawy. Od października w imieniu komisji dobijam się o tę informację. (Dzwonek) Państwo najpierw powiedzieliście, że jej nie dacie, później w ogóle milczeliście, dwa miesiące temu prosiłem o to marszałka Sikorskiego - i cisza. Nie wiem. Domyślam się, że są tam pewne rzeczy dla państwa niewygodne, chociażby to, że polscy pacjenci, mimo że ceny leków spadają i są oszczędności w Narodowym Funduszu Zdrowia, niestety, płacą najwięcej. Najwięcej dopłacają, 35-40% udziału własnego w refundacji leków. Wreszcie na koniec, bo i tak przekroczyłem czas, i dziękuję, panie marszałku...