Mówca: Sprawozdawca Marek Wójcik
Data: 2018-10-02 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych dotyczące zmiany ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym. Pierwsze czytanie tego projektu odbyło się na posiedzeniu komisji, więc może warto oprócz samego sprawozdania z prac trochę powiedzieć o powodach, dla których tę zmianę musimy dziś wprowadzić. Otóż ustawa zmierza do naprawienia pewnego błędu, który znalazł się w ustawie o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym z 10 maja 2018 r. Tamta ustawa tworzyła system jednostek, tworzyła rejestr, do którego powinny być wpisywane wszystkie jednostki zajmujące się ratownictwem, które współpracują z Państwowym Ratownictwem Medycznym. Taki rejestr jest prowadzony przez wojewodów i jednostki, które zajmują się ratownictwem wodnym, ratownictwem górskim, np. ratownictwem górniczym, muszą się do tego rejestru wpisać. Tego typu działania rzeczywiście trwają. Dziś WOPR-y czy TOPR i inne jednostki rzeczywiście do tego rejestru prowadzonego przez Ministerstwo Zdrowia się wpisują. Natomiast w ustawie znalazły się również dwa przepisy, które mogły doprowadzić do bardzo poważnych problemów, jeśli nie do katastrofy, jeżeli chodzi o ratownictwo na obszarze wodnym i w górach. Otóż znajdujące się tam przepisy - art. 15 i art. 16 - mówiły o tym, że odpowiednie jednostki, które zajmują się ratownictwem górskim i ratownictwem wodnym, muszą... że zgody na prowadzenie działalności ratowniczej wydawane przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji wygasają z dniem 31 grudnia 2018 r. Zawarcie tego przepisu w ustawie naszym zdaniem było niecelowe i mogło doprowadzić do sytuacji, w której po 1 stycznia 2019 r. po prostu nie będzie w Polsce podmiotów, które mogłyby zajmować się ratownictwem górskim i ratownictwem wodnym. Chciałem przypomnieć, że wtedy kiedy wchodziły w życie ustawy o ratownictwie wodnym i ratownictwie górskim - to były ustawy z 2011 r. -podmioty, które przed wejściem w życie ustaw zajmowały się prowadzeniem ratownictwa wodnego i ratownictwa górskiego, miały 24 miesiące na to, żeby uzyskać zgodę ministra spraw wewnętrznych i administracji na dalsze prowadzenie takiej działalności. Uzyskiwanie tej zgody było czymś naprawdę czasochłonnym. W przypadku dużych WOPR-ów często były to wnioski, które liczyły po 4-6 tys. stron, dlatego że w tych wnioskach znajdowały się nie tylko informacje dotyczące samej działalności, ale także informacje o uprawnieniach ratowników wodnych. W związku z tym bardzo często dochodziło do sytuacji, że ta procedura była po prostu bardzo długa. Obecnie w mojej ocenie i w ocenie komisji nie ma żadnej możliwości, żeby ten warunek, który jest przewidziany ustawą z 10 maja 2018 r., czyli chodzi o ponowne wystąpienie do ministra o zgody i uzyskanie tych zgód... Nie ma żadnych realnych szans na to, żeby takie ponowne zgody uzyskać. Co więcej, wydaje się to bezcelowe, skoro te podmioty i tak taką działalność prowadzą. Przypomnę, że tylko WOPR-ów w Polsce jest 120. To oczywiście są jednostki o różnej wielkości, natomiast nakładanie na nie dodatkowego obowiązku związanego z koniecznością uzyskiwania zgód jest po prostu czymś zupełnie niecelowym. Dlatego inicjatywa komisji zmierza do tego, aby zmienić te przepisy związane z wydawaniem zgody i doprowadzić do sytuacji, w której jednostki, które uzyskają wpis do prowadzonego przez wojewodów rejestru jednostek współpracujących, będą mogły w dalszym ciągu prowadzić działalność ratowniczą. Rezygnujemy tutaj z tej cezury dotychczas wyznaczanej przez ustawę, z konieczności uzyskania nowego wpisu, który umożliwiałby prowadzenie działalności po 1 stycznia 2019 r. Wysoka Izbo! Ta ustawa jest ustawą, tak jak wspomniałem, naprawiającą błąd, dlatego ważne jest, żeby weszła w życie jak najszybciej, żeby tę sytuację, która ma miejsce, po prostu naprawić. W związku z tym uzasadnione jest jak najszybsze wejście w życie tej ustawy. Tutaj proponujemy odejście od tego 14-dniowego vacatio legis, żeby sytuacja prawna tych jednostek, które zajmują się ratownictwem górskim i wodnym, po prostu była jak najszybciej jednoznaczna, żeby one nie były w sytuacji pewnej niewiedzy co do tego, co robić, czy jednak próbować na nowo składać te wnioski, czy nie. Uważamy, że w tym przypadku odstąpienie od tego 14-dniowego vacatio legis jest jak najbardziej zasadne, i takie zdanie podzieliła komisja, taka dyskusja w komisji się odbyła. W komisji wprowadziliśmy też kilka redakcyjnych poprawek do pierwotnego projektu ustawy, natomiast sens jest taki sam, tzn. ten wymóg dotyczący uzyskania ponownej zgody zastępujemy tym wymogiem dotyczącym wpisu do rejestru jednostek współpracujących, do tych rejestrów, które są prowadzone przez wojewodów. Doprowadzi to do takiej sytuacji, że ta procedura wpisu będzie znacznie mniej skomplikowana. W związku z tym liczymy na to, że do końca roku uda się te jednostki wpisać i uda się doprowadzić do takiej sytuacji, że po 1 stycznia 2019 r. wszystkie jednostki, które do tej pory zajmowały się ratownictwem górskim lub wodnym, będą w dalszym ciągu mogły te swoje działania prowadzić. W komisji wszystkie kluby popierały tę ustawę. Bardzo za to dziękuję. Dziękuję również za zaangażowanie w tę sprawę ze strony Biura Legislacyjnego, dlatego że - tak jest w przypadku projektów komisyjnych - bez zaangażowania Biura Legislacyjnego Sejmu takie projekty po prostu by nie powstawały. W tym przypadku działaliśmy bardzo szybko. Zauważyliśmy ten błąd kilka tygodni temu i właściwie już dziś mamy drugie czytanie. Liczymy na to, że na tym posiedzeniu ta ustawa zostanie uchwalona. Dziękuję bardzo. (Oklaski)