Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-19 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W dniu 11 lutego 2014 r. mija dziesiąta rocznica śmierci pułkownika Kuklińskiego, oficera Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, który na początku lat 70. nawiązał współpracę z amerykańskim wywiadem. Za czasów PRL Kukliński zdecydował się na współpracę z CIA, aby z narażeniem życia swojego i swojej rodziny przekazać amerykańskiemu wywiadowi ponad 40 tys. stron niezwykle istotnych tajnych dokumentów. Dotyczyły one planów wprowadzenia w Polsce stanu wojennego, użycia broni nuklearnej przez ZSRR, danych technicznych modeli sowieckiej broni, m.in. czołgu T-72 oraz rakiet Strzała-2, rozmieszczenia radzieckich jednostek przeciwlotniczych na terenie Polski oraz NRD, metod zapobiegania namierzaniu obiektów przez satelity szpiegowskie stosowanych przez armię radziecką. Ryszard Kukliński urodził się w 1930 r. w Warszawie. Jego ojciec zginął w niemieckim obozie Sachsenhausen, a on kolportował ulotki konspiracyjnej organizacji Miecz i Pług. W 1947 r. wstąpił do Oficerskiej Szkoły Piechoty we Wrocławiu. Na początku swojej drogi żołnierskiej został zdegradowany za zaangażowanie dla Miecza i Pługa, jednak wkrótce zaczął awansować, pełniąc służbę w jednostkach liniowych. W 1963 r. rozpoczął pracę w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego, gdzie był ceniony jako wybitnie uzdolniony sztabowiec, co zaowocowało awansem na stanowiska zastępcy szefa zarządu operacyjnego i szefa oddziału planowania strategiczno-obronnego. Pełnił także ważną funkcję sekretarza delegacji polskiej na spotkaniach przedstawicieli państw członków Układu Warszawskiego. W 1971 r. z własnej inicjatywy podjął ryzykowną współpracę z amerykańską Centralną Agencją Wywiadowczą pod pseudonimem Jack Strong. Jak później twierdził, decyzja ta spowodowana była niechlubnym udziałem polskiego wojska w interwencji państw Układu Warszawskiego w Czechosłowacji i strzelaniu przez wojsko do robotników na Wybrzeżu w 1970 r. Za przekazywane pod pseudonimem Jack Strong Amerykanom informacje nie brał wynagrodzenia. William Casey, dyrektor CIA, powiedział po zakończeniu wywiadowczej misji Kuklińskiego, że w ciągu ostatnich 40 lat nikt tak nie zaszkodził komunizmowi, jak on. Pułkownik Kukliński uczestniczył w opracowaniu związanych ze stanem wojennym ważnych dokumentów, które przekazał Amerykanom. W obawie przed dekonspiracją w nocy z 7 na 8 listopada 1981 r. Kukliński został wraz z żoną i dwoma synami potajemnie wywieziony z Polski do USA. Tu został ekspertem Departamentu Obrony i Departamentu Stanu. Otrzymał stopień pułkownika armii amerykańskiej i wysokie odznaczenie CIA. W Polsce, za czasów PRL-u, w 1984 r. został natomiast skazany przez Sąd Wojskowy w Warszawie na karę śmierci za zdradę i zdegradowany. W 1994 r. jego rodzinę spotkało nieszczęście. Zginęli w niewyjaśnionych okolicznościach dwaj synowie pułkownika Kuklińskiego. W 1995 r. Izba Wojskowa Sądu Najwyższego uchyliła wyrok i Kukliński został uniewinniony. W 1994 r. pułkownika Kuklińskiego przyjął papież Jan Paweł II. Kukliński przyjechał do Polski dopiero w 1998 r. i w Sejmie wygłosił przemówienie do posłów i senatorów. Otrzymał honorową szablę oficerską od premiera i kilka tytułów honorowych, w tym honorowe obywatelstwo Krakowa i Gdańska, a także tytuł Honorowego Górnika od załogi kopalni Wujek. Spadkobiercy PRL-u nigdy mu nie wybaczyli jego zaangażowania po stronie świata demokratycznego. Ten kontrowersyjny dla sympatyków PRL-u człowiek, a dla patriotów szczególny bohater zmarł 11 lutego 2004 r. w Tampie na Florydzie. Został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na warszawskich Powązkach.