PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2012-12-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Odnośnie do sprawozdania komisji o projekcie ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz ustawy o podatku od towarów i usług (odpowiednio: projekt - druk nr 927, sprawozdanie - druk nr 959) chciałbym zauważyć, że proponowane przez państwa rozwiązania budzą, mówiąc delikatnie, pewne obawy. Pytam więc, czy w Europie, oczywiście w tej strefie poza euro, takie rozwiązanie było już stosowane. Jeśli tak, to kto i kiedy je wypróbował, czy wprowadził to skutecznie, czy nie? I z jakim skutkiem? Jeśli natomiast nie, to chciałbym prosić o wyjaśnienie, jakie przesłanki powodują, że chcecie państwo wprowadzić takie rozwiązanie. W tej sytuacji bowiem niepokój obywateli o dalszy los finansów państwa wydaje się być w pełni uzasadniony. Tu odniosę się do pojęcia, które wprowadził pan poseł Ajchler, mówię o kreatywnej księgowości. Drugie pytanie dotyczy ewentualnych zmian w ustawie o VAT. Zupełnie inaczej mogłoby wyglądać dzisiejsze sprawozdanie, gdyby jego tytuł brzmiał: Sprawozdanie komisji o projekcie ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku VAT. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski) (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Wanda Nowicka)
Mówca: Marek Balt
Data: 2012-12-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Panie Profesorze! Przysłuchując się tej debacie, mamy wrażenie, że te zmiany długu publicznego mają na celu tak naprawdę tylko schowanie tego długu. Może pan zaprzeczać, wszyscy mogą zaprzeczać, ale taka jest prawda. Jest taka bardzo prosta, stara roszada: krzyż, w którym w każdym kierunku skierowanych jest po 12 kul. Kiedy się skreśli dwie, a jedną przesunie na dół, nadal będzie w każdym kierunku 12 kul, ale dwie gdzieś zginęły. I ten dług też się próbuje tutaj tak naprawdę schować, ale on nie znika. Ten dług nadal trzeba będzie spłacić. Ktoś go będzie musiał spłacić. Będzie musiało to zrobić społeczeństwo. Ukrywanie go niczego nie zmienia, tylko powoduje delikatne ograniczenie obawy o ten dług. Ale on jest, on nadal jest, nadal trzeba go będzie spłacić, nadal trzeba go będzie pokryć, nadal będziemy musieli z nim funkcjonować, jego tylko nie będzie widać. Czy to jest eleganckie, czy to jest profesjonalne? Ekonomiści tak nie powinni myśleć. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Dariusz Rosati
Data: 2012-12-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie pośle, dlaczego pan zakłada, że dług liczony według nowej metody będzie niższy? Przecież tego nikt nie wie, czy kurs na koniec roku będzie wyższy, czy niższy od średniego. (Poseł Wincenty Elsner: Nie, może być wyższy.) Może być wyższy, więc nie powinien pan czynić nam zarzutu, że chcemy coś ukrywać. Swoją drogą nie wiedziałem, że z pana jest taki ekspert od krzyża. (Wesołość na sali, oklaski)
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2012-12-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! W tym miejscu nie można nie wspomnieć o tragicznym wydarzeniu, jakie miało miejsce wczoraj na Jasnej Górze. Zamachowiec targnął się na cudowny obraz Matki Bożej Królowej Polski. To polska świętość, symbol naszej wiary, nadziei oraz naszej narodowej tożsamości. To trudne doświadczenie pokazuje, do czego może doprowadzić laicyzm oraz nachalne propagowanie ateizmu. Jest to również przestroga dla tych, którzy za wszelką cenę chcą uczynić z Polski świeckie państwo. Przestroga, że Maryi nie da się pokonać, bo ona jest tarczą Polski. Na nic zdadzą się wszelkie próby jej zniszczenia, bo ona jest silniejsza od wszystkich i od wszystkiego. Tego też w dniu wczorajszym doświadczyliśmy. Ale ból z powodu incydentu, który w ogóle wydarzył się w duchowej stolicy Polski, w ojczyźnie Ojca Świętego Jana Pawła II, z racji profanacji polskiej świętości pozostał. I drugi problem, w sprawie którego chciałabym z trybuny sejmowej wygłosić oświadczenie. Wysoka Izbo! Przed kilkoma dniami dowiedziałam się, że posłowie Polskiego Stronnictwa Ludowego zbierają podpisy pod projektem nowelizacji ustawy o ochronie zwierząt po to, aby zalegalizować rytualny ubój zwierząt. Wykonując z woli narodu polskiego mandat posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, stanowczo protestuję przeciwko wszelkim działaniom zmierzającym do legalizacji uboju zwierząt bez wcześniejszego ich ogłuszania, czyli tzw. uboju rytualnego. Dwa tygodnie temu Trybunał Konstytucyjny orzekł, że rozporządzenie ministra rolnictwa dopuszczające ubój rytualny jest niezgodne z ustawą zasadniczą. Albo udajemy, szanowni państwo, że tu, w Sejmie, bawimy się w demokrację, albo to jest prywatny folwark kilku panów, którzy chcą kosić kasę na eksporcie dziesiątek tysięcy ton mięsa pochodzącego od zarżniętych na żywca zwierząt. Napawa mnie niewypowiedzianym smutkiem fakt, że wśród nas, posłów, jest również kierownik Zakładów Mięsnych Mościbrody, który w swoim przedsiębiorstwie stosuje ten typ uboju, zabronionego z mocy ustawy, jak donoszą media. Z tej trybuny oświadczam, że nigdy nie przyłożę ręki do takiego okrucieństwa i od tej pory nie ustanę w protestach przeciw wszelkim próbom legalizacji uboju rytualnego w Polsce. Dziękuję państwu za wysłuchanie.
Mówca: Maria Nowak
Data: 2012-12-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Mam dobre wyczucie. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W ostatnim okresie wiele mówi się o problemach w szpitalach specjalizujących się w leczeniu dzieci. Sytuacja krytyczna ma miejsce w Centrum Zdrowia Dziecka, ale także inne szpitale mają problemy ze stabilnością finansową. Stan ten wynika z niewłaściwego podejścia NFZ do specyfiki tych szpitali oraz z bezradności Ministerstwa Zdrowia. Za przykład może posłużyć Chorzowskie Centrum Pediatrii i Onkologii. Ten szpital dziecięcy znalazł się w bardzo trudnej sytuacji finansowej, pomimo to że od lat jest dobrze zarządzany i cieszy się bardzo dobrą renomą wśród rodziców hospitalizowanych dzieci. W bieżącym roku ma on wysoką stratę księgową. Przyczyny tego stanu rzeczy są różnorodne. Jedna z nich to niewypłacenie przez NFZ nadwykonań. W przypadku szpitali dziecięcych na większości oddziałów trudno jest mówić o zabiegach planowych. Rodzice przychodzą z dzieckiem do szpitala w ostateczności, gdy nie ma innej możliwości leczenia. Tymczasem NFZ stosuje zasady oderwane od realiów. Dla przykładu, zespolenie złamanej kości nie jest limitowane, ale już usunięcie zespolenia po zrośnięciu się kości jest zabiegiem planowym, a przecież jedno wynika z drugiego. Takich paradoksów jest więcej. Często dzieci muszą być hospitalizowane, gdyż to jedyna możliwość ich zdiagnozowania. Dorosła osoba w czasie wywiadu może podać wiele szczegółów dotyczących schorzenia, małe dziecko tego nie zrobi. Lekarz, gdy ma wątpliwości co do stanu zdrowia małego dziecka, nie może podjąć ryzyka odesłania go do domu, do kolejki na planową hospitalizację. Wiemy z ostatnich doniesień, jaką tragedią może skończyć się brak natychmiastowej pełnej diagnozy szpitalnej w przypadku małego dziecka. Gdyby NFZ zapłacił chorzowskiemu szpitalowi za wszystkie nadwykonania, problem finansowy zostałby zażegnany. Jednak nie tylko refinansowanie nadwykonań stanowi problem szpitali dziecięcych. Specjaliści oceniają, że wiele procedur w szpitalach dziecięcych jest niedoszacowanych. Taka sytuacja ma miejsce na przykład na onkologii dziecięcej. Wprawdzie na tym oddziale NFZ nie stosuje limitów, płaci za 100% wykonania, ale koszty leczenia onkologicznego dzieci są wyższe od kwoty, jaką NFZ płaci za leczenie. A więc każdy mały pacjent, który trafia na onkologię, generuje dla szpitala straty. To tylko przykładowe problemy finansowe, z jakimi przychodzi borykać się osobom kierującym szpitalami dziecięcymi. Zrozpaczeni rodzice dzieci borykających się z chorobą nowotworową alarmują, prosząc ministerstwo o pomoc. Problem od dłuższego czasu sygnalizują media, ale odpowiedzi Ministerstwa Zdrowia są mgliste i mało konkretne. Są to kolejne obietnice, że ministerstwo się tym zajmie, że rząd się już zajmuje, już zaczął, obietnice, do których już przywykliśmy, i te gołosłowne zapewnienia ludzi już nie przekonują. Stąd z tego miejsca apeluję o konkretne działania i realną pomoc szpitalom dziecięcym, zresztą nie tylko dziecięcym, a w szczególności Chorzowskiemu Centrum Pediatrii i Onkologii. Dziękuję bardzo.
Mówca: Szymon Giżyński
Data: 2012-12-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Zgłaszam daleko idącą propozycję historycznego kompromisu politycznego między Platformą Obywatelską i Prawem i Sprawiedliwością. Jeżeli Platforma Obywatelska przestanie opowiadać kłamstwa o Prawie i Sprawiedliwości, to Prawo i Sprawiedliwość przestanie mówić o Platformie Obywatelskiej prawdę. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Marian Cycoń
Data: 2012-12-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Oświadczenie na temat realizacji programu ˝Radosna szkoła - kraina sprawności i zdrowia˝. W ostatnim czasie poświęcono wiele miejsca ocenie realizacji programu ˝Orlik˝ adresowanego do dzieci i młodzieży szkolnej. Chcę dzisiaj zwrócić uwagę na inny rządowy program, który jest również adresowany do uczniów polskich szkół, tylko do tych nieco młodszych. Mam tutaj na myśli bardzo dobrze przyjęty w całym kraju program ˝Radosna szkoła - kraina sprawności i zdrowia˝. Program został ustanowiony uchwałą Rady Ministrów w lipcu 2009 r. Zakłada on dofinansowanie zakupu przez organy prowadzące szkoły podstawowe pomocy dydaktycznych, sprzętu do zabawy, a także bezpiecznych nawierzchni placów zabaw. Program podzielono na dwa obszary: szkolne place zabaw oraz szkolne miejsca zabaw. Pierwszy obszar zakłada urządzenie szkolnego placu zabaw. Tak zorganizowane miejsce ma umożliwić młodszym dzieciom podejmowanie aktywności fizycznej w sposób pozwalający rozładować napięcia emocjonalne i fizyczne wynikające z ograniczenia spontanicznej aktywności w trakcie zajęć w klasach. Wybudowany w ramach programu szkolny plac zabaw powinien być przygotowany do prowadzenia z dziećmi różnych form zajęć ruchowych i bezpieczny. Ważne jest zastosowanie nowoczesnej, miękkiej nawierzchni pod urządzeniami i właściwe rozmieszczenie sprzętu znajdującego się na placu zabaw oraz przyjazne zagospodarowanie pozostałego terenu zielenią. Drugi obszar programu to dofinansowanie zakupu pomocy dydaktycznych do miejsc zabaw w szkole. Ich zadaniem jest zapewnienie możliwości organizacji zabaw ruchowych zgodnie z naturalnymi potrzebami rozwojowymi dzieci związanymi z dużą aktywnością fizyczną. Miejsca zabaw powinny być wyposażone w przyrządy pozwalające na zaspokojenie przez dziecko potrzeby ruchu. Powinny być wyposażone w szczególności w kolorowe miękkie piłki, materace do zabaw, tory przeszkód, elementy lub zestawy umożliwiające pokonywanie wysokości, a zarazem usprawniające koordynację ruchowo-wzrokową. Powinny być wyposażone w sprzęt spełniający funkcje edukacyjne. Realizowany w latach 2009-2014 program rządowy do listopada 2012 r. objął swoim oddziaływaniem ponad milion uczniów szkół podstawowych w całej Polsce. Maksymalne dofinansowanie budowy bądź modernizacji placu zabaw dla szkoły może wynosić nawet 115 tys. zł. Niewątpliwie jest to jeden z lepszych programów rządowych adresowanych do młodzieży i dzieci. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-12-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Można by zapisać tysiące stron na temat represjonowania polskiej młodzieży w przeszłości. Między innymi z tego właśnie powodu do spraw związanych ze śledzeniem, inwigilowaniem, przesłuchiwaniem, czyli całą tą tzw. działalnością operacyjną przeciwko legalnym organizacjom młodzieżowym, a szczególnie tym, które za cel postawiły sobie upowszechnianie patriotyzmu i tradycji, służby powinny podchodzić ze szczególną ostrożnością i starannością. Muszę przyznać, że byłem mocno zaskoczony, gdy dowiedziałem się, że ABW prowadziło operację przeciwko uczniom liceum, którzy utworzyli organizację strzelecką Młodzi Narodowych Sił Zbrojnych, afiliowaną przy zarządzie małopolskich struktur kombatanckich Związku Żołnierzy NSZ w Krakowie. Jak wynika z wypowiedzi jednego z nauczycieli i innych świadków zdarzenia, ABW była obecna w szkole oraz prowadziła rozpytywania, przesłuchiwania, a także rewizje w domach sześciu krakowskich licealistów. Funkcjonariusze Policji, ABW i Straży Granicznej sprawdzali, czy nie posiadają broni i materiałów wybuchowych, a wszystko w związku z działaniami służb w sprawie Brunona K., naukowca podejrzewanego o przygotowywanie zamachu terrorystycznego na prezydenta, premiera i Sejm. Mam nadzieję, że te działania Policji rzeczywiście były mocno uzasadnione i nie wynikały na przykład z innych przesłanek, o których zadecydowali przełożeni. Wchodzenie w celach operacyjnych do domów licealistów, których winą, nadal dla pewnych środowisk w Polsce, jest przynależność do organizacji kontynuującej i upowszechniającej tradycje Narodowych Sił Zbrojnych, musi być przez Policję dobrze przemyślane, bo to przypomina, zdaniem niektórych, to, z czym mieliśmy do czynienia w czasie Marszu Niepodległości, gdzie zachowania naszych policjantów budziły tyle emocji i wątpliwości.
Mówca: Bogdan Rzońca (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-12-10 (Sejm RP, kadencja 7)

13 grudnia 2012 r. obchodzić będziemy smutną, dramatyczną 31. rocznicę wprowadzenia stanu wojennego przez komunistyczną władzę, której niechlubnym uosobieniem był generał Wojciech Jaruzelski. Trzydzieści jeden lat temu zahamowano poprzez ochronę partykularnych interesów polskiej komunistycznej lewicy wielki zryw Polaków domagających się wolnej ojczyzny, wolności słowa, wolności wyznania i lepszych warunków życia. Bohaterowie tamtego czasu, w wielu wypadkach bezimienni, na skutek wyboru ponadczasowych wartości stracili swoją życiową szansę, pracę, przerwali studia, pożegnali na zawsze przyjaciół i pozostawili rodziny, maszerując w proteście przeciwko reżimowi, jak miało to miejsce w kopalni Wujek. Prze całe lata sprawcy stanu wojennego znajdowali wątpliwą obronę wśród nierzetelnych historyków, bojaźliwych uczonych, posłusznych reżimowi publicystów. Efektem takiej postawy są więc wyniki sondaży przeprowadzonych wśród młodych ludzi, które wskazują na niezrozumienie misji ˝Solidarności˝ jako ruchu społecznego, motywów będących podstawą przemian ustrojowych zapoczątkowanych przez robotników, rolników, przy współudziale Kościoła katolickiego, które miały na celu przywrócenie w Polsce demokracji i suwerenności. Celowe gmatwanie historii najnowszej nie jest niczym nowym. Wciąż przecież występują grupy interesu politycznego i gospodarczego, które nie chcą silnego polskiego narodu, silnego państwa oraz prawdy o śmierci Stanisława Pyjasa, Grzegorza Przemyka, Tadeusza Szczepańskiego, księdza Popiełuszki i wielu innych postaci, które zginęły w niewyjaśnionych okolicznościach. Wszystkie te sprawy wymagają wyjaśnienia, pamięci, hołdu, współczucia i uznania. Niniejszym oświadczeniem chciałbym więc nisko pokłonić się walczącym o wolny kraj Polakom, tym z lat 1956, 1970, 1976, 1980 i tym, którzy nie ustali w oporze przeciw przemocy po 13 grudnia 1981 r. Pamięć o nich jest naszym obowiązkiem, tak jak powszechną troska każdego Polaka dziś winna być walka o prawdę o tamtych ludziach, którzy komunistom ˝wyrwali zęby krat˝, zrywali kajdany niewoli, a obecnie pozostają bez pracy, środków do życia i tułają się po świecie. Tym, którzy odeszli na wieczną wartę, a poświęcili się walce w czasie stanu wojennego, gloria victis. Tym, którzy dotrwali do kolejnej rocznicy stanu wojennego w Polsce, imieniem polskich patriotów dziękuję i mam nadzieję, że wszystkie krzywdy duchowe i materialne zostaną im naprawione.
Mówca: Piotr Szeliga (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-12-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Trwają prace nad ustawą budżetową na rok 2013. Mam nadzieję, że w czasie prac w Komisji Finansów Publicznych zostaną uwzględnione poprawki, które przyczynią się do tego, aby budżet był dobry dla obywateli. Apeluję do posłów koalicji rządowej, aby przychylili się do poprawek zgłoszonych przez kluby opozycyjne, dotyczących lokalnych inwestycji, o które proszą samorządowcy i wyborcy.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-12-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W moim oświadczeniu poselskim chciałbym odnieść się do bezprecedensowego aktu profanacji, do którego doszło ostatnio w miejscu dla większości Polaków szczególnym, w Kaplicy Cudownego Obrazu Królowej Polski na Jasnej Górze. W czasie zakończenia mszy świętej, gdy prezbiterium opuszczali kapłani, 58-letni mężczyzna sforsował ogrodzenie i wtargnął do prezbiterium. Rzucił w kierunku cudownego obrazu dwa naczynia z nitroglicerynową czarną farbą. Ponieważ obraz jest zabezpieczony kuloodporną szybą, nie doszło do jego zniszczenia. Czujnością i szybką reakcją wykazała się straż jasnogórska. Mimo tego farba znalazła się na obramowaniu obrazu, rozlała się na obraz, na insygnia królewskie: berło i jabłko, na różę, serce i różaniec - wota błogosławionego Jana Pawła II. Farba znalazła się również na ołtarzu, tabernakulum oraz na dywanach wokół ołtarza. Zamachowiec został ujęty przez wiernych i służby porządkowe. Szybko został przekazany Policji. Sprawcą tej wyjątkowo nikczemnej profanacji okazał się mieszkaniec Świdnicy, z wykształcenia mechanik. Na Jasnej Górze odprawiono nabożeństwo ekspiacyjne. Przeor klasztoru o. Roman Majewski zadał retoryczne pytania: Kto cię do tego namówił? Kto policzy łzy bólu i przerażenia z powodu tej niegodziwości? Kto sprzyja, że wokół nas każdego dnia w słowach i czynach rozpętuje się prawdziwe szaleństwo tak zwanych Polaków, szaleństwo bez granic, bez ludzkich hamulców moralnych, bez opamiętania? Wizerunek Matki Bożej Częstochowskiej jest nierozerwalnie związany z dziejami Rzeczypospolitej. Rocznie do jasnogórskiego sanktuarium przybywa 4,5 mln pielgrzymów. Dlatego ten akt profanacji powinien wywołać refleksję u tych, którzy w ostatnim roku podejmują otwartą walkę z Kościołem, nawołują do ściągania krzyży, wycofania religii ze szkół, likwidacji Funduszu Kościelnego. Czy te ataki na Kościół katolicki nie sprzyjają takim szaleńcom jak sprawca profanacji cudownego obrazu?
Mówca: Jan Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-12-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Zwracam się do państwa z okazji Międzynarodowego Dnia Praw Człowieka, jaki obchodzimy co roku w dniu 10 grudnia. Organizacja Narodów Zjednoczonych uchwaliła ten dzień już w 1950 r. Dzisiaj jest zatem obchodzony już po raz 62. Należy bardzo mocno podkreślić, jak ważne są prawa człowieka w dzisiejszym świecie. Ich wyodrębnienie oraz walka o ich zachowanie jest jednym z najważniejszych osiągnięć XX i XXI wieku. Dzisiaj nikt w cywilizowanym świecie nie ma wątpliwości, iż prawa człowieka przysługują każdemu człowiekowi. Podkreślić trzeba, iż nie na całym świecie przestrzeganie praw człowieka wygląda tak dobrze, jak u nas. Nawet niektórzy nasi sąsiedzi uznawani są za kraje, gdzie potrzebna jest walka o przestrzeganie podstawowych praw człowieka. Sytuacja przestrzegania praw człowieka dramatycznie wygląda w wielu krajach afrykańskich i azjatyckich. Społeczność międzynarodowa powinna dołożyć wszelkich starań w celu zapewnienia równych praw człowieka każdemu mieszkańcowi naszej planety. Niestety również w Polsce niektóre prawa człowieka nie są uznawane za powszechne. Chodzi tu przede wszystkim o podstawowe prawo do życia. W Polsce nadal promowana jest aborcja i sztuczne metody zapłodnienia, które niestety nie gwarantują ochrony każdego poczętego życia. W dzisiejszym dniu należy podziękować również wszystkim organizacjom i ludziom, którzy zajmują się walką o przestrzeganie praw człowieka na świecie. Dziękuję za uwagę. Przebieg posiedzenia
Mówca: Jacek Sasin
Data: 2012-12-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Prawo i Sprawiedliwość odnośnie do senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy o referendum lokalnym (druk nr 493). Projekt w takim kształcie, jaki jest przedłożony Wysokiej Izbie do rozpatrzenia, nawiązuje wprost do wyroku Trybunału Konstytucyjnego. W tym wyroku Trybunał Konstytucyjny zwrócił uwagę na braki, jakie istnieją w polskim stanie prawnym, dotyczące możliwości zorganizowania referendum lokalnego w sprawach istotnych dla wspólnoty. Trybunał uznał, że spośród wyróżnionych trzech postaci referendum: wiążącego, opiniodawczego i konsultacyjnego ustawa przewiduje tylko możliwość przeprowadzenia referendum wiążącego. Brak jest jednoznacznego określenia przesłanek do przeprowadzenia referendów opiniodawczego i konsultacyjnego. Klub Prawo i Sprawiedliwość uważa, że społecznościom lokalnym należy dać możliwość wypowiadania się we wszystkich sprawach, które tych społeczności dotyczą, jak to zapisano w ustawie, w każdej istotnej sprawie dotyczącej społecznych, gospodarczych i kulturowych więzi łączących tę wspólnotę, nawet jeśli sprawy poddawane pod referendum nie znajdują się w kompetencjach organów danej jednostki samorządu terytorialnego. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że w pierwotnym projekcie ustawy przedłożonym przez Senat znajdowała się również propozycja podwyższenia progu podpisów, jakie umożliwiają przeprowadzenie referendum w sprawie odwołania organów gminy w przypadku gmin, które nie są gminami na prawach powiatu. Dotyczy to tych mniejszych gmin. Klub Prawa i Sprawiedliwości zdecydowanie występował przeciwko takim uregulowaniom prawnym. Uważamy, że podwyższanie progu, jeśli chodzi o mieszkańców uprawnionych do głosowania w sprawie odwołania organów gminy, godzi w zasadę samorządności i demokracji lokalnej. Na szczęście w toku prac podkomisji ds. ustroju samorządu terytorialnego i potem komisji samorządu terytorialnego te zapisy proponowane przez Senat zostały usunięte i projekt w takim kształcie został przedłożony Wysokiej Izbie. Ten projekt jak najbardziej zasługuje na poparcie. Klub Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował za przyjęciem tego projektu ustawy. Dziękuję bardzo.