PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Czy nie byłoby jednak lepiej, żeby KNF obligatoryjnie ostrzegał Polaków, a nie tylko na zasadzie dobrowolności? Dlaczego tak jest i kto konkretnie będzie decydował, czy te ogłoszenia będą emitowane, czy też nie będą, i dlaczego będzie różnie w różnych przypadkach? Kto będzie odpowiadał prawnie w przypadku pomyłek, o których pani poseł wcześniej powiedziała? Być może różne firmy będą dochodzić odszkodowań finansowych.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Przy okazji tej ustawy tak naprawdę chciałbym zapytać pana, czy rzeczywiście nie jest najwyższy czas, aby rząd przyniósł kompleksowy projekt ustawy w tej sprawie. To trwa już naprawdę długie miesiące. Przez kilkanaście miesięcy korespondowałem z Urzędem Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Jest ten słynny raport z kontroli. Była ona długo zapowiadana i wreszcie została zrealizowana. Rzeczywiście ustalenia urzędu w tej sprawie są dosłownie porażające. Jeżeli patrzy się na te rzeczywiste roczne stopy oprocentowania w przypadku konkretnych pożyczek, ustalone w trakcie kontroli konkretnych firm, to włosy stają dęba. Pan minister zapewne doskonale wie, że w sytuacji poszerzającej się biedy, której, niestety, jesteśmy świadkami, bo blisko 6% Polaków żyje w skrajnej biedzie, 1/3 w ubóstwie, ci ludzie w bankach nie zostaną obsłużeni. Bardzo często są wręcz zmuszeni do korzystania z różnego rodzaju instytucji finansowych. W cywilizowanym państwie powinno być tak, moim zdaniem, że państwo stoi na straży ochrony ich interesów. Przez lata państwo tego nie robi. To oprocentowanie w postaci, nie wiem, sześciuset, tysiąca czy więcej procent, na które państwo polskie pozwala, jest wręcz wołaniem o pomstę. Mam nadzieję, że pan minister, odpowiadając na moje pytanie, powie za chwilę, jak szybko rząd z takim projektem ustawy do Sejmu przyjdzie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nawiążę do tego, co powiedział pan poseł Kuźmiuk, ale przede wszystkim pan poseł Łopata, który w swoim wystąpieniu zapowiedział pojawienie się projektu rządowego, który całościowo ma ten problem rozwiązać. Zresztą, panie ministrze, zasadne jest, aby posłowie nie wyręczali rządu w tej sprawie, bowiem mamy to, co mamy, z wielkich nadziei niewiele zostało. W każdym razie jest to krok w dobrym kierunku, ale nie o to chodzi, bo przecież te firmy pojawiają się jak grzyby po deszczu i niekoniecznie idzie tutaj o parabanki. Te firmy de facto działają jak banki, kuszą w środkach masowego przekazu ogromnymi odsetkami, nieporównywalnymi z oferowanymi przez banki, gdzie oprocentowanie dzisiaj jest w granicach 2%. Z wysokości oprocentowania można się dzisiaj dowiedzieć, kto jest kim. Za chwilę pojawi się następny Amber Gold, ale może będzie się inaczej nazywał. Informowanie społeczeństwa tylko na stronie internetowej niewiele załatwia. Jeśli popatrzymy na życie, to okazuje się, że ofiarami tychże parabanków są przede wszystkim ludzie starsi, którzy mało interesują się Internetem. Taka wiedza niekoniecznie musi do nich docierać. W związku z powyższym bardzo ważne jest to, aby rząd podszedł do problemu całościowo, wreszcie ucywilizował rynek finansowy, a informacja odnośnie do możliwości takiego naciągania powinna być publikowana natychmiast i za darmo. Można telewizję publiczną zobowiązać do tego, aby takie informacje były. Jest naciąganie na dziadka czy na wnuczka, teraz jest na policjanta. Podarujmy to sobie, panie ministrze. Trzeba ten problem dogłębnie rozwiązać. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Projekt ustawy praktycznie został dokładnie omówiony przez panią poseł sprawozdawczynię Dorotę Niedzielę. Koleżanki i koledzy z innych klubów to uzupełnili, tak że z mojej strony praktycznie byłoby to już powielanie spraw dotyczących tego projektu ustawy. Oczywiście klub Polskiego Stronnictwa Ludowego popiera zawarte zmiany i będzie głosował za. Niemniej pozwoliliśmy sobie na zgłoszenie jednej małej poprawki. Dotyczy ona chorób, które nie są ujęte w tzw. katalogu czy również w przepisach prawa jako choroby zwalczane z urzędu, a w przypadku których, dla celów ekonomicznych, dla profilaktyki prowadzenia poszczególnych stad, hodowcom zależy, aby je wykluczyć, chociażby w obrocie zewnętrznym. Dlatego też przygotowaliśmy stosowny projekt poprawki, który załączamy, przekazujemy do dalszych prac w komisji. Dziękuję bardzo.
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Szanowna Pani Marszałkini! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Panie Doktorze! W imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej mam zaszczyt zaprezentować stanowisko naszego klubu w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt oraz zmianie niektórych innych ustaw. Nie chcę się powtarzać, bo jestem kolejnym mówcą. Pani poseł Niedziela, jako sprawozdawca Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, której jestem członkiem, już to dokładnie omówiła. Chciałbym tylko powiedzieć, że Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej poprze ten projekt ustawy. Mamy też drobne uwagi co do kar, o których tutaj już wspomniano. Panie ministrze, niepokoi nas, Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej, jeden fakt: Co dalej z powstaniem inspekcji bezpieczeństwa żywności? Chciałbym, żeby pan minister, jeśli może, dzisiaj, odpowiedział: Jaki jest tryb i stan prac i jakie jest ich zaawansowanie, żeby ta instytucja, która miała powstać na bazie inspekcji weterynaryjnej, powstała? Taka dyskusja była prowadzona przez wiele miesięcy, zresztą ona trwa: przy okazji tych różnych afer, które mają czy miały miejsce - oby ich było jak najmniej w naszym kraju - zawsze ten temat wypływa. Już od kilku lat mówimy o tym, że powinna powstać jedna instytucja bezpieczeństwa żywności, na bazie Inspekcji Weterynaryjnej, ale również z połączenia części inspekcji sanitarnej, bo bez tego to nie ma sensu. Jeśli pan minister połączy tylko swoje instytucje, te, które nadzoruje, a wiem, że takie prace trwają, to co z resortem zdrowia i z inspekcją sanitarną. Reasumując, żeby nie przedłużać i nie wykorzystywać czasu Wysokiego Sejmu, powiem, że Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej popiera tenże projekt ustawy. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Nie podlega dyskusji, że wysokość kar jest tu horrendalna i ona właściwie nijak się ma do fermy, w której nie stosuje się zapisów tej ustawy, a która może liczyć 30 tys. sztuk, czy do rolnika, który ma hodowlę 50 albo 100 tuczników. Te kary należałoby stosować w sposób trochę wyważony. Chciałbym zapytać, z czego to wynika, że to jest 30-krotność, a nie 20-krotność. Ja wiem, bo znam debatę, pamiętam pierwsze czytanie tej ustawy i prace w komisji, niemniej jednak nie wiem, czy my nie jesteśmy świętsi od papieża. Chodzi o bezpieczeństwo żywności, o eksport naszych produktów, o utrzymanie dobrej marki, my to wszystko rozumiemy, ale przecież nie można stosować tak drakońskich kar, bo to po prostu może być nieadekwatne do wysokości produkcji. A taki proceder istnieje, bo przykładowo utylizuje się dzisiaj mączki mięsno-kostne, stosuje się je jako polepszacze glebowe, a one de facto mogą trafiać do paszy. Tyle że, panie ministrze, to dotyczy nie tylko tych maluczkich, to dotyczy przede wszystkim tych, którym przy ogromnej produkcji nawet 30-krotność niewiele zaszkodzi. To tyle. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Żaczek
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ustawa ta - mówił o tym pan poseł Ajchler - wprowadza wysokie kary pieniężne. Może przynieść do budżetu poważne wpływy. W planie jest kilkadziesiąt milionów złotych. Ale ustawa wprowadza również dodatkowe zadania, możliwości dodatkowego nadzorowania gospodarstw i zwiększenia uprawnień powiatowego lekarza weterynarii w tym zakresie. Panie ministrze, czy inspekcja ma wystarczające zabezpieczenie finansowe wykonywania tych zadań, czy też wymaga dodatkowego wzmocnienia w sensie finansowym, kadrowym i logistycznym? Pytam o to również w odniesieniu do ostatnich cięć, które dotknęły także inspekcję weterynarii. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Krzysztof Ardanowski
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chcę zadać pytania dotyczące mączek mięsno-kostnych. Jakie działania podejmował rząd, by przywrócić możliwość skarmiania mączek mięsno-kostnych, oczywiście z wyjątkiem pochodzących od przeżuwaczy, w produkcji trzody i drobiu? Zdaję sobie sprawę z konieczności znalezienia prostych i niekosztownych metod identyfikacji gatunkowości białka zwierzęcego, ale opieszałość w tym zakresie w poszukiwaniu rozwiązań umożliwiających wykorzystanie setek tysięcy ton najwartościowszego białka zwierzęcego w Europie jest zastanawiająca i dziwna. Na pewno służy to światowemu lobby sojowemu, które praktycznie zmonopolizowało dostarczanie komponentów białkowych przemysłowi paszowemu, natomiast nie służy to rolnikom w Europie. Chcę zadać pytanie, może retoryczne: Dlaczego polski rząd, mając możliwości lobbowania i naciskania w Unii Europejskiej, czyni to w sposób równie opieszały, przykładając w ten sposób rękę wspierając lobby sojowe, a nie polskich rolników? Również kolejne pytanie dotyczy Inspekcji Weterynaryjnej. Widzę też obecnego głównego inspektora. Dlaczego Inspekcja Weterynaryjna, dysponując narzędziami prawnymi i odpowiednimi środkami, by nie dopuścić do wytwarzania mączek w zakładach utylizacyjnych, których jest kilkanaście w Polsce, a także nie dopuścić do wytwarzania pasz z udziałem mączek mięsno-kostnych w zakładach, które przecież kontroluje (Dzwonek), w sposób dość prosty rozgrzesza siebie, próbując przerzucić odpowiedzialność na polskich rolników, m.in. poprzez drakońskie kary, o których mówili moi poprzednicy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Polak
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Miesiąc temu, chyba w okolicach 10 września, panie ministrze, przez media znów przewinął się temat skarmiania w Polsce mączek mięsno-kostnych. Jak informowały oczywiście nie wszystkie media, tylko niektóre, w taki zatrważający, jednoznaczny sposób, w Polsce na masową skalę skarmia się mączki mięsno-kostne. Myślę, że to nikomu ani niczemu, a szczególnie produkcji polskiej zdrowej żywności, dobrze nie służy. Jaka jest rzeczywiście skala tego masowego przywozu mączek mięsno-kostnych do Polski i czy media miały rację, gdy mówiły o masowej skali? Czy dysponujecie państwo danymi na ten temat, bo gdy się o tym słyszy, to rzeczywiście wygląda to nieciekawie. Kwestia informacji, o której mówił pan minister w komisji rolnictwa, już się tu przewijała w pytaniach poprzedników. Dotyczy terminu, połowy przyszłego roku, możliwości krzyżowego skarmiania w Polsce mączek mięsno-kostnych przez drobiarzy, karmienia drobiu tymi mączkami. Czy rzeczywiście wszystko jest już na najlepszej drodze, żeby była w Polsce taka możliwość? Kwestia wysokości kar, panie ministrze. Jak wygląda wysokość kar w innych państwach unijnych w przypadku skarmiania zakazanych mączek mięsno-kostnych? Czy jest to porównywalny rząd wielkości, czy poprzez (Dzwonek) tak restrykcyjne zapisy i tak wysokie kary chcemy się wyróżnić na tle innych państw Unii Europejskiej? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jest właśnie kwestia tych kar, dlaczego są takie wysokie i co w przypadku, gdy przykładowo rolnik powie, że kupił w dobrej woli, a przecież nie wiedział, co jest w tym worku. Jak dojść na drodze administracyjnej do prawdy? Jak państwo w ogóle to widzą, dlaczego nie ma jednak takiej sądowej możliwości dojścia do prawdy i - tak jak zapytał przedmówca - jakie są wzorce w innych krajach co do wysokości kar?
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Ministrze! Chciałbym zapytać o sprawę, która w środowiskach lokalnych budzi wiele emocji, zwłaszcza jeśli chodzi o hodowlę norek amerykańskich. Czy w świetle omawianych dziś przepisów przewiduje się zróżnicowanie kary za nieprzestrzeganie przepisów weterynaryjnych w zależności od specjalnych działów produkcji rolnej? Chodzi tutaj też m.in. o produkcję norek amerykańskich. W ostatnim czasie do posłów przysyłane są różnego rodzaju listy z prośbą o interwencję, o zmianę przepisów weterynaryjnych, tak żeby zaostrzyć te przepisy, ale mamy też informacje medialne, z których wynika, że ze względu na zaostrzone przepisy hodowli norek, np. w Danii, część tej produkcji jest przenoszona do Polski. Czy te przepisy, które dzisiaj rozważamy, w jakiś szczególny sposób traktują działy produkcji specjalnej, m.in. hodowlę norek? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Dorota Niedziela
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałabym tylko przypomnieć wszystkim kolegom z komisji rolnictwa, że podczas posiedzenia podkomisji i komisji bardzo wyraźnie była podniesiona sprawa mączek kostnych, dlaczego one nie są dopuszczone, jakie są trudności. Był wykład pana prof. Gajęckiego na temat możliwości ich wprowadzenia, gdzie znajdują się największe bariery, które nie pozwalają nam jeszcze na wprowadzenie mączek mięsno-kostnych do żywienia. Główny problem polega na tym, że nie możemy tych mączek do końca rozróżnić, a zaproponowane próby, które są prowadzone - wszędzie jest podnoszone przez państwa, że istnieją takie badania - są jednak obarczone takim błędem, że jakiekolwiek zakażenie DNA innych gatunków białka spowodowałoby w konsekwencji zniszczenie danego produktu. Nie wiemy, czy to jest prawda, czy to jest tylko zafałszowanie badań, ale do momentu, kiedy nie będziemy mieć bardzo wyraźnych naukowych dowodów na to, że dana metoda daje pewność w 100%, nie możemy jej stosować. To dotyczy mączek kostnych. Co do wysokości sankcji - też była o tym mowa - to musimy zdecydować, czy inspekcja jako organ kontrolny ma być tylko inspekcją doradczą i ewentualnie nieskuteczną inspekcją kierującą sprawy do sądu. O tym też rozmawialiśmy. Było wiele przykładów dużych nadużyć, kiedy produkcja była prowadzona tylko i wyłącznie w oparciu o mączki kostne, w silosach było parę ton mączki kostnej i w zasadzie nie było możliwości ukarania producenta, mimo że łamał on prawo. Ponieważ przeważnie sądy nie są zorientowane w tym, co oznacza ta produkcja, umarzają procesy. Doskonale o tym wiedzą ludzie, którzy łamią prawo, i dlatego te sankcje powinny być takie, a nie inne. Jeszcze była rozmowa o tym, była to zresztą uwaga Biura Legislacyjnego, że widełki kar są zbyt mało elastyczne, - w założeniach do ustawy jest ta elastyczność kary, od bardzo wysokiej do niskiej, w zależności od tego, czego ta kara dotyczy. Nasza opinia oparła się o dołączone do ustawy rozporządzenie ministra rolnictwa, ale ze strony ministerstwa otrzymaliśmy zapewnienie, że jest to tylko i wyłącznie rozporządzenie pokazujące możliwości w odniesieniu do karania w ustawie będzie to ujęte zupełnie inaczej i będzie uwzględniona elastyczność kary. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Andrzej Czerwiński
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przepraszam, że przeze mnie ta przerwa nastąpiła, ale jest spora kumulacja prac w komisjach. Prowadziłem obrady w Komisji Gospodarki, ale gdy dostałem sygnał, że trzeba się stawić, to przybiegłem niezwłocznie. Bardzo przepraszam, że nie było mnie nie tyle zgodnie z planem, ile wtedy gdy byłem potrzebny. Krótko i węzłowato. Chciałbym w imieniu Komisji Infrastruktury przedstawić opinię co do przedmiotowego projektu ustawy. Przypomnę, iż po części zmiana ustawy wynika też ze zmiany przepisów, wprowadzenia nowych zasad przewidzianych przez dyrektywy europejskie. Te nowe zadania, które musielibyśmy jako kraj realizować, biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy prawne, leżały w rękach Ministerstwa Infrastruktury. Minister jako organ administracji może też cedować realizację niektórych zadań na służby czy jednostki mu podległe i skorzystał z tego prawa, więc część zadań, które ministerstwo wykonywało bezpośrednio, proponuje się przekazać dyrektorowi Transportowego Dozoru Technicznego, a zadania te dotyczą homologacji samochodów, przyczep i innych urządzeń, które wymagają homologacji. Na posiedzeniach komisji i podkomisji mieliśmy dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego, który stwierdził, że i organizacyjnie, i finansowo jest przygotowany, zwłaszcza w okresie przejściowym, do prowadzenia tych działań. W trakcie prac podkomisji zgłoszono kilka poprawek, ale summa summarum przedstawiamy przyjęte przez Komisję Infrastruktury takie sprawozdanie z prośbą o pozytywne jego rozpatrzenie. Bardzo dziękuję.
Mówca: Paweł Sajak
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! W październiku zeszłego roku w sumie debata na temat tej ustawy już się odbyła. Rzeczywiście pytania, które mój przedmówca zadawał, nurtują również mój klub. Co takiego się zmieniło, że nagle teraz ministerstwo doliczyło się, dopatrzyło, że będzie miało więcej pracy? Dlaczego boi się tej dodatkowej pracy? W sumie - analizując obydwa projekty ustaw, druk, który mamy dzisiaj przyjemność rozpatrywać, i druk, który był zatwierdzony w październiku - jedyne zmiany, jakie możemy obserwować, to tylko i wyłącznie wpisy, iż środki, wpływy zmienią miejsce, nie trafią już do budżetu państwa, tylko będą trafiały na konto Transportowego Dozoru Technicznego i za homologację, bardzo istotną na naszym rynku sprawę, będzie odpowiedzialny dyrektor transportowego dozoru technicznego. Ustawa budzi naprawdę bardzo duże wątpliwości. Ciężko nie powtórzyć pytań, które zadał poseł Szmit. Co z pracownikami ministerstwa? W sumie tę pracę ktoś wykorzystuje. Mamy informację, iż zmiana ta nie wpłynie w żaden sposób na budżet. Ośmielę się przedstawić swoje wątpliwości, ponieważ - jak już wcześniej uzasadniano - zmiana w ustawie spowoduje dołożenie obowiązków, więc jeżeli nie będą to obowiązki dołożone ministerstwu, na pewno będą to obowiązki dołożone dyrektorowi transportowego dozoru technicznego, co - jakby nie było - będzie miało znaczący wpływ na budżet. Jeżeli chodzi o środki, które trafią do dyrektora transportowego dozoru technicznego, nigdzie w ustawie nie jest powiedziane, w jakim celu, na co i w jaki sposób będą rozliczane. Nigdzie w ustawie tego nie znaleźliśmy. W związku z tymi wątpliwościami, nie przedłużając, mój klub Twój Ruch też nie jest w stanie poprzeć tego dokumentu jako ustawy i nie będziemy głosowali za.
Mówca: Józef Racki
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Z upoważnienia Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego oświadczam, że będziemy głosować za przedstawionym w sprawozdaniu Komisji Infrastruktury poselskim projektem ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz ustawy o dozorze technicznym po rozpatrzeniu zgłoszonych przed chwilą poprawek. W czerwcu bieżącego roku weszła w życie ustawa z dnia 10 października 2012 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, przyjmująca do polskiego prawa dyrektywę ustanawiającą ramy dla homologacji pojazdów silnikowych, ich przyczep oraz układów, części oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów. Celem projektowanej zmiany ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym jest przekazanie zadań w zakresie homologacji obecnie wykonywanych przez ministra właściwego do spraw transportu oraz nowych zadań związanych z homologacją dyrektorowi transportowego dozoru technicznego, co nie generuje konieczności tworzenia nowego podmiotu. Dyrektor transportowego dozoru technicznego posiada stosowne procedury, które będą mogły być wykorzystane do prawidłowego wykonywania tych zadań, oraz wykwalifikowaną kadrę inżynierską. Dyrektor transportowego dozoru technicznego w imieniu ministra właściwego do spraw transportu będzie wykonywał homologację. Polskie Stronnictwo Ludowe nie widzi przeszkód przekazania zadań, które dotychczas tylko formalnie były w ministerstwie, bo same czynności i tak były wykonywane przez dozór techniczny. Przekazywanie uprawnień do podpisywania dokumentów nie jest niczym nadzwyczajnym. Po to się tworzy organy centralne, żeby one wykonywały tę robotę, a ministerstwo stanowiło prawo. Na zakończenie informuję, że będziemy głosowali za przyjęciem przedłożonego projektu ustawy po rozpatrzeniu poprawek. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Leszek Aleksandrzak
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Mam przyjemność przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej wobec poselskiego projektu ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz ustawy o dozorze technicznym, druki nr 1650 i 1804. Koledzy posłowie przedstawili dość dokładnie cały projekt ustawy. Dotyczy on oczywiście zmiany przepisów, dostosowania ich do prawa europejskiego oraz jego głównym zadaniem jest przekazanie części zadań ministerstwa dyrektorowi transportowego dozoru technicznego, tych dotyczących homologacji samochodów, przyczep oraz części samochodowych. To jakby cała idea projektu tej ustawy, w związku z tym nie będę tych zmian już omawiał, koledzy omówili je bardzo szczegółowo, mówiąc o wszystkich zapisach, które znajdują się w projekcie tej ustawy. Zdaniem klubu Sojuszu Lewicy Demokratycznej projekt idzie w dobrym kierunku. Zawsze popieraliśmy decentralizację i to, aby administracja państwowa nie zajmowała się technicznymi rzeczami, aby zajmowała się tym konkretna instytucja. W tym wypadku dobrze się dzieje, że ma się tym zająć dyrektor transportowego dozoru technicznego. Oczywiście jest wiele pytań dotyczących całego bloku tych spraw, ale myślimy, że idzie to w dobrym kierunku, że złożone poprawki również poprawią projekt ustawy. W związku z tym, nie przedłużając, chcę powiedzieć, że klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej będzie popierał projekt ustawy. Co do poprawek, musimy się z nimi zapoznać. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska przedstawić nasze stanowisko dotyczące sprawozdania komisji o projekcie ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz ustawy o dozorze technicznym. Celem proponowanej zmiany w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym jest przekazanie zadań z zakresu homologacji obecnie wykonywanych przez ministra właściwego do spraw transportu oraz nowych zagadnień związanych z homologacją dyrektorowi transportowego dozoru technicznego będącego państwową osobą prawną. Klub Parlamentarny Solidarna Polska ma także podobne stanowisko jak przedmówcy. Chcemy jeszcze zapoznać się z poprawkami, które mamy nadzieję, że sprawią, iż ta ustawa będzie bardziej doprecyzowana. I w zależności także od odpowiedzi na nasze pytania, nasze stanowisko wyrazimy w głosowaniu.
Mówca: Lidia Gądek
Data: 2013-10-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W bieżącym punkcie obrad przychodzi nam procedować nad projektem ustawy implementującej unijną dyrektywę. Choć nie jest on zbyt obszerny, to za jego pośrednictwem na polskich urzędników zostanie nałożone sporo nowych obowiązków. Czy słusznie, czy nie, to już nie nam oceniać w tej chwili, wszak dyrektywa jest wiążąca co do rezultatu, a nie co do środków czy form wprowadzanych zmian. Właśnie w trosce o ten rezultat pragnę zadać pytania. Czy aby na pewno, jak stoi w uzasadnieniu, przekazanie nowych obowiązków dyrektorowi Transportowego Dozoru Technicznego nie pociągnie za sobą konieczności zwiększenia kadry pracowniczej ani nie przysporzy budżetowi państwa dodatkowych obciążeń finansowych? Sprawa dotyczy przecież około 4600 dodatkowych postępowań administracyjnych. Jaka jest opinia w tej materii samego zainteresowanego, czyli dyrekcji? Dziękuję bardzo. (Oklaski)