Mówca: Barbara Chrobak
Data: 2019-03-15 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Niewiele jest aktów prawnych rangi ustawy, które podlegają ustawicznym zmianom tak często jak Kodeks pracy. Życie społeczne w wymiarze zatrudnienia, w wymiarze pracowniczym wymusza zmiany legislacyjne, tak aby prawo nadążało za potrzebami obywateli, aby nie blokowało ich inicjatywy i gwarantowało im ich uprawnienia. W zakresie prawa pracy najważniejszy akt prawny, ustawa Kodeks pracy, powinien już, jak wszyscy wiemy, doczekać się kompleksowej nowelizacji. Ile jeszcze razy łatać będziemy ten pracowniczy fartuch? Może czas na kompleksową, przystającą do rzeczywistości ustawę? Może czas na rozwiązania ważące interesy pracodawców i przede wszystkim dbające o prawa pracowników? Wysoka Izbo! Czas na nowy Kodeks pracy, czas na ustawę o rynku pracy. Zanim jednak to nastąpi, muszę podkreślić, że z zadowoleniem przyjmujemy te małe i pożądane łatki na tym przysłowiowym pracowniczym fartuchu. W 2019 r. weszły w życie i wchodzą zmiany dotyczące pracowników w ważnych kwestiach, takich jak nowa, wyższa stawka minimalna, wypłaty wynagrodzenia na konto zamiast do ręki pracownika, zmiany zasad przechowywania akt pracowniczych przez pracodawców, pracownicze plany kapitałowe. I jakże to ważna zmiana, ta pozwalająca wszystkim zatrudnionym wstępować do związków zawodowych, tak aby zyskać mogli reprezentację swoich interesów, aby podlegać mogli ochronie przed bezprawnymi działaniami pracodawców. Wysoka Izbo! Jak wiemy, w naszym kraju nadal niewiele firm decyduje się na ujawnienie zarobków, które proponuje potencjalnym pracownikom w ogłoszeniu o pracę. Wysokość wynagrodzenia to tajemnica, i to nie tylko podczas rekrutacji. Co więcej, samym pracownikom nakazuje się utrzymywanie wysokości zarobków w tajemnicy. Wszystko to dzieje się po to, aby osłabić pozycję potencjalnego kandydata na pracownika. Dzieje się to również po to, aby osłabić pozycję pracowników, zwłaszcza tam, gdzie na tych samych stanowiskach mamy nierówne stawki wynagrodzeń. Często kandydat dowiaduje się o wysokości wynagrodzenia dopiero po kilku etapach procesu rekrutacyjnego lub nawet dopiero w momencie podpisywania umowy. Taka praktyka stanowi niedopuszczalną presję. Szanowni państwo, logiczne jest to, że znając zakres płacowy ofert w danej branży, pracownicy wybiorą te najlepsze, gwarantujące im najwyższe uposażenie. Jawność w sferze wynagrodzeń wymusi również wartościowanie stanowisk, tak aby nie dochodziło do dyskryminacji płacowej pracowników pracujących na równorzędnych stanowiskach. Podkreślić w tym miejscu warto, że dotyczy to również pracowników sfery budżetowej. To nie kandydat na pracownika ma wskazywać kwotę, za jaką będzie pracował, to właśnie pracodawca ma ją zaproponować. Dość kupowania przysłowiowego kota w worku. Transparentność warunków zatrudnienia w sferze wynagrodzeń pozwoli zrobić krok milowy w ucywilizowaniu rynku pracy. Godne i uczciwe traktowanie pracowników przez pracodawców z zakresie prawa do rzetelnej informacji to powinien już od dawna być standard. Rzetelna informacja o tym, czy proponowane kwoty podlegać będą negocjacji, i wreszcie zakaz proponowania wynagrodzenia w kwocie poniżej minimalnego ustawowego wynagrodzenia to zmiany pożądane i konieczne. Klub Kukiz’15, wspierając polskich pracowników, takie zmiany popiera i postuluje ich przyjęcie przez Wysoką Izbę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)