PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Paweł Sajak (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Intencją poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo Energetyczne, druk nr 2775, jest eliminacja nieuczciwej konkurencji w obrocie paliwami stałymi. Proponowane regulacje dotyczą wprowadzenia koncesji na obrót tymi paliwami. Taka koncesja byłaby także wymagana w obrocie zagranicznym dla osoby wnioskującej o jej uzyskanie, której siedziba lub miejsce zamieszkania znajduje się na terytorium Unii Europejskiej, która dysponuje niezbędnymi środkami finansowymi, które stanowią gwarancję prawidłowego wykonywania prowadzonej działalności, jak również posiada właściwe możliwości techniczne. Wymóg posiadania takiej koncesji będzie także instrumentem kontrolnym państwa nad rynkiem, jeżeli chodzi o obrót, handel węglem kamiennym. Pomimo faktu posiadania przez Polskę znacznych zasobów tego surowca, do kraju sprowadzany jest on między innymi z Federacji Rosyjskiej. Węgiel ten nie posiada certyfikatów jakościowych i w przeważającej części wykorzystywany jest w gospodarstwach domowych. Obrót węglem nie jest w Polsce uregulowany. Niezbędnym warunkiem, jeżeli chodzi o prowadzenie działalności handlowej, jest jedynie wpis do ewidencji działalności gospodarczej. To implikuje ryzyko nieetycznego prowadzenia takiej działalności przez nieuczciwych sprzedawców oferujących towar niepełnowartościowy, tym bardziej że zleceniodawcami badań dotyczących ustalenia jakości węgla są sami producenci. Takie pomiary dotyczą konkretnych partii tego surowca. Istotne w obrocie węglem jest to, aby sprzedawca dysponował certyfikatem jakościowym, który zawierałby podstawowe parametry sprzedawanego węgla, takie jak: wartość opałowa, tzw. kaloryczność, zawartość popiołu i siarki. Certyfikat ten byłby okazywany kupującemu na żądanie. Krajowa sieć dystrybucyjna dysponuje takimi świadectwami. W praktyce natomiast przy sprzedaży prowadzonej z udziałem kilku pośredników taki certyfikat nie jest już udostępniany do wglądu kolejnym kupującym. Zdarzają się również sytuacje, gdy w obrocie taki węgiel stanowi mieszankę polskiego i rosyjskiego surowca, a deklarowany jest do obrotu jako polski. Koncesja stanowić będzie zatem element zaporowy przed zjawiskami niekorzystnymi dla nabywcy. Procedowana regulacja ustawowa wprowadza obowiązek uzyskania koncesji na obrót węglem, którą wydawać będzie prezes Urzędu Regulacji Energetyki. Wymagać to będzie konieczności poddania się procedurze koncesyjnej. Dla ułatwienia realizacji tego obowiązku w zaproponowanym projekcie ustawy został zamieszczony przepis przejściowy, który umożliwia optymalny sposób jego spełnienia. Wysoka Izbo! Procedowane regulacje wydają się być rozwiązaniem racjonalnym i uzasadnionym. W imieniu Koła Poselskiego Bezpieczeństwo i Gospodarka pragnę oświadczyć, że jego członkowie głosować będą za ich przyjęciem.
Mówca: Jan Rzymełka
Data: 2014-11-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje oświadczenie będzie dotyczyło 25. rocznicy tragicznej śmierci pod Lhotse w Himalajach Jerzego Kukuczki, jednego z największych himalaistów świata, mojego kolegi sprzed lat z Harcerskiego Klubu Taternickiego, a także działań, które ostatnio, w rocznicę jego śmierci, podjęto w Katowicach. W Katowicach powstanie pomnik alpinistów i himalaistów. Stanie on na najwyższym szczycie w Katowicach, czyli w parku Kościuszki, przy zabytkowym gotyckim drewnianym kościółku, gdzie regularnie w rocznicę śmierci Jurka Kukuczki odbywają się msze, na które zapraszam kolegów posłów ze Śląska. Msze są skromne, natomiast homilia i kazanie są bardzo uduchowione, dotyczą mistyki gór, mistyki zdobywania szczytów. Przychodzą na nie wielcy ludzie, którzy zdobyli wiele szczytów na świecie. Niestety śmierć w górach jest wpisana w zdobywanie gór. W tym roku mamy kolejną ofiarę wśród ludzi z Górnego Śląska. Pani Aleksandra Kloc zginęła w lawinie, która przeszła pod Annapurną, jej pogrzeb był niedawno, kilka dni temu. Rok temu zginął kolega Hajzer. Wymieniłbym tak wszystkich tych, którzy zginęli, od Furmanika na Alasce. Kilkanaście osób związanych ze środowiskiem alpinistów i himalaistów z Katowic zostanie uhonorowanych pomnikiem, pod którym będzie można zapalić znicz i odmówić modlitwę. Do tej pory rodziny tych, którzy zostali w górach, dalekich, egzotycznych górach na innych kontynentach, nie miały takiego miejsca. Słowacy mają symboliczny cintor w Tatrach niedaleko popradzkiego plesa, my w Polsce, poza cmentarzem zasłużonych w Zakopanem, takiego miejsca nie mieliśmy. To będzie coś, co wpisze się w otoczenie parku Kościuszki w Katowicach. Chwała radzie miasta za to, że podjęła taką uchwałę i że dołoży się do budowy. Konserwator zabytków zgodził się na lokalizację w obrębie tego zabytkowego drewnianego kościółka chyba jedynego w swoim rodzaju i w Polsce pomnika alpinistów i himalaistów. Chciałbym przypomnieć, że Kukuczka był fenomenem sportowym, medalistą olimpijskim w zakresie himalaizmu. Wytyczał nowe kierunki, nie dość, że zdobył całą koronę Himalajów i Karakorum, 14 ośmiotysięczników, to jeszcze zdobył je w stylu sportowym. W poprzednich wyprawach zdobywano te szczyty etapami, poprzez wiele obozów przejściowych, aklimatyzację, tak byśmy mówili dzisiaj, oblężenie ośmiotysięcznika i przebywanie w różnych obozach, a on rozpoczął ich zdobywanie w zimie w sposób sportowy, jednym ciągiem, często dokonując wysiłku, którego przeciętny inny himalaista nie byłby w stanie dokonać. Było to zdobywanie bez aparatu tlenowego, bez specjalnej aklimatyzacji, poprzez skrajny wysiłek. Chwała mu, że tego dokonał i otworzył nowy rozdział himalaizmu - uprawianego przez osoby, które samotnie zdobywały szczyty. Chciałbym zaprosić państwa, pana marszałka również, gdy będą państwo w Katowicach, do odwiedzenia tego drewnianego kościółka w parku Kościuszki i prosić o zapalenie świeczki, gdyż będzie on symbolicznym grobem, cmentarzem, pomnikiem dla wszystkich ludzi gór w Polsce. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Wojciech Penkalski
Data: 2014-11-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bulwersujące i elektryzujące opinię mieszkańców Braniewa, miasta, z którego pochodzę, ostatnie wydarzenia z udziałem lokalnych władz samorządowych podają w wątpliwość ideę samorządności, którą w tym przypadku sprowadzono do samowoli, buty i arogancji opartej na niejasnych punktach odniesienia. Otóż, Wysoka Izbo, okazuje się prawdziwym stwierdzenie, że lepiej być zdrowym i bogatym, a jeszcze lepiej tkwić w określonych układach politycznych. Procedura dysponowania przez komisję mieszkaniową w Braniewie dobrem publicznym, jakim są lokale socjalne, według tylko sobie znanych kryteriów osiągnęła poziom skandalu. Taki lokal został przydzielony bowiem osobie, która nie dość, że przedstawiła nieprawdziwe dane dotyczące swojej sytuacji materialnej, to jeszcze kilka dni po przydziale mieszkania socjalnego - które jej się nie należało, ponieważ w Braniewie ponad 100 rodzin od wielu, od kilku, kilkunastu lat oczekuje na przysłowiowy upragniony kąt - dokonała rejestracji i jest właścicielem luksusowego samochodu na potrzeby własne. Wysoka Izbo! Braniewo to miasto zapomniane przez wszystkich, a głównie przez lokalne władze samorządowe, które od ponad 12 lat okupują urząd miasta - są to członkowie Polskiego Stronnictwa Ludowego. To ośrodek o najwyższym w kraju wskaźniku bezrobocia. Przypomnę tylko, ostatnio GUS to przedstawił, że powiat braniewski zajmuje trzecią lokatę wśród powiatów o najwyższym wskaźniku bezrobocia w Polsce. Lokalna społeczność ubożeje z roku na rok, tracąc kolejne miejsca pracy. I oto dokonuje się niejanosikowy akt zaboru tego, co należy się ludziom biednym, potrzebującym, żyjącym bez nadziei na jakiekolwiek jutro. Wielokrotnie w mojej pracy parlamentarnej spotykałem się z ludźmi ubogimi, którzy oczekiwali pomocy. Sami sobie nie dają rady i za naszym pośrednictwem, za pośrednictwem polityków, a przede wszystkim samorządowców szukają jakiejś pomocy. Beneficjentem tego właśnie zaboru mieszkania zostaje osoba, która nie ma prawa sięgać po to dobro - nie tylko moralnego, ale też żadnego prawa. Pikanterii całej sprawie dodaje fakt, że ta osoba jednocześnie aspiruje do objęcia funkcji radnego Rady Powiatu Braniewskiego, kandydując z listy Porozumienia Samorządowego na czele z burmistrzem Mrozińskim, członkiem Polskiego Stronnictwa Ludowego. Panie Burmistrzu! Panie Burmistrzu Mroziński! Panie Burmistrzu Maziarz! Pytam w imieniu kilkuset osób, kilkuset rodzin w Braniewie: Jakim moralnym prawem przyznaliście prawo do dysponowania tym lokalem socjalnym osobie, która przede wszystkim jest kawalerem, jest osobą zatrudnioną na stałe, posiada pokaźny majątek i jeszcze dodatkowo jeździ po mieście luksusowym jaguarem o pojemności 2,5 l, a miesięczny czynsz dzierżawny tego lokalu socjalnego to 23 zł? Skandal, buta, arogancja... (Głos z sali: Ojej!) Dziękuję, panie pośle. (Poseł Jerzy Sądel: To jest nieludzkie.) Nieludzkie. Czas was zmienić. Czas wygonić... (Głos z sali: Tak jest.) ...sitwę. (Poseł Jerzy Sądel: I tu, i tam...) I tu, i tam. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!)
Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2014-11-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dnia 29 października 2014 r. w Jaśle odbyły się obchody 110-lecia Szkoły Podstawowej nr 2 im. Marii Konopnickiej. Uroczystości rozpoczęły się Eucharystią koncelebrowaną w kościele parafialnym pw. św. Stanisława, której przewodniczył ksiądz biskup senior Kazimierz Górny. Oficjalna część uroczystości odbyła się w sali widowiskowej Jasielskiego Domu Kultury. 110-lecie szkoły podstawowej nr 2 w Jaśle świętowali wspólnie liczni absolwenci, sympatycy, przedstawiciele zaprzyjaźnionych instytucji, duchowni, władze parlamentarne, samorządowe i oświatowe. Miałem zaszczyt uczestniczyć w tym dostojnym jubileuszu. Szkoła Podstawowa nr 2 w Jaśle im. Marii Konopnickiej jest jedną z najbardziej wiekowych placówek oświatowych w powiecie jasielskim. Najstarszym mieszkańcom Jasła szkoła nr 2 kojarzy się z żeńskim szkolnictwem powszechnym w Jaśle. Jej budynek położony przy ul. Koralewskiego został oddany do użytku w 1904 r., a do dziś widnieje na nim napis: Szkoła Wydziałowa Żeńska. Odnotować należy również, iż szkoła podstawowa nr 2 w Jaśle nosi imię Marii Konopnickiej. Otrzymała to imię w 1923 r. Wydarzyło się to w 20. rocznicę przybycia poetki na ziemię krośnieńską, bowiem w 1903 r. autorka ˝Roty˝ otrzymała dar narodowy - dworek w Żarnowcu. Społeczność jasielskiej dwójki zawsze była szczególną społecznością, tworzoną przez pokolenia uczniów, rodziców, pedagogów, którzy oddali szkole swoje serca i umiejętności. Dzięki temu niewątpliwie udało się stworzyć szkołę przyjazną dla uczniów i opartą na prawdziwych wartościach. Dlatego z okazji dostojnego jubileuszu szkoły podstawowej nr 2 pragnę wyrazić wdzięczność wszystkim, którzy w ciągu jej istnienia sumiennie, z poświęceniem i pasją pracowali na rzecz jej rozwoju. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2014-11-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Tak się składa, że w dniu dzisiejszym była rozpatrywana nowelizacja ustawy o działalności leczniczej, druki nr 2511 i 2527. Niestety nie mogłem zabrać głosu w debacie, która dzisiaj odbyła się w ramach drugiego czytania, stąd chciałbym powiedzieć kilka zdań na temat tej, w moim przekonaniu, niezwykle ważnej kwestii. Tym bardziej chciałem zabrać głos ze względu na to, że od kilku lat podnoszę kwestie, które klub Prawo i Sprawiedliwość zawarł w tej nowelizacji. Wydaje się to nie do uwierzenia, ale decyzją Wysokiej Izby w Polsce po raz pierwszy zapewne obniżono ludziom wynagrodzenia. Tak, to nie jest pomyłka, ale tak naprawdę skutek uchwalonej ponad trzy lata temu ustawy, w wyniku której oprócz wydłużenia czasu pracy niektórym grupom zawodowym - przypominam, że wówczas Prawo i Sprawiedliwość protestowało przeciwko temu wydłużeniu czasu - doszło do czegoś jeszcze gorszego. Otóż pracodawcy, korzystając z tej ustawy uchwalonej w roku 2011, mając podkładkę w postaci odpowiedniego dokumentu, który mówi o wydłużeniu czasu pracy średnio z 5 godzin dziennie do 7 godzin 35 minut, uznali, że w wyniku tej regulacji mają prawo zaproponować pracownikom wydłużenie czasu pracy bez podniesienia zarobków. Oznacza to ni mniej, ni więcej, tylko obniżenie stawki godzinowej. Doszło do tego, tak jak powiedziałem, w wyniku decyzji Wysokiej Izby i doprawdy należy się dziwić, że po pierwsze, inne kluby poza klubem Prawa i Sprawiedliwości nie chciały podnieść tej kwestii, po drugie, pani marszałek przez cztery miesiące przetrzymywała stosowny dokument, nie kierując go do drugiego czytania w Sejmie. Moglibyśmy już w lipcu albo nawet jeszcze wcześniej zająć się tą sprawą. Niestety obecna władza jest głucha na wszelkie argumenty, również na argumenty podnoszone w tej sprawie przez rzecznika praw obywatelskich. Przypominam co najmniej dwukrotną korespondencję kierowaną przeze mnie, ale również przez stosowne towarzystwa naukowe czy też związki zawodowe do rzecznika praw obywatelskiej, a także korespondencję pani rzecznik z panem ministrem zdrowia, na którą z tego, co mi wiadomo, nie otrzymała żadnej odpowiedzi. W taki oto sposób Platforma Obywatelska rządzi Polską i w taki oto sposób podejmowane są decyzje krzywdzące i właściwie będące poza prawem, jeżeli chodzi o takie, a nie inne traktowanie polskich obywateli. Dziękuję bardzo, panie marszałku. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Andzel (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie w sprawie 117. rocznicy urodzin Władysława Liniarskiego Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 23 listopada br. będziemy mieli okazję obchodzić 117. rocznicę urodzin Władysława Liniarskiego, ps. Mścisław, oficera Armii Krajowej, działacza podziemia antykomunistycznego, organizatora i przywódcy Obywatelskiej Armii Krajowej. Został on odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari, Złotym Krzyżem Zasługi, a także pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Władysław Liniarski urodził się 23 listopada 1897 r. niedaleko Szczekocin. Po wybuchu wojny wyjechał z kraju i kontynuował naukę w gimnazjum im. Polskiej Macierzy Szkolnej w Moskwie. W wieku 20 lat powrócił do Polski i wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. Następnie aktywnie działał w 24. pułku piechoty, po czym został awansowany na oficera. 15 lat później służył w Dowództwie Okręgu Korpusu nr IX w Brześciu, by w niedalekiej przyszłości zostać dowódcą batalionu, na którego czele brał udział w bitwie nad Bzurą. Pod Brochowem został ranny w brzuch i wzięty do niewoli, z której udało mu się uciec. W 1940 r. został członkiem Związku Walki Zbrojnej, po czym awansował na komendanta Okręgu Białostockiego ZWZ. Kilka lat później utworzył na terenie województwa białostockiego Obywatelską Armię Krajową, która powstała na bazie struktur AK i już na początku swojego istnienia liczyła ok. 27 tys. konspiratorów. Po aresztowaniu przez komunistów w lipcu 1945 r. ˝Mścisław˝ został skazany na karę śmierci, po czym na mocy amnestii zmieniono mu karę na 10 lat więzienia. Po tym wydarzeniu struktury Obywatelskiej Armii Krajowej weszły w skład Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość, a wielu żołnierzy kontynuowało działalność konspiracyjną. Podczas procesu generała Emila Fieldorfa Liniarski torturami został zmuszony do złożenia obciążających swojego przełożonego zeznań. Liniarskiego wniesiono na salę rozpraw na noszach, gdyż był tak mocno wycieńczony przesłuchaniami UB. 4 lata później odwołał w Prokuraturze Generalnej wszystkie swoje zeznania. Władysław Liniarski zmarł 11 kwietnia 1984 r. w wieku 87 lat w Warszawie, a pochowany został na Cmentarzu Powązkowskim. Dziękuję.
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie uznania państwa palestyńskiego przez Polskę Niecały miesiąc temu w swoim oświadczeniu informowałem o podjęciu przez rząd Królestwa Szwecji decyzji o uznaniu państwa palestyńskiego. Dziś chciałbym państwu przekazać nową wiadomość. To już się stało. W dniu 30 października 2014 r. minister spraw zagranicznych Szwecji Margot Wallström poinformowała o tym fakcie opinię publiczną. Tym samym Szwecja stała się 135 krajem na świecie i pierwszym krajem członkowskim Unii Europejskiej, który uznał państwowość Palestyny. Pani premier, panie ministrze spraw zagranicznych, ponawiam pytanie skierowane do państwa miesiąc temu, które do dzisiaj pozostaje bez odpowiedzi. Pytam Polaków: Co robimy z Palestyną? Dziękuję za uwagę
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Nie tak dawno włoski Trybunał Konstytucyjny wydał historyczny wyrok. Otóż orzekł on, że osoby prywatne poszkodowane przez III Rzeszę mogą ubiegać się przed włoskimi sądami o odszkodowanie od niemieckiego państwa. To przełomowy moment w historii najnowszej, który może otworzyć drogę do odszkodowań od Niemiec za ich zbrodnie, jakich się dopuścili podczas drugiej wojny światowej. Jak orzekł włoski trybunał, Niemcy muszą wypłacić zasądzone odszkodowanie poszkodowanym obywatelom włoskim, gdyż zasada prawa międzynarodowego gwarantująca państwom immunitet wobec skarg ze strony osób cywilnych nie obowiązuje w przypadku zbrodni wojennych oraz zbrodni przeciwko ludzkości. W nadzwyczajnych przypadkach - stwierdzili włoscy sędziowie - pierwszeństwo mają prawa człowieka gwarantowane przez włoską konstytucję. Ten precedensowy wyrok dotyczy zbrodni na 203 cywilach, w tym kobietach i dzieciach, jakiej dopuścili się hitlerowcy w 1944 r. W całej sprawie na uwagę zasługuje determinacja Włochów, którzy w razie odmowy zapłacenia odszkodowania zapowiedzieli zajęcie znajdujących się na terenie Włoch nieruchomości należących do Niemieckiego Instytutu Kulturalnego. Jak nietrudno się domyślić, ten wyrok jest bardzo niewygodny dla władz Niemiec, ponieważ może otworzyć drogę wszystkim poszkodowanym i ich rodzinom do wystąpienia z roszczeniami w stosunku do Niemiec. Ta sprawa jest jeszcze niezakończona, lecz już powinna być przedmiotem głębokiej analizy ze strony naszego wymiaru sprawiedliwości, a nawet - jak stwierdził mecenas Hambura - warto, aby skorzystał z takich samych rozwiązań w podobnych sprawach.
Mówca: Henryk Siedlaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Tragedia w kopalni Mysłowice-Wesoła po raz kolejny przypomniała, jak bezsilni jesteśmy wobec natury i jak wielkim zagrożeniom stawiają czoła górnicy. Pracują coraz głębiej pod ziemią. Wyższy Urząd Górniczy zwracał uwagę, że od początku tego roku mamy do czynienia z niespotykanym w powojennym okresie zagrożeniem metanowym. Jego skalę obrazuje wskaźnik, z którego wynika, że z 1 tony wydobytego węgla wydziela się ponad 11 m 3 metanu. Mimo apeli, szkoleń i kontroli doszło do kolejnego wypadku związanego z tym zagrożeniem, a w ostatnich 10 latach w jego następstwie doszło do 54 wypadków śmiertelnych, 39 ciężkich i 25 lekkich. To oficjalne dane przekazane przez prezesa WUG. Przygotowywane jest nowe rozporządzenie w sprawie procedur bezpieczeństwa w kopalniach. Będzie ono konsultowane. Ostateczny głos będzie należał do ekspertów WUG. Jest to dokument na wagę życia wielu ludzi. Nie można przyjmować go w pośpiechu. Chcemy dokończyć te prace zgodnie z kalendarzem legislacyjnym. Nie może być tak, że gdy po wypadku dużo mówi się o bezpieczeństwie, to strategiczny, 400-stronicowy dokument będzie pisany szybciej. Mamy najlepszy system ratownictwa i najbardziej szczelny system bezpieczeństwa, ale najczęściej zawodzi człowiek - powiedział dziennikarzowi Polskiej Agencji Prasowej wicepremier Janusz Piechociński. Pamiętam dyskusję o czasie pracy w kopalniach, która odbyła się prawie pół roku temu. Chodzi o taką organizację, aby górnicy pracowali pięć dni w tygodniu, a kopalnie sześć dni w tygodniu. Jeden z argumentów, jakich używali szefowie spółek węglowych, był związany z BHP. Otóż najgroźniejsze dla bezpieczeństwa są przerwy w fedrunku. Gdyby tak fedrować sześć dni w tygodniu, można byłoby zmniejszyć poziom zagrożenia. Nie wiem, czy to tylko przypuszczenie, czy też techniczny pewnik. Jeżeli jest to pewnik, należałoby zastanowić się nad taką możliwością.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W przestrzeni publicznej pojawiły się informacje na temat możliwości wycofania się jednego z głównych oferentów z wartego 11 mld zł przetargu na polskie śmigłowce. Firma Sikorsky Aircraft zagroziła, że nie złoży oferty, jeśli Ministerstwo Obrony Narodowej nie zmieni warunków przetargu. Przedłużony termin składania ofert na śmigłowce wielozadaniowe mija 28 listopada. Dotychczas do przetargu przymierzały się trzy zakłady zbrojeniowe: PZL Świdnik, które należą do koncernu AugustaWestland, PZL Mielec, które są częścią amerykańskiego koncernu Sikorsky Aircraft Corporation, oraz Airbus Helicopters. Z planów ministerstwa wynika, że w kolejnych latach rozpisany zostanie przetarg na śmigłowce bojowe. Zapowiedź wycofania się z wyścigu o polskie śmigłowce dostawcy black hawków może mieć poważne konsekwencje dla sytuacji PZL Mielec, gdzie zatrudnionych jest ok. 2,2 tys. pracowników. Roczna sprzedaż tych zakładów wynosi ok. 1 mld zł, z czego 60% idzie na eksport. Jeżeli ministerstwo nie zmieni warunków przetargowych, to Amerykanie zrezygnują z udziału w przetargu. Jako poseł z Podkarpacia jestem zaniepokojony sytuacją, w której PZL Mielec nie weźmie udziału w tak ważnym dla naszego regionu przetargu. Może to wpłynąć na kondycję tego ważnego zakładu, a w konsekwencji na utratę miejsc pracy. Dlatego zwracam się do Ministerstwa Obrony Narodowej z pytaniem: Czy ministerstwo przystąpi do rozmów z właścicielami firmy Sikorsky Aircraft w sprawie ich udziału w tym ważnym dla polskiej armii przetargu?
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-11-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kilka dni temu Ministerstwo Spraw Zagranicznych pochwaliło się swoim nowym pomysłem, a właściwie jego realizacją. Chodzi mianowicie o animację, która ma promować nasz kraj za granicą. To krótki, 60-sekundowy spot, który kosztował nas 1,4 mln zł. Poza horrendalnie wysoką ceną nie byłoby może w tym fakcie nic zaskakującego. Pierwsi widzowie dopatrzyli się jednak rażących zakłamań rzeczywistości. W spocie pojawiają się miejsca, postacie i symbole kojarzące się z polską tradycją i kulturą, część z nich jest jednak mocno wybrakowana. Chodzi przede wszystkim o wizerunek jednego z tatrzańskich szczytów - Giewontu, z którego bezceremonialnie usunięto krzyż, jego charakterystyczny element. Krzyża nie ma jednak nie tylko na Giewoncie, ale także na kołpaku księcia Witolda i na chorągwi Krzyżaków w jednej ze scen wzorowanej na obrazie ˝Bitwa pod Grunwaldem˝ Jana Matejki. To smutne, że za pośrednictwem najnowszego spotu opracowanego na zlecenie MSZ próbujemy promować się na świecie, ale odcinamy się przy tym od własnej tradycji i tożsamości. Czym to jest spowodowane? Wstydem? Tak zwaną poprawnością polityczną? A może zwykłą ignorancją? Pozbywanie się elementu, który jest integralną częścią dzieła, budynku czy jakiegokolwiek innego przedmiotu lub miejsca i jest także składnikiem naszej kultury i tożsamości narodowej, która istnieje od lat w danej formie, jest nie tylko irracjonalne, ale również niezgodne z prawdą i rzeczywistością. Kraj, który nie jest dumny ze swojej tradycji, jest wart niewiele, nie ma nic sensownego do zaoferowania na arenie międzynarodowej. Wstydząc się krzyża, pokazujemy, że nie jesteśmy pewni swoich wartości i tego, co jako społeczeństwo proponujemy innym. Nasz wkład w kulturę europejską i światową okazuje się bez znaczenia, bo sami w niego już nie wierzymy. Czy polityka ministerstwa jest prawidłowa? Czy palma z ronda de Gaulle'a w Warszawie wyeksponowana w spocie jest rzeczywiście istotniejsza dla nas, Polaków, niż krzyż, który od lat stoi na Giewoncie? Niech na to pytanie każdy z nas odpowie sobie w zgodzie z własnym sumieniem.