PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józef Lassota
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Pani Minister! Kiedy słucha się pani wypowiedzi, rzeczywiście bardzo słodkiej i tak bardzo ładnie przekazanej, oczywiście z odpowiednimi szpilami jak zwykle, wydaje się, że nie ma żadnego problemu. Nie ma żadnego problemu, wszystko jest elegancko, wszystko jest lepiej, robimy dobrą zmianę. Tymczasem jak wynika i z wypowiedzi, i przecież z obserwacji, a także z rozmów z rodzicami, którzy często są dotknięci tym nieszczęściem, jeśli mają dzieci, które nie są pełnosprawne, jest zupełnie inaczej. Ja właściwie chciałbym zaapelować do pani minister o taką refleksję, bo przecież reprezentuje pani Ministerstwo Edukacji Narodowej - edukacji narodowej. Jeśli to jest tak, że przedstawiciel tego ministerstwa prezentuje coś, co jest niezgodne z rzeczywistością, to ta edukacja kompletnie idzie w drugą stronę. To jest sprawa również zaufania, zaufania do tych, którzy decydują o losie dzieci, o oświacie. Przykład wprowadzania tzw. reformy oświatowej pokazał, jak do tego podchodzicie. Druga sprawa. Taka propaganda, którą się uprawia. Ostatni przykład chociażby z aferą billboardową. Nagle się okazuje, że to przecież ani PiS, ani rząd, ani nikt inny, tylko pani premier to firmowała na samym początku. Wycofujecie się, bo okazuje się, że to są rzeczy, które są nie do przyjęcia. Apel do pani minister: troszkę refleksji i troszkę szanowania siebie.
Mówca: Zbigniew Sosnowski
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Szanowna Pani Minister! Do zadania pytania zobligowali mnie rodzice dzieci niepełnosprawnych, jak również pracownicy warsztatów terapii zajęciowej. Oto ono. Czy nie sądzi pani minister, że należy stworzyć system wsparcia dzieci i młodzieży niepełnosprawnych polegający na dobrze pojętych formach współpracy pomiędzy przedszkolem, szkołą specjalną, środowiskowym domem samopomocy, warsztatami terapii zajęciowej oraz zakładem aktywności zawodowej? Obecnie realizowany jest program ˝Za życiem˝. Podczas spotkań konsultacyjnych instruktorzy terapii i nauczyciele podają swoje propozycje. I tu rodzi się drugie pytanie. Czy nie uważa pani minister, że dobrze byłoby, aby do komisji sejmowych zaprosić ww. osoby i przeprowadzić szeroko pojęte konsultacje społeczne? Celem konsultacji byłoby stworzenie prawidłowości form kształcenia i rehabilitacji, jak również wypracowanie statusu nauczyciela oraz instruktorów terapii zajęciowej. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Marek Polak
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wszyscy mamy pełną świadomość, jak istotne znaczenie dla niepełnosprawnego ucznia ma kontynuacja nauki i dorastanie w środowisku swoich rówieśników, co jest też niczym niezastąpioną lekcją nauki funkcji społecznych i dalszego współistnienia wśród ludzi. Myślę też, że to lekcja dla dzieci pełnosprawnych, które już od najmłodszych lat uczą się wzajemnej tolerancji i wrażliwości, i solidarności, i współżycia społecznego z osobami, które pomimo swoich dysfunkcji są pełnoprawnymi uczniami i obywatelami. Ale ja chciałbym zapytać panią minister, pomimo że pani minister już wielokrotnie o tym mówiła: Czy wprowadzona w tym roku szkolnym reforma rzeczywiście może w jakimś stopniu zahamować ten naturalny i pożądany proces nauki współistnienia w codziennym życiu dzieci pełnosprawnych z niepełnosprawnymi i odwrotnie? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marzena Okła-Drewnowicz
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Szanowna Pani Minister! Czy nie widzi pani tego, że państwo sobie, a życie sobie? Czy mogłaby pani jednak wyjść z ministerstwa, zza biurka i spotkać się z rodzicami tych dzieci, które dzisiaj nie mogą realizować indywidualnego nauczania w szkołach? I niech nie mówi pani, że tak nie jest. Pani minister Szumilas przytoczyła przykład z życia wzięty. Mówiła o mamie, która była załamana, która mówiła o łzach 14-letniego Kuby. Dlaczego jest tak, że ten 14-letni Kuba dzisiaj nie może być ze swoimi rówieśnikami w szkole? Dlaczego tak jest? A przecież w ciągu tych słynnych 8 lat on uczył się w szkole. Więc co takiego się zadziało, że dzisiaj nie może? Kto kłamie? Czy państwo kłamiecie, czy poradnia kłamie, czy szkoła kłamie, czy ten rodzic kłamie? Czy to dziecko jest oszukiwane? O co chodzi? Pani minister, kto ma rację? Bardzo panią proszę o to, żeby pani skontaktowała się, pochyliła się nad tymi rodzicami, nad tymi dziećmi niepełnosprawnymi, żeby one mogły wrócić do szkoły. Niech pani może skontaktuje się z Ośrodkiem Monitorowania Zachowań Rasistowskich i Ksenofobicznych, bo to do niego właśnie zwróciła się mama ze swoim dzieckiem, inni rodzice też. Niech pani wyjdzie i z nimi porozmawia, bo życie sobie, a państwo sobie. Państwo jesteście totalnie zadowoleni i mówicie, że jest cudownie. (Dzwonek) No, nie jest cudownie, bo dzieci mają łzy w oczach. (Oklaski)
Mówca: Paweł Bejda
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam trzy pytania. Po pierwsze, jakie przesłanki zdecydowały o likwidacji możliwości nauczania indywidualnego w szkołach? Jest to oddzielenie uczniów z autyzmem czy zespołem Aspergera od zdrowych rówieśników i skazanie ich na izolację społeczną. Drugie pytanie: Dlaczego Ministerstwo Edukacji Narodowej nie wydłużyło czasu kształcenia w szkołach przysposabiających do pracy uczniów z głębszymi niepełnosprawnościami, mimo że wydłużył się czas kształcenia w liceach? I trzecie pytanie. W programie ,,Za życiem˝ nie znalazł się zapis bardzo oczekiwany przez rodziny dzieci z niepełnosprawnościami, chodzi o wprowadzenie możliwości pracy na umowach zlecenia dla matek pobierających świadczenie pielęgnacyjne, tak jak mogą dorabiać matki na urlopach wychowawczych. Czy rząd widzi szansę na wprowadzenie tej bardzo potrzebnej zmiany? Prosimy o przedstawienie argumentów. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Katarzyna Czochara
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Ministerstwo Edukacji Narodowej z uwagą wsłuchiwało się przez wiele miesięcy we wszystkie propozycje dotyczące organizowania kształcenia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, w tym indywidualnego nauczania. Jedynym powodem objęcia ucznia indywidualnym nauczaniem powinna być choroba utrudniająca uczęszczanie do szkoły. Indywidualne nauczanie to rozwiązanie ostateczne. Pani minister, moje pytanie brzmi: Czy w rozporządzeniu w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem jest wskazana wprost możliwość takiego właśnie kształcenia? Czy w rozporządzeniu zawarte są przepisy w sprawie indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży uwzględniające możliwość organizowania różnych form uczestnictwa w życiu szkoły? Czy ministerstwo zadbało o to, aby oprócz obowiązkowych zajęć edukacyjnych w domu ucznia, jeżeli stan zdrowia na to pozwala, integrować ucznia z jego środowiskiem i zapewnić mu odpowiednie warunki rozwoju? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kształcenie się wśród rówieśników jest dla dzieci z niepełnosprawnością niepowtarzalną szansą na rozwój umiejętności społecznych. Teraz jest to im odebrane. Są skazane na samotność w domu, a bez przyjaźni z rówieśnikami ich umiejętności społeczne będą w przyszłości zachwiane. To jest bezduszne posunięcie rządu wobec niepełnosprawnych dzieci. Ich prawidłowy rozwój jest zagrożony. I nie kłamcie, przestańcie kłamać. Jak to się ma do Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach niepełnosprawnych, którą Polska ratyfikowała 5 lat temu? Z kolei środowiska pełnosprawnych dzieci w przyszłości będą się izolować od osób niepełnosprawnych. Wasze nieprzemyślane, wprowadzane w pośpiechu zmiany i rozporządzenia doprowadziły do gigantycznego chaosu w edukacji uczniów niepełnosprawnych. Dyrektorzy szkół, którzy zwracają się do nas, nie wiedzą, jak ją mają organizować. Czy mogą zgodnie z obietnicą pani minister organizować indywidualne nauczanie na terenie szkoły, czy jedynie w grupach, czy też wyłącznie w domu? Nasza edukacja znalazła się w sytuacji bałaganu, jakiego nie było. Będą ogromne straty społeczne. Jak wam nie wstyd oszczędzać na (Dzwonek) dzieciach niepełnosprawnych? Dlaczego kłamiecie i wprowadzacie opinię publiczną w błąd? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Minister! Ja zacznę od ostatnich zdań mojej poprzedniczki, tylko skieruję je pod innym adresem. Dlaczego w taki sposób kłamiecie i wprowadzacie opinię publiczną w błąd? Państwo po prostu manipulują faktami. Gdyby przyjrzeć się temu wszystkiemu, to z punktu widzenia organizacji nauczania w szkolnictwie specjalnym właściwie nie zaszły takie zmiany, o których państwo mówią. Jest możliwość zarówno nauczania indywidualnego w takich przypadkach, jak to było do tej pory, jak i funkcjonowania w szkole, też jak to miało miejsce do tej pory. Przyznam szczerze, że liczyłem na to, że ta dyskusja będzie merytoryczna pod kątem programowym. Czy, pani minister - zapytam o to - nie warto w szkołach uwzględnić w większym stopniu techniki zamiast fizyki czy chemii? Pytam, ponieważ dla wielu z tych dzieci czy absolwentów tych szkół tak naprawdę to jest potrzebne. Czy ewentualnie nie można dokonać zmian, jeżeli chodzi o rewalidację? Przyznam szczerze, że myślałem, iż wokół tego będzie toczyła się dyskusja, a nie wokół problemów, które na dobrą sprawę są wydumane. Muszę państwu powiedzieć, że można obserwować łzy w oczach dziecka również w takich przypadkach, kiedy ktoś na siłę, być może zgodnie z tym, co państwo proponują, był trzymany aż do gimnazjum w szkole powszechnej i tam był odrzucony przez rówieśników ze względu na nie upośledzenie fizyczne, ale pewne upośledzenie umysłowe czy to w stopniu umiarkowanym, czy to w stopniu znacznym. To jest problem i w tym celu powinno być stworzone i stworzono szkolnictwo specjalne, czego państwo niestety zdają się nie zauważać. Jeżeli mówimy o nauczaniu indywidualnym, to często również w tego typu przypadkach. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Elżbieta Gapińska
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Panie Pośle! Chciałabym odnieść się jednym zdaniem do pana wypowiedzi. Otóż chcę panu powiedzieć, że mnie zdumiewa co innego. I to jest moje odniesienie do wypowiedzi pani minister. Pani mówiła w sposób bardzo dobry, właśnie tak powinno mówić się o dzieciach z niepełnosprawnością. I co z tego, skoro państwa wypowiedzi rozmijają się z państwa działaniami? Pani Minister! Skoro pani twierdzi, że my nie rozumiemy czy nauczyciele nie rozumieją, dyrekcje szkół nie rozumieją, nie łączą tych rozporządzeń, to może trzeba jednak coś zmienić, tak żeby to było dobre dla dzieci. Przecież nam wszystkim chodzi o dobro dzieci, szczególnie dzieci, które i tak już mają problemy życiowe, szczególnie dzieci z niepełnosprawnością. Chcę pani powiedzieć jako pedagog z wieloletnim doświadczeniem, a pracowałam także z takimi dziećmi, że dla nich czymś wspaniałym był kontakt z rówieśnikami na terenie szkoły. Jeżeli państwo im to zabierzecie, a niestety tak to wygląda na dzień dzisiejszy, to te dzieci będą miały problem z socjalizacją i z tym, żeby potem dobrze odnaleźć się w naszym społeczeństwie, ale też dzieci, które są dziećmi pełnosprawnymi, nie będą umiały postępować, zachowywać się, czuć tej właściwej empatii, jeżeli nie będą wychowywane wraz z dziećmi, które są dziećmi z niepełnosprawnością. (Sekretarz Stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej Marzena Machałek: Wprowadzamy to, pani poseł.) Pani minister, właśnie niestety tego nie robicie. Dlatego moja prośba do pani jest taka: proszę to przeanalizować i stworzyć takie zapisy, żeby były jednoznaczne (Dzwonek), dały zdefiniować się dla każdego i były korzystne dla naszych dzieci. Dziękuję. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!)
Mówca: Jerzy Paul
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! PSL i PO zarzucają rządowi Prawa i Sprawiedliwości, że sytuacja dzieci niepełnosprawnych w szkole w naszym kraju w ostatnim czasie pogorszyła się. Na dowód tego, że jest to obrzydliwe kłamstwo i hipokryzja, podam choćby przykład miasta i gminy Nowa Sarzyna. Podaję fakty. Obecnie w roku szkolnym 2017/2018 dzięki wsparciu rządu Prawa i Sprawiedliwości w gminie rozpoczęły działalność trzy oddziały integracyjne. Do tej pory nie było pieniędzy na ani jeden taki oddział. Dalej: pod rządami PO i PSL gminy nie stać było na zatrudnienie ani jednego nauczyciela wspomagającego. Dzięki pomocy rządu Prawa i Sprawiedliwości w gminie Nowa Sarzyna w roku szkolnym 2017/2018 pracuje aż sześciu nauczycieli wspomagających uczniów z niepełnosprawnością. Następnie: każdy uczeń w gminie z jakąkolwiek dysfunkcją objęty jest zajęciami rewalidacyjnymi, wszyscy uczniowie. W tym roku szkolnym powstało też przedszkole specjalne dla dzieci potrzebujących dodatkowego, specjalistycznego wsparcia, prowadzone przez stowarzyszenie, które ściśle współpracuje z gminą i jest przez nią wspierane. Wysoki Sejmie! Uważam, że zbijanie politycznego kapitału przez PO i PSL kłamliwą grą na uczuciach dzieci niepełnosprawnych... (Poseł Krystyna Szumilas: Mogli to zrobić 5 lat temu.) ...i ich rodzin uwłacza elementarnej przyzwoitości. Mam pytanie: Czy pani minister może podać wysokość kwoty przeznaczonej na pomoc w oświacie dla dzieci niepełnosprawnych w skali kraju w bieżącym roku? Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Krystyna Skowrońska: Ale tu regulacje się nie zmieniły.)
Mówca: Paweł Bańkowski
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Podczas ogólnopolskiej inauguracji roku szkolnego 2017/2018 w Dobrzechowie na Podkarpaciu pani minister Zalewska powiedziała: Potrzebujemy edukacji włączającej. Każde dziecko ma realizować swoje ambicje, swoje zamierzenia. Edukacja włączająca to nic innego jak wsparcie dziecka ze specjalnymi potrzebami. Ono ma być w szkole, a my dorośli cierpliwie musimy się tego uczyć. Pani Minister! Jak te słowa mają się do opublikowanego pod koniec sierpnia bezdusznego rozporządzenia ministra edukacji narodowej, które zabija właśnie marzenia o edukacji włączającej i wprowadza do szkół segregację, podział na dzieci zdrowe i niepełnosprawne? Proszę o informację, ile dzieci niepełnosprawnych decyzją minister Zalewskiej nie zostało wpuszczonych do szkół i zmuszonych do pozostania w swoich domach, żeby tam bez rówieśników realizować program nauczania. Proszę o informację, ile takich dzieci zostało napiętnowanych przez rząd Prawa i Sprawiedliwości w województwie śląskim. Proszę o taką informację na piśmie. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Krystyna Skowrońska: Brawo!)
Mówca: Urszula Rusecka
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Proszę państwa, chcę wierzyć, że wszyscy na tej sali zgadzamy się, że uczeń niepełnosprawny, chory czy mający problem z funkcjonowaniem w szkole musi mieć zapewnioną wszechstronną pomoc. Niestety po wypowiedziach posłów totalnej opozycji odnoszę inne wrażenie. (Poseł Krystyna Skowrońska: Pani totalnie kłamie.) Wprowadzacie państwo politykierstwo tam, gdzie nie powinno go być. Nowe rozwiązania przyjęte przez ministerstwo są wynikiem wielu konsultacji z rodzicami i specjalistami w tej dziedzinie. Gdyby było do tej pory tak wspaniale, jak państwo mówicie, te zmiany nie byłyby potrzebne. Jak było do tej pory? Dziecko z ADHD, które sprawiało problemy, najlepiej było wyłączyć i dać mu nauczanie indywidualne, a nie wprowadzać nauczyciela wspomagającego. To były państwa rozwiązania. A co, jeżeli chodzi o finansowanie? (Poseł Krystyna Szumilas: Ale przecież jest nauczyciel wspomagający.) Pani minister, czy może pani mi nie przeszkadzać?
Mówca: Urszula Rusecka
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję, panie marszałku. Czy do tej pory nie było tak, a wiem, o czym mówię, że subwencja i wagi, które szły na dziecko niepełnosprawne w klasach integracyjnych, wpadały do jednego worka? Nie były to pieniądze znaczone. Jak one były wykorzystywane? (Poseł Krystyna Szumilas: Od 2014 r. są znaczone.) Zmiany, które są... (Dzwonek)
Mówca: Urszula Rusecka
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

...przy współpracy z rodzicami, mają za zadanie włanczanie ucznia do grupy rówieśniczej. (Poseł Krystyna Skowrońska: Włączanie.) Włączanie. Mam pytanie do pani minister: czy ministerstwo podjęło... Jakie ministerstwo podejmowało działania, i jakie będzie podejmować, związane z upowszechnianiem informacji o nowych rozwiązaniach w zakresie edukacji dzieci z niepełnosprawnościami? Bo jak widzimy, nie wszyscy z państwa na tej sali chcieli zapoznać się z rozporządzeniami. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Bożena Kamińska
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Przysłuchując się tym wypowiedziom, odnoszę wrażenie, że rząd Prawa i Sprawiedliwości jest totalnie zadowolony z krzywdzenia dzieci niepełnosprawnych (Oklaski), które dotknęło je właśnie od 4 września, od tego roku szkolnego. Pani Minister! Przecież wiemy wszyscy, jak tutaj jesteśmy, mamy swoje rodziny, znajomych, mamy również w swoich rodzinach dzieci niepełnosprawne, które są posyłane do szkół, że nie ma tam dla nich miejsca. Tam jest trudno nawet, żeby teraz dzieci zdrowe, że tak powiem, miały normalne warunki do nauki, bo uczą się w systemie zmianowości. Wróciliśmy do lat PRL-u z naszą edukacją, niestety. Dzieci niepełnosprawne zostały skazane na dom. To jest prawda. A w dodatku ich rodzice zostali zmuszeni do pozostania z nimi w domu i zapewnienia całodobowej opieki. Pani Minister! Gdzie jest tu idea wyrównywania szans? Gdzie jest możliwość, że te dzieci będą uczyły się relacji międzyludzkich? Z kim będą się przyjaźnić, popadać w konflikty, uczyć się również te konflikty rozwiązywać? Mam do pani pytanie, a rozpoczęliśmy rok szkolny. Proszę podać liczbę dzieci niepełnosprawnych, które korzystają ze szkół, z przestrzeni szkolnej, jeżeli chodzi o dzieci niepełnosprawne o indywidualnym toku nauczania. (Dzwonek) Nie ma ich w ogóle. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Antoni Duda
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! W ustawie o systemie oświaty subwencja oświatowa naliczana jest w sposób szczególny dla dzieci o specjalnych wymogach edukacyjnych, w zależności od potrzeb jest inna waga, i musi być przez samorząd wydatkowana na dzieci niepełnosprawne. Pytanie: Czy dotychczas było to tak jednoznacznie określone? Czy samorządy interpretowały to w jednoznaczny sposób? Czy aktualna ustawa doprecyzowała tę kwestię? Czy zatem pieniądze na realizowanie potrzeb dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi będą obecnie musiały być wydawane zgodnie z przeznaczeniem, a samorządy będą musiały się z tego rozliczyć? Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Teresa Wargocka
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Szanowni Panie i Panowie Posłowie! Kończymy zadawanie pytań i debatę. Trudno jest podejmować jakieś tematy merytoryczne w takiej atmosferze, ale chciałam bardzo wyraźnie odnieść się do kwestii chyba zasadniczej. Państwo z Platformy Obywatelskiej i PSL-u podejmujecie działania absolutnie niegodne. 8 lat odpowiadaliście za organizację kształcenia opieki nad dziećmi ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. (Poseł Krystyna Szumilas: Dlatego pozwoliliśmy im uczyć się w szkole.) To, co zostawiliście w swoim dorobku, wymaga absolutnie dobrej organizacji, dobrej współpracy z rodzicami, a przede wszystkim spełnienia tego postulatu rodziców, o którym słyszeliście 8 lat... (Poseł Ewa Drozd: No właśnie, trzeba było posłuchać.) ...żeby samorządy finansowały organizację kształcenia specjalnego w sposób adekwatny do potrzeb młodzieży i żeby wprowadzić edukację włanczającą, edukację, która zapewni... (Poseł Krystyna Szumilas: Włączającą.) (Poseł Ewa Drozd: Włączającą.) ...włączającą, edukację, która zapewni każdemu dziecku niepełnosprawnemu i ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi miejsce w szkole powszechnej. (Poseł Krystyna Szumilas: Dlatego teraz zamykacie je w domu.) Rząd i ministerstwo realizują te zadania z żelazną konsekwencją. (Poseł Krystyna Skowrońska: Zamykając dzieci w domu.) Pani minister Szumilas mówi, że w 2014 r. pojawił się zapis (Dzwonek), który kierował do szkół pieniądze na dzieci niepełnosprawne, ale to Prawo i Sprawiedliwość wprowadziło ten zapis do ustawy o systemie oświaty, do Prawa oświatowego, a w tej ustawie, nad którą będziemy procedować, narzucamy sposób rozliczenia tych pieniędzy przez samorządy. (Poseł Krystyna Szumilas: Dobrze, że powielacie nasze propozycje.)
Mówca: Elżbieta Radziszewska
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję, panie marszałku. Muszę powiedzieć, że z wielkim smutkiem słucham dzisiaj tego, co mówi pani, pani minister. Pomijam już to, że: włączanie, a nie włanczanie. (Głos z sali: Ale złośliwość.) Trzeba poprawnie po polsku mówić, kiedy się jest nauczycielem. Od nauczyciela wymaga się więcej. (Poseł Krystyna Skowrońska: Nauczyciele muszą mówić po polsku.) Od siebie w takim wypadku też. Ale ja chciałabym powiedzieć, że to totalne zadowolenie rządu nie przekłada się na to, co czują rodzice i dzieci. I nie wierzcie państwo tym waszym propagandystom - wy, posłowie PiS-u, nie wierzcie - że jeżeli pani minister powie, że jest świetnie, fajnie, to uwierzą w to rodzice i dzieci, bo rzeczywistość skrzeczy. (Poseł Teresa Wargocka: 8 lat.) Mówienie, że opozycja wprowadza chaos, że manipuluje faktami - a tylko potraficie pokrzykiwać, obrażać, pouczać, kazać czytać ze zrozumieniem - nie pomoże. Ta propaganda nic nie pomoże. Rzeczywistość jest taka, że dzisiaj każecie, żeby dzieci z niepełnosprawnościami... (Głos z sali: Wam nic nie pomoże.) ...zostały w domach, zamiast uczyć się rówieśniczego życia. Słyszymy od jednego z posłów, że dzieci niepełnosprawne umysłowo były zmuszane do bycia w szkole. A pani poseł nauczycielka mówi, że niepełnosprawność to stan, a nie choroba. (Poseł Barbara Bartuś: No tak.) No, po prostu to nieprawdopodobne. Ja rozumiem już, dlaczego, tak myśląc jak wy, pan minister...(Dzwonek) (Poseł Teresa Wargocka: A to nie jest choroba?) ...Legutko za pierwszych rządów PiS-u dzieci przewlekle chore wyrzucił z przedszkoli i szkół. Mówił: nie macie prawa tam chodzić, siedźcie sobie w domu. (Poseł Krystyna Szumilas: Pani minister Wargocka też o tym mówi.) Pani minister, wsłuchuję się w debatę i to, co mówią dzieci, a i matka Julki, która ze mną rozmawiała. Kiedy pani zmieni swój stosunek do tych dzieci? Kiedy pani zmieni to w szkołach... (Poseł Teresa Wargocka: Rozczarujecie się.) ...tak żeby te dzieci miały szansę...
Mówca: Barbara Bartuś
Data: 2017-09-14 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! O dzieciach niepełnosprawnych po reformie oświaty rozmawialiśmy długo. I każdy mógł swoje wątpliwości i swoje rady wygłosić na posiedzeniach połączonych komisji polityki społecznej i komisji edukacji, bo takowe się odbywały. Natomiast co myślę o potrzebie, o konieczności... (Poseł Krystyna Szumilas: Na nasz wniosek, i nie słuchaliście.) ...tej reformy, powiedziałam już w swoim oświadczeniu poselskim, ponieważ ta reforma wprowadzana przez obecny rząd jest bardzo pożądana, potrzebna, konieczna nawet. (Poseł Marek Rząsa: Trzeba było referendum zrobić.) Natomiast chciałam się zwrócić do pani minister. Tutaj często ze strony opozycji wybrzmiewają zarzuty co do właściwej realizacji tej reformy. I ja mam takie pytanie, bo też z tym spotkałam się na własnym terenie: Czy nie należałoby przywrócić jeszcze większego nadzoru i zakresu decyzji podejmowanych ze strony kuratorium, a nie wszystko zostawiać dyrektorom i samorządom? (Poseł Krystyna Szumilas: Niech minister rządzi w szkole.) To samorządy mają wpływ na to, kto jest dyrektorem, jak to realizuje. I to dyrektor łącznie z miejscowym wójtem... (Gwar na sali, dzwonek) (Poseł Krystyna Szumilas: Prezes niech idzie do szkoły.) ...doprowadzają często do takiej sytuacji, że np. jedni nauczyciele nie mają przedłużanych umów o pracę, bo im się nie podobają, a inni mają mnóstwo nadgodzin. A więc zwracam się tutaj z apelem do pani minister: więcej merytorycznego nadzoru ze strony kuratorium. Dziękuję bardzo. (Poseł Krystyna Skowrońska: Kolejna ustawa kadrowa.)