PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Mirosław Pawlak
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Przyjęte ponad 20 lat temu, a usankcjonowane ustawą z dnia 5 lipca 1990 r. Prawo o zgromadzeniach regulacje prawne wymagają po tak długim okresie obowiązywania dostosowania do nowych zjawisk, których ustawodawca na początku transformacji ustrojowej nie był w stanie do końca przewidzieć. Nie zawsze jednak są to zjawiska pozytywne, ugruntowujące ład i porządek demokratyczny. Niemniej ustawodawca winien odnieść się do każdej z możliwych sytuacji, zakładając nawet rozwiązania hipotetyczne, tak aby w miarę możliwości ustrzec się ewentualnych luk w obowiązującym prawie. Ustawodawcy także nie może zniknąć z pola widzenia problem poszanowania wolności, swobód i praw obywatelskich, które każdemu z nas gwarantuje Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Panie i Panowie Posłowie! Oceniając potrzebę dokonania zmian w obowiązującej obecnie materii prawnej jako pilną, prezydent Rzeczypospolitej Polskiej skierował w dniu 24 listopada 2011 r. stosowny projekt zmian, a Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych wspólnie z Komisją Sprawiedliwości i Praw Człowieka na wspólnym posiedzeniu przeprowadziły wielogodzinne wysłuchanie publiczne. Różnorodność uwag i postulatów w dużej mierze przyczyniła się do wypracowania wspólnego stanowiska obu komisji, co zaowocowało sprawozdaniem przyjętym w dniu 23 maja 2012 r. Z uwagi na ograniczony czas wystąpienia pozwolę sobie zaprezentować najistotniejsze aspekty zmian. Uregulowana została kwestia osób posiadających przy sobie broń, materiały wybuchowe, materiały pirotechniczne lub inne niebezpieczne narzędzia lub materiały. Te osoby absolutnie nie będą mogły uczestniczyć w zgromadzeniu. Reguluje to nowelizowany przepis art. 3 ust. 2. Usankcjonowana została także sprawa organizowania dwóch lub więcej zgromadzeń w tym samym miejscu, czasie lub na tych samych trasach przemarszu. Brzmienie art. 9 ust. 1 sankcjonuje kwestię wydawania decyzji administracyjnych, trybu i sposobu podawania ich do publicznej wiadomości, a także trybu odwołania od tych decyzji. Wprowadzono także obowiązki ciążące na przewodniczącym zgromadzenia oraz określono uprawnienia organów gmin. Nowe przepisy wprowadzają i sankcjonują instytucję rozwiązania zgromadzenia przez przedstawiciela organu gminy. W przedłożonym sprawozdaniu przewiduje się wprowadzenie przepisów karnych, gdyż w przeciwnym wypadku zmiany miałyby charakter stricte blankietowy. Wysoki Sejmie! Głęboka analiza tej materii pozwala przyjąć i założyć, że słuszny jest cel i kierunek rozwiązań, a zatem klub Polskiego Stronnictwa Ludowego opowie się za przyjęciem sprawozdania. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Pawłowicz
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie marszałku, zwracam się najpierw z podziękowaniem do pana. Uchwała Trybunału Konstytucyjnego z 1994 r. mówi, że wolność zgromadzeń jest jedną z podstawowych wolności politycznych, a jej ograniczenie musi być traktowane jako coś zupełnie wyjątkowego. Jestem jednym z czterech współautorów obecnie obowiązującej ustawy o zgromadzeniach, którą uchwalono, jak pamiętam, niemal jednomyślnie. Celem ustawy wówczas uchwalanej było właśnie przywrócenie wolności zgromadzeń, która była oczywiście fundamentalnie ograniczana za PRL. Przez ponad 20 lat ustawa ta pełniła swoje funkcje i teraz nagle, w 2012 r., prezydent chce zmiany ustawy w kierunku radykalnego ograniczenia wolności zgromadzeń i właściwie mamy do czynienia z propozycjami, które są jakby powrotem do PRL. Artykuł 57 konstytucji mówi, że ograniczenia mogą być określone tylko w drodze ustawy, ale jednocześnie, co wiemy, tylko wedle reguł konstytucyjnych, to znaczy według reguł art. 31 ust. 3, który precyzuje przesłanki ograniczeń. Wszystkie te ograniczenia muszą być zgodne z tymi przesłankami, czyli są to bezpieczeństwo, porządek publiczny, ochrona środowiska, zdrowia i moralności publicznej, wolności, i kiedy jest to konieczne. Projekt prezydenta natomiast uzasadniony jest właściwie pretekstami prowokowanymi przez różnego rodzaju lewicowe organizacje. Proponuje, sprzecznie z konstytucją, ograniczenia wolności gospodarczej, właśnie sprzecznie z art. 31 ust. 3; wracamy do PRL. Po pierwsze, zwiększa się liczba zakazów i wymogów. (Dzwonek) Wprowadza się pozakonstytucyjne kryterium - zagrożenie dla mienia w znacznych rozmiarach. Konstytucja nie przewiduje takiej możliwości ograniczenia. Wprowadza się kary za działania, których organizator nie jest w stanie wykonać, to znaczy jeśli nie zapobiegnie powstaniu szkody z winy uczestników. Za to odpowiadają służby i państwo, i prowokatorzy. Natomiast wprowadza się bardzo wysokie, zaporowe kary finansowe, 5-7 tys., chociaż Kodeks wykroczeń przewiduje maksymalnie karę 5 tys., i wydłużenie z 3 do 6 dni uprzedzenia o zgromadzeniach. Wszystko to razem pokazuje, że propozycje, po pierwsze, sprzecznie z art. 31 ust. 3 konstytucji ograniczają wolność zgromadzeń, sprzecznie z orzecznictwem trybunału, który każe traktować superwyjątkowo... Oczywiście wprowadza się pojęcia nieostre, itd. Mam pytanie. Czy Sejm powinien się cofać i przykładać rękę do powrotu do ograniczeń, do PRL, krótko mówiąc. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Artur Górski
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Prezydencki projekt nowelizacji ustawy Prawo o zgromadzeniach budzi poważne wątpliwości. Zdaniem wielu stowarzyszeń może on poważnie ograniczyć konstytucyjne prawo do zgromadzeń. Jest w nim możliwość zakazania zgromadzenia, jeśli w tym samym czasie i miejscu lub na trasie przejścia zgłoszono dwa zgromadzenia lub więcej zgromadzeń i nie jest możliwe ich oddzielenie lub odbycie w taki sposób, aby ich przebieg nie zagrażał życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu w znacznych rozmiarach. Można wyobrazić sobie sytuację, w której przeciwnicy jakiegoś zgromadzenia zgłoszą w tym samym miejscu i czasie kontrmanifestację, nie dokonają, mimo wezwania, zmiany jej miejsca lub czasu i w konsekwencji organ gminy zakaże obu zgromadzeń. Mam zatem pytania. Czy nie będzie to łatwy sposób na unieważnienie zgromadzeń przez ich przeciwników, zwłaszcza jeśli organizator lub cel pierwotnego zgromadzenia nie będzie mile widziany przez organ gminy? Czy projekt takiego rozwiązania nie obnaża słabości Policji, skoro zakłada on, że mogą być takie manifestacje, o których Policja będzie wcześniej wiedziała, że nie zdoła ich rozdzielić? Czy nie jest tak, że rząd stara się, aby nowe prawo o zgromadzeniach weszło w życie na jesieni, bo wówczas spodziewa się poważnych buntów społecznych i manifestacji antyrządowych? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Duda
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Nie mam żadnych wątpliwości, że to jest projekt antyobywatelski, który zostaje złożony tak naprawdę z inicjatywy premiera Donalda Tuska, który boi się po prostu protestów społecznych. Miał okazję w ostatnim czasie oglądać bardzo wiele potężnych manifestacji, m.in. w obronie Telewizji Trwam, kilkadziesiąt tysięcy ludzi. Myślę, że zrobiło to na nim duże wrażenie, stąd Platforma Obywatelska będzie forsowała ten projekt. Mam do pana ministra jedną uwagę, dotyczącą mojego poprzedniego wystąpienia w tej sprawie, już wtedy o tym mówiłem, widzę, że pan minister nic z tym nie zrobił. Otóż chciałbym zapytać pana ministra: Czy pan minister i pan prezydent rozumieją zasadniczą różnicę pomiędzy dwiema instytucjami prawnymi funkcjonującymi w postępowaniu administracyjnym, a mianowicie natychmiastową wykonalnością decyzji z mocy ustawy i rygorem natychmiastowej wykonalności? Żeby pan minister nie miał wątpliwości, zapraszam do lektury art. 130 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdzie te dwie instytucje zostają wyraźnie rozdzielone i widać, że to są dwie różne kwestie. Tymczasem państwo piszecie w poprawce do art. 12 ust. 2, że rozwiązanie zgromadzenia przez przedstawiciela organu gminy na podstawie ust. 1 następuje przez wydanie decyzji ustnej z rygorem natychmiastowej wykonalności. To znaczy, że państwo zobowiązujecie do wydania decyzji, która będzie miała od razu rygor. Czyli tak naprawdę chcecie państwo wprowadzić natychmiastową wykonalność z mocy ustawy, a nie rygor natychmiastowej wykonalności. (Dzwonek) Panie ministrze, apeluję do pana prezydenta i do pana jako jego przedstawiciela, abyście państwo nie zachwaszczali takimi błędami polskiego języka prawnego i ustaw, bo jest zasadnicza różnica pomiędzy natychmiastową wykonalnością z mocy ustawy a rygorem natychmiastowej wykonalności. Jeżeli państwo chcieliście wprowadzić natychmiastową wykonalność, trzeba było po prostu napisać, że decyzja jest natychmiast wykonalna - i to by rozwiązywało problem - a nie wprowadzać tutaj całkowicie błędne rozwiązanie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Maria Nowak
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Swoje pytanie kieruję do pana posła sprawozdawcy. Nie jestem członkiem komisji administracji, więc nie wiem, jak przebiegało posiedzenie, natomiast po przeczytaniu sprawozdania komisji muszę stwierdzić, że treść projektu, którą przyjęła komisja, bardzo mnie zaskoczyła, ponieważ tak naprawdę każda manifestacja, każde zgromadzenie - jeśli przyjmiemy taką ustawę - może być zablokowane, uniemożliwione. Panie pośle, czy nad tym problem na posiedzeniu komisji dyskutowano i głosowano? Bo wręcz nie mogę uwierzyć, że posłowie tej komisji byli za takim rozwiązaniem. Po zgłoszeniu praktycznie każdego zgromadzenia natychmiast może być powołana następna grupa, która zgłasza zgromadzenie w tym samym miejscu i czasie. Jeżeli ta grupa nie wyrazi zgody na zmianę miejsca, godziny - a gdy celem będzie, że tak powiem, uniemożliwienie tego zgromadzenia, to tak zrobi - wtedy oba zgromadzenia nie będą mogły się odbyć. Godzi to w podstawowe prawa i wolność obywateli. Bardzo bym prosiła, żeby pan przedstawił, jak to wyglądało, jak doszło do tego, że takie rozwiązanie zostało przegłosowane w czasie posiedzenia komisji, bo wydaje się wręcz niemożliwe, by posłowie wyrazili na to zgodę. Dziękuję.
Mówca: Teresa Piotrowska
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Panie i Panowie Posłowie! Proponowana ustawa Prawo o zgromadzeniach przewiduje wprowadzenie obowiązku powiadamiania organów gminy o uczestnictwie w zgromadzeniach osób, których rozpoznanie z powodu ubioru, zakrycia twarzy lub zmiany wyglądu nie będzie możliwe. Mam pytanie do pana posła sprawozdawcy: Czy to oznacza, że jeśli organizator demonstracji w zawiadomieniu do urzędu gminy zaznaczy, że uczestnicy demonstracji będą stosowali środki uniemożliwiające ich rozpoznanie, to osoby biorące udział w takiej demonstracji będą mogły na przykład mieć zakryte twarze? I czy jeżeli tacy zamaskowani uczestnicy będą w czasie demonstracji, delikatnie mówiąc, rozrabiać, to ze względu na niemożność ich rozpoznania konsekwencje prawne poniesie przewodniczący takiego zgromadzenia? Mam wątpliwość, czy tego typu regulacja nie niesie ze sobą zagrożenia nadużyciem takiego przepisu przez organizatorów różnych demonstracji. Dziękuję bardzo.
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projektowany art. 7a nowelizacji ustawy Prawo o zgromadzeniach stanowi, że jeżeli w tym samym czasie i miejscu lub na trasie przejścia zgłoszonych zostało 2 lub więcej zgromadzeń i nie jest możliwe ich oddzielenie w taki sposób, aby ich przebieg nie zagrażał życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu o znacznych rozmiarach, organ gminy niezwłocznie wzywa organizatora zgromadzenia zgłoszonego później do dokonania zmiany czasu i miejsca zgromadzenia albo trasy przejścia uczestników. W związku z tym czy zdaniem projektodawców użyte w tym przepisie określenia: ten sam czas i to samo miejsce nie są zbyt ogólne? To znaczy czy nie stworzą one niebezpieczeństwa nadużywania omawianej kompetencji przez organa gminy w stosunku do organizowanych przez obywateli zgromadzeń? Dziękuję.
Mówca: Marek Domaracki
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Absolutnie nie można zgodzić się na rozszerzenie dotychczasowego zapisu art. 10 pkt 3 ustawy o zapis, iż przewodniczący zgromadzenia zobowiązany jest do takiego postępowania, aby zapobiec powstaniu szkody z winy uczestników. W jaki sposób Policja odróżni tego, kto jest uczestnikiem zgromadzenia, od tego, kto nim nie jest? Kto wyrządził szkodę: uczestnik, przeciwnik zgromadzenia, a może też jakaś inna postronna osoba? Proszę o odpowiedź. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Zieliński
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Wiele istotnych pytań już padło. Ja się zastanawiam nad tym, czy rola prezydenta jest do tego właściwa, żeby reagować w sposób doraźny, politycznie umotywowany, pochopny na wydarzenia, zresztą źle odczytane, źle rozpoznane, w taki oto sposób, że zamiast zastanawiać się nad tym, jak usprawnić państwo, aby zapobiec takim zdarzeniom jak te, które miały miejsce 11 listopada - oczywiście mamy zupełnie różną ocenę tych zdarzeń - sięga się po prawa obywatelskie i próbuje się to ograniczać. Wydaje się, że to jest niedobra tradycja, która zaczyna powstawać, jeśli chodzi o ten najwyższy urząd w państwie. Bo przecież chyba nie jest godny prezydenta pomysł, żeby zgłaszać tego typu ograniczenia, które godzą w prawa obywatelskie, które powodują, że nie słucha się wypowiedzi, bardzo istotnych zastrzeżeń kilkudziesięciu organizacji obywatelskich, ma się je za nic i na dodatek jeszcze proponuje się takie zapisy jak wyścigi. No przecież ci, którzy będą chcieli zgłosić do urzędu zamiar organizowania zgromadzenia, będą musieli właśnie chyba robić to na wyścigi, kto pierwszy dobiegnie. (Poseł Jacek Sasin: Koczować będą.) To jest coś niebywałego. Zresztą w takiej sytuacji, kiedy urzędnicy mogą bardzo różnie reagować, możemy mieć do czynienia z takimi decyzjami, że do końca nie będziemy w stanie ustalić, kto pierwszy się zgłosił, 5 minut wcześniej czy 5 minut później, bo może wejdzie innymi drzwiami. (Dzwonek) I okaże się, że ten, kto był pierwszy, to akurat jest przychylny władzy, a ten, który chce zorganizować manifestację przeciwko władzy, okaże się drugi...
Mówca: Mirosław Pawlak
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Mam dwa pytania. Pierwsze jest takie. Proszę o doprecyzowanie zapisu art. 9 ust. 1 dotyczącego dostarczenia decyzji wojewodzie wraz z aktami sprawy oraz możliwości jej ewentualnego uchylenia przez wojewodę. Zachodzi tutaj w moim odczuciu pewna niespójność legislacyjna i myślowa. Bo skoro wojewoda otrzymuje kopię decyzji z urzędu, to już w tym czasie mógłby, nie patrząc na ewentualne odwołanie organizatora, albo uznać ją za uzasadnioną, albo uchylić. Zwracali mi uwagę na tę sprawę niektórzy sędziowie, z którymi konsultowałem projekt. Druga kwestia. Chodzi mi o wyjaśnienie zapisu art. 11 ust. 2 ze sprawozdania. Cytuję: organ gminy zapewnia w miarę potrzeby i możliwości ochronę policyjną. Moje pytania są następujące: Jak będzie to wyglądało w bardzo małych gminach? Kto wówczas będzie podejmował decyzję o użyciu Policji? Czy prawnie dopuszczalne będzie użycie straży miejskiej lub gminnej? Dziękuję.
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nowelizacja ustawy Prawo o zgromadzeniach jest tak naprawdę ograniczeniem praw obywatelskich, prawa do zgromadzeń. Rządzącym z koalicji PO-PSL nie podobają się marsze w obronie Telewizji Trwam, przeciwko ratyfikacji ACTA czy odnośnie do prawdy o tragedii smoleńskiej z dnia 10 kwietnia 2010 r. Nowelizację tej ustawy kwestionuje prokuratura, prokurator generalny, a także wiele organizacji rządowych. Jaki jest do tego stosunek rządu? Czy zmiana w ustawie minimalnego terminu na zawiadomienie o zgromadzeniu organu gminy z najpóźniej trzech do najpóźniej sześciu dni przed datą zgromadzenia nie ograniczy praw obywatelskich? Czy nie jest to w praktyce uniemożliwienie organizowania zgromadzeń będących reakcją na sprawy bieżące? Czy wprowadzenie kar grzywny do 7 tys. zł dla przewodniczącego zgromadzenia i obowiązku przeprowadzenia zgromadzenia w taki sposób, aby zapobiec powstaniu szkód z winy uczestników, nie jest także ograniczaniem praw obywatelskich? Czy prezydent RP i rządzący z Platformy Obywatelskiej i PSL boją się gniewu obywateli i przyszłych jesiennych manifestacji przeciwko polityce obecnego rządu? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wydaje mi się, że wiele zapisów tego projektu jest niemożliwych do realizacji w praktyce. Dlaczego o tym mówię? Otóż obowiązkiem przewodniczącego zgromadzenia jest sprawdzenie, czy ktoś z uczestników manifestacji nie ma ze sobą materiałów pirotechnicznych, wybuchowych itd. Chciałbym właściwie zapytać pana ministra, jeśli chodzi o ten projekt, w jaki sposób państwo chcecie to sprawdzić. Czy m.in. ta odpowiedzialność przewodniczącego zgromadzenia i 7-tysięczna kara, która jest wyznaczona, nie mają przede wszystkim odstraszyć od ich organizacji, a tym samym przeciwdziałać temu, o czym wielu z państwa tutaj mówiło? I drugie pytanie. W projekcie ustawy prezydent zapisał, iż w manifestacji mogą brać udział osoby, które mają odsłoniętą twarz. Jednak w 2004 r. Trybunał Konstytucyjny, rozpatrując ten problem, podjął całkowicie inne rozstrzygnięcie. Czym w takim razie kierował się prezydent - bo nie przypuszczam, żeby nie znał rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego - dokonując właśnie takiego zapisu zakazującego, wbrew wyrokowi Trybunału Konstytucyjnego? Nie wierzę, żeby pan prezydent nie znał tegoż wyroku. (Dzwonek) Ja znam podtekst tego, pewnie, że chodzi o identyfikację osób, które ewentualnie mogą zagrażać bezpieczeństwu, ale skoro już jest rozstrzygnięcie prawne w tej sprawie, to dlaczego... (Poseł Marek Biernacki: Tego nie ma w sprawozdaniu.)
Mówca: Zbigniew Babalski
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Szczegółowe pytania zostały postawione. Mam pewne wątpliwości natury ogólnej. Czy nie ma niebezpieczeństwa, że ta regulacja proponowana przez pana prezydenta doprowadzi jednak przypadkiem do znacznego ograniczenia praw obywateli do zgromadzeń publicznych? Czy jednocześnie władza nie szuka rozwiązań łatwych dla siebie, rozwiązań zwalniających z jakiejkolwiek odpowiedzialności za konstytucyjne prawa obywateli do zgromadzeń? Zastrzeżenia zgłosił, z tego, co wiem, prokurator, a więc jeden z organów, który jest kluczowy w ewentualnych postępowaniach w stosunku do stron uczestniczących w zgromadzeniach. Wydłużenie terminu to następna sprawa. To również powoduje ograniczenie prawa obywateli do przeprowadzania legalnych zgromadzeń. Czy nie warto, panie ministrze, wziąć pod uwagę tych wszystkich krytycznych uwag i zastrzeżeń i nie wycofać się z tego złego projektu, który ogranicza konstytucyjne prawo obywateli do zgromadzeń? Podam jeden przykład, bo tu mówiono też o ochronie policyjnej. W Ostródzie 40-osobowa grupa obywateli zgłosiła chęć udziału w posiedzeniu rady miasta, na którym miała być zlikwidowana szkoła. Ci ludzie, rodzice dzieci po prostu przyszli na sesję. Co zastali? Zastali kilka radiowozów przed urzędem miasta, kilkunastu policjantów na zewnątrz i całą straż miejską w środku. Na samym wejściu, od razu poczuli się, jakby byli przestępcami. To nie są dobre rozwiązania, bo te rozwiązania przede wszystkim prowadzą do tego, żeby zastraszyć obywateli, zniechęcić ich do jakichkolwiek zgromadzeń. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jacek Sasin
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie marszałku, chciałbym się zwrócić do pana ministra reprezentującego pana prezydenta albo do pana przewodniczącego posła Biernackiego jako sprawozdawcy komisji o wyjaśnienie jednej sprawy, która mnie niezwykle zaniepokoiła. Otóż przemawiając w imieniu klubu Platformy Obywatelskiej, pan poseł Dzięcioł informował nas, że w tym przedłożonym projekcie ustawy w dalszym ciągu jest wymóg informowania o tym, że w zgromadzeniu będą brały udział osoby, które mają zamaskowaną twarz. Myślałem, że to jest przejęzyczenie, ale potem następna pani poseł z Platformy Obywatelskiej, gdy występowała, również powtórzyła tę informację. Biorąc pod uwagę, że wczoraj - bodajże wczoraj - w mediach usłyszałem informację, że Kancelaria Prezydenta jednak dalej rozważa to, żeby ten przepis się pojawił, i uważa, że nie jest on sprzeczny z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego, co więcej, uważa, że w kontekście ostatnich wydarzeń przed meczem Polska - Rosja jest on uzasadniony, chciałbym się dowiedzieć, czy jest jakiś tajny plan wprowadzenia tego przepisu w tej chwili. Jak mówię, zaniepokoiło mnie to, że kolejni posłowie partii rządzącej informują nas, że taki przepis znajduje się w projekcie ustawy. Jeśli nie, to bardzo prosiłbym o wyjaśnienie posłom partii rządzącej, że ten przepis w trakcie prac w podkomisji i potem Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych został usunięty, tak aby Izba wiedziała, nad czym głosuje. Bardzo serdecznie dziękuję. (Oklaski) (Poseł Krystyna Pawłowicz: Lub czasopisma.)
Mówca: Maciej Zieliński
Data: 2012-06-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt i przyjemność przedstawić opinię na temat rządowego projektu ustawy o nadaniu Akademii Medycznej im. Piastów Śląskich we Wrocławiu nazwy ˝Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu˝. Szanowni Państwo! Od blisko 70 lat akademia kształci wybitnych polskich lekarzy i specjalistów. W 2003 r. na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej utworzono English Division, jednostkę koordynującą kształcenie studentów zagranicznych. Z roku na rok oferta uczelni powiększana jest o kolejne kierunki oraz międzynarodowe programy dla studentów. Poprzez wspomniany rozwój merytoryczny, jak i rozbudowę swojej infrastruktury o centrum kliniczne, wchodzące w skład Akademickiego Szpitala Klinicznego im. Jana Mikulicza-Radeckiego (najnowocześniejszego obecnie szpitala we Wrocławiu i jednego z nowocześniejszych w Polsce), Akademia Medyczna im. Piastów Śląskich we Wrocławiu potwierdziła swoje aspiracje, daleko wychodzące poza ramy jednostki akademickiej. Wysoki Sejmie! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska pozytywnie opiniuję projekt ustawy o nadaniu Akademii Medycznej im. Piastów Śląskich we Wrocławiu nazwy ˝Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu˝ i wnoszę o uchwalenie ustawy przez Wysoki Sejm. Dziękuję bardzo.