Mówca: Mirosław Suchoń
Data: 2016-03-11 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam przyjemność przedstawić w imieniu Klubu Poselskiego Nowoczesna stanowisko w sprawie ustawy o zmianie ustawy o publicznej służbie krwi oraz niektórych innych ustaw z druku nr 294. Myślę, że wszyscy tutaj obecni zdajemy sobie sprawę z faktu, że krew jest darem życia, darem płynącym z potrzeby serca, darem ratującym zdrowie i życie Polaków. Dlatego też w pierwszej kolejności, niejako przy okazji tej nowelizacji, chciałem skierować wyrazy wdzięczności i uznania do wszystkich dawców krwi za ich ofiarność. Chciałem też podziękować za codzienną pracę wszystkim osobom, które zaangażowane są w procedury skutkujące przekazaniem krwi lub jej preparatów biorcy, gdyż wiem, jak ważna jest praca tych osób dla powodzenia procedur ratujących zdrowie lub życie Polaków. Szanowni państwo, do postępowania z krwią i jej preparatami powinno się stosować najwyższej jakości procedury, aby zagwarantować bezpieczeństwo dawcom, biorcom oraz wszystkim osobom, które biorą udział w procesie pobierania, badania, preparatyki, przechowywania i wydawania krwi i jej składników. Głównym celem niniejszej ustawy, jak czytamy w uzasadnieniu, mówił też o tym pan minister, jest dostosowanie polskiego ustawodawstwa do wymagań czterech dyrektyw europejskich, w tym: ustanawiającej normy jakości i bezpieczeństwa dla pobrania, badania, preparatyki, przechowywania i wydawania krwi ludzkiej i jej składników; w zakresie niektórych wymagań technicznych dotyczących krwi i składników krwi; w zakresie wymogów dotyczących śledzenia losów krwi oraz powiadamiania o poważnych, niepożądanych reakcjach i zdarzeniach oraz w zakresie norm i specyfikacji wspólnotowych odnoszących się do systemu jakości obowiązującego w placówkach służby krwi. Gdy analizuje się przepisy dyrektyw, jednoznaczny staje się fakt, iż zmiany, które wynikają z ich transponowania, będą w znaczący sposób wpływały na sytuację prawną i poprawę bezpieczeństwa przy procedurach prowadzonych w publicznej służbie krwi. Chcę tutaj krótko wspomnieć o interesujących rozwiązaniach. Po pierwsze, projekt wprowadza zasadę posiadania przez każdą jednostkę publicznej służby krwi chcącą uzyskać akredytację systemu zarządzania jakością i systemu zapewnienia jakości. To pewność bezpiecznych procedur przy przetwarzaniu krwi, chociaż należy wspomnieć, że te procedury dotyczące jakości w RCKiK np. są od wielu lat stosowane. Po drugie, wprowadza nowe, znacznie szersze w stosunku do obecnie istniejących, definicje. Jest to o tyle istotne, iż dotykają spraw, rzekłbym, podstawowych w całym procesie obiegu krwi i jej preparatów. Kolejną wartą zauważenia zmianą jest szczegółowe określenie zadań osoby odpowiedzialnej za przestrzeganie wymagań dobrej praktyki pobierania krwi i jej składników, preparatyki, przechowywania, wydawania i transportu. To z pewnością poprawi jakość nadzoru nad procedurami gwarantującymi bezpieczeństwo. Na uwagę zasługują również wdrażany system kwalifikacji dawców czy też system zapewniający możliwość pełnego śledzenia drogi krwi i jej składników, tzw. system czuwania. Ten projekt zawiera też przepisy dotyczące honorowania dawców przez PCK. To dobre pomysły. Natomiast też wartą zauważenia zmianą jest to, że projektowana ustawa określa zasady przewozu krwi i jej składników spoza krajów członkowskich Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które wcześniej nie były uregulowane w polskim prawodawstwie. To w czasie dynamicznych procesów zachodzących w globalnej wiosce, jaką stał się świat, jest bardzo ważne dla bezpieczeństwa obywateli Polski. Osobny temat to system teleinformatyczny e-krew, który zgodnie z projektem będą prowadziły jednostki organizacyjne publicznej służby krwi. To system, przed którym stawia się zacne cele. Jednak opisany w uzasadnieniu projekt systemu e-krew budzi poważne wątpliwości, czy to nie jest kolejny sposób, aby topić publiczne środki w projektach informatycznych, zwłaszcza środki pochodzące z funduszy europejskich. Jak czytamy w uzasadnieniu, realizacja tego projektu planowana jest w latach 2017-2019, natomiast koszty realizacji wyniosą ogółem ok. 120 mln zł, przy czym obecnie wszystkie RCKiK ponoszą rocznie koszty rzędu 10-12 mln zł. Uzasadnienie zakłada wymianę całej infrastruktury po 5 latach. Nic nie mówi na temat własności systemu i kodów źródłowych. Wrzuca wszystkie urządzenia do jednej grupy ze względu na skutek awarii. Nie wyjaśnia, co będzie, jeżeli zabraknie funduszy unijnych. Moim zdaniem opis realizacji tego projektu jest mocno wątpliwy i trzeba to skontrolować. W związku z tym, że mamy wątpliwości dotyczące niektórych szczegółowych rozwiązań, tu już wcześniej wspomnianych, np. roli instytutu, ale także tego, na jakiej zasadzie powinien być tworzony ten system e-krew, czy powinien być wdrażany przez Ministerstwo Zdrowia, czy być może przez Ministerstwo Cyfryzacji, czy wdrażanie powinno (Dzwonek) uwzględniać obecne systemy, które istnieją w Polsce, wnosimy o przekazanie tego projektu do komisji, w tym również do Komisji Cyfryzacji, Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii, właśnie z uwagi na wątpliwości dotyczące tego systemu teleinformatycznego. Natomiast ogólnie oczywiście będziemy popierać tę ustawę jako bardzo pozytywną regulację dla polskiego systemu krwi. Dziękuję państwu bardzo.