PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Jan Dziedziczak
Data: 2013-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na wstępie mogę zacytować pana ministra Iwińskiego, który powiedział, że Polska to jest kraj wierzących i niewierzących. A więc warto pamiętać, że również wierzących, i my nie powinniśmy być obywatelami drugiej kategorii. Stanę tu więc w obronie posła Platformy Obywatelskiej - postać kardynała Hlonda najwyraźniej łączy Polaków. Oczywiście pan poseł miał prawo to powiedzieć. Dla nas, ludzi wierzących, w naszych indywidualnych wyborach Biblia jest ważniejsza niż prawo i przepisy prawa, mówię to wprost, przy czym każdy ma prawo do indywidualnych wyborów, na tym polega wolność. Szanowni państwo, kardynał Hlond to przykład osoby, która łączy służbę Bogu i Polsce, bardzo typowej dla polskiego duchowieństwa od kilku setek lat, od samego początku naszej ojczyzny, którym był chrzest Polski. Kardynał Hlond łączy również kilka regionów Polski (Dzwonek) w sposób zasadniczy, łączy Śląsk, to najwybitniejszy Polak ze Śląska, Wielkopolskę, Poznań, Gniezno, ale również Mórkowo, gdzie jest nowicjat księży chrystusowców, zgromadzenia założonego przez kardynała Hlonda, i wreszcie Warszawę. Gniezno, Warszawa to przecież miejsca związane z posługą prymasowską. Jego najwybitniejsze dzieła - zacznę od chrystusowców, a więc zgromadzenia księży, którzy opiekują się Polakami i Polonią za granicą. Wybitna myśl, wybitne dzieło księdza kardynała Hlonda. Stworzył zgromadzenie, które objęło 1/4 narodu polskiego, Polaków za granicą, opieką duszpasterską i ciągłą więzią z Rzecząpospolitą. ˝Gość Niedzielny˝ - jedna z najważniejszych w tej chwili gazet, jeden z najważniejszych tygodników religijno-politycznych.
Mówca: Jan Dziedziczak
Data: 2013-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak więc dziękujemy ci, księże prymasie, i w imieniu Rzeczypospolitej mówimy: Godnie przysłużyłeś się naszemu narodowi. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Roman Kotliński
Data: 2013-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Właściwie pan poseł Dziedziczak pozbawił się mandatu, bo przedkłada Biblię nad konstytucję polską. Ale on tego nie dostrzega. Mam pytanie: Czy posłowie wnioskodawcy dostrzegają dość bolesną prawdę o kardynale Hlondzie, który był wielkim antysemitą, i czy to nie będzie miało wpływu - sam fakt złożenia takiego wniosku - na stosunki polsko-izraelskie? Niewątpliwie będzie jakiś protest, jeśli jakimś cudem katolickim doszłoby do tego, że ten wniosek by przeszedł. Pytam, czy posłowie znają na przykład następujący cytat z oświadczenia kardynała Hlonda: Wpływ żydowski na obyczajność jest zgubny, a ich zakłady wydawnicze propagują pornografię. (Poseł Jan Dziedziczak: A co pana gazeta propaguje?) Prawdą jest, że Żydzi dopuszczają się oszustw, lichwy, prowadzą handel żywym towarem. Prawdą jest, że w szkołach wpływ młodzieży żydowskiej (Dzwonek) na katolicką jest na ogół pod względem religijnym i etnicznym ujemny. Kardynał Hlond, 1927 r. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Izabela Kloc
Data: 2013-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ksiądz prymas August Hlond to jeden z najwybitniejszych Polaków, ale też jeden z najwybitniejszych Ślązaków, urodzony na ziemi pszczyńskiej, w Brzęczkowicach. Jestem dumna, również jako Ślązaczka z ziemi pszczyńskiej, z tego, że ten wielki Ślązak wiedział, gdzie jego ojczyzna, był Polsce potrzebny, dodawał otuchy swoim współpracownikom w trudnym czasie szalejącego terroru komunistycznego. To on mówił: Nie traćcie nadziei. Zwycięstwo, jeśli przyjdzie, będzie to zwycięstwo Najświętszej Maryi Panny. Walczcie z ufnością. Pod opieką Błogosławionej Maryi Dziewicy pracujcie. Zwycięstwo wasze jest pewne. Niepokalana dopomoże wam do zwycięstwa. Polska nie zwycięży bronią, ale modlitwą, pokutą, wielką miłością bliźniego i różańcem. Zwycięstwo jest pewne, zwycięstwo prawem Bożym. (Dzwonek) Jesteśmy świadkami zaciętej walki między państwem Bożym, a państwem szatana. Dziś ta walka toczy się tak zawzięcie jak nigdy. Nowoczesne pogaństwo opętane kultem demona odrzuciło wszelkie idee moralne, wymazało pojęcie człowieczeństwa. Wyniki tej rozgrywki nie nastręczają wątpliwości. Kościół ma zapewnione zwycięstwo. To są słowa prymasa Augusta Hlonda. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Bogusław Wontor
Data: 2013-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Mam pytanie do posła sprawozdawcy: W którym roku ksiądz kardynał miał święcenia zakonne? Prosiłbym, aby poseł sprawozdawca odpowiedział. Panie marszałku, jeżeli pan pozwoli, ponieważ moi przedmówcy nie zadawali pytań, ale raczej wygłaszali oświadczenia, to odniosę się do tego. Też jestem człowiekiem wierzącym i bardzo szanuję pana posła Dziedziczaka. (Poseł Jan Dziedziczak: Z wzajemnością.) Myślę jednak, że nie powinniśmy dążyć - takie jest bynajmniej moje zdanie - do państwa wyznaniowego. Konstytucja powinna być prawem nadrzędnym w państwie niewyznaniowym, tak mi się osobiście wydaje. (Poseł Jan Dziedziczak: My mówiliśmy o indywidualnych wyborach.) Mówię, że każdy ma prawo, powiedziałem to. Szanuję poglądy każdego i uważam, że każdy ma prawo mieć swoje poglądy, natomiast jako katolik mam inne poglądy, niż były tu prezentowane. (Dzwonek) Uważam bowiem, że niejednokrotnie demonstrujemy w Wysokiej Izbie swoje wyznanie, swoją wiarę. Powiedziałbym: oceniajmy to po czynach, bo nieraz gdy patrzę na niektórych tych wielkich katolików, którzy na piersi mają wypisane: chrześcijanin, katolik, i widzę, jak się zachowują, jak postępują, to myślę, że bardzo to odbiega od tych wartości. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Poseł Cezary Olejniczak: A diabła za skórą mają.)
Mówca: Jerzy Fedorowicz
Data: 2013-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt zaprezentować stanowisko klubu Platforma Obywatelska wobec projektu uchwały dotyczącej uczczenia żołnierzy, którzy walczyli i zginęli w bitwie pod Lenino. Chciałbym powiedzieć, że od 8 lat jestem członkiem tej komisji, od 6 jestem w jej prezydium. Przyjmujemy bardzo dużo uchwał, które są interpretacją historii. Wydaje mi się, że nie zawsze Sejm jest do tego upoważniony. Osobiście nie jestem historykiem. Chciałbym, żeby nasze spotkania dotyczące uchwał były spotkaniami, które nas łączą. W przypadku tej uchwały, jak i niektórych innych, kiedy następują napięcia między przedstawicielami różnych klubów, szukamy zawsze rozwiązania, które mogłoby być rozwiązaniem kompromisowym. W związku z tym na posiedzeniu komisji, również dzięki moim słowom, zmieniliśmy tytuł tej uchwały i jest mowa o oddaniu czci żołnierzom, którzy walczyli w bitwie pod Lenino. Muszę powiedzieć, że kiedy byłem jeszcze młodym człowiekiem, widziałem taki film, który był zabroniony przez cenzurę z tamtego okresu i który pokazywał dramat tych żołnierzy. Ten film dokumentalny można teraz zobaczyć, ale wtedy był on zabroniony. Widziałem wtedy, mając, nie wiem, 25 lat, to, o czym czytam tutaj w kilku opracowaniach historycznych. Chciałbym, aby odezwały się one z tej trybuny. To są słowa profesora Wieczorkiewicza, który mówi, że kościuszkowcy w łachach, na bosaka, wynędzniali, ginący z głodu docierali do wojska, które niekoniecznie było ich wojskiem, walczyło niekoniecznie w ich sprawie, ale była to jedyna szansa wyrwania się z nieludzkiej sowieckiej ziemi itd. Każdy może to sobie oczywiście przeczytać. To byli ludzie bardzo często nieszczęśni. Oni przyszli na tę linię frontu kompletnie do tego nieprzygotowani, głodni. Teren, na którym miała się odbyć bitwa, nie sprzyjał natarciu. Rozpościerała się szeroka dolina, muliste dno rzeki. Zachodnia strona, po której znajdowały się wojska niemieckie, górowała nad wschodnią. Piechota niemiecka była solidnie okopana. Niemcy mieli do dyspozycji około 18 tys. żołnierzy. Generał Berling nie uczestniczył wcześniej w walkach frontowych, nie dowodził też związkiem taktycznym. Nie jest moim zadaniem, broń Boże, ocena tych historycznych zdarzeń, bo są one dramatem naszej historii. Chciałbym powiedzieć, że nasz klub wesprze projekt tej uchwały w tej interpretacji, która jest dzisiaj, dlatego że chcemy oddać cześć tym ludziom i bohaterom, którzy walczyli za Polskę i tę Polskę nam jakoś odzyskali. Chwała im. Będziemy popierać ten projekt uchwały. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Roman Kotliński
Data: 2013-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Tak, to jest rzeczywiście zasadny wniosek. Jako klub Twój Ruch popieramy tego rodzaju inicjatywy. Jesteśmy przeciwko dzieleniu ofiar, które pod różnymi sztandarami wyzwalały Polskę. Ci ludzie w tej bardzo tragicznej bitwie pod Lenino nie zdawali sobie sprawy z tego, że za przysłowiową chwilę Polska będzie pod władaniem tych sojuszników z Armii Czerwonej, którzy im dali broń. Oni chcieli wyzwalać swój kraj, swoje rodziny, swoich bliskich spod niewoli faszyzmu. Klub Twój Ruch poprze ten wniosek. Chciałbym jednocześnie, panie marszałku, wyrazić taką refleksję nad tym, co powiedział mój przedmówca. Otóż rzeczywiście te tematy dotyczące historii Polski, różne apele i wnioski o uczczenie takich czy innych rocznic, są kontrowersyjne i często stanowią zarzewie konfliktu wśród posłów. Myślę, że gdyby posłowie opierali się na faktach, a nie mitach, i gdyby ideologia i religia nie przesłaniały racjonalnego myślenia, jestem przekonany, że bylibyśmy bliżej zrozumienia, bo nic tak nie łączy ludzi, jak prawda. Ktoś powiedział, że prawda nas wyzwoli, ale jeśli nie będziemy szukać tej prawdy rzeczywiście z intencją poznania istoty rzeczy, a nie zaślepieni jakąś ideologią, nigdy się nie pogodzimy co do zamierzchłej historii czy tej choćby smoleńskiej. Nigdy nie będzie tutaj konsensusu, jeśli nie będziemy dążyć do prawdy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Dąbrowski
Data: 2013-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawić nasze stanowisko dotyczące uchwały w sprawie uczczenia polskich żołnierzy biorących udział w bitwie pod Lenino. Jak już tutaj padało, dość szczegółowo, a w pewnym momencie nawet burzliwie rozmawialiśmy na ten temat na posiedzeniu komisji kultury. Myślę, że wszyscy w zdecydowanej większości doszliśmy do konsensusu, że ten hołd, mimo że moje poglądy polityczne są inne, dla żołnierzy, którzy chcieli walczyć o Polskę albo po prostu mieli jedyną szansę, żeby wyrwać się z tych ziem wschodnich i wrócić do kraju... Ten hołd im się należy. Bardzo podoba mi się ostatnie zdanie, że polscy kombatanci niezależnie od tego, czy do kraju szli z zachodu, czy ze wschodu, zasługują na szacunek. Myślę, że przy tym zdaniu nikt z nas nie powinien mieć wątpliwości. Pragnę zapewnić, że klub Polskiego Stronnictwa Ludowego w tej formie... Myślę, że nie jest tutaj niczyim zamiarem wszczynanie jakichś konfliktów ideologicznych czy nieinterpretowanie historii, tylko po prostu oddanie hołdu ludziom, którzy walczyli o Polskę, tak jak tutaj padło, niezależnie od tego, z której szli strony. Polskie Stronnictwo Ludowe poprze projekt uchwały. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2013-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Zacznę od podziękowania wszystkim kolegom, którzy do tej pory występowali tu w imieniu swoich klubów, za poparcie tego projektu, który zgłosił Klub Poselski SLD. Przeprowadziliśmy ważną, jak myślę, dyskusję, która doprowadziła nas do pewnego konsensusu. Chciałbym, żeby taka atmosfera utrzymywała się też w przyszłości. To jest szalenie istotne, czasem niezależnie od różnic politycznych czy ideologicznych. Pamiętam, gdy w 2002 r. jako minister w kancelarii premiera stałem na czele delegacji rządowej, państwowej z udziałem polskich przywódców religijnych i kombatantów, którzy przyjechali do Teheranu właśnie po to, żeby również oddać hołd żołnierzom w 60. rocznicę wyprowadzenia wojsk Andersa z Krasnowodzka przez Morze Kaspijskie. Tylko na cmentarzu Dulab pod Teheranem leży 2,5 tys. żołnierzy i w wielu innych miejscach w Iranie, w Isfahanie itd. Oni szli inną drogą. Zresztą generał Zygmunt Berling napisał trzy tomy pamiętników. Pierwszy tom zatytułował: ˝Z łagrów do Andersa˝. Berling siedział w Starobielsku, a Anders siedział na Łubiance. Tak że to był dramatyczny los Polaków, którzy znaleźli się na obszarze ówczesnego Związku Radzieckiego. Drugi tom pamiętników Berlinga, dowódcy 1. Armii Wojska Polskiego, jest zatytułowany: ˝Przeciw 17. republice˝. Były przecież zgłaszane takie propozycje, żeby Polska stała się 17. republiką ZSRR. Do tego oczywiście nie doszło wskutek decyzji mocarstw sojuszniczych. Odzyskaliśmy wolność, ale nie suwerenność. W każdym razie, nie wchodząc w szczegóły, panie marszałku, wydaje mi się, że warto pamiętać o wszystkich kombatantach, także o kombatantach spod Lenino. Gdy byli w Sejmie kilka dni temu, dzielili się swoimi wrażeniami. Chciałbym, żebyśmy też unikali pewnych ocen, które są skrajne i które są, jak się wydaje, niesprawiedliwe, np. takich, że Polacy poszli na rzeź pod Lenino. Oczywiście nie byli oni tak dobrze wyposażeni, ale nikt świadomie tego nie czynił. Straty faktycznie były duże, ale to było pierwsze zwycięstwo wojsk polskich po zajęciu Polski przez faszystów. (Dzwonek) Dlatego jeszcze raz dziękuję za to, że udało się nam znaleźć konsensus. Mam nadzieję, że będziemy pamiętali o kombatantach II wojny światowej, bo bardzo często mamy tendencję do tego, żeby mnożyć kombatantów, ale nie chcę tu już otwierać puszki Pandory z dużo późniejszych czasów. Dziękuję bardzo.
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2013-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Przysłuchuję się dyskusji na temat uczczenia w 70. rocznicę bitwy żołnierzy, którzy walczyli w bitwie pod Lenino, i ze smutkiem stwierdzam, że dwa kluby - Prawo i Sprawiedliwość i Solidarna Polska - nie zabrały głosu w tej dyskusji. Nie jestem członkiem Komisji Kultury i Środków Przekazu, ale śmiem tutaj twierdzić na podstawie tej dyskusji, tego, co mówił pan poseł sprawozdawca, że głosy sprzeciwu były właśnie z tej grupy posłów. To jest przykre. Powinniśmy pamiętać o tych, którzy walczyli pod Lenino, pod Monte Cassino, tak jak jest w tej uchwale, nieważne, czy szli do kraju, wyzwalać ten kraj z południa, z zachodu czy też ze wschodu, czy walczyli w Armii Krajowej, w Armii Ludowej, a wcześniej w Gwardii Ludowej czy też w Batalionach Chłopskich. To byli ci sami ludzie, z różnych środowisk, ze wsi, z miasta, itd., z rodzin chłopskich, inteligenckich. (Dzwonek) Znaleźli się tam na wschodzie. Już było tutaj dużo powiedziane. Jedni poszli z Andersem, drudzy z Berlingiem. To jest przykre, panowie z Prawa i Sprawiedliwości, bo tutaj czterech posłów widzę na sali. Powinien ktoś od was zabrać głos i powiedzieć, że ten żołnierz pod Lenino był takim samym żołnierzem jak ten pod Monte Cassino. Dziękuję.
Mówca: Bogusław Wontor
Data: 2013-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Mam pytanie do posła sprawozdawcy. Chciałbym, żeby to jeszcze raz jednoznacznie wybrzmiało z tej mównicy dla tych parlamentarzystów, którzy mają wątpliwości przy podjęciu decyzji popierającej tę uchwałę. Moje pytanie jest takie. Czy my chcemy uczcić pamięć ludzi, którzy chcieli walczyć o system, który był w Polsce po 1945 r., czy chcemy uczcić pamięć ludzi, którzy walczyli o Polskę, walczyli o wolność z okupantem, który najechał na Polskę w 1939 r.? Czy my chcemy uczcić pamięć armii, formacji, ideologii, mocodawców tychże żołnierzy (Dzwonek), czy chcemy uczcić pamięć Polaków, którzy ginęli, w dobrym tego słowa znaczeniu, walcząc o wolność i o to, żebyśmy mogli żyć w wolnej Polsce? Dziękuję bardzo.
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2013-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Ja przede wszystkim chciałbym wyrazić zadowolenie, że po tej bardzo długiej i szalenie szczerej dyskusji na posiedzeniu Komisji Kultury i Środków Przekazu udało się, wprawdzie nie jednogłośnie, ale dość wyraźną większością głosów uzyskać pewien konsensus. Chciałbym też wierzyć, że nawet członkowie klubów, którzy tu nie zabrali głosu, za 2 tygodnie poprą w głosowaniu ten projekt uchwały. Odpowiadając na pytanie pana posła Wontora, które jest de facto pytaniem retorycznym, chciałbym powiedzieć, że oni przecież walczyli o Polskę, nie mieli świadomości, jaka to będzie Polska. Straty były duże. Chcę też zaakcentować pewną sprawę, bo to jest fakt mało znany. Otóż, generał Zygmunt Berling, gdy oddziały radzieckie i polskie dotarły na praski brzeg Wisły, próbował pomagać powstaniu warszawskiemu. Zginęło kilkuset berlingowców, jak wtedy mówiono. Wkrótce po tym - nie chcę doszukiwać się związku między tą decyzją a próbą udzielania nieskutecznej pomocy powstaniu warszawskiemu - został odwołany przez Stalina. Zatem ci spod Lenino niewątpliwie byli polskimi patriotami, to trzeba jasno powiedzieć, tak jak polskimi patriotami byli ci, którzy byli u Andersa, ci, którzy byli pod Narwikiem, ci, którzy... Jest jedno takie miejsce w świecie, byłem tam kiedyś, to jest niedaleko stolicy Szkocji, czyli Edynburga, gdzie leży obok siebie 17 polskich generałów, grób w grób, bo wielu z nich nie wróciło do Polski. Ci wszyscy żołnierze starali się walczyć o Polskę ich marzeń i snów, a mieli różne marzenia i różne sny, o nich wszystkich musimy pamiętać i oddać im cześć. Tym razem wierzę, że za 2 tygodnie oddamy hołd żołnierzom walczącym pod Lenino, tak jak czyniliśmy to, jeszcze raz to powtórzę, w przeszłości wiele razy w odniesieniu do żołnierzy, którzy walczyli pod Monte Cassino, pod Tobrukiem, pod Narwikiem, pod El Alamein i w wielu innych miejscach. Dziękuję raz jeszcze. (Oklaski)
Mówca: Szymon Giżyński
Data: 2013-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Po niedawnych, ostatnich dokazywaniach i zajściach z przygnębiającym smutkiem konstatujemy, iż nikt do tej pory nie znalazł sposobu na odwiedzenie posła Platformy Obywatelskiej Stefana Niesiołowskiego od nałogowego ubliżania, potwarzania, uwłaczania bliźnim, pomawiania i poniżania ich. Chwyćmy za ostatnią deskę ratunku i zacytujmy prorocze słowa kolegi po fachu prof. Niesiołowskiego francuskiego uczonego Jeana Rostanda: biolog mija, żaba zostaje. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Pięta
Data: 2013-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie było dzisiaj możliwości podczas pytań w sprawach bieżących zadania pytania ministrowi transportu. W związku z tym postanowiłem skorzystać z tej formy. Sprawa dotyczy funkcjonowania Dworca Głównego w Sosnowcu. Dokładnie 154 lata temu, w roku 1859, do dzisiejszego Sosnowca dotarła odnoga Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. Nowo powstała stacja była wtedy granicznym dworcem pomiędzy Rosją a Prusami. Znana była wówczas pod nazwą Sosnowice Warszawskie. Od prawie 100 lat dworzec w Sosnowcu stanowi bardzo ważny punkt komunikacyjny na kolejowej mapie Polski. Jest on obecnie punktem postojowym dla wszystkich pociągów łączących Zagłębie Dąbrowskie z Warszawą. Tutaj też zatrzymują się wszystkie pociągi międzynarodowe, które łączą naszą stolicę m.in. z Budapesztem, Pragą czy też Wiedniem. W latach 1997-2002 budynek dworca wraz z otaczającymi go terenami został gruntownie zmodernizowany. Wnętrze oraz fasada budynku zostały wyremontowane i odnowione. W hali głównej przebudowano wejście do przejścia podziemnego oraz zmieniono układ kas i poczekalni. Budynek dworca został dostosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych. Podczas remontu zamontowano windy. Zaraz po kosztownym remoncie poczekalnia w budynku dworca została zamknięta dla podróżujących. Oficjalnym powodem zamknięcia byli okupujący to miejsce bezdomni. Poczekalnię w budynku Dworca Głównego w Sosnowcu zajmują obecnie m.in. oddział PKP PLK Zakład Linii Kolejowych w Sosnowcu oraz biblioteka. Ponowne otwarcie poczekalni dla podróżujących znacznie poprawiłoby jakość podróżowania. Pomimo faktu, iż dworzec rocznie obsługuje ponad milion pasażerów, nie posiada on miejsca, w którym podróżni mogliby w spokoju oczekiwać na swój pociąg. Problem ten jest tym ważniejszy, iż w okresie zimy jest to szczególne utrudnienie dla podróżujących. Brak czynnej poczekalni to niejedyny problem Dworca Głównego w Sosnowcu. Do podróżowania koleją zniechęca również stan peronów, które stanowią ponury kontrast dla wyremontowanego, choć niestety nieczynnego Dworca Głównego. W związku z powyższym zwracam się do ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej z pytaniem, jakie kroki zamierza podjąć, aby przed rozpoczęciem zimy poczekalnia w budynku Dworca Głównego została ponownie otwarta dla podróżujących. Mam nadzieję, że odpowiedź na to pytanie będzie pozytywna i jak najbardziej z korzyścią dla mieszkańców nie tylko Sosnowca. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2013-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kilka dni temu obchodziliśmy trzecią rocznicę brutalnego morderstwa dokonanego na asystencie europosła Janusza Wojciechowskiego Marku Rosiaku. 19 października 2010 r. były członek Platformy Obywatelskiej Ryszard Cyba wtargnął do biura poselskiego Prawa i Sprawiedliwości w Łodzi i śmiertelnie postrzelił Marka Rosiaka. Ryszard Cyba przygotowywał zamach na życie premiera Jarosława Kaczyńskiego, jednak ponieważ uznał to za zbyt trudne, postanowił dokonać zamachu na jakąkolwiek inną osobę związaną z Prawem i Sprawiedliwością. Zamordował brutalnie Marka Rosiaka, człowieka, który każdego dnia służył pomocą wielu ludziom niezależnie od ich poglądów czy sytuacji życiowej. Zamordował człowieka, który był działaczem pierwszej ˝Solidarności˝, człowieka zawsze oddanego słusznej sprawie, człowieka wielkiego serca. Marek Rosiak został odznaczony pośmiertnie Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne osiągnięcia w działalności zawodowej i społecznej podejmowane w służbie państwu i społeczeństwu. Niech ta śmierć będzie przestrogą dla tych wszystkich polityków i dziennikarzy, którzy nadal sieją nienawiść wobec drugiej osoby, wobec osób o innych poglądach politycznych, wobec demokratycznej opozycji, bo skutki tej nienawiści mogą być tak samo tragiczne. Oby już nigdy w Polsce nikt nie zginął z powodów politycznych. Marku, niech Pan Bóg da ci życie wieczne. Cześć twojej pamięci! Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Wojciech Saługa
Data: 2013-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym oświadczyć, że wbrew własnym przekonaniom przez najzwyklejszą ludzką pomyłkę zagłosowałem przeciw odrzuceniu w pierwszym czytaniu poselskiego projektu ustawy o zmianie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, będąc zgodnie z sumienie za jego odrzuceniem. Wiem, że według regulaminu Sejmu nie ma możliwości korekty, wzruszenia wyników tego głosowania, stąd moje oświadczenie. Przepraszam niniejszym kolegów z klubu Platforma Obywatelska za zaistniałą pomyłkę. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-10-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie inteligentnego parkingu O tym, że coraz trudniej jest znaleźć miejsce parkingowe (szczególnie w dużych miastach), nie muszę chyba nikogo przekonywać. Brak parkingów jest problemem, z którym borykamy się na co dzień. Czasami problemu nie stwarza wygospodarowanie odpowiednich środków finansowych na budowę parkingu, ale po prostu brak miejsca. Idealnym rozwiązaniem w takim przypadku okazuje się inteligentny parking. Pierwszy w Polsce smart parking powstał w Mikołowie, z czego jako mikołowianin jestem bardzo dumny. Co prawda jest to parking prywatny, jednak pokazuje on całkiem nowe rozwiązanie, które, mam nadzieję, pojawi się wkrótce w innych miastach. Parking ma 13,5 m wysokości, zajmuje 2 miejsca parkingowe, a jest w stanie pomieścić 12 samochodów osobowych. Kierowca korzystający z tego parkingu musi jedynie wjechać na platformę, wysiąść z samochodu, wpisać kod i jego samochód zostanie przetransportowany na piętro. Jeżeli chcemy już odjechać naszym samochodem, to analogicznie w tym samym miejscu wpisujemy kod, samochód jest transportowany na dół, a my możemy spokojnie odjechać. Mam nadzieję, że to innowacyjne rozwiązanie stanie się popularną formą zagospodarowania przestrzeni parkingowej w dużych miastach. Dziękuję za uwagę.