PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Zbigniew Konwiński
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Panie Premierze! Wysoka Izbo! Rozumiem, że pan teraz będzie co jakiś czas wychodził i opowiadał, co panu na wątrobie leży. Tylko jest szczytem hipokryzji mówić o cenach, kiedy mówi to przedstawiciel PiS-u. Za waszych rządów mieliśmy rekordową inflację: ponad 18 punktów procentowych. To była drożyzna PiS-u. (Oklaski) (Poseł Przemysław Czarnek: Chłopie, teraz jest paliwo po osiem. Teraz jest paliwo po osiem.) Starsi ludzie przypominali sobie czasy PRL-u. Taka była inflacja. (Poseł Joanna Borowiak: Wy sprowadzacie PRL.) Program SAFE leży gotowy do podpisania przez pana prezydenta. To są miliardy złotych, które można wydać w ramach polskiej gospodarki na bezpieczeństwo Polaków, na silną armię, na to, żeby Polska była bezpieczna. Jeżeli ktoś chce się nazywać patriotą, a jest przeciwko SAFE... (Poseł Antoni Macierewicz: Mów po niemiecku!) ...nie ma moralnego prawa nazywać się patriotą. (Gwar na sali) Jesteście lobbystami amerykańskiego przemysłu zbrojeniowego, a nie polskimi patriotami. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Antoni Macierewicz: Mów po niemiecku!)
Mówca: Sprawozdawca Katarzyna Ueberhan
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Pani Marszałkini! Szanowna Pani Ministro! Wysoka Izbo! (Gwar na sali, dzwonek) Mam przyjemność przedstawić sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny. Sprawozdanie jest zawarte w druku nr 2252 i dotyczy druku sejmowego nr 2250 zawierającego rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy oraz niektórych innych ustaw. Szanowni Państwo! Sejm na 52. posiedzeniu w dniu 25 lutego tego roku, zgodnie z art. 39 ust. 2 regulaminu Sejmu, skierował powyższy projekt ustawy do Komisji Polityki Społecznej i Rodziny (Gwar na sali, dzwonek) w celu rozpatrzenia. Komisja projekt rozpatrzyła na jednym posiedzeniu w dniu 26 lutego. Posiedzenie trwało wiele godzin. Była możliwość zabrania głosu przez każdego przedstawiciela, przez przedstawicielkę strony społecznej, strony związkowej. Oczywiście odniosła się do tych wszystkich uwag strona rządowa. W trakcie prac nie zgłoszono wielu poprawek. Te poprawki miały raczej charakter doprecyzowujący. Ze zgłoszonych poprawek uwzględniono dwie poprawki. Pozostałe albo były już w innych przepisach, albo nie znalazły uznania komisji. Zgłoszono też kilka wniosków mniejszości. Był wniosek mniejszości posła Wilka. Wnioski mniejszości były trzy. Wnioski mniejszości posła Józefaciuka były dwa. Szanowni Państwo! Komisja wnosi, by Wysoki Sejm raczył uchwalić projekt ustawy. Również przedstawia na żądanie wnioskodawców wspomniane przeze mnie wnioski mniejszości. Dziękuję.
Mówca: Urszula Rusecka
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

...i myślę, że dzisiaj w komisji będą pozytywnie zaopiniowane. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!)
Mówca: Katarzyna Ueberhan
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałkini! Pani Ministro! Wysoka Izbo! Mam przyjemność w imieniu Lewicy przedstawić stanowisko klubu dotyczące rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy oraz niektórych innych ustaw, zawartego w druku sejmowym nr 2250, i sprawozdania komisji z druku nr 2252. Jak już mówiłam w trakcie przedstawiania sprawozdania z prac komisji, posiedzenie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny trwało bardzo długo, trwało wiele godzin. Wsłuchiwaliśmy się z uwagą we wszystkie głosy, głosy każdej ze stron, które padały w trakcie tej dyskusji. I nie jest tak, jak mówiła pani posłanka Rusecka, że te głosy nie zostały wysłuchane, nie jest tak, że te uwagi nie zostały uwzględnione. Dowodem na to jest 21 poprawek, które za chwilę złożę na ręce pani marszałkini. Są to poprawki uzgodnione właśnie ze stroną społeczną, z Radą Dialogu Społecznego, będące wynikiem wsłuchania się w głos strony społecznej, w tym również przedstawicieli pracodawców. Są to poprawki, które wzmacniają rolę, decyzje, też wpływ na proces stron stosunku pracy. Tak że nie jest tak, że te głosy i uwagi nie zostały uwzględnione, ponieważ jest dokładnie odwrotnie. Tak jak mówiłam już w pierwszym czytaniu, pamiętajmy, o czym tak naprawdę i przede wszystkim jest ten projekt. Ten projekt, ta ustawa jest o ludziach, o ludziach pracy. Ten projekt, ta ustawa jest o ich bezpieczeństwie, codziennym bezpieczeństwie, bezpieczeństwie w pracy, ale też poczuciu bezpieczeństwa, braku lęku o jutro. Chodzi o to, by zapewnić tym osobom przewidywalność dziś, jutro, ale też za rok, za 20 lat, gdy pójdą na emeryturę. Ten projekt jest o tym, by każda osoba pracująca... Pamiętajmy, że wykonywanie pracy na podstawie umowy o pracę jest przeważające, jeżeli chodzi o sposób zatrudnienia w naszym kraju. Tak pracuje ponad 16 mln osób, ponad 2,5 mln osób pracuje na podstawie umów cywilnoprawnych, a dla 1,5 mln osób jest to wyłączny sposób zatrudnienia. To z myślą o tych osobach, o tych wszystkich Polkach i Polakach, jest ta ustawa. Chodzi o to, by mieli prawo do urlopu, do chorobowego, do macierzyńskiego, ale też do emerytury za 10-20 lat. Ten projekt, ta ustawa jest o tym, że państwo nie zostawia ich samym sobie, że otacza ich opieką, daje im poczucie bezpieczeństwa i przewidywalnej przyszłości. To ustawa o ludziach, to ustawa dla ludzi pracy, to ustawa o bezpieczeństwie, o przywracaniu równowagi pomiędzy stronami, ale, tak jak mówiłam, z uwzględnieniem woli stron. To ochrona dla ludzi pracy, przy czym w tej ustawie znajdziemy też rzeczy ważne i chroniące pracodawców, jak chociażby możliwość zgłoszenia się do inspektora o interpretację. Szanowni Państwo! W imieniu klubu Lewicy stwierdzam, że tak jak poprzednio, tak i dziś, popieramy projekt ustawy. Jesteśmy za jego przyjęciem wraz z poprawkami. Pamiętajmy, że umowy śmieciowe to też poważny problem społeczny. Państwo musi być obecne tam, gdzie relacja sił jest nierówna, bo wolny rynek nie oznacza rynku bez zasad. To ustawa, która chroni uczciwą konkurencję i obie strony stosunku pracy: i pracodawców, i pracowników. Oto te poprawki. Dziękuję bardzo.
Mówca: Michał Połuboczek
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jako Konfederacja jesteśmy oczywiście przeciwni tej ustawie. Ustawa ta daje urzędnikom kompetencje sądu. To urzędnik stwierdza, czy umowa zawarta między dwoma dorosłymi, świadomymi obywatelami jest inna niż umowa, jaką oni zgodnie ze swoimi intencjami chcieli zawrzeć. Bardzo obrażające jest dla mnie stwierdzenie ˝umowa śmieciowa˝. Ja całe życie starałem się pracować bądź na B2B, bądź właśnie na umowie tzw. śmieciowej, bo widziałem ogromne plusy, które ona daje, mianowicie dużo niższe obciążenia podatkowe. Doskonale wiem, że państwo nie zapewni mi emerytury, ja w takie bajki nie wierzę, więc należy... Uważam, że jeżeli chodzi o emeryturę, to każdy powinien sam o nią zadbać, prędzej czy później się o tym dowie. Co do pracy na B2B i wielu grup społecznych, które w ten sposób pracują, chociażby informatyków, doradców itd., to nie wyobrażam sobie pracy takiego człowieka nagle na podstawie umowy o pracę. To on sobie reguluje liczbę godzin, które de facto spędza w pracy, więc przejście teraz i narzucenie przez jakiegoś urzędnika z zewnątrz, który w ogóle nie ma pojęcia, jaka jest specyfika pracy... To jest irracjonalne, to jest jakieś szaleństwo. Tak że danie tego typu kompetencji urzędnikom uważam za kompletne szaleństwo. Dlatego też składam wniosek o odrzucenie tej ustawy w całości. Dziękuję.
Mówca: Ryszard Petru
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu klubu składamy serię poprawek. Moja koleżanka Barbara Oliwiecka zgłosi kolejne. Ja zgłoszę poprawki w dwóch zakresach. Pierwsza poprawka - o czym mówiliśmy na debacie w pierwszym czytaniu - dotyczy tego, że strony powinny być wysłuchane. Mamy bardzo różne stosunki pracy i nie zawsze jest tak, że urzędnik jest w stanie zrozumieć, dlaczego dana osoba podjęła decyzję o takiej a nie innej umowie, w tym przypadku B2B. Wpisujemy akurat w poprawce nr 2: właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy - po umożliwieniu stronom stosunku prawnego zajęcia stanowiska... Chodzi o to, żeby te strony zajęły stanowisko, żeby to było w protokole, a potem, jeżeli będzie spór, chcielibyśmy, żeby sąd uwzględnił również tłumaczenie drugiej strony. Zauważmy, że dotychczas sądy zwykle orzekały niezgodnie z decyzjami Państwowej Inspekcji Pracy, przeciwko nim. Druga poprawka jest dalej idąca. Tutaj mamy w art. 2 w punkcie 8 zapis, który mówi o zabezpieczeniu. Mamy obawę - jesteśmy w dialogu z ministerstwem pracy i będziemy ten dialog kontynuować dzisiaj o godz. 15 na posiedzeniu komisji - że ten zapis jest zbyt daleko idący, a mianowicie daje możliwość sądom de facto wprowadzania zabezpieczenia. Co to znaczy? Że już na etapie postępowania sąd mówi: słuchajcie, to jest umowa o pracę. Sprawa w sądzie trwa 3 lata. Zanim ktoś wygra... No to po 3 latach może się okazać, że firma już nie funkcjonuje. Jeżeli chodzi o art. 2, chcemy w punkcie 8 skreślić § 2, 3, 4, 5. Odczytam § 2, żeby oddać moją obawę: Jeżeli przemawia za tym potrzeba ochrony praw pracownika, a istnienie stosunku pracy zostało uprawdopodobnione, sąd może dodatkowo unormować prawa i obowiązki stron umowy na czas trwania postępowania. Miałem rozmowę z panią minister przed tą debatą. Wskazywała na to, że to dotyczy § 1, który jest wyżej, który chroni grupy wrażliwe. My ten paragraf zostawiamy. Chciałbym, żeby tę kwestię przedyskutować na posiedzeniu komisji, dlatego że obawiamy się, że zabezpieczenie może doprowadzić do wylania po prostu dziecka z kąpielą. Mianowicie zabezpieczenie może spowodować, że administracyjna decyzja będzie de facto wprowadzona od razu. I to spowoduje, że decyzją urzędnika poprzez zabezpieczenie w bardzo wielu przypadkach nastąpi zmiana stosunku pracy na umowę o pracę. A dopiero po kilku latach batalii w sądzie okaże się, że to jest nieprawda. Moim zdaniem to może już być nie do odkręcenia. Firmy mogą paść, a pracownicy mogą tę pracę stracić, bo w wielu przypadkach mamy sytuację, gdzie w bardzo niskomarżowych branżach po prostu część firm nie byłaby w stanie funkcjonować w oparciu o umowę o pracę. Chociażby branża eventowa jest tego doskonałym przykładem. Szanowni Państwo! Składam te poprawki w tym momencie i do zobaczenia na posiedzeniu komisji. Dziękuję bardzo, pani marszałek.
Mówca: Barbara Oliwiecka
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Potrzebuję każdej sekundy. Dziękuję ślicznie. Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Oczywiście, że prawo musi chronić pracowników i prawo, nie zapominajmy o tym, musi też chronić pracodawców. A rolą państwa jest stworzenie takiego prawa, które będzie sprawiedliwie regulować obowiązki i prawa dwóch stron. Nie wolno konfliktować, nie wolno polaryzować tych stron, bo te światy funkcjonują tylko dzięki sobie i powinny funkcjonować bardzo zgodnie. Dlatego nie każda umowa cywilnoprawna, trzeba mieć tego świadomość, jest wynikiem jakiejś złej intencji którejś ze stron. Absolutnie nie. Strony umawiają się na coś, dorośli ludzie umawiają się na coś. Rozumiemy, że właściwości umów się bardzo często przeplatają: umów o pracę, umów cywilnoprawnych. Dlatego składamy poprawkę, pani minister, która wydłuży czas dostosowania firm do stanu faktycznego. Chodzi o to, żeby oni mogli spokojnie w okresie rocznym, tak jak pracują, bo przecież budżetują swoje zadania w okresie rocznym, sprawdzić, przeanalizować, czasem zmienić strukturę funkcjonowania firmy. Prosimy więc o wydłużenie terminu na dostosowanie do stanu faktycznego z 6 miesięcy do 12 miesięcy. To jest nasza pierwsza poprawka. Druga poprawka to jest głos strony społecznej. W tym miejscu chciałam w ogóle podziękować stronie społecznej za udział w komisji i bardzo wyważone głosy, naprawdę pełne zrozumienia. Mówię tutaj szczególnie o stronie pracodawców. Ta poprawka ma na celu usunięcie zapisu, który nadawał głównemu inspektorowi pracy obowiązki, takie jak określenie w zarządzeniu wytycznych, określenie, co jest umową o pracę, co jest umową cywilnoprawną. To już funkcjonuje w Kodeksie pracy i nie chcemy tego dublować, żeby nie doprowadzać do chaosu czy do jakiejś uznaniowości. Składamy więc drugą poprawkę w sprawie tego, żeby to usunąć. Trzecia poprawka jest porządkująca. Mianowicie przypominamy, że to główny inspektor pracy jest podległy w pierwszej kolejności marszałkowi Sejmu, więc w pierwszej kolejności niech do marszałka spływają raporty, potem do ministra właściwego, czyli do ministra pracy. Szanowni Państwo! Bardzo ważna rzecz: państwo powinno dawać przykład. Jeżeli coś zmieniamy, zmieniajmy to, zaczynając od siebie. Dlatego bardzo dokładnie będę się przyglądać, jak spółki Skarbu Państwa wdrażają tę umowę, jak korygują umowy menedżerskie. (Dzwonek) Ale przede wszystkim, pani minister, chodzi o umowy franczyzowe spółki Orlen. Od lat, od wielu lat franczyzobiorcy mówią, że są niesprawiedliwe i na podstawie tych umów oni nie są w stanie zatrudnić osoby na umowę o pracę. Bo przecież o to chodzi we franczyzie, żeby czynnik ludzki, najmniej przewidywalny, cedować na franczyzobiorców. Będę apelować, żeby przyjrzeć się tym umowom, żeby te firmy również miały szansę dostosować się do ustawy. Dziękuję.
Mówca: Wioleta Tomczak
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Kiedy słuchałam prawej strony sali w czasie pierwszego czytania rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, miałam wrażenie, że słucham zaciętej płyty. Teraz, gdy zajmujemy się tym projektem ponownie, znów mam takie wrażenie. Jestem przekonana, że dokładnie te same argumenty usłyszymy ponownie w kolejnych wypowiedziach. Wygląda bowiem na to, że wielu zasiadającym w tej Izbie, oczywiście nie wszystkim, nie zależy w ogóle na ochronie praw pracowniczych - co stanowi sens omawianego projektu - które to prawa są wartością konstytucyjną. To smutne, tym bardziej w wypadku tych posłów, którzy przeszli na pozycje antypracownicze wyłącznie dlatego, że zmienili ławy rządowe na opozycyjne. Zarówno w trakcie pierwszego czytania, jak i podczas posiedzenia komisji słyszeliśmy wciąż te same argumenty dotyczące rzekomej ingerencji w swobodę zawierania umów, rzekomego zrównywania uprawnień inspektorów z prawami sądu czy dotyczące tego, że głosy strony społecznej nie zostały wysłuchane. Debata nad kształtem tych przepisów ciągnie się od miesięcy. Rząd zaadresował liczne wątpliwości, w tym uwagi, które zgłaszali przedstawiciele Polski 2050. Rada Dialogu Społecznego brała udział w konsultacjach przepisów przez 37 dni. Ta ustawa to kompromis, dowód na to, że rząd jest otwarty na konstruktywną krytykę. To dobrze przemyślane rozwiązania, konstruowane w taki sposób, aby chroniąc pracowników przed nieuczciwymi pracodawcami, nie uderzyły przypadkiem w tych, którzy swoje przedsiębiorstwa prowadzą w sposób uczciwy. (Poseł Jan Mosiński: Przez 7 dni, pani poseł.) Tak, przez 37 dni. Jeżeli się przejęzyczyłam, to moja... (Poseł Joanna Borowiak: Ale to w tym był inny projekt, pani poseł. Pani mówi o konsultacjach...) (Dzwonek)
Mówca: Wioleta Tomczak
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Co do kwestii swobody umów, to mam wrażenie, że ten argument jest przywoływany w szczególnie złej wierze. Owszem, czasami pracodawca i pracownik siadają do zawieranej umowy jak równy z równym. Zbyt często jednak pracownik jest w sytuacji bez wyjścia i musi zgodzić się na niekorzystne warunki jako jedyne, które skłonny jest zaproponować pracodawca. Udawanie, że takie przypadki to rzadkość, jest albo naiwnością, albo myśleniem życzeniowym, albo skrajnym cynizmem. Właśnie przed takimi sytuacjami ma bronić omawiany projekt ustawy. Ten projekt nikogo nie satysfakcjonuje w 100%. Na tym polega kompromis. Należy zrezygnować z części założeń, aby uwzględnić postulaty drugiej strony. Nie ma jednak wątpliwości, że ta ustawa zapewni dodatkową ochronę pracownikom, którzy są wbrew swojej woli przymuszani do podpisywania umów śmieciowych. Wiemy również, że projekt ten zagwarantuje wykonanie kamienia milowego, który jest niezbędny do realizacji polskich zobowiązań wynikających z Krajowego Planu Odbudowy. Wiemy w końcu, że projekt ten realizuje wolę wyborców. 60% Polek i Polaków opowiada się za wzmocnieniem uprawnień Państwowej Inspekcji Pracy. Omawiana dziś reforma to ważna i potrzebna ustawa. Klub Polska 2050 zagłosuje za jej przyjęciem. Mam nadzieję, że pan prezydent wsłucha się w głos pracowników, a nie w populistyczne pohukiwanie prawej strony tej sali i podpisze proponowane przez nas przepisy. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Jan Mosiński: Przeczyta sobie pani poseł...)
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Demokracja Bezpośrednia - pełna nazwa. Szanowna Pani Marszałek! Państwo Ministrowie! Wysoka Izbo! To nie jest projekt naprawy rynku pracy. To jest projekt kapitulacji państwa wobec własnej niewydolności. Rząd doskonale wie, gdzie leży problem. Problem leży w tym, że sądy pracy działają za wolno, a obywatel latami czeka na rozstrzygnięcie, czy był pracownikiem, czy tylko tanim zleceniobiorcą bez praw. I co robi rząd? Czy rząd naprawia sądownictwo? Czy wzmacnia sądy pracy? Czy gwarantuje szybki wyrok niezależnego sądu? Nie. Rząd idzie na skróty. Zamiast naprawić wymiar sprawiedliwości, chce dać urzędnikowi kompetencje, by w praktyce zastępował sąd. A przecież sam projekt przyznaje, że sąd powinien podejmować czynności tak, by posiedzenie odbywało się nie później niż miesiąc od wniesienia pozwu. A więc rząd wie, co powinno działać, tylko nie chce tego naprawić. Sedno tego projektu jest skandaliczne. Po niewykonaniu polecenia Państwowej Inspekcji Pracy okręgowy inspektor pracy ma dostać prawo wydania decyzji stwierdzającej istnienie stosunku pracy. I ta decyzja nie będzie miała skutków tylko na papierze. Projekt mówi wprost: od dnia wydania ma ona wywoływać skutki na gruncie prawa pracy, prawa podatkowego, ZUS, ubezpieczenia zdrowotnego i innych obowiązujących wpłat. A więc jeden urzędniczy podpis ma uruchomić lawinę skutków dla przedsiębiorcy w całym systemie państwa. To nie jest korekta, to jest administracyjny taran. I wreszcie to, co jeszcze bardziej bulwersuje: jeżeli w sprawie objętej pozwem o ustalenie stosunku pracy pojawi się taka decyzja, to sąd ma zapewnić postępowanie. Czyli zamiast powiedzieć: sąd rozstrzyga pierwszy, rząd mówi: najpierw urzędnik, potem ewentualnie sąd. Tak właśnie wygląda państwo, które nie reformuje instytucji, tylko obchodzi własną niesprawność. Rząd próbuje to upudrować opowieścią o interpretacjach indywidualnych głównego inspektora pracy. Tylko że to też jest półśrodek. Interpretacja za 40 zł wydana w 30 dni ma niby dawać bezpieczeństwo, ale ustawa od razu zastrzega, że jeżeli kontrola ustali inny stan faktyczny, to cały ten komfort się kończy. Czyli obywatel dalej nie dostaje pewności prawa, dostaje tylko warunkową łaskę administracyjną. Nikt tutaj nie broni fikcyjnych etatów, udawanych zleceń ani patologii, ale państwo prawa nie polega na tym, że zamiast niezawisłego sądu obywatel ma się bać urzędnika wyposażonego w coraz większą władzę. Państwo prawa polega na tym, że to sąd rozstrzyga spór, a administracja wykonuje prawo, a nie je zastępuje. Dlatego ten projekt trzeba ocenić jednoznacznie: to nie jest reforma sprawiedliwości, to jest próba zastąpienia sprawiedliwości administracyjnym przymusem. Niech rząd najpierw naprawi sądownictwo pracy, a dopiero potem mówi o obronie pracownika. Bo dziś nie broni pracownika, dziś buduje kolejne państwo urzędniczej (Dzwonek) przemocy. (Oklaski)
Mówca: Marek Jakubiak
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Słowo do pana posła Koniecznego. Na końcu zabrakło mi jeszcze jakiegoś stosu, na którym trzeba by na koniec spalić przedsiębiorcę, bowiem to, co ostatnio pan tutaj proponował, to jest po prostu... Jak powiem, że ręce opadają, to będzie mało powiedziane. To jest jakaś nienawiść wewnętrzna odnośnie do ludzi, którzy w życiu niczego nie osiągnęli, w życiu niczego nie zdobyli, żadnej góry nie zdobyli. Naprawdę stawiać takie tezy... Dzisiaj parokrotnie słyszałem to z tej mównicy. Znowu mówimy o nieuczciwych przedsiębiorcach. A może powiecie też o nieuczciwych pracownikach? A może powiecie o pracownikach, którzy 2 tygodnie przychodzą do pracy, a potem siedzą kilka lat na zwolnieniach i trzeba im płacić za urlopy? Może o tym też powiecie? Może powiecie, jaka jest dzisiaj katorżnicza praca przedsiębiorców? Może o tym powiecie, a nie ciągle i wyłącznie chcecie zarabiać. Pani poseł Ueberhan powiedziała dzisiaj, że państwo polskie działa. Jak? Czyją kieszenią? Moją? To państwo będzie płaciło? Nie będzie państwo płaciło. Państwo jest opresyjne w tej sprawie. A to, że chcecie robić takie myki... Ja już to sobie wyobrażam praktycznie, jak to będzie wyglądało. Jest pan czy pani pracownik. Jeżeli po paru latach czy paru miesiącach pracodawca będzie niezadowolony z jej pracy, to pójdzie do inspektora i powie: to była umowa cywilnoprawna. A się okaże, że to była umowa o pracę i trzeba będzie jeszcze dodatkowe odszkodowania płacić za pracownika, który się np. nie nadaje na to stanowisko. To są, proszę państwa, relacje pomiędzy pracodawcą a pracownikiem. I żadne przepisy tego nie naprawią. Albo to są dobre relacje, albo to są złe relacje. Natomiast w takiej sytuacji, w której daje się takie kompetencje, następne kompetencje urzędnikom, żeby w te relacje wchodzili, to jest absolutne zakłócenie relacji międzyludzkich. Ale co tu dużo mówić, przecież to Lewica pisze tę ustawę, a przecież wiemy, że lubią zaglądać i do czyichś łóżek, i do czyichś związków, i do układów pracy zbiorowej. Oni wszędzie chcą grzebać, tylko nie u siebie. Najczęściej tak bywa, że najwięcej do powiedzenia mają ci, którzy w życiu niczego nie osiągnęli. Weźcie się za robotę, zróbcie coś, a potem będziemy rozmawiali, jak to ewentualnie poprawiać. Pracownik dla mnie zawsze był partnerem. Zawsze współpracowaliśmy, znaliśmy siebie, swoje rodziny, swoje problemy itd. Ja byłem jego szefem, a on był moim pracownikiem. Po co wy się w to wtrącacie? Pytam: Po co? (Oklaski)
Mówca: Marek Krząkała
Data: 2026-03-11 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W opinii wielu prawników, z którymi rozmawiałem, przedstawiona propozycja ustawy jest rzekomo niekonstytucyjna, ponieważ narusza prawo do sądu, art. 45 konstytucji, swobodę działalności gospodarczej i zasady wolności umów, art. 22 i 31 konstytucji, a ponadto narusza zasady pewności prawa, bezpieczeństwa prawnego i finansowego oraz stabilności dla przedsiębiorcy. Dlatego chciałbym zadać pytanie, żeby rozwiać te wątpliwości dotyczące niekonstytucyjności tej propozycji w odniesieniu do art. 10 konstytucji. Ustalenie, czy umowa cywilnoprawna jest w istocie stosunkiem pracy, należy obecnie do wyłącznej kompetencji sądów powszechnych. Przyznanie tego prawa PIP w ramach decyzji jest traktowane jako wyręczenie sądów. Czy w państwa opinii propozycja ta narusza zasady trójpodziału władzy? Czy przedstawione rozwiązania nie wydłużają czasu w odniesieniu do obecnego stanu prawnego? Jestem posłem z województwa śląskiego, dlatego proszę również o odpowiedź na pytanie w innej sprawie, które jest skierowane właściwie do głównego inspektora. Wymienił wszystkich okręgowych inspektorów pracy, poza jednym, tym w Katowicach. (Dzwonek) Chciałbym wiedzieć, dlaczego. Dziękuję. (Oklaski)