Mówca: Sprawozdawca Zbigniew Pawłowicz
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Szanowna Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Pani Minister! Mam zaszczyt w imieniu Komisji Zdrowia przedstawić sprawozdanie z pierwszego czytania rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, druk nr 1240, które odbyło się na posiedzeniu Komisji Zdrowia w dniu 25 stycznia 2017 r. Procedowany projekt ustawy dotyczy zasad diagnostyki i leczenia pacjentów onkologicznych ujętych w tzw. pakiecie onkologicznym, który został wprowadzony przez ustawę z dnia 22 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw i obowiązuje od dnia 1 stycznia 2015 r. Procedowany projekt ustawy w sposób istotny odbiega od pierwotnego projektu, w którym dokonano zmian, uwzględniając konsultacje publiczne i opinie środowiska medycznego. Szczególnie istotne jest odstąpienie od uchylenia art. 136 ust. 2 ustawy, które powodowałoby zniesienie bezlimitowego rozliczania świadczeń w ramach pakietu onkologicznego. Wprowadzenie omawianej zmiany spowodowałoby wzrost kolejek oczekujących pacjentów, wydłużałoby czas oczekiwania na rozpoczęcie procesu diagnostyczno-leczniczego i w wielu przypadkach prowadziłoby do pogorszenia stanu zdrowia osoby chorej bądź zmniejszenia szans na efektywne leczenie. Należy uznać tę zmianę za szczególnie istotną. Proponowane zmiany w procedowanej ustawie dotyczą następujących obszarów: uproszczenia sprawozdawczości w zakresie prowadzenia list oczekujących na świadczenie na podstawie karty diagnostyki i leczenia onkologicznego; rezygnacji ze wskaźnika rozpoznania nowotworu złośliwego w podstawowej opiece zdrowotnej; zwolnienia z obowiązku zgłaszania rozpoznania nowotworu złośliwego do Krajowego Rejestru Nowotworów jako warunku dalszego procedowania karty diagnostyki i leczenia onkologicznego; redukcji wzoru formularza karty diagnostyki i leczenia onkologicznego z jednoczesnym zapewnieniem możliwości wypełniania w wersji elektronicznej; umożliwienia wydawania karty diagnostyki i leczenia onkologicznego przez lekarza udzielającego ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych, który stwierdził podejrzenie nowotworu złośliwego lub miejscowo złośliwego, oraz lekarza udzielającego świadczeń w ramach programów zdrowotnych. Proponowana treść art. 11 ust. 3 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, który przyznaje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia uprawnienie co do możliwości ogłaszania w drodze obwieszczenia zasad postępowania dotyczących diagnostyki i leczenia nowotworu złośliwego w zakresie świadczeń finansowanych ze środków publicznych, budzi wątpliwości natury prawnej i merytorycznej Biura Analiz Sejmowych zawarte w opiniach z dnia 24 stycznia 2017 r. Opinia prawna i merytoryczna BAS dotyczy m.in. niejasnego celu wydania przez ministra przedmiotowego obwieszczenia, które nie ma charakteru prawotwórczego i nie może formułować norm prawnych. Tym samym nie będzie ono miało wpływu na ocenę przestrzegania przez lekarzy obowiązku określonego w art. 4 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Lekarz ma bowiem, w myśl tych zapisów, wykonywać zawód zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi mu metodami i środkami zapobiegania chorobom, rozpoznawania i leczenia ich. Natomiast naruszenie postanowień obwieszczenia nie będzie także skutkowało możliwością pociągnięcia lekarza do odpowiedzialności dyscyplinarnej. Opracowywane przez towarzystwa naukowe zrzeszające specjalistów w danej dziedzinie medycyny zalecenia postępowania dotyczące diagnostyki i leczenia nie odnoszą się tylko do świadczeń finansowanych ze środków publicznych. Umieszczanie w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych takiego zapisu wprowadza, według oceny BAS, tylko zamieszanie prawne, gdyż obowiązek stosowania aktualnej wiedzy przez lekarza dotyczy świadczeń finansowanych ze środków zarówno publicznych, jak i niepublicznych. Wprowadzenie tej zmiany, tj. art. 11 ust. 3 procedowanej ustawy, wiąże się również z dodaniem art. 32c, który w sposób istotny zwiększa obciążenia administracyjne i sprawozdawcze dla świadczeniodawców, do których to działań, jak sądzę, są w chwili obecnej nieprzygotowani. Nie jest określone również, jaki ma być cel obliczania wskaźników efektywności, o których mowa w art. 32c. Szanowna Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Członkowie Komisji Zdrowia w dyskusji nad procedowanym projektem podnosili m.in. problemy sprawozdawczości z funkcjonowania pakietu onkologicznego do Narodowego Funduszu Zdrowia - cytowany już wcześniej przeze mnie art. 32c. Zgłaszali natomiast obawy, czy rezygnacja z połączenia wypełniania karty diagnostyki i leczenia onkologicznego z jednoczesnym obowiązkiem wypełnienia karty zgłoszenia nowotworu złośliwego nie spowoduje pogłębienia i tak bardzo niskiego odsetka rejestracji zachorowań na nowotwory w Krajowym Rejestrze Nowotworów, który wynosi w naszym kraju tylko 13%. Szczególnie mocno podkreślano niespójność pomiędzy przeniesieniem do projektu ustawy zapisu o wyznaczeniu koordynatora leczenia onkologicznego, którego zadania obecnie są ujęte na poziomie rozporządzenia ministra zdrowia, a jednoczesnym pozostawieniem na poziomie rozporządzenia ministra zdrowia zapisu o wielodyscyplinarnym zespole terapeutycznym i o rekomendacji możliwości odstąpienia od planowania leczenia onkologicznego przez ten zespół. Ten zapis, według członków komisji, w rozporządzeniu ministra zdrowia może spowodować, że stanie się codzienną praktyką wyeliminowywanie zespołu wielodyscyplinarnego z procesu diagnostyki i leczenia onkologicznego. Będzie to ze szkodą dla pacjentów, obniży jakość i standard leczenia, a w efekcie pogorszy wyniki odległe. Komisja Zdrowia w głosowaniu pozytywnie zaopiniowała projekt ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych i przedstawia Wysokiej Izbie wniosek o jego przyjęcie. Dziękuję za uwagę.