PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Andrzej Duda
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam dwa pytania. Pierwsze zdecydowanie do pana ministra. Widzę, że jest pan minister Królikowski, mam nadzieję, że odpowie. Panie ministrze, chodzi o art. 6 pkt 2 projektu, a ściślej mówiąc, o jego fragment, o którym mówiłem w swoim wcześniejszym wystąpieniu, kiedy sygnalizowałem, że zgłaszamy poprawkę w tym zakresie. Otóż tam jest zapis, że minister może odmówić powołania na stanowisko notariusza w przypadku, gdy między innymi kandydatura budzi wątpliwości co do rzetelności, uczciwości oraz przestrzegania wartości demokratycznego państwa prawnego. Panie ministrze, czy pan nie uważa, że przede wszystkim ten zapis budzi wątpliwości co do jego zgodności z konstytucją? Po pierwsze, co do precyzji zapisu, bo te wszystkie kryteria są kryteriami nieostrymi, budzą wątpliwości, co to znaczy. Po drugie, o ile kryterium rzetelności w kontekście zawodu jeszcze można rozważać, to jest pytanie odnośnie do uczciwości. W jaki sposób będzie rozważane kryterium uczciwości, budzenia wątpliwości co do uczciwości? Czy może, jeżeli ktoś w ostatniej chwili zrezygnował ze ślubu i uciekł sprzed ołtarza, narażając rodzinę panny młodej na koszty, jest nieuczciwy i w związku z tym nie może zostać notariuszem? Przykład jest może śmieszny, ale czy to jest uczciwe, czy jest nieuczciwe. Można to rozważać również w tych kryteriach. Rodzina panny młodej na pewno będzie uważała, że bałamucił ją, zrezygnował, był nieuczciwy. Dlatego apeluję o to, abyście państwo jednak zgodzili się na zmianę w tym zakresie i wykreślenie tego zapisu. Nie wspomnę już o kwestii pojęcia przestrzegania wartości demokratycznego państwa prawnego. Już wielokrotnie słyszałem w ostatnim czasie, że ten, kto nie zgadza się z rządem Donalda Tuska, nie przestrzega wartości demokratycznego państwa prawa, bo on został demokratycznie wybrany. A więc bardzo proszę jednak o zweryfikowanie tych zapisów, bo one po prostu są niebezpieczne dla obywateli. To jest pierwsza sprawa. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!) (Poseł Katarzyna Matusik-Lipiec: To nieprawda.) I druga sprawa. Panie ministrze, muszę wyrazić swoją wątpliwość także co do kwestii przewodników turystycznych. W zasadzie w ważnych miastach dla polskiej historii takich jak Kraków - jestem posłem z Krakowa, więc siłą rzeczy mi się to nasuwa - który ma istotne znaczenie dla polskiej historii, dla budowania wizerunku Polski, również przewodnicy turystyczni przedstawiają historię Polski poprzez wiele ważnych wydarzeń, które miały miejsce w Krakowie. Chciałbym, żeby jasno było mówione, kto komu składał hołd pruski i kto jest namalowany na obrazie w Sukiennicach. Chciałbym, żeby to byli ludzie, którzy na pewno legitymują się odpowiednią wiedzą i kwalifikacjami. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Ministrze! Dzisiejsza debata pokazuje, że nadal mamy wiele wątpliwości co do rozwiązań związanych z obszarem bezpieczeństwa obrotu gospodarczego i te wątpliwości pojawiają się w wystąpieniach zarówno posłów koalicji, jak i opozycji. Jest pytanie, czy już nadszedł czas podjęcia tej decyzji, czy jednak w niektórych sprawach potrzeba nam jeszcze trochę czasu na znalezienie ewentualnie bezpieczniejszych rozwiązań. Wśród rozwiązań, które budzą wątpliwości, zgłaszane również w czasie debaty, jest art. 25, który zmienia ustawę o sporcie i dotyczy zawodu trenera i instruktora. Dzisiaj w sportach wczesnych rozpoczyna się pracę z dziećmi w wieku 4, 5, 6 lat i z młodzieżą, a praca z tak młodymi ludźmi wymaga określonej wiedzy, podstawy, by bezpiecznie przygotowywać ich do uprawiania sportu. Gdyby było inaczej, to również przedszkolanki nie musiałyby spełniać określonych wymagań w zakresie prowadzenia zajęć ruchowych usprawniających i rekreacyjnych, a nie specjalistycznych, takich jakie prowadzi trener. W związku z powyższym chciałbym zapytać: Czy jeżeli chodzi o wymogi dotyczące trenera, że wystarczy posiadać 18 lat, co najmniej wykształcenie średnie i posiadać wiedzę, doświadczenie i umiejętności niezbędne do wykonywania zawodu trenera, to tej ostatniej kwestii nie będą regulowały polskie związki sportowe, które postawią na przykład warunek (Dzwonek), że ktoś musi mieć doświadczenie w wykonywaniu zawodu instruktora przynajmniej przez cztery lata? Czy będzie możliwe w wewnętrznym postępowaniu właściwego polskiego związku sportowego postawienie dodatkowych wymogów dotyczących posiadania wiedzy, i sprawdzanie tej wiedzy, oraz doświadczenia, jeśli chodzi o uzyskanie tytułu trenera? I na koniec: W pełni identyfikuję się z posłami, którzy mówili o obawach związanych z wykonywaniem zawodu przewodnika turystycznego. Też reprezentuję pierwszą stolicę Polski i podzielam obawy Krakowa. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Joanna Bobowska
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Deregulacja budzi obawy, ale jest to działanie konieczne, jest to zniesienie skostniałych przepisów, struktur, które są wyrazem braku zaufania w społeczeństwie i są pozostałością poprzedniego systemu, opresyjnego podejścia do obywateli, a szczególnie do rozwoju zawodowego, zwłaszcza młodych ludzi. Co więcej, generują one koszty i są jedynie atrapą, pozorem bezpiecznej usługi. Czy chcemy być społeczeństwem otwartym, czy tkwić w ograniczeniach wynikających z interesów grup poszczególnych zawodów? O tym świadczą między innymi obawy wyrażone na tej sali. Jaki więc będzie szacunkowy wpływ uwolnienia zawodów na tworzenie nowych miejsc pracy, na konkurencję, jakość usług w poszczególnych zawodach, szczególnie w zawodach prawniczych, zawodach przewodników turystycznych, trenerów i instruktorów sportu? Jak w świetle planowanej deregulacji postrzegana jest zasada odwrotnej dyskryminacji? Czy obywatele polscy, czy obcokrajowcy zyskają lub stracą przywileje, możliwość wykonywania zawodu w naszym kraju? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Matuszewski
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Projekt tej ustawy oczywiście idzie w dobrym kierunku. I trzeba się cieszyć. Świętej pamięci Przemysław Gosiewski podobne projekty ustawy o deregulacji przedstawiał. Pan minister Gowin jak gdyby idzie tą samą drogą. Chciałbym zwrócić uwagę jednak, że nie jest w każdym zawodzie ta deregulacja potrzebna. Chociażby chodzi o ten zawód, który tutaj był wymieniany, przewodników turystycznych, pilotów wycieczek. Panie ministrze, przewodnik turystyczny jest również nauczycielem, musi być odpowiedzialny za przekazywanie informacji. Nie może być tak, że ważne sprawy dla Polaków w historii będą przez niedouczonego przewodnika turystycznego przeinaczane, że ktoś na przykład powie, że w Oświęcimiu były polskie obozy koncentracyjne. (Dzwonek) Nie możemy dopuścić do tego, aby takie sformułowania padały ze strony ewentualnie niedouczonych przewodników turystycznych czy pilotów wycieczek. Czy ministerstwo bierze pod uwagę te sprawy, te pewne niedogodności i błędy, jakie są w tej ustawie? Czy myśli ministerstwo o tym, aby poprawić niektóre zapisy tej ustawy? Dziękuję bardzo.
Mówca: Adam Rogacki
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałoby się powiedzieć: lepiej późno niż wcale. Pięć lat potrzebowała Platforma Obywatelska wespół z koalicjantem, by podjąć te wyzwania, przedstawić rozwiązania, które politycy Prawa i Sprawiedliwości wprowadzali w życie już od roku 2001, mimo że mieli wtedy bardzo niewielką reprezentację w tej Izbie. Warto przypomnieć, że świętej pamięci Przemysław Gosiewski doprowadził do ułatwienia dostępu do zawodów prawniczych. Warto też przypomnieć tu, w tym miejscu, jakie podejście było na początku do tego rządu Platformy Obywatelskiej wspólnie z PSL-em, te słynne egzaminy na aplikacje przeprowadzone przez pana ministra Ćwiąkalskiego, które za rządów Prawa i Sprawiedliwości zdawała co druga osoba, a nagle zaczęła zdawać jedna na dziesięć. Dobrze, że przyszedł czas refleksji, i dobrze, że dzisiaj wspólnie zastanawiamy się nad tym, jak ułatwić dostęp do zawodów i prawniczych, i wielu innych, do których być może ta droga jest zamknięta - są tu i te ważniejsze, i mniej ważne, mniej istotne - chociażby ze względu na to, że w przypadku zawodów prawniczych mamy wszyscy nadzieję, że to będzie miało wpływ na cenę usług, a tym samym na ich dostępność. Ale chciałbym zapytać, powracając do tej ustawy, która wcześniej ułatwiła dostęp przedstawiciela ministra sprawiedliwości: Czy nie macie państwo obawy - w związku z tym, że naruszamy tą ustawą też wiele interesów finansowych tych grup zawodowych - że może być tak jak z poprzednimi regulacjami, że mimo kilkudziesięciu (Dzwonek), być może kilkuset godzin pracy ekspertów, parlamentarzystów i Wysokiej Izby może się okazać, że przeszkodą do faktycznego wprowadzenia w życie tych przepisów czy ich obowiązywania będzie art. 17 konstytucji, tak jak było to poprzednio? I czy nie sądzicie państwo, że jeżeli dzisiaj możemy zgodnie pracować nad tymi projektami, różniąc się może co do jakichś technicznych rzeczy, nie powinniśmy również wspólnie zająć się konstytucją, zmienić art. 17 tak, by cała ta praca nie poszła na marne i nie było jakichkolwiek wątpliwości, by można było doprowadzić do dostępu do tych zawodów dla wszystkich osób, które chcą je wykonywać?
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Nie jestem zwolennikiem instytucji sprostowania, ale wyjątkowo skorzystam, zresztą pierwszy raz. Panie ministrze, szanowny i sympatyczny, proszę o chwilę koncentracji. Po pierwsze, wnosząc kwestię przewodników turystycznych, nie odwołałem się do tego, że hipotetycznie spadnie jakość usług, tylko do tego, że polscy przewodnicy na polskim rynku usług przewodnickich dla wycieczek zagranicznych stracą ten rynek. Wniosłem kwestię ekonomiczną. Po drugie, nawiązując do moich wypowiedzi, powiedział pan, co prawda dość niejasno, że osoby z zagranicy, które starają się dzisiaj wejść na polski rynek usług przewodnickich, mają łatwiej niż polscy przewodnicy na swoim rodzimym rynku. Otóż jest to teza nieprawdziwa, panie ministrze. Są znane takie przypadki, ale wynikają one z błędów polskich urzędników. Jeden znany mi taki przypadek jest wynikiem błędu popełnionego przez marszałka, o ile pamiętam, województwa kujawsko-pomorskiego. Nie jest to wynik funkcjonowania w naszym obszarze prawnym dyrektywy unijnej o wzajemnym uznawaniu kwalifikacji. Po trzecie wreszcie, jeżeli zderegulujemy ten zawód według obecnego projektu, to sytuacja polskich przewodników dramatycznie się pogorszy. Jeśli jest pan zainteresowany głębszą dyskusją na ten temat, jestem do dyspozycji.
Mówca: Andrzej Duda
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Dwie kwestie. Pierwsza istotna kwestia dotyczy sprostowania w pełnym znaczeniu tego słowa. Otóż chcę bardzo jasno powiedzieć, że pan minister się pomylił. Absolutnie nie porównywałem dostępu do zawodu adwokata czy radcy prawnego do zawodu chirurga. Jeżeli ktoś z posłów to robił, to na pewno nie ja. Jestem zwolennikiem deregulacji w tym zakresie, sam w latach 2006-2007 nad tą deregulacją pracowałem w Ministerstwie Sprawiedliwości. Wstępnie przyjęliśmy wtedy przepisy, działając zresztą w pewnym porozumieniu z ówczesną prezes, dziś świętej pamięci panią Joanną Agacką-Indecką, z których wynikało, że okres praktyki zawodowej, którą trzeba odbyć, aby móc przystąpić do egzaminu albo wystąpić o wpis na listę adwokatów czy radców prawnych, w zależności od sytuacji będzie wynosił 3 lata. To później pan minister Ćwiąkalski w rządzie Platformy Obywatelskiej podniósł tę granicę do 5 lat. A więc to chciałbym wyjaśnić. Jestem zwolennikiem jeszcze dalej idącej deregulacji. Absolutnie uważam, że w tym kierunku powinny zmierzać nasze prace nad dostępem do zawodu adwokata i radcy prawnego. To jest pierwsza sprawa. Natomiast druga sprawa dotyczy tego, co mówiłem o art. 6 pkt 2. Muszę powiedzieć, że pan minister nie rozwiał moich wątpliwości, bo uważam, że zapis mówiący, że kandydatura budzi wątpliwości co do rzetelności, uczciwości oraz przestrzegania wartości demokratycznego państwa prawnego, jako kryterium, które daje ministrowi sprawiedliwości podstawę do odmowy powołania kandydata na stanowisko notariusza, jest kryterium stanowczo zbyt uznaniowym. Ale w tym znaczeniu, że ustawodawca posługuje się tym tutaj właśnie nie w prawidłowym tego słowa znaczeniu, biorąc pod uwagę teorię prawa administracyjnego, bo uznanie administracyjne w nowoczesnym tego rozumieniu to jest możliwość wyboru spomiędzy dwóch lub więcej równorzędnych rozwiązań. (Dzwonek) Natomiast tutaj mamy kwestię wykładni pojęć nieostrych. Te pojęcia są bardzo daleko nieostre, a zwłaszcza to budzi wątpliwości - budzi wątpliwości co do rzetelności i uczciwości. Co to znaczy? Obawiam się i wyrażam tę obawę jeszcze raz, że to budzi wątpliwości w kontekście art. 2 konstytucji - zasady określoności przepisów prawa, jeżeli powiążemy to z wolnością wyboru zawodu i wolnością wyboru miejsca pracy. Pamiętajmy, że od tego zależy możliwość zostania notariuszem i uruchomienia własnej kancelarii notarialnej. A więc kwestia wyboru zawodu i miejsca jego wykonywania - uważam, że ta sprawa jest niezwykle istotna, i jeszcze raz apeluję o to, żebyśmy wyeliminowali ten niezwykle kontrowersyjny zapis. Dziękuję bardzo.
Mówca: Agnieszka Pomaska
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! W imieniu klubu Platformy Obywatelskiej mam przyjemność przedstawić stanowisko klubu w sprawie ustawy. Poseł sprawozdawca w bardzo zwięzły sposób przedstawił założenia ustawy. Klub Platformy Obywatelskiej oczywiście opowiada się za poparciem ustawy. Ja tylko dodam, że - tak jak pan profesor wspominał - zgoda na ratyfikację, którą wyrażamy w ustawie, jest konsekwencją referendum, negatywnego wyniku referendum w Irlandii w 2008 r., w 2009 r. To jest konsekwencja zawarcia tego porozumienia, przygotowania tego protokołu. Naród irlandzki pozytywnie wyraził się o traktacie z Lizbony i w głosowaniu ponad 60% Irlandczyków opowiedziało się za przyjęciem traktatu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Anna Fotyga
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Minęło już ponad 5 lat od dnia, w którym podpisany został traktat z Lizbony. W trakcie zarówno przygotowywania mandatu negocjacyjnego, jak i trwania konferencji międzyrządowej naród irlandzki ustami swoich przedstawicieli zgłaszał liczne wątpliwości co do treści traktatu z Lizbony. Te wątpliwości znalazły swoje odzwierciedlenie w wyniku referendum przeprowadzonego 12 czerwca 2008 r. Okres, który nastąpił później, wyrażając się eufemistycznie, nie należy do najbardziej chlubnych okresów w historii Unii Europejskiej. Mówię o zaangażowaniu międzynarodowej opinii publicznej, europejskiej opinii w namawianie narodu irlandzkiego do ratyfikacji traktatu. Jednak w trakcie tych negocjacji Irlandczykom udało się uzyskać kilka istotnych osiągnięć, istotnych również dla nas. Przypomnę: jeden komisarz, jeden kraj członkowski. To jest ważne również dla Polski. Protokół jest korzystny dla Polski, korzystny dla całej Unii Europejskiej. Stanowi wielkie zobowiązanie honorowe. Ja chcę tylko wyrazić ubolewanie, że w takim trybie na poziomie narodowego parlamentu przyjmowana była decyzja o niezwoływaniu Konwentu. Chociaż popieramy tę decyzję, to sądzimy, że parlament powinien być poinformowany w stosownym trybie. W imieniu Prawa i Sprawiedliwości, Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość deklaruję poparcie ratyfikacji. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Górczyński
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Posłanki i Panowie Posłowie! Szanowny Panie Ministrze! Stanowisko Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego dotyczące ratyfikacji przez parlament Rzeczypospolitej Polskiej Protokołu w sprawie obaw narodu irlandzkiego co do Traktatu z Lizbony, sporządzonego w Brukseli z dnia 13 czerwca 2012 r., jest zbieżne z wolą Rzeczypospolitej Polskiej i klub wyraża swoje pełne poparcie dla podjęcia działań ratyfikacyjnych. Idea przedmiotowego protokołu wpisuje się w założenia solidaryzmu europejskiego i daje nasz, polski, wyraźny sygnał polityczny dla Irlandii, aby wspomóc proces pozytywnego zakończenia ratyfikacji traktatu z Lizbony w Irlandii. Jak wiemy, proces ten został wstrzymany w 2008 r. negatywnym wynikiem referendum, w którym to naród irlandzki opowiedział się przeciw ratyfikacji, ale dzięki złożonemu zobowiązaniu szefów państw i rządów państw członkowskich Unii Europejskiej istnieje możliwość przywrócenia w Irlandii wiary w postanowienia traktatowe. To między innymi złożone gwarancje dotyczące utrzymania parytetu wobec zasady: z każdego kraju jeden komisarz, o którym wspominała moja przedmówczyni pani poseł Fotyga, przy wyborze członków Komisji Europejskiej na okres po 2014 r., a także powzięcie od sygnatariuszy traktatu przez rząd irlandzki prawnie wiążących gwarancji dotyczących obaw obywateli irlandzkich w zakresie polityki podatkowej, prawa do życia, edukacji i rodziny oraz tradycjonalizmu irlandzkiego w sprawach neutralności wojskowej stały się wyznacznikiem zachowania konsensusu unijnego oraz poszanowania odrębności zintegrowanych państw i narodów. Treść protokołu nie ingeruje w porządek konstytucyjny Irlandii. Protokół w żaden sposób nie zmieni uregulowań między Unią Europejską a jej państwami członkowskimi, będzie służyć jedynie temu, by nadać pełnotraktatowy status wyjaśnieniom zawartym w decyzji w sprawie obaw narodu irlandzkiego, co powinniśmy uszanować. Protokół w żaden sposób nie dotyczy podmiotów prawa krajowego, nie wymaga wprowadzenia zmian w polskim porządku prawnym, nie stwarza skutków społecznych, gospodarczych oraz finansowych dla budżetu państwa. Wejście w życie protokołu spowoduje realizację zobowiązań politycznych na szczeblu Rady Europejskiej. Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Polskie Stronnictwo Ludowe przedkłada niniejszym pełną rekomendację do wszczęcia procedury ratyfikacyjnej przez Rzeczpospolitą Polską Protokołu w sprawie obaw narodu irlandzkiego co do Traktatu z Lizbony. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Kamiński
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Oczywiście Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej w pełni popiera omawiany projekt ustawy. Jest on dowodem na to, że nawet w trudnych kwestiach dotyczących poszczególnych narodów na szczeblu europejskim można osiągnąć kompromis, ten kompromis jest możliwy, co pokazuje, że duch kompromisu w Unii Europejskiej jest wiecznie żywy. Podzielamy stanowisko, które zostało przedstawione na posiedzeniu połączonych dwóch komisji, a także w dniu dzisiejszym przez sprawozdawcę komisji. Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie głosował zgodnie ze stanowiskiem komisji. Dziękuję.
Mówca: Jarosław Górczyński
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! W imieniu połączonych Komisji do Spraw Unii Europejskiej oraz Komisji Spraw Zagranicznych chciałbym podziękować przedstawicielom wszystkich klubów za jednomyślność co do traktatu w sprawie narodu irlandzkiego. Panie marszałku, jeżeli mogę pozwolić sobie na jeszcze jedno zdanie. W tym miejscu chciałbym wyrazić podziękowania w imieniu Komisji Spraw Zagranicznych jak również Komisji do Spraw Unii Europejskiej, których jestem członkiem, panu ministrowi Maciejowi Szpunarowi w związku z zakończeniem jego misji w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Panie ministrze, za pana kompetencje, pracowitość, rzetelność, sumienność składam podziękowania. Dziękuję bardzo i życzę sukcesów na dalszej drodze zawodowej. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Stanisław Żmijan
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Senat Rzeczypospolitej Polskiej do ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz ustawy o czasie pracy kierowców uchwalił 21 poprawek. Poprawki Senatu porządkują, korygują lub uzupełniają przepisy ustawy. I tak bardzo krótko po kolei. Poprawka 1. ujednolica terminologię ustawy. Poprawka 2. otwiera katalog kryteriów decydujących o nieproporcjonalności orzeczenia utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego. Poprawka 3. skreśla zbędne zastrzeżenia. Poprawka 4. koryguje odesłanie. Poprawka 5. poprawia błędne odesłanie. Poprawka 6. skreśla zbędny fragment przepisu. Poprawka 7. we właściwy sposób oznacza część wspólną wyliczenia. Poprawka 8. koryguje polecenie nowelizacyjne. Poprawka 10. koryguje błędne odesłanie. Poprawki 11. i 16. korygują przepisy przejściowe. Poprawki 12. i 17. obejmują przepisami przejściowymi ustawy licencje na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Poprawka 15. koryguje odesłanie. Poprawka 18. przesądza o możliwości wydawania wtórników. Poprawka 19. przesądza, że przedsiębiorcy posiadający utrzymane ustawą licencje spełniają warunek posiadania zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Poprawka 20. w związku z pośrednią zmianą zakresu spraw przekazanych do uregulowania utrzymuje czasowo w mocy dotychczasowe rozporządzenie. Poprawki 9., 14. oraz 13. odpowiednio doprecyzowują i ujednolicają przepisy przejściowe ustawy. Poprawka 21. zmienia termin wejścia w życie ustawy. Sejmowa Komisja Infrastruktury na posiedzeniu w dniu 3 kwietnia uchwalone przez Senat poprawki rozpatrzyła i rekomenduje przyjęcie wszystkich, czyli proponuje, aby Sejm raczył uchwalić ustawę z poprawkami, z jednym tylko zastrzeżeniem. Otóż w czasie posiedzenia odbyła się dyskusja, dwie poprawki bowiem, poprawki nr 18 i 19, według opinii ministra spraw zagranicznych wykazują niezgodność z prawem Unii Europejskiej. Jednakże po dyskusji Komisja Infrastruktury postanowiła zaopiniować je także pozytywnie, czyli rekomendować ich przyjęcie. Dziękuję, panie marszałku.
Mówca: Magdalena Gąsior-Marek
Data: 2013-04-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Dnia 21 marca 2013 r. Senat rozpatrzył ustawę o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz ustawy o czasie pracy kierowców, uchwalając 21 poprawek. W projekcie ustawy zawarto kryteria decydujące o nieproporcjonalności orzeczenia utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego. Było to ważne dla przedstawicieli organizacji pracodawców drogowych. Te kryteria to: liczba stwierdzonych naruszeń jest nieznaczna w stosunku do skali prowadzonych operacji transportowych; istnieje możliwość poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie; cofnięcie zezwolenia miałoby negatywne konsekwencje społeczne dla miejscowości, gminy bądź regionu, w którym znajduje się siedziba przedsiębiorstwa. Druga poprawka senacka rozszerza ten katalog zastępując w art. 1 pkt 6, w art. 7d ust. 4 we wprowadzeniu do wyliczenia wyraz ˝jeżeli˝ wyrazami ˝w szczególności jeżeli˝. Zamknięta lista przesłanek mogłaby według Senatu budzić wątpliwości wobec przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. Oprócz powyższej poprawki Senat wprowadził jeszcze szereg poprawek szczegółowych, które są ważne z punktu widzenia działających już przedsiębiorców. Poprawki 12. i 17. dotyczą przepisów przejściowych ustawy. Przesądzają o utrzymaniu ważności dotychczasowych licencji, w sytuacji gdy przedsiębiorca przed dniem wejścia ustawy złożył wniosek o przedłużenie uprawnień przewozowych. Poprawka 18. daje możliwość wydania wtórników oraz możliwość zmiany danych w dotychczas wydawanych licencjach. Poprawka 19. mówi, że przedsiębiorcy posiadający utrzymane ustawą licencje spełniają warunek posiadania zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Poprawka 21. dotyczy czasu wejścia ustawy w życie. Senat tutaj stwierdza, że vacatio legis powinno wynosić 90 dni. Pozostałe poprawki wprowadzają drobniejsze zmiany. Są to głównie poprawki, które doprecyzowują przepisy. I tak na przykład poprawka nr 1 doprecyzuje nazewnictwo. Podobny charakter ma poprawka nr 13, która ujednolica przepisy przejściowe. Są one również doprecyzowane poprawkami 9. i 14. Poprawki 3. i 6. skreślają zbędne fragmenty tekstu. W poprawce 7. we właściwy sposób oznaczono część wspólną wyliczenia. I poprawki odpowiednio 4., 5., 10., i 15. to poprawki korygujące wadliwe odesłania. A poprawki 11. i 16. korygują przepisy przejściowe. Klub Platforma Obywatelska będzie popierać wszystkie poprawki, które zostały zgłoszone przez Senat i które rekomendowała komisja. Dziękuję. (Oklaski)