Mówca: Sławomir Kłosowski
Data: 2013-11-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje dzisiejsze wystąpienie klubowe powinienem właściwie rozpocząć od słów: przedstawię opinię Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość w sprawie bubla prawnego, nieudolnie w ostatniej chwili poprawianego, pod nazwą ˝projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie informacji oświatowej˝ (druk nr 1974). Rozpocznę jednak od pytania skierowanego do premiera rządu i ministra edukacji: Czy są dziś jeszcze jakieś granice niekompetencji i nieudolności, których ten rząd i to ministerstwo nie przekroczyli? Właściwie każdy projekt ustawy przedkładany przez rząd to demonstracja nieudolności. Przypomnę: ustawa o sześciolatkach, ustawa przedszkolna i dzisiejsza perełka - obecnie procedowana zmiana ustawy o systemie informacji oświatowej. Aż strach pomyśleć, co jeszcze ten rząd zamierza ustawowo rozregulować w zakresie oświaty. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Omówienie rządowego projektu rozpocznę od uwag kolegi pani minister Szumilas z kręgów rządowych pana dr. Wojciecha Wiewiórowskiego, generalnego inspektora ochrony danych osobowych. Posłużę się cytatem z jego opinii. Cytuję: Już w art. 1 pkt 3 projektu ustawy o SIO projektodawca przesądza, iż realizacja wyżej wymienionego zadania - gromadzenie danych - jest możliwa w oparciu o poprzedni system z 2004 r. niezawierający danych osobowych. Taka konstatacja rodzi po stronie generalnego inspektora ochrony danych osobowych wątpliwości co do celowości gromadzenia w systemie informacji oświatowej - nowym SIO - wielkiej ilości danych osobowych. Koniec cytatu. Nic dodać, nic ująć. Pozostaje tylko przyjąć tę opinię GIODO jako samokrytykę w kontekście akceptacji ustawy o SIO z dnia 15 kwietnia 2011 r. Zacytowany fragment opinii GIODO potwierdza, że ustawa o SIO z 2011 r. co najmniej koliduje z art. 31 ust. 3 konstytucji w zakresie katalogu interesów publicznych, naruszając zasadę proporcjonalności, na którą składają się przydatność i konieczność regulacji. Tak więc w mojej ocenie rząd, przedkładając procedowany dziś projekt, sam przyznaje, że gromadzenie danych zbiorczych w oparciu o stare SIO jest wystarczające. Wypada mi więc w tym miejscu podziękować MEN i GIODO za dostarczenie Trybunałowi Konstytucyjnemu bezspornych argumentów za uznaniem niekonstytucyjności ustawy z 2011 r. o systemie informacji oświatowej. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość skierował w tej sprawie wniosek do Trybunału Konstytucyjnego. O braku zgody GIODO w zakresie gromadzenia w bazie danych informacji jednostkowych o uczniach i nauczycielach, które w myśl art. 2 nie będą usuwane i będą podlegać gromadzeniu w zbiorze danych o uczniach jako zbiór w części zawierający dane nieprawdziwe, ze względu na współczucie dla autorów projektu ustawy nie będę się rozwodził. Zapytam tylko, czy to zwykła niekompetencja i nieudolność, czy zamierzona i celowa chęć gromadzenia i posiadania informacji jednostkowych za wszelką cenę. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Równie poważne uwagi do przedłożenia rządowego zgłasza w swej opinii Biuro Analiz Sejmowych, choć trudno oprzeć się wrażeniu, że BAS stara się tłumaczyć nieudolność projektodawcy i podać mu koło ratunkowe, wskazać, jeśli chodzi o projekt, argumenty, których MEN mogłoby używać w polemice z druzgocącą opinią GIODO. Jednakże i BAS w przyjętej przez siebie roli adwokata autora projektu wytyka liczne błędy i uchybienia rządowego projektu. To wszystko zobowiązuje do postawienia szeregu pytań prezesowi Rady Ministrów. Czy wie, pod jakim projektem się podpisał, kierując go do laski marszałkowskiej? Jak to możliwe, że projekt po konsultacjach międzyresortowych i przyjęciu przez komitet stały Rady Ministrów i rząd okazuje się bublem poprawionym na kolanie? Jaki jest poziom konsultacji międzyresortowych w sprawie tego projektu? Jaki jest poziom prac Rządowego Centrum Legislacji? Jaki jest poziom prac komitetu stałego Rady Ministrów? I na koniec: Jaki jest poziom prac Rady Ministrów kierowanej przez Donalda Tuska, skoro taki bubel jest przez nią przyjmowany? Konkludując, powiem, że zarówno tryb pracy, jak i proces opiniowania i konsultowania oraz (Dzwonek) zawartość merytoryczna omawianego dziś projektu rządowego pokazują smutną rzeczywistość, to, w jakim stanie intelektualnym i organizacyjnym znalazł się dziś rząd Donalda Tuska. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wobec powyższego w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wyrażam zadowolenie, że pełne wdrożenie zaskarżonej do Trybunału Konstytucyjnego przez mój klub ustawy o SIO przez nieudolność tego rządu zostanie odwleczone w czasie. Jednocześnie, biorąc pod uwagę jakość tego projektu, w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość składam wniosek o jego odrzucenie. Dziękuję za uwagę.