Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-06-13 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu klubu Ruch Palikota przedstawić stanowisko w sprawie sprawozdania dotyczącego zmiany ustawy o działalności leczniczej oraz zmiany niektórych ustaw. Chciałbym, tak jak mój poprzednik, który opuścił salę, skoncentrować się głównie na druku nr 388, bo akurat w tym druku widzimy bardzo wiele zagrożeń. Otóż na początku chciałbym powiedzieć, że każda forma ułatwiająca działanie hospicjów i domów opieki jest oczywiście celowa i co do tego nie ma jakichkolwiek dyskusji. Nawet jeżeli bardzo byśmy chcieli, to wiadomo, że to jest dobre. Jednak zmiany umożliwiające działanie podmiotom niebędącym przedsiębiorstwami, proszę państwa, w naszej ocenie są niepoważne. Są niepoważne, dlatego że utrudnia to wszystkie działania w sensie prawnym i ekonomicznym, począwszy od ubezpieczeń - to jest pierwsza rzecz. Druga rzecz to jest określanie odpowiedzialności, a następna sprawa to prowadzenie rachunkowości. Nie tylko są to sprawy najistotniejsze z punktu widzenia działalności leczniczej, lecz są to sprawy przede wszystkim najistotniejsze z punktu widzenia prowadzenia jakiegokolwiek podmiotu. W tym momencie, jeżeli to nie będzie robione ani nie będzie weryfikowalne, będzie to przedmiot czyjejś zabawy, czyli jakiegoś zwierzchnictwa. Ten projekt czy te zmiany tworzą przepisy odrębne dla tego typu instytucji, co w naszym mniemaniu jest oczywiście absurdem. Jeżeli weźmiemy pod uwagę legalność prawa, czyli stworzenie takiej quasi-działalności, to oczywiście możemy to uchwalić i z tym nie ma problemu. Ale kto weźmie odpowiedzialność za terapię, za to, co się tam wydarzy? Podkreślam, że cały czas odnoszę się do druku nr 388. Przecież przed ubezpieczycielem, w relacji z ubezpieczycielem tylko i wyłącznie organ założycielski odpowiada za to, co się stało. Pomysły, które to rozdwajają, stwarzają swego rodzaju hybrydę, chimerę, są bez sensu. Mamy podmiot gospodarczy albo nie, mamy podmiot leczniczy albo nie. To są pytania, na które pomysłodawcy, autorzy tych zmian powinni sobie sami odpowiedzieć. Pomysł na ustawę jest prosty: dać fundacjom kościelnym dodatkowe pieniądze z budżetu bez nadzoru w żadnym zakresie procedur. To jest bardzo istotne z punktu widzenia pomysłodawców. W art. 24 czytamy: W celu realizacji działalności charytatywno-opiekuńczej Kościoły i inne związki wyznaniowe mają prawo zakładać i prowadzić, na zasadach określonych w ustawach, odpowiednie instytucje, w tym zakłady dla osób potrzebujących opieki, szpitale i inne podmioty lecznicze, żłobki i schroniska dla dzieci. Widzimy tu dwa zagrożenia. Katolicy będą mogli korzystać z tego typu instytucji, a np. ateiści nie. Czemu? Bo będzie to niedostępne. Dalej. Wyobraźmy sobie, że będziemy mieli związki wyznaniowe jak w innych krajach. Posłużę się tutaj przykładem czeskim. Jednym z największych związków wyznaniowych w Czechach jest zakon rycerzy Jedi. Pytanie brzmi: Czym będzie szpital prowadzony przez zakon rycerzy Jedi? Odpowiadam Wysokiej Izbie: będzie po prostu pralnią. Tam się będzie prało kasę. (Poseł Maria Nowak: Każdy sądzi według siebie.) Ten wspomniany art. 24 zawiera jeden fantastyczny fragmencik, mianowicie takie określenie: odpowiednią instytucję. Biorąc pod uwagę wyobraźnię pomysłodawców, możemy mieć, proszę państwa, do czynienia np. z radiem hospicyjnym albo z telewizją szpitalną, bo tak jest napisane w tym projekcie. Mój przedmówca stwierdził, że jest to wspaniała ustawa. W pewnym sensie można się z tym zgodzić, ale tylko pod kątem tego, jak wyciągnąć kasę. Chodzi tutaj o darowizny, 1%, kontrakt z NFZ, panie ministrze, i oczywiście dary, już bez jakiejkolwiek relacji do wyrobów medycznych, itd. Ruch Palikota zawsze będzie głosował przeciwko tego typu niepoważnym pomysłom. Dziękuję bardzo. (Poseł Maria Nowak: To poważne głosowanie.)