Mówca: Józef Brynkus
Data: 2018-01-10 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedstawiam stanowisko klubu Kukiz’15 dotyczące rządowego projektu ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z organizacją konferencji COP24, zawartego w druku nr 2120. Jest to projekt co najmniej zadziwiający. Zdajemy sobie sprawę z tego, że jeżeli chodzi o zobowiązania, które Polska przyjęła na siebie w różnych obszarach, to jeśli Polska ich nie wypowiedziała, to powinna je realizować. I choć jako klub Kukiz’15 mamy poważne wątpliwości co do sensu ogólnoświatowych działań w zakresie ochrony klimatu na świecie - przecież tak naprawdę służą one, z jednej strony, wysokorozwiniętym krajom do zdominowania i tak już zglobalizowanej gospodarki, a wiele z nich wcale się nie przejmuje ustaleniami różnych kręgów zajmujących się rzekomo ochroną klimatu i przyrody, a z drugiej strony, dają utrzymanie różnego rodzaju alterglobalistycznym organizacjom, to jeżeli chodzi o wynikające ze zobowiązań międzynarodowych polskie zadania - to przyjmujemy do wiadomości, że muszą być wykonane nawet wtedy, gdy dużo kosztuje to państwo polskie. Jednym z tych zadań jest organizacja COP24. Przedstawiona ustawa obejmuje zadania związane z zapewnieniem bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas konferencji oraz w związku z pełnieniem przez Polskę funkcji prezydencji konferencji stron, ale zapisane w niej wydatkowanie środków wychodzi poza nie. W ustawie przewiduje się bowiem wydatkowanie 30 mln zł na wsparcie w zakresie łagodzenia zmian klimatu i adaptacji do skutków tych zmian w krajach rozwijających się. To już jest absurd. Ale największym absurdem jest to, na co zwróciło uwagę Biuro Analiz Sejmowych - sposób przekazywania tych środków. Bedą one przekazywane za pośrednictwem Zielonego Funduszu Klimatycznego lub Funduszu Adaptacyjnego, lub w drodze programów pomocy dwustronnej w formie dotacji, nad czym nie będziemy mieli kontroli. Ale jest też inna poważna rzecz, a mianowicie taka, że wpisanie tej kwoty do zadań konferencji jest skutkiem zobowiązań, które przyjęła na szczycie w Paryżu premier Beata Szydło. Przyznał to otwarcie minister Sałek podczas wspólnego posiedzenia komisji. Czyżby nie dało się w inny sposób wytransferować tych kwot, jak tylko za pośrednictwem organizacji konferencji COP24 i w wyniku uszczuplenia środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej? Kolejny problem wynikający z tej ustawy to wprowadzenie do niej zasady, że część środków będzie wydatkowana poza procedurą konkursową. Zawieszona będzie ustawa o zamówieniach publicznych. To jest co najmniej duże nieporozumienie. Następną sprawą, którą należy podnieść, jest nadanie specjalnych uprawnień CBA, które ma kontrolować chyba właśnie te zadania wykonywane poza procedurą ustawy o zamówieniach publicznych. Poważne wątpliwości budzi także sam fakt konieczności przyjęcia tej specustawy jako gwarancji rzetelnego zorganizowania konferencji. Przecież szczyt w Katowicach nie będzie miał aż tak kluczowego znaczenia jak poprzednie szczyty, choćby ten w Paryżu. Będzie miał znaczenie raczej techniczne. W Katowicach podjęte zostaną ustalenia pozwalające na praktyczne wdrożenie kluczowych elementów porozumienia paryskiego. Po co więc ta specustawa? Gdy takie konferencje organizowano w 2008 r. czy w 2013 r. w Warszawie, nie poprzedzało ich przyjęcie odrębnych aktów ustawowych. Czy m.in. po to, aby ograniczyć prawa obywateli, przynależne im prawo przedstawiania stanowiska i wolności słowa, co zapisane jest w art. 22 proponowanym w ramach legislacji? Jest to naruszenie prawa uczestniczenia w zgromadzeniach zagwarantowanego w art. 57 konstytucji. Polska obejmuje prezydencję po raz trzeci. To pierwszy taki przypadek. Podnosi to oczywiście międzynarodowy prestiż państwa polskiego, pozwala na osiągnięcie pewnej lepszej pozycji negocjacyjnej. Jednak pełnienie funkcji prezydencji konferencji nie zakłada reprezentowania suwerennego państwa polskiego. Tak naprawdę prezydencja nie jest reprezentacją suwerennego państwa polskiego, ale organem ponadpaństwowym. Jako że nie ma wielkich szans na to, że zostaną przyjęte proponowane przez nas poprawki, zmiany podczas wspólnych prac komisji ochrony środowiska, zasobów naturalnych i Komisji Spraw Zagranicznych, a próbowaliśmy to zrobić, opowiadamy się - aby dać wyraz naszemu stanowisku - za odrzuceniem ustawy w całości. Jest jeszcze jeden powód do odrzucenia tej ustawy. To występujące w niej sprzeczności prawne. I budzić powinno wielkie zażenowanie to, że większość posłów na posiedzeniu połączonych komisji zaakceptowała fatalną formułę, że jakoś to będzie. Rozumiem, że nad poprawkami merytorycznymi można procedować na kolejnych etapach legislacji, ale zły stan prawny nie może być wprowadzany. Kukiz’15 jest za odrzuceniem tej ustawy. Dziękuję bardzo. (Dzwonek, oklaski)