Mówca: Witold Klepacz
Data: 2013-09-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Poselskiego Ruch Palikota przedstawiam stanowisko mojego klubu odnośnie do projektu ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez ludzi młodych. Na początek - analiza potrzeb. Polska bez obiektywnych przyczyn jest jednym z ostatnich państw w Europie, jeśli chodzi o większość wskaźników statystycznych dotyczących sytuacji mieszkaniowej. Jeśli chodzi o programy mieszkaniowe zakładające finansową pomoc państwa realizowane w czasie ostatnich 20 lat, zostało to wykonane średnio w 20-30%. Wykonanie to było tak niskie ze względu na brak długofalowej polityki mieszkaniowej i ciągłe zmiany w trakcie realizacji programów, a także podporządkowanie ich doraźnym interesom politycznym. Dane statystyczne i niedawne badania przeprowadzone przez Najwyższą Izbę Kontroli potwierdziły, że zasoby mieszkaniowe gmin zmniejszają się dosyć raptownie, zamiast rosnąć. Rząd nie podejmuje żadnych działań, które by temu przeciwdziałały. Badania przeprowadzone przez CBOS potwierdziły, że głównym problemem połowy badanych obywateli jest brak perspektyw mieszkaniowych. Wpływy podatkowe z rynku mieszkaniowego: VAT, PIT i CIT wielokrotnie przewyższają wydatki budżetu państwa na instrumenty finansowe wspierające popyt mieszkaniowy, a autorzy projektu ustawy skrupulatnie przemilczają ten fakt i w ten sposób otwiera się pole do manipulowania opinią publiczną. Wielokrotnie zgłaszaliśmy potrzebę ustanowienia narodowego programu rozwoju budownictwa mieszkaniowego. Takiego programu na dzień dzisiejszy nie ma, w zamian za to próbuje się realizować wycinkowe programy będące pewną protezą, a nie rozwiązaniem problemu. Zupełnie dobrze funkcjonujący dzięki wysiłkowi wszystkich opcji politycznych program ˝Rodzina na swoim˝ - bo przecież do rozwiązań zawartych w tym programie dochodziliśmy stopniowo, stopniowo poszerzaliśmy też zakres osób objętych tym programem - który zakładał również nabycie mieszkania na rynku wtórnym, zostaje w tej chwili zastąpiony programem, który rynku wtórnego nie uwzględnia. Na dodatek likwiduje się ulgę VAT-owską. Zamiast więc stymulować rozwój budownictwa mieszkaniowego poprzez tworzenie dodatkowych elementów, które złożą się na narodowy program rozwoju budownictwa mieszkaniowego, ustawa ta w znacznej mierze ogranicza te, funkcjonujące do tej pory, rozwiązania. Nie zgodzę się tutaj z panią poseł reprezentującą Platformę Obywatelską, która mówiła, że w przypadku rynku wtórnego to niewiele ponad 10%, bo jest to 18%. Z reguły środki wydatkowane na zakup mieszkania na rynku wtórnym ponownie trafiają do obrotu, czyli zasilają rynek budowlany, ponieważ osoby, które sprzedają mieszkanie, za uzyskane środki najczęściej nabywają kolejny lokal mieszkalny - o wyższej jakości, wyższym standardzie. Jest to jak najbardziej godne wsparcia i w pełni uzasadnione działanie. Wszystkie te działania prowadzą do tego, że mamy do czynienia z ogromnym spadkiem liczby urodzeń. Demografia wiąże się właśnie z brakami na rynku mieszkaniowym, brakiem żłobków i przedszkoli, a także z bezrobociem. Wszystko to stwarza sytuację (Dzwonek), w której ludzie młodzi po prostu nie są w stanie normalnie funkcjonować. W związku z powyższym nasz klub zgłasza poprawki dotyczące rynku wtórnego. W dalszym ciągu uważamy, że należy rozszerzyć działanie tej ustawy o możliwość nabycia własnego mieszkania na rynku wtórnym. Poprawki te składam na ręce pana marszałka. Od ich przyjęcia przez komisje uzależniamy nasze stanowisko wobec całej ustawy. Dziękuję bardzo.