Mówca: Mariusz Antoni Kamiński
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Odniosę się do dwóch kwestii, które pojawiły się w pytaniach. Pierwsza to niższe stanowisko, na które może być cofnięty żołnierz, choć otrzyma takie samo uposażenie. Miałem te same wątpliwości. Jako przewodniczący podkomisji drążyłem to i pan minister oraz pan generał wiedzą, że bardzo szczegółowo pytaliśmy o te kwestie, o to, czy nie będzie nacisków. Myślę, że te wątpliwości zostały rozwiane. W tej ustawie jest kilka elementów, które mają uelastycznić służbę i zatrzymać żołnierzy w armii. W ostatnich latach było sporo odejść, w 2013 r. jest już trochę lepiej. Mam nadzieję, że ta ustawa, która wejdzie w życie, doprowadzi do tego, że odejść z armii będzie jeszcze mniej. Zresztą będziemy się temu procesowi uważnie przyglądać. Druga kwestia. Przewodnicząca pani poseł Butryn pytała o sprawy związane ze służbą kobiet i zróżnicowaniem stanowisk. Również w odniesieniu do tego mieliśmy bardzo żywą dyskusję na posiedzeniu podkomisji. Amerykanie dopiero w ubiegłym roku pozwolili służyć kobietom na pierwszej linii frontu, co było pewnym precedensem w Stanach Zjednoczonych. U nas jest z tym trochę inaczej. Chociaż kobiety są, przypomnę, na przykład w jednostce wojskowej GROM, którą mieliśmy przyjemność jako Komisja Obrony Narodowej wizytować we wtorek, to jednak nie służą w samych oddziałach, w samych grupach bojowych. Była dyskusja na temat tego, czy zrównać wymagania, czy też nie zrównywać wymagań przy sprawdzianie ze sprawności fizycznej. Na posiedzeniu podkomisji doszliśmy do wniosku, że to jeszcze nie jest ten czas, to nie jest ten etap, chociaż ze strony konwentu dziekanów padło, że część, zwłaszcza w kadrze, w korpusie podoficerów i oficerów, domagałaby się tego zrównania. Pojawiły się również twierdzenia, że jeśli chodzi na przykład o porównanie biegu na kilometr, który mają kobiety, do tego na trzy kilometry mężczyzn, to tak naprawdę uzyskanie dobrego wyniku na kilometr jest dużo bardziej obciążające niż na trzy kilometry. Tak często tłumaczą specjaliści. Ale to chyba nie jest ten czas, nie jest ten moment, ta dyskusja będzie przed nami. Na zakończenie, dziękując jeszcze raz wszystkim, którzy opracowali tę ustawę, pracowali w podkomisji, w komisji, którzy zgłaszali poprawki i uwagi, dziękując za tę naprawdę ciężką i żmudną pracę, pragnę podkreślić, że ta pragmatyczna ustawa powinna być zmieniana wtedy, kiedy zauważamy, że w tym procesie dzieje się coś nie tak, że pewne mechanizmy nie do końca grają. Pan minister Mroczek razem z panem posłem Jachem pracowali w 2007 r. nad nowelizacją tej ustawy, potem ja razem z panem ministrem w 2009 r., teraz pracowaliśmy nad nią wszyscy razem. Ta ustawa się zmienia, ewoluuje, bo mamy świadomość, że pracujemy na żywym organizmie, że to dotyczy codziennej żołnierskiej służby i nie wszystkie elementy, które wypracowujemy, mogą się sprawdzić. Dlatego też na pewno za jakiś czas zwołamy posiedzenie Komisji Obrony Narodowej, będziemy pytali, jak ta nowelizacja się sprawdza, co można dograć, jakie elementy poprawić, co wprowadzić w życie, żeby służba żołnierzy była jeszcze lepsza. Tak jak podkreśliłem, wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, jaką odpowiedzialność ponosimy za armię, za nasze Siły Zbrojne i za codzienną służbę żołnierzy. Myślę, że podczas prac komisji sprostaliśmy wymogom tej odpowiedzialności. Dziękuję bardzo. (Oklaski)