Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2013-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! To jest temat niewątpliwie ważny, choć również delikatny, dlatego że demokracja, i to jest podstawowy kanon działania Rady Europy, to jest proces decydowania przez większość, ale z poszanowaniem praw wszelkich mniejszości, poczynając od mniejszości etnicznych, poprzez religijne, aż po seksualne itd. Muszę się nie zgodzić z panem posłem Biedroniem, co mi się rzadko zdarza, chociażby dlatego, że w zasadzie sytuacja się powtarza. Francuzi mają takie ładne powiedzenie: plus ça change, plus c’est la m?me chose - im bardziej się coś zmienia, tym bardziej jest to samo. Otóż 2,5 roku temu, pod koniec poprzedniej kadencji, w lutym i marcu 2011 r. działała specjalna podkomisja w ramach Komisji Spraw Zagranicznych, której jako agnostyk miałem honor być przewodniczącym i która zajęła się już wtedy obroną prześladowanych chrześcijan w różnych częściach świata. Akurat tak się złożyło, że z tej podkomisji mało kto już pozostał, ale to już jest inny temat. Wystosowała ona podobny apel do prezydenta, do prezesa Rady Ministrów, do ministra spraw zagranicznych odnośnie do podjęcia działań w obronie prześladowanych chrześcijan. Naturalnie, że prześladowania niekiedy dotyczą też wyznawców innych, mniejszych kościołów. Na posiedzeniu komisji zaproponowałem rozszerzenie tego tematu, ponieważ w pierwotnej wersji była mowa tylko o Egipcie i Syrii, i tak zresztą to zawężając, bo jak tu wspominano, prześladowania dotyczą Pakistanu, ogromnego, 180-milionowego państwa, Filipin, gdzie toczy się wojna domowa, Nigerii, największego państwa w Afryce, 170-milionowego, bardzo wielu krajów i regionów świata. Rzeczywiście z różnych powodów mają one największy zasięg w Syrii i Egipcie. Gdyby wszyscy czytali dostarczany do Sejmu od dawna bardzo ciekawy tygodnik ˝Gość Niedzielny˝, a ja na przykład czytam, to w tym tygodniku, podobnie na łamach ˝Naszego Dziennika˝ - za chwilę powiem o innych źródłach zachodnich - są dość regularnie publikowane teksty o prześladowaniach chrześcijan. Dzisiaj rano wracałem z Kaukazu i czytałem we Frankfurcie numer najważniejszej szwajcarskiej gazety ˝Neue Zürcher Zeitung˝, która cały dodatek poświęciła prześladowaniu chrześcijan, i to jeszcze pod dramatycznym tytułem ˝Niewolnicy pomiędzy różnymi frontami˝. Ponieważ problem polega również na tym, że na przykład Maalula, czyli wioska symbol, którą odwiedzałem kiedyś, wiele lat temu, na czele ekspedycji Uniwersytetu Warszawskiego, położona niedaleko Damaszku, gdzie do dzisiaj mówi się w języku aramejskim, czyli w tym, w którym została napisana Biblia i w którym mówił Chrystus, jest zupełnie rozdarta z jednej strony między oddziały rządowe prezydenta Asada, a z drugiej strony oddziały tzw. wolnej armii syryjskiej. Nie mam czasu, żeby o tym mówić, ale wystarczy powiedzieć, że pół wieku temu 20% mieszkańców Bliskiego Wschodu stanowili chrześcijanie, a dzisiaj tylko 4%, że w Iraku 10 lat temu, gdy rozpoczęła się interwencja państw zachodnich, mieszkało 1400 tys. chrześcijan, a dzisiaj mniej niż 300 tys. Z Homs, które jest miastem kontrolowanym praktycznie przez rebeliantów syryjskich, 90% chrześcijan uciekło z powodu nagłego wzrostu przemocy na tle religijnym. Pojawiały się napisy ˝chrześcijanie do Bejrutu˝. Oczywiście nie wiadomo, na ile jest to powszechne, trudno to zweryfikować. Kościoły Bliskiego Wschodu to najstarsze wspólnoty chrześcijańskie. Oczywiście są one wewnętrznie podzielone, często konkurencyjne, np. ortodoksyjne kościoły wschodnie i takie, które nie przyjęły nauczania soboru chalcedońskiego. Są liczne raporty różnych organizacji, nie tylko kościelne, które mówią o tych prześladowaniach. Oczywiście pozostaje pytanie, co można zrobić. Mogłem być tylko krótko na posiedzeniu tej komisji. Być może niektóre wyrazy użyte w tej uchwale są zbyt ostre, np. ˝eksterminacja˝. Wezwanie do bojkotu tych państw też nie jest najlepszą metodą w moim przekonaniu. W imieniu klubu SLD wyrażam jednak poparcie dla tej uchwały. To jest jakaś kontynuacja, jak mówię, tego, co było 2,5 roku temu, i świadczy o tym, że sytuacja się nie poprawiła, a ma raczej tendencję do pogarszania się. (Oklaski)