Mówca: Zbigniew Dolata
Data: 2012-02-15 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość w sprawie dwóch projektów ustaw nowelizujących ustawę o systemie oświaty. Wnioskodawcy obydwu projektów, obywatelskiego, wspartego podpisami blisko 350 tys. rodziców, oraz zgłoszonego przez mój klub parlamentarny, mają jeden wspólny cel - naprawę polskiej oświaty po 5 latach psucia przez rząd Platformy Obywatelskiej, psucia konsekwentnego, z konsekwencją godną lepszej sprawy. Mój przedmówca, pan poseł Suchowiejko, występował tutaj w roli czarownika, próbował zaklinać rzeczywistość. Wiem, że trudno wam pogodzić się z tym, jak wygląda Polska, jak wygląda polska oświata po blisko 5 latach waszych rządów, ale zaklinaniem, panie pośle, nie zmienia się rzeczywistości. Pan poseł próbował też w końcowej części swojego wystąpienia wystąpić jako wieszcz. To też, panie pośle, średnio się udało. Trzeba było jednak skoncentrować się na kwestiach merytorycznych. Chciałbym powiedzieć, że klinicznym przykładem waszej destrukcyjnej działalności w sferze oświaty było przeforsowanie przez was nowelizacji ustawy o systemie oświaty w marcu 2009 r. Wtedy nie słuchaliście merytorycznych propozycji zgłaszanych przez środowiska rodziców, przez naukowców, w końcu przez posłów opozycyjnych. Nie słuchaliście tego i każdy, kto wtedy pracował nad tą nowelizacją, kto pracował w Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży, jeśli to pamięta, może to potwierdzić. Jedną z najmocniej forsowanych zmian było obniżenie wieku szkolnego i posłanie dzieci 6-letnich do pierwszej klasy. Jakich to nie używaliście wtedy argumentów: a to, że będzie to służyć wyrównywaniu szans edukacyjnych, a to, że będzie to elementem modernizacji polskiej szkoły, że jest to kolejny krok w kierunku tych krajów, które jakoby przodują w sferze edukacji. I dzisiaj, po 3 latach, warto zadać pytanie, co z tych zaklęć, które wtedy wygłaszaliście, zostało. Wyrównywanie szans? Proszę powiedzieć, jakie działania podjęliście, żeby wyrównać szanse edukacyjne np. w szkołach na obszarach wiejskich. Wczoraj w komisji rolnictwa mieliśmy debatę na ten temat. Zadałem pytanie, nie było żadnej odpowiedzi, bo nie ma żadnych działań, a jeśli są, to nieskuteczne. Brakuje pieniędzy na wszystko. O tym mówiła bardzo obrazowo pani Elbanowska. Brakuje pieniędzy na środki czystości, brakuje pieniędzy na dożywianie... (Poseł Domicela Kopaczewska: Dożywianie?) ...brakuje pieniędzy na stypendia. Dożywianie dzieci, pani poseł. (Głos z sali: Zwracają pieniądze.) I jakkolwiek byście tutaj próbowali to lukrować, to polska szkoła nie jest szkołą na miarę XXI w., nie jest szkołą na miarę oczekiwań i potrzeb Polaków, polskich dzieci, nauczycieli i rodziców. Ale przecież z góry wiedzieliście, że argumenty, które wtedy przedstawialiście, są tylko elementem propagandy, a prawdę o celu tej zmiany z tej trybuny podał minister Boni, który powiedział: Chodzi o to, żeby wydłużyć okres aktywności zawodowej, żeby młodzi ludzie szybciej wchodzili na rynek pracy. Taka jest prawda o tej nowelizacji. I dzisiaj, kiedy forsujecie jeszcze do tego wydłużenie wieku emerytalnego, to oznacza to, że kobietom wydłużacie okres aktywności zawodowej o 8 lat, a mężczyznom o 3 lata. Taka jest prawda o tym zamiarze. Nie ma to nic wspólnego z dobrem dziecka. Po trzech latach musieliście jednak się w końcu przyznać do porażki. Temu służyła nowelizacja ustawy o systemie oświaty, którą przyjęliśmy na ostatnim posiedzeniu Sejmu. Już nie dało się dłużej lukrować, bo protesty rodziców, te 350 tys. podpisów polskich rodziców, mają swoją wymowę. W tym miejscu należy podziękować i członkom Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej, i wszystkim rodzicom, którzy się podpisali pod projektem obywatelskim. Jedyne, co Platforma Obywatelska zrobiła, to obudziła obywatelską aktywność (Oklaski), uruchomiła potencjał, który jest w polskim społeczeństwie, wśród Polaków, którzy nie mogą dłużej się godzić na to, co robicie. Ale odłożenie o dwa lata posłania sześciolatków do klasy pierwszej nie rozwiązuje problemu, bo z tym problemem w roku 2014 będziecie się musieli zmierzyć, jeśli jeszcze - mam nadzieję, że nie - będziecie rządzić. (Poseł Domicela Kopaczewska: Będziemy, będziemy.) No to Polacy się z tego nie cieszą, a wy na pewno tak. (Poseł Domicela Kopaczewska: Polacy się cieszą.) Wy na pewno tak. Ta zmiana, obniżenie wieku szkolnego, krzywdzi polskie dzieci, nijak się ma do potrzeb dziecka, bo tak naprawdę to, czego potrzebują dzieci, to jest miłość, miłość, której mogą zaznać w domu rodzinnym. Wy tego chyba nie rozumiecie, ale rozumieją to polscy rodzice. Chyba nie chcecie powiedzieć, że 80% polskich rodziców nie kocha swoich dzieci, a tyle nie zdecydowało się, mimo ogromnej kampanii propagandowej, posłać dzieci w wieku 6 lat do I klasy. Zrobiło to niecałe 20%. I w tym miejscu chcę powiedzieć, że oczywiście nie kwestionujemy prawa rodzica do posłania dziecka do szkoły wcześniej, nie kwestionujemy prawa, ale protestujemy przeciwko wprowadzaniu obowiązku... (Głos z sali: Psycholog jest.) ...bo rodzice najlepiej wiedzą, wspierani przez psychologów, przez pedagogów, czy dziecko wykazuje już gotowość szkolną, czy jeszcze nie. (Głos z sali: Rodzice rozstrzygną.) Dokładnie, dokładnie. Bardzo słusznie, pani poseł. Zostawmy tę decyzję polskim rodzicom. Oni będą wiedzieli, czy posłać dziecko do szkoły, czy jeszcze nie posyłać. Chciałbym zaapelować do pani minister Szumilas, ale powiem szczerze, że to jest przykład arogancji, żeby na taką debatę nie przyjść. To jest przykład arogancji. (Poseł Anna Paluch: Albo tchórzostwa.) Z całym szacunkiem dla pana ministra Sławeckiego, którego lubię i cenię, ale który nie jest ministrem konstytucyjnym, powinna być tutaj pani minister Szumilas. Chciałbym zaapelować do niej, żeby do tej kwestii nie podchodziła jak zimna biurokratka, tylko jak kobieta, matka, która jest zatroskana o przyszłość polskich dzieci. Bo czy pani minister wierzy i czy wy wierzycie - zwracam się do posłów z Platformy - w to, że w ciągu dwóch kryzysowych lat uda się rządowi i samorządom przygotować szkoły na przyjęcie sześciolatków, co nie udało się w ciągu trzech lat, kiedy Polska była zieloną wyspą? No, teraz już minister Rostowski i premier Tusk ogłosili, że idzie kryzys. (Oklaski) Jak pani rozwiąże problem skumulowania dwóch roczników w pierwszych klasach w roku 2014? Czy myślała pani o tym, co się stanie z dziećmi, które rok wcześniej trafią na rynek pracy? Z tych wszystkich powodów apeluję do Wysokiej Izby o to, aby poparła rozwiązania zawarte w projekcie obywatelskim i w projekcie Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, nie tylko te dotyczące sześciolatków, ale również te dotyczące zniesienia obowiązku przedszkolnego dla dzieci pięcioletnich, objęcia subwencją oświatową wychowania przedszkolnego, przywrócenia zapisu, iż negatywna opinia kuratora oświaty w sprawie likwidacji szkoły jest wiążąca dla jednostki samorządu terytorialnego, boście się sami pozbawili możliwości reagowania nawet wtedy, gdy widzicie, że szkoły są likwidowane zbyt pochopnie... (Oklaski)