Mówca: Kazimierz Ziobro
Data: 2013-05-22 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedstawiając stanowisko Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks pracy, druk nr 1184, stwierdzam, że podstawowych celem proponowanych zmian według projektodawcy jest zniesienie obowiązku, jaki nakłada na pracodawcę art. 229 obecnie obowiązującego Kodeksu pracy, to jest kierowania i ponoszenia kosztów badań lekarskich dla zatrudnionych pracowników zarówno przed dopuszczeniem do pracy, jak i w trakcie trwania stosunku pracy, tzw. badań okresowych oraz kontrolnych po absencji chorobowej pracownika dłuższej niż 30 dni. Projektodawca zakłada, że merytoryczne ministerstwa rozporządzeniem wykażą zestaw stanowisk pracy wymagających przeprowadzenia badań lekarskich oraz określą tryb, częstotliwość i zakres tych badań. Czyli badania należy zawęzić tylko do przypadków niezbędnych, natomiast w innych przypadkach pracownik może decydować o potrzebie poddania się badaniom lekarskim, jeśli będzie miał wątpliwości co do swojego stanu zdrowia. Według wnioskodawców istnieją takie stanowiska pracy, co do których nie powinno być ograniczeń dotyczących kondycji zdrowotnej. Wnioskodawcy podają tutaj przykład pracownika trudniącego się telepracą czy też pracownika biurowego. Ich zdaniem pomniejszy to również wysokie koszty pracy, co zachęci pracodawców do utrzymania i tworzenia nowych miejsc pracy dla pracowników. Odnosząc się do przytoczonych przez projektodawcę argumentów, nie można nie zauważyć występującego w Polsce notorycznego zjawiska braku profilaktyki zdrowotnej. Pozbawienie pracowników prawa do badań kontrolnych i okresowych ten stan rzeczy jeszcze pogłębi. Przecież nie możemy polegać tylko na tzw. samopoczuciu zdrowotnym pracowników, co winno być, zdaniem wnioskodawców, przesłanką do przeprowadzenia badań z zakresu ich zdolności do świadczenia pracy. Odczucia są subiektywne, różne, a przecież występują groźne choroby, na przykład takie jak gruźlica, która nie wywołuje bólu, przynajmniej w początkowym stadium, a jest realnym zagrożeniem zdrowia i życia nie tylko dla chorego, ale też dla otoczenia. Nadto przy tym chronicznym braku pracy pracownicy nie będą mieli odwagi zgłaszać potrzeby odbycia badań lekarskich z bojaźni przed zwolnieniem ich z pracy. Można by się zastanowić, czy określonych badań, na przykład morfologicznych, prześwietlenia klatki piersiowej itp., nie powinien w ramach badań profilaktycznych finansować Narodowy Fundusz Zdrowia, aby choć w części odciążyć kosztowo pracodawców. Wnioskodawcy jednak nie zauważyli tej możliwości w projekcie zmian do ustawy. Argumentują oni natomiast, iż badania są czczą fikcją, czyli jakby ankietyzacją pacjenta pracownika, a nie konkretnym, rzeczowym badaniem. Biorąc pod uwagę niski stan zabezpieczenia zdrowotnego przez władze, ich agendy, jak też to, że ograniczenie wstępnych badań lekarskich czy okresowych jest sprzeczne z zapisem art. 66 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, która w swoim zapisie gwarantuje prawo do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, kierując się także zapisem art. 14 w związku z art. 1 ust. 3 dyrektywy 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r., która nie zezwala na zmniejszenie osiągniętego w krajach unijnych stopnia bezpieczeństwa i zdrowia pracowników, jak również faktem, że pracownikom stosownie do potrzeb powinno się zagwarantować odpowiednie przedsięwzięcia z zakresu profilaktycznej ochrony zdrowia realizowanej w regularnych odstępach czasu, Klub Parlamentarny Solidarna Polska będzie głosował przeciw takiemu projektowi zmian do ustawy Kodeks pracy. Dziękuję. (Oklaski)