PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Ryszard Terlecki
Data: 2018-02-27 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie ministrze, proszę nie dyskutować z panią poseł na sali, tylko kontynuować swoje wystąpienie. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów Piotr Nowak: Tak, przepraszam najmocniej. (Poseł Zofia Czernow: Jasne, okej.) Reasumując, do tej poprawki odnosiliśmy się pozytywnie. Jeśli poprawka zgłoszona przez pana posła Szewczaka, nie wiem, jaką zgłosił pan poseł z Nowoczesnej... W każdym razie do tej poprawki na pewno będziemy odnosili się pozytywnie. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jan Szewczak
Data: 2018-02-27 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Pani poseł Czernow potrafi czytać w moich myślach. Rzeczywiście nie przeczytałem treści poprawki, ale trafiła pani bardzo celnie - oczywiście dotyczy art. 1: po pkt 89 dodaje się art. 89a, dotyczy komitetu nominacyjnego. Nie wszystkie poprawki przecież możemy czytać tutaj z mównicy sejmowej, bo trwałoby to długo. Na koniec chciałbym tylko poprosić czy zaapelować do pana ministra z Ministerstwa Finansów, że jeżeli chodzi o takie duże akty prawne, to wydaje się, że byłoby dobrze, gdyby ta współpraca z Biurem Legislacyjnym - np. tam, gdzie potem tracimy olbrzymią część pracy, czasu, trwają wielogodzinne posiedzenia - mogłaby być bardziej sprawna, bo pewne kwestie można by wyeliminować już na poziomie pewnych uzgodnień z Biurem Legislacyjnym. Wydaje się, że to bardzo przyspieszyłoby prace. Chciałbym prosić o większą dozę zaufania do posłów z Komisji Finansów Publicznych, bo my czasami jednak dostrzegamy pewne problemy, które warto wyeliminować. Oczywiście rozumiemy przywiązanie resortu jako twórcy projektu do pewnych zapisów, ale wydaje się, że nie naruszając tu istoty problemu czy zmian, można by czasami, że tak powiem, zaufać nam, że kierunek uzgodnień jest dobry. Mnie się wydaje, że w kolejnych, zwłaszcza takich dużych - bo przy mniejszych aktach prawnych jest łatwiej - wielkich opracowaniach może trzeba będzie tę współpracę w tych dwóch aspektach nieco poprawić. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Bogusław Sonik
Data: 2018-02-27 (Sejm RP, kadencja 8)

Komisja Kultury i Środków Przekazu dzisiaj obradowała nad tym projektem uchwały upamiętniającej stulecie śmierci prezydenta miasta Krakowa Juliusza Lea. Komisja była zgodna, że jest to postać, która w pełni zasługuje na uchwałę Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i poparła ten projekt, nanosząc niewielkie poprawki, które kładły nacisk na to, aby podkreślić jeszcze mocniej patriotyczny charakter działań prezydenta Juliusza Lea, nie tylko ten aspekt, który dotyczył nowoczesnego sposobu zarządzania miastem Krakowem. Juliusz Leo był prawnikiem, ekonomistą, profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego, politykiem, samorządowcem, posłem do Sejmu Krajowego Galicyjskiego, posłem do austriackiej Rady Państwa. Przez 16 lat pełnił funkcję prezydenta miasta Krakowa, był także pierwszym prezesem Naczelnego Komitetu Narodowego i inicjatorem utworzenia Legionów Polskich. Jego prezydentura to okres rozwoju Krakowa, nie tylko geograficznego. Miasto pod jego rządami rozrosło się do 47 km 2 z ok. 6 km 2 . Doszedł w tym aspekcie do porozumienia z przedstawicielami 13 wsi i gmin podmiejskich i do Krakowa dołączono Zwierzyniec, Krowodrzę, Prądnik Czerwony, Prądnik Biały, Grzegórzki, Dąbie, Płaszów i Podgórze. Dla porównania wówczas obszar Warszawy to były 33 km 2 . Wielki Kraków Juliusza Lea to także rozwój jakościowy miasta, dzięki któremu Kraków stał się nowoczesną europejską metropolią - regulacja brzegów Wisły, przesunięcie koryta Rudawy, rozbudowa kanalizacji, sieci wodociągowej oraz rozbudowa sieci komunikacyjnej o nowe linie tramwajowe, uporządkowanie gospodarki finansowej miasta i zwiększenie jego dochodów, budowa trzeciego mostu na Wiśle, a także elektrowni miejskiej oraz powstanie nowego dworca towarowego. Funkcję prezydenta Krakowa pełnił aż do śmierci. Zmarł 21 lutego 1918 r. (Oklaski) (Poseł Władysław Kosiniak-Kamysz: Brawo! Popieramy.)
Mówca: Barbara Bubula
Data: 2018-02-27 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Bardzo się cieszę, że możemy w gronie posłów z Krakowa mówić na temat Juliusza Lea. Pan marszałek, który w tej chwili prowadzi obrady, jest posłem z Krakowa, przed chwilą kolega poseł Sonik przedstawiał projekt jako przedstawiciel komisji, a ja chciałam dodać do tej debaty kilka słów w imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość. Postać wielkiego prezydenta Krakowa, który zmarł przed 100 laty, niemal w przeddzień odzyskania niepodległości, jest według mnie symbolicznym przypomnieniem, że w samorządzie, gdy pełni się funkcję prezydenta, można i trzeba mieć format męża stanu, posiadać wizję, rozpoznać najgłębszą istotę swego miasta, być dla niego autorytetem i przywódcą nadającym ton działaniom kulturalnym, gospodarczym i mieć świadomość, że miasto to część Rzeczypospolitej, która ma służyć jedności narodu i kraju. Taka była służba Juliusza Lea, taka kultura polityczna, w której się poruszał i której jest symbolem - nie partykularyzm, ale patriotyczne służenie całości ojczyzny, wtedy jeszcze zniewolonej i podzielonej, ale wkrótce całej i niepodległej, służenie w roli prezydenta ważnego, dla wielu Polaków najważniejszego, miasta. Miał wizję ukochanego miasta, duchowej stolicy Polski, sięgającą 100 lat w przyszłość. To jemu zawdzięczamy urbanistyczny rozmach i przestrzeń miejską powiększoną o wiele nowych dzielnic. To on sfinalizował wykup Wawelu z rąk austriackich i był promotorem jego odnowy i przywrócenia mu świetności, to on złożył wniosek poparty przez radę miejską, by 1 mln koron darowizny z kasy miejskiej dać na utworzenie Legionów Polskich, to on - jak wspomniał przed chwilą pan poseł - zainicjował budowę elektrowni miejskiej, mostu, uregulowanie brzegów Wisły, ujścia, przeniesienie koryta Rudawy, stworzył nowe linie komunikacyjne. Jednak w sensie ideowym kolejność była taka: po pierwsze, duch i istota kulturalnego serca polskości, po drugie, materialny dobrobyt. Pamiętamy przemówienie bohaterskiego prezydenta Starzyńskiego, które zaczynało się od słów: Chciałem, by Warszawa była wielka. Pamiętamy też o nadaniu patriotycznego rysu prezydenturze Warszawy przez śp. Lecha Kaczyńskiego. Rzeczywiście samorząd to nie tylko administrowanie, to także przekonanie o wielkiej duchowej roli najważniejszych miast Rzeczypospolitej, o ich znaczeniu w symbolice patriotycznej, w organizowaniu zespołu wartości jednoczących Polaków. Dotyczy to Krakowa, Warszawy, Poznania, Lublina, Częstochowy. Każde miasto może i powinno mieć wielkich mężów stanu lub wielkie damy stanu, którzy staną się prawdziwymi przywódcami i autorytetami dla swych rodaków. (Dzwonek) Klub Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował za podjęciem uchwały oddającej hołd wielkiemu prezydentowi Krakowa w 100-lecie jego śmierci. Dziękuję.
Mówca: Bogusław Sonik
Data: 2018-02-27 (Sejm RP, kadencja 8)

Na początku chciałbym zaznaczyć, że projekt uchwały zgłosił poseł Marek Sowa w imieniu klubu Nowoczesnej i Platforma Obywatelska popiera tę uchwałę. Juliusz Leo miał zasługi dla Polski, wykupił od Austriaków Wawel, symbol polskości i dumnej polskiej historii i rozpoczął jego ratowanie i odbudowę, ale należy o nim pamiętać szczególnie w tym roku - 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości. Był pierwszym prezesem powstałego w 1914 r. Naczelnego Komitetu Narodowego i współtwórcą Legionów Polskich. Ponadto na jego wniosek rada miasta przekazała na powstające legiony darowiznę w wysokości 1 mln koron. A tak wkład Juliusza Lea w powstanie legionów ocenia jeden z historyków prof. Łukasz Sroka: Bez Juliusza Lea ich utworzenie mogłoby się nie udać. Gdy dowiedział się o rozkazie likwidacji oddziałów strzeleckich, postanowił działać. Wykazał się przy tym uporem, finezją i pragmatyzmem, w czym pomogło mu doświadczenie samorządowe, które nauczyło go konieczności szukania mądrego kompromisu. Potrafił doprowadzić do tego, że ludzie z różnych opcji politycznych chcieli ze sobą współpracować na rzecz odbudowy Polski. Zważywszy na to wszystko, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej oddaje hołd pamięci Juliusza Lea w 100. rocznicę jego śmierci. Tak jak powiedziałem, klub Platformy Obywatelskiej popiera ten projekt. (Oklaski)
Mówca: Marek Sowa
Data: 2018-02-27 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W styczniu br., kiedy mieszkańcy i władze Krakowa przygotowywali się do obchodów 100. rocznicy śmierci Juliusza Lea, do upamiętnienia tego wielkiego człowieka, wybitnego Polaka, ale również wielkiego prezydenta miasta Krakowa, wśród mieszkańców, ale również w środowisku Nowoczesnej pojawił się pomysł, abyśmy też tutaj, w Sejmie, mogli uhonorować i upamiętnić tę wyjątkową osobę. Moi przedmówcy mówili i ja również powiem, że od samego początku pan prezydent Juliusz Leo był osobą, która miała wizję rozwoju swojego miasta. Wcześniej przez kilkanaście lat pełnił funkcję radnego miasta Krakowa, był też wiceprezydentem tego miasta, ale wiedział doskonale, że musi czy chce zapewnić miastu możliwości rozwoju na kolejne dekady. Jak mówił później Boy-Żeleński, powiedział on, że dał miastu ramę dla rozwoju na przyszłe 100 lat. W jakiejś mierze się to spełniło. Powiększył on obszar Krakowa niemal stukrotnie. Bardzo istotne w jego działalności były kwestie związane z modernizacją, jak na ówczesne czasy, miasta Krakowa, budową infrastruktury, rozbudową tej infrastruktury, ale również te elementy, o których moi przedmówcy już mówili, związane z poczuciem głębokiego patriotyzmu. Kwestia utworzenia Legionów Polskich, wykupienie już w 1905 r. od Austriaków Zamku Królewskiego na Wawelu i rozpoczęcie jego gruntownej rewitalizacji to są te elementy, o których warto tutaj, w tym miejscu, wspomnieć. Był również członkiem parlamentu wiedeńskiego, gdzie pełnił funkcję przewodniczącego klubu Polaków w parlamencie wiedeńskim. Te wszystkie elementy są niezwykle istotne. Co prawda nie zdążyliśmy podjąć tej uchwały w 100. rocznicę jego śmierci, która przypadła w ubiegłym tygodniu, ale cieszę się, że na tym posiedzeniu będziemy mogli tę uchwałę przyjąć. Dziękuję wszystkim klubom parlamentarnym za zgodną pracę na posiedzeniu komisji, za to, że ten projekt jest właśnie w takiej wersji zbliżonej do naszej propozycji i jest on swego rodzaju uzupełnieniem tego uhonorowania jego osoby, które miało miejsce w ubiegłym tygodniu w Krakowie. Odbyły się tam sesje, konferencje naukowe, ale było też symboliczne odsłonięcie pomnika Juliusza Lea - pierwszego pomnika, po 100 latach, nie w centrum miasta, ale na granicy miasta, w miejscu, gdzie przyłączył on Podgórze. Dla nas wszystkich, którzy często mówimy i debatujemy o tym, jak powinno się odbywać połączenie (Dzwonek) czy przyłączenie do miast okolicznych gmin, jest to wzorzec. On za przyłączenie Podgórza dostał tytuł honorowego obywatela Podgórza i udało mu się w zgodzie i konsensusie przeprowadzić te negocjacje. Jeszcze raz bardzo serdecznie wszystkim dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Władysław Kosiniak-Kamysz
Data: 2018-02-27 (Sejm RP, kadencja 8)

Bardzo dziękuję. Widzę, że pan marszałek już w dobrej formie, po uwadze pani poseł Pasławskiej wymienił całą nazwę klubu. Bardzo się z tego cieszę. Nigdy nie wątpiliśmy w życzliwość pana marszałka wobec nas, więc ta omyłka, która może kilkukrotnie się powtórzyła, na pewno była przypadkowa, nie było to zrobione specjalnie. Szanowni Państwo! Wysoka Izbo! Panie Marszałku! Bardzo serdecznie dziękuję panu posłowi Markowi Sowie za złożenie tej inicjatywy. Tak jak mówiła pani poseł reprezentująca PiS, to jest duże wydarzenie dla wszystkich, którzy mieszkamy w Krakowie, którzy tam pracujemy. Wspomnienie o tym prezydencie jest niewątpliwym wyróżnieniem, możliwość zabrania głosu w tej debacie z tej mównicy i upamiętnienie rocznicy jego śmierci jest dla nas wyróżnieniem, a on ze wszech miar na to zasługuje. Wszyscy państwo posłowie, poczynając od pana posła Sonika, o tym mówili - o jego niezwykłej przenikliwości i wizji rozwoju miasta na 100 lat do przodu. Tadeusz Boy-Żeleński podkreślił to w swoich wypowiedziach, mówiąc o tym, że dał on te ramy rozwoju na 100 lat do przodu. Myślę, że wielu prezydentów, którzy później pełnili tę funkcję, łącznie z dzisiejszym prezydentem panem prof. Jackiem Majchrowskim, kontynuowało tę misję i wypełniało te ramy rozwoju. One dzisiaj przekraczają wizję prezydenta Lea, ale bez jego wizji nie byłoby dzisiejszego Krakowa. Jest on dla nas, dla mieszkańców Krakowa, mieszkańców Małopolski i Polski, szczególną postacią, twórcą Krakowa, ale też wzorem, wskazał drogę do niepodległości. Wawel jest symbolem ważnym nie tylko dla naszego miasta, ale także dla całego państwa, a legiony są symbolem wolności i niepodległości. Za to Juliusz Leo, prezydent stołeczno-królewskiego miasta Krakowa powinien przyjąć wieczny szacunek i hołd. Odsłonięcie 20 stycznia tego roku jego pomnika, pierwszego pomnika w Krakowie, jak wspominał pan poseł Marek Sowa, jest wydarzeniem szczególnym. Dzisiejsza uchwała wspominająca 100-lecie jego śmierci jest dopełnieniem hołdu, który należy mu się z racji pełnionej funkcji i oddania stołeczno-królewskiemu miastu Krakowowi, jest również wyrazem uznania całej naszej ojczyzny, tak to traktuje mój klub parlamentarny, dla rozwoju jednego z najważniejszych miast i współtwórcy polskiej niepodległości. (Dzwonek) Cały klub będzie głosował za przyjęciem proponowanej uchwały z dumą i życzliwością. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Zofia Czernow
Data: 2018-02-27 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Moje oświadczenie dotyczy 42. Biegu Piastów, który rozpoczął się właśnie w Jakuszycach, w Szklarskiej Porębie. Rozpoczął się kolejny Bieg Piastów na Polanie Jakuszyckiej w Szklarskiej Porębie. To prawdziwy festiwal narciarstwa biegowego. Ta niezwykła impreza sportowo-rekreacyjna trwać będzie 9 dni. Odbędzie się podczas niej 10 biegów na różnych dystansach. Na starcie 42. Biegu Piastów stanie ok. 6 tys. narciarzy z całego świata. Będą biegi dla zawodowców, ale przede wszystkim dla amatorów, w tym także osób początkujących i oczywiście dla najmłodszych narciarzy, czyli dla przedszkolaków. Głównym dystansem będzie dystans 50 km stylem klasycznym. Bieg odbędzie się 3 marca. Już czwarty rok bieg ten jest zaliczany do cyklu FIS Worldloppet Cup, czyli pucharu świata w maratonach narciarskich. Dzięki wysokiej randze imprezy na starcie Biegu Piastów wystąpią czołowi narciarze biegowi z Czech, Francji, Włoch, Niemiec czy USA i oczywiście Skandynawowie. Organizatorzy mają wielką nadzieję, że w biegu na 50 km weźmie udział królowa polskich nart Justyna Kowalczyk. Przy tej niezwykłej okazji koniecznie należy przypomnieć niepowtarzalne walory Polany Jakuszyckiej dla narciarstwa biegowego. To w Szklarskiej Porębie-Jakuszycach są najlepsze w Polsce, a nawet na świecie, warunki do uprawiania narciarstwa biegowego. Warunki klimatyczne oraz ukształtowanie terenu pozwalają na organizowanie zawodów narciarskich na najwyższym światowym poziomie. Sezon zimowy na Polanie Jakuszyckiej zaczyna się w listopadzie i nieprzerwanie trwa do późnej wiosny. Pokrywa śnieżna zalega grubą warstwą przez cały sezon. Narciarskie trasy spacerowo-turystyczne to 14 tras o łącznej długości ponad 100 km. Wszystkie trasy tworzą pętle i łączą się ze sobą, dając możliwość indywidualnego wyboru trasy dostosowanej do możliwości i potrzeb narciarzy. Ukształtowanie terenu powoduje znaczne zróżnicowanie stopnia trudności poszczególnych tras. Najwyżej położony punkt na trasach to 1003 m n.p.m. Stowarzyszenie Bieg Piastów jest jedynym w Polsce ośrodkiem narciarstwa biegowego, który posiada światową homologację tras wyczynowych FIS. Wszyscy uczestnicy Biegu Piastów to ambasadorzy promujący bieg, narciarstwo biegowe i Polskę na całym świecie. Zapraszam wszystkich państwa posłów do udziału w 42. jubileuszowym Biegu Piastów, niezapomnianej przygodzie sportowo-rekreacyjnej. Chcę podkreślić, że niektórzy nasi posłowie każdego roku biorą udział w tym fenomenalnym konkursie, w tej fenomenalnej imprezie na śniegu w Jakuszycach, w Szklarskiej Porębie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Kilian
Data: 2018-02-27 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W dniu 1 marca miałem wystąpić na uroczystości poświęconej pamięci żołnierzy wyklętych, czy też jak inni mówią: żołnierzy niezłomnych, w moim rodzinnym mieście, Starogardzie Gdańskim. Nie będzie to możliwe i dlatego już dziś zwracam się z tego miejsca do mieszkańców Starogardu, powiatu starogardzkiego z tymi słowy. Od kilku już lat dzień 1 marca jest Narodowym Dniem Pamięci Żołnierzy Wyklętych. W dniu 4 marca w Starogardzie Gdańskim odbędzie się bieg Tropem Wilczym dla uczczenia pamięci naszych bohaterów. Musiało upłynąć wiele lat, zanim Polska upomniała się o naszych bohaterów narodowych. Według ich oprawców żołnierze ci mieli umrzeć podwójnie - raz śmiercią biologiczną, zamordowani przez agentów komunistycznych na usługach obcego państwa, a drugi raz przez zapomnienie o nich i wymazanie ze zbiorowej pamięci społeczeństwa. Po II wojnie światowej na skutek kolejnej zdrady aliantów po konferencji jałtańskiej Polska dostała się w radziecką strefę wpływów. Oznaczało to utratę naszej narodowej tożsamości, naszej kultury i wartości narodowych. Z taką rzeczywistością nie zgadzało się nasze społeczeństwo. Wielu żołnierzy Armii Krajowej i innych oddziałów zbrojnych nie ufając komunistom, nie wyszło z lasu, pozostając w ukrytych strukturach kadrowych podziemia niepodległościowego. W okresie powojennym podjęli oni nierówną walkę o ratowanie Polski. Chronili ludność polskich miasteczek i wsi przed samowolą i agresją ze strony funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa. Ci wspaniali żołnierze okresu wojny i okupacji niemieckiej i sowieckiej, którzy szczęśliwie przeżyli wojnę, byli zaciekle tropieni po wojnie przez zdrajców naszej ojczyzny. Ginęli w wyniku wyszukanych tortur zadawanych im przez polskojęzycznych służalców lojalnych wobec Moskwy. Również na terenie Kociewia od 1946 r. uaktywniła się 5. Brygada Wileńska Armii Krajowej pod dowództwem mjr. Zygmunta Szendzielarza ˝Łupaszki˝. Trzy szwadrony kawalerii liczyły ok. 150 ludzi, podjęły nierówną walkę z aparatem bezpieczeństwa, wojskiem, MO, UB i NKWD. Obecność żołnierzy polskiego podziemia niepodległościowego chroniła miejscową ludność przed samowolą funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa, którzy grabili, okradali i represjonowali ubogich mieszkańców kociewskich wsi. Uwalniali aresztowanych i karali zdrajców najwyższym wymiarem kary. Postępująca sowietyzacja, brutalna przemoc wobec żołnierzy podziemia niepodległościowego, wtyki i kapusie, którym czasem udawało się wniknąć w struktury, spowodowały kolejne aresztowania i wykruszanie się kadr niepodległościowych. Terror i strach stosowany wobec ludności wspierającej leśne oddziały powodował zaniechanie pomocy, a w konsekwencji brak zaplecza dla żołnierzy. Donosy i zdrady przyczyniły się do wykruszenia stanu liczebnego oddziałów leśnych. Surowe kary i wyroki śmierci, którym poddawani byli żołnierze niezłomni, niech zobowiązują nas, współczesnych, do pamięci o naszych bohaterach narodowych i wdzięczności. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Wojciech Buczak
Data: 2018-02-27 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W tym roku obchodzimy 37. rocznicę podpisania porozumień rzeszowsko-ustrzyckich. W nocy z 18 na 19 lutego 1981 r. w Rzeszowie podpisano porozumienia między przedstawicielami komunistycznego rządu PRL a strajkującymi rolnikami i wspierającymi ich przedstawicielami NSZZ ˝Solidarność˝. Dzień później podobne porozumienia zawarto w Ustrzykach Dolnych. Porozumienia te, znane pod wspólną nazwą porozumień rzeszowsko-ustrzyckich, były czwartymi ogólnopolskimi porozumieniami - po szczecińskich, gdańskich i jastrzębskich - jakie władze komunistyczne podpisały z niezależnymi przedstawicielami społeczeństwa polskiego, i pierwszymi, w których zostały uwzględnione postulaty mieszkańców wsi. Strajki rolnicze na Podkarpaciu rozpoczęła 29 grudnia 1980 r. okupacja budynku Urzędu Miasta i Gminy w Ustrzykach Dolnych. Bieszczadzkich rolników sprowokowała do protestu m.in. zapowiedź przymusowych wysiedleń w związku z budową ośrodka rządowego w Arłamowie. 12 stycznia 1981 r. protestujących w Ustrzykach Dolnych milicja usunęła siłą. Wówczas strajkujący przenieśli się do Rzeszowa i dołączyli do protestu przedstawicieli ˝Solidarności˝ pracowniczej okupujących budynek Domu Kolejarza - siedzibę rozwiązanej wojewódzkiej rady związków zawodowych. Strajkujących wspierała Komisja Krajowa NSZZ ˝Solidarność˝ oraz Kościół katolicki na czele z ówczesnym ordynariuszem przemyskim ks. abp. Ignacym Tokarczukiem. Właśnie niedawno obchodziliśmy 100. rocznicę urodzin tego wielkiego kapłana, biskupa niezłomnego. W trwającym ponad 1,5 miesiąca strajku łącznie uczestniczyło kilka tysięcy osób. Do lokalnych działaczy dołączyli przedstawiciele organizacji chłopskich z innych regionów Polski. 18 lutego ostatecznie wynegocjowano treść porozumienia w Rzeszowie. Protokół zawierający ustalania podpisano wkrótce po północy 19 lutego 1981 r. W porozumieniach rolnicy uzyskali gwarancje nienaruszalności własności gospodarstw i prawa do dziedziczenia, równość traktowania rolników indywidualnych oraz rolnictwa spółdzielczego, zapewnienie zniesienia ograniczeń w obrocie gruntami rolnymi. Zawarto również szereg postanowień światopoglądowych, m.in. dotyczących swobody w budownictwie sakralnym i dostępu do praktyk religijnych, zadeklarowano też rozbudowę sieci szkół i przedszkoli na terenach wiejskich. Strajk chłopski zakończony podpisaniem porozumień rzeszowsko-ustrzyckich przyczynił się do powstania i zarejestrowania NSZZ ˝Solidarność˝ Rolników Indywidualnych. Oryginalny egzemplarz porozumień rzeszowsko-ustrzyckich przekazałem osobiście w 2006 r. do Jasnogórskiej Fundacji Pro Patria podczas Ogólnopolskiej Pielgrzymki Ludzi Pracy na Jasną Górę. Wysoka Izbo! Dziś, dostrzegając historyczną wagę porozumień rzeszowsko-ustrzyckich, już w nowych warunkach ustrojowych, zadbajmy o zrównoważony rozwój całego kraju, również na terenach wiejskich. Walka strajkujących rolników w 1980 i 1981 r. jest dla nas zobowiązaniem, by chronić bogactwo polskiej wsi i bronić polskiej ziemi. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Barbara Dziuk
Data: 2018-02-27 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Już za moment wchodzi ustawa o jawności życia publicznego, co wywołuje sprzeciw pewnych środowisk. Do mojego biura poselskiego trafiły pisma samorządowców apelujące o pomoc posłów w sprawie wspomnianej ustawy. Ustawa budzi zrozumiałe niepokoje. Przewiduje stworzenie jawnego rejestru umów cywilnoprawnych w sektorze publicznym, proponuje nowy wzór jawnych oświadczeń majątkowych, nakłada obowiązek prowadzenia rejestru umów cywilnoprawnych, w tym jednostek sektora finansów publicznych. Zakłada transparentność i odpowiedzialność za podjęte decyzje, nadaje publikowanym oświadczeniom majątkowym masowy charakter. Obejmuje też dane dotyczące małżonków osób na stanowiskach kierowniczych, pełniących funkcje publiczne. Opierając się na doświadczeniach innych państw europejskich, ustawa powołuje i reguluje status sygnalisty, człowieka, który za informacje o korupcji uzyska ochronę zawodową i prawną. W ustawie określono również listę osób, których oświadczenia będą jawne. Będą to oświadczenia majątkowe osób zajmujących stanowiska kierownicze w różnych instytucjach państwowych. Wszystkie te zabiegi mają na celu ukrócenie praktyk i nieprawidłowości, m.in. finansowych, zabiegów i korzyści pozyskiwanych z racji zajmowanych stanowisk. Ustawa bardzo szybko wprowadzi porządek prawny tam, gdzie dotąd nie udawało się go osiągnąć. W naszym kraju wszyscy mają oczy i widzą dużo, a nawet bardzo dużo, ale do tej pory nie działał żaden mechanizm prawny, który w sposób przejrzysty i sprawiedliwy niwelowałby jawną korupcję i wskazywałby na nieprawidłowości w zarządzaniu majątkiem państwowym, czyli naszym wspólnym. Dziękuję w imieniu wszystkich Polek i Polaków za tę ustawę, ponieważ wszyscy wobec prawa jesteśmy równi. Dziękuję. (Oklaski)