PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Krzysztof Sitarski
Data: 2017-03-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W projektowanej nowelizacji przepisów mowa jest o działaniach wobec dłużnika alimentacyjnego, gdy występuje bezskuteczność egzekucji alimentów. Panie ministrze, czy zgodzi się pan z tezą, że celem wprowadzenia nowych regulacji jest ograniczenie liczby osób uprawnionych do świadczeń z funduszu alimentacyjnego? Dla niewywiązującego się z obowiązku alimentacyjnego jest przewidziana przepisami kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności. Czy z tego tytułu zwiększą się koszty obsługi zadań publicznych gmin, prokuratur itp.? Czy wzrosną wpływy do budżetu państwa ze zwrotów z tytułu wypłaconych świadczeń alimentacyjnych? Dziękuję bardzo.
Mówca: Joanna Augustynowska
Data: 2017-03-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Alimenty to nie prezenty. Co do tego wszyscy tutaj, myślę, jesteśmy zgodni. Ten projekt idzie w dobrym kierunku, ale ciągle nie likwiduje patologii systemu. Pytanie do pani premier, do panów ministrów. Tyle mówi się o polityce prorodzinnej, a tymczasem to jest tylko łatanie dziury, bo wiele tematów w kwestii alimentów ciągle zostaje nierozwiązanych. Dzisiaj nasze prawo odmawia alimentów z funduszu alimentacyjnego dziecku samotnego rodzica, który zarabia najniższą krajową, bo to o 9 zł za dużo, bo poziom progu dochodowego nie uwzględnia zmian w gospodarce w ostatnich kilku latach. To jest absurd. Nasz projekt ustawy dotyczący tego tematu został odrzucony głosami większości parlamentarnej, dlatego pytam: Kiedy rząd obecnej kadencji zacznie chronić najsłabszych? Kiedy zmienicie konstrukcję progu dochodowego, aby środki z funduszu alimentacyjnego trafiały też do najbardziej potrzebujących? Dziękuję.
Mówca: Piotr Kaleta
Data: 2017-03-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Rzeczywiście rozmawiamy o sprawie, która debatowana być nie powinna, no bo cóż to są za rodzice, którzy uchylają się od tego, aby opiekować się swoimi dziećmi, którzy nie próbują zapewnić im przyszłości. Jaki dają przykład? Ale też, proszę państwa, chciałbym zwrócić uwagę państwa na drugą jak gdyby część, która nie jest tutaj debatowana, aczkolwiek jest bardzo istotna. I pytanie do rządu, do przedstawicieli ministerstwa, czy nie należałoby również wrócić do pewnej koncepcji, pewnego pomysłu, o którego wprowadzenie przecież tak często wnioskowano, środowiska o to prosiły, przede wszystkim środowiska ojców, którzy są pozbawiani możliwości kontaktu ze swoimi dziećmi, mimo że oni regularnie płacą te alimenty, płacą nawet w większej wysokości. Czy właśnie nie wrócić do koncepcji opieki naprzemiennej? Wiemy, że jest to trudne i wymaga innego spojrzenia na sytuację, bo mamy chociażby przykład ostatniej bulwersującej sprawy, że jeden z sędziów również (Dzwonek) nie płaci na swoje dzieci, ba, domaga się także zwrotu kosztów alimentacyjnych. Czy w związku z tym nie należałoby również spojrzeć na sprawę opieki naprzemiennej? Bardzo dziękuję.
Mówca: Stefan Romecki
Data: 2017-03-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytania. Jak będzie realizowany dozór elektroniczny zastosowany wobec niealimenciarzy, tych, którzy nie płacą alimentów na swoje dzieci? I w jaki sposób Ministerstwo Sprawiedliwości będzie prowadziło kontrolę, czy dana osoba pracuje? Jak z życia wiemy, wielu unika, robi na czarno w szarej strefie, nie płacąc, żeby nie płacić, tak jak pan znany w całym kraju, nie płaci, mówi, że rodzina go wspiera, a to on powinien swoje dzieci wspierać. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2017-03-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W roku 2006 i 2007 miałem zaszczyt być przedstawicielem wnioskodawców i prowadzić tę ustawę o funduszu alimentacyjnym w podkomisji złożonej z członków czterech komisji sejmowych. W ostatniej chwili zdążyliśmy ją wówczas przyjąć, było wówczas roczne vacatio legis. Muszę powiedzieć, z perspektywy czasu oceniając tę ustawę i patrząc na nią, że ściągalność, która jest niska, i tak jest wyższa niż przed wprowadzeniem tej ustawy i wydaje się, że jedna rzecz cały czas nie zafunkcjonowała w sposób wystarczający i w sposób właściwy. Myślę o robotach publicznych. Wówczas myślano, szukano rozwiązań, aby uruchomić roboty publiczne dla tych osób, które rzekomo czy też faktycznie nie mają środków, aby alimenty płacić, i w ten sposób można by tę możliwość im stworzyć. Przy okazji jeszcze rzeczywiście wówczas była też dyskusja na temat progów. Nie ukrywam (Dzwonek), że Ministerstwo Finansów straszyło podniesieniem progów na ryzyko posłów Prawa i Sprawiedliwości i ten próg wówczas podnieśliśmy. Po wejściu w życie ustawy, już za ministra Rostowskiego, okazało się, że Ministerstwo Finansów było zbyt ostrożne i świat się nie zawalił, nawet pieniędzy było w nadmiarze. Stąd może warto rzeczywiście ponownie wyszacować, czy tych progów choć trochę nie można by było podnieść. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Matusiewicz
Data: 2017-03-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jako sprawozdawca komisji chciałem się odnieść do dwóch wystąpień. Jeżeli chodzi o wystąpienie pana przedstawiciela Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska, który w swoim wystąpieniu podnosił, że tu jest zagrożenie surowszą odpowiedzialnością karną, to nic takiego nie ma miejsca. Dotychczasowy art. 209 § 1 Kodeksu karnego przewidywał zagrożenie karą do 2 lat. Tutaj takie zagrożenie utrzymujemy, ale w postaci kwalifikowanej, gdy mówimy o treści art. 209 § 2 Kodeksu karnego, tzn. jeżeli występuje dodatkowa jeszcze przesłanka niemożności zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, natomiast w § 1 w tym typie przestępstwa podstawowego to jest przecież złagodzenie, to jest złagodzenie do 1 roku pozbawienia wolności. I w związku z tym chciałem też nawiązać do wystąpienia przedstawiciela Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego, który mówił, że nie ma tutaj możliwości stosowania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Właśnie taką możliwość stwarza nowelizacja i art. 209 § 1 Kodeksu karnego. Będzie ona mogła być obecnie stosowana również w systemie dozoru elektronicznego. Chciałem podziękować wszystkim klubom i Kołu Poselskiemu Wolni i Solidarni za poparcie tego projektu ustawy, który jest przykładem dobrej zmiany w Kodeksie karnym. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Waldemar Buda
Data: 2017-03-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko w zakresie projektu zmiany ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, druk nr 1231. Nie chciałbym powtarzać analizy i przedstawienia projektu z jego pierwszego czytania i stanowiska klubu Prawa i Sprawiedliwości w całości w tym zakresie, jak również nie chciałbym przedstawiać sprawozdania, które przedłożył pan poseł przedmówca. Chciałbym oczywiście podtrzymać bezwarunkowe poparcie dla tego projektu ze strony klubu Prawo i Sprawiedliwość, ponieważ dotyczy on naprawdę ważnej dla nas wszystkich dziedziny bezpieczeństwa ruchu drogowego i wszelkie zmiany, które mają wpływać na poprawienie tego bezpieczeństwa, na spowodowanie mniejszej przestępczości w tym zakresie, należy uznać za właściwie i należy uznać je za kierunek wyznaczony w dobrej sprawie. Zaostrzenie odpowiedzialności w niektórych typach przestępstw, uczynienie z niektórych wykroczeń przestępstw, jak też wydłużenie okresu przedawnienia w postępowaniach o wykroczenie to niewątpliwie właśnie ten kierunek. Na pewno zwiększona odpowiedzialność i te górne zagrożenia odpowiedzialnością w tych przypadkach będą miały prewencyjny skutek i będzie to w wielu przypadkach odstraszało od popełniania tego typu przestępstw, jednocześnie wpłynie też na wysokość zasądzanej odpowiedzialności. Jeśli chodzi o przedawnienie, oczywiste jest, że w wielu przypadkach... Dzisiaj mieliśmy takie przykłady, ja sam jako radca prawny spotykałem się z takimi prośbami osób, co do których skierowano wniosek o ukaranie, ażeby przeciągać postępowanie, a nie je ostatecznie wygrać, bo szanse na to były naprawdę niewielkie. Niestety była to powszechna praktyka. Mam nadzieję, że wydłużenie tego terminu spowoduje na tyle jakby niezasadność i niecelowość takiego postępowania, że wiele osób będzie przyjmowało tę odpowiedzialność za wykroczenie i nie będzie odwoływało się, a także nie będzie przedłużało tych postępowań. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Jachnik
Data: 2017-03-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jak zwykle zamysł jest dobry, gorzej z wykonaniem. Proszę państwa, co prawda tytuł dotyczy zmian Kodeksu karnego, ale druk dotyczy też Kodeksu wykroczeń. Chodzi konkretnie o to, co podnosiliśmy już w pierwszym wystąpieniu, po pierwszym czytaniu: o wydłużenie okresu przedawnienia. Otóż chciałem zapytać, jak się to ma do planów PiS-u co do wprowadzenia sędziów pokoju, bo skoro jest zamysł wprowadzenia sędziów pokoju, to nie widzę żadnych powodów, żeby wydłużać ten okres, tym bardziej że - i to należy podkreślić - obywatel przy procedowaniu w trybie Kodeksu wykroczeń z góry jest na straconej pozycji, dlatego że organy ścigania, konkretnie najczęściej Policja, są tutaj stroną, a zarazem świadkiem. A mogę powiedzieć, że moje osobiste doświadczenia, a także doświadczenia z działalności stowarzyszeń wskazują, że zachowanie organów ścigania jest bardzo różne - w odniesieniu do obywatela - i zazwyczaj to im przyznaje się rację. Naprawdę obywatelowi w procedurze Kodeksu wykroczeń... W zasadzie to jest beznadziejna sprawa, żeby udowodnić swoją niewinność. Wydłużanie tego okresu wręcz dopinguje organy ścigania do wydłużania postępowania i do ciągania ludzi po sądach, dlatego w tym zakresie tego projektu nie poprzemy. Natomiast chciałbym jasno powiedzieć, że sam projekt idzie w dobrym kierunku: zaostrzenia kar za przestępstwa, szczególnie popełniane pod wpływem alkoholu. Niemniej jednak nie możemy zaakceptować tego, i nie zgadzam się ze sprawozdawcą, że z treści art. 178b Kodeksu karnego wynika... Chodzi dokładnie o niezwłoczne zatrzymanie pojazdu lub kontynuowanie jazdy i o to, że ma się na myśli tzw. przestępstwo umyślne. Otóż ten przepis oczywiście, zgadzam się, stosowany z rozwagą będzie przepisem słusznym, ale może być też nadużywany w celu zastraszania ludzi, a także zatrzymywania się w miejscach, w których nie można się zatrzymywać, bo stwarza się niebezpieczeństwo. To z przepisu absolutnie nie wynika. Zatem można było dokonać tej korekty. Ale państwo nie dokonacie żadnej korekty: po prostu trzeba przewalcować, dać tak, jak daliście, i wnosić o uchwalenie tego aktu prawnego. Jako Kukiz’15 nie poprzemy tego projektu przede wszystkim ze względu na te dwa zastrzeżenia. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Mirosław Pampuch
Data: 2017-03-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Poselskiego Nowoczesna mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec sprawozdania Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, druk nr 1343. Jak wskazuje uzasadnienie projektu, zasadniczym celem przedłożenia jest zwiększenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym poprzez zwiększenie skuteczności ścigania niektórych przestępstw oraz wykroczeń drogowych. Projekt zakłada m.in.: uznanie za przestępstwo ucieczki przed pościgiem prowadzonym przez osobę uprawnioną do kontroli ruchu drogowego, zaostrzenie sankcji karnej w przypadku wypadku, którego skutkiem jest śmierć lub ciężkie uszkodzenie ciała, a którego sprawca jest w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego lub zbiega z miejsca zdarzenia, zaostrzenie sankcji karnej w przypadku kierowania pojazdami po uprzednim wydaniu przez sąd zakazu prowadzenia tychże pojazdów czy też wydłużenie terminu przedawnienia karalności wykroczeń. Należy podzielić wątpliwości podnoszone podczas prac zarówno podkomisji, jak i komisji, dotyczące art. 178b Kodeksu karnego wprowadzającego nowy typ przestępstwa polegającego na samym tylko niepodporządkowaniu się poleceniu osoby uprawnionej do kontroli ruchu drogowego. Tym samym karalność takiego czynu ma następować bez względu na sposób jazdy, warunki panujące na drodze czy też wystąpienie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Nie ulega wątpliwości, że wprowadzane do Kodeksu karnego zmiany mają wymiar przede wszystkim populistyczny. To zmiany, w przypadku których wyłącznym zamiarem jest zwiększenie zakresu karalności czynów w ruchu drogowym poprzez zaostrzenie represji karnych. Projektodawcy wychodzą z założenia, że kara im surowsza, tym bardziej skuteczna. Jest to nie do pogodzenia z zasadą kary racjonalnej. Państwo chcecie rozwiązać problemy bezpieczeństwa na polskich drogach wyłącznie poprzez zastraszenie obywateli, potencjalnych sprawców, wymiarem kar. Nie ma natomiast ze strony rządu jakichkolwiek działań, które byłyby działaniami prewencyjnymi i wprowadzałyby rozwiązania zwiększające bezpieczeństwo w ruchu drogowym. Jednocześnie wprowadzacie państwo obligatoryjne orzekanie przez sądy środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w przypadkach określonych w art. 178b lub art. 180a. Ingeruje to w sposób znaczny w zakres władzy sądowniczej, co może prowadzić do ograniczenia możliwości swobodnej oceny okoliczności danej sprawy i wymiaru kary adekwatnego do stopnia społecznej szkodliwości czynu. Klub Poselski Nowoczesna liczy więc, że poza działaniami dotyczącymi przepisów karnych rząd podejmie również działania prewencyjne zwiększające bezpieczeństwo w ruchu drogowym. Dziękuję bardzo.
Mówca: Maciej Masłowski
Data: 2017-03-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jeżeli mówimy o zaostrzeniu prawa wobec kierowców popełniających wykroczenia, trudno w tym miejscu nie wspomnieć o obywatelskim projekcie Kukiz’15 dotyczącym prawa drogowego i złożonym przez posła Pawła Szramkę. Został on niestety odrzucony. Dlaczego? Nie znajduję tu racjonalnych przyczyn, ale to nieważne. Widzimy w tym projekcie zdecydowaną tendencję do zaostrzenia prawa, jednak samo restrykcyjne prawo nie wystarczy, kiedy kuleje orzecznictwo. Zadajmy sobie pytanie, czy od podnoszenia kar nie jest ważniejsze usprawnienie procedury sądowej, gdyż to właśnie na skutek jej przewlekłości wymierzenie kary jest farsą. W naszym ustawodawstwie skupiamy się właściwie jedynie na karaniu sprawców wykroczeń, ofiary potrąceń natomiast latami walczą o symboliczne odszkodowanie. Ale pytanie. Czy ustawodawca dysponuje analizami danych statystycznych z innych krajów zachodnich, które potwierdzałyby spadek liczby podobnych zdarzeń w związku z podniesieniem kary dla sprawców? Jeżeli tak, to o jakiej korelacji możemy mówić? Dziękuję bardzo.
Mówca: Ewa Tomaszewska
Data: 2017-03-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ostatnio nierzadko słyszymy o przypadkach prowadzenia pojazdów mechanicznych mimo orzeczonego wcześniej zakazu. W przypadkach tych dochodzi do wypadków drogowych. Czasem ma to miejsce pod wpływem napojów alkoholowych. Pragnę zadać pytanie. Czy proponowane zmiany prawne ograniczą liczbę takich przestępstw? Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2017-03-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym zacząć od innego pytania. I prosiłbym o odpowiedzi na wszystkie moje pytania na piśmie. Pierwsza kwestia związana jest z wystąpieniem pana posła z PSL. Proszę o pisemną informację, co rząd Platformy i PSL przez 8 lat zrobił na rzecz rozwiązania tych problemów, o których dzisiaj mówimy. Następna kwestia dotyczy przyczyn wypadków. Oprócz alkoholu i narkotyków, powiedzmy, są jeszcze takie przyczyny jak nadmierna prędkość i młodzi kierowcy, młodzi i niedoświadczeni kierowcy. Chciałbym prosić o informację, czy, po pierwsze, rozwiązania, które panowie, państwo tutaj stosujecie, były konsultowane, porównywane z rozwiązaniami przyjętymi w innych krajach europejskich i czy faktycznie spowodowały spadek liczby wypadków, zwłaszcza tych ze skutkiem śmiertelnym. Ostatnia kwestia dotyczy młodych kierowców, czyli tego, jaki macie państwo pomysł na takie kursy prawa jazdy, które spowodowałyby rozwiązanie problemów dotyczących tzw. WORD-ów na dzień dzisiejszy, a dwa, mniejszej liczby wypadków ze skutkiem śmiertelnym. (Dzwonek) Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Zofia Czernow
Data: 2017-03-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Dane Komendy Głównej Policji o liczbie wypadków i ich skutkach w latach 2006-2015 - to właśnie jest też odpowiedź na pytanie pana posła - wyraźnie wskazują, że sytuacja na polskich drogach poprawia się. W 2015 r. liczba wypadków była o blisko połowę mniejsza aniżeli w 2016 r., liczba zabitych zmniejszyła się o ponad połowę w porównaniu do roku 2016. Oczywiście to są liczby, które świadczą o poprawie, niemniej mamy jeszcze wiele do zrobienia, zwłaszcza w porównaniu z krajami Unii Europejskiej, gdzie sytuacja jest znacznie lepsza pod tym względem. Chciałabym zapytać o nowe przestępstwo, którego dotyczą wprowadzone regulacje, dotyczące ucieczki przed pościgiem prowadzonym przez funkcjonariusza organu uprawnionego do kontroli ruchu drogowego. Czy ta kara nie jest zbyt restrykcyjna, biorąc pod uwagę różne sytuacje, jakie mogą zdarzyć się na polskich drogach? (Dzwonek) Dziękuję bardzo.
Mówca: Krzysztof Sitarski
Data: 2017-03-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Moje pytanie dotyczy sprawozdania komisji, w którym posłowie wprowadzają m.in. poprawkę w Kodeksie wykroczeń. Chodzi konkretnie o rozdział 5, którego tytuł brzmi: Przedawnienie orzekania, wykonania kary oraz zatarcie ukarania. Dotychczasowe brzmienie art. 45 § 1 jest następujące: Karalność wykroczenia ustaje, jeśli od czasu jego popełnienia upłynął rok. Jeśli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu. Komisja proponuje, by karalność wykroczenia ustawała z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu. Moje pytanie brzmi: Czy to oznacza, że przy długim postępowaniu w sprawie o wykroczenie, nawet jeśli któraś ze stron wniesie skargę na przewlekłość postępowania, kara za wykroczenie może być wyznaczana praktycznie w zasadzie w nieskończoność? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Zwiercan (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-03-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. W Polsce niestety ciągle zbyt lekko traktujemy przepisy ruchu drogowego. Nie obawiając się kar, łamiemy różnego rodzaju przepisy zarówno jako kierowcy, jak i jako piesi uczestnicy ruchu. Tymczasem lekceważenie podstawowych zasad w tym zakresie może mieć poważne skutki, ze śmiercią włącznie. Ważną kwestią, która pojawia się w kontekście Kodeksu karnego w zakresie ruchu drogowego, jest trzeźwość kierowców. Zgodnie z danymi w naszym kraju przybywa osób, które siadają za kierownicę pojazdów po spożyciu alkoholu oraz pod wpływem różnego rodzaju środków odurzających. Podobne niebezpieczeństwo na drodze stanowią piesze osoby nietrzeźwe. Istniejące w tym zakresie przepisy nie zabezpieczają wystarczająco wszystkich uczestników ruchu przed łamiącymi prawo. Przyczyny według mnie należy szukać w istniejących dotychczas możliwościach przewlekania postępowania i w konsekwencji unikania odpowiedzialności za wykroczenia, a także w zbyt łagodnych karach, które nie odstraszają ani przed pierwszym, ani przed kolejnym popełnionym wykroczeniem drogowym. Dlatego zaostrzenie kar za wykroczenia i przestępstwa drogowe uważam za bardzo skuteczny środek poprawiający bezpieczeństwo na drodze. Projekt reguluje także, co podkreślałam we wcześniejszym stanowisku, termin przedawnienia karalności wykroczeń. Rząd w swojej nowelizacji skrócił termin przedawnienia, jeżeli chodzi o wykroczenia popełniane w ruchu drogowym, i zakłada przyspieszenie orzekania w tej sprawie. Pozytywną konsekwencją tych zmian będzie nieuchronność kary za łamanie przepisów drogowych. Liczę na to, że przyczyni się to do poprawy bezpieczeństwa na drogach. Ustawa również ma zapobiegać zbyt częstemu dotychczas zjawisku prowadzenia pojazdu mechanicznego po cofnięciu uprawnień. Nie trzeba nikogo przekonywać, że są to rozwiązania konieczne, niezbędne do prawidłowego egzekwowania prawa. Nowelizacja reguluje także kontrowersyjną kwestię pomiarów zawartości w organizmie alkoholu lub obecności środka działającego podobnie do alkoholu. Doprecyzowanie i zaostrzenie prawa w zakresie przepisów ruchu drogowego jest według mnie właściwym kierunkiem działań rządu. Koło Poselskie Wolni i Solidarni w pełni popiera przedstawiony projekt i wnosi o jak najszybsze zmiany w procedowanej ustawie.
Mówca: Bartłomiej Wróblewski
Data: 2017-03-22 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Mam zaszczyt przedstawić w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość stanowisko wobec sprawozdania Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności. Od początku rozpatrywania tej ustawy zgadzamy się z celem, który przyświecał Radzie Ministrów przy przygotowywaniu tego projektu. Tym celem jest zwiększenie zatrudniania osób osadzonych w jednostkach penitencjarnych. Tym samym projekt przyczynia się do realizacji, w naszej ocenie, niezwykle ważnego programu pracy dla więźniów. Jest bowiem prawdą, że praca powinna stanowić istotny element odbywania kary pozbawienia wolności, ponieważ wpływa pozytywnie na skazanych, przyczynia się do ich resocjalizacji, pozwala na rozwój ich umiejętności zawodowych, a także jest dla nich okazją do zarobku. Program pracy dla więźniów ma dodatkowo jeszcze jedną zaletę, a mianowicie wpływa pozytywnie na porządek w więzieniach, na porządek w jednostkach penitencjarnych. Projekt ustawy o zmianie ustawy o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności prowadzi do zmian w sposobie wydatkowania środków zgromadzonych w funduszu aktywizacji zawodowej skazanych poprzez zwiększenie z 20% do 35% ryczałtu przysługującego przedsiębiorcom z tytułu zwiększonych kosztów zatrudniania osób pozbawionych wolności. Pozwoli to zbliżyć obecnie ponoszone przez pracodawców koszty do tych, które wynikały z dawniejszych przepisów, w szczególności tych, które obowiązywały jeszcze w 2010 r. Zwiększone koszty pracy nie są bowiem obecnie w wystarczającym stopniu rekompensowane, co stanowi główny powód utrzymującego się od kilku lat niższego poziomu zatrudniania skazanych. Redukcja tych kosztów zwiększa atrakcyjność takiej pracy dla przedsiębiorców, co powinno przełożyć się na zwiększenie zatrudniania osób pozbawionych wolności. Uważamy, że jest to cel godny realizacji. W naszej ocenie zmiany wprowadzone w czasie rozpatrywania projektu w komisji sprawiedliwości poprawiają projekt ustawy. W szczególności za uzasadnione uważamy skrócenie vacatio legis z 6 miesięcy do pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu ogłoszenia, co ma zapobiec problemom z obliczaniem ryczałtu przysługującego przedsiębiorcom. Zgadzamy się także z innymi poprawkami porządkującymi oraz zmianami o charakterze legislacyjnym. W związku z powyższym, występując w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, oświadczam, że klub popiera uchwalenie projektu ustawy przez Sejm.