Mówca: Maciej Wydrzyński
Data: 2013-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Ruch Palikota chciałbym przedstawić stanowisko wobec sprawozdania Komisji Infrastruktury, Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej oraz Komisji Skarbu Państwa o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego ˝Polskie Koleje Państwowe˝ oraz ustawy o Funduszu Kolejowym (druki nr 963 i 1058). Szanowni Państwo! W poselskim projekcie ustawy proponuje się rozwiązanie polegające na wykupieniu przez Skarb Państwa od spółki Polskie Koleje Państwowe SA wszystkich akcji spółki Polskie Koleje Linowe SA z siedzibą w Zakopanem ze środków pochodzących z Funduszu Kolejowego. Z dniem nabycia przez Skarb Państwa wszystkich akcji spółki Polskie Koleje Linowe SA podlegają one z mocy prawa nieodpłatnemu przekazaniu na rzecz samorządu województwa małopolskiego. Projekt przewiduje zabezpieczenie przed dalszą prywatyzacją spółki przez władze samorządowe, wprowadzając okres 20 lat zachowania przez woj. małopolskie 51% pakietu głosów w kapitale zakładowym. Nie po raz pierwszy rozmawiamy na tej sali o trudnych decyzjach prywatyzacyjnych związanych ze spółkami z kapitałem państwowym. Nie ma złotej reguły, która pozwoli na obiektywne stwierdzenie, czy zachowanie przedsiębiorstwa w publicznej dyspozycji jest lepsze niż sprzedaż prywatnemu inwestorowi. Wszystko weryfikowane jest przez warunki makroekonomiczne. Są jednak obszary zainteresowania szczególnie ważne dla Skarbu Państwa - spółki kluczowe na przykład dla bezpieczeństwa energetycznego czy paliwowego. Są dziedziny, której wpisuje się ogólnie w konieczność prywatyzacji w celu poprawy jakości i standardu usług. Do tej grupy należy właśnie ogólnie grupa Polskich Kolei Państwowych. Niemniej jednak prywatyzacja w tym obszarze nie ma oznaczać całkowitego pozbycia się przez administrację publiczną kontroli nad sektorem. Część spółek PKP to sprawni operatorzy, potrafiący dzięki dobremu zarządzaniu wypracować zysk i nie przynosić strat, co przy ogólnym społecznym odbiorze PKP jako studni bez dna, w którą pompuje się publiczne pieniądze, brzmi niczym bajka. Polskie Koleje Linowe SA z siedzibą w Zakopanem zaliczają się do uznanych marek, można powiedzieć: prestiżowych z punktu widzenia historycznego i turystycznego. Trudno jest sobie zatem wyobrazić sytuację, w której dobrze odbierany operator utraci poprzez złe zarządzanie swój dobry wizerunek, nie mówiąc już o rachunku ekonomicznym. Chcę przypomnieć państwu w tym miejscu nie tak dawną sprawę prywatyzacji firmy Warmia SA. Stanowczy protest załogi pracowniczej nie był skierowany przeciw prywatyzacji ogólnie. Chodziło o obawę przed utratą dobrego wizerunku, który przez lata był dostrzegany i nagradzany w wymiarze ogólnopolskim i ogólnoświatowym. Wtedy to koalicja rządząca nie chciała wysłuchać argumentów kierownictwa spółki i zadecydowała o sprzedaży akcji osobie, której wiarygodność została mocno wykrzywiona poprzez obiektywne fakty związane z działalnością w latach ubiegłych. Projektodawcy ustawy proponują, aby w dniu zakupu przez Skarb Państwa akcji PKL SA przekazać je nieodpłatnie samorządowi województwa małopolskiego. Ostatnie lata dla polskiego samorządu terytorialnego były czasem najwyższej próby, nie tylko ze względu na aplikowanie, realizowanie i rozliczanie projektów europejskich, dzięki którym wiele regionów Polski zaczęło się podnosić z cywilizacyjnego zacofania. To był również czas, w którym administracja centralna nakładała coraz więcej zadań na jednostki terytorialne przy jednoczesnym ograniczaniu wspierania ich realizacji w postaci subwencji budżetowych. Samorządowcy pokazali nie raz, że zadania, które są realizowanie najbliżej nich, są wykonywane w należyty sposób ze względu na biegłą znajomość tematu. W związku z tym pomysł projektodawców jest słuszny, aby to samorząd województwa małopolskiego podjął się realizacji zadania rozwoju Polskich Kolei Linowych. Zresztą, jak wiemy, nie jest to nowatorskie rozwiązanie. Rząd zaproponował takie rozwiązanie w projekcie ustawy przewidującej nabycie przez Skarb Państwa wszystkich udziałów w spółce PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście i następnie przekazanie akcji nieodpłatnie na rzecz samorządu województwa pomorskiego, sfinansowanie ich nabycia również z Funduszu Kolejowego. Jeżeli w ten sposób rząd chce faworyzować tak bliski jego członkom region, to dlaczego nie chce wesprzeć regionu leżącego po drugiej stronie Polski? Widząc słuszność takiego działania w przypadku PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście, analogicznie można powiedzieć o jego słuszności w przypadku Polskich Kolei Linowych. Polemikę z projektodawcami można prowadzić na tle propozycji wymaganego minimalnego okresu 20 lat, w którym władze samorządowe nie będą mogły zbyć akcji PKL. Jak przy każdej prywatyzacji, o czym była mowa, nie można wykluczyć, że zmiana struktury akcjonariatu nie przyniesie negatywnych skutków. W związku z tym uważamy, że należałoby rozważyć skrócenie tego okresu albo zezwolić na wcześniejszą sprzedaż części udziałów przy zachowaniu pakietu kontrolnego. Są to kwestie techniczne, które powinny być poddane konsultacjom z zainteresowanymi podmiotami. (Dzwonek) Sugerujemy, aby projekt wrócił pod obrady komisji w celu uszczegółowienia proponowanych zapisów, a także konkretniejszego uzasadnienia projektu ustawy, który niestety w proponowanej wersji odbiega nieco od zasad techniki legislacyjnej. Panie marszałku, jeszcze tylko jedno zdanie.