PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Marek Balt
Data: 2013-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dramat to słowo, które w jasny sposób opisuje sytuację w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym im. Najświętszej Maryi Panny w Częstochowie. Arogancja władzy to słowa najlepiej oddające stosunek marszałka województwa śląskiego do częstochowian. Marszałkowi z Platformy Obywatelskiej najwyraźniej obojętne jest, co stanie się z chorymi. Niespieszno mu reagować na decyzje 140 lekarzy ze szpitala na Parkitce i Tysiącleciu, którzy podjęli decyzję o odejściu z pracy, bo szpital oszczędza na pacjentach. Marszałek wymyśla sposoby na osiągnięcie przez szpitale rentowności. Chętnie wylicza ich pozytywne skutki, ale gdy pojawiają się te negatywne, twierdzi, że problem jest lokalny i powinien zostać rozwiązany w szpitalu. To samo mówi o wydarzeniach w Częstochowie. Dzisiaj już wiadomo, że wobec lekarzy protestujących przeciwko oszczędnościom na sprzęcie i lekach wicemarszałek Kleszczewski i jego szef marszałek Sekuła z PO przyjęli politykę twardej ręki: chcą odejść, trudno, znajdzie się nowych. Chodzi o lekarzy, którzy złożyli wypowiedzenia. Taką deklarację składa dyrektor szpitala, a urząd marszałkowski, w którym rządzi koalicja PO i PSL, wcale nie stara się złagodzić napiętej sytuacji. Najwyraźniej troska o chorych nie przyszła im do głowy i najwyraźniej nie wyciągnęli wniosków z protestu z 2007 r. Wtedy tylko 84 lekarzy złożyło wypowiedzenia. Efektem była ewakuacja kilkuset pacjentów ze szpitala na Parkitce. Nie znaleziono następców dla zbuntowanych specjalistów. Czy łatwiej będzie teraz wyszukać ich 140? W mojej ocenie dyrektor wybrany i popierany przez Platformę Obywatelską ma misję zlikwidowania szpitala wojewódzkiego w Częstochowie i doprowadzenia do przekazania kontraktu tego szpitala innym jednostkom, ale spoza północnego subregionu województwa, pozbawiając tym samym dostępu do szybkiej specjalistycznej opieki ponad 700 tys. mieszkańców regionu północnego. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Rozpoczął się kolejny rok szkolny i - tak jak w poprzednich latach - nasze pociechy znowu noszą do szkoły za ciężkie plecaki. Jak wynika z badań Fundacji Rosa, ponad 55% dzieci z klas I-III, czyli co drugi uczeń w wieku 7-10 lat, nosi do szkoły za ciężki plecak, a jak powszechnie wiadomo, noszenie zbyt ciężkiego tornistra może skutkować wadami postawy i schorzeniami kręgosłupa. Niestety nie na wiele zdaje się walka zatroskanych rodziców, wypowiedzi specjalistów czy nawet wyraźne zalecenia głównego inspektora sanitarnego. Zdaniem tego ostatniego waga tornistra nie powinna przekraczać 10-15% masy ciała ucznia - w wypadku siedmiolatków i dziesięciolatków jest to od 3,4 do 4,9 kg. Oczywiście zazwyczaj uczniowie początkowych klas szkół podstawowych dźwigają tornistry ważące ponad 3 kg i jest to tzw. średnia krajowa, niemniej jednak, jak wynika z badań przeprowadzonych przez wspomnianą Fundację Rosa, w niektórych szkołach w Polsce plecak dziesięciolatka waży nawet ponad 5 kg. W tej sytuacji rodzice przeważnie są bezbronni, ponieważ dziecko na ogół dźwiga do szkoły to, co jest mu akurat w danym dniu potrzebne. Tutaj zaznacza się rola szkoły, nauczycieli i dyrekcji, którzy powinni zwracać uwagę na to, jak ciężkie tornistry muszą nosić ich uczniowie. Jednak nie po raz pierwszy podkreślam, że ten wbrew pozorom bardzo istotny problem wymaga rozwiązań systemowych. Przecież wystarczy, żeby uczniowie, szczególnie najmłodszych klas, zostawiali podręczniki w szkole. To kwestia dobrze skonstruowanego systemu edukacji i problem dźwigania tornistrów przestanie istnieć. Jednak jak na razie wobec likwidacji wielu szkół, a tym samym niejednokrotnie wydłużenia się drogi uczniów do innych placówek, problem dzieci uginających się pod zbyt ciężkimi tornistrami powrócił ze zdwojoną siłą.
Mówca: Piotr Szeliga (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie listu Solidarnej Polski do zaangażowanych w referendum warszawskie Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym przedstawić treść listu Solidarnej Polski do zaangażowanych w referendum warszawskie. ˝Jarosław Kaczyński, prezes Prawa i Sprawiedliwości prof. Piotr Gliński, kandydat PiS na prezydenta Warszawy Ryszard Kalisz, poseł na Sejm, niezrzeszony Andrzej Rozenek, poseł na Sejm, kandydat Ruchu Palikota na prezydenta Warszawy Piotr Guział, burmistrz Ursynowa, inicjator akcji referendalnej w Warszawie, Warszawska Wspólnota Samorządowa Szanowni Panowie! Zwracamy się do Panów jako najważniejszych uczestników debaty publicznej nad stanem Warszawy i rozwijającej się kampanii referendalnej. W naszej ocenie wiążący wynik referendum - odwołanie prezydent Hanny Gronkiewicz-Waltz - jest zagrożony z powodu możliwej zbyt niskiej frekwencji. Platforma Obywatelska i środowiska politycznie z nią związane postawiły na wielką, uderzającą w podstawy obywatelskiej, samorządowej demokracji akcję demobilizacji warszawiaków w przekonaniu, że obecna prezydent nie jest w stanie obronić się przed zarzutami inaczej niż poprzez odwołanie się do bierności i obojętności na sprawy publiczne. Jednakże zagrożeniem dla wiążącego wyniku referendum jest nie tylko wielka kampania odwołująca się do bierności. Istotną rolę odgrywa postrzeganie - zwłaszcza w ostatnich, kluczowych dniach - kampanii referendalnej jako starcia między dwiema największymi obecnie partiami politycznymi, z których jedna rządzi, a druga pozostaje w opozycji. W ten sposób na drugi plan schodzi najważniejszy, obywatelski impuls, który nadał akcji referendalnej siłę i dynamizm: sprzeciw obywateli mieszkańców wobec nieudolnej prezydent miasta, lekceważącej wspólnotę miejską i potrzeby mieszkańców. Ten pierwotny obywatelski impuls połączył we wspólnym działaniu warszawiaków o zróżnicowanych, często skonfliktowanych, sympatiach czysto politycznych. Obecnie ten impuls traci swą siłę. Dlatego apelujemy do Was. Powróćmy do korzeni obywatelskości. Przywróćmy akcji referendalnej jej siłę. W ostatnim tygodniu kampanii referendalnej spotkajmy się razem na wspólnym spotkaniu z mieszkańcami stolicy, aby pokazać, że chodzi o wspólne obywatelskie działanie, a nie walkę jednej partii władzy z drugą partią opozycji. Uważamy, że naturalnym organizatorem takiego spotkania powinna być Warszawska Wspólnota Samorządowa, która jako pierwsza podjęła inicjatywę referendalną˝.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie dotyczące 13. inauguracji roku akademickiego w Uniwersytecie Rzeszowskim im. Królowej Jadwigi Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W dniu 8 października 2013 r. odbyła się w Rzeszowie 13. inauguracja roku akademickiego w Uniwersytecie Rzeszowskim im. Królowej Jadwigi. Historia powstania w Rzeszowie uczelni humanistycznej wiąże się z powstaniem w 1965 r. Wyższej Szkoły Pedagogicznej. Dwa lata wcześniej uruchomiono w Rzeszowie Studium Wydziałów: Filologiczno-Historycznego i Matematyczno-Fizycznego Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie. W 2001 r. na mocy ustawy uchwalonej przez Sejm RP w dniu 7 czerwca 2001 r. rozpoczął działalność Uniwersytet Rzeszowski. Powstał on z połączenia trzech samodzielnych jednostek: Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie, filii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej i zamiejscowego Wydziału Ekonomii w Rzeszowie Akademii Rolniczej w Krakowie. Uroczystą inaugurację roku akademickiego poprzedziła msza święta odprawiona w kościele uniwersyteckim pod przewodnictwem ks. bp. seniora Kazimierza Górnego. Profesor dr hab. Aleksander Bobko, rektor Uniwersytetu Rzeszowskiego, w swoim przemówieniu inauguracyjnym poinformował zebranych uczestników uroczystości o dużych inwestycjach, które powstały w ostatnim okresie, głównie z wykorzystanych środków Unii Europejskiej. ˝Rok 2014 będzie dokończeniem kilkuletniego okresu inwestycji w infrastrukturę, kończąc ten proces, stajemy przed zadaniem intensyfikacji i wzrostu badań naukowych. Mając takie narzędzia, musimy rozwijać badania naukowe˝ - powiedział rektor Aleksander Bobko. W roku akademickim 2013/2014 będzie studiować na Uniwersytecie Rzeszowskim 22 tys. studentów na studiach stacjonarnych i niestacjonarnych, na 43 kierunkach, 400 doktorantów oraz 1,5 tys. studentów studiów podyplomowych. Pierwszy rok studiów rozpoczęło 7,6 tys. nowych studentów, o 400 studentów więcej niż w roku poprzednim. W uniwersytecie pracuje 101 profesorów tytularnych, 208 doktorów habilitowanych i ponad 600 doktorów. Wielkim wyzwaniem dla Uniwersytetu Rzeszowskiego jest utworzenie w ciągu dwóch lat kierunku lekarskiego. Wykład inauguracyjny nt. ˝Dlaczego wszyscy powinniśmy pracować nad udoskonaleniem języka polskiego?˝ wygłosił prof. Kazimierz Ożóg. Zebrani przyjęli ten interesujący, wygłoszony w niekonwencjonalny sposób wykład gromkimi brawami. Podczas inauguracji nadano tytuł doktora honoris causa profesorowi Uniwersytetu w Bonn Rudolfowi Simkowi. Rektorowi, senatowi uczelni, nauczycielom akademickim i studentom przekazuję z gmachu Sejmu RP najlepsze życzenia sukcesów w nowym roku akademickim.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoki Sejmie! Na spotkaniach z mieszkańcami gminy Kłodawa oraz związkami zawodowymi działającymi w Kopalni Soli Kłodawa SA podnoszone są obawy związane z rozpoczęciem prywatyzacji kopalni. Władze samorządowe wykazują głębokie zaniepokojenie faktem podejmowania przez Agencję Rozwoju Przemysłu decyzji mających ogromny wpływ na codzienne życie społeczności i sytuację gospodarczą zarówno całej gminy, jak i poszczególnych jej mieszkańców. Decyzje te podejmowane są bez udziału lokalnego samorządu czy chociażby konsultacji z nim. Ogłoszony ostatnio zamiar sprzedaży 85% akcji spółki o wartości nominalnej 25 500 000 PLN jest dla załogi zakładu oraz całego kłodawskiego samorządu wielkim zagrożeniem dalszej egzystencji pracowników kopalni soli i mieszkańców gminy Kłodawa. Oferta sprzedaży tak dużego pakietu akcji przy stosunkowo niewielkiej cenie stwarza możliwość przejęcia kontroli nad kopalnią przez osoby przypadkowe, nie tylko takie, które nie poradzą sobie z trudną sztuką prowadzenia zakładu górniczego, ale nawet takie, które takiej działalności nie zamierzają prowadzić. Rodzi to więc realne zagrożenie dotyczące ograniczenia działalności zakładu, a tym samym ograniczenia zatrudnienia. W skrajnym przypadku istnieje możliwość całkowitego zaprzestania dalszej działalności spółki. Kopalnia Soli Kłodawa SA jest największym zakładem na tym terenie. Daje zatrudnienie prawie 1000 osobom, a drugie tyle pośrednio zarabia na życie dzięki działalności tego zakładu. Dla społeczno-gospodarczego znaczenia gminy Kłodawa prawidłowe i sprawne funkcjonowanie kopalni jest konieczne. Spółka jest największym płatnikiem podatków i opłat lokalnych oraz płatnikiem podatku CIT. Udział w podatku PIT pracowników kopalni soli stanowi istotną część dochodów budżetowych gminy Kłodawa, a w podatku CIT - powiatu kolskiego i województwa wielkopolskiego. Każde zawirowanie wokół zakładu i zagrożenie jego istnienia nie może być obojętne dla losów gminy i regionu konińskiego. Kopalnia soli w Kłodawie funkcjonuje od ponad 60 lat. Przez cały ten okres życie gospodarcze i społeczno-kulturalne gminy oparte jest na współdziałaniu w rozwiązywaniu podstawowych problemów pracowników i mieszkańców gminy. Kopalnia była i jest najważniejszym podmiotem w realizacji zadań własnych gminy. Była inicjatorem wielu przedsięwzięć inwestycyjnych wspomagających codzienne życie kulturalne, sportowe i socjalne. Należy również wziąć pod uwagę fakt, iż władze Kopalni Soli Kłodawa SA są w trakcie zaawansowanego stadium postępowania o przedłużenie koncesji na działalność górniczą. Wycofanie się Agencji Rozwoju Przemysłu jako właściciela może w znacznym stopniu utrudnić proces koncesyjny i zniweczyć starania o przedłużenie koncesji. Wobec powyższego zwracam się do ministra skarbu państwa z gorącym apelem o ponowne dokonanie analizy przekształceń własnościowych w taki sposób, aby zapewnić działalność zakładu z poszanowaniem praw pracowniczych i interesu gospodarczego społeczności lokalnej.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Jak informuje prasa, z powodu problemów finansowych już od 20 sierpnia nie są prowadzone identyfikacje bohaterów polskiego podziemia niepodległościowego, którzy zostali ekshumowani na powązkowskiej Łączce. Trudno nazwać to inaczej jak skandalem, że rząd Polski nie wspiera finansowo badań, które zostały rozpoczęte w kwaterze Ł i dawały szansę na godny pochówek ludziom - ofiarom stalinowskich oprawców - którzy oddali swoje życie, walcząc o wolną i niepodległą Polskę. Kontynuowanie badań mogłoby doprowadzić do znalezienia doczesnych szczątków takich narodowych bohaterów, jak pułkownik Witold Pilecki czy generał August Emil Fieldorf. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Polska jest winna rodzinom pomordowanych przez sowieckiego okupanta i jego miejscowych popleczników, by nie dopuścić, aby zrealizował się zamysł morderców z UB, aby ich ofiary pozostały w bezimiennych grobach.
Mówca: Jan Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-10-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie bezpieczeństwa na polskich drogach oraz torach kolejowych Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Zwracam się do państwa w sprawie bezpieczeństwa na polskich drogach oraz torach kolejowych. Praktycznie co tydzień słyszymy w mediach o katastrofach komunikacyjnych na stykach dróg i torów kolejowych. Niestety, wypadki te cechuje zawsze wysoka śmiertelność ofiar oraz ogromne straty materialne. Jest rzeczą wręcz niesłychaną, iż w naszym kraju istnieje nadal wiele tysięcy przejazdów kolejowych, które nie posiadają barykad. Taka organizacja ruchu musi prowadzić do wielu śmiertelnych katastrof drogowych. Niezrozumiałe jest także coraz częstsze powstawanie zderzeń pojazdów kołowych z kolejowymi na tzw. strzeżonych przejazdach kolejowych. Do takich zdarzeń nie powinno dochodzić nigdy. System zabezpieczeń powinien być zorganizowany w taki sposób, aby drogi samochodowe nigdy nie przecinały się z torami kolejowymi. Jeżeli zaś musi już dojść do takiego skrzyżowania, to powinno ono być zabezpieczone tak, aby nie było możliwości dojścia tam do katastrofy komunikacyjnej. Na tych środkach bezpieczeństwa nie wolno nam oszczędzać. Dziękuję za uwagę. Przebieg posiedzenia
Mówca: Cezary Grabarczyk
Data: 2013-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję panu posłowi. Głos ma pan poseł Witold Czarnecki, Prawo i Sprawiedliwość. Poseł Witold Czarnecki Dziękuję. Głos ma pan poseł Andrzej Szlachta, Prawo i Sprawiedliwość. To będzie już ostatnie pytanie. Poseł Andrzej Szlachta Dziękuję panu posłowi. Proszę o zabranie głosu przedstawiciela wnioskodawców panią posłankę Józefę Hrynkiewicz. Poseł Józefa Hrynkiewicz Dziękuję, pani poseł. O zabranie głosu proszę minister nauki i szkolnictwa wyższego panią Barbarę Kudrycką. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego Barbara Kudrycka Dziękuję, pani minister. W trybie sprostowania pan poseł Szczerski. Bardzo proszę, 1 minutka. (Głos z sali: Nie padły nazwiska.) Padły, padły. Poseł Krzysztof Szczerski Dziękuję. W trybie sprostowania pan poseł Terlecki. (Poseł Krystyna Łybacka: Przepraszam.) (Poseł Ryszard Terlecki: Bardzo proszę.) Ale pan poseł Terlecki teraz, ja nie widziałem pani zgłoszenia. (Poseł Krystyna Łybacka: Właśnie stałam tu, pan marszałek mnie nie zauważył.) Pan poseł ustępuje miejsca pani posłance Łybackiej. Bardzo proszę. Poseł Krystyna Łybacka Dziękuję. Pan poseł Terlecki w trybie sprostowania 1 minuta. Poseł Ryszard Terlecki Dziękuję panu posłowi. Jeszcze pan poseł Mariusz Orion Jędrysek w trybie sprostowania. Poseł Mariusz Orion Jędrysek Dziękuję. Jeszcze pani minister odniesie się do sprostowań. Bardzo proszę. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego Barbara Kudrycka Dziękuję, pani minister. Wypowiedź pani minister kończy rozpatrywanie tego punktu porządku dziennego. Zarządzam 2 minuty przerwy. (Przerwa w posiedzeniu od godz. 13 min 30 do godz. 13 min 31)
Mówca: Wanda Nowicka
Data: 2013-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie pośle, proszę się opanować i takich uwag nie zgłaszać tutaj. Poseł Krzysztof Jurgiel Panie pośle Bury, proszę nie zakłócać wystąpienia pana posła. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo, pani marszałek.) (Poseł Jan Bury: Ja bym posła wspierał.) (Głos z sali: Możemy prosić o powtórkę tego rozdziału?) (Poseł Krzysztof Szczerski: To są poważne rzeczy, ludzie, naprawdę słuchajcie. W Polsce mówi człowiek o polskiej ziemi, o polskiej własności, a wy, ludzie, żarty sobie z tego robicie, jakby to była...) Bardzo proszę o zakończenie tej dyskusji. Panie pośle Szczerski, proszę nie utrudniać wystąpienia swojemu koledze. Takie dyskusje na sali nie ułatwiają kontynuacji wystąpienia. (Oklaski) A więc już koniec tych dyskusji. Panie pośle wnioskodawco, proszę kontynuować wystąpienie. Poseł Krzysztof Jurgiel Dziękuję, panie pośle. Gratuluję kondycji, naprawdę imponująca. Z wnioskiem formalnym zgłosił się pan poseł Cezary Olejniczak z Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej. Bardzo proszę, panie pośle. Poseł Cezary Olejniczak Ogłaszam 3-minutową przerwę dla klubu. (Przerwa w posiedzeniu od godz. 19 min 20 do godz. 19 min 23) Wznawiam obrady. Kontynuujemy rozpatrywanie punktu 10. porządku dziennego. Z wnioskiem formalnym zgłosił się pan poseł Ajchler z klubu SLD. Bardzo proszę, panie pośle. Poseł Romuald Ajchler Dziękuję bardzo, panie pośle. Jeśli chodzi o przerwę, to przerwa już była, więc jej nie ogłaszam. Jeśli chodzi o zwołanie Konwentu Seniorów, jest to w kompetencji pani marszałkini Kopacz, zostanie jej ten wniosek przekazany, jak również zostanie przekazany wniosek o ewentualne zmiany regulaminu, bo jak pan poseł doskonale wie, poseł wnioskodawca ma nieograniczony czas i jako marszałkini Sejmu muszę pilnować regulaminu. A teraz proszę już o zabranie głosu... Ktoś jeszcze? Pan poseł wnioskodawca. Słucham, w jakiej sprawie? (Poseł Krzysztof Jurgiel: Ja chciałbym tylko powiedzieć...) Panie pośle, ale nie ustaliliśmy jeszcze, w jakim trybie. (Poseł Krzysztof Jurgiel: Sprostowania.) W trybie sprostowania. Bardzo proszę, panie pośle. Poseł Krzysztof Jurgiel Dziękuję bardzo, panie pośle. (Gwar na sali) (Poseł Romuald Ajchler: Odniósł się do mnie.) Nie musi pan wcale odnosić się do tego i nie udzielam panu głosu. Udzielam za to głosu panu posłowi Arturowi Duninowi w celu przedstawienia opinii konwencji. (Poseł Romuald Ajchler: Ja chciałbym się odnieść.) Rozumiem, ale w tym momencie głos ma pan poseł Dunin. Bardzo proszę. (Głos z sali: Komisji, nie konwencji.) Tak, przepraszam bardzo, oczywiście w celu przedstawienia opinii komisji. Poseł Artur Dunin Dziękuję, panie pośle. Sejm ustalił, że w dyskusji nad tym punktem porządku dziennego wysłucha 10-minutowych oświadczeń w imieniu klubów i 5-minutowego oświadczenia w imieniu koła. Otwieram dyskusję. Proszę o zabranie głosu ministra rolnictwa i rozwoju wsi pana Stanisława Kalembę. Bardzo proszę, panie ministrze. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Stanisław Kalemba
Mówca: Tomasz Szymański
Data: 2013-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Posłanki i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Podczas wizyty prezesa Rady Ministrów 17 września br. w Siemianowicach Śląskich została ogłoszona decyzja o konsolidacji polskiego sektora obronnego. Podczas konferencji prasowej z udziałem ministra obrony narodowej pana Tomasza Siemoniaka oraz ministra skarbu państwa Włodzimierza Karpińskiego prezes Rady Ministrów zapowiedział powołanie polskiej grupy zbrojeniowej. Jest to długo oczekiwana decyzja, gdyż nie ulega wątpliwości, że współdziałanie spółek i przedsiębiorstw państwowych z branży zbrojeniowej i koordynacja ich działań umożliwią osiągnięcie efektu synergii, ułatwią prowadzenie prac badawczo-rozwojowych oraz pozwolą na dokonanie oszczędności poprzez racjonalizację i optymalizację wydatków, wyeliminują także polsko-polską konkurencję, często szkodliwą dla wszystkich podmiotów w nią zaangażowanych. W świetle zapowiadanego i wprowadzanego w życie planu modernizacji polskich Sił Zbrojnych, co związane jest z wielkimi nakładami finansowymi na to w najbliższych latach, kwestia potencjału polskiego przemysłu obronnego jest niezwykle ważna. Polski przemysł obronny to ponad 20 tys. zatrudnionych bezpośrednio, a gdy wliczymy w to powiązane miejsca pracy, daje to liczbę ponad 100 tys. osób. To także setki milionów złotych wydawanych na prace badawczo-rozwojowe, to produkcja o wartości ponad 6 mld zł. To wielka i ważna dla polskiego przemysłu i polskiej gospodarki branża. Proces konsolidacji polskiego przemysłu obronnego to jedno z największych wyzwań, jakie stoją przed polskim rządem. Od powodzenia konsolidacji zależy los tysięcy Polaków i ich rodzin, a także bezpieczeństwo państwa. Proces taki powinien być precyzyjnie zaplanowany i opracowany, dlatego proszę o odpowiedź na pytanie: Jaka będzie formuła działania polskiej grupy zbrojeniowej? Mam na myśli status prawny, strukturę właścicielską oraz przewidywany koszt powołania tego podmiotu. Dziękuję serdecznie.
Mówca: Tomasz Lenz
Data: 2013-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Ten projekt jest szalenie ważny. Mówi się przecież o nim nie tylko na poziomie rządowym, także w parlamencie. Otóż polski przemysł zbrojeniowy, rozproszony między wiele firm, nie jest w stanie konkurować na rynku globalnym o poważne zlecenia, najczęściej rządowe, które są szalenie istotne dla rozwoju przemysłu zbrojeniowego także w kraju. Silne, duże firmy, przede wszystkim rosyjskie, amerykańskie, izraelskie, ale nie tylko, także niemieckie, są w stanie konkurować o duże zlecenia na rynku globalnym, dzięki czemu rozwijają się, zatrudniają pracowników, tworzą nowe miejsca pracy, ale nie dzieje się tak w Polsce. Rozproszona polska branża zbrojeniowa potrzebuje przede wszystkim silnego zarządzania i jedności po to, żeby mogła konkurować na rynku globalnym. (Dzwonek) Natomiast te projekty i propozycje wzbudzają oczywiście wiele niepokoju wśród załóg tych firm. Razem z posłem Tomaszem Szymańskim jesteśmy z województwa kujawsko-pomorskiego. Funkcjonują tam zakłady w Bydgoszczy, w Grudziądzu. Te plany wzbudzają oczywiście nadzieje, ale także pewne niepokoje. W jaki sposób ministerstwo zamierza współpracować z pracownikami tych firm, tak by można było konsultować te zmiany i przeprowadzać konieczne dla rozwoju polskiego przemysłu zbrojeniowego przekształcenia w porozumieniu z pracownikami? Dziękuję bardzo.