PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tomasz Makowski
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Szanowna Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Ruch Palikota w sprawie zmiany ustawy o samorządzie gminnym, druk nr 356. Faktycznie mamy do czynienia z wprowadzeniem tych zmian do ustawy o samorządzie gminnym w trybie pilnym, jeśli chodzi o art. 28g. Sytuacja w jednym z samorządów gminnych w Wielkopolsce spowodowała, że nie ma kto kierować tym urzędem na dzień dzisiejszy, bo katalog nie został rozszerzony albo nie przemyślano tego, pracując nad projektem tej ustawy. Jednak Ruch Palikota poprze ten projekt ustawy i opowie się za skierowaniem go do dalszych prac w komisjach. Niemniej jednak faktem jest to, że wczoraj o godz. 12.41 wpisano druk do katalogu druków sejmowych, dzisiaj odbywa się pierwsze czytanie po posiedzeniu Prezydium Sejmu. Natomiast my poszlibyśmy dalej, ponieważ być może w ślad za art. 28g - dyskutowaliśmy o tym z kolegą posłem - trzeba byłoby rozszerzyć też katalog art. 28h ustawy o samorządzie gminnym, a mianowicie dopuścić w takich sytuacjach możliwość wyboru osoby odpowiedzialnej za funkcjonowanie urzędu spośród członków rady gminy bądź też rada gminy decydowałaby na czas wyborów uzupełniających o wyłonieniu kandydata do pełnienia funkcji pełnomocnika czy - jak jest napisane w ustawie - komisarza zarządzającego tą jednostką organizacyjną. Niemniej jednak klub Ruchu Palikota prezentuje stanowisko, aby skierować ustawę do komisji sejmowych. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbyszek Zaborowski
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Sojusz Lewicy Demokratycznej w sprawie zmiany ustawy o samorządzie gminnym przedstawionej w druku nr 356. Ta zmiana ma charakter interwencyjny, nagły. Oczywiście budzi nasze zdziwienie, że w takim trybie ten projekt ustawodawczy jest przedstawiany przez grupę posłów, ale - jak rozumiemy - wynika to z nadzwyczajnej sytuacji w jednej z gmin. Istotą projektu ustawy jest rozszerzenie katalogu przeszkód w wykonywaniu zadań i kompetencji wójta i odpowiednio burmistrza i prezydenta miasta. Chciałbym podkreślić, że dotyczy to - tak rozumiem intencje autorów - wszystkich organów jednoosobowych: wójta, burmistrza i prezydenta. Ten katalog jest rozszerzany w przypadku zastosowania środka zapobiegawczego przewidzianego w art. 276 Kodeksu postępowania karnego, a więc zawieszenia oskarżonego w czynnościach służbowych lub wykonywaniu zawodu. Rozszerza się katalog, w którym jest mowa o tymczasowym aresztowaniu czy wykonywaniu kary więzienia, o rzadko stosowane zawieszenie oskarżonego w czynnościach służbowych lub wykonywaniu zawodu. Jak rozumiem, w przypadku samorządowców dotyczy to czynności służbowych. Niemniej taka zmiana wydaje się uzasadniona i Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej wesprze tę inicjatywę. Upominamy się jednak o skonsultowanie tego z odpowiednimi korporacjami samorządowymi, tak aby nic o nas bez nas w tej sprawie nie stanowiono, a więc bez zainteresowanych samorządowców. Ta sytuacja, która jest przedmiotem projektu ustawy, zdarza się niezmiernie rzadko. Wydaje mi się, że częstszym powodem problemów z wykonywaniem obowiązków wójta, burmistrza czy prezydenta jest na przykład niepowoływanie zastępcy. Zastanawiam się, czy nie byłoby celowe wprowadzenie zmiany legislacyjnej, która spowoduje, że wójt, prezydent czy burmistrz obowiązkowo powoływałby przynajmniej jednego zastępcę. (Poseł Łukasz Borowiak: Wicewójta.) W tym przypadku. Ale ja znam przypadki, kiedy to nic się nie dzieje, wszystko jest w porządku, a wójt czy burmistrz jest jedynym reprezentantem gminy. I jak jest dobrze, to dobrze, ale jak jest niedobrze, coś się wydarzy, jest nagła sytuacja, wtedy tylko wojewoda może wnosić do premiera o wyznaczenie organu. A więc tak naprawdę ingeruje się bezpośrednio w materię samorządową ze strony administracji rządowej. Wydaje mi się, że byłoby to bardziej racjonalne rozwiązanie, gdyby w każdej gminie w Polsce jednak ten zastępca był powoływany. Zastępca zawsze się przyda, nawet w stosunkowo małej gminie. To niejako uwaga na marginesie tego projektu, który dzisiaj rozpatrujemy. Jeszcze raz powtarzam, że klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej poprze rozwiązanie proponowane w druku nr 356. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Grzegorz Schreiber
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Prawomocne skazanie urzędującego wójta za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego prowadzić powinno do czego? Do natychmiastowego wygaśnięcia mandatu. Mamy w gminach takie sytuacje, że ten proces wygaszania mandatu trwa miesiącami zgodnie z prawem - zgodnie niestety ze złym prawem. Dalej, sytuacja, w której burmistrz urządza narady w więzieniu wraz ze swoimi zastępcami i decyduje o losach gminy zza kratek - zgodnie z prawem. W tym celu między innymi, jak rozumiem, powstała podkomisja do spraw ustroju w komisji samorządu terytorialnego. To ona powinna tego typu sytuacjami się zająć i wszystkie te kwestie przygotować Wysokiej Izbie do regulacji prawnej. Tymczasem mamy tutaj jakąś incydentalną sytuację w jednej z gmin. I moje pytanie do pana ministra, być może do posła wnioskodawcy: Czy rzeczywiście jest to sytuacja incydentalna, jedna gmina w skali kraju, czy jest to sytuacja, która być może już miała miejsce w wielu innych gminach i powtarzała się wielokrotnie w wielu wypadkach? To w jakiś sposób uzasadniałoby tego typu procedowanie. (Dzwonek) Tak czy inaczej mamy do czynienia z sytuacją, że nie zajmujemy się poważniejszymi sprawami, a zajmujemy się mimo wszystko drobną rzeczą. Kolejne pytanie: Czy rzeczywiście gmina, rada gminy sama nie potrafi sobie z tym problemem poradzić? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krzysztof Lipiec
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Postawię takie przewrotne pytanie. Kieruję je do pana ministra. Czy tak naprawdę tego typu regulacja jest konieczna? Otóż praktyka, życie niesie ze sobą zupełnie co innego. W jednym z miast województwa świętokrzyskiego, dokładnie w moim mieście, w Starachowicach, ten problem, który dzisiaj jest przedmiotem zainteresowania Wysokiej Izby, bez tego typu regulacji został już załatwiony. Otóż prezydent Starachowic został zawieszony w trybie 276 K.p.k., a obowiązki organu - bez tej delegacji ustawowej - wykonuje pierwszy zastępca. Pytam: Na jakiej podstawie prawnej ten urząd jest dzisiaj sprawowany? Co na to organy nadzoru, a więc prezes Rady Ministrów i wojewoda świętokrzyski? Bo informacja udzielona przez wojewodę świętokrzyskiego jest taka, że wszystko zostało ustalone z ministrem administracji i cyfryzacji. Chciałbym bardzo wyraźnie przypomnieć. To nie są sytuacje incydentalne. W poprzedniej kadencji mój klub parlamentarny zgłosił stosowny projekt uchwały, o czym pani poseł wnioskodawca została poinformowana przez ministra sprawiedliwości w odpowiedzi na interpelację. Od listopada leży w lasce marszałkowskiej podobny projekt ustawy, który dzisiaj był przywoływany przez mojego kolegę klubowego. Tam to wszystko jest nadęte, z wielkimi procedurami, opiniami itd. (Dzwonek) Problemy w Polsce nie są załatwione, to leży. Co na to rząd? Jak rząd może takie rzeczy tolerować? O sprawie starachowickiej informowałem prezesa Rady Ministrów, prosząc, aby podjął stosowne działania ustawodawcze, skierował to na szybką ścieżkę legislacyjną, bo problem jest wielce niepokojący. Otrzymałem w imieniu pana premiera odpowiedź z Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji, że w Starachowicach jest wszystko w porządku, bo jest pierwszy zastępca i doskonale rządzi. Później życie pokazało zupełnie coś innego...
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Szanowny Panie Ministrze! Myślę, że posłowie mają prawo korzystać z regulaminu Sejmu i przedstawiać projekty ustaw Wysokiej Izbie. Natomiast jak szybko marszałek to uruchamia, jest to już decyzja marszałka. Chciałbym zapytać pana ministra: Ile mamy w tej chwili w Polsce takich spraw, o których dzisiaj rozmawiamy przy okazji omawiania tego projektu ustawy, którym ten projekt ustawy wychodziłby naprzeciw, które miały miejsce? Jeśli nie teraz, to na przykład ile takich przypadków miało miejsce w czasie poprzedniej kadencji samorządu, że w wyniku łamania przez dany organ prawa uniemożliwiono mu wykonywanie funkcji wójta, burmistrza, prezydenta? Jak sprawy te były załatwiane do tej pory? Po drugie, czy w kontekście tych wydarzeń, które miały miejsce w czasie poprzedniej kadencji samorządu, rząd zamierza przedstawić kompleksowe rozwiązanie prawne, które wychodziłoby naprzeciw takim wydarzeniom? Ten przypadek... Może inaczej: potrzeba uchwalenia tego projektu ustawy wynika z tego, co miało miejsce w Wielkopolsce. Oczywiście z jednej strony można powiedzieć, że to było pojedyncze wydarzenie, ale życie pokazuje, że tych wydarzeń było więcej. Warto na ten temat rozmawiać, korzystając również z opinii korporacji samorządowych. Jeszcze można powiedzieć: nigdy nie jest za późno na te opinie. Myślę, że w trakcie prac będzie można wysłuchać również (Dzwonek) opinii korporacji samorządowych. Dziękuję.
Mówca: Łukasz Borowiak
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Co prawda nie jestem posłem sprawozdawcą, ale wyjaśnię, jak wygląda sytuacja akurat w moim powiecie. Otóż wójt zwolnił wicewójta i panią sekretarz. Stało się tak, że i wójt, i wicewójt trafili do aresztu. Przez pana premiera została powołana osoba pełniąca obowiązki, ale z dniem wyjścia tych osób z aresztu jej pełnomocnictwo wygasło, jednocześnie jeszcze było postanowienie prokuratury. To spowodowało moją ogromną prośbę i prośbę nie tylko mieszkańców, ale i samorządowców. Przypadek, który spowodował przeprowadzenie analizy ustawy, doprowadził do tego, że została przygotowana przez nas propozycja i marzy mi się uruchomienie szybkiej ścieżki legislacyjnej, która doprowadzi do uregulowania tej sytuacji. (Poseł Krzysztof Lipiec: Ale nie ma mocy decyzyjnej.) Odniosę się też do wypowiedzi. Gdyby to miało być działanie polityczne, to w tym momencie można byłoby podjąć działania z Ministerstwem Administracji i Cyfryzacji, w najbliższym czasie zostałby powołany zarząd komisaryczny i rada zostałaby rozwiązana, tak? A co powiedzieć radnym, którzy zostali wybrani? Zarząd komisaryczny mógłby funkcjonować na podstawie obowiązującej ustawy, ale nie chcemy do tego doprowadzać. Nie ma żadnych pobudek politycznych, tu chodzi tylko o taką sytuację... (Poseł Maria Zuba: Rada jest od tego.) (Głos z sali: Można też...) Tak, tak, za chwileczkę referendum też będzie w tej gminie, to jest w ogóle inna historia. Nie chciałbym polemizować, dlatego po prostu taki mój głos w dyskusji. Korzystając z okazji, że rozmawiamy na temat zmiany ustawy o samorządzie (Dzwonek), powiem, że warto byłoby rozszerzyć pakiet o łączenie funkcji radnego z prowadzeniem działalności gospodarczej, pochylić się nad tym. Chodzi mi o to, że są posłowie, którzy funkcjonują w spółkach prawa handlowego i nieźle zarabiają na majątku gminy, a to, moim zdaniem, jest jeden z dużych skandali funkcjonujących w samorządzie w naszym kraju. Dziękuję bardzo.
Mówca: Maria Zuba
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Tak naprawdę nie powinniśmy dzisiaj pracować kolejny raz nad tą ustawą. Rzeczywiście przy każdej okazji podyktowanej przez życie mówimy o nowym katalogu, poszerzeniu tego katalogu. Wystarczyłoby, gdyby radni w gminach mieli wyostrzony osobisty kodeks honorowy, co doprowadziłoby do tego, że w takich sytuacjach byłyby ogłaszane referenda. Radni stanęliby jak jeden mąż i pracowali ze swoimi wyborcami, aby rozwiązać taką sytuację w wyniku referendum. Prawda jest taka, że z narzędzia, jakim jest referendum, społeczeństwo korzysta w cywilizowanych, demokratycznych krajach. Natomiast u nas jest tak, o czym mówił mój poprzednik, że nie wypada, bo radni zostali wybrani, straciliby stołki, bo potworzyły się jakieś tam układziki, dlatego my musimy tutaj pracować nad kolejnym rozwiązaniem. Jeśli chodzi o Starachowice, o czym mówił kolega, trwa to od sierpnia, szanowni państwo. Prezydent bierze pieniądze, i to bardzo porządne, z budżetu podatników. Nikt na to nie reaguje, miejscowi politycy i ci z wyższego szczebla zachowują się bardzo powściągliwie. Gdyby była większa przejrzystość i jednoznaczność działań polityków, która objawia się dopiero teraz tą reakcją, problem w Starachowicach byłby już zdecydowanie rozwiązany. Szanowni państwo, byłam burmistrzem i jestem wielkim orędownikiem samorządu. Kiedy tworzone były samorządy, jedynymi organami nadzorczymi były rada gminy i RIO. NIK chyba dopiero w 1996 r. wszedł do gmin. Nie było tego rodzaju sytuacji, ale każdy miał honor. Radny, kiedy szedł do rady, był człowiekiem odpowiedzialnym.
Mówca: Łukasz Borowiak
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak, panie marszałku, w trybie sprostowania. Bardzo przepraszam za mój błąd. Oczywiście chodziło mi o łączenie funkcji radnych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Korzystając z tego, zapytam, czy może uzyskałbym odpowiedź pisemną od pana ministra, czy osoba, która pełni funkcję radnego, a funkcjonuje w spółkach prawa handlowego i prowadzi działalność gospodarczą na mieniu gminy, może wykonywać obowiązki radnego, jednocześnie właśnie prowadząc taką działalność. U nas jest taki przypadek.
Mówca: Lucjan Marek Pietrzczyk
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy o zmianie ustawy o samorządzie gminnym precyzuje i dostosowuje do rzeczywistości art. 28 rzeczonej ustawy. Jednak ta rzeczywistość pokazuje, że jest ona często bogatsza niż zapisy prawa i mogą zdarzyć się sytuacje nieskatalogowane, niewymienione w art. 28 ustawy o samorządzie gminnym, o czym dzisiaj już z tej trybuny mówiono. W związku z powyższym zadaję pytanie: Czy nie powinniśmy, nowelizując tę ustawę, przewidzieć rozwiązania w takich sytuacjach po prostu w postaci powołania komisarza? Takie narzędzie prawne rozwiązywałoby tego rodzaju sytuacje bez względu na to, czy one są liczne, czy też incydentalne, bez potrzeby kolejnych nowelizacji ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Krzysztof Lipiec
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chcę sprostować pewną wypowiedź, bo ona rzeczywiście przysłoniła istotę poruszonego przeze mnie problemu, pytania postawionego panu ministrowi. Tak, to prawda, że rzeczywiście w odpowiedzi ministra administracji i cyfryzacji nie było użyte słowo ˝super˝, ale postawiłem panu ministrowi bardzo konkretne pytanie: Na jakiej podstawie prawnej na dzień dzisiejszy, kiedy od ponad miesiąca zawieszony jest prezydent Starachowic, w trybie art. 276 K.p.k., dzisiaj, bez żadnej ustawowej przesłanki jego obowiązki pełni pierwszy zastępca prezydenta. Mamy taki stan rzeczy, który dopiero dzisiaj chcemy uregulować ustawą. (Poseł Maria Zuba: A co z wydawaniem decyzji?) Jaka była podstawa prawna tego, że ostał się tu pierwszy zastępca sprawujący funkcję tego organu? Zasadne jest kolejne pytanie: Co z tymi decyzjami, które są przez niego podejmowane, czy one mają moc prawną? Dziękuję bardzo.
Mówca: Marzena Okła-Drewnowicz
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Mimo że przed nami długi weekend, a jednak okazuje się, że zainteresowanie zmianą ustawy o samorządzie gminnym jest duże, a głosy są bardzo różne. Słyszałam głosy, z różnych stron, zarówno takie, żeby wprowadzać komisarza w każdej sytuacji, jak i takie, że to byłoby nieracjonalne i że to rada powinna decydować o tym, kto powinien przewodzić w tej sytuacji gminie. Mam głęboką nadzieję, że kiedy ten projekt ustawy będzie procedowany w Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej, będzie tam czas na spokojną i merytoryczną dyskusję i uda się, być może, nie wiem, oprócz rozwiązania zawartego w tym przepisie, tej nowelizacji wypracować jeszcze jakieś inne. To wszystko przed nami. Owszem, ta nowelizacja podyktowana jest w dużej mierze potrzebami konkretnej gminy, ale nie tylko, bo okazuje się, że takie sytuacje występują w wielu gminach, a to oznacza, że jest potrzeba nowelizacji ustawy o samorządzie gminnym. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Nemś
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! System Child Alert, czyli system alarmowy uruchamiany w przypadku zaginięcia dziecka, którego życie jest zagrożone, sprawdził się i działa obecnie w 11 krajach Unii Europejskiej. Jego pomyślnym wdrożeniem mogą pochwalić się m.in. takie kraje, jak: Niemcy, Wielka Brytania, Belgia i Francja. Zasada działania tego systemu opiera się na możliwości natychmiastowego rozpowszechnienia zdjęcia zaginionego dziecka, informacji dotyczącej jego poszukiwań oraz na w pełni skoordynowanym działaniu służb policyjnych i mediów. Informacja o zaginięciu dziecka pojawia się równocześnie we wszystkich dostępnych mediach, na tablicach reklamowych, w autobusach, na przystankach, dworcach, lotniskach, a także na elektronicznych znakach drogowych. Informacje otrzymują również w formie MMS użytkownicy telefonów komórkowych. Alarm pojawia się na niezliczonych stronach internetowych, na portalach społecznościowych, dzięki czemu możliwe jest rozpoczęcie natychmiastowych zmasowanych poszukiwań zaginionego dziecka. Komenda Główna Policji szacuje, iż w naszym kraju zgłaszanych jest rocznie ponad 5 tys. przypadków zaginięcia dzieci do 13. roku życia. W ubiegłym roku w Polsce aż o 20% wzrosła liczba przypadków zaginięcia niepełnoletnich w stosunku do roku 2010. O ich dalszym losie decydują skoordynowane działania poszukiwawcze, które powinny być podjęte najlepiej już w ciągu pierwszych godzin od momentu zaginięcia dziecka. Taką właśnie możliwość daje wdrożenie oraz profesjonalne wykorzystywanie systemu Child Alert. W krajach, w których stosuje się ten system, jego uruchomienie następuje kilka razy w roku i ma miejsce tylko wówczas, kiedy komunikat o zaginięciu jest w pełni wiarygodny i istnieje uzasadniona obawa, że życie dziecka może być zagrożone. W przypadku potwierdzenia alertu o zaginięciu zostaje podjęta natychmiastowa decyzja o uruchomieniu systemu i rozpoczyna się w pełni skoordynowana współpraca wszystkich postawionych w stan najwyższej gotowości służb poszukiwawczych oraz mediów. Nie ulega wątpliwości, że wdrożenie w naszym kraju systemu Child Alert mogłoby znacznie zwiększyć efektywność i skuteczność prowadzonych poszukiwań zaginionych dzieci, tym bardziej że dane Komendy Głównej Policji dotyczące statystyki zaginięć są coraz bardziej niepokojące. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje oświadczenie dotyczy niepokoju związków zawodowych w związku z negocjacjami umowy społecznej w wyniku prywatyzacji kopalni węgla brunatnego Konin i Adamów w Turku. Działające związki zawodowe w Kopalni Węgla Brunatnego Konin w Kleczewie oraz Kopalni Węgla Brunatnego Adamów w Turku wyrażają głębokie oburzenie sposobem prowadzenie negocjacji dotyczących gwarancji płacy i pracy w tych kopalniach. Domniemany inwestor, który został wyłoniony w wyniku negocjacji Zespołu Elektrowni Pątnów - Adamów - Konin SA, ograniczył się w projekcie porozumienia społecznego tak naprawdę tylko do zagwarantowania uprawnień pracowniczych wynikających z Kodeksu pracy. W tym miejscu należy przypomnieć, że we wstępnym etapie prywatyzacji związki zawodowe przedstawiły listę oczekiwań wobec potencjalnego inwestora, więc można powiedzieć, że inwestor posiadał wiedzę na temat właśnie oczekiwań strony społecznej. Z projektu porozumienia społecznego, które zostało przedstawione związkom zawodowym 25 kwietnia br., wynika, że ZE PAK naruszył ofertę prywatyzacyjną ogłoszoną przez Ministerstwo Skarbu Państwa w sprawie zobowiązań w zakresie ochrony interesów pracowników spółek i innych osób związanych ze spółkami oraz sposobu zabezpieczenia wykonywania tych zobowiązań. Takie postępowanie inwestora budzi oburzenie wśród załóg tych dwóch kopalni, tym bardziej że wielokrotnie odbywały się w tej sprawie spotkania przedstawicieli załóg kopalni Konin i Adamów oraz przedstawicieli Ministerstwa Skarbu Państwa. Dlatego związki zawodowe apelują do ministra skarbu państwa o włączenie się w negocjacje między potencjalnym inwestorem a związkami zawodowymi w celu podpisania umowy społecznej. Oczekują też pilnego spotkania z ministrem skarbu państwa i udostępnienia części parafowanej umowy prywatyzacyjnej dotyczącej zobowiązań inwestycyjnych, rozwoju, ochrony interesów pracowników spółek i innych osób związanych ze spółkami oraz sposobu zabezpieczenia wykonywania tych zobowiązań. Pod takim apelem podpisało się 8 przedstawicieli związków zawodowych funkcjonujących w Kopalni Węgla Brunatnego Konin w Kleczewie i Kopalni Węgla Brunatnego Adamów w Turku. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2012-04-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W ubiegłą sobotę na placu Trzech Krzyży w Warszawie już po raz drugi odbył się ogólnopolski marsz w obronie Telewizji Trwam i pluralizmu w mediach. Kilkadziesiąt tysięcy osób, a według niektórych szacunków nawet 100 tys., manifestujących z flagami, transparentami, a przede wszystkim z wielkim entuzjazmem i gorliwością, uczestniczyło we mszy świętej w kościele św. Aleksandra, odprawionej przez biskupa drohiczyńskiego Antoniego Dydycza, którego homilię uczczono gromkimi brawami, a następnie uczestniczyło w demonstracji. Był to już II Ogólnopolski Marsz w Obronie Wolnych Mediów, w którym i tym razem uczestniczył m.in. prezes Prawa i Sprawiedliwości Jarosław Kaczyński. Swoje przemówienie wygłosił pod kancelarią premiera. Organizatorów manifestacji było wielu, m.in. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość, Stowarzyszenie Solidarni 2010, kluby ˝Gazety Polskiej˝ oraz społeczny komitet w obronie Telewizji Trwam. Ogromna liczba uczestników marszu pokazuje, jak sprawa wolności w mediach i obrony katolickich środków przekazu jest ważna dla obywateli, jak potrafi ich zjednoczyć i wzmocnić w dalszej walce i jak nie może być lekceważona przez rząd i Krajową Radę Radiofonii i Telewizji. Nie wolno zapominać, że władza pochodzi od ludzi i to spełnienie ich potrzeby powinno być dla rządzących priorytetem, a prawo do wolności w każdym wymiarze jest tym, które szczególnie w państwie demokratycznym musi być chronione. Media jako ogromna siła współczesnych czasów nie mogą być w rękach nielicznych, ale powinny być głosem wszystkich, tym bardziej tych, których spycha się na margines życia społecznego. Katolicki naród ma prawo do katolickich mediów. To sprawa tak oczywista, że aż trudno uwierzyć w jej niezrozumienie. Marsz w ubiegłą sobotę jest kolejnym już głosem i świadectwem wielkiej potrzeby sprawiedliwości i równego traktowania, potrzeby tak przecież naturalnej, o którą jednak w Polsce trzeba walczyć. Dziękuję bardzo.