PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Na początek uzasadnienie projektu ustawy o finansach publicznych z 2009 r. Zdaje się, że pana urzędnicy to przygotowywali. Zadaniem procedur ostrożnościowych i sanacyjnych, uruchamianych po przekroczeniu kolejnych relacji długu publicznego do PKB, jest powstrzymanie narastania długu publicznego, w sytuacji kiedy relacja długu do PKB zbliża się do konstytucyjnego limitu 60%, a więc stabilizacja finansów publicznych. Ponieważ dług publiczny jest wynikiem skumulowanych deficytów budżetowych i innych potrzeb pożyczkowych państwa do sfinansowania, powstrzymanie jego narastania wymaga odpowiednio wcześniejszego dostosowania dochodów i wydatków państwa, stąd w ustawie o finansach publicznych przewidziany jest system progów, których przekroczenie powoduje uruchomienie określonych procedur, coraz dotkliwszych za każdym kolejnym przekraczanym progiem - to uzasadnienie z projektu ustawy z 2009 r. Co się stało, że teraz te progi, które miały przedtem zabezpieczać, się zawiesza? I dwa kwiatki z uzasadnienia tego projektu ustawy: niemożność zwiększenia deficytu nie będzie służyła ani wyjściu z procedury nadmiernego deficytu, ani stabilizacji finansów publicznych, a więc zwiększenie deficytu będzie służyło wyjściu z procedury nadmiernego deficytu. I ostatni: datę wejścia w życie projektowanej ustawy określono na dzień następujący po dniu ogłoszenia, ze względu na ważny interes państwa. Do tej pory było tak, że przynajmniej było dwutygodniowe vacatio legis. Co się takiego dzieje, że w tym przypadku ma nie być żadnego vacatio legis? Dwie uwagi merytoryczne do wystąpienia pana ministra. Panie ministrze, jeżeli chodzi o relację długu do PKB, to porównanie z krajami strefy euro jest nieuprawnione, ponieważ nie jesteśmy w strefie euro. (Dzwonek) Należy porównywać te relacje z krajami Europy Środkowo-Wschodniej. A jeżeli porównamy to z krajami Europy Środkowo-Wschodniej, to okaże się, że oprócz Węgier, nie chciałbym mówić o tym przypadku, Polska ma najgorszą relację długu do PKB. I tych porównań należy używać. Wreszcie ostatnia rzecz, związana z danymi Eurostatu za I kwartał tego roku. Otóż, panie ministrze, według tych danych 57,3% po I kwartale tego roku, nawet odejmując 3 punkty procentowe, to znaczy, że według metody krajowej jesteśmy blisko, po I kwartale, drugiego progu ostrożnościowego. To, co pan chce zrobić w wyniku nowelizacji tej ustawy, to przekroczenie tego drugiego progu ostrożnościowego. Mam nadzieję, że się w tej sprawie nie mylę, bo chyba nie myli się także Eurostat. Chciałbym, żeby pan odpowiedział na te wątpliwości. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Balt
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze Vincent! Chciałem zadać panu dwa pytania. (Poseł Krystyna Skowrońska: Ale co wy, panowie, już pan opowiada.) Przepraszam bardzo. Chciałem panu zadać dwa pytania. Czy zaplanował pan ten budżet z wyrachowania, tak jak niektórzy ekonomiści próbują mówić, bo obligacje zostały sprzedane po dobrych cenach i przez to, oprócz budżetu państwa, naraził pan również budżety samorządów, które, wykorzystując pana prognozy, źle zaplanowały budżety swoich gmin, miast, powiatów? Jeżeli pan to zrobił z wyrachowania, to oszukał pan też Wysoką Izbę, czym naraża się pan również na odpowiedzialność konstytucyjną. Czy ta pomyłka wynika z tego, że pan nie umiał zaplanować tego budżetu, że pan go, pomimo tego, iż wiele osób mówiło, że te prognozy są złe, pan po prostu nie umiał zaplanować tego budżetu, że otacza się pan ludźmi, którzy również nie mają pojęcia o planowaniu budżetu? Czemu pan nie wziął do siebie na wiceministra jakiegoś ekonomisty, jakiegoś profesora, choćby pana prof. Dariusza Rosatiego. Czemu pan wziął nauczycielkę polskiego z podstawówki? (Poseł Ryszard Zbrzyzny: O nie, nie może być.) Jak w Częstochowie usłyszeliśmy, kto został sekretarzem stanu, to wszyscy przewalutowaliśmy oszczędności na walutę, ale widzę, że pan zrobił to samo. 270 tys. funtów brytyjskich, prawie 1300 tys. zł, ma pan w walucie obcej, a nie w złotówkach. To jest prawdziwa rekomendacja dla gospodarki. Czy pan chce powiedzieć: wszyscy przewalutujmy nasze oszczędności na walutę obcą, bo Polska zbankrutuje, bo złotówka zaraz straci na wartości? (Dzwonek) Właśnie pana działalność, pana nowelizacja do tego doprowadza. Proszę odpowiedzieć na te pytania. (Oklaski)
Mówca: Finansów Jan Vincent-Rostowski
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie pośle, oświadczenia majątkowe wywieszone są po to, żeby je czytać, ale z jakimś minimalnym zrozumieniem. Ta kwota, o której pan mówi, to jest kapitał zgromadzony w zakładowym programie emerytalnym, pracowniczym programie emerytalnym, trochę podobnym do tego, który my wszyscy mamy w ZUS-ie na przykład albo w OFE. Póki nie ma możliwości przewalutowania tych pieniędzy, w jakikolwiek sposób, one są tylko obliczane i potem, na podstawie tej kwoty, tego kapitału, jest obliczona emerytura. Sugerowałbym jednak, żeby pan, czytając także może innych posłów i ministrów oświadczenia majątkowe, wpierw spróbował się troszeczkę poduczyć. Teraz, jeśli chodzi o kwestię relacji długu do PKB w Polsce... Jeśli chodzi o relację długu do PKB w Polsce w dzisiejszych czasach w porównaniu do innych krajów regionu, to wspomniałbym o dwóch rzeczach. Przede wszystkim Polska relatywnie miała w punkcie startu nawet bardzo wysoki dług w stosunku do PKB. Jeżeli popatrzymy na dane za 1995 r., czyli po redukcji długu, która nastąpiła w 1994 r., to relacja długu do PKB w przypadku Polski była na poziomie 57,9%. Na koniec 2012 r. ta relacja według definicji unijnej była na poziomie 55,6%, według definicji polskiej - na poziomie 52,7%. Republika Czeska, która dzisiaj ma relację niższą od Polski, 45,6%, w 1995 r. miała relację długu do PKB na poziomie 15%. Chorwacja, która ostatnio została członkiem Unii Europejskiej i ma relację długu do PKB na poziomie 53,6%, w 1995 r. miała relację na poziomie 19,3%. Łotwa, która także należy do tych krajów, o których pan mówił, i która miała na koniec 2012 r. relację na poziomie 41,9%, wtedy miała ją na poziomie 16,1%. Republika Słowacka, też miała trochę niższą relację niż Polska - 52,4%, wtedy - 24,6%. Panie pośle, w 1995 r. relacja długu publicznego w Polsce do PKB wynosiła 57,9%. Przywoływałem inne kraje naszego regionu, one wszystkie miały wtedy relację poniżej 25%. Republika Słoweńska - dzisiaj 53,7%, wtedy - 18,8%, Litwa - teraz w okolicach 46%, wtedy - prawie 0%. A więc myślę, że chociaż pana dane są prawdziwe, to jednak nie uwzględniają faktów historycznych i może warto o tym pamiętać. A jeśli chodzi o wzrost relacji długu do PKB w czasie kryzysu, podczas naszych rządów, to odsyłam pana do mojego wystąpienia. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Balt
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie premierze, oczywiście może mnie pan pouczać, ale to pan pomylił się na 20 mld. To pana pomyłki kosztują Polskę 20 mld. To pan jest nieukiem. (Oklaski) (Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski: Niech pan przeprosi za to.) (Poseł Krystyna Skowrońska: Klasy, panowie.)
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak. Panie ministrze, chciałbym sprostować moją źle zrozumianą wypowiedź. Otóż mówiłem, że nieuprawnione jest porównywanie tego, co jest w Polsce, jeżeli chodzi o relacje długu do PKB, do krajów będących w strefie euro. Pan był uprzejmy powiedzieć, że to jest 80-90%, w związku z tym to polskie pięćdziesiąt parę procent jest wyraźnie niżej. Mówiłem, że należy porównywać relacje długu publicznego do PKB w krajach Europy Środkowo-Wschodniej, a tutaj wyglądamy tylko lekko lepiej niż Węgrzy. Wszystkie kraje mają wyraźnie niższe relacje długu do PKB... (Głos z sali: Szkoda, że pan był w Parlamencie Europejskim.) ...i szkoda, że pan tego nie powiedział. (Oklaski)
Mówca: Zbigniew Matuszczak
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam dwa pytania do pana ministra. Chciałbym podkreślić, że nie tylko budżet państwa był opracowany w oparciu o optymistyczne wskaźniki ekonomiczne, ale także budżety innych, bardzo istotnych z punktu widzenia życia codziennego, instytucji państwowych i publicznych. Dlatego chciałbym zapytać pana ministra, czy nie widzi zagrożenia dla budżetu Narodowego Funduszu Zdrowia. Budżet Narodowego Funduszu Zdrowia przewiduje wzrost w stosunku do roku 2011 o 2,4 mld zł, a ten wzrost ma wynikać ze wzrostu składki zdrowotnej. Kiedy jest większy wpływ składki do budżetu? Kiedy jest rozwój gospodarczy, kiedy są tworzone miejsca pracy, kiedy jest wzrost wynagrodzeń, natomiast w chwili obecnej takiej sytuacji w naszej gospodarce nie mamy. Dlatego chciałbym zapytać: Jaki jest procentowy wpływ do Narodowego Funduszu Zdrowia składek zdrowotnych, jaki to jest procent - 30, 40 czy 50? Jak to wygląda na dzień 30 czerwca? Chciałbym zapytać również: O ile więcej w stosunku do wcześniej zaplanowanej kwoty będziemy musieli dołożyć z budżetu do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych? Już dzisiaj bowiem wiemy, że składki emerytalno-rentowe nie zapewnią tej kwoty, która została zaplanowana na wypłatę emerytur i rent. Skąd rząd zamierza wziąć środki na te cele? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Dariusz Joński
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Od pana ministra dzisiaj usłyszeliśmy, że... (Głos z sali: Niech pan nie ucieka.) (Głos z sali: Poseł chce o coś zapytać.) ...im jest gorzej, tym lepiej, lepiej dla pana ministra, gorzej dla wszystkich obywateli naszego kraju. Chciałbym zapytać pana ministra i przedstawicieli resortu finansów o pieniądze, które są przewidziane na walkę z bezrobociem, o 10 mld zł. To są środki odłożone na fundusz celowy, o który dopytujemy na każdym posiedzeniu Sejmu. 10 mld zł. Pan minister pracy zwrócił się w zeszłym tygodniu do pana ministra finansów o to, żeby odmrozić 0,5 mld zł, a pan minister finansów odpowiedział, że zna lepsze sposoby niż odblokowanie środków z Funduszu Pracy. Oczywiście pan minister podważył całkowicie sens istnienia tego Fundusz Pracy ogóle i wpłacania środków na ten fundusz. Chciałbym zapytać o to, kiedy zostaną odmrożone środki w wysokości 10 mld przewidziane na walkę z bezrobociem. Pan minister finansów dzisiaj podczas wystąpienia mówił również o tym, że pomylił się o blisko 30 mld zł z uwagi na pewne problemy. (Poseł Krystyna Skowrońska: Proszę nie dodawać.) No, 24 i 5 z Narodowego Banku Polskiego to prawie 30 mld, a w budżecie zapisana była dywidenda wynosząca około 400 tys., więc gdybyśmy wszystko policzyli, to byłoby to około 30 mld zł, pani poseł. (Głos z sali: Co to jest?) Pan minister próbował to tak wytłumaczyć, że problem leży po stronie otwartych funduszy emerytalnych. Chciałbym zapytać pana ministra o to, czy dopiero dzisiaj dowiedział się, że ten problem leży po stronie otwartych funduszy emerytalnych. Można powiedzieć, że pan minister, skoro tak na dobrą sprawę odkłada w brytyjskich OFE, to nie wie, co się dzieje w polskich OFE. Chciałbym jednak od pana ministra usłyszeć, czy dowiedział się dopiero teraz o problemie otwartych funduszy emerytalnych. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Szkoda, że nie ma pana premiera Rostowskiego, ale myślę, że te słowa do niego trafią. Panie Premierze! Politykowi, a uważam, że pan nim jest, nie płaci się za produkcję jedenastki, tylko płaci się za zdolność do przewidywania. Jak pan udowodnił wielokrotnie już przy wielu budżetach, tej zdolności do przewidywania pan nie ma. Nie charakteryzuje się pan nią przede wszystkim, bo jeżeli chodzi o błędy, które zostały popełnione, to jako wybitny finansista powinien pan je przewidywać. W związku z powyższym uważam, że dzisiaj nie jest czas na to, aby... Kiedy wsłuchuję się w pana wypowiedzi, to wszyscy ponoszą winę. Ostatnio nawet prezes Narodowego Banku Polskiego stał się winnym tego, co się dzieje, że o Radzie Polityki Pieniężnej nie wspomnę, która za późno reagowała. Tylko co na to społeczeństwo? A przy okazji tej debaty chciałbym o coś zapytać. Przygotowuje się pan do nowelizacji budżetu. Chciałbym się dowiedzieć, ile pan zażądał od ministra rolnictwa pana Stanisława Kalemby, ewentualnie jaka kwota interesuje resort finansów i z jakich działań pan minister rolnictwa będzie musiał zrezygnować, aby zaspokoił potrzeby, jakie państwo przewidujecie w odniesieniu do tego resortu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Beata Mazurek
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W grudniu ubiegłego roku tutaj, na tej sali, mówił pan, że budżet jest bezpieczny, że zapewni on Polsce i finansom publicznym bezpieczeństwo w 2013 r. i pozwoli dzięki temu bezpieczeństwu zapewnić rozwój w latach 2014 i 2015. Razem z premierem wówczas zapewnialiście nas panowie, że budżet jest dobrze skonstruowany, bezpieczny i prorozwojowy. Dzisiaj oceniam, że albo pan i 9 pana zastępców nie umiecie liczyć, albo pan nas okłamał, albo jedno i drugie, bo jak tłumaczyć dzisiejszy projekt ustawy? Dlaczego ten projekt nie był z nikim konsultowany? I czy prawdą jest, że sprawa ta nie stanęła nawet na posiedzeniu komitetu stałego Rady Ministrów? W ocenie skutków regulacji czytamy, iż ta ustawa będzie miała wpływ m.in. na Radę Ministrów. Rada Ministrów według konstytucji to prezes Rady Ministrów, wiceprezesi, ministrowie oraz przewodniczący określonych w ustawach komitetów. Co to znaczy, panie ministrze? To znaczy, że co, obniżycie sobie wynagrodzenie? Moje pytanie wynika z treści uzasadnienia tej ustawy, które przeczytaliśmy. I kolejna rzecz. W jaki sposób zawieszenie progu ostrożnościowego, który uniemożliwia wyraźne zwiększanie deficytu budżetowego, może wpłynąć na ograniczenie wydatków budżetowych? W mojej ocenie jest tu sprzeczność. Jeśli zawieszamy próg, to po to, by zwiększyć deficyt w latach 2013 i 2014. Jeśli nie, to po co to robimy? A już dzisiaj wiadomo, że ten deficyt będzie zwiększony. Jedni mówią, że o 16 mld, drudzy, że o 24. Jaka będzie prawda, tego tak naprawdę nie wiemy. Jeśli pan nie jest w stanie odpowiedzieć teraz na którekolwiek z moich pytań, to bardzo proszę o odpowiedź na piśmie.
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać pana ministra o skalę szkodnictwa, o to, czy zdaje sobie sprawę z tego, czego dokonał w finansach publicznych w ciągu 6 lat swojego funkcjonowania w rządzie i prowadzenia finansów publicznych. Jeżeli nie zdaje sobie z tego sprawy, to powiem, że zadłużył każdego obywatela Rzeczypospolitej, nawet tego, który się dopiero za chwilę narodzi, na kwotę ponad 10 tys. zł. Co to oznacza? Oznacza to, że każdego roku zadłużał każdego obywatela Polski na 2 tys. zł, że w każdym miesiącu każdy z nas jest zadłużany na kolejne 6 zł. Tak więc tak wygląda bilans rządów pana ministra Rostowskiego. Grubo pomylił się w rachunkach. Przewidywał deficyt w roku 2013 na poziomie 36 mld, a wszystko wskazuje na to, że będzie to 60 mld. Myślę więc, że pora w końcu ustalić, czy jest dobrze, czy jest źle, czy jesteśmy tą przysłowiową zieloną wyspą, czy też czarną dziurą, która jest w stanie pochłonąć każdy dziesiątek miliardów złotych. Myślę, że w momencie kiedy ustalimy to, będziemy mogli rozpocząć debatę na temat potrzeby zmian w ustawie o finansach publicznych. Skoro pan minister Rostowski mówi, że potrzeba 16 mld zł, a 8 mld gdzieś tam poszukamy, oszczędzając, to powiem, że 16 mld zł to jest kolejne zadłużenie każdego obywatela Rzeczypospolitej na ok. 500 zł, a więc każdy obywatel będzie miał dopisane do swojego zobowiązania 500 zł. To jest ponad 1100 transporterów opancerzonych Rosomak, to jest ok. 400 km autostrad, to są te kwoty, to jest ok. 40 tys. mieszkań w mieście stołecznym Warszawie, to jest 316 lat grania Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy Owsiaka. Taka jest skala, o której dzisiaj mówimy, to, nad czym tak łatwo przechodzi w tej dyskusji pan minister Vincent-Rostowski. Chciałbym zapytać, kiedy pan minister Rostowski mówi prawdę, czy wtedy, kiedy mówi, że jest wszystko w porządku, jesteśmy liderem Europy, czy wtedy, kiedy mówi, że musimy się zadłużyć na kolejnych kilkadziesiąt miliardów złotych. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Cezary Olejniczak
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałkini! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Panie Premierze! Z bezrobociem skutecznie pan walczy, ale w swoim ministerstwie, w Ministerstwie Finansów. Liczba sekretarzy i podsekretarzy stanu jest największa w historii. Jest 2 sekretarzy i 7 podsekretarzy stanu, w sumie ma pan 9 zastępców. To jest rekord. Jak pan pracuje, że 24 mld zł brakuje? Nawet mi się zrymowało. (Wesołość na sali) Może potrzeba dodatkowych wiceministrów, panie premierze? Może pan ogląda w tej chwili transmisję obrad Wysokiego Sejmu. (Głos z sali: Nie ma pana ministra?) Nie ma pana ministra. Nie wiadomo, gdzie poszedł. To jest pierwsza rzecz. (Głos z sali: To przerwa! Przerwa!) Szanowna pani marszałek, rzeczywiście może warto ogłosić przerwę, żeby pan minister, pan premier przyszedł i wysłuchał tego, co mam do powiedzenia, bo chyba nie chce tego słuchać. Skutecznie walczy z bezrobociem. To jest pierwszy sukces pana ministra Jana Vincent-Rostowskiego w ciągu tych 6 lat. A jak traktuje swojego koalicjanta? On tu dużo mówił o koalicjancie, o Polskim Stronnictwie Ludowym, które jest dobrym koalicjantem, 6 lat itd. Jest dobrym koalicjantem, bo się bardzo dobrze słucha pana ministra, pana premiera Vincent-Rostowskiego. Tak naprawdę nie ma nic do powiedzenia, jeśli chodzi o finanse publiczne. Środków na rolnictwo coraz mniej, dopłat do kredytów preferencyjnych z roku na rok coraz mniej, rolnicy się o nie upominają, ale zawsze brakuje, bo pan minister tak dzieli, żeby pieniędzy z roku na rok było jak najmniej. Taka jest prawda, panie ministrze, panie premierze Rostowski. A jeśli chodzi o koalicjantów i przyszłe wybory, to wyborcy zdecydują, kto będzie rządził i kto będzie dobierał koalicjantów. I to Sojusz Lewicy Demokratycznej będzie dobierał koalicjantów. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Było widać, że pan minister zgłodniał i pewnie przeszedł do stołówki. (Głos z sali: Pani marszałek, to już pana ministra nie będzie?) (Głos z sali: Czyli jeszcze go stać na obiad.) Każdy ma swoje potrzeby, pan minister ma zdecydowanie większe niż pozostali. Wracam do pytania. Wysoka Izbo, pan minister mówi, że nic się nie stało, skoro zaprojektował deficyt na poziomie 36 mld zł, a teraz, po pół roku okazuje się, że trzeba go zwiększyć o kolejne 16 mld, dodatkowo wprowadzić cięcia na poziomie ponad 8 mld. Te 16 mld stanowi 44%, zdecydowanie więcej tego deficytu. Nie wiem, czy to dużo, czy to mało, ale pan profesor Rosati zapewne w tej sprawie miałby swoją ocenę i chyba by powiedział, że to jednak jest dość dużo. Jednak według pana ministra finansów to wszystko jest nic, wystarczy zmienić ustawę o finansach publicznych i będziemy żyć dalej spokojnie i szczęśliwie według Platformy Obywatelskiej. Chciałbym zapytać panią i pana ministra obecnych teraz na sali, jak te zmiany, jak te zmniejszone dochody w CIT i w PIT, w VAT nie, ale w tych dwóch podatkach, wpłyną na prognozowane dochody w samorządach, zwłaszcza w samorządzie powiatowym i wojewódzkim. Ile środków finansowych z tych wpływów będzie mniej do dyspozycji tych dwóch samorządów po nowelizacji budżetu na rok bieżący? To po pierwsze Po drugie. Wyraźnie widać, że Polacy nie będą chcieli przynosić pieniędzy do budżetu państwa, bo pan minister skutecznie blokuje pieniądze pracodawców w Funduszu Pracy i w Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, nie wydając ich na cele, na które są one przewidziane. Pan minister zablokował również w Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej ponad 250 mln od Polaków grających w gry liczbowe, a tylko 20% polskich dzieci ze środowisk wiejskich wyjechało na zorganizowane formy wypoczynku. (Dzwonek) Tymczasem tam są pieniądze m.in. na to, żeby zorganizować wypoczynek z dopłatą dla dzieci w środowiskach wiejskich i małomiasteczkowych. Tego on nie czyni. W związku z powyższym chciałbym zapytać, czy przy nowelizacji budżetu będą również nowelizowane plany przychodów i wydatków funduszy celowych. Dziękuję.
Mówca: Krzysztof Szczerski
Data: 2013-07-23 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Pytanie pierwsze. Skąd panu przyszło do głowy, że gdy się stłucze termometr, to gorączka minie? Ja nie znam takich przypadków i chciałbym zapytać pana, skąd pan wziął takie przekonanie. A teraz przejdę do spraw europejskich. W zaleceniach Rady z czerwca tego roku punkt pierwszy, dotyczący krajowego programu reform dla Polski, brzmi tak. Rada Unii Europejskiej zaleca wzmocnienie i wdrożenie strategii budżetowej na rok 2013 i kolejne lata, wspieranej odpowiednimi konkretnymi środkami w roku 2013 i w roku 2014, w celu zapewnienia trwałej i terminowej korekty nadmiernego deficytu. Moje pytanie zatem brzmi: Czy ta ustawa wdraża te zalecenia Rady? A może już państwo zdecydowaliście o tym, że to był błąd, że przyjęliśmy pakt Euro Plus i w ogóle zalecenia Rady przyjmujemy do siebie. Chciałbym zatem zapytać: Jaki jest państwa stosunek do zaleceń Rady i do paktu Euro Plus, do krajowego programu reform? Bo generalnie ta ustawa idzie dokładnie wbrew tym zaleceniom. Punkt drugi. Gdy pan premier Rostowski, pan premier Tusk przekonywał nas do paktu fiskalnego, mówiliście państwo wtedy, że nie ma różnicy, czy progi ostrożnościowe są w dokumentach europejskich, czy w dokumentach polskich. Dzisiaj łamiecie polskie dokumenty. Co by było, gdyby te progi obowiązywały w paktach europejskich? Czy zmieniliście także swój stosunek do paktu fiskalnego i do progów ostrożnościowych w dokumentach europejskich? I punkt trzeci. W programach dotyczących funduszów strukturalnych na lata 2014-2020 jest wpisana tzw. warunkowość makroekonomiczna, która odbiera pieniądze krajom, które zwiększają deficyt budżetowy i dług publiczny. Chciałbym zapytać, czy już także na podstawie tego wiecie, że popełniliście błąd, zgadzając się na tę warunkowość makroekonomiczną. Czy w takim razie ta ustawa jest prostą drogą do tego, żeby Komisja Europejska zaczęła nam odbierać te fundusze? Czy odchodzimy zatem od paktu Euro Plus, czy odchodzimy od paktu fiskalnego, czy odchodzimy od warunkowości makroekonomicznej? To były trzy fundamentalne błędy tego rządu w polityce europejskiej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)