Mówca: Artur Dębski
Data: 2013-09-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Swoje oświadczenie chciałbym zacząć od cytatu z Irvinga Kinga Jordana, rektora jedynej uczelni wyższej na świecie, gdzie językiem wykładowym jest język migowy: ludzie, którzy nie słyszą, mogą wszystko - z wyjątkiem słyszenia. Otóż sytuacja osób niedosłyszących i głuchych w Polsce jest bardzo dramatyczna. Jak państwo wiecie, od początku funkcjonowania w Sejmie Klub Poselski Ruch Palikota korzysta z tłumacza języka migowego podczas swoich konferencji prasowych. Z inicjatywą powołania takiego stanowiska wystąpiliśmy do pani marszałek Kopacz rok temu. W czasie tego roku nasza propozycja była rozpatrywana przez Komisję Ustawodawczą, a teraz znajduje się w komisji regulaminowej i ciągle nie wiadomo, kiedy Wysoka Izba będzie mogła procedować nad uchwałą o wyrażeniu woli odnośnie do powołania stanowiska tłumacza języka migowego. Dlaczego jest to tak ważne? Jest to tak ważne, bo według statystyk GUS w Polsce jest 696,5 tys. osób z uszkodzeniami oraz chorobami narządu słuchu. Są to zupełnie pełnowartościowi ludzie, jeżeli chodzi o ich funkcje jako pracowników, jako ludzi, którzy mają najróżniejsze zawody. Jedyną przeszkodą w tym, że nie mogą podjąć pracy, jest to, że są oni osobami niesłyszącymi. Bardzo wiele utrudnień, które spotyka ich w życiu codziennym, np. w urzędach bądź podczas wizyty u lekarza, powoduje, że czasami występują takie sytuacje, które stanowią zagrożenie życia. Podam jeden bardzo bulwersujący, bardzo dramatyczny przypadek. Na demonstracji 1 lipca pod Sejmem było kilka tysięcy osób, które nie słyszą. Była pani na wózku inwalidzkim, która jako osoba niesłysząca nie potrafiła wytłumaczyć lekarzowi, dlaczego coś ją boli i gdzie ją boli. Dlatego musi do końca życia jeździć na wózku inwalidzkim. Bezrobocie wśród osób niesłyszących sięga 74%. To jest jeden z najwyższych wskaźników, jeżeli chodzi o grupy bezrobotnych w Polsce, bo niepełnosprawni jako cała grupa to jest w tej chwili 83% ludzi niepracujących. Osoby niesłyszące mają poza tym problemy zupełnie innego rodzaju. Mają problem z tym, żeby być pełnoprawnymi uczestnikami ruchu drogowego. Po prostu mają problemy z uzyskaniem prawa jazdy. Jest mnóstwo najróżniejszych takich historii. Rzadko która osoba niesłysząca ma świadczenia rentowe. Pozwoliłem sobie również zapytać Biuro Analiz Sejmowych o pewnego rodzaju informacje i ZUS, Zakład Ubezpieczeń Społecznych odpowiedział mi w ten sposób: na podstawie danych gromadzonych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie można podać dokładnej liczby osób głuchych i niedosłyszących, którzy pobierają renty. A więc jaką rzetelną informację można uzyskać w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, skoro nawet takiej nie można? Jeżeli chodzi o innego rodzaju problemy, które nękają niesłyszących, to proszę sobie wyobrazić sytuację tego rodzaju, że ojciec, który jest osobą niesłyszącą, głuchoniemą, bo takie przypadki też się zdarzają, jest ich w Polsce około 100 tys., przynosi do lekarza na rękach nieprzytomną córkę - widziałem taki przypadek - i nie potrafi wytłumaczyć, co jej dolega, co się stało i dlaczego ją przyniósł. W każdym szpitalu, w każdym urzędzie powinno być zapewnienie tłumaczenia języka migowego. Po prostu język migowy powinien być językiem urzędowym takim samym, jakim jest język polski. Jeżeli chodzi o wyjazdy za granicę, które są dla nas czymś powszechnym, wyjeżdżamy bez znajomości języka obcego. Dla głuchoniemego taki wyjazd jest nieprawdopodobnym wyzwaniem. Dlatego ważne, żeby oprócz polskiego języka migowego nasi głuchoniemi mogli uczyć się języków obcych. To jest tak ważne, bo są to najlepsi pracownicy. Jeżeli ktoś zatrudni osobę, która jest osobą niesłyszącą, będzie pod wrażeniem jej sumienności, determinacji (Dzwonek), woli pracy. Osoby słyszące powinny przestać być głuche na problemy osób niesłyszących. Dziękuję. (Oklaski)