Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2013-10-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nieprzypadkowo akurat dzisiaj obradujemy nad projektem ustawy okołobudżetowej, bo właśnie dzisiaj mija siódmy dzień od momentu, kiedy złożono ten projekt do Wysokiej Izby, a więc wczoraj nie było to możliwe. Aż się prosiło, żeby razem z ustawą budżetową omawiać ustawy okołobudżetowe, bowiem ustawa budżetowa jest rozbudowana także o elementy, które zawiera ustawa okołobudżetowa. Widocznie jednak tak musiało być. Jedno jest jeszcze pewne - że nie jest to ostatnia tzw. ustawa okołobudżetowa, bowiem w budżecie wprowadzono zapisy, które niewątpliwie odnoszą się do innych regulacji. Tymi regulacjami będą regulacje w kolejnych projektach ustaw, które mamy w dzisiejszym porządku obrad. Wrócę jednak do przedmiotowego projektu ustawy. Otóż należałoby na początku zadać sobie pytanie, czy proponowane w ustawie okołobudżetowej zmiany będą siłą napędową na przykład dla zakładanego w budżecie państwa na rok 2014 wzrostu PKB o 2,5%. Pan minister Rostowski, autorzy tego budżetu twierdzą bowiem, że będzie to możliwe dzięki odbudowaniu popytu wewnętrznego i inwestycji prywatnych. A więc zadaję pytanie, na które, myślę, wszyscy potrafimy odpowiedzieć: Czy można odbudować popyt wewnętrzny, popyt konsumencki, wprowadzając już kolejny, czwarty rok zamrożenie funduszu świadczeń socjalnych w sferze produkcyjnej, zamrożenie funduszu świadczeń socjalnych w sferze mundurowej? Oczywiście można jeszcze zrozumieć decyzje, które rzeczywiście mogą zapadać na poziomie rządu, jeśli chodzi o tzw. sferę budżetową, ale w ogóle nie mogę zrozumieć zamrożenia funduszu świadczeń socjalnych w sferze gospodarczej. Tam strony dialogu społecznego, a więc związki zawodowe i pracodawcy, są w stanie same uregulować kwestię poziomu wysokości odpisu na zakładowe fundusze świadczeń socjalnych, bo ustawa im na to pozwala. A więc dlaczego my próbujemy za nich myśleć i ustawiać to, narzucać im pewne sposoby zachowań? Kolejny rok zamrożenia płac w budżetówce też nie służy wzrostowi popytu konsumpcyjnego. A więc założenia dotyczące wzrostu PKB, przynajmniej w tym zakresie, w żaden sposób nie korespondują z ustawą budżetową. Zanim powiem o inwestycjach prywatnych, zwrócę jeszcze uwagę na kwestię dotyczącą ustawy kominowej. Ustawa kominowa jest dzisiaj w Polsce zwyczajną wydmuszką, śmiechu warte. Wszystkie zarządy i prezesi zarządów najważniejszych spółek Skarbu Państwa czy kontrolowanych przez Skarb Państwa wynagradzani są na podstawie kontraktów menedżerskich. Już nikt albo prawie nikt nie jest wynagradzany na podstawie ustawy kominowej, która daje małe, ich zdaniem, wynagrodzenia, chodzi o dwadzieścia, dwadzieścia parę tysięcy złotych, oni pobierają 100-200 tys. zł miesięcznie, a nie rocznie. Kolejna rzecz, z którą nie możemy się zgodzić, dotyczy art. 2. Chodzi o zmiany ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Chodzi o trzy kwestie. Po pierwsze, o uniezależnienie wysokości miesięcznego dofinansowania od minimalnej płacy. Uzasadnienie tego w żaden sposób się nie broni, bowiem nie wyobrażam sobie, żeby minimalne wynagrodzenie w Polsce malało. Jeżeli zatem będzie rosło, będzie rosła także podstawa. Po drugie, chodzi o zrównanie kwoty udzielonego wsparcia na otwartym i chronionym rynku pracy, one są przecież nieporównywalne. Otwarty i chroniony rynek pracy to są dwa różne rynki pracy dla osób, które szukają zatrudnienia. Chodzi o osoby niepełnosprawne, tego nie można brać w jeden nawias. Po trzecie, myślę, że o to chodzi przede wszystkim: o zamrożenie stawek i oszczędności na kwotę ponad 410 mln zł. Oczywiście, będziemy zwracać się z wnioskiem podczas dalszych prac Sejmu i komisji o wykreślenie tego artykułu bądź zapisanie go w inny sposób, by nie naruszać status quo. Dotychczasowa polityka w stosunku do osób niepełnosprawnych powoduje, że w dramatyczny sposób maleje liczba zakładów pracy chronionej, na przestrzeni ostatniego dziesięciolecia ich liczba spadła z 2400 do 1400, a rośnie liczba osób niepełnosprawnych, które są zarejestrowane w urzędach pracy, z 60 tys. w tamtym okresie do 111 tys. w ostatnim roku. Nie jest zatem prawdą, że ludzie z zakładów pracy chronionej znajdą pracę na otwartym rynku pracy, na którym można korzystać z dobrodziejstw dofinansowania, jeżeli chodzi o swoją działalność. (Dzwonek) Czas minął. Z tych i wielu jeszcze innych powodów Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej składa wniosek o odrzucenie tej ustawy w pierwszym czytaniu. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)