PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Polak
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W historii Polski bywały różne braki. Brakowało - pamiętamy to na przestrzeni minionych lat - różnych rzeczy. Wspomnę tylko sztandarowy sznurek od snopowiązałek, kiedy w czasie akcji żniwnej trzeba było w nagły sposób sprowadzać właśnie ten jakże niezbędny i oczekiwany przez rolników produkt, tak jak oczekiwane przez dzieci cytrusy chociażby w okresie świąt. Ale nie bywało jeszcze tak, żeby w Polsce zabrakło leków do chemioterapii i trzeba je było w sposób nagły sprowadzać do naszego kraju. Panie ministrze, o tym, że tak będzie, że mogą być kłopoty, resort chyba wiedział, jeżeli się dobrze orientuję, a przynajmniej spodziewał się od października ubiegłego roku, że może tak być, bo takie sygnały, że mogą się pojawić problemy z dostępnością tych leków, płynęły właśnie od producenta. Jak to się stało, że przez pół roku faktycznie nie zrobiono nic, aby zgromadzić odpowiednie zapasy, aby temu zapobiec. Teraz sprowadzamy leki w ramach importu docelowego. Tylko czy narodowy fundusz pokryje koszty tego importu, skoro zwraca pieniądze jedynie za leki zakontraktowane? Kolejny temat, kolejna sprawa. Sam pan zresztą nawoływał pacjentów do tego, żeby zgłaszać się do rzecznika praw pacjenta, jeśli mają problemy z dostępem do tego leczenia. Ilu takich pacjentów zgłosiło się w ostatnim czasie do rzecznika? Sprawa braku cytostatyków trafiła - też o tym wiemy - do prokuratury. Prokuratura ma się tym zająć i wypowiedzieć na temat odpowiedzialności osób za ten stan rzeczy. Czy pan jako minister odpowiedzialny za ten fakt dokonał już takiego podsumowania, czy wyciągnął pan jakieś wnioski (Dzwonek) właśnie w kwestii odpowiedzialności za ten stan rzeczy?
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Gwoli informacji - wyleczalność raka w Polsce dotyczy od 25 do 30% przypadków, w Europie - 50 do 55%, w Stanach Zjednoczonych - 60 do 75%. Pan minister pozwolił sobie, wyjaśniając, powiedzieć, że każdy przypadek braku chemioterapii jest wyjaśniany. Chcę więc spytać, co to daje pacjentom, skoro parametr czasowy decyduje o ich życiu. Co roku w Polsce umiera duże miasto, ponadstutysięczne, brakuje u nas chemii nowoczesnej, niestandardowej. Ministerstwo Zdrowia nie tylko skompromitowało się z powodu braku chemioterapii, ale też łamie prawo i naraża życie pacjentów na niebezpieczeństwo. Resort tłumaczy, że problem z dostępnością leków dla chorych na raka to nie jego wina, bo takie same problemy mają też inne kraje. Ale taka argumentacja tylko pogłębia kompromitację Ministerstwa Zdrowia. Dlaczego ministerstwo nie opracowało planu B? Samo poinformowanie szpitali nic nie daje, bo zakup leków w formie nadzwyczajnej jest kosztowniejszy, a szpitale nie mają na to dodatkowych pieniędzy. W związku z powyższym pytam: Kto według Ministerstwa Zdrowia ponosi odpowiedzialność za narażenie pacjentów na utratę zdrowia, a nawet życia? Kilka dni temu wiceminister zdrowia pan Jakub Szulc radził dyrektorom szpitali, by korzystali z zamienników. Być może ministerstwu łatwo przychodzi taka rada, jednak jednocześnie pomija ono inny ważny aspekt. (Dzwonek) W onkologii o zamiennikach tak łatwo nie można mówić - można zmienić lek, ale jeżeli zamienimy go na taki, który w leczeniu konkretnego nowotworu jest mniej skuteczny, to pacjent zamiast żyć trzy lata, będzie żył dwa lata. To nie jest kardiologia, gdzie jeden lek na nadciśnienie można zastąpić drugim. Nie można nazwać działań NFZ czy Ministerstwa Zdrowia inaczej, jak skazywaniem chorych na eutanazję. Ta sprawa nosi znamiona przestępstwa, proszę państwa. W związku z powyższym pytam: Czy ministerstwo bierze na siebie odpowiedzialność za spowodowanie zagrożenia utraty zdrowia i życia? Na dzień 20 kwietnia prokuratura prowadziła postępowanie sprawdzające w tej sprawie. Decyzję o postępowaniu...
Mówca: Kazimierz Moskal
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ja bardzo krótko. Pierwsza rzecz, chyba podstawowa - możemy tutaj wmawiać, że nie ma problemu, że nie było takich przypadków. Niektóre wypowiedzi, zwłaszcza posłów Platformy Obywatelskiej, były takie, że jest to niezrozumiałe. My poruszamy problem ważny, mówimy o pacjencie. Oczywiście wszyscy mamy usta pełne frazesów, mówimy, że pacjent jest najważniejszy, i próbujemy powiedzieć, że pacjent bardzo dobrze jest obsługiwany, co nie jest prawdą, bo zdarzają się przypadki, też medialne, chyba bardzo dużo ich jest, i pewne działania i interwencje pana ministra stąd się brały. Natomiast pytanie zasadnicze, panie ministrze: Czy i kto prowadzi politykę lekową? Czy minister zdrowia tutaj ma cokolwiek do powiedzenia, czy też może prezes Narodowego Funduszu Zdrowia? Proszę powiedzieć, że ode mnie nic nie zależy, że rzeczywiście ta polityka lekowa to działalność, czasem niewłaściwa, Narodowego Funduszu Zdrowia. Kolejna sprawa. Po tych wszystkich zajściach pan minister podejmował działania. Na pewno były kontrole w szpitalach, na pewno pan minister ma informacje, i o te informacje tutaj pytam, ile szpitali ma problem z lekami. Czy to zbadaliście, czy są zapasy tych leków w poszczególnych szpitalach, gdzie ewentualnie, i jakie, braki mogą wystąpić, czy też po pewnym czasie powiecie nagle, że tego nie przewidywaliście. Bo problem powstał, natomiast pewnie też wasze działania zmierzały do tego, żeby określić, ile tych szpitali ma problem z lekami i czy ewentualnie jesteście w stanie ten problem wyeliminować. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Dariusz Joński
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kiedy przedstawiałem uzasadnienie dla wprowadzenia tego punktu do porządku dzisiejszych obrad, to między innymi pytałem pana ministra, dlaczego nie było lekarstw, dlaczego nie było pana ministra, dlaczego nie było informacji wystarczającej, co się działo ze szpitalami, dlaczego w tych szpitalach brakowało lekarstw. Pan minister oczywiście na te pytania nie odpowiedział, ale powiedział de facto tak: problemu większego nie było, było kilka spotkań, trzy osoby musiały odejść z kwitkiem ze szpitala, te trzy przypadki są badane. Wydaje się, że problem był dużo głębszy, szerszy i tej informacji, panie ministrze, od pana nie przyjmujemy. Ja rozpoczynałem to uzasadnienie, a pan powiedział, że takie sytuacje się zdarzają. One nie mogą się zdarzać, one nie mają prawa się zdarzać i musi pan to przyjąć, bo w innym przypadku pan nie powinien być ministrem zdrowia. W ciągu pięciu miesięcy był ogromny chaos z listą leków refundowanych - teraz trzecią z kolei pan listę wprowadza - z ustawą refundacyjną, dwa kolejne projekty ustaw były przedkładane, a teraz problem z lekami na nowotwory. To właśnie wprowadził pan minister Arłukowicz - co dwa miesiące zmieniać listę leków refundowanych. Ktoś, kto jest dzisiaj chory... (Poseł Jarosław Katulski: Dwa miesiące. I bardzo dobrze. Tak powinno być.) ...kto dostaje lekarstwa, nie wie, czy za dwa miesiące będzie mógł mieć je z refundacją. I, panie ministrze, powiem z tej trybuny jedno: jeśli jeszcze raz się panu coś takiego ˝zdarzy˝, jak pan to mówi, to wtedy klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej złoży wniosek o pana odwołanie. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Andrzej Orzechowski: Człowieku, znasz się trochę na tym.)
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dramatyczna sytuacja w zakresie zaopatrzenia w leki onkologiczne, która wystąpiła na początku kwietnia tego roku, spowodowała zdecydowane reakcje pacjentów, lekarzy, dyrektorów jednostek ochrony zdrowia, parlamentarzystów, a nawet wojewodów. Wojewodowie zwrócili się do nadzoru farmaceutycznego, do wojewódzkich konsultantów do spraw onkologii klinicznej i NFZ o pełną informację o stanie zaopatrzenia w leki onkologiczne, które nagle zaczęły znikać z hurtowni. Padał argument, że producentom nie opłaca się ich produkcja. Próba zastąpienia brakujących leków innymi, często droższymi lekami była ograniczana przez NFZ, który zwraca tylko zakontraktowane kwoty. Kierowanie do NFZ wniosków o zgodę na zakup droższych leków wydłuża procedury medyczne. Tymczasem pacjenci, widząc, co się dzieje na rynku leków onkologicznych, wpadali w panikę, co negatywnie wpływało na ich stan zdrowia i pogłębiało stres. Ministerstwo Zdrowia i NFZ za brak leków przeciwnowotworowych obwiniały firmy farmaceutyczne. Minister Bartosz Arłukowicz stwierdził na początku kwietnia, że problemy z zaopatrzeniem w leki przeciwnowotworowe ma cała Europa i powstają one po części z winy koncernów farmaceutycznych. Stąd moje pytanie do pana ministra. Czy ministerstwo monitoruje na bieżąco stan zaopatrzenia w leki, zwłaszcza te ratujące życie pacjentów? Dlaczego nie podjęto decyzji systemowych w sprawie leków przeciwnowotworowych? Dlaczego ministerstwo nie wyraziło wcześniej zgody na import zamienników? Czy ze strony Komisji Europejskiej był opór w sprawie importu leków spoza UE w sytuacji, gdy dany lek był na liście leków dostępnych w kraju?
Mówca: Dariusz Rosati
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. W trybie sprostowania. Zostałem wymieniony przez pana prezesa i chciałbym... (Poseł Anna Paluch: Nie było wymienione nazwisko.) ...odpowiedzieć. (Gwar na sali)
Mówca: Finansów Jan Vincent-Rostowski
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Parę minut temu bardzo ważne słowa padły z ust lidera największej partii opozycyjnej. W odpowiedzi na projekt rządowy, który bardzo znacząco podwyższy emerytury w przyszłości... (Poruszenie na sali)
Mówca: Beata Kempa
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! I tak zaocznie: Szanowny Panie Premierze! Mam nadzieję, że mój głos dzisiaj do pana dotrze, jak zawsze. W imieniu Solidarnej Polski mam zaszczyt przedstawić stanowisko naszego klubu odnośnie do druku nr 329. I od razu, żeby nie było żadnych wątpliwości, składamy na piśmie wniosek o odrzucenie ustawy w pierwszym czytaniu. Panie marszałku, tak dobitnie, proszę bardzo.
Mówca: Piotr Walkowski
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Każdy ma swoje 5 minut - mnie zostały około 2 minuty. Ale myślę, że w tak ważnej debacie dobre są chociaż te 2 minuty. Pozwoliłem sobie, od kilku godzin przysłuchując się debacie, zajrzeć do słownika, co to jest debata. I tak prawdę powiedziawszy, poza tym, że myśmy to nazwali debatą, to nie jest to debatą. Bo debata to jest wymiana poglądów w większej grupie, która ma na celu rozwiązanie omawianego problemu lub wskazanie najkorzystniejszego rozwiązania. A tutaj co? Debatujemy i się zaczęło, pouczania: Jarosławie Kaczyński, gdzie jesteś? Kilka mądrości wrzuciłeś, wzywam cię, przyjdź tu, słuchaj. (Oklaski) Przyszedł, powiedział, co wiedział, poszedł sobie, a wraz z nim grupa posłów. Pyta o OFE, 1999 r. Tworzyłem samorządy powiatowe. Chyba w tym czasie była taka partia AWS i zdaje mi się, że był... (Poseł Cezary Olejniczak: Szefem był Jerzy Buzek.) ...w Sejmie i przyjmował te ustawy. Czy to zmiana barw... (Poseł Armand Kamil Ryfiński: Coś, co jest złe, trzeba zmieniać.) ...powoduje to, że nagle zmienia się stanowisko? Nie wypominajmy komuś czegoś, w czym sami uczestniczyliśmy. Kolejna kwestia - demokracja, łamanie praw konstytucyjnych. A jak w czasie nocy zmieniano ustawę i praktycznie wraz z przystawkami powodowano zmianę prawa, to nie było to łamanie zasad demokracji i dobrych zwyczajów? Widzę, że po koledze Palikocie zostały tutaj tylko pomarańcze. To mniej więcej... Nie wiem, czy to jest... (Poseł Sławomir Kopyciński: Mandarynki.) Możliwe, że są to duże mandarynki, ale jest to owoc drzewa rosnącego w troszeczkę innym klimacie. Nie wiem, czy kwestia tego, co robicie, jest znakiem tego, że w zakresie ewolucji zeszliście z drzewa i zostały po was pomarańcze? (Dzwonek) Czy to jest tylko to? (Głos z sali: Ale błysk.) (Głos z sali: Uuu...) Kwestie dotyczące... Realna debata będzie 1 maja w Sali Kongresowej. To po co się tu zebraliśmy? Po co panowie uczestniczycie w wyborach do Sejmu, jeżeli realne debaty urządzacie sobie w Sali Kongresowej? Bo co? Tam będą fajerwerki? Tam sztukmistrz z Lublina będzie mógł urządzać iluzje? Co wy robicie? Tu jest debata... (Gwar na sali) (Głos z sali: Ręce z kieszeni wyjmij.) Proszę?
Mówca: Dariusz Rosati
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Jeśli mogę, w trybie sprostowania mam kilka słów do pani poseł. Do tej pory, pani poseł, nie posądzałem pani o złą wolę. Sprostuję w taki sposób, który rzeczywiście świadczy o tym, że ciągle nie posądzam pani o złą wolę albo świadomą manipulację. Po pierwsze, jeśli mówiłem, że 50% emerytów za 28 lat będzie miało emerytury poniżej średniej krajowej, to chodzi nie o emerytury kapitałowe, tylko emerytury z ZUS, żeby była jasność. O emeryturach kapitałowych nic nie można powiedzieć, bo to zależy od tego, jaka będzie stopa przychodu. O tych w ogóle nie mówiłem. Mówię: ZUS. ZUS waloryzuje składki w tempie wzrostu funduszu płac w gospodarce. Zakładając, że osoba pracuje za średnie wynagrodzenie i mamy jakiś tam wzrost, czy 2, czy 5, funduszu płac, osiągamy ciągle ten sam wynik. To po pierwsze. Po drugie, powtarzała pani cały czas, niezgodnie z prawdą i niezgodnie z moim wystąpieniem, że głównym celem tej reformy jest albo załatanie finansów publicznych, albo przypodobanie się rynkom. Ja mówiłem trzykrotnie i powtarzał to również pan poseł Cichoń: Głównym celem tej reformy jest ochrona emerytur przyszłych emerytów w przyszłości. Jeżeli nie ta reforma, to emerytury będą niższe o kilkadziesiąt procent. I proszę wreszcie przyjąć do wiadomości, że nie ma żadnego ukrytego planu w tym całym projekcie rządowym. Tu chodzi o to, żeby naprawdę uniknąć sytuacji, w której będziemy mieli właśnie miliony emerytów na głodowych emeryturach. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Finansów Jan Vincent-Rostowski
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Ja też nie będę... (Poseł Ryszard Zbrzyzny: Pan minister będzie znów czytał gazetę.)
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, dopóki pan nie będzie wiedział...
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak, ale to czas nie leci?
Mówca: Tomasz Lenz
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Muszę powiedzieć, że po raz drugi mam tę przyjemność występować po pani poseł Krystynie Pawłowicz tak jak w poprzedniej debacie. Pani poseł pozwoli, chapeau bas oczywiście za pani wystąpienie. Postanowiłem sprawdzić w tym czasie w Internecie, jak to się ma do rzeczywistości i okazało się, że 14 kwietnia skończyła pani 60 lat, czego naprawdę bardzo gratuluję, i muszę powiedzieć, że pani energiczne wystąpienie i pani forma... (Poseł Krystyna Pawłowicz: Macie fioła na punkcie moich urodzin. Bardzo proszę o prezent.)
Mówca: Krystyna Pawłowicz
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Droga Joasiu, oczywiście znowu wykręciłaś to, co ja powiedziałam. Nie mówiłam, że będę walczyła z mundurówkami, tylko powiedziałam, że uważam, że powinno się przyjąć pewną zasadę, że nie powinno się w trakcie wykonywania i nabywania prawa bombardować zmianą regulacji. I jeżeli chodzi o służby mundurowe, to będą objęte nowymi regulacjami dopiero te grupy, które wchodzą na rynek. I ja chciałabym, żeby dokładnie tu było to samo. Nie chciałabym, żeby w przypadku wszystkich pozostałych pracowników teraz nagle okazało się na dwa lata przed emeryturą, że zamiast 2 tys. czy 3 tys. będą otrzymywać 300 zł. O to mi chodziło. I nie wykręcaj. (Oklaski) (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: To nieładnie.)
Mówca: Elżbieta Gelert
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Prowadzone obecnie intensywne rozmowy i konsultacje ze środowiskiem kobiet, bo takie konsultacje są, na pewno wpłyną na politykę państwa wobec kobiet, wobec niżu demograficznego, jak również na politykę prorodzinną. Wśród wielu zawodów są też i takie, które są szczególnie zdominowane przez środowisko kobiet. Do takich środowisk na pewno zalicza się pielęgniarki i położne. Od pewnego czasu przedstawiciele tego środowiska - co zresztą jest chętnie podgrzewane przez niektórych polityków - zadają pytanie: Czy chciałabyś, czy chciałbyś, aby opiekowała się tobą 65-67-letnia pielęgniarka, sugerując, że zagraża to bezpieczeństwu samych pielęgniarek, jak i pacjentów. Myślę, że jeśli chodzi o to uproszczone pytanie, to nie ma nic bardziej mylnego, ponieważ, jak państwo wiecie, pielęgniarka i położna w każdym wieku znajdzie swoje miejsce w systemie opieki zdrowotnej. (Głos z sali: Gdzie?) Wszędzie, pani poseł. Oddział to nie jest jedyne miejsce, gdzie pielęgniarka może pracować. (Poseł Jolanta Szczypińska: A gdzie może?) W tej chwili może pracować również w administracji szpitalnej, gdzie jest równoważna... (Wesołość na sali) Może jest to dla państwa śmieszne, bo może państwo nie znacie uregulowań dotyczących tego zawodu. (Gwar na sali) (Głos z sali: Praca w administracji dla pielęgniarki!) Przepraszam, czy ja mogę w ogóle mówić? Nie wiem, czy mam dyskutować z państwem, czy nie. Jeżeli...
Mówca: Finansów Jan Vincent-Rostowski
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Po pierwsze, żałuję, że pan poseł nie pamięta słów prezesa Kaczyńskiego, który chociaż umie liczyć, w odróżnieniu od pana posła, i przy ostatniej debacie nad referendum (Poruszenie na sali) powiedział najbardziej zasadniczą rzecz, jeśli chodzi o politykę prorodzinną, że polityka prorodzinna będzie miała skutki, jeśli chodzi o rynek pracy, już pod koniec lat 30. Tak, już pod koniec lat 30. No tak, ale do tego czasu mamy jeszcze 25 lat. Panie pośle, to, co musimy zrobić, to właśnie przedłużyć wiek emerytalny. (Głos z sali: Tak jest.) Tak, bardzo się cieszę, że pan się zgadza, a także prowadzić politykę prorodzinną. Właśnie dokładnie to robimy, zmieniamy strukturę ulg prorodzinnych i zwiększamy udział trzylatków, czterolatków i pięciolatków, które chodzą do przedszkoli. Za waszych rządów tylko 46% dzieci w Polsce chodziło do przedszkoli w tym wieku. Dzisiaj jest to już 72%. (Głos z sali: W Warszawie.) (Poseł Elżbieta Rafalska: Ale nie przybyło miejsc, tylko jest niż.) (Głos z sali: Jest mniej dzieci.) To jest właśnie ta droga polegająca na zrównoważonej polityce, w ramach której z jednej strony stopniowo podwyższa się wiek emerytalny, z drugiej strony robi to, co można, w miarę maksymalnie skutecznie, aby jednak ta polityka prorodzinna była efektywna. Pan wspomniał Wielką Brytanię. Wiadomo, jest bardzo dużo badań, które wskazują na to, że kobiety mają dzieci wtedy, kiedy mogą pracować. Większa dostępność przedszkoli jest kluczową rzeczą. A różnica między 46% dostępności przedszkoli dla dzieci a 72% w ciągu czterech lat jest chyba dość ewidentna. Dziękuję bardzo. (Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Sprostowanie.) Nie widzę żadnej potrzeby sprostowania, ale niech będzie.
Mówca: Zbigniew Kuźmiuk
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak, pani marszałek, dziękuję bardzo. Panie ministrze, zdaje się, że jednak nadajemy na różnych falach: pan, zdaje się, na tych brytyjskich, ja - na polskich. A więc, panie ministrze, niestety niewiele pan z tego zrozumiał, ale ponieważ jest pan ministrem finansów już 4,5 roku, to naprawdę mógłby pan na tej mównicy położyć jakieś osiągnięcia w zakresie polityki prorodzinnej. A pana sukcesem w tej sprawie jest zejście ze wskaźnikiem dzietności do 1,3. To jest podsumowanie działalności pana i pana rządu w tej sprawie. To jest 205. czy 206. miejsce na 212 notowanych przez ONZ. To jest sukces tego rządu. Jeżeli pan mówił o jakiejś polityce żłobkowej i przedszkolnej, to właśnie w tamtej kadencji przyjęliście ustawę żłobkową. Rezultatem przyjęcia tej ustawy jest podniesienie opłat dla rodziców... Mówił pan tutaj o polityce... (Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski: Pani marszałek, to nie jest sprostowanie.) To jest sprostowanie, właśnie to jest sprostowanie. (Głos z sali: Piękne sprostowanie.) Pani marszałek, proszę odliczyć mi ten czas, bo pan minister polemizuje ze mną, a ja słuchałem jego wypowiedzi bardzo grzecznie. Panie ministrze, mówił pan właśnie o polityce przedszkolnej...
Mówca: Izabela Leszczyna
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Szanowni Państwo! Rozmawiamy o sprawach bardzo ważnych i emocje są oczywiście zrozumiałe, ale nawet będąc najbardziej rozemocjonowanym, warto pamiętać, że prostujemy swoje źle zrozumiane słowa... (Głos z sali: Swoje słowa.) ...i tylko swoje. (Głos z sali: Tak, dokładnie tak.) Debata o emeryturach trwa od wielu miesięcy i rzeczywiście obrosła wieloma mitami. Tych mitów jest pewnie dużo więcej niż te trzy, które zdążyła wymienić pani poseł Kluzik-Rostkowska. Pierwszy mit jest taki, że nie ma debaty. To też słyszymy co jakiś czas, że nie ma debaty o emeryturach. Drugi mit jest taki, że nie ma przedszkoli. Pan minister przed chwilą starał się to wyjaśnić... (Głos z sali: Że będą...) ...bo rzeczywiście jest też tak, że my... Właściwie nie. Opozycja ma bardzo... (Gwar na sali) Ale, pani marszałek, ja chyba nie mówię niczego takiego, co wywoływałoby emocje.
Mówca: Adam Kępiński
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym zadać jedno pytanie. Nie doszukałem się odpowiedzi, mimo że mieliśmy spotkania z premierem i próbowałem się tego dowiedzieć. Otóż dzisiejszy stan rzeczy jest taki, że jeżeli kobieta przechodzi w wieku np. 60 lat na emeryturę, to związana umową cywilnoprawną z OFE powinna dostawać tę część emerytury kapitałowej, na którą się umówiliśmy w wielkiej reformie w latach 90. Rozumiem, że ta ustawa to zmieni i w tym momencie kobieta będzie otrzymywała tę część w wieku 67 lat, zmienimy to tym zapisem ustawy. Chciałbym zapytać, czy ktoś jest w stanie szacunkowo podać tę kwotę. Jakkolwiek by patrzeć, to jest 7 lat różnicy: wypłacanie uposażenia od wieku 60 lat a niewypłacanie i do tego jeszcze odkładanie kapitału w składkach przez kobietę przez następne 7 lat. Rozumiem, że w tych spółkach, które są dzisiaj prywatnymi podmiotami, będzie się gromadził ogromny kapitał. Interesuje mnie, czy takie wyliczenia są zrobione, ile to kosztuje. Dlatego że mówimy pewnie o strasznie dużych pieniądzach, które będą ulokowane i, załóżmy, będą pracowały, ale nie będą wypłacane w takim czasie, jak dzisiaj ta ustawa przewiduje. Oczywiście adekwatnie, jeśli chodzi o mężczyzn: z 65 do 67, dokładnie taka sama sytuacja. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-04-26 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Otóż projekt zakłada systematyczne podwyższanie wieku emerytalnego. W jakiej sytuacji budżetowej jesteśmy, to doskonale wiemy. Teraz chciałbym zapytać wprost: Czy ten 1 miesiąc za 3 miesiące czy 4 miesiące - w zależności, jak czytamy ten projekt - to jest wynik analizy, czy to jest wynik na zasadzie matematycznego przekalkulowania? To jest pierwsza sprawa. Chciałbym, żeby zastanowić się nad tym pytaniem, żeby wzięto pod uwagę program, jeżeli chodzi o wychodzenie naszego państwa z długu, którego pan, panie ministrze, jest autorem, do roku 2015. W jaki sposób będzie to wpływało na budżet państwa, przemnażając oczywiście poszczególne miesiące, dlatego że w przypadku kobiet rok 2020 jest bardzo odległy? Może się jeszcze zdarzyć, że będziemy mieli sytuację, w której wiele razy będziemy zmieniali tę ustawę czy debatowali nad innymi zmianami. Chciałbym zapytać wprost: Co przyświecało temu, że akurat przyjęto takie rozwiązanie, a nie np. radykalne rozwiązanie podnoszące od razu wiek emerytalny albo np. w dwóch progach, czyli np. teraz o rok, a za pięć albo dziesięć lat o następny rok? Dziękuję.