PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Sprawozdawca Jerzy Wilk
Data: 2019-08-30 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! W imieniu Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej pragnę przedstawić sprawozdanie z prac komisji nad ustawą o pracy na statkach rybackich. Marszałek Sejmu w dniu 31 lipca br. skierował rządowy projekt ustawy o pracy na statkach rybackich, druk nr 3712, do Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej oraz Polityki Społecznej i Rodziny do pierwszego czytania, z jednoczesnym zaleceniem przedstawienia sprawozdania do 29 sierpnia. Dnia 9 sierpnia br. komisje przeprowadziły pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o pracy na statkach rybackich. Projekt ma na celu wykonanie prawa Unii Europejskiej poprzez transpozycję dyrektywy Rady 159/2017 z dnia 19 grudnia 2016 r. wdrażającej Umowę w sprawie wdrożenia Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącą pracy w sektorze rybołówstwa z 2007 r. Według obecnego stanu prawnego problematyka zatrudnienia na statkach rybackich uregulowana jest ustawą z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu, jednakże wobec odmiennej specyfiki pracy przepisy te mają zastosowanie jedynie w ograniczonym zakresie. Projektowana ustawa ma za zadanie w sposób kompleksowy uregulować kwestię zatrudnienia w sektorze rybołówstwa, określając zarówno uprawnienia rybaków, jak i obowiązki armatorów statków rybackich. Ustawa reguluje również obszar ochrony zdrowia oraz ochrony socjalnej rybaków. Komisje zakończyły pierwsze czytanie i niezwłocznie przystąpiły do szczegółowego rozpatrywania projektu. Do projektu ustawy zostały zgłoszone dwie poprawki o charakterze legislacyjnym i redakcyjnym oraz dwie poprawki merytoryczne. Zgłoszone poprawki dotyczą m.in. zmiany definicji agencji zatrudnienia oraz zapewnienia spójności legislacyjnej zmian zaproponowanych w przedłożeniu rządowym. Komisje bez sprzeciwu przyjęły sprawozdanie o projekcie ustawy, dlatego zwracam się do Wysokiej Izby o przyjęcie projektu ustawy o pracy na statkach rybackich. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Dorota Arciszewska-Mielewczyk
Data: 2019-08-30 (Sejm RP, kadencja 8)

Oczywiście klub Prawo i Sprawiedliwość opowiada się za przyjęciem projektu z tą poprawką. Jako przewodnicząca Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej chciałabym też podziękować za pracę połączonych komisji.
Mówca: Jerzy Borowczak
Data: 2019-08-30 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie Posłanki! Panowie Posłowie! Mam przyjemność przedstawić Wysokiej Izbie stanowisko Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska - Koalicja Obywatelska w sprawie rządowego projektu ustawy o pracy na statkach rybackich, druki nr 3712 i 3738. Ustawa implementuje do polskiego porządku prawnego Konwencję Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącą pracy w sektorze rybołówstwa zawartą z europejskimi agencjami, w tym Generalną Konfederacją Spółdzielni Rolniczych przy Unii Europejskiej, Europejską Federacją Pracowników Transportu oraz Stowarzyszeniem Krajowych Organizacji Przedsiębiorstw w Sektorze Rybołówstwa w Unii Europejskiej. Przedmiotowa ustawa, nad którą dzisiaj polski parlament będzie głosował, uwzględnia wszystkie prace na statkach rybackich. Do chwili obecnej ustawodawstwo obejmowało przede wszystkim statki handlowe na morzu. Specyfika pracy na statkach rybackich jest zgoła inna i była w sposób ogólny traktowana w dotychczasowych przepisach. Dlatego projekt ustawy o pracy na statkach rybackich reguluje kompleksowo ten obszar i nade wszystko chroni prawa i interesy rybaków oraz reguluje stosunki pracy, a co najważniejsze - przyczynia się przez to również do zwiększenia bezpieczeństwa pracy rybaków pracujących w trudnych warunkach na morzu. Należy podkreślić z całą mocą, że projektowana ustawa nie jest dodatkowym kagańcem administracyjnym dla jednostek rybackich ani tym bardziej nie stwarza żadnych ograniczeń dla rybaków, natomiast wychodzi naprzeciw zgłaszanym wielokrotnie postulatom partnerów społecznych ze środowisk rybaków pracujących na statkach rybackich na morzu. Biorąc pod uwagę znaczenie regulacji prawnych zawartych w projekcie ustawy, wzmacniających bezpośrednio ochronę rybaków i ich praw, oraz przedstawione sprawozdanie Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej, które uzasadniają prace nad nowelizacją ustawy, Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska - Koalicja Obywatelska rekomenduje Wysokiej Izbie przyjęcie sprawozdania komisji i uchwalenie rządowego projektu ustawy o pracach na statkach rybackich. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Kazimierz Kotowski
Data: 2019-08-30 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego - Koalicji Polskiej jest za kontynuacją prac nad przedstawionym projektem. Pozwoli pan marszałek i Wysoka Izba, że nie będę powtarzał sformułowań i opinii, które przedstawili moi przedmówcy. Tematy są naszym zdaniem oczywiste, jasne, sprawy wymagają uregulowania, przepisy są dobrze sformułowane, uwzględniają potrzebę ujednolicenia ustawodawstwa, jak również wnioski i postulaty środowisk, wychodzą naprzeciw porozumieniom zawartym z organizacjami zawodowymi i społecznymi, tak więc jesteśmy za kontynuacją prac i pewnie będziemy głosować za przyjęciem tych zapisów. Dziękuję bardzo.
Mówca: Małgorzata Chmiel
Data: 2019-08-30 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Regulacja pracy na statkach rybackich rzeczywiście może być potrzebna ze względu na szczególne warunki pracy. Chciałabym tylko zapytać, dlaczego regulujecie pracę na statkach rybackich odrębną ustawą. Czy naprawdę potrzebna jest kolejna ustawa przy ewidentnej inflacji prawa, jaką mamy od 4 lat? Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Kobylarz (tekst niewygłoszony)
Data: 2019-08-30 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Kukiz'15 mam zaszczyt przedstawić stanowisko dotyczące rządowego projektu ustawy o pracy na statkach rybackich, druki nr 3712 i 3738. Projektowana ustawa wprowadza do polskiego porządku prawnego unijne przepisy, a także reguluje kompleksowo prawa i obowiązki stron stosunku pracy na statkach rybackich o polskiej przynależności, pośrednictwo pracy dla osób poszukujących pracy na tych statkach, wymagania dotyczące dokumentów związanych z pracą na statkach rybackich, warunki pracy i życia rybaków na statkach rybackich o polskiej przynależności oraz ochronę zdrowia i ochronę socjalną rybaków. Nowe przepisy wdrażają międzynarodowe normy w zakresie stosunków pracy na statkach rybackich określone w konwencji dotyczącej pracy w sektorze rybołówstwa przyjętej przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie w 2007 r. Głównym celem projektowanej ustawy jest kompleksowe uregulowanie w odrębnym akcie prawnym kwestii związanych z życiem i pracą na statkach rybackich, a także uprawnieniami rybaków oraz obowiązkami armatorów jednostek rybackich wobec pracujących na nich rybaków. Obecnie niezbędne jest dostosowanie wymogów odnośnie do pracy, życia i ochrony zdrowia rybaków do norm międzynarodowych określonych w konwencji nr 188 oraz dyrektywie 2017/159. Mając na uwadze, że obecnie kwestie warunków pracy i życia na statkach morskich, w tym na statkach rybackich, reguluje ustawa z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu, której przepisy chronią prawa i interesy rybaków oraz regulują stosunki pracy w sposób niewystarczający i mało efektywny, i że wdrożenie powyższych przepisów jest niezbędne dla poprawy funkcjonowania zainteresowanego środowiska, klub Kukiz'15 popiera przedstawiony projekt.
Mówca: Małgorzata Zwiercan (tekst niewygłoszony)
Data: 2019-08-30 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o pracy na statkach rybackich. Procedowana nowelizacja ustawy wykonuje prawo Unii Europejskiej, wdraża do polskiego prawa zapisy dwóch konwencji: Konwencji o pracy na morzu oraz konwencji o pracy w sektorze rybołówstwa. Przede wszystkim nie mam wątpliwości, że jest to projekt oczekiwany społecznie. Jak wskazują sami zainteresowani, obowiązujące obecnie w tej materii przepisy dotyczące pracy na statkach nie są wystarczające, a postulat kompleksowego uregulowania tej kwestii podnoszony był już od pewnego czasu. Procedowany projekt porządkuje przepisy związane z życiem i pracą na statkach rybackich, wymaganymi uprawnieniami rybaków oraz obowiązkami, jakie mają armatorzy statków rybackich wobec pracujących dla nich rybaków. Cieszy mnie fakt, że podczas prac nad projektem uwzględniono szereg zastrzeżeń zaproponowanych przez stronę społeczną. Wśród nich są m.in. uwagi takich związków zawodowych jak: Forum Związków Zawodowych, Ogólnopolski Związek Zawodowy Oficerów i Marynarzy, Krajowa Sekcja Morska Marynarzy i Rybaków NSZZ ˝Solidarność˝, Federacja Związków Marynarzy i Rybaków, które dotyczą prawa do emerytury pomostowej. Zgadzam się ze stwierdzeniem, że: członkowie załogi statku rybackiego wykonują pracę w tym samym i w takim samym środowisku niezależnie od tego, czy stanowią załogę działu pokładowego, maszynowego, czy też przetwórni. Czyli każdy z nich wykonuje pracę w szczególnych warunkach i z tego tytułu powinien mieć takie same prawa emerytalne. Z zadowoleniem przyjmuję więc fakt, że zgodnie z projektowanymi regulacjami także sprawy rozstrzygnięte negatywnie w oparciu o dotychczasowe przepisy dotyczące emerytur pomostowych będą mogły być rozstrzygane ponownie. Koło Poselskie Wolni i Solidarni, mając na uwadze to, jak ważny dla środowiska rybackiego jest to projekt, popiera go w całości.
Mówca: Sprawozdawca Jerzy Polaczek
Data: 2019-08-30 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przepraszam za spóźnienie. Chciałbym przedstawić w sposób zwięzły sprawozdanie Komisji Infrastruktury odnoszące się do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o transporcie kolejowym, zawartego w druku nr 3668. Chciałbym na samym początku tylko stwierdzić, iż celem projektu jest wykonanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 13 czerwca 2018 r. W tymże orzeczeniu, w tymże powołanym wyroku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że Rzeczpospolita Polska naruszyła prawo unijne poprzez nieprzyjęcie środków koniecznych do zagwarantowania niezależności organizacyjnej i decyzyjnej organu dochodzeniowego, tj. Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych, od zarządcy infrastruktury kolejowej, jakim są Polskie Linie Kolejowe Spółka Akcyjna, nad którymi nadzór właścicielski sprawuje w imieniu Skarbu Państwa minister właściwy do spraw transportu. Trybunał podzielił stanowisko komisji, która złożyła skargę w tej sprawie, zarzucając Polsce, że relacja, w której przy ministrze właściwym do spraw transportu funkcjonuje Państwowa Komisja Badania Wypadków Kolejowych wykonująca zadania w imieniu ministra właściwego do spraw transportu i będąca formalnie jednostką organizacyjną obsługującego go urzędu, przy jednoczesnym wykonywaniu przez ministra właściwego do spraw transportu nadzoru właścicielskiego nad Polskimi Liniami Kolejowymi, narusza zasadę niezależności krajowego organu dochodzeniowego od zarządcy infrastruktury. Taki stan rzeczy w ocenie Trybunału Sprawiedliwości może powodować powstanie konfliktu interesów, ponieważ minister właściwy do spraw transportu, sprawując nadzór właścicielski nad Polskimi Liniami Kolejowymi, może wpływać na prowadzenie prac przez Komisję Badania Wypadków Kolejowych w taki sposób, aby polski organ dochodzeniowy nie wykazywał naruszeń lub też błędów PKP PLK, które mogły spowodować powstanie danego zdarzenia kolejowego. Biorąc pod uwagę treść tego rozstrzygnięcia, rzeczona nowelizacja reguluje wyłączenie Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych ze struktury organizacyjnej Ministerstwa Infrastruktury, a następnie włączenie jej do struktury organizacyjnej innego urzędu administracji publicznej. W świetle tego oczywiście cytowanego wcześniej orzeczenia minister właściwy do spraw transportu powinien zostać pozbawiony kompetencji do powoływania i odwoływania składu tejże komisji. To konsekwencja tego rozstrzygnięcia i regulacji, która była przedmiotem prac komisji. W trakcie prac komisji uzupełniono treść zmiany ustawy o transporcie kolejowym jedną poprawką doprecyzowującą status członków Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych o charakterze tzw. członków doraźnych i dokonano pewnych zmian stricte redakcyjnych. Inne poprawki, inne zmiany poza tymi, które przed chwilą wymieniłem, nie były do projektu ustawy wnoszone. Tyle z mojej strony jako posła sprawozdawcy. Dziękuję za uwagę, pani marszałek. (Oklaski)
Mówca: Piotr Król
Data: 2019-08-30 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o transporcie kolejowym, druki sejmowe odpowiednio nr 3668 i 3767. Przede wszystkim trzeba podkreślić, że celem projektu jest wykonanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 13 czerwca 2018 r. W powołanym wyroku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził naruszenie prawa unijnego poprzez nieprzyjęcie środków koniecznych do zagwarantowania niezależności organizacyjnej i decyzyjnej organu dochodzeniowego, jakim jest Państwowa Komisja Badania Wypadków Kolejowych. W tym przypadku chodzi o oddzielenie komisji od zarządcy infrastruktury, czyli PKP PLK SA, nad którym nadzór właścicielski sprawuje w imieniu Skarbu Państwa minister właściwy do spraw transportu. Trybunał Sprawiedliwości podzielił stanowisko Komisji Europejskiej, która złożyła skargę w tej sprawie, zarzucając Polsce, że relacja, w której przy ministrze właściwym do spraw transportu funkcjonuje Państwowa Komisja Badania Wypadków Kolejowych wykonująca zadania w imieniu ministra właściwego do spraw transportu i będąca formalnie jednostką organizacyjną obsługującego go urzędu, czyli Ministerstwa Infrastruktury, przy jednoczesnym wykonywaniu przez ministra właściwego do spraw transportu nadzoru właścicielskiego nad spółką PKP PLK, narusza zasadę niezależności krajowego organu dochodzeniowego od zarządcy infrastruktury. Zdaniem Trybunału Sprawiedliwości taki stan rzeczy może powodować powstanie konfliktu interesów, ponieważ minister właściwy do spraw transportu, sprawując nadzór właścicielski nad PKP PLK, może wpływać na prowadzenie prac przez komisję badania wypadków kolejowych w taki sposób, aby polski organ dochodzeniowy nie wykazywał naruszeń lub błędów PKP PLK, które mogłyby spowodować powstanie danego zdarzenia kolejowego. Biorąc pod uwagę treść rozstrzygnięcia Trybunału Sprawiedliwości, a w szczególności konieczność jego pilnego wykonania przez Rzeczpospolitą, istnieje potrzeba wyłączenia Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych ze struktury organizacyjnej Ministerstwa Infrastruktury, a następnie włączenia jej do struktury organizacyjnej innego urzędu administracji publicznej. W świetle tego wyroku minister właściwy do spraw transportu powinien zostać pozbawiony kompetencji do powoływania i odwoływania składu Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych oraz dysponowania środkami przeznaczonymi na działalność komisji. Kompetencje te należy przekazać innemu organowi. Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość zamierza poprzeć ten projekt. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Lamczyk
Data: 2019-08-30 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska dotyczące ustawy o zmianie ustawy o transporcie kolejowym, zawartej w treści sejmowego druku nr 3668. W toczącej się dyskusji idea wyodrębnienia Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych ze struktury Ministerstwa Infrastruktury jest z całą pewnością słuszna. Rodzi się jednak pytanie, czy dobrą decyzją jest umieszczanie jej w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji. Chodzi o wyrok Trybunału Unii Europejskiej. Platforma Obywatelska przychyla się właśnie do wydzielenia komisji badań wypadków kolejowych w strukturach Ministerstwa Infrastruktury. Po drugie, rodzą się pewne wątpliwości co do ust. 10 i co do dodanego do niego pkt 5, który mówi, iż członek komisji nie świadczy pracy lub usług na rzecz zarządcy, przewoźnika kolejowego lub użytkownika bocznicy kolejowej itp. Tutaj musimy liczyć się z tym, że ludzie pracujący w komisji mają w ten sposób zablokowany dostęp do pracy u zagranicznych przewoźników kolejowych. Mając na uwadze zbliżające się otwarcie rynku kolejowego, należałoby uściślić pkt 5, dodając do niego: prowadzącego działalność na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska jest właśnie za przekazaniem tych kompetencji poza Ministerstwo Infrastruktury. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Gosiewski
Data: 2019-08-30 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowna Pani Minister! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko odnośnie do zawartego w druku nr 3772 sprawozdania o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska, pierwotny druk nr 3711. Zmiana ustawy Prawo ochrony środowiska ma na celu transpozycję dyrektywy Komisji Unii Europejskiej z 2015 r. ustanawiającej wspólne metody oceny hałasu zgodnie z dyrektywą z 2002 r., w stosunku do której usuwamy także wskazane przez Komisję Europejską uchybienia w jej wcześniejszym wprowadzeniu. Jednocześnie w omawianej ustawie zmieniającej ustawę Prawo ochrony środowiska uszczegółowiamy przepisy dotyczące procesu mapowania akustycznego, czyli sporządzania strategicznych map hałasu i programów ochrony środowiska przed hałasem. Z dotychczasowej praktyki wynika, że obowiązujące przepisy dotyczące sporządzania map akustycznych, opracowywania programów ochrony środowiska przed hałasem oraz przekazywania Komisji Europejskiej danych i informacji wynikających z tych map akustycznych i programów nie są w pełni efektywne i wystarczające. Dotychczas minister środowiska nie ma instrumentów prawnych, za pomocą których mógłby wpływać na terminowość sporządzania map akustycznych i programów. Minister środowiska obecnie nie dysponuje żadnymi narzędziami, dzięki którym miałby wpływ na zapewnienie odpowiedniej jakości wyników mapowania i efektywności funkcjonowania całego systemu. Projekt procedowanej ustawy eliminuje powyższe braki. Ustawa m.in. wskazuje 30 czerwca 2022 r. jako termin sporządzenia po raz pierwszy strategicznej mapy hałasu, wskazuje, że sejmik województwa uchwala po raz pierwszy program ochrony środowiska przed hałasem w terminie do dnia 18 lipca 2024 r., określa 14-dniowy od dnia 18 lipca 2024 r. termin przekazania przez marszałka województwa pierwszej informacji o uchwaleniu przez sejmik województwa programu ochrony środowiska przed hałasem, jak również określa, że organem, który monitoruje wykorzystanie limitu wydatków oraz wdraża mechanizm korygujący, jest minister właściwy do spraw środowiska. Rządowy projekt ustawy zawarty w druku nr 3711 został przygotowany dobrze. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość popiera, zgodnie z zawartym w druku nr 3772 sprawozdaniem komisji, rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska, pierwotny druk nr 3711. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Gabriela Lenartowicz
Data: 2019-08-30 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ta pożądana zmiana ustawy transponująca dyrektywę w sprawie hałasu do naszego porządku prawnego, ale także starająca się usunąć uchybienia transpozycji poprzedniej dyrektywy, jest oczywiście właściwa, aczkolwiek nieco spóźniona. Niemniej usprawiedliwieniem może być to, że żaden z krajów członkowskich jeszcze tej dyrektywy, której obowiązek transpozycji upłynął 31 grudnia 2018 r., także nie przyjął. Ceremoniał i przygotowanie całej ustawy są standardowe dla rządu, czyli rząd długo nad tym pracuje, zgłaszanych jest mnóstwo uwag - proszę zobaczyć, jaka jest objętość projektu - które w większości, bo 90% treści, to są oczywiście uwagi nieuwzględnione, jeśli chodzi o projekt tej ustawy. I sposób działania też jest właściwy dla tego rządu: są tak naprawdę dwa lekarstwa na wszystkie niedomagania czy nieumiejętność wdrożenia pożądanych rozwiązań: z jednej strony centralizacja, z drugiej strony przerzucenie odpowiedzialności - gdzie się tylko da i gdzie to jest kłopotliwe dla rządu - na samorządy, obciążając je karami. Te kary są bardzo wysokie i poczytuje się je za jedyny sposób skutecznego wdrożenia jakichś rozwiązań. A zatem nie systemowe, prawidłowe rozwiązania, które afirmują pewne pozytywne reakcje, ale właśnie grożenie wysokimi karami. I chodzi tu o kary, co do których także legislatorzy, i nie tylko oni, mieli uwagi, bo są to kary przypisane do porządku związanego z prawem podatkowym, Ordynacją podatkową, a nie Kodeksem postępowania administracyjnego, mimo że są to kary stricte administracyjne. To tyle uwag. Ten proces legislacyjny mógłby być bardziej poprawny i dokładniejszy, zwłaszcza że czasu było dość, a i tym razem temat mamy wrzucony na przedostatnie posiedzenie Sejmu. Ale chwała, że w ogóle coś się robi w tym zakresie. Pewnie będzie tak, że trzeba będzie tę ustawę kolejny raz zmieniać, bo okaże się, że kary nie są wystarczającym straszakiem i nie rozwiązują problemów codziennego życia, jak i w innych dziedzinach. Taki przykład mieliśmy też w środku lata: nagle wrzucono poprawki i zmiany ustaw odpadowych, które miały rzekomo powstrzymać płonące składowiska. Mimo nadzwyczajnego, specjalnie zwołanego posiedzenia Sejmu i przegłosowania tychże ustaw, składowiska dalej płoną, dalej importowane są trujące odpady. Podobna sytuacja miała miejsce w przypadku naruszenia dyrektywy CAFE, standardów z CAFE dotyczących jakości powietrza. Też jedyną odpowiedzią na jednym z ostatnich posiedzeń była propozycja przerzucenia odpowiedzialności za dbanie o czyste powietrze na samorządy województw, bez zapewnienia im instrumentów prawnych i finansowych, ale z grożeniem dużymi karami. No cóż, ten rząd tak ma i tak widzi zarządzanie Polską: chaos i grożenie karami. Niemniej myślę, mam nadzieję, że to nie ten rząd, jeśli chodzi o przyszłość, rząd nie tej formacji będzie konsumował tę złą ustawę i będziemy musieli ją poprawiać. Ale tak to już jest, nie będziemy oponować. Tak rząd realizuje swój sposób na zarządzanie Polską, zwłaszcza w zakresie ochrony środowiska. Dziękuję.