PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Grzegorz Płaczek (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pojawiające się informacje o planach prowadzenia rozmów dotyczących przyszłości Ukrainy z pominięciem Polski powinny być sygnałem alarmowym dla całej klasy politycznej. Trudno zaakceptować sytuację, w której państwo graniczące z Ukrainą, odgrywające kluczową rolę logistyczną i ponoszące ogromne koszty wojny, ma zostać odsunięte od stołu negocjacyjnego. Polska od początku konfliktu przyjęła miliony uchodźców, przekazała znaczącą pomoc wojskową i humanitarną oraz stała się głównym zapleczem dla wsparcia Ukrainy. Tym bardziej niezrozumiałe jest, że dziś pojawiają się koncepcje prowadzenia rozmów o przyszłym porządku bezpieczeństwa w Europie bez realnego udziału naszego kraju. To pokazuje, że w polityce międzynarodowej liczy się przede wszystkim skuteczność i umiejętność obrony własnych interesów. Państwo, które nie potrafi wywalczyć należnego sobie miejsca przy stole negocjacyjnym, naraża się na to, że decyzje dotyczące jego bezpieczeństwa będą zapadały bez jego udziału. Polska powinna konsekwentnie prowadzić politykę opartą na własnym interesie narodowym i zabiegać o to, aby w sprawach mających bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo naszego państwa jej głos był traktowany poważnie. Nie można dopuszczać do sytuacji, w której decyzje wpływające na bezpieczeństwo Polski zapadają bez udziału naszego kraju.
Mówca: Agnieszka Anna Soin (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Oczy Dolnego Śląska i całej Polski 24 czerwca zwróciły się ku stolicy tego regionu - ku Wrocławiowi. Obchodziliśmy tam coroczne Święto Wrocławia, przypadające w dzień wspomnienia patrona tego pięknego miasta św. Jana Chrzciciela. Jako poseł na Sejm pragnę złożyć najserdeczniejsze życzenia wszystkim mieszkańcom. Wrocław to miasto o niezwykle bogatej, skomplikowanej, ale i dumnej historii. To bastion polskości, miasto niezłomne, które po trudach II wojny światowej zostało podniesione z gruzów wysiłkiem naszych rodaków przybyłych ze wszystkich stron przedwojennej Polski, w tym bohaterskich Kresowian. Dzisiejsza tożsamość Wrocławia to owoc ich ciężkiej pracy, patriotyzmu i wiary, którą przekazali kolejnym pokoleniom. Niezwykle cieszy fakt, że oficjalne uroczystości tradycyjnie rozpoczęły się modlitwą w kaplicy rajców w Bazylice św. Elżbiety oraz mszą świętą w intencji mieszkańców. To wyraźny dowód na to, że chrześcijańskie fundamenty i wielowiekowa tradycja są wciąż żywe i stanowią integralną część tożsamości stolicy Dolnego Śląska, bez względu na zmieniające się prądy polityczne. Pięknym elementem tych tradycji jest także barwny pochód przez wrocławski rynek oraz historyczna intronizacja króla kurkowego. Święto miasta to czas radości i dumy, ale dla odpowiedzialnego polityka to także moment głębokiej refleksji nad stanem obecnym i przyszłością. Wrocławianie to ludzie niezwykle przedsiębiorczy, dumni i pracowici. Zasługują na miasto, które rozwija się w sposób zrównoważony, bezpieczny i transparentny. Święto nie może nam bowiem przesłonić codziennych problemów, z jakimi borykają się mieszkańcy - od wyzwań komunikacyjnych, przez wysokie koszty życia, aż po potrzebę przejrzystości w zarządzaniu miejskimi środkami i spółkami komunalnymi. Wrocław nie jest własnością żadnej partii ani żadnego prezydenta. Wrocław należy do swoich mieszkańców. Jako Prawo i Sprawiedliwość zawsze stoimy i będziemy stać po stronie obywateli, dbając o to, by ich głos był słyszany, a publiczne pieniądze służyły realnemu podnoszeniu jakości życia, a nie tylko PR-owym zabiegom. Życzę wszystkim mieszkańcom Wrocławia dumy ze swojego miasta. Niech św. Jan Chrzciciel ma Wrocław i jego obywateli w swojej opiece!
Mówca: Artur Szałabawka (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-07-01 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z niepokojem obserwuję działalność organizacji pozarządowych, które pod hasłami pomocy społecznej, integracji czy walki z wykluczeniem angażują się w działania mogące sprzyjać trwałemu osiedlaniu się migrantów w Polsce, niezależnie od okoliczności ich przybycia czy statusu pobytowego. Szczególne pytania budzi działalność Fundacji Black Justice Poland, która otwarcie deklaruje wsparcie mieszkaniowe, prawne oraz zdrowotne dla osób pochodzenia afrykańskiego przebywających w naszym kraju. Sama organizacja podkreśla również swoje zaangażowanie w promowanie określonej ideologii społecznej, odwołując się do założeń czarnego feminizmu oraz ruchów LGBTQ+. W demokratycznym państwie prawa organizacje społeczne mają pełne prawo prowadzić działalność zgodną z obowiązującymi przepisami. Jednak obywatele mają również prawo wiedzieć, kto finansuje tego rodzaju inicjatywy, jaki jest rzeczywisty zakres ich działalności oraz czy nie dochodzi do wspierania osób przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z naruszeniem obowiązujących przepisów. Dlatego zwracam uwagę na konieczność pełnej transparentności źródeł finansowania organizacji zajmujących się tematyką migracyjną oraz na potrzebę szczegółowej kontroli sposobu wydatkowania środków pochodzących z zagranicy. Polacy mają prawo wiedzieć, czy działalność takich podmiotów jest elementem szerszej strategii promowania masowej migracji do Europy i Polski. W obliczu narastających wyzwań związanych z bezpieczeństwem granic, polityką migracyjną Unii Europejskiej oraz wdrażaniem unijnego paktu migracyjnego państwo polskie powinno zachować szczególną czujność. Priorytetem władz musi być bezpieczeństwo obywateli, ochrona porządku prawnego oraz skuteczna kontrola procesów migracyjnych. Oczekuję od właściwych ministrów przedstawienia pełnej informacji dotyczącej współpracy administracji państwowej z organizacjami zaangażowanymi w pomoc migrantom, źródeł ich finansowania oraz mechanizmów nadzoru nad prowadzoną przez nie działalnością.
Mówca: Zbigniew Hoffmann
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W ostatnim czasie do opinii publicznej docierają kolejne informacje wskazujące na możliwe przypadki działań odwetowych wobec osób zgłaszających nieprawidłowości w instytucjach publicznych. Budzi to bardzo poważne obawy o rzeczywistą skuteczność systemu ochrony sygnalistów, którego celem jest zapewnienie bezpieczeństwa osobom działającym w interesie publicznym i ujawniającym naruszenia prawa lub inne nieprawidłowości. Szczególnie niepokojące są doniesienia dotyczące zwolnienia z pracy sygnalisty z Zarządu Dróg Miejskich w Warszawie. Według informacji medialnych jako jedną z przyczyn rozwiązania stosunku pracy wskazano utratę zaufania wynikającą z faktu złożenia przez sygnalistę skargi na kierownictwo jednostki. Pojawiły się również informacje, że zgłoszone przez sygnalistę zarzuty miały zostać ujawnione osobom, których dotyczyły, co, jeśli miałoby miejsce, mogłoby naruszać podstawową zasadę poufności oraz narażać sygnalistę na działania odwetowe. W związku z powyższym mam następujące pytanie: Jakie działania zamierza podjąć rząd, aby zagwarantować, że osoby zgłaszające nieprawidłowości nie będą doświadczały szykan, zwolnień z pracy, postępowań odwetowych ani innych form represji z powodu działania w interesie publicznym? Dziękuję bardzo.
Mówca: Joanna Borowiak
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Cóż, wiemy, jaka jest sytuacja zarówno w warszawskim MSZ, jak i w szpitalu południowym czy bródnowskim. Wczoraj słyszeliśmy też historię ze Świętokrzyskiego, gdzie pełnomocnik wojewody i asystent posła z butą i arogancją, przeświadczony zapewne o ochronie partyjnej, zastraszał taksówkarza, groził mu utratą licencji. Rozumiem, że jest to arcytrudne dla Koalicji Obywatelskiej, dlatego pewnie pani minister albo w drodze losowania, albo w ramach łapanki została dzisiaj wyłoniona zamiast prezesa Rady Ministrów. Pani Minister! Nie chodziło nam o to, żeby pani nam odczytywała fragmenty ustawy. Pytaliśmy w jasny sposób i proszę o odpowiedź na temat. Pani minister, co zamierza zrobić prezes Rady Ministrów z sytuacją, która działa niestety na niekorzyść ewentualnych przyszłych sygnalistów? Widać, że ci, którzy zgłosili bardzo poważne nieprawidłowości, są zwalniani z pracy, są odsuwani. Taka sytuacja miała miejsce zarówno (Dzwonek) w MZD, jak i w szpitalu... (Wicemarszałek wyłącza mikrofon, poseł przemawia przy wyłączonym mikrofonie)
Mówca: Szymon Hołownia
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Aleksandra Gajewska: Pani Posłanko! Przez 4 lata mogliśmy już mieć te przepisy, mogła pani osobiście je przygotować. (Poseł Joanna Borowiak: Pani sekretarko, już wystarczy.) Ogromnie ubolewam, że to nie miało miejsca. Bardzo serdecznie państwu dziękuję za to, że pochyliliśmy się nad tak ważnym aspektem.
Mówca: Tomasz Kostuś
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Rządowe Centrum Bezpieczeństwa jest jedną z najważniejszych instytucji odpowiedzialnych za bezpieczeństwo obywateli i koordynację działań państwa w sytuacjach kryzysowych. Większości Polaków RCB kojarzy się przede wszystkim z alertami SMS ostrzegającymi przed zagrożeniami. W rzeczywistości zakres jego działań jest znacznie szerszy. RCB odpowiada za całodobową wymianę informacji pomiędzy najważniejszymi organami państwa. Wspiera zarządzanie kryzysowe, przygotowuje krajowy plan zarządzania kryzysowego oraz uczestniczy w koordynacji działań podczas sytuacji nadzwyczajnych. Jak wynika z informacji przedstawionych przez MSWiA, w ciągu ostatnich 3 lat wysłano blisko 800 alertów RCB, które osiągnęły łącznie ok. 2 mld odbiorców. To oznacza, że system ten stał się jednym z podstawowych narzędzi ostrzegania ludności przed zagrożeniami. Tymczasem wiemy, że rząd PiS planował likwidację Rządowego Centrum Bezpieczeństwa. Trudno nie postawić pytania, jak wpłynęłoby to na zdolność państwa do reagowania na kolejne kryzysy, zwłaszcza że ostatnie lata przyniosły pandemię, kryzys na granicy polsko-białoruskiej, wojnę w Ukrainie, zagrożenia dla infrastruktury krytycznej, działania hybrydowe oraz katastrofy naturalne. W związku z powyższym proszę pana ministra o odpowiedź na następujące pytania: Jak rząd ocenia potencjalny wpływ planowanej likwidacji RCB na bezpieczeństwo państwa i skuteczność zarządzania kryzysowego? Jakie najważniejsze ostatnie działania i osiągnięcia Rządowego Centrum Bezpieczeństwa są szczególnie istotne dla bezpieczeństwa obywateli? I wreszcie jakie działania są obecnie podejmowane w celu dalszego wzmacniania potencjału RCB, w szczególności w obszarze ostrzegania ludności (Dzwonek), ochrony infrastruktury krytycznej oraz reagowania kryzysowego? Dziękuję.
Mówca: Konrad Frysztak
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Na początek ostro stwierdzam: dziękuję panu ministrowi Leśniakiewiczowi za bardzo wyczerpującą informację, ale nie byłbym sobą, gdybym o parę kwestii nie dopytał, uprzednio przypominając o tym, że to PiS chciał zlikwidować Rządowe Centrum Bezpieczeństwa. Wtedy zarówno w Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych, gdy byliśmy w opozycji, ale również w podkomisji stałej do spraw funkcjonowania zarządzania kryzysowego bardzo mocno broniliśmy Rządowego Centrum Bezpieczeństwa, bo baliśmy się, że rząd Mateusza Morawieckiego nie da sobie rady - patrząc na to, jak nie radził sobie z innymi kryzysami w naszym kraju. Nowelizacja ustawy, tak jak powiedział pan minister, przewiduje zastąpienie dotychczasowego raportu o zagrożeniach bezpieczeństwa państwa nowym dokumentem, czyli krajową oceną ryzyka. Stąd pytanie: Kiedy planowane jest podjęcie prac nad tym kluczowym z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa dokumentem? Wielokrotnie na posiedzeniach podkomisji przed laty, teraz może troszkę mniej, padały informacje (Dzwonek) o braku dodatkowych etatów, więc chciałbym zapytać, czy wprowadzona nowelizacja ustawy o zarządzaniu kryzysowym przełoży się na wzrost etatyzacji. Czy ministerstwo prowadzi ocenę skuteczności systemu alertów RCB z punktu widzenia odbiorców oraz czy planowane jest wprowadzenie zmian wynikających z doświadczeń obywateli i samorządów korzystających z tego systemu? Bardzo dziękuję za wydłużenie czasu, panie marszałku. (Oklaski)
Mówca: Marek Sawicki
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W służbie zdrowia od lat rejestrujemy więcej problemów niż sukcesów. Chcę wyraźnie powiedzieć, że od czasu reformy AWS w roku 1998, zablokowanej później w 2004 r. reformą Leszka Millera, praktycznie w tym obszarze nic dobrego się nie wydarzyło. Kolejki rosną, pacjenci są na końcu tego systemu, a najczęściej pojawia się dyskusja wtedy, kiedy gdzieś odkrywamy jakieś patologie, jak w tej chwili w Szpitalu Południowym, i zastanawiamy się, czy lekarze powinni zarabiać mniej czy więcej, czy pielęgniarki są dobrze doposażone, czy w szpitalu powiatowym ma być 11 oddziałów czy jeden. I to wszystko nie prowadzi nas do żadnych rozwiązań. Chcę powiedzieć także, że stworzony system kontraktacji w jednym podmiocie NFZ sprawia, że wszystkie szpitale, szczególnie usługi właśnie w szpitalnictwie, konkurują: o kontrakt, o pacjenta, o personel medyczny, co sprawia, że usługi są coraz droższe, pieniędzy jest coraz więcej, a jakość tych usług spada. Chcę też powiedzieć, że podstawowa opieka zdrowotna, która jest finansowana ryczałtowo, rejestruje mniejsze problemy, ale jednocześnie nie kwapi się z wysyłaniem pacjentów do specjalistów, co sprawia, że jeśli pacjenci już trafiają do opieki szpitalnej, to stawiają się w dużo gorszym stanie. W związku z tym mam cztery pytania: Czy ministerstwo dysponuje danymi, ile środków Polacy wydają na leczenie i diagnostykę w prywatnej służbie zdrowia? (Poseł Norbert Pietrykowski: Nie dysponuje.) Czy w planach ministerstwa jest utworzenie systemu koordynacji opieki szpitalnej w regionach? Czy planowane jest połączenie ubezpieczenia chorobowego w ZUS z ubezpieczeniem zdrowotnym w NFZ? Czy rozważane jest wprowadzenie (Dzwonek) odliczenia od podatku kwoty 10% na leczenie w prywatnej służbie zdrowia?
Mówca: Joanna Wicha
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W obliczu narastającego kryzysu w ochronie zdrowia, ostatnio głównie spowodowanego tym, że nie ma regulacji, jeśli chodzi o wynagrodzenia lekarzy, a także tym, że nie ma prawdziwej ewidencji czasu pracy lekarzy zatrudnionych na kontraktach w publicznej ochronie zdrowia, Lewica zaproponowała dwa rozwiązania. Pierwsze dotyczy maksymalnej stawki godzinowej, uregulowania płac, a drugie rozwiązanie dotyczy ewidencji czasu pracy. Propozycje te mają na celu, po pierwsze, to, że nie może być tak, że większość środków, które dyrektorzy szpitali otrzymują na leczenie pacjentów, idzie na wypłaty, na pensje. Druga rzecz to jest bezpieczeństwo pacjentów, bo jeżeli lekarz pracuje w kilku placówkach jednocześnie - co jest oczywiście fizycznie niemożliwe, ale nawet jeśli - to po prostu jest bardzo przemęczony i nie ma możliwości, żeby usługi, które świadczy pacjentowi, były na dobrym poziomie i żeby pacjent czuł się bezpiecznie. I teraz nasze pytanie: Czy Ministerstwo Zdrowia prowadzi obecnie prace nad wprowadzeniem maksymalnej stawki godzinowej dla lekarzy oraz obowiązującej ewidencji czasu pracy? Jeśli tak, to na jakim etapie są te działania i kiedy możemy spodziewać się konkretnych propozycji legislacyjnych, zaś jeśli nie, to jakie są przyczyny braku takich prac mimo narastających problemów i licznych sygnałów ze strony środowiska medycznego? Bardzo dziękuję.
Mówca: Ryszard Wilk
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Szanowni państwo z ministerstwa! Za 6 dni zacznie obowiązywać nowelizacja ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy. Ustawa, która budzi bardzo duże kontrowersje, sceptycznie została oceniona nawet przez Polskie Towarzystwo Ekonomiczne. Pomijając już liczbę etatów, które tam powstaną, to jest to projekt, który jest kamieniem milowym do KPO, czyli Krajowego Planu Odbudowy, w domyśle gospodarki po COVID-zie, która miała czynić gospodarkę bardziej elastyczną, bardziej odporną, a wiele wskazuje na to, że będzie wręcz odwrotnie. Oprócz tych rzeczy, o których powiedziałem, jest bardzo duże zagrożenie, że będziemy mieli lawinę sporów sądowych pomiędzy pracodawcami a Państwową Inspekcją Pracy. Obecnie Państwowa Inspekcja Pracy ma narzędzia do tego, aby wejść pomiędzy dwóch ludzi, którzy wykonują np. pracę na kontrakcie B2B czy na podstawie umowy cywilnoprawnej, i wnieść powództwo do sądu o ustalenie stosunku pracy. Ciężar dowodu ciąży na oskarżającym, czyli na PIP. Teraz będzie zamiana logiki prawa, czyli ciężar obrony i dowodu będzie spoczywał na przedsiębiorcy. W ocenie skutków regulacji jest podane, że takich sporów będzie 2 tys. rocznie. Natomiast wiele nieoficjalnych źródeł podaje, że skuteczność w sądach Państwowej Inspekcji Pracy, czyli wygrywania pozwów o ustalenie stosunku pracy, jest przerażająco niska. Jeżeli tak, to za 6 dni wpuścimy sobie słonia do składu porcelany i będziemy mieli prawdziwy armagedon batalii sądowych pomiędzy przedsiębiorstwami a Państwową (Dzwonek) Inspekcją Pracy. W związku z tym mam pytanie: Ile powództw o ustalenie istnienia stosunku pracy zostało wniesionych przez PIP w 2022, 2023 i 2024 r. oraz ile tych spraw zakończyło się prawomocnym wyrokiem korzystnym dla PIP? Dziękuję bardzo.
Mówca: Norbert Pietrykowski
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Nie. To jest właściwa odpowiedź, jak myślę, na pytanie posła Wilka. Panie Marszałku! Państwo Ministrowie! Wysoki Sejmie! Oczywiście tak ogólnie chciałbym powiedzieć, że dzisiaj Polska najbardziej potrzebuje dobrych lekarzy i pielęgniarek. Na pewno nie potrzebuje wojny z lekarzami i pielęgniarkami, bo dzisiaj największym luksusem w polskiej ochronie zdrowia nie są wysokie kontrakty, o których ciągle mówimy. Jeżeli je nawet obniżymy na siłę kilkuset lekarzom, to to nie usprawni systemu ochrony zdrowia. Dzisiaj tak naprawdę największym luksusem stał się szybki dostęp do lekarza. Powinniśmy rozmawiać głównie o tym, jak doprowadzić do tego, żeby Polki i Polacy mieli ten dostęp jak najszybszy. Jeżeli chodzi o sprawy bieżące i pytanie w sprawach bieżących, to powiem właśnie ad vocem, że pacjenci z cukrzycą typu 2 na intensywnej insulinoterapii oraz kobiety w ciąży z cukrzycą mają dziś prawo do refundowanego sensora monitorującego glikemię, ale w technologii FGM, a nie CGM-RT, który mierzy poziom glukozy oraz aktywnie wskazuje niebezpieczne wahania i przed nimi alarmuje. To jest niezwykle istotny problem w cukrzycy. Tymczasem cukrzyca jest dziś w Polsce najczęstszą przyczyną schyłkowej niewydolności nerek i ponad 30% pacjentów dializowanych w 2024 r. według Polskiego Towarzystwa Nefrologicznego. Pacjenci z zaawansowaną chorobą nerek są szczególnie narażeni na hipoglikemię, której sensor bez funkcji alarmowej po prostu nie wykryje. W związku z powyższym zwracam się z pytaniem, czy planowana jest przez Ministerstwo Zdrowia nowelizacja rozporządzenia ministra zdrowia z 29 maja 2017 r. Chodzi o to (Dzwonek), aby ujednolicić grupy rozszerzone do refundacji, bo to po prostu nie będzie generowało dodatkowych kosztów. Część tych nowych sensorów CGM-RT jest tańsza niż refundowane dziś sensory FGM. Dodam, że ten postulat popiera całe środowisko diabetyków w Polsce. Dziękuję bardzo.
Mówca: Wioletta Maria Kulpa
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Panie Marszałku! Były radny Koalicji Obywatelskiej Żyrardowa, Krzysztof S., dla panów Marcina Kierwińskiego i Rafała Trzaskowskiego młody, dobrze zapowiadający się szef struktur Koalicji Obywatelskiej w powiecie żyrardowskim, angażujący się dla tych polityków w kampanię wyborczą, na co są dowody zdjęciowe... Tymczasem 13 listopada 2024 r. uprawomocnił się jego wyrok skazujący za przestępstwo umyślne orzeczone przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa. Ten zaufany działacz Platformy Obywatelskiej, zamiast zgłosić ten fakt przewodniczącemu rady i zrzec się mandatu osoby zaufania publicznego - radnego, postanowił to zataić, nie mówić, a teraz koleżanki i koledzy z PO wraz z panem Kierwińskim są zaskoczeni jego czynem. Bo kłamstwo prędzej czy później ujrzy światło dzienne, tak jak w tym przypadku. 3 czerwca 2026 r., po 18 miesiącach od uprawomocnienia się wyroku skazującego, komisarz wyborczy wygasza mu mandat radnego. Dlaczego dopiero teraz? Bo Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa nie wiedział, że jest radnym i nie przesłał odpisów wyroku do komisarza wyborczego, który na tej podstawie dopiero stwierdza wygaśnięcie. Czy faktycznie sąd nie wiedział, czy celowo zataił ten fakt przed sądem, kiedy padały takie pytania? Sąd nie dopełnił swoich obowiązków, tym samym skazany przez ponad 18 miesięcy złamał nie tylko ustawy o samorządzie gminnym, ale również ustawę - Prawo oświatowe, Karta Nauczyciela, bo do września 2025 r. był cały czas nauczycielem w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, ale także członkiem dwóch rad nadzorczych i dyrektorem w miejskiej spółce PGK, a także, uwaga, w spółce państwowej Wody Polskie. Zatem czy również zataił przed sądem informację, że pracuje w szkole jako nauczyciel? Jak wyglądało przesłuchanie? Proszę przeanalizować całe postępowanie karne. Co jest w tym najgorsze? Brak skruchy, przeproszenia mieszkańców za swój niegodny czyn. W zamian mamy kancelarię prawną mecenasa Dubois, która reprezentuje byłego radnego miasta Żyrardowa, kierując pisma wzywające miejską spółkę do przywrócenia go do pracy, pod groźbą dochodzenia odszkodowania, a także do komisarza wyborczego żądającego przywrócenia mu mandatu radnego. Z informacji otrzymanej od sądu Warszawa-Mokotów wiemy, że zatarcie wyroku nastąpiłoby dopiero (Dzwonek) 13 listopada 2026 r. Tymczasem kancelaria mecenasa Dubois jakimś cudem załącza wyciąg z KRK o jego zatarciu z datą 8 czerwca. Na czyj zatem wniosek i z czyjego poręczenia skrócono mu okres zatarcia wyroku? Jego proces karny powinien zostać wznowiony i ponownie powinna zostać rozpatrzona sprawa karna z racji złamania z premedytacją dwóch ustaw. Zataił fakt skazania. Sąd nie przesłał wyroku do komisarza wyborczego. Jakie w związku z tym będą konsekwencje dla sądu i skazanego? Jak to jest możliwe, że skazany, pomimo, można rzec, recydywy, popełnia przestępstwa już z innego artykułu, ma w nagrodę otrzymać skrócenie okresu zatarcia wyroku?
Mówca: Szymon Hołownia
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie pośle... Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Sławomir Pałka: Mówię: przepisy mamy dobre, jest tylko kwestia dobrego ich wykonywania. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sylwia Bielawska
Data: 2026-07-02 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Polacy mają prawo oczekiwać, że każda złotówka z publicznych pieniędzy będzie należycie chroniona, a osoby odpowiedzialne za ich marnotrawienie, wyprowadzenie czy sprzeniewierzenie poniosą surowe konsekwencje. Dlatego z uznaniem należy odnotować wdrożoną w styczniu 2025 r. przez prokuratora krajowego nową kategorię koordynacji obejmującą postępowania dotyczące nieprawidłowości w instytucjach państwowych, samorządowych oraz spółkach z udziałem Skarbu Państwa. Jej celem miało być skuteczniejsze ściganie przestępczości gospodarczej i korupcji oraz odzyskiwanie majątku należącego do Skarbu Państwa. Po ponad roku funkcjonowania tego rozwiązania obywatele mają prawo wiedzieć, jakie przyniosło ono konkretne efekty. Dlatego zwracam się do pana ministra z następującymi pytaniami: Ile postępowań zostało dotychczas objętych tą koordynacją? Ile z nich zakończono, a ile nadal pozostaje w toku? W ilu sprawach przedstawiono zarzuty i ilu osób one dotyczą? Jaka jest łączna wartość szkód ujawnionych w tych postępowaniach? I wreszcie, jaka jest wartość zabezpieczonego majątku? Właśnie skuteczne zabezpieczenie i odzyskiwanie środków publicznych jest najlepszą miarą efektywności państwa w walce z przestępczością gospodarczą. Panie ministrze, opinia publiczna oczekuje wymiernych rezultatów. Liczę na konkretne dane pokazujące, że państwo skutecznie chroni majątek publiczny i konsekwentnie egzekwuje odpowiedzialność za jego bezprawne wykorzystanie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)