Mówca: Bożena Borys-Szopa
Data: 2016-07-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę oraz niektórych innych ustaw. Zaszczyt to dla mnie tym większy, że jestem człowiekiem ˝Solidarności˝, i oczywiście z tego miejsca również przewodniczącego ˝Solidarności˝ serdecznie pozdrawiam. Szanowni Państwo! Zacznę od przywołania paru podstawowych faktów zaczerpniętych z ˝Tygodnika Solidarność˝. W Polsce płacę minimalną otrzymuje około 1,5 mln osób. Stanowi ona równowartość około 417 euro. Dla przykładu mieszkańcy Luksemburga dostają minimalne wynagrodzenie w wysokości ok. 2000-2500 euro, a więc nieporównywalnie więcej. Z kolei w Słowenii, Grecji, Hiszpanii płaca ta wynosi ok. 1250-1500 euro. Te liczby mówią same za siebie. Nie trzeba dobierać innych racjonalnych argumentów uzasadniających oczywistość, że zmiany wprowadzane ustawą o zmianie ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, za którą w pierwszym czytaniu opowiedział się klub Prawo i Sprawiedliwość, były długo wyczekiwane przez osoby zatrudnione na podstawie umów cywilnoprawnych. Przez wiele lat brakowało niestety woli politycznej, by te zmiany wprowadzić. Jest to możliwe dopiero teraz i z wielką satysfakcją w imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość mogę stwierdzić, że na naszych oczach znika iluzoryczna wizja zielonej wyspy opartej jedynie na taniej sile roboczej, powiem wprost, porównywalnej z niewolnictwem. ˝Za wiele, by umrzeć, za mało, by żyć˝ - taki jest tytuł przywołanego przeze mnie artykułu. Mając na uwadze patologię dotyczącą nadużywania przez pracodawców umów cywilnoprawnych i potrzebę odpowiedniej ochrony osób świadczących pracę na ich podstawie, rząd uznał za zasadne wprowadzenie przepisów gwarantujących prawo do minimalnego wynagrodzenia osobom zatrudnionym na podstawie umów cywilnoprawnych. Obecnie gwarancja minimalnego wynagrodzenia za pracę dotyczy wyłącznie pracowników, tj. osób pracujących na podstawie umowy o pracę. Osoby zatrudnione na podstawie umów cywilnoprawnych z reguły otrzymują stawki znacznie niższe niż minimalne wynagrodzenie. Patologia ta niestety eskaluje. Tym bardziej z satysfakcją, a wręcz z dumą, mogę stwierdzić, że wprowadzona w życie zostanie kolejna dobra zmiana zaproponowana przez rząd, na którą czekają ludzie pracy, osoby, wobec których pracodawcy nonszalancko nadużywają prawa, lekceważąc ich potrzeby i zwyczajnie ich godność. Kontrolę nad przestrzeganiem tych przepisów dotyczących minimalnej stawki godzinowej będzie sprawować Państwowa Inspekcja Pracy. Wszyscy zleceniodawcy naruszający przepisy o minimalnej stawce godzinowej muszą się liczyć z karą grzywny od 1000 do 30 000 zł. W tych sprawach właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy zostaną też uprawnione do stosowania środków prawnych, tj. wystąpienia lub polecenia. Przedłożona ustawa przewiduje także dwie istotne zmiany dotyczące pracowników, a więc osób świadczących pracę w ramach stosunku pracy. Pierwsza polega na rezygnacji z ustalenia wynagrodzenia pracownika w pierwszym roku jego pracy na poziomie 80% minimalnego wynagrodzenia za pracę. Drugą zmianą jest wyłączenie dodatku do wynagrodzenia za pracę w porze nocnej przy obliczaniu minimalnego wynagrodzenia za pracę. Obecnie obowiązujące przepisy stanowią, że przy obliczaniu wysokości wynagrodzenia pracownika nie uwzględnia się jedynie nagrody jubileuszowej, odprawy pieniężnej przysługującej pracownikowi w związku z przejściem na emeryturę lub rentę. Kończę swoje wystąpienie, przywołując - jak na początku - bardzo obrazowe dane. Kancelaria Sedlak & Sedlak podaje, iż siła nabywcza przeciętnego Polaka jest w dalszym ciągu o ponad połowę mniejsza od siły nabywczej przeciętnego Europejczyka. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość popiera rządowy projekt wraz z poprawkami przyjętymi przez Komisję Polityki Społecznej i Rodziny. Dziękuję bardzo. (Oklaski)