Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2013-12-05 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jak co roku winno być - a powiem, że różnie z tym bywa - minister właściwy do spraw skarbu państwa przygotowuje i przedkłada Radzie Ministrów, a z jej upoważnienia Sejmowi coroczne sprawozdanie o stanie mienia Skarbu Państwa. Jest to zapis z ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa. Takie sprawozdania, takie informacje Wysoka Izba otrzymuje za każdy rok obrachunkowy. Dzisiaj omawiamy stan mienia Skarbu Państwa na koniec roku 2011, a więc dwa lata temu to miało miejsce, a sytuacja jest zmienna, choćby nawet w zakresie dużych zmian własnościowych i dużego procesu prywatyzacyjnego - stan mienia Skarbu Państwa przynajmniej w tym zakresie na pewno uległ znaczącym zmianom. Mam przed sobą dokument, który traktuje o stanie mienia Skarbu Państwa na dzień 31 grudnia 2006 r. Nieprzypadkowo go wziąłem ze sobą, chociaż nie jestem kolekcjonerem akurat tego typu materiałów, aczkolwiek to są materiały bardzo dobre edukacyjnie, bowiem można je wykorzystać do bardzo wielu analiz i do bardzo wielu działań, także jeśli chodzi o wiedzę każdego z nas. Namawiam do tego, żeby spróbować się przyglądnąć tym materiałom. W zderzeniu z tym dokumentem dotyczącym stanu mienia, który jest zapisany na koniec roku 2006, mam sprawozdanie dotyczące roku 2011. A zatem pięć lat upłynęło i powiem, że mniej więcej w takim samym stanie redakcyjnym te dokumenty się znajdują, więc nietrudno porównać kategorie, które są zawarte w tychże dwóch dokumentach. Oczywiście wizualnie dokument dotyczący roku 2006 wygląda zdecydowanie lepiej, ale tu nie chodzi o kwestie wizualne, tu chodzi o kwestie merytoryczne. Powiem, że nie jestem tak super optymistycznie jak pan poseł Bury ustosunkowany do postępującego wyprzedawania polskim rolnikom - chciałbym to podkreślić, bo to jest ważne - gruntów Skarbu Państwa. Patrząc na te dwa dokumenty, powiem, że w 2006 r. 37,4% terytorium kraju było w rękach Skarbu Państwa, po pięciu latach mamy 35,4%, a więc niby 2% mniej. To jest 610 tys. ha. Pytanie: Czy to jest dużo, czy mało? Sądzę, że mało. W ciągu pięciu lat 610 tys. ha poszło w prywatne ręce. Uważam, że postęp jest niezadowalający i należałoby nad tym poważnie się zastanowić. Jeśli chodzi o Lasy Państwowe, to podzielam optymizm, który został wyrażony przez pana posła Burego, bowiem na przestrzeni... (Poseł Jan Bury: Wartość... optymistyczna.) To jest znakomity przykład państwowego przedsiębiorstwa - Lasy Państwowe. Lesistość w tym okresie wzrosła o kilkadziesiąt tysięcy hektarów, bowiem w roku 2006 było 7249 tys. ha lasów, a na koniec 2011 r. było ich 7277 tys. Proszę porównać samą wycenę Lasów Państwowych - 78 mld w roku 2006, a teraz 276 mld zł. (Poseł Jan Bury: Polityka rządu.) A więc to jest pozytywny przykład działania firmy państwowej i to jest także dowód na to, że nie powinniśmy pozwolić na to i nie pozwolimy, żeby ktokolwiek zechciał sprywatyzować Lasy Państwowe, bo to jest nasze bogactwo narodowe, które jest dobrze zarządzane, a więc pilnujmy tego jak oka w głowie. Odniosę się do jeszcze jednego tematu, bo już niewiele czasu mi zostało, a więc do roli Giełdy Papierów Wartościowych w procesie prywatyzacji. Zacytuję jedno zdanie z raportu z 2006 r.: Tworzy to szansę na zwiększenie wartości przyszłych emerytur wypłacanych ze środków gromadzonych w otwartych funduszach emerytalnych oraz na indywidualnych kontach emerytalnych. Brak ofert dużych prywatyzacji kapitałowych może spowodować niebezpieczeństwo, że Polska stanie się eksporterem kapitału. I co? Dzisiaj, nie tak dawno, przed paroma godzinami, omawialiśmy kwestię otwartych funduszy emerytalnych i ich ogromnego zaangażowania w giełdę. Mam na myśli udział w wielu spółkach o kluczowym znaczeniu dla polskiej gospodarki. (Dzwonek) To stało się dzisiaj problemem, a nie zaletą. Dzisiaj mówimy o możliwości zaangażowania środków otwartych funduszy emerytalnych w procesy prywatyzacyjne czy też możliwości udziału w procesie wykupu akcji na giełdach innych krajów Unii Europejskiej. Dzisiaj wyjście otwartych funduszy emerytalnych z giełdy oznacza krach na giełdzie. A więc pytanie, czy zrobiliśmy to, co zamierzaliśmy zrobić i co było znakomitą przesłanką dla rozwoju giełdy i otwartych funduszy emerytalnych, chodzi o uruchomienie ogromnego procesu udziału otwartych funduszy emerytalnych w polskiej prywatyzacji. Czy osiągnęliśmy zamierzony cel? Czy jest to ogromne zagrożenie dla giełdy i dla przyszłości systemu giełdowego w Polsce? Na te pytania oczywiście sami sobie musimy odpowiedzieć. Dziękuję za uwagę. Oczywiście jeśli chodzi o sam dokument, nie wnosimy żadnych zastrzeżeń. Jest to materiał bardzo dobry, poglądowy, informacyjny. Ubolewam nad tym, że nie wyciągamy - i to mówię o wszystkich - wniosków przekrojowo, na przestrzeni kilku lat, bowiem z tego można wyprowadzić niezłe wnioski co do działań w kolejnych latach obrachunkowych. Dziękuję, panie marszałku. (Oklaski)