Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2013-08-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam przyjemność w imieniu klubu Sojusz Lewicy Demokratycznej zaprezentować stanowisko wobec sprawozdania komisji o projekcie ustawy o zmianie ustawy Prawo geologiczne i górnicze i kilku innych ustaw, które traktują o zagadnieniu będącym przedmiotem tej regulacji. Wysoka Izbo! Polska, tak jak i cała Unia Europejska, jest stroną pakietu klimatycznego. Konsekwencją tegoż pakietu jest eliminacja ogromnych ilości emitowanego dzisiaj dwutlenku węgla do atmosfery poprzez albo zaniechanie uciążliwych technologii polegających na spalaniu paliw kopalnych, szczególnie węgla, albo zagospodarowanie dwutlenku węgla emitowanego ze spalania tych paliw w inny sposób, z zastosowaniem innych, nowatorskich, choć co prawda nie do końca jeszcze sprawdzonych, technologii. Oczywiście w tym czasie Unia Europejska przygotowała i przyjęła - był to rok 2009 - dyrektywę w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla. Jest to dyrektywa na wyrost, bowiem technologia, o której mówili przedmówcy, która jest głównym przyczynkiem uchwalenia omawianej nowelizacji ustawy Prawo geologiczne i górnicze, a więc technologia CCS, wychwytywania CO 2 oraz składowania w formacjach geologicznych, jest technologią, która dzisiaj jest na etapie prac badawczo-naukowych, to nie jest technologia, która jest sprawdzona w sposób przemysłowy i która w sposób bezpieczny może być wykorzystywana. W skali Europy czy świata jest kilka projektów o niewielkiej skali zatłaczania oraz kilka projektów pilotażowych i to jest wszystko, czym dzisiaj dysponujemy. Natomiast regulacja, którą chcemy wprowadzić w ustawie Prawo geologiczne i górnicze, będzie podstawą do wdrażania technologii CCS, pod warunkiem, że ona się sprawdzi. A więc nowelizacja, którą proponuje się wpisać w nasze Prawo geologiczne i górnicze, dotyczy tylko i wyłącznie tzw. projektów demonstracyjnych, czyli projektów, które mają większą skalę niż projekty badawczo-naukowe, ale zdecydowanie mniejszą niż projekty docelowe, które mogłyby służyć gospodarce, przede wszystkim polskiej gospodarce w Unii Europejskiej. Przypomnę, że polska energetyka na węglu stoi, około 90-95% energii elektrycznej wytwarzanej w Polsce wytwarza się w wyniku spalania węgla brunatnego i węgla kamiennego, to jest około 120-130 mln t. Oczywiście w żaden sposób nie ma to się do ilości węgli spalanego choćby w Chinach, tam jest to 5 mld t. Chiny nie są stroną pakietu klimatycznego. Podobnie jest w przypadku Brazylii, Rosji, Stanów Zjednoczonych. Można powiedzieć, że gdybyśmy całkowicie wyeliminowali emisję CO 2 , to nie miałoby to większego znaczenia dla bilansu emisji CO 2 w świecie. Niemniej jednak małymi krokami do przodu, bowiem klimat i zmiany klimatyczne dla przyszłych pokoleń są kwestią ważną, zasadniczą. Wszystkie zmiany, które proponuje się w projekcie ustawy Prawo geologiczne i górnicze, są zmianami, które należy poprzeć, gdyż, po pierwsze, będziemy tworzyli prawo zgodne z prawem unijnym, po drugie, jest to konsekwencją wcześniej podjętych decyzji, a więc wpisania się w pakiet klimatyczny, ale stwarza to także możliwość uruchomienia procedur, na końcu których jest wdrożenie technologii CCS w formie przemysłowej, tak ważnej szczególnie dla polskiej gospodarki. Gdyby nie te regulacje, to trudno byłoby przetestować te technologie w polskich warunkach górniczych, geologicznych czy też terytorialnych. Oczywiście oddzielną sprawą jest kwestia bilansu. A więc jeżeli ta technologia, choćby w wymiarze demonstracyjnym, który jest tutaj proponowany, w okresie 10 lat zatłaczanie, składowanie, monitorowanie, stanowi koszt rzędu 4 mld zł, a za tę samą ilość gazu emitowaną w atmosferę trzeba będzie zapłacić według cen rynkowych około 1-1,5 mld zł, to jest pytanie o ekonomiczny sens tego przedsięwzięcia. Niemniej jednak ta regulacja niczego nikomu nie narzuca. Daje możliwości i skorzystajmy z tych możliwości. Klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej popiera tę regulację. (Oklaski)