Mówca: Krzysztof Szulowski
Data: 2016-07-05 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 28-29 czerwca 1956 r. doszło w Poznaniu do masowych wystąpień robotniczych. Przyczyną protestów było ogólne niezadowolenie z sytuacji panującej w kraju i regionie. Bezpośrednim powodem strajków, a następnie protestów ulicznych był konflikt w Zakładach Hipolita Cegielskiego w tym czasie nazwanych, jakże by inaczej, Zakładami im. Stalina. Robotnicy domagali się lepszych warunków pracy i bezpieczeństwa, lepszych płac. Po fiasku rozmów protestujący wyszli na ulice, gdzie zgromadził się stutysięczny tłum. Skandowano hasła: ˝Chcemy żyć normalnie˝, ˝My chcemy chleba dla naszych dzieci˝, ˝Precz z czerwoną burżuazją˝, ˝Precz z komunistami˝, ˝Chcemy Polski katolickiej, a nie bolszewickiej˝. Demonstracje przerodziły się w zamieszki i walki uliczne. Wojsko, UB i Milicja brutalnie spacyfikowały protest. W Poznaniu skoncentrowano ponad 10 tys. żołnierzy, 359 czołgów, 31 dział pancernych, ponad 900 samochodów i motocykli. Bilans wydarzeń był tragiczny. Zginęło co najmniej 57 osób, ponad 600 odniosło rany. To w trakcie tych wydarzeń ówczesny komunistyczny premier Cyrankiewicz powiedział: ˝Każdy prowokator czy szaleniec, który odważy się podnieść rękę przeciw władzy ludowej, niech będzie pewny, że mu tę rękę władza ludowa odrąbie˝. Pomimo blokady informacyjnej wieści o tych wydarzeniach rozniosły się po całym kraju, gdzie wyrażano słowa poparcia dla protestujących robotników i solidarność z tymi, którzy stawili czoła komunistycznej władzy. Wydarzenia poznańskie, określane coraz częściej poznańskim powstaniem, okupione krwią tak wielu ofiar nie poszły na marne, przyspieszyły proces demokratyzacji w państwie, stały się krokiem milowym ku wolnej Polsce. Trudno wyobrazić sobie dzisiejszą Rzeczpospolitą bez dziedzictwa poznańskiego Czerwca. W wolnej Polsce co roku obchody tych dramatycznych wydarzeń przebiegały w należnej im atmosferze godności, spokoju i refleksji. Niestety w tym roku uroczystość rocznicowa wykorzystana została przez przeciwników obecnego rządu jako arena chamstwa, pogardy dla wartości narodowych i pogardy dla bohaterów Czerwca’56. Przejawiało się to poprzez gwizdy, buczenie, zagłuszanie przemówień przez tzw. obrońców demokracji. Doszła do tego odmowa władz samorządowych Poznania dotycząca możliwości odegrania hymnu narodowego przez orkiestrę wojskową. Osobiście nie mogę zrozumieć intencji i znaleźć usprawiedliwienia dla urzędującego prezydenta Poznania Jacka Jaśkowiaka, którego chore polityczne zabiegi doprowadziły do profanacji uroczystości odbywającej się z udziałem m.in. prezydenta Polski Andrzeja Dudy i prezydenta Węgier Janosa Adera. Chciałbym wyrazić poparcie dla oświadczenia wojewody wielkopolskiego Zbigniewa Hoffmana, który oceniając te godne pożałowania incydenty, stwierdził, że doszło do profanacji święta, ale nade wszystko do upokorzenia bohaterów Czerwca’56 oraz ich rodzin. Wyraził też głębokie ubolewanie wobec powstańców Czerwca’56 oraz ich rodzin, a także tych wszystkich, którzy zostali dotknięci zaistniały wydarzeniami. Oświadczenie w tej sprawie wydał również Akademicki Klub Obywatelski im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Poznaniu, stwierdzając, że to prezydent Poznania postanowił wykorzystać rocznicowe obchody poznańskiego Czerwca’56 do bieżącej gry politycznej, do promowania KOD-u. W oświadczeniu stwierdzono m.in.: ˝Prezydent Rzeczypospolitej potraktowany został jak intruz. Nie przez Poznaniaków. Przez ludzi chorych z nienawiści do tego, co od wieków konstytuuje polską tożsamość narodową i polskie umiłowanie wolności, przez ludzi, którzy nie mogą zaakceptować demokratycznej woli narodu i tego, że zostali pozbawieni przywłaszczonych sobie przywilejów władzy˝. Solidarność z tym oświadczeniem AKO w Poznaniu wyraziły Akademickie Kluby Obywatelskie im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Krakowie, Gdańsku, Katowicach, Lublinie, Łodzi, Toruniu i Warszawie. Jako obywatel dumnej, wolnej Rzeczypospolitej, poseł polskiego parlamentu i jednocześnie członek Akademickiego Klubu Obywatelskiego im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Lublinie składam hołd bohaterom Czerwca’56. Wyrażam jednocześnie żal i ubolewanie, że pełniąc funkcję prezydenta miasta Poznania, miejsca uświęconego krwią bohaterów, można prezentować tak antynarodową, antypolską i haniebną postawę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)