PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tomasz Szymański
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego, zawartego w druku nr 1272. Projekt ustawy zmieniającej zapisy Kodeksu postępowania cywilnego jest związany, po pierwsze, z niezgodnością art. 165 § 2 i art. 1135 5 Kodeksu postępowania cywilnego z przepisem art. 18 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ustanawiającym zakaz dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, po drugie, z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 grudnia 2012 r., w którym stwierdzona została sprzeczność art. 1135 5 Kodeksu postępowania cywilnego z rozporządzeniem nr 1393/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczącym doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych oraz uchylającym rozporządzenie Rady nr 1348/2000. Projekt ustawy, wymuszony powyższymi przepisami, przewiduje, po pierwsze, zmianę art. 165 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego zmierzającą do zrównania skutków złożenia pisma procesowego w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w Polsce i placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, tak by w obu przypadkach oddanie pisma było równoznaczne z wniesieniem go do sądu, po drugie, ograniczenie zakresu stosowania art. 1135 5 Kodeksu postępowania cywilnego, nakazującego wskazanie pełnomocnika dla doręczeń, do sytuacji, w której strona ma miejsce zamieszkania, zwykłego pobytu lub siedzibę w państwie, które nie jest członkiem Unii Europejskiej, przez które w stosunkach między sądem polskim a stroną mającą miejsce zamieszkania, zwykłego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej konieczne będzie stosowanie tzw. efektywnego doręczenia. Celem projektu ustawy jest dostosowanie obowiązujących przepisów prawa do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady. Nowelizacja zawarta w projekcie wyeliminuje możliwość występowania dyskryminacji ze względu na przynależność państwową. Mając na uwadze konieczność dostosowania przepisów krajowych do prawa wspólnotowego, Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska będzie głosował za przyjęciem proponowanych rozwiązań. Dziękuję bardzo.
Mówca: Marek Ast
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego. Jak już zostało powiedziane, projekt ma na celu dostosowanie przepisów polskiego prawa, polskiej procedury cywilnej do wymogów unijnych, w szczególności do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Rzecz polega na tym, aby pismo procesowe złożone w jakimkolwiek urzędzie pocztowym u operatora pocztowego poza granicami Rzeczypospolitej było traktowane w taki sam sposób jak pismo procesowe złożone u polskiego operatora pocztowego w granicach Rzeczypospolitej. Tę sprzeczność Komisja Europejska zauważyła, zwróciła uwagę, że należy dostosować przepisy, tak aby nie było dyskryminacji podmiotów. W istocie należy się zgodzić z tym, że to prawo polskie musi być dostosowane do wymogów wynikających z przepisów Unii Europejskiej. W tej sytuacji w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość oczywiście wnoszę o przekazanie projektu do dalszych prac legislacyjnych. Dziękuję.
Mówca: Zofia Popiołek
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Ruch Palikota mam zaszczyt przedstawić nasze stanowisko w tej sprawie. Proponowane zmiany zmierzają do usunięcia sprzeczności między treścią art. 165 § 2 i 1135 5 K.p.c. z przepisami art. 18 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ustanawiającymi zakaz dyskryminacji ze względu na przynależność państwową. Jako że projekt dotyczący tej samej materii, zgłoszony przez posłów Platformy Obywatelskiej, był rozpatrywany na 36. posiedzeniu Sejmu, druk nr 1124, i wówczas oczywiście byliśmy za skierowaniem go do prac w komisji, również teraz klub Ruchu Palikota będzie głosował za skierowaniem projektu do komisji kodyfikacyjnej. Dziękuję bardzo.
Mówca: Józef Zych
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego zapoznał się z projektem zmiany ustawy Kodeks postępowania cywilnego. Przed chwilą wysłuchaliśmy także uzasadnienia przedstawionego przez pana ministra, a także wypowiedzi posłów. Uznajemy, iż projekt ten w pełni zasługuje na poparcie, a zatem popieramy wniosek o skierowanie go do odpowiedniej komisji. Podkreślenia wymaga jedynie okoliczność, że ta nowelizacja jest z korzyścią dla polskich obywateli. Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Procedujemy dziś nad projektem rządowym, choć nie tak dawno zajmowaliśmy się projektem poselskim dotyczącym tej samej kwestii, a mianowicie usunięcia sprzeczności między przepisami Kodeksu postępowania cywilnego a treścią art. 18 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zakazującego dyskryminacji ze względu na przynależność państwową. Problem dotyczy doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych, a istotą noweli, co już było mówione, ale podkreślę to jeszcze raz, jest zrównanie skutków złożenia pisma procesowego w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w Polsce i placówce pocztowej operatora świadczącego powszechne usługi pocztowe w innym państwie Unii Europejskiej. Krótko mówiąc, chodzi o to, aby w obu przypadkach oddanie pisma było równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Myślę, że nie ma potrzeby szerzej omawiać tej kwestii, bo tak naprawdę oba projekty różnią się właściwie tylko tym, że w projekcie rządowym jest jednoznaczne odniesienie do zmian wprowadzonych ustawą z 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe. Pozwolę sobie na taką drobną uwagę, że tak naprawdę to nie bardzo rozumiem potrzebę powielania tych projektów, skoro jeden pochodzi od posłów partii współrządzącej, a drugi został skierowany przez resort kierowany przez polityków tej samej partii. Odbieram to tak, że po prostu chyba zawiodła komunikacja wewnątrz Platformy Obywatelskiej, skoro zbiegły się te dwa projekty, a można to było wszystko załatwić w jednym projekcie. Zatem trzeba skierować projekt do dalszych prac i temat jak najszybciej zamknąć, za czym mój klub, Sojusz Lewicy Demokratycznej, optuje. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Sprawozdawca Tomasz Szymański
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić państwu sprawozdanie połączonych Komisji Administracji i Cyfryzacji oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych zawartym w druku nr 1112. Połączone komisje na posiedzeniu w dniu 7 marca, po przeprowadzeniu pierwszego czytania oraz rozpatrzeniu przedmiotowego projektu ustawy, uznały stosunkiem głosów 19 za, 6 przeciw, przy 0 wstrzymujących się, że poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych należy odrzucić w pierwszym czytaniu. Argumenty przedstawiane podczas dyskusji, przemawiające za odrzuceniem tegoż projektu w pierwszym czytaniu były takie. Chodzi o istotne wady formalne wchodzące w sprzeciw przede wszystkim z ustawą zasadniczą, ale także z innymi ustawami m.in. Kodeksem karnym. Dodatkowo powstały wątpliwości dotyczące konsekwencji prawnych związanych ze zwiększeniem uprawnień Państwowej Inspekcji Sanitarnej. W przypadku uchwalenia projektu uprawnienia Państwowej Inspekcji Sanitarnej przekroczyłyby uprawnienia organów ścigania. Kolejnym argumentem było obalenie tradycji dotyczącej pochówku zmarłych, która od wieków funkcjonuje w naszej kulturze. Zasada demokratycznego państwa prawnego określona w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wymaga zapewnienia pewnego poziomu ochrony prawnej zmarłych i szacunku im należnego. Według połączonych Komisji: Administracji i Cyfryzacji oraz Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej omawiany projekt ustawy w zakresie sformułowanego katalogu definicji legalnych, w tym przepisów definiujących zwłoki, szczątki oraz prochy ludzkie, a także zawężenia kręgu podmiotów uprawnionych do pochówku zmarłego, ograniczając tym samym konstytucyjną zasadę ochrony dobra osobistego, budzi bardzo wyraźne wątpliwości połączonych komisji. Opinia Biura Analiz Sejmowych jednoznacznie wskazuje na niekonstytucyjność zapisów projektu ustawy, podważając zapisy art. 1a, art. 8 oraz art. 10 proponowanej ustawy. Z dotychczasowych rozstrzygnięć Trybunału Konstytucyjnego wynika, że wymagana ochrona konstytucyjna osób zmarłych jest daleko idąca. Reasumując, powiem, że Komisja Administracji i Cyfryzacji oraz Komisja Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej wnoszą o odrzucenie przez Wysoką Izbę poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych, zawartego w druku nr 1112. Dziękuję bardzo.
Mówca: Kazimierz Ziobro
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jeśli chodzi o stanowisko Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych z druku nr 1112, to nasuwają się następujące wątpliwości. Po pierwsze, w art. 7 pkt 1-4 przewiduje się po upływie 20 lat możliwość ponownego pochówku w grobie ziemnym, murowanym, jednoosobowym. Pojawia się w tym miejscu pytanie o powód przyjęcia takiego kryterium czasowego. Czy chodzi tylko o dochody właściciela bądź administratora cmentarza? Przecież w tradycji polskiej czczenie zmarłych, że tak powiem, trwa nieco dłużej niż 20 lat, ponadto nie każdy umiera w starczym wieku. Kolejną kwestią jest to, co stanie się ze szczątkami osoby pochowanej wcześniej. Po drugie, zgodnie z projektem ustawy prawa do pochówku odmawia się małżonkowi żyjącemu w separacji, co jest całkowicie niezrozumiałe, w sytuacji gdy zmarły nie ma najbliższej rodziny czy osoby bliskiej, skoro jednocześnie zgodnie z art. 10 ust. 1f prawo do pochówku zwłok przysługuje również osobom, które dobrowolnie się do tego zobowiązują. Solidarna Polska jest przeciwna przyzwoleniu na przechowywanie prochów osoby zmarłej przez osobę najbliższą nie tylko ze względów światopoglądowych, lecz także dlatego, że nie mamy pewności, czy w takich sytuacjach nie dojdzie do profanacji prochów ludzkich. Nie jesteśmy w stanie zagwarantować sprawnej kontroli nad poszanowaniem godności osoby zmarłej, nie ma także gwarancji, czy przechowywanie prochów, szczątków ludzkich nie stanowi zagrożenia dla zdrowia osób żyjących w otoczeniu urny, czy nie ma zagrożenia epidemiologicznego i czy nie nastąpi naruszenie norm moralności publicznej. Ponadto projekt ustawy nie był poddany konsultacjom społecznym w szerokim rozumieniu, zgodnie z postanowieniem art. 34 ust. 3 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej. W pełni utożsamiamy się z argumentacją przytoczoną przez klub Prawa i Sprawiedliwości, jak również Polskiego Stronnictwa Ludowego. Nie będę jej powielał. W związku z tym, biorąc powyższe pod uwagę, w imieniu Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska wnoszę o odrzucenie w pierwszym czytaniu projektu ustawy o zmianie ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych, druk nr 1112. Dziękuję.
Mówca: Marek Balt
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym sprostować wypowiedź pana posła Sasina. Widziałem, jak robiły się panu duże oczy, gdy pan czytał to wystąpienie. Na pewno ktoś, kto przygotował panu to wystąpienie, chyba kompletnie nie przeanalizował obecnie funkcjonującego prawa, bo już dzisiaj tego nie wolno, prawo zabrania chowania zmarłych poza terenem cmentarza. W styczniu wyrokiem sądu powszechnego ukarano jednego księdza, który pochował swojego poprzednika na plebanii. Niestety tak to funkcjonuje. Mam korespondencję z głównym inspektorem sanitarnym, który twierdzi, że osoby zostały pochowane w Świątyni Opatrzności Bożej bez konsultacji z głównym inspektorem sanitarnym i z miejskim inspektorem sanitarnym. Taka korespondencja nie miała miejsca w przypadku innych tego typu pochówków. Świątynia Opatrzności Bożej nie jest objęta w planie zagospodarowania przestrzennego, nie jest cmentarzem. To, o czym pan mówił, a mówił pan, że moja ustawa czy projekt ustawy robi pewne złe rzeczy i niszczy tradycje... Już obowiązująca dzisiaj ustawa nie dopuszcza tego typu rzeczy. To jest właśnie to, że bardzo wielu posłów czytało projekt zmian ustawy z pewnym niezrozumieniem. Być może miały na to wpływ różne artykuły medialne. Dobrze by było, żebyśmy wrócili do komisji i popracowali nad tym projektem, a także dobrze by było, żebyśmy mówili o tym, co jest rzeczywiście w prawie, a nie o swoich odczuciach. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedłożony projekt ustawy niezaprzeczalnie obarczony jest wadami prawnymi związanymi niewątpliwie z brakiem zgodności z konstytucją. I tak np. projekt nowelizacji ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych stanowi, iż prawo pochowania zwłok lub prochów ludzkich albo przechowywania urny z prochami mają osoby najbliższe wobec osoby zmarłej, m.in. małżonek, małżonka, o ile nie pozostawali z nią w separacji bezpośrednio przed śmiercią. W związku z tym czy określenie ˝separacja˝ wyczerpuje zarówno pojęcie separacji formalnej orzeczonej wyrokiem sądu, jak i pojęcie separacji nieformalnej, bez takiego orzeczenia? Ponadto projektodawcy wnioskują o bardzo śmiałą możliwość dotyczącą przechowywania prochów zmarłego w miejscu zamieszkania osoby do tego uprawnionej. Czy autorzy są pewni, iż proponowane w projekcie regulacje uchronią prochy zmarłego przed profanacją? Jak miałoby wyglądać kontrolowanie osoby uprawnionej? Czy faktycznie pomieszczenia przeznaczone dla dzieci powyżej 13. roku życia, ale poniżej pełnoletności, są odpowiednimi miejscami do przechowywania urn? Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W samym założeniu projekt ustawy budzi sprzeciw. Wydaje się, iż służy jakimś dziwnym trendom. Tak w ogóle jaki to ma sens i jakim regulacjom ma służyć ten projekt? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jacek Sasin
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Ponieważ w swojej łaskawości wyznaczył pan tak długi czas (Dzwonek) na zadanie pytań, to nie chciałem już prostować wypowiedzi pana posła Balta dotyczącej mojej wypowiedzi. Ale jeśli byłoby rzeczywiście tak, jak pan poseł twierdzi, to po co chcecie wprowadzać tak kategoryczny zapis mówiący o tym, że pochówek ma być dokonywany tylko i wyłącznie na cmentarzu? Pana argumentacja o pochówku dokonanym w miejscach sakralnych, konkretnie w Świątyni Opatrzności Bożej, że odbył się bez konsultacji z głównym inspektorem sanitarnym, nie wyklucza więc, że po konsultacji ten pochówek mógłby nastąpić, nawet jeśli wziąć za prawdziwą pana argumentację. Chciałbym zadać pytanie, bo to tylko była polemika czy sprostowanie, bardziej polemika. Chciałbym zadać pytanie i rozwinąć nieco te sprawy, o których mówiłem, prezentując stanowisko klubu Prawa i Sprawiedliwości. Chciałbym zapytać przede wszystkim o to, jak technicznie państwo wyobrażacie sobie dokonywanie inspekcji w domach osób, które będą przechowywać urny z prochami. Czy to mają być jakieś naloty inspektorów sanitarnych, którzy będą wchodzić do domów bez ostrzeżenia, wyważać drzwi? Z tego, co rozumiem, urna może zostać przeniesiona, jeśli więc będzie to zapowiedziana kontrola, to będzie przecież można z miejsca zabronionego przenieść ją w miejsce niezabronione. Dlatego, jak rozumiem, planujecie państwo jakieś niezapowiedziane, być może nocne, naloty na domy, w których będą te kontrole dokonywane. Chciałbym dopytać, jak konkretnie widzicie państwo wykonywanie tych obowiązków, które chcecie nałożyć na inspektorów sanitarnych. Drugie pytanie dotyczy ust. 10 w art. 12a, czyli niejako dziedziczenia prawa do przechowywania urny. Jak państwo zamierzacie uregulować problem taki oto (Dzwonek), że żadna z osób wskazanych przez was w ustawie nie będzie zainteresowana przejęciem urny? Co wtedy się z tą urną stanie? Jak zamierzacie uregulować to ustawowo, zapewnić, że te prochy nie zostaną zbezczeszczone? Dziękuję bardzo.
Mówca: Jarosław Żaczek
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przy okazji dyskusji na temat tej ustawy chciałbym zwrócić uwagę na innego rodzaju problem i prosić pana ministra o podpowiedź, co w tej kwestii można zrobić. Mianowicie w miejscowości Krzesimów położonej 23 km od Lublina na terenie zwanym Małym Katyniem Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego uruchomiło w 1944 r. centralny obóz pracy. Przez półtora roku swej działalności przebywało w tej miejscowości i w tym obozie ok. 2 tys. osób. Szacuje się, że ok. 1,5 tys. spoczywa w bezimiennych zbiorowych mogiłach w miejscu, które jest obecnie nazywane Doliną Krzyży. Krzesimów to miejsce o wyjątkowym charakterze i winno być chronione jako miejsce pamięci narodowej, zaś decyzje dotyczące tego obszaru winny być podjęte po szczegółowych badaniach archeologicznych, pozwalających określić obszar grzebania zwłok więźniów i sam teren obozu. Takich badań dotychczas nie przeprowadzono. Tymczasem władze powiatu świdnickiego sprzedały działkę przylegającą do cmentarza firmie Remondis Świdnik, w której 48% udziałów posiada gmina Świdnik. Działka została zakupiona z zamiarem wybudowania na niej budynku biurowo-socjalnego, garażowego wraz z budynkiem, w którym ma być przeprowadzana segregacja śmieci. Ponadto rozpoczęto zabiegi, by do opracowywanego planu zagospodarowania przestrzennego wpisać nowe przeznaczenie działki z możliwością prowadzenia działalności uciążliwej. Panie ministrze, czy resort podejmie stosowne działania, aby zapobiec profanacji miejsca kaźni tych 2 tys. osób? Bardzo proszę pana ministra o podpowiedź, co w tej sprawie można zrobić. Czy resort przygotowuje albo zamierza przygotować rozwiązania prawne, uniemożliwiające lokalizację inwestycji w pobliżu i w miejscach pochówku ofiar zbrodni reżimów? Dziękuję bardzo.
Mówca: Dariusz Cezar Dziadzio
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Na miejsce pochówku proboszcza parafii w Świebodzicach wybrano parking. Kuria nie widzi w tym nic złego, gdyż grób znajduje się tuż przy kościele, co stanowi nobilitację, a nie świętokradztwo. Innego zdania są wierni, zbulwersowani tym faktem, iż obok miejsca spoczynku duchownego parkują samochody. Sprawą zajęła się prokuratura. To jest właśnie zdjęcie, które pokazuje, jak wyglądał ten pochówek na parkingu. Ja wiem, że ksiądz był być może mocno przywiązany do tej ziemi, tak mocno, że nie chciał jej opuścić w dosłownym tego słowa znaczeniu. Nie zmienia to faktu, że takie sytuacje się zdarzają. Nie jest to wyjątek, bo chowanie księży w kościołach jest praktykowane. Zastanawia mnie, gdy tak patrzę na zachowanie wszystkich, że tak powiem, odrzucanie tego projektu bez merytorycznej pracy w komisji, a uważam, że projekt jest dość konkretny i ważny. Ten temat powinien być coraz częściej podejmowany w dyskusji i dopracowywany ustawowo z racji tego, że tak naprawdę są osoby, które mają określone życzenia. My często mówimy, że ostatnią wolą zmarłego było to czy tamto. Dlaczego nie możemy uszanować ostatniej woli zmarłego, który życzył sobie spopielenia czy ewentualnie ustawienia urny w dużym pokoju, jak to się czasami zdarza? Czy nie jest to po prostu niemoralne? A jeżeli już mówimy o spopielaniu zwłok, to mam pytanie do pana ministra. Proszę powiedzieć, jak na przestrzeni 10 lat wzrosła liczba spalarni zwłok w naszym kraju i jak na przestrzeni 10 lat wzrosła liczba osób, które decydują się na spopielanie zwłok po śmierci. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Polak
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Zapewne kwestia pochówku jest sprawą bardzo istotną, niemniej równie istotnym tematem w moim przekonaniu jest sprawa sąsiedztwa, panie ministrze, sąsiedztwa cmentarzy i zabudowy, szczególnie zabudowy mieszkaniowej. Sprawy te reguluje ustawa, o której dzisiaj mówimy, jeszcze z roku 1959 i stosowne rozporządzenie z tego samego roku. Realia znacząco się zmieniły, przeznaczanych jest coraz więcej terenów pod zabudowę również w otoczeniu cmentarzy. Chciałbym zapytać: Panie ministrze, czy widziałby pan potrzebę zmiany tego rozporządzenia czy wydania nowego w kwestii właśnie lokalizacji, sąsiedztwa, nowej zabudowy mieszkaniowej? Chciałbym zapytać: Czy przepisy zawarte w tym rozporządzeniu z roku 1959, o którym mówię, mają zastosowanie przy lokalizacji nowej zabudowy? Tu jest kwestia odległości w metrach, dokładnie chodzi mi o 50 m. Czy mają, czy nie mają? Bo są rozbieżne stanowiska na ten temat. Tym tematem się zajmowałem, nawet pisałem interpelację na ten temat w ubiegłej kadencji. Wykładnie sądów są różne, rozbieżne. I jest problem. Mieszkańcy, ludzie mają problem - jedni mają, drudzy nie mają - z uzyskaniem zgody na wybudowanie nowego budynku mieszkalnego w odległości mniejszej niż 50 m, oczywiście po spełnieniu określonych warunków sanitarnych, bo to jest warunek bezdyskusyjny. Chciałbym zapytać: Czy ministerstwo widzi potrzebę wydania nowego rozporządzenia (Dzwonek) - stare rozporządzenie ma już ponad 50 lat - na ten temat, czy nie? Czy taki temat był rozważany w ministerstwie? Dziękuję.
Mówca: Tomasz Szymański
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Zwrócę się do posła wnioskodawcy, do pana posła Marka Balta. Ma pan rację, panie pośle, Polacy zasługują na dobre prawo w tak wrażliwej, delikatnej materii, jaką zawiera nowa ustawa. Ma pan całkowicie rację, jednak nie można podnosić wyłącznie aspektów ideologicznych, nie podnosząc i całkowicie odchodząc od aspektów merytorycznych. Mówi pan niejako, że Wysoka Izba ma uchwalić prawo z tak ewidentnymi wadami formalnymi, mówi pan, że nie zostały wskazane uchybienia formalne, niezgodności tego projektu ustawy z konstytucją. Otóż doskonale pan zna opinię prawną Biura Analiz Sejmowych, pana dr. Boska, która jednoznacznie wskazuje na ewidentne wady formalne uniemożliwiające przyjęcie tego projektu ustawy jako niezgodnego z konstytucją. Społeczeństwo polskie straci w tak ważnej materii zaufanie do Wysokiej Izby, jeżeli będziemy respektować takie wady formalne. Nie możemy przyjmować ustawy, która będzie obarczona od samego początku błędami, i to natury bardzo poważnej. Szanowni Państwo! Z całą powagą i z całą stanowczością mogę zapewnić, że emocje wyznaniowe nie zawładnęły komisją, która w tak jednoznaczny sposób oceniła projekt, ponieważ kluczowe dla oceny projektu w pierwszym czytaniu były wyłącznie względy merytoryczne. Proszę wierzyć, emocje wyznaniowe, ideologiczne, polityczne nie miały tutaj absolutnie żadnego znaczenia. Oparliśmy się wyłącznie na aspektach merytorycznych, na uwagach legislacyjnych Biura Analiz Sejmowych. Zgodzę się, że należy pracować nad nowym projektem ustawy, ponieważ ustawa z 1959 r. w żadne sposób nie odpowiada kryteriom społecznym i czasom, w których żyjemy. Dlatego będę apelował do rządu o przygotowanie odpowiedniego projektu, być może do Ministerstwa Zdrowia o wznowienie prac nad nowym projektem ustawy o cmentarzach i pochówku zmarłych. Serdecznie jako poseł sprawozdawca dziękuję za tę dyskusję. Dziękuję bardzo.