Mówca: Józef Racki
Data: 2015-03-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Z upoważnienia Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego odniosę się do rządowego projektu ustawy o ratyfikacji Międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia, wydawania świadectw oraz pełnienia wacht dla załóg statków rybackich, sporządzonej w Londynie dnia 7 lipca 1995 r. Omawiana konwencja jest prawnym dokumentem ustanowionym na poziomie globalnym w celu ustalenia jednolitych standardów w zakresie wyszkolenia oraz certyfikacji załóg statków rybackich o długości powyżej 24 m. Określa ona minimalne wymagania, które państwa są obowiązane przestrzegać i które mogą podwyższać zgodnie z własną polityką szkolenia w zakresie poziomu bezpieczeństwa żeglugi, a w szczególności bezpieczeństwa statków rybackich oraz pracujących na nich rybaków. 7 lipca 1995 r. w siedzibie Międzynarodowej Organizacji Morskiej w Londynie przyjęto Międzynarodową konwencję o wymaganiach w zakresie wyszkolenia, wydawania świadectw oraz pełnienia wacht dla załóg statków rybackich. W art. 2 zawarto słowniczek pojęć i definicji na użytek tej konwencji. W art. 3 zawarto przepis mówiący, że konwencja ma zastosowanie do załóg pełniących służbę na morskich statkach rybackich mających prawo do podnoszenia bandery strony. Strona oznacza państwo, w stosunku do którego konwencja weszła w życie. W art. 5 zapisano, że wszystkie uprzednio zawarte traktaty, konwencje i uzgodnienia dotyczące norm szkolenia, wydawania świadectw i pełnienia wacht dla załóg statków rybackich nadal mają moc prawną w zakresie ważności tych instrumentów. Zgodnie z art. 6 konwencji członkowie załóg statków rybackich będą otrzymywać świadectwa zgodnie z postanowieniami umieszczonymi w załączniku do niniejszej konwencji. W art. 8 zawarta jest norma prawna dotycząca statków rybackich podczas pobytu w porcie innej strony. Statki te podlegają kontroli odpowiednio upoważnionych organów w celu sprawdzenia, czy wszystkie osoby pełniące służbę na statku posiadają świadectwa lub odpowiednie zezwolenia zgodnie z wymaganiami konwencji. Podczas przeprowadzania kontroli należy podjąć wszelkie wysiłki, aby uniknąć nieuzasadnionego zatrzymania lub opóźnienia statku. Jeżeli statek zostanie w sposób nieuzasadniony zatrzymany lub opóźniony, będzie przysługiwało prawo do rekompensaty za wszystkie straty lub szkody z tego wynikające. Strony konwencji będą wspierać te państwa, które zwrócą się o taką pomoc. Zgodnie z art. 20 konwencji wejdzie ona w życie 12 miesięcy po dniu, w którym nie mniej niż 15 państw podpisze ją bez zastrzeżeń odnośnie do ratyfikacji. Warunek ten został spełniony 29 września 2011 r. i konwencja weszła w życie 29 września 2012 r. Strona może wypowiedzieć konwencję w dowolnym czasie po upływie 5 lat od dnia, w którym konwencja wejdzie w życie w przypadku tej strony. Do konwencji dołączono załącznik precyzujący zapisy - terminy wydawania świadectw szyprom, oficerom, oficerom mechanikom i radiooperatorom. Ratyfikacja konwencji przez stronę polską umożliwi harmonizację systemu szkolenia i certyfikacji marynarzy pracujących na statkach rybackich (Dzwonek) z systemem uchwalonym przez Międzynarodową Organizację Morską. Biorąc pod uwagę fakt, iż około 3 tys. osób posiada świadectwa lub dyplomy w rybołówstwie morskim wydane przez polską administrację morską, ratyfikacja konwencji umożliwi im pracę nie tylko dla polskich armatorów, ale i zagranicznych. Mając na uwadze to, że ratyfikacja konwencji wpłynie na zwiększenie atrakcyjności oferty morskich jednostek edukacyjnych i umożliwi uzyskanie kwalifikacji rybackich o zasięgu międzynarodowym, należy podzielić stanowisko Rady Ministrów, zgodnie z którym ratyfikacja konwencji wymaga zgody wyrażonej w formie ustawy. Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował za przyjęciem sprawozdania Komisji Infrastruktury oraz Komisji Spraw Zagranicznych zawartego w druku nr 3180. Dziękuję za uwagę. Przepraszam, panie marszałku, za przedłużenie. (Oklaski)