Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2013-01-24 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na wstępie jedna uwaga, ponieważ padło stwierdzenie: wasz Bóg. Jako człowiek wierzący myślę, że jest jeden Bóg. Każdy, kto mieni się być człowiekiem tolerancji, powinien to moje przekonanie uznać. (Oklaski) Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Niniejsze projekty ustaw mają na celu uregulowanie kwestii majątkowych i osobistych dotyczących związków tworzonych zarówno przez pary różnopłciowe, jak i pary jednopłciowe poprzez wprowadzenie do polskiego ustawodawstwa instytucji związku partnerskiego. Projekty te mają umożliwić parom różnopłciowym formalizację ich związku na zasadach odmiennych niż w małżeństwie. W omawianych projektach określa się zasady zawierania i ustania związku partnerskiego oraz powstawanie praw i obowiązków partnerów w związku małżeńskim. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Osobowość każdego człowieka zbudowana jest na psychologicznej konstrukcji wrażliwości i uczuciowości, ale godzi się zadać pytanie, czy każde uczucie można usankcjonować przepisami prawa. Art. 18 konstytucji mówi, cytuję: Małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, rodzina, macierzyństwo i rodzicielstwo znajdują się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej. Artykuł ten potwierdza od wieków ukształtowaną tezę prawną, zwyczajową, społeczną i ekonomiczną, że rodzina jest podstawową komórką społeczną w państwie. Ogół rodzin buduje państwotwórczą społeczność, tworząc tym samym fundament zdrowego w wymiarze obywatelskim państwa. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego, w imieniu którego zabieram głos, kierując się założeniami ideowo-programowymi, opiera się na tradycyjnym, ludowym i chrześcijańskim systemie wartości, opartym na ochronie godności ludzkiej, w poszanowaniu etycznych wartości rodziny. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jak wcześniej powiedziałem, podstawową komórką społeczną jest rodzina. Jej charakter określa konstytucja. Dziś spotykamy się z propozycją liberalizacji określeń, nadania związkom nowych parametrów. Są tu rodzina, związki partnerskie, konkubinat rejestrowany, konkubinat nierejestrowany. Rodzina jako podstawowa komórka społeczna tak jakby odchodzi w cień. Zamazuje się jej wyrazistość. Rozumiem, że jest wiele odstępstw od określonego konstytucyjnie formatu rodziny, ale jeżeli jest takie odstępstwo, nie znaczy to, że trzeba każdą odmienność usankcjonować prawem. Dochodzi dziś do prezentowania takiego trendu, że ten konstytucyjny format rodziny jest niemodny, nienowoczesny, że te odmienności mają charakter, nadają nam jakiejś europejskości czy nowoczesności. Nic z tego, Wysoka Izbo. Domagacie się tego, by rozpad rodziny usankcjonować przepisami. A dlaczego nie dyskutujemy o dramacie dzieci w rodzinach rozbitych, dlaczego nie mówimy o rodzinach wielodzietnych, które są dzisiaj czynnikiem państwotwórczym? Nie jest to kwestia koalicji czy formacji, która bardziej czy mniej wyznaje. To jest kwestia tego twórczego pokolenia, które powinno wskazywać drogę i nadawać charakter rozwojowi obywatelskiemu, ponieważ to jest przyszłość i przedłużenie bytu państwa. Nie inaczej. Od tego, jakie będziemy dziś podejmować decyzje, zależy trwałość naszego państwa. Niekwestionowany autorytet Karol Wojtyła, późniejszy papież Jan Paweł II, pisząc studium o miłości, zatytułował je ˝Miłość i odpowiedzialność˝. Nie trzeba chyba tego tematu rozwijać. Wysoka Izbo! Moje, nasze poczucie tolerancji, bo dziś też trzeba o tym mówić, opiera się na szacunku do każdego człowieka, uszanowaniu jego uczuć i poglądów, nawet jeśli są daleko odmienne od moich. Szanuję poglądy wspomnianych Dawida i Oli, jak również innych. Ale moje poczucie tolerancji nie może doprowadzić do zmiany moich czy naszych poglądów, jeśli je mamy. Szanuję czyjeś nawet odmienne uczucia, ale niech ci, którzy mienią się być rzecznikami tolerancji, pozwolą na to, żebym pozostał w parametrach własnych uczuć. Bo nie mogę dzisiaj na podstawie niektórych wystąpień powiedzieć, że zmieniam pogląd, bo czuję się przedstawicielem patologicznej rodziny, bo taką wspaniałą wizję tutaj pokazano, wspaniałą wizję miłości. (Dzwonek) Nie, panie marszałku, oni mnie nie rozpraszają, proszę ich nie uspokajać. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wypowiadam się dziś w imieniu posłów z klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego nie zakłada dyscypliny w głosowaniu. Kierujemy się ideową linią naszej formacji, nad którą pracujemy, linią przyszłości, zdrowego społeczeństwa. Jeżeli ma miejsce rozpad i upadek moralny społeczeństwa, to nie znaczy, że mamy temu ustępować. Nawet jeśli tak jest, to moim obowiązkiem jest powiedzieć, że to niedobrze. Starajmy się otaczać szacunkiem każdego człowieka i prezentować podstawowy konstytucyjny model rodziny. Będziemy się kierować również poczuciem własnego rozsądku. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)