Mówca: Ewa Kołodziej
Data: 2014-01-08 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Oświadczenie poselskie to zdaniem niektórych punkt, w którym posłowie mówią o rzeczach mało ważnych. Ja chciałabym zadać kłam tej teorii i dziś powiedzieć parę słów o niesłychanie istotnej sprawie, a mianowicie o sprawie, która dotyczy blisko 500 tys. przedsiębiorców w całym kraju. Z tego miejsca pragnę poinformować, iż doczekaliśmy się notyfikacji tzw. ustawy abolicyjnej przez Komisję Europejską. Oznacza to, iż po długich miesiącach wyczekiwania przedsiębiorcy, którzy mieli niezawinione długi względem ZUS, mogą w końcu odetchnąć z ulgą. 20 listopada 2013 r. Komisja Europejska notyfikowała ustawę z dnia 9 listopada 2012 r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność za okres od 1 stycznia 1999 r. do 28 lutego 2009 r., uznając, iż umorzenie to nie stanowi pomocy państwa, czyli pomocy publicznej. Na tę wiadomość wszyscy czekaliśmy prawie rok, gdyż tyle trwał proces notyfikowania tej ustawy przez Komisję Europejską. Na tę wiadomość przede wszystkim oczekiwali z niecierpliwością aktywni przedsiębiorcy, gdyż to im najtrudniej było udowodnić swoje racje. Jednakże niezłomnie walczyli oni o swój byt oraz cierpliwie czekali na decyzję, która miała zaważyć na przyszłości ich firm i przedsiębiorstw. W ustawie z dnia 9 listopada 2012 r. przedsiębiorcy zostali podzieleni na dwie grupy, na tych, którzy zaprzestali prowadzenia działalności gospodarczej przed 1 września 2012 r., co oznaczało, iż osoby te już od 15 stycznia 2013 r., czyli od dnia wejścia w życie ustawy, mogły składać wnioski o umorzenie swoich należności, oraz na tych, którzy zaprzestali prowadzenia działalności gospodarczej po 1 września 2012 r., wszystkich tych, którzy cały czas prowadzą działalność gospodarczą, są aktywnymi przedsiębiorcami. Szacuje się, iż w tej drugiej grupie jest blisko 200 tys. przedsiębiorców. I to ci przedsiębiorcy w szczególności czekali na notyfikację. Teraz pragnę przekazać kilka niesłychanie istotnych informacji, zwłaszcza dla czynnych przedsiębiorców, wynikających z realizacji drugiej części tzw. ustawy abolicyjnej. O umorzenie mogą starać się wszyscy przedsiębiorcy, którzy za okres między 1 stycznia 1999 r. a 28 lutego 2009 r. mają zadłużenie w ZUS z tytułu składek na własne ubezpieczenia społeczne oraz zdrowotne bez względu na przyczyny ich powstania. Ustawa jednak nie umarza składek za pracowników oraz zadłużeń przedsiębiorcy powstałych po 1 marca 2009 r. z tytułu własnych składek. Ustawa nie obejmuje również umorzeń składek za same ubezpieczenia zdrowotne, jeżeli nie są one połączone z ubezpieczeniami społecznymi za ten sam okres. Jeżeli przedsiębiorca oprócz zadłużeń z tytułu własnych składek z okresu objętego ustawą ma również długi z tytułu składek pracowników lub za czas wykraczający poza termin ustawy, musi najpierw spłacić należności nieumarzalne. Umorzenie z tytułu własnych składek będzie realizowane dopiero po spełnieniu tego warunku. Należności niepodlegające umorzeniu przedsiębiorca może uregulować poprzez zawarcie w ciągu 12 miesięcy od otrzymania decyzji układu ratalnego z ZUS lub w inny sposób. Okres trwania spłaty w ramach układu ratalnego może być dłuższy niż 12 miesięcy, jednak dopiero po zapłaceniu ostatniej raty układu, ZUS umorzy przedsiębiorcy należności za jego własne ubezpieczenie. Każdy, kto obecnie ma prawomocną decyzję z ZUS lub prawomocny wyrok sądowy wyłączający z ubezpieczeń społecznych za okres między 1 stycznia 1999 r. a 28 lutego 2009 r., może złożyć w ZUS wniosek o umorzenie należności w nieprzekraczalnym terminie do 15 stycznia 2015 r. Każdy przedsiębiorca, który otrzyma decyzję z ZUS wyłączającą z ubezpieczeń za okres objęty ustawą w późniejszym terminie, np. w latach 2014-2017, będzie miał na złożenie wniosku o umorzenie 12 miesięcy od jej uprawomocnienia się. To są niesłychanie istotne informacje dla przedsiębiorców, ponieważ ustawa zawiera pewne ograniczenia czasowe od momentu uprawomocnienia się otrzymanej decyzji z ZUS. Obecnie wszystkie wnioski czynnych przedsiębiorców lub osób, które zamknęły działalność po 1 września 2012 r., o umorzenie wszystkich wspomnianych wyżej długów z mocy ustawy będą rozpatrywane przez ZUS tak samo, jak w przypadku osób, które zamknęły działalność gospodarczą przed 1 września 2012 r. Postępowania z wniosków złożonych przez czynnych przedsiębiorców wcześniej, to jest przed wydaniem opinii przez Komisję Europejską, zostaną przez ZUS odwieszone i prowadzone dalej zgodnie z ustawą. (Dzwonek) Czas, za który zostaną umorzone długi, nie zostanie jednak zaliczony do stażu pracy przy naliczaniu prawa do emerytury. Ustawa nie działa obligatoryjnie i decyzja odnośnie do skorzystania z umorzeń należy tylko i wyłącznie do przedsiębiorcy. Reasumując, pragnę podkreślić, iż nam, parlamentarzystom pracującym nad ustawą, bardzo zależy, aby tę wiedzę, o której dzisiaj mówię, powzięli wszyscy zainteresowani przedsiębiorcy. Osobiście mam nadzieję, iż ustawa pozwoli wielu aktywnym przedsiębiorcom na pozbycie się niezawinionych długów i związanych z tym ogromnych problemów z funkcjonowaniem swoich firm. Wierzę, iż ci przedsiębiorcy będą mogli dalej w spokoju pracować i rozwijać swoje firmy. Liczę także na wsparcie oraz na pomoc samorządów, jak i samych urzędników w trakcie realizacji tej ustawy. Korzyści z tego będą dla całego kraju, gdyż praca oraz wysiłek tych wszystkich przedsiębiorców niewątpliwie przyczynią się do rozwoju gospodarczego całej Polski. Na zakończenie pragnę podziękować zwłaszcza tym, którzy poświęcili kilka lat swojego życia, aby doprowadzić do szczęśliwego finału sprawę przedsiębiorców. Przede wszystkim przedstawicielom strony społecznej, z którą mieliśmy ogromną przyjemność współpracować na każdym etapie prac nad ustawą. Szczególnie wyróżniła się pani Maja Szlawska z Łodzi, której z tego miejsca chciałabym szczerze podziękować. Słowa szczególnego podziękowania chciałabym również skierować pod adresem pani przewodniczącej Izabeli Katarzyny Mrzygłockiej oraz kolegi posła Henryka Siedlaczka, jak i śląskich europosłów. Pięknie dziękuję, panie marszałku.