Mówca: Piotr Krzysztof Ćwik (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-07-25 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przybliżając na forum parlamentu ważne wydarzenia związane ze Skawiną, dziś chciałbym nawiązać do wizyty w naszym mieście prezydenta Ignacego Mościckiego. 25 lipca mija dokładnie 95 lat od tej wizyty, która miała miejsce w roku 1929. Do tej pory gospodarska wizyta Ignacego Mościckiego z okresu dwudziestolecia międzywojennego pozostaje jedyną, jaka miała miejsce w naszej społeczności lokalnej. Dlaczego mówię: gospodarska? Ponieważ tak ona wówczas wyglądała. Jednym z jej punktów była wizyta w fabryce kawy zbożowej i cykorii ˝Henryk Franck i Synowie˝, najpopularniejszym wówczas zakładzie pracy w okolicy. Fabryka matka późniejszego Lajkonika, Bahlsena i Grany założona została jeszcze w zaborze austro-węgierskim w 1910 r. W powojennej Skawinie aż do lat 90. fabryka znana była jako Skawińskie Zakłady Koncentratów Spożywczych. Wizyta prezydenta Mościckiego jednoznacznie pokazuje, jak ważne dla ówczesnych polityków niepodległej od niedawna Polski były sprawy gospodarcze. Prezydent goszczący w największym skawińskim zakładzie pracy dawał przykład troski o los lokalnej społeczności, jej poziom życia, okazywał zainteresowanie rozwojem kraju jako jego gospodarz i najwyższy zwierzchnik. Na uwagę zasługuje poszanowanie II Rzeczypospolitej dla gospodarki i zrozumienie, jak ważną gałęzią rozwoju była ona dla bezpieczeństwa i stateczności państwa. Fabryka kawy zbożowej i cykorii nie została bowiem zamknięta wraz z upadkiem zaborców, lecz pozytywne aspekty jej oddziaływania potrafiła ówczesna Polska wykorzystać i zagospodarować. Dlaczego więc dzisiaj III Rzeczpospolita nie potrafiła mądrze zagospodarować po innym zaborcy, po okresie komunizmu, przemysłu, który mógłby rozwijać nasz kraj, budować jego pozycję w jednoczącej się Europie? Dlaczego musiały upaść stocznie, w tym szalenie ważne dla nas, Polaków, Stocznia Gdańska czy Stocznia Szczecińska? Dlaczego tyle zakładów pracy zostało w naszym kraju sprywatyzowanych za bezcen? Dlaczego strategiczne dla bezpieczeństwa kraju zakłady, jak chociażby ostatnio Grupa Azoty, są zagrożone wrogim przejęciem przez obcy kapitał? Dlaczego ogromna liczba mediów jest dziś w obcych rękach, a banki w 3/4 nie są polską własnością? Jest czymś symbolicznym, w smutnym znaczeniu tego słowa, że dzisiaj, 25 lat od czerwcowych wyborów, widzimy tak zdecydowane różnice pomiędzy II a III Rzecząpospolitą. Pomijając całkowicie inne warunki rozwojowe i sytuację geopolityczną, różnica w podejściu do strategicznych celów państwa i ochrony własnego przemysłu jest bardzo znacząca. Jestem pewien, że można było lepiej. Choć dzisiaj przeszłości się nie cofnie, to można oddziaływać na przyszłość. Prawo i Sprawiedliwość jest partią, która chce dbać o strategiczne gałęzie przemysłu, bronić polskiego handlu czy rolnictwa. Patriotyzm gospodarczy nie jest wrogi konkurencji i wolności gospodarczej. Patriotyzm gospodarczy to mądre działania i posunięcia wspierające choćby rodzimych kupców w nierównej często walce rynkowej z potężnymi sieciami handlowymi. Za tym wszystkim idą również takie problemy, jak walka o prawa pracownicze, godną pracę i płacę, wiek emerytalny czy umowy śmieciowe. Te przykłady pokazują, jak bardzo zaniedbane zostały w Polsce przez obecnie rządzących sprawy gospodarki i praw pracowniczych. Wracając jeszcze raz do 95. rocznicy wizyty prezydenta Ignacego Mościckiego w Skawinie, warto, byśmy zastanowili się nad powrotem do źródeł godnej pracy jako prawa każdego człowieka, o czym tyle razy mówił nasz wielki rodak święty Jan Paweł II. Dziś Polsce trzeba rządzących, którzy będą jak troskliwy gospodarz, rządzących, którzy będą tworzyć takie prawo gospodarcze i społeczne, gdzie nadrzędną rolę będzie odgrywał strategiczny interes narodowy, a pracownik będzie podmiotem. Trzeba takich działań, by Polska znów mogła poczuć, że ma odpowiedzialnych gospodarzy wspierających rodzimy i lokalny przemysł, upatrujących pozytywnych wzorców w przywódcach z okresu międzywojnia.