Mówca: Marek Sawicki
Data: 2017-03-23 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Myślę, że kwestia ubezpieczeń upraw i zwierząt jest to jeden z najtrudniejszych problemów dotykających polskiego rolnictwa, po 1989 r. roku praktycznie nigdy do końca nie rozwiązany. Zawsze pozostawał ten dylemat: ile dofinansować do składki, a w jaki sposób rekompensować rzeczywiste straty, kiedy wystąpią zdarzenia losowe. Zresztą ta ustawa, ta nowelizacja niedawno przecież, kilka miesięcy temu przyjętej ustawy dotyczy tego wąskiego segmentu ubezpieczenia upraw i zwierząt od zdarzeń losowych. Cieszę się, że podtrzymany jest ten udział środków publicznych, budżetowych w składce na poziomie do 65%, ale też z nadzieją patrzę na te, że tak powiem, odstępstwa od wcześniejszych reguł i podniesienie możliwości korzystania z tego 65-procentowego dofinansowania na poziomie 9%, 12%, 15%, tam, gdzie poziom tego ryzyka jest dużo większy. Chcę także zwrócić uwagę na to, że nie ma prostych recept na rozwiązanie kwestii dofinansowania ubezpieczeń upraw i zwierząt, bo ryzyko dotyczące uprawy, produkcji w rolnictwie jest bardzo wysokie i praktycznie nie ma dzisiaj firmy ubezpieczeniowej, która by na ubezpieczeniach rolniczych zarabiała. Stąd też te czasami pojawiające się sygnały także wśród rolników, że to firmy ubezpieczeniowe czy ministerstwo rolnictwa dyktują rolnikom warunki, na jakich mają być zawierane te umowy, nie są prawdziwe. Mimo że dzisiaj jestem w opozycji do proponowanych zmian, to uważam, że idą one w dobrym kierunku. Wcześniej, jako minister rolnictwa też miałem wsparcie ze strony klubu PiS w sprawie funduszu wzajemnych gwarancji ubezpieczenia dochodów rolniczych, a więc także ubezpieczenia od ryzyka rynkowego. Kiedy ostatnia nowelizacja wchodziła w życie i przy dyskusji nad budżetem pojawiła się ta 4-krotnie wyższa kwota, której wcześniej nie mogliśmy na ubezpieczenie upraw i zwierząt przeznaczyć, na poziomie 900 mln, to przy tych uregulowaniach, uwarunkowaniach prawnych mówiłem wtedy, także tu, z tej trybuny sejmowej, że tak jak w 2006 r., mimo że planowaliście wydać 650 mln, a wydaliście niewiele ponad 100, tak również, jeśli nie zmieni się zasad ubezpieczenia, dopłaty do ubezpieczenia upraw i zwierząt, nie wyda się tych 900 mln. I teraz pytam, a także proponuję, bo oczywiście to wszystko też ma charakter powiązany z pomocą publiczną i ze zgodą Komisji Europejskiej na korzystanie z tej pomocy publicznej. Tak więc tu jest ten cienki wątek i element, w którym Komisja Europejska może mieć uwagi do tego projektu. Gratuluję jednak odwagi i ryzyka, warto je podjąć. Natomiast czy nie warto byłoby zastanowić się nad inną kwestią? Bo wtedy, kiedy ja pracowałem nad funduszem stabilizacji dochodów rolniczych, z moich obliczeń wynikało, że gdybyśmy na utworzenie tego funduszu mieli z budżetu środki startowe na poziomie 400-450 mln zł, to mielibyśmy tę kwestię w znacznym stopniu rozwiązaną na lata, na zasadach rynkowych, a nie tylko i wyłącznie w oparciu o budżet. Tak więc, panie ministrze Bogucki, taka dobra rada może trochę starszego kolegi: Czy nie warto zastanowić się nad rozdzieleniem tego budżetu, tych 900 mln? W tej bowiem wersji, według tej nowelizacji także go nie wykorzystacie. To jest niemożliwe, żeby on był w 2017 r. przez rolników spożytkowany. To skoro macie dobrą wolę ministra finansów, macie to zgodę, to może w tej chwili właśnie warto wejść ostro w ustawę dotyczącą utworzenia tego funduszu stabilizacji dochodów i część z tych środków zarezerwowanych w budżecie przeznaczyć już na fundusz startowy? Wiem, że w tej chwili w tej sytuacji spora część rolników byłaby gotowa na podobnych zasadach, jak przy funduszach promocji, partycypować w tworzeniu, w odnawianiu tego funduszu stabilizacji dochodów rolniczych. Gdybyście to zaproponowali jako resort rolnictwa i dzisiaj rządzący, największy klub w Sejmie, to, na co mam nadzieję, znalazłoby to poparcie nie tylko koalicji. Dziękuję.