Mówca: Bogdan Rzońca
Data: 2015-06-11 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam przyjemność odnieść się do druku nr 3433, czyli projektu ustawy o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw. Wdrożenie do polskiego porządku prawnego przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej, wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową, dostosowanie prawa krajowego do przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca - to właśnie zakłada zmiana ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przytoczone akty prawne stanowią część przepisów prawa unijnego tworzących Wspólny Europejski System Azylowy tzw. II generacji, czyli pakiet azylowy. Zgodnie z dyspozycją przewidzianą w art. 31 dyrektywy 2013/33/UE państwa członkowskie Unii Europejskiej są zobligowane wprowadzić do prawa krajowego unormowania wynikające z niniejszego aktu prawnego w terminie do 20 lipca 2015 r. Natomiast dyrektywa 2013/32/UE przewiduje dwa terminy na dostosowanie krajowego porządku prawnego, tj. 20 lipca 2015 r. oraz 20 lipca 2018 r. - w zakresie w niej wskazanym. Postanowienia dyrektywy 2013/32/UE, jak napisano w uzasadnieniu, zostaną transponowane do polskiego porządku prawnego w całości w pierwszym terminie. Oczywiście mamy świadomość, że trzeba transponować do prawa polskiego dyrektywy, o których wspominałem, niemniej jednak należy zauważyć, że nawet w uzasadnieniu, właściwie w ocenach skutków regulacji napisano, iż jeszcze do tej pory żaden kraj Unii Europejskiej tych dyrektyw nie implementował. Jesteśmy jednym z pierwszych krajów, które zabierają się za tę implementację. A więc napisano dosyć wyraźnie, że nie ma żadnych doświadczeń w zakresie implementacji tych dyrektyw, o których mówimy, w innych krajach Unii Europejskiej. Tu napisano dokładnie tak: Jednak z uwagi na fakt, iż termin transpozycji przepisów prawa unijnego jeszcze nie upłynął, brak jest miarodajnych informacji na temat sposobu ich wdrożenia w innych państwach członkowskich. Jeśli chodzi o tryb konsultacyjny, bardzo szeroki tryb konsultacyjny, to wyczytałem w jednym z dokumentów, zdaje się, w dokumencie ministra finansów, że dosyć drogo będzie nas kosztowała implementacja tych dyrektyw, mianowicie mówi się tu nawet o 54 mln zł w okresie 10-letnim. Jeśli tak jest, to oczywiście ta ustawa rodzi konsekwencje. Jest to bardzo wymowne i bardzo ostre pismo ministra finansów do ministra spraw wewnętrznych. Ono sugeruje wprost, żeby w ramach środków, którymi dysponuje minister spraw wewnętrznych, po prostu obsłużyć jakby implementację tego prawa czy implementację tych dwóch dyrektyw. Są więc konsekwencje finansowe implementacji tych dwóch dyrektyw i to wywołało pewną dyskusję pisemną pomiędzy ministrem finansów a ministrem spraw wewnętrznych. Z uwagi jednak na to, że jesteśmy członkiem Unii Europejskiej, że interesuje nas wspólne prawo azylowe, choć ono jest bardzo niejednorodne w różnych krajach i są bardzo różne regulacje, oczywiście Prawo i Sprawiedliwość opowiada się za tym, żeby podjąć procedowanie, w ramach przewidzianych prawem, w Sejmie. Jest to bardzo obszerny dokument, bardzo ważny, który trzeba bardzo wnikliwie przeanalizować. Opowiadamy się za skierowaniem tego projektu ustawy do komisji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)