PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Sprawozdawca Tomasz Głogowski
Data: 2014-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W imieniu Komisji Regulaminowej i Spraw Poselskich przedstawiam sprawozdanie z rozpatrzenia wniosku prokuratora rejonowego w Legnicy z dnia 30 kwietnia 2013 r., działającego za pośrednictwem prokuratora generalnego, o wyrażenie zgody przez Sejm na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej posła Ryszarda Zbrzyznego. Komisja rozpatrzyła wniosek prokuratury na posiedzeniu 8 stycznia bieżącego roku. Wniosek zaprezentowała pani prokurator Ryszarda Beni. Pan poseł Zbrzyzny nie ustanowił obrońcy spośród posłów i sam odniósł się do wniosku. Prokuratura zarzuca panu posłowi Ryszardowi Zbrzyznemu, iż dopuścił się on w okresie od października 2009 r. do lutego 2012 r. w Legnicy i Lubinie, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w warunkach czynu ciągłego, będąc uprzedzonym o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań oraz o prawie do odmowy składania zeznań, składając w Prokuraturze Rejonowej w Legnicy oraz w Lubinie, w toku postępowania karnego przeciwko swojemu synowi podejrzanemu o kierowanie samochodem w stanie nietrzeźwości, zeznał nieprawdę co do okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, wskazując, iż jego syn w czasie, gdy doszło do kolizji, nie opuszczał należącej do niego posesji, to jest o przestępstwo określone w art. 233 § 1 Kodeksu karnego w związku z art. 12 Kodeksu karnego. Prokurator na posiedzeniu komisji zreferowała działania, które doprowadziły do przedstawienia panu posłowi zarzutów, to jest m.in. zeznania świadków i analizę billingów telefonicznych. Odnosząc się do wniosku, pan poseł Ryszard Zbrzyzny stwierdził, że nie przyznaje się do zarzutów, uznał je za element realizowanego przeciw niemu ˝scenariusza działań˝, zanegował także przedstawione przez prokurator dowody, przedstawił, że w sprawie dotyczącej jego syna zmieniały się zarówno zeznania świadków, jak i postanowienia prokuratury. Podkreślił, że sprawa miała miejsce w maju 2008 r., a on sam po raz pierwszy został przesłuchany dopiero po 1,5 roku od wydarzenia i z tego czasu pochodzą zeznania, w których to według prokuratury miał świadomie zeznać nieprawdę. Zapewnił, że zeznawał według najlepszej swej wiedzy i pamięci. W toku dyskusji większość posłów podkreślała, że nie jest rolą posłów merytoryczne ocenianie, czy zarzuty prokuratury są przekonujące, gdyż rola ta należy do sądu (choć na przykład wobec faktu, iż pierwsze przesłuchanie pana posła miało miejsce po 1,5 roku od zdarzenia, wyrażone zostało zdziwienie). Pojawiały się głosy, że także dla pana posła Zbrzyznego korzystne byłoby oczyszczenie się z zarzutów przed sądem, a pozostawanie pod ochroną immunitetu parlamentarnego byłoby dla niego niekorzystne w odbiorze społecznym. W głosowaniu Komisja Regulaminowa i Spraw Poselskich stosunkiem 9 głosów za, 2 przeciw i 1 wstrzymujący się podjęła decyzję o rekomendowaniu Sejmowi wyrażenia zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności pana posła Zbrzyznego w sprawie, która wynika z wniosku Prokuratury Rejonowej w Legnicy z dnia 30 kwietnia 2013 r. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2014-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Co jakiś czas jesteśmy zaskakiwani dobrymi informacjami o naszym eksporcie i produkcji przemysłowej. Cieszymy się, bo to oznacza, że nasza gospodarka dobrze radziła sobie w trudnym czasie spowolnienia gospodarczego w Europie i na świecie. Jestem jednak zaskoczony nie wynikami naszej gospodarki, tylko brakiem odpowiedzi na proste pytanie: Dlaczego nasza gospodarka tak dobrze sobie radzi? Jeszcze bardziej zaskakuje mnie fakt, że mało kto takie pytanie zadaje. Szkoda, że brakuje dociekliwych. Moim zdaniem gospodarka dobrze sobie radzi, bo cudem udało nam się uniknąć najgorszych konsekwencji wynikających z antywęglowej polityki Unii Europejskiej. Mam podstawy podejrzewać, że sukces zawdzięczamy naszemu ubóstwu, ponieważ jesteśmy ubożsi od krajów Unii Europejskiej, które było stać na lansowanie i wprowadzanie antyprzemysłowych decyzji. Teraz mamy z tego profity. Aby liczyć na prawdziwy sukces, musimy postawić na nowoczesność. Czas kryzysu pokazał, że tylko dzięki nowoczesnemu przemysłowi można szybko wyjść na prostą, dlatego powinniśmy postawić na konkurencyjność gospodarki i dbać o to, aby przemysł miał znaczny udział w naszym PKB. To jednak można osiągnąć tylko wtedy, gdy będziemy mieli tanią energię, a tanią energię będziemy mieli tylko wtedy, gdy racjonalnie wykorzystamy węgiel. Europa dostrzegła, że energochłonne gałęzie przemysłu emigrują do krajów, w których nie ma restrykcyjnej polityki klimatycznej. Mało tego, okazuje się, że Stany Zjednoczone, które zawsze z rezerwą podchodziły do pomysłów Unii Europejskiej w sprawach ochrony klimatu, w ostatnich latach więcej zrobiły w tej dziedzinie niż Europa. Osiągnęły to dzięki wydobyciu gazu z łupków i nowoczesnym technologiom zastosowanym w przemyśle. Europa musi tworzyć warunki do rozwoju przemysłu, własna produkcja przemysłowa jest najpewniejszym fundamentem rozwoju - deklarowali 7 lutego w Krakowie ministrowie ds. gospodarczych Francji, Niemiec i Polski przed spotkaniem gospodarczego Trójkąta Weimarskiego. Ta deklaracja jest najlepszym dowodem na to, że myślenie o gospodarce się zmienia. Polski rząd ma w tym swój wielki udział. Od kilku lat nasi przedstawiciele w Unii Europejskiej powtarzają wciąż to samo hasło: walczymy z dwutlenkiem węgla, ale nie walczymy z węglem w gospodarce. To polscy przedstawiciele najgłośniej przekonywali, że dyskusji o polityce klimatyczno-energetycznej zawsze powinna towarzyszyć dyskusja o bezrobociu i przemyśle. Polscy politycy zwracają uwagę na to, że nawet najpiękniejsze idee nie zostaną zrealizowane, jeżeli będziemy żyli w Europie bezrobotnych. Dziękuję bardzo.
Mówca: Waldemar Andzel
Data: 2014-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 13 lutego br. zmarł Zbigniew Jan Romaszewski, działacz opozycji antykomunistycznej w PRL, a także Komitetu Obrony Robotników i ˝Solidarności˝, twórca podziemnego Radia Solidarność, a ponadto wspaniały polityk, wieloletni senator oraz członek Trybunału Stanu. Romaszewski został odznaczony przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Orderem Orła Białego. Działał nie tylko na rzecz Polski, lecz także dla dobra innych krajów. Otrzymał Nagrodę Praw Człowieka Fundacji Aurora w Kalifornii, Krzyż Komandorski Orderu za Zasługi dla Litwy, a także portugalski Krzyż Wielki Orderu Zasługi. Zbigniew Jan Romaszewski urodził się parę miesięcy po wybuchu II wojny światowej. Dzieciństwo spędził w obozie pracy w Turyngii, gdzie został zesłany wraz z matką przez Niemców. W 1945 r. wrócił do Warszawy, gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej, jak i liceum. Studia ukończył na Uniwersytecie Warszawskim na kierunku fizyka. W czasie PRL był zaangażowany w działalność opozycyjną. Był między innymi członkiem Komitetu Obrony Robotników, gdzie pomagał represjonowanym. Był założycielem Komitetu Helsińskiego, nadzorującym wprowadzane w życie postanowienia Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, a także kierował Komisją Interwencji i Praworządności NSZZ ˝Solidarność˝. Wielokrotnie zatrzymywany przez funkcjonariuszy SB, a w końcu aresztowany i więziony od 1982 r. do 1984 r., kiedy został objęty opieką Amnesty International. Następnie kolejno był głównym organizatorem Tygodnia Więźnia Politycznego, założycielem, a jednocześnie prezesem Polskiego Funduszu Praworządności, kierował Komisją Interwencji i Praworządności NSZZ ˝Solidarność˝ oraz organizował jawną i nielegalną I Międzynarodową Konferencję Praw Człowieka w Nowej Hucie. Uczestniczył w obradach okrągłego stołu jako przedstawiciel podzespołu do spraw reformy państwa i sądów. Za czasów III Rzeczypospolitej zasiadał w Senacie Rzeczypospolitej Polskiej od 1989 r. Od 2005 r. był senatorem z ramienia Prawa i Sprawiedliwości. W sumie był członkiem Senatu przez 7 kadencji, 22 lata - najdłużej pełnił funkcję senatora. Tam również przewodniczył Komisji Praw Człowieka i Praworządności, a od 1992 r. był prezesem Komitetu ds. Radia i Telewizji. Od 2007 r. przez 4 lata pełnił funkcję wicemarszałka Senatu VII kadencji. Po zasłużonych latach Sejm wybrał go na członka Trybunału Stanu. Śp. Zbigniew Romaszewski został pochowany dzisiaj w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na warszawskich Powązkach. Uroczystość miała charakter państwowy. Pożegnaliśmy dobrego człowieka i wspaniałego Polaka, jednego z najwybitniejszych przedstawicieli pokolenia walczącego z komunizmem - zbrodniczym systemem. Człowieka, który walczył o prawa innych ludzi i zawsze kierował się dobrem społecznym. Cześć jego pamięci! Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Maria Zuba
Data: 2014-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Bóg, Honor, Ojczyzna - to zawołanie towarzyszyło mu przez całe życie i wyznaczało sposób myślenia, wartościowania, dokonywania wyborów, podejmowania decyzji i kierunki duszpasterskiego działania. W pamięci osób, które poznały księdza infułata, pozostanie on na zawsze jako człowiek sercem oddany Kościołowi i Polsce. Dzisiaj po ludzku czujemy smutek, bo odchodzi od nas człowiek wielkiego autorytetu i wielkiej mądrości, pasterz i niestrudzony głosiciel Słowa Bożego. Trudno zliczyć otrzymane przezeń odznaczenia i wyróżnienia, są między nimi Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski i Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. Ponadto został on uznany za honorowego obywatela Suchedniowa, Suchedniowianina Roku. Otrzymał również odznaczenie nadane na wniosek dzieci z Suchedniowa - był kawalerem Orderu Uśmiechu. Bardzo identyfikował się z Suchedniowem i jego mieszkańcami. Wielokrotnie dodawał im odwagi, aby o problemach Suchedniowa mówili publicznie. Zapraszał tam wielu biskupów, w tym księdza biskupa Edwarda Dąbrowskiego, kardynała Józefa Glempa i kardynała Karola Wojtyłę, wielu polityków i sportowców. Odszedł od nas nieustraszony pasterz Kościoła, człowiek niezwykły, o wielkiej duszy i prawym sercu, wielki patriota, charyzmatyczny duszpasterz, znakomity organizator. Dziękujemy dziś zatem księdzu infułatowi Józefowi Wójcikowi za jego kapłańską i wszelką inną posługę w naszej ojczyźnie. Żegnamy dziś człowieka, który całe swoje życie poświęcił dla dobra Kościoła i Polski. Niech spoczywa w pokoju, a jego dzieło niech procentuje i zostanie z nami. Wieczny odpoczynek racz mu dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj mu świeci na wieki wieków. Amen. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie poboru opłat na autostradzie A4 Mija półtora roku od wprowadzenia poboru opłat na autostradzie A4 w okolicach Gliwic. Ze względu na to, że autostrady oprócz przejmowania klasycznego ruchu tranzytowego najczęściej również spełniają rolę i funkcję obwodnic miast, zdecydowano, że pomiędzy odcinkami autostrady Gliwice - Kleszczów i Gliwice - Sośnica nie będą pobierane opłaty za przejazd. W ciągu pierwszych 17 miesięcy wydano i zrealizowano 4 913 833 transakcje zerowe, czyli wydano i pobrano bilety na przejazd bezpłatny. Gdyby pokusić się o to, aby decydenci i projektanci decydujący o tym, gdzie mają stać bramki, byli zweryfikowani pod kątem kompetencji, to bramki powstałyby kilka kilometrów dalej w kierunku Wrocławia, za zjazdem na Łabędy. Wtedy nie byłoby konieczności wystawiania biletów zerowych. Jeżeli prawdą jest, że bilety zerowe na bramkach gliwickich stanowią 43% wszystkich wydanych biletów, to znaczy, że te słynne korki, które powstają na A4 w okolicach Sośnicy, są wynikiem błędu decyzyjnego i nie powstałyby w normalnych warunkach. Z autostradą A4 krzyżuje się autostrada A1 na węźle Sośnica. Autostrada A1 została niedawno oddana do użytku i oczywiście przewidziano na jej przebiegu miejsca poboru opłat. Oczywiście znowu nikt nie zadbał o poziom kompetencji decydentów i, jeżeli wierzyć projektom, bramki poboru opłat powstaną pomiędzy Zabrzem i Bytomiem. I jak znam życie i decydentów koalicji PO-PSL, znowu będą wydawane i realizowane tzw. bilety zerowe, tym razem na A1, bo w końcu za Bytomiem są jeszcze 4 zjazdy. Czy naprawdę tak trudno wymyślić, żeby te bramki postawić tuż za zjazdem na S1 w Pyrzowicach? Dziękuję za uwagę.
Mówca: Józef Rojek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Nie tak dawno media zainteresowały się danymi Głównego Urzędu Statystycznego na temat sytuacji rodzin w Polsce. Jak wskazuje GUS, w skrajnej nędzy, czyli poniżej tzw. minimum egzystencji, żyje blisko 10% rodzin wychowujących troje dzieci i aż 26,6% mających ich czworo lub więcej, natomiast ponad 8% dużych rodzin nie stać na jedzenie dla swoich pociech. Oczywiście biedne rodziny, w których brakuje pieniędzy na podstawowe potrzeby, tym bardziej oszczędzają na edukacji najmłodszych. Jak podaje GUS, blisko co piąta liczna rodzina rezygnowała z zakupu części podręczników dla dzieci, a co trzecia zmuszona była do rezygnacji z wszelkich dostępnych dla nich zajęć dodatkowych. Także coraz częściej rodziny oszczędzają na zdrowiu pociech. Jak się okazuje, 10% gospodarstw domowych z minimum trójką dzieci oszczędza na lekarzach specjalistach, a ponad 14% na dentystach. To tylko kilka statystycznych informacji na temat biedy i niedostatku, w których żyje aż 1,5 mln dzieci w naszym kraju. W tym samym czasie media poinformowały o jakże odmiennej sytuacji innych dzieci w naszym kraju. Jak podały: w firmie Polkomtel Zygmunt Solorz-Żak zakończył pełnienie swoich funkcji w zarządzie spółki, a nowym prezesem został jego syn Tobias Solorz. Ponadto Marcin Dukaczewski, syn Marka Dukaczewskiego, szefa rozwiązanych Wojskowych Służb Informacyjnych, został przewodniczącym Rady Nadzorczej Petrolinvest SA. Podobna sukcesja nastąpiła w rodzinie Kulczyków. Na początku bieżącego roku Jan Kulczyk przekazał kierowanie Kulczyk Investments swojemu synowi Sebastianowi. Myślę, że te informacje są doskonałym przyczynkiem do robiącej ostatnio oszałamiającą karierę książki ˝Resortowe dzieci˝, bo oto właśnie do biznesu wkraczają ludzie, którzy swoje kariery i oczywiście wielkie pieniądze nierzadko zawdzięczają uwikłaniu rodziców w tamten system, ich powiązaniu ze służbami PRL i niejasnymi interesami na progu budowania III RP. Niektórzy z pozostałych młodych, zdolnych i dobrze wykształconych przy odrobinie szczęścia i znajomościach być może zdobędą pracę godną swoich kwalifikacji i umiejętności. Bo 25 lat po okrągłym stole zdecydowana większość z nich może co najwyżej liczyć na etat kasjera w hipermarkecie.
Mówca: Bogdan Rzońca (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie sytuacji na Ukrainie Od wielu dni mają miejsce dramatyczne wydarzenia na Ukrainie, które mają charakter wojny domowej. Naród ukraiński demonstruje swoje europejskie aspiracje, mając nadzieję na poprawę własnego losu, dążąc do wyrównania szans życiowych i pozbawienia oligarchów ukraińskich decydującego wpływu na losy państwa. Tymczasem mocarstwa światowe biernie przyglądają się bratobójczym walkom - ani USA, ani UE nie podejmują zdecydowanych kroków polegających na sankcjach gospodarczych czy personalnych wobec władzy ukraińskiej, która stara się bagatelizować problem, podpierając się rosyjskimi rekomendacjami politycznymi i ekonomicznymi. Dziś, 20 lutego 2014 r., Kijów spływa krwią. Zginęło już ponad 60 osób, a do końca dnia jeszcze daleko. Wojsko straszy bezwzględną ingerencją przebywających na Majdanie w Kijowie, dyplomaci europejscy tymczasem są zakładnikami interesów UE z Rosją i nie podejmują zdecydowanych kroków politycznych i gospodarczych wobec zwolenników krwawego rozwiązania problemu, wobec sił antydemokratycznych. Apeluję więc do wszystkich polityków polskich w imię dobrosąsiedzkich stosunków między Polską a Ukrainą o podjęcie wszelkich działań nakierowanych na powstrzymanie przelewu krwi na Ukrainie. Niech partykularne interesy bogatych krajów pozostaną na boku, gdy w chrześcijańskim państwie trwa niepotrzebny bój, bój bratobójczy o pryncypialne wartości demokratyczne i prawa człowieka do godnego życia i pracy. Te niepokojące wydarzenia swoim zasięgiem coraz bliżej sięgają granicy Rzeczypospolitej Polskiej. W dniu wczorajszym, 19 lutego 2014 r., w godzinach popołudniowych nastąpiła blokada przejścia granicznego po stronie ukraińskiej na terenie przejścia granicznego Krościenko - Smolnica. Niepokojące sytuacje mają również miejsce na innym przejściu granicznym, w Medyce. Po stronie ukraińskiej na tym przejściu granicznym, w Szeginiach, zaczęli gromadzić się ludzie, którzy mogą zablokować przejście graniczne w Medyce. Z kolej w Korczowej od rana ponad 300 osób blokuje polsko-ukraińską drogę dojazdową, a ukraińskie służby celne wstrzymały odprawę do Polski. Polska Straż Graniczna apeluje o wybór innego przejścia granicznego, jednak sytuacja jest bardzo napięta oraz dynamiczna i nie jest wykluczone, że w niedługiej perspektywie czasu przejścia graniczne pomiędzy Polską a Ukrainą zostaną całkowicie zamknięte. W związku z tym jako parlamentarzysta apeluję do premiera Rzeczypospolitej Polskiej o podjęcie natychmiastowych działań mających na celu zachowanie szczególnych środków bezpieczeństwa przy granicy z Ukrainą oraz o wzmożone kontrole pojazdów przekraczających granicę Rzeczypospolitej Polskiej od strony Ukrainy dla bezpieczeństwa mieszkańców województwa podkarpackiego.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie poselskie w sprawie poparcia narodu ukraińskiego w dążeniach do podpisania układu stowarzyszeniowego z Unią Europejską i demokratycznych przemian Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Polska, Europa i świat obserwują dramatyczne wydarzenia w kraju naszych sąsiadów, na Ukrainie. Z przerażeniem, niepokojem i ludzkim odruchem współczucia i solidaryzmu przyjmujemy informacje o ofiarach śmiertelnych i setkach rannych Ukraińców podczas wielkiego zrywu narodu ukraińskiego głównie w Kijowie na Majdanie. Dziś Ukraińcy walczą o wolną, demokratyczną Ukrainę, walczą o swoją przyszłość i przyszłość swojej ojczyzny. Reżim Janukowycza sięga po najostrzejsze środki przemocy wobec zgromadzonych zwolenników przemian w Kijowie i innych miastach Ukrainy. Nieoficjalne źródła podają, że z rąk sił MSW na Majdanie zginęło kilkadziesiąt osób. Mimo represji dziś z nową siłą wybuchły walki między przeciwnikami władz Ukrainy a siłami obecnej władzy. Oddziały Berkutu strzelają z broni palnej do protestujących. Odnotowuje się przypadki, że dowódcy oddziałów MSW przechodzą z podwładnymi na stronę przeciwników rządu. W tej wyjątkowej sytuacji nastąpiła zgoda wśród wszystkich ugrupowań politycznych co do kierunku działań polskiego rządu w sprawie sytuacji na Ukrainie. Polska zainicjowała nałożenie sankcji na osoby winne użycia przemocy na Ukrainie przez Unię Europejską oraz nałożenie embarga na dostawy broni. Również polskie społeczeństwo podejmuje działania mające charakter wsparcia i solidarności z protestującym narodem ukraińskim. List solidarności z narodem ukraińskim skierowało Prezydium Episkopatu Polski do hierarchów Kościoła greckokatolickiego. Trwają akcje poparcia, zbiórki pieniędzy i leków na rzecz protestujących na Ukrainie. Taką akcję prowadzi Caritas Polska i NSZZ ˝Solidarność˝. Jako były prezydent Rzeszowa, który podpisał dwie umowy partnerskie między Rzeszowem a Łuckiem i Iwano-Frankiwskiem na Ukrainie, apeluję do wszystkich polskich samorządów o podejmowanie uchwał w sprawie poparcia i pomocy dla protestującego narodu ukraińskiego. Rzeszów utrzymuje partnerską współpracę z trzema miastami na Ukrainie - Lwowem i dwoma wymienionymi wcześniej. Dlatego zachęcam polskie samorządy do aktywnego włączenia się w sprawy poparcia dla walczącego o demokratyczne prawa narodu ukraińskiego.
Mówca: Tadeusz Tomaszewski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Wysoki Sejmie! Ministerstwo Sportu i Turystyki 5 lutego 2014 r. na posiedzeniu Komisji Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki przedstawiło informację nt. stypendiów i nagród przyznawanych sportowcom niepełnosprawnym za osiągnięte wyniki sportowe. Z informacji wynika, że w 2013 r. na podstawie rozporządzenia ministra sportu i turystyki z dnia 15 października 2012 r. w sprawie stypendiów sportowych dla członków kadry narodowej za zajęcie miejsc od 1 do 8 na zawodach najwyższej rangi oraz uzyskanie kwalifikacji olimpijskich stypendium sportowe otrzymało 156 zawodników niepełnosprawnych. Za zajęcie miejsc od 1 do 3 stypendium otrzymało 43 zawodników, za zajęcie miejsc od 4 do 8 - 63 zawodników, 50 zawodników otrzymało stypendia za zakwalifikowanie się na igrzyska głuchych Sofia 2013. 107 zawodników, którzy zajęli miejsca od 1 do 8, nie spełniło kryteriów ilościowych rozporządzenia (59 zawodników zajęło miejsca od 1 do 3, 48 zawodników - miejsca od 4 do 8). Moim zdaniem art. 32, w tym ust. 7 art. 32, ustawy o sporcie nie ogranicza ministrowi właściwemu ds. kultury fizycznej możliwości nowelizacji rozporządzenia ministra sportu i turystyki z dnia 15 października 2012 r. w sprawie stypendiów sportowych dla członków kadry narodowej i uwzględnienia w nim specyfiki sportu osób niepełnosprawnych. Apeluję do pana ministra, tak jak Komisja Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki, o rozważenie możliwości przyznania stypendiów również dla zawodników niepełnosprawnych zajmujących miejsca 1-3, a niespełniających wymogów dotyczących liczby startujących osób i drużyn - państw. Takie rozwiązanie pozwoli sportowcom niepełnosprawnym systematycznie, bez zakłóceń, z zabezpieczeniem socjalnym przygotowywać się do igrzysk paraolimpijskich i światowych igrzysk głuchych.
Mówca: Jan Warzecha (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2014-02-20 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Niniejsze oświadczenie poselskie pragnę poświęcić osobie Danuty Siedzikówny, znanej także pod pseudonimem Inka, bohaterce, która podczas II wojny światowej wykazała się niezwykłą odwagą i dojrzałością w walce z okupantem niemieckim, a później rosyjskim. Z ogromną przykrością przyjmuję ostatnie doniesienia mediów, które sugerują, że polska młodzież nie powinna wzorować się na osobie ˝Inki˝, która poprzez swoją honorową postawę tylko ˝zmarnowała sobie życie˝, a jej największym dokonaniem była śmierć. Danuta Siedzikówna to urodzona w 1928 r. sanitariuszka 4. szwadronu odtworzonej na Białostocczyźnie 5. Wileńskiej Brygady AK - jednego z najskuteczniejszych oddziałów podziemia antykomunistycznego. W wieku 17 lat została skazana na śmierć po bardzo ciężkim i brutalnym śledztwie, w którym wielokrotnie bito ją i poniżano. Mimo tortur odmówiła składania zeznań obciążających członków brygad wileńskich AK. Została zastrzelona przez dowódcę plutonu egzekucyjnego podporucznika Franciszka Sawickiego 28 sierpnia 1946 r. w Gdańsku, ale miejsce jej pochówku do dziś nie jest znane. Bezsprzecznie ta 17-letnia sanitariuszka w czasie swojego krótkiego życia wykazała się odwagą, męstwem, niezłomnością typową dla grona żołnierzy wyklętych. Mimo umniejszania jej zasług i honorowej postawy w ostatnim czasie przez ogólnopolskie media powinniśmy z uporem dążyć, by młodzież w takich postaciach jak ˝Inka˝ mogła zobaczyć, że kierowanie się w życiu bezinteresownością, odwagą, dojrzałością, walką o swoje ideały jest godne pochwały i naśladowania. Nie potrzeba wojny, broni ani okupanta, by żyć zgodnie z wyższymi wartościami, nie wstydzić się ich i z godnością prezentować je w nowoczesnym, bardzo często drwiącym i płytkim świecie. Danuta Siedzikówna, wbrew temu, co o niej mówią niektórzy, powinna w dalszym ciągu funkcjonować jako autorytet dla młodych Polaków. Jej poświęcenie, godne znoszenie bestialskich tortur to postawa, z której powinniśmy czerpać wzorce, nie doszukując się tego, czy jej śmierć rzeczywiście była konieczna, a jej postawa uniwersalna dla czasów współczesnych. Żywię głęboką nadzieję, że nie tylko nasze dzieci, ale także wnuki oraz przyszłe pokolenia będą się z naszą pomocą wychowywać zgodnie z najwyższymi wartościami moralnymi prezentowanymi przez młodych bohaterów II wojny światowej i okresu stalinizmu. Dziękuję.