PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Stanisław Pięta
Data: 2012-11-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam pytanie do pana posła sprawozdawcy. (Poseł Rafał Grupiński: Lepiej zejdź, bo wszystko zepsujesz.) Siedzieliśmy razem na posiedzeniu komisji kultury. Pan poseł Fedorowicz uznał to posiedzenie za jedno z najspokojniejszych posiedzeń komisji kultury. (Głos z sali: Bo nie było Telewizji Trwam.) Komisja kultury przyjęła w drodze kompromisu, wydaje się, umiarkowaną, ale dobrą uchwałę. Uchwała uzyskała poparcie zarówno członków komisji z Prawa i Sprawiedliwości, jak i członków komisji z Platformy Obywatelskiej. Które z zapisów proponowanej uchwały wzbudziły kontrowersje, uwagi, czy ktoś wziął udział w tej dyskusji, jak to się stało (Dzwonek), że umiarkowana uchwała nie uzyskała poparcia klubów lewicowych? (Poruszenie na sali) Bardzo dziękuję. Korzystając z okazji, chciałbym powitać obecnego wśród nas pana Zbigniewa Kuciewicza, prezesa Związku Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych, wraz z innymi członkami Związku Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych. (Oklaski)
Mówca: Stefan Niesiołowski
Data: 2012-11-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pytanie do pana posła sprawozdawcy. Nawet biorąc pod uwagę to, że część tych argumentów, tych słów, które bardzo stronniczo, jednostronnie, cytował tutaj pan prof. Iwiński, jak można nie dostrzec drugiej strony rzeczywistości, tego, że bardzo wielu żołnierzy NSZ oddawało życie za Polskę przez cały czas okupacji, w powstaniu warszawskim, po wojnie? (Oklaski) Jak można nie dostrzec męczeństwa: Mosdorfa - zamęczonego w Oświęcimiu za ratowanie Żydów, Abakanowicza - zamęczonego we Wronkach, Lecha Neymana, Stanisława Kasznicy - zamęczonych w komunistycznych więzieniach, Tadeusza Łabędzkiego - zakatowanego w śledztwie. Jak można nie dostrzec tej części rzeczywistości, postulowania odebrania Niemcom Ziem Zachodnich i Północnych i przyłączenia ich do Polski? Jak można odmówić patriotyzmu tym ludziom? Trzeba naprawdę złej woli i fałszowania historii. Jestem za tą uchwałą. Dziękuję bardzo. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo!)
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2012-11-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Pan poseł Niesiołowski kompletnie nie zrozumiał mojego wystąpienia, co rzadko się zdarza. Otóż chcę powiedzieć, że nigdy historia nie jest historią czarno-białą, ale jeżeli weźmie się pod uwagę taką strukturę, która opowiadała się za utworzeniem katolickiego państwa polskiego, która traktowała jako swojego głównego wroga Związek Radziecki już po...
Mówca: Piotr Babinetz
Data: 2012-11-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Zacznijmy od tego, że to obóz narodowy, a potem Narodowe Siły Zbrojne podniosły sprawę Ziem Zachodnich i granicy Polski na Odrze i Nysie Łużyckiej. To wielka zasługa obozu narodowego i Narodowych Sił Zbrojnych. (Głos z sali: Kiedy?) (Głos z sali: Wtedy.) Co do walki z lewicową partyzantką chodzi oczywiście o walkę z komunistyczną agenturą służącą Sowietom. (Oklaski, poruszenie na sali) Natomiast tu były takie opary, które dotyczą sporów ideowych jeszcze sprzed drugiej wojny światowej. W okresie wojennym, ekstremalnym okresie walki z okupantem niemieckim, z okupantem sowieckim, bardziej wyraziście ukazywały się charaktery ludzkie. U jednych ujawniały się najbardziej negatywne cechy - to te środowiska, które służyły Sowietom - u drugich - jak właśnie w obozie narodowym, Narodowych Siłach Zbrojnych - wręcz przeciwnie, najwspanialsze cechy charakteru. Tak było ze wspomnianym tutaj Janem Mosdorfem, który został zamordowany przez Niemców w Auschwitz, w dużej mierze za to, że pomagał Żydom. Zresztą wielu ludzi pochodzenia żydowskiego było żołnierzami Narodowych Sił Zbrojnych. Nieprzejednani wobec komunizmu - Pobóg-Malinowski - to prawda, ale to właśnie zasługa Narodowych Sił Zbrojnych. (Oklaski) Dlaczego uważamy za tak ważne uczczenie pamięci Narodowych Sił Zbrojnych? Między innymi dlatego, że szczególnie tragiczny był ich los po drugiej wojnie światowej. Nie obejmowały ich amnestie, byli mordowani, katowani, siedzieli w więzieniach przez wiele, wiele lat. Ludzie z kolejnych pokoleń opozycji niepodległościowej, którzy siedzieli w więzieniach na przykład w latach 70., spotykali tam jeszcze żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych. Stanisław Kasznica został nie tylko przez komunistów zamordowany w 1948 r. - a przypomnijmy, był to ostatni komendant główny Narodowych Sił Zbrojnych - ale też potajemnie, w nieznanym miejscu w Warszawie, najprawdopodobniej pochowany. Mamy nadzieję, że dzięki pracy Instytutu Pamięci Narodowej zostanie odnalezione miejsce pochówku tego bohatera polskiej niepodległości. Myślę, że trzeba podziękować Związkowi Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych, a także Parlamentarnemu Zespołowi Tradycji i Pamięci Żołnierzy Wyklętych za przygotowanie uchwały, a przede wszystkim sejmowej Komisji Kultury i Środków Przekazu, która, tak jak tu mówiono - jak mówił dzisiaj pan poseł Stanisław Pięta, wcześniej - pan przewodniczący Jerzy Fedorowicz - bardzo spokojnie i merytorycznie pracowała nad tą uchwałą. W efekcie po wprowadzeniu jednej kompromisowej poprawki zdecydowaną większością głosów, przy tylko jednym głosie sprzeciwu i jednym głosie wstrzymującym się, Komisja Kultury i Środków Przekazu rekomendowała Wysokiej Izbie podjęcie uchwały upamiętniającej powstanie Narodowych Sił Zbrojnych. Za tę pracę komisji bardzo dziękuję. I na koniec. Zbigniew Herbert pisał o żołnierzach Narodowych Sił Zbrojnych: ˝Ponieważ żyli prawem wilka, historia o nich głucho milczy...˝ Nie pozwólmy, aby historia głucho milczała o żołnierzach Narodowych Sił Zbrojnych, o bohaterach naszej niepodległości. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Michał Kabaciński
Data: 2012-11-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałkini! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ten projekt to kolejna ściema i bardzo bezużyteczna regulacja. (Poruszenie na sali) (Głos z sali: Wyrażaj się pan.) (Głos z sali: Żadna ściema.) Ale, ale, ale... (Gwar na sali)
Mówca: Przemysław Wipler
Data: 2012-11-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam kilka pytań. Pierwsze pytanie do pani marszałek: Jak to się stało, że do chwili obecnej nie udało się uchwalić projektu uchwały, który miał powołać komisję nadzwyczajną, zajmującą się deregulacją, właśnie takimi sprawami? Nasz projekt leży od kwietnia i jest gotowy. To miała być komisja pracująca nad tą ustawą, nad takimi ustawami. Godzinę przed tym posiedzeniem, przed tym, gdy zaczęliśmy głosowania, pojawił się dopiero druk, który jest głosowany, a nasz został w szufladzie. Co to za obyczaj? Drugie pytanie jest do rządu. Wczoraj pan minister Gowin powiedział - kiedy przypomnieliśmy nasz postulat zgłoszony w kwietniu, że chcielibyśmy debaty nad art. 17 konstytucji - że nie widzi perspektywy, by dyskutować nad tym, co pozwoli otworzyć te najbardziej aspiracyjne zawody prawnicze, art. 17. Pytanie jest takie: Czy to jest opinia tylko pana ministra Gowina (Dzwonek), czy to jest kwestia stanowiska całego rządu? I trzecia, ostatnia sprawa, to jest kwestia tarczy antykorupcyjnej, która powinna towarzyszyć temu procesowi otwierania dostępu do zawodów.
Mówca: Sprawiedliwości Jarosław Gowin
Data: 2012-11-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie pośle, zwracam się do pana posła Wiplera, przy okazji jeszcze raz dziękując za niezwykle merytoryczną wczorajszą dyskusję. Nie powiedziałem, że jestem przeciwny debacie nad art. 17, nie ma stanowiska rządu w tej sprawie. Moim zdaniem taka debata byłaby zasadna. Wyrażałem natomiast sceptycyzm co do ewentualności przegłosowania w tej kadencji jakichkolwiek zmian konstytucyjnych. Dziękuję bardzo.
Mówca: Andrzej Sztorc
Data: 2012-11-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pragnę przedstawić w imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego stanowisko w sprawie ˝Informacji dla Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w pracach Unii Europejskiej w okresie styczeń-czerwiec 2012 r.˝. Przedstawiony dokument został opracowany i przedstawiony Wysokiej Izbie, dla przypomnienia tylko powiem, w związku z realizacją postanowień art. 3 ust. 1 ustawy o współpracy Rady Ministrów z Sejmem i Senatem w sprawach związanych z członkostwem Polski w Unii Europejskiej. Informacja dotyczy sprawowania prezydencji duńskiej. Przedstawione informacje, i to chcę zaznaczyć, wykraczają w niektórych aspektach poza tę prezydencję i dotyczą wcześniejszej prezydencji polskiej i następującej po niej prezydencji cypryjskiej. Prezydencja duńska skupiła swoje działania przede wszystkim wokół czterech obszarów i priorytetów: odpowiedzialna Europa, przyjazna i rozwijająca się Europa, zielona Europa i bezpieczna Europa. Działania dotyczące obszaru odpowiedzialna Europa były pokłosiem panującego wówczas głębokiego kryzysu związanego z zadłużeniem. Prezydencja duńska czyniła bardzo wiele starań dla ograniczenia negatywnych skutków finansowych, gospodarczych i społecznych związanych właśnie z zadłużeniem. Podjęła również intensywne działania dla jak najszybszego wyjścia z kryzysu. Działania w obszarze dynamiczna Europa skierowane były na wzmocnienie wzrostu gospodarczego, w jakiś sposób również zwiększenie zatrudnienia. Szczególny akcent został położony na działania dotyczące funkcjonowania jednolitego rynku. W tym obszarze prezydencja prowadziła działania na rzecz poprawy warunków dla europejskich podmiotów, w tym handlowych, w państwach trzecich. W obszarze zielona Europa prezydencja duńska dokładała starań, aby Europa Zachodnia utrzymała pozycję lidera w sprawach związanych ze środowiskiem, energią, klimatem. Tu w jednym sektorze Polska nie wspierała działań prezydencji duńskiej - dotyczy to pakietu węglowego - bo były one niezgodne z interesem Polski. Obszar bezpieczna Europa to obszar związany z zarządzaniem granicami zewnętrznymi Unii Europejskiej, z porządkowaniem dość trudnego dla wielu krajów, w tym Polski, systemu azylowego, jak również ze swobodnym przemieszczaniem się w strefie Schengen. Trzeba zaznaczyć, że działania te zostały uzgodnione wcześniej w ramach tak zwanego i wspomnianego przeze wcześniej mnie trio. Prezydencja była ukierunkowana na sprawne i skuteczne działania na poziomie urzędniczym. Jeszcze chce podkreślić dwie płaszczyzny, gdzie Polska bardzo mocno się angażowała i wpierała działania prezydencji duńskiej. Przy dialogu koncesyjnym, tj. przy rozmowach na temat wstąpienia nowych państw do Unii, Polska bardzo aktywnie działała, również przy omawianiu i przyjmowaniu rozwiązań w kierunku polityki wschodniej Polska bardzo aktywnie pokazywała swoje interesy i pokazywała rozwiązania. Reasumując, klub Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował zgodnie z ustaleniami Komisji do Spraw Unii Europejskiej.
Mówca: Anna Fotyga
Data: 2012-11-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Polityka azylowa państwa ma swoje aspekty odnoszące się do bezpieczeństwa wewnętrznego, ale jest również elementem bezpieczeństwa zewnętrznego państwa, w tym może być narzędziem realizacji twardej polityki zagranicznej państwa. To znaczy chciałam powiedzieć ˝twardym narzędziem˝, a nie ˝twardej polityki˝. Wiedział o tym świętej pamięci prezydent Lech Kaczyński i dlatego wynegocjował wspólnie z naszymi partnerami brytyjskimi, ale nie tylko, zapis w traktacie lizbońskim, który mówi o tym, że bezpieczeństwo narodowe jest wyłączną kompetencją państwa członkowskiego. Miał również na myśli ten aspekt, to znaczy odnoszący się do polityki azylowej. Dania nie uczestniczy w polityce azylowej Unii Europejskiej. Pan prezydent chciał, żeby Polska w swojej polityce raczej zbliżała się do pozycji duńskiej. Wiodące Ministerstwo Spraw Wewnętrznych przedstawiało polskie stanowisko w sposób całkowicie bezrefleksyjny i lekceważący poglądy posłów Prawa i Sprawiedliwości. Mam pytanie do pana ministra. Pogłębiła się już integracja w tej dziedzinie. Nasz głos nie został wysłuchany. Mam pytanie: Jakie aspekty polskiej polityki zagranicznej, naszych relacji dwustronnych i wielostronnych, zamierzacie państwo włączyć do wspólnotowej polityki azylowej i za pomocą jakich narzędzi? Proszę o odpowiedź na piśmie. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2012-11-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Chciałbym poruszyć dwie krótkie sprawy. Po pierwsze, Polska od wielu lat zabiega o uznawanie kwalifikacji naszych pielęgniarek na zasadzie praw nabytych na takich samych warunkach jak w przypadku innych państw członkowskich Unii. To jest ważne środowisko. Chciałbym zapytać: Jaki jest stan tych zabiegów obecnie, bo to trwa już wiele lat? Na co można liczyć i jaka jest perspektywa? Druga kwestia, o której się wspomina w sprawozdaniu - ja w tej mierze zwracałem się, bodajże dwukrotnie, jeszcze w poprzedniej kadencji, ale i teraz do premiera z interpelacją - to podatek od transakcji finansowych. Nie ma co przypominać jego historii - od pomysłu Tobina, jeszcze w starym wydaniu, jako wsparcie tak zwanych państw państw rozwijających się, przez obecne wersje, Stiglitza itd., itd. Otóż nie rozumiem podejścia Polski. Nie wiem, jakie to jest podejście. Za naszej prezydencji w październiku ubiegłego roku Komisja Europejska przedstawiła w tej mierze propozycje. Polska nie przyłączyła się do grupy 11 państw, i to kluczowych państw, Francja, Niemcy, Austria, Hiszpania, Włochy, które jednoznacznie opowiadają się za tym. To nie są wielkie pieniądze, bo pułap tego podatku jest niski. My nie mamy tu takich powodów do działania jak Wielka Brytania, która ma city u siebie i patrzy na to przez pryzmat transakcji ogólnoświatowych. Jakie jest jednak stanowisko Polski w tej sprawie, chciałbym się dowiedzieć, bo nie wiem tego. I na koniec, odnosząc się do tego, o czym mówił też mój poprzednik, tak bym to spuentował. Ta zmiana tej formuły i dyskusji, i jej charakteru i otwartość wzajemna powinny zapobiec takiemu scenariuszowi, o którym mówi stara anegdota. Ktoś kogoś pyta: no, jaka jest sytuacja w danej dziedzinie? A tamten mówi: jest dobrze. Ale ten pyta: ale konkretnie? Konkretnie, to nie jest dobrze. Tak więc chodzi o to, żebyśmy takiego wariantu właśnie uniknęli. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Fotyga
Data: 2012-11-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, powiedziałam wyraźnie, że pakiet legislacyjny polityki azylowej staje się faktem. Z całą pewnością prace nad nim stały się bardzo zaawansowane w trakcie trwania prezydencji duńskiej. Mogliśmy dużo o tym mówić. Czapki z głów dla tej prezydencji, za to, w jaki sposób za pomocą tego narzędzia, które bezpośrednio jej nie dotyczyło, zrealizowała kilka bardzo dla siebie istotnych priorytetów w polityce zagranicznej. Tu uwaga do sztambucha tych, którzy nas pouczali dzisiaj o technikach negocjacyjnych. Panie ministrze, uważam, że skoro rząd PO-PSL zlekceważył zapis wynegocjowany przez świętej pamięci pana prezydenta, to przynajmniej resort, który jest przyzwyczajony znacznie bardziej do negocjacji, mówię o Ministerstwie Spraw Zagranicznych, może go w tej chwili potraktować jako atut w wynegocjowaniu korzystnych dla siebie warunków w zakresie wspólnotowej polityki azylowej, do której moim zdaniem bezrefleksyjnie zdaniem przystąpił. Na tym polegało moje pytanie. Poproszę właśnie o te warunki, o priorytety i o to, co zamierzacie za pomocą różnych narzędzi uzyskać.
Mówca: Alicja Olechowska
Data: 2012-11-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałabym przekazać podziękowania wszystkim członkom Komisji Europejskiej, panu marszałkowi oraz wszystkim, którzy brali udział w dzisiejszej debacie. Dzisiaj właściwie cały dzień poświęcony był Unii Europejskiej. Rzadko to się zdarza w naszym parlamencie, a okazuje się, że jest to bardzo potrzebne. Chciałabym przekazać informację, że być może nie poruszyliśmy wszystkich tematów, nie zaspokoiliśmy wszystkich potrzeb, w tym także nie odpowiedzieliśmy na różne kontrowersyjne pytania opozycji. Mimo wszystko bardzo serdecznie dziękuję za tak spokojne i wnikliwe przeprowadzenie dzisiejszej debaty. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Iwiński
Data: 2012-11-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Chciałbym jedynie zapytać o przyszłość, ponieważ prezes Rady Ministrów nie wyłożył dzisiaj tego w sposób oczywisty. Chodzi mi o perspektywę dyskusji nad ratyfikacją paktu fiskalnego i terminy. Czy dobrze zrozumiałem, i czy pan minister Szpunar może udzielić w tej sprawie klarownej odpowiedzi, że rząd na najbliższym posiedzeniu czy na jednym z najbliższych posiedzeń będzie to omawiał? Nie wiem czy na następnym posiedzeniu Sejmu, ale w każdym razie przed świętami Bożego Narodzenia trafi to do Sejmu? To, wydaje się, jest dość ważne, jeżeli chodzi o perspektywę jakby dyskutowania spraw europejskich.
Mówca: Anna Fotyga
Data: 2012-11-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Podczas dzisiejszej debaty, kiedy rozpatrywana była informacja prezesa Rady Ministrów w sprawie polityki europejskiej państwa, posłowie Prawa i Sprawiedliwości traktowani byli nierzadko zarówno przez samego pana premiera, jak i innych mówców reprezentujących rząd, koalicję rządową, powiedziałabym łagodnie: niezbyt grzecznie. Byliśmy obrażani, wyszydzani. Jeden z ministrów konstytucyjnych nawet uznał, że jesteśmy jako opozycja zbędni w realizacji polityki europejskiej państwa. Pomimo tego, i chcę to oświadczyć z całą mocą, szczerze życzymy prezesowi Rady Ministrów wynegocjowania dla Polski i Polaków tych 400 mld zł, które obiecał w dniu dzisiejszym z tej trybuny. Tak, nie przejęzyczyłam się, bo po raz pierwszy w zasadzie padła ta kwota. Ja jako ekonomistka, osoba przyzwyczajona do dużych liczb, byłam zaskoczona tą kwotą. Nie padły żadne wyliczenia. Cieszę się, że pan premier ma nadzieję na taką właśnie kwotę, i szczerze mu życzę uzyskania tego w negocjacjach. Chciałabym poruszyć może jeszcze tylko dwie kwestie. Pierwsza. W ostatnich miesiącach z niepokojem zauważam procedowanie czy pogłębianie integracji na zasadzie stanowienia aktów prawa wtórnego w takich dziedzinach, jak unia polityczna, unia fiskalna, unia bankowa. Nie chciałabym w tej chwili się nad tym rozwodzić. Mamy pewne obawy, że ta kwota, te 400 mln... 400 mld zł, może być opłacona stosunkowo wysokim kosztem państwa polskiego. Jest bardzo istotne, jaką cenę, jeśli chodzi o suwerenność państwa polskiego, będziemy musieli za tę następną perspektywę finansową, za wieloletnie ramy finansowe, ewentualnie korzystne dla Polski, zapłacić. To jest jeden z aspektów. Druga sprawa. Chciałabym wrócić do exposé pana premiera z 2007 r., kiedy to odnosząc się do aspektów polityki zagranicznej państwa, w tym konstytucyjnego współdziałania z ówczesną głową państwa, świętej pamięci prezydentem, który dzisiaj też był z tej trybuny obrażany, pan premier, powołując się na miłosierdzie boskie, na miłość boską, apelował, żeby w sprawach najważniejszych, najważniejszych dla Polski, w tych sprawach dotyczących polityki zagranicznej, być razem. Gdzie jest pan premier? Wiemy. Gdzie jest świętej pamięci prezydent? Również wiemy. Wiemy, jak razem panowie byli w okresie poprzedzającym obchody 70. rocznicy ludobójstwa w Katyniu i co potem robił pan premier Donald Tusk. Nie był razem z prezydentem, z głową państwa. Już w okresie przed Katyniem wybrał tak naprawdę współdziałanie z prezydentem innego państwa. Dziękuję.
Mówca: Henryk Siedlaczek
Data: 2012-11-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bez względu na to, kto sprawuje władzę w jakimkolwiek kraju, musi liczyć się z potrzebami społecznymi. Jednak odpowiedzialni politycy muszą umieć postawić wyraźną granicę między oczekiwaniami do spełnienia a oczekiwaniami, których spełnienie doprowadza do jeszcze większych oznak niezadowolenia. Tą granicą jest wytrzymałość gospodarki. Przez południe Europy przetacza się fala potężnych protestów. Tamtejsze społeczeństwa nie potrafią pogodzić się z tym, że jest kryzys, poziom życia spada, a bezpieczeństwo socjalne zostało zburzone. Chciałbym przypomnieć, że do takiej sytuacji doprowadziło spełnianie koncertu życzeń. Był czas, że tamte kraje miały pieniądze na wszystko, włącznie z potężnymi programami socjalnymi dla społeczeństwa. Na przykład w Grecji doszło do sytuacji, że aby ukryć prawdę, rządzący wspólnie z największymi instytucjami finansowymi świata fałszowali dane ekonomiczne. Fantazje ekonomiczne były przesyłane do Brukseli jako faktyczny stan finansów państwa i jego gospodarki. Tak robiono przynajmniej od 2001 r. Grecja używała skomplikowanych umów finansowych, dzięki którym przesyłała do Komisji Europejskiej sfałszowane dane. W księgowe sztuczki Grecji zaangażowane były największe banki inwestycyjne, takie jak Goldman Sachs czy J. P. Morgan. Kłamstwo wyszło jednak na jaw. Rok temu stało się jasne, że Grecji grozi bankructwo. Unia postanowiła pomóc Grekom, ale w zamian za cięcia oszczędnościowe i informacje, w jaki sposób ten kraj sztucznie zaniżał swoje zadłużenie. Te informacje miały być już znane ponad pół roku temu. Inwestorzy nie ufają Grecji, oprocentowanie ich obligacji jest pięć razy wyższe niż Niemiec. Obawiają się, że Grecja nie będzie w stanie spłacić swoich długów i będzie zmuszona przeprowadzić restrukturyzację. Według projekcji Międzynarodowego Funduszu Walutowego w 2012 r. dług publiczny Grecji ma przekroczyć 149% PKB. Tymczasem Grecy nadal protestują przeciw cięciom, sytuacja jest fatalna. Mówię o tym, aby zwrócić uwagę, że koalicja rządowa w Polsce robi wszystko, abyśmy nie wkroczyli na drogę grecką, jeszcze gorzej byłoby jednak, gdybyśmy wkroczyli na drogę argentyńską. Jak podaje Polska Agencja Prasowa, burmistrz borykającej się z kryzysem argentyńskiej miejscowości Bialet Masse ogłosił, że o kolejności wypłaty pensji urzędnikom zdecyduje loteria, zadłużone miasto nie ma bowiem pieniędzy na regularne wypłaty dla nich. Dziękuję bardzo.