PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Józef Rojek
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Panie Ministrze! Dwa pytania. Chciałbym je zadać panu jako młodemu wiceministrowi. Jak pan jako urzędujący w tej chwili minister ocenia cały ten program. To jest istotne, żebyśmy usłyszeli z pana ust tę ocenę. Drugie pytanie jest takie. Ja w swoim wystąpieniu... Zresztą wszyscy wiemy, że w programie narodowych funduszy uczestniczyło 512 przedsiębiorstw państwowych. Panie ministrze, pytanie. Jeżeli pan nie potrafi dzisiaj na nie odpowiedzieć, to je ponawiam, aby mógł pan odpowiedzieć na piśmie, jeśli Ministerstwo Skarbu Państwa może to zrobić, to prosiłbym o przesłanie do mnie odpowiedzi. Ile zakładów, przedsiębiorstw korzystających z tego programu nie funkcjonuje, bo zostały one unicestwione albo doprowadzone do upadłości? To jest bardzo ważne, dlatego o to pytam. Chcę, aby była to złożona na piśmie pamiątka, powiedzmy, dla moich dzieci, wnuków, także dla mojego pokolenia. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tomasz Kamiński
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Na sam początek pytanie do ministra, do rządu polskiego. Z tej mównicy wszyscy mówią o stratach, które spowodowały w budżecie państwa narodowe fundusze inwestycyjne. Kto za te straty odpowie? Kto odpowie za ten majątek milionów Polaków? To po pierwsze. Po drugie. To kolejny ˝cud˝ zafundowany Polakom przez prawicę. Wtedy ta prywatyzacja miała spowodować, że Polska będzie krajem mlekiem i miodem płynącym. Drugi taki cud zafundowany przez prawicę to otwarte fundusze inwestycyjne i te filmiki, na których widzieliśmy, jak to emeryci będą leżeć pod palmami. Panie ministrze, jak wyglądała kontrola i nadzór Skarbu Państwa nad otwartymi funduszami inwestycyjnymi i jeżeli takowa była, to na czym ona polegała? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Ryszard Zbrzyzny
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać pana ministra, czy jest sporządzony bądź sporządzany raport końcowy funkcjonowania programu powszechnej prywatyzacji, w którym będą ukazane korzyści i straty albo nieosiągnięte cele. Wkomponowano w ten program 512 przedsiębiorstw, które zostały przekształcone w spółki akcyjne, najpierw 100-procentowej własności Skarbu Państwa, a później aktywa tych spółek były wpisywane w aktywa 15 narodowych funduszy inwestycyjnych, mających z kolei bardzo skomplikowaną strukturę własnościową, w której Skarb Państwa właściwie nie był wiodącym akcjonariuszem. Dlaczego wówczas nie podjęto żadnych działań, które miałyby dać Skarbowi Państwa możliwość wpływania na to, co się dzieje w narodowych funduszach inwestycyjnych, przynajmniej w momencie, kiedy one były tworzone i kiedy się kształtowały? Interesuje mnie także to, dlaczego w porę nie zareagowano, jeśli chodzi o sposób zapłaty firmom zarządzającym narodowymi funduszami inwestycyjnymi. Zapłata przypadająca firmom zarządzającym narodowymi funduszami inwestycyjnymi w żaden sposób nie była związana z efektywnością zarządzania. To była umowa sztywna - obojętne, czy te spółki kreowały stratę, czy zyski, a zyski wykreowały tylko w jednym roku obrachunkowym, jeżeli dobrze pamiętam (Dzwonek), chyba w 1998 r., a w pozostałych latach kreowały straty. A więc dlaczego w porę nie zmieniono zasad rozliczania czy ustalania zapłaty dla firm zarządzających? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Łukasz Krupa
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam jedno krótkie, techniczne pytanie. Ponieważ ze środowisk przedstawicieli narodowych funduszy inwestycyjnych pojawiają się w tej sprawie głosy, to pytam: Czy okres przejściowy wynoszący jeden rok jest wystarczający do wprowadzenia tej ustawy, czy nie narazi Polski na konflikty międzynarodowe, z zagranicznymi akcjonariuszami spółek, którzy będą musieli kończyć rozpoczęte przedsięwzięcia inwestycyjne w dosyć krótkim czasie, w obliczu zmienionych w Polsce warunków podatkowych? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Chmielowski
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja też mam techniczne pytanie. Chciałbym zapytać, panie ministrze: Gdzie można uzyskać dane o losie firm, które były częściami poszczególnych NFI, to znaczy o tym, w jaki sposób one prosperowały, kiedy zakończyły działalność, jeżeli zakończyły działalność, i czy przynosiły straty? Oczywiście, można te dane uzyskać w trybie medialnym, analizując np. giełdę czy prasę, natomiast uważam, że powinniśmy mieć dostęp do pełnego spisu spółek i pełnych danych dotyczących ich działań, w przypadku np. ich upadku, dlatego że jest to czy był to nasz wspólny majątek i te analizy są niezmiernie istotne, żeby sobie wyrobić zdanie czy opinię na przyszłe lata, jeżeli chodzi o dalsze ruchy prywatyzacyjne. Dziękuję bardzo.
Mówca: Dariusz Cezar Dziadzio
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Rządowy projekt ustawy o uchyleniu ustawy o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji oraz o zmianie niektórych innych ustaw został zgłoszony do laski marszałkowskiej w związku z zakończeniem procesu powszechnej prywatyzacji. Powoduje to konieczność wyeliminowania z obowiązujących przepisów prawa zwrotu ˝narodowy fundusz inwestycyjny˝ zawartego w innych ustawach. Powstaje jednak pytanie: Dlaczego tę konieczność zauważono dopiero teraz, po kilkunastu latach od zakończenia procesu powszechnej prywatyzacji? Chciałbym, aby pan premier odpowiedział na pytanie, dlaczego to dopiero teraz zostało zauważone. Czyżby w rządzie Donalda Tuska zabrakło wykwalifikowanego personelu, który jest w stanie ocenić, jakie przepisy prawa powinny zostać uchylone i w jakim terminie? Ważniejszą kwestią jest poruszana dziś niejednokrotnie sprawa ulg i zwolnień podatkowych przysługujących NFI, z których nadal, pomimo zakończenia procesu prywatyzacji, korzystają one, będąc w sytuacji uprzywilejowanej w stosunku do innych spółek prawa handlowego. Kto odpowiada za to, że tak długo przedmiotowe ulgi nie zostały zniesione? Czy szacowany z tego tytułu wzrost dochodów sektora finansów publicznych oznacza, że od czasu zakończenia procesu powszechnej prywatyzacji budżet państwa ponosił straty wynikające z zaniechania działań przez kolejne rządy, w tym rząd Donalda Tuska? Panie premierze, kolejne krótkie pytanie: Ile to kosztowało nas, podatników, od 2006 r.? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Adam Szejnfeld
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zdecydowana większość pytań, owszem, była kierowana do pana ministra, ale gdy kończymy debatę podczas drugiego czytania tej ustawy, oczywiście dziękuję wszystkim klubom, bo wszystkie kluby jednomyślnie popierają sprawozdanie Komisji Skarbu Państwa, a więc wniosek o uchwalenie tejże ustawy. Mam jedną refleksję co do większości pytań kierowanych w tej sprawie. One odnosiły się do tego, czy był sens wprowadzania powszechnej prywatyzacji, a na jej bazie narodowych funduszy, i jakie jest tego podsumowanie. Myślę, że to są pytania, na które do końca odpowiedzi nie ma, choćby dlatego, że jeżeli ktoś chciałby stawiać odpowiedź na bazie takiego matematycznego czy matematyczno-statystycznego podsumowania na dzień dzisiejszy, bez uwzględniania, po pierwsze, idei, która była realizowana poprzez NFI, w abstrakcji od sytuacji społeczno-ekonomicznej, w której Polska była na początku przemian, przypomnijmy, że to jest sprawa sprzed ponad 20 lat, w abstrakcji od tego, co się w Polsce, w Europie i na świecie działo w tym czasie, szczególnie mam na myśli okres wielkiego kryzysu na przełomie lat 90. i 2000 r., to oczywiście wtedy można pokazać bardzo wiele negatywów. Gdy się relatywnie, profesjonalnie przyjrzy temu procesowi, przy uwzględnieniu całkowitego kontekstu społeczno-ekonomicznego, gospodarczego, to oczywiście ta ocena musi być zupełnie inna. Pamiętajmy także, że w tym porfolio spółek, które weszły do NFI - ponad 500 podmiotów - nie czarujmy się, większość to były firmy w bardzo słabej kondycji finansowej, i to mówiąc bardzo delikatnie. Część z nich bowiem w normalnej grze rynkowej, przy obecnie obowiązujących przepisach powinna być poddawana procesom likwidacyjnym. Zresztą gdybyśmy porównali populację, że tak nazwę, tych podmiotów, które weszły do NFI, i tych, które nie weszły i zostały nadal przedsiębiorstwami, na przykład państwowymi, nie zostały poddane komercjalizacji itd., to zobaczylibyśmy, że większość z nich dzisiaj już nie istnieje, a te, które istnieją, funkcjonują tylko dlatego, że państwo łożyło z pieniędzy podatników na to, żeby podtrzymać tę agonię jak najdłużej. A więc myślę, że gdyby bez emocji, zwłaszcza emocji politycznych, przyjrzeć się programowi NFI i postarać się go podsumować, to podsumowanie nie byłoby tak dramatycznie złe, jak to prezentowane tutaj, zwłaszcza przez lewą i prawą stronę sceny politycznej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Domaracki
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Niniejszym mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Ruch Palikota co do poselskiego projektu uchwały w sprawie rozpoczęcia przez rząd Rzeczypospolitej Polskiej renegocjacji pakietu klimatyczno-energetycznego na szczeblu Unii Europejskiej z respektowaniem zobowiązań stron konwencji klimatycznej ONZ i protokołu z Kioto. Projekt Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość to typowy prawniczy gniot. W treści uchwały brak konkretnych kierunków i propozycji działań, a uchwała ta to de facto tylko i wyłącznie apel, który nie może skutkować obowiązkiem jego realizacji przez adresata, a wiąże go jedynie w wymiarze politycznym. Pan poseł Szyszko, prezentujący projekt PiS-u, kiedy był ministrem środowiska, nie dostrzegał zagrożeń wynikających z podpisania przez prezydenta pakietu klimatyczno-energetycznego. Dopiero teraz przejrzał pan na oczy, panie pośle Szyszko, i przedstawiając ten projekt, uważacie, że nie warto chronić klimatu, nie warto zmniejszać uzależnienia Unii Europejskiej od importu surowców energetycznych i nie warto wspierać wzrostu zatrudnienia i rozwoju gospodarczego w Polsce i Unii Europejskiej, bo, jak zresztą Ministerstwo Środowiska zauważyło w swojej informacji, właśnie takie cele stawiane są przed pakietem, który chcecie państwo renegocjować. Szanowni państwo, zamiast toczyć bezproduktywne i skazane na porażkę dywagacje, jak przeciwstawiać się polityce klimatycznej Unii - nikt Polski w tej sprawie w Unii Europejskiej nie poprze - powinniśmy zastanowić się, w jaki sposób wdrażać postanowienia i realizować cele pakietu, aby przyniosło to korzyść społeczeństwu i gospodarce polskiej, w jaki sposób poprawiać efektywność energetyczną i rozwijać odnawialne źródła energii, aby zwiększać konkurencyjność gospodarki i tworzyć nowe miejsca pracy, w jaki sposób wykorzystać wpływy z aukcji uprawnień do emisji, aby przyspieszyć rozwój gospodarki i ograniczać zakres ubóstwa energetycznego, w jaki sposób ograniczać emisję, aby poprawiało to stan zdrowia Polaków, nas wszystkich, w tym dzieci, młodzieży, tej na galerii również. To są prawdziwe wyzwania, przed którymi stoi dzisiaj Polska. Mniej politycznej retoryki, więcej konstruktywnych i merytorycznych rozmów. I ostatnia uwaga. Dziękuję Biuru Analiz Sejmowych za przedstawioną opinię wraz z konkluzją, że informacja przedstawiona przez Ministerstwo Środowiska nie zawiera najważniejszych danych - jakie są szacowane koszty i korzyści dotyczące wdrożenia w Polsce pakietu energetyczno-klimatycznego Unii Europejskiej. Bez takich danych rozmawiając o polityce klimatycznej Unii Europejskiej, będziemy się opierać na stereotypach i uprzedzeniach, a nie rzetelnych danych. Dlatego proszę w tym miejscu resort środowiska o przedstawienie takiej informacji w trybie pilnym. Reasumując, powiem, że klub Ruchu Palikota nie poprze poselskiego projektu uchwały w sprawie renegocjacji pakietu klimatyczno-energetycznego. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marek Balt
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Czy pakiet klimatyczny to szansa dla polskiej gospodarki, czy przyniesie rozwój nowych technologii, a może zapisy prawa międzynarodowego, które Polska zobowiązała się przyjąć pod pretekstem ochrony środowiska, w rzeczywistości przyniosą jedynie kolosalny regres naszej krajowej gospodarki? Odpowiedź jest wbrew pozorom prosta. Pakiet klimatyczno-energetyczny stanowi w wielu przypadkach zagrożenie dla wielu gałęzi naszej gospodarki, a co za tym idzie, dla standardu życia obywateli. Eksperci przewidują, że wskutek wdrożenia pakietu klimatycznego ceny energii elektrycznej w Polsce w ciągu 10 lat wzrosną o 100%. Wzrost o 100% cen energii dla statystycznego Kowalskiego to atak na budżet domowy, którego może on nie przetrwać. Już dzisiaj Polacy niejednokrotnie muszą wybierać, czy opłacać rachunek, czy też zaspokajać podstawowe potrzeby swojej rodziny. Nie możemy doprowadzić do tego, by pod pozoranckimi hasłami realizować politykę, której się od nas oczekuje. Oczywiście dbałość o środowisko powinna być kwestią priorytetową, jednakże nie ważniejszą, niż byt naszych obywateli. Działaniami Unii Europejskiej zapewne kierują dobre intencje, ale podejmowane są niewłaściwe kroki, które dla Polaków mogą mieć katastrofalne skutki. Musimy bronić naszych obywateli. Według ekspertów pakiet klimatyczno-energetyczny w istniejącym kształcie może doprowadzić do zapaści gospodarczej kraju, zmniejszenia atrakcyjności lokalizacyjnej Polski dla obcych inwestycji, spadku tempa rozwoju gospodarczego, a w ostateczności do przeniesienia całej gałęzi przemysłu poza granice nie tylko Polski, ale całej Unii Europejskiej. Jednocześnie apeluję do pana premiera, by w czasie szczytu unijnego podkreślał, że wbrew pozorom to nie kraje Wspólnoty Europejskiej, ale Chiny, Indie czy Stany Zjednoczone są potentatami w produkcji szkodliwego dla środowiska CO 2 . Dopóki cały świat i tzw. mocarstwa gospodarcze nie zobowiążą się do podjęcia działań na rzecz powstrzymania globalnego ocieplenia, my, przyjmując w Polsce pakiet, będziemy jedynie przysłowiową kroplą w morzu potrzeb. Szanowne Panie Posłanki! Szanowni Panowie Posłowie! Nie oszukujmy się. Podpisanie pakietu klimatyczno-energetycznego wiąże się ze startą przez Polskę milionów złotych. Fakt, będziemy ograniczać emisję CO 2 , ale póki nie zmieni się polityka światowych potęg, póki nie pójdzie w tym kierunku, to nasze wysiłki na rzecz ochrony środowiska będą prawie niezauważalne. Nie nakazujmy Polakom, by się poświęcali. Jako Sojusz Lewicy Demokratycznej jak najbardziej popieramy Unię Europejską w jej dążeniach do zmniejszenia regresu środowiska naturalnego, ale mamy na względzie przede wszystkim dobro człowieka. Walczymy, by Polacy żyli godnie. Dlatego nasz klub, Sojusz Lewicy Demokratycznej, będzie się jeszcze zastanawiał, czy poprzeć poselski projekt uchwały w sprawie rozpoczęcia przez polski rząd renegocjacji pakietu klimatyczno-energetycznego, czy go nie poprzeć. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tomasz Piotr Nowak
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Fakt jest taki, że mamy rzeczywiście problem z pakietem klimatyczno-energetycznym, który otrzymaliśmy w spadku po rządach PiS. Pakiet klimatyczno-energetyczny rząd polski stara się, od razu, jak tylko stał się on faktem, rozbrajać na różnych polach. I robi to bardzo skutecznie, bowiem to premier Donald Tusk wynegocjował derogację, która będzie skutkowała tym, że wszystkie inwestycje w energetykę wnoszące nową wartość technologiczną będą zmniejszały nam koszty emisyjności, które byśmy ponosili. To rząd polski wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości, kwestionując metodę benchmarku, i w Trybunale Sprawiedliwości ten problem się znalazł. To rząd polski zawetował w tej chwili zeroemisyjne podejście do gospodarki do 2050 r. Czyli rząd polski działa w ramach prawa, tak ażeby być jak najbardziej skutecznym. W związku z tym - a chodzi nam o to, żeby być skutecznym w Unii Europejskiej - chciałbym zapytać panią minister: Czy rząd uważa, że tego typu uchwała, którą próbuje przeforsować, czyli renegocjacja pakietu klimatyczno-energetycznego, jest prawnie skuteczna, czy też trzeba przyjąć dalszą drogę zmieniania (Dzwonek) kształtu pakietu klimatyczno-energetycznego poprzez proponowanie swoich wersji funkcjonowania tego pakietu bądź weta albo nowe rozwiązania? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jerzy Borkowski
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W 2005 r. Komisja Europejska obniżyła nam limity emisji. Czy ktoś próbował zwiększyć te limity? One w zupełności nam wystarczają, ale przecież zawsze nadwyżki możemy sprzedać i zarobić na tym. Ale co będzie w przyszłości, jeśli nam zabraknie tych limitów? Dlaczego nikt nie stara się wrócić do limitów sprzed 2005 r., aby się zabezpieczyć? Moje pytanie brzmi: Czy są wyliczenia, jak protokół z Kioto i pakiet klimatyczno-energetyczny wpłyną na ceny energii? Czy musimy obawiać się dużego wzrostu cen energii, a co za tym idzie, wzrostu, wiadomo, cen wszystkiego, co nas otacza, żywności, paliw itd.? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Warzecha
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pani Minister! Gdy podda się analizie wymogi pakietu klimatyczno-energetycznego, jakie ma do spełnienia Polska, i zrobi przegląd koncernów zainteresowanych inwestycjami w elektrownie wiatrowe, nasuwa się taki wniosek: Inwestorzy zagraniczni na produkcji prądu z wiatru robią doskonały interes. Zarabiają na sprzedaży prądu i tzw. zielonych certyfikatów, czegoś stworzonego przez decyzje polityczne i całkowicie oderwanego od realiów ekonomicznych. Ci inwestorzy wykorzystują również preferencje w zakresie opłat przyłączeniowych, zwolnienia z podatku akcyzowego, ale i możliwości uzyskania dotacji ze środków wspólnotowych lub krajowych. A my, Polacy, co mamy? Podwyżki podatków i opłat za energię. Wniosek z tego jest taki: Inwestorzy zagraniczni stwarzają sobie w Polsce warunki do robienia świetnych interesów, które społeczeństwo polskie ma sfinansować. Czy zamiast przyglądać się biernie zabieraniu kolejnych połaci ziemi pod kosztowne, blisko 200-metrowe wiatraki - jak to się dzieje na przykład na Podkarpaciu w miejscowości Pień koło Radomyśla Wielkiego - nie lepiej byłoby, aby rząd stworzył warunki do finansowania budowy biogazowni? Skorzystaliby na tym nasi rolnicy, którzy mogliby pod te potrzeby uprawiać rośliny energetyczne, jak choćby żyto, kukurydzę, słonecznik, i powstawałyby nowe miejsca pracy na wsi. Czy zgodzi się pani z opinią, że pakiet klimatyczny w sposób szkodliwy pomija dotychczasowe osiągnięcia Polski w zakresie redukcji emisji gazów (Dzwonek) cieplarnianych, promując z kolei inne państwa Unii Europejskiej, które takich zobowiązań nie dopełniły? Czy rząd zamierza udostępnić źródła finansowania naszym rodzimym przedsiębiorcom chcącym inwestować w produkcję biogazu i urządzenia kogeneracyjne służące do produkcji energii cieplnej i elektrycznej? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Adam Abramowicz
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Polskę próbuje się przedstawiać jako zieloną wyspę, kraj, który szybko się rozwija. Tymczasem rzeczywistość jest zupełnie inna, a widać ją także dzisiaj przed polskim parlamentem. Rząd próbuje zagonić Polaków do pracy aż do śmierci, przedłużać wiek emerytalny, czyli w tym wypadku sytuacja gospodarcza Polski jest przedstawiana zupełnie inaczej. Pakiet klimatyczny i protokół z Kioto - z czym zgadzają się fachowcy od gospodarki - jest szkodliwy dla krajów, które są na dorobku, a Polska jest właśnie takim krajem. W grudniu od protokołu z Kioto odstąpiła Kanada. Między Kanadą a Polską istnieje przepaść ekonomiczna. Jeżeli tak bogaty kraj jak Kanada nie chce uczestniczyć w tym eksperymencie ekologicznym, bo premier Kanady twierdzi, że to będzie szkodliwe dla Kanadyjczyków, to dlaczego Polska nie idzie śladem Kanady? Nasuwa się pytanie do rządu, czy w ogóle warto rozważać takie tematy jak ograniczanie zmiany dotyczącej tej umowy. Ta umowa jest szkodliwa, trzeba od niej odstąpić. Czy rząd zamierza to zrobić? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Zbyszek Zaborowski
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Unia Europejska samodzielnie nie uratuje światowego klimatu, bo emituje zaledwie około 7% CO 2 w skali świata. Bez solidarnej polityki ze strony Stanów Zjednoczonych, Chin, Indii, Rosji, Brazylii jest to niemożliwe. Naukowcy wątpią zresztą, aby wpływ człowieka był decydujący. Dlaczego polski rząd brnie na tej ścieżce coraz dalej i nic nie robi, aby powstrzymać ograniczanie konkurencyjności polskiej i europejskiej gospodarki? Realizacja pakietu klimatycznego spowoduje, że przemysły hutniczy, cementowy, papierniczy przesuną się za wschodnią granicę Unii Europejskiej. Rząd zapomina, że polska energetyka jest oparta na węglu kamiennym i brunatnym. Pytam: Czy politycy, którzy podpisywali pakiet klimatyczny, nie wiedzieli, w jakim kraju żyją? Dzisiaj sytuacja jest taka, że pakiet musi być renegocjowany. Rząd zajmuje się kwestią 2050 r., ale to dzisiaj będzie spadać konkurencyjność polskiej gospodarki, będą rosły ceny energii dla gospodarstw domowych i dla przemysłu. Dzisiaj trzeba reagować, trzeba modernizować polską energetykę (Dzwonek) - zaledwie dwa bloki energetyczne mamy nowe - a nie mówić o tym, że kiedyś wybudujemy elektrownie jądrowe. Pytam: Dlaczego rząd nie chce renegocjować pakietu klimatycznego?
Mówca: Marek Polak
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To prawda, że wdrożenie pakietu klimatyczno-energetycznego stanowi poważne zagrożenie zarówno dla naszej gospodarki, jak i dla poziomu życia polskich obywateli. Myślę jednak, że musimy szukać takich rozwiązań, które pozwolą utrzymać właściwy postęp i stopień rozwoju cywilizacyjnego przy jednoczesnym wdrażaniu alternatywnych źródeł energii cieplnej, energii odnawialnej. Globalne ocieplenie klimatu jest niestety rzeczywistością, a także stanowi poważne zagrożenie. Nie mamy co prawda hiszpańskiego słońca ani norweskich wiatrów, ale mamy węgiel - filar naszej gospodarki. Mamy też najlepszy w Europie dostęp do zasobów taniej, czystej, wysokotemperaturowej geotermicznej energii cieplnej z głębokich formacji pokładów skalnych, za co nasz rodak mieszkający w Stanach Zjednoczonych, prof. Żakiewicz, dwukrotnie został zgłoszony do Nagrody Nobla. I proszę nie mylić tej technologii z niskotemperaturowymi pokładami wód geotermalnych. Mam pytanie do rządu: Dlaczego nie wdrażamy wysokosprawnych, czystych technologii odsiarczających węgiel - takie technologie istnieją na świecie - ani nie pozyskujemy potężnych zasobów geotermicznej energii cieplnej wskazywanej przez profesora? To pozwoliłoby zadbać zarówno o gospodarkę, jak i o czyste środowisko. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Marek Domaracki
Data: 2012-03-28 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! To będzie z innej trochę beczki, ale sprawa też dotyczy klimatu. Otóż w 2010 r. dzięki odnawialnym źródłom energii Niemcy zarobiły 11,5 mld euro. Rząd PO i PSL-u proponuje w najbliższym czasie zmiany w ustawie o OZE. Dobrze państwo wiecie, że jeżeli zatrzymamy rozwój OZE, energia zdrożeje od 40% do 90% do 2020 r. Na Zachodzie będzie tanieć. Czy nowelizacja ustawy będzie zawierać, określać zachętę do inwestowania w instalacje wytwarzające prąd z OZE, co z fotowoltaiką, co z białymi certyfikatami? Kiedy polskie uczelnie zaczną wreszcie kształcić specjalistów w zakresie spalania biomasy, specjalistów realizujących rozwój małych i dużych form OZE? Kiedy zaczniemy stosować technologie energetyki rozproszonej? To są pytania, na które trzeba sobie wreszcie odpowiedzieć. Dziękuję bardzo. (Oklaski)