Mówca: Magdalena Gąsior-Marek
Data: 2015-05-27 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Szanowna Pani Minister! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Platformy Obywatelskiej chciałabym przedstawić stanowisko wobec informacji o funkcjonowaniu centrów i klubów integracji społecznej w latach 2012-2013, druk nr 3065. Centra integracji społecznej oraz kluby integracji społecznej tworzone na podstawie ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym są cennym przejawem realizowania w naszym kraju idei samorządności, a także społeczeństwa obywatelskiego, ponieważ to wójt, burmistrz, prezydent miasta lub organizacja pozarządowa może zdecydować o utworzeniu takiego miejsca, które służy reintegracji zawodowej i społecznej osób wykluczonych społecznie. Mówią o tym przede wszystkim statystyki. Jeśli chodzi o osoby kończące pozytywnie zajęcia w KIS-ach, to 21% zaczęło funkcjonować na bardzo dobrym poziomie ekonomicznym. Jeżeli chodzi o CIS-y, to główny cel, jaki jest realizowany, czyli powrót na rynek pracy, w 2014 r. - tak jak powiedziała pani minister - został zrealizowany w 40,5%. Dotyczy to wcale niemałej grupy mieszkańców naszego kraju. KIS-y na koniec 2013 r. skupiały 14 tys. osób, zaś w CIS-ach było 6,9 tys. osób. Według przedstawionej informacji za lata 2012-2013 w tym czasie działały 132 centra integracji społecznej. Widoczna jest duża dysproporcja pomiędzy województwami, np. w województwie wielkopolskim funkcjonowało ich 27, a na Opolszczyźnie tylko 2. Jeszcze większe różnice widać w przypadku klubów integracji społecznej. W tych latach było ich 220, najwięcej w warmińsko-mazurskim - 33, najmniej w łódzkim - 4. Znaczny przyrost CIS-ów w roku 2013 był związany przede wszystkim z potrzebą aktywizacji osób długotrwale bezrobotnych. Powstawały one głównie na tych terenach, gdzie bezrobocie jest duże, na pewno większe od średniej krajowej, bądź tam, gdzie nie można było finansować czy utrudnione było finansowanie ze środków unijnych. Uczestnikami zajęć w KIS-ach, podobnie jak w CIS-ach, są w znacznej mierze osoby długotrwale bezrobotne. Są one kierowane do zajęć reintegracji społecznej i zawodowej w ramach kontraktów socjalnych. Chciałabym wspomnieć o zapisach wpływających na dobrą współpracę ośrodków pomocy z CIS-ami. Jednym z problemów reintegracji jest przekonanie potencjalnych beneficjentów o tym, że w przypadku uczestnictwa stracą świadczenia z pomocy społecznej. Otóż CIS-y eliminują ten problem i warto tu to podkreślić, świadczenia integracyjne nie są bowiem wliczane do kryterium uprawniającego do pomocy. Osoby te mogą więc uczestniczyć w reintegracji, a jednocześnie pobierać świadczenia. Jest to więc czynnik motywujący. Ponadto istnieje możliwość dwumiesięcznego połączenia zasiłków okresowych w przypadku rozpoczęcia pierwszej pracy. Dana osoba może wdrożyć się przez ten czas do pracy. Trzeba też zaznaczyć pozytywną rolę, jaką ośrodki integracji odgrywają w wypełnianiu zadań, jakie stawia przed państwem ustawa o przeciwdziałaniu alkoholizmowi i wychowaniu w trzeźwości. Co więcej, niedługo będziemy pracować nad ustawą o przedsiębiorstwie społecznym. Ułatwi ona zatrudnienie osób powracających na rynek pracy dzięki CIS-om i KIS-om. Okres 10 lat funkcjonowania rozwiązań ustawowych o zatrudnieniu socjalnym jest wystarczającym czasem na ukształtowanie opinii na temat przydatności centrów integracji społecznej i klubów integracji społecznej w kontekście lokalnych i regionalnych strategii rozwiązywania problemów społecznych. Zatem w imieniu klubu Platformy Obywatelskiej proszę, panie marszałku, o przyjęcie informacji o funkcjonowaniu centrów i klubów integracji społecznej w okresie 2012-2013. Dziękuję.