PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Elżbieta Rafalska
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani minister, myślę, że dla opiekunów i dla osób niepełnosprawnych ważne jest nie tyle uzasadnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, ile ich sytuacja życiowa, która jest głęboko niesprawiedliwa, bo mocno różnicuje osoby, których niepełnosprawność powstała w różnym wieku. Jeżeli chodzi o niepełnosprawność, która powstała przed 18. rokiem życia, świadczenie pielęgnacyjne wynosi 1200 zł i jest przyznawane bez kryterium dochodowego. Jeżeli niepełnosprawność powstała po 18. roku życia - dotyczy też dziecka, ale ciut starszego - specjalny zasiłek opiekuńczy w wysokości 520 zł przyznawany jest pod warunkiem spełnienia kryterium dochodowego - 623 zł. A więc proszę nie mówić, że tu jest jakaś logika i jakaś sprawiedliwość, bo środowisko osób niepełnosprawnych i opiekunów najpierw zostało wprowadzone w błąd poprzez obietnicę, że jak opiekunowie zwolnią się z pracy, będą mogli (Dzwonek) spokojnie zajmować się osobami niepełnosprawnymi, niezależnie od kryterium dochodowego, przy czym mamy także sytuację, w której jedna z ustaw stała się przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego i orzeczenie nie do końca jest korzystne - co do art. 17b wyraźnie wskazuje na to, że zastosowanie kryterium wieku nie powinno mieć miejsca. Pani minister, o okrągłym stole i podstolikach słyszeliśmy prawie rok temu. Proszę powiedzieć, co w tym czasie się działo w tym zakresie, jakie państwo będziecie proponowali rozwiązanie i jakie rząd uzyskał oszczędności przy tej zmianie, która spowodowała, że nie 100 tys., bo nawet możemy dzisiaj mówić, że 150 tys. opiekunów straciło prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, gdyż specjalny zasiłek opiekuńczy otrzymuje ok. 100 tys. osób.
Mówca: Piotr Tomański
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Do końca czerwca 2011 r. sprawcy wypadków drogowych byli zobowiązani wypłacać uprawnionym stowarzyszeniom i organizacjom społecznym pomagającym ofiarom wypadków i zdarzeń drogowych świadczenia pieniężne, tzw. nawiązki. Nowelizacja kodeksów: karnego i karnego wykonawczego z początkiem 2012 r. powołała do życia centralny Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, który te środki przejął. Ministerstwo Sprawiedliwości, dysponent funduszu, corocznie przekazuje dotacje podmiotom wyłonionym w otwartym konkursie ofert na powierzenie realizacji tych zadań funduszu. Myślę, że o tym też warto przy okazji przypomnieć, bo o te środki mogą aplikować organizacje pozarządowe. Oczywiście warto mieć taką informację. Myślę, że te organizacje mają oczywiście taką informację. Rosnąca liczba wypadków samochodowych spowodowanych przez nietrzeźwych kierowców skłoniła mnie do podjęcia próby dokonania oceny skuteczności, dostępności i zakresu udzielania pomocy ofiarom wypadków oraz efektywności egzekwowania zasądzonych kar. Dlatego chciałbym poprosić o odpowiedź na pytania: Jaka była liczba i wielkość zasądzonych nawiązek w latach 2012-2013? Jaka była ich ściągalność w ww. latach? Jakie są koszty administracyjne funcjonowania funduszu? Czy to się opłacało? Jakie to są środki? Jakie środki finansowe zostały przeznaczone, a jakie rzeczywiście zostały wykorzystane na pomoc ofiarom wypadków w latach 2012-2013? Bardzo dziękuję.
Mówca: Renata Butryn
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Nawiązując do ostatniej kwestii, którą pan poruszył, mianowicie zasięgu działania organizacji, docierania do m.in. obszarów wiejskich, chciałabym zadać pytania dotyczące badań, statystyk, które państwo prowadzicie. Czy rzeczywiście było tak, że wszystkie województwa w jednakowym stopniu były uwzględniane w ramach tej pomocy. Chodzi nam o kryteria i dostępność środków z funduszu dla poszczególnych województw. Reprezentujemy województwo podkarpackie i obawiamy się, że tego typu organizacje może niezbyt prężnie działają na terenie naszego województwa. Być może na terenie województwa mazowieckiego idzie im to znacznie lepiej, ale chcielibyśmy, żeby pomoc dla ofiar docierała również na terenie naszego województwa. Chciałabym zapytać też, czy nie zamierzacie państwo wprowadzić dodatkowych kryteriów, np. promujących te właśnie organizacje, szczególnie pozarządowe, które działają na terenach województw, gdzie do tej pory w najmniejszym stopniu udzielano pomocy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Anna Elżbieta Sobecka
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Dane zamieszczane przez NFZ na stronie internetowej nie odpowiadają rzeczywistości. W wielu przychodniach nie ma już możliwości skorzystania z pomocy specjalistów w tym roku, tymczasem według strony internetowej NFZ na wizytę np. u nefrologa w przychodni przy szpitalu wojewódzkim w Łodzi czeka się średnio ok. miesiąca, tymczasem pracownik tej placówki poinformował, że najbliższy wolny termin jest w czerwcu 2015 r. W wielu przychodniach w całym kraju skończyły się już kontrakty na ten rok, a szybkie umówienie się na wizyty u specjalistów i zrobienie badań graniczy z cudem. Można pokusić się o stwierdzenie, że NFZ celowo dezinformuje pacjentów i zaniża dane dotyczące długości kolejek do specjalistów w Polsce, bo takie dane wyglądają lepiej i można się pochwalić wynikami. Tak zarządza służbą zdrowia minister Arłukowicz. NFZ podaje, że w przychodni w Bytowie na rezonans magnetyczny czeka się 94 dni, w rzeczywistości najbliższy termin to maj 2015 r. NFZ w Legnicy podaje, że do kardiologa w poradni w szpitalu wojewódzkim trzeba czekać 43 dni, a w rzeczywistości nie można się nawet zapisać, bo skończył się kontrakt, kontrakt zarezerwowany jest tylko dla pacjentów z rozrusznikami serca i kończy się na początku roku. NFZ w Przemyślu podaje, że do gastrologa w poradni przy szpitalu miejskim czeka się 40 dni, w rzeczywistości kontrakt dawno się skończył, a zapisy na nowy będą w grudniu. NFZ w Warszawie informuje, że na rezonans magnetyczny w Wojskowym Instytucie Medycznym czeka się 71 dni. W rzeczywistości nie ma żadnych wolnych terminów. Skończył się kontrakt. Jeżeli chodzi o NFZ w Nysie, na badanie tomografem komputerowym czeka się 15 dni. W rzeczywistości najbliższy wolny termin jest w lutym 2015 r. Prawda jest taka, że pacjenci dostają informacje nieprawdziwe, dające złudną nadzieję. Wobec tego pytam: Dlaczego pomimo wielu obietnic czas oczekiwania na wizytę u lekarza oraz na badania specjalistyczne wciąż się nie skraca? Kiedy na stronie internetowej NFZ pojawią się rzetelne informacje dotyczące czasu oczekiwania na wizytę u specjalisty? Dlaczego na oficjalnych stronach internetowych NFZ podaje nieprawdziwy, zaniżony czas oczekiwania na wizytę u lekarza oraz badania specjalistyczne? Dziękuję.
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, pani marszałek. Panie Ministrze! Co prawda próbuje pan zaklinać rzeczywistość w kwestii dramatycznych kolejek, ale fakty są jednoznaczne i niestety okrutne. Oto szeroko opisywany przypadek pani Laury z Poznania: termin operacji rekonstrukcji kolana ustalono na 9 lipca 2020 r. To są fakty. We Wrocławiu na wizytę u kardiologa i endokrynologa czeka się prawie rok. W Polsce na operację zaćmy czeka się średnio 2 lata i 45 dni. Co państwo czynicie? Co czyni Ministerstwo Zdrowia? Po prostu zaostrza kryteria operacji zaćmy. Oto ˝Głos Wielkopolski˝ z 19 września 2014 r., zacytuję fragment: ˝Według Ministerstwa Zdrowia dopiero osoba, która ledwo widzi, może przejść operację zaćmy. Pacjenci będą musieli zapłacić 3 tys. zł za 'prywatną' operację albo poczekają aż... oślepną˝. I dalsze absurdy. Pani Beata z Piątkowa otrzymała zawiadomienie listem poleconym ze szpitala klinicznego w Poznaniu o wyznaczonej wizycie w poradni konsultacyjnej na 6 października 2014 r., ale zapisała się w kolejkę 12 lutego 2007 r., a więc czekała na badanie przedoperacyjne bolącej ręki 2786 dni. To są fakty. Pan minister wspomniał, że od 1 stycznia 2015 r. będzie tzw. pakiet kolejkowy, zresztą powinien to być chyba pakiet antykolejkowy. Wtedy powstanie następna kolejka - do lekarza rodzinnego, bo do tej pory można było iść do specjalisty dermatologa i okulisty bez skierowania, a teraz trzeba będzie mieć skierowanie od lekarza rodzinnego. W tej sytuacji prawdopodobnie ustawi się druga kolejka, jedna do lekarza rodzinnego, następna do specjalistów. Zatem, panie ministrze, dokąd zmierzacie? Czyżby powstała nowa dyscyplina w Ministerstwie Zdrowia, a więc wyścig na kolejkowe absurdy, czy też jest to bicie rekordu Guinnessa w długości kolejek? Dziękuję.
Mówca: Tadeusz Arkit
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Podczas moich dyżurów poselskich otrzymałem od matki dziecka chorego na cukrzycę informację, z której wynikało, że od dłuższego czasu na terenie całego kraju występują problemy w dostępie do sprzedawanych w aptekach i hurtowniach niektórych rodzajów insuliny. To poważny problem, bo dotyczący pół miliona pacjentów, którzy z uwagi na swoją cukrzycę muszą zażywać insulinę. Z informacji prasowych wynika, że niektóre rodzaje insuliny są dostarczane w ilościach, które powinny zaspokoić potrzeby polskich pacjentów. Problem prawdopodobnie jednak tkwi w tym, że atrakcyjna cena tych leków powoduje sytuację, że insulinę z polskich hurtowni masowo wykupują pośrednicy z zagranicy, m.in. Niemiec, dla których cena towaru jest niezwykła korzystna w kontekście dalszej sprzedaży. Taka praktyka powoduje, że ilości niektórych rodzajów insuliny wychodzące do polskich aptek są ograniczone i nie mogą w pełni zaspokoić potrzeb pacjentów. Pewnym rozwiązaniem problemu stosowanym przez część pacjentów jest przyjmowanie leków zastępujących niektóre rodzaje insuliny, o podobnym sposobie działania. Pacjenci jednak twierdzą, że nie zawsze jest to wyjście z sytuacji, bo zmiana insuliny w wielu przypadkach może być okupiona powikłaniami, które mogą przekładać się na wahania poziomu cukru, co w konsekwencji może przyczyniać się do udarów i zawałów. Wydaje się, że zainteresowanie sprawą niedoboru na polskim rynku niektórych rodzajów insuliny Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego może spowodować poprawę sytuacji, bo wykluczy możliwe nieprawidłowości w sprzedaży przez hurtownie, które także mają ustawowy obowiązek dbania o interes polskiego pacjenta. Być może warto w tej sytuacji obligować hurtownie do sprzedaży leku na polski rynek, na który te rodzaje insuliny są przeznaczone. W związku z tym pytania do pana ministra: Jaka jest sytuacja w zakresie przeciwdziałania i leczenia cukrzycy w Polsce i jak ministerstwo ocenia dostęp pacjentów do insuliny, biorąc pod uwagę zarówno skuteczność działania, jak i cenę leku? Dziękuję bardzo.
Mówca: Czesław Czechyra
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Cukrzyca jest chorobą, w przypadku której nie można przerwać leczenia ani na dzień. Również dowolne zmienianie różnego rodzaju insulin może powodować pewne komplikacje, co już pan poseł Arkit powiedział. Krótko działające analogi insulin, o które dzisiaj pytamy, są używane przez pacjentów chorych leczonych głównie pompami insulinowymi. Dużą grupę tych pacjentów stanowią dzieci i młodzież. W związku z tym, co pan minister powiedział, że dostęp do insulin jest w zasadzie nieograniczony, mam konkretne pytanie: Czy w związku z informacjami o utrudnieniu dostępu do zakupu insulin przez pacjentów chorych na cukrzycę zdarzały się przypadki, kiedy pacjenci byli narażeni na utratę czy pogorszenie stanu zdrowia albo ich życie było zagrożone? I ostatnie pytanie: Czy Ministerstwo Zdrowia lub Główny Inspektorat Farmaceutyczny zna przypadki (Dzwonek) niezgodnych z prawem działań dotyczących odwróconego łańcucha dystrybucji czy eksportu równoległego? Dziękuję bardzo.
Mówca: Mirosław Pluta
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękujemy, pani marszałek. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Część moich wyborców odwiedzających biuro poselskie uważa, że zmiany w systemie organizacji i przeprowadzania głosowania w wyborach samorządowych pozwolą zwiększyć obywatelską aktywność, jak również pozwolą im oddać głosy, bo nie każdy może w tym dniu akurat być w swoim miejscu zamieszkania. Stąd moje pytania: Czy rozważana jest możliwość wprowadzenia w wyborach samorządowych głosowania poza miejscem zameldowania? Czy rozważana jest możliwość wprowadzenia w wyborach samorządowych głosowania poprzez pełnomocnika?
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałabym zadać następujące pytanie: Czy prowadzone są prace dotyczące możliwości głosowania przez Internet w wyborach samorządowych? Czy były prowadzone badania opinii publicznej co do poparcia dla elektronicznej metody głosowania? Jest to niezwykle ważne. Dziękuję.
Mówca: Mirosław Pluta
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, dziękujemy bardzo za odpowiedź. Dobrze wiemy, że to nie zależy od ministerstwa. Niemniej jednak zdajemy sobie sprawę, że rząd i ministerstwo wpływają na to i zależy im na tym, żeby w wyborach uczestniczyło jak najwięcej ludzi, stąd nasze pytania. Chciałbym zadać takie pytanie: Co pan minister sądzi o tym, żeby wprowadzić systematyczne głosowanie korespondencyjne również w wyborach samorządowych?
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie ministrze, chciałam zapytać: Czy ma pan wiedzę, ile szacunkowo kosztowałoby wprowadzenie systemu głosowania przez Internet? W mojej ocenie warto byłoby uruchomić głosowanie przez Internet, gdyż zdecydowanie wzrosłaby frekwencja, każdy by mógł, na przykład w razie choroby czy z jakiegoś z innego powodu, oddać w ten sposób głos. Byłoby to naprawdę bardzo dużym udogodnieniem dla wyborców. Dziękuję.
Mówca: Jerzy Wenderlich
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo proszę, choć pan minister będzie miał później jeszcze możliwość odpowiedzi. Może później będzie lepiej, panie ministrze? Jeśli zabraknie panu czasu, to ten czas panu wydłużę, bo już będziemy znali materię wypowiedzi posłów. Czy może tak być? Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju Paweł Orłowski: Panie marszałku... A teraz jeszcze puenta. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju Paweł Orłowski: ...gdybym mógł skończyć ten jeden wątek... Dobra. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju Paweł Orłowski: ...i oczywiście zgodnie z propozycją pana marszałka... A więc skończę wątek. Nie wydaje się zasadna analiza tylko z punktu widzenia dozoru technicznego i oceny prezesa UDT w zakresie wykonywania dozoru, ponieważ energetyka wiatrowa jest dzisiaj poddana także kontroli, nadzorowi zgodności z punktu widzenia innych przepisów prawa. Między innymi chodzi o ustawę Prawo energetyczne, gdzie pojawiają się odpowiednie sankcje w wypadku braku utrzymywania w należytym stanie technicznym obiektów, instalacji, pojawia się to także w przepisach ustawy o systemie zgodności - w zakresie zgodności z normami technicznymi, jak również z odpowiednimi sankcjami, i wreszcie w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej - i w tym zakresie co do ewentualnych naruszeń warunków określonych w koncesji. W związku z tym również te przepisy prawa wpływają na zagadnienia związane z bezpieczeństwem i odpowiednim stanem technicznym. Ale także projekt poselski te kwestie porusza, wymagając decyzji przy... W tej sekwencji dziękuję panu ministrowi. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju Paweł Orłowski: Bardzo dziękuję.
Mówca: Andrzej Czerwiński
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Temat informacji jest na czasie i bardzo trafny z mojego punktu widzenia. Chciałbym też wyrazić satysfakcję i uznanie, że możemy na ten temat podyskutować. A dlaczego? Skandynawowie mają takie powiedzenie, że gdy wieją silne wiatry, jedni budują bariery, żeby się za nimi schować, a inni budują wiatraki, żeby wykorzystać ich moc. Teraz w ślad za tym rozwiązaniem mamy też pewną szansę do wykorzystania w przepisach europejskich i albo wykorzystamy tę szansę, wykorzystamy energię wiatru i będziemy korzystać z jego mocy, albo pójdziemy w defensywę. Zachód pokazał, że można przesadzić, ponieważ przez inwestycje na Zachodzie, też te wiatrowe, koszty energii wzrosły o prawie 3%. U nas w tym czasie - to są dane Eurostatu z lat 2012-2013 - ceny energii zmniejszyły się o prawie 3%. Jeśli mówimy o energetyce wiatrowej, to powinniśmy też powiedzieć, jak wyeliminować z naszego rynku te projekty, które są drogie, naruszają równowagę środowiskową i są uciążliwe dla obywateli, bo w naszym kraju jest 80% takich projektów. Mamy taką sytuację, że każdy wszędzie chciałby mieć wiatrak. Na koniec mojego wystąpienia chciałbym poprosić wszystkich państwa, żebyśmy skoncentrowali się na metodzie wyeliminowania z naszego rynku 80% wiatraków, które mają decyzje przyłączeniowe (Dzwonek), wybrać tylko te, które są najmniej uciążliwe i najtańsze. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Anna Zalewska
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Niestety większa część pana wystąpienia to półprawda albo nieprawda, a może kompletny brak orientacji w materii, która jest przedmiotem informacji bieżącej. Dziwię się, ponieważ dostają państwo dziesiątki tysięcy rozpaczliwych pism, które pokazują, jak te ułomne przepisy, o których pan tutaj wspominał, są łamane i nikt nie jest w stanie absolutnie sobie z tym poradzić. Mówi pan o orzeczeniach sądów. Szkoda, że nie przypomniał pan sobie wystąpienia prezesa sądu, jakie miało miejsce w lipcu, który apelował, podobnie jak prezes Najwyższej Izby Kontroli, do polskiego parlamentu, by wreszcie zrobić coś z elektrowniami wiatrowymi, mówił, że nie ma definicji elektrowni wiatrowej. Stąd też ułomność orzeczeń, o których pan tutaj wspomniał, mówiących, że elektrownia wiatrowa to urządzenie techniczne. Nie, proszę pana, to nie jest urządzenie techniczne. Większość orzeczeń mówi, że absolutnie tak nie jest. Takie sformułowanie otwiera drogę do tego, by powstawały inwestycje, mówił tutaj o nich przewodniczący Czerwiński, które w 80% są posadowione nielegalnie, mimo bezwzględnego protestu mieszkańców. Pojadę do pana posła do Oławy, bo tam też jest silny protest, a pan jest pierwszym lobbystą tych elektrowni wiatrowych. Ale wiecie państwo, z czego to wynika? Otóż na posiedzenie Sejmu przychodzi stowarzyszenie. Udaje, że jest stowarzyszeniem. Polskie Stowarzyszenie Energetyki Wiatrowej jest finansowane przez firmy wiatrowe. W związku z tym jest to zwyczajny, ukryty lobbing. I to jest podstawowa wartość. Jest tu też pani posłanka, która była dyscyplinowana, z Platformy Obywatelskiej, właśnie przez wiceprezesa (Dzwonek) tegoż stowarzyszenia, tejże organizacji, która rzeczywiście zabiega... (Głos z sali: Czas!) ...i dyscyplinuje posłów Platformy Obywatelskiej. (Oklaski) (Poseł Małgorzata Pępek: Nieprawda.)
Mówca: Mieczysław Kasprzak
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałbym trochę odejść od tego tematu, który został tu przedstawiony, bo powiało grozą. Zacytuję pewien fragment: Na drugim miejscu w hierarchii odnawialnych źródeł energii po biomasie znajduje się energia wiatrowa. Oceniając doświadczenie Niemiec i Hiszpanii, może to być najbardziej dynamicznie rozwijający się sektor gospodarki. Doświadczenia tych państw wskazują, że sektor ten może stać się czynnikiem rozwoju eksportu urządzeń i usług, zarówno na obszarze Unii Europejskiej, jak i poza jej granicami. Wydaje się, że zainteresowanie inwestorów rozwojem energetyki wiatrowej w Polsce dobrze rokuje temu sektorowi. Moje pytanie brzmi: Skąd może pochodzić ten fragment, który przedstawiłem? To jest dłuższy referat, dłuższe opracowanie. Nie będę szczegółowo o tym mówił. Otóż szanowni państwo w dniu 23 kwietnia 2007 r. w Warszawie w sali kolumnowej Sejmu RP odbyła się konferencja ˝Dotrzymujemy słowa. Prawo i Sprawiedliwość dla energii i bezpieczeństwa energetycznego. Rozwój odnawialnych źródeł energii w oparciu o dyrektywę Unii Europejskiej˝. Kto był autorem? Minister Krzysztof Zaremba, pełnomocnik rządu do spraw promocji niekonwencjonalnych źródeł energii. (Poseł Anna Zalewska: Bo my jesteśmy zwolennikami bioenergii odnawialnej.) Jak to się ma do tego... (Poseł Anna Paluch: Trochę wiedzy zabrakło.) ...co państwo przedstawiliście? (Poseł Anna Paluch: A bioenergia?) Dziękuję bardzo, panie marszałku. (Oklaski)
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Otóż pani poseł występująca w imieniu wnioskodawców czy jako wnioskodawca stwierdziła, że coś trzeba zrobić z elektrowniami wiatrowymi. Uważam, że nie coś, pani poseł, tylko przede wszystkim powinniśmy mity, o których mówi zarówno jedna, jak i druga strona, zastąpić dobrym prawem. To prawo stanowimy my, nikt inny. Z tego obowiązku powinniśmy się wywiązać. Myślę, że wtedy tych mitów by nie zabrakło. Dlaczego mówię o mitach? Otóż z jednej strony jest tak, jak pani poseł mówiła, że powstaje wiele elektrowni posadowionych na dziko, w tym także elektrowni wiatrowych, ale z drugiej strony jest też tak, że mimo iż warunki, jakie dzisiejsze prawo dyktuje inwestorom, są spełnione, to i tak w niektórych gminach nie można wybudować elektrowni wiatrowych, dlatego że społeczność lokalna sobie tego nie życzy i rady gminy podjęły takie decyzje. Aby nie być gołosłownym, mówić, że gdzieś tam, podam przykład. Przykładem miejscowości, gdzie nie wolno pobudować żadnej elektrowni wiatrowej, jest gmina Wronki w województwie wielkopolskim. Można to sprawdzić. Mimo iż inwestorzy w tamtym środowisku spełniają wszystkie warunki, mit czy przegięcie jest w drugą stronę. I teraz w czym jest rzecz? Co jest najbardziej istotne? Otóż prawdą jest, co państwo mówicie, że tam, gdzie posadowione są elektrownie, sąsiadujące grunty tracą na wartości. Panie ministrze, mam do państwa prośbę. Jeżeli w wyniku zmiany planu zagospodarowania przestrzennego zaczyna się stosować opłaty, żąda się, a ma to miejsce w coraz większym stopniu, wnoszenia opłaty adiacentowej... (Poseł Anna Paluch: Adiacenckiej.) ...dokładnie tak (Dzwonek), wówczas ten, który zyskał na zmianie tego planu, musi płacić.
Mówca: Jacek Najder
Data: 2014-11-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję, panie marszałku. Postaramy się może trochę obniżyć temperaturę dyskusji, aby było bardziej merytorycznie. Otóż w lipcu NIK opublikował raport na temat inwestycji wiatrowych. Pokazał, jakie zagadnienia powinno się poddawać analizie. Generalnie jednak 23 gminy na 28 badanych zostały ocenione pozytywnie, natomiast przekaz medialny był taki, że wiatraki są lokalizowane na terenach należących do wójtów czy radnych. Prawda jest też taka, że NIK badał procedury niezależnie od tego, czy inwestycja została sfinalizowana, czy nie. I wydaje się, że system był jednak szczelny, bo stwierdzono, że tylko kilka tych turbin stanęło na terenach należących do samorządowców, co należy oczywiście oceniać wysoce nagannie i wyciągać stąd wnioski. Natomiast wiemy też, że NIK nie skierował żadnych zawiadomień do prokuratury w żadnej badanej w tym zakresie sprawie, gdyż nie dopatrzył się złamania prawa. I teraz mam pytanie: Czy w ocenie ministerstwa byłaby potrzeba ustalenia np. odpowiedzialności dyscyplinarnej łącznie z karną albo karnej wobec radnych, którzy nie stosują się do art. 25 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym i będą decydować w organach decyzyjnych w sprawach związanych z ich własnym interesem prawnym? W mojej ocenie jest to wysoce naganne. Aktualnie istniejący przepis jest pozbawiony jakiejkolwiek sankcji. W praktyce oznacza to, że urzędnik, który nie dostosowuje się do tego wymogu, nie ponosi żadnej odpowiedzialności z tytułu niezachowania przepisów. Czy państwo rozpatrujecie możliwość wprowadzenia takiej sankcji? Druga kwestia. Mam pytanie odnośnie do decyzyjności. Czy zdaniem pana ministra władztwo planistyczne na poziomie gmin powinno się zmienić, czyli mówiąc krótko, czy odebrać to gminom i przenieść, i czy w tym kontekście to jest konstytucyjne?