Mówca: Joanna Schmidt
Data: 2015-11-18 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Z uwagą wysłuchałam exposé pani premier Beaty Szydło. Z uwagą, ale też z niepokojem. Jako jeden z pomysłów na lepszą edukację padła propozycja likwidacji gimnazjów. Zdaję sobie sprawę, że 70% Polaków obwinia młodzież gimnazjalną o wszystko, co najgorsze, ale likwidując gimnazja, nie zlikwidujecie państwo gimnazjalistów. Dlatego chciałabym się zapytać: Czy pani premier posiada jakieś wyniki badań uzasadniające tę decyzję? Czy na pewno zapoznała się pani z wynikami edukacyjnymi pokazującymi, jak zmienił się poziom wiedzy i umiejętności uczniów sprzed reformy i po reformie, bo być może znamy inne wyniki? Czy pani premier policzyła, ile będzie kosztować cofnięcie tej reformy, ile czasu zajmie napisanie nowej, dobrej podstawy programowej, ile będą kosztować rodziców nowe podręczniki, ilu nauczycieli straci pracę w wyniku tych zmian? Bo obiecywanie, że żaden, to jest dopiero apogeum nieodpowiedzialności. Każda zmiana musi prowadzić do większej efektywności, lepszej organizacji pracy, co najczęściej wiąże się z redukcją zatrudnienia. Niestety, ale tak jest. A szczególnie my nie mamy wyjścia, musimy działać zgodnie z najnowszymi metodami przeprowadzania kluczowych zmian. Podziwiam zapał reformatorski pani premier, choć pewnie w tym przypadku powinniśmy raczej mówić o powrocie do przeszłości. Zostało użytych bardzo dużo słów typu: trzeba wrócić, wyrównywanie. To jest bardzo reakcyjne. To jest retoryka w stylu: za naszych czasów żyło się lepiej, młodzież kiedyś była grzeczniejsza. Tymczasem świat się zmienia, idziemy do przodu. Kolejna kwestia. Chciałabym się zapytać, co stoi na przeszkodzie wprowadzania istotnych zmian w Karcie Nauczyciela? Karta Nauczyciela to relikt PRL-u, który skutecznie blokuje zmiany w polskiej oświacie. To ustawa sprzed 30 laty. Mam rozumieć, że wygrywa w tym przypadku państwa sentyment do wczasów w Bułgarii i serwisu w Polmozbycie? Podstawowa wiedza o zarządzaniu ludźmi nie pozwoliłaby wam przejść obojętnie obok tego problemu. Świat się zmienił. Już nie ma miejsca na autorytarne zarządzanie czy poprzez dyrektywy. Pracownicy potrzebują docenienia, motywacji. Proszę państwa, to jest przebadane. Najlepszy sposób na rozwój ludzi, właśnie na motywację, na dobre zarządzanie, na sprawne zarządzanie to otwartość, być może nawet coachingowy sposób zarządzania. Dyrektor szkoły jako menadżer musi mieć narzędzia, aby sprawnie zatrzymywać, ale przede wszystkim przyciągać najlepszych nauczycieli, aby właśnie w naszej edukacji szkolnej, w naszej polskiej oświacie byli najlepsi nauczyciele i aby miał możliwość doceniania ich poprzez lepsze wynagradzanie tych najlepszych. Ubolewam, że zabrakło konkretów i pomysłów w tak ważnej kwestii jak szkolnictwo wyższe. Oczywiście wspieramy rozwój szkolnictwa zawodowego, jesteśmy jak najbardziej za rozwojem współpracy nauki z gospodarką, ale gdzie są konkrety? Ja nie słyszałam o żadnych konkretach. Jak tego dokonacie? Jak dokona się poprawa jakości poziomu absolwentów naszych szkół? Jak poprawimy pozycję polskich uczelni w rankingach międzynarodowych? Czy państwo nie dostrzegacie również potrzeby zmian w systemie finansowania szkolnictwa wyższego? Pani premier mówiła również o tym, że jesteśmy obecnie w pułapce średniego rozwoju, że potrzebny jest polskiej gospodarce, w ogóle Polsce skok cywilizacyjny. Nie dacie rady dokonać skoku cywilizacyjnego bez nowoczesnych rozwiązań w polskiej edukacji. Nie dacie rady. Klub Nowoczesna deklaruje poparcie dobrych zmian, ale na razie tych dobrych propozycji dla edukacji w tym exposé zabrakło. Dziękuję. (Oklaski)