PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Po pracach komisji projekt nie uległ istotnym zmianom. Nadal realizuje swój pierwotny cel: umożliwienie osobom poszkodowanym oraz osobom wspierającym odbudowę dalszego korzystania ze zwolnienia podatkowego również w 2026 r. Kwestia powodzi jest istotna. To bardzo dobrze, że ludzie pomagali, co więcej, otworzyli swoje serca, ale doskonale wiemy, że to nie jest jedyna katastrofa. Są też katastrofy nie tak bardzo medialne. Dlatego zwracam uwagę na to, że wypadałoby rozszerzyć ten przepis i objąć nim nie tylko ofiary powodzi. To konkretne rozwiązanie oczywiście jest potrzebne, ponieważ wielu poszkodowanych przez powódź wciąż nie zakończyło odbudowy swoich domów. Państwo nie powinno dodatkowo opodatkowywać pomocy przekazywanej ludziom dotkniętym skutkami takiej katastrofy. Jednocześnie ta sytuacja po raz kolejny pokazuje, jak skomplikowany stał się system podatkowy. Państwo najpierw nakłada podatek, później tworzy wyjątki jak w przypadku tej ustawy, a następnie kolejnymi ustawami musi przedłużać obowiązywanie tych wyjątków. Nie tak to powinno wyglądać. Powinniśmy zdecydować się na to, że tego typu darowizny nie powinny być opodatkowywane. Konfederacja konsekwentnie stoi na stanowisku, że podatek od spadków i darowizn jest jednym z bardziej niesprawiedliwych podatków, ponieważ dotyczy majątku, który już wcześniej został opodatkowany. Tym bardziej jeśli pomoc jest przekazywana z dobroci serca, to fiskus nie powinien kłaść ręki na te pieniądze czy majątek. Konfederacja będzie popierać ten projekt. Dla nas to oczywiste.
Mówca: Żaneta Cwalina-Śliwowska
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Są takie przedsięwzięcia legislacyjne, przy których nie warto się spierać. To jest właśnie przykład takiego przedsięwzięcia. Projekt został szczegółowo rozpatrzony podczas prac komisji. Nie budził kontrowersji, nie zgłoszono poprawek. Podczas obrad komisji wszyscy posłowie go poparli. Dziękuję wszystkim parlamentarzystom, którzy zaangażowali się w pracę komisji, za merytoryczną pracę i zrozumienie dla potrzeby szybkiego uchwalenia tych przepisów w kształcie zaprojektowanym przez rząd. Osoby poszkodowane czekają na te przepisy. Powódź w 2024 r. przyniosła wiele odruchów serca, wiele darowizn i trzeba dostrzec, że ta pomoc nie powinna być opodatkowana. Oczywiście Klub Parlamentarny Centrum poprze ten projekt. Kolejny raz pragnę zaapelować do rządu, aby nie zwalniał tempa w projektowaniu specjalnych rozwiązań na bieżąco reagujących na sytuację powodzian, ponieważ monitorowanie sytuacji i odpowiednio szybka i skuteczna reakcja są tutaj kluczowe. Korzystając z tego, że mam jeszcze chwilę, chciałabym pozdrowić wolontariuszy, których zastałam na dworcu w Lądku Zdroju kilka dni po powodzi, kiedy dotarłam tam własnym samochodem z darami. Otworzyli ten dworzec o godz. 12 w nocy i przyjęli dary. To, co zrobiło na mnie największe wrażenie, to, proszę państwa, nie te zniszczenia, nie te zerwane mosty, nie te drogi zablokowane zwalonymi drzewami, ale ten dworzec wypełniony od podłogi aż po sufit, każde pomieszczenie, nawet toalety, darami od ludzi. Ten widok na długo zostanie w mojej pamięci, bo to jest obraz naszego społeczeństwa, tego, jak w szczególnych sytuacjach, w sytuacjach tragedii nikt nie zastanawia się nad własnym bezpieczeństwem zdrowym i życiem, tylko pędzi z pomocą. Chciałabym złożyć ukłony, podziękowania dla wolontariuszy, dla ludzi, którzy pomagali, przekazali dary, i dla tych, którzy się odważyli tam pojechać, pomimo iż wjechać tam jeszcze nie było wolno. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Popieram ten projekt, bo państwo nie powinno opodatkowywać ludzi solidarności. Jeżeli ktoś przekazuje darowiznę osobie poszkodowanej przez powódź na odbudowę domu, gospodarstwa, firmy, sprzętu czy podstawowych warunków życia, to fiskus nie powinien wyciągać po te pieniądze ręki. To jest rozsądne i słuszne rozwiązanie. Tylko trzeba powiedzieć jasno: ono jest spóźnione. Powódź była we wrześniu 2024 r., a my mamy prawie połowę 2026 r. Przepisy mają porządkować skutki tej powodzi. Ludzie po klęsce żywiołowej potrzebują prostych decyzji natychmiast, a nie łaskawej naprawy systemu w połowie roku. Trzeba powiedzieć drugą rzecz. Pomoc, która miała być wielka, szybka i skuteczna, dla wielu poszkodowanych okazała się niewystarczająca. To zresztą nic nowego. Uśmiechnięta koalicja z zasady składa wielkie obietnice, organizuje piękne konferencje, a potem okazuje się, że rzeczywistość jest znacznie skromniejsza niż zapowiadana w trakcie konferencji prasowej. Ale ten projekt pokazuje jeszcze większy problem. Dlaczego zwalniamy z podatku tylko wybrane darowizny? Dlaczego nie rozpoczniemy uczciwej debaty o tym, czy podatek od darowizn w ogóle ma sens? Te pieniądze były już raz opodatkowane. Ktoś zarobił, zapłacił PIT, składki, daniny, a potem chce pomóc drugiemu człowiekowi, czy podzielić się z rodziną, sąsiadem, poszkodowanym, przyjacielem, czy wyrazić solidarność. Państwo mówi: proszę bardzo, ale najpierw sprawdzimy, zgłoś, udowodnij, zmieść się w terminie, pomyślimy, zapłać podatek. To jest chore podejście do obywatela. Tym bardziej że ta sama koalicja chce zwalniać z podatku od spadków i darowizn osoby objęte nowymi potencjalnymi regulacjami o statusie osoby najbliższej, zaliczając ich do grupy zerowej. Czyli jednym chcecie darować podatki od spadków i darowizn, a innym nie. Wysoka Izbo! Nie dzielcie Polaków na równych i równiejszych. Jeżeli ktoś pomaga drugiemu człowiekowi, państwo nie powinno go za to karać. Zwłaszcza przy tragediach takich jak powodzie, choroby czy klęski. Popieram ten projekt, ale mówię jasno: za późno, za wąsko i za mało odważnie. Potrzebna jest głębsza zmiana. Mniej fiskusa w ludzkiej solidarności, mniej podejrzliwości wobec obywateli i więcej zaufania do ludzi, którzy chcą sobie nawzajem pomagać. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chcę się tutaj przyłączyć oczywiście do głosu pana posła Sachajki, bo dla mnie to jest po prostu niezrozumiałe, w czym gorszy jest człowiek, który stracił majątek w wyniku pożaru, od tego, który stracił majątek w wyniku powodzi. Dla mnie jest to zupełnie niezrozumiała różnica, którą tutaj stosujecie. Sam projekt oczywiście będziemy popierać, to oczywiste. Przewiduje on możliwość zawieszenia postępowania podatkowego do końca 2026 r. w przypadku osób deklarujących przeznaczenie darowizm na usuwanie skutków powodzi. Mam pytanie: Jakie dokumenty lub dowody będą wymagane od podatników, aby potwierdzić późniejsze wykorzystanie tych środków zgodnie z celem ustawowym, żeby zaraz nie okazało się, że będziecie te uprzywilejowanie odbierać? Dziękuję.
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Czy rząd rozważa całkowite zniesienie podatku od darowizm między osobami fizycznymi przynajmniej do jakiegoś rozsądnego limitu, skoro przekazywane środki były wcześniej już opodatkowane? Dlaczego państwo traktuje obywatelską solidarność jako potencjalne źródło podatku, zamiast przyjąć zasadę, że pomoc rodzinie, sąsiadom, poszkodowanym lub potrzebującym nie powinno być karane fiskalnie? Czy rząd nie widzi sprzeczności w tym, że z jednej strony utrzymuje podatek od darowizm i spadków dla obywateli, a z drugiej zapowiada preferencje podatkowe dla wybranych kategorii osób, tworząc podziały na równych i równiejszych? Myślę o ustawie o związkach partnerskich. Dziękuję. Dziękuję bardzo, panie pośle. (Oklaski)
Mówca: Marcin Józefaciuk
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt odpowiada na realny problem praktyczny. Rząd sam przyznaje w uzasadnieniu, że skala zniszczeń była tak duża, iż wielu mieszkańców nie zdążyło zakończyć odbudowy do końca 2025 r. Mam trzy pytania: Czy jakieś działania planuje się wobec osób, które także do końca 2026 r. nie będą w stanie wrócić do normalnych warunków życia z powodu skali zniszczeń, wzrostu kosztów materiałów budowlanych czy trudnej sytuacji finansowej? W jaki sposób rząd zamierza dotrzeć z informacją o nowych rozwiązaniach do wszystkich osób poszkodowanych, szczególnie mieszkańców mniejszych miejscowości, seniorów oraz osób, które po powodzi nadal pozostają w trudnej sytuacji organizacyjnej i życiowej? Jakie dodatkowe koszty społeczne i gospodarcze ponoszą dziś samorządy na terenach popowodziowych? Czy planowane są kolejne instrumenty wsparcia dla tych gmin? Dziękuję.
Mówca: Małgorzata Golińska
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W związku z tym, że rozmawiamy o wsparciu dla powodzian, mam pytanie do rządu, do przedstawiciela rządu o to, w jaki sposób spółki Skarbu Państwa lub inne podmioty poprzez WOŚP, czyli podmiot wskazany przez premiera Donalda Tuska jako wyspecjalizowaną jednostkę w niesieniu pomocy, przekazały środki, w jaki sposób je rozdysponowano i w jaki sposób je rozliczono. Poproszę o odpowiedzi na te pytania na piśmie. Proszę też o informację, jak zostały rozdysponowane środki zadeklarowane przez Komisję, przez panią przewodniczącą von der Leyen, 5 mld euro, które mogły być przesunięte z Funduszu Spójności. W jaki sposób je zagospodarowaliśmy? Co dzięki nim powstało? W jaki sposób zostały rozdysponowane? Ostatnie pytanie związane jest z kontrolą poselską. Co prawda, nie jest do pana ministra. Chodzi o Ministerstwo Infrastruktury. (Dzwonek) Od ponad 1,5 roku jako posłowie czekamy na odpowiedzi związane z kontrolą poselską. Pytania zadawaliśmy w siedzibie Wód Polskich. Mamy informację, że pytania zostały przekazane do rządu i zablokowane politycznie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozpatrywany dziś projekt dotyczy ludzi, którzy po powodzi z września 2024 r. wciąż próbują wrócić do normalnego życia. Bo skutki powodzi nie kończą się razem z cofnięciem wody. Dla wielu rodzin to nadal codzienność: remonty, odbudowa domów, walka o odzyskanie poczucia bezpieczeństwa, a często również ogromne koszty i stres związany z utratą dorobku życia. Dlatego przedłużenie zwolnienia z podatku od darowizn przeznaczanych na usuwanie skutków powodzi oceniam pozytywnie. Państwo nie powinno pobierać podatku od pomocy kierowanej do osób poszkodowanych przez klęskę żywiołową. Projekt odpowiada także na realny problem praktyczny. Rząd sam przyznaje w uzasadnieniu, że skala zniszczeń była tak duża, iż wielu mieszkańców nie zdążyło zakończyć odbudowy do końca 2025 r. Część rodzin nadal mieszka w trudnych, tymczasowych warunkach, a odbudowa przebiega etapami - często zależnie od tego, kiedy uda się zdobyć środki lub pomoc. Dobrze więc, że projekt przewiduje możliwość dalszego korzystania ze zwolnienia także dla darowizn przekazanych i wykorzystanych w 2026 r. To rozwiązanie rozsądne i potrzebne społecznie. Ale ten projekt pokazuje również coś więcej. Pokazuje, że pomoc po katastrofach naturalnych musi być długofalowa, a nie ograniczona do pierwszych tygodni po tragedii. Największe problemy bardzo często zaczynają się dopiero wtedy, gdy kończy się medialne zainteresowanie, a ludzie zostają sami z kosztami odbudowy, kredytami i niepewnością jutra. Dlatego warto traktować tę ustawę nie tylko jako zmianę podatkową, ale jako element odpowiedzialności państwa wobec obywateli dotkniętych klęską żywiołową. Jednocześnie warto postawić pytanie, czy państwo wyciąga z takich sytuacji wnioski na przyszłość - zarówno w zakresie systemu pomocy kryzysowej, jak i szybkości odbudowy infrastruktury lokalnej, mieszkań czy miejsc pracy. Bo solidarność nie może kończyć się na deklaracjach.
Mówca: Tomasz Kostuś (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ten projekt jest po prostu potrzebny. Jest potrzebny szczególnie mieszkańcom południowej Polski, w tym Opolszczyzny, która bardzo boleśnie odczuła skutki powodzi z września 2024 r. Tu nie chodzi o abstrakcyjne przepisy podatkowe. Chodzi o ludzi, o rodziny, które nadal odbudowują swoje domy, gospodarstwa i dorobek życia. Wielu ludzi wciąż jest w trakcie remontów, sporów z ubezpieczycielami, poszukiwania wykonawców czy kompletowania środków na odbudowę. Pierwotny termin okazał się po prostu zbyt krótki wobec skali zniszczeń. Odbudowa po dużej powodzi trwa często kilka lat, wymaga etapowania wydatków, zależy od dostępności wykonawców i materiałów, a dodatkowo często jest opóźniona przez procedury administracyjne i ubezpieczeniowe. Powtórzę: pierwotny termin do końca 2025 r. był w praktyce zbyt krótki dla wielu gospodarstw domowych. Dlatego wydłużenie zwolnienia podatkowego o kolejny rok jest rozwiązaniem rozsądnym, uczciwym i społecznie odpowiedzialnym. Państwo nie może najpierw zachęcać obywateli do wzajemnej pomocy i solidarności, a potem karać ich podatkiem tylko dlatego, że proces odbudowy trwa dłużej, niż zakładano. To także ważny sygnał dla samorządów, organizacji społecznych i darczyńców: pomoc dla poszkodowanych nadal będzie realnie wspierana przez państwo, a nie ograniczana formalizmami. Mam jedno pytanie do strony rządowej: Czy Ministerstwo Finansów analizuje również możliwość uproszczenia zasad dokumentowania wydatków związanych z usuwaniem skutków powodzi, tak aby ograniczyć ryzyko sporów interpretacyjnych po stronie poszkodowanych obywateli? Dziękuję bardzo.
Mówca: Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Na jakiej podstawie merytorycznej uznano, że termin do 31 grudnia 2025 r. był niewystarczający dla wszystkich poszkodowanych, skoro w ocenie skutków regulacji, czyli OSR, wprost wskazano na brak możliwości oszacowania liczby osób, które nie zdążyły wykorzystać darowizn na cele remontowe? Dlaczego w projekcie ustawy - art. 19a ust. 1 - zrezygnowano z precyzyjnego katalogu celów, na które może zostać przeznaczona darowizna, i poprzestano na ogólnym sformułowaniu ˝na usunięcie skutków powodzi˝, co może prowadzić do szerokiej uznaniowości organów podatkowych przy ocenie zasadności zwolnienia?
Mówca: Dorota Arciszewska-Mielewczyk
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Pośle! Nie wywiązał się pan z umowy, kwiatów nie było, dalej pan mnie zaczepia, więc zmieniłam zdanie, ale w imię interesu armatorów polskich i polskiej gospodarki morskiej. Wysoka Izbo! Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość przedstawiam naszą opinię odnośnie do sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki oraz niektórych innych ustaw, z druków nr 2317 i 2467. Podtrzymujemy stanowisko o odrzuceniu projektu. Nie godzimy się na osłabianie polskiej gospodarki morskiej pod pretekstem ochrony środowiska. Takie elementy jak kary finansowe, tzn. kary FuelEU, wymuszanie stosowania określonych technologii, budowanie systemu sankcji i kontroli, dodatkowe systemy weryfikacji i monitorowania spowodują wyższe koszty transportu, wyższe ceny towarów przerzucane na barki konsumentów, co wpłynie na obniżenie konkurencyjności naszych portów wobec, jak to słusznie zauważył mój kolega z komisji, wiceprzewodniczący, portów spoza Unii Europejskiej. Unia Europejska, obciążając kolejne obszary naszego życia gospodarczego kosztami dekarbonizacji i jednostkami CO 2 oraz nakładając kumulujące się kary, powoduje obniżenie efektywności ekonomiczności działania naszych armatorów. Unia Europejska nie wsłuchuje się w głosy polskiego środowiska morskiego i w ogóle morskiego, które chce iść z postępem, ale zwraca uwagę na szkodliwy sposób implementacji proponowanych rozwiązań. Polskie środowisko morskie postuluje, aby środki z opłat emisyjnych ETS i kar wynikających z FuelEU Maritime były przeznaczone na inwestycje w zielone technologie w europejskich stoczniach. Jak już wcześniej wspomniałam, zdaniem ekspertów regulacje zawarte w pakiecie klimatycznym Fit for 55 powinny zostać zweryfikowane w nowej strategii Komisji Europejskiej Clean Industrial Deal. Nie może być tak, że koszty transformacji energetycznej Unii Europejskiej przerzuca się na branżę, nie dając nic w zamian, a Polska nie forsuje i nie proponuje własnych rozwiązań w imię budowania morskiego sektora strategicznego, konkurencyjnego nie tylko w basenie Morza Bałtyckiego, ale w wymiarze międzynarodowego shippingu. Jeżeli dzisiaj nie przeciwstawimy się występującym w Unii Europejskiej tendencjom wzrostu kar i kosztów dla armatorów, które przełożą się na ceny dla klientów i konsumentów, to w kolejnych latach nastąpi dalsze zaostrzenie norm. Dlatego klub Prawa i Sprawiedliwości pozostaje przy stanowisku proponowanym i przedstawionym w pierwszym czytaniu i opowiada się za odrzuceniem projektu przerzucającego koszty ideologicznych, zaznaczam, decyzji na polskich przedsiębiorców i obywateli. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Wałęsa
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Panie Marszałku! Szanowni Państwo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Koalicja Obywatelska chciałbym przedstawić stanowisko wobec projektu tej nowelizacji. To nie jest techniczna zmiana. To jest wyraz naszej odpowiedzialności za Bałtyk. To jest konsekwentna realizacja polityki klimatycznej Unii Europejskiej. Głównym celem tej nowelizacji jest harmonizacja polskiego prawa z normami europejskimi, tylko i wyłącznie, a my jako Koalicja Obywatelska stoimy na stanowisku, że nowoczesna gospodarka morska musi opierać się na paliwach niskoemisyjnych. Sam w sobie ten projekt jest bardzo dobry, ale w celu usprawnienia procedowanych przepisów chciałbym przedłożyć cztery poprawki do tego projektu. Pierwsze trzy z proponowanych poprawek mają charakter porządkujący. Ich celem jest zapobieżenie nałożeniu się brzmienia przepisów ustawy - Prawo ochrony środowiska na brzmienie przepisów ustawy z marca 2026 r. zmieniającej Prawo lotnicze. To zapewni pełną spójność i jasność systemu prawnego. Natomiast poprawka numer cztery jest kluczowa z praktycznego punktu widzenia. Musimy mieć na względzie terminy określone w rozporządzeniu FuelEU Maritime, zgodnie z którym armatorzy są zobowiązani do opłacenia kar i uzyskiwania certyfikatów zgodności do 30 czerwca br. Dlatego proponujemy wprowadzenie przepisów przejściowych, co umożliwi dyrektorom urzędów morskich przekazywanie wpłat armatorów bezpośrednio na rachunek Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z przeznaczeniem na dekarbonizację sektora morskiego. Tak jak wspomniałem, ten projekt jest solidnie przygotowany, solidnie konsultowany, a te poprawki, które zaraz przekażę panu marszałkowi, czynią go kompletnym. Klub Parlamentarny Koalicja Obywatelska w trosce o dobro polskiego morza i klimat będzie głosował za przyjęcie tej ustawy. Dziękuję serdecznie. (Oklaski)
Mówca: Barbara Oliwiecka
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję ślicznie. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To, że Konfederacja i Prawo i Sprawiedliwość nie dbają o środowisko, o nasz Bałtyk, to nie dziwi. Natomiast to, że jesteście przeciwko polskim armatorom, to jest szokujące. Interes partyjny ewidentnie bierze górę nad zdrowym rozsądkiem i nad interesem Polski. Poseł Szymański pytał, czy jesteśmy za Europą rozwoju czy regulacji. Rozumiem, że pan rozwój rozumie jako zanieczyszczanie środowiska. (Poseł Krzysztof Szymański: Jako przemysł i gospodarkę rozumiem, jako rozwój gospodarki rozumiem...) Nad tą logiką, proszę pana, to można tylko zapłakać, nie mówiąc o tym, że ona jest po prostu wbrew interesom Polski. My regulujemy kwestie środowiskowe, dbając o konkurencyjność polskich armatorów i o kwestie gospodarcze. Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Centrum odnośnie do projektu ustawy o zmianie ustawy o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki oraz niektórych innych ustaw. Projekt ustawy oceniamy pozytywnie, przede wszystkim z uwagi na konieczność dostosowania krajowych regulacji do obowiązujących przepisów Unii Europejskiej w zakresie ograniczenia emisyjności transportu morskiego. Proponowane rozwiązania porządkują kompetencje organów odpowiedzialnych za egzekwowanie obowiązków wynikających z rozporządzeń Unii Europejskiej oraz wzmacniają system monitorowania i raportowania emisji gazów cieplarnianych w sektorze morskim. Za istotne uznajemy również stworzenie mechanizmu przeznaczania środków pochodzących z kar FuelEU na działania wspierające dekarbonizację transportu morskiego za pośrednictwem programów Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Rozwiązanie to może się przyczynić do rozwoju infrastruktury portowej oraz zwiększenia wykorzystania paliw odnawialnych i niskoemisyjnych. Jednocześnie wskazane jest zapewnienie, aby wdrażane obowiązki administracyjne były proporcjonalne i możliwe do realizacji przez armatorów oraz podmioty portowe, w szczególności w zakresie raportowania i dostępu do infrastruktury zasilania energią elektryczną z lądu. Ważne będzie również zapewnienie odpowiedniego przygotowania organizacyjnego i finansowego organów odpowiedzialnych za realizację nowych zadań. Klub Parlamentarny Centrum popiera rządową ustawę. Dziękuję ślicznie.
Mówca: Witold Tumanowicz
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W toku konsultacji zwracano uwagę, że projektowane regulacje mogą prowadzić do wzrostu kosztów frachtu morskiego, a w konsekwencji również wzrostu kosztów importu i eksportu oraz obniżenia konkurencyjności polskich przedsiębiorców. Mimo to w ocenie skutków regulacji nie przedstawiono żadnych konkretnych analiz skali tych kosztów. Dlatego chciałem się dowiedzieć, jakie będą realne koszty wdrożenia tych regulacji dla polskich portów, armatorów oraz przedsiębiorstw korzystających z transportu morskiego, bo to będzie realny koszt. I tak rozumiemy rozwój. Rozwój rozumiemy po prostu jako gospodarkę i to, żeby ona mogła się rzeczywiście rozwijać, a nie żeby ją tłamsić.
Mówca: Lidia Czechak
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam dwa pytania dotyczące tego projektu ustawy. Jak rząd zamierza zagwarantować, że środki z kar FuelUE rzeczywiście wrócą do sektora morskiego na dekarbonizację portów, zasilanie statków z lądu i paliwa niskoemisyjne, a nie staną się jedynie kolejnym obciążeniem dla armatorów? Czy proponowane przepisy dotyczące odbioru odpadów ze statków nie ograniczą konkurencji na rynku usług portowych przez dopuszczenie wyłącznie firm upoważnionych przez zarządy portów i jakie przewidziano zabezpieczenia przed wzrostem kosztów dla armatorów? Dziękuję.
Mówca: Marcin Józefaciuk
Data: 2026-05-14 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt dotyczy nie tylko kwestii środowiskowych. To również debata o kosztach transformacji energetycznej, konkurencyjności polskich portów oraz odpowiedzialności państwa za stworzenie realnych warunków do wdrażania nowych technologii. Mam kilka pytań. Jakie środki finansowe planuje się przeznaczyć na wsparcie polskich portów w realizacji tych inwestycji? Projekt przewiduje możliwość nakładania wysokich administracyjnych kar pieniężnych za naruszenie przepisów. Jakie mechanizmy mają zagwarantować proporcjonalność nakładanych sankcji? Projekt również zakłada rozwój wykorzystywania paliw odnawialnych i niskoemisyjnych w żegludze. Jak państwo zamierza zapewnić dostępność tych paliw w polskich portach? Jak rząd ocenia wpływ nowych regulacji na konkurencyjność polskich portów względem portów spoza Unii Europejskiej? Ochrona środowiska i rozwój nowoczesnego transportu morskiego są potrzebne. Ale skuteczna transformacja nie może opierać się wyłącznie na obowiązkach i karach. Musi opierać się także na inwestycjach, wsparciu technologii i odpowiedzialnym partnerstwie państwa z gospodarką. Dziękuję.