Mówca: Sprawozdawca Grzegorz Tobiszowski
Data: 2012-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Celem proponowanego rozporządzenia jest wyjaśnienie ogólnych zasad i przepisów obowiązujących na poziomie Unii Europejskiej w odniesieniu do korzystania z podstawowego prawa do podejmowania działań zbiorowych, obejmującego prawo do strajku, w kontekście swobody świadczenia usług i swobody przedsiębiorczości, w tym potrzeby pogodzenia ich w praktyce - tych dwóch swobód - w sytuacjach transgranicznych. Komisja do Spraw Unii Europejskiej na posiedzeniu 27 kwietnia rozpatrywała stosowne opinie Biura Analiz Sejmowych, jak również stanowisko rządowe, kontynuując swoje obrady 9 maja, przyjmując stosowne wnioski oparte na następujących uzasadnieniach. Projekt jest w znacznej mierze deklaracją będącą powtórzeniem utrwalonej linii orzeczniczej Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału prawo do prowadzenia działań zbiorowych powinno być uznawane za prawo podstawowe, stanowiące integralną część ogólnych zasad prawa unijnego, których przestrzegania zapewnia Trybunał, choć wykonywanie tego prawa może podlegać pewnym ograniczeniom, np. z punktu widzenia swobody świadczenia usług. W tym zakresie proponowane rozporządzenie nie wnosi nowych elementów, a jedynie potwierdza aktualny stan prawny. Uregulowanie omawianej kwestii w drodze rozporządzenia Unii Europejskiej narzuca bezwzględnie wiążące reguły, w odniesieniu do których nie ma pełnego uzasadnienia, że byłyby skuteczniejsze niż działania podejmowane na poziomie krajowym. Na tej podstawie komisja - i byliśmy tutaj zgodni w naszych debatach i w dyskusji - kwestionuje zgodność proponowanego aktu prawnego z zasadą pomocniczości. Dlatego też następnie pojawiła się inicjatywa w Komisji do Spraw Unii Europejskiej, aby przedłożyć Wysokiej Izbie sugestię wypowiedzenia się, iż owe rozporządzenie narusza zasadę pomocniczości i wystawić takie opinie jako nasz parlament. Przypomnę, że projekt został już poddany kontroli parlamentarnej w Austrii, Czechach, Belgii, Danii, Francji, Niemczech, Rumunii, Słowacji, Hiszpanii, Szwecji, w Izbie Deputowanych w Holandii oraz w Izbie Lordów w Zjednoczonym Królestwie. Należy zauważyć, że owe parlamenty do tej pory się nie wypowiedziały. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, iż 25 kwietnia 2012 r. przewodniczący Komisji do Spraw Europejskich w duńskim parlamencie skierował do przewodniczącego Komisji Europejskiej projekt uzasadniający opinię, która kwestionuje zgodność projektu rozporządzenia z zasadą pomocniczości. Jesteśmy tu więc zgodni również z tą sugestią, która została wystosowana przez przewodniczącego Komisji do Spraw Europejskich w duńskim parlamencie. Konkludując, należy zauważyć, iż oprócz kwestionowania zasady pomocniczości w owym rozporządzeniu nie rozstrzygamy w sformułowaniach tych kwestii, które w sprawach równowagi owych swobód dawałyby pewne wytyczne. Mamy wiele niejasnych sformułowań, takich jak chociażby poważne zakłócenia, które nie są zdefiniowane, niepokoje społeczne, które nie są jednoznacznie określone w rozporządzeniu. Rozporządzenie wymusza również dość duży cykl zmian w poszczególnych krajach europejskich. W naszym prawodawstwie musielibyśmy zmieniać umowę o zbiorowych sporach, jak również Kodeks pracy i parę innych z tym związanych aktów prawnych. Stąd Komisja do Spraw Unii Europejskiej 10 maja, na dzisiejszym posiedzeniu, odbyła pierwsze czytanie, podczas którego przyjęto sprawozdanie rekomendujące przyjęcie uchwały, która stwierdza, iż owo rozporządzenie narusza zasadę pomocniczości. Dziękuję serdecznie. (Oklaski)