PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Ryszard Wilk
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Mam pytanie: Dlaczego rząd chce odejść od centralnej rejestracji certyfikatów w KDPW i przenieść je z powrotem do prywatnych ewidencji TFI, mimo że to właśnie po aferach finansowych wprowadzono te zabezpieczenia, aby zapobiegać nadużyciom, rozproszeniu danych i konfliktom interesów? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałem zapytać pana ministra: Jak rząd i Komisja Nadzoru Finansowego zagwarantują, że przejście z depozytu na ewidencję uczestników nie obniży bezpieczeństwa praw inwestorów i pewności obrotu w praktyce? Jakie minimalne standardy techniczne i organizacyjne będą wymagane dla podmiotów prowadzących ewidencję i kto będzie to realnie weryfikował? Jak ma wyglądać kontrola rzetelności i kompletności raportowania oraz jakie są przewidziane konsekwencje za raportowanie niepełne lub spóźnione? Dziękuję.
Mówca: Anna Kwiecień
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ten projekt ustawy to nie jest techniczne uproszczenie, lecz realne osłabienie bezpieczników rynku kapitałowego. Zniesienie obowiązku rejestracji certyfikatów niepublicznych FIZ w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych oznacza rezygnację z centralnej, niezależnej ewidencji obrotu instrumentami finansowymi, co w praktyce otwiera przestrzeń do manipulacji, niejasnych transferów oraz utrudnia śledzenie rzeczywistych właścicieli certyfikatów. Nie możemy udawać, że fundusze kierowane do inwestorów profesjonalnych są z definicji wolne od patologii. Historia rynku kapitałowego - zarówno w Polsce, jak i za granicą - pokazuje, że brak przejrzystości to pierwszy krok do nadużyć. Ograniczenie roli infrastruktury systemowej i przeniesienie odpowiedzialności wyłącznie na uczestników rynku zwiększa pole do kreatywnej księgowości, manipulacji wyceną aktywów czy ukrywania powiązań kapitałowych. W sytuacji kryzysowej (Dzwonek) to państwo i instytucje nadzorcze, w tym Komisja Nadzoru Finansowego, będą musiały mierzyć się ze skutkami ewentualnych nieprawidłowości, a koszt tych błędów może ponieść całe otoczenie rynku finansowego. Dlatego mam pytanie: W jaki sposób rząd zamierza zapewnić przejrzystość obrotu certyfikatami niepublicznych FIZ po rezygnacji z centralnej rejestracji w KDPW? (Poseł Krystyna Skowrońska: Kryptoaktywa szaleją.)
Mówca: Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Projekt ma charakter deregulacyjny i to jest jego mocny punkt. Przywrócenie możliwości prowadzenia ewidencji uczestników funduszu poza systemem depozytowym KDPW w przypadku niepublicznych FIZ to krok w stronę większej elastyczności rynku. Fundusze kierowane do inwestorów profesjonalnych nie wymagają takiej samej architektury ochronnej jak produkty detaliczne. Ale deregulacja musi być prawdziwa, a nie tylko deklaratywna. Po pierwsze, skoro znosimy obowiązek rejestracji w depozycie i udział agenta emisji, to powinniśmy jasno wykazać skalę oszczędności. Tego w uzasadnieniu brakuje. Nie wiemy, czy mówimy o realnym wzmocnieniu efektywności inwestycyjnej, czy jedynie o przesunięciu kosztów organizacyjnych. Po drugie, zakres danych w ewidencji uczestników jest bardzo szeroki. Dane osobowe, adresowe, identyfikatory LEI, informacje o blokadach i obciążeniach, data i czas operacji. Skoro mówimy o inwestorach profesjonalnych, musimy mieć pewność, że standardy bezpieczeństwa i odpowiedzialności są precyzyjnie określone. Rozproszenie modeli prowadzenia ewidencji nie może oznaczać rozproszenia odpowiedzialności. Po trzecie, mechanizm zmiany systemu rejestracji certyfikatów. Rozumiem potrzebę uniknięcia paraliżu decyzyjnego, ale sytuacja, w której przy niskiej frekwencji de facto uznaje się zgodę na zmianę systemu rejestracji praw majątkowych, wymaga szczególnej ostrożności. Ochrona mniejszości inwestorów powinna być standardem. Po czwarte, skoro utrzymujemy obowiązek raportowania do KDPW, to musimy jasno powiedzieć: czy to jest realna deregulacja, czy raczej zmiana modelu centralizacji informacji. Wysoka Izbo! Projekt idzie w dobrym kierunku, ale wymaga doprecyzowania standardów technicznych, zasad odpowiedzialności oraz twardej analizy skutków finansowych. Deregulacja nie może obniżać bezpieczeństwa obrotu ani zaufania do rynku kapitałowego. Jeżeli te kwestie zostaną doprecyzowane w toku prac, będę skłonny poprzeć ten projekt. Dziękuję.
Mówca: Grzegorz Lorek (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Projekt nowelizacji ustawy o funduszach inwestycyjnych, druki nr 2163 i 2224, przewiduje zniesienie obowiązku rejestracji certyfikatów inwestycyjnych niepublicznych FIZ w depozycie KDPW oraz zniesienie obowiązku posiadania agenta emisji. Choć powoduje to redukcję kosztów, może zmniejszyć bezpieczeństwo obrotu i transparentność w przypadku inwestorów mniejszościowych. Ponadto zmiany mogą prowadzić do sytuacji, w której fundusze kierowane do profesjonalnych inwestorów, ale dostępne również dla zamożniejszych inwestorów indywidualnych, będą podlegać luźniejszym rygorom, co zwiększa ryzyko nadużyć. Nowelizacja potwierdza, że do ASI inwestor indywidualny musi wpłacić minimum 60 tys. euro (równowartość w złotych). To zamyka dostęp do wielu inwestycji mniejszym inwestorom. Deregulacja w tym obszarze ma na celu rozwój rynku, ale może być przeprowadzona kosztem mniejszej przejrzystości wyceny i zarządzania. Przy jednoczesnym ograniczeniu formalnych wymogów, na podmioty zarządzające przenoszona jest większa odpowiedzialność za prawidłowe wyceny i bezpieczeństwo aktywów. Podsumowując, główny zarzut wobec zmian zawartych w projekcie ustawy z druku nr 2163 (sprawozdanie - druk nr 2224) dotyczy balansowania na granicy deregulacji i bezpieczeństwa inwestorów, gdzie ułatwienia operacyjne (tańsze prowadzenie funduszu) mogą być wprowadzone kosztem transparentności i ochrony kapitału. Czy rząd zamierza poprawić ustawę w Senacie?
Mówca: Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pytania Jak rząd oszacował skalę realnych oszczędności po stronie niepublicznych FIZ wynikających z odejścia od obowiązkowej rejestracji certyfikatów w KDPW oraz z likwidacji obowiązku posiadania agenta emisji - proszę o konkretne kwoty roczne dla sektora? Jakie ryzyka dla przejrzystości rynku finansowego i możliwości sprawowania nadzoru przez KNF zostały zidentyfikowane w związku z odejściem od centralnej rejestracji w KDPW? W jaki sposób projekt wpływa na bezpieczeństwo obrotu certyfikatami inwestycyjnymi w kontekście przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu? Ile obecnie funkcjonuje niepublicznych FIZ i jaka część z nich - według oceny rządu - skorzysta z możliwości prowadzenia ewidencji poza KDPW? Czy projekt był konsultowany z KNF, KDPW oraz uczestnikami rynku kapitałowego - a jeśli tak, jakie kluczowe zastrzeżenia zostały zgłoszone?
Mówca: Witold Tumanowicz (tekst niewygłoszony)
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Stanowisko Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy z druku nr 2163 według uzasadnienia ma deregulować funkcjonowanie niepublicznych funduszy inwestycyjnych zamkniętych poprzez zniesienie obowiązku rejestracji certyfikatów w KDPW. W praktyce oznacza to cofnięcie reformy z 2018 r., która ujednoliciła system dematerializacji i ewidencjonowania papierów wartościowych. Tamta zmiana włączyła niepubliczne FIZ do spójnego systemu depozytowo-rozliczeniowego. Dziś proponuje się wyłamanie jednego, niszowego instrumentu z tego systemu. To nie jest całościowa deregulacja rynku kapitałowego, lecz selektywne poluzowanie zasad dla konkretnego produktu finansowego. Co istotne, projekt krytycznie oceniają kluczowe instytucje rynku: KDPW, NBP, Izba Domów Maklerskich oraz Związek Banków Polskich. Wskazują one, że obecny model zapewnia jednolite standardy bezpieczeństwa i nadzoru. Proponowana zmiana tworzy równoległy system ewidencji, poza główną infrastrukturą rynku. To nie upraszcza systemu - to go komplikuje i może rodzić problemy przy zmianach zarządzającego funduszem czy w procesie likwidacji, gdy kluczowa jest jakość i kompletność ewidencji uczestników. Konfederacja popiera realne upraszczanie prawa. Ale deregulacja powinna być systemowa i równa dla wszystkich uczestników rynku - w tym dla inwestorów indywidualnych i MŚP. Selektywne wyłączenie jednego instrumentu z obowiązujących zasad nie jest reformą całego systemu, lecz zmianą punktową o wątpliwej spójności.
Mówca: Filip Kaczyński
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw, druki nr 2206 i 2234. Proponowana ustawa zakłada wdrożenie kamieni milowych. Rada Ministrów proponuje nowy układ grup scalających wydatki budżetowe według ich charakteru ekonomicznego. Wpłynie to na zmianę układu budżetu państwa w ustawie budżetowej. Ponadto pakiet projektowanych zmian w zakresie zarządzania budżetem państwa obejmuje m.in.: usprawnienie procesów związanych z opracowaniem projektów planów / planów finansowych oraz harmonogramu dochodów i wydatków; umożliwienie wojewodom dokonywania przeniesień wydatków w zakresie dotyczącym realizacji zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych innymi ustawami jednostkom samorządu terytorialnego; regulacje ułatwiające dokonywanie wydatków majątkowych przez dysponentów części budżetowych - zwiększenie limitu przeniesień wydatków dokonywanych bez zgody ministra właściwego do spraw finansów publicznych do 500 tys. zł; udoskonalenie warstwy prezentacyjnej budżetu; obowiązek zamieszczania w ramach uzasadnienia ustawy budżetowej planów finansowych funduszy utworzonych, powierzonych lub przekazanych Bankowi Gospodarstwa Krajowego na podstawie odrębnych ustaw. Wysoka Izbo! Nie sposób omawiać tego typu projektu bez odniesienia się do aktualnej sytuacji finansów publicznych. Polska stoi obecnie przed poważnym wyzwaniem, jakim jest rosnące zadłużenie. Według najnowszych danych dług publiczny wynosi ponad 2 bln zł, co stanowi ok. 55% PKB. To najwyższy poziom od kilku lat i znaczący wzrost w porównaniu do długu wynoszącego ok. 49-50% PKB w latach poprzednich. To oznacza, że państwo coraz więcej środków przeznacza na obsługę długu, a różnica między dochodami a wydatkami utrzymuje się na wysokim poziomie. W 2024 r. przekroczyła ona ok. 6% PKB. To dwukrotnie więcej, niż wynosi dopuszczalny w unijnych regulacjach fiskalnych próg. W tej sytuacji oczekujemy od ministra finansów podjęcia stanowczych działań, a nie pudrowania rzeczywistości. Przypomnę również, że pierwsze czytanie tego projektu ustawy toczyło się równolegle do debaty o SAFE na sali plenarnej, co skutkowało ubogim udziałem członków Komisji Finansów Publicznych w posiedzeniu 12 lutego, na co zwracaliśmy również uwagę w komisji podczas pierwszego czytania. Dziękuję bardzo.
Mówca: Norbert Pietrykowski
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Państwo Ministrowie! Wysoki Sejmie! Poseł Wilk mówi, że na dwoje babka wróżyła. Ja tak rozmawiałem z posłem Górnikiewiczem, to i na dwoje babka podzieliła, ale nic. Omawiany dziś rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw, druk nr 2206, zawiera przepisy, których celem jest wdrożenie rozwiązań zmierzających do zrealizowania reformy systemu budżetowego w Krajowym Planie Odbudowy i Zwiększania Odporności. Projekt, który uzyskał pozytywną opinię Komisji Finansów Publicznych, dotyczy wprowadzenia takich rozwiązań w obszarach klasyfikacji budżetowej oraz zarządzania budżetem państwa, które mają przede wszystkim przełożyć się na poprawę skuteczności oraz efektywności wydatkowania środków publicznych przy zachowaniu oczywiście rzetelnej i przejrzystej informacji o całości transferów, jakie zachodzą w jednostkach sektora finansów publicznych. Czy tak się stanie? W imieniu oczywiście Klubu Parlamentarnego Centrum wyrażam nadzieję, że tak. Projektowane zmiany m.in. mają zwiększyć elastyczność w przesuwaniu środków budżetowych, co jest niezwykle ważne. Wojewodowie będą mogli łatwiej przesuwać pieniądze na zadania zlecane samorządom. Z kolei te jednostki będą mogły zmieniać wydatki inwestycyjne do 500 tys. zł bez zgody ministra finansów. Obecnie jest to 100 tys. zł. Czytelne ma być także nowe grupowanie wydatków budżetowych. Wydatki budżetu państwa zostaną podzielone na: transfery bieżące, to m.in. dotacje; świadczenia na rzecz osób fizycznych; wydatki bieżące; wydatki majątkowe, to oczywiście inwestycje; transfery majątkowe, to m.in. dotacje inwestycyjne. Część zmian dotyczy konstrukcji ustawy budżetowej. Przy każdej z grup prezentowane będą wydatki na realizację programów finansowanych ze środków Unii Europejskiej. To bardzo dobrze. Z budżetu ma zatem jasno wynikać, ile środków znajduje się w dyspozycji poszczególnych ministrów, a sam proces oceny dużych inwestycji finansowanych ze środków publicznych będzie odbywał się według uregulowanego następującego porządku: od 10 mln zł - ocena inwestycji według ujednoliconych, określonych ustawą kryteriów, od 100 mln zł - obowiązek publikowania informacji o realizowanych inwestycjach, od 500 mln zł - publikacja oceny inwestycji w Biuletynie Informacji Publicznej. Niezwykle ważny jest tutaj wzrost kontroli i audytu, a rozszerzenie kompetencji Najwyższej Izby Kontroli i wymóg wewnętrznych audytów powinny mieć bardzo pozytywny wpływ, podobnie jak cały omawiany projekt, na zarządzanie środkami publicznymi. Oczywiście jak najbardziej Klub Parlamentarny Centrum będzie popierał dalsze prace nad tym projektem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jarosław Sachajko
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Omawiany druk to projekt o dużym ciężarze ustrojowym i praktycznym, bo dotyka sposobu planowania, klasyfikowania i korygowania wydatków w trakcie roku budżetowego, a także zasad przygotowania i oceny inwestycji publicznych. Intencja projektu jest czytelna: zwiększyć porządek w finansach publicznych, poprawić porównywalność danych budżetowych oraz wprowadzić bardziej uporządkowane mechanizmy dla dużych przedsięwzięć inwestycyjnych. Z jednej strony można oczekiwać, że doprecyzowanie klasyfikacji i grup wydatków ułatwi kontrolę społeczną i parlamentarną, a wymogi dotyczące przygotowania największych inwestycji ograniczą przypadki decyzji podejmowanych bez pełnej analizy kosztów, ryzyk i skutków wieloletnich. Takie kierunki w warstwie celów są zasadne, bo wydatki publiczne wymagają przewidywalności i weryfikowalności, a inwestycje powinny być porównywalne i mierzalne. Z drugiej strony skuteczność tych rozwiązań będzie zależała od praktyki i bezpieczników. Jeżeli ocena inwestycji stanie się obowiązkiem formalnym, bez jednolitych standardów i realnej weryfikacji jakości, może wygenerować biurokrację zamiast lepszych decyzji. Podobnie zmiany w mechanizmach zarządzania budżetem w trakcie roku mogą być użyte zarówno do racjonalnego reagowania na sytuacji nadzwyczajnej, jak i przy zbyt szerokich przesłankach do ograniczania przejrzystości procesu budżetowego. Istotne są także potencjalne skutki dla samorządów, jeżeli nowe reguły rozliczeń i dyscypliny finansowej będą w praktyce wzmacniać napięcie płynnościowe lub spory rozliczeniowe. Kierunek porządkowania i wzmacniania analityki inwestycji jest zrozumiały, ale kluczowe jest, by rząd jasno pokazał standardy, kryteria i harmonogram wdrożenia, ograniczył wyłączenia z reżimu ocen tam, gdzie chodzi o największe pieniądze, oraz zapewnił regularne raportowanie do Sejmu o tym, jak te instrumenty działają w praktyce. Bez tego łatwo o sytuację, w której reforma będzie poprawna na papierze, a jej efekty w rzeczywistości pozostaną niejednoznaczne. Dziękuję.
Mówca: Grzegorz Lorek
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Zbyt szybkie terminy wdrożenia zmian mogą wprowadzić dużo problemów po stronie samorządów. Projekt wprowadza rewolucję w układzie grup wydatków i klasyfikacji, co nakłada ogromną presję czasu na samorządy, konieczność dostosowania systemów księgowych WPF w bardzo krótkim terminie. Samorządy wręcz proszą o vacatio legis. Nie chodzi tu o kwartał, tylko chodzi o to, żeby to było od danego roku, nowego roku budżetowego lub lat budżetowych. Czyli pierwsza zmiana od 1 stycznia 2027 r. i następne w kolejnych latach. Drugie pytanie nie dotyczy tej ustawy, ale zostałem zobowiązany przez skarbników do jego przeczytania, odczytania, przekazania. Dotyczy KSeF. Głównym problemem jest to, że nie przechodzą załączniki przy fakturach. Przechodzi faktura, ale bez załączników. Czy możecie coś państwo w tej sprawie poprawić? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Lidia Czechak
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam trzy pytania odnośnie do tego projektu ustawy. Skoro nowe grupy wydatków mają poprawić czytelność ekonomicznego charakteru wydatków, to dlaczego jednocześnie rezygnuje się z wyodrębnienia kategorii: obsługa długu Skarbu Państwa i środki własne Unii Europejskiej, które są kluczowe z punktu widzenia oceny stabilności finansów publicznych i relacji z Unią Europejską. Czy nie utrudni to jednak analizy porównawczej w czasie? Podniesienie limitu przeniesień wydatków majątkowych bez zgody ministra finansów ze 100 tys. zł do 500 tys. zł zwiększa swobodę dysponentów, ale jakie mechanizmy ex post zagwarantują, że nie doprowadzi to do faktycznego rozszczelnienia kontroli nad zmianami struktury wydatków i obchodzenia limitów wynikających ze stabilizującej reguły wydatkowej. Czy obowiązek prezentowania planów finansowych funduszy prowadzonych przez Bank Gospodarstwa Krajowego wyłącznie w uzasadnieniu ustawy budżetowej nie utrwala dualizmu systemu finansów publicznych - budżet, fundusze pozabudżetowe - zamiast prowadzić (Dzwonek) do ich pełniejszej integracji w ramach ustawy budżetowej i stabilizującej reguły wydatkowej? (Oklaski)
Mówca: Małgorzata Pępek
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Często rozmawiamy z samorządowcami i trudno nie zgodzić się z nimi, że obecne procedury przesunięć budżetowych są zbyt sztywne. Gdy trzeba zmienić przeznaczenie środków na zadania inwestycyjne powyżej 100 tys. zł, muszą każdorazowo występować o zgodę do Ministerstwa Finansów, a to generuje niepotrzebne przestoje i biurokrację. Podniesienie limitu do 500 tys. zł pozwoli lokalnym samorządowcom szybciej reagować na bieżące potrzeby inwestycyjne bez czekania na decyzje z Warszawy. Projekt zakłada ocenę inwestycji publicznych. Proszę mi odpowiedzieć na pytania: Jak będzie się przedstawiała taka ocena oraz jakie są progi, jeśli chodzi o koszt tych inwestycji? Gdzie będą (Dzwonek) publikowane te oceny i w jakiej formie? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Wioletta Maria Kulpa
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Proponowane zmiany komplikują klasyfikację budżetową, zamiast ją upraszczać, co może prowadzić do mniejszej czytelności i porównywalności danych budżetowych, a więc do obniżenia przejrzystości finansów państwa. Jeżeli obywatele i analitycy nie będą w stanie łatwo zrozumieć, jak wydawane są środki, to idea rzetelnej informacji staje się wtedy fikcją. Projekt zawiera rozwiązania, które mogą osłabić kontrolę nad wydatkami publicznymi, bo przesuwają pewne decyzje budżetowe z poziomu parlamentu i jego kontroli do kompetencji rządu i administracji. Grozi to ograniczeniem nadzoru i transparentności. Nowa klasyfikacja może być wykorzystywana do ukrywania realnych skutków fiskalnych polityk publicznych, co utrudni ocenę kondycji finansów państwa przez niezależnych analityków, organizacje pozarządowe czy opinię publiczną. Jak rząd zamierza zagwarantować, że po zmianach dane budżetowe pozostaną w pełni transparentne, porównywalne rok do roku i zrozumiałe dla obywateli i analityków zewnętrznych? Czy został przeprowadzony rzetelny test skutków fiskalnych i ryzyka dla kontroli parlamentu nad (Dzwonek) budżetem? Jeśli tak, to proszę o jego przedstawienie w formie, która pozwoli ocenić wpływ tych zmian na standardy transparentności. Dziękuję bardzo.
Mówca: Bożena Lisowska
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Do tej pory proces planowania i weryfikacji ogromnych inwestycji ze środków budżetowych bywał nieprzejrzysty i brakowało mu rygorystycznych kryteriów wieloletniej oceny. Tą nowelizacją wprowadzamy mechanizmy wymagane przez Krajowy Plan Odbudowy, które skutecznie uszczelnią i zracjonalizują wydatki majątkowe państwa. Najważniejszą zmianą jest bezwzględny obowiązek rzetelnej oceny celowości i efektywności przed podjęciem ostatecznej decyzji o dofinansowaniu. Regulacja ta dotyczy przede wszystkim potężnych dysponentów części budżetowych oraz instytucji samorządowych realizujących zadania z udziałem budżetu państwa. Zgodnie z art. 133aa obowiązek sporządzania takiej oceny obejmie wszystkie inwestycje publiczne, których koszt wynosi co najmniej 10 mln zł. Co więcej, inwestycje przekraczające próg 500 mln zł będą musiały mieć ocenę (Dzwonek) opublikowaną w Biuletynie Informacji Publicznej. To krok w kierunku przejrzystego państwa.
Mówca: Mariusz Krystian
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W kontekście procedowanego projektu mam pytania. Pierwsze dotyczy zmieniania systematyki wydatków budżetu państwa. Chodzi o art. 124, bo jest zastępowane pojęcie środków własnych Unii Europejskiej terminem: zasoby własne Unii Europejskiej. To w mojej ocenie burzy spójność prezentacji finansów publicznych, w szczególności w kontekście realizacji budżetu państwa z budżetem Unii Europejskiej. Mamy tutaj rozszerzenie kompetencji ministra finansów w zakresie podziału rezerw celowych oraz możliwość zmiany ich przeznaczenia za zgodą sejmowej komisji. Uważam, że oczywiście jest ta zgoda wymagana, natomiast zaburza to równowagę pomiędzy elastycznością zarządzania budżetem a konstytucyjną rolą Sejmu w sprawowaniu kontroli nad finansami publicznymi. Trzecia kwestia dotyczy oceny inwestycji w przypadku przedsięwzięć o wartości co najmniej 10 mln zł finansowanych w minimum 50% ze środków publicznych (Dzwonek) i obowiązku publikacji tej oceny przy inwestycjach powyżej 500 mln. Czy to stanowi wystarczający instrument realnej kontroli nad wydatkowaniem środków publicznych? Dziękuję bardzo.
Mówca: Klaudia Jachira
Data: 2026-02-25 (Sejm RP, kadencja 10)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Projekt tej ustawy zwiększa przejrzystość finansów publicznych, ogranicza ukrywanie wydatków, bo zakłada m.in. publikowanie planów finansowych funduszy pozabudżetowych, przez co sprawia, że parlament, a co za tym idzie - obywatelki i obywatele dostają więcej informacji o realnych wydatkach państwa. Zwiększa on kontrolę, upraszcza procedury oraz realizuje kamienie milowe związane z Krajowym Planem Odbudowy i uzgodnieniami z Komisją Europejską. To dobry projekt, ale z pustego i Salomon nie naleje. Do pełni szczęścia brakuje skończenia z post-PiS-owskim rozdawnictwem i zlikwidowania funduszy budżetowych oczywiście też rodem z PiS-u. Dopiero od tego momentu będziemy mogli zacząć merytoryczną, apolityczną dyskusję o budżecie państwa polskiego, bo wtedy my, posłanki i posłowie, oraz obywatelki i obywatele będziemy mieli pełny obraz stanu finansów publicznych. (Oklaski)