PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Piotr Szeliga (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie projektu ustawy o e-papierosach. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W obecnym stanie prawnym istnieje luka, która pozwala osobom niepełnoletnim kupować legalnie e-papierosy zarówno z wsadami nikotynowymi, jak i z wkładami imitującymi smak wyrobów tytoniowych. Polskie prawo nie reguluje ani kwestii obrotu handlowego tymi produktami, ani dostępności tych produktów dla osób niepełnoletnich. E-papieros traktowany jest przez polskie prawo jako zabawka, swoisty gadżet niepodlegający obecnie żadnym obostrzeniom prawnym. Solidarna Polska przygotowała projekt ustawy - wprowadza zakaz sprzedaży e-papierosów zawierających wsad nikotynowy lub wkłady imitujące smak wyrobów tytoniowych osobom niepełnoletnim. Ustawa reguluje również zasady udostępniania tego typu towaru w punktach sprzedaży oraz zakaz używania e-papierosów w miejscach publicznych. E-papierosy są elektronicznymi urządzeniami dozującymi nikotynę w postaci aerozolu i z uwagi na fakt, iż zawierają substancję silnie działającą, powinny one podlegać specjalnym regulacjom prawnym. Myśl techniczna znacząco wyprzedza rozwiązania prawne w tym zakresie, dlatego też przedstawiony projekt ustawy stanowi odpowiedź na pojawiające się nowinki techniczne, do których dziś mają dostęp również dzieci. Wiele krajów wprowadziło już znaczące ograniczenia w zakresie dostępu do e-papierosów. I tak w Australii sprzedaż e-papierosów zawierających nikotynę jest nielegalna (dotyczy to zarówno nieletnich, jak i osób dorosłych), zaś w Finlandii sprzedaż, a także kupno z zamiarem sprzedaży wkładów zawierających nikotynę są zabronione. W Hongkongu posiadanie i sprzedaż e-papierosa są nielegalne (dotyczy to wszystkich obywateli i cudzoziemców przebywających na terenie kraju). W Brazylii sprzedaż, import oraz reklama e-papierosów w jakiejkolwiek postaci jest zabroniona. Podobny zakaz reklamy e-papierosów obowiązuje w Holandii. Z kolei kanadyjskie ministerstwo zdrowia w marcu 2009 r. zażądało natychmiastowego zaprzestania importu, sprzedaży oraz reklamy produktów związanych z e-papierosami, zalecając swoim obywatelom, aby nie kupowali i nie używali e-papierosów. Oficjalnie każdy produkt związany z e-papierosami i zawierający nikotynę wymaga pozwolenia na import, sprzedaż i reklamę. W praktyce ani jedno takie pozwolenie nie zostało wydane. W przypadku Stanów Zjednoczonych Ameryki według amerykańskiej Agencji ds. Żywności i Leków (FDA) e-papieros stanowi system dostarczania nikotyny i jako taki nie podlega uprzedniej akceptacji przez agencję. Istnieją natomiast przypadki wstrzymywania przez FDA transportu produktów związanych z e-papierosem na teren USA. Solidarna Polska chce chronić dzieci od nikotyny - substancji zawierającej silnie uzależniający alkaloid przewyższający szkodliwością niektóre narkotyki. Bezpieczne dzieciństwo to czas wolny od używek, które w sposób trwale negatywny wpływają na rozwój psychofizyczny młodych ludzi.
Mówca: Andrzej Szlachta (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W dniu 8 maja 2013 r., podobnie jak w latach ubiegłych, obchodzono w Rzeszowie 68. rocznicę zakończenia II wojny światowej. Uroczystości rocznicowe rozpoczęto mszą świętą w kościele garnizonowym. Wzięły w niej udział służby mundurowe: wojsko, Policja, straże pożarne, Służba Więzienna, związek strzelecki ˝Strzelec˝, przedstawiciele administracji rządowej i samorządowej, kombatanci i weterani II wojny światowej, harcerze, młodzież i mieszkańcy Rzeszowa i okolic. Po mszy świętej uczestnicy uroczystości zgromadzili się przed tablicami bohaterów wszystkich frontów II wojny światowej. Przedstawiciel Wojska Polskiego odczytał apel poległych, a następnie reprezentacja 21. Brygady Strzelców Podhalańskich wykonała salwę honorową. Pod pamiątkowymi tablicami umieszczonymi na zewnętrznej ścianie kościoła delegacje złożyły wieńce i wiązanki kwiatów. Do 1989 r. rocznice zakończenia II wojny światowej obchodzone były w dniu 9 maja jako Narodowe Święto Zwycięstwa i Wolności. W latach 1945-1950 był to dzień wolny od pracy. Od 1990 r. rocznicę zakończenia II wojny światowej obchodzimy w Polsce, podobnie jak w innych krajach europejskich, w dniu 8 maja. W tym roku w uroczystościach zakończenia II wojny światowej w Paryżu wziął udział prezydent RP Bronisław Komorowski. Obecni byli tam również polscy żołnierze i kombatanci. Zostały odegrane hymny narodowe Polski i Francji. W defiladzie pod Łukiem Triumfalnym wzięło udział kilkudziesięciu żołnierzy Wojska Polskiego, a uroczystości obserwowało z trybun ok. 200 polskich kombatantów z okresu II wojny światowej. Z okazji 68. rocznicy zakończenia II wojny światowej pragnę z gmachu polskiego Sejmu przekazać serdeczne pozdrowienia wszystkim żyjącym polskim żołnierzom II wojny światowej, w tym pochodzącym z Podkarpacia i mojego rodzinnego miasta Rzeszowa. Życzę im długich lat życia w dobrym zdrowiu. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Jan Ziobro (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Oświadczenie w sprawie opóźnień w budowie autostrady A4 Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Ministrowie! Zwracam się do państwa w sprawie przeciągającej się już od kilkunastu miesięcy budowy autostrady A4. Budowa autostrady A4 miała zakończyć się już w 2012 r. Autostrada miała być oddana na Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej Euro 2012. Niestety, tak się nie stało i dzisiaj nikt już nie wierzy w kolejne zapewnienia ministra Nowaka. Nasuwa się pytanie, co wpłynęło na tak duże opóźnienie w budowie autostrady A4. Zawirowania z podwykonawcami, seria upadłości firm budowlanych, w końcu powtarzanie przetargów i wybór nowych inwestorów to główne przyczyny tak dużych opóźnień, tymczasem do dnia dzisiejszego brak jest osób odpowiedzialnych za taki stan rzeczy. Apeluję z tego miejsca do pana ministra oraz do opcji rządzącej o potraktowanie resortu transportu w sposób poważny i o pociągnięcie do odpowiedzialności osób z koalicji PO - PSL, które doprowadziły to tak poważnej sytuacji, iż niemal każda inwestycja drogowa w Polsce jest opóźniona. Dziękuję za uwagę.
Mówca: Jarosław Żaczek (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-05-09 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Serdecznie dziękuję za zaproszenie z okazji wojewódzkich obchodów Dnia Strażaka w 2013 r., połączonych z nadaniem sztandaru Komendzie Miejskiej PSP w Lublinie i wspaniałym jubileuszem 140-lecia lubelskiej straży pożarnej. Niestety, obowiązki poselskie nie pozwalają mi uczestniczyć w tym wspaniałym wydarzeniu. Dzisiejszy dzień jest dla państwa szczególny, ponieważ to wy, strażacy, jako pierwsi jesteście na miejscu zdarzeń, ratujecie nasze życie i mienie, za co wam dziękujemy. Słowa uznania i podziękowania należą się za ciągłość, kultywowanie tradycji, trwanie i naukę strażackiego rzemiosła młodego pokolenia. Niech ta działalność, Bogu na chwałę, ludziom na pożytek, przysparza Wam radości i szacunku. Wszystkim strażakom z tej okazji życzę szczęśliwych powrotów do domu, by służba drugiemu człowiekowi była zawsze źródłem osobistej satysfakcji i społecznego uznania. Z całego serca sobie i państwu życzę, abyśmy przeżyli jeszcze niejeden tak piękny jubileusz. Przebieg posiedzenia
Mówca: Marek Kuchciński
Data: 2013-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję. Głos ma pan poseł Józef Lassota, Platforma Obywatelska. Poseł Józef Lassota Dziękuję. Głos ma poseł Waldemar Andzel, Prawo i Sprawiedliwość. Poseł Waldemar Andzel Dziękuję. Głos ma pan poseł Marek Poznański, Ruch Palikota. Poseł Marek Poznański Na tym zakończyliśmy oświadczenia poselskie. Teksty wystąpień niewygłoszonych: Poseł Piotr Chmielowski Poseł Józef Rojek Poseł Piotr Szeliga Poseł Andrzej Szlachta Poseł Jan Warzecha Poseł Jan Ziobro Poseł Jarosław Żaczek Informacja o wpływie interpelacji, zapytań oraz odpowiedzi na nie zostanie paniom i panom posłom doręczona w druku nr 1316. Na tym zakończyliśmy 39. posiedzenie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej. Protokół posiedzenia będzie wyłożony do przejrzenia w Sekretariacie Posiedzeń Sejmu. Porządek dzienny 40. posiedzenia Sejmu zwołanego na dzień 14 maja 2013 r. został paniom i panom posłom doręczony. Zamykam posiedzenie. (Wicemarszałek trzykrotnie uderza laską marszałkowską) (Koniec posiedzenia o godz. 14 min 51) Renata Zaremba: 7 kadencja,  39 posiedzenie, 3 dzień - Sekretarz Poseł Renata Zaremba 7 kadencja,  39 posiedzenie, 3 dzień (10-05-2013) Sekretarz Poseł Renata Zaremba: Dziękuję. Informuję, że w dniu dzisiejszym odbędą się posiedzenia Komisji: - Sprawiedliwości i Praw Człowieka - godz. 9.15, - Finansów Publicznych - godz. 9.30, - Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej - godz. 10, - Infrastruktury wspólnie z Komisją Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej - godz. 13.30 lub bezpośrednio po zakończeniu głosowań, - Kultury i Środków Przekazu - bezpośrednio po zakończeniu głosowań, ok. godz. 13.30. Komunikaty. W dniu dzisiejszym odbędą się posiedzenia następujących zespołów parlamentarnych: - Parlamentarnego Zespołu Narciarstwa i Turystyki - godz. 10, - Parlamentarnego Zespołu Przyjaciół Zwierząt - godz. 10, - Parlamentarnego Zespołu ds. Stwardnienia Rozsianego - godz. 11.30, - Zespołu Parlamentarnego ds. Zbadania Przyczyn Katastrofy TU-154 M z 10 kwietnia 2010 r. - godz. 14.30. Dziękuję bardzo.
Mówca: Iwona Śledzińska-Katarasińska
Data: 2013-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Tak jestem pochłonięta, bo jest to mój ukochany tekst, że w ogóle nie zauważyłam, że ktoś mi przeszkadza. Niestety zacznę od nowa: ˝Tej długiej i pustej zimy obrodziła ciemność w naszym mieście ogromnym, stokrotnym urodzajem. Zbyt długo snadź nie sprzątano na strychach i w rupieciarniach, stłaczano garnki na garnkach i flaszki na flaszkach, pozwalano narastać bez końca pustym bateriom butelek. Tam, w tych spalonych wielkobelkowych lasach strychów i dachów ciemność zaczęła się wyradzać i dziko fermentować. Tam zaczęły się te czarne sejmy garnków, te wiecowania gadatliwe i puste, te bełkotliwe flaszkowania, bulgoty butli i baniek. Aż pewnej nocy wezbrały pod gontowymi przestworami falangi garnków i flaszek i popłynęły wielkim stłoczonym ludem na miasto˝. Tytuł tego tekstu: ˝Wichura˝. Były to pierwsze dwa akapity. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Dąbrowski
Data: 2013-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Pani Profesor! Wysoka Izbo! Moi przedmówcy w piękny sposób przedstawili zagadnienie, które mam zaszczyt też przedstawiać w imieniu naszego klubu parlamentarnego: ˝Sprawozdanie ze stanu ochrony języka polskiego w latach 2010-2011˝. Podczas prac Komisji Kultury i Środków Przekazu mieliśmy możliwość dogłębnej analizy tego sprawozdania, rozmawiania na ten temat. Ja, mimo że widzę bardzo dużo zagrożeń - nowomowa, wulgaryzmy, amerykanizmy, też nowomowa unijna jest na pewno bardzo dużym zagrożeniem dla naszego języka - sądzę, iż chociażby to, że jednogłośnie przyjęliśmy dezyderat dotyczący tego, aby językoznawcy uczestniczyli w pracach ministerstw, jest rzeczą bardzo optymistyczną. My jako politycy ponosimy też dużą odpowiedzialność za to, że ten język jest, jaki jest, bo czasami, to samo dotyczy dziennikarzy, mediów, w pogoni za przebiciem się do odbiorców używamy skrótów myślowych, które potem przechodzą do języka codziennego, a niekiedy nie powinny i nie jest to dobry wzór do naśladowania. Myślę, że dzięki temu, iż ministerstwa będą, mamy nadzieję, że będą, korzystały z pomocy filologów, pomocy językoznawców, przykład pójdzie też w dół. Bo naprawdę jest bardzo dużym problemem zrozumienie pism, które obywatele dostają od instytucji, i to od tych najmniejszych, przez spółdzielnie mieszkaniowe, wspólnoty mieszkaniowe, gminy - naprawdę ciężko jest wywnioskować z tych pism, zawiadomień, o co właściwie chodzi i na jakim etapie jest dana sprawa. Tutaj bardzo słusznie zauważył mój przedmówca, że w innych krajach poradzono sobie z tym i że można sobie z tym problemem i dolegliwością, bo to jest dolegliwość, uciążliwość dla obywateli, poradzić. Ja wierzę głęboko - pani przewodnicząca tutaj wspomniała, że to pierwsza debata w Sejmie na ten temat - że te debaty będą się powtarzać i też dzięki tym debatom jako parlamentarzyści zastanowimy się nad tym i będziemy starali się większą wagę przykładać do ochrony języka polskiego. Wiemy, że sprawa jest poważna, chodzi np. o skróty myślowe, skróty językowe, które są coraz częściej używane i przez nas, i przez media, i przez twórców - to też jest godne zauważenia, że coraz więcej twórców czy też przedstawień teatralnych posługuje się nowomową. Coraz mniej mamy możliwości słuchania języka klasycznego i to jest problem. Wierzę jednak, że samo to, iż rozmawiamy w Wysokiej Izbie o tym zagadnieniu, jest już bardzo optymistyczne i wierzę, że będziemy w stanie nasz język ojczysty ochronić i posługiwać się nim tak, jak należy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Franciszek Jerzy Stefaniuk
Data: 2013-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To bardzo doniosła chwila - mówimy o naszym języku, o jego poprawności. Pozwolę sobie najpierw coś zacytować: Jak trudno niektórym zrozumieć, że można być normalnym człowiekiem, mieć wolę pomocy, a nie szkodzenia, nie szukać haków na ludzi, upominać bez zadawania bólu, dochodzić prawdy bez zacietrzewienia, nie pamiętać doznanych przykrości, wybaczać, chociaż czasem boli, nie zazdrościć, że ktoś ma szczęście, wierzyć w dobre intencje drugich, wątpić we wszelkie sensacje, odrzucać pomówienia, współczuć w upadku, cieszyć się z czyichś sukcesów, darzyć szacunkiem, dzielić radością, zachwycać uśmiechem, walczyć z problemami, a nie z ludźmi, w chwilach trudnych używać własnego rozumu, umacniać wiarę w drugiego człowieka i wierzyć, że dobrym słowem można uleczyć. Jeśli ktoś to zrozumie, nasz język stanie się bardziej przyjazny i jeszcze bardziej polski. Wysoka Izbo! Kiedyś, jeśli ktoś wyraźnie wyszedł poza językowe parametry przyzwoitości, to mówiono, że wyraził się nieparlamentarnie, a przez to należy domniemywać, że język parlamentarny musiał być zawsze językiem poprawnym. Chciałbym Wysokiej Izbie przekazać zadanie domowe, abyśmy odrobili je i przemyśleli: Czy język, który z tej Izby jest emitowany do całego społeczeństwa, jest językiem poprawnym, językiem przykładu, czy ktoś może wzorować się na nim? Warto dziś głęboko zastanowić się nad tym, dziś, kiedy debatujemy nad poprawnością języka polskiego. Językiem polskim mówimy do Polaków, a już wczuwając się głębiej, mówimy do swoich braci, sióstr też, z którymi nas łączy to, że jesteśmy Polakami. Tymczasem często językiem tworzymy wielkie podziały i wielkie wyłomy pomiędzy ludźmi. Ten przykład idzie z góry, przekazywany jest poprzez media, które akurat z tego mają wielkie profity, mają w tym wielki interes i często nawet w środkach społecznego przekazu pojawia się ukochany język wulgaryzmów, język obrażania ludzi. Często dochodzi do tego, że jeżeli mówi się do ludzi normalnym, merytorycznym głosem, ludzie tego nie słyszą, zaczynają słyszeć dopiero krzyk i wulgaryzmy. Czy dziś, debatując o języku polskim, możemy uznać, że to ma być normą, mamy to usankcjonować jako normę? Otóż nie, Wysoka Izbo. Uważam, iż powinniśmy przeciwdziałać. Wszyscy zresztą, jak przysłuchuję się głosom w dyskusji, rozumieją potrzebę poprawności języka polskiego, my także. Obyśmy byli w stanie wcielić to w życie. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Krystyna Pawłowicz
Data: 2013-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Tak jest. Można się domyślić. Sprawozdanie, które otrzymaliśmy - tu przychylam się do opinii Solidarnej Polski - jest nie na temat. Ustawa wymaga sprawozdania o stanie ochrony języka polskiego, natomiast tutaj jest po prostu przegląd, analiza stron internetowych wybranych ministerstw. Pominięto bardzo ważne sprawy, jak np. analiza stwarzania warunków dla właściwego rozwoju języka, informacje o szerzeniu wiedzy o języku polskim, o promocji języka polskiego w świecie, o wspieraniu nauczania języka polskiego w kraju i za granicą. Wiem, że rada nie ma środków, jest na rządowym garnuszku, ale wolałabym w ogóle tego nie pisać, a jeśli już jestem w takim organie, to trzeba jednak śmiało pisać, co dzieje się z językiem polskim. Brak jest tutaj odważniejszego spojrzenia na rugowanie języka polskiego, na praktyki takie, z jakimi mamy do czynienia na Śląsku Opolskim, w biznesie, kiedy umowy w języku polskim właściwie już nie funkcjonują, w sprywatyzowanym obszarze gospodarki, w prawie pracy. Dalej mamy zalew unijnego żargonu, niezrozumiałego w Polsce, w nauce prawa, co wiem ze swojej praktyki. Dlatego też m.in. chętnie uciekłam z uniwersytetu, bo nie jestem w stanie używać takiego języka ani uczyć tego i interpretować pojęć, które znajdują się już w języku polskim, takich jak: inteligentny rozwój, moduł, inteligentna energia dla Europy, aktywne starzenie się, unijne ośrodki doskonałości i atrakcyjności, inteligentny wzrost gospodarczy i tym podobny bełkot. Kolejna moja uwaga polega na tym, że nawet jeśli rada pokazuje okropne przykłady, jeśli wyłowione tutaj zostały rzeczywiście okropne przykłady, to na końcu jednak rada jest bardzo łagodna, oceniła całość jako ˝poprawną˝ itd. A więc końcowa ocena nie odpowiada tutaj okropności wad. Chcę też powiedzieć, że ograniczeniu polskiej państwowości towarzyszy ograniczanie języka polskiego. I tutaj rada się nie popisała, dlatego że nie broni języka polskiego, nie chroni go, była bardzo delikatna i pominęła ogromne obszary, którymi ustawowo, z definicji art. 3 ustawy o języku polskim powinna była się zająć. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józef Lassota
Data: 2013-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Prawie wszyscy przedmówcy bili się w piersi, co się dzieje z językiem. To jest prawda, że język toczy jakiś nowotwór, rak. Mam takie pytanie do autorów tego sprawozdania. To jest sprawozdanie ze stanu ochrony języka polskiego, a tak naprawdę ten język polski trzeba leczyć. Tak jak są w medycynie programy walki z rakiem, tak wydaje się, że również tutaj należałoby podobnie podejść. Zupełnie zgadzam się z panem posłem Iwińskim, który mówi, że podstawą powinna być jednak edukacja, wychowanie, bo przecież instytucje, które były tu analizowane i oceniane, tworzą ludzie. Z tych ludzi, którzy już są utrwaleni w tym myśleniu, w tym zaśmieconym języku, pewnie niewiele da się zrobić, natomiast tak naprawdę trzeba myśleć o przyszłości, o następnym pokoleniu. Moje pytanie brzmi: Dlaczego w tych wnioskach - one rzeczywiście są takie bardzo delikatne, powiedziałbym, miałkie - nie ma głębszej refleksji, co tak naprawdę należy zrobić, a szczególnie dlaczego Rada Języka Polskiego nie pomyślała o tym czy też może i myślała, ale nie zapisała w tym sprawozdaniu dla Sejmu, że rzeczywiście bazą jest jednak edukacja? Tam trzeba myśleć, jak spowodować, żeby młodzież, dzieci czytały książki, żeby rzeczywiście nie korzystały tylko z Internetu i tych slangów, które tam się pojawiają. To jest podstawa. Myślę, że dzisiaj ważniejszą sprawą jest to, aby myśleć o przyszłym pokoleniu, niż to, aby nawet naprawiać to, co jest dzisiaj, choć oczywiście to też trzeba. Dziękuję bardzo.
Mówca: Jerzy Fedorowicz
Data: 2013-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam konkretne pytanie do rady. Oczywiście dziękuję za tę debatę jako sprawozdawca. Możliwe, że jeszcze będę zabierał głos, w każdym razie tak czy siak ta debata służy poprawie ochrony języka polskiego, dbałości o język polski. Mam takie krótkie merytoryczne pytanie. Rada Języka Polskiego istnieje od 1996 r. i od tego czasu promuje polszczyznę. Proszę mi powiedzieć: Czy prawdą jest, że do tej pory nie otrzymywaliście żadnego wsparcia i że dopiero od 2 lat Rada Języka Polskiego ma wsparcie z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego? Jaka to jest mniej więcej suma i komu te specjalnie przeznaczone pieniądze służą? Dziękuję bardzo.
Mówca: Romuald Ajchler
Data: 2013-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie ma kolegi, do którego wypowiedzi chciałem się odnieść, a mianowicie chciałbym powiedzieć przede wszystkim o sprawie używania nazwy: parlament. Otóż w moim przeświadczeniu jest to określenie bardzo potoczne i każdy obywatel, ten zwykły człowiek, który słyszy takie określenie, na pewno wie, o co chodzi. Ja w tym przypadku nie kruszyłbym kopii o tego typu określenie, bo to jest, praktycznie mówiąc, zrozumiałe dla wszystkich. Głównym problemem języka polskiego jest jednak zapożyczanie, a następnie wprowadzanie wcześniej zapożyczonych zwrotów, określeń, nazw i ich przystosowanie. Po chwili okazuje się, że są to określenia polskie, które swobodnie wchodzą do naszego języka. Dlaczego o tym mówię? Język polski jest językiem bardzo bogatym i jakiekolwiek zapożyczenia językowe, o czym przed chwilą mówiłem, są nam absolutnie niepotrzebne. Mam pytanie do rady. Pan poseł Fedorowicz pytał już o te kwestie, o te bardzo istotne sprawy. W moim przeświadczeniu tego typu określenia i nieprawidłowości w języku polskim Rada Języka Polskiego, dbając o poprawność języka, powinna piętnować, ośmieszając nieprawidłowe nazewnictwo, nawet jeśli padają z wysokiej trybuny. Dobrze się stało, że analizie poddano strony internetowe ministerstw, które powinny przecież kreować język polski, i to w pełnym tego słowa znaczeniu. Żeby rada mogła skutecznie działać, potrzebne są środki finansowe. Dlatego mam pytanie: O jakiej wielkości środków mówimy? Wtedy, kiedy rozpatruje się budżet państwa, warto by było zapisać środki, które są niezbędne do tego, abyście państwo byli skuteczni, bo choć mamy radę, spotykamy się raz w roku, to wszystkie sprawy, o których mówimy, nam umykają i wielkich efektów z tego nie ma. (Dzwonek) Ostatnie zdanie, panie marszałku. Największym problemem dotyczącym zaśmiecania języka polskiego, myślę tu także o polskim prawie, jest tłumaczenie dyrektyw europejskich. Nazewnictwo, które jest dzisiaj stosowane w tłumaczeniu dyrektyw, jest nie do zaakceptowania. Niejednokrotnie jest niezrozumiałe dla samych prawników, nie mówiąc i nie myśląc już o zwykłych ludziach. Dziękuję bardzo.
Mówca: Wiesław Suchowiejko
Data: 2013-05-10 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Doktor! Chciałbym zwrócić uwagę na pewną, choć może pozorną, wewnętrzną sprzeczność dotyczącą sprawozdania, które analizowaliśmy na posiedzeniu komisji kultury. Polega ona na tym, że z jednej strony autorzy sprawozdania domagają się komunikatywności, chcąc walczyć z wykluczeniami, a z drugiej strony piętnują obecność słów, takich jak: destynacja, monitorowanie, aplikacja itp. Rozumiem, przynajmniej tak mogę to rozumieć, że wielu z nas, dotyczy to również autorów tekstów na stronach internetowych ministerstw, chce się właśnie komunikować. Obawiam się, że gdybyśmy zachowali normę i formę językową, to być może nie skomunikowalibyśmy się już ze współczesnym odbiorcą, innymi słowy obawiam się, że być może jest już trochę za późno na ochronę skarbów naszego języka, naszej kultury. Mówię to nieco metaforycznie, ale coś jest, tak mi się wydaje, na rzeczy. Chcemy tu cyzelować słowa, wielu mówców zwracało na to uwagę, a wystarczy wyjść na ulicę, by tam, nie tyle cytując, co parafrazując wieszcza, usłyszeć nasz język, który wylewa się jak lawa, z wierzchu zimna, twarda, sucha i plugawa. Tak to jest z naszą mową. (Poseł Jerzy Fedorowicz: To trzeba dalej zacytować.) Wiem, mówił o tym pan poseł sprawozdawca, że pod skorupą, na którą nie chciałbym plwać, tylko jakoś ją poprawiać, w głębi tlą się źródła, o których mówił pan poseł sprawozdawca, gdzie funkcjonują, niech ich będzie jak najwięcej, tajne, może nie tajne, tu już przesadzam, kółka językowe. Jeszcze jedna rzecz dotycząca słów pani profesor Pawłowicz, która rzucała gromy pod adresem tego sprawozdania. Będąc uczestnikiem kilku już spotkań analizujących kolejne sprawozdania Rady Języka Polskiego, wiem, że są one wycinkowe, niejako przyczynkarskie. Wiem, dlaczego tak jest, myślę, że pani doktor jeszcze sama o tym powie. Proszę o to, domagam się tego, by może za dwa lata, jeżeli środki na to pozwolą, syntetyczne sprawozdanie dotyczyło wszystkich elementów art. 3 ustawy. To byłoby chyba coś, na co wszyscy czekamy. Bardzo dziękuję. (Oklaski)