Mówca: Agnieszka Ścigaj
Data: 2018-02-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt zaprezentować stanowisko klubu Kukiz’15 odnośnie do procedowanego projektu ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz niektórych innych ustaw. Procedowana ustawa niewątpliwie wprowadza szereg pozytywnych zmian w funkcjonowaniu osób niepełnosprawnych czy ich otoczenia, a dotyka regulacji bardziej w taki proceduralny i administracyjny sposób, eliminuje kilka błędów w skompilowanych formach wsparcia. Największe zmiany obejmują moim zdaniem funkcjonowanie warsztatów terapii zajęciowej. Pozytywnie należy ocenić możliwość kontynuacji wsparcia uczestników warsztatów terapii zajęciowej, którzy decydują się podjąć zatrudnienie przy klubach tworzonych przez warsztaty terapii zajęciowej. Ustawodawca wskazuje, że warsztaty terapii zajęciowej, które będą chciały prowadzić takie kluby, będą miały szansę zdobyć pieniądze z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Nie mamy tu informacji, na jakich będzie się to odbywało zasadach, czy to będzie uznaniowość, i w jakiej drodze będą mogły się o to starać. Natomiast zapis, który dotyczy tego, że uczestnik, który zdecyduje się na podjęcie zatrudnienia u pracodawcy, ma 90 dni na to, aby na preferencyjnych warunkach znaleźć się na liście powracających na warsztaty terapii zajęciowej, jest zapisem fikcyjnym. Gwarancję tego, że ludzie wychodzący z warsztatów terapii zajęciowej nie baliby się podejmować pracy, stanowiłaby możliwość powrotu do 90 dni na warsztaty terapii zajęciowej, a nie dostania się na listę. Absolutnie niezrozumiały, nieuzasadniony jest zapis, który zabrania łączenia pracy w warsztatach terapii zajęciowej, np. terapeuty, i funkcji członka zarządu stowarzyszenia jednostki, czyli tego stowarzyszenia, które założyło warsztat terapii zajęciowej. Najczęściej stowarzyszenia, które prowadzą warsztaty terapii zajęciowej, są właśnie zakładane przez opiekunów, rodziców, terapeutów, ludzi z dużym sercem i z taką intencją pomagania swoim dzieciom czy swoim podopiecznym. Stowarzyszenia nie mają pieniędzy - to są organizacje non profit - na to, żeby zatrudniać swoje zarządy. Najczęściej to właśnie ci ludzie, którzy założyli stowarzyszenie, opiekują się również swoimi dziećmi i pracują bardzo często za najniższe wynagrodzenie, bo to są naprawdę śmieszne pieniądze. Drodzy państwo, nie można zabraniać łączenia takich funkcji. Przyjrzyjmy się i uderzmy się trochę w pierś. Minister, poseł i bardzo często jeszcze członek rady nadzorczej jakiejś spółki Skarbu Państwa - takie funkcje można łączyć, a pracy terapeuty zajęciowego za 2000 zł nie można połączyć z funkcją wiceprezesa albo skarbnika w stowarzyszeniu, które jest najczęściej organizacją wolontaryjną. To jest niezrozumiałe. Chyba państwo chcecie zniechęcić wszystkich, nawet tych ludzi o dobrych sercach, do tej pracy, nawet za te małe pieniądze. Ocena rezultatów i postępów w rehabilitacji dokonywana w okresie 6 miesięcy jest fikcją, absurdem i będzie to tylko tworzenie papierów. Te 6 miesięcy to jest czas diagnozy. Ktoś, kto chociaż przez chwilę pracował z osobami niepełnosprawnymi, wie, że aby dobrze zdiagnozować niepełnosprawnego, potrzeba 6 miesięcy. Pozytywne zmiany w tej ustawie oczywiście są. Są to zmiany dotyczące umożliwienia elastycznej pracy, form pracy opiekunów osób, dzieci niepełnosprawnych, wprowadzenia i wydłużenia zasiłku opiekuńczego. Szkoda tylko, że ciężar, do którego zobowiązało się państwo, bo ciężar ustawy ˝Za życiem˝ jest zobowiązaniem państwa, ministerstwa, przerzuca się na pracodawców. Dobrze by było, gdyby ten ciężar udźwignął np. ZUS. Podwyższenie kwot wolnych od obciążeń komorniczych dla osób pozostających na rentach - symboliczne, ale jednak - jest dobrym krokiem, pozytywnym. Nie rozumiem, skąd się biorą nagłe zmiany dotyczące rejestracji, jeśli chodzi o elektroniczny system rejestracji orzekania, skoro rząd zobowiązał się do tego, że zmieni cały system orzekania. Co prawda już 2 lata na to czekamy, ale czy warto wprowadzać jakieś techniczne zmiany, skoro podobno już na dniach mamy mieć nowy system orzekania? No, ale czekamy 2 lata, więc rozumiem, że ta ustawa też nie jest przyspieszeniem tego trybu, bo to nie jest zmiana w systemie orzekania. Na koniec ciekawy zapis, który znalazłam, dotyczący kar dla urzędników. Może go nie bardzo rozumiem, ale kary za popełnianie błędów przerzuca się na pracodawcę. Pracodawcą jest ZUS, a ZUS-owi płacimy my, podatnicy, czyli wszystko jest po staremu, urzędnik może popełniać błędy, a karę za to zapłacą podatnicy. Myślałam, że idziemy w innym kierunku, w kierunku odpowiedzialności urzędniczej. Oczekujemy jednak na prace nad tą ustawą w komisjach. To są tylko niektóre elementy, na które szczególnie zwróciliśmy uwagę, ale ustawa idzie w dobrym kierunku i oczywiście chętnie będziemy nad nią pracować. Dziękuję bardzo.