Mówca: Sławomir Jan Piechota
Data: 2018-02-06 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Przede wszystkim chciałbym wyrazić ubolewanie, że kolejne zmiany terminu rozpatrywania tego punktu bardzo utrudniają rzetelne uczestnictwo w tej debacie. Oczywiście bardzo chciałem wysłuchać pana ministra referującego ten projekt, ale przed chwilą zakończyły się obrady komisji. Przed chwilą się dowiedziałem, że kolejny raz zmieniono termin rozpatrywania tego punktu. W związku z tym może będę mówił o rzeczach, o których wspominał pan minister, ale niestety nie miałem możliwości tego usłyszeć. Szanowni Państwo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska chciałbym powiedzieć, że te zmiany generalnie oceniamy pozytywnie. Obejmują one cztery ustawy, ale są to zmiany porządkujące, rozszerzające, doprecyzowujące. Natomiast w naszym przekonaniu w takim projekcie powinny być podniesione kwestie, które są nadal tutaj przemilczane. Po pierwsze, skoro zmieniamy ustawę, która ma wspierać generalnie rodziny z osobą niepełnosprawną, szczególnie osobą ciężko niepełnosprawną, to wraca problem, dlaczego rząd Prawa i Sprawiedliwości od tak długiego czasu nie realizuje wyroku Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego zrównania wysokości świadczeń dla opiekunów dorosłych osób niepełnosprawnych. Jest to tym bardziej niezrozumiałe - unikam mocniejszych słów - że to przecież posłowie Prawa i Sprawiedliwości domagali się przed Trybunałem Konstytucyjnym stwierdzenia, że wcześniejsze, wprowadzone w poprzedniej kadencji przepisy były niekonstytucyjne. I kiedy trybunał to orzekł na koniec kadencji w 2015 r., rząd Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego przygotował projekt ustawy, a w projekcie budżetu na rok 2016 zapewnił środki na realizację tego wyroku. Minęło tyle czasu. Domagaliście się państwo tych rozwiązań, więc dlaczego ich nie realizujecie? Dlaczego nadal te osoby są - tak jak sami jesteście przecież o tym głęboko przekonani - w rażąco niekonstytucyjnej sytuacji? Druga kwestia, której niestety ta ustawa także nie porusza, dotyczy wspierania zatrudnienia osób niepełnosprawnych w administracji publicznej. Niszcząc służbę cywilną, zlikwidowano wprowadzone w czasach rządu PO - PSL mechanizmy wspierające zatrudnianie osób niepełnosprawnych w administracji publicznej. Niestety, mimo upływu ponad 2 lat nadal nie ma w tym zakresie żadnych nowych propozycji, choćby powrotu w jakiejś formie do mechanizmu, który obowiązywał wcześniej, wprowadzonego w poprzedniej kadencji. Przypomnę także, że na początku ubiegłego roku pani premier Beata Szydło wspólnie z panią minister Elżbietą Rafalską deklarowały zatrudnienie do końca tamtego roku w administracji publicznej 5 tys. osób niepełnosprawnych. Chcielibyśmy spytać, gdzie są ci ludzie, gdzie zostali zatrudnieni. Czy też może była to deklaracja, o której dzisiaj już chciałoby się w rządzie nie pamiętać? Uważamy także, że nie do zaakceptowania jest uparte wykluczanie dzieci niepełnosprawnych w stopniu lekkim między 16. a 18. rokiem życia, jeżeli chodzi o preferencje w programie 500+. To naprawdę jest mała grupa. Często - co wielokrotnie podkreślaliśmy - te dzieci są niepełnosprawne tylko w lekkim stopniu dlatego, że przez wiele lat ich rodzice, ich bliscy prowadzili ciężką pracę rehabilitacyjną, pedagogiczną, psychologiczną, mobilizującą te dzieci do przeogromnego wysiłku. Dotyczy to np. dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym. Można osiągnąć tu rewelacyjne efekty. I nagle w 16. roku życia, kiedy następuje podzielenie, rozróżnienie stopni niepełnosprawności, okazuje się, że odnośnie do tych dzieci z niepełnosprawnością w stopniu lekkim przestają obowiązywać preferencje, które obowiązują wobec pozostałych niepełnosprawnych dzieci. Myślę, że to też domaga się pilnej zmiany. Uważamy także za wadliwe odejście od dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego. To, że ten sam organ, który wydał decyzję, będzie rozpatrywał odwołanie w tej sprawie, nie jest prawidłowe. W ten sposób de facto pełnomocnik do spraw osób niepełnosprawnych pozbawia się instrumentów wglądu do tego i kontroli nad tym, co się dzieje w podległej mu instytucji, jaką jest Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Uważamy, że dobrze, iż minister miał możliwość wglądu... Poza tym inaczej przygotowuje się decyzję, kiedy wiadomo, że organ zwierzchni jednak będzie miał w to wgląd. Uważamy, że ten przepis należy zdecydowanie usunąć. Chciałbym także zapytać, czy w sprawie tej nowelizacji wypowiadała się krajowa rada konsultacyjna. Jeżeli się wypowiadała, to chcielibyśmy poznać jej opinię, a jeżeli nie (Dzwonek), co słyszę od osób, które uczestniczą w pracach tej rady, to powstaje pytanie, dlaczego krajowa rada się nie wypowiedziała, bo na pewno powinna zająć stanowisko w tej sprawie. I ostatnia kwestia, już drobna...