Mówca: Andrzej Bętkowski (wypowiedź niewygłoszona)
Data: 2013-02-06 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nawiązując do omawianego poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks pracy, chciałbym odnieść się do zapisów dotyczących w szczególności proponowanego brzmienia art. 188 § 4 w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy zawartego w art. 1 omawianego projektu ustawy i zapytać: Dlaczego twórcy projektu, odnosząc się do sytuacji, gdy drugi z opiekunów dziecka nie wykonuje pracy, proponują, aby w takiej sytuacji wymiar wolnego z tego tytułu był zmniejszony o jeden dzień? Przecież twierdzenie, że taka osoba, która nie wykonuje pracy i faktycznie w każdej chwili ma możliwość sprawowania opieki nad dzieckiem, jest nadinterpretacją i dyskryminuje osoby bezrobotne. Czy nikt nie brał pod uwagę, że osoba bezrobotna, aktywnie poszukując pracy, często znajduje się poza domem i również nie ma możliwości ciągłej opieki nad dzieckiem? Obawiam się, że tak różne potraktowanie obywateli tylko z uwagi na to, że jeden z rodziców jest osobą bezrobotną, jest niewłaściwym posunięciem legislacyjnym, a uzasadnianie tego sytuacją niżu demograficznego jest nieprzekonujące. Dziękuję. Poseł Jarosław Tomasz Jagiełło Rozważany na dzisiejszym posiedzeniu Sejmu poselski projekt ustawy o zmianie ustawy Kodeks pracy dotyczy zmian, które zwiększą wymiar zwolnienia od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia z tytułu wychowywania dzieci do lat 14. Dotychczas wychowującym przynajmniej jedno dziecko w wieku do lat 14 przysługuje w ciągu roku kalendarzowego zwolnienie od pracy w wymiarze dwóch dni z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Oprócz rodziców biologicznych dziecka prawo do zwolnienia mają również: rodzic adopcyjny, rodzic zastępczy, opiekun prawny lub opiekun, który faktycznie wychowuje dziecko. Prawo do takiego zwolnienia mają tylko pracownicy etatowi, niezależnie od rodzaju umowy o pracę (na czas nieokreślony lub określony), wymiaru etatu, na jakim zostali zatrudnieni, oraz niezależnie od stażu pracy. Dni wolne na dziecko z zachowaniem prawa do wynagrodzenia pracownik może wykorzystać wyłącznie do końca roku, w którym przysługuje mu to uprawnienie, niewykorzystane dni ˝nie przechodzą˝ na rok następny. Można dodać, iż dwa dni zwolnienia w roku kalendarzowym przysługują łącznie obojgu rodzicom lub opiekunom dziecka. Oznacza to, że mają oni do wykorzystania z tego tytułu w sumie dwa dni zwolnienia w danym roku kalendarzowym. Jeśli zatem oboje rodzice lub opiekunowie dziecka są zatrudnieni na etacie, muszą wspólnie ustalić, w jaki sposób zamierzają wykorzystać przysługujące im dni wolne na opiekę nad dzieckiem i złożyć pracodawcy stosowne oświadczenie. Obecnie liczba przysługujących pracownikowi dni zwolnienia nie zależy od liczby wychowywanych lub współwychowywanych przez niego dzieci w wieku do lat 14. W każdym przypadku będą to dwa dni, niezależnie od tego, czy pracownik wychowuje jedno, dwoje, troje, czy więcej dzieci spełniających określone w Kodeksie pracy kryterium wiekowe. Wnioskodawcy proponują zmiany w ustawie polegające na uzależnieniu liczby dni wolnych z tytułu wychowywania dziecka od liczby dzieci. Przy jednym dziecku pozostałyby dwa dni wolne, przy dwojgu dzieciach - trzy dni wolne, a przy czworgu i więcej wymiar dni wolnych wynosiłby cztery dni. Moim zdaniem jest to dobre rozwiązanie. Wiadomo, że to od liczby dzieci zależy ilość obowiązków wykonywanych przez rodziców. Dzięki tym zmianom rodzice mieliby szansę poświęcić każdemu dziecku odpowiednią ilość czasu. Drugą zmianą byłoby przyznanie dodatkowego dnia wolnego dla osób samotnie wychowujących dziecko. Takie rozwiązanie również uważam za słuszne, gdyż osoby, które same pozostały w roli rodzica, nie mają możliwości podzielenia się obowiązkami związanymi z wychowaniem swojego potomstwa z druga osobą. Ostatnią zmianą, jaką przedstawiają wnioskodawcy, jest zabranie jednego dnia wolnego rodzicom w sytuacji, w której jeden z opiekunów pozostaje bez pracy. Tłumaczą oni, iż może on w pełni przejąć sprawowanie opieki nad dzieckiem w każdej chwili. Wydaje się, że i tę zmianę należy poprzeć. Generalnie postulaty zawarte w poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy Kodeks pracy, dotyczące zwiększenia wymiaru zwolnienia od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia z tytułu wychowywania dzieci do lat 14, uważam za słuszne. W dzisiejszych czasach, gdy rodzice coraz rzadziej decydują się na model rodziny większy niż 2 plus 1, przeważnie ze względu na obowiązki zawodowe, takie udogodnienia pomogłyby walczyć z niżem demograficznym oraz byłyby wsparciem dla osób samotnie wychowujących dzieci.