PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Tadeusz Tomaszewski
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! To najbardziej kontrowersyjne rozwiązanie dotyczące nauczycieli akademickich, jego wprowadzenie, utrzymanie w uzasadnieniu zostało określone jako konieczność racjonalizacji zatrudnienia na uczelniach i poprawa niekorzystnej struktury demograficznej. Chciałbym prosić, panie ministrze, żeby mi pan wskazał takie przepisy dyrektywy Rady z 2000 r. ustanawiające ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, które są przesłanką do tego uzasadnienia. Które przepisy tej dyrektywy pozwalają polskiemu rządowi na wprowadzenie takiego rozwiązania? Ponieważ jeśli jest to uzasadnienie rozwiązania w obszarze ustawy o szkolnictwie wyższym, to powstaje pytanie - i to wynika również po części z uzasadnienia - w kwestii niekorzystnej struktury demograficznej na przykład, jeśli chodzi o kontrolę, w NIK-u. W tej chwili osób powyżej 65. roku życia jest 4%, ale za 5 lat będzie 23%. Czy wówczas uznacie państwo, że taka struktura demograficzna też będzie niekorzystna i że trzeba będzie ewentualnie wrócić do innych rozwiązań, mimo że - o czym mówili już przedmówcy i co zapisano w orzeczeniach Sądu Najwyższego - istnieje niebezpieczeństwo, iż jest to przepis o charakterze dyskryminacyjnym? Czy rozważaliście państwo w związku z powyższym inne rozwiązanie, na przykład dotyczące samodzielności wyższych uczelni - co jest zapisane w konstytucji - tak aby stworzyć właśnie wyższym uczelniom możliwość podejmowania decyzji w tej sprawie? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Andrzej Szlachta
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Moje pytanie dotyczy pragmatyki służbowej nauczycieli akademickich. Według dotychczasowych przepisów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego zatrudnionego na uczelni publicznej wygasa z końcem roku akademickiego, w którym ukończył on 65. rok życia. Obecnie, po podwyższeniu wieku emerytalnego do 67. roku życia, proponuje się, aby wygaśnięcie stosunku pracy z ukończeniem 67. roku życia było dodatkowo uwarunkowane tym, że nauczyciel nabył prawo do emerytury. Mam pytanie dotyczące art. 138 ust. 2, według którego mianowany nauczyciel akademicki przechodzący na emeryturę w związku z osiągnięciem 67. roku życia nie będzie mógł zostać ponownie mianowany. Tak więc rektor uczelni będzie mógł zatrudnić nauczyciela akademickiego, ale nie jako nauczyciela mianowanego. Czym uzasadniony jest ten zapis ograniczający w tym przypadku prawa nauczyciela akademickiego? Czy nie jest to przykład dyskryminacji właśnie z tytułu osiągnięcia określonego wieku, czyli 67. roku życia? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Stanisław Wziątek
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Szanowny Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Panie Ministrze! Chciałbym zapytać tak zwyczajnie i po ludzku, czy ma pan poczucie przynajmniej zażenowania z powodu tego, że tworzymy prawo, które jest oparte na projektach przesyłanych przez rząd, a które jest tak niedoskonałe, że w tak krótkim czasie musimy je nowelizować. W tym prawie występuje wiele błędów, a państwo nie chcecie słuchać uwag, wniosków, propozycji zarówno tych, które padają tu, na sali sejmowej, jak i tych, które padają podczas posiedzeń komisji sejmowych, ale także tych, które wywodzą się ze środowiska społecznego. Chodzi mi o konsultacje i zgłaszane w ich ramach uwagi. To wszystko jest przez was ignorowane. Powstaje zasadnicze pytanie: Dlaczego? Dlaczego chcecie uważać, że rząd wie najlepiej? Okazuje się, że nie wie najlepiej, że tego rodzaju nowelizacje wskazują na poważne słabości. Potrzeba dyskusji, pracy w spokoju i w pełnej otwartości na argumenty innych jest podstawą budowania demokracji i legislacji takiego prawa, które będzie, jeśli nie doskonałe, to najlepsze z możliwych. Moje adresowane do pana pytanie zadaję nie tylko w odniesieniu do nauczycieli akademickich, bo to jest oczywiste. Widzimy błędy konstytucyjne, a państwo dalej nie zauważacie występujących słabości. Główne pytanie odnosi się do pewnej filozofii wsparcia tych środowisk, które ze względu na wejście w życie i tej ustawy, i ustawy matki są najbardziej poszkodowane. Czy państwo przewidujecie wprowadzenie programów, które będą osłaniały tych, którzy przeżywają już jesień życia, a którzy muszą pracować zdecydowanie ponad swoje siły? Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Piotr Polak
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W uzasadnieniu omawianego dzisiaj projektu czytamy, że mając na względzie postanowienie wspomnianej dyrektywy z roku 2000, można rozwiązać stosunek pracy jedynie z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego tylko wówczas, gdy jest to obiektywnie i racjonalnie uzasadnione zgodnym z przepisami celem dotyczącym polityki zatrudnienia i rynku pracy. Panie ministrze, chciałbym zapytać właśnie o politykę zatrudnienia i rynek pracy. W czerwcu tego roku Rada Europy nałożyła na państwa członkowskie obowiązek sporządzenia krajowych planów działań na rzecz zatrudnienia. Wiem, że w ministerstwie takowy plan działań powinien powstać. Wszyscy widzimy, jaka jest sytuacja na rynku pracy. Bezrobocie rośnie w sposób zatrważający i możliwość znalezienia miejsca pracy na tymże rynku jest coraz mniejsza. Chciałbym zapytać, na jakim etapie jest realizacja tego krajowego planu działań na rzecz zatrudnienia i kiedy możemy spodziewać się rzeczywistych pozytywnych efektów wprowadzenia zawartych w nim zaleceń i pomysłów na walkę z bezrobociem. Dziękuję.
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Na stronie 11. uzasadnienia piszecie państwo, że proponujecie zmianę brzmienia art. 127 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Mówicie tutaj, że stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego zatrudnionego w uczelni publicznej wygasa z końcem roku akademickiego. Moje pytanie jest następujące: Czy pominięcie tutaj uczelni niepublicznych jest związane z interesami pani minister Kudryckiej, która jest właścicielką prywatnej, niepublicznej szkoły? To jest moje pierwsze pytanie. Drugie pytanie wiąże się z moją wypowiedzią w imieniu klubu. Mianowicie jakie jest uzasadnienie tego, że państwo nie konsultowaliście tych projektów ustaw w takich gremiach, jak sądy, jak szkoły wyższe, jak Najwyższa Izba Kontroli, jak związki celników, jak służba cywilna? To jest po prostu rzecz niebywała. Rozumiem, że państwo możecie wprowadzać byle jakie ustawy dotyczące rolników, bo nimi pogardzacie, ale jeżeli odważacie się wprowadzać takie ustawy dotyczące środowisk zawodowych o najwyższym poziomie świadomości prawnej, ale także świadomości obywatelskiej, psując państwo, niszcząc jego instytucje, ingerując głęboko w dobór kadry pracującej w tych instytucjach, to po prostu chciałabym zapytać, jakie macie uzasadnienie. Mieliście na to rok. To właśnie premier rok temu przedstawił, że będziecie wydłużać wiek emerytalny. Trzeba było nad tym pracować. Teraz podsuwacie nam jakieś, za przeproszeniem, śmieci, które mamy tutaj omawiać, uchwalać, po prostu stosować w życiu i zaskarżać do Trybunału Konstytucyjnego. Jest mi po prostu po ludzku i jako profesorowi Uniwersytetu Warszawskiego wstyd za wasze postępowanie. (Oklaski)
Mówca: Piotr Szeliga
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam pytania: Dlaczego państwo tego wszystkiego nie konsultowali? Skąd w ogóle ten pośpiech i czy państwo są faktycznie najmądrzejsi, mądrzejsi od tych wszystkich środowisk, od tych grup zawodowych? Czy jednak warto było skonsultować pewne sprawy? Skąd ta różnica dotycząca nauczycieli akademickich? Dlaczego oni muszą odchodzić, a w przypadku pozostałych grup zawodowych dają państwo jednak wolny wybór? Dlaczego państwo uważają, że profesor na uczelni nie może pracować w wieku 70 lat, a np. rolnik ma takie prawo, a wręcz zmuszacie go do tej pracy do 70. roku życia, niech sobie pracuje, ile chce? Dlaczego państwo w ogóle nie przeprowadzili podobnych badań, jak to miało miejsce w Niemczech, gdzie każdy zawód kilka lat był obserwowany, był badany, były badania psychofizyczne, badano wpływ ustawy. Nie oszukujmy się, kierowca w wieku 67 lat może stworzyć jakieś niebezpieczeństwo, profesor na uczelni nie stworzy takiego niebezpieczeństwa. Dlaczego państwo nie opracowali kompleksowo tej ustawy, z podziałem na wszystkie konkretne zawody, a co najmniej na te zawody, które są, że tak powiem, w największej liczbie? Czy nie można było tego powoli opracować, nawet z takimi wskaźnikami, ile osób kształci się w danych zawodach i jak będzie wyglądał za ileś lat rynek pracy? Dzisiaj państwo siekierą wszystko przecinacie. Zobaczymy, za chwilę będziemy mieli nowelizację do nowelizacji i będziemy wszystko w kółko zmieniać i później będzie wielki śmiech, że znowu Sejm... Nie zrzucajmy tego na Sejm, to strona rządowa, bo państwo z rządu to przywozicie, i tak rolę Sejmu, Sejm kolejny raz ośmieszacie. Dlaczego?
Mówca: Jerzy Żyżyński
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Prawdę mówiąc, z zażenowaniem czytam niektóre projekty ustaw i słucham tego, co proponuje ten rząd. Mam konkretne pytanie, panie ministrze. Kto personalnie pisał te ustawy, bo kto za to odpowiada, to wiemy, to pan i pana zwierzchnik, czyli minister. Kto pisał tę ustawę i to uzasadnienie, cytowała to tutaj pani profesor Hrynkiewicz. Po prostu nie macie, szanowni państwo, pojęcia, jakie jest życie. Czy wyście, nie wiem, oderwali się całkowicie od rzeczywistości? Zacytuję tutaj młodego pracownika nauki, to jest autentyk, skończyło mu się stypendium doktorskie, już kończy doktorat, stypendium doktorskie wynosiło 1200 zł, który mówi tak: za miesiąc zatrudnienia w instytucie na 3/4 etatu dostałem 1032 zł, ale umowa była taka, że zamiast dostać cały etat, mam mieć tylko 3/4 etatu, ale do tego dodatek 500 zł na umowę o dzieło. Te pieniądze z umowy dostaje się jednak czasem z opóźnieniem, aha, do tego podobno ma być premia 30% raz na 3 miesiące, ale tę premię mogą w każdej chwili zabrać, bo jest kryzys. Po chwili dodaje, zanotowałem to sobie: ale za parę miesięcy obronię doktora, wtedy mogę oczekiwać netto 1700 zł, już na całym etacie. To kpina, dlatego wyjeżdżam z tego chorego kraju, rządzonego przez... - nie będę ze względu na powagę parlamentu cytował dokładnie, co powiedział. Otóż, panie ministrze, pan jako muzyk z wykształcenia na pewno ma kwalifikacje. Bardzo mnie dziwi, że w rządzie Donalda Tuska młodzi ludzie są mianowani na odpowiedzialne stanowiska, niemający pojęcia, nie ma normalnej ścieżki awansu, kiedy człowiek nabywa doświadczenia, wiedzy w danej dziedzinie, tylko przypadkowi ludzie są awansowani na odpowiedzialne stanowiska, nie mając pojęcia o rzeczywistym funkcjonowaniu obszarów, za które odpowiadają. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Józefa Hrynkiewicz
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Bardzo lubię zgadzać się i zgadzam się z panem ministrem Mleczko, że to nie jest ustawa techniczna, tylko jest to ustawa systemowa, głęboko ingerująca w pragmatyki służbowe. Chciałabym, żeby pan minister nie zgadzał się tylko ze mną, ale powiedział, co rząd, który tak pospiesznie tę ustawę wprowadza, w tej sprawie zrobił, co robi w tej sprawie, na jakim etapie prac jest, bo to jest istota tego, jak mamy odnieść się do tego, co pan przedstawił.
Mówca: Izabela Katarzyna Mrzygłocka
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałabym powiedzieć, że podkomisja stała do spraw rynku pracy zaakceptowała projekt ustawy jednogłośnie, starając się odpowiedzieć na wszystkie pytania, które były zadawane przez posłów. Jeżeli natomiast chodzi o zastrzeżenia zgłaszane przez przedstawiciela NIK, to osoby, które uczestniczyły w posiedzeniu komisji, wiedzą doskonale, że do tych zastrzeżeń uwagi miało nasze Biuro Legislacyjne, które powiedziało, że te zastrzeżenia wykraczają poza zakres nowelizowanej ustawy i należy to ewentualnie uwzględnić w innych przepisach. Chciałabym na to zwrócić szczególną uwagę. Dziękuję bardzo.
Mówca: Piotr Pyzik
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W sprawozdaniu komisji o projekcie ustawy o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym chciałbym znaleźć odpowiedź na następujące pytanie: Jaka jest skala problemu, o którym mówimy? Dostarczono mi materiały dotyczące województwa wielkopolskiego. Mam pełne informacje dotyczące mojego macierzystego województwa śląskiego. W związku z tym chciałbym prosić o dane statystyczne i wyjaśnienie, jaka jest prawdziwa skala problemu. Trudno nie zgodzić się z moim poprzednikiem panem posłem Markiem Gosem odnośnie do tego, że ta propozycja, mówię o tym projekcie ustawy, jest pewną formą protezy. Natomiast niepokoi mnie jedna rzecz. Rozpatrujemy 3. punkt porządku obrad i w gruncie rzeczy o projektach omawianych w czasie 1. i 2. punktu porządku też można powiedzieć, że były to pewnego rodzaju protezy prawne. W związku z tym wydaje się słuszne, by może jednak rozpatrywać te zmiany prawa w naszym kraju w sposób bardziej odpowiedzialny. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Leszek Dobrzyński
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jak się pali, to przyjeżdża straż pożarna i gasi. Jest to akcja alarmowa. W tym wypadku też mamy do czynienia z działaniem przypominającym trochę akcję alarmową, bo za kilkadziesiąt dni mielibyśmy problem. Żadne westchnienia ani sarkanie tego faktu nie zmienią. Moje pytanie do wnioskodawców jest takie. Ten projekt ustawy po części wprowadza okres przejściowy. Co będzie w tym okresie przejściowym, jakie działania są przewidziane, jakie kroki? Chodzi o to, żebyśmy pod koniec, kiedy zbliżymy się do tej magicznej daty określonej przez ten projekt, znowu nie zbierali się tutaj i w ramach takiej właśnie akcji straży pożarnej nie musieli podejmować kolejnych ustaleń prawnych. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Najpierw trochę historii. Należałoby pamiętać, że tę ustawę uchwalono w roku 2006 za czasów rządu Prawa i Sprawiedliwości. Jej realizacja przypada rzeczywiście na lata, kiedy władze sprawował kolejny rząd. Tyle jednak tego nawiązania do spraw ważnych i historycznych. Panie ministrze, pozostaje natomiast pytanie: Co działo się w ciągu pięciu lat funkcjonowania tej ustawy, co zachęciłoby lekarzy do tego, aby chcieli w ten system wchodzić? To, co w tej chwili jest proponowane, nie przez rząd, ale przez posłów - pewnie dlatego, że niestety do ostatniej chwili rząd nie wiadomo na co czekał - jest tak naprawdę rozwalaniem systemu. Każde rozwiązanie jest złe. Nierobienie niczego w tej sprawie jest złe, ponieważ karetki specjalistyczne nie będą miały obsady. Przyjęcie tego rozwiązania również jest złe, dlatego że ta obsada w wielu przypadkach może nie być w pełni profesjonalna i w pełni przygotowana. Co więcej, wykreślenie koniunkcji z ustawy, zostawienie tych 3000 godzin zamiast trzech lat pracy, w jeszcze większym stopniu osłabia fachowość tego zespołu, podkreślam, specjalistycznego, a nie podstawowego. Przecież nie byłoby tematu, gdybyśmy mówili o zespole podstawowym. Każdy lekarz ma prawo jeździć w zespole podstawowym. (Dzwonek) Zatem udajemy coś, co tak naprawdę nie będzie w pełni realizować systemu. Wracam do pytania, które postawiłem. Panie ministrze, w jaki sposób będziecie państwo działać w przyszłości, aby zachęcić lekarzy do realizowania tej specjalności? Poprzez tego typu działania i protezy będziemy ich wręcz zniechęcać, a nie zachęcać. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tadeusz Dziuba
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Trudno nie popierać kierunku nowelizacji, bowiem bez niej, przede wszystkim wobec braku specjalistów z zakresu medycyny ratunkowej, doszłoby do likwidacji wielu specjalistycznych zespołów ratowniczych. Problem jednak w tym, że od wielu lat taki stan się toleruje. Ale problem też w tym, że toleruje się inne zjawiska dotyczące całego systemu opieki zdrowotnej, które odciskają negatywne piętno na Państwowym Ratownictwie Medycznym. Na tym tle mam następujące pytania. Zła organizacja pracy lekarzy rodzinnych, w tym brak dostępu do nich po godz. 18 i w święta, a także wadliwy sposób opłacania tzw. pomocy doraźnej, wymuszają przewożenie chorych do szpitali przez zespoły ratownictwa medycznego wbrew funkcjom, jakie powinny one pełnić. Innymi słowy, Państwowe Ratownictwo Medyczne jest przez swoje otoczenie niejako wpychane w działania pozasystemowe. Kiedy zatem zostanie zracjonalizowany system podstawowej opieki medycznej? Kiedy zmieni się, w kierunku opłacania za wykonywaną pracę, sposób opłacania ambulatoryjnej pomocy doraźnej? Dlaczego szpitalne oddziały ratunkowe uparcie wynagradza się według algorytmu obejmującego trzy ryczałty? Czy nie czas na to, by kontrakty tych oddziałów wyceniać w relacji do ich gotowości zależnej od liczby dyżurujących specjalistów (Dzwonek) oraz od procedur wykonywanych w ciągu doby? (Oklaski)
Mówca: Marek Gos
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Zanim zadam pytanie, w dwóch słowach nawiążę do swojej wcześniejszej wypowiedzi. Rzeczywiście jest dzisiaj problem związany z pełną gratyfikacją tych lekarzy, którzy spełniają warunki systemowe, a więc mają ukończone stosowne specjalizacje. Uważam, że jest to zadanie dla tych, którzy ich zatrudniają. Uważam również, że już dziś powinno się zwrócić na to uwagę i te zachęty stosować. Wtedy pewnie na tych kilka pytań byłaby już gotowa odpowiedź, bo innych zachęt niż ekonomiczne po prostu dzisiaj nie widzę. Natomiast co do uwag dotyczących zawodności dzisiejszego systemu: Jestem z województwa świętokrzyskiego i tam bardzo dobrze działa jedna publiczna jednostka, która wykurzyła konkurencję, która próbowała się dobrać do systemu. Czyli te dzisiejsze narzędzia pozwalały na to, żeby stworzyć dobry system. Natomiast może trudniej jest w województwach większych, gdzie rzeczywiście ten problem jest poważniejszy. Może na dzisiaj potrzebne są lepsze narzędzia niż te, którymi dziś dysponujemy. Panie ministrze, moje pytanie jest następujące: Czy w nowelizacji ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym albo obok tej nowelizacji, ale gdy jest to związane z systemem, zamierza pan i zamierza ministerstwo uregulować sprawy dotyczące funkcjonowania w systemie i poza systemem ratowników medycznych? Jest to dzisiaj liczna rzesza i jedyny zawód medyczny, który nie jest stosownie uregulowany w polskim prawie. Dziękuję uprzejmie.
Mówca: Czesław Hoc
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! To prawda, że powinniśmy nowelizować ustawę, bo w przeciwnym razie od 1 stycznia 2013 r. wystąpią poważne kłopoty w funkcjonowaniu ratownictwa medycznego, ale prawdą jest też, że to swoisty szantaż wobec ustawodawcy, albowiem ten rząd miał ponad 5 lat, by dostosować wymogi dotyczące lekarza systemu. Dziś rząd PO i PSL z powodu swej dotychczasowej ignorancji i zaniechania w przypadku ratownictwa sam głośno woła: ratunku. Obecnie lekarz systemu w specjalistycznym zespole ratownictwa medycznego jest specjalistą medycyny ratunkowej, lekarzem z tytułem specjalisty albo lekarzem, który ukończył co najmniej drugi rok specjalizacji w dziedzinie anestezjologii, intensywnej terapii, chorób wewnętrznych, chirurgii ogólnej, chirurgii dziecięcej, ortopedii, traumatologii narządu ruchu, ortopedii, traumatologii lub pediatrii. Zatem wybór pośród tych specjalistów jest bardzo duży. Jednakże ci lekarze nie garną się do tego rodzaju pracy, więc bez pogłębionej analizy i refleksji sięga się po lekarzy bez odpowiednich specjalizacji. Czy jest to słuszne? Czy jest to prawidłowe, że w sytuacji nagłego bezpośredniego zagrożenia życia, w której życie często zależy od natychmiastowej decyzji lekarza specjalisty, obniżamy standardy jakości świadczonych usług medycznych? Czy za sterami nowoczesnego samolotu pasażerskiego posadzimy pilota bez stosownych kwalifikacji tylko dlatego, że dotąd nie zdążyliśmy wyszkolić odpowiedniej klasy pilota? W takich sytuacjach obowiązkowo musimy odpowiedzieć na pytanie: Kto jest w systemie służby zdrowia najważniejszy? W mojej opinii oczywiście pacjent, choć nie jest to tak oczywiste dla rządzących. Dziękuję. (Oklaski)
Mówca: Maciej Orzechowski
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani marszałek, nie Prawo i Sprawiedliwość, tylko Platforma Obywatelska. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam takie wrażenie, że paru kolegów, którzy tu przede mną występowali, cierpi co najmniej na amnezję, bo ta ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym została wprowadzona w roku 2006. Jak wyglądało ratownictwo medyczne w roku 2006, począwszy od karetek, poprzez szpitalne oddziały ratunkowe? Jak to wyglądało, doskonale wiemy. (Poruszenie na sali) Dobrze, ad rem. Panie ministrze, proszę nam powiedzieć, jak świetnie byli wynagradzani rezydenci w roku 2006 i 2007 i co się w tym czasie zmieniło? Chodzi też o tych, którzy robili specjalizację z ratownictwa medycznego. O sprzęcie i wyposażeniu oddziałów już mówiłem i nie będę się powtarzał. Są sprawy ważniejsze. Chodzi o to, jak ta medycyna ratunkowa będzie wyglądała w przyszłości. Jest to też pytanie do resortu zdrowia. Kiedy mamy oczekiwać wprowadzenia tej dużej nowelizacji? Powiedzmy jedną rzecz wyraźnie: Jakość usług świadczonych przez medycynę ratunkową nie zmieni się od 1 stycznia, nawet gdybyście państwo zaklinali rzeczywistość. Tak jak do tej pory jeździli świetni fachowcy, tak będą jeździć. Będzie ich jeździć coraz więcej, ponieważ rokrocznie 100 nowych osób kończy tę specjalizację, wsiada do tych nowoczesnych karetek czy helikopterów i ratuje naszych i państwa bliskich. Chcielibyśmy, żeby tych profesjonalistów, tak jak mówi prezes Polskiego Towarzystwa Medycyny Ratunkowej, było jak najwięcej i żeby tych lekarzy, którzy jeżdżą, a nie zawsze są specjalistami, było coraz mniej, a coraz więcej specjalistów medycyny ratunkowej.
Mówca: Henryk Kmiecik
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Na początku chciałbym pani marszałkini złożyć serdeczne życzenia z okazji dzisiejszych urodzin. Przystępując do meritum, chciałbym zapytać, panie ministrze, czy przypadkiem ta ustawa nie jest ukłonem w stronę prywatnych firm, które będą startowały w przyszłym roku w konkursach na służbę zastępującą karetki pogotowia. Obecnie karetki pogotowia służą całemu społeczeństwu, a w przyszłym roku może się okazać, że wszystkie zostaną odesłane, ponieważ jedyna cena to będzie cena najniższa dla ministerstwa, i ci wszyscy, którzy nie będą spełniali wymagań, zostaną zatrudnieni w prywatnych firmach, co obniży standard. Moje pytanie jest takie: Czy ministerstwo przewiduje okres przejściowy, żeby zablokować to, żeby firmy prywatne startujące w przyszłym roku w tych konkursach zdobyły lekarzy o jak najwyższej specjalizacji? Dziękuję.
Mówca: Mirosław Pluta
Data: 2012-11-21 (Sejm RP, kadencja 7)

Pani marszałek, wobec tego wszyscy na sali dopisujemy się do życzeń. (Poseł Maciej Orzechowski: I my możemy się dopisać do życzeń.) Zobaczymy. (Głos z sali: A jakie jest wpisowe?) (Głos z sali: PiS nie chce.) Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Moje pytanie chciałbym zadać posłowi sprawozdawcy. Projekt ustawy o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym wprowadza w art. 57 zmiany wskazujące kto może być lekarzem systemu do 31 grudnia 2020 r. i jakie warunki powinien spełniać lekarz do dnia 15 stycznia 2015 r., aby pozostać lekarzem systemu. Proponowana ustawa, oczywiście na okres przejściowy, ułatwi tworzenie zespołów ratownictwa medycznego przez dysponentów tych zespołów. Moje pytanie dotyczy lekarzy medycyny ratunkowej. Mianowicie proszę o odpowiedź na pytanie: Co jest powodem małego zainteresowania uzyskaniem specjalizacji w tej dziedzinie oraz dlaczego konieczne jest podjęcie przez lekarzy specjalizacji z medycyny ratunkowej, skoro już wielu z nich posiada odpowiednie doświadczenie i praktykę w tym zawodzie? Dziękuję bardzo.