Mówca: Magdalena Kochan
Data: 2014-12-04 (Sejm RP, kadencja 7)

Dziękuję bardzo, panie marszałku. Pan poseł Woźniak zadawał pytania jako pierwszy, ale pozwolę sobie na komplet jego pytań odpowiedzieć na końcu, odpowiadając na te pytania, które były kierowane bezpośrednio do mnie, m.in. przez pana posła Polaka. Personalizacja karty. Chcę powiedzieć o takiej sprawie i to jest dla państwa ważna informacja: Karta Dużej Rodziny to jest plakietka, która ma odpowiednie napisy i która przysługuje i jest przyznawana każdemu z członków rodziny. Nie ma na niej zdjęcia, zatem w przypadku zniżek kolejowych czy innych tego typu rzeczy jest ona ważna w połączeniu z dowodem osobistym albo z legitymacją szkolną dziecka. Nie chcemy tego bardziej zbliżać do dowodu osobistego, w ten sposób zostało to zaproponowane i zaakceptowane przez połączone komisje. Myślę, że ten sposób się sprawdza. Pani Skowrońska skierowała pytanie co prawda nie do mnie, ale muszę odpowiedzieć na to pytanie. Myślę, że sposobem na unikanie nadużyć jest to, że podmioty, które decydują się na udział w programie, zawierają umowę z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia rodziny. To minister czuwa nad sposobem zawarcia tej umowy, ale ma także prawo powiedzieć: nie, z tym podmiotem nie zawrę umowy, ponieważ produkty, które chce - przepraszam - za reklamę swojej pseudodobroczynności nam wcisnąć i używać takiej karty, znaku firmowego ˝Tu honorujemy Kartę Dużej Rodziny˝, w żadnym razie dobru rodziny i dzieci nie służą. Minister na taką propozycję może odpowiedzieć ˝nie˝ i nie zawrzeć umowy. Wtedy taki partner nie ma prawa do używania tego znaku. Myślę, że to jest jeden z mądrych sposobów. Gdy partner działa na obszarze całej Polski, to minister, a gdy partnerzy działają lokalnie, to wojewoda odsiewa, lapidarnie mówiąc, ziarna od plew. Myślę, że na większość pytań pani minister odpowiedziała, a zatem wrócę do pytań zadawanych przez pana posła Woźniaka bezpośrednio posłowi sprawozdawcy. Panie pośle, ja powiem tak: jeśli z tej mównicy, z mównicy Sejmu Rzeczypospolitej mówimy, że uprawianie polityki jest złe, to nie wiem, gdzie powinniśmy mówić, że robimy dobrze, działając politycznie. Moim zdaniem to miejsce, które jest najbardziej upolitycznione ze wszystkich miejsc, z wszystkich urzędów państwowych, czyli Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, jest emanacją demokracji. Emanacją demokracji są partie polityczne, w których ludzie o zbieżnych poglądach usiłują swój program wprowadzić w życie. To jest polityka. Zatem tu właśnie tę politykę uprawiamy. Decyzją polityczną jest m.in. decyzja o wprowadzeniu ustawy o Karcie Dużej Rodziny. Jeśli pan poseł mówi o politykierstwie, to ja się zgadzam, z tej mównicy politykierstwa uprawiać nie powinniśmy. Ale wszyscy - ja, pan, każdy z dzisiaj występujących - uprawiamy tu politykę, politykę rozumianą jako umiejętność rozwiązywania wspólnych problemów. Naszą odpowiedzią na wspólne problemy rodzin wielodzietnych, które mówią: przestańcie nas traktować jak patologię, my nie jesteśmy patologią, jest podniesienie rangi, przeniesienie z rozporządzenia do ustawy Karty Dużych Rodzin. Rząd Platformy Obywatelskiej i PSL-u mówi tak: my uważamy rodziny za bardzo istotny, a może najważniejszy element życia społecznego, dlatego nie w rozporządzeniu Rady Ministrów, lecz w ustawie znajdują się zapisy, które mówią o tym, że wielodzietność jest czymś, co jest Polsce bardzo potrzebne, wielodzietność jest czymś, co powinniśmy wspierać, a rodziny wielodzietne powinniśmy wyposażać w dodatkowe uprawnienia. Przykładem jest Karta Dużej Rodziny. Zachęcamy do tego samorządy, które pewnie lepiej i skuteczniej niż my tu, z góry, widzą potrzeby w swoich mniejszych jednostkach, jakimi są gminy - najbliższy przecież obywatelowi samorząd. Tam wymyślajcie, co chcecie - umiecie to znacznie lepiej - w celu zaspokojenia potrzeb swoich rodzin, które zapewne mają inne problemy w Zachodniopomorskiem, a inne na Podkarpaciu. Tam samorząd odpowiada na potrzeby i jednych, i drugich. Wtedy my mówimy tak: nie zabieramy samorządom, odwrotnie, uczymy się. To coś złego? My, rząd, zebrawszy informacje od samorządów - już w 400 takie karty działają - powiadamy tak: to jest ważne i potrzebne, żeby nie tylko w 400, ale w pozostałych 2,5 tys. gmin, ponad 300 powiatach i 16 województwach zaistniała ta karta. Współpracujemy z organizacjami dużych rodzin. Mówimy, że wasze podpowiedzi, jeśli chodzi o wasze bolączki, zapewne są dzisiaj w jakiejś części możliwe do spełnienia. W związku z tym jest ustawa, jest Karta Dużej Rodziny. To jest polityka, panie pośle, i ja z takiej polityki jestem ogromnie dumna. Co do tego, że pański klub zgłosił - do przyjęcia przez Sejm - propozycję uchwały dotyczącej ustanowienia 22 października Dniem Praw Rodziny, wiem, że w Sejmie są określone procedury odnoszące się do podejmowania przez Wysoką Izbę w całości określonych uchwał. Ale, przepraszam, w żadnym razie nie jest to pytanie do sprawozdawcy Komisji Polityki Społecznej i Rodziny. Myślę, że państwa klub doskonale zna te procedury. Zapewne musi to zatwierdzić Prezydium, pewnie musi to ocenić komisja, nie wiem, komisja kultury, bo wiem, że ona odpowiada za wiele uchwał sejmowych. Bardzo chętnie pomogę panu posłowi w przeprowadzeniu tej inicjatywy przez Sejm, bo uważam ją za ze wszech miar potrzebną. Tak, to prawda. I ostatnie stwierdzenie, które mi się... Proszę mi wybaczyć, ale mówienie o rodzinach, o dużych rodzinach i o tym, co robimy w zakresie prawa dla polskiej rodziny, jest dla mnie rzeczą bardzo istotną, ważną. Proszę państwa, kolejny raz słyszę z tej mównicy, że w tej kwestii nie ma żadnej polityki rządu. Przypomnę, ustawa o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3, 80-procentowe partycypowanie budżetu państwa w budowaniu nowych miejsc żłobkowych. Bycie w żłobku, oddanie dziecka do żłobka nie jest obowiązkiem, panie pośle, jest tylko jedną z możliwości, jaką dajemy mamie, rodzinie, bo mniej więcej w tym samym czasie uchwalaliśmy ustawę o rocznym urlopie macierzyńskim. Mówimy: mamo, jak chcesz, proszę bardzo, opiekuj się swoim dzieckiem przez rok, zanim zdecydujesz się... A może się nie zdecydujesz i będziesz na urlopie wychowawczym z dzieckiem, a my wtedy będziemy odprowadzać składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne po to, żebyś ten czas opieki nad dzieckiem, mamo kochana, mogła wykazać jako okres rozliczeniowy, kiedy będziesz przechodzić na emeryturę. Przypomnę także o liczbie miejsc w przedszkolach, która wzrosła o 100% w stosunku do roku 2007. Jest ich jeszcze za mało? To trzeba nad tym pracować. Przypomnę, że był kryzys, a pomimo kryzysu rodzice płacą 1 zł za każdą ponadobowiązkową godzinę pobytu dziecka w przedszkolu. Przypomnę o ulgach w ustawie dopiero co podpisanej przez pana prezydenta, o ulgach na każde dziecko, nie na jedno, na każde. Wynoszą one dzisiaj: na pierwsze i drugie dziecko - 1112 zł rocznie, na trzecie - 2004 zł, na czwarte, piąte i kolejne - 2700 zł. To są rzeczy, które dla rodzin w Polsce zrobił rząd Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego. Powiem jeszcze jedno. Jeśli chodzi o sprawy dotyczące ułatwienia dostępu do rynku pracy - to pytanie zadawała pani poseł Gądek - przypomnę także, że nie tak dawno Wysoka Izba uchwaliła ustawę o nowych instrumentach rynku pracy, w której bardzo indywidualizujemy proces wychodzenia z bezrobocia lub wchodzenia na nowy rynek. Naprawdę są duże zachęty dla pracodawców zatrudniających po raz pierwszy młodych ludzi. Radzę zajrzeć, nie będę rozwijać tego tematu, bo pewnie dzisiaj nie rozmawiamy na ten temat. Jeszcze raz dziękuję wszystkim państwu za tak gorący udział w debacie i za to, że podnieśliśmy rodzinom wielodzietnym - myślę - poczucie wartości, pokazaliśmy im, że są nam potrzebne. Bardzo, bardzo chcemy wspierać dzietność. Wielkie podziękowania z tego miejsca dla ludzi, rodziców, którzy podejmują dzisiaj takie wyzwanie i wychowują wspaniałych polskich obywateli. Dziękuję bardzo. (Oklaski)