PiotrSty/sejm-speeches-corpus huggingface dataset:
Mówca: Stefan Romecki
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowna Młodzieży na galerii! W imieniu Klubu Poselskiego Kukiz’15 mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie zmiany ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie z druku nr 1180. Projekt ten wprowadza zmiany usprawniające wymianę informacji pomiędzy sądami, a dokładnie KRS-em, a ministrem pracy, rodziny i polityki społecznej, który odpowiada za nadzór nad organizacjami pozarządowymi posiadającymi status OPP. Zmiana ta wprowadza mniej restrykcyjne konsekwencje za małe opóźnienia w przekazaniu sprawozdania z działalności NGO oraz wskazuje cel, na jaki mają być przekazane środki zebrane w ramach 1% przez NGO, które nie wykorzystały ich zgodnie z zasadami. Kwestia wymiany informacji pomiędzy KRS-em a ministrem nie podlega dyskusji, bo jest oczywiste, że decyzja ministra o wykreśleniu danej organizacji z prawa do posługiwania się statusem organizacji pożytku publicznego powinna skutkować konsekwencjami prawnymi w postaci pozbawienia jej tego statusu, i również w drugą stronę. O status OPP mogły się ubiegać NGO, które realizują misję i określony w ustawie zakres zadań, nie tylko teoretycznie, ale i praktycznie. Te działania weryfikował sąd, jednocześnie nadając tym organizacjom status szczególnego zaufania społecznego. Ważne jest, by dbać o to zaufanie i budować je poprzez transparentność oraz przejrzystość. Mówimy tu o organizacjach, które często zbierają, działają w oparciu o wolontariat, więc np. może się zdarzyć niedopełnienie formalności urzędniczych, bo zwyczajnie nie ma tu urzędników. Uporządkowanie kwestii środków pobieranych z 1%, które nie są wykorzystane zgodnie z ich przeznaczeniem, w tym wypadku też jest oczywiste. Organizacje pożytku publicznego od 2003 r. mają szansę zbierać środki z 1% podatku od osób fizycznych. Cieszy fakt, że Polacy z każdym rokiem świadomie decydują się na przekazanie 1% swojego podatku na cele społeczne. Jednak warto zastanowić się szerzej nad tą kwestią. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Oczywiście Klub Poselski Kukiz’15 jest za projektem. Dziękuję.
Mówca: Kornelia Wróblewska
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Nowoczesna w omawianym punkcie. Przedstawiony projekt ustawy zakłada usprawnienie procedur obiegu i wymiany informacji na temat prowadzenia przez organizacje pożytku publicznego działalności lub jej zaprzestania między ministrem będącym dysponentem Funduszu Wspierania Organizacji Pożytku Publicznego a sądami rejestrowymi. Projekt zakłada też rozszerzenie katalogu źródeł finansowania funduszu. Zmiany proponowane w projekcie ustawy są zmianami dobrymi, o czym wspominałam na posiedzeniu komisji, służą bowiem ułatwieniu obiegu informacji. Coraz więcej organizacji pożytku publicznego zwraca się do obywateli o wpłacanie 1% podatku dochodowego od osób fizycznych na ich rzecz i coraz więcej osób takich wpłat dokonuje. Projektodawca zwraca uwagę na konieczność racjonalnego tworzenia rejestru takich organizacji. Jest bardzo ważne, aby potencjalni darczyńcy mieli łatwy dostęp do informacji, czy organizacja, którą chcą wesprzeć, jest z formalnego punktu widzenia organizacją pożytku publicznego. Powinni mieć też dostęp do informacji o powodach, dla których organizacja, którą przez lata wspierali, w danym roku utraciła status organizacji pożytku publicznego. Jedyne zastrzeżenia budzi dodanie ust. 3a w art. 27a. Jest to zapis, który pozwala ministrowi rodziny, pracy i polityki społecznej na uznaniowe pozostawienie w rejestrze OPP organizacji, która nie dopełniła obowiązku sprawozdawczego. Jest to rozwiązanie z jednej strony korzystne, gdy jakaś organizacja znajdzie się w sytuacji wyjątkowej, jednak może też prowadzić do wyciągania z kłopotów jednych organizacji, innych zaś nie. Aby tego uniknąć, ministerstwo powinno przekazywać wykaz takich organizacji Radzie Działalności Pożytku Publicznego, ujawniając, w jakich przypadkach zastosowano to swoiste prawo łaski. Argument ten ma znaczenie wobec faktu, że dysponentem Funduszu Wspierania Organizacji Pożytku Publicznego jest właśnie Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Poprzez decyzje uznaniowe jednym można ułatwiać dostęp do środków wspierających potencjał organizacji pożytku publicznego, innych zaś eliminować. W związku z powyższym Nowoczesna składa dzisiaj poprawkę. Tak jak rozmawialiśmy, panie ministrze, na posiedzeniu komisji, za pana sugestią składam poprawkę dotyczącą tego punktu. W art. 27a dodajemy ust. 3a w brzmieniu takim jak w państwa nowelizacji, aczkolwiek dodajemy tutaj wyrazy: minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, po zasięgnięciu opinii Rady Działalności Pożytku Publicznego, uwzględnia w wykazie poszczególne organizacje. Dodajemy też pkt 3b: Rada Działalności Pożytku Publicznego wyraża opinię w terminie 7 dni od dnia otrzymania od ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego wniosku o wyrażenie opinii w sprawie określonej w ust. 3a. Brak wyrażenia opinii w terminie jest równoznaczny z wyrażeniem przez radę opinii pozytywnej. Nowoczesna oczywiście poprze ten projekt. Bardzo dziękuję.
Mówca: Krystian Jarubas (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Procedowany projekt nowelizacji ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie ma być kolejnym przykładem na usprawnienie działania zarówno organizacji pożytku publicznego, jak i instytucji, które z tymi organizacjami współpracują bądź mają wpływ na ich działanie. Proponowane przez wnioskodawców zmiany zakładają nowe procedury wymiany informacji między ministerstwem pracy - zwierzchnikiem funduszu wspierania organizacji pożytku publicznego a sądami rejestrowymi. To w naszej ocenie krok w dobrym kierunku. W projekcie możemy przeczytać m.in., że sąd ma skutecznie informować ministra, po uprawomocnieniu się postanowienia dotyczącego utraty statusu organizacji pożytku publicznego, o dacie doręczenia, a następnie o dacie uprawomocnienia się tego postanowienia. To zmiana mająca charakter porządkujący, jest ważna z punktu widzenia usprawniania mechanizmu przekazania 1% podatku. Co to oznacza w praktyce? Organizacje pożytku publicznego, które nie złożyły w terminie sprawozdania, ale wykażą, że stało się tak nie z ich winy, będą mogły zostać umieszczone w wykazie podmiotów uprawnionych do otrzymania 1% podatku. Obecnie choroba, śmierć lub wydarzenie rodzinne osób będących członkami organizacji mogły w pełni pozbawiać tę organizację prawa do 1% podatku. Z kolei zarzucanie członkowi organizacji niesporządzenia albo niezgłaszania sprawozdania merytorycznego z powodów osobistych lub rodzinnych było działaniem pozbawionym racji moralnych, dla których ochrony organizacje mają przecież działać. Jeśli intencją wnioskodawcy jest działanie na korzyść organizacji pożytku publicznego, w sytuacji gdy np. dojdzie do zagubienia dokumentów przez sąd, trudno się z tym nie zgodzić. Oczywiście bardzo ważny będzie fakt transparentności decyzji w wyjątkowych przypadkach, które są regulowane proponowanymi zapisami. Przypominam też, że nowela jest ściśle związana z powołaniem przez obecnie rządzących mniej więcej rok temu Funduszu Wspierania Organizacji Pożytku Publicznego. Przychodami funduszu są środki finansowe pochodzące z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych niewydatkowane przez organizacje, które utraciły status organizacji pożytku publicznego, lub źle wykorzystane przez taką organizację. Chciałbym tu wyraźnie podkreślić, że mamy wątpliwości co do sensu istnienia takiego funduszu, bo nie jest do końca jasne, na jaki cel środki przez niego zgromadzone mogłyby zostać wykorzystane. Dlatego chcielibyśmy wyraźnie podkreślić, że pełną odpowiedzialność za dysponowanie tymi środkami teraz i w przyszłości biorą obecnie rządzący. Klub PSL będzie głosował za przyjęciem projektu ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Sprawozdawca Jan Mosiński
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Komisji Polityki Społecznej i Rodziny przypadł mi zaszczyt przedstawienia Wysokiej Izbie sprawozdania o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw, druk nr 1226. Celem projektowanej ustawy jest wykonanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2012 r. W tym miejscu należy wspomnieć, że trybunał zakwestionował przepisy art. 114 ust. 1a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Zdaniem trybunału przytoczony art. 114 ust. 1a jest niezgodny z zasadą zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą expressis verbis z art. 2 oraz art. 67 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Projektowane zmiany nawiązują do tzw. klauzuli umożliwiającej organowi rentowemu odstąpienie od wzruszenia prawomocnej decyzji rentowej w sytuacji, w której odbywałoby się to w zaproponowanych nowych terminach. Klauzula sformułowana jest w taki sposób, że organ rentowy mógłby to zrobić, gdyby wiązało się to z istotnym pogorszeniem sytuacji osobistej lub materialnej zainteresowanego ze względu na jego wiek, stan zdrowia, inne szczególne okoliczności, a przyznanie świadczenia lub nieprawidłowe obliczenie jego wysokości nastąpiło na skutek błędu organu rentowego. W trakcie prac Komisja Polityki Społecznej i Rodziny wysłuchała informacji strony rządowej, która stwierdziła, że tę klauzulę poddano analizie w kontekście orzecznictwa nie tylko Trybunału Konstytucyjnego, ale również Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nawiązując do powyższego, można stwierdzić, że realizujemy wbrew rozpowszechnianym przez opozycję informacjom wyroki Trybunału Konstytucyjnego. Gwoli przypomnienia, poprzednia koalicja, PO-PSL, nie wykonała kilkudziesięciu orzeczeń trybunału. Z oficjalnych informacji dostępnych na stronach Rządowego Centrum Legislacji możemy się dowiedzieć, że posiadając wówczas większość parlamentarną, nie wykonała 48 orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego pomiędzy 29 kwietnia 2008 r. a 28 października 2015 r. Komentarz w tym przypadku wydaje się zbędny. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Marszałek Sejmu zgodnie z art. 37 ust. 1 i art. 40 ust. 1 regulaminu Sejmu, po zasięgnięciu opinii Prezydium Sejmu, skierował w dniu 22 lipca 2016 r. powyższy projekt ustawy do Komisji Polityki Społecznej i Rodziny do pierwszego czytania. W trakcie prac nad projektem ustawy, podczas posiedzeń w dniach 30 listopada 2016 r. i 25 stycznia 2017 r., Komisja Polityki Społecznej i Rodziny przyjęła zgłoszone poprawki, które wynikają z treści przyjętego w dniu 16 grudnia 2016 r. stanowiska Rady Ministrów do senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw, zawartego w druku nr 778. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Komisja Polityki Społecznej i Rodziny wnosi, aby Wysoki Sejm uchwalić raczył załączony projekt ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Joanna Augustynowska
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jeszcze do niedawna, do 2012 r. stan prawny pozwalał na nieograniczoną zmianę decyzji w sprawach rent i emerytur. Weryfikacja była dopuszczalna nie tylko ze względu na ujawnienie nowych dowodów i okoliczności, jeszcze niedawno bowiem zgodnie z polskim prawem urzędnik ZUS mógł prawomocną decyzję o ustaleniu prawa do emerytury lub renty zmienić z urzędu w każdym czasie na niekorzyść emerytów i rencistów, także w przypadkach gdy wcześniejsza decyzja była wyłącznie wynikiem błędu urzędnika. Nawet w przypadku gdy po 10 latach wypłacania emerytowi lub renciście świadczenia na określonym poziomie urzędnik ZUS zweryfikował tylko własną ocenę dowodów, mógł prawomocną decyzję, podkreślam, decyzję, na podstawie której przez długie lata obywatel otrzymywał świadczenie w określonej wysokości, wzruszyć i obniżyć wysokość świadczenia - nieograniczona władza w rękach urzędników ZUS, wszystko zgodnie z obowiązującym wówczas prawem. Taki stan prawny naruszał podstawowe, konstytucyjne zasady naszego ustroju: zasadę zaufania obywatela do państwa, zasadę ochrony praw nabytych i przyznawał zbyt szerokie uprawnienia organom administracji. Tak orzekł Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 28 lutego 2012 r., eliminując przepis pułapkę z systemu prawa. Nie sposób nie zgodzić się z tą diagnozą. Oczywiście weryfikacja decyzji powinna być możliwa, ale w ściśle określonych przypadkach i w oparciu o precyzyjnie określone przesłanki. Senacki projekt ustawy uwzględnia wyrok Trybunału Konstytucyjnego i takie przesłanki precyzuje, dopuszczając zmianę decyzji w określonych przypadkach i w określonym czasie. Na zakończenie pragnę podkreślić jeszcze jedno. Ten projekt jest kolejnym dowodem na to, jak ważnymi i potrzebnymi instytucjami w demokratycznym państwie prawnym są takie instytucje, jak rzecznik praw obywatelskich, który zainicjował to postępowanie, i Trybunał Konstytucyjny. Dziś w naszym państwie jest prawie 9 mln emerytów i rencistów. Tylu obywateli dotyczy właśnie ta drobna z pozoru zmiana. Trybunał stoi na straży praw nas wszystkich, dlatego apeluję do was, panie i panowie posłowie z PiS-u, żebyście oddali ludziom trybunał, nie polityczny, tylko taki, który będzie stał na straży praw obywateli. Klub Poselski Nowoczesna będzie głosował za przyjęciem tej ustawy. Dziękuję pięknie.
Mówca: Ewa Tomaszewska
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szczególnie istotna jest dla mnie kwestia dotychczasowej niemożliwości skorygowania decyzji o przyznaniu świadczeń i ustaleniu ich wysokości podjętej w sytuacji oczywistego błędu organu rentowego lub w wyniku przestępstwa, ewentualnie ustalenia nowych okoliczności ważnych dla sprawy. Proszę o wyjaśnienie, dlaczego wcześniej nie podjęto działań mających na celu naprawienie niewłaściwej regulacji prawnej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Jan Mosiński
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałem odnieść się do wystąpienia pani poseł Augustynowskiej i rozwiać jej wątpliwości. Otóż, pani poseł, to właśnie Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość jako większość sejmowa rozpatrywał senacki projekt ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i niektórych innych ustaw, właśnie rozpatrując orzeczenie trybunału z roku 2012. Tym samym potwierdzamy to, co powiedziałem, co jest w sprawozdaniu, że realizujemy wyroki Trybunału Konstytucyjnego, oddaliśmy Trybunał Konstytucyjny obywatelom, czego potwierdzeniem jest właśnie to, że pracujemy nad orzeczeniami. Natomiast przypomnę raz jeszcze, w latach 2008-2015 ówczesna koalicja rządząca nie rozpatrzyła ponad 40 orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Krystian Jarubas (tekst niewygłoszony)
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Proponowane przez wnioskodawców zmiany wychodzą naprzeciw wyrokowi Trybunału Konstytucyjnego. Chodzi o art. 114 ust. 1a ustawy z 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, który pozwala ZUS-owi zmniejszyć wysokość emerytury czy renty, a nawet pozbawić tego świadczenia, jeśli po uprawomocnieniu się decyzji ustalającej prawo do niego okaże się, że dowody, na których decyzja była oparta, nie dawały podstaw do przyznania emerytury lub renty albo do ustalenia takiej jej wysokości. Trybunał nie zakwestionował, co do zasady, potrzeby weryfikacji prawomocnych decyzji rentowych. Za niezgodne z konstytucją uznał natomiast uprawnienie organu rentowego do wszczęcia postępowania z urzędu w celu weryfikacji ustalonego prawa do emerytury lub renty albo jej wysokości. Sędziowie w uzasadnieniu wyroku wskazali, że ZUS jako wyspecjalizowana jednostka publiczna powinien wykonywać bez zbytniej zwłoki swoje zadania kontrolne z zakresu ubezpieczeń społecznych. Dysponuje bowiem odpowiednimi narzędziami do realizacji tego celu. Jednocześnie uznano, że ZUS zbytnio nie kwapił się z egzekwowaniem należności, choć z drugiej strony robił to zawsze bardzo skrupulatnie. Powód? Mimo że kwota główna bywała symboliczna, to już odsetki nie. Na mocy zmian ZUS będzie mógł zdecydować o wznowieniu postępowania w sprawie przyznania emerytury lub renty oraz wysokości tych świadczeń w sytuacji fałszowania dowodów, świadomego wprowadzania w błąd lub wydania decyzji w wyniku przestępstwa - w ciągu 10 lat od wydania decyzji, a także w przypadku ujawnienia nowych okoliczności lub dowodów nieznanych organowi w dniu wydania decyzji - w ciągu 5 lat od wydania decyzji. Ponowne decyzje w sprawie emerytur lub innych świadczeń będą mogły zostać wydane w sytuacji uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności orzeczenia sądu, na którego podstawie została wydana decyzja o przyznaniu świadczenia - w ciągu 5 lat od wydania decyzji, jak również w przypadku przyznania świadczenia lub jego nieprawidłowego obliczenia na skutek błędu organu decydującego - w ciągu 3 lat od wydania decyzji. W praktyce proponowana zmiana będzie oznaczała także ochronę pewności i stabilności porządku prawnego oraz wykluczenie roszczeń organu rentowego, które wobec znacznego upływu czasu od daty ich powstania w momencie spełnienia byłyby oderwane od faktycznej sytuacji ubezpieczonego. Sejmowa Komisja Polityki Społecznej i Rodziny zarekomendowała przyjęcie senackiego projektu ustawy, dlatego klub PSL będzie głosował za przyjęciem projektu ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu odnośnie do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, odpowiednio druki nr 1098 i 1240. Należy podkreślić, że po ok. 2 latach funkcjonowania pakietu onkologicznego nasuwają się określone wnioski i refleksje związane z funkcjonowaniem tegoż pakietu. Warto też zauważyć, że już w poprzedniej kadencji zgłaszano szereg postulatów związanych z potrzebą modyfikacji i wyciągania pewnych wniosków związanych z funkcjonowaniem tegoż pakietu. Stąd też dobrze się stało, że rząd przedstawia projekt, który wychodzi naprzeciw oczekiwaniom dotyczącym przynajmniej części zmian, które do tej pory były sygnalizowane. Wydaje się m.in. słuszne i pożądane pewne uproszczenie sprawozdawczości, uproszczenie zarówno jeżeli chodzi o formę - myślę tutaj o możliwości stosowania formy elektronicznej - jak i jeżeli chodzi o zakres pewnych informacji i sposób ich umiejscawiania w tzw. karcie DiLO. To również z tego powodu dochodziło czasami do różnego rodzaju niepotrzebnej zwłoki w stosowaniu terapii. Szereg środowisk, również onkologicznych, podkreślało, że o ile karta DiLO w części przypadków służy pacjentom onkologicznym i jest potrzebna chociażby w związku z pewnymi danymi statystycznymi, o tyle czasami również z tytułu jej funkcjonowania i określonych wymogów dochodzi do określonych, czasami niepotrzebnych, przesunięć czasowych. Stąd też pewne procedury, chociażby związane ze zwoływaniem czy nie zawsze zwoływaniem konsyliów, również wydają się warte podkreślenia i zauważenia, dlatego że wszystkim nam powinna przyświecać jednoznacznie idea maksymalnej skuteczności, po pierwsze, w diagnostyce, po drugie, w dotarciu do skutecznej terapii. To pewnie będzie wymagało dalszych zmian, również w przyszłości. Potrzebne będą również kolejne działania związane z pewną procedurą, z procedurami, które 2 lata temu zostały poprzez pakiet onkologiczny uruchomione, a nie do końca są efektywne. To chociażby sprawy związane z postulatami zgłaszanymi przez środowiska patomorfologów. To według nich da szansę na skrócenie postępowania diagnostycznego o kolejne 2 tygodnie. Wszystko to wymaga oczywiście dalszych wnikliwych analiz. Na razie mogę wyrazić zadowolenie z tej nowelizacji i w imieniu klubu parlamentarnego zadeklarować poparcie dla tej rządowej nowelizacji ustawy. Dziękuję bardzo.
Mówca: Zbigniew Pawłowicz
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Szanowna Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Pani Minister! Ponieważ poprzedzam tutaj pana posła Millera, pozwolę sobie króciutko - tylko 2 minuty z klubowego wystąpienia. Moje wystąpienie jest spowodowane koniecznością zgłoszenia trzech poprawek do procedowanego projektu ustawy. Chciałem króciutko je uzasadnić. Ponieważ ustawa eliminuje wskaźniki oceny lekarzy POZ w zakresie wypełniania kart DiLO, proponuje się, żeby w to miejsce wprowadzić dodatkowe wynagrodzenie dla lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, ponieważ nie osiągniemy dobrych wyników w leczeniu onkologicznym, jeżeli nie będziemy wcześnie wykrywać nowotworów. A to generalnie jest w rękach lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej. To jest pierwsza poprawka. Druga poprawka dotyczy wielodyscyplinarnego zespołu terapeutycznego. I tu nie zgodzę się troszkę z moim, jeśli mogę tak powiedzieć, kolegą posłem Latosem, bo jako dyrektor dużego ośrodka onkologicznego, z dużym doświadczeniem, chcę powiedzieć, że to jest największy sukces pakietu onkologicznego, jeżeli chodzi o wyniki leczenia i pacjentów. Pacjenci nie muszą chodzić do kolejnych specjalistów, a ustala to jeden zespół wielodyscyplinarny. Jeżeli chodzi o głosy - i to kieruję szczególnie do pani minister - niektórych środowisk, które mówią, że dla nich jest to problem, to wydaje się, że oni nie powinni leczyć nowotworów, jeżeli nie spełniają tych kryteriów. W związku z tym będę prosił o przyjęcie poprawki drugiej, czyli o wpisanie w pkt 4 zamiast lekarza, pojedynczej osoby, która ma ustalać plan leczenia, danych wielodyscyplinarnego zespołu terapeutycznego. Poprawka trzecia jest poprawką formalną, dotyczy art. 1 pkt 7, gdzie mówimy w art. 32c, że sprawozdania mają być do końca II kwartału. Proponuję, żeby te sprawozdania były do końca I kwartału, bo jeżeli mamy wyciągać jakieś wnioski z oceny efektywności diagnostyki i leczenia, to dobrze, żeby one były na początku roku, a nie na końcu. Dziękuję, pani marszałek.
Mówca: Rajmund Miller
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Już kończę. ...rodzaju nowotworu. Nie zgadzamy się na odstąpienie od dążenia do poprawy wskaźników jakościowych w procesie diagnozowania, który ma służyć pacjentom. Pani marszałek, niestety już mam za mało czasu, żeby przedstawić resztę zastrzeżeń, one są bardziej techniczne. W przypadku tych zapisów, jeżeli one nie zostaną zmienione i nie zostaną uwzględnione... (Poseł Tomasz Latos: Można na piśmie oddać jeszcze.) Panie pośle, jest pani marszałek i to pani marszałek prowadzi posiedzenie, nie pan.
Mówca: Rajmund Miller
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

W związku z tym klub Platformy Obywatelskiej nie zagłosuje za takimi zapisami w proponowanej ustawie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Mówca: Tomasz Latos
Data: 2017-02-08 (Sejm RP, kadencja 8)

Dziękuję bardzo, pani marszałek. Zwracam się do posła, również jak ja z Bydgoszczy, pana Pawłowicza. Myślę, że zostałem trochę źle zrozumiany, więc wyjaśnię, żeby tu nie było wątpliwości. Ja podzielam zdanie o wadze konsyliów i tutaj rzeczywiście zostałem źle zrozumiany. Chodzi o pewne sytuacje, kiedy od nich można odstąpić. I mam oczywiście taką nadzieję, że to będą wybrane, rzadkie sytuacje, ale w określony sposób uzasadnione. Pan i ja wiemy, że są takie przypadki, kiedy można z tych konsyliów zrezygnować, gdy one są obligatoryjne. Inną sprawą jest to, czy to rzeczywiście powinno być gdzieś zapisane, jakie potencjalnie mogą być przypadki, czy to dobrze, czy źle. Tak czy inaczej z pewnością i pan, i ja będziemy obserwować, jak to w praktyce po tej zmianie będzie funkcjonować. Dziękuję uprzejmie.